Κύπρος - Ελλάδα-Κύπρος | Travelstories\nΗμερομηνία δημιουργίας 5 Νοεμβρίου 2021\nΠαρασκευή 1/10/2021, ΛΕΥΚΩΣΙΑ\nΣάββατο 2/10/2021, Τρόοδος\nΚυριακή, 3/10/2021, Λεμεσός, Κούριον, Καληδόνης\nΔευτέρα 4/10/2021, η πιο ωραία μέρα του ταξιδιού. Πάφος κλπ\nΤετάρτη, 6/10/2021, τελευταία μέρα\nΑ) ΓΕΝΙΚΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ\nΑφού αυτή την περίοδο έχω αρκετό ελεύθερο χρόνο, θα βάλω ταυτόχρονα με την Ουκρανία-Μολδαβία και άλλο ένα μικρό ταξίδι που κάναμε πρόσφατα στην Κύπρο.\nΕμείς την Κύπρο την θεωρούμε σαν ένα μακρινό μέρος της Ελλάδας (και είναι). Έτσι, όπως δεν έχουμε πάει στο Καστελόριζο ή στον βόρειο νομό Έβρου, δεν είχαμε πάει ως τώρα και στην Κύπρο. Όμως το Φθινόπωρο του 2019 μάθαμε ότι τον Ιούνιο του 2020 θα παντρευόταν ο γιος κάποιων φίλων μας, και ο γάμος θα γινόταν στην Πάφο και αμέσως σπεύσαμε να αγοράσουμε εισιτήρια με την Aegean, για να παραβρεθούμε στο γάμο. Ακολούθησε η πανδημία της covid 19 με αποτέλεσμα να αναβληθεί ο γάμος και τελικά εμείς να μην πάμε. Μας έμειναν δυο voucher της Aegean, και αποφασίσαμε να τα αξιοποιήσουμε το Φθινόπωρο του 2021.\nΓια να πάμε χρειαζόταν πιστοποιητικό εμβολιασμού (ή κάποιο αξιόπιστο τεστ) και να συμπληρώσουμε μια δήλωση με τα στοιχεία μας και τα στοιχεία του ταξιδιού, το οποίο οι κύπριοι ονομάζουν Cyprus Flight Pass, που είναι το αντίστοιχο με το δικό μας PLF.\nΞεκινήσαμε βγάζοντας τα εισιτήρια. Τα αεροπορικά κόστισαν 260 (120+140) ευρώ. Είχαμε αναχώρηση στις 30/9/2021 το πρωί για Λάρνακα και επιστροφή στις 6/10/2021 το βράδυ. Άρα εκεί θα είχαμε 7 σχεδόν ολόκληρες μέρες, με έξι νύχτες.\nΈκλεισα διαμερίσματα με κουζίνα από το Booking.com, για δυο βράδια σε κάθε πόλη, διαδοχικά στις: Λάρνακα, Λεμεσός και Πάφος. Οι τιμές τους ήταν αντίστοιχα: 83, 88 και 62 ευρώ (για τις δυο βραδιές). Όλα ήταν ευρύχωρα και η κουζίνα είχε σχεδόν τα πάντα. Στη Λάρνακα ήταν στο κέντρο ακριβώς της πόλης, λίγα μέτρα από την εκκλησία του Αγίου Λαζάρου και το κάστρο στην παραλία. Στη Λεμεσό ήταν στην τουριστική περιοχή, 4 χλμ ανατολικά του εμπορικού κέντρου. Στην Πάφο ήταν δυο χλμ από το λιμάνι αλλά σε απόσταση λιγότερη από ένα χλμ από τους τάφους των Βασιλέων καθώς και από την παλιά πόλη. Στην κριτική μου στο Booking.com έβαλα αντιστοίχως 10, 8 και 9. Γενικά είμαι απλοχέρης στη βαθμολογία, εκτός αν έχει πάει κάτι πολύ άσχημα. Έχω και τη Ντίνα που με πιέζει να βάζω καλούς βαθμούς. Ας πούμε στην Πάφο εγώ δε θα έβαζα πάνω από 8 αλλά έβαλα τελικά 9.\nΣτα διαμερίσματα που πήγαμε, αλλά και γενικά στην Κύπρο, έχουν πρίζες αγγλικού στυλ και όχι Ευρωπαϊκού. Εγώ δεν είχα προνοήσει να κρατώ τον σχετικό αντάπτορα και ζητούσα από τον ιδιοκτήτη. Μόνο στη Λάρνακα μου τον έδωσε από μόνος του. Μάλιστα στην Πάφο δεν είχε να μου δώσει. Όμως μου είπε ένα κόλπο για να μην τον έχω ανάγκη και να χρησιμοποιώ στις αγγλικές πρίζες τα δικά μου φις.\nΑφού έκλεισα τη διαμονή, έψαξα και για να νοικιάσουμε αυτοκίνητο. Βρήκα την εταιρία Cosmos, που ήταν κατά 40% φτηνότερη από τους άλλους. Δεν έχει γραφείο στο αεροδρόμιο αλλά συνεννοείσαι και στο φέρνουν εκεί για την παραλαβή. Μας κόστισε 266 ευρώ για επτά μέρες. Στην τιμή είχα και την μέγιστη κάλυψη, που σήμαινε ότι θα πλήρωνα εγώ μόνο τα πρώτα 150 ευρώ για οποιαδήποτε ζημιά. Τους τα έδωσα μετρητά (μπορούσα και με κάρτα) στο αεροδρόμιο και μου τα επέστρεψαν κατά τη παράδοση. Οι άλλες εταιρίες ήθελαν περίπου 200 ευρώ παραπάνω. Το αυτοκίνητο που έκλεισα ήταν το (αυτόματο) Nissan, Note, αλλά τελικά χωρίς προειδοποίηση μου έκαναν αναβάθμιση (υποτίθεται) και μου έδωσαν το Ford, Focus. Σίγουρα αυτό που πήρα ήταν μεγαλύτερο αλλά ήταν πιο παλιό, πιστεύω. Είχε αυτόματο κιβώτιο, αλλά γενικά φαινόταν παλιό σεντάν, και δε νομίζω να βγαίνουν αυτά τα σεντάν τα τελευταία δέκα χρόνια.\nΣτην Κύπρο βέβαια οδηγούν στην αριστερή πλευρά του δρόμου και έδινα, ειδικά στην αρχή, πολλή προσοχή σε όλα κατά την οδήγηση. Όμως δε δυσκολεύτηκα να συνηθίσω. Έχω οδηγήσει αριστερά για μερικές χιλιάδες χλμ και στην Αυστραλία και στη Νέα Ζηλανδία. Όμως εκεί το έκανα κυρίως σε εθνικούς ή επαρχιακούς δρόμους και όχι μέσα σε πόλεις και χωριά, όπως ήμουν αναγκασμένος να κάνω τώρα. Στις άλλες δυο χώρες ο βασικός οδηγός ήταν άλλος κι εγώ στις κατοικημένες περιοχές του έδινα τις κατευθύνσεις με τον πλοηγό μου. Τώρα τα έκανα όλα μόνος μου, αφού η Ντίνα δεν ξέρει να χειρίζεται τέτοιο πρόγραμμα. Λάθη στους δρόμους έκανα 2-3 φορές και αναγκάστηκα και έκανα μερικούς κύκλους. Όμως δεν μπήκα σε αντίθετο ρεύμα ή κάτι επικίνδυνο. Μετά τις πρώτες μέρες είχα βρει το μότο μου για τις διασταυρώσεις: κοιτάζω δεξιά, κοιτάζω αριστερά. Έτσι δεν είχαμε προβλήματα.\nΜε τα αεροπορικά εισιτήρια, τα ξενοδοχεία και το αυτοκίνητο είχαμε ανελαστικά έξοδα κάπου 760 ευρώ. Ήταν ήδη πολλά. Όμως ήμασταν αποφασισμένοι για οικονομικό ταξίδι και εκεί δεν είχαμε πολλά έξοδα. Η βενζίνη ήταν 113 ευρώ και ξοδέψαμε άλλα 200 - 230 για όλα τα υπόλοιπα, μαζί με το πάρκιν του αεροδρομίου. Οι είσοδοι στους αρχαιολογικούς χώρους ήταν συνήθως 4,5 ευρώ και διόδια στους δρόμους δεν υπήρχαν. Οι δρόμοι ήταν πολύ καλοί. Δεν υπήρχαν λακκούβες πουθενά. Μόνο σαμαράκια παντού για να ελαττώνουμε ταχύτητα. Το όριο ταχύτητας στους εθνικούς δρόμους (με 2 ή 3 λωρίδες ανά κατεύθυνση) ήταν 100 χλμ/ώρα. Στους επαρχιακούς 80 και στις πόλεις και χωριά από 30 ως 50. Μόλις ήρθαμε Ελλάδα καταλάβαμε τι σημαίνει ανώμαλο έδαφος στο δρόμο.\nΣτο σούπερ μάρκετ γενικά ήταν πολύ φτηνά. Μου έκανε εντύπωση που έβρισκες μπουκάλι εμφιαλωμένο κρασί με λιγότερο από 1,5 ευρώ. Το πήραμε αλλά φυσικά ήταν χάλια. Ένα είδος ανάλατου τυριού, το αναρή, ήταν το πιο εντυπωσιακό για μένα, αφού δεν είχα ξαναδεί τελείως ανάλατο τυρί. Είναι μαλακή μυζήθρα, που μόνο του δεν είναι εύγευστο, αλλά με το ζαμπόν ήταν τέλειο. Τα βράδια στο σπίτι που μέναμε, κατά τις εννιά με δέκα τρώγαμε και πίναμε όσο θέλαμε. Έφτιαχνα και σάντουιτς για όλη την επόμενη μέρα. Εννοείται πως όλη μέρα δεν ακουμπούσα αλκοόλ.\nΣτο θέμα του πάρκιν δεν είχαμε προβλήματα. Στη Λάρνακα, δίπλα στο ξενοδοχείο, ήταν ένα υπαίθριο που με 2,5 ευρώ το άφηνες όσο ήθελες. Και γενικά είχε πολλά πάρκιν και ήταν φτηνά. Όποιος έχει ένα οικόπεδο στην πόλη το κάνει πάρκιν. Για να μην κάθονται μάλιστα εκεί, πολλοί βάζουν ένα μηχάνημα που ρίχνεις το χρήμα και σου ανοίγει την μπάρα. Εμείς μόνο στη Λάρνακα πληρώσαμε τρεις φορές. Τα άλλα καταλύματα είχαν δικό τους χώρο. Πληρώσαμε και μια δυο φορές ακόμα σε κάποιο μέρος που θέλαμε να δούμε ένα αξιοθέατο.\nΣτα μαγαζιά που καθόσουν ή πήγαινες για να αγοράσεις κάτι, πιο πολύ εργαζόταν ξένοι. Πολλοί από αυτούς δεν μιλούσαν καν ελληνικά.\nΟι θερμοκρασίες ήταν από 20 βαθμούς το βράδυ μέχρι 29 τη μέρα. Δεν είδα περισσότερους στο θερμόμετρο του αυτοκινήτου. Έτσι, δεν χρησιμοποιήσαμε σχεδόν καθόλου τα ελαφριά μπουφάν που κρατούσαμε. Λίγο μόνο στο βουνό Τρόοδος.\nΣτην Κύπρο πήγαμε με λίγες προσδοκίες για ένα ενδιαφέρον ταξίδι. Όμως είχε μέρη να δεις, ειδικά αρχαιότητες. Εντυπωσιακές θα έλεγα. Η φύση και όλα τα άλλα δεν ήταν απίθανου κάλλους. Όμως εμείς, χωρίς να έχουμε κάνει από πριν ένα πλάνο με λεπτομέρειες, όπως στα άλλα ταξίδια του εξωτερικού, το βράδυ στο δωμάτιο κανονίζαμε το πρόγραμμα της επομένης. Έτσι, κάθε μέρα είχαμε πράγματα να δούμε και μερικά δεν τα προλάβαμε κιόλας. Μόνο σε μερικούς αρχαιολογικούς χώρους δεν περιμέναμε ότι θα χρειαζόταν πάνω από μια ώρα επίσκεψη και πήγαμε βιαστικά. Στα χωριά και σε άλλα μέρη με φυσικές ομορφιές τελειώναμε γρήγορα. Δεν είχαν δηλαδή το ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Όμως γενικά ήταν όμορφα και δε μετανιώσαμε για πουθενά που να πήγαμε.\nΟι αρχαιότητες συχνά ήταν τεράστιοι χώροι, αλλά δεν έχουν γίνει παρά ελάχιστες αναστηλώσεις. Δεν είχαμε διαβάσει σχεδόν τίποτα γι αυτούς και πηγαίναμε χωρίς να ξέρουμε τι θα δούμε. Μαθαίναμε από τις επιγραφές. Όμως πολλές από αυτές είχαν διαβρωθεί και δεν φαινόταν τίποτα. Ακόμα και το μεσημέρι ο καιρός επέτρεπε να περιηγηθούμε στα διάφορα σημεία. Μόνο που συχνά οι αποστάσεις ήταν μεγάλες και δεν άντεχες να τις κάνεις όλες. Δεν ήξερες αν αυτό που θα έβλεπες θα είχε και το αντίστοιχο ενδιαφέρον.\nΓια τη φύση είπα ότι δεν ήταν εντυπωσιακή, αλλά αν εξαιρέσουμε την ανατολική Κύπρο που δεν μας άρεσε, η υπόλοιπη είχε πράγματα να δεις και οι διαδρομές επίσης είχαν ενδιαφέρον. Αρχικά οι παραλίες και γενικά οι ακτές. Λίγες είχαν ιδιαίτερη ομορφιά. Όμως πάντα είναι ωραίο να βλέπεις τη θάλασσα δίπλα στο δρόμο. Ο Τρόοδος είναι ωραίο βουνό και αν ξέρεις να ανακαλύπτεις τις εκκλησιές και τα μοναστήρια του θα ευχαριστηθείς. Γενικά η Κύπρος έχει αρκετό πράσινο με δάση αλλά και καλλιέργειες. Το εντυπωσιακό είναι οι πολλές υδατοδεξαμενές. Έχει πάνω από 100. Αν και τέλος εποχής αρκετές είχαν αρκετό νερό, αλλά πολλές είχαν ελάχιστο. Εμείς κυρίως είδαμε μικρά φράγματα. Ποτάμια όχι, δεν έχει. Όμως είδαμε πολλά νερά από πηγές και μικρούς καταρράκτες. Κάναμε μικρές διαδρομές για να δούμε δυο από αυτούς.\nΈχει κοντά στις παραλίες πολλά οικήματα και τα χωριά έχουν χάσει το νόημά τους, αφού βλέπεις να έχουν εκατοντάδες βίλες και πολυώροφα κτήρια. Πρέπει να ψάξεις λίγο μέχρι να βρεις την εκκλησία του χωριού, που στην Ελλάδα είναι εύκολο να τη διακρίνεις από μακριά. Σε ορισμένα χωριά έχει κάποια παλιά πράγματα να δεις. Σχεδόν όλα έχουν αποκατασταθεί και αξίζουν μερικές φωτογραφίες. Γενικά δεν είδαμε πολλές καλλιέργειες. Είχε αρκετές ελιές. Μπανανιές είδαμε μόνο στην επαρχία της Πάφου.\nΟι άνθρωποι δεν ήταν πολύ ανοιχτοί αφού επικοινωνήσαμε κυρίως με επαγγελματίες. Με δυο τρεις που έτυχε να πούμε μια κουβέντα παραπάνω, ήταν όλο παράπονο για τις κυβερνήσεις που δεν αξιοποιούν το δημόσιο χρήμα όπως θα έπρεπε.\nΤώρα τι να πεις για τα κατεχόμενα και την πράσινη γραμμή! Τα «σύνορα» τα είδαμε σε πολλά σημεία. Εννοείται στη Λευκωσία που περπατήσαμε δίπλα για μερικές εκατοντάδες μέτρα. Όταν λέμε δίπλα εννοούμε ότι τα βλέπεις μέσα στην πόλη, όταν περπατάς προς βορρά σε ένα δρόμο και βλέπεις τα φυλάκια ή το κλείσιμο με βαρέλια κάθετα σε αυτόν. Στην αρχή την κυπριακή σημαία μαζί με την ελληνική, αλλά στο βάθος και την τούρκικη, όπου αυτή φαινόταν. Όρθια βαρέλια βαμμένα άσπρα και μπλε για να κλείνουν το δρόμο. Είδαμε επίσης κλειστούς δρόμους κοντά στη Δερύνεια (δίπλα σχεδόν στην Αμμόχωστο) αλλά και σε μια επαρχιακή διαδρομή που πήραμε προχωρώντας δυτικά της Δερύνειας. Είδαμε φυλάκια κοντά στην Άχνα και δυτικά της Λευκωσίας αλλά και δίπλα στην Παχύαμμο. Μπήκαμε και μέσα σε στρατόπεδο του ΟΗΕ στο χωριό Σκουριώτισσα για να δούμε τη Βυζαντινή εκκλησία της Παναγιάς της Σκουριώτισσας. Δυνατά τα συναισθήματα αντικρίζοντας όλα αυτά.\nReactions: underwater, soudianos, Vicks και άλλα 13 μέλη\nΟ τίτλος της ιστορίας μας (ΕΛΛΑΔΑ-ΚΥΠΡΟΣ) δεν είναι τυχαίος. Τον έβαλα για να δείξω πως η Κύπρος είναι Ελλάδα, αλλά μου φάινεται πως αυτό το αντιλαμβάνονται μόνο οι κάτοικοι της Κύπρου. Γι αυτό και παντού σχεδόν, δίπλα στην Κυπριακή σημαία έχουν και την Ελληνική. Θα μου άρεσε να έβλεπα και στην Ελλάδα, δίπλα στην Ελληνική σημαία την Κυπριακή.\nΠάμε τώρα στο ταξίδι μας.\nΗ πτήση μας ήταν στις 08:00 και φτάσαμε στη Λάρνακα λίγο πριν τις 10:00. Κρατούσαμε από μια χειραποσκευή και έτσι βγήκαμε γρήγορα για να παραλάβουμε το αυτοκίνητο που είχαμε κανονίσει. Ο τύπος που θα μας το παρέδιδε άργησε μισή ώρα να έρθει και εμείς είχαμε αρχίσει να ανησυχούμε. Δεν απαντούσαν και τα τηλέφωνα του γραφείου που είχαμε. Μέχρι να ολοκληρωθεί η παραλαβή του Ford Focus πήγε η ώρα 11:00.\nΕπειδή για να παραλάβουμε το διαμέρισμα θα έπρεπε να περάσει αρκετή ώρα ακόμα, αποφασίσαμε να κάνουμε τις πρώτες βόλτες στο νησί. Ξεκινήσαμε για βορειοανατολικά. Έβαλα στον πλοηγό το Παραλίμνι, αλλά την πρώτη στάση κάναμε στην Άχνα, και συγκεκριμένα στο Δασάκι. Εκτός από ένα ωραίο μνημείο δεν είδαμε κάτι άλλο ενδιαφέρον.\nΣυνεχίσαμε για την Αγία Νάπα όπου κάναμε μια μικρή βόλτα στην παραλία με τα ξενοδοχεία και στην εκκλησία δεν πήγαμε.\nΣυνεχίσαμε για το Παραλίμνι, όπου δεν είδαμε κάτι ενδιαφέρον για να σταματήσουμε και συνεχίσαμε για Δερύνεια. Πήγαμε στο σημείο που βλέπεις την εγκαταλειμμένη Αμμόχωστο. Μια πίκρα όλο αυτό. Φυλάκια και τέτοια λυπηρά.\nΗ συνέχεια ήταν στον Άγιο Κενδέα το μοναστήρι, αλλά και εκεί δεν είδαμε κάτι ενδιαφέρον.\nΦύγαμε γρήγορα και επιστρέψαμε στη Λάρνακα για να παραλάβουμε το μικρό μας διαμέρισμα. Πήγαμε και σε ένα κοντινό σούπερ μάρκετ για ψώνια δυο ημερών, τα βάλαμε στο ψυγείο και βγήκαμε την πρώτη μας βόλτα στην πόλη. Ήμασταν τελείως κέντρο και κάναμε την πρώτη μας επίσκεψη στην υπέροχη εκκλησία του Αγίου Λαζάρου. Εκεί κοντά ήταν και το μικρό κάστρο, το οποίο είδαμε απ’ έξω. Μετά κάναμε αρκετή ώρα βόλτα στην παραλιακή της πόλης. Δεν καθίσαμε κάπου γιατί ήμασταν κουρασμένοι και στις 21:00 περίπου πήγαμε στο δωμάτιο για χαλάρωση και ύπνο.\nΑυτή ήταν εν συντομία η πρώτη μέρα του ταξιδιού. Ήταν μια σκέτη απογοήτευση. Δεν είχαμε δει σχεδόν τίποτα ενδιαφέρον. Είχα τραβήξει κάπου 120 φωτογραφίες από τις οποίες το ¼ ήταν η εκκλησία του Αγίου Λαζάρου. Αν μια μέρα σε ένα ταξίδι δεν τραβήξω πάνω από 300 φωτογραφίες, σημαίνει ότι δεν έχουμε δει πολλά πράγματα. Τελικά σε όλο το ταξίδι τράβηξα λίγο πάνω από 2000 φωτογραφίες, που είναι ένας αξιοπρεπής αριθμός, με μέσο όρο κάπου 300 τη μέρα. Φυσικά την τιμητική τους είχαν οι αρχαιολογικοί χώροι.\nReactions: Vicks, dammys, agmi και άλλα 7 μέλη\nΞυπνήσαμε αρκετά νωρίς και κάναμε τους υπέροχους καφέδες μας όπως και στο σπίτι μας. Στις 07:20 ήμασταν στους δρόμους της Λάρνακας για να δούμε την πόλη και με το φως του ήλιου. Ήταν πρώτη Οκτωβρίου και στην Κύπρο γιορτάζουν τη μέρα της ανεξαρτησίας από τους Άγγλους. Δεν ξέραμε τι εκδηλώσεις θα γινόταν στην Λάρνακα αλλά από τις ειδήσεις μάθαμε ότι μια μεγάλη παρέλαση θα γινόταν στις 11:00 στην περιοχή Στρόβολος της Λευκωσίας. Είχε σημασία, γιατί θέλαμε αυτή τη μέρα να επισκεφτούμε την πρωτεύουσα του νησιού.\nΑπό τις πρωινές βόλτες στην Λάρνακα:\nΜέχρι όμως να φύγουμε για Λευκωσία θέλαμε να δούμε μερικά σημεία στη Λάρνακα. Και κυρίως το αρχαίο Κίτιον. Διάβασα ότι άνοιγε στις 08:30 και πήγαμε με τα πόδια αφού ήταν κοντά στο κέντρο της πόλης. Όμως ποτέ δεν άνοιξε και απλά βγάλαμε μερικές φωτογραφίες από τον περίβολο.\nΣτην επιστροφή για το διαμέρισμά μας περάσαμε από το άγαλμα του Μακάριου και το φωτογραφήσαμε.\nΠήραμε το αυτοκίνητο με προορισμό τις Καμάρες (για μεταφορά νερού) κοντά στην Αλυκή. Όμορφες ήταν.\nΜιας και ήμασταν κοντά στην Αλυκή πήγαμε να τη δούμε. Δεν έχει σχεδόν καθόλου νερό, αλλά αλάτι ανακατεμένο με χώματα. Έχει ένα ωραίο «παραλιακό» δρόμο για να πάμε στο τζαμί Hala Sultan Tekke (Χαλά Σουλτάν Τεκκέ). Για να το δούμε μας ζητήσανε αυτό που εκεί ονόμαζαν safe pass, δηλαδή πιστοποιητικό εμβολιασμού (ή αρνητικό τεστ) και να φοράς μάσκα. Αυτό το ζητάνε σχεδόν παντού. Όμως σε εμάς μόλις έβλεπαν ότι ήμασταν τουρίστες δεν ήταν αυστηροί στον έλεγχο του πιστοποιητικού, αφού ήξεραν ότι πήγαμε αεροπορικά και θα είχαμε όλα τα έγγραφα. Κάναμε τη βόλτα μας στο τζαμί και λίγο μακρύτερα στην Αλυκή για ωραίες φωτογραφίες.\nΣε λιγότερο από μια ώρα ήμασταν στο κέντρο της Λευκωσίας, χωρίς να συναντήσουμε ιδιαίτερη κίνηση. Συνεχώς έλεγχα τον πλοηγό να δω αν μου βγάζει κίτρινα ή κόκκινα στους δρόμους. Ήταν ελάχιστα και προχωρούσα χωρίς να έχουμε πρόβλημα. Στον ουρανό βλέπαμε μόνο κάποια ελικόπτερα να περνάνε από την παρέλαση που γινόταν στα δυτικά μας. Παρκάραμε κοντά στην Πύλη της Αμμοχώστου και για αρκετές ώρες κάναμε βόλτα στην πόλη.\nΕίδαμε τα κυριότερα αξιοθέατα της πόλης, την πράσινη γραμμή και κάποια στιγμή στην οδό Λήδρας κάτσαμε και για να πιούμε κάτι. Η Λευκωσία μας άρεσε πολύ και ιδιαίτερα η πλατεία Ελευθερίας.\nΗ Ελληνική σημαία παντού:\nΤα «σύνορα» στην Λευκωσία:\nΣτην οδό Λήδρας μπορείς να περάσεις με τα πόδια στην κατεχόμενη Λευκωσία, δείχνοντας διαβατήριο ή ταυτότητα. Είπαμε να περάσουμε για λίγο, αλλά εμένα δε με άφησαν, ίσως γιατί η ταυτότητά μου ήταν παλιά. Η Ντίνα πέρασε για 15 λεπτά με το διαβατήριο που είχε μαζί. Η διάβαση είναι πολύ εύκολη και πολλοί περνούν μόνο για να πάνε να φάνε ή να πιουν κάτι. Δε με χάλασε που δεν πέρασα γιατί δεν ήταν κάτι που είχα σκοπό.\nΦεύγοντας από την πόλη, ύστερα από 3,5 ώρες, περάσαμε να δούμε τα «Φυλακισμένα Μνήματα», τα οποία όμως ήταν κλειστά. Βρίσκονται μέσα στο χώρο των φυλακών της Λευκωσίας και σκεφτήκαμε ότι θα μπορούσαμε να τα δούμε την επομένη που είχαμε σκοπό να περάσουμε πάλι κοντά από τη Λευκωσία. Τελικά την επομένη που περάσαμε δεν τα επισκεφτήκαμε γιατί θα στενοχωριόταν Ντίνα. Έτσι δεν τα είδαμε τελικά.\nΕπόμενη και τελευταία στάση στην πρωτεύουσα ήταν ο Τύμβος της Μακεδονίτισσας, που βρίσκεται λίγο έξω από την πόλη. Ένα μέρος που σε γεμίζει συγκίνηση, αφού βλέπεις δεκάδες λευκούς τάφους νέων ανθρώπων. Έχει και το άγαλμα της Μακεδονίτισσας να περιστρέφεται 360 μοίρες το 24ωρο ψάχνοντας τους αγνοούμενους. Αν συμπαθούσα απλά την Κύπρο πριν πάω, ειδικά με την επίσκεψη στον Τύμβο, την αγάπησα.\nΌταν έστριβα για να παρκάρω στο χώρο εκεί, με ακούμπησε ελαφρά μια κοπέλα με το αυτοκίνητό της, στον προφυλακτήρα του αυτοκινήτου. Του έκανε 2-3 μικρές και ανεπαίσθητες γρατζουνιές. Ούτε εκείνης το μικρό αυτοκίνητο έπαθε κάτι. Όμως για να μην με χρεώσει η εταιρία ενοικίασης είπα να την πάρω τηλέφωνο και να αναφέρω το γεγονός. Δυστυχώς ο ιδιοκτήτης έστειλε την ασφαλιστική του εταιρία και κατέγραψε το γεγονός. Δεν ξέρω αν τελικά θα επιδιορθώσει τη μικρή βλάβη και θα χρεώσει την άλλη ασφαλιστική. Αυτό πιο πολύ με στεναχώρησε γιατί η κοπέλα είχε τρομάξει και δεν ήθελε να το μάθουν οι γονείς της. Δεν ξέρω τι απέγινε τελικά.\nΕπιστρέψαμε στη Λάρνακα για να κάνουμε μια βραδινή βόλτα στην πόλη και να κοιμηθούμε νωρίς κουρασμένοι.\nReactions: Vicks, dammys, agmi και άλλα 8 μέλη\nΞυπνήσαμε νωρίς και εγκαταλείψαμε την πόλη με τελικό προορισμό τη Λεμεσό. Όμως για να φτάσουμε εκεί είχαμε σκοπό να περάσουμε ξυστά από τη Λευκωσία και να επισκεφτούμε το χωριό Σκουριώτισσα, που είχε ένα ιδιωτικό μουσείο σχετικό με τα μεταλλεία χαλκού της περιοχής. Το χωριό βρίσκεται δυτικά της Λευκωσίας. Χωρίς καμιά στάση ενδιάμεσα φτάσαμε στη Σκουριώτισσα στις 09:00. Το μουσείο ήταν κλειστό, αν και ουσιαστικά δεν ξέραμε τι θα δούμε. Το προηγούμενο βράδυ έψαξα στο διαδίκτυο να βρω κάποιο τηλέφωνο επικοινωνίας, αλλά δεν είχα καταφέρει σχεδόν τίποτα. Μόνο μια κοπέλα μου απάντησε ότι δεν έχει ιδέα για το τι γίνεται, αλλά μου έδωσε ένα τηλέφωνο ενός ντόπιου κοινοτικού υπαλλήλου, το οποίο ποτέ δεν απάντησε.\nΤο μουσείο κλειστό:\nΤο μουσείο ανοιχτό:\nΑπογοητευμένοι πήγαμε στην πολύ όμορφη εκκλησία εκεί δίπλα και τραβούσαμε φωτογραφίες. Ξαφνικά βλέπω μια κυρία να βγαίνει από το σπίτι της και τη ρωτώ αν ξέρει κάτι για το μουσείο. Μα ήταν το σωστό πρόσωπο στο σωστό χρόνο και στη σωστή θέση. Ήταν εξαδέλφη του κλειδοκράτορα. Ήταν ο κύριος Ανδρέας, συνταξιούχος δάσκαλος, που όταν τον πήρα τηλέφωνο πότιζε το χωράφι του και μου είπε ότι θα έρθει σε ένα τέταρτο. Ήταν απόλυτα ακριβής. Είδαμε το μουσείο των 20 τετραγωνικών μέτρων, σχεδόν γκρεμισμένο, αλλά αρκετά συμπαθές. Ο κύριος Ανδρέας μας προσκάλεσε για καφέ στο σπίτι του αλλά δεν δεχτήκαμε. Μας έδωσε πληροφορίες για να πάμε να δούμε μια Βυζαντινή εκκλησία μέσα σε ένα στρατόπεδο των Ηνωμένων Εθνών.\nΠήγαμε λοιπόν στο Αργεντίνικο στρατόπεδο, λίγο πιο κάτω και είδαμε την εκκλησία της Παναγίας της Σκουριώτισσας. Δεν ήταν κάτι εντυπωσιακό αλλά το να μπαίνεις σε στρατόπεδο των ΗΕ ήταν για μας κάτι πρωτόγνωρο. Μόλις είπαμε στο φρουρό της εισόδου ότι θέλουμε να επισκεφτούμε την εκκλησία, μας είπε να περάσουμε, χωρίς άλλες διατυπώσεις. Αργεντινοί παιδί μου! Η εκκλησούλα δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο αλλά εμείς νιώσαμε σαν στο σπίτι μας. Για να μπείτε στην εκκλησία, μας είπε ο κύριος Ανδρέας, θα βάλετε το δάκτυλό σας στην τρύπα στο επάνω μέρος της πόρτας, και εκείνη θα ανοίξει. Έτσι κι έγινε.\nΑποχωρώντας από την περιοχή φωτογραφίσαμε τους λόφους με τα υπέροχα χρώματα των πετρωμάτων. Οι φρουροί των μεταλλείων δεν μας άφησαν να περάσουμε μέσα γιατί τέτοιες οδηγίες είχαν. Την περιοχή την επισκεφτήκαμε τυχαία. Η Ντίνα είχε δει στην τηλεόραση (YouTube) ότι υπάρχει ένα μουσείο χαλκού. Εγώ ψάχνοντας στο διαδίκτυο βρήκα την Σκουριώτισσα και όχι εκείνο που είχε δει η Ντίνα, το οποίο βρίσκεται στην Πάφο και δεν είδαμε ποτέ. Όμως αυτά που είδαμε ήταν πολύ ενδιαφέροντα.\nΟ επόμενος σταθμός που έβαλα στον πλοηγό ήταν η μονή Κύκκου. Κάναμε μόνο μια στάση για να δούμε το φράγμα στο χωριό Καλοπαναγιώτης.\nΗ Μονή ήταν καταπληκτική, χτισμένη στο βουνό μέσα στο πράσινο από πεύκα τοπίο. Εκείνο που εντυπωσιάζει είναι οι τοιχογραφίες. Έντονα χρώματα και ζωγραφισμένοι πολλοί εξωτερικοί τοίχοι και τα θολωτά ταβάνια, στους λεγόμενους ημιυπαίθριους χώρους. Δεν μιλώ φυσικά μόνο για το ναό αλλά για τα κτίσματα πέριξ με τις υπέροχες καμάρες. Οι καμάρες είναι παντού στα κτήρια του νησιού. Παλιά και καινούρια. Εμείς έχουμε μερικές στην Κέρκυρα και τις δείχνουμε σαν υπερθέαμα. Έχοντας πάει σε πολλά μοναστήρια, πιστεύω ότι είναι το πλουσιότερο που έχω δει. Να σημειώσω ότι πολλές από τις τοιχογραφίες είναι ψηφιδωτά. Γενικά τα ψηφιδωτά είναι διαδεδομένα στην Κύπρο. Από τα βυζαντινά χρόνια μέχρι και σήμερα. Τα βλέπεις παντού.\nΜετά την επίσκεψη σε όσους χώρους θέλαμε, ανηφορίσαμε με το αυτοκίνητο για το Θρονί, να δούμε τον τάφο και το άγαλμα του Μακάριου. Πρώτα συναντάς το επιβλητικό άγαλμα, με ύψος κοντά στα δέκα μέτρα. Ανηφορίζοντας, λίγο ακόμα με τα πόδια, φτάνεις στην κορφή ενός λόφου που είναι ο τάφος και μια μικρή εκκλησία της Παναγίας. Το φαρδύ μονοπάτι με τα πλακάκια στο δάπεδο έχει στις άκρες του διάφορες μεγάλες εικόνες με ψηφίδες. Από την κορφή βέβαια αντικρίζεις μεγάλο μέρος του καταπράσινου βουνού. Παντού μόνο πεύκα. Και στο βάθος βέβαια προς το βορρά τα κατεχόμενα, ο Κόλπος του Μόρφου. Όμως και εδώ οι Κύπριοι ως Έλληνες, μαζί με τη δική τους σημαία τοποθετούν δίπλα και την Ελληνική. Εμείς εδώ δε θα έπρεπε να βάζουμε που και που την Κυπριακή;\nΑρχίσαμε την αποχώρηση από την περιοχή του Μοναστηριού. Είχαμε προορισμό τη Λεμεσό, αλλά στο δρόμο θα βλέπαμε όσα περισσότερα μπορούσαμε, αν και είχαμε στο μυαλό μας ότι θα ερχόμασταν και την επόμενη μέρα, για να δούμε κι άλλα από τα μέρη του Τρόοδου. Πρώτη στάση στον Τίμιο Σταυρό δίπλα στο χωριό Πεδουλάς. Ωραίος ο λόφος αλλά λίγο εγκαταλειμμένος. Στο χωριό δεν κατεβήκαμε γιατί μας είχε κολλήσει στο μυαλό το χωριό Πρόδρομος. Περιμέναμε να δούμε κάτι όμορφο αλλά τίποτα. Ταλαιπωρηθήκαμε να κατέβουμε μέχρι την εκκλησία, ελπίζοντας να δούμε κάτι ενδιαφέρον. Όμως τα χωριά εδώ δεν είναι αξιοποιημένα, αν δεν έχουνε μερικές ταβέρνες. Τότε τα επισκέπτονται οι Κύπριοι. Οπότε τα περιποιούνται και οι χωριανοί.\nΟ επόμενος προορισμός μας ήταν το χωριό Πλάτρες. Δεν είχαμε ιδέα για το τι μας περίμενε κι εκεί. Όμως είχαμε διαβάσει ότι τα τουριστικά πρακτορεία κάνουν στάση για φαγητό εκεί, άρα κάτι θα είχε. Και πράγματι, ήταν ένα όμορφο και αξιοποιημένο χωριό. Δύσκολα εύρισκες να παρκάρεις. Είναι χτισμένο, όπως και τα περισσότερα χωριά του Τρόοδου, σε απότομες πλαγιές, και είναι καταπράσινο. Είναι γεμάτο ταβέρνες και επειδή ήταν πια η ώρα τρεις είχαν πολύ κόσμο. Εμείς φυσικά δεν καθίσαμε για φαγητό αλλά σε ένα καφέ, στον «Αντώνη», για λουκουμάδες. Τους έχουν περί πολλού στο νησί.\nΔεν θυμάμαι ποια έμπνευση είχαμε και αντί να πάμε από τον πιο σύντομο δρόμο στη Λεμεσό, πήραμε ένα δρόμο δυτικότερο και βρεθήκαμε στο πολύ όμορφο χωριό Όμοδος. Νομίζω όμως ότι πήγαμε αποκλειστικά για το Μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού. Όμως είδαμε άλλο ένα όμορφο και πλούσιο χωριό του βουνού. Είχε μερικά ωραία σπίτια και στενάκια. Το μοναστήρι ήταν στο κέντρο του χωριού. Παλιό και με πανέμορφες καμάρες σε δυο επίπεδα, γύρω από την εκκλησία που ήταν στο κέντρο. Βρίσκεται σε χαμηλό υψόμετρο και πλέον το τοπίο δεν έχει τόσο πράσινο. Έχει βέβαια πολλά αμπέλια. Και γενικά στο νησί έχουν πολλά χωράφια με αμπέλια και επίσης πολλά οινοποιεία. Τα διαφημίζουν παντού και ως μουσεία.\nΤα στενά του χωριού:\nΛίγο πριν βραδιάσει φτάσαμε στη Λεμεσό. Μέχρι να τακτοποιηθούμε στο διαμέρισμα νύχτωσε, αλλά βγήκαμε να κάνουμε μια βόλτα στη θάλασσα που βρισκόταν κάτω από το δωμάτιό μας. Το καλό είναι ότι στην Κύπρο έχουν στις παραλίες των πόλεων μονοπάτια και μπορείς και κάνεις τη βόλτα σου. Πήγαμε και ψωνίσαμε από ένα σούπερ μάρκετ εκεί κοντά και κάτσαμε στο διαμέρισμα να φάμε και να πιούμε, το βασικότερο. Ήταν ώρα για ξεκούραση. Είχαμε κάνει αρκετά χιλιόμετρα όλη τη μέρα.\nReactions: dammys, agmi, chris7 και άλλα 8 μέλη\nΞημέρωσε η Κυριακή και θέλαμε να κάνουμε αρχικά μια βόλτα στην Λεμεσό για να δούμε την πόλη και μετά να κατευθυνθούμε πάλι στην περιοχή του Τρόοδου για να δούμε κι άλλα σημεία που θέλαμε. Υποτίθεται ότι η Λεμεσός δεν είχε πολλά να δεις και θα τελειώναμε γρήγορα. Και έτσι ήταν. Δεν εντόπισα στο διαδίκτυο πολλά αξιοθέατα. Βέβαια πιστεύω ότι σίγουρα θα είχε κι άλλα μέρη αξιόλογα που όμως δεν τα λένε οι επισκέπτες που γράφουν. Το καλύτερο θα ήταν να έπαιρνα ένα τουριστικό οδηγό. Όμως δεν το είχα κάνει. Είναι πολύ κουραστικό να ψάχνω κάθε γωνιά σε μια πόλη επιπέδου Λεμεσού. Δεν είναι δα και Μπογκοτά!\nΤα μέρη που είδα στο διαδίκτυο ήταν η παλιά πόλη, το μέγαρο Πιλαβάκη που σήμερα είναι η Δημοτική βιβλιοθήκη, το μικρό κάστρο της πόλης και το άλλο κάστρο Κολοσσίου. Στο τελευταίο δεν πήγαμε γιατί εκ παραδρομής το ξεχάσαμε. Το πρωί λοιπόν πήραμε το αυτοκίνητο και οδήγησα δυτικά τα τέσσερα χιλιόμετρα ως την παλιά πόλη. Κάναμε τη βόλτα μας και ήταν εύκολο γιατί λόγω Κυριακής δεν είχε κίνηση. Θέλαμε να περάσει και η ώρα για να ανοίξει και ο επόμενος χώρος που είχαμε στο πρόγραμμα.\nΔεν ήταν άλλος από τον αρχαιολογικό χώρο στο Κούριον. Είναι μια μεγάλη παλιά αρχαιοελληνική πόλη λίγο έξω από την Λεμεσό. Είναι τεράστιος και με πολύ ενδιαφέρον. Δεν είναι όμως εύκολο να τον γυρίσεις ολόκληρο. Και ο λόγος είναι ότι τα σημεία που έχουν ανασκαφεί είναι σχετικά μακριά το ένα από το άλλο και ενδιάμεσα είσαι κάτω από τον δυνατό ήλιο της Κύπρου. Πήγαμε στα κυριότερα (όπως νομίζαμε αφού δεν ξέραμε) που ήταν και μαζεμένα. Δηλαδή είδαμε το θέατρο και την οικία του Ευστολίου. Τώρα που κοιτάζω το χάρτη του χώρου βλέπω ότι είχαν ενδιαφέρον το σπίτι του Μονομάχου, το Ρωμαϊκό Νυμφαίο και η Παλαιοχριστιανική εκκλησία. Όμως η ώρα περνούσε και θέλαμε να προχωρήσουμε στο Τρόοδος.\nΦεύγοντας από εκεί βλέπαμε πολύ κόσμο να πηγαίνει προς την παραλία που ήταν κοντά και αποφασίσαμε να δούμε τι γινόταν από εκεί. Όμως πριν φτάσουμε στην παραλία είδαμε ένα μικρό παλιό εκκλησάκι και το επισκεφτήκαμε. Ήταν του Αγίου Ερμογένη και ήταν πανέμορφο.\nΈτσι δεν προχωρήσαμε στην παραλία γιατί θέλαμε να πάμε στον καταρράκτη των Καληδονίων, πού βρίσκεται κοντά στις Πλάτρες. Είναι νομίζω ο πιο διάσημος καταρράκτης του νησιού. Κοντά στο Κούριον βρίσκεται και το χωριό Επισκοπή, αλλά δεν μπήκαμε μέσα γιατί μας πίεζε ο χρόνος.\nΟ πλοηγός μας οδήγησε σε ένα πάρκιν με πολλά οχήματα παρκαρισμένα για να πάνε οι επιβάτες τους στον μικρό καταρράκτη του Καληδόνη. Πήγαμε κι εμείς. Στην αρχή της πορείας βλέπαμε αυτούς που κατέβαιναν και ρώτησα έναν σαραντάρη και μου είπε ότι έκανε περίπου 50 λεπτά. Εγώ υπέθεσα ότι θα κάναμε μια ώρα. Όμως τελικά ήταν πιο κοντά. Με πολλές στάσεις για φωτογραφίες δεν ξεπεράσαμε τα 40 λεπτά. Και το μονοπάτι ήταν εύκολο. Λόγω Κυριακής είχε βέβαια κόσμο. Όμως όταν φτάσαμε στο τελικό σημείο δεν ήταν και τόσοι πολλοί. Με άνεση βγάλαμε όσες φωτογραφίες θέλαμε. Η διαδρομή ήταν καλή και τα νερά του καταρράκτη αξιόλογα.\nΔεν είναι αυτός:\nΝάμαι κι εγώ:\nΗ επιστροφή ήτα πιο γρήγορη και βάλαμε τον πλοηγό για το χωριό Τρόοδος. Όλη η Κύπρος έχει καλή σήμανση και αν δεν πας σε εξεζητημένα μέρη δεν χρειάζεται ο πλοηγός. Εμείς τον είχαμε συνέχεια ανοιχτό για σιγουριά. Το χωριό δεν μας εντυπωσίασε. Εκεί προσέξαμε και τα πεύκα που δεν έχουν κορυφή. Γενικά τα κλαδιά τους πέφτουν προς τα κάτω.\nΦεύγοντας από το χωριό Τρόοδος σταματήσαμε στο δρόμο μας αφού είδαμε υπέροχα πετρώματα στις πλαγιές του βουνού. Πολλά και όμορφα χρώματα, με κυρίαρχο το κίτρινο. Επίσης είδαμε εκεί τον τρόπο που κάνουν την αναδάσωση στην Κύπρο: κάνουν πεζούλες στο βουνό και φυτεύουν δέντρα.\nΟ επόμενος σταθμός ήταν η εκκλησία Άγιος Νικόλαος της Στέγης. Περάσαμε πρώτα από το χωριό Κακοπετριά, που όμως δε σταματήσαμε. Το κάναμε αργότερα, αφού καταλάβαμε ότι πρόκειται για ένα όμορφο μέρος. Η εκκλησία του Αγίου Νικολάου ήταν εξαιρετική. Έκλεινε στις 16:00 και φτάσαμε μισή ώρα πριν φύγουν δυο νωχελικοί τύποι που κρατούσαν το κλειδί. Μέσα είχε καταπληκτικές αγιογραφίες, αλλά απαγορευόταν η φωτογράφησή τους. Ρωτήσαμε αν έχουν καμιά καρτ ποστάλ με αυτές αλλά δεν είχαν. Τελικά πήραμε μερικές φωτογραφίες και βίντεο.\nΦύγαμε στα γρήγορα για να προλάβουμε να δούμε την Παναγιά του Ποδίθου και το μικρό εκκλησάκι του Αρχάγγελου Μιχαήλ, κοντά στο χωριό Γαλάτα, δίπλα στην Κακοπετριά. Παρκάραμε το αυτοκίνητο και πήραμε ένα δρομάκι 150 μέτρων μέχρι την εκκλησία. Όταν ξεκινούσαμε είδαμε ένα αγροτικό αυτοκίνητο να έρχεται προς το μέρος μας. Όμως αμέσως έκανε όπισθεν και δεν καταλάβαμε γιατί, μέχρι να φτάσουμε εκεί. Ήταν ο «κλειδοκράτορας», ένας νεαρός άνδρας από τη Γαλάτα. Μας είπε ότι μας είδε και γύρισε πίσω να μας ανοίξει την εκκλησία. Έμεινε φυσικά μαζί μας όσο μείναμε εκεί.\nΜετά μας άνοιξε και τον Αρχάγγελο, που ήταν 100 μέτρα πιο πάνω στο δρομάκι και δεν θα τον βλέπαμε. Πιάσαμε την κουβέντα για σχεδόν μια ώρα.\nΕίχε όρεξη, αν και είχε τελειώσει η βάρδια του. Όταν τον αποχαιρετούσαμε είδα δυο νεαρά ζευγάρια να κατηφορίζουν προς την πρώτη εκκλησία, την Παναγιά του Ποδίθου. Εκείνος δεν τους είδε, ούτε εκείνοι εμάς.\n─Κάνε πως δεν σου είπα τίποτα, αλλά κατέβηκαν στην Παναγιά τέσσερις άνθρωποι.\n─Δε γίνεται, πρέπει να πάω.\nΠήρε το αγροτικό του και επέστρεψε να ανοίξει στους ανθρώπους κι ας ήταν η ώρα πέντε. Καλό παλικάρι!\nΕμείς πλέον δεν είχαμε άλλη επιλογή, αφού ήμασταν δίπλα, παρά να επισκεφτούμε και την Κακοπετριά. Και δεν χάσαμε. Ωραίο χωριό. Με το ποταμάκι του και τις πολλές ταβέρνες του. Καλά συντηρημένο και καθαρό. Στην Κύπρο είναι φανερό πως χρησιμοποιούν τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί έχει από δρόμους καλούς μέχρι αναπαλαιωμένα και ανακαινισμένα τα περισσότερα χωριά. Αλλά και οι πόλεις έχουν συντηρήσει τα παλιά κτίσματα. Μόνο οι Έλληνες κοιμόμαστε.\nΝα και η πέτρα του σκανδάλου:\nΣκεφτήκαμε να κάτσουμε για ένα καφέ στην Κακοπετριά, αλλά θα καθυστερούσαμε να φτάσουμε στην Λεμεσό και θέλαμε να κάνουμε εκεί μια βραδινή βόλτα. Και την κάναμε στο λιμάνι, στην προμενάντε αλλά και στην παλιά πόλη και στο κάστρο. Είναι καλοφτιαγμένη. Ειδικά η παραλιακή μας άρεσε πολύ.\nReactions: dammys, agmi, chris7 και άλλα 7 μέλη\nΚαι σήμερα το πρωί κάναμε μια μικρή βόλτα στην περιοχή του ξενοδοχείου μας πριν φύγουμε. Η Λεμεσός είναι η μόνη πόλη στην Κύπρο που είδαμε μεγάλα κτήρια, με τριάντα ίσως και σαράντα ορόφους. Μάλιστα τα πιο ψηλά χτίζονται τώρα. Και μερικά που ήδη υπάρχουν είναι πολύ όμορφα που δεν τα βλέπεις παρά μόνο σε μεγάλης πόλεις του δυτικού κόσμου, αλλά όχι φυσικά στην Αθήνα.\nΜετά τη βόλτα μας πήραμε τα πράγματά μας και φύγαμε για την τελευταία πόλη του ταξιδιού μας, την Πάφο. Όμως στη διαδρομή είχαμε μερικές ενδιαφέρουσες στάσεις. Η πρώτη ήταν στην Πέτρα του Ρωμιού. Μια ωραία παραλία με βράχια στη θάλασσα, που στην Κρήτη και σε άλλα νησιά έχουμε δεκάδες. Όμως για Κύπρο είναι υπέροχη. Εννοείται πολύς κόσμος κατηφόριζε από το άνετο και δωρεάν πάρκιν για να κολυμπήσει ή για φωτογραφίες. Εμείς βέβαια δεν είχαμε χρόνο για μπάνιο. Φεύγοντας θέλαμε να σταματήσουμε σε ένα εικαστικό που είχαμε δει, λίγο ψηλά στην ακτή, αλλά δεν το πετύχαμε. Ευτυχώς στη επιστροφή για Λάρνακα μετά από δυο μέρες δεν το χάσαμε. Ήταν πολύ ιδιαίτερο με λεπτά σίδερα που δημιουργούσαν ορθογώνια που μοιάζουν με πλαίσια για να βάλεις μεγάλες φωτογραφίες.\nΒάζω τώρα και τις φωτογραφίες από το εικαστικό:\nΦύγαμε και λίγο πιο κάτω στρίψαμε για να επισκεφτούμε το Ιερό της Αφροδίτης στην Παλέπαφο. Ωραίος και μεγάλος αρχαιολογικός χώρος, με πολύ ωραίο κτήριο για το μουσείο, που είχε μεγάλο ενδιαφέρον, κι ας είχε λίγα εκθέματα. Αν και μεσημέρι κάναμε τις βόλτες μας κάτω από τον ήλιο. Μιλήσαμε και με ένα υπάλληλο και του παραπονεθήκαμε που δε βλέπουμε πολλές αναστηλώσεις. Μας εξήγησε ότι για να γίνει αυτό πρέπει να έχουν το 80% των οικοδομικών στοιχείων της αναστήλωσης και συνήθως δεν τα βρίσκουν. Δίπλα στον χώρο ήταν η παλιά εκκλησία της Παναγίας Οδηγήτριας. Πολύ όμορφη!\nΗ επόμενη στάση ήταν η πόλη της Πάφου, όπου πήγαμε στο λιμάνι, που βρίσκεται η νέα πόλη. Ήταν φυσικά μεσημέρι, κάπου 12:30. Παρκάραμε εύκολα και δωρεάν στο πάρκιν του λιμανιού και κάναμε βόλτα στο παλιό κάστρο. Δεν μπήκαμε μέσα γιατί φέτος έχουμε πήξει στα κάστρα μετά την επίσκεψη στην Ουκρανία.\nΑπό τη βόλτα στο λιμάνι πριν μπούμε στον αρχαιολογικό χώρο:\nΕίχα και τα τυχερά μου:\nΔίπλα όμως βρισκόταν ο Αρχαιολογικός χώρος της Πάφου και έκλεινε στις 17:00, οπότε αποφασίσαμε παρά τη ζέστη να τον δούμε εκείνη την ώρα.\nΠολλές φορές τα αρχαία της περιοχής αυτής τα αποκαλούν σπίτι του Διονύσου, επειδή εκεί υπάρχει το σπίτι με τα ψηφιδωτά. Όμως ο χώρος είναι ενδιαφέρων και τεράστιος. Πάντως εμείς κάναμε βόλτα μια ώρα και πιστεύω είδαμε τα περισσότερα, αν όχι όλα. Ο φάρος που υπήρχε εκεί έδινε μια ιδιαίτερη ομορφιά.\nΉταν πια 14:00 η ώρα όταν βγήκαμε, αλλά είχαμε όρεξη να συνεχίσουμε την περιήγηση, αφού στο Google maps φαινόταν ότι ο λόφος της Φάμπρικας με διάφορα αρχαία ήταν κοντά. Στο δρόμο με τα πόδια που πηγαίναμε συναντήσαμε τυχαία τον εξαίσιο χώρο της Αγίας Κυριακής της Χρυσοπολίτισσας. Ήταν μια εκκλησία παλιά με αρχαία τριγύρω. Μάλλον χτίστηκε από τους Χριστιανούς πάνω σε αρχαιοελληνικά κτήρια. Τα έχουμε δει και αλλού αυτά.\nΠροχωρήσαμε από την ανατολική πλευρά για το Λόφο της Φάμπρικας, αλλά η είσοδος ήταν από τα δυτικά. Εμείς σκαρφαλώσαμε και μπήκαμε από εκεί και είδαμε το αρχαίο θέατρο και ανεβήκαμε στο λόφο. Το λένε Φάμπρικά επειδή μάλλον ήταν εκεί λατομείο. Λίγο εγκαταλειμμένο ήταν το μέρος αυτό. Βγήκαμε ομαλά από την επίσημη είσοδο.\nΤο αρχαίο θέατρο:\nΚουρασμένοι γυρίσαμε να πάρουμε το αυτοκίνητο για να πάμε στο διαμέρισμα που είχαμε κλείσει. Απλά το παραλάβαμε, αφήσαμε τα πράγματα και φύγαμε για τους τάφους των Βασιλέων. Ήταν πολύ κοντά στο διαμέρισμα αλλά ούτε αυτά τα 800 μέτρα δεν θέλαμε να περπατήσουμε στη ζέστη. Βιαζόμασταν όμως κιόλας γιατί ήταν η ώρα 16:00 και θα έκλειναν σε μια ώρα. Αρχίσαμε την περιήγηση χαλαρά και μετά καταλάβαμε το μέγεθος του χώρου και τρέχαμε να προλάβουμε. Το πιο ενδιαφέρον αρχαιολογικό μέρος που είδαμε στην Κύπρο!!! Υπέροχοι λαξευτοί τάφοι στους βράχους. Μάλιστα ένας από αυτούς θύμιζε έντονα Λαλιμπέλα, αφού είχαν σκάψει ένα μεγάλο τετράγωνο βάθους 3-4 μέτρα και με πλευρά στα δέκα μέτρα. Στο κέντρο του υπήρχε ο απείραχτος βράχος σε τετράγωνο σχήμα με πλευρά κάπου 7 μέτρα. Αυτός ήταν και ο τάφος. Υπέροχο!\nΣτο τέλος τρέχαμε να προλάβουμε να τα δούμε όλα μη μας κλείσουν μέσα. Έτσι τα είδαμε στα γρήγορα. Όμως βλέπαμε 3-4 άτομα ακόμα και προχωρούσαν χαλαρά. Έτσι βρεθήκαμε στην έξοδο κατά τις 17:20. Πράγματι ήταν κλειστά αλλά είχε μια περιστρεφόμενη μεταλλική πόρτα από όπου έβγαινες, αλλά δεν μπορούσες να μπεις. Κρίμα που είχαμε βιαστεί, αφού μπορούσες να μείνεις όσο ήθελες.\nΤο βράδυ πήγαμε στην παλιά πόλη της Πάφου, που η αρχή της απείχε λιγότερο από χιλιόμετρο από το διαμέρισμά μας. Κάναμε τη βραδινή βόλτα και είδαμε τα υπέροχα κτήρια ωραία φωτισμένα.\nΑπό τη βόλτα μας:\nΈξω από το Δημοτικό μέγαρο είχε τη φιλαρμονική της πόλης και έπαιζαν διάφορα τραγούδια. Παρατήρησα ότι όλα ήταν του Σαββόπουλου και μάλλον έκαναν πρόβα. Μπροστά τους είχε εκατοντάδες καρέκλες, σημάδι ότι επρόκειτο να γίνει αργότερα συναυλία. Συνεχίσαμε τη βόλτα μας υπό τους ήχους της «συννεφούλας» και άλλων. Κάποια στιγμή ακούμε και τη φωνή του Σαββόπουλου να τραγουδά. Ήταν φανερό ότι ήταν ζωντανό και όχι ηχογραφημένο. Πήγαμε και πράγματι ήταν ο Διονύσης που έκανε πρόβα. Ρωτήσαμε και μας είπαν ότι στις 20:30 είχε συναυλία. Κάναμε λίγη βόλτα ακόμα και γυρίσαμε για να ακούσουμε λίγο. Ήταν ευτύχημα που ακούσαμε λίγα τραγούδια με τον ίδιο το Σαββόπουλο. Νομίζω ήταν η πρώτη φορά που τον έβλεπα ζωντανά. Μάλιστα επειδή πήγαμε στην αρχή βρήκαμε καρέκλα πολύ μπροστά. Κρίμα που ήμασταν κουρασμένοι και πεινασμένοι και έπρεπε να αποχωρήσουμε κατά τις 21:30 περίπου που αποχώρησε (για λίγο φαντάζομαι) ο τραγουδοποιός. Όταν φεύγαμε ο χώρος ήταν γεμάτος κόσμο και δυο άτομα από πιο πίσω που ήταν, έτρεξαν να πιάσουν τις θέσεις μας.\nΚαι τα σχετικά βίντεο (είναι πολλά σήμερα αλλά η μέρα είχε τεράστιο ενδιαφέρον):\nReactions: thanos75, chris7, tsampi90 και άλλα 5 μέλη\nΗ προ τελευταία μας μέρα στο νησί ήταν αφιερωμένη στο δυτικό του μέρος, ξεκινώντας φυσικά από την Πάφο. Φύγαμε πριν τις οκτώ για τη Μονή Νεοφύτου. Ήταν σχετικά κοντά και φτάσαμε βρίσκοντάς την έρημη από κόσμο. Έτσι απολαύσαμε το τοπίο. Είναι χτισμένη σε ένα λόφο με μικρή όμως θέα προς τη θάλασσα. Ως κτήριο δε λέει πολλά, αν εξαιρέσουμε το τμήμα που είναι χτισμένο σε ένα βράχο.\nΕπόμενος στόχος η διαφημισμένη παραλία των κοραλλιών (Coral Bay). Τρεις φωτογραφίες σχεδόν πανομοιότυπες ήταν αρκετές για μας που δε κολυμπάμε εκεί. Η παραλία θεωρείται περιοχή του χωριού Πέγεια, το οποίο ήταν και η επόμενη στάση μας. Φαντάζομαι πριν πενήντα χρόνια θα ήταν ένα χωριό με 100 σπίτια. Σήμερα έχει αμέτρητα και δεν μπορείς να καταλάβεις που αρχίζει, που τελειώνει, αλλά κυρίως που είναι το κέντρο του. Ούτε καν η εκκλησία του χωριού δε φαινόταν πουθενά. Ρωτήσαμε μια κυρία που πήγε να πετάξει τα σκουπίδια της και εννοείται πως ήταν ξένη. Μας είπε πάντως προς τα πού να πάμε.\nΌντως βρήκαμε την πλατεία με την εκκλησία και κυρίως τη διάσημη βρύση των Πεγειώτισσων. Είναι ένα ωραίο παλιό κτίσμα με βρύσες. Και η εκκλησία ήταν όμορφη, αλλά δεν ασχοληθήκαμε περισσότερο με το χωριό.\nΚατεβήκαμε πάλι στην παραλία να δούμε το ναυάγιο και τις γνωστές σπηλιές. Εκεί ήταν όμορφα. Υπήρχε ένα πλοίο ναυαγισμένο πριν χρόνια και είναι πολύ κοντά στην ακτή. Ουσιαστικά είναι στην ακτή. Ναυάγησε το 2011. Όμως από την αρχαιολογική περιοχή της Πάφου φαίνεται και άλλο ένα ναυάγιο λίγο ανοιχτά της ακτής που εξόκειλε το 1998. Αυτό σφήνωσε 200 μέτρα από την ακτή σε ένα ύφαλο. Το άλλο στην Πέγεια έπεσε στα βράχια της ακτής. Και τα δυο φαίνονται ολόκληρα γιατί είναι έξω από το νερό.\nΟι θαλασσινές σπηλιές:\nΜείναμε μισή ώρα στην περιοχή του ναυαγίου, κυρίως για τις σπηλιές που βρίσκονται στην ακτή. Έχουν δημιουργηθεί από το νερό της θάλασσας και είναι όμορφες αφού φαίνονται πολύ καλά στους μικρούς κολπίσκους της περιοχής.\nΛίγο πιο βόρεια πήγαμε να δούμε το λιμανάκι και την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου.\nΜικρό το ενδιαφέρον και φύγαμε βάζοντας στον πλοηγό το μέρος Ακάμας. Ούτε ήξερα τι είναι. Πίστευα ότι είναι ένα χωριό στην περιοχή βέβαια της χερσονήσου Ακάμα. Ο πλοηγός μας οδηγούσε από ένα παραλιακό δρόμο στο βορρά, αλλά για 15 χλμ έλεγε ότι θέλαμε μια ώρα. Δεν το πρόσεξα αρχικά και προχωρήσαμε στο δρόμο. Πολύ σύντομα έγινε κακός χωματόδρομος. Μετά από αρκετή σκέψη γυρίσαμε πίσω. Θυμήθηκε η Ντίνα ότι η σπιτονοικοκυρά μας είχε πει να μην πάρουμε τον παραλιακό δρόμο αλλά ένα άλλο από τα μεσόγεια. Εμείς τότε δε δώσαμε σημασία, γιατί λέμε ότι θα μας οδηγήσει ο πλοηγός, έτσι κι αλλιώς. Τελικά πήγαμε στη χερσόνησο αλλά από ένα καλό δρόμο και φυσικά δεν είδαμε τις δυτικές παραλίες της βόρειας Πάφου.\nΑρχικά πήγαμε στο χωριό Λατσί. Από τη Χρυσοχού που είναι δίπλα περάσαμε αλλά δεν σταματήσαμε. Δεν γνωρίζω αν έχει κάτι ενδιαφέρον. Εντάξει, όπου και να πας κάτι θα υπάρχει. Δε μπορείς να τα δεις όλα σε ένα σύντομο ταξίδι. Το Λατσί ήταν πολύ τουριστικό και δεν άξιζε. Ένα κτήριο στην παραλία μου άρεσε, αλλά είχε τόσα παρκαρισμένα αυτοκίνητα που δεν βγήκε καλή η φωτογραφία. Και από την άλλη μεριά είχε κάποιες λαμαρίνες που εμπόδιζαν την εικόνα.\nΓι αυτό προχωρήσαμε στα Λουτρά της Αφροδίτης. Τον πληθυντικό δεν τον κατάλαβα. Μια μικρή λιμνούλα με λίγο νερό που έπεφτε από ένα χαμηλό βράχο. Αυτό ήταν όλο. Ο χώρος όμως με κάτι που έμοιαζε με βοτανικό κήπο ήταν καλός. Όμως στην Κύπρο δεν πήγαμε για περιήγηση στη φύση. Έτσι αποχωρήσαμε με καινούργιο προορισμό.\nΑπό ένα παραλιακό κυρίως δρόμο και μετά από 30 χλμ φτάσαμε στο χωριό Παχύαμμος. Μας είχαν πει ότι έχει υπέροχη παραλία. ΟΚ, καλή ήταν, αλλά όχι κάτι ιδιαίτερο. Για μας τουλάχιστον που ξέρουμε από παραλίες. Είναι και γούστα όλα αυτά. Στο βάθος φαινόταν ένα φυλάκιο και υποθέσαμε ότι από εκεί άρχιζε η κατεχόμενη Κύπρος. Όμως μας παραξένεψε μια πινακίδα που έλεγε ότι στα επόμενα 23 χλμ ήταν το χωριό Κάτω Πύργος. Το ψάχνω αργότερα και ανακαλύπτω ότι στο φυλάκιο ήταν το χωριό Κόκκινα, που το κατέχουν οι Τούρκοι. Είναι ένας μικρός κατεχόμενος θύλακας. Μετά συνεχίζεται η ελεύθερη Κύπρος μέχρι τον Πάνω και Κάτω Πύργο. Μέχρι εκεί δεν φτάσαμε πάντως.\nΠήραμε το δρόμο της επιστροφής. Στο χωριό Πωμός, που είναι λίγο πιο κάτω από την Παχύαμμο, σταματήσαμε για φωτογραφία σε ωραία βράχια στη θάλασσα. Και για ένα μνημείο με αγιογραφίες στην άκρη του δρόμου.\nΗ ώρα ήταν λίγο πριν τις 15:00 και είχαμε χρόνο να δούμε ένα καταρράκτη ακόμα. Ήταν ο λεγόμενος Κρεμιώτης. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Κρίτου Τέρα, δέκα χλμ νότια της Χρυσοχούς. Είχα διαβάσει ότι για να τον δεις πρέπει να γίνεις μούσκεμα αλλά δεν είχα διάθεση να κρατώ μαγιό και πετσέτα, γιατί δεν ήταν και σίγουρο ότι θα κάναμε την επίσκεψη. Την κάναμε όμως. Έχει ένα χώρο για πάρκιν με δυο ευρώ και είσοδο ένα ευρώ κατ’ άτομο. Προχωράς μια κατηφόρα και βρίσκεσαι σε ένα χώρο με τον πρώτο μικρό καταρράκτη. Δεν θέλω να τον μειώσω αλλά είναι μια μικρή λιμνούλα με ελάχιστο νερό να τρέχει από ένα ύψος 4-5 μέτρων. Έχει παγκάκια για να κάτσουν μερικές παρέες. Ο χώρος θα μπορούσε να είναι πιο καθαρός.\nΠροχωρήσαμε άλλα δέκα λεπτά για να φτάσουμε στον κυρίως καταρράκτη. Η διαδρομή στην φύση είναι καλή αλλά αυτό που βλέπεις εκεί δεν είναι καταρράκτης αλλά πάλι λίγο νερό. Για να δεις τον καταρράκτη πρέπει να περάσεις σκυφτός από μια τρύπα στο βράχο για 7-8 μέτρα. Εγώ αποφάσισα να το δω. Έδωσα τη φωτογραφική μηχανή και το τσαντάκι μου στην Ντίνα και προχώρησα. Με το που μπήκα στην τρύπα έγιναν μούσκεμα τα παπούτσια μου. Έπεφτε λίγο νερό από πάνω. Όμως στην έξοδο προς τον καταρράκτη σε υποδεχόταν το νερό που έπεφτε από ψηλά και σε έκανε μούσκεμα. Όμως το θέαμα ήταν υπέροχο. Κρίμα που δεν είχα αδιάβροχη μηχανή για να τραβήξω και δική μου φωτογραφία. Δεν πειράζει, ας θυμηθούμε τα παλιά, που όλα καταγράφονταν μόνο στην μνήμη.\nΚάπου στα δεξιά φαίνεται με δυσκολία η τρύπα που πρέπει να περάσεις για να δεις τον καταράκτη:\nΜέχρι να επιστρέψουμε στο αυτοκίνητο είχα στεγνώσει, εκτός από τα παπούτσια. Είχα όμως δεύτερο ζευγάρι και άλλαξα.\nΠήραμε το δρόμο για την Πάφο χωρίς κάτι άλλο στο πρόγραμμα. Σταματήσαμε όμως για να φωτογραφήσουμε πλαγιές με πολύχρωμα πετρώματα. Οι στάσεις είναι λίγο δύσκολες μερικές φορές στην Κύπρο, γιατί δεν έχεις χώρο. Όμως αυτή την εποχή δεν είχε πολλή κίνηση και κάποια αυτοκίνητα σταματούσαν χωρίς να βάζουν σε κίνδυνο τους άλλους διερχόμενους.\nΕίδαμε και μια πινακίδα για ένα φράγμα στο δρόμο μας και λοξοδρομήσαμε για να το δούμε. Είχαμε δει και άλλα, αλλά άλλο ένα δεν πειράζει.\nΤο βράδυ κάναμε βόλτα στην καινούργια πόλη της Πάφου, δηλαδή στην παραλία.\nReactions: agmi, ludovica, Pel και άλλα 4 μέλη\n@travelbreak H κ. Ντίνα είναι γεωλόγος?\nΔεν ξέρω πως το φαντάστηκες, αλλά της αρέσουν πολύ τα πετρώματα. Ειδικά τα ηφαιστειακά.\nΚάτι τέτοιες επισκέψεις σε νταμάρια κτλ. διοργάνωνε ο πατέρας μου στις εξορμήσεις μας όταν ήμουν μικρή. Και είναι γεωλόγος, γι' αυτό. Αυτό δε να σταματάμε στα πιο άκυρα μέρη για να δούμε τα στρώματα των πετρωμάτων . Μου έχει μείνει και εμένα κουσούρι να τα παρατηρώ στις εκσκαφές των επαρχιακών δρόμων.\nReactions: travelbreak and psilos3\nΚαι η Κύπρος για το μέγεθός της έχει πολλά και όμορφα πετρώματα, που δυστυχώς δεν είχαμε το χρόνο να τα δούμε. Παντού στο Τροοδος υπήρχαν πινακίδες για βόλτα σε τέτοια μέρη. Μια άλλη φορά.\nΦτάσαμε στη μέρα που είχαμε την πτήση της επιστροφής. Είχαμε όμως πράγματα ακόμα να δούμε.\nΠριν τις 08:00 βρισκόμασταν στην παλιά πόλη της Πάφου για φωτογραφίες. Την είχαμε δει μόνο την πρώτη μας νύχτα. Για πάνω από μια ώρα περιφερόμασταν στα ωραία κτήρια. Στην σκεπαστή αγορά, στο τζαμί, στα μνημεία, στο Δημοτικό Μέγαρο, στα σχολεία που είναι στην απέναντι μεριά του δρόμου, στα ωραία σπίτια και στις πλατείες. Η Πάφος είχε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για μας. Η παλιά και η νέα πόλη και κυρίως οι αρχαιότητες.\nΗ αγορά ήταν ακόμα κλειστή:\nΜετά από καμιά ώρα είχαν ανοίξει μερικά μαγαζιά:\nΤα τζαμιά τα βλέπαμε σαν κάτι εξωτικό, λες και ήμασταν στο Μαρόκο:\nΠριν φύγουμε κάναμε και μια επίσκεψη στις κατακόμβες της Αγίας Σολομωνής και του Αγίου Λαμπριανού. Βρίσκονται κοντά και η πόρτα είναι ανοιχτή για όλους, αρκεί να τη δεις. Γενικά στην πόλη γίνονται πολλά έργα και αρκετοί χώροι με αρχαία είναι κλειστοί. Όμως εμείς βρήκαμε μια τρύπα ανοιχτή και είδαμε και το λατομείο, δίπλα στο Λόφο της Φάμπρικας. Καταλήξαμε για καφέ στην παραλιακή.\nΠίνοντας καφέ παρατηρούσαμε τους περαστικούς:\nΚατά τις 13:00 μπήκαμε στο αυτοκίνητο με προορισμό τη Λάρνακα. Αμέσως όμως μετά την Πάφο είδαμε την πινακίδα για το χωριό και την παραλία Γεροσκήπου. Είχαμε δει τις προηγούμενες μέρες ότι κάτι έχει και εκεί, οπότε αφού είχαμε χρόνο στρίψαμε και δεν χάσαμε. Αρχικά σε μια πλατεία είδαμε γλυπτά. Σταματήσαμε και είδαμε ότι ήταν από μια έκθεση του δεύτερου διεθνούς συμποσίου γλυπτικής.\nΠροχωρήσαμε προς την κεντρική πλατεία. Εκεί αντικρίσαμε μια από τις πιο ωραίες εκκλησίες που είχαμε δει στο νησί: την Αγία Παρασκευή που ήταν Βυζαντινή Εκκλησία. Αν και γινόταν κάποιες εργασίες αποκατάστασης φαινόταν πολύ όμορφη. Όμως ήταν κλειστή και δεν μπήκαμε μέσα.\nΛίγο πιο κάτω ήταν ένας ανοιχτός χώρος και τον αναφέρω μόνο και μόνο για να πω, πως μια μικρή επουσιώδη σπηλιά την κάνεις ενδιαφέρουσα, με το να χτίσεις με πέτρα στο ίδιο χρώμα με το βράχο, μερικές καμάρες.\nΠροχωρήσαμε και στην παραλία που αρκετοί έκαναν το μπάνιο τους. Τώρα οι χώροι φαίνονται αρκετοί και άνετοι, αλλά δεν ξέρω τι γίνεται το καλοκαίρι με τον πολύ κόσμο.\nΗ επόμενη στάση ήταν πάλι στην Πέτρα του Ρωμιού, για να φωτογραφίσαμε το εικαστικό που έχω ήδη αναφέρει, αλλά και για να φάω το κολατσιό μου. Εκεί έχει ένα περίπτερο που έξω έχει χώρο για να κάτσεις. Η Ντίνα πήρε μια μπύρα. Εγώ λόγω της οδήγησης δεν πίνω είπαμε.\nΗ ώρα δεν ήταν ούτε 15:00 και η πτήση μας ήταν στις 20:50. Άρα είχαμε χρόνο για να δούμε το πάρκο καμηλών. Η Ντίνα το είχε δει σε μια ταξιδιωτική εκπομπή και ήθελε να πάει από την αρχή του ταξιδιού, αφού βρίσκεται 20 χλμ από τη Λάρνακα. Είχαμε επιχειρήσει να πάμε στην αρχή του ταξιδιού μας αλλά όταν είδα την απόσταση απογοητεύτηκα γιατί ήμουν κουρασμένος. Τώρα ήταν ιδανική ευκαιρία να πάμε, μιας και είχαμε αρκετό χρόνο. Φτάσαμε στις 16:30 και έτσι απολαύσαμε το μέρος για κάπου δυο ώρες.\nΔεν ήταν κάτι ιδιαίτερο. Εγώ δεν ήθελα να πάω γιατί το να βλέπω καμήλες στην Κύπρο δε μου έκανε κλικ. Όμως εκ των υστέρων έμαθα ότι πριν από 50 χρόνια ακόμα κυκλοφορούσαν στο νησί για να μεταφέρουν αγαθά. Γι αυτό και υπάρχει το πάρκο με περίπου 30-40 καμήλες. Έχει και διάφορα άλλα ζώα, αλλά δεν είναι δα και ζωολογικός κήπος.\nΣτις 19:00 παραδώσαμε το αυτοκίνητο σε ένα (Βέλγο) υπάλληλο του γραφείου. Πήρα πίσω και τα 150 ευρώ που είχα δώσει προκαταβολή και επιστρέψαμε κανονικότατα στο σπίτι μας.\nΧρωστώ το βίντεο της προηγούμενης περιγραφής:\nΑλλά και της σημερινής:\nΕδώ τελειώνει η περιγραφή του μικρού ταξιδιού στην Κύπρο, που μας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Περίμενα περισσότερη ανταπόκριση από το φόρουμ, κυρίως από τους Κύπριους. Σίγουρα δεν είναι ο προορισμός που θα εξιτάρει κάποιον, αλλά είναι τόσο οικείος σε εμάς που μια επίσκεψη μιας εβδομάδας τουλάχιστον αξίζει και με το παραπάνω.\nReactions: chris7, thanos75, agmi και άλλα 7 μέλη\nOnline τώρα: 485 (Μέλη: 34, Επισκέπτες: 451)


Είδα ένα όνειρο, ζωηρό σαν διαδήλωση! - ΠΑΤΡΙΣ\nΑπό Γιάννης Μοσχονάς Τελευταία Ενημέρωση Ιούλ 15, 2020\nΔεν ξεκίνησε όμορφα αλλά δυναμικά ο δεύτερος χρόνος για την κυβέρνηση Μητσοτάκη! Με την ψήφιση στη Βουλή του νόμου Χρυσοχοΐδη, ακροδεξιάς έμπνευσης, για την καταστολή των διαδηλώσεων, εγκαινιάζεται και επίσημα το αστυνομικό κράτος που στήνεται στη χώρα μας, έτοιμο να υπηρετήσει την εξουσία των ολίγων και ισχυρών του χρήματος.\nΟ νόμος-έκτρωμα, που μας γυρίζει πολλές δεκαετίες πίσω, καταστρατηγεί μέσα σε λίγες γραμμές, τις λαϊκές ελευθερίες που κατακτήθηκαν με τόσους και τόσους αγώνες και απεμπολεί εργασιακά δικαιώματα πολλών γενεών. Είναι ένας αυταρχικός νόμος που σίγουρα θα καταγραφεί με τα μελανότερα χρώματα στην κοινοβουλευτική ιστορία αυτού του τόπου.\nΤο νομοσχέδιο έχει τη σφραγίδα της «Δεξιάς» και το αποτύπωμα μιας «νέας κανονικότητας», που καταδεικνύει τη συντηρητική, αυταρχική αντίληψη, για την έκφραση των ελευθεριών. Ο νόμος αυτός δεν καταλύει μόνο το δικαίωμα του «συνέρχεσθαι», αλλά στοχοποιεί τις λαϊκές διεκδικήσεις και τα πολιτικά δικαιώματα.\nΤο νομοσχέδιο-τερατούργημα που έφερε στη Βουλή, ο εδώ και είκοσι χρόνια «υπουργός καταστολής», ψηφίστηκε το βράδυ της περασμένης Πέμπτης, επιβεβαιώνοντας για ακόμα μία φορά πως, ο αγαπημένος μήνας για «δράση» του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, είναι ο Ιούλιος… Το απόγευμα της Πέμπτης, την ώρα της ψήφισης του νομοσχεδίου για την απαγόρευση των διαδηλώσεων, ήταν κάτι παραπάνω από αναμενόμενο, ότι θα υπήρχε άγρια καταστολή των μαζικών διαδηλώσεων στην Αθήνα! Ήταν μια καλή πρόβα του αστυνομικού κράτους, για την εφαρμογή του νόμου. Από καθαρή τύχη δεν θρηνήσαμε θύματα.\nΑξίζει εδώ να σημειώσουμε το γεγονός ότι, την επόμενη μέρα της μαζικής πορείας στην Αθήνα, μόνο τρεις αθηναϊκές εφημερίδες αξιώθηκαν να κάνουν αναφορά στο θέμα. Για να αρχίσουμε να κατανοούμε, τι ακριβώς σημαίνει ο όρος «μονοφωνία του τύπου»!\nΓιατί όμως έφερε η κυβέρνηση, τώρα εσπευσμένα και κατά προτεραιότητα, μέσα στο κατακαλόκαιρο, αυτό το νομοσχέδιο; Τι είναι αυτό που φοβάται; Τι είναι εκείνο που επιδιώκει να πετύχει; Από τι πιστεύει πως θα την προστατεύσει; Τι άραγε μας ετοιμάζει;\nΈνα παρόμοιο νομοσχέδιο για την απαγόρευση των διαδηλώσεων ήταν καταχωνιασμένο εδώ και χρόνια στα συρτάρια του ΠΑΣΟΚ. Στην πρόσφατη συζήτηση στη Βουλή, ο εισηγητής του ΚΙΝΑΛ πρότεινε τέσσερις τροπολογίες επί του νομοσχεδίου, που θα ευθυγράμμιζαν περισσότερο τον υπό ψήφιση νόμο, με τον δικό τους. Η Ν.Δ. τις αποδέχθηκε όλες, εποφθαλμιώντας όμως στα μετέπειτα σχέδια λεηλασίας της «Δημοκρατικής Παράταξης».\nΤο κυβερνών κόμμα κατάφερε να «αλώσει» ολοκληρωτικά τον χώρο της «Ακροδεξιάς», εδώ και ένα χρόνο από τις εκλογές. Με την ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου και το ιστορικό λάθος του ΚΙΝΑΛ να πέσει μέσα στην παγίδα του και να συνταχθεί μαζί του, κατάφερε να επιτύχει διπλό πολιτικό στόχο: Από τη μία επιχειρεί μια σημαντική διείσδυση στο χώρο του «Κέντρου», η οποία είναι βέβαιο ότι θα αποδώσει και από την άλλη, εξουδετερώνει κάθε προοπτική για μελλοντική πολιτική σύγκλιση των κομμάτων της «Κεντροαριστεράς».\nΟ μεγάλος πολιτικά χαμένος από την ψήφιση αυτού του νομοσχεδίου είναι αναμφισβήτητα το ΚΙΝΑΛ. Τώρα, εκτός από το μπάχαλο που έχει δημιουργηθεί στο εσωτερικό του κόμματος, θα αναπτυχθούν ακόμα ισχυρότερες «φυγόκεντρες δυνάμεις», στους λιγοστούς πλέον εναπομείναντες ψηφοφόρους του, τόσο προς τα Δεξιά, όσο και προς τα Αριστερά.\nΟι πολιτικές ελευθερίες δεν είναι σύμφυτες με την αστική δημοκρατία και τον καπιταλισμό. Αυτό αποτελεί ιδεολογική θέση. Στην κυβέρνηση δεν φοβούνται προφανώς τα πενήντα άτομα που κλείνουν έναν δρόμο. Τα πενήντα χιλιάδες άτομα φοβούνται. Όταν η λαϊκή αντίδραση συσσωρεύεται και διογκώνεται, γίνεται απρόβλεπτη και επικίνδυνη.\nΘεώρησαν λοιπόν, εκεί στο Μέγαρο Μαξίμου, πως ίσως τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να πάρουν μέτρα, που να θωρακίζουν την αστική τους δημοκρατία. Τώρα που ο κόσμος έχει COVIDοποιηθεί και έχει μάθει να φοβάται… Τώρα που έχει συνηθίσει να «Μένει Σπίτι» και να «Μένει Ασφαλής». Εκεί στον καναπέ του, ακριβώς απέναντι από την αγαπημένη του TV. Τώρα, που έχει συμβιβαστεί να περιορίζει τις απαιτήσεις του για το «ζην» και όχι τόσο για τα «προς το ζην». Η νέα φτωχοποίηση που θα υποστεί η τάξη των εργαζομένων στη χώρα μας, στο αμέσως επόμενο διάστημα, εξ’ αιτίας της επέλασης της πανδημίας, είναι κάτι περισσότερο από βέβαιο ότι θα προκαλέσει αντιδράσεις και πολύ σύντομα μάλιστα.\nΤα μέτρα που θα αναγκαστεί να πάρει η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση, είναι επίσης βέβαιο πως δεν θα ευνοήσουν την εργατική τάξη, αφού άλλη είναι η τάξη που υπερασπίζεται.\nΟι αντιδράσεις λοιπόν, θεωρούνται προφανώς αναμενόμενες και φυσιολογικές από την κυβέρνηση, όπως και η αντιμετώπισή τους, επίσης. Θωρακίζει έτσι, με αυτόν τον νόμο-έκτρωμα, το αστυνομικό κράτος που έχει στήσει και προτάσσει απέναντι στις διαδηλώσεις διεκδίκησης των εργαζομένων, τη βία της εξουσίας.\nΚάνοντας όμως η κυβέρνηση την πρώτη κίνηση, δηλώνει ξανά την προσήλωσή της στο δόγμα «Νόμος και Τάξη». Πρόκειται για το ίδιο δόγμα που ακολουθεί κατά γράμμα σήμερα ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ, με τα γνωστά σε όλους μας αποτελέσματα! Η κυβέρνηση, δείχνει να γνωρίζει επίσης πολύ καλά πως «η αμφιβολία στη μάχη ευνοεί τον επιτιθέμενο».\nΚαι ο επιτιθέμενος σε αυτήν την περίπτωση είναι, χωρίς αμφιβολία, εκείνη.\nΗ αλαζονική στάση της κυβέρνησης ενισχύει τη συνοχή της και τροφοδοτείται από τη μεγάλη κοινωνική αποδοχή που απολαμβάνει η ίδια, ενώ ταυτόχρονα βλέπει τον ΣΥΡΙΖΑ να υποχωρεί και την υπόλοιπη αντιπολίτευση να αδυνατεί να καλύψει το πολιτικό κενό.\nΟι τελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνουν, εκτός όλων των άλλων, και το γεγονός ότι το πολιτικό πεδίο στη χώρα μας εξακολουθεί να παραμένει ρευστό! Κανένας πολιτικός χώρος δεν έχει οριοθετήσει αυστηρά τα σύνορά του, ούτε τη νομή, ούτε την κατοχή του.\nΗ παρατήρηση αυτή αφορά πολύ περισσότερο το υπέρμετρα ευμετάβλητο «Κέντρο», όπου οι συνεχείς μετακινήσεις των ψηφοφόρων του, ακόμα κι αν αυτές είναι πρόσκαιρες ή ευκαιριακές, έχουν τη δύναμη να επηρεάζουν ή ακόμα και να κρίνουν το εκλογικό αποτέλεσμα.\nΤο «ΟΧΙ» στο νόμο Χρυσοχοΐδη, δεν το είπαν μόνο οι διαδηλωτές της Πέμπτης, οι αντιεξουσιαστές και οι αριστεριστές. Το είπε επίσης «Το Επιστημονικό Συμβούλιο της Βουλής των Ελλήνων». Το είπε «Ο Δικηγορικός Σύλλογος της Ελλάδας». Το είπε «Η Ένωση Εισαγγελέων». Το είπαν «Οι Συλλογικότητες των Εμπόρων».\nΦοβάμαι πως μπαίνουμε βίαια, σε μια κρίσιμη και δύσκολη περίοδο, όπου οι πολίτες θα υπερασπίζονται έμπρακτα το δικαίωμα στη διαδήλωση, δια της πολιτικής ανυπακοής.\nΕίδα ένα όνειρο, ζωηρό σαν διαδήλωση! Όταν ξύπνησα, διαπίστωσα πως το ίδιο ακριβώς όνειρο είχαν δει και ένα σωρό άλλοι άνθρωποι τριγύρω μου και ήταν κι εκείνοι ξύπνιοι. Τότε κατάλαβα πως αυτό που είδα, δεν ήταν απλώς ένα όνειρο. Ήταν ακριβώς αυτό που συνέβαινε. Θυμήθηκα τότε ένα στίχο του αμερικανού ποιητή Κάρλ Σάντμπεργκ:\n«Τίποτα δεν συμβαίνει, αν πρώτα δεν είναι όνειρο…».


Καθηγητής Πάνος Παππάς. Ο εφευρέτης του "papimi". - Rib and Sea\nΚαθηγητής Πάνος Παππάς. Ο εφευρέτης του "papimi".\nΣυνέντευξη του καθηγητή κ. Πάνου Παππά στον Ιωσήφ Παπαδόπουλο.\nΤον έφεραν υποβασταζόμενο στο δωμάτιο όπου θα μιλούσα μαζί του. Εντελώς ακίνητος, προ καιρού, εξ αιτίας ενός βαρέος εγκεφαλικού επεισοδίου, με αρκετά βελτιωμένη ωστόσο σήμερα την κατάστασή του, αποτέλεσμα επίπονης προσπάθειας και φυσικοθεραπείας. Πρόκειται για τον καθηγητή κ. Πάνο Παππά, εφευρέτη του "papimi", οι απόψεις του οποίου, μεταξύ των άλλων, για την Οικονομία και τον τρόπο εξόδου της χώρας από την οικονομική κρίση, μέσω της επιστροφής σε εθνικό νόμισμα, ενοχλούν και δημιουργούν πολλές αντιπαραθέσεις.\nΤι ειδικότητα έχετε κ. καθηγητά;\nΕίμαι φυσικός και μαθηματικός.\nΠώς πάθατε το εγκεφαλικό;\nΕίχα υψηλές τιμές σακχάρου στο αίμα και με είχαν προειδοποιήσει ότι το σάκχαρο φέρνει εγκεφαλικά. Δεν το πήρα στα σοβαρά στην αρχή, αλλά όταν έπαθα τρία εγκεφαλικά το πήρα πολύ σοβαρά υπ' όψιν μου! Τώρα έχω ρυθμίσει τις τιμές του σακχάρου. Αυτή είναι η μεγαλύτερή μου προτεραιότητα. Αυτό που έχω παρατηρήσει, πάντως, είναι ότι μειώθηκαν οι σωματικές μου δυνατότητες αλλά, περιέργως, αναπτύχθηκαν οι συναισθηματικές και νοητικές!\nΣυνέβη όμως και κάτι άλλο περίεργο. Στο εξοχικό σπίτι που έχω στο Δασκαλειό της Κερατέας, όποτε άνοιγα το παράθυρο άκουγα ένα σφύριγμα που ερχόταν από απέναντι. Ήμουν μαζί με ένα φίλο μου, τον Πέτρο, λίγο μετά που έχασα την γυναίκα μου. Του είπα λοιπόν να ψάξουμε να δούμε από πού ερχόταν και τι ήταν εκείνο το σφύριγμα, αλλά δεν πήγαμε τελικώς ποτέ. Το αμελήσαμε. Μετά έπαθα το εγκεφαλικό και παρέλυσε η αριστερή πλευρά μου. Με μετέφεραν στην Αθήνα, αλλά το σφύριγμα με ακολούθησε και εδώ!\nΤο άκουγαν και άλλοι αυτό το σφύριγμα ή μόνο εσείς;\nΒέβαια, το άκουγαν και άλλοι!\nΚαι πού καταλήξατε; Τι υποθέσατε;\nΈστειλα την βοηθό μου επάνω και της είπα να κοιτάξει διακριτικά να δει ποιο μηχάνημα έστελνε εκείνο τον ήχο. Εκείνη όμως ξέχασε το "διακριτικά", κοίταζε από δω, κοίταζε από κει χωρίς να κρατάει τα προσχήματα, προφανώς την είδαν και σταμάτησαν... Θεωρώ πάντως ότι ήταν εσκεμμένη πράξη η εκπομπή εκείνου του ήχου.\nΠοιος μπορεί να εξέπεμπε εκείνο το σφύριγμα και γιατί να το κάνει;\nΝαι μεν εγώ είμαι επιρρεπής στα εγκεφαλικά, λόγω σακχάρου, αλλά κάποιοι "βοήθησαν" να ανέβουν οι τιμές του στο αίμα μου! Υπήρχαν δύο αιτίες λοιπόν. Πρώτα η κατάσταση η δική μου, και δεύτερον η "υποβοήθησή" της με κάποια κατάλληλη τεχνολογία. Και είναι γνωστή αυτή η τεχνολογία.\nΚαι ποιοι μπορεί να ήταν αυτοί δηλαδή;\nΔεν το ξέρω, δεν τους έπιασα...\nΤι λόγο είχαν να θέλουν κάποιοι το κακό σας;\nΚοίταξε. Εγώ είμαι εναντίον του Αϊνστάϊν! Πάρα πολύ μάλιστα! Μιλάω γι' αυτό στο διαδίκτυο, μέσω της ιστοσελίδας μου, όπου μπορεί κανείς να δει και να διαβάσει πολλά πράγματα. Μέχρι ηλίθιο τον αποκαλώ και αποκαλύπτω την συνωμοσία σε παγκόσμιο επίπεδο για το πώς ανεδείχθη και γιατί του απενεμήθη το βραβείο Νόμπελ! Παραδείγματος χάριν, ο ήλιος είναι κατασκευασμένος από υδρογόνο και ήλιον. Εξ ου και το όνομά του. Και τα δύο είναι αέρια. Άρα ο ήλιος είναι μια σφαίρα από αέριο. Είναι λυωμένα τα πάντα εκεί και εξαερώνονται στους 6000 βαθμούς. Ο ήλιος έχει ατμόσφαιρα η οποία δεν μπορεί να τερματίζεται απότομα.\nΤο 1919, ένας καθηγητής στο Καίμπριτζ, ο Eddigton, αποφάσισε να εξετάσει την γενική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάϊν. Την ειδική θεωρία του, την κατέρριψαν προσφάτως. Υπήρχε ο ισχυρισμός ότι υπήρχαν ταχύτητες μεγαλύτερες του φωτός, ενώ αυτό δεν προβλέπεται από την θεωρία. Εδώ και είκοσι χρόνια το γνώριζα αυτό και τους έβριζα! Έχω τα αποτελέσματα και όλες τις μετρήσεις των υπερ-φωτεινών ταχυτήτων, τις οποίες έχω αναρτήσει στο site μου : http://www.papimi.gr/signals.htm Την γενική όμως θεωρία της σχετικότητας δεν μπορούσα να την πειράξω.\nΜελετώντας ένα από τα τρία τεστ, που μου τράβηξε την προσοχή, λέω, μα τι στο καλό, οι ακτίνες υποτίθεται ότι περνούν από την ατμόσφαιρα του ηλίου. Όταν οι ακτίνες περνούν από ένα αέριο με διαφορετική θερμοκρασία, διαθλώνται, όπως στην έρημο όπου βλέπεις οπτικές παραστάσεις οι οποίες είναι ανύπαρκτες στην πραγματικότητα. Επομένως οι ακτίνες παραμορφώνονται λόγω διαθλάσεως. Βρήκα φωτογραφίες του ηλίου με την φωτόσφαιρα. Και, όντως, έτσι είναι.\nΚάνω έρευνα, εν τω μεταξύ, να δω ποιος λαμβάνει υπ' όψιν την φωτόσφαιρα; Κανένας! Το αποσιωπούν! Άρα είναι ένα φιάσκο η θεωρία και πλέον απ' το '19, αυτό μου προξένησε μεγάλη εντύπωση, είχαμε πάρα πολλές ολικές εκλείψεις του ηλίου. Για να δούμε αυτό το φαινόμενο πρέπει να έχουμε ολική έκλειψη. Να κρύψουμε τον δίσκο του ηλίου. Απ' το '19 μέχρι σήμερα θα είχαμε, περίπου, τριακόσιες εκλείψεις. Γιατί αναφέρονται όλοι σε μια μέτρηση του καθηγητού του Καίμπριτζ, του Eddigton. Μεγάλος και τρανός καθηγητής, διάδοχος του Νεύτωνος.\nΦωτογράφισαν λοιπόν τον ουρανό πριν, με σκοπό να τον φωτογραφίσουν και πάλι την στιγμή της έκλειψης του ηλίου με τα αστέρια. Δυστυχώς, όμως, εκείνη την ημέρα είχε συννεφιά και η επιστημονική αποστολή απέτυχε. Ο Eddigton τηλεγράφησε τότε στους "Times" του Λονδίνου και ζήτησε συγγνώμη για την αποτυχία. Οι "Times" αγνόησαν το τηλεγράφημα του Άγγλου καθηγητή και έβγαλαν ολοσέλιδο με τίτλο : "επαληθεύτηκε η θεωρία της σχετικότητας"!\nΑπό τότε μέχρι σήμερα έχουν γίνει τριακόσιες περίπου εκλείψεις. Είτε ήταν σωστό, είτε ήταν λάθος εκείνο που είχε γραφτεί τότε για τον Eddigton, μπορούσε να ξαναγίνει η δοκιμή. Δεν έχει ξανακάνει όμως έκτοτε κανένας. Σε μια ολική έκλειψη, πριν δέκα χρόνια εδώ, ρώτησα κάποιους αστρονόμους γιατί δεν μετρούν την γενική θεωρία του Αϊνστάϊν, όπως προσπάθησε να την μετρήσει ο Eddigton. Μου απάντησαν ότι δεν γίνεται γιατί ο ήλιος έχει ατμόσφαιρα η οποία δημιουργεί διάθλαση του φωτός. Γνώριζαν το φιάσκο αλλά δεν ήθελαν να το σκαλίσουν!\nΣτην ιστοσελίδα μου αναφέρω πολλά στοιχεία εναντίον του Αϊνστάϊν : http://www.papimi.gr/Pappas_Physiology.pdf (σελίδες 58-60). Πρώτα απ' όλα δεν κατάφερε να μπει στο πανεπιστήμιο. Δεύτερον, δεν πήρε ποτέ διδακτορικό. Τρίτον, μπήκε στο Μαθηματικό Τμήμα και έκανε φροντιστήρια από σπίτι σε σπίτι. Αυτή είναι η αλήθεια. Του έδωσαν και βραβείο Νόμπελ για το φωτοηλεκτρικό φαινόμενο, που είναι το πιο γελοίο Νόμπελ που υπάρχει σε όλη την Φυσική επιστήμη γιατί διδάσκεται στο Γυμνάσιο! Δεν είχε ειδικότητα ο Αϊνστάϊν. Αφού έβγαλε αυτές τις θεωρίες της σχετικότητας, γιατί δεν του έδωσαν Νόμπελ για την μία ή την άλλη; Η ειδική θεωρία ήταν κλεμμένη από τον Λώρενς, τον καιρό που ήταν ο Αϊνστάϊν διευθυντής στο γραφείο ευρεσιτεχνιών της Ζυρίχης. Και βέβαια η θέση εκείνη δεν ήταν απλή. Είχε πρόσβαση σε μεγάλη βιβλιογραφία και πολλά συμφέροντα. Κατείχε λοιπόν μια θέση με κύρος στην οποία έκανε ανταλλαγές και διαπλοκές. Κατ' αυτόν τον τρόπο κατάφερε να ανέβει...\nΠοιοι είχαν συμφέρον να αναδείξουν τον Αϊνστάϊν ενώ, όπως λέτε, δεν είχε τα προσόντα;\nΟι Εβραίοι! Εβραίος ήταν άλλωστε ο Αϊνστάϊν. Δεν έχουν βλέπεις ήρωες οι Εβραίοι όπως έχουμε εμείς! Τους έπεσε λοιπόν η μοναδική περίπτωση με τον Αϊνστάϊν και έκαναν μεγάλη προπαγάνδα υπέρ του. Όποιος τολμούσε να γράψει εναντίον του Αϊνστάϊν, του απέρριπταν τα μέσα δημοσίευσης! Οι επετηρίδες, όπως ονομάζονται.\nΘέλετε δηλαδή να πείτε ότι από αυτούς τους κύκλους προέρχεται ο πόλεμος εναντίον σας;\nΒέβαια! Αυτές οι θέσεις μου τους ενοχλούν περισσότερο.\nΠριν υποστείτε το εγκεφαλικό επεισόδιο πού διδάσκατε;\nΔίδασκα στο ΤΕΙ Πειραιώς. Είχα δύο ειδικότητες, στα Μαθηματικά και την Φυσική. Δεν ξέρω άλλον καθηγητή με δύο ειδικότητες στην Ελλάδα, αλλά ούτε και στο εξωτερικό! Δεν είχα την ειδικότητα του Φυσικομαθηματικού, αλλά ήμουν, ξεχωριστά, Μαθηματικός και Φυσικός. Τώρα δεν διδάσκω πια, λόγω του ατυχήματός μου και επειδή βγήκα και στη σύνταξη.\nΠείτε μου λίγα λόγια για το μηχάνημα που βλέπω εδώ δίπλα σας. Η φιλοσοφία κατασκευής του ήταν γνωστή και παλαιότερα;\nΗ μέθοδος αυτή ήταν γνωστή από την εποχή του Rife. Ο Rife ήταν ένας ηλεκτρονικός ο οποίος, με ένα ανάλογο μηχάνημα στην Αμερική, θεράπευε τον καρκίνο! Είχε μεγάλη επιτυχία. Εγώ το πρωτοπήγα εδώ, στο Αντικαρκινικό και το δοκιμάσαμε σε ποντίκια που είχαν καρκίνο. Έγιναν όλα καλά! Έχω αναρτήσει τα αποτελέσματα εκείνης της δοκιμής στην ιστοσελίδα μου.\nΘα σου πω όμως, κατ' αρχάς, πώς ξεκίνησε η ιδέα. Το 1985 με κάλεσε ο καθηγητής του ΜΙΤ Peter Graneau. Πήγα λοιπόν στη Βοστώνη με την γυναίκα μου και μείναμε εκεί ένα καλοκαίρι. Κάναμε πειράματα με εκρήξεις και σπινθήρες, όπως αυτούς που βγάζει αυτό το μηχάνημα. Ο Peter Graneau φώναξε τότε τον γιο του Neal, ο οποίος σπούδαζε στο Καίμπριτζ. "Θα τον φροντίσεις"; με ρώτησε ο Peter Graneau, δείχνοντάς μου τον γιο του. Δεν κατάλαβα πού αποσκοπούσε η ερώτησή του και δεν του απάντησα.\nΤην επόμενη ημέρα επανέλαβε την ίδια ερώτηση. Τον ρώτησα γιατί μου ζητούσε να φροντίσω τον γιο του αφού εκείνος ήταν ο πατέρας του. "Δεν το ξέρεις", μου λέει, "ότι έχω ολικό καρκίνο και οι γιατροί μου έδωσαν ένα μήνα ζωής";\nΤον Σεπτέμβριο του '85 επέστρεψα στην Ελλάδα και κάθε τόσο επικοινωνούσα τηλεφωνικώς με τον Neal. Πέρασε το '85 και ο πατέρας του ήταν ακόμη εν ζωή. Γύρω στον Φεβρουάριο του 1986 τόλμησα να ρωτήσω τον νεαρό εάν ο πατέρας του πέθανε. Μου απάντησε ότι θεραπεύτηκε από κάτι που ονομάζεται "ξαφνική ανάκαμψη" και είναι ακόμη ζωντανός!\nΚάποτε είχα μανία με τα υπερβολικά μεγέθη. Πήγα λοιπόν και αγόρασα πολλούς ηλεκτρολυτικούς πυκνωτές. Τους συνέδεσα παράλληλα, τοποθέτησα ένα χάλκινο φύλλο από πάνω και ένα από κάτω και πήγα να τους φορτίσω. Η χωρητικότητα ήταν υπερβολική. Δεν ξέρω τι συνέβη και, ενώ είχα σκύψει από πάνω τους, γίνεται ένα βραχυκύκλωμα και εκφορτίζονται όλοι μαζί, ακαριαία! Τότε ένοιωσα μια λάμψη μέσα στο κεφάλι μου, ενώ δεν υπήρχε κανένα σημάδι εκκένωσης! Δεν ήταν κάτι ορατό, δηλαδή, αλλά εγώ δέχθηκα εκείνη την λάμψη σαν παρενέργεια της απότομης και υπερβολικής εκφόρτισης. Τότε λοιπόν σκέφτηκα ότι εκείνη η εκφόρτιση έχει βιολογικά αποτελέσματα, τα οποία κανένα βιβλίο δεν αναφέρει.\nΜετά τα αποτελέσματα που είχα εγώ, αλλά και αυτά που είχε ο καθηγητής Graneau, σκέφτηκα ότι αυτές οι εκφορτίσεις είναι μάλλον ευνοϊκές παρά δυσμενείς για τον άνθρωπο. Αποφάσισα λοιπόν αυτά τα πειράματα που είχα κάνει στη Βοστώνη να τα κάνω και εδώ, στην πράξη.\nΑυτή η μηχανή αποτελείται από δύο μεγάλους πυκνωτές των 45 kv οι οποίοι φορτίζονται. Όταν φθάσουν σε μια ορισμένη τάση, δημιουργείται ένας κεραυνός. Γι' αυτό το μηχάνημα στην Αμερική το ονομάζουν "lightning in the box".\nΣιγά σιγά διαπίστωσα ότι το μηχάνημα έχει πολλά θεραπευτικά αποτελέσματα. Άρχισα να τα αναφέρω στο διαδίκτυο αλλά οι δημοσιογράφοι μού έκαναν κάποια στιγμή άγρια επίθεση, κατηγορώντας με για αντιποίηση του ιατρικού επαγγέλματος, ενώ εγώ δεν είχα πάρει, ποτέ και από κανένα, ούτε ένα ευρώ!\nΠοιες παθήσεις ισχυρίζεστε ότι θεραπεύει το μηχάνημα ;\nΔρα, κατ' αρχάς, κατά του καρκίνου αλλά και σε πάρα πολλές άλλες παθήσεις, σε σημείο που δεν το πιστεύεις! Δεν τα γράφουμε όλα στο site γιατί θα μας περάσουν για υπερβολικούς. Όπως, ας πούμε, ότι δημιουργεί γονιμοποίηση στις γυναίκες, επαναφέρει την περίοδο και έχει αντιγηραντική δράση!\nΑκούγονται λίγο περίεργα όλα αυτά.\nΟι ηλεκτρικές εκκενώσεις δημιουργούν μεγάλη αιμάτωση, αναζωωγονούν τις ωοθήκες και επαναφέρουν την περίοδο. Πολλές ηλικιωμένες έχουν δει την περίοδό τους να επανέρχεται! Ανεβαίνουν οι ορμόνες τους και στη συνέχεια σου ρίχνονται! (γελάει).\nΣτην δική σας περίπτωση προσέφερε κάτι το μηχάνημα;\nΕιδικώς στην περίπτωσή μου το papimi δεν βοηθάει ιδιαίτερα, γιατί αυτό που υπέστην είναι μια πολύπλοκη διεργασία που αφορά τον εγκέφαλο. Οι ισχυροί παλμοί που εκπέμπει το papimi έχουν καθαρά αντιφλεγμονώδη δράση. Οποιαδήποτε πάθηση έχει σχέση με φλεγμονή, δίνω εγγύηση ότι θα την θεραπεύσει!\nΔηλαδή εγώ, που έχω αυτή την εποχή μια φλεγμονή στον προστάτη, θα δω βελτίωση;\nΕίναι το ιδανικό! Δοκίμασε! Κάθισε πάνω στο probe (από την προβοσκίδα του ελέφαντα) όπως ακριβώς κάθεσαι πάνω στη λεκάνη της τουαλέτας. Έξι έως δώδεκα λεπτά θα διαρκέσει η δράση του μηχανήματος.\nΚαι είναι αυτό αρκετό για να υπάρξει βελτίωση; Και αν είναι ο χρόνος αυτός αρκετός, πώς είστε τόσο απόλυτος ότι θα εξαλειφθεί η φλεγμονή; Πώς το ξέρετε;\nΤο έχουμε δοκιμάσει πάρα πολλές φορές. Υπάρχουν πολλά θετικά αποτελέσματα για τα οποία αποφεύγω συνήθως να μιλώ.\nΕγώ πάντως δεσμεύομαι ότι θα γράψω όλα όσα θα μου πείτε σ' αυτή την συνέντευξη, με την προϋπόθεση ότι το θέλετε κι' εσείς. Μη μου πείτε μετά γιατί το έγραψες αυτό...\nΓράψε ο,τι νομίζεις! Αυτό όμως που με καίει περισσότερο σήμερα είναι να γράψεις δυο πράγματα για το εθνικό μας νόμισμα που θα επαναφέρει την κατάσταση στην ομαλότητα! Μου έχουν κουτσουρέψει την σύνταξη και μου την έχει δώσει! Ήδη έχω χάσει 400 ευρώ τον μήνα!\nΣυμφωνείτε δηλαδή με αυτά που λέει ο Δημήτρης Καζάκης;\nΣυμπίπτω απολύτως μαζί του! Εγώ είμαι ακόμη πιο μαχητικός από αυτόν, μπορώ να σου πω! Το βασικό είναι να επιστρέψουμε σε δικό μας νόμισμα!\nΧωρίς να έχουμε αντίκρυσμα σε χρυσό;\nΓιατί, η Αμερική, που τυπώνει δολλάρια αβέρτα, έχει το αντίκρυσμα της αξίας τους σε χρυσό; Το αντίκρυσμα σε χρυσό είναι μια σαχλαμάρα! Γιατί το επιβάλλουν; Μήπως οι τράπεζες έχουν κανένα αντίκρυσμα; Εκδίδουν χρήμα με τις πιστωτικές κάρτες και τους καταθετικούς λογαριασμούς. Πας και δανείζεσαι, ας πούμε, ένα εκατομμύριο ευρώ. Στα δίνουν αμέσως; Κάνουν μια εγγραφή στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και τα μεταβιβάζουν εκεί που θα τους υποδείξεις. Στέλνουν απλώς νούμερα, δεν έχουν τα χρήματα! Αυτή είναι η απάτη! Κι' εδώ υπάρχει συνωμοσία των τραπεζών γιατί μ' αυτόν τον τρόπο στενεύουν την ρευστότητα, ενώ στην Γερμανία ή στην Αμερική όλοι κυκλοφορούν με πιστωτικές κάρτες. Αυτές δεν έχουν αντίκρυσμα σε ρευστό, αλλά σε νούμερα! Κατ' αυτόν τον τρόπο εκδίδουν και η Γερμανία και η Αμερική ευρώ και δολλάρια. Στην Αμερική, και στον μπακάλη να πας, δίνεις επιταγή!\nΤι πιστεύετε ότι θα γίνει αν επιστρέψουμε στη δραχμή; Δεν θα υποτιμηθεί αυτή έναντι του ευρώ;\nΚατ' αρχάς δεν είναι παραίτητο να επιστρέψουμε στη δραχμή. Μπορεί να επιστρέψουμε στο τάλαντο, στην αρχαία μνα ή σε αργύρια! Μπορούμε ακόμη να τυπώσουμε ελληνικά ευρώ και να έχουμε αντιστοιχία 1:1. Πρέπει απλώς να έχουν τα ελληνικά διακριτικά, ότι είναι τυπωμένα στην Ελλάδα. Αν βγάλεις μεγάλα νομίσματα οι μισθοί θα είναι ποσοτικά μικροί. Αν βγάλεις μικρό νόμισμα, οι μισθοί θα είναι μεγάλοι. Δεν έχει καμία σημασία τι θα επιλέξεις.\nΤα αγαθά, όμως, που τα περισσότερα είναι εισαγόμενα;\nΘα πρέπει να περιοριστούν οι εισαγωγές και να γίνει το Δημόσιο όπως ήταν παλιά. Ο πιο έγκυρος, ο πιο πλούσιος πάροχος. Το να είσαι δημόσιος υπάλληλος και να πληρώνεσαι απ' το Δημόσιο ήταν κάποτε εγγύηση. Θα πρέπει να γίνουν δημόσια και παραγωγικά έργα. Να βάλεις τους ανέργους, Έλληνες και ξένους, να δουλεύουν. Αυτό που είπε ο Προβόπουλος και ο Παπαδήμος, ότι δηλαδή αν επιστρέψουμε στη δραχμή την επόμενη μέρα δεν θα μπορέσουμε να αγοράσουμε ούτε φάρμακα, είναι το μεγαλύτερο ψέμα!\nΘα πρέπει να βγει μια διάταξη : από την Δευτέρα, με τελευταία ημέρα την Παρασκευή, έχετε την ευκαιρία να ανταλλάξετε τα ευρώ σας με δραχμές. Οι τράπεζες θα συγκεντρώσουν μ' αυτόν τον τρόπο όλα τα ευρώ, θα τα δώσουν στο Δημόσιο και θα πάρουν δραχμές. Έτσι, το Δημόσιο θα έχει χρήματα για εισαγωγές. Η τρομοκρατία που ασκούν επάνω στον κόσμο είναι μια μεγάλη απάτη!\nΗ Τράπεζα της Ελλάδος παραείναι ιδιωτική! Το Δημόσιο συμμετέχει μόνο με 7% και ο Προβόπουλος διορίζεται από κάποιους άγνωστους ιδιώτες και αμέσως τον αναγνωρίζουν όλοι οι πολιτικοί! Ποιος είναι αυτός; Περισσότερο είναι δημόσια η Εθνική και πολύ λιγότερο η Τράπεζα της Ελλάδος! Τι δουλειά έχει να είναι ιδιωτική η Τράπεζα της Ελλάδος και να διαχειρίζεται το δημόσιο χρήμα;\nΑς επιστρέψουμε στο μηχάνημα. Είναι κατοχυρωμένη η πατέντα σας και πώς προήλθε η ονομασία papimi;\nΒέβαια! Έχει αποκτήσει παγκόσμια αναγνώριση, με ιατρική άδεια. Το όνομά του το οφείλει, κατά το ήμισυ, στα τρία πρώτα γράμματα του επωνύμου μου (Pap) και κατά το δεύτερο ήμισυ στα αρχικά των λέξεων "ion magnetic inductor" (ιονικός μαγνητικός επαγωγέας). Υπέθεσα τότε ότι το μηχάνημα επάγει ιοντικά μαγνητικά ρεύματα, που είναι σωστό, γι' αυτό του έδωσα αυτό το όνομα.\nΕκτός από αυτό το μηχάνημα, που βλέπω εδώ, υπάρχει άλλο;\nΈχουμε πουλήσει πολλά , κυρίως σε χώρες του εξωτερικού, τα οποία συνοδεύονται και με ιατρική άδεια.\nΣταμάτησαν μετά από αυτό να σας κατηγορούν οι δημοσιογράφοι για αντιποίηση του ιατρικού επαγγέλματος;\nΔεν με ενοχλούν πλέον. Είχα σκεφτεί τότε να τους μηνύσω και να ζητήσω αποζημιώσεις, αλλά με φρενάρισε η γυναίκα μου και μου είπε "μην τα βάζεις με τους δημοσιογράφους"!\nΜην τα βάζεις με τους δικτυωμένους δημοσιογράφους, ήθελε μάλλον να πει η σύζυγός σας. Γιατί, αν θελήσετε να τα βάλετε μαζί μου, επί παραδείγματι, πρώτον δεν θα βρείτε αφορμή και, δεύτερον, είμαι τόσο "μικρός" και εκτός κυκλωμάτων, που δεν θα μπορέσω να σας κάνω τίποτε. Τέλος πάντων, τι κόστος κατασκευής έχει το papimi και πόσο διατίθεται στην αγορά;\nΜας στοιχίζει δέκα χιλιάδες ευρώ περίπου η κατασκευή του. Χίλια ευρώ κάνουν μόνο οι δύο πυκνωτές, ενώ και ο πολύ μεγάλος και βαρύς μετασχηματιστής στοιχίζει κι' αυτός ένα σωρό χρήματα. Σε πολλά κράτη έχουμε αντιπροσώπους στους οποίους δίνουμε το μηχάνημα στην ίδια χονδρική τιμή των είκοσι πέντε χιλιάδων ευρώ. Η προτεινόμενη λιανική τιμή, η οποία συνήθως είναι συζητήσιμη, κυμαίνεται γύρω στα σαράντα χιλιάδες ευρώ.\nΜπορεί να αγοράσει το papimi ακόμη και ένας ιδιώτης, για προσωπική του χρήση, αν υποτεθεί βεβαίως ότι διαθέτει τα χρήματα;\nΓια τον εαυτό του μπορεί να κάνει ο καθένας ο,τι θέλει! Αν όμως δεν ασκεί το ιατρικό επάγγελμα και το χρησιμοποιήσει σε άλλους επί χρήμασι, τότε θεωρείται ότι κάνει αντιποίηση ιατρικού επαγγέλματος. Αυτό μου καταμαρτυρούσαν και μένα οι δημοσιογράφοι στην αρχή. Πού να ξέρουν όμως ότι δεν είχα πάρει χρήματα ποτέ και από κανένα! Θα σου διηγηθώ τώρα τι τράβηξα μέχρι να πάρει το μηχάνημα αυτό επίσημη ιατρική άδεια.\nΠηγαινοερχόμουνα στο υπουργείο Υγείας με έναν βιομήχανο, τον Πιττά, ο οποίος έφτιαχνε αλεξικέραυνα. Τον είχα βοηθήσει πολύ, με δικές μου πατέντες. Δεν μπορούσαμε όμως να βρούμε άκρη στο υπουργείο αυτό. Αν χρειάζεται δηλαδή άδεια το μηχάνημα και από πού θα την πάρουμε. Τελικώς ανακαλύψαμε ότι αρμόδιος ήταν ο έβδομος όροφος. Σε όλα τα γραφεία αυτού του ορόφου μας έλεγαν : "εδώ είσαστε, σωστά ήρθατε", κοιτώντας όμως το πορτοφόλι! Τελικώς διαπιστώσαμε ότι δεν είχε αρμοδιότητα το υπουργείο Υγείας αλλά ο υπόλογος του υπουργείου, που ήταν ο ΕΟΦ, δεδομένου ότι το papimi συγκαταλέγεται στα φάρμακα!\nΑποτανθήκαμε λοιπόν στον ΕΟΦ. Θυμάμαι εκείνη την υπάλληλο που μου ζήτησε τα χαρτιά εισαγωγής του μηχανήματος. "Δεν έχει χαρτιά εισαγωγής", της απάντησα. "Τι είναι", μου λέει αυτή, "λαθραίο"; "Όχι μαντάμ", της λέω, "εμείς το φτιάχνουμε"! Της έπεσε το μολύβι μόλις το άκουσε! Από τότε, και για τα επόμενα πέντε χρόνια, με παίδευε ο ΕΟΦ. Τελικώς, τι κατάλαβα; Δεν είχαν καμία απολύτως τεχνογνωσία να ελέγξουν το papimi γιατί δεν γνώριζαν τίποτε από ηλεκτρονικά. Τους έπιανε πανικός μόλις άκουγαν για τέτοιο μηχάνημα! Το μόνο που μου έλεγαν ήταν : "δώσε μας εκατό χιλιάρικα και θα σου απαντήσουμε εάν κάνει"!\nΑφού ήταν αναρμόδιοι γιατί ζητούσαν χρήματα;\nΓια να τα φάνε και να βρουν κάποιον ηλεκτρονικό να τους πει αν είναι εντάξει! Τι μου σφύριξαν όμως στο τέλος, μέσα μάλιστα από τον ΕΟΦ; Μου είπαν : "Γιατί ζητάς άδεια από μας; Μπορείς να ζητήσεις άδεια κατ' ευθείαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση". Άνοιξα λοιπόν κι' εγώ τα μάτια μου και πήρα άδεια απ' την Γερμανική TUV! Πρόκειται, εκτός των άλλων, για την μεγαλύτερη εταιρεία, παγκοσμίως, στον τομέα του ελέγχου ασφαλούς λειτουργίας μηχανών. Ήρθαν εδώ κατ' επανάληψιν οι τεχνικοί της, έκαναν πολλούς ελέγχους και τελικώς καταφέραμε και πήραμε την άδεια καταλληλότητας.\nΤο έχετε κατοχυρώσει το papimi με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας;\nΝαι, βέβαια. Με διεθνή πατέντα. Έχουμε δώσει τέτοια μηχανήματα σε όλη την Ευρώπη.\nΔεν είναι όμως ευρύτερα γνωστό στην Ελλάδα. Εγώ τουλάχιστον πρώτη φορά ακούω γι' αυτό.\nΟ γιος μου δεν θέλει να το διαφημίσουμε. Κάτι άλλο που κάνει το papimi είναι η ικανότητά του να διώχνει, μέσα σε δέκα λεπτά, τις σκιές απ' τα μάτια! Επίσης θεραπεύει παθήσεις του γυναικείου στήθους. Δίνω γραπτή εγγύηση γι' αυτό!\nΠρέπει όμως να σου πω και κάτι άλλο. Το μηχάνημα αυτό μπορεί να έχει και στρατιωτικές εφαρμογές. Εξουδετερώνει, ας πούμε, την ραδιενέργεια! Η εξουδετέρωση της ραδιενέργειας, σύμφωνα με όλα τα βιβλία Φυσικής, είναι αδύνατος. Και όμως, το papimi την εξουδετερώνει! Τι είναι η ραδιενέργεια; Είναι ο πυρήνας, ο οποίος εκπέμπει ακτίνες "γάμμα", που είναι πιο ισχυρές από τις ακτίνες "Χ", και κάποια σωματιδιακή ακτινοβολία "άλφα" και "βήτα", που επηρεάζουν το περιβάλλον όταν αποδιεγείρεται (ο πυρήνας) από κάποια ραδιενεργό ουσία. Αυτό που είναι επικίνδυνο είναι η διάρκεια της παραμονής της ακτινοβολίας αυτής στο περιβάλλον. Μπορεί να κρατήσει από λίγους μήνες μέχρι πολλά χρόνια ή και αιώνες! Όσο πιο πολύ διατηρείται αυτή η ακτινοβολία, τόσο περισσότερο επηρεάζει το περιβάλλον και τον άνθρωπο.\nΣτην προκειμένη περίπτωση το papimi βοηθάει να εκτονωθεί ο πυρήνας σε πολύ σύντομο χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι αν λείψεις πέντε λεπτά της ώρας από ένα χώρο ο οποίος έχει προσβληθεί από ραδιενέργεια και βάλεις σε λειτουργία το papimi, όταν επιστρέψεις η ραδιενέργεια θα έχει εξαφανιστεί! Έχω κάνει πολλές σχετικές δοκιμές πάνω σ' αυτό.\nΤο ίδιο μπορεί να κάνει το papimi όταν κάποιο άτομο μολυνθεί από ραδιενέργεια. Θεωρώ πως είναι απαραίτητο κάθε στρατός να έχει ένα τέτοιο μηχάνημα, για την περίπτωση πυρηνικού πολέμου ή πυρηνικού ατυχήματος. Κάναμε τις σχετικές μετρήσεις με ένα Geiger. Τα αποτελέσματα τα έχω αναρτήσει στο διαδίκτυο.\nΓια ένα διάστημα δύο μηνών είχα δώσει το μηχάνημα. Ήταν τότε που δεν το χρησιμοποιούσα εγώ. Μετρούσα τότε την ραδιενέργεια του θυρεοειδούς. Ο θυρεοειδής συγκεντρώνει ιώδιο. Μαζί με το ιώδιο συγκεντρώνει και το ραδιενεργό ιώδιο, το οποίο ο άνθρωπος προσλαμβάνει απ' το περιβάλλον. Οι τιμές της ραδιενέργειας ήταν σχετικώς υψηλές και πάντως πάνω απ' το επιτρεπτό όριο. Όταν επέστρεψε το μηχάνημα και υπέβαλα τον εαυτό μου σε θεραπεία, παρατήρησα ότι οι τιμές της ραδιενέργειας σταδιακά έπεσαν.\nΗ υπόθεση που κάνω, και είμαι στα μαχαίρια γι' αυτό με τον μικρό μου γιο, είναι ότι ο ίδιος ο ανθρώπινος οργανισμός παράγει ένα ποσό ραδιενέργειας. Είχα πάρει δυο τρεις ρώσικους Geiger, γι' αυτές τις μετρήσεις ραδιενέργειας, από τα παζάρια των Ρωσοπόντιων. Τον ένα μου τον έφαγε ο Τριανταφυλλόπουλος, όταν πήγα επί Τσέρνομπιλ καλεσμένος στην εκπομπή του. Μου τον ζήτησε να κάνει κάποιες μετρήσεις αλλά δεν μου τον έδωσε πίσω ποτέ!\nΘα μου έκανε εντύπωση, ξέρετε, αν σας τον έδινε...\nΕνώ λέγαμε αυτά, και κάτι άλλα, περί του "Ταρζάν" και των ομοίων του, κάθισα επάνω στο ακροφύσιο του μηχανήματος που θύμιζε... Σκοπελίτικη τυρόπιτα! Ένοιωθα ότι το ηχητικό "ματσακόνι" τρυπούσε για έξι λεπτά τα σωθικά μου. Ένα, ελαφρώς ενοχλητικό, αλλά και χαλαρωτικό συγχρόνως "ματσακόνισμα", με τάσεις θερμαντικές προς το τέλος του εξάλεπτου.\nΔεν μπορώ με βεβαιότητα να πω σήμερα ότι θεραπεύτηκε η φλεγμονή που είχα στον προστάτη. Αυτό που ξέρω όμως είναι ότι νοιώθω σαφώς καλύτερα και τα συμπτώματα έχουν υποχωρήσει. "Έλα ξανά, μετά από μερικές ημέρες, για την δεύτερη δόση. Θα περάσει εντελώς η φλεγμονή", μου είπε καθώς έφευγα ο κ. καθηγητής.\nΣτο μόνο που κατέληξα, ενώ έκλεινε πίσω μου η πόρτα του σπιτιού του, ήταν ότι οι πολύτιμες μονάδες του ανθρώπινου ελληνικού δυναμικού, άνθρωποι ελεύθεροι, εφευρετικοί, δημιουργικοί, τίμιοι και οξυδερκείς, χάνονται μέσα στη δίνη της πολιτικής και δημοσιογραφικής ξεφτίλας της σύγχρονης Ελλάδας...


ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ C - Δρ. Αθανασόπουλος - Γαστρεντερολόγος Πειραιά\nYou are here: Home > ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ > ΗΠΑΤΙΤΙΔΑ C\nΗ ηπατίτιδα Cαποτελεί μια χρόνια ιογενή λοίμωξη του ήπατος. Καλείται «κρυφή νόσος» (silentdisease), καθώς είναι μια ύπουλη λοίμωξη που μπορεί για πολλά χρόνια να παραμένει ασυμπτωματική και να εμφανιστεί με μια σοβαρή επιπλοκή μετά από δεκαετίες από την αρχική πρωτολοίμωξη. Υπολογίζεται ότι 170 εκατομμύρια ανθρώπων σε όλο τον κόσμο έχουν μολυνθεί από τον ιό της ηπατίτιδας C (HCV). Αποτελεί όμως τη μοναδική χρόνια ιογενή λοίμωξη που μπορεί να ιαθεί πλήρως μετά από κατάλληλη θεραπευτική αντιική αγωγή.\nΑπό τη στιγμή που ο ιός θα εισέλθει στον οργανισμό, περνά ένα διάστημα από 1 μέχρι 6 μήνες που ο τελευταίος επωάζεται. Στη συνέχεια προκαλείται η οξεία HCVλοίμωξη που στη μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων (>80%) διαδράμει χωρίς συμπτώματα. Το 15% των ασθενών καθαίρει τον ιό και αυτοϊάται, το 85% όμως εισέρχεται σε χρονιότητα. Από αυτούς το 80% των ασθενών διαδράμει μια χρόνια, σταθερή, ασυμπτωματική ως επί των πλείστων πορεία, το 20% όμως θα αναπτύξει σε άλλοτε άλλο χρόνο κίρρωση του ήπατος. Από αυτούς τα ¾ θα έχουν μια αργή εξέλιξη το υπόλοιπο ¼ όμως θα αναπτύξει κάποια επιπλοκή, όπως ηπατική ανεπάρκεια ή ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα.\nΟ κύριος τρόπος μετάδοσης της ηπατίτιδας Cείναι η παρεντερική έκθεση σε μολυσμένο με τον ιό αίμα ή παράγωγο αίματος.\nΕνδοφλέβια χρήση ναρκωτικών: αποτελεί σήμερα το κύριο τρόπο μετάδοσης της ηπατίτιδας C.Η κοινή χρήση βελονών θα πρέπει οπωσδήποτε να αποφεύγεται.\nΣεξουαλικές επαφές: οι συνήθεις σεξουαλικές επαφές δεν αποτελούν συχνούς τρόπο μετάδοσης της C. Εξαίρεση αποτελούν οι ομοφυλοφιλικές επαφές μεταξύ ανδρών και το πρωκτικό σεξ.\nΗ ηπατίτιδα Cδε μεταδίδεται με τη χειραψία, το φιλί, την κοινή χρήση τουαλέτας, κουζινικών σκευών (κουτάλια, πιρούνια), πετσέτας.\nΕνημερωθείτε για την νόσο!


Που βρίσκονταν πραγματικά ο Οδυσσέας όταν ζούσε με την Καλυψώ - Αρχαία Ελληνικά\nHome / Μυθολογία / Που βρίσκονταν πραγματικά ο Οδυσσέας όταν ζούσε με την Καλυψώ\nΠου βρίσκονταν πραγματικά ο Οδυσσέας όταν ζούσε με την Καλυψώ\nΤρίτη, Δεκεμβρίου 28, 2021 - Μυθολογία\nΣτην πραγματικότητα, από το σημείο αυτό αρχίζει ο Όμηρος την αφήγηση των περιπετειών του Οδυσσέα. Εδώ και δέκα χρόνια, ο ήρωας κρύβεται στο νησί της Καλυψώς. Μένει με τη νύμφη, έχει φτάσει στο τέρμα του ταξιδιού του, της οδύσσειάς του. Όλα αρχίζουν εδώ, εδώ παίζονται όλα.\nΠραγματικά, η Αθηνά, επωφελούμενη από το γεγονός ότι ο Ποσειδώνας, ο οποίος καταδιώκει τον Οδυσσέα από τη μνησικακία και το μίσος του, έχει εφησυχάσει, παρεμβαίνει. Ο Ποσειδώνας έχει πάει να επισκεφτεί τους Αιθίοπες, όπως κάνει πολλές φορές, για να γλεντήσει με τα μυθικά, αιώνια νέα αυτά πλάσματα, που αναδίνουν ευωδιά βιολέτας, δε γνωρίζουν τη σήψη και δεν έχουν ανάγκη καν να δουλεύουν, διότι κάθε πρωί βρίσκουν σε ένα λιβάδι τη ζωική και φυτική τροφή, πανέτοιμη, μαγειρεμένη όπως στη χρυσή εποχή. Κατοικούν στις δυο άκρες του κόσμου, στην άκρη της Ανατολής και στην άκρη της Δύσης.\nΟ Ποσειδώνας τούς επισκέπτεται στις δύο εσχατιές του κόσμου, τρώει και χαίρεται μαζί τους. Η Αθηνά επωφελείται λοιπόν από τις περιστάσεις αυτές και εξηγεί στον πατέρα της το Δία ότι η κατάσταση αυτή δεν πάει άλλο, ότι όλοι οι Έλληνες ήρωες που δε σκοτώθηκαν στην τρωική γη, ή στην επιστροφή δε χάθηκαν στη θάλασσα, έχουν επιστρέψει πια στον τόπο τους, έχουν ξαναβρεί τους δικούς τους, το σπιτικό και τη γυναίκα τους. Ένας μόνο, ο Οδυσσέας, ο ευσεβής Οδυσσέας, με τον οποίο είναι ιδιαιτέρως δεμένη, είναι φυλακισμένος στο νησί της Καλυψώς.\nΜπροστά στην επιμονή της κόρης του και καθώς απουσιάζει ο Ποσειδώνας, ο Δίας παίρνει την απόφασή του. Ρίχνει τα ζάρια και αποφασίζει τις τύχες: ο Οδυσσέας πρέπει να επιστρέψει. Εύκολη κουβέντα, πρέπει όμως πρώτα να τον αφήσει η Καλυψώ. Αυτό το αναλαμβάνει ο Ερμής και η αποστολή αυτή δεν του αρέσει καθόλου: δεν έχει πατήσει ποτέ το πόδι του στο σπίτι της Καλυψώς, πράγμα κατανοητό, αφού είναι ένας τόπος τού πουθενά. Είναι μακριά από τους θεούς, μακριά από τους ανθρώπους. Για να πάει κανείς, πρέπει να διασχίσει μια τεράστια έκταση αλμυρού νερού, θαλασσόνερου.\nΗ Καλυψώ ήξερε βέβαια ότι ο Οδυσσέας εξακολουθούσε να σκέφτεται το νόστο, ότι ήταν ο άνθρωπος του νόστου. Ήλπιζε όμως ότι θα τον έκανε “να ξεχάσει το νόστο”, να μη θυμάται πια ποιος ήταν πριν. Με ποιο τρόπο; Ο Οδυσσέας είχε φτάσει ως τη χώρα των νεκρών, είχε ακούσει κάτω εκεί, ανάμεσα στους ίσκιους, τον Αχιλλέα να λέει πόσο φοβερό πράγμα είναι ο θάνατος, ότι γινόμαστε κάτι σαν φαντάσματα χωρίς ζωή και συνείδηση, σκιές ανώνυμες, το χειρότερο μέλλον που μπορεί να φανταστεί ένας άνθρωπος.\nΗ Καλυψώ, τώρα που το ταξίδι του τέλειωσε – μαζί και τα βάσανά του-, θα του προσφέρει τη δυνατότητα να γίνει αθάνατος, να παραμείνει για πάντα νέος, να μη φοβάται πια το θάνατο και τα γηρατειά.\nΔίνοντας του τη διπλή αυτή υπόσχεση, ξέρει τι κάνει. Πράγματι, υπάρχει μια ιστορία που αποκλείεται να μην την ήξερε, όλος ο κόσμος την ξέρει: η Αυγή, η Ηώς, είχε ερωτευτεί έναν πολύ όμορφο νεαρό άντρα, τον Τιθωνό. Τον έκλεψε για να ζήσει μαζί του και ζήτησε από το Δία, επειδή τάχα δεν μπορούσε χωρίς το αγόρι αυτόν να του χαρίσει την αθανασία, έτσι ώστε να μη χωρίσουνε ποτέ. Ο Δίας μισοχαμογέλασε ειρωνικά και της είπε: “Όσον αφορά την αθανασία, σύμφωνοι”.\nΈφτασε λοιπόν ο Τιθωνός στο παλάτι όπου κατοικεί η Αυγή στον Όλυμπο, ο νεαρός, με το προνόμιο ποτέ να μην πεθάνει, σε λίγο καιρό όμως έγινε χειρότερος και από γέρος, διότι στα εκατόν πενήντα, διακόσια χρόνια του, έγινε σαν ένα καταζαρωμένο έντομο, που δεν μπορούσε ούτε να μιλήσει ούτε να κουνηθεί και που δεν έτρωγε τίποτα. Ένας ζωντανός ίσκιος.\nΟ ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΩ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΟΠΟΥ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ, ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, Η ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΟΜΟΙΟΤΥΠΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ. ΕΚΕΙ ΑΡΧΙΖΟΥΝ ΟΛΑ.\ndiadrastika ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ, ΟΙ ΘΕΟΙ, ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ Jean-Pierre Vernant Εκδόσεις ΠΑΤΑΚΗ lecturesbureau και Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ\nΠου βρίσκονταν πραγματικά ο Οδυσσέας όταν ζούσε με την Καλυψώ Reviewed by Αρχαία Ελληνικά on Τρίτη, Δεκεμβρίου 28, 2021 Rating: 5\nΑρχοντά Αγλαΐα 30 Δεκεμβρίου 2021 - 8:45 μ.μ.\nΑν επιτρέπεται, απρακαλώ, μια επισήμανση:Ο Οδυσσέας, σύμφωνα με την Οδύσσεια του Ομήρου, έμεινε στην Ωγυγία, το νησί της Καλυψώς, για επτά χρόνια και κάποιες μέρες. Από τη λήξη του τρωικού πολέμου και μετά είχαν προηγηθεί οι άλλες γνωστές περιπέτειες του Οδυσσέα για 2 χρόνια και κάποιους μήνες, οπότε αυτός περιπλανιόταν στη θάλασσα. Άρα, σύνολο απουσίας από την Ιθάκη: 10 χρόνια στον τρωικό πόλεμο + 2, 5 χρόνια περιπετειών πριν την Ωγυγία + 7, 5 χρόνια στην Ωγυγία= 20 χρόνια. Ευχαριστώ.\nΝεκταριος Τσεσμελοπουλος 3 Ιανουαρίου 2022 - 9:39 μ.μ.\nΕπίσης... αν (εσείς) μου επιτρέπετε... Δεν είναι η Καλυψώ της Καλυψούς;\nUnknown 4 Ιανουαρίου 2022 - 11:27 μ.μ.


BMW X6: Πληροφορίες\nΣημαντικότερα σημεία δυναμικής οδήγησης\nΔΥΝΑΜΙΚΟΤΗΤΑ. ΑΝΕΥ ΟΡΙΩΝ.Η BMW X6.\nΜέγ. ισχύς σε kW (PS) σε σ.α.λ. (50i)\nΕπιτάχυνση 0-100 km/h σε δευτ. (50i)\nΤελική ταχύτητα σε km/h (50i)\nΤΡΑΒΑ ΕΠΑΝΩ ΤΗΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ.\nΉρθε η στιγμή να πάρετε τον έλεγχο στα χέρια σας: η BMW X6 είναι φτιαγμένη για να κινείται. Με τις δυναμικές, "ορμητικές" γραμμές της, η BMW X6 αποπνέει άκρατη δυναμική. Η φαρδιά γραμμή των "ώμων" και το στιβαρό παρουσιαστικό αντανακλούν τα γονίδια X, ενώ η coupé γραμμή της οροφής υπογραμμίζει τον αδιαμφισβήτητο χαρακτήρα της BMW X6. Ένας συνδυασμός που καθιστά πραγματικά μοναδικό αυτό το Sports Activity Coupé.\nΗ εντυπωσιακή σχεδίαση της BMW Χ6 είναι πραγματικά μοναδική. Ωστόσο, ένα πράγμα είναι απόλυτα σημαντικό: Ποια αίσθηση δημιουργεί αυτή η μηχανή παραγωγής ισχύος όταν κινείται; Το πλαίσιο της BMW X6 δημιουργεί νέα πρότυπα. Το BMW xDrive εξασφαλίζει εξαιρετική πρόσφυση – σε όλες τις καιρικές συνθήκες, σε όλες τις επιφάνειες οδοστρώματος. Αυτό συνοδεύεται από την εξαιρετική κατευθυντική ευστάθεια και την ευελιξία που συναρπάζει από την πρώτη κιόλας στιγμή. Τα προαιρετικά διαθέσιμα πακέτα προσαρμοζόμενης ανάρτησης υπόσχονται ακόμα μεγαλύτερη οδηγική απόλαυση.\nΟ καλύτερος πρωταγωνιστής: η BMW X6. Με την επιβλητική του παρουσία, αυτό το Sports Activity Coupé προκαλεί αίσθηση όπου κι αν εμφανιστεί. Ποιον ρόλο παίζει; Αυτό εξαρτάται από εσάς. Το πακέτο Design Pure Extravagance είναι γεμάτο με μοναδικές λεπτομέρειες. Η Έκδοση Μ Sport προσδίδει στην BMW X6 έναν ακόμα πιο αθλητικό χαρακτήρα. Με τον εξοπλισμό BMW Individual μπορείτε να προσδώσετε στο αυτοκίνητο έναν αέρα πολυτελούς μοναδικότητας. Και αν χρειάζεστε κάτι άλλο για να τελειοποιήσετε την εμφάνιση, ρίξτε μία ματιά στα Γνήσια Αξεσουάρ BMW.\nΟ κορυφαίος κινητήρας για την BMW X6 αποδίδει μία ασυναγώνιστη ισχύ 330 kW (450 PS) στην BMW X6 xDrive50i. Με τη μέγιστη ροπή των 650 Nm που αποδίδεται από τις 2.000 έως τις 4.500 σ.α.λ., αυτός ο κινητήρας εκτοξεύει την BMW X6 από στάση μέχρι τα 100 km/h σε 4,8 δευτερόλεπτα. Η τελική ταχύτητα είναι 250 km/h.\nΗ αποτελεσματικότητα των τεχνολογιών BMW EfficientDynamics αντικατοπτρίζεται στις συγκρατημένες τιμές της BMW X6 xDrive50i: η κατανάλωση καυσίμου σε μικτό κύκλο ανέρχεται σε 9,7 l/100 km και αντίστοιχα οι εκπομπές ρύπων CO2 από 227 έως 225 g/km.\nΌλοι οι κινητήρες βενζίνης της BMW X6 πληρούν τις προδιαγραφές εκπομπών ρύπων EU6.\nΑνακαλύψτε την αποδοτικότητα\nΗ BMW Χ6 ΜΕ ΜΊΑ ΜΑΤΙΆ.\nΑνακαλύψτε τη εξωτερική σχεδίαση\nΑνακαλύψτε τη εσωτερική σχεδίαση\nΑνακαλύψτε το Design Pure Extravagance\nΑνακαλύψτε την Έκδοση M Sport


Θεσσαλονίκη: Ισόβια σε 53χρονο για την ανθρωποκτονία 64χρονου - Newsbomb - Ειδησεις\nΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ 07/03/2019 17:53\nΘεσσαλονίκη: Ισόβια σε 53χρονο για την ανθρωποκτονία 64χρονου\nΗ υπόθεση αποκαλύφθηκε τον Οκτώβριο του 2007\nΟι έρευνες για την εξιχνίαση της ανθρωποκτονίας του 64χρονου αποκάλυψαν τη δράση κυκλώματος το οποίο διακινούσε μετανάστες από τα παράλια της Τουρκίας προς τις ακτές της Χαλκιδικής.\nΙσόβια κάθειρξη και σε δεύτερο βαθμό επιβλήθηκε από το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης σε βάρος 53χρονου που κατηγορείται για τη δολοφονία 64χρονου άνδρα, το πτώμα του οποίου είχε εντοπιστεί στο φράγμα του Αγίου Αντωνίου, στα Βασιλικά Θεσσαλονίκης.\nΟ ίδιος αρνήθηκε τη δολοφονία και δέχθηκε την εμπλοκή του σε μία περίπτωση διακίνησης μεταναστών.\nΤο δικαστήριο τον καταδίκασε σε ισόβια και επιπλέον κάθειρξη επτά ετών. Από το ίδιο δικαστήριο καταδικάστηκαν δύο Έλληνες, σε φυλάκιση τεσσάρων ετών ο πρώτος και κάθειρξη 11 ετών ο δεύτερος, καθώς κρίθηκαν ένοχοι για μία υπόθεση διακίνησης μεταναστών.\nΠάρος: Παραλιακός δρόμος έπεσε στη θάλασσα (vid)


Λιέας: "Αποφασισμένοι για το τρόπαιο" - Sportcyclades.gr\nΟ άσος του Άγιαξ Σύρου πήρε από το χέρι την Ενωσιακή ομάδα κάνοντας υπερήφανο κάθε Κυκλαδίτη αφού με τις εμφανίσεις του επιβεβαίωσε το γεγονός ότι αποτελεί ένα ακατέργαστο διαμάντι που εφόσον δουλευτεί μπορεί να φτάσει ψηλά.\nΜε τεχνική κατάρτιση που αγγίζει την τελειότητα, εξαιρετική εκτελεστική δεινότητα και αρκετά ώριμη σκέψη για την ηλικία του ο Μάρκος Λιέας είναι δεδομένο ότι ξεχωρίζει μέχρι στιγμής και αυτό έχει στόχο να κάνει και στο άμεσο μέλλον.\nΟ Λιέας θα αποτελέσει τον ηγέτη της ομάδας του στο Final Four που θα γίνει το προσεχές σαββατοκύριακο και μέσω του sportcylades ο ίδιος σχολιάζει τα θετικά της ομάδας του, τα στοιχεία που πρέπει να βγάλει εντός αγωνιστικού χώρου και τις προϋποθέσεις για να φτάσει μέχρι τον τελικό.\n-Αποτελεί μεγάλη επιτυχία για τον Άγιαξ Σύρου η συμμετοχή στο Final Four. Πως αντιμετωπίζεις εσύ και οι συμπαίκτες του τη διοργάνωση;\nΗ είσοδος στο final 4 είναι ο στόχος που όλες οι ομάδες βάζουν στην αρχή της χρόνιας. Έτσι και εμείς μετά από μια δύσκολη χρόνια με πολλούς αγώνες φτάσαμε στην τελική τετράδα. Όλοι είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι και αποφασισμένοι για την κατάκτηση του πρωταθλήματος επειδή φέτος έχουμε ήδη χάσει έναν τελικό με το εφηβικό (Κ-18)\n-Θεωρείς ότι υπάρχουν αρκετές πιθανότητες για την κατάκτηση του θεσμού;\nΔεν υπάρχει αμφιβολία ότι και οι 4 ομάδες έχουν φτάσει αξία ως εδώ και είναι πολύ ικανές. Όμως πιστεύω ότι σε ένα final 4 οι πιθανότητες για την κάθε ομάδα είναι 25% αλλά όπως είπα και παραπάνω πιστεύω πολύ στην ομάδα μας\n-Ποια στοιχεία θα πρέπει να έχετε για να πετύχει το στόχο σας;\nΧωρίς 2η σκέψη σε όλα τα final 4 τις περισσότερες φορές το στοιχείο που καθορίζει τον νικητή είναι η δύναμη και το πάθος σε συνδυασμό με την συγκέντρωση και το καθαρό μυαλό\n-Πως αισθάνεται που θα βρεθείς αντιμέτωπος με αρκετούς συμπαίκτες σου από την Μικτή ΕΠΣ Κυκλάδων;\nΜε τα παιδιά είχαμε και έχουμε διατηρήσει πολύ καλές σχέσεις και βρεθήκαμε αντιμέτωποι πριν 2 εβδομάδες στο final 4 του εφηβικού που διεξήχθει στην Μύκονο όπου το κλίμα ήταν άψογο μεταξύ μας\n-Ποιο κατά τη γνώμη σου είναι το... μυστικό σε αυτά τα ματς;\nΚατά την γνώμη μου τα 2 στοιχεία που πρέπει να δείξει η ομάδα μας για να κατακτήσει το final 4 είναι η αυτοσυγκέντρωση και το πάθος για την νίκη.\nΠερισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Τζώρτζης και Καρδάτος μιλούν για τον τελικό της Κ12 Μοστράτος: Στόχος να μην είναι οι μικτές μια "φωτοβολίδα" [vid] »


La Vuelta 2018 Archives - CycloNews.gr\nHome Tag Archives: La Vuelta 2018\nTag Archives: La Vuelta 2018\n21ο εταπ – Simon Yates – Κατακτητής της Vuelta 2018 Περιληπτικά: Ο Ιταλός πρωταθλητής, Elia Viviani πήρε την 3η του νίκη στην φετινή Vuelta, αλλά η μέρα ανήκε στον Simon Yates της Mitchelton-Scott. Κατέκτησε τον τίτλου του ισπανικού Grand Tour με στυλ και έθεσε ρεκόρ για τις νίκες των Βρετανών στους μεγάλους Γύρους. Το τελικό 21ο εταπ της Vuelta a …\n20ο εταπ – Ο Yates πρωτοπόρος, Mas και Lopez στο βάθρο Περιληπτικά: Το ανερχόμενο αστέρι της Ισπανίας Enric Mas (Quick-Step Floors) πήρε τη νίκη στο σύντομο αλλά εκρηκτικό προτελευταίο εταπ της Vuelta στα βουνά της Ανδόρας, ενώ ο Simon Yates (Mitchelton-Scott) κράτησε την κόκκινη φανέλα του, σε μια χρονιά που είδε τη Βρετανία να διεκδικεί και τα 3 Grand Tours …\n19ο εταπ – Διπλό για τον Pinot! Περιληπτικά: Ο Thibaut Pinot (Groupama-FDJ) κέρδισε ξανά, καθώς επωφελήθηκε από το έργο του Simon Yates στην κορυφή της ανάβασης του Coll de la Rabassa στην Ανδόρα. Ο Βρετανός κάθεται τώρα στα 1:38΄΄ μπροστά από τον Alejandro Valverde (Movistar). Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να γίνει η απόσπαση, καθώς η Movistar έθεσε δυνατό ρυθμό από …\n18ο εταπ – Η μεγάλη νίκη του Wallays Περιληπτικά: Σε ένα εταπ φτιαγμένο για σπρίντερ, οι Jelle Wallays (Lotto Soudal) και Sven Erik Bystrøm (UAE Team Emirates) κράτησαν πίσω τους το πελοτόν για να περάσουν τη γραμμή τερματισμού, με τον Wallays να παίρνει την νίκη. Ο παγκόσμιος πρωταθλητής, ο Peter Sagan (Bora-Hansgrohe) οδήγησε το πελοτόν, το οποίο έφτασε το δίδυμο …\n17ο εταπ – O Woods παίρνει τη νίκη του Περιληπτικά: Ο Michael Woods (EF Education First-Drapac) κατέκτησε τη σκληρή ανηφόρα στο Balcón de Bizkaia, μπροστά από τους Dylan Teuns (BMC) και David De La Cruz (Sky). Ο Alejandro Valverde (Movistar) και ο Enric Mas (Quick-Step Floors) πήραν λίγο χρόνο από τον πρωτοπόρο Simon Yates (Mitchelton-Scott), αλλά ο Nairo Quintana (Movistar) …\n16ο εταπ – Η επικράτηση του Rohan Dennis Περιληπτικά: Ακριβώς όπως στο 1ο εταπ, ο Rohan Dennis (BMC) τερμάτισε 1ος, παίρνοντας 50΄΄ από τον συναθλητή του Joey Rosskopf και τον Jonathan Castroviejo (Sky). Ο πρωτοπόρος Simon Yates (Mitchelton-Scott) κέρδισε χρόνο από τους αντιπάλους του, όπως ο Steven Kruijswijk (LottoNL-Jumbo) και Enric Mas (Quick-Step), ενώ οι Nairo Quintana (Movistar) και Miguel …\n15ο εταπ – Η αναγέννηση του Pinot! Περιληπτικά: Ο Thibaut Pinot (Groupama-FDJ) πήρε προβάδισμα στη ΓΚ με μια θαυμάσια νίκη στο Lagos de Covadonga. Ο Simon Yates (Mitchelton-Scott) μπόρεσε να καλύψει κάθε επίθεση και κατευθύνεται στην τελευταία εβδομάδα στα κόκκινα, και μοιάζει με έναν από τους ισχυρότερους αθλητές του αγώνα. Ribera de Arriba → Lagos de Covadonga, 186 km Μετά …\n14ο εταπ – Ο Yates πρωτοπόρος!\n14ο εταπ – Ο Yates πρωτοπόρος! Περιληπτικά: Ο Simon Yates (Mitchelton-Scott) επιτέθηκε στο μικρό γκρουπ των φαβορί, στον τερματισμό του 14ου εταπ, κερδίζοντας την νίκη και την κόκκινη φανέλα. Κανείς δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί άμεσα στην επίθεση του Βρετανού, στα τελευταία 700 μέτρα, ενώ είχαν προηγηθεί επιθέσεις από τους Valverde, Quintana και Miguel Angel Lopez (Astana). Ο Nairo Quintana (Movistar) …\n13ο εταπ – Η πρώτη νίκη του Rodriguez\n13ο εταπ – Η πρώτη νίκη του Rodriguez Περιληπτικά: Ο Oscar Rodriguez (Euskadi Basque Country-Murias) ήταν ο νικητής έκπληξη της ημέρας, καθώς ανηφόρισε την τελική ανάβαση τέλεια για να νικήσει όλους τους άλλους. Ο Jesus Herrada (Cofidis) έχασε νωρίς επαφή, αλλά κράτησε την κόκκινη φανέλα του καθώς ο Simon Yates (Mitchelton-Scott) και ο Nairo Quintana (Movistar) κέρδισαν τη μάχη των …\n12ο εταπ – Καινούργια κόκκινη φανέλα!\n12ο εταπ – Καινούργια κόκκινη φανέλα! Περιληπτικά: Και σήμερα το γκρουπ των αποσπασμένων έφτασε ως τον τερματισμό, με τον Γάλλο Alexandre Geniez (AG2R-La Mondiale) να κερδίζει το εταπ, δίπλα από τον Dylan van Baarle (Sky). Ο Jesus Herrada (Cofidis) βρισκόταν στο 2ο κομμάτι του γκρουπ και πήρε την κόκκινη φανέλα, με διαφορά 3:22΄΄ από τον Simon Yates (Mitchelton-Scott) ο οποίος …


Online Παιχνίδι 13 Περισσότερες Μέρες στην Κόλαση. Παίξτε το παιχνίδι online δωρεάν 13 Περισσότερες Μέρες στην Κόλαση. Κατεβάστε το παιχνίδι 13 Περισσότερες Μέρες στην Κόλαση. Παιχνίδια Άλλα - gr.gamegame24.com\nΣυλλέξτε νέα όπλα και να πυροβολούν όλα τα τέρατα που σας κυνηγούν. Οδηγίες παιχνιδιού: WASD ή βέλη - κίνηση, ποντίκι-σουτ. QE ή 1-6 - όπλα διακόπτη. R ή Space - reload.\n© sgames.org -. Δωρεάν online παιχνιδιών 13 Περισσότερες Μέρες στην Κόλαση () σε απευθείας σύνδεση κόσμο παιχνιδιού παιχνίδι λάμψης 13 Περισσότερες Μέρες στην Κόλαση για δωρεάν. Μην ξεχάσετε να αξιολογήσετε αυτό το παιχνίδι 13 Περισσότερες Μέρες στην Κόλαση και να μοιραστούν αυτό το παιχνίδι με τους καλύτερους φίλους σας.\nΠαιχνίδι 13 Περισσότερες Μέρες στην Κόλαση σε απευθείας σύνδεση\nΠεριγραφή του παιχνιδιού 13 Περισσότερες Μέρες στην Κόλαση γραμμή. Πώς να παίξετε το παιχνίδι online Συλλέξτε νέα όπλα και να πυροβολούν όλα τα τέρατα που σας κυνηγούν. Οδηγίες παιχνιδιού: WASD ή βέλη - κίνηση, ποντίκι-σουτ. QE ή 1-6 - όπλα διακόπτη. R ή Space - reload.\nΒαθμολογήστε αυτό το παιχνίδι: Παίχθηκε: 671\n13 Περισσότερες Μέρες στην Κόλαση ( Ψηφοφορίες9, Δευτεροβάθμια Βαθμολογία: 4.89/5)


Πίσω φανάρια led για Audi A6 4F sedan (2004-2008) - lightbar design με φιμέ φλας - σετ 2τμχ. - κωδικός: RA19DLRS - ΦΩΤΑ - TUNING ΦΑΝΑΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΠ - AUDI - AUDI A6 ΜΕΤΑ ΤΟ 2004\nΑρχική Σελίδα ΦΩΤΑ TUNING ΦΑΝΑΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΠ AUDI AUDI A6 ΜΕΤΑ ΤΟ 2004 Πίσω φανάρια led για Audi A6 4F sedan (2004-2008) - lightbar design με φιμέ φλας - σετ 2τμχ.\nΠίσω φανάρια led για Audi A6 4F sedan (2004-2008) - lightbar design με φιμέ φλας - σετ 2τμχ.\nΤιμή (με ΦΠΑ) : €323.95 323.95 EUR\nΚατάλληλο για αυτοκίνητα με εργοστασικά όχι led στοπ.\n3. Εντός 14 ημερών από την &pi


Ακυρώθηκε η συνεργασία Sauber - Honda ~ BitGi@Bit\nΑκουγόταν στα paddock από πριν το βρετανικό Grand Prix του Σίλβερστοουν και τελικά αποδείχθηκε πως δεν ήταν φήμη αλλά πραγματικότητα. Η συνεργασία της Sauber με τη Honda για την παροχή μονάδων ισχύος από το παγκόσμιο πρωτάθλημα Formula 1 του 2018 και μετά, ακυρώθηκε!\n«Είναι ατυχές που καλούμαστε να μη προχωρήσουμε σε συνεργασία με τη Honda αυτή την περίοδο. Η απόφαση αυτή πάρθηκε για στρατηγικούς λόγους και με γνώμονα το μέλλον της Sauber F1. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε τη Honda και τους ευχόμαστε το καλύτερο για το μέλλον τους στη Formula 1», ανέφερε σε σχετική ανακοίνωση ο νέος επικεφαλής της ελβετικής ομάδας, Frédéric Vasseur.\nΑπό την πλευρά του, ο αγωνιστικός διευθυντής της Honda, Masashi Yamamoto, έκανε λόγο για αλλαγή πλεύσης της Sauber από τη στιγμή που απομακρύνθηκε η Monisha Kaltenborn.\n«Είχαμε χτίσει μία πολύ καλή σχέση με τη Sauber και ανυπομονούσαμε να ξεκινήσουμε τη σεζόν του 2018 όντας συνεργάτες. Ωστόσο, ύστερα από συζητήσεις που είχαμε μετά τις διοικητικές αλλαγές στην ομάδα, αποφασίσαμε από κοινού να ακυρώσουμε το project καθώς είχαμε διαφορετικές απόψεις σχετικά με τις μελλοντικές κατευθύνσεις της συνεργασίας», είπε ο Ιάπωνας.\nΜένει να δούμε αν η Sauber θα επεκτείνει την υπάρχουσα συμφωνία με τη Ferrari (η οποία όμως φέτος αφορά παροχή υβριδικών μηχανών προδιαγραφών 2016) ή αν θα αλλάξει στρατόπεδο. Όσο για τη Honda, μένει με μοναδικό συνεργάτη της McLaren, που ως γνωστόν επιθυμεί διακαώς να δώσει τέλος στην προβληματική μεταξύ τους συνεργασία.


Προχωρά η απομάκρυνση των φυλακών Κορυδαλλού | ΤΟ ΠΑΡΟΝ\nΠροχωρά η απομάκρυνση των φυλακών Κορυδαλλού\nMarch 3, 2020 στις κατηγορίες ΔΗΜΟΤΙΚΑ,\nΜέχρι το τέλος του χρόνου θα έχει δημοπρατηθεί η κατασκευή των νέων φυλακών στον Ασπρόπυργο. Όπως τόνισε ο δήμαρχος Νίκος Χουρσαλάς στο Κανάλι 1, κρατάει μεν χαμηλά τον πήχη, ωστόσο οι μέχρι τώρα ενέργειες που έχουν γίνει δείχνουν ότι υπάρχει η πολιτική βούληση για να λυθεί το πρόβλημα.\nΌμως, για να γίνει η μεταφορά των φυλακών χρειάζονται:\nΔεύτερον, Να γίνουν άμεσα οι σχετικές μελέτες και η έγκρισή τους.\nΤρίτον, Το σχήμα χρηματοδότησης, που και αυτό έχει λυθεί, αφού αποφασίστηκε το έργο να γίνει μέσω ΣΔΙΤ, δηλαδή Συνεργασίας Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα.\nΜιλώντας για το θέμα του Μετρό, είπε ότι μετά το Πάσχα η πλατεία Ελευθερίας θα δοθεί στους κατοίκους, αφού έχουν ολοκληρωθεί τα έργα της κατασκευής του σταθμού. Το Μετρό θα είχε λειτουργήσει στον Κορυδαλλό από το τέλος του 2019, δεδομένου ότι δεν έχει βρεθεί σύστημα ακύρωσης εισιτηρίων συμβατό με το υπάρχον. Πάντως, όπως αποκάλυψε, εξετάζεται ένα πολύπλοκο σύστημα για να αντιμετωπιστεί το θέμα και αν αυτό λειτουργήσει ο Κορυδαλλός μέσα στο καλοκαίρι θα έχει Μετρό, το οποίο θα διακινεί 20.000 άτομα την ημέρα στον Κορυδαλλό.\nTags: δημοτικα , ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ


Μην το χάσετε: Η… καλόγρια με τις… καυτές επιθυμίες! (Βίντεο) - Ειδήσεις από Λάρισα - Blogy\nΕΛΛΑΔΑΕθνική Ενότητα: Επανεθνικοποίηση του ΤΑΙΠΕΔ ΤΟΠΙΚΑΔείτε πόσοι πρόσφυγες βρίσκονται στην Ελλάδα σήμερα και πόσοι στη ΛάρισαΤΟΠΙΚΑΚαβάλα παν… στον Άγιο Αχίλλειο! Ξηλώνουν κολονάκια για να παρκάρουν… Απίστευτη εικόνα! (ΦΩΤΟ)ΤΟΠΙΚΑΟι συγκλονιστικές μαρτυρίες νεαρών μεταναστών από το Κουτσόχερο σε εκδήλωση εκπαιδευτικών ΤΟΠΙΚΑΤρεις συλλήψεις προσφύγων στο Κουτσόχερο! ΤΟΠΙΚΑΣτη Λάρισα σήμερα ο Παναγιώτης Κουρουμπλής ΤΟΠΙΚΑΔίπλα στους πρόσφυγες το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δ.Τεμπών ΤΟΠΙΚΑΔίδυμο… «φωτιά» στις γαλάζιες εκλογές ΕΛΛΑΔΑΚΙΝΔΥΝΟΣ Από ΕΦΕΤ: Πετάξτε Αυτό Το Προϊόν Από Τα Ντουλάπια Σας [Photo]\tΑΣΤΕΙΑ\n11 Οκτ 2015 19:15\nΚύματα γέλιου σκορπά η απίθανη φάρσα με πρωταγωνίστρια μία... "καλόγρια" με... άγριες διαθέσεις.\nΌλα ξεκινούν ενώ τα ανυποψίαστα θύματα κάθονται χαλαρά σε ένα παγκάκι στη μέση του δρόμου.\nΈχετε αποφασίσει να ηρεμήσετε για λίγο, αλλά έπειτα από μερικά λεπτά, μια καλόγρια, η οποία είναι και… όμορφη, ζητάει να κάτσει λίγο δίπλα σας… Μέχρι εδώ όλα καλά. Η "γαργαλιστική" συνέχεια στο βίντεο που ακολουθεί:\nΘΑ ΠΕΘΑΝΕΤΕ ΣΤΑ ΓΕΛΙΑ .ΦΟΒΕΡΟ ΒΙΝΤΕΟ; Γκέι άνδρες αγγίζουν ΤΟ ΑΙΔΟΙΟ μιας κοπέλας...\n25 Ιαν 2016 09:23\nΤΡΟΜΕΡΟ ΚΟΛΠΟ: Ρίχνει ξύδι σε μια φέτα ψωμί του τοστ-Ο λόγος θα σε...\n10 Ιαν 2016 11:00\nΓδαρμένο φίδι, χωρίς κεφάλι σαλεύει ακόμα! Το σοκαριστικό βίντεο έχει αγγίξει το...\n26 Μαρ 2016 14:16\n11 Οκτ 2015 19:16