Ο Πέτρος Κροπότκιν και οι Λαϊκές Εξεγέρσεις από την Παρισινή Κομμούνα μέχρι την Εξέγερση της Kwangju | EAGAINST.com\nΊσως συγχωρήσουμε τον Κροπότκιν για μια σειρά πράγματα. Στην κορυφή της σειράς των πραγμάτων αυτών βρίσκεται η υποστήριξή του προς την Αντάντ κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κάπου αλλού στη σειρά αυτή βρίσκονται και οι Ευρωκεντρικές του προκαταλήψεις. Σήμερα κάποιος αντιμετωπίζει αυτό το είδος ανάλυσης όπως στην «Αλληλοβοήθεια» με κατάπληξη. Η χρησιμοποίηση από αυτόν των «απολίτιστων» και των «βαρβάρων» είναι περιέργως απαρχαιωμένη. Επιπλέον, στις «Αναμνήσεις ενός Επαναστάτη» βρίσκουμε πλάγιες παραπομπές στα «Ασιατικά σχήματα», αναφορές σε «(…) μια Ανατολίτικη μόδα, με ένα απαίσιο τρόπο» και «ανατολίτικες διασκεδάσεις οι οποίες φαίνονταν αηδιαστικές» («Αναμνήσεις…», σελ. 76, 82, 310, στην αγγλική έκδοση). Υποθέτω ότι ο Κροπότκιν είχε σίγουρα αναπτύξει αυτές τις προκαταλήψεις, οι οποίες στην εποχή του σπανίως ήσαν υπό αμφισβήτηση.\nΟ Κροπότκιν ήταν, πριν απ’ όλα, διεθνιστής. Αναλύοντας τον ρόλο της «Le Revolte» – της εφημερίδας που εξέδιδε στην Ελβετία – έγραψε: «Το να κάνεις κάποιον να νιώσει συμπάθεια με τον σφυγμό της καρδιάς του ανθρώπου, με την εξέγερσή του εναντίον της χρόνιας αδικίας, με τις προσπάθειές του να βρει νέες μορφές ζωής – αυτό πρέπει να είναι το κυριότερο καθήκον μιας επαναστατικής εφημερίδας. Είναι ελπίδα, όχι απελπισία, η οποία διεξάγει επιτυχείς επαναστάσεις» («Αναμνήσεις», σελ. 418).\nΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΡΟΠΟΤΚΙΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ\nΠαράλληλα με την Ρωσική Επανάσταση και την εμπειρία του στην Δυτική Ευρώπη, ο Κροπότκιν ανέπτυξε την ανάλυση του για την επανάσταση κυρίως σε σχέση με τα κινήματα στην Γαλλία, ειδικά αυτά κατά την Επανάσταση του 1789-93 και την Παρισινή Κομμούνα του 1871. Για τον Κροπότκιν, η ελεύθερη κομμούνα ήταν το μέσο και ο σκοπός μιας αυθεντικής επανάστασης. Αντιπάθησε τις αντιπροσωπευτικές κυβερνήσεις και τους γραφειοκράτες εκείνους οι οποίοι επεζήτησαν να θέσουν τους εαυτούς τους πάνω από τις ευθύνες και τα δικαιώματα του λαού. Πολλές φορές, κατηγόρησε αυτούς οι οποίοι κάθονταν σαν στρατηγοί από μακριά και έδιναν διαταγές στα κινήματα των δρόμων («Αναμνήσεις», σελ. 282). Μπορεί κάποιος μόνο να φανταστεί τι θα έλεγε γι’ αυτούς που κάθονται σήμερα στο σπίτι κατά την διάρκεια των διαδηλώσεων και αύριο γράφουν «εγχειρίδια» γεμάτα συμβουλές για τους ακτιβιστές. Στην εποχή του, συμμετείχε σε ένοπλες διαδηλώσεις και υπερθεμάτιζε την δειλία κάτι που έπρεπε απαραιτήτως να ξεπεραστεί μέσα στο κίνημα («Αναμνήσεις», σελ. 419).\nΗ πίστη του Κροπότκιν στον απλό λαό ήταν απεριόριστη. Θαυμάζοντας την «αυθόρμητη οργάνωση που επέδειξε ο λαός του Παρισιού» στην Γαλλική Επανάσταση, σημείωσε ότι κάθε τμήμα της πόλης διόρισε τη δική του στρατιωτική και πολιτική επιτροπή, αλλά «ήταν στις Γενικές Συνελεύσεις, οι οποίες συγκαλούνταν το απόγευμα, όπου συζητιόταν κάθε σπουδαίο ζήτημα» («Η Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση», σελ. 313). Αλλά καθώς ο καιρός περνούσε, παρατήρησε ο Κροπότκιν, αυτά τα τμήματα μετασχηματίστηκαν σε όπλα της Επιτροπής Δημόσιας Ασφάλειας (δηλαδή, σε όργανα του Κράτους). Καθώς 40.000 επαναστατικές επιτροπές απορροφήθηκαν από το Κράτος, η επανάσταση δολοφονήθηκε.\nΟι θυσίες χιλιάδων ανθρώπων που έχασαν την ζωή τους στα επαναστατικά κινήματα, αποκάλυψε στον Κροπότκιν την μορφή με την οποία μια αυθεντική επανάσταση θα εμφανιστεί: την «ανεξάρτητη κομμούνα». Μέσα από τα γραφτά του, ο Κροπότκιν αντιλήφθηκε τα δημοκρατικά καθεστώτα και τις αντιπροσωπευτικές κυβερνήσεις ως ικανοποίηση των φιλοδοξιών των ριζοσπαστών της μεσαίας τάξης, εκείνων οι οποίοι ήθελαν μεταρρυθμίσεις του υπάρχοντος συστήματος, για να βελτιώσουν αρκετά το άτομό τους παρά να επαναστατικοποιήσουν ολόκληρη την κοινωνία («Η κατάκτηση του ψωμιού», σελ. 44, 213-14). «Η αντιπροσωπευτική κυβέρνηση έχει φέρει εις πέρας την ιστορική της αποστολή: έχει δώσει μια θνητή μορφή στο νόμο του δικαστηρίου» («Αναρχικός Κομμουνισμός», σελ. 68). «Η απόλυτη μοναρχία αντιστοιχήθηκε στο σύστημα της δουλοπαροικίας. Η αντιπροσωπευτική κυβέρνηση αντιστοιχεί στο σύστημα του καπιταλιστικού νόμου» («Αναρχικός Κομμουνισμός», σελ. 52).\nΑναπτύσσοντας τις απόψεις του όσον αφορά την Παρισινή Κομμούνα του 1871, έγραψε:\n«Έτσι η εξέγερση της Παρισινής Κομμούνας έφερε την λύση ενός ζητήματος, το οποίο βασάνισε κάθε αληθινό επαναστάτη. Δύο φορές έχει προσπαθήσει η Γαλλία να πετύχει ένα είδος σοσιαλιστικής επανάστασης, προσπαθώντας να το επιβάλλει μέσω μιας κεντρικής κυβέρνησης, περισσότερο ή λιγότερο διατεθειμένης να το δεχτεί: το 1793-94, όταν προσπάθησε να εισαγάγει την πραγματική οικονομική ισότητα μέσω σκληρών Γιακωβίνικων μέτρων και το 1848, όταν προσπάθησε να επιβάλει μια «Δημοκρατική Σοσιαλιστική Δημοκρατία». Και κάθε φορά αποτύγχανε. Αλλά τώρα μας έχει υποδειχθεί μια νέα λύση: η ελεύθερη κομμούνα μπορεί να το κατορθώσει στο δικό της χώρο…» («Σύγχρονη Επιστήμη και Αναρχισμός», σελ. 164).\nΗ πολιτική μορφή μιας ελεύθερης κοινωνίας ήταν ξεκάθαρα για τον Κροπότκιν η ανεξάρτητη κομμούνα. «Αυτή ήταν η μορφή που έπρεπε να πάρει η κοινωνική επανάσταση, η ανεξάρτητη κομμούνα. Αφήστε όλη την χώρα και όλο τον κόσμο να είναι εναντίον της. Από την στιγμή που οι κάτοικοί της έχουν αποφασίσει ότι θα καταστήσουν κοινόχρηστη την κατανάλωση των εμπορευμάτων, την ανταλλαγή και την παραγωγή τους, πρέπει να την πραγματοποιήσουν μεταξύ τους». («Σύγχρονη Επιστήμη και Αναρχισμός», σελ. 164). Στην αντίληψή του για την Παρισινή Κομμούνα καθώς και των Κομμούνων της Καρθαγένης και της Βαρκελώνης, που ακολούθησαν τα χνάρια της, ο Κροπότκιν δίνει σάρκα και οστά στην έννοια της Κομμούνας ως πολιτική μορφή, μεταφέροντάς την στο μέλλον:\n«Εάν αναλύσουμε όχι μόνο αυτό το κίνημα, αλλά ακόμα και τις εντυπώσεις που αυτό άφησε και τις τάσεις οι οποίες αναπτύχθηκαν κατά την διάρκεια της κοινοτικής επανάστασης, πρέπει να αναγνωρίσουμε σ’ αυτή μια υπόδειξη που μας δείχνει ότι στο μέλλον ανθρώπινες συγκεντρώσεις οι οποίες θα είναι περισσότερο προχωρημένες στην κοινωνική τους ανάπτυξη, θα προσπαθήσουν να αρχίσουν μια ανεξάρτητη ζωή και θα προσπαθήσουν, επίσης, να προσηλυτίσουν τα περισσότερο καθυστερημένα μέρη ενός έθνους για παράδειγμα, αντί να επιβάλλουν τις απόψεις τους με το νόμο και την εξουσία ή με το να υποβάλλουν τους εαυτούς τους σε ένα νόμο πλειοψηφίας, ο οποίος είναι πάντα ένας νόμος μετριότητας. Την ίδια στιγμή, η αποτυχία της αντιπροσωπευτικής κυβέρνησης μέσα στα πλαίσια της Κομμούνας καθεαυτής δείχνει ότι η αυτοκυβέρνηση και ο αυτοδιεύθυνση πρέπει να προχωρήσουν παραπέρα από μια απλή περιφερειακή κλίμακα. Για να είναι αποτελεσματική, πρέπει ακόμα να επεκταθεί σε ποικίλες λειτουργίες της ζωής της ελεύθερης κοινότητας». («Αναρχικός Κομμουνισμός», σελ. 51-20.\nΣε μια μεταγενέστερη εργασία, ο Κροπότκιν διακήρυξε ότι μετά το 1871 «(…) η ελεύθερη κομμούνα θα είναι εφεξής το μέσο με το οποίο οι ιδέες του σύγχρονου σοσιαλισμού ίσως πραγματοποιηθούν». Και στην «Αλληλοβοήθεια» ανιχνεύει την μορφή την οποία έχει πάρει η κοινοτική συνεργασία και βρίσκεται σε εξέλιξη στην ιστορία.\nΜετά το 1917, επέστρεψε στην Ρωσία. Αν και κριτικός προς τους Μπολσεβίκους, δημοσίευσε μόνο δύο μικρές σύντομες δηλώσεις για την επανάσταση, στοχεύοντας κυρίως στο να υπονομεύσει την αντεπανάσταση, τους ξένους στρατούς που στάλθηκαν στην Ρωσία. Επέδειξε, πάντως, ξανά την υποστήριξή του στην ελεύθερη κομμούνα:\n«Όλες οι προσπάθειες επανένωσης κάτω από έναν κεντρικό έλεγχο των φυσιολογικά διαχωρισμένων τμημάτων της Ρωσικής Αυτοκρατορίας είναι καταδικασμένες να αποτύχουν. Βλέπω την στιγμή όπου κάθε μέρος αυτής της ομοσπονδίας θα είναι από μόνο του μια ομοσπονδία ελεύθερων κομμούνων και ελεύθερων πόλεων. Και πιστεύω ακόμα ότι ορισμένα μέρη της Δυτικής Ευρώπης γρήγορα θα ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο». (Κροπότκιν, «Γράμμα στους Εργάτες της Δυτικής Ευρώπης»).\nΣε σχέση με όλες τις επαναστάσεις της εποχής του, έθεσε τον στόχο της αυθεντικής ελευθερίας, την ανεξάρτητη κομμούνα. Αλλά πώς οι λαοί θα εκπληρώσουν αυτό τον στόχο; Ποια μέσα θα χρησιμοποιηθούν; Για τον Κροπότκιν, η απάντηση ήταν ξεκάθαρη: οι εξεγέρσεις θα προετοιμάσουν το έδαφος. Οι εξεγέρσεις και η ελεύθερη κομμούνα ήταν απαραίτητα βήματα για τον Κροπότκιν, επειδή πίστευε ότι ο λαός από μόνος του είναι που πρέπει να κάνει την δική του επανάσταση και όχι ένα κόμμα εμπροσθοφυλακής ή κάθε άλλη διαφορετικά οργανωμένη μικρή ομάδα. Για τις λαϊκές κινητοποιήσεις τίποτε άλλο δεν ήταν σπουδαιότερο όσο ένα κεντρικό σημείο συνάντησης, όπως ήταν, για παράδειγμα, το Palais Royal κατά την διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης:\n«Αυτό το Palais Royal, με τους κήπους και τα καφενεία του, είχε γίνει μια υπαίθρια λέσχη, όπου δέκα χιλιάδες άνθρωποι όλων των τάξεων πήγαιναν κάθε μέρα να ανταλλάξουν νέα, να συζητήσουν τα διάφορα φυλλάδια, να ανανεώσουν τον ενθουσιασμό τους για μια μελλοντική δράση, να γνωρίζουν και να καταλάβουν ο ένας τον άλλον». («Η Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση», σελ 61).\nΈνα παράδειγμα για την σπουδαιότητα των σημείων συνάντησης των λαϊκών κινητοποιήσεων ήταν η 10 Ιουνίου 1789. Αφού μαθεύτηκε ότι έντεκα στρατιώτες έχουν συλληφθεί και φυλακιστεί επειδή αρνήθηκαν να γεμίσουν τα όπλα τους για να τα χρησιμοποιήσουν εναντίον των πολιτών του Παρισιού, πάνω από 4.000 κόσμος πήγαν αμέσως από το PalaisRoyal να διασώσουν τους στρατιώτες αυτούς. Βλέποντας μια τέτοια μεγάλη δύναμη, οι φύλακες συμμορφώθηκαν και οι δραγόνοι, ξιφουλκώντας με ταχύτητα για να ανακόψουν το πλήθος, απέσυραν τα σπαθιά τους και συναδελφώθηκαν με τον κόσμο». («Η Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση», σελ. 69). Θαυμάζοντας την αυθόρμητη μαχητικότητα του λαού στους δρόμους, ο Κροπότκιν σημείωσε ότι η κλεψιά τελείωσε – ότι τα πλήθη που είχαν τον έλεγχο των καταστημάτων δεν λεηλατούσαν – αλλά μόνο πήραν ό,τι ήταν απαραίτητο για την συλλογική τους διατροφή και την άμυνα («Η Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση», σελ. 75, 106). Καθώς η εξέγερση επεκτάθηκε από την μια πόλη στις άλλες – από το Παρίσι σε σχεδόν όλη την Γαλλία – «Όλη η Ευρώπη ενθουσιάστηκε με τα λόγια και τα παραδείγματα της επανάστασης», ο Κροπότκιν ανίχνευσε πώς η εξέγερση ενοποίησε την Γαλλία με τρόπο που προηγουμένως δεν μπορούσε να φανταστεί. («Η Μεγάλη Γαλλική Επανάσταση», σελ. 95, 177).\nΜετά την Παρισινή Κομμούνα του 1871, όταν παρόμοιες εξεγέρσεις ξέσπασαν στην Καρθαγένη και στην Βαρκελώνη στην Ισπανία, κατανόησε σχεδόν ότι οι εξεγέρσεις ενέπνευσαν άλλους ώστε να ξεσηκωθούν – ένα φαινόμενο που εγώ το καταλαβαίνω ως Eros effect (δες το βιβλίο μου «The Imagination of the New Left: A Global Analysis of 1968). Ο Κροπότκιν σημείωσε ότι οι εξεγέρσεις, ενώ είναι συχνά αποτέλεσμα της απελπισίας, ήταν απαραίτητες στην επανάσταση:\n«Εξεγέρθηκαν ακόμα – μερικές φορές με την ελπίδα μιας τοπικής επιτυχίας – κατά την διάρκεια απεργιών ή σε μικρές στάσεις εναντίον κάποιου επίσημου που δεν ήταν αρεστός ή για να αποκτήσουν τροφή για τα πεινασμένα τους παιδιά, αλλά, τις περισσότερες φορές, χωρίς ελπίδα επιτυχίας: απλώς επειδή οι συνθήκες ήσαν ανυπόφορες. Όχι μία ή δύο ή δέκα, αλλά εκατοντάδες παρόμοιες εξεγέρσεις έχουν προηγηθεί και πρέπει να προηγηθούν κάθε επανάστασης. Χωρίς αυτές καμιά επανάσταση δεν μπορεί ποτέ να σφυρηλατηθεί». (Κροπότκιν, «Σύγχρονη Επιστήμη και Αναρχισμός».\nΑργότερα διακήρυξε ότι οι εξεγέρσεις δεν είναι μόνο τα μέσα αλλά, επίσης, το κλειδί ώστε να καθοριστούν οι στόχοι της επανάστασης: «Και ίσως σημειωθεί, ως γενικός κανόνας, ότι ο χαρακτήρας κάθε επανάστασης καθορίζεται από τον χαρακτήρα και τον στόχο των εξεγέρσεων, οι οποίες προηγήθηκαν».\nΜε αυτές τις σκέψεις θα έλθω τώρα στην εξέγερση της Kwangju το 1980, η οποία μας προσφέρει μια εμπειρική επιβεβαίωση των ιδεών του Κροπότκιν. Παρά την κεντρική της σπουδαιότητα στο Κορεάτικο και στα δημοκρατικά κινήματα της Ασίας στη δεκαετία του 1980, σε αρκετό κόσμο η εξέγερση της Kwangju είναι άγνωστη. Θα κάνω πρώτα μια μικρή περίληψη και έπειτα θα απεικονίσω σκιαγραφήσω τα στοιχεία της εξέγερσης, ειδικά αυτά που είναι σπουδαία σε σχέση με ό,τι έχω περιγράψει ως άποψη του Κροπότκιν, για την ελεύθερη κομμούνα και τις εξεγέρσεις γενικά.\nΘεμελιωδώς ανθρωπιστής, ο Κροπότκιν κατανόησε τον θάνατο και την διαφθορά που αντίκρισαν αυτοί οι οποίοι εξεγέρθηκαν με κουράγιο. Άφοβος στο να διατηρήσει μια αντίθεση αρχών στην καπιταλιστική τάξη, ακόμα και εάν φυλακιζόταν και του στερούνταν τα πολιτικά δικαιώματα, αρνήθηκε να επιτρέψει να ξεχαστούν τα βάσανα των άλλων. Διαβάζοντας τον ορισμό του για την κτηνωδία της κυβέρνησης, είναι δύσκολο να πούμε εάν αυτό συνέβη στο Παρίσι ή στην Kwangju:\n«Πρέπει να πεθάνεις, ό,τι κι αν κάνεις! Εάν σε πάρουν με δεσμά στα χέρια, θάνατος! Εάν εκλιπαρήσεις για ελεημοσύνη, θάνατος! Όποιο δρόμο και να πάρεις, δεξιά, αριστερά, πίσω, μπροστά, πάνω, κάτω, θάνατος! Δεν είσαι μόνο έξω από το νόμο, είσαι και έξω από την ανθρωπότητα. Ούτε η ηλικία σου ούτε το φύλλο σου θα σε σώσει εσένα και τους δικούς σου. Πρέπει να πεθάνεις, αλλά πρώτα πρέπει να δοκιμάσεις την αγωνία της συζύγου σου, της αδελφής σου, των γιων και των θυγατέρων σου, ακόμα και αυτών στην κούνια! Μπροστά στα μάτια σου ο τραυματισμένος άνθρωπος θα συρθεί από το ασθενοφόρο και θα τρυπηθεί με τις ξιφολόγχες ή θα χτυπηθεί με ρόπαλο ή με καραμπίνα. Θα τον σύρουν και θα αφεθεί με σπασμένο πόδι ή ματωμένο μπράτσο και θα εκσφενδονιστεί σαν ταλαίπωρο δεμάτι, με βογκητά δεμάτι, στο χαντάκι. Θάνατος! Θάνατος! Θάνατος!». (Πέτρος Κροπότκιν, «Η Παρισινή Κομμούνα», 1895).\nΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΗΣ KWANGJU\nΚατά τους περασμένους δύο αιώνες δύο ήσαν τα γεγονότα εκείνα που στάθηκαν απαράμιλλοι φάροι της αυθόρμητης ικανότητας χιλιάδων απλών ανθρώπων να αυτοκυβερνηθούν: Η Παρισινή Κομμούνα του 1871 και η Λαϊκή Εξέγερση της Kwangju, το 1980. Και στις δύο πόλεις μια άοπλη μάζα πολιτών, εναντίον της κυβέρνησής τους, ανέλαβε κατ’ αποτελεσματικό τρόπο τον έλεγχο του δημόσιου χώρου, διατηρώντας τον παρά την παρουσία πολύ καλά οπλισμένων στρατιωτικών δυνάμεων που επεδίωξαν να επαναφέρουν τον «νόμο και την τάξη». Εκατοντάδες χιλιάδες λαού ξεσηκώθηκαν τότε και δημιούργησαν λαϊκά όργανα πολιτικής εξουσίας τα οποία αντικατέστησαν τις παραδοσιακές μορφές διακυβέρνησης, με αποτελεσματικό και αποδοτικό τρόπο. Οι αριθμοί των εγκλημάτων έπεσαν κατακόρυφα κατά την περίοδο της απελευθέρωσης και ο λαός, που πριν δεν είχε καμία ανάλογη εμπειρία, σχημάτισε μορφές φιλίας του ενός με τον άλλον.\nΟι απελευθερωμένες πραγματικότητες της Κομμούνας του Παρισιού και αυτής της Kwangju αντιβαίνουν στον ευρύτατα καλλιεργημένο μύθο ότι οι άνθρωποι είναι κατά βάση κακοί και γι’ αυτό χρειάζονται σκληρές κυβερνήσεις ώστε να διατηρηθεί η τάξη και η δικαιοσύνη. Μάλλον, η συμπεριφορά των πολιτών κατά την διάρκεια αυτών των στιγμών της απελευθέρωσης αποκάλυψε μια έμφυτη ικανότητα για αυτοκυβέρνηση και συνεργασία.. Ήταν οι κυβερνητικές δυνάμεις και όχι ο ακυβέρνητος λαός που αντέδρασαν με μεγάλη κτηνωδία και αδικία.\nΤα γεγονότα στην Kwangju ξετυλίχθηκαν μετά την δολοφονία του δικτάτορα της Νότιας Κορέας, Park Chung-Hee, από τον αρχηγό των μυστικών υπηρεσιών. Με την ευφορία από την θάνατο του Park, οι φοιτητές ηγήθηκαν ενός τεράστιου κινήματος υπέρ της δημοκρατίας, αλλά ο στρατηγός, Chun Doo-Hwan, κατέλαβε την εξουσία και απείλησε με βίαιη καταστολή εάν συνεχιστούν οι διαδηλώσεις. Σε όλη την Κορέα, με μόνη την εξαίρεση την Kwangju, ο λαός κλείστηκε στα σπίτια του. Με την υποστήριξη των ΗΠΑ, η νέα στρατιωτική κυβέρνηση εξαπέλυσε εναντίον της Kwangju παραστρατιωτικά σώματα για της δώσουν ένα μάθημα. Από την στιγμή που τα σώματα αυτά έφτασαν στην Kwangju, εγκαινίασαν ένα όργιο αφάνταστης τρομοκρατίας σε βάρος του πληθυσμού. Στις πρώτες μάχες που διεξήχθησαν, στις 18 Μαΐου 1980, οι άντρες των σωμάτων αυτών έσπασαν τα κεφάλια των άοπλων φοιτητών. Καθώς οι διαδηλωτές διασκορπίστηκαν για περισσότερη ασφάλεια και ανασυγκροτήθηκαν ξανά, οι παραστρατιωτικοί επιτέθηκαν με ανανεωμένη μοχθηρία. «Μια ομάδα παραστρατιωτικών έκανε επίθεση σε κάθε ένα φοιτητή ξεχωριστά, σπάζοντας το κεφάλι του και τα κόκαλά του και κλωτσώντας τον στο πρόσωπο.\nΌταν τελείωναν, ο φοιτητής έμενε μια άμορφη μάζα κρέατος σε ρούχα» (Lee Jae-Eui, Kwangju Diary: Beyond the Darkness of the Age, σελ. 46). Τα σώματα των φοιτητών φορτώνονταν σε φορτηγά όπου στρατιώτες συνέχιζαν να τα χτυπούν και να τα κλωτσούν. Την νύχτα οι παραστρατιωτικοί είχαν εγκαταστήσει φρουρές σε αρκετά πανεπιστήμια.\nΚαθώς οι φοιτητές αμύνθηκαν, οι στρατιώτες χρησιμοποίησαν ξιφολόγχες εναντίον τους και συνέλαβαν περισσότερες δεκάδες διαδηλωτών, αρκετοί από τους οποίους ξεγυμνώθηκαν, βιάστηκαν και κακοποιήθηκαν περαιτέρω. Ένας στρατιώτης κραδαίνοντας την ξιφολόγχη του σε κρατούμενους φοιτητές, ούρλιαζε: «Με την ξιφολόγχη αυτή έκοψα τα στήθια σαράντα γυναικών Viet Cong στο Βιετνάμ»! Ο τοπικός πληθυσμός είχε σοκαριστεί από την αντίδραση αυτή των παραστρατιωτικών. Οι τελευταίοι ήταν τόσο πολύ εκτός ελέγχου που μαχαίρωσαν μέχρι θανάτου ακόμα και τον διευθυντή πληροφοριών ενός τοπικού αστυνομικού τμήματος, ο οποίος προσπάθησε να τους σταματήσει από το να είναι τόσο κτηνώδεις» (Kwangju Diary, σελ. 79).\nΑλλά, παρά τις επιθέσεις και τις εκατοντάδες συλλήψεις, οι φοιτητές συνέχισαν να ανασυγκροτούνται και να αμύνονται. Καθώς η πόλη κινητοποιήθηκε την επόμενη ημέρα, λαός από κάθε τάξη και επάγγελμα κατέκλυσε τους δρόμους και οι φοιτητές μεταβλήθηκαν σε μειοψηφία μέσα στο πλήθος (The May 18 Kwangju Democratic Uprising, σελ. 127).\nΑυτή η αυθόρμητη γενίκευση του λαϊκού κινήματος ξεπέρασε τις παραδοσιακές διαιρέσεις ανάμεσα σε τάξεις, μια από τις πρώτες ενδείξεις γενίκευσης της εξέγερσης. Οι παραστρατιωτικοί, για μια ακόμα φορά, κατέφυγαν στην σκληρή κτηνωδία – σκοτώνοντας και ακρωτηριάζοντας ανθρώπους οι οποίοι έτυχε να βρίσκονται στους δρόμους. Ακόμα, οδηγοί ταξί και λεωφορείων οι οποίοι προσπάθησαν να βοηθήσουν τραυματισμένους και ματωμένους ανθρώπους, χτυπήθηκαν και μερικοί δολοφονήθηκαν. Μερικοί αστυνομικοί προσπάθησαν να απελευθερώσουν κρυφά κάποιους κρατούμενους, αλλά και αυτοί, επίσης, χτυπήθηκαν με τις ξιφολόγχες των παραστρατιωτικών (Kwangju Diary, σελ. 113). Αρκετοί αστυνομικοί απλώς πήγαν σπίτι τους ενώ ο αρχηγός της αστυνομίας αρνήθηκε να διατάξει τους άντρες του να ανοίξουν πυρ κατά των διαδηλωτών, παρά την επιμονή των στρατιωτικών να το κάνει.\nΟ κόσμος αμύνθηκε με πέτρες, μπαστούνια, μαχαίρια, σωλήνες, σιδερένιες βέργες και σφυριά, εναντίον 18.000 αντρών ειδικής αστυνομίας και πάνω από 3.000 παραστρατιωτικών. Αν και αρκετοί διαδηλωτές σκοτώθηκαν, η πόλη δεν μπόρεσε να ησυχάσει. Στις 20 Μαΐου, μια εφημερίδα με τίτλο «The Militant’s Bulletin» («Το Δελτίο του Μαχητή») κυκλοφόρησε για πρώτη φορά, με ακριβή νέα, διαφορετικά απ’ αυτά του επίσημου Τύπου. Στις 6 το απόγευμα ένα πλήθος 5.000 διαδηλωτών ξεχύθηκε εναντίον ενός αστυνομικού οδοφράγματος. Όταν οι παραστρατιωτικοί τους απώθησαν, αυτοί ανασυγκροτήθηκαν και άρχισαν μια καθιστική διαδήλωση.\nΤότε εξέλεξαν αντιπροσώπους για να προσπαθήσουν (με διαπραγματεύσεις) να διαχωρίσουν την αστυνομία από τον στρατό. Το βράδυ, η διαδήλωση αποτελείτο από 200.000 κόσμο, σε μια πόλη 700.000 πληθυσμού. Το μεγάλο αυτό πλήθος συνένωσε εργάτες, αγρότες, φοιτητές και ανθρώπους κάθε επαγγέλματος και τάξης. Εννιά λεωφορεία και πάνω από διακόσια ταξί ήσαν στην κεφαλή της διαδήλωσης, στην οδό Kumnam. Οι παραστρατιωτικοί επιτέθηκαν ξανά κτηνωδώς, αλλά αυτή την φορά ήταν ολόκληρη σχεδόν η πόλη που αμύνθηκε. Κατά την διάρκεια της νύχτας αυτοκίνητα, τζιπ, ταξί και άλλα οχήματα παραδόθηκαν στις φλόγες και οδηγήθηκαν εναντίον στις στρατιωτικές δυνάμεις. Αν και ο στρατός επιτέθηκε αρκετές φορές, η διαδήλωση τερμάτισε στην Πλατεία Δημοκρατίας. Στον σιδηροδρομικό σταθμό σκοτώθηκαν αρκετοί διαδηλωτές και στο Province Hall, γειτονικό στην Πλατεία Δημοκρατίας, οι παραστρατιωτικοί άνοιξαν πυρ στο πλήθος με όπλα M-16, σκοτώνοντας περισσότερους.\nΟ λογοκριμένος Τύπος δεν ανέφερε τίποτα για τους νεκρούς. Αντίθετα, λανθασμένες πληροφορίες για βανδαλισμούς και μικρές αστυνομικές επιχειρήσεις ήσαν τα κατασκευασμένα νέα που μεταδίδονταν. Δεν έγινε κανένας λόγος για την κτηνωδία του στρατού. Αφού και τα νέα αυτά δεν έδωσαν την πραγματική διάσταση των γεγονότων, χιλιάδες κόσμος περικύκλωσε το κτίριο Τύπου. Γρήγορα η διεύθυνση και η φρουρά του κτιρίου υποχώρησαν και το πλήθος ξεχύθηκε μέσα σ’ αυτό και μην γνωρίζοντας να χρησιμοποιεί τα εργαλεία κλπ, παρέδωσε το κτίριο στις φλόγες. Το πλήθος έβαλε από τότε ως στόχους του και άλλα κτίρια.\n«Την 1 την νύχτα το πλήθος κατευθύνθηκε στην Εφορία, όπου έσπασε τα έπιπλα και έβαλε φωτιά. Ο λόγος ήταν ότι οι φόροι, που έπρεπε να χρησιμοποιούνται για την βελτίωση της ζωής των ανθρώπων, χρησιμοποιούνταν από τον στρατό και για την παραγωγή όπλων που σκοτώνουν τους ανθρώπους. Ήταν ασυνήθιστο το ότι πυρπολήθηκαν τα κτίρια του Τύπου και της Εφορίας ενώ προστατεύτηκαν το κτίριο της αστυνομίας και άλλα κτίρια (The May 18 Kwangju Democratic Uprising, σελ. 138).\nΠάντως, εκτός από δύο κτίρια Τύπου και την Εφορία, η Επιθεώρηση Εργασίας, ο σταθμός αυτοκινήτων του Province Hall και 16 αστυνομικά οχήματα πυρπολήθηκαν και αυτά. Η τελική μάχη δόθηκε στις 4 τα ξημερώματα στον σιδηροδρομικό σταθμό. Οι στρατιώτες χρησιμοποίησαν ξανά όπλα Μ-16 εναντίον του πλήθους, σκοτώνοντας αρκετούς διαδηλωτές που βρίσκονταν στις πρώτες γραμμές. Άλλοι διαδηλωτές, όμως, σκαρφάλωσαν στο κτίριο και σε κολώνες, επιτiθέμενοι από εκεί στους στρατιώτες. Και εκεί ήταν που με ένα απίστευτο σθένος ο κόσμος υπερίσχυσε και εξανάγκασε σε βιαστική υποχώρηση τον στρατό.\nΣτις 9 το πρωί της 21ης Μαΐου, περισσότεροι από 100.00 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν ξανά στην οδό Kumnam, έχοντας απέναντί τους παραστρατιωτικούς. Μια μικρή ομάδα φώναζε ότι έπρεπε να πάει κάποιος κόσμος στο Asia Motors (μια στρατιωτική αυτοκινητοβιομηχανία) για να απαλλοτριώσει οχήματα. Μερικές δεκάδες πήγαν προς τα εκεί, φέρνοντας, όμως, πίσω μόνο 7 οχήματα (γιατί ελάχιστοι ήσαν αυτοί που ήξεραν να οδηγούν). Αλλά καθώς εμφανίστηκαν περισσότεροι που γνώριζαν οδήγηση, περίπου 350 οχήματα, μαζί και μερικά τεθωρακισμένα, έπεσαν γρήγορα στα χέρια των διαδηλωτών. Οδηγώντας τα οχήματα αυτά, οι διαδηλωτές έφτασαν σε γειτονιές και χωριά, προσπαθώντας να επεκτείνουν την εξέγερση. Μερικά οχήματα έφεραν ψωμί και νερό και αναψυκτικά από ένα εργοστάσιο της Κόκα-Κόλα. Επίσης, εξελέγησαν μερικοί διαπραγματευτές και στάλθηκαν να διαπραγματευτούν με τον στρατό. Αλλά καθώς γινόταν αυτό άρχισαν να πέφτουν πυροβολισμοί εναντίον των διαδηλωτών, τορπιλίζοντας την ήδη τεταμένη ατμόσφαιρα και βάζοντας τέλος στις ελπίδες για ειρηνική διευθέτηση. Για δέκα λεπτά, ο στρατός πυροβολούσε και δεκάδες σκοτώθηκαν ενώ περίπου 500 τραυματίστηκαν.\nΟι διαδηλωτές αντέδρασαν αμέσως και σε λιγότερο από δύο ώρες μετά τους πυροβολισμούς το πρώτο αστυνομικό τμήμα δέχτηκε επίθεση και πάρθηκαν όπλα. Έτσι περισσότεροι διαδηλωτές σχημάτισαν ομάδες που επιτέθηκαν σε περισσότερα αστυνομικά τμήματα και τμήματα της εθνικής φρουράς και έγιναν νέες συγκεντρώσεις σε δύο κεντρικά σημεία. Με την βοήθεια ανθρακωρύχων από την Hwasun, οι διαδηλωτές απέκτησαν μεγάλες ποσότητες δυναμίτη και άλλων εκρηκτικών (The May 18 KwangjuDemocratic Uprising, σελ. 143). Περίπου 7 λεωφορεία με εργάτριες ιματισμού πήγαν στο Naju, απ’ όπου απαλλοτρίωσαν εκατοντάδες καραμπίνες και διάφορα πυρομαχικά και τα έφεραν πίσω στη πόλη.\nΠαρόμοιες απαλλοτριώσεις όπλων σημειώθηκαν και στις επαρχίες Changsong, Yoggwang και Tamyang. Η εξέγερση επεκτάθηκε γρήγορα και στις πόλεις Hwasun, Naju, Hampyung, Kangjin, Mooan Haenam, Mokpo και αλλού, σε 16 τουλάχιστον συνολικά μέρη της νοτιοδυτικής Κορέας (The May 18 Kwangju Democratic Uprising, σελ. 164). Η ταχύτατη ανάπτυξη της εξέγερσης είναι μια ακόμα ένδειξη της ικανότητας του λαού για αυτοκυβέρνηση και αυτόνομη πρωτοβουλία. Ελπίζοντας να επεκτείνουν την εξέγερση στην Chunju και στην ίδια την Σεούλ, μερικοί διαδηλωτές προσπάθησαν να στήσουν οδοφράγματα σε εθνικές οδούς και δρόμους ταχείας κυκλοφορίας, αλλά απωθήθηκαν από τον στρατό. Ελικόπτερα του στρατού άνοιξαν πυρ εναντίον οπλισμένων ομάδων διαδηλωτών από την Hwasun και την Yoggwang, οι οποίοι προσπαθούσαν να φτάσουν στην Kwangju. Εάν η δικτατορία δεν είχε υπό τον έλεγχό της τα ΜΜΕ και δεν είχε περιορίσει τα ταξίδια, τότε η εξέγερση θα εξελισσόταν σε πανεθνική κλίμακα.\nΣτο αποκορύφωμα των στιγμών, αναπτύχθηκε μια δομή η οποία ήταν δημοκρατικότερη από τις προηγούμενες στην πόλη. Σε συγκέντρωση στο Kwangju Park και στο Yu-TongJunction, σχηματίστηκαν οι μαχητικοί πυρήνες και η ηγεσία του κινήματος. Συγκεντρώθηκαν όπλα για να γίνει επίθεση στο Province Hall (όπου ο στρατός είχε το αρχηγείο του). Στις 5.30 το απόγευμα ο στρατός υποχώρησε και από τις 8 το βράδυ ο λαός έλεγχε την πόλη. Χαρμόσυνοι ήχοι παντού. Αν και τα όπλα του λαού, που ήσαν από την εποχή του Β’ Παγκoσμίου Πολέμου, ήσαν κατώτερα από αυτά του στρατού, ο ηρωισμός και η αφοσίωσή του αποδείχθηκαν ισχυρότερα όπλα από την τεχνική υπεροχή του στρατού. Η Ελεύθερη Κομμούνα κράτησε έξι ημέρες. Καθημερινά οι συνελεύσεις των πολιτών έδιναν φωνή στην απογοήτευση χρόνων και στις βαθιές φιλοδοξίες των απλών ανθρώπων. Τοπικές ομάδες πολιτών διατήρησαν την τάξη και δημιούργησαν έναν νέο τύπο κοινωνικής διαχείρισης – αυτόν από και για τον λαό. Συμπτωματικά, στις 27 Μαΐου – την ίδια ημέρα που η Παρισινή Κομμούνα συντρίφτηκε περίπου εκατό χρόνια πριν – η Κομμούνα της Kwangju συντρίφτηκε και αυτή από τον στρατό, παρά την ηρωική της αντίσταση. Αν και κατεστάλη κτηνωδώς το 1980, για τα επόμενα επτά χρόνια το κίνημα συνέχισε τον αγώνα και το 1987 οργανώθηκε μιας πανεθνικής κλίμακας εξέγερση, με την οποία, τελικά, έγινε ένας δημοκρατικός εκλογικός ανασχηματισμός στην Νότια Κορέα.\nΩς άλλο θωρηκτό «Ποτέμκιν», ο λαός της Kwangju έχει επανειλημμένα σηματοδοτήσει την έλευση της επανάστασης – από την εξέγερση της Tonghak το 1894 και την φοιτητική εξέγερση του 1929 μέχρι την εξέγερση της Kwangju το 1980. Όπως η Παρισινή Κομμούνα και το θωρηκτό Ποτέμκιν», έτσι και η ιστορική σπουδαιότητα της Kwangju είναι διεθνής και όχι απλώς Κορεάτικη (ή Γαλλική ή Ρωσική). Η σημασία και τα διδάγματά της έχουν να κάνουν και με την Ανατολή και την Δύση και με τον Βορρά και τον Νότο. Η λαϊκή εξέγερση του 1980, όπως και αυτά τα προηγούμενα σύμβολα της επανάστασης, έχει ήδη τις επιπτώσεις της σε παγκόσμια κλίμακα. Μετά από δεκαετίες κατά τις οποίες τα βασικά δημοκρατικά δικαιώματα καταστέλλονταν στην Ανατολική Ασία, ένα κύμα εξεγέρσεων και στάσεων μετασχημάτισε την περιοχή. Οι επαναστάσεις του 1989 στην Ευρώπη είναι πασίγνωστες, αλλά ο Ευρωκεντρισμός συχνά προλαμβάνει την αντιστοιχία τους στην Ασία.\nΈξι χρόνια μετά τη εξέγερση της Kwangju ανατράπηκε η δικτατορία του Μάρκος στις Φιλιππίνες. Η Κορασόν Ακίνο και ο Kim Dae-Jung γνωρίζονταν από τις ΗΠΑ και η εμπειρία της εξέγερσης της Kwangju τους βοήθησε την πρώτη στην Μανίλα. Σε όλη την Ασία, εμφανίστηκαν λαϊκά κινήματα για δημοκρατία και ανθρώπινα δικαιώματα. Δόθηκε τέλος στον στρατιωτικό νόμο στην Ταϊβάν το 1987. Στην Βιρμανία ένα λαϊκό κίνημα εμφανίστηκε με εκρηκτικό τρόπο τον Μάρτιο του 1988, όταν φοιτητές και εθνικές μειονότητες ξεχύθηκαν στους δρόμους της Ρανκούν και παρά την τρομερή καταστολή, το κίνημα κατάφερε να εκθρονίσει τον πρόεδρο Ne Win, μετά από 26 χρόνια διακυβέρνησης. Τον επόμενο χρόνο ακτιβιστές φοιτητές στην Κίνα άρχισαν έναν ακόμα εκτεταμένο και ανοιχτό αγώνα για δημοκρατία, για να τουφεκιστούν και δολοφονηθούν στην πλατεία Tiananmen και να καταδιώκονται για χρόνια μετά από αυτό. Η σειρά του Νεπάλ ήταν τον επόμενο χρόνο. Επτά βδομάδες διαδηλώσεων, που άρχισαν τον Απρίλιο του 1990, οδήγησαν τον βασιλιά να εκδημοκρατίσει την κυβέρνηση. Η επόμενη χώρα που απέκτησε την εμπειρία μας εξεγερτικής έκρηξης ήταν η Ταϊλάνδη, όταν η 20μερη απεργία πείνας ενός ηγετικού πολιτικού της αντιπολίτευσης έφερε στο δρόμο χιλιάδες λαού τον Μάϊο του 1992. Δεκάδες σκοτώθηκαν όταν η στρατιωτική δικτατορία κατέστειλε τις διαδηλώσεις, αλλά εξαιτίας αυτής της κτηνωδίας ο στρατηγός Suchinda Krapayoon αναγκάστηκε να παραιτηθεί. Το 1988 στην Ινδονησία φοιτητές κάλεσαν σε μια «λαϊκή επανάσταση» και κατάφεραν να ανατρέψουν τον δικτάτορα Σουχάρτο. Σε συνεντεύξεις που πάρθηκαν από έναν Αμερικανό δημοσιογράφο σε πανεπιστήμια στην Ινδονησία, ειπώθηκε ότι τα λαϊκά συνθήματα που χρησιμοποιήθηκαν υιοθετήθηκαν από τις Φιλιππίνες και ότι αποτελούσε καινοτομία η κατάληψη των δημόσιων χώρων.\nΚΡΟΠΟΤΚΙΝ ΚΑΙ KWANGJU\nΥπάρχουν τρεις κύριοι τρόποι με τους οποίους η εξέγερση της Kwangju απεικονίζει και επαληθεύει τον σκελετό της ανάλυσης του Κροπότκιν:\n1) Η ανεξάρτητη κομμούνα και η ελεύθερη διανομή των εμπορευμάτων.\nΑφού εκδιώχθηκε ο στρατός από την πόλη στις 21 Μαΐου, ο καθένας το χάρηκε και το απόλαυσε με τους άλλους. Οι αγορές και τα καταστήματα άνοιξαν ξανά και το νερό, τα τρόφιμα και το ηλεκτρικό διατίθονταν κανονικά. Δεν λεηλατήθηκαν τράπεζες και συνηθισμένα εγκλήματα όπως κλεψιές, ληστείες, βιασμοί και άλλα, σπάνια συνέβαιναν ή και καθόλου. Σε καλάθια, γκαζολίνη και τσιγάρα υπήρχε έλλειψη. Καθώς μερικοί άνθρωποι προσπάθησαν να παράγουν περισσότερα κοφίνια από τον στρατό, άλλοι αντάλλασσαν τσιγάρα και άλλα πράγματα μεταξύ τους, ευτυχισμένοι γι’ αυτό. Για μερικούς ανθρώπους, το να ανταλλάσσουν τσιγάρα με άλλους συμβόλιζε ένα σπουδαίο μέρος της κοινοτικής τους εμπειρίας. Οι ιδιοκτήτες καταστημάτων οι οποίοι ακόμα είχαν τσιγάρα, έδιναν ένα πακέτο κάθε φορά για να είναι δίκαιοι με όλους. Υπήρχε μικρή έλλειψη αίματος στα νοσοκομεία, αλλά από την στιγμή που έγιναν γνωστές οι ανάγκες που υπήρχαν, κόσμος κατέκλυσε – συμπεριλαμβανομένων και βοηθών μπαρ και ιερόδουλων που επιτράπηκε και σ’ αυτές – τα νοσοκομεία για να δωρίσει αίμα. Ποσά χιλιάδων δολαρίων μαζεύτηκαν από δωρεές. Όλα αυτά τα παραδείγματα αποτελούν ενδείξεις του με πόσο αξιόλογο τρόπο ολόκληρη η πόλη λειτούργησε συλλογικά.\nΓια μέρες, πολίτες καθάριζαν εθελοντικά τους δρόμους, μαγείρευαν ρύζι, σερβίριζαν δωρεάν γεύματα στις αγορές και φύλαγαν φρουροί για τον φόβο μια ανέλπιστης αντεπίθεσης. Ο καθένας συνεισέφερε και έβρισκε την θέση του στη απελευθερωμένη Kwangju. Ένας νέος καταμερισμός αναδύθηκε αυθόρμητα. Η πολιτοφυλακή, της οποίας αρκετοί άντρες στέκονταν άγρυπνοι όλη νύχτα, ήταν υπόδειγμα υπευθυνότητας. Ο κόσμος αναγόρευσε την νέα πολιτοφυλακή σε Στρατό «Πολιτών» ή «οι σύμμαχοί μας» (καθώς ήταν αντίθετοι στον στρατό, «τον εχθρό μας»). Προστάτευσε τον λαό και ο λαός προστάτευσε αυτήν. Χωρίς καμιά κατήχηση και καμιά από εκείνες τις τρέλες που χαρακτηρίζει την συμπεριφορά κάθε στρατού σε όλο τον κόσμο, οι άντρες και οι γυναίκες που ανήκαν στην Πολιτοφυλακή αυτή συμπεριφέρονταν υποδειγματικά. Δεν έτρεφαν κανέναν φόβο στο να καθιερώσουν έναν νέο τύπο τάξης βασισμένης στις ανάγκες του πληθυσμού, αφοπλίζοντας όλους τους μαθητές των ανώτερων σχολείων, μια δραστηριότητα για την οποία ευθύνη φέρει επίσης και το «Δελτίο του Μαχητή» (Kwangju Diary, σελ. 71). Όταν επίκειτο η τελική επίθεση του κράτους, οι αρχηγοί της εξέγερσης πρότειναν όλοι οι μαθητές των σχολείων να γυρίσουν στα σπίτια τους, για να επιβιώσουν και να συνεχίσουν τον αγώνα μετέπειτα. Μετά από διαμαρτυρίες και με δάκρυα στα μάτια, οι νεαροί μαχητές αποχώρησαν.\n2) Οι γενικές συνελεύσεις στην Πλατεία Δημοκρατίας δεν αποτελούσαν κυβερνητικό σώμα αλλά σώμα υψηλών αποφάσεων.\nΗ λαϊκή θέληση εκφράστηκε με καθημερινές συγκεντρώσεις γύρω από την πλατεία του Province Hall. Το μέρος αυτό που ήταν ιερό (για την εξουσία) πριν την απελευθέρωση της πόλης, μετονομάστηκε σε Πλατεία Δημοκρατίας στις 16 Μαΐου. Η ικανότητα να συγκεντρώνονται ειρηνικά χιλιάδες λαού ήταν ένα δικαίωμα που αποκτήθηκε με το αίμα αρκετών φίλων και γειτόνων. Ενστικτωδώς, ο λαός της Kwangju αναγνώρισε την πλατεία αυτή ως το πνευματικό του σπίτι και εκεί γίνονταν κάθε μέρα συγκεντρώσεις χιλιάδων ατόμων. Οι καθημερινές αυτές συγκεντρώσεις αποτέλεσαν το θεμέλιο ενός νέου είδους άμεσης δημοκρατίας όπου ο καθένας είχε δικαίωμα λόγου. Ο δημόσιος ρόλος των γυναικών ήταν εντυπωσιακός καθώς αντιτίθονταν στην υποταγή που υπέφεραν πριν. Αρκετοί άνθρωποι ήσαν ικανοί να εκφράσουν τις από καρδιάς ανάγκες τους:\n«Το βασικότερο οικοδόμημα ήταν τώρα η ίδια η ενότητα του λαού. Εκφράζονταν όλα τα επαγγέλματα και οι τάξεις λαού –υπαίθριες πωλήτριες, δάσκαλοι, πιστοί διαφορετικών θρησκειών, νοικοκυρές, μαθητές, φοιτητές και αγρότες. Οι οργισμένοι λόγοι τους δημιούργησαν μια κοινή συνείδηση, μια εκδήλωση της τεράστιας ενέργειας της εξέγερσης. Είχαν έρθει τόσο κοντά ο ένας με τον άλλον, δημιουργώντας μια δυνατή αίσθηση αλληλεγγύης διαμέσου της εξέγερσης. Την στιγμή αυτή η πόλη ήταν ένα και το αυτό» (KwangjuDiary, σελ. 105).\nΠέντε συγκεντρώσεις έγιναν κατά την διάρκεια της απελευθέρωσης της πόλης και τεράστια πλήθη συμμετείχαν σε αυτές. Η πρώτη μαζική συγκέντρωση ήταν αυθόρμητα οργανωμένη και έγινε για να γιορταστεί η ήττα και η υποχώρηση του στρατού την επόμενη ημέρα. Στις 23 Μάιου, στην πρώτη συγκέντρωση για την δημοκρατία, το πλήθος ξεπέρασε τις 150.000 άτομα. Τελείωσε με το πλήθος να τραγουδά «Η ευχή μας είναι η εθνική ενοποίηση». Στις 24 Μαΐου πάνω από 100.000 λαού συγκεντρώθηκε. Στις 25 του μήνα ήσαν 50.000 λαού και 30.000 συμμετείχαν στην τελευταία συγκέντρωση στις 26 του μήνα. Στην τελευταία αυτή συγκέντρωση ζητήθηκε ο σχηματισμός μιας εθνικής κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας.\n3) Αυθόρμητη οργάνωση.\nΗ ικανότητα αυτοκυβέρνησης που αναδύθηκε αυθόρμητα, πρώτα εν μέσω της μάχης και αργότερα στην διακυβέρνηση της πόλης και την τελική αντίσταση, όταν η δικτατορία αντεπιτέθηκε, είναι πέρα από κάθε λογική. Στο τελευταίο μέρος του 20ού αιώνα, τα γράμματα, τα ΜΜΕ και η πανεπιστημιακή εκπαίδευση (που στην Ν. Κορέα συμπεριλαμβάνει και στρατιωτική εκπαίδευση για κάθε αγόρι) έχουν δώσει την ικανότητα σε εκατομμύρια ανθρώπους να αυτοκυβερνώνται πολύ σοφότερα απ’ ό,τι οι μικρές ελίτ που αναδεικνύονται στις θέσεις εξουσίας. Παρά την αυθόρμητη διαδικασία αντίστασης στην κτηνωδία των παραστρατιωτικών, οι άντρες και οι γυναίκες ξεσηκώθηκαν. Αρκετοί από αυτούς είχαν ελάχιστη ή και καμιά προηγούμενη πολιτική εμπειρία. Μερικοί είχαν ελάχιστη ή μη επίσημη εκπαίδευση. Όλα ξεδιπλώθηκαν σαν να ήταν μέρος συγκεκριμένων ιστορικών γεγονότων. Η απελευθερωμένη Kwangju οργανώθηκε χωρίς κυβερνητικές επινοήσεις ή σχεδιασμούς πολιτικών κομμάτων. Οι ιδέες του Κροπότκιν δεν θα μπορούσαν να έχουν λιγότερη επίδραση σ’ εκείνους οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της εξέγερσης απαλλοτριώνοντας οχήματα στην οδό Kumnam απ’ όσο στο πλήθος στο Palais Royal που απελευθέρωσε τους φυλακισμένους.\nΔεν προϋπήρχε κανένα σχέδιο οργάνωσης, αφού σχεδόν όλοι οι ηγέτες του κινήματος είτε είχαν συλληφθεί είτε κρύβονταν μέχρι που άρχισε η εξέγερση. Την νύχτα της 17ηςΜαΐου, μέλη της στρατιωτικής μυστικής υπηρεσίας και αστυνομία εισέβαλαν σε σπίτια αγωνιστών σε όλη την πόλη, συλλαμβάνοντας την ηγεσία του κινήματος. Όσοι ηγέτες δεν συνελήφθησαν κρύβονταν. Ήδη τουλάχιστον 26 από τους ηγέτες του πανεθνικού κινήματος (συμπεριλαμβανομένου και του Kim Dae-Jung) συνελήφθησαν. Έτσι, το επόμενο πρωί ο κόσμος – πρώτα μερικές εκατοντάδες και έπειτα χιλιάδες άτομα – οργανώθηκε από μόνος του.\nΗ ανάδυση της ανάγκης οργάνωσης εμφανίστηκε εντελώς φυσιολογικά. Η διαδικασία ήταν προφανής στον καθέναν. Ακόμα και η κυβέρνηση δημόσια αναφερόταν στην εξέγερση σαν «κοινοτικά αυτοκυβερνώμενη». Περίπου στις 10.30 το πρωί της 22ης Μαΐου, μια ομάδα οκτώ ευαγγελιστών ιερωμένων συναντήθηκαν για να εκτιμήσουν την κατάσταση. Ένας απ’ αυτούς ήταν ο Arnold Peterson, ένας Αμερικανός βαπτιστής ιεραπόστολος, ο οποίος συνέβη να βρίσκεται στην Kwangju. Αργότερα έφερε στην μνήμη του την εκτίμηση των ιερωμένων:\n«Η ομοφωνία των απόψεών τους μπορεί να συνοψιστεί με την φράση “Δεν μπορεί να γίνει”. Δεν είχε ακουστεί ξανά πολίτες μιας πόλης που είχαν εξεγερθεί να ανατρέπουν την κυβέρνησή τους χωρίς συνειδητό σχέδιο και ηγεσία» (Peterson, σελ. 49).\nΥπήρχαν από πριν κάποιες ομάδες, όπως η ομάδα «Wildfire» (ένα νυχτερινό εργατικό σχολείο), η ομάδα «Clown» (μια επαναστατική θεατρική ομάδα) και η Εθνική Δημοκρατική Εργατική Ένωση, των οποίων τα μέλη συνεργάστηκαν στην έκδοση της καθημερινής εφημερίδας, «The Militant’s Bulletin» («Το Δελτίο του Μαχητή»), με την οποία έγινε μια προσπάθεια να συγκροτηθεί μια ένοπλη αντίσταση. Ανέτρεψαν με επιτυχία τον δήμαρχο και τα περισσότερα συντηρητικά μέλη του δημοτικού συμβουλίου. Συγκρότησαν μια συμμαχία αναδυόμενων ομάδων ένοπλων μαχητών, δημιούργησαν ένα δημιουργικό κέντρο, ως ένα φάσμα μεμονωμένων μαχητών οι οποίοι συνεργάστηκαν μεταξύ τους και αφιέρωσαν την δράση τους σε μια ένοπλη κατά κάποιο τρόπο αντίσταση.\nΕίναι σημαντικό να πούμε ότι αρκετά από τα μέλη αυτών των μαχητικών ομάδων συμμετείχαν πριν σε ομάδες μελέτης με θέμα την Παρισινή Κομμούνα, μερικοί δε με τον ποιητή και αγωνιστή Kim Nam-Ju. (Από συνέντευξη, 29 Νοεμβρίου 1999). Το 2001, ήρθα σε επαφή με 29 συμμετέχοντες στην εξέγερση. Αρκετοί από αυτούς είπαν ότι συμμετείχαν πριν σε ομάδες μελέτης, οι οποίες λίγο πριν την εξέγερση είχαν ως αντικείμενό τους την Παρισινή Κομμούνα. Ο Yoon Sang-Won (ένας από τους σημαντικότερους ηγέτες που αναδύθηκαν στην απελευθερωμένη Kwangju), παρακολούθησε το 1976 μια ομιλία του Kim Nam-Ju στο βιβλιοπωλείο Nokdu, όπου μίλησε και συζήτησε με το ακροατήριο για την Παρισινή Κομμούνα. (Από συνέντευξη στις 7 Νοεμβρίου 2001). Κατά την διάρκεια της εξέγερσης, ο Yoon Sang-Won μίλησε δημόσια, τουλάχιστον μια φορά, για την Παρισινή Κομμούνα, σε συζητήσεις που είχε με άλλους σημαντικούς αγωνιστές από τον πανεπιστημιακό χώρο (Από συνέντευξη στις 22 Ιουνίου 2001). Τουλάχιστον πάνω από δέκα άλλοι σημαντικοί αγωνιστές είχαν μελετήσει την Παρισινή Κομμούνα.\nΤο ότι οι αγωνιστές αυτοί μελέτησαν την Παρισινή Κομμούνα πριν την εξέγερση της Kwangju, μας δείχνει κατά πόσο η κληρονομιά των εξεγέρσεων, είτε στο Παρίσι είτε στηνKwangju, συνειδητά ή όχι, εμπνέει το ανθρώπινο είδος στον αγώνα του εναντίον της καταπίεσης. Και παρά την κτηνώδη καταστολή της εξέγερσης – και στις δύο περιπτώσεις που εξετάζουμε εδώ – οι άνθρωποι άφησαν μια εμπειρία δημόσια δημιουργημένων νέων επιθυμιών και νέων αναγκών, νέων φόβων και νέων ελπίδων, στις καρδιές και στα μυαλά των συμμετεχόντων και όλων εκείνων οι οποίοι στάθηκαν στο μονοπάτι και στο κύμα των εξεγέρσεων.\nΟι σύντομες αυτές επισημάνσεις για την εξέγερση της Kwangju δείχνουν πόσο η σκέψη του Κροπότκιν συνεχίζει να ενδυναμώνει τα επαναστατικά κινήματα. Οι πεποιθήσεις του, οι αναλύσεις του, σταχυολογημένες από το αίμα και τα βάσανα τόσων πολλών ανθρώπων, παραμένουν σε άμεση συνάφεια με τους σύγχρονους αγώνες.\nΕνώ οι αντιλήψεις του Κροπότκιν είναι επίκαιρες σήμερα, θα ήταν ανόητο να μελετάμε μηχανιστικά την σκέψη του. Ιδιαίτερα όταν κάποια λάθη κοστίζουν ίσως την ζωή χιλιάδων, την επαναστατική θεωρία, ενώ καθιστούν συνειδητές τις αντιλήψεις των προηγούμενων επαναστατικών εγχειρημάτων, πρέπει να αφήνουμε τους ανθρώπους να δημιουργούν οι ίδιοι την τύχη τους.\nΕυτυχώς, από μια άποψη, μια λανθασμένη –σήμερα – άποψη του Κροπότκιν ήταν η δήλωσή του ότι οι αιματοβαμμένοι φορείς της καταστολής «ποτέ δεν καταγγέλθηκαν» (Κροπότκιν, Revolutionary Pamphlets, σελ. 138). Κατά απίστευτο τρόπο, μετά την νίκη του αγώνα του Ιουνίου 1987 στην Νότια Κορέα, οι πρώην πρόεδροι Chun Doo Hwan καιRoh Tae-woo (εγκέφαλοι της αιματηρής καταστολής της εξέγερσης της Kwangju) δικάστηκαν και φυλακίστηκαν. Σπάνια στην ιστορία έχουν οι εγκέφαλοι ενός τέτοιου αιματηρού μακελέματος αναλάβει τις ευθύνες τους.\nΑς ελπίσουμε ότι στο μέλλον, τα όνειρα του Κροπότκιν για ελευθερία και ευημερία θα αντικαταστήσουν τον παρόντα εφιάλτη της παγκοσμιοποιημένης κυριαρχίας, του πολέμου και της στρατιωτικοποίησης.\n* Ο George Katsiaficas είναι καθηγητής Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών στο Ινστιτούτο Wentworh της Βοστόνης της Μασαχουσέτης, εκδότης του «New Political Science» και συγγραφέας αρκετών βιβλίων όπως το «Subversion of Politics: European Autonomous SocialMovements» and «The Decolonisation of Everyday Life of the New left: A Global Analysis of 1968». Πρόσφατα ήταν επισκέπτης καθηγητής στο πανεπιστήμιο Chonnam της Kwangju της Ν. Κορέας.\n* Το κείμενο αυτό δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «North-Eastern Anarchist» Νο 7 της North-Eastern Fedaration of Anarchists Communists (NEFAC – Βορειοανατολική Ομοσπονδία Αναρχοκομμουνιστών, η οποία εδρεύει και δρα στις βόρειες ΗΠΑ και τον Καναδά).\nΑναρτήθηκε στις: 24/07/2013


EΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΚΑΤΑΛΟΝΙΑ/28-10-2017 | Ambassadors at Large\nPosted on October 28, 2017, 8:27 pm\n1)ΜΕ ΡΩΤΑΤΕ ΑΝ ΣΗΜΕΡΑ Η ΚΑΤΑΛΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΡΑΤΟΣ. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ.ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΑΧΑΡΤΟΓΡΑΦΗΤΑ ΝΕΡΑ. ΟΙ ΑΠΟΣΧΙΣΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΛΕΝΕ ΝΑΙ.ΠΡΟΦΑΝΩΣ Η ΜΑΔΡΙΤΗ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΑΡΙΘΡΟΥ 155 ΛΕΕΙ ΟΧΙ.ΥΠΑΡΧΕΙ ΒΑΘΙΑ ΔΙΑΙΡΕΣΗ. ΠΟΛΛΑ ΘΑ ΕΞΑΡΤΗΘΟΥΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΕΧΕΣ 15ΗΜΕΡΟ.\n2)ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟΣΧΙΣΤΙΚΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΟΝΙΑΣ ΤΗΣ 1-10-2017 ΜΕ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΣΤΗΝ ΣΚΩΤΙΑ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΟΥ 2014. ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΟΝΙΑ ΕΙΧΑΜΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΧΩΡΙΣ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ΣΥΜΦΩΝΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΑΔΡΙΤΗ.ΣΤΗΝ ΣΚΩΤΙΑ ΕΙΧΑΜΕ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΧΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΟΥ ΕΔΙΜΒΟΥΡΓΟΥ ΤΟΥ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 2012 ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΤΟΤΕ ΒΡΕΤΑΝΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΚΑΜΕΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΗΣ ΣΚΩΤΙΑΣ ΑΛΕΞ ΣΑΛΜΟΝΤ. ΑΡΑ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΣΥΜΦΩΝΟΥΣΕ ΣΕ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΗ ΑΠΟΣΧΙΣΗ.ΕΠΙΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΟΝΙΑ ΚΗΡΥΧΘΗΚΕ ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ, ΕΝΕΡΓΕΙ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ…ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟΥΣ.\n3)ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕ ΤΟ ΚΣΟΒΟ. ΣΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΟ ΕΛΑΒΕ ΧΩΡΑ ΠΟΛΕΜΟΣ, ΕΝΩ ΟΙ ΔΥΤΙΚΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΑΝ ΤΗΝ ΑΠΟΣΧΙΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΕΡΒΙΑ. ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΥΠΗΡΧΕ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΧΕΔΙΟ ΑΧΤΙΣΑΑΡΙ , ΜΕ ΚΑΛΗΨΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΗΕ, ΕΝΩ Η ΑΠΟΣΧΙΣΗ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ 90% ΤΟΥ ΛΑΟΥ , ΔΗΛΑΔΗ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΟΦΩΝΩΝ. ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΟΝΙΑ ΨΗΦΙΣΕ ΜΟΝΟ ΤΟ 42-43%. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ. ΕΠΙΣΗΣ ΠΛΗΝ ΣΕΡΒΙΑΣ,ΟΛΕΣ ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΑΝ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΟΒΟΥ. ΔΗΛΑΔΗ Η ΣΛΟΒΕΙΑ, Η ΚΡΟΑΤΙΑ, Η FYROM, ΤΟ ΜΑΥΡΟΒΟΥΝΙΟ, Η ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ, Η ΟΥΓΓΑΡΙΑ ΚΑ. ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΟΝΙΑΣ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ. Η ΕΥΩΠΗ ΑΝΗΣΥΧΕΙ ΟΤΙ ΑΝ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΠΕΡΙΠΟΥ 90 ΑΠΟΣΧΙΣΕΙΣ ΣΕ ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΠΛΑΝΗΤΗ ΕΥΡΥΤΕΡΑ. ΔΗΛΑΔΗ ΣΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΝΑΡΧΙΑ .\n4)ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥ ΡΟΜΑΝΟ ΠΡΟΝΤΙ, Η ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΠΟΣΧΙΣΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑΣ ΚΡΑΤΟΥΣ-ΜΕΛΟΥΣ ΤΗΣ ΕΕ, ΔΕΝ ΣΥΝΕΠΑΓΕΤΑΙ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΠΛΕΟΝ ΘΑ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΗΝ ΕΕ.ΑΡΑ\nΑΝ ΙΣΧΥΕΙ Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ Η ΚΑΤΑΛΟΝΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΕΕ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΕΠΙΤΥΧΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΣΧΙΣΗ ΤΗΣ(ΠΡΑΓΜΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΔΥΣΚΟΛΟ). ΕΠΙΣΗΣ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΚΑΤΑΛΑΝΙΚΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΥΣ. ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕ ΤΑ ΛΙΜΑΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΟΝΙΑΣ. ΕΠΙΣΗΣ ΤΙ ΕΞΕΛΙΞΗ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ.\n5)ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΧΕΙΡΙΣΤΟΥΝ ΤΟ ΟΛΟ ΘΕΜΑ Η ΜΑΔΡΙΤΗ ΚΑΙ Η ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ. ΠΩΣ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΝ ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ, ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ, ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ, ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΜΙΚΑ ΣΩΜΑΤΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, Η ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΟΙΙΚΗΣΗ ΚΑ ΑΠΕΝΑΝΙ ΣΤΗΝ ΜΑΔΡΙΤΗ. ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΗ ΧΡΗΣΗ ΒΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΔΡΙΤΗ ΘΑ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙ ΤΟ ΑΠΟΣΧΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ.ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΩ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΝΑ ΧΥΘΕΙ ΑΙΜΑ…..ΚΑΙ ‘ΚΑΠΟΙΟΙ ΣΤΗΝ ΓΩΝΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ…”\n6)ΤΕΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΧΩΡΑ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟ ΙΣΠΑΝΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥ 1978, ΣΧΕΔΟΝ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΜΕ ΚΑΝΟΝΕΣ ΤΩΝ ΠΡΩΤΩΝ ΜΕΤΑ-ΦΡΑΝΚΙΚΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΕΠΙΛΥΣΕΙΣ ΛΕΠΕΠΙΛΕΠΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ. ΕΙΝΑΙ ΩΡΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΚΕΦΑΛΑΙΑ.


Το Χειρότερο Επιχείρημα Κατά Της Εξερεύνησης Του Διαστήματος - Blue Dot\n13 Προβλέψεις Που Δε Θα Μπορούσαν Να Πέσουν Πιο Έξω\nΟι Φανταστικοί Ερπετόδερμοι Δεινόσαυροι Των Παιδικών Μας Χρόνων Ίσως Να Μην Υπήρξαν Ποτέ\nΟ Κεν Χαμ είναι ένας δημιουργιστής. Μπορεί να τον θυμάσαι επειδή πρόσφατα κουβέντιασε με τον (ήρωα) Μπιλ Νάι σε ένα ντιμπέιτ που προβλήθηκε αρκετά. Βεβαίως οι απόψεις του δεν άλλαξαν με εκείνη την κουβέντα, και χθες έγραψε στο blog του ότι είναι λυπάται για την κατασπατάληση χρημάτων από τη NASA όλα αυτά τα χρόνια. Είναι μάταιο να εξερευνούμε το διάστημα, και κυρίως δεν έχει νόημα να ψάχνουμε εξωγήινους. (Κάθεσαι; Κάθησε.) Δεν έχει νόημα να ψάχνουμε εξωγήινους γιατί, ακόμα κι αν υπάρχουν, θα πάνε ούτως ή άλλως στην κόλαση.\nΕν τω μεταξύ, σε ένα παράλληλο σύμπαν γιορτάζουμε τα 45 χρόνια από την πρώτη προσσελήνωση και ευχόμαστε να μην έχουν αρκετή επιρροή άνθρωποι σαν τον Κεν Χαμ. Και κάπου εδώ είναι που βοηθάει να θυμάται κανείς αυτά που είχε πει πριν λίγους μήνες η Αγγελική όταν την ρώτησα σχετικά:\nΑ, δεν ανησυχώ καθόλου. Σαν ανθρωπότητα όχι απλά ασχολούμαστε με το διάστημα, αλλά αυτή τη στιγμή συμβαίνει και μια παγκοσμιοποίηση του space exploration. Πλέον έχει space program μέχρι και η Νιγηρία. Και βεβαίως η Ινδία, αλλά και όλες οι ανερχόμενες χώρες γενικά. Και επιπλέον όλης αυτής της δραστηριότητας, έχουμε και τον ιδιωτικό τομέα. Επίσης φαίνεται πως όσοι τα λένε αυτά δεν έχουν καταλάβει ότι το διάστημα δεν είναι μόνο να στείλω τους αστροναύτες στον ISS, ή το rover στον Άρη. Αλλά χάρη στο διάστημα έχεις τώρα ίντερνετ, ξέρεις πότε θα χτυπήσει ο τυφώνας στην τάδε πολιτεία της Αμερικής, έχεις GPS και navigation στα αυτοκίνητα και τα πλοία, τηλεπικοινωνίες, τα πάντα. Το πόσο εξαρτόμαστε από το διάστημα και τις εφαρμογές της διαστημικής τεχνολογίας δεν το συνειδητοποιεί ο κόσμος, αλλά μιλάμε πλέον για ένα αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας. Δεν υπάρχει ανθρωπότητα στον 21ο αιώνα χωρίς space applications!\nΕίχαμε πει και άλλα σ' εκείνη την κουβέντα, για τη δουλειά της στη NASA, για τα cubesats, κλπ. Το ποστ είναι ό,τι πρέπει για διάβασμα μετά από τις μπούρδες του Κεν Χαμ.


Αξεσουάρ ταξιδιού που πραγματικά δεν χρειάζεται να συσκευάσετε\nΤα Travel Gimmicks θα πρέπει να σκεφτείτε για να φύγετε πίσω\nΔεν υπάρχει έλλειψη άρθρων σχετικά με τη λίστα συσκευασιών στο Διαδίκτυο σήμερα - και το ποσό των πληροφοριών που δίνονται μπορεί να είναι συντριπτικό για έναν νέο ταξιδιώτη. Η πλειοψηφία αυτών των άρθρων επικεντρώνεται σε όλα όσα πρέπει να φέρετε μαζί σας, γι 'αυτό θα γράψουμε για το τι πρέπει να αφήσετε πίσω . Με τόσο πολλές αντικρουόμενες πληροφορίες εκεί έξω, πώς ξέρετε τι είναι χρήσιμη η συσκευασία και τι θα καταλήξει να είναι σπατάλη χώρου;\nΜε τέσσερα χρόνια εμπειρίας backpacking, εδώ είναι τα στοιχεία που δεν έχουν εργαστεί για μένα.\nΜια ζώνη χρήματος\nΟι ζώνες χρημάτων είναι σχεδόν πάντα περιλαμβάνονται στις λίστες συσκευασίας ως ένα βασικό στοιχείο για να κρατάτε τα χρήματά σας ασφαλή και ασφαλή όταν ταξιδεύετε. Διάβασα αυτά τα άρθρα και με παθιασμένη συσκευασία τη νέα λαμπερή ζώνη μου τη νύχτα πριν φύγω. Την πρώτη μέρα του ταξιδιού μου, πήρα με περηφάνια από το σακίδιο μου, την τράβηξα κάτω από τα ρούχα μου και άρχισα να εξερευνούμε.\nΧρειάστηκε λιγότερο από μία ώρα για μένα να αρχίσω πραγματικά να το περιφρονήσω. Ήταν μεγάλο και άβολο και φτιαγμένο από υλικό που σας κολλάει όταν είναι ζεστό έξω. Δεν ταιριάζει με το σχήμα του σώματός μου, αντί να τρίβει εναντίον μου. Περπατώντας σε ένα κατάστημα και πληρώνοντας για κάτι εμπλέκονται μια αδέξια διαδικασία όπου φαινόταν σαν να περιπλέκω γύρω στο εσώρουχο μου για μια αλλαγή.\nΤι πρέπει να πάρετε αντ 'αυτού: Πράξη πώς θα κάνατε στο σπίτι - βάλτε τα χρήματά σας σε μια τσέπη, ένα πορτοφόλι, ένα πορτοφόλι ή την ημέρα σας.\nΥπάρχει, ωστόσο, μια εξαίρεση: αν πρόκειται να ταξιδέψετε κάπου όπου τα ποσοστά εγκληματικότητας είναι υψηλά (σκεφτείτε πολύ τη Νότια Αμερική), τότε αξίζει να πάρει μία από τις συνιστώμενες ζώνες χρήματός μας . Για τα περισσότερα μέρη του κόσμου, ωστόσο, είναι εντελώς περιττό.\nΜια επένδυση από μεταξωτό υπνόσακο\nΜε τα οράματα των ξενώνων να είναι βρώμικα, τα μπουμπούκια που μολύνθηκαν με κρεβάτι , πλήρωσα σχεδόν 100 δολάρια για μια μεταξωτή ταμπακιέρα που δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ σε τέσσερα χρόνια.\nΟι ξενώνες είναι καθαροί, προσεκτικοί από σκυλιά και τα κλινοσκεπάσματα αλλάζονται τακτικά.\nΈχω διαπιστώσει ότι η ξοδεύοντας λίγα λεπτά για να ανακαλύψετε τα σχόλια τόσο στο HostelBookers όσο και στο HostelWorld, με ενημερώνει εάν ο ξενώνας αντιμετώπισε προβλήματα με τα bug bugs. Αν ναι, μένω κάπου αλλού.\nΤι να πάρει αντ 'αυτού: Τίποτα. Βεβαιωθείτε ότι έχετε ελέγξει εκ των προτέρων τις κριτικές και ότι δεν μένετε πουθενά που ακούγονται βρώμικα ή μολυσμένα.\nΑφιερωμένο Ταξιδιωτικό Ρουχισμό\nΑφιερωμένο ταξιδιωτικό ρουχισμό, όπως τα $ 100 t-shirts που σας κρατούν δροσερά ή φερμουάρ παντελόνια που σας εμποδίζουν να φανείτε δροσερό, απλά δεν αξίζουν αυτό που πληρώνετε για αυτούς. Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τα συγκεκριμένα ρούχα για ταξίδια είναι ότι σας κάνει να μοιάζετε με ταξιδιώτη - και μοιάζοντας με έναν ταξιδιώτη, είστε ένας ελκυστικός στόχος για τους κλέφτες.\nΤα αφιερωμένα ταξιδιωτικά ρούχα είναι ακριβά, άσχημα και σας κάνουν να ξεχωρίζετε στις χώρες που ταξιδεύετε. Εάν δεν θα το φορέσετε στο σπίτι σας, δεν θα το απολαύσετε να το φοράτε στο δρόμο.\nΤι πρέπει να πάρετε αντ 'αυτού: Συσκευάστε το είδος των ρούχων που θα φορέσετε στο σπίτι. Μετά από ένα χρόνο που έμοιαζα ότι ήμουν ένας επιπλέον στο υπαίθριο εμπορικό κατάστημα, επέστρεψα στο σπίτι και αντικατέστησα όλες τις ρούχα μου με τα ρούχα που φορούσα στο σπίτι. Ναι, ακόμη και τζιν. Βρήκα ότι με βοήθησε να ταιριάζει και να τραβούν λιγότερη προσοχή στον εαυτό μου.\nΈνα ολόκληρο ντουλάπι αξίζει της ιατρικής\nΤο κάνουμε όλοι. Θέλουμε να προετοιμαστούν για κάθε περιστατικό που μπορεί να συμβεί στο δρόμο και έτσι να συσκευάσουμε το σακίδιο μας με δεκάδες διαφορετικά χάπια για κάθε πάθηση. Έφυγα για να ταξιδέψω με 200 x χάπια κίνησης, 100 x παρακεταμόλη, 100 x ιβουπροφαίνη, 100 x Imodium, 5 μηνών ανθελονοσιακά , 50 x φακελάκια επανυδάτωσης, 50 x Benadryl, 50 δισκία ανακούφισης από τη συμφόρηση, x band-aids ... ο κατάλογος συνεχίζεται.\nΤα περισσότερα από αυτά έχω αγγίξει μόλις? τα μισά έχουν λήξει. Κάθε πράγμα που ανέφερα παραπάνω έχω μπορέσει να αγοράσει σε κάθε χώρα που έχω επισκεφθεί. Στην πραγματικότητα, πολύς καιρός όταν αισθάνομαι άρρωστος, είμαι πραγματικά έξω και βρεθήκαμε σε ένα φαρμακείο για να προμηθεύσουμε, προσθέτοντας σε αυτό που είχα ήδη πίσω στο ξενώνα. Τώρα ταξιδεύω με αντιβιοτικά, λίγα πακέτα παυσίπονων και μερικά Imodium και σπάνια αγγίζω κανένα από αυτά.\nΤι πρέπει να πάρετε αντ 'αυτού: Με όλα τα μέσα, πάρτε όλα όσα αναφέρονται παραπάνω, αλλά δεν χρειάζεται να πάρετε εκατοντάδες από τα πάντα. Πάρτε ένα πακέτο από το καθένα και να τα αντικαταστήσετε καθώς τελειώνετε.\nΈνα άλλο στοιχείο που εμφανίζεται πάντα στις λίστες συσκευασίας ταξιδιού είναι ένα μεγάλο ρολό ταινίας αγωγών. Αφού διαβάσαμε πώς αυτή η κολλητική ταινία θα με έσωζε περισσότερες φορές από ό, τι θα μπορούσα να φανταστώ, έριξα έξω στον πιο δυνατό τύπο που θα μπορούσα να βρω και έσπρωξα στο κάτω μέρος του σακιδίου μου.\nΕκεί παρέμεινε για τρία χρόνια.\nΕίχα μηδενική ανάγκη να χρησιμοποιήσω ταινία αγωγών στο δρόμο που τελικά αποφάσισα να το αφήσω πίσω - και δεν έχω ακόμα βρει κάποια χρήση γι 'αυτό. Όταν ρωτάω τους φίλους ταξιδιών για το τι χρησιμοποιούν, απομακρύνονται από έναν ολόκληρο κατάλογο αντικειμένων - στερέωσης παπουτσιών, στεγανοποίησης παπουτσιών, επισκευής σακιδίων, κάλυψης οπών, κυλίνδρων για χρήση ως σελιδοδείκτη ...\nΕίμαι της πεποίθησης ότι αν τα παπούτσια μου / σακίδιο / οτιδήποτε είναι τόσο σπασμένα που χρειάζομαι ταινία αγωγών για να τα επισκευάσω, θα έπρεπε μάλλον απλώς να τα αντικαταστήσω.\nΤι πρέπει να πάρετε αντ 'αυτού: Ίσως πάρτε το μικρότερο ρολό που μπορείτε να βρείτε για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης; Βρήκα ένα κιτ ραπτικής για να είναι πολύ πιο χρήσιμο στο δρόμο.\nΜέσα στο La Casa Azul\nΤο Τελετουργικό των Φολαδόρων\n7 πιάτα και ποτά για να δοκιμάσετε στην Γκουανταλαχάρα του Μεξικού\nΠώς να αξιοποιήσετε στο έπακρο το Holiday Travel στις ΗΠΑ\nΑνασκόπηση Gear: Κλιπ Capture Pro Capture Pro Capture Pro\nCideries να επισκεφθείτε κοντά στο Τορόντο\n10 αξιοθέατα Providence πρέπει να δείτε\nΤι είναι το spa προορισμού;\nΦεστιβάλ στη Γερμανία τον Δεκέμβριο\nΌταν είναι ζεστό στο Βανκούβερ: 25 τρόποι να δροσίσει\nΓρήγορα γεγονότα σχετικά με: Hecate\nΤα καλύτερα μπαρ του καζίνο στο Λας Βέγκας\nΓιορτάζοντας τα γενέθλια στο Walt Disney World


filoftero: ΟΙ ΠΑΘΗΤΙΚΟΙ ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΗΝΥΟΥΝ ΟΣΟΥΣ ΚΑΠΝΙΖΟΥΝ ΣΕ ΧΩΡΟ ΟΠΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ\nΟΙ ΠΑΘΗΤΙΚΟΙ ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΗΝΥΟΥΝ ΟΣΟΥΣ ΚΑΠΝΙΖΟΥΝ ΣΕ ΧΩΡΟ ΟΠΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ\nΠΑΘΗΤΙΚΟΙ καπνιστές. Εκείνοι που πεθαίνουν, επειδή κάποιοι άλλοι έχουν αποφασίσει, μαζί με τον εαυτό τους, να σκοτώσουν και άλλους ανθρώπους. Το λέω έτσι στεγνά και στυγνά, διότι έτσι ακριβώς είναι. Δεν υπάρχουν δικαιολογίες εδώ. Ευγένειες δεν χωράνε. Κι όταν ακούω διάφορους να ωρύονται «και για τα δικαιώματα των καπνιστών», δεν έχω παρά να τους υπενθυμίσω ότι, επί δεκαετίες τώρα, που δεν υπήρχε πουθενά απαγόρευσαν, απόλαυσαν ήδη το πάρτι της ζωής τους, χωρίς κανείς να τους ενοχλήσει. Λοιπόν: τα τελευταία, επίσημα στοιχεία από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, είναι συνταρακτικά: Από τους 6 εκατομμύρια ανθρώπους που πεθαίνουν κάθε χρόνο από το κάπνισμα σε όλον τον κόσμο, οι 600.000 είναι άνθρωποι είναι παθητικοί καπνιστές. Στην Ελλάδα, υπάρχει και ένα στοιχείο ακόμα πιο θλιβερό, εύχομαι όχι και στην Κύπρο: Ένας στους δέκα μαθητές της Β’ και Γ’ Γυμνασίου καπνίζει συστηματικά, ενώ δύο στους δέκα έχουν δοκιμάσει τσιγάρο πριν κάν κλείσει τα δέκα του χρόνια. Επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι το 85% των παιδιών που καπνίζουν έρχονται από σπίτια όπου ο ένας ή και οι δύο τους γονείς είναι συνεχώς με το τσιγάρο στο χέρι.\nΕΠΕΙΔΗ, λοιπόν, σε μερικές χώρες, όπως στην Ελλάδα, αλλά και σε μικρότερο βαθμό και στην Κύπρο, εξακολουθεί να μην εφαρμόζεται η απαγόρευση του καπνίσματος εκεί όπου πρέπει, υπάρχει τώρα μία έντονη κινητικότητα σε επίπεδο ΕΕ, ώστε να εξεταστεί η δυνατότητα ο παθητικός καπνιστής σε χώρους όπου απαγορεύεται, να μπορεί και εκείνος να κινηθεί δικαστικά τόσο εναντίον του ιδιοκτήτη του χώρου, όσο και των πελατών που βρίσκονται δίπλα του και φουμάρουν. Αυτό, πράγματι, θα είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα. Κι άς φωνάζουν οι ιδιοκτήτες εστιατορίων, νυχτερινών κέντρων και μπαρ, ότι θα πέσει ο τζίρος τους. Ας πέσει.\n58% μειώθηκε στην Κίνα, από το 2009-2011 τ...\nΟΙ ΠΡΩΤΙΕΣ ΠΟΥ ΜΕ ΣΥΝΤΡΙΒΟΥΝ...\n"ΣΤΑΜΑΤΩ ΤΗ ΔΗΜΟΙΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΚΟΙΜΑΜΑΙ ΣΑΝ ΦΥΣΙΟ...\nYEEEESSSSSS, SAMARAS! *\nΟ ΓΚΑΝΤΙ ΚΙ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΟΥ*\nΜΟΥΝΤΙΑΛ 2014: Η ΠΙΟ ΓΛΥΚΙΑ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ\nO STING ΚΑΙ ΤΑ 6 ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ\nΟ ΤΣΙΠΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΜΑΣ ΝΑΥΑΓΙΟ\nΟ Θ.ΠΑΓΚΑΛΟΣ ΒΛΕΠΕΙ "ΘΕΣΜΙΚΟ ΚΙΝΔΥΝΟ" ΣΤΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚ...\nΑΥΤΗ ΗΤΑΝ Η ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΗ ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ\nΙΝ MEMORIAM (Μάνια Καραταϊδη, Εκδότρια και ιδιοκτή...\nΦΑΝΤΑΖΕΣΤΕ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΚΟΡΥΦΑΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΜΑ...\nΟΙ ΠΑΘΗΤΙΚΟΙ ΚΑΠΝΙΣΤΕΣ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΗΝΥΟΥΝ ΟΣΟΥΣ...\nIN MEMORIAM (Μαίρη Σόουμς, 1923-2014)\nΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΔΥΟ ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΕΡΓΑ ΚΥΚΛΑΔΙΚΟΥ ...\nTA ΛΑΘΗ* (και γιατί δεν διδάσκεται κανείς από αυτά...


ΚΟΝΤΑΡΙ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ ΤΗΛΕΣΚΟΠΙΚΟ COMBI 90-145 CM 3719-20 GARDENA\nΑρχική » GARDENA ΚΗΠΟΣ » Εργαλεία Χειρός » ΚΟΝΤΑΡΙ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ ΤΗΛΕΣΚΟΠΙΚΟ COMBI 90-145 CM 3719-20 GARDENA\nΚωδικός Προϊόντος: 3719-20\nΕλαφρύ, στιβαρό και ελεύθερα ρυθμιζόμενο.\nΤο Τηλεσκοπικό Κοντάρι Αλουμινίου Combi 90-145 cm της GARDENA είναι ιδανικό για αποτελεσματική εργασία με τα εργαλεία combisystem. Χάρη στο εύχρηστο κουμπί εναλλαγής μήκους, μπορεί εύκολα να επεκταθεί από 90 έως 145 cm. Αυτό εξασφαλίζει ευχάριστη εργασία, προσαρμοσμένη στις ανάγκες και το ύψος του σώματος του κάθε χρήστη. Η λαβή αποτελείται από αλουμίνιο και επομένως είναι ιδιαίτερα ελαφριά και ανθεκτική. Η βίδα στερέωσης, με τα μαλακά πλαστικά μέρη, είναι προσαρτημένη με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μπορεί να χαθεί. Η περίοδος εγγύησης είναι σε 25 χρόνια.\nΆνετη χρήση χωρίς γλιστρήματα\nΗ πλατιά λαβή με πλαστική επίστρωση σας εγγυάται άνετη αντι-γλιστρική χρήση.\nΓια όλα τα εργαλεία Combi\nΗ τηλεσκοπική λαβή είναι κατάλληλη για όλα τα εργαλεία Combi (με εξαίρεση το φτυάρι χιονιού).\nΜε την τηλεσκοπική λαβή μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα εργαλεία combi εύκολα και γρήγορα. Η λαβή μπορεί να ρυθμιστεί από 90 έως 145 εκατοστά για να ταιριάξει στο ύψος του κάθε χρήστη και την κάθε εργασία.\nΕλαφρύ και στιβαρό\nΗ λαβή είναι φτιαγμένη από υψηλής ποιότητας αλουμίνιο. Αυτό την κάνει εξαιρετικά ελαφριά αλλά και στιβαρή.\nΤο combisystem εργαλείο προσαρμόζεται απευθείας στη λαβή και βιδώνεται σφιχτά. Η αξιόπιστη τεχνολογία εξασφαλίζει ασφαλή λειτουργία.\nΕτικέτες: ΚΟΝΤΑΡΙ, ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ, ΤΗΛΕΣΚΟΠΙΚΟ, COMBI, 90-145, 3719-20, GARDENA, ΕΡΓΑΛΕΙΑ, ΧΕΙΡΟΣ, Gardena


Μισιμα, ο εκ του πλησιον της ζωης | Clipart Radio\nΜισιμα, ο εκ του πλησιον της ζωης\nΤο 1952 ο Γιούκιο Μισίμα έρχεται στην Ελλάδα που τον γοήτευε από όταν ήταν παιδί. Έχουν περάσει σχεδόν τρία χρόνια από την έκδοση των “Εξομολογήσεων μιας μάσκας” και η Ελλάδα είναι σταθμός στο μεγάλο ταξίδι του στον κόσμο που ξεκίνησε τον Δεκέμβρη του 1951: Xονολουλού, Σαν Φρανσίσκο, Νέα Υόρκη, Παρίσι, Αθήνα. Η επαφή του με την αρχαιοελληνική λογοτεχνία και ο μύθος του Δάφνιδος και της Χλόης τον εμπνέουν και μετά την επιστροφή στην πατρίδα του γράφει το μυθιστόρημα Ο ήχος των κυμάτων. Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 1954, την ίδια χρονιά με τα “Απαγορευμένα Χρώματα” και συνδυάζει δύο διαφορετικές πολιτιστικές παραδόσεις’ ο Σίντζι είναι ο Δάφνις και η Χατσούε είναι η Χλόη. Ο Σίντζι και η Χατσούε ζουν σε ένα ψαροχώρι της Ιαπωνίας και ο ελληνικός μύθος τοποθετεί τον Δάφνι και την Χλόη στα βοσκοτόπια της Λέσβου.\nΜετά το 1955 η σπουδαιότητα του ελληνικού κλασικισμού στην γραφή και την ταυτότητα του Μισίμα άρχισε να φθίνει μέχρι που, περίπου, την “αποκήρυξε”: “Εγώ ο 26χρονος, Εγώ ο κλασικιστής, Εγώ ο εκ του πλησίον της ζωής, όλα αυτά τα “Εγώ” ήταν πλαστά”. Το μόνο στοιχείο που συνέχισε να τον συναρπάζει ήταν η Ελληνική ανδρική μορφή. Η ίδια ελληνική ανδρική μορφή που αποτελούσε και το ιδανικό για τον Όσκαρ Ουάιλντ. (Στο δοκίμιο “The Significance of Greece in the Link between Mishima Yukio and Oscar Wilde”, ο συγγραφέας του, Kazuki Takada, επιδιώκει να αναδείξει τα στοιχεία που συνδέουν τους δύο άνδρες, χρησιμοποιώντας, ως πηγή του, τις εμπειρίες τους από την επίσκεψή τους στην Ελλάδα)\nTagged: Γιούκιο Μισίμα


Στόχοι Ολυμπιακής Εκεχειρίας - Γιώργος Α. Παπανδρέου\n12 Ιανουαρίου 2003, 10:57\t• Εκτύπωση\nΗ ιδέα της Ολυμπιακής Εκεχειρίας προέρχεται από την βαθιά πεποίθηση ότι ο αθλητισμός και τα Ολυμπιακά ιδεώδη μπορούν να συνεισφέρουν στην δημιουργία ενός ειρηνικού και καλλίτερου κόσμου. Πρωτοβουλίες που προωθούν το διάλογο, την συμφιλίωση, την αμοιβαία κατανόηση, την αλληλεγγύη και την ειρήνη είναι o βασικός στόχος αυτής της προσπάθειας.\nΗ Ολυμπιακή Εκεχειρία ακριβώς ως πανανθρώπινη προσπάθεια στοχεύει να τονίσει τη σημασία του σεβασμού προς την ειρηνική συνύπαρξη. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες αναβίωσαν το 1896 και η Ελλάδα έπαιξε και τότε σημαντικό ρόλο στην αναβίωση της αρχαίας της παράδοσης. Μιας παράδοσης που προσφέρθηκε στην ανθρωπότητα και που αξιοποιήθηκε από την ανθρωπότητα. Πρόκειται για ένα οργανωμένο γεγονός στο οποίο συμμετέχει όλη η υφήλιος. Γεγονός πολιτιστικό στο οποίο συμμετέχουν όλα τα κράτη, περισσότερα από όσα συμμετέχουν και στον ΟΗΕ.\nΗ Ελλάδα αποφάσισε ότι πρέπει να προσφέρει κάτι το ιδιαίτερο, κάτι το επιπλέον σ΄ αυτό το θεσμό, πέρα των Ολυμπιακών Αγώνων και της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας γι’ αυτό και επεδίωξε και πέτυχε να αναβιώσει την Ολυμπιακή Εκεχειρία. Ο αρχαίος Έλληνας θεός Απόλλωνας, είχε απαιτήσει από τους αρχαίους Έλληνες να διεξάγουν τους καλύτερους αγώνες για να σταματήσει τον πόλεμο. Έτσι και έγινε. Σε κάθε Αγώνα διακηρυσσόταν και μία Ολυμπιακή Εκεχειρία.\nΗ ίδια η έννοια των Ολυμπιακών Αγώνων ξεκίνησε, όπως λέει ο μύθος, από την έννοια της ειρήνης ανά τον κόσμο. Η Ελλάδα στην προσφορά της για του Αγώνες του 2004 στην Αθήνα είχε υποσχεθεί ότι θα αναβιώσει μία ακόμα αρχαία ελληνική παράδοση, αυτή της Ολυμπιακής Εκεχειρίας. Αυτό πραγματοποιεί σε συνεργασία με την ΔΟΕ και νιώθει ιδιαίτερα υπερήφαηι που προσέθεσε ένα λιθάρι στις προσπάθειες για την εδραίωση της παγκόσμιας ειρήνης.\nΟ κ. Σάμαρανκ, πρώην Πρόεδρος της Δ.Ο.Ε. υπήρξε εμπνευστής της πρωτοβουλίας για την αναβίωση μίας παλαιάς παράδοσης των Ολυμπιακών Αγώνων: της παράδοσης που θέλει τους πολέμους να σταματούν κατά τη διάρκεια, των Ολυμπιακών Αγώνων. Η παράδοση αυτή δεν αποτελούσε απλά μέρος αλλά τον σκοπό των αγώνων. Για την αναβίωση αυτού του μηνύματος ειρήνης, η Ελλάδα έχει συνεργαστεί στενά με τον πρόεδρο Σάμαρανκ για την ανάπτυξη του Διεθνούς Ιδρύματος και του Διεθνούς Κέντρου Ολυμπιακής Εκεχειρίας, με έδρες τη Λωζάνη και την Αθήνα αντίστοιχα.\nΗ Ολυμπιακή Εκεχειρία δεν είναι πανάκεια για την επίλυση όλων των προβλημάτων αλλά μπορεί να συνεισφέρει σε σημαντικό βαθμό, πιστεύουμε, στην ειρήνη δια μέσω του Ολυμπιακού Κινήματος. Έτσι το ελληνικό όραμα, το όραμα του Γιώργου Α. Παπανδρέου είναι η ειρήνη και αποστολή είναι η Εκεχειρία. Ο αθλητισμός έχει γίνει ένα πολύ σημαντικό κοινωνικό φαινόμενο, χρήσιμο εργαλείο για να έρθουν οι άνθρωποι κοντά, που ευνοεί την προσέγγιση, την προώθηση εποικοδομητικού διαλόγου και την δημιουργία μίας πνευματικής επανασυμφιλίωσης για την επίτευξη ειρήνης.\nΑπό το 1992 η Δ.Ο.Ε. αποφάσισε να αναβιώσει την Αρχαία Ελληνική ιδέα της Ολυμπιακής Εκεχειρίας. Ο σκοπός της ήταν η προστασία όσον το δυνατόν περισσότερο των συμφερόντων των αθλητών και του αθλητισμού, αλλά επίσης η συνεισφορά στην αναζήτηση διπλωματικής ειρηνικής λύσης σε διάφορες συγκρούσεις ανά τον κόσμο.\nΗ ιδέα έχει κερδίσει την υποστήριξη των χωρών που συμμετέχουν στον ΟΗΕ και δεν υπάρχει καλύτερη έκφραση αυτής της υποστήριξης, από αυτό που συνέβη στην Σύνοδο της Χιλιετίας του ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη, όπου οι ηγέτες των κρατών, όλοι οι ηγέτες των κρατών, ομόφωνα αποδέχθηκαν απόφαση σχετικά με την Ολυμπιακή Εκεχειρία, που αποτελεί τμήμα της διακήρυξης της Συνόδου της Χιλιετίας. Έτσι υπάρχει ευρύτατη παγκόσμια υποστήριξη από όλες τις Κυβερνήσεις του κόσμου για αυτή την ιδέα. Αυτή η υποστήριξη δείχνει την νέα δυναμική που αναπτύσσεται γύρω από αυτήν την ιδέα. Η σπουδαιότητα του Ολυμπιακού Κινήματος ενσαρκώνεται στα ιδανικά της οικοδόμησης και της επίτευξης της ειρήνης.\nΤο 1998 ο Γιώργος Α. Παπανδρέου προσέγισε την Δ.Ο.Ε. για να συνδράμει σ’ αυτό το σχέδιο, και για να καταστρωθεί μία συγκεκριμένη δομή για την προώθηση της ιδέας της Ολυμπιακής Εκεχειρίας. Συνέβει αμέσως μετά την επιλογή της Αθήνας για την διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 και στο Ναγκάνο και πάρθηκε στην συνέχεια μια σχετική απόφαση από την Δ.Ο.Ε. να δημιουργηθεί το Διεθνές Ίδρυμα Ολυμπιακής Εκεχειρίας που θα είναι υπεύθυνο για την άσκηση γενικής πολιτικής και συντονισμού των δραστηριοτήτων στο πεδίο αυτό, και να δημιουργηθεί στην Αθήνα το Διεθνές Κέντρο της Ολυμπιακής Εκεχειρίας, με διοικητική έδρα την Λωζάνη και συμβολική έδρα την πόλη της Αρχαίας Ολυμπίας.\nΕίναι μια ιδέα ελληνική, η οποία πια έχει γίνει παγκόσμια, οι Ολυμπιακοί Αγώνες, αλλά και η παράδοση των Ολυμπιακών Αγώνων. Και όπως η Ελλάδα κατάφερε στον προ προηγούμενο αιώνα, τέλη του 19ου αιώνα, να αναβιώσει τους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες, θεωρεί ότι είναι ευθύνη, υποχρέωσή της, πρόθεσή της, να αναβιώσει κι αυτό το σκέλος των Ολυμπιακών Αγώνων.\nΗ σημασία της προσπάθειας για Ολυμπιακή Εκεχειρία είναι ότι συνδυάζει τη δύναμη του ολυμπιακού κινήματος, την αξιοπιστία το αθλητικού κινήματος και τον ενθουσιασμό των νεότερων γενιών -και όχι μόνο- σε όλον τον κόσμο, που θέλουν να συνεργασθούν για την ειρήνη υπό την αιγίδα του ολυμπιακού κινήματος. Στόχος είναι να συνδεθεί το πνεύμα και ο δυναμισμός αυτών των κινημάτων με συγκεκριμένα ζητήματα και να αναζητηθεί η συμβολή στην επίλυση προβλημάτων σε όλον τον κόσμο και ιδιαίτερα στην περιοχή μας: στα Βαλκάνια, την Μέση Ανατολή και την Κύπρο.\nΟλυμπιακοί Αγώνες που ξεκίνησαν ουσιαστικά με το στόχο να βρεθεί τρόπος ειρήνευσης μεταξύ των τότε πόλεων της Αρχαίας Ελλάδας που βρίσκονταν σε διαρκείς διαμάχες, ιδιαίτερα στην περιοχή της Ίλιδος. Και έτσι οι αγώνες αυτοί είχαν ως στόχο την ίδια την εκεχειρία, δεν έπετο η εκεχειρία των αγώνων, αλλά το αντίστροφο, ότι μέσω των Αγώνων θα μπορούσαν οι Έλληνες να βρούνε μία ανάπαυλα για τη δυνατότητα ανταλλαγής απόψεων, διπλωματικών κινήσεων. Υπάρχουν μάλιστα και στην ιστορία και συγκεκριμένες περιπτώσεις: σύναψη συμφωνιών μεταξύ αντιμαχομένων κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά αυτό βέβαια με έναν ιδιαίτερα αρχαιοελληνικό τρόπο, δηλαδή ειρήνη μέσα από τον πολιτισμό, μέσα από τον αθλητισμό.\nΑυτό το μήνυμα είναι και ένα πολύ σημαντικό μήνυμα στη σημερινή εποχή. Είναι, λοιπόν, πολύ σημαντικό να συνδεθεί μ’ αυτούς τους Αγώνες κάτι το ιδιαίτερο, που θα δώσει ακριβώς αυτό το νόημα στην παγκόσμια κοινωνία που διαμορφώνουμε, τις αρχές, τις αξίες, κάποιες έννοιες που αναζητά κανείς στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης. Αυτό που θα αποτελέσει στόχο της αποστολής του Γιώργου Α. Παπανδρεόυ είναι να μετατραπεί η Εκεχειρία σε συστηματική και πρακτική προσπάθεια, με πρακτικά πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα, δημιουργώντας ένα ευρύτερο πνεύμα ειρήνης στον κόσμο.\nΗ Ολυμπιακή φλόγα για τους Αγώνες του 2004 θα ταξιδέψει σε όλες τις ηπείρους του κόσμου και βέβαια θα μπορούσε να ταξιδέψει και σε εμπόλεμες περιοχές, εφόσον φυσικά η εκεχειρία θα γινόταν σεβαστή. Στην πράξη η σκέψη είναι να χρησιμοποιηθεί η Εκεχειρία και η Ολυμπιακή φλόγα ως κίνητρο στις εμπόλεμες περιοχές , όπου η φλόγα μπορεί να τις διασχίσει με ειρηνικό τρόπο μεταφέροντας το μήνυμα της ειρήνης και χρησιμοποιώντας την επίσης για να κερδιθεί ένα διάστημα για περισυλλογή, συμφιλίωση και πιθανές διαπραγματεύσεις σ’ αυτές τις περιοχές. Με ιδιαίτερη έμφαση θα επικεντρωθεί η προσπάθεια αυτή στους νέους του κόσμου διότι σε πολλά μέρη του κόσμου παιδιά εμπλέκονται σε συρράξεις, είτε ως θύματα, είτε συμμετέχοντας τα ίδια στον πόλεμο.\nΈνας από τους ειδικότερους στόχους του Γιώργου Α. Παπανδρέου θα είναι η προσέγγιση και η επικοινωνία με αυτά τα παιδιά , με αυτούς τους νέους, ώστε να αναλογιστούν στην περίοδο εκεχειρίας τι κάνουν και να βοηθηθούν οι Διεθνείς Οργανισμοί να κάνουν πιο αποτελεσματικά την ειρηνευτική προσπάθειά τους σε αυτές τις περιοχές.\nΑυτή η προσπάθεια πρέπει να ειδωθεί και ως επανεφεύρεση και αναβίωση της συνολικής ιδέας των Ολυμπιακών Αγώνων, των οποίων αποτελεί και μέρος. Η Εκεχειρία αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της Ολυμπιακής Παράδοσης. Επαναφέροντας την στο προσκήνιο της δίνεται μία νέα δυναμική, μία ισχύ, μία νέα προοπτική στους Ολυμπιακούς Αγώνες.\nΚινούμαστε στους ρυθμούς μίας παγκόσμιας κοινότητας, δημιουργούμε μία παγκόσμια κοινωνία που σε πολλές περιπτώσεις παρατηρείται ένα κενό αξιών, μία αναζήτηση που μας ενώνει ενώ παράλληλα συνυπάρχουν φαινόμενα έντονα όπως μεγάλη φτώχεια, κοινωνική ανισότητα και συνθήκες σύγκρουσης σε πολλές περιοχές. Στην προσπάθεια να δημιουργήσουμε ένα πολιτισμικό μόρφωμα, διερωτόμαστε ποίο είναι το μεγαλύτερο παγκόσμιο γεγονός που θα φέρει τον κόσμο εγγύτερα, η απάντηση είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Πρόκειται για ένα παγκόσμιο πανηγύρι σ’ αυτό το παγκόσμιο χωριό. Συνεπώς ορθό είναι να προβάλλουμε τις θετικότερες ανθρώπινες αξίες δίνοντας έμφαση στην ιδέα της Ολυμπιακής Εκεχειρίας.\nOι μεγάλες ιδέες προασπίζονται με την εξωτερική πολιτική και εάν δεν είμαστε ικανοί να έχουμε μεγάλες αξίες, θα χάσουμε πραγματικά την αίσθηση της ανθρωπότητας και του ανθρωπισμού. Η παραδοσιακή διπλωματία θα πρέπει να συμπληρωθεί με τη πολιτιστική διπλωματία και, επίσης με τη διπλωματία των πολιτών. Tα αθλήματα και οι Oλυμπιακοί Aγώνες μπορούν να αποτελέσουν πολύ σημαντικό μέσο γι’ αυτή τη νέα μορφή διπλωματίας.\nΗ ιδέα της Ολυμπιακής Εκεχειρίας είναι ριζοσπαστική, έχει όμως αποδειχθεί ότι μπορεί να έχει αποτελέσματα. Κατά τη διάρκεια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Lillehammer, ο πρόεδρος Σάμαρανκ απηύθυνε έκκληση για κατάπαυση του πυρός στη Βοσνία, κάτι που τα εμπόλεμα μέρη σεβάστηκαν. Κατά τη διάρκεια των Χειμερινών Αγώνων στο Nagano, ο πρόεδρος Σάμαρανκ, η κυβέρνηση της Ιαπωνίας και ο Γιώργος Α. Παπανδρέου, με την ιδιότητα του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας, κάλεσαν εκείνους που είχαν αποφασίσει να βομβαρδίσουν το Ιράκ να σεβαστούν την Ολυμπιακή Εκεχειρία, κάτι που έδωσε στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ την ευκαιρiα να μεταβεί στη Βαγδάτη για να διαπραγματευθεί μία σχετική συμφωνία με την ιρακινή κυβέρνηση. Τέλος, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϋ ήταν κορυφαία στιγμή όταν, μετά από έκκληση του προέδρου Σάμαρανκ, η Βόρεια και η Νότια Κορέα παρέλασαν κάτω από την ίδια σημαία στην τελετή έναρξης. Αυτά είναι μερικά παραδείγματα για τις δυνατότητες του θεσμού. Ο σχεδιασμός του Γιώργου Α. Παπανδρέου με τον ΟΗΕ στοχεύει να ανάγει την Ολυμπιακή Εκεχειρία μια σταθερή δύναμη ειρήνης σε όλο τον κόσμο.\nΗ υποστήριξη του ΟΗΕ είναι απολύτως αναγκαία για να μπορέσει το Διεθνές Ίδρυμα Ολυμπιακής Εκεχειρίας να παρέμβει σε συγκεκριμένες περιοχές όπου μαίνονται συγκρούσεις, καθώς επίσης και για την ανάπτυξη εκπαιδευτικών καν επικοινωνιακών προγραμμάτων σχετικά με την ιδέα της Ολυμπιακής Εκεχειρίας. Κατά τη διάρκεία των Ολυμπιακών Αγώνων του Salt Lake City και της Αθήνας υπήρξαν και θα υπάρξουν συγκεκριμένες εκδηλώσεις σε αυτό το πλαίσιο.\nΕίναι αξιοσημείωτο ότι η Ευρωπαϊκη Ένωση υποστήριξε την ιδέα της Ολυμπιακής Εκεχειρίας στο υψηλότερο επiπεδο κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής της Νίκαιας, ενώ στην κοινή δήλωση του Πάπα Ιωάννη Παύλού ΙΙ και του αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου γίνεται μεταξύ άλλων αναφορά και στην υποστήριξή τους προς την ιδέα της Ολυμπιακής Εκεχειρίας.


Κωδ. Πολιτείας: 3730-2905\nΤα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα, που έχουν θεμελιώδη σημασία για την έννομη κατάσταση του προσώπου στην έννομη τάξη, και οι συναφείς με αυτά ρυθμίσεις έχουν ερευνηθεί σε βάθος από Έλληνες Νομικούς (ιδίως Καθηγητές). Πέρα από την καθαρά νομική τους διάσταση έχουν και πολιτική (διάσταση που μερικές φορές μπορεί να παρασύρει σε ακρότητες θέσεων). Στο παρόν επιχειρείται συνοπτική, αλλά κατά το δυνατό πλήρης έκθεση της νομικής διαστάσεως -με βάση τα διδασκόμενα και νομολογούμενα- για χρήση των φοιτητών. Σε μερικά όμως σημεία γίνεται και κάπ...\nΚωδ. Πολιτείας: 3730-2988\nΠτώχευση είναι η έννομη κατάσταση, στην οποία κηρύσσεται με δικαστική απόφαση οφειλέτης, πρόσωπο (φυσικό ή νομικό) που έχει την ιδιότητα εμπόρου ή ένωση προσώπων/νομικό πρόσωπο που επιδιώκει οικονομικό σκοπό, όταν αδυνατεί να εκπληρώσει τις ληξιπρόθεσμες χρηματικές υποχρεώσεις του κατά τρόπο γενικό και μόνιμο. Με την κατάσταση αυτή σκοπείται η συλλογική ικανοποίηση των πιστωτών με τη ρευστοποίηση της περιουσίας του οφειλέτη ή με άλλο τρόπο προβλεπόμενο στο σχέδιο αναδιοργάνωσης. [...] (Από την έκδοση)...\nΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ\nΚωδ. Πολιτείας: 3730-0902\nΚωδ. Πολιτείας: 3730-0884\nΚωδ. Πολιτείας: 3730-0511\nΟ θεσμός του Κτηματολογίου σιγά-σιγά καθιερώνεται σε διάφορες περιοχές της χώρας. (. . .) Μεγάλο μέρος όμως των ρυθμίσεων αναφέρονται σε καθαρά νομικά θέματα (αφού με το Κτηματολόγιο αντικαθίσταται το ισχύον σύστημα των βιβλίων μεταγραφών και υποθηκών). (. . .) Στο παρόν καταβάλλεται προσπάθεια συστηματοποιήσεως της ύλης και αναλύσεως των ρυθμίσεων (. . .) ώστε ο νέος θεσμός να καταστεί γνωστός ως προς το σκοπό και τη λειτουργία του και στους μη νομικούς (. . .). (ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)...\nΕΠΙΤΟΜΗ ΔΙΚΑΙΟΥ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ\nΚωδ. Πολιτείας: 3730-2989\nΜε τίτλο "Επιτομή" ή "Στοιχεία" καθιερώνεται σειρά βιβλίων, στα οποία περιέχεται σύντομη έκθεση των επί μέρους κλάδων του Δικαίου. Για τη συγγραφή τους, που εργάζεται ομάδα (σχετικά) νέων νομικών, αξιοποιήθηκαν, μετά από κατάλληλη προσαρμογή, φοιτητικές σημειώσεις και -βέβαια- τα διδακτικά συγγράμματα, που είναι στη διάθεση των φοιτητών της Νομικής. Είναι αυτονόητο, ότι τα βιβλία αυτά, που αποτελούν "φοιτητικά βοηθήματα", θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στο στόχο τους μόνο αφού ο αναγνώστης τους έχει μελετήσει (ενδεχομένως παράλληλα) τα περι...\nΝ. 3719/2008, 4356/2015 (ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ), ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2016\nΚωδ. Πολιτείας: 3730-2980\nΣτην παρούσα έκδοση περιέχεται: - το κείμενο του Αστικού Κώδικα, όπως αυτό ισχύει σήμερα, μετά και τους νόμους 4055/2012, 4182/2013, 4268/2014 και 4356/2015 - Πλήρης πίνακας περιεχομένων - Εκτενές αλφαβητικό ευρετήριο που διευκολύνει τον μελετητή του Αστικού Δικαίου Ευχή και ελπίδα εκφράζεται να μη γίνουν άλλες τροποποιήσεις/προσθήκες, που απλώς δυσχεραίνουν το έργο όλων των Ελλήνων νομικών. (Από τον πρόλογο της έκδοσης)...\nΤΟ ΚΥΜΑΙΝΟΜΕΝΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟ\nΚωδ. Πολιτείας: 3730-0899\nΚωδ. Πολιτείας: 3730-0423\nΈνα λεξικό νομικών όρων αποτελεί απαραίτητο βοήθημα για τον φοιτητή, μπορεί όμως να αποδειχθεί και χρήσιμο για τον νομικό, αλλά και για τον μέσο πολίτη. Με αυτό το στόχο συντάχθηκε το παρόν. Περιέχει τους χρησιμοποιούμενους όρους, με σύντομη ανάλυσή τους και παραπομπή στις οικείες νομοθετικές διατάξεις. Δεν αποτελεί νομικό εγκυκλοπαιδικό λεξικό και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την εκμάθηση των διάφορων κλάδων του Δικαίου. (Από τον πρόλογο της έκδοσης)...\nΝΟΜΟΣ 489/1976. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΤ' ΑΡΘΡΟ\nΚωδ. Πολιτείας: 3730-0493\nΈχοντας για σειρά ετών την επιμέλεια εκδόσεων του περιοδικού «Επιθεώρηση Δικαίου Ιδιωτικής Ασφάλισης» («ΕπιΔικΙΑ»), διαπίστωσα την ανάγκη υπάρξεως σύγχρονης κατά άρθρο ερμηνείας του νόμου 489/1976 (όπως ισχύει σήμερα). Έτσι, επιδόθηκα στη συγκέντρωση και ταξινόμηση του υλικού - ιδίως του νομολογιακού - με αποτέλεσμα την ολοκλήρωση και παρουσίαση του παρόντος. (. . .) (ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ)...\nΚωδ. Πολιτείας: 3730-2880\nΣτην παρούσα συνοπτική έκδοση περιέχεται το κείμενο του Αστικού Κώδικα, όπως αυτό ισχύει σήμερα, μετά και το νόμο 4055/2012. Ευχή και ελπίδα εκφράζεται να μη γίνουν άλλες τροποποιήσεις/προσθήκες, που απλώς δυσχεραίνουν το έργο όλων των Ελλήνων νομικών. Ιούνιος 2012 (Από την παρουσίαση της έκδοσης)...\nΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΣΥΓΚΥΡΙΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕΤΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ\nΚωδ. Πολιτείας: 3730-0513\nΗ οριζόντια και η κάθετη ιδιοκτησία είναι έννομες (εμπράγματες) σχέσεις, στο περιεχόμενο των οποίων περιλαμβάνονται και δικαιώματα αναγκαστικής συγκυριότητας σε διάφορα πράγματα (όπως το έδαφος, η αυλή, η πιλοτή, οι ανελκυστήρες κ.λπ.). Τα πράγματα αυτά ονομάζονται συνήθως "κοινόκτητα" ή "κοινόχρηστα", αφού είναι κοινά των οροφοκτητών τόσο ως προς την κυριότητα όσο και ως προς τη χρήση. Όπως και στα συνήθη "κοινά" πράγματα, μπορεί και στα "κοινόκτητα" ή κοινόχρηστα να προβλεφθεί αποκλειστική χρήση ενός ή ορισμένων μόνο από τους οροφοκτήτες...\nΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΑΝΗΛΙΚΩΝ\nΚωδ. Πολιτείας: 3730-0890\nΣε πλείστες περιπτώσεις ανήλικοι είναι φορείς περιουσίας, για τη διαχείριση και διοίκηση της οποίας απαιτείται δικαιοπρακτική ικανότητα που οι ανήλικοι, λόγω ακριβώς της ηλικίας τους, δεν έχουν. Είναι αναγκαίο ως εκ τούτου να προβλέπεται από την έννομη τάξη ρύθμιση της διοικήσεως τέτοιων περιουσιών, ώστε αυτές να μη μένουν αναξιοποίητες, πράγμα που θα απέβαινε σε βάρος των ίδιων των ανηλίκων, αλλά και των συναλλαγών και της εθνικής οικονομίας. Στο δίκαιό μας ρυθμίζεται εκτενώς το πρόβλημα αυτά με ανάθεση της διοικήσεως στον ίδιο τον ανήλικ...\nΚωδ. Πολιτείας: 3730-0893\nΟι σχέσεις γονέων και τέκνων απασχολούν (όπως και απασχολούσαν) κάθε οικογένεια και γενικότερα κάθε κοινωνία, ιδίως ενόψει της εξελίξεως της τεχνολογίας και της αναπτύξεως του μορφωτικού επιπέδου των πολιτών. Στο παρόν ερευνώνται οι προσωπικές, περιουσιακές και "μικτές" (ιδίως η διατροφή) σχέσεις γονέων και τέκνων, εκτός από τη βασική σχέση της γονικής μέριμνας, που αναφέρεται σε ανήλικα τέκνα και θα αποτελέσει αντικείμενο χωριστού τεύχους. Καταβλήθηκε προσπάθεια - στο πλαίσιο των στόχων της "ΕΚΛΑΪΚΕΥΜΕΝΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ" - ώστε το κε...\nΔΙΑΤΡΟΦΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΙΑΖΥΓΙΟ\nΚωδ. Πολιτείας: 3730-0900\nΗ υποχρέωση παροχής διατροφής μετά το διαζύγιο από τον "εύπορο" στον "άπορο" πρώην σύζυγο έχει, στο μεταρρυθμισμένο Οικογενειακό Δίκαιο, αποσυνδεθεί από την υπαιτιότητα για τη λύση του γάμου (όπως άλλωστε, και το διαζύγιο) και αποτελεί εκδήλωση κυρίως ηθικο-κοινωνικών αντιλήψεων για τις σχέσεις μεταξύ των πρώην συζύγων. Με βάση αυτή την κατευθυντήρια αρχή, περιορίζονται σημαντικά οι περιπτώσεις, στις οποίες θα μπορούσε βάσιμα να αξιωθεί παροχή διατροφής μετά το διαζύγιο. Στο παρόν επιχειρείται ανάλυση των προϋποθέσεων της αναγνωρίσεως υποχ...


Η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει το περιστατικό προσαγωγών νέων και ανήλικων παιδιών – INDEPENDENTNEWS\nΔευτέρα, 20 Σεπτεμβρίου, 2021 (20:15)\nHome / ΚΟΙΝΩΝΙΑ / Η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει το περιστατικό προσαγωγών νέων και ανήλικων παιδιών\nPosted on 08 Δεκεμβρίου, 2020, 10:29 πμ\nΗ ανακοίνωση της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ Α’ Αθήνας αναφέρει:\nΣάλο έχει προκαλέσει το περιστατικό των 6 προσαγωγών -μεταξύ τους και ανήλικων παιδιών-, ανάμεσα στις σχεδόν 400 προσαγωγές που έγιναν την 6η του Δεκέμβρη.\nΩς Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ Α’ Αθήνας καταγγέλλουμε απερίφραστα την αστυνομική αυθαιρεσία. Τόσο η τρομοκρατία και η καταστολή απέναντι σε νέους και μάλιστα ανήλικους ανθρώπους, όσο και οι εκφοβιστικές και εκβιαστικές πρακτικές δεν μπορούν να μένουν αναπάντητες.\nΜεταξύ των έξι έχουμε την μαρτυρία μητέρας, όπου η ανήλικη κόρης της μαζί με τον φίλο της ενώ περπατούσαν Πατησίων με Ηπείρου, συνελήφθησαν εντελώς αδικαιολόγητα και εκβιάστηκαν να δεχτούν το πρόστιμο άσκοπης μετακίνησης ώστε να αφεθούν μετά την σύλληψη τους.\nΟ τρόπος δράσης της αστυνομίας ειδικά κάτω από αυτές τις συνθήκες πανδημίας μόνο ανασφάλεια καλλιεργεί στην κοινωνία. Αποτυγχάνουν καθημερινά με τον πιο περίτρανο τρόπο να καλλιεργήσουν αίσθημα ασφάλειας στο σύνολο της κοινωνίας και να την προστατεύσουν επί της ουσίας.\nΗ αστυνομία καιρό τώρα λειτουργεί υπό ανεξέλεγκτο καθεστώς, με μόνο στόχο τον κοινωνικό αυτοματισμό. Προβαίνει σε υπέρμετρη και βίαια καταστολή και αδικαιολόγητες συλλήψεις που δείχνουν ξεκάθαρα, καιρό τώρα, ότι η αστυνομία της “κανονικότητας” της Ν.Δ. έχει σαφή στόχο την δημιουργία φόβου στις νέες και τους νέους και σε όσες και όσους αγανακτούν από την ανεπανάληπτη ανικανότητα της, αλλά και άρνηση της, να στηρίξει την τόσο την δημόσια υγεία, αλλά και όσους πλήττονται οικονομικά.\nΤα κατασταλτικά σώματα της αστυνομίας λειτουργούν κατά το δοκούν αφού η κυβέρνηση της Ν.Δ. της “έλυσε τα χέρια” όπως ζητούσαν θύλακες της αστυνομίας χρόνια τώρα. Αποτελούν κυριολεκτικά μια ανεξέλεγκτη υγειονομική βόμβα την ώρα που η κυβέρνηση κατηγορεί τους νέους για έλλειψη ατομικής ευθύνης.\nΌμως, σαν να μην έφτανε αυτό, έθεσαν σε κίνδυνο την ζωή ενός νέου 18χρονου όπου έπαθε επιληπτική κρίση μέσα στο τμήμα. Οι φύλακες είπαν πως δεν ήταν στην δικαιοδοσία τους να τηλεφωνήσουν. Το χειρότερο απ’ όλα όμως ήταν ότι, δεν αφαιρέθηκαν οι χειροπέδες από φίλους του παιδιού που ήξεραν πως να τον βοηθήσουν για να μην πνιγεί.\nΕπίσης, κοπέλα που λιποθύμησε παρέμεινε κρατούμενη με χειροπέδες χωρίς να την εξετάσει γιατρός.\nΗ αστυνομία “πάντρεψε” τα δύο νεαρά παιδιά με μία άλλη παρέα τεσσάρων ατόμων με στόχο να τους συλλάβουν “για κόβιντ” όπως είπαν.\nΑφού τελικά τα παιδιά μεταφέρθηκαν, στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών, αφέθηκαν ελεύθερα σχεδόν μετά από 12 ώρες.\nΕίναι ξεκάθαρο πλέον ότι τα περιστατικά αυθαιρεσίας της αστυνομίας του κ.Χρυσοχοίδη είναι αμέτρητα και καθημερινά. Δεν σημαίνουν τίποτα οι προσχηματικές και υποκριτικές συγγνώμες.\nΑν δεν υποθάλπει ο ίδιος την αστυνομική αυθαιρεσία, τότε έχει αποδειχθεί πλέον επικίνδυνα ανεπαρκής και αδιάφορος στο να μπορεί να τη διαχειριστεί.\nΚαλούμε την κυβέρνηση να δώσει ένα τέλος σε όλη αυτή την εκτροπή.\nΕίτε δεν την βλέπει είτε κάνει ότι δεν την βλέπει, η παραίτηση του είναι μονόδρομος.\nΗ κόρη μου, 15 χρονών, με φουντωμένη την ψυχή, έκανε την βόλτα της εχτές, μαζί με το αγόρι της και ο δρόμος τους τράβηξε προς το κέντρο. Γιατί οι καρδιές όλων των παιδιών εχτές χτυπούσαν εκεί που έπεσε ο Αλέξης. Την κόρη μου την σταμάτησαν Πατησίων και Ηπείρου στη 1.30μμ, μαζί με το αγόρι της, γιατί δεν επιτρεπόταν να περπατάνε. Ρώτησαν γιατί, αφού φορούσαν μάσκα και είχαν δικαιολογητικά για άσκηση. Δεν επιτρέπεται η άσκηση σ΄ εκείνην την περιοχή, τους είπαν. Μέσα σε ένα τέταρτο είχαν φέρει άλλα τέσσερα άτομα, και έγινε η σύλληψη και για τους έξι, για παράνομη συγκέντρωση. Κάπως έτσι βρέθηκαν αρκετές δεκάδες συλληφθέντες, μεταξύ τους αρκετοί ανήλικοι, στην ΓΑΔΑ. Μετά από 5 ώρες, στις 6.30μμ μας ειδοποίησαν να πάμε «να υπογράψουμε», για την κόρη μας. Ο λόγος που μας είπαν ήταν πως συνελήφθη λόγω covid: «Πήγαιναν πολλά μαζί σε κάποιο ραντεβού», μας είπαν, «για να κάνουν πορεία». Την ίδια στιγμή, στην κόρη μας και το αγόρι της, είπαν ψέματα, ώστε να υπογράψουν επί τόπου το χαρτί του προστίμου, στις 6.30μμ, λέγοντάς τους πως αν το έκαναν, θα γύριζαν σπίτι τους. Ενώ ήδη είχαν στείλει την υπόθεση στον εισαγγελέα. Η αυθαιρεσία και ο παραλογισμός, σε όλο του το μεγαλείο. Συλλαμβάνεις 2 ανήλικα που περπατάνε σε κεντρικό δρόμο, μόνα τους. Τους βάζεις με 2 αστυνομικούς σε περιπολικό. Τους χώνεις στο κρατητήριο και στη συνέχεια σε έναν διάδρομο της ΓΑΔΑ με άλλους 40 συν τους εργαζόμενους που περιφέρονταν, συν γονείς και δικηγόρους, για 10 ώρες χωρίς φαγητό, νερό και τουαλέτα. Τρομοκρατημένα παιδιά, που βίωσαν πραγματικό κίνδυνο για τη ζωή τους. Αστυνομικοί χωρίς γνώσεις πρώτων βοηθειών για να αντιμετωπίσουν κρίση επιληψίας. Χωρίς καμιά ευθύνη για τίποτα. Αοριστίες, ψέματα ή υπεκφυγές, και οι ώρες να περνούν. Χειροπέδες στα χέρια για την μεταγωγή στη ΔΕΕ Λ. Αθηνών, που μετά από τις διαμαρτυρίες των γονέων, αφαιρέθηκαν. Στο τέλος, αφού αρνήθηκαν την διαδικασία της σήμανσης, τα παιδιά εισέπραξαν και την κατηγορία της απείθειας. Ποιος ο λόγος για όλα αυτά; Έχω εξοργιστεί. Γιατί τα παιδιά δεν οργανώθηκαν. Δεν προκάλεσαν. Δεν παρανόμησαν. Αλλά οι εντολές ήταν να κατασταλεί η όποια παρουσία στην περιοχή. Συνέλαβαν ζευγάρι με τσάντες ψώνια, κοπέλα με κατοικίδιο. Και ενώ σαν πολίτες λαμβάνουμε όλες τις προφυλάξεις, ακολουθούμε τους κανόνες για να αποφύγουμε τη διασπορά, βρισκόμαστε τώρα μια 6μελής οικογένεια να μην τολμάει να πλησιάσει άνθρωπο, γιατί βρεθήκαμε εχτές ο ένας πάνω στον άλλον στον έκτο και τον έβδομο όροφο της ΓΑΔΑ να ζούμε έναν εφιάλτη.”\nΝεολαία ΣΥΡΙΖΑ αστυνομική βία


Skitso - News: " OpenGAP.gr " - Ανδρέας Πετρουλάκης\n" OpenGAP.gr " - Ανδρέας Πετρουλάκης\nΠροδημοσίευση: "OpenGAP.gr", Ανδρέας Πετρουλάκης (Ποταμός)\nΠροδημοσίευση: Πρόλογος, του Φώτη Γεωργελέ\nΕίναι δύο πολιτικοί που μαλώνουν: «Είσαι ένας ψεύτης», λέει ο ένας, «ένας συκοφάντης, λαϊκιστής, απατεώνας που θέλει να υποκλέψει την ψήφο του λαού». «Του λαού της Β΄ Αθηνών», προσθέτει ατάραχος ο άλλος. Γιατί αυτή η υπενθύμιση είναι το μόνο σημαντικό του διαλόγου, κάθε βράδυ ξεκατινιάζονται σε κάποιο παράθυρο γι’ αυτόν τον λόγο, για την αναγνωρισιμότητα που θα φέρει ψήφους σε κάποια περιφέρεια.\nΤις γελοιογραφίες του Αντρέα Πετρουλάκη τις «διαβάζεις». Χαμογελάς γιατί πιάνεις το υπονοούμενο. Το χιούμορ του είναι αθόρυβο, υποδόριο, παίζει με τον υπαινιγμό και το δεύτερο επίπεδο. Και το αποτέλεσμα είναι τόσο αναπάντεχο που, όταν το συλλάβεις, κλαις από τα γέλια. Η ποιότητα των σκίτσων του βρίσκεται ακριβώς σ’ αυτό: αντί να αρκείται σε μια καρικατούρα, η εικόνα του ανακαλύπτει την ειρωνεία και τη γελοιότητα των καταστάσεων. Ο Αντρέας Πετρουλάκης συλλαμβάνει την ατμόσφαιρα, πιάνει προβλήματα και με τις γελοιογραφίες του αποκαλύπτει αυτά που δεν λέγονται· τα κρυφά νοήματα. Οι εικόνες του είναι πάντα ένα εύστοχο σχόλιο στην πραγματικότητα. Μόνο που αυτός έχει το πολύτιμο χάρισμα να σε κάνει να γελάς. Ακόμα κι όταν τα πράγματα είναι για κλάματα.\nΗ σειρά των σκίτσων αυτού του βιβλίου μάς ταξιδεύει στην τελευταία διετία, στα χρόνια ΓΑΠ. Μικρές φράσεις, σαν tweets, θυμίζουν τα γεγονότα όποτε χρειάζεται, αλλά συνήθως οι εικόνες τα λένε όλα. Και είναι σαν μια σειρά ακτινογραφιών που μετράνε τον δείκτη συναισθημάτων καθώς περνούν τα χρόνια.\nΞεκινούν αισιόδοξα, παίζουν με τις «νέες ιδέες», τα ποδήλατα, το Opengov· το χιούμορ είναι αθώο, μια τρυφερή ειρωνεία. Σιγά σιγά όμως βαραίνουν· από τις πρωτοποριακές ιδέες έχουμε φτάσει στη βαθιά ύφεση, στο αδιέξοδο. Οι εικόνες γίνονται πιο πικρές. Πάντα όμως προκαλούν το αυθόρμητο γέλιο. Αυτό είναι το δεύτερο χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει τη δουλειά του Αντρέα Π. Δεν ξεχνάει ποτέ ποιος είναι ο ρόλος του, δεν παρασύρεται σε διδακτισμούς και καταγγελίες, δεν προσπαθεί να πάρει θέση σαν να είναι κόμμα. Αντίθετα, αναζητεί πάντα το αστείο στην κάθε κατάσταση, προσπαθεί να αναδείξει την κωμική πλευρά της και, εικόνα με την εικόνα, φτιάχνει τον κόσμο των ηρώων του, που είναι ο δημόσιος χώρος, η επικαιρότητα, η ζωή μας. Κι έτσι –σιγά σιγά και ανεπαίσθητα, χωρίς προπαγάνδα– κάνει φανερή και τη δική του θέση.\nΓιατί μπορεί σθεναρά να αποστρέφεται την ευκολία της καταγγελίας, όμως ο αναγνώστης μπορεί εξίσου εύκολα να αναγνωρίσει και να εκτιμήσει τελικά την πραγματική προοδευτική ματιά του δημιουργού. Αυτή που δεν κραυγάζει, δεν λαϊκίζει, αλλά προσφέρει την υποδόρια ειρωνεία που απομυθοποιεί πρόσωπα, αποκαλύπτει καταστάσεις και χαρίζει το λυτρωτικό γέλιο.\nΟι περισσότεροι καλλιτέχνες, στις μέρες μας, καταφεύγουν στην ευκολία και συνεχώς παροξύνουν. Ακολουθώντας λες τη θεατρική βιαιότητα του δημόσιου διαλόγου. Η σάτιρα στη χώρα μας, δυστυχώς, ακολούθησε τον κυρίαρχο λόγο της μεταπολίτευσης. Την ευκολία της στράτευσης, τον ψεύτικο πολιτικό λόγο: ομνύει στον «ηρωικό» λαό, καταγγέλλει την «ανάλγητη εξουσία», σε μια επίδειξη κοινωνικών φρονημάτων. Ο Αντρέας Πετρουλάκης δεν πέφτει ποτέ σ’ αυτήν την παγίδα. Εκεί που άλλοι φτιάχνουν μια καρικατούρα πολιτικού για να του φορτώσει το φιλοθέαμον κοινό όλες τις πίκρες και να εκτονωθεί, ο Αντρέας περνάει στο επόμενο επίπεδο, το πιο δύσκολο: αναλύει γεγονότα και καταστάσεις, αποκαλύπτει συμπεριφορές και συγχρόνως έχει τόσο ταλέντο, που το ανακουφιστικό γέλιο έρχεται πάντα. Από τις σουρεαλιστικές κινήσεις και ρητορικές των ηρώων της δημόσιας ζωής αλλά και από τη σουρεαλιστική και αντιφατική συμπεριφορά της κοινωνίας. Ο Πετρουλάκης δεν είναι στρατευμένος καλλιτέχνης. Τα «θύματά του» δεν είναι μόνο η εξουσία, ο πρωθυπουργός, αλλά κάθε εξουσία, τα κόμματα, ο συνδικαλισμός, ακόμα και η εξουσία του «αγνού λαού». Κι αυτό είναι το χαρακτηριστικό που του χαρίζει ποικιλία, διάρκεια, αντικειμενικότητα. Στη λαϊκή πουλάνε λάμπες και πρίζες τα μαναβάκια. Γιατί τις καλλιέργειες στα χωράφια μας αντικατέστησαν τα φωτοβολταϊκά. Οι διαδηλωτές φοράνε μπλουζάκια Let’s go! και η λεζάντα εξηγεί, για να μη λέτε ότι το ΠΑΜΕ δεν σκέφτεται τους τουρίστες…\nΟ Α. Πετρουλάκης απευθύνεται σε ενήμερους αναγνώστες. Δεν μισεί τους ήρωές του. Έχει τη σοφία να ξέρει ότι δεν μας λείπει άλλη μια κραυγαλέα καταγγελία, μια γελοιοποίηση του «αντιπάλου». Η τρυφερή ειρωνεία του και η ανάδειξη της σουρεαλιστικότητας στη δημόσια ζωή είναι η μεγάλη προσφορά του. Αντιμετωπίζει τη ζωή με ευαισθησία, χωρίς εμμονές και εμάς τους αναγνώστες ως ενήλικες. Που δεν έχουμε άλλη ανάγκη από ντοπάρισμα, αλλά από αγνό, κατεδαφιστικό χιούμορ. Γι’ αυτό οι εικόνες του είναι πολύτιμες, τίμιες, ισορροπημένες, ευαίσθητες και τελικά μαχητικές με τη συνέπειά τους. Το καλύτερο φάρμακο για την ανισόρροπη, κραυγαλέα, φτηνή και αγκυλωμένη δημόσια ζωή μας.\nΟι εκδόσεις ΠΟΤΑΜΟΣ σας προσκαλούν να γιορτάσουμε την έκδοση του βιβλίου του Ανδρέα Πετρουλάκη "openGAP.gr" τη Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου, στις 7.30 μμ στον κινηματογράφο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης, Πειραιώς 206, Ταύρος.\nΓιάννης Βούλγαρης, καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο\nΝίκος Γ. Ξυδάκης, αρχισυντάκτης της εφημερίδας Η Καθημερινή\nΠέτρος Τατσόπουλος, πεζογράφος\nΑναρτήθηκε από soter tas στις 4:23 μ.μ.


Αύξηση πωλήσεων 28%, το 2015, για τη βιομηχανία απορρυπαντικών Rolco\nΑλμα της τάξεως του 28% παρουσίασαν, κατά το 2015, οι πωλήσεις της Rolco Βιανίλ, μεγαλύτερης ελληνικής βιομηχανίας απορρυπαντικών.\nΗ σημαντική αύξηση των πωλήσεων της εταιρείας, η οποία σε μεγάλη ιδιόκτητη μονάδα της στον Αγιο Ιωάννη Ρέντη, στον νομό Αττικής, παράγει απορρυπαντικά προϊόντα με δικά της σήματα και με άλλα σήματα για τρίτους, συμπεριλαμβανομένων κορυφαίων πολυεθνικών του τομέα, συνοδεύτηκε από δραστικό περιορισμό των ζημιών της.\nΗ εταιρεία κατέγραψε το 2015 έσοδα ύψους 33,5 εκατ. ευρώ, αυξημένα έναντι του 2014 κατά 27,8% (+7,3 εκατ. ευρώ). Η εντονότερη εμπορική προώθηση των προϊόντων της που φέρουν τα σήματα «Planet», «Fresh & Clean», «Bionol», «Rol», «White Glo» και «Tact», σε συνδυασμό με την ανάληψη μεγαλύτερου όγκου παραγωγής για τρίτες εταιρείες, ώθησαν στα ύψη τα έσοδά της από τη διάθεση των δικών της προϊόντων και από τις αμοιβές για την παραγωγή προϊόντων για τρίτους.\nΤο μεικτό περιθώριο κέρδους της βελτιώθηκε κατά 7,4 εκατοστιαίες μονάδες και ανήλθε σε 25,8%, από 18,4% το 2014, με αποτέλεσμα τα μεικτά κέρδη της να ανέλθουν σε 8,6 εκατ. ευρώ, αυξημένα κατά 79,4%.\nΚατόπιν αυτών, τα κέρδη της προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων (EBITDA) έφτασαν το 1,9 εκατ. ευρώ, από μόλις 0,3 εκατ. ευρώ το 2014, αυξημένα κατά 508,6% και βελτιωμένα ως ποσοστό των πωλήσεων κατά 4,5 εκατοστιαίες μονάδες (5,7%, από 1,2% το 2014). Επίσης, τα κέρδη της προ φόρων και τόκων (EBIT) ανήλθαν σε 0,5 εκατ. ευρώ, έναντι ζημιών 1 εκατ. ευρώ το 2014, δηλαδή η εταιρεία παρουσίασε, σε αυτό το επίπεδο, αποτελέσματα βελτιωμένα κατά 5,4 εκατοστιαίες μονάδες, ως ποσοστό των πωλήσεων (1,6%, από -3,8% το 2014).\nΕν τέλει η ROLCO ΒΙΑΝΙΛ, που ελέγχεται από την οικογένεια Σουρουλίδη και αριθμεί σχεδόν επτά δεκαετίες παραγωγικής λειτουργίας, κατέγραψε ζημιές προ φόρων 0,9 εκατ. ευρώ, έναντι αντίστοιχων ζημιών 2,4 εκατ. ευρώ το 2014, δηλαδή ζημιές μειωμένες κατά 60%.\nΟι τελικές ζημιές της εταιρείας μετά τον συνυπολογισμό των φόρων της χρήσης διαμορφώθηκαν σε 1 εκατ. ευρώ, μικρότερες από εκείνες του 2014 (2,5 εκατ. ευρώ) κατά 1,5 εκατ. ευρώ σε αξία και κατά 60,7% σε ποσοσό.\nΤα αποτελέσματά της επιβαρύνθηκαν με αποσβέσεις 1,4 εκατ. ευρώ (1,3 εκατ. ευρώ το 2014) και χρεωστικούς τόκους 1,5 εκατ. ευρώ (1,35 εκατ. ευρώ το 2014).\nΤα ίδια κεφάλαια της εταιρείας, η οποία βαρύνεται με βραχυπρόθεσμο τραπεζικό δανεισμό 15,4 εκατ. ευρώ, στις 31.12.2015 ανέρχονταν σε 21,6 εκατ. ευρώ και αντιστοιχούσαν στο 30,6% του συνόλου των απασχολουμένων κεφαλαίων, ύψους 70,6 εκατ. ευρώ. Το κυκλοφορούν ενεργητικό της (23,2 εκατ. ευρώ) ήταν μικρότερο από τις βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις της (36,7 εκατ. ευρώ) κατά 36,6%.\nΟι συνολικές πωλήσεις της την περίοδο 2005-2015, δηλαδή στο διάστημα των έντεκα αυτών ετών, ανήλθαν σε 264,6 εκατ. ευρώ.\nΗ ιστορία της Rolco ξεκίνησε το 1948, όταν ιδρύθηκε στο Μοσχάτο μια πρώτη παραγωγική μονάδα χρωμάτων και απορρυπαντικών, με την επωνυμία ΒΙΑΝΙΛ Χρωματουργεία Μοσχάτου. Δέκα χρόνια αργότερα η εταιρεία παρουσίασε το πρώτο απορρυπαντικό σε μορφή σκόνης, προϊόν αποκλειστικά δικής της έρευνας και παραγωγής. Το «ROL», όπως ονομάστηκε, έμελλε να γράψει ιστορία στην αγορά των απορρυπαντικών. Με την πρωτοποριακή, βιοδιασπώμενη σύνθεσή του, καθιερώθηκε γρήγορα και προτιμήθηκε από τις Ελληνίδες νοικοκυρές. Επίσης, το 1968 η επιχείρηση κυκλοφόρησε το «AVA», πρώτο προϊόν καθαρισμού πιάτων σε υγρή μορφή. Το 2008 η Rolco καινοτόμησε πάλι με το λανσάρισμα της σειράς απορρυπαντικών και καθαριστικών «Planet». H ολοκληρωμένη αυτή σειρά απορρυπαντικών και καθαριστικών ήταν η πρώτη που πιστοποιήθηκε με το ευρωπαϊκό σήμα Ecolabel. Εδώ και δεκαετίες τα προϊόντα της βρίσκονται σε κάθε ελληνικό σπίτι, καθώς συνδυάζουν υψηλή ποιότητα και ελκυστικές τιμές. Το 1962, πρώτο έτος οργανωμένης βιομηχανικής παραγωγής και εμπορικής δραστηριότητάς της, η Rolco είχε μετοχικό κεφάλαιο 14 εκατ. δρχ., στεγαζόταν σε χώρο 6.000 τ.μ. και απασχολούσε 15 εργαζομένους.\nΤο 2015 η επιχείρηση απασχόλησε 122 εργαζόμενους, έναντι 118 το 2014. Το ίδιο έτος αύξησε κατά 2 εκατ. ευρώ το μετοχικό της κεφάλαιο και δαπάνησε 0,8 εκατ. ευρώ για πάγιες επενδύσεις.


Ορφέας Αυγουστίδης: Η επική ατάκα για τη Μαρία Τζομπανάκη και τον γάμο της\nΠαρασκευή, 28 Ιανουάριος 2022 19:07\nΜαρία Τζομπανάκη και Ορφέας Αυγουστίδης μίλησαν στην εκπομπή «Προσωπικά» και στην Έλενα Κατρίτση που θα προβληθεί την Κυριακή 30 Ιανουαρίου, στις 16.00, από την ΕΡΤ1.\nΑπόσπασμα της εκπομπής έπαιξε στο “Πρωινό”, όπου ρωτήθηκε ο Αυγουστίδης για τον γάμο της μητέρας του.\n«Όταν την παρέλαβες από το σπίτι για να την παραδώσεις στη συνέχεια στον μέλλοντα σύζυγό της, πώς αισθανόσουν;» τον ρώτησε η Έλενα Κατρίτση, με τον ηθοποιό να απαντά: «Πολύ ωραία. Δεν είναι ότι έρχεται μια στιγμή που ονειρεύεσαι ότι θα τη ζήσεις, γιατί δεν προβλέπεται μια τέτοια στιγμή.\nΔηλαδή το να είσαι γονιός και να ονειρεύεσαι ότι κάποια στιγμή θα δεις το παιδί σου φαντάρο ή γαμπρό ή νύφη… ναι. Αλλά τώρα μεγαλώνοντας να πεις: δύο όνειρα έχω, να γίνω σκηνοθέτης και να παντρέψω τη μάνα μου. Δεν το λες…\nΆρα ένιωθα πολύ ωραία, ζωντανός γιατί ζούσα αυτό που συνέβαινε εκείνη τη στιγμή. Έβλεπα τη μαμά μου χαρούμενη και ευτυχισμένη με έναν άνθρωποι που εκτιμώ πολύ και σέβομαι. Και κάναμε αυτό το ωραίο πάρτι.\nΔεν μπορώ να το στολίσω με παραπάνω λέξεις, για να το περιγράψω κάπως αλλιώς γιατί έτσι το βίωσα. Και δεν το μειώνω, ίσα ίσα του δίνω την αξία της ζωής. Ήταν κάτι απρόβλεπτο, όχι επειδή δεν είναι φυσιολογικό αλλά επειδή είναι απρόβλεπτο».\nΟ ταλαντούχος ηθοποιός μίλησε επίσης και για την επιθυμία της μητέρας του να κάνει ένα γλέντι για τον γάμο του:


Ένα γυάλινο σπίτι για μία σύγχρονη οικογένεια - milanode\nΗ κατοικία αυτή στο Los Angeles, στήθηκε από την επιτυχημένη ομάδα αρχιτεκτόνων Whipple Russell. Ένα οίκημα σε μοντέρνο στυλ, που προσφέρει πολυτελή διαβίωση, μέσα από φινιρίσματα υψηλής ποιότητας και ανέσεων. Η κεντρική ιδέα σχεδιασμού και ο βασικός στόχος για τους αρχιτέκτονες, ήταν η οπτική επαφή της οικογένειας σε ολόκληρο το κτίσμα, κάτι που όπως θα δείτε, όντως επιτεύχθηκε.\nΤα έπιπλα και η διακόσμηση του χώρου κινούνται σε απλές μοντέρνες γραμμές, ενώ η αγάπη της οικογένειας για τον μοντερνισμό, έκανε τους αρχιτέκτονες να εισάγουν στο υπέροχο αυτό κτίριο, 3D έργα τέχνης.\nΓυάλινοι τοίχοι εσωτερικά και εξωτερικά του κτιρίου, επιτρέπουν στα μέλη της οικογένειας να συνδέονται οπτικά όποτε το θελήσουν, από όποιο επίπεδο του σπιτιού και αν βρίσκονται. Ένα ιδιαίτερο, καινοτόμο και λειτουργικό σπίτι, που στελεχώθηκε από άκρη σε άκρη με τα πιο σύγχρονα υλικά, από τα δάπεδα στο καθιστικό, μέχρι τις επενδύσεις στο μπάνιο. Το απίστευτο επίτευγμα όμως, έγκειται στο γεγονός ότι όλες οι λειτουργίες του σπιτιού, διευθύνονται από έναν και μόνο υπολογιστή. Από εκεί ορίζεται η διέλευση του φυσικού φωτισμού, η θερμοκρασία, τα φώτα, η μουσική, ακόμα και η ανακύκλωση του νερού.\nΑυτά και πολλά ακόμη, για ένα σπίτι που αξίζει να ονειρευτεί κανείς, ακόμη και μέσα από μερικές φωτογραφίες..\nSource: Beverly Hills Summit House by Whipple Russell Architects


9/2/2004 :: Πρώτη Δίκη ΕΛΑ :: Κόντρα\nΠέμπτη 02 Απριλίου 2020 | 09:58\nΑπό ό,τι πληροφορηθήκαμε μάλιστα από συναδέλφους, τις επόμενες μέρες η δίκη θα υποβαθμιστεί ακόμη περισσότερο στις σελίδες των εφημερίδων. Η «τρομοκρατία» δεν παίζει σε αυτή την προεκλογική περίοδο. Και δεν παίζει ειδικά αυτή η δίκη, που συνιστά ένα σκάνδαλο, δικαστικό και πολιτικό.\nΜολονότι η έλλειψη πρακτικών δημιουργεί ανυπέρβλητα εμπόδια, θα προσπαθήσουμε να καλύψουμε τη δίκη μέρα με τη μέρα, στηριζόμενοι στο επιτόπιο ρεπορτάζ και στην απομαγνητοφώνηση των πιο σημαντικών σημείων της.\n1η μέρα. Η είδηση κατά την έναρξη της δίκης δεν ήταν ούτε το δικαστήριο, ούτε οι κατηγορούμενοι, ούτε οι συνήγοροι υπεράσπισης και πολιτικής αγωγής, αλλά οι εκατοντάδες μάρτυρες κατηγορίας που δυσανασχετούσαν για την παρουσία τους και έλεγαν στους δημοσιογράφους: «εγώ δεν ξέρω τίποτα, δεν καταλαβαίνω γιατί με κουβάλησαν». Ορισμένοι το είπαν και φωναχτά, κατά την ανάγνωση του ονόματός τους στο δικαστήριο.\nΜόλις τέσσερις είναι οι μάρτυρες που έχουν να καταθέσουν κάτι και ανάμεσά τους ξεχωρίζει η περιβόητη Σοφία Κυριακίδου, πρώην σύζυγος του Αγγελέτου Κανά. Ντυμένη «σινιέ» και υπό την προστασία ασφαλιτών η Κυριακίδου προσπάθησε να το παίξει άνετη στην αρχή. Σύντομα, όμως, απέδειξε ότι βρίσκεται υπό το κράτος κάποιας ψυχικής διαταραχής. Σε κάθε διάλειμμα της δίκης πλησίαζε το κάγκελο που χωρίζει το χώρο του δικαστήριου (έδρα, κατηγορούμενοι, συνήγοροι) από το κοινό και κοιτούσε επίμονα προς τη μεριά του Κανά. Εκανε διάφορες γκριμάτσες, χασκογελούσε, ενώ κάποια στιγμή έβαλε τα κλάματα.\n«Τι κοιτάς;», της είπε κάποια στιγμή ο Κούγιας. «Να δω πόσο ωραίοι άντρες είστε», του απάντησε! Η κατάθεσή της αναμένεται συναρπαστική.\nΗ πρόεδρος του ειδικού τρομοδικείου Ελισάβετ Μπρίλλη έβαλε τους κατηγορούμενους να καθίσουν στις γωνιές του χώρου των εδωλίων (εκεί που ήταν το κλουβί που ξηλώθηκε στην αρχή της «δίκης της 17Ν»). Για να μπορούν να επικοινωνούν με τους συνηγόρους τους, ήταν η αιτιολογία. Εμάς όμως δεν μας έπεισε. Για να μη μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους, θα έπρεπε να πει, αλλά δεν το είπε, για ευνόητους λόγους.\nΚατά την εκφώνηση των ονομάτων τους, ο Κ. Αγαπίου δήλωσε «παρών-απών» (αργότερα διευκρίνισε ότι είναι παρών μόνο ως φυσική παρουσία, γιατί τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά του τα έχουν καταστρέψει από τη στιγμή της σύλληψής του μέχρι τώρα).\nΟ Μ. Κασσίμης ζήτησε άδεια να απουσιάσει περίπου για ένα δεκαπενθήμερο, γιατί πρέπει να εγχειριστεί (ήδη νοσηλεύεται από τις 29 Γενάρη και προσήλθε στο δικαστήριο με ολιγόωρη άδεια του νοσοκομείου). Το δικαστήριο έκρινε ότι μπορεί να αντιπροσωπευτεί διά των συνηγόρων του και απέρριψε αίτημα της υπεράσπισης Αθανασάκη (Τσοβόλας) για διακοπή ή αναβολή της δίκης.\nΑκολούθησε η εκφώνηση των ονομάτων των μαρτύρων, στη διάρκεια της οποίας επικράτησε το αναμενόμενο κομφούζιο (δεν έλειψαν και τα ευτράπελα) κι εκεί που η μέρα πήγαινε να κλείσει πληκτικά, εμφανίστηκε ο μπούλης Καμμένος για να λειτουργήσει σαν το αλατοπίπερό της, κατά την εύστοχη δήλωση του Χ. Τσιγαρίδα.\nΟ Καμμένος εμφανίστηκε αυτοβούλως στο δικαστήριο και ζήτησε να καταθέσει ως μάρτυρας, επειδή έχει πάρει επίσημα έγγραφα της γερμανικής Βουλής (τα πήρε τον Ιούλιο, είπε) που αφορούν την υπόθεση. Εντάξει, την προεκλογική του διαφήμιση πήγε να κάνει ο "κυνηγός τρομοκρατικών κεφαλών", γιατί τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά και κινδυνεύει να μείνει εκτός Βουλής ακόμα και αν κερδίσει η ΝΔ. Οι συνήγοροι υπεράσπισης αντέδρασαν αμέσως και έθεσαν το ζήτημα νομικά: δεν μπορεί να έρχεται ο οποιοσδήποτε και να προσπαθεί να δημιουργήσει εντυπώσεις βάζοντας από το παράθυρο «στοιχεία» σε μια δικαστική διαδικασία, χωρίς προηγούμενα αυτά τα στοιχεία να έχουν κατατεθεί στις αρμόδιες δικαστικές αρχές. Αυτό συνιστά ευθεία παραβίαση των δικαιωμάτων των κατηγορουμένων. Σημείωσαν, μάλιστα, την παραδοχή του ίδιου του Καμμένου ότι πήγε να δώσει στις εισαγγελικές αρχές τα «στοιχεία» του και ο ανακριτής δεν τον κάλεσε να καταθέσει! (Κατεβάστε ένα ηχητικό απόσπασμα)\nΑπό διαφορετική σκοπιά έβαλαν το ζήτημα οι Χ. Τσιγαρίδας και Κ. Αγαπίου. Καυστικός ο Τσιγαρίδας είπε: «Ο κ. Καμμένος, από το Γενάρη του 2003 εμφανιζόταν σε διάφορα παράθυρα και έλεγε ότι είχε αυτά τα στοιχεία. Επιδείκνυε μάλιστα κι ένα κόκκινο ντοσιέ κι έλεγε «να 'τα». Δεν είδαμε βέβαια ποτέ τί περιείχε ο φάκελος. Μπορεί να είχε λογαριασμούς, ΔΕΗ κ.λπ., χρηματιστήριο ή οτιδήποτε άλλο. Το βέβαιο είναι ότι λέει ψέματα ότι τα πήρε τον Ιούλιο. Οι κύριοι Καμμένος και Παπαθεμελής διατείνονται ότι έχουν στοιχεία ενοχής όλων των κατηγορουμένων. Μέσα στη δικογραφία μας όμως υπάρχουν έγγραφα με τα οποία οι εισαγγελικές αρχές καλούσαν τον κ. Παπαθεμελή να πάει να καταθέσει και υπάρχει και επιστολή απάντησης από το γραφείο του κ. Παπαθεμελή που λέει "δεν έχω στοιχεία, πολιτικές εκτιμήσεις έκανα". Προσωπικά δεν μ' ενδιαφέρει αν ο κ. Καμμένος φέρει ή δε φέρει στοιχεία, όμως από τότε τα έψαξαν πολλοί εισαγγελείς και σας διαβεβαιώ, εκ προσωπικής πείρας, ότι οι εισαγγελείς δεν ήταν μέλη του ΕΛΑ».\nΟργισμένος ο Αγαπίου είπε:«Δέκα χρόνια τώρα έχω φορτωθεί αυτά τα χαρτιά. Πρόκειται για μυθεύματα, για σκουπίδια των μυστικών υπηρεσιών και πάνω σ' αυτά γίνονται μελέτες από συγκεκριμένους που τα μαγειρεύουν και τα παρουσιάζουν ως γεγονότα. Συμβαίνει, όμως, να μ' έχει καλέσει ανακριτής πριν τέσσερα χρόνια και ουδέποτε τα πήραν υπόψη τους ως αποδεικτικά στοιχεία. Φτάνει πια. Και ο Καμμένος να καταθέσει κι όλα του τα έγγραφα να φέρει κι όλα τα ντουλάπια των μυστικών υπηρεσιών και ο Παπαθεμελής να 'ρθει και ο Νηστικάκης. Αν αυτά τα θεωρείτε νόμιμα και παραδεκτά, δεν έχω λόγο να 'μαι εδώ, πάω εκεί που μ' έχουν βάλει. Εμένα δεν με αφορούν, όποιος θέλει ας τα φέρει. Τον Ανδρέα Παπανδρέου ποιος τον έβγαλε τρομοκράτη; Εγώ; Ο Καμμένος τον έβγαλε".\nΗ εισαγγελική αρχή κόπηκε στα δύο. Ο τακτικός εισαγγελέας Πατσής ζήτησε να καταθέσει ο Καμμένος, ενώ ο αναπληρωτής του Βομπίρης ζήτησε από το δικαστήριο να μην τον εξετάσει τώρα, γιατί δεν προέκυψε από πουθενά τέτοια ανάγκη, και να επιφυλαχθεί να τον καλέσει, αν προκύψει τέτοια ανάγκη από τη διαδικασία. ΠΑΣΟΚ κατά ΝΔ επί της έδρας. Γιατί μην κοροϊδευόμαστε - ο Καμμένος τα γνωστά αρχεία για τον Κόκκαλη και το ΠΑΣΟΚ θα κατέθετε, για να κάνει πολιτικό τζέρτζελο.\nΤο δικαστήριο συντάχθηκε με την άποψη του αναπληρωτή εισαγγελία (όπως λένε αυτοί που ξέρουν, το χρώμα που αρέσει και στους τρεις τακτικούς δικαστές είναι το πράσινο) και ο μπούλης έφυγε άπρακτος. Οπότε το τζέρτζελο θα γίνει από τον γνωστό δημοσιογράφο-ντετέκτιβ Βασίλη Ζήση, που είναι πρώτος μάρτυρας κατηγορίας, και ο Καμμένος μπορεί να ελπίζει ότι ίσως, μετά τον Ζήση, κληθεί και αυτός.\nΣτη συνέχεια, δόθηκε ο λόγος στον τακτικό εισαγγελέα Πατσή, ο οποίος άρχισε να διαβάζει το κατηγορητήριο με στόμφο και στιλ που θύμιζε ιεροκήρυκα της δεκαετίας του 60.2η μέρα.\nΔευτέρα 09 Φεβρουαρίου 2004