Μνημόνιο 2: Τι προβλέπει για μειώσεις μισθών & συντάξεων - Εργασιακά - ΣΣΕ - Αποκρατικοποιήσεις - Page 6 of 29 - Ομοσπονδία Τεχνολόγων Ακτινολόγων Ελλάδος\nΕ. Διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις\n28. Οπως σημειώθηκε προηγουμένως, η πλέον επείγουσα προτεραιότητα της Κυβέρνησης είναι να αποκαταστήσει την ανταγωνιστικότητα και την οικονομική ανάπτυξη. Αναγνωρίζουμε την ανάγκη να επιταχύνουμε σημαντικά την εφαρμογή συνολικών και σημαντικών διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων με στόχο την τόνωση της απασχόλησης, της παραγωγής και αύξησης της παραγωγικότητας με την απελευθέρωση των αγορών εργασίας, προϊόντων και υπηρεσιών και αφαιρώντας υπάρχοντα εμπόδια στο επιχειρηματικό περιβάλλον. Ωστόσο, καθώς αυτά προφανώς θα χρειαστούν κάποιο χρόνο για να μεταφραστούν πλήρως σε βιώσιμη ανάπτυξη θα λάβουμε και προκαταρτικά μέτρα για να επιτρέψουμε μια μείωση στους ονομαστικούς μισθούς για να κλείσει γρήγορα το κενό μας στην ανταγωνιστικότητα και να τεθεί μια πρώιμη βάση για την βιώσιμη ανάπτυξη.\n29. Η κυβέρνηση θα λάβει μέτρα για τη βελτίωση της λειτουργίας της αγοράς εργασίας. Οι αγκυλώσεις στην αγορά εργασία εμποδίζουν την προσαρμογή των μισθών στις οικονομικές συνθήκες και οδηγούν την απασχόληση στη μαύρη εργασία. Για την προστασία της απασχόλησης και το εξάλειψη του κενού ανταγωνιστικότητας της Ελλάδας με μεγαλύτερη ταχύτητα, η κυβέρνηση σκοπεύει να στοχεύσει σε μια μείωση του ανά μονάδα κόστους εργασίας κατά περίπου 15 τοις εκατό κατά τη διάρκεια του προγράμματος. Εάν ο συνεχιζόμενος κοινωνικός διάλογος είναι ανεπιτυχής στον καθορισμό συγκεκριμένων λύσεων έως το τέλος Φεβρουαρίου για την επίτευξη του στόχου αυτού, η κυβέρνηση θα λάβει τα αναγκαία νομοθετικά μέτρα, με γνώμονα το επείγων δημόσιο συμφέρον, για να επιτρέψει την προσαρμογή του μισθολογικού και μη μισθολογικού κόστους όπως απαιτείται. Το πακέτο των μέτρων για την αγορά εργασίας το οποίο θα εφαρμοσθεί συμπεριλαμβάνει:\n• Διαρθρωτικά μέτρα για το επίπεδο των συλλογικών συμβάσεων, τα βασικά μέτρα που θα νομοθετήσουμε (ως προαπαιτούμενες ενέργειες) περιλαμβάνουν:\n> Διάρκεια των συλλογικών συμβάσεων και αναθεώρηση της ‘μετενέργειας’ των συλλογικών συμβάσεων. Οι αλλαγές θα ορίζουν oότι: (i) όλες οι συλλογικές συμβάσεις θα πρέπει να έχουν μια μέγιστη διάρκεια 3 ετών, (ii) οι συλλογικές συμβάσεις που υπάρχουν ήδη για 24 μήνες ή περισσότερο θα λήξουν όχι αργότερα από 1 έτος από την ψήφιση του νόμου, (iii) η περίοδος χάριτος μετά την λήξη της σύμβασης μειώνεται από τους 6 στους 3 μήνες, και (ίν) σε περίπτωση κατά την οποία δεν είναι δυνατή η επίτευξη μιας νέας συλλογικής σύμβασης μετά από προσπάθειες τριών μηνών, η αμοιβή θα επανέλθει στον βασικό μισθό συν τα παρακάτω γενικά επιδόματα (αρχαιότητας σε υπηρεσία, τέκνου, εκπαίδευσης και επικινδυνότητας). Αυτό θα συνεχίσει να ισχύει μέχρι να αντικατασταθεί από όρους που καθορίζονται σε μια νέα συλλογική συμφωνία ή σε νέα ή ατομική σύμβαση.\n> Αφαίρεση της ‘μονιμότητας’ σε όλες τις παραδοσιακές συμβάσεις σε όλες τις εταιρείες. Η νέα νομική διάταξη θα μεταμορφώσει αυτομάτως τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου (οι οποίες ορίζονται ως έχουσες λήξη κατά το όριο ηλικίας ή την σύνταξη) σε συμβάσεις αορίστου χρόνου για τις οποίες ισχύουν οι κανονικές διαδικασίες απόλυσης.\n> Πάγωμα της ‘ωρίμανσης’ που προβλέπεται από τον νόμο και / ή τις συλλογικές συμβάσεις (που αναφέρεται σε όλες τις αυτόματες αυξήσεις μισθών με βάση το χρόνο) μέχρι η ανεργία να πέσει κάτω από 10%.\n> Εξάλειψη της μονομερούς προσφυγής σε διαιτησία, επιτρέποντας αιτήσεις για διαιτησία μόνο εάν συναινούν και τα δύο συμβαλλόμενα μέρη. Την ίδια στιγμή, θα διευκρινίσουμε (με νόμο ή με εγκύκλιο) ότι: (i) δεν επιτρέπεται οι διαιτητές να εισάγουν κάποια διάταξη για μπόνους, επιδόματα ή άλλες αποζημιώσεις, και ως εκ τούτου μπορούν να αποφαίνονται μόνο για τον βασικό μισθό και (ii) θα πρέπει επίσης να λαμβάνονται υπόψη τα οικονομικά και χρηματοπιστωτικά ζητήματα μαζί με τα νομικά.\n– Προσαρμογή του κατώτατου μισθού. Αυτό θα βοηθήσει να διασφαλιστεί ότι καθώς προσαρμόζεται η οικονομία και οι συμβάσεις συλλογικής διαπραγμάτευσης ανταποκρίνονται στις αλλαγές, οι επιχειρήσεις και οι υπάλληλοι δεν θα βρεθούν δεσμευμένοι σε ένα κατώτατο όριο (και ένα όριο το οποίο είναι πολύ υψηλό σε διεθνή σύγκριση):\n> Θα νομοθετήσουμε: (ί) μια άμεση επανευθυγράμμιση του επιπέδου του κατώτατου μισθού που καθορίζεται από την εθνική γενική συλλογική σύμβαση κατά 22 τοις εκατό σε όλα τα επίπεδα βάσει της προϋπηρεσίας, της οικογενειακής κατάστασης και των ημερήσιων / μηνιαίων μισθών, (ii) το πάγωμα του κατώτατου μισθού μέχρι το τέλος της περιόδου του προγράμματος, και (iii) μια επιπλέον μείωση 10 τοις εκατό του κατώτατου μισθού για τους νέους η οποία θα ισχύει γενικά και χωρίς περιοριστικούς όρους (για τα άτομα κάτω των 25) (προαπαιτούμενη δράση). Τα μέτρα αυτά θα δώσουν τη δυνατότητα μείωσης της απόκλισης στο επίπεδο του κατώτατου μισθού σε σχέση με τους ανταγωνιστές μας (Πορτογαλία, Κεντρική και Νοτιοανατολική Ευρώπη). Αναμένουμε ότι το μέτρο αυτό θα βοηθήσει στην αντιμετώπιση της υψηλής ανεργίας των νέων, την απασχόληση ατόμων στα περιθώρια της αγοράς εργασίας και θα ενθαρρύνει την αλλαγή από τον ανεπίσημο στον επίσημο τομέα εργασίας.\n> Μαζί με τους κοινωνικούς εταίρους, θα συντάξουμε ένα σαφές χρονοδιάγραμμα για την λεπτομερή αναμόρφωση της εθνικής συλλογικής σύμβασης έως τέλος Ιουλίου 2012. Αυτό θα ευθυγραμμίσει το πλαίσιο του κατώτατου μισθού της Ελλάδας με αυτό συγκρίσιμων κρατών και θα του επιτρέψει να εκπληρώσει την βασική του λειτουργία, δηλαδή της διασφάλισης ενός ενιαίου δικτύου ασφαλείας για όλους τους υπάλληλους.\n– Προσαρμογή του μη μισθολογικού κόστος εργασίας. Για να βοηθήσουμε στη μείωση του μη μισθολογικού κόστους και να ενθαρρύνουμε την απασχόληση, θα ευθυγραμμίσουμε το\nφορολογικό βάρος στην εργασία στην Ελλάδα με αυτό των συγκρίσιμων Ευρωπαϊκών χωρών:\n> Θα θεσπίσουμε νομοθεσία για την μείωση των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης για τους εργοδότες στο ΙΚΑ κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες και θα λάβουμε μέτρα για να διασφαλίσουμε ότι η μείωση αυτή δεν θα έχει δημοσιονομική επίπτωση. Οι εισφορές θα μειωθούν μόνο όταν έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα για να καλύφθούν οι μειώσεις στα έσοδα. Τα μέτρα για τη χρηματοδότηση των μειώσεων θα νομοθετηθούν σε δύο στάδια. Πρώτον, ως προαπαιτούμενη δόση, θα υιοθετήσουμε νομοθεσία για να κλείσουμε μικρά ταμεία ειδικού σκοπού που ασχολούνται με κοινωνικές δαπάνες με μικρή προτεραιότητα (ΟΕΚ, ΟΕΕ) με μία μεταβατική περίοδο που δεν θα ξεπερνάει τους 6 μήνες. Δεύτερον, έως τέλος Σεπτεμβρίου, θα προσαρμόσουμε τις συντάξεις (προστατεύοντας τους χαμηλοσυνταξιούχους) και θα διευρύνουμε τη βάση για τη συνεισφορά εισφορών (προτείνεται ως διαρθρωτικό ορόσημο).\n> Ως πρόσθετο μέτρο, έως το τέλος Σεπτεμβρίου θα ετοιμάσουμε σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους μια αναλογιστική μελέτη σχετικά με τον πρώτο πυλώνα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών ταμείων σε εταιρείες με υπερβολικό κόστος κοινωνικής ασφάλισης (σε σχέση με συγκρίσιμες επιχειρήσεις ή βιομηχανίες που καλύπτονται από το ΙΚΑ) και θα οριστικοποιήσουμε ένα κατάλογο με συγκεκριμένες προτάσεις για την εξάλειψη αυτής της διαφοράς με δημοσιονομικά ουδέτερο τρόπο.\n• Επόμενες ενέργειες. Θα επισκοπούμε σε συνεχή βάση τα αποτελέσματα αυτών των μέτρων στην αγορά εργασίας και στο ανά μονάδα κόστος εργασίας και, εάν χρειαστεί, θα λάβουμε πρόσθετα διορθωτικά μέτρα για να διευκολυνθεί η συλλογική διαπραγμάτευση ώστε να διασφαλιστεί η ευκαμψία μισθών και υψηλότερη απασχόληση. Εάν μέχρι το τέλος του 2012 τα αποτελέσματα στην αγορά δεν έχουν αποτέλεσμα, θα εξετάσουμε τη περίπτωση πιο άμεσων παρεμβάσεων.\n30. Το πρόγραμμα, όπως και το προηγούμενο πρόγραμμα μας, θα δώσει μεγάλη έμφαση στις μεταρρυθμίσεις στην αγορά προϊόντων και υπηρεσιών. Η αργή ανταπόκριση του πληθωρισμού στην τρέχουσα κρίση, ακόμη και μετά τη προσαρμογή για τους φόρους και τις τιμές ενέργειας, υποδηλώνει ότι παραμένουν αγκυλώσεις σε αυτές τις αγορές. Αυτές θα πρέπει να αντιμετωπιστούν σε συνδυασμό με τις μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας για να μπορέσουν οι τιμές να προσαρμοστούν στις μειώσεις των μισθών. Η στρατηγική μας θα αποτελείται από την ιεράρχηση και την σταδιακή εφαρμογή μεταρρυθμίσεων στο τομέα των υπηρεσιών ενώ προχωράμε με τις μεταρρυθμίσεις στην αγορά προϊόντων:\n– Μεταρρυθμίσεις στον τομέα υπηρεσιών. Ως προαπαιτούμενη ενέργεια, θα καταργήσουμε τους περιορισμούς σε 20 επαγγέλματα υψηλής αξίας και / ή πολύ «κλειστά» επαγγέλματα από τον κατάλογο με τα επαγγέλματα και τις οικονομικές δραστηριότητες που αναφέρονται στο Παράρτημα II της «Δεύτερης Εκθεσης για τις Επιπτώσεις της Απελευθέρωσης των Κλειστών Επαγγελμάτων» του ΚΕΠΕ. Επίσης, θα εκδώσουμε την υπουργική απόφαση που ορίζει την τιμή της άδειας για τις οδικές μεταφορές σύμφωνα με τα διοικητικά έξοδα. Στη συνέχεια, έως το τέλος Μαρτίου θα συντάξουμε ένα αναλυτικό τριμηνιαίο χρονοδιάγραμμα για το 2012 σχετικά με την ανάλυση και καταγραφή (screening) των περιορισμών καθώς και την κατάργηση τους από την υφιστάμενη νομοθεσία, κατά προτεραιότητα με βάση την οικονομική τους σημασία, αντλώντας και πάλι από το Παράρτημα II της έκθεσης του ΚΕΠΕ (η ολοκλήρωση του έργου αυτού έως το τέλος του 212 προτείνεται ως διαρθρωτικό ορόσημο). Τέλος, για τα επαγγέλματα όπου απαιτείται η επαναφορά περιορισμών με βάση τις αρχές της αναγκαιότητας, της αναλογικότητας και του δημοσίου συμφέροντος, θα υιοθετήσουμε την αναγκαία νομοθεσία όχι αργότερα από το τέλος Ιουνίου κατόπιν διαβούλευσης με την ΕΕΑ και το προσωπικό των ΕΕ/ΕΚΤ/ΔΝΤ.\n• Μεταρρυθμίσεις στην αγορά προϊόντων. Για την προώθηση της ευελιξίας των τιμών, έως τον Απρίλιο σκοπεύουμε να αναλύσουμε και να καταγράψουμε τους περιορισμούς στους τομείς του λιανικού εμπορίου, του χονδρεμπορίου και του τομέα διανομής και να ετοιμάσουμε ένα σχέδιο δράσης για να προωθήσουμε τον ανταγωνισμό και να διευκολύνουμε την ευελιξία των τιμών στις αγορές προϊόντων.\n31. Η κυβέρνηση δεσμεύεται να συνεχίσει τις βελτιώσεις στο επιχειρηματικό περιβάλλον της Ελλάδας. Ενας αριθμός μεταρρυθμίσεων που ξεκίνησαν το 2011 – επενδύσεις ταχείας υλοποίησης (fast track), επιτάχυνση των διαδικασιών αδειοδοτήσεων και διευκόλυνση της ηλεκτρονικής εγγραφής επιχειρήσεων – φέτος θα εφαρμοσθούν πλήρως. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές είναι σημαντικές για την προώθηση των επενδύσεων και των εξαγωγών και θα τονώσουν την ανάπτυξη μόλις επέλθει ανάκαμψη.\n• Εως το τέλος Μαρτίου, θα θεσπίσουμε και θα δημοσιεύσουμε την νομοθεσία η οποία διευκολύνει τις επενδύσεις και τις εξαγωγές:\n> Θα θεσπίσουμε νομοθεσία η οποία: (i) θα βελτιώνει τη λειτουργία του επενδυτικού νόμου ταχείας υλοποίησης (κάνοντας το πλαίσιο διαθέσιμο σε περισσότερα έργα, χαμηλώνοντας τις αμοιβές και χαλαρώνοντας τις χρηματοπιστωτικές απαιτήσεις) και (ii) θα εξαλείψουμε την απαίτηση για εγγραφή στο Μητρώο Εξαγωγών και θα απλουστεύσουμε την νομοθεσία για τις εξαγωγές.\n> Παράλληλα, θα δημοσιεύσουμε την κύρια δευτερεύουσα νομοθεσία που απαιτείται για την εφαρμογή των νόμων αδειοδότησης για τα τεχνικά επαγγέλματα, τις κατασκευαστικές\nδραστηριότητες, τα επιχειρηματικά πάρκα και την περιβαλλοντολογική αδειοδότηση.\n• Εως το τέλος Μαρτίου θα ετοιμάσουμε επίσης χρονοδιαγράμματα με τα κύρια βήματα που χρειάζονται για να ολοκληρωθεί (έως το τέλος Δεκεμβρίου) η εφαρμογή ενός ηλεκτρονικού παραθύρου για τις εξαγωγές, ενός ηλεκτρονικό συστήματος για τα τελωνεία (e-customs), και του νέου ηλεκτρονικού περιβαλλοντολογικού μητρώου, καθώς επίσης και για την πλήρη εφαρμογή των δύο νόμων αδειοδότησης.\n32. Για την στήριξη των προσπαθειών για την βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος, θα προωθήσουμε την μεσοπρόθεσμη μεταρρυθμιστική μας ατζέντα που στοχεύει στην βελτίωση της αποτελεσματικότητας του δικαστικού συστήματος. Το δικαστικό σύστημα της Ελλάδας είναι εξαιρετικά αναποτελεσματικό, με σημαντικό αριθμό σωρευμένων εκκρεμών δικαστικών υποθέσεων παρά τον σχετικά μεγάλο αριθμό δικαστηρίων και δικαστών. Σύνθετες δικαστικές διαδικασίες, προβληματική εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων, έλλειψη διαφάνειας και έλλειψη σύνδεσης μεταξύ της δικαστικής επίδοσης και του οικονομικού προγραμματισμού, έχουν επηρεάσει αρνητικά τις ΑΞΕ, άλλες ιδιωτικές επενδύσεις, την επιχειρηματικότητα, τις εξαγωγές και την απασχόληση. Στο πλαίσιο αυτό, οι προσπάθειες μας θα εστιάσουν στην:\n• Αντιμετώπιση των συσσωρευμένων εκκρεμών δικαστικών υποθέσεων. Εχουμε εντοπίσει τις σωρευμένες εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις στα δικαστήρια και σκοπεύουμε να τις\nαντιμετωπίσουμε, μέσω του ορισμού δικασίμων για το 50 τοις εκατό των εκκρεμών υποθέσεων έως το τέλος Ιουνίου 2012, για το 80 τοις εκατό έως το τέλος του 2012, και μέσω της πλήρους εκκαθάρισης τους έως το τέλος Ιουλίου 2013 (δίνοντας προτεραιότητα σε φορολογικές υποθέσεις υψηλής αξίας που ξεπερνούν το €1 εκατομμύριο). Αναφορικά με τις εκκρεμείς υποθέσεις μη φορολογικού περιεχομένου, έχουμε αναθέσει μια μελέτη η οποία θα ολοκληρωθεί έως το τέλος Ιουνίου, βάσει της οποίας θα συντάξουμε ένα σχέδιο δράσης (έως το τέλος Αυγούστου) με συγκεκριμένους στόχους για την εκκαθάριση όλων των υποθέσεων.\n• Επιτάχυνση της Διεκπεραίωσης Υποθέσεων: Σχεδιάζουμε να επιταχύνουμε την διεκπεραίωση αστικών και διοικητικών υποθέσεων με τη ψήφιση (έως το τέλος Μαρτίου) ενός νόμου, ο οποίος έχει ως στόχο την βελτίωση της αποτελεσματικότητας των δικαστικών διαδικασιών (που περιλαμβάνει τον εκσυγχρονισμό των διαδικασιών για ομαδική επιδίκαση παρόμοιων διοικητικών υποθέσεων και την απαίτηση υποβολής των υποθέσεων σε ηλεκτρονική μορφή από τους διοικητικούς και αστικούς δικαστές).\n• Βελτίωση της Απόδοσης και της Υποχρέωσης Λογοδοσίας των Δικαστηρίων: Για την βελτίωση της αποτελεσματικότητας των πλημμελειοδικείων, θα εκδοθεί δευτερεύουσα νομοθεσία έως το τέλος Μαΐου, για τη συγχώνευση των υφιστάμενων δικαστηρίων με στόχο τη μείωση του αριθμού τους. Για την βελτίωση της διαφάνειας, στο τέλος Μαρτίου το Υπουργείο Δικαιοσύνης θα ξεκινήσει τη δημοσίευση λεπτομερών δικαστικών πληροφοριών στην ιστοσελίδα του. Αυτή η τριμηνιαία άσκηση αρχικά θα καλύψει δεδομένα για φορολογικές υποθέσεις. Οι ενέργειες αυτές θα βοηθήσουν στο σχεδιασμό (έως το τέλος Σεπτεμβρίου) ενός πλαισίου απόδοσης για όλα τα δικαστήρια, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης ενός αξιόπιστου συστήματος διαχείρισης δεδομένων και ενός συστήματος για την μέτρηση του φόρτου εργασίας.\n• Μεταρρύθμιση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας: Εως το τέλος Μαρτίου, θα συστήσουμε μια ομάδα δράσης για την αναθεώρηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ώστε να ευθυγραμμιστεί με τις καλύτερες διεθνείς πρακτικές. Εως το τέλος Ιουνίου, η ομάδα δράσης θα εκδώσει μια μελέτη όπου θα εντοπίζονται τα κύρια προβλήματα και οι παράγοντες που επιβαρύνουν το προδικαστικό στάδιο, το στάδιο της δίκης και το στάδιο της εκτέλεσης σε αστικές υποθέσεις και θα προτείνονται λύσεις. Μετά την έκδοση της μελέτης, θα διαβουλευτούμε με εγχώριους και διεθνείς εμπειρογνώμονες ώστε να συνταχθεί ένα λεπτομερές έγγραφο μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου όπου θα περιγράφονται οι κύριες προτάσεις για τις τροποποιήσεις του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.\n33. Η κυβέρνηση θα επιταχύνει τις προσπάθειες για τη βελτίωση της διαχείρισης των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Για τον σκοπό αυτό, έως το τέλος Φεβρουαρίου θα θέσουμε σε\nισχύ μια διεύθυνση σχεδιασμού, διαχείρισης και παρακολούθησης των μεταρρυθμίσεων. Ξεκινώντας από το τέλος Μαρτίου, θα ξεκινήσουμε τη δημοσίευση σε τριμηνιαία βάση δεικτών παρακολούθησης για κάθε πρωτοβουλία μεταρρύθμισης στην ιστοσελίδα της κυβέρνησης. Οι προσπάθειες μας για την υλοποίηση της φιλόδοξης μεταρρυθμιστικής μας ατζέντας (συμπεριλαμβανομένης της μεταρρύθμισης του δικαστικού συστήματος, της ανάλυσης και καταγραφής της νομοθεσίας για τα κλειστά επαγγέλματα και της χρήσης μιας σειράς εργαλείων για τον εντοπισμό αγκυλώσεων στις αγορές προϊόντων) θα υποστηριχθούν από την Ομάδα Task Force Τεχνικής Στήριξης της Επιτροπής (TFGR).


H367VL01 V2, AUO H367VL01 V2 Διανομέας πάνελ LCD | LCDs-Display.com\nΣπίτιΠροϊόνταLTPS TFT-LCDH367VL01 V2\nH367VL01 V2 Τιμή\nLCDs-Display.com είναι ένας ειδικός διανομέας αποθεμάτων AUO H367VL01 V2.\nΤα AUO H367VL01 V2 είναι νέα & το αρχικό απόθεμα που είναι διαθέσιμο στο LCDs-Display.com, την ίδια ημέρα αποστολής με δωρεάν κόστος αποστολής.\nΓια το φύλλο δεδομένων AUO H367VL01 V2 ή τις λεπτομερείς προδιαγραφές των AUO H367VL01 V2 ή άλλων LCD AUO, παρακαλούμε Στείλτε μας email, θα χαρούμε να σας προσφέρουμε ένα.\nΖητήστε ένα απόσπασμα από τον διανομέα AUO H367VL01 V2 στα LCDs-Display.com. Στείλτε μας email: info@LCDs-Display.com\nΣχετικό υπόδειγμα για "H367VL01 V2"\nLH600QH1-SD01 5 6.0 LCM 1440×2560 450 1100:1 16.7M WLED MIPI\nH367VL01 V0 1 3.7 LCM 480×854 425 650:1 16.7M WLED\nLTM09C362C 19 8.9 LCM 1024×600 262K CCFL LVDS\nΣχετικές λέξεις-κλειδιά για "H367VL01 V2"\nAUO H367VL01 V2\nΦύλλο δεδομένων H367VL01 V2\nΕικόνα H367VL01 V2\nΤιμή H367VL01 V2\nΔιανομέας H367VL01 V2


Γιώργος ΡακκάςΟ Γιώργος Ρακκάς γεννήθηκε το 1981 στην Θεσσαλονίκη, όπου ζει και εργάζεται σήμερα. Είναι μέλος του Άρδην από το 1999. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες και έκανε το διδακτορικό του στην κοινωνιολογία. Εκπροσωπεί την παράταξη Μένουμε Θεσσαλονίκη στο Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης. Από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις κυκλοφορούν τα βιβλία του Οικόπεδο και Αποικία (2014), Σύγχρονες Βαβέλ (2018) και Βιομηχανία της Αλληλεγγύης (2020).\nConte Popolaros 14/06/2021 17/09/2021 Γ.Ρακκάς,Δημογραφικό,Δικαιωματισμός-Δικαιώματα,Λαϊκός πολιτισμός,Νεο-φιλελευθερισμός,Ολοκληρωτισμός,Παράδοση,Ρίζωμα,μετανεωτερικότητα\nΠροηγούμενες Προηγούμενο άρθρο: Για την Δημοκρατία – Κορνήλιος Καστοριάδης\nΕπόμενες Επόμενο άρθρο: Σποτ Πανελλήνιου Συνεδρίου Γονιμότητας ή πως να αντιπαρέρχεσαι τα διλήμματα


Καινούριες μηχανές ψυχρής άλεσης ασφάλτου, προς πώληση καινούριες μηχανών ψυχρής άλεσης ασφάλτου\nΑρχική » Καινούρια οχήματα » Καινούρια δομικά οχήματα » Καινούριες μηχανές ψυχρής άλεσης ασφάλτουΚαινούριες μπουλντόζεςΚαινούριοι οδοστρωτήρες γαιώνΚαινούριοι οδοστρωτήρεςΚαινούριοι κόπανοι συμπίεσηςΚαινούρια γκρέιντερΚαινούριες δονητικές πλάκεςΚαινούρια εργοστάσια ασφάλτουΚαινούριοι μίνι οδοστρωτήρεςΚαινούριοι ανακυκλωτέςΚαινούριοι πνευματικοί οδοστρωτήρεςΚαινούριοι κόφτες ασφάλτουΚαινούριοι εκτοξευτήρες πίσσαςΚαινούριοι ερπυστριοφόροι οδοστρωτήρες ασφάλτου\nΚαινούριες μηχανές ψυχρής άλεσης ασφάλτου\nΆλλα ειδικά οχήματα 1075\nΓεννήτριες 489 Βιομηχανικοί εξοπλισμοί 178 Θραυστήρες 76 Μηχανοκίνητες αντλίες 57 Άλλα ειδικά οχήματα 47 Συμπιεστές 41 Μηχανές σοβατίσματος 39 Γεωτρύπανα 31 Εξοπλισμοί συγκόλλησης 18 Μηχανές λείανσης δαπέδου 17 Σκαλωσιές 12 Καλούπι 12 Κωνικοί θραυστήρες 10 Μεταφορείς 10 Δονούμενοι μεταφορείς 9 Σιλό 6 Μηχανήματα για οπλισμό 5 Μηχανήματα έμπηξης πασσάλων 5 Γεωτρύπανα κατευθυνόμενης οριζόντιας διάτρησης 4 Μηχανές συναρμολόγησης 3 Μηχανήματα τοποθέτησης σωλήνων 2 Διαχωριστές 2 Δοσομετρητές τροφοδότες 1 Φορτηγά μεταφοράς σωληνώσεων 1\nΒαθυκόροι 143 Ερπυστριοφόροι εκσκαφείς 80 Μίνι εκσκαφείς 50 Φορτωτές εκσκαφείς 42 Τροχοφόροι εκσκαφείς 29 Εκσκαφείς χανδάκων 15 Φορτωτές εκσκαφείς 3 Εκσκαφείς με συρόμενο κάδο 1 Εκσκαφείς επί γραμμών 1 Καδοφόροι εκσκαφείς 1\nΜπουλντόζες 47 Οδοστρωτήρες γαιών 35 Οδοστρωτήρες 34 Κόπανοι συμπίεσης 32 Γκρέιντερ 30 Δονητικές πλάκες 30 Εργοστάσια ασφάλτου 21 Μηχανές ψυχρής άλεσης ασφάλτου 16 Μίνι οδοστρωτήρες 15 Ανακυκλωτές 11 Πνευματικοί οδοστρωτήρες 11 Κόφτες ασφάλτου 10 Εκτοξευτήρες πίσσας 9 Ερπυστριοφόροι οδοστρωτήρες ασφάλτου 5 Μηχανήματα επίστρωσης πλακακιών σε εξωτερικούς χώρους 4 Οδικές μηχανές σήμανσης 3 Συμπυκνωτές 2 Ξύστρες 1 Τροχοφόροι οδοστρωτήρες ασφάλτου 1 Μηχανήματα σφράγισης αρμών με άσφαλτο 1 Ανακυκλωτές ασφάλτου 1\nΜηχανήματα τσιμέντου 292\nΑναμεικτήρες μεταφοράς σκυροδέματος (Βαρέλες) 99 Εργοστάσια σκυροδέματος 89 Σταθερές αντλίες σκυροδέματος 38 Αντλίες σκυροδέματος 37 Αναμεικτήρες σκυροδέματος 21 Στρωτήρες σκυροδέματος 4 Εξοπλισμοί για παραγωγή μπλοκ σκυροδέματος 4\nΠλατφόρμες εργασίας 236\nΚαλαθοφόρα οχήματα 83 Ψαλιδωτοί ανυψωτήρες 81 Ανυψωτικά με αρθρωτή μπούμα 37 Εναέριες πλατφόρμες αυτοπροώθησης 29 Τηλεσκοπικοί ανυψωτήρες 6\nΕμπρόσθιοι τροχοφόροι φορτωτές 170 Εκσκαφείς-φορτωτές μονόπλευρης ολίσθησης 50 Τηλεσκοπικοί εμπρόσθιοι φορτωτές 12 Ερπυστριοφόροι μινι φορτωτής 4\nΚινητοί γερανοί 63 Μίνι γερανοί 9 Ερπυστριοφόροι γερανοί 8 Οικοδομικοί γερανοί (πυργογερανοί) 5 Γερανογέφυρες 1\nAMKODOR 1 CASE 1 CATERPILLAR 1\nDORELECTROMASH 1 MB Crusher 1 MTZ 1 SIMEX 7\nΒουλγαρία 1 Γερμανία 5 Ολλανδία 1 Ιταλία 1 Πολωνία 1\nΤοποθέτηση αγγελίας σε θέση προτεραιότητας Προς πώληση μηχανών ψυχρής άλεσης ασφάλτου: 16 μονάδες\nΚαινούριο MTZ - MK 400\n2016 5.373 €≈ 6.338 $\nκαινούριο 5.688 €≈ 6.710 $\nκαινούριο 6.433 €≈ 7.588 $\nΚαινούριο MB Crusher - MB-R700\nΙταλία, Fara Vicentino (VI)\nΚαινούριο XCMG - XLZ2103\n275.000 $≈ 233.130 €\nΚαινούριο XCMG - XM50\n2017 82 kW διαπραγματεύσιμη\n2013 9.200 €≈ 10.852 $\nΚαινούριο SIMEX - PL 45.20 Vollausstattung!! f. Lader\n2017 17.500 €≈ 20.643 $\nΚαινούριο SIMEX - PLB350\n2017 9.873 €≈ 11.646 $\nΚαινούριο SIMEX - PLB 450 mit DREHWERK!! f. 8-15to. Bagger\n2017 14.650 €≈ 17.281 $\nΚαινούριο SIMEX - Asphaltfräsen PLB 200- 600 für Bagger!!\nΚαινούριο SIMEX - TF 200- TF 3100 NEUE SERIE!!\n2017 14.950 €≈ 17.635 $\nΚαινούριο SIMEX - PL 35.15 für Radlader\n2017 11.950 €≈ 14.096 $\nΚαινούριο SIMEX - PL3515 Asphalt planer | NEW


1 John 3 - Robertson's Word Pictures in the New Testament - Bible Commentaries - StudyLight.org\nWhat manner of love (ποταπην αγαπην). Qualitative interrogative as in 2 Peter 3:11; Matthew 8:27. Only here in John's writings. Originally of what country or race.\nThat we should be called (ινα κληθωμεν). Sub-final use of ινα with the first aorist passive subjunctive of καλεω, to call or name, as in Matthew 2:23.\nChildren (τεκνα). As in John 1:12 and with an allusion to γεγεννητα in 1 John 2:29 in an effort "to restore the waning enthusiasm of his readers, and to recall them to their first love" (Brooke).\nAnd such we are (κα εσμεν). "And we are." A parenthetical reflection characteristic of John (κα νυν εστιν in John 5:25 and κα ουκ εισιν in Revelation 2:2; Revelation 3:9) omitted by Textus Receptus, though, in the old MSS.\nBecause it knew him not (οτ ουκ εγνω αυτον). Second aorist active indicative of γινωσκω, precisely the argument in John 15:18.\nIt is not yet made manifest (ουπω εφανερωθη). First aorist passive indicative of φανεροω. For the aorist indicative with ουπω with a future outlook Brooke notes Mark 11:2; 1 Corinthians 8:2; Hebrews 12:4; Revelation 17:10; Revelation 17:12.\nIf he shall be manifested (εαν φανερωθη). As in 1 John 2:28, which see. The subject may be Christ as in verse 1 John 3:9, or the future manifestation just mentioned. Either makes sense, probably "it" here better than "he."\nLike him (ομοιο αυτω). Αυτω is associative instrumental case after ομοιο. This is our destiny and glory (Romans 8:29), to be like Jesus who is like God (2 Corinthians 4:6).\nWe shall see him even as he is (οψομεθα αυτον καθως εστιν). Future middle indicative of οραω. The transforming power of this vision of Christ (1 Corinthians 13:12) is the consummation of the glorious process begun at the new birth (2 Corinthians 3:18).\nSet on him (επ' αυτω). Resting upon (επ) with locative rather than εις, looking to, Acts 24:15. That is upon Christ (Brooke), upon God (D. Smith), upon God in Christ (Westcott).\nPurifieth himself (αγνιζε εαυτον). Present active indicative of αγνιζω, old verb, from αγνος (pure from contamination), used of ceremonial purifications (John 11:55; Acts 21:24; Acts 21:26 as in Exodus 19:10) and then of personal internal cleansing of heart (James 4:8), soul (1 Peter 1:22), self (here). Cf. Philippians 2:12 the work of both God and man.\nAs he is pure (καθως εκεινος αγνος εστιν). As in 1 John 2:6; 1 John 3:9 εκεινος (emphatic demonstrative) refers to Christ. Christ can be termed αγνος "in virtue of the perfection of his humanity" (Westcott). Our destiny is to be conformed to the image of God in Christ (Romans 8:29).\nSin is lawlessness (η αμαρτια εστιν η ανομια). The article with both subject and predicate makes them coextensive and so interchangeable. Doing sin is the converse of doing righteousness (1 John 2:29). The present active participle (ποιων) means the habit of doing sin.\nHe (εκεινος). As in verse 1 John 3:3; John 1:18.\nWas manifested (εφανερωθη). Same form as in verse 1 John 3:2, but here of the Incarnation as in John 21:1, not of the second coming (1 John 2:28).\nTo take away sins (ινα τας αμαρτιας αρη). Purpose clause with ινα and first aorist active subjunctive of αιρω as in John 1:29. In Isaiah 53:11 we have αναφερω for bearing sins, but αιρω properly means to lift up and carry away (John 2:16). So in Hebrews 10:4 we find αφαιρεω and Hebrews 10:11 περιαιρεω, to take away sins completely (the complete expiation wrought by Christ on Calvary). The plural αμαρτιας here, as in Colossians 1:14, not singular (collective sense) αμαρτιαν as in John 1:29.\nAnd in him is no sin (κα αμαρτια εν αυτω ουκ εστιν). "And sin (the sinful principle) in him is not." As Jesus had claimed about himself (John 7:18; John 8:46) and as is repeatedly stated in the N.T. (2 Corinthians 5:21; Hebrews 4:15; Hebrews 7:26; Hebrews 9:13).\nSinneth not (ουχ αμαρτανε). Linear present (linear μενων, keeps on abiding) active indicative of αμαρτανω, "does not keep on sinning." For μενω (abide) see 1 John 2:6; John 15:4-10.\nHath not seen him (ουχ εωρακεν αυτον). Perfect active indicative of οραω. The habit of sin is proof that one has not the vision or the knowledge (εγνωκεν, perfect active also) of Christ. He means, of course, spiritual vision and spiritual knowledge, not the literal sense of οραω in John 1:18; John 20:29.\nLet no man lead you astray (μηδεις πλανατω υμας). Present active imperative of πλαναω, "let no one keep on leading you astray." See 1 John 1:8; 1 John 2:26. Break the spell of any Gnostic charmer.\nHe that doeth righteousness (ο ποιων την δικαιοσυνην). "He that keeps on doing (present active participle of ποιεω) righteousness." For this idiom with ποιεω see 1 John 1:6; 1 John 3:4.\nHe (εκεινος). Christ as in verse 1 John 3:5.\nOf the devil (εκ του διαβολου). In spiritual parentage as Jesus said of the Pharisees in John 8:44. When one acts like the devil he shows that he is not a true child of God.\nDoeth no sin (αμαρτιαν ου ποιε). Linear present active indicative as in verse 1 John 3:4 like αμαρτανε in verse 1 John 3:8. The child of God does not have the habit of sin.\nHis seed (σπερμα αυτου). God's seed, "the divine principle of life" (Vincent). Cf. 1 John 3:1.\nAnd he cannot sin (κα ου δυνατα αμαρτανειν). This is a wrong translation, for this English naturally means "and he cannot commit sin" as if it were κα ου δυνατα αμαρτειν or αμαρτησα (second aorist or first aorist active infinitive). The present active infinitive αμαρτανειν can only mean "and he cannot go on sinning," as is true of αμαρτανε in verse 1 John 3:8 and αμαρτανων in verse 1 John 3:6. For the aorist subjunctive to commit a sin see αμαρτητε and αμαρτη in 1 John 2:1. A great deal of false theology has grown out of a misunderstanding of the tense of αμαρτανειν here. Paul has precisely John's idea in Romans 6:1 επιμενωμεν τη αμαρτια (shall we continue in sin, present active linear subjunctive) in contrast with αμαρτησωμεν in Romans 6:15 (shall we commit a sin, first aorist active subjunctive).\nIn this (εν τουτω). As already shown. A life of sin is proof that one is a child of the devil and not of God. This is the line of cleavage that is obvious to all. See John 8:33-39 for the claim of the Pharisees to be the children of Abraham, whereas their conduct showed them to be children of the devil. This is not a popular note with an age that wishes to remove all distinctions between Christians and the world.\nDoeth not righteousness (ο μη ποιων δικαιοσυνην). Habit (linear present participle) again of not doing righteousness, as in verse 1 John 3:7 of doing it. Cf. ποιε and μη ποιων (doing and not doing) in Matthew 7:24; Matthew 7:26.\nNeither (κα). Literally, "and," but with the ellipsis of ουκ εστιν εκ του θεου (is not of God). The addition here of this one item about not loving (μη αγαπων) one's brother is like Paul's summary in Romans 13:9, a striking illustration of the general principle just laid down and in accord with 1 John 2:9-11.\nMessage (αγγελια). In N.T. only here and 1 John 1:5, but επαγγελια (promise) fifty-one times.\nFrom the beginning (απ' αρχης). See 1 John 1:1 for this phrase and 1 John 2:7 for the idea. They had the message of love for the brotherhood from the beginning of the gospel and it goes back to the time of Cain and Abel (verse 1 John 3:12).\nThat we should love one another (ινα αγαπωμεν αλληλους). Sub-final clause (content of the αγγελια) with ινα and present active subjunctive. John repeats the message of 1 John 2:7.\nOf the evil one (εκ του πονηρου). Ablative case and the same for neuter and masculine singular, but verse 1 John 3:10 makes it clear that the reference is to the devil.\nSlew (εσφαξεν). First aorist active indicative of σφαζω, old verb, to slay, to butcher, to cut the throat (Latin jugulare) like an ox in the shambles, in N.T. only here and Rev. (Revelation 5:6; Revelation 5:9; Revelation 5:12, etc.).\nWherefore? (χαριν τινοσ;). "For the sake of what?" Post-positive preposition (Ephesians 3:1; Ephesians 3:14) except here. The interpretation of the act of Cain (Genesis 4:8) is an addition to the narrative, but in accord with Hebrews 11:4. Jealousy led to murder.\nIf (ε). Common construction after θαυμαζω (wonder) rather than οτ (that, because). Present imperative here with μη means "cease wondering." Note μη θαυμασηις (do not begin to wonder) in John 3:6 (an individual case). See this same condition and language in John 15:18.\nWe have passed (μεταβεβηκαμεν). Perfect active indicative of μεταβαινω, old compound to pass over from one place to another (John 7:3), to migrate, out of death into life. We have already done it while here on earth.\nWe love the brethren (αγαπωμεν τους αδελφους). Just this phrase (plural) here alone, but see 1 John 2:9 for the singular.\nA murderer (ανθρωποκτονος). Old compound (Euripides) from ανθρωπος (man) and κτεινω (to kill), a man-killer, in N.T. only here and John 8:44 (of Satan).\nNo (πασ--ου). According to current Hebraistic idiom= ουδεις as in 1 John 2:19; 1 John 2:21.\nKnow we (εγνωκαμεν). Perfect active indicative, "we have come to know and still know." See 1 John 2:3 for "hereby" (εν τουτω).\nHe for us (εκεινος υπερ ημων). Εκεινος as in 1 John 2:6; 1 John 3:3; 1 John 3:5, υπερ here alone in this Epistle, though common in John's Gospel (1 John 10:11; 1 John 10:15; 1 John 11:50, etc.) and in 3 John 1:7.\nLaid down his life (την ψυχην αυτου εθηκεν). First aorist active indicative of τιθημ, the very idiom used by Jesus of himself in John 10:11; John 10:17.\nWe ought (ημεις οφειλομεν). Emphatic ημεις again. For οφειλω see 1 John 2:6. Of course our laying down our lives for the brethren has no atoning value in our cases as in that of Christ, but is a supreme proof of one's love (John 13:37; John 15:13), as often happens.\nThe world's goods (τον βιον του κοσμου). "The living or livelihood (not ζωη, the principle of life, and see 1 John 2:16 for βιος) of the world" (not in the sense of evil or wicked, but simply this mundane sphere).\nIn need (χρειαν εχοντα). "Having need" (present active predicate participle of εχω, agreeing with αδελφον). See the vivid picture of a like case in James 2:15.\nShutteth up (κλειση). First aorist (effective) active subjunctive of κλειω, to close like the door, changed on purpose from present tense to aorist (graphic slamming the door of his compassion, σπλαγχνα, common in LXX and N.T. for the nobler viscera, the seat of the emotions, as in Philippians 2:11; Colossians 3:12). Only here in John.\nHow (πως). Rhetorical question like that in James 2:16 (what is the use?). It is practical, not speculative, that counts in the hour of need.\nWhereinsoever our heart condemn us (οτ εαν καταγινωσκη ημων η καρδια). A construction like οτ αν, whatever, in John 2:5; John 14:13. Καταγινωσκω occurs only three times in the N.T., here, verse 1 John 3:21; Galatians 2:11. It means to know something against one, to condemn.\nAnd knoweth all things (κα γινωσκε παντα). Just so Peter replied to Jesus in spite of his denials (John 21:17). God's omniscience is linked with his love and sympathy. God knows every secret in our hearts. This difficult passage strikes the very centre of Christian truth (Brooke).\nBoldness toward God (παρρησιαν προς τον θεον). Even in prayer (Hebrews 4:16). See also 1 John 2:28.\nWhatsoever we ask (ο εαν αιτωμεν). Indefinite relative clause with modal αν and the present active subjunctive, like οτ εαν καταγινωσκη in verse 1 John 3:20. In form no limitations are placed here save that of complete fellowship with God, which means complete surrender of our will to that of God our Father. See the clear teaching of Jesus on this subject in Mark 11:24; Luke 11:9; John 14:12; John 16:23 and his example (Mark 14:36; Matthew 26:39; Luke 22:42). The answer may not always be in the form that we expect, but it will be better.\nWe receive of him (λαμβανομεν απ' αυτου). See 1 John 1:5 for απ' αυτου (from him).\nBecause (οτ). Twofold reason why we receive regularly (λαμβανομεν) the answer to our prayers (1) "we keep" (τηρουμεν, for which see 1 John 2:3) his commandments and (2) "we do" (ποιουμεν, we practise regularly) "the things that are pleasing" (τα αρεστα, old verbal adjective from αρεσκω, to please, with dative in John 8:29 with same phrase; Acts 12:3 and infinitive in Acts 6:2, only other N.T. examples) "in his sight" (ενωπιον αυτου, common late vernacular preposition in papyri, LXX, and in N.T., except Matthew and Mark, chiefly by Luke and in the Apocalypse), in God's eye, as in Hebrews 13:21.\nThat (ινα). Subfinal use of ινα in apposition with εντολη (commandment) and explanatory of it, as in John 15:12 (εντολη ινα). See Christ's summary of the commandments (Mark 12:28-31; Matthew 22:34-40). So these two points here (1)\nWe should believe (πιστευσωμεν, first aorist active subjunctive according to B K L, though Aleph A C read the present subjunctive πιστευωμεν) either in a crisis (aorist) or the continuous tenor (present) of our lives. The "name" of Jesus Christ here stands for all that he is, "a compressed creed " (Westcott) as in 1 John 1:3. Note dative ονοματ here with πιστευω as in 1 John 5:10, though εις ονομα (on the name) in 1 John 5:13; John 1:12; John 2:23; John 3:18. But (2) we should love one another" (αγαπωμεν αλληλους), as he has already urged (1 John 2:7; 1 John 3:11) and as he will repeat (1 John 4:7; 1 John 4:11; 2 John 1:5) as Jesus (even as he gave us commandment, that is Christ) had previously done (John 13:34; John 15:12; John 15:17). There are frequent points of contact between this Epistle and the words of Jesus in 1 John 3:13-17.\nAnd he in him (κα αυτος εν αυτω). That is "God abides in him" as in 1 John 4:15. We abide in God and God abides in us through the Holy Spirit (John 14:10; John 14:17; John 14:23; John 17:21). "Therefore let God be a home to thee, and be thou the home of God: abide in God, and let God abide in thee" (Bede).\nRobertson, A.T. "Commentary on 1 John 3". "Robertson's Word Pictures of the New Testament". https://www.studylight.org/commentaries/eng/rwp/1-john-3.html. Broadman Press 1932,33. Renewal 1960.


Αυτός είναι ο 35χρονος από το Ίλιον που εξαπατούσε ηλικιωμένους - Δυτική Όχθη\n20/06/19 | 01:54\nΣτη δημοσιότητα δόθηκαν, μετά από σχετική διάταξη της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθηνών, τα στοιχεία του 35χρονου άνδρα από το Ίλιον ο οποίος εξαπατούσε ηλικιωμένους χρησιμοποιώντας ως πρόσχημα την επιστροφή χρημάτων.\nΣυγκεκριμένα, πρόκειται για τον Κωνσταντίνο Δημόπουλο, του Ιωάννη και της Ευαγγελίας, ο οποίος γεννήθηκε στις 19-11-1983 στην Αθήνα. Ο 35χρονος έπεσε στα χέρια των αστυνομικών του τμήματος ασφάλειας Παιανίας στo Ίλιον, στις 2 Νοεμβρίου.\nΥπενθυμίζεται ότι ο άνδρας είχε ξεκινήσει την δράση του από τον περασμένο Μάρτιο. Ειδικότερα, εντόπιζε ηλικιωμένους στην περιοχή της Παιανίας και λέγοντάς τους ότι σε κάποιο στενό συγγενικό τους πρόσωπο θα επιστρέφονταν χρήματα από την εφορία, τους εξαπατούσε καταφέρνοντας να τους αποσπά χρήματα και κοσμήματα.\nΑπό τις έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι στιγμής, έχουν διαπιστωθεί οκτώ περιπτώσεις εξαπάτησης. Επίσης, σύμφωνα με πληροφορίες, η δράση του 35χρονου δεν περιοριζόταν μόνο σε αυτό τον τομέα. Όπως έγινε γνωστό, είχε κατηγορηθεί στο παρελθόν ως μέλος συμμορίας που διέπραττε απάτες και κλοπές ενώ του είχαν επιβληθεί περιοριστικοί όροι. Ο συλληφθείς, οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών, ο οποίος τον παρέπεμψε στον ανακριτή.\nΣύμφωνα με την σχετική διάταξη, οι πολίτες μπορούν να επικοινωνούν με τους τηλεφωνικούς αριθμούς της Ασφάλειας Παιανίας και της Ασφάλειας Αττικής, ώστε να δώσουν οποιαδήποτε πληροφορία σχετικά με παρόμοια αδικήματα που έχουν πέσει στην αντίληψή τους.\nTags: 35χρονοςεξαπατούσε ηλικιωμένουςΊλιον\nΕγκρίθηκαν οι επιχορηγήσεις για τους συλλόγους του δήμου Ιλίου. Δείτε τα ποσά που παίρνουν\nΑνάγκη για την άμεση επίλυση προβλήματος ηλεκτρολογικής εγκατάστασης στο 21ο Δημοτικό Σχολείο Αχαρνών\nΜείζονος σημασίας πρόβλημα με τη θέρμανση των αιθουσών του 21ου δημοτικού Αχαρνών έχει δημιουργηθεί λόγω της χαμηλής τάσης ισχύος του...


Η ιστορία του σχολείου μας « 1ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΚΡΟΧΩΡΙΟΥ\nWeek Visit: 3465\nMonth Visit: 13904\nYears Visit: 91022\nTotal Visit: 186720\nTotal Visitor: 46430\nΤην αρχαιότερη μαρτυρία για την ύπαρξη του Ελληνικού σχολείου στο Μικρογούζι την βρίσκουμε σε χάρτη του 1870, που είναι έκδοση του INSTITUTO GEOGRAFICO DE AGOSTINI της Ρώμης. Το Βιλαέτι (Νομός) της Θεσσαλονίκης περιλάμβανε και την “KAZA DE VERIA” (επαρχία της Βέροιας), όπως προαναφέραμε.\nΣτο Μικρογούζι σημειώνεται καθαρά στο χάρτη η ύπαρξη Ελληνικού Σχολείου καθώς και Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το σχολείο αυτό (που λειτουργούσε είτε με μέριμνα, συνήθως, της Εκκλησίας, είτε σαν αυτόνομη σχολική μονάδα στα πλαίσια που όριζε κάποιο φιρμάνι του Βιλαετίου της Θεσσαλονίκης) έπαιξε σημαντικό ρόλο στην διαφύλαξη της ελληνικής γλώσσας και της εθνικής συνείδησης. Αργότερα (και συγκεκριμένα το 1907) ιδρύεται η Ελληνική Σχολή Μικρογουζίου. H σφραγίδα του είναι ενδεικτική του πνεύματος του ιδρυτή της και του νοήματος της ύπαρξης της. Απεικονίζει : Δύο κλωνάρια δάφνης , σταυρωτά και πάνω τους να αιωρούνται η ζυγαριά της Θέμιδος κι ένα ανοιχτό βιβλίο. Δεξιά και πάνω στην ζυγαριά την κουκουβάγια ν? αγρυπνεί κι αριστερά το σπαθί (κρυμμένο επιμελώς από το βιβλίο) ν΄αποκαλύπτει τη λαβή του.\nΤο όνομα του ιδρυτή του δεν μας είναι γνωστό.\nΤο πρώτο Μαθητολόγιο της Σχολής υπογράφεται (?τη Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 1909? χαρακτηριστικά) από τον Βεροιώτη δάσκαλο Στέφανο Θ. Βαφείδη. Είναι γραμμένο με σινική μελάνη και με καλλιγραφικά γράμματα.\nΣτο σχολικό έτος 1909-1910 οι εγγραφές άρχισαν την 3η Σεπτεμβρίου 1909 ( πρώτος γράφτηκε ο Φώτιος Σταύρου Καρατσαλιώτης) και διήρκησαν ως τις 8 Μαϊου ! Γράφτηκαν συνολικά 62 μαθητές.\nΟι γυναίκες του Μικρογουζίου “πέρασαν την πύλη” του σχολείου κατά το σχολικό έτος 1908-1909. Φαίνεται ότι ο προκάτοχος του ΣΤ. Βαφείδη, διέθετε τις αρετές του ιδανικού δασκάλου αφού κατάφερε να παρακάμψει ριζωμένες προκαταλήψεις, στο ελάχιστο χρονικό διάστημα της παραμονής του.\nΤη Σχολή παρακολουθούσαν και μαθητές από τα γειτονικά χωριά.\nΟι μαθητές της Γ΄και Δ? τάξης εξετάστηκαν στα μαθήματα : Θρησκευτικά, Γεωγραφία, Γλώσσα, Αριθμητική, Ελληνική Ιστορία, Φυσική Ιστορία, Καλλιγραφία, Ωδική αλλά και?Τουρκικά! Οι μικροί βέβαια δεν διδάσκονταν την Τουρκική γλώσσα ενώ η Γεωγραφία και η Ιστορία αντικαθίστανται από την Πατριδογραφία. . Στο Σχολικό έτος 1910-1911, παράλληλα με τις άλλες, έχουμε και Ε? τάξη . Συνάμα, προστίθενται τα μαθήματα της Γεωμετρίας, της Φ. Πειραματικής, της Ιχνογραφίας, της Εκκλησιαστικής Μουσικής, της Γυμναστικής και των Γαλλικών.\nΟι μαθητές προσέρχονταν στο σχολείο εφοδιασμένοι με πλάκα και κοντύλι και άρχιζαν όπως και τώρα με προσευχή. Μετά την απελευθέρωση δασκάλα ανάλαβε η Χρυσάνθη Μιχαηλίδου και η Ελληνική Σχολή αναβαθμίστηκε.\nΣτο σχολείο τα παιδιά τραγουδούσαν ? άπασαι οι τάξεις ομού? τα εξής: Ο Εθνικός Ύμνος, Ύμνος Παίδων προς τον Θεόν, Η Ελληνική Σημαία, Οι Μακεδόνες, Ο Μάϊος, Ο Τουρκομάχος Έλλην και η Ελλάς προς τα τέκνα της.\nΘανάσης Χρ. Παπαμαργαρίτης ?Το Μακροχώρι (Μικρογούζι) της Ημαθίας: Ιστορική, Κοινωνική και Οικονομική τομή?Έκδοση της Κοινότητας του Μακροχωρίου,Βέροια, 2005\n( Ο Θανάσης Παπαμαργαρίτης εργάστηκε για πολλά χρόνια ως δάσκαλος στο σχολείο μας)\nΌσοι γονείς επιθυμούν, μπορούν να φέρουν παλιές φωτογραφίες από το Σχολείο και τις σχολικές δραστηριότητες, για να τις αναρτήσουμε στην ιστοσελίδα μας.


Ευρυτανικός Παλμός. Εβδομαδιαία εφημερίδα Ευρυτανίας. Καρπενήσι. Ειδήσεις Ρεπορτάζ.: Η κατασκευή παραλίμνιου δρόμου λίμνης Κρεμαστών\nΧειροτονία του μοναχού Γεράσιμου Τσιρώνη σε διάκον...


Χάθηκαν 11 τρισ. με τη «βουτιά» στις αγορές, τι εκτιμούν τώρα οι αναλυτές | Business Daily\nΧάθηκαν 11 τρισ. με τη «βουτιά» στις αγορές, τι εκτιμούν τώρα οι αναλυτές\n16 Μάιος 2022 12:56\nΤο sell off στον διεθνή δείκτη MSCI ACWI έχει μειώσει δραματικά τις αποτιμήσεις σε Wall Street και Ευρώπη. Aναλυτές των Morgan Stanley και Citigroup προειδοποιούν για περισσότερες πιέσεις λόγω αυξήσεων στα επιτόκια.\nΜαζική έξοδος επενδυτών, απώλειες 11 τρισ. δολαρίων και το χειρότερο σερί απωλειών από τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 χαρακτηρίζει τις αγορές, με αρκετούς αναλυτές να εκτιμούν ότι ο πτωτικός κύκλος δεν έχει κλείσει ακόμη.\nΤο sell off στον διεθνή δείκτη MSCI ACWI έχει μειώσει δραματικά τις αποτιμήσεις των εισηγμένων σε Wall Street και Ευρώπη, αλλά κορυφαίοι αναλυτές των Morgan Stanley και Citigroup, σπεύδουν να προειδοποιήσουν τους επενδυτές ότι έρχεται περισσότερος «πόνος» για τις μετοχές, ιδιαίτερα από τη στιγμή που οι κεντρικές τράπεζες έχουν καταστεί πιο επιθετικές.\nΟι επενδυτές συνεχίζουν να εγκαταλείπουν κάθε κατηγορία περιουσιακών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένων κορυφαίων εταιρειών όπως οι Apple και Bank of America. Τα ιστορικά τεχνικά επίπεδα για τον S&P 500 δείχνουν ότι ο δείκτης έχει περιθώριο να υποχωρήσει σχεδόν 14% περαιτέρω πριν «πιάσει» βασικά επίπεδα στήριξης, ενώ το ποσοστό των εταιρειών που έχουν μέχρι στιγμής βρεθεί σε χαμηλό έτους είναι αρκετά μικρότερο σε σύγκριση με το αντίστοιχο του 2008.\n«Οι επενδυτές συνεχίζουν να μειώνουν τις θέσεις τους, ιδίως σε μετοχές τεχνολογίας και ανάπτυξης», σημείωσε ο Andreas Lipkow, στρατηγικός αναλυτής της Comdirect Bank και προσέθεσε «αλλά το κλίμα πρέπει να επιδεινωθεί σημαντικά περισσότερο για να να φθάσουμε στο ναδίρ».\nΑπό την άλλη πλευρά, ορισμένοι αναλυτές λένε ότι η πτώση έχει ήδη δημιουργήσει θύλακες αξίας σε όλους τους τομείς, συμπεριλαμβανομένων των εμπορευμάτων και ακόμη και της τεχνολογίας, η οποία αποτιμάται με βάση τη μελλοντική αύξηση των κερδών και, ως εκ τούτου, γενικά αποφεύγεται σε περιόδους υψηλών επιτοκίων. Όπως έχει τονίσει ο στρατηγικός αναλυτής της Goldman Sachs, Πήτερ Οπενχάιμερ, αυτή είναι η κατάλληλη περίοδος για να ακολουθηθεί η επενδυτική στρατηγική «buy the dip».\nΟ MSCI ACWI υποχώρησε επί έξι συνεχόμενες εβδομάδες, ο Stoxx Europe 600 έχει υποχωρήσει κατά 6% από τα τέλη Μαρτίου, ενώ ο S&P 500 έχει εμφανίζει ακόμη μεγαλύτερη «βουτιά».\nΥπάρχουν ορισμένα βασικά στοιχεία που θα πρέπει να εξετασθούν:\nΟ S&P 500 εξακολουθεί να βρίσκεται περίπου 14% πάνω από τον κινητό μέσο όρο των 200 εβδομάδων, ένα επίπεδο που στο παρελθόν αποτέλεσε το κατώτατο όριο σε όλες τις μεγάλες πτωτικές αγορές, εκτός από τη φούσκα της τεχνολογίας και την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση.\nΓια όλες τις πρόσφατες μειώσεις οι επονομαζόμενοι δείκτες άγχους δεν βρίσκονται στα επίπεδα που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια ανάλογων υφέσεων. Λιγότερο από το 30% των εισηγμένων στον S&P 500 έχουν βρεθεί σε χαμηλό ενός έτους, σε σύγκριση με σχεδόν 50% κατά τη διάρκεια του 2018 και 82% κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης το 2008. Ο δείκτης Stoxx Europe 600 εισήλθε σε υπερπουλημένο έδαφος την περασμένη εβδομάδα, ο αμερικανικός δείκτης αναφοράς δεν έχει φτάσει ακόμη σε αυτό το επίπεδο, το οποίο αποτελεί γενικά προάγγελο ανάκαμψης.\nΟι αμυντικές μετοχές έχουν ζήτηση, καθώς το φάσμα της επιβράδυνσης της ανάπτυξης πλήττει τους οικονομικά ευαίσθητους κυκλικούς τομείς. Ο δείκτης Stoxx 600 Defensives Index είναι αμετάβλητος το 2022 έναντι πτώσης 15% για τον κυκλικό, και οι αναλυτές της Barclays και της Morgan Stanley αναμένουν ότι η τάση αυτή θα συνεχιστεί.\nΠαρόλο που οι αποτιμήσεις των τεχνολογικών μετοχών έχουν μειωθεί απότομα, ορισμένοι στρατηγικοί αναλυτές αναμένουν ότι θα παραμείνουν υπό πίεση από την επιθετική νομισματική πολιτική των κεντρικών τραπεζών. Οι μετοχές τεχνολογίας μόλις υπέστησαν τις μεγαλύτερες εβδομαδιαίες εκροές του έτους, σύμφωνα με την Bank of America.\nΤέλος το «όλοι κερδίζουν» στις αγορές: Τι αλλάζει με την αύξηση επιτοκίων\nΕνώ το 2021 σηματοδότησε το αποκορύφωμα του «ράλι των πάντων», καθώς οι τιμές των περισσότερων περιουσιακών στοιχείων αυξήθηκαν, το 2022 θα μπορούσε να σηματοδοτήσει την έναρξη μιας «πτώσης των πάντων».\n08 Μάιος 2022 15:00


Φάρος του Θερμαϊκού: Κορυφώνονται οι εκδηλώσεις για την Παναγία Φανερωμένη τη Μηχανιώτισσα, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας\nΚορυφώνονται οι εκδηλώσεις για την Παναγία Φανερωμένη τη Μηχανιώτισσα, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας\nΑπό προηγούμενη λιτάνευση της εικόνας της Παναγίας Φανερωμένης στην οδό Πολυτεχνείου της Ν.Μηχανιώνας\nΠλήθη πιστών, κατακλύζουν καθημερινά, τις τελευταίες ημέρες τη Νέα Μηχανιώνα, για να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας Φανερωμένης της Μηχανιώτισσας, οι εκδηλώσεις για την εορτή της οποίας θα κορυφωθούν αύριο Δευτέρα, με τον μέγα εσπερινό που θα πραγματοποιηθεί στην ομώνυμη εκκλησία, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλου.\nΌπως είναι γνωστό, στις εκδηλώσεις αυτές παίρνουν μέρος κάθε χρόνο περισσότεροι από 70.000 – 80.000 πιστοί, οι οποίες σχηματίζουν ουρές πολλών χιλιομέτρων κατά μήκος της πομπής για τη λιτάνευση της ιερής (και για πολλούς θαυματουργής) εικόνας. Οι πιστοί συνωθούνται προκειμένου να διέλθουν κάτω από την ιστορική εικόνα η οποία διασώθηκε κατά τη φυγή των Μηχανιωτών προσφύγων από τις εστίες τους, στη Μικρασιατική καταστροφή.\nΟι εκδηλώσεις για την Παναγία Φανερωμένη τη Μηχανιώτισσα, πραγματοποιούνται φέτος με ιδιαίτερη λαμπρότητα, καθώς θα παραστεί σε αυτές ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο πρώτος στα χρονικά Πρόεδρος που επισκέπτεται τη Νέα Μηχανιώνα και συνολικά το Δήμο Θερμαϊκού.\nΟ κ. Παυλόπουλος θα αφιχθεί στις 12 το μεσημέρι της Δευτέρας στην Καψαλάκειο Πολιτιστική Στέγη της Νέας Μηχανιώνας, όπου, κατά τη διάρκεια ειδικής εκδήλωσης θα ανακηρυχθεί με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου επίτιμος δημότης του δήμου Θερμαϊκού και θα του επιδοθεί το «Κλειδί της Πόλης».\nΤο απόγευμα της ίδιας ημέρας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα παραστεί στον Εσπερινό στην Παναγία Φανερωμένη, στις 18:30, και στη λιτανεία της εικόνας της Παναγίας, που θα ξεκινήσει λίγο μετά τις 20:00, και ακολούθως θα αναχωρήσει για την Αθήνα.\nΣτις λαμπρές εκδηλώσεις θα δώσουν το «παρών», μεταξύ άλλων, ο υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Αμανατίδης, ο οποίος θα εκπροσωπήσει την κυβέρνηση, ο μητροπολίτης Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς Ιουστίνος, ο διοικητής του Γ' Σώματος Στρατού αντιστράτηγος Αλκηβιάδης Στεφανής και άλλοι εκπρόσωπο των Ενόπλων Δυνάνεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, ενώ έχουν προσκληθεί όλοι οι βουλευτές Β' Θεσσαλονίκης, καθώς και επικεφαλής φορέων και πανεπιστημιακών ιδρυμάτων της πόλης.\nΕτικέτες Καψαλάκειος Πολιτιστική Στέγη, Νέα Μηχανιώνα, Παναγία Μηχανιώτισσα, Παυλόπουλος, Πρόεδρος Δημοκρατίας


Antipodes Organic Resurrect Facial Toner (100 ml) Κριτικές & Σχόλια Πελατών | Δωρεάν Delivery άνω των 35€ | lookfantastic\nΒελτιώστε τη μόλις καθαρισμένη επιδερμίδα με το Antipodes’ Resurrect Clarifying Facial Toner, ένα όμορφο ανανεωτικό παρασκεύασμα, εμποτισμένο με ένα ευχάριστο άρωμα βοτάνων που ξυπνά τις αισθήσεις. Το τονωτικό είναι δροσερό και προσφέρει ανανέωση, ενώ μειώνει την εμφάνιση μεγάλων πόρων και προάγει την ισορροπία και την ηρεμία με τα ανακουφιστικά βασικά συστατικά του: Χαμομήλι και λεβάντα.\nΗ υγρή σύνθεση είναι ιδανική για τους περισσότερους τύπους επιδερμίδας, ιδιαίτερα για τις λιπαρές και παρέχει μια αίσθηση ηρεμίας στη στρεσαρισμένη ή ερεθισμένη επιδερμίδα. Το χαμομήλι είναι φυσικό καθαριστικό και επιταχύνει τη διαδικασία θεραπείας της επιδερμίδας με φλεγμονή, ενώ η λεβάντα προσφέρει αντιμικροβιακές και αντιμυκητιακές ιδιότητες που αντιμετωπίζουν τις ατέλειες. Χωρίς τοξικά συστατικά, αυτό το ήπιο τονωτικό αποδεσμεύει άμεσα μια δόση ενυδάτωσης και ανακουφίζει από τους περιβαλλοντικούς παράγοντες.\nΜε μια φόρμουλα χωρίς paraben, θειικά άλατα, φθαλικές ενώσεις, σιλικόνη, συνθετικούς πληρωτές, GM/GE, τεχνητά χρώματα/αρώματα, ορυκτέλαια και BHA.\nΓρήγορη αγορά UpCircle Face Toner with Mandarin and Chamomile 100ml\nΓρήγορη αγορά Antipodes Ananda Antioxidant-Rich Gentle Toner 100 ml


Σύψας : Δύσκολη η κατάσταση στην Αττική | in.gr\n29 Σεπτεμβρίου 2020, 08:24\nΠολύ δύσκολη χαρακτήρισε την κατάσταση με την εξάπλωση του κοροναϊού στην Αττική, και ειδικά στο κέντρο της Αθήνας, ο καθηγητής λοιμωξιολογίας και μέλος της Επιτροπής του ΕΟΔΥ για τον κοροναϊό, Νίκος Σύψας.\n«Είμαστε σε πολύ δύσκολη κατάσταση επιδημιολογικά, ειδικά στην Αττική. Είναι κακά και τα ποιοτικά στοιχεία, ο αριθμός των διασωληνώσεων, όπως και η ηλικιακή κατανομή, έχουμε μεγάλη θνησιμότητα πλέον», σημείωσε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε:\n«Σήμερα είμαστε σε σταθερή κατάσταση, αλλά το σήμερα δεν προδικάζει τι θα γίνει αύριο, είμαστε σε πολύ δύσκολη κατάσταση».\nΔιευκρίνισε δε, ότι «Είμαστε κάτω από την 100η θέση παγκοσμίως όσον άφορα στη θνησιμότητα ανά 100.000 κατοίκους».\nΓια τα τεστ εξήγησε, μιλώντας στον Σκάι, ότι «τα 15.000 τεστ είναι ικανοποιητικός αριθμός από τα 800 τεστ που έχουμε το Μάρτιο, όμως ο κεντρικός τομέας της Αθήνας έχει τεράστια διασπορά παράγει τα περισσότερα κρούσματα στην Ελλάδα. Γίνονται ήδη παρεμβάσεις στο κέντρο και στα ΜΜΜ που νομίζω θα βοηθήσουν».\nΌπως διευκρίνισε ο καθηγητής, «δεν έχουμε εκθετική φάση στα κρούσματα στην Αθήνα. Είναι σταθερή κατάσταση, εκτιμούμε λόγω των μέτρων. Πολλά μικρά μέτρα, είναι χρήσιμα όπως η απαγόρευση πώλησης αλκοόλ για να αποφύγουμε τα μεγάλα μέτρα».\n«Με τα σημερινά επιδημιολογικά δεδομένα δεν έχουμε κάνει καμία εισήγηση για γενικό lockdown ή απαγόρευση κυκλοφορίας στους 65αρηδες» ξεκαθάρισε. «Αν γίνει lockdown, θα γίνεται περιοδικά μέχρι να πέσει η καμπύλη… δε θέλω να μιλώ για lockdown για να μην προκαλείται πανικός στην κοινωνία» είπε.\nΣχετικά άρθρα: ➤ Κοροναϊός : Συναγερμός στην Αττική με τα κρούσματα να παραμένουν στα ύψη – Νέα μέτρα ➤ Κοροναϊός : Τι είναι η «διδυμία» που τρέμουν οι επιστήμονες ➤ Κοροναϊός : Ξεφεύγει η κατάσταση – Αύξηση των θανάτων και «συνωστισμός» στις ΜΕΘ φέρνουν νέα μέτρα\n22/10/2021 | 00:18\nΠοδόσφαιρο Η βαθμολογία στον όμιλο του Ολυμπιακού 13 λεπτά πριν\nΔιεθνής Οικονομία Απώλειες στις διεθνείς αγορές… με εξαίρεση S&P και Nasdaq 17 λεπτά πριν\nΜπάσκετ Νίκη – θρίλερ για την Ρεάλ (70-69) 18 λεπτά πριν\nΠοδόσφαιρο Πρώτη νίκη για τη Νάπολι (3-0), 3/3 η Γουέστ Χαμ (3-0, vid) 19 λεπτά πριν\nΠοδόσφαιρο Άιντραχτ Φρανκφούρτης – Ολυμπιακός 3-1 – Στο Καραϊσκάκη θα παιχτεί η πρωτιά… 20 λεπτά πριν\nΠοδόσφαιρο Εύκολα η Σλόβαν (2-0) 22 λεπτά πριν


ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ & ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ Archives | Page 106 of 120 | New Deal\nTΩPA που έπεσε ο αχός των αντιδράσεων για την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου, καλό είναι να δούμε μερικά ζητήματα που αφορούν την πραγματική οικονομία, δηλαδή αυτή στην οποία στηρίζεται η χώρα..\nΟΙ ΑΝΕΦΙΚΤΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ\nOTAN φτιάχνουμε έναν προϋπολογισμό στον ιδιωτικό τομέα, εξηγούμε κάθε μεταβολή, μήνα με μήνα, χρόνο με χρόνο, προϊόν προς προϊόν. Oταν εισάγουμε αυξήσεις τιμών, εξηγούμε ποια προϊόντα θα επηρεαστούν και πόσο..\nτου ΚΩΣΤΑ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ Το μνημόνιο 1 μας τελείωσε και προφανώς σε επίπεδο κοινωνίας μας «μισοτελείωσε» και πλέον ετοιμαζόμαστε για το σκληρότερο και «αποτελεσματικότερο» μνημόνιο 2, που θα μειώσει το έλλειμμαστον..\nτου PAUL KRUGMAN The latest economic data have dashed any hope of a quick end to America’s job drought, which has already gone on so long that the average unemployed..\nΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΙ: ΛΑΪΚΙΣΜΟΣ Vs ΡΕΑΛΙΣΜΟΥ\nτου ΚΩΣΤΑ ΛΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΔΥΣΤΥΧΩΣ, ένα μέρος των Eλλήνων (ενίοτε και διαπρεπών) οικονομολόγων προτιμά να κάνει οικονομική πολιτική από τηλεοράσεως και με εντυπωσιασμούς τύπου προεκλογικού μπαλκονιού. Βρίθει καθημερινά το τηλεοπτικό πρόγραμμα..\nΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ\nτου ΚΩΣΤΑ ΛΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΦIΛOΣ Kαναδός επιχειρηματίας, ελληνικής καταγωγής, έλεγε προχθές ότι το θέμα της Ελλάδας είναι κάθε μέρα σε όλα τα τηλεοπτικά δίκτυα μέσα στα πρώτα δύο – τρία ειδησεογραφικά..\nΓΡΑΜΜΑ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ\nτου ΓΙΑΝΗ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗ Ανοικτή επιστολή στον Πρωθυπουργό της χώρας Γιώργο Παπανδρέου έστειλε ο γνωστός, πλέον και απ” τις συχνές τηλεοπτικές του εμφανίσεις, οικονομολόγος Γιάνης Βαρουφάκης. Γραμμένη στα αγγλικά (για ευνόητους..\nΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ «ΚΑΚΟ ΠΑΙΔΙ» ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ\nτου ΚΩΣΤΑ ΛΟΥΡΟΠΟΥΛΟΥ Από την μελέτη των περιπτώσεων των χωρών που βρέθηκαν στον στόχο των πακέτων σωτηρίας ή και του ΔΝΤ με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, συνάγεται πως..


1 ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΡΑΜΑΝΩΛΑΚΗΣ Η συγκρότηση της ιστορικής επιστήµης στην Ελλάδα (19ος-20ός αιώνας) ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ Αθήνα 2011\n2 1. ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ. ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΙΑ ΡΟΜΕΣ H συγκρότηση της ιστορικής επιστήµης αποτέλεσε διεθνώς µια σύνθεση διαδικασία, µε τις δικές της χρονικότητες συνδεδεµένες µε την πολιτική και κοινωνική συγκυρία. Οι τρόποι της ιστορικής γραφής, λ.χ., δεν υπήρξαν πάντοτε οι ίδιοι, ούτε ήταν κοινή η αντίληψη των ανθρώπων για το τι σηµαίνει ιστορία. Όλα τα στοιχεία που βλέπουµε διαβάζοντας π.χ. σήµερα ένα ιστορικό βιβλίο, οι υποσηµειώσεις, η αναφορά στις πηγές, η βιβλιογραφία, οι συντοµογραφίες δεν υπήρχαν πάντα, δηµιουργήθηκαν σε µια ιστορική στιγµή και εξελίχθηκαν µέσα στο χρόνο. Τι σηµαίνουν λ.χ. οι παραποµπές; Από µια πλευρά είναι η απόδειξη της γνώσης των πηγών από τον συγγραφέα, της επικοινωνίας ανάµεσα στους διαφορετικούς ιστορικούς, οι οποίοι καταγράφονται σε αυτές. Από την άλλη πλευρά, όµως, είναι και ένα πεδίο ελέγχου του συγγραφέα από τους οµότεχνους του, καθώς µέσω των υποσηµειώσεων ο ιστορικός τεκµηριώνει και αναδεικνύει τις πηγές του, στηρίζει τα επιχειρήµατα που φέρνει στο δηµόσιο διάλογο. Η ιστορική επιστήµη, η ιστοριογραφία δεν αποτελεί δηµιούργηµα των εργαστηρίων, ούτε τρελών ιστορικών που έζησαν εσώκλειστοι σε πύργους. Καµιά ιστορία και ιδιαίτερα η εθνική δεν γράφτηκε ερήµην της κοινωνίας. Ένας από τους πιο γνωστούς Έλληνες ιστορικούς του 19ου αιώνα, ο Σπυρίδων Λάµπρος έλεγε, σε µια εποχή έντονων αλυτρωτικών αγώνων, ότι το γραφείο του ιστορικού µοιάζει µε τη σκηνή του στρατοπέδου γιατί και στα δυο κρέµεται η σηµαία της πατρίδας. Η ιστορική επιστήµη, η εξέλιξη της συνδέεται µε ευρύτερες οικονοµικές, κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές. εν είναι τυχαίο ότι η εποχή των µεγάλων αυτοκρατοριών συνδέθηκε µε τη γενική ιστορία, µια ιστορία παγκόσµιων προοπτικών, ενώ η ανάδυση των εθνικών κρατών συνδέθηκε µε την καθιέρωση της εθνικής ιστορίας στις αρχές του 19ου αιώνα. Η ιστορία δεν γράφεται ερήµην της κοινωνίας, η θέση στην οποία βρισκόµαστε σήµερα καθορίζει σε µεγάλο βαθµό τον τρόπο που κοιτάµε το παρελθόν. Η µελέτη ενός διανοητικού φαινοµένου δεν µπορεί να περιοριστεί µόνο στην εθνική του διάσταση. Η µελέτη της ελληνικής ιστορικής επιστήµης οφείλει να συνεξετάζει όσα συµβαίνουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο, δεν µπορεί παρά να αντιµετωπίσει την ελληνική περίπτωση ως στοιχείο ενός µεγάλου παζλ. Ακόµα και εάν επικεντρώσουµε σε µια 2\n3 ψηφίδα δεν πρέπει να ξεχνάµε το όλον. Τι σηµαίνει αυτό: οι Έλληνες ιστορικοί σπούδασαν στο εξωτερικό, µελέτησαν ξενόγλωσσα συγγράµµατα, µετέφεραν σε µεγάλο βαθµό ευρωπαϊκές υπάρχουσες δοµές στην οργάνωση των ιστορικών σπουδών, µετέφρασαν και επηρεάστηκαν από τους ξένους, στο πλαίσιο µια αέναης διακίνησης των ιδεών. Η ελληνική επιστήµη ήταν πάντοτε σε ένα συνεχή διάλογο µε τα όσα συνέβαιναν στο εξωτερικό, ιδιαίτερα στην Ευρώπη. Όταν ο διάλογος ατονούσε τότε ήταν οι χειρότερες στιγµές της ελληνικής ιστορίας. Σηµειώνω, ενδεικτικά, ότι η Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, το µείζον ιστοριογραφικό έργο που κυκλοφόρησε, τη δεκαετία του 1860 και του 1870, θέλοντας σε µεγάλο βαθµό να ανασκευάσει τα όσα έγραφαν οι ξένοι για την Ελλάδα, στην πραγµατικότητα στήριξε την ύλη του σε µεγάλο βαθµό σε Ευρωπαίους ιστορικούς, ενώ και η γενικότερη λογική του εµπνεύστηκε από αντίστοιχα έργα που είχαν προηγηθεί από Γάλλους και Γερµανούς ιστορικούς. Με τον όρο ιστορική επιστήµη δεν αναφερόµαστε µόνο σε ένα σύνολο ιστορικών έργων ή σε µια οµάδα ιστορικών αλλά σε ένα ολόκληρο πλαίσιο, σε µια διαδικασία, εντός της οποίας παρήχθη η ιστορία. Σε αυτό το πλαίσιο έχουν προνοµιακή θέση οι φορείς και οι θεσµοί εντός των οποίων παρήχθη η ιστορική γνώση, µέσω των οποίων διαδόθηκε σε ευρύτερα σύνολα. Πως µπορούµε να καταλάβουµε την ιστορική παραγωγή του 19ου αιώνα εάν δεν µελετήσουµε τους πολυάριθµους φορείς (σύλλογοι, εταιρείες, ιδρύµατα) από το βήµα των οποίων ακούστηκε ο ιστορικός λόγος. Εάν δεν µελετήσουµε την ιστορία που διδάχθηκε στους εκπαιδευτικούς θεσµούς) πως µπορούµε να κατανοήσουµε την συνολική ιστορία που παρήχθη; Μπορούµε να απαντήσουµε στο τι είναι ιστορική επιστήµη ή στο ποια έργα είναι επιστηµονικά; εν υπάρχει µια µονοσήµαντη απάντηση. Αντιθέτως, µας ενδιαφέρει να αναδείξουµε τις διαφορετικές απαντήσεις που δόθηκαν στο χρόνο, ανάλογα µε τις διαφορετικές πολιτικές και κοινωνικές συγκυρίες. Στα πρώτα χρόνια του 19ου αιώνα, ένας από τους πιο γνωστούς λόγιους του καιρού του, ο Θεόδωρος Μανούσης, υποστήριζε ότι η δουλειά του πανεπιστηµιακού καθηγητή ιστορίας ήταν να ανθολογεί όσο το δυνατόν καλύτερα άλλους ιστορικούς και να τους διδάσκει στους φοιτητές του. Οι ιστορικοί, εάν µπορούµε την περίοδο αυτή να µιλάµε για ιστορικούς, µπορούσαν να δανείζονται ιδέες, ακόµη και αποσπάσµατα χωρίς να χρειάζεται να αναφέρουν τις πηγές τους. Θα προσπαθήσουµε να µελετήσουµε λοιπόν, τη συγκρότηση της ιστορικής 3\n4 επιστήµης, στο σύνολο της περιλαµβάνοντας και φορείς και θεσµούς, εξετάζοντας την στο κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο µέσα στο οποίο γεννήθηκε και εξελίχθηκε, µε αναφορά στο γενικότερο διανοητικό πλαίσιο. Στη διαδικασία την οποία θα µελετήσουµε κοµβικό ζήτηµα αποτέλεσε η µετάβαση από την ιστορία ως ασχολία των πολυµαθών, στην ιστορία µε επιστηµονικό προσανατολισµό, σε µια ιστορία η οποία συνδύαζε την κριτική εξέταση των µαρτυριών µε την ανασύνθεση, µέσω της αφήγησης, των γεγονότων. Εως τότε υπήρχαν δυο κυρίως παραδόσεις ενασχόλησης µε την ιστορία: η αρχαιογνωστική και µαθησιακή, καθώς και η λογοτεχνική. Θα µπορούσε κανείς να αναφέρει λ.χ. το Θουκυδίδη, το έργο του οποίου κατ εξοχήν χαρακτηρίστηκε ως λογοτεχνικό κείµενο στη µελέτη του ή να προχωρήσει στα χρόνια της ιταλικής αναγέννησης και στις κορυφαίες στιγµές της µέσα από κείµενα στρατηγών, φιλοσόφων κ.ά. Από την άλλη πλευρά υπάρχει η αρχαιογνωστική ενασχόληση µε την ιστορία, η ιστοριοδιφική, η έµφαση στην ελληνορωµαϊκή αρχαιότητα µε τη χρήση των φιλολογικών εργαλείων. Σε αυτή τη διαδικασία καθοριστικό ρόλο διαδραµάτισαν τα πανεπιστήµια. Τα πρώτα πανεπιστήµια ιδρύθηκαν τον 12 ο αιώνα στις µεγάλες πόλεις της ύσης. Οµάδες λογίων που αναλάµβαναν να διδάξουν φοιτητές, υπό την προστασία της πόλης στράφηκαν κυρίως στη µελέτη της ελληνορωµαϊκής αρχαιότητας, στη διδασκαλία της νοµικής, ιατρικής, γραµµατικής, ρητορικής, διαλεκτικής. Η κατάλυση των πόλεων κρατών και η δηµιουργία των κρατών µε την ισχυροποίηση του µονάρχη άσκησε καταλυτικό ρόλο και στη φυσιογνωµία των πανεπιστηµίων, τα οποία σταδιακά απέκτησαν πλέον κοσµικό χαρακτήρα. Η ανακάλυψη της τυπογραφίας στον 15 ο αιώνα αποτέλεσε µια σηµαντικότατη εξέλιξη για τη διάδοση της γνώσης. Οι πρώτες πανεπιστηµιακές έδρες ιστορίας, χρονολογούνται στον 15ο και 16ο αιώνα, σε ευρωπαϊκά, ιδίως προτεσταντικά, κράτη. Προήλθαν, κατά µείζονα λόγο, από τη διεύρυνση της µελέτης της γλώσσας των κειµένων της ελληνορωµαϊκής περιόδου και τη διατύπωση γενικότερων ερωτηµάτων για το παρελθόν των κοινωνιών και για τα πρόσωπα τα οποία τα παρήγαγαν, από την ανάγκη δηµιουργίας διακριτών κλάδων µελέτης του αρχαίου παρελθόντος. Η παράδοση αυτή, η οποία προίκισε την ιστορία µε µεθόδους και εργαλεία της φιλολογίας στην επεξεργασία των ιστορικών πληροφοριών, συνέχισε ισχυρή την παρουσία της και στον 19ο αιώνα. 4\n5 Η σηµαντικότερη, όµως, τοµή για τη συγκρότηση της ιστορικής επιστήµης υπήρξε η δηµιουργία του Πανεπιστηµίου του Γκέτιγκεν στο τέλος του 18ου αιώνα, όπου η έρευνα κατέλαβε πολύ σηµαντική θέση. 1 Η δηµιουργία του συνδέθηκε µε τη µετάβαση από την ιστορία ως ασχολία των πολυµαθών στην ιστορία µε το νέο επιστηµονικό προσανατολισµό που συνδύαζε την κριτική εξέταση των µαρτυριών και την ανασύνθεση µιας σειράς γεγονότων µέσω της αφήγησης. Οι καθηγητές του επιχείρησαν να µελετήσουν την ιστορία µε βάση πραγµατικά δεδοµένα, επιµένοντας ιδιαίτερα στην σωστή προσέγγιση των πηγών και στην εκµάθηση των ανάλογων µεθόδων. Η στροφή αυτή συνδέθηκε σε µεγάλο βαθµό και µε την στροφή προς τα µεσαιωνικά και νεώτερα χρόνια, επίτευγµα του 18ου αιώνα, το οποίο ήταν στενά συνδεδεµένο µε τις γεωπολιτικές επιδιώξεις των µεγάλων κρατών. Το 1725 ο βασιλιάς Γεώργιος Α, στο Ηνωµένο Βασίλειο, σύστησε έδρες νεότερης ιστορίας στα Πανεπιστήµια του Κέµπριτζ και της Οξφόρδης µε στόχο την εκπαίδευση νέων δηµόσιων υπαλλήλων, κυρίως διπλωµατών, και τη στελέχωση του κρατικού µηχανισµού µε αποφοίτους που γνώριζαν τη σύγχρονη ιστορία. Η ιστορία διεύρυνε τους χρονικούς της ορίζοντες έως τη σύγχρονη περίοδο, στη λογική µιας συνεχούς αφήγησης. Η εξέλιξη αυτή συνδεόταν µε γενικότερες πολιτικές και οικονοµικές εξελίξεις. Ερχόταν να καλύψει τις ανάγκες της κρατικής γραφειοκρατίας, αλλά και των νέων κοινωνικών και επαγγελµατικών στρωµάτων που επιθυµούσαν να γνωρίσουν τον κόσµο που τους περιέβαλλε στη διαχρονία και στη συγχρονία. Για αυτή την αντίληψη η ιστορία ήταν µια επωφελής γνώση. Στο τέλος του 18 ου αιώνα η Γαλλική Επανάσταση δηµιούργησε ένα τεράστιο ενδιαφέρον, όπως αποτυπώθηκε άλλωστε στις µαρτυρίες και στα χρονικά που γράφτηκαν για τις συνθήκες που τη γέννησαν, τα γεγονότα και γενικότερα την πρόσφατη ιστορία. Το 1790 το µάθηµα υπό τον τίτλο Staatistik, το οποίο αφορούσε στους θεσµούς των σύγχρονων ευρωπαϊκών κρατών, µεταφέρθηκε από τον Tοµέα της Νοµικής του Πανεπιστηµίου του Γκέτιγκεν στον Tοµέα της Iστορίας. Η Staatistik αποτέλεσε το 1 Βλ. στοιχειωδώς για την ευρωπαϊκή ιστοριογραφία και τη συγκρότηση της ιστορικής επιστήµης τα δυο βιβλία του Γκεοργκ Ίγκερς σε ελληνική µετάφραση: Νέες κατευθύνσεις στην ευρωπαϊκή ιστοριογραφία, µτφ.: Βασίλης Οικονοµίδης, Αθήνα, Γνώση, Κλειώ-Ιστορία και Θεωρία-1, 1991 και Η ιστοριογραφία στον 20ό αιώνα. Από την επιστηµονική αντικειµενικότητα στην πρόκληση του µεταµοντερνισµού, µτφ.: Παρασκευάς Ματάλας, Αθήνα, Νεφέλη / Ιστορία,\n6 µάθηµα που σε µεγάλο βαθµό µαζί µε την καθολική ιστορία χαρακτήρισε το πρόγραµµα του Πανεπιστηµίου του Γκέτιγκεν τον 18 ο αιώνα. ιδάχτηκε πρώτη φορά από τον Gottfried Achenwall ( ), όταν έγινε καθηγητής το Το 1749 εξέδωσε το έργο του Staatverfassung der europaeischen Reiche, το οποίο περιείχε συγκεντρωµένες πληροφορίες για τη δηµόσια διοίκηση σε διαφορετικά κράτη στην Ευρώπη. Ο µαθητής και διάδοχος του στην έδρα του µαθήµατος August Ludwig Schloezer ( ) προσέδωσε νέα αίγλη στο µάθηµα, το οποίο έγινε πόλος έλξης για πολλούς φοιτητές από τα γειτονικά γερµανικά κρατίδια. Το µάθηµα, αρχικά προέκυψε από τη νοµική επιστήµη για να αποκτήσει εντέλει ιστορικό χαρακτήρα, καθώς η ενασχόληση µε τη σύγχρονη κατάσταση των κρατών προϋπέθετε και την ιστορική αναδροµή τουλάχιστον στο πρόσφατο παρελθόν. Ο στόχος ήταν η µελέτη της ιστορίας των κρατών µε βάση τα πραγµατικά δεδοµένα. Πληροφορίες για τον πληθυσµό, την διοικητική οργάνωση, το δίκαιο, το εµπόριο, την βιοµηχανία συγκροτούσαν ένα στέρεο σώµα πηγών για τον ερευνητή. H ιστορία στην οποία θήτευσαν οι καθηγητές του Πανεπιστηµίου του Γκέτιγκεν ήταν η γενική ή παγκόσµια ιστορία, ένα νέο είδος ιστορίας, το οποίο εµφανίζεται στον 18 ο αιώνα. Πρόκειται για µια εκκοσµικευµένη ιστορία, η τριµερή διάκριση της οποίας είχε καθιερωθεί στη δυτική σκέψη µε το έργο του Χριστόφορου Κελλάριου Historia Universalis (1688). Μετεξελίσσοντας τη χριστιανική οπτική, η οποία αντιµετώπιζε τον ιστορικό χρόνο ως διαδοχή παγκόσµιων βασιλείων προσδιορισµένων από τη θεϊκή εξουσία σύµφωνα µε το σχήµα των τεσσάρων αυτοκρατοριών του προφήτη ανιήλ-, η νέα αντίληψη, θεωρούσε ότι η παγκόσµια ιστορία, όπως και η ανθρώπινη ύπαρξη, αναπτυσσόταν από τα νηπιακά χρόνια ως την ωριµότητα, µε τοµές-ορόσηµα στην εξέλιξη της. Μια από τις πλέον σηµαντικές τοµές στη συγκρότηση της ιστορικής επιστήµης αποτέλεσε η δηµιουργία στο ίδιο πανεπιστήµιο από τον ιστορικό Johann Christoph Gatterer, του πρώτου φροντιστηρίου, στη δεκαετία του Πρότυπο του ήταν τα αντίστοιχα σεµινάρια που είχαν ιδρυθεί τον 18ο αιώνα στα Πανεπιστήµια της υτικής Ευρώπης, µεταφέροντας και αυτά την εµπειρία των θεολογικών σεµιναρίων που εκπαίδευαν πάστορες. Το σεµινάριο του Heyne στο Γκέτιγκεν, του Hermann στη Λειψία και κυρίως εκείνο που είχε ιδρύσει ο Friedrich August Wolf στο Πανεπιστήµιο της 6\n7 Χάλης στόχευαν στην εκπαίδευση καλών καθηγητών για τη µέση εκπαίδευση. Στα σεµινάρια αυτά, οκτώ ή δέκα φοιτητές συγκεντρώνονταν µια ή δυο φορές την εβδοµάδα µαθαίνοντας πώς να εξηγούν ένα κείµενο στη σχολική τάξη. Τα ερωτήµατα και τα προβλήµατα που τους απασχολούσαν ήταν κυρίως γραµµατικής ή συντακτικής υφής, ενώ δεν υπήρχε κάποιο ερευνητικό ενδιαφέρον. Με σαφή ιεραρχία, τα σεµινάρια αυτά δεν στόχευαν στην ικανοποίηση των ερευνητικών αναγκών των µελών τους, όσο στην ικανοποίηση των φιλοδοξιών τους για µια ακαδηµαϊκή καριέρα. Οι ιστορικοί του Γκέτινγκεν απηχούσαν το ενδιαφέρον του ιαφωτισµού για τη µελέτη της ανθρώπινης φύσης µέσα στα ιστορικά της συµφραζόµενα. Eπιχείρησαν να γράψουν ευρύτερη ιστορία, κοινωνική και πολιτισµική, η οποία να περιλαµβάνει το σύνολο των ανθρώπινων δραστηριοτήτων. Συνδύασαν την οπτική φιλοσόφων όπως ο Μοντεσκιέ, ο Βολταίρος και ο Ισαάκ Ισλέν µε την τεχνική δεξιότητα ενός ιστοριοδίφη ή ενός νοµοµαθούς στη µελέτη και στην κριτική εξήγηση των κειµένων. Στην πραγµατικότητα οι συνθέσεις τους δεν κατόρθωσαν να αντεπεξέλθουν στις προδιαγραφές που είχαν θέσει. Κατέληξαν κατά κύριο λόγο σε µια ιστορία σηµαντικών στιγµών του ανθρώπινου βίου, όπου ο αρχαίος ελληνικός κόσµος κατείχε ξεχωριστή θέση, όπως άλλωστε γενικότερα και στη δυτική σκέψη. Χρησιµοποίησαν αποσπάσµατα από τη Βίβλο, θεωρώντας τα ίσης αξιοπιστίας µε τα κείµενα αρχαίων ελλήνων και ρωµαίων συγγραφέων. Στην πραγµατικότητα απουσίαζαν από τη νεότερη ιστορία οι πρωτογενείς έρευνες σε αρχειακά τεκµήρια. Το τελικό αποτέλεσµα ήταν µια αφήγηση εστιασµένη στα µεγάλα γεγονότα, ευρωκεντρική από Κτίσεως Κόσµου, η οποία τόνιζε την ελευθερία του ατόµου, ενώ ταυτόχρονα ενέτασσε τα θρησκευτικά γεγονότα στην παγκόσµια ιστορία. Επρόκειτο για µια ιστορία η οποία, καθώς επιθυµούσε να είναι καθολική, να αγκαλιάσει δηλαδή το σύνολο των ανθρώπινων δραστηριοτήτων, προσέδιδε ιδιαίτερο βάρος στην πολιτισµική δηµιουργία, σε γεγονότα και εξελίξεις εκτός της πολιτικής ιστορίας. Κεντρικός άξονας της ιστορικής εξέλιξης ήταν η θεία πρόνοια, η οποία νοηµατοδοτούσε το σύνολο των ανθρώπινων πράξεων, καθόριζε ποια από τις ιστορικές πράξεις αποτελούσε µέρος της παγκόσµιας ιστορίας. H επόµενη µεγάλη τοµή ήταν η ίδρυση του Πανεπιστηµίου του Βερολίνου, το 1810, η οποία στόχευε στη δηµιουργία µιας κρατικής γραφειοκρατίας, ενός σώµατος υπαλλήλων, που θα στελέχωνε την κρατική µηχανή και το οποίο θα γνώριζε τη σύγχρονη 7\n8 ιστορία της Γερµανίας και ιδιαιτέρως των υπολοίπων γειτονικών και µη κρατών. Ο στόχος του Πανεπιστηµίου, όπως το εµπνεύστηκε ο Humboldt στο πλαίσιο του νεοουµανισµού, ήταν η κατάκτηση της κουλτούρας της γνώσης (Bildung), µιας γνώσης «αυτοαναφορικής» και «µη εργαλειακής», και η εκµάθηση των απαραίτητων ερευνητικών τεχνικών προσπέλασής της. Η κατάκτησή της αποτελούσε στοιχείο προσωπικής καταξίωσης αλλά και αναγκαίο πολιτιστικό κεφάλαιο για την κατάληψη µιας ανώτερης ή ανώτατης θέσης σε µια αυστηρά ιεραρχηµένη κρατική διοίκηση. Σε αυτό το νέο Πανεπιστήµιο δίδαξαν µια σειρά από σηµαντικοί καθηγητές και ανάµεσα τους στην έδρα της Ιστορίας ο γνωστότερος Γερµανός ιστορικός του 19ου αιώνα, ο Λέοπολντ φον Ράνκε. Ο Ράνκε ήταν και ο πρώτος ιστορικός που στράφηκε προς τη µελέτη των µεσαιωνικών και νεότερων αρχείων. Μελετώντας την ιστορία των λατινικών και τευτονικών εθνών από το 1494 έως το 1514 χρησιµοποίησε ένα πλήθος πηγών, µέσα από τις οποίες επιχειρούσε να επισηµάνει την ανάδειξη των συγχρόνων κρατών. Η ιστορία του Ράνκε έδινε έµφαση στην εξωτερική πολιτική των µεγάλων ευρωπαϊκών κρατών, συνδεόταν µε την µελέτη των επίσηµων κρατικών αρχείων. Επρόκειτο για µια πολιτική ιστορία, η οποία έδινε έµφαση στις αποφάσεις και πράξεις των ηγετών. Οι πηγές αυτής της ιστορίας ήταν οι εκθέσεις των πρεσβευτών, η κρατική αλληλογραφία, οι διηγήσεις των αυτοπτών µαρτύρων, τα αποµνηµονεύµατα των προσωπικοτήτων. Το ζητούµενο ήταν η ακριβής καταγραφή των γεγονότων, η αναπαράστασή τους µέσω της αφήγησης όπως ακριβώς είχαν συµβεί, στο πλαίσιο µιας επιστηµονικής, αµερόληπτης οπτικής. Για το σκοπό αυτό έπρεπε να ελεγχθεί η γνησιότητα και η ακρίβεια των πηγών µε τη χρήση ερµηνευτικών µεθόδων που είχαν συγκροτηθεί από τη φιλολογική κριτική. Η εκµάθηση αυτών των µεθόδων και τεχνικών γινόταν στο ιστορικό φροντιστήριο. Η συστηµατική τεκµηρίωση, η αξιοποίηση όλων των γραπτών τεκµηρίων, η συνεχής αναζήτηση των πηγών αποτελούσαν προϋποθέσεις για τη µελέτη και της παγκόσµιας ιστορίας. Στο σχήµα του Ράνκε η έννοια της φιλοσοφίας της ιστορίας και του ενοποιητικού της ρόλου για την παγκόσµια ιστορία υποχωρούσε. Κεντρικές µονάδες της παγκόσµιας ιστορίας ήταν τα έθνη, και µάλιστα εκείνα τα οποία είχαν κρατική υπόσταση και πολιτισµική ισχύ και προσφορά. Η σταθερή τους επιδίωξη ήταν η 8\n9 διατήρηση της ανεξαρτησίας τους και άρα οι σχέσεις τους µε τα άλλα κράτη, η εξωτερική τους πολιτική. Εύλογα το κύριο βάρος έπεφτε στην Ευρώπη, ιδιαίτερα στα γερµανικά προτεσταντικά κράτη, και στην Αγγλία, χώρες µε σηµαντική κατά τον Ράνκε ισχύ, όπως αποτυπώθηκε και στην εξωτερική πολιτική τους, ενώ υποδεέστερη εµφανιζόταν η Γαλλία και µια σειρά άλλα κράτη, τα οποία δεν είχαν να επιδείξουν σηµαντικό πολιτισµό. Η πολιτική διάσταση της ιστοριογραφικής θεώρησης του Ράνκε είναι σαφής. Άλλωστε, την περίοδο εξέδωσε την Politisch- Historische Zeitscrift ακολουθώντας τη γραµµή της πρωσικής κυβέρνησης να υπεραµυνθεί της πολιτικής της απέναντι στους επικριτές της. Ο Ράνκε στάθηκε υπέρµαχος της πρωσικής απολυταρχίας και εχθρικός απέναντι στη Γαλλική Επανάσταση και τις κληρονοµιές της. H στροφή προς τα µεσαιωνικά και τα νεότερα χρόνια, στη λογική µιας ενιαίας εθνικής ιστορίας, αποτελούσε µια εξέλιξη που χαρακτήρισε τόσο τη γαλλική όσο κυρίως τη γερµανική ιστοριογραφική παραγωγή των χρόνων αυτών. Το 1833 ο ιστορικός François Guizot, καθηγητής στη Σορβόνη από το 1812 και υπουργός Παιδείας από το 1832 έως το 1837, ίδρυσε τη Γαλλική Ιστορική Εταιρεία (Société d histoire de France) για τη συλλογή τεκµηρίων της γαλλικής ιστορίας. Τον επόµενο χρόνο ίδρυσε την Επιτροπή ιστορικών και επιστηµονικών ερευνών (Comité des Travaux Historiques et Scientifiques), το πρώτο ερευνητικό ίδρυµα στη Γαλλία που επιχορηγούνταν από το κράτος. Το 1835, µέσω της Επιτροπής, ο Thierry ανέλαβε την ευθύνη ενός µεγάλου προγράµµατος για τη διάσωση τεκµηρίων ιστορίας της Τρίτης τάξης. Σε αυτούς ακριβώς τους θεσµούς γεννήθηκε και αναπτύχθηκε η σύγχρονη ιστορική έρευνα στη Γαλλία, και όχι στο χώρο του Πανεπιστηµίου, όπως συνέβη στη Γερµανία. Στη Γερµανία τη δεκαετία του 1820 ξεκίνησε η δηµοσίευση της σηµαντικότερης ίσως συλλογής πηγών, εκείνων της µεσαιωνικής ιστορίας γερµανόφωνων εθνών, έως τον 15ο αιώνα µ.χ., υπό τον τίτλο Monumenta Germaniae Historica. Η σειρά, η οποία περιλάµβανε µόνο πλήρη κείµενα (χρονικά, νοµοθετικά κείµενα, επιστολές κ.ά.) σχολιασµένα, αποτέλεσε πρότυπο για µια σειρά αντίστοιχα εγχειρήµατα, υπόδειγµα κριτικής έκδοσης και επιστηµονικής ιστορίας. Την αναζήτηση αντίστοιχων τεκµηρίων για τα βρετανικά νησιά τον Μεσαίωνα είχαν θέσει στόχο τα Chronicles and Memorials of Great Britain and Ireland During the Middle Ages. 9\n10 Το παράδειγµα του Ranke και η στροφή προς τη µελέτη του Μεσαίωνα µε βάση αρχειακά τεκµήρια, µε αργότερους ή γρηγορότερους ρυθµούς επεκτάθηκε σε όλη την Ευρώπη. Από το 1873 έως το 1878 ο William Stubbs, καθηγητής της Μοντέρνας ιστορίας στο Πανεπιστήµιο της Οξφόρδης, εξέδωσε το τρίτοµο έργο του Constitutional History of England από την περίοδο των Αγγλοσαξόνων έως το Στα φοιτητικά ακροατήριά του ο καθηγητής αναφερόταν στις µεθόδους της έρευνας των πηγών, στην ελεύθερη πρόσβαση των ερευνητών στα κρατικά αρχεία, στη δηµοσίευσή τους. Η στροφή προς την µεσαιωνική και νεώτερη ιστορία και η δηµιουργία αυτόνοµων εδρών για τη διδασκαλία συντελέστηκε παράλληλα µε την αυτονόµηση της αρχαίας ιστορίας από το σύνολο των αρχαιογνωστικών µαθηµάτων. Στο πλαίσιο αυτής της γνώσης, θεωρήθηκε απαραίτητη η σύνδεση µε το παρελθόν µέσω κυρίως της εικόνας της αρχαίας Ελλάδας που παρέπεµπε στα σύγχρονα προβλήµατα, καθώς και η εξιδανικευµένη σε µεγάλο βαθµό εικόνα της εθνικής ιστορίας, έντονα διαποτισµένη από την πίστη στον αυτοκράτορα. Η στροφή προς τη µεσαιωνική ιστορία και τη νεότερη επρόκειτο στη συνέχεια να µεταφερθεί στα καινούρια Πανεπιστήµια που δηµιουργήθηκαν στον γερµανόφωνο χώρο (Μπρεσλάου 1811, Βόννη 1818, Mόναχο 1826), δηµιουργώντας σταδιακά εστίες µελέτης της µεσαιωνικής και νεότερης ιστορίας, οργανώνοντας σε µεγάλο βαθµό τις ιστορικές σπουδές µε βάση τα εθνικά αιτούµενα. Κύριο στοιχείο για τη διάδοση αυτής της αντίληψης αποτέλεσε το ιστορικό φροντιστήριο, όπως σχεδιάστηκε από τον Ράνκε, ο οποίος µετά το διορισµό του στο Πανεπιστήµιο του Βερολίνου το 1825, καθιέρωσε φροντιστήρια στα οποία οι φοιτητές καταρτίζονταν στην µελέτη µεσαιωνικών εγγράφων, εκπαιδεύοντας τους σε µια σειρά από τεχνικές δεξιότητες. Εως το 1848 το ιστορικό φροντιστήριο είχε καθιερωθεί σε όλα τα γερµανικά πανεπιστήµια. Το φροντιστήριο αναγορεύτηκε ως χώρος εκπαίδευσης και απόκτησης των απαραίτητων γνώσεων, δεξιοτήτων και εξειδικευµένων τεχνικών που θα επέτρεπαν στους φοιτώντες την ένταξή τους σε µια κλειστή πλέον και ιεραρχηµένη κοινότητα ειδηµόνων. Αρχειακή εργασία, πρωτογενής έρευνα, βιβλιογραφική ενηµέρωση, εκπόνηση ατοµικών και συλλογικών εργασιών αποτελούσαν στοιχεία αυτής της ιστορικής εκπαίδευσης. Η έµφαση δινόταν στις νέες τεχνικές, στη χρήση µιας σειράς επεξεργασιών που πρόσφεραν οι «βοηθητικές επιστήµες», στη διασταύρωση των 10\n11 στοιχείων που παρείχαν οι πηγές, αλλά και στον τοπικό και χρονικό προσδιορισµό τους. Στον χώρο του φροντιστηρίου οι σχέσεις µαθητείας συνυπήρχαν µε τις σχέσεις συναδελφικότητας ανάµεσα στους φοιτητές, σχέσεις αναγνώρισης της κοινής ιδιότητάς τους, αλλά και ανταγωνισµού για την επιβράβευση από τον διδάσκοντα. Οι πλέον ικανοί διακρίνονταν, πέρα από τον χώρο της τάξης, δηµόσια, µε την υπόµνηση του ονόµατός τους στους ετήσιους απολογισµούς. Η επιτυχής κατάκτηση της γνώσης και η έµπρακτη απόδειξή της µέσω της πρωτότυπης εργασίας οδηγούσαν σε συµµετοχή στην κοινότητα των επαγγελµατιών, στην ιστορική επιστηµονική κοινότητα. Η επιδίωξη ήταν η καλλιέργεια ενός προτεσταντικού εργασιακού ήθους, το οποίο απέβλεπε σε µια σειρά χαρακτηριστικών της εργασίας του ερευνητή, όπως αυταπάρνηση, σχολαστικότητα και παθητική προσήλωση στο αντικείµενο. Το γερµανικό µοντέλο µελέτης της ιστορίας άσκησε ισχυρή ελκτική δύναµη στο εκπαιδευτικό σύστηµα των άλλων χωρών. Χιλιάδες νέοι Αµερικανοί µετέβησαν στην Ευρώπη, στη διάρκεια του 19ου αιώνα, αναζητώντας επιστηµονική εκπαίδευση στα γερµανόφωνα πανεπιστήµια. Το Ιστορικό Φροντιστήριο αποτέλεσε πρότυπο για τα υπόλοιπα εκπαιδευτικά συστήµατα. Πέρα από όλους τους άλλους λόγους (οικονοµικοί, επαγγελµατική σταδιοδροµία), στα γερµανικά πανεπιστήµια ο φοιτητής τύχαινε ιστορικής παιδείας η οποία δεν έδινε έµφαση µόνο στην εκµάθηση των βοηθητικών επιστηµών ή των ερευνητικών τεχνικών, αλλά στην αυστηρότητα, στην ακάµατη και επίµονη έρευνα, στη συνεχή ικανότητα για επίπονη και δυσχερή αναζήτηση του γεγονότος. εν επρόκειτο απαραιτήτως για νέες δεξιότητες ή γνώσεις. Άλλωστε, η παράδοση της έκδοσης φιλολογικών κειµένων από καθολικούς µοναχούς εξόπλισε τη φιλολογική κατ επέκτασιν και την ιστορική έρευνα µε αυστηρές κριτικές µεθόδους. Στο νέο όµως πλαίσιο, η απόκτηση των ικανοτήτων αυτών συνδεόταν µε την ευρύτερη φιλοσοφική προσέγγιση της ιστορίας και απέβλεπε στην ιστορική συγγραφή. Στόχο της τελευταίας αποτελούσε η ανάδειξη των πραγµατικών γεγονότων, της «ιστορικής αλήθειας», όπως αυτή επιβεβαιωνόταν µε τη βοήθεια των πηγών. Το ιδανικό ήταν ο ιστορικός που µπορούσε να διασχίσει έναν ωκεανό για να επαληθεύσει ένα κόµµα. Στο επίκεντρο αυτής της δραστηριότητας βρισκόταν η εθνική ιστορία. Η ιστορική επιστήµη δεν µπορούσε παρά να έχει εθνικές επιδιώξεις και να συνδέεται µε την πολιτική. Ο τελικός σκοπός δεν ήταν άλλος από την αφήγηση, την ερµηνεία και τη 11\n12 δικαιολόγηση των αγώνων του έθνους για την πραγµάτωση των επιδιώξεών του. Όπως υποστήριζαν οι καθηγητές του Πανεπιστηµίου του Βερολίνου το 1870, η αφύπνιση, η ενδυνάµωση και ο εξαγνισµός της αγάπης για τη µητέρα πατρίδα, η υποστήριξη του κράτους µέσω της επίσηµης εκπαίδευσης ήταν όχι απλώς νόµιµα µα και επιθυµητά. Προνοµιακό πεδίο για την εφαρµογή των συγκεκριµένων τεχνικών αποτελούσε η µεσαιωνική και νεότερη ιστορία. Η δηµιουργία των κατάλληλων υποδοµών, χώρων συγκέντρωσης αρχείων αλλά και εργασίας των νέων ιστορικών, καθώς και η έκδοση πηγών αποτέλεσαν µια από τις σηµαντικότερες εξελίξεις για την ιστορική επιστήµη στον 19ο αιώνα, στενά συνδεδεµένη µε τη δηµιουργία των εθνών-κρατών και τη συγγραφή εθνικών ιστοριών. Η θεσµοθέτηση των ιστορικών σπουδών και η στροφή τους προς την εξειδίκευση συντελέστηκε στη Γερµανία µετά από το 1848, ενώ στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, στις ΗΠΑ και στην Ιαπωνία µετά το Στη Γαλλία το 1868 ιδρύθηκε η Ecole Pratique des Hautes Etudes, µε έµφαση στην έρευνα, ενώ στη δεκαετία του 1870 δηµιουργήθηκε πρόγραµµα εκπόνησης διδακτορικών διατριβών στο Πανεπιστήµιο John Hopkins, στις ΗΠΑ. Εξαίρεση αποτέλεσε η Μεγάλη Βρετανία, όπου στη στοχοθεσία των πανεπιστηµιακών σπουδών πρυτάνευε ακόµη η δηµιουργία µιας µορφωµένης ελίτ, πέρα από εξειδικεύσεις και επαγγελµατικές εκπαιδεύσεις. Νέα περιοδικά που εκδόθηκαν στο δεύτερο µισό του 19ου αιώνα ξέφευγαν από τον αρχαίο κόσµο και στρέφονταν προς τα νεότερα χρόνια, δίνοντας έµφαση στην ιστορική έρευνα. Σηµειώνω τα Historische Zeitschrift (1859), Revue Historique (1876), Rivista Storica Italiana (1884), English Historical Review (1886), American Historical Review (1895). Η έννοια του επαγγελµατία ιστορικού συνδεόταν µε την εξειδικευµένη εκπαίδευσή του, η οποία απαιτούσε τα ανάλογα µεθοδολογικά εγχειρίδια. Ο νέος κόσµος της ιστορικής επιστήµης συνδύαζε τις µεθοδολογικές πειθαρχίες µε την πίστη στο έθνος-κράτος. 12\n13 Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟΣΥΣΤΑΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ Η ιστορία υπήρξε ένα αντικείµενο νεωτερικό, που δεν είχε απασχολήσει ιδιαίτερα τους Έλληνες λογίους του 18ου αιώνα. Στο βιβλίο του για την πρώιµη νεοελληνική ιστοριογραφία ο Χρήστος Πατρινέλλης υπολογίζει ότι τα συναφή έργα που συγκροτούν ένα άξιο λόγου σώµα, την περίοδο , δεν ξεπερνούν τα 230, εκ των οποίων οι µεταφράσεις είναι γύρω στις 80. Πρόκειται για µια µικρή παραγωγή, την οποία ο ίδιος µελετητής χαρακτηρίζει ως µέτριας ποιότητας, χωρίς κάποια αξιόλογη επίδοση. Στον κατάλογο του συµπεριλαµβάνονται µεταφράσεις, χρονογραφίες, «ενθυµήσεις», ιστορικά σηµειώµατα, αποµνηµονεύµατα, αυτοβιογραφίες, «εφηµερίδες». 2 Πρόκειται για µια σειρά από διαφορετικών ειδών συγγραφές, κυρίως από το 1750 και µετά. Εως το 1750 τα είδη που κυριαρχούν εντάσσονται σε αυτό που θα ονοµάζαµε εκκλησιαστική ιστορία. Σηµειώνουµε ιδιαίτερα τις χρονογραφίες ένα άθροισµα αξιοµνηµόνευτων γεγονότων που ο χρονογράφος θεωρεί ότι πρέπει να µείνουν στη µνηµη των αναγνωστών του. Η χρονογραφία, η οποία σε µεγάλο βαθµό στοχεύει στο να καλύψει την ανάγκη για γνώση των αναγνωστών της, περιλαµβάνει γεγονότα από διαφορετικές πηγές, κυρίως εκκλησιαστικές, σηµαντικά και ασήµαντα, τεκµηριωµένα και µη, από το χώρο του µύθου, της θρησκείας και της ιστορίας. Το πιο γνωστό παράδειγµα είναι το Χρονικό του Ψευτοδωρόθεου, ένα κείµενο που έκανε πολλαπλές εκδόσεις. Από το 1750 και µετά αρχίζει µια σειρά από διαφορετικών ειδών συγγραφές, εκ των οποίων οι περισσότερες είναι επηρεασµένες από το κλίµα του ευρωπαϊκού διαφωτισµού. Το 1750 ο Αλέξανδρος Καγκελάριος µεταφράζει τη 16τοµη ιστορία του Τσαρλς Ρολαίν. Σηµειώνω ότι το έργο προσφέρεται προς το ένδοξον γένος των Ρωµαίων, για να γνωρίσει τα ένδοξα και λαµπρά κατορθώµατα των τέκνων της Ελλάδας. Εννέα χρόνια µετά το 1859, ο Γεώργιος Κωνσταντίνου δηµοσιεύει τον πρώτο τόµο της Παγκόσµιας ιστορίας της οικουµένης, αφιερωµένη στο βασίλειο της Μεγάλης Ρωσίας ή Μοσκοβιας. Το εκδίδεται σε έξι τόµους µεταφρασµένη από τον Σπ. Παπαδόπουλο µια Ιστορία του παρόντος πολέµου αναµεταξύ Ρουσίας και της Οθωµανικής 2 Βλ. Χ. Γ. Πατρινέλλης, Πρώιµη Νεοελληνική Ιστοριογραφία ( ). Περιλήψεις µαθηµάτων, Θεσσαλονίκη 1986, σ\n14 Πόρτας. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε αντίθεση µε προηγούµενες εκδόσεις όπου αναφερόταν µε υπερηφάνεια ότι καταγράφονταν θαυµαστές πράξεις ηρώων και στρατηγών, εδώ ο εκδότης δηλώνει ότι πρόκειται για ένα ωφέλιµο βιβλίο. Είναι χαρακτηριστικό, της νέας συνείδησης που γεννιέται ότι ο συγγραφέας αναζητά κοινά στοιχεία ανάµεσα στους αρχαίους Έλληνες και τους νυν, εστιάζοντας ιδιαίτερα στους Μανιάτες, και στη σχέση µε τους προγόνους τους. Από το 1750 και µετά έχουµε και άλλα έργα, µια µεταφρασµένη ιστορία του Βυζαντίου, µια ιστορία της Κύπρου κ.ά. Τα έργα που εκδίδονταν ήταν κυρίως παγκόσµιες ιστορίες, µεταφράσεις ή ανθολογήσεις στο πνεύµα του νεοελληνικού διαφωτισµού. Η πρώτη µνεία για τη διδασκαλία της ιστορίας ως αυτόνοµου µαθήµατος στην ελληνική σχολική εκπαίδευση έχει επισηµανθεί από τον Χ. Γ. Πατρινέλλη στο Η ανάγκη αυτή γίνεται σταδιακά πιο αισθητή και µε την επέκταση των σχολείων στο χώρο της Οθωµανικής αυτοκρατορίας και στην. Ευρώπη και από το 1800 και µετά αρχίζουν να κυκλοφορούν µε µεγαλύτερη πυκνότητα σχολικά εγχειρίδια ιστορίας. Η Επανάσταση του 1821 θα σηµάνει την ανακοπή αυτού του ρεύµατος, έως τουλάχιστον το Το 1832 κυκλοφόρησε το πλέον σηµαντικό επίτευγµα της παγκόσµιας ιστορίας στην ελληνική γλώσσα, το δωδεκάτοµο έργο Ιστορίαι των ανθρωπίνων πράξεων του Κωνσταντίνου Κούµα, ενός από τους πλέον διαπρεπείς διαφωτιστές λόγιους του καιρού του ( ). Επρόκειτο για µια παγκόσµια ιστορία, ιστορία του ανθρωπίνου γένους εκθέτουσα την παιδεία και τους βαθµούς της τελειοποιήσεως των ψυχικών δυνάµεων του, η οποία εκκινούσε από τα αρχαία χρόνια και έφτανε έως τα πλέον σύγχρονα. Ανάµεσα στην παγκόσµια ιστορία και στην εθνική ολοκλήρωνε τον 12 ο τόµο µε ένα κεφάλαιο αφιερωµένο στην ιστορία του ελληνικού έθνους. Παρά τη βαρύτητά του, το πολύτοµο έργο του Κωνσταντίνου Κούµα, σήµαινε ουσιαστικά το τέλος της συγκεκριµένης ιστορικής γραφής στο ελληνικό βασίλειο, καθώς πλέον δεν µπορούσε να ανταποκριθεί στις ιδεολογικές ανάγκες µιας κοινωνίας που οργανωνόταν σε εθνικό κράτος. Είναι χαρακτηριστική η τύχη του έργου. Οι δώδεκα τόµοι δεν επανεκδόθηκαν ποτέ, ενώ η τιµή των τόµων της πρώτης έκδοσης, οι οποίοι σε µεγάλο βαθµό παρέµειναν αδιάθετοι, σταδιακά µειώθηκαν ώστε να µπορέσουν να πουληθούν. Στο νέο ελληνικό βασίλειο, οι µικρές εκδοτικές επιχειρήσεις δεν ενδιαφέρονταν για την πολυδάπανη έκδοση ή την επανέκδοση πολύτοµων έργων, όπως εκείνο του Κούµα, ούτε και σε επεξεργασµένη και 14\n15 συνοπτική µορφή για τη σχολική εκπαίδευση. Οι ανάγκες του αναπτυσσόµενου σχολικού δικτύου, προνοµιακού χώρου αγοράς βιβλίων ιστορίας, καλύφθηκαν κυρίως από µεταφράσεις γερµανικών και γαλλικών αντίστοιχων εγχειριδίων, τα οποία ήταν σύντοµα και επικεντρωµένα στην αρχαιότητα. Οι συγγραφικές απόπειρες ελλήνων συγγραφέων που υπήρξαν στη συνέχεια ήταν λιγοστές, έκκεντρες και µε αποδέκτη κυρίως, έως τη δεκαετία του 1880, την εκπαίδευση, σχολική και πανεπιστηµιακή, στο µέτρο που η γνώση της γενικής ιστορίας θεωρήθηκε αναγκαία για τον µαθητή ή τον φοιτητή. Συνολικά, από εδώ και πέρα, στον τρόπο που αναπτύχτηκε η ιστορική έρευνα και γραφή δεν υπήρξε κανένα ερευνητικό ενδιαφέρον για την ευρωπαϊκή ιστορία και πολύ περισσότερο την παγκόσµια. Η ίδρυση του ελληνικού κράτους διεύρυνε την αγορά του ιστορικού βιβλίου µέσα από ποικίλες κατευθύνσεις. Ανάµεσά τους σηµειώνω την Επανάσταση του 1821, την εκπαίδευση και βέβαια τις αντιδράσεις στις θεωρίες του Φαλµεράυερ. 3 Α. Η πρόσφατη Επανάσταση είχε οδηγήσει κάποιους από όσους είχαν συµµετάσχει σε αυτή να γράψουν κυρίως αποµνηµονεύµατα αλλά και ιστορίες και χρονικά, αιτώντας συνήθως την αποκατάσταση τους, τη δικαίωση, ή την προβολή των κατορθωµάτων τους. Το αποτέλεσµα ήταν η δηµοσίευση ή απλώς η συγγραφή µιας σειράς κειµένων σε µεγάλο βαθµό ανασκευαστικών ή πολεµικών, τα οποία συνέβαλαν καθοριστικά στην εικόνα του Αγώνα στους συγκαιρινούς και στους µεταγενέστερους. Γ. Οι ανάγκες του σχολικού δικτύου, το οποίο συνεχώς διευρυνόταν, συνέτειναν και στην αύξηση των εγχειριδίων για την ιστορία. Η σχολική εκπαίδευση, η οποία απευθυνόταν σε ένα µεγάλο κοινό µε πολλαπλές ανάγκες, αποτέλεσε την καλύτερη αγορά για το βιβλίο, δηµιουργώντας εξαρχής ένα «ευρύχωρο» τιτλολόγιο. Για τους λογίους της εποχής µας, ειδικότερα εκείνους που δεν αναµίχθηκαν στην κρατική διοίκηση, η συγγραφή εγχειριδίων αποτελούσε µια από τις ελάχιστες πηγές εσόδων. Η συνηθέστερη πρακτική ήταν η µετάφραση εγχειριδίων ολόκληρων ή πολύ συχνά ο ερανισµός από διάφορα εγχειρίδια και η έκδοση ενός νέου υπό το όνοµα του Έλληνα 3 Για το έργο του και τις αντιδράσεις στον Φαλµεράυερ βλ. Έλλη Σκοπετέα, Φαλµεράυερ: τεχνάσµατα του αντίπαλου δέους, Αθήνα, Θεµέλιο, 1997, Γιώργος Βελουδής, Ο Jacob Phillip Fallmerayer και η γένεση του ελληνικού ιστορισµού, Αθήνα, Εταιρεία Μελέτης Νέου Ελληνισµού, 1982 και Michael Herzfeld, Πάλι δικά µας. Λαογραφία, ιδεολογία και η διαµόρφωση της σύγχρονης Ελλάδας, µτφ.: Μαρίνος Σαρηγιάννης, Αθήνα, Αλεξάνδρεια,\n16 συγγραφέα. Κύριο αντικειµένο αυτών των εγχειριδίων ήταν η αρχαιότητα και ιδιαίτερα η ελληνορωµαϊκή. Ο νόµος του 1834, για την πρωτοβάθµια εκπαίδευση, κατέτασσε την ιστορία στις προαιρετικές γνώσεις και φαίνεται ότι η διδασκαλία της περιοριζόταν κυρίως στα δηµοτικά σχολεία των πρωτευουσών των νόµων. Την επόµενη χρονιά, το 1836, δηµοσιεύθηκε ο νόµος για τη δευτεροβάθµια εκπαίδευση, η οποία όριζε συγκεκριµένες ώρες διδασκαλίας για την ιστορία, αφιερωµένες κυρίως στην παγκόσµια ιστορία και ιδιαίτερα στην αρχαία ελληνική. Το 1837, ιδρύθηκε το Πανεπιστήµιο Αθηνών, το Οθώνειο Πανεπιστήµιο, και στη Φιλοσοφική Σχολή του δηµιουργήθηκε έδρα Ιστορίας, µε στόχο να διδάσκεται η ιστορία από την αρχαιότητα έως τα σύγχρονα χρόνια. Όταν η έδρα αφιερώθηκε στην αρχαία ιστορία, δηµιουργήθηκε ακόµη µια έδρα Γενικής Ιστορίας, που αφορούσε όλη την ανθρώπινη ιστορία. Η επικέντρωση στην αρχαιότητα ήταν εύλογη. Από τη µια πλευρά συνολικά την περίοδο αυτή η κλασσική αρχαιότητα αποτελούσε πρότυπο για τη δυτικοευρωπαϊκή παιδεία. Ο µύθος της κλασσικής Ελλάδας δεν ήταν εγχώριος. Ανήκε στην Ευρώπη της Αναγέννησης και ανανεωνόταν σε όλα τα µεγάλα πνευµατικά ρεύµατα, αποκτώντας βέβαια διαφορετικά συµφραζόµενα από τον ροµαντισµό στον κλασσικισµό. Η Αρχαιότητα προβλήθηκε ως το παραδειγµατικό πρότυπο οργάνωσης της νεωτερικής κοινωνίας για όλο το δυτικό κόσµο. Στην περίπτωση της Ελλάδας τα πράγµατα ήταν ακόµη πιο έντονα. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, οι ξένοι περιηγητές και λόγιοι είχαν ανακαλύψει στο πρόσωπο των Ελλήνων τους απογόνους των αρχαίων, οι οποίοι ζούσαν ανάµεσα στα λογής λογής αποµεινάρια από τους ένδοξους προγόνους τους. Λίγα χρόνια πριν το φιλελληνικό κίνηµα στην Ευρώπη είχε παίξει καθοριστικό ρόλο στη στήριξη του Αγώνα και στη δηµιουργία του ελληνικού κράτους. Ο ελληνικός αρχαίος κόσµος αποτέλεσε εξαρχής το νοµιµοποιητικό στοιχείο των επιδιώξεων του νεοσύστατου κράτους. Η διεθνής αναγνώριση της αρχαιοελληνικής συµβολής στον παγκόσµιο πολιτισµό νοµιµοποιούσε τις σηµερινές απαιτήσεις, καθώς οι σύγχρονοι Έλληνες κατάγονταν από τους αρχαίους. Η Ελλάδα, η οποία είχε δώσει τα φώτα του πολιτισµού στον υπόλοιπο κόσµο, δικαιούνταν να διαδραµατίσει ξανά αυτόν τον ρόλο. Εάν ο νέος ελληνισµός χρησιµοποίησε την ελληνική αρχαιότητα (όπως 16\n17 προσελήφθη µέσα από τον ευρωπαϊκό ιαφωτισµό, ο οποίος πρότασσε την απελευθέρωση από κάθε τυραννία και βαρβαρότητα), την προ του 1821 περίοδο, ως εργαλείο για τη διαµόρφωση µιας καινούριας σχέσης, η οποία θα εξυπηρετούσε την ανάπτυξη της εθνικής συνείδησης και την επαναστατικοποίηση των εθνικών και κοινωνικών προσδοκιών όπως είχε επισηµάνει ο Βασίλης Κρεµµυδάς, τώρα πλέον χρησιµοποιήθηκε στην υπηρεσία ενός κρατικού σχηµατισµού µε αλυτρωτική ιδεολογία. Σχολικά εγχειρίδια, λοιπόν, αφιερωµένα κατά κύριο λόγο στην αρχαιότητα, τα οποία σιγά σιγά και όσο το σχολικό δίκτυο επεκτείνεται γνωρίζουν και µεγαλύτερη διάδοση. Ο πλέον, όµως, σηµαντικός παράγοντας για την άνθηση των ιστορικών σπουδών στην Ελλάδα ήταν οι θεωρίες ενός Γερµανού ιστορικού που το όνοµα του ταυτίστηκε τα επόµενα χρόνια µε τους εχθρούς του ελληνισµού, του Jacob Phillip Fallmerayer ( ). Ο Φαλµεράυερ γεννήθηκε στο Τιρόλο στο τέλος του 18 ου αιώνα. Σπούδασε, όπως και πολλοί άλλοι λόγιοι της εποχής του, µια σειρά από γνωστικά αντικείµενα: νοµικά, ιστορία, ανατολικές γλώσσες, θεολογία. Εργάστηκε ως δάσκαλος, ενώ πραγµατοποίησε πολλά ταξίδια στην Ανατολή (Ελλάδα, Μικρά Ασία, Αίγυπτο, Παλαιστίνη, Συρία κ.ά.), καθώς και στη Γαλλία και στην Ιταλία. Το 1848 διορίστηκε καθηγητής στο Πανεπιστήµιο του Μονάχου ενώ ως γνωστός αντιµοναρχικός υπήρξε βουλευτής της γερµανικής Βουλής στη Φραγκφούρτη. Μετά την αποτυχία της επανάστασης του 1848, εκδιώχθηκε από το Πανεπιστήµιο και αυτοεξορίστηκε στην Ελβετία από όπου επέστρεψε µετά την αµνήστευσή του. Ο Φαλµεράυερ έχει ένα πλούσιο δηµοσιογραφικό και ιστορικό έργο αφιερωµένο κατά κύριο λόγο στο ζήτηµα της καταγωγής των Ελλήνων. Το πρώτο του έργο για την Ιστορία της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας (1827) γνώρισε σηµαντική απήχηση στους κύκλους όσων ασχολούνταν µε τη συγκεκριµένη περίοδο. Το 1830, όµως, στον πρώτο τόµο της Ιστορίας της Χερσονήσου του Μωρέως δηµοσιοποίησε τη θεωρία του για µια σειρά επιδροµές σλαβικών φύλων από τον 6 ο αιώνα µ.χ. στην Πελοπόννησο, οι οποίες οδήγησαν στον εκσλαβισµό των Ελλήνων της περιοχής. Η θεωρία του συµπληρώθηκε λίγα χρόνια αργότερα µε την αναφορά στην Αττική και στα γύρω νησιά, τα οποία κατά τον Φαλµεράυερ είχαν µετά από επιδροµές αλβανικών φυλών είχαν εξαλβανιστεί. Όπως υποστήριζε στην πραγµατικότητα η Επανάσταση του 1821 ήταν αλβανική Στην 17\n18 προσπάθεια στήριξης των επιχειρηµάτων του ο ιστορικός χρησιµοποίησε γλωσσολογικά επιχειρήµατα, ενώ βασίστηκε σε φυλετικά και πολιτιστικά κριτήρια. Οι θεωρίες του Φαλµεράυερ συνδέονται µε τη φιλελεύθερη ιδεολογία του και τον φόβο του «σλαβικού κινδύνου». Ο Φαλµεράυερ υποστήριξε την ανάγκη διατήρησης της ακεραιότητας της Οθωµανικής αυτοκρατορίας ως µοναδικού προπύργιου εναντίον των Σλάβων, τους οποίους το ασθενές και διεφθαρµένο εν πολλοίς ελληνικό κράτος δεν µπορούσε να αντιµετωπίσει. Σε µια εποχή όπου το φιλελληνικό κίνηµα στην Ευρώπη έχει υποχωρήσει και όπου διατυπώνονται ερωτήµατα για τις κατευθύνσεις του ελληνικού κράτους, ο Φαλµεράυερ αµφισβητούσε το βασικό του νοµιµοποιητικό στοιχείο προς την ευρωπαϊκή κοινή γνώµη, τη συνέχεια µε τους αρχαίους Έλληνες. Η ιδέα του εκσλαβισµού και της διακοπής της συνέχειας του ελληνικού έθνους ερχόταν να προστεθεί σε ένα από τα µεγάλα προβλήµατα που αντιµετώπισε εξαρχής η προσπάθεια να συγκροτηθεί ελληνική εθνική ιστορία. Όπως έχει επισηµανθεί πολλές φορές, στην ιστοριογραφία των πρώτων χρόνων του ελληνικού κράτους, στο πνεύµα του ελληνικού διαφωτισµού, το ελληνικό έθνος εµφανιζόταν, µετά την ένδοξη περίοδο της κλασικής αρχαιότητας, να υποδουλώνεται σε µια σειρά αλλοεθνείς κυριάρχους (Μακεδόνες, Ρωµαίους στους οποίους περιλαµβάνονται και οι συνεχιστές τους Βυζαντινοί που δεν διαφοροποιούνται από τους Ρωµαίους, και τέλος στους Οθωµανούς). Το σχήµα αυτό, σχήµα της αναβίωσης, αναγνώριζε πολιτική ύπαρξη και ενεργό ιστορικό ρόλο στο ελληνικό έθνος µόνον στην αρχαιότητα και στην µετά το 1821 περίοδο. Το παρελθόν αποτελείται από δυο πόλους: την αρχαιότητα και την Επανάσταση. Η Επανάσταση του 1821 θεωρήθηκε η παλιγγενεσία (πάλιν + γένεση) του έθνους: τότε το ελληνικό έθνος αφυπνίστηκε από τη µακρά νάρκη του και απέκτησε και πάλι ενεργητικό ρόλο στην ιστορική εξέλιξη. Οι θεωρίες του Φαλµεράυερ δηµιούργησαν µια τεράστια αναστάτωση και προκάλεσαν µια σειρά από αντιδράσεις στην ελληνική λογιοσύνη. εν ήταν η αιτία της «εθνικοποίησης» της ιστορίας. Οι θεωρίες του επιτάχυναν διαδικασίες και διαµόρφωσαν επιχειρήµατα προς µια κατεύθυνση, την οποία, µε βάση τα µέχρι τότε στοιχεία, αλλά και την εµπειρία των νέων εθνών-κρατών του 19ου αιώνα, η νεοελληνική επιστήµη θα ακολουθούσε. Η γενεαλογία των σύγχρονων Ελλήνων στοιχειοθετήθηκε στη συνέχεια της γλώσσας, της εντοπιότητας, της αντιστοιχίας των ηθών και εθίµων τους µε εκείνα 18\n19 των αρχαίων Ελλήνων, µέσα από µια σειρά αντιρρητικών δηµοσιευµάτων Ελλήνων και ξένων. Απλώς ο Φαλµεράυερ λειτούργησε ως καταλύτης, καθώς τα κείµενα του προκάλεσαν ποικίλες αντιδράσεις κατ αρχάς από ξένους λογίους, για τους οποίους ήταν πολύ πιο εύκολη η πρόσβαση στο βιβλίο. Είναι χαρακτηριστική η ταυτότητα των επικριτών του. Πρώτος ήταν ο σλαβολόγος B. Kopitar, βιβλιοθηκάριος στην Αυτοκρατορική Βιβλιοθήκη της Βιέννης και δεύτερος ο γνωστός ιστορικός και βαυαρός λόγιος Φρειδερίκος Τιρς, πρόσωπα συνδεδεµένα µε την βαυαρική βασιλική αυλή και µε πολιτική ταυτότητα. Η πιο σηµαντική ιστορική απάντηση ήλθε από ένα Γερµανό, τον Johann Wilhelm Zinkeisen, ο οποίος δηµοσίευσε το 1832, τον πρώτο ογκώδη έργο του βιβλίου του Ιστορία της Ελλάδας. Επρόκειτο για µια αφήγηση για την ελληνική ιστορία, εκδόθηκε µόνο ο πρώτος τόµος, η οποία εκκινούσε από τους από τους προιστορικούς χρόνους έως τη σύγχρονη εποχή. Μέσα από τη χρήση πηγών ο συγγραφέας εστιαζόταν στην αντίκρουση των επιχειρηµάτων του Φαλµεράυερ, αναδεικνύοντας την ιδέα για πρώτη φορά µιας ενιαίας εθνικής ελληνικής ιστορίας. Από το 1840 περίπου και µετά θα υπάρξουν αρκετές απαντήσεις στις θεωρίες του Φαλµεράυερ από Έλληνες λογίους, στην ελληνική ή σε άλλες γλώσσες. Στην πραγµατικότητα οι θεωρίες του Φαλµεράυερ θα «στοιχειώσουν» όλο τον ελληνικό 19 ο αιώνα, ενώ θα λειτουργήσουν καθοριστικά και στη συγκρότηση της ελληνικής λαογραφίας. Οι λόγιοι οι οποίοι έγραψαν, τα πρώτα χρόνια, εναντίον των θεωριών του Φαλµεράυερ (Εµµανουήλ Βυβιλάκης, ιονύσιος Σουρµελής, Σοφοκλής Οικονόµου Αναστάσιος Γεωργιάδης Λευκίας κ.ά.) είτε άµεσα είτε έµµεσα-, προσπάθησαν να αποδείξουν τη σαθρότητα των ισχυρισµών του, κάποτε χωρίς καν να έχουν διαβάσει τα βιβλία του και συχνά µε εξίσου αναπόδεικτα και σαθρά επιχειρήµατα. Μια σηµαντική κατεύθυνση ήταν η σύγκριση των ηθών και των εθίµων ώστε να φανεί η συνέχεια των αρχαίων µε τους νεότερους Έλληνες. Άλλη, ήταν η ανατροπή των γλωσσολογικών και ετυµολογικών επιχειρηµάτων του Φαλµεράυερ. Άλλοι συγγραφείς χρησιµοποιώντας ποικίλες πηγές επιχείρησαν να ανατρέψουν τα όσα καταµαρτυρούσε ο γερµανός οµότεχνός τους για την ερήµωση λόγω των επιδροµών στα µεσαιωνικά χρόνια, ιδιαίτερα στην Αθήνα. Σηµειώνω ιδιαίτερα τη δηµοσίευση, το 1854 της βιβλιογραφίας του 19\n20 Ανδρέας Παπαδόπουλου Βρετού, µε 1200 περίπου τίτλους ελληνικών βιβλίων από την εποχή της Τουρκοκρατίας, απόδειξη της µη καταστροφής του ελληνικού έθνους. Το 1843 ένας νεαρός ιστορικός δηµοσίευσε το πρώτο του ιστορικό πόνηµα, υπό τον τίτλο Περί της εποικίσεως σλαβικών τινων φυλών εις την Πελοπόννησον. Το έργο αποτελούσε και αυτό µια απάντηση στον Φαλµεράυερ, κυρίως µε την ανασκευή των πηγών που είχε χρησιµοποιήσει ο τελευταίος. Το έργο που διακρινόταν για τη στέρεη µεθοδολογία του ανήκε σε έναν ιστορικό, ο οποίος επρόκειτο να σφραγίσει την ελληνική ιστοριογραφία τα επόµενα χρόνια, του Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου 20


“Ώρα αθλητισμού” για τον Δήμο Ζηρού! - Αθλητική Ενημέρωση Λευκάδα Πρέβεζα\nΝΕΑ - 06/07/2020\nΚαλή Χρονιά κι ευτυχισμένο το 2021\nΗ συντακτική ομάδα του Sportime24.gr σάς εύχεται καλή χρονιά κι ευτυχισμένο το 2021. Στην αυγή μιας...\nΣυνάντηση είχε ο Βουλευτής Ν. Λευκάδας Θανάσης Καββαδάς με τον Υφυπουργό Αθλητισμού κ.Λευτέρη Αυγενάκη, προκειμένου να...


420 κιλά ελαφρύτερο από το προηγούμενο!\nΔυνατότερο και πιο πολυτελές το νέο Range Rover υπόσχεται να κρατήσει την παράδοση των προκατόχων του διατηρώντας τα σκήπτρα στα μεγάλα SUV.\nΣταθμός στην τέταρτη γενιά των Range η αντικατάσταση του ατσάλινου πλαισίου με ένα νέο αυτοφερόμενο, αλουμινίου.\n«Η σχεδίαση της επόμενης γενιάς του Range Rover, ύστερα από περισσότερα από σαράντα χρόνια επιτυχιών, έγινε με μεγάλη υπευθυνότητα για να προστατευθεί το DNA της οικογενείας.» αναφέρει ο Gerry McGovern, διευθυντής σχεδιαστικού της Land Rover.\n«Η σχεδιαστική μας ομάδα, δούλεψε σκληρά για να συγκεντρώσει τις κομψές γραμμές και επιφάνειες, των καλύτερων σχεδιαστικών μας προτάσεων για τα Range Rover.»\nΣύμφωνα με την εταιρία, το νέο Range Rover, έχει καθαρό και κομψό σχήμα, που προήλθε από μια νέα απόδοση των σχεδιαστικών ιδεών γύρω από το αυτοκίνητο. Ενώ παραμένει άμεσα αναγνωρίσιμο σαν ένα Range Rover, το νέο όχημα προχωρά σε ένα σημαντικό βήμα μπροστά, διατηρώντας τα χαρακτηριστικά των προκατόχων του.\n39 τοις εκατό ελαφρότερο από το προηγούμενο Range, με συνολικό κέρδος που αγγίζει τα 420 κιλά (!!) είναι σίγουρα ένα σχεδιαστικό κατόρθωμα – ή μια ακόμα ένδειξη για το πόσο βαρύ ήταν παλαιότερο μοντέλο;\nΤο σίγουρο είναι ότι το μικρότερο βάρος σε συνδυασμό με τους ανανεωμένους κινητήρες, V8 βενζίνης και TDV6 και SDV8 πετρελαίου οι επιδόσεις και η οικονομία θα περάσουν σε άλλα επίπεδα.\nΤο νέο Range Rover αποφασίζει μόνο του για τη ρύθμιση της μετάδοσης και των αναρτήσεων, με την τελευταία γενιά Rover Terrain Response System, που αναλύει αυτόματα την κατάσταση του εδάφους.\nΤαυτόχρονα ύστερα από το βάρος που έδωσαν οι σχεδιαστές στην – ούτως η άλλως κορυφαία – ποιότητα της καμπίνας, το νέο Range Rover υπόσχεται να μεταφέρει τους επιβάτες του μακρύτερα, ανετότερα (+118χιλιοστά χώρος για τους πίσω επιβάτες), ουσιαστικά πιο ξεκούραστα και με την μεγαλύτερη πολυτέλεια της κατηγορίας.\nΟι πωλήσεις του νέου μοντέλου θα ξεκινήσουν από το Σεπτέμβριο του 2012 (ανάλογα με την χώρα) και οι πρώτες παραδόσεις αναμένονται στις αρχές του 2013.\nΤο νέο Range Rover θα πωλείται* σε περισσότερες από 160 χώρες διεθνώς.\n*Πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά και τιμές θα ανακοινωθούν πριν την έκθεση αυτοκινήτου του Παρισιού το Σεπτέμβριο του 2012\nΦωτογραφίες: [Range Rover]\n[ Page created in 0.039487 seconds. ]


Α, μπα?: Αυτός ο Kayne πόσο βλάκας είναι?\nΑυτός ο Kayne πόσο βλάκας είναι?\nΠάρ'τον και στο γάμο σου να σου πει και του χρόνου, ή: "νομίζω ότι είμαι τόσο γουάου που για μένα δεν ισχύει κανένας κανόνας ευπρέπειας και κοινωνικής συναναστροφής". Και οι δύο περιπτώσεις είναι no-no, αν έχετε τέτοιους φίλους ΜΑΚΡΙΑ ΜΑΚΡΙΑ ΜΑΚΡΙΑ\nΟ Κayne λοιπόν κάθησε στην επίδειξη της Stella McCartney δίπλα στην Pink και τον Paul Mc Cartney και τους έλεγε συνέχεια ότι αυτή η επίδειξη χρειάζεται γούνα χρειάζεται γούνα χρειάζεται γούνα.\nΗ Pink είναι μέλος της PETA και ο Paul Mc Cartney ο αντιπρόεδρος.\nahahahaha klama. once again you ripped it!\n2 Ιουνίου 2009 - 3:46 μ.μ.\nti na kanei to palikari.. exei prwtupo ton Mazw sto gucci forema me to gounariko k tin glitsa... k opws tha lege k enas gnwstos mou "H PETA einai gia tous ftwxous pou den exoun na agorasoun gounes".\nP.S. otan vlepw gounes -k eidika me kefalaki alepous panw- agrieuomai...\n2 Ιουνίου 2009 - 4:37 μ.μ.\nη έκφραση της pink στη φωτο τα λέει όλα πάντως...\nκαλά c. o γνωστός σου είναι...μήπως είναι ο Μαζώ?\nλίγα λόγια για τον kanye!!όπως θα έλεγε και ο ίδιος: "mere mortals!! you people are sooooo inferior!!! am so superb!!I am fabulous!!I am a genious!!"\n2 Ιουνίου 2009 - 8:25 μ.μ.\no gnwstos mou einai oikogeneiakos filos tou mazw. Les gia auto na kukloforei me mplouzes opou to V einai ena vima prin ton afalo?\nH pink einai sxetika iremi stin photo. Mallon tin kourase i vlakeia tou kanye.Meta omws tha ektonothei giati exei gurisma to epomeno videoclip tis... (Ypothetw)\n2 Ιουνίου 2009 - 8:51 μ.μ.\nHahaha ego ton vrisko gamato! Oxi oti sumfono me tin apopsi, alla to attitude eixe gelio...\n2 Ιουνίου 2009 - 9:43 μ.μ.\nΜα δεν τον κόβεις από την φάτσα;\n3 Ιουνίου 2009 - 7:55 μ.μ.\nη φάτσα του όντως, κάτι δείχνει