Γιατί οι φοιτητές δεν παρακολουθούν τα μαθήματα; «Greek University Reform Forum Greek University Reform Forum\n67 Responses to Γιατί οι φοιτητές δεν παρακολουθούν τα μαθήματα;\n7 Ιουνίου, 2008 στο 8:42 πμ\nΥπάρχουν πολλοί λόγοι που κάποιος δεν παρακολουθεί μαθήματα:\n– Δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα (~80%)\n– Δεν έχουν σχέση με την κατοπινή επαγγελματική αποκατάστασή του (περίπου 50% – 60% των μαθημάτων) κι άρα είναι «άχρηστα» που πρέπει όμως να τα περάσεις (με σκονάκι εννοείται).\n– Ο «καθηγητής» ή βοηθός ή δεν ξέρω τι άλλο, δεν έχει ιδέα γιατί μιλάει, αφού τη θέση την πήρε μέσω κομματικών φίλων, και τα ενδιαφέροντά του δεν περιλαμβάνουν άλλα πράγματα εκτός από τις παραδόσεις. (~30 – 40%).\n– Τα συγγράματα αλλά και το περιεχόμενο των μαθημάτων αφορά άλλες εποχές. Σιγά να μην ανανέωναν τις σημειώσεις οι καθηγητές, αφού είχαν να παρακολουθήσουν τόσα κομματικά συνέδρια… (~30-50%).\n– Γιατί να παρακολουθήσεις αφού θα τα περάσεις με σκονάκι;(90%)\n– Είμαι μέλος κομματικής νεολαίας οπότε όλα είναι τακτοποιημένα (~10-15%) αυτό είναι για λίγους, αλλά πραγματικά σου ανοίγει τις πόρτες διάπλατα. Μέχρι και «καθηγητές» αναδεικνύεις, όπως η Σουηδική ακαδημία αναδεικνύει νομπελίστες. Τα μαθήματα θα σκεφτούμε τώρα;)\n– Κι αν δεν το περάσω φέτος θα το περάσω του χρόνου ή την επόμενη δεκαετία… (60%)\n– Έει!!! πήγα στο μάθημα αλλά είχε γίνει κατάληψη και μας είπαν του χρόνου ξανά μάθημα. Ο καθηγητής όμως έκανε κανονικά τις εξετάσεις και του έδωσα και κατάλαβε (25-50%).\n– Γιατί να παρακολουθήσω μαθήματα, αφού το 60% των σχολών παράγουν αποφοίτους της γενιάς των 700€. Οπότε καλύτερα να κάνω κάτι άλλο όσο είμαι φοιτητής. Clubbing που ίσως αποβεί πιο καθοριστικό για την επαγγελματική μου αποκατάσταση από ότι το πτυχίο μου (50-80%).\nΌπως βλέπεις οι παραπάνω λόγοι στέκονται κι από μόνοι τους αλλά και συνδυαστικά. Γι’ αυτό ποσοστό αθροιστικά φτάνει το … 500%!\nΟ “καθηγητής” ή βοηθός ή δεν ξέρω τι άλλο, δεν έχει ιδέα γιατί μιλάει, αφού τη θέση την πήρε μέσω κομματικών φίλων, και τα ενδιαφέροντά του δεν περιλαμβάνουν πολλά πράγματα εκτός από τις παραδόσεις. (~30 – 40%).\n7 Ιουνίου, 2008 στο 10:12 πμ\nΑυτό σχετίζεται και πάλι με την αξιολόγηση, και συγκεκριμένα τη διδακτική. Στην ελλάδα που έχει πολύ μικρότερη αξία, πολλοί καθηγητές γράφουν τις σημειώσεις τους όταν είναι νέοι και μετά πάνε και τις γράφουν στον πίνακα για 30 χρόνια. Αποτέλεσμα, μεχρι και σήμερα υπάρχουν μαθήματα με σημειώσεις στην καθαρεύουσα. Η γλώσσα δεν είναι το θέμα εδώ, όσο η απαρχείωση, κυρίως στις θετικές και πολυτεχνικές επιστήμες. Εύλογα, ο κάθε φοιτητής θα πάρει από κάποιο φωτοτυπάδικο τις σημειώσεις και θα τις διαβάσει λίγο πριν δώσει το μάθημα.\n7 Ιουνίου, 2008 στο 1:33 μμ\nΣτο πολυτεχνείο κρήτης σε πολλά μαθήματα ο αριθμός των εγγεγραμμένων φοιτητών είναι αρκετά πάνω από το 500. Σωστά διαβάσατε 500! Δεν χωρούν σε καμμία αίθουσα ή αμφιθέατρο του ιδρύματος και δεν υπάρχεουν αρκετοί διδάσκοντες για να έχουμε περισσότερα τμήματα ανά μάθημα. Το καθήκον του απουσιολόγου ποιός θα το ασκήσει;\nΘα το ξαναγράψω: οι φοιτήτές στερούνται βασικών γνώσεων. Ως μαθητές συνήθισαν την αποστήθιση οπότε τα μαθήματα στο (κάθε) πανεπιστήμιο δεν τα κατανοούν! Απελπίζονται λοιπόν και εγκαταλείπουν. Το πρόβλημα λοιπόν δεν δημιουργείται στα πανεπιστήμια, αυτά όμως υφίστανται τις συνέπειες. Η μέση εκπαίδευση είναι ρημαγμένη. Οι καθηγητές είναι αδιάφοροι, έχουν δεύτερη δουλειά και αντιμετωπίζουν την εργασία τους εκεί ως πάρεργο (υπάρχουν εξαιρέσεις). Το υπουργείο παιδείας είναι ο μεγάλος ΑΣΘΕΝΗΣ!!! Ο,τι βιώνουμε σήμερα δημιουργήθηκε από τις κακόμοιρες και στρεβλές «πολιτικές» του. Το υπουργείο παιδείας θα πρέπει να είναι ο πρώτος στόχος μιας μεταρρύθμισης. Μαζί με την βουλή των ελλήνων που δεν είναι ο,τι καλύτερο μπορεί να δώσει η πρωχή πλην τιμία ψωροκώσταινα.\n7 Ιουνίου, 2008 στο 2:12 μμ\nΣυμφωνώ απόλυτα με το Νick παραπάνω.\nΝα προσθέσω ότι η γενικά μέτρια ποιότητα της διδασκαλίας στο πανεπιστήμιο (και λόγω μέτριων διδασκόντων και κακής υποδόμής), ή έλλειψη ενδιαφέροντος ΚΑΙ από μερος τους, είναι πρόσθετοι παράγοντες. Όπως σημαντικό ρόλο παίζουν και οι επαγγελματικές προοπτικές μετά το πτυχίο.\n7 Ιουνίου, 2008 στο 2:27 μμ\nΣυμφωνώ, έγραψα μόνο για την μία πλευρά του νομίσματος.\nΜε τόσους αποφοίτους που έχομε (ανεξαρτήτως ποιότητας) πως αυτοί θα μπορούσαν να ζητήσουν καλύτερες αποδοχές; Οι εργοδότες πάντα βρίσκουν κάποιον να εργαστεί για λιγότερα χρήματα όταν υπάρχουν πολλοί υποψήφιοι.\nΠερισσότεροι απόφοιτοι, χαμηλότερη ποιότητα, χαμηλότερος μισθός (απλοποίησα λίγο τα πράγματα για οικονομία χώρου).\n7 Ιουνίου, 2008 στο 6:24 μμ\nΥπάρχουν πολλοί λόγοι, οι οποίοι δεν θα εκλείψουν εύκολα, αλλά πρέπει να τους αναφέρουμε για να δούμε αν κάποτε θα αποφασίσουμε να τους εξαλείψουμε.\nΠρώτα απ’όλα, όσο ενθουσιώδης κι αν είναι ένας πρωτοετής φοιτητής, γρήγορα ξενερώνει και αρχίζει να παρακολουθεί τα μαθήματα επιλεκτικά (δηλαδή σε άλλους καθηγητές να πηγαίνει και σε άλλους όχι) ή περιστασιακά ή να μην πατάει καθόλου.\nΑπουσιάζει το ΚΙΝΗΤΡΟ για την παρακολούθηση και το ΚΟΣΤΟΣ της μη παρακολούθησης.\nΤι σημαίνει αυτό; Απλά, ότι ο φοιτητής νιώθει πως δεν έχει λόγο να παρακολουθήσει το μάθημα και ότι καταλαβαίνει πως, και να μην το παρακολουθήσει, δεν τρέχει κάστανο.\nΗ διδασκαλία των μαθημάτων είναι, ως επί το πλείστον, επιεικώς μέτρια ως εμπειρία και δεν παρέχει κάποιο αντίκρυσμα στον φοιτητή. Οι σημειώσεις πολλών μαθημάτων που παρακολούθησα ως προπτυχιακός και μεταπτυχιακός ήταν χειρόγραφες, χιλιοφωτοτυπημένες και αδύνατο να διαβαστούν. Επίσης, η δομή των σημειώσεων έπασχε τραγικά. Ευτυχώς, αργότερα οι περισσότεροι καθηγητές ξεπέρασαν τη νεολιθική εποχή και άρχισαν να γίνονται διαθέσιμες σημειώσεις σε μορφή pdf. Η ποιότητα όμως των εκτυπώσεων δε λέει τίποτα: Ένα κακογραμμένο εγχειρίδιο είναι πάντα ένα κακογραμμένο εγχειρίδιο, είτε το τυπώσεις σε χαρτί ιλλουστρασιόν και το δέσεις με δέρμα είτε το τυπώσεις σε κρουστικό εκτυπωτή 9 ακίδων και μετά το φωτοτυπήσεις.\nΤι κάνει ένα εγχειρίδιο κακογραμμένο;\n1. Ανεπαρκής γνώση του αντικειμένου εκ μέρους του συγγραφέως-διδάσκοντος. Μόνον κάποιος που ξέρει απ’έξω κι ανακατωτά το πνεύμα του μαθήματός του μπορεί να οργανώσει τη δομή ενός εγχειριδίου έτσι ώστε κάποιος που το βλέπει πρώτη φορά στα μάτια του να καταλάβει ορισμένα πράγματα. Αυτό απουσιάζει από την πλειοψηφία των καθηγητών.\n2. Ωχαδερφισμός εκ μέρους του συγγραφέως-διδάσκοντος. Ας μη γελιόμαστε, μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε αν ο συγγραφέας ενός εγχειριδίου κατέβαλε προσπάθεια για να το φτιάξει όσο καλύτερο γίνεται ή όχι.\n3. Ανεπαρκής τεκμηρίωση της θεωρίας.\n4. Πενία λυμένων ασκήσεων και παραδειγμάτων, έλλειψη άλυτων ασκήσεων.\nΆλλοι καθηγητές αποφασίζουν να πάρουν αποσπάσματα άλλων βιβλίων για να διδάξουν στους φοιτητές. Εδώ όμως πρέπει να εξετασθεί πόσο καλογραμμένα ή καλομεταφρασμένα είναι τα εν λόγω βιβλία. Επί παραδείγματι, η «Γραμμική Άλγεβρα και Εφαρμογές» του Gilbert Strang στη μεταφρασμένη έκδοση των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης ήταν ένα βιβλίο με παραδόξως δυσνόητα – για μαθηματικό βιβλίο – κείμενα και πολύ κουραστικό στη μελέτη. Από την άλλη, δεν είχα κανένα πρόβλημα με τον διαφορικό λογισμό του Apostol (με τον οποίον τα εγχειρίδια που είχε γράψει ο νυν πρύτανης του Πολυτεχνείου Κρήτης Ιωακείμ Γρυσπολάκης έχουν πολλές ομοιότητες) ή με τα βιβλία της σειράς του Schaum, τα οποία εκδίδει η ΕΣΠΙ. Επίσης, πέραν της καλής ή κακής γραφής, πόσοι καθηγητές εξετάζουν αν το βιβλίο που προτείνουν στους φοιτητές το διδάσκουν οι ίδιοι ή απλά το προτείνουν για να ανταποκριθούν σε μια τυπική υποχρέωση στην οποία δεν πιστεύουν καν; Στο «μάρκετινγκ» το ’97, ο μετέπειτα αντιπρύτανης (ευτυχώς όχι για πολύ) Χρήστος Σκιαδάς έδωσε ένα βιβλίο, το οποίο όμως δεν διδαχθήκαμε. Αντ’αυτού, μας έδωσε 13 φωτοτυπημένα φύλλα κι αυτή ήταν η ύλη του μαθήματος! Ύλη εξαμήνου 13 φωτοτυπημένες σελίδες και το βιβλίο τ’αφήσαμε στην άκρη. Η «Ρομποτική» του Δημήτρη Εμίρη (τώρα πια είναι στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς) ήταν αρκετά καλογραμμένη και κατανοητή, αν αναλογισθεί μάλιστα κανείς τι είδους μαθηματικά χρησιμοποιούσαμε.\nΑς δούμε τώρα την ίδια τη διδασκαλία.\nΠαρατηρούνται τα εξής φαινόμενα, όλα τους ανεπιθύμητα:\n1. Καθηγητής που είναι ανίκανος να μιλήσει ενώπιον ακροατηρίου και να κρατήσει το ενδιαφέρον των ακροατών του.\n2. Καθηγητής που, λόγω ανεπαρκούς συνήθως γνώσης του αντικειμένου του, δεν κατανέμει σωστά το χρόνο διδασκαλίας, με αποτέλεσμα να ξοδεύει πάνω από το μισό εξάμηνο στα εισαγωγικά κεφάλαια και μετά, τα πιο σημαντικά (και δύσκολα) να τα πηγαίνει με ρυθμό 50-100 σελίδων ανά ώρα διδασκαλίας, χωρίς έτσι να δίνεται στους φοιτητές η ευκαιρία να τα αφομοιώσουν.\n3. Καθηγητής που, λόγω κόμπλεξ και ανεπαρκούς γνώσης του αντικειμένου του, προσβάλλει τους φοιτητές όταν τον ρωτάνε για να τους λύσει κάποια απορία.\n4. Καθηγητής που απλώς απαγγέλλει τις σημειώσεις του στην τάξη, χωρίς να προσφέρει τίποτα παραπάνω.\n5. Καθηγητής που πουλάει πνεύμα.\n6. Καθηγητής που δεν αναθέτει εργασίες και δεν μετατρέπει το μάθημα από απαγγελία-διάλεξη σε συνεργασία με τους φοιτητές.\nΠάμε τώρα στην εξέταση:\n1. Καθηγητής που εφαρμόζει τη μέθοδο της σκούπας: για δυο, τρία, τέσσερα χρόνια βάζει θέματα που δεν υπάρχει περίπτωση να λυθούν στο χρονικό περιθώριο της εξέτασης, με αποτέλεσμα να μαζεύονται εκατοντάδες φοιτητές που χρωστάνε το μάθημα και μετά βάζει γελοία θέματα για να τους ξεφορτωθεί. Έτσι, δίνει στους φοιτητές το μήνυμα «είτε παρακολουθήσετε είτε όχι, το αν θα περάσετε ή όχι θα εξαρτηθεί μόνον από το αν κρίνω ότι ήρθε η ώρα να βάλω εύκολα θέματα».\n2. Καθηγητής που εφαρμόζει στους φοιτητές τη στρατιωτική διάκριση σε «παλιούς» και «νέους» και κόβει όσους πήραν για πρώτη, δεύτερη ή τρίτη φορά το μάθημά του και περνάει τους πιο «παλιούς».\n3. Καθηγητής-λιγούρι. Φαινόμενο που έχω παρατηρήσει ως επιτηρητής. Ξερογλείφεται με τα ντεκολτέ διαφόρων φοιτητριών – οι οποίες το εκμεταλλεύονται δεόντως και αντιγράφουν.\n4. Καθηγητής που επιτρέπει φαινόμενα γενικευμένης αντιγραφής.\n5. Καθηγητής που συναλλάσσεται με κομματόσκυλα για να περνάνε πιο εύκολα οι «ευνοούμενοι» της ΔΑΣΠ, της ΠΚΣ, της ΕΑΑΚ ή όποιας/όποιων παράταξης/παρατάξεων έχει διαλέξει ο εν λόγω διδάσκων.\n6. Καθηγητής που δίνει εκ των προτέρων θέματα στα κομματόσκυλα για διανομή στους «ευνοουμένους».\n7. Καθηγητής που, επειδή το μάθημά του ενδέχεται να σηκώνει κομματική απόχρωση, δεν περνάει όσους δεν συμφωνούν πολιτικά με αυτόν.\nΑυτά τα ολίγα για τώρα. Ελπίζω να έδωσα μια καλή βάση προβληματισμού. Αυτά τα παρατήρησα όταν ήμουν προπτυχιακός και ήδη είχα καταλάβει ότι κάτι δεν πάει καθόλου καλά. Απλώς, τώρα μου δίνεται η αφορμή και η ευκαιρία να τα πω έξω από το σχετικά στενό μου κύκλο.\nΠρέπει λοιπόν και οι καθηγητές να σκεφθούν αν το μοντέλο παρουσίασης-διδασκαλίας που ακολουθούν είναι επιτυχημένο ή όχι και, βεβαίως, αρκετοί πρέπει να καταλάβουν ότι το κράτος δεν τους πληρώνει για να βγάλουν στους φοιτητές τα κόμπλεξ τους· αν ήθελαν να κάνουν τέτοια δουλειά, ας πηγαίνανε να γίνουν στρατιωτικοί εκπαιδευτές.\n7 Ιουνίου, 2008 στο 8:03 μμ\nΟ Αιρετικός τα είπε όλα. Δεν έχω να προσθέσω τίποτα, με κάλυψε απόλυτα.\nΑς δώσω όμως και εγώ ένα παράδειγμα από τη σχολή μου. Καθηγητής που έχει πολλά να πει στους φοιτητές για το «πόσο καλός καθηγητής είναι» (όπως όχι λίγοι, άλλωστε), έχει γράψει το σύγγραμμα που παραδίδει στο μάθημά του (κλάδος μαθηματικών σε σχολή φυσικής).\nΚαι αφού λοιπόν έχει καταναλώσει την πρώτη ώρα διδασκαλίας του εξαμήνου (το πρώτο μάθημα, δηλαδή), κάνοντας ένα ενδιαφέρον κήρυγμα του γιατί πρέπει να παρακολουθούν όλοι οι φοιτητές τα μαθήματα (αυτονόητο ίσως, η αίθουσα ήταν γεμάτη), η διδασκαλία συνεχίζει, κατά τη διάρκεια του εξαμήνου, ως εξής:\nΓράφει χειρόγραφα, σε κάθε μάθημα, ακριβώς ό,τι είναι γραμμένο και στο βιβλίο του. Ακριβώς όμως! Αφού πολλές φορές, για πλάκα, αντιπαραβάλαμε το βιβλίο με τον πίνακα (έγραφε σε διαφάνειες προτζέκτορα), και γελούσαμε. Ούτε σημείο στίξεως διαφορετικό.\nΤέλος, έλυνε ασκήσεις που υπήρχαν μέσα στο βιβλίο, και λίγες ακόμα, οι οποίες ήταν επιπέδου δημοτικού σε σχέση με αυτές που πρέπει να είναι σε θέση να κατέχει ο φοιτητής για να συνεχίσει τις σπουδές του.\nΈκλαιγα τα εισιτήρια του λεωφορείου που πλήρωνα.\nΑυτό φυσικά, είναι ένα από τα παραδείγματα. Ανάλυση καλύτερη από του αιρετικού δεν θα μπορούσα να κάνω.\n7 Ιουνίου, 2008 στο 8:11 μμ\n«Γνωστά» τα φαινόμενα που καταγγέλετε. Όμως οι φοιτητές δεν τα γνωστοποιούν, ούτε καν ανώνυμα. Οι τοίχοι είναι γεμάτοι με κομματικά συνθήματα, ποτέ δεν είδα να αναγράφεται μια παρασπονδία καθηγητή.\nΟι φοιτητές – τουλάχιστον όσοι ακούγονται- δεν επιθυμούν αξιολόγηση των καθηγητών τους. Την εντάσσουν στο νέο νόμο τον οποίο απορρίπτουν χωρίς εξαιρέσεις.\n7 Ιουνίου, 2008 στο 9:00 μμ\nNick: Φυσικά και δεν πρόκειται ποτέ να τα γνωστοποιήσει κανένας τα προβλήματα, ανώνυμα ή επώνυμα. Για να πεις αν ένα βιβλίο είναι καλογραμμένο ή όχι πρέπει να το διαβάσεις και να παλέψεις να βγάλεις άκρη. Για να πεις αν ένα βιβλίο είναι αντιγραφή από κάποιο άλλο, πάλι πρέπει να διαβάσεις και το ένα (το αντίγραφο) και το άλλο (το πρωτότυπο). Οι περισσότεροι φοιτητές, λόγω αποθάρρυνσης ή βολέματος, παρατάνε το διάβασμα. Συνεπώς, όταν δεν ασχολείσαι με το αντικείμενό σου, πώς θα μπορέσεις να έχεις άποψη επ’αυτού;\nΕπίσης, πρέπει να επισημάνουμε ότι τα κομματόσκυλα εξ ορισμού ΔΕΝ ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ. Δεν ασχολούνται με την επιστήμη τους, γιατί δεν τους ενδιαφέρει. Χτίζουν πολιτική καριέρα, όχι επιστημονική, συνεπώς δεν είναι δυνατό να χάνουν τον καιρό τους με πεζά πράγματα όπως είναι το διάβασμα και τα προβλήματα στη διδασκαλία. Έτσι κι αλλιώς δεν πατάνε ποτέ στις αίθουσες παρά μόνο για να δώσουν λευκή κόλλα ή να αντιγράψουν και να κάνουν και φασαρία αν τους πιάσεις στα πράσα. Συνήθως τους βρίσκεις στο κυλικείο να προσπαθούν να φέρουν κι άλλα πρόβατα στο μαντρί τους.\nΒεβαίως, αυτά ακριβώς τα κομματόσκυλα είναι που βγαίνουν έξω και φωνάζουν. Δεν θέλουν αξιολόγηση, γιατί δεν βολεύει τους καθηγητές-ινστρούχτορές τους. Σκέφτεσαι τι πλήγμα θα είναι για τα ΕΑΑΚ αν οι καθηγητές που ενεπλάκησαν στον «Όμιλο για τη Μελέτη της Επαναστατικής Θεωρίας» στο Πολυτεχνείο Κρήτης χάσουν τις θέσεις τους λόγω απουσίας επιστημονικού έργου; Για να σου φέρω μόνο ένα παράδειγμα.\nΈχουν βολευτεί λοιπόν πάρα μα πάρα πολύ καλά.\nFrapDigo: Τέτοιον καθηγητή έχει το ΜΠΔ του Πολυτεχνείου Κρήτης. Μάλιστα, έχει δυο τέτοιους. Ο ένας είναι ένας ιδιαιτέρως κομψευόμενος και αυστηρός σε όλα τύπος, που διδάσκει δυο από τα δυσκολότερα μαθήματα του προπτυχιακού προγράμματος. Με αυτήν του τη «διδακτική» μέθοδο καταλήξαμε να μην παρακολουθεί πλέον κανένας. Μας εκδικήθηκε μετά, ματαιώνοντας το «φροντιστηριακό» μάθημα πριν την εξέταση κι έτσι δεν μας έλυσε τις απορίες μας. Από τα 200 άτομα που έδωσαν το μάθημα τότε πέρασαν τα 6. Ο άλλος είναι πιο προσηνής, αλλά δεν έχει καταλάβει ακόμα ότι έτσι ο φοιτητής φεύγει μακριά. Η μεγάλη του χαζομάρα ήταν στο μεταπτυχιακό, όταν έδωσε ασκήσεις με λάθος στοιχεία και, παρ’όλα αυτά, αντί να τις ακυρώσει και να μας δώσει διορθωμένες εκφωνήσεις, τις μέτρησε κανονικά στην τελική μας βαθμολογία. Έχουμε κι έναν ακόμα, ο οποίος προσβάλλει τους φοιτητές κάθε φορά που τολμάνε να ρωτήσουν κάποια απορία τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα μάλιστα με τον συγκεκριμένο ήταν – και το θυμάμαι σαν τώρα – ότι κάποιος συνάδελφος δεν είχε καταλάβει στην παράδοση του μαθήματος κάτι και το σημείωσε για να το διαβάσει περισσότερο μετά και, αν δεν το καταλάβαινε και πάλι, να ρωτήσει. Τελικά έκανε το λάθος να ρωτήσει. Η απάντηση του εν λόγω καθηγητού ποια ήταν; «Ήσασταν κ. … στην παράδοση της προηγούμενης εβδομάδος;»\n7 Ιουνίου, 2008 στο 9:14 μμ\nΕνδιαφέρουσα κουβέντα… όλα παίζουν το ρόλο τους!\nΕγώ θα ήθελα να σταθώ στο ΑΝ ΤΕΛΙΚΑ το Σύστημα θέλει τους φοιτητές στο αμφιθέατρο!!!\nΛέγοντας σύστημα εννοώ το ΟΛΟΝ πέρα από τους φοιτητές: από την αγορά, τους ίδιους τους καθηγητές και φυσικά το κρατος-πολιτεία.\nΓια τους φοιτητές είπατε, για τους καθηγητές αναφέρθηκαν διάφορα… εγώ θα πω για τα υπόλοιπα.\n1. Η Αγορά σε κάθε τόπο γίνεται από κάτι αφηρημένο σε κάτι συγκεκριμένο… τον μαγαζάτορα, τον περιπτερά, τον ταξιτζή, και φυσικά τους εκφραστές των ντόπιων συμφερόντων (δήμαρχοι, νομάρχες κλπ).\nΌπως γνωρίζεται πολλά πανεπιστήμια δεν έχουν φτιαχτεί για ακαδημαϊκούς λόγους εκεί όπου φτιάχτηκαν. Αντίθετα για καθαρή εξυπηρέτηση των ντόπιων αγορών και ενδυνάμωση της ζωής σε μη παραγωγικές περιοχές της χώρας μας (π.χ. Γιάννενα, Τρίπολη, Αλεξανδρούπολη).\nΣυνεπώς η ντόπια Αγορά (ως αλληλοσυνδεόμενα οικονομικά συμφέροντα) δεν θέλει να πηγαίνει ο φοιτητής στο Πανεπιστήμιο. Καλύτερα, θέλει να πηγαίνει όσο γίνεται λιγότερο. Στην πανεπιστημιούπολη ο φοιτητής μπορεί να περάσει μια ολόκληρη ημέρα πίνοντας 1-2 καφέδες, τρώγοντας σχετικά φτηνά ή και τσάμπα (π.χ Γιάννενα απόσο γνωρίζω) και πληρώνοντας δύο αστικά εισητήρια (αν δε μένει και στις εστίες). Σύνολο: 5-7 ευρώ.\nΣτην πόλη αντίστοιχα θα πάρει να φάει, θα πάει για καφέ με 3+-4+ ευρώ, θα είναι πιο κοντά στη λεγόμενη Αγορά των καταστημάτων η οποία σαφώς και περιμένει να ζήσει από την τσέπη του φοιτητή σε μεγάλο βαθμό. Αν δε, κόψει και το πρωινό το μάθημα… ίσως πίνει και κανα ποτάκι στα χοροπηδάδικα!!\n2. Το κράτος από τη στιγμή που σε σχολές που χωράνε (ακαδημαϊκά κρίνοντας) 50-70, αυτό επιλέγει να στριμώχνει 100-150 είναι φυσικό να αναμένει κανεις ότι για να κυλήσει φυσιολογικά η διαδικάσία θα πρέπει κάποιοι οικιοθελώς να αποχωρήσουν για όποιο απο τους παραπάνω λόγους σκεφτήκατε και αναφέρατε στη συζήτηση.\nΗ χρηματοδότηση άλλωστε σχετίζεται και με τις υποδομές (κτίρια, εξοπλισμός) και με την ποιότητα του μαθήματος (δυνατότητα π.χ υποτροφιών σε μεταπτυχιακούς για ενίσχυση του διδακτικού έργου με ΟΡΕΞΗ και όχι τσάμπα όπως γίνεται σήμερα).\nΆρα αφού αν πήγαιναν περισσότεροι νέοι στις αίθουσες θα γινόταν ασφυκτική η διαδικασία εκπαίδευσης και θα είταν εμφατική η έλλειψη χρημάτων στα πανεπιστήμια… το κράτος προτιμά , ή αν θέλετε ανέχεται δημιουργώντας τα περιθώρια, να μη πατά άνθρωπος στη μεγάλη πλειοψηφία των μαθημάτων.\nΜε λεφτά για 50 σπουδάζουν 120 και έχει ο Θεός!\n7 Ιουνίου, 2008 στο 9:31 μμ\nΕπανέρχομαι και θέλω να σας πω ότι ο μοναδικός λόγος της ανατριχιαστικά άσχημης εικόνας των άδειων αμφιθεάτρων είναι ότι το ψωμί του καθηγητή δεν εξαρτάται από την παρουσία και την επίδοση των φοιτητών του. Όπως δηλαδή γίνεται σε κάθε χώρα του κόσμου με νοήμονες πολίτες, είτε καπιταλιστικές είτε σοσιαλιστικές…\nΟ άλλος λόγος παραμονής καθηγητή σε ακαδημαϊκό ίδρυμα είναι οι ακαδημαϊκές επιδόσεις, ένα θέμα στο οποίο το παρών ιστολόγιο έχει αναφερθεί εκτεταμένα και για το οποίο εγώ δεν έχω να προσθέσω τίποτε…\n7 Ιουνίου, 2008 στο 9:35 μμ\nΓια να το δούμε απλά: από τη στιγμή που ξοδεύονται εκατομμύρια ευρώ στα ΑΕΙ-ΤΕΙ γιατί το κράτος δεν υποχρεώνει τους φοιτητές να παρουσιάζονται στα μαθήματα???\nΚαι είναι γνωστό ότι αυτό είναι στη διακριτική ευκαίρια των καθηγητών κάθε μαθήματος. Υπάρχουν εργαστήρια που είναι σαφώς υποχρεωτική η παρουσία. Εκεί τα 150 άτομα του έτους χωρίζονται π.χ σε 20άδες – 30άδες δηλ τουλάχιστον 5 γκρούπ, τα οποία δε χωράνε στο πρόγραμμα και αναγκ΄λαζονται να κάνουν εργαστήρια χημείας (λέμε ένα παράδειγμα) μέρι και μετά τις 9 το βράδυ.\nΤο ίδιο σημβαίνει και σε διαλέξεις όπου ο καθηγητής είναι «γνωστός» για τη λόξα του να περνά μόνον όσους παρουσιάζονται στα μαθήματά του. Δε χωράνε αμφιθέατρα, άνθρωποι όρθιοι να κάνουν μάθημα σε ακατάλληλες αίθουσες (για τόσους) και διάφορα τέτοια φαινόμενα τα οποία δεν είναι παράξενα για κανέναν που έχει ζήσει ως ακαδημαικός πολίτης.\nΕπομένως αφορμή για να φύγει ο φοιτητής από την αίθουσα του δίνεται κάθε μέρα από όλα αυτά που αναφέρθηκαν και αναφέρατε και εσείς φυσικά.\nΤο κράτος δεν αισθάνεται ύσηχη τη «συνειδησή» του, αν μπορούσαμε να ορίσουμε κάτι τέτοιο. Τη στιγμή που θα έλεγε ΑΠΟΥΣΙΕΣ στα ΑΕΙ-ΤΕΙ θα γινόταν χαλασμός στα Τμήματα και θα ήταν αυτό υπόλογο πιά για την κατάσταση που θα επικρατούσε…\n7 Ιουνίου, 2008 στο 10:01 μμ\n«Στην Ελλάδα η αποτυχία στις εξετάσεις δεν έχει κανένα κόστος. Μπορείς να δώσεις ένα μάθημα απεριόριστες φορές και μόνο ο τελευταίος βαθμός μετράει. Αν μάλιστα σταθείς τυχερός και «κάτσει η αντιγραφή», μπορείς να το περάσεις και χωρίς να ξέρεις γρι. Εδώ βρίσκεται νομίζω η ουσία του προβλήματος. Η ποιότητα των διαλέξεων είναι φυσικά ένα ακόμη πρόβλημα.»\nJesus! Συζητάμε για ποιόν λόγο οι φοιτητές αδιαφορούν για τις διαλέξεις και το πώς μπορεί να αλλάξει αυτό και αυτό που προτείνεται είναι να τους αναγκάσουμε!?\nΠραγματικά νομίζω έχουμε χάσει την μπάλα. Ξεχνάμε (ή δεν ξέρουμε πλέον) για ποιόν λόγο μπαίνει(ή θα έπρεπε να μπαίνει) ένας φοιτητής στο πανεπιστήμιο.\nΤο βλέπουμε σαν συνέχεια της δευτεροβάθμιας που για «το καλό του μαθητή» παίρνουν παρουσίες γιατί αλλιώς «θα μείνουν στην τάξη» (και αυτόματα αυτό σημαίνει ότι είναι βλάκες). Αυτό όμως βελτιώνει σε κανένα βαθμό την διαδικασία της μάθησης? Κάνει καλύτερη την διδασκαλία? Ανεβάζει το επίπεδο της γνώσης που παρέχεται?\nΓια άλλη μια φορά βλέπουμε το δένδρο και όχι το δάσος…βέβαια είναι ένα ζήτημα άν κοιτάμε το ίδιο δάσος…\nΟ φοιτητής δεν παρακολουθεί τα μαθήματα γιατί δεν έχει κανένα ΚΙΝΗΤΡΟ να το κάνει. Και εννοώ ΚΙΝΗΤΡΟ και όχι ΦΟΒΗΤΡΟ…\nΜπαίνει σε μια σχολή που πιθανώς δεν τον ενδιαφέρει\nΜετά από χρόνια στείρας γνώσης έρχονται σε ένα ακαδημαϊκό χώρο με μεγάλες προσδοκίες για την διδακτική διαδικασία και για τον δικό τους ρόλο σε αυτήν…και διαψεύδονται.\nΚαι ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ δεν έχουν κίνητρο να τελειώσουν την σχολή γιατί πολύ απλά δεν τους προσφέρει κανένα εχέγγυο αποκατάστασης είτε επαγγελματικής είτε ερευνητικής.\nΤο πρόβλημα δεν είναι ότι δεν έχουμε φοιτητές στρατιώτες. Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε ξεχάσει(ή εκφυλίσει)τον ρόλο του πανεπιστημίου στην κοινωνία.\n7 Ιουνίου, 2008 στο 10:03 μμ\nark: Ας σταματήσει τότε το γκούβερνο να υπαγορεύει εκείνο πόσους φοιτητές θα πάρουν οι σχολές κάθε χρόνο. Αρκετά πια. Αν θέλει να μειώσει τους δείκτες της ανεργίας, ας βρει τρόπους να ενθαρρύνει την ανάπτυξη των επιχειρήσεων (με διοικητικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις και πάταξη της πολυνομίας και της γραφειοκρατίας) και την ατομική επιχειρηματικότητα, αντί να κάνει δημιουργική λογιστική γράφοντας καραβιές ανθρώπων στα πανεπιστήμια για να τους δηλώσει ως φοιτητές αντί για ανέργους. Το πράγμα είναι απλούστατο. Και, όπως είπε για την ακρίβεια και τις ευθύνες της Ε.Ε. ο Σαρκοζί στη Βουλή των Ελλήνων, δεν υπάρχει δε μπορώ, αλλά δε θέλω.\n7 Ιουνίου, 2008 στο 10:06 μμ\nalgo: Κι όμως, η απόδοση της αποχής των φοιτητών από τα μαθήματα στην αντιγραφή έχει βάση. Όταν πας και παρακολουθείς, αλλά κόβεσαι στο τσακ και ο άλλος που δεν άνοιξε βιβλίο, αλλά αντέγραψε περνά και μάλιστα με βαθμό, σου κόβονται τα φτερά. Όταν λοιπόν επιβραβεύεται ο ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ, ο κουτοπόνηρος και το κομματόσκυλο, εσύ τι λόγο έχεις να συνεχίσεις να παρακολουθείς και να προσπαθείς να περάσεις με τίμια μέσα;\nΤι ακούω; Να αντισταθείς και να διαμαρτυρηθείς; Α καλά! Σε ποιον; Στον καθηγητή που ευνοεί αντιγραφείς και κομματόσκυλα; Θα σε βάλει στη μπούκα και πτυχίο θα πάρεις μετά την απόλυσή σου απ’το στρατό.\n7 Ιουνίου, 2008 στο 10:08 μμ\nNick, μια και το θυμήθηκα: οι φοιτητές σιωπούν γι’αυτά τα προβλήματα, γιατί ξέρουν πως και οι τοίχοι έχουν αυτιά και πως, αν μιλήσουν, θα στοχοποιηθούν. Δεν ξέρεις ποτέ πού μπορεί να φτάσει ένας κομπλεξικός με εξουσία.\n7 Ιουνίου, 2008 στο 10:44 μμ\n«Στην Ελλάδα η αποτυχία στις εξετάσεις δεν έχει κανένα κόστος.»\nΗ αποτυχία στις εξετάσεις δεν συνδέεται με την παρακολούθηση. Όταν ήμουν φοιτητής η φυσική μου παρουσία στα αμφιθέατρα ήταν ελάχιστη επειδή εργαζόμουν.\nΗ αποτυχία στις εξετάσεις IMHO συνδέεται με το εάν διαβάζεις για το μάθημα ή διαβάζεις για να περάσεις το μάθημα (που στα δικά μου χρόνια ήταν διαφορετικό πράγμα).\n7 Ιουνίου, 2008 στο 11:47 μμ\n«Μπαίνει σε μια σχολή που πιθανώς δεν τον ενδιαφέρει»\nΑυτό δεν το δέχομαι σαν δικαιολογία. Αν δεν τον ενδιαφέρει να μην πάει να γραφτεί.\nΣχετικό παλαιότερο ποστ:\n7 Ιουνίου, 2008 στο 11:52 μμ\nΑν δε γραφτεί όμως, δεν θα κατοχυρώσει την θέση για «καβάτζα» σε περίπτωση που δεν τα πάει καλά όταν ξαναδώσει πανελλήνιες ή θα πάει φαντάρος.\nΟπότε πάει η φοιτητική ζωή…\nΦταίει η νοοτροπία μας. Άλλοι πάνε ντε και καλά να γίνουν γιατροί, δικηγόροι, δάσκαλοι (γρήγορος διορισμός) και να σπουδάσουν κάτι που θα τους στείλει ή στη μέση εκπαίδευση ή στην παραπαιδεία κι άλλοι πάνε όπου να’ναι για να εξασφαλίσουν τη φοιτητική ζωή κι ένα «χαρτί» – χαρτί να είναι κι ό,τι να’ναι.\n8 Ιουνίου, 2008 στο 12:04 πμ\nΤελικά δεν καταλήξαμε σε κάτι χειροπιαστό, δεν φταίμε βέβαια εμείς. Πάντως αν έχετε κάποια καλή ιδέα να την γράψετε εδώ, θα την δώ και θα κάνω ό,τι μπορώ- στο μέτρο του δυνατού βέβαια.\nΠάντως οι φοιτητές πρέπει να λένε την γνώμη τους για την βελτίωση των μαθημάτων, δεν είναι όλοι οι καθηγητές αδιάφοροι.\n8 Ιουνίου, 2008 στο 12:34 πμ\n@Θέμης Λαζαρίδης (#19):\n«Αυτό δεν το δέχομαι σαν δικαιολογία. Αν δεν τον ενδιαφέρει να μην πάει να γραφτεί.»\nΚάτι που είναι γεγονός δεν είναι δικαιολογία. Συμβαίνει. Και το εάν το δέχεσαι ή όχι μικρή σημασία έχει. Το να απαντάς «να μην πάει» να γραφτεί είναι σα να λες «και γιατί δεν τρώνε παντεσπάνι;». Δείχνεις απλά πως μερικές φορές είσαι τόσο εκτός της Ελληνικής πραγματικότητας, ώστε να μη μπορείς να προσφέρεις καμία βοήθεια.\nΥπάρχει μια ολόκληρη διαδρομή (δεκαοκταετής) μέχρι να φτάσει ο φοιτητής να πάει να γραφτεί στη σχολή ανεξάρτητα από το εάν του αρέσει ή όχι. Και δεν την λαμβάνεις υπόψη σου.\nΟ/Η RoAm λέει:\n8 Ιουνίου, 2008 στο 2:05 πμ\nΣπουδάζω Λονδίνο και απλά δεν μπορώ να καταλάβω πώς μπορεί η Ελλάδα να είναι τόσο πίσω στην εκπαίδευση.\nΕίμαστε 200 άτομα στο αμφιθέατρο επι καθημερινής βάσεως. Κανένας δεν μας αναγκάζει να πάμε στις διαλέξεις αλλά πολύ απλά δεν μπορούμε να περάσουμε τα μαθήματα αν δεν τις παρακολουθήσουμε.\nΑν δεν περάσω το μάθημα 2 φορές το παν. με διώχνει. Έτσι απλά.\nΟι λέκτορες μου είναι αναγνωρισμένοι στο τομέα τους, συμμετέχουν σε ερευνητικά προγράμματα αλλά επίσης αναγνωρίζουν τις ευθύνες τους για το μάθημα τους. Δέχονται κριτική και μας ‘αναγκάζουν’ να τους κρίνουμε για να βελτιώνουν τα lecture notes και τον τρόπο που διδάσκουν.\n8 Ιουνίου, 2008 στο 2:10 πμ\nTα καημένα τα παιδιά πόσα υποφέρουν από αυτούς τους θλιβερούς καθηγητές… και για να τους εκδικηθούν δεν πατάνε στα μαθήματα, δεν διαβάζουν μόνοι τους για το αντικείμενο, δεν τους καταγγείλουν για να μην εκτεθούν (και οι τοίχοι έχουν αυτιά), είναι ενάντια στην αξιολόγηση γιατί που ξέρεις μπορεί να αλλάξει κάτι και δεν ξέρουμε τι θα γίνει αν αναλάβουν ικανοί καθηγητές ….αντιγραφούν όταν μπορούν, πάνε εκδρομές στη Σαντορίνη τον Μάιο και Αράχωβα το Νοέμβριο και διαβάζουν μερικές μέρες μέσα στη εξεταστική…. μη μου πείτε τους την έφεραν των καθηγητών τους, «Τα «θλιβερά» άτομα ας απαγγέλουν το μάθημα μόνοι τους». Βρήκαν τρόπους να εκδικηθούν τους καθηγητές (απουσιάζοντας από τα μαθήματα) και ζήσανε αυτοί (οι φοιτητές/τριες) καλά (αγράμματοι και πιθανά άνεργοι) και εκείνοι (οι καθηγητές τους) καλλίτερα. Τι όμορφο παραμύθι… παιδιά ξυπνήστε… κάντε όσες καταγγελίες θέλετε αλλά εσείς μορφωθείτε, διαβάστε σπίτι σας αριστεύστε, μάθετε άριστα αγγλικά και υπολογιστές, ταξιδέψτε στη Ευρώπη… και μην «ξεμπερδεύετε» με μερικές καταγγελίες, γιατί οι περισσότεροι αυτό κάνουν.. είναι κακοί οι καθηγητές και δεν πάμε στα μαθήματα… αλλά που πάμε και τι κάνουμε οταν δεν πάμε στο μάθημα?\n8 Ιουνίου, 2008 στο 2:52 πμ\nΛοιπόν, μια ιδέα. Έχω τα ονόματα όλων των μελών ΔΕΠ όλων των πανεπιστημίων σε αρχεία Excel. Μπορεί κανείς να κάνει ένα σκριπτάκι που να διαβάζει το όνομα και να ανοίγει αυτόματα ένα ποστ σε μπλογκ της wordpress ή του μπλογκερ; Αν γινόταν αυτό, θα μπορούσαμε σε 1 μέρα να έχουμε έτοιμους ιστότοπους αξιολόγησης καθηγητών από φοιτητές.\n8 Ιουνίου, 2008 στο 9:39 πμ\nΚύριε Βλάχο, το ειρωνικό ύφος σας δεν πιάνει. Εγώ μιλάω για υπαρκτά φαινόμενα, τα οποία αποθαρρύνουν και τον πιο ενθουσιώδη φοιτητή, ο οποίος τελικά αποφασίζει πως με έντιμα μέσα δεν γίνεται να σπουδάσει. Μην προσπαθείτε να αρνηθείτε τις ευθύνες των συναδέλφων σας, γιατί κανείς δεν πρόκειται να σας πιστέψει.\nΑλήθεια, πιστεύετε σοβαρά ότι υπάρχει έστω και ένας που θα δεχθεί ότι το σύστημα της κομματικής διαπλοκής στα πανεπιστήμια οφείλεται μόνο στα κόμματα ή μόνον στους φοιτητές εκείνους που οργανώνουν τις κομματικές ομαδούλες; Αν δεν υπήρχαν καθηγητές πρόθυμοι να συνεργαστούν με τη ΔΑΣΠ, την ΕΑΑΚ, την ΠΚΣ, οι παρατάξεις δεν θα αποκτούσαν ποτέ την ισχύ που απέκτησαν – όπως ακριβώς συμβαίνει και με το χαίρον άκρας υγείας παραδικαστικό: ναι, υπάρχουν οι πολιτικοί που πιέζουν, αλλά υπάρχουν και δικαστές πρόθυμοι να πιεστούν. It takes two to tango.\nΕπίσης, λέτε ότι «τους την έφεραν των καθηγητών τους». Όχι, δεν υπάρχει καμμία εκδικητική διάθεση. Απλώς απογοητεύονται και λένε «έτσι κι αλλιώς, και να πάω στο μάθημα δεν κερδίζω κάτι, οπότε ας πάω με τους φίλους μου να περάσω καλά». Αρνείσθε άραγε ότι πολλοί συνάδελφοί σας δεν ασχολούνται με τη διδασκαλία του μαθήματος όσο θα έπρεπε; Δεν έχετε προβληματισθεί ποτέ για τα άδεια έδρανα; Δεν αναρωτηθήκατε ποτέ μήπως, λέω, μήπως, υπάρχει και η περίπτωση να έχει ο καθηγητής ευθύνη για την αποχή των φοιτητών από τα μαθήματα; Δεν αναρωτηθήκατε γιατί στο πρώτο εξάμηνο οι περισσότεροι φοιτητές παρακολουθούν αρκετά συστηματικά και μετά αραιώνουν;\nΚαι μόνο το γεγονός ότι στο πρώτο, άντε στο δεύτερο εξάμηνο, η παρακολούθηση εκ μέρους των περισσοτέρων φοιτητών είναι σημαντικά πιο συστηματική απ’ό,τι στα επόμενα πρέπει να προβληματίσει πρώτα απ’όλα τους καθηγητές και μετά εμάς που βοηθάμε στην υλοποίηση των μαθημάτων, γιατί δείχνει ότι τουλάχιστον αρχικά υπάρχει διάθεση εκ μέρους των φοιτητών να πάνε στα μαθήματα. Τι συμβαίνει όμως μετά;\nΕπίσης, επανερχόμενος στο ζήτημα της αντιγραφής, θα πω ότι, αν δε βρεθεί καθηγητής που να την ανέχεται, η αντιγραφή δεν περνάει. Θυμάμαι μια φορά επιτηρούσα σε εξέταση μαθήματος καθηγητή που μου είπε να μην αφήσω να αντιγράψουν κλπ. Στέλεχος της ΔΑΠ αντέγραφε και έστελνε διαρκώς μηνύματα από το κινητό του εν ώρα εξέτασης. Παρά τις επανειλημμένες παρατηρήσεις μου, συνέχιζε. Του πήρα το ένα σκονάκι, έβγαλε άλλο. Του πήρα το δεύτερο, είχε τρίτο. Και πάει λέγοντας. Όταν πήγα να του πάρω την κόλλα, έκανε μια απίστευτη φασαρία κι ο καθηγητής, αντί να κάνει τα προβλεπόμενα (δηλαδή να του πάρει την κόλλα, να τον διώξει από την αίθουσα και να τον στείλει στο πειθαρχικό), τον άφησε να συνεχίσει να (αντι)γράφει, φοβούμενος την κομματική ιδιότητα του εν λόγω «κυρίου».\nΕννοείται ότι, αηδιασμένος πια από τη γενικευμένη αντιγραφή και μη έχοντας πλέον τη διάθεση να παριστάνω τον καραγκιόζη «επιτηρώντας» για να μην επιτρέψω την αντιγραφή που οι ίδιοι οι καθηγητές ανέχονταν και εξέτρεφαν, αποχώρησα και έδωσα επιστολή στη γραμματεία ζητώντας, αν και ήμουν υπότροφος, να μη με ξαναβάλουν επιτηρητή, γιατί δεν είμαι διατεθειμένος να σπαταλάω το χρόνο μου και να γίνονται τα νεύρα μου κουρέλια επειδή οι καθηγητές αρνούνται να στηρίξουν το έργο του επιτηρητή και τον αφήνουν έκθετο.\nΓιατί το έχουν βρει πολλοί καθηγητές πάρα πολύ ωραία: παίζουν το «καλός μπάτσος-κακός μπάτσος» με τους φοιτητές. Βάζουν τον επιτηρητή να κάνει παρατηρήσεις, να παίρνει κόλλες κλπ και μετά οι ίδιοι πάνε και σβήνουν τις μονογραφές, λένε «άσε το μαλάκα, αυτά είναι για τα μάτια του κόσμου» και βλέπω μετά να έχουν περάσει και με βαθμό άτομα που τους πήρα την κόλλα! Αν σε αυτό κύριε Βλάχο δεν έχουν ευθύνη οι καθηγητές, τότε ποιος έχει; Μήπως οι εξωτερικοί εχθροί του πανεπιστημίου; Ή μήπως οι κακοί φοιτητές που «εκδικούνται» τους καθηγητές;\nΓιατί καλά τα έχουμε ψάλει κι απ’την καλή κι απ’την ανάποδη στους φοιτητές, αλλά αν οι καθηγητές δεν δέχονταν με τις πράξεις ή την αδράνειά τους την αβελτηρία αυτή στα πανεπιστήμια, αυτά τα φαινόμενα θα περιορίζονταν.\nΚύριε Βλάχο, είναι συνάδελφοί σας (οι κύριοι της ΠΟΣΔΕΠ πρωτίστως) αυτοί που δεν δέχονται να αξιολογηθεί το έργο τους. Είναι συνάδελφοί σας μεταξύ των ινστρουχτόρων της ΕΑΑΚ. Σε υποθέσεις κακοδιαχείρισης και νεποτισμού στα πανεπιστήμια είναι μπλεγμένοι συνάδελφοί σας.\nΔεν είναι όλοι οι φοιτητές εξ ορισμού καλοί ή κακοί, όπως δεν είναι και όλοι οι καθηγητές εξ ορισμού καλοί ή κακοί. Και δεν ταιριάζει σε ακαδημαϊκό, σε μορφωμένο άνθρωπο η υιοθέτηση της ρητορείας ορισμένων ακαδημαϊκών που ακόμα δεν έχουν καταλάβει πόσο επιζήμια είναι η αντίληψη ότι οι φοιτητές και οι καθηγητές είναι ταξικοί αντίπαλοι ή εχθροί σε πεδίο μάχης. Τι νομίζετε άραγε κύριε Βλάχο ότι προσφέρετε στη σχολή σας και στην ανώτατη παιδεία μιλώντας ειρωνικά γι’αυτούς που έρχονται να σπουδάσουν στη σχολή σας; Αυτό που αντιλαμβάνεται όποιος διαβάσει το σχόλιό σας είναι ότι αρνείστε πως και οι καθηγητές έχουν ευθύνη για την κατάσταση που επικρατεί και ότι για σας φταίνε «οι άλλοι».\nΚλασσικό χαρακτηριστικό γνώρισμα του ρωμιού αυτό το «για όλα φταίνε οι άλλοι, εμείς τα κάνουμε όλα καλά». Αλλά μ’αυτό μας το γνώρισμα οδηγήσαμε τη χώρα μας σ’αυτά τα χάλια.\n8 Ιουνίου, 2008 στο 9:40 πμ\nRoAm: Εδώ όμως, όπως βλέπεις, πολλοί καθηγητές αρνούνται ότι έχουν ευθύνη για το τι μάθημα κάνουν.\n8 Ιουνίου, 2008 στο 10:11 πμ\nΣυμφωνώ μαζί σου, δες το όμως και από μια άλλη οπτική γωνία: Και ο καλός μαθητής δεν πάει σε όλα τα μαθήματα. Στατιστικά δεν έχω, όμως από την εμπειρία μου με διάφορους αριστούχους φοιτητές από 2-3 σχολές γνωρίζω οτι τα παιδιά αυτά καλώς αποτιμάνε κατά πόσο έχει να τους προσφέρει το μάθημα κάτι περισσότερο από τις σημειώσεις και το βιβλίο. Αν όχι, δεν πατάνε παρά μόνο στην εξέταση και γράφουν 9 και 10. Αυτό είναι περίτρανη απόδειξη της αχρηστείας του μαθήματος μερικών, κ. Βλάχο.\n8 Ιουνίου, 2008 στο 11:06 πμ\nΑν διαβάζατε συστηματικότερα το blog θα καταλήγατε στο συμπέρασμα ότι σε πολλά από όσα γράφετε συμφωνώ και επαυξάνω, συμβαίνουν αλλά δεν θέλω να μείνουμε στην καταγγελία και να χαθούν νέοι και αξιόλογοι άνθρωποι. Ότι γράφεται το ζω κάθε μέρα και το γνωρίζω. Για το λόγο αυτό δεν με προβληματίζει καθόλου ο φοιτητής που δεν πηγαίνει στα μαθήματα και παίρνει 10… μπράβο του και στη θέση του θα έκανα και έκανα το ίδιο.\nΑυτός κέρδισε.. έμαθε να διαβάζει μόνος του άρα «οι κακοί καθηγητές… τον ωφέλησαν…».\nΟι δικές μου παρατηρήσεις δείχνουν ότι το «σύμπτωμα» της απομάκρυνσης των φοιτητών από τα μαθήματα είχει ποιό σύνθετη ανάλυση και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων\n1.\tΤην κακή διδασκαλία και το αδιάφορο προσωπικό\n2.\tΤη σύνδεση δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας\n3.\tΤο ενδιαφέρον για μόρφωση και σπουδές σε σχολή που δεν επέλεξες\n4.\tΠαπαγαλία και φροντιστηριακές συνήθειες\n5.\tΚίνητρα για πτυχίο… και μόρφωση\n6.\tΧαλαρές σπουδές.. με ατέλειωτες προσπάθειες\n7.\tΆθλιες κτιριακές υποδομές.. αποκρουστικά αμφιθέατρα\n8.\tΓενικότερη ατμόσφαιρα «μια φορά στη ζωή μου είμαι φοιτητής ας το γλεντήσω»\nΔεν λέω ότι όλα κουβαλάνε το ίδιο ειδικό βάρος αλλά επιδρούν στον καθένα φοιτητή άλλο λίγο και άλλο πολύ. Πάντως συμφωνώ ότι για το πανεπιστήμιο κυρίαρχο ρόλο παίζει σε όλα αυτά που συζητάμε το ανθρώπινο δυναμικό και σε αυτό δεν χρειάζεται πολύ για να καταλάβουμε ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Αν δεν υπήρχε δεν χρειαζόταν η συζήτηση που κάνουμε στο blog αυτό.\nΑς κλείσω όμως με κάτι θετικό: μέσα από αυτά τα τμήματα που ανέλυσες, κάθε χρόνο ξεπηδούν δεκάδες φοιτητές/τριες που διαπρέπουν σε διεθνές επίπεδο (λιγοστεύουν κάθε χρόνο αλλά υπάρχουν) ας το κρατήσουμε και αυτό. Αυτό με προβληματίζει όπως επίσης με ανακουφίζει το ένα ποσοστό καθηγητών συνεχίζει ένα όμορφο δρόμο στα πανεπιστήμια και το γνωρίζετε όλοι σας (λιγοστεύουν επίσης αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν). Ευχή μου είναι ο @αιρετικός και όλοι εσεις εδώ που είστε σε διαδικασία εξέλιξεις να γίνετε κάποια μέρα ένας από αυτούς και να μην απλά επισημαίνετε τα προβλήματα.\n8 Ιουνίου, 2008 στο 1:31 μμ\nΚύριε Βλάχο, προς το παρόν το μόνο που μπορώ να κάνω στα πλαίσια ενός ΑΕΙ είναι να επισημάνω κάποιο πρόβλημα. Σε άλλους χώρους όπου διδάσκω, φροντίζω να μην κάνω αυτά που μου χτύπαγαν άσχημα όταν ήμουν φοιτητής.\nΞέρετε, υπάρχει κάτι που έχω παρατηρήσει σε αρκετούς εκπαιδευτικούς, ανεξαρτήτως βαθμίδας: όταν ήταν μαθητές ή φοιτητές, υπέμειναν κάποιες κακές πρακτικές. Όταν ήρθε η σειρά τους να διδάξουν, αντί να πουν «όχι, εγώ αυτά που έκανε ο τάδε ή ο δείνα καθηγητής και δεν μου άρεσαν ή με οδήγησαν να μην παρακολουθώ το μάθημά του, ΔΕΝ θα τα κάνω», πάνε και τα εφαρμόζουν! Γιατί αυτό; Νομίζουν ότι έτσι «εκδικούνται τους παλιούς τους καθηγητές»; Οι παλιοί τους καθηγητές έχουν πια βγει στη σύνταξη ή έχουν πεθάνει. Συνεπώς, η εφαρμογή των ιδίων κακών πρακτικών σε μια νέα γενιά φοιτητών και μαθητών δεν επηρεάζει τους παλιούς καθηγητές που τις εφάρμοζαν. Αντιθέτως, κάνει τους φοιτητές να μισήσουν τη φοίτηση.\nΒεβαίως, γνωρίζω ότι ο ακαδημαϊκός δεν είναι αποκλειστικά δάσκαλος. Είναι και ερευνητής και δάσκαλος. Δεν μου αρέσει ο ακαδημαϊκός «μονοφυσιτισμός» που προωθούν ορισμένοι και προωθούν ακαδημαϊκούς που είναι μόνον ερευνητές ή μόνον δάσκαλοι. Γιατί; Μα, πολύ απλά, ένας ακαδημαϊκός που είναι μόνο δάσκαλος, χωρίς ερευνητικό έργο, δεν θα μπορέσει να γίνει μέντορας φοιτητών στο συγκεκριμένο κλάδο, γιατί δεν θα μπορέσει να τους βάλει να δουλέψουν κοντά του. Ένας άλλος όμως, που είναι μόνον ερευνητής – ακόμα και κορυφαίος – , αλλά ανυπόφορος στους τρόπους και με ανεπαρκή ποιότητα διδασκαλίας, γίνεται αποκρουστικός και τελικά πηγαίνουν σ’αυτόν φοιτητές μόνο για να μπουν σε κανένα ερευνητικό, να βγάλουν χρήμα, να κάνουν επαφές κλπ κι από μέσα τους τον βρίζουν.\nΘίξατε κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον, το οποίο αποτελεί μάστιγα για τα πανεπιστήμιά μας: την ανυπαρξία ενδιαφέροντος των φοιτητών για σχολές που δεν επέλεξαν. Δεν έχω στατιστικά στοιχεία, αλλά υπάρχουν πάρα πολλοί φοιτητές που πέρασαν σε κάποια σχολή η οποία δεν τους αγγίζει. Γιατί παραμένουν εκεί; Γιατί σπαταλάνε το χρόνο τους σπουδάζοντας (χωρίς ενδιαφέρον κι αγάπη) ένα αντικείμενο που δεν τους αρέσει και που δεν θέλουν να το ασκήσουν ως επάγγελμα; Και γιατί οι γονείς ενθαρρύνουν αυτήν την πρακτική;\n«Πάρε», σου λένε, «το χαρτί κι άστο να βρίσκεται». Αυτό είναι μια από τις μεγαλύτερες ανοησίες που έχω ακούσει ποτέ στη ζωή μου. Οι σπουδές δεν είναι «σαν το ποδήλατο». Αν δεν έχεις καθημερινή τριβή με το αντικείμενό σου, να παρακολουθείς τις εξελίξεις, να μαθαίνεις διαρκώς, να ενημερώνεσαι, το αντικείμενό σου σε εγκαταλείπει. Κάποτε είχα φτάσει να πάρω το Mittelstufe στα Γερμανικά – πριν από 11 χρόνια. Έχω 11 χρόνια να χρησιμοποιήσω αυτήν τη γλώσσα. Τώρα πια, δεν ξέρω γρυ. Αλλά το πτυχίο αυτό θεωρείται ότι με μοριοδοτεί για το ΑΣΕΠ!\nΚι εδώ είναι που εξηγείται το «πάρε το πτυχίο κι άστο να βρίσκεται». Υπάρχει μια ώθηση προς το δημόσιο. Όλοι μας θέλουμε να γίνουμε δημόσιοι υπάλληλοι. Από τους ινστρούχτορες του ΣΥΡΙΖΑ που, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, είναι καβατζωμένοι σε διάφορα δημοσιοϋπαλληλικά πόστα και διαρκώς βάλλουν κατά της επιχειρηματικότητας μέχρι όποιον μπορείτε να φανταστείτε. Παλιότερα τα είχα με μία προπτυχιακή φοιτήτρια του Πολυτεχνείου Κρήτης, η οποία, μολονότι ήταν από τις κορυφαίες βαθμολογικά στη σχολή της, είχε ως μοναδικό της επαγγελματικό όραμα να μπει στο δημόσιο. Ούτε να κάνει μεταπτυχιακά ούτε τίποτα.\nΕίμαστε μια κοινωνία αδιάφορη. Αδιάφοροι φοιτητές, αδιάφοροι μαθητές, αδιάφοροι εκπαιδευτικοί, αδιάφοροι γονείς, αδιάφοροι όλοι. Έλα μωρέ τώρα, τι την ψάχνεις, ωχ αδερφέ όρεξη έχεις να’ουμ’… Αυτή είναι η νοοτροπία μας. Καλλιεργείται από παντού: από τους «επαγγελματίες» γύρω μας. Από τους δημοσίους υπαλλήλους. Από τους γονείς μας. Από εμάς. Από τους δασκάλους μας. Από την κυβέρνηση.\nΚαι ξαφνικά, σκάει η βόμβα ότι είμαστε τελευταίοι σε όλα και πέφτουμε απ’τα σύννεφα.\nΑκόμα δεν έχουμε καταλάβει ότι η αριστεία και η επιτυχία καλλιεργούνται από νωρίς. Θέλει συγκεκριμένη νοοτροπία. Επεσήμανα προηγουμένως τα πολλά στραβά της διδασκαλίας στα πανεπιστήμια. Αλλά… Άντε και να έχουμε μερικούς πραγματικά καλούς καθηγητές. Τι νόημα έχει άραγε αυτό όταν ο φοιτητής έχει ανατραφεί και γαλουχηθεί με τη νοοτροπία της αδιαφορίας, της ήσσονος προσπάθειας και της αντιγραφής; Όταν ο ίδιος ο κ. Αλαβάνος του ΣΥΡΙΖΑ σε επίσκεψή του σε σχολείο προέτρεψε τους μαθητές ν’αφήνουν τους διπλανούς τους να αντιγράφουν, όταν ο γονιός πρόθυμα πληρώνει σα να μην πω τι για να κάτσει το παιδί του σε μια σχολή που δεν αγαπά για να πάρει ΚΑΠΟΤΕ το «χαρτί», όταν κάθε ιδέα για εισαγωγή προϋποθέσεων για την επιτυχή ολοκλήρωση των σπουδών συναντά τη σθεναρή και βίαιη αντίσταση των αυτόκλητων θεματοφυλάκων του προοδευτισμού και φυλάκων της «δημόσιας δωρεάν παιδείας», όταν, εν τέλει, το κλήμα είναι στραβό και το’χει φάει κι ο γάιδαρος τι περιμένουμε;\nΑς απομακρύνουμε λοιπόν το γάιδαρο κι ας ισιώσουμε το κλήμα – κι αν δεν ισιώνει, ας φυτέψουμε άλλο που θα βγει ίσιο. Αλλά κρατώντας το γάιδαρο μακριά.\n8 Ιουνίου, 2008 στο 7:05 μμ\nΔεν ήξερα που να το κολλήσω αυτό οπότε αν νομίζεις βάλτο κάπου αλλού Θέμη. Χαρακτηριστική η διαφορά νοοτροπίας όσον αφορά στα σχολεία 2βάθμιας εκπαίδευσης μεταξύ δύο χωρών και οι 2 μέλη της ΕΕ. Από τη μία η Ελλάδα και από την άλλη η Βρετανία.\nImprove or face closure… άρθρο του Guardian. Σύμφωνα με το άρθρο, η κυβέρνηση διαμηνύει στις τοπικές αρχές , φτιάξτε τα ή θα κλείσουν ή θα ενσωματοθούν αλλού ή θα μετατραπούν σε ιδιωτικά!\n8 Ιουνίου, 2008 στο 7:58 μμ\nΑυτό δεν παίζει να γίνει εδώ, για τους εξής λόγους:\n1. Το κράτος δεν παρέχει ουσιαστικά μέσα στα σχολεία για να κάνουν κάτι, άρα ο εκάστοτε διευθυντής έχει τη δικαιολογία έτοιμη: «δώστε μου χρήματα να το φτιάξω» – και δε μπορεί κανείς να του πει το παραμικρό.\n2. Σε θέματα λειτουργίας του σχολείου, έτσι και πάει ένας καθηγητής να κάνει τη δουλειά του όπως προβλέπεται (ακόμη κι αν χρειαστεί να βάλει κακό βαθμό σε κάποιον, ακόμη κι αν χρειαστεί να αποβάλει κάποιον), το επόμενο δευτερόλεπτο έχουν πλακώσει τα κανάλια για να τον διαπομπεύσουν. Άρα, ποιος θα τολμήσει να βάλει κανόνες στα σχολεία;\n3. Έτσι και γίνει αυτό που αναφέρει ο Guardian, την επόμενη στιγμή θα κλείσουν οι εθνικές οδοί και θα βγουν οι «θεματοφύλακες της δημόσιας δωρεάν παιδείας» να ξηλώσουν τα πεζοδρόμια.\nΕίμαι τελοιόφοιτος φοιτήτρια Φιλολογίας στο Α.Π.Θ.\nΑπό το πρώτο εξάμηνο που πήγα στη σχολή πήγαινα σε όλα ανεξαιρέτως τα μαθήματα εκτός αν συνέπεφτε με κάποιο άλλο μάθημα.Υπήρξαν μέρες που ήμουν στη σχολή από τις 8 το πρωί ως τις 7 το απόγεμα.Σε κάθε εξάμηνο έχω μάθημα 7-10 το βράδυ.\nΌμως πάντα πήγαινα στα μαθήματα.Και θα πείτε «τι φλωράκι είναι αυτή;». Όμως γιατί πήγαινα;\n1.Γιατί έχω συνείδηση ότι μπήκα στο Πανεπιστήμιο για να ΜΑΘΩ πράγματα και όχι για να περάσω την ώρα μου.Και τώρα που βγαίνω από αυτό,νιώθω πως έχω πάρει πολλά πράματα.Όταν όμως μπαίνεις μόνο για να περάσεις ξέγνοιστα φοιτητικά χρόνια..τότε αλλάζει το ζήτημα\n2.Από το 80% των καθηγητών που είχα, είμαι ευχαριστημένη από τις παραδόσεις τους και μου άρεζε να παρακολουθώ τα μαθήματά τους.Μπορεί καμιά φορά να βαριόμουν και εγώ,αλλά πάντα έκανα κουράγιο και καθόμουν και προσπαθούσα.Αλλά αν δεν προσπαθήσεις λίγο..δεν γίνεται.\n3.Γιατί μου ΑΡΕΣΕΙ αυτό που σπουδάζω.Όταν σου αρέσει αυτό που κάνεις,το κάνεις πιο ευχάριστα.Αν όμως δεν σου αρέσει…άστο καλύτερα.\nΚαι πιο το αποτέλεσμα; Έχω υψηλούς βαθμούς στα περισσότερα μαθήματά μου.Έτσι τώρα έχω και μεγαλύτερες επαγγελματικές προοπτικές.Καθηγητές από μόνοι τους μου προτίνουν να συμμετέχω στο μεταπτυχιακό τους πρόγραμμα ή σε έρευνες και θα με προωθησουν πιο εύκολα σε κάποια δουλειά.\nΕγώ απλώς έδειξα πόσο δουλεύω εκεί που βρίσκομαι και πετυχαίνω…\nΑυτό που έχω να πω είναι ότι χρειάζεται συνείδηση όταν σπουδάζεις και να μη σπουδάζεις για πλάκα.\nΣημείωση:Δεν ασχοληθηκα ποτέ μα ποτέ με οτιδήποτε πολιτικό μέσα στη σχολή.Και δεν έδωσα ποτέ ούτε ένα ευρώ σε πάρτυ πολιτικής παράταξης\n8 Ιουνίου, 2008 στο 11:23 μμ\nΠροσέξτε πολύ με ποιόν καθηγητή θα συνεργαστείτε και μη δεχτείτε να δουλεύετε δωρεάν — εκτός αν πρόκειται για πτυχιακή εργασία ή κάτι τέτοιο, ή είναι για δραστηριότητα οργανωμένου εθελοντισμού.\nΕιδικά προσέξτε το «κάνε αυτό και …μετά θα σε προωθήσω σε δουλειά/διδακτορικό/χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα» κλπ.\n9 Ιουνίου, 2008 στο 12:48 μμ\nΕπίσης, πολλή προσοχή ΚΑΙ στο ποιον καθηγητή διαλέγετε για να κάνετε την πτυχιακή σας. Ρωτήστε άλλους για να μάθετε αν ασχολείται με τους φοιτητές του, αν καθοδηγεί κι αν βοηθάει.\n9 Ιουνίου, 2008 στο 8:16 μμ\nΟι φοιτητές δεν παρακολουθούν τα μαθήματα των καθηγητών,οι οποίοι είναι βαρεστοί διότι δεν έχουν καμία απολύτως μεταδοτικότητα ή εκπαιδευτική ικανότητα.Παρακολουθούν τα μαθήματα των καθηγητών που τυγχάνει να έχουν μεταδοτικότητα.\nΦυσικά οι καθηγητές όταν τους επισημανθεί το ζήτημα της εκπαιδευτικής ικανότητας επικαλούνται την ερευνητική δραστηριότητα ως άλλοθι(και όταν τους επισημανθεί το έλλειμμα της ερευνητικής δραστηριότητας,προβάλλουν το εκπαιδευτικό έργο ως άλλοθι).\nΟ καθηγητής όμως πρέπει να παράγει και εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο,όχι ένα από τα δύο ή κανένα από τα δύο καταφεύγοντας σε τερτίπια.\nΔεν μπορείς να κάνεις έρευνα?Πάρε πόδι,άσχετα τις κάνεις σαν εκπαιδευτής.Δεν μπορείς να διδάξεις?Πάρε πόδι άσχετα τι κάνεις σαν ερευνητής.\n9 Ιουνίου, 2008 στο 8:53 μμ\nΣυμφωνώ. Υπάρχουν καθηγητές (πολλοί ή λιγοι δεν έχει σημασία) οι οποίοι δεν είναι καλοί δάσκαλοι ή δεν ενδιαφέρονται να διδάξουν ικανοποιητικά. Οι φοιτητές όμως είναι πλέον αρκετά ώριμοι για να διαβάσουν μόνοι τους. Τους αρκεί (ως κάποιο σημείο βέβαια) να παίρνουν κατευθυντήριες γραμμές από τους καθηγητές. Μπορούν να δανείζονται βιβλία από την βιβλιοθήκη -αν το βιβλίο που δίνει το πανεπιστήμιο δεν τους ικανοποιεί- και να απομονώνονται σε ένα χώρο που προσφέρεται για διάβασμα. Η γνώση αποκτάται μόνον με σκληρή δουλειά. Δεν αρκεί η καλή διδασκαλία των καθηγητών!!!\n9 Ιουνίου, 2008 στο 9:01 μμ\nΚοίταξε για να χτυπήσεις τους καθηγητές με αξιολόγηση,πρέπει να κάνεις αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου.Γιατί αν κάνεις αξιολόγηση της έρευνας,αυτοί θα απαντήσουν οτι δε φταίνε οι ίδιοι αφού δεν υπάρχουν κονδύλια για έρευνα.\nΕνώ για το εκπαιδευτικό έργο,είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι,δεν έχουν άλλοθι.\nΟπότε τεστάρεις τους φοιτητές και εάν είναι αδαείς στο μάθημα,ο καθηγητής πρέπει να απομακρυνθεί.\nΟι καθηγητές θα απαντήσουν οτι\n1.Δεν έχουν ευθύνη για τις επιδόσεις των φοιτητών αφού δεν τους επιλέγουν αυτοί\n2.Η μόρφωση που δίνουν είναι ευρύτερη και δεν μπορεί να αξιολογηθεί\n3.Δεν υπάρχει αρχή πάνω από αυτούς,ικανή να αξιολογήσει το έργο τους\nΚαι τα τρία επιχειρήματα είναι σαθρά.Μπορείς να αξιολογήσεις το εκπαιδευτικό έργο με στανταρισμένα τεστ όπως στις ΗΠΑ.\n9 Ιουνίου, 2008 στο 9:38 μμ\nΣτην ελλάδα, ο κανόνας είναι να απονέμονται βραβεία πανεπιστημιακής διδασκαλίας σε καθηγητές που γιά πολλά χρόνια ΔΕΝ έχουν κάνει ΚΑΘΟΛΟΥ παραδόσεις (=δεν τους έχει δεί ο φοιτητής!!!!) . Το παράδοξο δείχνει ότι στην παράδοση μάλλον ΔΕΝ αποδίδει αξία ούτε η ίδια η «άρχουσα τάξη» της ακαδημαϊκής κοινότητας. Γιατί θάπρεπε να ΤΙΜΗΣΟΥΝ την παράδοση οι φοιτητές?????\n9 Ιουνίου, 2008 στο 9:56 μμ\nΕίπαμε ο μόνος τρόπος να ελέγξεις την πανεπιστημιακή διδασκαλία είναι να επιβάλλεις εξετάσεις των φοιτητών έξωθεν,τύπου ΑΣΕΠ.Αυτό πολεμούν και απεχθάνονται οι καθηγητές γιατί θέλουν να έχουν »ακαδημαική ελευθερία»,να κάνουν δηλαδή ό,τι τους καπνίσει.\n9 Ιουνίου, 2008 στο 11:39 μμ\nΑς πούμε ότι συμβαίνει ένα θαύμα αύριο. Κατέρχεται το άγιο πνεύμα εξ ουρανού και καθιστά κάθε καθηγητή ικανό για ποιοτική διδασκαλία. Νομίζετε οτι θα συμβεί και δεύτερο θαύμα – χωρίς την μεσολάβηση του αγίου πνεύματος αυτή τη φορά; Δηλαδή οι φοιτητές θα επιτυγχάνουν στα μαθήματα σε αρκετά μεγαλύτερα ποσοστά; Η σωστή διδασκαλία βοηθά αλλά δεν είναι αρκετή, χρειάζεται προσπάθεια και από τους φοιτητές.\nΣημειώνω ότι υποστηρίζω την αξιολόγηση.\n9 Ιουνίου, 2008 στο 11:48 μμ\nΝαι,αν βελτιωθεί η διδασκαλία,οι φοιτητές θα επιτυγχάνουν πολύ καλύτερα ποσοστά.Μην ξεχνάμε οτι πρόκειται για άτομα που έχουν επιλεγεί μέσω επιτυχίας σε εξεταστική δοκιμασία(πανελλήνιες).Δεν είναι τυχαίοι.\nΤα άτομα αυτά έκαναν φροντιστήρια συνειδητά για να αυξήσουν το βαθμό τους στις πανελλήνιες.Συνεπώς είναι ευεπίφορα για μάθηση και έχουν αποδείξει οτι μπορούν να επιτύχουν όταν τύχουν της κατάλληλης διδασκαλίας.\n10 Ιουνίου, 2008 στο 12:00 πμ\nΧαίρομαι για την αισιοδοξία σας. Αλήθεια πόσοι αποτυγχάνουν στις πανελλήνιες εξετάσεις;\n10 Ιουνίου, 2008 στο 12:56 πμ\nΤεράστιο ποσοστό αποτυγχάνει στις υψηλόβαθμες σχολές.Π.χ. στην ιατρική δίνουν 20000 άτομα και περνούν 750.Δηλαδή το 93% αποτυγχάνει.Συνεπώς μιλάμε για το ανώτερο 7% του πληθυσμού από άποψη επιδόσεων.Αν αυτό δε μαθαίνει,είναι πρόβλημα του καθηγητή,οι φοιτητές αυτοί θα ήταν οι πιο περιζήτητοι από κάθε φροντιστήριο,θα τους ήθελε για μόστρα για να δείξει τι δουλειά κάνει.\n10 Ιουνίου, 2008 στο 1:07 πμ\nΣυγγνώμη,για να είμαστε πιο ακριβείς περίπου 17000 είναι ο αριθμός των υποψηφίων κατ’έτος για ιατρικές σχολές και εισάγονται οι 1000 αν συνυπολογίσουμε τη στρατιωτική ιατρική.Οπότε ερχόμαστε στο 7% του πληθυσμού.\nΞέρω οτι αυτά δεν αρέσουν καθόλου,οι καθηγητές θα αρνηθούν να μιλήσουν στη βάση υψηλόβαθμες,χαμηλόβαθμες σχολές και θα προσπαθήσουν να εισάγουν ένα σωρό άσχετους προσδιορισμούς,η αλήθεια όμως είναι αυτή.\nΔεν μπορεί το 7% του πληθυσμού από άποψη επιδόσεων να κόβεται σε μαθήματα εύκολα.Σημαίνει οτι ο καθηγητής είναι ανεπαρκής.\nΤώρα θα μου πείτε υπάρχουν και οι μεταγραφέντες που αλλοιώνουν την εικόνα.Φυσικά.Για κάθε έναν εισακτέο με πανελλήνιες,υπάρχουν 2 μεταγραφέντες.Αυτοί δεν ανήκουν στο 7% του γενικού πληθυσμού από άποψη δυνατοτήτων.\nΠοιος τους έφερε αυτούς?Οι ίδιοι οι καθηγητές.Φυσικά αυτά τα ΄΄ευαίσθητα θέματα» τα κάνουν γαργάρα.\nΝαι,ναι,άλλο οι μεταγραφές και άλλο οι επιδόσεις.Κούνια που σας κούναγε.Λες και δεν βλέπουμε τι κάνετε.\nΑπό τα δικά σας στοιχεία:\n17.000 (όσοι δηλώνουν πρώτη προτίμηση την ιατρική)-1000 (όσοι εγγράφονται)=16.000.\nΟι 16.000 τι γίνονται; περιμένουν το επόμενο έτος για να συμμετάσχουν στις πανελλήνιες ή τους κατανέμει, ως τροχονόμος, το υπουργείο «παιδείας» σε άλλες σχολές;\nΤο φαινόμενο της αποτυχίας των φοιτητών σε ποσοστό 90% είναι περισσότερο σύνθετο από αυτό που περιγράφετε. Παρακαλώ να λάβετε υπ΄όψιν\nα) την χαμηλή ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης στα γυμνάσια και λύκεια. Νομίζετε ότι οι φοιτητές έχουν κατανοήσει την ύλη του λυκείου στα βασικά μαθήματα;\nβ) την τάση που έχει διαμορφωθεί στην μέση εκπαίδευση να μην υπάρχουν μεταξεταστέοι και μαθητές που δεν προβιβάζονται. Στο παρελθόν υπήρχαν πολλές αποτυχίες. Τι συνέβη ξαφνικά; ενεφανίσθη το άγιο πνεύμα και μας «φώτισε»;\nγ) την πίεση που ασκούν οι γονείς να σπουδάσει με το ζόρι ο κανακάρης.\nδ) την αδυναμία να συντονίσει ένας μαθητής το σχολείο, το φροντιστήριο για τις πανελλήνιες και το δεύτερο φροντιστήριο για τις ξένες γλώσσες. Έχει χρόνο να διαβάσει και να ηρεμήσει;\nε) την νοοτροπία «τώρα είμαι στο πανεπιστήμιο, βολεύτηκα, ώρα για φραπέ».\nζ) κανένα από τα παραπάνω.\nΟι αδιάφοροι καθηγητές όντως δυσχεραίνουν την ΗΔΗ άρρωστημένη κατάσταση, αλλά δεν είναι ΜΟΝΟΝ αυτοί οι υπεύθυνοι.\n10 Ιουνίου, 2008 στο 7:20 πμ\nλάθος μου: μετεξεταστέοι και όχι μεταξεταστέοι\n10 Ιουνίου, 2008 στο 7:23 πμ\nστο ζ παραπάνω μπορείτε να σκεφτείτε τα συνθήματα:\n«ενιαία εκπαίδευση» και «ολοι στο πανεπιστήμιο, όλοι πτυχίο, όλοι δουλειά» (ονόματα δεν αναφέρω…καταλαβαίνετε)\n10 Ιουνίου, 2008 στο 10:08 πμ\nΤο αν βρίσκουν ενδιαφέρον ή όχι στις σπουδές τους, στις σχολές που κατέληξαν εκόντες-άκοντες οι φοιτητές είναι ένα ζήτημα. Πολλά μπορεί να ειπωθούν.\nΚατά τη γνώμη μου το σημαντικότερο πρόβλημα έχει να κάνει με τους καθηγητές και το πλαίσιο που λειτουργούν.\nΘεωρώ αδιανόητο σε ένα μάθημα με μέση παρακολούθηση 10% να γίνονται εξετάσεις και να περνά το μάθημα το 50% (ή και παραπάνω). Όπως καταλαβαίνω τη διαδικασία μάθησης σε τάξη, η επιτυχία στις εξετάσεις φοιτητή που δεν παρακολούθησε πρέπει να είναι στατιστικό σφάλμα.\nΔιαφορετικά συζητάμε για σπουδές δι αλληλογραφίας, οι καθηγητές μπορεί να αντικατασταθούν από καθαρίστριες χωρίς καμιά επίπτωση στην ποιότητα των σπουδών.\nExtreme παράδειγμα: Ο μακαρίτης ο Σκουληκίδης, μεταξύ άλλων, στο ΕΜΠ έκανε το μάθημα μ-Thermodynamics. Για το μάθημα μοίραζε λίγο πριν το τέλος του εξαμήνου επτά (7) θέματα (τα ίδια κάθε χρόνο!), από τα οποία θα έμπαιναν τρία (3). Στη χρονιά μου (1977) παρακολουθούσαν το μάθημα τρεις (3) σπουδαστές – εγώ όχι! – και στις εξετάσεις πέρασαν 86.\nΤι θέλει να πει ο ποιητής? Αν ο καθηγητής θελήσει και οργανώσει το μάθημά του έτσι ώστε η κατανόηση της ύλης απαιτεί φυσική παρουσία, μόνον οι αδιάφοροι και κατά λάθος ευρισκόμενοι στη σχολή δεν θα παρακολουθούν.\nΕίναι εντατικοποίηση κάτι τέτοιο? Για όσους θέλουν να μάθουν (πρέπει να) είναι μουσική στα αυτιά τους. Το σύστημα κολλάει όμως στο γεγονός ότι για διάφορους λόγους (συμπλήρωση απαιτήσεως διδασκαλίας μαθημάτων για καθηγητές, η εντύπωση ότι αν υπάρχει ένα παραπάνω μάθημα ο απόφοιτος είναι πιο marketable,…) ο φοιτητής στην Ελλάδα φορτώνεται κατά κανόνα με διπλάσια μαθήματα από αυτά που μπορεί να αντέξει αν γίνονταν σωστά τα μαθήματα – και βέβαια δεν γίνεται καλύτερος επιστήμονας ή μηχανικός.\nBack to the basics! Στο πρόγραμμα σπουδών!\n10 Ιουνίου, 2008 στο 10:30 πμ\nΣτην δική μου τάξη συμβαίνει το αντίθετο: ο αριθμός των φοιτητών που παρακολουθούν το μάθημα αντιπροσωπεύει το 20% των εγγεγραμμένων, προσέρχονται στην εξέταση περίπου 60% των εγγεγραμμένων (ελπίζουν ότι θα αντιγράψουν) και επιτυγχάνει δυστυχώς ένα μικρό ποσοστό, 10%.\nΥπάρχουν αρκετά παράπονα από τους φοιτητές για τον αριθμό των μαθημάτων και το πρόγραμμα διδασκαλίας (πολλές ώρες εβδομαδιαίως, μαθήματα από το πρωί έως το βράδυ). Όμως δεν παραπονιούνται για τα θέματα αυτά. Ενδιαφέρονται περισσότερο για την πολιτική. Επιθυμούν να αποφασίζουν γιά όλα οι γενικές συνελεύσεις τους, επιθυμούν να μην εφαρμοστεί ο νέος νόμο, χάνουν τον χρόνο τους ερίζοντας για την θέση των αφισών κλπ.\nΜια κινητοποίηση για την βελτίωση του προγράμματος σπουδών δεν έχουν κάνει ποτέ.\n10 Ιουνίου, 2008 στο 12:02 μμ\nΤο ποσοστό 5-10% του πληθυσμού που εισάγεται στις υψηλόβαθμες,ανταγωνιστικές σχολές μέσω του στατιστικά αξιόπιστου μηχανισμού των πανελληνίων(είναι αξιόπιστος λόγω του μεγάλου αριθμού ατόμων που λαμβάνουν μέρος σε αυτές,οι οποίοι κατ’ανάγκη συνιστούν αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού) αποτελεί το κορυφαίο 5-10% του ελληνικού πληθυσμού από άποψη επιδόσων.\nΟι υπόλοιποι αποτυγχάνουν γιατί έχει καθοριστεί να περάσει αυτό το 5-10%.Αν δηλαδή πούμε οτι θα περνάει το 5%,το 95% καθίστανται αποτυχόντες.\nΑν πούμε οτι θα περνάει το 20%,το 80% γίνονται αποτυχόντες.\nΕτσι εξηγείται γιατί υπάρχουν τόσοι αποτυχόντες.Δεν είναι κάτι μεταφυσικό.Αυτό το καθορίζουν εκ των προτέρων οι αριθμοί.\nΑν για παράδειγμα πηγαίναμε στο Harvard και λέγαμε οτι θέλουμε την ελίτ,ας πούμε το 20% των φοιτητών του Harvard και τους υποβάλλαμε στα ανάλογα τεστ,το ποσοστό αποτυχίας των φοιτητών του Harvard θα ήταν 80%,ακριβώς γιατί θα επιδιώκαμε να αντλήσουμε το 80% των καλύτερων.\nΔεν μπορώ να καταλάβω γιατί να δίνουμε συναισθηματικές προεκτάσεις σε καθαρά αριθμητικούς όρους όπως είναι το ποσοστό αποτυχίας,το οποίο καθορίζεται αυθαίρετα.\nΕίπαμε οτι αυτός ο εκλεκτικισμός στην εισαγωγή,η άντληση των καλύτερων αφορά τις ανταγωνιστικές σχολές και γίνεται αυτόματα λόγω του νόμου-προσφοράς ζήτησης(δε θα μπούμε σε λεπτομέρειες).Αυτοί που απορρίπτονται στις ανταγωνιστικές σχολές,περνάνε στις μη ανταγωνιστικές σχολές.\nΤώρα θα μου πείτε,με ποια ρύθμιση γίνονται αυτά?Υπάρχει κάποιος εγκέφαλος που έκανε τη διάκριση σε ανταγωνιστικές και μη σχολές και καθόρισε τα ποσοστά?Οχι,αυτά γίνονται αυτόματα με βάση το νόμο προσφοράς και ζήτησης.Δε χρειάζεται να παρέμβει κανένας εγκέφαλος.\nΤι καθορίζετα απ’έξω?Η δεξαμενή.Δηλαδή πόσοι δίνουν τις εξετάσεις.Οταν ο νόμος δίνει το δικαίωμα σε όλους να δίνουν τις εξετάσεις χωρίς να αποκλείει κάποιους(π.χ. θα μπορούσε να αποκλείσει τους αρίστους),η δεξαμενή καθορίζεται έτσι που οι επιδόσεις των υποψηφίων ακολουθώντας την καμπύλη του Gauss επιτρέπουν να περάσουν μόνο αυτοί που βρίσκονται πέρα από τη δεύτερη στατιστική απόκλιση προς τα δεξιά,δηλαδή χοντρικά το 5%.Αυτοί περνούν στις ανταγωνιστικές σχολές(χοντρικά).\nΟσοι πέρνουν βαθμό πάνω από την πρώτη στατιστική απόκλιση(το 15% των υποψηφίων) περνούν σε καλές σχολές αλλά όχι στις κορυφαίες.\nΕίναι αρκετά απλό αυτό που συμβαίνει.Η επιτυχία των υποψηφίων καθορίζεται από τη θέση τους επί της καμπύλης του Gauss,την οποία κατ’ανάγκη δημιουργεί η τεράστια δεξαμενή των ατόμων που δίνουν πανελλήνιες,η οποία δεξαμενή προσομοιάζει ως προς τις δυνατότητες αυτή του μέσου ελληνικού πληθυσμού.\nΤι σημαίνει αυτό?Οτι ο μέσος Ελληνας υποψήφιος που πιάνει τη μέση επίδοση στις πανελλήνιες(εδώ ανήκει το 68% των υποψηφίων) δεν περνάει σε καλή σχολή.Αυτό είναι όλο.Και από αυτό ξεκινάει η μουρμούρα.\nα.Χαμηλή ποιότητα της εκπαίδευσης στα γυμνάσια και λύκεια.\nΔεν έχει καμία σημασία για τις επιδόσεις των υποψηφίων.Κάποιοι με την ίδια εκπαίδευση γίνονται εξαιρετικοί και διαπρέπουν στις εξετάσεις.Το κορυφαίο 10% δεν έχει βαθμολογικά καμία σχέση με το τελευταίο 10%.Ο μαθητής του 20 πηγαίνει πολύ καλά και αυτό οφείλεται στον ανώτερο δείκτη νοημοσύνης που έχει.(ο μέσος όρος νοημοσύνης του ελληνικού πληθυσμού είναι 92,ο υποψήφιος που περνάει σε ανταγωνιστική σχολή έχει κατά τεκμήριο πάνω από 120,πολλοί έχουν για την ακρίβεια πάνω από 130 και αυτό μπορεί να αποδειχτεί).\nβ.Την τάση να μην υπάρχουν στη μέση εκπαίδευση μαθητές που δεν προβιβάζονται.\nΓια αυτά ευθύνεται η μέση τάξη που είναι αρκετά ισχυρή ώστε να πιέζει για να μπορούν οι γόνοι της να τελειώνουν το λύκειο ανεξαρτήτως επιδόσεων.Η ίδια τάξη πιέζει να εισάγονται οι γόνοι της στο πανεπιστήμιο ανεξαρτήτως επιδόσεων,αυτή είναι μπροστά σεόλες τις ισοτιμίες και αν μη τι άλλο οι καθηγητές υποκλίνονται στη μέση τάξη αφού όχι μόνο αντανακλούν τις απόψεις της περί αναξιοπαθούντων μαθθητών που απερρίφθησαν και διαπρέπουν στο εξωτερικό κτλ(κάτι τελείως λάθος που μπορεί να αποδειχτεί εύκολα γιατί είναι λάθος) αλλά οι καθηγητές ενεργά προωθούν τα αιτήματα της μέσης τάξης φέρνοντας σκαρταδούρα μέσω μεταγραφών,τους οποίους το ανταγωνιστικό σύστημα των πανελληνίων είχε αποκλείσει.\nγ.Την πίεση που ασκούν οι γονείς να σπουδάσει ο κανακάρης.\nΣε ποιον ασκούν αυτή την πίεση?Στον άριστο μαθητή που πετάει τον κανακάρη έξω με τις πανελλήνιες,αποκλείεται.Η πίεση ασκείται σε πολιτικούς και καθηγητές και είναι κατά κόρον η πίεση της μέσης τάξης.\nΟι καθηγητές αν μη τι άλλο θα έπρεπε να ανθίστανται στην πίεση και να λένε τα πράγματα με το όνομά τους,όχι να υποτάσσονται σε αυτή.(οι πολιτικοί θα επικαλεστούν το πολιτικό κόστος αν μη τι άλλο,σκέφτονται όμως και οι καθηγητές το πολιτικό κόστος?Γιατί?)\nδ.Την αδυναμία να συντονίσει ένας μαθητής το φροντιστήριο,το σχολείο κτλ\nΟι άριστοι μαθητές τα συντονίζουν μια χαρά.\nΕν ααπλό πράγμα που δε λέει κανένας.Τα φροντιστήρια ανεβάζουν τις επιδόσεις των καλών μαθητών περισσότερο από των μέτριων.Αυτό είναι το δράμα των μέτριων και για αυτό κατηγορούν τα φροντιστήρια,αλλιώς θα τα έβλεπαν σα μηχανισμό εξομάλυνσης των επιδόσεων αφού θα βοηθούσαν τους ίδιους.\nΤη νοοτροπία τώρα είμαι στο πανεπιστήμιο,ώρα για φραπέ κτλ.\nΔηλαδή οι κορυφαίοι μαθητές μετατρέπονται εν μια νυκτί σε φραπεδοκαταναλωτές?\nΑυτό είναι πλέον λαικισμός.Πετάμε κάτι βαρύγδουπο και εντυπωσιακό για να συμφωνήσει ο κόσμος.Εδώ όμως το ακροατήριο είναι διαφορετικό.\nΕνα απλό ερώτημα.Πόσοι απόφοιτοι εξωτερικού περνάνε τον ΑΣΕΠ όπου πρέπει να ανταγωνιστούν τους αποφοίτους εσωτερικού?\nΕνα άλλο ερώτημα.Πόσοι απόφοιτοι εξωτερικού περνάνε στη σχολή δικαστών όπου πρέπει να ανταγωνιστούν τους αποφοίτους εσωτερικού?\nΑπάντηση.Γύρω στο 0%.Δεν υπάρχει απόφοιτος εξωτερικού που να μπορεί να ανταγωνιστεί τους καλούς αποφοίτους εσωτερικού.\nΑχά.Αφού οι απόφοιτοι εσωτερικού είναι φραπεδοκαταναλωτές.Πώς σκίζουν τους απόφοιτους εξωτερικού στους διαγωνισμούς μετά το πανεπιστήμιο?\nΘα σας δώσω μερικές ερμηνείες.\n1.Οι απόφοιτοι εσωτερικού είναι κακοί και διαβάζουν μόνο και μόνο για να κόψουν το δρόμο στους απόφοιτους εξωτερικού\n2.Οι απόφοιτοι εσωτερικού είναι ήδη καλοί,δεν πήραν τίποτα από το πανεπιστήμιο\n3.Ο φραπές κάνει θαύματα\n4.Οι απόφοιτοι εξωτερικού είναι ευαίσθητα παιδιά και δεν μπορούν να αποδώσουν όταν αισθάνονται οτι θα πάρουν τη θέση από κάποιον άλλο\nΟπως βλέπουμε εισάγοντας ψυχολογικά κριτήρια,μπορούμε να λέμε ό,τι θέλουμε.\nΕνώ η αλήθεια είναι απλή,βρίσκεται στις επιδόσεις,στους δείκτες ευφυίας και σε εν πολλοίς γενετικά καθορισμένα μεγέθη.\n10 Ιουνίου, 2008 στο 12:19 μμ\nΚ, για το σχόλιο #38, η δικαιολογία «δεν διαλέγω εγώ τους φοιτητές μου, άρα δε με νοιάζει να διδάξω σωστά» είναι η πιο γελοία που θα μπορούσε να επικαλεσθεί καθηγητής – και την έχω ακούσει κιόλας. Ωραία, και οι καθηγητές μέσης εκπαίδευσης δεν διαλέγουν τους μαθητές τους, αλλά αρκετοί προσπαθούν να κάνουν δουλειά με το υλικό που έχουν. Για την «ευρύτερη μόρφωση»… Ναι, καλά. Η μόρφωση του πανεπιστημίου είναι εξ ορισμού πολύ πιο εξειδικευμένη από αυτήν του λυκείου – άλλωστε, για να μπεις σε πανεπιστήμιο παίρνεις κατεύθυνση ή δέσμη, ανάλογα με το αντικείμενο που σ’αρέσει. Συνεπώς, κι αυτό τους το καταρρίπτει κανείς άνετα. Σε ό,τι αφορά δε την ανυπαρξία «ικανής αρχής», μήπως να τους υπενθυμίσουμε ότι αρνούνται να αξιολογηθεί το έργο τους, ενώ στο εξωτερικό μια χαρά τη δέχονται την αξιολόγηση από άλλους καθηγητές, αλλά και από τους ίδιους τους φοιτητές; Πολύ σωστά επεσήμανες ότι και τα τρία επιχειρήματα είναι σαθρά. Εγώ θα πω ότι είναι της κακιάς ώρας και οι «καθηγητές» που τα επικαλούνται δεν έχουν θέση στο πανεπιστήμιο.\nNick, για το σχόλιο #41: Πρώτον, θαύματα δεν γίνονται – ποτέ δεν έγιναν θαύματα έτσι κι αλλιώς. Δεύτερον, ακόμα και να βελτιώνονταν οι καθηγητές, χρειάζεται και η πλευρά των φοιτητών να κάνει κι αυτή τρία πολύ σοβαρά βήματα για να αυξήσει τις επιδόσεις της: Ι. Να μην καταδέχεται ο φοιτητής να καταλήξει σε σχολή που δεν τον ενδιαφέρει. ΙΙ. Να μείνει μακριά από τα κομματόσκυλα. ΙΙΙ. Να μην καταδεχθεί ποτέ να μπει στο τριπάκι της αντιγραφής και του γλειψίματος.\nPanos Kokkinos, σχόλιο #49: Συμφωνώ απολύτως.\nNick, σχόλιο #50: Και πολύ επιεικής είσαι… Θυμάμαι όταν μας έκανε ο Μηλολιδάκης γραμμικό προγραμματισμό στο ΜΠΔ μια φορά κι έναν καιρό, είχε κάτι άθλιες χειρόγραφες σημειώσεις (ακόμα τις έχω) κι έβαλε θέματα μέσα από αυτές. Μολονότι και οι 50 που ήμασταν τότε στην τάξη το παρακολουθούσαμε το μάθημα (ναι, είμαι ΤΟΣΟ παλιός ώστε να έχω ζήσει εποχές που το ΜΠΔ έπαιρνε 50 φοιτητές ανά έτος) και, τουλάχιστον οι 30 λύσαμε πάνω από το 60% των θεμάτων ΣΩΣΤΑ, πέρασε 5 άτομα – και το χρώσταγαν κι άλλα 70, από τα οποία πέρασαν άλλα 10. Κανένας μας δεν ήταν χαζός ή στόκος.\n10 Ιουνίου, 2008 στο 12:57 μμ\nΝομίζω μπερδευτήκαμε λίγο. Έχομε δύο τύπους φίλτρων.\nΤο ένα, οι πανελλήνιες εξετάσεις, επιλέγει αυτούς που έγραψαν καλύτερα από τους υπόλοιπους. Διαγωνισμός είναι ο σωστός όρος.\nΤο δεύτερο, οι εξετάσεις που γίνονται στα ΑΕΙ ή ΑΤΕΙ, αποφασίζουν αν ένας φοιτητής έχει κατανοήσει ένα συγκεκριμένο αντικείμενο.\nΓια ό,τι γράψατε έχω τα παρακάτω σχόλια:\nα) Λόγω του διαγωνισμού (ή διαγκωνισμού), η ποιότητα της μέσης εκπαίδευσης (εφεξής ΜΕ) ΙΣΩΣ δεν παίζει κάποιο ρόλο (το δέχομαι ως υπόθεση εργασίας). Όμως, όταν ένας φοιτητής με λίγες γνώσεις κληθεί να αφομοιώσει τις γνώσεις που προσφέρονται στα ανώτατα ιδρύματα και βασίζονται σε ό,τι έμαθε στην ΜΕ, αποτυγχάνει. Εδώ η ποιότητα των σπουδών στην ΜΕ είναι το πάν.\nβ) «Την τάση να μην υπάρχουν στη μέση εκπαίδευση μαθητές που δεν προβιβάζονται. Για αυτά ευθύνεται η μέση τάξη που είναι αρκετά ισχυρή ώστε να πιέζει για να μπορούν οι γόνοι της να τελειώνουν το λύκειο ανεξαρτήτως επιδόσεων»\nΣχεδόν. Ευθύνεται το υπουργείο παιδείας και οι επιθεωρήσεις της ΜΕ που δικαιώνουν με την στάση τους τούς διαμαρτυρόμενους γονείς. Σοβαρή ευθύνη επίσης φέρουν οι λειτουργοί της ΜΕ λόγω της αδιαφορίας και της υποχωρητικότητάς τους. Δεν γνωρίζω αν μόνον η μεσαία τάξη διαμαρτύρεται.\nγ) συμφωνώ με το συμπέρασμά σας για τους καθηγητές.\nδ) «Οι άριστοι μαθητές τα συντονίζουν μια χαρά.»\n«Τα φροντιστήρια ανεβάζουν τις επιδόσεις των καλών μαθητών περισσότερο από των μέτριων.»\nΜη αποδείξιμο, ίσως ισχύει το αντίθετο.\n«Δηλαδή οι κορυφαίοι μαθητές μετατρέπονται εν μια νυκτί σε φραπεδοκαταναλωτές?»\nΔεν αναφέρομαι στους κορυφαίους μαθητές. Οι φοιτητές της ιατρικής δεν έχουν τη δυνατότητα της φραπεδοκατανάλωσης. Το σύστημα τους διώχνει. Σε άλλες σχολές όμως το σύστημα τους συντηρεί (πχ αιώνιοι φοιτητές). Έχω ήδη αναφέρει ποσοστά επιτυχίας (ή μάλλον αποτυχίας).\n«Ενα άλλο ερώτημα.Πόσοι απόφοιτοι εξωτερικού περνάνε στη σχολή δικαστών όπου πρέπει να ανταγωνιστούν τους αποφοίτους εσωτερικού?»\nΟι απόφοιτοι νομικών σχολών του εξωτερικού σπουδάζουν ένα σύστημα δικαίου διαφορετικό από το ελληνικό, οπότε είναι φυσιολογικό το γεγονός που αναφέρετε (αν όντως ισχύει). Πρέπει να βρείτε ένα άλλο παράδειγμα.\n«Αχά.Αφού οι απόφοιτοι εσωτερικού είναι φραπεδοκαταναλωτές.Πώς σκίζουν τους απόφοιτους εξωτερικού στους διαγωνισμούς μετά το πανεπιστήμιο?»\nΑπαιτεί τεκμηρίωση αυτό που αναφέρετε.\n«Ενώ η αλήθεια είναι απλή,βρίσκεται στις επιδόσεις,στους δείκτες ευφυίας και σε εν πολλοίς γενετικά καθορισμένα μεγέθη.»\nΠριν από χρόνια στη συνέντευξη ενός κορυφαίου βιολιστή διάβασα το παρακάτω:\nΜε αποκαλούν ταλέντο και ευφυία. Γνωρίζουν όμως ότι εργάζομαι 14 ώρες την ημέρα;\n10 Ιουνίου, 2008 στο 1:36 μμ\nΩχ nick,δε συλλαμβάνετε τη γενική εικόνα.\nΓράφω πόσοι απόφοιτοι εξωτερικού περνούν τον ΑΣΕΠ?\n0%.Δεν περνάει κανείς.Γιατί απλά δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τους αποφοίτους εσωτερικού.\nΤο παράδειγμα με τη Σχολή Δικαστών είναι ενισχυτικό.Το ανέφερα,δεν μπορείτε όμως να παραλείπετε να απαντήσετε στο ένα για το ΑΣΕΠ και να απαντάτε στο άλλο για να εξαχθούν εκ του σύνεγγυς συμπεράσματα για το πρώτο.Αυτά τα κάνουν οι δικηγόροι και οι πολιτικοί.\nΑν θέλετε να σεβόμαστε την κοινή γνώμη και να μιλάμε όπως οι πολιτικοί,μπορώ να γράφω τα μισά επιχειρήματα για να μη μπορούν να απαντηθούν καθόλου.\nΑπό τότε που εισήχθη ο ΑΣΕΠ,οι αποτυχόντες στις πανελλήνιες έπαψαν σχεδόν να σπουδάζουν σε καθηγητικές σχολές εξωτερικού γιατί ξέρουν οτι δεν έχουν καμιά τύχη απέναντι στους εγχώριους αποφοίτους.Είναι απλό,άσχετα αν δεν το λέει κανένας από όσους αναφέρονται στον ΑΣΕΠ.Είναι κάτι που το ξέρουν όλοι.\nΟ μόνος τύπος φίλτρου που υπάρχει είναι αυτός των πανελληνίων.Είναι απλό πώς λειτουργεί,δε χρειάζεται να συσκοτίζουμε τα πράγματα.\nΜε τις πανελλήνιες είπαμε περνάει στις ανταγωνιστικές σχολές μόνο το 10% του πληθυσμού της δεξαμενής.Αυτό είναι το φίλτρο.\nΟι εξετάσεις στα ΑΕΙ δεν είναι φίλτρο γιατί στα ΑΕΙ δεν υπάρχει καθορισμένο ποσοστό επιτυχίας,θεωρητικά μπορούν να περάσουν όλοι.\nΗ έννοια του φίλτρου ή μη δεν έχει αξία.Σημασία έχει η έννοια της δεξαμενής και της στατιστικής απόκλισης.Σε ποιο σημείο θέτεις το όριο.Αυτό καθορίζεται στις πανελλήνιες με βάση το νόμο προσφοράς και ζήτησης,όπως συμβαίνει και για την εισαγωγή στα ανταγωνιστικά αμερικανικά πανεπιστήμια,μόνο που εκεί υπάρχει και κάποια παρέμβαση με την έννοια της συνειδητής επιλογής ατόμων με χαμηλότερες βαθμολογίες αλλά χαρακτηριστικά φύλου,φυλής κλπ(ας μην επεκτεινόμαστε).\nΤέλος πάντων ως φίλτρο λειτουργούν οι πανελλήνιες αλλά ο όρος φίλτρο είναι καλύτερα να αντικατασταθεί από τον όρο ανταγωνιστική επιλογή ή φράγμα.\nα.Αυτό που λέτε είναι περίεργο.Ο φοιτητής που πέτυχε στις πανελλήνιες έχει αποδείξει οτι διαθέτει\n1.Ενα δείκτη νοημοσύνης πάνω από το μέσο όρο του πληθυσμού,για τις ανταγωνιστικές σχολές,πάνω από 120\n4.Συχνά ικανότητες κριτικής σκέψης για επίλυση προβλημάτων\n5.Ικανότητα να ανταποκρίνεται σε συνθήκες πίεσης(και χρονικής πίεσης)\n8.Ικανότητα για εργασία\nΣυνεπώς οι πανελλήνιες είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να εκτιμηθεί το επίπεδο δυνατοτήτων ενός ατόμου.Είναι αξιόπιστος γιατί η δεξαμενή των υποψηφίων είναι μεγάλη και τον καθιστά κατ’ανάγκη αξιόπιστο.\nβ.Η μεσαία τάξη διαμαρτύρεται και αυτό δε συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα.Τα ίδια προβλήματα έχουν στη Σουηδία,την Αγγλία,τις ΗΠΑ,σε πάρα πολλές χώρες.Ασκείται τεράστια πίεση για την εισαγωγή σε σχολές και απόκτηση πτυχίων παρ’αξία διότι έχει αποδειχτεί οτι το πτυχίο αυξάνει τα εισοδήματα,συνεπώς χρειάζεται για την αναπαραγωγή της μέσης τάξης.\nγ.Ναι οι καθηγητές είναι υποταγμένοι σε εκπληκτικό βαθμό.Εγώ μένω άφωνος με αυτά που βλέπω.Οχι απλώς δεν υπάρχει διαμαρτυρία αλλά υπάρχει και ενεργητική συμμετοχή.\nΠολλοί καθηγητές είναι έτοιμοι αν τους ζητηθεί να καταδικάσουν το έργο τους και να προωθήσουν απόφοιτους εξωτερικού σε βάρος των δικών τους φοιτητών λέγοντας οτι το έργο τους ως καθηγητών είναι τόσο μέτριο που οι φοιτητές τους δεν μπορεί να είναι καλοί!\nδ.Ολα μπορούν να αποδειχτούν.Απλά όπως καταλαβαίνετε κανείς δεν είναι διατεθειμένος να ψάξει σε αυτή την κατεύθυνση γιατί οι αντιδράσεις που θα δημιουργηθούν είναι τεράστιες.\nΠ.χ. έρευνα για το αν το φροντσιτήριο ανεβάζειπεριότερο τις επιδόσεις των κακών,των μέτριων,των καλών ή των άριστων μαθητών και αν η αύξηση είναι κρίσιμη.(π.χ. αν ο κακός ανεβεί από το 7 στο 11,πιθανόν αυτό να μην του δώσει κάποια θέση,ενώ αν ο καλός ανέβει από το 18 στο 18.5 πιθανόν να εισαχθεί σε πολύ καλύτεη σχολή.Δηλαδή παίζει ρόλο και το σημείο βαθμολογικής εκκίνησης,όχι μόνο η απόλυτη αύξηση βαθμολογίας.Αυτά τα σημαντικά σημεία συχνά διαφεύγουν της προσοχής,για αυτό και βλέπουμε έρευνες με αλλόκοτα συμπεράσματα).\nΤι πιθανότητα επιτυχίας έχει ο απόφοιτος εξωτερικού να περάσει ΑΣΕΠ για την ίδια θέση σε σχέση με την πιθανότητα που έχει ο απόφοιτος εσωτερικού?Ξανά,πολύ δύσκολο να γίνει έρευνα καθ’ό,τι το θέμα είναι ευαίσθητο και ο ερευνητής θα κατηγορηθεί για ανηθικότητα και προκατάληψη(bias).Δύσκολο να γίνει τέτοια έρευνα χωρίς να παραβιαστεί ευρωπαική νομοθεσία.\nΕπίσης σχεδόν αδύνατο να γίνει έρευνα για τις επιπτώσεις του δείκτη ευφυίας στις πανελλήνιες και στον ΑΣΕΠ διότι είναι σε ευθεία αντιδιαστολή με βασικές νομοθετικές διατάξεις.\nΣχεδόν απαγορεύεται να γίνει μέτρηση δείκτη νοημοσύνης.Παρ’όλα αυτά ένας τολμηρός ερυενητής θα μπορούσε να το έχει κάνει.\nΓια την ώρα υπάρχουν δεδομένα μόνο από ΗΠΑ,όχι από ευρωπαικές χώρες όπου τέτοιες μεέτες απαγορεύονται.Τα δεδομένα από ΗΠΑ δείχνουν καθαρά τις επιπτώσεις της δεξαμενής πληθυσμού,του δείκτη νοημοσύνης κτλ και βοηθούν να εξαχθούν εξ’αναλογίας αντίστοιχα συμπεράσματα για την εν Ελλάδι κατάσταση.\n10 Ιουνίου, 2008 στο 1:58 μμ\nΚ, αν έχετε στοιχεία για όσα γράφετε σας παρακαλώ να τα καταθέσετε. Διαφορετικά δεν μπορούμε να έχομε κάποιο συμπέρασμα.\nΔεν έχω δεί στατιστική μελέτη για τα ποσοστά επιτυχίας αποφοίτων ιδρυμάτων του εξωτερικού στον ΑΣΕΠ. Αν μπορείτε να γράψετε την διεύθυνση. Θα ήθελα να τα δώ.\n10 Ιουνίου, 2008 στο 2:01 μμ\nΑς δούμε λίγο και τι συμβαίνει στα ΑΕΙ.\nΟι συνδικαλιστές έχουν πετύχει ποσοστό αποτυχίας πάνω από 30% σε μάθημα να θεωρείται αποτυχία της έδρας να διδάξει το μάθημα,άρα η εξέταση πρέπει να επαναλαμβάνεται όταν υπάρχει τέτοιο ποσοστό αποτυχίας ήνα δίνονται και άλλες περίοδοι,προπερίοδοι κτλ.\nΕχουν όμως δίκιο?Συνιστά ποσοστό αποτυχίας πάνω από 30% αποτυχία της έδρας?\nΑς δούμε τι συμβαίνει.Εστω οτι η εξέταση αφορά ανταγωνιστική σχολή.Πα΄ρνουμε την καθαρή περίπτωση όπου δεν υπάρχουν μεταγραφέντες.Τα άτομα που εξετάζονται συνιστούν πλέον το κορυφαίο 10% του ελληνικού πληθυσμού από άποψη δυνατότητων.\nΑν κοπεί πάνω από 30%,σημαίνει οτι κάτι δεν πάει καλά.\n1.Πιθανόν ο καθηγητής έβαλε θέματα εξαιρετικά μεγάλης δυσκολίας,υπερβολικά δύσκολα στα οποία οι φοιτητές ήταν αδύνατο να απαντήσουν.Αρα δε στάθμισε καλά τη δυσκολία των θεμάτων.\n2.Το μάθημα και η παράδοση της έδρας ήταν τόσο χάλια που ακόμη και ικανοί,όπως οι φοιτητές ανταγωνιστικών σχολών δεν κατάλαβαν το μάθημα ώστε να απαντήσουν στις ερωτήσεις.Επιπλέον το σύγγραμα ήταν κακογραμμένο ώστε ούτε από εκεί μπόρεσαν οι φοιτητές να βγάλουν συμπεράσματα.\nΕίτε ισχύει το 1 είτε το 2,πρόκειται για αποτυχία της έδρας.Είτε ο καθηγητής δεν αξιολόγησε σωστά της δυσκολία των θεμάτων(π.χ. αν βάλουμε στους φοιτητές ιατρικής του Harvard θέματα για ειδικευόμενους,πιθανόν να έχουμε μαζική αποτυχίας),είτε το μάθημα ήταν ελλιπές και ακατάλληλο.Αρα οι φοιτητές έχουν δίκιο.\nΘα ήταν έτσι στην ιαδανική περίπτωση.Ας δούμε τι γίνεται στην πράξη.\nΘεωρήσαμε α πριόρι οτι δεν υπάρχουν μεταγραφέντες.Στην πραγματικότητα στις ανταγωνιστικές σχολές υπάρχουν πάμπολλοι μεταγραφέντες,για κάθε έναν που εισάγεται με πανελλήνιες υπάρχουν 2 μεταγραφέντες.\nΑρα το δείγμα αλλοιώνεται,δεν είναι πλέον το 10% του πληθυσμού από άποψη δυνατοτήτων αλλά είναι κατά 30% το 10% και κατά 70% ο μέσος όρος του γενικού ελληνικού πληθυσμού,καθ’ό,τι για τους μεταγραφέντες δεν υπάρχει η διαδικασία επιλογής που ισχύει για τους άλλους.\nΑρα μία αποτυχία στο μάθημα άνω του 30% σημαίνει οτι ο μέσος όρος του γενικού πληθυσμού αποτυγχάνει στο μάθημα.\nΜα αυτό είναι γνωστό.Φυσικά και ο μέσος όρος του ελληνικού πληθυσμού δεν έχει κατ’ανάγκη τις δυνατότητες να περάσει τα μαθήματα των ανταγωνιστικών σχολών.\nΑρα δεν πρόκειται πλέον για αποτυχία της έδρας.Στο αλλοιωμένο δείγμα λόγω μεταγραφών,πρόκειται για φυσική συνέπεια της μειωμένης επίδοσης του μέσου όρου.\nΟ συνδικαλιστής όμως δεν κάνει διακρίσεις.Απαιτεί ακύρωση της εξεταστικής βάσει αποτυχίας της έδρας αφού κόβεται άνω του 30%.Ετσι η μεταγραφή που εισηγείται ο καθηγητής βάζει στο κόλπο και το συνδικαλιστή.\nΜε τέτοιους τρόπους αρχίζει να υφαίνεται όλο αυτό το περίπλοκο δίκτυο σχέσεων.\nΟ καθηγητής υποχρεωτικά μειώνει τη δυσκολία των θεμάτων κάτω του επιτρεπτού για να περάσει άνω του 70% του γενικού πληθυσμού.Το αποτέλεσμα είναι περαιτέρω μείωση του επιπέδου της σχολής.\nΟ καθηγητής διαμαρτύρεται οτι είναι θύμα της πιέσεως του συνδικαλιστή ενώ αυτός δημιουργεί εξ’αρχής το πρόβλημα εισάγοντας το μεταγραφέντα.Ο συνδικαλιστής αντλεί τη δύναμή του από τις πρακτικές του καθηγητή,παίζοντάς μαζί του ρόλο μεσολαβητή και διαιτητή στα αιτήματα της μέσης τάξης.\n10 Ιουνίου, 2008 στο 2:13 μμ\nΑφού σας έγραψα nick,είναι δύσκολο να γίνει τέτοια μελέτη γιατί ο συγγραφέας είναι πιθανό να καταλήξει στα δικαστήρια.\nΜπορούμε όμως να βγάλουμε έμμεσα συμπεράσματα.\nΓια παράδειγμα.Δείτε τις καταστάσεις του ΑΣΕΠ για τους επιτυχόντες στη γερμανική φιλολογία.\nΘα διαπιστώσετε οτι οι ομογενείς,οι οποίοι συμμετείχαν στις εξετάσεις συγκέντρωσαν πολύ χαμηλότερες βαθμολογίες από τους γηγενείς παρόλο που\n1.Η γερμανική φιολογία είναι μη ανταγωνιστική σχολή και έχει τη χαηλότερη βάση εισαγωγής από όλες τις φιλολογίες\n2.Οι ομογενείς είχαν τα γερμανικά ως μητρική γλώσσα\nΓιατί λοιπόν οι ομογενείς απόφοιτοι γερμανικής φιλολογίας πάνε χειρότερα από τους εγχώριους απόφοιτους της ίδιας σχολής?\nΓιατί είναι διαφορετικό το σύστημα εισαγωγής.Οι ομογενείς περνάνε με πολύ ευκολότερες εξετάσεις από τις πανελλήνιες.Ακόμα λοιπόν και σε μία σχολή μη ανταγωνιστική με χαμηλές βάσεις όπως η Γερμανική Φιλολογία οι επιδόσεις των ατόμων που εισ΄ήχθησαν με πανελλήνιες είναι μεγαλύτερες μετά την αποφοίτηση σε σχέση με αυτούς που εισήχθησαν χωρίς πανελλήνιες.\nΕίμαι βέβαιος οτι όποια έρευνα και να γίνει,θα δείξει οτι τα έτομα που έχουν περάσει με πανελλήνιες έχουν ασύγκριτα μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας σε οποιονδήποτε διαγωνισμό σε σχέση με μεταγραφέντες και αποφοίτους εξωτερικού.\nΤέτοια έρευνα είναι χρήσιμη,ποιος όμως τολμάει να την κάνει.Εδώ είναι βέβαιο οτι θα υπάρξει πολεμική,χρειάζονται γερά νεύρα.\n10 Ιουνίου, 2008 στο 3:29 μμ\nΓια το θέμα αυτό έχει απαντήσει πολύ σωστά ο κ. Βασσάλος σε προηγούμενο post.\n11 Ιουνίου, 2008 στο 1:27 πμ\n«Γράφω πόσοι απόφοιτοι εξωτερικού περνούν τον ΑΣΕΠ?\n0%.Δεν περνάει κανείς.Γιατί απλά δεν μπορούν να ανταγωνιστούν τους αποφοίτους εσωτερικού.»\nΕφόσον δεν υπάρχουν έρευνες και στατιστική (το τόνισες και 2 φορές) από που προέρχεται το 0%;\n«Από τότε που εισήχθη ο ΑΣΕΠ,οι αποτυχόντες στις πανελλήνιες έπαψαν σχεδόν να σπουδάζουν σε καθηγητικές σχολές εξωτερικού γιατί ξέρουν οτι δεν έχουν καμιά τύχη απέναντι στους εγχώριους αποφοίτους.»\nΤο τεράστιο ρεύμα προς τα έξω μειώθηκε όντως, αλλά μια πιο πιθανή εξήγηση βρίσκεται στο γεγονός ότι αυξήθηκαν δραματικά οι θέσεις σπουδών. Όταν ιδρύθηκαν όλα τα ΤΕΙ οι μέσοι όροι ήταν τόσο χαμηλοί ώστε σχεδόν όλοι περνούσαν σε κάποια σχολή.\nΌσο για το ότι οι απόφοιτοι εξωτερικού δεν έχουνε ελπίδες συναγωνισμού με του εσωτερικού… τόχω ξανακούσει το παραμυθάκι (συχνά στην παραλλαγή: Τα πανεπιστήμια της Ελλάδας είναι τα καλύτερα στον κόσμο).\n11 Ιουνίου, 2008 στο 1:37 πμ\n«Μπορούμε όμως να βγάλουμε έμμεσα συμπεράσματα.\nΓια παράδειγμα.Δείτε τις καταστάσεις του ΑΣΕΠ για τους επιτυχόντες στη γερμανική φιλολογία.»\nΊσως να γίνεται να βγάλουμε έμμεσα συμπεράσματα άλλα το παράδειγμα είναι άστοχο και χωρίς λογική…\nΜια μιλάς για το ΑΣΕΠ, μετά πάμε σε ομογενείς που περνάνε στην ελληνική σχολή εύκολα και που δεν τα πάνε καλά παρόλο που τα γερμανικά είναι μητρική τους γλώσσα. Κάπως από κει πάμε στο να συγκρίνουμε εγχώριους φοιτητές και μή… και μετά το ξαναγυρνάς στο ότι οι ομογενείς δεν περνάνε από το φίλτρο των πανελληνίων…\n11 Ιουνίου, 2008 στο 2:43 πμ\nΕίναι έμμεσα συμπεράσματα.Κοίτα,άμα θες κάνεις την έρευνα και τους την καρφώνεις στα μάτια.\nΑυτοί όμως θα αμφισβητήσουνε\n1.Το σκοπό της έρευνας.Θα σου πούνε γιατί κάνεις την έρευνα.\nΠ.χ. κάνω μια έρευνα για το ποια είναι η πιο επιτυχημένη μέθοδος διάρρηξης και γράφω εγχειρίδιο.Κάνω έρευνα για το πώς πρέπει να πουλάς ναρκωτικά.Μια χαρά επιστημονικότατη μπορεί να είναι η έρευνα αλλά έχω πρόβλημα ηθικής.Η έρευνα απορρίπτεται για ηθικούς λόγους.\nΤώρα άμα θες τα περνάς έμμεσα αυτά,λες κάνω δήθεν έρευνα για την κοινωνική προέλευση των επιτυχόντων του ΑΣΕΠ και τους πετάς και αυτά τα συμπεράσματα.Πάλι όμως θα φανεί οτι κάτι τρέχει.\nΠ.χ. πες οτι βγαίνει οτι οι επιτυχόντες στις πανελλήνιες έχουν μεγαλύτερο ποσοστό επιτυχίας στον ΑΣΕΠ από τους μη επιτυχόντες.\nΚοίτα πόσες ενστάσεις μπορεί να προβληθούν.\n1.Οι δύο εξετάσεις δε σχετίζονται.Το αποτέλεσμα είναι τυχαίο.(τυχαία συσχέτιση άσχετων γεγονότων)\n2.Αν αυτό είναι αλήθεια ο ΑΣΕΠ δεν έχει αξία αφού δεν παίζει ρόλο η διδασκαλία στο πανεπιστήμιο για το αποτέλεσμα των υποψηφίων\n3.Οι απόφοιτοι εξωτερικού είναι λογικό να πάνε χειρότερα γιατί έχουν διδαχθεί σε άλλη γλώσσα και άλλο σύστημα\nΚαι ένα σωρό ακόμα ενστάσεις.\nΤώρα θα μου πεις εσύ τι κάνεις?Προβλέπεις τις ενστάσεις πριν ειπωθούν?Κακώς.Ο καθένας έχει δικαίωμα σε ενστάσεις εκ των υστέρων.Πρέπει να μπορεί να δημιουργήσει αμφιβολίες.\nΑς πούμε εγώ κάνω ένα fallacy και λέω τι θα πει για να μην μπορεί να το χρησιμοποιήσει.Οπότε του περιορίζω τα διακαιώματα,αυτός το νιώθει και εξεγείρεται γιατί θέλει την ελευθερία της σκέψης.\nΕγώ δεν θέλω να του αφήσω ελευθερία.Εστω οτι βάζω στην έρευνα στοιχεία λογικής κομμουνιστικού τύπου και την απολυτοποιώ.Τι θα κάνει αυτός?\nΕχει την ένσταση του αντιδιαννοητισμού,την ένσταση του αντιελιτισμού και την ένσταση του αντιεπιστημονισμού στην κοινωνική ανάλυση.\nΑμα εγώ ξέρω στατίστική,τον παίζω όπως θέλω γιατί φτιάχνω τις κατηγορίες.\nΤέλος πάντων κάπως έτσι είναι τοι νοητικό παίγνιο.\nΚοίτα τώρα τι κάνεις εσύ.\n1.Δε θίγεις το σύνολο των λεγομένων.Απομονώνεις το ένα για να βγουν συμπεράσματα και για τα υπόλοιπα.Αυτό λέγεται τακτική γενειάδας.Νομίζεις δηλαδή οτι ανακάλυψες έναν αδύναμο κρίκο και όσο ο κρίκος μένει αναπόδεικτος,διατηρείς ελευθερία ισχυρισμών.\nΛες δεν υπάρχουν στοιχεία.Το ξέρω.Ας πούμε οτι υπάρχουν στοιχεία.Αμα ας πούμε πάρω τις καταστάσεις και αποδείξω οτι το ποσοστό αποτυχίας στον ΑΣΕΠ των αποφοίτων εξωτερικού είναι ελάχιστο σε σχέση με αυτό των αποφοίτων εσωτερικού,τι θα απαντήσεις?\nΠρόσεξε,τώρα σου έχω στερήσει τις ενστάσεις.\nΕπίσης αν πεις τότε δεν υπήρχαν στοιχεία,τώρα υπάρχουν άρα μπορώ να αλλάξω θέση ανάλογα με τα νέα στοιχεία,θα σου πως οτι έχεις κυκλική λογική.\nΔιότι λες,δεν έχεις στοιχεία,σου λέω είναι αρκετά πιθανό και μπορώ να σου πω γιατί είναι αρκετά πιθανό,επιμένεις δεν έχεις στοιχεία,αλλά αν σου φέρω στοιχεία προφανώς θα θες να διατηρείς το δικαίωμα να αλλάξεις γνώμης βάσει προηγούμενης άγνοιας.\nΠρόσεξε έχω την αίσθηση οτι έτσι είναι και κάνω την πρόβλεψη οτι αν γίνει έρευνα θα βγάλει αυτό το αποτέλεσμα.Εσύ πρέπει να δεχτείς σα μίνιμουμ οτι αν έρευνα βγάλει τέτοιο αποτέλεσμα θα δεχτείς τα λεγόμενα και θα παραιτηθείς από τις ενστάσεις.Αλλιώς αερολογούμε συνεχώς.\nΤο παράδειγμα με τους ομογενείς είναι σκληρό παράδειγμα γιατί τα άτομα αυτά σπουδάζουν σε ελληνικά πανεπιστήμια οπότε δεν μπορούν να επικαλεστούν την αντίρρηση προγράμματος σπουδών άσχετου με τις απαιτήσεις του ΑΣΕΠ.\nΤο μόνο που ισχύει για τα άτομα αυτά είναι η απουσία ανταγωνιστικού τρόπου επιλογής στην εισαγωγή.Αυτή δημιουργεί και τις επιδόσεις τους στον ΑΣΕΠ.\nΘα μου πεις πού τα ξέρεις αυτά.Εχουν ήδη μετρηθεί στις ΗΠΑ.Τα σκορ στα SAT,LSAT.MCAT,GRE κτλ που δίνει ο υποψήφιος για να εισαχθεί στα αμερικανικά πανεπιστήμια εμφανίζουν φοβερό βαθμό συσχέτισης με τα σκορ στις εξετάσεις άδειας επαγγέλματος που δίνει ο απόφοιτος αμέσως μετά την αποφοίτησή του από τη σχολή.\nΤι γίνεται τώρα?Το ranking των πανεπιστημίων καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από τα σκορ που πιάνουν οι απόφοιτοί του στις εξετάσεις άδειας επαγγέλματος.Επειδή τα πανεπιστήμια ξέρουν οτι υπάρχει τεράστιος βαθμός συσχέτισης μεταξύ των αποτελεσμάτων στα στανταρισμένα τεστ για εισαγωγή στο πανεπιστήμιο με τα στανταρισμένα τεστ της εξέτασης για άδεια άσκηση ςεπαγγέλματος,επιλέγουν σκόπιμα τους μαθητές με υψηλά σκορ στα GRE,SAT κτλ ώστε να εξασφαλίσουν υψηλές επιδόσεις των αποφοίτων στις εξετάσει ςγια άδεια άσκησης(bar exam,USMLE κτλ) και με αυτό τον τρόπο να διατηρήσουν υψηλό το ranking του πανεπιστημίου που καθορίζεται με βάση τα αποτελέσματα των αποφοίτων του σε αυτές τις εξετάσεις.\nΓια αυτό για να μπεις στο Harvard,Yale κτλ χεριάζεσαι τεράστια σκορ στα στανταρισμένα τεστ και μάλιστα το ranking της σχολής ανεβαίνει όσο πιο εκλεκτική γίνεται και ζητάει υψηλότερα σκορ εισαγωγής(άμεσα δηλαδή).\nΑυτά μην περιμένετε να σας τα πουν οι καθηγητές(και κανένας δηλαδή),είναι πολύ δυσάρεστα για τα αυτιά κάποιων να ακούν για επιδόσεις,εκλεκτική εισαγωγή,ανταγωνιστικές σχολές.Δεν τις αντέχουν τέτοιες λέξεις,είναι εκτός ορολογίας.\n11 Ιουνίου, 2008 στο 3:54 πμ\nΚάνεις υποθέσεις για μία υποτιθέμενη κατάσταση πραγμάτων για την οποία δεν γνωρίζουμε αν υφίσταται, αφού, όπως ο ίδιος παραδέχεσαι, δεν υπάρχουν εμπειρικά δεδομένα που να τεκμηριώνουν την ύπαρξή της. Αν αποδεικνυόταν ότι έτσι έχουν τα πράγματα, τότε θα μπορούσαμε να συζητήσουμε σοβαρά για τις πιθανές εξηγήσεις του φαινομένου. Διαφορετικά μιλάμε στον αέρα.\nΕπίσης, μπορείς να μας υποδείξεις που ακριβώς μπορούμε να βρούμε τα δεδομένα που αποδεικνύουν τα όσα λες για τους αποφοίτους της Γερμανικής φιλολογίας? Ελπίζω ο ισχυρισμός σου να μην είναι ανάλογης ακρίβειας με εκείνον για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια στη Γερμανία.\nΟ/Η mcharalampos λέει:\n11 Ιουνίου, 2008 στο 12:30 μμ\nπιστευω οτι ο Αιρετικός τα ειπε οπως πραγματικα ειναι.\nΑς πω ομως και εγω κατι απο την δικια μου μικρη σε διαρκεια εμπειρια.\nΕιμαι 26, και φοιτω στην Γερμανια, στην πολη της Κολωνιας στο «Πανεπιστήμιο της Κολωνίας των εφαρμοσμένων επιστημών» το οποιο στην Ελλαδα μου το αναγνωριζουν, ακουσων ασκουσων, ουτε καν σαν ΤΕΕ!!!\nΤελος παντων ας συνεχισω, εδω για την πορεια μου θα πρεπει να αναφερω οτι με βοηθησαν παρα πολ τα μαθηματικα που εμαθα στο ελληνικο δημοσιο σχολειο του Πολυκαστρου-Κιλκις. Πιστευω χωρις αυτα δεν θα μπορουσα να συνεχισω και φυσικα θα αποχωρουσα οπως πολλοι συνφοιτητες μου, γερμανοι παρακαλω.\nΣτην συνεχια σας αναφερω οτι και εδω στα μαθηματα δεν ειναι υποχρεωτικο να εισαι μεσα μονο στα εργαστηρια, 4 σε καθε μαθημα το λιγοτερο. Αλλα σας το υπογραφω οτι οποιος δεν το παρακολουθησει το μαθημα δεν προκυτε ποτε μα ποτε να το περασει.\nΟσο αφορα την εξεταστικη εχεις 3 φορες στα 2 εξαμηνα, δηλαδη Φεβρουαριο – Ιουλιο – Σεπτεμβιο. Και μου επιτρεπουν να γραψω 3 φορες το ιδιο μαθημα, σε περιπτωση που δεν το περασω υπαρχουν 2 τροποι να συνεχισω:\n1ον – αλλαζω τομεα, δηλαδη τωρα σπουδαζω ΑΠΕ – Ενεργεια και ετσι θα πρεπει να παω ειτε νομικη ειτε ιατρικη η κατι τετοιο.\n2ον – αλλαζω χωρα!!\nναι ετσι ειναι μου απαγορευουν – επισημενουν οτι δεν μπορω να συνεχισω σε κανενα αλλο πανεπιστημιο της χωρας στον ιδιο τομεα.\nεπωμενος θελοντας και μη οχι μονο παρακολυθεις αλλα καθεσε μετα και 5 ωρες στην συγχρονη βιβλιοθηκη με Η/Υ και ασυρματο δικτυο και χιλιαδες τομους στον τομεα σου, για να τα εμπεδωσεις.\nΣτο τελος η διπλωματικη – πτυχιακη που παιρνεις δεν ειναι μονο θεωρεια οπως εχω δει στην Ελλαδα μας, εδω εχει πραξη. Παιρνεις ενα μηχανημα μιας πολυ γνωστης εταιρειας το οποιο ειναι δωρο απο την εταιρεια και θα πρεπει να το βαλεις σε λειτουργια προς οφελως του πανεπιστημιου.\nπαντως πιστευω στα ελληνικα πανεπιστημια, πιστευω στους εστω και λιγους καθηγητες, γιατι το ελληνικο μυαλο ειναι και πρεπει να ειναι παντου.\nΤελειωνοντας πιστευω οτι τα κομματα δεν εχουν καμια δουλεια μεσα στα πανεπιστημια μας. δεν μας προσφερουν τιποτα και δεν χρειαζονται εκει.Δεν ειναι δυνατον να παμε μπροστα ετσι.\n11 Ιουνίου, 2008 στο 1:54 μμ\nΣυμφωνώ με τη γνώμη σας για τα κόμματα στα πανεπιστήμια. Δημιουργούν πολλά προβλήματα, ιδιαίτερα αυτά που προτείνουν ανερυθρίαστα την ανυπακοή στους νόμους και το σύνταγμα (ΝΔ, ΣΥΝ, ΚΚΕ).\n11 Ιουνίου, 2008 στο 4:36 μμ\nΟ σκοπός τού μέσου έλληνα φοιτητή είναι η απόκτηση τού πτυχίου και όχι η απόκτηση τής απαραίτητης (για την απόκτηση τού πτυχίου) γνώσης. Και ενώ στα αξιοπρεπή Ακαδημαϊκά Ιδρύματα είναι αδύνατο να αποκτήσεις πτυχίο χωρίς γνώση, τα ημέτερα ΑΕΙ έχουν κατορθώσει ακόμα κι΄αυτό: Πτυχίο χωρίς προϋπόθεση τη γνώση.\nΈτσι δεν υπάρχει λόγος να παρακολουθήσει μαθήματα στο Πανεπιστήμιο, αρκεί να τη βγάζει στη καφετέρια για κοινωνικοποίηση, πολιτικοποίηση και ό,τι άλλο προκύψει. Τα μαθήματα στα ελληνικά ΑΕΙ μπορεί να τα περάσει κανείς διαβάζοντας θέματα προηγούμενων εξεταστικών περιόδων και αν δεν τού κάτσει με την πρώτη κάποτε θα τού κάτσει, αφού μπορεί να το ίδιο μάθημα να το δώσει άπειρες φορές.\n11 Ιουνίου, 2008 στο 8:51 μμ\nΕίναι πολύ σημαντικό ο φοιτητής να ξέρει να ΔΟΥΛΕΥΕΙ.Δεν μπήκε στο Πανεπιστήμιο για να κάθετε.\nΑλλά δυστυχώς δεν έχει μάθει να δουλεύει,δεν είναι δημιουργικός. Και θα μου πείτε εσείς,μα καλά,στα φροντιστήρια που πήγε δεν έμαθε να δουλεύει;;;\nΚαι θα σας πω εγώ: ΌΧΙ.\nΗ άποψή μου είναι πως όποιος πηγαίνει σε φροντιστήριο ή κάνει ιδιαίτερα συνεχώς από την αρχή των σπουδών του(ακόμα και από το δημοτικό) δεν έχει μάθει να στρώνεται μόνος του να διαβάζει.Χρειάζεται πάντα μα πάντα την καθοδήγηση ενός δασκάλου.Όμως έτσι όπως είναι το σύστημα της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης δεν παρέχει στους μαθητές τα κατάλληλα εφόδια ώστε να μπορούν να διαβάσουν μόνοι τους,να δουλεύουν μόνοι τους και οι δάσκαλοι να είναι απλώς καθοδηγητές τους.\nΑυτός πρέπει να είναι σκοπός του σχολείο,να δημιουγήσει άτομα που είναι δημιουργικά και συμμετέχουν στη μάθηση.Όχι παθητικούς δέκτες,όπως κάνει σήμερα…Και αν δεν με πιστεύεται,υπάρχουν πολλές θεωρίες καταξιωμένες γύρω από το θέμα.\nΩς μαθητές λοιπόν δεν μάθαμε να δουλεύουμε επειδή δεν διαβάσαμε ποτέ μόνοι μας.Όταν όμως πηγαίνουμε στο Πανεπιστήμιο και ήρθε η ώρα να διαβάσουμε μόνοι μας,πολλά βιβλία,πολλές ασκήσεις,πολλές ώρες παρακολούθησης για να μας καθοδηγήσουν..τότε τι γίνεται;;;Πολλοί δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα γιατί δεν μπορούν να διαβάσουν έτσι.\nΑπόδειξη:πλήθως Πανεπιστημιακών Φροντιστηρίων.Κάτι τέτοιο μας ντροπιάζει…\nΠροσωπικά δεν έδωσα ούτε ένα ευρώ σε ιδιαίτερα ή σε φροντιστήριο.Αρκέστηκα στη δημόσια εκπαίδευση που μου παρέχει το κράτος.Διάβαζα μόνη μου πάντα.\nΚαι μπήκα στο Πανεπιστήμιο άνετα.Και τώρα να’μαι που βγαίνω και από το πανεπιστήμιο, ακριβώς στην ώρα μου.Γιατί έμαθα να δουλεύω.Γιατί έμαθα να διαβάζω με δημιουργικό τρόπο.\nΓιατί ο καφές δεν ήταν η μόνη μου ασχολία\nΓι’αυτό μην τα ρίχνετε όλα στους καθηγητές.\n12 Ιουνίου, 2008 στο 2:02 πμ\nΦυσικά, ειδικά δε που το ελληνικό μυαλό διακρίνεται για τον υψηλό δείκτη νοημοσύνης, όπως προαναφέρθηκε σε άλλη συζήτηση…\nΥΓ: ΤΕΙ ναι, ΤΕΕ λίγο δύσκολο…


(Πρώτη ανάρτηση: 15/03/2010)\nΚαι ναι, μπορώ να πω πως τα κατάφερα.... Είναι 4.20 και ενώ ο υπόλοιπος κόσμος (φυσιολογικός ή όχι δεν ξέρω) κοιμάται εγώ κάνω κούρα ομορφιάς. Πολύ αλλοπρόσαλλο αλλά συμβαίνει και είναι το λιγότερο τραγικό... (!) Η τηλεόραση τέρμα δείχνει telemarketing, το laptop σταθερά στο facebook κι εγώ στο κρεβάτι με έναν ελεεινό καθρέφτη και χωρίς πολύ φως προσπαθώ να βγάλω τα φρύδια μου με ένα μισοτελειωμένο νες δίπλα μου και ένα τασάκι γεμάτο αποτσίγαρα.\nΠολύ σουρεαλιστική εικόνα θα μπορούσα να πω. Από την άλλη σκέφτομαι: φοιτητική ζωή. Αν δεν είναι σουρεαλιστική από μόνη της τότε τι άλλο είναι; Είμαι μόνη και κάνω ό,τι μου αρέσει όποτε μου αρέσει όσο κουλό κι αν είναι... Σωστό ή λάθος δεν έχει σημασία! Έχουν γίνει όλα αυθόρμητα και αυτόματα... απλά σου τι βαράει και λες θα μείνω ξύπνια όλο το βράδυ. Να κάνω τι; Μα τα πάντα! Είμαστε σε μια φάση που η μόνη διαφορά της νύχτας από τη μέρα είναι ότι δεν έχει ήλιο. Και βέβαια πολλοί δεν το κατανοούν αυτό... Δεν μας κατανοούν. Αλλά εμείς έτσι είμαστε. Κάνουμε τη νύχτα μέρα και επιβιώνουμε!\nΚαι συνεχίζοντας τις προσπάθειές μου σκέφτομαι τι θα μπορούσαν να κάνουν ταυτόχρονα χιλιάδες άνθρωποι στον κόσμο. Και σίγουρα δεν είμαι η μόνη που βιώνει μια σουρεαλιστική σκηνή αυτή την ώρα ούτε η μόνη που πίνει καφέ στις 4.30 το πρωί χωρίς ουσιαστικό λόγο... Προφανώς όχι! Παρόλα αυτά αυτή τη στιγμή δεν με ενδιαφέρει τι κάνουν ταυτόχρονα με μένα οι άλλοι. Γιατί σίγουρα δεν ζούμε μόνοι αλλά δεν ενδιαφερόμαστε πάντα τους "άλλους". Τις παραξενιές τους, τη γνώμη τους, την ξεχωριστή από τη δική μας ζωή τους...\nΔεν έχουμε πάντα χώρο ούτε χρόνο ούτε διάθεση να επιτρέψουμε σε κάποιον να εισβάλει στη ζωή μας και να φέρει τα πάνω κάτω. Το πρόβλημα βέβαια είναι όταν είμαστε εμείς οι "εισβολείς" και ζητάμε από τον άλλο χώρο τη στιγμή που δεν είναι διατεθειμένος να μας τον δώσει. Και τότε είτε μπαίνουμε απρόσκλητοι απαιτώντας το χώρο αυτό είτε συμβιβαζόμαστε να ζούμε "στριμωγμένοι" είτε περιμένουμε "έξω από την πόρτα" μήπως κάποια στιγμή υπάρξει χώρος και ανοίξει (ακόμα κι ξέρουμε ότι αυτό δεν θα γίνει ποτέ).\nΟ καθένας ζει για τον εαυτό του και όταν αυτό αλλάζει είναι πολύ δύσκολο να γίνεται ετεροχρονισμένα με τον άλλο. Κι έτσι ο χώρος που αφήνεις εσύ γίνεται κενό και ο χώρος που δεν σου αφήνει ο άλλος γίνεται απόρριψη!!!\nΝαύτης 6 Νοεμβρίου 2010 - 3:30 μ.μ.\nη χωροταξία του έρωτα\nη πολεοδομία της αγάπης\nδεν υπάρχει "χώρος" στο μυαλο\nκι η συναίσθηση του κενου\nείναι μια απατηλη παραίσθηση...\nοι εραστες σαν αέριες μάζες,\nΠιπεράτος 7 Νοεμβρίου 2010 - 12:50 π.μ.\n...Κι οταν οι ορμονες συγχρονισουν τις ροες τους,τοτε ανοιγει χωρος χημικος,στον κοσμο αυτον...Που κοροιδευει το μυαλο μας ετσι ακαταλαβιστικος που ειναι,κανοντας τους θεους να γελανε οταν κανουμε ετοιμασιες και σχεδια...\nμικρή Μεγάλη 7 Νοεμβρίου 2010 - 5:33 μ.μ.\nΟ έρωτας είναι ένα κατεξοχήν μοναχικό συναίσθημα που οδηγεί σε απογοήτευση και συναισθηματικά κενά. Γιατί όταν τον ζεις με ένταση υπάρχει πάντα η αίσθηση του ανικανοποίητου... Είναι μια κατάσταση που τη βιώνει ο καθένας ατομικά και ξεχωριστά από τον άλλο. Και μόνο όταν αμοιβαία φτάσει στο υπέρτατο σημείο ο ένας απορρωφάται από τον άλλο και γίνονται ένα.\ndjG 8 Νοεμβρίου 2010 - 7:07 μ.μ.


REVIEWS Archives - Page 3 of 20 - HIEND NEWS\nMay 15, 2021\tComments Off on Dynavox PS-300 ‘starters’ Turntable with Phono-Stage Review.\nDynavox PS-300 turntable Review Ένα απίθανα οικονομικό πικάπ που θα σας ξαναβάλει στην συνεχή περιστροφή δίσκων! Το βινύλιο ανεβαίνει με φρενήρεις ρυθμούς, τόσο παγκοσμίως όσο και στην Ελλάδα. Ως αποτέλεσμα, τα περισσότερα record pressing plants όπου παράγουν νέες εκδόσεις δεν προλαβαίνουν κυριολεκτικά να δεχθούν άλλες παραγγελίες για το 2021. Ο αναλογικός ήχος περνά μια σχεδόν αδιανόητη, θριαμβευτική και ουσιαστική αναβίωση. ...\nApril 18, 2021\tComments Off on Neotech NEMOI-1220 RCA Silver Cable Review.\nNeotech Nemoi-1220 Silver RCA Interconnect Cable Review High-End Interconnect με ασημένιους αγωγούς και ήχο που ανατρέπει τα δεδομένα τιμής. Επιφυλάξεις… Η δοκιμή ενός αναλογικού καλωδίου διασύνδεσης χαμηλής στάθμης σήματος (“ελληνιστί” interconnect) είναι πολύ πιο σύνθετη διαδικασία απ’ ότι φαίνεται. Κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω αυτή τη δοκιμή, αλλά μετά από αυτή την πρώτη φράση κόλλησα. Θέλετε διότι η απαρίθμηση ...\nMarch 28, 2021\tComments Off on AudioSolutions “Figaro S” Speakers Review.\nAudioSolutions “Figaro S” Ηχεία Δαπέδου ‘Τρίδρομη’ απόλαυση υψηλών προδιαγραφών Η ελεύθερη διακίνηση προϊόντων λόγω κοινής αγοράς και γενικότερα της παγκοσμιοποίησης του εμπορίου, προσέφεραν πλείστες όσες επιλογές σε επίπεδο συσκευών αναπαραγωγής ήχου. Πάντα σε συνδυασμό με την συνεχή εξέλιξη της ψηφιακής τεχνολογίας και την εμπορική αναγέννηση του αναλογικού ήχου – μέσω του βινυλίου πρωτίστως. Συνυπολογίζοντας και το μειωμένο κόστος ...\nMarch 9, 2021\tComments Off on Primare CD 15 Prisma (CD & Network Player) Review\nPrimare CD 15 PRISMA CD & Network Media Player Review Midi Sensation – Μεσαίο σε μέγεθος, μεγάλο σε απόλαυση. Πόσες φορές έχουμε εντυπωσιαστεί από την πληθωρικότητα της εξωτερικής εμφάνισης μίας συσκευής; Η προδιάθεση που δημιουργεί ο όγκος, τα εμφανή στοιχεία, η λάμψη λόγω φινιρίσματος, πάντα παίζουν σημαντικό ρόλο στο να προσελκύσουν την προσοχή μας και να κερδίσουν άμεσα χρόνο ...\nFebruary 17, 2021\tComments Off on Lejonklou model Slipsik version 7.1 (mm) phono-stage Review. [English]\nLejonklou Slipsik version 7.1 (Moving Magnet only) Phono Preamplifier Review [English] You will have to spend much more in order to better it. A rare solid-state overachiever. With the ever increasing popularity of vinyl records, music lovers & collectors that usually sample new or older music albums on streaming platforms such as Tidal or Spotify, rush to buy the ...\nFebruary 7, 2021\tComments Off on Vertere Mystic (Moving Coil) Phono Cartridge Review. [English]\nVertere Mystic (Moving Coil) Phono Cartridge Review [English] …will pretty much give you everything is in the grooves of any LP out there, with no fuss or stress and world-class soundstage dimensionality. Mystics revealed. The sound of vinyl includes a lot of satisfying (to us older audiophiles) elements. The procedure of getting the LP out of the protective cover, how ...\nJanuary 15, 2021\tComments Off on Pro-Ject Debut Carbon EVO Turntable Review [English].\nPro-Ject Audio Debut Carbon EVO Review [English] Valuable experience, know-how & generous approach of turntables manufacturing for audiophiles on a budget,made this major advancement come true. It strikes again, with conviction! Decades ago, an audio reviewer wrote that audiophiles also have the tendency to form tribes. When dealing with turntables, two analog-world tribes exist. On one hand, the ‘tube-rich’ ...