Ποιός φταίει για την αποτυχία των μαθητών; «Greek University Reform Forum Greek University Reform Forum\nΠοιός φταίει για την αποτυχία των μαθητών; Τετάρτη, Ιον. 25 2008\nΑντιγράφω από editorial των Νέων:\nΟΥΔΕΙΣ αμφιβάλλει ότι το εξεταστικό σύστημα για την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο ελάχιστα αντικατοπτρίζει τις πραγματικές γνώσεις των μαθητών και το επίπεδο εκπαίδευσης στα σχολεία. ΤΙΣ περισσότερες φορές οι αυξομειώσεις των βάσεων, τα ποσοστά αποτυχίας αλλά και ο αριθμός των αριστούχων εξαρτώνται από τη δυσκολία των θεμάτων που μπαίνουν ανάλογα με τις επιλογές της Επιτροπής Εξετάσεων και τις οδηγίες του υπουργείου. ΓΙΑ αυτό τον λόγο άλλωστε πολλοί υποστηρίζουν ότι αδίκως αποκλείονται όσοι έχουν γράψει κάτω από τη βάση και μένουν τόσες χιλιάδες κενές θέσεις στα περιφερειακά ΤΕΙ. ΜΕ δεδομένες αυτές τις επιφυλάξεις ωστόσο δεν μπορεί κανείς να μην επισημάνει ότι είναι υπερβολικά μεγάλος ο αριθμός όσων έχουν πάρει μέσο όρο στις εξετάσεις κάτω από δέκα: τριάντα χιλιάδες υποψήφιοι ή περίπου το 30% των αποφοίτων κάθε σχολικής χρονιάς. ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ σημασία μάλιστα έχει το γεγονός ότι διαχρονικά, παρά τις ετήσιες αυξομειώσεις, ο αριθμός όσων δεν πιάνουν το δέκα παραμένει στα ίδια εξαιρετικά υψηλά επίπεδα. ΜΕ τέτοια ποσοστά αποτυχίας ένα μόνο συμπέρασμα υπάρχει: ότι το σχολείο και το εκπαιδευτικό σύστημα έχουν αποτύχει παταγωδώς στη μόρφωση των νέων. ΑΝ μάλιστα πάρουμε υπόψη τις διαφορές ανάμεσα στα σχολεία- όχι μόνο τα καλά ιδιωτικά αλλά και τα δημόσια που διατηρούν ένα καλό επίπεδο – τότε είναι φανερό πως μιλάμε για αρκετές χιλιάδες νέων οι οποίοι ξεκινούν τη ζωή τους σε εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες. ΓΙΑ τους νέους αυτούς η ακαδημαϊκή επιτυχία αποτελεί την εξαίρεση σε μία θλιβερή πραγματικότητα. Ιδίως αν δεν έχουν τη δυνατότητα να δώσουν κάποιες χιλιάδες ευρώ σε φροντιστήρια. ΕΙΝΑΙ ασφαλώς καιρός πριν αρχίσουμε να συζητάμε για το επόμενο εξεταστικό σύστημα να συζητήσουμε και για την ουσία: την ποιότητα των σχολείων.\nΤο βρήκα ρηχό το παραπάνω. Τα προβλήματα αρχίζουν από την πρώτη κιόλας πρόταση. Ουδείς αμφιβάλλει; Ε, εγώ τουλάχιστον αμφιβάλλω. Οποιονδήποτε εκπαιδευτικό να ρωτήσεις στην Ελλάδα θα σου πει ότι οι επιδόσεις των μαθητών στις πανελλήνιες εξετάσεις σχεδόν πάντα είναι οι αναμενόμενες. Υπάρχουν κάποιες λίγες εξαιρέσεις παιδιών που ενώ ήταν καλοί στο σχολείο, για κάποιο λόγο, ίσως ψυχολογικό, δεν τα πήγαν καλά στις εξετάσεις. Αλλά γενικά, οι επιμελείς μαθητές πάνε καλά, οι αδιάφοροι πατώνουν.\nΧτες πήρα τηλέφωνο να μάθω τι έκανε ο ανηψιός μου. Αν και οι γονείς του ξόδεψαν 1300 ευρώ το μήνα σε ιδιαίτερα την τελευταία χρονιά, αυτός δεν κατάφερε να πιάσει τη βάση του 10. Εξοργίστηκα. Με τόσα ιδιαίτερα, δεν φταίει ούτε το σχολείο ούτε κανένας άλλος. Ο ίδιος φταίει. Δεν έκανε καμία προσπάθεια. Όχι ότι δεν έχει την απαιτούμενη εξυπνάδα. Αυτό που του λείπει είναι το κίνητρο.\nΕίμαι φανατικός υποστηρικτής της αξιολόγησης και λογοδοσίας των εκπαιδευτικών και των πολιτικών. Όμως δεν μπορούμε να ρίχνουμε σε αυτούς ή στο ΥΠΕΠΘ όλο το φταίξιμο. Φταίνε και τα ίδια τα παιδιά. Πολύ καλά έκανε η Γιαννάκου και έβαλε τη βάση του 10. Τα παιδιά που δεν πιάνουν τη βάση του 10 δεν είναι έτοιμα για πανεπιστήμιο ή ΤΕΙ. Κανονικά θα έπρεπε να πάνε να δουλέψουν για μερικά χρόνια, να δουν τι εστί βερύκοκο, και μετά, αν και όταν ωριμάσουν και εκτιμήσουν την αξία των σπουδών, τότε να ξαναπροσπαθήσουν. Και πρέπει το κράτος να τους δώσει αυτήν τη δυνατότητα.\nΗ ουσία λοιπόν δεν είναι μόνο η ποιότητα των σχολείων. Είναι και η παντελής έλλειψη κινήτρου σε πολλούς μαθητές. Γιατί δεν σκέφτονται καθόλου τα παιδιά το μέλλον τους; Μήπως ζουν σε μια φούσκα καταναλωτισμού και ευμάρειας που τους παρέχει η οικογένειά τους; Μήπως υπάρχει πρόβλημα κακής διαπαιδαγώγησης; Μήπως κανακεύουμε υπερβολικά τα παιδιά και τα έχουμε κάνει κακομαθημένα τερατάκια; Μήπως πρέπει να τα μάθουμε να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους;\n140 Responses to Ποιός φταίει για την αποτυχία των μαθητών;\n25 Ιουνίου, 2008 στο 6:17 μμ\n€1300 το μήνα για φροντιστήρια;\n25 Ιουνίου, 2008 στο 6:18 μμ\n«Αν και μπαίνει από τους πρώτους σε ελληνική Ιατρική -πήρε 19.733 μόρια- ο Γιάννης Καλογήρου θα προτιμήσει το Χάρβαρντ γιατί, όπως λέει, αποτελεί γι’ αυτόν πρόκληση. Με εισιτήριο την υποτροφία στο αμερικανικό πανεπιστήμιο θα καταφέρει να ασχοληθεί με την έρευνα στις επιστήμες υγείας. »\nΝομίζω ότι πρόκειται για το γιο του «δικού μας» Ορέστη Καλογήρου. Συγχαρητήρια !!\n25 Ιουνίου, 2008 στο 7:11 μμ\nΦταίνε τα παιδιά, φταίνε κι οι εκπαιδευτικοί. Πώς φταίνε οι εκπαιδευτικοί; Αρνούμενοι να δεχτούν ότι μπορεί να φταίνε και τα παιδιά!\nΔεν κάνω λογοπαίγνια. Σκεφτείτε το εξής: Για να παραπεμφθεί κάποιος μαθητής λυκείου να ξαναδώσει κάποιο μάθημα το Σεπτέμβριο, πρέπει να βγάλει μέσο όρο κάτω από 9,5. Δεν έχει σημασία σε πόσα μαθήματα ο Μ.Ο. του είναι κάτω από τη βάση, αν ο Γενικός Μ.Ο. του είναι μεγαλύτερος ή ίσος του 9,5 προάγεται (ή, στην περίπτωση της Γ’ Λυκείου, απολύεται).\nΓια να μείνει λοιπόν, κάποιος μαθητής στο σημερινό λύκειο, πρέπει να κάνει αίτηση.\nΈχουμε, συν τοις άλλοις, και τη συντριπτική πλειοψηφία των καθηγητών, να πιστεύουν σε μια στρεβλή έννοια της «υποχρεωτικότητας» του Λυκείου, που συνοψίζεται στην έκφραση «ας πάρει ένα απολυτήριο να πάει στην ευχή του Θεού». Αυτή η νοοτροπία δέχεται κάθε δικαιολογία προκειμένου να δικαιολογήσει παραπανίσιες απουσίες, πριμοδοτεί με μεγάλη βαθμολογία κάθε μαθητή (η απόκλιση των προφορικών και των γραπτών βαθμών προκαλεί ίλιγγο – μαθητές που είχαν 19 και 20 στα τετράμηνα, πάνε και γράφουν 8 και 9 μόρια στα εκατό!), έχει χαλαρή στάση στην επιτήρηση των εξετάσεων (ενδοσχολικών και πανελλαδικών) και δεν έχει κανένα πρόβλημα να περάσει αποτυχημένους μαθητές που έβγαλαν Γ.Μ.Ο. 7/10 και 8/10 αλλάζοντας τη βαθμολογία των γραπτών που οι ίδιοι καθηγητές είχαν βάλει.\nΜε λίγα λόγια, από τη συντριπτική πλειοψηφία των καθηγητών μέσης εκπαίδευσης θεωρείται αντιπαιδαγωγικό το να «μένει» κάποιος μαθητής, με την πρωτότυπη δικαιολογία ότι ο μαθητής ουδέποτε έχει ευθύνες – μονίμως φταίει το οικογενειακό περιβάλλον, η κοινωνική θέση του παιδιού, η «άδικη η κενωνία».\nΌταν καλούμαστε μεταξύ μας να σχολιάσουμε τα αποτελέσματα, μονίμως το πρόβλημα «ξεκινάει απ’το Γυμνάσιο και απ’ το Δημοτικό». Εμείς, ως άλλοι Πόντιοι Πιλάτοι, απεκδυόμαστε των ευθυνών μας και νίπτουμε τας χείρας μας.\nΣίγουρα κάποιοι μαθητές έχουν περισσότερες ευκαιρίες να προοδεύσουν έναντι άλλων. Με την παραπάνω στάση όμως, των καθηγητών, περνάμε σε όλους τους μαθητές το μήνυμα ότι ‘there is such a thing as a free lunch’ αφού κάθε συμπεριφορά, κάθε στάση, κάθε attitude μένει «ατιμώρητη» και, ακόμα χειρότερα, επιβραβεύεται στην πράξη η αδιαφορία, η οκνηρία, η ήσσονα προσπάθεια.\nΑν έμαθα κάτι τα (λίγα) χρόνια που δουλεύω σε λύκειο είναι ότι το ελληνικό σχολείο συστηματικά καταστρέφει χαρακτήρες…\n25 Ιουνίου, 2008 στο 7:24 μμ\nΦταίνε τα παιδιά, φταίνει οι εκπαιδευτικοί, φταίει η κακούργα κοινωνία, τα ντόπια και ξένα μονοπώλια, τα κόμματα, ο Θεός που μας μισεί, φταίνε όλοι.\nΜόνο η ρημάδα η οικόγενεια (ήτοι οι γονείς) δεν φταίνε! ;;;;\n25 Ιουνίου, 2008 στο 7:36 μμ\nΠροφανώς και φταίνε και οι γονείς! Οι γονείς πρωτίστως! βλ. Προσοχή στην ιεραρχία!\n25 Ιουνίου, 2008 στο 7:59 μμ\nΤο θέμα λοιπόν βρίσκεται στην οικογένεια, στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών και το managing των σπουδών (+φροντιστήρια) τους από τους γονείς. Όμως σ΄αυτό συντελούν παράγοντες όπως το μορφωτικό επίπεδο γονέων και η οικονομική δυνατότητα.\nΤο σύστημα οφείλει να αλλάξει έτσι ώστε ο παράγοντας οικονομική δυνατότητα της οικογένειας να περιοριστεί αρκετά και να εκμηδενιστεί αν είναι δυνατόν.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 8:05 μμ\nκ. Λαζαρίδη, διαφωνώ με την άποψή σας.\nΣίγουρα υπάρχουν μεμονωμένες περιπτώσεις παιδιών που φταίνε, λόγω αδιαφορίας. Εκεί αρκεί να ψάξουμε τί ευθύνεται, όπως λέτε στην τελευταία παράγραφο του post.\nΓενικά όμως, πιστεύω πως η εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι απογοητευτική και απαρχαιωμένη. Λίγο καιρό πριν δεν λέγαμε τα ίδια για την ανάγκη ύπαρξης φροντιστηρίων; Για το γεγονός ότι 12 χρόνια σχολείου καταλήγουν να εξαρτώνται από την επίδοση 2-3 εβδομάδων πανελληνίων; Για το σύστημα «Προ-πο» του μηχανογραφικού, που καταλήγει κανείς να μην γνωρίζει τί είναι η σχολή που πέρασε (οι περισσότεροι συμμαθητές μου επέλεγαν 50-100 σχολές);\nΚαι γενικότερα, θεωρώ ότι από το σχολείο είναι λανθασμένη η αντίληψη της μόρφωσης. Καταλήγει, για παράδειγμα, ένας απόφοιτος Λυκείου, να είναι ικανός να λύνει πυρηνικές αντιδράσεις και να μην έχει κατανοήσει βασικά θέματα Φυσικής, και πάει λέγοντας.\nΌλο το Λύκειο μου φαίνεται σαν τρία χρόνια «φόρμουλας επιτυχίας εξετάσεων». Μεθοδολογίες, SOS, μηχανική λύση ασκήσεων. Και φανταστείτε ότι από το Λύκειό μου είμαι ευχαριστημένος.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 8:23 μμ\nΕκ των υστέρων αναγνωρίζω το επίμονο διάβασμα των λυκειακών μου χρόνων ως «παρά φύσιν» δραστηριότητα.Και σταχυολογώ:\nΜου στοίχισε πολλά περιττά κιλά σε μια ηλικία που τόσο εμφάνιση όσο και αθλητικές δαστηριότητες παίζουν πρωταρχικό ρόλο στην κοινωνικοποίηση του εφήβου.\nΜισούσα η βαριόμουν, τότε, την ιστορία την λογοτεχνία και τα αρχαία.\nΣήμερα απλά δεν μπορώ να διανοηθώ το πόσο ανίκανο πρέπει να είναι ένα εκπαιδευτικό σύστημα για να καταφέρει κάτι τέτοιο!\nΥποχρεώθηκα σε απίστευτη σπατάλη μαθητοωρών για να μάθω να εκφράζομαι τόσο γραπτά όσο και προφορικά κατ’ αυτόν τον στεγνό και τεχνοκρατικό τρόπο που σκοτώνει την όποια ζωντάνια της σκέψης!\n-που είσαι Μανο Στεφανίδη…\nΑσκήθηκα επίμονα στην ανοχή του μετρίου και του άψυχου. Καλά υα ΄χε πει οΠάγκαλος για τους Καθηγητές.\nΤο περασμά μου απο το πανεπιστήμιο ήταν -τουλάχιστον στα πρώτα χρόνια- μια διαρκής προσπάθεια να αφήσω πίσω τα παραπάνω και να περάσω κάποια στιγμή σε ότι αφορά συγκρότηση και στάσεις απο παθητικό σε θετικά πρόσημα.\nΗ βάση του 10 μάλλον καλά κάνει και υπάρχει απο την στιγμή που το ισόγειο της εκπαίδευσης δεν είναι δύσκολος προορισμός για όποιον θέλει να ασχοληθεί στοιχειωδώς.\nΤο κυνήγι των ρετιρέ όμως αποτελεί προβληματική διαδικασία για πολλά άτομα ευαίσθητα, προβληματισμένα και ανήσυχα.\nΗ δική μου ιδιοσυγκρασία, ο καλά καθορισμένος στόχος της ιατρικής απο την αρχή καθώς και ένα οικογενειακό περιβάλλον ικανό να προσφέρει τα οιονομικά εχέγγυα και να δόσει πρότυπα, οδήγησαν σε happy end.\nΠολλούς όμως που ξέρω τους «έσπασε» το σύστημα.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 8:25 μμ\nΣίγουρα πρέπει να αλλάξει η εκπαίδευση, όλα αυτά που αναφέρετε είναι σωστά (η φιλοσοφία, η λογική της είναι λάθος).\nΌμως δεν μπορεί αυτό, να αποτελεί δικαιολογία για την αποτυχία στις εξετάσεις. Δηλαδή οι άλλοι πως πετυχαίνουν; Και δεν μιλάω για το να αριστεύσεις (βλ. παραδείγματα άρθρου Καθημερινής).\n25 Ιουνίου, 2008 στο 8:26 μμ\nΤι happy end ρε Hannibal? Πόσα χρόνια αναμονής θα έχεις για ειδικότητα;\nΜπορείς να μου εξηγήσεις κάτι; Γιατί επέλεξες Ιατρική; Δεν ήξερες ότι η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα σε γιατρούς κατά κεφαλήν στο κόσμο;\n25 Ιουνίου, 2008 στο 8:38 μμ\n@ap: Φυσικά! Το λέω κιόλας, σίγουρα πολλοί μαθητές αδιαφορούν (τα ρεμάλια! :P ). Το εκπαιδευτικό σύστημα, όμως, αντί να είναι τέτοιο ώστε να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί με αυτούς (δίνοντας σωστή, ενδιαφέρουσα γνώση με σωστό, παιδαγωγικό τρόπο-όχι τυφλοσούρτηδες), κάνει ό,τι χειρότερο: τους δίνει να καταλάβουν ότι έτσι κι αλλιώς «καλά κάνεις και βαριέσαι, γιατί ο χαρακτήρας σου δεν είναι για την πειθαρχία που απαιτεί η επιτυχία στις εξετάσεις».\nΝα σημειώσω εδώ ότι πάντα τα λόγια των κλασικών «αρίστων» στις εξετάσεις μου προκαλούσαν κατάθλιψη. «Στερήθηκα τα πάντα, οι γονείς μου πλήρωσαν πολλά, αλλά άξιζε».\nΔεν νομίζω. Δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Χωρίς φυσικά να θέλω να μειώσω την προσπάθειά τους.\nΣυμφωνώ γενικά με τον Hannibal ante Portas.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 8:39 μμ\nΘέμη είσαι λάθος. Αν και προσωπικά εκθειάζω το ατομικό συμφέρον σε κάθε του μορφή, αυτό δεν σημαίνει οτι όλοι οι άνθρωποι δρουν ή πρέπει να δρουν έτσι.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 8:59 μμ\n«Τι happy end ρε Hannibal? Πόσα χρόνια αναμονής θα έχεις για ειδικότητα;\nΜπορείς να μου εξηγήσεις κάτι; Γιατί επέλεξες Ιατρική; Δεν ήξερες ότι η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα σε γιατρούς κατά κεφαλήν στο κόσμο;»\nΗ επιλογή της ιατρικής μπορεί να εξηγηθεί είτε με προχωρημένη ψυχολογία -ο πατέρας και γιατρός με απέτρεπε τόσο έντονα απο την ιατρική που στο τέλος τον εκδικήθηκα- είτε με στοιχειώδη Μενδελειανή γενετικη: απο τον παππού και μετά κάθε πρωτότοκος ή αρσενικός απόγονος της οικογένειας γίνεται -κάποια στιγμή- γιατρός.\nΣτο δεύτερο έτος πέρασα στο φυσικό με 10% αλλα πριν το απονενοημένο διάβημα έδωσα στην δυναστεία μια δεύτερη ευκαιρία. Σήμερα πια έχω ερωτευτεί το αντικέιμενο.\nΘα μπορούσα να σας αντιστρέψω το ερώτημα: Γιατί να σπουδάσει κανείς χημικός μηχανικός σε μια χώρα χωρίς βιομηχανία;\nΌσον αφορά στις αναμονές, παλεύουμε για εξετάσεις που θα οδηγούν στην έναρξη ειδικότητας, «οι του φοιτητικού κινήματος» όμως πλειοψηφούν. Προσωπικά μεθοδεύω απο καιρό το να φύγω στο εξωτερικό το συντομότερο δυνατόν μετα το πτυχίο.\nΟύτως η άλλως και χωρίς αναμονή ούτε θέλω να εκπαιδευτώ, ούτε και να παραμείνω ως πολίτης στην Ελλάδα.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 9:02 μμ\nΠολύ σωστός ο τρόπος που θέτετε το ζήτημα,.ομως το θέμα έχει μεγαλύτερο βάθος.\nΑπλή περίπτωση ψεύτη.Κανένας επιτυχών στις πανελλήνιες δε θα εκφραζόταν με αυτό τον τρόπο.\nΝομίζεις οτι μπορείς να εκμεταλλεύεσαι την ανωνυμία υπεκδυόμενος ρόλους άλλων?Κακώς νομίζεις.Εδώ τέτοιες τακτικές εντοπίζονται και πατάσσονται.Προσπάθησε να αποδείξεις οτι έδωσες και πέρασες πανελλήνιες και θα δούμε τι θα αποκαλυφθεί.\nΔεν έχεις το επίπεδο ατόμου που πέρασε ιατρική με πανελλήνιες,τι να κάνουμε?Είναι εντελώς φανερό σε εμένα από τον τρόπο που γράφεις και αν συνεχίσεις θα καταστεί φανερό και στους υπόλοιπους.\nΑκου »μου στοίχισε μερικά κιλά σε μια ηλικία που τόσο εμφάνιση όσο και αθλητικές δραστηριότητες παίζουν μεγάλο ρόλο στην κοινωνικοποίηση του εφήβου»?\nΠού τα γράφεις αυτά θεομπαίχτη?Πώς βγαίνεις και έχεις το θράσος να γίνεις πιστευτός?\nΟμολόγησε γελοίε οτι απέτυχε παταγωδώς στις πανελλήνιες,δεν έπιασες ποτέ ούτε βάση και ούτε από μακριά δεν έβλεπες τις υψηλές βαθμολογίες για ιατρική.Και τώρα προσπαθείς να φέρεις τη συζήτηση αλλού για να μας φλομώσεις στην απατεωνιά.\nΚύριε τενεκέ »ασκήθηκες επίμονα στην ανοχή του μέτριου και του άψυχου».Κάτσε να δεις τώρα το μέτριο και το άψυχο να σε ξεβρακώνει και να σε γελοιοποιεί.\n»Καλά τα’χε πει ο Πάγκαλος για τους καθηγητές».Βρε αρχιγλείφτη,ελεεινό υποκείμενο,δε χάνεις ευκαιρία να γλύψεις όπου και αν βρεθείς?Μα και εδώ εκθειάζεις την πολιτική παρέμβαση?Λέγε,πόσα έσκασες στη Ρουμανία για να πάρεις πτυχίο?Ποιους λάδωσες για αναγνώριση?Πες τα όλα και άσε τα γλυψίματα.\n»Το κυνήγι του ρετιρέ αποτελεί προβληματική διαδικασία για πολλά άτομα ευαίσθητα,προβληματισμένα και ανήσυχα΄΄,αλλά ΄΄η βάση του 10 καλά κάνει και υπάρχει».\nΔηλαδή ο λόγος που συνετρίβης και ευτελίσθης στις πανελλήνιες δεν ήταν η απόλυτη ασχετοσύνη σου,η έλλειψη δυνατοτήτων και το χάζεμα,δεν ήταν η αδυναμία συγκέντρωσης και η αποφυγή μελέτης αλλά ήταν ΄΄η ευαισθησία σου» και ο ΄΄προβληματισμός σου΄΄.\nΗ ίδια ευαισθησία που σε εμποδίζει τώρα να μας πουλάς φούμαρο και ο προβληματισμός που μας έχει τρελάνει στην απατεωνιά.\nΔηλαδή λόγω ευασθησίας καβάλαγες τη μηχανή και λόγω προβληματισμού ξεροστάλιαζες στις καφετέριες,οπότε πού χρόνος να διαβάσεις.Μετά όμως θα μας πεις οτι ωρίμασες και λαδώνοντας για το πτυχίο επικέντρωσες τις ικανότητές σου για να φτάσεις σε »happy end».\nΑυτό το πέτυχες χάρη »στη δική σου ιδιοσυγκρασία»(φαίνεται ο χαβαλές και η πρέζα δεν ήταν πρόβλημα στη Ρουμανία),»τον καλά καθορισμένο στόχο της ιατρικής από την αρχή»(το είχε μυριστεί ο μπαμπάς το ανατολικό μπλοκ,ε?),και το οικογενειακό περιβάλλον »ικανό να δώσει τα οικονομικά εχέγγυα».\nΚαι με την τελευταία πρόταση την πατάς σα βλάκας που είσαι αφού η τελευταία πρόταση τινάζει στον αέρα όσα έγραψες πιο πάνω οτι τάχα πέαρσες ιατρική στην Ελλάδα.\nΓια ποια οικονομικά εχέγγυα μας τσαμπουνάς φθισικέ εγκέφαλε,απατεωνίσκε της δεκάρας?Ποια οικονομικά εχέγγυα χρειάζονται για να σπουδάσεις ιατρική στην Ελλάδα?\nΕνώ βέβαια όταν σκας 8000$ το χρόνο για »δίδακτρα» και άλλα τόσα για λαδώματα,φυσικά και χρειάζονται οικονομικά εχέγγυα.\nΚαι αυτό είναι και το μέγιστο επιχείρημα που έχεις.Αφού ο μπαμπάς έσκασε τόσα,γιατί να μην πιάσει τόπο η επένδυση?Τζάμπα τα λαδώματα?Να μην το πάρω το μαγαζί?\nΝαι,τζάμπα τα λαδώματα βληματικέ απατεώνα που δεν ντρέπεσαι να διαδίδεις τις απατεωνιές σου εκτός ανατολικού μπλοκ όπου ενετρύφησες.\nΑλλά εδώ δεν υπάρχουν ευήκοα ώτα να φάνε το κουτόχορτο που αμολάς για αυτό εξαφανίσου αμέσως πριν μέσα στην ηλιθιότητά σου εκθέσεις και άλλους που έχουν κάνει τα ίδια αλλά έχουν τη φρόνηση να μην εμφανίζονται.\nΑντε να πουλήσεις τη λαμογιά σου εκεί που σε παίρνει λαμογιόσπορε.Και κοίτα την επόμενη φορά να έχεις εξασφαλίσει τα δικαιώματα της προσωπικότητάς σου για να μη σε ξεφτιλίζουν έτσι.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 9:08 μμ\nΚ, το ύφος σου είναι απαράδεκτο. Σε παρακαλώ να ηρεμήσεις.\nΔεν ξέρω τι βαθμό έπιασε ο Hannibal στις πανελλήνιες αλλά ξέρω ότι είναι σίγουρα φοιτητής Ιατρικής. Αν νομίζεις ότι μπορείς να καταλάβεις το ΙQ και τις εν γένει ικανότητες κάποιου από 5 αράδες γραπτού κειμένου, είσαι για τα πανηγύρια.\nΑλήθεια, δεν μας είπες εσύ τι επαγγέλλεσαι και τι επιτεύγματα έχεις στη ζωή σου.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 9:11 μμ\nΚύριε Λαζαρίδη ξέρω πολύ καλά τι λέω και γιατί το λέω.Και ξέρει και αυτός.Αφήστε τον να απαντήσει.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 9:19 μμ\nΚ: Είδα απο την αρχή το κείμενό σας ώς σουρεαλιστική πριμοδότηση των αποψεών μου.\nΜε την παρέμβαση του Θέμη όμως συνειδητοποιώ οτι μπορεί και να μην αστειεύεστε.\nΑν ισχύει το δεύτερο τιμωρούμαι γι αυτά που έχω σούρει και εγώ κατα καιρούς για διάφορους αποφοίτους του ανατολικού μπλόκ.\nΕαν δεν πείθεστε για την αλήθεια των λεγομένων μου, περιηγηθείτε στο μπλόγκ μου.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 9:26 μμ\n@Hannibal ante portas.\nMea Culpa.Περιηγήθηκα στο μπλογκ σας.Είστε φοιτητής ελληνικής ιατρικής σχολής.Αμφιβάλλω όμως αν περάσατε με πανελλήνιες.\nΤι είναι αυτά με τα χαμένα κιλά?\nΥπάρχει και η περίπτωση να ανήκετε σε καμία παράταξη και να σας έχουν αλλοιώσει την αντίληψη για την πραγματικότητα.Οταν βγείτε έξω,θα δείτε οτι δεν είναι όπως τα περιγράφετε.\nΕίστε ηττημένος από τώρα.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 9:31 μμ\nΕντάξει,λάθος μου.Ο Hannibal ισχυρίστηκε κάτι σε αντίθεση με άλλα που έγραφε.\nΚαι συνδικαλιστές αν ρωτήσετε,μπορεί να εκφέρουν περίεργες απόψεις.\nHannibal,δώσε τα USMLE να σωθείς.Αλλά πρέπει να έχεις τελειώσει σε ένα χρόνο γιατί φέτος μπήκαν 18000 Αμερικανοί στα πανεπιστήμια όσες είναι και οι θέσεις ειδικότητας.\nΠαράτα τα blog και άρχισε τα BRS και τον Kaplan.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 9:33 μμ\nΚάνε αιτήσεις από φέτος για observership και μην ακούς κουβέντα από αυτά που σου λένε μέσα στη σχολή.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 9:41 μμ\nΠερί αποτυχίας στις πανελλήνιες.Είναι λογική γιατί οι εξετάσεις αυτές δεν είναι στανταρισμένα τεστ.\nΣε όποιο λαό και να έβαζες εξετάσεις,τα ποσοστά που γράφουν κάτω από τη βάση θα ποικίλλουν ανάλογα με τη δυσκολία των θεμάτων.\nΑυτό που έχει σημασία συγκριτικά είναι οι επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών στις εξετάσεις ΟΑΣΑ,οι οποίες τους τοποθετούν στις τελευταίες θέσεις στην Ευρώπη.\nΓια εμένα αυτό είναι ευθεία συνάρτηση του χαμηλού δείκτη νοημοσύνης του ελληνικού λαού(92,ο χαμηλότερος στην Ευρώπη) και δεν έχει σχέση με την εκπαίδευση.\nΚατά την προσωπική μου γνώμη όποιο και να ήταν το επίπεδο παρεχόμενης εκπαίδευσης,τα σκορ στις εξετάσεις ΟΑΣΑ για τους Ελληνες θα ήταν τα ίδια.\nΟπότε είναι άσκπη η φασαρία που γίνεται για τις χαμηλές επιδόσεις στις εξετάσεις ΟΑΣΑ και τις πανελλήνιες.\nΕχει κάποιο νόημα η συζήτηση για τα μεγάλα ποσοστά κάτω από τη βάση στον ΑΣΕΠ.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 9:49 μμ\nΓια το κίνητρο.\nΣίγουρα το κίνητρο λείπει από μερικούς μαθητές.\nΑυτό μπορείς να το φτιάξεις με μεθόδους μπηχεβιορισμού,δηλαδή ενίσχυση του μαθητή όταν πιάνει καλές επιδόσεις.\nΤο δημοσίευμα των »Νέων» είναι της πλάκας αφού αυτοί που αποτυγχάνουν έχουν κάνει συνήθως κατά κόρον φροντιστήρια.Οπως τόνισα και πριν το πρόβλημα με τα φροντιστήρια εντοπίζεται στο οτι κάνουν φροντιστήριο και οι καλοί μαθητές,οπότε πιθανότατα το φροντιστήριο ανεβάζει συγκριτικά περισσότερο τις επιδόσεις των καλών μαθητών(ειδικά στις οριακές περιπτώσεις των ελάχιστων μορίων που κάνουν τη διαφορά για την εισαγωγή στις υψηλόβαθμες,ανταγωνιστικές σχολές) και λιγότερο των μέτριων μαθητών.\nΤο πρόβλημα δηλαδή των μέτριων δεν είναι τα φροντιστήρια καθεαυτά αλλά και οτι οι καλοί μαθητές κάνουν φροντιστήριο,τις συνέπειες του οποίου βιώνουν με σκληρό τρόπο όταν μπουν στο καζάνι των πανελληνίων γιατί οι επιδόσεις αυτών των καλών μαθητών καθορίζουν τις βάσεις στις υψηλόβαθμες σχολές.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 9:54 μμ\nΚύριε Κ: Πέρασα με πανελλήνιες το 2003 όντας 17,5 χρόνων στην τέταρτη επιλογή μου που ήταν η ιατρική της Κρήτης.\nΣας το λέω απλώς για την ιστορία του πράγματος.\nΕρχόμενος στο προκείμενο, σας ευχαριστώ για το οτι αποδεικνύετε τόσο σε εμένα όσο και σε άλλους άμεσα και εμπράκτως,αφενώς την ανήκεστο ψυχολογική βλάβη που μπορεί να προκαλέσει σε μια εφηβική ψυχή το διάβασμα απ οτο πρωί μέχρι το βράδυ και αφετέρου την ανάγκη σε ένα προχωρημένο σύστημα να υπάρξουν συνεντεύξεις που θα απαλλάξουν το επάγγελμα απο μή λειτουργικούς γιατρούς.\nΕίναι τέτοια η ψύχωση-ταύτιση με τα μόριά σας -των πανελληνίων για να μην παρεξηγούμαι- ουτως ώστε δεν μπορείτε να αξιολογήσετε την αλήθεια μιας πρότασης χωρίς συνοδευτικό έντυπο επιδόσεων στις πανελλήνιες.\nΟι φιλική σας συμβουλευτική σε άπταιστο ενικό για το αμφίβολο μέλλον μου, είναι εκτιμητέα, αλλά δικαιούμαι να είμαι επιφυλακτικός απένατι σε τέτοιας έντασης -σχεδόν Παύλειες- μεταστροφές βεβαιοτήτων και μάλιστα όταν εκφέρονται με τέτοιες δόσεις πατερναλισμού.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 10:02 μμ\nΧρειάζεται λίγος πατερναλισμός,τι να κάνουμε?Πρέπει όμως πάντα να μαθαίνει κανείς από τα λάθη του γιατί η εμπειρία δε μεταδίδεται(ή μεταδίδεται?).\nΑν αδιαφορείς για την εμπειρία,ρίξε μια ματιά στις στατιστικές και βγάλε άκρη μόνος σου.\nΠροτίμα τη σωκρατική μέθοδο αλλά είδες να εκτιμά κανένας στην ιατρική τη σωκρατική μέθοδο?\nΟχι,βέβαια γιατί χρειάζονται γρήγορα αποτελέσματα και όχι ατομική συμμετοχή.Δηλαδή η ιατρική είναι εκ φύσεως πατερναλιστική όπως και τα εγχειρίδια που διαβάζεις.Γιατί δε χρειάζεται να σκέφτεσαι αλλά να δρας γρήγορα.\nΓια τους λειτουργικούς και τους μη λειτουργικούς μην ανησυχείς,προκύπτουν στην πράξη.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 10:09 μμ\nΕπίσης γράφεις »στο δεύτερο έτος πέρασα στο φυσικό με 10% αλλά πριν το απονεννοημένο διάβημα έδωσα στη δυναστεία μια δεύτερη ευκαιρία».\nΜετά γράφεις »πέρασα με πανελλήνιες το 2003 όντας 17.5 χρονών στην τέταρτη επιλογή μου που ήταν η ιατρική Κρήτης».\nΔηλαδή πρώτα γράφεις οτι πέρασες με την τρίτη(μετά το δεύτερο έτος αποτυχίας όπου πέρασες στο φυσικό) και μετά λες οτι όταν πέρασες στην ιατρική Κρήτης ήσουν 17.5 χρονών δηλαδή πέρασες με την πρώτη.\nΟπως βλέπεις δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 10:24 μμ\nΧαίρομαι για τις ασκήσεις κατανόησης και ερμηνευτικής κειμένου στις οποίες επιδοθήκατε, δεν τα πήγατε πολύ άσχημα για αριστούχο των πανελληνίων.\nΕπειδή το c.v.μου δεν ενδιαφέρει κανέναν, εξηγούμαι για τελευταία φορά:\n2002: Μεταξύ άλλων για να με μεταπείσει ο πατέρας μου διερωτάται για τους συναδέλφους του το εάν «οι γιατροί γίνονται μαλάκες ή οι μαλάκες γίνονται γιατροί»\n2οο3 περναω ιατρική. 17,5 ετων\n2004 καταθέτω για τις θέσεις του 10%, περναω φυσικο οπου και τελικα αποφασίζω να μην παρατήσω την ιατρική και δε εγγράφομαι. Γίνονται και οι Ολυμπιακοί αγώνες.\n2005-07 Ανακαλύπτω οτι η σχολή με γεμίζει.\n2008 Η σχολή εξακολουθεί να με γεμίζει.\n2008 (Ιούνιος 25, 2008 σε 10:02 μ.μ) ο πατέρας μου επιβεβαιώνεται.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 10:40 μμ\nΧαχα. Να σαι καλά Αννίβα :)\n25 Ιουνίου, 2008 στο 10:42 μμ\nΤι είναι αυτές οι θέσεις του 10%?Μπορείς να κρατήσεις βαθμολογίες?\nΤι σχέση έχουν οι Ολυμπιακοί αγώνες?\nΤι εννοείς,ο κλινικός τρόπος σκέψης σε αποβλακώνει?Εννοείται οτι συμβαίνει αυτό.Οπως και ο ιδρυματισμός.Δες μόνο πώς φαίνονται οι γιατροί όταν βγαίνουν στα κανάλια.\nΔε λένε »ουδείς μωρότερος…»?\n25 Ιουνίου, 2008 στο 10:47 μμ\nΘέμη λυπάμαι πραγματικά τους συγγενείς σου… δυστυχώς πάρα πολλοί φροντιστές εκμεταλλεύονται συνεχώς το γεγονός ότι κανένας γονιός δεν θέλει ποτέ να πιστεύσει ότι το παιδί του δεν πάει καλά (είμαστε όλοι άριστοι).\nΠιστεύω ακράδαντα ότι το σύστημα των φροντιστηρίων είναι απο τις μεγαλύτερες και πιο καλοστημένες απάτες στην κοινωνία μας. Το δηλώνω όντας το μοναδικό άτομο σε όλο το λύκειό μου που δεν πάτησε ποτέ πόδι σε φροντιστήριο (επειδή με έχουν ήδη ρωτήσει σε ποιό ιδιωτικό λύκειο πήγα όταν παραδέχτηκα το παραπάνω – σε μέτριο προς κακό επαρχιακό λύκειο πήγα).\nΙσως να βοηθούσε εάν υπήρχε και στην ελλάδα μια δεύτερη ευκαιρία, ώστε να μπορείς να κάνεις ένα διάλειμμα (να δουλέψεις κτλ) και μετά να κυνηγήσεις κάτι που ξέρεις ότι θες.\nΔεν έχω στατιστικές, ούτε αποδείξεις, αλλά συζητώντας με τον πατέρα μου πρόσφατα παρατηρήσαμε ότι και για την γενιά μου, αλλά και για την δική του, τα παιδιά από φτωχά χωριά χωρίς τουρισμό και δουλειές να τα απορροφήσουν «περιέργως» μοιάζουν να πετυχαίνουν καλύτερα στις πανελλήνιες… χμμμ τι σου κάνει το κίνητρο…\n25 Ιουνίου, 2008 στο 10:56 μμ\nΣτην Σουηδία πριμοδοτείται κανείς με μόρια για την εισαγωγή του στο πανεπιστήμιο, για όσο καιρό έχει επιλέξει να εργάζεται μεταξύ κτήσης απολυτηρίου και εγγραφής σε μία πανεπιστημιακή σχολή.\nΕξαιρετικό μέτρο για πολλούς λόγους.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 10:58 μμ\nΓια αυτά που γράφεις για τα παιδιά από φτωχά χωριά κτλ.\nΠαραδόξως σε πολλέ περιπτώσεις τα παιδιά αυτά λαμβάνουν καλύτερη εκπαίδευση από τα παιδιά μου μένουν σε καλές περιοχές της πρωτεύουσας.\nΑυτό συμβαίνει γιατί με το σύστημα των διορισμών των εκπαιδευτικών,οι άριστοι που πετυχαίνουν στον ΑΣΕΠ διορίζονται συχνά σε τέτοιες απομακρυσμένες περιοχές ενώ στην Αθήνα καταλήγουν οι μεγαλύτερης ηλικίας καθηγητές και οι διοριζόμενοι μέσω αναπλήρωσης(βυσματικώς).\nΤο αποτέλεσμα είναι ο γόνος αγρότη ή βοσκού να δέχεται εκπαίδευση υψηλότερης ποιότητας από το γιο του επιχειρηματία στο δημόσιο σχολείο γιατί ο πρώτος έχει νέους,ορεξάτους καθηγητές πιστοποιημένης άριστης επίδοσης ενώ ο δεύτερος υφίσταται ηλικιωμένους καθηγητές χωρίς κανένα κίνητρο και καθηγητές που σέρνονται.\nΑυτές οι δύο κατηγορίες καθηγητών είναι που αναλαμβάνουν και τα τοπικά φροντιστήρια και ιδιαίτερα με συνέπεια τις υψηλότερες επιδόσεις των παιδιών από επαρχία κατά μέσο όρο.\nΔηλαδή το σύστημα με τη βυσματική λειτουργία του στο θέμα των τοποθετήσεων των εκπαιδευτικών πριμοδοτεί(σαν παρενέργεια) τα παιδιά γονέων μικρότερης μορφωτικής και οικονομικής δυνατότητας.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 11:38 μμ\n@Hannibal ante Portas\nΛίγο λάθος σου τα είπανε για την σουηδία Ανίβα. Τουλάχιστον όμως αυτό είναι εν μέρη σωστό… έχω ακούσει χειρότερα και έχω ρίξει τρελά γέλια ώρες ώρες με αυτά που κυκλοφορούν στην ιατρική Κρήτης όπου πολλοί σπέρνουν πολλές μπαρούφες όσον αφορά την Σουηδία.\nΑμα δηλώσεις με το απολυτήριο παίρνουν υπόψην τους μόνο τον βαθμό, απλά δεν είσαι υποχρεωμένος να πας να σπουδάσεις αμέσως οπότε αρκετοί δουλεύουν 1-3 χρόνια καθώς προσπαθούν να αποφασίσουν:\n1) Αξίζει τον κόπο να ζω στο όριο της φτώχειας για 4-5 χρόνια, και να ξεπληρώνω δάνειο 15 χρόνια ώστε να σπουδάσω;\n2) Εάν ναί, τι θέλω να γίνω;\nΜε μόρια πριμοδοτείσαι μόνο όταν δηλώσεις στο πανεπιστήμιο μέσω του högskoleprovet = «τεστ για πανεπιστημιακές σπουδες» αντί του απολυτήρίου λυκείου. Επίσης πρέπει η εργασία σου να σχετίζεται με την σχολή που δήλωσες. Για παράδειγμα κάποιος που δούλευε 10 χρόνια βοηθός σε αρχιτεκτονικό γραφείο και τώρα παρόλο που ξέρει μεγάλο μέρος της δουλειάς ως αυτοδίδακτος θέλει να σπουδάσει αρχιτεκτονική.\nΤο σουηδικό σχολικό σύστημα έχει αρκετές δικλίδες για «δεύτερη» ευκαιρία (όπως και εξαιρέσεις σε κάποιες σχολές) αλλά ας μην σας πρήξω άδικα.\n25 Ιουνίου, 2008 στο 11:49 μμ\nΔεν συμφωνώ μαζί σου… Εαν οι καθηγητές μου ήτανε οι νέοι και ορεξάτοι, λυπάμαι τα παιδιά της αθήνας…\nΌταν εγώ ήξερα περισσότερη ιστορία από τον καθηγητή μου και τον διόρθωνα εγώ… ή όταν ο μαθηματικός δεν τελείωσε καν την διδακτέα ύλη και εγώ έπρεπε να γράψω πανελλήνιες έχοντας διδαχθεί το 70% της ύλης… και ούτο καθεξής…\n25 Ιουνίου, 2008 στο 11:57 μμ\nΚαλά κάνεις και λυπάσαι για τα παιδιά της Αθήνας.Σου λέω αυτοί που είχες,όταν παίρνουν μόρια και ηλικιωθούν πάνε Αθήνα.Οπότε παίρνεις μια ιδέα.\nΔεν ξέρω αν πρόλαβες και τις συνέπειες του ΑΣΕΠ.\nΑυτό που έχει η Αθήνα και στερείται η επαρχία είναι φροντιστές με τεράστια πείρα και φροντιστήρια βιομηχανικής παραγωγής.Ενώ στν επαρχία είναι μπαλαντέρ.Μπορεί να σου κάτσει άσσος φροντιστής,μπορεί και να μην υπάρχει καλός σε όλη την πόλη!\n26 Ιουνίου, 2008 στο 12:13 πμ\nΓενικά τα φροντιστήρια σηκώνουν πολύ τις επιδόσεις των καλών.Τα μαθηματικά και τη φυσική που ξέρει ο Ελληνας καλός απόφοιτος Λυκείου δεν την ξέρει ο αντίστοιχος καλός Αγγλος ή Γερμανός.\nΑλλο αν αυτά στη συνέχεια απαξιώνονται για τους γνωστούς λόγους.\nΑπλώς οι πανελλήνιες κάνουν ζημιά γιατί κόβουν π.χ. πάρα πολλά παιδιά γιατρών που θέλουν να εισαχθούν στην ιατρική.Αυτό συμβαίνει γιατί οι γ΄΄ονοι των γιατρών έχουν χαμηλές επιδόσεις για διάφορυς λόγους που δεν μπορούμε για την ώρα να αναλύσουμε π.χ. οι γονείς τους δεν ήταν άριστοι όταν πέρασαν ιατρική τη δεκαετία του ’70,δεν είχαν ανταγωνισμό από τη δεξαμενή που συναγωνίζεται σήμερα στις πανελλήνιες και δίνουν τελείως λάθος εκπαίδευση στα παιδιά τους καθιστώντας τα μη ανταγωνιστικά.(ο ιατρικός τρόπος σκέψης δεν είναι επιστημονικός).\nΑντίθετα οι γόνοι καθηγητών διαπρέπουν στις πανελλήνιες για τους αντίθετους λόγους και επεισή οι γονείς τους τους εξηγούν πώς λειτουργεί το σύστημα.\nΓενικά οι γόνοι καθηγητών εισάγονται σε μεγαλύτερη συχνότητα στα εκπαιδευτικά ιδρύματα(παγκόσμιο φαινόμενο).Ο γόνος ιατρού έχει μικρότερες πιθανότητες να επιτύχει από το γόνο καθηγητή μέσης εκπαίδευσης.\nΑυτά βέβαια έχουν τις συνέπειες που βλέπουμε.\nΞέρω οτι δεν πρόκεται να κάνουν έρευνες στην Ελλάδα σχετικά με τα προαναφερθέντα ζητήματα γιατί εμφανίζονται προκλητικά.(να σημειώσω οτι ένας άλλος λόγος που εξηγεί τη μεγαλύτερη επιτυχία γόνων καθηγητών μέσης εκπαίδευσης στις εξετάσεις είναι οτι οι γονείς τους οι καθηγητές έχουν πολύ περισσότερο ελεύθερο χρόνο να ασχοληθούν μαζί τους σε σχέση με άλλους επαγγελματίες που συχνά δεν έχουν καθόλου χρόνο.Υπόψιν οτι αυτά τα ζητήματα είναι αρκετά συνειδητοποιημένα από τις αντίστοιχες ομάδες πληθυσμών).\n26 Ιουνίου, 2008 στο 12:24 πμ\nΘέμη τι περιμένεις για να σουτάρεις τα trolls από το ιστολόγιο;\n26 Ιουνίου, 2008 στο 12:25 πμ\nΠοιο είναι το πρόβλημά σου?Εχεις καμιά αντίρρηση?Διαφωνείς με κάτι που γράφεται?\n26 Ιουνίου, 2008 στο 12:26 πμ\nΑμα έχεις καμιά αντίρρηση,να τη μάθουμε και εμείς.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 12:35 πμ\nΜάλλον της Κρητης είσαι κι εσύ.\nΣυγγνωμη για την παραπληροφόρηση,τότε, απλα μου το είχε πεί η Christina -θα την ξερεις- και ίσως ίσχυε όταν πέρασε η ίδια στο universitet.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 1:13 πμ\nΈνας άλλος λόγος που ίσως εξηγεί τη μεγαλύτερη επιτυχία γόνων καθηγητών μέσης εκπαίδευσης στις εξετάσεις είναι ότι οι γονείς τους οι καθηγητές ξέρουν όλους τους άλλους καθηγητές οπότε είναι από τους λίγους μαθητές που αντιγράφουν ελεύθερα…\nΈχεις μια εμμονή στο να επιμένεις σε αυτές τις δεξαμενές και την αποτυχία της μέσης τάξης συνεχώς σε όποια συζήτηση και να γίνεται.\nΆσε που ιδανικοποιείς τις πανελλήνιες ενώ δεν ξέρεις καν πως δουλεύει το νέο σύστημα πανελληνίων (όχι και τόσο νέο πλέων… κλείνει σύντομα τα 10 χρόνια)…\nΗ ευφυία είναι ένα ταλέντο όπως όλα τα άλλα… αυτό που πραγματικά καθορίζει την επιτυχία ή μη ενός φοιτητή/μαθητή στις σπουδές είναι το κίνητρο (όπως το αντιλαμβάνομαι εγώ). Δηλαδή το κατά πόσο καλλιεργήσεις το ταλέντο (Δεν παίζει σημασία εάν γεννηθείς με IQ 180, Αινστάιν γίνεσαι μόνο εάν δουλέψεις, όχι εάν περιμένεις το άγιο πνεύμα στον καναπέ). Το θέμα του κινήτρου είναι ακόμα πιο περίπλοκο… από το προσωπικό επίπεδο έως το κοινωνικό.\nΑυτή είναι η γνώμη μου, βασιζόμενη σε προσωπική εμπειρία και σε μελέτες που έχω διαβάσει όσον αφορά την συσχέτιση της επίδοσης των μαθητών στο σχολείο με το επίπεδο εκπαίδευσης των γονέων, την καταγωγή τους και την κοινωνική θέση τους…\nΤο ότι τέτοιες μελέτες δεν γίνονται στην ελλάδα αμφιβάλλω εάν οφείλεται στο ότι είναι προκλητικά, αλλά στο ότι είναι από τα θέματα με τα οποία παίζουν οι κοινωνιολόγοι όταν λυθούν όλα τα βαριά προβλήματα… θέλει ακόμα μέχρι να φτάσουμε εκεί…\n26 Ιουνίου, 2008 στο 1:23 πμ\nΕγώ διαφωνώ με την απουσία του ελληνικού ερωτηματικού – εκτός αν το όνομά σας είναι Γιόζεφ.\nΠιθανότατα βρίσκεται στο «Q» του πληκτρολογίου σας. Μπορείτε να το θυμάστε από το «question mark», το βαρβαρικό ερωτηματικό που χρησιμοποιείτε, δηλαδή.\n[Εντάξει, ας αφήσουμε τις εκτός θέματος εξυπνάδες μου.]\nΜε το παρακάτω ανατρίχιασα:\nΞέρω κι άλλους που είχαν παρόμοιες αντιλήψεις, αλλά ευτυχώς έχασαν τον πόλεμο.\n***ALERT: Godwin’s law.***\n26 Ιουνίου, 2008 στο 1:28 πμ\nΔεν υπάρχει λόγος να ζητάς συγνώμη!\nΊσως ήτανε διαφορετικά τότε, ή μπορεί να ξέχασε να αναφέρει την λεπτομέρεια του τεστ στην συζήτηση – δεν παίρνω όρκο.\nΣε πήρε λίγο άδικα η μπάλα για όλα τα εξωφρενικά που έχω ακούσει από διάφορους… :)\nΥ.Γ. κοίτα μικρός που είναι ο κόσμος…\n26 Ιουνίου, 2008 στο 1:42 πμ\nΠότε έγραψα κάτι διαφορετικό?Αν θυμάσαι είχαν γράψει οτι η νοημοσύνη είναι σαν ένα σκοινί,του οποίου το μάκρος καθορίζει την επίδοση.Εάν το σκοινί μείνει χαλαρό,όσο μακρύ και να είναι(όσο μεγάλο και να είναι το IQ),η επίδοση μένει μικρή.\nΕάν πάλι το σκοινί είναι κοντό(μικρό IQ),η επίδοση θα είναι μικρή όση προσπάθεια και αν καταβληθεί(όσο και αν τεντωθεί το σκοινί).\nΑυτό το έγραψα σαν αντίρρηση σε όσους ζητούν να εξετάζεται μόνο ο δείκτης ευφυίας και να εισάγονται οι μαθητές βάσει αυτού στα πανεπιστήμια(αυτό το ονομάζουν τεστ δεξιοτήτων δεν ξέρω γιατί) και να μη μετράται η πραγματική επίδοση ως εξαρτώμενη από άλλου ςπαράγοντες.\nΣυνεπώς δε διαφωνούμε.\nΗμουν ο πρώτος που έγραψε για το κίνητρο.\nΕίχα γράψει οτι το κίνητρο μπορεί να αυξηθεί με μπηχεβιοριστικές μεθόδους ενώ η ευφυία είναι γενετικά καθορισμένη και δε μεταβάλλεται.\nΕπίσης οτι είναι δυνατό να αυξηθεί η επίδοση με χορήγηση φαρμακων που αυξάνουν την προσοχή.(αυτά τα ξέρουν καλά αρκετοί διαγωνιζόμενοι μαθητές που ντοπάρονται).\nΕδωσα ένα απλό μοντέλο για να μην ανησυχούμε ιδιαίτερα για τα(ομολογουμένως χαμηλότατα) σκορ των Ελλήνων μαθητών στις εξετάσεις ΟΑΣΑ.Είναι εντελώς αναμενόμενα,εμένα δε μου λένε τίποτα.\nΞέρω οτι πάντα θα πιάνουμε τις ίδιες επιδόσεις με Ιταλούς,Ισπανούς και βαλκανικούς λαούς που έχουν την ίδια ευφυία.\nΑν πιστεύεις οτι γίνεται αντιγραφή στις πανελλήνιες,άστο καλύτερα.Είπαμε να μην αναπαράγουμε τους μύθους των ΜΜΕ.Σκέψου αν γινόταν αντιγραφή,πώς γίνεται και κόβονται τόσο πολλά βύσματα και περνάνε τόσοι αβυσμάτωτοι?\nΕίναι απλό,κρίνεις πάντα εκ του αποτελέσματος,οι ενέργειες των αντίρροπων δυνάμεων είναι πάντα προβλέψιμες.\nΤι στοίχημα αντίθετα οτι στις κατατακτήριες για μεταγραφή στα πανεπιστήμια που διενεργούνται από άλλους και με άλλο σύστημα από τις πανελλήνιες,οι βυσματωμένοι επιτυχόντες αποτελούν τη συντριπτική πλειονότητα?\n26 Ιουνίου, 2008 στο 1:52 πμ\nΕίναι τα παιδιά κακομαθημένα ή η διδασκαλία αποτυχημένη? Κάποια παιδιά είναι κακομαθημένα αλλά αυτό δεν είναι η αιτία που δεν μαθαίνουν τίποτα στο σχολείο.\nΗ βασική αιτία είναι ότι ο τρόπος διδασκαλίας τα κάνει να μισήσουν τη γνώση. Τα θαυμάσια αντικείμενα της φυσικής, της χημείας, της αστρονομίας, της λογοτεχνίας, που τόση πνευματική χαρά μπορούν να δώσουν σε όποιον ασχοληθεί από χόμπι μαζί τους μετατρέπονται σε «μαθήματα». Η ενασχόληση με πνευματικά αντικείμενα μετατρέπεται σε «διάβασμα». Θυμάστε την ξεχωριστή έννοια που είχαν οι λέξεις «μαθήματα» και «διάβασμα» για εσάς όταν είσασταν μαθητές? Όταν ανοίγετε μια εγκυκλοπαίδεια για να μελετήσετε ένα θέμα, κάνετε «διάβασμα» όπως λέγαμε στη σχολική γλώσσα?\nΤην εποχή που πήγαινα σχολείο μου άρεσαν οι υπολογιστές. Αγόραζα περιοδικά του χώρου, διάβαζα βιβλία προγραμματισμού και μου άρεσε να γράφω δικά μου απλά προγράμματα. Δόξα τω Θεό ακόμα τότε η πληροφορική δεν είχε μπει στα σχολεία, γιατί αν είχε μπει θα την έβλεπα σαν μάθημα και κατά συνέπεια θα μου ήταν ψυχολογικά αδύνατο να ασχοληθώ με ενδιαφέρον και ευχαρίστηση με τον προγραμματισμό.\nΑντί να κοιτάμε τα ποσοστά επιτυχίας στις πανελλήνιες, ας αναρωτηθούμε το εξής: Πόσα παιδιά από αυτά που περνάνε, νιώθουν αγάπη για το αντικείμενο που επέλεξαν? Πόσοι από τους καλούς μαθητές διαβάζουν εξωσχολικά βιβλία?\nΑπό την εμπειρία μου πιστεύω ελάχιστοι. Όσοι δεν ανήκουν στους ελάχιστους διαβάζουν για να ανταποκριθούν στις προσδοκίες της οικογένειας και του κοινωνικού περίγυρου. Και γιατί προσβλέπουν στο κοινωνικό στάτους του πτυχιούχου.\nΌσοι ανταποκρίνονται σε πνευματικά ερεθίσματα μόνο, δεν έχουν κανένα κίνητρο να διαβάσουν. Και το σχολείο φροντίζει να τους κάνει να μισήσουν για πάντα ό,τι υποτίθεται ότι τους διδάσκει.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 1:53 πμ\nΠερί Godwin’s law: Με τον Κ θα δεις ότι δεν χρειάζεται και πολύς διάλογος για να αρχίσουμε να μιλάμε για γενετικές υπεροχές κλπ. δυο-τρία σχολιά του αρκούν.\nΒέβαια τελικά αρχίζω να πιστεύω και εγώ ότι το μέσο IQ των Ελλήνων είναι 92 γιατί εκτός από εσένα, εμένα και 2-3 άλλους σε καμμιά 200αριά σχόλια κανένας δεν σκέφτηκε να απαντήσει σε αυτές τις διεθνώς αμφισβητούμενες μπούρδες που κατά καιρούς τσαμπουνάει περί εθνικών IQ.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 2:06 πμ\nΔεν μπορείς να απαντήσεις στις ΄΄μπούρδες΄΄ όπως τις ονομάζεις γιατί δεν έχεις τα στατιστικά εργαλεία να κάνεις την αντίστοιχη έρευνα.\nΠαρομοίως δεν μπορείς να απαντήσεις στις θεωρίες για το ελληνικό DNA γιατί δεν έχει γίνει καμία σχετική έρευνα από Ελληνα ελλείψει των σχετικών γνώσεων παρά τα διατεθειμένα κονδύλια.Οπότε είναι λογικό να δέχεσαι ό,τι έρχεται από έξω.Αυτοί κάνουν τις έρευνες.\nΚαλά αυτά για την αγάπη στο μάθημα αλλά υπάρχουν και πολλά λίαν δυσάρεστα που πρέπει να μάθουν οι μαθητές.Μπορεί σε κάποιον να αρέσει η φυσική αλλά πρέπει και να ξέρει να λύνει ασκήσεις.\nΤο θέμα είναι πώς καλλιεργείς και δημιουργείς το κίνητρο να το κάνει.Πώς ενισχύεις τις επιθυμητές συμπεριφορές και εξαφανίζεις τις ανεπιθύμητες.\nΓια να αναπτύξει ο μαθητής έφεση να μαθαίνει,χρειάζεται ο καθηγητής να ξέρει ακριβώς τι κάνει και να χρησιμοποιεί όλες τις παιδαγωγικές και ψυχολογικές μεθόδους.Είναι ζόρικη η πράξη της εκπαίδευσης και σκεφτείτε την απόγνωση ατόμων που απόλαυσαν τους καλύτερους καθηγητές ως μαθητές,να βλέπουν καθηγητές πανεπιστημίου να ομολογούν ανερυθρίαστα οτι δεν έχουν και ούτε χρειάζονται καμία παιδαγωγική γνώση γιατί είναι υπεράνω,επιστημόναροι,από καθέδρας κτλ και αν ακόμα δεν μπορούν να αρθρώσουν λέξη επί του αντικειμένου είναι μέγιστοι ερευνητές και πρέπει ο άλλος να στέκεται σούζα.\nΓια αυτό ο καλομαθημένος πρώην τρόφιμος του φροντιστηρίου με το ελαστικό,παιδαγωγικό σύστημα που είχε συνηθίσει τους καθηγητές να τον προσέχουν,απογοητεύεται και δεν πατάει στα μαθήματα στο πανεπιστήμιο γιατί κατά τη γνώμη του οι καθηγητές πανεπιστημίου είναι μέτριοι έως ανύπαρκτοι παιδαγωγοί,ειδικά συγκρινόμενοι με αυτούς που είχε.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 2:11 πμ\nΓια τα φροντιστήρια.\nΩς γονιός καταθέτω την εμπειρία μου σχετικά (έτος 2005-2006):\nΤρεις ώρες Μαθηματικά και τρείς ώρες Φυσικής ιδιαίτερο την εβδομάδα προς 35 ευρώ την ώρα (πολύ φιλική τιμή), ένα δίωρο έκθεση σε γκρουπ τεσσάρων προς 50 ευρώ την εβδομάδα. Σύνολο 1.040 ευρώ το μήνα. Το μισό χρόνο 1-2 ώρες την εβδομάδα Οργάνωση % Διοίκηση και 1-2 ώρες την εβδομάδα Προγραμματισμός. Τα 1.300 του ανηψιού του Θέμη μάλλον τυπικό νούμερο.\nΠιστεύω ότι το βασικό πρόβλημα του «συστήματος» (σχολείο, video games/arcades, τρόποι κοινωνικοποίησης των εφήβων σήμερα, κλπ – συν «φιλελεύθεροι» γονείς) είναι η σχεδόν παντελής αδυναμία συγκέντρωσης και άσκησης αυτοπειθαρχίας. Το «στενό μαρκάρισμα» του έμπειρου φροντιστή είναι αυτό που δεν μπορεί να κάνει ο buddy-buddy γονιός.\nΓιατί δεν υπάρχει Λύκειο ως εκπαιδευτική μονάδα. Στην τάξη του γιού μου ο μέσος όρος βαθμολογίας των 20 παιδιών (έχω τους ελέγχους προόδου!) ήταν: Ελληνικά 19.5, Μαθηματικά Κατεύθυνσης 19.3, Φυσική Κατεύθυνσης 19.5, Φυσική Γενικής 19.7, Μαθηματικά Γενικής 20.0! Στο βωμό του 0.3 (μέγιστο bonus από το βαθμό του σχολείου) το Λύκειο είναι κάτι μεταξύ parking εφήβων και κέντρου διερχομένων. Την κατάσταση αυτή καρατσεκάρησα σε άλλα σχολεία. Όλοι είναι άριστοι!\nΤο εκπαιδευτικό σύστημα έχει ισορροπήσει σε σημείο που όλοι (νομίζουν ότι) βολεύονται και όλοι οι παίκτες επιδιώκουν την ήσσονα προσπάθεια και την ησυχία τους. Κοστίζει κάτι παραπάνω αλλά ησυχάζεις και συ! Δυστυχώς!\n26 Ιουνίου, 2008 στο 2:18 πμ\nΙδιαίτερο vs Φροντιστήριο\nΠολύ ενδιαφέρον θέμα.Και τα δύο έχουν μειονεκτήματα και πλεονεκτήματα.\nΚατά τη γνώμη μου το βασικό πλεονέκτημα του φροντιστηρίου είναι οτι ξέρεις το επίπεδο του ανταγωνισμού.Βλέπεις δηλαδή που κυμαίνονται οι άλλοι μαθητές.\nΤο πλεονέκτημα του ιδιαίτερου είναι οτι μπορεί να κάνει boost στην επίδοση ενός μαθητή όταν το φροντιστήριο φρενάρει για να προλάβουν και οι μέτριοι μαθητές να καταννοήσουν και αφομοιώσουν την ύλη.\nΠραγματικά οι δυναμικές που αναπτύσσονται και στις δύο περιπτώσεις είναι πολύ ενδιαφέρουσες.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 2:34 πμ\nΛέγεται argumentum ad ignorantiam :)\nΓια το DNA υπάρχουν κι ελληνικές έρευνες (πλην των μη ελληνικών, που επίσης διαψεύδουν τις μπούρδες των γειτόνων), ενώ για ορισμένες από τις στατιστικές με το «δείκτη νοημοσύνης», δώστε μου ένα δείγμα και σας βγάζω ό,τι νούμερα θέλετε.\nΥπάρχει η τσαγιέρα του Russell, αλλά υπάρχουν και τα φυσικά χαρακτηριστικά της τσαγιέρας, που δε θα της επέτρεπαν να βρεθεί εκεί.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 2:36 πμ\nΜερικές φορές δεν αξίζει τον κόπο να συζητάς (όπως π.χ. για τα εθνικά IQ). Πάει καιρός απο τότε που τα IQ τεστ θεωρούταν αξιόπιστα αλλά τι να πει κανείς.\nΆσε που το IQ των ελλήνων τώρα θα είναι γύρω στο 112 μια και αυξάνει γύρω στις 20 μονάδες σε 30 χρόνια χαρη στο flynn effect.\n«Αν πιστεύεις οτι γίνεται αντιγραφή στις πανελλήνιες,άστο καλύτερα.Είπαμε να μην αναπαράγουμε τους μύθους των ΜΜΕ.Σκέψου αν γινόταν αντιγραφή,πώς γίνεται και κόβονται τόσο πολλά βύσματα και περνάνε τόσοι αβυσμάτωτοι?»\nΠοιος μύθος των ΜΜΕ; Μαρέσει η σιγουριά με την οποία το δηλώνεις. Η αναφορά σου στο βύσμα ως επιχείρημα του ότι δεν γίνεται αντιγραφή δεν στέκει επειδή το βύσμα δεν θα τον περάσει (δεν γίνεται). Απλά θα κάνει τα στραβά μάτια στην αντιγραφή. Μετά το αν θα ψάχνει τα 20 σκονάκια του χωρίς να ξέρει τι να τα κάνει, ή εαν με αυτά πετύχει να γράψει καλά δεν μπορεί να το επηρεάσει το βύσμα, μόνο ο αντιγραφέας…\nΊσως όμως αυτά να τα κάναμε μόνο τα «έξυπνα» παιδιά της επαρχιάς στα καλά μας λύκεια… Ίσως μόνο στο έτος μου… Στην υπόλοιπη ελλάδα σίγουρα δεν γίνονται τέτοια.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 2:44 πμ\nΤο φροντιστήριο γιγαντώθηκε όχι λόγω της αδυναμίας του εκπαιδευτικού μας συστήματος, αλλά λόγω της αδυναμίας της Πολιτείας να καταστρώσει σχέδιο για τις ανάγκες μας σε επιστημονικό δυναμικό. «Να σπουδάσει, να γίνει επιστήμονας, καθηγητής», ήθελε η ελληνική οικογένεια. Τα έδωσε όλα ο Ανδρέας και βγάζαμε «επιστήμονες» με το τσουβάλι. Όλοι ξέρουμε που κατέληξαν!\nΕίναι το ίδιο κόλπο με τη στρατιωτική θητεία (οι στατιστικές συντηρούν τεχνητά τα ποσοστά ανεργίας σε χαμηλότερα επίπεδα από τα πραγματικά).\nΑπό δημιουργική στατιστική – και λογιστική – σκίζουμε.\nΥ.Γ.: αλλά δεν είμαστε μόνοι (off topic)\n26 Ιουνίου, 2008 στο 2:58 πμ\nΠροτιμώ τον Καρτέσιο:Ignorantia non est argumentum.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 3:06 πμ\nΠερσινή συζήτηση για το αδιάβλητο των πανελληνίων:\n26 Ιουνίου, 2008 στο 3:28 πμ\nΤην χαμηλή νοημοσύνη επικαλέστηκα κι εγώ πρόσφατα σε μια στιγμή απελπισίας ως μια εξήγηση για την κακοδαιμονία της Ελλάδας:\nΔεν το βρίσκω παράλογο ή απίθανο να υπάρχουν κάποιες αποκλίσεις στο μέσο όρο νοημοσύνης μεταξύ λαών (όπως υπάρχουν και μεταξύ ατόμων). Καλό είναι να το λαμβάνουμε και αυτό υπ’ όψη όταν πάμε να ερμηνεύσουμε π.χ. τα αποτελέσματα των εξετάσεων PISA του ΟΟΣΑ. Καλά έκανε λοιπόν και το σημείωσε ο Κ, αλλά ο Κ το τραβάει στα άκρα το επιχείρημα. Με αυτό που είπε σε κάποιο σημείο, ότι ό,τι και να κάνουμε πάντα θα είμαστε χαμηλά στις εξετάσεις του ΟΟΣΑ, δε συμφωνώ καθόλου. Φυσικά και παίζει μεγάλο ρόλο το εκπαιδευτικό σύστημα. Διάβασα π.χ. ότι στην Ελλάδα οι γνώσεις που δίνονται είναι εντελώς θεωρητικές, δεν γίνεται δηλαδή κάποια σύνδεση με την καθημερινότητα. Και για αυτό τα Ελληνόπουλα δεν τα πήγαν καλά στην PISA. Τέλος πάντων, θέλει πολλή μελέτη το πράγμα πριν σηκώσει κανείς τα χέρια και πει ότι είναι καθαρά θέμα νοημοσύνης. Εξάλλου αν κοιτάξει κανείς στον περίφημο πίνακα με τα IQ\nθα δει ότι η Φινλανδία, που πρωτεύει στην PISA, είναι 23η στη διεθνή κατάταξη. Η Ιταλία, που ανέφερε ο Κ, είναι 8η. Τέλος πάντων, ίσως ο παραπάνω πίνακας να είναι μια βλακεία που δεν αξίζει καν συζήτηση. Αλλά όπως και να χει, η Παιδεία παίζει τεράστιο ρόλο.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 3:33 πμ\nΔεν το βρίσκω παράλογο ή απίθανο να υπάρχουν κάποιες αποκλίσεις στο μέσο όρο νοημοσύνης μεταξύ λαών (όπως υπάρχουν και μεταξύ ατόμων). Καλό είναι να το λαμβάνουμε και αυτό υπ’ όψη όταν πάμε να ερμηνεύσουμε π.χ. τα αποτελέσματα των εξετάσεων PISA του ΟΟΣΑ. Καλά έκανε λοιπόν και το σημείωσε ο Κ, αλλά ο Κ το τραβάει στα άκρα το επιχείρημα. Με αυτό που είπε σε κάποιο σημείο, ότι ό,τι και να κάνουμε πάντα θα είμαστε χαμηλά στις εξετάσεις του ΟΟΣΑ, δε συμφωνώ καθόλου. Φυσικά και παίζει μεγάλο ρόλο το εκπαιδευτικό σύστημα.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 3:34 πμ\n«…δεν έχεις τα στατιστικά εργαλεία να κάνεις την αντίστοιχη έρευνα…»\nΠροφανώς δεν τα έχεις ούτε και εσύ.\nΕίναι πρακτικά πολύ δύσκολο, εαν όχι αδύνατον, να μετρήσεις (χωρίς σημαντικό bias) τις νοητικές ικανότητες μεγάλων ομάδων πληθυσμών. Θα στο δώσω με παράδειγμα. Πες ότι έχεις συγκεντρωμένους τον Πέρελμαν, τον Κασπάροφ, τον Μικ Τζάγκερ, τον Μαραντόνα, τον Νταλί, τον Πιερ Καρντέν και τον Ωνάση. Σχεδίασέ μου ένα (1) IQ τεστ το οποίο να μετράει συγκριτικά και με ακρίβεια το νοητικό δυναμικό όλων αυτών των ιδιοφυών προσωπικοτήτων. Σε ένα σωστό τέτοιο τεστ όλα τα παραπάνω άτομα θα πρέπει να ανήκουν στο 0.000001% του πληθυσμού.\n«…δεν έχει γίνει καμία σχετική έρευνα από Ελληνα ελλείψει των σχετικών γνώσεων παρά τα διατεθειμένα κονδύλια…»\n«…Οπότε είναι λογικό να δέχεσαι ό,τι έρχεται από έξω. Αυτοί κάνουν τις έρευνες…»\nΔηλαδή δέχεσαι έρευνες που ακόμα και επιστήμονες των χωρών από τις οποίες προέρχονται τις θεωρούν biased.\nΜε βάση λοιπόν όλα τα παραπάνω, που και συ λες, συμπεραίνω ότι καλά λέω τα περί εθνικών IQ μπούρδες.\n«…δεν μπορείς να απαντήσεις στις θεωρίες για το ελληνικό DNA…»\nΠερί DNA εγώ ουδέποτε μίλησα και με συγχωρείς αλλά ούτε και πρόκειται να κάνω διάλογο.\nΕπειδή εικάζω ότι είσαι ψυχίατρος και επειδή οι εξάρσεις στη γραφή σου με προβληματίζουν μην πας και μας περνάς από καμμιά ομαδική ψυχανάλυση εδώ πέρα…\n26 Ιουνίου, 2008 στο 3:52 πμ\nΑς μην ξεχνάμε ότι στην ελληνική κοινωνία το «κονέ» μετράει περισσότερο από την αξία. Αυτό δεν επηρεάζει το όποιο κίνητρο έχει ένας μαθητής για γνώση; Όλην αυτή την παρακμή που υπάρχει στην κοινωνία οι μαθητές τη βλέπουν και πιθανότατα τους αποκαρδιώνει και τους αποθαρρύνει. Κάποιοι είναι δυνατοί χαρακτήρες και επιμένουν. Άλλοι είναι αδύνατοι και υποκύπτουν, τα παρατάνε. Αυτά δεν έχουν σχέση με νοημοσύνη. Αυτά είναι «κουλτούρα», «ήθη και έθιμα» που περνούν από τη μια γενιά στην άλλη. Το ζητούμενο είναι να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος.\nΟ/Η Maurice Politis λέει:\n26 Ιουνίου, 2008 στο 12:00 μμ\n@hannibal μην μασάς με τα πικρόχολα σχόλια και καλή δύναμη στην ICU, διάβασε και αυτό, εάν δεν το έχεις κάνει ήδη.\nΟ/Η georgis λέει:\n26 Ιουνίου, 2008 στο 1:32 μμ\nΛίγο από όλα(αναφέρομαι στους λόγους έλλειψης κινήτρων που αναφέρεις στον επίλογο)\n26 Ιουνίου, 2008 στο 2:39 μμ\nΣυμφωνώ απόλυτα. Σαν φροντιστής αντιμετωπίζω καθημερινά την γαιδουρινή αδιαφορία πολλών μαθητών. Πολλοί από αυτούς που περνάνε στα ΤΕΙ θα έπρεπε να επαναλάβουν τις τρεις τελευταίες τάξεις του Λυκείου.\nΣτη τελευταία ενημέρωση γονέων μια ¨μητέρα» με ρώτησε απεγνωσμένη «Τι να κάνω πια; Οτι και να κάνω δεν διαβάζει». «Κόψτε της το κινητό απάντησα στο τέλος γιατί όταν της είπα να μάθει το παιδί μια τέχνη θύμωσε».\nΜετά από δύο μέρες η «μαθήτρια» ήρθε στο φροντιστήριο με δεύτερο πανάκριβο κινητό. Της το είχε κάνει δώρο η μαμά της.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 2:45 μμ\n«…Δεν το βρίσκω παράλογο ή απίθανο να υπάρχουν κάποιες αποκλίσεις στο μέσο όρο νοημοσύνης μεταξύ λαών…»\nΣτο πλαίσιο του μορφωτικού επιπέδου του κάθε λαού σίγουρα ναι. Στις έρευνες τύπου «IQ and wealth of nations» σε πολύ λίγες χώρες έγινε στατιστικά σωστά η μέτρηση του IQ και στα test αυτά που χρησιμοποιήθηκαν ως επί το πλείστον έχουν καλύτερα αποτελέσματα λαοί με υψηλά και αυστηρά στανταρντς παιδείας.\nΕάν υπάρξουν και εδώ σχολικά περιβάλλοντα σοβαρά, συνεχείς εξετάσεις αυστηρές όπως π.χ. στην Ιαπωνία, Σιγκαπούρη κλπ. σαφώς θα δούμε και εδώ τον «δείκτη νοημοσύνης» να ανεβαίνει (όπως επίσης και τις αυτοκτονίες μαθητών).\nΕν ολίγοις το IQ όπως μετράται σήμερα δεν αντικατροπτίζει γενετικές υπεροχές, DNA κλπ. όπως θέλουν να καταδείξουν, ευτυχώς λίγοι, επιστήμονες κυρίως «εξ εσπερίας», αλλά μόνο το επίπεδο κυρίως της θετικής και τεχνολογικής παιδείας κάποιας χώρας.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 3:01 μμ\nH πλέον εύκολη αντίδραση και η μη-λύση! Την παταγώδη αποτυχία του εκπαιδευτικού μας συστήματος, το οποίο αδυνατεί να διασφαλίσει έστω και αυτό το στοιχειώδες προαπαιτούμενο, δηλαδή ένα ελάχιστο κίνητρο για γνώση, να τη φορτώνουμε στις πλάτες των παιδιών, που μαζί με τους γονιούς τα έχουνε πλέον χαμένα.\nΗ προσωπική μου εμπειρία, δόξα τω θεώ, είναι εντελώς διαφορετική: νέους με κινητά & ΧΒΟΧ & internet, αλλά και κάποιο (δημόσιο) σχολείο στο επίκεντρο της ζωής του που τους αφιερώνει το χρόνο και το ενδιαφέρον που δικαιούνται, ατομικά και συλλογικά, τους κεντρίζει το ίδιο τους το ενδιαφέρον, που καλλιεργεί τα ταλέντα και τις ικανότητες διαθέτουν, και στο οποίο θέλουν να πηγαίνουν. Μακριά από «φροντιστές».\nΑλλά στα αδιέξοδα που καταλήξαμε, τέτοιες εξηγήσεις είναι απεγνωσμένες και, βέβαια, ανώφελες.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 3:08 μμ\nΑυτό που λες είναι ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα.\nΑς μπούμε στη θέση του μαθητή. Όταν όλα είναι εύκολα δηλαδή όταν τελειώνεις το δημοτικό παίζοντας, όταν τελειώνεις το γυμνάσιο με 3 ώρες διάβασμα τον Ιούνιο ή το Σεπτέμβριο, όταν τελειώνεις όλο το λύκειο με 3 μέρες διάβασμα, όταν και 10 στις πανελλήνιες να γράψεις σε κάποιο ΑΕΙ θα μπεις και όταν από το σπίτι σου ακούς τέλειωσε το σχολείο ή τη σχολή και θα σε βολέψω εγώ όσο σκράπας και να είσαι τότε γιατί κάποιος μαθητής να προσπαθήσει περισσότερο.\nΟπότε προκύπτει το ερώτημα μήπως τελικά πρέπει και το κράτος να κλείσει από λιγάκι έως πολύ την κάνουλα εισαγωγής στα ΑΕΙ; Ούτως ή άλλως ότι αναβάθμιση και να γίνει όταν ένας διδάσκων σε κάθε μάθημα έχει 600-1000 φοιτητές τι ποιότητα σπουδών μπορεί να παρέχει.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 3:49 μμ\nΜε αυτά που γράφεις δείχνεις οτι δεν έχεις καταλάβει τι είναι η ακαδημαική νοημοσύνη(αυτό που μετρούν τα τεστ ευφυίας).\nΠ.χ. λες πες οτι έχεις συγκεντρωμένους τον Πέρελμαν,τον Κασπάροφ,τον Μικ Τζάγγερ,τον Ωνάση,τον Μαραντόνα,τον Νταλί κτλ.\nΚαι μετά λες »σχεδίασέ μου ένα IQ τεστ το οποίο θα μετράει σωστά το νοητικό δυναμικό αυτών των ιδιοφυιών προσωπικοτήτων.Σε ένα σωστό τεστ όλα τα παραπάνω άτομα θα πρ΄΄επει να ανήκουν στο 0.000001% του πληθυσμού».\nΠοιος στο είπε αυτό?Γιατί ο Ωνάσης ή ο Μαραντόνα να έχουν υψηλή ακαδημαική ευφυία?Ο Ωνάσης ήταν ο τελευταίος μαθητής στην τάξη του στο γυμνάσιο και ο Μαραντόνα δεν ξέρω αν τελείωσε καν το σχολείο.Το IQ μετράει ακαδημαική ευφυία,γλωσσική,μαθηματική ικανότητα,συγκέντρωση,αφηρημένη σκέψη κτλ.Δεν μετράει κιναισθητικές ικανότητες χρήσιμες στο ποσδόσφαιρο ή συναισθηματική και κοινωνική νοημοσύνη χρήσιμες στον επιχειρηματικό τομέα.\nΑρα πιθανότατα ο Ωνάσης και ο Μαραντόνα που αναφέρεις να είχαν IQ κάτω από το μέσο όρο του πληθυσμού.Για την ακρίβεια οι επιτυχημένοι επιχειρηματίες σπάνια έχουν υψηλό IQ,συνήθως έχουν μέσο IQ.(σύγκρινε Westinghouse και Tesla).\nΑυτό που έχει ο Μαραντόνα είναι υψηλή κιναισθητική νοημοσύνη,μπορεί δηλαδή να αντιλαμβάνεται τη θέση της μπάλλας στο χώρο,τη θέση των συμπαικτών του και των αντιπάλων τους,να προβλέπει τις πορείες τους και τις τροχιές της μπάλλας και να ρυθμίζει την κίνηση των ποδιών-ματιού-σώματος ώστε να κοντρολάρει την μπάλα με ακρίβεια και να τη στείλει εκεί που θέλει.\nΑυτό σημαίνει οτι ένα τεράστιο τμήμα του εγκεφάλου του συγκριτικά με το μέσο άνθρωπο είναι αφιερωμένο στις κιναισθητικές λειτουργίες,κυρίως σε σχέση με τη θέση του εαυτού και των αντικειμένων στο χώρο κατά τη θέση και την κίνηση.Αν π.χ. δεις τα διαγράμματα των αισθητικών περιοχών του εγκεφάλου,το τμήμα που αντιστοιχεί στην κιναισθησία των χεριών είναι πολύ πιο εκτεταμένο από το αντίστοιχο για τα πόδια,για αυτό και οι κινήσεις με τα χέρια είναι πιο ακριβείς και οι αισθήσεις πιο λεπτομερείς.\nΓια παράδειγμα είναι πιο εύκολο να στοχεύσεις ένα καλάθι με τη μπάλλα στα χέρια,παρά με τη μπάλλα στα πόδια.\nΑντίθετα ο Μαραντόνα έχει τέτοια έκταση στον εγκέφαλο για τις κινήσεις στα πόδια που η ακρίβεια των εν λόγω κινήσεών του πλησιάζει την ακρίβεια του μέσου ανθρώπου για τις κινήσεις με τα χέρια.Αυτό συνέβη γιατί\n1.Υπήρχε σίγουρα γενετική προδιάθεση\n2.Ο εγκέφαλος του Μαραντόνα προσαρμόστηκε σε μικρή ηλικία για ποδόσφαιρο(πλαστικότητα του εγκεφάλου σε μικρή ηλικία).\nΗ κοινωνία ανταμοίβει τις εξαιρετικές κιναισθητικές επιδόσεις του Μαραντόνα,οι οποίες πραγματικά στηρίζονται σε κιναισθητική ευφυία εντελώς ασυνήθιστη,εξαιρετικά αποκλίνουσα από το μέσο όρο,που ανήκει πιθανόν στο 0.00001% που αναφέρεις.\nΗ κοινωνία δεν ανταμοίβει την ακαδημαική νοημοσύνη του Μαραντόνα.\nΕγραψα λίγο για το Μαραντόνα,μπορώ να αναλύσω για τον Ωνάση ή τον Κασπάροφ για να δεις μερικά ενδιαφέροντα φαινόμενα όπως το σύνδρομο Asperger.\nΔηλαδή άλλο η ακαδημαική νοημοσύνη(Αινστάιν),άλλο η κιναισθητική(Μαραντόνα),άλλο η συναισθηματική-κοινωνική(Ωνάσης),άλλο η αισθητική(Νταλί),άλλο η μουσική(Μπετόβεν) κτλ.\nΗ ύπαρξη ενός είδους ευφυίας δε σχετίζεται με την ύπαρξη άλλου είδους.\nΕδώ μιλάμε για την ακαδημαική ευφυία με τη στενή έννοια,αυτή που έχει σχέση με τη σχολική επίδοση και μετράει το IQ.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 3:53 μμ\nΟι Έλληνες είναι ηλίθιοι, οι Βέλγοι παιδεραστές, οι Ιταλοί μαφιόζοι και οι Κινέζοι βρωμιάρηδες.\nΑν πάρουμε δέκα ελληνάκια και δέκα «γυφτοσκοπιανάκια», τα πάμε στην Ιαπωνία από δύο ετών και τους δώσουμε την καλύτερη εκπαίδευση, βάζεις στοίχημα πως δε θα υστερούν στις επιδόσεις τους από το μέσο όρο των γηγενών μαθητών;\nΚάνω κι εγώ μαγεία με «έρευνες» και «στατιστικές».\nΑπό τότε που γνωρίσαμε το DNA, χάσαμε τη λογική.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 4:10 μμ\nΟι γνωστοί λαϊκισμοί για τη βάση του 10. Παρακολουθώ καιρό τα γραπτά του Μυλόπουλου και εξάγω το συμπέρασμα ότι είναι ένας πολιτικάντης υποκριτής που επιδιώκει να γίνει κάποτε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.\nΑυτή είναι η κατάντια της ελληνικής διανόησης. Να γλείφει τα κόμματα για μερικά ψίχουλα εξουσίας.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 4:20 μμ\nΕρώτηση: τα ιδιωτικά ΙΕΚ, συμπεριλαμβανομένων και των λίγων εκλεκτών που πρόκειται να πανεπιστημικοποιηθούν, τι κριτήρια χρησιμοποιούν σήμερα για την επιλογή των σπουδαστών τους;\n26 Ιουνίου, 2008 στο 4:22 μμ\nΕγραψα για τη θεωρία του σκοινιού.Το IQ δείχνει ως πού μπορεί να φτάσει το μάκρος του σκοινιού που είναι η επίδοση.Το πόσο θα φτάσει τελικά καθορίζεται από το πόσο τεντωμένο είναι το σκοινί(κίνητρο).\nΔηλαδή για τις επιδόσεις στον ΟΑΣΑ.Εάν οι ελληνικές επιδόσεις αποτελούσαν απόρροια του μέγιστου τεντώματος του σκοινιού και οι γερμανικές π.χ. το ίδιο,οι ελληνικές θα ήταν αναμενόμενα μικρότερες από τις γερμανικές λόγω του χαμηλότερου ελληνικού δείκτη ευφυίας.\nΕάν το κίνητρο είναι το ίδιο και στις δύο περιπτώσεις,πάλι οι γερμανικές επιδόσεις θα είναι καλύτερες από τις ελληνικές.\nΑν υποθέσουμε οτι το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα είναι το ίδιο αποτελεσματικό με τη Γερμανία και οτι το κίνητρο των μαθητών είναι ίδιο στις δύο χώρες,τα αναμενόμενα αποτελέσματα στον ΟΑΣΑ θα είναι καλύτερα για τους γερμανούς μαθητές λόγω του υψηλότερου δείκτη νοημοσύνης.\nΑς δούμε τι συμβαίνει στον πραγματικό κόσμο.Είναι πλήρως τεντωμένο το σκοινί για τους γερμανούς μαθητές ή υπάρχουν περιθώρια βλετίωσης?Πιθανόν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης όπως και για τους ελληνες μαθητές.\nΑλλά το να πιάνουν οι Γερμανοί υψηλότερες επιδόσεις δε σημαίνει κατ’ανάγκη οτι το εκπαιδευτικό τους σύστημα είναι καλύτερο αφού οι επιδόσεις τους εξηγούνται από την υψηλότερη ευφυία τους.\nΠρέπει να μετρήσεις ακριβώς τις διαφορές και τη συνεισφορά καθενός συντελεστή στην επίδοση πριν εξαγάγεις τα πιθανά συμπεράσματα σχετικά με το τι σημαίνουν αυτές οι πραγματικές διαφορές επιδόσεων.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 4:27 μμ\nΑυτή η ιστορία με το IQ που παίζεται σ’ αυτό το Blog μοιάζει με το επιχείρημα ότι για τα χάλια μας φταίνε τα 400 χρόνια σκλαβιάς από τους Τούρκους. Κατά την ταπεινή μου γνώμη η αποτυχία των μαθητών οφείλεται στο ότι στη χώρα μας η παιδεία έχει παντελώς απαξιωθεί και ότι οι μαθητές δεν μαθαίνουν αλλά απλώς παπαγαλίζουν. Στα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα αυτό που παίζει είναι το ΠΩΣ θα πετύχει ο μαθητής στις Πανελλήνιες και τίποτα άλλο. Δεν γίνεται καθόλου δουλειά για κριτική σκέψη, δεν γίνονται εργασίες από τους μαθητές, δεν ασχολούνται με την εύρεση πηγών. Το βιβλίο τού σχολείου στα θεωρητικά και το λυσάρι στα θετικά μαθήματα είναι τα ευαγγέλια. Αν δεν το καταλάβουμε αυτό για να κάνουμε κάτι, θα αναμασούμε διαρκώς αυτές τις γελοιότητες με το IQ.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 4:28 μμ\nΔεν είπε κανείς οτι οι Ελληνες είναι ηλίθιοι.Απλώς το μέσο IQ των μεσογειακών λαών είναι χαμηλότερο από των δυτικών και λίγο χαμλότερο από των Σλαύων.Οι Ελληνες είναι ευφυέστεροι από τους Τούρκους,τους Αραβες,τους Αφρικανούς,τους Ινδούς,τους Λατίνους και ένα σωρό λαούς.Αυτές οι διαφορές έχουν σημασία.\nΔεν υπάρχει στερεότυπο περί χαζών Ελλήνων γιατί οι Ελληνες δεν είναι χαζοί.Υπάρχει στερεότυπο περί ανοργάνωτων Ελλήνων π.χ.\nΓια τους Ιταλούς το ούνα φάτσα-ούνα ράτσα(που λέγεται εκατέρωθεν και στις δύο χώρες) δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα.\nΑν πάρεις 10 ελληνάκια και τα πας στην Ιαπωνία,δεν μπορείς να βγάλεις συμπέρασμα γιατί το δείγμα είναι μικρό.\nΑν πάρεις 1000 ελληνάκια,μπορείς να βγάλεις συμπέρασμα.\nΤα 1000 ελληνάκια θα πιάσουν κατά μέσο όρο μικρότερες επιδόσεις από τα ιαπωνάκια.\nΕπειδή δεν υπάρχουν τέτοια στοιχεία για την Ιαπωνία(που σημειωτέον απαγορεύει την αθρόα εισαγωγή μεταναστών) μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα μελετώντας τους βαθμούς που πιάνουν οι γόνοι των Ελλήνων μεταναστών στις ΗΠΑ σε σχέση με τις βαθμολογίες των γόνων Ιαπώνων.\nΑν θέλεις να συζητήσουμε το θέμα των επιδόσεων των Ασιατών και τι παίζει παγκοσμίως,μπορούμε να ανοίξουμε αυτή τη συζήτηση.\nΤο μόνο που σου λέω κατ’αρχάς είναι οτι οι λευκοί μαθητές αποφεύγουν τις τάξεις με πολλούς Ασιάτες λόγω του υψηλού ανταγωνισμού που είναι αναμενόμενο να αντιμετωπίσουν.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 4:47 μμ\nΤο σχολικό περιβάλλον επηρεάζει την ανάπτυξη της νοημοσύνης, όμως έρευνες σε μονοζυγοτικούς διδύμους και υιοθετημένα παιδιά έχουν δείξει ότι οι διαφορές νοημοσύνης μεταξύ των ανθρώπων οφείλονται και σε κληρονομικούς παράγοντες.\nΕπίσης όσον αφορά τη σχέση σχολικών επιδόσεων και νοημοσύνης:\n«the present study provides evidence that psychometric intelligence is predictive of future achievement whereas achievement is not predictive of future psychometric intelligence. This temporal precedence is consistent with the theoretical position of Jensen (2000) that intelligence bears a causal relationship to achievement and not the other way around.»\n(Marley W. Watkins, Pui-Wa Lei and Gary L. Canivez: Psychometric intelligence and achievement: A cross-lagged panel analysis)\n26 Ιουνίου, 2008 στο 4:49 μμ\nΤα 400 χρόνια σκλαβιάς.Βεβαίως και τα 400 χρόνια σκλαβιάς έπαιξαν ρόλο στην πτώση(συγκριτικά) του ελληνικού IQ.\nΒεβαίως 400 χρόνια πριν δεν υπήρχαν τα τεστ IQ γι ανα ξέρουμε τι πιάνανε οι σκλαβωμένοι Ελληνες,μπορούμε να βγάλουμε όμως έμμεσα συμπεράσματα με βάση την πολιτισμική παραγωγή.\nΠ.χ. στην αρχαία Αθήνα σε έναν πληθυσμό από 50000 ελεύθερους υπήρχαν ταυτόχρονα ιδιοφυίες όπως ο Σωκράτης,ο Πλάτωνας,ο Περικλής,ο Θουκυδίδης,ο Ευριπίδης κτλ.Αυτό σημαίνει οτι το μέσο IQ στους ελεύθερους στην Αθήνα εκείνη την περίοδο πρέπει να ήταν συγκριτικά το μέγιστο που έχει εμφανιστεί σε οποιοδήποτε πληθυσμό στον κόσμο σε όλη την περίοδο της ιστορίας.\nΔεν υπάρχει προηγούμενο ούτε επόμενο.\nΣυνεπώς πού οφείλεται η σημερινή κατάσταση?\n1.Οι σημερινοί Εληνες δεν είναι απόγονοι αποκλειστικά των αρχαίων ελεύθερων αλλά και των δούλων που ζούσαν στην αρχαία Ελλάδα(450000 δούλοι στην Αθήνα),των οποίων το IQ είναι άγνωστο και πολλοί από αυτούς ανήκαν σε άλλα φύλα μη ελληνικά(Θράκες,Σκύθες κτλ).\n2.Στη βυζαντινή περίοδο και Τουρκοκρατία έγιναν στην Ελλάδα εγκαταστάσεις πληθυσμών με μικρότερο IQ(Αλβανοί,Σλαύοι,Τούρκοι),οι επιμειξίες με τους οποίους μείωσαν το ΔΝ στον ελληνικό χώρο.Σε πολλές περιπτώσεις οι πληθυσμοί αυτοί εξελληνίστηκαν πλήρως και όταν εκχριστιανήσθηκαν,θεωρήθηκαν Ελληνες.\n3.Στην Τουρκοκρατία υπήρχε αντίστροφη φυσική επιλογή,δηλαδή οι λιγότερο ευφυείς είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να επιβιώσουν γιατί οι Οθωμανοί ήταν τελείως κατά της προόδου,δεν ενεθάρρυναν τη μάθηση και κυνηγούσαν την όποια ελληνική ιντελλιγκέντσια.\nΣυνεπώς το ελληνικό IQ(που ποτέ δεν ήταν στην πραγματικότητα τόσο υψηλό όσο στους ελεύθερους στην αρχαία Αθήνα) ακολούθησε μια καθοδική πορεία για να φτάσει στο σημείο ναδίρ με τη λήξη της τουρκικής κατοχής,έχοντας πάρει με την απελευθέρωση την άνω βόλτα.Για αυτό σήμερα η διαφορά με το τουρκικό IQ είναι μεγαλύτερη από ό,τι 80 χρόνια πριν και η διαφορά αυξάνεται.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 5:06 μμ\nΤο άρθρο του Μυλοπουλου.\nΟ Μυλοπουλος πιάνει σωστά οτι\n1.Η βάση του 10 είναι αυθαίρετη(γιατί οι πανελλήνιες δεν είναι στανταρισμένα τεστ συμπληρώνουμε).\n2.Η βάση του 10 έγινε για να αυξηθεί η πελατεία ιδιωτικών κολλεγίων και να αυξηθεί η δυνάμει πίεση για ιδιωτικά πανεπιστήμια(και να ελαττωθεί ο αριθμός φοιτητών σε χαμηλόβαθμες σχολές που θα στρέφονταν κατά της αναθεώρησης του άρθρου 16 συμπληρώνουμε).\nΕκεί που κάνει λάθος είναι όταν ζητάει διαφορετικού επιπέδου δυσκολίας θέματα ανά ζητούμενη σχολή και επικαλείται ένα μεταφυσικό όριο του 50% της διδαχθείσας ύλης.\nΠρόκαιται για την ένσταση που είχα επισημάνει ως κωμική όταν έλεγα οτι »μη σας φανεί παράξενο οτι πολλοί ζητάνε διαφορετικά θέματα ανάλογα με κατηγορία δυναμικότητας υποψηφίων,δηλαδή άλλα για τους καλούς,άλλα για τους μέτριους άλλα για τους κακούς.Πρόκειται για τυπική εφαρμογή των double standards».\nΣε αυτή την παγίδα πέφτει ο Μυλόπουλος όταν ζητάει διαφορεικής δυσκολίας θέματα ανάλογα με το αν η σχολή είναι ανταγωνιστική ή μη ανταγωνιστική.\nΘυμίζουμε τα SAT είναι ίδια για όλους.(και για τους υποψηφίους ανταγωνιστικών σχολών και για αυτούς μη ανταγωνιστικών σχολών).\nΟ Μυλόπουλος μπερδεύεται γιατί έχει υπόψη του το ελληνικό σύστημα και αγνοεί τα στανταρισμένα τεστ.Για αυτό μπλέκεται ως μαθητευόμενος μάγος που πάει να κάνει αλχημείες.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 5:07 μμ\nΘα σας εξηγήσω μετά γιατί το ΠΑΣΟΚ είναι υπέρ του ΑΣΕΠ ενώ η ΝΔ κατά.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 5:09 μμ\nIgnoratio elenchi… εν ολίγοις σου αρέσει να πηγαίνεις την κουβέντα εκεί που σε βολεύει…\nΌπως καλά φαίνεται σε αυτά που γράφω δεν μιλάω για ακαδημαϊκή νοημοσύνη αλλά για τρόπο μέτρησης της ποιότητας ενός ανθρώπου από την ικανότητα του να παράγει χρήσιμο για την κοινωνία έργο μέσω των νοητικών του δυνατοτήτων. Ένας ακαδημαϊκά ιδιοφυής άνθρωπος δεν είναι καλύτερος από έναν όπως λες κιναισθητικά ευφυή.\nΕσύ δηλαδή όταν γράφεις τα ακόλουθα:\n«Αυτό που έχει σημασία συγκριτικά είναι οι επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών στις εξετάσεις ΟΑΣΑ,οι οποίες τους τοποθετούν στις τελευταίες θέσεις στην Ευρώπη. Για εμένα αυτό είναι ευθεία συνάρτηση του χαμηλού δείκτη νοημοσύνης του ελληνικού λαού(92,ο χαμηλότερος στην Ευρώπη) και δεν έχει σχέση με την εκπαίδευση. Κατά την προσωπική μου γνώμη όποιο και να ήταν το επίπεδο παρεχόμενης εκπαίδευσης, τα σκορ στις εξετάσεις ΟΑΣΑ για τους Ελληνες θα ήταν τα ίδια.»\nμιλάς για ακαδημαϊκή νοημοσύνη ή για «γονίδια». Σε πληροφορώ όλοι κατάλαβαν το δεύτερο.\nΕπίσης σε πληροφορώ ότι οι πιθανώς αγαπημένοι σου Lynn και Vanhanen τουλάχιστον αφήνουν κάποια ελπίδα και στους «βλάκες»:\n(παίρνω από το http://en.wikipedia.org/wiki/IQ_and_the_Wealth_of_Nations)\n«…The authors believe that average IQ differences between nations are due to both genetic and economic factors. They also believe that low GDP can cause low IQ, just as low IQ can cause low GDP. (See: Positive feedback)\nThe authors write that it is the ethical responsibility of rich, high-IQ nations to financially assist poor, low-IQ nations, as it is the responsibility of rich citizens to assist the poor…»\nΈχεις τις απόψεις σου, το κατανοώ.\nΒγες λοιπόν να πεις ευθαρσώς, ρε αδερφέ πιστεύω σε γονιδιακές ανωτερότητες, ευγονικές κλπ. αντί να κρύβεσαι πίσω από το δάκτυλό σου.\nΑυτό θα το καταλάβαινα και θα το σεβόμουν.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 5:25 μμ\nEίμαστε όλο αυτιά! Μάτια ήθελα να πω (να τα διαβάσουμε)…\n26 Ιουνίου, 2008 στο 5:34 μμ\nΕ ρε E-Lawyer που (μας) χρειάζεται!\nΣε μιά ευνομούμενη μπλογκόσφαιρα, μετά την υποθετική λογοδιάρροια ψυχασθενούς λίγο πριν να δεχθεί την καθιερωμένη φαρμακευτική αγωγή του->\n[…]Σχόλιο Υπ’αρθιμ. 4 (μιάς και χάσαμε την μπάλλα)\nΙούνιος 25, 2008 σε 9:02 μ.μ […]\n…ο κύριος/α «Κ» έπρεπε ν’απομωνονθεί/(απο)κλειστεί στο μπαλαούρο και να μην συμμετάσχει σε κανένα διάλογο!\nΚρίμα που οι «κάρτες» (κόκκινες /κίτρινες) ισχύουν μόνο στο τόπι κι ουχί στην αληθινή ζωή!\nΑντιθέτως, μέσα σ’ένα άκρως σουρεαλιστικό τοπίο, όχι μόνο σχολιάζει κι ποδηγετεί (sic) τον όποιον διάλογο αλλά εντός ολίγου πολύ φοβάμαι ότι μπορεί και να δικαιωθούν οι (απίστευτες) απόψεις/θεωρίες του από το εμβρόνητο πόπολο.\nΚαι μετά λένε τον Αλέφαντο τρελλό! χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα\n26 Ιουνίου, 2008 στο 5:37 μμ\nΠροαφνώς -> Σχόλιο Υπ.Αριθμ.14 (αν μπορώ να υπολογίσω ορθώς)\n26 Ιουνίου, 2008 στο 5:38 μμ\n@K: «Π.χ. στην αρχαία Αθήνα σε έναν πληθυσμό από 50000 ελεύθερους υπήρχαν ταυτόχρονα ιδιοφυίες όπως ο Σωκράτης,ο Πλάτωνας,ο Περικλής,ο Θουκυδίδης,ο Ευριπίδης κτλ.Αυτό σημαίνει οτι το μέσο IQ στους ελεύθερους στην Αθήνα εκείνη την περίοδο πρέπει να ήταν συγκριτικά το μέγιστο που έχει εμφανιστεί σε οποιοδήποτε πληθυσμό στον κόσμο σε όλη την περίοδο της ιστορίας.\nΔεν υπάρχει προηγούμενο ούτε επόμενο.»\nΜεγαλύτερο πχ και από το IQ στην ευρύτερη περιοχή της Βοστόνης, σήμερα; Κύριε Κ, αυτή ήταν η χαριστική βολή.\nΑπό το σχόλιο 14 επιτεθήκατε, χωρίς λόγο, στον Hannibal ante Portas, με λόγια που σίγουρα δεν ταιριάζουν σε κάποιον αποκαλείται μορφωμένος.\nTo πολύ «Mea Culpa» που είπατε (η συγγνώμη των υπερόπτων και αδιάλλακτων εγωιστών), όταν καταλάβατε ότι οι εικασίες σας ήταν λανθασμένες, δεν φτάνει ούτε για την πρώτη σας πρόταση. Και τώρα το γυρίσαμε στο φυλετικό IQ, και σε συνδέσεις του υψηλού IQ των Ιαπώνων με την ωραία σπόνδα σας: «Ιαπωνία(που σημειωτέον απαγορεύει την αθρόα εισαγωγή μεταναστών)» .\nΣτη θέση σας, αντί να μιλάω για αρχαία Ελλάδα και «Slaves and Masters» (απογοητευτικός δίσκος από τους Deep Purple), θα έλεγα μια γερή συγγνώμη στον Hannibal για την συμπεριφορά a la copane’, και μετά θα διάβαζα δυο φορές κάθε μου πρόταση, μην τυχόν και προσβάλω ξανά κάποιον (αυτά είναι γιατί κατάλαβα ότι σας αρέσει ο πατερναλισμός μετά το κράξιμο -δίκαιο ή άδικο-).\nReductio ad Hitlerum και ξερό ψωμί.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 5:43 μμ\nΑν ενδιαφέρεσαι,θα γράψω τη γνώμη μου.\nΣτην Ελλάδα δεν υπάρχουν δεδομένα.Στις ΗΠΑ όμως ο ΔΝ των ψηφοφόρων του ρεπουμπλικανικού κόμματος είναι χαμηλότερος από αυτόν των ψηφοφόρων του δημοκρατικού κόμματος.\nΠού οφείλεται αυτό υπάρχουν πολλές αιτίες.Ας πούμε ο ΔΝ των άθεων είναι υψηλότερος από το ΔΝ των θρήσκων και προφανώς οι θρήσκοι είναι περισσότεροι στο ρεπουμπλικανικό κόμμα αλλά υπάρχουν και πολλές ακόμα αιτίες.\nΑν τα μεταφέρουμε αυτά στην Ελλάδα,είναι πιθανότατο leftist κόμματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ να έχουν τους ψηφοφόρους με το υψηλότερο IQ.Για αυτό π.χ. ο ΣΥΡΙΖΑ έχει το 90% των καθηγητών πανεπιστημίου αν θυμάμαι και πιάνει τόσο μεγάλα ποσοστά σε ευκατάστατες περιοχές αφού το IQ σχετίζεται με τα εισοδήματα.\nΕίναι εντελώς πιθανό οτι το IQ των ψηφοφόρων ΠΑΣΟΚ είναι κατάτι υψηλότερο από αυτό των οπαδών ΝΔ(κατά τη γενική αρχή που αφορά τους ψηφοφόρους σοσιαλδημοκρατικών έναντι συντηρητικών κομμάτων).\nΑυτό όμως το κατάτι έχει δραματικές συνέπειες στον ΑΣΕΠ.Σημαίνει οτι με αντικειμενικό ΑΣΕΠ,αν π.χ. υπάρχουν στους υποψηφίους 40 που ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ,40 ΝΔ,10 ΣΥΡΙΖΑ και 10 ΚΚΕ,οι υποψήφιοι που υποστηρίζουν ΝΔ θα υποαντιπροσωπευτούν στα αποτελέσματα λόγω χαμηλότερου IQ,δηλαδή αν ο διαγωνισμός γίνεται π.χ. για 20 θέσεις στους επιτυχόντες θα υπάρχουν 8 ΠΑΣΟΚ,4 ΣΥΡΙΖΑ,2 ΚΚΕ και 4 ΝΔ.\nΑυτό συμβαίνει όπως είπα λόγω των διαφορών στο IQ όταν οι εξετάσεις είναι αδιάβλητες(όπως είναι ο ΑΣΕΠ).\nΤο παραπάνω προφανώς είναι εν πολλοίς συνειδητοποιημένο από τα στελέχη της ΝΔ(όχι οτι έκατσαν να μετρήσουν IQ κτλ απλά συγκρίνουν καταστάσεις με αποτελέσματα και βλέπουν οτι οι υποψήφιοι που έχουν τσεκάρει ως ΝΔ υποαντιπροσωπεύονται).Για αυτό η ΝΔ έχει τη φυσική τάση να ζητά κατάργηση ή παράκαμψη του ΑΣΕΠ(για αυτό πιέζει η βάση).Εξού και οι συνεντεύξεις κτλ.\nΑντίθετα το ΠΑΣΟΚ βλέπει οτι με αδιάβλητο ΑΣΕΠ υπεραντιπροσωπεύονται ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ στους υπαλλήλους,για αυτό και ζητά διατήρηση του ΑΣΕΠ ώστε ακόμα και εν καιρώ κυβέρνησης ΝΔ να διορίζονται άτομα προσκείμενα στο ΠΑΣΟΚ και να φράζει ο δρόμος για τα »γαλάζια παιδιά».\nΕννοείται οτι κανείς από τους δύο δεν ομολογεί από πού ξεκινούν τα κίνητρά του.\nΗ μεν ΝΔ ισχυρίζεται οτι προσλαμβάνουμε εκτός ΑΣΕΠ »για να βρούμε άτομα κατάλληλα για τη δουλειά»,το δε ΠΑΣΟΚ ισχυρίζεται οτι το ΑΣΕΠ πρέπει να παραμείνει για λόγους αδιαβλητότητας,ισότητας ευκαιριών,αξιοκρατίας κτλ.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 5:44 μμ\nΟ λόγος που ασχολούμαι με το θέμα είναι ότι δεν μπορώ να βλέπω να περνάνε αναπάντητα μηνύματα περί ανωτερότητας φυλών κοκ. και κανένας άλλος λόγος.\nΣε αυτά που αναφέρεις μπορώ να σου παραθέσω το:\nSternberg et al. (2000). Practical intelligence in everyday life. Cambridge University Press\nκαι εσύ με τη σειρά σου να μου παραθέσεις άλλες 50 πηγές ότι είναι λάθος ο Sternberg και πάει λέγοντας.\nΤο θέμα κατά την ταπεινή μου άποψη είναι ανοικτό και αυτό είναι που εγώ μπορώ να καταθέσω. Τα υπόλοιπα είναι δουλειά των ειδικών να βγάλουν άκρη-αν βγάλουν ποτέ.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 5:47 μμ\n[…]“Slaves and Masters” (απογοητευτικός δίσκος από τους Deep Purple), […]\nNαι,αλλά το «Μaster & Sernvant» των Depeche Mode είναι άπαιχτο! ;-)\n@Κ: Χαίρομαι που το IQ, κατά τα λεγόμενά σας, ανεβαίνει όσο πηγαίνουμε όλο και πιο αριστερά. Αυτό σημαίνει ότι είμαι super-duper καραπανέξυπνος.\nΑλλά πρέπει να ρωτήσω: Πλάκα κάνεις, έτσι;\n26 Ιουνίου, 2008 στο 5:50 μμ\n«Nαι,αλλά το “Μaster & Sernvant” των Depeche Mode είναι άπαιχτο! ;-)»\nΩ ναι! Τελικά, στους δίσκους, το όνομα δεν είναι κριτήριο ποιότητας, όπως στους ανθρώπους!\n26 Ιουνίου, 2008 στο 5:53 μμ\nEυχαριστώ επιτέλους που καταλάβατε ότι είμαι ο πιό έξυπνος στην Μπλογκόσφαιρα! (με την κριτική που ασκώ στον ΣΥΡΙΖΑ)\n26 Ιουνίου, 2008 στο 6:26 μμ\nΟΚ έλεος πλέων… Όχι τίποτα άλλο οι γελειότητες δεν αφήνουν χώρο να προσπαθήσουμε καν να συζητήσουμε λογικά.\nΚάνεις λά8ος… το πόστ 81 ήτανε η χαριστική βολή τελικά…\n26 Ιουνίου, 2008 στο 6:30 μμ\n@Σκιά: «Κάνεις λά8ος… το πόστ 81 ήτανε η χαριστική βολή τελικά…»\nΜάλλον! Αλλά μια ελπίδα δεν έχει σβήσει ακόμα..τον ρώτησα αν κάνει πλάκα και ακόμα δεν το αρνήθηκε! Το #14 ακόμα κρατιέται!\nΆσε που, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, είμαι 2 Feynman και 5-6 Einstein! :P\n26 Ιουνίου, 2008 στο 6:35 μμ\nEσύ αδερφέ μου, ούτε απ’έξω από ΑΕΙ έχεις περάσει! Αν επιτρέπετε, τι IQ έχεις;\n26 Ιουνίου, 2008 στο 6:41 μμ\n@J.McManus: «Eσύ αδερφέ μου, ούτε απ’έξω από ΑΕΙ έχεις περάσει! Αν επιτρέπετε, τι IQ έχεις;»\nΛάθος ερώτηση, αγαπητέ. Η σωστή είναι: «Τα μάτια σου είναι σκιστά; Στη χώρα σου επιτρέπεται η αθρόα εισροή μεταναστών; Μήπως οι πρόγονοί σου ήταν δούλοι;»\nΠολλαπλασιάζεις επί τρία και βρίσκεις έναν μιγαδικό IQ, και μετά πετάς κορώνα γράμματα.\nΓουστάρω όμως. Όταν βρω χρόνο θα κάνω ένα IQ test, και θα γράψω εδώ τα αποτελέσμτα, να μου πεί ο κ. Κ ποιός ήταν ο προ-προπάππους μου και τί δουλειά έκανε ο γείτονάς του.\nΤώρα όμως πρέπει να πάω να τεντώσω το σκοινί μου. Την καλησπέρα μου σε όλους και καλή διασκέδαση.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 7:15 μμ\n«Τώρα όμως πρέπει να πάω να τεντώσω το σκοινί μου»\nAυτό νομίζω πως θα μείνει σαν ιστορική ατάκα, μνημείο γέλωτος γιά τις επόμενες γενιές! :P\n26 Ιουνίου, 2008 στο 7:54 μμ\nΑρθρο του Higher Education για τη συσχέτιση αθείας και υψηλού IQ.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 8:05 μμ\nΜερικές συγκρίσεις μεταξύ IQ δημοκρατών και ρεπουμπλικανών ψηφοφόρων από όπου προκύπτει υπεροχή των δημοκρατικών.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 8:33 μμ\nΞέχασα να πω ότι ο ανηψιός είναι ωραίο παιδί και δεν τον αφήνουν σε ησυχία οι κοπέλες. Πού να κάθεται να διαβάζει τώρα … Ενώ εμένα που δεν μου έδιναν καμία σημασία, τι άλλο να κάνω ο καημένος, διάβαζα :)\n26 Ιουνίου, 2008 στο 8:36 μμ\nΤέλος πάντων αυτή η διαμάχη μεταξύ IQ διαφορετικών πολιτικών παρατάξεων είναι αμφισβητούμενη,δεν είναι πλήρως τεκμηριωμένο τι ακριβώς συμβαίνει.Εκανα μια υπόθεση.\nΕξάρτηση των εισαγωγών στα αμερικανικά πανεπιστήμια από τις επιδόσεις στα στανταρισμένα τεστ(πλέον απαιτούνται υψηλότατες βαθμολογίες για τις ανταγωνιστικές σχολές).\nΟι συνέπειες του affirmative action\n26 Ιουνίου, 2008 στο 8:39 μμ\nΑν και διαφωνώ με τον Κ, θεωρώ ότι συμβάλλει στην κουβέντα γιατί μας αναγκάζει να σκεφτούμε πράγματα που δεν σκεφτόμαστε συχνά. Εγώ π.χ. σκέφτομαι τρόπους με τους οποίους το περιβάλλον επηρεάζει την ευφυία, τη δημιουργικότητα, τη φαντασία, κτλ. Εκεί είναι το ζουμί. Γιατί για τα γονίδια δεν μπορείς να κάνεις τίποτα (όσοι το αποπειράθηκαν κατέληξαν εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας). Στο περιβάλλον όμως μπορείς να επέμβεις.\nΗ δική μου εμπειρία λέει ότι το περιβάλλον παίζει τεράστιο ρόλο. Προσωπικά, έχω ζήσει περιόδους μεγάλης δημιουργικότητας και εποχές τεμπελιάς και αναβλητικότητας. Τι φταίει; Οι συγκυρίες. Αν π.χ. κάτσεις και δεις 3 ώρες ελληνική τηλεόραση, η δημιουργικότητά σου θα πέσει. Αντίθετα, αν πας στο γυμναστήριο ή πας για ένα τρέξιμο, η δημιουργικότητά σου θα ανέβει. Μπορεί να υπάρχουν βιολογικοί λόγοι για αυτό (ενδορφίνες κτλ). Να ένας άλλος παράγοντας που μπορεί να συνέβαλε στην υψηλή δημιουργικότητα των αρχαίων Ελλήνων: ότι αθλούνταν πολύ περισσότερο. Αν οι νεοέλληνες αποφάσιζαν ξαφνικά να κάνουν 5 χιλιόμετρα τροχάδι την εβδομάδα, πιστεύω ότι θα βλέπαμε διαφορά στην αποδοτικότητα, στην καινοτομία, κτλ. Όταν βρίσκεσαι σε ένα περιβάλλον όπου κανείς δεν κρίνει και δεν κρίνεται, η δημιουργικότητά σου θα πέσει. Όταν βρίσκεσαι σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον, η δημιουργικότητά σου θα ανέβει.\nΈχει πολύ ψωμί για ψυχολόγους αυτή η υπόθεση: ποιά είναι η πηγή της δημιουργικότητας; Είναι εύκολο να πεις «τα γονίδια» αλλά νομίζω ότι η πραγματικότητα είναι πολύ πιό σύνθετη.\n26 Ιουνίου, 2008 στο 11:53 μμ\nως φιλόλογος σας προσκαλώ όλους τους συνευρισκόμενους στο blog , ιδιαίτερα όσους έχουν λάβει πανεπιστημιακή κατάρτιση, να απαντήσετε στα θέματα της Νεοελληνικής Γλώσσας, για να διαπιστώσετε τι «βαθμό» θα πάρετε.\nΓια εμένα, ίσως να φταίνε οι βαθμολογητές, όσον αφορά στα θεωρητικά μαθήματα τουλάχιστον. Λαμβάνουν σαφείς οδηγίες περί «σωστού» και «λάθους» , πράγμα που δεν αφήνει περιθώριο ιδίως σε ευφυείς μαθητές να εκφράσουν αυτήν τους την ευφυία απέναντι σε «όχι και τόσο ευφυείς» καθηγητές της δημόσιας ελληνικής εκπαίδευσης.\n27 Ιουνίου, 2008 στο 12:50 πμ\nΓια το IQ των αρχαίων Ελλήνων μήπως έπαιζε ρόλο η εκτεταμμένη ομοφυλοφιλία?\n27 Ιουνίου, 2008 στο 1:06 πμ\nΧαχα. Είναι κι αυτό μια θεωρία. :)\nΠεριμένω να μας ενημερώσει ο Κ αν υπάρχει απόκλιση στο IQ μεταξύ gay και straight.\n27 Ιουνίου, 2008 στο 1:18 πμ\nΘέμης: «Ξέχασα να πω ότι ο ανηψιός είναι ωραίο παιδί και δεν τον αφήνουν σε ησυχία οι κοπέλες. Πού να κάθεται να διαβάζει τώρα … Ενώ εμένα που δεν μου έδιναν καμία σημασία, τι άλλο να κάνω ο καημένος, διάβαζα»\nΠροηγούμενο σχόλιό μου: «Μου στοίχισε πολλά περιττά κιλά σε μια ηλικία που τόσο εμφάνιση όσο και αθλητικές δαστηριότητες παίζουν πρωταρχικό ρόλο στην κοινωνικοποίηση του εφήβου»\nΜε το «κοινωνικοποίηση του εφήβου» εννοούσα τον politically incorrect ορο «να βρεί γκόμενα»…\nΜπορεί να σας φανεί εκχυδαϊσμός της συζήτησης, αλλά στις ιατρικές σχολές που μπορώ να γνωρίζω υπάρχει μεγάλο πρόβλημα σεξουαλικής στέρησης. Τεκμηριώνεται δε απο μελέτες εθελοντικών φοιτητικών οργανώσεων.\nΕάν σκεφτεί κανείς το βάρος που δίνει ο πολιτισμός μας στην ανεύρεση ερωτικού συντρόφου και το οτι τελικά το να αποκτήσει κανείς τα skills για την επιτυχημένη άσκηση του παραπάνω σπόρ παίζει σημαντικό ρόλο για μια ισορροπημένη προσωπικότητα και ζωή, καταλήγουμε στο οτι ο πρωταθλητισμός των μορίων στο λύκειο σακατεύει κάποιους απο τους μαραθωνοδρόμους.\nΕίναι λογικό σε σχολές υψηλής ζήτησης η πλειοψηφία των καταπιεσμένων επιτυχόντων να διεκδικεί το πρώτο έτος για ανασυγκρότηση δυνάμεων και προταιρεοτήτων ωστε να φέρνουν ψηλά στη λίστα την προσωπική ζωή.\nΚαι σκεφτείτε που θα ήταν τα πράγματα για τους εγχώριους γιατρούς εάν ο Dr. Troy, o Clounei «στην εντατική» κατα κάποιον τρόπο ο House MD δεν πλασσάρονταν απο την τηλεόραση ώς σύμβολα…\n27 Ιουνίου, 2008 στο 1:55 πμ\nΑννίβα μην χολοσκάς. Τα πράγματα καλυτερεύουν σε μεγαλύτερες ηλικίες. Υπάρχουν και γυναίκες που τρελαίνονται για nerds! Αν είσαι μάλιστα και γιατρός …\n27 Ιουνίου, 2008 στο 2:24 πμ\nΜεταξύ gayισμού και νοημοσύνης σαφώς δεν υπάρχει συσχέτιση.\nΥπάρχει αρνητική συσχέτιση IQ και σεξουαλικής δραστηριότητας.Δηλαδή έχει αποδειχθεί οτι όσο μεγαλύτερο είναι το IQ,τόσο μικρότερη είναι η σεξουαλική δραστηριότητα.\nΠ.χ. στους φοιτητές του ΜΙΤ το ποσοστό παρθενίας ανέρχεται στο 70% μεταξύ των πρωτοετών και αν θυμάμαι είναι 40% στο σύνολο των φοιτητών ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά στις ίδιες ηλικίες στις ΗΠΑ στο γενικό πληθυσμό είναι 20% και 10%.\nΣυνεπώς σαφώς η νοημοσύνη συνιστά πρόσκομμα στη σύναψη σχέσεων με γυναίκες.Για αυτό όταν γνωρίζουμε γυναίκες είναι καλύτερο να κάνουμε downplay την όποια ευφυία μας.Φυσικά δεν πρόκειται ποτέ να γίνουμε natural αλλά γενικά με γυναίκες συζητήσεις για πολιτική,θρησκεία,επιστήμη κτλ απαγορεύονται.\n27 Ιουνίου, 2008 στο 2:39 πμ\n@Κ: «Φυσικά δεν πρόκειται ποτέ να γίνουμε natural αλλά γενικά με γυναίκες συζητήσεις για πολιτική,θρησκεία,επιστήμη κτλ απαγορεύονται.»\nΈλα, εντάξει. Νομίζω ότι έχεις αρχίσει να τα λες μόνο για τη διασκέδασή μας.\n27 Ιουνίου, 2008 στο 2:42 πμ\nΧαχαχα. Τώρα θα πλακώσουν και οι φεμινίστριες και θα γίνει το σώσε ::)\nΕννοείται ότι διαφωνώ ριζικά. Σε όλα τα παραπάνω!\nΟ/Η Nio271 λέει:\n27 Ιουνίου, 2008 στο 2:53 πμ\nως προς θεμα της αποτυχιας του εκπαιδευτικου συτηματοσ καθως και της ελλειψης κινητρων κ δη αποτυχιας των παιδιων σε καθε πανελληνιες εξετασεις, εγω θα ηθελα να θεσω μια αλλη παραμετρο. Ειδικοτερα, κατα τη γνωμη μου, λεξεις με ισοπεδωτικο περιεχομενο οπως «αποτυχια» θα επρεπε να χρησιμοποιουνται λιγο πιο στοχευμενα, δινοντας περισσοτερο μακρυπροθεσμο οριζοντα. Με αλλα λογια, ας θεωρησουμε οτι ενα παιδι λαμβανοντας τους βαθμους του των πανελληνιων του δει οτι «πετυχε» κ πραγματι ειναι σε θεση να εισαχθει στη σχολη εκεινη που επιθυμει, ή νομιζει οτι επιθυμει ή ακομα χειροτερα τον εχουν πεισει εξωγενεις παραγοντες οτι πρεπει να επιθυμει. Επισης, ας θεωρησουμε ακομα οτι το παιδι εκεινο αποφοιτα απο τη σχολη του «επιτυχως». Ερωτημα: το παιδι εκεινο, τωρα που εχει τελειωσει τη σχολη του, που εχει κι αντικρυσμα στην αγορα εργασιας π.χ. λογιστης ή αποφοιτος στρατιτικης σχολης κλπ., συγκεντρωνει αξιοσημειωτες πιθανοτητες να εινα σε θεση να προσφερει κατι καινοτομο στο τομεα του;θεωρω πως οχι. Η μεγαλυτερη αδυναμια του εκπαιδευτικου συστηματος ειναι, λοιπον, κατα τη γνωμη μου, οτι εκεινο που παραγει ως επιτυχια, ειναι βραχυπροθεσμο, μη στοχευμενο κ πεπερασμενο απο τις εξελιξεις.\nΟ «επιτυχημενος» αποφοιτος ανωτατης εκπαιδευσης θα επρεπε να θεωρειται αυτος που μπορει να προχωρησει σε καινοτομιες πανω στο τομεα του ή και να προχωρησει και σε αλλους τομεις. Για αυτον ακριβως το λογο, δε θα πρεπει να υπαρχει συνδεση του εκπαιδευτικου συστηματος με την αγορα εργασιας, αλλα, αντιθετα, ο αποφοιτος του να μπορει να προχωρησει ενα βημα παραπανω την αγορα. Μιας και οι οροι του ανταγωνισμου, τα τελευταια χρονιαλ, ολο και πιο εντονα, μεταφραζονται με ορους παγκοσμιοποιησης, η ερευνα ειναι εκεινη που θα πρεπει να ενδιαφερει και τον μελλοντα ή τον ηδη επιστημονα, οπως, επισης, και την επιχειρηση, παρα η παραγωγη ενος ακομα κατοχου πληροφορικης, γιατρου, δικηγορου κλπ., που ή θα εφαρμοσει ο,τι εμαθε στη σχολη ή ο,τι θα του μαθουν απο εισαγομενη τεχνογνωσια και τεχνολγια.\nΟσο λειπει, λοιπον, η διαθεση, για ερευνα απο καθε ατομο και φορεα του σημερινου γιγνεσθαι, ο ορος «επιτυχια» ή «αποτυχια» φαινεται να προσφερεται μονο για εσωτερικη καταναλωση…\n27 Ιουνίου, 2008 στο 12:41 μμ\n»Ερώτημα:Το παιδί εκίνο που έχει τελειώσει τη σχολή του που έχει και αντίκρυσμα στην αγορά εργασίας λ.χ. λογιστής ή απόφοιτος στρατιωτικής σχολής κλπ»\nΟ απόφοιτος στρατιωτικής σχολής δεν έχει να ενταχθεί σε κάποια »αγορά εργασίας».Δεν υπάρχει δηλαδή κάποια αγορά που να ζητά υπηρεσίες αποφοίτου στρατιωτικής σχολής.\nΟ απόφοιτος στρατιωτικής σχολής όπως και ο φοιτητής στρατιωτικής σχολής είναι υπάλληλος.\n»Και μετά έχει αξιοσημείωτες πιθανότητες να προσφέρει κάτι καινοτόμο στον τομέα του?»\nΠοιος,το στέλεχος,ο υπάλληλος?Δηλαδή εκπαιδεύεται για να αλλάξει το στρατό?Αυτό του μαθαίνουν στηνν Ευελπίδων?\nΤο σωστ’ό ερώτημα θα ήταν?Αποκτά στην Ευελπίδων την κατάλληλη εκαπίδευση για αξιωματικός και αν όχι γιατί?\nΑντί όμως για αυτό το λογικό ερώτημα,εσείς εισάγετε την απαίτηση για καινοτομίες σε έναν κλάδο που δεν είναι προορισμένος για καινοτομίες αλλά για πειθαρχία κτλ.\nΦαίνεται σας πείραξε που κάποιος γνωστός σας κόπηκε στις εξετάσεις για στρατιωτικούς,διαφωνείτε με τον υψηλό ανταγωνισμό που σηκώνει τη βάση και θέλετε να σπείρετε αμφιβολίες για τις ικανότητες των αξιωματικών.Τα παράπονά σας στην Ευελπίδων.\nΕγώ ας πούμε ισχυρίζομαι οτι εάν οι στρατιωτικοί επιλέγονταν βυσματικά και άνευ εξετάσεων θα έκαναν καλύτερα τη δουλειά τους.\nΔιαφωνείτε επ’αυτού?Τι σχέση έχει να είσαι άριστος στα μαθήματα με το να είσαι άριστος στρατιωτικός.Ο στρατιωτικός θέλει βαρβατίλα και βύσμα.Ελπίζω να συμφωνούμε.Είναι στα πλαίσια του εκδημοκρατισμού του στρατεύματος.\nΓια αυτό συμφωνώ οτι δε θα πρέπει να υπάρχει »σύνδεση του εκπαιδευτικού συστήματος με την αγορά εργασίας».Να γίνονται αξιωματικοί όσοι θέλουν,να ανοίξουν δεκάδες Ευελπίδων και μετά οι διορισμοί να γίνονται βυσματικώς.Γιατί μιλάμε για ελεύθερη οικονομία και δικαίωμα στο βύσμα,μιλάμε για αυτοκαθορισμό μέσω του βύσματος είναι μια ιδέα που πραγματικά οδηγεί σε »καινοτόμες σκέψεις».\n»Οσο λείπει λοιπόν η διάθεση για έρευνα από κάθε άτομο και φορέα του σημερινού γίγνεσθαι,ο όρος επιτυχία ή αποτυχία κλπ».\nΣυγγνώμη αλλά άλλο η έρευνα και άλλο η επαγγελματική ενασχόληση.Αλλο ο δικηγόρος και άλλο ο καθηγητής νομικής.Αλλο ο κλινικός γιατρός και άλλο ο ερευνητής.Αλλο ο εκπαιδευτικός φυσικός και άλλο ο ερευνητής φυσικός.\nΓιατί το ένα να έχει σχέση με το άλλο?Αμα ο φυσικός στην τάξη κεντάει,τι με νοιάζει αν δεν κάνει έρευνα?Και αν ο ερευνητής σκίζεται στο υπόγειο,τι με νοιάζει αν δεν μπορεί να διδάξει?\nΟι σχολές δε βγάζουν ερευνητές,επαγγελματίες υποτίθεται οτι βγάζουν.\n27 Ιουνίου, 2008 στο 6:05 μμ\nΑυτο ακριβως θεωρω οτι ειναι το προβλημα Κ. Η εποχη που μιλουσαμε για ερευνα και καινοτομια και αναφερομασταν σε εργαστηρια με διαφορα μπουκαλια με χημικες ουσιες ή μιλουσαμε για ακαδημαικο επιπεδο μοναχα, εχει παρελθει. Κατ’αρχας, το παραδειγμα με το στρατιωτικο αναφερθηκε για να γινει κατανοητη η γνωμη μου. Παρ’ολα αυτα ερωτω και παλι: Θεωρειτε οτι ακομα και ο στρατιωτικος δε πρεπει να ειναι καινοτομος στο τομεα του; Η καινοτομια, αγαπητε, ειναι κατι που πρεπει να υπαρχει σε ολους τους τομεις μιας χωρας. Τι ενδιαφερει το κρατος ενα τυπο με αυξημενη «βαρβατιλα», απο την στιγμη που η καινοτομια αλλων χωρων μας εχει οδηγησει στην δημιουργια υψηλης τεχνολγιας οπλικων συστηματων (τα οποια εμεις μοναχα εισαγουμε), τα οποια καθιστουν την εν λογω ιδιοτητα του κυριου στρατιωτικου αν οχι εντελως αχρηστη, τουλαχιστον γραφικη, στο πεδιο μιας υποτιθεμενης μαχης. Ας αναρωτηθουμε, λοιπον, που θελουμε να οδηγηθουμε και υστερα να μιλησουμε σε ορους αποτυχιας και επιτυχιας…\nΥ.Γ. θεωρω ειλικρινα οτι αδικειτε την τοποθετηση μου, στεκομενος αποκλειστικα στο παραδειγμα του στρατιωτικου..\n28 Ιουνίου, 2008 στο 2:39 πμ\nΠριν απ’ όλα θα ήταν απείρως ωφελιμότερο να δεχθούμε πως στην όποια αποτυχία των μαθητών, εκείνος που φέρει το μεγαλύτερο μέρος ευθύνης είναι ο καθηγητής. Έπειτα ακολουθεί η πολιτεία & η οικογένεια και τέλος ο ίδιος. Δεν είναι δυνατόν να υιοθετούμε το Ομηρικό αριστοκρατικό πρότυπο για την εκπαιδευτική διαδικασία της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης… τι θα πεί; ο καλύτερος να επιβραβεύεται με το δικαίωμα στην μάθηση της τριτοβάθμιας. Αυτά είναι αστεία πράγματα, αν θέλουμε να πιστεύουμε πως κάτι το ελάχιστο έχουμε διδαχθεί από την πορεία μας στην εκπαίδευση θα πρέπει να απορρίψουμε μια και καλή αυτό το Ομηρικό πρότυπο της κοινωνίας των αρίστων. Η κοινωνία των αρίστων μπορεί να αποτελεί επιδίωξη για πολλές πτυχές του δημόσιου βίου αλλά δεν είναι δυνατόν να ασπαζόμαστε αυτό το μοντέλο για την εκπαίδευση. Στην εκπαίδευση έχουν δικαίωμα όλοι. Και δεν με ενδιαφέρει καθόλου αυτό το περί ταξικής ανισότητας το οποίο σαφώς και ισχύει, αλλά η ανθρωπιστική ματιά του θέματος επιβάλει να απαγκιστρωθεί η συμπεριφορά και νοοτροπία μας από το ομηρικό πρότυπο.\nΠώς; ===> με όλα τα πανεπιστήμια ανοικτά στον κάθε ενδιαφερόμενο. Με ένα σύστημα εισαγωγής που θα εξετάζει κατ ουσίαν αν έχεις την άνεση να κινηθείς σε κάποιο γνωστικό αντικείμενο … ναι με κάποιες ελάχιστες εξετάσεις εισαγωγής και μετά με ένα σύστημα αξιολόγησης μέσα στο πανεπιστήμιο το οποίο θα εξετάζει προφανώς το πόσο ικανός είσαι σε αυτά που διδάχθηκες.\nΣημασία δεν έχει το πώς μπαίνεις σε ένα πανεπιστήμιο – αυτά τα σοφίσματα περί κοπιώδους και καταϊδρωμένης εισαγωγής ισχύουν μονάχα στην Ελλάδα – σ η μ α σ ί α έ χ ε ι τ ο π ω ς β γ α ί ν ε ι ς α π ό τ ο π α ν ε π ι σ τ ή μ ι ο.\nΗ δική μου εμπειρία λέει πως οι πιο ικανοί από τους συμμαθητές μου, και το πιστεύω ακόμα και τώρα αυτό, έμειναν έξω από την εκπαιδευτική διαδικασία της τριτοβάθμιας διότι ολόκληρη η νεοελληνική νοοτροπία ήθελε να τους πείσει πως υπάρχουν κάποιοι άλλοι καλύτεροι που αξίζουν την επιβράβευση. Είναι τραγικό λάθος να υιοθετούμε την νοοτροπία επιβράβευσης. Η εισαγωγή σε ένα πανεπιστήμιο δεν μπορεί να αποτελεί επιβράβευση της κοινωνίας και του κράτους απέναντι στον επιτυχόντα, η πολιτεία είναι υποχρεωμένη να εξασφαλίζει σε όλους την δυνατότητα εισαγωγής σε ένα πανεπιστήμιο και παράλληλα οφείλει να διαμορφώνει έτσι τους θεσμούς της ώστε να μην μένει κανείς εκτός διαδικασίας.\nΗ άποψη ==> “μα δεν μπορούν να σπουδάζουν όλοι, ποιος θα κάνει τεχνικές δουλειές; ποιος αγροτικές κτλ …” φυσικά και είναι για γέλια όταν κάποιος παρουσιάζει σαν επιχείρημα το ότι κάποιος πρέπει να ασχοληθεί με τα χωράφια και τις οικοδομές άρα δεν πρέπει να σπουδάζουμε όλοι … για πολλά γέλια … και για κλάματα.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 3:24 πμ\n@zagaria: «Σημασία δεν έχει το πώς μπαίνεις σε ένα πανεπιστήμιο – αυτά τα σοφίσματα περί κοπιώδους και καταϊδρωμένης εισαγωγής ισχύουν μονάχα στην Ελλάδα – σ η μ α σ ί α έ χ ε ι τ ο π ω ς β γ α ί ν ε ι ς α π ό τ ο π α ν ε π ι σ τ ή μ ι ο.»\nΣυμφωνώ τόσο πολύ με το σχόλιό σου, που πόνεσε ο αυχένας μου από τα καταφατικά νεύματα.\nΈχω ξαναγράψει ακριβώς τα ίδια. Το θέμα είναι ότι δυστυχώς αυτά θεωρούνται από πολλούς γραφικά, και συνήθως η μόνη απάντηση είναι «ωραία αυτά, αλλά θέλω κάτι άμεσα εφαρμόσιμο».\nΟυσιαστικά, δηλαδή, μας λένε ότι αυτό που προτείνουμε είναι ουτοπικό, αλλά δεν σκέφτονται μήπως απλά οι ίδιοι δεν έχουν όρεξη για ριζικές αλλαγές.\nΕίναι τρομερά περίεργη η θέληση για παυσίπονα, έναντι της σωστής διατροφής και άσκησης.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 3:35 πμ\n«…σημασία έχει το πως βγαίνεις από το πανεπιστήμιο…»\nΑπό το στόμα σου και στου υπουργού παιδείας τ’αυτί…\n28 Ιουνίου, 2008 στο 3:48 πμ\nΕσείς που λέτε «σημασία έχει πώς βγαίνεις από το πανεπιστήμιο», θα συμφωνούσατε να έχει κάθε φοιτητής 2 ευκαιρίες να περάσει ένα μάθημα και αν δεν το περάσει να παίρνει πόδι;\n28 Ιουνίου, 2008 στο 4:35 πμ\nΠιστεύω πως σημασία έχει το πόσο καλά μαθαίνει κανείς ένα μάθημα. Αν οι εξετάσεις δείχνουν ότι κάποιος κατέχει το μάθημα και φυσικά αν δεν τίθεται θέμα αντιγραφής, δεν νομίζω ότι αποσκοπεί κάπου το να «παίρνει πόδι» στις δύο αποτυχίες.\nΑπό την άλλη, αν οι εξετάσεις είναι τέτοιες ώστε αν κάποιος αποτύχει δύο φορές αυτό να δείχνει ότι δεν ενδιαφέρεται για τη σχολή, ας περνά από εξεταστική επιτροπή που να κρίνει κατάλληλα. Αλλά δεν μπορώ να καταλάβω πώς θα στέκει η έλλειψη ενδιαφέροντος, όταν προϋπάρχουν όσα είπε ο/η zagaria: ο καθένας να μπαίνει σε όποια σχολή επιθυμεί (φυσικά αυτό προϋποθέτει σωστό επαγγελματικό προσανατολισμό, σωστή ενημέρωση για τις σχολές κλπ).\nΕιλικρινά, δεν βλέπω σε τί βοηθά αυτό το μέτρο.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 10:04 πμ\nθα συμφωνούσατε να έχει κάθε φοιτητής 2 ευκαιρίες να περάσει ένα μάθημα και αν δεν το περάσει να παίρνει πόδι;\nΝαι, εφόσον όμως το ίδρυμα και ο υπεύθυνος καθηγητής εγγυάται τις τέλειες συνθήκες σε όλους τους τομείς: τα συγγράμματα να έχουν παραδοθεί νωρίς, το βοηθητικό υλικό το ίδιο, τα μαθήματα να έχουν γίνει όλα και αναλυτικά χωρίς «έκτακτες αναθέσεις» στον κάθε φουκαρά-διδακτορικό, οι ημερομηνίες εξετάσεων να είναι γνωστές απ’την αρχή του εξαμήνου, βιβλιοθήκαες ανοιχτές κοντά 16 ώρες την ημέρα, και ούτω καθεξής.\nΜόνο αν το πανεπιστημίο μπορεί να οργανώσει «impeccable» συνθήκες διδαχής μπορείς ν’απαιτείς «impeccable» απόδοση απ’τους διδασκόμενους.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 10:17 πμ\n«Πριν απ’ όλα θα ήταν απείρως ωφελιμότερο να δεχθούμε πως στην όποια αποτυχία των μαθητών, εκείνος που φέρει το μεγαλύτερο μέρος ευθύνης είναι ο καθηγητής. »\nΕξυπνάδες. Όλοι έχουμε περάσει από σχολεία και ξέρουμε. Προφανώς δεν ισχύει αυτό. Ένα 20-25% των παιδιών δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον ή/και ικανότητα. Στην Ελλάδα τους θεωρούμε όλους ικανούς και κατάλληλους (a priori) για πανεπιστήμιο, και ακούγονται αυτές οι αρλούμπες. Στη Γερμανία στο Gymnasium πάει το Χ% (κάτω από 40%) και λίγο πολύ μόνο αυτοί έχουν τη δυνατότητα να κάνουν αίτηση για πανεπιστήμιο.\nΜάλλον δεν το έχουν καταλάβει οι Γερμανοί ότι για το υπόλοιπο 60% «φταίει ο καθηγητής».\nΗ τεχνική εκπαίδευση (να μάθει μια τέχνη) ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ. Όσοι πιπιλάτε την καραμέλα «πανεπιστήμιο για όλους» κάνετε ζημιά και στη χώρα και σε πολλούς που σας ακούνε.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 10:36 πμ\n«…έχει κάθε φοιτητής 2 ευκαιρίες να περάσει ένα μάθημα…»\nΕίναι κάτι που θέλει μελέτη και δεν απαντιέται σε μερικές γραμμές. Υπάρχουν π.χ. περιπτώσεις εργαζόμενων φοιτητών, φοιτητών με οικογενειακά προβλήματα κοκ. που το μέτρο θα χρειαστεί να εφαρμοστεί με περίσκεψη.\nΣε γενικές γραμμές η απάντηση είναι γιατί όχι.\nΑρκεί να δουλεύει όμως σωστά το πανεπιστήμιο, δηλαδή π.χ. και οι καθηγητές να κρίνονται για το έργο τους και εαν χρειαστεί να παίρνουν και αυτοί «πόδι».\nΣε ένα πανεπιστήμιο που δουλεύει σωστά ελάχιστοι φοιτητές θα φτάσουν να δώσουν ένα μάθημα πάνω από δύο φορές.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 11:41 πμ\n«Είναι κάτι που θέλει μελέτη και δεν απαντιέται σε μερικές γραμμές. Υπάρχουν π.χ. περιπτώσεις εργαζόμενων φοιτητών, φοιτητών με οικογενειακά προβλήματα κοκ. που το μέτρο θα χρειαστεί να εφαρμοστεί με περίσκεψη.\nΣε όλο τον κόσμο υπάρχουν. Απεριόριστο αριθμό εξετάσεων έχουμε μόνο εδώ (και ίσως και στην Ιταλία).\n28 Ιουνίου, 2008 στο 11:59 πμ\nΑκριβώς δύο χώρες που προσφέρουν ελάχιστη ως ανύπαρκτη υποστήριξη στους φοιτητές τους.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 12:04 μμ\nΠάντως θα συμφωνούσα να μην έχει άπειρες.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 12:06 μμ\nzagaria:Σημασία δεν έχει πώς μπαίνεις σε ένα πανεπιστήμιο-αυτά τα σοφίσματα περί κοπιώδους και καταιδρωμένης εισαγωγής ισχύουν μόνο στην Ελλάδα-\nΜπορείτε να μας πείτε πώς μπαίνεις σε υψηλόβαθμη ανταγωνιστική σχολή των ΗΠΑ π.χ. νομική Yale,Harvard,ιατρική κτλ?Ποιος είναι ο αριθμός των διαγωνιζομένων και τι σκορ πρέπει να πιάσουν για να εισαχθούν?\nΕπίσης μπορείτε να μας εξηγήσετε ποια είναι η διαδικασία για την εισαγωγή στις περιζήτητες Grand’Ecoles στη Γαλλία?Πόσοι μαθητές ανταγωνίζονται για το 5% των θέσεων?\nΟταν εξηγήσετε τα παραπάνω θα καταστεί σαφές το ελληνικό σόφισμα περί κοπιώδους και καταιδρωμένης εισαγωγής.\nΚύριοι,πρέπει να καταλάβετε οτι εδώ δεν περνάει κουτόχορτο.Ο,τι μυθοπλασία θέλετε να περάσετε θα τρώει πόρτα.Δεν είναι εδώ άντρο κοινής γνώμης κτλ.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 12:13 μμ\nzagaria:Σημασία έχει πώς βγαίνεις από το πανεπιστήμιο\nΩραία,δείξτε μας τότε ποια είναι τα ποσοστά αποφοίτησης από τις ανταγωνιστικές σχολές ΗΠΑ και UK,όπου η εισαγωγή φοιτητών είναι εκλεκτική.Πείτε μας πόσοι αποτυγχάνουν να τελειώσουν και συγκρίνετε το ποσοστό με τα ελληνικά δεδομένα.\nΓιατί φαντάζομαι οτι θεωρείτε πως δεν μιλάτε στον αέρα.\nΕπίσης εξηγείστε το 100% αποφοίτησης μαθητών του 10 από σχολές Ρουμανίας-Βουλγαρίας.αν οφείλεται στην τρομερή δουλειά που γίνεται στα ιδρύματα αυτά για να βελτιωυεί η επίδοση των μαθητών ή χρησιμοποιούνται άλλες πρωτοποριακές μέθοδοι ανύψωσης της βαθμολογίας.\nΕπίσης αν οι αγγλικές σχολές συμμορφώνονται και περνάνε μαζικά φοιτητές για να εξασφαλίσουν τα δίδακτρα και τη θέση τους στο ranking.\nΟπως είπα και πριν,όποιος θέλει να αερολογεί,μπορεί να το κάνει ελευθέρως,εδώ όμως θα υφίστατι τις συνέπειες.Αν γίνει σάκος,καλώς έγινε.Δεν περνάει το πλαίσιο της κοινής γνώμης που έχετε συνηθίσει ούτε η ανθόφορη ευκολία των ΜΜΕ.\nΕδώ θα φτύσετε αίμα αν θέλετε να αποδείξετε τις ελαφρότητές σας.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 12:18 μμ\nzagaria:καθένας να μπαίνει σε όποια σχολή επιθυμεί.\nΔηλαδή να δαπανώνται τεράστια ποσά για τη διδασκαλία,εξέταση πρωτοετών που αργότερα θα φιλτραριστούν.Και να κορεστούν στο μέγιστο βαθμό οι ήδη υπερκορεσμένες εγκαταστάσεις.Και να εμφανιστούν οξύτατες ελλείψεις διδακτικού προσωπικού.\nΑναφέρατε μία χώρα όπου η επιλογή γίνεται εντός του πανεπιστημίου και εξηγείστε αν είναι οικονομικά αποτελεσματικό και εκπαιδευτικά ευεργετικό ή όχι.Να εγκαταλειφθεί το αδιάβλητο σύστημα των πανελληνίων για προσωπική,υποκειμενική επιλογή από καθηγητές με τους γνωστούς αμαρτωλούς φακέλλους(ΔΙΚΑΤΣΑ,μεταγραφές) στο ιστορικό τους.\nΟπως βλέπετε,εδώ δεν μπορείτε να πετάτε αβρόχοις ποσί ό,τι θέλετε.Δεν είναι εδώ κορόιδα να κάθονται να τρώνε την κοροιδία.Οσο θα συνεχίζετε,τόσο θα υποφέρετε.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 12:22 μμ\nΟ μόνος που καταννοεί τα ζητήματα.Ετσι ακριβώς είναι.Στη Γερμανία μόνο το 15% του πληθυσμού έχει πτυχίο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.Και μιλάμε για λαό με νοητικό δυναμικό πολύ υψηλότερο του ελληνικού.\nΣτην Ελλάδα το ποσοστό 25% που αναφέρει ο Αν.ώνυμος βρίσκεται στα όρια της οριακής νοητικής υστέρησης.Πρακτικά είναι αμφίβολο αν μπορεί να παρακολουθήσει μαθήματα δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.\nΓια να εισαχθούν όλοι αυτοί πρέπει να πέσουν τα αναγκαία standards σε εδαφιαίο επίπεδο ώστε το πτυχίο να συνιστά πιστοποιητικό νοητικής υστέρησης.(όπως και γίνεται σήμερα με κάποιες σχολές).\n28 Ιουνίου, 2008 στο 1:49 μμ\nΓια να το πω απλά? Ναι, αν συμφωνήσουμε οτι και ένας καθηγητής δεν θα μπορεί να διδάσκει μάθημα όταν περνάει κάτω από 5-10% της τάξης.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 1:55 μμ\nΜε απλά λόγια, εκείνο που προσπάθησα να καταδείξω είναι πως σε ένα αποτυχημένο λειτουργικό σύστημα όπως είναι αυτό της εκπαίδευσης στην Ελλάδα…. ο τελευταίος που φταίει είναι ο χρήστης, δηλαδή ο μαθητής. Αν δεν μπορεί ο μαθητής να προσαρμοστεί (ή ο χρήστης) οφείλουμε να επανασχεδιάσουμε το λειτουργικό ===> εκείνο που μας ενδιαφέρει σε κάθε περίπτωση είναι ο χρήστης.\nΤο σύστημα σχεδιάστηκε για να εξυπηρετεί ανάγκες του χρήστη, αν δεν το κάνει και εξυπηρετεί άλλες ανάγκες τότε είναι αποτυχήμενο για τον σκοπό που επιλέχθηκε (άλλους σκοπούς μπορεί να τους εξυπηρετεί, όχι όμως αυτόν που επικαλείται).\nΣε ότι αφορά το μπαίνω και βγαίνω από το πανεπιστήμιο τα πράγματα είναι απλά. Εμένα δεν με ενδιαφέρει ο τρόπος εισαγωγής, μα καθόλου δεν με ενδιαφέρει (εφόσον μιλάμε για την Ελλάδα όπου αυτός ο τρόπος έχει δοκιμαστεί και γνωρίζουμε την κατάληξη) εκείνο που με απασχολεί είναι μετά την αποφοίτηση να έχεις πραγματικά αποκομίσει όσα απαιτεί η σύγχρονη πραγματικότητα από την σχολή σου.\n@ Εσείς που λέτε «σημασία έχει πώς βγαίνεις από το πανεπιστήμιο», θα συμφωνούσατε να έχει κάθε φοιτητής 2 ευκαιρίες να περάσει ένα μάθημα και αν δεν το περάσει να παίρνει πόδι;\nΔεν μπορώ να πω αν οι δυο ή οι τρεις ευκαιρίες είναι το ιδανικό, μπορώ όμως να αντιληφθώ εκείνο που σε κάνει να σκέφτεσαι αυτή την περίπτωση και επί της ουσίας συμφωνώ===> πως για το τυπικό της διαδικασίας το να υπάρχει ένα μέτρο θα έλυνε κάποια προβλήματα.\nΈτσι για την ιστορία, μιας και αναφέρθηκε κάπου η Γερμανία και ορισμένα ποσοστά, θα έλεγα πως αφενός η εκπαίδευση στην Γερμανία (επί του συνόλου της) δεν αποτελεί το πρότυπο μου, αφετέρου… το να είναι τα πανεπιστήμια ανοικτά για όλους προφανώς και δεν σημαίνει ότι όλοι θα κάτσουν στις ουρές απέξω μέχρι να μπουν, προφανώς και δεν σημαίνει ότι θα σταματήσουν να υπάρχουν τεχνίτες, αυτά είναι ερμηνείες εκ του προχείρου. Το μόνο που σημαίνει είναι πως όποιος το επιθυμεί θα μπορεί να δοκιμάσει δίχως απαγορεύσεις την εισαγωγή του σε κάποιο πανεπιστήμιο… τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.\nΣχετικά με το Yale,Harvard, κτλ, νομίζω πως υπάρχει μια παρεξήγηση. Όλα αυτά τα πανεπιστήμια, ορίζουν από μόνα τους τις προϋποθέσεις εισαγωγής στοχεύοντας σε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Δεν στοχεύουν στο να αναμορφώσουν ένα αποτυχημένο εκπαιδευτικό σύστημα όπως αυτό της Ελλάδας.\nΝα είσαι σίγουρος Κ πως αν τεθεί σαν ζητούμενο σε μια ερευνητική ομάδα στο Yale,Harvard, κτλ, το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα, τότε το μόνο που δεν θα σου αντιπροτείνουν σαν λύση, είναι η λειτουργία τους και ο τρόπος οργάνωσης τους.\nΤο σόφισμα δύσκολα μπαίνεις, δύσκολα βγαίνεις άρα το επίπεδο μας είναι ΟΚ – επειδή τυγχάνει να μιλάμε για το τι συμβαίνει στην Ελλάδα και όχι στην Ρουμανία – αν θεωρείς λοιπόν πως ο ιδρώτας και ο κόπος αντικατοπτρίζει το επίπεδο τότε απλά διαφωνούμε και δεν υπάρχει κανένας λόγος να συγχύζεσαι. Η δίκη μου άποψη είναι πως μπαίνεις αναγκασμένος να υποστείς μια βάσανο η οποία είναι άνευ ουσίας (για την Ελλάδα μιλάμε μην μου αρχίσεις για το YALE) και βγαίνεις απογοητευμένος από αυτό που θα συναντήσεις (και τώρα πάλι μιλάμε για τον κανόνα στην Ελλάδα μην μου αρχίσεις πάλι για το YALE).\n28 Ιουνίου, 2008 στο 2:20 μμ\n«Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν. Απεριόριστο αριθμό εξετάσεων έχουμε μόνο εδώ (και ίσως και στην Ιταλία).»\nΕγώ μέχρι τώρα μόνο στην γερμανία έχω ακούσει για παρόμοιο μέτρο (2 ή 3 αποτυχίες και μετά πρέπει να αλλάξεις πεδίο). Και στην Σουηδία έχουν απεριόριστο αριθμό εξετάσεων. Ψιλιάζομαι θα υπάρχουν και σε άλλες χώρες πολλές ευκαιρίες οπότε ας μην το παρατραβάμε το επιχείρημα που βασίζεται στο σκεπτικό «μόνο ελλάδα και ιταλία».\nΤο ανώτατο όριο στα χρόνια φοίτησης θέμη πιστεύω είναι ένα ηπιότερο μέτρο από το κλωτσίδι μετά 2 αποτυχίες…(πόσο έγινε τελικά 6 χρόνια ή ήτανε απο τα μέτρα που δεν πέρασαν;)\nΠαρόλο που δεν λέω, φταίει και η οικογένεια, και οι καθηγητές, και το σύστημα… με ξενίζει να δώσω «συγχωροχάρτι» στους μαθητές.\nΌπως ανέφερε και νωρίτερα ο Ανων.υμος δεν γίνεται να μπαίνουν όλοι στο πανεπιστήμιο. Ειδικά όταν στην Ελλάδα είναι ντροπή να μην σπουδάσεις. ΟΛΟΙ πρέπει να γίνουν επιστήμονες. Οπότε μια ελεύθερη εισαγωγή είναι διπλά ουτοπική.\nΠαντού νομίζω περνάς μια επιλογή, περισσότερο ή λιγότερο βάρβαρη βάρβαρη για να μπείς στο πανεπιστήμιο. Έχει ξανασυζητηθεί το ότι χρειάζεται περισσότερη ευελιξία το εισαγωγικό σύστημα στην Ελλάδα αλλα όχι και να τα ισοπεδώσουμε όλα!\n28 Ιουνίου, 2008 στο 2:49 μμ\nzagaria στις 2.39:Σημασία δεν έχει πώς μπαίνεις στο πανεπιστήμιο\nzagaria στις 1.55:Ολα αυτά τα πανεπιστήμια(Harvard,Yale)ορίζουν από μόνα τους τις προυποθέσεις εισαγωγής στοχεύοντας σε συγκεκριμένα αποτελέσματα.\nΑχα.Δηλαδή πρώτα πετάμε οτι δεν έχει σημασία πώς μπαίνεις στο πανεπιστήμιο,μετά όμως μιλάμε για προυποθέσεις εισαγωγής.\nΒρε,βρε,βρε.Πόσο γρήγορα πέσαμε στην αντίφαση.Πώς έγινε αυτό?\nΩραία και τώρα λέω οτι οι προυποθέσεις εισαγωγής είναι τα υψηλά σκορ στα στανταρισμένα τεστ και τα »στοχευμένα αποτελέσματα» είναι τα υψηλά σκορ στις εξετάσεις άδειας επαγγέλματος.Διαψεύστε με αν μπορείτε και θα δείτε σε ποια αντίφαση θα πέσετε πάλι.\nzagaria στις 2.39:»αυτά τα σοφίσματα περί κοπιώδους και καταιδρωμένης εισαγωγής ισχύουν ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»\nzagaria στις 1.55:»Ολα αυτά τα πανεπιστήμια(Harvard,Yale) ορίζουν μόνα τους τις προυποθέσεις εισαγωγής.»\nΔε μας εξηγήσατε.Η εισαγωγή σε όλα αυτά τα πανεπιστήμια(Harvard,Yale) είναι εύκολη και ανίδρωτη ή κοπιώδης και καταιδρωμένη?\nΓιατί το κοπιώδης και καταιδρωμένη αναφέρατε καθαρά οτι ισχύει μόνο για την Ελλάδα.\nΣας αρέσει όμως η αμφισημία για να μπορείτε να ελίσσεστε.Να ισχυρίζεστε όχι,δεν είπα αυτό,εννοούσα »το σόφισμα δύσκολα μπαίνεις,δύσκολα βγαίνεις,άρα το επίπεδό μας είναι Ο.Κ.»\nΞαναρχόμαστε στις 2.39:»αυτά τα σοφίσματα περί κοπιώδους και καταιδρωμένης εισαγωγής ισχύουν ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.»\nΑν από αυτή την πρόταση βγαίνει το συμπέρασμα που παραθέτετε μετά ως ερμηνεία αφήνω να κρίνει ο αναγνώστης.Εγώ έχω να πω οτι διαπιστώνω μια μέγιστη ανετιά και επιθυμία ελαστικότητας και αμφισημίας ώστε να μπορείτε να ελίσσεστε διαρκώς δίνοντας σε ό,τι λέτε άλλη ερμηνεία κατά το δοκούν.\nΚαλή τακτική για τον προφορικό λόγο,όχι όμως για το ίντερνετ όπου τα γραπτά μένουν χωρίς να είναι υπογεγραμμένα.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 2:58 μμ\nΠάμε τώρα και στο ξετύλιγμα του περιτυλίγματος.\nzagaria:Η δική μου άποψη είναι πως μπαίνεις αναγκασμένος να υποστείς μια βάσανο η οποία είναι άνευ ουσίας».\nΕρχόμαστε τώρα στην ερμηνεία του »άνευ ουσίας» πριν προλάβετε να μας εξηγήσετε πάλι τι σημαίνει και πώς εμείς το παραννοήσαμε.\n1.Είναι άνευ ουσίας να είναι αδιάβλητο το σύστημα εισαγωγής και όχι βυσματικό\n2.Είναι άνευ ουσίας να εισάγονται στα πανεπιστήμια οι μαθητές με τις καλύτερες επιδόσεις\n3.Είναι άνευ ουσίας να βελτιώνουν οι μαθητές τις επιδόσεις τους στη διαδικασία προετοιμασίας για τις πανελλήνιες\n4.Είναι άνευ ουσίας να έχουν όλοι τις ίδιες ευκαιρίες για εισαγωγή χωρίς α πριόρι πριμοδοτήσεις και διακρίσεις\n5.Είναι άνευ ουσίας να κρίνονται οι γλωσσικές,μαθηματικές και αντιληπτικές ιακανότητες των μαθητών για να διαπιστωθεί ποιοι έχουν τα προσόντα να σπουδάσουν\n6.Είναι άνευ ουσίας να κρίνεται η σχολική επίδοση\n7.Είναι άνευ ουσίας να κρίνεται η ικανότητα απόδοσης υπό πίεση χρόνου\n8.Είναι άνευ ουσίας να δίνονται κίνητρα στους μαθητές να βελτιώνουν την επίδοσή τους χάρη στον ανταγωνισμό\nΟλα αυτά είναι προφανώς άνευ ουσίας.Εξηγείστε μας ποια είναι η ουσία για να καταλάβουμε και εμείς οι πεπλανημένοι.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 3:11 μμ\nΝα δούμε και το αμίμητο\nzagaria:»ο τελευταίος που φταίει είναι ο χρήστης,δηλαδή ο μαθητής.Αν δεν μπορεί ο μαθητής(χρήστης) να προσαρμοσθεί,οφείλουμε κτλ\nΚατ’αρχάς ποιος βεβαιώνει οτι ο χρήστης δεν μπορεί να προσαρμοσθεί?Υπάρχουν και χρήστες που παίρνουν εικοσάρια,αριστεύουν και περνάνε τις εξετάσεις και είναι πολλοί.Τι γίνεται λοιπόν με αυτούς τους χρήστες?Εχουν κάποια ειδική ανωμαλία που τους επιτρέπει να προσαρμόζονται?\nΚαι τι είναι η εκπαίδευση?Κανένα κινητό να μιλάμε για χρήστες και λειτουργικό σύστημα?\nΑυτοί που αποκαλούνται χρήστες,ονομάζονται στην καθομιλουμένη μαθητές.Επίσης στην επιστήμη,ονομάζονται επίσης μαθητές.Κανένας δεν τους αποκαλεί χρήστες.\nΟ όρος μαθητής σημαίνει ενεργητική ανάδραση,δηλαδή σκόπιμη προσπάθεια απόκτησης της γνώσης και δεν είναι παθητικός όπως συμβαίνει με το χρήστη κινητού τηλεφώνου.Η εκπαίδευση δεν είναι πράγμα υλικό όπως το κινητό.Είναι άυλο.\nΓια να δούμε το κραυγαλέα γελοίο του πράγματος,αντιστρέφω τη λογική και αρχίζω να μιλάω για μαθητές κινητών.Για παράδειγμα ο μαθητής του ΝΟΚΙΑ 6280 δεν ξέρει ακόμα να το χειρίζεται οπότε ζητάει συμβουλές από το μαθητή του ERIKSON.Αποδεικνύεται όμως οτι η μεγαλύτερη γάτα είναι ο μαθητής του Motorolla που τσίμπησε τις οδηγίες χρήσεως.(μαθήσεως).\nΓια να ικανοποιηθούν οι ανάγκες των μαθητών ΝΟΚΙΑ χρειάζεται ένα καλό σχολείο ΝΟΚΙΑ όπου θα μπορούν να μιλάνε με τις ώρες στο κινητό.Εκεί θα μπορούν να βλέπουν και τσόντα.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 3:16 μμ\nΜπορείς να καταλαβαίνεις και να εννοείς ότι θέλεις από αυτά που διαβάζεις, προφανώς και μπορείς να τα σχολιάζεις με όποιο τρόπο θες … ακόμα και να τα προεκτείνεις έτσι όπως νομίζεις ότι είναι καλύτερο.\nΕδώ απλά διατυπώνουμε τις απόψεις μας, σε αυτά που θέλουμε γράφουμε μια απάντηση διαλέγοντας τον τρόπο που μας αρέσει και σε αυτά που δεν θέλουμε δεν απαντάμε… μην θεωρείς δεδομένο πως το να μην σου απαντήσει κάποιος σημαίνει κάτι περισσότερο από το παραπάνω.\nΚαι βέβαια είναι άσκοπο να ιδρώνει κανείς ως μαθητής και φοιτητής όταν κάποια λαμόγια καθηγητές εισάγουν κόσμο μέσω μεταγραφών(συγγνώμη χρήστες ήθελα να πω) και μέσω ΔΟΑΤΑΠ μαζικά δίνοντας έτοιμες τις ερωτήσεις(εδώ μιλάμε για κυριολεκτικούς χρήστες με την επαγγελματική έννοια του όρου-χρήστες και εμπόρους μαζί).\nΚαι μετά μιλάνε για »βάσανο άνευ ουσίας».\nΟταν θα απολαύσουν τη βάσανο στα σημεία που πρέπει,θα διαπιστώσουν και το μέγεθος της ουσίας της.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 3:48 μμ\nzagaria:»σε αυτά που θέλουμε γράφουμε μια απάντηση διαλέγοντας τον τρόπο που μας αρέσει και σε αυτά που δε μας αρέσει,δεν απαντάμε».\nΩραίος.Αυτή είναι η ουσία του διαλόγου.Να μην απαντάμε σε ό,τι δε μας αρέσει.\nΗ να επιλέγουμε αντίπαλο.Οχι και τόσο εύκολο,όχι τόσο εύκολο.Δεν επιλέγεις αντίπαλο,έτσι είναι εδώ.\nΕγώ απαντάω σε όλα,μου αρέσουν δεν μου αρέσουν.Για την ακρίβεια μου αρέσει να απαντάω στα σημεία που δεν μου αρέσουν.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 4:24 μμ\nΛύσε μου μόνο μια απορία,\nΠοίος ο λόγος που σε κάνει να αλλάζεις όσα έχει γράψει ο συνομιλητής σου και να τα παραθέτεις σαν τέτοια που να τον αφορούν?\nΓια παράδειγμα έχεις παραθέσει το πιο κάτω σαν τέτοιο που να έχει γραφτεί από εμένα.\n===> zagaria:”σε αυτά που θέλουμε γράφουμε μια απάντηση διαλέγοντας τον τρόπο που μας αρέσει και σε αυτά που δε μας αρέσει,δεν απαντάμε”.\nΕνώ εκείνο που έγραψα δεν αναφέρει πουθενά αυτό το σοφιστικέ “δεν μας αρέσει” γιατί το παραθέτεις σαν τέτοιο που να το έχω γράψει;\nΔεν σου αρκεί η ερμηνεία που δίνεις στον εαυτό σου για τα όσα διαβάζεις; θες επιπρόσθετα να την τεκμηριώνεις και με αλλοιωμένα αποσπάσματα που θα σε οδηγούν στο όποιο συμπέρασμα επιδιώκεις;\nΕνημερωτικά, αν το έκανες αυτό σε μια ακαδημαϊκή εργασία, να παραθέσεις κομμάτι που αφορά κάποιον άλλο, και να το αλλοιώσεις όπως θες, το λιγότερο που θα σου συνέβαινε, θα ήταν να την ξαναγράψεις μέχρι να διορθωθείς.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 5:48 μμ\n1. «Σε ένα πανεπιστήμιο που δουλεύει σωστά ελάχιστοι φοιτητές θα φτάσουν να δώσουν ένα μάθημα πάνω από δύο φορές.»\nΑν με το «πανεπιστήμιο που δουλεύει σωστά» περιλαμβάνεις και την μείωση του αριθμού εισακτέων σε σχολές όπως το φυσικό (και το μαθηματικό κλπ), μάλλον συμφωνώ. Αν όχι, τότε προφανώς έχεις άδικο. Δεν υπάρχει περίπτωση να περάσουν όλοι οι φοιτητές που μπαίνουν στο φυσικό κατά λάθος τη φυσική υψηλών ενεργειών ή δεν ξέρω κι εγώ ποιό άλλο μάθημα. ΕΙΝΑΙ ‘rocket science’! ο σοφός λαός ξέρει ότι είναι δύσκολο πράμα, και κάποιοι λαϊκιστές ανόητοι λένε ότι … ο σωστός καθηγητής θα τα καταφέρει με όλους! ΕΛΕΟΣ. Επιπλέον, αν κάποιοι θέλουν τον Φεινμαν να τους κάνει μάθημα ή τον Watson, tough luck. Δεν έχουμε τέτοιους στην Ελλάδα (ούτε στο 99% της οικουμένης). Ούτε στο Φεινμαν βέβαια έκανε μάθημα ο Φεινμαν.\n2. @plorius. Έφερες για παράδειγμα το μάθημα που έκανε ο Watson στο Ηarvard για να μας πείσεις ότι αυτό θα βοηθήσει να κινητοποιηθούν τα περιορισμένης όρεξης και (συγκριτικά) περιορισμένων δυνατοτήτων παιδιά του Φυσικού ΑΠΘ (όχι όλα, αλλά πολλά!); Σοβαρά μιλάς; Έχεις ιδέα πόσο κινητοποιημένος, προετοιμασμένος και έξυπνος είναι ο μέσος φοιτητής του Harvard σε σχέση με το μέσο φοιτητή του φυσικού AΠΘ? (Φαντάζομαι πως ναι). Τι σχέση έχει τότε το παράδειγμα; (παρεμπιπτόντως, η ιδέα για την ιστορία της επιστήμης είναι καλή έτσι κι αλλιώς, αλλά δύσκολη…)\n3. «Η δίκη μου άποψη είναι πως μπαίνεις αναγκασμένος να υποστείς μια βάσανο η οποία είναι άνευ ουσίας (για την Ελλάδα μιλάμε μην μου αρχίσεις για το YALE) και βγαίνεις απογοητευμένος από αυτό που θα συναντήσεις »\nΜα τι λες τώρα!! Η βάσανος προφανώς ΔΕΝ είναι άνευ ουσίας: Εφ’όσον 10,000 άτομα θέλουν να μπουν στους ΗΜ ΕΜΠ και άλλοι τόσοι ιατρική αθηνών το χρόνο, και αυτό ΔΕ γίνεται, κάπως πρέπει να αποφασίσουμε ποιοί θα μπουν! Τι δεν καταλαβαίνεις ακριβώς;\nΌσο για το ότι είναι κανείς «απογοητευμένος για αυτό που θα συναντήσει»: Οι φοιτητές που μπαίνουν απροετοίμαστοι και προκαλούν, με τους αριθμούς τους, συμφόρηση στο σύστημα, είναι βασικοί υπαίτιοι της απογοήτευσης που βιώνουν! Θα πείτε, το Υπουργείο καθορίζει τους αριθμούς εισακτέων. Φταίνε όμως και οι ίδιοι οι φοιτητές και (πρωτίστως) οι γονείς τους διότι αυτοί ζητάνε από τους πολιτικούς αυτούς τους αριθμούς εισακτέων! Έχουν κάνει χάλια το Φυσικό (το Χημικό, το μαθηματικό, το βιολογικό), πιέζοντας τις λαϊκιστικές κυβερνήσεις των τελευταίων 25 ετών και τώρα διαμαρτύρονται που έγινε χάλια!\n«Εγώ μέχρι τώρα μόνο στην γερμανία έχω ακούσει για παρόμοιο μέτρο (2 ή 3 αποτυχίες και μετά πρέπει να αλλάξεις πεδίο). Και στην Σουηδία έχουν απεριόριστο αριθμό εξετάσεων. Ψιλιάζομαι θα υπάρχουν και σε άλλες χώρες πολλές ευκαιρίες οπότε ας μην το παρατραβάμε το επιχείρημα που βασίζεται στο σκεπτικό “μόνο ελλάδα και ιταλία”. »\nΣτην Αγγλία ισχύει σίγουρα ότι με 2-3 αποτυχίες έχεις πάρει πόδι, επίσης στη Γαλλία. Για τη Σουηδία, θα χαρώ να μάθω περισσότερα. Αν ισχύει ΕΙΔΙΚΑ στην ιατρική, ότι δηλαδή μπορείς να δώσεις ανατομία και χειρουργική 6 φορές εξετάσεις, στέλνω μέσω paypal 20 ευρώ σε όποιον μου δείξει τον εν λόγω κανονισμό σπουδών.\nΓια γενικές σπουδές βέβαια, με 2′ στο γοογλη, βρήκα αυτό:\nIf a college or university limits the number of occasions on which a student may enrol for a test in order to obtain a pass grade for a course or sub-course, the number of attempts must be at least five. If a pass result on a course or sub-course presupposes that a student shall have undergone practical or similar training with a pass result, then the number of practical or similar training periods must be at least two. (HF 6 kap. 121 §)\nAny restrictions on the number of opportunities for examination should be stated in the syllabus, and, in those cases where the rules apply to an entire programme, also in the study programme syllabus. If there are restrictions to the number of examinations, a student should always have the option to take an examination a total of at least five times, or a least twice when concerning work placement, clinical education or similar. A student has the right to be tested in accordance with the same syllabus as during the original examination twice, for up to two years after the first registration. Exceptions to these rules may be, for example, when the course has undergone fundamental scientific changes.\nΠου μάλλον δεν υποστηρίζει αυτό που έγραψε η Σκιά. Επιπλέον, και αυτό δεν είναι αμελητέο: Η κοινωνική συνείδηση των Σουηδών απουσιάζει παντελώς στην Ελλάδα. Ένα μέτρο όπως οι πολλαπλές εξετάσεις απαιτεί ωριμότητα για τη σωστή χρήση του. Εδώ ειναι εμφανές ότι το έχουμε ξεσκίσει (για να το πω ευγενικά).\nΚατά τα άλλα, ο λαϊκισμός ξεχειλίζει και εδώ μέσα. Θέμη, κράτα γερά!\n28 Ιουνίου, 2008 στο 5:52 μμ\n«Έτσι για την ιστορία, μιας και αναφέρθηκε κάπου η Γερμανία και ορισμένα ποσοστά, θα έλεγα πως αφενός η εκπαίδευση στην Γερμανία (επί του συνόλου της) δεν αποτελεί το πρότυπο μου, αφετέρου… το να είναι τα πανεπιστήμια ανοικτά για όλους προφανώς και δεν σημαίνει ότι όλοι θα κάτσουν στις ουρές απέξω μέχρι να μπουν, προφανώς και δεν σημαίνει ότι θα σταματήσουν να υπάρχουν τεχνίτες, αυτά είναι ερμηνείες εκ του προχείρου. Το μόνο που σημαίνει είναι πως όποιος το επιθυμεί θα μπορεί να δοκιμάσει δίχως απαγορεύσεις την εισαγωγή του σε κάποιο πανεπιστήμιο… τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.»\nΜας δουλεύεις κανονικά. Α. Αυτό που λες ισχύει ήδη. Β. 10000 άτομα θέλουν κάθε χρόνο να μπουν στους ΗΜ ΕΜΠ. Τι εννοείς ακριβώς «δεν θα υπάρχουν ουρές»; Η’ μήπως δεν εννοείς τίποτα;\nΚαλά, σε άλλη χώρα ζείτε μερικοί ή πραγματικά έχετε cognitive dissonance? Λυπάμαι που το λέω, αλλά πολλά στοιχεία συνηγορούν υπέρ των θεωριών του Κ πέρι νοημοσύνης — και ρίχνω την ευθύνη στα βαρέα μέταλλα στο νερό, τα φυτοφάρμακα στα φρούτα καθώς και στην αποβλακωτική επιρροή της (ελληνικής ιδιωτικής) τηλεόρασης στα μικρά παιδιά.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 6:53 μμ\nΣε μας 2 F and you are out.\nΕνδιαφέρον άρθρο που περιέχει τα ποσοστό πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε διάφορες χώρες:\nΠραγματικά η Γερμανία είναι πολύ χαμηλά. Αλλά και η Ιταλία, παρόλο που η πρόσβαση εκεί είναι ελεύθερη. Για κάποιο λόγο, δεν φαίνεται να υπάρχει η ζήτηση εκ μέρους των μαθητών.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 7:36 μμ\n«…Αν με το “πανεπιστήμιο που δουλεύει σωστά” περιλαμβάνεις και την μείωση του αριθμού εισακτέων…»\nΝαι φυσικά και περιλαμβάνω την μείωση του αριθμού των φοιτητών. Το έχω αναφέρει και εγώ σε άλλα σχόλια.\nΤο θέμα του πότε δουλέυει «σωστά» ένα πανεπιστήμιο δεν είναι εύκολο να απαντηθεί στα γρήγορα. Ίσως να ήταν καλό ο Θέμης να το βάλει σαν ξεχωριστό θέμα συζήτησης εαν δεν το έχει ήδη κάνει και δεν έχει πέσει στην αντίληψή μου.\nΕν τάχει το βασικότερο που κατά τη γνώμη μου πρέπει να έχει ένα «σωστό» πανεπιστήμιο και που δυστυχώς δεν το έχουν τα δικά μας είναι αυτονομία και αυτοδιαχείριση. Από εκεί πηγάζουν τα περισσότερα προβλήματα που κατατρέχουν σήμερα τα ΑΕΙ (κομματισμός, έλεγχος αριθμού εισακτέων από το κράτος, αναξιοκρατία και δημοσιοϋπαλληλισμός αρκετών διδασκόντων κοκ.)\nΠιστεύω όμως πιο ενδιαφέρον θα είχε πάνω σε αυτό το θέμα να μας πουν την άποψή τους διδάσκοντες αλλά και τωρινοί φοιτητές σε καλά πανεπιστήμια του εξωτερικού οι οποίοι ξέρουν από πρώτο χέρι το πως πρέπει να δουλέυει «σωστά» ένα σύγχρονο πανεπιστήμιο.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 8:12 μμ\nΠραγματικά η Γερμανία είναι πολύ χαμηλά.\nΟι Γερμανοί έχουν βαρβάτα τεχνικά λύκεια.\n28 Ιουνίου, 2008 στο 9:12 μμ\nΈνας ακόμα παράγοντας που ευθύνεται για τις χαμηλές επιδόσεις των μαθητών (και που νομίζω δεν αναφέρθηκε από κανέναν), είναι οι δυναμικές που αναπτύσονται μέσα στις ομάδες συνομιλήκων (peer groups).\nΕίναι γνωστό ότι όταν το παιδί φτάνει στην εφηβεία, αυξάνεται δραματικά η επιρροή που έχουν στη συμπεριφορά του οι συμμαθητές και οι παρέες του.\nΣε αυτή την ηλικία επίσης αυξάνεται έντονα ο ανταγωνισμός, ιδιαίτερα ανάμεσα στα αγόρια, και η προσπάθεια απόκτησης status στον μικρόκοσμο του σχολείου.\nΈνας καλός μαθητής που θα ξεκινήσει το γυμνάσιο θα αντιμετωπίσει την απόρριψη και το χλευασμό για τους βαθμούς του και τα ενδιαφέροντα του. Οι συμμαθητές του θα τον λένε φυτό, θα τον κοροϊδεύουν, θα αποφεύγουν την παρέα του και τα κορίτσια θα χασκογελάνε μαζί του.\nΦυσιολογικό αγόρι στο μικρόκοσμο του σχολείου θεωρείται αυτό που έχει εχθρική στάση απέναντι στα πνευματικά ενδιαφέροντα και κοιτάει απλά να βγάζει βαθμούς κοντά στο μέσο όρο. Οι «επαναστάτες» που αδιαφορούν για τα μαθήματα και ακόμα περισσότερο όσοι ξεπερνάνε τη μετριότητα, στιγματίζονται.\nΤα κορίτσια που είναι καλές μαθήτριες γίνονται αποδεκτές αν είναι όμορφες και ντύνονται μοντέρνα.\nΘα μπορούσα να αναφερθώ σε προσωπικές εμπειρίες, αλλά νομίζω ότι είναι σε όλους κατανοητό το μέγεθος των ψυχολογικών προβλημάτων που δημιουργούνται σε ένα παιδί όταν το κοροϊδεύουν καθημερινά οι συμμαθητές του.\nΤο αποτέλεσμα είναι πολλά παιδιά να παρατάνε το διάβασμα στις πρώτες τάξεις του γυμνασίου. Κάποια από αυτά επανακάμπτουν στο λύκειο ενόψη πανελληνίων, κάποια δεν επανακάμπτουν ποτέ. Ωστόσο ακόμα και τα πρώτα διαβάζουν βαθμοθηρικά, με μόνο στόχο να περάσουν στο πανεπιστήμιο, χωρίς πραγματικό ενδιαφέρον ή εκτίμηση για τη γνώση.\nΝομίζω ότι ο παράγοντας peer pressure εξηγεί εν μέρει γιατί τα κορίτσια έχουν μεγαλύτερους βαθμούς απ’ τα αγόρια και γιατί τα παιδιά – μετανάστες, για τα οποία λόγω διαφορετικής κουλτούρας έχει σημαντική αξία η διάκριση στα μαθήματα, συχνά αριστεύουν.\nΕίναι πολλά πράγματα που μπορούμε να κάνουμε για να βελτιώσουμε την ποιότητα της διδασκαλίας στο σχολείο. Αν όμως δεν ξεριζωθεί η αντίληψη ότι ο καλός μαθητής είναι φυτό, τα αποτελέσματα θα συνεχίσουν να είναι απογοητευτικά.\n29 Ιουνίου, 2008 στο 2:52 πμ\n«Που μάλλον δεν υποστηρίζει αυτό που έγραψε η Σκιά.»\nΚάθε άλλο… Συγνώμη που δεν το ανάλυσα πλήρως όμως, μια και όντως δεν είναι πάντα απεριόριστες οι εξετάσεις.\nΑυτό που βρήκες είναι ο πανεπιστημιακός νόμος, με τους γενικούς κανονισμούς, ο οποίος λέει ότι ΕΑΝ περιοριστεί ο αριθμός τον εξετάσεων πρέπει να είναι το λιγότερο 5 για γραπτή εξέταση και 2 για πραχτική.\nΠέραν από αυτό, εφόσον ακολουθεί και τον γενικό κανονισμό, κάθε σουηδικό πανεπιστήμιο έχει την ελευθερία να ρυθμίζει τις λεπτομέρειες όπως επιθυμεί με τον εσωτερικό κανονισμό του.\nΘεωρητικά όλα τα πανεπιστήμια μπορούν να επιβάλουν κανονισμό που να παύει τους φοιτητές. Στις περισσότερες σχολές είτε δεν περιορίζεται καθόλου ο αριθμός, είτε όταν εξαντλήσεις τις 5 εξετάσεις σου περνάς από τον σύμβουλο σπουδών και αναγκάζεσαι να ξαναπαρακολουθήσεις το μάθημα. (χάνοντας επίσης τυχών βαθμούς από εργασίες, σεμινάρια κτλ).\nΣε μεμονομένες σχολές, κυρίως τις ιατρικές, υπάρχει maximum. Και πάλι όμως κάθε πανεπιστήμιο έχει το δικό του κανόνα. Στο Karolinska πχ σε περιορίζουν σε 6 συνολικά γραπτές εξετάσεις και 2 στις πραχτικές εξετάσεις. Μετά η σχολή έχει δικαίωμα να σε παύσει λόγω ανεπαρκών γνώσεων.\nΣε μιαν άλλη ιατρική (Linköping) επιτρέπουν απεριόριστες γραπτές εξετάσεις (exams) αλλα περιορίζουν τις ακριβές εξετάσεις (πχ εργαστήριο ή πραχτική διάγνωση στο νοσοκομείο) σε 5.\nΕλπίζω να ξεκαθάρισα τις ασάφειες που προκάλεσα στο προηγούμενο πόστ χωρίς να πολυλογήσω υπερβολικά.\n29 Ιουνίου, 2008 στο 3:13 πμ\nΥ.Γ. Ο εσωτερικός κανονισμός σπουδών υπάρχει στα σουηδικά στις ιστοσελίδες του κάθε πανεπιστημίου. Δυστυχώς εκτός του πανεπιστημιακού νόμου και όσων απαιτούνται πρακτικά δεν μεταφράζονται τα πάντα στα αγγλικά.\nπ.χ. η σελίδα του Karolinska: