Ναυπάκτου: Οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες και ο θεσμός της «Πενταρχίας» - ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ\n12/06/2019 | 12:51\nΟ Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος επανέρχεται με ένα άρθρο για το ζήτημα των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών και την Ορθοδοξία, αναλύοντας το θεσμό της “Πενταρχίας”.\nΤον τελευταίο καιρό με αφορμή το Ουκρανικό ζήτημα γράφηκαν πολλά, θετικά και αρνητικά, από όποια πλευρά και αν το εξετάση κανείς, κυρίως έγινε ισχυρότατη κριτική στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.\nΜε την ευκαιρία αυτή χρειάσθηκε να γράψω κάποια άρθρα, για να εξηγήσω μερικές πτυχές του όλου θέματος, χωρίς να το εξαντλώ, κυρίως ότι το πολίτευμα της Εκκλησίας δεν είναι ούτε παπικό ούτε προτεσταντικό-συνομοσπονδία, αλλά είναι συνοδικό και συγχρόνως ιεραρχικό [«Το Πολίτευμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας»]. Επιμένω στο θέμα αυτό, γιατί θεωρώ ότι αυτή είναι η βάση του προβλήματος που ανέκυψε.\nΒεβαίως το εκκλησιαστικό Ουκρανικό ζήτημα έχει πολλές πτυχές, αλλά το βασικότερο είναι ότι πολλοί δεν έχουν καταλάβει τι είναι η «Αυτοκεφαλία» στην Ορθόδοξη Εκκλησία∙ τι είναι οι «Αυτοκέφαλες Εκκλησίες»∙ πως λειτουργεί ο ιερός θεσμός της Εκκλησίας∙ κατά πόσον οι «Αυτοκέφαλες Εκκλησίες» μπορούν να λειτουργούν ανεξάρτητα από τον Οικουμενικό Θρόνο που είναι πρωτόθρονος και προεδρεύει όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών με πολλές αρμοδιότητες και υπευθυνότητες∙ αλλά και πως λειτουργεί ο Οικουμενικός Θρόνος σε σχέση με τις «Αυτοκέφαλες Εκκλησίες».\nΑν κανείς δεν καταλάβη επαρκώς αυτόν τον τρόπο λειτουργίας των λεγομένων Αυτοκεφάλων Εκκλησιών, και τον τρόπο λειτουργίας της Πενταρχίας κατά την πρώτη χιλιετία, αλλά και τον ρόλο του Οικουμενικού Πατριάρχου κατά την δεύτερη χιλιετία, σε σχέση με τα νεώτερα Πατριαρχεία και τις νέες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, τότε δεν θα καταλάβη την ουσία αυτού του θέματος. Θα περιπλέκεται σε άλλα ζητήματα, τα οποία και αυτά έχουν την σημασία τους, αλλά θα αγνοή το θέμα στην βάση του.\nΕπομένως, εκείνο που πρέπει να εντοπισθή είναι το πως δημιουργήθηκαν οι λεγόμενες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες και πως λειτουργούσε ο θεσμός της Πενταρχίας στην πρώτη χιλιετία. Αυτό το βλέπουμε σαφέστατα, όταν διαβάζουμε προσεκτικά τα Πρακτικά των Οικουμενικών Συνόδων, αλλά και τι ισχύει με τα νεώτερα Πατριαρχεία και τις νεώτερες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες.\nΤις απόψεις μου αυτές τις είχα διατυπώσει ευθαρσώς παλαιότερα, σε μια περίοδο πολύ δύσκολη για τις σχέσεις Εκκλησίας της Ελλάδος και Οικουμενικού Πατριαρχείου.\nΣυγκεκριμένα το έτος 2002, πριν, δηλαδή, δεκαεπτά (17) χρόνια, εξέδωσα ένα βιβλίο με τίτλο «Οικουμενικό Πατριαρχείο και Εκκλησία της Ελλάδος». Στο βιβλίο αυτό περιλαμβάνεται ένα κεφάλαιο με τίτλο «Οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες και ο θεσμός της Πενταρχίας», στο οποίο κατέθεσα τις απόψεις μου για το σοβαρό αυτό θέμα που εξακολουθεί να έχη επικαιρότητα.\nΑναδημοσιεύω, λοιπόν, το κείμενο αυτό για να φανή ότι οι απόψεις μου για το θέμα αυτό είναι οι ίδιες εδώ και πολλά χρόνια.\nΣέβομαι απόλυτα τους κανονικούς θεσμούς, σέβομαι το Συνοδικό σύστημα της Εκκλησίας, την θέση και τον ρόλο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, διότι όλα αυτά καθιερώθηκαν από Οικουμενικές Συνόδους. Ιδιαίτερα το Οικουμενικό Πατριαρχείο εξαγιάσθηκε από μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ιστορία της Εκκλησίας. Επίσης, όταν χρειασθή, εκφράζω με σεβασμό τις απόψεις μου και για θεολογικά θέματα, χωρίς να υπονομεύω τον κανονικό ιερό θεσμό της Εκκλησίας.\nΣτην συνέχεια αναδημοσιεύω το κείμενο που προανέφερα, το οποίο, επαναλαμβάνω, γράφηκε πριν δεκαεπτά (17) χρόνια, γιατί φαίνεται ότι σήμερα παραθεωρούνται ή λησμονούνται οι βασικές αρχές του Κανονικού Δικαίου και όλα αυτά προς χάριν γεωπολιτικών σκοπιμοτήτων.\n1. Οι πρώτες Εκκλησίες\nΟ καθηγητής Γεώργιος Μαντζαρίδης σε ειδική μελέτη του περιέγραψε ανάγλυφα τον τρόπο με τον οποίο η αρχική μορφή της Εκκλησίας μετέβη στην παγκόσμια Εκκλησία, μετά την επικράτηση, βέβαια, του Χριστιανισμού στον κόσμο. Μερικές από τις ενδιαφέρουσες απόψεις του κ. Μαντζαρίδη θα εκθέσουμε στην συνέχεια, γιατί έχουν σημασία για το θέμα που αναλύουμε στο σημείο αυτό.\nΟι πρώτες χριστιανικές κοινότητες διαμορφώθηκαν βάσει των συναγωγών των Ιουδαίων της διασποράς, και έτσι είχαν μια αυτοτέλεια, αλλά «διατηρούσαν κάποια ιδιαίτερη αναφορά προς την μητρική κοινότητα των Ιεροσολύμων». Υπήρχε, βέβαια, διαφορά των χριστιανικών κοινοτήτων από τις ιουδαικές, γιατί ο Χριστιανισμός παρουσιάσθηκε μέσα στην ιστορία ως το «καινόν γένος» (προς Διόγνητον) ή το «τρίτον γένος» (Αριστείδου Απολογία). Βάση και σημείο συνδέσεως των πιστών «όπως επίσης και το κέντρο, γύρω από το οποίο αναπτύχθηκε η ζωή και η οργάνωση της Εκκλησίας», ήταν η ευχαριστιακή λατρεία. Ακόμη πρέπει να λεχθή ότι «η ευχαριστιακή αυτή βάση δίνει χαρισματικό και εσχατολογικό χαρακτήρα στην εκκλησιαστική διάρθρωση και δομή». Αυτό σημαίνει ότι τα χαρίσματα εκδηλώνονταν κατά την λατρευτική και ευχαριστιακή ζωή, καθώς επίσης και οι Χριστιανοί ζούσαν με έντονη εσχατολογική προοπτική, αφού ανέμεναν τα έσχατα, το τέλος της ιστορίας. Έτσι, η θεία Ευχαριστία «ήταν το κέντρο, γύρω από το οποίο διαμορφώθηκε βασικά η οργάνωση της Εκκλησίας».\nΟι πρώτες Εκκλησίες είχαν ιδρυθή από τους Αποστόλους, οι οποίοι ήταν οι πραγματικοί χαρισματικοί ηγέτες τους. Αλλά λόγω των διαρκών μετακινήσεών τους, τοποθετούσαν μονίμους λειτουργούς. Όταν όμως έφυγαν οι Απόστολοι, δηλαδή όταν απέθαναν, τότε αυτοί οι μόνιμοι λειτουργοί κατέλαβαν την θέση των Αποστόλων και περιορίστηκε ο θεσμός των προφητών και των χαρισματούχων. Σε αυτό αναφέρεται η διδαχή των Δώδεκα Αποστόλων: «Χειροτονήσατε ούν εαυτοίς επισκόπους και διακόνους… υμίν γαρ λειτουργούσι και αυτοί την λειτουργίαν των προφητών και διδασκάλων. Μη ούν υπερίδητε αυτούς· αυτοί γαρ εισίν οι τετιμημένοι υμών μετά των προφητών και διδασκάλων».\nΕπομένως, από την χαρισματική κατάσταση οδηγηθήκαμε στην θεσμοποίηση της εκκλησιαστικής ζωής, χωρίς να χαθή αυτή η χαρισματική δομή της Εκκλησίας.\nΜε την πάροδο του χρόνου, ιδιαιτέρως μετά την εκδημία των Αποστόλων, και λόγω του ότι εμφανίσθηκαν διάφοροι γνωστικοί που ισχυρίζονταν ότι αυτοί είχαν λάβει την μυστική γνώση από τους Αποστόλους, αναπτύχθηκε περισσότερο ο βαθμός του Επισκόπου, οπότε «ο επίσκοπος προβάλλεται ως σύμβολο της παρουσίας του Θεού. Η υποταγή στον Επίσκοπο θεωρείται ως υποταγή στον Θεό». Με αυτό το πρίσμα πρέπει να δούμε όλα τα σχετικά κείμενα και τις προτροπές του αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου.\nΗ εξάπλωση του Χριστιανισμού σε όλη την τότε Οικουμένη, καθώς επίσης και η αναγνώριση του Χριστιανισμού από την ρωμαική εξουσία, συνετέλεσε στο να μεταβληθή η διοικητική διάρθρωση της εκκλησιαστικής ζωής, χωρίς βέβαια να χάση τον μυστηριακό και χαρισματικό της χαρακτήρα, προσλαμβάνοντας την διοικητική διάρθρωση της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας. Έτσι, «οι Επίσκοποι, που βρίσκονταν μέσα στις ίδιες πολιτικές επαρχίες για να αντιμετωπίσουν προβλήματα κοινού ενδιαφέροντος, σχημάτιζαν ευρύτερες εκκλησιαστικές ενότητες, τις Μητροπόλεις. Επικεφαλής στις Μητροπόλεις ήταν οι Επίσκοποι που βρίσκονταν στις πρωτεύουσες των Επαρχιών και ονομάστηκαν Μητροπολίτες. Για τον ίδιο λόγο και οι Μητροπολίτες που βρίσκονταν σε ενιαίες γεωγραφικές ή διοικητικές ενότητες σχημάτιζαν τα Πατριαρχεία ή τις αυτοκέφαλες Εκκλησίες με επικεφαλής τους Μητροπολίτες των μεγαλυτέρων ή σημαντικοτέρων πόλεων που ονομάστηκαν αντίστοιχα Πατριάρχες ή Αρχιεπίσκοποι».\nΦαίνεται, λοιπόν, από αυτήν την ανάλυση ότι στην αρχική της μορφή η Εκκλησία ήταν συνδεδεμένη με την θεία Ευχαριστία, που ήταν η βάση της και βέβαια υπήρχε μια χαρισματική διάρθρωση κατά τον λόγο του Αποστόλου Παύλου: «Και ούς μεν έθετο ο Θεός εν τη εκκλησία πρώτον αποστόλους, δεύτερον προφήτας, τρίτον διδασκάλους, έπειτα δυνάμεις, είτα χαρίσματα ιαμάτων, αντιλήψεις, κυβερνήσεις, γένη γλωσσών» (Α’, Κορ. ιβ’, 28).\nΑυτό σημαίνει ότι, προηγούνται οι Απόστολοι, ακολουθούν οι Προφήτες, οι διδάσκαλοι, ύστερα οι χαρισματούχοι, οι κυβερνήσεις και τα χαρίσματα γλωσσολαλιάς. Όμως μετά την απομάκρυνση των αγίων Αποστόλων, οι Επίσκοποι προηγήθηκαν των Προφητών και αυτοί παρέμειναν εις τύπον και τόπον του Χριστού, διάδοχοι των Αγίων Αποστόλων, ακριβώς γιατί αυτοί τελούσαν την θεία Ευχαριστία, που ήταν το κέντρο της εκκλησιαστικής ζωής. Στην συνέχεια αναπτύχθηκε το Μητροπολιτικό σύστημα, που είχε ως «Πρώτον» τον Επίσκοπο της έδρας της πολιτικής διοικήσεως μιάς επαρχίας, ο οποίος ονομάστηκε Μητροπολίτης, και αργότερα αναπτύχθηκε το Πατριαρχικό σύστημα, όταν ο Μητροπολίτης μιάς μεγάλης πόλεως ονομάστηκε Πατριάρχης και ήταν ο «Πρώτος» των Μητροπολιτών της επαρχίας εκείνης.\nΟ Καθηγητής Γεώργιος Μαντζαρίδης σημειώνει: «Η θεσμοποίηση στη χριστιανική ζωή δεν πρέπει να θεωρηθή ως έκπτωση από την αρχική κατάσταση, αλλά ως οργανική ανάπτυξη και εξέλιξή της. Και πραγματικά, η δημιουργία ή και η αύξηση των θεσμών δεν σημαίνει αναγκαστικά και αφανισμό της μη θεσμοποιημένης περιοχής, γιατί και αυτή μπορεί κάλλιστα να συνυπάρχη μαζί με τους θεσμούς».\n2. Το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας\nΟ όρος Αυτοκέφαλη Εκκλησία εισήχθη με την πάροδο του χρόνου, όχι με την έννοια ότι αποτελεί μια ανεξάρτητη Εκκλησία που δεν έχει σχέση με την καθόλου Εκκλησία, αλλά με την έννοια ότι αποτελεί μια ενιαία εκκλησιαστική διοίκηση που καθορίζει τα της εκλογής, χειροτονίας και δίκης των Επισκόπων και ρυθμίζει όλα τα εκκλησιαστικά θέματα της Τοπικής Εκκλησίας, αλλά έχει οπωσδήποτε σύνδεσμο με όλη την Εκκλησία, ιδιαιτέρως με την Μητέρα των Εκκλησιών, το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Δεν πρόκειται για αυτόνομη και ανεξάρτητη κεφαλή, που ξεχωρίζεται από την ενιαία και μία κεφαλή της Εκκλησίας, αλλά για μια διοικητική ελευθερία μέσα στο ενιαίο Σώμα του Χριστού, σύμφωνα με το πρότυπο του μελισμού του ευχαριστιακού άρτου.\nΟ Μητροπολίτης Σάρδεων Μάξιμος, επικαλούμενος μαρτυρία του Αλεξάνδρου Σμέμαν, γράφει ότι η έννοια του «αυτοκεφάλου» δεν ανήκει στην «οντολογία» της Εκκλησίας, αλλά στην ιστορική της «υπόσταση». Είναι αναγκαίος και απαραίτητος αυτός ο διαχωρισμός μεταξύ της οντολογικής και της ιεραρχικής τάξεως της οικουμενικής Εκκλησίας, ώστε να αποφύγουμε τόσο τον κίνδυνο του Παπισμού, όσο και τον πειρασμό του Προτεσταντισμού. Επομένως ούτε αρνούμαστε την οντολογική ενότητα της Εκκλησίας, ως Σώματος του Χριστού, ούτε όμως αρνούμαστε και την ιεράρχηση μεταξύ των τοπικών Εκκλησιών.\nΟ Μητροπολίτης Σάρδεων Μάξιμος παρατηρεί: «Η ιστορία και η μακραίων παράδοσις της Εκκλησίας εδημιούργησε και κατωχύρωσε την πράξιν της “ιεραρχίας της τιμής”, η δε άρνησις αυτής εν ονόματι της κακώς εννοουμένης “ισοτιμίας” είναι εσκεμμένη και υποβολιμαία αντικατάστασις της γνησίας καθολικότητος διά τινος “δημοκρατικής” ισότητος».\nΑπό διάφορες μελέτες γνωρίζουμε ότι ο όρος «Αυτοκέφαλο» εμφανίστηκε αρχικά συνδεδεμένος με τον τίτλο του Αρχιεπισκόπου, ο οποίος βέβαια Αρχιεπίσκοπος δεν είχε τότε την έννοια του αρχηγού μιάς Τοπικής Εκκλησίας, αλλά ήταν ο Επίσκοπος ο οποίος είχε εξάρτηση και αναφορά (από, και) στον Πατριάρχη και όχι στον Μητροπολίτη της Επαρχίας. Έτσι, ο «αυτοκέφαλος Αρχιεπίσκοπος» εξαρτόταν από τον Πατριάρχη, από τον οποίο λάμβανε την χειροτονία και βέβαια τον μνημόνευε κατά τις ιερές Ακολουθίες.\nΌμως, και στην περίπτωση αυτή της αναβαθμίσεως του όρου και του ρόλου του αυτοκεφάλου Αρχιεπισκόπου, όπως συμβαίνει με την ανεξαρτησία της Βουλγαρικής Εκκλησίας, το Οικουμενικό Πατριαρχείο μπορούσε ανά πάσα στιγμή να επεμβαίνη στα εσωτερικά της, να διευρύνη τις δικαιοδοσίες του στον χώρο της εκκλησιαστικής διοίκησής της, να χειροτονή τον Αρχιεπίσκοπο και αυτό, βέβαια, συνδέεται με την υποχρέωση του Αρχιεπισκόπου να μνημονεύη τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Γι᾿ αυτό ο όρος «αυτοκέφαλος Αρχιεπίσκοπος» στην διάρκεια όλων των αιώνων δεν είχε την έννοια της εκκλησιαστικής ανεξαρτησίας, καθώς επίσης δεν είχε την έννοια της απόλυτης ανεξαρτησίας.\nΔεν είναι δυνατόν να αναφερθούν όλα τα επιχειρήματα του αρθρογράφου, αλλά μόνον να καταγραφούν μερικά από τα συμπεράσματά του.\nΟ Παναγιώτης Τρεμπέλας κάνοντας λόγο για τους όρους ανακηρύξεως του Αυτοκεφάλου υποστηρίζει ότι σε αυτό δεν συνετέλεσαν η αποστολικότητα της έδρας, ούτε η πολιτική σημασία κάποιας πόλεως, άλλωστε η φράση του Μ. Φωτίου «τα περί των ενοριών δίκαια ταίς πολιτικαίς επικρατείαις και διοικήσεσι συμμεταβάλλεσθαι είωθε», «δεν αποτελεί αρχήν απαράβατον και απαρεγκλίτως τηρηθείσαν, ως άλλως τε και αυτό τούτο το “είωθε” συνυπονοεί». Η θεμελιώδης αρχή και ο ουσιώδης όρος για την χειραφέτηση μιάς Εκκλησίας «δέον να εξαρθή αι ευκολίαι και εγγυήσεις προς απρόσκοπτον και τελεσφόρον λειτουργίαν της συνοδικής εξουσίας, διά της κανονικής και τακτικής συγκροτήσεως συνόδων κατά τας θεμελιώδεις διατάξεις, τας εν τοις ΛΔ’ και ΛΖ’ αποστολικοίς κανόσιν ενωρίτατα αποθησαυρισθείσας, και της διατηρήσεως εν γένει της επαφής και της αμοιβαίας επιτηρήσεως και επιβλέψεως και κηδεμονίας των υπό ένα Πρώτον συνενουμένων εκκλησιών».\nΕπομένως, η Αυτοκεφαλία των Εκκλησιών έχει σχέση με την συνοδική διάρθρωση της καθόλου Εκκλησίας και την διατήρηση της ενότητος των Εκκλησιών υπό την επίβλεψη και κηδεμονία του «Πρώτου», που είναι ο Πατριάρχης, στην κορυφή της εκκλησιαστικής πυραμίδος. Με κανέναν λόγο η Αυτοκεφαλία δεν μπορεί να εξυπηρετήση αποσχιστικές ενέργειες και τάσεις. Γι᾿ αυτό ο Τρεμπέλας παρατηρεί:\n«Τέλος δεν πρέπει κατ᾿ ουδένα λόγον να λησμονήται, ότι η τοιαύτη επαφή των επισκόπων υπό τον ένα Πρώτον απέβλεπεν εις την ενίσχυσιν της εν Χριστώ ενότητος. Προδήλως λοιπόν κατ᾿ ουδένα λόγον επιτρέπεται να άγη εις την δημουργίαν είδους τινός καπετανάτων ή εκκλησιαστ. επικρατειών ξένων προς αλλήλας, αλλά μάλλον δέον να αποβλέπη εις την ευχερεστέραν επικοινωνίαν πάντων των απανταχού επισκόπων διά των κέντρων αυτών ή των Αρχιεπισκόπων. Εντεύθεν και πρωΐμως, ως είδομεν, εκδηλούται η τάσις προς διεύρυνσιν των ορίων των εκκλησ. περιφερειών διά της υπαγωγής των διαφόρων Μητροπολιτών η ή Πρώτων υπό τους Εξάρχους ή Πατριάρχας, των οποίων εν τέλει ο αριθμός περιορίζεται μόλις εις πέντε».\nΑναλύοντας τους παράγοντες που συνετέλεσαν στο Αυτοκέφαλο των Εκκλησιών, το οποίο Αυτοκέφαλο λειτουργούσε ως αυτοδιοίκητο χωρίς όμως να διακόπτεται η σχέση της Τοπικής Εκκλησίας με τον Οικουμενικό Πατριάρχη, ο Καθηγητής Τρεμπέλας παρατηρεί ότι σημαντικό ρόλο για την Αυτοκεφαλία διαδραμάτισε η αρχή «της αυτοδιαθέσεως των λαών» και «λαμβάνεται υπ᾿ όψει σοβαρώς η δεδηλωμένη γνώμη των πληρωμάτων», δηλαδή των λαών. Το ίδιο ισχύει και για την άρση του Αυτοκεφάλου, όπως έγινε στην περίπτωση του Αρχιεπισκόπου Αχρίδος. Βεβαίως, και στην περίπτωση αυτή «οι πόθοι του εκκλησ. πληρώματος εγίνοντο αναντιρρήτως δεκτοί, μόνον εφ᾿ όσον δεν προσέκρουον προς τα καλώς εννοούμενα εκκλησιαστικά συμφέροντα. Εντεύθεν παρουσιάζεται ισοστάσιος ή και υπερκείμενος του λαικού παράγοντος ο συνοδικός παράγων, άνευ της συγκαταθέσεως του οποίου η κίνησις του λαικού ή του εκπροσωπούντος αυτόν κυβερνητικού παράγοντος μόνον πραξικοπήματα, εις αυτά τα όρια του σχίσματος εγγίζοντα ή και εισβάλλοντα, δύναται να δημιουργήση. Ο συνοδικός παράγων διά τούτο παρουσιάζεται ανέκαθεν καθορίζων, κανονίζων και επεγκρίνων τας κινήσεις του λαικού παράγοντος».\nΕκείνο που υποστηρίζεται ακόμη είναι η διαδικασία χορηγήσεως του Αυτοκεφάλου.\nΠρώτος συνοδικός αρμόδιος να αποφανθή για την αίτηση χειραφετήσεως μιάς Εκκλησίας είναι η Σύνοδος η περί τον «Πρώτον» από όπου εξαρτώνται οι χειραφετούμενες επαρχίες και ύστερα «ο τελικώς και οριστικώς περί του αυτοκεφάλου ή αυτονόμου αποφαινόμενος είνε η γενικωτέρα σύνοδος, εν η πάσαι αντιπροσωπεύονται αι εκκλησίαι, και δη η Οικουμ. Σύνοδος». Μεταξύ δε αυτών των δύο παραγόντων εξετάζεται η ωριμότητα των Εκκλησιών, οπότε είναι δυνατόν να αρθή η Αυτοκεφαλία.\nΒεβαίως, ο Τρεμπέλας υποστηρίζει ότι η προσωρινή χειραφέτηση έχει την έννοια ότι πρέπει να εξετάζεται η ωριμότητα της Εκκλησίας. Γράφει:\n«Προκειμένου να δίδεται καιρός και εις την χειραφετουμένην εκκλησίαν να αποδείξη εν τοις πράγμασι την ωριμότητα αυτής, και εις τας λοιπάς αυτοκεφάλους ν᾿ αποφαίνωνται εν πλήρει γνώσει και εκτιμήσει των περιστάσεων περί του αν ενδείκνυται Εκκλησία τις να κηρυχθή αυτοκέφαλος, αι ζητούσαι την χειραφέτησιν εκκλησίαι δέον το κατ᾿ αρχάς ν᾿ αυτονομώνται μόνον υπό του εξ ου εξηρτώντο εκκλ. κέντρου επιφυλασσομένου του δικαιώματος προς ανακήρυξιν εις αυτοκέφαλον εις πάσας ομού τας αυτοκεφάλους. Η κυρίαρχος Εκκλησία μόνον την απέναντι αυτής θέσιν της νέας εκκλησίας δύναται να κανονίση, ουχί όμως και την θέσιν αυτής μεταξύ των λοιπών. Ταύτην καθορίζουσιν εις την νέαν εκκλησίαν πάσαι αι άλλαι εν συνόδω ως εμφαίνεται εκ του 17 κανόνος της εν Καρθαγένη».\nΗ άποψη ότι η προσωρινή αναγνώριση της Αυτοκεφαλίας πρέπει να γίνεται από την Εκκλησία από την οποία αποσπάται είναι μια προσωπική άποψη του αρθρογράφου, αλλά εκείνο που επικράτησε είναι ότι η πρώτη ανακήρυξη μιάς Εκκλησίας ως Αυτοκεφάλου γίνεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η τελική αναγνώριση από την Οικουμενική Σύνοδο. Αυτήν την τιμή και αξία έχει το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο όχι μόνον προεδρεύει σε Πανορθοδόξους Συνόδους, αλλά αναλαμβάνει και ουσιαστικές πρωτοβουλίες για την ενότητα της Εκκλησίας.\nΓίνεται σαφές ότι η Αυτοκεφαλία δεν δίνεται για την ανεξαρτησία μιάς Εκκλησίας, αλλά για την διατήρηση της ενότητος όλων των Τοπικών Εκκλησιών υπό την εποπτεία του Οικουμενικού Πατριάρχου. Άλλωστε, παρά την αυτοδιοίκηση μερικών Εκκλησιών, δεν υπάρχει διάσπαση της Εκκλησίας αυτής από τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Ειδικώς αναφέρονται από τα Πρακτικά της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου ότι οι Επίσκοποι από την διοίκηση της Ασιανής και Ποντικής δήλωσαν την εξάρτησή τους από τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Για παράδειγμα ο Επίσκοπος Μύρων Ρωμανός είπε: «ουκ ηναγκάσθην εγώ· ηδέως έχω υπό τον θρόνον Κων/λεως είναι, επεί και αυτός με ετίμησε και αυτός με εχειροτόνησε». Αυτό σημαίνει ότι υπήρχε αλληλεξάρτηση των αυτοδιοικήσεων με τον Οικουμενικό Πατριάρχη.\nΤο συμπέρασμα των αναλύσεων αυτών είναι ότι η αυτοδιοίκηση – Αυτοκεφαλία δίνεται κυρίως και προ παντός για την ενότητα των Εκκλησιών και όχι για λειτουργία «καπετανάτων», ότι οι παράγοντες παραχωρήσεως των Αυτοκεφαλιών είναι κατά πρώτον η Σύνοδος περί τον «Πρώτον», κυρίως το Οικουμενικό Πατριαρχείο και στην συνέχεια η Οικουμενική Σύνοδος, αφού εν τω μεταξύ κρίνει την ωριμότητα της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας. Υπάρχει δε περίπτωση να αίρεται το Αυτοκέφαλο μέχρι της αναγνωρίσεώς του από Οικουμενική Σύνοδο. Σημειώνει ο Παναγιώτης Τρεμπέλας:\n«Διά της τοιαύτης δε των Οικουμ. Συνόδων αποφάνσεως το αυτοκέφαλον, υπέρ ου αύται απεφαίνοντο, κατησφαλίζετο εδραίως ως εμφαίνεται εκ του ότι αυτοκέφαλοι εκκλησίαι μη τυχούσαι της τοιαύτης επικυρώσεως και κατασφαλίσεως κατηργήθησαν συν τω χρόνω και κατελύθησαν (Καρθαγένης, Λουγδούνων, Μεδιολάνων, Πρώτης Ιουστιανής, Αχριδών, Τυρνόβου, Ιπεκίου κλπ), ενώ τουναντίον αυτοκέφαλοι τυχούσαι της αναγνωρίσεως ταύτης, καίπερ εις δεινάς εμπεσούσαι περιστάσεις ή και παρακμάσασαι, παρέμειναν και κατ᾿ ολίγον ανέζησαν (ο εκπατρισμός των Κυπρίων και η κατά το ΛΘ’ κανόνα της Πενθέκτης υπαγωγή του Κυζίκου και της Ελληνοσποντίων επαρχίας εις τον πρόεδρον της Κυπρίων νήσου· πατριαρχεία Αντιοχείας, Αλεξανδρείας, Ιεροσολύμων».\n3. Ο θεσμός της «Πενταρχίας»\nΜέσα από αυτήν την ανάπτυξη, πρέπει να ερμηνευθούν οι Τοπικές και Οικουμενικές Σύνοδοι και οι ιεροί Κανόνες που θέσπισαν για την διατήρηση της ενότητος της εκκλησιαστικής ζωής. Η πολυπρόσωπη εκκλησιαστική ζωή και η πολυποίκιλη οργάνωση, απαιτούσαν μια ιδιαίτερη διαρθρωμένη εκκλησιαστική ιεραρχία, που να πειθαρχή και να υπακούη σε ιδιαίτερους κανόνες. Στην πραγματικότητα το Άγιον Πνεύμα ήταν εκείνο που διατηρούσε διά των κανόνων την ενότητα της Εκκλησίας.\nΈτσι, αναπτύχθηκε ο θεσμός των Πρεσβυγενών Πατριαρχείων, της λεγομένης Πενταρχίας, και της αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Κύπρου. Θα δούμε λίγο αυτήν την εξέλιξη, για να ερμηνεύσουμε και μια λεπτή πτυχή που συνδέεται με το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Ελλάδος.\nΟ αείμνηστος Καθηγητής Ιωάννης Καρμίρης και ο αείμνηστος Νικόδημος Μίλας αναφέρονται διεξοδικώς στο θέμα της δημιουργίας των Αυτοκεφάλων Εκκλησιών των αρχαιοτέρων χρόνων και στο θέμα της λεγομένης Πενταρχίας.\nΟ στ’ Κανόνας της Α’ Οικουμενικής Συνόδου ορίζει τον Επίσκοπο Αλεξανδρείας να είναι «Πρώτος» των Επισκόπων στην Αίγυπτο, την Λιβύη και την Πεντάπολη. Και αυτό θα γίνη, όπως ακριβώς συνηθίζεται με τον Επίσκοπο Ρώμης. Τον Επίσκοπο Αντιοχείας ορίζει να προΐσταται όλων των υποκειμένων σε αυτόν επαρχιών, ήτοι Συρίας και Κοίλης Συρίας, και Κιλικίας και Μεσοποταμίας, και να έχη τα πρεσβεία στις Εκκλησίες. Με τον ζ’ Κανόνα της Α’ Οικουμενικής Συνόδου, ο Επίσκοπος της πόλεως Αιλία, όπως εκαλείτο τότε η πόλη των Ιεροσολύμων, ονομάζεται και εκείνος Πατριάρχης, κατά την ερμηνεία του Αριστηνού.\nΜε τον β’ και γ’ κανόνα της Β’ Οικουμενικής Συνόδου, συγκροτείται και η διαίρεση των Εκκλησιών της Ανατολής, με βάση την διαίρεση του Κράτους από τον Μ. Κωνσταντίνο. Με τον γ’ Κανόνα της Β’ Οικουμενικής Συνόδου, καθορίζονται τα πρεσβεία τιμής του Θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως. «Τον μεν τοι Κωνσταντινουπόλεως επίσκοπον έχειν τα πρεσβεία της τιμής μετά τον της Ρώμης επίσκοπον, διά το είναι αυτήν νέαν Ρώμην».\nΜε τον η’ Κανόνα της Γ’ Οικουμενικής Συνόδου επικυρώνεται μαζί με τις προηγούμενες εκκλησιαστικές περιφέρειες και το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Κύπρου. «…έξουσι το ανεπηρέαστον και αβίαστον οι των αγίων εκκλησιών, των κατά την Κύπρον, προεστώτες, κατά τους κανόνας των οσίων Πατέρων, και την αρχαίαν συνήθειαν, δι᾿ εαυτών τας χειροτονίας των ευλαβεστάτων επισκόπων ποιούμενοι· το δε αυτό και επί των άλλων διοικήσεων, και των απανταχού επαρχιών παραφυλαχθήσεται».\nΜε τον κη’ Κανόνα της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου, οι άγιοι Πατέρες καθόρισαν τα ίσα πρεσβεία τιμής στον θρόνο της Νέας Ρώμης, με το εξής σκεπτικό: «Και τω αυτώ σκοπώ κινούμενοι οι εκατόν πεντήκοντα θεοφιλέστατοι επίσκοποι, τα ίσα πρεσβεία απένειμαν τω της νέας ῾Ρώμης αγιωτάτω θρόνω, ευλόγως κρίναντες, την βασιλεία και συγκλήτω τιμηθείσαν πόλιν, και των ίσων απολαύουσαν πρεσβείων τη πρεσβυτέρα βασιλίδι ῾Ρώμη, και εν τοις εκκλησιαστικοίς ως εκείνην μεγαλύνεσθαι πράγμασι, δευτέραν μετ᾿ εκείνην υπάρχουσαν».\nΤέλος, η Πενθέκτη Οικουμενική Σύνοδος βεβαίωσε την διαίρεση των εκκλησιαστικών περιφερειών, αλλά και καθόρισε την ιεραρχική τάξη και τα πρεσβεία των θρόνων με τον λστ’ Κανόνα της. «Ανανεούμενοι τα παρά των εκατόν πεντήκοντα αγίων Πατέρων, των εν τη θεοφυλάκτω ταύτη και βασιλίδι πόλει συνελθόντων, και των εξακοσίων τριάκοντα, των εν Χαλκηδόνι συναθροισθέντων νομοθετηθέντα, ορίζομεν, ώστε τον Κωνσταντινουπόλεως θρόνον των ίσων απολαύειν πρεσβείων του της πρεσβυτέρας ῾Ρώμης θρόνου, και εν τοις εκκλησιαστικοίς, ως εκείνον, μεγαλύνεσθαι πράγμασι, δεύτερον μετ᾿ εκείνον υπάρχοντα, μεθ᾿ ον ο της Αλεξανδρέων μεγαλοπόλεως αριθμείτω θρόνος, είτα ο Αντιοχείας, και μετά τούτον ο της Ιεροσολυμιτών πόλεως».\nΜε τους αναφερθέντες Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων, και ιδιαιτέρως με τον Κανόνα της εν Τρούλλω Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου, ρυθμίσθηκαν τελεσιδίκως και αμετακλήτως τα λεγόμενα Πρεσβυγενή Πατριαρχεία και το Αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Κύπρου.\nΜέσα στην εκκλησιαστική παράδοση υπάρχει πλούσια αναφορά στην ύπαρξη της Πενταρχίας, που συγκροτεί την ενότητα της Εκκλησίας. Ο άγιος Θεόδωρος Στουδίτης θεωρούσε ότι όλοι οι Πατριάρχες αποτελούσαν «το πεντακόρυφον Κράτος της Εκκλησίας» ή το «πεντακόρυφον σώμα της Εκκλησίας» ή το «πεντακόρυφον εκκλησιαστικόν σώμα». Και ο Θεόδωρος Βαλσαμών παραλληλίζει την ύπαρξη της Πενταρχίας με τις πέντε αισθήσεις στο σώμα του Χριστού. Δηλαδή, οι πέντε Πατριάρχες «ως αισθήσεις πέντε μιάς κεφαλής αριθμούμεναι και μη μεριζόμεναι, παρά τω χριστωνύμω λαώ λογιζόμενοι ισοτιμίαν εν άπασιν έχουσι, και κάραι των κατά πάσαν την οικουμένην αγίων Εκκλησιών του Θεού δικαίως καλούμενοι, διαφοράν ανθρωπίνην ου πάσχουσιν».\nΜε την όλη αυτή εκκλησιαστική διάρθρωση επιβαλλόταν μια τάξη στην Εκκλησία σύμφωνα με το συνοδικό πολίτευμά της. Κάθε εκκλησιαστική διοίκηση είχε αυτονομία, περιοριζόταν στα δικά της όρια και μπορούσε να διοική τις Εκκλησίες σύμφωνα με την ίδια πίστη και αποκαλυπτική αλήθεια. Μάλιστα κατά τον η’ Κανόνα της Γ’ Οικουμενικής Συνόδου, ορίζεται «σώζεσθαι εκάστη επαρχία καθαρά και αβίαστα τα αυτή προσόντα δίκαια εξ αρχής και άνωθεν, κατά το πάλαι κρατήσαν έθος, άδειαν έχοντος εκάστου μητροπολίτου τα ίσα των πεπραγμένων προς το οικείον ασφαλές εκλάβειν». Και στον β’ Κανόνα της Β’ Οικουμενικής Συνόδου, με τον οποίο καθορίζονται τα πρεσβεία των θρόνων, λέγεται: «Φυλαττομένου δε του προγεγραμμένου περί των διοικήσεων κανόνος, εύδηλον ως τα καθ᾿ εκάστην επαρχίαν η της επαρχίας σύνοδος διοικήσει, κατά τα εν Νικαία ωρισμένα».\nΟ Καθηγητής Βλάσιος Φειδάς σε δύο εξαίρετες μελέτες του, με τίτλο «Ο θεσμός της πενταρχίας των Πατριαρχών» (1ος και 2ος τόμος), αναφέρεται διεξοδικά στο πως διαμορφώθηκαν οι Τοπικές Εκκλησίες, το Μητροπολιτικό σύστημα και στην συνέχεια το υπερμητροπολιτικό σύστημα διοικήσεως, η υπερεξαρχική αυθεντία με κατάληξη το Πατριαρχικό σύστημα και βεβαίως την ανάπτυξη του θεσμού της Πενταρχίας.\nΌπως αναλύει, στους πρώτους αιώνες της εκκλησιαστικής ζωής απονέμονταν «πρεσβεία τιμής» σε μια εκκλησία, τα οποία πρεσβεία είχαν άμεση αναφορά στην ενότητα της Εκκλησίας «εν τη αποστολική Ορθοδοξία, τη θεία Ευχαριστία και τη αγάπη» και ήταν απαλλαγμένη από κάθε έννοια διοικητικής δικαιοδοσίας. Τα «πρεσβεία τιμής» συνδέονταν με την μαρτυρία της πίστεως της Μητρός Εκκλησίας, την αποστολικότητα των Θρόνων, την πολιτική σπουδαιότητα των πόλεων, την ιεραποστολική δραστηριότητα και το εκκλησιαστικό κύρος.\nΗ Α’ Οικουμενική Σύνοδος με τις αποφάσεις της, κατέστησε τα «πρεσβεία τιμής» σε «μητροπολιτικά» και έτσι δημιουργήθηκε το Μητροπολιτικό σύστημα, με κέντρο την πρωτεύουσα των πολιτικών επαρχιών. Σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε και η αντιμετώπιση της αίρεσης του Αρείου, όσον αφορά την Εκκλησία της Αιγύπτου και έδωσε αρμοδιότητες στον Θρόνο της Αλεξανδρείας, ο οποίος καθίστατο κέντρο ενότητος της Εκκλησίας της Αιγύπτου στην Ορθόδοξη πίστη. Έτσι η Α’ Οικουμενική Σύνοδος εισήγαγε το Μητροπολιτικό σύστημα στην εκκλησιαστική διοίκηση, το οποίο καθιστούσε μια επαρχία «οιονεί αυτόνομον διοικητικήν μονάδα».\nΒεβαίως, η εισαγωγή του Μητροπολιτικού συστήματος είχε και τις αρνητικές επιπτώσεις, διότι «οι αρειανόφρονες επίσκοποι επωφελούμενοι εκ της διά του μητροπολιτικού συστήματος υιοθετηθείσης διοικητικής αυτονομίας εκάστης επαρχίας, επέτυχον να επικρατήσουν ταχέως εν τη Ανατολή και να εκτοπίσουν τους Ορθοδόξους και εξ αυτών εισέτι των επισημοτάτων θρόνων».\nΑυτό ακριβώς το πρόβλημα, η τάση δηλαδή των αρειανοφρόνων επισκόπων να καταλάβουν τους επισημοτάτους θρόνους της Ανατολής, δημιούργησε άλλο πρόβλημα το ποιος θα κρίνη «τους επισκόπους των επισημοτάτων θρόνων». Με την πάροδο του χρόνου οι τάσεις «πολυαρχίας ή πλεισταρχίας και μοναρχίας των επισκόπων ωδήγουν εις αναρχίαν, εκδηλουμένην κυρίως εν ταίς συνόδοις».\nΤο γεγονός αυτό οδήγησε τους Πατέρες της Β’ Οικουμενικής Συνόδου να υιοθετήσουν τα λεγόμενα «υπερμητροπολιτικά πρεσβεία» και «ώρισαν ως ανωτάτην διοικητικήν αρχήν την Μείζονα Σύνοδον της διοικήσεως», ως σώματος. Έτσι, «αι αποφάσεις της Β’ Οικουμενικής Συνόδου προητοίμασαν το έδαφος διά την διαμόρφωσιν της πατριαρχικής οργανώσεως της εκκλησιαστικής διοικήσεως».\nΕπομένως, στις μελέτες του Καθηγητού Βλασίου Φειδά αποδεικνύεται ότι στην μεταποστολική Εκκλησία, η εκκλησιαστική διοίκηση στηριζόταν στο Συνοδικό σύστημα σχέσεως μεταξύ πρεσβείων τιμής των Μητέρων Εκκλησιών και του δικαίου των χειροτονιών. Με την Α’ Οικουμενική Σύνοδο καθιερώθηκε το Μητροπολιτικό σύστημα διοικήσεως. Αμέσως μετά όμως διαπιστώθηκε η έλλειψη υπερμητροπολιτικής αυθεντίας και ως προς την κρίση και ως προς την χειροτονία των Επισκόπων, γι᾿ αυτόν ακριβώς τον λόγο από την Β’ Οικουμενική Σύνοδο μέχρι την Δ’ Οικουμενική Σύνοδο διεξήχθη αγώνας για την υπαγωγή της μητροπολιτικής πολυαρχίας στην υπερμητροπολιτική αυθεντία των Θρόνων Ρώμης, Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων. Έτσι, οι θρόνοι των Εκκλησιών αυτών απέκτησαν αρμοδιότητα στο δίκαιο των κρίσεων των Επισκόπων και στο δίκαιο των χειροτονιών αυτών, στα όρια της δικαιοδοσίας τους.\nΠρο της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου είχε διαμορφωθή ο θεσμός της Πενταρχίας «διά της κανονικής τάξεως προς σύνδεσιν των οικουμενικών κανονικών πρεσβείων τιμής (προ-τίμησις μαρτυρίας θρόνου τινός εν ζητήματι πίστεως) μετά του δικαίου των χειροτονιών και κρίσεως επισκόπων» και λειτουργούσε ως υπερεξαρχική αυθεντία, αλλά μετά τις αποφάσεις της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου ο θεσμός της Πενταρχίας λειτούργησε ως υπερμητροπολιτικό σύστημα που βασιζόταν στην σύνδεση των εξαιρετικών πρεσβείων τιμής με το υπερμητροπολιτικό δίκαιο των χειροτονιών.\nΑυτό σημαίνει ότι, όπως στο Μητροπολιτικό σύστημα η αυθεντία του Μητροπολίτου συνδέθηκε με την επαρχιακή Σύνοδο, έτσι και στο υπερμητροπολιτικό σύστημα η αυθεντία των επισημοτάτων θρόνων Ρώμης, Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων συνδέθηκε με τις υπ᾿ αυτούς Πατριαρχικές Συνόδους, που συγκροτούνταν από Μητροπολίτες και Επισκόπους κάθε εκκλησιαστικής περιφέρειας. Έτσι, η μητροπολιτική επαρχιακή σύνοδος εξέλεγε τους Επισκόπους και τον οικείο Μητροπολίτη, αλλά ο εκλεγείς Μητροπολίτης χειροτονούνταν από τον οικείο Αρχιεπίσκοπο- Πατριάρχη ή τον αντιπρόσωπό του.\nΈκτοτε παρέμεινε ο θεσμός της Πενταρχίας μέχρι της απομακρύνσεως της Παλαιάς Ρώμης από την Καθολική Εκκλησία. Κάθε δε προσπάθεια αυξήσεως ή μειώσεως του αριθμού των πέντε πατριαρχικών θρόνων ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία. Ακόμη και η Εκκλησία της Κύπρου, καίτοι διέθετε διοικητική αυτονομία δεν μπόρεσε να διεκδικήση πατριαρχικό δίκαιο, δηλαδή η αυτονομία της θεωρήθηκε «ως απλούν διοικητικόν προνόμιον εν τω δικαίω των χειροτονιών και κρίσεων επισκόπων, ασκούμενον υπό την έμμεσον εποπτείαν των πατριαρχικών θρόνων της Ανατολής και δη και του θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως».\nΒέβαια, εδώ δεν είναι δυνατόν να γίνουν ευρύτερες αναλύσεις για τον θεσμό της Πενταρχίας, αλλά ο αναγνώστης μπορεί, αν έχη μεγαλύτερες αναζητήσεις, να ανατρέξη στα δύο μνημονευθέντα επιστημονικά συγγράμματα του Βλασίου Φειδά για να ενημερωθή πληρέστερα για τα θέματα αυτά.\nΜόνον θα πρέπη να τονισθή ότι η Εκκλησία καθοδηγούμενη από το Άγιον Πνεύμα, το οποίο φώτισε τους θεούμενους Πατέρες, συγκροτήθηκε με την πάροδο του χρόνου σ᾿ ένα σύστημα αλληλεξαρτήσεως και όχι ανεξαρτητοποιήσεως για να εξυπηρετήται η ενότητά της ως Σώματος του Χριστού και η σωτηρία των Χριστιανών. Η συγκρότηση αυτή αποτελέσθηκε πρωταρχικά από την διάρθρωση των Εκκλησιών σε μητέρες και θυγατέρες και από την σημαντικότητα των Θρόνων στην διατήρηση της Ορθοδόξου πίστεως και παραδόσεως. Ωστόσο συνετέλεσε και η διοικητική διάρθρωση του Ρωμαικού Κράτους.\nΠράγματι η Ρωμαική Αυτοκρατορία ήταν διηρημένη σε Υπαρχίες, Διοικήσεις και Επαρχίες. Οι Υπαρχίες ήταν μεγάλες διοικητικές περιφέρειες, οι οποίες διαιρούνταν σε άλλα επιμέρους τμήματα, που ονομάζονταν Διοικήσεις και, βέβαια, κάθε Διοίκηση αποτελούνταν από Επαρχίες. Κατά καιρούς υπήρχαν μερικές αλλαγές στις οριοθετήσεις των περιφερειών αυτών. Έτσι έχουμε την διαίρεση του Ρωμαικού Κράτους στις αρχές του Δ’ αιώνος μετά τις διοικητικές μεταρρυθμίσεις του Διοκλητιανού, την διαίρεση του Ρωμαικού Κράτους μετά τον θάνατο του Μ. Κωνσταντίνου και την διοικητική διαίρεση του Ρωμαικού Κράτους μετά τον θάνατο του Μ. Θεοδοσίου.\nΚατά την διοικητική διαίρεση του Ρωμαικού Κράτους, μετά τον θάνατο του Μ. Κωνσταντίνου, υπήρχαν τρεις Υπαρχίες, ήτοι η Υπαρχία των Γαλλίων, η Υπαρχία Ιταλίας, Αφρικής, Ιλλυρικού και η Υπαρχία Ανατολής.\nΗ Εκκλησία προσέλαβε την διοικητική διάρθρωση του Ρωμαικού Κράτους, οπότε ο Επίσκοπος της Πρωτευούσης της Διοικήσεως ονομάστηκε Έξαρχος Διοικήσεως και ο Επίσκοπος της Πρωτευούσης της Επαρχίας ονομάστηκε Μητροπολίτης. Φυσικά, κάθε επαρχία ήταν χωρισμένη στις επί μέρους Ενορίες. Μέσα από αυτήν την ανάλυση μπορούμε να αντιληφθούμε τις Επαρχιακές Συνόδους, με «Πρώτο» τον Μητροπολίτη και τις Διοικήσεις με «Πρώτο» τον Έξαρχο της Διοικήσεως.\nΗ ανάλυση που προηγήθηκε έδειξε ότι τα Πρεσβυγενή Ορθόδοξα Πατριαρχεία Παλαιάς Ρώμης, Νέας Ρώμης – Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων, καθώς και η Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Κύπρου, ήταν εξέλιξη των Μητροπολιτικών συστημάτων και αναγνωρίσθηκαν από Οικουμενικές Συνόδους, με την προϋπόθεση να διοικούνται βάσει των ιερών Κανόνων των Τοπικών και Οικουμενικών Συνόδων. Συνεπώς, στην περίπτωσή τους έχουν εφαρμογή οι Κανόνες, τόσο ο λδ’ Αποστολικός Κανόνας, όσο και τα όσα αναφέρονται για τον «Πρώτο», ο οποίος είναι η Κεφαλή των Μητροπολιτών, και οι Μητροπολίτες αποτελούν την Σύνοδο περί τον «Πρώτο». Οπότε, το σύστημα διοικήσεως είναι επισκοποσυνοδικό.\nΤον 11ο αιώνα (1099 μ.Χ.) ύστερα από διάφορες διεργασίες, η Παλαιά Ρώμη αποκόπηκε από την Πενταρχία των Πατριαρχών της Ανατολής και ο θρόνος της Νέας Ρώμης – Κωνσταντινουπόλεως, ο Οικουμενικός Πατριάρχης έμεινε πρώτος, χωρίς την Παλαιά Ρώμη.\nΤον 16ο αιώνα και μετά, μόνο του το Οικουμενικό Πατριαρχείο έδωσε Πατριαρχικές αξίες και τιμές σε διάφορες τοπικές Εκκλησίες, οι οποίες πρόκειται να επικυρωθούν από την μελλοντική Οικουμενική Σύνοδο, εκτός από το Πατριαρχείο Μόσχας, το οποίο αναγνωρίσθηκε από τους Πατριάρχες της Ανατολής η Πατριαρχική αξία και τιμή που δόθηκε πρώτα από τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Επίσης, το Οικουμενικό Πατριαρχείο έδωσε μόνο του και άλλες Αυτοκεφαλίες.\nΤα ανωτέρω εγράφησαν πριν δεκαεπτά (17) χρόνια! Και θέλω εδώ να επισημάνω ότι αυτά είναι εκκλησιολογικές πεποιθήσεις μου, που δεν αλλοιώνονται και δεν μεταβάλλονται με την πάροδο του χρόνου, γιατί είναι βασικές εκκλησιολογικές αρχές.\nΠοια συμπεράσματα εξάγονται από το κείμενο το οποίο παρατέθηκε;\nΠρώτον. Οι Πατέρες της Εκκλησίας στις Οικουμενικές Συνόδους συγκρότησαν, με τους ιερούς Κανόνες, την ορατή ενότητα της Εκκλησίας, ώστε αυτή να είναι Μία, Αγία, Αποστολική και Καθολική.\nΈτσι, από τις πρώτες Αποστολικές Εκκλησίες υπήρξε μια οργανική ανάπτυξη και εξέλιξη της διοργανώσεως του εκκλησιαστικού συστήματος, ώστε οι Πατέρες από το Μητροπολιτικό σύστημα να προχωρήσουν στα «υπερμητροπολιτικά πρεσβεία», στην συνέχεια στο πατριαρχικό σύστημα και τελικά στον θεσμό της Πενταρχίας των Θρόνων.\nΔεύτερον. Ο ιερός θεσμός της Πενταρχίας δεν λειτουργούσε στην πρώτη χιλιετία ως ανεξάρτητες πέντε κεφαλές, ωσάν «καπετανάτα ή εκκλησιαστικαί επικράτειαι ξέναι προς αλλήλας» (Παναγιώτης Τρεμπέλας), ούτε ως «κεφαλαρχίες» (Ολιβιέρ Κλεμάν), αλλά «ως αισθήσεις πέντε μιάς κεφαλής αριθμούμεναι και μη μεριζόμεναι» (Βαλσαμών), αφού μια είναι η κεφαλή της Εκκλησίας, ο Χριστός. Ο όρος Αυτοκέφαλες Εκκλησίες πρέπει να νοηθή ως αυτοδιοίκητες Εκκλησίες και όχι ως ανεξάρτητες Εκκλησίες από την όλη Εκκλησία. Πρώτος θρόνος ήταν της Παλαιάς Ρώμης και τα ίσα πρεσβεία τιμής με αυτόν είχε ο θρόνος της Νέας Ρώμης – Κωνσταντινουπόλεως.\nΤρίτον. Από τον ενδέκατο αιώνα (1009), που απομακρύνθηκε η Εκκλησία της Παλαιάς Ρώμης από την «Πενταρχία», η Εκκλησία λειτουργούσε ως Τετραρχία, οπότε η Εκκλησία της Νέας Ρώμης – Κωνσταντινουπόλεως έγινε πρωτόθρονη Εκκλησία και είχε όλες τις αρμοδιότητες της Εκκλησίας της Παλαιάς Ρώμης.\nΟ Επίσκοπος της Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης απέκτησε ιδιαίτερη αξία και τιμή κατά την διάρκεια της Ρωμαικής Αυτοκρατορίας, αλλά και κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, μέσα από το σύστημα της εθναρχίας που καθόρισε ο Μωάμεθ ο Πορθητής. Αυτό επηρέασε και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσε η Τετραρχία των Θρόνων της Ανατολής, μαζί με την Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Κύπρου.\nΤέταρτον. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης τον 16ο αιώνα (1589) έδωσε την Πατριαρχική αξία και τιμή στον Μητροπολίτη Μόσχας και αυτό αναγνωρίσθηκε από τους υπόλοιπους Πατριάρχες της Ανατολής (1590 και 1593). Επίσης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης αργότερα μόνος του χορήγησε τις Αυτοκεφαλίες και τις Πατριαρχικές αξίες και τιμές σε διάφορες τοπικές Εκκλησίες και φυσικά έχουν αναγνωρισθή εν τη πράξει από όλες τις Εκκλησίες, διότι όλοι οι Προκαθήμενοι συμμετέχουν σε θείες Λειτουργίες και Συνόδους, με μερικές εξαιρέσεις.\nΠέμπτον. Η Εκκλησία της Μόσχας με την θεωρία της «Τρίτης Ρώμης», την οποία καλλιέργησε και ανέπτυξε από τον 15ο αιώνα μέχρι σήμερα, όχι μόνον υπονομεύει την θέση του Οικουμενικού Πατριάρχου ως Πρώτου στο κανονικό σύστημα διοργανώσεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας, αλλά αυτοπροβάλλεται εν τοις πράγμασι ως πρώτη Εκκλησία με δύναμη και ισχύ, όπως φαίνεται καθαρά στο θέμα της Ουκρανίας.\nΑν προσθέση κανείς ότι από τον 19ο αιώνα και εντεύθεν αναπτύχθηκε μια ιδιαίτερη θεολογία, σύμφωνα με την οποία η ρωσική θεολογία είναι ανώτερη και από την πατερική θεολογία μέχρι τον 8ο αιώνα και από την σχολαστική θεολογία του 11ου έως 13ου αιώνος, τότε αντιλαμβάνεται καλά ότι το θέμα περί «Τρίτης Ρώμης» δεν έχει μόνο γεωπολιτική υποδομή, αλλά και μεταπατερική θεολογική βάση.\nΒεβαίως, για την αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων, θα πρέπει να σημειωθή ότι δεν ισχύουν και οι θεωρίες μερικών συγχρόνων θεολόγων περί αναγωγής του Πρώτου της Εκκλησίας μέσα στο Μυστήριο της Αγίας Τριάδος, στην οποία Αγία Τριάδα μάλιστα θέτουν κακοδόξως και ιεραρχικότητα!! Άλλο είναι ο ιερός κανονικός θεσμός της Εκκλησίας, που διαθέτει Πρώτον μέσα στο συνοδικό και ιεραρχικό πολίτευμα της Εκκλησίας, και άλλο είναι το μυστήριο της Αγίας Τριάδος, που είναι παντελώς απρόσιτο στον άνθρωπο.\nΣυνεπώς, πρέπει να σεβόμαστε τον κανονικό θεσμό της Εκκλησίας, όπως καθιερώθηκε από τους Πατέρας των Οικουμενικών Συνόδων, και δεν πρέπει να τον υπονομεύουμε. Επίσης, πρέπει να σεβόμαστε την πρωτόθρονη Εκκλησία, το Οικουμενικό Πατριαρχείο.\nΚαι όταν και από αυτό γίνονται μερικά λάθη, θα πρέπει να διατυπώνουμε με σεβασμό, διάκριση και τιμή την σκέψη μας, χωρίς όμως να κατεδαφίζουμε και να υπονομεύουμε τον ιερό θεσμό της Εκκλησίας που συγκροτήθηκε από το Άγιον Πνεύμα, το Οποίο φώτισε τους Πατέρας των Οικουμενικών Συνόδων να τον καθορίσουν.\nΔεν μπορεί να ισχύη στα εκκλησιολογικά θέματα, όπως και σε άλλα θέματα, η αρχή «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι» και να γινόμαστε μητραλοίες και πατραλοίες, δηλαδή υπονομευτές του έργου των αγίων Πατέρων.\nΣε ένα επόμενο κείμενό μου θα αναφερθώ ειδικότερα στον όρο «Αυτοκέφαλη Εκκλησία», γιατί θεωρώ ότι από πολλούς παρερμηνεύεται.\nΕτικέτες: είπανΜΗΤΡΟΠΟΛΊΤΗςΜητροπολίτης Ναυπάκτου ΙερόθεοςΠΕΝΤΑΡΧΙΑ


Γυμνές στον θάνατο ebooks.gr\nΑρχική» Γυμνές στον θάνατο\nISBN : 618-5394-36-7\nΣειρές : Στον Θάνατο\nΖαχαρόπουλος Σ. Ι.(1969)


THE SUPPORTER S VIEW - PDF\nTHE SUPPORTER S VIEW\nDownload "THE SUPPORTER S VIEW"\n1 THE SUPPORTER S VIEW Ένας συγκλονιστικός αγώνας, μια συναρπαστική εμπειρία. Ο πιο σκληρός αγώνας στην ιστορία του parapente και ένας από τους πιο σκληρούς αγώνες περιπέτειας γενικότερα. Ο αγώνας είναι πολυήμερος και σκοπό έχει όχι μόνο να φέρει τις ομάδες στα όρια τους αλλά να τα ξεπεράσουν, είναι αγώνας από αυτούς που μόνο η Red Bull ξέρει να δημιουργεί. Η ιδέα απλή, διάσχιση των Άλπεων από ανατολή προς δύση ή από παγετώνα στην θάλασσα με μόνο μέσο το αλεξίπτωτο πλαγιάς και τα πόδια του αθλητή. Η ιδέα υλοποιείται για πρώτη φορά το 2003, με 17 συμμετοχές, όπου πρώτος Kaspar Henny από την Ελβετία κάλυψε τα 800 χιλιόμετρα της διαδρομής σε 11 ημέρες και 23 ώρες, από το Dachstein στην Αυστρία, μέσω τριών σημείων, πρώτο το Zugspitze στην Γερμανία, δεύτερο το Mont Blanc στην Γαλλία και τρίτο το Mont Gros επίσης στην Γαλλία. Μετά από 48 ώρες (από τον τερματισμό του πρώτου) ο αγώνας τερματίζει με 3 ομάδες να έχουν ολοκληρώσει την διαδρομή. Δεύτερος τερμάτισε ο David Dagault από την Γαλλία και τρίτος ο Stefan Bocks από την Γερμανία. Ο αγώνας στέφτηκε με επιτυχία από όλες τις πλευρές αλλά κυρίως από χορηγούς, το ενδιαφέρον των media και από την προβολής του, έτσι μετά από 2 χρόνια επαναλαμβάνεται. Το 2005 οι συμμετοχές είναι και πάλι 17 από 13 χώρες, με την πρώτη ομάδα να τερματίζει σε 12 ημέρες και 1 ώρα 20 λεπτά και μετά από 48 ώρες 4 ομάδες ολοκλήρωσαν την διαδρομή. Πρώτος ο Alex Hofer, δεύτερος ο Urs Lotscher, τρίτος ο Kaspar Henny και οι τρεις από την Ελβετία όπου δείχνει και την υπεροχή της στις Άλπεις. Τέταρτος και τελευταίος στον τερματισμό ήταν ο Helmut Eichhozer από την Αυστρία. 10 ομάδες μένουν στην διαδρομή, άλλοι κοντά κάποιοι πιο μακριά ενώ μια σταματάει για ιατρικούς λόγους και δυο έχουν ήδη εγκαταλείψει τον αγώνα. Η διοργάνωση κυριολεκτικά απογειώνεται και καθιερώνεται, το ενδιαφέρον του κόσμου το ίδιο και παρακολουθεί μετά μανίας την εξέλιξη του αγώνα μέσω internet, με την δυνατότητα live tracking βλέπει κάθε στιγμή που βρίσκονται και τι κάνουν οι αθλητές. Το Red Bull X-Alps είναι και από θέμα τεχνολογίας στην κορυφή. Ο αγώνας έχει μεγάλη επιτυχία και απήχηση στον κόσμο, εφόσον θα τον επαναλάβουμε το 2007 δεν τον δυσκολεύουμε κι άλλο; να δούμε μέχρι που θα φτάσουν; έτσι πρέπει να σκέφτηκε το μεγάλο κεφάλι της διοργάνωσης της Red Bull Hannes Arch, έτσι φέτος οι αθλητές εκτός του ότι έχουν να καλύψουν 850 χιλιόμετρα σε ευθεία γραμμή μέσω των σημείων στροφής που θα πρέπει να περάσουν, θα πρέπει να διασχίσουν την οροσειρά 2 φορές κάθετα, αυτό σημαίνει ότι θα Ο εγκέφαλος της διοργάνωσης Hannes Arch πρέπει να περάσουν κορφές και διάσελα από 2500 έως 3500 μέτρα ύψος. Αναλυτικότερα η διαδρομή έχει ως εξής : Η έδρα του αγώνα έως την εκκίνηση του είναι το Obertraun στην Αυστρία, από εκεί οι αθλητές θα ανέβουν με lift στο χιονοδρομικό Krippenstein που βρίσκεται στην βορινή πλευρά του Dachstein και από εκεί θα δοθεί η εκκίνηση, μετά από διαδρομή 2 με 3 ώρες και αφού διασχίσουν τον παγετώνα του Dachstein θα φτάσουν στην κορυφογραμμή με ύψος 3000 μέτρα όπου βρίσκεται η απογείωση, αυτό είναι το πρώτο σημείο στροφής. Ακολουθώντας νοτιοδυτική πορεία φτάνουμε στους Δολομίτες, στην κορυφή Marmolada όπου είναι το δεύτερο σημείο στροφής σε Ιταλικό πλέον έδαφος και θα πρέπει να το περάσουν από την νότια πλευρά του. Αυτή είναι η πρώτη κάθετη διάσχιση της οροσειράς με μια δεύτερη και κατά πολύ δυσκολότερη να ακολουθεί, σε βορειοδυτική πορεία έως την Ελβετία και την κορυφή Eider, η οποία είναι το τρίτο σημείο στροφής και θα πρέπει να περαστεί από την βόρεια πλευρά της. Από εδώ και μετά η διαδρομή δεν διαφέρει πολύ από το 2003 και 2005 και με δυτική πορεία φτάνουμε στο τέταρτο σημείο στροφής, την βορινή πλευρά του Mont Blanc. Η αφίσα του αγώνα.\n2 Από εκεί και μετά μπαίνουμε σε Γαλλικό έδαφος, πορεία νότια ως το πέμπτο και τελευταίο σημείο στροφής, την απογείωση του Mont Gros με θέα την Μεσόγειο. Όσοι φτάσουν ως εκεί, θα είναι και οι τυχεροί που μετά από μια σύντομη πτήση θα προσγειωθούν στην πλωτή εξέδρα στην παραλία του Monte Carlo στο Μονακό, τον επίσημο τερματισμό αυτής της δύσκολης διαδρομής. Εκτός από την αλλαγή στην διαδρομή, έχουν αλλάξει και άλλα. Οι ομάδες έχουν φτάσει τις 30 από 22 χώρες, οι κανονισμοί έχουν διαφοροποιηθεί, έχουν γίνει πιο σκληροί στο θέμα των αεροπορικών κανονισμών (VFR), απαγορευμένων εναέριων περιοχών (CTR) και σαν κερασάκι στην τούρτα ένας νέος κανονισμός. Η τελευταία ομάδα θα βγαίνει εκτός αγώνα μετά από τις πρώτες 72 ώρες (3η ημέρα) και από εκεί και μετά κάθε 48 ώρες (2η ημέρα) εκτός αν έχει περάσει το Eider, το τρίτο σημείο στροφής. Αυτός ο κανονισμός εκτός του ότι βοηθάει την διοργάνωση να μην έχει μεγάλη σκούπα όπως λέγεται, δηλαδή να μην υπάρχει μια ομάδα στην Ιταλία ενώ οι υπόλοιπες είναι μετά τα μισά της διαδρομής, δημιουργεί επιπλέον μια ένταση ανάλογη των πρώτων και στις τελευταίες ομάδες με σκοπό να προσπαθούν όσο πιο πολύ μπορούν για να αποφύγουν τον αποκλεισμό. Όπως έλεγε ο φίλος μου Raul Penzo από την Βενεζουέλα, οι τελευταίες ομάδες είναι σαν τον σκύλο που κυνηγάει την ουρά του. Τα όποια μικροπροβλήματα υπήρχαν με το live tracking το 2005, ανήκουν πλέον στο παρελθόν με την χρήση της τελευταίας λέξης της τεχνολογίας για την μετάδοση της θέσης του αθλητή έως την εκ νέου σχεδιασμού της ιστοσελίδας του αγώνα και τον συνδυασμό της με το πλέον γνωστό Google Earth. Ο αγώνας ξεκινούσε την Δευτέρα 23 Ιουλίου και ήταν απαραίτητο οι ομάδες να βρίσκονται στην βάση της διοργάνωσης 2 με 3 ημέρες νωρίτερα, υπερβολικό; Κάθε άλλο μια και οι δυο ημέρες ήταν γεμάτες από το πρωί ως το βράδυ, με 45λεπτες ενημερώσεις (briefings) και σεμινάρια να διαδέχονται η μια την άλλη και με ποικίλη θεματολογία όπως: κανονισμοί, τρόπος λειτουργίας όλων των ηλεκτρονικών Briefing Το Pajero της Ελληνικής ομάδας. συσκευών, κατάσταση κρίσης, περιορισμένες και απαγορευμένες περιοχές πτήσεων. Ακόμα, συνεντεύξεις και φωτογράφηση των αθλητών και η επίπονη διαδικασία του κολλήματος των ειδικών αυτοκόλλητων στην πτέρυγα όπου έπαιρνε περίπου 4 ώρες. Διευθυντής του αγώνα ο γνωστός από την αγωνιστική του δράση στον χώρο Steve Cox, υπεύθυνος σχεδόν για όλα, ήρεμος, κατατοπιστικότατος ήταν εκεί για οτιδήποτε χρειαζόμασταν και δεν άφησε το παραμικρό κενό. Η διοργάνωση ήταν ότι πιο τέλειο έχω συναντήσει και παρείχε στις ομάδες τα ακόλουθα: Ρουχισμό (περιορισμένο βέβαια..), flash light για τον σάκο κατά την νυχτερινή πορεία, Recobelt (μια ειδική ζώνη για τον εντοπισμό και διάσωση του αθλητή σε μια κατάσταση ανάγκης), 1 όργανο πτήσηςπλοήγησης Brauniger Competino ειδικά διαμορφωμένο με Bluetooth και δυνατότητα να στέλνει μέσω του κινητού τηλεφώνου του αθλητή με μήνυμα την γεωγραφική του θέση, ακόμα και σε περίπτωση που δεν Steve Cox υπάρχει κάλυψη δικτύου το σύστημα έχει την δυνατότητα να κρατήσει τα σημεία και να τα στείλει όταν βρει πάλι δίκτυο, 1 κινητό τηλέφωνο Nokia N95 για τον αθλητή, 1 κινητό τηλέφωνο Nokia N93 για τον υποστηρικτή του και 250 περιθώριο χρήσης για τα δυο κινητά (ότι παραπάνω τα πληρώνουν οι ομάδες), 1 βιντεοκάμερα Sony υψηλής ανάλυσης με πολλές κασέτες και την υποχρέωση τουλάχιστον 10 λεπτά λήψης ημερησίως από τον υποστηρικτή, όλα αυτά βέβαια ολοκαίνουρια με φορτιστές αυτοκίνητου, τοίχου, επιπλέον μπαταρίες, hands free, αυτοκόλλητα για την πτέρυγα και το αυτοκίνητο καθώς και τους πλέων ενημερωμένους αεροπορικούς χάρτες της Jeppesen για γνώση και αποφυγή των απαγορευμένων περιοχών πτήσεων και των αεροδρομίων για όλη την περιοχή της διαδρομής.\n3 Αυτός ο αγώνας, απαιτεί πολύ καλή οργάνωση και προετοιμασία, τα φαβορί του αγώνα είναι επαγγελματίες του χώρου, με μεγάλους χορηγούς, ζουν σε Αλπικές ή παράλπιες περιοχές με σημαντικό πλεονέκτημα την πολύ καλή γνώση της περιοχής, πτητικά, εδαφολογικά και μετεωρολογικά. Οι υπόλοιποι συμμετέχουν με σκοπό να ζήσουν την περιπέτεια, να προσπαθήσουν σκληρά, να ξεπεράσουν τους εαυτούς τους, ίσως κάποιοι να κάνουν και την έκπληξη όπως ο Ρουμάνος Toma Coconea. Η κάθε ομάδα αποτελείται από δυο άτομα, τον αθλητή και τον υποστηρικτή του αυστηρά, αν θέλουν να υπάρχουν φίλοι που θα τον ακολουθήσουν μπορούν διακριτικά χωρίς να του παρέχουν καμία μορφή βοήθειας εκτός από το να του τονώνουν το ηθικό. Ο αθλητής είναι το επίκεντρο του αγώνα και δικαίως αφού είναι η μηχανή, αυτός που πετάει σε δύσκολες έως επικίνδυνες συνθήκες πολλές φορές και που όταν δεν κάνει για πτήση, περπατάει μέρα νύχτα σε δρόμους ή σε βουνά, με ή χωρίς βροχή. Toma Coconea in action Ο ρόλος του υποστηρικτή είναι επίσης πολύ σημαντικός, στρατηγικός και πολύ κουραστικός. Εκτός του ότι πρέπει να είναι εκεί για ότι χρειαστεί ο αθλητής του όπως νερό, φαγητό, παπούτσια, κάλτσες κτλ., να τον στηρίζει εκτός από υλικά και ψυχολογικά, να μην επιτρέπει κανένα ίχνος έντασης στην ομάδα, έχει δεν έχει δίκιο. Πρέπει να βρίσκει διάφορα πράγματα σε διάφορα μέρη όπως μικρά χωριά, από φαρμακείο και super market έως αναλυτικούς πεζοπορικούς χάρτες της περιοχής, με την διάφορα της γλώσσας να δυσκολεύει αρκετά την κατάσταση. Επίσης θα πρέπει να μπορεί να βρει internet για να ενημερωθεί για τον καιρό και την εξέλιξη του αγώνα, να τραβάει βίντεο και φωτογραφίες, να φροντίζει για το φαγητό, την διαμονή τους και στο τέλος της ημέρας να μένει ξύπνιος 2 με 3 ώρες μετά τον αθλητή του για να φόρτισει τις συσκευές στο αυτοκίνητο. Το πρωί να σηκωθεί πάλι πρώτος να ετοιμάσει πρωινό και αφού ξεκινήσει ο αθλητής, να μαζέψει τα πράγματα (σκηνή κτλ) και να ακολουθήσει το ίδιο πρόγραμμα για άλλη μια μέρα. Ανασυγκρότηση, το Pajero χωράει και άλλα Κατά κάποιο τρόπο είναι η ψυχή της ομάδας και ο αφανής ήρωας ο οποίος πρέπει να κάνει την δουλειά που έχει αναλάβει όσο το δυνατόν καλύτερα, η επιβράβευση του υπάρχει μόνο από τα λόγια του αθλητή του. Συμπέρασμα από όλα αυτά η ομάδα αποτελείται από δυο ισότιμα μέλη όπου λειτουργούν για ένα κοινό στόχο, να πάνε όσο πιο μακριά μπορούν, ο αθλητής δεν μπορεί να κάνει τίποτα χωρίς τον υποστηρικτή του και ο υποστηρικτής δεν μπορεί να κάνει κάτι χωρίς Με τον Dave (USA2), σε internet cafe τον αθλητή του, αυτό δεν είναι άλλωστε το νόημα της ομάδας; Μεταξύ των ομάδων από διαφορετικές χώρες υπήρχε ευγενής άμυλα, καλή διάθεση και κοινή προσπάθεια, δεν ήταν λίγες οι φορές που βάλαμε από κοινού τον χάρτη κάτω για να βρούμε την καλύτερη διαδρομή. Αυτό ίσως να μην συνέβαινε μεταξύ των πρώτων ομάδων λόγο ανταγωνισμού αλλά πιο πίσω τα πράγματα ήταν διαφορετικά, αρκετές φορές κατασκηνώσαμε με άλλες ομάδες όπως με τα παιδιά από την Βενεζουέλα, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Σλοβενία. Αυτό ειδικά για τον υποστηρικτή ήταν ένα ευχάριστο διάλειμμα. Επιστροφή στον αγώνα, έχουν αρχίσει να αποχωρούν οι τελευταίες ομάδες κάθε δυο ημέρες, ενώ οι γιατροί της διοργάνωσης σταματούν από τον αγώνα τρεις πολύ καλούς αθλητές, τον Gerald Ameseder από την Αυστρία, τον Vincent Sprungli από την Γαλλία και τον Michael Gebert από την Γερμανία, γιατί υπέστησαν σοβαρό πρόβλημα στα γόνατα και τους τένοντες λόγω υπερπροσπάθειας που κατέβαλαν, ίσως και λόγω πολύ βαριάς προσγείωσης σε βραχώδες ορεινό έδαφος. Ο Helmut Eichhozer μας δίνει τα φώτα του! O αθλητής από το Βέλγιο, Thomas de Dorlodot κατά την διάρκεια ενός ορεινού περάσματος πετώντας, έχασε τον έλεγχο της πτέρυγας του λόγω των συνθηκών που επικρατούσαν, χτύπησε στο έδαφος και έμεινε αναίσθητος.\n4 Κοντά του πετούσε ο Ramon Morillas από την Ισπανία ο οποίος προς τιμή του προσγειώθηκε δίπλα του στο δύσκολο και αφιλόξενο μέρος για να του προσφέρει βοήθεια. Ευτυχώς ο Thomas συνήλθε αλλά είχε σπάσει το χέρι του, κατέβηκε με τα πόδια από το βουνό και μετά οι γιατροί τον περιποιήθηκαν και τον έθεσαν εκτός αγώνα. Εν τω μεταξύ ένα άλλο δράμα παίζεται στους μπροστάρηδες του αγώνα, ο Ελβετός Martin Muller είναι πρώτος με διαφορά αλλά παραβιάζει απαγορευμένο εναέριο χώρο και γλιτώνει τον αποκλεισμό του από τον αγώνα με 36 ώρες ποινή. Όπως δήλωσε ο ίδιος αναγκάστηκε να παραβιάσει την απαγορευμένη περιοχή για μια ασφαλή προσγείωση, λόγω των πολύ δυνατών ανέμων και την έλλειψη ασφαλούς προσγείωσης στην περιοχή όπου πετούσε. Πίσω από τον Martin Muller η έκπληξη του φετινού X-Alps, ο Toma Coconea από την Ρουμανία ο οποίος περπατάει μέρα νύχτα και κατά την διάρκεια του αγώνα καταφέρνει το ακατόρθωτο, 130 χιλιόμετρα σε μια μέρα! Δεν περπατάει, τρέχει. Πίσω του έχει τον Alex Hofer, τον υπερασπιστή του τίτλου του X- Alps 2005, είναι πίσω του περίπου 100 χιλιόμετρα όταν μετά από Martin Muller μια φανταστική πτήση βρίσκεται 20 χιλιόμετρα μπροστά του. Στο τελικό σημείο του Mont Gros φτάνει στις 5 Αυγούστου και ώρα 20:00, πρώτος ο Martin Muller μετά από 13 ημέρες 10 ώρες και 30 λεπτά, αλλά πρέπει να παραμείνει εκεί 36 ώρες λόγω της ποινής του μέχρι να του επιτραπεί να κάνει την τελική πτήση. Μετά από λίγο φτάνει και ο επίσημα πρώτος, είναι ο Alex Hofer από την Ελβετία με χρόνο 13 ημέρες 11 ώρες και 40 λεπτά. Λόγο του ότι είναι πλέον νύχτα και απαγορεύεται η πτήση, θα του επιτραπεί να πετάξει την επομένη μέρα 6 Αυγούστου στις 10:00 το πρωί οπότε και θα αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση των τελευταίων 48 ωρών του αγώνα. Δεύτερος τερματίζει ο Toma Coconea από την Ρουμανία μετά από 13 ημέρες 16 ώρες και 30 λεπτά. Οι 36 ώρες ποινή πέρασαν για τον Martin Muller από την Ελβετία και τελικά πετάει προς το Monte Carlo τρίτος σε αυτόν τον συναρπαστικό αγώνα. Εν τω μεταξύ άλλοι δυο αθλητές έχουν παραβιάσει απαγορευμένη εναέρια περιοχή, ο Urs Lotscher από την Ελβετία και ο Julien Wirtz από την Γαλλία, όπως είναι φυσικό παίρνουν και αυτοί 36 ώρες ποινή. Ramon Morillas Ο Toma Coconea μόλις τερμάτισε Ο Ελβετός Urs Lotscher είναι αρκετά μπροστά από τους υπόλοιπους, αφού φτάνει στο Mont Gros περιμένει 36 ώρες, δεν φτάνει κανείς άλλος να τον περάσει και πετάει προς το Monte Carlo παίρνοντας την 4η θέση. Τα περιθώρια έχουν στενέψει αρκετά και οι ώρες περνούν γρήγορα, οι υπόλοιποι αθλητές είναι πάνω από 100 χιλιόμετρα μακριά από το πολυπόθητο σημείο, λίγο πριν λήξει ο αγώνας ο Kaoru Ogisawa από την Ιαπωνία μετά από μια καταπληκτική πτήση και αρκετό περπάτημα όλη την νύχτα καταφέρνει να σταθεί έγκαιρα στην απογείωση του Mont Gros, να πετάξει και να πάρει Kaoru Ogisawa, go Ogi go την 5η θέση στο Red Bull X-Alps Μετά την λήξη του αγώνα και αφού δόθηκε αρκετός χρόνος σε όλες τις ομάδες να παρευρεθούν στο Monaco, ακολούθησε η απονομή των βραβείων όπου εκτός από τους αθλητές που τερμάτισαν, βραβεύθηκαν και οι ακόλουθοι : Ο Ισπανός Ramon Morillas με το βραβείο Sportsmanship, για την βοήθεια που πρόσφερε σε συναθλητή του. Ο Ρουμάνος Toma Coconea με το βραβείο Red Bull X-Alps Man, για την υπερπροσπάθεια που κατέβαλε, μιας και το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής, πάνω από 1000 χιλιόμετρα, το έκανε με τα πόδια. Coconea, Hofer, Muller στο βάθρο.\n5 Ο Honza Rejmanek από τις Ηνωμένες Πολιτείες με το βραβείο Outstanding Achievement, για την ανάκαμψη και επίδοση του μετά από την αρρώστια που τον ταλαιπώρησε στην αρχή του αγώνα. Οι Jan Skrabalek από την Τσεχία, ο Honza Rejmanek από τις Ηνωμένες Πολιτείες και ο Andy Frotscher από την Ιταλία βραβεύονται για τα καλύτερα on line ημερολόγια. Ο Honza Rejmanek με τον υποστηρικτή του Dave Hanning Ο Toma Coconea με τον υποστηρικτή του Razvan Levarda Ο νικητής του Red Bull X-Alps 2007 Alex Hofer Όπως ήταν αναμενόμενο ακολούθησε τρελό πάρτι αν και δεν νομίζω κανείς από τους αθλητές να μπορούσε να χορέψει. Μερικά στατιστικά του αγώνα: Από 30 ομάδες που συμμετείχαν στο Red Bull X-Alps 2007, 5 ομάδες τερμάτισαν, 13 ομάδες έμειναν σε απόσταση από 99,6 έως 322,8 χιλιόμετρα από τον τερματισμό, 7 ομάδες αποκλείστηκαν, 4 ομάδες βγήκαν εκτός αγώνα για ιατρικούς λόγους και 1 τον εγκατέλειψε. Ο Δ. Μπουραζάνης επί χάρτου Το Pajero με θέα τους επιβλητικούς Δολομίτες The supporter s vew Μ. Κυριακάκης Η Ελληνική ομάδα αποτελούμενη από τον Δημήτρη Μπουραζάνη και τον Μάνο Κυριακάκη, ευχαριστεί θερμά τον Όμιλο Σαρακάκη και τον κύριο Γιώργο Παπά για την ευγενική παραχώρηση ενός Mitsubishi Pajero 3,8 V6 full extra, το οποίο έκανε την ζωή μας ευκολότερη με την άνεση και την δύναμη του κατά την διάρκεια των 2500 χιλιομέτρων του ταξιδιού μας, με το εξελιγμένο ενσωματωμένο σύστημα πλοήγησης να βοηθάει τα μέγιστα στον σχεδιασμό και υπολογισμό της καλύτερης διαδρομής. Mitsubishi Pajero το απόλυτο εργαλείο άνεση, ασφάλεια, πολυτέλεια και άπλετοι χώροι. Ακόμα ευχαριστούμε την Red Bull Ελλάς για την ηθική και υλική υποστήριξη που μας παρείχε. Χωρίς την βοήθεια των χορηγών μας το ταξίδι και η προσπάθεια μας θα ήταν από δύσκολη έως αδύνατη. Τους ευχαριστώ όλους και προσωπικά για την φοβερή περιπέτεια που έζησα, την εμπειρία που αποκόμισα και για τους φίλους που απέκτησα. ΚΥΡΙΑΚΑΚΗΣ ΜΑΝΟΣ\n6 Υ.Γ. Μερικές φωτογραφίες ακόμα Η εκκίνηση του 3 ου Red Bull X-Alps Η απογείωση του Dachstein, αλλά με πολύ αέρα.. Κατεβαίνοντας την ορθοπλαγιά του Dachstein, via ferrata Fly high FLY GIN Fly safe O Andy Frotscher πλησιάζει την Marmolada Λεπτομέρεια από την AXIS Παρέα με το team από την Βενεζουέλα, Raul & Eduardo Fly far Ο K. Ziolkowski από την Πολωνία Πολλές από τις φωτογραφίες είναι από την ιστοσελίδα εκεί θα βρείτε πολύ περισσότερες και επιπλέον, βίντεο, συνεντεύξεις, στατιστικά και άλλα πολλά.


Ανακαινίζεται και μεγαλώνει η Εθνική Πινακοθήκη – ParosNews\n26 Δεκεμβρίου, 2019 10 Ιανουαρίου, 2020 ParosNews\t342 Views 0 Σχόλια\nΤα Χριστούγεννα του 2015 θα ανοίξει και πάλι της πύλες για το κοινό, εκσυγχρονισμένη και μεγεθυμένη, η Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδας. Η τελευταία ξενάγηση στην αποχαιρετιστήρια έκθεση με τα δώρα των Ελλήνων ζωγράφων προς την Πινακοθήκη, θα γίνει την Παρασκευή, 1η Μαρτίου.\nΜετά, εντός του προσεχούς μηνός, θα υπογραφεί η σύμβαση με την ανάδοχο κατασκευαστική εταιρεία και τον Απρίλιο θα ξεκινήσουν οι εργασίες επέκτασης του υπάρχοντος κτιριακού συγκροτήματος , το οποίο θα αποκτήσει άλλα 11.040 τ.μ., συνολικά δηλαδή θα εκτείνεται σε 20.760 τ.μ.\nΕπίσης θα αλλάξει και η όψη και η λειτουργικότητα της Πινακοθήκης: Με γυάλινη πρόσοψη κι έναν επιπλέον όροφο στο πίσω κτίριο, ράμπες επικοινωνίας του ενός ορόφου με τον άλλον, διπλάσιους χώρους για τις μόνιμες και περιοδικές εκθέσεις, αμφιθέατρο 450 θέσεων, άνετες αποθήκες, μεγάλα υπόγεια – ορατά από το εξωτερικό περιβάλλον, για να φιλοξενούν εκθέσεις -, σύγχρονα εργαστήρια συντήρησης, καφέ-εστιατόριο με θέα την Ακρόπολη τον Λυκαβηττό και τη νότια Αθήνα, η Εθνική Πινακοθήκη της Ελλάδος, εκσυγχρονίζεται και μπαίνει με διαφορετικό αέρα αισθητικής και μουσειακής αντίληψης, στον 21ο αιώνα.\nΤην παρουσίαση του έργου, έκαναν οι μελετητές του έργου, παρουσία του αναπληρωτή υπουργού Πολιτισμού, Κ. Τζαβάρα, της γενικής γραμματέως του υπουργείου Πολιτισμού, Λ. Μενδώνη και της διευθύντριας της Πινακοθήκης, Μαρίνας Λαμπράκη-Πλάκα.\nΕκεί, στη Γλυπτοθήκη, μια επιλογή από τα 120 καλύτερα έργα των συλλογών της Πινακοθήκης θα εκτίθενται σε εναλλασσόμενες εκθέσεις.\nΣτόχος επίσης είναι να διοργανώνονται θεματικές εκθέσεις που θα ταξιδεύουν στην Ελλάδα (όπου υπάρχει υποδομή) και στο εξωτερικό. «Είναι παντελώς άγνωστη η σύγχρονη ελληνική ζωγραφική στο εξωτερικό πλην ελάχιστων εξαιρέσεων. Οι ξένοι ξέρουν μόνο την αρχαία και βυζαντινή τέχνη», είπε η κ. Λαμπράκη-Πλάκα.\nΤέλος, εκτός από τα έργα επέκτασης της Εθνικής Πινακοθήκης, στα τέλη Μαρτίου «θα είναι επιτέλους έτοιμο και το δεύτερο μεγάλο έργο της Πινακοθήκης, το Μουσείο Χρήστου Καπράλου στην Αίγινα», δήλωσε η κ. Λαμπράκη-Πλάκα.\nΥπενθυμίζεται ότι το εργαστήρι και τα έργα του Έλληνα γλύπτη, περιήλθαν στην Εθνική Πινακοθήκη έπειτα από δωρεά του Ιδρύματος Χρήστου και Σούλης Καπράλου.\n← Previous Euroleague: Να βγάλει από την πορεία το «τρένο» της Ρεάλ Μαδρίτης θέλει ο Παναθηναϊκός\nNext → Μικρή περιήγηση στον χώρο και χρόνο του Αγίου Όρους


Μικρά και Ενδιαφέροντα #17 – Ψυχολογείν\nΤο Psychology Today φιλοξενεί ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο με θέμα τα άτομα που πιστεύουν ότι έχουν απαχθεί από εξωγήινους. Σε αυτό περιγράφονται περιπτώσεις “απαγωγής”, αλλά και ερευνητικά δεδομένα γύρω από τους “απαχθέντες” και τα κοινά χαρακτηριστικά προσωπικότητας ή/και ψυχολογικών τραυμάτων που έχουν μεταξύ τους. [Psychology Today]\n7 Σεπτεμβρίου, 2010 Μικρά Νέα


Κατά της παγκόσμιας θρησκείας των Τραπεζών! | ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ\n← Επίσκεψη της Συναγωνίστριας Ελένης Ζαρούλια στην ΤΟ Ηρακλείου\nΑμερικανοεβραϊκή επιτροπή κατά Χρυσής Αυγής και υπέρ Φον Αντωνάκη →\n03/05/2013 · 13:00\nΚατά της παγκόσμιας θρησκείας των Τραπεζών!\nΑπέναντι στη φυσική αρμονία και το αρχέγονο κάλλος των αρχαιοελληνικών Ναών οι οποίοι μαρτυρούν το απέραντο μεγαλείο ενός ενδόξου παρελθόντος, καθώς και απέναντι στο δέος και την βαθύτατη κατάνυξη που γενούν οι χριστιανικοί Ναοί της Βυζαντινής μας Αυτοκρατορίας, εκείνοι οι δαιμονικοί κύκλοι οι οποίοι ορίζουν το σύγχρονο κόσμο έθεσαν μια νέα Παγκόσμια Θρησκεία στο επίκεντρο των ανθρωπίνων αναζητήσεων. Την θέση του Διός και κατόπιν του τριαδικού Θεού, έλαβε κατά τρόπον δόλιο ο παγκόσμιος Μαμμωνάς, ο ανθρωποβόρος Μολώχ το χρήμα. Ως φυσικό επακόλουθο, οι νοσηροί εκείνοι εγκέφαλοι οι οποίοι αγωνίζονται να διατηρήσουν την παγκόσμια επικράτησή τους, ανέδειξαν νέους τόπους λατρείας των πιστών. Τούτοι οι χώροι, στην εποχή μας δεν είναι άλλοι από τις Τράπεζες, τους σημερινούς ναούς του βιαίως επιβαλλόμενου καπιταλισμού.\nΌση αξία έχει για τους απανταχού χριστιανούς το ιερό Ευαγγέλιο και για τους μουσουλμάνους το Κοράνι, άλλη τόση έχει για τους τραπεζίτες η παλαιά, περίφημη ρήση του Εβραίου τραπεζίτη Μάγιερ Άμσελ Ρότσιλντ πίσω στον 18ο αιώνα: «…. επιτρέψτε μου να εκδίδω και να ελέγχω το χρήμα ενός Έθνους και αδιαφορώ για το ποιός γράφει τους νόμους»! Η φράση αυτή αποτελεί πάνω από τρεις αιώνες τον ιερό και απαραβίαστο νόμο των διεθνών τραπεζιτών, με βάση τον οποίο, επιτυγχάνουν ευκολότερα την υποδούλωση των Εθνών. Κατά ποιόν τρόπο όμως, κατορθώνει αυτή η στυγνή και αιμοδιψής κλίκα των παγκόσμιων τραπεζιτών να αποκτά τον έλεγχο και την έκδοση του χρήματος των Εθνών; Σε αυτό το σημείο, είναι φρόνιμο να προχωρήσουμε σε μια ιστορική αναδρομή, προκειμένου να διαπιστώσουμε πως η συμμορία των μεγαλοτραπεζιτών πέτυχε να αλώσει τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη σημερινή Μέκκα του καπιταλισμού και «πλανητική μονοδύναμη», απ’ όπου και εξαπέλυσε την μεγάλη της επίθεση προς όλα τα έθνη, αποκτώντας τον έλεγχό τους σε οικονομικό και κατόπιν σε πολιτικό επίπεδο.\nΈνα χρόνο μετά την ίδρυση της Federal Reserve (ιδιωτική τράπεζα εκτελούσα χρέη Κεντρικής Τραπέζης των ΗΠΑ, υπό τον παραπλανητικό τίτλο «Ομοσπονδιακή Τράπεζα»), ξεσπά ο Μεγάλος Πόλεμος. Προηγουμένως, σε συνάντηση των μεγαλύτερων ιδιωτικών τραπεζιτών της Ευρώπης – με προεξάρχοντες τους Ρότσιλντ της Αγγλίας και τους Βάρμπουργκ της Γερμανίας- με τους αμερικανούς συνεργάτες τους, έχει αποφασιστεί ο σχηματισμός ενός πανίσχυρου τραπεζικού καρτέλ, το οποίο θα διαθέτει υπό τον πλήρη του έλεγχο την προσφορά χρήματος στις ΗΠΑ. Η «Ομοσπονδιακή Τράπεζα» είναι γεγονός και μάλιστα με κρατικό μανδύα! Τα Χριστούγεννα του 1913, ενώ τα μέλη του Κογκρέσου βρίσκονται στα σπίτια τους, ψηφίζεται συμφωνία με την οποία παραχωρείται στην «Ομοσπονδιακή Τράπεζα» το δικαίωμα να εκδίδει το δημόσιο χρήμα. Ο Πρόεδρος Γουίλσον, υπογράφει τη συμφωνία, όντας δέσμιος της διαβεβαίωσης την οποία είχε δώσει στους τραπεζίτες, οι οποίοι είχαν πρωτύτερα χρηματοδοτήσει αδρά την προεκλογική του εκστρατεία.\nΕξαιρετικής σημασίας όμως, είναι το παρασκήνιο αυτής της σύμβασης. Καθώς αναφέρθηκε ανωτέρω, το δικαίωμα της έκδοσης τραπεζικών γραμματίων, το κατείχε η Εθνική Τράπεζα μέχρι το έτος 1928, οπότε και ιδρύεται η Τράπεζα της Ελλάδος. Η Εθνική Τράπεζα, η οποία είχε επίσης συσταθεί με κεφάλαια των τραπεζιτών του Λονδίνου (κυρίαρχη φατρία αυτών είναι βεβαίως η οικογένεια Ρότσιλντ), είχε εθνικοποιηθεί το έτος 1918, μετά από την άρνησή της να χρηματοδοτήσει το ελληνικό δημόσιο κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Με διάταξη, η κυβέρνηση αποκτούσε το δικαίωμα να ορίζει την διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας, εξέλιξη η οποία ουδόλως χαροποίησε τους διεθνείς πιστωτές. Το αν στα πλαίσια της εκδίκησής τους και της διαμόρφωσης των συνθηκών για τον επανέλεγχο της έκδοσης του χρήματος – ο οποίος επετεύχθη το 1928- συνέβαλαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στην τελική κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου, στη σφαγή 1.500.000 Ελλήνων και στον ξεριζωμό από τις πατρογονικές τους εστίες άλλων τόσων συμπατριωτών μας, είναι κάτι το οποίο επαφίεται στη κρίση του αναγνώστη. Αρκεί μόνο να επισημάνουμε, την αλλαγή πλεύσης των «συμμάχων» με την πρόφαση της επανόδου του Βασιλέως Κωνσταντίνου το Νοέμβριο του 1920 και την καθολική άρνηση των συμμαχικών ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να ενισχύσουν οικονομικά την καταρρέουσα ελληνική οικονομία, υπό την κυβέρνηση Γούναρη.\nΟ τότε πρωθυπουργός της Ελλάδος, Εθνικός Κυβερνήτης Ιωάννης Μεταξάς προέβλεψε με χαρακτηριστική σαφήνεια την έκβαση της πολεμικής αναμέτρησης: «οι Βρετανοί θα νικήσουν διότι έχουν μαζί τους, τους εβραίους και τις δημοκρατίες»! Ο ίδιος ο Βρετανός πρωθυπουργός κατά τη διάρκεια του Πολέμου, Ουίνστον Τσώρτσιλ, εκμυστηρεύτηκε την αλήθεια, σημειώνοντας με αδίστακτο κυνισμό: «το ασυγχώρητο έγκλημα της Γερμανίας προ του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, υπήρξε η προσπάθειά της να απεμπλακεί από το διεθνές σύστημα εμπορίου, δημιουργώντας ένα ανεξάρτητο σύστημα συναλλαγών, από το οποίο οι παγκόσμιοι χρηματοδότες δε θα είχαν τη δυνατότητα να επωφεληθούν». Στους επικριτές της βρετανικής στάσης εξέχουσα θέση κατέχει ο Άγγλος ιστορικός αναθεωρητής David Irving, ο οποίος – σε αντίθεση με την πλειοψηφία των στρατευμένων ιστορικών της μεταπολεμικής περιόδου, οι οποίοι ακολούθησαν την επιβληθείσα «πολιτικά ορθή» θέση των νικητών δαιμονοποιώντας τους ηττημένους-, άσκησε δριμεία κριτική στον Τσώρτσιλ για την επίμονη απόρριψη των προτάσεων ειρήνης της γερμανικής πλευράς, κατά τη διάρκεια μάλιστα του πολέμου.\nΣυμπερασματικά, διαπιστώνουμε πως πίσω από όλες σχεδόν τις πολεμικές συρράξεις στον κόσμο, βρίσκονται οι διεθνείς τραπεζίτες και τα τεράστια οικονομικά τους συμφέροντα. Η αφρόκρεμα του διεθνούς καπιταλισμού είναι εκείνη η οποία γεννά στα κράτη και στους λαούς την αίσθηση της υποχρέωσης, εξαιτίας του δανεισμού. Η αλήθεια όμως είναι πως το σημερινό τραπεζικό σύστημα είναι κατά τέτοιο τρόπο δομημένο και οργανωμένο ώστε πάντοτε το χρέος να είναι μεγαλύτερο από τα χρήματα τα οποία οι τράπεζες δανείζουν προκειμένου να ξεπληρωθεί το χρέος αυτό. Κατά συνέπεια, οι διεθνείς τραπεζίτες αποκομίζουν τεράστια κέρδη, διαλύοντας τις οικονομίες των λαών και διαιωνίζοντας την τοκογλυφική τους απάτη. Αυτή είναι η μέθοδος δια της οποίας έχει επιβληθεί σε ολόκληρο τον κόσμο η σιωνιστική συμμορία των διεθνών κερδοσκόπων. Εκείνο το οποίο οι «σοφοί» της εποχής μας ονομάζουν καπιταλισμό, εμείς οι Εθνικιστές δε πρέπει επ’ ουδενί λόγο να διστάζουμε να το χαρακτηρίσουμε με το πραγματικό του όνομα, το οποίο δεν είναι άλλο από την «δουλεία των τόκων!»\nΚατόπιν όλων όσων αναφέρθηκαν παραπάνω, καθίσταται πλέον ολοφάνερη η αιτία της έκδηλης ανησυχίας της διεθνούς σιωνιστικής συμμορίας και των κατά τόπους αχυρανθρώπων της, από την παρουσία του Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή στο ελληνικό κοινοβούλιο. Να πως εξηγείται η αισχρή επίθεση των διεθνών δικτύων τα οποία ελέγχονται από τον διεθνή σιωνισμό, τον εμπνευστή και δημιουργό της παγκόσμιας τάξης η οποία επιβάλλει δια των πολέμων τον ταλμουδικό μισανθρωπισμό της. Δίχως να φανεί υπερβολικό, δυνάμεθα να ισχυριστούμε με υπερηφάνεια πως ο τελευταίος εκλογικός θρίαμβος των Ελλήνων Εθνικιστών δε χάρισε ελπίδα μονάχα στον εξαθλιωμένο Ελληνικό Λαό, αλλά εξακόντισε την οργή ολόκληρου του ελεύθερου λευκού κόσμου, ενάντια στη δικτατορία των τραπεζιτών, η ακόμη καλύτερα και ακριβέστερα στη σκοτεινή, παγκόσμια θρησκεία των τραπεζών!\nΔιαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/index.php/enimerosi/view/kata-ths-pagkosmias-thrhskeias-twn-trapezwn#.UYOXv7WePRM#ixzz2SE5UGJnS\nComments Off on Κατά της παγκόσμιας θρησκείας των Τραπεζών!\nTagged as ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ


με το φεγγαρι αγκαλια ❤: σημειώσεις\nelli........ Jan 2, 2012, 6:51:00 PM\nκαλή χρονιά να έχεις!!!! τα ωραιότερα χρόνια πέρασαν νομίζω....\nMariela Jan 2, 2012, 7:24:00 PM\nKali chronia na exeis!!!\nsorry pou grafo etsi alla kati simbainei, me to pliktrologio?? to computer?? den xero....\nelli........ Jan 2, 2012, 8:20:00 PM\nto ggogle chrome ftaiei ...bes apo firefox etsi ekana prin ki egw:))\nDee Dee Jan 3, 2012, 9:38:00 AM\nΚαλη χρονια φεγγαρενια μου.\nΤο νουμερο 8 ειναι το νουμερο της τυχης κατα το φεγκ-σουι. Γενικα οι καμπυλες θεωρουνται τυχερες κι εσυ διαλεξες δυο νουμερα γεματα καμπυλες :)\nΑχιλλέας Jan 3, 2012, 8:18:00 PM\nΌλοι οι αριθμοί δείχνουν κάτι συγκεκριμένο. Μόνο το μηδέν δείχνει κάτι που δεν υπάρχει. Αδύνατον να δείξεις κανείς κάτι που δεν υπάρχει. Αυτό, μόνο το μηδέν το καταφέρνει.\nΌσο για το οχτώ, τι μπορεί να πεις; Πως είναι φτιαγμένο από δυο μηδενικά και ότι έτσι και πας και το πλαγιάσεις γίνεται αμέσως άπειρο.\nΕσύ τα χάιδεψες στις τσέπες σου με τ' ακροδάχτυλα και μας μηδένισες τα κοντέρ. (ελπίζω επ' άπειρον)


Διαβάστε ….ποιο είναι το μεγαλύτερο μυστικό του κόσμου αυτή την εποχή ; Τι γνωρίζαν οι αρχαίοι Έλληνες που εμείς ακόμα αγνοούμε …\nΦωτογραφία: Ποιο είναι το μεγαλύτερο μυστικό του κόσμου αυτήν την εποχή; Γύρω από τον πλανήτη μας υπάρχει ένα τεράστιο ενεργειακό «Πλέγμα», που μοιάζει με έναν τεράστιο κρύσταλλο το οποίος πάλλεται με 7.8 Hertz, ακριβώς στην ίδια συχνότητα που πάλλεται και ο ανθρώπινος εγκέφαλος .\nΤο έχουν περιγράψει.\n8 thoughts on “Διαβάστε ….ποιο είναι το μεγαλύτερο μυστικό του κόσμου αυτή την εποχή ; Τι γνωρίζαν οι αρχαίοι Έλληνες που εμείς ακόμα αγνοούμε …”\nΤο κείμενο γιατί είναι εις διπλούν?\n29 Δεκεμβρίου 2013 at 13:26\nΤο κείμενο είναι εις διπλούν γιατί αυτός πού το έγραψε ο εγκέφαλος τού παλλεται στα 1.2 Hertz\n30 Δεκεμβρίου 2013 at 15:15\nΤο κείμενο γιατί είναι εις διπλούν? Το κείμενο γιατί είναι εις διπλούν?\n29 Δεκεμβρίου 2013 at 17:03\nκαι ο τεσλα ή νικος θεσαλος το ηξερε αλλα δεν το λεει κανενας.\n29 Δεκεμβρίου 2013 at 19:46\nδιπλο με απ' ολα says:\nγια 15Hz ηξερα\nσε λιγοτερα παλλεται οταν κοιμομαστε\n29 Δεκεμβρίου 2013 at 19:53\nτοτε ειμαστε ολοι κατευθυνομενα ρομποτ\n30 Δεκεμβρίου 2013 at 10:28\nη συχνοτητα αλλαζει και θα κυμενεται στο 12ΗΖ ο πλανητης αυξανει την συχνοτητα του για να δεχθει εξελιγμενη ζωη\n30 Δεκεμβρίου 2013 at 16:07\nτι εγινε; σου αναψαν τα λαμπακια; χαχα, αντε και με το καλο ο καινουργιος\n30 Δεκεμβρίου 2013 at 19:57


Αρχική Π.Ε. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Θεσσαλονίκη: Φωτιά σε αποθήκη στο Καλοχώρι\nΦωτιά σε αποθήκη ξέσπασε το μεσημέρι του Σαββάτου στο Καλοχώρι στη Θεσσαλονίκη\nΣύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες του grtimes.gr, η πυρκαγιά επεκτάθηκε από διπλανό χωράφι στην αποθήκη που λειτουργούσε ως επαγγελματικός χώρος και μεταξύ άλλων περιείχε ανταλλακτικά φορτηγών.\nΑπό τη φωτιά προκλήθηκαν υλικές καταστροφές ενώ χάρη στην άμεση επέμβαση της Πυροσβεστικής η οποία την έθεσε υπό έλεγχο δεν επεκτάθηκε.\n#Πυρκαγιά σε αποθηκευτικό χώρο στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης. Κινητοποιήθηκαν 21 #πυροσβέστες με 7 οχήματα.\nΣτο σημείο έσπευσαν και επιχείρησαν για την κατάσβεση 21 πυροσβέστες με επτά υδροφόρα οχήματα. Αυτή την ώρα είναι υπό πλήρη έλεγχο ενώ δεν έχει αναφερθεί κάποιος τραυματισμός.\nΠροηγούμενο άρθροΚρούσμα κορονοϊού στη Βουλή – Σε καραντίνα κοινοβουλευτικοί συντάκτες\nΕπόμενο άρθροΕμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης προς πρωθυπουργό: Ανακαλέστε άμεσα την απόφαση


Και οι δύο «μαζί σαν ένα» τραγούδησαν και ξεσήκωσαν το κοινό με τα πιο όμορφα τραγούδια τους, σε μια υπέροχη βραδιά στη Τεχνόπολη.\nΑνάμεσα στο ένθερμο κοινό που τους παρακολούθησε ήταν και οι δικοί τους άνθρωποι, οι φίλοι τους.\nΚαι φυσικά πρώτη απόλους η Ζέτα Μακρυπούλια που ήταν εκεί για να απολαύσει τον σύντροφό της, ακόμη μια φορά επι σκηνής!\nΖΕΤΑ ΜΑΚΡΥΠΟΥΛΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΔΕΔΕΣ\nΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ ΘΑΝΑΣΗΣ ΑΛΕΥΡΑΣ ΕΥΓΕΝΙΑ ΣΑΜΑΡΑ ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΙΜΕΝΙΔΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΔΕΔΕΣ ΖΕΤΑ ΜΑΚΡΥΠΟΥΛΙΑ\nΑσλανίδου Ζέτα Μακρυπούλια συναυλία Τεχνόπολη Χατζηγιάννης\nΠασχαλίδης:Άνοιξε το πρόγραμμα της Τεχνόπολης με μια μοναδική συναυλία\nΠρεμιέρα ” 1821 – η επιθεώρηση”: Δείτε ποιοί πήγαν; (pics)\nCine Φλοίσβος: Πρεμιέρα της ταινίας “Ο Ράφτης” (pics)\nΈρι Κύργια:Ανακοίνωσε το πρόγραμμα της καλοκαιρινής κ χειμερινής σεζόν\n“Άλσος” – Συναυλία Γιώργου Νταλάρα: Όλες οι διάσημες εμφανίσεις (pics)


Από το απέραντο φρενοκομείο στην παράδοση αμαχητί | politischios.gr\nΗ προ κρίσης εποχή, ιδιαίτερα την μακρά περίοδο της ασυδοσίας, είχε διαμορφώσει τέτοια κοινωνική και πολιτική συμπεριφορά που η ρήση του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1989 ότι «… Η Χώρα έχει μεταβληθεί σε ένα απέραντο φρενοκομείο..» να καταγραφεί, ένεκα της αποδοχής της, ως ιστορική.\nΚαι έτσι τι; Το ελάχιστο για αρχή: να συνειδητοποιήσουμε «ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα βλέπουμε» !!


Γκάγκα: Η πανδημία δεν έχει φύγει, αλλά είμαστε αισιόδοξοι για το καλοκαίρι - Timed\nΗ πανδημία σαφώς δεν έχει φύγει, το φθινόπωρο πιθανόν να χρειαστεί να είμαστε πάλι προσεκτικοί, αλλά για το καλοκαίρι υπάρχει αισιοδοξία, δήλωσε η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας Μίνα Γκάγκα.\nΜιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ 100,3 η κ. Γκάγκα διευκρίνισε ότι σε αυτή την φάση δεν χρειαζόμαστε αυστηρό απαγορευτικό, καθώς στη χώρα μας μειώνονται τόσο οι εισαγωγές, όσο και τα κρούσματα. Ανέφερε ότι και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γάλλια, η Ισπανία και η Ιταλία δεν υπάρχουν αυτή την στιγμή ουσιαστικά μέτρα.\nΣημείωσε παράλληλα ότι το στοίχημα στο χώρο της υγείας είναι να βρούμε τα κίνητρα για να κρατήσουμε τους νέους γιατρούς στη χώρα, καθώς πρέπει να έχουμε ένα δημόσιο σύστημα υγείας ανοιχτό σε κάθε άνθρωπο που το χρειάζεται. Η κ. Γκάγκα πρόσθεσε ότι ο υγειονομικός χάρτης της χώρας προχώρα και συζητείται η αναδιαμόρφωση του συστήματος υγείας με παρεμβάσεις που αφορούν συγχώνευσης νοσοκομείων αλλά και μετατροπή του ρόλου συγκεκριμένων υγειονομικών μονάδων.\nΥπογράμμισε ακόμγ την ανάγκη να υπάρξει αξιολόγηση ώστε γιατροί να μπορούν από περιφερειακά νοσοκομεία να έρχονται σε μεγαλύτερα, ή να μπορούν να πηγαίνουν με κάποιο κίνητρο για ένα διάστημα σε περιοχές ανά την Ελλάδα με τουρισμό για να υπηρετήσουν στα νοσοκομεία.\nΘεσσαλονίκη: Συνελήφθη ο άνδρας που χτυπούσε με τσεκούρι την είσοδο του Τεκτονικού Μεγάρου


ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ - ΕΙΚΑΣΤΙΚΟΣ ΓΛΥΠΤΗΣ ΑΘΗΝΑ\nΠαπαστεργίου Μίλτος-Γλύπτης,Αθήνα. Γλύπτες -Ζωγράφοι,Αθήνα. 'Εργα Γλυπτικής ,Αθήνα. Κατασκευές Γλυπτικής,Αθήνα. Γλύπτες, Χαλάνδρι. Έργα γλυπτικής, Χαλάνδρι. Ζωγράφοι, Χαλάνδρι. Βιογραφικό Μίλτου Παπαστεργίου Γλύπτης. Σπούδασε γλυπτική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, την περίοδο 1972 – 1977, με καθηγητή τον Γ. Παππά , ενώ φοιτούσε και στο εργαστήριο ζωγραφικής του Ν. Νικολάου. Μετά την αποφοίτησή του από την ΑΣΚΤ, συνέχισε τις σπουδές του στην Εcole des Beaux Arts του Παρισιού , από το 1977 έως το 1979. Το 2003 και σε συνεργασία με την Γλύπτρια Θεοδώρα Βουτσινά έλαβε το Α’ Βραβείο για την Αισθητική Παρέμβαση του Σταθμού του ΗΣΑΠ στην Κηφισιά και επίσης βραβείο για την αισθητική παρέμβαση στο Σταθμό Μετρό Αγ. Αντωνίου το 2009 ΄Εργα του βρίσκονται σε δημόσιους χώρους: Λάρισα και Χανιά Έχει κάνει ατομικές εκθέσεις στην Αθήνα,Λάρισα και Θεσσαλονίκη Με εκτίμηση ΠΑΠΑΣΤΕΡΓΙΟΥ ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ\nΛΕΥΚΑΔΟΣ 8 - Χαλάνδρι


Ακαδημίες Α.Σ. Ρόδος: Τους τα… έψαλλαν τα «ελαφάκια» - Δημοκρατική της Ρόδου\nΑκαδημίες Α.Σ. Ρόδος: Τους τα… έψαλλαν τα «ελαφάκια»\nΠαραμονή της Πρωτοχρονιάς, νεαροί ποδοσφαιριστές των Ακαδημιών του Α.Σ. Ρόδος, έψαλλαν τα κάλαντα στο Δημαρχείο Ρόδου, στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, στον σύλλογο «Νοιάζομαι και Πράττω» και στο «Χαραλάμπειο» γηροκομείο.\n«Την τελευταία ημέρα του χρόνου, επέλεξε η Ακαδημία της Ρόδου, να δείξει το κοινωνικό της πρόσωπο αλλά και να ψάλλει τα κάλαντα μαζί με τους μικρούς αθλητές της στον δήμαρχο, στην Περιφέρεια, στον Σύλλογο ‘’Νοιάζομαι και Πράττω’’ και στο ‘’Χαραλάμπειο’’ Γηροκομείο Ρόδου , όπου όχι μόνο πρόσφεραν δώρα στους παππούδες και στις γιαγιάδες αλλά τους γέμισαν με χαρά, αγάπη, έψαλλαν τα κάλαντα μαζί και αντάλλαξαν ευχές.\nΈνα ξεχωριστό πρωινό για τα παιδιά της Ακαδημίας μας, που το χάρηκαν αφού και αυτά πήραν τα δικά τους δωράκια από τον αντιδήμαρχο κ. Καρίκη.\nΜια γεμάτη αγκαλιά με ευχές τους περίμενε από τον περιφερειάρχη κ. Χατζημάρκο και τους συνεργάτες του.\nΠαρόν μαζί με τους αθλητές μας ήταν και ο υπεύθυνος της Ακαδημίας μας κ. Κάππος».\nΔΑΠ-ΝΔΦΚ ΡΟΔΟΥ: Στήριξη στον Σύλλογο Ροδίων «Νοιάζομαι και Πράττω», για τις ημέρες των Χριστουγέννων Τον Σύλλογο Ροδίων «Νοιάζομαι και Πράττω» στήριξε για τις ημέρες των Χριστουγέννων,…


Οι «Ψυχρές Κορυφές» του Κ. Νευροκοπίου περιμένουν δρομείς από την Ελλάδα και το εξωτερικό για να τις κατακτήσουν - Εργασία Συν\nΑΠΟ 24 ΕΩΣ 27 ΜΑΪΟΥ ΘΑ ΔΙΕΞΑΧΘΟΥΝ ΣΤΟ Κ. ΝΕΥΡΟΚΟΠΙ ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΒΟΥΝΟΥ «FROZEN PEAKS»\nΗ διοργάνωση περιλαμβάνει τέσσερις αγώνες 10, 40, 80 και 240 χιλιομέτρων σε συνθήκες ημιαυτονομίας\nΑπό τις 24 έως τις 27 Μαΐου 2018, στην περιοχή του Δήμου Νευροκοπίου, θα πραγματοποιηθεί για πρώτη φορά η Αθλητική – Πολιτιστική Διοργάνωση με την επωνυμία «FROZEN PEAKS–ΨΥΧΡΕΣ ΚΟΡΥΦΕΣ», η οποία περιλαμβάνει τέσσερις αγώνες βουνού 10, 40, 80 και 240 χιλιομέτρων σε συνθήκες ημιαυτονομίας, καθώς επίσης και παράλληλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.\nΤο Βόρειο – Βορειοδυτικό τμήμα του Νομού Δράμας και συγκεκριμένα η ευρύτερη περιοχή του Δήμου Νευροκοπίου χαρακτηρίζεται ως το πιο ψυχρό τμήμα του ελλαδικού χώρου, λόγω της γεωγραφικής ιδιομορφίας του, με τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες το χειμώνα. Στο ίδιο μέρος βρίσκονται και οι πιο ψηλές κορυφές των βουνών της περιοχής, του Τσολιά στον Όρβηλο 2212 μ και του Προφήτη Ηλία στο Φαλακρό 2232 μ. στις οποίες ακόμη και το καλοκαίρι η ψύχρα είναι αισθητή. Η ονομασία «FROZEN PEAKS – ΨΥΧΡΕΣ ΚΟΡΥΦΕΣ» δόθηκε γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο στη νέα Διοργάνωση Αγώνων Βουνού. Επειδή θα διεξαχθούν σε μια περιοχή που τη χαρακτηρίζει το ψυχρό κλίμα και οι γραφικές κορυφές των βουνών που την περιβάλλουν.\nΈτσι κι αλλιώς oι αγώνες ορεινού τρεξίματος έχουν μεγάλη ανάπτυξη στην Ελλάδα και οι διοργανωτές θεώρησαν ότι είναι μια καλή χρονική συγκυρία για να προβληθούν όλα τα πλεονεκτήματα που κάνουν τον τόπο ξεχωριστό. Μάλιστα, από το ενδιαφέρον που ήδη υπάρχει, φαίνεται ότι στους αγώνες θα υπάρξουν πολλές συμμετοχές τόσο από το εσωτερικό, όσο και από το εξωτερικό (Ρουμανία, Βουλγαρία, Δανία κ.α.).\nΟι αγώνες διοργανώνονται από τον υπό σύσταση Πεζοπορικό Ορειβατικό Σύλλογο Νευροκοπίου (Π.Ο.Σ Νευροκοπίου) σε συνεργασία με το Δήμο Νευροκοπίου και τον αθλητικό Σύλλογο «Α.Ο ΑΚΡΙΤΕΣ 2005 Κ. Νευροκοπίου», οι οποίοι ενστερνιζόμενοι τις ηθικές αξίες του ευ αγωνίζεσθαι και της ευγενούς άμιλλας και έχοντας σκοπό να αναδείξουν και να προβάλουν την ιστορικότητα, την ιδιομορφία, τις φυσικές ομορφιές και τα πολιτιστικά στοιχεία της ευρύτερης περιοχής προχώρησαν στην προκήρυξη των αγώνων. Επιπλέον, η διοργάνωση υποστηρίζεται από τις ομάδες: holisteRUN, Les Trailers, Nevrokopi Runners και Granitis Trail.\nΣτο πλαίσιο των «FROZEN PEAKS–ΨΥΧΡΕΣ ΚΟΡΥΦΕΣ», από τις 24 έως τις 27 Μαΐου 2018, την καλύτερη εποχή του χρόνου για να δει κάποιος τα βουνά του Νευροκοπίου, θα διεξαχθούν:\n1) Υπερμαραθώνιος Αγώνας Βουνού με την επωνυμία «PANORAMA» 240 περίπου χιλιομέτρων σε τρείς διαφορετικές διαδρομές των 80 περίπου χιλιομέτρων\n2) Υπερμαραθώνιος Αγώνας Βουνού με την επωνυμία «HIGHLAND» 80 χιλιομέτρων, ο οποίος αποτελεί ένα τμήμα της διαδρομής των 240 χιλιομέτρων\n3) Μαραθώνιος Αγώνας με την επωνυμία «HEROES» 40 χιλιομέτρων, ο οποίος θα ενώσει όλα τα οχυρά της Γραμμής Μεταξά και είναι αφιερωμένος στους ήρωες υπερασπιστές των οχυρών στον πόλεμο του 1940\n4) Λαϊκός αγώνας δρόμου 10 χιλιομέτρων με την επωνυμία «LISSE»\nΤο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα αναμένεται η ανακοίνωση του κανονισμού των αγώνων, καθώς και των όρων συμμετοχής, της διαδικασίας εγγραφής, του κόστους εγγραφής και των επάθλων.\nΤα μέλη της Frozen Team\nΜέλη της Frozen Team είναι:\n-Ησαΐας Χατζηκωνσταντίνου (Πρόεδρος): Δρομέας αγώνων βουνού. Μέλος δρομικής ομάδος Nevrokopi Runners, Πρόεδρος Δημοτικής Κοινότητας Κ.Νευροκοπίου Πρόεδρος Ενωσης Σωματείων Χειροσφαίρησης Αν.Μακ. & Θράκης.\n-Μιχάλης Παπαδόπουλος (Τεχνικός Διευθυντής): Καθηγητής Φυσικής Αγωγής και Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού. Αθλητής αγώνων ultra trail και διοργανωτής ορεινών αγώνων. Μέλος της πεζοπορικής ορειβατικής ομάδας Les Trailers. με πολλές συμμετοχές σε αγώνες ultra trail στην Ελλάδα και το εξωτερικό.\n-Χρήστος Τσέρνιος (Υπεύθυνος Τύπου & Δημοσίων Σχέσεων): Δρομέας αγώνων βουνού. Μέλος δρομικης ομάδας Nevrokopi Runners . Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο Κάτω Νευροκοπίου & πρόεδρος κτηνοτροφικού σύλλογου Κάτω Νευροκοπίου.\n-Γιώργος Διδασκάλου (Υπεύθυνος Ασφάλειας & Εθελοντών): Εθισμένος στα ενεργητικά σπορ και στην αδρεναλίνη. Δρομέας από υποχρέωση αλλά και από επιλογή. Μέλος της δρομικής ομάδας holisteRUN και της Ελληνικής Διασωστικής Ομάδας (Ε.Δ.Ε.Ο)\n-Παναγιώτης Τζουρέλας (Τεχνική Υποστήριξη & Διαδίκτυο): Μπαμπάς του Θωμά και ερασιτέχνης δρομέας! Computer addicted & μέλος της δρομικής ομάδας holisteRUN. Διοργανωτής αγώνων ορεινού τρεξίματος verticalRUN.\nΓια περισσότερες πληροφορίες για τη διοργάνωση «Frozen Peaks – Ψυχρές Κορυφές» οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκεφτούν την ιστοσελίδα www.frozenpeaks.gr


Τριτοκοσμική Κούβα εκτός Ε.Ε. θα μας έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ – Real Politics\nΦτώχεια – διαφθορά – πορνεία, τα 50 χρόνια Κάστρο επαναστατική δικτατορία\nΤο κωμικοτραγικό της όλης υπόθεσης είναι ότι για πρώτη φορά η επίσημη Αριστερά αναγνωρίζει… την αξία του 1821 (!) εξομοιώνοντάς το, μεγάλη η χάρη του, με την… επανάσταση του Κάστρο στην Κούβα!!!\nΠιθανότατα μάλιστα ο Αλέξης Τσίπρας, που τα είπε όλα αυτά στο ταξίδι του στην Αβάνα, και συγκεκριμένα στον αποχαιρετισμό του στον μεγάλο επαναστάτη που κατέληξε τυπικός δικτάτορας της κακιάς ώρας, να θεωρεί συγκρίσιμα μεγέθη τον Γεώργιο Καραϊσκάκη με τον αδελφό Ραούλ! Αλλά ας πάμε παρακάτω.\nΗ αντίσταση των φιλοΚαστρικών επαναστατών στην αμερικανο-υποκινούμενη εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων μπορεί στο μυαλό του να θυμίζει τον Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, ενώ τα 50 χρόνια φτώχειας, μιζέριας και εκπόρνευσης του κουβανικού λαού υπό τον κομμουνιστικό ζυγό να μοιάζουν με τον Χρυσούν Αιώνα του Περικλέους!!!\nΤο γεγονός πάντως ότι αποδέχεται πως το 1821 έχει, αν μη τι άλλο, την αξία μιας λατινοαμερικάνικης επαναστατικής χούντας είναι μια καλή αρχή…\nΓιατί μέχρι τώρα, σύμφωνα με τη μαρξιστική ανάλυση των Συριζαίων, οι Τούρκοι ήταν… καλοπροαίρετοι καταπιεστές και οι Ελληνες ήρωες του ’21, υποκινούμενοι «μισθοφόροι» από τους Γάλλους, τους Αγγλους και τους Ρώσους ιμπεριαλιστές που εχθρεύονταν την οθωμανική αυτοκρατορία.\nΑφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι και τι λέγουσι!\nΔεν χρειαζόταν να φτάσουν στην Αβάνα για να το αντιληφθούμε!\nΒεβαίως για τους ξένους μοιάζει κάπως περίεργο το πώς ένας Ευρωπαίος (γεωγραφικά) πρωθυπουργός μπορεί να θεωρεί συντρόφους, συνοδοιπόρους και επαναστάτες τους δικτάτορες -έως κοινούς πολιτικούς εγκληματίες- της Λατινικής Αμερικής, ενώ αντιμετωπίζει σαν εχθρούς και δαίμονες τους Ευρωπαίους εκλεγμένους ηγέτες, οι οποίοι μάλιστα χρηματοδοτούν κι από πάνω τη δόλια Ελλάδα.\nΤι να πει, λοιπόν, κανείς;\nΟτι το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη;\nΑς μην ξεχνάμε ότι, μία εβδομάδα αφότου υποδέχθηκαν εδώ μετά φανών και λαμπάδων τον αρχηγό του Δυτικού Καπιταλισμού, τον πρόεδρο των ΗΠΑ, βγήκε ο ΣΥΡΙΖΑ και κατήγγειλε την Black Friday με τις εκπτώσεις ως αμερικανιά!!!\nΕνώ τα «ευχαριστούμε τις ΗΠΑ» προς τον Μπαράκ δεν ήταν!\n«Βρε, τι κρίμα», θα σκέφτεται ο Σημίτης, «εγώ το ’χα πει σαν βλάκας δημοσίως ότι οι Αμερικανοί σταμάτησαν τους Τούρκους στα Ιμια».\n(Τώρα ποιος; Το… Ναυτικό της Βολιβίας;)\nΤρέχουν και γλείφουν εκεί που φτύνανε ως Πρώτη φορά Αριστερά, στον Τραμπ δηλαδή, προκειμένου να μας προφυλάξει από τον αποχαλινωμένο Ερντογάν.\nΑυτό δεν είναι πολιτική υποτέλεια και δουλοπρέπεια;\nΠλην, όμως, όπως είπε και ο παλαιός πολιτικός, δεν έχει και τόση σημασία από ποιον εκστομίζονται αυτά…\nΑπό τον ΣΥΡΙΖΑ του κ. Τσίπρα;\nΗ ιδεολογική συνέπεια και η πολιτική ειλικρίνειά τους είναι παγκοσμίως γνωστές ως τέτοιοι ογκόλιθοι… που κάνουν μόνο για να παίζουν τα παιδάκια βοτσαλάκια στην άμμο.\nΚι αν κάτι πρέπει να καταλάβουμε από τη βεβιασμένη δραπέτευση του Ελληνα πρωθυπουργού στην Κούβα (του μόνου Ευρωπαίου μεταξύ διάφορων τριτοκοσμικών, κατά βάση δικτατορίσκων), αυτό είναι ο θαυμασμός που πιθανόν τρέφει ενδόμυχα στην αποδεδειγμένη ιστορικά ικανότητα του μακαρίτη Κάστρο να κρατηθεί 50 χρόνια στην εξουσία με… φούμαρα, και μάλιστα πούρου!\nΠουλούσε μπαρούφες, ψέματα και αέρα κοπανιστό στους ατυχείς πολίτες του εδώ και πέντε δεκαετίες, κρατώντας τους σε καθεστώς βίας, τρομοκρατίας και ένδειας, όπου γονείς εξέδιδαν τα παιδιά τους και άνδρες τις γυναίκες τους μόνο και μόνο για να πάρουν κάνα δολάριο από τους ξένους τουρίστες.\nΗ Ιστορία λέει ότι απ’ όλες τις σοσιαλιστικές χώρες, αυτή του Κάστρο ήταν μάλλον η πιο αποτυχημένη.\nΩς υποτελής των Σοβιετικών επέζησε και μόλις κατέρρευσε η ΕΣΣΔ έπεσε μαύρη πείνα.\nΟύτε ένα σημαντικό επίτευγμα σε κανέναν τομέα!\nΟ μόνος αληθινός επαναστάτης της υπόθεσης, ο Τσε Γκεβάρα, σιχάθηκε το νέο «καθεστώς» και έφυγε άρον άρον για νέες εξεγέρσεις σε Αφρική και Νότιο Αμερική. Μέχρι που τον φάγανε οι Αμερικανοί.\nΑυτόν τον ψεύτικο Παράδεισο της Σοσιαλιστικής Κόλασης, στο νησί όπου πέραν όλων των άλλων βρίσκεται και η αμερικανική βάση του ΓΚΟΥΑΝΤΑΝΑΜΟ (ναι, αυτή με τα βασανιστήρια της CIA… τι περίεργη ανεξαρτησία), βρήκε να θαυμάσει ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ;\nΑπό την άλλη, ίσως και να σκεφτόταν (;) ότι είναι καλύτερα να είσαι πρώτος στο χωριό το τριτοκοσμικό, παρά τελευταίος στην πόλη, ιδίως δε στις Βρυξέλλες και τη Βόννη – ζωή να ’χουν!!!\nΛέμε «ζωή να ’χουν» γιατί αν δεν ήταν αυτοί οι «κακοί» ευρωπαϊκοί θεσμοί που μας έχουν δώσει τα μεγαλύτερα δάνεια όλων των εποχών, από… υστεροβουλία βεβαίως-βεβαίως, με την… τρελή απαίτηση να γίνουμε νορμάλ κράτος και να μη διορίζουμε τις φιλενάδες μας υπουργούς ή διευθύντριες με 2.500 ευρώ μισθό τον μήνα, οι Συριζαίοι δεν θα είχαν διστάσει καθόλου να μας κάνουν Κούβα της Ευρώπης!\nΟπως και ο Κάστρο έκανε την επανάστασή του κάτω από τη μύτη της Αμερικής και στη συνέχεια μια σοβιετική αποικία 100 μίλια από το Μαϊάμι, εκμεταλλευόμενος την ολιγωρία της τότε ηγεσίας των ΗΠΑ, που της πήρε κάμποσα χρόνια να αντιληφθεί τι ακριβώς συμβαίνει,\n…έτσι κι εμείς μπορεί κάλλιστα να είχαμε φύγει ήδη από την Ε.Ε. με τα μυαλά που κουβαλούσαν οι Βαρουφάκηδες και όλοι όσοι τους έπαιρναν τοις μετρητοίς!!!\nΘυμάστε τα σχέδιά τους για άλλο νόμισμα, κάνοντας πώς και πώς μάλιστα να τυπωθεί αυτό στη Ρωσία, αλλά και τα πετρέλαια από τη Βενεζουέλα;\nΜέχρι τέλους το μελέταγαν!\nΑπό καθαρή τύχη και μόνο, και κατά βάση χάρη στον Ομπάμα και τη Μέρκελ, που για διαφορετικούς λόγους ο καθένας ήθελε ασφάλεια στην περιοχή, τη γλιτώσαμε και δεν γίναμε Κούβα με φούντα… χούντα.\nΓιατί οι εναγκαλισμοί με τόσους κόκκινους δικτάτορες δείχνουν ότι στο μυαλό των δικών μας η δήθεν επανάσταση πάει καλύτερα με κατάλυση της Δημοκρατίας.\nΑλλωστε ιστορικά η Αριστερά όποτε βρέθηκε ανεμπόδιστη και μόνη στην εξουσία, κατέληξε, κάθε φορά, σε παρανοϊκή δικτατορία!!!\nΓια εκεί το πήγαιναν κι εδώ μερικοί, αλλά δεν τους βγήκε.\nΟμως πρώτα σου βγαίνει η ψυχή (η δικιά μας βασικά και της Ελλάδας) και μετά το χούι.\nΜίκης Θεοδωράκης σε Τσίπρα: Καλή αντάμωση στα Γουναράδικα\nΠοιός θα πληρώσει τον λογαριασμό των 400.000.000 ευρώ του ΔΕΣΦΑ, κ. Τσίπρα;