Είναι πράγματι πιο αργά από ότι σκεφτόμαστε: η Αποκάλυψη είναι τώρα! - PDF\nΕίναι πράγματι πιο αργά από ότι σκεφτόμαστε: η Αποκάλυψη είναι τώρα!\nDownload "Είναι πράγματι πιο αργά από ότι σκεφτόμαστε: η Αποκάλυψη είναι τώρα!"\n1 Ορθόδοξες επισημάνσεις του π. Σεραφείμ Ρόουζ (+1982), μια επιλογή κειμένων και σχόλια υπό Λεοντίου Μοναχού Διονυσιάτου από το βιβλίο: «π. Σεραφείμ Ρόουζ, η ζωή και τα έργα του, τόμος Γ», Μυριόβιβλος, Α έκδοση. Είναι πράγματι πιο αργά από ότι σκεφτόμαστε: η Αποκάλυψη είναι τώρα!...οι έσχατοι χρόνοι είναι ήδη εδώ. Βλέπουμε καθαρά την προετοιμασία της εποχής του Αντιχρίστου. (π. Σεραφείμ Ρόουζ) Ο π. Σεραφείµ είχε πάντα υπόψη του την προφητεία του διορατικού γέροντα Ιγνατίου του Χαρµπίν της Μαντζουρίας, ο οποίος το 1930 είχε πει: «Ότι άρχισε στη Ρωσία θα τελειώσει στην Αμερική» Ο αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος, και επίσης ο επίσκοπός µας Νεκτάριος, µας έχουν προειδοποιήσει να προετοιµαστούµε για την εποχή των κατακομβών που έρχεται Πάλι αντλώντας από τους αγίους Πατέρες, ο π. Σεραφείμ συμβούλευε τα πνευματικά παιδιά του να μην εμπιστεύονται ή να παρασύρονται από τη φαντασία τους, ειδικά στην προσευχή. Ο π. Αλέξιος Γιάνγκ θυμάται πως, όταν ήταν ακόμα ρωμαιοκαθολικός προετοιµαζόµενος να γίνει Ορθόδοξος, πήρε ένα σημαντικό µάθηµα από τον π. Σεραφείµ: «Ρώτησα τον π. Σεραφείµ για την περισυλλογή, την οποία η σύζυγός µου κι εγώ, ακόμα κάτω από την επιρροή του ρωμαιοκαθολικού υποβάθρου µας, είχαμε ως µέρος της τακτικής συνηθισμένης πρωινής µας προσευχής. Ακόμα δεν είχαμε συνειδητοποιήσει ότι η Ορθόδοξη αντίληψη περί περισυλλογής είναι αρκετά διαφορετική από τη δυτική χριστιανική άποψη. Στη συνομιλία, ο π. Σεραφείμ εξήγησε πως η χρήση της φαντασίας στα δυτικά πνευματικά συστήματα της περισυλλογής (δηλαδή, λέγοντας το ροζάριο, φέρναμε στη φαντασία µας τις στάσεις του σταυρού ή κάναμε τις πνευματικές ασκήσεις του Ιγνατίου Λογιόλα κ.λ.π.) δεν ήταν συμβατά με την Ορθόδοξη πνευματικότητα και ήταν απαγορευμένα επειδή η φαντασία εισήλθε µόνο µετά την πτώση του Αδάµ και της Εύας. Είναι µια από τις χαμηλότερες λειτουργίες της ψυχής και το αγαπημένο παιχνίδι του διαβόλου, ο οποίος µπορεί και χρησιµοποιεί την ανθρώπινη φαντασία προκειμένου να εξαπατήσει και να παραπλανήσει ακόμα και αξίους ανθρώπους». (σελ. 137) 02 Ίσως αυτό είναι το µεγάλο πνευματικό γεγονός της εποχής µας - ότι όλοι οι δάσκαλοι είναι με ψεγάδια, δεν υπάρχει κανένας µεγάλος γέροντας που να έχει µείνει, αλλά µόνο - 1 -\n2 «µερικής απασχόλησης» πνευµατικοί οδηγοί που ξοδεύουν µέρος του χρόνου τους για να καταστρέφουν τις καλές τους εργασίες. Πρέπει να είμαστε ευγνώµονες για την καλή καθοδήγηση που µπορούµε να έχουμε, αλλά να είμαστε και φρόνιμοι και προσεκτικοί... Οι σταθερές συμβουλές του επισκόπου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ στους Χριστιανούς των εσχάτων χρόνων είναι: δεν έχουν µείνει γέροντες, ελέγξτε όλη τη διδασκαλία σε σχέση με το Ευαγγέλιο (φυσικά, όχι από την άποψη «της µαθηµατικής ακρίβειας», για να δείτε που ο δάσκαλος κάνει λάθος, αλλά με την καρδιά και τη συνείδηση)... Εμείς οι ίδιοι προσπαθούμε να κρατήσουµε την ειρήνη με τον καθένα, αλλά δεν κρύβουμε τις απόψεις µας όταν βλέπουμε κάποιον να προσπαθεί να επιβάλει τις στενές προσωπικές απόψεις του στην Εκκλησία... Τελικά, τα πρόσωπα έρχονται και φεύγουν, αλλά είναι ο Θεός Αυτός που κυβερνά την Εκκλησία Του... µή σταματάς την πνευματική ζωή µόνο και µόνο επειδή δεν έχεις άµεσα κανέναν πνευματικό οδηγό! Οι Πατέρες µιλούν σε µας, ακόμα, µέσω των κειµένων τους (έχεις διαβάσει τον Αόρατο Πόλεµο πρόσφατα), και η ίδια η ζωή είναι δάσκαλος εάν προσπαθήσουµε να ζήσουμε ταπεινά και νηφάλια, και πότε-πότε µπορείς να πάρεις µια καλή συµβουλή από κάποιον. Αποθησαύριζε οτιδήποτε καλό (είναι καλό να κρατάς ένα ημερολόγιο γι αυτό) και µήν πενθείς για εκείνο το οποίο δεν έχεις! (σελ ) 03 Καθώς προετοιμάζεσαι για το Βάπτισμα, θα σου έδινα κάποιες συμβουλές: 1. Μην επιτρέψεις στον εαυτό σου να κολλήσει στην εξωτερική πλευρά της Ορθοδοξίας. Δηλαδή οι θαυμάσιες ακολουθίες της Εκκλησίας, η εξωτερική πειθαρχία (νηστείες, µετάνοιες κ.λ.π.), που είναι όντως σωστά σύμφωνα με τους κανόνες κ.λ.π. Όλα αυτά τα πράγματα είναι καλά και χρήσιµα, αλλά εάν κάποιος δώσει υπερβολική έµφαση σε κάποιο από αυτά θα µπει σε προβλήματα και δοκιμασίες. Έρχεσαι στην Ορθοδοξία για να λάβεις Χριστό, και αυτό δεν πρέπει ποτέ να το ξεχάσεις. 2. Μην έχεις κάποια υπερκριτική στάση. Αυτό δεν σημαίνει να παραιτηθείς από τη διάνοια και τη διάκρισή σου, αλλά µάλλον να τις θέσεις στην υπακοή µίας πιστής καρδιάς («καρδιάς» που σημαίνει όχι µόνο «συναίσθημα», αλλά κάτι πολύ βαθύτερο: το όργανο που γνωρίζει τον Θεό). Μερικοί νεοφώτιστοι, αλοίµονο, νομίζουν πως είναι πολύ «έξυπνοι», και χρησιμοποιούν την Ορθοδοξία ως µέσο για να αισθάνονται ανώτεροι απέναντι στους µη- Ορθόδοξους, και µερικές φορές ακόμη και απέναντι στους Ορθόδοξους άλλων δικαιοδοσιών. Η Ορθόδοξη θεολογία, φυσικά, είναι πολύ βαθύτερη και έχει πολύ µεγαλύτερη σημασία και νόηµα από τις λανθασµένες θεολογίες της σύγχρονης Δύσης - αλλά η βασική στάση µας απέναντι σε αυτό πρέπει να είναι αυτή της ταπείνωσης και όχι της υπερηφάνειας. Νεοφώτιστοι που υπερηφανεύονται οι ίδιοι «ότι γνωρίζουν καλύτερα» από τους ρωµαιοκαθολικούς και τους προτεστάντες καταλήγουν συχνά στο να «γνωρίζουν καλύτερα» από τον εφηµέριο της ενορίας τους, τον επίσκοπό τους, και τελικά από τους Πατέρες και ολόκληρη την Εκκλησία! 3. Θυμήσου ότι η επιβίωση και η σταθερότητα της ύπαρξής σου ως Ορθόδοξος Χριστιανός θα εξαρτηθεί κατά πολύ από την επαφή σου με τη ζώσα παράδοση της Ορθοδοξίας. Αυτό είναι κάτι που δεν θα το µάθεις στα βιβλία και δεν µπορείς να το προσδιορίσεις για τον εαυτό σου. Εάν η στάση σου είναι ταπεινή και χωρίς «υπέρ-επικριτική» διάθεση, εάν τοποθετήσεις πρώτα τον Χριστό στην καρδιά σου και προσπαθήσεις να ζήσεις µια κανονική ζωή σύμφωνα με τον Ορθόδοξο τρόπο και άσκηση, θα αποκτήσεις αυτή την επαφή. Αλοίµονο, οι περισσότερες Ορθόδοξες δικαιοδοσίες σήμερα έχουν απωλέσει αυτή την επαφή, περιορίζοντάς την στην απλή κοσμικότητα. Αλλά υπάρχει επίσης ένας πειρασμός στη «σωστή πλευρά» που προέρχεται από την ίδια «υπέρ-επικριτική» στάση που µόλις ανέφερα. Η προσκολλημένη στις παραδόσεις Εκκλησία (των Παλαιοημερολογιτών) στην Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε χάος εξαιτίας αυτού: η µια παράταξη αντιπαλεύει και αναθεματίζει την άλλη με βάση την «ακρίβεια των κανόνων» και - 2 -\n3 χάνουν από τα µάτια τους ολόκληρη την παράδοση µέσα από τον τονισµό των «υπέρ-ορθών» σηµείων... Ο ίδιος έχεις αρκετή εμπειρία στη ζωή για να αποφύγεις αυτούς τους πειρασµούς, οι οποίοι είναι πραγματικά οι πειρασμοί των νέων και των απείρων, αλλά είναι καλό να τους έχεις κατά νου. (σελ. 142, 143) 04 Καθώς αναπολεί ο π. Γερμανός: «Ο αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος ήταν ένας αληθινός Χριστιανός ποιμένας. Δεν έλεγε µόνο «κάνε αυτό, µην κάνεις εκείνο», αλλά ολοκλήρωνε την άποψή του, αναφερόµενος σε ολόκληρη την Ορθόδοξη φιλοσοφία της ζωής με την οποία οι άνθρωποι θα µπορούσαν να καταλάβουν γιατί πρέπει να κάνουν αυτό και όχι κάτι άλλο». Αν και ο αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος και ο π. Σεραφείµ ήταν ήρεµοι και κλεινόντουσαν στον εαυτό τους, τα συγγράµµατα και των δύο περιείχαν µία δυναμική έκθεση και κατηγορία της αποστασίας της εποχής µας. Σχετικά με τον δάσκαλό του, ο π. Σεραφείµ έγραψε: «Η άποψη του αρχιεπισκόπου Αβερκίου σχετικά με τον σύγχρονο κόσμο ήταν φρόνιµη, ακριβής και τελείως εµπνευσµένη από την Αγία Γραφή και τους αγίους Πατέρες της Εκκλησίας: Δίδασκε πως ζούμε στην εποχή της αποστασίας, της έκπτωσής µας από την αληθινή Χριστιανοσύνη, όπου το «µυστήριο της ανοµίας» έχει εισέλθει στο τελευταίο στάδιο της προετοιµασίας για τον «άνθρωπο της αµαρτίας», τον Αντίχριστο. Όπως και ο π. Σεραφείµ, ο αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος είχε κάνει µία εκτεταµένη µελέτη της φιλοσοφικής ρίζας της αποστασίας. Ο π. Σεραφείµ σημείωνε: «Ο αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος ιχνηλάτησε την ανάπτυξη αυτή της αποστασίας, ιδιαίτερα από την εποχή του σχίσµατος της Εκκλησίας της Ρώµης (1054), µέσα από την περίοδο του Ουµανισµού, της Αναγέννησης και της Μεταρρύθμισης, της Γαλλικής Επανάστασης, του υλισμού του 19ου αιώνα και του Κοµµουνισµού, με αποκορύφωµα τη Ρωσική Επανάσταση του 1917, η οποία αποµάκρυνε το τελευταίο µεγάλο εμπόδιο στην εργασία του «µυστηρίου της ανομίας» και στον ερχομό του Αντιχρίστου. Όπως έχουμε δει, ο αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος ήταν στην ίδια πνευματική γραµµή με τον Ρώσο προφήτη του 19ου αιώνα, τον άγιο Θεοφάνη τον έγκλειστο, του οποίου τις προφητείες - σαν κι αυτές του συγχρόνου του αγίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ - είδε να εκπληρώνονται γύρω του. Ο άγιος Θεοφάνης είχε προφητεύσει την πτώση του Ορθόδοξου Τσάρου και τα τροµερά επακόλουθά της, τα οποία είπε πρέπει να έρθουν σαν τιμωρία για την απιστία, ελευθεροφροσύνη, ανηθικότητα, και βλασφηµία µεταξύ των συµπατριωτών του. «Όταν η βασιλική εξουσία πέσει», είχε πει ο άγιος Θεοφάνης, «και ο κόσμος παντού ιδρύει δημοκρατίες, τότε θα υπάρξει χώρος για τον Αντίχριστο να δράσει. Δεν θα είναι δύσκολο για τον Σατανά να προετοιμάσει φωνές για την άρνηση του Χριστού, όπως έδειξε η πείρα από τη Γαλλική Επανάσταση. Δεν θα υπάρχει κανείς για να προβάλει µια αποφασιστική αντίδραση, ένα επιτακτικό βέτο, και έτσι όταν τέτοια καθεστώτα, κατάλληλα για τις επιδιώξεις του Αντιχρίστου θα έχουν ιδρυθεί παντού, τότε ο Αντίχριστος θα εμφανιστεί. Ακριβώς αυτό ήταν που ο αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος είδε να συμβαίνει στον σύγχρονο κόσμο. «Ο θεµελιώδης στόχος των υπηρετών του επερχόμενου Αντιχρίστου», έγραφε, «είναι να καταστρέψουν τον παλαιό κόσμο με τα προγενέστερα «πιστεύω» και «προκαταλήψεις» του, προκειμένου να ιδρύσουν στη θέση του ένα νέο κόσμο, κατάλληλο για να δεχθεί το «νέο αφεντικό» που προσεγγίζει, που θα πάρει τη θέση του Χριστού για τον κόσμο και θα τους δώσει τη γη την οποία ο Χριστός δεν τους έδωσε. Κατά τα λόγια του αγίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ, «Ο Αντίχριστος θα είναι το λογικό, δίκαιο και φυσικό αποτέλεσμα της γενικής ηθικής και πνευματικής κατάπτωσης της ανθρωπότητας». (σελ ) 05 Όπως ο αγαπημένος του άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης, ο αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος βρήκε πως το πιο δύσκολο πράγμα να υπομείνεις ως Ορθόδοξος ποιμένας ήταν να υποµένεις - 3 -\n4 τον φαινοµενικό θρίαµβο του κακού στον κόσμο. Είδε χριστιανούς από όλες τις οµολογίες «να ακολουθούν την εποχή», ασυναίσθητα να συνεργάζονται με τους υπηρέτες του ερχόµενου Αντιχρίστου με το να κηρύττουν ανθρωπιστικές, χιλιαστικές ιδέες της «προόδου του κόσμου» και τη γήινη µακαριότητα, ιδέες οι οποίες εμφανίζονται να έχουν κίνητρο τη «χριστιανική αγάπη», αλλά οι οποίες είναι στην πραγματικότητα πολύ µακριά από τον αληθινό Χριστιανισμό. Ο αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος πληγωνόταν στην καρδιά όταν έβλεπε Ορθόδοξους (πνευματικούς) ηγέτες να προσπαθούν να διατηρούν επαφή με αυτές τις τάσεις της αποστασίας για χάρη της «οικουμενικής» προόδου, συνεισφέροντας έτσι στον «νέο Χριστιανισμό» του Αντιχρίστου - ένα «Χριστιανισμό χωρίς τον Σταυρό». Από την εποχή που ήταν στο Τζόρντανβιλ, ο π. Γερμανός θυμάται πως κάποτε, καθώς εργαζόταν στο γραφείο του Σεμιναρίου, άκουσε τον αρχιεπίσκοπο Αβέρκιο να πηγαινοέρχεται για αρκετή ώρα στον διάδρομο. «Ολοφάνερα η σεβασµιότητά του βασανίζεται από κάτι», παρατήρησε ο π. Βλαδίµηρος, ο οποίος δούλευε στο γραφείο εκείνη την ώρα. Ο π. Γερμανός (τότε αδελφός Γκλέµπ), πήγε έξω για να ελέγξει. Καθώς πλησίαζε τον αρχιεπίσκοπο, τον βρήκε σε βαθιά περίσκεψη. «Ω αδελφέ Γκλέµπ», είπε ο αρχιεπίσκοπος, κοιτάζοντας ψηλά με βλέµµα ανήσυχο, «σκεφτόµουν... ο όρος Ορθοδοξία δεν είναι πια κάτι βαρυσήμαντο σήμερα. Το «Αν- Ορθόδοξο» είναι κάτι που συγκαλύπτεται πίσω από την εξωτερική µάσκα της Ορθοδοξίας. Υπάρχει ανάγκη να επινοήσουμε µία νέα φράση για αυτό που εμείς αποκαλούµε Ορθοδοξία, ακριβώς όπως κάποτε υπήρχε η ανάγκη να επινοήσουµε τον όρο «Ορθοδοξία», και αυτό δεν είναι τόσο εύκολο». (σελ. 29) 06 Ο π. Σεραφείµ µελέτησε τις παραπλανητικές εµπειρίες σε ένα κεφάλαιο σχετικά με την «Αληθινή χριστιανική εμπειρία του παραδείσου». Εξετάζοντας την πατερική ερμηνεία της «κατάστασης του παραδείσου και της κόλασης», έγραψε: «Ο παράδεισος είναι βεβαίως ένας τόπος, και είναι βεβαίως επάνω από οποιοδήποτε σημείο στη γη, και η κόλαση είναι βεβαίως κάτω, στα έγκατα της γης αλλά αυτές οι τοποθεσίες και οι κάτοικοί τους δεν µπορούν να φανερωθούν στους ανθρώπους έως ότου ανοίξουν τα πνευματικά µάτια τους, καθώς έχουμε δει νωρίτερα όσον αφορά την εναέρια σφαίρα. Περαιτέρω, αυτές οι θέσεις δεν είναι µέσα στις συντεταγμένες του δικού µας χρονοσυστήµατος: ένα επιβατηγό αεροσκάφος δεν περνά αόρατα µέσα από τον παράδεισο, ούτε ένας γήινος δορυφόρος µέσα από τον τρίτο ουρανό, ούτε µπορούµε τις ψυχές που περιµένουν στην κόλαση την τελική Κρίση να τις φτάσουµε με διάτρηση της γης. Δεν είναι εκεί, αλλά σε ένα διαφορετικό είδος διαστήµατος το οποίο αρχίζει ακριβώς εδώ αλλά επεκτείνεται, τρόπον τινά, σε µία διαφορετική κατεύθυνση»!. Αυτό είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον λαµβάνοντας υπόψη τη σύγχρονη επιστηµονική θεωρία ότι υπάρχουν εκεί πολύ περισσότερες διαστάσεις στην πραγματικότητα από τις τρεις που γνωρίζουμε συνήθως. Όπως ο π. Σεραφείµ σηµείωσε: «Οι σύγχρονοι επιστήμονες έχουν φτάσει να παραδεχθούν ότι δεν είναι πλέον βέβαιοι για τη θεμελιώδη φυσική πραγματικότητα και τα όρια της ύλης, ούτε που αυτή τελειώνει και που η ψυχική πραγματικότητα αρχίζει». Ο π. Σεραφείµ είπε ότι τα πολυάριθµα γεγονότα στους βίους των Αγίων παρουσιάζουν αυτό το άλλο είδος χρονοδιαστήµατος, «παρεµβαίνοντας» στο «κανονικό» χρονοδιάστηµα αυτού του κόσμου. Αναφέροντας τα περιστατικά των αληθινών εµπειριών του παραδείσου από τους βίους των διαφόρων Αγίων, είδε ορισµένα κοινά χαρακτηριστικά: «Είναι µια ανάβαση: η ψυχή χειραγωγείται από τους αγγέλους, χαιρετίζεται και συγκαταλέγεται στη χορεία των κατοίκων του παραδείσου». Από άλλα περιστατικά, «σηµαντικότερα χαρακτηριστικά προστίθενται σε αυτή την εμπειρία: η φωτεινότητα του φωτός του ουρανού: η αόρατη παρουσία του Κυρίου, του οποίου η φωνή ακούγεται, οι Άγιοι που με δέος και φόβο στέκονται ενώπιον του Κυρίου, και µια απτή αντίληψη της θείας Χάριτος, υπό µορφή απερίγραπτης ευωδίας. Επιπλέον, - 4 -\n5 διευκρινίζεται ότι τα πλήθη των ανθρώπων που συγκαταλέγονται στον ουρανό είναι (εκτός από τους αγγέλους που καθοδηγούν τις ψυχές) οι ψυχές των Μαρτύρων και Αγίων ανθρώπων. Στη σύγκριση τέτοιων περιγραφών με τη σύγχρονη «µεταθανάτια» βιβλιογραφία, ο π. Σεραφείµ σηµείωσε µερικές ουσιαστικές διαφορές µεταξύ τους. Η πιο εντυπωσιακή διαφορά, είπε, είναι ότι στην αληθινή εμπειρία του παραδείσου «η ψυχή κατευθύνεται πάντα προς τον ουρανό από έναν άγγελο ή αγγέλους, και δεν περιπλανιέται ποτέ σε αυτόν, ούτε πηγαίνει με τη θέλησή της όπου θέλει, ούτε έχει κάποια δική της ικανότητα για κίνηση... Στις σύγχρονες εµπειρίες, στην ψυχή προσφέρεται πολύ συχνά µια επιλογή να παραμείνει στον παράδεισο ή να επιστρέψει πίσω στη γη, ενώ η γνήσια εμπειρία του παραδείσου εμφανίζεται όχι από επιλογή του ανθρώπου, αλλά µόνο με την εντολή του Θεού, που εκπληρώνεται από τους αγγέλους Του. Η κοινή εμπειρία εκτός σώματος ή του παραδείσου στις ημέρες µας δεν έχει καµιά ανάγκη κανενός οδηγού επειδή πραγματοποιείται ακριβώς εδώ, στον αέρα επάνω από µας, ακόμα σε αυτό τον κόσμο, ενώ η παρουσία των οδηγών αγγέλων είναι απαραίτητη εάν η εμπειρία πραγματοποιείται έξω από αυτό τον κόσμο, σε ένα διαφορετικό είδος πραγματικότητας, όπου η ψυχή δεν µπορεί να πάει από µόνη της (αυτό δεν σημαίνει πως οι δαίμονες δεν µπορούν να µεταµφιεστούν επίσης σε οδηγούς αγγέλους, αλλά σπάνια κάνουν κάτι τέτοιο στις σηµερινές εµπειρίες). Εάν οι σύγχρονες µεταθανάτιες εμπειρίες, στις οποίες ένα πρόσωπο αναβιώνει µετά από µία µόνο πολύ µικρή χρονική περίοδο «κλινικού θανάτου», µπορούν συνήθως να χαρακτηριστούν ως απόκρυφες «εκτός σώματος» καταστάσεις παρά με αληθινή εμπειρία παραδείσου, ποια είναι η σημασία τους για τη σύγχρονη ανθρωπότητα, στο ένατο κεφάλαιο που αφιερώνεται αποκλειστικά σε αυτή την ερώτηση, ο π. Σεραφείµ έγραψε: «Η χαρακτηριστική αύξηση των αλλόκοσµων εμπειριών σήμερα είναι αναμφίβολα ένα από τα σημεία του πλησιάζοντος τέλους του κόσμου τούτου. Ο άγιος Γρηγόριος ο Μέγας, µετά από την περιγραφή των διαφόρων οραµάτων και των εµπειριών της ζωής µετά από τον θάνατο στο βιβλίο του Διάλογοι, παρατηρεί ότι «ο πνευματικός κόσμος κινείται προς εμάς, αποκαλύπτοντας τον εαυτό του µέσω των οραµάτων και των αποκαλύψεων... Καθώς ο παρών κόσμος πλησιάζει προς το τέλος του, ο κόσμος της αιωνιότητας πλησιάζει... Το τέλος του κόσμου συγχωνεύεται με την αρχή του µέλλοντος αιώνος» (Διάλογοι, ΙV 43). Όμως ο άγιος Γρηγόριος προσθέτει, ότι µέσω αυτών των οραµάτων και αποκαλύψεων (που είναι πιο συχνά στην εποχή µας από ότι ήταν στη δική του) εμείς έχουμε µία ατελή αντίληψη των αληθειών της µελλοντικής ζωής, επειδή το φως είναι ακόμη «αµυδρό και χλωµό, όπως ακριβώς συμβαίνει με το φως του ήλιου νωρίς το πρωί, την ώρα που χαράζει». Πράγματι, πόσο ισχύει κάτι τέτοιο στις σηµερινές µεταθανάτιες εµπειρίες! Ποτέ πριν η ανθρωπότητα δεν είχε τέτοιες χτυπητές και σαφείς αποδείξεις - ή τουλάχιστον υπαινιγµούς - ότι υπάρχει ένας άλλος κόσμος, ότι η ζωή δεν τελειώνει με τον θάνατο του σώματος, ότι υπάρχει µια ψυχή που επιζεί του θανάτου και µάλιστα έχει ακόμα περισσότερο διευρυµένη αντίληψη µετά τον θάνατο. Για κάποιον που έχει σαφή αντίληψη τού Χριστιανικού δόγµατος, η σηµερινή µεταθανάτια εμπειρία µπορεί µόνο να είναι µια εντυπωσιακή επιβεβαίωση της Χριστιανικής διδασκαλίας για την κατάσταση της ψυχής αµέσως µετά από τον θάνατο, και ακόμη και η σηµερινή απόκρυφη εμπειρία µπορεί µόνο να επιβεβαιώσει σε αυτόν την ύπαρξη και τη φύση του εναέριου κόσμου των πεπτωκότων πνευµάτων. (σελ ) 07 Στη θεολογία: Εάν πάρετε οποιοδήποτε γραπτό του αρχιεπισκόπου Ιωάννη, είτε ένα κήρυγμα είτε ένα µεγάλο άρθρο, διαπιστώνετε πως δεν υπάρχει καμιά απολύτως διαμάχη. Ακόμα και όταν µάχεται κάποιον, όπως τον π. Σέργιο Μπουλγκάκωφ, και πρέπει να παρουσιάσει (γι αυτόν) ότι αναφέρει τους Πατέρες λανθασμένα και ότι η διδασκαλία του δεν είναι Ορθόδοξη, ακόμα και εκεί δεν δίνει την εντύπωση ότι παλεύει, όπως οι ακαδημαϊκοί - 5 -\n6 θεολόγοι µας. Αντίθετα, είναι πολύ ήρεμος. Υπάρχει µια ορισμένη διδασκαλία των Πατέρων, την οποία παρουσιάζει και όπου ο π. Σέργιος Μπουλγκάκωφ ξεφεύγει, το δείχνει. Τα λόγια του είναι πειστικά όχι με βάση τη λογική επιχειρηματολογία, αλλά µάλλον από την παρουσίαση της πατερικής διδασκαλίας στο αρχικό της κείμενο. Μερικοί άνθρωποι που πηγαίνουν στις ακαδημαϊκές σχολές αγαπούν πολύ να αποδεικνύουν ότι κάποιος άλλος δεν είναι γνώστης και έτσι θριαμβεύουν. Είναι όπως η προπτυχιακή φοιτητική διαπάλη. Ο αρχιεπίσκοπος Ιωάννης ήταν υπεράνω αυτών, παρουσιάζοντας ήρεμα και με σαφήνεια ποια είναι η αληθινή διδασκαλία της Εκκλησίας, (και) 1 χωρίς να διεγείρεται από τις µικροπρέπειες. Αυτή η ελευθερία του θεολογικού του πνεύματος είναι πολύ σημαντική για µας... Για τον αρχιεπίσκοπο Ιωάννη, η διδασκαλία της Εκκλησίας ήταν καταρχήν αυτό που διαβάσαμε στο Κοντάκιο των Αγίων Πατέρων: κάτι «που υφαίνεται από την άνωθεν θεολογία». Προέρχεται από τον Θεό, υπάρχει µια διαφορετική γεύση σ αυτό, δεν είναι απλά αυτό που διαβάζετε στα βιβλία. Αυτό που διαβάζετε στα βιβλία σας βοηθά, είναι καλό να το µαθαίνετε. Αλλά πρέπει να θυµηθούµε ότι πάνω από αυτό είναι µια θεολογία που προέρχεται από ψηλά, από τον Θεό. (σελ. 302) 08 Από τα γραπτά των αγίων Πατέρων της πιο υψηλής πνευματικής ζωής - του αγίου Γρηγορίου του Σιναΐτη και του αγίου Ισαάκ του Σύρου - ο π. Σεραφείµ ξεκίνησε για να αποδείξει ότι σε τέτοιους αγίους έχει δοθεί από τον Θεό η ενόραση (θεωρία) της δημιουργίας του ορατού κόσμου, του πρωτόπλαστου κόσμου, και της «συγκρότησης των ορατών πραγμάτων». «Οι πιο αξιόπιστοι ερμηνευτές της Γένεσης και της Αποκάλυψης», βεβαιώνει ο π. Σεραφείµ, «είναι εκείνοι οι άγιοι Πατέρες που, όπως ο Μωυσής και ο άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής, έβλεπαν την αρχή και το τέλος όντας οι ίδιοι σε κατάσταση ενοράσεως (θεωρίας)... Ο άγιος Συμεών είναι ένας από τους µεγάλους «ενορατικούς» του θησαυρού της πίστεως. Μιλά για αυτά τα πράγματα με τέτοια βεβαιότητα επειδή ακριβώς τα έχει δει». Από το ύψος της πνευματικής γνώσης, ο άγιος Συμεών έγραψε με εξαιρετικό βάθος για την κατάσταση της Δημιουργίας και πριν από την πτώση και µετά από τη γενική Ανάσταση. Όπως ο π. Σεραφείµ εξήγησε στις δημόσιες διαλέξεις του: Ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος είναι πολύ κατηγορηµατικός ότι όλη η υλική δημιουργία - και όχι µόνο ο παράδεισος - πριν από την πτώση του Αδάμ ήταν άφθορη και χωρίς θάνατο. Αμέσως µετά την πτώση τα πλάσματα αρχίζουν να πεθαίνουν... Όταν ο νέος κόσμος έρθει, «ο νέος ουρανός και η νέα γη» (Αποκ. 21:1), κατόπιν «ο πράος...θα κληρονομήσει τη γη» (Ματθ. 5:5). Ποια γη; Είναι αυτή η γη που βλέπετε ακριβώς εδώ, µόνο που θα καεί και θα αποκατασταθεί έτσι που όλα τα πλάσματα πλέον θα είναι άφθορα. Αυτό είναι που κάνει ολόκληρη τη δημιουργία να αντιπαλεύει και για το οποίο τα πλάσματα στενάζουν. Όταν ο άγιος Απόστολος Παύλος είπε πως «η κτίση υποτάχτηκε στη µαταιότητα» (Ρωµ. 8, 20), αυτό σημαίνει πως υποτάχτηκε στη φθορά, µέσω της πτώσης του ανθρώπου... Κατά τη γενική Ανάσταση, όλη η δημιουργία θα απελευθερωθεί από τη φθορά µαζί με τον άνθρωπο, ακριβώς όπως κάποτε οδηγήθηκε στη φθορά εξαιτίας αυτού. (σελ. 315) 09 Όπως αποδείχτηκε, ο µητροπολίτης είχε στείλει ένα παρά πολύ συγκινητικό έγγραφο, στο οποίο παρουσίαζε την αληθινή εκκλησιαστική ζωή στη Ρωσία εν µέσω των σχεδόν ανυπόφορων σοβιετικών συνθηκών και ένα δίκαιο, αγαπητό, διορατικό γέροντα, ο οποίος ήταν πάρα πολύ μέσα στο πνεύμα των γερόντων της Όπτινα (γέροντας Ταυρίων). 1 Το «και» εδώ δεν χρειάζεται όπως γίνεται αντιληπτό από το νόημα. Ελάχιστες ακόμη τέτοιες ασαφείς εκφράσεις, (λόγω μετάφρασης μάλλον), διορθώνω, ακριβώς για να είναι πιο ευκολονόητο το κείμενο\n7 Εκείνη την εποχή υπήρχαν πολλοί που έγραφαν και κυκλοφορούσαν κρυφά στη Ρωσία τέτοια ενθαρρυντικά χειρόγραφα, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς δεν το έκαναν ποτέ στη Δύση προτού η Ρωσία να είναι πάλι ελεύθερη. Επομένως, με τη λήψη ενός τέτοιου σπάνιου, ενημερωτικού εγγράφου, οι πατέρες της Πλατίνα δεν έχασαν καθόλου χρόνο για να το εκδώσουν. Και για να καταστείλουν οποιεσδήποτε αντιρρήσεις από την «υπέρ-ορθή» ομάδα ως προς την έκδοση της ζωής ενός ιερέα της κατακόμβης που προσχώρησε αργότερα στο Πατριαρχείο Μόσχας, συνόδευαν το άρθρο με τη συνοδευτική επιστολή του µητροπολίτη Φιλαρέτου, καθώς επίσης και με δύο έγγραφα από την Εκκλησία των Κατακομβών. Εντούτοις, πόρρω απέχοντας από το να προληφθεί η διαμάχη, η µητροπολιτική επιστολή ξεσήκωσε την κραυγή αγανάκτησης εκείνων που ήταν άκρως φανατισμένοι, οι οποίοι µπορούσαν µετά δυσκολίας να πιστέψουν ότι ο µητροπολίτης τους θα µπορούσε να αποκαλέσει κάποιον του Πατριαρχείου Μόσχας «σοφό και ευσεβή γέροντα». Αυτήν τη φορά η «υπέρ-ορθή» ομάδα άρχισε ολόκληρη εκστρατεία, με επιστολές που εστάλησαν στον καθένα για να υπογράψει, και µια επίσημη αντιπροσωπεία εστάλη για διαμαρτυρία στη µητροπολιτική κατοικία στη Νέα Υόρκη. Η επιστολή έλεγε πως η φωτογοαφία και το άρθρο σχετικά με τον αρχιµανδρίτη Ταυρίωνα, που ο µητροπολίτης είχε στείλει, «χρησίµευε ως σοβιετική προπαγάνδα για να µετριάσει τη στάση µας απέναντι στους σοβιετικούς ιερείς και τη Σοβιετική Εκκλησία, παρουσιάζοντας µας εκεί σαν να είμαστε στην πραγματικότητα σοφοί και ευσεβείς γέροντες οι οποίοι αποτελούμε µέρος της Σοβιετικής Εκκλησίας... Οι επίσκοποι πρέπει να συγκεντρωθούν και να κάνουν µια δηµόσια δήλωση όσον αφορά αυτό το σοβαρό θέμα, οι συντάκτες του Ορθόδοξου Λόγου πρέπει να αποκαταστήσουν τη ζηµία που έγινε, με απόσυρση των δηλώσεών τους, και τη δημοσίευση µιας δήλωσης της Συνόδου των Επισκόπων µας σε αυτό το σημαντικό θέμα». Ένας από τους ιερείς της «υπέρ-ορθής» ομάδας, σημειώνει ο π. Σεραφείµ, «προσπαθεί να αναγκάσει τους ηλικιωμένους Ρώσους ενορίτες µας να γράψουν επιστολές διαμαρτυρίας στον µητροπολίτη, αν και οι φτωχές ηλικιωμένες κυρίες δεν καταλάβαιναν περί τίνος επρόκειτο! Σε τι στενό µονοπάτι λογικής θέλουν να µας αναγκάσουν να µπούµε, και πόσο λίγο αυτό ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες της Ορθόδοξης αποστολής σήμερα... (Αυτοί) δεν είναι µόνο αυτό που είναι, αυτοί πολεμούν ακόμη και με τον αέρα με την Ιησουίτικη λογική τους και δικαιολογούν την καθαρότητά τους, ενώ αυτό που απαιτείται είναι καρδιές που αγαπούν και είναι πρόθυμες να βοηθήσουν τους βασανισμένους και αυτούς που αναζητούν και να τους φέρουν κοντά στον Χριστό. Σε µία άλλη επιστολή ο π. Σεραφείµ αποκάλεσε αυτό το είδος Χριστιανισμού «Η Αλίκη στη χώρα της θαυµατουργής Ορθοδοξίας». Καθώς είχε κάνει πιο πριν, ο π. Σεραφείµ εξέφρασε την ανησυχία του σχετικά με τους κινδύνους που παρουσιάζει η «υπέρ-ορθή» εκκλησιολογία για τη Ρωσική Εκκλησία της Διασποράς: «Η Ρωσική Εκκλησία της Διασποράς µπορεί να συνεχίσει να είναι ένας σηµατοδότης για τις άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες - αλλά δεν θα είναι έτσι, εάν γίνουµε µια σέκτα όπως (η υπέρ-ορθή ομάδα) θέλει να µας κάνει να είμαστε - µιά σέκτα που θα πολεμάει µόνο µαζί με άλλες µικρές σέκτες που βρίσκονται στην Ελλάδα. Οι µητροπολίτες και άλλοι επίσκοποι της Εκκλησίας της Διασποράς αισθάνθηκαν ότι πρέπει να τεθεί ένα τέλος στην αναταραχή µέ την έκδοση µιας «Απόφασης» που δήλωνε ότι δεν µπορούµε να αγνοήσουµε οποιαδήποτε θετικά γεγονότα στη Ρωσία, συµπεριλαµβανοµένων εκείνων που εµφανίζονται µέσα στο Πατριαρχείο Μόσχας. Κατά παράκληση του αρχιεπισκόπου Αντωνίου, η εν λόγω απόφαση δημοσιεύθηκε στον Ορθόδοξο Λόγο τ. 33. (σελ ) 10 Το φαινόμενο του γέροντα Ταυρίωνα, και άλλων όπως αυτός, πιστοποιούσαν πως η Αγία Ρωσία δεν είχε εξαφανιστεί, πως θα ανασταινόταν, και η ανάσταση της Ρωσίας, όπως ο π\n8 Σεραφείµ δήλωσε πολλές φορές, δεν θα είχε επιπτώσεις στη Ρωσία µόνο: από αυτό εξαρτάται η µοίρα ολοκλήρου του κόσμου. Στις 3 Αυγούστου 1981, σε µια Ρωσική Διάσκεψη Νεολαίας στο Σαν Φρανσίσκο, ο πατήρ Σεραφείµ εξήγησε τη µεγάλη σημασία της Ρωσίας εκφωνώντας µια ομιλία, που αργότερα έγινε µία από τις ευρύτερα δηµοσιευµένες διαλέξεις του: «Το µέλλον της Ρωσίας και το τέλος του κόσμου». «Η Ρωσία», είπε, «η πρώτη χώρα που δοκίμασε τον κοµµουνιστικό ζυγό, είναι επίσης η πρώτη χώρα που θα αρχίσει να ξυπνά από αυτόν, και που θα επιζήσει. Παρά τη συνεχιζόμενη κυριαρχία της κοµµουνιστικής τυραννίας στη Ρωσία, ο αθεϊσμός δεν έχει αιχμαλωτίσει την ψυχή της Ρωσίας, και το θρησκευτικό ξύπνημα που µπορεί να διαφαίνεται τώρα στη Ρωσία είναι αναμφισβήτητα µόνο η αρχή ενός απέραντου και θεμελιώδους: της ανάκαμψης της ψυχής ολοκλήρου του έθνους από τη µάστιγα του αθεϊσμού. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Ρωσία µπορεί σήμερα να πει ένα λόγο µεγάλης σημασίας σε ολόκληρο τον κόσμο, ο οποίος βυθίζεται στην ίδια παγίδα του αθεϊσμού από την οποία η Ρωσία αναδύεται και γι αυτό το µέλλον της Ρωσίας, κατά µια πνευματική έννοια, συνδέεται τόσο πολύ με το µέλλον ολοκλήρου του κόσμου». Ο π. Σεραφείµ συνέχισε να αναφέρεται στις πολυάριθμες προφητείες των αγίων της Ρωσίας σχετικά με την ανάστασή της, µεταξύ των οποίων ήταν οι ακόλουθες. Γέροντας Βαρνάβας της Σκήτης της Γεθσημανή (+1906): «Οι διώξεις ενάντια στην πίστη θα οδηγήσουν σε µία ανήκουστη θλίψη και σκοτάδι, και σχεδόν όλες οι εκκλησίες θα κλείσουν. Αλλά όταν θα φαίνεται στους ανθρώπους ότι είναι αδύνατο να υπομείνουν άλλο, τότε η ελευθερία θα έρθει. Θα υπάρξει µία άνθιση, οι εκκλησίες θα αρχίσουν ακόμη και να χτίζονται. Αλλά αυτό θα είναι µία ανθοφορία πριν από το τέλος». Γέροντας Αλέξιος του Ησυχαστηρίου Ζωσιμά (+1928): «Ποιος είναι αυτός που λέει ότι η Ρωσία χάνεται, ότι έχει αφανιστεί; Όχι, όχι, δεν χάνεται, δεν έχει χαθεί και δεν θα χαθεί - αλλά οι Ρώσοι πρέπει να καθαριστούν από την αμαρτία µέσω των µεγάλων θλίψεων. Ο καθένας πρέπει να προσευχηθεί και να µετανοήσει θερμά. Αλλά η Ρωσία δεν χάνεται και δεν έχει αφανιστεί»: Με την επανάληψη αυτών των προφητειών, ο π. Σεραφείµ υπενθύμισε στους νέους Ρώσους ακροατές του ότι η αποκατάσταση της Αγίας Ρωσίας «εξαρτάται από τους ανθρώπους της ίδιας της Ρωσίας, επειδή ο Θεός ενεργεί πάντα µέσω της ελευθερίας του ανθρώπου. Ακριβώς όπως η Νινευή σώθηκε όταν οι άνθρωποι μετανόησαν και οι προφητείες του Ιωνά για την καταστροφή της αποδείχτηκαν ψευδείς, παρόμοια και οι προφητείες περί αποκατάστασης της Ρωσίας θα αποδειχθούν ψεύτικες εάν δεν υπάρξει καμιά µετάνοια στον ρωσικό λαό». Το 1938 ο σύγχρονος προφήτης αρχιεπίσκοπος Ιωάννης (Μαξίμοβιτς) είχε δηλώσει ότι η αναγέννηση της Ρωσίας θα ήταν δυνατή µόνο µετά από την αποκάθαρση των φοβερών αμαρτιών της, και αυτές τις αμαρτίες τις ονόμασε συγκεκριμένα ως καταπάτηση όρκου και βασιλοκτονία του από τον Θεό υποδειγμένου Τσάρου. «Οι δημόσιοι και στρατιωτικοί ηγέτες», είπε ο αρχιεπίσκοπος Ιωάννης, «αρνήθηκαν την υπακοή και την πίστη τους στον Τσάρο ακόμη και πριν από την παραίτησή του, εξαναγκάζοντας σε παραίτηση τον τελευταίο Τσάρο, ο οποίος δεν επιθύμησε την αιματοχυσία µέσα στη χώρα και οι άνθρωποι ανοιχτά και θορυβωδώς χαιρέτισαν αυτή την πράξη, και πουθενά δεν εξέφρασαν µεγαλόφωνα τη διαφωνία τους με αυτήν...» Με την µή έκφραση µιάς ευθείας καταδίκης της επανάστασης του Φεβρουαρίου, της εξέγερσης ενάντια στον χρισµένο από τον Θεό, ο ρωσικός λαός συνεχίζει να συµµετέχει στην αμαρτία, ειδικά όταν υπερασπίζεται τους καρπούς της Επανάστασης. Μετά από σαράντα χρόνια αφότου είπε αυτό ο αρχιεπίσκοπος Ιωάννης, ο π. Σεραφείµ µπορούσε να δηλώσει: «Αυτό το έγκληµα (τής βασιλοκτονίας) είναι, τρόπον τινά, ένα σύμβολο πτώσης ολόκληρης της Ρωσίας µακριά από τον Χριστό και την αληθινή Ορθοδοξία - µία - 8 -\n9 διαδικασία που κατέλαβε το µεγαλύτερο µέρος του δεκάτου ενάτου και του εικοστού αιώνα, και µόνο τώρα αρχίζει ίσως να αντιστρέφεται. Ο π. Σεραφείµ έδωσε τη διάλεξή του σχετικά με το µέλλον της Ρωσίας µόνο µερικούς µήνες πριν ο Τσάρος και όλοι οι Νέοι Μάρτυρες της Ρωσίας αγιοποιηθούν από τη Ρωσική Εκκλησία της Διασποράς. Αυτή η αγιοποίηση, επιβεβαίωσε ο π. Σεραφείµ, «συνδέεται µε την άρση του κύριου άγους που απλώθηκε στη ρωσική γη από το µαρτύριό του (του Τσάρου)». Στις 18/31 Οκτωβρίου του 1981, η αγιοποίηση του Τσάρου και των Νέων Μαρτύρων γιορτάστηκε στη Νέα Υόρκη. Μερικά χρόνια ακόμη, και ο ολοκληρωτικός Κοµµουνισµός ήταν ήδη ένα γεγονός του παρελθόντος στη Ρωσία και τις άλλες χριστιανικές Ορθόδοξες χώρες: τον Ιούλιο του 1993, σε µια µεγάλη συγκέντρωση στη θέση της εκτέλεσης της τσαρικής οικογένειας (στο Έκατερίνµπουργκ) την ημέρα του µαρτυρίου τους, διαβάστηκε ένα µήνυµα του Πατριάρχη Αλεξίου Β και της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, με το οποίο καλούσαν ολόκληρο το έθνος σε µετάνοια για τον θάνατο του Τσάρου και της οικογενείας του. Τέλος, στις 7/20 Αυγούστου 2000, η Σύνοδος των Επισκόπων της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (Πατριαρχείο Μόσχας) αγιοποίησε τον Τσάρο Νικόλαο Β και την οικογένειά του, µαζί με Ρώσους Νέους Μάρτυρες και Ομολογητές. (σελ ) 11 Η ώρα του καθαρµού και της µετάνοιας της Ρωσίας δεν τελείωσε. Τα λόγια του αρχιεπισκόπου Ιωάννη, του επισκόπου Νεκταρίου και του π. Σεραφείµ για τη µετάνοια των Ρώσων είναι εξ ίσου επίκαιρα σήμερα όπως ήταν πριν από το τέλος του κοµµουνιστικού διωγμού. Εάν οι Ορθόδοξοι Ρώσοι, ως ένα σώμα, µπορούν να ακολουθήσουν αυτές τις παραινέσεις µέχρι τέλους, θα εκπληρώσουν το πεπρωμένο για το οποίο οι προφήτες της Ρωσίας έχουν µιλήσει: το να κηρύξουν σε όλη την ανθρωπότητα ένα τελευταίο λόγο µετανοίας. Στο τέλος της διάλεξής του σχετικά με την ανάσταση της Ρωσίας, ο π. Σεραφείµ δήλωσε: «Στο βιβλίο που λεπτομερώς περιγράφει τα γεγονότα που θα εμφανιστούν στο τέλος του κόσμου, στην Αποκάλυψη του αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, στο άνοιγμα της εβδόμης σφραγίδας, η οποία προηγείται της τελικής µάστιγας που θα ενσκήψει στην ανθρωπότητα, λέει ότι υπήρξε σιωπή στον ουρανό για το διάστημα µισής ώρας (Αποκ. 8,1). Μερικοί έχουν ερµηνεύσει αυτό το εδάφιο πως σημαίνει ότι θα υπάρξει µια µικρή χρονική περίοδος ειρήνης πριν από τα τελικά γεγονότα της παγκόσμιας ιστορίας, δηλαδή, η µικρή χρονική περίοδος αποκατάστασης της Ρωσίας, όταν θα αρχίσει το κήρυγμα της παγκόσμιας µετάνοιας µέσω της Ρωσίας - όπου θα ακουστεί αυτός ο "νέος, τελευταίος λόγος, που ακόμη και ο Ντοστογιέφσκι ήλπιζε πως η Ρωσία θα έδινε στο κόσμο. Υπό τις παρούσες παγκόσμιες συνθήκες - πού τα γεγονότα από µια χώρα γίνονται σχεδόν αμέσως γνωστά σε ολόκληρο τον κόσμο - και λαµβανοµένου υπόψη ότι η Ρωσία, καθαρµένη από το αίµα των µαρτύρων της, έχει πράγματι µια καλύτερη ευκαιρία από οποιαδήποτε άλλη χώρα να αφυπνιστεί από τον ύπνο του αθεϊσμού και της απιστίας, µπορούµε ήδη να συλλάβουµε τις δυνατότητες ενός τέτοιου γεγονότος Ο αρχιεπίσκοπος Ιωάννης (Μαξίμοβιτς) έκλεισε την έκθεσή του στη Σύνοδο του 1938 με µια προφητεία και µια ελπίδα, ότι θα υπάρξει ένα αληθινό Πάσχα στη Ρωσία που θα λάμψει µπροστά σε ολόκληρο τον κόσμο πριν από το τέλος των πάντων και την αρχή της παγκόσμιας Βασιλείας του Θεού: «Ω τέκνα της Ρωσίας, διώξτε µακριά τον ύπνο της απόγνωσης και της οκνηρίας! Δείτε τη δόξα της δοκιμασίας της και εξαγνιστείτε. Καθαριστείτε οι ίδιοι από τις αμαρτίες σας! Δυναμώστε στην Ορθόδοξη πίστη, ώστε να είστε άξιοι να κατοικήσετε στην κατοικία του Κυρίου και να εγκατασταθείτε στο άγιον όρος Του! Έγειρε, έγειρε, σήκω ω Ρωσία, εσύ που από τα χέρια του Κυρίου έχεις πιει το ποτήριο της οργής Του! Όταν η - 9 -\n10 δοκιμασία σου θα έχει τελειώσει, η δικαιοσύνη σου θα σε ακολουθεί και η δόξα του Κυρίου θα σε συνοδεύει. οι λαοί θα έρθουν στο Φως σου, και οι βασιλείς στη λαμπρότητα που θα σε περιβάλει. Τότε «Ύψωσε, Σιών, τα µάτια σου και δες 2 : Ιδού, τα τέκνα σου, φεγγοβολώντας από θείο Φως, έρχονται σε σένα από δύση και βορρά και θάλασσα και ανατολή, και ευλογούν σε σένα τον Χριστό εις τους αιώνες. Αμήν» (σελ ) 13 Σήμερα στη Ρωσία, αύριο στην Αμερική. Είμαστε τα προϊόντα... µιας κοινωνίας όπου όλα είναι πλαστικά, συνθετικά και αποµιµήσεις - συµπεριλαµβανοµένου ενός συνθετικού Χριστιανισμού και µιας συνθετικής Ορθοδοξίας! - Ας είμαστε αρκετά ταπεινοί να το αναγνωρίσουμε. π. Σεραφείμ Η Ρωσία και οι άλλες Ορθόδοξες χώρες κάτω από τον κοµµουνισµό είχαν δοκιμάσει ήδη το πικρό ποτήρι της ένδειας και της απάνθρωπης σκλαβιάς. Μέσα σε αυτές οι πιστοί Χριστιανοί είχαν µάθει ήδη την έννοια της λυτρωτικής δοκιμασίας. Αλλά τι γίνεται στην ελεύθερη Δύση και ειδικά στην Αμερική; Ποιά ήταν η πνευματική πρόγνωση για αυτή την ακμάζουσα χώρα, που καλύφθηκε με ένα ογκώδες «αρχιπέλαγος» εμπορικών κέντρων και «ταχυφαγίων» (fast-food), που είναι εφοδιασμένη πλήρως με τα φαινομενικά απεριόριστα καταναλωτικά αγαθά και η οποία τελειοποιεί (τελειοποιούσε...) συνεχώς τα µέσα για να γίνει η ζωή στη γη περισσότερο άνετη και ευχάριστη; Μιλώντας σε µια ομάδα Ορθόδοξων Αμερικανών στο Προσκύνηµα του Αγίου Γερμανού το 1982, ο π. Σεραφείµ εξέτασε τη σύγχρονη ζωή και την αξιολόγησε ως εξής: «Καθένας που εξετάζει τη σύγχρονη ζωή µας κάτω από το πρίσμα της κανονικής ζωής των ανθρώπων των προγενέστερων χρόνων - ας πούμε, της Ρωσίας ή της Αμερικής ή οποιασδήποτε άλλης χώρας της Δυτικής Ευρώπης του δεκάτου ενάτου αιώνα - έρχεται αντιμέτωπος με το γεγονός του πόσο αφύσικη έχει γίνει η ζωή σήμερα. Όλες οι έννοιες της εξουσίας και της υπακοής, της ευπρεπείας και της ευγενείας της δημοσίας και ιδιωτικής συμπεριφοράς όλες έχουν αλλάξει δραστικά, έχουν γυρίσει ανάποδα εκτός από µερικούς µεµονωµένους θύλακες ανθρώπων - συνήθως αφοσιωµένων χριστιανών - που προσπαθούν να διατηρήσουν τον αποκαλούμενο ξεπερασμένο τρόπο ζωής. Η αφύσικη ζωή µας µπορεί σήμερα να χαρακτηριστεί ως καλοµαθηµένη, ως παραχαϊδεµένη. Από την παιδική ηλικία το σημερινό παιδί µεγαλώνει, κατά γενικό κανόνα, όπως ένας µικρός θεός ή µια θεά στην οικογένεια. Οι ιδιοτροπίας του τροφοδοτούνται, οι επιθυμίες του εκπληρώνονται, περιβάλλεται από παιχνίδια, διασκεδάσεις, ανέσεις. Δεν εκπαιδεύεται και δεν γαλουχείται σύμφωνα με τις αυστηρές αρχές της χριστιανικής συμπεριφοράς, αλλά αφήνεται να αναπτυχθεί κατά οποιονδήποτε τρόπο σύμφωνα με τις επιθυμίες του. Είναι συνήθως αρκετό γι αυτό το παιδί να πει, θέλω αυτό! ή δεν θέλω να κάνω αυτό!, υποχρεώνοντας τους γονείς του να υποκύψουν ενώπιόν του και να το αφήσουν να πάρει τον δρόμο του. Ίσως αυτό δεν συμβαίνει όλη την ώρα και σε κάθε οικογένεια, αλλά συμβαίνει αρκετά συχνά για να είναι ο κανόνας της σύγχρονης ανατροφής των παιδιών, και ακόμη και οι καλύτεροι γονείς δεν ξεφεύγουν τελείως από την επιρροή του. Ακόμα κι αν οι γονείς προσπαθούν να µεγαλώσουν ένα παιδί με αυστηρότητα, οι γείτονες προσπαθούν να κάνουν κάτι άλλο, και είναι υποχρεωμένοι να λαμβάνουν υπόψη τους αυτό κατά τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους. Όταν ένα τέτοιο παιδί γίνεται ενήλικας περιβάλλεται φυσικά με τα ίδια πράγματα που χρησιμοποίησε στην παιδική ηλικία του: ανέσεις, διασκεδάσεις και παιχνίδια για µεγάλους. Η ζωή γίνεται µια σταθερή αναζήτηση της διασκέδασης - που, παρεμπιπτόντως, είναι µία λέξη ολότελα ανήκουστη σε οποιοδήποτε άλλο λεξιλόγιο τον δέκατο ένατο αιώνα στη 2 Από τον Πασχαλινό Κανόνα, Ωδή 8η\n11 Ρωσία ή σε οποιοδήποτε σοβαρό πολιτισμό, δεν θα καταλάβαιναν τι θα πει αυτή η λέξη. Η ζωή είναι µια σταθερή αναζήτηση της διασκέδασης, η οποία είναι τόσο κενή από οποιοδήποτε σοβαρό περιεχόμενο που ένας επισκέπτης από οποιαδήποτε χώρα του δεκάτου ενάτου αιώνα, κοιτάζοντας τα δημοφιλή τηλεοπτικά προγράµµατά µας, τα πάρκα διασκέδασης, τις διαφημίσεις, τις ταινίες, τη µουσική - σχεδόν οποιαδήποτε πτυχή του δημοφιλούς πολιτισμού µας - θα σκεφτόταν ότι είχε φτάσει πέρα από την τρέλα, σε µία χώρα που έχουν χάσει εντελώς την επαφή με την πραγματικότητα. Δεν το λαµβάνουµε συχνά υπόψη αυτό, επειδή ζούμε σε αυτή την κοινωνία και το παίρνουμε σαν δεδομένο. Μερικοί παρατηρητές της σύγχρονης ζωής µας έχουν αποκαλέσει τους νέους ανθρώπους σήμερα η γενιά µου και την εποχή µας εποχή του ναρκισσισμού, στην οποία κυριαρχεί µια λατρεία και µια γοητεία που αποτρέπει να αναπτυχθεί µία κανονική ανθρώπινη ζωή. Άλλοι έχουν µιλήσει για πλαστικό σύµπαν ή φαντασία όπου τόσοι πολλοί άνθρωποι ζουν σήμερα, ανίκανοι να αντιμετωπίσουν η να δεχθούν την πραγματικότητα του κόσμου γύρω τους ή τα προβλήματα µέσα τους. Όταν η γενιά µου στρέφεται στη θρησκεία - κάτι που συνέβη πολύ συχνά κατά τις τελευταίες δεκαετίες, - αυτό συνήθως είναι στροφή προς µία πλαστική ή φανταστική µορφή θρησκείας: µιας θρησκείας αυτό-αναπτυσσόμενης (όπου ο εαυτός παραμένει το αντικείμενο της λατρείας). Μιας θρησκείας πλύσεως του εγκεφάλου και ελέγχου του νου, µιας θρησκείας των θεοποιημένων γκουρού, της αναζήτησης UFO και Εξωγήινων όντων, αφύσικων καταστάσεων και συναισθημάτων... Είναι σημαντικό για µας να συνειδητοποιήσουμε, καθώς προσπαθούμε να ζήσουμε µία χριστιανική ζωή σήμερα, ότι ο κόσμος που έχει διαμορφωθεί από την παραχαϊδεµένη εποχή µας, προβάλλει αξιώσεις στην ψυχή, είτε στη θρησκεία είτε στην κοσμική ζωή, τις οποίες αξιώσεις µπορεί κάποιος να τις αποκαλέσει με µία λέξη ολοκληρωτικές. Αυτό είναι αρκετά εύκολο να το δει κανείς στις εγκεφαλικές λατρείες που έχουν λάβει τόσο πολλή δηµοσιότητα τα τελευταία χρόνια, και που απαιτούν ολοκληρωτική υποταγή σε έναν αυτοανακηρυγµένο «άγιο άνθρωπο» αλλά είναι εξίσου εμφανές µέσα στην κοσμική ζωή, όπου κάποιος έρχεται αντιμέτωπος όχι µόνο με ένα µεµονωµένο πειρασμό εδώ η εκεί, αλλά με µια σταθερή κατάσταση πειρασμού που περιβάλλει τα πάντα και επιτίθεται στον οποιονδήποτε -εκεί όπου η υπολανθάνουσα µουσική ακούγεται παντού στις αγορές και τις επιχειρήσεις, στους δημόσιους χώρους και στα διαφημιστικά των δρόμων των πόλεων εκεί όπου η µουσική ροκ παρουσιάζεται παντού από τους θιασώτες της, ακόμη και στις δασικές κατασκηνώσεις και τα τροχόσπιτα αλλά και στο ίδιο το σπίτι, όπου η τηλεόραση γίνεται συχνά ο µυστικός κυβερνήτης της οικογένειας που υπαγορεύει τις σύγχρονες αξίες, τις απόψεις, και τις προτιμήσεις. (σελ ) 14 Ο π. Αλέξιος Γιάνγκ θυμάται πως ο π. Σεραφείµ «αντιπάθησε το ψεύτικο όλων των ειδών, µιλώντας ανοιχτά για τη νοοτροπία Ντίσνεϊλαντ της Αμερικής, η οποία καθιστούσε αδύνατη για τους ανθρώπους την πιθανότητα να επιδιώξουν και να βρουν την αλήθεια. Κοιτώντας τη σύγχρονη αμερικάνικη ζωή από µια πνευματική προοπτική και συγκρίνοντάς τη με τη ζωή στη Σοβιετική Ένωση, ο π. Σεραφείµ κάποτε αναρωτήθηκε: «Έχουμε άραγε µία εικόνα που εξηγεί την κατάστασή µας παρόμοια με το (σοβιετικό) Γκουλάγκ της Ρωσίας; Φοβάμαι πως υπάρχει µια εικόνα, καθόλου κολακευτική για µας, η οποία είναι σχεδόν το δικό µας ισοδύναμο του Γκουλάγκ. Είναι η Ντίσνεϊλαντ - µια εικόνα που εξηγεί την ανέμελη αγάπη της διασκέδασής µας (µία σχεδόν αντιχριστιανική λέξη!), την έλλειψη σοβαρότητας... την άγνοια η την πενιχρή ενημέρωσή µας για την πραγματική έννοια και σπουδαιότητα της ζωής». Στην ομιλία του στο Προσκύνημα του 1982, ο π. Σεραφείµ επεκτάθηκε σε αυτή την άποψη: «Το µήνυµα αυτού του παγκόσμιου πειρασμού που προσβάλλει τους\n12 ανθρώπους σήμερα - αρκετά ανοιχτά με τις κοσμικές µορφές του, αλλά συνήθως περισσότερο κρυµµένο στις θρησκευτικές του µορφές - είναι: Ζήστε το παρόν, χαλαρώστε, να είστε άνετοι. Πίσω από αυτό το µήνυµα είναι ένα άλλο, πιο ψιθυριστό που εκφράζεται ανοιχτά µόνο στις επίσημα αθεϊστικές χώρες, οι οποίες, σ αυτή την περίπτωση, είναι ένα βήμα πιο µπροστά από τον ελεύθερο κόσμο. Στην πραγματικότητα, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό που συμβαίνει στον κόσμο σήμερα είναι πανομοιότυπο, είτε εμφανίζεται πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα είτε στον ελεύθερο κόσμο. Υπάρχουν διαφορετικές ποικιλίες σε αυτό, αλλά µια παρόμοια επίθεση γίνεται παντού για να κερδίσει τις ψυχές µας. Στις κοµµουνιστικές χώρες που έχουν ένα επίσημο αθεϊστικό πιστεύω, λένε αρκετά ανοιχτά ότι πρέπει να ξεχάσετε τον Θεό και οποιαδήποτε άλλη ζωή εκτός από την παρούσα, βγάλτε από τη ζωή σας τον φόβο του Θεού και τον σεβασμό για τα άγια πράγματα, θεωρήστε εκείνους που πιστεύουν ακόμα στον Θεό με παλαιομοδίτικο τρόπο ως εχθρούς που πρέπει να εξολοθρευτούν. Κάποιος µπορεί να πάρει ως σύμβολο της ξεγνοιασιάς µας, της αγάπης µας για διασκέδαση, της αυτολατρείας µας, την αμερικάνικη Ντίσνεϊλαντ. Σε αυτή την περίπτωση, δεν πρέπει να αµελήσουµε να δούμε πίσω από αυτό το αποκρουστικό σύμβολο, το οποίο δείχνει που η γενιά µου οδηγεί πραγματικά: στο σοβιετικό Γκουλάγκ. Ο π. Σεραφείµ είχε πάντα υπόψη του την προφητεία του διορατικού γέροντα Ιγνατίου του Χαρµπίν της Μαντζουρίας, ο οποίος το 1930 είχε πει: «Ότι άρχισε στη Ρωσία θα τελειώσει στην Αμερική». Στην ομιλία του στη Μονή της Αγίας Τριάδος στο Τζόρντανβιλ, ο π. Σεραφείµ είχε µιλήσει περισσότερο για τις δοκιμασίες που θα έρθουν στην Αμερική και πως να προετοιµαστούµε για αυτές. Περιγράφοντας τη δοκιμασία των χριστιανών στη Ρωσία και τις άλλες Ορθόδοξες χώρες, είπε: «Δεν θέλω να σας φοβίσω, αλλά θα είναι καλύτερα να αντιµετωπίσουµε το γεγονός ότι η δοκιμασία που αυτοί υφίστανται τώρα, ή κάτι παρόμοιο, έρχεται πιθανώς κι εδώ, και µάλιστα σύντομα: Ζούμε στους έσχατους καιρούς, ο Αντίχριστος είναι κοντά, και αυτό που συμβαίνει στη Ρωσία και στις άλλες χώρες φαίνεται σαν να είναι η φυσιολογική εμπειρία της εποχής µας. Εδώ στη Δύση ζούμε σε έναν ανόητο παράδεισο ο οποίος µπορεί να χαθεί, και πιθανώς θα χαθεί σύντομα. Αρχίστε να προετοιμάζεστε - όχι με την αποθήκευση τροφίμων ή τέτοιων εξωτερικών πραγμάτων όπως µερικοί κάνουν ήδη στην Αμερική, αλλά με την εσωτερική προετοιμασία των Ορθόδοξων Χριστιανών. Έχετε αναρωτηθεί ποτέ, παραδείγματος χάριν, πως θα επιζήσετε εάν µπείτε σε µια φυλακή ή ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, και ειδικά στα κελλιά τιμωρίας και απομόνωσης; Πώς θα επιβιώσετε; Θα τρελαθείτε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστηκα. Εάν το µυαλό σας δεν έχει τίποτα για να ασχοληθεί, τι θα έχετε στο µυαλό σας; Εάν είστε γεμάτοι με κοσμικές εντυπώσεις και δεν έχετε τίποτα πνευματικό στο µυαλό σας, εάν ζείτε απλώς µέρα τη µέρα χωρίς να σκεφτείτε σοβαρά για τον Χριστιανισμό και την Εκκλησία, χωρίς να γνωρίζετε για το τι είναι Ορθοδοξία, και µπείτε σε µια κατάσταση απομόνωσης όπου δεν υπάρχει τίποτα να κάνετε ούτε να πάτε πουθενά, κανένας κινηματογράφος για να βλέπετε κάτι, µένοντας συνεχώς σε ένα σημείο όπου θα βλέπετε µονάχα τέσσερις τοίχους - θα επιβιώσετε µόλις και µετά βίας... Πρέπει να έχετε Χριστό στην ψυχή σας. Εάν Αυτός είναι εκεί, τότε εμείς, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, έχουμε ένα ολόκληρο πρόγραµµα που θα µπορούσαµε να χρησιµοποιήσουµε στη φυλακή. Μπορούμε να θυµηθούµε το Ορθόδοξο ημερολόγιο - ποιοί άγιοι και ποιές γιορτές τιμώνται και πότε. Δεν είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε ολόκληρο το ημερολόγιο, αλλά από την καθημερινή ζωή µας στην εκκλησία θα θυµηθούµε τον κύριο κύκλο του εκκλησιαστικού έτους: οτιδήποτε έχουμε αποθηκεύσει µέσα στις καρδιές και τον νου µας θα επιστρέψει σε µας. Οποιαδήποτε προσευχή και ύμνο γνωρίζουμε απέξω θα µάς βοηθήσει, θα πρέπει να τους ψάλουμε κάθε ημέρα. Θα έχετε ανθρώπους για να προσεύχεσθε γι αυτούς». (σελ )\n13 15 Ακόμα και τώρα, ο π. Σεραφείµ επισημαίνει, πως προσευχόμενοι για τους Ορθοδόξους Χριστιανούς που υποφέρουν σε όλο τον κόσμο, µπορούµε να είμαστε µία ψυχή µαζί τους και να µοιραζόµαστε τις θλίψεις τους: «Μπορείτε να πάτε σε όλη την υδρόγειο με το µυαλό σας, σε µια χώρα ή ήπειρο κάθε φορά, και να προσευχηθείτε για εκείνους που γνωρίζετε, Ακόμα κι αν δεν µπορείτε να σκεφτείτε ονόματα - για τους επισκόπους και τις ηγουμένες, τις ενορίες και τους ιερείς της ρωσικής δικαιοδοσίας και της ιεραποστολής, τα µοναστήρια στους Αγίους Τόπους, τους φυλακισμένους στη Ρωσία και τη Ρουμανία και τα άλλα κράτη που βρίσκονται κάτω από τον αθεϊστικό ζυγό, τις ιεραποστολές στην Ουγκάντα και αλλού στην Αφρική όπου είναι πολύ δύσκολη η κατάσταση, τους µοναχούς στο Άγιον Όρος... Όσο περισσότεροι ενήμεροι είσαστε για αυτά και προσεύχεστε τώρα, τόσο καλύτερα θα είναι για σάς όταν πρέπει να υποφέρετε οι ίδιοι, τόσα περισσότερα θα µπορείτε να πάρετε µαζί σας στη φυλακή». (σελ. 359) 16 Όφειλαν να προετοιμάσουν τους αδελφούς τους στη Δύση για τους επερχομένους διωγμούς, έτσι οι πατέρες της Πλατίνα δούλεψαν πολύ σκληρά για να κάνουν γνωστή την ιστορία των Νέων Μαρτύρων του κοµµουνιστικού ζυγού στην ελεύθερη Δύση. Καθώς ο π. Γερμανός έγραψε σε ένα άρθρο στον Ορθόδοξο Λόγο, «Χρειαζόμαστε τους Νέους Μάρτυρες για να µας τραβήξουν στην αυθεντική πνευματική ζωή. Αγγίζουν σε µάς κάτι τόσο βαθύ και θεμελιώδες ώστε η ψυχή και ο νους µας, που έμειναν χωρίς βάθος από τον σύγχρονο διαφωτισμό, µπορούν µόλις και µετά βίας να το αντιληφθούν. Και όμως, βαθιά µέσα µας το γνωρίζουμε. Ας στρατολογηθούµε στην οδό της αιώνιας ευδαιμονίας, κάνοντας αυτή µας την απόφαση βάθρο για την αλήθεια ακόμη και αν αυτό έχει ως αποτέλεσμα τον θάνατο του σώματος... Ας ακούσουμε την κραυγή των Νέων Μαρτύρων. Το 1982 οι πατέρες, με τη βοήθεια της Μαρίας Μανσούρ, ολοκλήρωσαν σε έναν ενιαίο τόμο όλα τα άρθρα από τον Ορθόδοξο Λόγο για τους Νέους Μάρτυρες και τους σύγχρονους, ζωντανούς ομολογητές. Αυτός όπως προαναφέρθηκε, τιτλοφορήθηκε «οι Ρώσοι άγιοι των κατακομβών». Ο π. Σεραφείµ το θεώρησε ως εγχειρίδιο για τους σύγχρονους Ορθόδοξους Χριστιανούς... Μια επιτομή 635 σελίδων, οι Ρώσοι άγιοι των κατακομβών, ήταν ασυζητητί το µεγαλύτερο πρωτότυπο βιβλίο που η αδελφότητα είχε εκδώσει ποτέ. Τυπωνόταν όταν αρρώστησε ο π. Σεραφείµ από τη βασανιστική ασθένεια που θα του αφαιρούσε τη ζωή και κάποιος αναρωτιέται εάν αυτά τα δύο πράγματα δεν συνδέονται κάπως. Όταν η µακροχρόνια, αγωνιώδης µάχη του π. Σεραφείµ µε τον θάνατο τελείωσε, ο π. Γερμανός είπε: «Ο π. Σεραφείµ υπέφερε καθότι έπρεπε να λάβει το στεφάνι του µαρτυρίου». Σύμφωνα με την προσέγγιση του π. Σεραφείµ, οι Ρώσοι άγιοι των κατακομβών ήταν αναμφισβήτητα ανεξάρτητοι από τη μεταχείρισή τους από τη Ρωσική Εκκλησία, δοξασμένα παραδείγματα αγιότητας και χριστιανικού ηρωϊσμού οπουδήποτε επρόκειτο να βρεθούν: στην Εκκλησία των Κατακομβών της Ρωσίας, στη Ρωσική Εκκλησία της Διασποράς, και στο Πατριαρχείο Μόσχας. Ενώ αυτή η προσέγγιση σε ορισμένους ανθρώπους έγινε η αιτία για να αποδιώξουν ή να αγνοήσουν το βιβλίο «οι Ρώσοι άγιοι των κατακομβών», σε πολλούς άλλους το βιβλίο αυτό είχε την επίδραση που ο π. Σεραφείµ σκόπευε. Οι άνθρωποι της Δύσης πράγματι άκουσαν την «κραυγή των Νέων Μαρτύρων», και πλέον δεν ήταν ποτέ ξανά οι ίδιοι. Τρία χρόνια µετά από τον θάνατο του π. Σεραφείµ µία ανασκόπηση του «οι Ρώσοι άγιοι των κατακομβών» εμφανίστηκε σε ένα αμερικανικό θρησκευτικό περιοδικό, στο οποίο ο συντάκτης ομολόγησε: «Το βιβλίο το οποίο πρόκειται να κρίνω... είναι ένα βιβλίο που με έκανε να βρω τον εαυτό µου. Έχει αλλάξει τη ζωή µου. Δεν προσποιούμαι ότι είμαι αμερόληπτος όταν γράφω για αυτό. Δεν θα το συγκρίνω με άλλα βιβλία για µάρτυρες ούτε θα αποτιμήσω οποιεσδήποτε παρατηρήσεις για το ύφος ή τη µορφή. Το βιβλίο είναι, κατά την άποψή µου, απλά πάρα πολύ σημαντικό για να σταθούµε σε τέτοια µικροπράγµατα... Από τότε που αναπαύτηκε ο π. Σεραφείµ, το βιβλίο «οι\n14 Ρώσοι άγιοι των κατακομβών» διαδόθηκε επίσης στα κράτη που στο παρελθόν είχαν υποδουλωθεί στον κοµµουνισµό. Τµήµατά του δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό της Επισκοπής του Βορονέζ στη Ρωσία, και µια σερβική έκδοση του βιβλίου δημοσιεύθηκε στο Κράλγιεβο της Σερβίας το Για τους Ορθόδοξους Αμερικανούς, ίσως το πιο οικείο µέρος αυτού του πολύ ψυχωφελούς βιβλίου είναι η σελίδα της αφιέρωσής του. Απηχώντας την προφητεία του γέροντα Ιγνατίου του Χαρµπίν, οι πατέρες Σεραφείµ και Γερμανός έγραψαν εκεί: «Αυτό το βιβλίο αφιερώνεται στους Χριστιανούς Μάρτυρες. ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ ΑΥΡΙΟ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ». (σελ ) 17 Ο π. Σεραφείµ δεν πιθανολόγησε ποτέ με ποιο τρόπο η Αμερική, που αγαπάει την ελευθερία, θα εισερχόταν µια µέρα στην εποχή διωγμού των Χριστιανών, στην εποχή των κατακομβών. «Αυτό που η Ρωσία και άλλες χώρες έχουν δοκιμάσει έρχεται εδώ», είπε, «αλλά ποια ακριβώς µορφή θα έχει δεν µπορούµε να πούμε, και δεν πρέπει να γίνουμε υστερικοί γι αυτή την προοπτική». Εντούτοις, στις δεκαετίες µετά από τον θάνατό του, βλέπουμε ότι, ενώ οι άνθρωποι στη Ρωσία επανακτούν τις θρησκευτικές ελευθερίες τους, οι άνθρωποι στην Αμερική τις χάνουν. Το 1962 η κοινή προσευχή απαγορεύθηκε από τα δημόσια σχολεία με µια απόφαση του αµερικανικού Ανώτατου Δικαστηρίου. Σήμερα, όλες οι εκδηλώσεις της Χριστιανικής πίστης στα σχολεία - όπως η εθελοντική παρακολούθηση µελέτης της Βίβλου κατά τη διάρκεια των µεσηµεριανών διαλειµµάτων, η προσευχή κατά τη διάρκεια των γευμάτων, η χρησιµοποίηση ροζαρίου σε ένα σχολικό λεωφορείο, η διοργάνωση χριστιανικών συναντήσεων µετά το σχολείο, η ακόμα και η κατοχή µιας Βίβλου πάνω στο θρανίο κάποιου - έχουν απαγορευθεί από τις σχολικές αρχές και οι αποφάσεις των δικαστηρίων έχουν παροτρύνει και στηρίζουν αυτές τις ενέργειες. Οι αρµόδιοι για τον σχεδιασµό προγραµµάτων σπουδών έχουν προχωρήσει τόσο πολύ ώστε να αφαιρέσουν κάθε αναφορά του ονόµατος του Θεού από τις εκδόσεις της κλασικής φιλολογίας που πρόκειται να διαβάσουν οι µαθητές. Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι αυτό συμβαίνει ακριβώς σε εκείνα τα κέντρα που διαμορφώνουν τις µελλοντικές γενεές. Καθώς ο χριστιανός συγγραφέας Τάλ Μπρούκ παρατήρησε το 1989: «Για τους Αμερικανούς που εξυμνούν τις θρησκευτικές ελευθερίες, η περικοπή τέτοιων ελευθεριών µπορεί να φαίνεται µακρινή - µέχρις ότου αναλογιστούμε ένα κραυγαλέο γεγονός: το σύστημα των δημόσιων σχολείων µας. Φανταστείτε ότι ένα µέσο δημόσιο σχολείο στην Αμερική επρόκειτο ξαφνικά να καταπιεί, να ενσωματώσει όλο το έθνος σε έκταση και σε λειτουργία. Ξαφνικά η εθελοντική µελέτη της Βίβλου και η προσευχή, η θρησκευτική αφύπνιση και οι εκκλησιαστικές συναντήσεις, και κάθε τρόπος θρησκευτικών δραστηριοτήτων θα έπρεπε να απαγορευθούν και να παγώσουν για το καλό όλων. Εκείνοι που θα επιθυμούσαν να συµµετέχουν σε τέτοιες συνήθειες θα έπρεπε να φύγουν έξω από τα σύνορα - αυτό δηλαδή θα συμβεί, εάν η Αμερική οργανωθεί σύμφωνα με την πορεία ενός από τα δημόσια σχολεία της. Αυτό είναι µια ενδιαφέρουσα σκέψη. Σε ένα µελλοντικό παγκοσµιοποιηµένο κόσμο ο οποίος δεν θα διαθέτει την κληρονομιά ενός συντάγματος των Ηνωμένων Πολιτειών ή ενός Νόµου των Δικαιωµάτων, τα ίδια είδη περιορισµών που βάλαμε σε εκείνους τους ανθρώπους στα δημόσια σχολεία µας θα φανούν αρκετά λογικά για να εφαρμοστούν σε µια παγκοσµιοποιηµένη πλουραλιστική κοινωνία. Η θρησκεία θα ιδιωτικοποιείτο πλήρως. Βεβαίως το νομικό µας σύστημα είναι πολύ απασχολημένο για να κάνει κάτι τέτοιο - να περιορίσει τη θρησκεία εξ ολοκλήρου στην ιδιωτική σφαίρα. Η ευγενής παρουσίαση από την ACLU 3 πολυαρίθμων παραστάσεων της θείας Γέννησης, που τις άρχισε ανοιχτά από αυτήν τη χώρα, στα δημόσια πάρκα κ.λ.π., έχει 3 Αμερικανική Αστική Ένωση Ελευθεριών\n15 απαγορευθεί, και πόλεις σε ολόκληρη τη χώρα αναγκάστηκαν να απαγορεύσουν τη δημόσια παρουσίαση της Θείας Γεννήσεως... Εν τω µεταξύ, έχουμε αποδεχτεί την αδιόρατη και ύπουλη εξαφάνιση αυτών των ελευθεριών με αφέλεια, αντίθετα από τους µετανάστες που έχουν έλθει εδώ από την Ανατολική Ευρώπη που κουνούν το κεφάλι με δυσοίωνη κατανόηση. Έχουν δει τι µπορεί να κάνει ένα παντοδύναμο κράτος»!! Αυτήν τη στιγμή, σε ολόκληρη την απελευθερωμένη πλέον Ρωσία, η θρησκευτική εκπαίδευση παρέχεται στα δημόσια, από το κράτος χρηµατοδοτούµενα, σχολεία. Στην κοσμική Αμερική, αντιθέτως, οι άνθρωποι παλεύουν τώρα νομικά για τέτοια πράγματα όπως το ότι έχουν κατεβάσει τους σταυρούς και έχουν αλλάξει τα χριστιανικά ονόματα των δρόμων, επειδή η θέα τους σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους καταπιέζει τους ανθρώπους. Κάποιος µπορεί µετά βίας να αμφιβάλει ότι µια παράξενη αντιστροφή έχει πραγματοποιηθεί. (σελ ) 18 Ενώ ο π. Σεραφείµ δεν έκανε συγκεκριμένες προβλέψεις σχετικά με την Αμερική, προέβλεψε την πτώση του αθεϊστικού κοµµουνισµού στη Ρωσία και την άνοδο του νέου παγκόσμιου συστήματος που θα χτιζόταν πάνω στα θεμέλια που ο Κοµµουνισµός είχε θέσει. Δεν χρειάζεται να πούμε, πως η ακρίβεια αυτής της πρόβλεψης επιβεβαιώθηκε θαυμαστά στα χρόνια µετά την κοίµησή του, και συνεχίζει να επιβεβαιώνεται. Σε µια ομιλία που έκανε το Μάιο του 1981-σχεδόν ακριβώς µία δεκαετία πριν την κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος στη Ρωσία- ο π. Σεραφείµ είπε: «Ο λόγος για τον οποίο ο κοµµουνισµός κυριάρχησε στον κόσμο, δεν είναι επειδή αυτός είναι καλύτερος από τον καπιταλισμό ή τη δημοκρατία ή οτιδήποτε άλλο σχετικό, αλλά επειδή στη Δύση υπάρχει ένα πνευματικό κενό, και όταν σ αυτό το κενό εμφανίζεται ο κοµµουνισµός, τότε απλώς προχωρεί σταθερά µέσα σε αυτό, καταλαμβάνοντας λίγο έδαφος και µετά άλλο λίγο µέχρι, που αυτήν τη στιγμή, έχει κατακτήσει σχεδόν τον µισό κόσμο. Αλλά ο κοµµουνισµός δεν έχει την τελική απάντηση επειδή είναι κάτι το πολύ αρνητικό. Στην πραγματικότητα, εάν προσέξετε αυτό που έχει συμβεί στη Ρωσία τα τελευταία δέκα ή είκοσι χρόνια, µπορείτε να δείτε εκεί µια πλήρη επανάσταση, όσον αφορά τη νοοτροπία των ανθρώπων: είναι εναντίον ολοκλήρου του συστήματος του κοµµουνισµού. Αν και η δικτατορία είναι εξίσου ισχυρή όσο πάντοτε -ειδικά τα τελευταία δύο χρόνια, βάζοντας ξανά στη φυλακή περισσότερους ανθρώπους- και αν και η αστυνομία είναι πολύ ισχυρή και είναι παντού, εντούτοις, οι άνθρωποι επαναστατούν όλο και περισσότερο. Δηλαδή ξεσηκώνονται όχι με ένοπλη επανάσταση αλλά με τον νου τους, και γίνονται ανεξάρτητοι. Αυτό σημαίνει ότι αργά ή γρήγορα ολόκληρο το σύστημα πρόκειται να καταρρεύσει. και έτσι ο κοµµουνισµός δεν θα έχει την απάντηση, δεν µπορεί να κατακτήσει ολόκληρο τον κόσμο και να φέρει την ευτυχία όπως νομίζει ότι µπορεί να κάνει. Αλλά στο µεταξύ προετοιμάζεται ένα πολύ σημαντικό πράγμα που πρέπει να συμβεί πριν να έρθει το τέλος του κόσμου και αυτό είναι ότι πρέπει να υπάρξει µία, ενιαία παγκόσμια κυβέρνηση, από την οποία ο Χριστιανισμός θα είναι κατά κάποιο τρόπο αποδιωγµένος. Και αυτό ο κοµµουνισµός το έχει επιτύχει κατά πολύ. Αλλά προκειµένου να εφοδιαστούν οι άνθρωποι με µια πνευματική βάση για µια παγκόσμια κυβέρνηση, πρέπει να υπάρξει κάτι υψηλότερο και στις ιδέες των Ηνωμένων Εθνών, παραδείγματος χάριν, βλέπουμε κάτι που µοιάζει με µια πνευματική απάντηση 4. Τα Η.Ε. υποστηρίζουν ότι είναι ο ακρογωνιαίος λίθος, η βάση µιας παγκόσμιας κυβέρνησης που δεν θα 4 Η διαφορά µεταξύ του διεθνούς κοµµουνισµού και της παγκοσμιότητας των Η.Ε. δεν είναι τόσο πραγματική όσο κάποιος νομίζει. Από τα δεκαεπτά άτομα που αναγνωρίζονται από το Υπουργείο Εξωτερικών των Η.Π.Α. ως διαμορφωτές της αμερικανικής πολιτικής στο οικοδόµηµα των Ηνωμένων Εθνών, όλα εκτός από ένα αναγνωρίστηκαν αργότερα ως µυστικά µέλη τού Κοµµουνιστικού Κόµµατος των ΗΠΑ. Ο Γενικός Γραµµατέας των Ηνωμένων Εθνών, ο οποίος ενορχήστρωσε τη διάσκεψη που κατάρτισε τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, ήταν ένα άτομο που καταδικάστηκε αργότερα ως σοβιετικός πράκτορας: ο Άλγκερ Χίς\n16 είναι µια τυραννία, που δεν θα βασίζεται σε οποιαδήποτε ιδιαίτερη ιδέα όπως ο κοµµουνισµός, αλλά σε κάτι πολύ ακαθόριστο και δίχως ιδιαίτερη χριστιανική βάση. Στην πραγματικότητα, είκοσι περίπου χρόνια πριν, έχτισαν ένα ναΐσκο περισυλλογής στο κτήριο των Η.Ε. και εκείνη την περίοδο διοργάνωσαν µια µεγάλη συζήτηση για το ποιο θα ήταν το αντικείμενο της λατρείας σε αυτόν. Δεν µπορείτε να έχετε ένα σταυρό, επειδή αμέσως χαρακτηρίζεστε ως χριστιανός, δεν µπορείτε να έχετε τίποτα µουσουλµανικό ή ινδικό επειδή πάλι προσδιορίζεστε. Αυτό θα πρέπει να είναι υπεράνω θρησκείας. Τελικά κατέληξαν σε µία µαύρη ογκώδη πέτρα (!) Οι άνθρωποι δοκιµάζουν ένα τροµερό συναίσθηµα µπροστά σε αυτήν, όπως ενώπιον ενός ειδώλου: ένα πολύ ασαφές είδος θρησκευτικού ενδιαφέροντος. Φυσικά, καθένας έχει ένα θρησκευτικό ενδιαφέρον: δεν µπορείτε να το κρύψετε, και ο κοµµουνισµός πρόκειται να πέσει εξαιτίας αυτού. Αλλά ένα τέτοιο ασαφές πράγμα είναι ακριβώς αυτό που ο διάβολος επιθυμεί για να κρατηθεί. Σε οποιαδήποτε ιδιαίτερη πεποίθηση µπορείτε να λαθέψετε, αλλά τουλάχιστον βάζετε την καρδιά σας σε αυτήν, και ο Θεός µπορεί ακόμη και να συγχωρήσει όλα τα είδη λαθών. Αλλά εάν δεν έχετε οποιαδήποτε ιδιαίτερη θρησκευτική πεποίθηση και σας δοθεί κάποια ασαφής, ακαθόριστη ιδέα, κατόπιν οι δαίμονες έρχονται και αρχίζουν να ενεργούν. Αυτό που ο π. Σεραφείµ είπε για µια «πνευματική βάση» σε µία παγκόσμια κυβέρνηση µετά από την πτώση του κοµµουνισµού, αντηχεί αλλόκοτα τα τελευταία χρόνια από τον Ρόµπερτ Μύλερ, πρώην Γενικό Γραµµατέα των Ηνωμένων Εθνών. Υπερασπιζόμενος την αποκαλούμενη «Ενωμένη Πρωτοβουλία Θρησκειών», που διαμορφώθηκε το 1995 ως το «πνευματικό» αντίστοιχο των Ηνωμένων Εθνών, ο Μύλερ είχε δηλώσει: «Ο ρόλος και η ευθύνη της νέας Ενωμένης Οργάνωσης Θρησκειών και του Παγκόσμιου Κοινοβουλίου των Θρησκειών θα είναι τουλάχιστον να δώσει στην ανθρωπότητα µια νέα πνευματική, πλανητική, κοσμική ιδεολογία η οποία θα ακολουθήσει µετά τον θάνατο του κοµµουνισµού και του καπιταλισμού». Συγχρόνως, ο Μύλερ λέει ότι τα Ηνωμένα Έθνη πρέπει να ηγηθούν με «δυναμική δράση» ενάντια στον «θρησκευτικό φονταµενταλισµό». (σελ ) 19 Παρά τα δυσοίωνα σημάδια που είδε να εμφανίζονται στον ορίζοντα, ο π. Σεραφείµ δεν έπαψε ποτέ να έχει ιεραποστολικά όνειρα για τη χώρα του. Στην ομιλία του στο Τζόρντανβιλ είπε: «Ακριβώς αυτή την τελευταία εβδομάδα διέσχισα το µεγαλύτερο µέρος της Αμερικής με τρένο - ένα απέραντο έδαφος, με πολλά διαφορετικά είδη τοπίων και οικισμών. και σκέφτηκα το όραµα του αγίου Σεραφείµ για το απέραντο ρωσικό έδαφος, με τον καπνό των προσευχών των πιστών που ανέβαιναν ως θυµίαµα στον Θεό. Ίσως κάποιος θα πει σε µένα: Ω, εσύ µιλάς όπως ένας νεοφώτιστος! Η Αμερική είναι Αμερική. Είναι γεμάτη δεν είναι απαραίτητο να έχουμε τέτοιες υψηλές ιδέες προκειμένου να φανεί ότι στην Αμερική µπορούν οι προσευχές των πιστών να φτάσουν στον Θεό. Ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα εάν εμείς που είμαστε Ορθόδοξοι χριστιανοί αρχίζαμε να συνειδητοποιούμε ποιοί είμαστε - να αντιµετωπίζουµε τον Χριστιανισμό µας με σοβαρότητα, να ζούμε με τρόπο που θα ήμασταν πραγματικά σε επαφή με τον αληθινό Χριστιανισμό. Θα αρχίζαμε τότε να είμαστε διαφορετικοί, οι άλλοι γύρω από µας θα άρχιζαν να ενδιαφέρονται γιατί να είμαστε διαφορετικοί, και θα αρχίζανε να συνειδητοποιούνε ότι έχουμε απαντήσεις στις πνευματικές τους απορίες». (σελ ) 20 Παρά τον Γολγοθά που είδε να έρχεται πάνω στην Αμερική, ο π. Σεραφείµ είδε ότι συγχρόνως θα µπορούσε να υπάρξει µια ανάσταση του αληθινού Χριστιανισμού στην πατρίδα του. Εάν όχι εμφανώς όπως στη Ρωσία, τότε ενδόµυχα, στο βάθος της αμερικάνικης ψυχής. Ολοκληρώνοντας αυτήν την ομιλία του για την «Ορθόδοξη Αναγέννηση», είπε: «Είναι ένας νόμος της πνευματικής ζωής ότι όπου υπάρχει Γολγοθάς - εάν είναι γνήσια δοκιμασία για τον Χριστό - θα υπάρξει ανάσταση. Αυτή η ανάσταση εμφανίζεται καταρχήν στις\n17 ανθρώπινες καρδιές, και δεν πρέπει να εξετάζουμε τόσο πολύ ποια εξωτερική µορφή θα πάρει με τη θέληση του Θεού. Όλα τα σημάδια δείχνουν το γεγονός ότι ζούμε στο τέλος του κόσμου, και οποιαδήποτε εμφανής αποκατάσταση της Αγίας Ορθόδοξης Ρωσίας θα είναι βραχύβια. Αλλά αυτό που πρέπει να επιδιώκουμε είναι η εσωτερική µας πνευματική ανάσταση και τα γεγονότα στη Ρωσία µάς δίνουν την ελπίδα ότι, σε αντίθεση με κάθε αποµίµηση και πλαστό Χριστιανισμό και Ορθοδοξία που αφθονεί σήμερα, εκεί θα υπάρξει µια ανάσταση αληθινού, δοκιµαζόµενου Χριστιανισμού, όχι µόνο στη Ρωσία, αλλά οπουδήποτε οι καρδιές δεν έχουν παγώσει εξ ολοκλήρου. Αλλά πρέπει να είμαστε έτοιμοι για τη δοκιμασία που θα προηγηθεί της αναστάσεως... Είμαστε στη Δύση έτοιμοι για αυτό; Γολγοθάς δεν σημαίνει τα τυχαία βάσανα που όλοι περνάμε στη διάρκεια αυτής της ζωής. Είναι κάτι απέραντο και βαθύ, το οποίο δεν µπορεί να ανακουφιστεί με το να πάρουμε µία ασπιρίνη ή με το να πάμε σε ένα κινηματογράφο. Είναι αυτό που η Ρωσία έχει περάσει από µέσα και προσπαθεί τώρα να το µεταδώσει σε µάς. Ας µην κωφεύουμε σε αυτό το µήνυµα. Με τις προσευχές όλων των Νέων Μαρτύρων, µπορεί ο Θεός να µάς δώσει τη δύναμη να υποµείνουµε τις δοκιμασίες που έρχονται πάνω µας και να βρούμε σε αυτές την ανάσταση των ψυχών µας!». (σελ. 369) 21 Ακόμη και χωρίς να προσπαθήσει να υπολογίσει συγκεκριμένα γεγονότα, ο π. Σεραφείµ είπε µερικά πράγματα που αργότερα βγήκαν αληθινά. Προέβλεψε ο ίδιος ότι τα κοµµουνιστικά καθεστώτα θα κατέρρεαν, βοηθώντας να προετοιμαστεί το έδαφος για µία παγκόσμια κυβέρνηση. Αντίθετα από τον κοµµουνισµό, η παγκόσμια κυβέρνηση του µέλλοντος θα έχει µια ασαφή, ψευδοπνευµατική βάση, όπως φαίνεται από το παρεκκλήσι περισυλλογής των Ηνωμένων Εθνών. Ο π. Σεραφείµ είπε επίσης µερικά σχετικά πράγματα για τη χώρα του Ισραήλ και τους Εβραίους στο Φως των προφητειών της Καινής Διαθήκης: Άλλο ένα σημάδι που δείχνει ότι πλησιάζει η εποχή του τέλους είναι η παρούσα κατάσταση των Εβραίων στο Ισραήλ, στην πόλη της Ιερουσαλήµ. Σύμφωνα με τις προφητείες της Γραφής και τους αγίους Πατέρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η Ιερουσαλήµ θα είναι η παγκόσμια πρωτεύουσα του Αντιχρίστου και εκεί αυτός θα ανοικοδομήσει τον ναό του Σολοµώντα όπου θα λατρευτεί σαν Θεός. Αυτά είναι τα γεγονότα που θα έρθουν πριν από το τέλος του κόσμου. Φυσικά, είναι πολύ σημαντικό ότι µόλις από το 1948 έχει ξαναγυρίσει η Ιερουσαλήµ για ακόμα µια φορά ατά χέρια των Εβραίων, και µόνο από το 1967 κατέχουν το µέρος που βρισκόταν ο ναός, όπου σήμερα υπάρχει το µουσουλµανικό τέμενος του Οµάρ, το οποίο έχουν στα χέρια τους οι Μουσουλμάνοι. Επομένως όλα αυτά τους αποτρέπουν, τεχνικά, από την οικοδόμηση του ναού αφού πάνω στα θεµέλιά του είναι κτισμένο το µουσουλµανικό τέμενος του Οµάρ. Εάν µπορέσουν να καταστρέψουν το µουσουλµανικό τέμενος, τότε θα µπορέσουν να οικοδομήσουν τον ναό σ αυτή την περιοχή 5. Εάν µπορούσατε να ρωτήσετε κάποιον που γνωρίζει καλά τα πολιτικά γεγονότα στον κόσμο, «ποια θα ήταν η ιδανική πόλη για να είναι πρωτεύουσα του κόσμου εάν υπήρχε µία παγκόσμια αυτοκρατορία»; Είναι προφανές ότι η απάντηση θα ήταν στον νου των περισσοτέρων ανθρώπων: Δεν µπορεί να είναι η Νέα Υόρκη επειδή είναι το κέντρο του Καπιταλισμού, δεν µπορεί να είναι η Μόσχα επειδή αυτή είναι το κέντρο του Κοµµουνισµού. Δεν µπορεί επίσης να είναι η Ρώμη, επειδή ο Ρωµαιοκαθολικισµός είναι ακόμα κάποια περιορισμένη (δεσμευτική) παράδοση. Η λογική θέση είναι η Ιερουσαλήµ, επειδή εκεί τρεις θρησκείες ενώνονται, τρεις ήπειροι ενώνονται. Είναι η λογικότερη θέση όπου µπορεί να υπάρξει ειρήνη, αδελφοσύνη, αρμονία. Όλα αυτά τα πράγματα φαίνονται καλά, αλλά είναι καλά µόνο αν έχουν 5 Αυτή η παρατήρηση είναι ιδιαίτερα σημαντική σήμερα, όταν µία ομάδα Εβραίων στο Ισραήλ κάνουν εργασίες προς ανοικοδόμηση του ναού, και η Ισραηλινή κυβέρνηση έχει ταχθεί υπέρ τού προγράµµατος\n18 µία στέρεη χριστιανική βάση. Τότε ευαρεστούν τον Θεό - αλλιώς αυτά τα πράγματα µπορούν να χρησιμοποιηθούν από τον Αντίχριστο. Μια άλλη πτυχή του Εβραϊκoύ ζητήµατος είναι ότι πολλοί νέοι Εβραίοι ενδιαφέρονται για τον Χριστιανισμό, καθότι µεταξύ των Εβραίων επίσης υπάρχει θρησκευτική αναζήτηση. Μερικοί από αυτούς µεταστοέφονται στον Χριστιανισμό και µερικοί από αυτούς προσέρχονται στην Ορθοδοξία. Αυτό είναι ήδη ένα σημάδι, µια προετοιμασία για το γεγονός ότι στο τέλος του κόσμου οι Εβραίοι θα µεταστραφούν στον Χριστιανισμό, στον Χριστό. Ο άγιος απόστολος Παύλος λέει πως, εάν η πτώση των Εβραίων σημαίνει πνευματικό πλούτο για τα άλλα έθνη - επειδή η πτώση των Εβραίων έφερε τα έθνη στην Εκκλησία, - τότε η αποκατάσταση του Ισραήλ θα είναι σαν να ανασταίνεται εκ νεκρών, και αυτό το γεγονός θα συμβεί ακριβώς λίγο πριν από το τέλος. 6 (σελ ) 22 Η διάλεξη του π. Σεραφείµ είχε τίτλο: «Η αποκάλυψη του Θεού στην ανθρώπινη καρδιά». Άρχισε λέγοντας στους σπουδαστές των «Παγκόσμιων Θρησκειών», ότι εάν ένας άνθρωπος είναι πραγματικά σοβαρός, υπάρχει µόνο ένας λόγος για τον οποίο θα µελετήσει τη θρησκεία: για να έρθει σε επαφή με την πραγματικότητα, για να βρει µια πραγματικότητα βαθύτερη από την πρόσκαιρη καθημερινότητα. «Θα επιθυμούσα να πω λίγα λόγια σήμερα για το πως ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός προσπαθεί να το πετύχει αυτό», είπε, «για να ανοίξω την πνευματική πραγματικότητα στον θρησκευτικό στοχαστή». Ο π. Σεραφείµ προειδοποίησε για τους κινδύνους που ενυπάρχουν στην αναζήτηση της πραγματικότητας, αφηγούµενος την περίπτωση ενός φίλου του, κατά την εποχή που ο ίδιος βρισκόταν σε αναζήτηση, ο οποίος εξάντλησε το µυαλό του με τα σκληρά ναρκωτικά 7. Παρόμοια παραδείγματα, είπε, θα µπορούσαν να βρεθούν µεταξύ των ανθρώπων που αναζητούν άλλες µορφές ψυχικής ή απόκρυφης εμπειρίας. Αλλά αν τέτοια παραδείγματα δεν είναι καθόλου µοναδικά στην εποχή µας, πολλά µπορούν να βρεθούν στην Ορθόδοξη γραµµατεία τα προηγούμενα δύο χιλιάδες χρόνια. Ο π. Σεραφείµ είπε την ιστορία του δεκάτου αιώνα του Αγίου Νικήτα των σπηλαίων του Κιέβου στη Ρωσία, ο οποίος πηγαίνοντας στον ησυχασμό για να αποκτήσει το δώρο της θαυματουργίας εξαπατήθηκε από ένα δαίμονα. Ο Νικήτας άρχισε τις προφητείες και έλεγε πολλά από την Παλαιά Διαθήκη (αλλά όχι από την Καινή) και έγινε διάσημος ακόμη και στην αυλή του Μεγάλου Πρίγκιπα, έως ότου οι πατέρες των σπηλαίων του Κιέβου συνειδητοποίησαν τι συνέβαινε και έδιωξαν τον διάβολο µακριά του. «Αυτή η ιστορία», είπε ο π. Σεραφείµ, «δημιουργεί ένα ερώτημα για µάς σήμερα. Πως µπορεί ένας θρησκευτικός αναζητητής να αποφύγει τις παγίδες και τις εξαπατήσεις που αντιμετωπίζει στην αναζήτησή τους; Υπάρχει µόνο µια απάντηση σε αυτή την ερώτηση: ένα πρόσωπο πρέπει να έχει θρησκευτική αναζήτηση όχι χάριν των θρησκευτικών εμπειριών, που µπορεί να τον εξαπατήσουν, αλλά χάριν της αλήθειας. Καθένας που µελετά κάποια θρησκεία προσκρούει σοβαρά σε αυτό το ζήτημα. Είναι ένα ζήτημα κυριoλεκτικά ζωής και θανάτου». (σελ. 380) 23 Ο Θεός πρέπει µερικές φορές να εκµηδενίσει και να ταπεινώσει µια καρδιά για να την κάνει δεκτική - όπως στην περίπτωση του αποστόλου Παύλου, ο οποίος έχοντας µια φλογερή καρδιά συγχρόνως καταδίωκε τους Χριστιανούς. Άλλα για τον Θεό, το παρελθόν, το παρόν, και 6 Σύμφωνα µε τον άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό, στο τέλος του κόσμου «ο Ενώχ και ο Ηλίας ο Θεσβίτης θα σταλούν και θα στρέψουν την καρδιά των πατέρων προς τα τέκνα (Μαλαχίας 4:6), δηλαδή, θα µεταστρέψουν τη συναγωγή προς τον Κύριο Ιησού Χριστό και το κήρυγμα των Αποστόλων» (Ακριβής παρουσίαση της ορθοδόξου πίστεως, 4: 26). 7 «Προσωπικά θυμάμαι ένα φίλο από τον καιρό της δικής μου έρευνας, πριν 25 χρόνια, όταν ο Άλντους Χάξλεϋ είχε μόλις ανακαλύψει την υποθετική πνευματική αξία του LSD και είχε επηρεάσει πολλούς να τον ακολουθήσουν». Αυτά, ιδιαιτέρως, είχε πει ο π. Σεραφείμ\n19 το µέλλον της ανθρώπινης καρδιάς είναι όλο παρόν, και Αυτός βλέπει σε ποιο σημείο µπορεί να καταστήσει µια καρδιά «συντετριµµένη» και να κοινωνήσει µαζί της. Το αντίθετο της καρδιάς αγάπης που λαµβάνει την αποκάλυψη από τον Θεό είναι ο ψυχρός υπολογισμός, που παίρνει ότι µπορεί από τους ανθρώπους. Στη θρησκευτική ζωή αυτό γεννά την εξαπάτηση και τη θαυµατοποιία όλων των αφηγήσεων. Εάν εξετάσετε τον θρησκευόμενο κόσμο σήμερα, βλέπετε ότι ένα µεγάλο τµήµα του συνεχίζει να ακολουθεί κάθε είδος θρησκευτικής µόδας - φέρνει πρώτα µια θρησκεία ή µια θρησκευτική τάση στη µόδα και κατόπιν φέρνει κάποια άλλη. Για να βρείτε την αλήθεια πρέπει να πάτε πιο βαθιά. (σελ. 381) 24 Ο π. Σεραφείµ είχε επίγνωση του γεγονότος πως, με την κοίμηση του αρχιεπισκόπου Αβερκίου, η αδελφότητα είχε κερδίσει άλλον έναν επουράνιο µεσίτη. Μόλις δύο µέρες µετά το πέρασμα του δίκαιου αρχιεπισκόπου στον άλλο κόσμο, ο π. Σεραφείµ έγραψε σε ένα γράµµα: «Ελπίζουμε στις προσευχές του Βλαντίκα Ιωάννη (Μαξίμοβιτς), και τώρα του Βλαντίκα Αβερκίου στον Ουρανό. Ο π. Σεραφείµ φύλασσε τώρα µία φωτογραφία του αρχιεπισκόπου Αβερκίου στο εικονοστάσι του κελλιού του. Τον Νοέμβριο του 1976, ο π. Σεραφείµ έλαβε µια διαβεβαίωση από τον Θεό πως ο αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος ήταν πράγματι στον Ουρανό με τον Χριστό και τους Αγίους του. Όπως θυμάται ο π. Γερμανός: «Ο π. Σεραφείµ ήρθε στην εκκλησία κατά την πρωϊνή ακολουθία και µού είπε για ένα όµορφο όνειρο που είδε την προηγούμενη νύχτα. Είδε τον αγαπημένο του αρχιεπίσκοπο Αβέρκιο να βρίσκεται πάνω σε καταπράσινες πεδιάδες οι οποίες οδηγούσαν προς τα πάνω. Υπήρχε εκεί τεράστιος αριθμός ανθρώπων σαν να ήταν µία υπαίθρια συγκέντρωση και ο π. Σεραφείµ ήταν µαζί τους. Ο αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος ακτινοβολούσε. Ήταν ντυμένος όπως όλοι με εκθαμβωτικό λευκό χιτώνα, συµπεριλαµβανοµένου και του διακόνου δίπλα του και του ίδιου του π. Σεραφείµ, ο οποίος καθόταν λίγο πιο χαμηλά αλλά µπροστά δεξιά από τον αρχιεπίσκοπο Αβέρκιο. Κάποια χαρμόσυνη εορταστική εκδήλωση λάμβανε χώρα. Ο διάκονος θα βοηθούσε τον αρχιεπίσκοπο να λειτουργήσει, αλλά δεν γνώριζε τι λόγια να ψάλει. Ο π. Σεραφείµ, πάντως, γνώριζε τα λόγια και κοίταξε προς τον αρχιεπίσκοπο Αβέρκιο - κάνοντάς τον να καταλάβει ότι ήξερε τα σωστά λόγια. Τότε ο αρχιεπίσκοπος τον παρότρυνε να τα πει εκφώνως. «Αναστήτω ο Θεός»! έψαλε ο π. Σεραφείµ δυνατά, προσθέτοντας µια ειδική µελωδία του ψαλµικού στίχου που χρησιµοποιείται κατά την ακολουθία του Πάσχα, της Αναστάσεως του Κυρίου. «Και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού. Αλληλούϊα». Μόλις το έψαλε, οι πολυάριθµοι χοροί το επανέλαβαν από παντού: αυτό ακούστηκε σαν βροντή, σαν τεράστιο κύµα που κυλάει σε µήκος και πλάτος. Εκείνη τη στιγμή ο αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος χαμογέλασε με βαθιά ικανοποίηση. Άρχισε να θυμιατίζει αργά γύρω, και καθώς η θαυμαστή από χιλιάδες φωνές µελωδία συνεχιζόταν, ο π. Σεραφείµ γνώριζε κατά κάποιο τρόπο πως αυτό ήταν ένα νέο είδος ακολουθίας και αυτή η εορτή, που έμοιαζε με πασχαλινή γιορτή, δεν είχε ξαναγίνει ποτέ πριν». Μετά από αυτό το γεγονός, που ο π. Σεραφείµ φανέρωσε το όνειρό του, ο π. Γερμανός του επισήμανε πως εκείνη την ίδια µέρα ήταν η εορτή του Αγίου Αβερκίου του ισαποστόλου: η πρώτη εορτή του αρχιεπισκόπου Αβερκίου στον Ουρανό. Επίσης συνεορτάζουν εκείνη την ημέρα οι Επτά Κοιµώµενοι Παίδες οι εν Εφέσω, στων οποίων τον βίο προεικονίζεται η γενική ανάσταση των νεκρών, µαζί με την εικόνα της Θεοτόκου του Καζάν, µέσω της οποίας η Ρωσία έχει σωθεί πολλές φορές από επιδρομές αλλοφύλων. Έτσι, υπέθεσε ο π. Γερμανός, η νέα ανείπωτη ακολουθία στο όνειρο του π. Σεραφείµ ήταν η εορτή της αναστάσεως της Ρωσίας. (σελ ) 25 «Η Ορθοδοξία», έγραψε ο αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος, «Δεν είναι απλώς και µόνο κάποιο είδος εγκόσµιου οργανισμού ο οποίος διευθύνεται από τους πατριάρχες, τους\n20 επισκόπους και τους ιερείς που έχουν τη διακονία στην Εκκλησία που καλείται επίσημα Ορθόδοξη. Η Ορθοδοξία είναι το µυστικό «Σώμα του Χριστού», του οποίου κεφαλή είναι ο ίδιος ο Χριστός... Οι «πύλες της κόλασης» δεν θα υπερισχύσουν έναντι της Εκκλησίας, αλλά, όπως φαίνεται από την εκκλησιαστική ιστορία, έχουν υπερισχύσει και µπορούν βεβαίως να υπερισχύσουν έναντι πολλών που θεωρούν τους εαυτούς τους στυλοβάτες της Εκκλησίας. Αρχιεπίσκοπος Αβέρκιος Η Εκκλησία, είναι αλήθεια, δεν µπορεί να απομακρυνθεί εντελώς από τον κόσμο, γιατί οι άνθρωποι οι οποίοι εισέρχονται σ αυτήν ζουν ακόμα στη γη, και επομένως το γήινο στοιχείο στη σύνθεση και την εξωτερική οργάνωσή της είναι αναπόφευκτο. Ωστόσο, όσο λιγότερο υπάρχει σε αυτήν το γήινο στοιχείο, τόσο καλύτερα υπηρετεί τους αιώνιους σκοπούς της. Εν πάση περιπτώσει, αυτό το γήινο στοιχείο δεν πρέπει να κρύβει ή να υποτάσσει το καθαρώς πνευματικό στοιχείο - το θέμα της σωτηρίας της ψυχής, της πορείας της προς την αιώνια ζωή, χάριν της οποίας η Εκκλησία και ιδρύθηκε και υπάρχει». Αυτά τα λόγια ήταν τελείως σύμφωνα με τον τρόπο σκέψης του π. Σεραφείµ. Αν και ο π. Σεραφείµ ήταν αφοσιωµένο µέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, γνώριζε ότι δεν θα µπορούσε να έχει καµιά στοιχειώδη ελπίδα σε κανέναν εκκλησιαστικό οργανισμό. Γι αυτό, στην επιστολή σε έναν Ορθόδοξο ιερέα έγραψε: «Οι Ορθόδοξοι ποιμένες σήμερα περισσότερο από ποτέ πρέπει να προσέχουν όταν τοποθετούν την ελπίδα τους σε κάποιο «οργανισμό», περισσότερο πρέπει να ατενίζουν συνεχώς προς τον Αρχιποιµένα Χριστό». Σε κάποια άλλη επιστολή, έχοντας περιγράψει τη µικρή Ορθόδοξη κοινότητα της Έτνα, ο π. Σεραφείµ δήλωσε: «Εμείς οι ίδιοι έχουμε µια αίσθηση - που δεν εδράζεται σε κάτι συγκεκριμένο µέχρι τώρα - πως η καλύτερη ελπίδα για τη διατήρηση της αληθινής Ορθοδοξίας στα προσεχή χρόνια θα υπάρξει σε τέτοιες µικρές συναθροίσεις πιστών, όσο το δυνατόν περισσότερο «ενός νου και µιας ψυχής». Η ιστορία του εικοστού αιώνα µας έχει ήδη φανερώσει ότι δεν µπορούµε να περιµένουµε πολλά από τον «εκκλησιαστικό οργανισμό 8». Εκεί, εκτός από τις αιρέσεις, υπάρχει έντονη εκκοσµίκευση. 8 Καλύτερα θα ήταν αν αντί «εκκλησιαστικού οργανισμού» λέγαμε «εξωτερική εκκλ. οργάνωση», και αντίστοιχα «πνευματικό οργανισμό» ή «πνευματική δομή» γι αυτό που είναι βασικά η Εκκλησία, ως Σώμα Χριστού


ΑρχικήΑρθρογραφίαΨυχολογία και ιατρικήΦλεγμονώδεις Νόσοι του Εντέρου και Ψυχολογία\nΤι εννοούμε με τον όρο Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου;\nΣτην κατηγορία αυτή ανήκουν η νόσος Crohn και η ελκώδης κολίτιδα. Αυτές οι δύο νόσοι έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά όπως είναι:\nΠοια είναι η παθοφυσιολογία αυτών;\nΤα αίτια εμφάνισης των φλεγμονωδών νόσων του εντέρου δεν είναι πλήρως κατανοητά, ωστόσο αποτελούν μια αλληλεπίδραση ανάμεσα στο γαστρεντερολογικό ανοσολογικό σύστημα, τους γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Η νόσος του Crohn αφορά το λεπτό και το παχύ έντερο με έναν τμηματικό τρόπο με διακεκομμένες βλάβες. Η Ελκώδης κολίτιδα αφορά μια συνεχόμενη βλάβη, η οποία ξεκινάει από το παχύ έντερο και καταλήγει με ένα προοδευτικό τρόπο μέχρι διάφορα μήκη του κόλον.\nΠοια είναι τα πιθανά διατροφικά προβλήματα που σχετίζονται με τις Φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου;\n• Αναιμία, λόγω της απώλειας αίματος και της συντηρητικής διατροφής.\n• Αυξημένες γαστρεντερικές εκκρίσεις\n• Δυσαπορρόφηση, που συνδέεται με κοιλιακό πόνο, ναυτία, εμετό, διάρροια και φούσκωμα.\n• Αποστροφές τροφών, άγχος και φόβος πρόσληψης τροφών που συνδέονται με δυσάρεστα συμπτώματα όπως είναι φούσκωμα, διάρροια κλπ.\n• Απώλεια βάρους, πρωτεινο-ενεργειακή υποθρεψία.\n• Αυξημένα επίπεδα ομοκυστεΐνης ορού, τα οποία συνδέονται με έλλειψη βιταμινών του συμπλέγματος Β και ειδικά του φυλλικού οξέος.\n• Η διάρροια μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα τα χαμηλά επίπεδα καλίου, ψευδαργύρου και σεληνίου στον ορό αίματος.\nΔιατροφική Αντιμετώπιση των Φλεγμονωδών Νόσων του εντέρου:\n• Οι ανάγκες σε πρωτεΐνες είναι ιδιαίτερα αυξημένες ανάλογα με το στάδιο της νόσου, επομένως απαιτείται αυξημένη κατανάλωση πρωτεϊνούχων τροφών για την αποκατάσταση της νόσου.\n• Μια δίαιτα που να περιορίζει την καφεΐνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ελαττωθούν τα συμπτώματα της διάρροιας.\n• Κατά τη διάρκεια των εξάρσεων ή υφέσεων της νόσου η φλεγμονή ή οι ουλές μπορεί να οδηγήσουν σε ένα μερικώς αποφραγμένο έντερο, όπου στην περίπτωση αυτή χρειάζεται μείωση των διαιτητικών ινών ή περιορισμός αυτών σε μικρά τεμάχια έτσι ώστε να μπορούν να περνούν εύκολα χωρίς να αποφράσουν το έντερο.\n• Μικρά και συχνά γεύματα, έτσι ώστε να είναι καλύτερα ανεκτά και να μην έχουμε δυσάρεστα συμπτώματα τα οποία θα μας αποστρέφουν από την επόμενη κατανάλωση γεύματος.\n• Κατανάλωση τροφών πλούσιων σε ω-3 λιπαρά οξέα όπως είναι τα ψάρια, τα φυτικά έλαια και ορισμένοι ξηροί καρποί (προσοχή στις περιπτώσεις αυτών των νόσων διότι μπορεί να προκαλέσουν απόφραξη), τα οποία βοηθούν την εξέλιξη αυτών λόγω της αντιφλεγμονώδους δράσης τους.\n• Τα πρεβιοτικά (φυτικά τρόφιμα) και προβιοτικά (ζωικά τρόφιμα) μπορούν να βοηθήσουν στην καλή εξέλιξη της νόσου, λόγω της επίδρασης τους στη μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου.\nΨυχολογία ασθενών και Φλεγμονώδεις Νόσοι του Εντέρου:\nΗ ψυχολογία των ασθενών περνάει διακυμάνσεις οι οποίες οφείλονται αντίστοιχα στις εξάρσεις και υφέσεις των νόσων. Οι ασθενείς έχουν μεγάλες μεταβολές στο βάρος τους ανάλογα με το στάδιο της νόσου, αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να κουράζονται να προσπαθούν αρκετές φορές να ανακτήσουν το χαμένο βάρος τους. Η εγκατάλειψη των προσπαθειών έχει σαν αποτέλεσμα την κακή εξέλιξη της νόσου. Ασθενείς με καλή ψυχολογική κατάσταση και όρεξη για αντιμετώπιση του προβλήματος έχουν πολύ καλή εξέλιξη. Επιπλέον, τα δυσάρεστα συμπτώματα που προκαλούν ορισμένες τροφές έχουν ως αποτέλεσμα ο ασθενής να αποκλείει αυτές τις τροφές από το διαιτολόγιο του, γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει σοβαρές ελλείψεις διαφόρων συστατικών. Έτσι χρειάζεται προσπάθεια για να ξεχάσουμε τα δυσάρεστα συμπτώματα και να προσπαθήσουμε να ξαναβάλουμε αυτά τα τρόφιμα στη ζωή μας δοκιμαστικά σε μικρότερες ποσότητες και συχνότητες έτσι ώστε να μην αποκλείουμε τίποτα από το διαιτολόγιο μας. Τέλος, τόσο η οικογένεια όσο και ο ίδιο ο ασθενής θα πρέπει να αποδέχονται την παρούσα κατάσταση και να προσπαθούν για την καλύτερη αντιμετώπιση αυτής, έτσι ώστε σε λίγο καιρό να την θυμούνται σαν μια κακή ανάμνηση την οποία όμως ξεπέρασαν.


Βεροιώτης - Όλα τα νέα της Ημαθίας: Βέροια, Νάουσα, Αλεξάνδρεια - 24/7 ροή ειδήσεων: Με τρία «ΝΑΙ» και δύο «ΟΧΙ» από την Ημαθία, πέρασε από τη Βουλή ο «Κλεισθένης»\nΜε τρία «ΝΑΙ» και δύο «ΟΧΙ» από την Ημαθία, πέρασε από τη Βουλή ο «Κλεισθένης»\nΨηφίστηκε το νομοσχέδιο «Κλεισθένης» για τη μεταρρύθμιση στην τοπική αυτοδιοίκηση. Προηγήθηκε συζήτηση στη Βουλή σε υψηλούς τόνους, με έντονη αντιπαράθεση Μητσοτάκη - Σκουρλέτη. Το νομοσχέδιο καθιερώνει την απλή αναλογική στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, ενώ\n«σπάει» τις εκλογικές περιφέρειες της Β' Αθήνας και της Περιφέρειας Αττικής. Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε αργά το βράδυ της Πέμπτης, με 150 ψήφους υπέρ, ενώ 123 ήταν κατά.\nΤα άρθρα 28 και 56 που καθιερώνουν την απλή αναλογική στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές εγκρίθηκαν με 161 ψήφους υπέρ τους και 111 αντίθετες ψήφους. Η τροπολογία για την κατάτμηση της Β’ Αθήνας και της Περιφέρειας Αττικής, πέρασε με 241 ψήφους υπέρ έναντι 31 ψήφων κατά. Επίσης, η τροπολογία για την ταυτόχρονη διεξαγωγή αυτοδιοικητικών εκλογών και ευρωεκλογών, υπερψηφίστηκε με 149 ψήφους έναντι 122, ενώ ένας βουλευτής ψήφισε «παρών».\nΌσον αφορά το νομό Ημαθίας, οι τρεις κυβερνητικοί βουλευτές (Φρόσω Καρασαρλίδου, Γιώργος Ουρσουζίδης και Χρήστος Αντωνίου) ψήφισαν υπέρ του νομοσχεδίου, ενώ ο Πρόεδρος της ΔΗΜ.ΑΡ. Θανάσης Θεοχαρόπουλος και ο Βουλευτής της ΝΔ Απόστολος Βεσυρόπουλος καταψήφισαν (ψήφισαν υπέρ μόνο για την κατάτμηση της Β’ Αθήνας και της Περιφέρειας Αττικής).\nστις 7/13/2018 05:25:00 μ.μ.\nDemetrios Hadjinicolaou 13 Ιουλίου 2018 - 10:17 μ.μ.\nΘέλουν ἁπλῆ ἀναλογικὴ γιὰ ν' ἀποφασίζουν τὰ δημοτικὰ συμβούλια γιὰ τὸ ποιὲς 'μέρες θὰ γίνεται ἀποκομιδὴ τῶν ἀπορριμμάτων, ἀλλὰ πουλᾶνε τὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας μὲ τὸ bonus τῶν 50 ἑδρῶν τῆς ἐνισχυμένης ἀναλογικῆς. Τί δὲν καταλαβαίνεις;


Στο Παρίσι μισθώνουν τα γραφεία πριν ακόμα κατασκευασθούν τα κτίρια | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\n13 Φεβρουαρίου, 2016 13.02.2016 • 14:50\nΙσχυρή παραμένει η ζήτηση γραφείων στο Παρίσι, καθώς οι αναλυτές εκτιμούν ότι το 2015 ολοκληρώθηκε με θετικό πρόσημο, τόσο αναφορικά με τις νέες ενοικιάσεις όσο και αναφορικά με το ύψος των επενδύσεων. Συνολικά εκτιμάται ότι το 2015 μισθώθηκαν 2 εκατ. τ.μ. γραφειακών χώρων, καθώς η οικονομία της Γαλλίας αναπτύχθηκε με ρυθμό της τάξεως του 1,1%, ενώ για το 2016 οι αρχικές προβλέψεις κάνουν λόγο για 1,4%, τη στιγμή που η τριετία 2012-2014 χαρακτηρίστηκε από «αναιμικούς» ρυθμούς ανάπτυξης.\nΠάντως, παρά την υψηλή ζήτηση, οι τιμές των ενοικίων έχουν παραμείνει σταθερές, με αποτέλεσμα οι εταιρείες να επιδιώκουν ακόμα περισσότερο να μετακινηθούν σε ποιοτικότερα κτίρια γραφείων, λόγω του ελκυστικού κόστους.\nΠαρ’ όλα αυτά, η περιορισμένη ανάπτυξη νέων κτιρίων γραφείων θα εξακολουθήσει να περιορίζει την κινητικότητα των χρηστών, τουλάχιστον για τα επόμενα δύο χρόνια. Μάλιστα, τα περισσότερα από τα υπό κατασκευή νέα κτίρια γραφείων έχουν μισθωθεί προτού ολοκληρωθούν οι εργασίες.\nΑναφορικά με την επενδυτική δραστηριότητα, εκτιμάται ότι τοποθετήθηκαν συνολικά κεφάλαια ύψους 16 δισ. ευρώ το 2015, επίπεδο αντίστοιχο εκείνου του 2014, καθώς το σχετικό «αδύναμο» πρώτο εξάμηνο διαδέχθηκε η ανάκαμψη της αγοράς από το τρίτο τρίμηνο και μετά.\nΣύμφωνα με τις εκτιμήσεις, οι επενδυτές θα παραμείνουν ενεργοί στην αγορά της γαλλικής πρωτεύουσας τους επόμενους μήνες, αν και οι τιμές είναι υψηλές και οι αποδόσεις συμπιέζονται, με αποτέλεσμα ορισμένοι να εξετάσουν κι άλλες αγορές.


ΝΕΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ: Νεκρή υπάλληλος σε ληστεία\nΝεκρή υπάλληλος σε ληστεία\nΜΕΓΑΛΕΣ ΕΥΘΥΝΕΣ ΣΕ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ "ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ" ΤΟ ΚΑΚΟ\nΑιματηρή ληστεία στο Παγκράτι στον "ΓΕΡΜΑΝΟ". Ένοπλος εισέβαλε στο κατάστημα και πυροβόλησε τρεις φορές. Αστυνομικός, υπαρχιφύλακας της ΥΜΕΤ, που είχε πάει στο κατάστημα να δώσει για επισκευή το κινητό τηλέφωνο της συζύγου του, έβγαλε το υπηρεσιακό του όπλο, ένα 38αρι, και πυροβόλησε εναντίον του ληστή.\nΗ ανταλλαγή πυροβολισμών είχε ως αποτέλεσμα να τραυματιστεί θανάσιμα μια υπάλληλος του καταστήματος. Επίσης, από τα πυρά του αστυνομικού τραυματίστηκε και ο ληστής, ο οποίος έχει μεταφερθεί στο "Λαϊκό" νοσοκομείο.\nΑυτή την ώρα στο νοσοκομείο που έχει μεταφερθεί η σορός της άτυχης κοπέλας σπεύδει ο ιατροδικαστής, προκειμένου να διευκρινιστεί αν η άτυχη κοπέλα έπεσε νεκρή από το όπλο του ληστή ή του αστυνομικού.\nΠολλές όμως είναι οι ευθύνες για τον αστυνομικό ο οποίος μη λαμβάνοντας τα απαραίτητα μέτρα για την ασφάλεια των πολιτών, άνοιξε πυρ εναντίον του ληστή, χωρίς να επιδείξει ψυχραιμία, περιμένοντας να εξέλθει ο κακοποιός του καταστήματος.\nΑναρτήθηκε από ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ στις 3:55 μ.μ.


Αυτοκτόνησαν δύο για χρέη στο Ηράκλειο | Άρθρα | Ελευθεροτυπία\nΑνάστατη είναι η κοινωνία στο Ηράκλειο, μετά τη γνωστοποίηση ότι δύο επιχειρηματίες στην περιοχή έβαλαν τέλος στη ζωή τους, το Σαββατοκύριακο, μην μπορώντας να αντέξουν τα μεγάλα χρέη τους.\nΣύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, το πρωί του Σάββατου, στην πόλη του Ηρακλείου, 61χρονος επιχειρηματίας και πρώην αθλητικός παράγοντας αυτοπυροβολήθηκε μέσα στο σπίτι του δίνοντας τέλος στη ζωή του.\nΧθες ακολούθησε τον ίδιο δρόμο επιχειρηματίας στην τουριστική περιοχή της Χερσονήσου. Πρόκειται για 56χρονο, που διέμενε στη Χερσόνησο και ο οποίος, σύμφωνα με πληροφορίες, αυτοπυροβολήθηκε με κυνηγετική καραμπίνα, μέσα στο σπίτι του.\nΣύμφωνα με τις εκτιμήσεις των αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ. και οι δύο αυτοκτονίες έχουν να κάνουν με οικονομικές υποχρεώσεις των επιχειρηματιών.\n* Παράλληλα ένας μεσήλικος άφησε χθες την τελευταία του πνοή στο κέντρο του Ηρακλείου και μπροστά στα μάτια των περαστικών. Ο άτυχος άνδρας εντοπίστηκε, χωρίς τις αισθήσεις του, σε πεζοδρόμιο της πόλης. Στον τόπο έσπευσε ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ για να τον παραλάβει και να τον μεταφέρει στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου, όπου, παρά τις προσπάθειες των γιατρών, δεν κατάφεραν να τον κρατήσουν στη ζωή.\nΣύμφωνα με τους γείτονες, ο 50χρονος άνδρας ήταν άστεγος και δίπλα στο σημείο που βρέθηκε, χωρίς τις αισθήσεις του, υπήρχε ένα μπουκάλι με αλκοόλ. Τα αίτια του θανάτου του εξετάζονται.


Ο Απόστολος της Κυριακής ΙΕ´ Λουκά - Orthodox Times\nΟ Απόστολος της Κυριακής ΙΕ´ Λουκά\nΙαν 31, 2021 | 09:12\n«Τύπος γίνου των πιστών»\n«Παιδί μου Τιμόθεε, αξιόπιστα είναι τα λόγια αυτά και άξια πλήρους αποδοχής. Διά τούτο και κοπιάζομεν και ονειδιζόμεθα, διότι έχομεν την ελπίδα μας εις Θεόν ζων τανόν, ο οποίος είναι Σωτήρ όλων των ανθρώπων, μάλιστα των πιστών. Αυτά να παραγγέλλης και να διδάσκης. Ας μη σε καταφρονή κανείς επειδή είσαι νέος, αλλά γίνου παράδειγμα διά τους πιστούς, εις την ομιλίαν, εις την συμπεριφοράν, εις την αγάπην, εις το πνεύμα, εις την πίστιν, εις την αγνότητα. Έως ότου έλθω προσηλώσου εις την ανάγνωσιν, το κήρυγμα, την διδασκαλίαν. Μη παραμελής το χάρισμα που είναι μέσα σου, και σου εδόθηκε διά προφητείας όταν το πρεσβυτέριον σου επέθεσε τα χέρια. Αυτά να μελετάς, με αυτά να ζης διά να είναι φανερή η πρόοδός σου εις όλους.»\nΈνα ξεχωριστό τρίπτυχο\nΣτην πνευματική ζωή υπάρχει ένα ξεχωριστό τρίπτυχο, το οποίο μας οδηγεί στην πρόοδο κατά Θεόν. Είναι η ανάγνωση, η συμβουλή που παρηγορεί και η διδασκαλία. Και τα τρία περιλαμβάνονται στις πνευματικές υποθήκες που ο απόστολος Παύλος απευθύνει στον μαθητή του Τιμόθεο, επίσκοπο Εφέσου, και κατ’ επέκτασιν προς όλους τους χριστιανούς. «Έως έρχομαι πρόσεχε τη αναγνώσει, τη παρακλήσει, τη διδασκαλία» (Α΄ Τιμ. 4,13). Ίσως κάποιος να ισχυριζόταν ότι αυτά αναφέρον ται στους επισκόπους και τους ιερείς, στους πνευματικούς μας καθοδηγητές. Όμως αυτοί δεν υπάρχουν μόνο για τον εαυτό τους. Ο,τι ισχύει για εκείνους ισχύει και για εμάς. Επομένως, αν θέλουμε να προκόψουμε αληθινά, χρειάζεται αυτό το τρίπτυχο να το εφαρμόζουμε στη ζωή μας. Και μάλιστα, η εφαρμογή του να γίνεται με «προσοχή», δηλαδή με αφιέρωση του νού και της καρδιάς μας στην πνευματική εργασία.\nΓράμμα και πνεύμα\nΗ ανάγνωση της Αγίας Γραφής και των πνευματικών λόγων αποτελεί στοιχείο το οποίο μας οδηγεί στην πνευματική και εκκλησιαστική αυτοσυνειδησία. Διαβάζοντας το Ευαγγέλιο γνωρίζουμε ποιοί είμαστε. Ποιος είναι ο Θεός στον Οποίο πιστεύουμε και τι θέλει από εμάς. Ερευνούμε τα κρύφια της καρδιάς μας, διότι κάθε λόγος Θεού αποκαλύπτει το βάθος της ψυχής μας. Και την ίδια στιγμή μας δείχνει τη συνέχεια της ζωής της Εκκλησίας. Που ανήκουμε. Δεν είναι τυχαίο ότι η Αγία Γραφή αποτελεί ιερό βιβλίο, όχι γιατί μπορεί να υποκαταστήσει την Εκκλησία, αλλά γιατί η Εκκλησία μας δείχνει δι’ αυτής ότι «Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας» (Εβρ. 13,8). Η προσοχή κατά την ανάγνωση, λοιπόν, δεν έχει να κάνει μόνο με τη συγκέντρωση του νού όταν διαβάζουμε. Έχει να κάνει με την ανάγκη του φωτισμού μας από τον Θεό, ώστε να μπορούμε να κατανοούμε όσα διαβάζουμε, να μη μένουμε μόνο στο γράμμα τους, αλλά να προσπαθούμε να κάνουμε δικό μας το πνεύμα τους, για να ζήσουμε όπως πιστεύουμε.\nΣυμβουλές που σώζουν\nΗ παράκληση είναι η παρηγοριά που μας δίνουν οι πνευματικές συμβουλές. Όλοι μας έχουμε ανάγκη από αυτές, αρκεί να μας δείχνουν τον Χριστό και τη σωτηρία μας, και να μην αποσκοπούν απλώς στο να αισθανθούμε καλύτερα, να κάνουμε δηλαδή κέντρο της ζωής μας τον εαυτό μας. Αληθινά παρηγορούν οι συμβουλές που δίνονται από εκείνους που η Εκκλησία μας έχει ορίσει να μας διακονούν. Όμως και ο καθένας που αγωνίζεται πνευματικά, μπορεί να μας βοηθήσει, άλλοτε με τον λόγο του, άλλοτε με τη σιωπή και την υπομονή του. Μας χρειάζεται όμως πνεύμα μαθητείας και προσευχή. Σ᾽ έναν αταπείνωτο και «δοκησίσοφο» κόσμο, αυτόν που νομίζει ότι τα ξέρει όλα, ιδίως με την ευκολία του Διαδικτύου, παρασυρόμαστε και δεν θέλουμε να ακούσουμε και να μάθουμε, παραμένοντας ακατήχητοι πνευματικά. Παράλληλα, δεν προσευχόμαστε να λάβουμε απάντηση από τον Θεό σε ο,τι μας θλίβει ή στον τρόπο της ζωής μας, με αποτέλεσμα να παρασυρόμαστε από λόγους ανώφελους και πρόσωπα που δεν δείχνουν τον Χριστό.\nΗ διδασκαλία ως έργο της Εκκλησίας\nΗ διδασκαλία έχει να κάνει με την αυθεντικότητα του βιώματος της Εκκλησίας, το οποίο παρατίθεται τόσο διά του λόγου όσο και διά των έργων. Διδασκαλία είναι η αγιότητα και ο τρόπος της. Διδασκαλία είναι ο συνδυασμός θεωρίας και πράξης. Διδασκαλία είναι η ερμηνεία της αλήθειας. Διδασκαλία είναι η αξιολόγηση των έργων και της ζωής μας, όχι από τους ανθρώπους, αλλά από τα όσα ο Θεός θέλει. Διδασκαλία είναι η ανάπτυξη σχέσης με αυτόν που διδάσκει, γιατί τίποτε στην Εκκλησία δεν είναι απρόσωπο. Διδασκαλία είναι η συγκρότηση σε κοινότητα, στο σώμα του Χριστού, γιατί τα πάντα γίνονται φανερά και απευθύνονται σε όλους όταν μπορούμε να συναντιόμαστε. Διδασκαλία είναι η επισήμανση του ψεύδους, της αίρεσης, της απομάκρυνσης από τη γνησιότητα. Όχι με κραυγές, αλλά με νηφαλιότητα. Και με εμπιστοσύνη τελικά στην ίδια την Εκκλησία, η οποία μπορεί να αποδεχτεί ή και να απορρίψει κάθε διδασκαλία, ακόμη κι αν φαίνεται ευφυής και ορθή. Γιατί γνώμονας της Εκκλησίας δεν είναι να ευχαριστήσει ή να επαινέσει, αλλά να σώσει.\nΤο τρίπτυχο αυτό δεν είναι εύκολο να βρεί εφαρμογή στη ζωή μας. Από τη μια η έλλειψη χρόνου και η πρόταξη άλλων προτεραιοτήτων δεν μας αφήνουν να μελετήσουμε. Ο εγωισμός και η αίσθηση ότι εμείς κατέχουμε την αλήθεια δεν μας επιτρέπουν να ακούσουμε τις συμβουλές των πνευματικών μας πατέρων. Την ίδια στιγμή, η κατά κόσμον σοφία έρχεται να μας συναντήσει και να μας βάλει στον πειρασμό της ζωής χωρίς τον Θεό. Της υιοθέτησης άλλων γραφών ως δήθεν αρκετών για να είμαστε καλά. Της άρνησης ένταξης στην Εκκλησία. Της αίσθησης ότι η επιστήμη του κόσμου αρκεί. Έχουμε όμως ευθύνη έναντι του Θεού να καλλιεργούμαστε και να ανήκουμε στο σώμα του Χριστού, να διδασκόμαστε και να παρακαλούμαστε, ξαναβρίσκοντας πορεία ζωής και ελπίδας. Ας προσέξουμε λοιπόν τον λόγο του Αποστόλου. Και ας αλλάξουμε τις προτεραιότητές μας λαμβάνοντας τη χάρη, την ευλογία και την ομορφιά που ο λόγος του Θεού μας δίνει για κάθε περίσταση της ζωής μας και για κάθε πτυχή του εαυτού μας.\n«ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ», της «Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος»\nΠηγή: Μητρόπολη Νέας Ιωνίας, Φιλαδελφείας, Ηρακλείου και Χαλκηδόνος\nΜητροπολίτης Ναυπάκτου: Το νόημα της εορτής των Τριών Ιεραρχών από την καθιέρωσή της μέχρι σήμερα


Δημιουργήθηκε : Σάββατο, 08 Ιουλίου 2017 01:02 | Γράφτηκε από τον/την Press Room | Εκτύπωση\t| Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο\nΣοβαρά ερωτηματικά εγείρει ο μυστηριώδης θάνατος Ρωσίδας τουρίστριας στο Ηράκλειο της Κρήτης, ενώ ταυτόχρονα ο σύζυγός της έχει διακομιστεί σε ιδιαίτερα κρίσιμη κατάσταση στην εντατική του νοσοκομείου.\nΟ Γολγοθάς Βρετανού στο νοσοκομείο Ρόδου\nΔημιουργήθηκε : Σάββατο, 08 Ιουλίου 2017 00:56 | Γράφτηκε από τον/την Press Room | Εκτύπωση\t| Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο\nOι πυροβολισμοί στο τουρκικό πλοίο στο Αιγαίο και η σύνδεση με Ιεράπετρα\nΔημιουργήθηκε : Παρασκευή, 07 Ιουλίου 2017 02:05 | Γράφτηκε από τον/την Press Room | Εκτύπωση\t| Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο\nΝέες διαστάσεις παίρνει η υπόθεση με το τουρκικό φορτηγό πλοίο που δέχτηκε προειδοποιητικά πυρά όταν αρνήθηκε να δεχτεί νηοψία από την ελληνική ακτοφυλακή στα ελληνικά χωρικά ύδατα έξω από τη Ρόδο και κατέφυγε στο τουρκικό λιμάνι της Μαρμαρίδας.\nΑνενεργές οι αντλίες του βιολογικού των Καλυθιών – Στο χείμαρρο καταλήγουν τα λύματα!\nΔημιουργήθηκε : Τετάρτη, 05 Ιουλίου 2017 11:21 | Γράφτηκε από τον/την Press Room | Εκτύπωση\t| Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο\nΚινδυνεύουν οι κάτοικοι της περιοχής στο χωριό των Καλυθιών από τα λύματα που καταλήγουν στο χείμαρρο, ο οποίος φθάνει και εγχύνεται μέχρι την παραλία Τραουνού.\nΙσπανία: 17χρονη σκοτώθηκε κάνοντας bungee jumping εξαιτίας των κακών αγγλικών του εκπαιδευτή -Πήδηξε ενώ δεν ήταν δεμένη\nΔημιουργήθηκε : Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017 01:50 | Γράφτηκε από τον/την Press Room | Εκτύπωση\t| Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο\nΜία 17χρονη βρήκε τραγικό θάνατο, όταν πήδηξε από γέφυρα στην Ισπανία κάνοντας bungee jumping, χωρίς να είναι δεμένη με κάτι σταθερό, εξαιτίας των κακών αγγλικών του εκπαιδευτή.\nΝέα τροπή στην υπόθεση της 12χρονης στο Μενίδι - Στοχευμένη η σφαίρα που βρέθηκε στον τοίχο\nΔημιουργήθηκε : Τρίτη, 27 Ιουνίου 2017 01:15 | Γράφτηκε από τον/την Press Room | Εκτύπωση\t| Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο\nΑλλάζουν τα δεδομένα στη νέα υπόθεση που απασχολεί την ΕΛ.ΑΣ.\nΔημιουργήθηκε : Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017 09:50 | Γράφτηκε από τον/την Press Room | Εκτύπωση\t| Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο\nΚολομβία - Μύκονος: Ο δρόμος της κοκαΐνης με σήμα το ...Playboy\nΔημιουργήθηκε : Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017 11:01 | Γράφτηκε από τον/την Press Room | Εκτύπωση\t| Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο\nΤα δέματα με κοκαΐνη που έφταναν από τη λατινική Αμερική στην Ελλάδα έφεραν «πιστοποιητικό γνησιότητας».\nΠυρκαγιά στο Λονδίνο – ή πώς η «ιδιωτική πρωτοβουλία» καίει ανθρώπους για να βγάζει κέρδη!\nΔημιουργήθηκε : Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017 09:55 | Γράφτηκε από τον/την Press Room | Εκτύπωση\t| Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο\nΗ πυρκαγιά που ξέσπασε στον πολυώροφο πύργο Grenfell Tower του Λονδίνου τις πρώτες πρωινές ώρες της Τετάρτης δεν αποτελεί απλά μια τραγωδία, αποτελεί ένα (ακόμα…) τρομακτικό σκάνδαλο που δείχνει πως ο καπιταλισμός θυσιάζει ανθρώπινες ζωές για να μεγαλώνει τα κέρδη του.|του Γιώργου Λυγουριώτη|\nΚατασβήστηκε η φωτιά που ξέσπασε χθές αργά τη νύχτα σε πλοίο ανοικτά της Ρόδου\nΔημιουργήθηκε : Παρασκευή, 16 Ιουνίου 2017 08:24 | Γράφτηκε από τον/την Press Room | Εκτύπωση\t| Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο\nΣτο λιμάνι της Ρόδου, μεταφέρετε με την υποστήριξη των ρυμουλκών, το πλοίο «MED STAR» στο οποίο ξέσπασε φωτιά αργά χθές τη νύχτα στο μηχανοστάσιο του.\nΦωτιά σε πλοίο ανοικτά της Ρόδου\nΔημιουργήθηκε : Πέμπτη, 15 Ιουνίου 2017 23:37 | Γράφτηκε από τον/την Press Room | Εκτύπωση\t| Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο\nΠυρκαγιά ξέσπασε πρίν από μία ώρα περίπου, στο μηχανοστάσιο του φορτηγού πλοίου «MED STAR», Κυπριακής σημαίας.\nΤρίτη η Ελλάδα στο εργασιακό Bullying - Επιδεινώθηκε η κατάσταση λόγω κρίσης\nΔημιουργήθηκε : Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017 10:12 | Γράφτηκε από τον/την Press Room | Εκτύπωση\t| Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο\nΔημιουργήθηκε : Πέμπτη, 08 Ιουνίου 2017 10:26 | Γράφτηκε από τον/την Press Room | Εκτύπωση\t| Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο\nΞέφραγο αμπέλι η είσοδος της «Κόκκινης Πόρτας» - Σφήνωσαν ασθενοφόρο οι παράνομοι δικυκλιστές της «Λεωφόρου Μεσαιωνικής Πόλης-οδός Πυθαγόρα»\nΔημιουργήθηκε : Τρίτη, 06 Ιουνίου 2017 18:39 | Γράφτηκε από τον/την Press Room | Εκτύπωση\t| Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο\nΑπελπισία προκαλεί στους κατοίκους της Μεσαιωνικής Πόλης, και ακόμα περισσότερο στους τουρίστες-περιπατητές, η ανεξέλεγκτη είσοδος των δικύκλων που περνούν καθημερινά από την είσοδο της «Κόκκινης Πόρτας».\nΣε γκρεμό βάθους περίπου 20 μέτρων έπεσε αυτοκίνητο το απόγευμα της Δευτέρας, σε επαρχιακό δρόμο από Κάνδανο προς Παλαιόχωρα στο νησί της Κρήτης\nΔημιουργήθηκε : Τρίτη, 06 Ιουνίου 2017 02:09 | Γράφτηκε από τον/την Press Room | Εκτύπωση\t| Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο\nΑμεσα στο σημείο κλήθηκε Πυροσβεστική υπηρεσία η οποία πραγματοποίησε εκτεταμένη επιχείρηση προκειμένου να απεγκλωβίσουν και να ανασύρουν τους δύο τουρίστες που επέβαιναν στο όχημα.\nΔημιουργήθηκε : Τρίτη, 06 Ιουνίου 2017 02:04 | Γράφτηκε από τον/την Press Room | Εκτύπωση\t| Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο\nΘανατηφόρο δυστύχημα σημειώθηκε σήμερα στην περιοχή Ναυάγιο της Ζακύνθου με την πτώση τουρίστριας.\nΣκάνδαλο! Τα λεφτά τα πήρε ο αέρας στη Ρόδο\nΑυτό που βρήκαν στο στομάχι του νεκρού γουρουνιού τους πάγωσε όλους!\nΦάλαινα 12 μέτρων έξω από λιμάνι της Σύρου - Έμεινε έκπληκτο το πλήρωμα του σκάφους!\nΕπιστήμονες: Θέμα χρόνου μεγάλος σεισμός στην Κωνσταντινούπολη - Πού θα είναι το επίκεντρο


Η εξουθένωση των γονέων μπορεί να έχει επικίνδυνες επιπτώσεις για τους ίδιους και τα παιδιά - PsychologyNow.gr\nΑυγ 31, 2019 1265\t0\nΤα αποτελέσματα των σχετικών μελετών που δημοσιεύτηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση Clinical Psychological Science ανέδειξαν ότι αυτή η μορφή της υπερκόπωσης μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις για τους γονείς και τα παιδιά και αυξάνει την γονική αμέλεια, τα τραύματα και τις σκέψεις φυγής.\nΤο να είσαι ο τέλειος γονιός είναι αδύνατο και το να προσπαθείς να γίνεις μπορεί να σε οδηγήσει στην εξουθένωση. Οτιδήποτε βοηθά τους γονείς να αποφορτίσουν τις μπαταρίες τους και να αποφύγουν την υπερκόπωση είναι καλό για τα παιδιά, δηλώνει η ίδια.\nΗ Μικολάγιακ καταλήγει ότι υπάρχει μια ειρωνεία σε αυτά τα ευρήματα και εξηγεί: Όταν θες πάρα πολύ να κάνεις το καλύτερο οδηγείσαι στο να κάνεις το χειρότερο. Η πίεση των γονιών να είναι τέλειοι τους οδηγεί στην εξουθένωση με καταστροφικές συνέπειες για τους ίδιους και τα παιδιά.\nΕτικέτες: άγχος, γονείς, παιδιά, εξουθένωση\nΦανή Τράικου 62431\nΦώνη Τζιτζιμίκα 424


Παραδείγματα για τις νέες επιδοτήσεις στη βενζίνη | Insider\n21-06-2022 | 17:03\nΑναλυτικά παραδείγματα με βάση τις τιμές που ίσχυαν στις 16/6 έδωσε στην τοποθέτησή του ο Γενικός Γραμματέας Δημοσιονομικής Πολιτικής του ΥΠΟΙΚ Θάνος Πετραλιάς.\nΑναλυτικά παραδείγματα με βάση τις τιμές που ίσχυαν στις 16/6 έδωσε στην τοποθέτησή του ο Γενικός Γραμματέας Δημοσιονομικής Πολιτικής του ΥΠΟΙΚ Θάνος Πετραλιάς κατά την εξειδίκευση των νέων παρεμβάσεων της Κυβέρνησης για τα καύσιμα. Ειδικά για το Fuel Pass No2:\n***Με 2,40 ευρώ η βενζίνη σε ηπειρωτική περιοχή (π.χ. Αττική), ο καταναλωτής πληρώνει τη βενζίνη, για 60 λίτρα κατανάλωση μηνιαίως, με τιμή 1,96 ευρώ.\n***Mε 2,06 ευρώ το πετρέλαιο κίνησης σε ηπειρωτική περιοχή (π.χ. Αττική), ο καταναλωτής πληρώνει το πετρέλαιο κίνησης, για 60 λίτρα κατανάλωση μηνιαίως, με τιμή 1,62 ευρώ.\n*** Με 2,55 ευρώ η βενζίνη σε νησιωτική περιοχή (π.χ. Δωδεκάνησα), ο καταναλωτής πληρώνει τη βενζίνη, για 60 λίτρα κατανάλωση μηνιαίως, με τιμή 1,99 ευρώ.\n***Με 2,22 ευρώ το πετρέλαιο κίνησης σε νησιωτική περιοχή (π.χ. Κυκλάδες), ο καταναλωτής πληρώνει το πετρέλαιο κίνησης, για 60 λίτρα κατανάλωση μηνιαίως, με τιμή 1,66 ευρώ.\nΕξήγησε πως για το εισοδηματικό κριτήριο για τα επιλέξιμα φυσικά πρόσωπα (συμπεριλαμβανομένων ελευθέρων επαγγελματιών) ξεκινά από 30.000 ευρώ, προσαυξανόμενο κατά 3.000 ευρώ για κάθε επιπλέον μέλος του νοικοκυριού (σύζυγος/μέλος συμφώνου συμβίωσης και εξαρτώμενα τέκνα) και έως 45.000 ευρώ (για 4 τέκνα).\nΕτσι, η επιδότηση για αυτοκίνητο σε ηπειρωτική περιοχή, λαμβάνοντας υπόψη επιπλέον ενίσχυση 15 ευρώ για όσους χρησιμοποιήσουν κάρτα, ανέρχεται σε 80 ευρώ για το τρίμηνο (65 ευρώ χωρίς κάρτα, έναντι 40 που ίσχυε στην προηγούμενη επιδότηση χωρίς κάρτα και 45 ευρώ που ίσχυε με κάρτα).\nΣυνολικά, η επιδότηση καυσίμου ανέρχεται σε 44 λεπτά το λίτρο σε ηπειρωτική περιοχή (80 ευρώ για 180 λίτρα καυσίμου το τρίμηνο) και 56 λεπτά το λίτρο σε νησιωτική περιοχή (100 ευρώ για 180 λίτρα καυσίμου το τρίμηνο).