Μια συζήτηση για τον αγώνα αλληλεγγύης στο κίνημα των μεταναστών στη Γαλλία με έναν σύντροφο από τη “Συλλογικότητα ενάντια στις απελάσεις”.\nΗλιοτρόπιο, Νοέμβρης 2000\n[Αυτή η ενημερωτική συζήτηση, μέρος της οποίας δημοσιεύεται στη μπροσούρα FIGHT FORTRESS EUROPE, έγινε στο “Ηλιοτρόπιο” στις 20 Ιούλη 2000. Με S αναφέρεται ο σύντροφος από τη “Συλλογικότητα ενάντια στις απελάσεις”, με Κ η μεταφράστρια από τα γαλλικά, και με Α, Β, Γ, Δ κ.ο.κ. άλλοι σύντροφοι και συντρόφισσες που συμμετείχαν στη συζήτηση. Η έκδοση της μπροσούρας έγινε σε 1.500 αντίτυπα, στην Αθήνα, το Νοέμβρη του 2000. Για επικοινωνία, e-mail: all_anar@hotmail. Com]\nS: Θα κάνω ένα μικρό ιστορικό για το πως ξεκίνησε το κίνημα των μεταναστών στη Γαλλία. Η πρώτη κίνηση έγινε το Μάρτιο του 1996, όταν 350 μετανάστες από την Αφρική κατέλαβαν μια εκκλησία στο κέντρο του Παρισιού, κοντά στη Βαστίλη. Διεκδικούσαν χαρτιά για όλους τους μετανάστες και ζητούσαν την κατάργηση του νόμου που τους καθιστούσε παράνομους. Η διεκδίκηση αυτή ήταν και η βάση από την οποία ξεκίνησαν, χωρίς όμως να εγκλωβίζονται στη λογική “δώστε μας χαρτιά, θέλουμε να γίνουμε καλοί Γάλλοι πολίτες”.\nΑπό την πρώτη κατάληψη της εκκλησίας έγιναν μάχες με την αστυνομία -στην περίπτωση που αυτή επιχειρούσε τη βίαιη εκκένωση του χώρου- αλλά και μάχες με τις οργανώσεις της αριστεράς (S.O.S Ρατσισμός κ.λπ) οι οποίες ήθελαν να ελέγξουν το κίνημα και να συγκρατήσουν τους μετανάστες όταν η κατάσταση γινόταν πιο σοβαρή. Τους απέτρεπαν για παράδειγμα από το να καταλαμβάνουν δημόσιους χώρους (υπουργεία, εκκλησίες, δημαρχεία) και τους προέτρεπαν περισσότερο να καταλαμβάνουν ιδιωτικούς χώρους ώστε να μην παίρνει έκταση το κίνημα όσον αφορά την αντιπαράθεση με το κράτος και τη δημόσια διοίκηση. Κατά δεύτερον, αυτές οι οργανώσεις και τα συνδικάτα που είχαν δύναμη έβαλαν κάποιους όρους -ήδη από το 1996- και προώθησαν τον διαχωρισμό με σκοπό να ελέγξουν το κίνημα. Συμφωνούσαν για παράδειγμα στο να μείνουν όσοι είχαν οικογένεια ή ήταν πολλά χρόνια στη Γαλλία και να φύγουν όσοι δεν ήταν παντρεμένοι ή δεν μιλούσαν γαλλικά.\nΤο καλοκαίρι του ΄96 οι μετανάστες κατέλαβαν την εκκλησία του Αγ. Βερνάρδου στο Β. Παρίσι. Η κινητοποίηση ήταν μεγάλη· η τηλεόραση έδειχνε έξω από την εκκλησία χιλιάδες Γάλλους που υποστήριζαν το κίνημα. Τελικά η κατάληψη έληξε όταν εισέβαλε στο χώρο η αστυνομία και έβγαλε με τη βία τον κόσμο έξω.\nΈνα μεταίχμιο ήταν οι εκλογές του 1997, όπου έπεσε η δεξιά και τη θέση της πήραν οι σοσιαλιστές μαζί με τους οικολόγους και το κομμουνιστικό κόμμα.\nΛίγο πριν τις εκλογές, αλλά και μετά που άλλαξε η κυβέρνηση, άρχισαν να μπαίνουν περισσότερα κριτήρια για την έκδοση χαρτιών. Σε αυτό το σημείο επανεμφανίστηκαν οι οργανώσεις της αριστεράς -που οι ίδιοι οι μετανάστες είχαν διώξει αφού ήδη από το ΄96 έθεταν τα κριτήρια που προωθούσε τώρα η νέα κυβέρνηση- και προσπάθησαν να πάρουν με το μέρος τους το μεγαλύτερο μέρος των μεταναστών.\nΌπως είπαμε, η πρώτη και η δεύτερη εκκλησία καταλήφθηκαν από 350 μετανάστες κυρίως από το Μαλί και τη Σενεγάλη. Όμως σιγά-σιγά άρχισαν να συμμετέχουν στον αγώνα και άλλοι μετανάστες, όχι μόνο από αφρικανικές χώρες. Από την αρχή έδωσαν μάχη για να κρατήσουν σαν τρόπο οργάνωσης μία μόνο συλλογικότητα για όλους τους μετανάστες, ενωμένη και ανεξάρτητη από τις οργανώσεις. Όμως οι οργανώσεις και τα συνδικάτα τους έπεισαν πως η αρχική συλλογικότητα των 350 πρέπει να μείνει κλειστή και να δουλεύει μόνο για τον εαυτό της. Έτσι, σιγά-σιγά, άρχισαν να δημιουργούνται και άλλες συλλογικότητες σε όλη τη Γαλλία με τη συμμετοχή πολλών μεταναστών από τη Μαυριτανία, τη Σενεγάλη, το Μαλί, το Μαρόκο, την Τουρκία, την Κίνα, την Αλγερία, την Τυνησία, οι οποίες όμως ήταν διαχωρισμένες μεταξύ τους.\nΑ: Αυτές οι συλλογικότητες δημιουργήθηκαν με βάση την εθνικότητα;\nΚ: Περισσότερο με βάση τη γλώσσα, γιατί στην αρχή δεν μιλούσαν γαλλικά.\nS: Μέχρι τις εκλογές, η αριστερά έλεγχε μεν αλλά και ενθάρρυνε τις πρωτοβουλίες των μεταναστών, γιατί την βοήθησαν να κερδίσει τις εκλογές. Οι μετανάστες έκαναν από τον Δεκέμβρη του ΄95 μέχρι και το Μάη του ΄97 ένα συνεχή αγώνα με καταλήψεις σε υπουργεία, εκκλησίες και αστυνομικά τμήματα, συγκεντρώσεις έξω από δικαστήρια, διαδηλώσεις και γεγονότα που, μέχρι τις εκλογές, τα ΜΜΕ ενίσχυαν. Μεγάλη προβολή υπήρχε κυρίως σε δύο γεγονότα. Το πρώτο ήταν η εκκένωση της εκκλησίας του Αγ. Βερνάρδου -στην οποία βρίσκονταν παρόντες ακόμα και ηθοποιοί και άλλα γνωστά πρόσωπα της καλλιτεχνικής και πολιτικής ζωής- και οι διαδηλώσεις που ακολούθησαν τις επόμενες μέρες. Το δεύτερο γεγονός ήταν οι διαδηλώσεις που έγιναν ύστερα από έναν καινούργιο νόμο του υπουργού της δεξιάς Ντεμπρέ, τον Φεβρουάριο του ΄97. Η αριστερά στηρίχτηκε πολύ πάνω σε αυτά τα δύο γεγονότα για να κερδίσει τις εκλογές και φυσικά τα ΜΜΕ ακολουθούσαν.\nΠλησιάζοντας στο Μάη οι στατιστικές έδειχναν πως οι Γάλλοι αποδέχονται τους ξένους, πως συμφωνούν να τους δοθούν χαρτιά. Μάλιστα, ο σημερινός υπουργός Εσωτερικών Σεβενεμάν και το κόμμα του συμμετείχαν στις διαδηλώσεις στην πρώτη σειρά.\nΟ Ζοσπέν πριν τις εκλογές δήλωσε πως ο νόμος θα καταργηθεί και πως θα δοθούν χαρτιά. Μετά τις εκλογές ξεκίνησε μια καμπάνια για να φτιαχτούν αιτήσεις. Επρόκειτο για κάποια ντοσιέ που περιείχαν ένα ερωτηματολόγιο σχετικά με το χρόνο παραμονής στη Γαλλία, την οικογενειακή κατάσταση κλπ. Έτσι δεκάδες χιλιάδες προχώρησαν στη συμπλήρωση αυτών των φακέλων, με την ελπίδα ότι θα νομιμοποιηθούν.\nΑπό τους 300.000 μετανάστες μόνο οι 140.000 έκαναν την αίτηση κι αυτό γιατί οι υπόλοιποι δεν ήθελαν να γίνουν γνωστά τα στοιχεία τους, η διεύθυνσή τους κλπ. Οι μισοί, δηλαδή περίπου 70.000, τελικά πήραν τα χαρτιά τους, ανάμεσά τους και άτομα από τις συλλογικότητες που ήταν πιο ενεργές στον αγώνα, που συμμετείχαν στις καταλήψεις, τις διαδηλώσεις και τις συγκεντρώσεις. Μάλιστα αυτοί ήταν και οι πρώτοι που πήραν χαρτιά, ακόμα κι αν δεν ανταποκρίνονταν στα κριτήρια, ακριβώς επειδή αγωνίστηκαν.\nΕδώ ας σημειώσουμε πως η κατάργηση του νόμου συνοδεύτηκε από την κατάργηση ενός κεκτημένου του κινήματος των μεταναστών της δεκαετίας 70-80. Δηλαδή, ενώ πριν η κάρτα παραμονής ίσχυε για 10 χρόνια, τώρα ίσχυε για 3, 6 ή 12 μήνες με δικαίωμα ανανέωσης κάθε χρόνο.\nΑμέσως μετά άρχισε μια αδρανοποίηση που οφειλόταν στο ότι κάποιοι πήραν χαρτιά και στο ότι ήρθαν και πάλι στο προσκήνιο οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, η SOS Ρατσισμός, τα συνδικάτα των κομμάτων, οι οργανώσεις της άκρας αριστεράς, και τους έπεισαν ότι ο αγώνας έπρεπε να σταματήσει σε αυτό το σημείο αφού είχε “νικήσει”!\nΜετά την άνοδο της αριστεράς στην εξουσία, ψηφίστηκε ένας νέος νόμος -του υπουργού Εσωτερικών Σεβενεμάν- που ήταν χειρότερος από τον προηγούμενο νόμο της δεξιάς όσον αφορά τα κριτήρια και την κάρτα παραμονής. Παρ΄ όλα αυτά κάποιες συλλογικότητες συνέχισαν να αγωνίζονται και να συμπεριλαμβάνουν στις διεκδικήσεις τους την κάρτα 10 χρόνων και την έκδοση χαρτιών για όλους και όχι μόνο για όσους έκαναν την αίτηση. Όμως δεν ήταν το σύνολο των μεταναστών που τα υποστήριζε αυτά, καθώς αρκετοί είχαν αφομοιωθεί από τις οργανώσεις και τα κόμματα.\nΤο 1998 έγιναν πολύ μεγάλες καταλήψεις εκκλησιών και άλλων χώρων με τη συμμετοχή πολλών μεταναστών καθώς και άλλων ανθρώπων που τους υποστήριζαν. Όμως αυτή τη φορά πέρασαν στη σιωπή από τα ΜΜΕ, δεν αναφέρθηκαν καν στις εφημερίδες. Αν δηλαδή κάποιος δεν ήταν εκεί, δεν μπορούσε να γνωρίζει τι γίνεται. Οι καταλήψεις καταπνίγηκαν πολύ γρήγορα και έγιναν πολλές συλλήψεις και απελάσεις.\nΣε εκείνο το σημείο, το Μάρτη του ΄98, δημιουργήθηκε η “Συλλογικότητα ενάντια στις απελάσεις”, ακριβώς επειδή υπήρχε εντατικοποίηση της βίας από την πλευρά του κράτους και της αστυνομίας -εκκένωση των καταλήψεων, απελάσεις μέσα σε δύο μέρες από την σύλληψη, μεταφορές σε κέντρα μεταγωγών κλπ.- χωρίς να υπάρχει καμία αντίδραση, καθώς δεν υπήρχε και ενημέρωση.\nΣε αυτή την συλλογικότητα συμμετείχαν αγωνιστές που συμφωνούσαν στη βάση “χαρτιά για όλους” και “κάρτα παραμονής για 10 χρόνια”. Κατευθείαν ξεκίνησαν να πηγαίνουν στα αεροδρόμια απ’ όπου απελαύνονταν οι μετανάστες και να εμποδίζουν τις πτήσεις, να μοιράζουν προκηρύξεις στους επιβάτες. Τους προέτρεπαν να διαμαρτυρηθούν και να αρνηθούν να αρχίσει η πτήση -άλλωστε κανείς δεν μπορούσε να τους υποχρεώσει να παραμείνουν στο αεροπλάνο-, να συναντηθούν με τον πιλότο αφού αυτός ήταν υπεύθυνος μέχρι την τελευταία στιγμή για το αν τα CRS (γαλλικά ΜΑΤ) που βρίσκονταν μέσα στο αεροπλάνο και χτυπούσαν τον κόσμο θα κατέβαιναν για να λήξει η ιστορία και να ακυρωθεί η πτήση. Και πράγματι πολλές φορές η πτήση δεν πραγματοποιούνταν για λόγους ασφαλείας αφού οι επιβάτες ξεσηκώνονταν και φώναζαν. Αυτό λοιπόν λειτούργησε αποτελεσματικά και οι μετανάστες τελικά δεν απελαύνονταν.\nΣυνέβη ακόμα, αρκετές φορές, να ακυρωθούν πτήσεις εξ΄ αιτίας της διαμαρτυρίας των επιβατών, χωρίς καν να βρίσκονται εκεί άτομα από την συλλογικότητα, χωρίς καν να έχουν παρέμβει με προκηρύξεις.\nΟι αγωνιστές έχουν επιμείνει ιδιαίτερα στα αεροδρόμια γιατί οι βασικές απελάσεις από τη Γαλλία γίνονται με αεροπλάνο ή με τραίνο και μετά με πλοίο από τη Μασσαλία. Τέτοιου είδους παρεμβάσεις έχουν γίνει και σε σταθμούς τραίνων και έξω από τα κέντρα μεταγωγών.\nΕπίσης έχουν γίνει πολλές κινητοποιήσεις ενάντια σε εταιρείες, οικονομικά κέντρα που συνεργάζονται και χρηματοδοτούνται από το κράτος για αυτό το σκοπό, δηλαδή σε ξενοδοχεία όπου κρατούνται οι μετανάστες πριν την απέλαση, αεροπορικές εταιρείες όπως η AIR FRANCE, η AIR MAROC, η AIR AFRIQUE και η LUFTHANSA. Είχε επίσης δημιουργηθεί και μια συλλογικότητα μέσα στην AIR FRANCE -που είναι και η βασική εταιρεία των απελάσεων- και λειτούργησε εκεί για έξι μήνες. Αυτό όμως που είχε λειτουργήσει αποτελεσματικά ήταν οι καταλήψεις σε ξενοδοχεία και επιχειρήσεις.\nΒ: Δηλαδή τα ξενοδοχεία χρησιμοποιούνται σαν κέντρα κράτησης;\nΚ: Ναι, τα ξενοδοχεία που βρίσκονται κοντά στα αεροδρόμια. Υπάρχει ένα γκρουπ ξενοδοχείων, τα ΙΒΙS. Τα μισά από αυτά χρησιμοποιούνται σα φυλακές, έχουν μετατραπεί σε κέντρα μεταγωγών.\nS: Κάποιες άλλες ενέργειες είναι το μπλοκάρισμα των τραίνων που κατεβαίνουν από τη βόρεια Γαλλία προς τη Μασσαλία. Στη συλλογικότητα συμμετέχουν άνθρωποι από πολλά μέρη της Γαλλίας. Οπότε, όταν κάποιο τραίνο κατεβαίνει από τη Λιλ, οργανώνονται σε πολλές πόλεις και ξεκινούν το μπλοκάρισμα στους σταθμούς από βόρεια προς νότια κατεβάζοντας, όπου καταφέρνουν, τους μετανάστες. Αυτό όμως δεν ήταν πάντα αποτελεσματικό.\nΚινητοποιήσεις γίνονταν επίσης και έξω από δικαστήρια. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η συλλογικότητα έχει έρθει σε επαφή με κάποιους μετανάστες και, εφόσον τους γνωρίζει προσωπικά, έχει παρέμβει για την απελευθέρωσή τους.\nΈνα παράδειγμα είναι η περίπτωση ενός μετανάστη που κρατούνταν σε ένα κέντρο μεταγωγών. Δεκαπέντε άτομα από τη συλλογικότητα και δεκαπέντε συγγενείς πήγαν γύρω στις δύο τη νύχτα έξω από το κέντρο μεταγωγών φωνάζοντας. Ύστερα ξύπνησαν το δήμαρχο -που ήταν του κομμουνιστικού κόμματος- και τον έπεισαν να τηλεφωνήσει στη Μασσαλία για να αποτρέψει την απέλαση. Ο κρατούμενος εν τω μεταξύ είχε ξυλοκοπηθεί άγρια στο δρόμο μέχρι τη Μασσαλία, αλλά τελικά ύστερα από το τηλεφώνημα του δημάρχου, απελευθερώθηκε και δεν απελάθηκε.\nΣήμερα είναι λίγες οι συλλογικότητες που δραστηριοποιούνται. Προσπαθούν να λειτουργήσουν αλλά το κλίμα δεν είναι όπως το διάστημα 96-98. Κάποιοι έχουν πάρει τα χαρτιά τους. Αλλά υπάρχουν πάντα μετανάστες χωρίς χαρτιά, για παράδειγμα μέσα στα πανεπιστήμια (γι’ αυτό το λόγο γράφονται στα πανεπιστήμια, είναι ο μόνος τρόπος να πάρεις χαρτιά). Το φθινόπωρο έγινε μια μεγάλη κατάληψη του πανεπιστημίου της Ναντέρ και το χειμώνα, μετά τα Χριστούγεννα, στο Σαιν Ντενί.\nΓ: Μετά το ’98, δε συνεχίζεται η ροή της μετανάστευσης προς τη Γαλλία; Δεν έρχονται συνέχεια νέοι μετανάστες έτσι ώστε, εξ’ αυτού του λόγου να ανανεώνεται μια δραστηριότητα, δηλαδή από την εμπειρία των προηγούμενων, να διεκδικούν και αυτοί;\nS: Πάντα υπάρχουν μετανάστες στη Γαλλία. Αλλά υπάρχουν και διασπάσεις μέσα στο κίνημα. Από το ’96 και μετά υπήρχε μια μεγάλη συντονιστική επιτροπή η οποία διεκδικούσε χαρτιά για όλους για 10 χρόνια, χωρίς καμία υποχώρηση. Μετά την άνοδο της αριστεράς, αυτό το συντονιστικό έριξε “νερό στο κρασί” και πήρε το μεγαλύτερο μέρος των μεταναστών με το μέρος του. Αργότερα υπήρχαν κι άλλες διασπάσεις, πάλι με βάση τις διεκδικήσεις και με βάση την τακτική. Οπότε ο μετανάστης που φτάνει τώρα στη Γαλλία δεν βρίσκει ένα χώρο ενωμένο γύρω από μια βάση κοινή και σταθερή.\nΓ: Και από τη θέση που βρίσκονται είναι ευάλωτοι στη χειραγώγηση...\nS: Τον τελευταίο καιρό, η συλλογικότητα του Αγ. Βερνάρδου προσπαθεί να δημιουργήσει ένα φόρουμ όπου όλοι οι μετανάστες θα μπορούν να επικοινωνούν, αλλά είναι πολύ δύσκολο.\nΓ: Με ποιο τρόπο συνδέεται ο αγώνας των “χωρίς στέγη” του ‘90 με τον τωρινό αγώνα των “χωρίς χαρτιά”; Αυτοί που αγωνίζονται σήμερα είναι οι ίδιοι άνθρωποι που είχαν καταλάβει την Place Reunion ζητώντας στέγη παλιότερα;\nS: Ναι, είναι οι ίδιοι άνθρωποι. Για παράδειγμα, οι 350 του Αγ. Βερνάρδου είχαν συμμετάσχει παλιότερα σε κινήματα καταλήψεων σπιτιών. Μετά τον Αγ. Βερνάρδο κατέλαβαν ένα κτίριο της ΒΝΡ, της μεγάλης τράπεζας της Γαλλίας και έμειναν εκεί για χρόνια. Και πιο πριν στη Βανσέν κ.λπ. Είναι και ένα άλλο κομμάτι, οι άνεργοι, που έκαναν τις διαδηλώσεις το ’97.\nΓ: Για να πηγαίνουν να εμποδίζουν απελάσεις στους σταθμούς και στα αεροδρόμια, και μάλιστα να παρεμβαίνουν σε περιπτώσεις που γνωρίζουν κάποιον προσωπικά, θα πρέπει να έχουν κάποιο δίκτυο. Πώς γνωρίζουν πού και πότε θα γίνει απέλαση; Και εδώ (στην Ελλάδα) γίνονται εκατοντάδες απελάσεις, αλλά με διαφορετικό τρόπο απ’ ότι στη Γαλλία. Απλώς μαθαίνεις την επόμενη μέρα ότι απελάθηκαν πολλοί.\nS: Όταν οι απελάσεις γίνονται με τα τραίνα, τηλεφωνούν μέσω δικηγόρων στα κέντρα μεταγωγών. Τώρα, σε σχέση με τα αεροπλάνα, οι απελάσεις γίνονταν γνωστές γιατί ήταν πολλοί, χιλιάδες αυτοί που συμμετείχαν στον αγώνα και απελαύνονταν ύστερα από συλλήψεις που γίνονταν σε εκκλησίες κ.λπ. Τώρα πλέον οι παρεμβάσεις στα αεροδρόμια γίνονται στην τύχη. Αλλά οι απελάσεις είναι τόσο συχνές, σχεδόν καθημερινές, που αποκλείεται να πας και να έχεις κάνει λάθος. Με την AIR FRANCE, για παράδειγμα, κάθε μέρα απελαύνονται δύο ή τρεις μετανάστες.\nΕπίσης οι ημερομηνίες μαθαίνονται όταν κάποιος μετανάστης βρίσκεται στη φυλακή και πρόκειται να απελαθεί. Ένας άλλος τρόπος να μάθεις είναι στα δικαστήρια όταν γίνεται κάποια δίκη.\nΓ: Κι εδώ υπάρχουν πολλοί αλληλέγγυοι στους μετανάστες και γίνονται καταγγελίες για τις απελάσεις, αλλά δεν υπάρχει η παραμικρή ακτιβίστικη πράξη παρεμπόδισης, παρ’ όλο που υπάρχουν οργανώσεις μεταναστών που γνωρίζουν, υποθέτω, πότε απελαύνονται και πόσοι.\nΔ: Σήμερα υπάρχει ακόμα κόσμος που δραστηριοποιείται; Γίνονται ακόμα καταλήψεις χώρων, παρεμβάσεις στα αεροδρόμια κλπ; Γιατί απ’ ό,τι κατάλαβα το κίνημα δεν έχει τη μορφή που είχε το ’96 ή το ’98.\nS: Υπάρχουν κινήσεις. Ίσως όχι σε τόσο μεγάλη έκταση. Τα γεγονότα είναι πιο εφήμερα, πιο απομονωμένα. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει κάποιος συντονισμός. Σήμερα υπάρχει στο Παρίσι ένας χώρος κατειλημμένος από τον καιρό των κινητοποιήσεων των ανέργων. Είναι ένα μεγάλο κτίριο σε μια πλατεία, όπου πήγαν και έμειναν πολλοί μετανάστες, οργανώθηκαν εκεί και έκαναν συνελεύσεις. Και στα πανεπιστήμια επίσης υπήρχε μεγάλο κίνημα φέτος. Αλλά και σε όλη τη Γαλλία έγιναν πολλές απεργίες πείνας (στη Λιλ, στην Τουλούζ).\nΤο πρόβλημα είναι ότι στον αγώνα συμμετέχουν λιγότεροι απ’ ό,τι παλιά, ότι οι κινητοποιήσεις προβάλλονται λιγότερο από τα ΜΜΕ και ότι οι ίδιοι οι μετανάστες είναι μεταξύ τους διαχωρισμένοι, χωρίς κοινή οργάνωση.\nΈχουν επαφές με άλλες χώρες, το Βέλγιο, την Ολλανδία, την Πολωνία, την Ισπανία, την Ιταλία, την Αγγλία και έχουν οριστεί κάποιες πανευρωπαϊκές ημέρες δράσης. Την ημέρα κατά των κέντρων μεταγωγών για παράδειγμα κατέλαβαν πολλά κέντρα στη Γαλλία και σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις.\nΒ: Στην Ιταλία νομίζω είχε γίνει μια μεγάλη σύγκρουση πρόσφατα.\nΑ: Πώς μπορεί να επιδράσει αρνητικά ο φόβος των συλλήψεων; Πριν δυο χρόνια σε μια κίνηση που είχατε κάνει συλληφθήκατε όλοι. Στο αεροδρόμιο πώς γίνεται μια παρέμβαση;\nS: Όσον αφορά το κίνημα των ίδιων των μεταναστών, η οργάνωσή τους ήταν σχολείο αγώνα. Είχαν καταφέρει και ξεγελούσαν την αστυνομία, έκαναν καλούς ελιγμούς. Επίσης δεν φοβούνταν όταν επιχειρούσαν να κάνουν κάτι. Όταν καταλάμβαναν ένα χώρο πρόσεχαν να μην κάνουν φθορές, να μην σπάσουν πόρτες ή παράθυρα. Έμπαιναν κανονικά μέσα και σιγά-σιγά καταλάμβαναν όλο το χώρο.\nΜπορούμε επίσης να πούμε ότι το κίνημα ήταν τόσο μεγάλο που η αντιμετώπισή του από την αστυνομία ήταν αδύνατη. Ένα παράδειγμα είναι τα προάστια του Παρισιού, οι λαϊκές συνοικίες, όπου το κίνημα είναι μεγάλο. Θα τολμήσει μια διμοιρία CRS να μπει στα προάστια; Θα καεί!\nΑυτά όσον αφορά τους μετανάστες.\nΌσο για μας που πηγαίνουμε στα αεροδρόμια, μας συλλαμβάνουν αρκετές φορές αλλά μας αφήνουν. Δεν κάνουμε κάτι παράνομο. Μοιράζουμε προκηρύξεις και μιλάμε με τον κόσμο. Δεν μπορούν να μας κρατήσουν γι’ αυτό.\nΌταν τα κεντρικά γραφεία της αστυνομίας είχαν καταληφθεί από 2.000 άτομα η αντιμετώπισή τους ήταν αδύνατη. Πρώτον γιατί η κίνηση ήταν αιφνιδιαστική και δεύτερον γιατί θα χρειάζονταν χιλιάδες μπάτσοι για να συλλάβουν όλον αυτόν τον κόσμο.\nΈχουν επίσης καταληφθεί γραφεία κομμάτων: των πράσινων, του Κ.Κ., του σοσιαλιστικού κόμματος. Τι μπορούν να κάνουν τα κόμματα; Να φωνάξουν τους μπάτσους; Είναι λίγο λεπτό αυτό το ζήτημα...\nΚάνουν δηλαδή μελετημένες κινήσεις ώστε να μην μπορούν να τους συλλάβουν. Δεν κάνουν βίαιες ενέργειες και δεν φοβούνται.\nΓ: Με λίγα λόγια, δεν επιτρέπουν την εύκολη καταστολή τους.\nS: Ακριβώς. Αυτό που φοβούνται οι μπάτσοι είναι μην πάρουν τα γεγονότα διαστάσεις. Αν δηλαδή γίνει μια κατάληψη σε ένα τουριστικό μέρος, δεν μπορούν να κάνουν συλλήψεις μπροστά στους τουρίστες που βγάζουν φωτογραφίες.\nΓ: Τελικά φαίνεται ότι περισσότερο συγκρούονται με τις οργανώσεις που είναι καθεστωτικές, παραφυάδες του κράτους, παρά με την αστυνομία.\nΚ: Έτσι ακριβώς είναι. Στους μετανάστες φόβο προκάλεσαν περισσότερο αυτές οι οργανώσεις παρά η αστυνομία. Την αστυνομία την γελοιοποίησαν, οι οργανώσεις όμως συνέχιζαν τον εκβιασμό.\nΕ: Μια κατάληψη ενός μεγάλου χώρου πόσο διαρκεί; Είναι πολύωρη και μετά αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις; Ποια είναι η τακτική που ακολουθούν;\nΚ: Οι πρώτες καταλήψεις στις εκκλησίες διήρκεσαν μήνες.\nΑ: Δεν έχω καταλάβει, αυτές οι καταλήψεις είναι συμβολικού χαρακτήρα;\nΚ: Όχι, καταλάμβαναν χώρους για να τους χρησιμοποιήσουν ως στέγη.\nΣτ: Αυτό ισχύει με τις εκκλησίες. Με τα αστυνομικά τμήματα;\nΚ: Ούτε οι καταλήψεις στα τμήματα ήταν συμβολικού χαρακτήρα. Έμπαιναν μέσα και δεν αποχωρούσαν μέχρι να προωθηθούν οι φάκελοι με τις αιτήσεις για χαρτιά. Γι’ αυτό επέμενε πριν ο σύντροφος λέγοντας πως οι μετανάστες που αγωνίστηκαν, που καταλάμβαναν δηλαδή τα τμήματα κ.λπ., ήταν οι πρώτοι που πήραν χαρτιά.\nΑ: Και στην τράπεζα που ανέφερες πριν;\nΚ: Την τράπεζα την είχαν καταλάβει για δύο χρόνια για να μην τους απελάσουν. Τελικά βέβαια απελάθηκαν, μετά όμως από δύο χρόνια αγώνα.\nΖ: Οι ενέργειες όπως καταλήψεις σε αστυνομικά τμήματα δεν έχουν κατασταλεί; Πώς έχει κατακτηθεί η κατάληψη σαν ένα αποτελεσματικό μέσο αγώνα;\nΚ: Συμμετείχαν πολλοί σε αυτές τις ενέργειες και δεν έδιναν αφορμή για ποινικές διώξεις, δεν χρησιμοποιούσαν βία. Επίσης το κράτος φοβόταν μην προκαλέσει την κοινή γνώμη, γι’ αυτό και δεν προχωρούσε σε μαζικές συλλήψεις, δίκες κ.λπ.\nΓ: Το κλειδί φαίνεται να είναι η δημοσιότητα. Τα ΜΜΕ ενθάρρυναν, προώθησαν και υποδαύλισαν αυτό το κίνημα για να πέσει η δεξιά και μετά που ανέβηκε ο Ζοσπέν το θάψανε σαν να μην υπήρχε. Αλλά είναι φανερό πως οι κινήσεις της αστυνομίας, δηλαδή του κατασταλτικού μηχανισμού του κράτους, εξαρτώνται από το πόση δημοσιότητα θα πάρουν και από το τι συνέπειες θα έχουν στον υπόλοιπο πληθυσμό. Γιατί φαντάζομαι πως οι μπάτσοι δεν λυπούνται βέβαια, ούτε φοβούνται προσωπικά τους μετανάστες.\nS: Συμφωνώ. Αυτό που συνέβη με την αριστερά είναι ότι χρησιμοποίησε τις οργανώσεις για να καταστείλει το κίνημα, ενώ πριν η δεξιά χρησιμοποιούσε την αστυνομία. Τότε όμως το κίνημα ήταν τόσο δυνατό που δεν μπορούσε η αστυνομία να το καταστείλει. Αργότερα η αριστερά βρήκε τον τρόπο. Σε σχέση με το ζήτημα της δημοσιότητας, οι ίδιοι οι μετανάστες είχαν βρει ανθρώπους από το χώρο του κινηματογράφου, σκηνοθέτες κ.λπ., οποιονδήποτε μπορούσε να τους βοηθήσει, έστω και αν ήταν...\nΚ: Ναι. Ακριβώς. Γι’ αυτό το λόγο όμως δεν μπόρεσαν να τους απομονώσουν. Κάποια στιγμή πήραν την απόφαση να μιλήσουν στον κόσμο ανοιχτά, να βγουν από τη σκιά, όπως λένε και οι ίδιοι.\nΓ: Δεν θα ήθελα να μειώσω αυτό που έκαναν. Πιστεύω ότι καλό είναι, ένα κίνημα να βάζει τους άλλους να τρέχουν παρά να τρέχει το ίδιο πίσω από αυτούς. Εδώ στην Ελλάδα, βασικά οι μετανάστες τρέχουν πίσω από κάποιους οι οποίοι φαίνεται να κάνουν κάτι, αλλά στην πραγματικότητα δεν κάνουν τίποτα σημαντικό. Ενώ στη Γαλλία με τον ακτιβισμό τους “έβγαλαν τους άλλους στο κλαρί”. Είναι προφανώς διαφορετική η κατάσταση.\nS: Υπάρχει μια παράδοση στη Γαλλία από τα τέλη του 19ου αιώνα, όπου οι μετανάστες συμμετείχαν στους αγώνες της εργατικής τάξης. Ήταν τα εργατικά χέρια της εποχής, που έφτιαξαν τη γαλλική βιομηχανία. Το Λαϊκό Μέτωπο ήταν το βασικό κομμάτι που συμμετείχε. Βέβαια η δεξιά τους έδιωξε γιατί ήθελε τους Γάλλους εργάτες και όχι τους μετανάστες. Πάντως συμμετείχαν μέσα από τα συνδικάτα και το ’60 και το ’70 και το ’80. Έχουν δηλαδή μια πείρα στον αγώνα.\nΥπήρχαν και παλιότερα συλλογικότητες, αλλά μέχρι εκεί που τις ήθελαν οι οργανώσεις, οι οποίες βοηθούσαν σε ένα επίπεδο φιλανθρωπικό, ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.λπ. Από τη στιγμή που κινητοποιήθηκαν οι ίδιοι οι μετανάστες άρχισαν να τρέχουν από πίσω και οι οργανώσεις.\nΓ: Να ρωτήσω και κάτι ακόμα. Είναι προφανές ότι υπάρχει μια διακρατική πολιτική οχύρωσης της Ευρώπης και ελέγχου της ροής των μεταναστών -πόσοι θα μείνουν, πόσοι θα φύγουν, πόσοι χρειάζονται- και αυτή η πολιτική εφαρμόζεται με βάση την ιδιαιτερότητα κάθε χώρας (Ισπανία, Γαλλία, Ελλάδα). Και απ’ ό,τι είδα υπάρχουν αντίστοιχα κάποιες επαφές ανάμεσα σε ομάδες ανθρώπων οι οποίες λειτουργούν ανασταλτικά ως προς τη βία του κράτους ή τις απελάσεις απέναντι στους μετανάστες. Αυτές όμως οι συναντήσεις έχουν ένα χαρακτήρα ανταλλαγής εμπειρίας και αλληλοβοήθειας σε πρακτικό επίπεδο ή θέλουν να παράγουν και ένα λόγο επάνω στο τι αντιπροσωπεύει τελικά όλη αυτή η δραστηριότητα σε βάρος των μεταναστών, στο τι είναι δηλαδή αυτό που παράγει τη μετανάστευση; Είπε κάποια πράγματα ο σύντροφος. Τα κράτη και οι κυβερνήσεις ουσιαστικά έχουν ένα ολόκληρο νομικό και αστυνομικό οπλοστάσιο για να τους αντιμετωπίσουν και επιπλέον έχουν δημιουργήσει, κατά τη γνώμη μου, και χρηματοδοτούν μη-κυβερνητικές οργανώσεις ή δήθεν αντιπολιτευόμενες οργανώσεις οι οποίες μανιπουλάρουν με έναν άλλο τρόπο τους μετανάστες.\nΌλα αυτά τώρα, μολονότι ο σύντροφος μας μιλάει για τη Γαλλία, όλοι μας αντιλαμβανόμαστε ότι είναι σαν να μιλάει και για εδώ (χωρίς να ξεχνάμε βέβαια τις διαφορετικές αναλογίες). Σε ένα επίπεδο όμως γενικού σχεδιασμού του κράτους είναι το ίδιο.\nΉθελα λοιπόν να ρωτήσω αν έχουν σκοπό να παράγουν ένα λόγο, ο οποίος θα είναι μέσα από το ίδιο το κίνημα και όχι από θεωρητικούς ακαδημαϊκούς.\nS: Οι συναντήσεις γίνονται πάνω σε πλατφόρμες διεκδικήσεων -χαρτιά για όλους, ελευθερία διέλευσης και εγκατάστασης σε όποια χώρα επιθυμεί ο καθένας, κατάργηση των συνόρων, Όχι στην Ευρώπη Φρούριο. Περισσότερο δηλαδή στη βάση διεκδικήσεων και όχι σε ένα θεωρητικό επίπεδο.\nΓ: Δεν μιλάω τόσο για ένα αφηρημένο θεωρητικό επίπεδο όσο για μια θέση που παράγει το κίνημα βγαλμένη μέσα από την εμπειρία του αγώνα. Για παράδειγμα η θέση “καμία εμπιστοσύνη στις οργανώσεις που συνομιλούν με το κράτος”. Είναι μια θεωρητική θέση αλλά είναι προϊόν μιας ζωντανής εμπειρίας και όχι μιας αφηρημένης ανάλυσης των σκοπιμοτήτων του κράτους. Είναι κάτι που το μαθαίνουν τα κινήματα αλλά δεν είναι και τόσο απλό να το κατανοήσεις αν δεν ζήσεις μέσα στον ίδιο τον αγώνα.\nΕδώ στην Ελλάδα τα πάντα είναι αλωμένα από διάφορες μορφές της κρατικής πολιτικής, όσον αφορά τους μετανάστες. Γι’ αυτό και συμβαίνουν πράγματα που δεν συμβαίνουν μάλλον στη Γαλλία. Εδώ καταδιώκονται και δικάζονται κατά εκατοντάδες οι μετανάστες, και δεν έχει κανένα πρόβλημα το κράτος. Συλλαμβάνουν χιλιάδες ανθρώπους, τους δικάζουν, και γενικώς τους αλλάζουν τα φώτα. Προχωράς στην Πατησίων και βλέπεις ανθρώπους να σέρνονται στα γόνατα περιστοιχισμένοι από τα ΜΑΤ... Γ’ Ράιχ! Το μόνο ίσως που θα γίνει μετά είναι μια καταγγελία σε μια εφημερίδα από κάποια οργάνωση που και αυτή με κάποιο τρόπο “τα παίρνει” και ουσιαστικά μοιράζεται την ίδια λογική με το κράτος: πως υπάρχουν “καλοί” και “κακοί” μετανάστες.\nS: Από τη στιγμή που υπάρχουν οι διεκδικήσεις που ανέφερα, οι οργανώσεις αποκλείονται. Όταν η διεκδίκηση είναι χαρτιά για όλους για δέκα χρόνια, ελεύθερη διέλευση των συνόρων, κατάργηση της φυλακής, δεν υπάρχει καμία οργάνωση που θα συμφωνήσει, οπότε αποκλείεται έτσι κι αλλιώς.\nΑπό το Μάρτιο του ’96 οι προκηρύξεις εμπεριείχαν βαθιά κριτική στις λογικές των νόμων, της εκμετάλλευσης, της συναίνεσης. Γι’ αυτό και βλέπουμε τις οργανώσεις από τη μία να απομακρύνονται και από την άλλη να επανεμφανίζονται.\nΤο κίνημα, ακριβώς επειδή μίλησε από την αρχή για μια παγκόσμια πολιτική, όχι μόνο την πανευρωπαϊκή, ήταν συνδεδεμένο και με άλλα κινήματα. Οι μετανάστες πήγαιναν παντού, σε όλες τις συγκεντρώσεις με το δικό τους λόγο. Πίστευαν ότι η λογική που περιθωριοποιεί, που εκμεταλλεύεται είναι μία, ενιαία. Γι’ αυτό το λόγο είχαν πρόβλημα με τα κόμματα.\nΓ: Τώρα που πολλοί έχουν εξασφαλίσει την παραμονή τους στη Γαλλία, υπάρχουν άτομα που συμμετέχουν ή συνεργάζονται με τη συλλογικότητά σας, αλληλέγγυοι σε αυτούς που βρίσκονται ακόμα σε κατάσταση ανασφάλειας, που κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να απελαθούν; Ή από τη στιγμή που εξασφαλίζονται, απουσιάζει πια το θάρρος ή το ενδιαφέρον τους;\nS: Άλλοι παντρεύτηκαν με γαλλίδες, άλλοι μπήκαν στα συνδικάτα, η μεγάλη πλειοψηφία κοίταξε να βολευτεί. Αλλά υπάρχουν άνθρωποι που έχουν πάρει χαρτιά εδώ και τρία χρόνια και ασχολούνται ακόμα. Θα ήταν ψέμα όμως να πούμε ότι είναι πολλοί. Εδώ οι Γάλλοι είναι λίγοι... πόσο ακόμα οι μετανάστες.\nΖ: Στις συναντήσεις που γίνονται στην Ευρώπη συμμετέχουν μόνο άτομα της συλλογικότητας ή και μετανάστες;Κ: Σ’ αυτές τις συναντήσεις συμμετέχουν περισσότερο αγωνιστές από συλλογικότητες που ασχολούνται με το ζήτημα των μεταναστών. Για μένα αυτό είναι μια αδυναμία.\nΖ: Ίσως είναι μια τεχνική αδυναμία. Γιατί αν δεν έχουν χαρτιά πώς μπορούν να ταξιδέψουν στην Ευρώπη για μια συνάντηση;\nS: Στη Γαλλία συμμετέχουν και μετανάστες στις συναντήσεις. Αλλά σε άλλες χώρες που δεν είναι τόσο οργανωμένοι, όπως στην Ολλανδία, δεν υπάρχει συμμετοχή.\nΒ: Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, η βασική διαφορά είναι ότι στη Γαλλία υπήρχε κίνημα. Πέρα από το επίπεδο της διεκδίκησης ή ενός αιτήματος (χαρτιά για όλους, νομιμοποίηση κλπ.) που μπαίνει μπροστά από τον αγώνα, βλέπουμε ότι εδώ στην Ελλάδα δεν υπάρχει το υποκείμενο που αγωνίζεται γι’ αυτό, που το παλεύει. Στη Γαλλία, οι μετανάστες ήταν στη βάση αυτού του αγώνα, δεν ήταν το ντεκόρ για πολιτικές καριέρες.\nΌσον αφορά το αίτημα που ανέφερε πριν ο σύντροφος, λέγοντας ότι αυτό τους διαφοροποιεί σε σχέση με άλλες διαχωριστικές λογικές ή λογικές ενσωμάτωσης - πέρα από το ότι κατά τη γνώμη μου είναι περιορισμένο- εδώ στην Ελλάδα, ακόμα και σε τέτοιο επίπεδο, δεν εκφράζεται από κανένα υποκείμενο συλλογικό ή υποκείμενο αγώνα, ούτε αποτελεί κάποιο αίτημα ή την αιχμή ενός αγώνα για πολύ περισσότερα πράγματα.\nΑντίθετα, η νομιμοποίηση ξεκίνησε σαν πολιτική του κράτους, όταν το συνέφερε κάποια εποχή, για να εξυπηρετεί δικούς του σκοπούς, για να ελέγξει τη μετανάστευση, για να μπορέσει να καταστείλει και να απελάσει τους λαθρομετανάστες κάνοντας κάποιους διαχωρισμούς, καταγράφοντάς τους ή καταμετρώντας τους.\nΣτην ουσία, ακόμα και οι οργανώσεις που υποστήριξαν αυτή την πολιτική ή έπεισαν τους μετανάστες να στηρίξουν τη διαδικασία του να ζητήσουν χαρτιά ή να ζητήσουν νομιμοποίηση, περισσότερο πάτησαν πάνω στο φόβο τους, στην ανασφάλειά τους, στο γεγονός ότι είναι εδώ χωρίς χαρτιά, και στην εξατομίκευση. Από τη στιγμή που δεν υπήρχε ένας αγώνας, ακόμα και στο επίπεδο της απλής διεκδίκησης, βασίστηκαν στην εξατομίκευση, στο ότι ο μετανάστης προσπαθεί να βολευτεί, φοβάται και δουλεύει σα σκυλί για να επιβιώσει.\nΚαι το σχέδιο εφαρμόστηκε ως εξής: νομιμοποίηση δίνεται σε όσους χρειάζονται για την παραγωγή. Η κάρτα ανανεώνεται κάθε έξι μήνες και το αν θα την πάρεις εξαρτάται από τον αριθμό ενσήμων που έχεις και από το πώς θα λογοδοτήσει ο εργοδότης σου για σένα. Επίσης για να την αποκτήσεις, εκτός του ότι καταγράφεσαι από την αστυνομία, περνάς από ιατρικές εξετάσεις κ.λπ. Βρίσκεσαι δηλαδή σε μια κατάσταση συνεχούς ομηρίας.\nΚατά τη γνώμη μου, αυτές οι υποτίθεται αντιρατσιστικές οργανώσεις που στήριξαν αυτό το σχέδιο ή το προώθησαν μέσα στους ίδιους τους μετανάστες σαν αίτημα, στην ουσία συνέβαλαν σε μια μορφή ομηρίας, σε μια μορφή υποστήριξης της κρατικής πολιτικής απέναντι στους μετανάστες.\nΚ: Βεβαίως και δεν υπάρχει το κίνημα εδώ. Αλλά υπήρξαν τρία κεντρικά γεγονότα. Το πογκρόμ που είχε γίνει σε βάρος των μεταναστών, οι δολοφονίες από το Καζάκο και μια κατάληψη ενός κέντρου μεταγωγών πέρυσι τον Ιούλιο στο Ελληνικό. Επίσης η πορεία που είχε γίνει στην Αθήνα μετά τις επιθέσεις από τον Καζάκο.\nΒ: Πράγματι έγινε μια μεγάλη πορεία. Στην οποία όμως, ακόμα και από αισθητικής άποψης, ήταν αποκρουστικό να βλέπεις τους λευκούς από τις οργανώσεις να σταματούν αγανακτισμένους μαύρους νεολαίους έξω από τη Βουλή. Έκαναν αλυσίδες για να χωρίσουν τους μαύρους από τους μπάτσους, έτρεχαν να τους μαζέψουν λέγοντας “είστε μεθυσμένοι, καθείστε όλοι κάτω, κάντε πίσω” κ.λπ. Ακόμα και μέλη των οργανώσεων των μεταναστών προσπαθούσαν να εμποδίσουν άλλους μετανάστες.\nΠολύς κόσμος ενδιαφερόταν για το γεγονός που είχε συμβεί. Όμως υπήρχε μια πολιτική σκοπιμοτήτων καθότι η πορεία καλέστηκε από τις οργανώσεις την ίδια μέρα που οι αναρχικοί είχαν κανονίσει πορεία.\nΚ: Αυτά τα καταλαβαίνω. Όμως και στη Γαλλία, στην κατάληψη το Μάρτη του ’96, οι μετανάστες ήταν λίγοι και εντελώς μόνοι τους. Δεν υπήρχαν ούτε τηλεοράσεις ούτε τίποτα. Μόνο αν περνούσες από εκείνο το σημείο καταλάβαινες ότι κάτι συμβαίνει. Μπορείς να πεις ότι ήταν μίζερα. Εγώ σκεφτόμουν: αυτό το κίνημα δεν πρόκειται να ξεσπάσει ποτέ. Όμως μέσα σε αυτές τις καταστάσεις μπορεί κάτι να υπάρξει, μια αυτοοργάνωση των μεταναστών.\nΒ: Αυτό ακριβώς θέλω να πω, ότι λείπει η αυτοοργάνωση. Το κακό δεν είναι ότι οι κινήσεις τους δεν παίρνουν άμεσα συγκρουσιακά χαρακτηριστικά ή ότι είναι λίγοι. Αυτό δεν είναι μιζέρια. Το ζήτημα είναι ότι στη Γαλλία υπήρχε ήδη η αυτοοργάνωση κι έτσι δημιουργήθηκε ένα κίνημα. Αντίθετα στην Ελλάδα η μόνη οργάνωση που υπάρχει είναι για να μπορεί να καταστέλλει την όποια δυνατότητα αυτοοργάνωσης.\nS: Ποιες είναι οι οργανώσεις για τις οποίες μιλάτε εδώ στην Ελλάδα;\nΒ: Διάφορες. Η SOS Ρατσισμός, η YRE, το Δίκτυο Υποστήριξης Μεταναστών...\nΓ: Εγώ νομίζω ότι το ζήτημα εδώ έχει ως εξής: Συμφωνώ με τη βασική θεώρηση ότι το κράτος ήταν απροετοίμαστο να δεχθεί αυτό το τεράστιο κύμα μεταναστών (μετά το ΄90), ότι δεν μπόρεσε να το ελέγξει ούτε στα σύνορα ούτε στο εσωτερικό. Γι’ αυτό και εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι πέρασαν σχετικά εύκολα τα σύνορα και τώρα ζουν και δουλεύουν στην Ελλάδα. Αυτό το γεγονός βέβαια είχε και συνέπειες. Τα μεροκάματα των ντόπιων έπεσαν και τα αφεντικά φυσικά κέρδιζαν από την εισροή φθηνού εργατικού δυναμικού. Από την άλλη δημιουργήθηκαν κι ορισμένα προβλήματα γιατί οι ομάδες των μεταναστών ήταν μεγάλες και αρκετοί από αυτούς τους ανθρώπους ήταν ανεξέλεγκτοι από το κράτος - καθώς δεν ήταν ενσωματωμένοι στις εδώ λογικές και τους νόμους. Το κράτος σπεκουλάρισε πάνω στις “αυθόρμητες” αντιδράσεις και τις διαμαρτυρίες των ντόπιων ρατσιστών γύρω από την “εισαγόμενη εγκληματικότητα” έτσι ώστε να αποσπάσει την απαραίτητη κοινωνική συναίνεση για να επιτεθεί και να υποτάξει, όχι μόνο στους μετανάστες αλλά και όλο τον πληθυσμό.\nΤελικά όμως έμπαινε το ερώτημα με ποια άλλη πολιτική, πέρα από την καταστολή, θα αντιμετώπιζε το κράτος το ζήτημα της μετανάστευσης. Αποφάσισε λοιπόν να νομιμοποιήσει ένα κομμάτι των μεταναστών. Αυτούς που θα έδιναν τις εγγυήσεις ότι είναι μάλλον προσωρινοί στη χώρα (δηλαδή ότι έχουν οικογένειες κάπου αλλού), ότι δουλεύουν κάπου και κάποιο αφεντικό εγγυάται γι’ αυτούς, ότι έχουν μόνιμη κατοικία, ότι είναι γεροί (ώστε να μην χρειάζεται το κράτος να τους πληρώνει φάρμακα), ότι δεν διώκονται στις χώρες τους για διάφορα ποινικά αδικήματα (πράγμα που έπρεπε οι ίδιοι να αποδείξουν).\nΜε βάση τέτοιου είδους κριτήρια δόθηκε η πράσινη κάρτα, γιατί εξαρχής οι διάφορες οργανώσεις των μεταναστών και πολύ περισσότερο οι ντόπιες οργανώσεις των συμπαραστατών, αντί να πουν όχι και να τους συμβουλέψουν να μην μπουν σε αυτή τη διαδικασία, να αρνηθούν να μιλήσουν σ’ αυτή τη βάση (γιατί μετά τον πρώτο διαχωρισμό θα ήταν πλέον αργά για τους αποκλεισμένους), αντιθέτως τους συνόδευσαν σε αυτή τη διαδικασία και κάλυψαν ένα ποσοστό από αυτούς. Ένας μεγάλος αριθμός όμως των μεταναστών δεν μπορούσε να διασφαλίσει ότι δουλεύει κάπου, ότι έχει τα απαραίτητα ένσημα, ότι έχει μόνιμη κατοικία, ούτε να δώσει τις απαιτούμενες εγγυήσεις νομιμότητας, επομένως έμεινε έρμαιο στις συνεχείς σκούπες των μπάτσων. Γιατί οι σκούπες, το ξύλο και οι δολοφονίες κλιμακώθηκαν μετά την πράσινη κάρτα...\nΈνα κομμάτι μεταναστών που ήταν, αν θέλεις, και το πιο ενσωματωμένο -δηλαδή το πιο μορφωμένο, αυτό που είναι πιο κοντά στην ελληνική πραγματικότητα, στις ελληνικές οργανώσεις κ.λπ.- αυτό που τελικά θα μπορούσε να διαδραματίσει και ένα ρόλο “ασπίδας” σε σχέση με τους άλλους, ουσιαστικά πέρασε με το καθεστώς, με τις οργανώσεις και το κράτος, νομιμοποιήθηκε και εξασφαλίστηκε. Οι υπόλοιποι έμειναν εκτεθειμένοι. Όπως είπε και ένας μετανάστης: “ο καθένας για πάρτη του ...και ο θεός για όλους”. Όταν παίρνεις μια τέτοια απάντηση από έναν μετανάστη καταλαβαίνεις ότι δεν υπάρχουν και πολλά περιθώρια κινήματος, παρά μόνο άπειρα περιθώρια διαμεσολάβησης.\nΜπορεί να εμφανίζονται κάποιοι να υπερασπίζονται τους μετανάστες όταν έχουν ήδη διωχθεί, όταν έχουν ήδη πυροβοληθεί ή σέρνονται με τα γόνατα στους δρόμους, αλλά δεν υπάρχει μια πραγματική αντίσταση και δεν τη θέλουν κιόλας. Αν σ’ εκείνη την πορεία οι οργανώσεις άφηναν τους μαύρους νεολαίους -που είχαν εξοργιστεί επειδή ο Καζάκος πυροβόλησε δέκα ανθρώπους στο δρόμο- να κάνουν οτιδήποτε, να συγκρουστούν με τα ΜΑΤ, ακόμα και να προβούν σε πράξεις απελπισίας, ένας Έλληνας φίλος τους θα μπορούσε να σκεφτεί για λογαριασμό τους: άμα το κάνετε αυτό θα φάτε κι εσείς ξύλο, εσείς θα την πληρώσετε, θα πάτε στη φυλακή... Όμως, ακόμα και μια κίνηση οργής και απελπισίας, ακριβώς επειδή είναι δίκαιη, αυθόρμητη και αποφασιστική μπορεί να είναι η γέννηση ενός κινήματος. Αυτό που γεννά ένα κίνημα δεν είναι ο στείρος ορθολογισμός, ένας επιτελικός σχεδιασμός ή μια συνάντηση κορυφής κάποιων ηγεμόνων του χώρου των μεταναστών, αλλά οι πράξεις εκείνες που ξεχειλίζουν και επειδή ξεχειλίζουν κατακτούν και το χώρο γύρω τους, βάζοντας στην κοινωνία επιτακτικά διλήμματα. Κι αν δεν μπόρεσε να μπει στην ελληνική κοινωνία δίλημμα όταν ο Καζάκος πυροβολούσε ανθρώπους μέσα στο δρόμο με βάση το χρώμα τους, τι άλλο θα κατέβαζε τους ανθρώπους στο δρόμο για τους μετανάστες;\nΜ’ αυτή την έννοια έχει δίκιο η συντρόφισσα που λέει ότι είναι διαφορετικό να οργανώνεσαι για να διεκδικείς -ακόμα κι όταν διεκδικείς πράγματα που είναι πολύ συγκεκριμένα και άρα περιορισμένα (για παράδειγμα χαρτιά)- και διαφορετικό να οργανώνεσαι για να διασφαλίσεις ότι ο αγώνας θα φτάσει μέχρι την πράσινη κάρτα και ότι δεν θα γίνουν πράξεις που “θα κάνουν χειρότερη τη θέση τους”.\nΒ: Αυτή η λογική βασίζεται στη διαιώνιση της εξατομίκευσης.\nΓ: ...και της ανημπόριας. Δηλαδή πρέπει οι μετανάστες να είναι ανήμποροι για να υπάρχουν αυτές οι οργανώσεις. Γιατί αν δεν είναι ανήμποροι, αν διεκδικούν οι ίδιοι, αν προσπαθούν και επιχειρούν, δημιουργείται πρόβλημα. Γι’ αυτό πιστεύω ότι στην πλατεία Κουμουνδούρου παίζονταν πράγματα. Εκατό και διακόσιοι ανήμποροι Κούρδοι απέναντι στην αστυνομία, ίσως επειδή δεν ξέρουν πως να κινηθούν, να ελιχθούν έστω και να διαχειριστούν την υπόθεσή τους, μπορεί να γίνουν πολύ ευάλωτοι απέναντι στο σύστημα. Ταυτόχρονα όμως, το γεγονός ότι είναι τόσο ευάλωτοι και ότι είναι εκεί εκτεθειμένοι, κινητοποιεί την κοινωνική αλληλεγγύη. Πηγαίνουν λοιπόν εκεί οι αριστερές οργανώσεις και διαχειρίζονται αυτή την υπόθεση εκτονώνοντας την κατάσταση, με αποτέλεσμα να διαιωνίζεται το πρόβλημα και να μην υπάρχει καμία πραγματική αντίσταση.\nΚαι όλα εξαρτώνται ουσιαστικά από τις γνωριμίες: αν έχεις “μπάρμπα” σε κάποια οργάνωση μπορεί να εξασφαλίσεις και καμιά κάρτα. Απ’ ότι έμαθα μέσα σε μια οργάνωση λειτουργούν γραφεία του ΟΑΕΔ που εκδίδουν την πράσινη κάρτα.\nΚ: Τελικά κανείς δεν ήταν έτοιμος γι’ αυτή την άφιξη. Ούτε εμείς.\nΓ: Έχεις δίκιο, δεν παρουσιάζουμε υγιή ανακλαστικά. Η καταστολή ενός συγκεκριμένου αγωνιζόμενου τμήματος της κοινωνίας φαίνεται να έχει ξεπεράσει και τις αντοχές του.\nΗ Ελλάδα, όσον αφορά το αίμα, πρέπει να έχει τους περισσότερους νεκρούς μετανάστες στην Ευρώπη. Άλλοι πνίγονται στο Αιγαίο, άλλοι καίγονται ή πεθαίνουν από ασφυξία στις νταλίκες μέσα στα πλοία, άλλοι πυροβολούνται από τους μπάτσους στα σύνορα, στους δρόμους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης τη νύχτα ή από τους ντόπιους στα χωράφια... Ακούμε συχνά για μετανάστες που σκοτώθηκαν περνώντας τα ναρκοπέδια του Έβρου και για άλλους που πνίγηκαν διασχίζοντας στο Αιγαίο... Άλλοτε πάλι ακούμε γι’ αυτούς που βρέθηκαν αυτοκτονημένοι στα αστυνομικά τμήματα και στα κέντρα μεταγωγών... Αν συνέβαιναν όλα αυτά στη Γαλλία θα είχε γίνει ξεσηκωμός - των λευκών! Ενώ εδώ ο ντόπιος πληθυσμός φαίνεται να έχει εξοικειωθεί.\nΖ: Θυμάμαι που είχε γραφτεί πρωτοσέλιδο στο Βήμα, πριν τις εκλογές: “Οι καλλιεργητές σπαραγγιών από το νομό Πέλλας ζητούν να σταματήσει η δίωξη της εγκληματικότητας για δύο μήνες, γιατί χρειάζονται εργατικά χέρια”!\nS: Θα ήθελα να κάνω μια πρόταση. Θα μπορούσατε να ξεκινήσετε από κάτι απλό: να μιλήσετε δηλαδή για τις συνθήκες κράτησης των μεταναστών και να ενημερώσετε τις υπόλοιπες ομάδες που μάχονται στην Ευρώπη για την κατάσταση στην Ελλάδα.\nΓ: Δεν είναι νομίζω ότι είναι ζήτημα κακής ή ελλιπούς επικοινωνίας. Πέρα από μια γενική προπαγάνδιση θέσεων αλληλεγγύης ή συνεχείς εκδηλώσεις αισθημάτων αλληλεγγύης προς τους μετανάστες, ένας συγκεκριμένος χώρος, ο αναρχικός, δεν έχει να επιδείξει πολλές και συγκεκριμένες δραστηριότητες πάνω σ’ αυτό το ζήτημα - δράσεις αλληλεγγύης στους μετανάστες κι ανταγωνιστικές προς τις καθεστωτικές οργανώσεις. Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση γενικής τοποθέτησης της ακραιφνούς αλληλεγγύης μας, αλλά χωρίς αυτή να παίρνει κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.\nΕίναι επίσης ζήτημα της ίδιας της οργάνωσής μας. Δεν είναι τέτοιοι οι δεσμοί και οι επαφές μας που να μπορούμε εύκολα και γρήγορα να περάσουμε σε μια κατάσταση συλλογικής δράσης. Είναι χαρακτηριστικό πως σχεδόν όλες οι συγκεντρώσεις που έχουν γίνει για το ζήτημα των μεταναστών έχουν καλεστεί από αυτές τις οργανώσεις τις οποίες κανείς μας δεν εμπιστεύεται. Παρ’ όλα αυτά εμείς οι ίδιοι είμαστε που πηγαίνουμε εκεί είτε γκρινιάζοντας ή ψιλοπροβοκάροντας... Δηλαδή δεν μπορούμε να πάρουμε οι ίδιοι την πρωτοβουλία κάποιων κινήσεων. Όχι γιατί δεν αναφύονται ζητήματα ή δεν καταλαβαίνουμε τη σημασία τους όσο γιατί είναι σε άλλα πεδία, εσωστρεφή, τα προβλήματα που έχουμε εμείς και κατά κάποιο τρόπο όλα μεταφέρονται εκεί. Γι’ αυτό και είναι χρήσιμη αυτή η κουβέντα που κάνουμε. Μας δίνει ένα ερέθισμα, να το ξανασκεφτούμε.\nΒ: Έτσι κι αλλιώς, αν επιχειρήσεις μια τέτοια δράση με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, δεν θα έχεις την ίδια αντιμετώπιση από το κράτος, ούτε τις ίδιες δυνατότητες που έχουν οι οργανώσεις όταν καλούν μια πορεία, για παράδειγμα. Εννοώ ότι αν οι αναρχικοί καλέσουν μια πορεία, προφανώς θα αντιμετωπιστούν σαν αναρχικοί που κάνουν πορεία και όχι σα μια οποιαδήποτε οργάνωση.\nΓ: Σωστό αυτό. Όμως το ζήτημα είναι το εξής: πιστεύω πως υπάρχουν δύο γραμμές. Η μία είναι η καθεστωτική, η οποία ουσιαστικά αφορά τη συνδιαλλαγή, το διάλογο γύρω από τις πράσινες κάρτες κ.λπ. - και είναι κατά τη γνώμη μου αδιέξοδη, καθώς φορά ένα επίπεδο διαμεσολαβητών και εκπροσώπων του κράτους. Η άλλη δε γραμμή που είναι, θα λέγαμε, του “χώρου” έχει μεταφέρει το ζήτημα της αλληλεγγύης στους μετανάστες στην ανάπτυξη του αντιφασιστικού αγώνα. Δέρνουμε δηλαδή πέντε κουρεμένους στο δρόμο και αυτό είναι η εκδήλωση της αλληλεγγύη μας στους μετανάστες. Προφανώς, ούτε με τον πρώτο τρόπο αλλά ούτε με τον άλλον μπορούμε να κάνουμε τίποτα ουσιαστικό. Αλλά αυτές όμως είναι σε γενικές γραμμές οι δύο κυρίαρχες αντιλήψεις αλληλεγγύης στους μετανάστες. Χωρίς να τις εξομοιώνω, νομίζω πως δεν μας εξυπηρετούν, δεν μας πάνε πουθενά. Δεν μπορούμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε αυτές τις δύο γραμμές, αλλά και δεν έχουμε αρθρώσει ακόμα αυτό ακριβώς που θέλουμε.\nΤώρα, το αν θα κατέβει κάποιος στο δρόμο σαν αναρχικός είναι ένα ζήτημα πρακτικό: αν το αντέχει ας το κάνει, αν όχι ας μην κατέβει σαν τέτοιος.\nΒ: Απλώς έκανα μια διαπίστωση. Θυμάμαι μια μεγάλη πορεία πριν τη νομιμοποίηση, όπου συμμετείχαν διάφορες αριστερές οργανώσεις, μετανάστες και κόμματα. Οι αναρχικοί τότε είχαμε κατέβει με ένα πάρα πολύ μεγάλο μπλοκ και πολύ δυναμικό -το μόνο δυναμικό σε όλη την πορεία. Αυτό το μπλοκ, λοιπόν, ήταν και το μόνο που σιγά-σιγά περικυκλώθηκε από τους μπάτσους. Δηλαδή μια ολόκληρη πορεία προχωρούσε κανονικά και στο σημείο ειδικά που βρίσκονταν οι αναρχικοί έβλεπες παντού χακί, χωρίς φυσικά να υπάρχει κάποια αντίδραση από τους υπόλοιπους διαδηλωτές της πορείας. Απλά το δέχονταν, αν δεν το είχαν κανονίσει κιόλας!\nΓ: Κατά τη γνώμη μου την είχαν καλέσει την αστυνομία...\nΒ: Όταν κατεβαίνουν στο δρόμο οι οργανώσεις παρέχουν εγγυήσεις ότι θα γίνει μια ειρηνική πορεία. Όταν σ’ αυτήν την πορεία συγκροτείται ένα δυναμικό μπλοκ, καλούν την αστυνομία λέγοντας: εμείς δεν μπορούμε να τους ελέγξουμε...\nΓ: Έτσι είναι. Αυτό είναι “φυσιολογικό”... Τι άλλο θα κάνουν; Για να επανέλθουμε τώρα στα προηγούμενα, κατά τη γνώμη μου, το πρόβλημα των μεταναστών δεν είναι οι φασίστες. Φασισμός είναι το ίδιο το κράτος. Οι φασίστες είναι μια παραφυάδα του κράτους, αλλά είναι στα μέτρα του κινήματος. Το κίνημα εδώ δεν έχει τη δυνατότητα να κάνει αυτό που έκαναν οι μετανάστες στις καταλήψεις που αναφέρθηκαν. Εκείνοι είχαν μια στοιχειώδη αυτοοργάνωση, μια αίσθηση συντροφικότητας, έναν λόγο που μπορεί να μην ήταν επαναστατικός, αλλά ήταν αληθινός, πλούσιος και ευρύς, και δεν αφέθηκαν στη μανιπουλάτσια του ενός και του άλλου στις δύσκολες στιγμές. Γιατί όταν περνάς δύσκολες στιγμές αρχίζεις να καταφεύγεις στους “ειδικούς”. Εμείς μένουμε στάσιμοι. Από τη μία μας ενοχλούν οι πολιτικάντηδες και τους καταγγέλλουμε, από την άλλη δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι δικό μας - είναι πιο προσιτό να πλακώνεσαι με τους φασίστες. Αλλά πολύ φοβάμαι ότι οι νεκροί μετανάστες από το κράτος είναι πολύ περισσότεροι σε σχέση με τους νεκρούς από τον Καζάκο...\nΚ: Το ίδιο είπαν και οι μετανάστες στη Γαλλία, ότι αν ο λόγος τους είχε περιοριστεί στο Λεπέν και το Εθνικό Μέτωπο, θα είχαν τελειώσει! Αποφάσισαν και μίλησαν για όλο το πολιτικό φάσμα που ενισχύει το ρατσισμό σε βάρος των μεταναστών και όχι μόνο για το Λεπέν...\nΠροκήρυξη που μοιράστηκε σε συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στους μετανάστες\nστην Παλλήνη και τα Προπύλαια τον Ιούλη του ‘99\nΤις τελευταίες εβδομάδες...\nΑπό το περιοδικό ΑΝΑΡΕΣ, τεύχος 3, καλοκαίρι 2000\nΜια σφαίρα, μια ανάσα και πολλά γυαλιά\n(αυτή τη φορά)\nΟι σφαίρες των αστυνομικών αποκτούν στη Θεσ/νίκη μια περιοδικότητα θανάτου. Οκτώβρης 97, Οκτώβρης 98, Μάρτης 2000. Τρεις σφαίρες αστυνομικών “εκπυρσοκροτούν”. Τρεις “ξένοι”, “λαθρο”-μετανάστες δεν αναπνέουν πια. Και είναι μόνο αυτές που ακούγονται...\nΕθνική γιορτή των ελλήνων -τι άλλο!- ξημέρωνε, και ένας 18χρονος ελληνοπόντιος, άοπλος, πέφτει σε μπλόκο αστυνομικών. Ο αστυνόμος Γιώργος Ατματζίδης, με το εθνόσημο στη μπλε του στολή, εκπυρσοκροτεί το όπλο του εξ επαφής στο κεφάλι του 18χρονου Νικόλαου Λεωνίδη. Ξέρουμε ότι η αρχική κατηγορία που απάγγειλαν στον μπάτσο θα πέσει όπως έχει ξαναγίνει τόσες φορές. Ξέρουμε ότι σε πέντε χρόνια η τελεσίδικη ποινή του θα είναι τρεις μήνες απλήρωτη άδεια. Για τη ζωή ενός 18χρονου “ξένου”. Έτσι απλά.\nΈτσι απλά όμως κάποιοι αναρχικοί δεν έπνιξαν την οργή τους πίσω από τη δικαιολογία της πολιτικής και κοινωνικής ακινησίας μιας βόρειας και βολεμένης πόλης, και έκαναν το αστυνομικό τμήμα της Άνω Πόλης και 3 περιπολικά καλοκαιρινά. Κάπου είπαν ότι “σημασία δεν έχει η πτώση αλλά η πρόσκρουση”. Η ενέργεια αυτή φώτισε για λίγο την πρόσκρουση του ηθικού ξεπεσμού στον πάτο της ιστορίας των κοινωνιών.\nΗ βία αποτελεί μέρος της αρχιτεκτονικής της σύγχρονης μητρόπολης. Το (χουντογλεντικό) παρελθόν, τα σχέδια για οικονομική πρωτεύουσα των βαλκανίων καθιστούν τη Θεσ/νίκη μια πόλη που όλο και περισσότερο θα χρειάζεται τις εκπυρσοκροτήσεις όπλων μπάτσων. Για τον “πλεονάζοντα πληθυσμό”.\nΕίναι πολλά τα εγκλήματα του σύγχρονου καπιταλισμού. Καμένοι οικονομικοί πρόσφυγες στα πλοία των μεταμοντέρνων δουλεμπόρων, ναρκοπέδια στα σύνορα, πράσινες κάρτες και αιτήσεις για άσυλο. Οι σφαίρες είναι από ύλη και φαίνονται Οι αιτίες θανάτου τόσων άλλων προσφύγων είναι και αυτές υλικές. Απλώς δεν φαίνονται τόσο καθαρά.\nΕίπαμε ότι η μνήμη της επανάστασης θα είναι και μνήμη των ανασών. Επίσης θα είναι και μνήμη αυτών που τα δύσκολα χρόνια δεν κοίταξαν να βολευτούν στην καριέρα τους, στην καβάτζα τους, στην TV τους, στα σκατά τους, αλλά έκαναν τα νεύρα τους κορδόνια και αντιστάθηκαν. Και κυνηγήθηκαν και φυλακίσθηκαν και κακοποιήθηκαν. Όχι μνήμη πορτραίτων, αλλά μνήμη αξιοπρέπειας. Ή θα είναι έτσι ή Δε θα’ ναι τίποτα.\nΕίμαστε η εσωτερική πλευρά μιας θύελλας που περιμένει επιτέλους να ξεσπάσει..\nΤο κείμενο αυτό είναι βασισμένο στην ενημέρωση συντρόφων\nαπό τα Χανιά (L14anarxia@hotmail.com)\nΟΙ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝΕ ΠΑΤΡΙΔΑ...\nΤην Παρασκευή 27 Οκτώβρη στα Χανιά, το τμήμα αλλοδαπών συνέλαβε τον μετανάστη από τη Συρία, Σουλεϊμάν Νταντούκ (γνωστότερο με το όνομα “Κάστρο”), και ξεκίνησε τη διαδικασία απέλασής του. Αν και ο ίδιος ζει 12 χρόνια στην Ελλάδα, τα οκτώ από αυτά παντρεμένος με ελληνίδα και χωρίς να έχει ξαναπαρουσιαστεί σοβαρό πρόβλημα με την άδεια παραμονής του, η μη ανανέωσή της τους τελευταίους μήνες αποτέλεσε και το πρόσχημα της δίωξής του. Και επειδή το πρόσχημα δεν ήταν και πολύ ισχυρό, προσπάθησαν -ανεπιτυχώς- να τον ενοχοποιήσουν και για κατοχή πρέζας.\nΑπέναντί του οι μπάτσοι ήταν περισσότερο απροκάλυπτοι. Του παρουσίασαν το φάκελο που διατηρούν για την πολιτική του δραστηριότητα (φωτογραφίες, προκηρύξεις κ.ά.) και του είπαν ευθέως ότι επειδή “πολυανακατεύεται”, είναι ενοχλητικός και θα πρέπει “να του δίνει”. Γνώριζαν καλά πως ο Κάστρο είναι ένας αρκετά δραστήριος κομμουνιστής που συμμετέχει συχνά σε διαδικασίες αναρχικών, όπως επίσης και σε άλλες συλλογικές διαδικασίες στα Χανιά (στο σύλλογο Συρίων μεταναστών, στο εργατικό κέντρο, στην οργανωτική επιτροπή του Φεστιβάλ Εθνοτήτων κ.ά.). Και γνώριζαν επίσης καλά πως μια πιθανή απέλασή του στη Συρία θα σήμαινε για τον ίδιο πολυετή φυλάκιση και βασανιστήρια.\nΜετά τη σύλληψη και την ευρεία απεύθυνσή του για αλληλεγγύη, σχηματίστηκε επιτροπή αλληλεγγύης που συμμετείχαν άνθρωποι από ένα αρκετά πλατύ πολιτικό και κοινωνικό φάσμα (αναρχικοί, φοιτητές, συνδικάτα, αριστεροί φορείς και οργανώσεις) και οργανώθηκε πορεία προς το αστυνομικό μέγαρο για το απόγευμα της Τρίτης 31 Οκτώβρη. Ενώ η κινητοποίηση είχε ξεκινήσει με μικροφωνική από το πρωί στην κεντρική αγορά των Χανίων και θα συνεχιζόταν με την προγραμματισμένη πορεία το απόγευμα, το μεσημέρι ο Κάστρο αφέθηκε ελεύθερος. Φαίνεται πως μπροστά στις διαμαρτυρίες που ξεσηκώνονταν στην τοπική κοινωνία ο υπουργός δημόσιας τάξης αποφάσισε εσπευσμένα τη μη απέλαση, παρά το ότι είχε προηγηθεί η θετική απάντηση του γενικού γραμματέα του υπουργείου για την απέλαση και παρά το ότι διαδικαστικά υπήρχε ένα χρονικό περιθώριο τουλάχιστον μιας εβδομάδας για την τελική απόφαση.\nΣτη συνέχεια, οι “φορείς της αριστεράς” προσπάθησαν με κάθε τρόπο να υπονομεύσουν την κινητοποίηση. Χρησιμοποίησαν την πληροφορία της απελευθέρωσης του Κάστρο για να αποτρέψουν τον κόσμο να συγκεντρωθεί, και όταν αυτό δεν πέτυχε και η πορεία φαινόταν αναπόφευκτη, επιχείρησαν να την περιορίσουν στο κέντρο της πόλης και χωρίς να προσεγγίσει το αστυνομικό μέγαρο. Η πορεία τελικά ξεκίνησε και μπροστά μπήκαν αναρχικοί με πανό που έγραφε “Οι προλετάριοι δεν έχουνε πατρίδα”, μαθητές με πανό “Αντίδραση” και φοιτητές του Πολυτεχνείου με πανό “Κάτω τα χέρια από τους μετανάστες”. Ήταν δυναμική με αντιεξουσιαστικά συνθήματα ενώ τα μετριοπαθή αριστερά συνθήματα περί “λιτότητας και ανεργίας” βρέθηκαν στο περιθώριο. Στην κρίσιμη διασταύρωση όπου η πορεία συνέχισε προς το αστυνομικό μέγαρο, οι “φορείς της αριστεράς” αποχώρησαν επηρεάζοντας έναν αριθμό 15 ανθρώπων σε σύνολο 150! Ανάμεσα στις δυνάμεις που φρουρούσαν το αστυνομικό μέγαρο βρίσκονταν και οι ειδικές δυνάμεις των ΕΚΑΜ στην Κρήτη. Φωνάχτηκαν και εκεί πολλά συνθήματα, όπου κρατούνταν τουλάχιστον 30 μετανάστες ακόμα, και η πορεία κατέληξε πάλι πίσω στην κεντρική αγορά.


3ο Συνέδριο Τουρισμού στη Θεσσαλονικη: «Ποιότητα στη Μαζικότητα - Η Συνταγή της Επιτυχίας»! | Omorfa Taxidia\nΑρχική » Ειδήσεις » Συνέδρια » 3ο Συνέδριο Τουρισμού στη Θεσσαλονικη: «Ποιότητα στη Μαζικότητα – Η Συνταγή της Επιτυχίας»!\n3ο Συνέδριο Τουρισμού στη Θεσσαλονικη: «Ποιότητα στη Μαζικότητα – Η Συνταγή της Επιτυχίας»!\nΈνα πολύ ενδιαφέρον τουριστικό συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη την Πέμπτη 10 Μαΐου στις εγκαταστάσεις του Συνεδριακού Κέντρου «Ιωάννης Βελλίδης».\nΤα συνδιοργανώνουν για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, πέντε διμερή Επιμελητήρια, το Ελληνο-Αμερικανικό, Ελληνοβρετανικό, Ελληνογαλλικό, Ελληνογερμανικό και το Ελληνο-Ιταλικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης.\nΦέτος έχει τίτλο «Ποιότητα στη Μαζικότητα – Η Συνταγή της Επιτυχίας».\nΜε τη χώρα να διανύει μια παρατεταμένη περίοδο διαδοχικών ρεκόρ προσέλκυσης τουριστών και την αναβάθμιση του τουριστικού της προϊόντος να αποτελεί αδήριτη πλέον ανάγκη, το συνέδριο επιχειρεί να καταδείξει τους τρόπους σύγκλισης των ποσοτικών και ποιοτικών τουριστικών στόχων, εξετάζοντας κρίσιμα συστατικά της αλυσίδας αξίας του τουριστικού προϊόντος.\nΟι εργασίες του συνεδρίου θα καλύψουν κρίσιμες επίκαιρες ενότητες θεμάτων όπως:\n-Ανθρώπινο Δυναμικό: η πιο σίγουρη επένδυση\n-Οι υποδομές ως θεμέλιο της τουριστικής ανάπτυξης\n-Σχεδιασμός και εξοπλισμός σύγχρονων τουριστικών μονάδων\n-Τεχνολογία και τεχνογνωσία : οι έξυπνες λύσεις του αύριο\nΦέτος, όπως και στις προηγούμενες διοργανώσεις, αναμένονται σύνεδροι από το χώρο του επιχειρείν, μέλη των πέντε Επιμελητηρίων, εκπρόσωποι του τουριστικού και τραπεζικού κλάδου, σύμβουλοι, τοπικοί και κλαδικοί φορείς, ακαδημαϊκοί, σπουδαστές και στελέχη της αρμόδιας διοικητικής και πολιτικής ηγεσίας της χώρας.\n12.00 -12.30 Εγγραφές – Καφές\n12.30 – 12.40 Χαιρετισμός\nΣΤΕΦΑΝΟΣ ΤΖΙΡΙΤΗΣ: Πρόεδρος Επιτροπής Β. Ελλάδoς, Ελληνογερμανικό Εμπορικό & Βιομηχανικό Επιμελητήριο\n12.40 – 13.30 1η Ενότητα : Ανθρώπινο Δυναμικό: η πιο σίγουρη επένδυση\n– ΞΕΝΗ ΓΕΡΝΑ Διευθύντρια Ι.Ε.Κ. Θεσσαλονίκης, Υπουργείο Τουρισμού\n“Η σημασία της τουριστικής εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης στην εθνική ανάπτυξη”\n– ΑΝΕΣΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ Συντονιστής Προγραμμάτων Τουρισμού και Φιλοξενίας, ACT – American College of Thessaloniki “Η έρευνα ικανοποίησης πελατών ως μοχλός της ποιότητας”\n– ΛΙΑ ΖΑΜΠΕΤΟΓΛΟΥ Διευθύντρια Εκπαίδευσης, Ινστιτούτο Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων “Συνδέοντας τον τουρισμό με τους ανθρώπους”\n– ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Υπεύθυνος εκπαίδευσης, επικοινωνίας και διδασκαλίας, πρόγραμμα Mendi, Ομοσπονδιακό Υπουργείο Παιδείας και Έρευνας της Γερμανίας (BMBF)\n“Διττή εκπαίδευση πρόγραμμα MENDI”\n– ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΡΙΑ: ΡΑΛΛΙΩ ΛΕΠΙΔΟΥ Δημοσιογράφος – Δημιουργός, www.ka-business.gr\n13.30-14.30 2η Ενότητα: Οι υποδομές ως θεμέλιο της τουριστικής ανάπτυξης\n-ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΑΛΛΑΣ Γενικός Γραμματέας Τουριστικής Πολιτικής και Ανάπτυξης, Υπουργείο Τουρισμού “Επενδύσεις και υποδομές στον ελληνικό τουρισμό”\n– ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Αντιπεριφερειάρχης Υποδομών και Δικτύων, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας “Η συνεισφορά των έργων και των υποδομών στην τουριστική ανάπτυξη”\n– ΣΩΤΗΡΗΣ ΘΕΟΦΑΝΗΣ Πρόεδρος Δ.Σ. & Διευθύνων Σύμβουλος, Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης “Το Λιμάνι της Θεσσαλονίκης και η τουριστική ανάπτυξη. Προκλήσεις και προοπτικές.”\n– ΒΛΑΣΗΣ ΣΦΥΡΟΕΡΑΣ Διευθυντής Έργων, Hill International “Οι επιδράσεις από την ιδιωτικοποίηση του Ο.Λ.Π. και του Ο.Λ.Θ.”\n– ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ιδρυτής, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, tourism generis\n“Πολιτική υποδομών για τον τουρισμό και τουριστική πολιτική για τις υποδομές”\n– ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ: ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΤΑΣΙΟΣ Πρόεδρος, Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων\n14.30 – 15.00 Διάλειμμα\n15.00-15.40 3η Ενότητα: Σχεδιασμός και εξοπλισμός σύγχρονων τουριστικών μονάδων\n– ΠΕΤΡΟΣ ΔΡΑΝΙΑΣ Διευθύνων Σύμβουλος, Vimar Hellas “Πρότυπα ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων και σύγχρονες εφαρμογές”\n– ΗΛΙΑΣ ΜΑΣΤΡΟΜΗΝΑΣ Ιδρυτής, Mastrominas ARChitecture “Η αρχιτεκτονική ως μοχλός ανάπτυξης τουριστικών επενδύσεων υψηλής απόδοσης”\n– ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΠΟΥΛΟΣ Μέλος Δ.Σ., ASHRAE Hellenic Chapter\n“ASHRAE – Οδηγώντας την αειφορία στα κτίρια“\nΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΡΛΕΠΕΣ Γενικός Διευθυντής, Η Ναυτεμπορική\n15.40 – 16.30 4η Ενότητα: Τεχνολογία και τεχνογνωσία : οι έξυπνες λύσεις του αύριο\n– ΔΗΜΗΤΡΑ ΒΟΖΙΚΗ Προϊσταμένη, Γραφείο Ε.Ο.Τ. Γαλλίας, Ισπανίας, Πορτογαλίας\n“Τουρισμός και start-ups – τάσεις και εξελίξεις: το παράδειγμα της γαλλικής αγοράς”\n– ΞΕΝΟΦΩΝ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ Διευθυντής, HTL Υπηρεσίες, Crowe SOL\n“Επαναπροσδιορίζοντας την πολυτέλεια στον τομέα της φιλοξενίας”\n– ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΙΛΠΙΛΙΔΗΣ Ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος, Hopwave “Travel Tech Καινοτομία: το επόμενο βήμα”\n– ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ: ΣΠΥΡΟΣ ΠΕΓΚΑΣ Αντιδήμαρχος Τουριστικής Ανάπτυξης και Διεθνών Σχέσεων, Δήμος Θεσσαλονίκης\n16.30-16.50 Λήξη Εργασιών Συνεδρίου\nΝΙΚΟΛΑΣ ΜΠΑΚΑΤΣΕΛΟΣ Αντιπρόεδρος, Ελληνο – Αμερικανικό Εμπορικό Επιμελητήριο\nΚεντρική Ομιλία: ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΑΛΛΑΣ Γενικός Γραμματέας Τουριστικής Πολιτικής και Ανάπτυξης, Υπουργείο Τουρισμού\n16.50 – 18.00 Cocktail\nΑνάμεσα στους χορηγούς επικοινωνίας του συνεδρίου είναι και τα Omorfa Taxidia\nΚάτι μεγάλο ετοιμάζεται στο αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης!\nΡομαντική ποδηλατάδα στα κανάλια της Αγγλίας! (δείτε φωτογραφίες)\nWorldchefs Congress & Expo 2016: 1.000 chef από όλο τον κόσμο έρχονται στη Θεσσαλονίκη!\nΔήμος Αριστοτέλη, Δήμος Αμφίπολης και Δήμος Καβάλας με το Kyklos Travel προωθούν την περιοχή στην Βαρκελώνη!\nΚρουαζιερόπλοια μόνο για ενήλικες από την Virgin! (δείτε φωτογραφίες)\nΕλπίδες να διασωθεί η Μεσαιωνική πόλη της Ρόδου…\nΈνα reality γεμάτο Ελλάδα ξεκινά στη βελγική τηλεόραση!\nActive Media aegean aegean Airlines Airbus Costa Navarino Ellinair FedHATTA Fraport Lufthansa Navarino Challenge Philoxenia Qatar Airways Ryanair Santorini Experience TCB Turkish Airlines Ένωση Ξενοδόχων Θεσσαλονίκης Αθήνα Γερμανία Γιάννης Μπουτάρης Δήμος Θεσσαλονίκης ΕΟΤ ΗΠΑ Θεσσαλονίκη Ινδία Ισραηλ Ιταλία ΚΥΠΡΟΣ Κιλκίς Κινα Μεσσηνία Ξενοδοχεία Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας Πιερία Προαθωνικός Οργανισμός Τουρισμού Ρόδος ΣΕΤΕ Σαντορίνη Σπύρος Πέγκας Τουρκία Χαλκιδική αεροδρόμιο Αθηνών αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης ελληνικός τουρισμός ισπανια


Nonews-NEWS: «Έγνοια του Τσίπρα να πει κάτι για τον Μητσοτάκη»...\n«Έγνοια του Τσίπρα να πει κάτι για τον Μητσοτάκη»...\nΑιχμές κατά του Αλέξη Τσίπρα αφήνουν κυβερνητικές πηγές απαντώντας στα πυρά του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ για το γεγονός ότι ο κ. Μητσοτάκης ήταν απών από τη...\nΒουλή και δεν απάντησε σε ερώτησή του για τα εργασιακά.\n«Ο κ. Τσίπρας γκρινιάζει πάλι, αυτή τη φορά επειδή ο κ. Μητσοτάκης δεν πήγε σήμερα στη Βουλή να του απαντήσει σε επίκαιρη ερώτηση που κατέθεσε την Τρίτη. Έπρεπε λοιπόν κατά τον κ. Τσίπρα ο Πρωθυπουργός να ακυρώσει την προγραμματισμένη ομιλία του στις 9.30 για το Εθνικό Αναπτυξιακό Συνέδριο για το νέο ΕΣΠΑ 2021-2027. Ίσως έπρεπε να αναβάλει την προγραμματισμένη τηλεφωνική επικοινωνία του με την Καγκελάριο Μέρκελ στις 11.00», τονίζουν κυβερνητικές πηγές και συνεχίζουν:\n«Πιθανόν θα έπρεπε να ματαιώσει την προγραμματισμένη συνεδρίαση του ΚΥΣΕΑ στις 12.15 ή να αφήσει να περιμένει τον επικεφαλής του Λιβυκού Εθνικού Στρατού, Στρατάρχη Khalifa Haftar στις 13.00 στη Βουλή. Θα μπορούσε ίσως να ακυρωθεί και το ραντεβού του Πρωθυπουργού με τον Αντιπρόεδρο της Κομισιόν Μαργαρίτη Σχοινά στις 14.00 για το μεταναστευτικό. Αντιλαμβανόμαστε ότι η καθημερινή έγνοια του κ. Τσίπρα όταν ξυπνάει είναι να πει κάτι για να αντιπολιτευθεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ο Πρωθυπουργός έχει πρώτη έγνοια τις επείγουσες ανάγκες της χώρας. Ας κάνει λίγη υπομονή ο κ. Τσίπρας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι τακτικός στα μηνιαία ραντεβού του στην «Ώρα του Πρωθυπουργού». Στις 31 Ιανουαρίου έχει προγραμματίσει να βρίσκεται στη Βουλή για να απαντήσει σε επίκαιρες ερωτήσεις. Στο μεταξύ ο κ. Τσίπρας έχει τον χρόνο να σκεφθεί μήπως πρέπει να αλλάξει τον τρόπο που αντιπολιτεύεται».\nΥπενθυμίζεται ότι ο κ. Τσίπρας είχε εξαπολύσει πυρά κατά του κ. Μητσοτάκη για τα εργασιακά. Σε ανάρτησή του στο Facebook, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης υποστηρίζει πώς μέσω των τελευταίων εξαγγελιών της, η κυβέρνηση επιδιώκει ένα «διαρκές ξήλωμα όλων των κεκτημένων των εργαζομένων που κατάφερε να θεσπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ».\nΚατηγορεί μάλιστα τον κ. Μητσοτάκη «όχι μόνο δεν ήρθε στη Βουλή για να απαντήσει, αλλά δύο μέρες μετά, με περίσσιο θράσος και αλαζονεία, ο Υπουργός του επιβεβαιώνει μέχρι κεραίας όσα ανέφερα στην ερώτησή μου και ακόμα περισσότερα»...\n► Φεβρουαρίου (1258)


Δεκέμβριος | 2009 | ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΤΕΚΙΔΗΣ\nΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ!!!\n21/12/2009 — alextekidi\nΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2010!!!\nΕίμαι σχεδόν βέβαιος ότι η μεγάλη πλειοψηφία όσων παίρνουν αποφάσεις δεν έχει υπάρξει ποτέ στη θέση εκείνων που υφίστανται τις συνέπειες των αποφάσεών τους. Μιλώ για το θέμα των ημερών, της θρυλούμενης και από πολλές πλευρές υποστηριζόμενης περικοπής κατά 10% των επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων. Η οποία θα επιφέρει μείωση κατά 3,4% του μισθού τους. Πρόχειρα ανακαλώ μερικούς αριθμούς που γνωρίζω, για παράδειγμα καθηγητής μέσης εκπαίδευσης, με διδακτορικό, είκοσι οκτώ χρόνια υπηρεσία, χωρίς παιδιά, παίρνει καθαρά γύρω στα 1.600 ευρώ. Ναι, ναι, ξέρω τι σκέφτεστε: τα ιδιαίτερα. Μη βιάζεστε, όμως, μιλώ προφανώς για τον καθηγητή χωρίς ιδιαίτερα. Και γνωρίζω τουλάχιστον πέντε από το στενό οικογενειακό και φιλικό μου περιβάλλον, φανατικούς δασκάλους, ακούραστους, λαμπρούς επιστήμονες με συνεχείς ανακοινώσεις σε διεθνή συνέδρια, συμπολίτες μας που έχουν φάει την τάξη με το κουτάλι. Ενας τέτοιος, λοιπόν, εάν εφαρμοστούν οι περί περικοπών ιδέες για τη σωτηρία της Ελλάδας, θα χάσει από 40 έως 100 ευρώ του μηνιαίου εισοδήματός του. Σας φαίνονται λίγα; Έχετε σκεφτεί ότι μπορεί να ζει μόνος και να μην έχει ιδιόκτητο σπίτι; Έχουν ποτέ περάσει με εξήντα ή εκατό ευρώ μία ολόκληρη εβδομάδα όσοι σκέφτονται τέτοιες λύσεις; Πρόκειται μήπως να υποστούν μια οποιαδήποτε, συμβολική έστω, οικονομική μείωση όσοι εκ του πολιτικού προσωπικού, υπουργοί ή πρωθυπουργοί, διά πράξεων ή παραλείψεων οδήγησαν την Ελλάδα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας; Μήπως πρόκειται να κατονομασθούν έστω αυτοί που έφταιξαν και οι συγκεκριμένες αποφάσεις τους, ώστε να ξέρουν οι Ελληνες; Ή μήπως, ως συνήθως, η συντεχνία του Κοινοβουλίου θα αρκεστεί σε γενικόλογους αφορισμούς και όλα θα σβήσουν μέσα σε ένοχη σιωπή; Η ραχοκοκαλιά της πατρίδας μας, εργαζόμενοι και επιχειρηματίες, επιστήμονες και εργάτες, όσοι κρατούν τις υπηρεσίες ανοιχτές, οι γιατροί της αυταπάρνησης, οι δημιουργικοί υπάλληλοι, με μια λέξη οι νομιμόφρονες φορολογούμενοι, τα υποζύγια των προϋπολογισμών, κοινώς τα κορόιδα, απαιτούν πλέον δικαιοσύνη χωρίς εκπτώσεις. Περιμένουν.\nΔημοσιεύθηκε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (19/12/2009) από τον Σωκρατη Tσιχλια με τίτλο «Τα κορόιδα μπαΐλντισαν»\nΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΔΟΕ ΓΙΑ ΠΑΡΑΠΕΡΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ!\n18/12/2009 — alextekidi\nΤο Δ.Σ. της ΔΟΕ στη χθεσινή του συνεδρίαση αποφάσισε (εκφράζω προσωπική άποψη) και πάλι την αναστολή των κινητοποιήσεων του κλάδου, βγάζοντας ένα πολυσέλιδο διεκδικητικό πλαίσιο(μας έχει συνηθίσει από τα προηγούμενα χρόνια) και ένα ανύπαρκτο αγωνιστικό πλαίσιο(δεν υπάρχει συγκεκριμένη εισήγηση για κινητοποίηση). Το έργο αυτό το έχουμε ξαναδεί τα περασμένα τρία χρόνια και το τέλος το γνωρίζουμε από τώρα…\nΑυτό που με κάνει συνάδελφοι να προβληματίζομαι είναι η δική μας στάση… και όχι τόσο η στάση των ηγετών μας στην Ομοσπονδία…\nΘα μου πείτε… τι δεν κάνουμε σωστά… γιατί φταίμε και εμείς… τι μπορεί να κάνει ο καθένας από μόνος του…\nΗ απάντηση είναι σίγουρα μία και απλή … ΤΙΠΟΤΕ…\nΌμως το τι μπορούμε να κάνουμε όλοι μαζί το ξέρουν όλοι και κυρίως αυτοί που εξαγγέλουν την πλήρη ανατροπή της υφιστάμενης κατάστασης (χρησιμοποιώντας το περιτύλιγμα μιας καλύτερης εκπαίδευσης-πιασάρικο σύνθημα- και ενός καλύτερου εκπαιδευτικού)… Ξέρουν… γιατί πιθανόν κάποιοι τους έχουν ενημερώσει ότι οι εκπαιδευτικοί της Π.Ε. δύσκολα θα σηκώσουν κεφάλι μετά τη μεγάλη απεργία και προσπαθούν με εξαγγελίες και δηλώσεις να απαξιώσουν τους εκπαιδευτικούς, να πάρουν στα χέρια τους μερικές δημοσκοπήσεις και στη συνέχεια με την «στήριξη» της κοινωνίας να προχωρήσουν στην ανατροπή προς το χειρότερο των εργασιακών αλλά και των οικονομικών μας.\nΑπό την άλλη μεριά εμείς… με πραγματικά μεγάλη ιστορία σαν κλάδος, με αγώνες ανατροπής ακόμη και πολιτικών ολόκληρων κυβερνήσεων, έχουμε βολευτεί στους καναπέδες μας και δεν τολμάμε να αντιδράσουμε γιατί μας έχουν περάσει το σύνθημα, πως ό,τι και αν κάνουμε δεν αλλάζει τίποτε.\nΑυτή είναι η πραγματικότητα και δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν… Επιβεβαίωση η συμμετοχή στην απεργία στις 16-12-2009, που λογικά θα έπρεπε να έχουν κλείσει τα σχολεία όλης της χώρας, αλλά δυστυχώς τα ποσοστά ήταν απογοητευτικά…\nΠοιoς συνάδελφοι υπουργός ή ακόμη και πρωθυπουργός θα δει σοβαρά τα αιτήματα του κλάδου, όταν βλέπει απεργίες του 10 έως 20%… ΚΑΝΕΙΣ!!! Απλά θα προτείνει σκληρότερες αλλαγές… και θα είναι και καλά με τη συνείδησή του.\nΤέλος συνάδελφοι πρέπει να καταλάβουμε πως οι εξελίξεις που έρχονται είναι υπόθεση όλων μας… και όχι απλά του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας. Από σήμερα στα σχολεία σας, ξεκινήστε τη συζήτηση για όλα αυτά που ακούστηκαν τους δυο τελευταίους μήνες, πάρτε πρώτα από όλα την προσωπική σας απόφαση για το τι πρέπει να κάνετε αυτή τη στιγμή και μεταφέρετε αυτή σας την απόφαση στους συναδέλφους σας…\nΜε απλά λόγια συνάδελφοι… σηκωθείτε από τους καναπέδες και πάρτε πρωτοβουλίες για την ανατροπή του σχεδιασμού του υπουργείου παιδείας… Από εσάς εξαρτάται η συνέχεια του έργου… όσο και αν κάποιοι έχουν ήδη γράψει και το τέλος…\nΚαλούς αγώνες… Συμμετοχή στις Γενικές Συνελεύσεις των Συλλόγων σας, εκφράζοντας την άποψή σας… Προτείνετε την άποψή σας… Δώστε και πάλι πνοή στην αγωνιστική διεκδίκηση…\n15/12/2009 — alextekidi\nΑλήθεια, τι περιμένει η Δ.Ο.Ε. για να αντιδράσει στις απίστευτες τοποθετήσεις της Υπουργού Παιδείας σχετικά με την είσοδο στο Δημοτικό Σχολείο εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης;\nΤι άλλο θα δούμε συνάδελφοι από τη νέα ηγεσία του Υπουργείου…\nΔιαβάστε εδώ τις καταγγελίες των συλλόγων Π.Ε. Μεσολογγίου και Αμφιλοχίας.\nΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ-ΓΙΑ ΤΑ 176€\n11/12/2009 — alextekidi\nΟι πρώτες επιταγές με το ποσό των 8.178 ευρώ έφτασαν στα… χέρια 53 καθηγητών της Θεσσαλονίκης, οι οποίοι είχαν προσφύγει στη Δικαιοσύνη πριν από τέσσερα χρόνια, διεκδικώντας την αναδρομική καταβολή του επιδόματος των 176 ευρώ. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί ένα βήμα για τη δικαίωση χιλιάδων εκπαιδευτικών που έχουν καταθέσει αγωγές τα τελευταία χρόνια σε όλη την Ελλάδα.\nΓια να διαβάσετε τη συνέχεια του άρθρου του αγγελιοφόρου κάντε κλικ εδώ…\n08/12/2009 — alextekidi\nΕπιτέλους απεργία… Ο αγώνας ενάντια στην απαξίωση του Έλληνα εκπαιδευτικού τώρα αρχίζει… Πρέπει να είναι μαζικός και καθολικός, γιατί με αυτή την 24ωρη απεργία θα δοθεί σε όλους αυτούς που σχεδιάζουν τις αλλαγές που ανακοίνωσαν, η απάντηση, πως οι εκπαιδευτικοί της Π.Ε. είναι παρόντες και δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να αποδεχτούν τετελεσμένα από όπου και αν προέρχονται…\nΔιαβάστε την απόφαση της ΔΟΕ ,κατεβάστε την αφίσα της απεργίας και είμαι σίγουρος πως δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω για να κλείσουμε όλα τα σχολεία της χώρας την Τετάρτη στις 16 Δεκεμβρίου… και να συμμετάσχουμε μαζικά στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 11:30 στο Άγαλμα του Βενιζέλου…\nΚαλό αγώνα… Δυναμική παρουσία στη συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί στη Θεσσαλονίκη…\n04/12/2009 — alextekidi\nΠράγματι… θα πρέπει να έχετε πολύ μεγάλο θράσος… συνάδελφοι της ΠΑΣΚ που τολμάτε να δημοσιεύσετε κείμενα για «νεοσύστατους άξονες» στη ΔΟΕ. Μάλλον πιστεύετε πως ο κλάδος δεν έχει μνήμη και ξέχασε τα έργα της παράταξής σας όσο κυβερνούσε η Νέα Δημοκρατία.\nΣυνάδελφοι της ΠΑΣΚ με την επιλεκτική μνήμη, αλλά και την επιλεκτική αλαλία… για κοιταχτείτε στο καθρέφτη και φέρτε στη μνήμη σας τον άξονα ΠΑΣΚ-ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΩΝ στη μεγάλη απεργία του κλάδου… Σας θυμίζει μήπως το είδωλό σας κάτι… Αν όχι να σας θυμίσω εγώ κάποια πράγματα που τα ζήσαμε μαζί σε όλες τις ολομέλειες των προέδρων κατά τη διαρκεια της «μεγάλης απεργίας» του κλάδου.\n1. Λειτουργούσατε μαζί με τις συσπειρώσεις σαν μια παράταξη, αγνοώντας τις υπόλοιπες παρατάξεις(άλλωστε ήταν γνωστό πως σας αρκούσε η μία ψήφος της συγκεκριμένης παράταξης). Σας αρκούσε να βγαίνει μια απεργία που αντιπολιτευόταν την κυβέρνηση χωρις να σκέφτεστε που οδηγούσατε τον κλάδο.\n2. Θυμίστε μου σας παρακαλώ, πότε η Ολομέλεια των Προέδρων έβγαλε απόφαση για συνέχιση της απεργίας… Αν δε θυμάστε να σας το θυμίσω εγώ: ΠΟΤΕ!!! Οι αποφάσεις παίρνονταν από το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. με προαποφασισμένες αποφάσεις του «άξονα» που είχατε επιλεκτικά δημιουργήσει, αγνοώντας τις τοποθετήσεις των προέδρων της χώρας, ακόμη και φιλικά προσκείμενους σε εσάς που ζητούσαν να γίνουν σεβαστές αποφάσεις της βάσης, η οποία έβλεπε την απεργία να εκφυλίζετε και εσάς να εφαρμόζετε το αντιπολιτευτικό σας έργο.\n3.Ακόμη και σε αυτήν την απεργία που ουσιαστικά μας σύρατε… θυμίστε μας ποιος έλλειψε από τον αγώνα… ΚΑΝΕΙΣ!!! δήλωση του προέδρου της Ομοσπονδίας τουλάχιστον σε δύο επόμενες Γενικές Συνελεύσεις του κλάδου.\n4. Σας θυμίζω ότι η τότε απεργία, ήταν απεργία διεκδίκησης… Σήμερα, μετά και τις δηλώσεις της Υπουργού, γίνεται προσπάθεια να αποδομηθεί το υπάρχον σύστημα… δήθεν για μεγαλύτερη αξιοκρατία και καλύτερη λειτουργία… κινδυνεύοντας να χαθούν δικαιώματα που όλοι μαζί αγωνιστήκαμε για να υπάρχουν.\nΜόνο γέλιο λοιπόν συνάδελφοι της ΠΑΣΚ μπορείτε να προκαλέσετε με τέτοιου είδους ανακοινώσεις… εκτός και αν ο στόχος σας είναι να συγκρατήσετε τα στελέχη σας ανά την Ελλάδα, που έχοντας συνδιακλιστική τιμή είναι έτοιμα να αντιδράσουν και αυτά στον κυβερνητικό «οίστρο» στήριξης που σας έχει πιάσει…\nΚλείνοντας θα πω αυτό που υποστηρίζω πάντα και το πιστεύω όλα αυτά τα χρόνια που αγωνίζομαι μέσα στο συνδικάτο.\nΟι «άξονες» ποτέ δε βοήθησαν τον κλάδο… ότι πετύχαμε… το πετύχαμε ενωμένοι… όταν αφουγκραστήκαμε σωστά το μάχιμο εκπαιδευτικό του ταλαιπωρημένου ελληνικού σχολείου!\nΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥΣ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΓΙΑΤΙ Ο ΚΛΑΔΟΣ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΤΗΣ Π.Ε. ΕΧΕΙ ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΝΑ ΤΙΜΩΡΕΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΩΣ ΧΑΜΑΙΛΕΟΝΤΕΣ!\nΚαι κάτι τελευταίο: Γιατί διαμαρτύρεστε για το συντονιστικό των νηπιαγωγών συνάδελφοι της ΠΑΣΚ… εσείς δεν χρησιμοποιήσατε τις κινητοποιήσεις τους για να προβάλετε τις ανύπαρκτες αιτιάσεις σας για δήθεν προβλήματα που δημιουργούσε η προηγούμενη κυβέρνηση στην προσχολική αγωγή…\nΤωρα τρέχετε να τα μαζέψετε… ίσως όμως να είναι πολύ αργά…


Να αναγνωριστούν τίτλοι σπουδών από άλλα κράτη | NewsNowgr.com\nΝα αναγνωριστούν τίτλοι σπουδών από άλλα κράτη\nΗ Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε από την Ελλάδα να αναγνωρίσει τους τίτλους επαγγελματικής εκπαίδευσης που αποκτήθηκαν σε άλλα κράτη μέλη και να θέσει τέλος στις διακρίσεις κατά των κατόχων μεταπτυχιακών διπλωμάτων που αποκτήθηκαν σε άλλα κράτη μέλη.\nΌπως αναφέρεται σε ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με το επιχείρημα ότι ορισμένα μη ελληνικά πανεπιστήμια δεν προσφέρουν προπτυχιακές σπουδές, οι ελληνικοί κανόνες αρνούνται να αναγνωρίσουν κάποια μεταπτυχιακά διπλώματα που αποκτήθηκαν σε άλλα κράτη μέλη ως ισότιμα με αυτά που προέρχονται από ελληνικά πανεπιστήμια.\nΑντιθέτως, οι ελληνικές αρχές αναγνωρίζουν μεταπτυχιακά διπλώματα που αποκτήθηκαν σε πανεπιστήμια με έδρα την Ελλάδα. Το γεγονός αυτό αποτελεί έμμεση διάκριση στην ελληνική αγορά εργασίας εις βάρος των πολιτών της ΕΕ που κατέχουν τέτοιου είδους διπλώματα τα οποία εκδόθηκαν από άλλα κράτη μέλη.\nΗ Επιτροπή θεωρεί ότι η λανθασμένη αξιολόγηση ή η άρνηση αναγνώρισης μεταπτυχιακού διπλώματος που αποκτήθηκε σε άλλο κράτος μέλος, έχει ως συνέπεια τη διακριτική μεταχείριση όσον αφορά την απασχόληση και ιδίως τους όρους εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των επαγγελματικών οφελών όπως η προαγωγή, όπως απαιτείται από το άρθρο 45 της ΣΛΕΕ και, κατ’αναλογία, από την απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ στην υπόθεση C-586/08\n. Συνεπώς, η προϋπόθεση αυτή παραβιάζει το δίκαιο της ΕΕ σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων.\nΤο αίτημα λαμβάνει τη μορφή αιτιολογημένης γνώμης βάσει των διαδικασιών επί παραβάσει της ΕΕ. Η Ελλάδα καλείται πλέον να απαντήσει εντός διμήνου. Αν η απάντηση δεν είναι ικανοποιητική, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να παραπέμψει την Ελλάδα στο Δικαστήριο της ΕΕ.\nΠότε συνταξιοδοτούνται μητέρες με ανήλικα παιδιά\n-Εάν ερχόμουν στην Ελλάδα θα με χτυπούσαν;-Αυτά τα γράφει η Bild\nΤίτλοι τέλους για Ράμος: Η Ρεάλ προετοιμάζει τον αποχαιρετισμό του\nΙστορία Ε΄ τάξης: Κεφάλαιο 30β "Τα ελληνικά κράτη μετά την άλωση της Πόλης"\nΤετ α τετ Παπανδρέου – Ερντογάν: Συρία και ελληνοτουρκικά στο επίκεντρο\nΒγάζουν τον Παπακωνσταντίνου από το κάδρο των ευθυνών\nΓεωτρήσεις ανοιχτά της Κύπρου σχεδιάζει η Άγκυρα\nΓΙΑ ΑΠΑΤΗ (1,5 Εκατ Ευρώ) ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ Ο ΚΟΡΑΝΤΗΣ ΤΟΥ... ΛΑΟΣ...!!!\nΤα συγχαρητήρια στον Ευ.Βενιζέλο


Θήκη από γυαλί με κλίση για Xiaomi Redmi Σημείωση 7 | Gearbest Ελλάδα Κινητή\n4.71 21 αξιολογήσεις\nΘήκη από γυαλί με κλίση για Xiaomi Redmi Σημείωση 7 - Multi-A\nΣυμβατότητα: Σχεδιασμένο ειδικά για το Note Xiaomi Redmi 7\nΥλικά: Η υβριδική δομή συνδυάζει το μαλακό γυαλί πίσω + το μαλακό μη ολισθηρό μαλακό πλαίσιο TPU προσφέρει μεγάλη πρόσφυση.\nΜοναδικός σχεδιασμός χρωμάτων: Η μοναδική σταδιακή σχεδίασή του προσδίδει διαφορετική ομορφιά σε διαφορετικά χρώματα τηλεφώνου, μια υπέροχη οπτική εμπειρία που εμφανίζεται με αυτή την υπέροχη θήκη από γυαλί Phone.\nΠλήρης προστασία καλύμματος: Προστατεύστε το τηλέφωνό σας από γρατζουνιές, χτυπήματα, κραδασμούς και άλλα στοιχεία καθημερινής χρήσης. Ακριβείς αποκοπές στην θήκη του τηλεφώνου για εύκολη πρόσβαση σε όλα τα κουμπιά, τις θύρες και τις κάμερες\nΜέγεθος προϊόντος (Π x Υ x Β): 16.20 x 7.50 x 0.90 cm / 6.38 x 2.95 x 0.35 inches\nΜαύρος Multi-A Multi-B Multi-C Multi-D άσπρο\nasling plus redmi note 4x tpu 360 redmi global huawei με 3 huawei p8 2017 asus zenfone 5 smart cover asus 5z xiaomi mi. mis xiaomi redmi 5 plus xiaomi ultra slim carbon fiber protector luanke pc case asling phone υπόθεση


TWRP 3.5.X.X για συσκευές XIAOMI - Σελίδα 435 - Recoveries - Xiaomi-Miui.gr\n435Σελίδα 435 από τις 447\nΜαρ 25th 2021, 7:27am\n@drivth εσύ και toco δεν είχες-εχεις;\nΜαρ 25th 2021, 8:20am\nΤο έδωσα τώρα έχω poxo x3\nΜαρ 25th 2021, 3:02pm\nΑν δεις κάτι λάθος στο twrp πες μου να το φτιάξουμε...\nΕγώ δεν είδα να έχει πλέον κάποιο σφάλμα..\nΜαρ 25th 2021, 5:18pm\nΑναβάθμιση σε twrp\ngauguin, lime, joyeuse, citrus\nΔοκιμάστε και πείτε μου αν ειναι οκ το fastbootd..\nΜπαίνουμε σε twrp και πάμε σε reboot\nΕπιλέγουμε fastboot και το κινητό μας κάνει επανεκκίνηση . Στην ουσία εμεις αυτό που βλέπουμε είναι πάλι το twrp\nαλλά αν δώσουμε την εντολή fastboot device θα πρέπει να φαίνεται η συσκευή μας στο τερματικό..\nΜαρ 26th 2021, 1:06pm\nΠεράστηκε ήδη ευχαριστούμε.\nΠέρνα το νέο.\n1.Σωστή φωτεινότητα οθόνης\n2. Διόρθωση εγκατάστασης rom με "έλεγχο downgrade"...\nΜαρ 26th 2021, 9:28pm\nΕίσαι πρώτος! Περάστηκε.\nΜαρ 26th 2021, 9:30pm\nΑν έχεις το κινητό ψάχνεις και τις λεπτομέρειες...\nΜαρ 26th 2021, 9:31pm\nπαραπονο δεν εχουμε.. το μισο ρυθμο σου σε αναβαθμισεις να ειχε η xiaomi, θα ημασταν ευτυχισμενοι!\nΜαρ 26th 2021, 9:32pm\nΒαγγέλη μέχρι την άλλη κυριακή προσπαθώ να λύσω ότι προλαβαίνω..\nΜετά.... το χάος...\nΜαρ 26th 2021, 9:38pm\nΜαρ 26th 2021, 9:40pm\nΑυτό με την φωτεινότητα πχ,\nΤην έβλεπα χαμηλά αλλά στην αρχή δεν έσωσα σημασία..\nΜετά όμως λέω... κάτσε δεν μπορει το twrp του ginkgo να ειναι πιο φωτεινο και κατάλαβα ότι είναι λάθος η ένδειξη της φωτεινότητας..\nΣκέψου την μαξ την είχαμε 2047 ενώ είναι 4095\nΜαρ 26th 2021, 10:13pm\nΔεκ 8th 2021, 1:50pm


OI ΑΓΓΕΛΟΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ: Ο λαός του…ξέφυγε του ΚΚΕ....Του Θανάση Νικολαΐδη\nΟ λαός του…ξέφυγε του ΚΚΕ....Του Θανάση Νικολαΐδη\nΟΠΩΣ και να’ χει, άγχονται και βράζουν στο ζουμί τους. Ποιοι; Οι σημερινοί της ηγεσίας (ποιος ρωτάει τη βάση-αυτή ακολουθεί…), επίγονοι και συνεχιστές ξεροκέφαλων του παρελθόντος, που έγραψαν τη δικιά τους ιστορία. Μόνο που «τότε» τα πράγματα ήσαν άγρια και οι παγίδες πολλές, καλοστημένες και.....\nαόρατες. Δεν πρέπει κι ούτε θέλουμε να θυμηθούμε, αλλά τα «λάθη» τους δεν τα πλήρωσαν μονάχοι. Τα πλήρωσαν τα «παράπλευρα» θύματα και οι χιλιάδες ιδεολόγοι που σύρθηκαν απ’ το άρμα τσαγκαράδων, καπνεργατών και μπαρμπέρηδων που κατηύθυναν τον «αγώνα» κρατώντας τα ηνία.


EastMed: Ετοιμος στο τέλος του 2024 - Οι 5 σταθμοί - Ειδήσεις - νέα - Το Βήμα Online\nEastMed: Ετοιμος στο τέλος του 2024 – Οι 5 σταθμοί\nΟ EastMed θα είναι έτοιμος στο τέλος του 2024. Οι πέντε σταθμοί που πρέπει να περάσει το έργο.\nΗ υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας μεταξύ Κύπρου, Ελλάδα και Ισραήλ δεν ήταν το τέλος αλλά η αρχή ενός δύσκολου και επίπονου δρόμου με αρκετούς σταθμούς.


Αλαλούμ με τα SMS για ραντεβού εμβολίου - Ποιοι το έλαβαν αδικαιολόγητα\nΑλαλούμ με τα SMS για ραντεβού εμβολίου – Ποιοι το έλαβαν αδικαιολόγητα\n18:57 , Παρασκευή 16 Απριλίου 2021\nΈκπληκτοι έμειναν αρκετοί πολίτες που έλαβαν σήμερα μήνυμα στο κινητό τους για προγραμματισμό του ραντεβού εμβολιασμού, παρά το γεγονός ότι δεν ανήκουν στις ευπαθείας ομάδες.\nΌπως είναι γνωστό σήμερα το πρωί, άνοιξε η πλατφόρμα των ραντεβού για την ομάδα Β των πασχόντων από χρόνιες παθήσεις. Πρόκειται, όπως είχε ανακοινωθεί, για άτομα 16-59 ετών που πάσχουν από καρδιαγγειακά, αναπνευστικά, σακχαρώδη διαβήτη, νοσογόνο παχυσαρκία, ψυχικές ασθένειες, νευρολογικές παθήσεις κ.ά.\nΘεμιστοκλέους: Δεν υπάρχει τεχνικό σφάλμα του συστήματος\nΟ Γενικός Γραμματέας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας του υπουργείου Υγείας, μιλώντας στο Mega τόνισε μεταξύ άλλων:\n“Τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν με το άνοιγμα του εμβολιασμού των ευπαθών ομάδων Β είναι παρόμοια με εκείνα που αντιμετωπίστηκαν και στην ομάδα Α. Όλες οι περιπτώσεις που ψάξαμε έδειξαν ότι υπήρχε παλαιότερη συνταγογράφηση, δεν υπήρχε κάποιο πρόβλημα”. Επίσης κατέστησε σαφές ότι υπήρχε ανάλογο ιστορικό και δεν ευθυνόταν σε λάθος του συστήματος.\n“Δεν υπάρχει τεχνικό σφάλμα, υπήρχε συνταγογράφηση. Θυμήθηκαν οι πολίτες ότι για κάποιο λόγο τους είχαν συνταγογραφήσει κάποιο φάρμακο κάποια στιγμή που τους κατέτασσε στις ευπαθείς ομάδες ή μπορεί στο παρελθόν να είχε γίνει κάποια διάγνωση”.\nΠαράλληλα ανέφερε ότι μπορεί κάποια άτομα να θεωρούν ότι δεν έχουν κάτι σοβαρό, ωστόσο με βάση την προτεραιοποίηση του υπουργείου για τον εμβολιασμό να ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες.\nSMS ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΕΥΠΑΘΕΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ


Παγωτό: Η πιο νόστιμη ιστορία - Το Άστρος της θαλάσσης\nΠαγωτό: Η πιο νόστιμη ιστορία\nΕτικέτες Ιστορία | Αναρτήθηκε την Κυριακή 30 Ιουνίου 2019 και ώρα 10:30 πμ | Από nskarmoutsos\nΤο αγαπημένο γλύκισμα του καλοκαιριού, το παγωτό, έχει τη δική του παγκόσμια και γλυκιά ιστορία, Με τις πρώτες γραπτές πηγές να προέρχονται από την Κίνα, η ιστορία του παγωτού περνά από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, τη Μεσοποταμία, τη Σικελία, την Κωνσταντινούπολη, φτάνει στις αριστοκρατικές Βερσαλλίες της Γαλλίας και εν συνεχεία επεκτείνεται σε ολόκληρη την Ευρώπη και την Αμερική, και εν τέλει σε όλο τον κόσμο.\nΧιόνι, γάλα και βρασμένο ρύζι είναι τα συστατικά του πρώτου παγωτού από την Κίνα, όπως αναφέρεται σε πηγές του 600 π.Χ. Ο πάγος διατηρούταν για εβδομάδες σε υπόγειες αποθήκες.\nΑπό χιόνι, μέλι και πολτό φρούτων, ήταν φτιαγμένο το παγωμένο γλύκισμα που δοκίμασε ο αυτοκράτορας Νέρων (54 – 68 μ.Χ.), στη Ρώμη. Ήταν κατά πάσα πιθανότητα ο πρώτος άνθρωπος που δοκίμασε παγωτό στη Δύση.\nΓρανίτες από χιόνι, χυμό και κομμάτια φρούτων έφτιαχναν οι κάτοικοι της Σικελίας, σε μια παραλλαγή των σερμπετιών που έφεραν οι Άραβες περίπου το 800 μ.Χ, όταν κατέλαβαν το νησί. Πολλούς αιώνες αργότερα ο βασιλιάς Βίκτωρ – Αμεδαίος Β’ σημείωσε το 1718 στο ημερολόγιό του πόσο τον εκνεύριζε η συνήθεια των συμβούλων του στο Παλέρμο να απολαμβάνουν σε κάθε περίσταση μια γρανίτα, ακόμη και κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων.\nΣτο σαράι του σουλτάνου της Κωνσταντινούπολης, όπως μνημονεύουν πολλοί περιηγητές του 16ου αιώνα, υπήρχαν αποθήκες πάντα γεμάτες με χιόνι για το αραίωμα των σερμπετιών ενώ οι καλεσμένοι εντυπωσιάζονταν με τις κούπες για τα επιδόρπια, φτιαγμένες από παγωμένους χυμούς φρούτων.\nΠολύ πιο κοντά στο σημερινό παγωτό ήταν η συνταγή που εφηύραν οι Ιταλοί στις αρχές περίπου του 17ου αιώνα: Ζέσταιναν ένα μείγμα κρέμας γάλακτος και ζάχαρης, το αρωμάτιζαν με πολτό φρούτων και το χτυπούσαν για ώρα μέσα σε ένα λουτρό από σπασμένο πάγο και αλάτι.\nΜέχρι τα μέσα του αιώνα οι γρανίτες και τα παγωτά είχαν φθάσει ως τις Βερσαλίες, αλλά η τιμή τους ήταν αρχικά απαγορευτική για τους κοινούς θνητούς. Μερικές δεκαετίες αργότερα η συντεχνία των λεμοναδοποιών παρασκεύαζε καθημερινά «αρωματικό χιόνι» και το μοίραζε στα cafe των Παρισίων. Οι Γάλλοι μετά από έναν αιώνα μετέτρεψαν τη γρανίτα στο γνωστό σορμπέ, με την προσθήκη ασπραδιού αυγού. Το σορμπέ πάγωνε συνήθως σε καλούπια σχήματος φρούτων.\nΟ πρώτος παγωτατζής στην ιστορία, πάντως, ήταν φυσικά Ιταλός. Λεγόταν Φραντσέσκο Προκόπιο Κούτο και ξεκίνησε τη δουλειά του το 1686 ενώ στη συνέχεια άνοιξε ένα κατάστημα στο Παρίσι, το «Λε Προκόπ», που υπάρχει μέχρι σήμερα.\nΤα παγωτά πήραν τα πρωτεία από τις γρανίτες κάπου στα τέλη του 18ου αιώνα, στη χώρα των καινοτομιών, τις ΗΠΑ. Ο πρόεδρος Τζορτζ Ουάσιγκτον ενθάρρυνε τους μαγείρους του να ανακαλύπτουν νέες συνταγές παγωτού.\nΤο 1843 μια νοικοκυρά από το Νιου Τζέρσεϊ κατασκεύασε το 1843 την πρώτη χειροκίνητη παγωτομηχανή και μέσα σε τρεις δεκαετίες είχαν κιόλας εμφανιστεί 70 βελτιωμένοι τύποι της.\nΗ τεράστια ζήτηση ώθησε το 1851 τον Τζέικομπ Φάζελ να ιδρύσει στη Βαλτιμόρη την πρώτη βιομηχανία παγωτού ενώ ο Ερνεστ Χάμγουι, ένας σύριος μετανάστης στο Σεντ Λούις, έφτιαξε το 1904 τον πρώτο πύραυλο της ιστορίας (που τότε ονομαζόταν χωνάκι), εκτοξεύοντας τις πωλήσεις σε δυσθεώρητα ύψη.\nΤο παγωτό στην Ελλάδα\nΟι πλανόδιοι παγωτατζήδες έγιναν σύμβολο μιας μεταπολεμικής Ελλάδας που εκσυγχρονιζόταν. Με το καρότσι τους γεμάτο παγωμένη κρέμα και παγωτά κασάτα περιφέρονταν στις γειτονιές και πούλαγαν την γλυκιά πραμάτια τους. Μέσα σε ένα μεγάλο κάδο με χιόνι (ή έτοιμο πάγο αργότερα), έριχναν στρώσεις αλάτι για να διατηρείται η θερμοκρασία κάτω από το μηδέν. Εκεί βύθιζαν ένα δεύτερο κάδο πιο μικρό, γεμάτο παγωτό, το οποίο κάθε λίγο ανακάτευαν με μια μεγάλη ξύλινη κουτάλα για να μην κρυσταλλώσει.\nΣήμερα οι έλληνες προτιμούν να αγοράζουν παγωτά από περίπτερα ή μικρά μαγαζιά. Σε ποσοστό πάνω από 40%, προτιμούν το παγωτό ξυλάκι.\nΙταλικό ή Αμερικανικό;\nΔύο είναι οι βασικές συνταγές παγωτού που χρησιμοποιούνται ευρέως στη Δύση, σήμερα, το λεγόμενο αμερικανικού τύπου και το ιταλικό (gelato).\nΤο ιταλικό gelato φτιάχνεται μόνο με πλήρες γάλα, χωρίς αβγά και έχει πυκνή σύσταση και έντονη γεύση. Αντίθετα, το παγωτό αμερικανικού τύπου είναι πιο λιπαρό, γιατί φτιάχνεται με κρέμα γάλακτος και είναι ελαφρύ σαν αφρός, γιατί το 50% του όγκου του αποτελείται από αέρα.\nΤο αμερικανικό είναι πιο ανθυγιεινό καθώς περιέχει 10-12% λιπαρά ενώ το gelato με την πλούσια γεύση περιέχει μονο 4-5%.\nDondurma είναι στα τουρκικά το παγωτό. Η νοστιμότερη γεύση του είναι το Kaymaklı Dondurma (καϊμακλί ντοντουρμά), δηλαδή το παγωτό καϊμάκι, που φτιάχνεται από γάλα γίδας, ζάχαρη, σαλέπι και μαστίχα. Θεωρείται ότι προέρχεται από το Καχραμάνμαρας, μια περιοχή στα βάθη της νοτιοανατολικής Τουρκίας. Το Kahramanmaraş φημίζεται για την παραγωγή του σαλεπιού και ενός αλευριού που παράγεται από αποξηραμένους κονδύλους ορχιδέας, συστατικά που χρησιμοποιούνται στη παραγωγή του dondurma.\nΠρόκειται για ένα «ελαστικό παγωτό» που κόβεται και με μαχαίρι. Στη Συρία το πασπαλίζουν με πράσινο φιστίκι.\nΠράσινο του τσαγιού\nΜια ιδιαίτερη και δροσιστική γεύση παγωτού είναι η ιαπωνική εκδοχή με πράσινο τσάι. Η γεύση αυτή είναι πολύ δημοφιλής στην Ιαπωνία, στη Νότια Κορέα και σε πολλές χώρες τις Νοτιοανατολικής Ασίας.\nΚαι μια συνταγή με ρετρό διάθεση\nΑπό τις εκατοντάδες συνταγές παγωτού που μπορεί να βρει κανείς στο διαδίκτυο ξεχωρίζει το «παγωτό λουκούμι», με κρέμα γάλακτος, ζάχαρη, αυγά, λουκούμια με γεύση κατά προτίμηση τριαντάφυλλο και σπόρους ροδιού. Ολόκληρη η συνταγή στο blog tantekiki.blogspot.gr.\nΠροηγούμενο άρθρο: Ανοίγει αύριο η πλατφόρμα για την πρώτη κατοικία\nΕπόμενο άρθρο Υποκρισία


Warning: file_get_contents(http://suggestqueries.google.com/complete/search?hl=en&ds=yt&client=youtube&hjson=t&cp=1&q=%D0%B8%D0%B2%D0%B0%D0%BD+%D1%83%D1%80%D0%B3%D0%B0%D0%BD%D1%82&alt=json): failed to open stream: HTTP request failed! HTTP/1.0 403 Forbidden in /srv/users/serverpilot/apps/zayiflama/public/posts.php on line 58\nWarning: file_get_contents(http://suggestqueries.google.com/complete/search?client=firefox&ds=yt&q=%D0%B8%D0%B2%D0%B0%D0%BD+%D1%83%D1%80%D0%B3%D0%B0%D0%BD%D1%82&alt=json): failed to open stream: HTTP request failed! HTTP/1.0 403 Forbidden in /srv/users/serverpilot/apps/zayiflama/public/posts.php on line 59\nиван ургант - Posts иван ургант Ideas\nPosted on August 30, 2018 at 22:08 PM


Αγανακτισμένοι γονείς την "έπεσαν" στον Γαβρίλη Λιατσή για τα σκουπίδια - Ηλεία Οικονομία\nΑγανακτισμένοι γονείς την “έπεσαν” στον Γαβρίλη Λιατσή για τα σκουπίδια\nΟι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων των Σχολείων της πόλης στις 6:30 το απόγευμα πραγματοποιούσαν συνέλευση στο 1ο Δημοτικό σχολείο.\nΜετά το τέλος της συνέλευση θέλησαν να βρεθούν στο κτήριο της Αντιπεριφέρειας όπου ήταν και ο Γαβρίλης Λιατσής για να εκφράσουν την αγωνία τους για την υγεία των παιδιών τους λόγω της μεγάλης συσσώρευσης των σκουπιδιών στην Πόλη.\nΌλα συνέβησαν κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης για τη βράβευση των εθελοντών του Μαραθωνίου που είχε γίνει στην Ηλεία πριν λίγο καιρό\nΚαθώς περίμεναν να τελειώσει η εκδήλωση για τους εθελοντές, ο Δήμαρχος τους αντελήφθη και χωρίς δεύτερη κουβέντα κινήθηκε προς την έξοδο για να φύγει.\nΗ κίνηση αυτή εξόργισε τους γονείς με αποτέλεσμα να “επιτεθούν” λεκτικά εναντίον του Δημάρχου ζητώντας του εξηγήσεις για το τι μέλη γενέσθαι με τα σκουπίδια.\nΟ κ.Λιατσής κατηγόρησε δημοσιογράφο του ilialive και της Πρωϊνής Γ.Σπυρούνη οτι αυτός ήταν ο υποκινητής της συγκεκριμένης πράξης.\nΣτην συνέχεια οι γονείς στράφηκαν και κατά του Αντιπεριφερειάρχη Γιώργου Γεωργιόπουλου που επιχείρησε να φύγει από την αίθουσα. Αυτός τους ζήτησε να μην χαλάσουν την εκδήλωση των εθελοντών, και θα τα πουν στο ραντεβού που έχουν σήμερα Πέμπτη.\nΌσο δεν λύνεται το σοβαρό θέμα των σκουπιδιών τέτοιες ενέργειες αγανακτισμένων δημοτών θα γίνονται πιό συχνά.\nΘα πρέπει να καταλάβει η Δημοτική Αρχή ότι το πρόβλημα των σκουπιδιών δεν λύνεται με επικοινωνιακά τρικ καθυστέρησης.


Αποτελεί το «κρέας» φυτικής προέλευσης μέρος της υγιεινής διατροφής; - Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ ® Αποτελεί το «κρέας» φυτικής προέλευσης μέρος της υγιεινής διατροφής;\nΑρχική σελίδαΥΓΕΙΑΑποτελεί το «κρέας» φυτικής προέλευσης μέρος της υγιεινής διατροφής;\nΗ παγκόσμια αγορά κρέατος φυτικής προέλευσης προβλέπεται να φτάσει στα 85 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ το 2030 και οι Οργανισμοί που προωθούν τη βίγκαν διατροφή λένε ότι αυτά τα νέα προϊόντα είναι πιο υγιεινά από το κρέας το οποίο μιμούνται.\nΤο Impossible Burger είναι ένα εντυπωσιακό μίγμα σόγιας, πρωτεϊνών πατάτας, ελαίου καρύδας και ηλιέλαιου χωρίς κρέας. Ακόμα και αιμορραγεί σαν αληθινό. Ο αριθμός των θερμίδων του και τα επίπεδα κορεσμένων λιπαρών αντικατοπτρίζουν ένα τέταρτο του λίπους που έχουν τα αντίστοιχα McDonald's, αλλά έχει έξι φορές περισσότερο νάτριο.\nΣύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2021 στο περιοδικό Scientific Reports, το μεγάλο όφελος του «φυτικού κρέατος» στην υγεία είναι ελάχιστο. Ερευνητές από το Ινστιτούτο Τροφίμων και Καινοτομίας της Βιοτεχνολογίας της Σιγκαπούρης μοντελοποίησαν το αποτέλεσμα της αντικατάστασης του μπέικον, του κοτόπουλου, του μοσχαρίσιου μπιφτεκιού και του παγωτού με προϊόντα φυτικής προέλευσης. Οι δίαιτες που αντικατέστησαν τα ζωικά προϊόντα με τη φυτική εναλλακτική ήταν κάτω από τις ημερήσιες συστάσεις για τη βιταμίνη Β12, το ασβέστιο, το κάλιο, τον ψευδάργυρο και το μαγνήσιο. Ακόμη και με εμπλουτισμένες βιταμίνες και μέταλλα, αυτά τα προϊόντα δεν είναι διατροφικά εναλλάξιμα, είπε ο Stephan van Vliet, μεταδιδακτορικός συνεργάτης στο Duke Molecular Physiology Institute.\nΟι κατασκευαστές κρέατος φυτικής προέλευσης υποστηρίζουν ότι τα προϊόντα τους περιέχουν παρόμοιες ποσότητες πρωτεΐνης που είναι συγκρίσιμες με τις ζωικές πρωτεΐνες. Αλλά η εστίαση στην πρωτεΐνη είναι πολύ «απλοϊκή», λέει ο Van Vliet. «Τα τρόφιμα περιέχουν εκατοντάδες έως χιλιάδες ενώσεις που είναι ικανές να επηρεάσουν τον ανθρώπινο μεταβολισμό και την υγεία».\nΣύμφωνα με τον Οδηγό Τροφίμων του Καναδά, τα φυτικά προϊόντα είναι ο συνιστώμενος τρόπος που πρέπει να τρώμε. Γεμίστε το μισό πιάτο σας με λαχανικά και φρούτα και το άλλο μισό με δημητριακά ολικής αλέσεως και φυτικές πρωτεΐνες. Ωστόσο, επειδή κάτι είναι φτιαγμένο από φυτά, δεν σημαίνει ότι είναι και υγιεινό. Σε μια ακμάζουσα αγορά και μη ζωικές πρωτεΐνες που παράγονται από κύτταρα σε εργαστήριο ή μύκητες σε δεξαμενές ζύμωσης, οι επιλογές είναι ατελείωτες. Μπορεί αυτή να είναι μια πιο υγιεινή διατροφή; Θα πρέπει να περιμένουμε για να δούμε.


Το ISIS καταρρέει. Λύση του δράματος ή εξάπλωση. της κρίση ; - PDF\nDownload "Το ISIS καταρρέει. Λύση του δράματος ή εξάπλωση. της κρίση ;"\n1 Το ISIS καταρρέει. Λύση του δράματος ή εξάπλωση Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2015 της κρίση ; Του Γεωργίου Κ. Φίλη Ph.D.* Τη στιγμή αυτή οι τύχες του πολέμου τόσο στο Ιράκ όσο και στη Συρία φαίνεται να έχουν μεταβληθεί άρδην προς το χειρότερο για το Ισλαμικό Κράτος. Στο Ιράκ οι κυβερνητικές δυνάμεις έχουν καταγάγει μία στρατηγικής σημασίας νίκη στο Ραμάντι, στα δυτικά της Βαγδάτης. Στη Συρία, οι δυνάμεις που υποστηρίζουν το καθεστώς Άσαντ έχουν επιδοθεί στην ανακατάληψη εδαφών σε όλο το θέατρο των επιχειρήσεων, προς βορρά, ανατολάς και νότο. Επιπροσθέτως, δεν έχει\n2 περάσει καιρός από την ανακατάληψη της περιοχής του Σιντζάρ στο βορειοδυτικό Ιράκ από τους Κούρδους Πεσμεργκά. Είναι προφανές πως αργά αλλά σταθερά, τόσο η Δαμασκός όσο και η Βαγδάτη κερδίζουν έδαφος, αλλά και αυτοπεποίθηση για να εισέλθουν στο επόμενο και αποφασιστικό στάδιο του πολέμου, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο από την επιθετική κίνηση οι μεν προς την Ράκκα της Συρίας, οι δε προς την Μοσούλη του Ιράκ, με τελικό στόχο να εξολοθρεύσουν την όποια εδαφική παρουσία του Ισλαμικού Κράτους στις χώρες τους. Ζητούμενο και η ιδεολογική επικράτηση, πέραν της οπλικής Με βάση τις εξελίξεις επί του πεδίου αλλά και τις ζυμώσεις μεταξύ των κύριων γεωπολιτικών δρώντων τοπικών περιφερειακών παγκόσμιων, θα διακινδυνεύσουμε την εκτίμηση πως ο χρόνος μετράει πλέον αντίστροφα για το Ισλαμικό Κράτος, τόσο στο Ιράκ όσο και στη Συρία, όσον αφορά την εδαφική και πολιτικο-στρατιωτική του ύπαρξη. Αναφορικά με την ιδεολογία του όμως θα πρέπει να σημειωθεί πως αυτή δεν είναι δυνατόν να ηττηθεί από τα όπλα, αλλά δύναται να καταπολεμηθεί μόνο μέσα από τις δομικές αλλαγές των κρατών αυτών αλλά και τους αναπόφευκτους κοινωνικούς μετασχηματισμούς που η τραυματική πολεμική εμπειρία θα επιφέρει. Τη χρονική αυτή στιγμή και με το διαμορφούμενο momentum o σιϊτικός «άξονας» Ιράν-Ιράκ (εννοώντας τη σιϊτική πλειοψηφία όπως αυτή εκφράζεται από την κυβέρνηση της Βαγδάτης) - Συρία (υπό την ηγεσία των Αλαουιτών όχι Αλεβιτών- του Άσαντ)- Χεζμπολάχ του Λιβάνου, σε συνεργασία με τους Κούρδους σε Συρία αλλά και Ιράκ και υπό την\n3 υψηλή προστασία τη Ρωσίας, πολύ δύσκολο θα αφήσει την ευκαιρία να πάει χαμένη. Η Δαμασκός τη στιγμή όπου φαινόταν πως δυσκολευόταν να αντιπαρέλθει των συνδυασμένων χτυπημάτων από το Ισλαμικό Κράτος, της Τζαμπάντ Αλ-Νούσρα -«θυγατρική» της Αλ-Κάιντα στη Συρία- αλλά και των υπολοίπων «αντιπολιτευόμενων» (με εισαγωγικά ή μη) δυνάμεων, στην ουσία δέχθηκε ως «δώρο εξ ουρανού» την άμεση ρωσική επέμβαση η οποία αποτέλεσε και τον καταλύτη των εξελίξεων οι οποίες φαίνεται να οδηγούν σε πλήρη ανατροπή του σκηνικού στη Συρία. Από την πλευρά της η Βαγδάτη επέλεξε να εξαπολύσει την από καιρό αναμενόμενη αντεπίθεση στο Ραμάντι, πόλη στρατηγικής σημασίας πλησίον της ίδιας της πρωτεύουσας, η ανακατάληψη της οποίας θα σταθεροποιούσε το μέτωπο και θα επέτρεπε στην κυβέρνηση να επικεντρωθεί στην προετοιμασία της για την κίνηση προς βορρά για την απελευθέρωση της Μοσούλης. «Συνεννόηση» ΗΠΑ - Ρωσίας Αξίζει να σημειωθεί πως τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ρωσία φαίνεται πως έχουν έρθει σε κάποιου είδους συνεννόηση αναφορικά με τις επιχειρήσεις στην ευρύτερη περιοχή. Είναι προφανές ότι η Μόσχα έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων στη Συρία, ενώ η Ουάσιγκτον είναι πολύ κοντά στην κυβέρνηση της Βαγδάτης, με τις αεροπορικές δυνάμεις της συμμαχίας υπό τις ΗΠΑ να λαμβάνουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις επιχειρήσεις των ιρακινών δυνάμεων στο Ραμάντι.\n4 Επιπροσθέτως, η υποστήριξη των Κούρδων και από τις δύο πλευρές είναι σημαντικότατη τόσο στη Συρία όσο και στο Βόρειο Ιράκ, με το Ερμπίλ να έχει δημιουργήσει στενότατους δεσμούς με τις ΗΠΑ, ενώ οι Κούρδοι της Συρίας να λαμβάνουν εδώ και λίγους μήνες οπλισμό από την Ουάσιγκτον. Από την πλευρά της η Ρωσία φαίνεται πως έχει αποφασίσει να παίξει το «χαρτί» των Κούρδων μέσα στην ίδια την Τουρκία, ενώ εκ των πραγμάτων λόγω των στρατιωτικών της επιχειρήσεων παρέχει υποστήριξη στους Κούρδους της Συρίας. Με βάση τις έως τώρα κινήσεις της Δαμασκού και της Βαγδάτης, έχοντας υπόψη πως ο στρατηγικός σχεδιασμός του σιϊτικού «άξονα» με τη Ρωσία (του 4+1, όπως έχει ονομαστεί Ιράν-Ιράκ-Συρία- Ρωσία+Χεζμπολάχ) είναι κοινός αλλά και αναλύοντας τις κινήσεις και τις δηλώσεις Αμερικανών αξιωματούχων, εκτιμάται πως: --- Πρώτον, στο Συριακό μέτωπο προτεραιότητα για κάθε κίνηση προς την τελική επίθεση των συμμαχικών δυνάμεων θα είναι το «σφράγισμα» των συνόρων μεταξύ Τουρκίας-Συρίας, της περιοχής που ελέγχει για την ώρα το Ισλαμικό Κράτος. Σκοπός αυτής της κίνησης θα είναι η αποκοπή των τζιχαντιστών στην Συρία και η αποστέρησή τους από το κέντρο λογιστικής υποστήριξης που είναι για αυτούς η Τουρκία. Επιπροσθέτως, η κίνηση αυτή θα τους αποκόψει και από την κύρια πηγή εσόδων τους που είναι η λαθραία μεταφορά πετρελαίου. --- Δεύτερον, η απελευθέρωση του Ραμάντι θα δώσει την απαραίτητη βάση στις Ιρακινές δυνάμεις να «σφραγίσουν» τα σύνορα μεταξύ Συρίας και Ιράκ αποκόπτοντας την επικοινωνία των δυνάμεων του\n5 Ισλαμικού κράτους που βρίσκονται στις δύο χώρες με ότι αυτό συνεπάγεται σε στρατιωτικό, επιχειρησιακό, οικονομικό και λογιστικής υποστήριξης επίπεδο. Αξίζει να σημειωθεί πως η Κουρδική νίκη στο Σιντζάρ ακριβώς αυτή τη στρατηγική σημασία είχε αφού δυσκόλεψε την επικοινωνία της Μοσούλης με τη Ράκκα. Με άλλα λόγια η αποκοπή των δυνάμεων του Ισλαμικού Κράτους της Συρίας από την ασφαλή τους «βάση» στην Τουρκία, καθώς και η δυσκολία στην επικοινωνία μεταξύ των δυνάμεων τους σε Ιράκ και Συρία, εάν και εφόσον οι ιρακινές δυνάμεις κινηθούν προς βορρά θα εμποδίσει την εδαφική συνέχεια ενός ούτως ή άλλως εύθραυστου οικοδομήματος και θα συμβάλλει τα μέγιστα στο να του δοθεί το τελειωτικό χτύπημα μην αφήνοντάς του κανένα περιθώριο αντίδρασης. Η δύσκολη θέση της Τουρκίας Στο σημείο αυτό θα πρέπει να διευκρινιστεί πως μία τέτοια στρατηγική θα φέρει σε πολύ δύσκολη θέση και την Τουρκία, η οποία, με βάση την πρόσφατη εμπειρία, θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο από υπόγεια έως και εμφανώς, άρα «άτσαλα» να αποτρέψει μία τέτοια εξέλιξη, ειδικά στην περίπτωση που τα σύνορα στη μεθόριο με τη Συρία «σφραγιστούν» είτε από τους Κούρδους, είτε από τις δυνάμεις του Άσαντ. Ένας άλλος σημαντικότατος τοπικός παράγοντας του οποίου η θέση είναι πολύ ευαίσθητη είναι οι Κούρδοι του Βορείου Ιράκ οι οποίοι πρώτον είναι σε εμφανή για την ώρα συνεργασία με την Τουρκία, ενώ είναι σίγουρο πως δεν επιθυμούν την επανάκαμψη της Βαγδάτης στην περιοχή, διότι σε ένα τέτοιο σενάριο μειώνονται οι πιθανότητες για μία μελλοντική τους ανεξαρτητοποίηση.\n6 Η τελευταία πράξη Όπως μπορεί να γίνει αντιληπτό, οι επόμενοι μήνες θα είναι καθοριστικοί για την ιστορία της περιοχής, αφού εάν τα πράγματα εξελιχθούν με την τροπή που έχουν λάβει, τότε όλοι οι γεωπολιτικοί δρώντες που λαμβάνουν μέρος στο «δράμα» θα πρέπει να ετοιμάζονται για την τελευταία φάση του «παιγνίου» η οποία μπορεί μεν να οδηγήσει στο τέλος της εδαφικής ύπαρξης του Ισλαμικού Κράτους, τα «απόνερα» δε μίας τέτοιας εξέλιξης, τα οποία θα έχουν να κάνουν με τον έλεγχο μίας τεράστιας περιοχής της Συρίας και του Ιράκ από την Μεσοποταμία έως την Μεσόγειο στην οποία στην ουσία θα παρατηρηθεί ένα «γεωπολιτικό κενό ισχύος», μπορεί να δημιουργήσουν μία δεύτερη πράξη του «έργου» η οποία να εμπλέκει περισσότερους, πιο άμεσα και με την κρίση να εξαπλώνεται από τον Καύκασο και τα Στενά μέχρι την διώρυγα του Σουέζ και τον Περσικό Κόλπο. Το σίγουρο είναι πως οι εξελίξεις τρέχουν και το 2016 θα αποδειχθεί είτε το έτος που επήλθε μία κάποια λύση στο θέμα, είτε το έτος που η κρίση από τοπική μεταβλήθηκε σε περιφερειακή *Ο κύριος Γεώργιος Φίλης είναι διδάκτωρ Γεωπολιτικής (Durham University, UK), Επισκέπτης καθηγητής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο τμήμα Διεθνών Επιχειρήσεων του DEREE The American College of Greece και μέλος του Institute of Diplomacy & Global Affairs (DEREE) καθώς και του Ινστιτούτου Αναλύσεων Ασφάλειας & Άμυνας\nΔΕΛΤΙΟ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΥΠΑΡΞΗΣ ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ & ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΜΕΣΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΤΜΗΜΑ ΥΠΟΔΟΜΩΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΣΥΝΤΑΞΗ: ΜΑΡΓΚΩ ΚΟΥΜΑΝΑΚΟΥ ΑΡΙΘΜΟΣ ΔΕΛΤΙΟΥ: 2 ΑΘΗΝΑ: 03/12/2015


Το αδιέξοδο του μονεταρισμού | Έντυπη Έκδοση | Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπίας\nMARCELLO DE CECCCO Καθηγητής Οικονομικής Ιστορίας στη Scuola Normale Superiore της Πίζας.\nΕδώ και πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια, το νόμισμα είναι ένα από τα κυριότερα εργαλεία της εθνικής κυριαρχίας, καθώς το θέτουν σε κυκλοφορία αρχές και κυβερνήσεις είτε άμεσα είτε μέσω μιας κεντρικής τράπεζας και χρησιμοποιείται από αυτές για να χρηματοδοτεί τις δαπάνες τους, με μια μορφή «φορολόγησης χωρίς πολιτική αντιπροσώπευση», όπως την αποκαλούσαν οι οργισμένοι πρωταγωνιστές της Αμερικανικής Επανάστασης του 1776.\nΤο νόμισμα χρησιμοποιήθηκε επομένως για μια δόλια φορολογική καταπίεση ελάχιστα υποκείμενη σε πολιτικό έλεγχο, επειδή δεν έπληττε επιμέρους ομάδες πολιτών αλλά τον πληθυσμό γενικά, δεδομένου ότι όλοι χρησιμοποιούν το νόμισμα για να συναλλάσσονται, να πληρώνουν και να αποταμιεύουν.\nΤο ευρώ είναι το πρώτο πείραμα στην ιστορία ενός νομίσματος στον εκδότη του οποίου, δηλαδή στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, απαγορεύεται από το καταστατικό η αγορά ομολογιακών τίτλων που εκδίδουν τα ίδια τα κράτη. Αυτός ο κανόνας επιβλήθηκε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο τα ενάρετα κράτη να πληρώνουν, μέσω της ΕΚΤ, τα ελλείμματα των κρατών που δεν είναι δημοσιονομικά ενάρετα. Αν αυτός ο κανόνας τηρείται, τότε το δημόσιο χρέος κάθε κράτους οφείλουν να το διαχειριστούν μόνον με οικονομικά μέσα που υπάρχουν στο δημόσιο ταμείο του εν λόγω κράτους, δηλαδή με φορολογικά και όχι με νομισματικά μέσα. Εδώ έγκειται η πιο επαναστατική ανανέωση που εισήγαγε η ευρωπαϊκή νομισματική ένωση, ανατρέποντας μια πρακτική που ίσχυε επί πολλούς αιώνες. Τα κράτη-μέλη έχουν εθελούσια απαρνηθεί τη νομισματική τους κυριαρχία. Δεν θα μπορούσε να τους την προμηθεύσει ούτε και μια υποθετική ομοσπονδιακή ευρωπαϊκή κυβέρνηση, αν δεν αλλάξει ριζικά η νομισματική φιλοσοφία που ενέπνευσε τη Συμφωνία του Μάαστριχτ. Οταν, με εκείνη τη συμφωνία, δημιουργήθηκε η ευρωπαϊκή νομισματική ένωση, ένας άγγλος οικονομολόγος, ο καθηγητής Αλαν Γουόλτερς, σύμβουλος της Μάργκαρετ Θάτσερ, εξέφρασε τον σκεπτικισμό του για τη χρονική διάρκεια της μελλοντικής ένωσης, λέγοντας ότι δεν είναι δυνατόν πρόσωπα με διαφορετικά αναστήματα να ντύνονται με ρούχα ενός και μοναδικού μεγέθους («One size cannot fit all»).\nΤα πρώτα δέκα χρόνια εμπειρίας της ευρωζώνης φαίνονταν να τον διαψεύδουν, επειδή η παραδοσιακά ισχυρή χώρα, η Γερμανία, χρειαζόταν επί μακρόν μιαν επεκτατική νομισματική πολιτική, για να αντιμετωπίσει την αύξηση των δημόσιων δαπανών που προκλήθηκε από την ένωση με την Ανατολική Γερμανία. Οι γερμανικές ανάγκες, μαζί με τις γαλλικές, θα οδηγήσουν το 2003 ώς το σημείο να ζητηθεί μια χαλάρωση του Συμφώνου Σταθερότητας, της δέσμευσης δηλαδή να συγκρατούνται τα δημόσια ελλείμματα στο όριο του 3% του ΑΕΠ (δέσμευσης που αναλήφθηκε από τα κράτη-μέλη της ευρωζώνης επειδή απουσίαζε η δημοσιονομική ολοκλήρωση, που θα έπρεπε να συνοδεύει τη νομισματική ολοκλήρωση η οποία επιτεύχθηκε με το ευρώ).\nΣε αυτές τις συνθήκες φθηνού νομίσματος το ένδυμα ταίριαζε και στις παραδοσιακά ασθενέστερες χώρες, όπως η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ελλάδα, η Ιρλανδία, το Βέλγιο. Παρά τους νέους κανόνες σχετικά με τη διαχείριση των εθνικών δημόσιων χρεών, η νομισματική πολιτική που απαιτούσε τότε η Γερμανία πολύ ρητά, μέσω του υπουργού Λαφοντέν, συνέβαλε στη διόγκωση σε ορισμένες χώρες της ευρωζώνης μιας φούσκας στην αγορά ακινήτων παρόμοιας με εκείνη που δημιουργούνταν τα ίδια χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και στην υπερχρέωση χωρών με μεγάλα δημόσια ελλείμματα, όπως η Ελλάδα, η Ιταλία, το Βέλγιο. Η έλευση στην Ευρώπη της τρομερής αμερικανικής οικονομικής κρίσης, το 2008-09, υποχρέωσε τα κράτη της ευρωζώνης να διασώσουν εκείνες τις ευρωπαϊκές τράπεζες που είχαν μετάσχει στην αμερικανική χρηματοπιστωτική κερδοσκοπία ή είχαν προκαλέσει με εύκολα δάνεια κερδοσκοπικές φούσκες στις χώρες τους.\nΤο κόστος αυτών των διασώσεων επιβάρυνε εξ ολοκλήρου τα δημόσια οικονομικά κάθε χώρας. Σε αυτό το σημείο, η πιστωτική φερεγγυότητα των κυβερνήσεων της ευρωζώνης έπρεπε να επιφορτιστεί με το βάρος των νέων δεσμεύσεων. Και επειδή ακόμη και οι πιο ισχυρές και δημοσιονομικά σχετικά πιο ενάρετες χώρες, όπως η Γερμανία και η Γαλλία, έχουν δημόσια χρέη μεγάλα και πολύ διασκορπισμένα στις διεθνείς αγορές, άρχισε ένας αγώνας δρόμου για να κρατήσουν ψηλά τη δική τους οικονομική φερεγγυότητα, ακόμα και προσπαθώντας να χαμηλώσουν τη φερεγγυότητα των άλλων. Διερράγη έτσι η σύγκλιση μεταξύ των αποδόσεων των κρατικών ομολόγων των διάφορων χωρών του ευρώ και η τάση προς τη διαφοροποίηση επιδεινώθηκε, όταν αποκαλύφθηκαν οι συνθήκες οιονεί χρεοκοπίας στις οποίες είχε οδηγήσει την ελληνική οικονομία η συντηρητική κυβέρνηση Καραμανλή.\nΘα κατορθώσει η δομή του ενιαίου νομίσματος να αντισταθεί στις φυγόκεντρες τάσεις που εκδηλώθηκαν για τους λόγους που προανέφερα; Πιθανόν οι ισχυρές αντιστάσεις που εκδηλώνονται από τη γερμανική κυβέρνηση (την οποία ακολουθεί και η γαλλική κυβέρνηση) στο να προσφέρει βοήθεια στην Ελλάδα θα μετριαστούν από τη συνειδητοποίηση της πιθανότητας ότι, αν παρατεντώσουν το σκοινί εναντίον της ελληνικής κυβέρνησης, μπορεί να διαλύσουν πρώτα το ευρώ και έπειτα ακόμη και την ενιαία ευρωπαϊκή αγορά των εμπορευμάτων, στην οποία οι γερμανικές επιχειρήσεις πουλούν μεγάλο μέρος της παραγωγής τους. Παραμένει ωστόσο το αρχικό πρόβλημα του ενιαίου νομίσματος, το ότι είναι δηλαδή ένα νόμισμα χωρίς ένα κράτος, επειδή αυτή ήταν η βούληση των συνιδρυτών του. Μόνον προωθώντας την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, δηλαδή δημιουργώντας ένα ομοσπονδιακό ή συνομοσπονδιακό κράτος και συνδέοντάς το με το χωρίς ιθαγένεια νόμισμά μας, μπορούμε να βγούμε θετικά από το αδιέξοδο στο οποίο ο δογματικός μονεταρισμός, που ενέπνεε τους πιο ισχυρούς από τους δημιουργούς του ευρώ, έχει ρίξει ολόκληρη την Ευρώπη.