Μακάρι να είχαμε τέτοιους άρχοντες - Askitikon\nΑρχική Αγιολόγιο Ωφέλημα Ψυχής Μακάρι να είχαμε τέτοιους άρχοντες\nΚαι να, ήρθαν γύρω σου, σαν σύννεφα που πετούν, πολυάριθμες λιτανείες δοξάζοντας τον Θεό για τις ευνοϊκές πράξεις σου.\nΕξήγησε μας, δέσποινα, ποιός είναι αυτός που ανέβασε τον καθαρώτατο νου σου στα ύψη των νοημάτων της αλήθειας, ώστε, σαν από κάποια σκοπιά ψηλή και μετέωρη να δεις καθαρά αυτά τα αρεστά στον Θεό και άγια;\nΔίδαξε μας από που σου προέκυψε ο τόσο μεγάλος έρωτας της ευσέβειας, ώστε να είσαι ακόρεστη στα θεάρεστα και να ανεβάσεις ψηλά τη μέριμνα της τόσο πολύ ωφέλιμης ψυχικής και σωματικής πρόνοιας υπέρ των Χριστιανών,\nΗ μήπως, επειδή πιστεύεις και ποθείς μητρικά πολύ τα θεία, δεν θεώρησες αρκετό να σώσεις, σαν από κάποια αιγυπτιακή δουλεία, μόνο τον λαό σου με τη βοήθεια του Θεού από την ασεβή πίστη, αν μαζί με τις προηγούμενες αγαθοεργίες σου, που έλαμψαν με ποικίλους τρόπους σαν αστέρια, δεν προσθέσεις και την παρούσα χάρη, σαν επιστέγασμα των αρετών σου; Άγιος, άγιος, άγιος.\nΕυφράνθηκε ο ουρανός από ψηλά, ας βροντοφωνάξουμε μαζί με τον προφήτη Ησαΐα, αν και είναι τολμηρό, γιατί ο Θεός ελέησε με σένα τον λαό του. Γέμισε λοιπόν χαρά και αγαλλίαση όλο το βασίλειό σου, γιατί καταργήθηκε ο παράνομος ζυγός που βρισκόταν επάνω του, και η ράβδος πάνω στον τράχηλο της τέτοιου είδους επικράτειας.\nΠοιός άκουσε τέτοια; Εμπρός, πείτε μας, άνδρες. Και ποιός είδε κατά τη διάρκεια άλλης βασιλείας τέτοιο και τόσο μεγάλο κατόρθωμα;\nΕπαινέστε αυτήν όλοι οι λαοί. Δοξάστε την μαζί μας, άρχοντες και αρχόμενοι, ιερείς και μοναχοί και ολόκληρη η χριστιανική φυλή.\nΓιατί δεν είναι θαυμαστό μόνο επειδή έγινε η παραγραφή των τόσο πολλών ταλάντων του χρυσού, αν και βέβαια είναι ανυπέρβλητο, αλλά και το ότι μαζί με αυτά κόπηκε και ο πολλαπλάσιος δρόμος της αδικίας στην υπόθεση αυτή είναι έργο αγιώτατο.\nΈφυγε από τη μέση η αγχόνη των βίαιων και ψυχοφθόρων απαιτήσεων, η οποία διέφυγε όλους αυτούς που βασίλευσαν πριν από σένα, αν και μερικοί βασίλευσαν με ευσέβεια, γιατί αυτό επιφυλασσόταν για σένα.\nΈπαυσε η επιορκία, η πολυορκία, ή καλύτερα η ψευδορκία και σ’ αυτούς που απαιτούσαν και σε εκείνους από τους οποίους απαιτούσαν, με αποτέλεσμα και οι δύο εξαιτίας αυτού να χάνονται, ο ένας επειδή προσπαθούσε να κρύψει κάτι, και ο άλλος πολεμώντας να πάρει κάτι περισσότερο.\nΣταμάτησε η καταπίεση εκείνων που καταπιέζονταν και τα ιδρύματα που φρόντιζαν για τους φτωχούς, τα οποία δεν ζητούσαν να βρουν φάρμακο που θεραπεύει τη φτώχεια (γιατί το κακό θα ήταν μικρότερο), αλλά για να πληρώσουν στους πράκτορες εκείνο που εισχώρησε χωρίς συμφωνία, και κατά κάποιον τρόπο από ψηλά, ως προϊόν αμαρτίας.\nΟι δρόμοι τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα δεν φορολογούνται, και είναι αντίθετα αυτά από εκείνα που έχει πει ο μεγάλος και ιερός Χρυσόστομος.\nΟι κάτοικοι της στεριάς δεν ληστεύονται άδικα στις στενές διόδους από εκείνους που παραφυλάγουν σαν κάποιος άγριος δαίμονας, ή ατίθασου θηρίο, που οπωσδήποτε γευματίζουν από το φορτίο του φτωχού οδοιπόρου.\nΟύτε πάλι, από φόβο αυτών των αισχρών αρπαγών, όσοι στερούνται μένουν στο σπίτι, χωρίς να καταλαμβάνουν ούτε τους αστικούς ούτε τους παραθαλάσσιους χώρους. Γιατί παντού εποπτεύουν τα εμπόδια της αδικίας.\nΟύτε αυτοί που πλέουν ξεκινώντας από την ανατολή, τη δύση και τον βορρά, και επιστρέφουν, καταπιέζονται στα στενά στόμια, σαν να πιάνονται από τον λαιμό, για να πληρώσουν τον τελωνιακό δασμό. Αυτοί που ασκούν το επάγγελμα του ψαρά αφέθηκαν να το ασκούν ελεύθερα. Ειρήνη ιερόψυχη.\nΟ ψαράς που έτυχε να πιάσει τρία ταίρια, και αυτά οπωσδήποτε με πολύν κόπο όλη την ημέρα, δεν δίνει το ένα ως φόρο. Ο τοξότης ή αυτός που στήνει ξόβεργες, τα λίγα πουλιά που ενδεχομένως έπιασε, και τα οποία αποτελούν την απαραίτητη τροφή του, μπορεί να καλοπεράσει χωρίς να δώσει, λόγο γι’ αυτό.\nΟι γυναίκες των στρατιωτών που φέρουν το πένθος του χαμοί του άνδρα τους, δεν θα θρηνούν πικρά για την ελεεινή και απάνθρωπη απαίτησή τους γι’ αυτόν που πέθανε.\nΚαι αντιπαρέρχομαι τους βοσκούς, τους εμπόρους των προβάτων, τους οινοπώλες.\nΔεν αναφέρω τους κρεοπώλες, τους υφάντες, τους χαλκουργούς, τους μπαλωματήδες, τους βαφείς, τους αρωματοπώλες και τους αρχιτέκτονες, και γενικά κάθε τέχνη σχετική με την χρυσοχοΐα, την ξυλουργία, και κάθε άλλη ύλη, για να μη μακρηγορώ μ’ αυτόν τον κατακερματισμό, πάγκαλη δέσποινα, που χειροκρότησαν όλοι αυτοί και δοκίμασαν μεγάλη χαρά, λέγοντας το εξής˙ «Σε δοξολογώ, Κύριε, γιατί με ελέησες και μου χάρισες τη σωτηρία μου».\nΌλα αυτά είναι γεμάτα δοξολογία και εξύμνηση, φίλη του Χριστού Ειρήνη, το γλυκό όνομα και πράγμα. Αυτά δεν θα διαδοθούν μόνο στην επικράτεια της βασιλείας σου, αλλά και μέχρι τα πέρατα της οικουμένης.\nΘα μας ακούσουν οι αλλοεθνείς και θα μας θαυμάσουν και θα φοβηθούν από τον καλά έργα των σοφών σου ενεργειών. Γιατί την αρετή των ανδρών τη σέβονται και οι εχθροί, λέγει ο διαπρύσιος θεολόγος.\nΈτσι το βασίλειό σου φυλάγεται στερεό, έτσι υπακούουν και πείθονται σε σένα με ευχαρίστηση οι υπήκοοί σου. Με τον τρόπο αυτόν υπηρετείς τον Θεό, έτσι ευφραίνεις τους εκλεκτούς αγγέλους του Θεού, αλλά και όσους πολιτεύονται άγια και δίκαια, Ειρήνη, που φέρεις το όνομα του Θεού.\nΜε αυτά λάμπει η εισέβειά σου, με αυτά κάθε στόμα και κάθε γλώσσα ανοίγεται διάπλατα για να σε υμνήσει. Αυτή είναι πραγματικά η δόξα της Εκκλησίας, αύτη είναι η σφραγίδα της διαφυλαχθείσης από σένα πατρικής και θεόπνευστης ορθοδοξίας των Χριστιανών, υπερασπιστή του δίκαιου του Θεού και υπέρμαχε της αλήθειας.\nΠόσο πολύ μεγάλες είναι οι επιδόσεις των αρετών σου, πόσο μεγάλοι, και αξιέπαινοι οι μισθοί σου, πόσο πολλή και υπερβολική η ανταπόδοση από τον Θεό των όλων!\nΕίναι βέβαια μεγάλο και το να σώσει κανείς μόνο έναν. Πώς δηλαδή όχι, αφού, όπως λέγει η αγία Γραφή, «αυτός που κάμνει κάποιον άξιο από ανάξιο, θα είναι σαν το στόμα μου»; Το να σώσεις λοιπόν τόσες ψυχές και το σύνολο του λαού, πώς δεν είναι μεγάλο και σεβάσμιο και άξιο πραγματικά της μεγάλης ουράνιας δωρεάς;\nΣυ λοιπόν το αληθινά μεγάλο και πραγματικό όνομα, μπήκες στα ανάκτορα με το καλό του παντός, και συ θα αφήσεις αιώνια τα κατάλοιπα της δικαιοσύνης.\nΠροηγούμενο άρθροΗ επιστήμη χωρίς τη θρησκεία είναι κουτσή…\nΕπόμενο άρθροΛόγοι του Γέροντος Παϊσίου : Ο άδικος βασανίζεται


Ευρεία σύσκεψη στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου | Περιφερειακή Ενότητα Κοζάνης\nΕυρεία σύσκεψη στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου\n25 Φεβρουαρίου 2015 Δελτία Τύπου\nΕυρεία σύσκεψη στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου, παρουσία του Αναπληρωτή Υπουργού Ευάγγελου Αποστόλου και με τη συμμετοχή των Περιφερειαρχών, ενώ την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας εκπροσώπησε ο Αντιπεριφερειάρχης Περιφερειακής Ενότητας Κοζάνης Παναγιώτης Πλακεντάς.\nΣτη συνάντηση τέθηκε το πρόβλημα που παρουσιάστηκε με τη μη πληρωμή των επιδοτήσεων των κτηνοτρόφων λόγω μη επιλεξιμότητας βοσκοτόπων βάση του συστήματος πληροφορικής.\nΈνα πρόβλημα που παραμένει άλυτο μετά από 4,5 χρόνια διερεύνησης, αναμονής και αλλαγής δύο πληροφοριακών συστημάτων αλλά και προστίμων 4,5 εκ. ευρώ που δέχτηκε το ελληνικό κράτος από την Ευρωπαϊκή Ένωση.\nΟ Αντιπεριφερειάρχης Κοζάνης Παναγιώτης Πλακεντάς εκφράζοντας τη θέση της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας τόνισε ότι χάθηκε πολύτιμος χρόνος και αρκετά χρήματα ενώ συμπλήρωσε πως πρέπει να δοθεί άμεση λύση ώστε με τις νέες δηλώσεις του ΟΣΔΕ να μην μείνουν χωρίς επιδότηση οι κτηνοτρόφοι.\nΓια την επίλυση του θέματος αποφασίστηκε να δημιουργηθεί επιτροπή αποτελούμενη από εκπροσώπους του Υπουργείου, της ΕΝΠΕ, του ΓΕΩΤΕΕ, του ΟΠΕΚΕΠΕ και της Διεύθυνσης Δασών, η οποία σε μια εβδομάδα θα οριοθετήσει τον τρόπο για τη διόρθωση των λαθών για να ξεκινήσει η πληρωμή των επιδοτήσεων στους κτηνοτρόφους.\nΤην Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2021 πραγματοποιήθηκε μέσω τηλεδιάσκεψης έκτακτη σύσκεψη του Συντονιστικού Οργάνου Πολιτικής Προστασίας της ΠΕ Κοζάνης υπό την Προεδρία του Αντιπεριφερειάρχη κ…\nΣυνάντηση του Αντιπεριφερειάρχη Κοζάνης με τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας\nΤακτική σύσκεψη του Συντονιστικού Οργάνου Πολιτικής Προστασίας της ΠΕ Κοζάνης υπό την προεδρία του Αντιπεριφερειάρχη Γρηγόρη Τσιούμαρη (24-5-2021)\nΑντιπεριφερειάρχης Π.Ε Κοζάνης, Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης


Κωδ. Προϊόντος: GKD45\nFisher Price Deluxe Γυμναστήριο Perfect Sense (GKD45).Αναπτύξτε και τις πέντε αισθήσεις του μωρού σας με αυτό το deluxe γυμναστήριο δραστηριοτήτων της Fisher-Price. Ένα πολύ μαλακό πάπλωμα με μαξιλαράκι, που θα γίνει ο αγαπημένος χώρος του μωρού σας για να παίζει και να αναπτύσσει τις αισθήσεις του. Έχει τόσα πολλά να ανακαλύψει το μωρό σας σε αυτό το γυμναστήριο: ζωάκι με φωτάκια και μουσική, φυλλαράκι οδοντοφυΐας, μαλακό ζωάκι, συννεφάκι με άρωμα και πολλά άλλα. Έχει ακόμα και ένα πλαίσιο για να απεικονίζεται το μήνα που βρίσκεται το μωρό σας και να το βγάζετε φωτογραφία! Εκεί όπου η ανάπτυξη συναντά το παιχνίδι. Αισθήσεις: Με φωτάκια, ήχους, διαφορετικές υφές και άλλα, αυτό το βρεφικό γυμναστήριο αναπτύσσει τις αισθήσεις του μωρού καθώς παίζει και ανακαλύπτει τις δραστηριότητες! Κινητική Ανάπτυξη: Τα διασκεδαστικά ζωάκια στο πάνω μέρος ενθαρρύνουν το μωρό να τα πιάσει και να τα χτυπήσει καθώς παίζει ανάσκελα, αναπτύσσοντας τις κινητικές του ικανότητες. Λεπτή Κινητική Ανάπτυξη: Πιάνοντας τα παιχνίδια και βάζοντας το παιχνίδι οδοντοφυΐας στο στόμα του, το μωρό αναπτύσσει το συντονισμό όρασης-κίνησης χεριών.\nΕτικέτες: Fisher Price Deluxe Γυμναστήριο Perfect Sense (GKD45)


Aquael, Decoris Cylinder Tank, Ενυδρεία Ψαριών | Τιμή Αγοράς Συμφέρουσα\nΗ AQUAEL επεκτείνει τη γκάμα των δεξαμενών ενυδρείου με κομψά χειροποίητα νανο ενυδρεία από γυαλί. Αυτό είναι μια απόλυτη καινοτομία στην αγορά ενυδρείων. Οι μικροσκοπικές γυάλες θα ομορφύνουν κάθε χώρο διαβίωσης ή εργασίας. Είναι ιδανικές για μικρά υδρόβια φυτά και για τη διατήρηση των ψαριών, των σαλιγκαριών και των γαρίδων νάνους.\nΟι νέες δεξαμενές AQUA DECORIS είναι πλήρως συμβατές με τις σύγχρονες λάμπες AQUAEL LEDDY SMART με LED και με τα φίλτρα VERSAMAX MINI, PAT MINI και FAN MIKRO. Αυτή η σειρά δεξαμενών ενυδρείου περιλαμβάνει μοντέλα διαφόρων σχημάτων: κυβοειδή, ημισφαιρικά, κυλινδρικά και κυματιστά.\nΧωρητικότητα (L) 21\nΔιαστάσεις (cm) (πλάτος x βάθος x ύψος) 30x30x30\nAquael, Fix Zone Heater 25W, Θερμοστάτες Ενυδρείου Ψαριών\nAquael, Lamp Leddy Smart 2 Plant 6W Black, Φωτισμός Led Ενυδρείου Ψαριών\nAquarium Munster, Samurai Stone 5KG, Εσωτερική Διακόσμηση Ενυδρείου Ψαριών\nAquael, Decoris Cylinder Tank,...


Κοινή χρήση αρχείων ή φακέλων του SharePoint - Υποστήριξη του Office\nSharePoint Online Office για επιχειρήσεις Διαχείριση του Office 365 Office 365 για μικρές επιχειρήσεις Διαχείριση του Office 365 για μικρές επιχειρήσεις SharePoint Server 2019 Office 365 με διαχείριση από 21Vianet Office 365 με διαχείριση από την 21Vianet - Διαχειριστής για μικρές επιχειρήσεις Office 365 με διαχείριση από την 21Vianet - Διαχειριστής SharePoint Online με διαχείριση από την 21Vianet SharePoint Online για μικρές επιχειρήσεις Περισσότερα... Λιγότερα\nΤα αρχεία που αποθηκεύετε σε μια τοποθεσία SharePoint είναι συνήθως διαθέσιμα σε όλα τα άτομα με δικαιώματα στην τοποθεσία, αλλά μπορεί να θέλετε να κάνετε κοινή χρήση συγκεκριμένων αρχείων ή φακέλων με άτομα που δεν έχουν διαφορετικά πρόσβαση στην τοποθεσία. Όταν κάνετε κοινή χρήση αρχείων και φακέλων, μπορείτε να αποφασίσετε εάν θα επιτρέψετε στους χρήστες να τα επεξεργάζονται ή απλώς να τα προβάλλουν. Μπορείτε να Δείτε σε ποιους έχει γίνει κοινή χρήση ενός αρχείου του SharePointκαι να διακόψετε την κοινή χρήση αρχείων ή φακέλων του SharePointή να αλλάξετε τα δικαιώματα, ανά πάσα στιγμή.\n(Θέλετε να κάνετε κοινή χρήση ολόκληρης της τοποθεσίας;)\nΣυμβουλή: Check out these YouTube videos from SharePoint community experts to learn more about working in SharePoint!\nΔείτε πώς μπορείτε να κάνετε κοινή χρήση αρχείων ή φακέλων στο SharePoint:\nΕπιλέξτε το αρχείο ή τον φάκελο που θέλετε να διαθέσετε για κοινή χρήση και, στη συνέχεια, επιλέξτε Κοινή χρήση.\nΣημείωση: Αυτή η επιλογή δεν είναι διαθέσιμη στο SharePoint Server 2019.\nΗ επιλογή Τα άτομα της εταιρείας <το όνομα της εταιρείας σας> παρέχει σε όλα τα άτομα της εταιρείας σας πρόσβαση στη σύνδεση, είτε τη λαμβάνουν απευθείας από εσάς είτε τους προωθηθεί από κάποιον άλλον.\nΗ επιλογή Χρήστες με υπάρχουσα πρόσβαση μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους χρήστες που έχουν ήδη πρόσβαση στο έγγραφο ή τον φάκελο. Χρησιμοποιήστε αυτή την επιλογή εάν θέλετε να στείλετε μια σύνδεση σε κάποιον χρήστη που έχει ήδη πρόσβαση.\nΣημείωση: Εάν μια επιλογή κοινής χρήσης έχει απενεργοποιηθεί, οι διαχειριστές του οργανισμού σας μπορεί να έχουν περιορίσει τους χρήστες. Για παράδειγμα, μπορεί να επιλέξουν να απενεργοποιήσουν την επιλογή Οποιοσδήποτε για να μην μπορούν να προωθηθούν συνδέσεις διαθέσιμες για χρήση σε άλλα άτομα.\nΗ επιλογή Να επιτρέπεται η επεξεργασία είναι ενεργή από προεπιλογή. Αν θέλετε οι χρήστες να μπορούν μόνο να προβάλλουν τα αρχεία σας, καταργήστε την επιλογή του πλαισίου ελέγχου.\nΣημείωση: Κατά την κοινή χρήση ενός αρχείου, εάν ενεργοποιήσετε την επιλογή του Outlook, μπορείτε να επισυνάψετε μόνο μια σύνδεση για το αρχείο στο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Εάν θέλετε να επισυνάψετε το πραγματικό αρχείο, πρέπει να κάνετε λήψη ενός τοπικού αντιγράφου από το SharePoint και, στη συνέχεια, να επισυνάψετε το αρχείο στο μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.\nΛάβετε μια σύνδεση προς ένα αρχείο ή έναν φάκελο την οποία μπορείτε να αντιγράψετε\nΈνας άλλος τρόπος για να κάνετε κοινή χρήση αρχείων ή φακέλων είναι να λάβετε μια σύνδεση προς ένα αρχείο ή έναν φάκελο την οποία θα μπορείτε να αντιγράψετε και να επικολλήσετε σε ένα μήνυμα κειμένου ή σε μια τοποθεσία Web. Οι χρήστες στους οποίους κοινοποιείτε αυτές τις συνδέσεις μπορούν και εκείνοι με τη σειρά τους να προωθήσουν τη σύνδεση που τους στέλνετε σε άλλους.\nΣτο SharePoint, κάντε κλικ στην επιλογή Αντιγραφή σύνδεσης. Η σύνδεση αντιγράφεται αυτόματα στο πρόχειρο.\nΠροαιρετική Κάντε κλικ στην αναπτυσσόμενη λίστα για να αλλάξετε τον τύπο της σύνδεσης. Ανοίγει το παράθυρο Λεπτομέρειες, όπου μπορείτε να αλλάξετε το ποιοι θα έχουν πρόσβαση στη σύνδεση και εάν οι χρήστες θα μπορούν να επεξεργάζονται το στοιχείο που θέτετε σε κοινή χρήση.\nΗ επιλογή Να επιτρέπεται η επεξεργασία είναι ενεργή από προεπιλογή. Αν θέλετε οι χρήστες να μπορούν μόνο να προβάλλουν τα αρχεία σας, καταργήστε την επιλογή του πλαισίου ελέγχου. Υπάρχει δυνατότητα περαιτέρω περιορισμού, επιλέγοντας Αποκλεισμός λήψης, που σημαίνει ότι δεν είναι δυνατή η αποθήκευση ενός τοπικού αντιγράφου.\nΕπικολλήστε τη σύνδεση (Ctrl+V) σε όποιο σημείο θέλετε, όπως σε ένα μήνυμα κειμένου ή σε μια τοποθεσία Web.\nΤο δικαίωμα που παρέχεται μέσω μιας σύνδεσης κοινής χρήσης διαρκεί μόνο εφόσον υπάρχει η σύνδεση. Για παράδειγμα, όταν μια σύνδεση απενεργοποιηθεί, η πρόσβαση ανακαλείται (αν και οι χρήστες ενδεχομένως να εξακολουθούν να μπορούν να έχουν πρόσβαση στο αρχείο με άλλα μέσα).\nΌταν είναι ενεργή η επιλογή Να επιτρέπεται η επεξεργασία: Αφού πραγματοποιήσουν είσοδο, τότε όσοι ανήκουν στην εταιρεία σας μπορούν να επεξεργάζονται τα αρχεία, να τα αντιγράφουν ή να κάνουν λήψη των αρχείων. Όταν η επιλογή Να επιτρέπεται η επεξεργασία δεν είναι ενεργή, τότε οι χρήστες της εταιρείας σας μπορούν να προβάλλουν τα αρχεία και ενδεχομένως να μπορούν να τα αντιγράφουν ή να κάνουν λήψη των αρχείων.\nΟι διαχειριστές τοποθεσιών μπορούν να θέτουν περιορισμούς στην κοινή χρήση ώστε μόνο οι κάτοχοι να μπορούν να κάνουν κοινή χρήση αρχείων και τοποθεσιών.\nΕάν οι διαχειριστές τοποθεσίας δεν έχουν περιορίσει την κοινή χρήση σε κατόχους τοποθεσιών, οποιοσδήποτε χρήστης με δικαιώματα επεξεργασίας σε ένα αρχείο ή φάκελο μπορεί να κάνει κοινή χρήση αυτού του αρχείου ή φακέλου με άλλους, κάνοντας κλικ στην επιλογή κοινή χρήση ή Αντιγραφή σύνδεσης. Οι χρήστες που δεν διαθέτουν δικαιώματα επεξεργασίας μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη σύνδεση αντιγραφή για να πάρουν μια σύνδεση που θα λειτουργεί για τους χρήστες που έχουν ήδη δικαιώματα για το αρχείο ή τον φάκελο.\nΔεν βρήκατε την απάντησή σας εδώ; Δοκιμάστε να δημοσιεύσετε την ερώτησή σας στην κοινότητα της Microsoft.


Βραβεύσεις για Louis Hotels από τον κορυφαίο Ρωσικό διοργανωτή ταξιδίων Biblio Globus - www.TheSeaNation.gr\nΒραβεύσεις για Louis Hotels από τον κορυφαίο Ρωσικό διοργανωτή ταξιδίων Biblio Globus\nΤο υψηλό επίπεδο υπηρεσιών φιλοξενίας και η υπεροχή της Louis Hotels στις οικογενειακές διακοπές επιβεβαιώθηκε και επιβραβεύθηκε για ακόμα μια χρονιά αφού ένας από τους μεγαλύτερους ταξιδιωτικούς πράκτορες στη Ρωσία απένειμε συνολικά 8 βραβεία στα ξενοδοχεία της. Πιο συγκεκριμένα, στο πλαίσιο της σημαντικής έκθεσης τουρισμού στη Ρωσία ΜΙΤT, η γνωστή Biblio Globus* βράβευσε επτά ξενοδοχεία της Louis Hotels στην Ελλάδα και ένα στην Κύπρο ως τα καλύτερα οικογενειακά θέρετρα καθώς και ως τα πιο ιδανικά για διακοπές νέων.\nΤρία ξενοδοχεία στην Κέρκυρα, το Primasol Louis Ionian Sun, το Louis Kerkyra Golf και το Louis Corcyra Beach, στη Ζάκυνθο το Louis Zante Beach, στην Κρήτη το Louis Creta Princess καθώς και στη Ρόδο το Louis Colossos Beach, έλαβαν το " Gold Standard Hotel for Family Holiday".\nΕπίσης το Louis Plagos στη Ζάκυνθο και το Louis Kerkyra Golf, διακρίθηκαν με το "Gold Standard Hotel for Youth Holiday" για τις επιλογές ψυχαγωγίας και διασκέδασης που προσφέρουν στους νέους επισκέπτες τους. Αντίστοιχα, στην Κύπρο το Louis Phaethon Beach Club ξεχώρισε και έλαβε την πρώτη θέση στην κατηγορία για οικογενειακές διακοπές.\nΗ κυρία Πόπη Τάντα, Γενική Διευθύντρια Marketing των Louis Hotels, δήλωσε σχετικά: 'Είναι πολύ τιμητικό το γεγονός αυτής της σημαντικής και πολλαπλής βράβευσης των ξενοδοχείων μας στην Ελλάδα και Κύπρο από ένα μεγάλο tour operator της Ρωσίας όπως η Biblio Globus.\nΑποτελεί μία ακόμα επιβεβαίωση για την αφοσίωσή μας στις ολοκληρωμένες και ποιοτικές οικογενειακές διακοπές, ενώ δηλώνει την εμπιστοσύνη κορυφαίων διοργανωτών ταξιδίων στη φιλοξενία των Louis Hotels'.\n*Στοιχεία για τον τουριστικό οργανισμό Biblio Globus\n-Το 2013 διακίνησαν συνολικά 2 εκατομμύρια τουρίστες\n-Εργάζονται 350 υπάλληλοι\n-Στην Ελλάδα διακίνησαν 263. 184 τουρίστες. Το 2014 οι πτήσεις προς την Ελλάδα θα έχουν ως αφετηρία τη Μόσχα, την Αγία Πετρούπολη και την Αικατερινούπολη. Η αναμενόμενη αύξηση του όγκου μεταφορών σε διάφορους ελληνικούς προορισμούς είναι 30%\n-Η Κύπρος είναι νούμερο 1 προορισμός. Το 2013 διακίνησαν 400.000 τουρίστες στην Κύπρο και στοχεύουν 520.000 το 2014\n-Δεύτερος προορισμός τους η Αίγυπτος με 392.000 και Τρίτη η Ταϊλάνδη με 300.000\n-Το 2013 ήταν ο πρώτος χρόνος διακίνησης τουριστών στην Τουρκία, με 198.000 επισκέπτες\nΔραστηριοποιείται με αεροπορικές πτήσεις από 29 περιοχές στη Μόσχα, την Ουκρανία και το Καζακστάν.\n-50% των κρατήσεων επιλέγει ξενοδοχεία 4 *, 30% ξενοδοχεία 5 * και 20% σε ξενοδοχεία 3 *


Η επιφάνεια του τραπεζιού από όψη φλαμουριάς και τα πόδια από μασίφ ξύλο σημύδας δίνουν μια ζεστή, φυσική αίσθηση στο χώρο σας.\nLISABO τραπέζι μέσης.pdf (PDF)\nΜήκος: 70 cmΠλάτος: 70 cmΎψος: 50 cm\nPackage Number: 1Length: 94 cmWidth: 74 cmHeight: 5 cmDiameter: -Net Weight: 9.3 kgGross Weight: 10.7 kgGross Volume: 36.4 dm³\nΗ επιφάνεια του τραπεζιού από όψη φλαμουριάς και τα πόδια από μασίφ ξύλο σημύδας δίνουν μια ζεστή, φυσική αίσθηση στο χώρο σας. Το ξύλο φλαμουριάς είναι ένα φυσικό, ανθεκτικό υλικό. Κάναμε\nτην επιφάνειά του ακόμα πιο ανθεκτική με μία προστατευτική στρώση λάκας, που το βοηθά να διατηρεί τη φυσική αίσθηση του ξύλου. Κάθε τραπέζι έχει το δικό του μοναδικό χαρακτήρα, χάρη στα φυσικά «νερά» του ξύλου.


Κωνσταντίνος Τζανακούλης, δήμαρχος Λαρισαίων: «Άνοιξε την πόρτα σου στην ανακύκλωση» - Aftodioikisi.gr\nΚωνσταντίνος Τζανακούλης, δήμαρχος Λαρισαίων: «Άνοιξε την πόρτα σου στην ανακύκλωση»\n31 Μαΐου 2009 - 00:00\nΗ ανακύκλωση ξεκινά! Τώρα είναι η ευκαιρία, να «ανοίξουμε την πόρτα μας στην ανακύκλωση» και να συμβάλουμε αποφασιστικά στην προστασία του περιβάλλοντος, εξασφαλίζοντας ένα καλύτερο μέλλον για την πόλη μας και τις μελλοντικές γενιές.\nΤο πρόγραμμα της ανακύκλωσης ξεκινάει από σήμερα στην περιοχή σας! Σε πρώτη φάση θα περιλαμβάνει τις συνοικίες Νεράιδα, Ηπειρώτικα, Νεάπολη, Λιβαδάκι, Άγιος Θωμάς, Φιλιππούπολη, καθώς και περιοχή του κέντρου που περικλείεται από τις οδούς Παπαναστασίου, Μανωλάκη, Κρανώνος, Λαγού, Ηρώων Πολυτεχνείου. Από τον Σεπτέμβριο του 2009 (Β΄ Φάση) θα επεκταθεί σταδιακά σ’ όλη την υπόλοιπη πόλη.\nΣτις παραπάνω περιοχές η Υπηρεσία Καθαριότητας του δήμου Λαρισαίων θα εγκαταστήσει εκατοντάδες καινούργιους μπλε κάδους ανακύκλωσης. Στους κάδους αυτούς θα τοποθετείτε όλα τα ανακυκλώσιμα υλικά δηλαδή, χαρτί και χάρτινες συσκευασίες, αλουμίνιο ( π.χ. κουτάκια αναψυκτικών), γυάλινες συσκευασίες (π.χ. μπουκάλια νερού και ποτών, βαζάκια τροφίμων), πλαστικές συσκευασίες (π.χ. μπουκάλια νερού, ποτών, χυμών, πλαστικές συσκευασίες από τρόφιμα, είδη προσωπικής φροντίδας, είδη καθαρισμού σπιτιού και πλαστικές σακούλες) και λευκοσίδηρες συσκευασίες (π.χ. κονσέρβες τροφίμων).\nΌλα τα παραπάνω υλικά δεν είναι σκουπίδια. Εσείς το μόνο που έχετε να κάνετε είναι τα συλλέγετε ξεχωριστά στο σπίτι σας, δηλαδή να τα ξεχωρίζετε από τα υπόλοιπα σκουπίδια, και να τα τοποθετείτε στους μπλέ κάδους, όχι σε σακούλα, αλλά πετώντας τα χύμα κατά το κοινώς λεγόμενο. Για την μεταφορά τους ως τους μπλέ κάδους μπορείτε να επαναχρησιμοποιείτε την ειδική σακούλα την οποία σας παρέδωσαν υπάλληλοι του δήμου Λαρισαίων.\nAγαπητοί συμπολίτες, Ο δήμος Λαρισαίων, πέρα από την συνεχή αναβάθμιση των υπηρεσιών της Καθαριότητας που έχει καταστήσει τη Λάρισα μια από τις καθαρότερες πόλεις αλλά και την λειτουργία ενός υπερσύγχρονου ΧΥΤΑ, εδώ και μια δεκαετία, συλλέγει και ανακυκλώνει χαρτί από όλες τις σχολικές μονάδες και από όλα τα εμπορικά της πόλης.\nΕπίσης πρωτοστατεί στην ανακύκλωση μπαταριών, παλαιών ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών, παλαιών οχημάτων και ελαστικών αυτοκινήτων, με εντυπωσιακά αποτελέσματα στον τομέα της εξοικονόμησης ενέργειας που όλοι γνωρίζουμε ότι είναι απαραίτητη για να αντιμετωπιστεί η απειλή της κλιματικής αλλαγής.\nΣτον τομέα της ανακύκλωσης η δική σας συμβολή θα είναι καθοριστική. Γι’ αυτό σας ζητώ να μιμηθούμε την φύση για την οποία όλοι ξέρουμε ότι δεν παράγει σκουπίδια. Αν η φύση δεν έκανε ανακύκλωση και παρήγαγε σκουπίδια όπως παράγει ο άνθρωπος, δε θα υπήρχε σήμερα ζωή στον πλανήτη. Για αυτό μην διστάσετε ούτε μια στιγμή να «ανοίξετε την πόρτα σας στην Ανακύκλωση»\nΣίγουρος για την ενεργό συμμετοχή σας και τη συνεισφορά σας, σας απευθύνω εκ των προτέρων ένα μεγάλο ευχαριστώ.\nΚυριακή, Μάιος 31, 2009\n«Ακούστε κύριε Ζεεχόφερ»: Η συγκλονιστική επιστολή μίας συγγραφέως από τη Συρία\nΠ. Νίκας για 5G δίκτυα: Έτσι βελτιώνουν την καθημερινότητα των πολιτών της Καλαμάτας


Tools-expert.gr: Η εταιρεία μας\nΗ επιχείρηση μας, ιδρύθηκε το 1958 από τον Ορέστη Παπαθεοδώρου, στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας με αντικείμενο τα μηχανήματα αγρού και κήπου και τα συστήματα άρδευσης και έκτοτε λειτουργεί εξελισσόμενη συνεχώς.\nΕμπλουτίζοντας διαρκώς την γκάμα των προϊόντων μας, μπορούμε σήμερα να προσφέρουμε στον καταναλωτή προϊόντα από τους πιο επώνυμους οίκους της διεθνούς αγοράς, στον τομέα των δασικών και γεωργικών μηχανημάτων, των μηχανημάτων και εργαλείων κήπου, καθώς επίσης και των βιομηχανικών και δομικών μηχανημάτων.\nΔεν είναι τυχαίο ότι μας έχουν εμπιστευτεί για την αντιπροσώπευση των προϊόντων τους κορυφαίοι και επώνυμοι κατασκευαστές και εταιρείες όπως: Husqvarna , Gardena, Karcher , Subaru-Robin, UNIMAC , Castelgarden, Felco , Stanley , Palaplast ,Παντελής Παπαδόπουλος ΑΕΒΕ, και πολλοί άλλοι.\nΗ προσφορά προϊόντων υψηλής ποιότητας και προδιαγραφών σε μια ιδανική σχέση ποιότητας και τιμής.\nΗ εκπλήρωση των, συνεχώς μεταβαλλόμενων και αυξανόμενων αναγκών, του καταναλωτή και η μεγιστοποίηση του δείκτη ικανοποίησης του, σε όλους τους τομείς.\nΗ όσο το δυνατόν καλύτερη και γρηγορότερη εξυπηρέτηση και υποστήριξη του πελάτη μετά την πώληση (after sales service), σε service και ανταλλακτικά, σε όλη την Ελλάδα.\nΕυχαριστούμε για την εμπιστοσύνη σας. Καλές ηλεκτρονικές αγορές!


σε απευθείας σύνδεση δωμάτια πόκερ - σε απευθείας σύνδεση δωμάτια πόκερ\nΤο πόκερ είναι ένα από τα διασημότερα παιχνίδια παιχνιδιού πάντα. Το πόκερ παιχνιδιών είναι γνωστό με πολλές μορφές παιχνιδιού, οι οποίες όλες έχουν τους ίδιους βασικούς κανόνες. Ένας παίκτης πόκερ μπορεί να απολαύσει ένα παιχνίδι του πόκερ του Τέξας Hold'em, πόκερ της Ομάχα, πόκερ στηριγμάτων επτά καρτών, πόκερ στηριγμάτων πέντε καρτών,\nπόκερ στηριγμάτων του Σικάγου, γεια lo χωρίστε τις κάρτες μιλά, κάρτα πέντε lowball και η διασημότερη και παιγμένη μορφή πόκερ - η κάρτα πέντε σύρει το πόκερ. Τα παιχνίδια πόκερ έγιναν τόσο δημοφιλή που δεν υπάρχει μια βγαίνοντας χαρτοπαικτική λέσχη που δεν κρατά τουλάχιστον έναν πίνακα πόκερ.\nΟι αριστοκρατικές χαρτοπαικτικές λέσχες κρατούν ακόμη\nκαι μέχρι δέκα ή 20 πίνακες πόκερ για τους παίκτες τους. Οι παίκτες από όλο τον κόσμο πετούν με τους φίλους τους προκειμένου να παιχτεί το πόκερ στις χώρες όπου οι χαρτοπαικτικές λέσχες και το παιχνίδι είναι νομικές (επειδή, ως οποιοδήποτε παίκτη γνωστό καλά - σοι περισσότερες από τις χώρες\nπου παίζουν δεν είναι νομικός και μπορείτε να βρείτε μόνο σας στη φυλακή για το παιχνίδι ή να ενεργοποιήσετε μιας χαρτοπαικτικής λέσχης) CASINO REVIEWS Name


Scitec Nutrition Liquid Carni-Χ 2000mg L-Καρνιτίνη σε Υγρή Μορφή 1 Φιαλίδιο x 25ml Το Carni-X 2000 παρέχει 2000 mg L-καρνιτίνης ανά δόση σε υγρή μορφή . Ως πηγή βιταμίνης C , παρέχει το 75% της συνιστώμενης ημερήσιας ποσότητας Η καρνιτίνη εί... Διαβάστε περισσότερα\nΤο προϊόν προστέθηκε στον κατάλογο μας στις: 2017-11-20 19:52:57. Τελευταία ενημέρωση: 2021-04-20 04:04:21


Αστροβραδιές: Αντιθρησκευτική Σταυροφορεία\nΑναρτήθηκε από astromonos στις 22:40\nΣήμερα θα γίνω -συγχώρα με Τειρεσία- κακός. Θα το έλεγα πιο σωστά, πραγματικός. Ορμώμενος από την ερώτηση ενός δικού μου ανθρώπου αν πιστεύω ότι υπάρχει Θεός, σε μια δύσκολη και κρίσιμη ώρα για εκείνην, η απάντησή μου ήταν ρητά ΟΧΙ. Προς στιγμήν, αναρωτήθηκα μήπως γίνομαι πολύ σκληρός απέναντί του και αντί να τον βοηθήσω ψυχολογικά, αντί να διατηρήσω και τις τελευταίες του ελπίδες ζωντανές, τον ωθώ στην τρέλα. Αμέσως όμως κατάλαβα ότι του είχα απαντήσει όπως ακριβώς ένοιωθα. Γιατί κύριοι να τρέφουμε ελπίδες; Για να μας έρθει πιο ανάλαφρα ο πόνος; Γιατί να μην συνειδητοποιήσουμε επιτέλους ότι υπάρχουμε και μαζί υπάρχει και ο πόνος; Γιατί θέλουμε να περάσουμε τη ζωή μας στο απυρόβλητο, στο αμόλυντο, στο υγιέστατο και στο τέλειο; Αφού τέτοιες έννοιες είναι φρούδες.\nΘα αφήσω άλλους να μιλήσουν για μένα, όχι γιατί δεν μπορώ να τα πω από μόνος μου, αλλά γιατί κάποια καθαρά μυαλά τα έχουν διατυπώσει πιο δομημένα από την αρχοντομουτσουνάρα μου.\n1. "...Η αφήγηση του Φρόυντ ξεκινά με την αρχή της ηδονής ή ευχαρίστηση, όπως αποκαλεί τη φυσική ηδονικιστική τάση του ανθρώπου να αναζητά την ψυχοσεξουαλική ευχαρίστηση και να αποφεύγει τον ψυχοσεξουαλικό πόνο. Ο πολιτισμός αντιτίθεται στην αρχή της ηδονής-ευχαρίστησης, διότι αν όλοι αναζητούσαν την ηδονή αυτό θα οδηγούσε στο χάος. Οι περισσότεροι άνθρωποι τελικά αποδέχονται ότι δεν μπορούν να αναζητούν την ηδονή ευθέως, παρότι η επιθυμία τους παραμένει, γεννώντας εντάσεις. Έτσι, διοχετεύουν, μετουσιώνουν τις επιθυμίες τους σε φαντασιώσεις και θεσμούς (όπως θρησκεία), οι οποίοι, σύμφωνα με τον Φρόυντ αποτελούν ένα είδος φυγής από την ηδονιστική πραγματικότητα. Οι άνθρωποι αυτοί λειτουργούν βάσει της αρχής της πραγματικότητας, επειδή είναι ώριμοι ψυχολογικά και συνειδητοποιούν ότι αν ενεργήσουν βάσει της αρχής της ηδονής-ευχαρίστησης θα αντιμετωπίσουν προβλήματα. Οι ψυχολογικά ανώριμοι άνθρπωοι τείνουν να ενεργούν με βάσει τις ηδονιστικές παρορμήσεις τους, να βιώνουν τη σύγκρουση, να υφίστανται την απώθηση και να γίνονται νευρωτικοί ή ψυχωτικοί..."\n2. "...Σύμφωνα με τον Levi-Strauss, ο νους λειτουργεί βάσει μιας καθολικής λογικής δυισμών, που καλούνται δυαδικές αντιθέσεις... Ο Edmund Leach, ο οποίος μετέφρασε τα έργα του Levi-Strauss στα αγγλικά, θεωρεί ότι η θρησκεία αποτελεί μια προσπάθεια να γεφυρωθεί η δομική αντίθεση μεταξύ ζωής και θανάτου, μέσω της δημιουργίας της έννοιας του άλλου κόσμου..."\n3. "...Αν ζει κανείς σύμφωνα με τις επιθυμίες ενός αγαθού και πανίσχυρου θεού, τηρώντας όλες τις καθιερωμένες τελετουργίες και την υπαγορευμένη συμπεριφορά, γιατί ο κόσμος εξακολουθεί να είναι τόσο προβληματικός; Το δίλημμα αυτό, υποστηρίζει ο Μαξ Βέμπερ, ζητά επιτακτικά λύση. Υπάρχει ανάγκη για σωτηρία από τον κόσμο. Φτάνοντας στην καρδιά της διατύπωσής του για την κοινωνική αλλαγή, ο Βέμπερ πιστεύει ότι η σωτηρία αυτή επιτυγχάνεται μέσα από τη ριζική αναδόμηση των πεποιθήσεων για τον κόσμο, η οποία με τη σεριά της υπαγορεύει ηθικές συμπεριφορές που θα εναρμονίσουν τον άνθρωπο με αυτό το νέο όραμα. Στη διαδικασία αυτή διακρίνεται κυρίως μια διάθεση για ενδοκοσμικό ασκητισμό, επειδή συνεπάγεται ότι κάποιος απομακρύνεται από τις ανήθικες κοσμικές απολαύσεις, ενώ παραμένει μέσα στον κόσμο της ανθρώπινης δραστηριότητας.... Απέχοντας από συγκεκριμένες φθοροποιές απολαύσεις που αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του κόσμου, ο ενδοκοσμικός ασκητής παραμένει ενάρετος (σύμφωνα με τα ιουδαιοχριστιανικά πρότυπα) ακόμη και όταν συμμετέχει σε άλλες μη φθοροποιές όψεις της εγκόσμιας ζωής..."\n4. "Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβάμαι τίποτα, είμαι ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ", είπε ο Καζαντζάκης.\n(τα αποσπάσματα 1. 2. και 3. είναι αναδημοσίευση -χωρίς άδεια- από το βιβλίο "Ιστορία της Ανθρωπολογικής Σκέψης" των Paul Erickson και Liam Murphy, εκδόσεις ΚΡΙΤΙΚΗ)\nΕτικέτες Αλεξίου Χάρις, Ανθρωπολογία, Κοινωνία, Νικολακοπούλου Λίνα\n«Σ’ αυτή την Εκκλησία χωράει και η αγράμματη κυρα-Παναγιώτα που ολημερίς παρά τα πολλά δικά της βάσανα σκέφτεται και νοιάζεται τους άλλους και τους φροντίζει και τους υπηρετεί όπως και όσο μπορεί. Και όταν γυρίζοντας τις γιορτές των Χριστουγέννων από την εκκλησία πέφτει πάνω στο συνεργείο της τηλεοράσεως που πήγε να επισκεφθεί το χωριό της και τη ρωτούν “τι περιμένεις εσύ γιαγιά από τον καινούργιο χρόνο;” εκείνη απαντά: “Τι να περιμένω εγώ παιδάκια μου! Να είναι καλά τα παιδιά μου και τα εγγόνια μου. Όσο για μένα καρτερώ πότε θάρθει η ώρα μου να με πάνε εδώ πιο πάνω στον Αη-Γιώργη να συναντήσω τη μανούλα μου».\nΑυτή η κυρά-Παναγιώτα δεν χρειάζεται ούτε τον Φρόυντ, ούτε τον Levi-Strauss, ούτε τον Μαξ Βέμπερ, ούτε τον Καζανζάκη ούτε τον Δήμου για να της πουν και να της εξηγήσουν τον «τόπο» της ευτυχίας της, που είναι ο «τόπος» που θα συναντήσει τη μανούλα της, Αυτή είναι πραγματικά «λεύτερη» και όχι όλοι εμείς που κραυγάζουμε και το φωνάζουμε δυνατά, μπας και το πιστέψουμε.\n(Γιατί να θυμώσω; Θυμώνεις ποτέ με εκείνους που αγαπάς;)\n02 Φεβρουαρίου, 2010 11:58\nΌπως λες, σε ένα θεμελιώδες ερώτημα έχεις δώσει ρητή απάντηση, η οποία ως φαίνεται έχει βάρος βεβαιότητας.\nΠαρ'όλαυτα φίλε μου, αν ξαναδιαβάσεις την απάντηση σου θα δεις πως τα προσωπικά τεκμήρια που της δίνεις είναι μια συναισθηματική άρνηση απέναντι στην συναισθηματική κατάφαση των άλλων. Η απάντηση η δική σου, είναι περισσότερο προιόν αντίδρασης στην παραδοσιακή (συναισθηματική) επιπολαιότητα που τοποθετούμε ως απάντηση στο αρχέγονο αυτό ζήτημα, παρά ως συμπέρασμα προσωπικου προβληματισμού και τοποθέτησης πάνω στο θέμα. Ένα ρητό όχι απέναντι στα ρητά ναι.\nΌταν μελετάμε τις πεποιθήσεις των άλλων, το συμπέρασμα που γεννιέται αφορά τους άλλους και όχι τις πεποιθήσεις αυτές καθ'αυτές. Κι αυτό αγαπητέ είναι καίριο. Αυτή είναι θέση του φίλου σου του Minsky.\nΚαταλαβαίνεις πως, το ότι είναι προφανής η ανάγκη του ανθρώπου για κατασκευή θεού, δε σημαίνει πως αποδείξαμε την ανυπαρξία του. Απλά καταδείξαμε την ανθρώπινη αναγκαιότητα.\nΣτις υπόλοιπες πηγές των διανοητών που παραθέτεις ως τεκμήρια είναι έκδηλη η (εγγενής) τάση του ανθρώπου να κατασκεύαζει θεσμούς και συστήματα, όπως και αυτό της θρησκείας. Συμφωνώ σε βαθμό απόλυτο.\nΑπλά αυτή η σκιαγράφηση της ανθρώπινης φύσης, δεν έχει καμία επεξηγηματική δύναμη πέραν της δεύτερης. Δηλαδή σ'οτιδήποτε κείτεται υπερκόσμια, σαφώς και του θεού αφού σε τέτοια θέση τον τοποθετούμε, αν τον τοποθετούμε.\n02 Φεβρουαρίου, 2010 13:19\nΠολύ περιγραφικό αυτό το παράδειγμα με την κυρά-Παναγιώτα, δείχνει όμως την εφαρμογή, στην καθημερινή πράξη, της πεποίθησης ότι υπάρχει Θεός και ότι υπάρχει μετά θάνατον ζωή. Εγώ εστιάζω το φακό μου σε ένα βήμα πιο πριν, αν δηλαδή αυτές οι πεποιθήσεις μας (είτε ότι υπάρχει είτε ότι δεν υπάρχει ο Θεός, έτσι όπως τον περιγράφουν οι θρησκείες) έχουν κάποια βάση, ή είναι απλώς αποδοχές (τις πιο πολλές φορές ασυνείδητες).\nΣαφέστατα και δεν θα υποδείξει κανείς τον τόπο της ευτυχίας της κυρά Παναγιώτας, αυτό εξάλλου θα ερχόταν σε σύγκρουση με το αναφαίρετο δικαίωμα στην ελευθερία της πίστης. Αυτό όμως που θέλω να μάθω, είναι αν υπάρχει πιθανότητα αυτά που θεωρούμε τόπους ευτυχίας, να είναι απλά κατασκευάσματα του ανθρώπου, που μαθαίνουν οι πρότερες γενιές στις επόμενες, ώστπου τελικά η συνήθεια να θεωρείται, λανθασμένα, βεβαιότητα.\nΥ.Γ.: Θα ήθελα όμως πολύ να ακούσω την κυρά Παναγιώτα τι θα απαντούσε, αν, πριν την ξαναρωτήσουν οι δημοδιογράφοι την ίδια ερώτηση, είχε χάσει έναν γιο από καρκίνο στα 35 του, αν είχε η κόρη της χάσει τον άντρα της στα 30 του, αν είχε σκοτωθεί ένα εγγόνι της με μηχανή, αν αν αν ...\n03 Φεβρουαρίου, 2010 22:59\nΠροσωπικά έχω ακούσει για κυρα-Παναγιώτες που έχουν βιώσει αρκετά (όχι όλα, για να μην λέμε υπερβολές) από αυτά τα τρομερά που περιγράφεις και έδειξαν μια στάση, μια υπομονή, μια εγκαρτέρηση, που σε αφήνει άφωνο. Ξέρεις ότι πριν από 80-100 χρόνια μανάδες έχαναν παιδιά πριν ακόμη γίνουν έφηβοι; Αυτές δεν ζούσαν στο «απυρόβλητο» και τον πόνο που ένιωθαν μόνο αυτές τον ήξεραν. Για μερικές όμως από αυτές το αποκούμπι τους ήταν ο Θεός και η συνακόλουθη πίστη πως αυτή η ζωή που ζούμε δεν είναι «μια κι’ έξω» αλλά μπορεί να έχει και συνέχεια. Λεπτομέρειες δεν ξέρουν κι’ ούτε ζήτησαν να μάθουν.\nΕκείνο που σε απασχολεί εσένα είναι να μάθεις μήπως «υπάρχει πιθανότητα αυτά που θεωρούμε τόπους ευτυχίας, να είναι απλά κατασκευάσματα του ανθρώπου, που μαθαίνουν οι πρότερες γενιές στις επόμενες, ώσπου τελικά η συνήθεια να θεωρείται, λανθασμένα, βεβαιότητα». Μα φυσικά και υπάρχει τέτοια (πρόσεξε!) πιθανότητα και όχι βεβαιότητα «πλάνης». Και τι μ’ αυτό; Θα τις βγάλεις από αυτή την πλάνη για να τις οδηγήσεις που; Σε Λαπαθιώτικους ή Καριωτακικούς παράδεισους;\nΓιατί όμως αποκλείεις αναφανδόν και με φανατισμό θα έλεγα την άλλη περίπτωση, να υπάρχει δηλ. «επέκεινα» ζωή; Επειδή ο Φρόυντ ή όποιοι άλλοι διανοητές και φιλόσοφοι διατύπωσαν πιθανές και χωρίς απόδειξη απόψεις που δίνουν κάποια εξήγηση στο θέμα; Επιστημονική (όπως τη θέλεις) αντίληψη δεν υπάρχει πάνω σ’ αυτό το ζήτημα. Είναι, είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε, θέμα πίστης. Γιατί βγάζουμε σπυράκια όταν ακούμε για πίστη; Επειδή η επιστημονική αλήθεια είναι μία και τελειωτική; Μα τότε δεν θα υπήρχε θέμα. Η Επιστήμη μας λέει ότι η γη κινείται. Δεν χρειάζεται να το «πιστέψουμε». Για σένα πάντως που όλα τα αμφισβητείς – και καλά κάνεις - δεν υπάρχει «μία και αναμφισβήτητη» επιστημονική αλήθεια πάνω σ’ αυτό το θέμα. Όσο για το τι θα πιστέψει ο καθένας είναι δικό του ζήτημα. Από τις υπάρχουσες προτάσεις: Μηδέν – Χάος – Τύχη, Γιαχβέ, Ιησούς (και οι «οπαδοί» του, Σωκράτης και Γκάντι), Μωάμεθ, Βούδας, διαλέγει αυτή που του ταιριάζει. Προσωπικά ξέρω – πιθανόν - τι σου ταιριάζει αλλά δεν μου πέφτει λόγος. Εσύ θέλεις να το βασανίζεις. Έτσι είναι οι μεγάλοι άντρες: «Καζαντζακικώς» αυτο-βασανιστικοί!\nΥ.Γ. Σε άλλη ευκαιρία θα σου πω τι με «τσαντίζει» (όχι «θυμώνει») στη μηδενιστική και αποκλείουσα κάθε μετα-φυσική συνέχεια, σκληρή και άκαμπτη στάση σου.\nΑλλά ως τότε,\n04 Φεβρουαρίου, 2010 14:18\nΉρθα! Και αυτή τη φορά θα μιλήσω εγώ, χωρίς την συνδρομή άλλων. Τελικά μερικές φορές οι συνήγοροι μπερδεύουν. Να σημειώσω μόνο ένα πράγμα: δεν είμαι καθόλου λακωνικός!\nΑρχικά θα δεχτώ την προσφώνηση «Αστρομοναχικέ» σαν τιμητικό όρο, καθότι πιστεύω ότι έχει άμεση σχέση με το «Αστρομόνος». Αν το «μοναχικός» σημαίνει αυτόν που αρέσκεται να είναι μόνος, και αν θεωρήσεις ότι όλοι ουσιαστικά είμαστε μόνοι σε κάποια επίπεδα της ύπαρξής μας, σε κάποιες γωνιές του μυαλού και σε κάποιες πτυχές της σκέψης μας, τότε ο μοναχικός είναι αυτός που δεν περνάει και πολύ άσχημα δεδομένων των πραγμάτων στον πλανήτη μας! Αν δεν μπορείς να αποτρέψεις ένα βιασμό, τουλάχιστον απόλαυσέ τον, λένε οι ψυχίατροι! Και για να το πω διαφορετικά: ανάμεσα σε τόσους μόνους ανθρώπους, ο μοναχικός (δηλαδή αυτός που αρέσει να είναι μόνος και που περνάει καλά μόνος του) έχει αμέσως αμέσως ένα πλεονέκτημα που τον βοηθά να επιβιώσει καλύτερα στις ισχύουσες συνθήκες: περνάει καλά με αυτό που οι άλλοι βασανίζονται! Και για να μιλήσω με δαρβινικούς όρους, θεωρώ τον όρο «μοναχικός» φυσική εξέλιξη του όρου «μόνος» και μάλιστα δείχνει έναν όρο γεμάτο δύναμη. Δείχνει ότι ακόμα και εκεί που η ζωή είναι εντελώς μόνη της, μπορεί και αντιστέκεται. Ακόμα και μόνος ο άνθρωπος μπορεί και υπάρχει και μάλιστα περνάει και ωραία. Και αυτό -σημειωτέον- είναι το νόημα όλης μου της ζωής: να αγαπήσεις αυτό που είσαι, δηλαδή ένα «τίποτα» που κείται «μόνο» του στις παρυφές του σύμπαντος.\n04 Φεβρουαρίου, 2010 17:57\n1)Λες: «Όταν μελετάμε τις πεποιθήσεις των άλλων, το συμπέρασμα που γεννιέται αφορά τους άλλους και όχι τις πεποιθήσεις αυτές καθ'αυτές. Κι αυτό αγαπητέ είναι καίριο. Αυτή είναι θέση του φίλου σου του Minsky». Θα διαφωνήσω. Δεν νομίζω ότι αυτό που είπε ο Minsky είναι ότι μπορούμε να καταλήξουμε σε κάποιο συμπέρασμα για έναν άνθρωπο. Είναι τόσο πολύπλοκο αυτό το ον, που μόνο σε συμπεράσματα δεν μπορείς να καταλήξεις για το μυαλό του. Αντιθέτως, μπορείς να επεξεργαστείς μια ιδέα, να αναλύσεις μια πεποίθηση και να καταλήξεις σε ένα συμπέρασμα: αν σου κάνει ή δεν σου κάνει αυτή η ιδέα. Απέναντι σε μια σκέψη μπορούμε να έχουμε άποψη. Απέναντι σε ένα σύνολο σκέψεων, δηλαδή στο μυαλό, δεν μπορούμε να έχουμε άποψη. Και να στο πω διαφορετικά: τα συμπεράσματα είναι για τον εαυτό μας και όχι για τους άλλους ανθρώπους. Άρα ίσως μια δεύτερη ματιά στα γραφόμενα του Minsky δεν θα έβλαπτε.\n2)Λες: «Καταλαβαίνεις πως, το ότι είναι προφανής η ανάγκη του ανθρώπου για κατασκευή θεού, δε σημαίνει πως αποδείξαμε την ανυπαρξία του. Απλά καταδείξαμε την ανθρώπινη αναγκαιότητα». Χρησιμοποιείς λέξεις όπως προφανής, αποδείξαμε,κατασκευή και ανυπαρξία. Είναι λέξεις με πολύ λεπτό νόημα και θα μιλήσω αναλυτικά παρακάτω. Τώρα περιορίζομαι στο να σου πω ότι αν το ανθρώπινο είδος έχει καταφέρει ό,τι μέχρι τώρα η Ιστορία του έχει καταγράψει, είναι επειδή στηρίζεται σε αυτό που εννοούν τα κάτωθι δυο ρητά: «Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά» και «κοντά στο νου και η γνώση». Ή αλλιώς, βλέπεις τα σημάδια και προσπαθείς να τα ερμηνεύσεις. Έτσι λειτουργεί το ανθρώπινο μυαλό. Με απτά και υπαρκτά ερεθίσματα του έξω ή έσω κόσμου του. Μέχρι τώρα δεν γνωρίζω κανέναν άλλον τρόπο. Αλλά είμαι ανοιχτός σε νέες μεθόδους που θα προτείνεις. Άρα το να λέμε ότι είναι προφανής η ανάγκη για κατασκευή του Θεού, για μένα είναι πολύ κοντά σε αυτό που πραγματικά συμβαίνει.\n3)Λες: «Όπως λες, σε ένα θεμελιώδες ερώτημα έχεις δώσει ρητή απάντηση, η οποία ως φαίνεται έχει βάρος βεβαιότητας» και επίσης «Η απάντηση η δική σου, είναι περισσότερο προϊόν αντίδρασης στην παραδοσιακή (συναισθηματική) επιπολαιότητα που τοποθετούμε ως απάντηση στο αρχέγονο αυτό ζήτημα, παρά ως συμπέρασμα προσωπικού προβληματισμού και τοποθέτησης πάνω στο θέμα. Ένα ρητό όχι απέναντι στα ρητά ναι». Το αν όμως η απάντηση η δική μου είναι προϊόν αντίδρασης ή προσωπικού προβληματισμού επέτρεψε μου να το γνωρίζω εγώ καλύτερα από εσένα. (Συνεχίζεις να κάνεις το ίδιο λάθος: κρίνεις τους άλλους ανθρώπους και βγάζεις συμπεράσματα για αυτούς… κάτι που θεωρώ αδύνατον και αφύσικον για την ανθρώπινη φύση). Σαφέστατα δέχομαι ότι υπάρχουν δυο ρητές απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα. Μια καταφατική και μια αρνητική. Και σαφέστατα θεωρώ την δική μου απάντηση ότι έχει ισχύ βεβαιότητας (τι πιο φυσιολογικό αφού είναι άποψή μου; λες να ασπάζομαι κάτι που δεν θα θεωρώ ότι ισχύει; τότε μάλλον θα είχα έναν διχασμό προσωπικότητος); Σαφέστατα όμως σέβομαι και τον άλλον που δίνει ισχύ βεβαιότητας στην αντίθετη ακριβώς άποψη. Προσπαθώ να αντιληφθώ όμως με όσο γίνεται πιο αντικειμενικά κριτήρια -αν υπάρχουν- ποιός μπορεί να έχει δίκιο, ή για να μην κατηγορηθώ ότι υποπίπτω στο ίδιο λάθος με σένα, ποια άποψη μπορεί να είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα. Ξαναλέω: κρίνουμε ιδέες και όχι ανθρώπους! Το ζητούμενο λοιπόν για μένα είναι το εξής: αν όλο το οικοδόμημα της θρησκείας είναι ένα ακόμη οικοδόμημα που υπάγεται στους κανόνες λειτουργίας του ανθρώπινου μυαλού και άρα της λογικής, ή είναι ένα ξεχωριστό οικοδόμημα, έξω από τα όρια του ανθρώπινης αντίληψης και δράσης.\n04 Φεβρουαρίου, 2010 17:59\n4)Και τώρα στο κυρίως μενού της συζήτησης. Λες: «Παρ'όλαυτα φίλε μου, αν ξαναδιαβάσεις την απάντηση σου θα δεις πως τα προσωπικά τεκμήρια που της δίνεις είναι μια συναισθηματική άρνηση απέναντι στην συναισθηματική κατάφαση των άλλων». Με λίγα λόγια λες ότι παίζω με τα ίδια όπλα με αυτούς που πιστεύουν στο Θεό, οπότε καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι ανάμεσα σε δυο πλευρές που έχουν τα ίδια όπλα, καμιά δεν φτάνει σε νίκη (σε συμπέρασμα αλλιώς). Ίσως όμως πριν μιλήσουμε για την σύγκρουση των δυο αυτών απόψεων θα ήταν καλό να μιλήσουμε για τα χρησιμοποιούμενα όπλα, διότι εκεί θεωρώ ότι υπάρχει η πραγματική αντίθεση: η μια πλευρά επικαλείται την πίστη και η άλλη τη γνώση. Η μία είναι θρησκεία και δεν τεκμηριώνεται και η άλλη είναι επιστήμη και τεκμηριώνεται. Η μία χρησιμοποιεί το συναίσθημα ως φορέα της και η άλλη τη λογική. Άρα οφείλουμε πρώτιστα να εξηγήσουμε αυτές τις βαρυσήμαντες έννοιες: γνώση, λογική, συναίσθημα, πίστη, επιστήμη, θρησκεία, τεκμηρίωση. Και εδώ έρχεται η ανθρώπινη αδυναμία. Έρχεται ο περιορισμός της ανθρώπινης φύσης στο να ορίσει κάποιες έννοιες που είναι ζωτικές για να ορίσουν τη νόηση και έτσι την ύπαρξή του. Ο άνθρωπος όταν φτάνει στην αρχή (την εκάστοτε ανά τους αιώνες αρχή) της ερμηνείας των φαινομένων, μιλάει με… αρχές! Θα με ρωτήσεις βέβαια τώρα, πώς προέκυψαν οι αρχές; Και θα έχεις και δίκιο. Εδώ όμως είναι ίσως το λεπτότερο σημείο της συλλογιστικής μου. Προέκυψαν από αυτό που λέγεται ζώσα εμπειρία. Προέκυψαν από το σύνολο των χαρακτηριστικών του ανθρώπινου είδους που του επιτρέπει -ψεύτικα ή αληθινά δεν ξέρω- να αντιληφθεί τον κόσμο, να αντιληφθεί τον εαυτό του και να αντιληφθεί την αλληλεπίδραση εαυτού και κόσμου. Αν θες μια άλλη έννοια για τη ζώσα εμπειρία, τότε πάρε την έννοια συνείδηση. Ξέρω όμως τι θα σκεφτείς σε αυτό το σημείο: υπάρχει όμως και το ασυνείδητο και το υποσυνείδητο (όπως είπε ο Φρόυντ), οπότε η συνείδηση είναι ένα μέρος του φάσματος της πιθανής πραγματικότητος. Με τα υπόλοιπα τι γίνεται; Τι γίνεται με αυτό που λένε ότι έχει εξηγηθεί ένα 5-10% μόνο του εγκεφάλου; Λογικό το ερώτημα. Έλα όμως που έρχεται η φυσική και η χημεία και μιλούν για ιόντα που προκαλούν ηλεκτρικό ρεύμα και έρχεται και η νευρολογία που μιλά για ηλεκτρικές συνάψεις και για ανώτερες εγκεφαλικές λειτουργίες, όπως η φαντασία, το υποσυνείδητο, το όνειρο, το συναίσθημα, και έρχεται και η ψυχιατρική και μιλά για διαταραχές της βιοχημείας του εγκεφάλου και τις περιγράφει επιστημονικά και τεκμηριωμένα;! Μήπως λοιπόν αυτό το 5-10% είναι το πιο σημαντικό για να μας εξηγήσει την βασική δομή και τον τρόπο που λειτουργεί το μυαλό;\nΚαι έτσι φτάνουμε σε έναν φαύλο κύκλο: στην προσπάθεια αντίληψης της αυτοαντίληψης της αντίληψης…\n04 Φεβρουαρίου, 2010 18:00\nΓια να δούμε όμως τα πράγματα με μια δεύτερη ματιά και ακόμα πιο απλά (μα όχι απλουστευτικά). Πάλι όμως θα εκκινήσουμε από μια παραδοχή. Υπάρχει κάτι που λέγεται «άνθρωπος» και κάτι άλλο που «περιβάλλει» αυτόν τον άνθρωπο, που λέγεται χώρος, περιβάλλον, πεδίο δράσης, Θεός, Διάβολος, τύχη ή ανάγκη. Και επίσης υπάρχει και κάτι ακόμα πιο ουσιαστικό, η «σχέση» αυτών των δυο παραγόντων, η αλληλεπίδραση. Στα πλαίσια της περιγραφής του ανθρώπου όμως, οφείλουμε να ορίσουμε κάτι που λέγεται «ιδιότητες» ή αλλιώς «χαρακτηριστικά». Το σύνολο αυτών των ιδιοτήτων και χαρακτηριστικών το βαφτίζουμε «νόηση». Το σύνολο αυτό των ιδιοτήτων έχουν όμως μια επιπλέον ιδιότητα, την ιδιότητα της αυτοαναγνώρισης, της αυτοοργάνωσης και του αυτοχαρακτηρισμού. Αυτήν την ιδιότητα την βαφτίζουμε «αντίληψη». Η νόηση τώρα, επιτελεί την αντίληψη μέσω μιας γέφυρας που λέγεται «λογική». Και όταν λέω λογική, αναφέρομαι στη μέθοδο προσέγγισης των πληροφοριών, στον τρόπο οργάνωσης των ανθρώπινων ιδιοτήτων κατά μέρος, κατά σύνολο, κατά ομάδες, με λίγα λόγια η λογική είναι η συνεκτική ύλη της ανθρώπινης ύπαρξης. Η λογική με τη σειρά της έχει σαν εκφορά της, σαν έκφρασή της, την «επιστήμη», που είναι ο πιο δομημένος τρόπος για να αντιληφθούμε τα πράγματα και κατ’επέκταση και τον εαυτό μας, ο οποίος βασίζεται σε αρχές συμβατές με τις αρχές λειτουργίας του μυαλού και συμβατές με την παρατήρηση (δηλαδή τις αισθήσεις), την εμπειρία (δηλαδή τη συνειδητοποίηση) και το πείραμα (δηλαδή το συλλογισμό, την παραγωγή σκέψης). Άρα η επιστήμη δεν μας πληροφορεί τόσο για το πώς δομείται το έξω μας, όσο για το πώς δομείται το μέσα μας, και για το πώς το μέσα μας «νοιώθει» το έξω μας. Μπορεί να ακούγεται καταθλιπτικό αυτό, αλλά θεωρώ την επιστήμη ως τον μόνο τρόπο για να δούμε τα πράγματα, ως το μόνο βιο-συμβατό εργαλείο. Συμπέρασμα: υπάρχει περιορισμός του ανθρώπου να δει τα πράγματα όπως πραγματικά είναι. Έχει μόνο τα δικά του μάτια για να δει τον κόσμο. Και να το πω και αλλιώς: ο υποδοχέας καθορίζει επακριβώς τί μορφή θα έχει αυτό που θα έρθει και θα συνδεθεί μαζί του. Είμαστε καταδικασμένοι λοιπόν να μην μπορούμε να δούμε πιο πέρα από τον ίδιο μας τον εαυτό. Και είμαστε καταδικασμένοι να μην μπορούμε να δούμε τον ίδιο μας τον εαυτό χωρίς επιστημονικά κριτήρια. Αυτό εξάλλου το αναφέρει εμμέσως και η χριστιανική θρησκεία: ο άνθρωπος του ειδέναι ορέγεται φύσει, δηλαδή ο άνθρωπος από τη φύση του θέλει να μαθαίνει, ή αλλιώς ο άνθρωπος από τη φύση του δεν μπορεί παρά να μαθαίνει.\n04 Φεβρουαρίου, 2010 18:01\nΑντιλαμβάνομαι τις αντιρρήσεις: όλο αυτό δηλαδή που η επιστήμη σήμερα προτείνει, (ένα μοντέλο αντίληψης του κόσμου), μπορεί να είναι και λάθος, το παραδέχομαι. Αλλά είναι ο μόνος τρόπος να δούμε κάπως τα πράγματα. Είναι το μόνο μοντέλο που είναι τόσο καλά προσαρμοσμένο στις διανοητικές ικανότητες του ανθρώπου. Δηλαδή, δύσκολα θα πειστούν -ακόμα και αυτοί που πιστεύουν στο Θεό- ότι το μήλο δεν θα πέσει κάτω από την μηλιά. Αν όμως θεωρήσουμε ότι κάποτε μπορεί να συμβεί αυτό και το μήλο αντί για κάτω να πέσει πάνω, τότε ας καταργήσουμε την επιστήμη, δεν έχει να προσφέρει τίποτα, και ας προσευχόμαστε νύχτα μέρα όλοι μας με χέρια και με πόδια ψηλά για να μας προσφέρει ο Θεούλης μια όμορφη ζωή, χωρίς να κάνουμε τίποτε μα τίποτε άλλο. Από την άλλη όμως δύσκολα πείθομαι ότι υπάρχει Θεός όπως λέει η θρησκεία, που μπορεί να κάνει το μήλο να πάει πάνω αντί κάτω και δεν το κάνει. Αντιβαίνει αυτή η θεωρία (και όχι οι πιστοί της, Αιρετικέ) την συναίσθηση (και όχι το συναίσθημα που με κατηγορείς) της αντίληψής μου, όπως έχει διαμορφωθεί από την μέχρι τώρα ζώσα εμπειρία μου.\nΚαι για να ολοκληρώσω την άποψή μου. Λες «Απλά αυτή η σκιαγράφηση της ανθρώπινης φύσης, δεν έχει καμία επεξηγηματική δύναμη πέραν της δεύτερης. Δηλαδή σ'οτιδήποτε κείτεται υπερκόσμια, σαφώς και του θεού αφού σε τέτοια θέση τον τοποθετούμε, αν τον τοποθετούμε». Η ίδια η θρησκεία όμως θεωρεί ότι και ο άνθρωπος μπορεί να φτάσει στον Θεό, αλλά και ο Θεός μπορεί να επέμβει στα ανθρώπινα. Οπότε η ίδια η θρησκεία συνδέει τα εγκόσμια με τα υπερκόσμια, άρα δεν έχεις δίκιο να λες ότι σε τέτοια θέση τον τοποθετούμε. Το Post αυτό ήταν μια προσπάθεια να φανεί ότι Θεός, όπως τον θέλει η θρησκεία λοιπόν, δεν υπάρχει. Κυρίως δηλαδή στράφηκα εναντίον της θεωρίας της θρησκείας, ότι δηλαδή υπάρχει ένας Θεός που καθορίζει το τι γίνεται στη Γη και στους ανθρώπους, ο οποίος είναι φιλεύσπλαγχνος και αν τον παρακαλέσεις θα σε βοηθήσει και αν μετανιώσεις θα σε σώσει, ενώ τον άλλον που δεν θα μετανιώσει δεν θα τον σώσει. Το Post αυτό γεννήθηκε από την ερώτηση που μου έγινε αν θεωρώ ότι ο Θεός υπάρχει και μπορεί να σώσει έναν ετοιμοθάνατο καρκινοπαθή… ακόμα και την τελευταία στιγμή. Και έτσι προήλθε και η ρητή μου απάντηση.\nΑν μου γινόταν όμως μια διαφορετική ερώτηση, του τύπου: θεωρείς ότι υπάρχει κάτι εκεί έξω που έχει χτίσει τον ίδιο σου τον εαυτό, όπως έχει χτίσει και το ίδιο το σύμπαν; Ποιος έφτιαξε την βαρυτική δύναμη για μπορέσει να πέσει το μήλο κάτω από τη μηλιά; Ποιος έχτισε την πυρηνική ενέργεια; Ποιος έχτισε τα μόρια και τα άτομα; Ποιος έδωσε φορτίο και κίνηση; Ποιος ανακάτεψε όλες αυτές τις αρχές (της απροσδιοριστίας, της ενέργειας κλπ κλπ) στις οποίες καταλήγει ο άνθρωπος; Τότε θα σου απαντούσα ρητά δεν ξέρω.\nΌσο η επιστήμη αδυνατεί να απαντήσει σε ερωτηματικά που βάζει η ίδια η ύπαρξη του ανθρώπου, τόσο θα μένει χώρος για την θεωρία μιας υπερκόσμιας δύναμης που θα εξηγεί το σκοτάδι των αναπάντητων ερωτήσεών μας.\nΌσο όμως ακούω για Θεούς, για ξεματιάσματα, για μαντζούνια και βοτάνια, για δεήσεις και ευχέλαια, για μνημόσυνα και νηστείες, τόσο θα βγάζω σπυράκια.\n04 Φεβρουαρίου, 2010 18:02\nΚατ'αρχήν σ'ευχαριστώ για την απάντηση.\nΚατά δεύτερον θα ήθελα να είσαι πιο προσεκτικός με τις λέξεις που επισυνάπτεις στον λόγο μου.\nΓράφεις "Θα διαφωνήσω. Δεν νομίζω ότι αυτό που είπε ο Minsky είναι ότι μπορούμε να καταλήξουμε σε κάποιο συμπέρασμα για έναν άνθρωπο. Είναι τόσο πολύπλοκο αυτό το ον, που μόνο σε συμπεράσματα δεν μπορείς να καταλήξεις για το μυαλό του."\nΕγώ αγαπητέ δε χρησιμοποιησα την λέκη καταλήγω, αλλά την λέξη γεννιέται. Εγώ δεν οριστικοποιώ. Δεν φτάνω σε τελεσίδικη θέση. Αντιθέτως το συμπέρασμα γεννιέται και γίνεται έτσι αντικείμενο επεξεργασίας για να ωριμάσει αν θες και να αποδώσει νοήματα. Το νοηματοδοτείν είναι πορεία και όχι θέση καταληκτική. Το συμπέρασμα για μένα έχει δυναμικό χαρακτήρα και οχι στατικό. Κάτι συμπεράσματα - παγόβουνα χαρακτηριστικά βεβαιωμένων, παγ(ι)ωμένων θέσεων δε χαίρουν ιδιαίτερης συμπάθειας από εμού (ειδικά σε τέτοια ζητήματα).\nΚαι ναι προφανώς και μπορούμε να επεξεργαστούμε μια ιδέα και μια πεποίθηση. Να αναλύσουμε αίτια, θέσεις και συνέπειες, θετικά και αρνητικά, την ιστορική της διαδρομή και την τοποχρονική της διακύμανση. Σαφώς και καλώς μπορουμε. Απλά όταν αυτό γίνεται αποκλειστικά μέσω των φορέων τους, ενυπάρχει ο κίνδυνος να μην μελετάμε αμιγώς την ιδέα καθ'εαυτή, αλλά το πως αυτή αντιλαμβάνεται (όπως λες και εσύ) από τους υποστηρικτές της. (Προσοχή γράφω την λέξη "αποκλειστικά" γιατί προφανώς δίνω και σ'αυτό το κομμάτι αξία. Δηλαδή στην σκιαγράφηση των θιασωτών μιας πεποίθησης). Νομίζω όμως ότι πρέπει να ξέρουμε τι βάζουμε στο στόχαστρο κάθε φορά. Εάν θέλουμε να είμαστε εύστοχοι, οφείλουμε να το κάνουμε. Εκτός και αν δε μας ενδιαφέρει η ακρίβεια, αλλά θέλουμε απλά να εκφραστούμε για να ξαλαφρώσουμε και όποιον πάρει η μπάλα.\nΌταν η Μαρία μας περιγράφει τον Γιάννη, εμείς η πιο κοντά στην πραγματικότητα εικόνα που μπορούμε να έχουμε (θα έλεγα συμπέρασμα αν δε το είχες δέσει με τα δεσμά του αμετάκλητου) είναι αυτή της Μαρίας και όχι του Γιάννη. Δηλαδή δε μπορώ εγώ να κρίνω Γιάννη με μοναδικό κριτήριο την εικόνα του Γιάννη που έχει η Μαρία. (Με συγχωρείς αγαπητέ αλλά ο Minsky το διατυπώνει ξεκάθαρα).\nΠόσο μάλλον λοιπόν, όταν ακούω την Μαρία να περιγράφει θεό [μια έννοια πολύ πιο αφηρημένη και δυσπροσέγγιστη από τον Γιάννη, που ποτέ δεν έχει αλληλεπιδράσει μαζί του τουλάχιστο συνειδητά, δηλαδή δεν έχει καμία αισθητηριακή εμπειρία (που για σένα είναι η βάση της εξέλιξης της γνώσης) περί αυτού] να βγάζω συμπέρασμα (και τώρα το εννοώ με τον δικό σου καταληκτικό χαρακτήρα) για τον δεύτερο.\n06 Φεβρουαρίου, 2010 13:09\nΠαρακάτω λες "Απέναντι σε μια σκέψη μπορούμε να έχουμε άποψη. Απέναντι σε ένα σύνολο σκέψεων, δηλαδή στο μυαλό, δεν μπορούμε να έχουμε άποψη" και στη συνέχεια με κατηγορείς ότι λαθεύω όταν κρίνω τον άνθρωπο (ως σύνολο προφανώς) και καταλήγω σε συμπεράσματα επί τούτου και φέρνεις ως παράδειγμα την ερμηνεία που έδωσα στην αρχική σου τοποθέτηση.\nΠρώτον, σου εξήγησα ότι για μένα το συμπέρασμα δε ταυτίζεται με (κατα)λήξη του νοήματος.\nΔεύτερον αγαπητέ εγώ δεν είπα ότι η όλη σου προσέγγιση στο θέμα είναι προιόν αντίδρασης συναισθηματικής. Δεν έχω εγώ εικόνα δικής σου προσωπικής καθολικής τοποθέτησης στο θέμα. Εγώ διάβασα αυτές τις γραμμές "Ορμώμενος από την ερώτηση ενός δικού μου ανθρώπου αν πιστεύω ότι υπάρχει Θεός, σε μια δύσκολη και κρίσιμη ώρα για εκείνην, η απάντησή μου ήταν ρητά ΟΧΙ. Προς στιγμήν, αναρωτήθηκα μήπως γίνομαι πολύ σκληρός απέναντί του και αντί να τον βοηθήσω ψυχολογικά, αντί να διατηρήσω και τις τελευταίες του ελπίδες ζωντανές, τον ωθώ στην τρέλα. Αμέσως όμως κατάλαβα ότι του είχα απαντήσει όπως ακριβώς ένοιωθα. Γιατί κύριοι να τρέφουμε ελπίδες; Για να μας έρθει πιο ανάλαφρα ο πόνος; Γιατί να μην συνειδητοποιήσουμε επιτέλους ότι υπάρχουμε και μαζί υπάρχει και ο πόνος; Γιατί θέλουμε να περάσουμε τη ζωή μας στο απυρόβλητο, στο αμόλυντο, στο υγιέστατο και στο τέλειο; Αφού τέτοιες έννοιες είναι φρούδες." και αυτές έκρινα. Για μένα αυτά τα λόγια είναι ενδεικτικά δημιουργίας συμπεράσματος (ρητό ΟΧΙ στην ύπαρξη θεού) μέσω της κριτικής της αντιμετώπισης και ερμηνείας τρίτων του θέματος. Απλά θεωρώ ότι μια λογική ύπαρξη για να φτάσει σε βεβαιωμένη και ρητή απάντηση απλά από την κριτική μιας άλλης στάσης στο συγκεκριμένο θέμα κάπου εκεί συνέδραμε και το συναίσθημα και ίσως δε το πήρε χαμπάρι η λογική. Να μου πεις που δε γίνεται αυτό? Ποιος μπορεί να απομονώσει τελείως το έλλογο από το συναισθηματικό όταν συμπεραίνει? Σωστά. Τα όρια ίσως είναι δυσδιάκριτα.\nΠαρ'όλαυτά εγώ έκρινα τα προσωπικά σου επιχειρήματα που είδα και όχι αυτά που δεν είδα. Είμαι σίγουρος ότι δεν είναι τα μόνα στα οποία στηρίζεσαι για να σχηματίσεις άποψη. (Αν ήμουν σίγουρος για το αντίθετο μάλλον δε θα έμπαινα καν στο κόπο να απαντήσω). Κακώς λοιπόν το παρέλειψα αυτό στην προηγούμενή μου απάντηση.\nΘα ήθελα όμως να σου πω ότι κάτι τέτοιες ατάκες "Το αν όμως η απάντηση η δική μου είναι προϊόν αντίδρασης ή προσωπικού προβληματισμού επέτρεψε μου να το γνωρίζω εγώ καλύτερα από εσένα" είναι τουλάχιστον απογοητευτικές. Το ίδιο πράγμα θα μπορούσε να σου είχε πει και η φίλη σου, της οποίας την στάση κρίνεις. Καταλαβαίνεις ότι τέτοιες (αποτρεπτικές για την κριτική των θέσεων του άλλου) τοποθετήσεις είναι οι πλέον άγονες για την επίτευξη του όποιου διαλόγου. Εγώ μπήκα, όπως σου είπα πριν, στον κόπο να σου απαντήσω για να με κάνεις καλύτερο. Όχι επειδή θεωρώ ότι κατέχεις την αλήθεια, αλλά επειδή θεωρώ ότι δεν την κατέχω όυτε και εγώ. Ο διάλογος είναι η ασφαλέστερη οδός προς το έλλογος.\n06 Φεβρουαρίου, 2010 13:13\nΣυνεχίζοντας λες ότι υπάρχουν 2 ρητές απαντήσεις σ'αυτό το ερώτημα΄ μία καταφατική και μία αρνητική, ενώ στη συνέχεια τοποθετείσαι σε μια τρίτη΄ το ρητό ερωτηματικό! Μπες λίγο στον κόπο να μου εξηγήσεις αυτήν την κραυγαλέα αντίφαση αν θέλεις.\nΕπίσης λες "Και σαφέστατα θεωρώ την δική μου απάντηση ότι έχει ισχύ βεβαιότητας (τι πιο φυσιολογικό αφού είναι άποψή μου; λες να ασπάζομαι κάτι που δεν θα θεωρώ ότι ισχύει; τότε μάλλον θα είχα έναν διχασμό προσωπικότητος)". Είναι άλλο αγαπητέ να είσαι βέβαιος για το ποια είναι η θέση σου (για το αν πιστεύεις έτσι ή αν πιστεύεις γιουβέτσι) και άλλο να κόβεις τις φλέβες σου για την βεβαιότητα της ως προς την αλήθεια της. Πρόσεξε, άλλο η βεβαιότητα για το ποια είναι η θέση και άλλο η βεβαιότητα για την αλήθεια της θέσης. Βέβαιος είπα ότι φαίνεται να είσαι, όχι τρελός.\nΓράφεις "Με λίγα λόγια λες ότι παίζω με τα ίδια όπλα με αυτούς που πιστεύουν στο Θεό, οπότε καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι ανάμεσα σε δυο πλευρές που έχουν τα ίδια όπλα, καμιά δεν φτάνει σε νίκη (σε συμπέρασμα αλλιώς)."\nΚατ'αρχήν έχω ήδη ξεκαθαρίσει πως δεν πιστεύω οτι έχεις τα ίδια ακριβώς όπλα - επιχειρήματα με αυτούς που διατυπώνουν καθαρά συναισθηματικές τοποθετήσεις στο θέμα. Παρ'όλαυτά μιας και το αναφέρεις, η άποψη μου (για τέτοιες τοποθετήσεις) είναι ότι όχι απλά καταλήγουν σε νίκη - συμπέρασμα, ίσα - ίσα που και οι 2 πλευρές αυτοανακηρυσσονται βέβαιοι νικητές, θεωρώντας πως η εξακριβωμένη αλήθεια τους ανήκει δικαιωματικά.\nΣυμφωνώ ότι πρέπει να ορίσουμε τις έννοιες: γνώση, λογική, συναίσθημα, πίστη, επιστήμη, θρησκεία, τεκμηρίωση, θεός, ύπαρξη, αποδεικνύω κ.λ.π για να τεθούν σωστά θεμέλια της όποιας προσπάθειας αντικειμενικής κατανόησης.\nΜη τρελαίνεσαι ομως με τη ζώσα εμπειρία αγαπητέ εμπειριστή. Υπάρχουν πεδία της επιστήμης που έχουν φτάσει σε αποδεδειγμένες αλήθειες και παρ'όλαυτα δεν υπάρχει καμία ζώσα εμπειρία στο θέμα (βλέπε υποατομική φυσική).\nΣυμφωνώ επίσης ότι η επιστήμη είναι το μοναδικό βιοσυμβατό μας όπλο για να κατακτήσουμε την αλήθεια. Θα ήθελα να προσθέσω όμως και κάτι άλλο στη φαρέτρα μας. Την φιλοσοφία. Ως φιλοσοφία περιγράφω απλά και μόνο τον καθαρό και κρυστάλλινο προβλματισμο. (Σαφώς, η φιλοσοφία θεωρείται ευρέως επιστήμη, αλλά επειδή υπάρχουν κάποιοι που τις διακρίνουν, προτιμώ τον πλεονασμό απο την απουσία.)\n06 Φεβρουαρίου, 2010 13:20\n"Από την άλλη όμως δύσκολα πείθομαι ότι υπάρχει Θεός όπως λέει η θρησκεία, που μπορεί να κάνει το μήλο να πάει πάνω αντί κάτω και δεν το κάνει. Αντιβαίνει αυτή η θεωρία (και όχι οι πιστοί της, Αιρετικέ) την συναίσθηση (και όχι το συναίσθημα που με κατηγορείς) της αντίληψής μου, όπως έχει διαμορφωθεί από την μέχρι τώρα ζώσα εμπειρία μου."\nΧα χα..! Έτσι είναι αστροπεριπατητή, ολονών τη συναίσθηση της ορθολογικής αντίληψης καταργεί η θρησκεία.\nΣτο 6/6 γράφεις "Και για να ολοκληρώσω την άποψή μου. Λες «Απλά αυτή η σκιαγράφηση της ανθρώπινης φύσης, δεν έχει καμία επεξηγηματική δύναμη πέραν της δεύτερης. Δηλαδή σ'οτιδήποτε κείτεται υπερκόσμια, σαφώς και του θεού αφού σε τέτοια θέση τον τοποθετούμε, αν τον τοποθετούμε». Η ίδια η θρησκεία όμως θεωρεί ότι και ο άνθρωπος μπορεί να φτάσει στον Θεό, αλλά και ο Θεός μπορεί να επέμβει στα ανθρώπινα. Οπότε η ίδια η θρησκεία συνδέει τα εγκόσμια με τα υπερκόσμια, άρα δεν έχεις δίκιο να λες ότι σε τέτοια θέση τον τοποθετούμε."\nΣτη συγκεκριμένη πρόταση όταν λέω κόσμο, εννοώ τον αντιληπτά κατανοητό από τον ανθρώπινο νου και όταν λέω υπερκόσμιο εννοώ οτιδήποτε έξω από αυτήν την αντιληπτότητα. Προφανώς μια σύνδεση εγκοσμίων και υπερκοσμίων, όπως το θέτει η θρησκεία, δε μπορεί να εξηγηθεί λογικά, άρα και να συλληφθεί από την νόηση. Οπότε και η φύση μιας τέτοιας σύνδεσης είναι υπερκόσμια.\nΤο λοιπόν όταν λέω υπερκόσμια θέση εννοώ ακριβώς αυτό (εκτός αντίληψης ανθρώπου) και όχι ότι ο θεός βρίσκεται πάνω από τον δικό μας γνωστό κόσμο (στη κοσμάρα του δηλαδη!) και μας κοιτάει. (Έλεος που πρέπει να εξηγώ και αυτό!)\nΕξάλλου έχω την αίσθηση ότι συμφωνείς κατά κάποιο τρόπο όταν παραπάνω λες ότι "Είμαστε καταδικασμένοι λοιπόν να μην μπορούμε να δούμε πιο πέρα από τον ίδιο μας τον εαυτό."\n06 Φεβρουαρίου, 2010 13:21\nΚαι φτάνοντας στην ουσια της ουσίας (κατ'εμέ) λες "Το Post αυτό ήταν μια προσπάθεια να φανεί ότι Θεός, όπως τον θέλει η θρησκεία λοιπόν, δεν υπάρχει. Κυρίως δηλαδή στράφηκα εναντίον της θεωρίας της θρησκείας, ότι δηλαδή υπάρχει ένας Θεός που καθορίζει το τι γίνεται στη Γη και στους ανθρώπους, ο οποίος είναι φιλεύσπλαγχνος και αν τον παρακαλέσεις θα σε βοηθήσει και αν μετανιώσεις θα σε σώσει, ενώ τον άλλον που δεν θα μετανιώσει δεν θα τον σώσει. Το Post αυτό γεννήθηκε από την ερώτηση που μου έγινε αν θεωρώ ότι ο Θεός υπάρχει και μπορεί να σώσει έναν ετοιμοθάνατο καρκινοπαθή… ακόμα και την τελευταία στιγμή. Και έτσι προήλθε και η ρητή μου απάντηση." και στη συνέχεια "Αν μου γινόταν όμως μια διαφορετική ερώτηση, του τύπου: θεωρείς ότι υπάρχει κάτι εκεί έξω που έχει χτίσει τον ίδιο σου τον εαυτό, όπως έχει χτίσει και το ίδιο το σύμπαν; Ποιος έφτιαξε την βαρυτική δύναμη για μπορέσει να πέσει το μήλο κάτω από τη μηλιά; Ποιος έχτισε την πυρηνική ενέργεια; Ποιος έχτισε τα μόρια και τα άτομα; Ποιος έδωσε φορτίο και κίνηση; Ποιος ανακάτεψε όλες αυτές τις αρχές (της απροσδιοριστίας, της ενέργειας κλπ κλπ) στις οποίες καταλήγει ο άνθρωπος; Τότε θα σου απαντούσα ρητά δεν ξέρω."\nΦίλτατε αστρομοναχικέ τοποθετείσαι λοιπόν στο ζήτημα ύπαρξης θεού υπό το πρίσμα της θρησκείας και όχι στο ζήτημα ύπαρξης θεου. Ξεκάθαρα πράγματα.\nΣου υπενθυμίζω ότι στην αρχική σου τοποθέτηση απέναντι στην στάση της φίλης σου (και όχι όσον αφορά τις παραθέσεις των απόψεων των άλλων διανοητών που καταπιάνονται με το θέμα της θρησκείας) της απαντάς στο ζήτημα ύπαρξης θεού χωρίς καμία νύξη στα θρησκευτικά δόγματα.\nΔηλαδή λοιπόν η αντίφαση που σου επιρρίπτω παραπάνω, ρητό όχι και ρητό ερωτηματικό, εξηγείται τοιουτοτρόπως?\nΔηλαδή αποτελούν απάντηση το καθ'ένα σε διαφορετική ερώτηση? Δώσε μια απαντηση εδώ, γιατί νομίζω ότι αυτός είναι ο πυρήνας της διαφωνίας μας.\nΠροσωπικά θεωρώ, (χωρίς εννοείται να είμαι πολύ σίγουρος γι'αυτο που λέω, γι'αυτό και ζητώ την συνδρομή σο εδώ και οποιουδήποτε αλλού επιθυμεί σαφώς) ότι θεολογία και θρησκεία δεν ταυτίζονται.\nΠοια ύπαρξη στοιχειώδους νοημοσύνης, δεν αναρωτήθηκε ποτέ για την ίδια της την προέλευσή? Αν υπάρχει κάτι υπεράνω του εαυτού και της αντανάκλασής του (δηλαδή του γνωστού κόσμου) που τον ζωοδοτεί? Αν υπάρχει τότε ποια είναι η φύση του, η θέση του και η σύνδεσή του με εμάς? Χωρίς αυτό το κάτι γίνεται? Υπάρχει σκοπός στο γίνεται? Υπάρχει απάντηση? Μήπως προσπαθούμε να λύσουμε ερωτήσεις μεταφυσικού τύπου με απαντήσεις φυσικού τύπου? Μήπως είμαστε εγγενώς ασύμβατοι ως προς την απάντηση των ερωτήσεων που οι ίδιοι μας υποβάλλουμε?\nΑυτά και άπειρα άλλα είναι αναπόσπαστα αν θέλεις ερωτήματα μιας νόησης. Οπότε όλη αυτή η θεο-λογία, ο μεταφυσικός προβληματισμός μας δηλαδη, μήπως πάει πακέτο με την διαολεμένη νόηση?\nΓια μένα η θεολογία βρίσκεται πιο κοντά την φιλοσοφία παρά στην θρησκεία.\nΗ θρησκεία αυτό το συνοθύλευμα παραδοσιακών, εθιμικών, φιλοσοφικών, ιστορικών, μυθολογικών, αστρολογικών, θεολογικών, λογικών, παραλόγων και μυριάδων άλλων δοξασιών είναι προσωπικά θεωρώ αυστηρά ανθρώπινο επινόημα, το οποίο μονοπωλεί τον αυτονόητο προβληματισμο του καθ'ένα στο θέμα θεός και θεωρεί πως κατέχει την πρωτοκαθεδρία στην μεταφυσική αλήθεια. Αυτοανακηρύσσεται δηλαδή ως μοναδική οδός.\nΠροφανώς και κάθε θρησκεία θεολογεί. Αλλά οριοθετημένα. Καθώς δεν ανατρέπει εκ θεμελίου τα δεδομένα και όντας δόγμα δεν είναι ανεκτική στο διαφορετικό.\nΔηλαδή πως να στο πω... απλά, είναι πολύ μεταφυσικό το θέμα για να είσαι απαρέγκλιτος.\nΟπότε και πιστεύω πως οι απαντήσεις μας στο ζήτημα ύπαρξης θεού, μέσω μόνο της θρησκείας, απλά δεν είναι τίμιες.\nΓιατί η αλήθεια είναι πάνω απ'όλα. Ακόμα και από το ανθρώπινο επινόημα που διεκδικεί το μεταφυσικό κομμάτι της (και το φυσικό ενίοτε) και λέγεται θρησκεία.\n06 Φεβρουαρίου, 2010 13:25\nΕυχαριστώ και εγώ για την απάντησή σου και με συγχωρείς που άργησα αλλά βλέπεις οι υποχρεώσεις.\nΛες: «Εγώ αγαπητέ δε χρησιμοποίησα την λέξη καταλήγω, αλλά την λέξη γεννιέται. Εγώ δεν οριστικοποιώ. Δεν φτάνω σε τελεσίδικη θέση. Αντιθέτως το συμπέρασμα γεννιέται και γίνεται έτσι αντικείμενο επεξεργασίας για να ωριμάσει αν θες και να αποδώσει νοήματα. Το νοηματοδοτείν είναι πορεία και όχι θέση καταληκτική. Το συμπέρασμα για μένα έχει δυναμικό χαρακτήρα και οχι στατικό. Κάτι συμπεράσματα - παγόβουνα χαρακτηριστικά βεβαιωμένων, παγ(ι)ωμένων θέσεων δε χαίρουν ιδιαίτερης συμπάθειας από εμού (ειδικά σε τέτοια ζητήματα).»\nΕδώ θα χρειαστεί να παίξουμε λίγο με τις λέξεις (αλλά πάντα λίγο παιχνίδι δεν κάνει κακό, συμφωνείς Αιρετικέ;). Εγώ αντιλαμβάνομαι την «γέννηση» ως «κατάληξη ενός τοκετού, ως κατάληξη μιας κυοφορίας, άρα μιας διαδικασίας». Άρα δεν αντιλαμβάνομαι τη διαφορά μας, μήπως μιλάμε για το ίδιο πράγμα από διαφορετική οπτική; Εσύ θεωρείς το συμπέρασμα, αφού γεννηθεί, ως αντικείμενο επεξεργασίας για να φτάσει να αποδώσει νέα νοήματα. Αυτή η διαδικασία όμως ενέχει την παραδοχή ότι κάποια γεννημένα νοητικά τέκνα, λαμβάνονται ως «νέα δεδομένα», πάνω στα οποία θα πατήσει το επεξεργαστικό σου σύστημα για να αποδώσει νοήματα. Λαμβάνεις κάτι σαν δεδομένο για να φτάσεις κάπου αλλού. Έστω και αν εσύ ο ίδιος δεν το αντιλαμβάνεσαι! Για να χτίσεις πρέπει να πατήσεις κάπου, έτσι τουλάχιστον λένε τα μαθηματικά και η φυσική. Πώς λοιπόν να μην θεωρήσεις κάποιες θέσεις καταληκτικές, όταν είναι αναγκαίες και ικανές για να προχωρήσεις;\nΑυτό που συμβαίνει όμως με την συγκεκριμένη διαφωνία μας, είναι ότι εσύ υπερτονίζεις το δεύτερο κομμάτι μιας διαδικασίας, αυτό της προοπτικής που ανοίγει, ενώ εγώ υπερτονίζω το πρώτο της κομμάτι, αυτό της πορείας που έχει μέχρι τώρα διαγραφεί και την ακολουθεί αναπόφευκτα. Κάπου λοιπόν η αλήθεια κρύβεται στη μέση. Το «συμπέρασμα» για μένα ενέχει και δυναμικό αλλά και στατικό χαρακτήρα. Τώρα αν δεν τρέφεις μεγάλη συμπάθεια για το δεύτερο, τι να πώ; Κάποια πράγματα είναι και θέμα γούστου!\n08 Φεβρουαρίου, 2010 19:58\n«Και ναι προφανώς και μπορούμε να επεξεργαστούμε μια ιδέα και μια πεποίθηση. Να αναλύσουμε αίτια, θέσεις και συνέπειες, θετικά και αρνητικά, την ιστορική της διαδρομή και την τοποχρονική της διακύμανση. Σαφώς και καλώς μπορούμε. Απλά όταν αυτό γίνεται αποκλειστικά μέσω των φορέων τους, ενυπάρχει ο κίνδυνος να μην μελετάμε αμιγώς την ιδέα καθ'εαυτή, αλλά το πως αυτή αντιλαμβάνεται (όπως λες και εσύ) από τους υποστηρικτές της. (Προσοχή γράφω την λέξη "αποκλειστικά" γιατί προφανώς δίνω και σ'αυτό το κομμάτι αξία. Δηλαδή στην σκιαγράφηση των θιασωτών μιας πεποίθησης). Νομίζω όμως ότι πρέπει να ξέρουμε τι βάζουμε στο στόχαστρο κάθε φορά. Εάν θέλουμε να είμαστε εύστοχοι, οφείλουμε να το κάνουμε. Εκτός και αν δε μας ενδιαφέρει η ακρίβεια, αλλά θέλουμε απλά να εκφραστούμε για να ξαλαφρώσουμε και όποιον πάρει η μπάλα.»\nΘεωρώ ότι δεν μπορούμε να δούμε αμιγώς και αποκλειστικά μια ιδέα και ξεκομμένη από την επίδραση άλλων παραγόντων. Μια ιδέα είναι μια πληροφορία που καλούμαστε να επεξεργαστούμε. Μια πληροφορία όμως, που δεν προέκυψε με παρθενογένεση, αλλά μια ιδέα που πριν φώλιαζε -με τον έναν ή άλλον τρόπο- στο μυαλό κάποιου άλλου ανθρώπου. Άρα μια ιδέα περιέχει τόσο τον τρόπο αντίληψής της από τους πρώην υποστηριχτές της όσο και τον τρόπο εκφορά της από αυτούς(βλέπεις οι «πρώην» πάντα θα μας κυνηγούν!). Μια ιδέα λοιπόν, ποτέ δεν είναι αμιγώς ιδέα. Είναι πιο σωστά μια πληροφορία που έχει υποστεί πριν πολυεπίπεδη επεξεργασία και φέρει σημάδια βιασμού από τους θιασώτες της. Νομίζεις λοιπόν ότι είναι εφικτό να ξέρουμε τι βάζουμε στο στόχαστρο κάθε φορά; Μόνο μια προσέγγιση του στόχου μπορούμε να έχουμε, καθώς αυτός κινείται και δεν προσδιορίζεται επακριβώς. Ποιος είπε ότι δεν μας -και με- ενδιαφέρει η αλήθεια; Κανείς όμως δεν μας -και μου- εξηγεί πώς θα την αγγίξουμε επιτέλους ολοζώντανη και όχι μέσω προσέγγισης ή απομίμησης. Μάλιστα ακούγονται και κάποιες φωνές αντίθετες, όπως αυτή του Χάιζενμπεργκ, που με την αρχή της απροσδιοριστίας του υποστήριξε ότι ποτέ δεν θα μάθουμε την αλήθεια αυτή καθ’εαυτή, αποκλειστικά και αμιγώς. Μόνο προσεγγίσεις αυτής, μόνο κάποιες ενδείξεις αυτής, μόνο το είδωλο αυτής θα ζούμε. Άρα υπό αυτό το πρίσμα (όχι της έλλειψης ενδιαφέροντος της ακρίβειας, αλλά της ανικανότητάς μας να την γευτούμε ολοκληρωτικά) δεν καταλαβαίνω γιατί να μην θέλουμε απλά να εκφραστούμε, να ξελαφρώσουμε και όποιον πάρει η μπάλα; Αφού σε τούτο το σύμπαν ουσιαστικά παίζουμε ένα παιχνίδι: ο ένας πετά μπαλάκια στους άλλους και τανάπαλιν (κάποιοι τα μπαλάκια τα βάφτισαν μόρια, άτομα, ηλεκτρόνια, κουάρκ, βαρυτόνια, μποζόνια…).\n08 Φεβρουαρίου, 2010 19:59\nΛες: «Όταν η Μαρία μας περιγράφει τον Γιάννη, εμείς η πιο κοντά στην πραγματικότητα εικόνα που μπορούμε να έχουμε (θα έλεγα συμπέρασμα αν δε το είχες δέσει με τα δεσμά του αμετάκλητου) είναι αυτή της Μαρίας και όχι του Γιάννη. Δηλαδή δε μπορώ εγώ να κρίνω Γιάννη με μοναδικό κριτήριο την εικόνα του Γιάννη που έχει η Μαρία. (Με συγχωρείς αγαπητέ αλλά ο Minsky το διατυπώνει ξεκάθαρα).\nΗ Μαρία έχει μία εικόνα(=προσέγγιση) για τον Γιάννη και εγώ έχω δυο εικόνες(=προσέγγιση της προσέγγισης) για το Γιάννη, (που βέβαια τις θεωρώ σαν μία συνδυαστική, συνολική και αυτοτελής εικόνα): η μία είναι η εικόνα που έχει η Μαρία για τον Γιάννη και η άλλη η εικόνα που έχω εγώ για τη Μαρία μιας και η εικόνα της Μαρίας για το Γιάννη ανήκει στο σύνολο της εικόνας που έχω εγώ για τη Μαρία (η έννοια Γιάννης είναι λοιπόν υποσύνολο της έννοιας Μαρία). Σίγουρα με τα υποσύνολα, τα σύνολα και τα υπερσύνολα που φτιάχνει το μυαλό μας, δεν μπορούμε να κρίνουμε κάποιον. Σωστό λοιπόν ότι με μόνο κριτήριο την εικόνα του Γιάννη που έχει η Μαρία δεν μπορώ να κρίνω τον Γιάννη. Όμως εγώ λέω κάτι ακόμα. Ότι με κανένα κριτήριο δεν μπορούμε να κρίνουμε τον Γιάννη. Μόνο να τον προσεγγίσουμε μπορούμε.\nΟπότε μάλλον γίνεται αντιληπτό αυτό που ανέφερα πριν, ότι δηλαδή μια ιδέα, μια εικόνα, είναι το αποτέλεσμα (και η προοπτική για νέα επεξεργασία όπως σωστά είπες), μιας πολυεπίπεδης και πολυδιάστατης περιπλάνησης μιας πληροφορίας, ενός ταξιδιού που δεν ξέρουμε ποια ήταν η αφετηρία του (αν υπήρχε - και εδώ μπορεί να μπει το θέμα του Θεού), και που δεν ξέρουμε ποιος θα είναι το τερματισμός του (αν υπάρχει – και πάλι εδώ μπορεί να μπει το θέμα του Θεού). Η πληροφορία δεν μπορεί να σταθεί μόνη της, παρά δίπλα στους -ή πιο σωστά μέσα από τους- εκφραστές της. Και να ήταν μόνο αυτό, θα ήταν καλά! Η κάθε πληροφορία, αφού περιπλανηθεί τόσο πολύ, φτάνει ως εμάς που πρέπει να εκτελωνιστεί και μαζί της όλα τα μπαγκάζια της (δηλαδή όλες οι έξτρα πληροφορίες για το μέχρι τώρα ταξίδι της): όλα περνούν μέσα από το δικό μας σύστημα επεξεργασίας. Όλα γίνονται ΩΣ ΠΡΟΣ εμάς. Όλα κινούνται και γίνονται αντιληπτά ως προς το δικό μας σύστημα. Έτσι δεν μπορούμε να φτάσουμε σε ασφαλές συμπέρασμα για τον άλλον άνθρωπο (αυτό που σου ανέφερα στο 2/6 της πρώτης ομάδος σχολίων μου), μιας και έχουμε μόνο μια μικρή προσέγγιση για αυτόν, που μάλιστα έχει υποστεί διύλιση περνώντας από προσεγγίσεις που έχουν άλλοι για αυτόν. Η κρίση μας είναι σύγκριση της προσλαμβάνουσας πληροφορίας με τις πληροφορίες που ήδη έχουν προφτάσει και έχουν φωλιάσει στο δικό μας μυαλό. Άρα για ποια ασφαλή και αποκλειστική και απόλυτη κρίση ιδεών και ανθρώπων μιλάμε;\nΜια πληρο-φορία λοιπόν φέρει πλήρη σύγχυση αν καλοσκεφτείς τι πραγματικά είναι…\nΛες: «Πόσο μάλλον λοιπόν, όταν ακούω την Μαρία να περιγράφει θεό [μια έννοια πολύ πιο αφηρημένη και δυσπροσέγγιστη από τον Γιάννη, που ποτέ δεν έχει αλληλεπιδράσει μαζί του τουλάχιστο συνειδητά, δηλαδή δεν έχει καμία αισθητηριακή εμπειρία (που για σένα είναι η βάση της εξέλιξης της γνώσης) περί αυτού] να βγάζω συμπέρασμα (και τώρα το εννοώ με τον δικό σου καταληκτικό χαρακτήρα) για τον δεύτερο.»\nΟ ανθρώπινος νους, σύμφωνα και με τον Minsky και με τον Levi-Strauss, λειτουργεί εν πολλοίς βάση διπόλων και αντιθετικών νοημάτων. Λες ότι με τον θεό δεν έχουμε αλληλεπιδράσει, τουλάχιστον συνειδητά, οπότε δεν έχουμε αισθητηριακή εμπειρία. Όμως ακόμα και αυτό, ότι δηλαδή δεν έχουμε αλληλεπιδράσει, είναι από μόνο του μια αισθητηριακή εμπειρία και κατ’επέκταση μια πληροφορία: «ότι δεν έχουμε αλληλεπιδράσει». Στην πληροφορική, σήμα δεν είναι μόνο το 1, είναι και το 0. Έτσι και στον άνθρωπο (με βάσει πάντα τις προσεγγίσεις περί διπόλων και αντιθετικών νοημάτων που ανέφερα), δεν είναι βιωματική εμπειρία μόνο αυτά που ζεις, αλλά και αυτά που δεν ζεις. Ο υποδοχέας μας έχει δυο θέσεις λειτουργίας με άλλα λόγια. Πληροφορεί τόσο για αυτά που συναισθάνεται όσο και για αυτά που δεν συναισθάνεται. Έτσι παρ’ότι ένας ο υποδοχέας μας, μπορεί να πληροφορήσει για δυο καταστάσεις, άρα οι προσλαμβάνουσες πληροφορίες είναι ακόμα πιο πολλές. Φοβερό ε; (Βασικά ο μηχανισμός αυτός φαίνεται να στηρίζεται στην αρχή της ελάχιστης ενέργειας). Ο Θεός λοιπόν και όλα περί αυτού του θέματος, καταφθάνουν σε μας μέσα από αυτό το κανάλι πληροφόρησης: της μη επαφής. Αυτό όμως δίνει αμέσως τροφή για να χτίσει κάποιος ένα πιθανολογούμενο μοντέλο ώστε να καλύψει τα ερωτήματα που του δημιουργούνται. Έτσι προωθείται και εξελίσσεται η γνώση: μέσω της ύπαρξης ερωτημάτων που δημιουργούνται από τις εμπειρίες μας(άρα επιμένω ότι η βάση της εξέλιξης της γνώσης είναι η αισθητηριακή εμπειρία). Τώρα που το καλοσκέφτομαι μάλιστα, ίσως αυτή η δίοδος του «0» να ωθεί πιο έντονα την αναζήτηση της γνώσης, μιας και ευνοεί πιο άμεσα τη δημιουργία ερωτημάτων. Και το καλό ερώτημα είναι αυτό που θα προσελκύσει και την ωραία απάντηση. Σκέψου μόνο τούτο: χωρίς την δίοδο του «0» δεν θα είχαμε ποτέ αντικρύσει το πάντα κρυμμένο, ντροπαλό και σκοτεινό ως προς εμάς, πρόσωπο της Σελήνης!\n08 Φεβρουαρίου, 2010 20:00\nΣτη σχόλιο νούμερο 2) γράφεις «εγώ δεν είπα ότι η όλη σου προσέγγιση στο θέμα είναι προϊόν αντίδρασης συναισθηματικής. Δεν έχω εγώ εικόνα δικής σου προσωπικής καθολικής τοποθέτησης στο θέμα. Εγώ διάβασα αυτές τις γραμμές… και αυτές έκρινα. Για μένα αυτά τα λόγια είναι ενδεικτικά δημιουργίας συμπεράσματος (ρητό ΟΧΙ στην ύπαρξη θεού) μέσω της κριτικής της αντιμετώπισης και ερμηνείας τρίτων του θέματος» και στο πρώτο πρώτο σου σχόλιο είχες πει «αν ξαναδιαβάσεις την απάντηση σου θα δεις πως τα προσωπικά τεκμήρια που της δίνεις είναι μια συναισθηματική άρνηση απέναντι στην συναισθηματική κατάφαση των άλλων. Η απάντηση η δική σου, είναι περισσότερο προιόν αντίδρασης… παρά ως συμπέρασμα προσωπικου προβληματισμού και τοποθέτησης πάνω στο θέμα. Ένα ρητό όχι απέναντι στα ρητά ναι». Λοιπόν, αυτά που έγραψα στην ανάρτηση ήταν, ΝΑΙ, ένα συμπέρασμα. Δεν νομίζω όμως να έχω καταγράψει πουθενά τεκμήρια, (αυτά τα άφησα για τα πιθανά σχόλια που θα ακολουθούσαν, όπως και έγινε). Το ότι λέω πως αυτά που πιστεύουμε είναι ψεύτικα, φρούδα κλπ είναι στα πλαίσια του συμπεράσματος μου ότι δεν υπάρχει Θεός (όπως τον εννοούν οι περισσότεροι άνθρωποι). Εσύ λοιπόν μιλάς για τεκμήρια, που δεν είχα ακόμη δώσει, και μιλάς επίσης για μια συναισθηματική άρνηση και μια αντίδραση στο θέμα. Δηλαδή ουσιαστικά μιλάς επί της διαδικασίας που με οδήγησε στο συμπέρασμά μου και όχι τόσο για το ίδιο το συμπέρασμά μου. Άρα δεδομένου ότι καταγράφω ένα συμπέρασμα χωρίς να το τεκμηριώνω στην ανάρτηση και δεδομένου ότι εσύ καταγράφεις για το πώς ουσιαστικά έφτασα σε αυτό το συμπέρασμα χωρίς να γνωρίζεις ακριβώς, αφού δεν σου εξήγησα, τότε μάλλον γίνεται αντιληπτό γιατί θεώρησα ότι εσύ έκανες φάουλ και κατέληξες σε ένα επιπόλαιο συμπέρασμα. Και έτσι είπα την ατάκα που είπα για να σου δηλώσω ότι έχουμε ξεφύγει από το δρόμο του διαλόγου, καθώς ο διάλογος πρέπει να στρέφεται επί συγκεκριμένων πραγμάτων και να μην χρησιμοποιεί γενικά και αίολα λόγια. Άρα λοιπόν τα γραφόμενά σου «Θα ήθελα όμως να σου πω ότι κάτι τέτοιες ατάκες "Το αν όμως η απάντηση η δική μου είναι προϊόν αντίδρασης ή προσωπικού προβληματισμού επέτρεψε μου να το γνωρίζω εγώ καλύτερα από εσένα" είναι τουλάχιστον απογοητευτικές» και «Καταλαβαίνεις ότι τέτοιες (αποτρεπτικές για την κριτική των θέσεων του άλλου) τοποθετήσεις είναι οι πλέον άγονες για την επίτευξη του όποιου διαλόγου», μάλλον συνεχίζουν μια παρεξήγηση που εσύ ο ίδιος γέννησες.\nΚαι κάτι ακόμα όμως στα ανωτέρω σχόλιά σου: σαφέστατα και το συμπέρασμά μου θα προέλθει «μέσω της κριτικής της αντιμετώπισης και ερμηνείας τρίτων του θέματος», μιας και το ερώτημα περί ύπαρξης Θεού α) μου το έθεσε άλλος (οπότε η απάντησή μου επηρεάζεται από την ερμηνεία που του δίνει αυτός ο άλλος, ή πιο σωστά επηρεάζεται από την ερμηνεία που δίνω εγώ στην ερμηνεία που δίνει ο άλλος στο θέμα - βλέπε την εξήγησή μου για το πώς βλέπω εγώ το Γιάννη μέσω της Μαρίας -), β) μιας αφορά ουσιαστικά κάθε άνθρωπο και ως μονάδα, αλλά και ως κοινωνία (ο Θεός είναι μέσα στον συνάνθρωπό μας ή ο Θεός μας κρίνει μέσω της σχέσης μας με το συνάνθρωπό μας), γ) μιας και έμαθα για το Θεό μέσα από άλλους (μου τον μάθανε από μικρό παιδί) και δ) μιας και τον αναζήτησα για να ερμηνεύσω τις σχέσεις μου με άλλους (καλές ή κακές). Άρα δεν γίνεται να μιλάμε μόνο για το φαινόμενο άνθρωπος-Θεός, αλλά για το φαινόμενο άνθρωπος-συνάνθρωπος-Θεός.\n08 Φεβρουαρίου, 2010 20:01\nΛες «Συνεχίζοντας λες ότι υπάρχουν 2 ρητές απαντήσεις σ'αυτό το ερώτημα, μία καταφατική και μία αρνητική, ενώ στη συνέχεια τοποθετείσαι σε μια τρίτη, το ρητό ερωτηματικό! Μπες λίγο στον κόπο να μου εξηγήσεις αυτήν την κραυγαλέα αντίφαση αν θέλεις». Στο ερώτημα, αν υπάρχει θεός ή όχι, (πάντα με θρησκευτικά κριτήρια)οι απαντήσεις είναι σαφέστατα δύο: ή υπάρχει ή δεν υπάρχει. Δεν πρόκειται ποτέ όμως με τα χαρακτηριστικά που διαθέτουμε να αποδείξουμε (και εδώ πάλι μπαίνει το ερώτημα τι σημαίνει ‘να αποδείξουμε’) ποια από τις δύο απαντήσεις είναι η ορθή. Έτσι θα μένουμε για πάντα με το ερωτηματικό. Αυτό το ερωτηματικό, εσύ λες ότι το ονόμασα ‘τρίτη απάντηση’ ενώ εγώ το περιγράφω σαν μια κατάσταση αδυναμίας. Με άλλα λόγια: έχουμε φτάσει να δημιουργήσουμε μόνο το ερωτηματικό, όχι όμως και την απάντηση. Και επαναλαμβάνω, θεωρώ ότι δεν θα δοθεί ποτέ η ορθή απάντηση. Άρα, δεν μίλησα για εκδοχή της απάντησης του ερωτήματος περί ύπαρξης Θεού.\nΛες «Είναι άλλο αγαπητέ να είσαι βέβαιος για το ποια είναι η θέση σου (για το αν πιστεύεις έτσι ή αν πιστεύεις γιουβέτσι) και άλλο να κόβεις τις φλέβες σου για την βεβαιότητα της ως προς την αλήθεια της. Πρόσεξε, άλλο η βεβαιότητα για το ποια είναι η θέση και άλλο η βεβαιότητα για την αλήθεια της θέσης. Βέβαιος είπα ότι φαίνεται να είσαι, όχι τρελός». Είναι σαν να μου περιγράφεις δυο ομόκεντρους κύκλους: η βεβαιότητα για το ποια είναι η θέση είναι ο μικρότερης διαμέτρου και η βεβαιότητα για την αλήθεια της θέσης είναι ο μεγαλύτερης διαμέτρου. Πώς γίνεται να είσαι βέβαιος για το ποια είναι η θέση σου, χωρίς να πιστεύεις ταυτόχρονα ότι αυτή η θέση προσεγγίζει καλύτερα την αλήθεια; Αλλά και το αντίστροφο, πώς γίνεται δηλαδή να πιστεύεις ότι μια θέση σου προσπαθεί να προσεγγίσει καλύτερα την αλήθεια χωρίς να είσαι βέβαιος για το ποια είναι αυτή η θέση σου; Αυτά συμβαίνουν όταν η θέση σου είναι το αποτέλεσμα μιας νευρωνικής διαδικασίας που σκοπό έχει να δώσει εκείνη τη λύση σε ένα πρόβλημα που προσεγγίζει καλύτερα την αλήθεια. (Μια μικρή εξαίρεση από όλα αυτά, είναι όταν λέμε ψέματα συνειδητά, διότι τότε η θέση είναι απόρροια άλλων νευρωνικών κυκλωμάτων και άλλων μονοπατιών. Εδώ θα λέγαμε ότι οι κύκλοι είναι εφαπτόμενοι εξωτερικά και όχι ομόκεντροι). Και να σημειώσω εδώ ότι είμαι βέβαιος ότι δεν με είπες τρελό!\nΛες «Κατ'αρχήν έχω ήδη ξεκαθαρίσει πως δεν πιστεύω οτι έχεις τα ίδια ακριβώς όπλα - επιχειρήματα με αυτούς που διατυπώνουν καθαρά συναισθηματικές τοποθετήσεις στο θέμα». Ξαναπαραθέτω αυτό που είχες πει στην αρχή «αν ξαναδιαβάσεις την απάντηση σου θα δεις πως τα προσωπικά τεκμήρια που της δίνεις είναι μια συναισθηματική άρνηση απέναντι στην συναισθηματική κατάφαση των άλλων. Η απάντηση η δική σου, είναι περισσότερο προιόν αντίδρασης… παρά ως συμπέρασμα προσωπικου προβληματισμού και τοποθέτησης πάνω στο θέμα» και αφήνω τα συμπεράσματα για εσένα. Εγώ δεν χρειάζεται να υπεραμυνθώ για τίποτα. Οι μπερδεμένες λέξεις μιλούν από μόνες τους.\nΛες «Παρ'όλαυτά μιας και το αναφέρεις, η άποψη μου (για τέτοιες τοποθετήσεις) είναι ότι όχι απλά καταλήγουν σε νίκη - συμπέρασμα, ίσα - ίσα που και οι 2 πλευρές αυτοανακηρυσσονται βέβαιοι νικητές, θεωρώντας πως η εξακριβωμένη αλήθεια τους ανήκει δικαιωματικά». Δεν νομίζω ότι η πλευρά της λογικής αυτοανακηρύχτηκε από μόνη της νικητής χωρίς να ψάξει και να διερευνήσει, χωρίς να καλέσει σε διάλογο. Η πίστη αντιθέτως, είναι αυτή που δεν αφήνει χώρο για συζήτηση, που δεν αφήνει χώρο για δεύτερη ερμηνεία και για διαφορετικές απόψεις. Η πίστη μίλησε για δόγμα και σου λέει: αν γουστάρεις φίλε, το δέχεσαι όπως είναι, πακετάκι, αλλιώς δεν έχει. Η λογική και η επιστήμη μίλησαν όμως με ερωτηματικά, δεν σου είπαν αν γουστάρεις πάρτην απάντηση όπως είναι, αλλά σου είπαν έλα μαζί να δώσουμε και άλλες απαντήσεις, να βρούμε και άλλα ερωτήματα. Η επιστήμη εμπεριέχει την έννοια της αλλαγής και της νέας θεώρησης. Η πίστη και η εκκλησία καμία αλλαγή δεν δέχονται (και μην μου πείτε για το ιντερνετ και το «σας πάω» γιατί θα μου ’ρθει εμετός…), μιας και έχουν έτοιμη απάντηση για όλα: όλα ο Θεός!\nΛες «Μη τρελαίνεσαι ομως με τη ζώσα εμπειρία αγαπητέ εμπειριστή. Υπάρχουν πεδία της επιστήμης που έχουν φτάσει σε αποδεδειγμένες αλήθειες και παρ'όλαυτα δεν υπάρχει καμία ζώσα εμπειρία στο θέμα (βλέπε υποατομική φυσική)». Σε παραπέμπω στην άποψή μου περί ζώσας εμπειρίας, που ζώσα εμπειρία είναι και αυτό που ζεις και αυτό που δεν ζεις. Άλλο παράδειγμα παρόμοιο με αυτό της υποατομικής φυσικής, αλλά στο ακριβώς αντίθετο άκρο ως προς το μέγεθος, είναι και οι μαύρες τρύπες: δεν τις είδαμε ποτέ, αλλά βρήκαμε τις επιδράσεις που έχουν στα πέριξ τους.\nΛες «Συμφωνώ επίσης ότι η επιστήμη είναι το μοναδικό βιοσυμβατό μας όπλο για να κατακτήσουμε την αλήθεια. Θα ήθελα να προσθέσω όμως και κάτι άλλο στη φαρέτρα μας. Την φιλοσοφία. Ως φιλοσοφία περιγράφω απλά και μόνο τον καθαρό και κρυστάλλινο προβλματισμο». Συμφωνώ ότι η φιλοσοφία ανήκει στην φαρέτρα μας, εξάλλου αυτή η συζήτηση δεν είναι τίποτε άλλο από φιλοσοφικές προσεγγίσεις. Δεν πιστεύω όμως ότι μπορούμε να επιτύχουμε τον καθαρό και κρυστάλλινο προβληματισμό, γιατί απλά δεν πιστεύω ότι υπάρχει τέτοιος (σε παρακαλώ μην αρχίσουμε όμως τώρα άλλη συζήτηση περί ύπαρξης ή όχι καθαρού και κρυστάλλινου προβληματισμού, όπως περί ύπαρξης ή όχι Θεού… απλά παραθέτω την δική μου -φιλοσοφική- προσέγγιση στο θέμα, για να μπορούν να τις διαβάσουν οι υπόλοιποι πλάι στη δική σου και να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα).\n08 Φεβρουαρίου, 2010 20:02\nΛες «Έτσι είναι αστροπεριπατητή, ολονών τη συναίσθηση της ορθολογικής αντίληψης καταργεί η θρησκεία». Το ξέρω ότι την καταργεί και αυτό με εκκίνησε να γράψω αυτό το post. Αυτό εξάλλου προσπαθώ να αντικρούσω και μάλιστα προσπαθώ να πω ότι την καταργεί αυθαίρετα (πάντα με βάση τα δικά μου δεδομένα - και ακριβώς εδώ είναι που έχει χώρο η συζήτησή μας).\nΣτη δεύτερη παράγραφο του σχολίου 4) μάλλον έχει γίνει μια παρεξήγηση. Όταν λέω ότι «Η ίδια η θρησκεία όμως θεωρεί ότι και ο άνθρωπος μπορεί να φτάσει στον Θεό, αλλά και ο Θεός μπορεί να επέμβει στα ανθρώπινα» εννοώ σαν διαδικασία και όχι σαν απόσταση. Και όταν λέω «Οπότε η ίδια η θρησκεία συνδέει τα εγκόσμια με τα υπερκόσμια» εννοώ ότι η θρησκεία συνδέει τη δύναμη που κινεί την καθημερινή ζωή των ανθρώπων με την δύναμη που κινεί και τα φαινόμενα εκτός των ανθρώπων και φυσικά αυτή η δύναμη είναι ο θεός. Μάλιστα αυτή η δύναμη σχετίζεται με τη συμπεριφορά των εγκόσμιων ανθρώπινων καταστάσεων και ανάλογα δρα. Δηλαδή η ίδια δύναμη που θα με κάνει εμένα να αμαρτήσω ή να μην αμαρτήσω, θα κινήσει και τα αστέρια δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά από εμένα. Και για να το πω πιο απλά: η σκηνή του ενδιαφέροντος της θρησκείας είναι τα εγκόσμια και ο άνθρωπος και όλα τα υπόλοιπα είναι απλώς διακοσμητικά στοιχεία που συμπληρώνουν τα υπόλοιπα σκηνικά σε αυτό το θέατρο του παρα-λόγου (μιας και η θρησκεία, λέει η ίδια, είναι πέρα και μάλιστα παρα-πάνω από το λόγο). Άρα όταν λέω ότι η θρησκεία συνδέει τα εγκόσμια με τα υπερκόσμια, λέω ότι συνδέει αυτούς τους δυο κόσμους, τον κόσμο που μπορούμε να αντιληφθούμε και τον κόσμο που δεν μπορούμε να αντιληφθούμε, και μάλιστα με τέτοιο τρόπο ώστε να καθορίζεται ο πρώτος από τον δεύτερο. Συνεπώς δεν πιστεύω ότι στην ουσία του πράγματος διαφωνούμε, καθώς είμαι και εγώ υπέρμαχος της άποψης ότι «όταν λέω κόσμο, εννοώ τον αντιληπτά κατανοητό από τον ανθρώπινο νου και όταν λέω υπερκόσμιο εννοώ οτιδήποτε έξω από αυτήν την αντιληπτότητα». Οπότε, δεν βλέπω το λόγο να σπαταλάς ενέργεια για να μου εξηγείσαι. Α! Και έλεος δεν χρειάζεται να ζητάς από εμένα, αλλά από αυτόν που διατείνεται ότι το χορηγεί (μην το πάρεις προσωπικά, δες το σαν αστείο!).\n08 Φεβρουαρίου, 2010 20:03\nΛες «Φίλτατε αστρομοναχικέ τοποθετείσαι λοιπόν στο ζήτημα ύπαρξης θεού υπό το πρίσμα της θρησκείας και όχι στο ζήτημα ύπαρξης θεου. Ξεκάθαρα πράγματα». Φίλτατε Αιρετικέ, ειλικρινά δεν μπορώ να δω το ένα χωρίς να δω το άλλο. Αν η θρησκεία είναι ο επίσημος φορέας (κάτι σαν αποκλειστικός αντιπρόσωπος…) του λόγου του Θεού και αν ο Θεός προσεγγίζεται μόνο μέσα από τη θρησκεία (βλέπε τελετουργίες διάβασης, μετάληψης, μέθεξης κλπ), τότε πώς να τα δώ διαφορετικά αυτά τα δυο; Ο άνθρωπος βλέπει το Θεό τόσο μέσα από την μεταξύ τους ιδιαίτερη σχέση, όσο και μέσω του συνανθρώπου (εδώ μου θυμίζει λίγο το τρίγωνο Εγώ, Μαρία, Γιάννης…). Όλη αυτή την συνδεσμολογία την έχουμε βαφτίσει θρησκεία, η οποία προσπαθεί να δώσει κατευθυντήριες οδηγίες για το πώς να συναρμολογήσουμε αυτές τις σχέσεις, ώστε να λειτουργήσει. Η θρησκεία είναι κάτι σαν τα απαιτούμενα «τρισδιάστατα γυαλιά» που απαιτούνται για να δούμε το Θεό. Και ακριβώς εκεί είναι ο προβληματισμός μου. Μήπως η εικόνα που φτάνει στους πνευματικούς μας οφθαλμούς είναι κολλημένη στο τζάμι των γυαλιών -σαν προέκταση ή εξάρτημα αυτών- και όχι παραέξω; Μήπως τελικά η εικόνα προέρχεται από το πρίσμα και όχι παραπέρα;\nΛες «Σου υπενθυμίζω ότι στην αρχική σου τοποθέτηση απέναντι στην στάση της φίλης σου (και όχι όσον αφορά τις παραθέσεις των απόψεων των άλλων διανοητών που καταπιάνονται με το θέμα της θρησκείας) της απαντάς στο ζήτημα ύπαρξης θεού χωρίς καμία νύξη στα θρησκευτικά δόγματα.\nΔηλαδή αποτελούν απάντηση το καθ'ένα σε διαφορετική ερώτηση? Δώσε μια απάντηση εδώ, γιατί νομίζω ότι αυτός είναι ο πυρήνας της διαφωνίας μας». Τώρα κατάλαβα από πού πηγάζει η σύγχυση σου και ομολογώ ότι ήταν δική μου -σοβαρή- παράλειψη εξαρχής μιας πληροφορίας, η οποία κατά τη διάρκεια της συζήτησής μας μέχρι τώρα κάπου έχει αναφερθεί. Αξίζει όμως να ξανατονιστεί και να λάβει τη σωστή της θέση στη συλλογιστική μου. Ο λόγος που μου τέθηκε αυτή η ερώτηση ήταν για να πω αν υπάρχει πιθανότητα ο καρκινοπαθής άνθρωπος να σωθεί ακόμα και την τελευταία στιγμή. Έχεις δίκιο να λες ότι δεν αναφέρθηκα σε κανένα θρησκευτικό δόγμα, υπέθεσα όμως ότι θα εννοηθεί στα πλαίσια του αθροίσματος «αν πιστεύω ότι υπάρχει Θεός + σε μια δύσκολη και κρίσιμη ώρα για εκείνην». Με άλλα λόγια θεώρησα ότι θα φανεί η έννοια της επέμβασης του Θεού στα ανθρώπινα και αυτή είναι που προσπάθησα να αντικρούσω (εξ’ού και το ρητό ΟΧΙ).\nΤώρα σχετικά με τα υπαρξιακά μου ερωτήματα, θεωρώ ότι αλλού οφείλουμε να στρέψουμε το ενδιαφέρον μας και όχι στο τώρα, όχι στο καθημερινό. Για μένα δεν χωρά ο θεός ανάμεσά μας, για μένα δεν επεμβαίνει ανάμεσά μας (και αυτό προσπάθησα να πω με το ρητό ΟΧΙ). Το ερώτημα λοιπόν της ύπαρξης του Θεού, (αλλά προσοχή! όχι όπως το θεωρούν οι θρησκείες) το τοποθετώ αλλού: στην απαρχή του σύμπαντος. Και για να μην διατηρώ μια σύγχυση, ονομάζω αυτό που ψάχνω “κινητήρια δύναμη” και το διαχωρίζω από αυτό που η θρησκεία ονομάζει “Θεός”. Δεν νοείται Θεός, όπως έχει εντυπωθεί στη συνείδηση της πλειοψηφίας των ανθρώπων (και εγώ με βάση αυτήν την εντυπωμένη άποψη ρωτήθηκα από τη φίλη μου), που να μην δύναται να επέμβει. Δεν νοείται (για τους πολλούς) Θεός λοιπόν χωρίς να καθορίζει την ανθρώπινη συμπεριφορά άμεσα, επεμβατικά, ή όπως το έθεταν οι αρχαίοι “από μηχανής”. Εγώ όμως αντιλαμβάνομαι αλλιώς τον κόσμο (ναι, πάλι στηρίζομαι στην ζώσα, βιωματική εμπειρία μου!) και συνεπώς αλλού θέτω το ερώτημα αυτής της “έξω από την αντιληπτότητα” (όπως προτιμάς να την λέμε) κινητήριας δύναμης. Το δικό μου ερώτημα λοιπόν είναι ποιος άναψε τον διακόπτη τότε, στην αρχή, ώστε να ξεκινήσουν όλα; Ποιος έβαλε μπρος τις μηχανές ώστε αυτές να λειτουργούν τόσο καταπληκτικά, όπως τις αντιλαμβανόμαστε σήμερα; Θεωρώ όπως καταλαβαίνεις ότι ο κόσμος μας είναι μια μηχανή που λειτουργεί με συγκεκριμένους κανόνες και νόμους, αρχές και προβλεψιμότητα, χωρίς να επεμβαίνει κανείς, όπως ακριβώς λειτουργεί ένα ρομποτάκι που το κουρδίζεις και αυτό αρχίζει να κάνει τα δικά του, χωρίς να επεμβαίνει κανείς.\nΚαι τώρα πάμε στον επίκεντρο της συζήτησης. Λες: «Προσωπικά θεωρώ… ότι θεολογία και θρησκεία δεν ταυτίζονται. Ποια ύπαρξη στοιχειώδους νοημοσύνης, δεν αναρωτήθηκε ποτέ για την ίδια της την προέλευσή? Αν υπάρχει κάτι υπεράνω του εαυτού και της αντανάκλασής του (δηλαδή του γνωστού κόσμου) που τον ζωοδοτεί? Αν υπάρχει τότε ποια είναι η φύση του, η θέση του και η σύνδεσή του με εμάς? Χωρίς αυτό το κάτι γίνεται? Υπάρχει σκοπός στο γίνεται? Υπάρχει απάντηση?» Η απάντησή μου είναι ότι θεολογία και θρησκεία είναι παραλλαγές του ίδιου φαινομένου, αυτού που περιγράφεται αδρά μέσα από τις ερωτήσεις που θέτεις. Το φαινόμενο αυτό είναι η αγωνία του ίδιου του ανθρώπου να αντιληφθεί αν ο κόσμος έξω από αυτόν κινείται ως προς αυτόν. Και ψάχνει να βρει μια τέτοια δύναμη, που θα του ερμηνεύσει ότι στο επίκεντρό της βρίσκεται ο ίδιος ο άνθρωπος. Θρησκεία και θεολογία προβάλλουν τις απόψεις τους με βασικό άξονα τον ίδιο τον άνθρωπο και την απίστευτα εξελιγμένη φύση του. Θρησκεία και θεολογία δεν στέκουν αν δεν περιέχουν την έννοια άνθρωπος. Θρησκεία και θεολογία λοιπόν δεν βγάζουν απέξω την έννοια άνθρωπος στις προσεγγίσεις τους, ίσως γιατί οι έννοιες αυτές βρίσκονται μέσα στον άνθρωπο. Πώς λοιπόν κάτι εσωτερικό να βγάλει από μέσα του κάτι που βρίσκεται απέξω του; Είναι σαν να προσπαθεί το εσώρουχό μας να βγάλει από μέσα του το παντελόνι μας! Και για να το πώ και αλλιώς: πιστεύω ότι θρησκεία και θεολογία είναι οικοδομήματα του ίδιου του εγωισμού του ανθρώπινου είδους. Μην παρεξηγείς τη λέξη εγωισμός. Είναι ένα σύμφυτο χαρακτηριστικό του ανθρώπου από καταβολής του, ένα χαρακτηριστικό που είναι απαραίτητο για την επιβίωσή του και έτσι για την ύπαρξή του.\n08 Φεβρουαρίου, 2010 20:04\nΕγώ όμως και πάλι θα εστιάσω αλλού το φακό μου: σε πιθανότητα ύπαρξης μιας δύναμης (την κινητήρια όπως την ανέφερα πιο πριν) που θα έχει γραμμένο τον άνθρωπο στα παλιά της τα παπούτσια(με την καλή έννοια!), δηλαδή μια δύναμη που δεν θα σχετίζεται με τον άνθρωπο μόνο, μια δύναμη που δεν θα δρα ΩΣ ΠΡΟΣ τον άνθρωπο μόνο, μια δύναμη που θα σπάει τον τσαμπουκά και τον εγωισμό του ανθρώπου. Αυτή η δύναμη είναι η δύναμη που πιστεύω ότι κυνηγά η επιστήμη της Κοσμολογίας και όχι της Θεολογίας. Η Θεολογία για μένα είναι μια προσπάθεια κοσμολογικής προσέγγισης αλλά με δεδομένα Θρησκείας, γι’ αυτό είπα ότι θεωρώ Θρησκεία και Θεολογία παραλλαγές του ίδιου φαινομένου. Συνεπώς είμαστε αντιμέτωποι με τα εξής δυο φαινόμενα: πρώτον, τον άνθρωπο να προσπαθεί να θεωρήσει τον κόσμο χωρίς να βγάζει τον ίδιο του τον εαυτό από εκεί μέσα (θεολογική προσέγγιση) και δεύτερον, τον άνθρωπο να προσπαθεί να θεωρήσει τον κόσμο χωρίς τον ίδιο του τον εαυτό εκεί μέσα (κοσμολογική προσέγγιση). Σε αυτό το σημείο όμως ανακύπτει θέμα αξιοπιστίας (ακόμα και επιστημονικά) της ισχύος της δεύτερης προσέγγισης, καθώς τίθεται το ερώτημα πώς είναι δυνατόν να αντιληφθούμε τον κόσμο (που ο γνωστός κόσμος πολύ σωστά λες Αιρετικέ είναι η αντανάκλαση του εαυτού μας), χωρίς τους εαυτούς μας; Έτσι σαν να παίρνει αμέσως αμέσως ένα προβάδισμα η Θεολογία και κατ’ επέκταση και η θρησκεία, όχι γιατί είναι από μόνες τους δυνατές, αλλά γιατί η κοσμολογική προσέγγιση είναι ακόμα σχετικά αδύναμη ως προς αυτές. Το μεγαλύτερο νόημα σε αυτή τη φράση κρύβεται στη λέξη “ακόμα”. Τι εννοώ; Ρωτάς: «Μήπως προσπαθούμε να λύσουμε ερωτήσεις μεταφυσικού τύπου με απαντήσεις φυσικού τύπου?». Και σου απαντώ: μεταφυσική θεωρούσαν τις αστραπές και τις βροντές πριν τις εξηγήσουν, μεταφυσική και μαγεία θεωρούσαν πίσω από όσους έβγαζαν αφρούς που μετά τους ονόμασαν επιληπτικούς, μεταφυσική και μαγεία και ίσως και θεία τιμωρία στους λιμούς που σκότωναν μυριάδες πριν βρεθούν τα φάρμακα και αναπτυχθεί η ιατρική και πολλά άλλα παραδείγματα (πάνω σε αυτό το θέμα ακριβώς είναι στηριγμένη η νέα ταινία του Σέρλοκ Χόλμς, να πας να την δεις, είναι εξαιρετική!). Τι θέλω τελικά να πω; Αυτό που είπα και στο 6/6 σχόλιο της προηγούμενής μου παρέμβασης: «Όσο η επιστήμη αδυνατεί να απαντήσει σε ερωτηματικά που βάζει η ίδια η ύπαρξη του ανθρώπου, τόσο θα μένει χώρος για την θεωρία μιας υπερκόσμιας δύναμης που θα εξηγεί το σκοτάδι των αναπάντητων ερωτήσεών μας». Η επιστήμη όμως προχωρά. Και εδώ κολλά το ακόμα που ανέφερα πιο πάνω.\n08 Φεβρουαρίου, 2010 20:05\nΕπίσης, ρωτάς: «Μήπως είμαστε εγγενώς ασύμβατοι ως προς την απάντηση των ερωτήσεων που οι ίδιοι μας υποβάλλουμε?» Πιστεύω εν μέρει έχω απαντήσει σε αυτό το ερώτημα όταν σου είπα ότι οι απαντήσεις στο αρχικό ερώτημα περί ύπαρξης θεού είναι δυο (ρητά ναι ή ρητά όχι), αλλά ποτέ δεν θα καταφέρουμε να βρούμε ποια από τις δύο είναι η πιο σωστή. Και αυτό συμβαίνει γιατί το ίδιο το ερώτημα έχει τεθεί με τέτοιον τρόπο ώστε να είναι αναπάντητο. Εδώ μου φαίνεται ότι έχει καταφέρει ο άνθρωπος να κάνει κάτι που ρωτούσαμε μικροί σχετικά με τον θεό: μπορεί ο θεός να φτιάξει μια τόσο βαριά πέτρα που να μην μπορεί να την σηκώσει; Στην περίπτωσή μας λοιπόν φαίνεται ότι ο άνθρωπος μπορεί να φτιάξει μια ερώτησης που να μην μπορεί να την απαντήσει.(Άρα μήπως είμαστε μικροί θεοί, αφού μπορούμε να κάνουμε ακόμα και αυτό; μην το φιλοσοφήσετε πολύ αυτό, απλώς δίνω τροφή για σκέψη…). Για να δώσω όμως μια ακόμα πιο ολοκληρωμένη απάντηση στο ερώτημά σου: πιστεύω ότι σε κάποια ερωτήματα μπορούμε να απαντήσουμε ενώ σε κάποια άλλα (όπως αυτά που ανέλυσα μόλις πριν) δεν μπορούμε να απαντήσουμε. Είναι και αυτό στη φύση μας: τα ερωτηματικά μας είναι εργαλεία για να φτάσουμε στην αλήθεια. Άλλα εργαλεία είναι κομψοτεχνήματα, άλλα είναι σκέτη αποτυχία!\nΛες: «Προφανώς και κάθε θρησκεία θεολογεί. Αλλά οριοθετημένα. Καθώς δεν ανατρέπει εκ θεμελίου τα δεδομένα και όντας δόγμα δεν είναι ανεκτική στο διαφορετικό.\nΓιατί η αλήθεια είναι πάνω απ'όλα. Ακόμα και από το ανθρώπινο επινόημα που διεκδικεί το μεταφυσικό κομμάτι της (και το φυσικό ενίοτε) και λέγεται θρησκεία». Και με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνο. Δεν έχω να προσθέσω τίποτε άλλο.\nΚαλή αντάμωση. Με συγχωρείς αν σε κούρασα.\nΥ.Γ.: Ελπίζω στο χωριό να βρέχει λιγότερ από ότι εδώ...\n08 Φεβρουαρίου, 2010 20:06\nΣ'ευχαριστώ για την ενδιαφέρουσα απάντηση. Ωραίο πράγμα το ξεκαθάρισμα πραγμάτων!\nΕννοείται πως συνεχίζω να διαφωνώ σε κάποιες τοποθετήσεις σου. Άλλωστε ονομαστικά, μόνο το πρώτο γράμμα έχουμε κοινό.\nΔε θα μπω όμως στον κόπο να σου απαντήσω. Όχι ότι έχω τίποτα καλύτερο να κάνω, απλά... βαριέμαι.....\nΆλλωστε από τις 17 του μήνα θα έχουμε την ευκαιρία να το κάνουμε κατά πρόσωπο.. [το απαντώ... και το βαριέμαι ενίοτε(!)]\nΥΓ 1: Δεν έχω ιδέα τι κάνει στο χωριό σου\nΥΓ 2: "Τίποτα πιο απατηλό από το προφανές" -Sherlock Holmes-\n09 Φεβρουαρίου, 2010 11:13\nΧαχαχαχαχα....! Είσαι απίστευτος!\nΑπό αλλού το περίμενα, από αλλού μου ήρθε! Σε περιμένω λοιπόν να τα πούμε από κοντά!\nΥ.Γ.1: Δεν προσδιόρισα σε ποιό χωριό, (δεν είπα στο δικό μου), οπότε βλέπεις πόσο εύκολα εμείς οι άνθρωποι παρανοούμε (και ενίοτε παρανομούμε!). Αυτό ας ήταν ένα μικρό τεστ για τα λάθη που μπορεί εύκολα να κάνει ο ανθρώπινος νους.\nΥ.Γ.2: Αυτή τη ρήση του Sherlock Holmes την έχει χρησιμοποιήσει κατά κόρον η επιστήμη, μέσα στα πειράματά της, τις μεθόδους επαλήθευσης και τις θεωρίες της. Χωρίς αυτή, δεν θα είχει καν περάσει στη φάση της εφηβείας της!\n09 Φεβρουαρίου, 2010 12:19


ΕΚΡΙΖΩΣΗ ΑΜΠΕΛΟΤΕΜΑΧΙΩΝ ΠΟΥ ΦΥΤΕΥΤΗΚΑΝ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΦΥΤΕΥΣΗΣ\nFri, 2012-05-11 08:41\nΔείτε την Ανακοίνωση της Γενικής Διεύθυνσης Περιφερειακής Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας\nΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ & ΚΤΗΝΙΑΤΡΙΚΗΣ ΣΤΗΝ 46η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΛΑΜΙΑΣ\nWed, 2012-05-09 15:07\nΣτο πλαίσιο της 46ης Πανελλήνιας Έκθεσης Λαμίας, που θα πραγματοποιηθεί από 12 έως και 20 Μαΐου 2012, η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας συμμετέχει με ειδικό θεματικό περίπτερο των αγροτικών προϊόντων.Παράλληλα η Περιφέρεια διοργανώνει κατά τη διάρκεια της Έκθεσης και δύο ημερίδες.Διαβάστε το Δελτίο Τύπου - και δείτε το Πρόγραμμα της 1ης Ημερίδας & το Πρόγραμμα της 2ης Ημερίδας\nΕΝΤΑΞΗ ΕΡΓΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΘΗΒΑΣ ΚΑΙ ΛΑΜΙΑΣ ΣΤΟ ΕΣΠΑ\nWed, 2012-04-25 12:44\nΜε απόφαση του Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας Κλέαρχου Περγαντά εντάχθηκαν και χρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ δύο έργα ολοκληρωμένων αστικών παρεμβάσεων στους Δήμους Θήβας και Λαμίας, συνολικού προϋπολογισμού 2.612.500 €. Δείτε το Δελτίο Τύπου\nΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ ΣΤΙΣ 24-4-2012\nMon, 2012-04-23 13:03\nWed, 2012-04-11 13:28\nΠραγματοποιήθηκε στη Θήβα στις 4 Απριλίου 2012 ημερίδα με θέμα:«Νέες Ιδέες και Προτάσεις για την Αγροτική Οικονομία του Τόπου μας».\nΔιαβάστε το Δελτίο Τύπου, Δείτε τις Φωτογραφίες\n1. Εναλλακτικές καλλιέργειες : Προτεινόμενα είδη (Άννα Φουλίδη) .PDF\n2. Η καλλιέργεια της Ροδιάς στην Ελλάδα : Πρώτες εμπειρίες και προοπτικές για το μέλλον – Η λειτουργία του ΑΣΟΠ Αγίου Αθανασίου Δράμας. (Νικόλας Παπακωνσταντίνου ) .PDF\n3. Η καλλιέργεια του Ιπποφαούς και της Κρανιάς : Δύο φυτά με …. πολλαπλές χρήσεις. (Ιωάννης Σπανός ) .PDF\n4. Η καλλιέργεια των οσπρίων: Μια πολλά υποσχόμενη ’’υποτιμημένη’’ καλλιέργεια - Προβλήματα και προοπτικές (Δημήτρης Βλαχοστέργιος ) .PDF\n5. Αγρο-ενέργεια: Μια μορφή ήπιας ενέργειας – Τοπικές πρωτοβουλίες αξιοποίησής της. (Αντώνης Παλαιολόγος) .PDF ή .DOC\n6. Ρυθμιστικοί παράγοντες της αγρο-διατροφικής αλυσίδας – Από το χωράφι…. στο ράφι των αγροτών. (Σάρρος Γιάννης) .PDF\nΑΡΧΙΖΕΙ ΣΤΙΣ 27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ Η ΕΝΑΡΞΗ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ«ΤΟΠΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ (ΤΟΠΣΑ)» ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΝΕΡΓΩΝ ΤΗΣ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ\nΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΝΤΑΧΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΣΠΑ ΕΡΓΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ & ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ\nTue, 2012-04-10 13:27\nΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ 5ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ & ΕΛΙΑΣ\nTue, 2012-04-10 10:43\nΤο θαυμασμό του πλήθους των επισκεπτών και των διοργανωτών απέσπασε το περίπτερο της Στερεάς Ελλάδας στο 5ο Φεστιβάλ Ελαιολάδου & Ελιάς που πραγματοποιήθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στις 6,7, & 8 Απριλίου 2012. Διαβάστε το συνημμένο αρχείο, Δείτε τις Φωτογραφίες.\nΥΠΟΓΡΑΦΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΕΝΤΑΞΗΣ & ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΕΣΠΑ ΕΡΓΩΝ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ\nThu, 2012-04-05 14:53


Ανταλλακτικά Honda Transalp 650\nΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΑ TRANSALP 650. Ανταλλακτικά Honda Transalp 650\nΚατασκευαστής: SUN ΚΩΔΙΚΟΣ: 004933\nΚατασκευαστής: AFTERMARKET ΚΩΔΙΚΟΣ: 005671\nΑνορθωτής Transalp 650. Ο ανορθωτής αυτός ταιριάζει σε όλα τα Honda XLV 650 Transalp..\nΚατασκευαστής: AFTERMARKET ΚΩΔΙΚΟΣ: 004297\nΚατασκευαστής: SUNWA ΚΩΔΙΚΟΣ: 004528\nΚατασκευαστής: GPR ΚΩΔΙΚΟΣ: 002491


1ος ΔΙΕΘΝΗΣ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΣ ΗΜΙΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ & ΑΓΩΝΑ ΔΡΟΜΟΥ 5 χλμ.\n1ος ΓΥΡΟΣ ΜΑΥΡΙΩΤΙΣΣΑΣ - ΑΓΩΝΑΣ 10 χλμ.\n1ος ΑΓΩΝΑΣ ΔΡΟΜΟΥ ΓΥΡΟΣ ΤΗΣ ΠΥΛΑΙΑΣ


Συμφωνία Άγκυρας-Τρίπολης και τουρκική ρηματική διακοίνωση στον ΟΗΕ: Επιβάλλεται η άμεση «στροφή» προς Χ.Χάφταρ - Εθνικός Φάρος\nΣύμφωνα με όσα μεταδίδει πηγή που βρίσκεται κοντά σε δυτικές και αφρικανικές υπηρεσίες πληροφοριών, ο Fayez ζήτησε να μεταβεί αμέσως στην Τρίπολη τουρκική στρατιωτική δύναμη και η Άγκυρα να στείλει- τουλάχιστον – οπλισμένα μη επανδρωμένα αεροσκάφη.\n“Ο GNA κινδυνεύει από τον LNA παρά την απώλεια της σημαντικής του βάσης στο Gharyan, καθώς η Αεροπορία του κατέστρεψε τη βάση και τα τουρκικά UAV Bayraktar TB-2\nΓια το λόγο αυτό εκτός από τουρκικά UAV, ζητάμε τουρκικές δυνάμεις στο έδαφος και ειδική μονάδα για την οργάνωση της άμυνας και την προστασία της πρωτεύουσας” τόνισε ο Fayez al-Sarraj στον Ρ.Τ.Ερντογάν.\nΩς αντάλλαγμα η Τουρκία θα πάρει την ΑΟΖ που θέλει ώστε να αποφευχθεί το χειρότερο σενάριο γι αυτήν και υφαρπάζοντας μια ναυτική ζώνη 39.000 τ.χλμ βόρεια της Λιβύης φτάνοντας νότια και νοτιοδυτικά της Κρήτης καθώς όπως λέει “η Αθήνα εκμεταλλεύτηκε το πολιτικό κενό στη χώρα με το θάνατο του Μ.Καντάφι”.\n“Αυτό θα επιτρέψει στην Άγκυρα να περικόψει την ναυτική κυριαρχία της Ελλάδας και να αυξήσει την επιρροή της εις βάρος του άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Αιγύπτου-Ισραήλ. Η νοητή γραμμή θα συνδέει τις παράκτιες τουρκικές πόλεις Μαρμαρίδα και Fethiye με τις λιβυκές Derme, Tobruk και Bordiya .\nΗ συμφωνία είχε ήδη κλείσει από τον Νοέμβριο του 2018 όταν ο τότε Α/ΓΕΕΘΑ Χ.Ακάρ ταξίδεψε στην Λιβύη για να εξηγήσει τις επιλογές αυτές στην κυβέρνηση GNA της Τρίπολης. Κατά την διάρκεια της επίσκεψης του ο Χ.Ακάρ προσπάθησε να δώσει εγγυήσεις ότι θα υπάρξει ουσιαστική τουρκική βοήθεια με αντάλλαγμα “συνεργασία” στην ανατολική Μεσόγειο.\nΌμως επειδή οι τουρκικές αυτές εγγυήσεις υπονομεύτηκαν στα πεδία των μαχών με τις δυνάμεις του Χ.Χαφτάρ να φτάνουν έξω από την Τρίπολη, η Τουρκία θέλησε να επικαιροποιήσει την αμυντική συμμαχία” αναφέρει πηγή με γνώση των διαπραγματεύσεων Τρίπολης-Αγκυρας.\n‘Όλο αυτό ήταν σκηνοθετημένο, για αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία.