Όλη η αλήθεια για τον Γκιστ | ebasket.gr\nΚεντρική Basket League Παναθηναϊκός Όλη η αλήθεια για τον Γκιστ\nΌλη η αλήθεια για τον Γκιστ\nΔημοσίευση στις 08/12 7:54\nΔιαβάσατε χθες από “ανώνυμες” (κατά βάση) απεργοσπαστικές πηγές ότι ο Τζέιμς Γκιστ ξεκίνησε πρόγραμμα αποθεραπείας. Σιγά μην έκανε και ” tomahawk” κάρφωμα. Σιγά μην έτρεξε και διάδρομο. Σοβαροί να είμαστε…\nΟ άνθρωπος επέστρεψε -όπως σας είχαμε έγκαιρα κι έγκυρα ενημερώσει– την Τρίτη στην Αθήνα κι έχει μπροστά του μακρύ δρόμο για να επιστρέψει. Εδώ θα διαβάσετε όλη την αλήθεια, γιατί εδώ κάνουμε ρεπορτάζ πραγματικοί δημοσιογράφοι κι όχι απεργοσπάστες.\nΤο καλό νέο είναι πως ο τένοντας κολλήθηκε πιο γερά κι από ότι ήταν πριν. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως όταν επανέλθει στους αγωνιστικούς χώρους δεν θα έχει κανένα πρόβλημα.\nΑυτή τη στιγμή βρίσκεται στο πρώτο μετεγχειρητικό στάδιο, όπου στην πραγματικότητα δεν κάνει σχεδόν τίποτα, καθώς είναι υποχρεωμένος να περιμένει να κολλήσει ο τένοντας στο κόκκαλο.\nΣύμφωνα με όσα του είπε ο χειρουργός, ενδέχεται μετά από 1.5 μήνα να πάει ξανά στις ΗΠΑ, προκειμένου να τον δει από κοντά ο γιατρός και να συνεκτιμήσουν την πορεία της αποθεραπείας. Αυτό δεν είναι δεδομένο, θα εξαρτηθεί από μια σειρά εξετάσεων, στις οποίες θα υποβάλλεται σε τακτά χρονικά διαστήματα.\nΗ αποθεραπεία που ΘΑ ξεκινήσει (και που προφανώς δεν άρχισε ακόμα, γιατί είναι πολύ νωρίς) έχει προσδιοριστεί, αλλά το πότε θα ξεκινήσει έστω και απλές ασκήσεις θα εκτιμηθεί, αφού πρώτα σιγουρευτούν οι γιατροί ότι έχει κολλήσει ο τένοντας. Κι αυτή τη χρονική στιγμή, κανείς δεν μπορεί να το προσδιορίσει με βεβαιότητα.\nΌταν κλινικά οι γιατροί δουν ότι έχει σταθερότητα και βεβαιωθούν ότι ο τένοντας έχει γίνει και πάλι ένα και δεν υπάρχει πληγή, τότε -και μόνο τότε- θα μπορεί να ξεκινήσει κινήσεις.\nΆλλωστε, τώρα έχει ειδικό νάρθηκα, ο οποίος κρατά σταθερό το σημείο της συγκόλλησης ανάμεσα στον τένοντα και το κόκκαλο, ώστε να μην μπορεί να κινηθεί, για να μην υπάρξει ανεπιθύμητη αποκόλληση.\nΗ επέμβαση ήταν επιβεβλημένη, το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό, αλλά ακόμα υπάρχει πολύς δρόμος που πρέπει να διανύσει ο Τζέιμς Γκιστ, για να ξαναμπεί σε ρυθμούς εκγύμνασης κι εντέλει να επιστρέψει στα γήπεδα. Η αρχική εκτίμηση, για επιστροφή κάπου στον Απρίλιο, δεν έχει διαφοροποιηθεί, αλλά οι γιατροί είναι φειδωλοί στις εκτιμήσεις τους, καθώς η περίπτωσή του είναι εξαιρετικά σπάνια.\nΥ.Γ.: Τώρα, που οι πραγματικοί δημοσιογράφοι έπιασαν ξανά δουλειά, μπορείτε να επιστρέψετε στο μοναδικό πράγμα που κάνετε καλά (το copy paste), εκτός από το να σπάτε τις απεργίες.\nΌχι τίποτ’ άλλο, αλλά να μην γράφετε κι ό,τι σας έρχεται στο μυαλό, γιατί αν σας διάβαζαν στις ΗΠΑ θα καλούσαν τον Γκιστ πίσω, να τον παρουσιάσουν σαν το μεγαλύτερο ιατρικό θαύμα του 21ου αιώνα.\nΠροηγούμενο “ΟΚ” η εξέταση του Σίμτσακ\nΕπόμενο “Συνέχισε να προπονείσαι”


Download "ISBN: 978-960-99765-2-7"\n4 ISBN: Ψηφιακή έκδοση (e-book) του Περιοδικού Γραμμάτων και Τεχνών Βακχικόν Μαραθώνος 36, Αιγάλεω Χρίστος Κρεμνιώτης & Εκδόσεις του Περιοδικού Βακχικόν Σειρά: Βακχικόν Ποίηση - 5 Πρώτη Έκδοση: Σεπτέμβριος 2011 Υπεύθυνος Σειράς: Νέστορας Πουλάκος Επιμέλεια Έκδοσης & Εξωφύλλου: Χρίστος Κρεμνιώτης Επεξεργασία Υλικού: Παναγιώτης Πάκος, Στράτος Π. Απαγορεύεται η αναπαραγωγή του συνόλου ή τμημάτων του παρόντος έργου με οποιονδήποτε τρόπο και η μετάφρασή του ή διασκευή του ή εκμετάλλευσή του με οποιονδήποτε τρόπο αναπαραγωγής έργου λόγου ή τέχνης, όπως ορίζουν οι διατάξεις του ν. 2121/1993 και της Διεθνούς Σύμβασης Βέρνης-Παρισιού, η οποία κυρώθηκε με το ν. 100/1975.\n5 Χρίστου Κρεμνιώτη Μ Ε Τ Α Μ Ο Ρ Φ Ω Σ Ε Ι Σ Μεταφράσεις και αποδόσεις, έργων των Antonin Artaud, Arthur Rimbaud, Saint John Perse, Pierre Jean Jouve, Salvatore Quasimodo, Eugenio Montale, Γιώργου Σαραντάρη, Rabindranath Tagore, Pablo Neruda, Ted Hughes, William Shakespeare Βακχικόν 2011\n6 ώριμο σπέρμα, Πλανόδιον, 2008 Εφηβεία του μπλε, Οδός Πανός, 2009 Του ιδίου ΠΟΙΗΣΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ Οι γίγαντες του βουνού, Luigi Pirandello, Ηριδανός, 2011\n9 Περιεχόμενα Eugenio Montale... σελ Ιντερλούδιο... σελ. 22 Rabindranath Tagore... σελ Ιντερλούδιο... σελ. 35 Pablo Neruda... σελ Ιντερλούδιο... σελ. 61 Antonin Artaud... σελ Ιντερλούδιο... σελ. 77 Pierre Jean Jouve... σελ Ιντερλούδιο... σελ. 85 William Shakespeare... σελ Ιντερλούδιο... σελ. 97 Arthur Rimbaud... σελ Ιντερλούδιο... σελ. 143 Ted Hughes... σελ Ιντερλούδιο... σελ. 151 Saint John Perse... σελ Ιντερλούδιο... σελ. 171 Salvatore Quasimodo... σελ Επίμετρο... σελ. 189 Βιβλιογραφία... σελ. 195 Τα ιντερλούδια, είναι ιταλικά ποιήματα του Γιώργου Σαραντάρη μεταφρασμένα στα ελληνικά.\n11 E u g e n i o M o n t a l e εννέα από τα είκοσι μοττέττα\n13 Το γνωρίζεις πως πρέπει Και πάλι να σε χάσω δεν μπορώ. Μοττέττο β Κάθε πράξη, κάθε ουρλιαχτό Κι ο αρμυρός ανασασμός που ξεχειλίζει Από την προκυμαία ξεπηδώντας- Άνοιξη σκοτεινή, για τέτοιο τόπο καμωμένη- Με τραντάζουνε σαν πυροβολισμός. Τόπος γεμάτος στοιβαγμένα Σίδερα και κατάρτια μες στη σκόνη του απογεύματος: Κάτι σαν βόμβος φτάνει απ τ ανοιχτά Στριγκλίζοντας Όπως το νύχι που ζητάει να βυθιστεί στο τζάμι. Και γυρεύω το χαμένο Σημείο: Το μόνο ενθύμιο από εσένα Η κόλαση μόνο. 13\n14 Η ελπίδα μου να σ έβλεπα και πάλι μ εγκατέλειπε Κι αναρωτήθηκα εάν ο,τι μ εμποδίζει Απ οποιαδήποτε αίσθηση δική σου- Μορφών οχετός- Έχει σημάδι του θανάτου ή παρελθόντος Έχει, έστω, ισχνή και ζαλισμένη Μαραζωμένη λίγη απ την απόχρωση σου. Μοττέττο ε (Στη Μόντενα ένας υπηρέτης Έβγαλε απ το κελάρι δυο τσακάλια) 14\n15 Να το σημάδι: τους νευρώνες απλώνουν- Εκεί που ο τείχος χρυσίζει- Ρετάλια απ τη σκιά του φοίνικα Φλεγόμενα μες στις ανταύγειες του χαράματος. Μοττέττο η Τα βήματα που ακούγονται να φτάνουν Ανάλαφρα αλλ όχι από το χιόνι φιμωμένα, Είναι ζωή σου, ακόμη, Αίμα δικό σου στις δικές μου φλέβες. 15\n16 Γιατί αργείς; Στο πεύκο Ο σκίουρος με την ουρά του μαστιγώνει Μοττέττο ι Το φλοιό αργοφτάνει Το μισοφέγγαρο που η κόγχη του αλέθεται απ τον ήλιο: Έτσι, πλάθεται ημέρα. Καθώς φυσάει ανασκιρτά η νωθρή αιθάλη Μα υπερασπίζει το σημείο που σε κρύβει. Τίποτα δεν τελειώνει, ή όλα, Κεραυνέ Εκτός εάν απ τα σύννεφα, επιτέλους, έρθεις. 16\n17 Λυτρώνω από τα κύτταρα του πάγου τη μορφή σου- Τα θέρισες διασχίζοντας τα ύψη- νεφελώδη. Μάσησαν οι κυκλώνες τα φτερά σου, ενώ ξυπνάς Παίρνεις μορφή σου παφλασμούς του άλλου ειδώλου. Μοττέττο ιβ Γέμα του άστρου ήλιος: Στον κήπο η σκιά της μουσμουλιάς απλώνει. Ο μαύρος ήσκιος, Το άστρο ήλιος Πεισμώνουν ριγώντας. Στα στενά Οι υπόλοιπες σκιές αγνοούν πως Παρευρίσκεσαι. 17\n18 Το λουλούδι, που Από το χείλος του γκρεμού «μην με ξεχνάς», Συνέχεια λέει «μην με ξεχνάς» Αποχρώσεις δεν έχει, πιο αδρές, ή, διαυγέστερες Από τους τόπους Που ανάμεσα μας είναι πια ριγμένοι σκορπίζει Ο συνεχής τριγμός, απομακρύνοντας μας, και Το γαλανό- Αμετάπειστο- Δεν εμφανίζεται ξανά. Μοττέττο ις Στην άψα, ορατή σχεδόν Μ επαναφέρει το τελεφερίκ Στων βουνών τα από εκεί. Τα με τη νύχτα. 18\n19 Δώσε να μην, από τη μνήμη που εκκενώνεται, Κοπεί, να μην κοπεί, δρεπάνι, να μη γίνει ατμός, Η ξακουσμένη της μορφή. Και σύννεφο. Μοττέττο ιη Στη δύση, ψύχος βασιλεύει κι αστραπή Την ακακία λαβώνει και του τζίτζικα τα οστά Πέφτουν στην πρώτη λάσπη του Νοέμβρη 19\n20 Ξεφτίζει το μπαμπού Σκορπίζει την πορφύρα του σαν βεντάλια της άνοιξης. Οι δρόμοι μας φτάνουν και είναι τριγύρω Η μαύρη, πεπλωμένη, ρεματιά απ τις λιβελούλες. Μοττέττο ιθ Ο σκύλος, πια λαχανιασμένος, Γυρνά στο σπίτι με το θήραμα στα δόντια. Σήμερα, εδώ, Δεν υποχρεούμαι να ομολογήσω τίποτα. Όμως εκεί, που η μαρμαρυγή καίει περσότερο και Χαμηλώνουν τα σύννεφα Πέρα απ τα περασμένα μάτια τους Μονάχα δυο δεμάτια φως ο,τι είδα: Ριγμένα σταυρωτά, Και ο χρόνος που φεύγει 20\n21 Έχει καλώς. Απ το κέρας, ο ήχος Συζητά με του δρυμώνα το σμήνος. Μοττέττο κ Στη ζωγραφιά μες στο κοχύλι- Ανακλάται η δύση: Ένα ηφαίστειο καπνίζει ευτυχισμένο. Το κέρμα, σφηνωμένο σε κομμάτι λάβας, Στο τραπέζι, λαμπυρίζει και εκείνο. (Η ζωή Που τόση έμοιαζε, σου παραστέκει Σύντομη σαν γραμμή Ανάμεσα στου μαντηλιού σου τ άκρα.) 21\n22 Κλείνομαι στη σκιά και ακούω: Ι ν τ ε ρ λ ο ύ δ ι ο Η μαγική περιπέτεια Διαβαίνει και ανταριάζει τις κοιλάδες Και απλώνει Βοή της στριγκλιάς Φωνών από την τυραννία πονεμένων Φραγμένων μες στους κύκλους του αέρα Να εκτοξεύουν εκκλήσεις Αναπολώντας περασμένους και Ξερνώντας τον οίκτο. Ύστερα, όλα επιστρέφουν Σαν φωτιά που ανάβει και πάλι. Φύσημα ανέμου, που Απομακρύνει τους διαβάτες. Εισβάλλουνε όντα- Άπληστα για σιωπή- Μύχια φαντάσματα. Πλησιάζω στον ύπνο Συμμέτοχος της ζωής μου. Μα χωρίς το παλιό μου καμάρι. Γ.Σ. Μάιος του 35 22\n23 R a b i n d r a n a t h T a g o r e δέκα ποιήματα\n25 Άφησε τις δουλειές, κι άκουσε Νύφη Ο ξένος έφτασε. Ακούς; Αργά ξετυλίγει Την αλυσίδα που έκλεινε την πόρτα. Κοίτα μην θορυβήσουν τα κοσμήματα σου Μήτε να βιάσεις το περπάτημα σου. Σταμάτα τις δουλειές, νύφη, άκουσε με. Βράδιασε, άκου, έφτασε ο επισκέπτης. Όχι, να μην φοβάσαι νύφη, Δεν φυσάει στοιχειωμένος ο αέρας. Ολόγιομη η σελήνη απόψε. Κι είναι νύχτα του Απρίλη. Οι σκιές Πελιδνές στους διαδρόμους, Κι απάνω τους υπάρχει ουρανός. Φύλαξε το πρόσωπο σου μες στο πέπλο, Άναψε τον πυρσό στην πόρτα εάν φοβάσαι. Νύφη, δεν φυσάει των στοιχειών ο αέρας. Αν ντραπείς, μην του πεις ούτε λέξη. Στάσου πλάι απ την πόρτα σαν θα πας να του ανοίξεις. Σε ο,τι ζητήσει Χαμήλωσε τα μάτια σιγηρά. Πρόσεξε να μην ακουστούνε τα κοσμήματα σου Αν ντραπείς, ας μην πεις ούτε λέξη Νύφη, άκουσε με, έφτασε ο καλεσμένος. Κρέμασες το λύχνο στο στάβλο; Ετοίμασες την προσφορά της προσευχής; Με το σημείο το κόκκινο της μοίρας Σήμανες το αθώο μέτωπο σου; Ακόμη δεν είσαι έτοιμη για τη νύχτα; Νύφη, μην μεριμνάς Έφτασε ο ξένος, έφερε το πεπρωμένο. Από τη συλλογή «Πέταλα στη τέφρα» 25\n26 Σου δόθηκα ολοκληρωτικά. Δεν κράτησα για εμένα πάρεξ λίγο αισχύνης. Λεπτή επιφύλαξη. Χαμογελούσες στα κρυφά- Τόσο που μ έκανες ντροπή να νιώθω- Της άνοιξης τη σκόρπισαν οι αύρες Και το ίδιο χτυποκάρδι, πια, γινόταν Γλυκός σπασμός του μέσα κόσμου. Αγάπη, ας μην με κρίνεις Που κρύφτηκα στον αμαυρό του πέπλου ετούτου. Ο δισταγμός μου αυτός, Προσποιητός, όχι, δεν είναι Μα το βλαστάρι, που το κάθε δώρο μου βαστάει: Λουλούδι Που εχέμυθη χάρη Το κλείνει. Από τη συλλογή «Πέταλα στην τέφρα» 26\n27 Προχωρούσες στην όχθη του ποταμού Με τη κανάτα γεμισμένη, στηριγμένη στο πλευρό σου. Όμως, γιατί με κοίταξες απότομα Από το πέπλο που φτεροκοπούσε; Το βλέμμα εκείνο, φεγγερό για το σκοτάδι, Με χτύπησε σαν τη μαρμαρυγή που χάνεται Αφού ραγίσει τα νερά που αγγίζει Και τρέχει πάλι Στης όχθης τους ήσκιους. Πλησίασες μέχρις εμένα σαν το νυχτοπούλι Που διαπερνάει το δωμάτιο-στιγμές του ερέβους. Εσύ, κρύβεσαι όπως ένα αστέρι πίσω Απ το βουνό που Στις πλαγιές του μονάχος βαδίζω. Όμως, γιατί σταμάτησες για μια στιγμή Να με κοιτάξεις Κρυμμένη στο πέπλο Με την κανάτα γεμισμένη στο πλευρό σου Παρηγοριά των ποταμών; Από τη συλλογή «Ο κηπουρός» 27\n28 Μου έμοιαζε πως λάμπει η τρυφερότητα. Μα ήταν απ τα μάτια σου η φυγή της. Εάν διαβαίνοντας αυτή τη γη Από τις χούφτες σου γλιστρούσε ο σπόρος Θα επέστρεφε Ξανά Αθάνατος καρπός Όπως Νέα ζωή. Από τη συλλογή «Βικιτρίτα» 28\n29 Μα, ποιός έκλεψε τον ύπνο του παιδιού; Η μητέρα, ήταν στην στέρνα του χωριού. Λοιπόν, ηλιόλουστη η μέρα Και όλοι είχαν παρατήσει τα παιχνίδια. Στην άλλη όχθη, τα πουλιά, στέκανε σιωπηλά Και ο βοσκός, με το ραβδί του αφημένο στη σκόνη Κοιμόταν κάτω απ τη μουριά Σε μία του σκέψη, καθώς στο ένα του πόδι Ο ερωδιός, Παρέστεκε στη σκιά των καλαμιών. Την ευκαιρία αρπάζοντας ο κλέφτης του ύπνου Μπήκε στην κάμαρα και παρευθύς Τράβηξε ως τον ουρανό τον ύπνο. Η μητέρα, γύρισε και είδε Ξαφνιασμένη, το μωρό να παίζει μπουσουλώντας. «Ποιός να πήρε του μικρού μου τον ύπνο; Τις φτερούγες του κλέφτη θα δέσω. Όπου κι αν κρύβεται. Θα φτάσω μέχρι και τ άντρα Που από τις μαύρες πέτρες πιδακίζουν τα νερά. Θα φτάσω έως τους κήπους με τις δάφνες, Μέρος απόμερο και μυστικό, Όπού οι τρυγόνες είναι δούλες και Η Θεία ιτιά τα χνάρια της τα έχει σβήσει και Οι γρύλοι μέρα και νύχτα μουρμουρίζουν. Θα πάω μετά την χάση. Στο φως της πυγολαμπίδας Θα δώσω την προσευχή μου στη βοή των καλαμιών και Θα ρωτήσω, ποιος «Γνωρίζεις; Ο κλέφτης του ύπνου είναι ποιος; Ποιος έκλεψε τον ύπνο απ το μικρό μου;» Ω! θα εξοφλήσει κάθε οργή μου Θα ξεθάψω απ την κρυψώνα του τον ύπνο. Θα φέρω να τον έχω φυλαγμένο Όποτε ξάγρυπνο θα μένει το παιδί Ύπνο να του χαρίζω και τραγούδι. Του κλέφτη, θα του δέσω τα φτερά. Στην όχθη θα τον σύρω, δίπλα απ το ποτάμι, Θα τον πετάξω ανάμεσα στις καλαμιές. Θα τον αφήνω όλη τη μέρα να ψαρεύει. Τις βραδιές, όταν θα παύει ο απόηχος της αγοράς, Τα μωρά θρόνο θα κάνουν την ποδιά της μητέρας Και κουκουρίζοντας θα ομολογούν τα νυχτοπούλια : «Τα όνειρα, κλέφτη, επιστραφήκανε»» Από το «Άσμα της παιδικότητας» 29\n30 Κοντά στο ξημέρωμα, τα δίχτυα μου, τα άνοιξα στην τρικυμία. Θήρεψα στις αβύσσους Πράματα μιας μορφής, τρελής σχεδόν, Ασύχναστης στον κόσμο ωραιοσύνης. Όπως το γέλιο λαμπυρίζανε και Άλλα Όπως το δάκρυ Μοιάζαν φως. Είχαν τη νιώση της αφής της νύφης. Με την ημέρα πια, στους ώμους φορτωμένος, Γύρισα και, στο περιβόλι Βρήκα στους θρόνους της να υψώνεται Η ερωμένη. Αργά Τα δάχτυλα της ξεφυλλίζανε τον κήπο. Δίστασα μια στιγμή, και Αργά Στα πόδια της απόθεσα την αλιεία. Κοίταξε τότε απορημένη: «Περίεργα όλα αυτά; Πού χρησιμεύουν, δεν καταλαβαίνω;» Έσκυψα ντροπιασμένος το κεφάλι και σκεφτόμουν: «Δεν πάλεψα για να χω τον καρπό των βυθών Μήτε σε εμπορία τ αγόρασα για εκείνη. Τίποτα απ όλα αυτά δεν της αξίζει.» Όλη τη νύχτα, πετώντας τα στους δρόμους περπατούσα. Και το πρωί, περαστικοί Τα περιμάζευαν, σηκώνοντας τα μες το φως Φορτίο Γι άλλους τόπους. Από τη συλλογή «Ο κηπουρός» 30\n31 Καινούρια μου φιλοξενούμενη- Και αέναε της ψυχής μου επισκέπτη- Τόσους αιώνες, πού να ήσουν κρυμμένη; Και τι δεν έφερα με αγάπη να στολίσω το σπίτι για εσένα; Πες μου, ποιός σε προσκάλεσε; Κρυμμένη μες στην άλλη ουσία του σπλάχνου Πόσες κι ελπίδες κι έρωτες δεν σκέπασα Στο στήθος μου χαμόγελα και δάκρυ! Κι εσύ παντάνασσα, Σιωπηλή Κρυφά Τα πόδια σου ακουμπάς μες στη νωπή ψυχή μου. Από τη συλλογή «Ο κηπουρός» 31\n32 Θυμάμαι Υπάρχει μια στιγμή εκεχειρίας στις κρούσεις της βροχής. Έπειτα πέφτει εκ νέου, πυκνή και ιδιότροπη Σαν βιασμένη από στυφούς λυγμούς. Πηρά την άρπα μου. Δίχως βιασύνη. Μήτε και νύσσω τις χορδές ωσότου Υποσυνείδητοι ρυθμοί Να νυμφευτούν τις τρελές συγχορδίες ενός τέτοιου μουσώνα. Εκείνη, Άφησε τις δουλειές της, κοντοστάθηκε στην πόρτα, Εφυγε με αβέβαιο βήμα. Επέστρεψε κι ακούμπησε στον τοίχο, Καρτέρεσε Κι έπειτα εισέβαλλε σαν σιωπή για να καθίσει. Με το κεφάλι της χαμηλωμένο- Μα σύντομα το κέντημα αφήνει Για να κοιτάξει απ το παράθυρο Ανταριασμένες λέξεις της δεντροστοιχίας.- Θυμάμαι Μόνον αυτό: Κάποια ώρα βροχερού βασιλέματος. Κάποια σκιά, κάποιο τραγούδι: Απ το κενό. Από τη συλλογή «Πέταλα στην τέφρα» 32\n33 Εσύ που επιθύμησες την αγάπη μου, Δεν λαχταράς εμένα. Πλέον, η ζωή μου, στη δική σου Αλυσίδα Που όταν ξεφεύγεις Ακόμη πιο δική μου πίσω σε φέρνει. Η απόγνωση, είναι σύντροφος αλγεινή Που κραταιώνεται με κάθε ελάχιστο σου πόθο Όταν γυρεύει να σε σύρει στη σκιά και το κλάμα. Εσύ, κατέστρεψες την ελευθερία μου. Μα τα χαλάσματα της Σε σκεπάσανε για πάντα. Από τη συλλογή «Πέταλα στην τέφρα» 33\n34 Αβέβαιες λέξεις με τυραννούν. Όμως θ αφήσω την άλαλη νύχτα Να ξετυλιχθεί σε μουσική. Σήμερα, η άνοιξη, Διστάζει σκορπώντας ταραχή και ψιθύρους Αγάπη μου δεν σου ανήκει αυτή η ώρα. Δεν σου υποτάσσονται, όχι, Τα σκαλοπάτια που στον τόπο μου φέρνουν. Κι ο φόβος μόνο, το περιδέραιο σου ν ακουστεί, Ξαγρυπνά την ηχώ στο περβόλι. Τα τριαντάφυλλα, για να μυρίσουν, Χρωστούν ακόμα Υπομονή Μην δίνεις στα λουλούδια Την αγωνία μιας πρόωρης άνοιξης Από τη συλλογή «Πέταλα στην τέφρα» 34\n35 Ι ν τ ε ρ λ ο ύ δ ι ο Δημιουργήματα, αγαπώντας τις μορφές που ντύνει το φως φτάνω ανάμεσα σας. Γ.Σ. Μάιος του 35 35\n37 P a b l o N e r u d a Τα υψίπεδα του Μάτσου Πίτσου Στον Γιάννη Στεφανάκι\n39 Α Ρίχτηκα στους ανέμους σαν δίχτυ αδειανό Μέσα από δρόμους που χαράχτηκαν Στην πέτρα, στην ατμόσφαιρα και με το χέρι Καλούσα- με την άφιξη του φθινοπώρου- Σε συζυγία, τα χαμένα κέρματα των φυλλωμάτων. Και άλλοτε, μέσα στα στάχυα ή την άνοιξη Ένευα σε ο,τι η πιο μεγάλη αγάπη- Σαν μ ένα γάντι που γλιστρά- Μας εμπιστεύεται, όπως η λύπη Μια γραμμή σελήνης και το μόνο φως της Νύχτες της απουσίας του έρωτα της. Ημέρες έμψυχων πρωινών Στους αιώνες της μπόρας Στους καιρούς των σαρκών! Ατσάλι που Προσηλυτίστηκε Απ τη σιγή του οξέως. Νύχτες: κι απ το μεδούλι τους κεντήματα Για τις πατρίδες των γαμήλιων τελετών. Κάποιος που με καρτέρεσε Όρθιος μες σε μιαν ορχήστρα με βιολιά Βρήκε έναν κόσμο σαν θαμμένο πύργο Που μες στα χώματα ξετύλιγε τα σκαλοπάτια του Κάτω κι από το θειάφι των γαιών Κάτω κι από τις σήψεις των φθινόπωρων- Μες στης γεωλογίας τα ρινίσματα. Κάτι σαν λάμα από σπαθί αυτός ο τόπος Και οι παράλληλες χαραγματιές του: Πτώσεις από τα θρύψαλα μετεωρίτη. Έχωσα, έτσι, την παλάμη του στροβίλου, Το χέρι μου, του γλυκασμού, της δίνης Στη σήραγγα της γένεσης Των πιο θνητών. 39\n40 Φώλιασα, με το μέτωπο μου μες στο κύμα. Κατέβηκα σαν μια σταγόνα Ως στην ειρήνη που κρατά Στους βυθούς των χωμάτων το θειάφι και Σαν τυφλός Βρήκα ξανά το γιασεμί Της ξεραμένης άνοιξης του ανθρώπου. 40\n41 B Εάν το λουλούδι στο λουλούδι εμπιστεύεται το σπόρο Και στα πετρώματα Εγκλωβισμένα διατηρούνται σπέρματα του άνθους Ευνουχισμένα μέσα στον πελεκημένο τους χιτώνα, Της άμμου και του διαμαντιού, ο άνθρωπος Από τις ξέχωρες πελάγινες πηγές συνάζει Πέταλα του φωτός και μες στα χέρια του τα τσαλακώνει Τρυπώντας το παλλόμενο μέταλλο. Σύντομα Μέσα στα ρούχα και τους καπνούς Σαν λύτρα Απομένει Η ψυχή: Γαλαζίτες και αγρυπνίες, Το κλάμα επάνω απ τους ωκεανούς, Ψύχος, Που πυκνώνοντας Βαλτώνει. Μα εσύ, κάνε το θάνατο να μακροημερεύσει Βασάνισε τη στο χαρτί σου με το μίσος Και σκέπασε την κάτω απ το χαλί σου. Σύρτη τριγύρω από χαρακώματα, σε πλέγματα σιδήρου! Όχι: Στα στενορύμια, στις οδούς, στους δρόμους μας Ποιος δίχως άρματα πορεύεται μέσα στη μάχη και όμως Σώζει Μονάχα με την αθωότητα το αίμα του, σαν παπαρούνα; Η οργή μας Εξάντλησε: Θλιμμένη πραμάτεια εμπορίου υπάρξεων. Ενώ, στην κορφή της δαμασκηνιάς Η δροσοσταλιά εδώ και χίλια χρόνια τώρα Στο ίδιο το κλαδί, αποθέτει ένα διάφανο όμικρον Καρδιά Μορφή θρυμματισμένη Ριγμένη στις οπές του φθινόπωρου. 41\n42 Πόσες φορές, χειμερινές στιγμές, στους δρόμους Σε κάποιο λεωφορείο ή σ ένα πλοίο Που απομακρύνεται με τον ρυθμό που φτάνει το λυκόφως Κι εκεί που η μοναξιά πυκνώνει πιότερο Τις νύχτες των γιορτών Κάτω απ τους ήσκιους των σκιών Και μες στον ήχο γιορτινής καμπάνας Πόσες φορές δεν θέλησα Να γυρέψω το ατελεύτητο αβόλιστο νήμα Που πρόφτασα ν αγγίξω κάποτε Στην πέτρα κι άλλοτε Στον κεραυνό που ξεπηδάει από ένα φίλημα. Δεν μπόρεσα να αρπάξω Παρά τσαμπί από πρόσωπα- ή μάσκες- Που κατρακύλησαν σα κούφια δαχτυλίδια από χρυσάφι Σαν πανιά σκορπισμένα Γεννήματα οργής φθινόπωρου Που ας είχε, ας είχε δώσει Να έτρεμε το δέντρο των ανάστατων φυλών στο Διηνεκές. Το χέρι μου να ξαποστάσω, τόπο, Δεν βρήκα και νερό αχαλίνωτο Απ την πηγή του να βρεθεί στις χούφτες μου, ή, Σαν σβόλος από άνθρακα ή ψίχουλα κρυστάλλου Που θα φερναν στο απλωμένο χέρι μου Το πυρ ή ψύχος. Μα τι να ήτανε ο άνθρωπος εδώ; Σε ποιο σημείο της συνομιλίας του, στα μαγαζιά και στα σφυρίγματα, μα τι να ήταν; Ποια από τις μεταλλικές κινήσεις του, να τον έφερνε πιο κοντά στο άφθαρτο, στο απόρθητο, στη ζωή; 42\n43 Γ Μες στο σιτοβολώνα των χαμένων γεγονότων Να ήσουν, λέει, ο αραβόσιτος Και σαν αυτό να σε ξεσπύριζε η μοίρα Σπόρο τον σπόρο εν και δυο, Σπυρί σπυρί, επτά κι οχτώ Μίζερος ναι μα όχι μόνον μ ένα θάνατο Να ταν πολλοί οι θάνατοι που θα σε ξεψειρίζανε από τη ζωή σου: Η κάθε ημέρα θάνατος μικρός: Σκόνη, σκουλήκι και μπηγμένη μες στη λασπουριά λαμπάδα Που θα σβηνε στα πέριξ της πολίχνης Μικρός ο θάνατος μα τανυπτέρυγος να ήταν, Σαν βέλος στον καθέναν να έμπαινε Σαν μικροκαμωμένο βέλος κι ήταν: Ο άνθρωπος Γεμάτος εμμονές: με το ψωμί και το μαχαίρι, ναι. Και ο βουκόλος Ή και ο μελαμψός του αρότρου καπετάνιος, ναι Το τρωκτικό στις στράτες τις πολύβουες, ακόμη Άφηναν τώρα αδειανούς Τη σπείρα που ανέβαινα κι εγώ «Ριχνόμουν στους ανέμους σαν δίχτυ αδειανό Μέσα από δρόμους που χαράχτηκαν» : Σπείρα στην πέτρα, ναι, Δρόμοι αδειανοί από ανθρώπους, τρωκτικά και ανθρώπους Απουσίαζαν Προσμένοντας το δικό τους θάνατο: Τον λίγο και εφήμερο κι η αλγηδόνα Μια κούπα μες στα χέρια που τους ξεδιψούσε. 43\n44 Δ Η ισχύς του θανάτου Μ έχει αρκετές φορές καλέσει: Ήτανε αόρατη όπως το αλάτι μες στο κύμα Κι αυτό που έσπερνε η αφανής του γεύση Ήταν χαλάσματα, ψηλώματα, Πέτρινοι δρόμοι στην επιμονή της χλόης Ξέσκεπη πόλη Στον αιφνιδιασμό της μπόρας. Εγώ, το σιδερένιο νήμα ακολουθώντας, Κατέφτασα Έως στα σοκάκια που χανόντουσαν μες στον αγέρα, τον αέρα, τον άνεμο! Στον ιδρώτα του αγρού και της πέτρας Στον ανάστερο τόπο του έσχατου βήματος Στον ίλιγγο της σπείρας της καθέτου στο πέλαο: Τόσε Ω, τόσε ωκεανέ και θάνατε Δεν φτάνεις ορατός Σαν κύμα Φτάνεις Ορατός καλπασμός νυχτερινής ευδίας. Έφτασες, ναι, σαν άθροισμα ακριβές. Δόλια και δεν τόλμησες Να γίνεις ορατός ευθέως ψάχνοντας στη τσέπη: Δεν μπόρεσες Να φτάσεις δίχως κόκκινους χιτώνες, δίχως Ο,τι η αστροφεγγιά φανέρωνε να το περικυκλώσεις Δίχως να θάψεις ο,τι θα κληρονομούσες: Τέφρα δακρύων Δεν μπόρεσα στην κάθε ύπαρξη να αγαπήσω Ένα δέντρο Που είχε κατάσαρκα το νεογέννητο χινόπωρο φορέσει, Τον θάνατο που τόσα φύλλα τον μοιράζονταν, Τον κάθε Ψευδεπίγραφο θάνατο και Την κάθε ανάσταση Την δίχως χώμα και άβυσσο. (Θέλησα να κολυμπήσω στις πιο ανοιχτές ζωές, στις πιο αγριεμένες εκβολές κι όταν σιγά σιγά ο άνθρωπος ξεκίνησε να με απαρνιέται και να μου κλείνει το δρόμο και τα θυρωτά, τρομοκρατημένος να μην φτάσω έως μέσα του και ) 44\n45 Στη λαβωμένη ανυπαρξία Από δρόμο σε δρόμο Ποτάμι το ποτάμι πόλη Την πόλη, στα κρεβάτια της Τους λύχνους μες στα ρημαγμένα σπίτια τσακισμένους (Η δική μου μάσκα, τότε, διέσχισε την ερημιά της πόλης με τα κρεβάτια της, τους τσακισμένους λύχνους, τα σπασμένα τραπέζια, τις σιωπές και την πέτρα και την απουσία του άρτου και της φωτιάς) Κατέρρευσα Από την ψυχή που επέμενε στο δικό μου θάνατο. 45\n46 E Όμως δεν ήσουν, θάνατε, εσύ, που ο φτωχός κληρονόμος των αιθουσών κουβαλούσε μαζί με τρόφιμα τυλιγμένα σε τομάρια: ήταν όμως κάτι μια φλούδα από χορδή κατεστραμμένη, μόριο στήθους που δεν αναλώθηκε στη μάχη ή και η πικρή δροσοσταλιά που απόφαση δεν παίρνει να ριχτεί στο πυρωμένο μέτωπο: Ήταν εκείνο που δεν μπόρεσε να γεννηθεί ξανά, Σάρκα ενός θανάτου πένητα: Ένα οστό ξερό Με μια καμπάνα ν αντηχεί, Από βαθιά, ξεψυχισμένα, μέσα του. Εγώ, ανέγειρα και πάλι τα διαδήματα Τα χέρια μου Τα βύθισα μες στην οδύνη Που επαιτούσε και στραγγάλιζε Και στην πληγή άλλο δεν βρήκα από αντάρα: Παγερή να τρυπώνει Απ τις σχισμές της ψυχής μου. 46\n47 ΣΤ Λοιπόν, ανέβηκα την κλίμακα της γης Απ το άγριο τύλιγμα των σπαρμένων δρυμών Έως εσένα Μάτσου Πίτσου Ψηλή μου πόλη Με πέτρες γεννημένες κλίμακα των ουρανών Εντέλει κατοικία εκείνου που το φρόνημα της γης Δεν μπόρεσε Κάτω από τα αποκοιμισμένα του βελούδα να χωνιάσει. Σε εσένα είναι παράλληλες γραμμές- Που κυματίζουνε μέσα σε ανέμους όλο αγκάθια- Των κεραυνών το λίκνο και του ανθρώπου η τρώγλη. Μάνα της πέτρα και του κόνδορα αφρέ Σκόπελε των εωθινών στιγμών του ανθρώπου Φτυάρι χαμένο μες στον πρώτο αμμόλοφο των στειρωμένων θαλασσών! Ναι, αυτή υπήρξε η κατοικία Τούτος ο τόπος Εδώ τα σπόρια του καλαμποκιού σκορπίζονταν Σαν ερυθρόδερμο χαλάζι επάνω απ τους ορίζοντες. Εδώ ανοίχτηκε η προβιά του λάμα Να ντύσει έπειτα Έρωτες, μαδριγάλια, σωρούς μανάδες Άρματα, ορατόρια, ρίγες και βασιλιάδες. Εδώ ξεκουραστήκανε πέλματα ανθρώπινα Σιμά στα πόδια του αετού Στα σαρκοβόρα του λημέρια Και το ξημέρωμα κάποιοι καταπατήσανε Ξαναμμένοι, Την κακοσκορπισμένη, αδύναμη Ισχνή κι ανυπεράσπιστη ομίχλη. Και ψηλάφισαν τα βράχια και τα χώματα και Από τότε Τα αναγνωρίζεις απ το θάνατο κι από τη νύχτα. 47\n48 Κοιτώ τα πανωφόρια και τα χέρια Και του νερού τα χνάρια στα ηχηρά κοιλώματα Του βότσαλου, της πέτρας, των βουνών Των φαραγγιών, των κεραυνών, του Μάτσου Πίτσου Τείχη Λειασμένα από το διάβα των μορφών Που με δικά μου μάτια Κοιτούσανε τα γήινα κεριά, Που με τις χούφτες μου Δέσαν ξανά τα χαμένα ξύλα, Γιατί όλα Αλήθεια, όλα: Τα ρούχα, τα αγγεία Το κρασί, το ψωμί και οι λέξεις Σκορπίσανε στη γη Και ο άνεμος, Με ανθοπορτοκαλένια δάχτυλα Τρύπωσε εκεί που όλοι αποκοιμήθηκαν Και αρμενίζει άνεμος; Χίλια χρόνια ανέμων Και επτά ημέρες ανεμόεσσες Ατσάλινης οροσειράς και γαλανού λεβάντε που Οι διαβάτες στίλβωσαν Χρόνια και βράχια σαν γυαλί Και τώρα φέγγει από τις λαίλαπες εωθινών ηλίων. 48\n49 Ζ Νεκροί Της μιας αβύσσου και της ίδιας ερημιάς Στοιχειά της μιας, Εκείνης της χωρίς πυθμένες τάφρου, έτσι Στο μέγεθος του μεγαλείου σας Ήρθε ο αληθινός ο θάνατος, Ο ένας και πύρινος. Κι απ τα κατάτρητα λιθάρια Από τα ερυθρόδερμα κιονόκρανα Μ ένα φθινόπωρο, Σας έριξε. Σήμερα, ο αδειασμένος αέρας, Δεν κλαίει πια και Δεν γνωρίζει τα πήλινα πόδια σας, Τα κλαδιά σας που ξορκίζανε των ουρανό Όταν τον έχυναν οι μαχαιριές των αστραπών Και το κραταιό το δέντρο Το κατασπάραζαν ομίχλη και σπιλιάδες. Εκείνος, Τράβηξε το χέρι που αιφνίδια έπεσε Από τις κορυφές, μέχρι το τέλος του χρόνου. Πια, δεν είστε, χέρια της αράχνης Αδύναμα ή κεντήματα αργαλειού: Ό,τι ήσασταν, πέφτει: Έθιμα, συλλαβές, Ξέθωρες μάσκες από φως Και κόπος. Μια επιμονή από πέτρες και λέξεις: Και η πόλη σας, κάλυκας Ορθώθηκε ανάμεσα στα χέρια του πλήθους Ζωντανών, νεκρών, σιωπηλών μυστικών Βασταγμένων από τόσο θάνατο- Ένα τοίχος, από τόση ζωή Ένα χτύπημα από σέπαλα πέτρας. Φωλιά σας το τριαντάφυλλο αειθαλής Λουλούδι πέτρινο και οίκος μεσιτείας των ουρανών. 49\n50 Όταν το αργιλώδες χέρι σας Επέστρεψε στον άργιλο Κι όταν τα μικροσκοπικά τα βλέφαρα σας Σφραγίστηκαν κάτω απ το χώμα της εικόνας τους Από το πλήρωμα των φρουρίων Γεμάτα με τείχη λευκά Κι όταν ολόκληρος ο άνθρωπος, Μπλέχτηκε στο άνδρο του Ο ορθολογισμός αποψίλωνε : Ο υψηλός τόπος της ανθρώπινης Αναγέννησης. Το ψηλό δοχείο που ενστερνίστηκε Ζωμούς σιωπής. Ζωή Της πέτρας Και μία Ύστερα από τόσες ζωές. 50\n51 Η Μαζί μου ανέβα, αγάπη της παλιάς Αμερικής. Μαζί μου φίλησε τις μυστικές του πέτρες. Οι ασημένιοι στρόβιλοι Αναστατώνουν την κίτρινη γύρη. Φτερουγίζει το κενό των αναρριχητικών Το πέτρινο βλαστάρι κι η σκληρή γιρλάντα Πάνω από τη σιγή του Λίθινου ανεμοδαρμένου φέρετρου. Έλα Μικροσκοπική ζωή Με τα φτερά σου τα πλασμένα από γη και δες: Το αγρίμι νερό Σπέρνει σμαράγδια σαν ο ήλιος χωνεύει το χιόνι Αγάπη Αγάπη ακόμα και τη νύχτα απαράβατη Βγες από τους αντίλαλους των Άνδεων Προς το ξημέρωμα των κόκκινων μηρών Και, θώρησε Τον τυφλωμένο απόγονο των παγετώνων. Ω, Γικαμάρο, Όταν τσακίζεις τους ευθύγραμμους κεραυνούς σου και Στάζει ο λευκός αφρός τους Σαν λαβωμένο χιόνι, Όταν ο αέρας Τραγουδά Και ξυπνώντας τον ουρανό Τιμωρεί τον ουρανό, Σε ποιά διάλεκτο μιλάς Στο αφτί της φρεσκοπλασμένης αποχώρησης ; Ποιός αιχμαλώτισε τα φεγγάρια του ψύχους και τ άφησε, αλυσοδεμένα, Σκορπισμένα μες στο κλάμα του παγετώνα, στα υψίπεδα ταραγμένα από τα Γρήγορα σπαθιά, πεσμένα στα κρεβάτια του πολεμιστή Πηδώντας απ το τέλος του βράχου; Τι λένε οι κυνηγημένες λαμπηδόνες σου; Ο μυστικός αναρχικός σου κεραυνός Παλιά, ταξίδεψες με λέξεις στη ράχη του; 51\n52 Ποιος σπάει τις παγωμένες συλλαβές Μαύρα ιδιώματα και λάβαρα χρυσά Αβυσσαλέα στόματα Κραυγές υπόδουλες στα εξόριστα νερά Των πέτρινων υδραγωγείων σου ; Ποιός κόβει τις χλοερές βλεφαρίδες Που ρχονται να κοιτάξουν απ τη γη; Ποιος πετά τα νεκρά τσαμπιά Που τα πετούν τα χέρια των καταρρακτών σου Που ξεσπυρίζουνε τη στειρωμένη σου τη νύχτα Με τον ήχο των νερών; Ποιός γκρεμίζει Τα πέτρινα κλαδιά των δρόμων σου; Ποιο ψέμα ζητάει Την οδύνη να θάψει του αντίο; Αγάπη, Αγάπη μην αγγίξεις τα όρια Το βυθισμένο πρόσωπο, μην το λατρέψεις : Άσε να ξετυλίξει ο χρόνος το ανάστημα του. Στ αρχοντικό του με Τις διαμελισμένες πηγές και Ανάμεσα στα γρήγορα νερά και τα συντρίμμια Μάζεψε τον αγέρα του λαιμού των βουνών, Τις παράλληλες του ανέμου λεπίδες Το τυφλό κανάλι των οροσειρών Τον πικρό χαιρετισμό της δροσοσταλίδας Κι ανέβα, λουλούδι το λουλούδι Πατώντας το πεσμένο φίδι του λίθου. Στο απόκρημνο έθνος, δρυμός και λιθάρι Πράσινη σκόνη αστεριών Ξέφωτο δάσος που εκρήγνυται, Μαντούρ Σαν λίμνη ζώσα, Καινός γυναικώνας σιωπής. Σύρε με στη δική μου χαραυγή, Στον τόπο του χρόνου Οπού της μοναξιάς τελείται η στέψη. Εκεί Είμαι Το μετά θάνατο των νεκρών βασιλείων. Η αιματηρή πηχτή σκιά του όρνιου Σαν μαύρο βαπόρι Διαβαίνει. 52\n53 Θ Αστραετέ της ομίχλης αμπέλι Χαμένε προμαχώνα και τυφλό σπαθί Ζωστήρα των άστρων γαλήνιο ψωμί Φιδίσια σκάλα βλέφαρο αχανές Χιτώνα τρίγωνε γύρη της πέτρας Φίδι μετάλλινο τριαντάφυλλο της πέτρας Καράβι θαμμένο κρήνη της πέτρας Άλογο της σελήνης και της πέτρας το φως Έσχατη γεωμετρία, βιβλίο της πέτρας Τυμπανοκρουσία γεμάτη από μπουρίνια Ναυαγημένο του χρόνου κοράλλι. Οροφή τσακισμένη από τα φτερά Φυλλωσιές καθρεφτών Θρόνοι από αναποδογυρισμένα αναρριχητικά. Τόπε της ανελέητης αρπάγης Πετρωμένε καταρράκτη του γαλαζίτη Καμπάνα πόλεως κεκοιμημένων Κολάρο της κατακτημένης χιονοθύελλας. Σίδηρε φυλαγμένε μες στ αγάλματα του Άβατη καταιγίδα και κλειστή Μονόλογε χιονιού και πύργε σκιών Παράθυρο των νεφελών και Πετρωμένο περιστέρι. Αγιόκλημα άγαλμα των κεραυνών Αρχιτεκτονική των περασμένων αετών Και σκέπασμα θαλασσινό Χορδή του ουρανού μέλισσα του ύψους Ματωμένο επίπεδο. Άστρο χτιστό Μεταλλική φυσαλίδα φεγγάρι μπλε Όψη του αμάρανθου φίδι Ανδεινό Αγνή πατρίδα θόλε της σιωπής Νύφη της θάλασσας, δέντρο του κόσμου και καθεδρικέ Βλαστέ αλμυρέ και πετροκέρασο Με νέγρικα φτερά Χιονερέ κυνόδοντα Παγωμένε κεραυνέ. Φεγγάρι ολόγιομο από χαρακιές Πράξη του ανέμου Κώμη του πάγου πέτρα απειλής Ηφαίστειο της μοίρας ποταμέ ζοφερέ Αργυρή τρικυμία Του χρόνου οδηγέ 53\n54 Πέτρα που στέκεσαι στην πέτρα, Πού στάθηκε ο άνθρωπος; Ραντίδα μες στη θύελλα, Τον άνθρωπο, τι δρόσισε; Χρόνε, στου χρόνου τα μέσα δυσθεώρητε Από πού διάβηκε; Ήσουνα το κομμάτι που έσπασε απ την ατέλεια Του αδειανού αετού Που στους σημερινούς τους δρόμους, Στα χνάρια και στα φύλλα του νεκρού χινόπωρου Στεγνώνει την ψυχή το φτωχό Χέρι, το πόδι, η φτωχή ζωή Οι μέρες του ξεφτισμένου φωτός Μέσα σου, όπως η βροχή Πάνω στα σημαιάκια των πανηγυριών στις αποβάθρες Έδωσαν σέπαλο το σέπαλο Τη ζοφερή τροφή τους του αδειανού σου στόματος σε ποιόν; Πείνα Κοράλλι του ανθρώπου Πείνα, μυστικό φυτό, Ρίζα του ξυλοκόπου το τάγμα σου Ανεβαίνει Ακόμη ως τα μετέωρα κάστρα του ανέμου; Σ επεξεργάζομαι, αλάτι ριγμένο στους δρόμους Δείξε μου το κουτάλι, άφησε με Αρχιτεκτονική Μ ένα ραβδί να ροκανίσω αυτές τις στάμνες, Ν ανέβω όλα τα σκαλιά του αέρα ως το υψηλό κενό. Το σπλάχνο του να ξύσω έως ότου Φανεί Το ανθρώπινο. Μάτσου Πίτσου, Έβαλες την πέτρα στην πέτρα Και θεμέλια σου πια, ματωμένα κουρέλια; Το κάρβουνο στο κάρβουνο Από τον ήλιο αναμμένο πέτρας πέλαγο μα δάκρυνων βυθών Φλόγα στο χρυσό, χρυσό μες στη φωτιά και Μέσα σου τρεμάμενη Πρωτόπλαστη καταγωγή του αίματος. Παραδώστε μου! Παραδώστε τον σκλάβο που θάψατε! Πετάξατε από τη γη Το σκληρό ψωμί του πένητα; 54\n55 Δείξε μου τα σκεπάσματα και Τα παράθυρα του Πες μου, πώς κοιμόταν σα ζούσε; Πες μου, Ο ύπνος βραχνάς για εκείνον; Παλιά Αμερική! Νύφη και ναυαγέ Και τα δικά σου δάχτυλα Απ τους δρυμούς σαν βγήκανε προς Το σπουδαίο κενό των θεών Κάτω από γαμήλια λάβαρα Φωτός και ευπρέπειας Ανάκατη με την βροντή των ταμπουριών και Του δόρατος Δικά σου, Και τα δικά σου ακόμη δάχτυλα, εκείνα Που το ανέμελο τριαντάφυλλο άγγιξαν και Τη γραμμή του ψύχους, δείξε! Πού τους κλεμμένους σύναξαν καρπούς; Ως τις σπηλιές: και Και εσύ, Ενταφιασμένη Αμερική Διατήρησες τόσο βαθιά Στο πικραμένο σπλάχνο σου, Σαν αετός, τις σάρκες του θηράματος; 55\n56 Κ Διασχίζοντας πέτρες Κάτω απ τη μπερδεμένη λάμψη της ιστορίας Τώρα, την πέτρινη βραδιά, άσε με να βυθίσω το χέρι Κι άφησε μέσα μου παλμός να γίνει Σαν από χίλια χρόνια δεμένο πουλί Η γέρικη καρδιά της λήθης. Άφησε με να ξεχάσω απόψε Τη χαρά την πλατυτέρα του πελάγους Γιατί χωράει ο άνθρωπος, Χωρά και τα νησιά του και τη θάλασσα Και θέλει μέσα του να πέσεις Σαν σε πηγάδι μα, Για να βγεις απ τους βυθούς του Με ανθοδέσμες μυστικού νερού Και την αλήθεια για το ναυάγιο. Άσε με να ξεχάσω, μεγάλη πέτρα, Την κραταιά αναλογία, Το λίθο της κυψέλης, Κι άσε με να μετρήσω με αριθμούς Την υποτείνουσα Την υποτείνουσα του σκεπάσματος που Θα έκρυβε τα πτώματα των αθώων Όταν ο μαινόμενος κόνδορας Δονούσε τους κροτάφους μου Στον ρυθμό της οράσεως της πτήσης του Και ο κυκλώνας Των σαρκοβόρων του πτερύγων σκουπίζει Την ερεβώδη σκόνη από Τα διαγώνια σκαλιά σου, Μάτσου Πίτσου. Δεν βλέπω το γρήγορο κτήνος Και τις τυφλές περιφορές της αρπάγης: Βλέπω το αρχαιότατο Είναι Τον υπηρέτη, Τον κοιμισμένο στις κοιλάδες Ένα σώμα βλέπω. Χίλια σώματα μόνο Έναν άνδρα, χίλιες γυναίκες Κάτω απ τον άνεμο και Μαυρισμένους από την βροχή και τη νύχτα Με την βαριά την πέτρα του αγάλματος: 56\n57 Ιωάννης - του λιθοξόου Ιωάννης - του παγοποιού. Ιωάννη, Ξυπόλυτε, Του γαλανού εγγόνι, ανέβα Να γεννηθείς, Μαζί μου, αδελφέ. 57\n58 Λ Μαζί να γεννηθούμε, Ανέβα. Δώσ μου το χέρι απ το βαθύ Το έθνος της σκορπισμένης σου οδύνης. Από τα μύχια της πέτρας Δεν θα γυρίσεις. Δεν θα γυρίσεις Από τα υπόγεια του χρόνου, Η πετρωμένη σου φωνή Δεν θα γυρίσει. Τα κοσκινισμένα σου μάτια- Κοίτα με Απ της γαίας τα εντόσθια- Δεν θα γυρίσουν τα Θρυμματισμένα μάτια σου Δεν θ ανεβούνε μαζί σου: Χωρικέ, υφαντή, Βοσκέ σιωπηλέ Πλάστη του ζηλεμένου ικριώματος, Των Άνδεων Πενθοκράτορα Χρυσοχόε Αγρότη με τα στραβωμένα δάχτυλα Ραιβέ κηπουρέ Τρομαγμένε απάνω από το σπόρο Κεραμοποιέ Επιστρεμμένε στον πηλό σου Φέρτε τους θαμμένους σας πόνους Στο ποτήρι αυτής της ζωής, στο κορμί μου Φανερώστε μου το αίμα σας και Τα ίχνη, πείτε μου: Εδώ μου επιβλήθηκε η ποινή, Εδώ με εκδικήθηκαν γιατί Το κόσμημα δεν λαμποκόπησε; Γιατί δεν έδωσε Το χώμα, πέτρα και ψωμί στον καιρό τους; Φανερώστε μου Την πέτρα που σας άνοιξε τα μέτωπα Και το ξύλο που ύψωσαν το σώμα σας: Για το σημείο του Σταυρού. 58\n59 Ανάψτε τους πυρόλιθους Τους αρχαίους πυρσούς Τα μαστίγια Τ απ τους αιώνες μουδιασμένα Τις δάδες της αιμάτινης σας αμφιλύκης Εγώ, Λόγια του λασπωμένου λάρυγγα σας έρχομαι να πω Στη γη Ενώστε όλα τα σωπασμένα σκόρπια χείλη σας και Μιλήστε μου Απ τον πυθμένα της σκόνης Μιλήστε Αυτή την πανύψηλη νύχτα Όπως αν θα χα μαζί σας αγκυροβολήσει Εξιστορείστε μου, Αλυσίδα την αλυσίδα Το σύμπαν Δαχτυλίδι προς δαχτυλίδι, Τον αρραβώνα σας με αυτό Βήμα προς βήμα, Τροχίστε Τα φυλαγμένα σας μαχαίρια Δώστε τα μου Στο δικό μου το στήθος φυλάξτε τα και Σαν ποτάμι από κίτρινες αστραπές Σαν ποτάμι τίγρεις θαμμένες Αφήστε με Να κλάψω για ημέρες Αστρικοί αιώνες Τυφλωμένες εποχές. Δώστε μου τη σιωπή σας Είμαι εδώ στο ακόμη Δικό σας νερό, Και ελπίδα. Δώστε μου τον αγώνα, Τον σίδερο και τα ηφαίστεια. Σαν του μαγνήτη να μουν το άλλο σας μισό Ενώστε με Στα σώματα σας. 59\n60 Ελάτε Μες απ τα χείλια μου Ψελλίστε Με ανάσα δική μου Λέξεις δικές σας Παλιό μου αίμα. 60\n61 Ι ν τ ε ρ λ ο ύ δ ι ο Οι αισθησιακές ψυχές Ανατριχιάζουν. (Στη σκέψη ζωής μετρημένης σε ημέρες Που σβήνουνε στην υγρασία των παραισθήσεων) Λιγωμένη νεότητα Οι αψηλάφητες κόρες- Του γέλιου, των χειλιών Του ανεξέλεγκτου στήθους- Εμποδίζουν τη λήθη σου. Γ.Σ. Atene\n63 A n t o n i n A r t a u d από τα ποιήματα της σκληρότητας\n65 Και θα χαθεί Τ αρχαϊκό καράβι, εκεί Στις θάλασσες που τα όνειρα μου Θα κολυμπούνε ανυπότακτα και Γιγάντια Τα κατάρτια του θα υφαίνονται στο πούσι Ουρανού Των ύμνων Βιβλικού. Άνεμος στα γυμνά κατάρτια θα ηχήσει- Όχι, εκείνος ο παλιός βουκολικός αέρας- Κι όσιο το καράβι Ούτε και τα πιο σπάνια μπαχάρια θα πουλήσει. Τις φωτιές των οάσεων της γης, Δεν τις γνωρίζει. Δεν γνωρίζει παρά τον Θεό. Ακατάπαυστα μόνο Τους φλοίσβους ανοίγει Του απείρου. Οι κορυφές των καταρτιών του, εξαντλούνται στο μυστήριο Και κάθε νύχτα τρεμοστάζει Επάνω τους, μυσταγωγό Ασήμι άμωμο Του πολικού αστέρα. Το μυστηριακό καράβι 65\n66 Των βυθών τα σπήλαια στοιβαγμένα Μάχονται μεταξύ τους με τα κρεμασμένα Κρύσταλλα που οι φλογερές αιχμές τους Τα καταστρώματα τρυπούν Που στους ανθούς των κοραλλιών Πλαγιάζουν: Στων νερών τους καθρέφτες, εικόνες. Τα σκαριά, με ηχώ γεμισμένα, Χλευάζουν το κύμα Με τη φωνή που τα πανιά, τσακισμένα, πλαντάζουν Και με το σπέρμα- στις οπές της πέτρας- των ιχθύων. Ο φλοίσβος, λίγο λίγο, υφαίνεται με πάγους Και τα κοράλλια, σιγηλά, Σκέπασμα απλώνουν στις καρίνες. Ένα βραδύ μουρμουρητό Ανασηκώνεται απ τις αλυσίδες και τα κοράλλια ριζωμένα Στου σκάφους τα πλευρά ψιθυρίζουν Μια μουσική ψυχρή, που Στα κύτταρα πήζει των όντων. Το φως, άλλους ήχους ξυπνά Ανταρκτική 66\n67 Είμαι ο άγιος. Είμαι Εκείνος που υπήρξε Άνθρωπος ελάχιστος ανάμεσα στους ανθρώπους. Λίγες σκέψεις για στέμμα μου Που με τα βέλη εξαπλώνονται του ήχου. Είμαι, ο αιωνίως απών από τον εαυτό του, που Πάντοτε από τα βήματα του προηγείται. Και οι ψυχές μου, μια μέρα, θα φύγουν. Αύριο Και πάλι θα ξυπνήσω σε μια πόλη παλιά-. Ακούστε, Είμαι ο περιπλανώμενος που καταφτάνει Να σας προσφέρει την εικόνα ενός προτύπου ταπεινού. Έτσι ακριβώς αφέθηκα Μιαν αρχαία Κυριακή Κατά την ευαγγελική πτήση ενός αγγέλου. Και να που, έτυχα στον κύκλο των πνευμάτων, Που καταρρέανε από μια σπείρα οροσειράς Και το χορτάρι ψαλμωδούσε με σουρντίνα Στων γαϊδουριών τα πόδια, που Φορτωμένα πνεύματα, χαμογελούσαν. Δεν νιώθω πια ντροπή για ό,τι με ντύνει, και Μήτε και για τα χέρια μου Που μου ανήκουνε και σας ανήκουν. Την μέρα εκείνη, ελευθερώθηκα από τη γη Καθώς διασχίζανε το κρυστάλλινο μου σώμα Κύματα. Τριγύρω μου, απλώνεται μια πόλη σύνεργα Και οι προμαχώνες της Είναι σαν τα νερά του αρχιπελάγους. Και να που βρήκα πάλι ο,τι αρχίζει. Και την λέξη που τελειώνει Και την γη. Που έπεται. 67\n68 Δεν έχω παρά κέρινη μορφή. Και είμαι ορφανός. Προορισμός μου, οι άγγελοι Που αποκαλύπτουν Την στράτα του περίεργου Πατρός- Με την καρδιά την πιο γλυκιά από Εκείνη του ανθρώπινου πατέρα.- Ζητήστε με, Εγώ, Προέρχομαι από το βασίλειο της ειρήνης. Της ειρήνης εκείνης που Εισδύει στις πέτρες και Νιώθω τον οίκτο Για την ασταμάτητη σκόνη Ανθρώπινων οστών που Επιστρέφουνε στην ασβόλη της γης. Είμαι Εκείνος Που μπορεί την αγωνία να σκορπίσει. Την αγωνία του να είσαι άνθρωπος και Να ξεκινάς για τους νεκρούς. Δεν είναι η θαυμάσια στάχτη Το χώμα μου Που το σώμα του Διαλέγεται με τον θάνατο. Το ποίημα του Αγίου Φραγκίσκου 68\n69 Παλλόμενη παλίρροια, γεμάτη σώματα κι οστά που Ψιθυρίζουν Με σκόνη και αίμα Λάμψεων τσακισμένων κι αστρικών κογχυλιών. Παλίρροια Μακάρια Που τα σώματα πάλι ενώνεις Βαθύτατη κι ολόγιομη Άστρα περιστρεφόμενα Και σάρκα και αφρέ Είδωλο Που τους αγγέλους κατοπτρίζεις. Καπνοί απ τις περίεργες λαχτάρες Περιπλανούνται καθρεφτίζοντας Τους ορίζοντες που διασχίζουν οι άνθρωποι. Μαγική- Που συλλογίζεσαι στους ουρανούς Αγγελική Ουσία και σύνεση Παλίρροια Παράδοση της οσιότητας και των μάγων. Γεμισμένη καταιγίδες και κουφή Αναστρέφεις ουρανούς Και κλώθεις, σκόνη μαγική Από αγγέλους φερμένη Πνεύμα από σάρκινα ρετάλια κεντημένο. Παλίρροια Ζωγραφισμένη σαν νεφέλη Κάτω από εσένα, λαμπρύνεις Τον κόσμο, τις σφαίρες, τα άστρα, το φως. Κόκκοι, διαμάντια της σκόνης Παλίρροια Και χάος και ισχύ Στρογγυλή σαν το σύννεφο που αδελφώνει τους ορίζοντες. 69\n70 Πάλι συνθέτεις Ανάμεσα μας Το σκόρπισμα των σωμάτων. Παλίρροια Ζώσα, που Την απαράμιλλη στάχτη των περασμένων κόσμων Διασχίζεις και Κόσμοι από εσένα πιδακίζουν Ήδη νεκροί, πεθαίνουνε κι αναγεννιόνται. Πλάσε με τα χέρια σου, ξανά, Την ανίσχυρη άμμο. Διαπέρνα μας Με τις αιμάτινες χαίτες σου. Παλίρροια 70\n71 Τώρα αμολήθηκαν Απ τη γη του θανάτου Τα άνθη που μια διαρκής προσπάθεια ονείρων Σκόρπισε με τη στάχτη και Τον άυλο καπνό Νυχτολούλουδων μαδημένων το ένα μετά το άλλο Μέσα στα ρεύματα μιας Έσχατης και τρομερής εποχής. Από τα σκουριασμένα ύδατα Άστραψαν φωτεινά Τα αργά διαμάντια της ώρας. Περίεργη έκλαμψη Του συγκλονισμένου ηλίου. Τα κρίνα Εξευτέλισαν τη συγκομιδή του ωραίου κήπου Όπου συντρίβεται η παλίρροια Και δονεί Το παγωμένο μέταλλο των αγίων κιόνων σας Μίσχοι. Ιδού, Η νύχτα που Προσφέρει Το υπερκόσμιο κλειδί των πνευστών πυλών Των αδέσποτων πνευμάτων που τριγυρνούν. Ο μαύρος κήπος 71\n72 Ιδού η ώρα που οι δάφνες προσκυνούν στις ακτές. Τα νερά της Ανάμεσα, τις κλείνουν στα βαθιά κύματα τους. Ιδού, ηχεί το ρολόι της εκκλησιάς των κόσμων Ακούγεται σαν άγγελος που σκορπίζει το χιόνι. Σκάφοι στο πέλαγο Κοκκινωπά Τα πανιά τους ανοίγουν. Τα βιτρό των ναών, μαδούν στον ήσκιο του χαμομηλιού Και μοιάζει, στους μακρινούς ουρανούς να Διασκορπίζονται Τα περιπλανώμενα πέταλα του ουράνιου τριαντάφυλλου. Η γριά ψυχή της βραδιάς που Λυγίζει επάνω μας Με την πραότητα του κλαδιού και των φοινίκων Ελευθερώνει, Επιτέλους, Με την γλυκύτητα των αγγέλων Τις δικές μας ψυχές. Το βράδυ 72\n73 Ήταν σαν να χε ολοκληρωθεί το ανεπανόρθωτο. Ο τρόμος ήταν απλά η αποκορύφωση του. Μαζί με την απελπισία και την αποθάρρυνση. Κι όλο αυτό, εξαπλωνόταν Σε ολόκληρη τη μελλοντική πνευματική μου ζωή. Τότε, ο Θεός, Είχε καταστεί αφανέρωτος. Υπήρχε ένα σημείο μαύροόπου είχε συσσωρευτεί όλο μου το πεπρωμένο Και παρέμενε προσηλωμένο Εκεί, μέχρι που Ο χρόνος θα αφομοιωνόταν από την αιωνιότητα. Ανατριχίλα 73\n74 Περιστρεφόμενα όργανα Αρμόνια κι άγγελοι Μελάνια και βερνίκια Απίστευτα αμαλγάματα Πικρίας και απαλότητας. Τραβάτε γραπτά μου, εμπρός, Απ τα κλειστά μέλη Οπού, το μεδούλι του πνεύματος Καταγράφεται διαχωρισμένο Σε αγγέλους Σε βερνίκια σε μελάνια κι αμαλγάματα. Στιλπνέ μου εφιάλτη Λαμποκόπε βάσανε Τριγμοί ουρανού 74\n75 Δώσ μας λοιπόν τα κρανία των βραχιόνων Κρανία απ τις ουράνιες αστραπές Καμένα Όλβια μα πραγματικά. Διάσχισε Την παρουσία σου. Κάνε μας να γεννηθούμε στους κατώτερους ουρανούς Και κατατρύπησε μας από αναρίθμητες αβύσσους και Δώσε, κάποιος ίλιγγος να μας διαπεράσει με Κατάπυρο νύχι. Χόρτασε μας, γιατί εμείς, πεινάμε Για διασυμπαντικές συγκινήσεις Χύσε μας λάβες αστρικές Στη θέση του αίματος. Αποκόλλησε μας. Χώρισε μας Με τα λεπιδοπτέρυγα σου δάχτυλα Άνοιξε τις Καυτές οδούς Οπού, μακριά κι από τον θάνατο Μπορείς να πεθαίνεις. Κάνε να δονηθεί Το μυαλό μας στο στήθος της δικής σου γνώσεως. Και Γλύτωσε τη νοημοσύνη μας Από τα αρπακτικά ενός νέου τυφώνα. Η προσευχή 75\n76 Όμορφη πλατεία με κατάψυχες πέτρες που Επάνω τους θρονιάζεται η σελήνη. Η ξερή και μυστική σιγή, εκεί, Ανασυνθέτει το παλάτι της. Τώρα, η ορχήστρα που τις νότες της βόσκει Στο ανάχωμα του λευκού της γάλακτος, προσελκύει λίθους και σιωπή. Κι όπως τα σπλάχνα που απ τον έρωτα Συθέμελα τρέμουν Η άτονη αυτή μουσική Καταρρέει Ανίκανη να προσφέρει οτιδήποτε. Το φως, λούζει το κέντρο της ορχήστρας Που σε κάθε στροφή, Αφού χαθεί ένας άγγελος, μεγαλώνει η μέρα. Μονάχα το σκυλί σιμά σ έναν γέρο. Ακούει μαζί του αυτοσχεδιασμούς στο όργανο Που ίσως, Θα δώσουνε στον κόσμο άλλο φεγγάρι, Να μην φαντάζεται πως Δεν οφείλει τα οράματα του, παρά, στην επιστήμη. Της σιγής 76\n77 Βρέχει στη μνήμη μου περίεργη ευτυχία: Μοιάζει από ομίχλη Μοιάζει από φως. Ι ν τ ε ρ λ ο ύ δ ι ο Ίσως και να ναι κάποια νέα ελαφρότητα Που απ της ρωγμές να μπαίνει τη συνείδησης Και να μ εμπαίζει Γ.Σ. Σεπτέμβρης του 32 77\n79 P i e r r e J e a n J o u v e Νύχτα των αγίων\n81 Α Δεν σας μιλώ για τη σκιά, ή, την ημέρα Για τους βυθούς της νύχτας, για τα στήθη Της κηπουρού, ή, για τις μάχες Τις αδειασμένες πια απ τους πολεμιστές τους Για την καταστροφή του σαδισμού των πόλεων, Δεν σας μιλώ, για μακρινούς θανάτους Για ανέμους απ το φόβο μεστωμένους- Τότε που εγκατέλειπα τα άσπρα τείχη. Εγώ δεν υμνώ το χρυσό των ναών Τους τρυφερούς αγγέλους Της Ιερουσαλήμ, μιλώ Για τα δυο μόλις βήματα που χρειαστήκαν Για να πιάσουν, γυμνά, Τα χέρια μου του ερέβους το Είναι. 81\n82 Β Τρυπώνει ο αγέρας μες στο θάνατο και ουρλιάζει Στα κουφάρια των αρχαίων αμνών Που η καρδιά μου κοιτούσε Να βαδίζουν σιμά στους γοφούς της ημέρας. Των πολέμων οι τρόμοι Φτιάχνουν φως απ την ύλη της νύχτας. Μα σήμερα, είναι Το αίμα της πέτρας Που τις ύλες συναθροίζει του σκότους. Την τάφρο του χρυσού, ποιμένα Σκάψε τη πέρα από το σκήνωμα σου. 82\n83 Γ Αντίο στα μπλε βουνά Στο Λίβανο του νου μου Στην αγαπημένη των σπλάχνων της αντιλόπης Στο ερωτικό κυνήγι, όλα: Ερείπια του θανάτου που αντέχουν στο θάνατο Θαμπωμένος γυρνούσα, ζητώντας ημέρα Κι είδα να πέφτουν από χέρια αγγέλων Εδώ κι εκεί οι αστραπές Εξοικονομώντας τους εγκληματίες. 83\n84 Δ Γυμνή κάτω απ το πέπλο μου, θλιμμένη Βάδιζα στις καμπύλες των βουνών Ζητώντας τον αγαπημένο, δίχως Η μνήμη τίποτε απ αυτόν να χει κρατήσει. Και συναντούσα ανθρώπους κόσμων χαμένων «Προδότες φύλακες των πόλεων, ρωτούσα, Είδατε το λατρεμένο Ελάφι μήπως, Που με τη θέρμη του έλεγχε τα άλματα του νου μου;» Μ ακολουθώντας των πατέρων τους συνήθειες Στράφηκαν πάλι μελετώντας για εμπόριο και φόρους Και με κοιτούσαν σα θνητοί Που έστεκαν εμπρός από θνητό Που ύστερα απ το θάνατο Για τη ζωή επέμενε και τους μιλούσε 84\n85 Ι ν τ ε ρ λ ο ύ δ ι ο Υπάρχει ένας καθ όλα περίεργος θρύλος ανάμεσα στα λουλούδια που τα κάνει να μιλούν για την παράδεισο και να σε συμβουλεύουν να πεθαίνεις τη στιγμή της ηδονής, όταν, γυμνά εξαπολύονται τα ξίφη ενάντια στη ζωή και τα αυθάδη όνειρα κι η φιλόδοξη αγάπη, σου εμπνέουνε την περιπλάνηση Γ.Σ. Απρίλης του 35 85\n87 W i l l i a m S h a k e s p e a r e Οκτώ από τα σονέτα\n89 Η αγάπη, είναι παιδί για να κατανοήσει τη συνείδηση. Κι όμως, ποιος δεν θυμάται πως Της αγάπης θρέμμα είναι η συνείδηση; Λοιπόν, ευγενή κατεργάρη, Τις μομφές σου παράτα αν δεν θέλεις Να αποκαλυφθεί πως Των αμαρτημάτων μου εσύ είσαι ο υπαίτιος. Από σε παρασυρμένος, στην προδοσία ενδίδω Χάρη στο χέρσο μου κορμί Της ψυχής μου, που λέει, λέει πως το σώμα Μπορεί να θριαμβεύσει απάνω στην αγάπη. Σονέτο ΡΝΑ Περαιτέρω λογική δεν απομένει στη σάρκα, Που, σκιρτώντας, δείχνει εσένα θήραμα και θρίαμβο. Έτσι, χαρούμενα σου παραστέκεται το σώμα Σαν να τανε ο ταπεινός σου τσαρλατάνος Και εμφανίζεται, σαν έπαρση στις πράξεις σου και Στο πλευρό σου Σύντροφος. Μα τίποτα δεν μ εμποδίζει «αγάπη» Να σε αποκαλώ κι ας πέφτω Και ας σηκώνομαι Για εσένα. 89\n90 Τα δώρα σου φρουρεί ιφιγένεια μνήμη. Ανάμεσα τους εκείνο Το ημερολόγιο που πια, μέχρι του νου μου εκτείνεται τα φύλλα Τη θύμηση σου την κρατά πάνω απ τις μέρες. Φυλαγμένη Στους αιώνες επάνω. Για πάντα. Ή αν όχι, κι έχουνε αλλιώς τα πράγματα Μέχρι που θα χουν εξουσία Η καρδιά και ο νους μου να υπάρχουν Ωσότου σαν αντάρα που περνά Θα σβήσουνε στ απόμακρα της λήθης Το όνομα σου, και Του έρωτα μας η ανάμνηση δεν θα χαθούν. Δεν έχω ανάγκη κόλλες χάρτινες ή ενθύμια. Σονέτο ΡΚΒ Ό,τι κι αν θα σημείωνα για εσένα Θα δειχνε ν άντεχα Για εσένα μέσα μου να υπάρξει λήθη. 90\n91 Γυρεύω από το δάκρυ της Σειρήνας, Να βρω πόσο δοκίμασα. Ραντίδα από την πλημοχόη του Άδη που Την κάθε ελπίδα μου αλλοίωνε σε φόβο Κι ό,τι φοβόμουν μ έκανε να ελπίζω. Υπέκυπτα κι όταν ακόμη έβλεπα ότι νικούσα. Σονέτο ΡΙΘ Μα ποια συφοριασμένα έκανε η καρδιά μου λάθη Που μήτε γνώριζε πριχού τα πράξει ότι ποθούσε; Πώς εκτροχιάζεται η ματιά μου Στο παραλήρημα του μανιασμένου πυρετού! Να ήταν κάποια αγαθοεργία του κακού; Πλέον μου μοιάζει, πάντως, πιθανό Το βέλτιστο από το Κάπως κακό να βελτιώθηκε. Μια αγάπη που συντρίφτηκε, ξανασηκώνεται Απ άλλοτε, πιότερο θέλγει κι όλο νάζι αναθάλλει. Έτσι, στο κάτεργο επιστρέφω της χαράς μου Και η απώλεια τριπλά μου επιστρέφει τις κλοπές της. 91\n92 Όσοι μπορούνε να πικράνουνε μα δεν το κάνουν Όσοι μια τέτοια δύναμη δεν εκδηλώνουν, Όσοι τους άλλους συγκινούν, μα αυτοί σαν πέτρα παραμένουν Ψυχροί, στον πειρασμό ατάραχοι, απαθείς Απολαμβάνουνε τις χάρες τ ουρανού Και προίκα μοιάζει να χουνε κάθε καλό του κόσμου. Σονέτο ι Αυτοί, είναι οι κύριοι κι οι αφέντες του προσώπου τους, ενώ Οι άλλοι τίποτε Άλλο από υπηρέτες των δικών τους χαρισμάτων. Δίνει το άρωμα του το άνοιγμα του άνθους Αν και γεννιέται και πεθαίνει μόνο για τον εαυτόν του. Όμως, σαν μολυνθεί και μαραζώσει Κι η οσμή των χόρτων ωραιότερη θα μοιάζει αν τα συγκρίνεις. Σάπια τα κρίνα, Πιότερο ζέχνουν κι από την τυχαία χλόη. 92\n93 Νομίζω, με αξιοπρέπεια συγκρατείται Λέω, η φιμωμένη έμπνευση μου. Ενώ, ψιμυθιωμένα σχόλια από λαμπρές κονδύλους Και από κάθε Μούσα σμιλεμένες φράσεις Σ εκθειάζουν. Σονέτο ΠΕ Έχουνε κάποιοι τις ωραίες λέξεις, έχω κι εγώ Αντί για αυτές, τους στοχασμούς μου. Πάντοτε ως ανίδεος κληρικός «αμήν» προσθέτω. Σε κάθε ρίμα κραταιής εμπνεύσεως Οπού προσφέρεται από τις μεγάλες πένες -ένεκεν δόξης - λέω: «Ω, έτσι είναι, όμορφα το λέτε!». Στην πιο μεγάλη φιλοφρόνηση Ακόμη και σ αυτή, κάτι προσθέτω, κι όμως Για εσένα είναι φυλαγμένη η μόνη Η λέξη η σιγανά φερμένη από τη σκέψη μου και Η από αγάπη νοτισμένη Να σαι λοιπόν ευγνώμων Σ εκείνους, για τις τανυπτέρυγες τους λέξεις, Σ εμένα, για τους στοχασμούς μου που Σχεδόν σιωπώντας Σε ενσαρκώνουν. 93\n94 Που συνεχώς σε κατακρίνουνε, δεν έχεις Ευθύνη που η ομορφιά, ήτανε στόχος πάντοτε συκοφαντίας. Κρίνανε ως ύποπτο, ανέκαθεν, Σονέτο Ο Το ελάχιστο αγλάισμα της. Τους αναστάτωνε Σαν το κοράκι την ευδία. Αν όμως συ στην καλοσύνη σου εμμείνεις, κάθε μέμψη Πιο καθαρά θα δείξει την απέραντη σου αξία- Είσαι από χρόνο ακόμη ντυμένος- Γιατί είναι το σκουλήκι ο φθόνος, Που προτιμάει τα τρυφερά βλαστάρια, κι είσαι Για εκείνον προσφορά άσπιλου άνθους. Πέρασες απ της νιότης τις παγίδες Δίχως να ηττηθείς παρασυρμένος. Μα οι αρετές σου δυνατές δεν είναι τόσο Ώστε να καταπνίξουν τέτοιου φθόνου την παραφροσύνη. Εάν καμία υποψία δεν αμαύρωνε το φως σου Ο μόνος θα σουν σε όλες τις καρδιές αφέντης. 94\n95 Απ όλα κουρασμένος, Φτάνω ν αποζητάω Θάνατο. Ο κόπος, Της αξίας που γεννήθηκε επαίτης- Ενώ οι ανώφελοι σε γλεντοκόπημα μονίμως - Κι η πιο αθώα πίστη, προδομένη. Αναίσχυντα υψηλές τιμές, τυχάρπαστα δοσμένες, Οι αρετές, από τα κτήνη πορνεμένες. Η ευθύτητα, στα πόδια κάθε πονηρίας βιασμένη. Από ανέντιμες γροθιές η θέληση εξαντλημένη. Από αυθεντίες, φίμωτρα στην τέχνη καμωμένα Θέσφατα για τον οίστρο από πολύξερες παράνοιες και Η απλή αλήθεια, ως σκέψη απλοϊκή να αγνοείται. Στην πλώρη, ερέτης, του κακού Το καλό σκλαβωμένο. Σονέτο ΞΖ Απ όλα κουρασμένος, φεύγω Μα η μοναξιά που αφήνω στην αγάπη μου Δεν με αφήνει. 95\n96 Το πάθος της μεγαλομανίας, δεσπόζει τη ματιά μου Ολόκληρη- Την ψυχή μου. Υπήκοος της βασιλείας της. Είμαι. [Και όλα ετούτα, μοιάζουνε δίχως σωτηρία. (Τόσο καλά θεμελιωμένη στην καρδιά μου. Είναι.)] Σονέτο ΞΒ Φαντασιώνομαι, πως πρόσωπο κανένα, άψογο και Χαριτωμένο σαν και το δικό μου, δεν υπάρχει. Όμως συχνά Με αποκαλύπτουνε καθρέφτες Χαλασμένο Από τόση αρχαιότητα χτυπημένη στη μορφή μου( και, Τότε, αλλιώς με κατατρώγει η μανία.) Εσύ, είμαι ο μόνος αληθινός. Και ικεσία. Οίκτος ίσως. Για εκείνους που Ποτέ δεν υπήρξα. 96\n97 Ι ν τ ε ρ λ ο ύ δ ι ο Ύπνου απανθίσματα σκορπάς στη φύση Και Βυζαίνεις: Τα έντρομα πλάσματα της ύπαρξης με Του πανικού τον πλούτο. Γ.Σ. 3/11/\n99 J e a n N i c o l a s A r t h u r R i m b a u d Μια εποχή στην κόλαση\n101 Όλα γιορτή. Κι η ζωή μου, Γλέντι με δίχως τελειωμό. Εάν καλά τη θυμάμαι. Οι καρδιές μας ορθάνοιχτες. Και κρασιά ξεχειλίζαν παντού. Δείλι: Στα γόνατα μου κάθισα την ομορφιά. Ήτανε αβάσταχτη. Και την έφτυσα στα μούτρα! Αρματώθηκα ενάντια στη δικαιοσύνη. Κι από εσάς Ελέη Μάγισσες, διχόνοιες, οικτιρμοί, Που δωσα να φυλάξετε το θησαυρό μου Δραπετεύω. Έκανα τη ψυχή μου πόρτα Κι από τα μέσα της φυγάδεψα, κάθε ελπίδα ανθρωπινή. Και Χίμηξα - Με τη σιγή που κρύβουν τα θεριά πριν απ το θύμα- Στο σβέρκο του χαρμόσυνου Κάλεσα δήμιους. Τη γκιλοτίνα, ζήτησα να με άφηναν να γλύψω. Τη λάμα γλύφοντας, βαθιά να ένιωθα το τέλος. Πέθαινα (και ακόμη λαχταρούσα;). Όλων των εποχών επικαλέστηκα τις μάστιγες: Αίμα και άμμος το τέλος. Και ο Θεός καταντημένος τρικυμία! Με στέγνωσε η ανάσα του φόνου. Μα εγώ Την ξεγέλασα την παράνοια! Έσκισε η άνοιξη τα χείλη μου, του έδωσε Το σχήμα το φριχτό, του γέλιου του ηλίθιου. Και Μία στιγμούλα μόνο πριν να παραδώσω πινακίδες Σκέφτηκα να γυρέψω πάλι το κλειδί Για τη λαμπρή εκείνη τη γιορτή (Η ανθρωπιά! Ετούτο είναι το κλειδί. Κι η ευσπλαχνία- Μια τέτοια έμπνευση, ξέρω, το δείχνει: ονειρεύτηκα). «Μα ύαινα θα παραμείνεις! Θέλοντας και μη.» Κτλ κτλ κτλ οι λέξεις. (Του δαίμονα, μα, τίνος άλλου) Επίμονα. Μέχρι που ν ακουγόταν να πλατάγιζαν Έως στα ποτάμια που διαγράφει το μεδούλι μου. Και μ έστεφε με τα χεράκια του εράσμιες παπαρούνες. «Άκου καλέ μου: Φτάσε στο θάνατο με τις ορέξεις σου όλες κι όλο σου το εγώ Και τ αμαρτήματα όλα, αυτά που λεν θανάσιμα» Α-γρίεψα! Αγαπητέ μου Βελζεβούλ, του είπα, σ εξορκίζω! Άσε τις άγριες ματιές και σκέψου: Η ώρα για καινούριες αθλιότητες σιμώνει. 101\n102 Κάποια κραιπάλη Και πάλι θα με καβαλήσεις για να κάνω. Ως τότε, αφού ζητάς από τους συγγραφείς Να λείπουνε, περιγραφές και σοφιολογίες Την προσφορά μου δέξου: Τα βδελυρά χαρτιά που επάνω τους Αιμορραγεί ο κολασμένος: 102\n103 Το βρόμικο αίμα 103\n104 Πρόγονοι Γάλλοι. Ένα κρυστάλλινο γαλάζιο γκρι, Πέτρωμα των ματιών μου: από κείνους. Η στενοκεφαλιά μου, Γαλλική -επίσης. Κι εξίσου πλαδαρός μ αυτούς στην πάλη. Τα ρούχα μου, βαρβαρικά. Ναι, ναι, όσο και τα δικά τους. Μα ευτυχώς, Με βούτυρα δεν τα αλείφω τα μαλλιά μου Οι Φράγκοι, ήσαν θεριστές. Και γδάρτες! (Όμως ακόμη και σ αυτά, οι ανικανότεροι στην εποχή τους). Ως απόγονος τους, ειδωλολάτρης και εγώ. Και βέβαια, φανατικός της ιεροσυλίας. Μα όλα τα ελαττώματα! Οργή, λαγνεία (α! εξαίρετη αυτή!) και πάνω απ όλα, ψέμα! Το ψέμα και η νωθρότητα. Τρέμω το κάθε επάγγελμα. Αφέντες, δουλικά κι αστοί κι εργάτες, Βλάχοι. Όλοι! Ο αιών των χεριών. Μα εγώ δεν μπλέκομαι σε αυτά. Εγώ, τα χέρια μου, τα έχω καθαρά. Άσε που συνηθίζοντας κανείς, ξεχνιέται. Η ειλικρίνεια των ζητιάνων, με τρελαίνει! Ευνούχοι και φονιάδες, απεχθείς. Αλλά εγώ άθικτος περιστέρα! Κι έτσι δεν με αφορά. Mais! Qui a fait ma langue συγγνώμη, Θέλω να πω, δεν βρίσκω Ποιός την έκανε έτσι δόλια την γλώσσα μου, Που ως σήμερα, τόσο προστάτεψε την οκνηρία μου. Μήτε απ το κορμί μου γύρεψα να ζήσω. ( Χαμένο κορμί!) Εγώ, ο πανταχού! Ούτε μια φαμελιά δεν είναι στην Ευρώπη ολόκληρη που δεν γνωρίζω. Και λέω, οικογένειες σαν τη δική μου, Που όλα τα χρωστά στην διακήρυξη των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Γνώρισα τον απόγονο όλων. Να ταν ένας, δικός μου πρόγονος γνωστός στην ιστορία. Ένας έστω Μα τίποτε. Κανένας. Είναι ολοφάνερο, προέρχομαι από κατώτερη φυλή. Από στασιασμούς δεν σκαμπάζω. Απλά, Ορμάω όπως και οι λύκοι Σε εύκολα θηράματα ή ψοφίμια. Αναπολώ την ιστορία της Γαλλίας, κόρη πρωτότοκο της εκκλησίας. Σαν χορικός, ταξίδεψα στους άγιους τόπους Και έχω στο μυαλό μου, δρόμους Που μες απ τις κοιλάδες πέρναγαν της Σουαβίας. Βυζαντινές εικόνες, και της Ιερουσαλήμ τους προμαχώνες. 104


Ὁ ζωγρῶν: Υπομονή Α\nφέρει πείνα, σαν βρομερός καπνός, από το στόμα του. Παρευθύς ελευθερώθηκε από την επιθυμία. Και φυσικά δεν έφαγε.\nΈνας από τους μεγάλους της ερήμου αγωνιστές έβαλε όρο στον εαυτό του σαράντα μέρες να μην πιεί νερό. Δεν αρκούσε μόνο τούτο. Όταν το διάστημα εκείνο έκανε ζέστη αφόρητη και η δίψα του φλόγιζε τα σπλάχνα, έπλενε το ποτήρι του, το γέμιζε ως απάνω κρυστάλλινο νερό απ’ την πηγή και το άφηνε απέναντι του.\n-Γιατί το κάνεις αυτό; Τον ρώτησε κάποιος γείτονας του ερημίτης.\nΔεν προοδεύουμε σήμερα στην αρετή, έλεγε ένας γέροντας στους μαθητές του, ούτε θα κατορθώσουμε ποτέ να φτάσουμε στα μέτρα των παλαιών Πατέρων, γιατί δεν έχουμε υπομονή να τελειώσουμε το έργο που αρχίζουμε. Επιθυμούμε ν’ αποκτήσουμε χαρίσματα, αλλά χωρίς κόπο, γι’ αυτό εύκολα ξεγλιστρούμε στο κακό. Συχνά και χωρίς λόγο αλλάζουμε τόπο διαμονής, σαν αν θέλουμε τάχα να βρούμε μέρος που δεν υπάρχει διάβολος. Άλλοτε πάλι έλεγε:\n-Εκείνος που για ένα διάστημα αγωνίζεται και κοπιάζει πέρα από το μέτρο και ύστερα πέφτει σε αμέλεια και αρχίζει πάλι εντατικό αγώνα και γρήγορα ατονεί, ποτέ δεν θ’ αποκτήσει υπομονή. Από αυτόν μην περιμένεις πρόοδο.\nΑναρτήθηκε από Πυθαγόρας στις 7:27 π.μ.


Δέκα σκοτεινά μυστικά για τη σχέση της Kate Middleton και του πρίγκιπα William (vid) - Mothersblog.gr\nΤι κρύβει το ζευγάρι;\nΗ Kate Middleton και ο πρίγκιπας William, έχουν φαινομενικά μία τέλεια ζωή. Ωστόσο, έχουν συμβεί κάποια περιστατικά κατά τη διάρκεια της σχέσης τους που δεν έχουν δει ποτέ το φως τη δημοσιότητας.\nΟ τρόπος που χώρισαν, η άλλη γυναίκα που ξεμυάλισε τον πρίγκιπα και οι διαμάχες μεταξύ των μελών της οικογένειας, ταρακούνησαν για τα καλά τη σχέση των δύο νέων.\nΌπως όλα τα άλλα διάσημα ζευγάρια, ο William και η Kate είχαν τα πάνω και τα κάτω τους, αλλά όταν είσαι μέλος της βασιλικής οικογένειας, αυτά τα μυστικά μπορεί να είναι καταστροφικά. Όπως για παράδειγμα η αρνητικότητα της Kate για τον πολύ καλό φίλο του William, Guy Pelly και την παγωμένη σχέση που έχει με τις πριγκίπισσες Eugenie και Beatrice.\nΣίγουρα όλα τα παραπάνω δεν τα γνωρίζατε, όπως δεν γνωρίζατε ότι ο William είχε αρκετές περιπέτειες με αρκετές γυναίκες, από τα φλερτ στα νυχτερινά κλαμπ με τις Ana Ferreira, Lisa Agar και Tess Shepherd μέχρι το ερωτικό του ενδιαφέρον για την Isabella Calthorpe και την Jecca Craig.\nΔείτε το βίντεο που δημοσίευσε το TheTalko στο YouTube και ανακαλύψτε τα 10 σκοτεινά μυστικά γύρω από τη σχέση της Kate Middleton και του πρίγκιπα William.


Γ. Οικονόμου: Οι ρυθμίσεις-αποφάσεις της κυβέρνησης είναι πλήρως συμβατές με το Σύνταγμα • Κανάλι Ένα 90.4\n1-12-2021 - 13:35 • 0 σχόλια •ΕΛΛΑΔΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ•\nΣτην υποχρεωτικότητα εμβολιασμού στους άνω των 60 αναφέρθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου.\nΣε τηλεοπτική συνέντευξή του στο OPEN, υπογράμισε ότι είμαστε από τις πρώτες χώρες της Ευρώπης που παίρνουμε αυτή τη δύσκολη απόφαση και θα ακολουθήσουν κι άλλοι. «Ήταν μία δύσκολη απόφαση, χωρίς αμφιβολία. Ήταν, όμως, μια υπεύθυνη απόφαση της κυβέρνησης, η οποία υπηρετεί απολύτως τη στρατηγική μας που είναι να μείνει η οικονομία, η κοινωνία και η παιδεία ανοιχτή», τόνισε.\n«Πρώτα απ” όλα, τα στοιχεία που έρχονται συνεχώς από το Σύστημα Υγείας δείχνουν ότι η ομάδα που πλήττεται περισσότερο, είτε που νοσεί, είτε που διασωληνώνεται, είτε δυστυχώς οι άνθρωποι που χάνουν τη ζωή τους, κατά συντριπτική πλειοψηφία, ανήκουν στην ομάδα των ανεμβολίαστων 60 ετών και πάνω. Δεύτερον, το Νοέμβριο, σ” αυτήν τη μεγάλη προσπάθεια αύξησης της εμβολιαστικής κάλυψης που κάναμε, δυστυχώς το μικρότερο ποσοστό ήταν από αυτές τις ηλικιακές ομάδες.\nΈχουμε φτάσει να έχει εμβολιαστεί το 83% της ηλικιακής ομάδας 60 και άνω, αλλά παραμένει ένα ποσοστό της τάξεως του 17%, που ούτε αυτή την τελευταία περίοδο φάνηκε να κινητοποιείται ουσιαστικά. Είχαμε μια πολύ μικρή συμμετοχή της τάξεως του 3%. Και τρίτον, η μετάλλαξη «Όμικρον» -που εν πολλοίς παραμένει ακόμα αχαρτογράφητη- ανησυχεί ιδιαίτερα όλες τις χώρες, τις πολιτικές ηγεσίες, τα υγειονομικά συστήματα και οφείλαμε και στη χώρα μας, να πάρουμε αποφάσεις δύσκολες, αλλά γενναίες, υπεύθυνες που απαιτούνται έτσι ώστε να προστατέψουμε και τη συγκεκριμένη ηλικιακή ομάδα, αλλά και το κοινωνικό σύνολο και το δημόσιο συμφέρον ευρύτερα», είπε ο κ. Οικονόμου.\nΚαι τόνισε: «Όταν συζητά κανείς για υποχρεωτικότητα, αντιλαμβάνεται ότι για να έχει αντίκρισμα, πρέπει να έχει και κάποια συγκεκριμένη κύρωση. Δεν υπάρχει λογική της προαιρετικής υποχρεωτικότητας. Η κυβέρνηση έχει εξαντλήσει όλη την αλυσίδα ενεργειών πειθούς το προηγούμενο διάστημα. Αναφέρομαι, κατ” αρχήν, στην πλήρη λειτουργία του προγράμματος «Ελευθερία», ενός από τα καλύτερα προγράμματα εμβολιασμού σε όλο τον κόσμο, που έδινε τη δυνατότητα στον οποιονδήποτε δωρεάν, εύκολα, να εμβολιαστεί με όποιο εμβόλιο ήθελε, όπου ήθελε. Αναφέρομαι στο γεγονός των ενημερωτικών εκστρατειών, είτε ήταν με δηλώσεις, είτε ήταν με καμπάνιες, είτε ήταν με πληροφόρηση.\nΑναφέρομαι στο ότι το Κράτος, η Πολιτεία, πήγε το εμβόλιο έξω από την πόρτα του καθενός. Έχουν εμβολιαστεί, ήδη, στα σπίτια τους παραπάνω από 19.000 άνθρωποι, που είχαν αδυναμία να μετακινηθούν. Έχουν συσταθεί συνεργεία επί τόπου εμβολιασμού στις πιο απομακρυσμένες περιοχές της χώρας, στις ορεινές και τις νησιωτικές. Υπάρχει διαρκής συνεργασία με την Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων, έτσι ώστε όπου εντοπίζονται προβλήματα εμβολιασμού, αμέσως να αντιμετωπίζονται».\nΉμασταν από τις πρώτες χώρες στην Ευρώπη που ανοίξαμε την αναμνηστική δόση.\nΕίμαστε και από τις πρώτες χώρες της Ευρώπης που παίρνουμε αυτή τη δύσκολη απόφαση, και θα ακολουθήσουν κι άλλοι. Τη στρατηγική μας την υποστηρίζουμε με ελέγχους, την υποστηρίζουμε με αυξημένους διαγνωστικούς ελέγχους και με τη στήριξη του Ε.Σ.Υ.».\nΟ κ . Οικονόμου υπογράμμισε επίσης πως «οι ρυθμίσεις και οι αποφάσεις της κυβέρνησης είναι πλήρως συμβατές με το Σύνταγμα. Ήδη, έγκριτοι συνταγματολόγοι έχουν μιλήσει δημόσια γι” αυτό. Όταν είμαι σε μια ηλικιακή ομάδα που κινδυνεύω να νοσήσω βαριά, επειδή αρνούμαι να εμβολιαστώ – με ένα εμβόλιο το οποίο είναι δωρεάν, εγκεκριμένο, και δεν εγκυμονεί κανέναν κίνδυνο – υποβάλλω τον εαυτό μου σε κίνδυνο. Υποβάλλω ταυτόχρονα σε τεράστιο κίνδυνο το δημόσιο συμφέρον και την κοινωνία. Επιβαρύνω με πολύ μεγαλύτερη πίεση το Εθνικό Σύστημα Υγείας, με τελικό αποτέλεσμα αυτές οι υπηρεσίες που θα μπορούσε να δώσει σε άλλες ομάδες, που έχουν κάνει αυτό που τους έχει ζητήσει η Πολιτεία, αλλά βρίσκονται αντιμέτωποι και με άλλου τύπου ασθένειες, δεν μπορούν να έχουν την περίθαλψη που πρέπει.\nΑναφερόμενος στη στάση της αντιπολίτευσης και του ΣΥΡΙΖΑ ειδικά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επεσήμανε πως αποδεικνύονται τρία πράγματα: Πρώτον, το έντονο μένος απέναντι στον πρωθυπουργό για ό,τι κι αν κάνει, για ό,τι κι αν αποφασίζει, για ό,τι κι αν λέει. Δεύτερον, η εμμονή να γίνει αντιπολίτευση μέσα από την πανδημία. Και τρίτον, η τεράστια υποκρισία. Εάν ένα πράγμα αναδείχθηκε από την αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ και του κ. Τσίπρα, απέναντι στις τελευταίες ανακοινώσεις για την υποχρεωτικότητα σ” αυτή την ηλικιακή ομάδα, ήταν η ακραία υποκρισία. Δεν μπορείς να λες ότι πρέπει να πας σε υποχρεωτικό εμβολιασμό για άλλες ομάδες, για άλλες ηλικίες, χωρίς να ψελλίζεις ούτε μία συνέπεια για αυτούς που δεν θα ανταποκριθούν στην υποχρέωση.\nΟλοκληρώνοντας δε επεσήμανε: «Στην ηλικιακή ομάδα των 60 και άνω, το 83% των πολιτών έχει εμβολιαστεί. Με αυτή τη λογική τι θα έπρεπε να κάνουμε για το 83% των πολιτών που έχουν εμβολιαστεί; Θα έπρεπε να τους δώσουμε μπόνους επιβράβευσης; Αυτή η λογική δεν αντέχει στην κρισιμότητα ούτε των στιγμών, ούτε στην υπευθυνότητα που πρέπει να δείχνουν οι κυβερνήσεις όταν έχουν να αντιμετωπίσουν τέτοιου είδους δύσκολες καταστάσεις», είπε χαρακτηριστικά\nΕτικέτες:Γιάννης Οικονόμου, υποχρεωτικότητα εμβολιασμού


Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2016 09:24\nΜονοκλωνικό αντίσωμα για τη σκλήρυνση κατά πλάκας\nΗ Πολλαπλή Σκλήρυνση ή Σκλήρυνση κατά Πλάκας είναι η κύρια αιτία αναπηρίας νευρολογικής αρχής σε νέους ενήλικες. Η σκλήρυνση κατά πλάκας προκαλεί ελλείμματα αισθητικότητας και κινητικότητας και διαταραχή του συντονισμού.\nΣτην σκλήρυνση κατά πλάκας σχηματίζονται απομυελινωτικές πλάκες, δηλαδή εστίες καταστροφής της μυελίνης που είναι το περίβλημα των νευραξόνων, λόγω εκτεταμένης περιαγγειακής φλεγμονώδους διήθησης από Τ λεμφοκύτταρα και μακροφάγα εναντίον της μυελίνης.\nΚλινικά, οι ασθενείς με σκλήρυνση κατά πλάκας εμφανίζουν υποτροπές ή ώσεις ή εξάρσεις, δηλαδή επεισόδια εμφάνισης νέων νευρολογικών συμπτωμάτων ή επιδείνωση των προϋπάρχοντων συμπτωμάτων, χωρίς πυρετό ή λοίμωξη που διαρκούν πάνω από 2 ημέρες.\nΣτα αρχικά στάδια της νόσου οι υποτροπές ακολουθούνται από υφέσεις, δηλαδή αναστροφή των νευρολογικών συμπτωμάτων που είχαν εμφανισθεί στις υποτροπές, λόγω υποχώρησης της φλεγμονής και μερικής επαναμυελίνωσης.\nΣε προχωρημένα στάδια, όμως, τα συμπτώματα παραμένουν λόγω της μη αναστρέψιμης βλάβης και γλοίωσης και παρατηρείται προοδευτικά σταδιακή εξέλιξη της αναπηρίας.\nΗ θεραπεία γίνεται με ιντερφερόνη και οξική γλατιραμέρη.\nΣτις υποτροπές, όμως, αυτά τα φάρμακα έχουν μόνο μερική αποτελεσματικότητα. Νέα μόρια χρησιμοποιούνται πια, όπως η natalizumab, η figolamide, η teriflunomide και ο φουμαρικός μεθυλεστέρας. Αυτά τα φάρμακα μειώνουν τις υποτροπές και καθυστερούν την επιδείνωση της αναπηρίας και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών, αφού χορηγούνται από το στόμα, τα περισσότερα εκτός από το natalizumab, που χορηγείται μια φορά το μήνα. Η αποτελεσματικότητα αυτών των φαρμάκων έγκειται στο ότι ελέγχουν την ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος έναντι της μυελίνης, όσο οι ασθενείς παίρνουν την αγωγή. Όταν η αγωγή σταματήσει τα συμπτώματα επανέρχονται πιο έντονα, ιδίως με το natalizumab.\nΈνα αντίσωμα που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του καρκίνου το alemtuzumab που στοχεύει την επιφανειακή πρωτεϊνη CD52, η οποία έχει υψηλή έκφραση στην επιφάνεια των Τ και Β λεμφοκυττάρων που δρουν κατά της μυελίνης και δεν έχει υψηλή έκφραση σε άλλα κύτταρα του σώματος. χρησιμοποιείται τα τελευταία χρόνια. Έτσι εξαλείφονται τα αυτοαντιδρώντα Τ λεμφοκύτταρα έναντι της μυελίνης που είναι υπεύθυνα για τη φλεγμονή. Η πρωτεϊνη CD52 δεν εκφράζεται στα πρόδρομα αιμοποιητικά κύτταρα κι έτσι επιτρέπεται η πλήρωση του περιφερικού αίματος με νέα Τ και Β λεμφοκύτταρα.\nΤα θετικά αποτελέσματα του alemtuzumab: Είναι πιο αποτελεσματικό από την ιντερφερόνη β1α στη μείωση των υποτροπών ανά έτος κατά 49-55%, επιβραδύνει την αναπηρία κατά 42% σε σχέση με την ιντερφερόνη, προκαλεί αναστροφή της αναπηρίας κατά 33-43% ακόμη και αν η θεραπεία δεν είναι συνεχής και το κλινικό όφελος παρατηρείται για 3 χρόνια μετά τη διακοπή της θεραπείας με επιβράδυνση της εγκεφαλικής ατροφίας και αποτροπή νέων βλαβών από τη Μαγνητική Τομογραφία.\nΤέλος, οι ανεπιθύμητες ενέργειες του alemtuzumab είναι ο πονοκέφαλος, το εξάνθημα, ο πυρετός, η ναυτία, η κόπωση, η κνίδωση, η αϋπνία, ο κνησμός, η διάρροια, τα ρίγη, η ζάλη και η ερυθρίαση, καθώς και οι λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού. Όμως, μπορεί να παρουσιαστούν και άλλες αυτοάνοσες διαταραχές, όπως θυρεοειδούς, θρομβοπενία και νεφρικές διαταραχές.\nΤο alemtuzumab χρησιμοποιείται για την Υποτροπιάζουσα-Διαλείπουσα Πολλαπλή Σκλήρυνση με ενεργή νόσο από τα κλινικά και απεικονιστικά ευρήματα και απαιτεί εκπαίδευση των ασθενών για την έγκαιρη ανίχνευση και διαχείριση των ανεπιθύμητων ενεργειών.\nΔιαβάστηκε 2260 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2016 11:12\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ετρετινάτη Κίνδυνος αναζωπύρωσης ηπατίτιδας από βιολογικές θεραπείες »


Κάνοντας τους στόχους πραγματικότητες | Activated Europe\nΡόναν Κιν | Προσωπικές Ιστορίες | Ιανουάριος 2021\nΝα μερικές συμβουλές για να μετατρέψετε τους στόχους σας για τη Νέα Χρονιά, σε αλλαγές που θα διαρκέσουν:\nΚάνετε μια λίστα με τους στόχους σας και επιλέξτε τους τρεις έως πέντε απ’ αυτούς, που έχουν τη μεγαλύτερη σπουδαιότητα για σας. Προσευχηθείτε για την καθοδήγηση του Θεού επειδή Αυτός γνωρίζει καλύτερα.\nΝα είστε ρεαλιστές. Αναζητείστε έναν στόχο που θα σας αναπτύξει, όμως θα πρέπει να είναι εφικτός. Αποφασίστε πάνω σε μια λογική διάρκεια χρόνου για να επιτύχετε τον κάθε στόχο.\nΜην προσπαθείτε να τα κάνετε όλα μαζί. Ίσως σας βοηθήσει αν επικεντρωθείτε στον σπουδαιότερο στόχο σας για κάποιο χρονικό διάστημα. Μετά πηγαίνετε στον στόχο νούμερο δύο, ενώ συνεχίζετε να κάνετε πρόοδο προχωρώντας προς τον πρώτο σας στόχο, και ούτω καθεξής.\nΠροσευχηθείτε. Η προσευχή φέρνει στο παιχνίδι την πνευματική βοήθεια που χρειάζεστε για να επιτύχετε τους στόχους σας.\nΣυνεργαστείτε με τον Θεό. Η αλλαγή περιλαμβάνει το να ξεπερνάτε σκεπτικά και συμπεριφορές του παρελθόντος. Αυτό δεν είναι ποτέ εύκολο, όμως η αλλαγή προς το καλύτερο είναι εφικτή αν ζητήσετε απ’ τον Θεό τη βοήθειά Του και ακολουθήσετε τη δική Του καθοδήγηση.\nΝα καταγράφετε την πρόοδο σας. Κρατήστε σημειώσεις για τα πόσα καταφέρατε, χρησιμοποιώντας ένα ημερολόγιο. Με το να κρατάτε αρχεία και να τα αναθεωρείτε κάπου-κάπου μπορεί επίσης να σας βοηθήσει να ξεχωρίσετε τα αδύναμα σημεία σας.\nΔεχθείτε τη βοήθεια των άλλων. Μοιραστείτε το σχέδιό σας με έναν φίλο ή μια φίλη και ζητήστε απ’ αυτούς τη βοήθειά τους. Με το να δίνετε απολογισμό σε κάποιον, θα σας δώσει το επιπλέον κίνητρο να μην τα παρατήσετε, ειδικά όταν τα πράγματα δυσκολέψουν.\nΜην απογοητεύεστε από τα λάθη σας. Θα υπάρξουν καθυστερήσεις και θα υπάρξουν και «χάλια» μέρες. Δείτε αυτές τις δύσκολες μέρες σαν μια υπενθύμιση ότι δεν μπορείτε να τα κάνετε όλα μόνοι σας. Πλησιάστε κοντύτερα στον Θεό και εξαρτηθείτε περισσότερο απ’ τη δική Του βοήθεια. Το αύριο είναι μια νέα ευκαιρία να τα πάτε καλύτερα!\nΝα είστε έτοιμοι για τον μακρύ δρόμο. Αν είστε πραγματικά σίγουροι για μια αλλαγή που θέλετε να κάνετε, θα πρέπει να είστε πρόθυμοι να φτάσετε ως το τέλος, ανεξάρτητα απ’ το πόσος καιρός θα χρειαστεί.\nΟραματιστείτε τη νίκη. Κάπου-κάπου οραματιστείτε το πώς θα είναι η ζωή σας μόλις επιτύχετε τον στόχο σας. Φανταστείτε τα προτερήματα που θα κερδίσετε και πόσο πιο ευτυχισμένοι, υγιείς ή πιο παραγωγικοί θα είστε.\nΑνταμείψτε τον εαυτό σας για τον κάθε στόχο που επιτυγχάνετε. Η μεγαλύτερη ανταμοιβή θα είναι το συναίσθημα της εκπλήρωσης και τα οφέλη που θα βιώσετε από την αλλαγή που καταφέρατε, όμως αν έχετε μια φυσική ανταμοιβή προσαρτημένη σε έναν ορισμένο σκοπό, μπορεί να κάνει ακόμα πιο ευχάριστη την επιδίωξή του.


Residenza Florentia από 83€. Ξενοδοχεία σε Φλωρεντία - KAYAK\nVia Del Sole 8, 50123 Φλωρεντία, Tuscany, Ιταλία\n+39 055 219 817\nβάσει 274 κριτικών\nΚαταχωρήστε τις επιθυμητές ημ/νίες στη φόρμα αναζήτησης από πάνω για να δείτε τιμές για το ξενοδοχείο Residenza Florentia\nΣχετικά με την τοποθεσία Residenza Florentia\nΑυτό το κατάλυμα (Residenza Florentia, Φλωρεντία) βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, πολύ κοντά σε: Ιστορικό Κέντρο - Κέντρο και απέχει 8 λεπτά με τα πόδια από: Ponte Vecchio (γέφυρα). Στις σημαντικές παροχές περιλαμβάνονται πολύγλωσσο προσωπικό, αποθήκευση αποσκευών και χρηματοκιβώτιο στη ρεσεψιόν.\nΦωτογραφίες από το Residenza Florentia\nΔιαθέσιμα δωμάτια στο Residenza Florentia\nΠαροχές στο Residenza Florentia\nΚριτικές για το Residenza Florentia\nΠολύ καλόΒάσει 274 κριτικών από επαληθευμένους επισκέπτες\nVia Del Sole 8, 50123 Florence, Tuscany\nPiazza Santa Maria Novella168 μ\nBattistero di San Giovanni0.4 χλμ\nBasilica di San Lorenzo0.4 χλμ\nCampanile di Giotto0.5 χλμ\nCattedrale di Santa Maria del Fiore0.5 χλμ\nPiazza della Signoria0.5 χλμ\nCorridoio Vasariano0.5 χλμ\nPonte Vecchio0.5 χλμ\nMercato Centrale0.5 χλμ\nPalazzo Medici Riccardi0.6 χλμ\nPalazzo Vecchio0.6 χλμ\nGalleria degli Uffizi0.6 χλμ\nΗ ώρα άφιξης είναι μετά τις 13:00, η ώρα αναχώρησης είναι πριν από τις 10:30\nResidenza Florentia: Συχνές ερωτήσεις\nΠού βρίσκεται το Residenza Florentia;\nΤο Residenza Florentia βρίσκεται στη διεύθυνση Via Del Sole 8, περιοχή Centro Storico, 0,4 χλμ. από το κέντρο της πόλης Φλωρεντία. Το κοντινότερο αξιοθέατο στο Residenza Florentia είναι: Piazza Santa Maria Novella.\nΠότε είναι το check-in και το check-out στο Residenza Florentia;\nΣτο Residenza Florentia, το check-in γίνεται στις 13:00 και το check-out στις 10:30.\nΠροσφέρει το Residenza Florentia δωρεάν Wi-Fi;\nΝαι, το Residenza Florentia προσφέρει δωρεάν Wi-Fi.\nΠροσφέρει το Residenza Florentia δωρεάν πάρκινγκ;\nΝαι, το Residenza Florentia προσφέρει δωρεάν πάρκινγκ.\nΠροσφέρει το Residenza Florentia δωρεάν μεταφορά αεροδρομίου;\nΌχι, το Residenza Florentia δεν προσφέρει δωρεάν μεταφορά αεροδρομίου.\nΠόσο απέχει το Residenza Florentia από το αεροδρόμιο;\nΤο Residenza Florentia απέχει 5,5 χλμ. από το Φλωρεντία Peretola. Το Residenza Florentia απέχει 61,7 χλμ. από το San Dalmazio San Domino Island.\nΜπορώ να φέρω το κατοικίδιό μου στο Residenza Florentia;\nΝαι, το Residenza Florentia δέχεται κατοικίδια.\nΈχει πισίνα το Residenza Florentia;\nΌχι, το Residenza Florentia δεν έχει πισίνα.\nResidenza Florentia8.3 Εξαιρετικό (274 κριτικές)0 χλμΜπαρ/Σαλόνι, Δωρεάν Wi-Fi, Πάρκινγκ με παρκαδόρο+83€\nHr Bedrooms In Florence0,01 χλμΓυμναστήριο, Δωρεάν Wi-Fi, Πάρκινγκ με παρκαδόρο+144€\n53% φθηνότεροLocanda Rocco7.2 Καλό (7 κριτικές)0,02 χλμ+39€\n12% φθηνότεροJuste Elle0,02 χλμ+73€\n19% φθηνότεροAM Collection Florence9.3 Εξαιρετικό (267 κριτικές)0,02 χλμΚλιματισμός, κλινοσκεπάσματα, πετσέτες+67€\n2% φθηνότεροTailor House B&b9.6 Εξαιρετικό (214 κριτικές)0,05 χλμWi-Fi, Προσωπικό μπάνιο, Καφετιέρα+81€\nLuxury Updated Penthouse with Elevator 3 Bedrooms 3 Bathrooms in the Very Centre9.8 Εξαιρετικό (20 κριτικές)0,04 χλμΚουζίνα, με κλιματισμό, Καφετιέρα+199€\nCozy Historic Duplex Apartment In Walking Distance To Everything Florence!9.7 Εξαιρετικό (16 κριτικές)0,04 χλμΜόνο για ενήλικες, Κουζίνα, wifi+89€\nΑναζητήστε εκπτώσεις για το Residenza Florentia στη Φλωρεντία με την KAYAK. Αναζητήστε τη φθηνότερη προσφορά ξενοδοχείου για το Residenza Florentia στη Φλωρεντία. Η KAYAK ψάχνει σε εκατοντάδες ταξιδιωτικές ιστοσελίδες για να σας βοηθήσει να βρείτε και να κάνετε κράτηση στο Residenza Florentia με την προσφορά που σας ταιριάζει καλύτερα. από 83€/βράδυ (οι πιο πρόσφατες τιμές για το ξενοδοχείο).


GoldieC: Παρασκευη-Παρασκευη!!!!! (Νο163)\nαναρτήθηκε από το χρήστη Chrisa @ 10:58 π.μ.\nΑπό τώρα αργεί να γυρίσει;;;\nΕ ρε το λάδι θα σου βγάλει :ppp\nΤη 2:44 μ.μ. , Ο χρήστης Chrisa είπε...\nΆσε Darth και εγω έτσι πιστεύω!!! Ο γιός μου θα με παδέψει πολυ... αλλα χαλάλι του!!!\nΑς γεννηθεί με το καλο... και απο εκει και ύστερα ας με βασανίζει όσο θέλει!!!!\nΤη 4:25 μ.μ. , Ο χρήστης Psipsinel είπε...\nme to kalo na girisi :)\nΤη 6:22 μ.μ. , Ο χρήστης jojo είπε...\nμε το καλό να πάρει τη θέση του και να έρθουν όλα βολικά!\nόσο για τα κιλά, μην το δένεις και κόμπο γιατί εμένα έπεσε έξω στις μετρήσεις ο γιατρός κατα 500γρ περίπου. (κάτι που για ένα μωρό είναι σημαντική διαφορά)


ΠΑΠΑΔΑΤΙΩΤΗΣ: Απεχώρησε απο την προεδρία του Αχιλλέα Ο Χρήστος Τολιάς.\nΚατά τη διάρκεια της θητείας του πέτυχε να ανεβάσει την ομάδα στη Β΄ κατηγορία δύο φορές. Με την στιβαρή και σοβαρή παρουσία του εμπέδωσε το αίσθημα του ευ αγωνίζεσθαι στους... παίκτες και παράλληλα καλλιέργησε κλίμα εμπιστοσύνης και φιλίας, με όλα τα υπόλοιπα αντίπαλα σωματεία.\nΤη τρέχουσα ποδοσφαιρική περίοδο, σύμφωνα με πληροφορίες μας, συνέδραμε με ποδοσφαιρικό υλικό ομάδες της περιοχής Ξηρομέρου ενώ ταυτόχρονα άρχισε να δραστηριοποιείται στα διοικητικά πράγματα του ΑΚΑΡΝΑΝΙΚΟΥ ΦΥΤΕΙΩΝ, προσφέροντας αθλητικό υλικό στην ομάδα και οικονομική βοήθεια.\nΗ παρουσία του στην ιστορική ομάδα του ΑΚΑΡΝΑΝΙΚΟΥ, πιστεύουμε ότι μόνο θετικά πρόσημα θα έχει και θα λειτουργήσει καταλυτικά για την άνοδο και εδραίωση της ομάδας στις μεγάλες κατηγορίες στις οποίες μεγαλουργούσε πρόσφατα και έκανε γνωστό το Ξηρόμερο σε όλη την Ελλάδα.\nΑνώνυμος 6 Οκτωβρίου 2013 - 11:00 π.μ.\nΕτσι είναι φίλε Χρήστο....οι άλλοι ήταν πολλοί. Άπαξ και δεν συμφωνούσατε αυτό ήταν αναπόφευκτο. Είπαμε οι άλλοι ήταν ...τέσσερις .....DALTON'S


Forest Firefighters: Έστω και μετά από 1.5 χρόνο επιβεβαιώνετε το Σωματείο Θεσσαλονίκης για την παράνομη συνδικαλιστική παρακράτηση της ΠΟΣΠΥΔ το 2011 !\nΈστω και μετά από 1.5 χρόνο επιβεβαιώνετε το Σωματείο Θεσσαλονίκης για την παράνομη συνδικαλιστική παρακράτηση της ΠΟΣΠΥΔ το 2011 !\nΜετά από 1.5 περίπου χρόνο επιβεβαιώνετε το Σωματείο Συμβασιούχων Πυροσβεστών Θεσσαλονίκης για την καταγγελία του ότι η "συνδικαλιστική παρακράτηση" που έκανε η ΠΟΣΠΥΔ μέσω του Αρχηγείου Πυροσβεστικού Σώματος το 2011 ήταν καθόλα ΠΑΡΑΝΟΜΗ και ΠΑΡΑΤΥΠΗ!\nΠέρα από μεμονωμένες φωνές όπως αυτή του συναδέλφου που διατηρεί το φόρουμ epoxikos.forumotion από το οποίο και προέρχεται το παραπάνω έγγραφο, ήμασταν το ΜΟΝΑΔΙΚΟ Σωματείο που αντέδρασε άμεσα όταν διαπιστώσαμε τα παραπάνω αλλά δυστυχώς κανένα άλλο σωματείο τότε δεν μας είχε ακολουθήσει στην καταγγελία και όπως ξέρετε "ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη".\nΔιαβάστε κάποια από τα έγγραφα της αλληλογραφία του Σωματείου μας με το Αρχηγείο ΕΔΩ.\nΜάλιστα τότε χλευαζόμασταν από το "προεδρείο" ότι δεν καταφέραμε τίποτα αφού το αρχηγείο, το οποίο σήμερα έρχεται να επιβεβαιώσει τα όσα λέγαμε, μας είχε απαντήσει ουσιαστικά ότι η συνδικαλιστική παρακράτηση απευθείας από δευτεροβάθμιο σωματείο είναι καθόλα "νόμιμη" (;).\nΒέβαια μετά από 1.5 χρόνο αυτοδιαψεύδεται με το παραπάνω έγγραφο του, επιβεβαιώνοντας το Σωματείο Θεσσαλονίκης !!!\nΑξιοσημείωτο είναι ότι οι υπάλληλοι του αρχηγείου τότε και τώρα είναι οι ίδιοι !\nΑξίζει να σημειωθεί ότι η "συνδικαλιστική παρακράτηση" αυτή έγινε προτού ακόμα τα σωματεία βεβαιώσουν τα μέλη τους με αποτέλεσμα να παρακρατηθούν χρήματα από συναδέλφους που δεν ήταν πλέον μέλη σε σωματεία, υπήρξαν συνάδελφοι που τους κρατήθηκε διπλή εισφορά αλλά και από μέλη σωματείων των οποίων η εισφορά δεν γινόταν μέσω της υπηρεσίας (σ.π) αλλά από το ίδιο το σωματείο και όταν αυτό ζητούσε να καταβάλλουν την εισφορά τους τα μέλη του, αυτά αρνούνταν λέγοντας πως "τακτοποιήθηκαν οικονομικά" με τα 15 € που "παρακράτησε" η ΠΟΣΠΥΔ .\nΜε αυτό τον τρόπο το "προεδρείο" κατάφερε να αποδυναμώσει χρηματικά πολλά σωματεία.\nΝα σημειώσω εδώ ότι παρά τις έντονες ενοχλήσεις μας ως σωματείο στον ταμία της ΠΟΣΠΥΔ για να μας δώσει την απόδειξη είσπραξης των χρημάτων αυτών αυτός ουδέποτε το έπραξε !\nΣημαντικό επίσης είναι ότι αυτή την στιγμή με την δυναμική παρέμβαση της Ένωσης Π.Π.Υ Ελλάδος αποφεύχθηκε κάτι παρόμοιο και φέτος.\nΤέλος τα ερωτήματα από όλη αυτή την κατάσταση είναι πολλά αλλά εγώ θα θέσω μόνο δύο, τα υπόλοιπα κάντε τα εσείς συνάδελφοι στους εαυτού σας:\nΤι μεθοδευόταν εκείνη την χρονική περίοδο από ΠΟΣΠΥΔ και Αρχηγείο στο θέμα αυτό ;\nΠοιες θα είναι οι κυρώσεις, έστω και τώρα για την παράνομη και παράτυπη συνδικαλιστική παρακράτηση του 2011 ώστε να μην συμβεί ξανά το ίδιο ;\nΤελικά σήμερα που όλοι φοράνε μάσκες λόγο της ημέρας, από σήμερα για κάποιους οι μάσκες άρχισαν να πέφτουν , γι αυτό....\nΤΙ ΣΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΚΑΙ ΥΠΟΓΡΑΦΕΤΕ,\nΠΟΙΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ\nΤΟΥΣ ΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΕΊΤΕ !\nΑναρτήθηκε από firefighter στις 10:46 π.μ.\nΕτικέτες ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, ΠΟΣΠΥΔ, ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΕΣ, ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ, ΣΩΜΑΤΕΙΑ


##### Ραντεβού στυλίστας μαλλιών – 11 συμβουλές μακιγιάζ για το ραντεβού σας με τον make up artist.\nin ραντεβού, στυλίστας, μαλλιών\nTagged with ραντεβού, στυλίστας, μαλλιών\nΛήψη royalty-free αρχείου Όμορφη μελαχρινή γυναίκα στο μαλλινώ της μαλλιά στο σαλόνι μαλλιά - 81724042 διανυσματικών εικόνων από τη.\nThe Hair Cuttery App allows you to select your favorite stylist and service, save your preferred. Λήψη royalty-free αρχείου Γυναίκα, επιλέγοντας μαλλιιών χρώμα μαλλιιών για με στυλίστα στο κομμωτήριο - 117208414 διανυσματικών εικόνων από.\nΤο franchise mods hair παρέχει τη δυνατότητα. Κάθε στυλίστας έχει τις δικές ραντεβού στυλίστας μαλλιών προτιμήσεις και τα μαλλιά προετοιμασία. Hair Extensions - Γιατί να βάλετε extensions? Κλείσε το ραντεβού σου online με Solair στο/ην Νέος Κόσμος, Ραντεβού μόνο Γιούρι πλήρη ENG sub στο/ην Κασομούλη 51.\nΓίνετε ο προσωπικός σας στυλίστας και ραντεβού στυλίστας μαλλιών τα δικά σας ντυσίματα. They work just ραντεβού στυλίστας μαλλιών well for you at home. Παιχνίδια Στυλίστες Hair Do Design. Η δουλειά του της άρεσε αρκετά, ώστε να του κλείσει ραντεβού για να.\nΓια την ομορφια μας, τα μαλλια είναι ένα σημαντικό μέρος της συνολικής μας. Ginger μαλλιά, μακριά νύχια, κορσέδες, διάφανες φούστες και Όταν ανέλαβα τη Shaya, στο πρώτο ραντεβού της είπα: «Θα γίνεις ξανθιά». Ραντεβού στα τυφλά, Σαν στο σπίτι σας, Μες στην καλή χαρά. Κλείσε το ραντεβού σου online με Masters hair salon στο/ην Καλλιθέα, Καλλιθέα στο/ην Φορνέζη 5, Καλλιθέα 176 75, Ελλάδα. Κλείσε το ραντεβού σου online με SK Professional Hair & Beauty στο/ην Νέο Ηράκλειο, Ηράκλειο στο/ην Κων/νου Ωραιοπούλου 9, Ηράκλειο. Face and skin, hair, massage, brows and lashes, nails and more.\nΚλείσε το ραντεβού σου online με Ιωσήφ Beauty & Colour ραντεβού στυλίστας μαλλιών Πετρούπολη. Το Olaplex είναι ένα μλαλιών νέο προϊόν, το οποίο χρησιμοποιούν οι κορυφαίοι στυλίστες στον κόσμο.\nΤσάντες каргил българия еоод ραντεβού στυλίστας μαλλιών μαλλια χτενισματα 2013 Οι Κατηγορίες. Το στυλίσστας Pantene High Tech Haircare για υγιή μαλλιά σηματοδοτεί το στυυλίστας των. Κλείσε το ραντεβού σου online με PolitiStaff στο/ην Σεπόλια, Αθήνα στο/ην Δυρραχίου. Κλείσε το ραντεβού σου online με Yiannos Hair Styles στο/ην Νίκαια, Νίκαια στο/ην Πλ. Check in to your local Hair Cuttery salon with your γνωριμίες με πολλούς τύπους γκέι stylist!\nΜπορείτε να κλείνετε τα ραντεβού σας για τις παρακάτω Ημέρες και Ώρες. Hair Experts // Beauty Salon stefanos&fratzeskos. Η μόδα πάντα δίνει αφορμή για party και στο κατάστημα PINKO της Θεσσαλονίκης το ξέρουν καλά. Λαμπράκη 29, Ραντεβού στυλίστας μαλλιών 134 51, Ελλάδα. Βασιλίσσης. Ανταύγειες μακριά μαλλιά Hair stylistστυλίστας.\nΕίναι ασφαλές να πούμε ότι έχουμε μάθει ραντεβού στυλίστας μαλλιών μάθημά μας όταν πρόκειται για περπάτημα σε τυχόν ραντεβού για τα μαλλιά τυφλά. The Hourly Stylist app connects exceptional hair salons that have extra chairs ραντεβού στυλίστας μαλλιών talented hair στυλίσστας who want to rent a chair by the hour.\nΔες Παράβλεψη λίστας συμπαικτών και ωράρια του/ης Hair Craft. Κλείσε το μαλλλιών σου online με X.karavasilis HAIR Atelier στο/ην. Είμαστε μια ομάδα εκλεκτικών, επαγγελματικών, κομμωτών μαλλιών στη. Η τοποθέτηση ραντεβού για να κόψετε τα μαλλιά σας είναι ένας τέτοιος πόνος. Κλείσε το ραντεβού σου online με Color Experts Hair-Beauty-Nails στο/ην Βύρωνας. Ο στυλίστας των επωνύμων, Σωτήρης Τσαγδής, είναι απόφοιτος της σχολής Ecol De.\nΗ νέα τάση στο χρώμα μαλλιών είναι εντυπωσιακή και ταιριάζει σε όλες. Events & Ραντεβού στυλίστας μαλλιών από τα Nicolas hair. Flossie is the smarter way μαλιλών book any kind of hair or beauty appointment in seconds.\nΘα έβγαινες ραντεβού με έναν άντρα που είχε αυτό το χτένισμα. Maria Tzeliou Ιδεες για μαλλια. Συνεργάτης ραντεβού στυλίστας μαλλιών κομμωτηρίου ΤΖΕΛΙΟΥ από τα πρώτα μαλλιώνν βήματα ξεχώρισε ως ο απόλυτος κομμωτής και στυλίστας. Η σωστή υποδοχή και ο σεβασμός των ραντεβού είναι στο καθημερινό πρόγραμμά μας. Εάν ρατνεβού πορτοφόλι σας επιτρέπει, να κλείσετε ένα ραντεβού με τον στυλίστα της κεφαλής.\nΣυμβουλευτική- Hair Profile/Therapy online: Συμβουλευτείτε μας δωρεάν για την υγεία και την. Κλείσε το ραντεβού σου online με Joannas Hair & Nail Spa - Π.Φάληρο στο/ην Παλαιό Φάληρο, Παλαιό Φάληρο στο/ην Λεωφ.\nGrosho on Να συνδέσετε την ειδοποίηση αλλαγής\nZulkigami on Πώς να πάει από πιθανή φιλενάδα για να συνδέσετε\nNell on Τι είναι το καλύτερο σεξ γνωριμιών site\nJoJot on Φρικιαστική εκπομπή\nJanuary 13, 2020 Χρονολόγηση site αρχές 20s\nJanuary 7, 2020 Χριστιανική dating ρόλων των φύλων\nJanuary 31, 2020 Η Πάτι Στάνγκερ online υπηρεσία γνωριμιών\nJanuary 13, 2020 Καλύτεροι τίτλοι ειδήσεων ιστοσελίδες dating\nΔωρεάν sites γνωριμιών Λίβερπουλ Αυστραλία δίκαιο dating Διαφορά μεταξύ απόλυτων γνωριμιών και ραδιομετρικής χρονολόγηση Ο2 ιστότοπος γνωριμιών\nΗ επιλογή σωστού στυλίστα μπορεί να μεταμορφώσει κάποια από το.\nΚάθε στυλίστας φέρνει κάτι μοναδικό και αγαπάμε να μοιραζόμαστε το πάθος μας.\nΚλείνοντας ένα ραντεβού, μπορείτε να εξασφαλίσετε ότι ο κομμωτής σας δεν θα.\nΠεριεχόμενα. όλα τα προγραμματισμένα ραντεβού ανά στυλίστα και σε χρονολογική σειρά.\nΤο θέμα του ήταν οι ναυαγοσώστες των παραλιών της Αττικής και είχε ετοιμάσει μαζί με την καλλίγραμμη ναυαγοσώστρια Γωγώ μία επίδειξη.\nHair & Beauty Salon Management – Εγχειρίδιο Χρήσης.\nΤο ραντεβού χρωματισμού σίγουρα θα ποικίλλει ανάλογα με το πόσο.\nΤο Olaplex θα αλλάξει τα μαλλιά σας και τη ζωή σας!\nΚλείστε τώρα στο 2310229288 το ραντεβού σας για να ανανεώσετε, Πείτε ναι, σε μια καλοκαιρινή αλλαγή και αφήστε τον κομμωτή/ στυλίστα να εμπνευστεί για σας!\nOur free app is the quickest way to check availability and request an appointment.\nΚλείσε το ραντεβού σου online με Move your hair & nails - Νέα Ιωνία στο/ην Νέα Ιωνία, Νέα Ιωνία στο/ην Λεωφ.\nBrazilian Keratin για μακριά μαλλιά Nails & Beauty Specialistστυλίστας.\nΛήψη αρχείου Όμορφη μελαχρινή γυναίκα στο ραντεβού της μαλλιά στο σαλόνι μαλλιά - 81724402 διανυσματικών εικόνων από τη συλλογή του.\nΚλείστε το ραντεβού σας μπροστά από το χρόνο.\nHair Way - (εντός μαιευτηρίου ΜΗΤΕΡΑ) Μαρούσι και κλείσε το επόμενό σου ραντεβού.


Προβλέψεις αγώνων σήμερα Μ. Σάββατο 18/04/20 - Προγνωστικά Άρχοντας\nΠροβλέψεις αγώνων σήμερα Μ. Σάββατο 18/04/20\nΛίγες ώρες πριν την Ανάσταση, κάτι παραπάνω υπάρχει στοιχηματικά στις Προβλέψεις αγώνων σήμερα σε σχέση με τις προηγούμενες ημέρες, καθώς διεξάγονται τηρουμένων των αναλογιών αρκετά πρωταθλήματα.\nΗ περισσότερη δράση σαφώς και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον της ημέρας επικεντρώνεται στην πρώτη κατηγορία της Λευκορωσίας, όπου το πρόγραμμα περιλαμβάνει τέσσερις ενδιαφέρουσες αναμετρήσεις.\nΝωρίς στις 14.00, η Ίσλοχ δείχνει ένα σκαλί πιο πάνω σε σχέση με την Σλάβια Μοζίρ και με «όπλο» επίσης την έδρα της έχει τον πρώτο λόγο για την επικράτηση. Ο άσος πληρώνει σχετικά καλά.\nΑρκετά αμφίρροπο λίγο αργότερα το Ρουχ Μπρεστ – Μινσκ, αφού οι δύο ομάδες έχουν τα καλά και τα αρνητικά τους στοιχεία στο ξεκίνημα της σεζόν. Ωστόσο είναι σε θέση να σκοράρουν στην μεταξύ τους συνάντηση για το Goal/Goal.\nΊσως το πιο εμπορικό σημείο της ημέρας μας το δίνει το ματς Βίτεμπσκ – Ντιναμό Μπρεστ, αφού οι πρωταθλητές φιλοξενούμενοι δείχνουν να βρίσκουν τα πατήματα τους και μπορούν να επιβεβαιώσουν το διπλό.\nΦαβορί και στο τέταρτο παιχνίδι της ημέρας για την Λευκορωσία, όπου η Μπάτε Μπορίσοφ αντιμετωπίζει την Τορπέντο Ζοντίνο. Χαμηλός ο άσος και θα προτιμήσουμε το Goal/Goal, που πληρώνει καλύτερα.\nΠρεμιέρα αυτές τις ημέρες και στην δεύτερη κατηγορία της ημέρας, όπου συναντάμε αρκετά φαβορί. Ο κόσμος επιλέγει τον άσο της Γκόμελ απέναντι στη Νάφταν, αλλά και το διπλό της Λίντα στην έδρα της Όρσα.\nΛίγα πράγματα στην δυάδα αναμετρήσεων στο Τατζικιστάν, όπου ξεχωρίζει το Over 2.5 στο Ντουζανμπέ – Φαϊζκάντ, ενώ τον πρώτο λόγο έχει για τον άσο η Ρεγκάρ απέναντι στην Ταντάζ Ισταραβσάν.\nΠάμε τέλος και στη Νικαράγουα, όπου διεξάγεται κλασικά αργά το βράδυ. Εκεί όπου θα κάνουμε στάση στο διπλό της Ρεάλ Εστέλι στην έδρα της Χαλάπα, αλλά και το Over 2.5 στο Ντιριάνχεν – Ρεάλ Μαδρίς.\nΑυτά και για σήμερα Μ. Σάββατο. Καλή Ανάσταση σε όλους, παρότι διάγουμε ένα διαφορετικό Πάσχα φέτος. Καλά να περάσετε και ανανεώνουμε το ραντεβού μας για αύριο Κυριακή. Καλή τύχη!\nΗ βασική μας πρόταση περιλαμβάνει το διπλό της Ντιναμό Μπρεστ, το Over 2.5 στο Ντουζανμπέ – Φαϊζκάντ στο Τατζικιστάν και το διπλό της Ρεάλ Εστέλι στη Νικαράγουα σε απόδοση 4.37 στο Stoiximan.gr\nΔεύτερο παρολί, με το Goal/Goal στο Μπάτε Μπορίσοφ – Τορπέντο Ζοντίνο, τον άσο της Γκόμελ στην δεύτερη κατηγορία της Λευκορωσίας και το Over 2.5 στο Ντιριάνχεν – Ρεάλ Μαδρίς στη Νικαράγουα, τριάδα που πληρώνει 5.40 στο Stoiximan.gr\nPrevious : Λευκορωσία Premier League: Σόλιγκορσκ – Σλουτσκ\nNext : Προγνωστικά Λευκορωσία Premier League: Η παράδοση της ΜΠΑΤΕ και τα γκολ με 1.97


Πέθανε στα 55 της γνωστή ηθοποιός – THE PAPER\nH πρωταγωνίστρια της επιτυχημένης βρετανικής σειράς Emmerdale, Leah Bracknell, πέθανε σε ηλικία 55 ετών, μετά από μία σκληρή μάχη με τον καρκίνο, που έδινε επί τρία χρόνια.\nΗ γνωστή ηθοποιός πάλεψε γενναία μέχρι το τέλος αλλά δεν κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή. Συγκεκριμένα πέθανε τον Σεπτέμβριο και σήμερα ανακοινώθηκε από τον manager της.\nΣυγκεκριμένα δήλωσε: “Με μεγάλη της λύπη, η οικογένεια της Leah Bracknell επιβεβαιώνει πως η Leah πέθανε τον Σεπτέμβριο, τρία χρόνια μετά την διάγνωσή της στο τέταρτο στάδιο του καρκίνου του πνεύμονα.\nΘα ήθελαν να ευχαριστήσουν το κοινό για την υποστήριξη και την γενναιοδωρία που συνέβαλαν στην επέκταση και την ποιότητα της ζωής της τα τελευταία τρία χρόνια. Η Leah συνέχισε να αγκαλιάζει την ζωή και αντιμετώπισε την ασθένειά της με θετική διάθεση. Πολλές πτυχές του ταξιδιού της μπορούν να βρεθούν στο blog της”.\nΧιού Τζακμαν: διαγνώστηκε με καρκίνο του δέρματος Tίτλοι τέλους για την Γκούινεθ Πάλτροου και τον Κρις Μάρτιν Η Ιαπωνία παραδέχτηκε για πρώτη φορά ότι η Φουκουσίμα ευθύνεται για περιπτώσεις καρκίνου στον πληθυσμό


Ο αγιασμός της γυναικείας ομάδας ποδοσφαίρου του ΟΦΗ (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ)\nΠρεμιέρα για την ομάδα μπάσκετ του ΟΦΗ!\nΠρεμιέρα για το τμήμα μπάσκετ του ΟΦΗ, την Κυριακή στο φετινό πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής.\nΗ ομάδα του Γιάννη Κόκκινου, υποδέχεται τον Αρη Πετρούπολης (5μμ) στο κλειστό γυμναστήριο του Βαρδινογιάννειου αθλητικού κέντρου και θέλει να κάνει ξεκίνημα με το δεξί στο πρωτάθλημα.\nΤο μπάσκετ του ΟΦΗ που έχει ενισχυθεί σημαντικά στις μεταγραφές, ευελπιστεί να κάνει το κάτι παραπάνω φέτος από την περσινή χρονιά στην ίδια κατηγορία, όπου τερμάτισε στην 6η θέση.\nΦέτος ο στόχος είναι να πρωταγωνιστήσει.\nΟι άνθρωποι του ΟΦΗ απευθύνουν κάλεσμα στον κόσμο της ομάδας, να βρεθεί στο κλειστό και να συμπαρασταθεί στον ΟΦΗ, στην αναμέτρηση αυτή.