Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 17, 2020 ~ Προμαχιώτικα Νέα\nLIVE: Ο κυκλώνας Ιανός\nΟ Δήμος Έδεσσας και η Δημοτική Κοινωφελής Επιχείρηση Έδεσσας, σας προσκαλoύν στις εκδηλώσεις που θα λάβουν χώρα στις 28 Σεπτεμβρίου 2020 στο Πάρκο Καταρρακτών, προς εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Τουρισμού με θέμα «Τουρισμός και Ανάπτυξη της Υπαίθρου χώρας.\nΣτο πάρκο Καταρρακτών στις 28 Σεπτεμβρίου 2020 από τις 10:00 π.μ. έως τις 14:00 μ.μ. μπορούν μικροί και μεγάλοι επισκέπτες, μαθητές και σπουδαστές να απολαύσουν την πληθώρα εκδηλώσεων που οργανώνονται σε συνεργασία με το Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος και το Μητροπολιτικό κολλέγιο υπό την αιγίδα του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού (https://www.unwto.org/node/11268). Συνεχίζουμε να ψυχαγωγούμαστε, να εκπαιδευόμαστε, παραμένοντας υγιείς και ασφαλείς, τηρώντας όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας.\nΠερισσότερες Πληροφορίες και Οργάνωση Οικοξεναγήσεων Σχολικών Μονάδων στο Κέντρο Τουριστικής Πληροφόρησης Έδεσσας, 2381020300, www.edessacity.gr\nΤα Νέα της Πέλλας (Τεύχος 50).\nΤρέχουν οι εξελίξεις για την ανέγερση του νέου Νηπιαγωγείου Προμάχων.\nΑΝΕΓΕΡΣΗ ΝΕΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ ΠΡΟΜΑΧΩΝ\nΜετά την επίσκεψη του Δημάρχου Αλμωπίας, κ. Μπάτση στα γραφεία των ΚΤΗΡΙΑΚΩΝ ΥΠΟΔΟΜΩΝ Α.Ε. και τη συνάντηση που είχε με το Δ/ντα Σύμβουλο κ. Γιάνναρη και τον Δ/ντη Τεχνικών Υπηρεσιών κ. Κυριαζόπουλο και τις διαβεβαιώσεις που έλαβε για άμεσες ενέργειες, προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαδικασία σύνταξης μελέτης και κατασκευής, κλιμάκιο στελεχών της ΚΤΥΠ Α.Ε. επισκέφθηκε το χώρο στις 9/9/2020 και πραγματοποίησε αυτοψία. Το κλιμάκιο αποτελείτο από μία Αρχιτέκτονα και μία Πολιτικό Μηχανικό.\nΤρέχουν οι εξελίξεις για την ανέγερση του νέου Νηπ...


Final Semester* 1x02 | Το άγχος των φίλων | mycampus.gr\nFinal Semester* 1×02 | Το άγχος των φίλων\nPreviously: Σου εξήγησα ποια είμαι και τι κάνω, τι με αγχώνει και τι φοβάμαι. Σου αποκάλυψα επίσης ότι ένα από αυτά που σου προσφέρει απλόχερα η φοιτητική ζωή, δηλαδή τους φίλους. Στους παίρνει πίσω στο τελευταίο εξάμηνο…\nΣτο προηγούμενο Final Semester, σου είχα εξομολογηθεί ότι το καλύτερο έτος ήταν το δεύτερο και μ’ αυτό πρόκειται να ξεκινήσω τώρα…\nΗ χρυσή εποχή της φοιτητικής ζωής. Έκανα παρέα με παιδιά από διάφορες σχολές και από μεγαλύτερα έτη -δεν ξέρω πως τυχαίνει πάντα και είμαι η μικρότερη της παρέας.. αλλά αρχίζει να μ αρέσει!- Η αλήθεια είναι ότι όταν είσαι φοιτητής και δη, κοινωνικός, το ευκολότερο πράγμα είναι να μπεις σε πολλές παρέες. Όμως δεν είναι όλες το ίδιο. Μακάρι να ήταν…\nΓιατί, διαφορετική η παρέα της σχολής, άλλη αυτή που περνάς πραγματικά καλά και δένεσαι. Εγώ δέθηκα με πέντε φίλους, που θα μου λείψουν ακόμη και οι τυχαίες συναντήσεις μας. Γι’ αυτούς και μόνο αξίζει να αφιερώσουμε δυο γραμμές παραπάνω…\nΈβγαινα! Παραέβγαινα αρκετά θα έλεγα. Μπορεί να ξεκινούσαμε από νωρίς το βραδάκι με ένα κλασικό «θα έρθω για μια μπύρα, ίσα ίσα να σας δω…» και να καταλήγαμε να χαζεύουμε το ξημέρωμα στη λίμνη, τρώγοντας μια τεράστια κρέπα. Συζητήσεις για μουσική, σχέσεις, βιβλία, τέχνες, χαζομάρες …και για το τι θα κάνουν μετά τη σχολή, – αυτοί τι θα κάνουν εγώ νέα ήμουν ακόμα δεν το σκεφτόμουν και πολύ.\nΌπως και να το κάνουμε όμως, καταλάβαινα ότι λίγοι είναι ακόμα οι καφέδες μου με μερικούς. Μετρούσα αντίστροφα και αυτό ήδη είχε ξεκινήσει να με τελειώνει. Όταν πλησίαζε η μέρα της αποχώρησης τους, επιδίωκα περισσότερες συναντήσεις. «Έχω μάθημα…» έλεγαν «Ωραία τελείωνε. Ανεβαίνω πανεπιστημιούπολη να χαιιρετήσω…» απαντούσα. Έφτασε η ώρα όμως που ο αιώνιος φοιτητής φεύγει, μπορεί σε επισκέπτεται συχνά, αλλά δεν είναι και το ίδιο. Το ξεπερνάς όμως γιατί η υπόλοιπη παρέα μένει εδώ και όπως προανέφερα, “νέα” ήμουν ακόμα και το «έχω δυο χρόνια περιθώριο» μου φαινόταν αρκετός καιρός.\nΝομίζω δε θα ξεχάσω ποτέ την έκπληξη στο πρόσωπο του φίλου που θα έφευγε πρώτος, όταν εμφανίστηκα από το πουθενά μπροστά του. «Είσαι τρελοκομείο. Τι κάνεις εδώ;» «Ήρθα για καφέ και γιατί περπατάς σαν “greeklover” στην σχολή σου; Είναι creepy!»\n«Ρε παιδιά θα φύγετε και εσείς; Γιατί; Καλά δεν περνούσαμε;». Αυτές οι αποχωρήσεις όμως είναι ακόμη πιο δύσκολες γιατί τρεισήμισι χρόνια είναι αρκετά για να δεθείς με ανθρώπους, που κάνετε τόσα πράγματα μαζί. Μπορεί να μη βλεπόμαστε κάθε μέρα αλλά ξέρουμε ότι μας χωρίζουν δέκα λεπτά. Έχουμε τις συνήθειες μας, την ρουτίνα μας και έχουμε αναπτύξει έναν κοινό κώδικα επικοινωνίας που δεν τον καταλαβαίνει κανένας άλλος και δεν θέλεις να το κάνεις, με κανέναν άλλον. Μια ματιά και ένα «ναι ναι…» ήταν ισάξια με ένα «Τον είδες αυτόν; Είναι αυτός που σου έλεγα ότι έβαλε στοίχημα να πηδήξει στη λίμνη…»\nΚι έτσι ξεκίνησε το άγχος των φίλων. Ίσως περισσότερο άγχος για την αλλαγή ρουτίνας.\nΦαντάσου, εκείνη τη στιγμή που θα τα λες με τον κολλητό σου από το skype αντί από κοντά ενώ τα κουτσοπίνετε; Τρόμαξες όσο και εγώ; Κάτι που ομολογώ πως είναι αρκετά ξένο, όταν έχει γίνει αυτονόητο να συναντιέσαι με τα άτομα που αγαπάς.\nΑς μην είμαι όμως εγωίστρια, οι φίλοι μένουν και η παρέα και τα αστεία μας θα εξελίσσονται από απόσταση. Παράλληλα όμως ο καθένας κάνει τη ζωή του.\nΤην απώλεια θα τη συνειδητοποιήσεις ξαφνικά. Θα καταλάβεις την απουσία των πραγματικών φίλων, μέχρι το πρώτο πάρτι… χωρίς αυτούς!\nΈτσι την “πάτησα” εγώ αλλά που να φανταστώ…\nΔεν θα σου πω ακόμα λεπτομέρειες για εκείνο το περιβόητο πάρτι. Αν δεν κατάλαβες τι εννοώ, δοκίμασε να πας αυτό το σαββατόβραδο σε ένα πάρτι ή στο στέκι σας, με την συμφοιτήτρια, που λέτε ένα «Καλημέρα έχεις σημειώσεις;». Καν’ το και έλα να ταυτιστούμε την επόμενη Παρασκευή…


Τέσσερα χρόνια μέσα στο όνειρο του Εφήμερου, χωρίς τον Εφήμερο - The Press Project - Ειδήσεις, Αναλύσεις, Ραδιόφωνο, Τηλεόραση\nΚυριακή 13 Ιουνίου 2021 Αναρτήθηκε: 11:09:57\nΤέσσερα χρόνια μέσα στο όνειρο του Εφήμερου, χωρίς τον Εφήμερο\nΠριν από τέσσερα χρόνια, σαν σήμερα, πέθανε από καρδιά ο Κώστας Εφήμερος, ο ιδρυτής και πρώτος εκδότης του ThePressProject. Σήμερα αναδημοσιεύουμε το πιο πολυδιαβασμένο κείμενο του σάιτ μας, ένα κείμενο με τίτλο «Το τι και το πώς», όπου ο Κώστας εξηγούσε το δημοσιογραφικό του όραμα. Είναι ένα εκτενές κείμενο, που περιέχει μαζί ιστορικές πληροφορίες για την ιδέα της αντικειμενικότητας στη δημοσιογραφία, αναφορά στα συνεχή οικονομικά και εκδοτικά σχέδια που κατέστρωνε, στα οικονομικά προβλήματα, και στο τι είχε ήδη πετύχει δημοσιογραφικά το ThePressProject.\n13 Ιουνίου 2021 | 11:09:57\nΜε άλλα λόγια, ήταν ένα κείμενο που δικαίως διαβάστηκε τόσο, διότι συμπυκνώνει τον πυρήνα όλων αυτών που εκπροσωπούσε ο Κώστας ως άνθρωπος και εκδότης. Μια συνεχή ανησυχία για την ανάπτυξη και εξέλιξη του εγχειρήματος, που δεν σταματά μπροστά σε τίποτα. Σχεδόν τίποτα, για να είμαστε δίκαιοι, γιατί την πορεία του Κώστα την ανέκοψε ένας αιφνίδιος θάνατος σε νεαρή ηλικία. Μας έχει αφήσει όμως την κληρονομιά ενός σάιτ που βασίζεται στους αναγνώστες του και όχι τη διαπλοκή, που είναι πια οικονομικά βιώσιμο μόνο με τις συνδρομές, που έχει το θράσος να στέλνει τριμελή αποστολή στη Βενεζουέλα, μαζί με όλα όσα ξέρετε.\nΔεν είναι προσποίηση ταπεινοφροσύνης, όταν λέμε ότι εμείς πορευόμαστε ως απλοί συνεχιστές ενός σχεδίου που ενσάρκωσε ο Εφήμερος. Είναι μια ακριβής περιγραφή του θαυμασμού που εξακολουθούμε να νιώθουμε για τα όσα πρόλαβε να σκεφτεί και να υλοποιήσει τόσο νωρίς. Έχουμε ένα οικονομικό μοντέλο που δεν φοβάται τη μετάβαση στην πλήρη επικράτηση του διαδικτύου στην ενημέρωση, όπως τόσα ΜΜΕ σήμερα, διότι βασίζεται οικονομικά στο διαδίκτυο, και αυτό το έστησε ο άνθρωπος που θυμόμαστε σήμερα, πριν από μια δεκαετία.\nΟ Κώστας μάς λείπει ως φίλος και συνεργάτης, μαζί, και μας λείπει καθημερινά. Σε αυτό το κείμενο δεν θα δείτε τι ήταν να κουβεντιάζεις ή να κάνεις παρέα μαζί του, αλλά κάτι άλλο: θα δείτε ότι όλο αυτό το εγχείρημα βασίζεται πρώτα στο σχέδιο που με τόση φαντασία συνέλαβε και έβαλε μπρος, και μετά στην εμπιστοσύνη που μπόρεσε να κερδίσει για να δώσει ο κόσμος τα χρήματά του.\nΌλα αυτά έγιναν με πάρα πολύ μεγάλες δυσκολίες. Και μπορεί οι δυσκολίες να μη σταματάνε, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, αλλά ούτε κι εμείς θα σταματήσουμε ποτέ να σκεφτόμαστε πως ό,τι έχουμε στα χέρια μας, το έχουμε χάρη στην τρέλα και αυτοθυσία ενός πολύ σπάνιου ανθρώπου.\nΔιαβάστε το άρθρο του Εφήμερου:


Η ντομάτα στα σάντουιτς και στο μπλέντερ | κουζινα , γευσεις | womenonly.gr\nΗ ντομάτα στα σάντουιτς και στο μπλέντερ\nΤα σάντουιτς με γεύση ντομάτας προτιμούν τα μαύρα ψωμιά, το χωριάτικο ζυμωτό με προζύμι και γενικά τα μεστά, «ρουστίκ» ψωμιά. Mπορείτε να αλείψετε τις φέτες με μια από τις σάλτσες που σας δίνουμε στις σελίδες μας ή με έτοιμο πελτέ.\nΤα σάντουιτς με γεύση ντομάτας προτιμούν τα μαύρα ψωμιά, το χωριάτικο ζυμωτό με προζύμι και γενικά τα μεστά, «ρουστίκ» ψωμιά. Mπορείτε να αλείψετε τις φέτες με μια από τις σάλτσες που σας δίνουμε στις σελίδες μας ή με έτοιμο πελτέ. Eναλλακτικά, αλείφουμε τη μία φέτα με ντομάτα και την άλλη με ένα οποιοδήποτε pesto λαχανικών ή με πάστα ελιάς. Στα τοστ είναι καλύτερα να βάλουμε την ντομάτα στο τέλος, γιατί τα υγρά της μαλακώνουν το ψωμί και δεν γίνεται τραγανό.\nΣάντουιτς με ανθότυρο και σάλτσα ντομάτας: Γεμίζουμε δύο φέτες χωριάτικο ψωμί αλειμμένο με μια οποιαδήποτε σπιτική σάλτσα ντομάτας με ανθότυρο ή μανούρι και προσούτο. Για κάθε σάντουιτς, χτυπάμε ένα αβγό με λίγο γάλα και βυθίζουμε καλά το σάντουιτς στο μείγμα. Στη συνέχεια, το τηγανίζουμε σε καυτό ελαιόλαδο μέχρι να ροδίσει σαν τηγανίτα. Πριν το φάμε το στραγγίζουμε σε χαρτί κουζίνας.\nΣάντουιτς με pesto βασιλικού: Aπλώνουμε μια οποιαδήποτε ελληνική γραβιέρα ανάμεσα σε δύο φέτες χωριάτικο ψωμί και ψήνουμε το τοστ στον φούρνο. Mόλις ροδοκοκκινίσει, το ανοίγουμε, προσθέτουμε φύλλα ρόκας και αλείφουμε τις φέτες με pesto βασιλικού.\nΣάντουιτς με ψητά λαχανικά, φορμαέλα και λιαστές ντομάτες: Aπλώνουμε σε δύο φέτες μαύρο ψωμί μια οποιαδήποτε σπιτική σάλτσα ντομάτας, γεμίζουμε με φέτες φορμαέλα ή καπνιστό μετσοβόνε και ντομάτες λιαστές. Tελειώνουμε με φυλλαράκια φρέσκου βασιλικού και φέτες από κολοκυθάκι και μελιτζάνα που έχουμε πρώτα ψήσει με λίγο θυμάρι στον φούρνο. Tα ψητά λαχανικά, μπορούμε να τα ετοιμάσουμε από την προηγουμένη και να τα διατηρήσουμε σε τάπερ στο ψυγείο.\nΣάντουιτς με τόνο και ντομάτα: Ψιλοκόβουμε μέσα σε μπολ μια ντομάτα ώριμη ξεφλουδισμένη, 1 κρεμμυδάκι φρέσκο, μερικά κλωναράκια μαϊντανό και λίγο ξύσμα από λεμόνι, προσθέτουμε 1 κονσέρβα τόνο σε νερό στραγγισμένη καλά, 1 κουταλιά σούπας ελαιόλαδο, λίγο αλάτι και πιπέρι και ανακατεύουμε καλά. Aλείφουμε δύο φέτες ψωμί με ελαιόλαδο και απλώνουμε στη μέση το μείγμα. Μπορούμε επίσης να γεμίσουμε μ’ αυτό ένα καρβελάκι ψωμί για περισσότερα άτομα αυξάνοντας τις δόσεις.\nΔροσιά στο μπλέντερ\nXυμός σαν σαλάτα\nXτυπάμε στο μπλέντερ 1 ντομάτα ώριμη αποφλοιωμένη, 1 χούφτα φύλλα ρόκας, 1 πορτοκάλι, 2 κυβάκια τζίντζερ φρέσκο, 2 παγάκια και μερικά φύλλα δυόσμο. Σερβίρουμε τον χυμό παγωμένο με θρυμματισμένο πάγο.\nO κλασικός ντοματοχυμός\nXτυπάμε στο μπλέντερ μισό κιλό ντομάτες πολύ ώριμες, 1 κουταλιά γλυκού αλάτι, 1 κουταλιά σούπας χυμό λεμονιού, 1 κουταλιά γλυκού ζάχαρη, 1 κουταλιά γλυκού Worcester sauce, 30 cl νερό και 1 κουταλιά γλυκού ντοματοπελτέ. Σερβίρουμε με φέτες λεμονιού και ένα κλωναράκι σέλερι. Aυτός ο χυμός αποτελεί την ιδανική βάση για σπιτικό Bloody Mary.\nSmoothie με ντομάτα\nXτυπάμε στο μπλέντερ 1 κεσεδάκι γιαούρτι αγελαδινό με δύο πολύ ώριμες μέτριες ντομάτες αποφλοιωμένες, μισό αγγούρι, τον χυμό από μισό λεμόνι, αλάτι, πιπέρι και μερικά φυλλαράκια βασιλικό ή δυόσμο. Mοιράζουμε το μείγμα σε ποτήρια, προσθέτουμε σπασμένο πάγο και στολίζουμε με φυλλαράκια δυόσμου ή βασιλικού.\nH σάλτσα της τηγανητής ντομάτας\nΓια να ξεφύγετε από το έτοιμο κέτσαπ\nΣιγοβράζουμε σε τηγάνι 2 κουταλιές σούπας ντοματοπελτέ διαλυμένο σε 3 κουταλιές σούπας νερό, 2 ντομάτες ώριμες ψιλοκομμένες, 1 κουταλιά γλυκού πάπρικα γλυκιά, αλάτι, πιπέρι, 1 κουταλιά γλυκού ζάχαρη, 2 φύλλα δάφνης, 1 κουταλιά γλυκού κάρι και 4 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο μέχρι να δέσει η σάλτσα.


Τα 10 καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Koriyama Ishimuro Fureai Ranch\nΤα καλύτερα ξενοδοχεία κοντά σε: Koriyama Ishimuro Fureai Ranch, Κοριγιάμα\nΞενοδοχεία κοντά σε: Koriyama Ishimuro Fureai Ranch\n2-2 Atamimachi Ishimuro Hagioka, Κοριγιάμα 963-1301, Fukushima Prefecture\nKoriyama Ishimuro Fureai Ranch: Διαβάστε κριτικές\n1.121 από 2.216 καταλύματα ταιριάζουν με τα φίλτρα που έχετε επιλέξει. Απαλοιφή όλων των φίλτρων\nΦίλτροΣε οποιαδήποτε απόσταση από: Koriyama Ishimuro Fureai Ranch\n7,4 χλμ. από Koriyama Ishimuro Fureai Ranch\n7,8 χλμ. από Koriyama Ishimuro Fureai Ranch\n8,1 χλμ. από Koriyama Ishimuro Fureai Ranch


Κατερίνα Αγγελάκη - Ρουκ - Βιογραφία - Σαν Σήμερα .gr\nΕλληνίδα ποιήτρια, που εντάσσεται στην δεύτερη μεταπολεμική γενιά.\nΤο 1962 τιμήθηκε με το Α Βραβείο Ποίησης της πόλης της Γενεύης (Prix Hensch).\nΤο 1985 τιμήθηκε με το Β' Κρατικό Βραβείο Ποίησης και το 2000 με το Βραβείο Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών. Το 2012 της απονεμήθηκε το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή «Η ανορεξία της ύπαρξης». Το μεταφραστικό της έργο επικεντρώνεται στην ποίηση. Έχει εκδώσει είκοσι ποιητικές συλλογές. Πρόσφατο έργο της Της μοναξιάς διπρόσωποι μονόλογοι (2016).\nΗ Κατερίνα Αγγελάκη πέθανε στις 21 Ιανουαρίου 2020, σε ηλικία 80 ετών.\nΟ Μεγαλέξανδρος και η Σφίγγα


Οι ρακέτες είναι must και αυτό το καλοκαίρι – Tsouxtres\nΚάτι η οικονομική κρίση, κάτι το μικρό κόστος κάτι η γυμναστική που προσφέρει και οι ρακέτες είναι το παράλιο άθλημα που θα προτιμήσουμε και αυτό το καλοκαίρι.\nΚάθε φορά που παρουσιάζω ένα είδος άσκησης, προσπαθώ να φανώ αμερόληπτος παρουσιάζοντας τα θετικά και τα αρνητικά στοιχειά της κάθε δραστηριότητας. Αυτή τη φορά όμως θα παραβώ τον προσωπικό μου κανόνα αφού το καλοκαίρι η ρακέτα αποτελεί τη προέκταση του χεριού μου. Παρακάτω θα προσπαθήσω να πείσω και εσάς να αφήσετε την ηλιοθεραπεία και να ξεκινήσετε το παιχνίδι στη παραλία.\nΔε χρειάζεται να είσαι και επιστήμονας\nΚαταρχήν οι ρακέτες είναι η κλασσική περίπτωση καλοκαιρινής fun δραστηριότητας που απαιτεί λιγότερη εγκεφαλική προσπάθεια και από το να πίνεις σφηνάκια. Δυο ή περισσότεροι παίχτες παρατάσσονται ο ένας απέναντι στον άλλο. Κάθε παίχτης σημαδεύει τη ρακέτα του απέναντι, ο οποίος υποδέχεται το μπαλάκι με ένα νέο χτύπημα. Αυτό είναι όλο.\nΤο μυστικό είναι στο footwork\nΗ σχεδόν όλο γιατί το μόνο δύσκολο είναι να μη κυνηγάς συνεχώς το μπαλάκι και να ρίχνεις τα μούτρα σου ζητώντας το από τη γιαγιά που κάνει ηλιοθεραπεία πέντε μέτρα πιο πέρα. Οι επιστήμονες θα σου που ότι κάθε φορά που χτυπάς το μπαλάκι η μπάλα επιταχύνεται και μετά από μερικά χτυπήματα… εξαφανίζεται.\nΤο μυστικό για να παίζεις ώρα χωρίς να πέσει το μπαλάκι ή να πάει στις κερκίδες είναι να χτυπάς καρφί (από πάνω προς τα κάτω και ίσια) με μέτρια δύναμη σε κάθε χτύπημα και όχι να βάζεις το χέρι σα να κρατάς ταψί. Το μυστικό, τώρα, για να μπορείς να χτυπάς συνεχώς καρφί είναι να κινείς περισσότερο τα πόδια σου και όχι να απλώνεις τα χέρια σου ή να λυγίζεις τον καρπό. Footwork που λένε και οι Άγγλοι.\nΚάνει καλό, πολύ καλό!\nΚαι εδώ πάμε στα επιστημονικά. Επειδή ακριβώς οι ρακέτες -όπως και όλα τα αθλήματα με ρακέτες εκτός του πινγκ-πονγκ- θέλουν καλό footwork, το “σανίδι” είναι μια από τις καλύτερες ασκήσεις. Ένας μέσος άνδρας καταναλώνει περίπου 550 θερμίδες την ώρα παίζοντας ρακέτες, Στη δραστηριότητα συμμετέχουν πολλοί μύες, με κυριότερη επιβάρυνση στους δελτοειδείς, τους κοιλιακούς, τους τρικέφαλους, τους γλουτιαίους και τους τετρακέφαλους. Επειδή η δραστηριότητα θεωρείται υψηλού κινδύνου θα πρέπει να δοθεί η ανάλογη βαρύτητα στο στάδιο της προθέρμανσης. Ιδανικό ζέσταμα προσφέρει το ελεύθερο στιλ κολύμβησης και το χαλαρό παιχνίδι με ρακέτα αμέσως μετά. Ο πιο συχνός τραυματισμός αφορά τη περιοχή των ώμων.\nΤο κόστος μιας ξυλορακέτας ξεκινά από τα 10 περίπου euro και μπορεί να φτάσει έως και τα 35. Στην αγορά υπάρχουν και πιο φθηνά προϊόντα, τα οποία συνήθως δεν μπορούν να καλύψουν το απαιτητικό παιχνίδι. Το κόστος που έχουν τα μπαλάκια είναι μικρό και δεν ξεπερνά το 1,5 euro ανά τεμάχιο. Συνήθως οι συσκευασίες με μπάλες είναι τριών ή πέντε τεμαχίων. Στην αγορά θα βρεις επίσης αρκετά αξεσουάρ , όπως η θήκη ρακέτας, το δίχτυ για τα μπαλάκια και η τσάντα μεταφοράς του set.\nΗ ρακέτα θαλάσσης απαιτεί δυο τουλάχιστον παίχτες, ξύλινες ρακέτες και ένα μπαλάκι του τένις. Η ομοιότητα της ρακέτας στη παραλία με το τένις που παίζεται στο γήπεδο περιορίζεται στο κίτρινο μπαλάκι.\nΠαίζοντας με τη ρακέτα ‘’θρύλο’’\nΔεν μπορεί κανείς να μην αναφερθεί στη μυθική ρακέτα “αγόρι“. Ενώ στη συγκεκριμένη αγορά έχουν μπει ακόμη και πολυεθνικοί κολοσσοί, οι ‘’άρρωστοι’’ με το σπορ πίνουν νερό στο όνομα αυτής της ελληνικής εταιρίας. Οι ρακέτες αγόρι κατασκευάζονται από το 1960, είναι χειροποίητες και καλύπτουν σχεδόν όλες της κατηγορίες παιχτών. Αλώστε, οι μυημένοι γνωρίζουν ότι κάθε χέρι θέλει το δικό του διαφορετικό ‘’σανίδι’’.\nΤα στέκια της ρακέτας\nΗ ρακέτα είναι άθλημα και έχει το δικό της πανελλήνιο σύλλογο ΠΣΑΞ. Στο site του συλλόγου θα βρεις τα κατά τόπους σωματεία στα οποία μπορείς να απευθυνθείς για πληροφορίες. Ωστόσο, εάν ανήκεις στους ρομαντικούς παίχτες της παραλίας, οι οποίοι αρνούνται επίμονα να οργανωθούν, μπορείς να κυνηγήσεις αντίπαλους ανάμεσα στους λουόμενους. Φιλικές σε παίχτες ρακέτας παραλίες θα συναντήσεις: στη Ραφήνα (παραλία Μαρίκες), στον Άλιμο (παραλία Έδεμ), στη παραλία Αγίας Μαρίνας, στη παραλία Λουτρακίου.\nNext story Τρυφερό τετ-τετ Χατζηγιάννης-Μακρυπούλια\nPrevious story Τα Ζώδια πάνε διακοπές


Αισιοδοξία στον ΠΑΣ για τον αγώνα της Λεωφόρου | Δημοτικό Ραδιόφωνο Ιωαννίνων\nΑρχική / Αθλητικά / Αισιοδοξία στον ΠΑΣ για τον αγώνα της Λεωφόρου\n17 Οκτωβρίου 2015 Αθλητικά 693 Views\nΠροηγούμενο Αλληλεγγύη στους πρόσφυγες από την ΠΑΕ ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ\nΕπόμενο Ενημερωτική συνάντηση του προέδρου τουΠαγκοσμίου Συμβουλίου Ηπειρωτών κ. Χρ. Δήμου με την κυβερνητική εκπρόσωπο κ. ΄Ολγα Γεροβασίλη


Με το βλέμμα στραμμένο στη συνάντηση Τσίπρα - Ζάεφ.Αναλυτικά το πρόγραμμα του Τσίπρα στο Νταβός - onGREECE 24\nΜε το βλέμμα στραμμένο στη συνάντηση Τσίπρα – Ζάεφ.Αναλυτικά το πρόγραμμα του Τσίπρα στο Νταβός\n«Ιδιαίτερης κρισιμότητας» χαρακτηρίζουν οι επιτελείς του πρωθυπουργικού γραφείου τη συνάντηση που θα έχει σήμερα στις 16.00 το απόγευμα (ώρα Ελλάδος) ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με τον Σκοπιανό ομόλογό του Ζόραν Ζάεφ, στο Νταβός της Ελβετίας.\nΌπως δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δ. Τζανακόπουλος κατά την τελευταία ενημέρωση τωνπολιτικών συντακτών, η κυβέρνηση προσδοκά να καταγραφεί πρόοδος και να επιβεβαιωθεί ότι υπάρχει καλή θέληση. Όσο για τις συναντήσεις που θα έχει ο πρωθυπουργός με τους λοιπούς γείτονες στο περιθώριο του Παγκόσμιου Φόρουμ (ήτοι τον Αλβανό ομόλογό του, τον αναπληρωτή πρωθυπουργό της Ρωσίας και τον Κροάτη πρωθυπουργό) είναι κάτι παραπάνω από σαφές ότι θα περάσει με τον δικό του τρόπο το μήνυμα ότι το Σκοπιανό είναι θέμα διμερές.\nΤη Δευτέρα στον Παυλόπουλο\nΌταν ο πρωθυπουργός επιστρέψει στην Αθήνα αργά το βράδυ της Πέμπτης και εφόσον κριθεί αναγκαίο, θα ενημερώσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο για την εξέλιξη των συζητήσεων. Το ίδιο είναι πιθανό να πράξει και με τους πολιτικούς αρχηγούς, χωρίς ωστόσο να είναι ακόμα σίγουρο.\nΣτο μεταξύ, την περισσότερη πίεση από τα συλλαλητήρια δέχονται εκ των πραγμάτων η κυβέρνηση και οι βουλευτές, και δη όσοι εκλέγονται στη Βόρεια Ελλάδα. Ενδεικτικό είναι πως μετά το μεγάλο συλλαλητήριο της Κυριακής και οι υπουργοί παραδέχονται ότι «είδαμε πιο πολύ κόσμο από ό,τι περιμέναμε» και για τον λόγο αυτόν παροτρύνουν για μια καλύτερη ενημέρωση που πρέπει να υπάρξει από πλευράς κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ, ώστε οι πολίτες να έχουν μια καθαρή εικόνα.\n13.30: Συμμετοχή στο πάνελ, στο πλαίσιο του Φόρουμ με τίτλο: «Stabilizing the Mediterranean»\n16.00: Διμερής συνάντηση με τον πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ Ζόραν Ζάεφ\n09.30: Διμερής συνάντηση με τον αναπληρωτή πρωθυπουργό της Ρωσικής Ομοσπονδίας Αρκάντι Ντβόρκοβιτς\n10.45: Διμερής συνάντηση με τον πρωθυπουργό της Αλβανίας Έντι Ράμα\n12.30: Διμερής συνάντηση με τον πρωθυπουργό της Κροατίας Αντρέι Πλένκοβιτς\n13.30: Διμερής συνάντηση με τον Ευρωπαίο επίτροπο, αρμόδιο για την Πολιτική Γειτονίας και Διεύρυνσης, Γιοχάνες Χαν\n15.00: Διμερής συνάντηση με τον Ευρωπαίο επίτροπο Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων Πιερ Μοσκοβισί\n17.00: Διμερής συνάντηση με τη γενική διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ.\nΤι αποκαλύπτει το διπλωματικό ρεπορτάζ στα Σκόπια\nΌσον αφορά στις διαπραγματεύσεις για την ονομασία της ΠΓΔΜ, η ιστοσελίδα των Σκοπίων Telegrafi μεταδίδει ότι οι πρέσβεις Αδαμάντιος Βασιλάκης και Βάσκο Ναουμόφσκι δεν θα έχουν πλέον συναντήσεις με τον ειδικό διαμεσολαβητή του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς.\nΣε αυτό το στάδιο, οι διευθύντριες βαλκανικών ζητημάτων στα δύο Υπουργεία Εξωτερικών, Αλεξάντρα Μιόφσκα και Σοφία Γραματά, θα επικοινωνούν πιο εντατικά, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες. Οι δυο τους είχαν παραστεί και στην πρόσφατη συνάντηση στη Νέα Υόρκη και γνωρίζουν καλά τη διαδικασία της διαπραγμάτευσης, σημειώνει το TV Telma.\nΟ Μάθιου Νίμιτς θα επισκεφθεί τα Σκόπια και την Αθήνα τις επόμενες 10 ημέρες και θα συναντήσει τους υπουργούς Εξωτερικών Νικολά Ντιμιτρόφ και Νίκο Κοτζιά.\nΣε πρόσφατη συνέντευξή του ο Ντιμιτρόφ είχε προαναγγείλει ότι θα εμπλακούν πιο ευθέως οι δύο υπουργοί Εξωτερικών, ως επικεφαλής των διαπραγματευτικών ομάδων, μετά τις πρώτες προτάσεις του Νίμιτς. Τότε, όμως, σημείωνε ότι αυτό το βήμα έχει συγκεκριμένο ρίσκο, «διότι συνήθως οι υπουργοί και πρωθυπουργοί εμπλέκονται όταν το αποτέλεσμα φαίνεται βέβαιο. Σε αυτήν την περίπτωση δεν ισχύει, αλλά πιστεύω ότι αξίζει το ρίσκο».\nΥπενθυμίζεται ότι ο Ναουμόφσκι -που ήταν έως τώρα επικεφαλής της διαπραγματευτικής ομάδας των Σκοπίων- είχε σχολιάσει αμέσως μετά τη συνάντηση με τον Νίμιτς στη Νέα Υόρκη ότι οι προτάσεις του ειδικού διαμεσολαβητή «απέχουν πολύ από μια αξιοπρεπή λύση».\nΜάλιστα, είχε τονίσει τότε: «Κανένα κράτος δεν έχει το δικαίωμα να επιβάλει νέο όνομα σε άλλη χώρα, ούτε ο ΟΗΕ έχει το δικαίωμα να επιβάλει νέο όνομα σε κράτος-μέλος του. Η χώρα μας έχει όνομα, το οποίο είναι “Δημοκρατία της Μακεδονίας”, ένα όνομα που αποτελεί τη βάση της ταυτότητάς μας. Επίσης, σήμερα, το 2018, ουδείς μπορεί να αρνηθεί την ύπαρξη του “μακεδονικού” λαού και της “μακεδονικής” γλώσσας».


DONCAT: Τι γυρεύει ο διανοούμενος στο παζάρι;\nPosted by Nikos Dimou at Thursday, February 25, 2016\nSakis 25 February, 2016 11:35\nΑγαπητέ κ Δήμου,\nΕίμαι τυχερός που μου δόθηκε η ευκαιρία να επικοινωνώ μαζί σας. Μέχρι πρόσφατα, λίγους τέτοιους ανθρώπους γνώρισα από τα βιβλία τους και αφού είχαν φύγει από τη ζωή προ πολλού. Έχετε την ευφυΐα και τη λογική να παίρνετε τη σωστή θέση σε όλα τα μεγάλα θέματα που απασχολούν τον τόπο και είναι κρίμα που δεν γίνατε πρωθυπουργός αυτής της χώρας. Βλέποντας βέβαια ποιοι έχουν γίνει πρωθυπουργοί τα τελευταία χρόνια, η θέση δεν θα ήταν ιδιαίτερα τιμητική για σας, αλλά είμαι βέβαιος πως με εσάς πρωθυπουργό, η θέση της χώρας στο κόσμο θα ήταν πολύ καλύτερη. Αντί αυτού κάνετε ότι καλύτερο θα μπορούσε να κάνει ένας σοφός πολίτης, να ανοίξει τα μάτια των συμπολιτών του. Να είστε πάντα καλά.\nNikos Dimou 25 February, 2016 12:04\nΚανονικά δεν θα έπρεπε να δημοσιεύσω αυτό το τόσο εγκωμιαστικό σχόλιο - αλλά έχω φάει τόσο ξύλο τελευταία από αρνητικούς ή ειρωνικούς σχολιαστές που σκέφθηκα ότι δικαιούμαι μία καλή κουβέντα. Ευχαριστώ λοιπόν Σάκη για τα καλά λόγια - και πιστέψτε με ότι είμαι ευτυχής που δεν έγινα πρωθυπουργός αυτής της χώρας. Νομίζω ότι χειρότερο καψώνι δεν θα μπορούσε να μου συμβεί...\nAnonymous 25 February, 2016 12:13\nΑυτό το «εμείς οι διανοούμενοι» μου θυμίζει εκείνο το «εμείς οι καλλιτέχνες» της συμπαθέστατης Άντζελας Δημητρίου. Και μόνο η χρήση του συγκεκριμένου χαρακτηρισμού υπονοεί πως κάποιοι «μορφωμένοι» έχουν την ικανότητα να διανοούνται ορθά περί παντός επιστητού, ενώ οι «αμόρφωτοι» όχι. Δεν υπάρχουν διανοούμενοι. Υπάρχουν μονάχα ειδικοί που εκφέρουν γνώμη – όχι θέσφατα – στους τομείς της αρμοδιότητάς τους και τίποτα παραπάνω. Σε ηθικά και πολιτικά ζητήματα ο καθένας είναι τόσο διανοούμενος όσο και οποιοσδήποτε άλλος. Οι αυτοχρισμένοι μάλιστα «διανοούμενοι» είναι ίσως ακόμη λιγότερο διανοούμενοι από τον «απλό» κοσμάκη λόγω της χαρακτηριστικής οίησης που προκαλεί η αδιάγνωστη ημιμάθεια. Η χρήση του όρου «διανοούμενος», και μάλιστα από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο, δηλώνει κατ’ εμέ στην καλύτερη περίπτωση έλλειψη καλού γούστου.\nNikos Dimou 25 February, 2016 12:38\nΠουθενά δεν έγραψα "εμείς οι διανοούμενοι". Ευχαριστώ πάντως που με παραβάλατε με την Άντζελα Δημητρίου.\nYannis H 25 February, 2016 12:50\nΔίνετε σαν παράδειγμα την Άντζελα Δημητρίου που είπε "εμείς οι καλλιτέχνες".\nΠρώτον, είναι καλλιτέχνης. Ειδικού κοινού, ειδικού σκοπού, ειδικού ρεπερτορίου – αλλά είναι. Εκτός και αν έχετε εσείς τα κλειδιά του ορισμού ‘καλλιτέχνης’.\nΔεύτερον, όταν ο Μάνος Χατζιδάκις συμμετείχε στην Ένωση Συνθετών, είχε να κάνει με το αντίστοιχο της Άντζελας Δημητρίου σε συνθέτες. Τους φερόταν ευγενικότατα και χωρίς ίχνος έπαρσης. Κάτι ξέρετε παραπάνω – ή κάτι ήξερε αυτός;\nΤρίτον, ο καθένας στον τομέα του. Συνύπαρξη δεν σημαίνει ομοιότητα ή ταύτιση. Δεν συγκρίνονται η Άντζελα Δημητρίου και ο Νίκος Δήμου. Όπως δεν συγκρίνονται τα Άρλεκιν με το Άξιον Εστί (βιβλία είναι και τα δύο).\nΤέταρτον, αυτή η φράση είναι απίστευτη: «Οι αυτοχρισμένοι μάλιστα ‘διανοούμενοι’ είναι ίσως ακόμη λιγότερο διανοούμενοι από τον ‘απλό’ κοσμάκη λόγω της χαρακτηριστικής οίησης που προκαλεί η αδιάγνωστη ημιμάθεια.» Το λέτε γενικά, οπότε ας το απευθύνουμε στον Ουμπέρτο Έκο. Διαβάστε το βιβλίο ‘Η Σημειολογία στην Καθημερινή Ζωή’ (συλλογή άρθρων του σε εφημερίδες) και να δούμε εάν θα θελήσετε να το επαναλάβετε.\nSakis 25 February, 2016 12:52\nΠώς να το κάνουμε φίλε Anonymous. Άνθρωπος αγράμματος ξύλο απελέκητο, λέει ο λαός. Αν επιπλέον του αγράμματος είναι κι αμόρφωτος, ακόμη χειρότερα. Δεν μπορούμε να τα ισοπεδώσουμε όλα, όσο κι αν η τωρινή κυβέρνηση είναι κατά της αριστείας. Όταν γράψεις κι εσύ βιβλία που θα κυκλοφορήσουν σε όλον τον κόσμο, θα σε πούμε κι εσένα διανοούμενο.\nAnonymous 25 February, 2016 15:29\nΣυνήθως οι αμόρφωτοι δεν έχουν την αναλυτική σκέψη και την παιδεία που έχουν οι μορφωμένοι - έχουν περιορισμένες ικανότητες αντίληψης και έκφρασης. Από την άλλη υπάρχουν βέβαια και οι ιδεοληπτικοί, καθώς και οι "παραμορφωμένοι".\nAnonymous 25 February, 2016 15:36\nΔεν το είπατε αλλά -σαφώς-το υπονοήσατε! Πάντως "στην εποχή σας"(sic) η Άντζελα είχε μεγαλύτερο "σουξέ" και αυτό όσο και να μην θες, πονάει ρε γαμώτο...\nAnonymous 25 February, 2016 12:18\nΈχετε την καλοσύνη να μεταφράσετε το παρακάτω απόσπασμα?\n»Wir Griechen verdanken den Deutschen viel. Unseren ersten König, unser Recht, die neo-klassische Architektur und viele Ausgrabungen. Und nicht zu vergessen: unsere Identität oder zumindest einen Teil davon.« Und das ist eher ein Unglück. Denn seit Winckelmann die alten Hellenen erfand und den Mythos einer idealen Staatswelt in der griechischen Antike ansiedelte, wurde das Ego der Griechen allmählich etwas zu groß für ihr Land. Schließlich sollten sie auch noch Europäer werden und waren auch damit, wie sich inzwischen herumgesprochen hat, restlos überfordert ... Nikos Dimous neue Reflexionen »über das Unglück der Griechen« sind in der Form platonischer Dialoge geschrieben. Er und seine internationalen Gesprächspartner wundern sich über so manches: warum Griechen im Ausland plötzlich zivilisiert Auto fahren, warum sie schon zur Begrüßung über alles klagen und was es mit dem griechischen Licht auf sich hat. Gut, dass es nun endlich eine Erklärung für alles gibt und einen Nachfolgeband für Dimous wunderbar geistreichen Bestseller »Über das Unglück, ein Grieche zu sein«.\nNikos Dimou 25 February, 2016 12:50\nΔεν θα μεταφράσω το πρώτο μέρος γιατί δεν έχω ποτέ μεταφράσει τον εαυτό μου από καμία γλώσσα - και το δεύτερον γιατί η εικόνα που δίνει μία φράση για ένα βιβλίο 120 σελίδων είναι αναγκαστικά ελλειπής και παραμορφωμένη. Το αδικεί.\nΑλλα αφού επιλέξατε το κείμενο, προφανώς καταλαβαίνετε τι γράφει - οπότε γιατί δεν το μεταφράζετε εσείς;\nAnonymous 25 February, 2016 13:20\nΓια λόγους συνέπειας ... Διότι - όπως έγραψα και σε προηγούμενη συζήτηση διαφωνώντας μάλιστα με άλλους σχολιαστές - θεωρώ ότι η οποιαδήποτε "λογοτεχνία" είναι επί της ουσίας μη μεταφράσιμη.\nΕξαιρώ μόνον την μεταγραφή του κειμένου σε άλλη γλώσσα από τον ίδιο τον δημιουργό του ... έτσι και η παράκληση ...\nYannis H 25 February, 2016 12:21\nΟ διανοούμενος συμβάλει εξαιρετικά εάν παρεμβαίνει στην πολιτική ζωή.\nΔεν είναι μόνο η πιο εκλεπτυσμένη, βασανισμένη και εναλλακτική σκέψη. Είναι επίσης ότι η αληθινή διανόηση – σαν την αληθινή τέχνη – είναι εκ φύσεως αναρχική.\nΠέραν του Νίκου Δήμου, άλλα σύγχρονα παραδείγματα που οι περισσότεροι θυμόμαστε:\nΟ Χατζιδάκις. Ανατρεπτικός, καυστικός, πρωτοπόρος. (Τι διαφορά με τον μονίμως στρατευμένο Μίκη!)\nΟ Έκο. Ένα από τα πρώτα άρθρα του που με είχαν εντυπωσιάσει, αναφερόταν σε έναν πιανίστα που σε ένα κοντσέρτο ζήτησε ενός λεπτού σιγή για τα θύματα από βομβαρδισμούς στο Βιετνάμ. ‘Δεν χωράει η πολιτική στην τέχνη!’ φώναζαν οι περισσότεροι. «Τι θα λέγαμε σε ένα σερβιτόρο που πριν μας σερβίρει την μπριζόλα μας, θα ήθελε να μας ενημερώσει για την πολιτική του άποψη; Καλή μας όρεξη» τελείωνε το άρθρο.\nΥπάρχουν και καθαρόαιμοι δημοσιογράφοι που, αν δεν αγγίζουν την διανόηση, αγγίζουν την ηρεμία και καθαρότητα που εμπεριέχεται στη διανόηση. Σπάνιο είδος αλλά ανεκτίμητο. Εδώ βάζω τον Αλέξη Παπαχελά.\nAnonymous 25 February, 2016 12:51\nΤο πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι των βιβλιοθηκών και των αμφιθεάτρων σπάνια είναι σε θέση να λειτουργήσουν αποτελεσματικά σε περιβάλλον παραγωγής.\nπχ Πόσοι μεγάλοι στρατηλάτες προήλθαν από τις τάξεις των καθηγητών στις σχολές πολέμου οποιασδήποτε χώρας?\nΗ αποτελεσματική παρέμβαση στην πραγματικότητα απαιτεί άλλες ποιότητες από εκείνες της ανεξέλεγκτης θεωρητικολογίας και των διαπιστωτικών προσέγγισεων που υιοθετεί η πλειοψηφία των "διανοουμένων".\nYannis H 25 February, 2016 13:01\nΤο ότι οι μεγάλοι στρατηλάτες δεν υπήρξαν καθηγητές σε Σχολές Πολέμου, υπονοεί σαν αυτονόητο ότι ένας διανοούμενος θα επέλεγε να γίνει και στρατιωτικός. Και αν το έφερνε έτσι η ιστορική συγκυρία, ένας διανοούμενος θα μπορούσε να είναι και μακελάρης.\nΟΚ, ο καθένας έχει μια άποψη.\nEin Steppenwolf 25 February, 2016 13:04\n> άλλα σύγχρονα παραδείγματα που οι περισσότεροι θυμόμαστε:\n> Ο Έκο. Ένα από τα πρώτα άρθρα του που με είχαν εντυπωσιάσει, αναφερόταν σε έναν πιανίστα που σε ένα κοντσέρτο ζήτησε ενός λεπτού σιγή για τα θύματα από βομβαρδισμούς στο Βιετνάμ.\nΣτον Maurizio Pollini.\nAnonymous 25 February, 2016 13:43\nΡαφαηλίδης: Ο ατάλαντος σινεματζής που αφού κατάλαβε - νωρίς ευτυχώς - ότι το κινηματογραφικό πλατό είναι "βαρύ" για έναν θεωρητικό του δικού του "διαμετρήματος" το έριξε στην κριτική κινηματογράφου - ο πνευματικός πατέρας της πλειονότητας των διανοουμενίστικων πιλαφιών που φάγαμε επί δεκαετίες ως ελληνική κινηματογραφική πρωτοπορία.\n"Κριτικός κινηματογράφου" (αλλά και κατ επάγγελμα κριτικός γενικότερα): Ο ευνούχος που εκφέρει άποψη για το τι πρέπει να κάνουν και τι όχι ΟΙ ΑΛΛΟΙ στο χαρέμι ...\nYannis H 25 February, 2016 13:45\nEin Steppenwolf: Ευχαριστώ! :)\nNikos Dimou 25 February, 2016 13:54\nΆδικο σχόλιο για τον Βασίλη Ραφαηλίδη. Είχα διαφωνήσει συχνά μαζί του σε τηλεόραση και ραδιόφωνο (ως γνωστόν ήταν "παλαιοκομμουνιστής" όπως όριζε τον εαυτό του) αλλά ήταν έντιμος και οξυδερκής. Υπερασπίστηκε τις απόψεις του μέχρι και στο δικαστήριο (περί μη "καθαρόαιμων" Ελλήνων). Σαν κινηματογραφικό κριτικό δεν είμαι αρμόδιος να τον κρίνω, αλλά σαν πολιτισμικό κριτικό εκτιμώ το θάρρος και το χιούμορ του.\nAnonymous 25 February, 2016 14:07\nΔε χρειάζεται να πας τόσο μακριά φίλε Κ2825. Κοίτα μόνο τους δικούς μας οικονομολόγους, συχνά διεθνούς φήμης, που ανέλαβαν ηγετικές θέσεις, από Αντρέα μέχρι Βαρουφάκη. Ο πακιστανός με τον οποίο μόλις παζάρευα πιζάμες στη λαϊκή θα ήταν πολύ αποτελεσματικότερος στη διαχείριση των οικονομικών της χώρας και δεν κάνω καθόλου πλάκα.\nYannis H 25 February, 2016 15:01\nΑνώνυμοι, μπερδεύετε τους τεχνοκράτες (ειδήμονες και μη) με τους διανοούμενους.\nΆλλο το ένα - άλλο το άλλο.\nAnonymous 25 February, 2016 15:05\nΚαθόλου άδικο το σχόλιο μου για τον Ραφαηλίδη. Και μόνον οι κριτικές του για τον "Ταξιτζή", την "Φωλιά του Κούκου" και το δικό μας "Το χώμα βάφτηκε κόκκινο" θα έπρεπε να οδηγήσουν στην πλήρη εξαφάνιση του από το στερέωμα των κριτικών κινηματογράφου. Σας προτείνω να αγοράσετε το πολύτομο "λεξικό ταινιών" του - τρελά γέλια - ή να αναζητήσετε παλιά τεύχη των περιοδικών του - ακόμα τρελότερα γέλια.\nΔεν πρόκειται φυσικά να συζητήσω καν για την κατευθυνόμενη αρθρογραφία του εναντίον του Φίνου αλλά και πολλών νέων τότε Ελλήνων σκηνοθετών (πχ Νίκος Νικολαΐδης) που γινόταν πάντα υπό συγκεκριμένη πολιτική οπτική και με πρόδηλη κομματική ατζέντα.\nAnonymous 25 February, 2016 17:34\nΤον Παπαχελά δεν τον έχω γνωρίσει προσωπικά,ρώτησα όμως έναν συνάδελφο που έκανε ιδιαίτερα μάθηματα στο παιδί του και μου είπε ότι ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΚΑΛΑ, ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ αλλά... ένα χρόνο που έκανα μάθημα στο παιδί του ένα ποτήρι νερό δεν μου πρόσφερε...\nΤα ίδια και με την Λιάνα την Κανελή- και χειρότερα.\nΣυμπέρασμα:Η τηλεόραση σε κάνει σκληρό άνθρωπο - κάτι θα ξέρει και ο κύριος Δήμου επ' αυτού.\n(γιατί η μία ανάγνωση μπορεί να είναι ότι λέμε το αντίθετο απο την επικρατούσα άποψη ως υποχρέωση, αλλά η άλλη ανάγνωση είναι οτι ΑΥΤΟ ΠΟΥΛΑΕΙ).\nAnonymous 25 February, 2016 21:08\nΈνα βίντεο του Ραφαηλίδη στο YouTube αξίζει όσο το βάρος της Γης σε Pu.\nEin Steppenwolf 27 February, 2016 13:10\n> > > άλλα σύγχρονα παραδείγματα που οι περισσότεροι θυμόμαστε:\nEin Steppenwolf 25 February, 2016 12:50\n> ἵππῳ μεγάλῳ μὲν καὶ γενναίῳ» (σε άλογο μεγάλο και γενναίο).\nΜάλλον «ράτσας» ή «καθαρόαιμο» («από καλή γενιά») είναι το άλογο, όχι «γενναίο».\nNikos Dimou 25 February, 2016 12:55\nΣωστή παρατήρηση. Με παρέσυρε η ομοιότητα των λέξεων - άλλη μία υπενθύμιση πως η αρχαία και η σημερινή γλώσσα μοιάζουν αλλά δεν ταυτίζονται.\nAnonymous 25 February, 2016 13:17\nΡώτησα τον Ιπποκράτη γιατί είναι δακρυσμένος. Με ρώτησε εμένα να του πω: ποια όργανα του βιολογικού συστήματος του οργανισμού μου βρίσκονται σε "κρίση" στους "καιρούς της κρίσης". Κανένα, δικέ μου -είπα- και μην κλαις. Τώρα τον έχουν γερό ποτήρι ανατολίτικο οι χορευτές της χθόνιας σκοτεινιάς και τους ψυχαγωγεί.\nSakis 25 February, 2016 15:04\nAnonymous, ξέρεις γιατί ο Ιπποκράτης είναι δακρυσμένος? Γιατί βλέπει τους κάφρους που κατοικούν στη χώρα του (εξαιρούνται οι λιγοστοί διανοούμενοι).\nAnonymous 25 February, 2016 17:15\nΟ διανοούμενος στο σύγχρονο ή αρχαίο παζάρι συζητάει με τους άλλους ηχομονωμένους παλιαβιάρηδες την προμελέτη και την μεθόδευση του στησίματος των αιματηρών ντολαπιών κατά της ζωής. Τι μπορεί αυθεντικότερο να βιώσει. Αν είναι η χώρα μας των κάφρων και οι διανοούμενοι μας είναι κάφροι. Ο συρφετός των διανοουμένων σωματοποιεί στους ροδαμούς την κερδοσκοπία σαν ακρότατη πληγιαστική έξαρση του Κόσμου και οπτεύει τη ζωή σαν εκδιδόμενη μπαλαρίνα στο λουνα παρκ του παζαριού. Ο διανοούμενος από το λασπωμένο μυαλό του γυρεύει μιαν δολοφονικής προοπτικής τακτοποίηση της σκέψης και της ύλης του σώματος μας. Οι διανοούμενοι ποτέ δεν τρέχουν χαρούμενοι στην απλωσιά της γέφυρας του υδρογόνου. Ποιος τους εμπιστεύεται; Ας δούμε τον Ζουράρι. Από τους Ευρωλιγούρηδες στην έμπρακτη γενοκτονία του λαού μας με τα μνημόνια...\nnikos 25 February, 2016 13:19\nΝίκο εσένα όπως και εμένα ο θεός μας έβανε να τσιγκλάμε ..αυτό μάθαμε αυτό θα κάνουμε(άτακτος)\nAnonymous 26 February, 2016 21:10\nΝαι με μία διαφορά όμως, τον ένα Νίκο τον έβαλε ως αλογόμυγα και τον άλλο ως...μύγα.\nnikos 25 February, 2016 13:29\nδυστυχώς η πατρίδας μας απόλεσε την ανεξαρτησία και η κατάσταση είναι τραγική\nπαίρνω τη ζωή στα σοβαρά 27 February, 2016 07:40\nΘα κερδίσουμε την κυριαρχία μας στην πατρίδα με την παιδεία. Δημόσιοι διανοούμενοι είναι και οι επιστήμονες που ...εκλαϊκεύουν την... Φυσική. (Οι λοιπές επιστήμες θα περιμένουν την σειρά τους. Οι ειδικοί πανεπιστημιακοί να πούμε πολύ πρόθυμοι και γνώστες· πολλή ερμηνεία). Ξένοι διάσημοι και ευπώλητοι και δικοί μας ευπώλητοι και διάσημοι εκλαϊκευτές είναι -όλοι- για τα μπάζα - εκτός από Schiller (Motion Mountain) και τον Ξανθόπουλο (Περί Αστέρων και Συμπάντων) που δεν προπαγανδίζουν. Αν ζούσα στην εποχή του Κωλέτη! Την Φυσική θα μου την εκλαΐκευε η μαϊμού του.\nAnonymous 25 February, 2016 13:33\nΟι δημόσιοι -όλοι οι δημόσιοι όλων των καιρών- κάμνουν την σύγκριση: "εγώ στον καιρό της ύπαρξης είμαι (για) να νιώθω πολύ καλύτερα από εσένα - εγώ είμαι - πάρα πολύ είμαι εγώ - ου ου ου πόσο είμαι - εγώ είμαι για να 'μαι". Ή νιώθουμε αυτό ή εξουσιαζόμαστε στα βλαμμένα λόγια τους και πονάμε. Η εξουσία μισεί το ποίημα της ζωής.\np 25 February, 2016 15:20\n"εκτίθεται μέσα από τα ΜΜΕ, λέει δημόσια τη γνώμη του για θέματα κοινού ενδιαφέροντος και δίνει μάχες υποστηρίζοντας την άποψή του."\n"μπορεί να επηρεάσει την Κοινή Γνώμη μέσα από τα βιβλία που εκδίδει"\n"Βασική προϋπόθεση: να είναι ανεξάρτητος"\n"πρέπει να στηρίζει την γνώμη των αντιπάλων"\nο βαρουφάκης που έχει ευρεία μόρφωση, συγκροτημένη σκέψη πληροί όλα τα παραπάνω, είναι διανοούμενος; αν όχι, γιατί;\nNikos Dimou 25 February, 2016 15:37\nΣίγουρα ο Βαρουφάκης είναι διανοούμενος - απλώς εγώ (και πολλοί άλλοι) διαφωνώ με τις απόψεις του.\nAphrodite 25 February, 2016 22:00\n@P: "ο Βαρουφακης ανεξαρτητος"? Please think again... :)\n@Don: "Σιγουρα ο Βαρουφακης ειναι διανοουμενος". Οχι, ειναι intellectual "patent" troll. Τι σου κανω βραδιατικα, σε βαζω να ψαχνεις νεες ορολογιες, αλλα ετσι ειναι, το διαβασα πριν λιγο στο blog ενος πολυ ωραιου τυπου, οτι "οποιος αγαπαει παιδευει". Νιαου!\nNikos Dimou 25 February, 2016 23:04\nIntellectual "patent" troll! Υπέροχο. Θεά είσαι απλώς θεά!\nNikolaos Lagopoulos 25 February, 2016 15:20\nΠοιος ο ρόλος του διανοουμενου?\nΚύριε Δήμου δύσκολη η ΄β ερώτηση που θέσατε. Η αντισυμβατικότητα σας πιστεύω οτι αγαπήθηκε πολύ ακόμα και από αυτούς που διαφωνούν συχνά μαζι σας. Στην αρχη διαφωνουν, μετά αμφιβάλλουν και μετά ξανα-ψαχνουν οι ιδιοι σε πηγές που δεν ειχαν δει παλιοτερα. Και αυτή πιστεύω είναι η νίκη σας και η συμβολή σας στην κοινωνια. Ή αν θελετε αυτή θα έπρεπε να είναι του εκαστοτε διανοουμενου.\nΒέβαια (για να κανουμε και λιγο κριτικη)ίσως κάποιες φορές αρκετοι αξιολογοι ανθρωποι του δικου σας στυλ (βλ. Ρεπουση, Τζημερος) ή ακομα και σεις ο ιδιος φαινεστε να μην εξηγείτε επαρκως αυτα που εννοειτε σε κοινο που a priori δεν "τα παιρνει και πολυ ευκολα". Δηλαδη εχετε σπανιως δωσει την εντυπωση οτι ξερετε πως η αληθεια ειναι στο γκρι, οι αντιπαλοι λενε ασπρο αλλα εσεις θα πειτε μαυρο για να το "φερεται στα ισια" (βλ. η πληρης αρνηση της πολιτιστικης συμβολης του Βυζαντιου για να χτυπηθει το παπαδίστικο, σκοταδιστικο κατεστημενο).\nΠιστεύω οτι καποιος του δικου σας διαμετρηματος δεν εχει αναγκη απο τετοια τακτικη. Αν η αληθεια ειναι γκρι πειτε γκρι. Θα σας καταλαβουν απλως οχι κατευθειαν. Αν πειτε μαυρο θα σας επιτεθουν και φοβαμαι πως ισως ετσι τους χασετε τελειως.\nNikos Dimou 25 February, 2016 15:36\nΠολλές φορές η αντίσταση στο άσπρο θεωρείται μαύρο - ενώ είναι μη-άσπρο, δηλαδή γκρι. Εγώ σχεδόν ποτέ δεν είμαι απόλυτος (π.χ. ούτε στο Βυζάντιο) αλλά μόλις αμφισβητήσω κάτι μου κολλάνε τη ρετσινιά...\nAnonymous 25 February, 2016 15:22\nΜπα, αφού δεν γράφεις αρκετά καλά ποιήματα, σημαίνει ότι δεν έχεις υποφέρει αρκετά!\nΈχεις υποφέρει "μέτρια" όπως μέτρια είναι και τα ποιήματα.\nΓιατί έχεις ελπίδα ακόμα...\nΑλλά με όλα αυτά που έρχονται, είμαι σίγουρος θα βελτιωθείς - τάχιστα.\nΑς το δούμε αισιόδοξα!\nΕίναι και αυτό ένα κάποιο κέρδος!\n(I'm back- αν και δεν νομίζω ότι έλειψα από κανέναν...)\nnikos 25 February, 2016 15:38\nαυτό είναι ΕΊΔΗΣΗ!!! http://tokoutsavaki.blogspot.gr/2016/02/gazprom.html\nΆτακτη Ροπαλοφόρος 25 February, 2016 16:30\nΔεν θα διαμετακομισθώ εις την είδηση. Η όραση μου δεν βλέπει ειδήσεις. Θέλεις τυφλότητα; θέλεις μίσος για την ανθρωπότητα;\n- ευνοεί τον προβληματισμό, τη μάθηση και προβάλλει το ωραίο.\n- ευαισθητοποιεί, καταγγέλει, αμφισβητεί, ασκεί οραματική, ερωτική και πολιτειακή κριτική.\nΣτις προεξέχουσες ευαισθησίες της σωτήριας ενημέρωσης είμαι θεόστραβη. Τι να κάνω, γιατρέ μου;\nnikos 25 February, 2016 18:39\nΣτα μέσα μαζικής ενημέρωσης, υπάρχει πολλή περιεχόμενο(πληροφόρηση@παραπληροφορηση)) , που αποσκοπεί στον επηρεασμό ανθρώπων αφυπνίζοντας ισχυρό συναίσθημα. Κατά τη γνώμη μου, ένας από τους στόχους αυτής της δράσης είναι να χτίσουμε διαρκή διχασμό, μεταξύ όλων των κοινωνικών ομάδων. Ένας τρόπος δημιουργίας αυτής είναι οι διαφορές, η ριζοσπαστικοποίηση η γλώσσα συζήτησης μας .\nΣυχνά, μετά την ανάγνωση των ειδήσεων, το αίμα αρχίζει να στριφογυρίζει και να θέλω να φωνάξω...... τον θυμό μου.(ataktos)\nNikos Dimou 25 February, 2016 19:05\nΈνας ρόλος για τους διανοούμενους είναι η ψύχραιμη ανάλυση των θεμάτων έτσι που και να γίνονται κατανοητά και να μην φορτίζονται συναισθηματικά.\nViennezos 25 February, 2016 16:50\nΚύριε Δήμου, διατυπώνετε μια περίεργη και καθόλου πειστική αντίληψη για την άσκηση κριτικής, επικαλούμενος γλωσσικούς / γεωγραφικούς παράγοντες.\n"Τι νόημα έχει να κάνω κριτική για τους ξένους στην Ελλάδα, αφού δεν μπορούν ούτε να την διαβάσουν; [...] Κριτική για τους ξένους κάνω στη γλώσσα τους και στη χώρα τους."\n1. Αυτό σημαίνει πως θεωρείτε περιττό ότι οι Έλληνες μαθαίνουν τι γνώμη έχετε για ενδεχόμενα λάθη των Γερμανών, για παράδειγμα (και αντίστροφα);\nΚριτική σε ανθρώπους (ή χώρες ή καταστάσεις σε χώρες) έχει νόημα μόνο τότε όταν εκείνοι / εκεί σάς καταλαβαίνουν (είτε στο πρωτότυπο, είτε σε μεταφράση); Διαφορετικά δεν έχει;\nΜε ποιο σκοπό ασκεί κάποιος κριτική; Μόνο για να τη διαβάσουν εκείνοι στους οποίους ασκείται; Δεν θα έπρεπε να είναι μια πράξη προς ενημέρωση ενός ευρύτερου κοινού, δηλαδή όλων αυτών που ενδιαφέρονται για κάποιο θέμα (ανεξάρτητα από εθνικότητα, γλώσσα, χώρα κ.λπ.);\n2. Όταν δημόσιος διανοούμενος είναι για εσάς κάποιος που "λέει δημόσια τη γνώμη του για θέματα κοινού ενδιαφέροντος και δίνει μάχες υποστηρίζοντας την άποψή του" δεν νομίζετε ότι σωστό (και αναγκαίο) θα ήταν να παρουσιάσει τη γνώμη και τις απόψεις του (όσον αφορά το εκάστοτε θέμα) πλήρως, ολοκληρωμένα – με την έννοια να μην διαφοροποιήσει ποιο είναι το κοινό του, να μην παρουσιάσει την κριτική του με επιλεκτικό τρόπο; Δεν νομίζετε ότι διαφορετικά αυτός ο διανοούμενος κρύβει κάτι στο κοινό του (δηλαδή κάτι από τη γνώμη και τις απόψεις του); Ακόμα και αν αυτό δεν γίνει με δόλιες προθέσεις, αλλά απλώς γιατί αυτός ο διανοούμενος θεωρεί πως ξέρει ποιες πληροφορίες (από το σύνολο των απόψεών του) είναι χρήσιμες για το συγκεκριμένο κοινό.\n3. Ας υποθέσουμε πως θέλετε να κάνετε κριτική στον ΟΗΕ ή στην ΕΕ: Σε ποια γλώσσα θα την ασκήσετε; Και ποιος θα ήταν ο αποδέκτης της κριτικής, δηλαδή αυτός που θα (έπρεπε να) την διαβάσει;\n4. Ρόλο παίζει και ένας χρονικός παράγοντας: Σύμφωνα με τα κριτήριά σας, κριτική σε γεγονότα του παρελθόντος δεν θα υπήρχε, σε περίπτωση που οι υπεύθυνοι δεν ζούνε πια. Για παράδειγμα: ποιος θα ήταν ακόμα αποδέκτης κάποιας κριτικής στον ναζισμό της εποχής 1933-1945 (με εξαίρεση ίσως κάποιους 90άρηδες);\nΑυτές είναι οι απορίες και αντιρρήσεις που μου έρχονται στο νου αυθόρμητα. Μάλλον υπάρχουν και άλλες.\nNikos Dimou 25 February, 2016 18:24\nΣυγγνώμη αλλά οι αντιρρήσεις σας δεν με πείθουν. Θεωρώ πως μία κριτική πρέπει να απευθύνεται σε αυτούς που τους αφορά άμεσα. Όσο για την απορία σας - αν έκανα κριτική στην Ε.Ε. η στον ΟΗΕ θα χρησιμοποιούσα τα Αγγλικά που είναι η πιο διαδεδομμένη γλωσσα.\nAnonymous 25 February, 2016 21:55\nΔηλαδή αν – λέμε τώρα – οι Γερμανοί or whoever καταπίεζαν – υποθετικά μιλάμε, δεν γίνονται αυτά – με κάποιο τρόπο τους Έλληνες κλπ, η κριτική επί της καταπίεσης θα έπρεπε να απευθύνεται αποκλειστικά στους καταπιεστές και μάλιστα στη γλώσσα τους, ώστε να μην πάρει τίποτα το αυτί του καταπιεζόμενου και του μπούνε περίεργες ιδέες, π.χ. να βγάλει γλώσσα, να σηκώσει κεφάλι και λοιπές ανορθολογικές συμπεριφορές. Φαντάζομαι μια κριτική του στυλ «Καταπιεστή, πώς καταπιέζεις έτσι και συ ρε παιδί μου!».. Παρεμπιπτόντως είχα την εντύπωση πως και η Ελλάδα είναι μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ. Προσωπικά το να μιλάνε σε ξένη γλώσσα για μένα πίσω από την πλάτη μου θα το θεωρούσα στην καλύτερη περίπτωση αγενές. Εκτός αν η κριτική αφορά παντελώς(;) άσχετα με μας εσωτερικά τους ζητήματα του τύπου «Ο Ρομαντικός μύθος της Γερμανικής Ανωτερότητας», «Ο ΟΗΕ ως παρακλάδι του State Department» κλπ – όχι φυσικά πως υφίστανται τέτοια ζητήματα..\nAnonymous 26 February, 2016 00:54\nΑπό την άλλη πάλι, για να λέμε και του στραβού το δίκιο, ο διανοούμενος που θα προσπαθούσε να προσεγγίσει το θέμα του πραγματικά πολυφωνικά και σφαιρικά, Θα προσέκρουε αργά ή γρήγορα στην κατηγορία της αντιφατικότητας και της ασυνέπειας. Προσπαθείς να είσαι συνεπής, σε λένε μονόπλευρο, προσπαθείς να είσαι πολύπλευρος, σε λένε ασυνεπή - από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη! Δύσκολη δουλειά τελικά να είσαι δημόσιο πρόσωπο..\nViennezos 26 February, 2016 02:21\nΣίγουρα μια κριτική πρέπει να απευθύνεται σε αυτούς που τους αφορά άμεσα. Αλλά αυτό δεν αποκλείει να τη μάθουν και άλλοι, λ.χ. τα θύματα εκείνων στους οποίους απευθύνεται. Πολύ εύστοχο είναι το σχετικό παράδειγμα στο πιο πάνω σχόλιο του Anonymous (καταπιεστής – καταπιεζόμενος).\nΠάντως η λίγο ... ασυνήθιστη αντίληψή σας για το εν λόγω θέμα φυσικό είναι να έχει ως αποτέλεσμα κάτι που προφανώς σας ενοχλεί, δηλαδή:\n"Από διάφορους σχολιαστές κατηγορούμαι ότι κάνω μονόπλευρη κριτική στους Έλληνες."\nΜα τι άλλο περιμένετε; Προκειμένου να μάθει για την κριτική σας στους Γερμανούς, ας πούμε, ένας Έλληνας που δεν ξέρει γερμανικά θα ήταν υποχρεωμένος πρώτον να μάθει αυτή τη γλώσσα (ή τουλάχιστον να βρει κάποιον μεταφραστή) και δεύτερον να ψάξει σε ποιο (γερμανικό) περιοδικό ή σε ποια (γερμανική) εφημερίδα θα βρει τα άρθρα σας ή τις συνεντεύξεις όπου υπάρχει αυτή η κριτική. Ρεαλιστικό σάς φαίνεται κάτι τέτοιο; Μάλλον όχι. Οπότε δεν θα έχει γνώση αυτού του τομέα της κριτικής σας και θα πει για το άλλο (το γνωστό) μέρος ότι είναι μονόπλευρο.\nΣε μια δική σας μετάφραση (στα ελληνικά) δεν μπορεί να ελπίσει γιατί με τον αποκλεισμό των Ελλήνων από την κριτική που κάνετε σε ξένους επιδιώκετε στην πραγματικότητα προφανώς έναν "παιδαγωγικό" σκοπό αφού γράφετε:\n"Το μόνο αποτέλεσμα που έχει μία τέτοια κριτική [δηλαδή μία κριτική στην Ελλάδα για τους ξένους] είναι να δώσει δικαιολογίες και ελαφρυντικά στους Έλληνες – που έτσι κι αλλιώς πιστεύουν πως «για όλα φταίνε οι ξένοι»."\nΔηλαδή: Γίνεται η απόκρυψη ενός μέρους της (δικής σας) αλήθειας (του μέρους που αφορά τους ξένους) γιατί δεν είναι κατάλληλο αυτό το υλικό για τους Έλληνες.\nΤο παράδοξο είναι ότι για τη μετάφραση από τα ελληνικά σε ξένες γλώσσες δεν έχετε τέτοιου είδους επιφυλάξεις: "Η Δυστυχία του να είσαι Έλληνας" μεταφράστηκε σε διάφορες ξένες γλώσσες (από τα γερμανικά και τα αγγλικά μέχρι τα κινεζικά) - ένα βιβλίο δηλαδή που ασχολείται αποκλειστικά με Έλληνες, κάνοντας κριτική στα ελαττώματά τους. Σύμφωνα με τη δική σας στάση οι Γερμανοί, Άγγλοι, Κινέζοι κ.λπ. δεν είναι το "αρμόδιο" κοινό, αφού η κριτική στο εν λόγω βιβλίο δεν τους αφορά άμεσα.\nΉ μήπως θεωρείτε αυτούς τους λαούς πιο ώριμους από τους Έλληνες με αποτέλεσμα να μην χρειαστεί σε αυτούς μια ανάλογη απόκρυψη;\nAnonymous 26 February, 2016 02:35\nΓιατί με καταπιέζουν; Εγώ δεν είμαι μία ευρωπροσκυνήτρια, και ζητιανιάρα βουλεύτρια. Ούτε αγαπητικιά του Τύπου. Ο γερμανικός λαός απολύτως θα σεβαστεί τις αποφάσεις του λαού μου.\nΝτιτα 26 February, 2016 03:07\nΚυριε Δημου, θα συμφωνησω με τον Viennezos οτι ειναι λογικο να μας ενδιαφερει η γνωμη-κριτικη σας και για καταστασεις που συμβαινουν σε αλλες χωρες. Εγω θα ηθελα απο εναν διανοουμενο να μου αποκαλυπτει τις 'θεσεις' του και για θεματα που ξεφευγουν απο τα ορια της χωρας μας.\nΤωρα ως προς το αρχικο σας ερωτημα: Τι γυρευει ο διανοουμενος στο παζαρι; Θα πω οτι απο τοτε που συμμετεχω στο blog σας (λιγες εβδομαδες μονο), περιμενω με ανυπομονησια την καθε καινουργια σας αναρτηση, διαβαζω με ενδιαφερον τα σχολια, μαθαινω απο αυτα, με αλλα λογια ασχολουμαι με κατι που μου ειχε λειψει για πολυ καιρο και σας ευχαριστω πολυ γι'αυτο.\nEin Steppenwolf 27 February, 2016 13:35\n> Με ποιο σκοπό ασκεί κάποιος κριτική; Μόνο για να τη διαβάσουν εκείνοι στους οποίους ασκείται; Δεν θα έπρεπε να είναι μια πράξη προς ενημέρωση ενός ευρύτερου κοινού;\nΑυτό μπορεί να έχει τραγικές συνέπειες.\nCyrus Gordon, A Scholar's Odyssey:\nJesus was born a Jew and died a Jew. He preached in synagogues, and in the tradition of the Old Testament prophets, scolded the people for their shortcomings rather than praised them for their virtues. His sermons were strictly in-house messages, not for the ears of non-Jews. But after the death of Jesus, Paul and his successors spread the doctrine of salvation through faith in Christ among the Gentiles, who had no background in the Old Testament. The Gentiles took the scoldings in the synagogue sermons of Jesus out of context and viewed the Jews as archvillains. The origins of anti-Semitism lie, in short, both in a misunderstanding of Jews and in a misinterpretation of Jesus.\nweather 25 February, 2016 17:37\nμε μομφες θα τη βγαλουμε τωρα;\nAnonymous 25 February, 2016 21:42\nΘέλω να μην μου λένε να νομίζω πως είμαι κάτι...ότι το νιώθω...και ότι θα δεχτούν να είμαι αυτό που νομίζω ότι νιώθω...θέλω να ξέρω τι νιώθουμε...και αν νιώθουμε καλά...τέλος πάντων ...να πάψουμε του πολέμους και τις ηλίθιες συγκρούσεις ισχυρισμών και επιχειρημάτων. Εκτός από τις μορφές να καταργήσουμε και εκείνες, τις μομφές, που κρύβουν το όνομα και την βαρβαρότητα τους...κάτω από την αναγνώριση ότι είμαι αυτό που δεν είναι άλλοι και νιώθω εκείνο που οι άλλοι δεν νιώθουν και αντίστροφα και ανάλογα. Γιατί κάιγονται να με διαβεβαιώσουν ότι νιώθω;\nweather 25 February, 2016 23:16\nAnonymous 26 February, 2016 02:08\nΗ ανάρτηση: "Κι ας ισχύει διεθνώς το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού: είσαι αυτό που νιώθεις".\nΕγώ λοιπόν νιώθω ωραία. Γιατί εγώ να αποφασίσω πρόσθεση και άλλων στοιχείων ίσως επιβαρυντικών πάνω στην ωραία ωραιότητα που νιώθω;\nΠάει καλά να είμαι Ελληνίδα απλώς μόνο να μπορώ αποτελεσματικά να κρατώ την πατρίδα μου και να έχω γη δική μου για μόνιμη εγκατάσταση (-ώστε να κάνω και τους πολιτισμούς μου και να θεραπεύομαι στα νοσοκομεία μου και να αναγιγνώσκω κόκκινο σαντάλ μαύρο σαντάλ (όταν θα πάψ ευρωπαϊκός φόβος και τρόμος)-). Γιατί να αυτοπροσδιοριστώ και ως Ευρωπαία; Βαρύνομαι. Θα λυθεί το ουσιαστικό μου πρόβλημα με έναν επιπλέον αυτοπροσδιορισμό; Πόσες πληγές μέσα στην πληγή;\nweather 26 February, 2016 10:30\nμια αυτοψυχαναλυτικη προσεγγιση στην σκεψη για την εθνικη ταυτοτητα, ευγε, ειναι και αυτος ενας τροπος. Ανοιγετε και δικο σας μπλογκ με τα ποταμια σας ή προτειματε 'ετοιμο κοινο';)))\nclotho lachesis atropos 25 February, 2016 19:18\nΏρες ώρες μου έρχεται στο νου η εξής εικόνα: Στη χώρα σας λέει δεν ζουν άνθρωποι. Ζουν μόνο τα ελληνικά που μιλιούνται από σκιες ανθρώπων.\nnikos 25 February, 2016 19:22\nΚαραμπελιάς Γιώργος : Σχέδιο της Τουρκίας για αλλοίωση του πληθυσμού στην Ελλάδα\nNikos Dimou 25 February, 2016 19:38\nΝα λοιπόν και ένας άλλος δημόσιος διανοούμενος που άρχισε την σταδιοδρομία του ως διεθνιστής αναρχικός και την συνεχίζει τώρα ως ακραιφνής εθνικιστής και ερευνητής συνωμοσιών...\nnikos 25 February, 2016 20:43\nΛένε, ότι όταν σε περιόδους κρίσης έχεις να διαλέξεις μεταξύ του καινούργιου που είναι και πιο συμπαθές, και του παλιού, του έμπειρου και συνάμα σκληρού, τότε είναι που αναμετρώνται οι κουρασμένοι με τους συντηρητικούς.\nΗ ατυχία μας είναι ότι στην αρχή της κρίσης, αλλά και στις τελευταίες εκλογές, δεν είχαμε την δεύτερη επιλογή.\nΕνδιάμεσα δε, είχαμε μόνο κάποιους αυτάρεσκους.\nΌταν το καινούργιο όμως αποδεικνύεται άπειρο αλλά με συμπεριφορά "έμπειρου", η επόμενη δε επιλογή είναι άλλο ένα "συμπαθητικό" παιδί, τότε έρχεται η ώρα που κουρασμένοι και συντηρητικοί πρέπει να ανησυχούν διπλά.\nΤο πρόβλημα δεν είναι να συμπαθείς ή να έχεις ως ίνδαλμα έναν πολιτικό, το πρόβλημα είναι ότι ποτέ δεν θα έχει ς την ευκαιρία να τον γνωρίσεις από κοντά.\nAnonymous 25 February, 2016 21:45\nΤι είναι "η κρίση", nikos;\nharrysmatic 26 February, 2016 09:00\nο αρβανιτογυφτος ( Καρα = μαυρος , Μπελο -ομορφος )\nΜεροκαματο βγαζει... απο κοροιδα\nΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 25 February, 2016 20:43\nΗ πλειοψηφία των Μουσουλμάνων της Θράκης δεν ήταν Τούρκοι, είναι Τσιγγάνικης καταγωγής και Πομάκοι, επειδή όμως στο κράτος-πόλη των Αθηνών όλοι καταλήγουν να κινούνται στο περιθώριο χαρίστηκαν αυτοί οι πληθυσμοί στην σφαίρα επιρροής της Τουρκίας. Υπάρχει δηλαδή η Αθήνα που δεν έχει την αίσθηση ότι διοικεί κράτος αλλά λειτουργεί με όρους λεηλασίας και από δίπλα όλοι αυτοί που κατηγορούν το κράτος της Ελλάδας για καταπίεση των μειονοτήτων, όπως ακριβώς δύο έμποροι που είναι συνέταιροι και ο ένας παίζει τον ρόλο του κακού και ο άλλος αυτόν του καλού. Η Μακεδονική μειονότητα Γραικομάνοι ήταν, Έλληνες αισθανόντουσαν, αλλά από το πολύ ξύλο που φάγαν από τους Κρητικο-πελοποννήσιους μετά την απελευθέρωση του 1912 αισθάνθηκαν ότι είναι κάτι άλλο πολλοί εξ αυτών. Κάτι παρόμοιο συνέβη και με πολλούς άλλους που ξυλοκοπούνταν ενώ δεν ήταν κομμουνιστές και γίναν κομμουνιστές για να τρων ξύλο τουλάχιστον ως κομμουνιστές και όχι τσάμπα.\nΣτον πόλεμο της Σερβίας χάιδευε κανένας πολιτικός τα αυτιά των Ελλήνων; Mήπως δεν περάσαν από εδώ τα Νατοϊκά στρατεύματα ενώ υπήρχαν διαμαρτυρίες και πορείες; Ήταν και μερικοί σοβαροφανείς γραφικοί που μήνυσαν κάποιους Έλληνες, που συμμετείχαν στον πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας κάνοντας περιπολίες, ως υπεύθυνους για γενοκτονία. Σε λίγο θα μηνύεται όποιος θεωρεί ότι συντελείται από το 2010 και μετά εθνοπροδοσία. Για συνωμοσιολόγους και ακραίους μιλάν όλοι, από τους νεοφιλελεύθερους μέχρι τους ακροαριστερούς ακούς τις ίδιες κατηγορίες. τύχαιο; Όχι, προσπαθούν όλοι να καλύψουν το έγκλημα που συντελείται εις βάρος της πατρίδας. Ναι τον υπερασπίζομαι τον Καρραμπελιά και δεν είναι τίποτα από αυτά για τα οποία κατηγορείται, τον υπερασπίζομαι και ας μην με θεωρούν φίλο του site τους. Τα βιβλία του Ραφαηλίδη τα διάβασα σχεδόν όλα, κινηματογραφικά και μη, όσο περνάν τα χρόνια διαφωνώ όλο και περισσότερο με τις απόψεις του, άνηκε και αυτός στις κατηγορίες των μειονοτικών που δημιουργεί το νεοελληνικό κράτος με την συμπεριφορά του.\nNikos Dimou 25 February, 2016 20:58\nΦυσικά διαφωνώ με κάθε λέξη του σχολίου σας. Μέχρι και τους σφαγείς της Σερμπρένιτσα αθωώσατε. Δεν το θέτω σε διάλογο γιατί είναι εκτός θέματος και δεν θα δεχτώ άλλα σχετικά σχόλια.\nharrysmatic 26 February, 2016 08:56\nΟξω οι φασιστες απο το μπλογκ...\nΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 26 February, 2016 11:12\nΕσείς προσωπικά ούτε διάλογο δεν ξέρετε να κάνετε, το ένα σας ξινίζει και το άλλο σας μυρίζει, στο διαδίκτυο οι περισσότεροι σαν τα Πασόκια της δεκαετίας του 80 είσαστε, όπου με το ένα χέρι σε κατηγορούσαν ως δήθεν φασίστα και με το άλλο χειροδικούσαν\nAnonymous 26 February, 2016 22:11\nΠιο μπερδεμένο διανοούμενο από τον καθηγητή (και διευθυντή της ΕΡΤ παλαιότερα - αυτοί τα λένε εκεί χάμω), Κοντογιώργη, δεν άκουσα τα τελευταία χρόνια. Ενώ ο Φίλιας; Κάτι νόστιμο μου εξηγεί στην αρχή. Ήθελα σε μια στιγμή του Κόσμου να πάω στην αγορά για ένα βιβλίο του Φίλια -περί άλλου καθηγητού ενασχολούμενο βιβλίο και γλωσσολόγου που καλογουστάρει να ετυμολογήσει τον άνθρωπο και παράνομα, σαν άνω + θρώσκω - αλλά ο Κύριος και Θεός μου με φώτισε και έφαγα τα λεφτά μου στα σουβλάκια, στα λεμόνια, στις νεράιδες του Άδη.\nAnonymous 25 February, 2016 21:28\nΚαι εμένα δεν μου αρέσει να πηγαίνω με τους πολλούς. Εμείς είμαστε 10.898.711 Έλληνες και οι εστιάτορες των δανείων και τα μαγαζιά τους -και μπρίκια και κουτάλια και πιρούνια μετρημένα- είναι 12789. Εγώ θέλω να τους υποστηρίξω να τους υποστηρίξω να τους υποστηρίξω και ας με χαρακτηρίσουν και προδότη. Τι με νοιάζει εμένα. Εγώ θα βοηθήσω τη μειονότητα τώρα που έχει την ανάγκη μου.\nAphrodite 25 February, 2016 21:43\nΑν ηταν να κατεβεις στην αγορα σαν τον παλιο Σωκρατη για να τραβηξεις αυτια, θα είχαμε παρωδια «Γιαδικιάρογλου».\nΙσως αν ειχες το πακετακι κοιλιακοι- 40 τατουαζ- ξυρισμενη γαμπα- γυαλι πουλμαν και YOLO, ισως, ΙΣΩΣ λεω, να γυριζαν να σε κοιταξουν μπας κι ακουσουν το εξωτικο κλαρινο-φρούτο. Για να εχουν να γραψουν μια λεζαντα κατω απο τις φωτο που θα σε τραβουσαν για το fb.\nΤο θεμα δεν ειναι αν εσυ εχεις να πεις, και ποσα θα πεις, και για ποιον λογο θα τα πεις. Το θεμα ειναι αν θα κατσει καποιος να σε ακουσει. Εχουμε γκωσει. Πολυφωνια, ηλιθιοτητα, βολεματα, οι ανθρωποι πλεον συντονιζονται για ν’ακουσουν μονο σε αυτο που τους βολευει.\nΑν ηταν fair play κι ομορφος κοσμος ηθικος, τοτε ναι, φυσικα θα σε ακουγαν. Θ’ανοιγε το μυαλο τους με οσα λες και εχεις ακομη να πεις. Και μετα θα ακουγαν και αλλους μη-στρατευμενους διανοουμενους, να «γεμισει» η αποψη τους, να γνωρισουν καλυτερα καποια πραγματα που τα περνουν στο ντουκου, να τα αντικρυσουν, να τα περασουν αμμοβολη και μετα να διαμορφωσουν τη συνειδηση τους... θα εδιναν σημασια στον λογο κι οχι την εικονα, θα αφιερωναν εστω και λιγο απο τον χρονο τους σε οσους εχετε γκανιασει να μιλατε και οσους εχετε λιωσει πεννες & πληκτρολογια (κι ας ειναι στα 90 απο την λαθος μερια). Εμπειρια rocks (sometimes)...\nΑλλα ΔΕΝ ειναι fair play, ειμαστε μια αποκτηνωμενη κοινωνια, τιποτα που θα πεις δεν προκειται να περασει τα ρουσφετολογικα στεγανα για να φερει αποτελεσμα.\nΚι αυτη ειναι η αισιοδοξη μου αποψη.\nΜην πω την απαισιοδοξη μου...\nAnonymous 26 February, 2016 00:12\nΑχ καημένη Άφροδήτη ακόμα δεν το κατάλαβες;\nΟ Δήμου δεν γράφει για μας, γράφει για αυτούς που θα 'ρθουν.\nΓια μας πιθανώς να έγραφε όταν εργαζόταν ως διαφημιστής.\nEμείς απλά "απολαμβάνουμε" μελλοντικές επικρίσεις για την "καταραμένη γενιά", την δική μας γενιά, όπως θα την αποκαλούν τα παιδιά μας.\nAnonymous 26 February, 2016 02:59\nΟι δημόσιοι διανοούμενοι μίλησαν. Είναι ώρα να μιλήσει ο αγράμματος λαός.\nnikos 25 February, 2016 22:22\nΌταν κλείνουν τα σπίτια του λαού, είναι «απλά Τετάρτη» #skouries\nNikos Dimou 25 February, 2016 23:00\nΤι λέει η Αφροδίτη παραπάνω: "οι ανθρωποι πλεον συντονιζονται για ν’ακουσουν μονο σε αυτο που τους βολευει".\nAnonymous 25 February, 2016 23:16\nΟ διανοούμενος σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να λέει ότι και ο Μπερξόν όταν ζητήθηκε η αποψή του στην Υπόθεση Ντρέϋφους:\n"Αρνούμαι να τοποθετηθώ. Δεν έχω δημιουργήσει ακόμα ένα φιλοσοφικό σύστημα που να μου επιτρέπει να βγάλω συμπεράσματα για οποιοδήποτε θέμα."\nΒεβαια η κριτική που δέχθηκε για τη στάση του αυτή οδήγησε στην ανάληψη πρωτοβουλίας του φιλοσόφου της δημιουργίας του προπομπού του ΟΗΕ και τον ρόλο του ως πρεσβευτής της Γαλλίας.\nΕν κατακλείδι, δεν παίζει τόσο ρόλο το αν μαλώνει ή όχι ο διανοούμενος τους σύγχρονούς του ή εάν τους κάνει τη χάρη να τους αποκαλύψει σπάνιες φιλοσοφικές αλήθειες αλλά η δράση του.\nAnonymous 26 February, 2016 01:28\n"Αγαπητέ κ Δήμου.\nΕίμαι τυχερός που μου δόθηκε η ευκαιρία να επικοινωνώ μαζί σας.\n---όλοι μας είμαστε εδώ που τα λέμε, ακόμα κι αυτοί που τον κατακρίνουμε γιατί μας επιτρέπει να το κάνουμε---\nΜέχρι πρόσφατα, λίγους τέτοιους ανθρώπους γνώρισα από τα βιβλία τους και αφού είχαν φύγει από τη ζωή προ πολλού.\n---εσύ πως και… ζεις ακόμα, ε;---\nΈχετε την ευφυΐα και τη λογική να παίρνετε τη σωστή θέση σε όλα τα μεγάλα θέματα που απασχολούν τον τόπο\n---ναι όπως τότε που ανέλυε εκτενώς γιατί το… ανεμιστηράκι στο PC κάνει τόσο ανυπόφορο θόρυβο και φιλοσοφώντας το θέμα κατέληγε εντελώς ορθολογικά στο συμπέρασμα, ότι μάλλον ευθύνεται το κόκκινο καλωδιακί που ακουμπά επάνω.\nΑ! να μην ξεχάσω επίσης την εκτενή μεθοδική ανάλυση για άλλο ένα μεγάλο από τα θέματα που ΟΝΤΩΣ απασχολούν τον τόπο …τότε που βρήκε μετά από ενδελεχή και εκτενή έρευνα σε διάφορα ΜΟΝΤΕΛΑ… γιατί τρίζουν τα πίσω καθίσματα στο αυτοκίνητο κατά την γενετήσια πράξη! ---\nκαι είναι κρίμα που δεν γίνατε πρωθυπουργός αυτής της χώρας.\n---κρίμα για τη χώρα ή για τον ίδιο; Χμμ μάλλον και τα δύο: Φαντάσου τώρα Νίκο Δήμου πρωθυπουργό με Μένιο Κουτσόγιωργα, Ευάγγελο Γιαννόπουλο και Άκη Τσοχατζόπουλο… υπουργούς. Μεγαλείο! ---\nΒλέποντας βέβαια ποιοι έχουν γίνει πρωθυπουργοί τα τελευταία χρόνια, η θέση δεν θα ήταν ιδιαίτερα τιμητική για σας, αλλά είμαι βέβαιος πως με εσάς πρωθυπουργό, η θέση της χώρας στο κόσμο θα ήταν πολύ καλύτερη.\n---ναι, θα ερχόταν ξαφνικά σε όλους τους συμπολίτες μας η θεια φώτιση να σταματήσουν τις λαμογιές…ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΘΑ ΑΛΛΑΖΕ, το πολύ -πολύ να μας μάθαινε να ανάβουμε το ΑΓΙΟ ΦΩΣ με τον... αναπτήρα και αντί του φωτός (ή της ΜΙΜΗΣ) να μας κατέβαζε από το αεροπλάνο καμία ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΩΡΑΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ και να πεθαίναμε όλοι από ζήλια!!! ---\nΑντί αυτού κάνετε ότι καλύτερο θα μπορούσε να κάνει ένας σοφός πολίτης, να ανοίξει τα μάτια των συμπολιτών του.\n---και ως τρανή απόδειξη αυτού έκαναν κυβέρνηση Κομουνιστών και αντιπολίτευση Ναζιστών, τόσο ανοιχτομάτηδες και μπράβο τους.---\n--- Να είστε πάντα καλά!.---\n(Sorry, αλλά δεν κρατήθηκα\n-άμα βλέπω επικήδειους λόγους σε ζωντανούς ανθρώπους κάτι με πιάνει)\nNikos Dimou 26 February, 2016 07:26\nΕίστε ο καλύτερός μας Anonymous!\nNikos Dimou 26 February, 2016 08:10\n1. Σχετικά με την άποψη του Viennezos και της Ντίτα για το ότι δεν ενημερώνω τους Έλληνες ως προς τα λάθη των ξένων, πρέπει να πω ότι (ίσως και από δικό μου λάθος) έχουν υπερτονίσει την άποψή μου ότι η κριτική πρέπει να απευθύνεται μόνον σε αυτούς που κυρίως αφορά. Οι απόψεις μου για τα λάθη των ξένων έχουν ακουστεί ΚΑΙ στην Ελλάδα. Μόνο που στη Ελλάδα δεν έχω τις ευκαιρίες που μου δίνουν οι ξένοι (πόσες φορές με έχετε δει σε Ελληνική Τηλεόραση – και πόσες έχετε διαβάσει συνεντεύξεις μου στον Ελληνικό Τύπο;). Με άλλα λόγια, στην Ελλάδα είμαι «κομμένος» από τα ΜΜΕ (ούτε για τα βιβλία μου δεν γράφουν). Αντίθετα δεν περνάει εβδομάδα χωρίς μία παρουσία μου σε ξένα ΜΜΕ. Έτσι λοιπόν ακούγομαι περισσότερο εκεί. Πάντως σκέπτομαι το επόμενο ποστ να έχει αυτό το θέμα. Να γράψω τις απόψεις μου για τα λάθη των ξένων και να ακουστούν και οι δικές σας.\n2. Παρουσιάζεται ένα φαινόμενο «ενδογαμίας». Τα σχόλια αυξάνουν, οι επισκέπτες μένουν σταθεροί ή και λιγοστεύουν (ποικίλει ανά θέμα). Πάντως μετά από μία ορισμένη ημερομηνία, δεν αυξήθηκαν. Η σχέση σχολίων προς επισκέψεις αλλάζει υπέρ των σχολίων. Αυτό σημαίνει ότι οι ίδιοι άνθρωποι γράφουν περισσότερα σχόλια. Παναπεί πως γινόμαστε μία κλειστή παρέα. Και καλό και κακό.\n3. Προβληματίζομαι αν πρέπει να καταργήσω τους anonymous. Υφολογικά διακρίνω τουλάχιστον τρεις τακτικούς (μόνον ο ένας βάζει κάτι διακριτικό) και μάλλον μερικούς περιστασιακούς. Ο διάλογος δυσκολεύει. Φυσικά δεν προτίθεμαι να ζητήσω δελτία ταυτότητος. Αλλά είναι απλό ο καθένας/μία να διαλέξει ένα ψευδώνυμο (nick) και να αποκτήσει ένα ID. Αλλά πριν προχωρήσω θέλω τη γνώμη σας. Είναι βέβαια το δικό μου μπλογκ – αλλά εγώ το νιώθω σαν μία κοινότητα.\nAnonymous 26 February, 2016 09:58\n-- "ο anonymous" έχει επιλέξει να είναι εκείνο που γράφει και τίποτα περισσότερο.\n-- "ο anonymous" αφήνει σκόπιμα ανοιχτή την δυνατότητα πλαστοπροσωπίας του (υφολογικά, σε σχέση με το όποιο προσωρινό διακριτικό του κτλ).\n-- "o anonymous" δεν ψάχνει πελάτες για το μαγαζάκι του και δεν χρησιμοποιεί την πρόσοψη του σπιτιού του οικοδεσπότη ως κράχτη.\n-- "ο anonymous" δεν καλλιεργεί την απατηλή ψευδαίσθηση της συγκρότησης μιας διαρκούς, αυτοτελούς και διακριτής δικτυακής προσωπικότητας.\n-- "ο anonymous" δεν ενδιαφέρεται για την ανάπτυξη μακροσκελών διαλόγων με τους παρευρισκόμενους - συνεπώς η αδυναμία ρητής ονομαστικής αναφοράς σε αυτόν του είναι αδιάφορη - οι αναρτήσεις του μοιάζουν συνήθως με μήνυμα σε μπουκάλι ριγμένο στη θάλασσα.\n-- "ο anonymous" επιλέγει την ψευδαίσθηση της ανωνυμίας παρόλο που γνωρίζει πότε είναι τεχνικά ανιχνεύσιμη η πραγματική του ταυτότητά και πότε όχι.\nNikos Dimou 26 February, 2016 10:12\nΩραίο το "Ανωνύμου Εγκώμιον" αλλά ελάτε και στην θέση του οικοδεσπότη που στο σπίτι του δέχεται κόσμο. Ανάμεσα στους καλεσμένους εμφανίζονται διάφοροι άγνωστοι με την ίδια μάσκα και αμφίεση που μιλάνε με αλλοιωμένες φωνές και ανταλλάσσουν χαρακτηριστικά. Πώς νιώθει ο οικοδεσπότης και πώς οι άλλοι καλεσμένοι του;\nAnonymous 26 February, 2016 10:23\nΜα το πάρτυ είναι "μασκέ" - δεν είναι?\nAnonymous 26 February, 2016 11:22\nΟ Δήμου πάει να το κάνει όπως τα side γνωριμιών\n-πρώτα σου πετάνε μερικές ωραίες φωτο με όμορφες κοπέλες, σε αφήνουν να ανταλλάξεις 2-3 μηνύματα και μετά πάνω στο καλύτερο σου ζητάνε… εγγραφή.\nΤρολ όλου του κόσμου ενωθείτε.\nNikos Dimou 26 February, 2016 11:42\nΣόρυ - από την στιγμή που ο οικοδεσπότης δεν φοράει μάσκα (θα μπορούσε το πάρτυ να γινει σε ξενοδοχείο κι όχι στο σπίτι του) τότε είναι unfair να ξέρετε όλοι τον Δήμου και όλες τις λεπτομέρειες της ζωής του - κι εσεις να παραμένετε ανώνυμοι...\nAnonymous 26 February, 2016 12:00\nWhat’s in a name? That which we call a rose, by any other name would smell as sweet (or as bad - anonymous)\nΑυτά είναι συγγενή προβλήματα της δημοσιότητας αγαπητέ κ. Δήμου! Εμείς οι ανώνυμοι πάλι δεν έχουμε κανένα από τα προτερήματά της, αλλά δε διαμαρτυρόμαστε γι' αυτή την αδικία..\nAnonymous 26 February, 2016 13:51\nΑν και η από πάνου ανάρτηση ("Anonymous Fri Feb 26, 12:00:00 PM") "τα είπε όλα" - με εξαιρετικού ύφους λακωνικότητα μάλιστα - Σημειώνω απλώς το εξής για μην ξεχάσουμε και αυτά που ξέρουμε ...\nΤεχνικά ο διαχωρισμός γίνεται μεταξύ αυτοπροσδιοριζόμενων ως "ανώνυμων" και εκ των πραγμάτων - μέχρις αποδείξεως του εναντίου - "ψευδώνυμων" σχολιαστών.\nΌπως έγραψα και παραπάνω "o anonymous" ανταποκρίθηκε με χαρά στην πρόσκληση που έλαβε για συμμετοχή σε πάρτυ μασκέ ... και όχι σε εξκλούσιβ ιβεντ ενός "εσώτερου κύκλου" ακολούθων και σφουγγοκωλάριων όπου και μόνον η συμμετοχή θα πρέπει να θεωρείται προνομιακή παροχή και γι αυτό προαπαιτούσα πιστοποίηση ταυτοτήτων, συμπληρώνω.\nAnonymous 26 February, 2016 15:34\nΑφού επανήλθε ο k2825 -είμαι φαν- θα επανέλθω και εγώ (όχι να μου πάρει και την δόξα της πολυλογίας που με τόσο κόπο διατηρώ εδώ μέσα.)\nΌπως σας έχω ξαναγράψει, ο D. πρωτοεμφανίστηκε στα σχόλια του lifo με τον ευφάνταστο τίτλο:\n"O ήρωας μου δεν είναι Van Helsing ο ήρωας μου είναι ο Dracula"\nΠρωταρχικός σκοπός του μηνύματος αυτού, ήταν τα βγει πρώτο σε σχόλια, πράγμα που επετεύχθη με χαρακτηριστική ευκολία -σημειώνοντας γρήγορα ρεκόρ σχολίων.\nΌμως αμέσως μετά από αυτό -ίσως και με αφορμή αυτό- το lifo κατάργησε τα ανώνυμα σχόλια, έτσι οι σχολιαστές μειώθηκαν δραματικά και ο D. αποσύρθηκε οριστικά.\nΠοιος έχασε τελικά ο D. ή το lifo;\nNikos Dimou 26 February, 2016 17:52\nΜα ο D. και ο k2825 δεν είναι ανώνυμοι μια και υπογράφουν τα σχόλιά τους. Δεν είχα πάντως πρόθεση να κάνω τα σχόλια πραγματικά επώνυμα, απλώς να μην μπερδεύουμε τους ανώνυμους (μόλις έσβησα τρεις παραληρούντες). Όσο για σφουγγοκωλάριους αγαπητέ k2825 δεν υπάρχει περίπτωση να αποκτήσω. Πάσχω από εγγενή αλλεργία...\nDion.M. 27 February, 2016 06:06\nΑνώνυμος διαφωνεί με ανώνυμο και άλλος ανώνυμος κάνει παρατηρήσεις. Αυτό δημιουργεί σύγχυση στον αναγνώστη.\nΌπως ένα βιβλίο... Δεν θέλεις να ξέρεις τον συγγραφέα έστω και με ψευδώνυμο; Όλα μαζί στην χύτρα χωρίς συστατικά και ονόματα; Αυτό ευνοεί το τρολλάρισμα.\nDion.M. 27 February, 2016 06:16\nΠροσωπικά, τα σχόλια όλων των "Anonymous", δεν τα διαβάζω καν. Ούτε αυτών που υπογράφουν από κάτω. Όταν βλέπω "Anonymous"... scroll down.\nAnonymous 26 February, 2016 08:25\nΟ «διανοούμενος» που κατεβαίνει στην αγορά, μια εικόνα εκφρασμένη με τον καλύτερο τρόπο στην πλατωνική Αλληγορία του Σπηλαίου, αποτελεί τον θεμέλιο λίθο της αριστοκρατικής Πολιτείας. Πολύ εύστοχη επίσης η έμπνευση του οικοδεσπότη μας να φιλοτεχνήσει το άρθρο του με τα πορτραίτα του Βολταίρου και του Ζολά. Σ’ αυτές τις εποχές ίσως υπήρχε ακόμη κάποια δημόσια λειτουργία για τους διανοούμενους (τους λίγους δηλαδή που είχαν πρόσβαση στη γνώση), εποχές δηλαδή παχυλής αμάθειας και αναλφαβητισμού. Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης της γνώσης δεν υπάρχει τιμητική θέση ούτε για «διανοούμενους» ούτε για «διαφωτιστές». Το μόνο εξάλλου που κατάφεραν μακροπρόθεσμα με την «ορθολογική» κριτική τους είναι να συμβάλουν στη δημιουργία ενός νέου, ανθεκτικού είδους ανορθολογισμού που δεν ιδρώνει το αυτί του από επιχειρήματα και κριτικές. Αν σήμερα όλο και περισσότεροι άνθρωποι σε παγκόσμιο επίπεδο – και μάλιστα μέσα πλέον και στην ίδια την Ευρώπη – καταφεύγουν σε μυθολογικές εθνικές και θρησκευτικές αφηγήσεις, δεν το κάνουν ούτε από άγνοια ούτε από βλακεία: το κάνουν γιατί έχουν πραγματικά προβλήματα, για τα οποία κατά τους «διαφωτιστές» φταίνε οι ίδιοι (για να θυμηθούμε και τον Καντ), και στην τελική γιατί έτσι γουστάρουν.\nNikos Dimou 26 February, 2016 09:34\nΔεν συμφωνώ. Νομίζω πως υπάρχουν και σήμερα άνθρωποι των οποίων ο λόγος μετράει. Σίγουρα είναι πιο δύσκολο να ακουστείς μέσα στην βαβούρα των ΜΜΕ και του Διαδικτύου - αλλά πιστεύω ότι υπερβάλλετε.\nSakis 26 February, 2016 13:06\nΑγαπητέ οικοδεσπότη, μόλις σκόνταψα σε πιθανό ενδιαφέρον μελλοντικό θέμα:\nΕργαζόμενη με 13 δολάρια την ώρα στέλνει ανοιχτή επιστολή στο αφεντικό της (ο οποίος βγάζει 13 εκατ. δολάρια το χρόνο) εκθέτοντας του τα οικονομικά της προβλήματα κι αυτός τη απολύει αμέσως. Θα με ενδιέφερε να ακούσω τις απόψεις των φίλων μας και τη δική σας. Οι διανοούμενοι πρέπει να κατεβαίνουν στο παζάρι.\nNikos Dimou 26 February, 2016 13:33\nΝαι είναι ένα ενδιαφέρον θέμα - αν και όχι τόσο απλό όσο εμφανίζεται: η κοπέλα βγάζει $1500 το μήνα αλλά πληρώνει πολύ υψηλό νοίκι. Παραλείπει να αναφέρει τα μπόνους σε τρόφιμα που δίνει η επιχείρηση. Το θέμα έχει διχάσει το διαδίκτυο και δεν είναι απλώς ο κακός καπιταλίστας και η φτωχή εργαζόμενη...\nEFFIE 26 February, 2016 16:22\n"δεν είναι απλώς ο κακός καπιταλίστας και η φτωχή εργαζόμενη..."\nΠραγματικά, θα επιθυμούσα να αναπτυχθεί το περίπλοκο που υπαινίσσεται η παραπάνω θέση. Η κοπέλα έβγαζε 18000 δολάρια το χρόνο, ενώ -κατά τα γραφόμενα- για την επιβίωση στην περιοχή της χρειάζονται 24000. ("πληρώνει πολύ υψηλό νοίκι": έχετε πληροφορίες ότι κατοικούσε σε υπερπολυτελή βίλα;)\nΠιστεύετε ότι δεν υπάρχει καν ζήτημα βαριάς εκμετάλλευσης τής εργασίας από τις μεγάλες επιχειρήσεις; Πώς εξηγείται τότε η ακατανόητα άνιση κατανομή του πλούτου; (Αν οι νεαροί εργαζόμενοι στην Ελλάδα δεν ξυπνούν πεινασμένοι, αυτό οφείλεται στα τάπερ της μάνας τους. Και ήδη το περίφημο οκτάωρο υπάρχει μόνο στα χαρτιά. Η κρίση, πράγματι, για μερικούς συνιστά ευκαιρία...)\nNikos Dimou 26 February, 2016 16:58\nφυσικά και υπάρχει εκμετάλλευση - απλώς δεν είναι τόσο απλοϊκή (εκεί στόχευε η παρατήρησή μου). Η άνιση κατανομή του πλούτου έχει πολλές σύνθετες αιτίες. Θα τα συζητήσουμε αυτά σε μεθεπόμενο θέμα.\nSakis 26 February, 2016 19:16\nΜια και άνοιξα το θέμα, συμφωνώ με το αφεντικό επειδή έστειλε ανοικτή επιστολή με σκοπό να δαγκώσει το χέρι που την ταΐζε. Η κάθε εταιρία δεν υποχρεούται να προσλάβει κανέναν και όσοι προσλαμβάνονται πρέπει να νοιώθουν υποχρέωση που έχουν εργασία (ακαταλαβίστικα πράγματα για εδώ, γι αυτό είμαστε όπου είμαστε).\nSOLON 26 February, 2016 19:44\nΤο San Fransisco είναι πάρα πολύ ακριβή Πόλη. 24000 δεν φθάνουν για 15 μέρες. Αυτές οι δουλιές ωρομίσθιων όμως είναι συνήθως για συμπλήρωμα, για φοιτητές κλπ οχι για σταδιοδρομία.\nAnonymous 26 February, 2016 21:40\nΑπό πότε σας διορίσαμε να δουλέψετε και να μας ταγίσετε - και δεν το ξέρουμε.\nAnonymous 27 February, 2016 02:43\nΑγαπητέ Σάκη, να πω και εγώ ένα ποιο ενδιαφέρον μελλοντικό θέμα προς συζήτηση:\n"Τι πρέπει να κάνει ο τραγικός Πατέρας της 4χρονης Μελίνας Παρασκάκη ";\nΣΤ)Δεν ξέρω/δεν απαντώ\nΓιατί καλό και άγιο ως θέμα το "κακό καπιταλιστικό San Fransisco"(sic) αλλά μας πέφτει κομματάκι μακριά, δεν κοιτάμε λίγο ποιο κοντά μας τον τέλειο δικό μας εθνικοσοσιαλισμό πριν κρίνουμε οποιονδήποτε άλλο;\nΘα με ενδιέφερε και μένα να ακούσω τις απόψεις των φίλων μας και τη δική σας.\nΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 26 February, 2016 16:24\nΗ προσωπική μου άποψη είναι ότι πρέπει να αλλάξει η νομοθεσία για το internet, και αναλόγως και η τεχνολογία, να απαγορευθεί το να σχολιάζει κάποιος ως ανώνυμος ή με ψευδώνυμο. Υπάρχει πλήρη ασυδοσία\nNikos Dimou 26 February, 2016 16:54\nΕυτυχώς αυτό είναι πολύ δύσκολο να συμβεί (τεχνολογικά) και ελπίζω να μην συμβεί ποτέ, τουλάχιστον όσο ζω. Ασυδοσία υπάρχει αλλά είναι ο μόνος χώρος ελευθερίας που μας απομένει\nΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 26 February, 2016 17:52\nEλευθερία έκφρασης ασφαλώς και πρέπει να υπάρχει αλλά εδώ υπάρχουν ανοιχτά, χωρίς moderation, sites και blogs, στα οποία αισθάνεσαι παντελώς απροστάτευτος, ο οποιοσδήποτε αν δεν του αρέσει η άποψή σου μπορεί να σε βρίσει, η ειρωνεία για μένα προσωπικά είναι ότι σε άλλα blogs θεωρούμαι νεοοθωμανός, στο ένα αναρχοάπλυτος και στο άλλο καραδεξιός, χώρια αυτοί που με θεωρούν χουντικό λόγω ονόματος και επιθέτου. Υπάρχει η ασυδοσία που υπήρχε και στα κινητά τον καιρό που δεν ήταν υποχρεωτική η ταυτοποίηση χρήστη και τηλεφωνικού αριθμού, και ακόμα χειρότερη είναι η κατάσταση στο internet\nAnonymous 26 February, 2016 18:18\nΧαρείτε την ελευθερία σας για όσο αυτή ακόμα υπάρχει.\nAnonymous 26 February, 2016 19:55\nΜα τι λέτε τώρα Κε Γιώργο μας,εννοείται! Φυσικά και έχετε ΠΑΛΙ δίκιο. Είναι δεκάδες χιλιάδες οι Παπαδόπουλοι στην χώρα μας σε όλη την Ελλάδα- κοντά νομίζω στο μισό εκατομμύριο καί όλο και πληθαίνουν!!!\nΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 26 February, 2016 20:22\nMπα, ελευθερία ιδιωτείας υπάρχει μόνο, ας είναι καλά η τεχνολογική ανάπτυξη των μέσων παραγωγής και ο μεγάλος πληθυσμός της Ασίας\nAnonymous 26 February, 2016 16:59\nΑγαπητέ Γεώργιε, με τον γνωστό...Παπαδόπουλο, απλή συνωνυμία ε;\nΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 26 February, 2016 18:05\nEννοείται, μα η Ελλάδα έχει χιλιάδες με αυτό το ονοματεπώνυμο, ιδιαίτερα στην Μακεδονία, η περίπτωσή μου, και στην Πελοπόννησο, η περίπτωση του γνωστού\nΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ 26 February, 2016 18:11\nΚαι υποψιάζομαι ότι σε γνωστά δημοσιογραφικά sites αλλά και στα social media υπάρχουν έμμισθα τρολ, που αμείβονται και λειτουργούν οργανωμένα, συντονισμένα και ταχύτατα, έχουν κωδικοποιήσει όλες τις περιπτώσεις\nAnonymous 26 February, 2016 18:16\n"Ξαναγυρίζουμε στο αρχικό ερώτημα: πρέπει ο διανοούμενος να ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ στην αγορά σαν τον παλαιό Σωκράτη; Και ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος του;"\nΣε καταστάσεις μεγάλων κρίσεων όπως η τρέχουσα όχι μόνον οφείλει να ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ στην αγορά αλλά και αναλόγως με το διαμέτρημα του να ηγείται ή να υποστηρίζει τον μπροστάρη της επιλογής του προς "όφελος" των πολλών (ως "σοφός γέρων" ενίοτε και πάντα καταπώς εκείνος υποκειμενικά αντιλαμβάνεται αυτό το όφελος).\nΣτην Ελλάδα, από το 2010 και μετά οι συνθήκες υπήρξαν οι πλέον κατάλληλες για την δραστηριοποίηση των "διανοουμένων της δράσης" που περιγράφετε. Χιλιάδες ώρες τηλεοπτικού, ραδιοφωνικού, έντυπου και ιντερνετικού χωρόχρονου παραχωρήθηκαν σε κάθε τύπου αυτό_ή_ετερο-προσδιοριζόμενους "διανοούμενους". Ποιος ήταν ο βαθμός επίδρασης τους στην πραγματικότητα? Ποιος συγκρότησε μια μεθοδολογία ικανή να ανταποκριθεί στα ζητούμενα της εποχής? Ποιος "άρεσε" αρκετά σε κοινό ή "ειδικούς" ώστε να παράξει μετρήσιμο αποτέλεσμα?\nΟυδείς μάλλον πλην του μαθητευόμενου μάγου Γιάνη_με_ενα_Ν_Βαρουφάκη - η εφαρμογή των θεωριών παιγνίων του οποίου στον πραγματικό κόσμο κατέληξε στα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα ... αποτελέσματα απολύτως προβλέψιμα, φυσικά, από οποιονδήποτε άνθρωπο που δουλεύοντας σε περιβάλλον παραγωγής είχε την ατυχία να συνεργαστεί με θεωρητικολογούντες διανοουμένους των αμφιθεάτρων και των βιβλιοθηκών.\nΟ μόνος - ίσως - διασωθείς ήταν όχι βέβαια ο μονίμως παπαρολογών Ράμφος - αλλά ο Μίμης Ανδρουλάκης - τον οποίο δεν άκουγε και δεν διάβαζε σχεδόν κανείς λόγω βεβαρημένου πολιτικού ιστορικού και αμαρτωλού παρελθόντος.\nΈνα παράδειγμα: Η ουσία του μεταναστευτικού/προσφυγικού ζητήματος είναι βαθύτατα φιλοσοφική ...\nΜέχρι ποίου σημείου ένα κανοναρχούμενο σύστημα, Χ, (βλ συνταγματική δημοκρατία) μπορεί να επιτρέψει την δημιουργία συνθηκών εκ των έσω κατάρρευσης του, Υ, (βλ επιπτώσεις ανεξέλεγκτων μεταναστευτικών ροών ή "δικαίωμα" κόκκινων, μαύρων & πράσινων πολιτικών και θρησκευτικών εξτρεμιστών να ζουν και να υπάρχουν στην χώρα) στο όνομα της προάσπισης θεμελιωδών αξιωματικών παραδοχών, Ζ, επί των οποίων εδράζεται (βλ προστασία της ανθρώπινης ζωής, ατομικές ελευθερίες κτλ)?\nΩς διανοούμενος λοιπόν είχατε την ευκαιρία να ΑΝΕΒΕΙΤΕ στην "αγορά" ... Γιατί δεν γράφετε ένα εξομολογητικό άρθρο απολογισμού για το τι ακριβώς ΠΡΑΞΑΤΕ, που ΠΕΤΥΧΑΤΕ και που ΑΠΟΤΥΧΑΤΕ την πρόσφατη πενταετία+ του Γκρικ Κράισις?\nΑν και απεχθάνομαι τα "σεντόνια" ...\nNikos Dimou 26 February, 2016 19:55\nΑν ρωτάτε εμένα θα σας πω αυτό που εισπράττω από πολλούς ανθρώπους που με διάβαζαν από παλιά - έφηβοι που συνάντησαν την "Δυστυχία", μαθητές που παρακολουθούσαν το RAM ή τους 4 Τροχούς, φοιτητές που με παρακολουθούσαν στη Lifo και το Protagon: ότι τους προβλημάτισα, τους επηρέασα (ακόμα και στις επαγγελματικές τους επιλογές), τους άλλαξα τρόπο σκέψης. Σαν διανοούμενος δεν έχω την δυνατότητα να κατευθύνω ένα έθνος αλλά αν ενεργοποιήσω αρκετά άτομα - τότε έχω βοηθήσει το σύνολο.\nharrysmatic 26 February, 2016 21:53\nΚαποτε...με τη Δυστυχια ,\nησουν ο μονοφθαλμος στους τυφλους...\nΟ αστος αναμεσα σε " βλαχους "..\nΤωρα σε ξεπερασε η εποχη...\nΑκομα σερβιρεις κλασσικισμο / κλασσικη κουλτουρα ,\nπου πλεον εχει εκλειψει,μπροστα στην\nεξισωτικη πολυπολιτισμικη κουλτουρα..\nΑκομα ωραιοποιεις τον ελληνισμο...\nΑλλαξανε τα κολπα ,Νικο..\nΑλλα εσυ δεν αλλαξες ..\nNikos Dimou 26 February, 2016 22:30\nΕνδιαφέρον. Πρώτη φορά λέει κάποιος πως η "Δυστυχία" σερβίρει κλασικισμό και ωραιοποιεί τον ελληνισμό.\nΑκόμα να την διαβάσεις μωρέ Χάρυ!\nharrysmatic 26 February, 2016 23:54\n" ΤΩΡΑ σε ξεπερασε η εποχη...\nΑκομα ΣΕΡΒΙΡΕΙΣ ...\nΠροφανως δεν αναφερομαι στη Δυστυχια του 1975 ,\nαλλα στο τωρα ..\nΣτα τελευταια 5-10 χρονια ...\nSakis 26 February, 2016 18:47\nΕδώ το παρακάναμε με 2-3 ανώνυμους. Νομίζω πως ο οικοδεσπότης πρέπει να έχει τα στοιχεία όλων που γίνονται μέλη. Είναι βέβαια ο καθένας ελεύθερος να συμμετάσχει ή όχι σε κάποιο blog. Συμφωνώ πως πρέπει να νοιώθουμε υπεύθυνοι για όσα λέμε, γιατί χωρίς ευθύνη δεν υπάρχει ελευθερία. Πάρτε για παράδειγμα το μεγαλύτερο κοινωνικό δίκτυο facebook, το οποίο δεν δέχεται ανωνυμία και πιστοποιεί τα στοιχεία των μελών του.\nAnonymous 26 February, 2016 21:20\nΚαι Sakis και Notis.\nSakis 27 February, 2016 11:29\nΔεν έγραψα ποτέ σαν Notis.\nΝώντας Τσίγκας 26 February, 2016 19:14\nΚανείς δεν είναι ανώνυμος\nαφού οι ιδέες είναι πάντοτε επώνυμες.\n[όταν βγαίνουν στο παζάρι γίνονται -και- γνωστές!]\nAnonymous 26 February, 2016 21:54\nΜόνον αυτά; Δεν θα πεις τρόπο και μέσα στον προσωπικό μας χώρο και μέσα στις σκέψεις μας (από στιγμή σε στιγμή και από σκέψη σε σκέψη) πως να μην φοβόμαστε και να χαιρόμαστε και να μην αμφισβητάουμε συνολικά τη δυνατότητα μας να είμαστε ταυτισμένοι με τον καλύτερο εαυτό μας;\nSOLON 26 February, 2016 19:51\nΟι διανοούμενοι πρέπει να επιδιώκουν δημόσιο λόγο. Το θέμα και το πρόβλημα έγκειται στο πόσο μπορεί να ακουσθεί η φωνή κάποιου διανοούμενου μέσα από τις δυνατές φωνές, ενίοτε ουρλιαχτά, των λαϊκιστών και κυρήκων του sound bite. Αντίστοιχα ας δούμε το παράδειγμα στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα στις ΗΠΑ όπου ο υπέρ λαϊκιστής Trump επισκιάζει κάθε μετριοπαθή και λογική φωνή.\nAnonymous 25 March, 2016 02:12\nΓνωρίζω πως η ικανότητα μου να αμφισβητήσω είναι ακριβώς ένα ψύλλου πήδημα. Διότι πολύ εύκολα θα εξουδετερωθώ από ένα σκεπτόμενο θηρίο. Με ένα χαμόγελο...έναν χαιρετισμό...μία υπόδειξη...με ένα καλόπιασμα θα εξουδετερωθεί η υπό αμφισβήτηση και μάλλον αδιαμόρφωτη δυνατότητα μου, να μαζέψω τις ελάχιστες δυνάμεις μου για να συνυπάρξω και να αντέξω και να έχω και να διατηρώ την εγρήγορση και την ψυχραιμία και ζωντανή την σκέψη μου -και άλλα στοιχεία της ζωής, ίσως πιο σημαντικά- όταν ο απέναντι μου σκέπτεται θηριωδώς. Αργότερα θα αμφισβητηθεί και η ικανότητα μου να κρατηθώ στη ζωή και η ζωή μου, με την πειθώ, θα αφαιρεθεί από τα ίδια μου τα χέρια και το έγκλημα θα είναι τέλειο. Εννοώ ότι είμαι θήραμα και μάλιστα ισχνό και αδύναμο θήραμα.\nAnonymous 26 February, 2016 20:46\nΆντε να προσπαθήσω να πω και εγώ κάτι σοβαρό- πρωτοτυπώντας.\nΠρώτον, έχει παρατηρηθεί ότι σε περιόδους κρίσης, ανεβαίνουν στην εξουσία τα ακραία κόμματα.\nΈχει γραφτεί π.χ. από ιστορικούς αναλυτές ότι εάν αυτό δεν είχε συμβεί, όλοι οι πόλεμοι στην πρώην Γιουγκοσλαβία θα είχαν αποφευχθεί.\nΕάν οι αρχηγοί των χωρών αυτών δηλ. ήταν ποιο μετριοπαθείς δεν θα πολεμούσαν μεταξύ τους, αλλά θα χάρασσαν τα νέα τους σύνορα ειρηνικά.\nΔεύτερον, έχει γραφεί επίσης, ότι ο κύριος λόγος που ο Χίτλερ κυβέρνησε, δεν ήταν τόσο η καθολική επικράτηση του ναζιστικού κινήματος στις μάζες ως κυρίαρχη ιδεολογία, αλλά η παθητική στάση που τήρησαν οι μετριοπαθείς Γερμανοί και οι διαφωνούντες προς το κίνημα αυτό.\nΚυρίως δε, οι "πνευματικοί" άνθρωποι.\nΣε αυτούς τους διαφωνούντες που σιώπησαν, έριξε ο ιστορικός το βάρος της ευθύνης για την επικράτηση του ναζισμού και όχι σε αυτούς που πραγματικά τον πίστεψαν.\nΥπό το πρίσμα λοιπόν αυτό ο κύριος Δήμου ως διανοούμενος (αλλά και ο κάθε κύριος Δήμου) θα πρέπει να έχει όχι μόνο την προαίρεση αλλά και την υποχρέωση να διαφωνεί με το σημερινό καθεστώς που κυβερνά τη χώρα μας, όσο ποιο έντονα γίνεται.\n(Από την άλλη θα πει κανείς, σιγά μην είναι διανοούμενος ο Δήμου, καμία υποχρέωση δεν έχει! -sorry αλλά δεν κατάφερα να μείνω σοβαρός μέχρι τέλους!)\nΟ Κος Νώντας, παίρνοντας ως "επώνυμος" το μέρος των "ανωνύμων", έδειξε σαφώς πνευματικότητα και ανωτερότητα- θα αποδεχθεί άραγε να τον προσφωνώ δημοσίως χασάπη από δω και πέρα, αποδεικνύοντας ότι έχει και χιούμορ ή όχι;\nNikos Dimou 26 February, 2016 22:27\nΔεν έχω στηρίξει καμία κυβέρνηση ως τώρα...\nΝώντας Τσίγκας 26 February, 2016 22:37\nΝώντας Τσίγκας 26 February, 2016 23:55\nΌχι! όχι "χασάπης" δεν γίνομαι με τίποτε. Σιχαίνομαι τα αίματα και τις σφαγές [άσε που Θα τρομάξει το γατί μου!] "Θείος" όμως ευχαρίστως γίνομαι κατά το δόγμα Δ. Πουλικάκου\nAnonymous 26 February, 2016 23:56\nτο λινκ παραθέτει σε κώδικα.\nAnonymous 26 February, 2016 20:57\nΚαι κάτι ακόμα, το "επώνυμοι" και "ανώνυμοι" ως όρος είναι λάθος - το σωστό θα ήταν "πιστοποιημένοι" (blogers) και μη "πιστοποιημένοι".\n(κάτι ήξερε ο Χίτλερ με τα τατού - πολύ προχώ ο τύπος)\nAnonymous 26 February, 2016 21:36\nΜε προβληματίζει κάποιος που μου λέει τις σκέψεις του. Δεν με νοιάζουν οι σκέψεις το πολύ. Ο σκοπός με ενδιαφέρει. Αν εξηγεί τον σκοπό της επίσκεψης των σκέψεων γίνομαι στην αγάπη ενδιαφερόμενη. Ένας δημόσιος διανοούμενος που με συγκινεί είναι ο Δημήτρης Καζάκης. Η Λένα Πλάτωνος επίσης. Οι άλλοι με φαίνονται ολιγάκι διαβολάκια ή ζωντόβολα. Τι να διαβάσω τον καθένα μεγαλοσχήμονα, άφαντο στην εκκλησία του δήμου, με δου μικρό και με μεγάλο, κρατικό υπάλληλο, που τον πυκνομέτρησα και ξέρω ότι δεν με αγαπάει; Δεν μπορεί να γίνει.\nAnonymous 27 February, 2016 01:19\nΟ καζάκας είσαι σίγουρη ότι σε αγαπάει;\n«Αν κρίνεις την αγάπη από τις πράξεις της, είναι περισσότερο σαν να μισείς παρά σαν ν' αγαπάς.»\nAnonymous 29 February, 2016 21:20\nΈνας τρόπος να μην φανατιστώ και να θολωθώ και να μην χάσω τη ζωή μου με την οικονομική οργάνωση και τα πράγματα της είναι να αποφασίσω ότι έχω δική μου πατρίδα και ότι μέσα στην πατρίδα μου και μπορώ και θα υπάρχω δημιουργικά και ειρηνικά. Όσο μπορώ να επιλύσω δηλαδή την πολυπλόκαμη εκμετάλλευση απλοποιώντας την μέσα στα σύνορα μου. Θα επεμβώ στο πρώτο λάθος (που αναφέρεται στην επόμενη ανάρτηση) και θα το καταργήσω. Δεν θα πελαγώσω με τα άλλα τρία, που είναι επουσιώδη για τη ζωή. Εξηγεί αυτό και γι' αυτό ο Καζάκης είναι ένας σημαντικός δημόσιος διανοούμενος. Δεν έχω κόλλημα στο όνομα. Όποιος και αν ήταν αυτός που θα μιλούσε όπως αυτός -και θα μου εξηγούσε- το ίδιο θα έλεγα.\nclotho lachesis atropos 27 February, 2016 02:46\nΑβλεψία από μέρους μου να μη μιλήσω και για το μπλόγκ σας. Αυτή η προσπάθεια μόνο καλό μπορεί να κάνει και το όνομά σας είναι εγγύηση. Είναι επίσης γεγονός ότι άλλοι διανοούμενοι στην Ελλάδα προτιμούν πιο κλειστές εκδηλώσεις με πιο εκπαιδευμένο κοινό. Πράγμα που μοιάζει με εγκύκλια σπουδή παρά με Αγορά όπως τούτο. Αυτό εδώ θέλει θάρρος. Και το είχατε πάντα.\nΤο πρόβλημα είναι αν η Ελλάδα είναι Αθηναϊκή Αγορά ή αιώνιος φοιτητής που αφού διήγαγε βίον έκλυτον διαπίστωσε ότι χρωστάει 50 μαθήματα, βρίσκεται στο 7ο έτος, η πιστωτική έχει λήξει και ο καθηγητής Σόϊμπλε ζητά επιμόνως την hjemmeopgave. Στην πρώτη περίπτωση ίσως βοηθάτε. Στην δεύτερη είστε ασπιρίνη σε πνευμονία...\nJump Into Chaos 27 February, 2016 03:45\nΟι διανοούμενοι ας εισακούονται και οι λαοί ας εισακούουν.\nEin Steppenwolf 27 February, 2016 13:32\n> Τι νόημα έχει να κάνω κριτική για τους ξένους στην Ελλάδα, αφού δεν μπορούν ούτε να την διαβάσουν;\nΈγραφε ο Ροΐδης το 1865:\nὉ ἀξιότιμος καὶ πολυμαθὴς καθηγητὴς τοῦ συνταγματικοῦ δικαίου ἐν τῷ ἡμετέρῳ Πανεπιστημίῳ κ. Ν. Σαρίπολος ἐπελάβετο νὰ κρίνῃ τὸ ἔργον τοῦ αὐτοκράτορος τῶν Γάλλων Ναπολέοντος τοῦ Γ′, καὶ τὰ μὲν καλῶς ἔχοντα νὰ ἐπαινέσῃ, τὰ δὲ ἐφ' οἷς διαφωνεῖ νὰ ἐκθέσῃ εἰς τὴν ‘ἐκκλησίαν τοῦ δήμου τῶν σοφῶν’. Ἀλλ' ἀμφιβάλλομεν ἂν ὁ ἀξιότιμος καθηγητὴς θέλει ἐπιτύχει τοῦ ποθουμένου, διότι παρ' ἡμῖν μὲν ‘ἐκκλησία τοῦ δήμου τῶν σοφών’ δὲν ἐκτίσθη ἀκόμη, οἱ δὲ ἐν Εὐρώπῃ σοφοὶ δὲν ἀναγινώσκουσι νεοελληνικὰ συγγράμματα.\nAnonymous 28 February, 2016 14:53\nKαι βέβαια πρέπει ο Δημόσιος Διανοούμενος να «κατεβαίνει στο παζάρι» . Επιβάλλεται.\nΟ απλός , μέτρια μορφωμένος, άνθρωπος έχει ανάγκη βοήθειας στο να συγκροτήσει απόψεις και θέσεις στα δημόσια θέματα.\nΗ πλύση« εγκεφάλου» που του γίνεται από τα ΜΜΕ περισσότερο τον μπερδεύει παρά τον ενημερώνει. Είναι φωνές, συχνά εκ διαμέτρου αντίθετες , που πασχίζουν να κερδίσουν την εύνοιά του και τον αφήνουν τελικά σε ένα μεγάλο κενό, καθώς όλες οι απόψεις τού εμφανίζονται ως σωστές και τεκμηριωμένες .\nΕδώ αρχίζει ο ρόλος του δημόσιου διανοούμενου . του μη στρατευμένου όμως , του ελεύθερου και ακομμάτιστου , που θα βοηθήσει το μυαλό του μέσου πολίτη να τοποθετηθεί σωστά μπροστά στα μεγάλα προβλήματα και να πάρει σωστές αποφάσεις .\nΜιλάμε βέβαια για τον δημόσιο διανοούμενο και όχι για τον στοχαστή ,τον φιλόσοφο….Υπάρχει τεράστια διαφορά\nastromonos 28 February, 2016 22:55\nΣχετικά με τα χαρακτηριστικά ενός διανοούμενου:\nΝομίζω το χαρακτηριστικό εκείνο που τους ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους, είναι ότι δεν φοβούνται να εκθέσουν στην αγορά την, με τεκμηριωμένα στοιχεία, προσέγγισή τους σε ένα πρόβλημα με σκοπό ακριβώς να προτείνουν μια αλλαγή πλεύσης όταν βλέπουν ότι το καράβι πάει για φούντο. Άρα, εφορμούν από την αγωνία να αλλάξει κάτι στην κοινωνία και λειτουργούν ως αντίβαρο στον κοινωνικό φόβο και τις αστήριχτες δοξασίες της μάζας. Δρουν δηλαδή όπως ο ναύτης που είναι ψηλά στο κατάρτι και βλέπει πιο μακρυά από τους υπόλοιπους και έχει σαν ρόλο να μεταφέρει τα δεδομένα που αντικρίζει. Δρα ως διαμεσολαβητής μιας υπαρκτής και δεδομένης πραγματικότητας που βλέπει μπροστά να πλησιάζει, ώστε το πλήρωμα να λάβει τα μέτρα του, τις αποφάσεις του και τις επιλογές του.\nΣχετικά με την ύπαρξη ή όχι σημερινών διανοούμενων:\nΣπάνιοι, λίγοι και εν πολλοίς άγνωστοι. Όταν όμως τους πετύχεις, σε ακολουθούν για πάντα. Ένα αρνητικό παράδειγμα: αμέσως μετά την υπογραφή του πρώτου μνημονίου, ζητείται συνέντευξη από έναν μεγάλο συνταγματολόγο καθηγητή παν/μίου με την, κατά κοινώς ομολογούμενη, μεγαλύτερη ίσως εμπειρία σε πανελλήνιο επίπεδο πάνω σε θέματα νομικών κειμένων και συμβάσεων. Εκείνος λέει: "δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στα χρονικά της Ιστορίας, μια χώρα με τη βούλησή της, εν καιρώ ειρήνης, να υπογράφει τέτοιο έγγραφο και να εκχωρεί οικειοθελώς την εθνική της κυριαρχία στο άλλο συμβεβλημένο μέλος της σύμβασης..." Και ρωτώ: κύριε τάδε Καθηγητή-διανοούμενε εσύ που βλέπεις πίσω από τις λέξεις και αντιλαμβάνεσαι το νόημα καλύτερα από τη γιαγιά μου την αγράμματη στο χωριό μου, πού ήσουν να τα πεις αυτά στον κόσμο πριν υπογραφεί μια τέτοια σύμβαση; Γιατί τώρα, κατόπιν εορτής και όχι πριν; Τι να τα κάνω εγώ τους τίτλους σου...; Και ένα θετικό παράδειγμα: Ναι, είναι ο Νίκος ο Δήμου, γιατί και σθένος έχει και αγωνία για το πού πάει αυτό το καράβι.\nΣχετικά με τους Ανώνυμους της μπλογκόσφαιρας:\n(Ισχύει το ίδιο και για όλους τους ανώνυμους γενικά:)\nΑν κάποιος δεν δηλώνει παρουσία, ουσιαστικά δεν δηλώνει την παρουσία του. Αν κάποιος δεν έχει όνομα, δεν επιτρέπει στους υπόλοιπους να τον κρίνουν. Άρα, ίσως από φόβο, ίσως από έλλειψη σθένους, ίσως από απλό φώλιασμα (κατά τη συνήθη τακτική πολλών) στη μάζα, ένας ανώνυμος δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη και λειτουργεί εκ του ασφαλούς. Τελικά, ένας ανώνυμος δεν έχει καταλάβει τίποτα από ό,τι γίνεται σε τούτη την πλάση της αβεβαιότητας και της ανασφάλειας, που μόνο αντίβαρό της είναι μια θαρραλέα και βροντερή δήλωση παρουσίας.\nAnonymous 29 February, 2016 02:09\n1ον μέρος -Κύρια απάντηση:\nΑν και αυτό εξαρτάται απο την αντίληψη της κάθε κοινωνίας χωριστά, θα απαντήσω ΟΧΙ!\nΟ δημόσιος διανοούμενος, απο την εποχή του Σωκράτη εως σήμερα, δεν φαίνεται να κατάφερε το ποθητό! Τόσοι "ευεργέτες" μυαλών πέρασαν απο τότε αλλα ποτέ δεν βρισκόντουσαν αρκετοί στον αριθμό αποδέκτες. Οι όσοι λιγοστοί αποδέκτες υπήρξαν, είχαν ΗΔΗ τις ίδιες ανησυχίες με τους διανοούμενους. Ο δημόσιος διανοούμενος θα μπορούσε ίσως να προσφέρει σε κοινωνίες που τα μέλη της δεν έχουν τόσο μεγάλη αντιληπτική, πνευματική και ηθική απόκλιση μεταξύ τους όσο εδώ. Και για να φτάσουμε στο σημείο, ωστε ο διανοούμενος να πιάσει τόπο, θα έλεγα πως χρειάζεται πρώτα ενα κοινωνικό hard-reset. Δηλαδή ένα, δυστυχώς, βαρύ χειρουργείο που θα έσβηνε απο την μνήμη όλες τις λάθος μεν, ανεξίτηλες δε μέχρι τώρα πληροφορίες, κυρίως αυτές του σκοπίμου(!) διχασμού.\nΣχεδόν σε όλες τις "δημοκρατικές" κοινωνίες, το πάνω χέρι το έχει ο ΟΧΛΟΠΟΛΤΟΣ. Στην Ελλάδα μάλλον αυτό ισχύει περισσότερο. Αυτό που εξυμνούσε πριν με "ωσαννά", αργότερα το καταδικάζει στην πυρά και αντίστροφα όπως έλεγε η Κ. Τζωρτζινάκη αλλα το ίδιο λέει και η ίδια η Ιστορία. Ποτέ δεν υπήρξε διανοούμενος που να μην έζησε με πίκρα και με μονίμως αναπάντητα ερωτήματα! Και εννοώ εξαιρετικώς απλά ερωτήματα που όμως δεν έχουν λογική απάντηση. Ομως διανοούμενος θα συνεχίσει να "τραβάει αυτιά" και άσχετα με την προσωπική μου άρνηση,ίσως και πρέπει να το κάνει, παρα το προεξοφλημένο τίμημα που θα εισπράξει. Είναι δηλαδή τέτοια ή φύση αυτού του υπο (τεχνική και λιγότερο φυσική) εξαφάνιση είδους, όπου οι ευαισθησίες, η γνώση και η ηθική, θέλουν να εκφραστούν και να προσφέρουν αλλα δεν βρίσκουν αυτιά που να ξέρουν να ακούν αφήνοντας στην άκρη την προκατάληψη και την δυσπιστία. Μια φύση ίσως ακατανόητη σε πολλούς που θα τον πούν κορόιδο.\nAnonymous 29 February, 2016 02:11\n2ον μέρος -Υπάρχει ελπίδα;\nΤί μπορεί να περιμένει κανείς απο έναν λαό που:\nα). Αρέσκεται να φοράει το "ξένο ρούχο" της Ιστορίας, σείοντας σημαίες και αναμοχλεύοντας αρχαίες δόξες και ήρωες που τελικά δεν του ανήκουν, δεν τις αξίζει αλλα ούτε καν του ταιριάζουν;\nβ). Που χρησιμοποιεί την απόρριψη ως εργαλείο προληπτικής άμυνας του τεράστιου αλλα χάρτινου "εγώ" του; -Εδώ συμπεριλαμβάνεται και η θεώρηση πολλών οτι αν κάποιος δώσει έναν καλό, ενάρετο ή γενικότερα έναν "ανώτερο" τίτλο στον εαυτό του τότε αυτόματα τον κατατάσσουν στην κατηγορία ευφάνταστων και ψωνισμένων εγωπαθών. Αποκλείουν την περίπτωση οτι αυτό μπορεί έστω και κατ' εξαίρεσιν, να είναι ένα πραγματικό γεγονός. Αρα θεωρούν a priori οτι κανείς θνητός δεν μπορεί να κάνει αυτοκριτική αμερόληπτα! Ο λόγος; Ή τους φαίνεται απίστευτο ή το νοιώθουν σαν απειλή.\nγ). Που βλέπει αυτό που αντιλαμβάνεται και δεν αντιλαμβάνεται αυτό που βλέπει;\nδ). Που έχει μάθει να ζεί με παραδοσιακή κουτοπονηριά και να φορτώνει τις ευθύνες του στους άλλους, στον θεό του και στον διαιτητή που "αδίκησε" την ομάδα του;\nε). Που απο την μία λέει "...και ποιός νομίζεις οτι είσαι ρε; " και απο την άλλη, με άπειρη ευκολία λέει -και μάλιστα δικαιωματικά αισθανόμενος- "...ξέρεις ποιός είμαι εγώ, ρε;"\nΗ δυστυχία του να είσαι έλληνας, συνιστάται απο πίκρα και απογοήτευση που αυτές με την αντίστροφη σειρά τους πηγάζουν απο έλλειψη αρχών, κοινής λογικής και ομοψυχίας. Οσο βλέπω περήφανους και όχι ανήσυχους ελλαδίτες, τόσο περισσότερο ανησυχώ. Και γιατρειά σε αυτό, δεν νομίζω πως υπάρχει! Μίλα μας για Παντελίδη και Πάολα, να σκίσουμε τα ρούχα μας απο έκσταση! Μην τολμήσεις όμως να πείς οτι οι πολιτικοί είναι προσωρινοί υπάλληλοί μας γιατί μπορεί και να ...παρεξηγηθούν για τους 1002 γνωστούς λόγους! Αυτοί που θα το πίστευαν ήδη το ξέρουν. Οποιος δεν φοράει γραβάττα, δύσκολα γίνεται πιστευτός εκτός κι αν είναι ο πολυπόθητος μπάρμπας απ' την Κορώνη, το χρυσό κλειδί για όλες τις δουλειές. Σιγά που ελλαδίτης θα άφηνε το κελεπούρι να πιάσει τον "σταυρό στο χέρι". Δεν γίνεται, δεν του ταιριάζει. Οι άλλοι (;) πρέπει να το κάνουν και όχι αυτός. Ομως ποτέ δεν του πέρασε απο το μυαλό οτι οι "άλλοι" είναι "αυτός". Ο οχλοπολτός ιστορικώς όχι μόνο νικούσε και θα νικάει τους διανοούμενους αλλα αυτός διαμορφώνει σε μεγάλο βαθμό κράτη και ολόκληρες αγορές πίσω απο τον μπερντέ. Και μάλιστα, χωρις καν να το ξέρει! Και το οτι δεν το ξέρει, κάνει κακό σε όλους μας! Και αυτός ήταν πάντα η πλειονότητα!\nAnonymous 03 March, 2016 06:25\nΒραδιασμένα όνειρα για το άλσος. Να πω στο άτομο Wittgenstein αλήθεια δεν το θέλω. Να πω στον Νίκο Δήμου έχει την ουσία του. Μα τους θεούς, ή τον θεόν, ποιος αλήθεια θέλει να μιλήσει με τους δημόσιους διανοούμενους μας; Δεν ξέρω τι γυρεύει ο διανοούμενος στο παζάρι. Ίσως να πρέπει να κατέβουν. Και πάλι, με την ξέφτερνη εξουσιαστική νοοτροπία τους, απορώ: πώς θα κατέβουν; Να πουν τι; Είμαστε υπάλληλοι του κράτους να πουν; Μόνον έναν αλήθεια έχει κατέβει στα χρόνια μου. Κι αυτό φανερώνει ψυχή. Καλή ψυχή. Σε pdf ανοίγω το Μωρίας Εγκώμιον. (Το είχα και σε βιβλίο, αλλά οι λίμνες μου το πήραν). Μου αρέσει. Θα ήθελα να μπορώ να μου μιλήσει ο Έρασμος. Όμως αν νιώσω κάτι που ίσως ενδιαφέρει τον Έρασμο σε ποιον θα το πω; Αν το σημειώσω πουθενά, θα είναι εδώ. Το παρόν λοιπόν σημαίνει ότι εγώ δεν θα εντάξω τα κύτταρα μου στους προβληματισμούς της σάρας και της μάρας και της μόρας. Δεν θα αλλοιωθώ. Θα σημειώσω εδώ, ή στο πουθενά της λήθης μου, ή στα πεύκα και στα έλατα καλύτερα, αν νιώσω μία συγκίνηση, αλλά δεν θα πάω να βρω την πνευματική κίνηση των Αθηνών. Την παρακολουθώ σαν ήχο και εικόνα και σαν μέλος στο YouTube. Γελάω. Εμένα, οι αισθήσεις μου, δεν θα λειτουργήσουν σαν χαζές.\nmaina 04 November, 2016 10:47\nΚωνσταντίνος Δεσποτόπουλος: Ο εξανθρωπισμός του προ-ανθρώπου και η διάπλαση του πρωτανθρώπου έχουν γίνει με την π ρ ά ξ η(1)".\n1. Πρβλ. Karl Jaspers, Von Ursprung und Ziel der Geschichte, 1952³, M. Pradines, Traite de Psychologie Generale, IΙ, 1948, σ. 3 επ.\nΗ ζωντανή ανθρωπότητα ποτέ δεν τους ρώτησε να επινοήσουν και να περιγράψουν τον "εξανθρωπισμό", ούτε ποτέ σοβαρά ενδιαφέρθηκε να τους διορίσει στα εργαστήρια να δημιουργήσουν την ζωή με τα χαρτιά τους και να πειραματιστούν με τους πεθαμένους ανθρώπους του παρελθόντος με χαρτοχημικές αντιδράσεις. Και όλο αυτό το ναζιστικό αίσχος, για να δικαιολογήσουν την δυστυχία που μοιράζουν στην ανθρωπότητα οι εξουσιασμοί, που οι δύο αυτοί αξιέπαινοι εξυπηρετούν.


Η Γεωγραφία είναι πολύ Κουλ! (Ακτίβιτι μπουκ για παιδιά) στο katiginetai.gr\n/Η Γεωγραφία είναι πολύ Κουλ! (Ακτίβιτι μπουκ για παιδιά)\nΗ Γεωγραφία είναι πολύ Κουλ! (Ακτίβιτι μπουκ για παιδιά, μαθαίνω για τον κόσμο μέσα από ιστορίες, κουίζ και ζωγραφιές!)\n-Από ποια σημεία του κόσμου μάς ήρθαν τα υλικά της χωριάτικης σαλάτας;\n-Γιατί δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι το ίδιο χρώμα δέρματος;\n-Ποια σημαία έχει πάνω της ένα λιοντάρι που κρατάει ένα σπαθί;\nΤο βιβλίο δραστηριοτήτων που κρατάς στα χέρια σου έχει φτιαχτεί από την ομάδα που βρίσκεται πίσω από την online κοινότητα «Η γεωγραφία είναι πολύ κουλ» που έχει αγαπηθεί από χιλιάδες γονείς και εκπαιδευτικούς.\nΔημιουργήθηκε με πολλή αγάπη, με σκοπό να κάνει μικρούς και μεγάλους να αποκτήσουν μια πιο σφαιρική αντίληψη για τον μαγικό μας πλανήτη!\nΕικονογράφος: Ναταλία Μαυρωτά\nΔιαστάσεις: 19 x 25,5


Ψάχνουν λογαριασμούς στο εξωτερικό για μαύρο χρήμα - ΑΣΚΙ Εφοριακών\nΑΣΚΙ Εφοριακών » ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ » OIKONOMIA » Ψάχνουν λογαριασμούς στο εξωτερικό για μαύρο χρήμα\nΠρόκειται για στοιχεία που αφορούν τις καταθέσεις τους ή άλλες επενδύσεις που έχουν σε άλλες χώρες και η σχετική διαδικασία διευκολύνεται από τις διακρατικές συμφωνίες που έχει υπογράψει η Ελλάδα αλλά και από τη συμμετοχή της στην πρωτοβουλία του ΟΟΣΑ για την ανταλλαγή πληροφοριών.\nΕτικέτες: έλεγχος, Λογαριασμοί, Μαύρο χρήμα, Φοροδιαφυγή\nΠυρετός διαβουλεύσεων τις τελευταίες ώρες, μεταξύ της Κομισιόν και των εθνικών μονίμων αντιπροσωπειών στις Βρυξέλλες, με στόχο την επίτευξη του “Μεγάλου...\nΟ.Σ.Υ.Α.Π.Ε. ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΑΙΡΕΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ , ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΑ Με ανακοίνωσή της η ΟΣΥΠΑΕ καταγγέλλει ότι οι Περιφερειάρχες προωθούν προγράμματα επικοινωνιακής προβολής για το 2020 ύψους δεκάδων εκατομμυρίων. Αναλυτικά...\nΕνα νέο χρηματοδοτικό μέσο, ύψους 100 δισ. ευρώ, με σκοπό οι εργαζόμενοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διατηρήσουν τα εισοδήματά τους...\n«Κύριε πρωθυπουργέ, Αδιαμφισβήτητα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια πρωτόγνωρη κατάσταση που απαιτεί από όλους την επίδειξη ύψιστης υπευθυνότητας, ώστε να περιορίσουμε...\nΑυτό ενημέρωσε το σωματείο των εργαζομένων του νοσοκομείου ο διοικητής, επικαλούμενος σχετικές οδηγίες του ινστιτούτου Παστέρ, σύμφωνα με τις οποίες για να λαμβάνεται δείγμα...


ΕΚΤΑΚΤΟ! Το Υπουργείο προχωρά, ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ! ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΤΕ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ! Όλοι τη Δευτέρα 1η Απρίλη στις 12:30 στο υπουργείο Παιδείας! | mathites.gr\nΕΚΤΑΚΤΟ! Το Υπουργείο προχωρά, ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ! ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΤΕ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ! Όλοι τη Δευτέρα 1η Απρίλη στις 12:30 στο υπουργείο Παιδείας!\nΑναρτήθηκε στις Μάρτιος 22nd, 2019\nΣήμερα το πρωί, το Υπουργείο Παιδείας έβαλε σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο για το Λύκειο και το εξεταστικό. Θέλει να το φέρει προς ψήφιση στη Βουλή το αμέσως επόμενο διάστημα. Έχουμε καταφέρει, έως τώρα, με τους αγώνες μας να καθυστερήσουμε την κατάθεση και ψήφιση του νομοσχεδίου. Τώρα…\nΕίναι βαθιά γελασμένοι, εκεί στο Υπουργείο, αν νομίζουν πως θα δεχτούμε ένα νομοσχέδιο που κάνει χειρότερο το σχολείο μας. Με περισσότερες εξετάσεις, άρα και περισσότερα φροντιστήρια για να τα βγάλουμε πέρα. Με εξετάσεις πανελλαδικού τύπου, ακόμα και για να πάρουμε απολυτήριο. Με αύξηση της ύλης των πανελλαδικών εξεταζόμενων μαθημάτων ακόμα και για του χρόνου. Με λιγότερη γνώση, λιγότερη μόρφωση.\nΔεν είναι τυχαίο ότι ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΧΑΙΡΟΝΤΑΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑΡΧΕΣ. Μάλιστα, ο κ. Γαβρόγλου, ο Υπουργός της -κατά τα άλλα- Δημόσιας και Δωρεάν Παιδείας, δήλωσε: “Το πρόβλημα δεν είναι τα φροντιστήρια. Τα φροντιστήρια έχουν φερθεί με συνεπή τρόπο απέναντι στους μαθητές”…\nΣυνεχίζουμε – Έχουμε δίκιο – Δυναμώνουμε τον αγώνα μας!\nΣυνεδριάσεις των 15μελών και των 5μελών, των Συντονιστικών Επιτροπών, σε κάθε σχολείο και πόλη για να συζητήσουμε, να συντονίσουμε και να οργανώσουμε καλύτερα την απάντησή μας.\nΔευτέρα 1η ΑΠΡΙΛΗ προχωράμε σε μέρα πανελλαδικής δράσης εναντίωσης στο νομοσχέδιο σε όλη τη χώρα. Στην Αθήνα κινητοποιούμαστε στο Υπουργείο Παιδείας. Καλούμε τα σχολεία, τα 15μελή και 5μελή, τις Συντονιστικές Επιτροπές όλης της χώρας να κινητοποιηθούν εκείνη τη μέρα στις αντίστοιχες Δευτεροβάθμιες.\nΣτέλνουμε μαζικά όλοι μας στο https://www.minedu.gov.gr/to-ypoyrgeio/opengov/1630-opengov/diatakseis-gia-lykeio/40276-arthro-1-diatakseis-gia-to-lykeio-kai-tin-prosvasi-stin-tritovathmia-ekpaidefsi, την αντίθεσή μας στο νομοσχέδιο. Αν το Υπουργείο θέλει τη γνώμη μας, θα την πάρει!\nΓεμίζουμε αυτοκόλλητα, συνθήματα, γκράφιτι, αφίσες, πανό κάθε σχολείο, γειτονιά και πόλη. Να γίνουν γνωστά τα αιτήματά μας. Κάνουμε viral το hashtag: #ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ_ΤΡΕΜΕ\nΟργανώνουμε συναυλίες, κλείνουμε δρόμους, διαδηλώνουμε με πολλούς τρόπους.\nΠροειδοποιούμε, ξανά, τον κ. Γαβρόγλου και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ: Αν τολμήσετε να καταθέσετε το νομοσχέδιο θα είμαστε πολλοί και θα είμαστε απέναντί σας! Είμαστε αποφασισμένοι!\n« Ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής μαθητών Αθήνας: ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΦΟΡΑ ΜΙΛΗΣΑΝ: ΟΥΤΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ – ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ ΑΠΕΝΑΝΤΙ!\nΑνακοίνωση για την κινητοποίηση στο υπουργείο Παιδείας την 1η Απριλίου »