world fucking sex to clover : မှန်ရာကိုထွက်ဆိုပါမည် ပေါက်ကျော်မ\nworld fucking sex to clover\nမီးဇာ စိတ်က အပြောင်းအလဲမြန်လွန်းလှပါသည်။\nကိုစစ်အောင်နှင့် အိမ်နီးပါးချင်းဖြစ်သော်လည်း မီးဇာ ခေါ်ချင်မှခေါ်သည်။ ပြောချင်မှလည်း ပြောသည်။ သို့သော် နောင်လတ်နှင့် ပတ်သက်လာသောအခါ ကိုစစ်အောင် မိတ္တူကူးစက်ဆိုင်သို့ မကူးချင်ပဲလဲ ကူးလျက်၊ မသွားချင်ပဲလဲ သွားလျက် မီးဇာ အောက်ကျို့ခံလျက် အောက်စီးမှ ဆက်ဆံလာရသည်။ ထိုသို့ အောက်စီးမှ ဝင်ရသည်က အသဲအသက်မက ချစ်ရလွန်းသူ- နောင်လတ်ကြောင့်ပဲဖြစ်သည်။\nနောင်လတ်က မီးဇာဟု ချစ်စနိုးခေါ်တတ်သော နောင်လတ်သည် ဇာနည်နွယ်ဟူသော မီးဇာနာမည်ရင်းကိုပင် ပျောက်အောင် မီးဇာကို လွှမ်းမိုးသူဖြစ်၏။ နောင်လတ်နှင့် (၁၀)တန်းမှာကတည်းက ချစ်ခဲ့ကြသည်။ နောင်လတ်မျက်နှာကို မြင်တိုင်း မီးဇာရင်ခံတတ်သည်။ နောင်လတ်၏ အကြည့်ပြာပြာဝေဝေလေးမှာ မီးခိုးမှိုင်းမိသော လိပ်ပြာလေးနှယ် ယစ်မှုးသွားချင်သည်။ ဤမျှအထိ နောင်လတ်ကို မီးဇာချစ်ခဲ့ရပါသည်။\nနောင်လတ်ကလည်း ယောက်ျားပီသသည်။ သိပ်ချစ်ရလွန်းသူတွေပေမဲ့ နောင်လတ် အခွင့်အရေးကို ပိုမယူ။ နှင်းဆီဖူး နှုတ်ခမ်းချိုချိုလေးကို စုပ်ယူနမ်းရှိုက်ရာ၌ပင် နောင်လတ်က တမြတ်တနိုး တယုတယလေး ပြုစုတတ်၏ ။ မေတ္တာ၏ အတိမ်အနက်ကို ချိန်ဆတိုင်းတာနိုင်သော အချစ်ပြဒါးတိုင်မျိုးရှိလျှင် ရေဆူအမှတ်ကို ကျော်လိမ့်မည်ထင်သည်။ နက်နဲမှုသံယောဇဉ်ကို တိုင်းပြနိုင်သော သာမိုမီတာသည်လည်း မီးဇာနှင့်နောင်လတ်တို့အတွက်ပဲဖြစ်မည်။\nယခုတော့ နောင်လတ် ဆေးမှုနှင့် ကွိုင်ပူနေလေပြီ။ နောင်လတ်အာမခံမရဘဲ အချုပ်ထဲရောက်နေသည်။ နောင်လတ် ဆေးစွဲနေမှန်း မီးဇာ လုံးဝမရိပ်မိခဲ့ချေ။\nယခုတော့ နောင်လတ်မိဘများလဲ မျက်ကလဲ ဆံပြာဖြစ်နေကြသည်။ မီးဇာကိုလည်း အကျိုးအကြောင်းပြောပြကြပြီး တတ်နိုင်သမျှ ကူညီပါရန် မျက်ရည်စမ်းစမ်းနှင့်ပြောကြ၏။ မီးဇာ၏ အချစ်ကို သက်သေပြရန် အချိန်ရောက်ပြီ။ မီးဇာ နောင်လတ်ကို ဘယ်လောက်ချစ်သည်ဆိုသည့် အနေအထားကို ပြခွင့်ရသည့် အချိန်အခါလည်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ကိုစစ်အောင်ဆိုသော ရှေ့နေ၊ ခြံချင်းကပ်လျှက်က ပုဂ္ဂိုလ်မာကျောကျောကို ချဉ်းကပ်ရသည်။\n" နောင်လတ်နဲ့ သမီးက ဘယ်လိုတော်စပ်လို့လဲ "\n" သမီးချုစ်သူပါ.. ဦး.. "\nဟုတ်တယ်လေ.. သူက သမီးခေါ်မှတော့ ကိုယ်ကလဲ ဦး လုပ်ထည့်လိုက်ရသည်ပေါ့။ မှတ်ပုံတင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လျှင် မီးဇာအသက်က (၁၈)နှစ်၊ ကိုစစ်အောင်က (၃၅)နှစ်။ ဒီလောက်ပဲရှိကြသည်။ ခက်သည်က ခုအခြေအနေမှာ သမီးနဲ့ဦးတွေက ပေါမှပေါ။ သည်အခေါ်အဝေါ်တွေက ရင်ခုန်မှုလမ်းဆီကို တွန်းပို့နေသလိုလို။\nဘဲကြီးက အသားယူတာလားဟု မီးဇာတွေးမိသည်။ " မဇာနည်နွယ် " ဘာညာရှည်ရှည်လျားလျားခေါ်ရင်ကော ဘာဖြစ်မှာမို့လို့လဲ။\n" ချစ်သူတွေပါ "ဟု မဆိုင်းမတွဖြေလိုက်နိုင်သော ကိုယ့်အသဲနှလုံးကိုပင် မီးဇာ ကျေးဇူးတင်လိုက်မိသေးသည်။\nကိုစစ်အောင်က ဟင့်ကနဲ လည်ချောင်းထဲမှ ဆောင့်ထွက်လာသော မရယ်ချင့်ရယ်ချင်အသံဖြင့် ရယ်သည်။\n" ရှေ့နေ ဌားခိုင်းထားတယ်မို့လား "\n" ဟုတ်ပါတယ်.. ဦးထွန်းလူက နောင်နောင့်မိဘတွေက ဌားထားတာပါ.. သမီးဘက်ကလဲ ပိုခိုင်မာအောင် ဦးကို အကူအညီတောင်းတာ.. "\nအေးပေါ့လေ.. ခြံချင်းကပ်လျက် ရှေ့နေရှိရဲ့သားနဲ့ တခြားတယောက်ကို အားကိုးရတယ်ဆိုတော့ ကိုစစ်အောင်အောက်သွားမှာပေါ့။\n" အမှုက ရုံးတင်ဖို့ နီးပလား.. သမီး "\n" နက်ဖြန်ပဲ ဦး.. ဒါကြောင့်.. "\n" သူ့သွေးကိုရော စစ်ပြီးပလား "\n" ဆရာဝန်စစ်ချက် မနက်ထွက်မှာ.. "\n" တစ် အချက်.. ဆရာဝန်ဆေးစစ်တဲ့စာလဲ အရေးကြီးတယ် "\n" ဟုတ်တယ်.. သမီး.. အဲဒါ.. "\n" ဆရာဝန်က ဘယ်သူတဲ့လဲ "\n" ဒေါက်တာဟန်ဝင်း.. တဲ့.. "\n" ဟား.. ဟန်ဝင်းလား.. ဦး သူငယ်ချင်းပဲ "\nမီးဇာ ပီတိလှိုင်းက ဟုတ်ကနဲ ထတောက်သည်။\n" အို.. ဟုတ်လား.. ဟယ်.. အဆင်ပြေလိုက်တာ.. "\n" ကြာတယ်.. ဟန်ဝင်းဆီသွားကြရအောင်.. သမီးပါလိုက်ရမယ် "\n" ဒါပေါ့.. "\nမီးဇာ အပြုံးလန်းလန်းလေး ဖတ်ကနဲပွင့်ကာ ကိုစစ်အောင်ကို အထင်တကြီးလေးမော့ကြည့် လိုက်မသည်။ စစ်အောင်ကလဲ မီးဇာအား တချက်ပြန်ကြည့်သည်။ တံထွေး"ဂလု "ကနဲ မြိုချလိုက်သည်ကိုတော့ မီးဇာသတိမထားမိလိုက်ချေ။\n________you create opportunities by P E R F O R M I N G , not C O M P L A I N I N G________\nစေတနာမှန်ရင် ကံဖြစ်မယ် ဟီ ဟိ\nRe: မှန်ရာကို ထွက်ဆိုပါမည်\n« Reply #1 on: December 19, 2012, 05:48:23 PM »\nကောင်မလေးက ဖြူဖြူလုံးလုံးနဲ့ တင်းတင်းရင်းရင်းလေး။ ဖူးပြီးကာစ ပွင့်အာရန် အားယူနေသော ဇလပ်ပန်းလေးနှယ် လှပစိုပြေလွန်းသည်။ ခပ်တိုတိုဝတ်ထားသော ထမီအောက်နားဆီမှ သလုံးသားနုနုလေးများထက်၌ ခြေသလုံးမွှေးမဲမဲလေးများ ခပ်ထူထူလေးပေါက်နေသည်။\nဒေါက်တာဟန်ဝင်း ခပ်မျှင်းမျှင်းသက်ပြင်းခိုးရှိုက်၏။ ဖိနပ်သဲကြိုး ဖြူဖြူသေးသေးလေးက ခြေခုံသားဖောင်းဖောင်းလေးထဲ နစ်ဝင်နေသည်။ ခြေသည်းလေးများက ပန်းနုရောင်ပြေးလျက် ကနုကမာသွေးပြေးနေသည်။ အဆင့်အတန်းရှိသော ဥစ္စာပေါ ပညာတတ် မိန်းကလေးတယောက်အသွင်မှန်း မြင်ရုံနှင့်သိသာ၏။\n" ကဲ..ဆို ရှေ့နေကြီး ဘာကိတ် "\n" ဒါ နောင်လတ် ချစ်သူပဲ.. ဒေါက်တာဟန်ဝင်း "\n" အယ်.. ဦး ကလဲ.. "\nမီးဇာက လက်ထဲမှ ခေါက်ထီးလေးကို လိပ်ပွတ်ရင်း ခေါင်းငုံ့ကာ ရှက်ပြုံးပြုံးလိုက်ရှုးဆို၏။\n" လိုရင်း တိုရှင်းဘဲ ကောင်းတယ်လေ.. ဦးတို့မှာ အချိန်မှ သိပ်မရှိတာ.. အဲ.. နောင်လတ် ဆေးစာအတွက်လာတွေ့တာ "\n" အော.. "\nဒေါက်တာဟန်ဝင်း၏ "အော"ဆိုသော အသံကြီးနှင့် မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပုံက မီးဇာစိတ်ကို တမျိုးကြီးဖြစ်စေ၏။\n" ရပါတယ် အဆင်ပြေသွားမှာပါ "\nမီးဇာရင်သည် ဒေါက်တာဟန်ဝင်း စကားကြောင့် တဒိန်းဒိန်းခုန်အောင် ဝမ်းသာသွားသည်။\n" ဟိုလေ.. မီးဘက်က လိုတာရှိရင်.. ပြော..ပြောပါနော်.. "\nတံထွေးလေးမြိုချရင်း ဝမ်းပန်းတသာလေး အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ပြောလိုက်သော ချာတိတ်မလေးအား စစ်အောင်နှင့်ဟန်ဝင်းက ကျေနပ်စွာပြုံးကြည့်ကြ၏။\n" ဒီလိုကွဲ့.. နောင်လတ် ဆီးထဲမှာရော.. သွေးထဲမှာပါ မူးယစ်ဆေးတွေ့ရှိနေတာတော့ အမှန်ဘဲ "\n" ရှင်... "\nမီးဇာ မျက်လုံးလေး ဝိုင်းသွားရပြန်သည်။\n" ဆေးအလွဲသုံးစားသောက်စားမူးယစ်မှုဟာ ခုခေတ်မှာ အင်မတန်ကြီးလေးတဲ့ ပြစ်မှုတခုဖြစ်တယ်.. ဖိလစ်ပိုင်မှာဆို တချို့ကို သေဒဏ်ပေးပစ်တာ "\n" ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက ဦးတို့လက်ထဲမှာပါ.. ဟဲ.. ဟဲ "\n" ဒါဘဲလေ.. ဒါကြောင့် မင်းဆီ ပြေးလာခဲ့တာ.. မင်းဆီက ဆေးစာရရင်.. ကိုယ် မနက်ဖြန် တရားခွင်မှာ အပီထုလိုက်ရင် ဟဲဟဲ နောင်လတ်တယောက် ကွင်းလုံးကျွတ်.. "\nသူတို့ကဲ့သို့သော ဆရာဝန်နှင့် ရှေ့နေတယောက်ရှိနေမှ မီးဇာ ဘာစိုးရိမ်ရတော့မည်နည်း။\n" သမီး အားကိုးပါရစေ.. ဦးတို့ရယ်.. "\nမျက်ရည်ကြည်လေး ဝေ့ဝေ့ဝဲဝဲနှင့် မီးဇာ အသံတုန်တုန်လေးကို နားထောင်ရင်း ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ယောက်က နှစ်သိမ့်ပြကြသည်။\n" လူငယ်တွေဘဲကွယ်.. မှားတဲ့အခါမှားမှာပေါ့.. နောက်ကို ဒါမျိုးမဖြစ်ဖို့ဘဲ ဦးတို့က လိုချင်တာပါ "\n" မီး.. သူ့ကို ပြောပါ့မယ်.. "\n" ကဲ.. လာ.. နောင်လတ် သွေးကိုပြမယ် "\nဟန်ဝင်းက တိုက်အနောက်ဘက်ကို သွားသည်။ ကိုစစ်အောင်က မီးဇာကို "လာ"ဟု အံကြိတ်ပြီး လက်ယပ်ပြကာ နောက်သို့လိုက်သွား၏။\nအခန်းက ကျယ်ဝန်းသည်။ သို့သော် ဆရာဝန်ပစ္စည်းတစုံတရာမျှ မီးဇာရှာမတွေ့။ အခန်းအလယ်၌ ဆိုဖာခုံများရှိသည်။ ထိပ်တွင်နေရာယူထားသည်က ဗီဒီယိုစက်ကြီးတလုံးဖြစ်၏။ ထိုစက်ရှိရာသို့ ထိုင်ခုံအားလုံးမျက်နှာမူထား၏။\n" လာ သမီး.. ဒီမှာထိုင်.. ကိုစစ်အောင် အပြင်တံခါး ပိတ်ထားလိုက်ဗျာ.. တယောက်ယောက် ဝင်လာရင် အလကားနေရင်း ကျုပ်တို့ကွိုင်တက်နေမယ် "\nကိုစစ်အောင်က တံခါးသွားပိတ်ကာ သော့ခတ်လိုက်၏။ လိုက်ကာ ပါးပါးလေးများကို ပြတင်းတံခါးများတွင် တဖက်စီ ချီထားရာမှ ပေါက်စေ့လိုက်ပိတ်လိုက်သည်။ အလင်းရောင်သည် တဝက်ခန့်လျော့နဲသွားသည်။\n" ဒီမူးယစ်ဆေးဟာ အနောက်နိုင်ငံတွေမှာဆိုရင် အတော်ဒုက္ခပေးနေတာ.. ဒီအခွေကိုကြည့် "\nကိုဟန်ဝင်းက ဗီဒီယိုတိတ်ခွေတခွေကို ဗီဒီယိုပလေယာစက်အတွင်းထည့်ပြီး ခလုတ်နှိပ်လိုက်သည်။ တီဗီစကရင်ပြားပေါ်ဝယ် အပြာရောင်အစက်အပျောက်များ ရှုပ်ထွေးပြေးလွှားနေပြီးမှ ဖတ်ကနဲ ထင်ရှားကြည်လင်သော အရုပ်များပေါ်လာသည်။ အသံထိန်းကိရိယာကို အနည်းငယ်မြှင့်လိုက်သည်။\n« Reply #2 on: December 19, 2012, 05:50:06 PM »\n" အာ.. အင်.. အင့်.. အင့်.. အိုး.. အိုး အိုး.. "\nဗီဒီယိုထဲမှ ခပ်အုပ်အုပ် ညီးသံလေးထွက်လာသည်။ စကရင်ပြားပေါ်၌ ဖြူဝင်းသော ကောင်မလေးက ဝတ်လစ်စလစ်လေး ကုန်းပေးထားပြီး ခန္ဓာကိုယ် ထွားကြိုင်းလှသော ကပ္ပလီကြီးက အဝတ်မဲ့ခန္ဓာနှင့်ပင် ပြင်သစ်မလေးနို့နှစ်လုံးကို ဂျိုင်းအောက်မှ ဆွဲယူကာ ညင်ညင်သာသာလေး ညှောင့်သွင်းပေးနေပုံ ပေါ်လာသည်။\n" အဲဒါ မူးယစ်ဆေးစွဲနေတဲ့ မိန်းကလေးတယောက် ဆေးရဖို့အတွက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပေးဆပ်နေရတာလေ.. ဘယ်လောက် ရင်နာဖို့ကောင်းသလဲ "\nမီးဇာမျက်နှာကို တဝက်ငုံ့ထားရင်း တီဗီစက်ကို မဝံ့မရဲလှမ်းကြည့်နေမိသည်။\n" ဆေးရဖို့ဆိုရင် သူတို့ဘာမဆိုလုပ်တယ်လေ.. ဒါဟာ မူးယစ်ဆေးဝါးသားကောင်ဘဝကို ရောက်တဲ့သဘောပဲ "\nဒေါက်တာဟန်ဝင်းက တည်ငြိမ်စွာ ဘာမှမထူးဆန်းသလို ရှင်းပြနေသော်လည်း မီးဇာတကိုယ်လုံး ထူပူဖိန်းရှိန်းကာ ဘာပြန်ပြောရမှန်းမသိအောင် ဖြစ်နေ၏။ ထိုတခန်းပြီးသွားပြီး ကပ္ပလီကြီး၏ အကြောအပြိုင်းပြိုင်းထနေသော လီးကြီးကို ခလေးမလေးက စုံကိုင်၍ လျှာလေးဖြင့် ယက်လိုက်.. စုပ်လိုက်.. ငုံ့ပြီးစုပ်သွင်းလိုက် ဖွာလံကျဲကာကျလာသော ဆံစများကို ခါတင်လိုက်ပြုမူနေပုံ အနီးကပ်မြင်ကွင်း ပေါ်လာပြန်သည်။\nလီးကြီးက အတော်ကြီးသည်။ မီးဇာမမြင်ဖူးလောက်အောင်ကို ကြီးမားသည်။ ငြုပ်ကျည်ပွေ့ကြီးတချောင်းပမာလဲ တုတ်ခိုင်ကာ တံထွေးတွေနှင့် အရောင်တွေလက်နေသည်။\nကိုစစ်အောင်က စီးကရက်တလိပ်ကို သောက်ရင်း ငြိမ်သက်စွာကြည့်နေသည်။ ဘာတခွန်းမျှ ဝင်မပြောပေ။\n" သမားရိုးကျ မဟုတ်တဲ့ ကာမစပ်ယှက်နည်းတွေဟာလဲ လူတွေရဲ့ ကျန်းမာရေးကို အေ့(စ်)ဆိုတဲ့ ရောဂါနဲ့ ခြိမ်းခြောက်လာနေတယ်.. ဒါ.. ဒီလို စုပ်တာဟာ သူတို့အတွက်တော့ ရိုးနေပြီလေ "\nရိုးနေပြီဆိုသော မြင်ကွင်းကိုပင် မီးဇာမကြည့်ရဲတော့ပဲ မျက်နှာကို ငုံ့ပစ်လိုက်သည်။\nရင်ထဲ၌ အောင့်ကျင်မောဟိုက်လာအောင် ရင်ခုန်နေသည်။ စကားသံမထွက်နိုင်အောင်ကို လှိုက်ကာ လှိုက်ကာ မောနေသမို့ စကားမဆိုနိုင်တော့။ နောင်နောင့်သွေးကို ပြမည်ဆို၍ သည်အခန်းထဲလိုက်ခဲ့မိခြင်းဖြစ်သည်။\n"အခု ဒါတွေပြနေတာက ဘာသဘောလဲ.. အို.. "\nမီးဇာ ကတုန်ကရီနှင့် ခြောက်ခြားလာ၏။ နှာသီးဖျားလေးတွင် သေးငယ်သော ချွေးဥလေးများ သီးမို့လာသည်။\n" သမီး.. "\nကိုစစ်အောင်က မီးဇာထိုင်နေသော ဆိုဖာတွင် နီးကပ်စွာ ပူးကပ်ထိုင်ချလိုက်ရင်း လက်တဖက်က မီးဇာပခုံးလေးကို ဖျစ်ညှစ်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဝန်းကျင်သည် ပူလောင် လှိုက်ဖိုစရာ၊ မြင်ကွင်းတခုလုံး ဝေဝါးမှေးမှိန်သွားသည်။\n" ကျမ ပြန်တော့မယ်.. "\nမီးဇာက ဆတ်ကနဲ ထ ရပ်လိုက်သည်။ ဒူးတွေက မခိုင် ယိုင်နဲ့ ချိနွမ်းကာ တဆတ်ဆတ်တုန်နေလေသည်။\n" အိုး.. နေအုံးလေ.. နောင်လတ်ကိစ္စ "\n" ဟင့်အင်း.. ဟင့်အင်း.. "\nမီးဇာ ခေါက်ထီးလေးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုတ်ကိုင်ရင်း မျက်နှာကို တွင်တွင်ငုံ့ကာ ခေါင်းကို ခါရမ်းလိုက်သည်။ တီဗီစကရင်ပေါ်တွင် နုပျိုငယ်ရွယ်သော ပြင်သစ်မလေး၏ ပေါင်နှစ်လုံးကြားတွင် ကပ္ပလီကြီးက ခေါင်းကြီးထိုးသွင်းကာ စောက်ဖုတ်လေးကို လက်နှစ်ဖက်နှင့် ဖြဲလျှက် လျှာကြီးဖြင့် ယက်နေသည်ကို အနီးကပ်တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။\nမီးဇာ မျက်လုံးအစုံကို ဇွတ်မှိတ်ပစ်လိုက်သော်လည်း မမှီတော့။ ထို့ကြောင့်လည်း ကြက်သီးလေးများ တဖျင်းဖျင်းထကာ အသက်ရှုမဝသလိုဖြစ်လာကာ ဒိတ်ကနဲ ဒိတ်ကနဲ ရင်ခုန်နှုန်းက ရင်ဘတ်မှ ဆွဲပြားလေးလှုပ်အောင်ပင် ပြင်းထန်လှ၏။ ရင်သားနှစ်လုံးကြား ရင်ညွန့်လေးက ဖောက်ကနဲ ဖောက်ကနဲကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်လှုပ်နေသည်။ မောလာသည်။ သွေးသားတွေဗြောင်းဆန်နေပြီး အသားလေးတွေပင်တစ်ဆတ်ဆတ်တုန်၍နေချေသည်။\n" ဒီကားပြီးမှ ပြန်ကြရအောင်လေ "\n" အို.. ဟင့်အင်း.. ဟင့်အင်း.. ကျမ မကြည့်ရဲဘူး.. "\n" ဒါဆို နောင်လတ်ကိစ္စ မေ့လိုက်ပြီပေါ့ "\n" မသိဘူး.. မသိဘူး.. ဟင့်.. ဟင့်.. ဟင့်.. "\n« Reply #3 on: December 19, 2012, 05:51:35 PM »\nမီးဇာက မခံမရပ်နိုင်သည့်အဆုံး တဟင့်ဟင့် ငိုချလိုက်၏။ ဒေါက်တာဟန်ဝင်းက အနားရောက်လာသည်။ သူ့မျက်နှာက လုံးဝတည်ငြိမ်လျက် အိနြေ္ဒရနေသည်။\n" ဆောရီးပဲကွယ်.. ဦးတို့က သမီးကို အတွေ့အကြုံရှိလိမ့်မယ် ထင်နေတာ.. နောင်လတ်အမှုကို ဒီကိစ္စတွေနဲ့ဆက်နွယ်နေလို့ တရားခွင်မှာ လိုအပ်ရင် သမီးဝင်ပြောနိုင်အောင် ပြတာပါ "\n" ဘာမှ.. မဆိုင်ဘူး.. "\nမီးဇာပါးစပ်မှ လွှတ်ကနဲ ဒေါသလေးနှင့် အော်လိုက်သည်။\nပြီးမှ စိုးရိမ်စိတ်ကလေးဝင်ကာ ဒေါက်တာဟန်ဝင်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ဒေါက်တာဟန်ဝင်းမျက်နှာက ပုစ္ဆာလွယ်လွယ်လေးကို မဖြေနိုင်သော တပည့်တဦးကို ကြည့်သလို ဂရုဏာသက်စွာကြည့်လိုက်သည်။ မီးဇာစိတ်ဝယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားပြန်သည်။\n" အား.. အိ.. အင့်.. အိုး.. အိုး.. အိုး... အိုး အိုး.. "\nတီဗီစကရင်ပြားပေါ်တွင် ပြင်သစ်မလေးက အပေါ်မှ ခွထိုင်ကာ ကပ္ပလီကြီး၏ လီးကြီးကို သူမ စောက်ပတ်လေးထဲ ကိုင်ထည့်ပြီး တအားအား တအိုးအိုးနှင့် တက်လိုးနေပုံပေါ်လာပြန်သည်။ မီးဇာ မျက်စိကို လွှဲပစ်မိပြန်၏။\n" ကိစ္စတွေပြီးမှ သမီး ဦးတို့စေတနာတွေကို နားလည်လာမှာပါ.. ကဲ.. ကိုစစ်အောင် အပြင်ခဏ ထွက်ပေးလိုက်ပါဗျာ.. သူတယောက်ထဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ်ကြည့်ပါစေ "\n" အို.. ဟင့်အင်း.. ကျမ မကြည့်ချင်ဘူး.. ပြန်မယ်.. "\nကိုစစ်အောင်က မီးဇာတင်ပါးလေးကို ခလေးချော့သလို ပုတ်လိုက်ရင်း အေးချမ်းစွာ ပြောသည်။\n" သမီးက ခေတ်နောက်ကျသေးတာကိုး.. ဟဲ ဟဲ "\nမီးဇာက ကိုစစ်အောင်လက်ကို ပုတ်ထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ တကိုယ်လုံးမှာလည်း သိသိသာသာကြီးတုန်လှုပ်လာသည်။\n" ဒေါက်တာ ဆေးကိစ္စ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ.. မနက်ဖြန်ဆို ရုံးတင်တော့မှာ "\n" အရှိအတိုင်းပဲပေါ့ဗျာ.. ဘယ်တတ်နိုင်မှာလဲ "\nဒေါက်တာဟန်ဝင်း စကားအဆုံး၌ မီးဇာရင်ဝယ် သောကမီးတောက်လေး ဟုန်းကနဲ ထလာရပြန်သည်။\n" သ..သမီး.. နားမလည်လို့.. တခုမေးပါရစေ.. ဦးတို့ရယ်.. "\n" မေးလေ.. မေးပါ သမီး သံသယရှင်းအောင်မေးပေါ့ "\n" ဒါ.. ဒါတွေ ပြနေတာက.. နောင်နောင့် အမှုနဲ့ဘာပတ်သက်လို့လဲ..ဟင်.. ဟို..သမီးမှားရင် ခွင့်လွှတ်ပါ..နော်.. "\nကိုစစ်အောင်က ထောင်ချောက်နားတိုးလားသော ယုန်သူငယ်ကို ကြည့်သော မျက်လုံးမျိုးနှင့် ကျေနပ်စွာ ပြုံးရင်း ကြည့်လိုက်သည်။ ဘယ်လိုဖြီး၍ ဘယ်သို့ ဒိုင်တွေသွင်းရမည်ကိုလည်း အလေ့အကျင့်ရနေသော ကလိမ်ကကျစ်ဦးနှောက်က လှစ်ကနဲ အဖြေရပြီးသား။\n" အာ.. ဒါ မေးသင့်တဲ့မေးခွန်းဘဲ.. မေးကိုမေးရမယ် "\nကိုစစ်အောင်၏ တည်ငြိမ်သယောင် မျက်နှာက မီးဇာကို ထပ်မံ၍ ဇဝေဇဝါဖြစ်စေပြန်သည်။ စင်စစ်၌\nကိုစစ်အောင်တို့နှစ်ယောက်မှာ ပေါက်ကွဲလု မီးတောင်နှယ် လီးတောင်နေကြလေပြီ။\nအရိုင်းမလေးကို အယဉ်ဖြစ်အောင်၊ အကျဉ်းကို အကျယ်ချဲ့ရာ၌ စစ်အောင်နှင့် ဟန်ဝင်းက ဘက်ညီကြသည်။\n« Reply #4 on: December 20, 2012, 03:00:24 PM »\n" မူးယစ်ဆေးဥပဒေမှာ အလွဲသုံးစား အလွန်အကျွံစားသုံးမှီဝှဲမှုအတွက် အရေးယူနိုင်တယ်.. နောင်လတ်က မူးယစ်ဆေးသုံးစွဲသူတယောက်ဆိုတာ သူ့သွေးနဲ့ ဆီးက သက်သေခံနေပြီ.. ဒီတော့ သူ့ကို ကယ်နိုင်တဲ့နည်းက တနည်းဘဲရှိတယ် "\nကိုဟန်ဝင်းကတဖက်၊ ကိုစစ်အောင်ကတဖက် မီးဇာ၏ မွှေးပျံ့သင်းထုံသော ကိုယ်လုံးလေးကို ကြားညှပ်၍ ပူးကပ်ထိုင်လိုက်ကြ၏။ ထွေးထွေးအိအိ ပခုံးသားလေးများ အေးစက်နူးညံ့နေပါကလား။ အလယ်တွင် ထိုင်နေသော မီးဇာရင်သည် တဒိန်းဒိန်း ခုန်နေ၏။ နောင်လတ်မှလွဲ၍ မည်သည့်ယောက်ျားလေးနှင့်မျှ အရောတဝင်မလုပ်ဖူးသော မီးဇာနှလုံးသားနုနုလေးသည် ရင့်မာကောက်ကျစ်သော ကျားငစဉ်းလဲနှစ်ကောင်ကြား၌ သွေးစိမ်းရှင်ရှင်ပန်းထွက်အောင် ခြေမွခံရတော့မည်ကို ယုန်သူငယ်မလေးမီးဇာ လုံးဝမသိရှာပါပေ။\n" အား.. အီး.. ပြွတ်.. ဘွတ်.. အ.. အာ.. အ.. "\nလုပ်ပြန်ပြီ.. မိနစ်အတော်ကြာမျက်နှာလွှဲထားမိသော တီဗီဖန်သားပြင်ဝယ် သေးကျဉ်းသော အပေါက်လေးထဲသို့ ကပ္ပလီကြီး၏ သီးမွှေး လီးကြီးက မညှာမတာ ထိုးဝင်သွားပုံကို အနီးကပ်ပြထားသည်။ မြင်ကွင်းအတွင်း အကြောပြိုင်းပြိုင်းနှင့် လီးမဲမဲကြီးမှာ ပြောင်လက်ကာ ကောင်မလေးစောက်ပတ်အတွင်းသို့ ကြပ်ကြပ်တည်းတည်း ဖြေးညှင်းစွာ လိုးဝင်သွား၏။\n" အား.. " စူးစူး အုပ်အုပ်ကလေး အံကြိတ်၍ အော်ရင်း လေးဘက်လေးထောက်ထားသော ကောင်မလေးသည် ခါးလေးကုန်းကာ တွန့်တက်သွားပြီး တဆတ်ဆတ်တုန်နေ၏။ မီးဇာမျက်လုံးများ က ရုတ်တရက် ဖန်သားပြင်ဆီက ခွာမရ။\n" ပြွတ်.. ဘွတ်.. ပြစ်.. ဟင့်.. ဟင့်.. ပြွတ်.. "\n" အ.. အား.. အဟင့်.. အဟင့်.. အဟင့်.. "\nမီးဇာပေါင်သားနှင့် ဗိုက်တပြင်လုံး ဘာကြောင့်မှန်းမသိ ကြက်သီးဖုတွေ ဖြင်းကနဲထသွားသည်။ အောက်ပိုင်းတခုလုံးမှာ ယားကျိကျိနှင့် နေမထိ ထိုင်မသာ ဖြစ်သွား၏။ ဟန်ဝင်းလက်တဖက်က မီးဇာ၏ ပြည့်ဖြိုးတုတ်ခိုင်သော ပေါင်ကြီးပေါ်သို့ ရွှရွှလေး ပွတ်ထိလာသည်။ မီးဇာအသက်ရှုရပ်သွားသည်။ အသက်ကို အောင့်ပြီး အကြည့်ကိုရှေ့သို့ ပို့ထားမိသည်။\nကိုစစ်အောင်လက်တဖက်ကလဲ မီးဇာ ရင်သားလုံးလုံးအိအိလေးကို ဆိုက္ကားဟွန်းနှိပ်သလို အိကနဲ နှိပ်ချလိုက် ဆုပ်နယ်ချေမွလိုက်လုပ်လာသည်။\n" ဗြစ်.. ပြွတ်.. ဖတ်.. ဖတ်.. ပြွတ်.. ဖွတ်.. "\n" အာ.. အာ.. အာ့.. အာ့.. "\nပြင်သစ်မလေးကိုယ်ခန္ဓာက ကပ္ပလီကြီးဆောင့်အားကြောင့် ရှေ့ဆီသို့ ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ ဆောင့် ဆောင့် လှုပ်ရှားနေပြီး အင်မတန် ကောင်းနေသော သဘောနှင့် လျှာလေးဖြင့် နှုတ်ခမ်းအစုံကို ဝိုက်လျက် ယက်ခါ ယက်ခါ ပါးစပ်ကလေး ဟထားရင်း တအားအား အော်နေပုံမှာ မီးဇာရင်ကို ပူလောင် လှိုက်မောလာစေသည်။ မီးဇာ၏ အသက်ရှုသံလေးမှာ မသိမသာလေး ပြင်းလာလေသည်။ ကျားမုဆိုးနှစ်ကောင်က သရည်တမြားမြားနှင့် အတင့်ရဲစွာ ဆုပ်နယ်ပွတ်သပ်လာကြရာ မီးဇာထမီလေးမှာ ပေါင်ရင်းနားသို့ပင် ပင့်တင်ရောက်ရှိလာလေသည်။\nမီးဇာ ရင်တွေခုန်နေသည်။ သူတို့ပြောသော စကားအနက်အဓိပ္ပါယ်က မီးဇာနားသို့မဝင်တချက် ဝင်တချက်။ ကာမ မီးတောက်သည် မီးဇာကို လောင်မြိုက်စပြုပြီ။\n" အဟင့်.. အင့်.. အင်း ဟင်း.. ဟင်း.. အင့်.. အဟင့်.. "\nမီးဇာတကိုယ်လုံး မှော်ဝင်ကျောက်ဆစ်ရုပ်နှယ် စတင်လှုပ်ရှားလေသည်။ လက်ထဲမှ ခေါက်ထီးလေးက ထိုင်ခုံနောက်ကျောအနိမ့်ပိုင်းသို့ လိမ့်ကျလျှောဆင်းသွားသည်။ မီးဇာ အားလျှော့လိုက်သည်။ ဆိုဖာကျောကိုမှီရင်း တဟင့်ဟင့် ရှိုက်ငိုပစ်လိုက်မိတော့သည်။\nဂျိုးပြော မိုးပြောနှင့် တောင်စဉ်ရေမရ ဥပမာ ဥပမေယျတွေ လုပ်ကြံပြောလာခဲ့သော ရှေ့နေအတု(စစ်အောင်) နှင့် ဆရာဝန်အတု(ဟန်ဝင်း)တို့ ဟန်ဆောင်မျက်နှာဖုံးကြီးများ ကွာကျသွားကြလေသည်။\n" အာ.. အ.. အ.. ဟ.. အဟ.. အဟင့်.. "\nသူတို့၏ ကျွမ်းကျင်ထိရောက်သော အပွတ်အသပ် အဆုပ်အနယ်များကို မီးဇာ ရုန်းကန်နိုင်စွမ်းမရှိတော့။ ပေါင်ကြားထဲသို့ လက်ထိုးနှိုက်ကာ စောက်ပတ်လေးကို လက်ညှိုးကြီးဖြင့် မွှေနှောက်ကလိခြင်းခံလိုက်ရသည်။\n" အိုး.. အိုး.. "\n« Reply #5 on: December 20, 2012, 03:40:07 PM »\nမီးဇာ တွန့်ကနဲ ဖင်ကြီးကြွသွားပြီး ဟန်ဝင်းလက်ကို ပေါင်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းကြီး ညှပ်လိုက်မိသည်။ လက်မောင်းမာကျစ်ကျစ်ကြီးကို ပေါင်နှစ်လုံးက ညှပ်ဖိထားသော်လည်း လက်ညှိုးကြီးက အသစ်စက်စက် စောက်ပတ်လေးအထဲ၌ ကလိနေပြန်ရာ ဖင်ကြော ရင်ကြောကြီးများ စိမ့်ကနဲ သိမ့်ကနဲ ခံစားလိုက်ရပြီး စောက်ပတ်အတွင်းမှ အရည်လေးများ စို့ထွက်လာရလေ၏။\n" ဟင့်.. အင်း.. ရှုး.. ကျွတ်.. ကျွတ်.. ကျွတ်.. "\nမျက်စိအစုံကို ဇွတ်မှိတ်ထားမိသည်။ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆိုဖာနောက်ကျော ကျောမှီတန်းပေါ်တင်ကာ ပေါင်နှစ်လုံးကို စေ့လိုက် ကားလိုက် ဖင်ကြီးကြွလိုက် ပြန်ချလိုက်ဖြင့် မနေတတ်မထိုင်တတ်အောင် ခံစားနေရသည်။\nမီးဇာ၏ အပေါ်အင်္ကျီလေးကို စစ်အောင်က ချွတ်လိုက်သလို ဟန်ဝင်းကလည်း မီးဇာဖင်အကြွ၌ ထမီလေးကို ဆတ်ကနဲ ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်လေသည်။\nချွေးသီးလေးများ စို့နေသော မီးဇာမျက်နှာလေးက ဖမ်းဆုတ်မရသော လေဟာနယ်အတွင်း စွန့်ပစ်ခြင်းခံရသူလို လွင့်မျောနေသည်။ တွယ်ရာမဲ့ မောဟိုက်နေသည်။ စစ်အောင်က သူ့ပုဆိုးနှင့် အင်္ကျီများကို ချွတ်ပြစ်လိုက်သည်။ အသက်(၃၀)ကျော် ယောက်ျားတယောက်၏ အဖွံ့ဖြိုးဆုံးကာလ အထန်ဆုံးသောအရွယ် လီးကြီးမှာ ငါးရှဉ့်ကြီးတကောင်လိုပင်။ နီရဲသော ထိပ်ကြီးက ငွါးငွါးစွင့်စွင့်ကြီးပေါ်လာသည်။ စစ်အောင်က သူ့လီးကို ခပ်တင်းတင်းကိုင်ပြီး ဂွင်းတိုက်ပေးလိုက်၏။\nချက်ခြင်းပင် လီးကြီးက အကြောကြီးတွေ ထောင်လာသည်။ ဂွေးဥတွဲလွဲကြီးက အမွေးကျိုးတို့ကျဲတဲ နှင့် ခါရမ်းလှုပ်ရှားနေသည်။ စစ်အောင်က မီးဇာလက်ကလေးတဖက်ကို ဆွဲယူပြီး သူ့လီးကြီးပေါ်သို့ အုပ်တင်လိုက်သည်။ လီးကြီးက နွေးပူ နေသည်။\nမီးဇာက သူမလက်ချောင်းလေးများကို ကုပ်ကွေးထား၏။ လက်ဆစ်လေးများဖြင့်သာ လီးကို ထိတွေ့မိကြသည်။\n" ကိုင်လိုက်စမ်းပါ "\nစစ်အောင်က အမိန့်ပေးသလိုလို အသံဆတ်ဆတ်နှင့်ပြော၏။ မီးဇာက မျက်လုံးလေးဖွင့်ကြည့်ပြီး လီး\nကြီးကို မရဲတရဲလေး ခပ်ဖွဖွဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ တကိုယ်လုံးဓါတ်လိုက်သလို ဖိန်းရှိန်းတုန်ခါသွားမိလေသည်။ လီးကို ကိုင်ထားသော မီးဇာလက်ကလေးများက တဆတ်ဆတ်တုန်နေသည်။ နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာက ဆောင်းလေအဝှေ့ခံရသော နှင်းဆီပွင့်လွှာလေးများနှယ် တရွရွလှုပ်ရှားနေသည်။ မျက်ဝန်း၏ ရွှန်းစိုသော အကြည်ဓါတ်တို့က မှုံသီဝေဝါးနေကြပြီ။\nလီးကို ကိုင်ထားသော အပျိုမလေး၏ လက်ချောင်းလေးများ မသိမသာတင်း.. တင်းလာသည်။ မာန်တင်းလာသော နတ်ဝင်သည်လို တကိုယ်လုံးတုန်ခါယိမ်းထိုးလာသည်။ စစ်အောင်က ကာမဓါတ်များကို လီးမှတဆင့် မီးဇာအသဲသို့တိုင်အောင် ပို့လွှတ်ပေးနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ မီးဇာစောက်ပတ်လေးမှာ ပွစိပွစိဖြင့် တန်ပြန်လှုပ်ရှားလာကြသည်။\nဟန်ဝင်းကလည်း သည်လိုပွဲမျိုးကို ကျွမ်းကျင်စွာ ကိုင်တွယ်ဆင်နွှဲတတ်သူဖြစ်သည်။ ဇာနည်နွယ်၏ ဖွေးဥနူးညံ့နေသော ပေါင်တံကြီးနှစ်ဖက်ကို အသာအယာ ဘေးတဖက်စီသို့ ဆွဲကားပြစ်လိုက်၏။\nစောက်မွေးနုနုလေးများက နီကျင်ကျင်နှင့် အဖုတ်လေးကအုံကြွဖောင်းကားတတ်လာသည်။ ဆီးစပ်ဖြူဖြူခုံးခုံးလေး အောက်တွင် နက်ရှိုင်းသော အကွဲကြောင်းလေးက ထင်းကနဲပေါ်လာသည်။\nစောက်ပတ်အကွဲကြောင်းလေးထိပ်ပိုင်းဆီတွင်မူ ပြူတစ်စ ပန်းဖူးလေးထိပ်ကို ခပ်ဟဟလေးတွေ့နေရ၏။ ဟန်ဝင်းက အကြောစုရာ ဆုံရာ အစိလေးကို အလွတ်မပေးဘဲ လျှာဖျားလေးနှင့် ကုန်းပြီးကလိပေးလိုက်လေသည်။ နွေးပူသော လျှာကြီးက စောက်ပတ်လေးထဲသို့ ပြွတ်ကနဲ ထိုးသွင်းလိုက်သည်နှင့် ပေါင်နှစ်ဖက်က ခလုတ်နှိပ်ခံလိုက်ရသလို ဘေးသို့ကားကနဲ ပြဲထွက်သွားပြီး ချက်ချင်းပြန်စေ့ကာ ဟန်ဝင်းခေါင်းကို ပေါင်နှစ်လုံးနှင့် ညှပ်ထားလိုက်၏။ အစိမ်း အရိုင်းလေးများကို ကြိမ်ဖန်များစွာ လေ့ကျုင့်ပေးလာပြီးဖြစ်သော ဟန်ဝင်းက မရုန်းမဖယ်။\nသူ့ခေါင်းကို မီးဇာ၏ ပေါင်ကြား၌သာ ငြိမ်နေလိုက်ပြီး လျှာစောင်းကလေးဖြင့် ပြွတ်ကနဲ ပြွတ်ကနဲ ထိုးသွင်းလျက် အဆက်မပြတ် ယက်ပေးလိုက်လေသည်။ ထိုအခါ စစ်အောင်လီးကြီးကိုကိုင်ထားသော မီးဇာလက်ကလေးများ တင်းကနဲ တင်းကနဲ ဆုပ်ညှစ်ပြီး တဟင်းဟင်း တအင်းအင်းနှင့် ထွန့်ထွန့်လူးသွားရှာလေ၏။\n" အဟင့်.. အင့်.. ရှုး.. အား.. အာ.. ကျွတ် ကျွတ်.. "\nစောက်စိလေးမှာ တင်းထောင်လာသည်။ စောက်ပတ်ထဲမှ အရေကြည်လေးများ ယိုစိမ့်ကျလာသည်။ ဟန်ဝင်းလက်နှစ်ဖက်က မီးဇာဖင်ကြီးများကို ပွတ်သပ်ဆုပ်နယ်ပေးနေသည်။ မီးဇာ အောက်ပိုင်းတခုလုံး မကြုံစဖူးသော အရသာထူးကြောင့် သိမ့်သိမ့်ခါနေလေသည်။ မီးဇာမျက်စိကို တင်းတင်းမှိတ်ထားသည်။ စစ်အောင်က မီးဇာ၏ ပန်းနုရောင်နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို နှုတ်ခမ်းနီဆေးဆိုးပေးသလို အပြန်အလှန်ပွတ်ပေးလိုက်သည်။\n" အို့.. "\nမီးဇာမျက်နှာဆတ်ကနဲ ရှောင်ဖယ်ရင်း သူမပါးစပ်နားမှ လီးကြီးကို ခါထုတ်လိုက်သည်။ ရင်ဝယ် ရှက်ခြင်း၊ ကြောက်ခြင်းနှင့် မွှန်ထူနေသည်။ အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့ဘယ်လိုရောက်လာမှန်းကို မိမိ ပြန်လည်စဉ်းစားလို့မရအောင်ဖြစ်နေ၏။ စစ်အောင်က ခါထွက်သွားသော မီးဇာခေါငးလေးကို ညင်ညင်သာသာ ဆွဲကိုင်တည့်မတ်ပြီး ကြီးမားနီရဲနေသော လီးဒစ်ကြီးကို ပါးစပ်လေးအတွင်းသို့ ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။\n"အွန့်.. ဟွန့်.. အင်း.. အွန်း.. "\nမီးဇာပါးစပ်အတွင်းသို့ မာတင်းပြောင်ချောနေသော ကိုစစ်အောင်လီးကြီးက တသွတ်သွတ် ဝင်ချီထွက်ချီပြုလျှက်ရှိရာ မီးဇာက လျှာဖြင့်အသာအယာလေး ကာထားရင်း ပါးစပ်ကို ခပ်စုစုလေး စုပေးထားလိုက်သည်။\n" ပြစ်.. ပြွတ်.. ပြစ်.. ပြွတ်.. ပြစ်.. ပြွတ်.. "\n" အွန်း.. အင်း.. အွန်း.. အင်း.. "\n« Reply #6 on: December 20, 2012, 10:19:37 PM »\nစစ်အောင်၏ လမွှေးကြမ်းကြီးများက မီးဇာ၏ နှာတံထိပ်လေးကို ပြေးပြေးအုပ်မိနေပြီး နီစွေးလှပသော နှုတ်ခမ်းလေးအစုံမှာ လမွှေးအုံကြီးကြား၌ နစ်မြှုပ်လိုက် ဝေးကွာလိုက်ဖြင့်.. ။\n" ပြစ်.. ပြွတ်.. ပြွတ်.. ဖွတ်.. အွန့်.. အွန်း.. "\nစစ်အောင်လီးကို စုပ်ပေးနေရသော မီးဇာစောက်ပတ်လေးကို ဟန်ဝင်းက အောက်တွင် မြိန်ယှက်စွာယက်ပေးနေပြန်ပါသည်။ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လျက်ရှိသော မီးဇာ၏ မျက်နှာကို စစ်အောင်က ခွလျက်ရပ်ရင်း အစုပ်ခံနေခြင်းဖြစ်ပြီး ကြမ်းပြင်၌ ဒူးထောက်ထားသော ဟန်ဝင်းက မီးဇာစောက်ပတ်ကို ယက်ပေးနေခြင်းဖြစ်သည်။\nခံစားမှုနှစ်မျိုးကို တပြိုင်နက်ခံစားတွေ့ကြုံနေရသော မီးဇာ၏ အသိအမှတ်သညာများ တကယ်ပင် ရှုပ်ထွေးဝေဝါးသွားကာ မှုံသီလွင့်ပါးနေသည်။\n" အောက်ဆင်းလိုက်ပါလား.. ဇာနည်နွယ် "\nအသံက မမာ မပျော့ အပေးနှင့်အယူသင့်တင့်မျှတနေပြီးသား ရှယ်ယာသမားများလေသံ။ မီးဇာပေါင်ကြားမှ ဟန်ဝင်းက ခေါင်းကို မော့ပြီး ပြောင်တင်းနေသော စောက်ဖုတ်ကြီးကို အာသာငမ်းငမ်းကြည့်ရင်းပြောလိုက်သည်။ မီးဇာစောက်ဖုတ်ကြီးကလည်း လိုးချင်စရာ ကောင်းလှသည်။ နှုတ်ခမ်းသသာထူထူကြီးများနှင့် စောက်စိလေးက ပြူးထွက် တင်းမာနေပြီဖြစ်သည်။\nစောက်ပတ်အနေအထားကို ကြည့်ခြင်းဖြင့်ပင် ဒီကောင်မလေးခံချင်နေမှန်း အတွေ့အကြုံရှိပြီးသားသူတို့နှစ်ဦးလုံးသိကြသည်။\nမီးဇာက ကော်ဇောကြမ်းကြီးခင်းထားသော ကြမ်းပြင်ဝယ် ရှက်ရွံ့စွာ မျက်နှာလေးကို ငုံ့ရင်း လှဲအိပ်လိုက်လေသည်။ ထိုအခါ စစ်အောင်က မီးဇာမျက်နှာပေါ်သို့ခွရပ်ပြီး လီးကြီးကို ပါးစပ်အတွင်းထိုးထည့်လိုက်ပြန်သည်။ မီးဇာက စစ်အောင်ဒူးခေါင်းနှစ်ဖက်ကို အားပြုကိုင်တွယ်ရင်း စုပ်ပေးနေရသည်။\nဟန်ဝင်းကတော့ အစွမ်းကုန် တောင်နေသူ့လီးကြီးကို ဂွင်းတိုက်ရင်း စောက်ပတ်လေးကို အားရပါးရ လိုးရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။\nမီးဇာ ခြေနှစ်ချောင်းကို အပေါ်သို့မလိုက်သည်။ ခြေသလုံးမွှေးသန်သန် မဲမဲလေးများကို လက်နှင့်ဆုပ်ကိုင်မိသည်။ စောက်ဖုတ်ကြီးက ခပ်အာအာပြဲလျှက် ဖူးယောက်လာသလို တင်းမောက်လာသည်။\nထိုအခါ ဟန်ဝင်းက စောက်ပတ် အပေါက်ဝသို့ လီးထိပ်ကို "သွတ်"လိုက်ခါ "ပြွတ်"ကနဲ ဒစ်မြှုပ်ရုံ နှစ်ချလိုက်ပြီး "ဗြစ်"ကနဲ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။\n" ပြွတ်.. ဗြစ် "\n" အီး.. အင့်.. "\nမီးဇာ မချိမဆန့် သိမ့်သိမ့်ခါသွားသည်။ နင့်ကနဲ အီစိမ့်သွားသော အရသာက နှစ်စက္ကန့်လောက်မှာပဲ ပျောက်ဆုံးသွားသည်။ ငိုချင်သွားသည်။\nပေါင်နှစ်ဖက်က ဟန်ဝင်းပေါင်ပေါ်တွင် ကားလျက် "ပေး"ထားရသောကြောင့် ကျောလေး ကြမ်းပြင်နှင့်လွတ်အောင် "ကော့"ပြစ်လိုက်မိသည်။\nစစ်အောင်လီး နွေးနွေးကြီးကိုလဲ တပြွတ်ပြွတ်စုပ်ပေးနေရသေးရာ မကျေမနပ်ဖြင့် မျက်ရည်လေးပင် လည်အောင် ဒေါသထွက်သွားမိလေသည်။\nစောက်ပတ်နှစ်ခြမ်းမှာလဲ ဟိုဟတ်သည်ဟတ်နှင့် လိုက်ဟတ်နေသလို အပြဲ.. အပြဲလေးဖြစ်သွားလေသည်။ ထိုသို့ဖြစ်သွားရခြင်းကိုပင် ဟန်ဝင်းက အကျေနပ်ကြီးကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။\nပေါင်နှစ်လုံးကို ကိုးဆယ်ဒီဂရီပင့်တင်လိုက်ပြီး ဆောင့်ကြောင့်ထိုင် အနေအထားနှင့် လီးကိုတေ့လိုက်သည်။ ပူနွေးသော လီးထိပ်ကြီးအထိအတွေ့က ဖင်ကြီးကို စိမ့်ကနဲ ကြက်သီးဖုကကလေးများ ထသွားစေသည်။ လီးထိပ်က စောက်ပတ်အဝကို တေ့မိသည်နှင့် ဖင်တပိုင်းလုံးက ဖျင်းကနဲဖြစ်သွားကာ စောက်ပတ်နှစ်ခြမ်း တင်းကနဲ ကျစ်မာသွားပြီး ရှုံ့တင်းနေ၏။\nဟန်ဝင်းက စောက်စိထိပ်လေးကို တံထွေးဆွတ်ပြီးနောက် လက်ညှိုးထိပ်ကြီးဖြင့် အကြိမ်ကြိမ်ပွတ်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ လီးကို ဖိသွင်းချလိုက်လေတော့သည်။\n" ဗြစ်.. ဗြွတ်.. ဗြွတ် "\n" အူး..... "\nမီးဇာပါးစပ်ထဲမှ စစ်အောင်လီးကြီးကို ယောင်ပြီး မကိုက်မိစေရန် မနဲကြီးသတိထားလိုက်ရလေသည်။ စောက်ခေါင်းလေးအတွင်းသို့ ဒလကြမ်းကြီးတိုးဝင်လာသော ဟန်ဝင်းလီးကြီးမှာ လုံးပတ်ထွားကြိုင်းလွန်းလေရကား မီးဇာ တကိုယ်လုံး သွက်သွက်ခါထွန့်တက်သွားရလေသည်။\n« Reply #7 on: December 20, 2012, 11:20:16 PM »\n" ဟေ့ကောင်.. ဖြေး ဖြေး "\nဟန်ဝင်းက အားနှင့် မာန်နှင့် ဆောင့်ထည့်လိုက်သည်ကို စစ်အောင်က စိုးရိမ်တကြီးနှင့် လှည့်ပြီး တိုးတိုးပြော၏။\n" ဆော်လေးက ကြပ်တယ်ကွ.. ဟီး "\n" လီးမှဘဲ.. အပျိုပါဆိုမှ ကြပ်မှာပေါ့ "\n" ဖြေးဖြေးလုပ်ကြပါ အကိုတို့ရယ်.. နာလွန်းလို့ပါ.. "\n" ညီမက.. အပျိုဆိုတော့ ကြပ်လို့ပါ.. နောက်တော့လဲ ကျယ်ပြီးကောင်းသွားမှာပါ.. ညီမရဲ့ "\nစစ်အောင်က ဖူးတင်းနူးညံ့နေသော နို့လေးနှစ်လုံးကို သူ့ဂွေးဥကြီးဖြင့် မသိမသာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ချော့လိုက်၏။\n" အား.. ရှုး.. အင်း.. အင်း.. ကြပ်..တယ်.. အား... "\nမီးဇာလူမမာညည်းသလို သဲ့သဲ့ဖျင်းဖျင်းလေး ညီးတွား၏။\n" ဟန်ဝင်း ဖြေးဖြေး.. လုပ်ပါဆို "\n" အင်.. အင်း ပါကွ.. ဟီး.. ကောင်းတယ်ကွာ "\n" ကောင်းတိုင်း စွတ်ဆောင့်မနေနဲ့.. ဂန့်နေအုံးမယ် "\n" အဲ့လောက်တောင်လဲ မဖြစ်ပါဘူးကွာ "\nစစ်အောင်က မီးဇာနာကျင်သမျှကို ထိန်းချုပ်ကာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ဟန်ဝင်းကို သတိပေး၏။\nဟန်ဝင်းကလဲ လိုးနည်းကျွမ်းကျင်သူပီပီ ခြေနှစ်ဖက်ကို မုံ့ကျိုးလိမ်သဏ္ဌာန်လိမ်ပြီးဆောင့်သည်။\n" ပြွတ်.. စွတ်.. ပြွတ်.. စွတ်.. ဖတ်.. ဖတ်.. "\n" အင့်.. အင့်.. အင့်.. အိုး.. အိုး.. "\n" နာသေးလားဟင်.. ညီမ "\n" ရှုး.. အား.. နဲ..နဲ အား.. အား.. အာ.. ဖြေး ဖြေး.. ဆောင့်ပါရှုင်.. အထဲမှာ အရမ်းကျပ်တာပဲ.. "\nမီးဇာက မျက်ရည် ပိုးပိုးပေါက်ပေါက်ကျကာ ငိုရင်းသဲ့သဲ့ယဲ့ယဲ့လေး ပြောရှာသည်။\n" ဖွတ်.. ပြွတ်.. စွတ်.. ပြွတ်.. ပြွတ်.. "\nလိုးဆောင့်သံသည် နရည်မှန်လာ၏။ စည်းချက်ကျလာပြီး မီးဇာ၏ တအင့်အင့် အသံလေးကပါ\nအခန်းထဲ၌ ပြည့်ဝသော လိုးပွဲလေးကို အားဖြည့်နေပေသည်။ ဟန်ဝင်း အကြိတ်အနယ်ဆောင့်သမျှ\nစစ်အောင်က နို့နယ်ပေးလိုက် ဆီးခုံလေးကိုပွတ်သပ်ပေးလိုက်ဖြင့် နည်းမျိုးစုံ\nဖြေသိမ့်ပေးနေရပေသည်။ ဟန်ဝင်း၏ ကြီးမားသော လီးကြီးက ဖြူဝင်းဖောင်းကားနေသော မီးဇာ\nစောက်ဖုတ်လေးထဲသို့ အိကနဲ အိကနဲ ဝင်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း စစ်အောင်မှာလဲ လိုးချင်စိတ်များ\n" အစ်ကိုရော.. လိုး..အုံးမှာလား.. ဟင်.. "\n" အင်းပေါ့.. ဘာလဲ ညီမက အစ်ကို့ကို မခံချင်လို့လား "\n" မ..မ.. မဟုတ်ပါဘူး.. ဖြေး ဖြေး.. လုပ်လို့ပြောမလို့ပါ.. "\n« Reply #8 on: December 21, 2012, 12:19:50 PM »\n" အို..အစ်ကို့အလှည့်ကျရင်.. စိတ်ချ.. မနာစေရဘူး "\nပူလာသည်။ ထူလာသည်။ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဆောင့်ချက်များက မီးဇာစောက်ခေါင်းလေးထဲသို့ မီးစနှင့် ထိုးလိုက်သလို ပူကနဲ ပူကနဲ သုံးလေးကြိမ်ဖြစ်ပြီးနောက် စောက်ပတ်ကို တင်းကနဲ တင်းကနဲ ညှစ်လိုက်မိသည်။\n" ဘွပ်.. ဘွပ်.. ပြွတ်.. စွတ်.. စွတ်.. စွိ.. စွတ်.. "\n" အိုး.. အိုး.. အို.. အား.. ထွက်.. ထွက်.ကုန်ပြီ... "\nအပျိုရိုင်းမလေး၏ ဝတ်ရည်အိုးလေး ကွဲသွားသည်။ ပျားပတုံးကောင်ကြီး၏ ကြမ်းတမ်းစွာသောက်သုံးမှုကို ခံလိုက်ရသော မီးဇာတကိုယ်လုံး နှုံးချိကာသွားရသည်။ ဟန်ဝင်းကမူ သုက်ရည်အလူးလူးနှင့် သူ့လီးကြီးကို "ဗြွတ်"ကနဲ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဟန်ဝင်းလီးကြီးက သိပ်ကျေနပ်သေးဟန်မတူဘဲ ငေါက်ကနဲ ငေါက်ကနဲ မာန်ဖီနေဆဲရှိသေးသည်။ လီးတချောင်းလုံး မီးဇာစောက်ရည်များဖြင့် ပေသလူးနေကာ ပြောင်လက်တင်းမာနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။\nကောင်းသည်.. အတော်လေးကို ခံလို့ကောင်းသည်။ စောက်ပတ်တခုလုံး ကျိမ်းစပ်ပြီး ကျန်ရစ်သည်။ စောက်ခေါင်းအတွင်း၌မူ ခံချင်စိတ်က ကျန်ရစ်နေဆဲ.. ။\n" အစ်ကို.. လုပ်အုံးမယ်ဆို.. "\nမီးဇာ.. စစ်အောင်ကို မော့ကြည့်ရင်း တိုးတိုးမေးသည်။\n" ဟိုကောင်.. ထပ်ကိုင်အုံးမလား.. လို့ "\n" အို.. အစ်ကိုလုပ်အုံးလေ.. နောက်တခါမှ သူတခါလုပ်ချင်ပစေပေါ့.. တယောက်တလှည့်စီလုပ်ပေါ့.. "\nမီးဇာသိပ်ကို ရဲတင်းလာသည်။ လီးယဉ်သွားပြီမို့ ကြောက်စရာဟု မီးဇာမထင်တော့။ အပေးကောင်း အယူကောင်း လိုးပွဲလေးမျိုးကို မီးဇာခံစားကြည့်ချင်ပါသည်။\nမီးဇာဆုတောင်းပြည့်သည်ဟု ဆိုရပါမည်။ စစ်အောင့်လီးကြီးက အချိန်အတန်ကြာနူးနှပ်ထားပြီးသားမို့ လိုးရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေသလို လိုးချင်စိတ်မှာလည်း အပြင်းထန်ဆုံးအချိန်ဖြစ်လို့နေသည်။\n" ညီမ.. ပေါင်တဖက် လှဲပြီးတဖက် ထောင်ထား "\nစစ်အောင်အလိုကျ စောက်ပတ်ကို အစွမ်းကုန်ဖြဲပြီး ထောင်ပေးလိုက်သည်။ စစ်အောင်လီးကြီးက တွင်းပေါက်တွေ့သော မြွေငန်းကြီးကဲ့သို့ စောက်ပတ်အဝသို့ တရွှေ့ရွှေ့တိုးကပ်လိုက်လေသည်။\nဟန်ဝင်းက ခပ်စောင်းစောင်းဖြစ်နေသော မီးဇာ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးပေါ်သို့ တပိုင်းမှောက်အိပ်ကာ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ပြွတ်ကနဲ ပြွတ်ကနဲ စုပ်ပေးလိုက်လေသည်။ နီရဲသော နို့သီးခေါင်းလေးများက ထောင်ထလာကြသည်။\nမီးဇာဝမ်းဗိုက်သားလေး တလှပ်လှပ်နှင့် လှိုင်းထနေရှာသည်။ လက်ကလေးနှစ်ဖက်က ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ကျလျှက်ရှိ၏။ စောက်ပတ်အနီးတဝိုက်မှာ ရဲတွတ်နေသည်။\nစောက်မွှေးလေးများတွင် သုက်ရည်များပေကျံကာ တချို့မှာ ဆီးခုံတွင်ကပ်နေဆဲဖြစ်သည်။ စစ်အောင်က စောက်ပတ်အဝကို လီးသွင်းလိုက်ပြီး လက်နှင့်ကိုင်ကာ စက်ဝိုင်းသဏ္ဌာန်လှည့်မွှေပေးလိုက်သည်။ ထိုအခါ လက်ဝဲ လက်ျာ အထက်အောက် ရွဲ့စောင်းလျှက် စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ သိမ့်ကနဲ သိမ့်ကနဲ တဖျစ်ဖျစ်မြည်ရင်း အုံကြွ ဖောင်းကားလာလေ၏။\n" ဗြစ်.. ပြစ် ပြစ်.. ဗစ်.. ပြစ်.. ပြစ် ပြစ်.. ဗစ်.. "\n" ဟင့်.. အင်း.. အား.. ဟား.. အင်း.. ကျွတ် ကျွတ်.. "\nမီးဇာ၏ လက်ချောင်းလေးများ ကုတ်ကွေးတွန့်လိမ်ကာ ခြေတဖက်မြှောက်ထားသည့်ကြားမှပင် သူမ ကိုယ်လုံးလေးမှာ ဆားထိသော တီကောင်ကဲ့သို့ ထွန့်ထွန့်လူးသွားရှာလေသည်။ စစ်အောင်က စောက်ပတ်အတွင်း ဒုတ်တချောင်းကဲ့သို့ သန်မာကြီးထွားလှသော လီးကြီးကို ဒုတိယအကြိမ် ဆန့်ကျင်ဘက်သို့တဖန် ကိုင်သွင်းပြီး လှည့်မွှေပြန်သည်။\nအတွင်းသားရဲရဲလေးများ ပေါ်ထွက်သည်အထိ လီးကြီးကို ဆွဲနှုတ်လိုက် လိမ်သွင်းပြီး လှည့်မွှေလိုက်ဖြင့် မီးဇာ၏ စောက်ခေါင်းထဲမှာ အရေများ ရွှဲအိုင်ထွက်လာပြီး ညောင်စီးကျအောင် စိတ်ကြိုက် မွှေနှောက်ကလိပေးလိုက်လေရာ မီးဇာမှာ ပူစပ် ပူလောင်လေးဖြင့် ဆီးအိမ်အတွင်းမှ ဆီးသွားချင်သလိုလို.. စောက်ရည်များပဲ ပန်းထုတ်မိတော့မလိုလိုနှင့် ခံရခက်သော ကောင်းခြင်းမျိုးလေးကို တသသဖြစ်အောင် ခံစားမိလိုက်လေ၏။\n« Reply #9 on: December 21, 2012, 12:22:01 PM »\nဟန်ဝင်းကလည်း ပေါင်ဒါနံ့တသင်းသင်းလေးပျံ့သင်းမွှေးကြူနေသော မီးဇာကိုယ်လုံးလေးကို တရစပ်နမ်းရှိုက်ပွတ်သပ်ပေးနေပြန်ရာ မီးဇာမှာ နှစ်ယောက်မဆိုထားနှင့် တယောက်ကိုပင် လုံးဝအလိုးခံဘူးသူ မဟုတ်လေရကား ချွေးသီးလေးများစို့အောင်ပင် ခံ၍ ကောင်းနေမိလေသည်။\nစစ်အောင်အတွက် အကောင်းဆုံးပြင်ဆင်မှုများကို အချိန်ယူနှိုးဆွမွှေနှောက်၍ လိုးချင်သောစိတ်မှာ ထိန်းမရအောင် တုန်ခါလာသောအခါ သူ၏လီးကြီးကို မီးဇာလေး၏ စောက်ပတ်အတွင်းသို့ အသာအယာနှိမ့်ပြီး လိုးသွင်းလိုက်တော့သည်။\n" ပြွတ်.. ပြီပြိပြိ.. ပြွတ် "\n" အိုး.. အ.. ဟင့်.. အင်း.. ဟင်း ဟင်း.. "\nတစောင်းလေးလှဲအိပ်နေရာမှ မီးဇာခြေထောက်လေးမှာ ဒကောက်ခွက်မှ ဆတ်ကနဲ ကွေးသွားသည်။ ကြီးမားလုံးကျစ်နေသော ဂွေးဥကြီးက မီးဇာအတွင်းပေါင်တခြမ်းပေါ်တွင် ဒရွတ်တိုက် ပွတ်ရင်း စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းနှင့် လုံးဝဖိကပ်မိသွားသည်အထိ ဆောင့်ချလိုက်လေတော့သည်။\n" ဗစ်.. ပြွတ်.. ဖွတ်.. "\n" အား.. ရှီး.. အား ရှီး.. အား.. အမလေး.. အစ်ကိုရယ်.. အစ်ကို့ဟာကြီးကလည်း.. "\n" အစ်ကို့ဟာကြီးကလည်း "ဟု မီးဇာယောင်ပြီးပြောရင်း လက်တဖက်က ကြပ်သိပ်စွာ လိုးဝင်နေသော သူမစောက်ပတ်အဝကို လက်ကလေးနှင့် စမ်းလိုက်မိလေသည်။ မီးဇာ အတွင်းပေါင်သားလေးများ ဆတ်ဆတ်တုံနေရှာသည်။ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သော လက်ချောင်းလေးများ ကြားမှ လီးမာမာကြီးက ခပ်တင်းတင်းလေး အဆုံးအထိ လိုးဝင်သွားပြန်သည်။\n" ဗြစ်.. ပြွတ်.. ဟင့်.. ဟင့်.. ဘွတ် "\n" အင်း " မီးဇာက မေးကလေးငေါ့ပြီး အံလေးတင်းတင်းကြိတ်ကာ အင်း ရှည်လေးညီးရင်း တွန့်တက်သွားသည်။ စောက်ပတ်လေးတခြမ်းဆီ နှိပ်ဖိပြီး ဖိချလိုက်မိလေသည်။ ထိုအခါ အပေါက်ကျဉ်းကျဉ်လေးထဲသို့ ခပ်ကြပ်ကြပ်ထိုးသွင်းနေသော စစ်အောင်၏ အကြောပေါင်းစုံ ထောင်နေသည့် လီးကြီးမှ အမွေးကြမ်းကြီးများက ဖြူလွှသွယ်ပျောင်းသော မီးဇာ၏ လက်သူကြွယ်မှ ခုနှစ်လုံးတန်း ပတ္တမြားကျောက်ရဲရဲလေးများ စီထားသော လက်စွပ်လေးကို ဖုံးအုပ်မိသွားလေသည်။\nလှပဖြူနုသော မီးဇာလက်ချောင်းလေးများက လီးအဝင်အထွက်ကို ပို၍ကျပ်တည်းအောင် ထိန်းပေးသလိုကြီးဖြစ်နေပြန်ရာ စစ်အောင်မှာ လိုးအားပိုကောင်းသွားပြန်၏။ သို့သော် အဆုံးအထိဖိချလိုက်သော စစ်အောင်လီးက လက်နှစ်လုံးခန့်အကျန်တွင် မီးဇာလက်ကလေးနှင့် ထောက်ကာ ရှေ့ဆက်မတိုးသာဘဲ မာကျောသော လက်ဆစ်ကလေးများနှင့် ဆီးခုံ ထောက်မိပြီး ရပ်တန့်သွားလေ၏။\n" ညီမ.. လက် ဖယ်လိုက်ပါလား.. ဟင် "\n" အာ.. အခုတောင်.. အတော်နာနေတာ.. အဆုံးအထိဆို ကျမခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးရှင့်.. "\nမီးဇာက အံလေးကြိတ် မျက်စိလေးမှိတ်ရင်း ငြင်း၏။ ဟန်ဝင်းက ခေါင်းထောင်ကြည့်ရင်း စစ်အောင်ကို မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်သည်။ နို့လေးနှစ်လုံးမှာ အလတ်စားဟင်းပန်းကန်လုံးလေးတစ်လုံးမှောက်ထားသလို အိခြင်းတွဲခြင်းမရှိပဲ ပကတိ မာတင်းလျှက် နို့သီးခေါင်းလေးများ တင်းထောင်နေလေသည်။\nဟန်ဝင်းက မီးဇာရင်သားနုနုလေးများအပေါ်သို့ ကြမ်းရှရှသူ့လက်အစုံကို အုပ်ကိုင်ကာ ပွတ်သပ်နယ်ဖတ်ရင်း အောက်ခြေမှ ပင့်တင်စုကိုင်၍ ညှစ်လိုက်ပြန်သည်။\n" အာ.. အာ.. နာတယ်.. ရှင်.. "\nမီးဇာက ဟန်ဝင်းလက်အပေါ်မှ အုပ်ကိုင်ရင်း အော်လိုက်ရှာလေသည်။ မီးဇာ၏ လက်တဖက်က နို့အုံလေးများတွင်လည်းကောင်း၊ ၄င်းစောက်ဖုတ်လေးဆီ၌လည်းကောင်း ဗျာများနေရှာ၏။\n" ဇွတ်.. အိ.. ဘွတ်.. ဘွတ်.. "\n" အား.. သေပါပြီ.. ရှင်.. "\nစစ်အောင် မီးဇာကိုင်ထားသော လီးနှင့်စောက်ပတ်ကြားမှ လက်ကလေးကို ဆတ်ကနဲ ဆွဲထုတ်ရင်း ဖိချလိုးထည့်လိုက်ရာ စောက်ခေါင်းနံရံကြွက်သားများနှင့် ဖိကြိတ်မိသွားသော လီးထိပ်ကြီးသည် သားအိမ်ခေါင်း "ကွမ်းသီးလုံး"လေးအထိ "ဒုတ်"ကနဲ ဆောင့်ဝင် သွားလေ၏။ အောင့်ကျင်သော ဝေဒနာသည် ဖင်တခုလုံးကို ဇတ်ဇတ် ဇတ်ဇတ်နှင့်ခါသွားစေသည်။ မျက်ရည်များဝေ့ဝဲလာကာ စောင်းထားသော မျက်လုံးအိမ်ထောင့်မှ မျက်ရည်ပုလဲများစီးကျလာလေသည်။\n" ပြွတ်.. သွတ်.. ပြွတ်သွတ်.. ပြွတ်သွတ်.. "\nစစ်အောင်က ပူပူလောလော အချိန်လေးကို ထိရောက်စွာ အသုံးချလိုက်သည်။ လီးကြီးကို ခပ်သွက်သွက်လေးဆွဲမတင်လိုက်ရာ စောက်ဖုတ်လေး ဆူကြွပြီးပါလာသည်။ တဖန် ဒစ်ကျွံခါနီး အထိ ပြန်လိုးသွင်းလိုက်၏။ လီးချောင်းတချောင်းလုံးတလျှောက် ဖုထစ်ဖောင်းကြွနေသော အကြောမာမာကြီးများက စောက်ပတ်နှစ်ခြမ်းကို ပွတ်တိုက်တိုးဝင်သွားပြန်ရာ နှုတ်ခမ်းသားများ အတွင်းသို့လိပ်ဝင်သွားပြန်၏။\n" ပြွတ်သွတ်.. ပြွတ်သွတ်.. ပြွတ်စွတ်.. "\n" အင့်.. အင့်.. ဟင်.. အင့်.. ဟင်း.. "\nမီးဇာ လည်ပင်းကြောလေးများထောင်လာသည်အထိ အသက်ကိုအောင့်ကာ တင်းခံနေရရှာသည်။\nပါးစပ်မှပွင့်အန်၍ အော်မြည်ညီးညူခြင်းမပြုနိုင်တော့ပဲ လည်ချောင်းထဲမှသာ "အင့်.. ဟင့်"ဟုသော အသံခပ်အစ်အစ်လေးထွက်လာနေခြင်းဖြစ်သည်။\nအဆက်မပြတ် မနှေးမမြန်လေး လိုးရင်းမှ စစ်အောင်လီးကြီးမှာ တဖြေးဖြေးမာသထက်မာ တောင်လာရင်း နောက်ဆုံး သံချောင်းကြီးတစ်ချောင်းကဲ့သို့ လုံးဝမာကျစ်တောင့်တင်းသွားပြီး ဇတ်ကနဲ ဇတ်ကနဲ ဓါတ်လိုက်သလို တုန်ခါသွားလေတော့၏။\nမီးဇာခမျာမှာလည်း ကိုစစ်အောင်အား ဘယ်လိုဖြစ်သွားပါလိမ့်ဟု ခပ်စောင်းစောင်းလေးကြည့်မိရာမှ အံသွားကြီးများ တင်းနေအောင် ကြိတ်ရင်း ဒလကြမ်းကြီးဆောင့်သွင်းခံလိုက်ရပြီး ဆီးခုံလေးမှ စောက်မွေးလေးများနှင့် လမွေးကြမ်းကြီးများ ပွတ်ကြိပ်ခြင်းအသံကို သုံးလေးချက် ဗြိကနဲ ဗြိကနဲကြားလိုက်ရပြီး စောက်ခေါင်းအတွင်းမှ ရှိန်းရှိန်းပူပူလေးဖြစ်ခါ စောက်ရည်များ ပန်းထုတ်လိုက်မိလေသည်။\nကာမရာဂ၏ အမြင့်ဆုံးအချိန်တွင် လိင်ပစ္စည်းများ အကျောအမာဆုံးဖြစ်လေရကား..\n" ဘွတ်.. စွတ်.. ဘွတ်.. ပြွတ်.. ဘွတ်.. စွိ.. " ဆိုသော အရေရွှဲနေသည့် အသံများနှင့်အတူ စောက်ပတ်နှင့်လီးမှာ သံမဏိ သံထည်ကြီးများပမာ ဖြောင်းကနဲ ဖြောင်းကနဲ အရှိန်ပြင်းစွာ ရိုက်ခတ်မိကြလေ၏။\nအကယ်၍သာ စင်စစ် မီးပွင့်တတ်သော ပစ္စည်းမျိုးဖြစ်ပါက ကြိမ်ဖန်များစွာ ပွတ်တိုက်ခြင်း ဆောင့် ဖိခြင်းတို့ကြောင့် မီးဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်စေနိုင်အောင်ပင် ပြင်းထန်ကြလေသည်။\nစစ်အောင် ကိုင်မြှောက်ထားသော ခြေတဖက်ကို မီးဇာက ခပ်ရုန်းရုန်းလေး ဆောင့်လိုက်မှ စစ်အောင်က လွှတ်ပေးလိုက်ရာ ပက်လက်ကလေးငြိမ်ကျသွားလေသည်။\nရိုးစင်းသန့်စင်သော မိန်းကလေးဆီမှ ကာမကို နူးနပ်အရယူလိုက်ကြသော စစ်အောင်နှင့် ဟန်ဝင်းတို့အား ရှေ့နေနှင့်ဆရာဝန်အဖြစ်သိထားသော မီးဇာကမူ ချစ်သူ နောင်လတ်အတွက် ပက်ပက်စက်စက် ရက်ရက်ရောရောကြီး လာဘ်ထိုးလိုက်ရခြင်းအတွက် ကျေနပ်နေသလိုလို (သို့မဟုတ်) တကြိမ်တခါမျှမခံစားဖူးသော ကာမစည်းစိမ်ကြီးကို အပြည့်အဝ နှစ်ချီနှစ်လား ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကျေနပ်နှစ်သိမ့်စွာခံစားရသလိုလို.. မီးဇာမျက်နှာလေးက ပြုံး.. မလိုလို။\nမနက်ဖြန် နောင်လတ်အမှု ရုံးတင်မည်။ ထိုအသိတခုကပဲ ခန္ဓာကိုယ် တခုလုံးကို လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ထားသည်။\nနောင်လတ်ရည်းစား ဇာနည်နွယ်တစ်ယောက် မနက်ကတည်းက ရှေ့နေဦးထွန်းကျော်၏ တပည့်စစ်အောင်နှင့်အတူ မြို့ထဲထွက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်၏။ တွေ့စကတော့ "အော်.. သူလဲ နောင်လတ်အတွက် တဖက်တလမ်းက လှုပ်ရှားနေတယ်ထင်ပါရဲ့.." ဟု သာမန်မျှသာ တွေးလိုက်သည်။\nညနေပိုင်း(၃)နာရီလောက်အထိ သူတို့နှစ်ဦး ပေါ်မလာသောအခါ "ညိုမီ"စိတ်ပူသွားသည်။ တောင်တောင်မြောက်မြောက် အတွေးများလည်း ဝင်လာသည်။\nယောင်းမလောင်းအတွက် သောကသည် အလုံးအရင်းနှင့် ရင်ကို ပူဆွေးလောင်မြိုက်လာစေသည်။\nကောင်မလေးက (၁၈)နှစ်သာ ရောက်လာသည် ယောက်ျားတကာနှင့် ပြောဆိုဆက်ဆံဖူးသည်မဟုတ်။ အတွေ့အထိက ဘာဆိုဘာမှ မရှိ။ ညိုမီ တက္ကသိုလ်ရောက်သည် အထိ မှည့်တပေါက် အစွန်းအထင်းမရှိသော်လည်း ကျား.. အကြောင်းကောင်းကောင်းသိသည်။ ကျားဆိုသည်က အသားစိမ်းကို အာဟာရအဖြစ်မှီဝဲတတ်သော တွားသွားသတ္တဝါစစ်စစ်ဖြစ်သည်။ နို့တိုက်သတ္တဝါတွေထဲ၌ ကျားသည် ရက်စက်မှု ကမ်းကုန်သော သတ္တဝါတမျိုးလည်းဖြစ်သည်။ အသေးဆုံးယုန်သူငယ်မှ အကြီးဆုံးဆင်အထိ ကုတ်ဖဲ့ကိုက်ဖြတ်စားသောက်ရန် အမြဲအာသီသ ကြီးမားသူလဲဖြစ်၏။ တောထဲမှ ကျားများကို ညိုမီ ရင်ဆိုင်မတွေ့ဘူးသော်လည်း မြို့လည်ခေါင်မှ ကျားများကို တောထဲမှ ကျားများထက် ကြောက်စရာကောင်းသူများဟု ညိုမီနားလည်ထား၏။ ယခု မီးဇာတွဲသွားသော စစ်အောင်သည် ဆယ်တန်းကိုပင် မအောင်သေးဘဲ သူ့ကိုယ်သူ ရှေ့နေလိုလို နောက်နေလိုလို ဖိန့်လုံးများနှင့် လင်ရှိမယားလဲဖြုတ်.. တခုလပ်တလင်ကွာ ခလေးမအေပင် ချမ်းသာမပေးသော ဝံပုလွေနှင့် ကိုးတောင်ကျားစစ်စစ်ဖြစ်သည်။ ဒေါက်တာဟန်ဝင်းကိုတော့ ညိုမီမြင်ဖူးသည်။ အဘိုးကြီးက အသက်(၅၀)ကျော်ဖြစ်သော်လည်း သန်မာဖျတ်လတ်လျှက် နှစ်လိုဖွယ် အပြုံးဖြင့် လူနာများကို ဆက်ဆံတတ်သည်။ ဒေါက်တာဟန်ဝင်းမျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လူနာ၏ရောဂါတဝက်လျော့သွားစမြဲ။ ဒေါက်တာကတော် အန်တီချစ်ကလည်း ဒေါက်တာကဲ့သို့ပင် သဘောကောင်း၊ သိက္ခာပြည့်ဝပြီး ဖြူဖြူခဲခဲကြီးနှင့် အမြဲသန့်စင်စွာ ပြုံးရယ်နေတတ်သူဖြစ်သည်။ ခက်သည်က မီးဇာဘယ်ရောက်နေမှန်းမသိခြင်းပင်။ တပူပေါ်နှစ်ပူဆင့်လျှက် ညိုမီအိမ်မှ ကသုတ်ကရက် ထွက်လာသောအခါ ညနေ(၃း၁၅)နာရီ။\n« Reply #11 on: December 22, 2012, 11:52:03 AM »\nမိုးကဝုန်းကနဲ သွန်သလို ရွာချလိုက်သည်။ ရပ်ကွက်အတွင်း အလုပ်ပြန် ညဆိုင်းသမားများမှ အပ ရှင်းလင်းနေသည်။\nနေ့ခင်းကြောင်တောင် ဖြောင်းကနဲ လျှပ်စီးလက်လိုက်သော အလင်းရောင်သည် ညိုမီ့အသည်းကို ငယ်သွားစေသည်။ ဖိုးတွမ်တီးစစ်အောင် စတည်းချတတ်သောတိုက်သစ်တလုံးကိုတော့ ညိုမီသိထားသည်။ ထိုတိုက်သို့ရောက်သွားသော မိန်းမပျိုလေးတိုင်း အမဲဖျက်သလို စစ်အောင် ဒဏ်ကို ခံရပြီးမှ မျက်ရည်စက်လက်နှင့် ပြန်ရသည်ချည်းဖြစ်၏။\nမိုးက သည်းသည်းထန်ထန်ရွာသည်။ ဆောင်းထားသော ခေါက်ထီးလေးမှပင် ယိုစီးကျလောက်အောင် တမုန်းရွာသည်။ ရေမြောင်းများ အဟုန်ပြင်းစွာ စီးမျောနေ၏။ ကံဆိုးမသွားရာ မိုးလိုက်လို့ရွာဆိုတာမျိုးများလားကွယ်။\n" ဟယ်.. မမညိုမီ.. "\nအိမ်ရှေ့ဧည့်ခန်းတွင် မီးဇာနှင့် စစ်အောင်အပါအဝင် အခြားထောင်ထောင်မောင်းမောင်းနှင့် ယောက်ျားတယောက်ကိုပါ တွေ့ရ၏။\n" ငါ.. နင့်ကို လာခေါ်တာ.. ဇာနည်နွယ်.. "\n" ဝင်ပါအုံးလား.. မိုးတွေသိပ်ရွာနေတယ်လေ "\nစစ်အောင်ဘေးက အကောင်ရဲ့မျက်လုံးတွေကို ညိုမီသဘောမကျချေ။ နီရဲဝေဝါးစွာ အငမ်းမရအကြည့်။ သူတို့ပုံစံများက ဘောလုံးပွဲမှ ပြန်လာသူများနှယ် ဆံပင်များ ချွေးစိုနေသည်။ မျက်နှာတွေ နွမ်းဖတ်နေသည်။ ညိုမီ့ရင်များ တဒိန်းဒိန်း ခုန်သွားသည်။\n" ဝင်ပါအုံး မမညိုမီ.. ဒါ.. ဒေါက်တာဟန်ဝင်းလေ.. "\n" ဘာ.. ဘယ်ကအကောင်လဲ.. ဒေါက်တာဟန်ဝင်း.. "\nစစ်အောင် မျက်နှာကွက်ကနဲ ပျက်သွားသည်။ မီးဇာတယောက် ကျားခံတွင်းထဲ ရောက်နေကြောင်း ညိုမီသိလိုက်ရလေပြီ။ စိုင်ကော်၍ ခြုံပေါ်ရောက်သည်ဆိုသောစကား၊ ဆွမ်းခံရင်း ဌက်သင့်သည်ဆိုတာမျိုး၊ မုတ်ဆိတ်ပျားစွဲသည်ဟုလည်း သုံးကြပြန်သည်။\nညိုမီရောက်လာခြင်းက ယနေ့အဖို့ စစ်အောင်နှင့် မူတူးတုိ့အတွက် ဖုတ်သွင်းရထားဆိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။\nမီးဇာဆိုသော လုံးလုံးကျစ်ကျစ် ဆော်လေးကို အသားကုန်ဗျင်းပြီး အနားယူနေကြခိုက် ညိုမီရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ မူတူးနှင့် စစ်အောင် သည်လိုဂွင်မျိုးခဏခဏရိုက်ကြသည်။ စစ်အောင်ကြောင်းပေးသောလမ်းပေါ်၌ မူတူးက အကယ်ဒမီရှုံးလောက်အောင် ကပြနိုင်စွမ်းရှိသည်။ မူတူးက ရုပ်ရှိသည်။ စစ်အောင်က စစခြင်း " ဟလို ဗိုလ်ကြီးဘာညာ " ဆိုလျှင် သည်ဇာတ်မှာ သူက ဗိုလ်ကြီးအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ရမည်ကို သိပြီးသား။\n" အော်.. ဒါ ကထိက.. ဦးဘယ်သူ "ဆိုလဲဆို သူက တက္ကသိုလ်ကျောင်းဆရာပုံစံကို ဖမ်းပြီးသား ဖိုးတွမ်တီးမူတူးနှင့် ဖိုးတွမ်တီးစစ်အောင်တို့ အမှုတွဲများ မှိုတက်နေပြီလားဟု မေးရလောက်အောင် ပိရိကြ၏။\nသို့သော် ခေတ်က ပြောင်းလဲနေပြီ။ ဆေးဝါးနှင့် မှောင်ခို ခေတ်စားခဲ့သော ကာလက ဌားရမ်းကြီးပွားစွာနေခဲ့သော တိုက်ကြီးကလဲ ပြန်အပ်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော နောက်ဆုံးကာလလေးမှာ ညိုမီဆိုသော အလှဧကရီတစ်ပါး ရောက်လာခြင်းသည် မုတ်ဆိတ်ပဲပျားစွဲစွဲ လဒစွဲစွဲ ကံကောင်းလေခြင်းဟုတော့ သူတို့နှစ်ဦး ပြုံးမိသွားကြလေသည်။\nညိုမီတကွက်မှားသွားခဲ့ပြီ။ သက်ဆိုင်ရာနှင့် ရပ်မိရပ်ဖများကို အသိမပေးမိခဲ့ခြင်းက ကိုယ့်သေတွင်းကိုယ်တူးမိသလိုဖြစ်ခဲ့ရသည်။\n" ဂျလောင်း.. ဂျောင်း.. ဟဲ.. ဟဲ.. ဟဲ.. "\nအိမ်ရှေ့ဘာဂျာ သံတံခါးကို ပိတ်သံသည် မိုးသံလေသံကို ထွင်းဖောက်၍ ကျယ်လောင်စွာမြည်ဟီး သွားသည်။ ဝံပုလွေတကောင်၏ အံကြိတ်ရယ်မောသံကဲ့သို့သော ရယ်သံကြီးက အသွားမတော် တစ်လှမ်းဆိုသော လူကြီးသူမစကားကို အချိန်နှောင်းစွာဖြင့် ညိုမီသတိရသွားလေသည်။\n" ဟင်.. ရှင်.. ရှင်တို့.. ဒါဘာလုပ်တာလဲ.. "\n" တံခါးပိတ်တာလေ "\nဒေါက်တာဟန်ဝင်းဟု ပုံမှားရိုက်ထားသော မူတူးက ပမာမခန့်လေသံနှင့် ပြောလိုက်သည်။ ညိုမီသည် ကြောက်စိတ်နှင့် ဒေါသတို့ ယှဉ်ကာ ဒူးများ ညွှတ်ခွေချင်သွားသည်။\nညွှတ်ကွင်းတခုကို တက်နင်းမိလိုက်မှန်းလဲသိလိုက်၏။ စစ်အောင်က လက်ထဲမှ တထွာခန့်ရှိသော အာမခံသော့ချောင်းကို ဟန်ပါပါထောင်ပြလိုက်၏။ မီးဇာက ဇဝေဇဝါဖြင့် ဟိုသည်ကြည့်ပြီးမှ ညိုမီထံသို့ပြေးကပ်ခါ နှစ်ယောက်သား ဖက်ထားလိုက်မိကြသည်။\n" ဟဲ.. ဟဲ ယုန်ထောင်တာ ယုန်လဲမိ ကြောင်လဲမိပဲကွ "\nစစ်အောင်က မင်းသားခေါင်းကို ချွတ်လေပြီ။ ပိုးသားအဝါရောင်တင်းတင်းလေးအောက်မှ ဖုထစ်ရုန်းထနေသော ညိုမီ့တင်ပါးကြီးကို ဖတ်ကနဲ ရိုက်လိုက်၏။ ညိုမီက စက်ဆုတ်ရွံရှာစွာ ပုတ်ထုတ်လိုက်ပေမဲ့ မမီလိုက်။\n" ရှင်တို့ မိုက်ရိုင်းလှချည်လား.. ဟင်.. "\nဒေါသကြောင့် ရင်နှစ်မွှာမှာ သွက်သွက်ခါနေ၏။ မို့မောက်လှိုက်ဖိုစွာ ရှုရှိုက်နေသော အသက်ရှုသံက ပြင်းထန်လွန်းနေသည်။\n" အော်.. အော်.. မိုက်ရိုင်းတယ်..လား.. ဟေး.. ဟေး.. မိုက်တယ်..ဆိုတာက ဒါမျိုး.. ရိုင်းတယ်ဆိုတာက ဒီလို.. "\nစစ်အောင်လက်တဖက်က မီးဇာဂုတ်ပိုးကို ဒုတ်ကနဲ လက်ဝါးစောင်းနှင့် ခုတ်ချလိုက်သည်။ လျှပ်တပြက်အတွင်း ညိုမီ့ကိုယ်လုံးလေးကိုလဲ ဆွဲယူပွေ့ဖက်လိုက်၏။ ခွေကနဲ ငိုက်ဆင်းသွားသော မီးဇာကို မူတူးက ပွေ့ယူပြီး အခန်းတခုထဲသို့ ဝင်သွားသည်။\nညိုမီကိုယ်မှ မွှေးရနံ့က စစ်အောင်၏ ကာမရာဂစိတ်များကို သွေးထိုးပေးလိုဖြစ်နေသည်။ ညိုမီမျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့အောင် တွန်းထိုးရုန်းကန်သည်။ မိုးသံလေသံကြားမှ အချည်းနှီးသော အော်ဟစ်သံသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို မပြောင်းလဲစေနိုင်ကြောင်းလဲ ညိုမီသိ၏။ လူယုတ်မာတို့လက်သို့ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက်ကြီး ရောက်လာခဲ့မိသော မိမိအပြစ်ကိုသာ နောင်တရမဆုံးဖြစ်နေ၏။ လုံးကျစ်ဖွံ့ထွားသော ညိုမီခန္ဓာကိုယ်လေးအနှံ့ ဒလစပ်ပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်နေသော စစ်အောင်လက်၏ အထိအတွေ့က ညိုမီ့အား သေမင်း၏ စမ်းသပ်ကိုင်တွယ်ခြင်းခံရသလို အေးစက်တုန်လှုပ်စေသည်။\n" အို.. အင့်.. "\nညိုမီ၏ လှပဝိုင်းစက် မို့မောက် လုံးကျစ်နေသော နို့ကြီးနှစ်လုံးကို စစ်အောင် ပယ်ပယ်နယ်နယ်ကြီး ဖိညှစ်လိုက်သောအခါ ညိုမီ မျက်ဝန်းတွေ ပြာမိုက်သွားသည်။ စစ်အောင်လက်ကို အတင်းကုတ်ဖဲ့ဆွဲဖယ်ပစ်၏။ ညိုမီ အပေါ်အင်္ကျီရင်စေ့ကြယ်သီးလေးများ ပြုတ်သွား၏။ ဖြူဝင်းသော နို့နှစ်ရောင်ရင်ညွန့်လေးနှစ်မွှာက ထင်းကနဲ ရုန်းကန်ထွက်လာသည်။ ညိုမီ ထမီစကို စစ်အောင်က ခြေမနှင့် ညှပ်ကာ တက်နင်းပြစ်လိုက်ပေရာ ထမီကလဲ ကွင်းလုံးကျွတ်ပုံကျသွားပြန်သည်။\n« Reply #12 on: December 23, 2012, 07:59:20 PM »\n" ခွေး..လူယုတ်မာ.. မတရားမလုပ်နဲ့.. "\n" အို.. မတရားမလုပ်ပါဘူး.. ညိုမီရာ.. ဟဲ.. ဟဲ.. မင်းလဲကောင်း ငါလဲကောင်း.. နှစ်ယောက် ကောင်းမဲ့ အလုပ်လေးပါ "\n" ကျ.ကျမကို ချမ်းသာပေးပါ.. ကိုစစ်အောင်ရယ်.. "\n" နိုး.. နိုး.. ချမ်းသာပေးရင် လွမ်းစရာလေးတွေ ဖြစ်ကုန်မှာပေါ့.. ဟား.. ဟား "\nညိုမီကရုန်း စစ်အောင်ကဖက်နှင့် လုံးထွေးကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်လဲကျသွား၏။ ညိုမီ ကုန်းထသည်။ ငရဲအိုးထဲကျသူနှယ် ကြောက်လန့်တကြားကုတ်တွယ်ထ၏။ သို့သော် စစ်အောင်က အလွတ်မပေး။ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို ဝက်ကိုင်သလို ကိုင်လျက် ကြမ်းတမ်းစွာ ဆွဲလှဲလိုက်၏။ ညိုမီ ဗိုင်းကနဲ ကိုင်ရိုက်သလို လဲကျသွားသည်။ ဖေါင်းအိစွံ့ကားနေသော ပေါင်တံကြီးနှစ်လုံးကြားမှ အောက်ခံဘောင်းဘီအဝါလေးမှာ ခုံးထလုံးဝန်းနေ၏။ ပါးလွှာသော အောက်ခံဘောင်းဘီအောက်မှ မဲမဲနက်နက်စောက်ဖုတ်လေးကို စိတ်လှုပ်ရှားစဖွယ်မြင်လိုက်ရသည်။ ပေါင်နှစ်လုံးကို တင်းကျစ်နေအောင် လိမ်ထားသဖြင့် ညိုမီ၏ ပေါင်ကြီးများမှာ ရှိရင်းစွဲထက် ကြီးမားဖုထစ်နေသည်။\nစစ်အောင်က ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှ စောက်ဖုတ်ခုံးခုံးကြီးကို လက်ခုပ်ကြီးဖြင့် အုပ်ကိုင်ကာ တရွရွ ဝိုက်ပွတ်လိုက်၏။ ညိုမီခန္ဓာကိုယ်ကို မှောက်ရန်ကြိုးစားသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် စစ်အောင်ခါးမှ လုံချည်နှင့် စွပ်ကျယ်မှာ လေးငါးပေခန့်အကွာသို့ လွှင့်စင်သွားကြ၏။ ကျင့်သားရနေသော စစ်အောင်လက်ကြမ်းကြီးများက နို့နှစ်လုံးကိုလဲ ဆုပ်ကိုင်ပွတ်သပ်နေပြန်လေ၏။\nညိုမီတကိုယ်လုံး တုန်ခါလျက် တဆတ်ဆတ်တုံနေ၏။ အံကြိတ်ထားရလွန်းသောကြောင့် အံသွားလေးများ နာကျင်လာသည်။ ဆုပ်ညှစ်ကိုင်တွယ်ထားသော လက်ချောင်းကလေးများ ကျင်ကိုက်လာခဲ့သည်။\n" ဖြုတ်.. အိုး.. အမေ့.. "\nအောက်ခံဘောင်းဘီအဝါရောင်လေး စစ်အောင်လက်ထဲ၌ တန်းလန်းလေးပါသွားသည်။ ဖူးသစ်စ အငုံပန်းအလှလေးက ရန်ခုန်ထကြွစဖွယ် ပြဲပြဲအာအာလေး ဘွားဘွားကြီးပေါ်လာပြန်သည်။\n" အီး.. ဟီး.. ဟီး.. ဟီး.. "\nကြောက်မက်ဖွယ် ရယ်မောသံကြီးကို ဒုတိယအကြိမ်ကြားလိုက်ရပြန်သည်။ စစ်အောင်မျက်လုံးများက မီးဝင်းဝင်းတောက်ကာ ညိုမီ့စောက်ဖုတ်ကြီးကို စားတော့ဝါးတော့မတတ် ပြူးကျယ်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း တံထွေးကို ဂလုကနဲ မြိုချလိုက်သည်။\nအုပ်မိုးလာသော စစ်အောင်ကိုယ်ခန္ဓာကြီးအား အောက်မှလက်ကလေးများနှင့် စုံထောက်ကာ တွန်းထားကန်ထားရသောကြောင့် ညိုမီ့လက်မောင်းအိုးလေးများ ကွေးညွှတ်လာသည်။\n" ငြိမ်.. ငြိမ်.. လေး ခံစမ်းပါဟာ "\nနီရဲသော ထိပ်စိုစိုကြီးက ညိုမီ့ပေါင်ရင်းကို ထောက်လိုက်၊ ဗိုက်သားလေးများကို ထိုးလိုက်ဖြင့် ဂနာမငြိမ်ဖြစ်နေ၏။ လိုရာသို့မရောက်လေ စစ်အောင် ဒေါသထွက်လေဖြစ်လာ၏။ ဖင်ကိုလိမ်ကာ ဖယ်ကာ လှုပ်ရှားနေသောကြောင့် ခါးထစ်များနှင့် တင်ပါးကြီးများကို လီးထိပ်ကြီးက ထိုးမိ ထောက်မိပြီး ချော် ချော်ထွက်နေလေသည်။\nထိုသို့ စစ်အောင်လီးထိပ်ကြီး မာမာတောင်တောင်နှင့် အထောက်ခံရလေ ညိုမီ့ရင်မှာ ငိုချင်သလိုလို ရီချင်သလိုလိုနှင့် ဖိန်းရှိန်းပြီး တဒိတ်ဒိတ် ဆောင့်ခုန်လာသည်။ အားခြင်းက မမျှလေသဖြင့်လည်း ညိုမီမောဟိုက်လာသည်။ စစ်အောင် ဒူးတဖက်က ပေါင်ကြားထဲသို့ ထောက်ချလိုက်သည်။\n" အ.. အား.. "\nညိုမီ နာကျင်စွာ အော်သည်။ ပေါင်ကို မညာမတာကြီး ကြိတ်ထောက်လိုက်၍ ပေါင်နှစ်ဖက်က နာကျင်စွာ ကားထွက်သွားသည်။ ထိုအခွင့်အရေးကို အလစ်စောင့်နေသော စစ်အောင်က ပေါင်ကြားထဲမှ စောက်ပတ်အဝသို့ မှန်းပြီး လီးကြီးကို ဂမူးရှုးထိုးစိုက်ချလိုက်သည်။\n" ပြွတ်.. အို့.. "\nလီးကြီးက ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှ စောက်ပတ်အဝနှင့်ပွတ်မိပြီး ကြမ်းပြင်ကို ဒုတ်ကနဲထိသည်။ စစ်အောင်က ပြန်ကြွပြီး အနည်းငယ်မော့ကာ ကော့ကာ ထပ်လိုးချလိုက်ပြန်သည်။\n" ပြွတ်.. ဘွတ်.. အမေ့.. "\nတင်းကြပ်ပူနွေးသော ပေါင်ကြားကို လိုးရသည်မှာပင် စစ်အောင်အတွက်အရသာရှိနေပြန်သည်။ စစ်အောင်က တတိယအကြိမ် ဖင်ကြီးကို ပြန်အကြွ၊ ညိုမီကလည်း ခေါင်းရင်းသို့ကော့အထိုး\n" ပြွတ်.. စွတ်.. ဘွတ်.. "\n" အီး.. အဟင့်.. ဟင့်.. ဟင့်.. ဟင့်.. "\nညိုမီ့မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့ကာ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးသွားရှာလေတော့သည်။]\nလီးကြီးက စောက်ပတ်အသစ်လေးထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ်ကြီး လိုးဝင်သွားပြီး အံ့ဘွယ်ကောင်းလှသသော ကာမဓါတ်ထူးကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေရာ ညိုမီ၏ ဖင်ကြီးမှာ အိကနဲ ဆတ်ကနဲ တုန်ခါလျှက် ကော့တက်သွားလေ၏။\nချွန်းတွေ့သော ဆင်ရိုင်းမလေးနှယ် ညိုမီ မလှုပ်ရဲတော့ မိမိကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ အင်အားထက်မြက်သော ဆေးတောင့်ကြီး တစ်တောင့် သွတ်သွင်းမြုပ်နှံခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မျက်တောင်လေးများ မှေးစင်းကျသွား၏။\n" ပြွတ်.. ဗြစ်.. ပြွတ်.. ဗြစ်.. ပြွတ်.. ဖတ်.. "\nခပ်လေးလေး ခပ်မှန်မှန်လေး ဆောင့်လိုးရင်းမှ တဖြေးဖြေးကြမ်းလာသောအခါ ညိုမီ့တကိုယ်လုံး အပူရှိန်တွေ တက်လာ၏။ အသက်ရှူသံလေးတွေ ပြင်းလာသည်။\n" ပြွတ်.. စွတ်.. ပြွတ် စွတ်.. ပြွတ် ကျွတ်.. "\n" အင့်.. ဟင်.. အင့် ဟင့်. အင့်.. အင့်.. "\nနို့နှစ်လုံးကို စုံကိုင်ကာ ဆောင့်သွင်းလိုက်သော လိုးချက်များကို ညိုမီတသက်လုံး မေ့မရနိုင်လောက်အောင် အသဲစွဲ သွားရပြီး စောက်ခေါင်းအတွင်းမှ စောက်ရည်လေးများ ဖြင်းကနဲ.. ဖြင်းကနဲ ပန်းထုတ်လိုက်မိရှာလေသည်။\nမူးယစ်ဆေး၏ သားကောင် နောင်လတ်တယောက်အတွက်\nအပျိုရည်စတေးလိုက်ရသော ချစ်သူနှင့် အစ်မတို့၏ ဘဝဆိုးလေးများကို သိများ သိခဲ့လျှင်ဖြင့်...\nPosted by aung at 3:03 AM\nမမမောင်လေး ရဲ့ အပြင်းစားရိုက်ချက် သန်မြန်ရွာပြန်မေ...\nSex Is Zero (MOVIEZ)\nမေ့အတွက် ချန်ထားဦးနော် ရေးသားသူ.......ချမ်းမြေ့သာ...\n““ ထွက်မပြေးနဲ့ ရှက်သွေးလေးရယ် ””\nတစ်ချက်ထဲနဲ့ တသက်စွဲပြီ..ရှင့် အာသာပြေ(မန်း)\n“ ကာမတောသို့ ရမ္မက်ခရီး ”” (၁) ရေးသူ- အမည်မသိ\n" သက်ထား အလိုကျ "\nကြံကြံဖန်ဖန် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရေးသားသူ.....အာသာပြေ(မ...\nဒို့ကိုကြိုက်ရင် အိမ်ကိုလိုက်ခဲ့ (ရေးသူ=ရာဂနတ်သား)...\n““ နာမှာကြောက်လို့ ”” မန္တလာမောင်မောင်တုတ်\nအစက သိခွင့်ရမယ်ဆိုရင် ရေးသားသူ.......ကမ္ဘာကျော်ရတနာ...\nအဆုံးတက်ပေမယ့် အပြုံးမပျက်ပါ ရေးသားသူ------ကာမမင်း...\nလက်နှစ်ဖက်နဲ့ လမ်းလျှောက်မယ် မန္တလာမောင်မောင်တုတ်\nကိလေသာ ဓါတ်တိုင် (မန္တလာ မောင်မောင်တုတ်)\nချစ်သွေးကြွချိန် ရေးသူ=ဘိုးရွှေခဲ ရိုက်တင်...\nမတော်တရော် ကာမမင်းသားရေး၍ အိပ်မက်သခင် ဖတ်၍ကောင်းေ...\nမဗေဒါအန်ကိုခဲ ရေးသူ=အမည်မသိ ရိုက်တင်ပေး...\nနှောင်းအတိတ်မှ အို လွမ်းဖွယ်.....( သူမ နဲ့ကျွန်ေ...\nနှောင်းအတိတ်မှ အို လွမ်းဖွယ်.....( သူမ နဲ့ကြားကာ...\nသူဌေးကတော်လေး ငယ်ငယ် ..... အပိုင်း ၁\nမရွယ်ပဲ ဆူး မင်းဖြစ်\nကျနော်ဟာ လူဆိုး မောင်သာဒိုး\nဒေါ်ရွှေ နဲ့ ကျွန်တော်\nသမီး ရဲ့ ဦး


second batch of buying vegetables from the farmers of Shan State and deliver to households having difficulties for foodstuffs – We Help and Care\n5. September 2021 28. December 2021 / By admin\nရှမ်းပြည်နယ်ရှိ တောင်သူဦးကြီးများ စိုက်ပျိုးထားသည့် အသီးအနှံများအားဝယ်ယူပြီး စားဝတ်နေရေးခက်ခဲသော အိမ်ထောင်စုများသို့ လှူဒါန်းခြင်းအစီအစဥ်တွင် ဒုတိယအသုတ်အနေဖြင့် ခိုကိုးရာမဲ့လူမှုကူညီကယ်ဆယ်ရေးအသင်း၊ ချောင်းကျိုး အာစိဏ္ဏသီရိကျောင်း၊ အဝါရောင်မျိုးဆက်သစ် လူငယ်ပရဟိတအသင်း (YGW) တိုက်ကြီးမြို့နယ်၊ မာမီကွတ် ခိုကိုးရာမဲ့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်များကူညီရေး (အရှေ့ဒဂုံ)၊ မွန်မြတ်စိတ်ထား တွယ်ရာမဲ့ဘိုးဘွားရိပ်သာ (မြောက်ဥက္ကလာပ)၊ အောင်ပရဟိတကျောင်း (လှိုင်သာယာ)၊\n• AASAW ပြုစုစောင့်ရှောက်ရေးဂေဟာ\n• ဆည်းဆာရောင်ခြည် (S.E.C)\n• ဂရုဏာရှင်ဥယျာဉ် စသော နေရာ ၁၆ နေရာများသို့ စုစုပေါင်း လူဦးရေ ၁၁၅၁ ယောက်စာ သွားရောက်လှူဒါန်းခဲ့ပါသည်။ မြေပြင်အခြေအနေများကြောင့် သွားရောက်လှူဒါန်းသည့်နေ့ အနည်းငယ်ကြန့်ကြာသွားသည့်အတွက်လည်း အနူးအညွတ်တောင်းပန်အပ်ပါသည်။\nယခုကဲ့သို့ ပြုရသော ကောင်းမှုကုသိုလ်များကြောင့် မြန်မာပြည်သူ ပြည်သားများ အားလုံး ဘေးအန္တရာယ်အသွယ်သွယ်မှ လွတ်မြောက်ကျော်လွှားနိုင်ကြပါစေလို့ ကျွန်ုပ်တို့\nWe Help and Care မှ ဆုမွန်တောင်းအပ်ပါတယ်။ ကျွန်ုပ်တို့ ယခုကဲ့သို့ လှူဒါန်းနိုင်ရန် သဒ္ဓါတရား နည်း၊များမဆို ပါဝင်လှူဒါန်းခဲ့သော အလှူရှင်များအားလုံးသို့\nWe Help and Care အဖွဲ့မှ တောင်သူဦးကြီးများနှင့် အကူအညီလိုအပ်နေသူများကိုယ်စား ကျေးဇူးအထူးတင်ရှိပါကြောင်း နှင့် ယခုလှူဒါန်းသည်ထက် ပိုမို လှူဒါန်း ကုသိုလ်ပြုနိုင်ကြပါစေရန် မေတ္တာပို့သ ဆုတောင်းပေးအပ်ပါသည်။ သို့ပါ၍ အကူအညီ လိုအပ်နေသူများကို ဆက်လက်ပံ့ပိုးပေးနိုင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ အဖွဲ့အစည်းကို အလှူငွေထည့်ဝင်ခြင်းအားဖြင့် တတ်အားသမျှ ကုသိုလ်ပါဝင်ပေးကြဖို့ လေးစားစွာ တိုက်တွန်းဖိတ်ခေါ်အပ်ပါသည်။\nAsasecond batch of buying vegetables from the farmers of Shan State and deliver to households having difficulties for foodstuffs, we have delivered vegetables to the Home for the Aged, Pregnancy cares, Orphanages, Volunteer teams, Monasteries and Child care Home in Shwe Pyi Thar, Hmaw Bi, Hlaing Thar Yar, East Dagon, Taik Gyi and North Okkalarpa townships. The donation date has been posponed due to the ground situation and we sincerely apologize for the delay.\nWe Help and Care Organization is grateful and we would like to express our sincere thanks to all the donors who aid in our projects by contributing evenalittle on behalf of the farmers and those in need. We need your help so that we can keep caring for the ones in need!\nTo support our projects, please donate directly under our website\n#charity #donation #care #help


နတ်ဆေးပင်တမျှ ခေါ်ရလောက်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင် မုရိုးပင်.... - MM Live News\nနတ်ဆေးပင်တမျှ ခေါ်ရလောက်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင် မုရိုးပင်….\nအရိုးတစ်ချောင်းမှာ အရွက်က တစ်ဖက်တစ်ချက် ထွက်ပြီး အကိုင်းဖျားအထိ အရွက်က အစိမ်းရောင်ရင့်ရင့်၊ အမွှေးနုပါတဲ့ဖက်က အဖြူရောင်ဖက်ကို နဲနဲယိမ်းပါတယ်။အသီးက စိမ်တစ်လုံး သရက်လို ပုံသဏ္ဌာန်ရှိတယ်။\nဒါပေမဲ့ အထဲမှာက လေအပွသီး ဝတ်ဆံအနက်နဲ့၊ အမွှေးမျှင်မျှင်တွေ လေမှာပျံပြီး မျိုးပွားတယ်။ ACID ဓါတ်များပါတယ်။ကျွဲမရိုးလည်း ခေါ်တယ် တောင်မရိုးပင်လည်း ခေါ်တယ်။ အညာဒေသမှာတော့ မရိုးပင်လို့ ခေါ်ပါတယ်။\nကျွဲပေါက်ပင်လို့လည်း ခေါ်ပါတယ်။ရခိုင်ဒေသမှာ မုရိုးပင်ကို ဖြူကြီးပင်လို့ခေါ်တယ်။ ငဖြူ ကြီးပင်လို့လည်းခေါ်ပါတယ်။ပြည်ဘက်မှာတော့ နွားဖြူကြီးပင်(နွားနို့ခဲ) အပင်လို့ ခေါ်ပါသည်။\nဒူးနာ ခါးနာဖြစ်ရင် အရွက်ကို ရေနဲ့ သေချာဆေးပါ။ ပြီးတော့ အရွက်ကို မီးကင်ပြီး၂ည ၃ည ပတ်စီးပေးရင် ယူပစ်သလို ပျောက်ပါတယ်။\nခြေထောက်ခေါက်လဲလို့ မျက်သွားပြီး ယောင်ကိုင်းနေရင် မုရိုးစေးကို အသာလေး ပွတ်လိမ်းပေးပြီး အရွက်ကို မီးကင် လက်လေးနဲ့ အသာလေးချေ အပြန့်လိုက် ကပ်ပြီး ပိတ်စနဲ့ စည်းထားလိုက်ပါ။\nအပင်ရော အမြစ်ပါမကျန် နူတ်ပြီး အိုးထဲမှာထည့်၊ အပေါ်ကနေ ဆေးရွက်ကြီးအုပ်၊ ရေထည့်ပြုတ်ပါ။ အဲဒီရေကို ချိုးပေးပါ။ နောက်တနည်းကတော့ မရိုးအမြစ်နဲ့ ဆန်ဆေးရည် သွေးပြီးလိမ်းရင်လည်း အဆစ်အမြစ်ရောင် လေးဖက်နာ ပျောက်ပါတယ်။\nကြွက်နို့ကိုဖြတ်ပြီး အစေးနဲ့ တို့ထားရင် အမြစ်ပါစားပြီး ကျင်းခွက်လိုဖြစ်သွားတယ်….ပြီးတော့ ပျောက်သွားတယ်။\nငါးမျက်စိပေါက်နေသူများ ….မုရိုးရွက်ကို ချိုးလိုက်တဲ့အခါ ထွက်လာသော အစေးနဲ့ ခဏခဏ တို့ပေးပါ။ အလိုလို ထွက်ကျလာမည်။\nခြေထောက်မှာဝတ်ဆံတည်တာကို ခြေပူနာလို့ ခေါ်ပါသည်။ ကြက်ဆူး ထည့်သွားပြီဆိုရင် ခဲနင်းမိပါက အမလေး တရတဲ့ အနာပါ။ အနာထိပ်ကို ဓားနှင့်လှီးပြီး အစေးက်ို သုတ်လိမ်းပေးပါက ပျောက်ပါသည်။\nအမျိုးသမီးများ သားအိမ်အတွင်း သွေးလုံး လေလုံးဖြစ်ခဲ့ပါလျှင် မုရိုး၅ပွင့်ကို နှမ်းဆီနှင့်ကြော်စား၊ ဝမ်းဗိုက်ကို မုရိုးစေးနှင့် ဆနွင်းမှုန့် ဆတူရောစပ် လိမ်းပေးပါက တဖြည်းဖြည်း သေးငယ်ပြီး သက်သာ ပျောက်ကင်းစေပါတယ်။\nဓမ္မတာ မမှန်တာ သွေးမပေါ်တာ ဆိုရင် အရည်ညှစ်ပြီး နှစ်ခေါင်းထဲကို တစ်စက်ဆီ ထဲ့ပေးပါ။သွေးချက်ချင်း ဆင်းပါတယ်။\nရင်ကြပ် ပန်းနာရောဂါ ပျောက်ပါတယ်။မရိုးပင်ကို ၃လက္မ လောက်ဖြတ်ပြီး နေလှမ်းပါ။ ခြောက်သွေ့တဲ့အခါ မီးရှို့ပြာချပါ။\nပြာကို ရေစိမ် မွှေပေးပြီး အနယ်ထိုင်ရင် အရေကြည်ကို ဆားချက်ပါ။ မုရိုးကြီးရုက္ခမူ ဆားရမယ်။ အဲဒီဆား တစ်ပဲသားကို ပျားရည် တစ်ဆယ်သားနဲ့ ရောသမမွှေ သုံးဆောင်ပါ။\nဆူးစူးပြီးဆူးကိုထွင်လို့မရတဲ့အခါ ….ဒီအပင်ရဲ့ အစေးကို ထည့်လိုက်ပါ။ နာရီအနည်းငယ် ကြာတဲ့အခါ ဆူးက သူ့အလိုလို အပြင်ကို ထွက်လာပါတယ်။\nဆူးစူးပြီး အနာဝပိတ်သွားလို့ ဆူးကျန်ပြီး အထဲကနာနေလျှင်လည်း အနာဝကို ဖွင့်ပြီး အစေးချ အရွက်မီးကင် ကပ်လိုက်တာ ညောင့်ထွက်လာပါတယ်။\nခြေထောက်မှာ ဆူးစူးလို့ ရှာမရဖြစ်နေရင် အစေးကို အနာဝပေါ်တို့ပြီး အရွက်ကို မီးကင်ကပ်ရင် ဆူးထွက်ပါတယ်။ ပတ်တီးဖွဖွလေးစည်းထားရင်လည်း အဆင်ပြေပါတယ်။\nကန္တာရဆူး စူးပြီး တော်တော်နာနေတာ အပ်နဲ့ ကော်ထုတ်လဲ မရပါ။ အသိတစ်ယောက်ကပြောလို့ မုရိုးအစေးနဲ့ ကပ်လိုက်တာ နောက်နေ့ အနာကိုညှစ်လိုက်တော့ ဆူးပါသွားတယ်။\nချောင်းဆိုး တီဘီ အဆုတ်နာ….မုရိုးရွက် တစ်ရွက်၊ ကွမ်းရွက်တစ်ရွက်၊ ဆားအနည်းငယ်ထည့်ပြီး ပြာချပါ။ အဲဒီပြာကို လျှက်ဆားလို တစ်နေ့ အနည်းငယ် လျှက်ပေး ပါ ပျောက်ပါတယ်။\nအနာစိမ်း မွှေးကျွတ်နာ အနာလုံးများ ပေါက်ရင်…. အနာပေါ်မှာ အရွက်ကို မီးလေးပြပြီး ကပ်ထားပါက အလျှင်အမြန် ပျောက်ကင်းပါသည်။\nထိပ်ကပ်နာ ခေါ်တဲ့ နှာပိတ်ရောဂါကို …မရိုးအစေးဖြူလေး နှာခေါင်းထိပ်ထဲ ထည့်ပေးပြီး ၁၀မိနစ်လောက်နေရင် နှာဆက်တိုက်ချေပြီး နှပ်ပုတ်များ ထွက်လာကာ သက်သာ ပျောက်ကင်းပါသည်။\nထိတ်ခတ်နာကို အရွက်ကိုနေလှန်း ဆေးလိပ်လိုလိပ်၍ မီးရှို့ပြီး ရှူပါ။ ပြီးတော့ နှာခေါင်းမှ ပြန်ထုတ်ပါ။ ပျောက်ကင်းပါသည်။ထိပ်ခတ်နာ နားခေါင်းယားလျှင် အရွက်ကို ချေပြီး ရှူ ပေးပါ။\nမရုိုးရွက်ကို အခြောက်လှမ်း ဆေးလိပ်တွင် ထည့်ကာ မီးခိုးကို ရှူပါက နှာရည်များကျကာ ပွင့်သွားပါသည်။တစ်သက်လုံး မယားတော့ပါ။\nနှာခေါင်းပိတ်(ထိပ်ကပ်နာ) အသက်ရှူကြပ်ရောဂါရှိသူများ မရိုးရွက်မီးကင်ကို နှာခေါင်းအတွင်းမော့၍ ညှစ်ထည့်ပါ။ ခဏအကြာတွင် နှာချေ၍ နှာခေါင်းအတွင်းမှ အဝါရောင် အညစ်ကြေးများ ထွက်လာပြီး လုံးဝကောင်းသွားပါမည်။\nဆေးလိပ် အသောက်များသူများ မရိုးအရိုးအခြောက်ကို ဆေးလိပ်သောက်သကဲ့သို့ တစ်ဖက်မှမီးရှို့၍ တစ်ဖက်မှရှူပေးလျှင် ဆေးလိပ်ချိုး ချေးများ ပြန်အန်ထွက်လာပါလိမ့်မည်။\nနှာခေါင်း ခဏခဏ ပိတ်ရင် မုရိုးရွက် အခြောက်ကို မီးခဲပေါ်တင် ရှူပါက သက်သာတယ်။မုရိုးခေါ် မရွေး တစ်နည်း ဖြူကြီးရွက် ၇ – ရွက် ဖင်ပြန် ခေါင်းပြန် ထပ်ပါ။\nထပ်ပြီးရင် ကတော့ထိုးပါ။ ကတော့ထဲမှာ ဆားထည့်ပြီး မီးဖြင့်ဖုတ်ပါ။ ရလာသော ဆားမီးဖုတ်ကို တစ်နေ့ သုံးကြိမ် ရွေးစေ့ငယ်ခန့် လျှက်ပေးပါက ပန်းနာရင်ကြပ် လုံးဝ အမြစ်ပြတ် ပျောက်ပါတယ်။ တစ်လလောက် သီးခံလျှက်ပေးပါ။\nအစာအိမ်ရောဂါ ဖြစ်ပါက မုရိုးရွက်…တစ်ရွက်ကို အရင်းအဖျား စတိပယ်ပါ။ရှောက်ရွက် ခုနစ်ရွက်၊ အိမ်သုံးဆား ခုနစ်ကျပ်သား ရောပြီးအိုးထဲထည့် အလုံပိတ် မီးဖုတ်။ပြာကျ သွားပါက အစာစားပြီးတိုင်း လျှက်ပေးပါ။ ပျောက်ကင်း၏။\nသွားကိုက်ရင် ….သွားအခေါင်းထဲကို ဂွမ်းစလေးနဲ့ သူ့အစေးကိုတို့ပြီး သိပ်ထားပါ။ ခဏနဲ့ ပျောက်ပါတယ်။\nသွားအခြေကို အစေးတို့ပြီး ငါးမိနစ်ခန့်အကြာမှာ အဲဒီသွားကိုနှုတ်ရင် အလွယ်တကူ ကျွတ်ပါတယ်။အသံမထွက်တဲ့ လူများ အသံ ထွက်လာပါလိမ့်မယ်။\nဆေးနည်းကတော့ အရွက်ကို ခြောက်အောင်နေလှမ်းပါ။ ခြောက်တဲ့အရွက်ကို မီးကင်ပါ။ ပြာဖြစ်အောင် ကင်ရမှာပါ။ အဲဒီကင်ပြီးသား အရွက်ကို အမှုန့်ကြိတ်ပြီး ပျားရေနဲ့ နယ်ကာ လက်ဖက်စားဇွန်းနဲ့ တစ်နေ့ သုံးကြိမ် နံနက် နေ့ ညနေ စားပေးပါ။\n၃လကြာရင် အသံထွက်လာပါမယ်…(မွေးရာပါ စကားမပြောနိုင်တဲ့ လူများ မပါပါ။)မြင်းစဂုံနီမြစ် မရိုးမြစ် မိုးနံမြစ်တို့ကို သွေးပြီး လိမ်းပါက အနာမျိုးစုံပျောက်ပါသည်။\nသံနဲ့ ထိခိုက်မိရင် ချက်ချင်း သူရဲ့ အစေး အဖြူရောင်ကို အနာမှာထည့်ပါ။သက်သာပါတယ်။\nလေဖြတ် လေငန်းရောဂါ ဖြစ်လျှင် ၄င်းအပင်ကိုပဉ္စငါးပါး နုတ်နုတ်စင်းပါ။ ပြီးတော့ နှမ်းဆီ (သို့ )မုန့် ညှင်းဆီဖြင့် ရောနယ်ပါ။ နယ်ပြီးသားကို အဝတ်စ သန့်သန့်နဲ့ ထုပ်ပါ။\nအဲဒီ အထုပ်ကို မီးပူပေးထားတဲ့ အိုးအထက်မှာ ရေနွေးငွေ့ ပေါင်းခံကာ ကြပ်ထုပ်ပြုလုပ်၍ လေဖြတ်သော နေရာအား ကြပ်ထုပ်ထိုးပေးပါ။\nမွေးကင်းစကလေး ၁လ ၂လ ကလေးများ ချွဲကြတ်နေလျှင် မရိုးရွက်ကို နွမ်းရုံမီးကင် နှမ်းဆီ စစ်စစ်နဲ့ မရိုးရွက်ပေါ်မှာ လူးပါ။ ပြီးတော့ ရင်ဘတ်ပေါ် ကပ်ပေးပါ။ ပျောက်ပါတယ်။\nခေါင်းကိုက်ရင် ….နားထင်မှာ အပ်လေးနဲ့ သွေးစို့ရုံ ဖေါက်ပြီး မရိုးအစေးကို တို့လိုက်ပါ။ ယူပြစ်သလို ပျောက်တယ်။\n္န္နနွားနို့ရည် ထဲ့ထားတဲ့ ဒန်အိုးထဲကို မရိုးအစေးလေးတွေ အစက်ချပြီး မရိုးကိုင်းနဲ့ မွှေပေးနေရင် ဟင်းချက်စားတဲ့ နွားနို့ခဲ၊ နွားနို့ကင်ရပါတယ်။\nခွေးရူးကိုက် ခံရလျှင် ငယ်ထိပ်ကို ဘလိပ်ဓါးနှင့် အနည်ငယ်ခြစ်၍ အစေးအနည်းငယ် ထည့်ပေးပါ။ အစေး အနည်းငယ်ကို ထန်းလျှက်ပျော့ထဲသို့ ထည့်လုံးကျွေးခြင်းဖြင့် ခွေးရူးရောဂါကိုလည်း ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါသည်။\nနွားတွေ ဆီးချုပ် လေချုပ် ဖြစ်ရင် အရွက် ၇ ရွက်ကို ခူးပါ။ တစ်ရွက်ချင်းစီမှာ ဆားအနည်းငယ် ထည့်ပြီး ခွံ့ပါ။ ဆီးချုပ် လေချုပ် ပျောက်ပါတယ်။\nနွားတွေ ခွာနာ လျှာနာ ဖြစ်ရင် မုရိုးရွက်ကို ထောင်းထု ထွက်လာတဲ့ အရည်ကို အနာဖြစ်တဲ့ ခွာ လျှာမှာ လိမ်းပေးပါ။ ပျောက်ပါတယ်။\nနွားတွေမှာဖြစ်တဲ့ ပေါင်ပုတ် လက်ပုတ်နာကို မရိုးပင်အစေးနဲ့တို့ပါ။ အစေးတွေစိမ့်ဝင်အောင် မရိုးကိုင်းနဲ့ ရိုက်ရင်ပျောက်တယ်။\nနွားတွေ နေမကောင်းတာ ဆိုရင်လည်း အရွက်ကိုချိုးပြီး ထွက်လာသော အစေးနှင့် နားရွက်နှင့် တင်ပါးများသို့ တို့ပေးပါ။\nနွားတွေ ဖျားနာရင် မရွေးပင်ပြုတ်ပြီး နွားတစ်ကိုယ်လုံး ပွတ်ပေးရင် ပျောက်ပါတယ်။နွားတွေမှာ ကြပ်ဖု အပူဖုတွေ ပေါက်ခဲ့ရင် မှရိုးစေးနဲ့ တို့ပေးပါက ပျောက်ကင်းပါတယ်။\nနွားတွေ ဒေါင့်တန်းဆွဲရင် ဒီအပင်ရဲ့ ကိုင်းနဲ့ ရိုက်မောင်းပေးရင် ပျောက်ပါတယ်။ကျွဲ နွားများ လေးဘက်နာ ဖြစ်ပါကမုရိုးကြီးအပင်နဲ့ ရိုက်ပေးရင်လုံးဝ ပျောက်ကင်းပါသည်။\nသူ့အစေး မျက်လုံးထဲဝင်ရင် မျက်လုံး ကန်းတတ်တယ်။မရိုးပင်အစေးကို သားအိမ်ထဲ ထည့်ပြီး ကလေးဖျက်ချတဲ့ အမျိုးသမီး တစ်ယောက် သားအိမ်ကင်ဆာနဲ့ ဆုံးသွားတာ တွေ့ဖူးပါတယ်။\nနေပြည်တော်ကျော်တာနဲ့ မရွေးပင် မရိုးပင်များအား လမ်းဘေးဝဲယာ များတွင် ပေါများစွာတွေ့နိုင်ပါတယ်။စိတ်မဆိုး ရှားစောင်းလက်ပတ်ဆေးလုံးစေတနာရှင်များအား အထူးကျေးဇူးတင်ရှိပါသည်။\nစိတ်မဆိုး သင်္ဘောရွက်ဆေးလုံး & ဆနွင်းလုံး / မူရင်းရေးသားသူအား CRD ပေးပါတယ်…\nတောင်ကြီးမြို့ မင်္ဂလာလမ်း ကံသာရပ် မြင်းဖြူ ၂ကောင်းဆေးတိုက်က လေးလောင်းပြိုင် လူသတ်မှုကြီးဖြစ်ပွား….\nမနညေ့က ကြောကျကသြှားတာ ဝမျးသာလို့ ရောဂါတူ သူငယျခငျြးတှကေိုကိုယျသောကျနတေဲ့ဆေးလေးတှေ ပွောပွခငျြလို့ပါ….


ကောင်းမွန်ဝင်း: The Age of Beauty\nဆောင်းပါးမိတ်ဆက်ကိုရေးထားတဲ့ ဘလော့ဂ်ကနေဖတ်ရတာကို ဘာသာပြန်ပြီး ပို့စ်တင်လိုက်ပါတယ်။ ဆောင်းပါးမှာ စာရေးဆရာမဟာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို Lady လို့သုံးထားပြီး ၊ ဗမာပြည် လို့ သုံးစွဲရေးသားထားးပါတယ်။\nＶＯＧＵＥ　ＪＡＰＡＮ စာတည်းအဖွဲ့က နာကာမုရာ့ မာယုမိ ပါ။\nမတ်လ၊လလယ်ပိုင်းလောက်က မြန်မာနိုင်ငံကိုသွားပြီး ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ကို တွေ့ဆုံမေးမြန်းခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။\nဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် ကို သီးသန့်တွေ့ဆုံမေးမြန်းခွင့်ဟာ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ် နိုဝင်ဘာလကတည်းက စတင်ခဲ့တဲ့ စီမံကိန်းတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်။\nဒီနှစ် ဇန္န၀ါရီလမှာတော့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် လန်ဒန်မှာနေထိုင်ခဲ့စဉ်ကတည်းကနေ နှစ်ရှည်လများခင်မင်ရင်းနှီးသူနဲ့ ကျွန်မတို့ချင်း ဆက်သွယ်ပြီး သူမထံကို တွေ့ဆုံခွင့် ကမ်းလှမ်းခဲ့ပါတယ်။\nနောက်ဗီဇာယူပြီး သူမဦးဆောင်တဲ့ အမျိုးသားဒီမိုကရေစီအဖွဲ့ချုပ် ကိုဆက်သွယ်ကာ နေ့ရက်များသတ်မှတ်ခဲ့ချိန်အထိကတော့ နှစ်ဝက်နီးပါး ကြာအချိန်ယူခဲ့ရပါတယ်။ ရှည်လျားလှတဲ့ အချိန်များကို ကုန်ဆုံးစေပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည် နဲ့ တွေ့ဆုံ နိုင်ခွင့် ရရှိခဲ့ပါတယ်။\nရိုးရိုးသားသားပြောရရင်တော့ ကျွန်မ Lady　နဲ့မတွေ့ခင်အထိ၊ သူမဟာ ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ ဆိုတာ လုံးဝမသိခဲ့ပါဘူး။ စူးရှပြတ်သားတဲ့ မျက်နှာနဲ့ မိန့်ခွန်းတွေပြောတဲ့ သူမရဲ့ သဏ္ဍန်။ ဆွတ်ပျံ့ဘွယ်အပြည့်နဲ့ မြင်ရတဲ့ မျက်ဝန်းတစ်စုံ။ ပန်းတစ်ပွင့်လို လှပလွန်းတဲ့ အပြုံး။\nသူမဟာ ဘယ်လိုလူမျိုးပါလိမ့်။ကြောက်စရာပဲလား။ ဟာသတွေကောပြောလို့ရပါ့မလား။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ထက်မြက်လှတဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်မယ်ဆိုတာကတော့ ယုံမှားဘွယ်မရှိပါဘူး။ …\nအတွေးပေါင်းများစွာနဲ့ ကျွန်မဟာ သူမကို မတွေ့ခင်အချိန်အထိကတော့ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ ဒူးတွေတောင် တုန်ခဲ့ရပါတယ်။\nအရင်ဆုံးဒီစီမံကိန်းအတွက် ကျွန်မကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတဲ့ မေးခွန်းတွေကို ကြည့်ပြီး “ သူမဟာ ဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်တဲ့ မေးခွန်းတွေကို ဖြေလိမ့်မယ်မဟုတ်ဘူး” လို့ မှတ်ချက်ချသူတောင် ရှိခဲ့ပါတယ်။ “သူမဟာ နိုင်ငံရေးကလွဲပြီး ဘာမှပြောမှာမဟုတ်ဘူး” ၊ “ဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆန်တဲ့ မေးခွန်းတွေကို မေးတာ ရိုင်းတာပေါ့” လို့ဆိုသူတွေလည်းရှိခဲ့ပါတယ်။ပြောရရင်တော့ အဲလိုပြောသူအားလုံးဟာ ဗမာ့ရေးရာ နှံ့စပ်ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြပါတယ်။\n“ သူတို့ပြောကြတဲ့အတိုင်းပဲဖြစ်မလား” “နိုင်ငံရေးအကြောင်းမပါပဲ။ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အဖြစ်နဲ့ သူမရဲ့ အမှန်အတိုင်းပြောမယ့်စကားတွေကို လူတွေကကြားပြီး သူမရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ပိုပြီးတောင်ထောက်ခံမလာနိုင်ဘူးလား” လို့တွေးရင်း ၊တကယ်လို့နိုင်ငံရေးအကြောင်းတွေပဲ ပြောလာလည်း တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်နိုင်သေးတာပဲဆိုပြီး နိုင်ငံရေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့ စကားလုံးတွေကိုတောင် အလွတ်ကျက် ထားလိုက်ပါတယ်။ ပုံမှန်ကျွန်မရဲ့ အင်တာဗျူးတွေမှာ နောင်ကိုလည်း သုံးဘို့လမ်းမမြင်တဲ့ အင်္ဂလိပ်စာလုံးတွေကို ခေါင်းထဲရိုက်သွင်းခဲ့ပါတယ်။\nတကယ်လို့များ သူမဟာ စည်းကမ်းတင်းတင်းနဲ့ ပုံမျိုးသာဖြစ်မယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။။။။ ကြောက်လိုက်တာ။ အမလေး ကျွန်မရဲ့ အဖြစ်ကတော့ စာမေးပွဲကြီးတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရမယ့် ကျောင်းသားလေးအတိုင်းပေါ့။\nအဲဒီလိုအတွေးတွေအပြည့်နဲ့ ရှိခဲ့တဲ့ ကျွန်မရဲ့အရှေ့မှာ တကယ်တမ်း တွေ့ရတဲ့ Lady ကတော့၊ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် ပွင့်လင်းပေါ့ပါးပြီး နူးညံ့နှစ်လိုဖွယ်၊ ပြီးတော့ သဘောကောင်းလှတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်တာပါပဲ။\nကျွန်မကို တွေ့တာနဲ့ “ဂျပန်က အခြေအနေကောင်းရဲ့လား၊ ဆူနာမီကော ဘယ်လိုနေသေးလဲ၊ တိုကျိုဘက်ကိုတော့ မလာဘူးမို့လား” လို့၊ လက်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း နှုတ်ဆက်လာပါတယ်။။။။။\n“မင်း ဒီနေ့လာတာကောင်းတယ်။ ဒုက္ခတွေကြားကနေ ဒီအထိရောက်အောင်တောင်လာခဲ့တာပဲနော်” လို့ အပြုံးလေးနဲ့ ကြိုဆိုပါတယ်။။။။။။\nဒီမိုကရေစီလှုပ်ရှားမှု မိန့်ခွန်းတွေပြောတဲ့အချိန်မှာ တွေ့ရတဲ့ ထက်မြက်တဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ရဲ့ မျက်နှာမျိုးတော့ မဟုတ်ဘူး။ တကယ့်ကို မိခင်တစ်ယောက်လို…………နွေးထွေးလှတဲ့ အပြုံးပိုင်ရှင်။ ဒါက သူမအတွက် ပထမဦးဆုံး ကျွန်မရဲ့ ခံစားတွေ့မြင်ရမှုပါ။\nနောက်တော့ Lady ဟာ၊ ကျွန်မရဲ့ မေးခွန်းမှန်သမျှ ဘာတစ်ခုမှမချန်ဖြေကြားပေးတော့တာပါပဲ၊ မိသားစု အကြောင်း၊ သူမကိုယ်တိုင်တွေ့ကြုံဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ မတူကွဲပြားတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုတွေအကြောင်း၊ အဲ၊ နိုင်ငံရေးအကြောင်းကလည်း မပါလို့မဖြစ် ပါတာပေါ့ရှင်။\nတခါတလေ ရီစရာလေးတွေကို ဟာသဥာဏ်အပြည့်နဲ့ ပြောသွားပါသေးတယ်။ သတိရတော့ ပြောနေတဲ့အကြောင်းကနေ တခြားအကြောင်းတွေဆီရောက်သွားလိုက်၊ ကျွန်မက သူမမေးတာကို ပြန်ဖြေနေရတာမျိုး ပြောင်းပြန်တွေတောင် ဖြစ်နေလိုက်သေးတယ်။ ပုံမှန် အင်တာဗျူးကို ၁၅မိနစ်ကို ၁နာရီအထိလက်ခံပေးထားတာတောင် စကားတွေက ပြောလို့မပြီးနိုင်ပါဘူး။ နောက်ဆုံးမှာ “ ကဲ၊ မရပ်လို့မဖြစ်တော့ဘူးနော်” လို့ ပြောရင်းနဲ့ တောင် စကားကို ဆက်ဆက်ပြောနေမိခဲ့ကြပါတယ်။ သူမရဲ့သားတွေနဲ့ ကျွန်မက အသက်မတိမ်းမယိမ်းတွေလောက်ဆိုတော့ ၊ မိသားစု အကြောင်းတွေပြောပြတဲ့ အချိန်တွေမှာ ကျွန်မသူငယ်ချင်းရဲ့ အမေတစ်ယောက်နဲ့ စကားပြောနေရတဲ့အတိုင်း ဖြစ်မိပါတယ်။\nကျွန်မကိုယ်တိုင်က ပြောရင် ကောင်းတော့မကောင်းဘူးပေါ့လေ။ Lady ဟာ ကျွန်မရဲ့ အင်တာဗျူးကို သဘောကျပုံပဲ။ ၇နှစ်ခွဲလောက် နေအိမ်အကျယ်ချုပ်နဲ့ နေခဲ့ရချိန်မှာ အိမ်အလုပ်တွေကူညီလုပ်ပေးတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်နဲ့ကလွဲပြီး စကားပြောဆိုခွင့် မရခဲ့ရှာပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် နိုဝင်ဘာလမှာ နေအိမ်အကျယ်ချုပ်က လွတ်မြောက်ပြီးပြန်တော့လည်း တောက်လျှောက်ဆိုသလို ခက်ခဲတဲ့ နိုင်ငံရေးအကြောင်းအရာတွေနဲ့ ဂျာနယ်လစ်စ်တွေချည်းပဲဖြစ်ခဲ့ပြန်တယ်ဆိုတော့ ၊ ကျွန်မနဲ့ အခုလို အေးအေးဆေးဆေးပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေးတွေ မပြောခဲ့ရတာ အတော်ကြာခဲ့မှာပဲလို့ ….. တွေးမိပါတယ်။\nအမျိုးသားဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ်ရုံးခန်းနဲ့ Lady ရဲ့ နေအိမ်တို့ကို ရောက်ခဲ့ပါတယ်။ နေအိမ်ကတော့ သူမ ၇နှစ်ခွဲကြာအကျယ်ချုပ်ချခံခဲ့ရတဲ့ နေရာပဲဖြစ်ပါတယ်။ မဂ္ဂဇင်းအင်တာဗျူးအနေနဲ့ ကတော့ ဒီတစ်ကြိမ်က ပထမဦးဆုံးလက်ခံတွေ့ဆုံတာဖြစ်ပါတယ်။ နောက်ပြီး သူမရဲ့ အချစ်တော်ခွေးလေး “တိုင်းချစ်သူ” နဲ့ ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ဓါတ်ပုံအရိုက်ခံတာလည်းဖြစ်ပါတယ်။ မိသားစုအကြောင်းပြောတဲ့ အချိန်တိုင်း\nLady ရဲ့မျက်နှာဟာ တကယ့်ကို နူးညံ့ပျော့ပြောင်းပြီး တည်ငြိမ်လှပါတယ်။ မြတ်နိုးစရာ မိသားစုတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ “မိခင်” တစ်ယောက်ရဲ့မျက်နှာ နဲ့ပါ။\nပြီးတော့ အခုလိုသက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့ မျက်နှာသွင်ပြင်နဲ့ ဓါတ်ပုံကို ကျွန်မရဲ့ အင်တာဗျူးမတိုင်ခင် ကြည့်ခဲ့ဘူးတဲ့ များစွာသောဓါတ်ပုံများထဲမှာ မမြင်ဘူးခဲ့ပါဘူး။\nဗီဇာရှိရင်ဗမာပြည်ကို ၀င်လို့ရတယ်ဆိုပေမယ့် Lady နဲ့ တစ်ကြိမ်တွေ့ဆုံပြီးသွားသူတွေ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ဝင်ခွင့် အရမ်းခက်တယ်လို့ဆိုကြပါတယ်။ (အမျိုးသားဒီမိုကရေစီ အဖွဲ့ချုပ်ရုံးခန်း ကိုသွားတဲ့အတွက်ဆိုပြီး ကျွန်မမျက်နှာကို ဓါတ်ပုံရိုက်ယူထားပါတယ်။ ဒါဆို နောက်တစ်ခါ ဗီဇာရနိုင်မယ်တဲ့လား) ။ နောက်တစ်ခုက Lady လည်း၊ ဗမာပြည်က ထွက်လို့ကတော့ သူ့နိုင်ငံထဲသူ ပြန်ဝင်လို့မရနိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုးလေ။\nဒါကြောင့် အခုလိုကျွန်မကို ၀မ်းသာအဲလဲ လက်ခံပေးတာဟာ၊ ပထမဆုံးနဲ့ နောက်ဆုံး ပေပဲလားလို့ တွေးမိလိုက်တယ်။\nကျွန်မရဲ့ မျက်နှာအရိပ်အကဲအားလုံးကို သိနေတဲ့ Lady ဟာ “ ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ မင်း ကိုဘာမှ မှတ်မထားနိုင်ပါဘူး။ မင်းလိုပုံက ဂျာနယ်လစ်စ်မှ မဟုတ်တာ။ မင်း နောက်တစ်ခါဗမာပြည်ကို ပြန်ဝင်လာနိုင်ဦးမှာပါ” လို့ ဟာသလေးနဲ့ ကျွန်မရယ်လာအောင်ပြောပေးပါတယ်။ ပြောသေးတယ် “ဂျပန်နိုင်ငံ တွေ့ကြုံနေရတဲ့ ဒုက္ခအကြပ်အတည်းတွေကိုလည်း ကျော်ဖြတ်နိုင်ကြမယ်ဆိုတာ ယုံကြည်နေတယ်” စိတ်မာတဲ့ သူမက ပြန်တောင် အားပေးလိုက်သေးတယ်နော်။\nအခက်အခက်မျိုးစုံကို ကျော်လွှားပြီး ၊ တိုက်ပွဲတွေကို ဆက်လက်ဆင်နွှဲနေတဲ့ သူမအတွက် ကျွန်မဘာများလုပ်ပေးနိုင်မလဲလို့ စဉ်းစားမိတယ်။\nကျွန်မရဲ့ ညံ့ဖျင်းတဲ့ စာကြောင်းလေးတွေကနေသူမအကြောင်းတွေကို ပြည့်စုံအောင်မဖေါ်ပြနိုင်ခဲ့ပေမယ့် သူမနဲ့ တွေ့ခဲ့ရတာကို ကျွန်မတစ်သက်လုံး မေ့လို့မရနိုင်လောက်အောင် ထင်ကျန်ခဲ့ပါပြီ။\nစကားတွေအများကြီးပြောပြီးတဲ့ပြန်ခဲ့တဲ့ လမ်းတလျှောက်မှာကျွန်မမြင်ရတဲ့ ဗမာနိုင်ငံဟာ ၊ အလာတုန်းကနဲ့တော့ လုံးဝမတူလောက်အောင်ပြောင်းလဲသွားခဲပါတယ်။\nဒီအင်တာဗျူးဖြစ်မြောက်အောင် ကူညီခဲ့သူအားလုံးကို နှလုံးသားမှ ကျေးဇူးတင်ကြောင်းပြောပါရစေ။\nလူပေါင်းများစွာရဲ့ ဖေးမကူညီမှု နဲ့ပြီးမြောက်ခဲ့တဲ့ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်နဲ့ အင်တာဗျူးကို ဆက်ဆက်ဖတ်ဖြစ်အောင်ဖတ်ကြည့်ကြပါနော်။\nမူရင်း။ ။ http://blog.talk.vogue.co.jp/fashion/archives/3710951.html\nစာကြွင်း ။ ။ “ခွေးလေးနံမည်ကို မြန်မာလိုရေးထားတာ မှားနေရင်ပြောခဲ့ပါနော်။”\nရေးသားသူ Myanmar Good Knowledg Co., Ltd at Thursday, May 19, 2011\nနိုင်ငံတိုင်းက လူမျိုးတိုင်းက အသိအမှတ်ပြုပြီး လေးစားနေရာပေးခြင်း ခံရတဲ့ အန်တီစုပါဘဲ။\nယနေ့ခေတ်မှာ မြန်မာပြည်ရဲ့ ဘယ်လိုလူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကများ သူ့လို လေးစားခြင်း၊ နေရာပေးခြင်း၊ မြတ်နိုးအားထားခြင်း ခံရဖူးပါလိမ့်။\nဖတ်လို့ကောင်းတဲ့ စကားပြော စာစုလေးပါပဲ မ,ကောင်းမွန်ဝင်းရေ...၊ ဘာသာပြန်သူက တော်လို့ပဲ ထင်ပါရဲ့.. စကားလုံး ရိုးရိုးလေးတွေနဲ့ ဘေးနားမှာ ထိုင်ပြောသွားသလိုပဲ၊ သြဇာတိက္ကမ ကြီးမားတဲ့ အမျိုးသမီးကြီးကို အင်တာဗျူး လုပ်ခွင့် ရခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးလေးရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဖမ်းလို့ရတယ်၊ အခုလို ဝေမျှတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ...။\nThanksalot! Your translation isagreat job. We can know that about our mother.\nဒီပို့စ်လေး ဖတ်ခွင့်ရတာ ကျေးဇူးတင်လိုက်တာ တကယ်ပါ ။\nဘာသာပြန်ထားတာ ဖတ်လို့ကောင်းတယ်ကောင်းမွန်ရေ... ဒီစာလေးဖတ်ခွင့်ရတာကျေးဇူးတင်ပါတယ်


ခရီးသွားဆောင်းပါး | ဟန်ဆန်း\nကျွန်တော်နဲ့ GOOC 2010 ASIA & AFRICA ခရီးစဉ်\nလက်နက်နဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ထုတ်ယူတဲ့အခါ အဝတ်အစားထုတ်ပေးတဲ့ လူတွေက စာရေးသူကို အင်ဒိုနီးရှားနိုင်ငံသားလားလို့ မေးလာပြန်တယ်။ မဟုတ်ဘူး။ မြန်မာနိုင်ငံကလို့ ဖြေလိုက်တော့။ သူဘယ်လို အတွေးပေါက်သွားတယ် မသိဘူး။ သူ့လူတွေကို မင်းတို့ မြန်မာလာလို့ လိုက်မေးနေလေရဲ့။\nJanuary 6, 2016 in ခရီးသွားဆောင်းပါး.\nနုကျန်း၊ နမ့်ခုမ်း၊ ဆာလဝင်း အမည်ရသော မြစ်သံလွင်\nသံလွင်မြစ်ပေါ်ရှိ ရတနာစက်လှေပေါ်သို့ ကချင်၊ ကယား၊ ကရင်၊ ကယန်း၊ မွန်၊ ရှမ်း၊ ပအို့ဝ်၊ ဝ အစရှိသည့် တိုင်းရင်းသားလူငယ် များနှင့်အတူ စုရုံးရောက်ရှိသောနေ့တွင် သံလွင်မြစ်ပြင်ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်လာသော လေနုအေးသည် နှလုံးသားထိတိုင်အောင် လန်းဆန်းအေးမြစေသည်။\nApril 25, 2015 in ခရီးသွားဆောင်းပါး, ဆောင်းပါး.\nရကောက် ရသရထားကြီး ပျော်ပျော်စီး\nမြို့ပတ်ရထားဖြင့် ရသအစုန်အဆန် ရေးသူဖတ်သူဆွေးနွေးပွဲ သွားရမည်ဆိုကတည်းက ကဗျာဆရာ မောင်ချောနွယ်၏ ရထား၊ စာရေးဆရာ ရဲသျှမ်း၏ ကျွန်တော်အချိန်သူခိုး၊ ဖေဖေနှင့်တူတူ ငယ်ငယ်ဘဝက တိုးဝှေ့စီးခဲ့ရသည့် မြို့ပတ်ရထားကြီးကို တစ်ခုတ်ရမှတ်မိလာခဲ့သည်။ မီးရထားခရီးဖြင့်\nSeptember 14, 2014 in ခရီးသွားဆောင်းပါး, စာပေဆောင်းပါး, စာပေအတွေး, ဆောင်းပါး.