Sex Love & Rock 'n' Roll Party Vakxikon.gr\nΑργύρης Χιόνης : ένας νέος ποιητής (;)\n- Πού πιστεύετε ότι οφείλεται το ότι ένας άνθρωπος σαν εσάς, που τόσα χρόνια γράφει, θεωρείται «νέος ποιητής»;\nΤην έρωτηση αυτή έκανε ο δημοσιογράφος Αλέξης Γαγλιάς στον ποιητή Αργύρη Χιόνη σε συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στις 10 Φεβρουαρίου 2008/τεύχος 245 του «Κ» της Καθημερινής.\nΠαραξενεύτηκα, όπως -από την απάντησή του- μοιάζει να έκανε και ο ίδιος ο ποιητής.\n- Ωραίο αυτό και πολύ κολακευτικό. Αν στα εξήντα πέντε μου χρόνια, και έχοντας στο ενεργητικό μου έντεκα ποιητικές συλλογές, πέντε βιβλία με αφηγήματα και ένα σημαντικό μεταφραστικό έργο, με θεωρούν νέο ποιητή, τι άλλο μου μένει ν΄ακούσω; Ίσως ότι είμαι ένας πολλά υποσχόμενος, κιόλας, νέος ποιητής...\nΤο περίεργο της παραπάνω ερώτησης με συνόδευσε και στην ανάγνωση της υπόλοιπης εφημερίδας. Ήταν Κυριακή πρωί, έπινα ήσυχη τον καφέ μου, ξεφύλλιζα σελίδες και σελίδες και σελίδες, αλλά η ερώτηση αυτή σαν να με τριβέλλιζε. Δεν μπορούσα να την ελέγξω, έτσι ώστε με απόλυτα φυσικό τρόπο να καταχωρηθεί στις αμέτρητες ξεχασμένες πληροφορίες του νου μου.\nΤο απόγευμα της ίδιας ημέρας συναντήθηκα με φίλους λεξιλάγνους και γραφομανείς, οπότε στο πλαίσιο μίας συζήτησης περί της ποιήσης σήμερα ήρθαν ξανά στο προσκήνιο οι πρωινές μου αναζητήσεις. Είναι στ΄αλήθεια ο Αργύρης Χιόνης ένας «νέος ποιητής» και με ποια έννοια θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως τέτοιος;\nΤο βράδυ αργά όταν επέστρεψα στο σπίτι, πήρα στα χέρια μου για πολλοστή φορά τον συγκεντρωτικό τόμο «Η φωνή της σιωπής» (εκδ. ΝΕΦΕΛΗ, 2006), ο οποίος περιέχει τις ποιητικές συλλογές του Χιόνη από το 1966 ως το 2000. Τον είχα περιδιαβεί πολλές φορές, πάντα με τονωτικά αποτελέσματα τόσο για το νου όσο και για την ψυχή μου, αλλά κυρίως -και ίσως αυτό να είναι το πιο σπουδαίο- για την αντίληψή μου περί του τι τελικά είναι η ποίηση και μάλιστα την σήμερον ημέρα.\nΝομίζω ότι ο Αργύρης Χιόνης αρχίζει να βρίσκει τη χαρακτηριστική πια φωνή του το 1983 με τη συλλογή «Λεκτικά τοπία». Όχι ότι σε προηγούμενες δουλειές του δεν πάλλονταν οι ίδιες ανησυχίες και αγωνίες, οι ίδιες λαχτάρες και χαρές, ή ότι οι προηγούμενες δουλειές ήταν κατώτερες. Όχι. Δεν εννοώ αυτό. Εννοώ ότι μοιάζει -τουλάχιστον στα δικά μου μάτια- την εποχή εκείνη ο Χιόνης να υποψιάζεται ποιος είναι και τι ποίηση θέλει να γράφει. Σκοτώνει τον όποιο πατέρα και στέκεται γερός, σαφής, αιχμηρός στα δικά του στέραια και νεανικά πόδια.\nΔε χρησιμοποιώ τυχαία τον όρο «νεανικά». Πραγματικά μοιάζει στο χρονικό αυτό σημείο η ποίηση του Χιόνη να αρχίζει σιγά-σιγά και όλο πιο σταθερά να αποκτά μια φρεσκάδα η οποία -παραδόξως (;) - γίνεται όλο και πιο ζωντανή όσο κυλούν τα χρόνια. Αν ο Ντόριαν Γκρέι έμεινε για πάντα νέος, ο Χιόνης στα σαράντα του αρχίζει μία αντίστροφη μέτρηση προς την πρότερη νεότητα.\nΦυσικά και ετούτη εδώ είναι μία πορεία θανάτου. Δε θα μπορούσε άλλωστε να είναι διαφορετικά. Η αγωνία του τέλους και της απώλειας δεν είναι προνόμοιο των γερόντων. Τη γνωρίζει ο άνθρωπος από μικρό παιδί. Και τη φέρνει στη λαχτάρα του να αφήσει ένα κάποιο ελάχιστο στίγμα.\nΑπό το 1983 λοιπόν η φωνή του Χιόνη γίνεται όλο και πιο νεανική. Ξανατονίζω: ας μην μπερδεύουμε το «νεανικός» με το χαρούμενος. Η νεανικότητα εδώ έχει να κάνει με την ακρίβεια, τη σκοτεινότητα και ταυτόχρονη φωτεινότητα που έχουν π.χ. τα παραμύθια. Μιλάμε για φωνή σφριγηλή, άμεση, ξεκάθαρη, χωρίς περιστροφές, με ειρωνεία και απλότητα. Χώνεται σαν μαχαίρι καλοτροχισμένο, για να αναδεύσει και να αναγεννήσει τα έσω μας.\nΑπό άποψη οπτική και χωροταξική, οι λέξεις τοποθετούνται στο χαρτί λες και πρόκειται για λόγο πεζό. Καμία επιτήδευση. Τίποτε δήθεν. Αλλά και γεμάτες βεβαιότητα είναι. Δεν τους περισσεύει τίποτε. Τόσο βάναυσες κάποιες φορές που μοιάζει να χαράσσονται κυριολεκτικά πάνω στο χαρτί. Σαν να βλέπει κανείς μια αρχαία επιγραφή σε μάρμαρο, ένα μήνυμα διαχρονικό, πάντα ζωντανό και πάντα έτοιμο να σβηστεί στη λήθη. Αυτό εννοώ, όταν λέω «νεανικότητα»: δεν ξέρει τίποτε, αναζητά τα πάντα, αγωνιά, δεν έχει φτιασίδια. Δε φοράνε οι λέξεις του κουστούμι, αλλά μάλλον τζιν παντελόνι.\nΦαντάζομαι ότι έχει να κάνει και με το ότι ο Αργύρης Χιονης από το 1992 ζει στο χωριό Θροφαρί της ορεινής Κορινθίας, όπου ασχολείται και με τη γεωργία. Η καθημερινή συνδιαλλαγή με τη φύση, ειδικά για όσους την επιλέγουν συνειδητά και όχι επειδή έτσι τους προέκυψε, είναι πάντα αναζωογονητική, καθώς βοηθάει να καθαρίσουν τα τοπία της ψυχής και του μυαλού. Καθαρότητα που φυσικά ξαναθολώνει, αλλά για να ξαναβρεί και πάλι διέξοδο στο σκάψιμο της γης.\nΔιαλέγω λίγους στίχους χαρακτηριστικούς αυτής της αιχμηρής φρεσκάδας:\nΤο δωμάτιο άδειο. Πάνω απ΄το κεφάλι μου κρεμότανε μία λέξη απαστράπτουσα κι απειλητική σαν σπάθη. Όπου πήγαινα πήγαινε, όπου στεκόμουν στεκόταν. Πριν προλάβω να τη δέσω στο ποίημα, σκέφτηκα, θα μου κόψει το σβέρκο.\nΥπάρχουν άλογα που συνεχίζουν να καλπάζουν ακόμα κι όταν είναι ξαπλωμένα στο γρασίδι.\nΑπό τα «Εσωτικά τοπία» του 1991 και μετά ο ποιητής δεν επιστρέφει ποτέ ξανά σε σχήματα του παρελθόντος. Σχεδόν προφητικός, έχει γίνει ξανά ένας νέος του 21ου αιώνα, ο οποίος μιλάει σε ρυθμούς ραπ και χιπ χοπ, δημιουργεί μότο που εμπεριέχουν τη δύναμη του διαφημιστικού μηνύματος ή του συνθήματος στο πανό μιας πορείας, καταγράφει αλκοολούχα σφηνάκια που τα πίνεις απανωτά όρθιος σε ένα μεθυστικό μπαρ, για να επαναπροσδιορίσεις το πώς αντικρίζεις τον κόσμο. Ξαναλέω ότι δε μιλάμε ούτε για επιπολαιότητα, ούτε για επιφανειακότητα. Η προκατάληψη της ταύτισης της νεανικής αίσθησης με αυτά τα στοιχεία είναι μάλλον συντηρητική και σίγουρα φοβική.\nΌταν πεθαίνει ο νεκροθάφτης, άλλοι νεκροθάφτες τον κηδεύουνε. Εμένα ωστόσο μου αρέσει να φαντάζομαι ότι στην τελευταία του κατοικία τον οδηγούνε οι νεκροί που ο ίδιος έθαψε όσο ζούσε, εις ένδειξιν ευγνωμοσύνης για τις υπηρεσίες που τους πρόσφερε, ή ακόμα ότι μόνος του, με το αργό, επίσημό του βήμα, μεταφέρει τον εαυτό του ως το μνήμα όπου χώνεται και από πάνω του τραβά το χώμα σαν κουβέρτα.\nΒαρύ φορτίο για τον άνθρωπο η ψυχή, αφάνταστα βαρύ για τόσο αδύναμο σκαρί. Πάλι καλά που το ταξίδι δεν κρατά πολύ.\nΜονάχα όταν τρώμε ή κοιμόμαστε δεν επιχειρούμε πράγματα που μας ξεπερνούν. Μονάχα τότε δεν διαπράττουμε το αμάρτημα της έπαρσης. Κι ίσως, ακόμα, όταν ερωτευόμαστε απλά, σαν ζώα.\nΚολυμβητής μεγάλων αποστάσεων μέσα σ΄ένα πηγάδι\nΠροσπαθώντας να συνθέσει ένα ποίημα στη γραφομηχανή, ανακαλύπτει, ξαφνικά, ότι ματώνουν τ΄ακροδάχτυλά του. Τα πλήκτρα έχουν γίνει αιχμηρά, οι λέξεις έχουν βγάλει αγκάθια, οι φράσεις φράχτες βάτων γίνανε, άβατος τόπος έγινε το ποίημα, μούλιασε το χαρτί στο αίμα.\n«Αυτό δεν είναι ποίηση» σκέφτεται, «αυτό είναι σφαγή», κι αποφασίζει να εγκαταλείψει τη δολοφόνο μηχανή και να επιστρέψει στο μολύβι. Όμως κι αυτό δεν είναι επικίνδυνο; Κι αυτό δεν απειλούσε να τιναχτεί από το χέρι του, τα μάτια να του βγάλει;\nΜονάχα με το δάχτυλο θα γράφει, στο εξής, τα ποιήματά του, μονάχα με το δάχτυλο, πάνω στην άμμο ή στο χιόνι ή στη σκόνη.\nΣτα 65 του σήμερα ο Χιόνης μου θυμίζει εκείνο το «ανεβαίνεις εσύ μέσα στον Έρωτα / καταμουτζουρωμένος αλλ' ευκίνητος» από τη «Μαρία Νεφέλη» του Οδυσσέα Ελύτη. Έτσι φαντάζομαι τον ποιητή με το τσεκούρι του να κόβει ξύλα μέσα στον άγριο χειμώνα, με το δάχτυλο να γράφει ποιήματα μέσα στην άγρια νύχτα. Σε λίγα χρόνια ίσως να δημιουργεί παιδικά τραγούδια και νανουρίσματα. Σκοτεινά και ζωντανά, παραμύθια άγρια, με τη γνώση του αναπόφευκτου της μοίρας στο νου, αλλά και με τη βεβαιότητα ότι πιθανότητα λύτρωσης είναι μονάχα μία ζωή βιωμένη με αίμα.\nΠέφτεις απ΄το κλαδί και κλαις. Γιατί; Δεν το ‘ξερες πως είσαι φύλλο;\nΑπό το τεύχος 1 του Vakxikon.gr (Μάρτιος 2008)\nΣτη μνήμη της Λουκίας Ρικάκη\nΠαραμύθια της αγάπης και της ελπίδας, Διηγήματα, Λουκία Ρικάκη, Εκδόσεις Απόπειρα, 2009\nΠροσπαθώντας να κάνω μια ιστορική αναδρομή και να φέρω στη μνήμη μου πράγματα και γεγονότα που έχουν στιγματίσει τη μέχρι τώρα διαδρομή μου στην επίγεια ζωή, ξεκινώντας απ΄ τα παιδικά μου χρόνια, και πιο συγκεκριμένα από την εποχή της προ-αθωότητας μέχρι και την ηλικία των πρώτων –άντα που μόλις με προσπέρασαν, κυριαρχούν ιστορίες.\nΆλλες αληθινές και άλλες με κάποια δόση φαντασίας. Οι "αληθινές" είναι αυτές που παρουσιάζονται ως πραγματικές αλλά ενίοτε δεν είναι τίποτε άλλο από ένα σύνολο ψεμάτων. Ενώ από την άλλη μεριά οι "μη αληθινές" θα θέλαμε ενίοτε να είναι αληθινές.\nΜια από τις έννοιες που "ερεθίζουν" τα ακουστικά μου κύτταρα και συνεχίζουν να το πράττουν είναι η λέξη "παραμύθι". Με ή χωρίς εισαγωγικά με συντροφεύει. Μας κρατά παρέα από τότε που μας το σιγοψιθύριζαν για να κοιμηθούμε, αργότερα στο σχολείο για να μας πουν ιστορίες, και μετά για να διατηρήσουμε κάποια ίχνη αισιοδοξίας και ελπίδας.\nΩς παραμύθι λοιπόν διαβάζεται το τελευταίο βιβλίο της σκηνοθέτιδας Λουκίας Ρικάκη. Γιατί τα χρειαζόμαστε τα παραμύθια, όχι όμως όλα. Ας αναζητήσουμε και εντέλει να κρύψουμε καλά εκείνα που μας δίνουν τροφή για σκέψη, για δημιουργία, για έρωτα και ελπίδα. Αυτά που γοητεύουν τον ψυχισμό μας. Σαν να έχουμε κατασκευάσει την ιδανική ουτοπία.\nΙστορίες δομημένες με τέτοιο τρόπο που σου δημιουργούν σίγουρα ανάμεικτα συναισθήματα. Τόσο αντίθετα είναι αυτά τα συναισθήματα που όμως έχουν μια κοινή συνισταμένη. Το παραμύθι.\n"Τι σχέση έχουν τα παραμύθια με τη σημερινή σύνθετη και σκληρή πραγματικότητα; Τι προβλήματα μπορούν να λύσουν στη σημερινή εποχή; Και τι μπορεί να ωθεί έναν σύγχρονο δημιουργό να γράψει και να διηγηθεί παραμύθια για… μεγάλους;", όπως πολύ εύστοχα αναρωτείται ο καθηγητής του Α.Π.Θ. Γιάννης Μυλόπουλος.\nΑπ' το τεύχος 8 του Vakxikon.gr (Δεκέμβριος 2009)\nΤαινίες 29ης Δεκεμβρίου 2011\nΑυτή την εβδομάδα κάνουν πρεμιέρα στις αίθουσες δύο ταινίες. Πρόκειται για δυο πολύ καλές προτάσεις για σινεμά μες στις γιορτές. Ένα παραμύθι στο οποίο περισσεύει η ανθρωπιά και μια μεταφορά κλασικού μυθιστορήματος θα σε συντροφέψουν στις τελευταίες μέρες του 2011. Από τη μεριά μου, σου εύχομαι καλές γιορτές. Ευελπιστώ το 2012 να είναι καλύτερο από την, όντως, δύσκολη μα δημιουργική χρονιά που μας αφήνει σε λίγες ημέρες. Ταινία της εβδομάδας είναι το “Κοτόπουλο με δαμάσκηνα” των Μαργιάν Σατραπί και Βενσέν Παρονώ, ένα όμορφο, καλοφτιαγμένο, ξεχωριστό παραμύθι, με χιούμορ, σπιρτάδα και πολυποίκιλη διάθεση, στο οποίο πρωταγωνιστούν αστέρες όπως ο Ματιέ Αμαλρίκ, η Ιζαμπέλα Ροσελίνι, η Κιάρα Μαστρογιάννι κ.ά. Ενώ τα “Ανεμοδαρμένα Ύψη”, που κέρδισε το βραβείο φωτογραφίας στη Μόστρα της Βενετίας, είναι μια καλοδουλεμένη μεν αργόσυρτη δε μεταφορά του κλασικού βιβλίου της Μπροντέ. Σκηνοθετημένη από την Αντρέα Άρνολντ του “Fish Tank”, σου γράφει τις εντυπώσεις του ο Γωγάκης, καθότι την είδε στο Φεστιβάλ της Βενετίας.\nΚοτόπουλο με Δαμάσκηνα (7/10)\nΟ Παρανώ και η Σατραπί εξέπληξαν άπαντες με το “Περσέπολις”. Ήταν ένα σπουδαίο animation. Θα γνώριζες και τη Σατραπί μέσα από το SevenArt.gr όμως κάποιοι μας “εμπόδισαν” τη συνέντευξη στο πρόσφατο ΦΚΘ. Δεν πειράζει. Η ουσία είναι η ταινία, και το “Κοτόπουλο με δαμάσκηνα” είναι ένα όμορφο, έξυπνο, καλοφτιαγμένο παραμύθι στο οποίο περισσεύουν η ανθρωπιά, ο πόνος και η αγάπη. Περισσεύει όμως και το χιούμορ, και το feelgood συναίσθημα, και η μπόλικη διασκέδαση. Εν γένει, στο “Κοτόπουλο με δαμάσκηνα” θα απολαύσεις έναν μεθυστικό Ματιέ Αμαλρίκ να ερμηνεύει το βιολιστή που πεθαίνει επειδή η αγάπη τού έφυγε μακριά και το βιολί του έσπασε από τα νεύρα μιας γυναίκας που δεν θέλησε επ’ ουδενί. Απανωτά φλας μπακ, στιγμές έρωτα, αγάπης, χαλάρωσης, οικογένειας και φιλίας, περνούν με ταχύτητα ακριβείας μπροστά απ’ τα μάτια σου. Το “Κοτόπουλο με δαμάσκηνα” είναι μια διασκεδαστική ταινία γιορτών. Άψογα επεξεργασμένη, έξυπνα σκηνοθετημένη, με παιχνιδιάρικο σενάριο, και όμορφη ατμόσφαιρα. Είναι ότι θες γι’ αυτές τις ημέρες. Χωρίς να σου δίνει το κάτι παραπάνω, σου γλυκαίνει την ψυχή.\n*Τα κείμενα δημοσιεύτηκαν στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (29-12-11).\n"Τα πάντα ρή-τος / This history of music and poetry : Dead end gone" - No 116\nWritten by the Reckless Ones\nRiding alone on this desert night and im fighting for my life\nCant send the love to the only girl that would make this hell alright\nEverything i knew and love and its gone\neveryone i knew and love yes their gone\nskies burn red all systems fail just as fast as they turn to ash\nremember kissin you goodbye little girl but i didnt think it would be the last\ndead n gone, Dead and Gone!!!!\nΣαν σήμερα – 28 Δεκεμβρίου\n1895: Οι αδελφοί Λυμιέρ παρουσιάζουν για πρώτη φορά τον κινηματογράφο, στο Γκραντ Καφέ του Παρισιού. Περίπου 30 άνθρωποι πληρώνουν για να δουν σύντομες ταινίες με σκηνές από την καθημερινή ζωή.\n1947: Ο Wynonie Harris ηχογραφεί το "Γκουντ Ρόκιν Τουνάιτ" του Roy Brown, το οποίο έκανε ευρέως γνωστή τη ροκ μουσική ως συνώνυμο των γρήγορων, συναρπαστικών μπλουζ, που θα κυριαρχούσαν τη δεκαετία του '50.\nΣυνέντευξη της Ελένης Καστάνη\nΜιλήσαμε με την Ελένη Καστάνη την επόμενη μέρα από την πρεμιέρα της ταινίας “Νήσος 2: Το κυνήγι του χαμένου θησαυρού”, η οποία κι ευελπιστεί να συνεχίσει τη μεγάλη επιτυχία της πρώτης ταινίας του Χρήστου Δήμα (παραγωγής 2009). Με το ίδιο καστ αλλά διαφορετικό σκηνοθέτη (Αντώνης Αγγελόπουλος), αυτό το σίκουελ είναι περισσότερο μια κομεντί περιπέτεια παρά κωμωδία, ενώ καυτηριάζει και την επικαιρότητα.\nΗ έμπειρη ηθοποιός του θεάτρου και της τηλεόρασης Ελένη Καστάνη σαφώς και ξεχωρίζει με τον απολαυστικό ρόλο της στη “Νήσο 2”. Ερμηνεύει μια Ελληνίδα ομογενή της Αυστραλίας, η οποία έχει φτάσει στη Σίφνο με τον σύζυγό της (Σωτήρης Καλυβάτσης) για να καρπωθεί την περιουσία της συγχωρεμένης αδερφής της που έχει περιέλθει στον δήμο.\nΗ κ. Καστάνη, που έχει παίξει και σε άλλες εμπορικές επιτυχίες του παρελθόντος όπως στο “Safe Sex” των Ρέππα-Παπαθανασίου, τον “Δεκαπενταύγουστο” του Κωνσταντίνου Γιάνναρη, το “Πρώτη φορά Νονός” της Όλγας Μαλέα και το “Πεθαίνω για σένα” του Νίκου Καραπαναγιώτη, μίλησε στο SevenArt.gr για τη… σίκουελ εμπειρία της “Νήσου 2”.\nΌλο και συχνότερα γυρίζονται τελευταία ταινίες με επίκεντρο την ελληνική επαρχία. Από τη “Νήσο” στο “I Love Karditsa” και το “Τανγκό των Χριστουγέννων”. Ποιο θεωρείτε ότι είναι αυτό το στοιχείο που ελκύει τους δημιουργούς;\nΑυτό που σίγουρα ξέρω είναι ό,τι η “Νήσος” έφερε αυτή τη μόδα, που ακολουθήθηκε και βρήκε μιμητές στη συνέχεια. Η μεγάλη επιτυχία της πρώτης “Νήσου” ήταν τόσο δυνατή και δημοφιλής που θα είχε δεδομένη συνέχεια κι από άλλους δημιουργούς στο σινεμά. Βέβαια, πολύ σημαντικό ρόλο παίζει και το πώς ασχολείσαι με την ελληνική επαρχία. Αν την διακωμωδείς είναι κάτι άλλο, εντελώς διαφορετικό από αυτό που έδειξε η “Νήσος”. Από κει και πέρα η επαρχία είχε πάντοτε, νομίζω, ενδιαφέρον καθότι ως κλειστή κοινωνία δημιουργούσε τριβές, θέματα, καταστάσεις και επεισόδια που σε έλκυαν αμέσως να τα δεις.\nΕίναι η “Νήσος 2: Το κυνήγι του χαμένου θησαυρού” μια κωμωδία καταστάσεων ή μια σάτιρα της εποχής;\nΑδιαμφισβήτητα η πρώτη “Νήσος” ήταν μια κωμωδία καταστάσεων, που διέθετε αστεία και μπόλικο χιούμορ. Το σίκουελ αυτό, στο οποίο και ο ρόλος μου σαφώς μεγάλωσε μια και δεν… πεθαίνω πια, είναι περισσότερο μια περιπέτεια δράσης. Έχει σασπένς, αγωνία και σου προκαλεί ένα διαρκές ενδιαφέρον. Θυμίζει αμερικανικό κινηματογράφο, Χόλιγουντ. Στα σίγουρα όμως δεν θα την αποκαλούσα σάτιρα. Δεν νομίζω ότι υπήρχε τέτοιος σκοπός.\nΕρμηνεύετε μια Αυστραλή, που φτάνει στην Σίφνο “για να τ’ αρπάξει”. Σα να διαλύει η ταινία το αυτο-μαστίγωμα της εποχής, ότι δηλαδή οι Έλληνες είμαστε διεφθαρμένοι κτλ κτλ.;\nΕίναι χαρακτηριστικός ο ρόλος μου, ναι. Και μάλιστα απολαυστικός γιατί αυτή η σπαστή προφορά ήταν για μένα διασκεδαστική. Και είναι όπως ακριβώς το λέτε: Όλος ο κόσμος έχει τα θετικά και τ’ αρνητικά του. Δεν μαζεύτηκαν ξαφνικά όλα τα αρνητικά στους Έλληνες, ότι και να γίνεται, ότι και να λέγεται. Σε μια κακή συγκυρία ζούμε και απαιτείται αισιοδοξία, χαμόγελα, ομορφιά και μια θετική συμπεριφορά. Όλη αυτή η κατήφεια με τους “κακούς Έλληνες” δεν μ’ αρέσει καθόλου.\nΘέλω να σας κάνω μια κλασική ερώτηση: Έχετε παίξει πολλούς κωμικούς ρόλους. Θεωρείτε ότι είστε αποκλειστικά κωμική ηθοποιός;\nΑυτό το κλισέ είναι που με κυνηγάει. Επειδή έχω παίξει κατά 90% κωμικούς ρόλους, με θεωρούν όλοι κωμική ηθοποιό. Ξέρετε, δηλώνω ηθοποιός τελεία και παύλα. Άλλωστε και στους κωμικούς ρόλους μου προσεγγίζω το θέμα δραματικά προκειμένου να βγάλω την ουσία του χαρακτήρα. Δεν είμαι δηλαδή η ηθοποιός που σκέφτομαι ότι πρέπει να κάνω εκείνο ή το δείνα ώστε να γελάσει ο θεατής. Συμπεριφέρομαι φυσιολογικά, επιζητώ την αλήθεια, και το αποτέλεσμα είναι αυτό που βλέπετε. Δεν είμαι δηλαδή ένας προφανής κωμικός ηθοποιός.\nΈχετε παίξει σε εμπορικές ταινίες. Γιατί δεν σας προτιμούν οι “σινεφίλ” σκηνοθέτες, λέτε;\nΚαλή ερώτηση αλλά δεν νομίζω ότι ισχύει. Και μόνο ότι έχω παίξει για τον καλύτερο, κατά τη γνώμη μου, Έλληνα σκηνοθέτη αυτή τη στιγμή, τον Κωνσταντίνο Γιάνναρη, στην μεγάλη επιτυχία του “Δεκαπενταύγουστου”, που δεν τη λες κι απαραιτήτως εμπορική ταινία, φτάνει. Μάλιστα έχω ταξιδέψει μαζί του στο Φεστιβάλ του Βερολίνου τότε, μια και η ταινία παιζόταν εκεί. Μόνο και μόνο γι’ αυτό θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό. Από κει και ύστερα, το ότι έχω παίξει κατά μεγάλο ποσοστό σε λαϊκές κωμωδίες, δεν με χαρακτηρίζει κιόλας εμπορικό ηθοποιό.\nΤι δεν σας αρέσει στο ελληνικό σινεμά αυτή τη στιγμή;\nΗ ευκολία με την οποία γίνονται πολλές ταινίες, κι αυτό φαίνεται αμέσως. Και φυσικά αυτό τον τηλεοπτικό αέρα που δεν τον έχει καθόλου ανάγκη το ελληνικό σινεμά. Ο κόσμος μπορεί να έχει συνηθίσει και να του αρέσει η τηλεόραση, όμως δεν πρέπει να του σερβίρεται το ίδιο “φαγητό” και στον κινηματογράφο.\n*H συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (21-12-11).\nΣυνέντευξη του Μίκαελ Φούιτ\nΣυνάντησα τον 34χρονο Αυστριακό ηθοποιό Μίκαελ Φούιτ στη διάρκεια του 52ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όταν και πραγματοποιήθηκε η πανελλήνια πρεμιέρα του “Μίχαελ”, μιας σκληρής ταινίας από την Αυστρία, την οποία όσο τη σκέφτομαι, κοντά ένα μήνα από την προβολή εκείνη, εξακολουθεί να με σοκάρει.\nΣτο “Μίχαελ”, του επί χρόνια συνεργάτη του Μίκαελ Χάνεκε, Μάρκους Σλάινζερ, θα παρακολουθήσεις την καθημερινότητα ενός παιδόφιλου, ο οποίος παρολαυτά είναι ένας καθωσπρέπει κύριος και άψογος στην εργασία του, που όμως κρατά φυλακισμένο στο υπόγειο του σπιτιού του ένα ανήλικο αγόρι.\nΟ Μίκαελ Φούιτ, πρωταγωνιστής της ταινίας “Μίχαελ”, μιλά στο SevenArt.gr γι’ αυτό τον, όντως, πολύ δύσκολο ρόλο που ερμήνευσε. Και να σου πω ότι τα κατάφερε εξαιρετικά.\nΟ χαρακτήρας που υποδύεσαι είναι ένας καθ’ όλα φυσιολογικός άνθρωπος, τουλάχιστον όταν κυκλοφορεί στην κοινωνία. Μήπως εντέλει αυτό το προφίλ του κάπως φυσιολογικού ατόμου, που κουβαλάει τις χίλιες μύριες ανωμαλίες μέσα του, είναι πια κλισέ;\nΚοίταξε, ο χαρακτήρας αυτός προέρχεται από προφίλ πραγματικών παιδόφιλων όπως έχουν παρουσιαστεί σε περιπτώσεις που βγήκαν στο φως της δημοσιότητας. Είναι δηλαδή πραγματικός, κι όχι φανταστικός. Επομένως, όσο κλισέ κι αν είναι πια δεν παύει να υπάρχει. Νομίζω ότι ο Σλάινζερ δεν θέλησε να μιμηθεί κάποιον συγκεκριμένα αλλά να χτίσει ένα όσο το δυνατόν πιο αντιπροσωπευτικό προφίλ ενός παιδόφιλου. Από την άλλη μεριά βέβαια, ανωμαλίες συναντάς και σε ανθρώπους που δεν είναι καθωσπρέπει…\nΟ Μάρκους Σλάινζερ ισχυρίστηκε ότι εμπνεύστηκε την ταινία του από αληθινό περιστατικό που συνέβη στην Αυστρία. Σε κάποιο σημείο της ταινίας, ακούγεται ότι οι εξαφανίσεις παιδιών (που πιθανότατα καταλήγουν σε παιδόφιλους ή εμπόρους) βρίσκεται σε έξαρση στην Κεντρική Ευρώπη. Είναι τελικά ένα φαινόμενο του δυτικού κόσμου;\nΓι’ αυτό που ρωτάς καλύτερα να σου απαντήσει ένα ειδικός… Από την άλλη μεριά, η προσωπική μου γνώμη είναι ότι το φαινόμενο της παιδοφιλίας αναπτύσσεται παντού. Δεν περιορίζεται ούτε στον δυτικό κόσμο, ούτε στην Ευρώπη, αντιθέτως μπορείς να το συναντήσεις σε όλο τον κόσμο. Δυστυχώς είναι κάτι άρρωστο που υπάρχει στον οποιοδήποτε τυχαίο άνθρωπο. Και οι άνθρωποι βρίσκονται σε όλες τις γωνιές αυτού του πλανήτη.\nΔεν τρόμαξες όταν σου πρότεινε αυτό τον ρόλο ο Σλάινζερ;\nΠροφανώς. Βασικά σάστισα. Στην αρχή τουλάχιστον. Βέβαια μετά το σκέφτηκα λίγο καλύτερα και δέχτηκα το ρόλο. Αυτό που με έπεισε κυρίως, να ξέρεις, ήταν το γεγονός της αποσιώπησης του φαινομένου αυτού. Κάνοντας μια έρευνα περίπου μισό χρόνο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα, ανακάλυψα μια ομοιότητα μεταξύ των περιστατικών. Οι πάντες σιωπούσαν, γονείς, συγγενείς, φίλοι και γιατροί δεν έλεγαν κουβέντα. Ουσιαστικά αποτραβιόντουσαν. Κι αυτό με τσάντισε. Καθότι με αυτή τη στάση δεν μαθαίνεται το περιστατικό στον κόσμο, κι έτσι οι παιδόφιλοι θα συνεχίζουν το “έργο” του ανενόχλητοι. Δε θα τους σταματούσε τίποτε. Αυτοί χρειάζονται μια κοινωνική κατακραυγή. Και μπορεί αυτή η ταινία να τη φέρει πιο γρήγορα. Ήταν κι ένας βασικός λόγος να δεχτώ εντέλει.\nΠώς προετοίμασες, ή αν θες, πόσο επηρεάστηκες από τον χαρακτήρα που υποδύθηκες;\nΠρος Θεού, δεν θέλω να έχω καμία σχέση με αυτό τον χαρακτήρα. Καταρχάς να σου πω ότι δεν γίνομαι ένα με το ρόλο μου, αλλά λειτουργώ με την παρατήρηση, από απόσταση. Επίσης, για να προσεγγίσω τον ρόλο χρειάστηκε η βοήθεια της ψυχολόγου-συμβούλου στην ταινία, κυρίας Δρ. Κράισνερ, που είναι από τις κορυφαίες γιατρούς στην Γερμανία και την Αυστρία, και γνωρίζει από περιπτώσεις παιδοφιλίας. Και να σου πω την αλήθεια, τη χρειαζόμουν αυτή τη βοήθεια, καθότι μου ήταν εντελώς ακατανόητος αυτός ο άνθρωπος. Είχε χίλια διαφορετικά πρόσωπα, ένα για τη δουλειά, ένα άλλο στη μητέρα του, κι ένα ακόμη στο σπίτι του με το παιδί. Είναι μια διαταραγμένη προσωπικότητα και φυσικά δύσκολα προσεγγίστηκε. Και βέβαια δεν κρατάω τίποτε από αυτόν. Μου έμαθε παρά μόνο το άσχημο πρόσωπο της ζωής.\nΤο “Μίχαελ” είναι μια σκληρή ταινία που μπορεί και να τσαντίσει το κοινό. Δέχτηκες καμία τέτοια αντίδραση, ή σχόλιο, μετά το τέλος κάποιας προβολής που ήσουν παρών;\nΕυτυχώς, όποτε βρέθηκα σε προβολή, έτυχα καλής υποδοχής. Φυσικά και το κοινό ήταν μουδιασμένο ή τσαντισμένο, άλλωστε το ίδιο ήμουν κι εγώ όταν διάβασα το σενάριο, όμως μπορώ να πω ότι έχουν γίνουν πολύ καλές και θερμές συζητήσεις γύρω από αυτό το θέμα. Ήταν πολύ έξυπνες, διεισδυτικές, και ακούστηκαν πολλές κι ενδιαφέρουσες απόψεις. Παρατήρησα δηλαδή ότι το κοινό ενδιαφέρεται πολύ να μάθει τι συμβαίνει σε αυτούς τους ανθρώπους.\n*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (14-12-11).\nΈβερτ: πολίτικος που, ας το παραδεχτούμε, μοιάζει με τον Άγιο Βασίλη.\nΤαινίες 22ης Δεκεμβρίου 2011\nΑυτή την εβδομάδα κάνουν πρεμιέρα στις αίθουσες πέντε ταινίες, στην πλειοψηφία τους πολύ καλές προτάσεις για την εποχή αυτή, χωρίς να υπάρχει εκείνη που θα σε εκπλήξει. Από τη μεριά μου, σου εύχομαι Καλά Χριστούγεννα. Είναι μια περίοδος άλλωστε που ενδείκνυται για σινεμά, με τις ταινίες που παίζονται να αξίζουν. Ταινία της εβδομάδας είναι το “The Artist”, η μεγάλη έκπληξη του 2011, που μπήκε από το παράθυρο στο Φεστιβάλ των Καννών, βρήκε διανομή σε όλο τον κόσμο, έχει σαρώσει τα βραβεία στις ενώσεις των κριτικών στην Αμερική, πήρε έξι υποψηφιότητες στις Χρυσές Σφαίρες, και αναμένεται να θορυβήσει και στα Όσκαρ. Με την εξαιρετική ερμηνεία του Ζαν Ντεζαρντέν. Πολύ καλή και χαμηλόφωνη πρόταση είναι “Η Κραυγή ενός Ανθρώπου” του Μωχάμετ Σαλέχ Χαρούν, του πρώτου σκηνοθέτη στο Τσαντ. Εκτυλίσσεται το δράμα ενός πατέρα με τον γιο του, με φόντο τον εμφύλιο στη χώρα τους. Η ταινία απέσπασε το Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ Καννών του 2010, και την κριτική στη γράφει ο Δηράκης. Σκερτσόζικη, με ρετρό διάθεση και ερωτική ατμόσφαιρα είναι το “Επτά μέρες με τη Μέριλιν”, η αληθινή ιστορία ενός νεαρού σκηνοθέτη με την υπέροχη Μονρό πίσω στο Λονδίνο των ‘50s. Εκπληκτικά ερμηνεύει η Μισέλ Γουίλιαμς τη σπουδαία Αμερικανίδα ηθοποιό. Ο “Γάτος Σπιρουνάτος”, μια πρόσμειξη “Σρεκ” και “Rango”, είναι ένα καλό, μαγκιόρικο, αλλά και γλυκανάλατο από ένα σημείο και μετά, κινούμενο σχέδιο που θα σε διασκεδάσει και θα σε ανταμείψει για την επιλογή σου. Στο τέλος του χρόνου βγαίνει και το σίκουελ της μεγάλης επιτυχίας του 2009, “Νήσος”, που διαθέτει το απολαυστικό δίδυμο Καστάνη-Καλυβάτσης. Από κωμωδία καταστάσεων γίνεται ταινία δράσης, κι ενώ παραμένει το χιούμορ, χάνεται αυτή η φρεσκάδα και η σπιρτάδα της πρώτης ταινίας.\nΤhe Artist (6/10)\nΝα σου πω την αλήθεια μου, με όλα αυτά που είχα ακούσει και διαβάσει από το Φεστιβάλ των Καννών, περίμενα να δω το αριστούργημα των αριστουργημάτων. Αντ’ αυτού παρακολούθησα μια συμπαθητική τεχνοτροπία που ποντάρει στο ρετρό, το νοσταλγικό, εκβιάζει τη συγκίνηση, και το όποιο μελό. Σε αντίθεση με το πρόσφατο “La Antena” (ελπίζω να θυμάσαι αυτό το αργεντίνικο αριστούργημα του 2007), ο κατά τα λοιπά ταλαντούχος Χαζαναβίσιους (που μέχρι τώρα γύριζε τις επίσης ρετρό κατασκοπευτικές παρωδίες του “OSS 117”) έφτιαξε μια βωβή ταινία (σε σημεία της και με ήχο), στα πρότυπα του Χόλυγουντ των ‘20s. Στην ιστορία της, που δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από τα μελό εκείνης της εποχής, βλέπεις το άστρο, την πτώση του, και τη δύναμη της αγάπης (και του ψώνιου) ενός σταρ του σινεμά. Τα σημεία εκείνα που δίνουν το κάτι παραπάνω στο “The Artist” είναι, αφενός τα διάφορα γκαγκ και οι πονηριές της τεχνοτροπίας της ταινίας που σε προσελκύουν. Κι αφετέρου η εξαιρετική ερμηνεία του (επίσης μόνο χαζοκωμικού μέχρι τώρα) Ζαν Ντεζαρντέν, που του χάρισε και το βραβείο στις Κάννες. Δε νομίζω ότι το “The Artist” προσφέρεται μόνο για το σινεφίλ κοινό, παρόλο που ελκυστικό δεν το λες. Σε στιγμές του είναι… βωβό, οπέρ σημαίνει ότι κουράζει, ενώ κάνει μια 20λεπτη κοιλιά που χρειαζόταν κόψιμο. Κατά τα άλλα πρόκειται όντως για τη διαφορετική ταινία της σεζόν. Σίγουρα όμως, όχι του σύγχρονου κινηματογράφου.\nΕπτά μέρες με την Μέριλιν (6/10)\nΞεκινάω με το απλό και βασικό: Είναι μια καλή ταινία. Όπως και με το “The Artist” όμως περίμενα ότι θα με συνεπάρει και θα με τρελάνει όλη αυτή η ρετρό αισθητική παραζάλη αλλά δεν… Παρολαυτά όμως έχει γίνει πολλή δουλειά από τους πάντες, σκηνοθέτη, ηθοποιούς, διευθυντή φωτογραφίας. Στο “Επτά μέρες με τη Μέριλιν” θα δεις μια αληθινή ιστορία που συνέβη στο Λονδίνο των ‘50s. Ένας νεαρός, γόνος αστικής οικογένειας, που έχει ψώνιο με το σινεμά, γίνεται το παιδί για τα θελήματα στη νέα ταινία του Λώρενς Ολίβιε. Στην ταινία βέβαια συμπρωταγωνιστεί η σταρ της εποχής Μέριλιν Μονρό, η οποία και ερωτεύεται το νεαρό φέρελπι. Η ταινία βρίθει ερμηνειών, γι’ αυτές κιόλας έχει προταθεί από ενώσεις και θεσμούς στην Αμερική. Προεξέχουσα φυσικά είναι η Μισέλ Γουίλιαμς, αυτό το σπουδαίο ταλέντο που όσο προχωράει ο καιρός γίνεται και καλύτερη. Ενσαρκώνει εξαιρετικά τη Μονρό, μεταφέροντας σε στα γούστα της εποχής εκείνης. Απλώς καταπληκτική. Και ο Κένεθ Μπράνα όμως, ως Λόρενς Ολίβιε σε πείθει, ενώ ξεκαρδιστικός είναι ο σύντομος ρόλος του Τόμπι Τζόουνς, ο οποίος ενσαρκώνει έναν από τους “στρατιώτες” της Μέριλιν. Εν γένει, ο Κέρτις χωρίς να κάνει κάτι το ιδιαίτερο σκηνοθετικά, πατάει με αριστοτεχνία πάνω στο μουτράκι της Γουίλιαμς και στην αίγλη του μύθου της Μονρό. Kαι πάλι, όπως ακριβώς και στο “The Artist”, το αρνητικό στην ταινία του “τηλεοπτικού” Σάιμον Κέρτις είναι το σενάριο, που είναι γραμμικό, κλισεδιάρικο, χωρίς να διαθέτει εκείνο το στοιχείο που θα σε εκπλήξει.\nΓάτος Σπιρουνάτος (5/10)\nΗ χρονιά κλείνει με ένα καλό κινούμενο σχέδιο. Ο “Γάτος Σπιρουνάτος” που προβάλλεται και μεταγλωττισμένος στα ελληνικά, και σε 3D, αλλά παραμένει αξεπέραστος με τη φωνή του Μπαντέρας και της Σάλμα Χάγεκ, ξέκοψε από το “Σρεκ”, ήταν άλλωστε ένας πετυχημένος και ήδη λατρεμένος χαρακτήρας, κι ως άλλος “Rango” βγαίνει στην περιπέτεια και το κυνήγι του έρωτα. Έχει γίνει καλή δουλειά σε αυτό το κινούμενο σχέδιο. Είναι καλοφτιαγμένο, έχει χιούμορ, και η μαγκιά με τη σπιρτάδα που διαθέτει σου κλείνουν έξυπνα το μάτι. Μπορεί να ιδωθεί και ως ένας άλλος “Σρεκ”, προσωπικά βέβαια το θεωρώ μια διαφορετική εκδοχή του “Rango” όμως στο κατώτερο του. Καθότι ο έρωτας και το κυνήγι του, τουλάχιστον με τον τρόπο που δίνονται, ξεφεύγει από την ενήλικη κλίμακα κι επιστρέφει σε μια μπανάλ παιδικότητα. Όπως και να έχει, ο “Γάτος Σπιρουνάτος” είναι μια καλή… κινούμενη πρόταση για τις γιορτές.\nΝήσος 2: To κυνήγι του χαμένου θησαυρού (4/10)\nΠάντοτε το πρώτο που είναι και πιο φρέσκο, κάνει τη διαφορά. Τα σίκουελ εξαιρέσεις είναι ελάχιστα. Άρα, η ιστορία επαναλαμβάνεται και με τη σειρά “Νήσος”, ειδικώς αν βλέπεις στα credits του σεναρίου ότι μπλέκεται κι ο παραγωγός. Τουτέστιν η ταινία πρέπει να κάνει εισιτήρια… Η “Νήσος 2” δεν είναι μια κακή ταινία τηλεοπτικής κοπής. Καταφέρνει να διατηρήσει τα στοιχεία έκπληξης της πρώτης ταινίας, που καλάρεσε στους κριτικούς και σάρωσε τα εισιτήρια, τώρα όμως βάζει τον πήχη κατά παράδοξο τρόπο ψηλά: θέλει να γίνει ταινία δράσης μα δεν τα καταφέρνει. Καθότι το ελληνικό σινεμά δεν μπορεί ακόμη να γυρίσει τέτοιου είδους ταινία αλά Χόλιγουντ. Τα στοιχεία που θα αρέσουν στην ταινία του πρωτοεμφανιζόμενου Αντώνη Αγγελόπουλου είναι οι χαρακτήρες και πάλι όχι όλοι. Εξαιρετικό είναι ως ζευγάρι οι Καστάνη-Καλυβάτσης, ενώ οι βασικοί ήρωες της πρώτης ταινίας δυστυχώς επαναλαμβάνονται. Και φυσικά υπάρχουν έξυπνες και θανατηφόρες κωμικές ατάκες που σου προκαλούν γέλιο. Κατά τα λοιπά, η ταινία στα σίγουρα έχει σκηνοθετικές αρρυθμίες μια και η ταινία δράσης θέλει κότσια. Αν και το σενάριο ήταν πιο σπιρτόζικο σαν της πρώτης ταινίας, θα είχαμε πάλι ένα κινηματογραφικό θαύμα. Παρολαυτά δεν σε προσβάλει και είναι ένα ευχάριστο διάλειμμα μες στις γιορτές.\n*Tα κείμενα δημοσιεύτηκαν στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (22-12-11).\n"Τα πάντα ρή-τος / This history of music and poetry : Black Snake Moan" - No 115\nBlack Snake Moan is one of Jeffersons biggest songs, The movie "Black Snake Moan" is based and named after this song, and the band Black Snake Moan also takes their name from the song.\nΣαν σήμερα – 21 Δεκεμβρίου\n1937: Κάνει πρεμιέρα στο σινεμά το αριστούργημα του Ντίσνεϊ "Η Χιονάτη και οι επτά Νάνοι".\n1940: Γεννιέται στη Βαλτιμόρη των ΗΠΑ ο Φρανκ Ζάππα, συνθέτης, κιθαρίστας, κινηματογραφικός παραγωγός και σατιρικός.\n1940: Πεθαίνει ο Αμερικανός συγγραφέας και χρονογράφος της δεκαετίας του '20, Σκοτ Φιτζέραλντ.\n1954: Γεννιέται ο Αμερικανός ηθοποιός Σάμιουελ Τζάκσον.\n1966: Γεννιέται ο Αμερικανός ηθοποιός Κίφερ Σάδερλαντ.\n1967: Το θρυλικό συγκρότημα Rolling Stones κυκλοφορεί ένα καινούριο δίσκο, το "Their Satanic Majesties Request".\nOne Hour Before The Trip - Again on the Road\nΟι One Hour Before The Trip, απουσιάζοντας για ένα ολόκληρο έτος από τη μουσική σκηνή με στόχο να δώσουν περισσότερη ενέργεια στη δημιουργική διαδικασία, επιστρέφουν με μια σειρά από συναυλίες για να μας παρουσιάσουν το ανανεομένο, ρεαλιστικό και ταυτόχρονα πειραματικό οπτικοακουστικό υλικό τους μέσα από το νέο τους δίσκο ohbtt #3.\nΠρώτος σταθμός : Peyote (Istanbul 07/01/2012)\nΕπόμενη στάση : Club Μύλος (Θεσσαλονίκη, 09/01/2012)\nΕπόμενος προορισμός : Stage Performance (Λάρισσα, 11/01/2012)\nΤερματικός σταθμός : Bios (Αθήνα, 13/01/2012).\nΑξιοσημείωτο είναι ότι από το site της μπάντας (www.ohbtt.gr) μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν τη δισκογραφία τους.\nΣτην παρακάτω διεύθυνση http://soundcloud.com/one-hour-before-the-trip-1/sets μπορείτε να ακούσετε την νέα κυκλοφορία των one hour before the trip.\nΣύντομα ο νέος δίσκος θα είναι στην διάθεση σας δωρεάν από site μας (www.ohbtt.gr)\nO Yπέροχος κ. Κρουζ\nΤη δεκαετία του 1980 ήταν το sexy icon του Χόλιγουντ, ένα εξαγώγιμο προϊόν που είχε θαυμάστριες σε όλο τον κόσμο. Νέος, όμορφος, με περίσσιο αντρικό στυλ και μάτσο βλέμμα, ήταν το ωραίο αγόρι με το ταλέντο. Στη δεκαετία του 1990 μέστωσε, παντρεύτηκε και τη Νικόλ Κίντμαν, κι έγινε πλέον σταρ πρώτης γραμμής. Η νέα χιλιετία τον βρήκε διαλυμένο: Ο γάμος του χάθηκε στα στενά της έσχατης ταινίας του Κιούμπρικ, η Σαϊεντολογία του πήρε τα μυαλά, η Πενέλοπε Κρουθ τον αποπλάνησε, η Κέιτι Χολμς τον αναζωογόνησε…\nΌμως, οι δημόσιες εμφανίσεις του, όπως εκείνη που χοροπηδούσε στον καναπέ της Όπρα, τον αποσυντόνισαν και, φυσικά, η καριέρα του πήρε για τα καλά την κατιούσα. Πλέον, ο 49χρονος Τομ Κρουζ, που γεννήθηκε και σε προάστιο της Νέας Υόρκης, υποψήφιος τρεις φορές για Όσκαρ και κάτοχος τριών Χρυσών Σφαιρών, δείχνει ότι έχει ηρεμήσει, στα σίγουρα έχει ρίξει τους τόνους ώστε να επανέλθει η καριέρα του στο σημείο που βρισκόταν κάποτε: Στην κορυφή. Καθότι ο Τομ Κρουζ μπορεί να είναι ένας ακόμη ωραίος του Χόλιγουντ, δεν παύει όμως να είναι και ένας καλός ηθοποιός.\nΜε αφορμή την “Επικίνδυνη Αποστολή: Πρωτόκολλο Φάντασμα”, αλλά και την επερχόμενη εμφάνιση του ως ροκ σταρ στην ταινία “Rock of Ages” (τον Ιούνιο του 2012 στην Ελλάδα), θυμάμαι τους 10 ρόλους του, για τους οποίους αναφώνησα, “ok μπαγάσα, είσαι όντως πολύ καλός ηθοποιός”.\nΕπικίνδυνος και ωραίος. Αεροπόρος που κάνει ότι πιο ριψοκίνδυνο μπορείς να φανταστείς. Με τις μνήμες του θανάτου του πατέρα του εν πτήση ακόμη έντονες, ο γοητευτικός Μάβερικ πετάει με πάθος κι όχι με λογική. “Ίκαρος” ακόμη, πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να σταθεί στην πολεμική αεροπορία. Ερωτεύεται την δασκάλα του Τσάρλι (Κέλι ΜακΓκίλις), τα βάζει με τον Άισμαν (Βαλ Κίλμερ), πίνει μπύρες με τον Βάιπερ (Τομ Σκέριτ). Το ποπ χιτ του Τόνι Σκοτ, με την οσκαρική μουσική του Τζιόρτζιο Μορόντερ, θάμπωσε τους πιτσιρικάδες των ‘80s. Ακόμη θυμάμαι, τον Μάβερικ να οδηγεί τη μηχανή του και να χάνεται στο μούχρωμα του απογεύματος, κάπου στον Σαν Ντιέγο της Καλιφόρνια.\nΤο Χρώμα του Χρήματος (1986)\nΤον επέλεξε ο Μάρτιν Σκορσέζε για να υποδυθεί τον πιτσιρικά εκείνο που θα μάθει τα μυστικά του μπιλιάρδου από τον Φαστ Έντι, ή αλλιώς τον γόη Πωλ Νιούμαν, που κέρδισε και το Όσκαρ με αυτό τον ρόλο. Τον χαρακτήρα του Βίνσεντ, που υποδυόταν ο Τομ Κρουζ, πολλοί μιμηθήκαμε στα μπιλιαρδάδικα των ‘80s, όταν και την κοπανάγαμε από το σχολείο για να κερδίσουμε φήμη, χρήμα και το κορίτσι του διπλανού θρανίου. Ο δε Κρουζ πάντως, τα κέρδισε όλα αυτά ως wannabe σταρ του μπιλιάρδου, στην ιστορία που μυρίζει νύχτα, πάθος, τζόγο, κι ένοχες απολαύσεις.\nΜπορεί η ταινία του Ρότζερ Ντόναλντσον να είναι ένα σκουπίδι ολκής, δεν παύει όμως να αποτελεί ένα ακόμη hit των ‘80s που επηρέασε όσο τίποτε τη νεολαία. Και ναι, μετά από αυτή την επιτυχία όλα τα αγόρια έγιναν μπάρμεν. Και όλα τα κορίτσια τα έφτιαχναν με τους μπάρμεν, γιατί ήταν ωραίοι, μοιραίοι, έλεγαν πιπεράτα αστεία, κερνούσαν σφηνάκια, και κάνανε ταχυδακτυλουργικά με το σέικερ και τα μπουκάλια Μαρτίνι. Ο ρόλος του Μπράιαν, που ξετρελαίνει την Τζόρνταν (Ελίζαμπεθ Σου), στοιχειώνει ακόμη τις αλκοολικές νύχτες των μπαρ.\nΟ Τομ Κρουζ ως Ρον Κόβιτς, υποστήριξε χαρακτηριστικά την ταινία που χάρισε το Όσκαρ σκηνοθεσίας στον Όλιβερ Στόουν. Με τις μνήμες του πολέμου του Βιετνάμ ακόμη νωπές τότε στην Αμερική, και τον Στόουν να συνεχίζει με επιτυχία την αντιπολεμική, κινηματογραφική του εκστρατεία, ο Κρουζ ως Ρον Κόβιτς, υποδύεται τον παράλυτο πολέμου, που πλέον είναι αντιμιλιταριστής και υπερασπιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ένας ρόλος για Όσκαρ (κακώς δεν του δόθηκε), που σου μένει στο μυαλό: καθηλωμένος στο αναπηρικό καροτσάκι με την αμερικανική σημαία να κυματίζει από πίσω του.\nΗ ταινία του Σίντνει Πόλακ μου έχει μείνει χαραγμένη για το πώς μπορεί να λειτουργήσει μια μεγάλη εταιρεία, στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι δικηγορική, στους υπαλλήλους της. Μια εταιρεία με ένοχα μυστικά, που είναι βαθιά διεφθαρμένη και λειτουργεί ως Μεγάλος Αδελφός, ώστε να επιβουλεύεται τα πάντα. Ο Τομ Κρουζ υποδύεται τον Μιτς, νεαρό και φέρελπι δικηγόρο, που βλέπει την πρόσληψη του από την μεγάλη δικηγορική εταιρεία ως πολύ σημαντική για την καριέρα του. Όταν οι μπαγαποντιές της εταιρείας μαθαίνονται, και ο ίδιος καλείται να συνεργαστεί με το FBI, τα πάντα ανατρέπονται.\nΑυτή τη φορά ο Τομ Κρουζ είναι αυτός που καθοδηγεί κι όχι που καθοδηγείται. Καθότι εκπαιδεύει, ως έμπειρος πια βρικόλακας, τον Μπραντ Πιτ (τότε στην αρχή της καριέρας του και, φυσικά, το νέο sexy icon του Χόλιγουντ) ώστε να γίνει βρικόλακας… Η ταινία του Νηλ Τζόρνταν έχει μείνει στην κινηματογραφική ιστορία για τη βρικολακίστικη ιδιαιτερότητα της, αλλά και γιατί το νέο με το παλιό σεξ σύμβολο συναντιούνται. Εντέλει στη ζωή (και στο Χόλιγουντ) πόσο αναλώσιμα είναι όλα;\nΤζέρι Μαγκουάιρ (1996)\nΚαι πάλι ο Τομ Κρουζ έφτασε κοντά στο Όσκαρ, όμως δεν του το δώσανε. Μια και ο πετυχημένος ατζέντης αθλητών, με φήμη, δόξα και σεβασμό, ξαφνικά κατακρημνίζεται από το βάθρο του και έκτοτε προσπαθεί να επανέλθει με όποια δύναμη και φυσικά όσους αθλητές του έχουν απομείνει. Ο Κρουζ ως Τζέρι Μαγκουάρι είναι ένας μαχητικός μπίσνεσμαν, που φωνάζει "show me the money", και προσπαθεί να επιβάλλει τη φιλοσοφία του στο χώρο της δουλειάς του. Και φυσικά γίνεται σύμβολο για τους απανταχού workaholics με φιλοδοξίες.\nΜε το περιβόητο “fuck” της Άλις (Νικόλ Κίντμαν) στον Δρ. Γουίλιαμ Χάρφορντ (Τομ Κρουζ) τέλειωσε μια από τις καλύτερες ταινίες της δεκαετίας – απεβίωσε ο Στάνλευ Κιούμπρικ – χώρισε το ζευγάρι της δεκαετίας Κρουζ-Κίντμαν. Ο σπουδαίος Αμερικανός σκηνοθέτης φέρθηκε για ακόμη μια φορά έξυπνα: Ζήτησε από το ζεύγος που αγαπούσαν τα μήντια της εποχής, να πρωταγωνιστήσουν στην τελευταία του ταινία. Κατά την οποία ένας μεγαλογιατρός και μια curator των εικαστικών περνούν κρίση στο γάμο τους, προσπαθώντας ο καθένας τους να πειραματιστεί σεξουαλικώς ώστε να… ξεμπλοκάρουν. Οι μεγαλειώδεις σκηνές της σεξουαλικής οδύσσειας του Κρουζ ακόμη σε παγώνουν.\nΤο σεξ κατατρέχει τον Τομ Κρουζ το 1999. Έτσι μετά την ταινία του Κιούμπρικ, θα ξαναμιλήσει για το σεξ στην σουρεαλιστική ταινία του Πωλ Τόμας Άντερσον, “Μανόλια”. Κατά την οποία, ένα μωσαϊκό χαρακτήρων προσπαθεί να ανακαλύψει την ευτυχία και το νόημα της ζωής, ένα 24ωρο στο Λος Άντζελες, που έβρεχε γάτες και σκύλους. Ο Κρουζ είναι απολαυστικός στο ρόλο του σεξ γκουρού που προσπαθεί να διδάξει στους υπόλοιπους άντρες τα μυστικά του κρεβατιού. Μετά από χρόνια βέβαια, ο Κρουζ θα γίνει γκουρού της ζωής μέσω της Σαϊεντολογίας. Για μια ακόμη φορά χάνει άδικα το Όσκαρ…\nΑυτή τη φορά δεν άξιζε το Όσκαρ ο Τομ Κρουζ, όμως στα σίγουρα έτσι γκριζαρισμένος που εμφανίστηκε, με το πιστόλι στο χέρι ώστε να καθαρίσει κόσμο, βάσει συμβολαίου, σε μια νύχτα στο Λος Άντζελες, σε σοκάρει. Στο νουάρ του Μάικλ Μαν, ο πληρωμένος δολοφόνος Βίνσεντ (Τομ Κρουζ) πιάνει όμηρο τον ταξιτζή Μαξ (Τζέιμι Φοξ) και τον αναγκάζει να τριγυρνάνε μες στη νύχτα: Οδηγεί ο ένας, σκοτώνει ο άλλος, κι ενδιαμέσως φιλοσοφούν. Να και μια ενδιαφέρουσα άποψη περί οργανωμένου εγκλήματος.\n*Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (16-12-11).\nΤαινίες 15ης Δεκεμβρίου 2011\nΑυτή την εβδομάδα κάνουν πρεμιέρα στις αίθουσες οχτώ ταινίες, εκ των οποίων οι δυο είναι παλιότερης παραγωγής αλλά παίζονται σε πρώτη προβολή στη χώρα μας. Από τις υπόλοιπες να μην περιμένεις εκείνη που θα σου κάνει τη διαφορά, όμως υπάρχουν και μερικές που είναι ενδιαφέρουσες προτάσεις για έξοδο. Κατά τα λοιπά, έχουμε μπει στην περίοδο που βρέχει βραβεία από τις ενώσεις στην Αμερική, περιμένοντας όλοι πρώτα τις Χρυσές Σφαίρες και έπειτα τα Όσκαρ. Ταινία της εβδομάδας είναι ο “Δρόμος του Χρήματος”, που έχει κερδίσει τις εντυπώσεις από την πρώτη προβολή του στην περυσινή Μπερλινάλε. Ουσιαστικά πρόκειται για αληθινή ιστορία που συνέβη στις Η.Π.Α. το 2008, όταν και ξέσπασε η οικονομική κρίση που πλέον έφτασε στην Ευρώπη (και φυσικά στην Ελλάδα). Αν και άνιση ταινία, σε συγκλονίζει για το σκληρό πρόσωπο των “διαχειριστών” του παγκόσμιου χρήματος (και κατ’ επέκταση του ίδιου του ανθρώπου). “Το καταφύγιο” τιμήθηκε στην Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ των Καννών, κι έρχεται ως η εναλλακτική πρόταση του Χόλιγουντ. Η αλήθεια είναι ότι η ερμηνεία του Μάικλ Σάνον είναι συγκλονιστική. Η άλλη αλήθεια είναι ότι μέχρι να παγώσεις με την τελική ανατροπή σου έχει βγάλει την ψυχή. Είναι μια σκληρή ταινία το “Μίχαελ”. Όπως μας λέει και στη συνέντευξη του ο πρωταγωνιστής της, Μίκαελ Φούιτ, η παιδοφιλία πρέπει να εκτεθεί στο σινεμά ώστε να ακολουθήσει η κοινωνική κατακραυγή. Βέβαια αυτή η δύσκολη ταινία, αυστριακής παραγωγής, του άλλοτε συνεργάτη του Μίκαελ Χάνεκε, Μάρκους Σλάινζερ, διαθέτει μια παγωμένη τεχνοτροπία και μια αποστασιοποίηση που σε πετάει συχνά έξω από το θέμα. Θα στα πει βέβαια καλύτερα, πρώτα ο Ιάκωβος Γωγάκης που την είδε στο Φεστιβάλ Καννών, κι έπειτα ο Τάιλερ Ντέρντεν όπως την παρακολούθησε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το “Αλλάζουμε;” είναι από εκείνες τις γνωστές αμερικανιές άνευ σχολιασμού. Δυο κολλητοί φίλοι ανταλλάσουν τις ζωές τους για να νιώσουν τη γλύκα… Μήπως το έχεις ξαναδεί το έργο; Άσε που το σεξιστικό πάει κι έρχεται. 80 χρόνια από την πρώτη προβολή της, η “Όπερα της Πεντάρας” του Β. Παμπστ, έρχεται στην Ελλάδα και στη γαλλική και τη γερμανική εκδοχή της. Διαλέγεις και παίρνεις. Ένα πραγματικό διαμάντι άλλης εποχής. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί προβάλλεται το ντοκιμαντέρ “The Road to God Knows Where" του Ο. Σέπελ για τον Νίκ Κέιβ και τη μπάντα του, μια και η εταιρεία διανομής του δεν μας ενημέρωσε σχετικώς. Παρολαυτά, αυτή η καταγραφή του 1990 είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκουμέντο που αξίζει της προσοχής σου. Έχω δει μόνο την πρώτη “Επικίνδυνη Αποστολή” του Μπράιαν Ντε Πάλμα, και νομίζω ότι καλύφθηκα. Κατά τα λοιπά, βλέπεις, κρίνεις, και κυρίως δεν με χρειάζεσαι για την “Επικίνδυνη Αποστολή: Πρωτόκολλο Φάντασμα”. Βέβαια αύριο για πέρασε μια βόλτα από το SevenArt.gr ώστε να διαβάσεις ένα χορταστικό αφιέρωμα στον Τομ Κρουζ. Από την άλλη μεριά δεν έχω δει ποτέ, κι ούτε θα το κάνω, κανένα επεισόδιο της σειράς κινουμένων σχεδίων “Ο Άλβιν και η παρέα του”. Να με συγχωρείς.\nΟ Δρόμος του Χρήματος (6/10)\nΓια να σου πω και την αλήθεια, στο πρώτο μισό της ταινίας ήμουν συγκλονισμένος. Ο Τσάντορ έχει κάνει μια εξαιρετική σεναριακή δουλειά: έχει μελετήσει τα αίτια της οικονομικής κρίσης του 2008, και τις συμπεριφορές των επενδυτικών κολοσσών για να κερδίσουν κι ας καταστραφεί ο κόσμος. Έχει ακόμη μελετήσει καλά τα προφίλ των μεγαλοστελεχών οι οποίοι βγάζουν εκατομμύρια δολάρια το χρόνο (στην ταινία φαίνεται το νεότερο μέλος της παρέας, που δεν είναι ούτε 25 ετών, να βγάζει 250 χιλιάδες δολάρια το χρόνο). Κι όλα αυτά στις πλάτες της παγκόσμιας οικονομίας, η οποία εντέλει κατέρρευσε. Και ενώ ο Τσάντορ σε έχει αφήσει αποσβολωμένο με αυτά που σου λέει και δείχνει, εντέλει σου σκηνοθετεί ένα δεύτερο μισό της ταινίας εντελώς ανιαρό. Αδιάφορο θα πω. Προσπαθεί να σου δείξει τις σκέψεις ή την (απ)ανθρωπιά ίσως των ανθρώπων αυτών, όμως τελικά το επιχειρεί τόσο επιδερμικά κι επιφανειακά που δεν σου προκαλεί κανένα ενδιαφέρον. Όλες οι ερμηνείες είναι πολύ καλές. Ο Κέβιν Σπέισι μπαίνει στον… οικονομικό του ρόλο άψογα. Έχει ήδη την εμπειρία του “Casino Jack” και του “Αφεντικά για σκότωμα”, που είδες το καλοκαίρι. Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και με τους μικρούς και μεγάλους ρόλους. Εντέλει σου μένει μια ταινία κόλαφος για τον υπαρκτό καπιταλισμό, που όμως της λείπει το… πιπέρι για να γίνει πιο καυστική.\nΤο Καταφύγιο (5/10)\nΜια ταινία ερμηνειών είναι αυτή. Καθότι, από κάποια στιγμή και μετά ξεχνιέσαι με το θέμα που (προσπαθεί) ν’ αναπτύξει ο Τζεφ Νίκολς, και καρφώνεσαι από τη μια μεριά στην εξαιρετική ερμηνεία του Μάικλ Σάνον, κι από την άλλη μεριά στη χαμηλόφωνη, εντέλει εκρηκτική ερμηνεία της Τζέσικα Τσαστέιν, που αποδεικνύεται ηθοποιός της χρονιάς στην Αμερική. Ο Νίκολς έχει φτιάξει μια ταινία που κυλά αργά σαν βραδυφλεγής βόμβα. Βέβαια υπάρχουν στιγμές της που είναι εντελώς άρρυθμη. Χωρίς να θέλω να σου αποκαλύψω αυτό για το οποίο προφανώς έχει προκαλέσει αίσθηση “Το καταφύγιο”, εντούτοις εξετάζεται σοβαρά η σκηνοθετική επιλογή του Νίκολς. Καθότι από τη μια μεριά χτίζει σιγά-σιγά την ψυχασθένεια ενός ανθρώπου, ο οποίος πάσχει από τελολογικό σύμπλεγμα. Και φυσικά θεωρεί πρωτίστως εκείνος και στη συνέχεια ο κύκλος του, ότι είναι ψυχασθενής λόγω και του οικογενειακού ιστορικού του. Από την άλλη μεριά όμως, όλη αυτή τη διαδικασία στη δίνει με τέτοιο βαρύ τρόπο, ώστε το δυσκίνητο δεν λέγεται σινεφίλ μα ανιαρό. Κατά τα λοιπά, πλην των έξοχων ερμηνειών όπως προανέφερα, υπάρχει και το ανατρεπτικό τέλος της ιστορίας, που σε αφήνει άφωνο. Μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο έχει εντυπωσιάσει “Το καταφύγιο”, στα σίγουρα όμως δεν μπορώ ν’ ακολουθήσω μέχρι τέλους.\nΗ Όπερα της Πεντάρας (7/10)\nΑυτή η κλασική ταινία του Παμπστ, που αποτελεί μεταφορά ενός άλλου κλασικού έργου, αυτή τη φορά του διάσημου θεατρικού του Μπρεχτ, παίζεται στην Ελλάδα 80 χρόνια από την πρώτη προβολή της. Μάλιστα θα παίζονται και οι δυο εκδοχές της, η γερμανική και η γαλλική, και εσύ διαλέγεις και παίρνεις. Ανοιχτή η επιλογή και η προτίμηση δική σου. Το 1931, στα πρώτα χρόνια δηλαδή του ομιλούντος κινηματογράφου, ο δημοφιλής Αυστριακός σκηνοθέτης Βίλχελμ Παμπστ μεταφέρει στο σινεμά τη διασκευή του παλιού θεατρικού του Τζων Γκαίη, πίσω στον 17ο αιώνα, όπως την έγραψε ο Μπρεχτ. Κατά την οποία, σε μια σαπισμένη από όλες τις απόψεις περίοδο, αστυνομικοί και πόρνες, καθωσπρέπει πολίτες κι απατεώνες παλεύουν για την επιβίωση τους και τη φήμη τους. Σίγουρα όμως, όχι για την τιμή τους. Περιττό να σου πω βέβαια, ότι μιλάμε για ένα μιούζικαλ-αριστούργημα, αν και άλλης εποχής. Τουλάχιστον εικαστικά. Καθότι το νόημα του είναι διαχρονικό και πάντοτε επίκαιρο. Άλλωστε οι σχέσεις εξουσίας, υπόληψης και μάχης για το “φιλέτο” του άλλου, πάντοτε θα σε απασχολούν, όποτε κι αν ζεις. Σαν σε Ταινιοθήκη μπορείς να δεις την ταινία του Παμπστ. Όσο και να σε ξενίζει ο προπολεμικός κινηματογράφος, κι ακόμη κι αν η τεχνολογία έχει προχωρήσει, πάντοτε θα αξίζει ν’ ανατρέχεις στα διαμαντάκια του παρελθόντος. Και για τυχόν απορίες: τα χρόνια εκείνα συνηθιζόταν να γυρίζεται το ίδιο έργο σε πολλές εκδοχές ανάλογα με τη γλώσσα. Και δεν αλλάζει το σπηκάζ, μα κανονικά ολόκληρο το καστ. Μάλιστα η “Όπερα της Πεντάρας” θα γυριζόταν και στα αγγλικά, μα κάπου χάλασε η συμφωνία. Η ταινία "πολεμήθηκε" στη Γερμανία, ενώ στον υπόλοιπο κόσμο έσκισε εμπορικά.\nThe Road to God Knows Where (5/10)\nΟ Νικ Κέιβ με τη μπάντα του, τους Bad Seeds, έχουν κιόλας γίνει αστέρια της ροκ, κι έχουν ξεκινήσει για περιοδεία στις αχανείς πολιτείες των Η.Π.Α. το 1989. Ο Γερμανός κινηματογραφιστής Ούλι Σέπελ, στα πρώτα του βήματα τότε, σκηνοθετεί αυτό το τουρ. Φυσικά κι όπως καταλαβαίνεις πέρα από τραγούδια, ακούς μπινελίκια, φιλοσοφίες ζωής και κουβέντες του δρόμου. Βλέπεις ακόμη ιστορίες με φαν, αλκοόλ, ναρκωτικά και μπόλικα τσιγάρα. Το ντοκιμαντέρ του Σέπελ δεν είναι κάτι το καινοτόμο. Όπως και άλλα μουσικά ντοκιμαντέρ περιοδειών καταγράφει αδιάκριτα. Από τη μια μεριά, αυτό το υλικό είναι ένα ιστορικό ντοκουμέντο που αξίζει να δεις, και κυρίως αν γουστάρεις τον Κέιβ. Από την άλλη μεριά, δεν βρίσκω ποια είναι η θέση του στην ελληνική κινηματογραφική πραγματικότητα.\nΌ,τι και να σου πω γι’ αυτή την ταινία είναι λίγο. Πολύ φοβάμαι ότι μπορεί να αρέσει στον κόσμο, γιατί όλη αυτή η διαδικασία της αλλαγής… ζωών (τι τετριμμένο!) έχει το γούστο της, μια και ψευτο-αγωνιάς στην εξέλιξη της. Από κει και ύστερα όμως, το “Αλλάζουμε;” είναι τυπικό Χόλιγουντ στα καλύτερα του. Buddy movie, αναρίθμητα σεξιστικά αστεία, χαζομάρες και εκτός συναγωνισμού αντιδράσεις, όλα αυτά μαζεύονται σε μια δήθεν κωμωδία, η οποία και προφανώς απευθύνεται σε πιτσιρικο-παρέες που περνούν το σαββατόβραδο τους στα μούλτιπλεξ. Τι να κάνεις, όλα χρειάζονται σε αυτή τη ρημάδα της ζωή.\n*Τα κείμενα δημοσιεύτηκαν στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (15-12-11).\nΤο περιοδικό Γραμμάτων και τεχνών Βακχικόν\nστην ανοιχτή συζήτηση με θέμα\n‘Ιστορία και Λογοτεχνία: η περίπτωση του ιστορικού μυθιστορήματος’\nΕπ’ αφορμή των βιβλίων\nΟ Χάρτης των Ονείρων της Κατερίνας Καριζώνη\nκαι Μαύρη Πέτρα του Γιάννη Γρηγοράκη.\nΣυζητούν με το κοινό οι συγγραφείς και μέλη της συντακτικής ομάδας του περιοδικού\nΣυντονίζει ο συγγραφέας Ιορδάνης Κουμασίδης.\nΠαρασκευή, 16 Δεκεμβρίου στις 7 μ.μ.\nΣτη μπυραρία Αρκούδα, Κ. Μελενίκου 80\nVakxikon.gr - Τεύχος #16\nτο τεύχος 16\n"Η αγάπη μας ως επικίνδυνο πείραμα"\nτα νέα e-books\nτων Εκδόσεων Vakxikon.gr\n"O δρόμος μου είναι πλατεία"\nτου Ορχάν Βελί Κανίκ\nσε μτφρ. Μιχάλη Παπαντωνόπουλου\nτου Γιώργου Πρίμπα\nTo ετήσιο πάρτι του Vakxikon.gr\nτην Πέμπτη 5 Ιανουαρίου 2012\nστις 10 το βράδυ\nστην Ploughman's Pub\nΑλικαρνασσού 7 & Λένορμαν\nΑνέκδοτα ποιήματα των Βασίλη Ζηλάκου, Απόστολου Θηβαίου, Άννας Μάριας Ιακώβου, Νίκου Σφαμένου, Πηνελόπης Γιαλελή,\nΑνέκδοτα διηγήματα των Δημήτρη Παπαθεόυ, Τάσου Ψάρρη, Κωστή Αργυριάδη, Σωτήρη Μπαμπατζιμόπουλου, Λίνας Παπάζογλου.\nΣυνεντεύξεις των Γιώργου Μανιώτη, Γιάννη Καλπούζου και Διονύσιου Πλατανιά.\nΔοκίμια των Γιώργου Μπλάνα, Απόστολου Θηβαίου, Χλόης Κουτσουμπέλη και Γιώργου Κατσαντώνη.\nΜεταφράσεις των Ραμόν Λουλ (o Γιώργος Μπλάνας), Ντέιβιντ Χάρσεντ (ο Γιάννης Σαρηγιαννίδης), Τζέφρι Χιλ (ο Νίκος Παναγόπουλος), Joy Division (η Άννα Νιαράκη) & κέλτικης ποίησης (η Κατερίνα Καντσού) & του πρώτου Υπορεαλιστικού Μανιφέστου (οι Παναγιώτης Χαχής και Βαγγέλης Παπαγεωργίου).\nΑναγνώσεις βιβλίων από τους Μαρία Ιωαννίδου, Σίλβια Οκάλιοβα, Νάντια Καρακούλα, Μαρία Χατζηαποστόλου, Τάσο Ρήτο.\nΒακχικονίκη: Η νέα στήλη της ομάδας του Vakxikon.gr από τη Θεσσαλονίκη / Παρουσιάσεις βιβλίων / Εκδήλωση Ιστορία & Λογοτεχνία αύριο στη Θεσσαλονίκη. Δείτε εδώ.\nΠροδημοσιεύσεις των ποιητικών συλλογών της Άτης Σολέρτη, του Κώστα Σφενδουράκη, του Ανέστη Μελιδώνη, και της συλλογής πεζών του Νέστορα Πουλάκου.\nΠαρουσιάσεις βιβλίων από τους Νέστορα Πουλάκο, Τάσο Ρήτο, Νίκο Μπίνο, Φαίη Νάση και Αλεξία Νταμπίκη.\nΣτις Επιφυλλίδες: oι στήλες των Μαρίας Κατσοπούλου, Αναστασίας Γκίτση, Άτης Σολέρτη, Κατερίνας Καντσού, Τάσου Ρήτου, Ανίσσας Χασίμ / Γνώμες των Νατάσας Ζαχαροπούλου και Άννας Ζιώγα / Ο Σωτήρης Κακίσης γράφει για τη συνάντηση του με τον Τοσίρο Μιφούνε / Ο Γιάννης Υφαντής αυτο-ανθολογείται / Ο Μάριο Ντομίνγκεζ Πάρρα δημοσιεύει μια ανθολογία σύγχρονης ελληνικής ποίησης (στα ισπανικά), που είναι σε εξέλιξη.\nΕκθέσεις φωτογραφίας του Στράτου Π. και της Μαρίας Τσιράκου / ζωγραφικής της Αντωνίας Γρίβα / εικονοποίηση της Έρης Μαυράκη.\nΚαλή ανάγνωση &\nΗ συντακτική ομάδα Vakxikon.gr\nOΛΙΓΟΓΡΑΜΜΑ ΙΙ [ΕΚΔΟΣΗ Vakxikon.gr]\nΔιαβάστε ελεύθερα εδώ.\nΟ ΔΡΟΜΟΣ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΤΕΙΑ [ΕΚΔΟΣΗ Vakxikon.gr]\n"Τα πάντα ρή-τος / This history of music and poetry : Everybody's Free to Wear Sunscreen!" - No 114\nΣαν σήμερα – 14 Δεκεμβρίου\n1799: Πεθαίνει ο Τζορτζ Ουάσινγκτον, ο πρώτος Πρόεδρος των ΗΠΑ.\n1911: Ο Νορβηγός εξερευνητής Ρόαλντ Αμούνδσεν και τέσσερις σύντροφοί του φτάνουν στο Νότιο Πόλο, ξεπερνώντας την υπό τον Ρόμπερτ Φ. Σκοτ βρετανική αποστολή.\n1922: Γεννιέται ο τηλεοπτικός παραγωγός Ντον Χιούιτ, "οικοδεσπότης" του "60 Minutes", του μακροβιότερου σώου στην ιστορία της τηλεόρασης.\n1925: Η Όπερα του Βερολίνου φιλοξενεί την πρώτη παράσταση του λυρικού δράματος του Άλμπαν Μπεργκ "Βότσεκ"(Wozzeck). Διευθύνει ο Έριχ Κλέιμπερ.\n1990: Πεθαίνει στην Ελβετία, από καρδιακό επεισόδιο, ο γερμανόφωνος συγγραφέας, Φρίντριχ Ντίρενματ.\n1994: Στα Σκόπια, οι αρχές κατεδαφίζουν με μπουλντόζα το κτίριο, όπου θα στεγαζόταν το αλβανόφωνο Πανεπιστήμιο στο Τέτοβο, κρίνοντας τη λειτουργία του αντισυνταγματική.\nΤο Τανγκό των Χριστουγέννων: O χορός των ψυχών στη γιορτή της γεννήσεως του Θεού\nΟ γνωστός από τις τηλεοπτικές του δημιουργίες Νίκος Κουτελιδάκης, στην πρώτη του κινηματογραφική προσπάθεια μετέφερε στην στη μεγάλη οθόνη το βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη Το τανγκό των Χριστουγέννων. Η προσπάθεια πέτυχε και οι θεατές απολαμβάνουν στις αίθουσες μια γνήσια ελληνική ταινία. Μια εξαιρετική ομάδα ηθοποιών δούλεψε γι’ αυτό.\nΣε ένα απομακρυσμένο στρατόπεδο του Έβρου ετοιμάζεται η γιορτή των Χριστουγέννων. Ο συνταγματάρχης Λόγγος (Γιάννης Μπέζος) επιδιώκει μία μετάθεση στην Αθήνα και αντιμετωπίζει εντάσεις και προβλήματα με την αρκετά νεώτερη και πανέμορφη γυναίκα του Ζωή (Βίκυ Παπαδοπούλου) που το ανεξάρτητο και νεωτεριστικό πνεύμα της δεν συνάδει με την κλειστή και συντηρητική κοινωνία του τόπου και τις υποχρεώσεις του ρόλου της ως γυναίκα συνταγματάρχη στις αρχές του 1970.\nΟ αξιωματικός Καραμανίδης (Γιάννης Στάνκογλου),ά νθρωπος τραχύς άλλα με μια ιδιαίτερη εσωτερικότητα είναι κρυφά ερωτευμένος με την Ζωή και έχει βάλει σκοπό να της εξομολογηθεί την αγάπη του σε ένα τανγκό κατά την διάρκεια του χορού των Χριστουγέννων. Ο έρωτάς του τον βασανίζει και καθώς δεν ξέρει να χορεύει ζητά την βοήθεια ενός ευαίσθητου καλλιεργημένου φαντάρου του Λάζαρου Λαζάρου (Αντίνοος Αλμπάνης). Οι δύο τους θα αναπτύξουν εξ΄ ανάγκης μια προσωπική στενή σχέση που είναι κάτι που δυσκολεύει επιπλέον τον αξιωματικό. Ο Στάνγκογλου ενσαρκώνει με εξαιρετικά ενδιαφέρον τρόπο πως ένα αρσενικό της δικιάς του κοσμοϊστορικής στιγμής έρχεται αντιμέτωπο με το ερωτικό του πάθος και προσπαθεί να το διαχειριστεί. Ο Αντίνοος Αλμπάνης δίνει μια κορυφαία ερμηνεία καταφέρνοντας να παρουσιάσει όλες τις πτυχές ενός απλού φαντάρου που ανακαλύπτει την σεξουαλικότητά του, αντιπαλεύει ανάμεσα σε διχαστικά διλλήματα, προσωπικές επιθυμίες, οικογενειακές ανάγκες και απαιτήσεις.\nΜετά από περιπέτειες όλων των ειδών μέσα από τις οποίες ο σκηνοθέτης εμβαθύνει στις ψυχές των ηρώων του έρχεται η μέρα των Χριστουγέννων. Όλα είναι έτοιμα και ταυτόχρονα μη έτοιμα, ο καθένας θα λάβει θέση στην προσωπική του ιστορία και ως εκ τούτου θα επισυμβούν αλλαγές που θα επηρεάσουν το μέλλον.\nΗ ιστορία δίνεται ως αναδρομή στο παρελθόν, από έναν από τους ήρωες και τελειώνει στο παρόν ,ως μία συνάντηση-επανασυνάντηση των ηρώων, το νόημα της οποίας δεν φαίνεται τι βαρύτητα έχει για τους ήρωες, ωστόσο διατηρεί το ενδιαφέρον της.\nΗ υπεροχή της ταινίας είναι η ομορφιά η ειλικρίνεια και η αριστοτεχνικότητα με την οποία καταδύει στις ψυχές των ηρώων και καταγράφει τις δονήσεις τους, βλέποντας τις σε ένα υποβλητικό εξωτερικό κάδρο, που όμως δεν υποστηρίζεται εξίσου αριστοτεχνικά μουσικά και διατηρεί την οπτική γεύση της τηλεοπτικότητας. Αλλιώς θα μιλούσαμε για απογείωση.\nAναστασία Γκίτση - Ιορδάνης Κουμασίδης - Τάσος Ρήτος\nΧθες Σάββατο, 10 Δεκεμβρίου, ολοκληρώθηκε το 1ο Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών του Ε.ΚΕ.ΒΙ. Το Vakxikon.gr, που συμμετείχε στη διοργάνωση με τρεις καλλιτέχνες-συνεργάτες του, πέρα από τα γνωστά λόγια αβροφροσύνης περί του γεγονότος και των συμμετεχόντων, έχει να πει κυρίως τούτο: Σεβασμός στη διαφορετικότητα του ανθρώπου (πρωτίστως) και του καλλιτέχνη (δευτερευόντως). Η χάβρα αλά Colloseum, οι αδερφίστικες εξαλοσύνες, και οι εξυπνακίστικες αντισυναδελφικές / αντιδεοντολογικές ατάκες του κώλου, δεν ταιριάζουν σε ανθρώπους της διανόησης (chic!).\nΗ ποιήτρια και θεολόγος Αναστασία Γκίτση, η οποία ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη, αρθρογραφεί, διδάσκει, δημιουργεί ποίηση με κάθε μέσο και σε κάθε περίσταση. Εκείνο που την ενδιαφέρει πρωτίστως είναι η εναρμόνιση διαφορετικών αλλά και διαφόρων περιοχών γνώσης και τέχνης. Η ποίηση της εντυπώνεται και εναρμονίζεται με τις άλλες μορφές τέχνης όπως αυτή της φωτογραφίας, του βίντεο, του ψηφιακού κολάζ, της ζωγραφικής, της ηλεκτρονικής μουσικής και του θεάτρου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η ποιητική της συλλογή “Το Κορίτσι των Σκοτεινών Δασών”, η οποία επικοινώνησε με το κοινό σε πολλές μορφές. Δημιουργός ακόμη του καλλιτεχνικού τριπτύχου Sygorma, στο οποίο η ποίηση εξωτερικεύει τον εαυτό της και απλώνεται σε κάθε έκφανση εικόνας και ήχου προκειμένου να συναντήσει τον αναγνώστη και να τον κάνει μέσα από έναν διαδραστικό τρόπο συνδημιουργό και συνοδοιπόρο της.\nΟ υποψήφιος διδάκτορας φιλοσοφίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, και με σπουδές στο Παρίσι, Ιορδάνης Κουμασίδης πιστεύει στο ενιαίο της γραφής, καθότι είναι αυτό που συγκροτεί την έννοια του συγγραφέα - εξ ου και η παραγωγή του απλώνεται σε αφήγημα, διηγήματα, θεατρικά, κριτική και μετάφραση. Τον ενδιαφέρει ακόμη αυτή η πολυσύνθετη κίνηση στο μεταίχμιο μεταξύ τέχνης, φιλοσοφίας και επιστήμης - με τα στοιχεία της μιας να εισχωρούν στην άλλη. Η πρώτη του εκδοτική προσπάθεια, το αφήγημα “Ερωτικό Παραλήρημα” είχε πολύ μεγάλη απήχηση και ανάλογη επιτυχία στη Θεσσαλονίκη. Αυτή την περίοδο μάλιστα ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα.\nΟ Τάσος Ρήτος κυκλοφόρησε πριν τρία χρόνια την ποιητική συλλογή “Ο δαίμονας που κρύβεις μέσα σου”. Η ανταπόκριση που είχε ήταν σημαντική. Μελοποιήθηκε αμέσως, παίχτηκε σε συναυλίες ανά την Ελλάδα, κι αναζητήθηκε. Είναι μια ροκ συλλογή ποίησης. Καθότι ο Τάσος Ρήτος, δεινός Μουσικός Προπαγανδιστής ο ίδιος, εμφανώς επηρεασμένος από την ποίηση των μπητ, λάτρης του λόγου του περιθωρίου και μέγιστος αμφισβητίας του κοινώς αποδεκτού, του καθημερινού και του τετριμμένου, αποτραβιέται στη γωνιά του, πάνω στη Θεσσαλονίκη, και γράφει μια ποίηση αγνών συναισθημάτων και δύσβατων αναζητήσεων περί ζωής. Είναι ο ποιητής του δρόμου. Γράφει σε αυτόν, μιλάει γι’ αυτόν, για τις μυρωδιές, τις φιγούρες και τους ήχους που πάντοτε αντιλαμβάνεται. Γιατί βρίσκεται εκεί μια ολόκληρη ζωή.\n*Tα κείμενα γράφτηκαν από τον υπεύθυνο έκδοσης του Vakxikon.gr, Νέστορα Πουλάκο.\nΣυνέντευξη του Γιάννη Μπέζου\nΑναμφίβολα ο Γιάννης Μπέζος θεωρείται πλέον ένας από τους σημαντικότερους κωμικούς στην Ελλάδα, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι υπολείπεται στους πιο δραματικούς του ρόλους. Άλλωστε, στον κινηματογράφο έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις σε δραματικές και κοινωνικές ταινίες της δεκαετίας του 1980, όπως τους “Χούλιγκανς” του Κώστα Καραγιάννη, τη “Γυναίκα της πρώτης σελίδας” του Νίκου Φώσκολου και το “Αθώος ή Ένοχος” του Δημήτρη Αρβανίτη.\nΜε μπόλικη τηλεόραση και θέατρο στις αποσκευές του, καθώς και με καριέρα στο τραγούδι, ο Γιάννης Μπέζος δεν μετράει περισσότερες από δέκα εμφανίσεις στο σινεμά. Έχει συνεργαστεί ακόμη με τον Νίκο Παναγιωτόπουλο (“H γυναίκα που έβλεπε όνειρα”) και τον Μιχάλη Κακογιάννη (“Πάνω, κάτω και πλαγίως”), τον Αντώνη Κόκκινο (“Πάμπτωχοι Α.Ε.”), τον Νίκο Ζαπατίνα (“Εφάπαξ”) και τον Διονύση Χαριτόπουλο (“Ιλουστρασιόν”) στην τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση πριν το “Τανγκό των Χριστουγέννων”.\nΗ ταινία του Νίκου Κουτελιδάκη, που βασίζεται σε μυθιστόρημα του Γιώργου Ξανθούλη, είναι μια φιλόδοξη παραγωγή της Village που θέλει να ξορκίσει την εμπορική κακοδαιμονία της ελληνικής ταινίας μες στο 2011. Στην ταινία αυτή ο Γιάννης Μπέζος υποδύεται τον αυστηρό και σκληρό αντισυνταγματάρχη Λόγγο, που τόσο εκείνος όσο και η γυναίκα του επιθυμούν μια καλύτερη ζωή μακριά από το απομονωμένο στρατόπεδο του Έβρου.\nΟ 55χρονος δημοφιλής ηθοποιός μίλησε στο SevenArt για την επανεμφάνιση του στον κινηματογράφο, έπειτα από απουσία πέντε χρόνων.\nΣτο “Τανγκό των Χριστουγέννων” κρατάτε ένα ρόλο ιδιαιτέρως δυσπρόσιτο και απολυταρχικό. Σας έμαθε πράγματα αυτός ο χαρακτήρας ή τον έχετε συναντήσει συχνά στη ζωή σας;\nΔεν μου έμαθε τίποτε απολύτως αυτός ο ρόλος, και οι λόγοι είναι οι εξής : αφενός πρέπει να καταλάβουμε πια ότι ο ηθοποιός στηρίζεται στη φαντασία του και την παρατηρητικότητα του όταν είναι να υποδυθεί ένα χαρακτήρα. Ούτε ταυτίζεται μαζί του, ούτε του μαθαίνει πράγματα ο ρόλος του. Αφετέρου ο χαρακτήρας του Λόγγου είναι τόσο δίπλα μας, δηλαδή δεν είναι καθόλου εξωπραγματικός για τα ελληνικά δεδομένα. Πρόκειται για έναν οικείο χαρακτήρα, άκρως συντηρητικό, που θέλει να επιβάλλεται στην οικογένεια του και στη δουλειά του. Πόσω μάλλον που είναι στρατιωτικός, δηλαδή θέλει την απόλυτη τάξη και σεμνότητα γύρω του. Μην ξεχνάτε ακόμη ότι η ιστορία εκτυλίσσεται στην περίοδο της Χούντας. Από κει και πέρα, κι επειδή οι Έλληνες προσπαθούμε να φαινόμαστε ανοιχτοί και ελευθεριακοί βάσει και των επιταγών της παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας στην οποία ζούμε, μη λησμονούμε το DNA μας. Και ο Λόγγος είναι χαρακτηριστικός Έλληνας που κοιτάζει το συμφέρον το δικό του και της οικογένειας του, και κάνει τα πάντα γι’ αυτό.\nΗ ιστορία της ταινίας δείχνει ότι ενώ εξελίσσεται η σχέση με τη γυναίκα σας, όλο και βαλτώνει. Θεωρείται ότι φταίει η καθημερινότητα, ο Έβρος που σας προκαλεί μιζέρια, η διαφορά ηλικίας…;\nΌλα αυτά μαζί που λέτε είναι, κι άλλα τόσα. Μην ξεχνάτε ότι στην εποχή εκείνη, ειδικώς στην επαρχία, ήταν δέλεαρ για μια πολύ νεαρή γυναίκα να παντρευτεί ένα στρατιωτικό καριέρας. Βέβαια όταν περνούσαν τα χρόνια και έβλεπε ότι ήθελε να ζήσει τα χρόνια της, και πιο ελεύθερη μάλιστα, ξεκινούσαν τα προβλήματα. Επομένως, όταν μιλάμε για διαφορετικούς χαρακτήρες, με διαφορά ηλικίας, που ζουν σε ένα απομονωμένο περιβάλλον, τότε είναι πολύ πιθανές αυτές οι κρίσεις.\nΤο “Τανγκό των Χριστουγέννων” είναι μια ιστορία αγάπης;\nΚάθε άλλο. Θεωρώ ότι είναι οι ιστορίες τεσσάρων ανθρώπων και το πώς άλλαξε η ζωή τους μέσα σε λίγες μέρες, στις γιορτές των Χριστουγέννων, σε ένα στρατόπεδο του Έβρου. Οι ιστορίες αγάπης εξελίσσονται στο περιθώριο και λειτουργούν καταλυτικά, όμως δεν είναι εκεί η ουσία. Ουσιαστικά η ταινία μιλάει τη φέτα της ζωής τεσσάρων ανθρώπων σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι τους. Είναι μια ταινία για τον ανθρώπινο ψυχισμό δηλαδή.\nΓιατί πιστεύετε ότι κυρίως στην επαρχία συναντάμε τέτοιου είδους ερωτικά συμπλέγματα, όπως αυτά της ταινίας;\nΚαι στην πόλη γίνονται αυτά, απλώς σπανίως βγαίνουν προς τα έξω, παίρνουν τέτοια δημοσιότητα δηλαδή. Ενώ στις επαρχιακές πόλεις, που η κοινωνία είναι κλειστή, και όλο και κάποιο μάτι θα σε δει, τα πάντα μαθαίνονται ευκολότερα.\nΚατά τη γνώμη σας, ο ελληνικός κινηματογράφος μπορεί να γίνει και πάλι εμπορικός, όπως στην εποχή του Φίνου για παράδειγμα, και να προσελκύσει το ελληνικό κοινό πιο συχνά και μαζικά;\nΚαταρχάς πιστεύω ό,τι τα εισιτήρια δεν συνάδουν απαραίτητα και με το αν μια ταινία είναι καλή ή όχι. Ο Φίνος που λέτε, έκανε αναρίθμητες ταινίες που ήταν από εξαιρετικές μέχρι πολύ κακές. Το στοίχημα είναι να γίνεται ένα σινεμά λαϊκό που να μην προσβάλλει, και που φυσικά είναι πολύ δύσκολο να γίνει. Γι’ αυτό και οι περισσότεροι δημιουργοί το αποφεύγουν, μια και δεν μπορούν να το κάνουν εύκολα και καλά. Χαρακτηριστικά παραδείγματα σκηνοθετών που έκαναν καλό λαϊκό σινεμά είναι του Μιχάλη Κακογιάννη και του Γιώργου Τζαβέλλα. Από κει και πέρα βέβαια, το ζητούμενο για το ελληνικό σινεμά είναι να κερδίσει την εμπιστοσύνη του κοινού του. Είναι πασιφανές πια ότι ο θεατής δεν θέλει προχειρότητες και γρήγορα πράγματα, κάτι το οποίο είναι εγκληματικό κι έγινε για καιρό στο θέατρο και την τηλεόραση. Και το κυριότερο : Να πάψουμε να προσπαθούμε να μοιάσουμε σε άλλους λαούς. Πρέπει να διατηρήσουμε την ελληνικότητα μας και αυτή να την περάσουμε στην όποια τέχνη κάνουμε. Δεν είμαστε ούτε Δανοί ούτε Αυστριακοί ώστε να κάνουμε σινεμά σαν το δικό τους. Σε αυτή τη χώρα ζούμε κι αυτή πρέπει να εκμεταλλευτούμε δημιουργικά.\n*Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο κινηματογραφικό πόρταλ www.sevenart.gr (30-11-12).\nTο Vakxikon.gr στο 1o Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών\nTo Vakxikon.gr, περιοδικό γραμμάτων & τεχνών, συμμετέχει στο 1ο Φεστιβάλ Νέων Λογοτεχνών που διοργανώνει το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, στις 9 και 10 Δεκεμβρίου. Προτείνει τρεις νέους λογοτέχνες, δύο της ποίησης και έναν της πεζογραφίας, οι οποίοι και θα συμμετάσχουν στον μαραθώνιο ανάγνωσης του φεστιβάλ. Σημειώνουμε ό,τι και οι τρεις λογοτέχνες κατάγονται και διαμένουν στη Θεσσαλονίκη (η επιλογή έγινε επί τούτου, μια και θεωρούμε ότι δύσκολα θα επιλέγονταν λογοτέχνες -και λόγω απόστασης- ώστε να συμμετάσχουν σε μια ακόμη "αθηναϊκή" εκδήλωση), είναι επί σειρά ετών συνεργάτες του περιοδικού, και κατά τη γνώμη μας πολύ σημαντικοί δημιουργοί που θα απασχολήσουν και στο μέλλον τα ελληνικά γράμματα. Καλή επιτυχία.\nΑναστασία Γκίτση - Κορίτσι των σκοτεινών δασών\nΒιαστική, γρήγορη, ανυπόμονη, όπως θες πες το\n- σου χαλάω εγώ χατήρι!\nη παρουσία σου, αμήχανη απουσία σχημάτιζε\nπαρά σάρκινη εικόνα.\nΤι βιαστικά να ονειρευτείς!\nΤι να ματαγαπήσεις!\nΤι να μάθεις να ψελλίζεις σε καιρούς μουγγούς!\nΤι ν’ακούσεις σε ξένες θάλασσες που τίναξες τα κύματα σου;\nΚομματάκια ψωμιού που μοιραζόμασταν μήνες ψημένου πυρετού.\nΙχνηλατούσες έλεγες την ψυχή μου.\nΑφουγκράζομαι ακόμη τα θλιμμένα πρωινά της στερημένης καλημέρας σου\nπου ανήλια μαραζώνουν το κορμί μου.\n- Κατέβασα τα παραθυρόφυλλα μην κουτσομπολεύει η γειτονιά -\nΌχι αγάπη μου γλυκιά, εσύ δεν με ιχνηλατούσες\nμε περπατούσες κανονικότατα με τα μυτερά μαύρα τακούνια της θεάς απόλαυσής σου.\nΓια μένα όμως δε ρώτησες…\nΚαι τόσο εσύ μου ‘λεγες καλημέρα όσο εγώ ποθούσα την καληνύχτα σου.\nΣε ποια συγχρονία της στιγμής επιτέλους θα σημάνουμε!\nΞεγλιστρούσες όμως επιδέξιος ακροβάτης των άκρων που\nτέντωνε το σχοινί στων ακονισμένων μου αισθήσεων τις χορδές.\nΓι’αυτό λοιπόν συμπονάς τους ακροβάτες.\nΑδειανό σαρκίο απόκαμε η επιθυμία μου…\nΓια την Αναστασία Γκίτση διαβάστε εδώ.\nΤάσος Ρήτος - Ο δαίμονας που κρύβεις μέσα σου\nTα πιο σκοτεινά σημεία της ψυχής σου\nΧρειάζομαι μία μέρα να αντικρύσω το σκοτάδι σου,\nένα ήλιο να φωτίσω τα πιο απόκρυφα σημεία σου,\nένα μεγάλο πάθος να σου γνέψω το πρόσωπο,\nκι ένα μικρό ψιθύρισμα σου στο μέσα της ψυχής μου.\nΧρειάζομαι ένα φάρο να φωτίσω το πιο απόκρυφα σημεία σου,\nένα λόγο να μου φωνάξεις τί ακριβώς ονειρεύεσαι,\nένα μεγάλο θάρρος να τραντάξω τις ουλές του δέρματός σου,\nκι ένα μεγάλο πάθος σου να ανατριχιάσω ακόμα κι απ' τη σιωπή σου.\nΈνα δάσος κρυμμένο μέσα σε μια απέραντη πεδιάδα,\nένα μικρό σπιτάκι θαμμένο μέσα σε μια πελώρια οροσειρά,\nένα τόσο δα σπουργίτι σφηνωμένο σε ένα τσιμεντένιo κλουβί,\nθαρρώ πως μοιάζει η φωνή μου καθώς σε ονειρεύομαι.\nΒαδίζω συχνά αντικριστά με τον θάνατο πάνω σε λευκές γραμμές.\nΤα χέρια μου πάντα στις τσέπες κι η μικρή καμπούρα μου γέρνει το κορμί.\nΜα αυτό που χρειάζομαι είναι ένα σιγαλό ψιχάλισμα από μάτια.\nΤα δικά σου μάτια, να με κοιτούν πως μπορώ και αντικρούω τον θάνατο!\nΜια λέξη αρκεί, μια σκέψη αρκεί, ένα φευγαλέο χαμόγελο,\nένα παιδικό τραινάκι με τα συναισθήματά σου φορτωμένα,\nκι ένα μικροσκοπικό κουτάκι με τα χρώματά που βάφουν την ψυχή σου,\nόλα βγαλμένα απ' τα πιο σκοτεινά σημεία της ψυχής σου.\nΓια τον Τάσο Ρήτο διαβάστε εδώ.\nΔάνης Κουμασίδης - Ερωτικό Παραλήρημα\nΝα ζήσουμε ιπτάμενες ζωές, να κυλιστούμε στα χώματα, να τρέξουμε προς τη θάλασσα, να ρουφήξουμε στιγμές, ν' αδειάσουμε από θλίψη, να λησμονήσουμε τον πόνο, να κάψουμε τις ενοχές, να πετάξουμε τα ρούχα μας, να σκίσουμε τα επαγγελματικά προσόντα και credits, να σηκώσουμε σημαία ολόλευκη και την άλλη στιγμή με παιδικά χρώματα να θάψουμε τα όπλα και τις τύψεις μας. Πότε πρόλαβες και μου τα είπες όλα αυτά με ένα βλέμμα;\nΧάθηκες πάλι... Κι εγώ που κατέβηκα στην Αθήνα με τα πόδια, με μια λάμψη του ιδανικού στα μάτια και δυο τεράστια χέρια μέχρι τον ουρανό να σε φυλάνε απ' τις βροχές... Κι έφτασα αποκαμωμένος, για να συναντήσω τις σιωπές και όλα τα ένοχα μικρά σου μυστικά. Πάντα φεύγεις... Δεν θα συναντηθούμε ποτέ...\nΓια τον Δάνη Κουμασίδη διαβάστε εδώ.\nΤο Τανγκό των Χριστουγέννων: O χορός των ψυχών στη...\nAναστασία Γκίτση - Ιορδάνης Κουμασίδης - Τάσος Ρήτ...\nTαινίες 8ης Δεκεμβρίου 2011\nΣυνέντευξη του Κωνσταντίνου Γιάνναρη\nΠέντε βιβλία για τον κινηματογράφο\nΣυνέντευξη του Μιχάλη Οικονόμου\nΝτίνος Κατσουρίδης : Ο φωτογράφος του ελληνικού σι...\nΣυνέντευξη του Γιώργου Γκικαπέππα\nSex Love & Rock n Roll Party Vakxikon.gr\nΤαινίες 1ης Δεκεμβρίου 2011


Leg Sleep Pillow Best Pregnancy Pillow 4x3 Estink Estink Portable Leg Rest Travel Pillow Inflatable Travel Estink Portable Leg Rest Travel Pillow Inflatable Travel Foot Rest Pillow For Resting Feet And Sleeping – localappliancerepairs.info\nleg sleep pillow best pregnancy pillow 4x3 estink estink portable leg rest travel pillow inflatable travel estink portable leg rest travel pillow inflatable travel foot rest pillow for resting feet and sleeping.\nhow to fix common sleep problems with science strategically placing pillows is a good way to relieve all sorts of pain if you, positioning pillows wedges for body back legs leg spacer knee hip aligning between the legs pillow, kayiyo high quanlity foam pad pillow elevating leg rest back lumbar kayiyo high quanlity foam pad pillow elevating leg rest back lumbar support pillow cushions side sleep, bed wedge pillow using a bed wedge pillow to sleep comfortably bed wedge pillow using a bed wedge pillow to sleep comfortably youtube, memory foam knee leg pillow bed cushion wedge pressure relief sleep memory foam knee leg pillow bed cushion wedge pressure relief sleep support aid, amazoncom bed wedge pillow for sleeping and acid reflux firm bed wedge pillow for sleeping and acid reflux firm memory foam and a removable cover, amazoncom alignment leg positioner hip leg knee back and spine alignment leg positioner hip leg knee back and spine side sleeper pillow knee pillow , weeks the princess and the pillows baby kerf weeks, leg spacer pillow sleep pillows pillows cushions , cm maternity pillow side sleeping comfortable cotton pregnant maternity waist side sleep pillow cotton pregnant women cushion big body pregnancy pillow leg belly support, leg and lumbar support pillow sharper image satisfaction guaranteed.\nPosted on 11/21/2019 12:11:45 pm Full size leg-sleep-pillow-best-pregnancy-pillow-4x3-estink-estink-portable-leg-rest-travel-pillow-inflatable-travel-estink-portable-leg-rest-travel-pillow-inflatable-travel-foot-rest-pillow.jpg


Survivor: Ο παίκτης που θα φύγει αύριο από το παιχνίδι – Arouraios.gr – Ειδήσεις\nSurvivor: Ο παίκτης που θα φύγει αύριο από το παιχνίδι\nΓια μία ακόμα φορά το βαρόμετρο που ονομάζεται twitter δείχνει το δρόμο. Επί της ουσίας είναι δηλωτικό του αυριανού αποτελέσματος, το οποίο είναι ήδη γνωστό και στους ανθρώπους του ΣΚΑΪ σχετικά με το ποιος παίκτης θα αποχωρήσει.\nΟι περισσότεροι χρήστες ψηφίζουν Ευριδίκη Βαλαβάνη. Και είναι γεγονός ότι εάν μπορούμε να επιστρέψουμε αρκετές ημέρες πίσω, το κοινό περίμενε με ανυπομονησία τη στιγμή που η δημοσιογράφος του καναλιού του Φαλήρου θα βρισκόταν ανάμεσα στους υποψηφίους προς αποχώρηση.\nΠλέον οι παραλληλησμοί με το Στέλιο Χανταμπάκη δίνουν και παίρνουν καθότι πολλοί σχετίζουν τη Βαλαβάνη με την περιβόητη κλίκα του Αγίου Δομήνικου. Όπως προαναγγέλλει το κοινό του twitter η Ευριδίκη θα έχει την τύχη του Χανταμπάκη και μάλιστα οι προτάσεις που χρησιμοποιούν είναι χαρακτηριστικές των συναισθημάτων που προκαλεί η ίδια στον κόσμο.\nΣε κάθε περίπτωση μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων στο χθεσινό συμβούλιο του νησιού η ίδια δήλωσε ότι θέλει να μάθει τη γνώμη του κόσμου. Γεγονός, το οποίο όπως θα διαπιστώσετε και από τις αναρτήσεις που παρατίθενται στη συνέχεια, δεν έμεινε ασχολίαστο.


Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2016 16:21\nΤο Εθνικό Θέατρο υποδέχεται τον πρώτο μήνα του Φθινοπώρου με θεατρικές παραστάσεις και συνεργασίες που αξίζει να παρακολουθήσουμε.Αναλυτικά τον Σεπτέμβριο θα δούμε στο Εθνικό Θέατρο:Θεατρική Σεζόν Αγίας ΠετρούποληςΤο Εθνικό Θέατρο στο πλαίσιο του έτους Ελλάδας – Ρωσίας, φιλοξενεί από 19 έως και 22 Σεπτεμβρίου στη Κεντρική Σκηνή και στη Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη» του Θεάτρου Rex, το 9ο Διεθνές Φεστιβάλ «Θεατρική σεζόν Αγίας Πετρούπολης».20/9, Κεντρική Σκηνή, ώρα έναρξης 18:30«Η πόλη. Παντρολογήματα. Γκόγκολ.» από το Θέατρο Λενσοβιέτ. Σκηνοθεσία: Yury Butusov. Διάρκεια: 3 ώρες και 30 λεπτά με διάλειμμα.21/9, Σκηνή Κοτοπούλη Θέατρο Rex, ώρα έναρξης 18:30«Οι αδελφοί » βασισμένο στους Αδελφούς Καραμάζοφ του Φιόντορ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκι, από το Θέατρο Πριγιούτ Κομεντιάντα. Σκηνοθεσία: Evgeniya Safonova. Διάρκεια: 3 ώρες και 40 λεπτά με δύο διαλείμματα22/9, Κεντρική Σκηνή, ώρα έναρξης 18:30«Μάκβεθ» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ από το Μπαλτίσκι ντομ. Σκηνοθεσία: Λυκ Περσεβάλ Διάρκεια: 1 ώρα και 30 λεπτά χωρίς διάλειμμα19 - 22 Σεπτεμβρίου - Διαδραστική έκθεση κουκλών-μαριονετών «Κούκλες για παιδιά και ενήλικες» του Κρατικού κουκλοθεάτρου Αγίας Πετρούπολης του Ε.Σ Ντεμμενί.Οι θεατές θα έχουν την ευκαιρία να δουν τη συλλογή των δημιουργών μαριονετών μια «Χρυσή Αποθήκη» - κούκλες, τις οποίες στην Αγία Πετρούπολη ονομάζουν «μεγάλο θίασο του μικρού θεάτρου». Η επίσκεψη της έκθεσης προϋποθέτει την αλληλεπίδραση μεταξύ των θεατών και των επαγγελματιών κουκλοπαιχτών. Ώρα: 17.30 – 18.30, στη Κεντρική Σκηνή, πριν από την έναρξη των παραστάσεωνΓια τις παραστάσεις και την έκθεση θα υπάρχει ταυτόχρονη μετάφραση στα Ελληνικά.«Οιδίπους Τύραννος» του Σοφοκλή 22 Σεπτεμβρίου στο Ηρώδειο Η μεγάλη συμπαραγωγή του Εθνικού Θεάτρου με το θέατρο Βαχτάνγκοφ που απέσπασε τις καλύτερες κριτικές και γοήτευσε το κοινό της Επιδαύρου για μία μόνο παράσταση κάτω από την Ακρόπολη.«Λυσιστράτη» του ΑριστοφάνηΗ περιοδεία της «Λυσιστράτης», της παράστασης που έχει κερδίσει το θερμό χειροκρότημα του κοινού σε όσα θέατρα έχει παρουσιαστεί συνεχίζεται με επιτυχία.9 Σεπτεμβρίου, Θεσσαλονίκη, Θέατρο Δάσους12 Σεπτεμβρίου, Ελευσίνα, Παλαιό Ελαιουργείο16 Σεπτεμβρίου, Βύρωνας, Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη»19 Σεπτεμβρίου, Ηλιούπολη, Θέατρο Άλσους «Δημήτρης Κιντής»21 Σεπτεμβρίου, Νέα Σμύρνη, Θέατρο Άλσους Νέας Σμύρνης24 Σεπτεμβρίου, Ηρώδειο«Αντιγόνη» του ΣοφοκλήΗ πρώτη συμπαραγωγή του Εθνικού Θεάτρου με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας και το Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, μετά το sold out στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου και σε μία σειρά από θέατρα της χώρας, συνεχίζει τον Σεπτέμβριο την επιτυχημένη της πορεία σε θέατρα της Ελλάδας και της Κύπρου.10 Σεπτεμβρίου, Βύρωνας, Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη»16, 17, 18 Σεπτεμβρίου, Αμφιθέατρο Μακαρίου Γ’, Λευκωσία21, 22 Σεπτεμβρίου, Αρχαίο Θέατρο Κουρίου, Λεμεσός24, 25 Σεπτεμβρίου, Αρχαίο Ωδείο Πάφου28 Σεπτεμβρίου, Θέατρο Αμμοχώστου30 Σεπτεμβρίου, Παττίχειο Δημοτικό Αμφιθέατρο ΛάρνακαςΠροπώληση εισιτηρίων στο: http://www.ticketservices.gr/el/NationalTheatre/ Για τις παραστάσεις του Ηρωδείου εισιτήρια προπωλούνται στο: http://tickets.greekfestival.gr/ & στα Ταμεία του Ελληνικού Φεστιβάλ.\nΤο Εθνικό Θέατρο στο πλαίσιο της επιδίωξής του για συνεργασίες τόσο με ελληνικούς όσο και διεθνείς θεατρικούς οργανισμούς, συνεργάστηκε για πρώτη φορά με το φημισμένο θέατρο Βαχτάνγκοφ παρουσιάζοντας τον Οιδίποδα τύραννο του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία του πολυβραβευμένου Ρίμας Τούμινας. 26.09.2016 12:52


διαφθορά Archives - ΝΕΟΛΑΙΑ ΕΔΕΚ\nΠαγκόσμια ημέρα κατά της διαφθοράς η σημερινή, από το 2003 και έπειτα, όταν και η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε τη Συνθήκη κατά της Διαφθοράς.\nΦυσικά, και η Κύπρος δεν μένει εκτός του παιχνιδιού αυτού. Χρόνια η παθογένεια…\nΚαι τι δεν είδαν τα μάτια μας…\n…αυτούς που διοικούν το κράτος στο σκάνδαλο της Focus, το σκάνδαλο ΣΑΠΑ, «το κούρεμα των καταθέσεων», τα μπόνους των τραπεζιτών, τις εκποιήσεις κατοικιών και τις προσωπικές συστάσεις για πρόσληψη σε ιδιωτική εταιρεία, τις διαφόρων μορφών ανταμοιβές στον δημόσιο τομέα με σκοπό τις διευκολύνσεις.\nDecember 9, 2015 by admin Ανακοινώσεις


Κλείνουν απόψε και αύριο το βράδυ οι σήραγγες στα Τέμπη - Volosday.gr - Το ενημερωτικό site της Μαγνησίας\n10 Ιουλίου 2019089\nΚυκλοφοριακές ρυθμίσεις στις σήραγγες των Τεμπών από το ύψος του Ευαγγελισμού μέχρι τον κόμβο του Πλαταμώνα, ανακοίνωσε η αστυνομία λόγω εργασιών ενσωμάτωσης του Συστήματος Διαχείρισης Συστημάτων των σηράγγων Τ1-Τ2-Τ3 στο Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης Αυτοκινητοδρόμου (IMMS)oco.\nΟι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις αφορούν σήμερα την Τετάρτη (10-07-2019) και αύριο Πέμπτη (11-09-2019) καθημερινά από τις 22:00 έως τις 6:00 της επομένης με:\n(α). Ολικό αποκλεισμό της κυκλοφορίας των οχημάτων επί του Αυτοκινητοδρόμου και στις δύο κατευθύνσεις, από τον Α/Κ Ευαγγελισμού (Χ/Θ 377+176) έως το νοτιότερο άκρο του Α/Κ Πλαταμώνα (Χ/Θ 400+265) του Α.Θ.Ε., και εκτροπή της κυκλοφορίας στην Π.Ε.Ο. Ευαγγελισμού – Λεπτοκαρυάς.\nΘα εφαρμοστεί το τυπικό σχέδιο 5-9α (Πλήρης Αποκλεισμός Αυτοκινητοδρόμου και υποχρεωτική έξοδος για διατομή 2 λωρίδων) καθώς και το τυπικό σχέδιο 5-6α (Αποκλεισμός κλάδου εισόδου) για τον αποκλεισμό της εισόδου του Α/Κ Ευαγγελισμού προς Θεσσαλονίκη, θα εφαρμοστεί το τυπικό σχέδιο 5-9β (Πλήρης Αποκλεισμός Αυτοκινητοδρόμου και υποχρεωτική έξοδος για διατομή 3 λωρίδων) καθώς και το τυπικό σχέδιο 5-6α (Αποκλεισμός κλάδου εισόδου) για τον αποκλεισμό της εισόδου του Α/Κ Λεπτοκαρυάς προς Αθήνα, (β). Αποκλεισμό του κλάδου εισόδου προς τον Αυτοκινητόδρομο στον ημικόμβο Ραψάνης, με κατεύθυνση προς Αθήνα.\nΕπιπλέον, πριν την έναρξη εφαρμογής των παραπάνω κμκλοφοριακών ρυθμίσεων θα πρέπει να αποκλειστούν οι υφιστάμενοι χώροι στάθμευσης του αυτοκινητόδρομου στο τμήμα Ευαγγελισμός – Λεπτοκαρυά τουλάχιστον δύο ώρες πριν, έτσι ώστε να αποφευχθεί ο εγκλωβισμός τυχόν χρήστη εντός του αποκλεισμένου τμήματος.\nΠολύ υψηλός κίνδυνος πυρκαγιάς για τη Μαγνησία\nΣτα 139,4 εκ.ο προϋπολογισμός της Περιφέρειας\n14 Νοεμβρίου 20150111\nΓια «πάρτι διαρκείας» στο γάλα μιλούν οι κτηνοτρόφοι της Θεσσαλίας\n19 Ιουλίου 20180159\nΤραγωδία: Νεκρή Λαρισαία που εγκλωβίστηκε σε ασανσέρ!\n28 Ιουνίου 2016070


Κρίση και υψηλοί φόροι βούλιαξαν την αγορά καυσίμων - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online\nΚρίση και υψηλοί φόροι βούλιαξαν την αγορά καυσίμων\nΚοινό μέτωπο εταιρειών εμπορίας πετρελαιοειδών και βενζινοπωλών αναπτύσσεται για την αντιμετώπιση του λαθρεμπορίου υγρών καυσίμων αλλά και για τα μεγάλα προβλήματα του κλάδου που έχουν ανακύψει με την τεράστια βουτιά κατά 43% των πωλήσεων καυσίμων.\n14 Απριλίου 2018, 07:39 Ενημερώθηκε: 15 Απριλίου 2018, 05:45\nΣτα εννέα χρόνια της οικονομικής ύφεσης οι επιχειρήσεις χονδρικής και τα πρατήρια πώλησης βενζίνης, ντίζελ και πετρελαίου θέρμανσης έχουν δεχθεί μεγάλα χτυπήματα με αποτέλεσμα να τίθεται ζήτημα επιβίωσης εκατοντάδων εταιρειών. Οπως περιγράφουν παράγοντες της αγοράς, αυτά είναι η μεγάλη πτώση της κατανάλωσης, η υπερφορολόγηση των καυσίμων, η έξαρση της παραβατικότητας και οι αυστηρές περιβαλλοντικές απαιτήσεις που έχουν αποφασίσει οι Βρυξέλλες.\nΣε ένα ιδιαίτερα δύσκολο περιβάλλον για τα περίπου 5.000 βενζινάδικα και τις 13 εταιρείες εμπορίας πετρελαιοειδών, η ΕΕ προχωρεί στην απανθρακοποίηση της ενιαίας αγοράς με λιγότερες εκπομπές ρύπων CO2, ενώ ταυτόχρονα από το 2020 ζητεί την παραγωγή ναυτιλιακών καυσίμων με λιγότερη περιβαλλοντική επιβάρυνση.\nΜετάβαση με ομαλό τρόπο\nΤο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας ξεκίνησε τις διαβουλεύσεις για τον εθνικό ενεργειακό σχεδιασμό της χώρας. Με δηλώσεις του στο «Βήμα» ο πρόεδρος του Συνδέσμου Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών Ελλάδας Βασίλης Σεραφειμάκης τονίζει ότι «οι εταιρείες εμπορίας πετρελαιοειδών δεν είμαστε αντίθετες στις κατευθύνσεις για την κλιματική αλλαγή, ωστόσο αυτό που επιδιώκουμε είναι η μετάβαση να γίνει με ομαλό τρόπο». Και συνεχίζει: «Απασχολούμε κεφάλαια ύψους 1 δισ. ευρώ, έχουμε χάσει 43% των πωλήσεων των πετρελαιοειδών και το ερώτημα είναι πώς θα πετύχουμε ανάπτυξη με παράλληλη μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης».\nΟι αλλαγές στον περιβαλλοντικό τομέα είναι μία από τις πτυχές του προβλήματος που αντιμετωπίζει ο κλάδος των πετρελαιοειδών.\nΩστόσο ο σημαντικότερος λόγος έχει να κάνει με το εκρηκτικό μείγμα που προκάλεσαν στα χρόνια της κρίσης η πτώση της κατανάλωσης και η μεγάλη αύξηση των φόρων. Από το 2008 ως και το 2017 η κατανάλωση της δασμολογημένης αγοράς καυσίμων (βενζίνες, πετρέλαιο κίνησης και θέρμανσης κ.λπ.) έχουν πέσει από τους 11,3 εκατ. μετρικούς τόνους στα 7 εκατομμύρια. Για το πρώτο τρίμηνο οι εκτιμήσεις δείχνουν η μείωση να είναι συνολικά 11%, με το πετρέλαιο θέρμανσης να σημειώνει βουτιά πάνω από 22%. Οπως επιβεβαιώνει με δηλώσεις του στο «Βήμα» και ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πρατηριούχων Εμπόρων Καυσίμων (ΠΟΠΕΚ) Γιώργος Ασμάτογλου: «Το πρώτο τρίμηνο του 2018 η αγορά των πετρελαιοειδών προϊόντων παρουσίασε πτωτική πορεία, ιδιαιτέρως δε του πετρελαίου θέρμανσης, λόγω του υψηλού ΕΦΚ, του ήπιου χειμώνα και των άλλων εναλλακτικών πηγών θέρμανσης, σε ποσοστό άνω του 20%».\nΟσο για το πετρέλαιο θέρμανσης, το οποίο στα χρόνια της ύφεσης έγινε ακριβοθώρητο για χιλιάδες νοικοκυριά, από το 2008 ως και το 2017 έπεσε από 3,1 εκατ. τόνους σε 1,1 εκατ. τόνους. Η πτώση ξεπερνά το 64%. Οι καταναλωτές έκλεισαν τους λέβητες και άνοιξαν τα κλιματιστικά ή επανέφεραν τις σόμπες, καθώς δεν άντεχαν το κόστος των αυξήσεων στο πετρέλαιο.\nΑλλά και οι βενζίνες για το ίδιο προαναφερόμενο διάστημα μειώθηκαν περισσότερο από 39%, με τις πωλήσεις να κατρακυλούν σε 2,4 εκατ. τόνους από 4 εκατ. τόνους το 2008.\nΗ πτώση των πωλήσεων όμως δεν είχε να κάνει μόνο με τη δραστική περικοπή των δαπανών των νοικοκυριών λόγω της ύφεσης. Επιταχύνθηκε και με την τεράστια διόγκωση των φόρων. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στη βενζίνη από 350 ευρώ στα 1.000 λίτρα που ήταν το 2008 διπλασιάστηκε σταδιακά στα 700 ευρώ.\nΟ ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης από τα 21 ευρώ εκτινάχθηκε στα 280 ευρώ ανά 1.000 λίτρα.\nΟι επιβαρύνσεις αυτές έστειλαν τις τιμές στα ύψη και μία εκ των ανελαστικών δαπανών των καταναλωτών σημείωσε κάθετη πτώση.\nΤα εννέα χρόνια της οικονομικής ύφεσης περί τα 2.000-2.500 βενζινάδικα έκλεισαν, ενώ και μεγάλες εταιρείες εμπορίας πετρελαιοειδών είτε έκλεισαν είτε αναδιαρθρώθηκαν. Για παράδειγμα, οιπολυεθνικές BP και Shell πούλησαν τα δίκτυα λιανικής, η Jetoil πρόσφατα μέσω της πτωχευτικής διαδικασίας πουλήθηκε, η Dracoil έκλεισε. «Η μελλοντική βιωσιμότητα των πρατηρίων και εν γένει των επιχειρήσεων του ευρύτερου χώρου είναι οριακή αν δεν ληφθούν και δεν επιβληθούν αυστηρά μέτρα ορθολογικής λειτουργίας της αγοράς στο πλαίσιο των κανόνων του υγιούς ανταγωνισμού και της επιχειρηματικότητας» επισημαίνει ο πρόεδρος της ΠΟΠΕΚ.\nΜάστιγα το λαθρεμπόριο και οι παραβατικές συμπεριφορές\nΗ απότομη και κάθετη πτώση των οικονομικών μεγεθών των επιχειρήσεων των πετρελαιοειδών, που είναι ένας κλάδος ο οποίος προκαταβάλλει εν μέσω οικονομικών δυσκολιών και επιβαρύνσεων τον ΕΦΚ, είχε σαν αποτέλεσμα και την έκρηξη της λαθρεμπορίας και άλλων παράνομων δραστηριοτήτων στα καύσιμα.\nΠαρά τις αλλεπάλληλες κυβερνητικές εξαγγελίες για την πάταξη της παραβατικότητας ωστόσο, ως τώρα βασικά μέτρα έχουν μείνει στα χαρτιά, όπως η διασύνδεση των συστημάτων εισροών – εκροών των βενζινάδικων με την κεντρική βάση των δεδομένων της ΑΑΔΕ. Η Αρχή έχει τοποθετήσει χρονικά τη μετάδοση και τον έλεγχο των στοιχείων που μεταδίδουν τα πρατήρια από τις δεξαμενές τους στο τέλος του χρόνου, όταν εδώ και περίπου πέντε χρόνια τα βενζινάδικα και οι εταιρείες εμπορίας έχουν εγκαταστήσει τα συστήματα.\nΤα κλιμάκια ελέγχου διακίνησης και αποθήκευσης καυσίμων του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας λόγω ελλιπούς χρηματοδότησης έχουν περιορίσει τους ελέγχους. Παράλληλα και η νομοθεσία διατηρεί «παράθυρα» διαφυγής των κυρώσεων για όσους παρεμβαίνουν στις αντλίες με σκοπό τη νοθεία.\nΣτα χαρτιά έμεινε το σύστημα εισροών – εκροών\nΑνεφάρμοστα παραμένουν και τα μέτρα για την αντιμετώπιση της λαθραίας διακίνησης ναυτιλιακού καυσίμου.\nΣτελέχη της αγοράς των υγρών καυσίμων αποδίδουν την απραξία του Δημοσίου, διαχρονικά, στη λανθασμένη νοοτροπία του κρατικού διοικητικού μηχανισμού: «Εφόσον δεν εισπράττονται άμεσα φορολογικά έσοδα, δεν βιαζόμαστε για την εφαρμογή των μέτρων» είναι το σκεπτικό που περιγράφουν παράγοντες του κλάδου.\nΟ Σύνδεσμος Εταιρειών Εμπορίας Πετρελαιοειδών Ελλάδας και οι πρατηριούχοι προετοιμάζονται για τη διατύπωση κοινών θέσεων και τη διεκδίκηση της ικανοποίησης αιτημάτων απέναντι στην παραβατικότητα. Ο ΣΕΕΠΕ ήδη προγραμματίζει συναντήσεις με τους βενζινοπώλες. Αλλά και ο πρόεδρος της ΠΟΠΕΚ Γιώργος Ασμάτογλου αναφέρει σχετικά: «Πρέπει επιτέλους να ενταχθεί σε χρονοδιάγραμμα αυστηρής υλοποίησης η εγκατάσταση και λειτουργία του συστήματος εισροών – εκροών σε όλα τα στάδια διακίνησης των πετρελαιοειδών και ενεργειακών προϊόντων. Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πρατηριούχων Εμπόρων Καυσίμων (ΠΟΠΕΚ) καλεί όλους τους παράγοντες της αγοράς πετρελαιοειδών διά των αντιπροσωπευτικών τους οργάνων να συμμετάσχουν σε κοινές συσκέψεις, προκειμένου να υποβάλουν από κοινού στα αρμόδια υπουργεία συγκεκριμένες προτάσεις και να απαιτήσουν για την υλοποίησή τους μέσα σε αυστηρό χρονοδιάγραμμα την εξυγίανσή της από κάθε φαινόμενο παραβατικότητας».\nΤο δίκαιο του κατακτητή και ο Ελληνοτουρκικός διάλογος | 27.07.2021 - 05:45\nΠεριμένοντας τον ΕΦΚΑ | 27.07.2021 - 05:35\nΔημοσιονομικός εκτροχιασμός | 27.07.2021 - 05:25\nΚυβέρνηση και υποχρεωτικοί εμβολιασμοί – Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε… | 27.07.2021 - 05:15


loutrakiNow Allpress: Ένας αγώνας με ένα ημίχρονο. Χάσαμε ‘’στο πρώτο ημίχρονο’’ με 25-29.\nΤο Σάββατο 5 Φεβρουαρίου στο Λουτράκι έγινε ο αγώνας Ποσειδών Λουτρακίου - ΓΑΣ Κιλκίς. Ένας πολύ δύσκολος αγώνας και για τις δύο ομάδες. Έπαιζε η καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος με την καλύτερη άμυνα.\nΟ αγώνας ξεκίνησε πολύ άσχημα για την ομάδα μας. Από την αρχή του αγώνα η ομάδα μας ήταν πίσω στο σκόρ. Βασικοί συντελεστές της κατάστασης αυτής ήταν ο καλός τερματοφύλακας της αντίπαλης\nομάδας, η δική μας αστοχία και βασικά το πολύ και υπερβολικό άγχος που είχε η ομάδα μας. Όλα αυτά συντέλεσαν, να πάθει η ομάδα μας στο πρώτο ημίχρονο Black out. Ετσι το ημίχρονο τελείωσε με 9-16. 7 γκολ σε τέτοια παιχνίδια δεν μπορείς να τα καλύψεις εύκολα. Αλλά και τα 9 γκόλ είναι απίστευτα λίγα.\nΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΞΙΟΥΠ. - Μ.Γ.Σ. ΠΑΝΣΕΡΡΑΙΚΟΣ 27-24,ΑΡΙΩΝ ΠΤΟΛΕΜΑΙΔ. - ΑΡΧΕΛΑΟΣ ΚΑΤΕΡΙΝΗΣ 30-24,Γ.Ν.Ο.Ν ΑΡΗΣ - Γ.Σ ΚΟΡΩΠΙΟΥ 27-22 ,ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΑΜΑΡ. - ΦΟΙΒΟΣ ΣΥΚΕΩΝ 19-24,ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΑΓ.ΑΝΑΡΓ. - ΦΑΙΑΚΑΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ 42-21


Πρέπει να χορτάσαμε αυτές τις ημέρες λόγια συμπαράστασης, ευρωπαϊκής, αμερικανικής, διεθνούς. Όλοι αναγνωρίζουν πως η Ελλάδα έχει δίκαιο αλλά πέραν αυτού ουδέν. Ακόμη και ο Τραμπ τηλεφώνησε στον Μητσοτάκη και τον Ερντογάν για να εκφράσει την ανησυχία του αλλά αν του ζητήσει κανείς να βρει στο χάρτη που, ακριβώς, εξελίσσεται η αστάθεια μάλλον δεν θα τα καταφέρει.\nΟ αμερικανός πρόεδρος είναι ο κύριος υπεύθυνος της διεθνούς υπονόμευσης του κύρους της χώρας του και της ανάδειξης του Ερντογάν σε ταραξία της περιοχής.\nΛένε πως ανησυχούν και θέλουν, για να τους φύγει η ανησυχία, να βάλουν Ελλάδα και Τουρκία να καθίσουν να συνδιαλλαγούν. Για ποιο πράγμα;\nΌπως εξελίσσονται τα πράγματα είναι μία εύσχημη τακτική για διάλογο. Αλλά διάλογος με την Τουρκία γίνεται εδώ και χρόνια. Τι θα συζητήσει ο Μητσοτάκης; Η δήλωσή του πως η μόνη διαφορά είναι η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ είναι η πάγια ελληνική θέση. Θα βρει ανταπόκριση; Αδύνατον. Η Τουρκία θέλει να τα βάλει όλα στο τραπέζι. Ο Μητσοτάκης δεν μπορεί να δεχθεί.\nΟ Ερντογάν επιδιώκει την ένταση γιατί, μεταξύ άλλων, το αφήγημά του έχει τελειώσει και πρέπει να αποδώσει κάπου την αποτυχία του. Τα αποτελέσματα της 17χρονης διακυβέρνησή του είναι τραγικά. Η απώλεια της εξουσίας αποτελεί υπαρξιακό πρόβλημα για τον Τούρκο δικτάτορα. Ξέρει πως θα έχει την τύχη του Μεντερές.\nΤο ΝΑΤΟ, με επικεφαλής έναν ανίκανο άνθρωπο, είναι ανύπαρκτο, αλλά και ως οργανισμός χωρίς αντικείμενο. Οι ΗΠΑ απούσες και η Ευρώπη κάνει τα πρώτα νηπιακά της βήματα ως διαμεσολαβητής. Συγκεκριμένα δεν υπάρχει ενιαία Ευρώπη. Υπάρχει η πολιτική της Γερμανίας και η πολιτική της Γαλλίας.\nΤο Βερολίνο, όπως το περιέγραψε ένας Γάλλος αναλυτής, είναι σαν ένα θωρηκτό που δεν μπορεί να πάρει στροφή. Η γεωπολιτική του ανάλυση και εμμονή στηρίζεται στην αρχή των τριών B. Berlin, Byzantine, Bagdad. Βερολίνο, Κωνσταντινούπολη, Βαγδάτη. Είναι ο σιδηροδρομικός άξονας που κατασκεύασαν οι Γερμανοί τέλη 19ου αρχές 20ου αιώνα, γύρω από τον οποίο ανέπτυξαν την καθυστερημένη, χρονικά, αποικιακή τους πολιτική. Δεν μπορούν να αποχωριστούν την Τουρκία.\nΤο Παρίσι νιώθει ότι απειλείται στο ζωτικό χώρο της Mare Nostrum από την Τουρκία. Διαμορφώνει συσχετισμούς και ισορροπίες. Οι δυνάμεις αναζητούν τη νέα πολυπολικότητα και οι μικρότερες χώρες επιλέγουν στρατόπεδα.\nΗ αστάθεια ευνοεί αναθεωρητικά κράτη, όπως η Τουρκία που αμφισβητεί τη Συνθήκη της Λωζάνης. Υπό μίαν έννοια θα μπορούσε να αποδεχθεί την αμφισβήτηση της συνθήκης και η Ελλάδα με την προϋπόθεση να ενεργοποιηθεί η Συνθήκη των Σεβρών.\nΜήπως ήρθε ο καιρός η Ελλάδα, αναμφισβήτητος κληρονόμος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, να θέσει θέμα κατάληψης από την Τουρκία του μικρασιατικού χώρου; Αφού και τα πλέον παράξενα που εγείρει η Τουρκία οι φίλοι της Ελλάδας ζητούν να συζητηθούν, γιατί να μην συζητηθεί και η αξίωση της Αθήνας που θα παραπέμπει στη Συνθήκη των Σεβρών; Αρκεί να μην πέσει στο ίδιο ολίσθημα με το ’22. Ειρηνική επιστροφή, λοιπόν, ως στρατηγικός στόχος.\n*Δημοσιεύθηκε στη "ΜτΚ" στις 30 Αυγούστου 2020


Νεφροπαθείς και μεταμοσχευμένοι Ελλάδας: Ενημερωτική ημερίδα για την Εξωνεφρική κάθαρση από το Σύλλογο Νεφροπαθών Αλεξανδρούπολης\nΈτσι, όσοι παρακολούθησαν την ημερίδα, ενημερώθηκαν για τα είδη της εξωνεφρικής κάθαρσης (αιμοκάθαρση και περιτοναϊκή κάθαρση), για την ψυχολογική διάσταση της χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας (σ.σ. στην Αλεξανδρούπολη υπάρχουν 130 ασθενείς ΧΝΑ), ενώ όσοι δεν είναι νεφροπαθείς είχαν την ευκαιρία να ακούσουν τη βιωματική εμπειρία του να έχει κανείς ΧΝΑ, διά στόματος της προέδρου του Συλλογου Νεφροπαθών Αλεξανδρούπολης Αμαλίας Ζαρκάδη.\nΑυτό που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι όλες οι εισηγήσεις παρά το γεγονός ότι ήταν επιστημονικές έγιναν σε απλή γλώσσα, ώστε να είναι κατανοητές από όλους. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα από την ομιλία του κου Πασαδάκη.\nΗ εκδήλωση ολοκληρώθηκε με μουσικό πρόγραμμα από τους Μπάμπη Τσακαλίδη, Τόλη Κουγιουμτζή, Νίκο Ζήση και Στέλλα Αδαμίδου.\nΗ συγκεκριμένη εκδήλωση ήταν η δεύτερη που διοργανώνει ο Σύλλογος Νεφροπαθών Αλεξανδρούπολης και συνολικά συμμετείχαν έξι ομιλητές (πλην της προέδρου του Συλλόγου) που ήταν: Πλουμής Πασαδάκης, Καθηγητής Νεφρολογίας ΔΠΘ | Γιώργος Γεωργιάδης , Αν Καθηγητής Αγγειοχειρουργικής ΔΠΘ | Μαρία Σαμακουρή, Αν. Καθηγήτρια Ψυχιατρικής ΔΠΘ | Κωνσταντία Κανταρτζή | Νεφρολόγος, Επιμελήτρια Α | Καλλή Κουτσίδου, Νοσηλεύτρια ΜΤΝ | Μαρία Καλαϊτζή, Νοσηλεύτρια ΜΠΚ.


Ubuntu-gr Forum • Προβολή θέματος - Ubuntu 10.04 Lucid Lynx Alpha, beta, rc\nUbuntu 10.04 Lucid Lynx Alpha, beta, rc\n416 Δημοσιεύσεις • Σελίδα 42 από 42 • 1 ... 38, 39, 40, 41, 42\nRe: Ubuntu 10.04 Lucid Lynx Alpha, beta, rc\nαπό nikosal » 01 Μάιος 2010, 09:39\nAngelDeath έγραψε: κάτι ακόμα, στα παράθυρα τις επιλογές close οr minimize τις έχει αριστερά, αντί για δεξιά...πως το αλλάζουμε αυτό?\nΑυτό έχει ήδη απαντηθεί, αρκετές φορές. http://forum.ubuntu-gr.org/viewtopic.php?f=9&t=11463\nΠαιδιά, συγνώμη για την παρέμβαση, αλλά αυτό το τόπικ (όπως σε κάθε έκδοση) αφορά το δρόμο για την τελική έκδοση. Μην επιμένετε να συζητάτε εδώ τα θέματα που προκύπτουν στο 10.04, αντί για αυτό ανοίξτε τοπίκια στο «λειτουργικό σύστημα» ή όπου αλλού κρίνετε σωστά, ανάλογα με το θέμα της συζήτησης και το τυχόν πρόβλημά σας.\nαπό emmsarris » 01 Μάιος 2010, 10:12\nhttp://gnome-look.org/content/show.php/ ... ent=122914\n⇛ Linux:Μαθαίνω┃Προγραμματισμός:DVF77 στη σχολή┃Αγγλικά:Καλά┃Ιταλικά:Μέτρια┃Γαλλικά:Λίγα\nAMD Athlon II X2 3200┃MB ASRock N68-GS3-UCC┃RAM Corsair 4GB DDR3(1333MHz)┃MSI MD1GD3 NVIDIA GT520 1GB┃HD 500GB WD┃VIA HD Audio┃Logitech C110 webcam┃Οθόνη LG W1934s@1440x900\nLaptop ubuntu 14.04\nHP Probook 430 G2: Intel Core i5 4200 @1,7GHz┃Intel HD 4400┃8GB RAM DDR3(1600MHz)┃500GB HDD\nΕγγραφή: 15 Ιαν 2009, 21:55\nαπό Κώστας Συνεχέρης » 01 Μάιος 2010, 10:47\nthe_eye έγραψε: Μόλις έφαγα ένα καλό bug στην ati x700 στο laptop.\nBootάρει αλλά γραφικό πάπαλα\n[ 3770.452966] [drm:radeon_cs_ioctl] *ERROR* Faild to schedule IB !\n[ 3770.951576] [drm:radeon_ib_schedule] *ERROR* radeon: couldn't schedule IB(8).\n[ 3770.956356] [drm:radeon_cs_ioctl] *ERROR* Faild to schedule IB !\n[ 3771.447347] [drm:radeon_ib_schedule] *ERROR* radeon: couldn't schedule IB(9).\n[ 3771.449933] [drm:radeon_cs_ioctl] *ERROR* Faild to schedule IB !\n[ 3771.453620] [drm:radeon_ib_schedule] *ERROR* radeon: couldn't schedule IB(10).\n[ 3771.455965] [drm:radeon_cs_ioctl] *ERROR* Faild to schedule IB !\n[ 3771.954313] [drm:radeon_ib_schedule] *ERROR* radeon: couldn't schedule IB(11).\n[ 3771.959109] [drm:radeon_cs_ioctl] *ERROR* Faild to schedule IB !\n[ 3772.446402] [drm:radeon_ib_schedule] *ERROR* radeon: couldn't schedule IB(12).\n[ 3772.448792] [drm:radeon_cs_ioctl] *ERROR* Faild to schedule IB !\n[ 3772.453970] [drm:radeon_ib_schedule] *ERROR* radeon: couldn't schedule IB(13).\n[ 3772.456333] [drm:radeon_cs_ioctl] *ERROR* Faild to schedule IB !\nOύτε κονσόλα δεν μπορώ να ανοίξω αφού το μήνυμα τρέχει συνεχώς σε όλα τα tty. Ευτυχώς έχω ssh.\nΜπείκα με το live cd 10.04 και δουλεύουν όλα άψογα. Υπάρχει περίπτωση με καθαρή εγκατάσταση να έχω πρόβλημα με την ati radeon x700 ?\nLap top toshiba m 60 2gh, μνημη 2gb, ati x300 128 mb, Γνώσεις linux πολύ λίγες.Αγγλικά ελάχιστα.\nπρογραματισμός όχι.Ubuntu 9.10\nΕγγραφή: 05 Νοέμ 2009, 17:08\nαπό linuxovios » 01 Μάιος 2010, 11:23\nΜε την Χ600 στο laptop μου, όλα καλά.\nΕγγραφή: 08 Απρ 2010, 13:58\nαπό vagrale13 » 01 Μάιος 2010, 11:50\nΟ τιτλος λεει : Ubuntu 10.04 Lucid Lynx Alpha, beta, rc\nΚαταλαβαινω οτι πολλοι εχετε διαφορες αποριες,προβληματα αλλα,\nδεν ειναι το σωστο topic ουτε να τις κανετε, ουτε να λυθουν!\nΓια το πως πηγε η εγκατασταση,αναβαθμιση πειτε το εδω Πέρασμα στο 10.04: Πώς ήταν;\nΓια τυχόν προβληματα που εχετε, καντε μια Αναζητηση,\nκαι δεν μπορειτε να βρειτε τη λυση, ανοιξτε ενα Νεο θεμα στην καταληλη κατηγορια!\nΓια οποιον θελει καποια πιο γρηγορη απαντηση, να συζητησει για το Lucid εδω http://ubuntu-gr.org/webchat\nαπό vista killer » 01 Μάιος 2010, 13:09\nκαιρός για lock παιδιά το νήμα μια και πλέον έχουμε περάσει στην σταθερή έκδοση και όλα τα προβλήματα τα ποστάρουμε κανονικά στο forum μας με νέα νήματα. Επόμενος στόχος πλέον το Maverick\nUbuntu 20.04 (Focal Fossa) - Alpha, Beta, Νέα...κλπ\nΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ: Ubuntu +1\nUbuntu 19.10 (Eoan Ermine) - Alpha, Beta, Νέα...κλπ\n13 Οκτ 2019, 13:57


ΦΟΡΟΚΑΤΑΙΓΙΔΑ μες στο καλοκαίρι! Πιέζουν οι δανειστές για νέες αυξήσεις | Star.gr\nΦΟΡΟΚΑΤΑΙΓΙΔΑ μες στο καλοκαίρι! Πιέζουν οι δανειστές για νέες αυξήσεις\nΈρχεται η λυπητερή για 1,3 εκατ. φορολογουμένους\nΦοροκαταιγίδα μες στο κατακαλόκαιρο ετοιμάζει η κυβέρνηση κατ’ απαίτηση των δανειστών, καθώς ζητούν νέες αυξήσεις, μιας και σύμφωνα με τις προβλέψεις τους φέτος θα υπάρχει έλλειμμα και όχι πλεόνασμα.\nΣύμφωνα με πληροφορίες το κουαρτέτο των θεσμών ζητεί να αυξηθεί η προκαταβολή φόρου για επιχειρήσεις και μπλοκάκια από το 55% που είναι φέτος στο 75% και στο 100% για το 2016, γεγονός που θα επιβαρύνει κατά πολύ τους ελεύθερους επαγγελματίες και όσους αμείβονται με μπλοκάκι.\nΕπίσης, απαιτούν να αυξηθεί η έκτακτη εισφορά από 4% στο 6% για τα εισοδήματα από 50.000 ευρώ και να αλλάξει ο νόμος που ψηφίστηκε στις 15 Ιουλίου από την ελληνική Βουλή.\nΒέβαια την ώρα που ζητούν αυξήσεις στη φορολογία μισθωτών και συνταξιούχων, ζητούν τη μείωση του φόρου αλληλεγγύης από 8% στο 6% για τα εισοδήματα άνω των 500.000 ευρώ!\nΜέσα σε όλα αυτά, στα σχέδια της κυβέρνησης είναι η μείωση του αφορολόγητου ορίου του ΕΝΦΙΑ στις 250.000 ευρώ, που σημαίνει ότι τα βάρη θα κληθούν να σηκώσουν και πάλι τα μικρά και μεσαία εισοδήματα, καθώς θα υπάρξει αύξηση ή αλλαγές στους συντελεστές για τις κατοικίες που έχουν χαμηλή αντικειμενική αξία.\nΣυνολικά οι φορολογούμενοι θα πληρώσουν φέτος μέσα σε λιγότερο από έξι μήνες περίπου 8 δισ. ευρώ σε φόρους, από τα οποία τα 3 δισ. θα προέλθουν από τον φόρο εισοδήματος.\nΉδη περίπου 1.246.000 φορολογούμενοι έχουν λάβει τα ειδοποιητήρια για την… λυπητερή με τον επιπλέον φόρο που θα πρέπει να πληρώσουν.


Ο ΔΗΜΟΣ ΑΒΔΕΛΙΩΔΗΣ ΚΑΙ Η ΓΙΑΣΕΜΗ ΚΗΛΑΙΔΟΝΗ "ΕΝ ΠΛΩ" ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΡΙΝΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΟΝ "ΠΥΞΙΔΑ 101 fm"\nΤην Κυριακή 5 Απριλίου από τις 12 έως τις 2 το μεσημέρι ο γνωστός σκηνοθέτης Δήμος Αβδελιώδης και η ηθοποιός Γιασεμή Κηλαηδόνη θα συμπλεύσουν με την Μαρίνα Παπαδοπούλου. Αφορμή η παράσταση "ΜΑΡΑΝ ΑΘΑ" -και όχι μόνο- που πάιζεται με μεγάλη επιτυχία τα τελευταία χρόνια και θα παρουσιαστεί το βράδυ στην Αργολίδα.\nΑναρτήθηκε από Πυξίδα στις 9:02 μ.μ.\nThe Rock and Blues Connection\nΜετά από πολλά χρόνια στον Ανατολικό 95,8fm με την εκπομπή “Rock Διαδρομές”, κάνουμε νέα αρχή σε διαφορετική συχνότητα, διαφορετική μέρα, διαφορετική ώρα, διαφορετικό τίτλο εκπομπής αλλά την ίδια καλή μουσική.\n“The Rock and Blues Connection”\nκάθε Πέμπτη 19:00 – 21:00 στον Πυξίδα 101fm...\nΑναρτήθηκε από Πυξίδα στις 10:31 μ.μ.\nGrand Cafe Kandinsky - Live Βαγγέλης Γερμανός - Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2015\nΑναρτήθηκε από Πυξίδα στις 8:16 μ.μ.\nΤην Πέμπτη 29 Ιανουαρίου στις 9 το βράδυ, αρχίζει το ραδιοφωνικό μας ταξίδι. Ανοίγουμε τα φτερά μας και ξεκινάμε γιά το δικό μας ¨Πέταγμα"\n"ΕΝΑ ΠΕΤΑΓΜΑ....ΔΥΟ ΦΩΝΕΣ"......\nΚάθε Πέμπτη βράδυ στις 9 και γιά δυό ώρες, η δική μου και η δική σας φωνή ανταμώνουν ζωντανά στον αέρα με οδηγό την "Πυξίδα" στους 101 FM και απο το internet σε όλο τον κόσμο....γιά να ξαναβρούμε μαζί το ραδιόφωνο που χάσαμε,αφού..."Οτι δεν ελησμόνησες ποτέ δεν σε ξεχνά!!!"\nΜείνετε συντονισμένοι εδω.....\nΑναρτήθηκε από Πυξίδα στις 11:14 μ.μ.\nΚαθημερινά 5 με 7 ακούστε τον Θείο Μάνο στο Πυξίδα fm 101\nΑναρτήθηκε από Πυξίδα στις 11:06 π.μ.\nΑναρτήθηκε από Πυξίδα στις 10:43 π.μ.\nΚαθημερινά 5 με 7 ο Θείος Μάνος στον ΠΥΞΙΔΑ FM 101\nΑναρτήθηκε από Πυξίδα στις 7:36 μ.μ.


Guardian: «Οι ασθενείς αντί για να ζήσουν πεθαίνουν στην Ελλάδα» | Azınlıkça\nΈνα πιστόλι, αντί για μπουρμπουάρ, έβγαλε από τη τσέπη του πελάτης εστιατορίου στην Καβάλα όταν η υπεύθυνη του έφερε το λογαριασμό, με το οποίο την απείλησε, γιατί... θεώρησε το ποσό υψηλό.\nΧωρίς προσωπικό αλλά και χωρίς βασικά είδη όπως γάντια, γάζες και καθετήρες λειτουργούν τα δημόσια νοσοκομεία στην Ελλάδα.\nΚανένας άλλος τομέας δεν έχει πληγεί σε τέτοιο μεγάλο βαθμό στην Ελλάδα όσο αυτός, σχολιάζει ο Guardian και συνεχίζει επισημαίνοντας πως από το 2009, οι δαπάνες για τη δημόσια υγεία έχουν μειωθεί κατά σχεδόν ένα τρίτο -πάνω από 5 δισ. ευρώ- σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης. Μάλιστα, περισσότεροι από 25.000 εργαζόμενοι έχουν απομακρυνθεί και τα νοσοκομεία πολλές φορές ξεμένουν από φάρμακα, γάντια, γάζες, ακόμα και από σεντόνια.\nΟι συχνές μικρές πράξεις ηρωισμού έχουν καταφέρει να κρατήσουν όρθιο το σπασμένο σύστημα υγείας: οι γιατροί και οι νοσηλευτές εργάζονται υπερωρίες, με τους χορηγούς και φιλάνθρωποι βοηθά επίσης, υπογραμμίζει το δημοσίευμα. – Πρώτο Θέμα


Η Εθελοντική Αιμοδοσία αποτελεί πλέον θεσμό για την Data Communication - ΕΚΕ | Insurancedaily.gr\nΗ Εθελοντική Αιμοδοσία αποτελεί πλέον θεσμό για την Data Communication\nΜε αφορμή την ολοκλήρωση της 2ης Εθελοντικής Αιμοδοσίας, η Ζωή Δουζένη, Executive Vice President της Data Communication δήλωσε: «Η διοργάνωση της Εθελοντικής Αιμοδοσίας, η οποία συνιστά ύψιστη προσφορά ζωής και ελπίδας στο συνάνθρωπο, αποτελεί πλέον θεσμό για την Data Communication και έχει ως βασικό σκοπό την κινητοποίηση και ευαισθητοποίηση των εργαζομένων. Η μεγάλη ανταπόκριση των ανθρώπων μας στην 1η Εθελοντική Αιμοδοσία, τον περασμένο Ιούλιο, αποτέλεσε το ισχυρότερο κίνητρο για την καθιέρωση δύο φορές το χρόνο της συγκεκριμένης δράσης. Διαπιστώνοντας το υψηλό αίσθημα αλληλεγγύης των ανθρώπων μας, συνεχίζουμε και εντείνουμε την πραγματοποίηση πρωτοβουλιών κοινωνικής ευθύνης που ενθαρρύνουν την ενεργό συμμετοχή όλων μας».


Bazaar Τουμπα, Ανατολικής Θράκης 73 - προσφορές και ωράριο | Promotheus\nΚατάστημα Bazaar - Τουμπα, Ανατολικής Θράκης 73\nΑνατολικής Θράκης 73 Τουμπα 54453\nΤο υποκατάστημα του Bazaar είναι ένα από τα καταστήματα 69 στην Ελλάδα. Στην Τουμπα της πόλης σας, υπάρχουν συνολικά 1 καταστήματα που λειτουργούν από τον αγαπημένο σας έμπορο λιανικής Bazaar. Επί του παρόντος, διαθέτουμε 1 φυλλάδια με απίθανες εκπτώσεις και ακαταμάχητες προσφορές για το κατάστημα στη διεύθυνση Bazaar Τουμπα - Ανατολικής Θράκης 73. Μην περιμένετε άλλο, ανακαλύψτε το εβδομαδιαίο φυλλάδιο που ταιριάζει στο κατάστημά σας και επωφεληθείτε από τις εκπληκτικές προσφορές. Θα δείτε επίσης τις ώρες λειτουργίας του Bazaar Τουμπα - Ανατολικής Θράκης 73 σε αυτόν τον ιστότοπο. Εάν βιαστείτε, σίγουρα θα καταφέρετε να αποκτήσετε μερικά από τα 96 προϊόντα που είναι τώρα σε προσφορά. Μη χάσετε την ευκαιρία να εξοικονομήσετε χρήματα στα παρακάτω προϊόντα: παπαδοπουλου cookies, λικέρ, σουπιά, ραβιόλι, πράσινο τσάι, πράσο, μωροπετσέτες, κρέμα γάλακτος, κόκα κόλα, απορρυπαντικό ρούχων αλλά και σε πολλά είδη που αγοράζετε τακτικά.


Ποια πασίγνωστα εμβόλια προστατεύουν από τη νόσο Αλτσχάιμερ - Iatropedia\n21 Σεπτεμβρίου 2020 | 07:36\n«Δεν γνωρίζουμε πως θα μπορούσαν τα εμβόλια να μας προστατεύουν από τη νόσο Αλτσχάιμερ», δήλωσε η Dr Heather Snyder, αντιπρόεδρος Ιατρικών Υποθέσεων στην Alzheimer’s Association. «Μπορεί οι συγκεκριμένες λοιμώξεις να επηρεάζουν με κάποιον τρόπο τον εγκέφαλο, «στρώνοντας» τον δρόμο για την ανάπτυξη νόσου Αλτσχάιμερ. Ή μπορεί τα εμβόλια να μειώνουν τη φλεγμονή που σχετίζεται με τη νόσο. Ένα άλλο ενδεχόμενο είναι όσοι κάνουν εμβόλια, να ζουν πιο υγιεινά με αποτέλεσμα να προστατεύουν τον εγκέφαλό τους».\nTags: ΑΝΤΙΓΡΙΠΙΚΟ ΕΜΒΟΛΙΟ, ΕΜΒΟΛΙΟ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ, ΝΟΣΟΣ ΑΛΤΣΧΑΪΜΕΡ