ΒΙΝΤΕΟ-ΤΙ ΑΛΛΟ Θ' ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΡΕ ΦΙΛΕ! Ο Τραμπ δεν ξέρει να διαβάζει! Η ανησυχητική θεωρία συνωμοσίας! - DexiExtrem\nHome / Διεθνή / ΒΙΝΤΕΟ-ΤΙ ΑΛΛΟ Θ' ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΡΕ ΦΙΛΕ! Ο Τραμπ δεν ξέρει να διαβάζει! Η ανησυχητική θεωρία συνωμοσίας!\nΒΙΝΤΕΟ-ΤΙ ΑΛΛΟ Θ' ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΡΕ ΦΙΛΕ! Ο Τραμπ δεν ξέρει να διαβάζει! Η ανησυχητική θεωρία συνωμοσίας!\nDexi Extrem 18:55 Διεθνή\nΜια νέα ανησυχητική θεωρία συνωμοσίας έχει κάνει την εμφάνισή της το τελευταίο διάστημα, με τους υποστηρικτές της να παραθέτουν αρκετά πειστικά επιχειρήματα για τον νέο πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Ντόναλντ Τραμπ.\nΤο κανάλι στο YouTube The David Pakman Show προβάλει τη θεωρία πως ο Ντόναλν Τραμπ δεν ξέρει να διαβάζει, παραθέτοντας μάλιστα και τις σχετικές αποδείξεις. Χρησιμοποιεί μάλιστα ως πηγή ένα καναδικό έγγραφο που περιγράφει πώς να εντοπίσουμε έναν άνθρωπο χαμηλής παιδείας.\nΧρησιμοποιούνται βίντεο του Ντόναλντ Τραμπ για να υποστηρίξει πως ταιριάζει στα σημάδια αναλφαβητισμού, όπως το ότι δυσκολεύεται να πει μια σαφή ιστορία ή βρίσκει δικαιολογίες για να αποφύγει να διαβάσει ή να γράψει κάτι.\nΣτο βίντεο δείχνει παραδείγματα που ο Τραμπ εμφανίζεται να αγωνίζεται να διαβάσει ένα έγγραφο πριν τελικά το ακουμπήσει κάτω και πει στη σύζυγό του Μελάνια Τραμπ να κάνει το ίδιο. Εξετάζει επίσης μερικά από τα ορθογραφικά λάθη στα tweets του Αμερικανού προέδρου.\nΒΙΝΤΕΟ-ΤΙ ΑΛΛΟ Θ' ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΡΕ ΦΙΛΕ! Ο Τραμπ δεν ξέρει να διαβάζει! Η ανησυχητική θεωρία συνωμοσίας! Reviewed by Dexi Extrem on 18:55 Rating: 5


Στο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 8:40 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΚρατώ στα χέρια μου έναν ήλιο φωτεινό. Διώχνω μακρυά μου κάθε τι κακόγουστο. Το μόνο που θέλω είναι να στίψω όλον τον ουρανό. Να πλυθώ από αυτόν. Αν τυχόν εκεί που είσαι, εγώ ξαναβρεθώ...\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 8:37 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 8:35 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 8:26 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΤο 2000 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2000 και με το Βραβείο Μυθιστορήματος του περιοδικού Διαβάζω για το βιβλίο της «Ζιγκ-ζαγκ στις νεραντζιές».\nΤην Τετάρτη ανακοινώθηκε από το Μονομελές Πρωτοδικείο, η άρση της απόσυρσης από τις σχολικές βιβλιοθήκες του βιβλίου της συγγραφέως Έρσης Σωτηροπούλου. Η απόφαση αυτή ελήφθη μετά από σχετική αίτηση της συγγραφέως κατά προηγούμενης απόφασης που αποδέχθηκε αίτημα του δικηγόρου κ.Κώστα Πλεύρη για απόσυρση του βιβλίου. Ο δικηγόρος υποστήριζε ότι το επίμαχο βιβλίο προσβάλει το κοινό και τα ήθη.\nΣτο σκεπτικό της απόφασης που δικαιώνει τη συγγραφέα, αναφέρεται ότι το επίμαχο έργο είναι λογοτεχνικό και προϊόν καλλιτεχνικής δημιουργίας που δεν πλήττει το αναγνωστικό κοινό. Επιπλέον, όπως αναφέρεται στην απόφαση,«φορείς της ελευθερίας της τέχνης δεν είναι μόνο οι καλλιτέχνες και οι δημιουργοί, αλλά και τα πρόσωπα που απολαμβάνουν το έργο τους και κατά συνέπεια το επικαλούμενο δικαίωμα της προσωπικότητας του κ. Πλεύρη συγκρούεται με αυτό των λοιπών πολιτών στην ελεύθερη ανάγνωση του επίμαχου βιβλίου».\nΥπενθυμίζεται ότι η κ. Σωτηροπούλου γεννήθηκε στην Πάτρα και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε φιλοσοφία και πολιτιστική ανθρωπολογία στη Φλωρεντία και εργάστηκε ως μορφωτική σύμβουλος στην ελληνική πρεσβεία στη Ρώμη. Έχει γράψει ποιήματα, νουβέλες και μυθιστορήματα.\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 8:23 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικετες αρχειοθηκη, βιβλια, καρποι ζωης\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 8:21 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 8:19 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικετες να εισαι εκει\nΠέρασε πολλά τον τελευταίο καιρό κι ο Μήτσος. Έχασε τη σειρά του και αγρίεψε. Ένιωσε και την εγκατάλειψη, και τη μοναξιά. Είμαι σίγουρη ότι ο Αλέκος είναι πια ορκισμένος εχθρός του. Είναι ο φύλακας, βασανιστής του. Τον κούρεψε, κάτι που δεν αντέχει, τον είχε κλεισμένο σε ένα κλουβί, τον τάιζε κροκέτα. Τι άλλο χειρότερο θα μπορούσε να κάνει;\nΦέρνοντας τον πάλι στο σπίτι, ήταν μέσα στα νεύρα. Νομίζω πως ένιωθε και τι γινόταν. Σιγά σιγά όμως ο Μήτσος και μαζί και μεις μπαίνουμε στην καθημερινότητα. Αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε ότι η ζωή προχωράει και πάλι. Και είμαι σίγουρη, πως θα ξεπεράσουμε όλοι μαζί αυτό το δύσκολο μονοπάτι που πορευόμαστε.\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 8:16 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικετες ζωα και ανθρωπος\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 8:11 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\n-Αν ήμουνα ένα πουλί και μίσευα στα ξένα\nπες μου τι θα γινόσουνα να`ρχόσουνα σε μένα.\n-Αγέρας θα γινόμουνα,ένα ζεστό μελτέμι\nνα τυλιγόμουν γύρω σου το σώμα σου μην τρέμει.\n-Αν ήμουν δέντρο μοναχό σε ρεματιά σπαρμένο\nπες μου πώς θα με σίμωνες για να σε περιμένω.\n-Νεράκι θα γινόμουνα μια δροσερή πηγούλα\nνα μ`έπιναν τα φύλα σου σαν σιγανή βροχούλα.\n-Αν θα γινόμουν ξωτικό στα δάση τριγυρνούσα\nπες μου τι θα γινόσουνα να μη σε λησμονούσα.\n-Διαβάτης θα γινόμουνα τη σκέψη να μου κλέψεις\nμε τη ματιά σου τη ζεστή να`ρθεις να με μαγέψεις.\n-Αν είχα σώμα πέτρινο αν είμουνα ξωκλήσι\nπώς θα`χα τη φωνούλα σου να μου γλυκομιλήσει.\n-Καμπάνα θα γινόμουνα στ`αμώνι καμωμένη\nνα ψέλνω για χατήρι σου αιώνια αγαπημένη.\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 8:09 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΜέσα στο θόλο του ουρανού,νότες θα βρεις αν ψάξεις...\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 8:06 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑπόψε έφτασε από το νησί μια σταγόνα βροχής. Κύλησε στην ψυχή μου και την πότισε, όπως η βροχή ποτίζει τα λουλούδια. «Ακολούθησε με...», μου είπε. «Έχω κάτι για σένα...». Φτάνοντας στο σύννεφο της, με έκανε κομμάτι μιας ανθρώπινης αλυσίδας. Μου χάρησε έναν κρίκο φιλίας, όπως τον ονόμασε, και μου τον παρέδωσε μέσα από ένα βραβείο.\nΤο βραβείο Proximidade αναφέρει... «Αυτό το blog επενδύει και πιστεύει στην εγγύτητα - την εγγύτητα στο χώρο, το χρόνο και τις σχέσεις. Αυτά τα blog είναι εξαιρετικά γοητευτικά. Αυτοί οι bloggers προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι. Δεν ενδιαφέρονται σε βραβεία για την προσωπική τους άνοδο! Η ελπίδα μας είναι όταν κοπούν οι κορδέλες των βραβείων αυτών, να αναπαραχθούν ακόμη περισσότερες φιλίες.Παρακαλώ δώστε περισσότερη προσοχή σ' αυτούς τους συγγραφείς!».\nΓλυκειά μου Ελένη, σε ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη και τη φιλία σου. Οι λέξεις μάλλον είναι πολύ μικρές για να σου δείξουν πως νιώθω. Θα σου χαρίσω όμως ένα τραγούδι. Και θα κάνω μια ευχή. «Οι κρίκοι μας να αντέξουν στο χρόνο».\nΜε τη σειρά μου θα πρέπει να δώσω το βραβείο σε οχτώ αγαπημένους bloggers. Κι εκείνοι να κάνουν το ίδιο, ώστε η αλυσίδα να γίνει ακόμη πιο μεγάλη. Για να μπορέσουμε κάποια στιγμή να ενώσουμε όλους τους κρίκους, ώστε να είναι γερή η αλυσίδα τούτη.\nΤο βραβείο προσφέρω στους:\n«Θραψανιώτης μέχρι κόκκαλο», και στο Νίκο, γιατί μέσα από το blog του με ταξιδεύει, μου μαθαίνει πολλά, μα πάνω από όλα είναι ζεστό και ανθρώπινο. Σαν τον Νίκο. Με το υπέροχο χαμόγελο του. Που σε κάνει να ξεχνάς ότι υπάρχει γύρω μας τόσο ασχήμια.\n«Αντίσταση στις γειτονιές», και στο Δημήτρη, γιατί μου έμαθε πως η καλύτερη αντίσταση είναι η δύναμη της ηρεμίας. Γιατί μου έδειξε, ότι ακόμη και στις μέρες μας, υπάρχουν άνθρωποι καθαροί και αληθινοί. Αγωνιστές. Και δεν πειράζει καθόλου που έχουν υψοφοβία. Πάντα θα υπάρχει κάποιος να τους κρατά το χέρι...\n«Αelius», και στον Χρήστο, γιατί είναι πραγματικά μονομάχος και δεν φοβάται τους αγώνες, στις αρένες της ζωής. Επίσης, γιατί έχει γερό μνημονικό. Ξέρει εκείνος τι εννοώ...\n«Άποψη», και στη Νικούλα, γιατί πέρα από τα blog΄s, είναι η κολλητή μου και την αγαπώ πολύ. Ο δικός μας κρίκος φαίνεται να αντέχει στον χρόνο.\n«Νόστιμον Ήμαρ», και στο Δημητρό, γιατί αποδείχτηκε ότι τα θεμέλια που βάλαμε ήταν γερά. Καιρός να συμπληρώσουμε εκείνη την αίτηση... Όσο για τον τίτλο του ακυκλοφόρητου ακόμη βιβλίου σου... νομίζω πως με σημάδεψε.\n«Γιώργος», και στον Γιώργο, γιατί είναι ο μοναδικός που με φωνάζει Γλυκεράκι και μου αρέσει πολύ. Και για άλλα πολλά που δεν ξεχνώ...\n«Από το μηδέν στο άπειρο», και στο αγαπημένο μου Αντιγονάκη (κι επειδή το έχουν μαζί με τον Ορέστη, θα το προσφέρω και στους δυο), γιατί θα ήθελα αν είχα παιδιά να ήταν σαν και τούτα. Χρειάζεται να γράψω κι άλλα... ; Aυτό τα λέει όλα.\n«Ελευθερία», και στην γλυκειά μου Ελευθερίτσα, που τη νιώθω δικό μου άνθρωπο πια. Και δεν την ξεχνώ. Μια Κρητικιά που το λέει η καρδούλα της. Μια γυναίκα, που μπορεί να σε αγγίζει και να σε κάνει να νιώθεις όμορφα μαζί της, ακόμη και από μακρυά.\nΘα παραβώ τους κανονισμούς, και θα προσφέρω σε ακόμη δύο άτομα το βραβείο. «Τιμής ένεκεν». Ελπίζω να μην μου κάνουν μήνυση...είμαι λίγο αντιδραστικό με τους κανόνες...\n«Ο Κύριος με τα σου», και στον λατρεμένο μου Σπούργο, που όσο κι αν του φανεί παράξενο, μου λείπει πολύ. Εύχομαι να είναι καλά και να τον συναντήσω σύντομα.\n«Βlue orizon», και στον φωτεινό ορίζοντα, που χάθηκε και μαζί του πήρε και το φως... Ελπίζω να γυρίσει σύντομα. Ένας ορίζοντας, είναι πάντα ευπρόσδεκτος.\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 8:01 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΤις ώρες τούτες τις πρωινές, που τρέχουν σαν να θέλουν να προλάβουν κάτι... η ψυχή ταξιδεύει. Τρέχει πίσω, σε μέρες όμορφες. Μέρες με πολύ φως. Με ζεστό ήλιο, μπλε σύννεφα, γεύση αρμύρας και ήχους...\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 7:56 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 7:54 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΚάθε βράδυ κολυμπάω προς το βυθό. Ανάμμεσα στα χρωματιστά του βότσαλα, λαθρεπιβάτης των ονείρων. Θέλω να μείνω εκεί για πάντα...\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 7:51 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικετες κομματια ζωης, νανουρισμα\nΜια ιστορία με παιδιά και μυρωδιές. Με εικόνες, χαμόγελα και ξεγνασιά. Ταξίδι στο βάθος του μυαλού εκεί που όλα είναι τακτοποιημένα, σαν εικονίσματα και κοιτούν με μάτια ορθάνοιχτα τους προσκυνητές.\n-Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια σαγιονάρα που επιθύμησε να γίνει καράβι...\nΤα καλοκαίρια ήταν ο παράδεισος των παιδιών. Με μια φέτα ζυμωτό ψωμί με φρέσκο βούτυρο και μαρμελάδα φράουλα στο χέρι, αράζαμε δίπλα στο μικρό πέτρινο αυλάκι, που καθοδηγούσε το ορμητικό, αφρισμένο νερό μέσα στους μπαχτσέδες..\nΕκεί κόβαμε το «σαπούνι της γάτας» και προσπαθούσαμε να κάνουμε αφρό τρίβοντάς το μετά μανίας, μέσα στις παλάμες μας, κι αυτό για να μας κάνει το χατίρι άφριζε και έλιωνε...\nΕκεί μια μέρα αποφασίσαμε να κάνουμε ένα μακρινό ταξίδι...\nΤο ταξίδι της σαγιονάρας.\nΧωμένα, ως πάνω από το γόνατο, στα μπουζένια νερά, αφήσαμε τη μια μας σαγιονάρα να ταξιδέψει... και μείς στο κατόπι της τρέχαμε να προλάβουμε το ταξίδι της...\nΑκόμα την ψάχνω εκείνη τη μικρή πράσινη σαγιονάρα με τη μαργαρίτα πάνω της...\n-Μια φορά κι έναν καιρό οι βραδιές ήταν γεμάτες αστέρια και πυγολαμπίδες - κωλοφωτιές τις λέγαμε τότε - και φωτάκια φορτηγών πάνω στο βουνό, και μυρωδιές βασιλικού και δυόσμου...\nΣκαλοπάτια, δύο, τσιμεντένια, μπροστά στην ξύλινη - ανοιχτή, πάντα ανοιχτή και ξεκλείδωτη - πόρτα.\nΆλλοτε καθισμένη στα σκαλιά άκουγα «τους μεγάλους» να αφηγούνται τα κατορθρώματά τους, άλλες πάλι φορές, χωμένη στην αγκαλιά του πατέρα μου, άκουγα το «θέατρο» από το ραδιόφωνο με τα φιλντισένια κουμπιά...\nΜα τις περισσότερες βραδιές τις γέμιζε το παιχνίδι: Παιδιά, που στέκουν ακίνητα, σα θίασος μυστικός, παίζουν «αγαλματάκια ακούνητα αμίλητα αγέλαστα».\nΜπροστά στη βιτρίνα με τα ξανθά μέλια.\nΜε θεατές μια σειρά από γυναίκες - μάνες, γιαγιάδες, θείες - που κάθονταν στον ξύλινο κορμό ενός δέντρου και έπλεκαν τις λευκές δαντέλες που θα στολίσουν το μέλλον μας. Σκοποί ακούραστοι των περασμάτων, ζητούσαν πάντα το σύνθημα και το παρασύνθημα μετά από κάθε νεαρή «καλησπέρα».\n«-Τίνος παιδί είσαι συ?»\nΚι όλα μαζί ...ένα παιχνίδι!\nΚρυφτό, τζαμί, σχοινάκι, τσινιά, πόλεμος και ειρήνη, κυνηγητό...\nΣκουμπανιάααα κι αμπεμπαμπλόμ και κλειδιά που κριτσιανούν.\nΚόκκινες καλές ντομάτες τις πουλούν στην αγορά μια δεκάρα την οκά.\nΣας δίνουμε ένα ναύτη που όλο μύγες χάφτει...\nΜοσχοβολούσαν τ' αστέρια από τα χαμόγελα,\nΗ κληματαριά σιγοτραγουδούσε τα κουτσομπολιά των γυναικών\nΚι έκρυβε μέχρι τα «εκατό» τα μυστικά του κόσμου όλου.\nΜεσημέρια που μύριζαν χόρτα ξερά και ώριμα ροδάκινα.\nΝύχτες που το παιχνίδι ξεγελούσε τους φόβους μας...\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 7:47 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικετες αναμνησεις, απουσια, οικογενεια\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 7:45 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 7:40 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 7:35 π.μ. 1 σχόλιο:\nΜερικές φορές, κάποια πρωινά με τον καφέ και μέσα σε μια απόλυτη ησυχία, ξεδιπλώνω τις σκέψεις μου και προσπαθώ να τις βάλω σε σειρά. Να τυλίξω τα κουβαράκια για να είναι τακτοποιημένα στα συρταράκια του μυαλού. Τις τελευταίες μέρες λείπει η ησυχία. Το σπίτι είναι συνεχώς γεμάτο κόσμο από το πρωί μέχρι και αργά το βράδυ. Νιώθω ότι πολλά από τα θέλω μου καταχωνιάστηκαν, αλλά δεν γίνεται αλλιώς.\nΜε ο τζάκι αναμμένο, μέσα σε μια ζέστη λυτρωτική οι σκέψεις μοιάζει να τρέχουν σαν τρελές. Αλλάζουν σειρά και θέση τόσο γρήγορα, που καμιά φορά μπερδεύονται. Έτσι και σήμερα. Ξεκίνησαν με τον Ιπποκράτη, τον όρκο του και κάποιες σκέψεις με αναπάντητα γιατί. Πέρασαν σε κρύα δωμάτια εντατικής, έκαναν μια στάση, έδωσαν εικόνες που πονάνε και μετά χάθηκαν. Το ίδιο ξαφνικά, όπως είχαν έρθει. Κι ύστερα οι σκέψεις πέρασαν στον μονομάχο... που μπήκε στη ζωή μου πολύ απρόσμενα.Θυμάμαι ότι στις αρχές μου έδινε κονταριές κι εγώ προσπαθούσα να καταλάβω το γιατί. Γιατί με κέντριζε, γιατί με πονούσε, γιατί με έκανε να βγαίνω από τα ρούχα μου.Αν και ο θυμός αυτός ήταν αλλιώτικος. Πάντα κατέληγε σε σκέψη και προβληματισμό υγιή και εποικοδομητικό.\nΟ μονομάχος στέκεται δίπλα μου έως και σήμερα. Παρόλο που ποτέ δεν μου χάιδεψε τα αυτιά, παρόλο που ήταν σκληρός απέναντι μου κάποιες φορές, απέδειξε ότι όλα τα έκανε επειδή με νοιαζόταν. Εκείνο που τώρα σκέφτομαι και με κάνει να νιώθω όμορφα, είναι ότι ο μονομάχος όσα έλεγε τα πίστευε. Δεν πήρε πίσω καμιά κουβέντα του. Τα κράτησε όλα. Παράξενο για τις μέρες μας. Οι περισσότεροι λένε εύκολα λόγια και μετά τα πετάνε. Τα ξεχνάνε. Αλλάζουν στάσεις και συμπεριφορές ανάλογα με τις εποχές. Έτσι φαίνεται... δίχως να έχουν τα κότσια να μιλήσουν για το τι άλλαξε μέσα τους.\nΟ καθένας έχει τα δικά του καμπανάκια. Καμπανάκια που χτυπούν συνέχεια μέσα στο μυαλό. Που κουδουνίζουν κάθε φορά που οι πράξεις δεν συμβαδίζουν με τα λόγια. Εύχομαι ο μονομάχος να συνεχίσει να με κεντρίζει. Να με κάνει να σκέφτομαι. Να υπάρχει στη ζωή μου. Γιατί ζωή δίχως μονομαχίες δεν γίνεται. Αρκεί να είναι τίμιες και με χτυπήματα καθαρά.\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 7:31 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικετες ανθρωπινες αξιες, φιλοι, χειμωνιατικες σκεψεις\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 7:29 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 7:22 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΓιατί δεν αγαπώ τη σημερινή Ελλάδα; Εύκολο. Ο καθένας μπορεί να γράψει (ειδικά τώρα) ολόκληρους τόμους γι' αυτό.\nΤo δύσκολο είναι το αντίθετο. Γιατί αγαπάω την Ελλάδα; Θα προσπαθήσω να απαριθμήσω τους λόγους που με κάνουν να αγαπάω τη χώρα μου, ακόμα κι αν φανούν παιδαριώδεις.\nΛοιπόν, αγαπάω την ελληνική φύση, το τοπίο της. Κάτι γίνεται όταν αράζω κάτω από λεμονιές, συκιές και πεύκα, όταν κρύβομαι από το ανελέητο φως σ' ένα σκιερό βραχάκι μιας γυμνής παραλίας. Γίνομαι ολόκληρη.\nΑγαπάω το ελληνικό «παιδικό». Είμαστε ακόμα πιτσιρίκια, άτακτα, απείθαρχα, μας αρέσει να αμφισβητούμε, να παίρνουμε το χαρτζιλίκι των μεγάλων και να το τρώμε σε τσιχλόφουσκες αντί να το «αποταμιεύουμε» για ένα σοβαρό μέλλον. Μας λένε αεριτζήδες, εμείς απλώς καταλαβαίνουμε ότι τα σάβανα δεν έχουν τσέπες.\nΑγαπάω τους σπαραξικάρδιους στίχους των τραγουδιών της πίστας, την κλειστοφοβική ποίηση της Νικολακοπούλου, τη ρομαντική μουντρουχιά των Active Member, τα πολλά κιλά τρέλας του Ρασούλη. Κόβομαι για vintage Σαββόπουλο. Αγαπάω τους ταξιτζήδες, τις διπλές πίτες με γύρο, τους περιπτεράδες, τους καραγκιοζοπαίκτες, τους «φεύγα» γέρους στο Ζάππειο.\nΑγαπάω τα συνθήματα σε δρόμους, τοίχους και γήπεδα. Αγαπώ το Λεμονοδάσος, τη βόρεια Κέρκυρα, όλες τις Κυκλάδες και όλες τις θείες της Σκιάθου που έμειναν απαράλλαχτες από τα χρόνια του Παπαδιαμάντη.\nΑγαπάω ένα χωριό τέρμα Θεού στην Τήνο, που συμπτωματικά λέγεται «Αγάπη»... Αγαπάω τους ποιητές μας, επειδή ζωγράφισαν με λέξεις την Ελλάδα που όλοι έχουμε στην καρδιά μας, γλυκιά και πικρή, ηρωίδα και κότα, αγία και πόρνη. Δεν αγαπώ απλώς την Ελλάδα, τη λατρεύω. Αρνούμαι να την ανταλλάξω με το ξεπουλημένο μπορντέλο που μου αντιπροτείνουν να αποδεχτώ ως πατρίδα.\nΔεν θα μασήσω. Αυτό που αγαπώ εγώ αισθάνομαι ότι βαστάει γερά, σε γερά θεμέλια. Δεν είμαι μόνη μου. Δεν είμαστε μόνοι μας. Δεν το πιστεύετε; Ε, ας βγούμε να μετρηθούμε. Κι αν τα πληκτρολόγια δεν είναι αρκετά, υπάρχει πάντα και ο δρόμος. Που, ως γνωστόν, γράφει τη δική του ιστορία.\nΤελικά, η χώρα αυτή όσο και να μας πληγώνει καθημερινά, έχει κερδίσει την καρδιά μας.\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 7:18 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 7:14 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕίχα πολλά χρόνια να δω τέτοιο χειμώνα. Τόσο χιόνι και τέτοιο κρύο. Το σκηνικό ταιριάζει απόλυτα με τις μέρες που ζούμε...\nΠαγωμένες. Μουδιασμένες κι εμείς, προσπαθούμε να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και να νιώσουμε ζεστασιά...\nΌλα κινούνται αργά. Το τοπίο μοιάζει απόκοσμο αλλά και όμορφο συνάμα. Το απόλυτο λευκό.Το λευκό του χειμώνα που σκεπάζει τα πάντα...\nΣκεπάζει ότι έχουμε στις καρδιές μας. Το κρατά ζεστό. Αφήνει το κρύο και την παγωνιά μακρυά μας. Να μην μας αγγίζει...\nΟ Μήτσος μάλλον έχει πάθει μελαγχολία. Δε σηκώνεται από το καλαθάκι του. Εκεί καθισμένος όλη μέρα. Και όταν πρέπει να βγει έξω τρέμει σαν το ψάρι...\nΈχει μεγάλες φροντίδες ένα σπίτι το χειμώνα. Να καθαρίσεις τα χιόνια, να κόψεις ξύλα, να φροντίζεις τα λουλούδια,τα ζωντανά του. Μου αρέσει που τα κάνω όλα αυτά. Μου αρέσει που δεν έχω ώρες για να κάθομαι. Σκέφτομαι λιγότερο...\nΚαι μετά όταν πέφτει το βράδυ κοντά στο αναμμένο τζάκι να κοιτάς τη φωτιά. Να χάνεσαι μέσα στις φλόγες της. Να ταξιδεύεις... εκεί που αγαπάς. Εκεί που η καρδιά γλυκαίνει και νιώθει όμορφα...\nΤούτο τον χειμώνα θα τον θυμάμαι. Το ξέρω ότι θα είναι πάντα μέσα μου. Εικόνες... πολλές εικόνες... άσπρες και μαύρες. Εικόνες ζωής...\nΚαι το λατρεμένο μου ελατάκι έτσι μέσα στα χιόνια θα μου φέρνει πάντα ένα χαμογέλο στα χείλη. Μια όμορφη ανάμνηση, γλυκειά...\nΛευκός κλοιός γύρω μας. Όλα παγωμένα. Ανάσες, λόγια, μνήμες, όλα μοιάζουν σαν να σταμάτησαν. Κι όμως... όλα κινούνται...\nΒαρυχειμωνιά φέτος. Ακόμη και στις καρδιές μας. Μα ακόμη κι έτσι είναι όμορφα... και ο χειμώνας παραμένει η αγαπημένη μου εποχή. Το μαύρο και το άσπρο παίζουν γύρω μας. Μέχρι να έρθει η άνοιξη...\nΣτο ημερολογιο καταστρωματος εγραψε το Καραβάκι στις 7:00 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικετες χειμωνας, χιονια


Αλληλεγγύη στην πράξη για τα παιδιά από τον Δήμο Βριλησσίων | Τα εν Δήμω\n09:35 - 16/02/2018\nΤα άπορα και ορφανά παιδιά που φιλοξενούνται στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία» και στην Ογκολογική Μονάδα Παίδων «Μαριάννα Βαρδινογιάννη – Ελπίδα» επισκέφτηκαν ο Δήμαρχος Βριλησσίων Ξένος Μανιατογιάννης και η Πρόεδρος του ΟΚΠΑ Βούλα Αρσένη, συνοδευόμενοι από την Προϊσταμένη του Τμήματος Ανθρωπίνων πόρων και Κοινωνικής πολιτικής και την κα Ν. Κορόβυλα, εθελόντρια στον ΟΚΠΑ.\nΤο κλιμάκιο του Δήμου ανταποκρίθηκε άμεσα στις ανάγκες που υπάρχουν σε ιματισμό για τα ορφανά και άπορα παιδιά και παρέδωσε 3 μεγάλες κούτες με υλικό. Επίσης, ξεναγήθηκε στους χώρους του Παιδογκολογικού Νοσοκομείου και ενημερώθηκε από την υπεύθυνη Τομεάρχη, κα Αγάπη Ντούμου, σχετικά με τις ανάγκες που υπάρχουν σε εύρεση δείγματος μυελού των οστών.\n«Η αλληλεγγύη αποδεικνύεται στην πράξη και δεν περιορίζεται στα όρια ενός δήμου. Σήμερα από το Νοσοκομείο Παίδων, όπου μικρά παιδιά αντιμετωπίζουν το πιο σκληρό πρόσωπο της ζωής χωρίς να έχουν τα μέσα ή ακόμα και την οικογένεια τους για να τα στηρίξει, στέλνουμε το μήνυμα ότι η κοινωνία πρέπει να είναι παρούσα και να αγκαλιάζει όσους έχουν ανάγκη» δήλωσε ο Δήμαρχος Βριλησσίων.\ntopΑλληλεγγύη στην πράξη για τα παιδιά από τον Δήμο ΒριλησσίωνΔήμος ΒριλησσίωνΞένος Μανιατογιάννης


ΕΚΤΑΚΤΟ – Θλίψη στην Καστοριά! Πέθανε συνοριοφύλακας 47 ετών, ανήμερα της γιορτής του | blog καθημερινής ενημέρωσης\nΕΚΤΑΚΤΟ – Θλίψη στην Καστοριά! Πέθανε συνοριοφύλακας 47 ετών, ανήμερα της γιορτής του\nΑνήμερα της γιορτής του έφυγε από τη ζωή ο 47χρονος Δ.Π.\nΤο άκουσμα του θανάτου του προκάλεσε θλίψη στους συγγενείς, στους συναδέλφους αλλά και σε όλους εκείνους που τον γνώριζαν. Ο 47χρονος ήταν Συνοριοφύλακας και έμενε στο Μανιάκοι Καστοριάς. Ο θάνατος του οφείλεται σε παθολογικά αίτια. Καλό παράδεισο…\nΣτην τηλεόραση του STAR, ο Συνοριοφύλακας Γιάννης Τοτονίδης (Βίντεο) Για τα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Συνοριοφύλακες στον Έβρο, μίλησε στην τηλεόραση του STAR και στον δημοσιογράφο Λάμπρο Δεμερτζή...\nΠέθανε ανήμερα των Χριστουγέννων ο δημοσιογράφος Σεραφείμ Φυντανίδης – Σύμφωνα με πληροφορίες ο Σεραφείμ Φυντανίδης «έφυγε» προδομένος από την καρδιά του – Ο γνωστός δημοσιογράφος είχε γεννηθεί τον...\nΕΚΤΑΚΤΟ – ΚΑΣΤΟΡΙΑ: Αιφνίδιος θάνατος στρατιωτικού στην Καστοριά Θρήνος για το Στρατό Ξηράς σαν κεραυνός έπεσε η είδηση ότι σήμερα προδόθηκε από την καρδιά του και έφυγε για...\nΔημοσιεύτηκε απο τον Bill Xrisiko στις 26,Οκτώβριος, 2018, 9:28 μμ. στις Κατηγορίες HOT - ΕΙΔΗΣΕΙΣ, photos, ΚΑΣΤΟΡΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ. Νπορείτε να παρακολουθείσετε τισ απαντήσεις επι του άρθρου απο RSS 2.0. Παρακαλούμε σχολιάστε το άρθρο...( ή αφήστε σύνδεσμο trackback)


Λαμπτήρας πλημμυρών LED 10W AC 85 - 265V IP65 1000LM | Gearbest Ελλάδα\nΤύπος βάσης λαμπτήρα: Καλωδίωση\nΙσχύς εξόδου: 10W\nΤύποι πομπού: Ενσωματώστε το LED\nΤάση (V): AC85-265\nΛειτουργία: Εξωτερικός φωτισμός\nΥλικό επένδυσης: Αλουμίνιο,Ποτήρι\nΒάρος προϊόντος: 0,501 kg\nΒάρος συσκευασίας: 0,601 kg\nΜέγεθος προϊόντος (Π x Υ x Β): 11,5 χ 8,5 χ 8 εκ. / 4,52 χ 3,34 χ 3,14 ίντσες\nΜέγεθος συσκευασίας (Π x Υ x Β): 13 χ 10 χ 9 εκ. / 5.11 χ 3.93 χ 3.54 ίντσες\nΠεριεχόμενα συσκευασίας: 1 x φως πλημμυρών LED\nΝαι (0) Χρώμα: White Light\nαδιάβροχο led πλημμύρας φως\nσπίτι οδήγησε φως\nαδιάβροχο φως πλημμύρας


Τετάρτη, Απριλίου 24, 2013 ~ Προμαχιώτικα Νέα\nΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΠΕΛΛΑΣ.\nΗΜΕΡΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΥΔΑΤΙΝΩΝ ΠΟΡΩΝ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ.\nΕπιτυχής η Ημερίδα για τη διαβούλευση του Σχεδίου Διαχείρισης των Υδατικών Πόρων σε Κεντρική και Δυτική Μακεδονία\nΑντιπεριφερειάρχης Θ. Θεοδωρίδης: Το νερό είναι το πολυτιμότερο κεφάλαιο που διαθέτουμε\nΟ ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ.\nΗ αλλιώς, που πας καραβάκι με τέτοιο καιρό. Έχεις μπλεχτεί σ΄ενα λαβύρινθο χωρίς τέλος. Έξω από αυτόν στη πραγματική ζωή (λέμε τώρα και κανένα αστείο) όλα μοιάζουν να έχουν πέσει σε μια κινούμενη άμμο και βυθίζονται σιγά σιγά χωρίς ούτε ένα κλαδί να μπορεί να σταματήσει το πνίξιμο.Τελευταία έξοδος από το βούρκο το διαδίκτυο. Για τους παλαιότερους ένα καινούργιο παιχνιδάκι, για τους νέους το πλέον αγαπημένο παιχνιδάκι.\nSHODAN: ΜΙΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΜΗΧΑΝΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ-Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ GOOGLE.\nΤο όνομά της παραπέμπει στην τεχνητή νοημοσύνη- βασικό αντίπαλο του παίκτη σε δύο πολύ κλασικά βιντεοπαιχνίδια επιστημονικής φαντασίας, τα System Shock 1 και 2. Ωστόσο, η Shodan είναι μία μηχανή αναζήτησης πολύ διαφορετική από το Googleκαι τις άλλες, καθώς, αντί να κάνει αναζητήσεις στον παγκόσμιο ιστό, αναζητώντας σελίδες, κινείται στα «δρομάκια» και τα «στενά» του Ίντερνετ- μία «σκοτεινή» Google σύμφωνα με δημοσίευμα του CNN, που αναζητά servers, webcams, εκτυπωτές, routers και γενικότερα<…>\nΜΑΘΗΤΕΣ ΕΔΩΣΑΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ 5ΜΕΡΗΣ ΓΙΑ ΤΡΟΦΙΜΑ!!!\nΜαθητές από το 2ο ΕΠΑΛ Τρίπολης, με τα χρήματα που είχαν συγκεντρώσει για την πενταήμερη εκδρομή τους, αγόρασαν τρόφιμα για τους άπορους της πόλης τους όπως αναφέρει το Thebest\nΔΩΡΟ ΠΑΣΧΑ 2013 - ΠΟΙΟΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ.\nΔώρο Πάσχα δικαιούνται όλοι οι μισθωτοί που απασχολούνται μόνο στον ιδιωτικό τομέα με σχέση εξαρτημένης εργασίας αορίστου ή ορισμένου χρόνου δικαιούνται να λάβουν από τον εργοδότη τους Δώρο Πάσχα. Για τον υπολογισμό του ποσού του Δώρου Πάσχα λαμβάνεται υπόψη ο τρόπος αμοιβής των μισθωτών δηλαδή αν αμείβονται με ημερομίσθιο ή με μισθό. Δώρο Πάσχα δεν λαμβάνουν πλέον Δημόσιοι υπάλληλοι και συνταξιούχοι.\nΗ χρονική περίοδος που υπολογίζεται το Δώρο, όπως αναφέρει δημοσιευμα της Real, αρχίζει από την 1 Ιανουαρίου μέχρι 30 Απριλίου κάθε έτους. Συνεπώς, αν κάποιος εργαστεί ολόκληρο το ανωτέρω χρονικό διάστημα δικαιούταινα λάβει μισό μηνιαίο μισθό αν αμείβεται με μισθό και 15 ημερομίσθια αν αμείβεται με ημερομίσθιο.\nΜΠΑΡΜΠΕΚΙΟΥ ΜΕ ΚΕΦΑΛΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ.\nΑποτροπιασμό προκαλεί η φωτογραφία από τον εμφύλιο της Συρίας, όπου ένας νεαρός αντάρτης μαχητής φαίνεται πως ψήνει κεφάλι ανθρώπου!\nΗ φωτογραφία δημοσιεύτηκε σε φιλοκυβερνητική ιστοσελίδα στο Λίβανο και το αγόρι που εμφανίζεται περιγράφεται ως μέλος ανταρτών και υπολογίζεται να είναι περίπου 20 ετών.\nΤο κεφάλι ανήκει σε φαντάρο, Σύριο πιλότο της κυβέρνησης Άσαντ, που περιγράφεται ως μάρτυρας.\nΔεν είναι ακόμη ξεκάθαρο αν η φωτογραφία είναι αληθινή ή ψεύτικη που χρησιμοποιείται για προπαγάνδα και τα περισσότερα site αρνήθηκαν να τη δημοσιεύσουν χωρίς κάποιο φίλτρο.\nΚΑΛΥΨΑΝ ΤΑ ΕΠΙΜΑΧΑ ΣΗΜΕΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΓΑΛΜΑΤΩΝ.\nΟι διευθυντές του Μουσείου στην Ντόχα βρήκαν προκλητική την αρχαία ελληνική αισθητική και αποφάσισαν να κρύψουν σε παραβάν τον Κούρο και τον Αθλητή.\nΣΟΥΗΔΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΔΥΣΦΗΜΕΙ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ.\nΗ ΘΕΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ.\nΤου Ανδρέα Χατζηχάμπη\nΒιολόγου-Περοβαλλοντολόγου Bch, MSc., aMIEvnS, Υπ. Δρος Βιολογίας\nΜετά την ενσάρκωση του Θεού Λόγου ανοίγεται η οδός προς την θέωση. Στην σημερινή εποχή όμως, αντί να εργάζεται γι’ αυτό ο άνθρωπος προχωρεί σε μια άκρατη και αχαλίνωτη χρησιμοποίηση του περιβάλλοντος, επιφέροντας στην φύση αλλαγές άκρως βλαπτικές για το περιβάλλον. Σήμερα τα μισά από τα είδη Θηλαστικών και το ένα τρίτο των Ερπετών, Ψαριών και Πουλιών χαρακτηρίζονται ως κινδυνεύοντα. Επίσης, από το 1600, 484 ζωικά και 654 φυτικά είδη σύμφωνα με το World Conservation Monitoring Centre έχουν εξαφανισθεί. Ο άνθρωπος έχει απομακρυνθεί, με την αμαρτία, κατά πολύ από τον προορισμό του. Υποταγμένος πλήρως στην ύλη και στον αγώνα του να την υποτάξει και να την οικειοποιηθεί μετατρέπεται, σύμφωνα με τον μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιερόθεο «σε θηριάνθρωπο που εξαγριώνει τα πάντα.\nΜολύνει όλη την δημιουργία και καταστρέφει τον ίδιο τον εαυτό του. Κατατρώγει τις σάρκες του». Η διάρρηξη της σχέσης του ανθρώπου με τον Θεό, η εωσφορική αποστασία του στο να αναφέρει πάντα τα κτήνη και πάντα τα ερπετά και πάντα τα θηρία και κάθε σάρκα, και όλη την κτίση σε κοινωνία με τον Θεόν, ένα ακόμα βήμα μπροστά για την ένταξή τους στο σώμα του σαρκωθέντος Λόγου, αποτελεί αιτία επανάστασης για τα ζώα και όλη την κτίση που αναβλύζουν από μέσα τους τον δημιουργικό Λόγο.\nΓΕΝΙΚΟΣ ΣΗΜΑΙΟΣΤΟΛΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ Π.Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ.\nΟ Αντιπεριφερειάρχης Πέλλας κ. Θεόδωρος Θεοδωρίδης καλεί τις διοικήσεις των υπηρεσιών και φορέων της Περιφερειακής Ενότητας Πέλλας να εφαρμόσουν την Απόφαση και να μεριμνήσουν για τον σημαιοστολισμό των Δημοσίων και Δημοτικών κτιρίων, των κτιρίων των Ν.Π.Δ.Δ., των Οργανισμών και επιχειρήσεων του Δημοσίου και των Τραπεζών, από ώρα 08.00’ της 3ης Μαΐου 2013 (Μεγάλη Παρασκευή) μέχρι και τη δύση του ηλίου της 6ης Μαΐου 2013 (Δευτέρα της Διακαινησίμου). Οι Σημαίες θα υψωθούν μεσίστιες από ώρα 08.00’ της Μεγάλης Παρασκευής μέχρι ώρα 08.30’ του Μεγάλου Σαββάτου.\nΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΙΑΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΛΜΩΠΙΑΣ.\nΗ Αντιδημαρχία Περιβάλλοντος του Δήμου Αλμωπίας σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Καθαριότητας Αλμωπίας, ενημερώνει τους δημότες και κατοίκους του Δήμου μας ότι, απαγορεύεται αυστηρά η τοποθέτηση κλαδιών και χόρτων εντός των κάδων απορριμμάτων και των κάδων ανακύκλωσης.\nΗ παραπάνω ενέργεια σύμφωνα με τον κανονισμό λειτουργίας της καθαριότητας συνιστά παράβαση και τιμωρείται.\nΤαυτόχρονα απευθύνουμε έκκληση στους δημότες μας να υποστηρίξουν το πρόγραμμα ανακύκλωσης οικιακών απορριμμάτων, μειώνοντας έτσι δραστικά τον όγκο των παραγόμενων απορριμμάτων και βελτιώνοντας την ποιότητα των παραγόμενων υπηρεσιών.\nΕπίσης παρακαλούμε για την κατανόηση των πολιτών για την καθυστερημένη αποκομιδή των απορριμμάτων τις τελευταίες ημέρες, η οποία οφείλεται σε τεχνικά προβλήματα των απορριμματοφόρων, τα οποία αποκαταστάθηκαν και από σήμερα ξεκινάει και πάλι η ομαλή αποκομιδή των απορριμμάτων.