Η Ελληνική Αρχαιότητα: Πόλεμος - Πολιτική - Πολιτισμός, ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΟΧΗ, Η έλευση των Ρωμαίων\nΤρεις εθνικές ομάδες κατοικούν στην πόλη αυτή\nΗ προσπάθεια των Θηβαίων να ενοποιήσουν τεχνητά τις αρκαδικές κώμες δεν είχε μακρά ζωή. Μέσα σε πενήντα χρόνια από την ίδρυσή της η Μεγαλόπολη ήταν μεγάλη κυρίως στο όνομα. Αιώνες μετά, κάποιος μπορούσε να τη διακωμωδεί ως μεγάλην ἐρημίαν. Ακόμη και υπό μακεδονική ή, αργότερα, ρωμαϊκή επικυριαρχία, η αυτονομία των τοπικών κοινωνιών εξακολουθούσε να υφίσταται - τουλάχιστον ως ιδανικό. Οι πολιτειακοί θεσμοί της κλασικής εποχής επιβίωναν, ουσιαστικά ή ονομαστικά. Πολυανθρωπία, πάντως, και τα προβλήματα που δημιουργεί η μεγάλη συγκέντρωση πληθυσμού δεν εμφανίστηκαν πουθενά.\nΣτα νέα εδάφη υπήρχαν άλλες δυνατότητες. Πολλές από τις πόλεις που ίδρυσαν ο Αλέξανδρος και οι Διάδοχοι αυξήθηκαν με ταχείς ρυθμούς και ξεπέρασαν σε πληθυσμό κάθε προηγούμενο. Η Αντιόχεια, η Σελεύκεια, η Λαοδίκεια και η Απάμεια στο βασίλειο των Σελευκιδών, το Πέργαμον στο μικρό βασίλειο των Ατταλιδών και κυρίως η Αλεξάνδρεια στο βασίλειο των Πτολεμαίων αριθμούσαν, κατά τον 2ο αιώνα, εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους. Ενώ η πόλις των Θηβών ή της Σπάρτης στην κλασική εποχή περιλάμβανε όλους τους κατοίκους της αντίστοιχης επικράτειας και όχι μόνο τις λίγες χιλιάδες ανθρώπους που ήταν εγκατεστημένοι στο άστυ, οι νέες πόλεις ήταν αυστηρώς αστικά κέντρα.\nΚανένα άστυ της κλασικής εποχής δεν μπορούσε να αυξηθεί δημογραφικά πέρα από κάποιο όριο. Η γεωφυσική δομή της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας ευνοούσε τις περιορισμένες ενότητες και τον κατακερματισμό. Αντίθετα, στα εκτενή ελληνιστικά βασίλεια τέτοια όρια δεν υπήρχαν. Ο συγκεντρωτισμός της εξουσίας στο παλάτι δημιούργησε την ανάγκη ενός διευρυμένου δικτύου διοίκησης και αντίστοιχης γραφειοκρατίας. Στο βασίλειο των Σελευκιδών η αστυφιλία ενθαρρύνθηκε ιδεολογικά και πρακτικά. Το αντίθετο συνέβη στην πτολεμαϊκή Αίγυπτο. Η εύφορη γη, που θεωρητικά ήταν όλη βασιλική, έπρεπε να καλλιεργείται συστηματικά. Αν ενθαρρυνόταν η αστυφιλία, υπήρχε κίνδυνος ερήμωσης της υπαίθρου με τρομακτικές συνέπειες στην οικονομία. Η έλλειψη μεγάλων πόλεων στην Αίγυπτο αποτελεί τη βασική αιτία υπερδιόγκωσης της Αλεξάνδρειας.\nΗ ανάπτυξη των πόλεων στα ελληνιστικά βασίλεια σήμαινε τη δημιουργία διοικητικών και εμπορικών κέντρων που υποβοηθούσαν την ενοποίηση του χώρου. Η άρχουσα τάξη των κατακτητών προσπάθησε -και πέτυχε- να συνεργαστεί με τους γηγενείς πληθυσμούς, διατηρώντας τις παραδοσιακές δομές διοίκησης. Στον χώρο της κρατικής οικονομίας κύρια μέριμνα ήταν η είσπραξη φόρων - η βασική πηγή εσόδων στα ελληνιστικά βασίλεια. Το εμπόριο ήταν γενικά ελεύθερο, αν και ορισμένα είδη αποτελούσαν κρατικό μονοπώλιο. Παράλληλα με τα νέα επαγγέλματα, όπως ήταν αυτά των εγγράμματων δημόσιων λειτουργών, δημιουργήθηκαν νέοι τρόποι αστικής ζωής, νέες υλικές ανάγκες και νέες πνευματικές αναζητήσεις.\nΗ χλιδή των ανακτόρων αποτελούσε ανέκαθεν σύμβολο της βασιλικής δύναμης. Στα ελληνιστικά χρόνια η πολυτέλεια εξακτινώθηκε στα ανώτερα στρώματα. Ο πλουτισμός έγινε σκοπός της ζωής πολλών ανθρώπων και οι σωματικές απολαύσεις ένδειξη της κοινωνικής επιτυχίας τους. Στην παλαιά διάκριση ελεύθερων πολιτών και κατοίκων χωρίς πολιτικά δικαιώματα αντιτάχθηκε εκ νέου ο διαχωρισμός πλουσίων και φτωχών.\nΟ θεσμός της δουλείας διατηρήθηκε απαράλλακτος. Μάλιστα, ο συνολικός αριθμός των δούλων αυξήθηκε κατακόρυφα εξαιτίας των συνεχών πολέμων, αλλά το ποσοστό εκείνων που εργάζονταν στην αγροτική και βιοτεχνική παραγωγή μάλλον μειώθηκε. Οι περισσότεροι δορίκτητοι δούλοι προορίζονταν πλέον για την εύρυθμη λειτουργία του οίκου.\nΙσονομία μεταξύ των φύλων στον αρχαίο κόσμο δεν επιτεύχθηκε ποτέ. Κάποιες νέες τάξης εξίσωσης έκαναν ωστόσο την εμφάνισή τους. Στον γάμο οι περιπτώσεις συζύγων που ομολογούσαν αμοιβαία αγάπη αυξήθηκαν. Η κυρίαρχη ιδεολογία των προηγούμενων αιώνων θεωρούσε ότι ο έρωτας δεν σχετίζεται με τον θεσμό του γάμου, που είχε ως κύριο στόχο τη δημιουργία νόμιμων απογόνων και κληρονόμων της πατρικής περιουσίας. Τώρα όμως στη συνείδηση πολλών ανθρώπων, ο έρωτας έπαυε να είναι ασύμμετρος με την οικογενειακή ζωή. Με τον τρόπο αυτό άνοιξε εκ νέου η συζήτηση για τις σχέσεις ανάμεσα στη (φυσική) ερωτική επιθυμία και την (κοινωνικά αποδεκτή) τεκνοποιία. Σε κάποιους ηθικολόγους συγγραφείς της ρωμαϊκής περιόδου ο γάμος θεωρήθηκε ακόμη και προϋπόθεση για την ανάπτυξη της ερωτικής ολοκλήρωσης που διαφοροποιεί τον άνθρωπο από τα ζώα. Από τη σταδιακή αυτή αλλαγή της αντίληψης των ανδρών για τις συζύγους τους η θέση της γυναίκας ελαφρώς βελτιώθηκε. Οι περιπτώσεις διαζυγίων επίσης αυξήθηκαν.\nΟ ιδιωτικός και ο δημόσιος βίος ακολούθησαν αποκλίνουσες πορείες. Οι άνθρωποι άρχισαν να φορούν προσωπεία για να αντεπεξέλθουν στους διακριτούς κοινωνικούς ρόλους τους. Η διαφάνεια της προηγούμενης εποχής ευνοούσε την αυτογνωσία μέσα από το βλέμμα και τη συμπεριφορά των συμπολιτών με τους οποίους ο καθένας μοιραζόταν την ίδια αντίληψη για την αρετή και το νόημα του βίου. Τώρα το μέσα και το έξω, το ψυχικό βίωμα και η κοινωνική συμπεριφορά, έτειναν να διαχωριστούν.\nΗ κοινωνική περιωπή των πλουσίων αυξανόταν όταν αναλάμβαναν δημόσιες δαπάνες ή δώριζαν μεγάλα ποσά για την κατασκευή κτιρίων. Η πρακτική αυτή ονομάζεται σήμερα «ευεργετισμός» και αποτέλεσε μια σημαντική συνιστώσα της πολιτικής οικονομίας των ελληνιστικών βασιλείων. Οι ευεργέτες αποκτούσαν κύρος και μπορούσαν να απαιτήσουν προνόμια από τους βασιλείς - πρακτική συνηθισμένη και διόλου αξιόμεμπτη στις ιεραρχικές κοινωνίες. Δίπλα στη δημόσια ωφέλεια, οι ευεργεσίες των πλουσίων υπογράμμιζαν έμπρακτα αρετές του χαρακτήρα γνωστές από τα προηγούμενα χρόνια. Η μεγαλοπρέπεια και η μεγαλοψυχία, τις οποίες ο Αριστοτέλης είχε συμπεριλάβει στον κατάλογο των σημαντικών ηθικών αρετών, έπαιρναν νέες διαστάσεις.\nΑπό την άλλη μεριά, στους συνεχείς πολέμους της ελληνιστικής περιόδου μετείχαν όλο και μεγαλύτερα σώματα μισθοφόρων. Το γεγονός αυτό καθιστούσε πλέον την πολεμική δραστηριότητα όχι υποχρέωση και δικαίωμα του πολίτη προς την πόλη του, αλλά επαγγελματική ιδιότητα ειδικά εξασκημένων ανδρών. Η ανδρεία δεν έπαψε ποτέ να θεωρείται μία από τις βασικότερες αρετές του χαρακτήρα. Ωστόσο, έξω από τα όρια της ηπειρωτικής Ελλάδας, οι περιστάσεις πολεμικής φανέρωσής της σταδιακά περιορίζονταν.\nΟ παλαιός ελληνισμός εξακολουθούσε να παρέχει το πολιτιστικό στίγμα και την κυρίαρχη ιδεολογία της νέας κατάστασης πραγμάτων. Τα παραγόμενα αγαθά όμως ήταν τώρα προϊόντα συγκερασμού με τις αντιλήψεις και τη νοοτροπία των κατακτημένων πληθυσμών. Αυτή η εξέλιξη υπήρξε εξαρχής εμφανέστερη στο επίπεδο της ίδιας της γλώσσας.\nΕπίσημη γλώσσα των ελληνιστικών βασιλείων και ταυτόχρονα κοινός κώδικας επικοινωνίας των ετερόφωνων πληθυσμών της ανατολικής Μεσογείου ήταν από την αρχή η ελληνική. Αλλά στην τεράστια και ξαφνική διεύρυνση του αριθμού των ανθρώπων που τη χρησιμοποιούσαν, τα ομιλούμενα και γραφόμενα ελληνικά υπέστησαν σημαντικές αλλαγές. Οι παλαιές διάλεκτοι διατηρήθηκαν εκεί που εκτεινόταν πολιτικά η παλαιά Ελλάδα - από την Κάτω Ιταλία και τη Σικελία μέχρι τα μικρασιατικά παράλια, και από την Κύπρο και την Κρήτη μέχρι την Ακαρνανία και τη Θεσσαλία. Δεν βρήκαν όμως διάδοση στα νέα εδάφη. Η κοινή γλώσσα των ελληνιστικών βασιλείων ήταν μια εκδοχή της αττικής διαλέκτου απλουστευμένη τόσο στο επίπεδο των γραμματικοσυντακτικών δομών όσο και στη φωνολογία. Η διάκριση μακρών και βραχέων φωνηέντων σταδιακά χάθηκε, οι παλαιές δίφθογγοι άρχισαν να προφέρονται ενιαία, λέξεις στενά συνυφασμένες με την πολιτική και πολιτιστική πραγματικότητα της αρχαϊκής εποχής άλλαξαν νόημα ή αχρηστεύτηκαν εντελώς, καινούριοι όροι δημιουργήθηκαν για να εκφράσουν νέους θεσμούς, ξένες λέξεις προσαρμόστηκαν στο ελληνικό κλιτικό σύστημα και άλλες εντάχθηκαν άκλιτες, σημασίες μετατοπίστηκαν, νέες συντακτικές δομές δημιουργήθηκαν, σπάνιοι γραμματικοί τύποι εξαφανίστηκαν και άλλοι υποχώρησαν σημαντικά. Γενικά, η τάση ήταν προς την κατεύθυνση της εξομάλυνσης και της απλούστευσης (Χριστίδης κεφ. 10 [σ. 175-185]).\nΟι μητρικές γλώσσες των ανθρώπων που μετακομίζουν σε νέα περιβάλλοντα εξασθενούν και μέσα σε λίγες γενιές διατρέχουν τον κίνδυνο του αφανισμού, αν δεν υπάρχει ένα εθνικό κέντρο για τη συντήρησή τους. Αυτό συνέβη σταδιακά με την εβραϊκή. Μετά την περσική κατάκτηση, οι Εβραίοι άρχισαν να περιορίζουν τη χρήση της εβραϊκής προς όφελος της αραμαϊκής, που ήταν η κοινή της Περσικής Αυτοκρατορίας. Η γλώσσα της Πεντατεύχου (Τορά) τελικά νεκρώθηκε. Ίσως ήδη κατά τον 3ο, αλλά οπωσδήποτε κατά τον 2ο και 1ο αιώνα, οι περισσότεροι Ιουδαίοι δεν είχαν πλέον άμεση πρόσβαση στις ιερές γραφές τους. Ειδικά στην Αλεξάνδρεια οι πολυάριθμοι Εβραίοι ήταν πλήρως εξελληνισμένοι.\nΣύμφωνα με μια παράδοση, που είναι προφανώς αβάσιμη ιστορικά αλλά παραμένει σημαντική στο επίπεδο του θρησκευτικού συμβολισμού, ο Πτολεμαίος Β' Φιλάδελφος διέταξε, με προτροπή του Δημητρίου Φαληρέα, τη μετάφραση των εβραϊκών γραφών στα ελληνικά για να περιληφθούν στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας (Κακριδής 4.5.Β [σ. 211-212]). Εβδομήντα δύο ελληνομαθείς Εβραίοι, έξι από κάθε φυλή του Ισραήλ, κλείστηκαν σε ξεχωριστά δωμάτια και, χωρίς να έχουν την παραμικρή δυνατότητα επικοινωνίας, παρέδωσαν μέσα σε εβδομήντα δύο μέρες μεταφράσεις που, όπως αποδείχθηκε, ήταν πανομοιότυπες και στα εβδομήντα δύο αντίγραφα. Στην πραγματικότητα, η ελληνική μετάφραση της Πεντατεύχου και άλλων ιερών κειμένων του ιουδαϊσμού (γνωστή ως Μετάφραση των Εβδομήκοντα ή Ο') συντελέσθηκε στη διάρκεια αρκετών δεκαετιών και είναι έργο ανθρώπων που δεν είχαν την ελληνική ως μητρική γλώσσα. Επειδή δημιουργήθηκε για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της εβραϊκής διασποράς, έγινε το επίσημο κείμενο αναφοράς του ύστερου ιουδαϊσμού και θεωρήθηκε, ορισμένες φορές, ως ανώτερη ακόμη και από το εβραϊκό πρωτότυπο.\nΠαράλληλα με τη διευκόλυνση που παρείχε στους Ιουδαίους κατά την τέλεση των θρησκευτικών τους νομίμων, η μετάφραση των ιουδαϊκών γραφών έφερε τους ενδιαφερόμενους ελληνόφωνους λογίους σε άμεση επαφή με τα καταστατικά θρησκευτικά κείμενα ενός ξένου λαού. Από την εποχή του Εκαταίου και του Ηροδότου μέχρι τις απαρχές της ελληνιστικής περιόδου, η γνώση που διέθεταν οι Έλληνες για τα ήθη, τα έθιμα και τη θρησκεία των ξένων λαών προερχόταν από προφορικές συζητήσεις και διηγήσεις (είτε μέσω διερμηνέων είτε επειδή οι ξένοι πληροφοριοδότες γνώριζαν ελληνικά) και από όσα μπορούσε κάποιος να συμπεράνει παρακολουθώντας τις τελετουργίες και παρατηρώντας τα αγάλματα, τα σύμβολα, τους τάφους και τους ναούς. Με τις νέες μεταφράσεις δινόταν η ευκαιρία να διαβάσει κάποιος τα ιερά κείμενα ενός ξένου πολιτισμού και να αναλογιστεί τη σημασία τους.\nΤην εποχή που έγραφε ο Πολύβιος, στην Αλεξάνδρεια κατοικούσαν τρία διακριτά γένη, το καθένα με ιδιαίτερα γνωρίσματα: οι ντόπιοι Αιγύπτιοι, που ήταν ατίθασοι αλλά πολιτισμένοι, οι μισθοφόροι, που ήταν άξεστοι και ακαλλιέργητοι αλλά εκμεταλλεύονταν με τη δύναμη των όπλων τα κενά της κεντρικής εξουσίας, και τέλος οι Αλεξανδρινοί, που, αν και μιγάδες, κρατούσαν σε κάποιο βαθμό τις συνήθειες των πολιτισμένων Ελλήνων προγόνων τους. Είναι ενδιαφέρον ότι στην έκθεση του Πολύβιου απουσιάζουν οι Ιουδαίοι, οι οποίοι μάλλον εντάσσονταν στους Αλεξανδρινούς. Είναι επίσης αξιοσημείωτο ότι στην ιεράρχησή του ο Πολύβιος δίνει την πρωτοκαθεδρία στους γηγενείς της Αιγύπτου. Κατά τη γνώμη του, το πολιτικόν, μια χαρακτηριστικά ελληνική αρετή που θα μπορούσε να αποδοθεί ως «πολιτισμένες ανθρώπινες σχέσεις», το διέθεταν οι Αιγύπτιοι σε βαθμό μεγαλύτερο από τους ξένους μισθοφόρους και τους επήλυδες, Έλληνες ή μη.\nΠαρά τις έντονες αντιδράσεις ορισμένων ακολούθων του, η θεοποίηση του Αλεξάνδρου ήταν γεγονός. Λίγο αργότερα οι Αθηναίοι υποδέχθηκαν με θεϊκές τιμές τον Δημήτριο Πολιορκητή και του παραχώρησαν ως κατοικία τον οπισθόδομο του Παρθενώνα. Έχει μάλιστα διασωθεί επίγραμμα που αναφέρει τα εξής:\nΠαιδί του ισχυρότατου θεού, του Ποσειδώνα,\nκαι της Αφροδίτης απ᾽ την άλλη, χαίρε.\nΟι υπόλοιποι θεοί είτε βρίσκονται πολύ μακριά,\nή και δεν υπάρχουν, ή δεν μας δίνουν σημασία καμιά.\nΕσένα, ωστόσο, σε βλέπουμε μπροστά μας ζωντανό,\nόχι από ξύλο φτιαγμένο, ούτε από πέτρα, αλλ᾽ αληθινό.\nΣ᾽ εσένα λοιπόν προσευχόμαστε.\nΟι μονάρχες των ελληνιστικών βασιλείων έσπευσαν να θεμελιώσουν την εξουσία τους ανάγοντας τις απαρχές της οικογένειάς τους σε κάποιον θεό. Οι Πτολεμαίοι γενεαλογήθηκαν από τον Διόνυσο, οι Σελευκίδες από τον Απόλλωνα. Ιδίως στην Αίγυπτο οι βασιλείς, ακολουθώντας την παράδοση των φαραώ, έγιναν αντικείμενα θρησκευτικής λατρείας ως ζωντανοί θεοί.\nΜια τέτοια πολιτική και θρησκευτική στάση ήταν γενικά αδιανόητη κατά τους προηγούμενους αιώνες. Τα αντιπαραδείγματα ήταν μεμονωμένα και αυστηρά τοπικής εμβέλειας. Ένας θεός μπορούσε φυσικά να πάρει ανθρώπινη μορφή -για να εξαπατήσει, να συμβουλέψει ή να ξελογιάσει (Μαρωνίτης & Πόλκας κεφ. 9.11 [σ. 148-151])-, και ένας μαχόμενος ήρωας ή μια θεσπέσια κόρη να παρομοιαστεί με θεότητα σε κάποια στιγμή ιδιαίτερης λάμψης. Δεν επιτρεπόταν όμως να τιμάται θνητός με τελετουργίες και προσευχές κατά τη διάρκεια του βίου του. Το περισσότερο που θα μπορούσε να ελπίζει κανείς, αν είχε προσφέρει πολλά στην πόλη του, ήταν η μεταθανάτια ηρωοποίησή του. Αντίθετα, οι ηγεμόνες της ελληνιστικής εποχής άλλοτε εισέπρατταν αυθόρμητα και άλλοτε απαιτούσαν θεϊκές τιμές και λατρεία. Η θεοποίησή τους συνέβαλε στην εδραίωση των νέων βασιλείων και οπωσδήποτε ενθαρρύνθηκε για καθαρά πολιτικούς λόγους. Η τάση φάνηκε εντονότερα στην Αίγυπτο.\nΑν και η διάκριση ανάμεσα στους άλλους θεούς και τον θεό-ηγεμόνα ήταν στην πράξη σαφής, η θεοποίηση ενός πολιτικά ισχυρού ανθρώπου έδειχνε το έλλειμμα που άφηνε πλέον η παραδοσιακή θρησκευτικότητα. Η προσπάθεια ηθικής εξύψωσης των θεών, που είχε ξεκινήσει κατά τον 5ο αιώνα, είχε ως επακόλουθο την αυξανόμενη απομάκρυνση των θεών από τον κόσμο της ανθρώπινης δράσης. Αργότερα, ο πλατωνισμός, για πρώτη φορά στην ιστορία της ελληνικής σκέψης, μίλησε για άυλες οντότητες (ιδέες, ουσίες και ψυχές). Το σώμα και η ύλη έγιναν έτσι απλοί υποδοχείς και εκφραστές ασώματων μορφών και ενεργειών. Η αντίρροπη τάση, αυτή που τόνιζε το ζωντανό σώμα και την υλική ρίζα των πραγμάτων, άρχισε να εκδηλώνεται σε διάφορους τομείς. Το τιμητικό επίγραμμα των Αθηναίων αποτελεί μία από τις πολλές εκφάνσεις της.\nΟ Αλέξανδρος δεν έγινε θεός μόνο λατρευτικά. Έγινε θεός και στη συλλογική φαντασία της αρχαιότητας. Το πέρασμά του στον θρύλο συνέβη ταχύτατα. Μια γραπτή διήγηση του βίου και των έργων του, που αποδόθηκε ψευδεπίγραφα στον Καλλισθένη και σώζεται σε διάφορες μορφές και γλώσσες, έχει τις λογοτεχνικές απαρχές της στον 3ο αιώνα, αλλά αντλεί από προφορικό υλικό που διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια των κατορθωμάτων του ή αμέσως μετά. Αυτή η φανταστική ιστορία, γνωστή ως Διήγησις Ἀλεξάνδρου, εντυπωσιακή για την άγνοια της εθνολογίας και της γεωγραφίας που διακρίνει τον λαϊκό συνθέτη της, διαθέτει το είδος αλήθειας που χαρακτηρίζει τον μύθο.\nΠραγματικός πατέρας του Αλεξάνδρου παρουσιάζεται ο τελευταίος φαραώ της Αιγύπτου, που υποτίθεται ότι σκοτώθηκε στη Μακεδονία από τον δωδεκαετή γιο του, πολύ πριν ξεκινήσει η εκστρατεία κατά των Περσών. Ο Αλέξανδρος σκιαγραφείται ως ένας πραγματικός μάγος που αποστόμωσε τους σοφούς βραχμάνους της Ινδίας. Όταν τον ρώτησαν γιατί πολεμάει, παρουσίασε τον εαυτό του ως εργάτη της θείας πρόνοιας και ισχυρίστηκε ότι οι εκστρατείες του ήταν αναγκαίες για την προώθηση της κίνησης στον κόσμο. Η στάση θα σήμαινε θάνατο, υπαινισσόταν, ενώ ο πόλεμος είναι σύμφυτος με την αληθινή ζωή. Πολλά από τα στοιχεία αυτής της φανταστικής διήγησης μας φέρνουν αντιμέτωπους με το πνεύμα που διακατείχε τον Αλέξανδρο περισσότερο από τις νηφάλιες ιστοριογραφικές αφηγήσεις των πραγματικών γεγονότων της ζωής του.\nΤην εποχή του Συμμαχικού Πολέμου οι Έλληνες δεν μπορούσαν να προβλέψουν ότι η συμφωνία της Ναυπάκτου θα ήταν η τελευταία που πραγματοποιούσαν χωρίς την εμπλοκή των Ρωμαίων. Αυτό που καταλάβαιναν οι περισσότεροι ήταν ότι χρειάζονταν συμμάχους για να επιλύσουν τα χρόνια προβλήματά τους. Εφόσον οι Μακεδόνες είχαν στραφεί προς τους Καρχηδόνιους, οι εχθροί των Μακεδόνων στράφηκαν προς τη Ρώμη. Όταν μάλιστα κατέρρευσε η Καρχηδόνα, η Ρώμη παρέμεινε η μοναδική δύναμη που ήταν σε θέση να συνδράμει τους Έλληνες συμμάχους της - αλλά και να κατακτήσει τον ελληνικό κόσμο.\nΟ Πολύβιος πίστεψε ότι η δύναμη της Ρώμης βρισκόταν στο πολίτευμά της. Διέκοψε έτσι τη ροή της αφήγησής του για να το αναλύσει και να το επαινέσει. Ένα ολόκληρο βιβλίο της ιστορίας του το αφιέρωσε στον σκοπό αυτό. Προφανώς δεν ήταν ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που σχημάτισε αυτή τη γνώμη. Μια επιγραφή του 215 που έχει διασωθεί βεβαιώνει ότι ο βασιλιάς Φίλιππος Ε' ήταν επίσης καλά ενημερωμένος και εντυπωσιασμένος από τις αρετές του ρωμαϊκού πολιτεύματος. Συμβούλευε τους Λαρισαίους να προσφέρουν χωρίς φειδώ τα πολιτικά δικαιώματα, για να δυναμώσει η πόλη τους και να μην καταντά χέρσα η γη: όπως έκαναν οι Ρωμαίοι, που απένειμαν την ιδιότητα του πολίτη ακόμη και στους δούλους τους όταν τους απελευθέρωναν.\nΤο ρωμαϊκό πολίτευμα ονομαζόταν res publica και μεταφράζεται στα ελληνικά Δημοκρατία (το κεφαλαίο γράμμα επιτρέπει τη διάκριση από τις ελληνικές δημοκρατίες), μολονότι ο ορθός ελληνικός όρος θα ήταν Πολιτεία. Σύμφωνα με τον Πολύβιο, που το μελέτησε, δεν ήταν εξ ολοκλήρου ούτε αριστοκρατικό ούτε δημοκρατικό, ούτε μοναρχικό. Οι δύο ὕπατοι (consules) ενεργούσαν ως μονάρχες. Όταν δεν απουσίαζαν σε εκστρατεία, είχαν το δικαίωμα να προβαίνουν σε οποιαδήποτε δημόσια ενέργεια. Συγκαλούσαν τις εξαιρετικά επείγουσες συσκέψεις και φρόντιζαν για την εκτέλεση των αποφάσεων. Συγκαλούσαν επίσης την Εκκλησία του Δήμου, ζητώντας επικύρωση για όσα θέματα απαιτούνταν η συγκατάθεση του λαού. Για τις πολεμικές προετοιμασίες είχαν σχεδόν απόλυτη εξουσία. Η Σύγκλητος (την οποία ορισμένοι Έλληνες αποκαλούσαν Γερουσία), το ανώτατο πολιτικό όργανο διοίκησης, ήταν ένα σώμα αριστοκρατικό. Είχε την κυριότητα του ταμείου, ώστε καμία σημαντική δαπάνη δεν μπορούσε να γίνει χωρίς τη συναίνεσή της. Δεχόταν τις ξένες πρεσβείες και έστελνε πρεσβείες σε άλλους λαούς, διαμεσολαβώντας ή ανακοινώνοντας την κήρυξη πολέμου. Τα δικαιώματα του λαού θύμιζαν δημοκρατία. Όλα τα αξιώματα απονέμονταν από τον λαό, και όλες οι ποινές, ιδιαιτέρως η θανατική, επιβάλλονταν από τον λαό. Ο λαός ήλεγχε τους νόμους και, το σπουδαιότερο, αποφάσιζε για τον πόλεμο ή την ειρήνη και επικύρωνε τις συμμαχίες. Ακόμη και οι ύπατοι, όταν παρέδιδαν την εξουσία, λογοδοτούσαν στον λαό για τα έργα τους.\nΓύρω από τις προθέσεις και τους στόχους της Ρώμης άνοιξε μια μεγάλη συζήτηση. Πολλοί έσπευσαν να ισχυριστούν ότι η Ρώμη ενδιαφερόταν πρωτίστως για την ασφάλειά της και ότι χάραζε την πολιτική της στην ανατολική Μεσόγειο βήμα προς βήμα, καθώς εξελίσσονταν τα δεδομένα, χωρίς σχέδιο. Άλλοι είχαν τη βεβαιότητα ότι η Ρώμη ήταν από τη φύση της επιθετική και επεκτατική: δεν θα σταματούσε πριν κατακτήσει ολόκληρο τον γνωστό κόσμο. Το σίγουρο ήταν ότι η Ρώμη είχε μάθει να ζει πολεμώντας και ότι ο πόλεμος, ακόμη και στις δυσκολότερες στιγμές, τη συντηρούσε τόσο οικονομικά όσο και κοινωνικά. Μόλις αποδεσμεύτηκε από τον Αννίβα, στράφηκε προς την ανατολική Μεσόγειο με αποφασιστικότητα, συνέπεια και διορατικότητα.\nΤο 204 πέθανε ο Πτολεμαίος Δ', αφήνοντας το βασίλειό του στον πεντάχρονο γιο του, τον Πτολεμαίο Ε', που επονομάστηκε Επιφανής (204-180). Ο Αντίοχος Γ' και ο Φίλιππος Ε' αντιλήφθηκαν ότι τη διοίκηση της Αιγύπτου είχαν αναλάβει ιδιοτελείς και ανίκανοι σύμβουλοι. Σύμφωνα με μια φήμη που κυκλοφορούσε επίμονα, έσπευσαν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση και συμμάχησαν μυστικά, με βασικό στόχο να μοιραστούν μεταξύ τους το αδύναμο πτολεμαϊκό βασίλειο. Η ενδεχόμενη επιτυχία του σχεδίου τους θα ανέτρεπε ριζικά τις ισορροπίες και θα έθετε σε σοβαρό κίνδυνο όχι μόνο την Αίγυπτο, αλλά επίσης τις πόλεις και τα έθνη που προσπαθούσαν να διατηρήσουν την ανεξαρτησία τους. Οι αντιδράσεις ήταν έτσι άμεσες και αλυσιδωτές.\nΈχοντας εδραιώσει τη θέση του στις ανατολικές σατραπείες, ο Αντίοχος ξεκίνησε το 202 τον Ε' Συριακό Πόλεμο, επιτυγχάνοντας αυτή τη φορά να προσαρτήσει την Κοίλη Συρία και την Παλαιστίνη στο βασίλειό του. Επρόκειτο για μια επιτυχία με στρατηγικά και οικονομικά οφέλη, την οποία οι Σελευκίδες ανέμεναν έναν αιώνα. Ο Αντίοχος πάντως δεν φαίνεται να έδωσε μεγάλη σημασία σε μια λεπτομέρεια. Στη χώρα που είχε κατακτήσει κατοικούσαν οι Ιουδαίοι με πρωτεύουσα την Ιερουσαλήμ. Είχαν απολέσει την πολιτική τους ανεξαρτησία από αιώνες, αλλά διατηρούσαν τη θρησκεία τους που τους έδινε δύναμη και συνοχή. Ζώντας ειρηνικά στο πλαίσιο του πτολεμαϊκού βασιλείου, μετακινούνταν εύκολα από την Παλαιστίνη στην Αίγυπτο και πολλοί είχαν εγκατασταθεί μόνιμα στην Αλεξάνδρεια, συγκροτώντας μια πολυπληθή και δυναμική εθνική ομάδα. Καθώς όμως οι Σελευκίδες πολεμούσαν με τους Πτολεμαίους για την κατοχή της Παλαιστίνης, οι Ιουδαίοι βρέθηκαν παγιδευμένοι σε μια αναμέτρηση που τους αφάνιζε χωρίς να τους αφορά: οὐδὲν ἀπέλειπον χειμαζομένης νεὼς καὶ πονουμένης ὑπὸ τοῦ κλύδωνος («έμοιαζαν σαν καράβι μέσα στην τρικυμία») γράφει ο Ιουδαίος ιστορικός Φλάβιος Ιώσηπος (Κακριδής 5.5.Δ [σ. 265]). Παρόμοια θα αισθάνονταν πολλοί άλλοι λαοί που δεν ανέδειξαν έναν ικανό ιστορικό να αφηγηθεί τα πάθη τους.\nΜεγαλύτερη προσοχή ήταν υποχρεωμένος να δώσει ο Αντίοχος στο νέο βασίλειο των Πάρθων, που είχε ιδρυθεί εκείνη την εποχή στα υψίπεδα του Ιράν, εκεί όπου άλλοτε βρισκόταν η καρδιά της Περσικής Αυτοκρατορίας. Η βασιλική δυναστεία των Αρσακιδών ισχυρίστηκε αργότερα ότι καταγόταν από τους Αχαιμενίδες, την εξουσία των οποίων είχε καταλύσει ο Αλέξανδρος.\nΟ Φίλιππος, που πολεμούσε στο βόρειο Αιγαίο, κινήθηκε προς τον νότο. Μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ήταν η κατάκτηση της Σάμου. Κύριοι αντίπαλοί του στη θάλασσα αναδείχθηκαν η Ρόδος και το Πέργαμο. Το Πέργαμο ήταν ένα νέο βασίλειο που δημιουργήθηκε στη Μικρά Ασία μετά τον θάνατο του Λυσιμάχου και του Σέλευκου Α'. Ισχυροποιήθηκε από τον Άτταλο Α' (241-197), που αναγορεύτηκε το 238 βασιλιάς και διεύρυνε τα σύνορα της επικράτειάς του. Ο Άτταλος αντιμετώπισε νικηφόρα τους Γαλάτες επιδρομείς και εκμεταλλεύτηκε τις δυσκολίες των Σελευκιδών. Η αντιμακεδονική του πολιτική τον έφερε σε συνεργασία με τους Αιτωλούς. Καθώς οι συγκρούσεις με τον Φίλιππο βρίσκονταν σε εξέλιξη, κατάφερε να κερδίσει και την εύνοια των Αθηναίων προσφέροντάς τους μεγάλες ευεργεσίες.\nΟι Αθηναίοι είχαν κάνει το λάθος να καταδικάσουν σε θάνατο δύο Ακαρνάνες που πήραν μέρος αμύητοι στα Ελευσίνια μυστήρια. Οι Ακαρνάνες ήταν σύμμαχοι των Μακεδόνων, τους οποίους κανένας στην Αθήνα δεν ήθελε να προκαλέσει. Αλλά τα σοβαρά θρησκευτικά ζητήματα δεν επέτρεπαν μεγάλη πολιτική ευελιξία. Η αναμέτρηση με τον Φίλιππο άρχισε έτσι σχεδόν αμέσως. Καθώς λοιπόν οι Μακεδόνες λεηλατούσαν την Αττική, οι Αθηναίοι υποδέχονταν στην πόλη τον Άτταλο και πρέσβεις από τη Ρόδο και τη Ρώμη. Η προσχώρησή τους στο αντιμακεδονικό μέτωπο ήταν αυτονόητη. Επιφύλαξαν στους επισκέπτες εξαιρετικές τιμές, παρατάσσοντας στους δρόμους τους ιερείς και τις ιέρειες, ανοίγοντας όλους τους ναούς και σπεύδοντας όλοι να τους προϋπαντήσουν, άρχοντες, ιππείς και απλοί πολίτες με τις γυναίκες και τα παιδιά τους. Για να τιμήσουν μάλιστα τον Άτταλο, κατήργησαν τις δύο φυλές που είχαν ιδρύσει στα ονόματα των Μακεδόνων βασιλέων και δημιούργησαν μια νέα με το δικό του.\nΗ Αίγυπτος είχε ήδη καλές διπλωματικές σχέσεις με τη Ρώμη, αλλά στις συνθήκες που βρέθηκε μετά τον θάνατο του Πτολεμαίου Δ' η συνεργασία μαζί της έγινε απολύτως αναγκαία. Η κεντρική διοίκηση ήταν εξαιρετικά αδύναμη, και αυτό δεν το γνώριζαν μόνο οι εξωτερικοί της εχθροί. Με τη συμμετοχή τους στον στρατό του βασιλιά και τη συμβολή τους στη νίκη της Ραφίας οι αυτόχθονες Αιγύπτιοι είχαν αναθαρρήσει. Ορισμένοι άρχισαν να διεκδικούν πολιτική αυτονομία, και σύντομα η Άνω Αίγυπτος αποσχίστηκε, αναδεικνύοντας δικό της φαραώ. Οι βασιλείς ήταν πλέον υποχρεωμένοι να σέβονται το ιερατείο και να του παραχωρούν προνόμια και εξουσία. Η περίφημη στήλη της Ροζέτας, που ανακαλύφθηκε όταν ο Ναπολέων κατέκτησε την Αίγυπτο, συντάχθηκε την εποχή εκείνη. Αποδίδει τιμή στον Πτολεμαίο Ε' για τις ευεργεσίες του στους αιγυπτιακούς ναούς.\nΗ Ρώμη αντιμετώπισε τη σχέση της με τον Φίλιππο ως πρώτη προτεραιότητα. Ο πολύνεκρος και πολυδάπανος πόλεμος με τον Αννίβα είχε εξαντλήσει τους πολίτες της, αλλά η Σύγκλητος τους υπενθύμισε τον κίνδυνο που είχαν διατρέξει την εποχή της εισβολής του Πύρρου στην Ιταλία και επικαλέστηκε τις εχθρικές διαθέσεις των Μακεδόνων. Την κρισιμότερη στιγμή είχαν συμμαχήσει με τους Καρχηδόνιους, τους πιο επικίνδυνους εχθρούς τους. Τους υπενθύμισε επίσης ότι, όπως είχε αποδειχθεί, μάχονταν καλύτερα σε ξένο έδαφος παρά στο δικό τους. Αντί να περιμένουν την αναμέτρηση στην Ιταλία ήταν προτιμότερο να την αρχίσουν στην Ελλάδα. Ο πόλεμος εναντίον του Φιλίππου, που ονομάστηκε Β' Μακεδονικός, αποφασίστηκε έτσι λίγους μόλις μήνες μετά τη συντριβή της Καρχηδόνας.\nΣτη διάρκεια του πολέμου οι πρεσβείες από την Ελλάδα στη Ρώμη πήγαιναν και έρχονταν, καθώς από τη διπλωματία κρινόταν συχνά η ένταξη των διαφόρων πόλεων στα αντίπαλα στρατόπεδα. Οι προσχωρήσεις των Αχαιών και στη συνέχεια των Βοιωτών και των Αιτωλών στον αντιμακεδονικό αγώνα άφησαν τον Φίλιππο με λίγους μόνο συμμάχους. Ακόμη και η Σπάρτη, η οποία στην αρχή του πολέμου είχε συνεργαστεί μαζί του, στη συνέχεια συντάχθηκε με τους εχθρούς του. Η απαίτηση των Ρωμαίων να απομακρυνθεί ο Φίλιππος από τις πόλεις και τις περιοχές που είχε κατακτήσει γινόταν δεκτή με θέρμη από πολλούς Έλληνες. Κεντρικό σύνθημα των Ρωμαίων ήταν η απελευθέρωση των Ελλήνων.\nΟ πόλεμος κρίθηκε το 197. Σε μια καθοριστική μάχη στις Κυνός Κεφαλές της Θεσσαλίας οι μακεδονικές φάλαγγες με 16.000 πεζούς και 2.000 ιππείς, μαζί με αρκετές χιλιάδες ελαφρά οπλισμένους συμμάχους και μισθοφόρους, συντρίφθηκαν από τις ρωμαϊκές λεγεώνες που, μαζί με τους Έλληνες συμμάχους τους (κυρίως Αιτωλούς), διέθεταν περισσότερους από 26.000 άνδρες. Υπολογίστηκε ότι σκοτώθηκαν περίπου 8.000 Μακεδόνες και ότι αιχμαλωτίστηκαν περισσότεροι από 5.000. Οι Ρωμαίοι είχαν συγκριτικά πολύ μικρές απώλειες.\nΤην εποχή της μάχης ο Φίλιππος ήταν πλέον ένας έμπειρος βασιλιάς. Στη διπλωματία δεν τα είχε καταφέρει καλά και αποξενώθηκε ακόμη και από Έλληνες συμμάχους του, αλλά στον πόλεμο εξακολουθούσε να παραμένει κληρονόμος μιας μεγάλης παράδοσης. Όσο διατηρούσαν τη συνοχή τους, οι μακεδονικές φάλαγγες με τις σάρισες ήταν ακατανίκητες. Οι ειδικοί της εποχής εκτιμούσαν ότι σε φυσιολογικές συνθήκες ένας ισοδύναμος ρωμαϊκός στρατός δεν είχε καμία ελπίδα να τις αντιμετωπίσει με επιτυχία. Αλλά οι συνθήκες δεν ήταν πάντα φυσιολογικές. Στις Κυνός Κεφαλές οι Ρωμαίοι καθοδηγούνταν από έναν εξαιρετικά ικανό στρατηγό, τον Τίτο Κοΐντιο Φλαμινίνο. Η μεγαλύτερη επιτυχία του ήταν ότι παρέσυρε τους Μακεδόνες να πολεμήσουν σε ορεινό και δύσβατο τόπο. Επιπλέον, δεν επιτέθηκε κατά μέτωπο ούτε ταυτοχρόνως με όλες του τις δυνάμεις. Κατάφερε έτσι να διασπάσει τις φάλαγγες και να επιτεθεί κυρίως από τα πλάγια και τα νώτα. Αντιμέτωπες με ευέλικτες δυνάμεις, οι μακεδονικές φάλαγγες δεν είχαν τη δυνατότητα να κάνουν μεταβολή για να αμυνθούν. Η ήττα τους εύκολα μετατράπηκε σε σφαγή. Όπως αποδείχθηκε στην κρίσιμη αυτή αναμέτρηση, ενώ οι φάλαγγες ήταν υπέρτερες σε πεδινές τοποθεσίες, οι ρωμαϊκές λεγεώνες ήταν υπέρτερες στις δύσβατες πλαγιές, με βλάστηση, τάφρους, χαράδρες, ρυάκια και ποταμούς. Τέτοιες ήταν άλλωστε οι περισσότερες τοποθεσίες στην Ελλάδα, καθιστώντας ακόμη και τη μεταφορά της σάρισας δυσχερή. Το σοβαρότερο πάντως λάθος των Μακεδόνων ήταν ότι είχαν λησμονήσει το μεγάλο δίδαγμα του Αλεξάνδρου. Η μακεδονική φάλαγγα έπρεπε να υποστηρίζεται οργανικά και συστηματικά από ιππικό ικανό να την προστατεύει από τα πλάγια και να εξασφαλίζει με την ορμή του ακόμη και τη νίκη.\nΜε τον θρίαμβό τους οι Ρωμαίοι ταπείνωσαν τον Φίλιππο και τον υποχρέωσαν να αποσυρθεί από τις ελληνικές πόλεις και τη Θεσσαλία και να καταργήσει τις φρουρές που διατηρούσε στη Χαλκίδα, τον Ακροκόρινθο και τη Δημητριάδα, τις οποίες ο ίδιος αποκαλούσε πέδας ἑλληνικάς, δηλαδή «δεσμά των Ελλήνων». Επιπλέον, να καταβάλει βαρύτατο πρόστιμο, να παραδώσει όλους τους αιχμαλώτους, τα οπλισμένα πλοία του εκτός από πέντε και έναν του γιο ως όμηρο. Ο Φλαμινίνος πάντως δεν δέχτηκε το επίμονο αίτημα των Αιτωλών να συνεχίσει τον πόλεμο και να ανατρέψει τον Φίλιππο. Πίστευε ότι περισσότερο συνέφερε στους Έλληνες να διατηρηθεί το μακεδονικό βασίλειο, διότι χωρίς αυτό οι Θράκες και οι Γαλάτες θα εισέβαλλαν ασυγκράτητοι στο ελληνικό έδαφος. Εξάλλου, επειγόταν να κλείσει τον μακεδονικό πόλεμο, επειδή προέβλεπε ότι ο Αντίοχος, που είχε παραμείνει έως τότε ουδέτερος, σκόπευε να επέμβει στην Ελλάδα.\nΈναν χρόνο αργότερα, μπροστά στο μεγάλο πλήθος που είχε συγκεντρωθεί στην Κόρινθο από όλη σχεδόν την οικουμένη για να εορτάσει τα Ίσθμια, οι Ρωμαίοι ανακοίνωσαν επίσημα τις αποφάσεις τους για τους Έλληνες: Η Σύγκλητος των Ρωμαίων και ο Φλαμινίνος, έχοντας νικήσει τον Φίλιππο και τους Μακεδόνες, άφηναν ελεύθερους, αφρούρητους, αφορολόγητους και διοικούμενους με πάτριους νόμους τους Κορίνθιους, τους Φωκείς, τους Λοκρούς, τους Ευβοείς, τους Φθιώτες Αχαιούς, τους Μάγνητες, τους Θεσσαλούς και τους Περραιβούς. Ο κατάλογος αυτός περιλάμβανε τους Έλληνες που είχαν πολεμήσει με το μέρος του Φιλίππου. Ελεύθεροι παρέμεναν, προφανώς, και όσοι Έλληνες είχαν αγωνιστεί στο πλευρό των Ρωμαίων.\nΗ ανακοίνωση αυτή προκάλεσε τέτοιο θόρυβο, ώστε άλλοι δεν μπορούσαν να την ακούσουν και άλλοι επιθυμούσαν να την ακούσουν ξανά. Οι περισσότεροι δεν πίστευαν στα αφτιά τους και νόμιζαν ότι ονειρεύονται. Στη προσπάθειά τους να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους στον Ρωμαίο στρατηγό, λίγο έλειψε να τον σκοτώσουν. Κανένας λαός δεν είχε αναλάβει έως τότε παρόμοιο κίνδυνο και έξοδα για την ελευθερία των Ελλήνων χωρίς να ζητά αντάλλαγμα. Μόνο οι Αιτωλοί έμειναν δυσαρεστημένοι. Ως βασικοί σύμμαχοι των Ρωμαίων περίμεναν προνομιακή μεταχείριση. Δεν έχαναν έτσι ευκαιρία να διαμαρτύρονται ότι οι Έλληνες δεν είχαν ελευθερωθεί πραγματικά: είχαν απλώς αλλάξει δεσπότες (μεθάρμοσις δεσποτῶν).\nΠέρασε ένας ακόμη χρόνος και ο Φλαμινίνος συγκέντρωσε πάλι τους Έλληνες, με τους οποίους συνομιλούσε πάντα σε άψογα ελληνικά. Ήθελε να ακούσει τη γνώμη τους για την υπόθεση της Σπάρτης.\nΣτη Σπάρτη βασίλευε την εποχή εκείνη μόνος του ο Νάβης (207-192), που είχε σφετεριστεί τη βασιλεία, εξοντώνοντας όλους τους άλλους διεκδικητές. Για τον τρόπο με τον οποίο πήρε την εξουσία και για τα κοινωνικά μέτρα που προώθησε οι εχθροί του τον αποκαλούσαν τύραννο. Κεντρική του επιδίωξη ήταν να καταστήσει και πάλι την πόλη του μεγάλη δύναμη, επαναφέροντας τις μεταρρυθμίσεις του Κλεομένη και αυξάνοντας τον αριθμό των πολιτών. Την εποχή του Α' Μακεδονικού Πολέμου είχε συνταχθεί με τους Αιτωλούς και τους Ρωμαίους, μια επιλογή που του επέτρεψε να διευρύνει την εξουσία του στη Λακωνία και τη Μεσσηνία και να οχυρώσει τη Σπάρτη, οικοδομώντας για πρώτη φορά στην ιστορία της προστατευτικά τείχη. Καθώς οι Ρωμαίοι συγκρούονταν και πάλι με τους Μακεδόνες, αυτός κατέλαβε για μία ακόμη φορά το Άργος με τη συγκατάθεση του Φιλίππου. Πριν ολοκληρωθεί ο Β' Μακεδονικός Πόλεμος, είχε την προνοητικότητα να ταχθεί και πάλι με το μέρος των Ρωμαίων. Στα σχέδιά του βρήκε ωστόσο αντιμέτωπους τους Αχαιούς.\nΜε προτροπή των Αχαιών, οι Ρωμαίοι ισχυρίστηκαν ότι η κατοχή του Άργους παρέβαινε την αρχή της ελευθερίας και αυτονομίας που είχαν εισηγηθεί και ξεκίνησαν έτσι τον πόλεμο εναντίον της Σπάρτης. Το Πέργαμο και η Ρόδος, οι Αχαιοί, ακόμη και ο ταπεινωμένος Φίλιππος, τους έστειλαν ενισχύσεις. Αντιμέτωπος με έναν στρατό που αριθμούσε περίπου 50.000 άνδρες και πολλά πλοία από τη θάλασσα, ο Νάβης ηττήθηκε και υποχρεώθηκε να αποδώσει το Άργος στους Αχαιούς. Το σημαντικότερο πλήγμα ήταν ότι η Σπάρτη απώλεσε τον έλεγχο του Γυθείου, που της έδινε πρόσβαση στη θάλασσα. Η μεγάλη αυτοθυσία των Σπαρτιατών είχε πάντως κατορθώσει να κρατήσει τους εχθρούς έξω από το άστυ.\nΤον Νάβη συνέχισε να πολεμά μετά την αναχώρηση των Ρωμαίων από την Ελλάδα ο στρατηγός των Αχαιών Φιλοποίμην, που αγωνιζόταν εναντίον των Σπαρτιατών από την εποχή που δόθηκε η μάχη της Σελλασίας. Όταν ο Νάβης δολοφονήθηκε από τους Αιτωλούς συμμάχους του, ο Φιλοποίμην μπήκε στη Σπάρτη και την υποχρέωσε να καταργήσει τη βασιλεία, το παραδοσιακό πολιτικό της σύστημα και την ἀγωγήν και να προσχωρήσει στη συμπολιτεία των Αχαιών. Επιπλέον, να κατεδαφίσει το τείχος της.\nΟι Αχαιοί κυριαρχούσαν πλέον σε ολόκληρη την Πελοπόννησο και, με την καθοδήγηση του Φιλοποίμενα, αναζητούσαν τα όρια ανεξαρτησίας που τους επέτρεπε η ανάμειξη της Ρώμης. Αλλά ο Φιλοποίμην σκοτώθηκε το 183, προσπαθώντας να καταστείλει μια εξέγερση των Μεσσηνίων. Ήταν πια 70 ετών και είχε διατελέσει στρατηγός των Αχαιών οκτώ φορές. Για τις ικανότητές του και για την πολιτική που ακολούθησε οι Ρωμαίοι τον είχαν αποκαλέσει «τελευταίο των Ελλήνων», επειδή ύστερα από αυτόν η Ελλάδα δεν γέννησε άλλο μεγάλο άνδρα, ούτε αντάξιο της ιστορίας της. Την τέφρα του στην τελετή της ταφής μετέφερε ο Πολύβιος, που τότε ήταν νέος και πολεμούσε στο πλευρό του.\nΔώσε μου σημείο να σταθώ\nΟ ξένος που θα αποφάσιζε να επισκεφθεί την Αθήνα στην ελληνιστική εποχή θα εκπλησσόταν από την ευτέλεια και την ερήμωση πολλών σπιτιών και την κακή ρυμοτομία. Η πόλη είχε αναπτυχθεί πριν από αιώνες με τρόπο φυσικό και δεν διέθετε τα προσχεδιασμένα οικοδομικά τετράγωνα που μπορούσε να βρει κανείς στις νεόδμητες πόλεις. Κρίνοντας από την πρώτη εντύπωση, ο ξένος θα δυσκολευόταν να πειστεί ότι αυτή είναι η δοξασμένη πόλη των Αθηναίων. Αν όμως παρατηρούσε τα δημόσια κτίρια, το θέατρο, τους ναούς και τα γυμνάσια θα καταλάβαινε καλύτερα πού βρισκόταν αποτυπωμένη η παλαιά αίγλη.\nΑυτή την εντύπωση προκάλεσε η Αθήνα σε έναν περιηγητή κατά τον πρώιμο 3ο αιώνα. Ο ίδιος μάς πληροφορεί ότι οι Αθηναίοι της εποχής ξεχνούσαν την κατάσταση ανελευθερίας που τους είχε βρει με πολύωρες συζητήσεις. Όταν ιδίως παρουσιαζόταν μπροστά τους ένας επισκέπτης, τον πλησίαζαν και τον ρωτούσαν με πάθος για οτιδήποτε. Από την άλλη, ξεχνούσαν τις ελλείψεις τους με την απόλαυση των ωραίων κτιρίων που στόλιζαν την πόλη. Αυτό που κέντρισε όμως περισσότερο το ενδιαφέρον του περιηγητή ήταν το πλήθος και η ποικιλομορφία των φιλοσόφων που προσπαθούσαν να αναπαύσουν τις ανθρώπινες αγωνίες με κάθε λογής απατηλά τεχνάσματα - χόρτοι παντοθαλεῖς φιλοσόφων παντοδαπῶν, ψυχῆς ἀπάται καὶ ἀναπαύσεις γράφει, επηρεασμένος από το ύφος του σοφιστή Γοργία. Η Αθήνα ήταν η πόλη στην οποία άκμαζε πρωτίστως η φιλοσοφία.\nΗ νέα φιλοσοφία που αναπτύχθηκε στην Αθήνα με την ίδρυση του επικούρειου Κήπου και της ζηνώνειας Στοάς σηματοδοτούσε μια τάση επιστροφής στην προπλατωνική σκέψη, με στόχο την επανεύρεση της σωματικότητας των πάντων, ακόμη και των θεών. Οι δύο αυτές φιλοσοφικές σχολές που κυριάρχησαν κατά την ελληνιστική περίοδο ήταν σύμφωνες σε αυτό το σημείο, όπως συμφωνούσαν και ως προς το υπέρτατο αγαθό της ευδαιμονίας. Η τρίτη φιλοσοφική τάση, που ακολούθησε τον σωκρατικό δρόμο της εγνωσμένης άγνοιας και της απορίας, οδηγήθηκε παραδόξως σε ένα παρόμοιο συμπέρασμα για τον σκοπό της ανθρώπινης ζωής.\nΚοινός στόχος όλων των ελληνιστικών σχολών φιλοσοφίας ήταν η επίτευξη της ἀπάθειας ή ἀταραξίας, μιας σταθερής και αμετάβλητης ψυχικής γαλήνης που δεν θα κλονιζόταν ποτέ από τις αντιξοότητες της τύχης και των συγκυριών. Η πολιτική αντίληψη του ανθρώπινου βίου, κυρίαρχη στον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, μειωνόταν προς όφελος της ατομικής ευτυχίας. Τελικά, η ηθική υποσκέλισε την πολιτική. Ο παλαιός θαυμασμός για την προσωπική αριστεία έβρισκε νέα έκφραση στο ιδεώδες του σοφοῦ. Ο ιδανικός αυτός τύπος εκπροσωπούσε πλέον την ανθρώπινη τελειότητα στο σύνολό της. Αν και εξαιρετικά δυσεύρετος μέσα στον κόσμο της εμπειρίας, ο σοφός έγινε πρότυπο και μέτρο, ιδίως σε ζητήματα νοήματος της ανθρώπινης ζωής.\nΗ ελληνιστική φιλοσοφία διακρίνεται από μια τάση συστηματοποίησης της γνώσης. Ο προερχόμενος από τη Σάμο αλλά αθηναϊκής καταγωγής Επίκουρος (341-270), ο Ζήνων από το Κίτιο της Κύπρου (335-263) και οι ακόλουθοί τους διαίρεσαν τη φιλοσοφία σε τρεις κλάδους: τη λογική, τη φυσική και την ηθική. Στον πρώτο περιέλαβαν όλα τα γνωσιοθεωρητικά προβλήματα που παρουσιάζει η έλλογη σκέψη: στοιχεία και αρχές της γλώσσας, ρητορική και διαλεκτική τέχνη, έγκυρες και άκυρες μορφές συμπερασμού, ανάλυση εννοιών, προτασιακή λογική. Στον φυσικό κλάδο της φιλοσοφίας ενέταξαν την ανάλυση όλων των όντων, από τους θεούς στην κορυφή της ιεραρχίας έως την ανόργανη ύλη στα θεμέλια. (Φυσική κατέληξε έτσι να σημαίνει «κοσμολογία» και «μεταφυσική».) Στην ηθική αντιμετώπισαν τα προβλήματα της ανθρώπινης ζωής. Ο άνθρωπος άρχισε να θεωρείται μέλος μιας πολύ ευρύτερης και οικουμενικής πατρίδας, η οποία ήταν ο κόσμος (Κάλφας & Ζωγραφίδης κεφ. 9.3 [σ. 160-162]). Οι απλοί πολίτες, φυσικά, δεν συμμερίζονταν αυτή την αντίληψη. Εξακολουθούσαν να πολεμούν για τις ιδιαίτερες πατρίδες τους με αυτοθυσία και ζέση, όπως και σε προηγούμενες εποχές. Μια σταδιακή αλλαγή στη γενική θεώρηση της σχέσης του ατόμου με την πόλη άρχιζε, πάντως, να γίνεται εμφανής.\nΕνώ ο Σωκράτης είχε αρνηθεί να εγκαταλείψει την Αθήνα εκλαμβάνοντας ως ατιμωτική και αβίωτη τη ζωή σε ξένο τόπο, δύο ή τρεις γενιές αργότερα ένας από τους έμμεσους μαθητές του δήλωνε με δηκτική παρρησία ότι γενέθλιος τόπος καταγωγής του και πηγή των πολιτικών δικαιωμάτων και υποχρεώσεών του είναι ο κόσμος.\nΟ Διογένης από τη Σινώπη (περ. 410-324) πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Αθήνα και την Κόρινθο και επονομάστηκε «σκύλος» (κύων) για την προκλητική απρέπειά του έναντι όλων των καθιερωμένων θεσμών. Όταν ρωτήθηκε από πού κατάγεται, ο Διογένης απάντησε: «είμαι πολίτης του κόσμου» (κοσμοπολίτης). Η προκλητική αυτή απόκριση αποτελούσε στην ουσία έκκληση για επιστροφή σε έναν φυσικό και σχεδόν πρωτόγονο τρόπο ζωής, απαλλαγμένο από τις συμβατικότητες της κοινωνικής συμβίωσης (Κάλφας & Ζωγραφίδης κεφ. 9.5-9.11 [σ. 164-172]). Ως τέκνο της πόλεως, πάντως, ο Διογένης εξέθεσε τις απόψεις του για την απαξία των υλικών αγαθών, των πολιτικών επιδιώξεων και των φιλόδοξων φιλοσοφικών θεωριών σε ένα χαμένο έργο με τον ενδεικτικό τίτλο Πολιτεία. Εκεί παρωδούσε τις πλατωνικές θεωρήσεις και καυτηρίαζε κάθε απόπειρα τεχνητής απομάκρυνσης από την ανθρώπινη κατάσταση προς όφελος ενός υψηλού αλλά ανέφικτου ιδανικού.\nΗ ψυχική αυτή στάση αποτελεί δείκτη για τις κοινές εξελίξεις στις τρεις κυρίαρχες σχολές της ελληνιστικής φιλοσοφίας: τον επικουρισμό, τον στωικισμό και τον (διφυή) σκεπτικισμό. Η κυνική φιλοσοφία, σύμφωνη με το πνεύμα της διδασκαλίας της, δεν οργανώθηκε ποτέ ως επίσημη σχολή.\nΟ μόνος σημαντικός φιλόσοφος του 5ου αιώνα που δεν μνημονεύεται στους πλατωνικούς διάλογους είναι ο Αβδηρίτης Δημόκριτος. Στην αρχαιότητα θεωρήθηκε κυρίως σοφός σε ηθικά ζητήματα. Ήταν επίσης φυσικός φιλόσοφος. Η περισπούδαστη (σήμερα) θεωρία του έλεγε ότι το σύμπαν αποτελείται από αδιαίρετα κομμάτια ύλης, τα ἄτομα, και από κενόν. Τα άτομα του Δημοκρίτου ήταν ποικίλα ως προς το μέγεθος και το σχήμα, είχαν όμως την τάση να ενώνονται τυχαία μεταξύ τους και να δημιουργούν αισθητά σώματα. Την πολύμορφη ένωση των ατόμων και την επακόλουθη διάλυση των σωμάτων εξυπηρετούσε η ύπαρξη κενού χώρου, ο οποίος, αν και απαθής, επέτρεπε την κίνηση και την αλλαγή μέσα στη φύση (Κάλφας & Ζωγραφίδης κεφ. 5.3-5.4 [σ. 81-86]).\nΑυτή τη φυσική θεωρία υιοθέτησε με τροποποιήσεις ο Επίκουρος. Την είχε διδαχτεί πριν φτάσει στην Αθήνα και τη θεώρησε ικανοποιητική γιατί δεν προϋπέθετε ούτε υπεραισθητές μορφές ούτε άυλες ουσίες. Ακόμη και οι θεοί δεν ήταν παρά μακραίωνες συσσωματώσεις λεπτοφυών ατόμων.\nΣτη σχολή του Επίκουρου γίνονταν δεκτοί άνδρες και γυναίκες χωρίς διάκριση. Όλα τα μέλη απολάμβαναν ισότητα και κοινοκτημοσύνη στα αγαθά. Ο ιδρυτής του Κήπου, όπως ονομάστηκε η σχολή του, ήθελε να απαλλάξει τους ανθρώπους από τις φοβίες τους και να τους οδηγήσει σε μια ζωή δίχως περιττές έγνοιες και ανώφελες επιδιώξεις (Κάλφας & Ζωγραφίδης κεφ. 10 [σ. 173-192]). Θεωρούσε ότι ο φόβος του θανάτου και η δεισιδαιμονία, δηλαδή ο φόβος των θεϊκών τιμωριών, ήταν τα σοβαρότερα προσκόμματα στην ευτυχία. Ο Επίκουρος έδειξε ότι και οι δύο αυτές πηγές φόβου είναι φαντασιοπληξίες και στερούνται πραγματικής βάσης. Ο άνθρωπος ούτε όσο ζει έρχεται ποτέ σε επαφή με τον θάνατο -ισχυρίστηκε - ούτε όταν πεθάνει διατηρεί τις αισθήσεις του, ώστε να βιώνει τον θάνατο ως κάτι οδυνηρό. Από την άλλη, οι μακάριοι θεοί δεν ασχολούνται με τα ανθρώπινα και δεν ενδιαφέρονται να ανταμείψουν ή να τιμωρήσουν τους ανθρώπους.\nΠεπεισμένος για την αγαθότητα τις φύσης, ο Επίκουρος ταύτισε την ἡδονήν (ουσιαστική χαρά) με την απουσία πόνου και τη διέκρινε από τις έντονες απολαύσεις που συνεπάγονται αίσθημα απογοήτευσης και κορεσμό. Ωστόσο, δεν κήρυξε τον ασκητισμό αλλά την ήπια αποδοχή των ευχάριστων πραγμάτων που διαθέτει η ζωή μέσα σε ένα πνεύμα γαλήνης και αταραξίας, σαν την ακύμαντη θάλασσα. Η ελπίδα, ο φόβος και η ακόρεστη επιθυμία παρομοιάστηκαν με τους σφοδρούς ανέμους που εμποδίζουν την ήσυχη πλοήγηση του σκάφους της ατομικής ύπαρξης. Ακόμη και η αναζήτηση μιας γνώσης πέρα και έξω από τα ανθρώπινα όρια θεωρήθηκε ματαιοπονία. Όλοι οι εύλογοι τρόποι εξήγησης της κίνησης των ουράνιων σωμάτων, των φάσεων της σελήνης και των ηλιακών εκλείψεων θεωρήθηκαν εξίσου αληθείς. Η λογική και η φυσική υποτάσσονταν στον ύπατο σκοπό της ηθικής, που ήταν η επίτευξη αταραξίας.\nΣτον ίδιο στόχο απέβλεπε και η στωική ηθική με το αίτημα μιας ζωής σε συμφωνία με τη φύση (ὁμολογουμένως τῇ φύσει ζῆν). Μόνο τα μέσα και η ορολογία διέφεραν. Αν και οι στωικοί έδειχναν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τη θεολογία και ανέπτυξαν εντυπωσιακές ερμηνείες μύθων, μέριμνά τους ήταν η υπογράμμιση της απόλυτα έλλογης και δίκαιης τάξης του κόσμου, που ονομαζόταν άλλοτε εἱμαρμένη, άλλοτε θεός ή φύσις ή λόγος και ταυτιζόταν με το θέλημα του Δία, ο οποίος διατηρούσε κοινό μόνο το όνομα με τον παραδοσιακό ομώνυμο θεό.\nΣτην προσπάθεια να βρουν κάποιο προηγούμενο για τη φυσική θεωρία τους, οι στωικοί στράφηκαν στον Ηράκλειτο και τη διδασκαλία για τον αιώνιο Λόγο, που φανερώνεται ως κεραυνός και κοσμική φωτιά (Κάλφας & Ζωγραφίδης κεφ. 11.3-11.13 [σ. 196-212). Μόνο τα σώματα διαθέτουν πραγματική ύπαρξη -ισχυρίστηκαν-, και κάθε σώμα έχει μια ενεργητική και μια παθητική αρχή. Η ενεργητική και αρσενική αρχή ονομάστηκε λόγος, ενώ η παθητική και θηλυκή αρχή που υποδέχεται τη μορφοποίηση χαρακτηρίστηκε ἄποιος ὕλη.\nΟι στωικοί χρησιμοποίησαν πλατωνικές και αριστοτελικές έννοιες, αλλά αρνήθηκαν την ύπαρξη υπερουράνιου και υπεραισθητού κόσμου. Ήθελαν να ξαναβρούν την αίγλη και τον εγγενώς συμβολικό χαρακτήρα του αισθητού σύμπαντος. Μάλιστα, ανέπτυξαν ένα σύστημα φυσικών συμπαθειών και αντιπαθειών, που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η πρώτη θεωρητική δικαιολόγηση της μαγείας. Το αισθητό σύμπαν έγινε έτσι εκ νέου το θέατρο δράσης αόρατων, αλλά όχι ασώματων, δυνάμεων.\nΟι στωικοί δίδασκαν ότι η γοητεία της ζωής βρίσκεται στο κοσμικό σύνολο, που είναι έτσι φτιαγμένο ώστε όλα τα μέρη του, ακόμη και τα πιο μικρά και ασήμαντα, να συμβάλλουν στην αρμονία του παντός. Ο σοφός άνθρωπος αναγνώριζε αυτή την τάξη και έδινε τη συγκατάθεσή του στην κοσμική αρμονία, αποδεχόμενος όλα τα συμβάντα της ζωής δίχως εξέγερση, δυσπιστία ή εναντίωση. Κάποιοι μάλιστα έλεγαν ότι καθήκον του ανθρώπου είναι να παίξει όσο καλύτερα γίνεται τον ρόλο που του ανατέθηκε, όχι να προσπαθήσει να τον αλλάξει με κάποιον που του φαίνεται καλύτερος.\nΣε αυτές τις διατυπώσεις γίνεται φανερή μια ύφεση της ζωτικής δύναμης που εμψύχωνε την αρχαϊκή και πρώιμη κλασική εποχή. Η πολιτική κατάσταση της περιόδου, με την έντονη γραφειοκρατία και τον συγκεντρωτισμό της εξουσίας, πρέπει να συνέβαλε αποφασιστικά.\nΠαρά την έχθρα που σταδιακά αναπτύχθηκε ανάμεσα στις δύο σχολές, τόσο οι επικούρειοι όσο και οι στωικοί πίστευαν ότι η ποθητή απάθεια ή αταραξία ήταν το αποτέλεσμα ορθής γνώσης. Στην πεποίθηση αυτή συμφωνούσαν με το σύνολο σχεδόν της προγενέστερης φιλοσοφικής και ποιητικής παράδοσης. Ήδη από τον Ησίοδο, στην επιτυχημένη ανθρώπινη ζωή, όσο κοπιώδης και αν ήταν, συνέβαλλε αποφασιστικά η βιωμένη γνώση. Την ενιαία αυτή παράδοση αμφισβήτησαν ορισμένοι διάδοχοι του Πλάτωνα στην Ακαδημία από τον 3ο αιώνα και εξής.\nΠιστεύοντας ότι επιστρέφουν στη γνήσια σωκρατική διδασκαλία, πέρα από τις παρανοήσεις των επιγόνων, ο Αρκεσίλαος (316-242) αρχικά και ο Καρνεάδης (214-129) αργότερα αμφισβήτησαν την ίδια τη δυνατότητα γνώσης. Πριν από αυτούς, ένας άλλος φιλόσοφος που αντλούσε από τη μεγάλη σωκρατική παρακαταθήκη και δεν συνέγραψε τίποτε, ο Πύρρων από την Ηλεία (περ. 365-275), είχε εκφράσει προφορικά παρόμοιες απόψεις. Οι φιλοσοφικές θέσεις του Πύρρωνος, του Αρκεσίλαου και του Καρνεάδη ονομάστηκαν αντίστοιχα πυρρώνειος και ακαδημεικός σκεπτικισμός. Οι ομοιότητες υπερσκελίζουν τις λεπτές, αν και ενδιαφέρουσες, διαφορές. Σκέψις δεν σήμαινε σε αυτούς «έρευνα» και «αναζήτηση», αλλά τη μεθοδική αμφισβήτηση κάθε υποτιθέμενης γνώσης.\nΑκολουθώντας το σοφιστικό πνεύμα των δισσῶν λόγων (εναλλαγή επιχειρημάτων υπέρ και κατά μιας άποψης), οι σκεπτικοί θεώρησαν ότι στον χώρο τις γνώσης τίποτε δεν είναι βέβαιο. Με προσεκτική ενδοσκόπηση και κατάλληλους συλλογισμούς γίνεται φανερό ότι ακόμη και η πιο συνηθισμένη πεποίθηση δεν στηρίζεται σε επαρκείς λόγους. Από την ισορροπία (ἰσοσθένειαν) που προκαλείται αν κάποιος αναλογιστεί σοβαρά τα επιχειρήματα υπέρ και κατά μιας οποιασδήποτε κρίσης, προκύπτει το αίτημα της ἐποχῆς, της συνειδητής άρνησης του σκεπτικού να εκφέρει άποψη για οποιοδήποτε θέμα. Και τότε συμβαίνει, όπως διακήρυξαν, το εξής θαυμάσιο συμβάν. Η βιωμένη άρνηση της γνώσης μπορεί να φέρει αδόκητα το επιζητούμενο αποτέλεσμα της απάθειας. Χρησιμοποιούσαν μάλιστα μια ωραία ιστορία για να δείξουν πώς αυτό μπορεί να συμβεί.\nΜια μέρα ο ζωγράφος Απελλής προσπαθούσε να απεικονίσει στον καμβά το αφρισμένο στόμα ενός αλόγου, αλλά δεν τα κατάφερνε. Η μια αποτυχημένη απόπειρα διαδεχόταν την άλλη. Τελικά εκνευρίστηκε. Πέταξε με μανία το σφουγγάρι πάνω στον ημιτελή πίνακα και πήγε να φύγει. Τότε ακριβώς είδε ότι το έργο στεκόταν μπροστά του ολοκληρωμένο: είχε κατά τύχη συμβεί ό,τι ο ίδιος αδυνατούσε να πετύχει με τη τέχνη του. Με παρόμοιο τρόπο -δίδασκαν οι σκεπτικοί- η εγκατάλειψη της γνώσης, την οποία επιδιώκουμε για να γίνουμε ευτυχείς, φέρνει παραδόξως την ευτυχία.\nΣε όλες τις ελληνιστικές σχολές φιλοσοφίας ευτυχία σήμαινε ψυχική γαλήνη, νοητική σταθερότητα και προσωπική αταραξία. Η πόλη δεν αποτελούσε πλέον σημείο αναφοράς για την ευδαιμονία.\nΕγώ είμαι η βασίλισσα του κόσμου\nΔίπλα στη λατρεία των μοναρχών που εξυπηρετούσε πολιτικές σκοπιμότητες και ικανοποιούσε ταυτόχρονα την απαίτηση των μαζών για απτή φανέρωση του θείου, αναπτύχθηκαν και ορισμένες νέες λατρείες, με χαρακτηριστικότερη αυτή του Σάραπη (ή Σέραπη) στην Αλεξάνδρεια. Ο θεός αυτός, που τον επινόησαν ως προστάτη της νέας αιγυπτιακής πόλης, ήταν -όπως φαινόταν και από το όνομά του- ένα ιδιότυπο αμάλγαμα του Όσιρη, θεού του θανάτου και της αναγέννησης, και του ιερού ταύρου Άπη, που λατρευόταν στη Μέμφιδα. Υποτίθεται ότι ένας Αιγύπτιος ιερέας και ένας Αθηναίος γνώστης των Ελευσίνιων μυστηρίων προέτρεψαν τον Πτολεμαίο Α' να ιδρύσει τη λατρεία του. Εικονογραφικά και λειτουργικά, ο Σάραπις έμοιαζε με τον ελληνικό Πλούτωνα, θεό του κάτω κόσμου, αλλά διέθετε επίσης, με σύμβολο τον αετό, την κοσμοκρατορική δύναμη του Δία και τις θεραπευτικές ιδιότητες του Ασκληπιού. Η λατρεία του διαδόθηκε γρήγορα εκτός των ορίων της Αιγύπτου και απέκτησε ιδιαίτερη φήμη. Ο ναός του στην Αλεξάνδρεια, μεγαλοπρεπής και επιβλητικός, κατόρθωσε να προσελκύει πολλούς προσκυνητές από διάφορα σημεία της οικουμένης. Η απήχηση της λατρείας αφορούσε περισσότερο τους εξελληνισμένους πληθυσμούς της Μεσογείου παρά τους γηγενείς Αιγυπτίους. Ο Σάραπις αποτελεί καλό δείκτη των νέων ωσμωτικών εξελίξεων στον χώρο της θρησκείας.\nΗ κυρίαρχη έννοια στις μυστηριακές λατρείες που αναπτύχθηκαν ταχύρρυθμα κατά την ελληνιστική εποχή ήταν αυτή της σωτηρίας. Ανάλογα με τις περιστάσεις, η επιδιωκόμενη σωτηρία μπορούσε να σημαίνει γιατρειά από κάποια ασθένεια του σώματος, απελευθέρωση από ένα τυραννικό πάθος, αποκατάσταση της ψυχικής ισορροπίας ύστερα από μακρά περίοδο έντονης κρίσης, ανακούφιση από τη συσσωρευμένη ένταση του βίου, ακόμη και λύτρωση από τον φόβο του θανάτου. Ανεξάρτητα από το είδος του προβλήματος, προϋπόθεση της μύησης ήταν η ατομική επιλογή. Το γεγονός αυτό, γνωστό ήδη στις μυστηριακές λατρείες της αρχαϊκής εποχής, δημιουργούσε μια προσωπική σχέση ανάμεσα στον μύστη και τη θεότητα, η οποία γινόταν όλο και πιο στενή και έντονη όσο η μύηση απέδιδε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Αντίθετα με τις πολιτικές θρησκευτικές τελετουργίες που τόνιζαν τις σχέσεις της κοινότητας συνολικά με τους θεούς, οι μυστηριακές τελετές αποτελούσαν μορφές προσωπικής θρησκευτικότητας.\nΟι λατρείες της αιγυπτιακής Ίσιδας και της φρυγικής Κυβέλης ή Μεγάλης Μητέρας των Θεών αποτελούν δύο εξέχουσες περιπτώσεις μυστηριακών θεοτήτων, οι οποίες απέκτησαν τεράστια διάδοση κατά την ελληνιστική εποχή και ιερά σε ολόκληρη την ανατολική Μεσόγειο, έως τη συντηρητική Ρώμη. Ωστόσο, δεν ήταν οι μόνες. Υπήρχαν και άλλες μυστηριακές λατρείες με μικρότερη εμβέλεια και περισσότερο τοπικό χαρακτήρα.\nΈνα κοινό μοτίβο διατρέχει τη μυθική φυσιογνωμία και τον τύπο σωτηρίας που υπόσχονταν τα μυστήρια της Ίσιδας και της Κυβέλης: δίπλα σε μια μεγάλη θεά ένας αρσενικός πάρεδρος, που βρίσκεται σε υποδεέστερη θέση αλλά συνδέεται μαζί της ως συγγενής ή εραστής, υποφέρει σωματικά και τελικά πεθαίνει. (Στην περίπτωση της Ίσιδας πάρεδρος είναι ο αδελφός της Όσιρις, στην περίπτωση της Κυβέλης ο Άττις, ένας νεαρός βοσκός από την Ίδη.) Όμως, η μεγάλη θεά κινεί γη και ουρανό, παρακαλεί τους άλλους θεούς, και τελικά κατορθώνει να αναστήσει τον αγαπημένο της.\nΑπέναντι στην αμεριμνησία των ουράνιων θεών, με τους οποίους ο θνητός μπορούσε να ταυτιστεί μόνο στο απόγειο της ψυχοσωματικής ακμής του, ο πάσχων και τελικά θνήσκων αγαπημένος της θεάς αποτελεί αρχετυπική εικόνα πάθους και αδυναμίας. Ο μύστης περνούσε από αντίστοιχες δοκιμασίες ταυτιζόμενος με τον Όσιρη ή τον Άττη και πέθαινε συμβολικά μαζί του, για να αναστηθεί καθαρμένος και απαλλαγμένος από το βάρος. Ορισμένες φορές οι τελετουργίες ήταν ιδιαίτερα επαχθείς και ψυχικά επώδυνες. Ενδεικτική είναι η περίπτωση του ταυροβολίου, της βασικής τελετουργίας μύησης στα μυστήρια της Κυβέλης. Ο μυούμενος, τοποθετημένος σε βαθιά τάφρο, κυριολεκτικά λουζόταν με το αίμα ταύρου που ο ιερέας θυσίαζε ακριβώς από πάνω του.\nΣτόχος των μυστηριακών τελετών ήταν η πρόκληση μιας έντονης ψυχικής ρωγμής που να επιτρέπει τη διείσδυση της θείας διάστασης στη ζωή του μύστη και να τον λυτρώνει από την αίσθηση εγκατάλειψης. Τα γνωστά μυστηριακά κέντρα της Ελλάδας, ιδίως στην Ελευσίνα και τη Σαμοθράκη, αλλά και τα διάσημα ιερά που θεράπευαν με τη μέθοδο της εγκοίμησης, όπως ήταν το Ασκληπιείο της Επιδαύρου, γνώρισαν επίσης μεγάλη ακμή.\nΗ επικοινωνία των λαών και των πολιτισμών έθεσε εκ νέου, και σε μεγάλη πλέον κλίμακα, το πρόβλημα της σχέσης των θεών μεταξύ τους. Παρά τα διακριτά ονόματά τους, οι εθνικοί θεοί θεωρήθηκαν διαφορετικές εκφάνσεις των ίδιων δυνάμεων που διέπουν τη φύση και το σύμπαν. Ο αναπτυσσόμενος θρησκευτικός συγκρητισμός ξεκινούσε από την τάση να βρεθούν κοινές λειτουργίες μεταξύ των εθνικών θεών, προχωρούσε στην αναγνώριση των τύπων τους και μπορούσε να φτάσει μέχρι του σημείου της ολοσχερούς ταύτισής τους. Σε αυτή την περίπτωση, η συγκεκριμένη μορφή με την οποία τιμούσε κάποιος τη θεότητα μπορούσε να εξυψωθεί ως άριστη. Ένας Αιγύπτιος ιερέας έγραφε τα εξής για να υμνήσει την Ίσιδα:\nΟι Σύριοι σε ονομάζουν Αστάρτη, Άρτεμη, Αναία, και οι φυλές των Λυκίων σε αποκαλούν βασίλισσα Λητώ. Βέβαια, Μητέρα των Θεών σε λένε οι άνθρωποι της Θράκης, ενώ οι Έλληνες Ήρα μεγαλόθρονη και Αφροδίτη και αγαθή Εστία και Ρέα και Δήμητρα. Όμως οι Αιγύπτιοι σε λένε Θιούν [το αιγυπτιακό όνομα της Ίσιδας], επειδή μόνο εσύ είσαι πραγματικά όλες μαζί οι διάφορες θεές που προσφωνούν τα έθνη.\nΜια τάση πνευματική, αυτή που θέλει να βρει κοινά στοιχεία ανάμεσα στους εθνικούς θεούς, είναι τόσο παλαιά όσο και ο Ηρόδοτος - αν όχι παλαιότερη. Διαφορετική όμως είναι η διάθεση να εξυψωθεί ένας θεός τόσο πάνω από τις άλλες θεότητες του ίδιου πανθέου, ώστε ο πολυθεϊσμός να μετατραπεί σε πυραμιδωτή ιεραρχία - σαν της μοναρχικής κοινωνίας. Και τούτη η τάση είναι παλαιά. Φαίνεται όμως ότι βρήκε ιδιαίτερη απήχηση στα νέα περιβάλλοντα. Την ονομάζουμε «ενοθεϊσμό», για να τη διακρίνουμε τόσο από τον πολυκεντρικό πολυθεϊσμό όσο και από τον μονοθεϊσμό, που αναγνωρίζει αποκλειστικά έναν θεό. Η ενοθεϊστική ροπή συνδέθηκε συχνά με μια μυστηριακή θεότητα, όπως με την Ίσιδα στο παρακάτω απόσπασμα, αλλά δεν αποτελεί αναγκαία συνέπεια των μυστηριακών τελετών:\nΕγώ, η Ίσις, η μόνη είμαι βασίλισσα της ζωής και του κόσμου,\nκαι της θαλάσσης και της γης τα όρια επιβλέπω,\nκαι τα επιβλέπω έχοντας σκήπτρο και όντας μία.\nΟι πάντες με ονομάζουν ύψιστη θεά,\nαπ᾽ όλους τους ουράνιους θεούς τη μεγαλύτερη.\nΚαι δεν συμβαίνει τίποτε ποτέ δίχως εμένα:\nούτε τ᾽ αστέρια βαίνουν στην πορεία τους τη γνωστή,\nαν πριν δεν λάβουν εντολή από μένα,\nούτε η γη θα φέρει την άνοιξη καρπούς,\nεγώ αν δεν συμφωνήσω, τα πάντα αυξάνοντας σωστά.\nΠοιος θα μπορούσε να καταστείλει την ισχύ μου,\nή ποιος ν᾽ αντισταθεί στων έργων μου τη δύναμη;\nΣτις εξελίξεις της θρησκευτικότητας κατά την ελληνιστική εποχή πρέπει να αναφερθεί και η διάδοση που γνώρισε η θεά Τύχη. Άλλοτε προσωποποιώντας τη θεϊκή διοίκηση του κόσμου και άλλοτε εκφράζοντας απλώς την ανθρώπινη άγνοια έναντι του μέλλοντος και της συγκυρίας, η Τύχη τιμήθηκε με ναούς και ιερά, αγάλματα και θυσίες, τόσο από πόλεις όσο και από ιδιώτες. Τη δυνατότητα θεοποίησης αφηρημένων εννοιών την είχε αξιοποιήσει ποιητικά ήδη ο Ησίοδος. Παρόμοιες λατρείες αφηρημένων θεών ανθούσαν κατά τόπους στην αρχαϊκή και κλασική Ελλάδα. Η αίγλη της Τύχης, όμως, αυξήθηκε θεαματικά. Στο σημείο αυτό, όπως και σε τόσα άλλα, η ελληνιστική εποχή αποτελούσε τροποποιημένη συνέχεια ενός παλαιού τρόπου αντίληψης των πραγμάτων.\nΣτα ύστερα ελληνιστικά χρόνια το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ανάμειξης των πολιτισμών, όσον αφορά την έλλογη κατανόηση του κόσμου και τη θέση του ανθρώπου μέσα στο σύμπαν, είναι η περίπτωση του Ιουδαίου Φίλωνα, που έζησε στην Αλεξάνδρεια ανάμεσα στον 1ο π.Χ. και τον 1ο μ.Χ. αιώνα.\nΟ Φίλων μάλλον δεν γνώριζε εβραϊκά. Την Πεντάτευχο τη διάβαζε από τη μετάφραση των Εβδομήκοντα. Αλλά η γνώση της ελληνικής φιλοσοφίας που διέθετε ήταν αξιοθαύμαστη. Ακολουθώντας το παράδειγμα των στωικών, που είχαν διαπρέψει στις αλληγορικές ερμηνείες των μύθων, ο Φίλων ερμήνευσε την Πεντάτευχο με τρόπο αλληγορικό. Κάποιες αλληγορίες αφορούσαν τον εξωτερικό κόσμο, άλλες τον εσωτερικό κόσμο της ανθρώπινης ψυχής. Στόχος του ήταν να δείξει ότι ανάμεσα στη διήγηση της Γενέσεως για τη δημιουργία του κόσμου και την πορεία του ανθρώπου πάνω στη γη, αφενός, και τα κοσμολογικά και ανθρωπολογικά διδάγματα της ελληνικής φιλοσοφίας, αφετέρου, υπήρχε ουσιώδης συμφωνία. Κατά τη γνώμη του Φίλωνα, η γνώση που διέθετε ο Μωυσής, ο κατά παράδοση αποδεκτός συγγραφέας της Πεντατεύχου, ήταν πλήρης, αλλά σταδιακά παρήκμασε, όταν μεταβιβάστηκε στην Ελλάδα και μεθερμηνεύτηκε από τους φιλοσόφους με τρόπο μερικό και αποσπασματικό.\nΟ Φίλων ήταν ένας εκλεκτικός συγγραφέας. Μπορούσε να επιλέγει από την ελληνική φιλοσοφική παρακαταθήκη και να χρησιμοποιεί οτιδήποτε συμφωνούσε με τις δικές του προτάσεις ερμηνείας βιβλικών χωρίων. Από την προσπάθειά του όμως δεν έλειπε ούτε ο γνήσιος στοχασμός ούτε η συνέπεια, ούτε η ιστορική συνείδηση των διαφορών. Με βασικά όργανα τον Πλάτωνα (ιδίως τον κοσμογονικό μύθο του Τίμαιου) και τη στωική θεωρία για τον Λόγο, ο Φίλων κατανοούσε τα ιερά κείμενα του ιουδαϊσμού σύμφωνα με τον ορθό λόγο - ή τουλάχιστον με τρόπο που να μην αντιβαίνει στις επιταγές της λογικής. Η επιθυμία αυτή, άγνωστη στον παραδοσιακό ιουδαϊσμό που δεν ενδιαφερόταν για τη λογική κατανόηση, αλλά εστίαζε την προσοχή του στην τήρηση των ιερών κανόνων, δείχνει τον βαθμό εξελληνισμού διαφόρων ανθρώπων από την επαφή τους με τον ελληνικό τρόπο σκέψης. Δείχνει, όμως, και την πλαστικότητα που διέθετε ο ελληνικός ορθολογισμός.\nΈνα νέο λογοτεχνικό είδος, το πεζό μυθιστόρημα που πρωτοεμφανίστηκε κατά την ύστερη ελληνιστική περίοδο και ήκμασε κατά τη ρωμαϊκή, αποτυπώνει καθαρά, αν και εξωραϊσμένα, τη νέα αντίληψη που διαμορφώθηκε αυτή την περίοδο για τη σχέση ανδρών και γυναικών.\nΤα μυθιστορήματα αποτέλεσαν ίσως τα πρώτα λαϊκά αναγνώσματα της αρχαιότητας. Θεματικός πυρήνας τους ήταν οι φανταστικές περιπέτειες ενός ζεύγους ερωτευμένων νέων που προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τις αντιξοότητες της τύχης και του κοινωνικού περιβάλλοντος προκειμένου να ενωθούν με τα δεσμά του γάμου (Κακριδής 5.5.Ε [σ. 268-271]). Το μυθικό μοτίβο του ήρωα που αγωνίζεται να αποδείξει την αξία του μέσα από την επιτυχή υπέρβαση εμποδίων απέκτησε εδώ τη μορφή ενός αγώνα που κινητοποιείται από προσωπικό έρωτα για μια όμορφη κόρη. Αλλά αντίθετα από την παλαιά αντίληψη που ήθελε τον άνδρα να παίρνει τη γυναίκα ως έπαθλο, στην πλοκή των μυθιστορημάτων η κινητοποίηση συνέβαινε και από τις δύο πλευρές. Η κόρη παρουσιαζόταν συχνά τόσο ηρωική όσο και ο αγαπημένος της. Κάποιας μορφής ισοδυναμία των φύλων, τουλάχιστον ως προς τον αγώνα συνύπαρξης, άρχιζε να διαφαίνεται.\nΠαράλληλα, διαγραφόταν προβληματισμός σχετικά με τη θέση και τη νομιμότητα του έρωτα ανάμεσα σε άτομα του ίδιου φύλου. Σχέσεις τέτοιου τύπου ποτέ δεν έπαψαν να υπάρχουν. Ασκώντας όμως κριτική στην ηθική της κοινωνίας, κάποιοι συγγραφείς άρχισαν να καταδικάζουν τις σχέσεις αυτές ως αφύσικες παρεκτροπές ή ως αποτέλεσμα υπερβολικής λαγνείας - άποψη που είχε ήδη προεξαγγείλει ο Πλάτων.\n▼ 13 Οκτ (22)\nΣΗΜΑΣΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙ ΣΑΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΑΛΛΑ ΠΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙ...\nΗ ιστορία πίσω από τον Αχιλλέα και τον Αίαντα που ...\nΟ Θεός δεν είναι μεγάλος – Πως η θρησκεία δηλητηρι...\nAνοίγει o δρόμος για μεταμοσχεύσεις τροποποιημένων...\nΦτιάχνεται το μεγαλύτερο ραδιοτηλεσκόπιο στον κόσμο\nΤο ανθρώπινο DNA είναι πολύ διαφορετικό απ' ότι γν...\nTο μέταλλο που αποτελείται από 99,99% αέρα!


Το Αφηρημένο Blog: Σύντομες Ειδήσεις της Ημέρας 6.10.2017\nΣύντομες Ειδήσεις της Ημέρας 6.10.2017\n(upd) Τραγωδία στη Ρωσία με 16 νεκρούς από σύγκρουση τραίνου με λεωφορείο.\nΤουλάχιστον 16 άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου και ενός παιδιού, πέθαναν όταν ένα τραίνο συγκρούστηκε με ένα λεωφορείο στη Ρωσία. Σύμφωνα με τις Αρχές, το λεωφορείο στην κυριολεξία διαλύθηκε.\nΗ τραγωδία έλαβε χώρα τα ξημερώματα της Παρασκευής, κοντά στο σταθμό Ποκρόβ στην επαρχία Βλαντίμιρ. Οι πρώτες ενδείξεις αναφέρουν πως ο οδηγός του λεωφορείου αγνόησε ένα κόκκινο φανάρι ενώ στη συνέχεια η μπαταρία «έμεινε» ενώ βρισκόταν πάνω στις ράγες. Οι περίπου 50 επιβάτες φέρονται να κοιμόντουσαν τα δευτερόλεπτα πριν τη σύγκρουση. Ο οδηγός αντιλήφθηκε τι επρόκειτο να συμβεί και φώναξε, με περίπου 34 να καταφέρνουν να βγουν εγκαίρως. Όσοι έμειναν μέσα πέθαναν από τη σύγκρουση. Aπό την άλλη οι επιβάτες όσο και το πλήρωμα του τραίνου δεν έπαθαν τίποτα. tovima.gr\nΝέα κρίση μεταξύ κυβέρνησης - Εκκλησίας για την ταυτότητα φύλου. Οι ιεράρχες, χθες στην πλήρη σύνθεση της Ιεραρχίας της Ελλάδος, υπό την προεδρία του αρχιεπισκόπου κ. Ιερώνυμου, εξαπέλυσαν δριμύ «κατηγορώ» κατά της κυβέρνησης, με διακύβευμα αυτή τη φορά το νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για την ταυτότητα φύλου. kathimerini.gr\nΡεκόρ εννεαμήνου από το 2001 με 265.871 νέες θέσεις εργασίας. Την υψηλότερη επίδοση πρώτου εννεάμηνου έτους, από το 2001 μέχρι σήμερα, καταγράφει το ισοζύγιο των ροών μισθωτής απασχόλησης για το διάστημα Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου 2017, όπως προκύπτει από τα στοιχεία του Πληροφοριακού Συστήματος «ΕΡΓΑΝΗ». Την περίοδο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου 2017, οι αναγγελίες προσλήψεων ανήλθαν στις 1.849.872 και οι αποχωρήσεις έφτασαν τις 1.584.001, εκ των οποίων οι 814.256 ήταν αποτέλεσμα καταγγελιών συμβάσεων αορίστου χρόνου ή λήξεων συμβάσεων ορισμένου χρόνου και οι 769.745 οικειοθελείς αποχωρήσεις. Επομένως, το ισοζύγιο των ροών μισθωτής απασχόλησης του πρώτου εννεάμηνου του έτους 2017 είναι θετικό και διαμορφώνεται στις 265.871 νέες θέσεις εργασίας. ΑΠΕ-ΜΠΕ\nΗ Σοσιαλιστική Τάση του Κ. Χρυσόγονου αποχωρεί από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η αποχώρηση της Σοσιαλιστικής Τάσης του Κώστα Χρυσόγονου από τον ΣΥΡΙΖΑ αποφασίστηκε κατά την διάρκεια ψηφοφορίας που ολοκληρώθηκε το βράδυ της Πέμπτης. Η αποχώρηση του κ. Χρυσόγονου αποτελεί μάλλον προδιαγεγραμμένη εξέλιξη μιας εδώ και καιρό αποκλίνουσας πορείας από τις κεντρικές πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ, μιας και ο ευρωβουλευτής έχει πολύ συχνά διαφοροποιηθεί σε κεντρικές κυβερνητικές επιλογές, ενώ ήταν ο ίδιος που είχε εξομολογηθεί ότι είχε καιρό να επικοινωνήσει με τον κ. Αλ. Τσίπρα. kathimerini.gr, real.gr\nΘα δουλεύουν και Σαββατοκύριακο για την έκδοση νέων συντάξεων. Με ορατό τον κίνδυνο να χαθεί η δόση των 800 εκατ. ευρώ, που συνδέεται με την πληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών, η κυβέρνηση επιταχύνει τις διαδικασίες έκδοσης νέων συντάξεων και επιστροφής φόρων. Με εντολή του διοικητή του ΕΦΚΑ, οι υπάλληλοι θα πρέπει να εκκαθαρίσουν αιτήσεις συνταξιοδότησης ακόμη και αν χρειαστεί να εργαστούν το Σαββατοκύριακο. kathimerini.gr\n«Καμπανάκι» UNCHR για τα hotspots των νησιών εν όψει χειμώνα. «Καμπανάκι» στην κυβέρνηση για την κατάσταση στα hotspots των νησιών, εν όψει χειμώνα, χτυπάει η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (Υ.Α. - UNCHR), κάνοντας έκκληση για ανάληψη δράσης προκειμένου να μειωθεί ο υπερπληθυσμός, να βελτιωθούν τα καταλύματα φιλοξενίας και να διανεμηθούν επαρκή βασικά είδη πρώτης ανάγκης. naftemporiki.gr\nΝόμπελ Ειρήνης 2017. Στη Διεθνή Εκστρατεία για την Κατάργηση των Πυρηνικών Όπλων ICAN απενεμήθη το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης 2017. Η Μπέριτ Ράις - Άντερσεν, επικεφαλής της επιτροπής των Νόμπελ, ανέφερε ότι η βράβευση αφορά τις «ουσιαστικές και ριζοσπαστικές προσπάθειες για απαγόρευση των πυρηνικών όπλων υπό μορφή συνθήκης». «Ζούμε σε έναν κόσμο όπου ο κίνδυνος από ενδεχόμενη χρήση πυρηνικών όπλων είναι ο μεγαλύτερος εδώ και πολλά χρόνια», πρόσθεσε, αναφέροντας χαρακτηριστικά το ζήτημα της Βόρειας Κορέας.\nΔεσμεύσεις για τους ωκεανούς στο 4ο Διεθνές συνέδριο «Our Ocean» στη Μάλτα. Τη διάθεση 560 εκατομμυρίων ευρώ μέσα στα επόμενα χρόνια για 36 δράσεις προστασίας των ωκεανών και των θαλασσών ανακοίνωσε από τη Μάλτα, η αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Φεντερίκα Μογκερινι. Παράλληλα, σημαντικές δεσμεύσεις αναλαμβάνουν πολυεθνικές εταιρείες και οργανισμοί. kathimerini.gr\nΓερμανία: Ο Σόιμπλε δεν ήταν αρκετά σκληρός με την Ελλάδα, δήλωσε ο αρχηγός του FDP. Ο Κρίστιαν Λίντνερ, ηγέτης των Ελεύθερων Δημοκρατών (FDP), του κόμματος που πιθανόν να είναι εταίρος στην επόμενη κυβέρνηση συνασπισμού της καγκελαρίου Αγκελα Μέρκελ, ζήτησε σήμερα να υπάρξει σκληρότερη στάση για την δημοσιονομική πολιτική και την πολιτική στην ευρωζώνη. Μάλιστα, αναφερόμενος συγκεκριμένα στο ελληνικό ζήτημα, επέκρινε τον απερχόμενο υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ότι δεν ήταν αρκετά σκληρός με την Ελλάδα. «Ο κ. Σόιμπλε δεν κατάφερε να επιβληθεί στην καγκελάριο σε πολλά ζητήματα της ευρωπαϊκής πολιτικής. Απλά θυμηθείτε το τρίτο πακέτο βοήθειας για την Ελλάδα, το οποίο αρχικά δεν ήθελε να γίνει», δήλωσε ο Λίντνερ. kathimerini.gr\nΗ καταλανική Βουλή θα συνεδριάσει για την ανεξαρτησία παρά την απαγόρευση του Συνταγματικού Δικαστηρίου. To Κοινοβούλιο της Καταλωνίας θα συνεδριάσει τη Δευτέρα, αψηφώντας το νομικό πρόσταγμα για καταστολή όσων επιθυμούν την ανεξαρτησία της περιοχής, έκανε γνωστό ο επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής του τοπικού συμβουλίου, Ραούλ Ρομέβα. kathimerini.gr


Η Πάμελα Άντερσον ξεσπά κατά του πρώην της μετά την απιστία | Athens Voice\nΤέλος το ειδύλλιο της Πάμελα Άντερσον με τον Γάλλο ποδοσφαιριστή, Αντίλ Ραμί, μετά την είδηση ότι την απατά.\n«Οι ναρκισσιστές δεν αλλάζουν» γράφει σε μία μακροσκελέστατη ανάρτησή της η Πάμελα Άντερσον κατακεραυνώνοντας τον πρώην σύντροφό της, τον Γάλλο ποδοσφαιριστή Αντίλ Ραμί, για τον οποίο έμαθε ότι την απατά και ότι έχει διπλή ζωή.\n«Δεν ήμουν πολύ ζηλότυπος άνθρωπος πριν τον συναντήσω. Είμαι χαρούμενη που γνωρίζω την αλήθεια. Αλλά πονάει σαν κόλαση» γράφει μεταξύ άλλων η Πάμελα Άντερσον σε ένα απίστευτο ξέσπασμα μέσω Instagram.\n«Δεν νομίζω ότι θα συνέλθω εύκολα από αυτό. Αλλά δεν είμαι χαζή,. Πολλές φορές αισθάνθηκα τα ψέματά του, τις δικαιολογίες του. Αλλά ήμασταν μαζί κάθε μέρα, εκτός και αν έλειπα για δουλειά. Αυτό ήταν πάντα δύσκολο γιατί δεν με εμπιστευόταν. Επειδή ήταν ανασφαλής. Με ήθελε πάντα δίπλα του ή να ανεβάζω βίντεο από κάθε περιοχή που βρισκόμουν και με ποιον. Έμαθα να το δέχομαι αυτό σαν φυσιολογικό.\nΉθελε να με παντρευτεί. Να συναντήσει τον πατέρα μου. Να με αγαπά για μια ζωή. Είμαι συντετριμμένη, αφού μίλησα με την πρώην σύντροφό του. Τη μητέρα των δύο μικρών παιδιών του. Ήθελα να ξέρω τι έχει συμβεί. Πώς μπόρεσε να τους εγκαταλείψει, Γιατί δεν ήταν μαζί. Δεν μιλούσε γι' αυτό.\nΜου είπε μόνο ότι ήταν αδύνατο. Μετά, ακόμα και αν δεν ήταν μαζί μου, δεν θα ήταν με εκείνους. Αλλά τελικά ήταν. Ένιωσα πιο άσχημα για εκείνη, για εκείνα. Ακόμα και η οικογένειά του λέει ψέματα για εκείνον. Ένιωσα ότι με χρησιμοποίησε. Προδομένη και πληγωμένη. Αλλά θα έπρεπε να γνωρίζω.\nΤώρα φεύγω από τη Γαλλία. Εκείνος προσπάθησε τα πάντα. Να μου στείλει λουλούδια, γράμματα. Δεν τα δέχτηκα. Εμφανίστηκε στο ξενοδοχείο μου. Τον απομάκρυνε η ασφάλεια. Έχω σωματοφύλακα γιατί με τρομάζει πια. Με πλήγωσε και με απείλησε αρκετές φορές».\nShowbiz 15.01.2020 | 14:40\nΖώα 15.01.2020 | 14:38\nViral Now 15.01.2020 | 13:06\nΠώς σχολιάζουν τα social media τη συνέντευξη που συζητήθηκε\nΈχεις να πας σε δίκη; Άκου τον Λάκη (video)\nΗ πρόταση του Γαβαλά για να είσαι κομψή στα δικαστήρια\nShowbiz 15.01.2020 | 11:44\nShowbiz 15.01.2020 | 11:27\nΧοακίν Φίνιξ: Σπάνια εξομολόγηση για τον νεκρό αδερφό του\nΗ άγνωστη ιστορία που εξομολογήθηκε για τον Ρίβερ


1 ΔΕΛΤΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΔΕΙΚΤΗ ΟΡΙΣΜΟΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ Ο δείκτης προσδιορίζει τον αριθμό, το είδος και το μέγεθος των νέων επιχειρήσεων που εγκαθίστανται στη Ζώνη Ι, ως αποτέλεσμα των επιδράσεων του άξονα στη χωροθετική συμπεριφορά των επιχειρήσεων. Ως έτος βάσης για την εκτίμηση του αριθμού των επιχειρήσεων που εγκαθίστανται γύρω από τον άξονα λαμβάνεται το πλησιέστερο στην έναρξη κατασκευής του έργου έτος για το οποίο διατίθενται στοιχεία. Ο δείκτης εκτιμάται για επιλεγμένα σημεία της Ζώνης Ι (π.χ. κοντά σε αστικά κέντρα, κόμβους, κλπ.) Η σκοπιμότητα εκτίμησης του δείκτη έγκειται στη γνώση των επιδράσεων του άξονα στη χωροθετική συμπεριφορά των επιχειρήσεων και κατά συνέπεια στη χωρική κατανομή της οικονομικής δραστηριότητας, στις χρήσεις γης και γενικά στις πιέσεις αλλαγών γύρω από τον άξονα. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΤΙΜΗΣΗ Στο παρόν δελτίο διατίθενται αποτελέσματα για τρεις περιοχές, Α/Κ 05 Ιωαννίνων, Α/Κ 38 Κομοτηνής και Α/Κ 23 Ευκαρπίας (Κ4), τα οποία προέρχονται από τη Μελέτη «Πιλοτική Μελέτη Μεταβολών Χρήσεων και Αξιών Γης σε Επιλεγμένες Αστικές Περιοχές της Άμεσης Ζώνης Επιρροής της Εγνατίας Οδού». Την τρέχουσα περίοδο υλοποιείται ανάλογη μελέτη για 16 κόμβους της Εγνατίας Οδού και αναμένεται να ολοκληρωθεί τον Σεπτέμβριο Το σύνολο των επιχειρήσεων (παλιών και νέων) σε κάθε περιοχή μελέτης και τα αντίστοιχα ποσοστά μεταβολής του πλήθους των επιχειρήσεων είναι: ΑΡΙΘΜΟΣ ΝΕΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ( ) ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ 2007 ΚΑΙ ΠΟΣΟΣΤΟ ΜΕΤΑΒΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΕΛΕΤΗΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΝΕΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΥΝΟΛΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ 2007 ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ( ) Α/Κ 23 ΕΥΚΑΡΠΙΑΣ (Κ4) ,8 Α/Κ 05 ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ,2 Α/Κ 38 ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ ,1 ΣΥΝΟΛΟ ,8 Αναλυτικότερα:\n2 Ι. ΠΕΡΙΟΧΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Α/Κ ΕΥΚΑΡΠΙΑΣ (Κ4) Α/Κ ΕΥΚΑΡΠΙΑΣ (Κ4): ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ 2007 ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΣ ΝΕΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ( ) ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΑΝΑ ΚΛΑΔΟ ΚΛΑΔΟΣ Νέες επιχειρήσεις (που εγκαταστάθηκαν την περίοδο ) Ποσοστό επί του συνόλου απασχολουμένων στις νέες επιχειρήσεις Σύνολο επιχειρήσεων (2007) Ποσοστό επί του συνόλου Α, Β, Γ. ΓΕΩΡΓΙΑ, ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ, ΘΗΡΑ ΚΑΙ ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ ΑΛΙΕΙΑ - ΟΡΥΧΕΙΑ ΚΑΙ ΛΑΤΟΜΕΙΑ 0 0% 0 5 1% Δ. ΜΕΤΑΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ 28 38% % Ε. ΠΑΡΟΧΗ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ, ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ 0 0% 0 1 0% ΣΤ. ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ 1 1% % Ζ. ΧΟΝΔΡΙΚΟ ΚΑΙ ΛΙΑΝΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΟ 35 47% % Ζ.50_Ζ.50_ Εμπόριο και συντήρηση οχημάτων, λιανική πώληση καυσίμων κ.α % % Ζ.51&52_ Χονδρικό και Λιανικό Εμπόριο εκτός από εμπόριο οχημάτων 19 26% % Η. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ ΚΑΙ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ 1 1% 5 7 1% Θ. ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ, ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ 7 9% % Ι. ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΙ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ 0 0% 0 4 1% Κ. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ κ.α. 1 1% % Λ. ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΑΜΥΝΑ 0 0% 0 1 0% Μ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ Ν. ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ Ξ. ΑΛΛΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ 1 1% 1 6 1% Π. ΕΤΕΡΟΔΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΑ ΣΥΝΟΛΟ % % 2\n4 ΙΙ. ΠΕΡΙΟΧΗ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ Α/Κ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ Α/Κ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ: ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ 2007 ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΣ ΝΕΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ( ) ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΑΝΑ ΚΛΑΔΟ ΚΛΑΔΟΣ Α, Β, Γ. ΓΕΩΡΓΙΑ, ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ, ΘΗΡΑ ΚΑΙ ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ ΑΛΙΕΙΑ - ΟΡΥΧΕΙΑ ΚΑΙ ΛΑΤΟΜΕΙΑ Νέες επιχειρήσεις (που εγκαταστάθηκαν την περίοδο ) Ποσοστό επί του συνόλου απασχολουμένων στις νέες επιχειρήσεις Σύνολο επιχειρήσεων (2007) Ποσοστό επί του συνόλου 1 1% % Δ. ΜΕΤΑΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ 4 6% % Ε. ΠΑΡΟΧΗ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ, ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ 0 0% 0 0 0% ΣΤ. ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ 5 7% % Ζ. ΧΟΝΔΡΙΚΟ ΚΑΙ ΛΙΑΝΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΟ 48 72% % Ζ.50_Ζ.50_ Εμπόριο και συντήρηση οχημάτων, λιανική πώληση καυσίμων κ.α % % Ζ.51&52_ Χονδρικό και Λιανικό Εμπόριο εκτός από εμπόριο οχημάτων 21 31% % Η. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ ΚΑΙ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ 5 7% % Θ. ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ, ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ 1 1% % Ι. ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΙ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ 0 0% 0 2 1% Κ. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ κ.α. 2 3% % Λ. ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΑΜΥΝΑ 0 0% 0 1 0% Μ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ 0 0% 0 3 1% Ν. ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ 0 0% 0 1 0% Ξ. ΑΛΛΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ Π. ΕΤΕΡΟΔΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΑ ΣΥΝΟΛΟ % % 4\n6 III. ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ Α/Κ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ Α/Κ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ: ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ 2007 ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΣ ΝΕΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ( ) ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΑΝΑ ΚΛΑΔΟ ΚΛΑΔΟΣ Α, Β, Γ. ΓΕΩΡΓΙΑ, ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ, ΘΗΡΑ ΚΑΙ ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ ΑΛΙΕΙΑ - ΟΡΥΧΕΙΑ ΚΑΙ ΛΑΤΟΜΕΙΑ Δ. ΜΕΤΑΠΟΙΗΤΙΚΕΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΕΣ Ε. ΠΑΡΟΧΗ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ, ΦΥΣΙΚΟΥ ΑΕΡΙΟΥ Νέες επιχειρήσεις (που εγκαταστάθηκαν την περίοδο ) Ποσοστό επί του συνόλου απασχολουμένων στις νέες επιχειρήσεις Σύνολο επιχειρήσεων (2007) Ποσοστό επί του συνόλου 0 0% 0 2 3% 0 0% 0 5 7% ΣΤ. ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ 1 5% 1 5 7% Ζ. ΧΟΝΔΡΙΚΟ ΚΑΙ ΛΙΑΝΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΟ Ζ.50_Ζ.50_ Εμπόριο και συντήρηση οχημάτων, λιανική πώληση καυσίμων κ.α. Ζ.51&52_ Χονδρικό και Λιανικό Εμπόριο εκτός από εμπόριο οχημάτων Η. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ ΚΑΙ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ Θ. ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ, ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ Ι. ΕΝΔΙΑΜΕΣΟΙ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ Κ. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ κ.α. Λ. ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΑΜΥΝΑ 13 68% % 10 53% % 3 16% % 1 5% 6 7 9% 3 16% % 0 0% 0 1 1% Μ. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ 0 0% 0 1 1% Ν. ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ Ξ. ΑΛΛΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ 1 5% 3 4 5% Π. ΕΤΕΡΟΔΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΑ ΣΥΝΟΛΟ % % 6\n10 Χάρτης 1: Α/Κ ΕΥΚΑΡΠΙΑΣ (Κ4): ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΕ ΖΩΝΗ 2X5 km ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΤΗΣ ΕΓΝΑΤΙΑΣ ΟΔΟΥ 10\n11 Χάρτης 2: Α/Κ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ: ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΕ ΖΩΝΗ 2X5 km ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΤΗΣ ΕΓΝΑΤΙΑΣ ΟΔΟΥ 11\n12 Χάρτης 3: Α/Κ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ: ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΕ ΖΩΝΗ 2X5 km ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΞΟΝΑ ΤΗΣ ΕΓΝΑΤΙΑΣ ΟΔΟΥ 12


Σχέδιο επανεκκίνησης της Premier Leaugue - Cyprusecho\nHomeSports InternationalΣχέδιο επανεκκίνησης της Premier Leaugue\nΣχέδιο επανεκκίνησης της Premier Leaugue\n22/04/2020 6:00 pm\nΣχέδιο για επανεκκίνηση της Premier Leaugue έχει καταρτιστεί και σιγά σιγά θα ξεκινήσει να εφαρμόζεται. Τα περιοριστικά μέτρα θα ισχύουν για ακόμη 3 εβδομάδες. Εάν γίνει άρση των περιοριστικών μέτρων μέσα Μαΐου τότε οι ποδοσφαιριστές θα μπορούν να ξεκινήσουν τις προπονήσεις. Με 3 εβδομάδες προπονήσεις οι ποδοσφαιριστές θα είναι έτοιμοι για επανεκκίνηση. Η\nPremier Leaugue είναι έτοιμη για επανεκκίνηση τον Ιούνιο. Υπολείπονται ακόμη 92 αγώνες για ολοκλήρωση με κάποιες ομάδες να έχουν 10 αγώνες και κάποιες 9. Η Liverpool χρειάζεται ακόμη 6 πόντους για να κατακτήσει και μαθηματικά τον τίτλο.\nΑρχικά οι προπονήσεις θα είναι διαφορετικές. Γίνονται σκέψεις να μην γίνεται χρήση των αποδυτηρίων με τους ποδοσφαιριστές να πηγαίνουν ντυμένοι με τα αθλητικά τους. Θα χωριστούν σε μικρές ομάδες και θα γίνονται προπονήσεις διατηρώντας ασφαλή απόσταση κάτι που ήδη δοκιμάζεται στο Γερμανικό πρωτάθλημα που ήδη ξεκίνησαν προπονήσεις.\nΟι αγώνες θα γίνονται χωρίς θεατές και όλοι οι εμπλεκόμενοι θα υποβάλλονται υποχρεωτικά σε τεστ για τον ιό. Για το υπόλοιπο του 2020 είναι πολύ πιθανό οι αγώνες να είναι χωρίς θεατές παρόλο που αυτό θα εξαρτηθεί από πολλά και εάν βρεθεί αποτελεσματική θεραπεία ή εμβόλιο για τον ιό. Πιθανό όμως κάποιες ομάδες να μην πειστούν για την ασφάλεια του συγκεκριμένου πλάνου.\nPrevious articleΣε χειρουργική επέμβαση καρδίας ο Κιμ Γιονγκ Ουν\nNext articleΈντονες αντιδράσεις δημιουργεί εγκύκλιος για δίδακτρα σε νηπιαγωγεία\nCyprusECHO - 02/11/2020 3:48 pm\nΕισήγηση για υποβιβασμό Ολυμπιακού, 3 εκατομμύρια πρόστιμο και δια βίου αποκλεισμός Μαρινάκη\nCyprusECHO - 25/04/2020 12:18 am\nΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ: ΑΠΟΕΛ – ΑΠΟΛΛΩΝ\nCyprusECHO - 17/02/2020 6:04 pm


Ιαπωνία: Διορίστηκε υπουργός Μοναξιάς λόγω της αύξησης των αυτοκτονιών στην πανδημία - Pieria News\nΑρχική Κόσμος Ιαπωνία: Διορίστηκε υπουργός Μοναξιάς λόγω της αύξησης των αυτοκτονιών στην πανδημία\nΤο ποσοστό αυτοκτονιών αυξήθηκε σημαντικά κατά το δεύτερο κύμα της πανδημίας του κορoνοϊού στην Ιαπωνία, πράγμα που οδήγησε τον πρωθυπουργό Γιοσιχίντε Σούγκα να διορίσει αυτό τον μήνα υπουργό Μοναξιάς τον Τετσούσι Σακαμότο.\nΟ Σακαμότο έχει ήδη αναλάβει ως υπουργός την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας στη χώρα, την προώθηση της περιφερειακής ανάκαμψης και την προώθηση πολιτικών για την αντιμετώπιση της κοινωνικής απομόνωσης.\nΟ Σούγκα είχε διορίσει τον Σακαμότο υπουργό Οικονομικής Ανάκαμψης όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του τον περασμένο Σεπτέμβριο.\n«Οι γυναίκες υποφέρουν από την απομόνωση περισσότερο (απ’ ότι οι άνδρες) και ο αριθμός των αυτοκτονιών αυξάνεται. Ελπίζω να εντοπίσεις τα προβλήματα και να προωθήσεις τα αναγκαία μέτρα», είπε ο Σούγκα στον Σακαμότο.\nΗ μοναξιά αποτελεί εδώ και πολλά χρόνια πιεστικό πρόβλημα στην Ιαπωνία. Εταιρείες επιχειρούν να απαλύνουν τη μοναξιά των Γιαπωνέζων με ευρηματικές λύσεις, όπως η κατασκευή ρομπότ.


Σύστημα κρυοθεραπείας του Σουηδικού οίκου Sissel με ειδικό σχεδιασμό για εφαρμογή στην ποδοκνημική σε περιπτώσεις πόνου ή διαστρέμματος στον αστράγαλο. Παρέχει τη δυνατότητα για ταυτόχρονη συμπίεση για μέγιστη αποτελεσματικότητα στην ανακούφιση από τον πόνο και το οίδημα.\nΑναφορά: Sissel 151002\nΤο σύστημα κρυοθεραπείας Sisseil Cold Therapy Compression έχει ειδικό σχεδιασμό για ταυτόχρονη εφαρμογή κρυοθεραπείας και συμπίεσης στην ποδοκνημική για μέγιστη αποτελεσματικότητα.\nΕιδικός σχεδιασμός για εφαρμογή στην ποδοκνημική.\nΔιαθέτει προσθαφαιρούμενο επίθεμα κρυοθεραπείας και ρυθμιζόμενο αεροθάλαμο συμπίεσης με αντλία για εξατομικευμένη εφαρμογή και συμπίεση της ποδοκνημικής.\nΣτερεώνεται στο πόδι με αυτοκόλλητο Velcro.\nΕίναι ιδανικό για αθλούμενους.\nΔιατίθεταιν σε ένα μέγεθος κοινό για όλους τους χρήστες.\nΑναφορά Sissel 151002\nΠαγοκύστη κρυοθεραπείας Oppo 3978


Μία HIIT προπόνηση με την Ιωάννα Λαουμτζή που θα σε κάψει (και θα σ'αρέσει) - Oneofus.gr\nΜία HIIT προπόνηση με την Ιωάννα Λαουμτζή που θα σε κάψει (και θα σ’αρέσει)\nΤο HIIT (διαλειμματική προπόνηση υψηλής έντασης) έχει γίνει τρομερά δημοφιλές τα τελευταία χρόνια και όχι τυχαία. Είναι η ιδανική γυμναστική για να χάσεις θερμίδες, να κάψεις λίπος και να ενεργοποιήσεις το σώμα σου στο 100%. Αρκεί να ξέρεις να το κάνεις σωστά. Κι αν δεν ξέρεις, τότε είσαι τυχερός, γιατί η Ιωάννα Λαουμτζή είναι εδώ για να σου δείξει τον δρόμο.\nΣτο νέο της βίντεο, μάς χαρίζει το ιδανικό HIIT πρόγραμμα γυμναστικής. Αυτό αποτελείται από μόλις έξι ασκήσεις 30 δευτερολέπτων, με 15 δευτερόλεπτα ξεκούρασης ενδιάμεσα, που πρέπει να επαναλάβεις σε τρεις γύρους. Με άλλα λόγια, τα “δεν έχω χρόνο” δεν περνάνε, μιας και όλο το πρόγραμμα θα σου πάρει περίπου 14 λεπτά.\nΠοιες ακριβώς είναι οι ασκήσεις; Ετοιμάσου να ιδρώσεις με squat to jumping jacks, side steps (4+4), running high knees, plank jacks, back lunges και banded rocket launchers. Το μόνο που θα χρειαστείς, για να κάνεις το πρόγραμμα ακόμα πιο αποτελεσματικό, είναι ένα mini band απευθείας μέσα από το IL Exclusive Fitness Box. Το τελευταίο μπορείς να το αποκτήσεις πολύ απλά, τηλεφωνώντας στο 2109918938, αφήνοντας ένα σχόλιο κάτω από το βίντεο του HIIT workout ή στέλνοντας ένα μήνυμα στο Instagram, το Facebook ή την ιστοσελίδα της Ιωάννας Λαουμτζή.\nPrevious ArticleΣπιτική ναπολιτάνικη πίτσα: 5 tips για να φτιάξεις την καλύτερη της ζωής σου\nNext ArticleΗ Μάγκυ Ταμπακάκη μας υπενθυμίζει πως δεν υπάρχει σωστή ηλικία για να ακολουθήσεις τα όνειρά σου\n5 κανάλια στο ΥouΤube που θα σου μάθουν yoga\nΧαρά Κατσαρή 19 Οκτωβρίου, 2020


Της στοίχισε το δεύτερο δεκάλεπτο - Το μπάσκετ όπως το παίζουμε στη γειτονιά μας - agapotobasket\nWritten by agapotobasket Δεκ 11, 2020\nΣτο δεύτερο δεκάλεπτο με σκορ 19-9 η γηπεδούχος ομάδα έχτισε μια διαφορά δέκα πόντων. Στην αρχή της τρίτης περιόδου η Ceglēd μείωσε την διαφορά σε 34-31. Σ' εκείνο το σημείο όμως η Pecs απάντησε με 8-0 και ξαναπήρε διψήφια διαφορά. Σαν να μην έφτανε αυτό βρέθηκε πίσω με -14 πόντους (49-35). Προσπάθησε άλλη μία φορά να επανέλθει η ομάδα των Κεραμιδά, Λαμπρόπουλου και Παπαβασιλείου, και τα κατάφερε μειώνοντας σε 51-44. Έκτοτε η Pecs έπαιξε πιο σφιχτή άμυνα και πήρε την νίκη.\nΗ Κατερίνα Σωτηρίου αγωνίσθηκε 28'38" και είχε 9 πόντους (3/10 δίποντα, 1/2 τρίποντα), 4 ριμπάουντ και 4 κλεψίματα.\nΤα δεκάλεπτα: 15-17, 34-26, 51-44, 68-58.


Epirus online - Στο μαρτυρικό Κομμένο, Κούλογλου και Τσίρκας\nΤο μαρτυρικό Κομμένο επισκέφτηκαν το Σάββατο 23/6/2018 ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιος Κούλογλου και ο βουλευτής Άρτας του ΣΥΡΙΖΑ Βασίλης Τσίρκας. Στην πλατεία του χωριού τούς υποδέχτηκαν ο τοπικός πρόεδρος Δημήτρης Δήμος μαζί με εκπροσώπους της Δημοτικής Αρχής του Δήμου N. Σκουφά.\nΣτη συνέχεια ο Βασίλης Τσίρκας και ο Στέλιος Κούλογλου συνομίλησαν με τους επιζώντες του ολοκαυτώματος Θεόδωρο Σκάρα, 92 χρονών σήμερα, Δημήτρη Στασινό και Αρτεμισία Κοντογιάννη, 85 χρονών. Η συνομιλία, μάλιστα, με τη Αρτεμισία Κοντογιάννη έγινε στο πατρικό της σπίτι, μέσα στις φλόγες του οποίου οι Γερμανοί στρατιώτες έκαψαν ζωντανά τρία ανήλικα αδέρφια της και τη γιαγιά της. Ενώ τη μάνα της τη μαχαίρωσαν μπροστά στην είσοδο του σπιτιού της. Το σπίτι αυτό, από το οποίο είχαν μείνει τότε μόνο οι πέτρες, αποτελεί σήμερα το μουσείο ολοκαυτώματος του Κομμένου, που αναμένεται να λειτουργήσει σύντομα.\nΟ πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Κομμένου Δημήτρης Δήμος ζήτησε τόσο από τον ευρωβουλευτή όσο και από τον βουλευτή Άρτας να αναλάβουν πρωτοβουλίες για τη μεγαλύτερη προβολή και ανάδειξη του ολοκαυτώματος του Κομμένου. Παράλληλα να στηρίξουν με κάθε μέσο την ιστορικότητα του χωριού και να επισημανθούν τα στοιχεία εκείνα που μαρτυρούν καταφανώς πως στο Κομμένο διαπράχτηκε ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα πολέμου της ναζιστικής Γερμανίας.


Η ιδιαίτερη σημασία των δημητριακών στο πρωινό | Υγεία News\nΗ ιδιαίτερη σημασία των δημητριακών στο πρωινό\nδημητριακά οληκής άλεσης\nΤα δημητριακά αποτελούν τη βάση μιας ισορροπημένης διατροφής και αναπόσπαστο κομμάτι του πρωινού γεύματος και όχι μόνο.\nΠροσφέρουν στον οργανισμό «ενέσεις ενέργειας» μέσω των σύνθετων υδατάνθρακων και των φυτικών ινών αργής πέψης και απορρόφησης, παρατείνοντας το αίσθημα του κορεσμού, βελτιώνοντας την καμπύλη της γλυκόζης, την «απάντηση» της ινσουλίνης, το λιπιδαιμικό προφίλ καθώς και την κινητικότητα του εντέρου. Επιπλέον οπλίζουν τον οργανισμό με ιδιαίτερα σημαντικά μικροθρεπτικά συστατικά όπως ο ψευδάργυρος, ο σίδηρος και το σύμπλεγμα βιταμινών Β, με πολλαπλά οφέλη τόσο σε κλινικό όσο και σε μεταβολικό επίπεδο.\nΟι φυτικές ίνες αποτελούν σημαντικό συστατικό της διατροφής μας. Το γεγονός ότι διέρχονται από τον οργανισμό μας χωρίς να απορροφώνται είναι ο κύριος λόγος που καθίστανται τόσο σημαντικές. Aποτελούν το βρώσιμο τμήμα των φυτικών τροφίμων, οι οποίες δε μπορούν να απορροφηθούν στο λεπτό έντερο και περνούν ανέπαφες στο παχύ. Είναι μη αμυλώδεις πολυσακχαρίτες και χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: τις διαλυτές και τις αδιάλυτες.\nΟι διαλυτές ίνες απορροφούν νερό στο πεπτικό σύστημα και διογκώνονται, επιβραδύνοντας την πέψη και την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών. Διαλυτές υπάρχουν στο αλεύρι ολικής άλεσης, στη βρώμη, στους ξηρούς καρπούς, στα όσπρια και σε ορισμένα φρούτα και λαχανικά.\nΟι αδιάλυτες ίνες, που υπάρχουν στο πίτουρο, στους πλήρεις σπόρους, και στα λαχανικά, επιταχύνουν τη διέλευση της τροφής από τον πεπτικό σωλήνα και αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων, διευκολύνοντας έτσι τις κενώσεις. Επιπλέον αδυνατίζουν, επειδή καταλαμβάνουν όγκο στο στομάχι δημιουργώντας μας αίσθημα κορεσμού και μας ωθούν να περιορίσουμε την ποσότητα που προσλαμβάνουμε από τις υπόλοιπες τροφές.\nΟι δίαιτες με υψηλή περιεκτικότητα σε ίνες συστήνονται σε άτομα που πάσχουν από διαβήτη, καθώς επιβραδύνουν την απορρόφηση των υδατανθράκων και την απελευθέρωση γλυκόζης στο αίμα. Οι φυτικές ίνες προλαμβάνουν τη δυσκοιλιότητα και τα εγκολπώματα του εντέρου, βοηθούν στη μείωση της χοληστερόλης στο αίμα, ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι προστατεύουν από τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Η προστατευτική αξία των ινών οφείλεται στη μηχανική τους δράση στο έντερο, αλλά και στην ιδιότητα τους να δεσμεύουν ορισμένες επιβλαβείς ουσίες πριν επιδράσουν στο εντερικό τοίχωμα.\nΕπιπλέον, μειώνουν τα επίπεδα της χοληστερόλης, επειδή δεσμεύουν στον πεπτικό σωλήνα μέρος των αλάτων της χολής, τα οποία συντίθενται στο συκώτι από χοληστερόλη. Η δέσμευση των χολικών αλάτων εμποδίζει την επαναπρόσληψη και την ανακύκλωσή τους κι έτσι ο οργανισμός διοχετεύει περισσότερη χοληστερόλη στη σύνθεση χολικών αλάτων, που στη συνέχεια αποβάλλονται. Για τους περισσότερους ενηλίκους συνιστάται ημερήσια πρόσληψη 20-35 γρ. φυτικών ινών.\nΞεκινήστε λοιπόν την ημέρα σας με προϊόντα δημητριακών υψηλής περιεκτικότητας σε ίνες, κυρίως ολικής αλέσεως.


Αντώνης Δημόπουλος 2 Ιουλίου 2019 0 Comments\nΗ Ασημίνα Ουστάλλι σε πρόσφατη συνέντευξή της μίλησε για το κλίμα που υπήρξε μεταξύ των παικτών και για την επιθυμία της να κάνει εκπομπή μαγειρικής αλλά και να ανοίξει δικό της μαγαζί.\nΔιαβάστε επίσης: MasterChef Έρχονται πολλές αλλαγές! Ανανεώνουμε το ραντεβού μας για την επόμενη Δευτέρα που θα τα…\n«Ήταν πάρα πολύ ευχάριστο και περνούσε νεράκι ο χρόνος μέσα στο σπίτι. Χωρίς αντιπαραθέσεις και μη αναμενόμενους μικροεκνευρισμούς. Διαβάζαμε, μαγειρεύαμε, παίζαμε κρυφτό. Για τόσες ήμερες που κράτησε ο… εγκλεισμός, πιστεύω ότι τα πήγαμε πολύ καλά!».\nMaster Chef ΑΣΗΜΙΝΑ


Σοφία Νικολάου: Απευθείας ανάθεση 144.000 ευρώ για απορρυπαντικά και χλωρίνες\nΑπό τον Απρίλιο του 2019, σε εφαρμογή έχει τεθεί η Πράξη Προστασίας Θυμάτων (Victims’ Protection Act) που εξασφαλίζει στους εργαζόμενους στη Νέα Ζηλανδία, θύματα ενδοοικογενειακής βίας, τουλάχιστον 10 ημέρες αμειβόμενης άδειας για να αντιμετωπίσουν όσα σχετίζονται με την κατάσταση θυματοποίησής τους.\nΠριν νομοθετηθεί, το νομοσχέδιο είχε προταθεί τον Δεκέμβριο του 2016 και επικυρώθηκε τον Ιούλιο του 2018.\nΤα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας στη Νέα Ζηλανδία είναι εξαιρετικά υψηλά. Με τον τίτλο «Κάθε 4 λεπτά», η έκθεση του επιστημονικού συμβούλου του γραφείου του Πρωθυπουργού που δημοσιεύτηκε στις 6 Νοεμβρίου του 2018, o Δρ. Ian Lambie αναφέρεται «στο γεγονός ότι σημειώθηκαν 121.747 έρευνες για βλάβη εντός της οικογένειας από την αστυνομία της Νέας Ζηλανδίας το 2017, που αντιστοιχεί σε μία κάθε 4 λεπτά.\nΗ άδεια, ένα μόνο από τα μέτρα\nΜπορεί η έκθεση να έπεται της νομοθέτησης του συγκεκριμένου πλαισίου εργασιακών δικαιωμάτων, ωστόσο είναι ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί στη χώρα. Με σκοπό την ενδυνάμωση όσων βιώνουν ενδοοικογενειακή βία, τα δικαιώματα που αναγνωρίζει το πλαίσιο εκτείνονται πέρα από την αμειβόμενη άδεια.\nΣυγκεκριμένα, η διατύπωσή του κάνει λόγο για «τουλάχιστον» 10 ημέρες άδειας με την συγκεκριμένη αιτία. Η αύξηση των ημερών βρίσκεται στην διακριτική ευχέρεια του εκάστοτε εργοδότη.\nΕπιπλέον της αμειβόμενης άδειας, προβλέπεται διευκόλυνση των αιτούμενων με ευνοϊκή προσαρμογή του ωραρίου τους για περίοδο 2 μηνών, ώστε να επιτρέψει την αντιμετώπιση όσων καταστάσεων πρέπει κανείς να αντιμετωπίσει άμεσα.\nΠροστασία και των μερικώς απασχολούμενων\nΑξιοσημείωτη είναι και η έκταση του νόμου ως προς τις μορφές απασχόλησης που καλύπτει. Οι προϋποθέσεις για την κτήση του δικαιώματος είναι ένας εργαζόμενος να δουλεύει για τουλάχιστον 6 μήνες, με μέσο όρο απασχόλησης 10 ώρες ανά εβδομάδα, τουλάχιστον 1 ώρα πραγματικής απασχόλησης την εβδομάδα και τουλάχιστον 40 ώρες συνολικά ανά μήνα. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι, υπολογίζοντας την πλήρη απασχόληση στις 160 ώρες ανά μήνα (πενθήμερη οκτάωρη εργασία), κάποιος αρκεί να απασχολείται το 25% των ωρών της πλήρους απασχόλησης.\nΑυτή η διάταξη είναι εξαιρετικά σημαντική, καθώς υπάρχει σημαντική επικάλυψη ανάμεσα στους δέκτες οικιακής βίας και στους μερικώς απασχολούμενους.\nΜέτρα όχι μόνο ατομικά, αλλά και προς τον εργασιακό χώρο\nΡητή αναφορά γίνεται επίσης στην αντιμετώπιση του αιτούμενου/ αιτούμενης την άδεια στον εργασιακό χώρο, ως αποτέλεσμα της κοινοποίησης της προσωπικής κατάστασης που αντιμετωπίζει. Η συγκεκριμένη παράγραφος κατατείνει στην πρόληψη διακρίσεων και εκφοβισμού του προσώπου αυτού στο εργασιακό του περιβάλλον\nΌχι η πρώτη, αλλά η πληρέστερη νομοθεσία παγκοσμίως\nΠαρότι η εν λόγω νομοθεσία δεν είναι η πρώτη παγκοσμίως, φαίνεται να είναι η ευρύτερη και πληρέστερη σε σχέση με τις άλλες δύο.\nΜε πληροφορίες του Guardian, αντίστοιχα μέτρα έχουν θεσμοθετηθεί στις Φιλιππίνες το 2004, εντός νομοθεσίας για την προστασία των παιδιών, με αμφίβολη ωστόσο εφαρμογή, και τοπικά, σε περιφερειακό επίπεδο στο Οντάριο και την Μανιτόμπα του Καναδά.\nΣύμφωνα με έκθεση του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων, οι γυναίκες άνω των 15 ετών που δέχονται ενδοοικογενειακή βία στην Ελλάδα αντιστοιχούν στο 19% του πληθυσμού. Από αυτές, μόλις το 14% απευθύνθηκαν στις αστυνομικές αρχές, δηλαδή οριακά κάτω από 2,7% του πληθυσμού.\nΣημαντικό είναι ότι το πιο πάνω 19% είναι αποτέλεσμα της συλλογής στοιχείων, η οποία μεθοδολογικά δεν αντιπροσωπεύει επαρκώς την πραγματική εκδήλωση περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας.\nΣυνοδεία της έκθεσης δεδομένων, μία έκθεση προτάσεων του ίδιου φορές καταδεικνύει τι θα μπορούσε να βελτιωθεί από την πολιτεία. Ειδική μνεία γίνεται στην ανάγκη συνεπούς συλλογής δεδομένων, καθώς και στον σαφέστερο νομικό ορισμό της ενδοοικογενειακής βίας. Τα μεγέθη μπορεί να μην πλησιάζουν αυτά της Νέας Ζηλανδίας, ωστόσο το πρόβλημα παραμένει υπαρκτό. Οι γυναικοκτονίες συνεχίζουν να είναι συχνά μέρος της πραγματικότητας της ελληνικής κοινωνίας.\nΟ σεβασμός της νομοθεσίας στη ζωή του εργαζόμενου\nΗ νομοθέτηση διακριτής άδειας τέτοιου τύπου, αντί να προτείνεται η χρήση της κανονικής άδειας για αντίστοιχες περιπτώσεις αποδίδει τον δέοντα σεβασμό στην κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Η αντιμετώπιση της διαχείρισης των προσωπικών ζητημάτων και δη, της αποκατάστασης της ευρυθμίας της προσωπικής ζωής, ως διαφορετικής ανάγκης από την απομάκρυνση από το εργασιακό περιβάλλον που προσφέρει η κανονική άδεια είναι σαφής ένδειξη την κοινωνικής παρέμβασης που επιδιώκει η κυβέρνηση της Νέας Ζηλανδίας. Είναι σημαντικό, αντί ο εργαζόμενος να εξαρτάται από την ανθρωπιά και την ευχέρεια του κάθε προϊστάμενού του, να δικαιούται να βάλει τη ζωή του σε μια σειρά, χωρίς να ασκηθεί πίεση σε έναν ακόμη τομέα της ζωής του.\nΝα σημειωθεί επίσης ότι αν και θα θεωρείται ένα θετικό βήμα η νομοθέτηση δικαιωμάτων που σέβονται τη ζωή των εργαζομένων, η εν λόγω μορφή βίας δεν αφορά μόνο τους νόμιμα εργαζόμενους ή τους πολίτες του κράτους, αλλά εν γένει όσους ζουν σε μία κοινωνία. Όσο προοδευτικό και αν φαντάζει το μέτρο, είναι μονάχα ένα μέρος της διαχείρισης του ζητήματος της ενδοοικογενειακής βίας.\nενδοοικογενειακή βίαεργασιακά δικαιώματαΝέα Ζηλανδία\nΕπιστολή εργαζομένου στα My Market: Η περιφερειακή διευθύντρια έφυγε, οι λόγοι που στερούν το χαμόγελο στους εργαζόμενους παραμένουν


Το πρώτο κατάστημα ΙΚΕΑ “νέας γενιάς” άνοιξε τις πύλες του στον Πειραιά – Η Άντα Γιαννεσκή εξηγεί γιατί προσφέρει μια ολοκληρωμένη εμπειρία αγορών - Greek Reporting\nΑρχική ΕΛΛΑΔΑ Το πρώτο κατάστημα ΙΚΕΑ “νέας γενιάς” άνοιξε τις πύλες του στον Πειραιά...\nΤο πρώτο κατάστημα ΙΚΕΑ “νέας γενιάς” άνοιξε τις πύλες του στον Πειραιά – Η Άντα Γιαννεσκή εξηγεί γιατί προσφέρει μια ολοκληρωμένη εμπειρία αγορών\nΣυνέντευξη της Άντας Γιαννεσκή, Communications Director Greece, Cyprus, Bulgaria IKEA, στο enikos.gr\nΟ όμιλος FOURLIS επενδύει σε καταστήματα ΙΚΕΑ “νέας γενιάς” με στόχο να έρθει πιο κοντά στον πελάτη. Πως το επιτυγχάνει αυτό με τη νέα φιλοσοφία;\nΜε γνώμονα τις απαιτήσεις των καταναλωτών, ο Όμιλος FOURLIS προχώρησε στη δημιουργία των καταστημάτων ΙΚΕΑ «νέας γενιάς», με στόχο να γίνει η ΙΚΕΑ πιο προσβάσιμη από όλους. Ο νέος τύπος καταστημάτων που εγκαινιάστηκε πρόσφατα στον Πειραιά, δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της διεθνούς στρατηγικής της εταιρείας, με στόχο η ΙΚΕΑ να είναι πιο κοντά στους καταναλωτές.\nΑυτό μεταφράζεται στην πράξη, σε δημιουργία μιας ολοκληρωμένης εμπειρίας ΙΚΕΑ στην «καρδιά» της πόλης, λίγα μόλις βήματα από τον χώρο που ζουν, εργάζονται και μετακινούνται οι πελάτες μας. Είτε πρόκειται για μικρές καθημερινές αγορές, είτε για επίπλωση χώρων, στα νέα καταστήματα μπορεί κανείς να βρει ό,τι αναζητά, συνδυάζοντας έμπνευση, ταχύτητα, ευκολία και ευελιξία στις αγορές. Ο νέος τύπος καταστημάτων έρχεται να λειτουργήσει συμπληρωματικά με τα υπάρχοντα καταστήματα ΙΚΕΑ, προσφέροντας στους καταναλωτές ένα νέο κανάλι επικοινωνίας με τη μάρκα, βασισμένο στις δικές τους ανάγκες.\nΆντα Γιαννεσκή, Communications Director Greece, Cyprus, Bulgaria IKEA, στο enikos.gr\nΓιατί επελέγη ως πρώτος σταθμός ο Πειραιάς;\nH επιλογή του Πειραιά για να φιλοξενήσει το πρώτο κατάστημα «νέας γενιάς» στην Ελλάδα δεν είναι καθόλου τυχαία. Το ρόλο της στην απόφασή μας διαδραμάτισε και η ιδιαίτερα θερμή ανταπόκριση που είχε από τους κατοίκους του Δήμου και των γύρω περιοχών το ΙΚΕΑ pop-up store που δημιουργήσαμε το 2018. Το καταναλωτικό κοινό μας «αγκάλιασε» από την πρώτη στιγμή, δίνοντάς μας την επιβεβαίωση που χρειαζόμασταν για να δημιουργήσουμε το δικό μας χώρο στο εμβληματικό λιμάνι του Πειραιά.\nΈπαιξαν ρόλο στην απόφαση για τα καταστήματα «νέας γενιάς» το νέο τοπίο που διαμορφώνεται στο λιανεμπόριο και οι ανάγκες της εποχής;\nΠράγματι, ο κλάδος του λιανικού εμπορίου καλείται να αντιμετωπίσει μια νέα πρόκληση όπως αυτή διαμορφώνεται από τις εξελίξεις που επιφέρει η πανδημία, αλλά και η εμφάνιση νέων καταναλωτικών συνηθειών. Οι μεταβαλλόμενες συνθήκες της αγοράς, λόγω Covid, προκάλεσαν μεγάλη ανάπτυξη στο ηλεκτρονικό εμπόριο η οποία συνεχίζεται. Η αγορά του e-commerce εξακολουθεί να έχει μια δυναμική, με αφετηρία τη συνεχώς ανοδική αύξηση των νέων χρηστών σε όλο και περισσότερες κατηγορίες εμπορίου αλλά κι υπηρεσιών. Ως εκ τούτου δημιουργήθηκαν νέοι όροι και παραδοχές στον τρόπο που αγοράζει ο μέσος Έλληνας καταναλωτής. Σε αυτό το πλαίσιο η ασφάλεια και η εξοικονόμηση χρόνου είναι η βασική προτεραιότητα για κάθε συναλλαγή.\nΠαρόλα αυτά το άνοιγμα των νέων καταστημάτων είχε προγραμματιστεί πολύ νωρίτερα στα πλαίσια της ανάπτυξης της εταιρίας και μίας omnichannel στρατηγικής που παρέχει ομοιόμορφη και συνεπή χρηστική εμπειρία για τους πελάτες της σε όλα τα διαθέσιμα κανάλια πωλήσεων και εξελίσσεται συνεχώς και με βιώσιμους τρόπους για την καλύτερη εξυπηρέτησή των πελατών.\nΘα υπάρξει και συνέχεια μετά τον Πειραιά; Υπάρχει κάποιο επενδυτικό πλάνο και χρονοδιάγραμμα για ανάλογου τύπου καταστήματα; Θα υπάρξουν ανάλογες επενδυτικές κινήσεις με καταστήματα νέας γενιάς και στις χώρες του εξωτερικού όπου δραστηριοποιείται ο όμιλος FOURLIS;\nΣυνεχίζουμε να κινούμαστε με σταθερά βήματα- στο βαθμό που μας επιτρέπουν οι συνθήκες – την υλοποίηση του εμπορικού μας πλάνου για την επόμενη τριετία. Συγκεκριμένα για την ΙΚΕΑ, ήδη, στα μέσα Σεπτεμβρίου έγιναν τα εγκαίνια του πρώτου καταστήματος μεσαίου μεγέθους στη Βάρνα της Βουλγαρίας, στο εμπορικό κέντρο Delta Planet, ενώ ακολούθησε πρόσφατο το πρώτο κατάστημα «νέαςγενιάς» στον Πειραιά.\nΜέσα στους επόμενους μήνες θα ανακοινωθούν νέα ανοίγματα, τόσο εντός, όσο και εκτός της Αττικής. Το 2021 θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα είναι μια χρονιά αργής αλλά σταθερής ανάκαμψης για όλες τις αγορές στις οποίες δραστηριοποιούμαστε ως Όμιλος.\nΜπορείτε να μας περιγράψετε τι καινοτόμο θα προσφέρουν τα «νέας γενιάς» καταστήματα ΙΚΕΑ;\nΑν επιχειρούσαμε να συνοψίσουμε σε δύο φράσεις, αυτές θα ήταν «άμεση πρόσβαση» και «σύγχρονη αγοραστική εμπειρία». Τα καταστήματα «νέας γενιάς», με πρώτο αυτό στον Πειραιά, δίνουν τη δυνατότητα στους πελάτες μας να βρουν ό,τι χρειάζονται για τον χώρο τους σε απόσταση «αναπνοής» από το σπίτι ή το τον χώρο εργασίας τους.\nΈτσι, οι κάτοικοι των γύρω περιοχών μπορούν να απολαμβάνουν μια νέα εμπειρία ΙΚΕΑ, σε λίγα μόλις βήματα. Χαρακτηριστική είναι η προσθήκη νέων στοιχείων, όπως το Take–Away Café και οι «ανοιχτές» βιτρίνες περιμετρικά του καταστήματος – οι οποίες θα ανανεώνονται συνεχώς από τους ειδικούς εσωτερικής διακόσμησης, προσφέροντας περισσότερη έμπνευση.\nΤο διαφορετικό μέγεθος των καταστημάτων «νέας γενιάς» μας επιτρέπει να έχουμε μια διαφορετική προσέγγιση , διατηρώντας όλα τα στοιχεία που έχουν αγαπήσει διαχρονικά οι πελάτες μας και προσθέτοντας νέους, ευέλικτους τρόπους αγορών. Συγκεκριμένα στον Πειραιά είναι διαθέσιμα περισσότερα 1.000 ετοιμοπαράδοτα προϊόντα, ενώ όλα τα προϊόντα ΙΚΕΑ μπορούν να ενταχθούν σε παραγγελία για παραλαβή στο χώρο των πελατών ή στα καταστήματα ΙΚΕΑ Αεροδρόμιο και ΙΚΕΑ Κηφισός. Θα λέγαμε ότι τα καταστήματα «νέας γενιάς» συνδυάζουν τα δυο κύρια πλεονεκτήματα της ΙΚΕΑ – την ευελιξία και τη μεγάλη γκάμα επιλογών, τόσο σε επίπεδο προϊόντων, όσο και υπηρεσιών.\nΝα πούμε σε αυτό το σημείο, ότι ο νέος τύπος καταστημάτων έρχεται να λειτουργήσει συμπληρωματικά με τα υπάρχοντα καταστήματα ΙΚΕΑ.\nΠοιο είναι το μήνυμα που στέλνετε στους πελάτες – καταναλωτές εν μέσω των πρωτόγνωρων συνθήκων που βιώνει και το λιανεμπόριο;\nΔεν υπάρχει αμφιβολία ότι η περίοδος που διανύουμε έχει επιφέρει πολλές αλλαγές στο επιχειρηματικό περιβάλλον το οποίο συνεχίζει να αναδιαμορφώνεται, ενώ στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι εταιρείες κλήθηκαν να αναθεωρήσουν και να λειτουργήσουν σε ένα διαφοροποιημένο πιο συλλογικό οικοσύστημα, παρά ως μεμονωμένοι παίκτες. Η κρίση αυτή, επιτάχυνε το μετασχηματισμό και τον εκσυγχρονισμό του κλάδου προς όφελος του καταναλωτή αλλά και προς δική μας περαιτέρω γνώση και εξειδίκευση. Η προσαρμογή και η παράλληλη βελτίωση της εμπειρίας των πελατών τέθηκε στο απόλυτο επίκεντρο των δράσεων μας, ωθώντας μας να γίνουμε καλύτεροι, πιο ευέλικτοι και πιο αποδοτικοί, σε κάθε στάδιο των λειτουργιών μας. Ένα πράγμα είναι σαφές, το 2021 θα συνεχίσει να είναι ένα έτος σημαντικής αλλαγής για τη το λιανεμπόριο, καθώς αναμένεται να ενισχυθούν τάσεις όπως η εφαρμογή τεχνητής νοημοσύνης αλλά και η εξατομικευμένη αγοραστική εμπειρία. Εμείς συνεχίζουμε δυναμικά να εργαζόμαστε προς αυτή την κατεύθυνση, αναζητώντας καινοτόμους τρόπους ουσιαστικής σύνδεσης με τον καταναλωτή.\nΠροηγούμενο άρθροSpa- Κολαστήριο στο κέντρο της Αθήνας: «Με κατήγγειλαν για βιασμό για να με εκδικηθούν», λέει ο 47χρονος


Το ράσο της Πάτρας φώναξε ΟΧΙ στο σύμφωνο συμβίωσης ομοφύλων | TROKTIKO 2\n« Πρέπει να διατηρηθεί το ΑΤ της Ν. Αρτάκης\nΚεντρική ομιλήτρια σε διεθνές συνέδριο για το χρέος η Κωνσταντοπούλου »\nΤο ράσο της Πάτρας φώναξε ΟΧΙ στο σύμφωνο συμβίωσης ομοφύλων Δημοσιεύτηκε 19/11/2015 Γενική Ιερατική Σύναξη στην Ιερά Μητρόπολη Πατρών-Ψήφισμα σχετικά με την… επέκταση του Νομοσχεδίου για το λεγόμενο σύμφωνο συμβίωσης.\nΣτις 17.11.2015 στον Ιερό Ναό του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου Πατρών πραγματοποιήθηκε Γενική Ιερατική Σύναξη στην Ιερά Μητρόπολη Πατρών, της οποίας θέμα ήτο, το μυστήριο του Γάμου.\nΤο πρωί στον Παλαιό Ιερό Ναό του Πρωτοκλήτου των Αποστόλων, ετελέσθη Θεία Λειτουργία υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου. Στο Άγιο Βήμα συμπροσηύχοντο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλος και ο Θεοφ. Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος. Στην Θ. Λειτουργία συμμετείχαν προσευχητικά άπαντες οι Κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών.\nΣτο τέλος της Θείας Λειτουργίας ετελέσθη ιερό μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού Μητροπολίτου Πατρών κυρού Νικοδήμου με την συμπλήρωση 7 ετών από την προς Κύριον εκδημία του.\nΣτη συνέχεια μετά από σύντομη εισήγηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου για το θέμα της ιερατικής συνάξεως, μίλησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλος, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Η θεολογία του Γάμου».\nΤο Σώμα των Ιερέων της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών εξέφρασε την συμπαράστασή του προς τον Λαό της Λευκάδος, όπου δύο άνθρωποι έχασαν την ζωή τους, Ναοί ισοπεδώθησαν και άλλες ζημιές εσημειώθησαν από τον σεισμό. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ.κ. Χρυσόστομος, επικοινώνησε με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεόφιλο και εξέφρασε την αγάπη του και την συμπαράστασή του, ως και την ολόψυχη διάθεση του ιδίου προσωπικά, του Ιερού Κλήρου και του Πατραικού Λαού για οποιαδήποτε βοήθεια και αν χρειαστή η νήσος της Λευκάδος.\nΚατά την διάρκεια της Συνάξεως προσήλθε να προσκυνήση και εχαιρέτισε την Σύναξη ο Πρέσβυς της Ουγγαρίας στην Ελλάδα κ. Erik Hauht, μετά του Προξένου της Ουγγαρίας στην Πάτρα, κ. Ιωάννου Δούρου τους οποίους υπεδέχθη ο Σεβασμιώτατος και τους προσέφερε αναμνηστικά δώρα.\nΤέλος, από την Ιερατική Σύναξη της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών εξεδόθη το ακόλουθο ψήφισμα:\nΣτην Γενική Ιερατική Σύναξη της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών, η οποία πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου στις 17.11.2015. υπό του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου, η οποία είχε ως θέμα το Μυστήριο του Γάμου και στην οποία ανέπτυξε το θέμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλος : «Η θεολογία του Γάμου», άπαντες οι Ιερείς απεφάσισαν και εξουσιοδότησαν τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρών κ.κ. Χρυσόστομο, όπως διαμαρτυρηθή εντόνως στο Υπουργείο Δικαιοσύνης (grammateia@justice.gov.gr) για το επερχόμενο προς ψήφιση νομοσχέδιο για την επέκταση του « Συμφώνου Συμβίωσης» και στα ομόφυλα ζευγάρια.\nΤαυτόχρονα καλούν όλους τους ευσεβείς Χριστιανούς να διαμαρτυρηθούν ξεκάθαρα, αλλά και με ευπρέπεια, στο νόμο αυτό προτρέποντάς τους να επισκεφθούν την ηλεκτρονική διεύθυνση του Υπουργείου Δικαιοσύνης (grammateia@justice.gov.gr) ή Fax στο 210- 7758742 και να δηλώσουν την αντίθεσή τους.\nΖητούμε την απόσυρση του νομοσχεδίου από την Κυβέρνηση και την καταψήφισή του από τους Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Πηγή\nShare the post "Το ράσο της Πάτρας φώναξε ΟΧΙ στο σύμφωνο συμβίωσης ομοφύλων"