1 Α.Τ.Ε.Ι. ΚΡΗΤΗΣ ΣΧΟΛΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΓΕΩΠΟΝΙΑΣ ΤΜΗΜΑ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΑΚΩΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΟΚΟΜΙΑΣ «Κηποτεχνική μελέτη διαμόρφωσης & ανάπλασης του πάρκου Αϊ-Γιάννη Αρχανών Ν. Ηρακλείου» Εισηγήτρια : Χρυσή Μεραμβελιωτάκη Σπουδαστής : Αρβανίτης Στέφανος Ηράκλειο 2009\n2 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 Εισαγωγή...σελ Προσδιορισμός της Κηποτεχνίας...σελ Ιστορική Αναδρομή...σελ Ρυθμοί και Τάσεις...σελ Σύγχρονη κηποτεχνία και φυτοδιακοσμητική εσωτερικών χώρων...σελ Αστικό Πράσινο...σελ. 17 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 Παρουσίαση της περιοχής μελέτης...σελ Αρχάνες...σελ Πάρκο Αϊ Γιάννη...σελ. 30 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 Πρόταση Ανάπλασης...σελ. 37 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 Περιγραφή επιλεγμένων φυτών...σελ. 42 Βιβλιογραφία...σελ. 63\n3 Κεφάλαιο 1 ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 ΕΙΣΑΓΩΓΗ Στην παρούσα μελέτη γίνεται μια συνοπτική ανασκόπηση της κηποτεχνίας, αναφέροντας βασικούς σταθμούς στην εξέλιξή της και πως αυτή εκφράζεται σήμερα Αντικείμενο της μελέτης είναι η ανάπλαση του πάρκου Αϊ-Γιάννη Αρχανών στο νομό Ηρακλείου. Παρουσιάζεται η υφιστάμενη κατάσταση του πάρκου καθώς και οι προτεινόμενες εναλλακτικές λύσεις σε θέματα ασφάλειας, διαμόρφωσης χώρου και θέματα καλλωπιστικής σημασίας. Αναφέρονται συνοπτικά τα προτεινόμενα φυτικά είδη και παραθέτεται σχέδιο κηποτεχνικής μελέτης. 1.1.Προσδιορισμός της Κηποτεχνίας Κηποτεχνία είναι η τέχνη της τροποποίησης των φυσικών χαρακτηριστικών ενός υπαίθριου χώρου, της διαρρύθμισής του με διάφορες κατασκευές, χρήσιμες ή διακοσμητικές, της καλλιέργειας του εδάφους και εγκατάστασης χλοοταπήτων, καλλωπιστικών δέντρων-θάμνων, παρτεριών ανθέων, κ.τ.λ., σύμφωνα με ένα μελετημένο σχέδιο και με τελικό αποτέλεσμα, που να ικανοποιεί σκοπούς όπως η χρησιμότητα, η λειτουργικότητα, η αναψυχή και η διακόσμηση. Μ' άλλα λόγια, η κηποτεχνία είναι η τέχνη του σωστού συνδυασμού τεχνητών κατασκευών, με όσα από τα φυσικά στοιχεία χρησιμοποιηθούν, ώστε τελικά να επιτευχθεί ενότητα, αρμονία, ισορροπία, δηλαδή στοιχεία που θα εξασφαλίσουν ένα χώρο προσαρμοσμένο στα ανθρώπινα μέτρα και τις ανθρώπινες ανάγκες και ένα αισθητικό αποτέλεσμα υψηλής ποιότητας. Οι τεχνητές κατασκευές είναι τα οικήματα και τα παραρτήματά τους, τα κιγκλιδώματα, το δίκτυο δρόμων, οι αναβαθμίδες, οι τοίχοι αντιστήριξης καθώς και διάφορες διακοσμητικές κατασκευές όπως πέργκολες, λίμνες, βραχόκηποι, σκάλες, σπηλιές, αναβρυτήρια, πλακόστρωτα κ.τ.λ. Τα προσφερόμενα από τη φύση στοιχεία είναι το έδαφος με την εξωτερική του μορφολογία (ανάγλυφο), τα διακοσμητικά φυτά με την απέραντη ποικιλία των χαρακτηριστικών τους (μορφή κόμης, φυλλώματα, ανθοφορία, χρώμα, άρωμα, κ.τ.λ.), οι εποχές του έτους και οι αλλαγές που φέρνουν στη βλάστηση, το νερό και οι διάφοροι τρόποι χρησιμοποίησής του (λίμνη, ρυάκι, καταρράκτης, κ.τ.λ.), το τοπίοπλαίσιο της όλης περιοχής, το φως και οι φωτοσκιάσεις, οι βράχοι κ.τ.λ. 1.2.Ιστορική Αναδρομή Η εμφάνιση της πρώτης μορφής κήπου συνδέεται άμεσα με την αυγή του πολιτισμού, όταν οι προϊστορικοί άνθρωποι άφησαν σταδιακά το κυνήγι, σαν μέσο επιβίωσης, κι άρχισαν να καλλιεργούν παραγωγικά φυτά γύρω από τις πρώτες τους κατοικίες. Χάνονται όμως στα βάθη των εποχών, οι πρώτες επαφές τους προς τα φυτά και τα άνθη, σαν παραγόντων ομορφιάς και οι πρώτες εκδηλώσεις ενδιαφέροντος προς αυτά. Θα πρέπει όμως, χάρη στα αρμονικά τους σχήματα, τους πρωτότυπους συνδυασμούς χρωμάτων, τα απαλά αρώματα και γενικά τη φυσική τους αρμονία, να 3\n4 Κεφάλαιο 1 συνέβαλαν στην καλυτέρευση του εσωτερικού κόσμου του ανθρώπου. Η αγάπη προς τα φυτά και τα άνθη, ίσως να είναι η πρώτη που αισθάνθηκαν οι άνθρωποι στη μακροχρόνια εξέλιξή τους. Εκεί κάπου θα ξύπνησε το ενδιαφέρον τους και θ' άρχισαν την καλλιέργεια, σε κάποια γωνιά του παραγωγικού κήπου, φυτών που δεν έδιναν παραγωγή, αλλά απλά ξεκούραζαν το μάτι, το πνεύμα, την ψυχή, μόνο με την παρουσία τους και την ομορφιά τους. Καθώς όμως απομακρύνονταν από τη φύση κι όχι μόνο στένευε ο χώρος γύρω τους, αλλά γινότανε όλο και πιο αφύσικος, άρχισαν να αισθάνονται όλο και περισσότερο απαραίτητη την παρουσία των φυτών και των λουλουδιών, για την αισθητική βελτίωση του χώρου και τη δημιουργία ψυχικής ευφορίας, αρμονίας, γαλήνης και υγείας. Απ' αυτήν ακριβώς την ανάγκη δημιουργήθηκε ο διακοσμητικός κήπος, μικρός ή μεγάλος, ιδιωτικός ή κοινόχρηστος. Όταν η απλή γνωριμία με τα φυτά άρχισε να γίνεται με το χρόνο προσπάθεια καταγραφής, κατάταξης και μελέτης, τότε δημιουργήθηκε η ανάγκη της συγκέντρωσης φυτών σε ένα καθορισμένο χώρο, κοντά στα εργαστήρια και τους μελετητές, για την παρακολούθηση της ζωής τους. Δημιουργήθηκε έτσι ο βοτανικός κήπος, που πολλές φορές διαρρυθμίζεται κατά τέτοιον τρόπο, ώστε να αποτελεί ταυτόχρονα κι ένα διακοσμητικό κήπο. Αιγυπτιακοί κήποι Ο πρώτος γνωστός κήπος, που είχε θρησκευτική, διακοσμητική και μορφωτική αποστολή διαμορφώθηκε και φυτεύτηκε γύρω στο 1500 π.χ., σ' ένα τέμενος, στο Καρνάκ της Αιγύπτου, από το Νεούρ, αρχικηπουρό του Φαραώ Θούμη ή Θούθμωση του Γ'. Ενάμιση αιώνα αργότερα ο Αμένωφις ο Δ' και η Νεφερτίτη, δημιούργησαν θαυμαστούς κήπους, γύρω από τους ναούς τους αφιερωμένους στο θεό Ήλιο. Αλλά και οι αξιωματούχοι των Φαραώ συνήθιζαν να δημιουργούν, κατά μήκος των καναλιών του Νείλου, μεγάλους κήπους με διπλή αποστολή: παραγωγική και διακοσμητική. Φοίνικες, Συκιές, Συκομουριές (Ficus sycomorus), Βαλσαμόδεντρα (Balsamodendron myrrha), Ροδιές, Ακακίες, Αρμυρίκια, Κυπαρίσσια, ήταν τα δέντρα, που κυριαρχούσαν στους αιγυπτιακούς κήπους. Η διαμόρφωσή τους ήταν αυστηρά γεωμετρική, με τετράγωνες ή ορθογώνιες λίμνες, που γέμιζαν από τα κανάλια του Νείλου. Τα φυτά φυτεύονταν σε μικρότερα ή μεγαλύτερα τετράγωνα ή ορθογώνια ή σε δεντροστοιχίες. Κήποι Μεσοποταμίας Οι αρχαιολογικές έρευνες έχουν δώσει μια ιδέα του πλούτου των φυτών και των λουλουδιών, που διακοσμούσαν τους κήπους των Ασσυριακών ανακτόρων (ΒΑ της Νινευή), τα οποία είχαν δημιουργήσει ο Σαρκών ο Β' ( π.χ.) και ο διάδοχός του Σενναχειρίμ ( π.χ.) Αλλά οι πιο σημαντικοί στην αρχαιότητα (ένα από τα 7 θαύματα του κόσμου), ήταν οι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας (Εικ. 1), που είχε χτίσει και φυτέψει, γύρω στο 605 π.χ., ο Ναβουχοδονόσορ ο Β' για να τιμήσει τη γυναίκα του Αμύθιδα. 4\n5 Κεφάλαιο 1 Σύμφωνα με περιγραφές του Στράβωνα, η φυτεμένη επιφάνεια δεν ξεπερνούσε τα 16 στρέμματα και αποτελείτο στην πραγματικότητα από πολλές αναβαθμίδες, που κάθε μια είχε τη μορφή τεράστιας ζαρντινιέρας. Το όλο συγκρότημα ήταν κατασκευασμένο από συμπαγή τούβλα και ανέβαινε μέχρι ύψος 26 μέτρων. Κατά τη δημιουργία των κήπων αυτών, θα πρέπει να μελετήθηκαν προσεκτικά και να λύθηκαν πρακτικά, μια σειρά τεχνικά προβλήματα (τεχνικές κατασκευές, επιχωματώσεις, στεγανοποιήσεις, αποστραγγίσεις, δίκτυα ποτίσματος, εκλογή κατάλληλων φυτών και σωστή διάταξή τους για προστασία από το θερμό άνεμο και το δυνατό ήλιο, κ.τ.λ.) που δημιουργούσε το περιβάλλον της ερήμου, στις παρυφές της οποίας διαμορφώθηκαν. Εικόνα 1 : Οι Κρεμαστοί Κήποι της Βαβυλώνας Περσικοί κήποι Κατά την περίοδο ακμής της Περσίας (560 π.χ π.χ.) οι Πέρσες δημιούργησαν στην πατρίδα τους μεγάλους περιφραγμένους κήπους-πάρκα, παρόμοια με της Ασσυρίας και Χαλδαίας, που τα είχαν θαυμάσει κατά την περίοδο των κατακτήσεών τους. Ο Ξενοφών, που πρώτος χρησιμοποίησε τον όρο «παράδεισος» σαν μετάφραση της Περσικής λέξης «πάρδες» (=πάρκο), αναφέρει (Οικονομικός: 4, 21) για τον «παράδεισό» του Κύρου (Σάρδεις 407 π.χ.) «Καθώς θαύμαζε αυτόν (τον κήπο του Κύρου) ο Λύσανδρος, επειδή είχε ωραία δέντρα, φυτεμένα σε ίσες αποστάσεις μεταξύ τους και σε ίσες σειρές (δεντροστοιχίες) κι επειδή όλα (τα παρτέρια) σχημάτιζαν κανονικές γωνίες, μυρωδιές πολλές και ευχάριστες τους ακολουθούσαν ενώ περπατούσαν (με τον Κύρο)...». Όπως φαίνεται από την πιο πάνω λακωνική περιγραφή του Ξενοφώντα, η διαρρύθμιση ήταν αυστηρά γεωμετρική, που τονιζόταν ιδιαίτερα στο χώρο, από την κανονική διάταξη των δενδροστοιχιών. 5\n6 Κεφάλαιο 1 Αρχαία Ελλάδα Η μορφή του κήπου του Αλκίνοου, που περιγράφει ο Όμηρος («Οδύσσεια» Ρ.Η/ 115 μετάφραση Γ. Κορδάτου) «Στ' απ έξω μέρος της αυλής, κοντά στις πόρτες, είχε μεγάλο κήπο, τεσσάρων στρεμμάτων, κι ένας φράκτης γύρω τον έφραζε παντού» και ο οποίος περιλάμβανε 3 τμήματα: οπωρώνα, αμπέλι και ανθόκηπο, («Και στους στερνούς τους όργους λογής με τέχνη φύτρωναν πρασιές πάντα ανθισμένες»), αποτελούσε χαρακτηριστικό τύπο κήπου της Αρχαίας Ελλάδας. Το πράσινο με τη μορφή του διακοσμητικού κήπου ή δεντροστοιχίας, δεν αποτέλεσε σπουδαίο στοιχείο στην πολεοδομική δομή των αρχαίων ελληνικών πόλεων. Η παρουσία του, εντελώς διακριτική, περιοριζόταν στα ενδιάμεσα των μνημείων ή κτιρίων, με τη μορφή θάμνων ή δέντρων μοναχικών ή σε μικρές ομάδες. Έξω από την πόλη, στα προάστια, οι αρχαίοι Αθηναίοι, όπως και οι άλλοι Έλληνες, που πίστευαν ότι υπήρχαν μυστικές σχέσεις μεταξύ του κόσμου των φυτών και των ηρώων ή θεών, είχαν δημιουργήσει γύρω από ιερούς χώρους, τεχνητά άλση (Λύκειο, Κυνοσάργες, Κολωνός, Ακαδημία) διαμορφωμένα με φυσιοκρατικά κριτήρια και αφιερωμένα σε θεούς και ήρωες. Την προστασία του πρασίνου από τους θεούς συμπλήρωσαν και με νόμους. Στη γύρω από την αρχαία Αθήνα περιφέρεια, η περιοχή με το πιο πολύ πράσινο εκτεινόταν από τους μεσημβρινούς πρόποδες του Λυκαβηττού ως τον Αρδήττο. Περιλάμβανε ιδιωτικά περιβόλια, δεντρόκηπους, ονομαστούς κήπους, όπως των Μουσών και ιερά άλση με χαρακτηριστικά δημόσιου διακοσμητικού κήπου, όπως του Λυκείου και Κυνοσάργους. Ιδιαίτερα το Λύκειο, που οι πρώτες φυτείες του εγκαταστάθηκαν γύρω από το ιερό του Απόλλωνα τον 6ο αιώνα π.χ. και απόκτησε παγκόσμια φήμη χάρη στο Σωκράτη, ο οποίος σύχναζε και δίδασκε εκεί (δεύτερο μισό του 5ου αιώνα π.χ.) και τον Αριστοτέλη, που λίγο αργότερα (335 π.χ.) δημιούργησε εκεί κοντά την «περιπατητική» σχολή του, περιλάμβανε εκτός από παραγωγικές καλλιέργειες και διακοσμητικό κήπο γύρω από το τέμενος. Το πιο ονομαστό όμως ιερό άλσος, που εξελίχθηκε σε πραγματικό διακοσμητικό κήπο, ήταν της Ακαδημίας (Εικ. 2). Τον αρχικό πυρήνα του, γύρω από το ιερό του Ακάδημου, σχημάτισαν 12 ελιές που προέρχονταν από την ιερή ελιά της Ακρόπολης. Αργότερα φυτεύτηκαν γύρω τους κι άλλα δέντρα και θάμνοι καλλωπιστικής αποστολής, που συντέλεσαν στη μεταβολή, ενός αυθεντικού αγροτικού τοπίου σε διακοσμητικό κήπο. Γύρω στα 520 π.χ., ο 'Ίππαρχος, γιος του Πεισίστρατου, εξωράισε και περιέφραξε τον κήπο με πολυτελή (για την εποχή) τοίχο («'Ιππάρχου τειχίον»), ενώ 50 χρόνια αργότερα ο Κίμων, αφού εξασφάλισε το πότισμα από τον Κηφισό, συμπλήρωσε τη φύτευση, χάραξε δρόμους και καθιστικά, κατάρτισε δεντροστοιχίες από Πλατάνια, Λεύκες και Πτελέες και γενικά διαρρύθμισε ολόκληρο το χώρο. Ο κήπος της Ακαδημίας τιμά τους κήπους όλων των εποχών, γιατί στους γραφικούς δρομίσκους του με τις σκιερές δεντροστοιχίες, ακούστηκε για πρώτη φορά το 387 π.χ. η φιλοσοφική διδασκαλία του Πλάτωνα. Ο Αριστοτέλης δημιούργησε το 350 π.χ. κοντά στον Ηριδανό, παραπόταμο του Ιλισού, βοτανικό κήπο (οι αρχαιολόγοι τον ταυτίζουν με τον κήπο των Μουσών στη θέση της πλατείας Συντάγματος), με πολλά σπάνια φυτά (αναφέρονται περί τα 600 είδη), πολλά από τα οποία προέρχονταν από τις Ασιατικές χώρες, που είχε κατακτήσει ο Μέγας Αλέξανδρος. 6\n7 Κεφάλαιο 1 Τον Αριστοτέλη ακολούθησε ο Θεόφραστος, αλλά μετά το θάνατο του τελευταίου, ο βοτανικός κήπος, που ήταν ο πρώτος στην Ευρώπη, έπεσε σε παρακμή, για να εξαφανισθεί αργότερα με την παρακμή και της Ελλάδας. Αλλά και την καλλιέργεια φυτών σε γλάστρες φαίνεται ότι πρώτοι τη σκέφθηκαν και την πραγματοποίησαν οι αρχαίοι Έλληνες, πιο συγκεκριμένα οι αρχαίες Ελληνίδες, με αφορμή την τελετουργική στη θρησκευτική γιορτή του Άδωνη («Αδώνια»), κατά τη διάρκεια της οποίας διακοσμούσαν συμβολικά τα αγάλματα του θεού και τις στέγες των σπιτιών τους με γλάστρες, όπου είχαν σπείρει φυτά («Αδώνιοι κήποι») γρήγορης ανάπτυξης αλλά και γρήγορου θανάτου: στάρι, κριθάρι, μαρούλι, φακές, κ.α. Εικόνα 2 : Ακαδημία Αρχαία Ρώμη Η ρυθμική, γεωμετρική και διακοσμητική μορφή του κήπου της Ακαδημίας, φαίνεται ότι αποτέλεσε τον κηποτεχνικό πρόγονο των δημόσιων κήπων και δεντροστοιχίων, που διακοσμούσαν τις πόλεις της Μεγάλης Ελλάδας (κυρίως τη Σικελία), προανάκρουσμα του φυτικού διακοσμητικού πλούτου, ο οποίος θα χαρακτηρίσει αργότερα την ακμή της Ρώμης. Η «Ars Topiaria», η τέχνη δηλαδή της διαμόρφωσης και φύτευσης του τοπίου, εξελίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Ξακουστοί ήταν οι κήποι του Λούκουλλου, του Μαικήνα, του Πλίνιου, του Νέρωνα, του Τιβέριου, του Αύγουστου, του Πομπήιου, του Αδριανού, που περιέβαλλαν τις πλούσιες βίλες τους στους ονομαστούς επτά λόφους της πόλης (ο 7\n8 Κεφάλαιο 1 σημερινός λόφος Pincio ονομαζόταν «λόφος των κήπων», collis hortulorum), κατά μήκος του Τίβερη ή στα μεγάλα κτήματα των περιχώρων και των επαρχιών. Απλοί στη μορφή, πρόβαλαν τις μεγάλες τους γραμμές κυρίως στις πλαγιές των Ρωμαϊκών λόφων, όπου πλατιές αναβαθμίδες με ευθύγραμμους δεντρόφυτους δρόμους, διακοσμημένους με άνθη (Βίγκα, Βιολέτες, Υάκινθοι, Νάρκισσοι, 'Ίριδες, Ανεμώνες, Βερβένες, κ.τ.λ.), θάμνους (Μυρτιές, Πικροδάφνες, Πυξοί, Βάγιες, Τριανταφυλλιές κ.τ.λ.) και πέργκολες με αναρριχώμενα (Κισσοί, Κλήματα, κ.τ.λ.) έδιναν κάποιο χαρακτήρα στο φυσικό τοπίο. Μικρός ή μεγάλος ο Ρωμαϊκός κήπος, που οι βασικές του γραμμές ήταν κανονικές και αρμονικές, πλουτίζεται σιγά-σιγά με διακοσμητικές κατασκευές και έργα τέχνης (αγάλματα, προτομές, περιστύλια, ναΐσκους, λίμνες, κρήνες, νυμφαία, θέρμες κ.τ.λ.). Τα δέντρα που χρησιμοποιούν (Πλατάνια, Λεύκες, Κυπαρίσσια, Κουκουναριές, Βελανιδιές, Σφενδάμια, Πεύκα, κ.τ.λ.) και τα άλλα καλλωπιστικά φυτά, αποφεύγουν να τα συνδυάζουν με τα παραγωγικά (λαχανικά, οπωροφόρα, αμπέλι), που τα καλλιεργούν σε κάποιο ακραίο τμήμα του κήπου. Αντίθετα προς την κυρίως πόλη των αρχαίων Αθηνών, όπου το τεχνητό πράσινο δεν ήταν αξιόλογο, η αρχαία Ρώμη διέθετε πλήθος σκιερές δεντροστοιχίες και δημόσιους κήπους, που αποτελούσαν χαρακτηριστικό πολεοδομικό στοιχείο. Ο Γάϊος Μάττιος, φίλος του Αύγουστου, είχε για πρώτη φορά την ιδέα της διαμόρφωσης κανονικών σχημάτων από ψαλιδιζόμενους θάμνους ή αειθαλή δέντρα. Στον κήπο του φυσιοδίφη και συγγραφέα Πλίνιου, σχημάτιζαν διάφορα γράμματα από ψαλιδιζόμενους θάμνους, κυρίως Πυξούς. Μεσαίωνας (500 μ.χ μ.χ.) Η κηποτεχνία βρίσκεται σε παρακμή. Μικροσκοπικοί κήποι με άνθη, λαχανικά και καρποφόρα δέντρα, τακτοποιημένα σε γεωμετρικά παρτέρια, ανάμεσα στα στενά όρια των εσωτερικών αυλών των μοναστηριών ή στο σκυθρωπό και τραχύ εσωτερικό των φεουδαρχικών πύργων, έδιναν εντούτοις κάποια στοιχειώδη διέξοδο στις αιώνιες ανάγκες των ανθρώπων. Κατά την περίοδο της κατάκτησης της Ισπανίας από τους Άραβες Μαυριτανούς (13ος -15ος αιώνας) αναπτύχθηκε μια αξιόλογη τεχνική πολυτελών κήπων, για τα ανάκτορα των Αράβων Χαλιφών, που έδωσε τους ονομαστούς ισπανοαραβικούς κήπους του Αλκαζάρ στη Σεβίλλη και της Αλάμπρα στη Γρανάδα. Πρόκειται για εσωτερικούς κήπους, χωρίς οπτική επικοινωνία με το γύρω τοπίο, διαμορφωμένους με απλά γεωμετρικά σχήματα (τετράγωνο, ορθογώνιο, τρίγωνο, κύκλος) σε εσωτερικές αυλές. Στους κήπους αυτούς χρησιμοποιήθηκαν συστηματικότερα, φυτά με έντονες χρωματικές αντιθέσεις (Ίριδες, Τριανταφυλλιές, Νάρκισσοι, Πικροδάφνες, κ.τ.λ.) ή με ευχάριστα αρώματα (Γιασεμιά, Γαριφαλιές, Μενεξέδες, Λεβάντες, Γαζίες, Μουσμουλιές, Πορτοκαλιές, Λεμονιές), ενώ το νερό που μέχρι τώρα ήταν στατικό, απόκτησε κίνηση και ελαφρό θόρυβο, με τη διάταξη πλήθους λεπτών πιδάκων κατά μήκος στενών και μακριών διακοσμητικών καναλιών. Η όλη σύνθεση, προσαρμοσμένη στα ζεστά κλίματα, πρόσφερε σκιά, δροσιά ηρεμία, ανάπαυση. 8\n9 Κεφάλαιο 1 Άπω Ανατολή Η κινέζικη αισθητική αντίληψη έτεινε στη δημιουργία κήπων που απέπνεαν μια αίσθηση απομόνωσης, γαλήνης, μυστικισμού, ώστε ο επισκέπτης να βιώνει τον τεχνητό κήπο σα φυσικό τοπίο σε μικρογραφία. Οι κήποι αυτοί γίνονται καλύτερα αντιληπτοί όταν κανείς τους θαυμάζει ακίνητος, ήταν κήποι περισυλλογής και αυτοσυγκέντρωσης και δεν ενθάρρυναν οποιαδήποτε μορφή ανθρώπινης δραστηριότητας μέσα τους. Όλη η φιλοσοφία της ανατολής μεταφράζεται πίσω από συμβολισμούς στη σύλληψη του κινέζικου κήπου. Ιαπωνία Αναπτύχθηκαν δυο ειδών κήποι, οι κήποι του νερού και οι βραχόκηποι. Γενικά οι Ιάπωνες ανήγαγαν την κηποτεχνία όπως και την ανθοδετική σε επιστήμη. Οι γιαπωνέζικοι κήποι παρίσταναν τοπία, όπως η ξερή κοίτη ενός χειμάρρου ή μια παραλία, απ όπου η θάλασσα είχε μόλις τραβηχτεί εξαιτίας της παλίρροιας και παρ όλο που ήταν ξηροί υποδήλωναν συνεχώς την παρουσία νερού υποβάλλοντας τον παρατηρητή. Γενικά οι Ιάπωνες έδειχναν μεγαλύτερη προτίμηση στα κατασκευαστικά στοιχεία του κήπου και λιγότερο στα φυτά. Χρησιμοποιούσαν πέτρινες γέφυρες, ξύλινες ή καλαμένιες, πέτρινα φανάρια και ποικιλία περιφράξεων από ξύλο, πυλό ή μπαμπού. Εικόνα 3 : Κήπος Shukkeien στην Ιαπωνία 9\n10 Κεφάλαιο 1 Αναγέννηση Ιταλία: Ιταλικός ρυθμός κήπων (Giardino all' Italiana) Η Αναγέννηση έφερε την ανανέωση και εξέλιξη της κηποτεχνίας, αρχικά στην Ιταλία, αργότερα στη Γαλλία και την υπόλοιπη Ευρώπη. Κατά το δεύτερο μισό του 15ου αιώνα οι κήποι ξεπερνούν τα περιορισμένα όρια του περιβόλου των κτιρίων και αναπτύσσονται προοδευτικά στη γύρω έκταση, που οργανώνεται με βάση ένα ακριβές σχέδιο. Οι φεουδαρχικές διαμονές χάνουν σιγά-σιγά τον κλειστό αμυντικό τους χαρακτήρα, αποκτούν ανοίγματα και συνδέονται έτσι οργανικά με τη νέα μορφή του κήπου. Το επικλινές έδαφος διαρρυθμίζεται συστηματικά με τοίχους αντιστήριξης, συχνά μνημειώδεις, σε μεγάλες αναβαθμίδες-ταράτσες, όπου διαμορφώνονται και φυτεύονται κανονικά παρτέρια. Γενικά η κηποτεχνική διαρρύθμιση είναι αυστηρά γεωμετρική, με συμμετρική διάταξη των διακοσμητικών στοιχείων γύρω στους κύριους οπτικούς άξονες και με ταυτόχρονη εκμετάλλευση των συντελεστών της προοπτικής. Οι αειθαλείς θάμνοι (κυρίως Πυξοί) και τα αειθαλή δέντρα, κυρίως κωνοφόρα (Τάξος, Κυπαρίσσια, Κουκουναριές, κ.τ.λ.), αλλά και πλατύφυλλα (Αριές, Ελιές, Βάγιες, κ.τ.λ.), συχνά ψαλιδιζόμενα, χρησιμοποιούνται σε μεγάλη κλίμακα για να διαμορφώσουν χαμηλά ή ψηλά πράσινα πλαίσια, κανονικά σχήματα, ζωντανούς τοίχους, δεντροστοιχίες, ενώ τα νυμφαία, κλιμακοστάσια, ταράτσες, αγάλματα, γλάστρες κι άλλα καλλιτεχνήματα του μαρμάρου έχουν καθορισμένη αισθητική και λειτουργική αποστολή και μαζί με τους τεχνητούς καταρράκτες, τις κρήνες, τους πίδακες, τις λίμνες και τις σπηλιές, συμμετέχουν στην αρμονική ενότητα των συνθέσεων. Ονομαστοί είναι οι κήποι: villa d' Este (Εικ. 4), villa Bagnaia, Boboli, villa Aldobrandini, villa Medicis, που διατηρούνται σχεδόν όπως ήταν. Η τεχνοτροπία των Ιταλικών κήπων διαδόθηκε τον 16ο και 17ο αιώνα στην υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά εκεί που τελειοποιήθηκε ήταν στη Γαλλία. Εικόνα 4 : Villa d Este στην Ιταλία 10\n11 Κεφάλαιο 1 Γαλλία: Κλασικός ή Κανονικός ή Γαλλικός ρυθμός κήπων (Jardin classique ή Jardin regulier ή Jardin a la Francaise) Κατά το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα ο μεγάλος Γάλλος κηποτέχνης Andre Le Notre ( ), σχεδιάζοντας πάνω σ' ένα εκτεταμένο έδαφος, δημιούργησε νέες εκφραστικές μορφές μεγάλης κλίμακας και τις διέταξε στο χώρο με μεθοδικότητα και γνώση αισθητικής και λειτουργικότητας. Οι νέες κηποτεχνικές μορφές, που συγκρότησαν το ύφος του κλασικού κήπου, ήταν κυρίως οι ψαλιδιζόμενες δενδροστοιχίες, τα περίτεχνα σαν πλεκτές δαντέλες παρτέρια, οι λίμνες με τις ακίνητες, σαν καθρέπτες, επιφάνειες νερού, τα μεγάλα κλιμακοστάσια, οι φυτικοί λαβύρινθοι. Χαρακτηριστικό δείγμά του ρυθμού αυτού, που θα επικρατήσει το 18ο αιώνα σ όλη την Ευρώπη, αποτελεί το πάρκο των Βερσαλλιών (Εικ. 5). Εμπνευσμένος από το Λουδοβίκο 14ο, ο Le Notre, έβαλε το μεγαλείο σαν κύριο χαρακτηριστικό του έργου και το εξέφρασε με τη μαθηματική μεγέθυνση των μερών (κάθε παρτέρι ήταν γύρω στα 20 στρέμματα, οι σκάλες μεγαλοπρεπείς, οι πανοραμικές θέες πλατιές και μεγάλου βάθους, κ.τ.λ.) και του συνόλου (η έκταση του πάρκου, περί τα 1000 στρέμματα, έδινε την εντύπωση του απέραντου), την ισορροπία, τη συμμετρία, τη τέλεια ένωση των μερών. Ο αυτοκρατορικός κήπος εκείνης της εποχής ήταν μια γιγαντιαία σύνθεση κλασικισμού, με τη λαμπρότητα μιας διακόσμησης στην κλίμακα των ανακτόρων. Αποτελούσε ως ένα βαθμό, την αρμονική προέκτασή τους, αλλά και της ζωής που κυλούσε μέσα σ αυτό, στο ύπαιθρο. Δεν ήταν ένα μέρος όπου πήγαιναν να αναπαύσουν το σώμα και το πνεύμα, αλλά μια ευρύχωρη επιφάνεια, διαρρυθμισμένη και διακοσμημένη για τις υποδοχές, τις γιορτές και όπου όλη η Αυλή περνούσε σε μια παράταξη με καθορισμένο δρομολόγιο. Βάδιζαν, σταματούσαν, θαύμαζαν όλοι μαζί, σε παράταξη. Εικόνα 5 : Το Πάρκο μπροστά από τα Ανάκτορα των Βερσαλλιών 11\n12 Κεφάλαιο 1 Τα πάρκα του ρυθμού αυτού αντανακλούν την κατάσταση των πνευμάτων και των ηθών μιας εποχής. Η αίσθηση της ελεύθερης φυσικής ζωής λείπει, τα φυσικά στοιχεία χρησιμοποιούνται για να υποταχθούν. Η αυστηρή διάταξη των δέντρων, οι ευθύγραμμες ψηλές ψαλιδιζόμενες μπορντούρες, που θύμιζαν τοίχους, οι δρόμοι με τις διαμορφωμένες στοές δέντρων, οι γεωμετρικές λίμνες, τα πλατιά κλιμακοστάσια, οι ορθογωνισμένοι χλοοτάπητες, ξετυλιγμένοι όπως οι τάπητες για να μαλακώνουν τα βήματα, οι πάγκοι, τα αγάλματα, οι σκαλιστές μαρμάρινες γλάστρες, όλα θύμιζαν τα σαλόνια και τους ευρύχωρους διαδρόμους των ανακτόρων και των μεγάρων-πύργων της εποχής. Γενικά στον κλασικό ρυθμό διακρίνονται δύο μέρη: α) το πάρκο, που έχει στην πραγματικότητα μορφή μεγάλου και πυκνού άλσους ή μικρού δάσους και β) ο κήπος, που έχει μορφή αποκλειστικά διακοσμητική. Είναι διαρρυθμισμένος σε κανονικά γεωμετρικά τμήματα διακοσμημένα με αγάλματα, μαρμάρινες γλάστρες και πάγκους, κανονικές λίμνες, πίδακες, ευθύγραμμα κανάλια, κ.τ.λ. Η όλη διάταξή του είναι προσαρμοσμένη στη λειτουργικότητα και αισθητική του μεγάρου, κοντά στο οποίο διαμορφώνονται παρτέρια γεωμετρικά, ενώ μακρύτερα, κατά μήκος πλατιών δρόμων, που συχνά συμπίπτουν με μακρινές οπτικές προοπτικές, δημιουργούνται, στην κεντρική λουρίδα, ορθογώνιοι χλοοτάπητες ή ευθύγραμμα κανάλια. Οι μοναχικοί θάμνοι των παρτεριών ψαλλιδίζονται σε γεωμετρικές φόρμες. Από κάθε πλευρά των παρτεριών απλώνεται η ψηλή φυτεία, με δέντρα σε πυκνή διάταξη συστάδων, στο εσωτερικό των οποίων συχνά συναντά κανείς μεγάλα ξέφωτα με πρασινοτάπητες ή φυτικούς λαβύρινθους. Δρόμοι ευθύγραμμοι με συμμετρικές δεντροστοιχίες διαπερνούν και ενώνουν όλα τα μέρη, ενώ μερικοί προωθούνται στο πάρκο και οδηγούν σε κυνηγετικά περίπτερα και καθιστικά. Οι δευτερεύοντες δρόμοι διασταυρώνονται με τους κύριους σχεδόν πάντοτε με συμμετρία. Το κεντρικό κτίριο συμμετέχει στην όλη σύνθεση και αποτελεί το οπτικό κέντρο και το σημείο απ όπου ξεκινούν βασικοί προοπτικοί άξονες, που καταλήγουν στο μακρινό πράσινο σκηνικό των πυκνών δέντρων. Αν και δεν δημιουργούνται πλέον κήποι-πάρκα του ρυθμού αυτού, εντούτοις συχνά συναντάει κανείς στοιχεία τους (συμμετρικά παρτέρια, ψαλιδιζόμενα σχήματα και μπορντούρες, γεωμετρικές λίμνες, ταράτσες, δεντροστοιχίες κ.τ.λ.) στους σύγχρονους κήπους και τα πάρκα. Αγγλικός ρυθμός κήπων (Jardin Anglais), Αγγλοκινέζικος ρυθμός κήπων (Jardin Anglo-chinois), Γραφικός ρυθμός κήπων (Jardin Paysager) Με την πάροδο του χρόνου, καθώς οι πόλεις μεγάλωναν, η βιομηχανία αναπτυσσόταν και οι άνθρωποι συμπιέζονταν ανάμεσά τους, τα πνεύματα, οι νοοτροπίες και η αντιμετώπιση της ζωής και των πραγμάτων, άρχισαν να αλλάζουν. Η αυστηρότητα των γεωμετρικών κήπων και η μεγάλη δαπάνη για τη συντήρησή τους, κούραζαν, προβλημάτιζαν, με αποτέλεσμα κάποια φυσική αντίδραση, που έγινε πιο συγκεκριμένη τις πρώτες δεκαετίες του 18oυ αιώνα, κυρίως στην Αγγλία, όπου διαμορφώθηκε η τεχνοτροπία των Αγγλικών κήπων, με βάση το πνεύμα του ρομαντισμού και της εξιδανίκευσης των γραφικών άλλωστε και καταπράσινων Αγγλικών τοπίων. Κατάργησαν τις ευθείες, τις δεντροστοιχίες, τα γεωμετρικά παρτέρια και την αλλοίωση της μορφής των φυτών με τα ψαλιδίσματα, διαρρύθμισαν τις γραμμές του 12\n13 Κεφάλαιο 1 τοπίου με ομαλοποίηση των καμπύλων, χάραξαν μονοπάτια, δημιούργησαν μικρά ποτάμια με ομαλές όχθες και ελικοειδή διαδρομή, διαμόρφωσαν μεγάλους ακανόνιστους πρασινοτάπητες που τους πλαισίωναν, σε φυσική διάταξη, συστάδες και ομάδες δέντρων, θάμνων, οι οποίες έδεναν το εξιδανικευμένο τοπίο με το τριγύρω φυσικό. Εκείνη ακριβώς την εποχή άρχισαν να φτάνουν από τη μακρινή Κίνα νέες κηποτεχνικές ιδέες και μορφές, που επηρέασαν, ως ένα βαθμό, τον αγγλικό κήπο. Έτσι λίγο μετά τα μέσα του 18ου αιώνα δημιουργήθηκε ο αγγλοκινέζικος κήπος, με βάση τις αρχές των παλιών αυτοκρατορικών κήπων της Κίνας, όπου κυριαρχούσε η προσπάθεια αναδημιουργίας των φυσικών κινέζικων τοπίων, ενώ έλλειπαν τελείως οι συμμετρικές δεντροστοιχίες και τα γεωμετρικά παρτέρια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της επίδρασης του κινέζικου κήπου στη δημιουργία του νέου ρυθμού, αποτελεί το πάρκο Κιού (Kew Garden) του Λονδίνου (Εικ. 6), όπου ο κηποτέχνης William Chambers συνδύασε τις τυπικές κινέζικες κατασκευές (παγόδες, λίμνες, γέφυρες, χαρακτηριστικά περίπτερα, κ.τ.λ.), με τα χαρακτηριστικά του αγγλικού κήπου, ενώ προσπάθησε να χρησιμοποιήσει και τα άνθη (ετήσια-πολυετή), για τα οποία δεν έδειχνε μέχρι τότε ενδιαφέρον ο αγγλικός κήπος. Εικόνα 6 : Kew Garden (Λονδίνο) Στις αρχές του 19ου αιώνα ο νέος ρυθμός, που εμπνεόταν από το ιδανικό της επιστροφής στην απλότητα και τη φύση («φέρτε τη φύση στον κήπο» ήταν το σύνθημα), εγκαταλείποντας τις ακρότητες (π.χ. παγόδες κ.τ.λ.), έφτασε στην Ευρώπη σε πολύ προωθημένες μορφές τελειότητας, που η σύνθεσή τους διαμόρφωσε σιγάσιγά το ρυθμό, το γνωστό σαν «γραφικό κήπο» (Jardin Paysager). Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του αποτελεί η προμελετημένη δημιουργία απρόβλεπτών αλλά ευχάριστων εντυπώσεων στον περιπατητή, με τους ελικοειδείς δρομίσκους και τα γραφικά τοπία, που μπορεί να συναντήσει κάθε στιγμή, όπως αραιές ή πυκνές συστάδες δέντρων-θάμνων, μοναχικά δέντρα, καθιστικά, ακανόνιστους χλοοτάπητες, σπηλιές, λίμνες με φυσική διαμόρφωση, τεχνητά ερείπια, βραχόκηπους κ.τ.λ. 13\n14 Κεφάλαιο 1 Τα άνθη, ετήσια ή πολυετή και οι θάμνοι πλούσιας ανθοφορίας ή με εντυπωσιακά χρωματιστό φύλλωμα, μπήκαν σε μεγάλες μάζες στη σύνθεση του γραφικού κήπου, φυτεμένα σε μεγάλα ασύμμετρα παρτέρια σε προβαλλόμενες θέσεις. 1.3.Ρυθμοί και Τάσεις Διακρίνονται 4 κηποτεχνικοί ρυθμοί: ο κανονικός ή συμμετρικός ή Γαλλικός ή κλασικός, ο οποίος χαρακτηρίζεται από την προσπάθεια υποταγής της φύσης στις ανάγκες μιας αυστηρής γεωμετρικής σύνθεσης. ο ακανόνιστος ή ασύμμετρος ή Αγγλικός ή γραφικός, ο οποίος χαρακτηρίζεται από την προσπάθεια αντιγραφής και εξιδανίκευσης της φύσης. ο μεικτός, ο οποίος είναι σύνθεση των δύο πιο πάνω, σε ίση περίπου αναλογία. ο μοντέρνος, όπου ξεπερνώντας την αρχική του μορφή, σαν στατικό διακοσμητικό στοιχείο της κατοικίας, διαμορφώνεται πλέον σαν προέκτασή της και χώρος δραστηριότητας, εκτόνωσης και αισθητικής απόλαυσης. Διαφορές Γαλλικού και Αγγλικού κήπου Τα δέντρα στους Γαλλικούς κήπους, διατεταγμένα σε πυκνές μάζες ψαλιδιζόμενες εξωτερικά ή σε δεντροστοιχίες επίσης ψαλιδιζόμενες, μπερδεύονται, παραμορφώνονται, χάνουν την ατομικότητά τους. Στους Αγγλικούς κήπους όλη η τέχνη συγκεντρώνεται στην εξασφάλιση των προϋποθέσεων (αραιή φύτευση, ακανόνιστα, μοναχικά) για την ελεύθερη ανάπτυξή τους και την προβολή της ωραίας φυσικής μορφής τους. Οι χλοοτάπητες, αντί να είναι επίπεδοι και ορθογωνισμένοι, όπως στους κλασικούς, έχουν περίμετρο ακανόνιστη, στρογγυλεμένη, ακολουθούν τις στροφές των δρόμων και είναι επίπεδοι ή έχουν ομαλές καμπυλώσεις. Αντί να είναι γυμνοί, φέρουν δέντρα ή θάμνους σε μικρές ομάδες ή μοναχικά, καθώς και ανθόφυτα, ετήσια ή πολυετή, σε μεγάλες χρωματιστές κηλίδες (ακανόνιστα παρτέρια). Τα νερά αντί να αναπαύονται κλεισμένα σε γεωμετρικές λίμνες, κινούνται σε ρυάκια, πέφτουν σε καταρράκτες, χάνονται σε κάποιο σημείο του εδάφους και ξαναφαίνονται πιο πέρα ή συγκεντρώνονται σε λίμνες φυσικής διαμόρφωσης, για να βγουν στην άλλη άκρη τους και να συνεχίσουν την κίνησή τους. Στους γραφικούς κήπους αποφεύγεται η παρουσία ξένων σωμάτων (οικήματα, τεχνητές κατασκευές, κ.τ.λ.) ή όσα είναι λειτουργικά αναγκαία, τοποθετούνται σε μακρινές θέσεις και καλύπτονται με ένα μανδύα πράσινου, ώστε να μην καταστρέφουν με την παρουσία τους τη φυσική σκηνογραφία των γραφικών τοπίων. Η διαφορά μεταξύ των δύο ρυθμών μπορεί να συνοψισθεί ως εξής: Οι γραφικοί κήποι γεννιόνται από μια τέχνη απομίμησης, οι κλασικοί από μια συμβατική τέχνη. Στους πρώτους γίνεται προσπάθεια σύνθεσης τοπίων, που θυμίζουν αυτά που δημιουργεί η φύση χωρίς την επέμβαση του ανθρώπου, στους δεύτερους δημιουργούνται τοπία, που δεν υπάρχουν στη φύση και δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς την επέμβαση του ανθρώπου. 14\n15 Κεφάλαιο 1 Μεικτός ρυθμός κήπων Ήταν σε μεγάλη χρήση κατά το τέλος του 19ου και την αρχή του 20ού αιώνα. Συνδύαζε στον αυτό χώρο τα χαρακτηριστικά των δύο πιο πάνω ρυθμών, του κλασικού και του γραφικού σε ίσια περίπου αναλογία. Ο κλασικός ρυθμός χρησιμοποιούταν για τη διαμόρφωση του χώρου γύρω από το μέγαρο, την έπαυλη ή τον πύργο. Λίγο μακρύτερα άφηνε τη θέση του στο γραφικό ρυθμό, που χρησιμοποιώντας φυσικά στοιχεία, έδενε την όλη σύνθεση με το γύρω φυσικό τοπίο. Λίμνες, κιόσκια, γέφυρες, πέργκολες κι άλλες σχετικές κατασκευές διακοσμούσαν τον μεικτό κήπο, ενώ μεγάλοι χλοοτάπητες διευκόλυναν προοπτικές απόψεις κι έδεναν τα διάφορα μέρη μεταξύ τους Σύγχρονη κηποτεχνία και φυτοδιακοσμητική εσωτερικών χώρων Στην εποχή μας η κηποτεχνία δεν περιορίζεται πλέον στη διαρρύθμιση και διακόσμηση των περιφραγμένων και κατ' ανάγκη περιορισμένων και απομονωμένων ανακτορικών χώρων και αριστοκρατικών διαμονών, αλλά σε συνεργασία με τον πιο σύγχρονο κλάδο της φυτοδιακοσμητικής εσωτερικών χώρων, επιμελούνται και εξωραΐζουν το καθημερινό πλαίσιο, ιδιωτικό ή κοινόχρηστο, όπου αναπτύσσεται και δημιουργεί η σύγχρονη ζωή. Η δραστηριότητα της κηποτεχνίας δεν έχει πλέον όρια ως προς την έκταση και τη θέση των χώρων διακοσμητικού πρασίνου που διαμορφώνει, ενώ της φυτοδιακοσμητικής αναπτύσσεται στους περιορισμένους εσωτερικούς χώρους των οικημάτων κάθε μορφής και αποστολής. Και οι δύο κλάδοι ασχολούνται με τα προβλήματα που δημιουργεί η απομάκρυνση των ανθρώπων από τη φύση, η πέρα από κάθε μέτρο αστικοποίηση των πληθυσμών (το 40% και πλέον του πληθυσμού της γης ζει σε αστικά κέντρα, στην Ελλάδα από 31% που ήταν το 1928, περνάει τώρα το 50%) και η φυσιολογική ανάγκη που αισθάνονται σήμερα οι άνθρωποι να αναδημιουργήσουν παντού τη φύση, όπου απερίσκεπτα την έχουν καταστρέψει ή να εγκαταστήσουν στοιχεία της και εκεί όπου δεν υπάρχουν (εσωτερικό κατοικιών, γραφείων, καταστημάτων, εργαστηρίων, κ.τ.λ.). Ειδικότερα η κηποτεχνία αντιμετωπίζει ήδη τα θέματα που προβάλλει η σύγχρονη πολεοδομία, η οποία θεωρεί το τεχνητό πράσινο (δεντροστοιχίες, νησίδες πρασίνου λεωφόρων, πλατείες, κήποι, πάρκα, άλση, κ.τ.λ.) σαν φανερή κοινωνική ανάγκη και καθοριστικό στοιχείο της γενικής πολεοδομικής συγκρότησης των συγχρόνων πόλεων, αλλά και των τεράστιων δικτύων εθνικών αυτοκινητοδρόμων, των βιομηχανικών ζωνών κ.τ.λ. Ο κήπος της αστικής κατοικίας (γύρω στα 60-80μ 2 ), απομονωμένος συνήθως σ ένα περιβάλλον τσιμέντου και ασφάλτου, δεν μπορεί να έχει παρά κλειστό χαρακτήρα, με τα πιο ψηλά και πυκνά φυτά στην περίμετρο και τη συγκέντρωση του ενδιαφέροντος προς το εσωτερικό του. Ένα ακανόνιστο πλακόστρωτο για καθιστικό - προέκταση του σπιτιού, ένα δύο μικρά παρτέρια με ποώδη πολυετή ανθόφυτα, κάποιους μικρούς ανθοφόρους θάμνους, σπανιότερα ένα μικρό δέντρο και αναρριχώμενα για να κρύβουν τους τοίχους. Λόγω της στενότητας του χώρου, αλλά 15\n16 Κεφάλαιο 1 και της παρουσίας των διπλανών οικοδομών, συχνά πολυκατοικιών, ο κήπος-αυλή συνήθως σκιάζεται, γι' αυτό και πρέπει να επιλέγονται φυτά ανθεκτικά στη σκίαση. Ο μικρός (200μ 2 ) έως μέτριος (500μ 2 ) κήπος των προαστίων, μπορεί να μην είναι, ανάλογα βέβαια και με την ποιότητα των γύρω τοπίων, τόσο κλειστός όσο ο προηγούμενος. Συνήθως αποτελείται από την πρασιά της πρόσοψης που έχει αποκλειστικό σκοπό τη διακόσμηση του κτιρίου και τον πίσω κήπο, που μπορεί να συνδυάζει τη διακόσμηση και τη χρήση (εσωτερικότητα για ησυχία, ανάπαυσή ή και ελαφρά κίνηση). Γι' αυτό το σκοπό δημιουργείται ένας μικρός χλοοτάπητας με θάμνους και μικρά δέντρα στην περίμετρο και ένα καθιστικό σε μια γωνιά, μ' ένα φυλλοβόλο δέντρο ή και μικρή πέργκολα με αναρριχώμενα για διακόσμηση-σκίαση. Πρέπει να αποφευχθεί η εγκατάσταση δέντρων με μεγάλες τελικές διαστάσεις στους περιορισμένους του χώρους, γιατί τελικά «τρώνε» και αχρηστεύουν τον κήπο, όπως επίσης και η υπερβολή στη χρήση κατασκευασμένων-βιομηχανοποιημένων διακοσμητικών στοιχείων (αγαλματίδια ανθρώπων, πουλιών, πλαστικοί πάγκοι, τσιμεντένιες βρύσες, γλάστρες, κ.τ.λ.). Όταν πλησιάζει το μισό στρέμμα, τότε μπορεί να εγκατασταθεί σε μια άκρη το γκαράζ, ένας μικρός λαχανόκηπος και μια μικρή συλλογή (3-4 δέντρα) οπωροφόρων. Παρτέρια με ποώδη πολυετή, ανθοφόροι θάμνοι, μοναχικοί ή σε μικρές ομάδες, στις κατάλληλες θέσεις και κατά το δυνατό αποφυγή των χωρισμάτων με συρματοπλέγματα, τοίχους ή ψαλιδιζόμενους ψηλούς φράκτες για να ενωθεί με τους διπλανούς κήπους και να δίνει την εντύπωση του μεγάλου. Σ ένα μεγάλο γήπεδο, στα περίχωρα μιας μεγάλης πόλης ή και πέρα απ' αυτά, στο φυσικό τοπίο, οι δυνατότητες είναι πάρα πολλές. Γύρω από την κατοικία ο κήπος θα πρέπει να είναι πιο επιμελημένος, με παρτέρια πολυετών προόδων και τριανταφυλλιών, χλοοτάπητα, ομάδες ανθοφόρων θάμνων και μικρά καλλωπιστικά δέντρα. Μια μικρή λίμνη (εφόσον υπάρχει νερό) κι ένας βραχόκηπος σ' ένα φυσικό ανάχωμα, θα μπορούσαν να συμπληρώσουν αυτό το τμήμα του κήπου. Οι δρόμοι θα πρέπει να περιοριστούν στους πιο απαραίτητους για την εσωτερική κυκλοφορία, έτσι η θέση του γκαράζ θα μπορούσε να είναι π.χ. αμέσως μετά την είσοδο κι όχι στο άλλο άκρο του κήπου. Το τμήμα που βρίσκεται μακρύτερα θα πρέπει να είναι πιο φυσικό, με μοναχικά δέντρα, μεγάλα ανοίγματα με φυσική χλόη και διάσπαρτες ομάδες θάμνων και δέντρων, στοιχεία που θα συνδέσουν τον κήπο με το τριγύρω φυσικό τοπίο, ακόμη περισσότερο αν στη φύτευση χρησιμοποιηθούν είδη φυτών τα οποία κυριαρχούν στην περιοχή και στις κατασκευές (βραχόκηποι, καθιστικά, πλακόστρωτα, κ.τ.λ.) χρησιμοποιηθούν τοπικά υλικά (πέτρες, βράχοι, φυσικές πλάκες, κορμοί δέντρων, κ.τ.λ.). Στους κήπους με την ελεύθερη φυσική σύνθεση, καθοριστικό ρόλο στη διαρρύθμιση και τοποθέτηση των φυτών παίζει η εξασφάλιση της οπτικής επικοινωνίας με το περιβάλλον (ωραία τοπία, πεδιάδες, ποτάμια, θάλασσα, κ.τ.λ.). Γενικά ένας σύγχρονος κήπος θα πρέπει να είναι απλός, ευχάριστος, χρήσιμος, ευκολοσυντήρητος, ώστε να προσφέρει στον κάτοικο των συγχρόνων πόλεων αισθητική απόλαυση, γαλήνη, υγεία, ανάπαυση, στοχασμό, δυνατότητες κινησιοθεραπείας. Η αισθητική αξία του φαίνεται από την εντύπωση που προκαλούν οι γραμμές του, οι φυτικές μορφές του, οι όγκοι του, τα χρώματά του, το παιχνίδι των νερών και των φωτοσκιάσεών του. 16\n17 Κεφάλαιο Αστικό Πράσινο Η μεγάλη σημασία που απέκτησε το πράσινο για τους σύγχρονους πυκνούς οικιστικούς σχηματισμούς, οφείλεται στα ευεργετικά αποτελέσματα που έχει η παρουσία του μέσα σ' αυτούς, έτσι: Διευκολύνει, την κυκλοφορία των αερίων μαζών, με αποτέλεσμα την αραίωση και απομάκρυνση των τοξικών συστατικών της ατμόσφαιρας των πόλεων, που συνεχώς ρυπαίνεται από την κίνηση των τροχοφόρων, τις κεντρικές θερμάνσεις, τις βιομηχανίες, βιοτεχνίες, κ.τ.λ. Αποτελεί την «αποθήκη» οξυγόνου των πόλεων, ιδίως κατά τις ημέρες άπνοιας, αφού πλουτίζει με οξυγόνο τον αέρα και λιγοστεύει το διοξείδιο του άνθρακα, που συγκεντρώνεται πέρα από τα φυσιολογικά όρια (συνεχής καύση πετρελαίου, βενζίνης, άνθρακα, αερίων, κ.τ.λ.). Έχει διαπιστωθεί ότι από 1 στρέμμα χλοοτάπητα, που αποτελεί τη μικρότερη επιφάνεια πρασίνου κατά μονάδα επιφάνειας (η ίδια έκταση φυτεμένη με θάμνους-δέντρα, δίνει φυλλική επιφάνεια πολλαπλάσια των 1000μ 2 χλόης), ελευθερώνει κάθε χρόνο 500 μ 3 καθαρό οξυγόνο. Έχει επίσης υπολογιστεί ότι 3 μέτρια δέντρα είναι αρκετά για να προσφέρουν σε έναν άνθρωπο, όλο το οξυγόνο που έχει ανάγκη κάθε 24ωρο με μέσο όρο τα 75 χρόνια ζωής. Επηρεάζει ευνοϊκά για τον άνθρωπο το μικροκλίμα και ιδίως τη θερμοκρασία, που στα θερμά κλίματα, όπως της χώρας μας, ανεβαίνει σημαντικά και δημιουργεί δυσάρεστο περιβάλλον, λόγω και της θερμότητας, που απορροφούν και στη συνέχεια ακτινοβολούν οι τεράστιες επιφάνειες των κτιρίων ή που παράγουν με την λειτουργία τους τα μηχανήματα κάθε είδους. Λιγοστεύει την ένταση των εκνευριστικών θορύβων, με απορρόφηση και εκτροπή των ηχητικών κυμάτων κι έτσι προστατεύει, λιγότερο ή περισσότερο, τους κατοίκους των συγχρόνων πολύβουων πόλεων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Εθνικός Κήπος, που ενώ βρίσκεται στο κέντρο μιας ζώνης της Αθήνας από τις πιο μολυσμένες, το εσωτερικό του αντιστοιχεί ουσιαστικά με μια εξωτερική περιοχή της, όπως έδειξαν ειδικές μετρήσεις. Κι αυτό γιατί χάρη στις άπειρες φυλλικές επιφάνειες που παρουσιάζει, λιγοστεύει την ένταση των θορύβων από τα τροχοφόρα, τα οποία κινούνται σε πυκνές μάζες γύρω του και κυρίως το περιφερειακό πλαίσιο των πυκνών φυλλωμάτων του εμποδίζει, με μεικτούς μηχανισμούς φίλτρου και κυκλώνια, τα μικρά σωματίδια της ρύπανσης, που φέρνουν τα ρεύματα από τη γύρω πόλη. Προσφέρει για τη δημόσια υγεία δυνατότητες ψυχαγωγίας, κίνησης και σωματικών ασκήσεων μέσα στο πράσινο, στο ιδανικότερο γι' αυτούς τους σκοπούς περιβάλλον. Γενικά η επίδραση του πρασίνου πάνω στους ανθρώπους, έχει ευνοϊκά αποτελέσματα σε κάθε στοιχείο που συγκροτεί τη σωματική και ψυχική υγεία τους. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό της εποχής η εντεινόμενη τάση δημιουργίας κήπων και γενικά διακόσμησης εξωτερικών και εσωτερικών χώρων με καλλωπιστικά φυτά. Η έλξη που αισθάνονται για τα φυτά και τα άνθη και γενικά το πράσινο και τη φύση, οι καταπονημένοι από τη μηχανοποιημένη αστική ζωή σύγχρονοι άνθρωποι, 17\n18 Κεφάλαιο 1 έχει βαθιές συναισθηματικές και αισθητικές ρίζες. Η συναισθηματική έλξη και η αισθητική απόλαυση των ποικίλων μορφών πρασίνου, δημιουργεί ψυχική ισορροπία, ευφορία και γαλήνη, στοιχεία, που συμβάλλουν στην ψυχική και πνευματική υγεία των ανθρώπων. Για την εξασφάλιση των πιο πάνω ευνοϊκών για τον άνθρωπο και το οικιστικό του περιβάλλον παραγόντων, έχει υπολογιστεί ότι πρέπει να αντιστοιχούν κατά κάτοικο σύγχρονης ιδανικής πόλης μ 2 ελεύθεροι χώροι, από τους οποίους, το μισό τουλάχιστον, πράσινο και χώροι αθλοπαιδιών. Στις σύγχρονες μεγάλες πόλεις, με τη διαμορφωμένη φυσιογνωμία και το χαμηλό ποσοστό πρασίνου, η προσπάθεια θα πρέπει να τείνει στην εξασφάλιση τουλάχιστον 12μ 2 πρασίνου ανά κάτοικο (7μ 2 για κήπους-πάρκα, 4μ 2 για χώρους αθλοπαιδιών με πλαίσιο πρασίνου και 1μ 2 για παιδικές χαρές). Οι υπαίθριοι χώροι λοιπόν αποτελούν καθοριστικό παράγοντα για την ποιότητα του αστικού τοπίου και του περιβάλλοντος. Όπως όμως είναι φυσικό οι αντιλήψεις για τον επιθυμητό ρόλο, διάρθρωση και μορφή τους, αναπροσαρμόζονται συνεχώς καθώς ακολουθούν τις εξελισσόμενες απόψεις για το αστικό φαινόμενο και το φυσικό περιβάλλον και έρχονται αντιμέτωπες με τα συνεχώς μεταλλασσόμενα προβλήματα αλλά και τις δυνατότητες των πόλεων. Κατά τα τελευταία χρόνια έχει γίνει αποδεκτή, για το διαχωρισμό του διακοσμητικού πρασίνου σε κατηγορίες, η χρησιμοποίηση των όρων «αστικό πράσινο»που χαρακτηρίζει συνολικά όλες τις μορφές κοινόχρηστου πρασίνου των πόλεων (Αλσύλλια, πάρκα, κήποι, πλατείες, δεντροστοιχίες, νησίδες λεωφόρων, κτλ.) και «ιδιωτικό πράσινο», που χαρακτηρίζει συνολικά το πράσινο των ιδιωτικών κήπων, κυρίως στην περίμετρο των πόλεων, τα προάστια, τους παραθεριστικούς οικισμούς και τις εξοχές. Κήπος σήμαινε αρχικά μικρή περιφραγμένη έκταση, με αγροτικό κατοικία και πηγάδι, που καλλιεργούταν με λαχανικά, οπωροφόρα και άνθη. Με την πάροδο όμως των αιώνων και καθώς η αγροτική κατοικία μεταβαλλόταν σε παραθεριστικό εξοχικό, βίλα, τα καρποφόρα και τα λαχανικά άρχισαν να εξαφανίζονται ή να περιορίζονται σε μια γωνιά και να αντικαθίστανται με καλλωπιστικά (δέντρα, θάμνους, χλοοτάπητες, παρτέρια ανθέων, κτλ.). 'Έτσι ο κήπος μετατράπηκε σιγά-σιγά σε διακοσμητικό ψυχαγωγικό χώρο, ενώ η αρχική μορφή του, ο παραγωγικός κήπος, χαρακτηρίζεται σαν «περιβόλι» και σε εξειδικευμένες περιπτώσεις σαν «λαχανόκηπος», «οπωρώνας» ή «ανθόκηπος». Η διαφορά μεταξύ ενός σύγχρονου πάρκου και ενός σύγχρονου κήπου αναφέρεται γενικά στην έκταση και τη χρησιμοποίηση. Τα πάρκα είναι πολύ μεγαλύτερα των κήπων. Σ' αυτά είναι δυνατή, έστω και σε μικρή κλίμακα, η ικανοποίηση της ανάγκης των σύγχρονων αστών για απομόνωση, γαλήνεμα ή κινησιοθεραπεία στο ύπαιθρο, ενώ οι μικροί δημόσιοι κήποι κι ένα μεγάλο ποσοστό από τους ιδιωτικούς, προσφέρουν κυρίως αισθητική και υγιεινή βελτίωση του χώρου. Σε παλαιότερους καιρούς, το ευρωπαϊκό πάρκο, που χρησίμευε για κυνήγι και περίπατο, ήταν μια μεγάλη περιφραγμένη ιδιωτική έκταση, φυτεμένη με δέντρα σε μορφή μικρού δάσους και μεγάλα ξέφωτα φυσικού χλοοτάπητα, ενώ ένα τμήμα του ήταν πιο διαμορφωμένο και περιλάμβανε έναν πύργο με τα παραρτήματά του και γύρω ανθόκηπο, οπωρώνα, λαχανόκηπο. Με το πέρασμα του χρόνου και την εκρηκτική ανάπτυξη των μεγάλων πόλεων, όσα τέτοια πάρκα βρέθηκαν περικυκλωμένα από οικισμούς, διατήρησαν μεν την περίφραξη, άλλαξαν όμως μορφή και χρήση. Από μεγάλα ιδιωτικά πάρκα μετατράπηκαν, με σειρά κηποτεχνικών έργων, σε δημόσια αστικά πάρκα, ελεύθερα για το 18\n19 Κεφάλαιο 1 κοινό και τις ανάγκες του για κίνηση, ψυχαγωγία, ενώ δημιουργήθηκαν και συνεχίζουν να δημιουργούνται νέα, πιο σύγχρονα, συνήθως στις παρυφές των πόλεών. Η πρώτη εμφάνιση των κοινόχρηστων χώρων πρασίνου, με την έννοια που τους αντιλαμβανόμαστε σήμερα, γίνεται στις αρχές του 19ου αιώνα, όταν οι συνθήκες διαβίωσης των οικονομικά ασθενέστερων στρωμάτων στις πόλεις γίνονταν πολύ δυσμενείς. Οι άνθρωποι εργάζονταν σε εργοστάσια με μολυσμένη εσωτερική ατμόσφαιρα και ανεπαρκή αερισμό και κοιμούνταν σε ανήλια μικρά σπίτια που δεν αερίζονταν επαρκώς. Οι συνθήκες διαβίωσης ήταν λοιπόν φανερό ότι απαιτούσαν βελτιώσεις του αστικού περιβάλλοντος. Οι πρώτες από αυτές δεν αφορούσαν τους χώρους εργασίας και κατοικίας, αλλά τους υπαίθριους χώρους της πόλης και είχαν σχέση με τη δημιουργία δημοσίων πάρκων ή κήπων, οι οποίοι θα λειτουργούσαν ως «πνεύμονες των κατοίκων των πυκνοδομημένων περιοχών». Έτσι αρχίζουν να δημιουργούνται κοινόχρηστοι κήποι ή πάρκα σε περιοχές που είχαν ανάλογα προβλήματα συνθηκών διαβίωσης, δηλαδή στις μεγάλες πόλεις του βιομηχανικά ανεπτυγμένου κόσμου της εποχής. Καθώς οι πόλεις αυτές σταδιακά μορφοποιούνται όσον αφορά την έκταση και τη δομή τους, η αρχική ιδέα της αναβάθμισης του αστικού περιβάλλοντος με τη δημιουργία πάρκων, οδηγεί σύντομα στην εξάπλωσή τους με τη δημιουργία συστημάτων πάρκων (Park Systems), λεωφόρων πάρκων (Parkways), πανεπιστημιακών πάρκων (Campus) και προαστίων, όπου τα σπίτια διατάσσονται μέσα σε ένα φυσικό περιβάλλον ανάλογης μορφής, αν και η ολοκλήρωση της ιδέας αυτής με τη δημιουργία κηπουπόλεων (Garden Cities) έρχεται αργότερα, στις αρχές του 20ού αιώνα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία οι επιφάνειες πρασίνου καθιερώνονται ως μία διακριτή και μάλιστα σημαντική κατηγορία χρήσεων εδάφους στην πόλη, η οποία αποτελεί αντικείμενο των ρυθμιστικών (πολεοδομικών) μελετών που εμφανίζονται την ίδια περίπου εποχή. Η συστηματική αντιμετώπιση του πρασίνου μέσα από τις πολεοδομικές μελέτες οδήγησε στην κατηγοριοποίηση των σχετικών χώρων ανάλογα με τη θέση και το ρόλο τους στην πόλη και στη διατύπωση σταθερότυπων όσον αφορά την έκτασή τους, τη διασπορά και την ιεράρχησή τους μέσα στην πόλη. Οι σχετικές προδιαγραφές (που φυσικά ποικίλλουν από χώρα σε χώρα) αποτελούν έως και σήμερα τη βάση για τον σχεδιασμό στο επίπεδο των ρυθμιστικών μελετών, αλλά και για τη διεκτραγώδηση καταστάσεων που παρεκκλίνουν από τα προδιαγραφόμενα. Πράγματι κατά την ανάπτυξη των περισσότερων πόλεων στη διάρκεια του προηγούμενου αιώνα δόθηκαν μικρά περιθώρια για την ανάδειξη ή τη διαμόρφωση χώρων πρασίνου σε όλες τις κλίμακες του χώρου. Σε πολλές περιπτώσεις αυτό είναι συνέπεια μιας εκ των πραγμάτων οικιστικής ανάπτυξης, μεγάλων τμημάτων πόλεων ή και ολόκληρων πόλεων, που προηγείται του σχεδιασμού, ο οποίος έρχεται για να εξομαλύνει, στο μέτρο του δυνατού, ακραίες δυσλειτουργίες. Αυτό είναι η συνηθέστερη περίπτωση των ελληνικών πόλεων του 20ού αιώνα αλλά και πόλεων που αναπτύχθηκαν τον 19ο αιώνα μέσα στη δίνη της βιομηχανικής επανάστασης. Ακόμα όμως και σε πόλεις που διέθεταν σχέδια με πρόβλεψη για μεγάλα πάρκα, δενδροφυτεμένες λεωφόρους και πάρκα γειτονιάς υπάρχουν περιοχές ιδιαίτερα πυκνοδομημένες, όπου το αστικό πράσινο απουσιάζει από το καθημερινό περιβάλλον, έστω και εάν σε άλλα τμήματά τους η υπερβολική παρουσία του θεωρείται ότι διαλύει τον οικιστικό ιστό. Οι σύγχρονες πόλεις όμως αλλάζουν αργά αλλά σταθερά, όσον αφορά την έκταση και τη δομή τους. Η επέκτασή τους οδηγεί σε συνεχή αναδιανομή των 19\n20 Κεφάλαιο 1 λειτουργιών που με τη σειρά της δημιουργεί κενούς χώρους, τα αστικά κενά που προσφέρονται για τις χωροθετήσεις νέων χρήσεων εδάφους. Πολλά μεγάλα σύγχρονα πάρκα (καθαρά πρασίνου και συνηθέστερα θεματικά) αναπτύσσονται σήμερα στη θέση βιομηχανιών που εγκαταλείπονται γιατί η χωροθέτησή τους μέσα στον αστικό χώρο δεν εξυπηρετεί τις λειτουργικές τους ανάγκες, αλλά και στη θέση στρατοπέδων, αεροδρομίων, άλλων εγκαταστάσεων μέσων μεταφοράς, που δεν ανταποκρίνονται πλέον στον αρχικό τους σκοπό και ρόλο. Ακόμα μεγάλος αριθμός από μικρότερης έκτασης αστικά κενά ευρίσκονται διάσπαρτα μέσα στον αστικό ιστό. Πρόκειται για μικρότερα γήπεδα βιοτεχνιών, πυρήνες κτημάτων που επιβίωσαν έως σήμερα, οικόπεδα που για διάφορους λόγους (πολεοδομικούς ή απλώς ιδιωτικούς) δεν αναπτύχθηκαν, «ξεχασμένες» κοίτες ρεμάτων και εξάρσεις του εδάφους. Ακόμα και δρόμοι που τα γεωμετρικά τους χαρακτηριστικά ξεπερνούν τον λειτουργικό τους ρόλο μπορεί να θεωρηθεί ότι ανήκουν σε αυτή την κατηγορία χώρων που, σε πρώτη προσέγγιση, δεν θεωρήθηκε ότι αποτελούν τους ιδανικούς υποδοχείς για τις «συμβατικές» κατηγορίες αστικού πρασίνου. Όμως η συνεχής αλλαγή των πόλεων διαφοροποιεί ανάλογα και την αντίληψη των κατοίκων τους γι αυτές και τα επιμέρους στοιχεία τους. Νέες θεωρήσεις του αστικού φαινομένου αναδύονται και αποδίδουν διαφορετική αξία σε αυτά τα στοιχεία. Έτσι, η περιβαλλοντική προσέγγιση του αστικού φαινομένου δίνει όλο και μεγαλύτερη έμφαση στην οικοσυστηματική διάσταση του αστικού πρασίνου και στα δίκτυα των υπαίθριων χώρων που δημιουργούν δυνατότητες για τη διάχυση της λειτουργίας της φύσης στον ιστό της πόλης. Στόχοι είναι ο έλεγχος της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, του θορύβου, της υπερθέρμανσης του αστικού ιστού, αλλά και η διασφάλιση της βιοποικιλότητας που γίνεται όλο και πιο αναγκαία καθώς οι αμιγείς φυσικές περιοχές εξωθούνται όλο και πιο μακριά από τις πυκνοδομημένες περιοχές των συνεχώς εξαπλωμένων πόλεων. Ταυτόχρονα ο αστικός σχεδιασμός εστιάζει το ενδιαφέρον του στις μικρές ενότητες και δίκτυα του αστικού πρασίνου ως μέσου για την ανάδειξη της έννοιας του τόπου και της ιδιαιτερότητας και της εικόνας επιμέρους περιοχών. Η δυνατότητα για συμμετοχή των πολιτών, επίσης, γίνεται όλο και πιο σαφής όταν ο σχεδιασμός αφορά το άμεσο περιβάλλον διαβίωσής τους. Μέσα σε αυτό το θεωρητικό πλαίσιο τα, μικρά κυρίως, αστικά κενά που είναι διάσπαρτα στον ιστό της πόλης μπορεί να δώσουν την πρακτική δυνατότητα για ανάπτυξη δικτύων κοινόχρηστων χώρων πρασίνου που θα ικανοποιούν συνολικά ή έστω και μερικώς τις απαιτήσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω. Τα μικρά πάρκα (Pocket Parks) που αποτελούν τη βάση ενός δικτύου πρασίνου είναι μια νέα κατηγορία χώρων αστικού πρασίνου, ανάμεσα στο πάρκο γειτονιάς και τον ιδιωτικό κήπο. Μπορούν να λειτουργούν ως βιοκλιματικοί θύλακες στον ιστό μιας περιοχής και ταυτόχρονα ως ενδιάμεσοι κοινωνικοί χώροι. Διαμορφώνονται, συνήθως, σε κενά οικόπεδα, σε επαφή με το δρόμο ή και το εσωτερικό των οικοδομικών τετραγώνων και πιθανόν να χρησιμοποιούνται ήδη, άτυπα, από τους κατοίκους. Στη φύτευση ή τη συντήρηση της διαμόρφωσης συμμετέχουν πολλές φορές και ομάδες κατοίκων της περιοχής. Από τα παλαιότερα και πιο γνωστά παραδείγματα του είδους είναι το πάρκο Paley στο Μανχάταν (Εικ. 7), που διαμορφώθηκε το 1967 στο πλαίσιο προγράμματος για τους δημόσιους χώρους της πόλης. Βρίσκεται σε έναν από τους κεντρικούς δρόμους, σε στενό-μικρό οικόπεδο διαστάσεων 10x30μ. και περιβάλλεται από ψηλά κτίρια. Η διαμόρφωσή του χαρακτηρίζεται από σαφήνεια, απλότητα και γνώση των στοιχείων της φύσης. Στην είσοδό του έχουν φυτευτεί μια σειρά από αειθαλή δέντρα, που προστατεύουν το χώρο από το θόρυβο του δρόμου, ενώ η υπόλοιπη επιφάνεια 20\n21 Κεφάλαιο 1 καταλαμβάνεται από φυλλοβόλα που ρίχνουν ελαφρές σκιές στο χώρο κατά τους θερινούς μήνες. Οι κάθετοι στο δρόμο τοίχοι καλύπτονται με κισσό, που εμποδίζει την αντανάκλαση της ακτινοβολίας και την έκλυση θερμότητας προς το άμεσο περιβάλλον, ενώ στο βάθος του οικοπέδου έχει διαμορφωθεί τεχνητός καταρράκτης που συμβάλλει στο δρόσισμα και στη δημιουργία ευχάριστης κατάστασης. Το δάπεδο διαμορφώνεται με πορώδεις κυβόλιθους, με κενά μεταξύ τους, που επιτρέπουν την ανάπτυξη ποώδους βλάστησης. Στο χώρο υπάρχουν κινητά τραπέζια και καθίσματα που ο καθένας μπορεί να μετακινήσει στη θέση που επιθυμεί. Το πάρκο χρησιμοποιείται συνεχώς κατά τους ζεστούς καλοκαιρινούς μήνες, όταν η θερμοκρασία φτάνει στους 40 ο C. Εικόνα 7 : Paley Park (Μανχάταν) Όταν οι διατιθέμενες επιφάνειες είναι λίγο μεγαλύτερες υπάρχει η δυνατότητα για ανάπτυξη μεγαλύτερων ενοτήτων πρασίνου που λειτουργούν πιο αποτελεσματικά ως στοιχεία ηλιοπροστασίας, σταθεροποίησης της θερμοκρασίας και δροσισμού. Αυτή τη δυνατότητα προσπαθεί να αξιοποιήσει ο κήπος της Λυών (έκταση: τ.μ., κατασκευή 1999) στις παρυφές του κέντρου του Μόντρεαλ, όπου η έμφαση δίνεται στις ακάλυπτες επιφάνειες με υψηλή βλάστηση που δημιουργούν τον περίγυρο για μικρές επιφάνειες καθιστικών. Αντίθετα στο σχολικό κήπο του Neukölln στο Βερολίνο (έκταση τ.μ., κατασκευή 2003), η έμφαση δίνεται στις δενδρώδεις και μονοετείς καλλιέργειες τις οποίες φροντίζουν οι ίδιοι οι μαθητές. Τα παιδιά, που δουλεύουν τα θέματά τους με πρακτικούς τρόπους και φυσικά υλικά, εξοικειώνονται με το φυσικό περιβάλλον και αισθάνονται υπεύθυνα γι αυτό ενώ ταυτόχρονα συμβάλλουν στη διατήρηση μιας όασης πρασίνου, από την οποία επωφελείται όλη η γειτονιά. Με βάση αυτές τις απλές αρχές οι Βοτανικοί Κήποι της Νέας Υόρκης και του Brooklyn, εκπόνησαν ένα πολύ μεγαλύτερης εμβέλειας πρόγραμμα για την καλύτερη χρήση και τη βελτίωση της εγκαταλειμμένης ή απαξιωμένης γης στο εσωτερικό των αστικών κέντρων. Με τα προγράμματα Green up (Ν. Υόρκη) και Green Bridge (Brooklyn), που ξεκίνησαν το 1977, πραγματοποιούν, σε συνεργασία με ειδικούς επιστήμονες, ενώσεις κατοίκων και άλλες κοινωνικές ομάδες, τη μετατροπή\n22 Κεφάλαιο 1 περίπου κενών οικοπέδων σε κοινοτικούς κήπους όπου οι κάτοικοι μπορούν να καλλιεργήσουν φρούτα και λαχανικά και τα παιδιά να παίξουν με ασφάλεια. Με μια ανάλογη προσέγγιση 100 περίπου υπαίθριοι χώροι διαφόρων κατηγοριών χαρακτηρίστηκαν, το 1977, ως μικρά πάρκα (pocket parks) στο προάστιο του Λονδίνου Brent, και ήδη 17 από αυτούς έχουν διαμορφωθεί. Παρόμοιο είναι και το πρόγραμμα δημιουργίας μικρών πάρκων στον Northampton της Αγγλίας, όπου τα τελευταία 18 χρόνια έχουν ήδη δημιουργηθεί περισσότερα από 80 μικρά πάρκα, κυρίως με τη συμμετοχή των κατοίκων, ενώ οι τοπικές αρχές αναλαμβάνουν ένα περισσότερο βοηθητικό και υποστηρικτικό ρόλο στην οργάνωσή τους. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύεται η συνοχή των τοπικών κοινοτήτων και ταυτόχρονα αναδύεται ένας οικονομικά βιώσιμος τρόπος διαχείρισης των χώρων πρασίνου, κάτι που αποτελεί προφανή προϋπόθεση για την ανάπτυξη και κυρίως τη συντήρηση εκτεταμένων δικτύων πρασίνου μέσα στον οικιστικό ιστό. Η ανάπτυξη όμως των δικτύων πρασίνου προϋποθέτει και τη δημιουργία συνδέσεων ανάμεσα στους κόμβους, που είναι τα μικρά πάρκα. Αυτές συνήθως αναζητούνται μέσα από την επαναξιολόγηση του τρόπου χρήσης των δρόμων του οδικού δικτύου και ευρίσκονται με διευρύνσεις πεζοδρομίων και πεζοδρομήσεις που με κατάλληλες δενδροστοιχίες και φυτεύσεις συμβάλλουν στην ολοκλήρωση του πράσινου δικτύου. Η επαναξιολόγηση όμως του οδικού δικτύου μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να οδηγήσει σε πολύ πιο καινοτόμες προσεγγίσεις. Όπως στην περίπτωση του ιστορικού βουλεβάρτου Lebas στη Lille της Γαλλίας που μεταμορφώθηκε σε πάρκο Lebas (κατασκευή 2005) με την κατάργηση των παλαιών δρόμων και επιφανειών στάθμευσης και τη διευθέτηση της κυκλοφορίας στην περίμετρο του πάρκου. Στο ίδιο πνεύμα, αν και με πολύ πιο μοντέρνα σχεδιαστική αντίληψη, το πάρκο Tilla Durieux (κατασκευή 2003) δημιουργήθηκε στη θέση ενός μνημειακού άξονα που συγκλίνει στην πλατεία Πότσδαμ του Βερολίνου. Αν και λίγο διαφορετικά σε χαρακτήρα και έκταση, από όσα αναφέρθηκαν προηγουμένως, τα δύο αυτά παραδείγματα εικονογραφούν πολύ καλά τις δυνατότητες ανάπτυξης αστικού πρασίνου μέσα από την αξιολόγηση του δυναμικού των αστικών κέντρων. Βέβαια τόσο το είδος των υπό αξιολόγηση κενών όσο και ο χαρακτήρας των αναπτύξεων που θα υλοποιηθούν στη θέση τους επηρεάζονται πολύ από το χαρακτήρα της πόλης που αφορούν. Μία συστηματική καταγραφή των υπαίθριων χώρων και του πρασίνου στις πυκνοδομημένες περιοχές των ελληνικών πόλεων που έχουν ήδη ολοκληρώσει τον κύκλο της ανοικοδόμησης των δεκαετιών 1960 και 1970 μπορεί να αποκαλύψει κρυμμένες εκπλήξεις, όπως στην περίπτωση πολλών μεγάλων οικοδομικών τετραγώνων της κεντρικής περιοχής της πόλης του Αγρινίου. Κήποι και εγκαταλειμμένα κτίρια άλλων εποχών, οικόπεδα στο εσωτερικό των οικοδομικών τετραγώνων που παραμένουν κενά (συνήθως επειδή δεν μπορούν να οικοδομηθούν σύμφωνα με τους τρέχοντες όρους) και έχουν καταληφθεί από άγρια βλάστηση, υπολείμματα ενός παλιότερου δικτύου μονοπατιών που υπερκεράστηκε από το ορθογωνικό πλέγμα των δρόμων και τετραγώνων της πόλης, όλα μαζί συνθέτουν ένα δυναμικό σε λανθάνουσα κατάσταση που μπορεί να αναδειχτεί. Τις περισσότερες φορές στη χώρα μας τα ζητήματα του αστικού πρασίνου ταυτοποιούνται με την υλοποίηση μεγάλων πάρκων. Τα μεγάλα πάρκα, βέβαια, είναι αναγκαία για τα αστικά κέντρα. Όμως οι διαδικασίες για την απόκτηση της γης, για το σχεδιασμό, την υλοποίηση και τέλος, αλλά ίσως και το σημαντικότερο, τη διαχείρισή τους, είναι εξαιρετικά μακρόχρονες, όταν δεν καθίστανται ατελέσφορες. Επιπλέον όταν η συζήτηση επικεντρώνεται μόνο σε αυτά επισκιάζονται τα εξίσου 22\n«Η ΚΗΠΟΤΕΧΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΝ 19 ο ΚΑΙ 20 ο ΑΙΩΝΑ. ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΚΗΦΙΣΙΑΣ»\nΑΝΩΤΑΤΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΊΔΡΥΜΑ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΧΟΛΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ ΤΜΗΜΑ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΟΜΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ΠΤΥΧΙΑΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ «Η ΚΗΠΟΤΕΧΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΝ 19 ο ΚΑΙ 20 ο ΑΙΩΝΑ. ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΣ ΚΗΦΙΣΙΑΣ» ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:


Φώτης Χρ. Αποστολόπουλος CEO\nΣύμφωνα με τον μύθο, ο πόνος και η δυστυχία του Θάμυρι έκανε τους θεούς να τον λυπηθούν.Ο Δίας, ο μέγιστος των Ολύμπιων και δικαιοκρίτης θεών τε και θνητών, συνέβαλλε στο ξετύλιγμα του μίτου της μοίρας που επιφύλασσε το σύμπαν για τον ήρωά μας. Στο σημείο που βρίσκονταν η εγκαταλελειμμένη Λύρα του Θάμυρι χτύπησε με έναν κεραυνό και εκεί, Ὤτου θαύματος, φύτρωσε μια ελιά.\nTHAMYRIS® Εξαιρετικό Παρθένο Ελαιόλαδο\nΣΥΜΒΑΤΙΚΟ • ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ • ΠΟΠ ΚΑΛΑΜΑΤΑ\nΦρουτώδης, πικρή και πιπεράτη γεύση φρεσκοκομμένου γρασιδιού με επίγευση άγουρης μπανάνας, πράσινου μήλου, αγκινάρας και βοτάνων\nΓυάλινες Συσκευασίες: MARASCA-250ml, 500ml, 750ml, 1L, DORICA-500ml\nΣοδειά Ελαιώνα (Νοέμβριος 2019)\nΟξύτης σε Ελαϊκό Οξύ 0,16 0,80 max.\nΥπεροξείδια (meq02/Kg) 3,5 20 max.\nΕΝΕΡΓΕΙΑ 3382kJ/ 823kcal 507.3kJ/\nΠαραμένοντας πιστοί στο όραμά μας, η βιώσιμη καλλιέργεια είναι από τις μεγαλύτερες επιδιώξεις της εταιρείας.Σύμφωνα, λοιπόν, με τις Ελληνικές πρακτικές ελαιοκαλλιέργειας, ήδη από την αρχαία εποχή, η εναρμόνιση των διάφορων δυνάμεων που κυβερνούν την φύση αναζητούνται μετ’ επιτάσεως. Εμείς οι Έλληνες δίναμε και δίνουμε μεγάλη προσοχή στα ατμοσφαιρικά φαινόμενα, τις θέσεις των αστερισμών στο σύμπαν, τις εποχές και τους σεληνιακούς κύκλους, ψάχνοντας πάντα την ισορροπία μεταξύ της γης, των ζώων και του ανθρώπου.\nΌλα τα λίπη όμως δεν έχουν τις ίδιες ωφέλειες. Πρέπει να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην ποιότητα και την ποσότητα των λιπών που κάποιος καταναλώνει.\nΘεμιστοκλέους 46, GR-241 31\nΏρες Γραφείου: Δευτέρα – Παρασκευή\n09:00 με 17:00 (GMT +3)


China Cove and Gibson Beach, Carmel - Κριτικές\nCarmel: Όλα τα εστιατόρια China Cove and Gibson Beach: Εστιατόρια στην περιοχή\nΑναζήτηση Ηνωμένες Πολιτείες›Καλιφόρνια›Μοντερέι (Και Πέριξ)›Carmel›Carmel Αξιοθέατα›China Cove and Gibson Beach\nΝο 11 από 108 στην κατηγορία δραστηριότητες για: Carmel Πιστοποιητικό διάκρισης Παραλίες, Υπαίθριες δραστηριότητες, Φύση και Πάρκα Γράψτε μια κριτική\nPoint Lobos State Reserve, Carmel, CA 80 κριτικές | Με κατάταξη στο Νο 11 από 108 Δείτε παρακάτω το όνομα και τη διεύθυνση αυτής της επιχείρησης στην τοπική γλώσσα – θα σας βοηθήσουν όσο είστε εκεί (Carmel)\n+1 831-624-4909 Βελτίωση αυτής της καταχώρισης\nΣας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας Η κριτική γράφτηκε πριν από 4 εβδομάδες WeBike, Oregon\nTradewinds Carmel494 Κριτικές Carmel, Μοντερέι (Και Πέριξ)0.5 km από China Cove and Gibson BeachΠροβολή τιμών BEST WESTERN PLUS Carmel Bay View Inn1.052 Κριτικές Carmel, Μοντερέι (Και Πέριξ)0.6 km από China Cove and Gibson BeachΠροβολή τιμών Carmel Inn & Suites135 Κριτικές Carmel, Μοντερέι (Και Πέριξ)0.6 km από China Cove and Gibson BeachΠροβολή τιμών Comfort Inn Carmel By The Sea648 Κριτικές Carmel, Μοντερέι (Και Πέριξ)0.7 km από China Cove and Gibson BeachΠροβολή τιμών Hotel Carmel119 Κριτικές Carmel, Μοντερέι (Και Πέριξ)0.7 km από China Cove and Gibson BeachΠροβολή τιμών BEST WESTERN Carmel's Town House Lodge624 Κριτικές Carmel, Μοντερέι (Και Πέριξ)0.7 km από China Cove and Gibson BeachΠροβολή τιμών Περισσότερα Hofsas House Hotel385 Κριτικές Carmel, Μοντερέι (Και Πέριξ)0.7 km από China Cove and Gibson BeachΠροβολή τιμών Carmel Lodge280 Κριτικές Carmel, Μοντερέι (Και Πέριξ)0.7 km από China Cove and Gibson BeachΠροβολή τιμών Carmel Village Inn395 Κριτικές Carmel, Μοντερέι (Και Πέριξ)0.7 km από China Cove and Gibson BeachΠροβολή τιμών Λιγότερα China Cove and Gibson Beach: Ξενοδοχεία εκεί κοντά Ποια ξενοδοχεία στην περιοχή Carmel έχουν έκπτωση;\nΑπαλοιφή όλων China Cove and Gibson Beach: Ξεκινήστε την κριτική σας Επιλέξτε μια βαθμολογία\nCarmel, Μοντερέι (Και Πέριξ) Garrapata State Park\nΟδηγίες δημοσίευσης Λάβετε ειδοποιήσεις για τις νέες απαντήσεις στις ερωτήσεις σας. Ρωτήστε Συνηθισμένες ερωτήσεις: Διατίθεται μεταφορά από και προς το ξενοδοχείο μου; Η οικογένειά μου έχει 7 μέλη. Μπορούμε να συμμετάσχουμε όλοι στην περιήγηση; Πώς να ντυθώ για αυτή την περιήγηση; Κοντά σε: China Cove and Gibson Beach Κοντινά αξιοθέατα με τη μεγαλύτερη βαθμολογία 73 Κριτικές Carmel Plaza\nΔείτε όλα τα αξιοθέατα Κοντινά εστιατόρια με τη μεγαλύτερη βαθμολογία 745 Κριτικές Flying Fish Grill\n717 Κριτικές Katy's Place


Autochartis | Profitlevel\nΜε την Profit Level μπορείτε να επωφεληθελιτε πλήρως από τις υπηρεσίες που παρέχονται μέσω του Autochartist, το οποίο είναι ενσωματωμένο με την πλατφόρμα συναλλαγών ΜΤ5. Με τον προηγμένο σαρωτή αγοράς, μπορείτε να παρακολουθήσετε την τρέχουσα πρόοδο του και να προσδιορίσετε την καλύτερη στιγμή για συναλλαγές.\nΕιδοποίηση για εμπορεικές ευκαιρίες στις χρηματοπιστωτικές αγορές τρείς φορές την ημέρα\nΠλησιέστερο εύρος στις ευκαιρίες διαπραγμάτευσης και στα ενημερωτικά δελτία Market Report\nΣυναλλαγές με δωρεάν πρόσβαση σε εκπαιδευτικά άρθρα, διαδικτυακά σεμινάρια, ηλεκτρονικά βιβλία και βίντεο\nΟφέλη για τους εμπόρους\nΒελτιώστε την είσοδο στην αγορά μέσω προσδιορισμού των επιπέδων στήριξης και αντίστασης\nΠροσδιορίστε και αντιδράστε στις κινλησεις της αγοράς που δεν είναι τυπικές για τα μέσα που διαπραγματεύεστε\nΒελτιστοποιήστε τα επίπεδα stop-loss και take-profit με το εργαλείο ανάλυσης μεταβλητότητας\nΑξιοποιήστε τα γνωστά αποτελέσματα των μακροοικονομικών ειδήσεων\nΕιδοποιήσεις για υπερβολικές κινήσεις προς μια κατεύθυνση\nΤο Autochartist προσφέρει ένα ευρύ φάσμα περιεχομένου χρηματοοικονομικής αγοράς για την κάλυψη όλων των τύπων εμπόρων και επενδυτών. Η εταιρεία παρέχει τεχνική ανάλυση, στατιστικλη ανάλυση, μακροοικονομική ανάλυση και θεμελιώση ανάλυση. Το Autochartist φροντίζει για Trend Traders, Swing Traders, Mean-Reversion Traders, News Traders και Value Investors. Το περιεχόμενο ισχύει τόσο για τους αρχάριους όσο και για τους έμπειρους εμπόρους και αυτή η μεγάλη ποκιλία περιεχομένου εγγυάται ότι οι έμποροι διαβάζουν πάντα κάτι νέο, φρέσκο και κατάλληλο για το στιλ των συναλλαγών τους.


Αιτίες πόνου στο στήθος, στο υποχωρόνιο ή στην πλάτη με βήχα - διάγνωση και θεραπεία - Άσθμα December\nΌταν βγάζω, το δίνω στο σωστό στήθος μου. Ορισμός της αιτιολογίας του πόνου. Διάγνωση και θεραπεία.\nΈνας εξουθενωτικός ξηρός βήχας που συνοδεύεται από πόνο στο στήθος είναι συμπτώματα ενός αριθμού επικίνδυνων προβλημάτων υγείας. Ακόμη και αν έχουν προκύψει λόγω της συνήθους ORVI ή της γρίπης, αυτά τα συμπτώματα αποτελούν σαφή δικαιολογία για να ζητήσουν ιατρική συμβουλή. Τις περισσότερες φορές είναι ένα σημάδι φλεγμονής των αεραγωγών που προκαλείται από λοίμωξη. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να αποτελεί ένδειξη σοβαρής καρδιακής και αγγειακής νόσου, καθώς και του νευρικού συστήματος. Τις περισσότερες φορές, ο πόνος όταν ο βήχας εντοπίζεται στα αριστερά ή δεξιά του στήθους. Μπορεί να είναι απότομη και ραφή ή αντίστροφα θαμπό, "τραβώντας".\nΠροσδιορίστε την ακριβή αιτία αυτών των συμπτωμάτων μπορεί μόνο ένας γιατρός. Εάν ο πόνος με βήχα συνοδεύεται από μια αίσθηση ασφυξίας, ζητήστε αμέσως βοήθεια.\nΜε ιογενή λοίμωξη, συνοδεύεται από ένα αίσθημα έλλειψης αέρα. Συχνά ο πόνος στο στέρνο συνοδεύεται από μια αίσθηση δυσφορίας, μερικές φορές πονοκέφαλο ή πόνο στα χέρια. Ο πόνος διαρκεί μόνο λίγα δευτερόλεπτα και εξαφανίζεται μετά από ένα βήξιμο. Το πιο επικίνδυνο, εάν υπάρχει ένας ξηρός βήχας, που συνοδεύεται από πόνο στο στέρνο, αλλά δεν υπάρχει υψηλή θερμοκρασία. Αυτό μπορεί να είναι σημάδι σοβαρών προβλημάτων όπως:\nΜπορεί επίσης να είναι μια χρόνια " που προκαλείται από τον καπνό του τσιγάρου. Μια άλλη σημαντική αιτία είναι η αλλεργική ρινίτιδα, η οποία προκαλεί ερεθισμό του αναπνευστικού συστήματος.\nΕάν ένας ξηρός βήχας που συνοδεύεται από πόνο στο στέρνο δεν διαρκεί περισσότερο από 5 ημέρες, πρέπει να επισκεφθείτε αμέσως έναν γιατρό.\nΟ γιατρός χρειάζεται επειγόντως, αν στο συνεχή βήχα και ακόμη και ο μικρός πόνος στο στέρνο συνδέονται με συμπτώματα όπως:\nμια απότομη αύξηση της θερμοκρασίας, ειδικά πάνω από 38 C.\nοι επιθέσεις βήχας εντείνουν.\nδύσπνοια ή εκπνοή.\nέκκριση βλέννας με αίμα.\nμια απότομη χροιά του προσώπου.\nΑυτά τα συμπτώματα μπορεί να σημαίνουν απειλή για τη ζωή. Ως εκ τούτου, πρέπει να επικοινωνήσετε αμέσως για βοήθεια, καλώντας ένα ασθενοφόρο.\nΕάν εμφανιστούν τέτοια συμπτώματα στο παιδί, ζητήστε αμέσως ιατρική βοήθεια.\nΕάν ο ξηρός βήχας συνοδεύεται από μέτριο πόνο και ελαφρά αύξηση της θερμοκρασίας από το βράδυ, αυτό μπορεί να είναι σημάδι τέτοιων ασθενειών όπως:\nΌλες αυτές οι καταστάσεις συνοδεύονται συχνά από σοβαρή αδυναμία και ταχεία κόπωση. Μια μικρή αύξηση της θερμοκρασίας στην περίπτωση αυτή γίνεται αργότερα το βράδυ.\nΚάθε ασθένεια προκαλεί έναν χαρακτηριστικό εντοπισμό του πόνου. Αυτό θα διευκολύνει τον γιατρό να καθιερώσει μια διάγνωση.\nΠροκειμένου να προσδιοριστεί η ακριβής αιτία των προβλημάτων, ο γιατρός μπορεί να αναθέσει τις ακόλουθες μορφές μελετών:\nανοικτή ακτινογραφία των πνευμόνων.\nανάλυση για τη διαθεσιμότητα.\nανάλυση για την παρουσία βακτηριακής λοίμωξης.\nΜια εκτεταμένη εξέταση αίματος σάς επιτρέπει να προσδιορίσετε τον επιπολασμό και τη διάρκεια της φλεγμονώδους διαδικασίας.\nΑκόμη και αν ο βήχας και ο θωρακικός πόνος είναι ήσσονος σημασίας και όλα αυτά συνοδεύονται από κανονική θερμοκρασία, μην "καθυστερείτε" με μια επίσκεψη στο γιατρό. Ακόμη και αν προκαλούνται από μια κοινή ιογενή λοίμωξη, η άκαιρη θεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε τόσο σοβαρά προβλήματα όπως:\nΣε περίπτωση πρόωρης θεραπείας, ο βήχας μπορεί να πάει σε χρόνια. Σε αυτή την περίπτωση, είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Η πλήρης ανάκτηση μπορεί να διαρκέσει έως και 1 μήνα.\nΗ μετάβαση πνευμονικών ασθενειών σε χρόνια μορφή μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα στο μέλλον.\nΜια άλλη πιθανή επιπλοκή μιας αρχικής φλεγμονώδους διαδικασίας στους αεραγωγούς ή στους πνεύμονες είναι η ίνωση. Εμφανίζεται εξαιτίας του σχηματισμού ελαφρού ιστού ουλής. Αυτό οδηγεί σε μείωση της ελαστικότητας των πνευμόνων και προβλήματα στην αναπνοή. Ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου, η ίνωση μπορεί να είναι μονόπλευρη, διμερής ή εστιακή.\nΗ πρόληψη της πνευμονικής ίνωσης είναι η έγκαιρη θεραπεία των μολυσματικών ασθενειών που προκαλούν φλεγμονή.\nΜια ειδική μέθοδος αντιμετώπισης τέτοιων συμπτωμάτων όπως ο ξηρός βήχας που συνοδεύεται από πόνο στο στέρνο εξαρτάται άμεσα από την αιτία της εμφάνισής του. Ακόμη και αν η αιτία της νόσου είναι μια φυσιολογική ιογενής λοίμωξη, για παράδειγμα εποχική γρίπη, η λανθασμένη θεραπεία της μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές. Θεραπεία με σύνδρομο ξηρού βήχα, συνοδευόμενο από ακόμη και μικρό πόνο στο στήθος θα πρέπει μόνο ο γιατρός.\nΤο κύριο καθήκον στη θεραπεία λοιμωδών νόσων της αναπνευστικής οδού είναι να κάνει ξηρό βήχα υγρό και παραγωγικό. Αυτό θα διευκολύνει την απομάκρυνση του φλέγματος, αποτρέποντας τη στασιμότητα του στους πνεύμονες.\nΓια να ανακάμψει γρήγορα, είναι σημαντικό να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για αυτόν τον οργανισμό. Πρώτα απ 'όλα, ο αέρας στο δωμάτιο πρέπει να είναι δροσερός και υγρός. Η θερμοκρασία του αέρα δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερη από 20 - 22 ° C, και μια βέλτιστη υγρασία τουλάχιστον 60%. Αυτό θα βοηθήσει να στεγνώσει το φλέγμα στους αεραγωγούς.\nΟ καθημερινός υγρός καθαρισμός στο σπίτι μειώνει την ποσότητα σωματιδίων σκόνης στον αέρα. Αυτό θα βοηθήσει στη μείωση του ξηρού βήχα λόγω ερεθισμού του αναπνευστικού συστήματος.\nΚατά τη θεραπεία του ξηρού βήχα, είναι σημαντικό να πίνετε πολλά υγρά. Αυτό βοηθά στην αποτελεσματική υγρασία του βλεννογόνου και αραιώστε τα πτύελα. Τα πιο υγρά πτύελα είναι πολύ πιο εύκολο να βήξουν, λόγω του τι δεν στάζει στους πνεύμονες.Το άφθονο ζεστό ρόφημα είναι ένα σημαντικό στοιχείο της θεραπείας ακόμη και με ένα μη παραγωγικό ξηρό βήχα. Αυτό βοηθά στην υγρασία της βλεννογόνου μεμβράνης και αντισταθμίζει την απώλεια υγρού στο χρόνο λόγω της αυξημένης θερμοκρασίας.\nΜια κοινή αιτία τέτοιων συμπτωμάτων είναι η τάνυση των μυών μετά από σοβαρή σωματική άσκηση. Σε αυτή την περίπτωση, αξίζει να ζητήσετε βοήθεια από τον χειρουργό. Θα συνταγογραφήσει μια αλοιφή θέρμανσης που μειώνει τον πόνο στους μύες. Εάν ο ξηρός βήχας προκαλείται από τη φλεγμονώδη διαδικασία στους αεραγωγούς, είναι σημαντικό να το καταστήσετε παραγωγικό.\nΔεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μόνοι σας φάρμακα "από βήχα", καθώς αυτό μπορεί να επιδεινώσει την κατάσταση.\nΤις περισσότερες φορές, ο ξηρός βήχας προκαλείται από τη φλεγμονώδη διαδικασία στους αεραγωγούς, είναι σημαντικό να γίνει παραγωγικός. Για να γίνει αυτό, αποχρεμπτικά ή συνδυαστικά φάρμακα χρησιμοποιούνται για να διευκολύνουν την εύκολη απόσυρση του φλέγματος.\nΗ θεραπεία με αποχρεμπτικά πρέπει να συνοδεύει άφθονο πόσιμο. Αυτό δεν θα κάνει το πτύελο να συσσωρευτεί στους βρόγχους.\nΕάν ο ξηρός βήχας προκαλείται από μη μολυσματικές ασθένειες, όπως η φυματίωση ή το άσθμα, γίνεται αντιπαραγωγικό. Σε αυτή την περίπτωση, ο βήχας και ο θωρακικός πόνος είναι πολύ εξαντλημένοι, παρεμποδίζοντας το φαγητό και τον ύπνο. Για να διευκολυνθεί η κατάσταση, ο γιατρός θα συνταγογραφήσει ειδικά φάρμακα που εμποδίζουν το αντανακλαστικό βήχα.\nΣε καμία περίπτωση δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε φάρμακα «βήχας» για αυτοθεραπεία ή να τα χορηγείτε σε παιδιά. Δεν είναι κάθε βήχας επιβλαβής και επομένως μόνο ένας γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει μια κατάλληλη θεραπεία.\nΧρησιμοποιήστε λαϊκές θεραπείες για τη θεραπεία του ξηρού βήχα που συνοδεύεται από πόνο μπορεί να είναι μόνο εάν αυτά τα συμπτώματα προκαλούνται από μια ιογενή λοίμωξη. Μπορούν να χρησιμεύσουν ως μια εξαιρετική προσθήκη στο φάρμακο που συνταγογραφείται από έναν ειδικό. Είναι καλύτερο αν είναι ένα άφθονο ζεστό ρόφημα, διευκολύνοντας έναν ξηρό βήχα.\nΟποιεσδήποτε λαϊκές θεραπείες με τέτοια συμπτώματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο μετά από διαβούλευση με τον θεράποντα ιατρό.\nΤο σπίτι τσάι από βότανα όχι μόνο υγραίνει αποτελεσματικά το βλεννογόνο, αλλά και βελτιώνει την ευημερία. Οι καλύτερες επιλογές για την αναπλήρωση του υγρού στο σώμα μπορούν να είναι:\nΈνα εξαιρετικό ποτό με ξηρό βήχα μπορεί να είναι ένας ζεστός χυμός φρούτων ή μούρων: πορτοκάλι, μήλο, σταφίδα, σταφύλι. Αυτή είναι μια εξαιρετική πηγή βιταμινών για ένα αποδυναμωμένο σώμα.\nΜην χρησιμοποιείτε επιθετικές ουσίες, όπως μουστάρδα, ως παράγοντα θέρμανσης. Αυτό μπορεί να επιδεινώσει σημαντικά την κατάσταση.\nΟ προκαλώντας πόνο και άλλες δυσάρεστες αισθήσεις στο στέρνο μπορεί να είναι ένα σύμπτωμα πολλών δυσάρεστων ασθενειών. Το πιο επικίνδυνο, αν δεν υπάρχει υψηλή θερμοκρασία, ή η αύξηση του είναι ασήμαντη. Αυτό μπορεί να είναι ένα σημάδι πολύ σοβαρών προβλημάτων, όπως η φυματίωση, ο καρκίνος του πνεύμονα, η καρδιακή ανεπάρκεια ή η μεσοστολική νευραλγία.\nΜερικές φορές ένας ξηρός βήχας σε έναν ενήλικα με την πρώτη ματιά, δεν σχετίζονται με προβλήματα, όπως ο ηπατικός κολικός. Εάν τα συμπτώματα αυτά δεν διαρκούν περισσότερο από 5 έως 7 ημέρες ή εάν παρατηρηθεί έντονη φθορά, όπως για παράδειγμα η εμφάνιση πτυέλων με αίμα ή αίσθημα ασφυξίας, χρειάζεστε μια επείγουσα βοήθεια από έναν ειδικό.\nΒήχα στο στήθος, τι να κάνετε; Πρώτα απ 'όλα, πρέπει να διαπιστώσουμε την αιτία. Δεν είναι δύσκολο να το κάνετε αυτό, αρκεί να περιγράψετε σωστά στον γιατρό τη φύση των συμπτωμάτων και να υποβληθείτε σε ορισμένες εξετάσεις. Οι πιο κοινές αιτίες που προκαλούν πόνο στο στήθος είναι:\n. Συχνά, όταν πονάει στο στήθος και η χυδαία φωνή δεν αξίζει να ψάχνετε βαθιά. Η αιτία μπορεί να είναι στην επιφάνεια. Αυτά τα σημεία χαρακτηρίζουν όλες τις ιογενείς και μολυσματικές ασθένειες. Πιθανότατα, η διάγνωση θα ακούγεται έτσι:\n. Αυτή η ασθένεια συμβαίνει σχεδόν πάντα με πόνο στο στήθος. Ο ασθενής αισθάνεται μια αίσθηση καψίματος στο στέρνο. Οι ημικρανίες συνδέονται επίσης εδώ.\n. Εάν πονάει στο στήθος και στην πλάτη, ενώ η θερμοκρασία του σώματος αυξάνεται σημαντικά, πρέπει επειγόντως να καλέσετε ένα ασθενοφόρο. Ένας άλλος ανησυχητικός παράγοντας μπορεί να είναι ο πτύελος, ο οποίος τελικά γίνεται σκουριασμένος. Αυτά τα συμπτώματα είναι χαρακτηριστικά μόνο για την πνευμονία και η θεραπεία της στο σπίτι είναι αδύνατη.\nΣημαντικό! Ζεστάνετε το στήθος ή συμπιέζετε ότι είναι δυνατή μόνο σε κανονική θερμοκρασία σώματος.\nΣυχνά οι άνθρωποι παραπονιούνται για πόνο στο στήθος όταν βήχει. Αυτό το σύμπτωμα αξίζει την προσοχή, δεδομένου ότι αντίθετα με τη γενική άποψη, δεν αποτελεί σήμα μόνο προβλημάτων με το αναπνευστικό σύστημα. Μια τέτοια κακουχία μπορεί να μιλήσει αρκετά για τις ασθένειες της καρδιάς και των αιμοφόρων αγγείων.\nΠόνος στο στήθος, βήχας, πυρετός: αιτίες των συμπτωμάτων\nΣτην πραγματικότητα, οι αισθήσεις του πόνου για το βήχα μπορούν να συσχετιστούν με μια ευρεία ποικιλία αιτιών. Για να τα προσδιορίσετε με ακρίβεια, πρέπει να επισκεφθείτε το νοσοκομείο. Εδώ είναι οι πιο κοινές αιτίες των ασθενειών:\nΚαταρροϊκές ασθένειες, διάφορα είδη γρίπης, SARS.\nΠροβλήματα με επιγλωττίδα, τραχειίτιδα, βρογχίτιδα ή πνευμονία.\nΒλάβες και μολυσματικές ασθένειες της αναπνευστικής οδού.\nΟ καπνός εισέρχεται στους πνεύμονες.\nΤυχαία μπήκε στο ξένο σώμα του αναπνευστικού συστήματος.\nΚατά συνέπεια, μόνο ορισμένες ασθένειες μπορεί να προκαλέσουν πόνο στο στήθος όταν βήχει. Αλλά εκδηλώνονται όχι μόνο με αυτό το σύμπτωμα. Εξετάστε τα πιο πιθανά προβλήματα και αναλύστε τον τρόπο προσδιορισμού της παρουσίας συγκεκριμένης παθολογίας.\nΠόνος στο στήθος όταν ο βήχας μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή της μεμβράνης, η οποία υπάρχει στην κοιλότητα του θώρακα και στους πνεύμονες. Συνήθως αυτή η παθολογία είναι μια επιπλοκή της πνευμονίας. Ο ξηρός βήχας και ο θωρακικός πόνος είναι συνεχείς συντρόφισσες ασθενών με αυτή την ασθένεια. Η κλινική εικόνα της νόσου έχει ως εξής:\nΕάν ένα άτομο μετατραπεί σε μια οδυνηρή πλευρά, αισθάνεται μια έντονη δυσφορία.\nΥπάρχουν δυσκολίες στην αναπνοή, η οποία μπορεί να αποδυναμωθεί.\nΥπάρχουν θόρυβοι στους πνεύμονες. Αυτό το σύμπτωμα μπορεί να καθοριστεί μόνο από γιατρό.\nΗ θερμοκρασία του σώματος ανέρχεται σε 38 μοίρες και συνοδεύεται από ρίγη και σοβαρή εφίδρωση.\nΗ πλευρίτιδα πρέπει να αντιμετωπίζεται με γιατρό, η ανεξάρτητη θεραπεία δεν επιτρέπεται.\nΠόνος στο στήθος όταν εμφανίζεται βήχας και με αυτή την αδιαθεσία. Τα κύρια συμπτώματα είναι τα εξής:\nΗ σπονδυλική στήλη αποβάλλει πλήρως ή εν μέρει την κινητικότητα μετά το μεταφερόμενο τραύμα.\nΑπότομα εμφανίστηκε περικαρδίτιδα.\nΠόνος στο στήθος, στο λαιμό, βήχας κατά τη διάρκεια της πορείας ή το περπάτημα, δύσπνοια.\nΑυτή η ασθένεια είναι σημαντική στο χρόνο για να αρχίσει να θεραπεύεται, διαφορετικά υπάρχει ο κίνδυνος να πάρει μια αναπηρία.\nΟ διασωματικός σύνδεσμος είναι πολύ μικρός\nΣοβαρός πόνος στο στήθος με βήχα μπορεί επίσης να συμβεί σε γενετικό επίπεδο. Εάν ένα άτομο έχει έναν σύντομο ενδοεπικεφαλικό σύνδεσμο από τη γέννησή του, είναι ενοχλημένος από τέτοια συμπτώματα:\nΙσχυρές οδυνηρές αισθήσεις επιδεινώνονται όταν μιλάτε ή περπατάτε.\nΟ πόνος επιδεινώνεται με αυξημένη σωματική άσκηση.\nΣτο στήθος, υπάρχουν τσιμπήματα όταν τρέχετε.\nΑυτό το πρόβλημα μπορεί να επιλυθεί με την τακτική εφαρμογή ειδικών ασκήσεων και μια σειρά διαδικασιών, τις οποίες θα ορίσετε γιατρό.\nΑυτή η ασθένεια συχνά συγχέεται με την καρδιακή ανεπάρκεια. Αλλά αυτά είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα. Αυτή η ασθένεια χαρακτηρίζεται από τέτοια συμπτώματα:\nΟ έντονος πόνος στο στήθος όταν ο βήχας μοιάζει με πλάνα.\nΌταν εισπνέετε, μπορεί να εμφανιστεί μια απότομη επίθεση του πόνου.\nΗ παθολογία μπορεί να προκαλέσει πολύ σοβαρό πόνο. Μερικές φορές οι άνθρωποι απλά δεν μπορούν να τους υπομείνουν. Επομένως, η ασθένεια πρέπει να αντιμετωπιστεί επειγόντως.\nΛόγω προβλημάτων με την εκροή των ούρων, συχνά υπάρχει νεφρική κολική. Η παθολογία είναι δύσκολο να συγχέεται με οτιδήποτε άλλο, καθώς επίσης συνοδεύεται από πόνο στην περιοχή του πίσω μέρους. Τα κύρια συμπτώματα της ασθένειας είναι τα εξής:\nΟ πόνος κάτω από το στήθος συγκεντρώνεται με βήχα.\nΣυχνά η δυσφορία φτάνει σε ολόκληρη την κοιλιά.\nΣυχνά ο πόνος επεκτείνεται στην περιοχή της ουροδόχου κύστης.\nΟ ηπατικός κολικός είναι μια αρκετά κοινή ασθένεια, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν χρειάζεται να αντιμετωπιστεί. Επικοινωνήστε με το γιατρό για συμβουλές γιατρού.\nΜηχανική βλάβη του μαστού\nΣυχνά υπάρχει πόνος στο στήθος μετά από βήχα. Αυτό μπορεί να οφείλεται σε τραυματισμό. Ένα άτομο μπορεί να σπάσει μια άκρη, να πάρει μια εξάρθρωση ή μώλωπες. Τυπικά συμπτώματα τέτοιων προβλημάτων είναι:\nΈνας αιχμηρός πόνος που μοιάζει με πλάνα.\nΗ δυσφορία είναι χειρότερη όταν βήχετε.\nΑυτά τα προβλήματα μπορεί να συγχέονται με την οστεοχονδρόζη, οπότε επισκεφθείτε τον γιατρό για ακριβή διάγνωση και τον καθορισμό κατάλληλης θεραπείας.\nΠόνος στο στήθος, βήχας με φλέγμα - αυτό είναι το πρότυπο σύνολο συμπτωμάτων για ένα κρύο. Τα ακόλουθα συμπτώματα μπορεί επίσης να είναι ανησυχητικά για τον ασθενή:\nΘερμοκρασία και ρίγη.\nΑίσθημα κούρεμα στο στήθος.\nΜια τέτοια ασθένεια συχνά αντιμετωπίζεται στο σπίτι με λαϊκές θεραπείες. Αλλά εάν η παθολογία έχει αποκτήσει έναν επικίνδυνο και μόνιμο χαρακτήρα, είναι σημαντικό να συμβουλευτείτε έναν γιατρό για να αποφύγετε επιπλοκές.\nΜια επικίνδυνη ασθένεια - ο καρκίνος του πνεύμονα - συμβαίνει όταν ένα άτομο σταματά να ελέγχει την υγεία του. Η πιο συνηθισμένη αιτία μιας πάθησης είναι η συχνή εισπνοή καπνού. Τα συμπτώματα της νόσου είναι:\nΟ πόνος γίνεται οξύ και εξαπλώνεται σε ολόκληρο τον θώρακα.\nΗ δυσφορία μπορεί επίσης να μεταδοθεί σε άλλα μέρη του σώματος.\nΟι έντονες αισθήσεις αυξάνονται με τις ενεργές κινήσεις.\nΕάν η ασθένεια δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα, μπορεί να εξαπλωθεί στα γειτονικά όργανα. Για να αποφύγετε αυτό, επικοινωνήστε με το νοσοκομείο το συντομότερο δυνατό.\nΑυτό είναι το λεγόμενο μαξιλάρι αέρα στην περιοχή των πνευμόνων. Πιέζει τα αναπνευστικά όργανα και αυτό μπορεί να αποκτήσει μια τέτοια κλίμακα που ένα άτομο απλά δεν μπορεί να αναπνεύσει κανονικά. Εδώ είναι η κλινική εικόνα της παθολογίας:\nΈντονες αισθήσεις που μπορούν να εξαφανιστούν και στη συνέχεια να αναδυθούν ξανά.\nΗ δυσφορία μπορεί να είναι ελαφριά και σχεδόν αόρατη, αλλά σημαντικά ενισχυμένη με την παραμικρή κίνηση.\nΑυτό το πρόβλημα συχνά απαιτεί χειρουργική επέμβαση. Ένας καλός γιατρός εκτελεί μια πράξη, μετά την οποία ο ασθενής δεν ενοχλεί τον πόνο περισσότερο.\nΠώς να αντιμετωπίσετε τον θωρακικό πόνο\nΕάν ο πόνος στο στήθος σας όταν βήχετε προκαλείται από ένα μικρό πρόβλημα που μπορεί να λυθεί, επιτρέπεται να αφαιρέσετε την ταλαιπωρία χωρίς ιατρική παρέμβαση. Ωστόσο, για να είστε πεπεισμένοι για την ορθότητα, είναι επιθυμητό να κατεβείτε ή να πάτε όλοι μαζί με τη συμβουλή του γιατρού. Αν είστε βέβαιοι ότι οι σοβαρές συνέπειες της αυτοθεραπείας δεν συνεπάγονται, δοκιμάστε αυτές τις μεθόδους ανακούφισης πόνου:\nΕάν το πρόβλημα είναι στο τέντωμα των μυών, θα σας βοηθήσει με μια συμβατική φαρμακευτική θέρμανση ή ψύξη αλοιφή. Εφαρμόστε αυστηρά σύμφωνα με τις οδηγίες και τυλίξτε τον τόπο τραυματισμού με ένα εύκαμπτο επίδεσμο. Μετά από μερικές τέτοιες διαδικασίες, ο πόνος εξαφανίζεται.\nΕάν ένας υγρός βήχας συνοδεύεται από πόνο, παίρνετε αντιβηχικά φάρμακα στο φαρμακείο. Θα αποσύρουν γρήγορα το φλέγμα από το σώμα και, κατά συνέπεια, οι δυσάρεστες αισθήσεις σύντομα θα περάσουν.\nΕάν αντιμετωπίζετε πόνο κατά τη διάρκεια ξηρού βήχα, τότε επιλέξτε προσεκτικά φάρμακα. Συνιστάται να δοθεί προτεραιότητα στα φάρμακα που αραιώνουν οι βλέννα και την έξοδο από το σώμα, αλλά αυτά τα κεφάλαια σε περίπτωση σοβαρών παθολογικών καταστάσεων, όχι μόνο δεν βοηθούν, αλλά κακό. Είναι καλύτερα να συμβουλευτείτε προηγουμένως έναν γιατρό.\nΠίνετε πολλά υγρά καθ 'όλη τη διάρκεια της θεραπείας. Αυτό θα βοηθήσει το σώμα να αντισταθεί στην ασθένεια.\nΤι είδους γιατροί χρειάζεστε;\nΕάν αποφασίσετε να πάτε στο νοσοκομείο, θα πρέπει να γνωρίζετε τους πιθανούς ειδικούς που θα πρέπει να επισκεφθείτε. Αυτά περιλαμβάνουν:\nΤο πρόβλημα στο σώμα σας μπορεί να βρει κάποιον από αυτούς τους γιατρούς, οπότε πρέπει να ακούσετε τις συμβουλές και τις συστάσεις καθενός από αυτούς.\nΘυμηθείτε ότι ο πόνος στο στήθος με ένα βήχα οποιουδήποτε είδους μπορεί να μιλήσει για την παρουσία στο σώμα μιας μολυσματικής νόσου. Ακόμη και αν τα μέλη της οικογένειάς σας δεν αρρωσταίνουν, θα πρέπει ακόμα να αποδειχθούν στον γιατρό. Ίσως η παθολογία αρχίζει μόνο στο σώμα τους. Εάν αρχίσετε την θεραπεία της εγκαίρως, οι πιθανότητες μιας γρήγορης ανάκαμψης χωρίς συνέπειες θα είναι πολύ μεγαλύτερες.\nΚανένας καλός γιατρός δεν θα σας διαγνώσει χωρίς κατάλληλες διαδικασίες, για να μην αναφέρουμε τον ορισμό της θεραπείας. Πρώτα θα δείτε τον θεραπευτή και να καθορίσετε την πηγή της ασθένειας.\nΘυμηθείτε ότι ο γιατρός πρέπει να πραγματοποιήσει μια έρευνα πριν από την εξέταση. Αν δεν το έχει, έχετε το δικαίωμα να ζητήσετε έναν άλλο ειδικό. Η έρευνα είναι ένα σημαντικό μέρος της διάγνωσης, χωρίς αυτήν, ο διορισμός κατάλληλης θεραπείας είναι αδύνατος.\nΕάν ο πόνος είναι ανησυχητικό για ένα παιδί που δεν είναι ακόμη σε θέση να μιλήσει, τότε ο γιατρός μιλάει με τους γονείς του.\nΤηρήστε όλες τις συστάσεις του γιατρού, έτσι ώστε η ανάκαμψη έρχεται σε σύντομο χρονικό διάστημα, και η παθολογία έχει περάσει χωρίς συνέπειες. Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση, τότε στην ιατρική υπηρεσία θα σας πει τι απαιτείται από εσάς.\nΈτσι, πόνος στο στήθος κατά τη διάρκεια ή μετά το βήχα μπορεί να είναι ένα σύμπτωμα της ταυτόχρονης πνευμονική νόσο, και μπορεί να υποδεικνύει μια πιο σοβαρή παθολογία που δεν πηγαίνουν από μόνα τους. Επομένως, δεν μπορείτε να αγνοήσετε αυτήν τη δυνατότητα. Αντίθετα, να μάθετε την αιτία και να αντιμετωπίσετε την εξάλειψή του, καλό είναι να το κάνετε μαζί με τον θεράποντα ιατρό.\nΓια τη θεραπεία αυτής της ασθένειας, χρησιμοποιείται αντιβακτηριακή θεραπεία και στην περίπτωση πυώδους περιεχομένου συνιστάται η αφαίρεση του υγρού από την υπεζωκοτική διάτρηση.\nΜε αυτήν την ασθένεια, ο θωρακικός πόνος με βήχα είναι επίσης χαρακτηριστικός. Ειδικά αν η κρουστική πνευμονία αναπτύσσεται με κάταγμα του λοβού ή η νόσος αρχίζει συνήθως με μια ξαφνική αύξηση της θερμοκρασίας. Μπορεί να φτάσει έως και 40 μοίρες. Έντονα αισθήματα στο στήθος εμφανίζονται και με βαθιά έμπνευση. Η δύσπνοια εμφανίζεται στον ασθενή από τις πρώτες ημέρες.\nΑυτές οι ασθένειες χαρακτηρίζονται από τα ακόλουθα συμπτώματα: βήχας, θωρακικό άλγος, ρινική καταρροή (με βρογχίτιδα και τραχείτιδα, μπορεί να μην είναι). Επιπλέον, ο ασθενής ανησυχεί για αδυναμία, ρίγη, υπάρχει μια αύξηση της θερμοκρασίας, μερικές φορές μέχρι 38-39 βαθμούς και πάνω. Συχνά, οι ασθενείς λένε ότι έχουν μια αίσθηση, σαν κάποιος να ξύσει το στήθος τους από το εσωτερικό. Με την έναρξη της θεραπείας, αυτά τα συναισθήματα εξαφανίζονται σταδιακά. Όταν η βρογχίτιδα του ασθενούς συχνά πονάει στον πόνο στο στήθος ενώ αυξάνεται.\nΑυτά περιλαμβάνουν μώλωπες και αισθήσεις πόνου ενώ εκφράζονται απότομα, με οποιαδήποτε κίνηση να εντατικοποιείται. Είναι σημαντικό να μην τα συγχέετε με πόνο κατά τη διάρκεια της οστεοχονδρωσίας. Για αυτό, γίνεται ακτινογραφία θώρακα. Παρόμοια συμπτώματα δίνουν μερικές φορές και τραυματισμούς της αρθρικής άρθρωσης (υπογούλωση, εξάρθρωση, κατάγματα).\nΟποιεσδήποτε φλεγμονώδεις διαδικασίες στο αναπνευστικό σύστημα μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρές συνέπειες. Οι πιο επικίνδυνες είναι η πνευμονία και η φυματίωση, οι οποίες αποτελούν μέρος της ομάδας αναπνευστικών λοιμώξεων.


Οδηγία ΑΔΕΔΥ προς δημοσίους υπαλλήλους για επιστροφή «δώρων» |thetoc.gr\nΗ ΑΔΕΔΥ με εσωτερικό της έγγραφο προς τις Ομοσπονδίες της και τα νομαρχιακά της τμήματα ενημερώνει για τις διεκδικήσεις των εργαζομένων\n16 Οκτ. 18 (08:48)\n«Παράθυρο» για την επιστροφή δώρων τόσο σε εν ενεργεία υπαλλήλους του Δημοσίου όσο και σε συνταξιούχους έχουν ανοίξει δύο δικαστικές αποφάσεις. Πρόκειται για επιστροφές ποσών της περιόδου 2014, 2015 και 2016. Τα ποσά της επιστροφής κυμαίνονται από 500 έως 1.437,50 ευρώ (εντόκως, με επιτόκιο 6% από την επίδοση της αγωγής, που έγινε στις 20.7.2016, και μέχρι την εξόφληση).\nΟπως αποκαλύπτει σήμερα ο Ελεύθερος Τύπος, η ΑΔΕΔΥ με εσωτερικό της έγγραφο προς τις Ομοσπονδίες της και τα νομαρχιακά της τμήματα ενημερώνει για τις διεκδικήσεις των εργαζομένων και τους καλεί να κάνουν αρχικά αίτηση στην υπηρεσία τους για επιστροφή των ετήσιων Δώρων ύψους 1.000 ευρώ για τα έτη 2013-2018. Η πενταετία αυτή σημαίνει 5.000 ευρώ αναδρομικά και όπως αναφέρεται στην αίτηση – υπόδειγμα που παραθέτει η ΑΔΕΔΥ και δημοσιεύει ο ΕΤ.\nΗ αίτηση επιβάλλεται να κατατεθεί και να πάρει αριθμό πρωτοκόλλου για να μην χάσουν οι εργαζόμενοι το δικαίωμα για μετέπειτα προσφυγή τους με αγωγές κατά του Δημοσίου για τη διεκδίκηση του 13ου και 14ου μισθού από το 2013 και μετά.Η αίτηση, την οποία και δημοσιεύουμε, στάλθηκε από την ΑΔΕΔΥ στις Ομοσπονδίες και τα νομαρχιακά της τμήματα μόλις την περασμένη Πέμπτη 11 Οκτωβρίου και αναφέρει ότι «σας αποστέλλουμε σχετικό νομικό γνωμοδοτικό σημείωμα, καθώς και υπόδειγμα αίτησης καταβολής των επιδομάτων, την οποία μπορούν οι εργαζόμενοι να καταθέσουν στην υπηρεσία τους για να διακόψουν την παραγραφή».\nεπιστολη σε Γαβρογλου\t ΑΔΕΔΥ: Λάθη στο μηχανογραφικό των Πανελλαδικών\tστοιχεια τηΣ ΑΔΕΔΥ\t «Γερασμένοι» οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα\tστην αθηνα\t Συγκεντρώσεις συνδικάτων και σωματείων για το Πολυνομοσχέδιο\tδειτε τιΣ εικονεΣ\t Απεργία ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ: Καρέ-καρέ όσα έγιναν στις κινητοποιήσεις\tεωΣ τιΣ 15 Μαρτιου\t ΑΔΕΔΥ: Αγωγές από το Δημόσιο για τα αναδρομικά των δώρων\n«Γερασμένοι» οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα\nΣυγκεντρώσεις συνδικάτων και σωματείων για το Πολυνομοσχέδιο\nΑπεργία ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ: Καρέ-καρέ όσα έγιναν στις κινητοποιήσεις\nΑΔΕΔΥ επιστροφή δώρων οδηγία σε δημοσίους υπαλλήλους διεκδίκηση δώρων


Πώς να ενημερώσετε από ένα φάκελο\nσπίτι / Internet / λογισμικό / Πώς να ενημερώσετε από ένα φάκελο\nΑνανέωση Anti Kaspersky από έναν τοπικό φάκελο μπορεί να παρέχεται με δύο υπολογιστές με την ίδια έκδοση του προϊόντος.\nΈτσι, σε έναν υπολογιστή που θα χρησιμοποιηθεί για την πρόσβαση στο δίκτυο και να κατεβάσετε ενημερώσεις για ιούς εξυπηρετητές βάσεων δεδομένων, και η δεύτερη - για να πραγματοποιήσετε την ενημέρωση της πρώτης τοπικό φάκελο.\n- Το Kaspersky Anti-Virus 2011.\nΔιαμορφώστε έναν από τους υπολογιστές του τοπικού δικτύου για την ενημέρωση από το Internet από το Εργαστήριο Kaspersky.\nΔημιουργήστε ένα φάκελο για τα αρχεία ενημέρωσης Έγγραφακαι διανομή SettingsAll UsersApplication DataKaspersky LabAVP11Update (για Windows XP) ή διανομή Πρόγραμμα FilesKaspersky LabAVP11Update (για τα Windows Vista και Windows 7).\nΚάντε κλικ στο κουμπί «Start» για να εμφανιστεί το κύριο μενού του συστήματος και να πάει με την επιλογή «My Computer» για να αλλάξετε τα χαρακτηριστικά του φακέλου που δημιουργήσατε. Από προεπιλογή, αυτό είναι κρυμμένο και δεν είναι διαθέσιμη για να τη δείτε.\nΣημείο στο «Επιλογές φακέλων» και κάντε κλικ στην καρτέλα «Προβολή» διαλόγου που ακολουθεί.\nΧρησιμοποιήστε το πλαίσιο ελέγχου για το «Εμφάνιση κρυφών αρχείων και φακέλων» στις «Ρυθμίσεις για προχωρημένους».\nΑνοίξτε το κύριο «Kaspersky Anti-Virus 2011» παράθυρο για να εκτελέσει ενημερώσεις διαμόρφωση αντιγράφονται σε έναν τοπικό φάκελο.\nΑνοίξτε το σύνδεσμο «Ρυθμίσεις» στην επάνω δεξιά γωνία του παραθύρου της εφαρμογής και επιλέξτε «Ενημέρωση» στο αριστερό παράθυρο.\nΧρησιμοποιήστε το πλαίσιο ελέγχου για τις «ενημερώσεις Αντιγραφή στο φάκελο» στην ενότητα «Για προχωρημένους» στη δεξιά πλευρά του παραθύρου του προγράμματος.\nΚάντε κλικ στο κουμπί «Αναζήτηση» και μεταβείτε στο φάκελο που δημιουργήσατε νωρίτερα ενημερώσεις.\nΠατήστε το κουμπί OK για να επιβεβαιώσετε την επιλογή σας και προσπαθήστε ξανά πατώντας το κουμπί OK στο κουμπί «Ρυθμίσεις» για να εφαρμόσετε τις αλλαγές.\nΞεκινήστε την ενημέρωση.\nΑνοίξτε το κύριο «Kaspersky Anti-Virus 2011» παράθυρο για να εκτελέσετε τις ενημερώσεις της βάσης δεδομένων διαμόρφωσης από έναν τοπικό φάκελο στον kompyutere6 που δεν έχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο.\nΚάντε κλικ στο «Ρυθμίσεις» στην «πηγή ενημέρωσης» στο δεξί μέρος του παραθύρου.\nΑνοίξτε το σύνδεσμο «Προσθήκη» στην καρτέλα «Πηγή» στις «Ρυθμίσεις Ενημέρωση» και επιλέξτε το φάκελο στον οποίο είχαν μεταδοθεί βάση δεδομένων και την εφαρμογή ενότητες.\nΠατήστε το κουμπί OK και καταργήστε την επιλογή στο «Servers» «ενημέρωση σχετικά με την καρτέλα» Kaspersky Lab Πηγή».\nΚάντε κλικ στο OK στο «Επιλογή πηγής ενημέρωσης» για να επιβεβαιώσετε την επιλογή σας και προσπαθήστε ξανά πατώντας το κουμπί OK στο παράθυρο «Ρυθμίσεις» για να εφαρμόσετε τις επιλεγμένες αλλαγές.\nΠώς να ενημερώσετε από ένα φάκελο Είναι αυτή τροποποιήθηκε τελευταία φορά: 21 Ιουν 2017 με baiqiyfx\nΤο Kaspersky Anti-Virus. πρέσα. ενημέρωση. ντοσιέ. του παραθύρου\nΠώς να αλλάξει το σχήμα των ματιών\nΠώς να συνδέσει τις καρτέλες\nΣε ποιο φάκελο διατηρηθεί παιχνίδια\nΠώς μπορώ να ξέρω τη θύρα στο διακομιστή\nΌπως και στις «Συμμαθητές», εισάγετε emoticons\nΠώς να ακυρώσετε τις υπηρεσίες εγκατάστασης


ekdosi.com: Κανταϊφι - Κανταΐφι με καρύδια - Παραδοσιακό κανταΐφι - Κανταΐφι δια χειρός Στέλιου Παρλιάρου\nΚανταϊφι - Κανταΐφι με καρύδια - Παραδοσιακό κανταΐφι - Κανταΐφι δια χειρός Στέλιου Παρλιάρου\nΈνα από τα ωραιότερα γλυκά του ταψιού που μπορεί να γευστεί κάποιος είναι αναμφίβολα το κανταΐφι.\n100 γρ. σκόνη από αλεσμένο φιστίκι για διακόσμηση\nΞανοίγεται πολύ καλά το κανταΐφι ούτως ώστε να μην έχει καθόλου κόμπους.\nΤο κόβετε με ένα μαχαίρι και το χωρίζετε στα δύο.\nΜαλακώνετε το βούτυρο και το βάζετε ελαφρώς στη φωτιά έτσι ώστε να μη λιώσει αλλά να γίνει παχύρρευστο.\nΑλείφετε με το βούτυρο ένα χαμηλό ταψί χωρίς να αφήνετε κενά.\nΑνακατεύετε τα 2/3 του κάθε κανταϊφιού με το βούτυρο πολύ καλά.\nΒάζετε το ένα μέρος στο ταψί πιέζοντας πολύ καλά και συνεχίζετε με το 1/3 το αβουτύρωτο.\nΠιέζετε πολύ καλά, σκορπίζετε το φιστίκι σε όλη την επιφάνεια και το καλύπτετε με το υπόλοιπο αβουτύρωτο κανταΐφι, πιέζετε και καλύπτετε με το υπόλοιπο βουτυρωμένο.\nΤέλος πιέζετε πάρα πολύ καλά.\nΨήνετε σε προθερμασμένο φούρνο μέχρι να ροδίσει.\n10 λεπτά πριν το βγάλετε απ’ τον φούρνο φτιάχνετε το σιρόπι που θα βράζοντάς το για 3 λεπτά.\nΣιροπιάζετε με χλιαρό το σιρόπι το ζεστό κανταΐφι.\nΑφήνετε το γλυκό να κρυώσει, σερβίρετε σε κομμάτια και πασπαλίζετε με το φιστίκι.


Κορωνοϊός - Οι Επόμενες 10 Ημέρες θα Δείξουν εάν Αποδίδουν τα Μέτρα - PHARMACY management ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ\nΑναρτήθηκε: Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2020 - 14:11\nΚαθοριστικές θα είναι οι επόμενες 10 ημέρες, καθώς θα δείξουν εάν τα μέτρα που έχουν ληφθεί στη χώρα μας θα μπορέσουν να αναχαιτίσουν την εξάπλωση του κορωνοϊού.\nΑυτό επισήμανε ο παθολόγος-λοιμωξιολόγος, Διευθυντής της Παθολογικής-Λοιμωξιολογικής Κλινικής στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, κ. Παναγιώτης Γαργαλιάνος, με αφορμή τη συμμετοχή του στην πρώτη ψηφιακή ημερίδα, με θέμα «Πανδημίες και Παγκόσμια Διαχείριση Κρίσεων Υγείας: Η Περίπτωση του Κορωνοΐού».\n«Μέρα με τη μέρα τα δεδομένα αλλάζουν. Μέχρι τώρα, τα δεδομένα που έχουμε είναι ότι αρχίζουν να αποδίδουν τα μέτρα, αλλά βέβαια η απόδειξη θα έρθει την επόμενη εβδομάδα», αναφέρει ο κ. Γαργαλιάνος στο livemedia, με αφορμή την ημερίδα, προσθέτοντας ότι αυτό θα φανεί από το αν δεν θα έχουμε εκθετική αύξηση των κρουσμάτων, αναγκών σε ΜΕΘ και θανάτων.\nΠαράλληλα επισημαίνει ότι επειδή αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει καμία αποδεδειγμένη θεραπεία για τη λοίμωξη Convid-19, εκείνο που έχει πολύ μεγάλη σημασία είναι τα μέτρα προφύλαξης, η κοινωνική αποστασιοποίηση και η ατομική ευθύνη του κάθε πολίτη ώστε να μπορέσει η επιδημία να είναι πιο ήπια στη χώρα μας.\nΤονίζει ότι σε αρχική φάση το δημόσιο και ύστερα το ιδιωτικό σύστημα υγείας καλούνται να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση της πανδημίας, χωρίς να υπάρξει μεγάλη διάσπαση του κοινωνικού ιστού και χωρίς κατάρρευση του συστήματος υγείας.\nΤέλος, τονίζει ότι έχει έρθει η ώρα για να χρησιμοποιηθούν τα νέα «όπλα» που παρέχει η τεχνολογία, ώστε να βοηθήσουν στη διαχείριση της κρίσης και να βγούμε αλώβητοι από αυτήν.\nΤο βασικό «όπλο» σε θέματα ιώσεων και επιδημιών είναι ο εμβολιασμός, ο οποίος όμως για τον κορωνοϊό δεν υφίσταται, αναφέρει ο καθηγητής Προληπτικής και Κοινωνικής Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Ιωάννης Τούντας, εκφράζοντας την ελπίδα ότι θα υπάρχει τους επόμενους μήνες.\nΣτην κοινωνική απομόνωση μένοντας σπίτι, στην ατομική υγιεινή φροντίζοντας για την καθαριότητα των χεριών, των επιφανειών και των αντικειμένων καθώς και στην προστασία των άλλων με την κάλυψη του στόματος, όταν βήχουμε ή φταρνιζόμαστε, στην ενίσχυση του οργανισμού με καλή διατροφή (που περιλαμβάνει κατανάλωση φρούτων, λαχανικών, ζεστών ροφημάτων και συστατικών που ενισχύουν το ανοσοποιητικό) και καλό ύπνο.\nΤέλος, επισημαίνει τη σημασία της άσκησης, η οποία βοηθάει όχι μόνο τη σωματική υγεία αλλά και την ψυχική, η οποία, όπως λέει, παίζει έναν πολύ μεγάλο ρόλο στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος.


Το Seri επέστρεψε και μοιράζει 100.000€ κάθε μήνα! - Aggouria.net\nΑρχική\tΠρογνωστικά Στοιχήματος - Πάμε Στοίχημα\tΤο Seri επέστρεψε και μοιράζει 100.000€ κάθε μήνα!\nαπό aggouria 04/02/2019\nγράφτηκε από aggouria 04/02/2019\nΠρογνωστικά για το στοίχημα & Προβλέψεις Τρίτη 05-02-19


NEWS-AGENCY πρακτορείο ειδήσεων: ΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΕΡΟΛΟΓΕΙΤΕ...ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ...ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ ΑΚΟΜΗ!!!!\nΕΤΣΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΑΕΡΟΛΟΓΕΙΤΕ...ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ...ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑΕΙ ΑΚΟΜΗ!!!!\nΤΙ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΑ ΑΛΟΓΑ....\nΔΕΙΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΦΥΓΕΙ ΤΟ ΚΑΦΑΣΙ! ΟΛΑ ΤΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΙΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ, ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ!!! ΣΑΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΜΕ ΕΝΑΝ-ΕΝΑΝ!\nΟ κ. Κουρουμπλής είναι ένας από αυτούς. Από 'κει και πέρα να δείτε τι γίνεται! Χαμός. Το...\nθέμα το διαβάσαμε στο scoops.gr, όπου θα δείτε και κάποια ονόματα που δεν είναι σε κυβερνητικά πόστα, αλλά έχουν πάρει μεταγραφή για τη ΝΔ!\nΟΛΑ ΤΑ ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΙΑ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ... ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ ΣΤΟΝ ...ΣΥΡΙΖΑ...


Κριμαία: Τα λάθη… πληρώνονται ακριβά! - Πτήση & Διάστημα\nΚριμαία: Τα λάθη… πληρώνονται ακριβά!\nΗ αμέλεια που επέδειξαν κατά τον χειρισμό οπλισμού και δη ενεργού θα κοστίσει ακριβά σε δύο υπολόγους μιας ρωσικής μονάδας της Ναυτικής Αεροπορίας στην Κριμαία. Για την ακρίβεια… πολύ ακριβά. Οι Νικαλάι Ζβέρεφ και Αλεξέι Τσεβάνοφ, τεχνικοί σε αεροπορική βάση του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας, κοντά στο Σάκι, γλύτωσαν από πύραυλο που εκτοξεύτηκε στα χέρια τους σε έλεγχο ρουτίνας αλλά μπροστά σε αυτά που πρέπει τώρα να πληρώσουν ίσως εύχονταν το αντίθετο.\nΤο Στρατοδικείο της Φρουράς Κριμαίας στο οποίο είχαν παραπεμφθεί απεφάνθη ότι με τις πράξεις τους οι κατηγορούμενοι ζημίωσαν το κράτος και θα πρέπει να καταβάλουν σε αυτό 31 εκατ. ρούβλια –σχεδόν μισό εκατομμύριο δολάρια– για τις υλικές ζημιές που προκάλεσαν. Όπως αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας «Κομμιερσάντ» θα παρακρατείται το 15% του μισθού του Τσεβάνοφ ενώ για τον Ζβέρεφ, πατέρα τεσσάρων μικρών παιδιών, οι αντίστοιχες κρατήσεις θα είναι της τάξης του 10% των αποδοχών του.\nΣημειωτέον ότι στους δύο υπολόγους έχουν ήδη επιβληθεί διοικητικές κυρώσεις όπως διαγραφή χρόνου υπηρεσίας 15 μηνών. Κατά το διάστημα αυτό δεν θα μπορούν να προαχθούν, ούτε θα μετρήσει στον συνολικό χρόνο υπηρεσίας τους.\nΣύμφωνα με το κατηγορητήριο, οι Τσεβάνοφ και Ζβέρεφ χρησιμοποίησαν διαγνωστικό μηχάνημα «Όκα» για την επιθεώρηση βλημάτων μαχητικού Su-30SM που είχε επιστρέψει από πτήση αμελώντας να πιστοποιήσουν ότι το σύστημα ελέγχου ενός πυραύλου αέρος-εδάφους Kh-29TD ήταν εν λειτουργεία. Με το που δέχθηκε ρεύμα, ο μηχανισμός εκτόξευσης ενεργοποιήθηκε πυροδοτώντας τον πύραυλο.\nΚανείς δεν τραυματίσθηκε αλλά ο Kh-29 (κωδ. ονομασία NATO, AS-14 ‘Kedge’) διέλυσε την θύρα του υποστέγου και τμήμα του τοίχου καταστρέφοντας εξοπλισμό και ένα ακόμη βλήμα του ιδίου τύπου –χωρίς καν να εκραγεί η βάρους 100 κιλών πολεμική κεφαλή του. Αρχικά το υπουργείο Άμυνας ζητούσε με αγωγή του αποζημίωση ύψους 728.000 δολαρίων για την καταστροφή των δύο βλημάτων, αξίας περίπου 289.000 δολαρίων έκαστο, την απώλεια του συστήματος «Όκα» και λοιπού εξοπλισμού εκτιμώμενης αξίας σχεδόν 150.000 δολαρίων.\nΤελικά το Στρατοδικείο μείωσε το ποσό που έπρεπε να καταβληθεί στις 635.000 δολάρια. Ο δε ισχυρισμός από πλευράς κατηγορουμένων ότι το κόστος των βλημάτων την εποχή που τέθηκαν σε υπηρεσία ήταν μικρότερο, απερρίφθη μετά την κατάθεση εμπειρογνωμόνων ότι η αξία ενός πυραύλου παραμένει ίδια μέχρι αυτό να πάψει να υπάρχει.\nΤα μικρά ποσά που είχαν καταβάλει οι υπόλογοι κατά την προκαταρκτική εξέταση μείωσαν κι άλλο την οφειλή τους στις 317.500 δολάρια ανά κατηγορούμενο. Η αμέλεια που τους καταλογίσθηκε τελικά «έκλεισε» το οφειλόμενο ποσό στις 234.000 δολάρια για τον Ζβέρεφ και στις 250.000 για τον Τσεβάνοφ. Επιπλέον, θα πρέπει να καταβάλουν στο δημόσιο ταμείο της Σιμφερόπολ και τα δικαστικά έξοδα, ύψους περίπου 1.000 δολαρίων. Μετά από αυτό, όλοι τώρα θα προσέχουν περισσότερο.\nκαταδίκη Ρώσων υπολόγων\nΚριμαία - πυροδότηση πυραύλου\nΡωσία - Κριμαία\nΡωσική Ναυτική Αεροπορία


ΕΦΗ ΑΧΤΣΙΟΓΛΟΥ - OTA VOICEΕΦΗ ΑΧΤΣΙΟΓΛΟΥ - OTA VOICE\n«Κλείδωσε» η συνάντηση ΠΟΕ-ΟΤΑ, Αχτσιόγλου, Χαρίτση\nΣτο ίδιο τραπέζι θα κάτσουν ΠΟΕ-ΟΤΑ και οι Υπουργοί Έφη Αχτσιόγλου και Αλέξης Χαρίτσης. Μετά την κινητοποίηση της ΠΟΕ-ΟΤΑ στις 19 Νοεμβρίου στο Υπ. Εργασίας, για τα εργατικά ατυχήματα στους Δήμους ορίστηκε συνάντηση με την Υπουργό Εργασίας Έφη Αχτσιόγλου και τον Υπουργό Εσωτερικών, Αλέξη Χαρίτση. Σύμφωνα με ενημέρωση του Προέδρου της Ε.Ε. της Π.Ο.Ε.-Ο.Τ.Α. Νίκου […]\nΤην προκήρυξη 11 νέων προγραμμάτων, συνολικού προϋπολογισμού 632.500.000 ευρώ, που θα απευθύνονται σε 88.500 ανέργους, μέχρι το α’ τρίμηνο του 2019, περιλαμβάνει ο σχεδιασμός του υπουργείου Εργασίας, όπως ανέφερε η αρμόδια υπουργός Έφη Αχτσιόγλου, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, με θέμα τις δράσεις καταπολέμησης της ανεργίας. «Σήμερα, θα σταθούμε ειδικά σε πέντε προγράμματα που αφορούν […]


by newsthessaloniki 4 October 2018, 14:26 1.8k Views\nΠοιος κάρφωσε τον καθηγητή τέρας Κλεάνθη Κωνσταντινούδη;\nΗ φωτογραφία με τον Κλεάνθη Κωνσταντινούδη δημοσιοποιήθηκε στο facebook από τον πολιτευτή της ΝΔ και πρώην αντιπρόεδρο ΟΝΝΕΔ Κώστα Μητσόπουλο. Με το εξής σχόλιο:\n«Αυτός ο χαζός με την περούκα στα δεξιά, είναι ο καθηγητής (Κλεάνθη Κωνσταντινούδη) που εκβίαζε φοιτήτριες και έκοβε παιδιά για να τα εκμεταλλευτεί σε σ@ξουαλ@κές πράξεις ή τα οδηγούσε σε «δικά» του φροντιστήρια για τα θέματα των εξετάσεων. Ένας πατέρας να τον πετύχει.. Μόνο αυτό. Και δυο. Και τρεις.»\nΠροχθές, στελέχη της Διεύθυνσης Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΛ.ΑΣ. συνέλαβαν τον Κλεάνθη Κωνσταντινούδη με την κατηγορία της δωροληψίας.\nΜόνο που αυτό φέρεται να είναι «η κορυφή του παγόβουνου», καθώς φοιτητές καταγγέλλουν ανώνυμα ότι ο Κλεάνθης Κωνσταντινούδης απαιτούσε και εpωτικά ανταλλάγματα από τις κοπέλες. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, υπάρχουν και ηχογραφημένες συνομιλίες.\nΤον Μάιο του 2018 αστυνομικοί εμφανίστηκαν στο ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας στις Σέρρες, όπου συγκέντρωσαν στοιχεία, προκειμένου να «δέσουν» την υπόθεση του Κλεάνθη Κωνσταντινούδη.


ΝΔ: Αποφάσισαν αποπομπές και παραιτήσεις όταν κατάλαβαν την οργή της κοινωνίας | Liberal.gr\nΣχετικά με τις δυνατότητες διαφορετικής αντιμετώπισης της κρίσης εξήγησε: «Το 2014 καταλήξαμε σε ένα νομοθετικό πλαίσιο γιατί είχαμε υποστεί στο παρελθόν αυτές τις τραγικές καταστάσεις μέσω των πυρκαγιών. Έπρεπε να αντιμετωπίσουμε αυτή την κατάσταση. Υπήρξε το 2014 ένα νομοθετικό πλαίσιο που προβλέπει κατά γράμμα το πώς πρέπει να αντιδρά ο κρατικός μηχανισμός σε τέτοιες περιπτώσεις --εθνική γραμμή, σχέδια εκκένωσης και άλλες παράμετροι. Εφαρμόστηκε ο νόμος;\nΕφαρμόστηκαν τα όσα προέβλεπαν οι συγκεκριμένες ρυθμίσεις; Πώς είναι δυνατόν μεταξύ 5 και 6 να έχουν εκκενωθεί κατασκηνώσεις και άλλα ιδρύματα μέσα σε πάρα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα -γιατί ακολούθησαν προφανώς τις οδηγίες- και στον αστικό ιστό να μην υπάρχει έστω μία ειδοποίηση, ένας συντονισμός, ένας ελάχιστος συντονισμός, ώστε να σωθούν οι άνθρωποι; Δεν εφαρμόστηκαν, δεν ακολουθήθηκαν οι σωστές οδηγίες και τα επιχειρησιακά σχέδια, αλλά και ο νόμος και δυστυχώς καταλήξαμε στην τραγωδία».