ДОМ З ПРЫВІДАМІ — Экспресс Новости\nАднойчы купец ад’ехаў некуды і вярнуўся са сціпла апранутай дзяўчынай. «Тое дачка маіх далёкіх сваякоў, – сказаў ён сваім дамашнім. – Бацькі яе памерлі, і яна засталася адна. Цяпер яна будзе жыць з намі. Шануйце яе, як маю дачку, і любіце, як сястру».\nДзяўчынку прынялі ў доме ласкава і ветліва. Усе дзеці былі амаль раўналеткамі. Дзяўчынкі разам гулялі, бавілі час, паступова падрасталі. Так ператварыліся яны ў прыгожых дзяўчын.\nЗ мэтай даць дочкам добрае выхаванне быў наняты гувернёр. То быў малады чалавек, шляхціц. Выдатна выхаваны і адукаваны, аднак бедны. Марыў ён працягнуць адукацыю ў адным з еўрапейскіх універсітэтаў. Але на гэта неабходны былі грошы, таму і наняўся ён гувернёрам. Купцу гувернёр спадабаўся тым, што добра валодаў зброяй. Аднойчы ўбачыў ён, як добра малады чалавек б’е са стрэльбы. Сам купец быў вялікі аматар і трымаў дома калекцыю зброі.\nКупец вёў адасоблены лад жыцця. Да таго ж ён часта выязджаў у іншыя гарады па розных справах. Але ён сачыў, каб да дзяўчын не заляцаліся розныя хлопцы. Ён меў свае планы.\nА тым часам дзяўчыны, усе тры адначасова, закахаліся ў прыгожага хлапца-гувернёра. Пэўна, то было першае рамантычнае каханне, якое грукае ў сэрца веснавою парой. Прынамсі, для старэйшых дзяўчат. Але малодшая, прыёмная, закахалася ўсур’ёз. Зычлівы хлапец спачатку пазбягаў тых пяшчотных позіркаў і лёгкіх дотыкаў маленькай зграбнай дзявочай рукі. Аднак і яго сэрца не вытрымала, і ён цалкам аддаўся чароўнаму пачуццю кахання. Адчуўшы тую ўзаемнасць, краса дзяўчыны запрыгажэла, як цудоўная кветка.\nНеўзабаве дзяўчынам амаль адной за адной споўнілася 18 гадоў. Надышоў час шляхціцу пакідаць гэты дом.\nАднойчы вярнуўся купец з чарговай паездкі і паклікаў да сябе прыёмную дачку.\n– Неўзабаве табе споўніцца 18 гадоў, – сказаў ён. – Я мяркую наладзіць з гэтай нагоды баль.\n– Дзякую вам, бацюхна, – лагодна прамовіла дзяўчына.\n– На гэтым балі я пазнаёмлю цябе з тваім будучым мужам. Ён мой надзейны гандлёвы партнёр. Валодае броварамі і маслабойнямі. Між іншым, ты бачыла яго ў нашым доме, калі мы прымалі гасцей. Тады ж, дарэчы, ён убачыў цябе і ты яму спадабалася. А калі мы аб’яднаем нашыя капіталы, то здолеем разгарнуцца вельмі значна ды вельмі значна.\nАпошнія словы дзяўчына чула, нібы праз вату. Ногі яе падкасіліся, яна ўпала на калені перад купцом і залілася слязьмі.\n– Бацюхна, даражэнькі, не рабіце гэтага, я прашу вас, не трэба.\n– Тваёй згоды ніхто не пытаецца, – спахмурнеў купец. – Лепшага жаніха для цябе і знайсці немагчыма. Дзяўчо, дурніца! Ты яму падабаешся, будзеш жыць у поўным дастатку. Што ж мае быць лепей?\n– Але я яго не кахаю. Я бачыла яго, ён зусім стары…\n– Нічога ён не стары. Яму ўсяго каля сарака гадоў. І каханне, – урэшце ўзлаваўся купец, – якое можа быць каханне, ці для таго я цябе расціў. Я лепш ведаю, што для цябе будзе добра, а што не.\n– І ці не гувернёр, – працягваў злаваць купец, – шляхцюк гэты, жабрак, наплёў табе пра тое каханне. Бачыў я, як нешта шмат часу вы праводзілі разам. Даўно яго трэба было выгнаць, сёння ж нагі яго не будзе ў хаце. А ты… няўдзячная… Неадкладна ж справім заручыны.\nІ раззлаваны купец выйшаў з пакоя, ляснуўшы дзвярыма.\nУ той жа дзень малады чалавек быў выдалены з дому. А сваім дамашнім купец строга загадаў: «Сачыце за ёю, каб не выкінула чаго-небудзь…»\nПрайшло некалькі дзён. Увесь дом рыхтаваўся да заручын. Толькі дзяўчына хадзіла сумная, ціхенька плакала.\nАднойчы ў двор шмыгнуў нейкі хлапчук і працягнуў дзяўчыне прыгожую хустачку і ўцёк. З поўным неразуменнем дзяўчына разгарнула падарунак. У хустачцы была кароценькая цыдулка.\n«Любая мая… Сьвет мой, жыццё маё, маё адзінае каханне! Калі ты згодна, выходзь за мяне замуж. Ты пакінеш гэты дом, гэты горад і мы з’едзем далёка-далёка. Ты будзеш шчаслівай. Тых грошай, што я назбіраў на навучанне, хопіць на прыстойнае сямейнае жыццё.\nГэтая хустачка будзе нашым знакам. Калі ты згодна, то вярні яе мне, і ў той дзень, калі будзе ўсё падрыхтавана, я прышлю яе зноў. Калі не, то пакінь яе сабе як апошні напамінак.\nСонца маё, я клянуся, што буду кахаць цябе да самай смерці, і клянуся не перажыць цябе!»\n– Што за хустка? – спыталіся ў яе названыя сёстры.\n– Так, дробязь, – адказала дзяўчына. – Набыла ў гандляра.\nДзяўчына думала нядоўга. Радасна білася яе сэрца. Рвалася і клікала любага яе душа. Неўзабаве ўбачыўшы таго ж хлопца, яна адаслала тую хустку.\nМінуў яшчэ час. Купец сабраўся ў чарговую паездку. Дзяўчына ў тыя дні хадзіла задуменная, аднак нібы супакоеная. Але купец нешта думаў і, ад’язджаючы, зноў паўтарыў свой загад.\nДзве старэйшыя сястры былі надзвычай бойкія дзяўчыны. Аднойчы надвячоркам яны заўважылі зноў хлапчука з хусткай, якая падалася знаёмай.\n– Што гэта ты зноў тут робіш?\n– Павінен аддаць хустку маладой паненцы.\n– Вось табе рубель, давай яе сюды, мы самі аднясём.\nЗ хусткі выпала маленькая цыдулка, напісаная па французску: «Я чакаю цябе…». Дзяўчыны пазналі знаёмы почырк.\nРаззлаваныя і задаволеныя тым, што выкрылі тую «змову», яны ўзняліся ў пакой.\n– Нягодніца! Бессаромніца! Няўдзячнае дзяўчо! Вось гэтак ты аддзячыла нам, вось так ты адказала на дабрыню і клопат бацькі! – гнеўныя словы зляталі з іх вуснаў.\n– Сястрыцы, любыя, – у роспачы шаптала дзяўчына, – я так кахаю яго…\n– Яна кахае, нахабніца! Ты застанешся дома! І выйдзеш замуж за каго трэба…\n– Я?! – голас дзяўчыны ўзмацніўся. – Ніколі!\n– Мы яшчэ паглядзім…\nВыйшаўшы з пакою, сёстры зачынілі дзверы на ключ. Але не паспелі яны адысці, як пачулі рыпенне адчыненага акна.\nДзяўчына ўжо хацела выслізнуць з дому, калі яе схапілі.\n– Ах ты, нягодніца! Трымайце яе! Пакаёўка! Хутчэй нясі вяроўку.\nЯк ні супраціўлялася дзяўчына, але ёй надзейна звязалі локці за спінаю, а пасля, штурхаючы, прымусілі сысці ў цёмны і сыры падвал. Там няшчаснай дзяўчыне ў дадатак звязалі ногі, а каб не было чутно ляманту і плачу – засунулі заткалку ў рот.\n– Пасядзіш тут ноч, разам з мышамі, падумаеш пра свае паводзіны.\n– І трымай сваю хустачку, хай яна табе дапаможа.\nЗакаханы юнак у той час чакаў сваю Адзіную непадалёк ад Свіслачы. Ён нецярпліва марыў аб той шчаслівай хвіліне, калі яны абдымуць адзін аднаго і будуць разам назаўсёды. Хутка цямнела. Надвор’е імкліва псавалася. У чорных дрэвах злавесна гудзеў вецер. Першыя цяжкія кроплі залівы разбіліся аб фурманку. Прадчуванне нечага нядобрага паступова ахапіла юнака. Усё больш нецярпліва паглядаў ён у той бок, адкуль павінна была з’явіцца знаёмая постаць.\nА была вясна. Уздуўшаяся Няміга выйшла з рэчышча, і цёмныя хвалі Свіслачы як навала, насунуліся на Менск.\nНездарма раней вуліца Гандлёвая звалася Зыбіцкай. Лічанага часу рацэ хапіла, каб заліць бераг, і халодная свінцовая вада лінулася ў падвал, дзе знаходзілася няшчасная дзяўчына. Яе здаўленых крыкаў ніхто не пачуў…\nТолькі лёгкая хустачка выплыла з падвальнага акенца і паплыла па плыні.\nКанчаткова згубіўшы спакой, хлапец ішоў уздоўж берага. Разбуджаны паводкаю горад паступова прачынаўся. Ляхаўку залівала вада. Ратуючыся, людзі цягнулі сваю няхітрую маёмасць. Недзе чуліся крыкі. Недзе рабавалі. Ад адной думкі, што з каханай здарылася нешта благое, валасы варушыліся на галаве хлапца. Магчымасць сустрэцца з ліхімі людзьмі прымусіла шляхціца выцягнуьць рэвальвер.\nХутка ён мінуў заліты вадою Губернатарскі сад, перайшоў мост каля вялікай Бернардзінскай і наблізіўся да мэты свайго шляху. Рака амаль насунулася на дом, але хлапца ўразіла тое, што тут, у адрозненне ад іншых дамоў, ніхто не ратаваў рэчы, не было мітусні і тлуму.\nПадлогу першага паверха пакрывала вада. Невялікая купка людзей моўчкі стаяла вакол нечага. Нехта азірнуўся, і людзі расступіліся перад хлапцом.\nНа грудзе нейкіх рэчаў ляжала цела той, якая была яго Адвечным каханнем. Хлапец моўчкі апусціўся перад Ёй на калені. Колькі ён так стаяў, ён не памятаў.\nЗ гэтага стану непрытомнасці яго вывелі нейкія воклічы. На ступенях сходаў стаялі сёстры і аддавалі распараджэнні слугам, каб тыя ратавалі рэчы. Выгляд у іх быў збянтэжаны і ўсхваляваны, але нейкага смутку, слёзаў ці роспачы юнак не заўважыў.\n– Гэта... зрабілі вы? – толькі і здолеў вымавіць ён.\n– Так, гэта мы… Але незнарок, мы не думалі, што ўсё так скончацца…\nХлапец больш нічога не чуў. Твар яго быў бялейшы за крэйду. Ён узняў руку і двойчы стрэліў з рэвальвера. Абедзве дзяўчыны паваліліся долу. Ніхто не паспеў нічога зрабіць…\nУвесь сівы і састарэлы, юнак выйшаў з дому. Першыя промні сонца прабіліся праз хмары. Усё было як заўсёды, нібы ніколі і не было Яе…\nЮнак узняў рэвальвер, паднёс да скроні і націснуў на спуск…\nКазалі, што пасля таго жахлівага здарэння, той купец звар’яцеў. Прадпрыемствы яго заняпалі.\nА дом па-ранейшаму стаяў у невялікай нізінцы амаль на беразе Свіслачы. Ішоў час, мяняліся жыхары. Аднак усё хадзілі ўпартыя чуткі, што дом той нядобры, што ў ім жывуць прывіды. Нібыта веснавой ноччу, калі месячнае святло залівае горад, у нейкі час у кутах аднаго з пакояў з’яўляюцца чатыры цені – трох дзяўчын і аднаго хлапца. Паступова і бязгучна яны набліжаюцца з кутоў да цэнтра пакоя. Хлапец і дзяўчына трымаюцца за рукі, таксама, як і дзве дзяўчыны. Так учатырох яны стаяць адзін насупраць аднаго, а пасля знікаюць.\nДом паступова прыходзіў у заняпад. У 80-90-я гады мінулага стагоддзя ён стаяў закінуты, з забітымі праёмамі вокнаў і дзвярэй. Але тое паданне ўчэпіста трымалася за яго. І нават гарадскія бадзягі («бамжы») не адважваліся начаваць у ім.\nТак гэта было альбо не, сёння сказаць ужо цяжка, пацвердзіць ці абвергнуць таксама немагчыма. Апошні дом Гандлёвай вуліцы быў разбураны ў 2005 годзе. Зараз на тым месцы месціцца новы цагляны будынак, які імітуе з выгляду ранейшую камяніцу. Можа, і пра яго калі-небудзь з’явіцца якое паданне…


Липари Пасажырскія і аўтамабільныя паромы\nЛипари легкавых аўтамабіляў і квіток на паром цэны, раскладу, браніраванне білетаў і інфармацыя для паромаў, якія плывуць з Липари у Неапаль.\nПараўнаць усе даступныя цэны Липари білет на паром у рэжыме рэальнага часу і забраніраваць самыя танныя даступныя Липари аўтамабільныя і пасажырскія білеты на паром парусныя і з Липари, Неапаль з паромаў SNAV паромная лінія онлайн з імгненным пацвярджэннем. Custom Search\nКошты і браніраванне білетаў Квіткі на паром Кніга Липари з SNAV паромная лінія для паромаў, якія плывуць з Липари у Неапаль онлайн загадзя, каб атрымаць асалоду ад танны кошт квіткоў даступная на пароме.\nЦана, якую вы бачыце, гэта цана, якую вы плаціце, Там няма ніякіх схаваных дадатковых або сюрпрызаў, такіх як дадалі дадатковыя зборы на паліва ці браніравання збораў і мы не спаганяць нічога лішняга для аплаты з дапамогай карты Visa Electron. Цана, якую мы працытаваць вас на абраны Липари пасажыр або автопаромной білет, на борце пражывання і тып аўтамабіля ўсё, што вам будуць плаціць, і гэта абяцанне. Каб атрымаць цану білет на паром ў Липари і забраніраваць білет на паром надзейна онлайн, калі ласка, выкарыстоўвайце ў рэжыме рэальнага часу форму браніравання парома на левай баку. Вы таксама можаце дадаць гатэль ў пункт прызначэння, ці дзе-небудзь яшчэ, на Ваш білет на паром пры запаўненні вашай броні квіток на паром. Больш Аб Липари\nЛипари астравок з'яўляецца самым буйным з Эолийские выспы. Ён знаходзіцца 22 міль ад Милаццо, які з'яўляецца яго натуральная сувязь з мацерыком. Яго вулканічная прырода раскрываецца яго дамінуючых колераў: белы з pomice камянёў, якія былі раскіданыя па ўсім узбярэжжы і чорным з абсідыяну з Castellaccio Век'ё. Востраў Липари ідэальна падыходзіць для треккинга. Ёсць шмат маршрутаў на востраве ад простага да складанага ўзроўню. Узровень складанасці залежыць ад сезону. Некаторыя трэкі вельмі цяжка ці амаль немагчыма прытрымлівацца на працягу лета з-за спякоты. Ёсць карты, каб купіць на Липари, але трэба спытаць мясцовых жыхароў, каб знайсці некаторыя з трэкаў.\nЛипари мае захапляльныя пляжы і захапляльны ірваныя берага, чые сцены падымаюцца строма з-пад мора. Да таго ж у горадзе Липари ёсць яшчэ чатыры вёскі на выспе: Canneto, Acquacalda, Quattropiani і фартэпіяна Контэ.\nВостраў Липари ідэальна падыходзіць для треккинга. Ёсць шмат маршрутаў на востраве ад простага да складанага ўзроўню. Узровень складанасці залежыць ад сезону. Некаторыя трэкі вельмі цяжка ці амаль немагчыма прытрымлівацца на працягу лета з-за спякоты. Ёсць карты, каб купіць на Липари, але трэба спытаць мясцовых жыхароў, каб знайсці некаторыя з трэкаў. Кароткая прагулка ўніз па схіле можна зрабіць па дарозе з Quattropani да Acquacalda на паўночным баку Липари. Гэта можна зрабіць нават на працягу лета і займае каля 45 хвілін. Вы атрымаеце асалоду ад выглядам салін і паўночных Эолийские выспы падчас гэтай прагулкі. З кааліну міну паміж Pianoconte і Quattropani можна дайсці пешшу да тэрмальных ваннаў Сан-Калоджеро або ў вёску Quattropani. Трасы ля мора ёсць руіны вежы сарацынаў і fifthy метраў можна спусціцца на чорных clifs для ванны. Зрабіце гэта для шпацыраў падчас вясновы час. Ад Марыны корце ёсць траса да Монтэ Gallina і Монтэ-дэла-Гуардия. Вы дасягаеце ў заходняй частцы выспы і будуць атрымліваць асалоду ад два Фаральони ад ног. Вы можаце дабрацца да вуліцы, які даставіць вас з абсерваторыі vulcanologic перад Вулкан, назад у горад Липари. Вы павінны зрабіць гэты паход позна ўвечары на працягу лета. У другой палове дня ў летні час вы можаце таксама зрабіць хады ад царквы Санта-Люсіі ў Липари ў Валле Мурия, пляж на заходнім баку Липари. Липари з'яўляецца найбольш аснашчаных базай для выспы скачкападобна перабудовы, з вялікай колькасцю месцаў для пражывання, ёсць і піць.\nГарантыя Лепшай Липари Фэры Кошт квітка\nГарантыя лепшай цэны - Мы заўсёды прапануем вам нашы самыя нізкія даступныя пасажырскія і аўтамабільныя паромы кошт квітка SNAV паромнай лініі і ад Липари. Там няма ніякіх схаваных дадатковых або сюрпрызаў, такіх як дадалі дадатковыя зборы на паліва ці браніравання збораў і мы таксама мы не спаганяць плату нічога лішняга для аплаты з дапамогай карты Visa Electron. Цана, якую мы працытаваць для абранага парома білет Липари, на борце пражывання і тып транспартнага сродку, усё, што вам будуць плаціць, і гэта абяцанне!\nУ малаверагодна выпадку вы выявіце тое ж самае усё ўключана Липари білет на паром танней у брашуры любога іншага тураператара мы абяцаем, што мы зробім усё магчымае, каб перамагчы гэтую цану або прапанаваць Вам выбар запыту на вяртанне. Каб забраніраваць Липари аўтамабільныя і пасажырскія білеты на паром, калі ласка, Клікніце тут. Абслугоўванне кліентаў, продажу па тэлефоне і Зваротная сувязь У ferryto.com вы можаце атрымаць у рэальным часе цэны Липари білет на паром, праверыць даступнасць і забраніраваць аўтамабіль і пасажырскі квіткі на паром і з Липари на нашым самай нізкай даступнай цане квітка. Ferryto.com з'яўляецца часткай найбуйнейшага ў свеце онлайн парома распаўсюджвання білетаў сеткі, якая забяспечвае магчымасць браніраваць праз 80 аператараў з асноўных еўрапейскіх паромных уключаючы Липари і над 1,200 іншы паромных маршрутаў па ўсёй Вялікабрытаніі, Францыі, Іспаніі, Ірландыі, Галандыі, Усходняй Еўропы, Міжземнае, Балтыйскае і Паўночнай Афрыцы. Для атрымання дадатковай інфармацыі, адказы на часта задаюць пытанні або звязацца з намі напрамую, калі ласка, Клікніце тут. Пра


Кесарава сячэнне - гэта хірургічнае ўмяшанне, пры якім плод і наступствы здабываюцца з маткі праз невялікі разрэз брушной сценкі і самой маткі. На якім тэрміне робяць кесарава сячэнне, вырашае лекар, але часцей за ўсё гэтая аперацыя прызначаецца не раней за 37-й тыдні цяжарнасці. Паказанняў для гэтай аперацыі шмат, яны могуць быць звязаныя са здароўем самой маці або станам плёну, а таксама з няправільным размяшчэннем плёну або нейкімі праблемамі, якія ўзніклі ўжо ў працэсе родаў.\nНа якім тэрміне робяць кесарава сячэнне?\nПланавае кесарава прызначаецца лекарам падчас цяжарнасці, пакуль жанчына яшчэ назіраецца ў жаночай кансультацыі. Паказаннямі да планавай аперацыі можа служыць немагчымасць родаў натуральным шляхам або небяспека, якая пагражае жыцця плёну або маці. На якім тэрміне робяць кесарава сячэнне планавае, залежыць ад абследаванняў, якія праводзіць не толькі лекар-гінеколаг, але і спецыялісты іншых спецыяльнасцяў - эндакрынолаг, тэрапеўт, акуліст і, калі гэта неабходна, хірург, артапед і невропатолог. Гэтыя доктара даюць свае рэкамендацыі і робяць заключэнне аб магчымым спосабе родоразрешения, але канчатковае рашэнне аб тым, як менавіта трэба будзе з'явіцца дзіцяці на свет, робіцца непасрэдна ў радзільным доме. Канчаткова дату аперацыі таксама ўсталююць у радзільным доме. У кожным асобным радзільным доме ёсць свае асаблівасці правядзення дадзенай аперацыі (метады абязбольвання, правядзенне пасляаперацыйнага перыяду і тэрміны выпіскі), таму радзільню рэкамендуецца выбраць загадзя і пракансультавацца з доктарам, які будзе весці вас, высветліць ў яго ўсе хвалюючыя вас пытанні.\nЯк плануюць кесарава сячэнне?\nАперацыя называецца планавай, т. к. яе плануюць загадзя, а доктар, у якога жанчына назіраецца ў жаночай кансультацыі, накіроўвае яе ў радзільны дом мінімум за адну тыдзень да меркаванай даты родаў. Калі ўсе абследавання ў норме, і няма ніякіх ускладненняў, то дата аперацыі выбіраецца максімальна набліжаная да тэрміна родаў. Да таго, як паступіць у радзільню, неабходна прайсці ультрагукавое абследаванне плёну, кардиотокографию і допплерометрию сасудзістай сістэмы паміж маці, плацэнты і плёнам. У радзільным доме жанчына абавязкова падпісвае сваю згоду на аперацыю і метад абязбольвання. На якім тэрміне робяць планавае кесарава сячэнне, а таксама метад абязбольвання выбірае не толькі лекар, звычайна тут яшчэ лічацца з пажаданнямі самой жанчыны. Толькі пасля ўзгаднення з ёй падпісваюцца ўсе неабходныя паперы.\nЯк робяць кесарава сячэнне?\nНайбольш бяспечным метадам абязбольвання як для дзіцяці, так і для самой мамы лічыцца спінальная (эпидуральная) анестэзія. Такім чынам, дзень аперацыі прызначаны, на якім тэрміне робяць кесарава сячэнне планавае, вызначыліся, і надыходзіць гэты хвалюючы момант. У гэты дзень нельга нічога есці і піць, за два гадзіны да пачатку аперацыі жанчыне робяць ачышчальную клізму і непасрэдна перад самай аперацыяй ставяць мачавая катетер. Ён будзе выдалены пасля правядзення аперацыі па заканчэнні 6 гадзін. Гэта неабходна зрабіць, каб пазбегнуць неспрыяльных наступстваў з боку нырак. Над улоннем, пасля апрацоўкі адмысловымі антысептыкамі робіцца падоўжны разрэз брушной сценкі, мышцы рассоўваюць і робяць разрэз самай маткі, затым выкрываецца плодный бурбалка. Дзіця здабываецца з паражніны маткі і перадаецца для далейшай апрацоўкі акушэрцы. Матка зашываецца адмысловымі ніткамі. Гэтыя швы здымаць не трэба, яны самі рассмоктваюцца праз некалькі месяцаў. Брушная сценка таксама зашываецца і накладваецца стэрыльная павязка. Сама працэдура доўжыцца ў сярэднім 30 хвілін. Дзень выпіскі залежыць ад таго, як працякае аднаўленчы перыяд. Звычайна яна адбываецца не пазней, чым на 7-ы дзень. Пасля праведзенай аперацыі можа яшчэ некаторы час захоўвацца слабасць або боль у вобласці шва, але гэта неўзабаве пройдзе. Наступную цяжарнасць лепш планаваць не раней, чым праз два гады.


A100 - Маленькія супрацоўнікі А-100 АЗС!\nМаленькія супрацоўнікі А-100 АЗС!\n1 чэрвеня офіс БН АЗС сустрэў не толькі лета. Сусветны Дзень аховы дзяцей мы вызначылі правесці менавіта такім чынам – запрасіць да сабе тых дзяцей супрацоўнікаў, якім будзе цікава наведаць працоўнае месца сваіх бацькоў і самім паспрабаваць іх "хлеб".\nРоўна а 9 гадзіне пачаўся працоўны дзень у кампаніі для маленькіх работнікаў, якіх мы з нецярпеннем чакалі ў холе нашага офіса. Вядома, перад пачаткам працы ім трэба было асвоіцца і агледзецца. Таму пад кіраўніцтвам менеджэра па персаналу Веранікі Зайцавай новыя супрацоўнікі вывучылі нашу "далоньку", даведаліся, што такое дзелавы дрэс-код, чаму тут падчас гучыць мова і зазірнулі ў кожны аддзел. Пасля чаго падзяліліся на аддзелах і пачалі выкананне сапраўдных працоўных заданняў.\nСпецыялісты па маркетынгу спачатку наведалі АЗС, каб азнаёміцца з гатовай рэкламнай прадукцыяй і даведацца пра правілы яе размяшчэння.\nПотым паспрабавалі самастойна стварыць адзін з элементаў фірменнага стылю: новыя кубачкі А-100. У хлопцаў выдатна атрымалася, згодны? :)\nАддзел NON-fuel разам з маленькімі супрацоўнікамі праклалі доўгі шлях ад вытворчасці кіндэр-сюрпрызу да канчатковага пакупніка ў краме. Гэта аказалася не так проста, як маглі прадбачыць дзеці на першы погляд. Тым не менш, перамовы з пастаўшчыкамі прайшлі паспяхова, тавар быў сваечасова дастаўлены, кліенты засталіся задаволеныя, бо змаглі пакаштавацца смачным шакаладам кіндэр-сюрпрызу.\nСамыя актыўныя ня пабаяліся складанасці фізічнай працы і абралі ў якасці працоўнага месца АЗС. Атрымаўшы фірмовую спецвопратку, дзяўчынкі-"прадаўнікі" пачалі вучыцца рыхтаваць хот-догі, у гандлёвай зале ўвесь тавар быў выкладзены, як пад лінейку.\nА хлопчыкам, зразумела, больш спадабалася праца палівазапраўшчыкаў, і пад наглядам дарослых "калег" яны заправілі не адну машыну. Такую работу нашы кліенты ацанілі па вартасці і прыкладам таму - шчодрыя салодкія гасцінцы, якімі яны узнагароджвалі новых супрацоўнікаў! Здаецца, пастаянныя аператары АЗС нават сталі трохі зайздросціць :)\nЗгодна нашым правілам а палове дванаццатай можна было зрабіць перапынак, на нашай кухне ўсіх чакалі прысмакі - і не толькі. Ну адкажыце, ці шмат ёсць кампаній у Мінску, дзе можна маляваць на сценцы? Дарослыя не вельмі адважныя ў гэтым, але дзеці ацанілі магчымасць.\nАпасля перапынку праца працягнулася, і частка дзяцей, якія загадзя абралі паспрабаваць быць дырэктарам БН АЗС (а дзеля гэтага патрабавалася падрыхтавацца: даслаць свае малюнкі ці лісты) далучыліся да Ганны Уладзіміраўны ў яе кабінеце. На парадку дня было вырашэнне шэрагу пытанняў: сустрэча з новым супрацоўнікам юрыдычнага аддзелу, аналіз дакументаў, подпісы загадаў. Сур'ёзнасць, з якой маленькія дырэктары выконвалі свае абавязкі, была неверагоднай.\nДля астатніх маленькіх супрацоўнікаў было падрыхтавана творчае заданне: пабудаваць АЗС А-100 будучага, АЗС №100. Яны з вялікай цікавасцю зрабілі з канструктара падмурак, сцены, навесы, мыйку і нават пасадзілі дрэвы. Усё было гатова, і апошнім элементам новай АЗС будучага сталі яе першыя кліенты, вядома ж, на аўтамабілях, якіх дзеці сканструявалі самі. Глядзіце, як прыгожа атрымалася!\nАднак на гэтым дзень маленькіх супрацоўнікаў не скончыўся. Трэба было яшчэ праверыць, ці ўсё ў парадку на АЗС: ці правільна адбываецца прыём бензавоза, колькі кліентаў запраўляецца, як справы на мыйнях для аўтамабіляў.\nЯк гаворыцца ў прыказке "Хто работае, той смачна есці". Нашы новыя калегі апасля такога насычанага дня мусілі пачаставацца фірмовым хот-догам А-100 на АЗС №2. Частка з іх ужо ведала, як іх рыхтуюць, і дзяліліся кулінарніцкімі сакрэтамі.\nІ якая ж праца без узнагароджання?) Усе дзеці годна справіліся з усімі задачамі, за што былі ўзнагароджаны фірмовай "герберай", дыпломамі, а лепшыя - падарункамі. Дзякуй бацькам за выхаванне будучага пакалення "Надзея А-100"!


«Магчыма, агрэсія ў яго назапашвалася», — псыхоляг пра матывы забойства ў стаўпецкай школе\n11 люты 2019, 16:00\nУ Стаўпецкай сярэдняй школе № 2 11 лютага дзесяціклясьнік 2003 году нараджэньня напаў з нажом на настаўніцу і дваіх дзяцей.\n50-гадовая настаўніца гісторыі і грамадазнаўства памерла ад ранаў. Пазьней стала вядома, што загінуў яшчэ 17-гадовы падлетак, два — 15-гадовы і 16-гадовы — застаюцца ў рэанімацыі.\nСямейны і дзіцячы псыхоляг Сьвятлана Дзядова сказала ў інтэрвію Свабодзе, што прычынаў такога ўчынку вучня можа быць шмат:\n«Тут і з псыхікай магло нешта здарыцца, ніхто ня ведае. Відаць, будуць праходзіць экспэртызы. У падлеткавым узросьце можа нечакана і шызафрэнія пачацца. Кажуць, што хлопец ціхі — такі, што ня ўмеў сваю агрэсію выяўляць нейкімі адэкватнымі шляхамі. Ён быў ціхі і, магчыма, агрэсія ў яго неяк назапашвалася і магла выліцца ў нейкае дзеяньне. Нейкія падзеі маглі стаць апошняй кропляй. Вельмі складана сказаць, бо інфармацыі насамрэч вельмі мала. І калі пройдзе псыхіятрычная экспэртыза, будзе нешта больш вядома, асэнсоўвала ці не асэнсоўвала гэта дзіця».\nСьвятлана Дзядова кажа, што трэба зьвяртаць увагу, наколькі ў дзіцяці ёсьць кантакт з бацькамі дома:\n«Падлеткі ня вельмі імкнуцца блізка быць з бацькамі. Калі ёсьць кантакт, то можна заўважыць — ён нечакана замыкаецца, ці ён нешта нэрвуецца, ці ў яго там нешта адбываецца. Ці, можа, ён падзеліцца, што нешта адбылося.\nКалі казаць пра настаўнікаў, то чамусьці іх больш хвалююць дзеці, якія сябе неяк падаюць. Вельмі часта той, хто зьнешне вельмі ціхі — насамрэч у яго ёсьць нейкія праблемы. Калі ён ціхі, то гэта калі ў яго ўсё выдатненька — ці ён нешта сам з сабой неяк пераварвае. Проста трэба зьвяртаць на ўсіх увагу».\nТаксама, паводле Сьвятланы Дзядовай, з падлетка, які робіць падобныя жахлівыя ўчынкі, маглі доўга зьдзекавацца:\n«Я ня ведаю, ці мы маем справу цяпер менавіта з такім выпадкам. І вельмі часта напачатку такія дзеці вельмі ціхія, а потым бывае нечаканы выбух».\nЦі магло гэта здарыцца ў выніку захапленьня кампутарнымі гульнямі? Такую вэрсію некаторыя выказваюць у сацсетках.\n«Такія наступствы я зьвязваю з тым, што гэта накладаецца на нешта асабістае. Бо ў кампутарныя гульні гуляюць усе, але з нажом кідаюцца адзінкі. То бок тут павінна накласьціся нешта асабістае, і тады тут кампутарныя гульні таксама могуць паспрыяць. Але нельга сказаць, што гульні — галоўная прычына».\nПсыхоляг коратка параіла, як сьведкам дзейнічаць у падобных сытуацыях. Ці гатовыя да такіх выпадкаў настаўнікі і дзеці? Вядома, што некаторыя забарыкадавалі дзьверы ў клясах.\n«Я не магу назваць сябе спэцыялістам, як працаваць з афэктам. Тое, што зачыняліся, то гэта правілы бясьпекі. Але ў першую чаргу трэба выклікаць адпаведныя органы».\nДвайное забойства ў Стоўпцах. ХРАНАЛЁГІЯ\nДзяцей са стаўпецкай школы, дзе адбылося забойства, перасталі выпускаць да бацькоў\nПершае відэа зь месца здарэньня ў Стоўпцах\nПараненым падчас нападу ў Стоўпцах падлеткам зрабілі апэрацыі\nНападніка на настаўніцу і вучняў у Стоўпцах затрымалі з АМАПам


Армія — Вікіпэдыя\n(Перанакіравана з «Войска»)\nНя варта блытаць з арміяй — вайсковым аб’яднаньнем.\nМапа сьвету паводле тыпу арміі\nНяма ўзброеных сілаў\nНяма вайсковай павіннасьці\nПлянуецца скасаваць вайсковую павіннасьць цягам 3 гадоў\nКраіны, у якіх дзейнічае сыстэма прызыву, але менш за 20—40% ад асобаў адной узроставай групы падвяргаюцца прызыву\nВойска (армія; па-француску: l'armée fд па-лацінску: armare — узбройваць) — арганізаваныя ўзброеныя сілы для вядзеньня ваенных дзеяньняў на сушы. Чальцы арміі, то бок жаўнеры ці салдаты, а таксама вайсковае кіраўніцтва, звычайна носяць адмысловую вайсковую форму, якая можа мець знакі вайсковага адрозьненьня. Нацыянальная армія выкарыстоўваецца для ўзмацненьня палітыкі сілай па-за дзяржавай на тэрыторыі іншай дзяржавы, а таксама дзеля абароны дзяржавы ў выпадку вонкавай агрэсіі. Фрыдрых Энгельс характарызуе войска як арганізаванае аб’яднаньне ўзброеных людзей, якое ўтрымоўваецца дзяржавай з мэтай наступальнай або абарончай вайны. З разьвіцьцём прадукцыйных сілаў і зьменаў у вытворчых адносінах зьмяняўся характар і сродкі вядзеньня вайны, віды ўзброеных сілаў і форма арганізацыі арміі.\nУ большасьці краінаў ёсьць арміі, якія ўтрымоўваюцца за кошт падаткаў. Папаўняюцца альбо за рахунак прызыву чалавек прызыўнога ўзросту, альбо за кошт кантрактавых наймітаў (аплачваемых прафэсіяналаў). Армія абавязкова зьмяшчае элемэнты таталітарнай сыстэмы, то бок рашэньні прымаюцца аднаасобна вайсковым штабам ці вайсковым кіраўніком. Функцыі кожнага салдата арміі вызначае найвышэйшае кіраўніцтва. На кожную армейскую пасаду асобы прызначаецца, а не абіраецца шляхам галасаваньня.\nУ Беларусі дзейнічае сыстэма вайсковай павіннасьці, то бок кожны мужчына ўзростам ад 18 да 27 гадоў на пэўны час абавязаны служыць ва ўзброеных сілах, аднак патэнцыйны кандыдат ня мусіць мець мэдычныя супрацьпаказаньні, якія вызваляюць ад службы. Таксама як альтэрнатыва маецца служба ў рэзэрвовых частках.\n2 Абмежаваньне мілітарызму\nУ першабытным грамадзтве народ і войска зьяўляліся тоеснымі паняткамі. Усе свабодныя асобы мужчынскае плоці, здольныя насіць зброю, былі ваярамі. Але спэцыялізацыя заняткаў, якая суправаджала пераход народаў да аседлага ладу жыцьця, асаблівы характар разьвіцьця культуры і асноўныя рысы палітычнага ладу паўсталых дзяржаваў аказалі вызначальны ўплыў на вайсковую арганізацыю народаў.\nУ Старажытнай Індыі і Старажытным Эгіпце ваяры вылучыліся ў асаблівыя спадчынныя касты. Такі ж каставы характар насіла і войска Спарты, але тут вайсковую касту складаў усё насельніцтва у поўным ягоным складзе. У Спарце права на нашэньне зброі належала адным толькі дарыйцамі, астатняе свабоднае насельніцтва (пэрыекі) і рабы (ілёты) маглі толькі час ад часу быць азброенымі падчас ваеннага канфлікту.\nУ Атэнах ды іншых старажытнагрэцкіх рэспубліках узброеныя сілы дзяржавы складаліся з вольных грамадзянаў. Праз тое, што грамадзяне ўзробройваліся толькі ў выпадку вайны, то узброеныя сілы гэтых рэспублік мелі характар грамадзянскіх міліцыяў. Сталыя войскі ў гэтых дзяржавах меліся ў самай нязначнай колькасьці і прызначаліся ў мірны час пераважна для ахоўнай службы, якая разам з тым служыла падрыхтоўчай вайсковай школай для юнакоў. Аднак, з павелічэньнем працягласьці войнаў і праз заняпад ваяўнічага духу сярод насельніцтва, грамадзянскае рушэньне грэцкіх рэспублік паступова замянілася наймітамі, якія зрабіліся галоўным матэрыялам для камплектаваньня войска. У Картагене жа найміцтва стала неабходным следзтвам нязначнай колькасьці грамадзянаў, якія засяродзілі ўсе свае інтарэсы на пашырэньні гандлю; атрыманьне велічэзных капіталаў давала магчымасьць гэтае рэспубліцы купляць вайсковыя сілы ня толькі ў Афрыцы, але і ў большай частцы Эўропы.\nРымскі легіён працы італьянскага мастака Марка Дэнтэ (паміж 1515 і 1527).\nУ Старажытным Рыме права на нашэньне зброі належала ўсім грамадзянам, як патрыцыям, гэтак і плебэям; у выпадку вайны войска фармавалася па вайсковых акругах, то бок трыбах. Але паводле прапановы Сэрвіюса Туліюса войска пачало фармавацца з улікам падзелу насельніцтва на клясы паводле цэнзу, то бок велічыні даходу. Такім чынам, найбяднейшыя грамадзяне былі вызваленыя ад абавязку несьці вайсковую службу і прызываліся да зброі толькі ў выпадку ўскрайняй неабходнасьці, прычым за час знаходжаньня пад сьцягамі атрымлівалі пэўнае ўзнагароджаньне ад ўраду. Старажытны Рым у той час сталых вайсковых фармаваньняў ня ведаў; грамадзяне Рыму станавіліся пад зброю толькі ў выпадку вайны і распускаліся па заключэньні мірнай дамовы. Войска старажытных рымлянаў насіла, такім чынам, характар народнага рушэньня.\nЗ пачаткам імпэратарскага пэрыяду рымскай гісторыі войскі не склікаліся ўжо больш для аднаго паходу, а заставаліся на службе і ў мірны час. За гэтым часам яны камплектаваліся пралетарамі, і выплата пэнсiі, якая дагэтуль была часовай спалатай, сталася звычайным правілам. Стары рымскі прынцып, паводле якога ў шэрагі арміі маглі ўступаць толькі рымскія грамадзяне, падвергнуўся з часам значнага скажэньня. Яшчэ Актавіян Аўгуст строга разьмяжоўваў легіёны з грамадзянамі ад дапаможных войскаў, складзеных з іншаземцаў. Але з часу Вэспасіяну італікі фактычна былі вызваленыя ад вайсковай службы, а легіёны пачалі камплектавацца з правінцыяў, з прычыны чаго адрозьненьне паміж імі і дапаможнымі харугвамі ўсё больш згладжвалася. Не зважаючы на існаваньне прынцыпу ўсеагульнай вайсковай павіннасьці, камплектаваньне арміі грунтавалася фактычна на добраахвотным паступленьні на службу і праз залучэньне. Гэтая армія, складзеная з сумесі нацыянальнасьцяў, зьвязвалася з дзяржаўным арганізмам толькі ў асобе імпэратару. Войска нават мела свае асаблівыя, адрозныя ад грамадзянскага культу, звычаі, то бок яна была сілай сама па сабе, і гэтая сіла, пры адсутнасьці ў законе правілаў аб атрыманьнi ў спадчыны пасады, узводзіла на трон імпэратараў. Цэлыя натоўпы барбарскіх, германскіх народаў сталі ўступаць у шэрагі арміі, а за часам імпэратару Валентыніяну I найміты-германцы складалі ўжо палову ўсіх войскаў Рымскае імпэрыі.\nШвайцарскія найміты ў бітве пры Марыньяна супраць нямецкіх ляндскнэхтаў у 1515 году.\nУ германцаў, якія зьнішчылі Заходнюю Рымскую імпэрыю і заснавалі на ейных руінах новыя дзяржавы, войска насіла характар народнага рушэньня. І тут, як ва ўсіх першабытных народаў, панятак войска і народу супадаў. Вайскове ўладкаваньне старажытных германцаў было заснавана на радавой сувязі. Але зь ператварэньнем нязначных палітычных злучэньняў у вялікія племянныя хаўрусы, з пачаткам ваяўнічага перасяленьня народаў і з заваявальным рухам плямёнаў праз рымскія межы, пачала ў германцаў мацнець каралеўская ўлада. Каралі пры раздачы зямельных надзелаў бачылі адзіны сродак да прыцягненьня падданых да сябе на службу. Дараваньне зямельнага надзелу было зьвязана з абавязкам ўладальніка гэтага надзелу зьяўляцца са зброяй у руках кожны раз, калі гэтага запатрабуе кароль. Каронныя васалы абавязаны былі зьяўляцца на службу да караля ня толькі асабіста, але і прыводзіць з сабою атрады войскаў, колькасьць якіх знаходзілася ў залежнасьці ад велічыні іхнага фэоду. Неабходным следзтвам такога парадку было тое, што буйная шляхта, якая атрымала фэоды ад каралеўскіх земляў, пачала перадаваць частку надзелаў іншым асобам на тых жа ўмовах, на якіх яны самі атрымалі іх ад караля, пры чым апошнія, у сваю чаргу, станавіліся ў васальныя адносіны да сваіх сюзэрэнаў. Гэтае злучэньне васалітэту з бэніфіцыятам надало ўзброенай сіле фэадальнай Эўропы зусім адмысловы характар. Такім чынам, атрымала значэньне часовае земскае рушэньне, абавязанае зьяўляцца на службу па першым патрабаваньні сувэрэна.\nНармандцы атакуюць пешых англасаксаў падчас бітвы пры Гастынгсе. «Габэлен з Баё». XI стагодзьдзе.\nУ вайсковых адносінах фэадальная сыстэма перш за ўсё пацягнула за сабой выцясьненьне народнага рушэньня, якое складалася, галоўным чынам, зь пяхоты, цяжка ўзброенай рыцарскай коньніцай, якая дасягнула ваенных посьпехаў не ў тактычных арганізацыях, прызначаных для нападу масамі, а ў адзіночным баі, у залежнасьці ад асабістага майстэрства і адвагі. Народнае рушэньне страціла сваё ранейшае ваеннае значэньне, а пяхота захавалася ў сярэднявечных гарадох, дзе цэхі паступова пачалі атрымліваць вайсковую арганізацыю.\nРазам з павелічэньнем багацьцяў васалаў ішло таксама ўзмацненьне іхнае магутнасьці. Часта яны не зьяўляліся на службу да свайго сюзэрэну і, нават больш за тое, уступалі ў барацьбу з каралём. Саслабленая магутнасьцю васалаў каралеўская ўлада знаходзілася ў крытычным становішчы. Дзеля стварэньня даволі надзейнай узброенай сілы каралям прыпадала паводле неабходнасьці зьвяртацца да наймітаў. З XIV—XV стагодзьдзяў васпаны ўжо паўсюль імкнуліся атрымаць ад сваіх васалаў і іншых падданых наўзамен ваеннай службы грашовыя сродкі і выкарыстоўваць іх дзеля наёму больш прафэсійных наймітаў. Да гэтага ж часу ў дзяржавах Заходняе Эўропы зьявіліся вандроўныя вайсковыя лютвы, якія прапаноўвалі свае паслугі тым, ад якіх яны чакалі больш выгод. Калі не было вайны, яны займаліся пагромамі і рабаваньнямі. Найміцтва раней за ўсё паўстала ў Францыі. Ужо пачынаючы з XI стагодзьдзя там сталі зьяўляцца ў значнай колькасьці наёмныя лютвы з брабансонаў, швайцарцаў, шатляндцаў і іншых, якія сьпярша ўжываліся ў выглядзе дадатку да фэадальнага войска, а затым атрымалі самастойнае значэньне. Але зь цягам часу фэадалізм прыходзіў у заняпад, а патрэба ў наёмнай сіле ўсё больш павялічвалася і нароўні з чужацкімі наёмнымі войскамі, да канца XIII стагодзьдзя пачынаюць зьяўляцца і мясцовыя вайсковыя лютвы, вядомыя як вольныя роты ці ватагі (франц. compagnies franches).\nПершым каралём, якія прыняў энэргічныя меры да зьнішчэньня вольных ватагаў, быў Карл VII. Спаганяючы адмысловы падатак для пакрыцьця расходаў на ўтрыманьне войскаў, ён атрымаў магчымасьць прыняць асаблівыя меры і рэзка зьмяніць ранейшае становішча рэчаў. Перш за ўсё цэлым на загад караля прыватныя асобы былі пазбаўленыя права ўтрыманьня ўзброеных атрадаў, і гэтае права было аднесенае выключна да прэрагатывы кароны. Асоба, якая хоча прысьвяціць сябе вайсковай справе, павінна была атрымаць ад ўрада патэнт (ардананс) на стварэньне роты, велічыня якой вызначалася разам з выдачай патэнту. Капітаны, якія атрымалі такі патэнт, станавіліся адказнымі перад вярхоўнай уладай за ўсё бясчынствы і парушэньні закону іхнымі ротамі. Гэтыя роты атрымалі назву арданансавых (франц. compagnies d'ordonance). Яны сталі першай сталай арміяй у Эўропе, арганізаванай на пачатках вайсковага вяршэнства ўлады караля. Нароўні з арданансавымі ротамі, якія прадстаўлялі сабою кавалерыю, Карл VII спрабаваў таксама арганізаваць і пешую земскую міліцыю, але гэтыя спробы аказаліся няўдалымі. Пры існых на той час зямельных адносінах даваць зброю ў рукі сялянам уяўлялася небяспечнай справай, а таму Людовік XI скасаваў дзейнасьць сялянскую міліцыю і пачаў камплектаваць пяхоту швайцарскімі наймітамі праз залучэньне.\nНайбольш спрыяльным месцам для свайго разьвіцьця найміцтва сталася Італія, дзе зьявілася кандат’ерства, то бок адмысловая форма найміцтва. У Сярэднявечча ў Італіі кожны горад складаў асобную дзяржаву, а бясконцыя канфлікты і сталая барацьба паміж гарадамі-дзяржавамі, якія мелі патрэбу ў наёмнай ўзброеных войсках, прывялі да стварэньня вольных вайсковых атрадаў, начальнікі якіх або паступалі са сваімі ватагамі на службу гарадоў або асобных князёў, ці ж вялі вайну ў сваіх асабістых інтарэсах, заваёўваючы цэлыя землі і гарады. Праз сталае ўзрастаньне магутнасьці італьянскіх дзяржаваў і узвышэньне невялікіх гарадзкіх рэспублік паступова зьнікалі і ўмовы, якія да таго спрыялі росквіту кандат’ерства. Гэтая зьява пачала зьнікаць у канца XVI стагодзьдзя і паступова было замененае народнай міліцыяй.\nАтака прускай пяхоты ў бітве пры Гогэнфрыдэбэргу 1745 году. Карціна працы Карла Рэхлінга.\nУ XVI і XVII стагодзьдзях у Заходняй Эўропе адбываўся пераход ад найміцтва да сталых нацыянальным войскаў. Вайскавод пераставаў быць прыватным вайсковым прадпрымальнікам і рабіўся слугою дзяржавы. Манарх у той час сам прызначаў афіцэраў і станавіўся трымальнікам найвышэйшай вайскова-каманднай улады. Ўсталёўваўся герархічны парадак службовых ступеняў, які сканчаўся самім манархам. Першыя крокі да стварэньня сталага нацыянальнага войска былі зробленыя ў Францыі кардыналам Рышэльё. У 1636 годзе ён унёс праект аб арганізацыі сталае нацыянальнае рэзэрвы, якая павінна была ўключаць у сябе да 60 тысяч чалавек. Аднак, гэты праект ажыцьцяўленьня не атрымаў, і стваральнікам першага францускага нацыянальнага войска, папаўняных шляхам рэкруцкіх набораў, стаў пры двары караля Людовіка XIV вайсковы міністар Франсуа-Мішэль Лё Тэлье Лювуа.\nУ Аўстрыі да часу панаваньня Карла VI армія складалася амаль выключна з сталых войскаў, хоць яна і камплектавалася праз залучэньне, але з боку ўрада былі прынятыя ўсе меры да таго, каб у войскі прымаліся найбольш надзейныя элемэнты. Першая спроба стварыць у Аўстрыі сталае нацыянальнае войска была зробленая Марыяй Тэрэзіяй. Загадам 1756 году аб правядзеньні рэкруцкіх набораў да службы ў войску былі прыцягнутыя ўсе аўстрыйскія падданыя ва ўзросце ад 17 да 40 гадоў, прычым для правядзеньня гэтых набораў ўся дзяржава была падзеленая на асаблівыя тэрытарыяльныя адзінкі. Аднак, гэтыя пастановы на практыцы рэалізоўваліся часткова, бо насельніцтва прызвычаілася да залучэньня і яшчэ доўгі час працягвала ўхіляцца ад вайсковай службы. Амаль на працягю ўсяго XVIII стагодзьдзя ў Аўстрыі захавалася зьмяшаная сыстэма камплектаваньня, прычым залучэньне, галоўным чынам, ужывалася для камплектаваньня войскаў у ваенны час.\nПрускія грэнадэры ў 1715 годзе.\nУ Прусіі стварэньне сталага нацыянальнага войска было закладзенае вялікім курфюрстам брандэнбурскім Фрыдрыхам Вільгэльмам I. Ім быў утвораны сталая рэзэрва падрыхтаваных да вайсковай справы людзей, пры гэтым залучэньне рэкрутаў праводзілася паводле тэрытарыяльнага прынцыпу. У мірны час людзі звальняліся ў свае акругі па хатах, але ў ваенны час яны павінны былі вярнуцца ў войска дзеля фармаваньня вайсковых частак па першым закліку. У 1733 годзе ў Прусіі была ўведзеная рэгулярная канскрыпцыя, то бок спосаб камплектаваньня, упершыню які зьявіўся ў Эўропе. Сутнасьць сыстэмы складалася ў тым, што ўся тэрыторыя дзяржавы была падзеленая на вучасткі, як то кантоны, паводле якіх былі разьмеркаваныя пад’ёмныя двары, якія пастаўлялі ад сябе вызначаны лік рэкрутаў. Не зважаючы на тое, тэрмін службы першапачаткова і быў усталяваны як пажыцьцёвы, але ў рэчаіснасьці вайскоўцы большую частку часу знаходзіліся ў так званым «каралеўскім адпачынку», а для нясеньня вайсковай службы праходзілі падрыхтоўку толькі на летнія месяцы кожныя 2—3 гады. Сыстэма канскрыпцыі, уведзеная каралём Фрыдрыхам Вільгэльмам, праіснавала ў Прусіі нядоўга, бо масавае ўхіленьне насельніцтва ад вайсковай службы прымусіла Фрыдрыха II зьвярнуцца да залучэньня наймітаў, і нацыянальны элемэнт у войсках да канца ягонага панаваньня амаль цалкам зьнік.\nАле таксама ў дзяржавах Заходняй Эўропы XVII і XVIII стагодзьдзях былі спробы па стварэньню міліцыю, прычым іхная арганізацыя зьвязвалася з саслоўным парадкам дзяржавы. Такія саслоўныя міліцыі існавалі ў XVII стагодзьдзі ў Прусіі і Гановэры. У Францыі пры каралю Людовіку XIV міліцыя зрабілася каралеўскай. Яна пераважна прызначалася дзеля абароны краіны ад ўварваньня, але ёю карысталіся таксама ў мэтах папаўненьня сталага войска і ў вонкавых войнах. У Прусіі падчас вайны за гішпанскую спадчыну таксама рабіліся спробы да стварэньня міліцыі, але ў склад такіх атрадаў уваходзілі толькі сяляне каралеўскіх удзельных маёнткаў. Найбольш шырокае прымяненьне ідэя арганізацыі войскаў на ўзор міліцыі атрымала ў Ангельшчыне.\nУ Францыі сыстэма вайсковага ладу была зьмененая ў эпоху Францускай рэвалюцыі. У 1793 годзе была ўведзены ўсеагульны вайсковы абавязак, замацаваны законам Жан-Батыста Журдана аб канскрыпцыі. Такім чынам, у Францыі войска зрабілася чымсьці іншым, чым былое войска старога рэжыму, то бок гэта быў узброены народ, поўны нацыянальнага энтузіязму. Але ад прынцыпу асабістага адбыцьця павіннасьці было, аднак, неўзабаве зробленае сур’ёзнае адступленьне ў тым сэнсе, што для асобаў, слабых на здароўе, і для асобаў, якія былі здольныя прынесьці дзяржаве пэўны плён на грамадзянскай службе або сваімі навукоўвымі працамі, было дапушчанае замяшчэньне. Закон Журдана аб канскрыпцыі зь некаторымі перайначанымі пунктамі захаваў сваю сілу і ў эпоху імпэрыі Напалеона.\nАднак у Францыі цалкам ідэя ўсеагульнай вайсковай павіннасьці сучаснага тыпу ня была сфармаваная. Але, гэтая ідэя знайшла сваё выкананьне ў Прусіі, дзе ейнае вайсковае ўладкаваньне пасьля паслужыла ўзорам для іншых дзяржаваў. Падчас Вызваленчай вайны 1813 году быў выдадзены ўказ, які ўсталяваў парадак камплектаваньня прускага войска на пачатках ўсеагульнай вайсковай павіннасьці і які адмяніў разам з тым усе існыя на той час выняткі ў законе аб нясеньні вайсковай службы прывілеяванымі клясамі грамадзтва. У тым жа годзе, як далейшае разьвіцьцё рэформы, была ўведзеная ў Прусіі ў мэтах павелічэньня колькасьці войска ляндвэрная сыстэма, сутнасьць якой заключалася ў тым, што вайсковаабавязаныя, якія праслужылі ўсталяваныя тэрміны ў шэрагах сталага войска, залічваліся затым у тую частку ўзброеных сілаў, якая фармавалася толькі ў ваенны час. Усе асобныя пастановы, што тычыліся рэарганізацыі войска былі затым аб’яднаныя законам 1814 году, згодна зь якім узброеныя сілы Прусіі атрымалі шматступеньчатую арганізацыю. То бок, фармаваліся сталыя войск, ляндвэрныя фармацыі і ляндштурмы, якія натуральна зьяўляліся народным рушэньнем, у склад якога ўваходзіла ўсё мужчынскае насельніцтва ва ўзросьце ад 17 да 49 гадоў, якое не было залічанае ў сталыя войскі ці ляндвэр. Камплектаваньне войскаў адбывалася згодна з тэрытарыяльнай сыстэмай. З стварэньнем у 1871 годзе Нямецкае імпэрыі прускія законы аб камплектаваньні войска былі распаўсюджаныя на ўсе саюзныя дзяржавы імпэрыі.\nАбмежаваньне мілітарызму[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nВайскоўцы падвяргаюцца крытыцы мірнымі рухамі, якія разглядаюць забойства людзей, вядзеньне вайны, а таксама вынішчэньне і зьнішчэньне як барбарскія, маральна асуджаныя і непрыдатныя мэтады для ўстойлівага кіраваньня канфліктамі. Антымілітарызм і пацыфізм імкнуцца да негвалтоўнага кіраваньня канфліктамі, зьвяртаючыся да дыпляматыі і кіраваньня грамадзкімі канфліктамі. Яны актыўна спрабуюць прадухіліць узброеныя канфлікты і вайсковае ўзбраеньне, выключыць вайну як палітычны інструмэнт у доўгатэрміновай пэрспэктыве і стварыць умовы для трывалага міру.\nПраз павелічэньне ўзбраеньня, асабліва падчас гонкі ўзбраеньняў падчас халоднай вайны, вайскова-тэхнічны прагрэс перавысіў мяжу, што азначала, што калі б пачалася вайна паміж дзьвюма звышдзяржавамі, пацярпелі б ня толькі дзяржавы-ўдзельніцы канфлікту, але і ўсё насельніцтва сьвету, бо разбуральная сіла зброі масавага зьнішчэньня ў некаторых частках сьвету могла быць незлічонай. З улікам ступені патэнцыйнага разбуральнага ўзьдзеяньня гэтае зброі, многія дзяржавы зараз зьяўляюцца ўдзельнікамі шматбаковых пагадненьняў, як то дамова аб нераспаўсюджваньні ядзернай зброі, альбо пагадненьняў аб кантролі над зброяй ці раззбраеньнем. Такія абмежаваньні датычныя ўзброеных сілаў і іхнага ўзбраеньня правялі да таго, што гэты рызыка прынамсі часткова зьнізілася. Атаўская канвэнцыя, канвэнцыя аб хімічнай зброі і дамова аб абмежаваньні сыстэмаў супрацьракетнай абароны асабліва заслугоўваюць увагі, бо такім чынам вынікае, што міжнародная супольнасьць не жадае дапусціць надзвычай негуманныя мэтады вядзеньня вайны.\nНа міжнародным узроўні сёньня дзейнасьць узброеных сілаў падпадае пад дзеяньне міжнародных пагадненьняў, якія закліканы рэгуляваць і прадухіляць ваенныя канфлікты.\n^ «Ancient Spartan Hierarchy». Hierarchy Structure.\n^ Allfree, Joshua; Cairns, John; Carey, Brian (2006). «Warfare in the Ancient World». Pen and Sword. — С. 90—91. ISBN 1-848-84630-4.\nАрмія на Curlie.(анг.)\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Армія&oldid=2315466»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 21 траўня 2022 году ў 10:34.


Ты: інструкцыя да ўжывання. Сухая скура. 🌡 Хатні Онлайн Доктар\nПрыгажосць знешняя цесна звязана са станам арганізма ў цэлым. Маршчыны, кругі пад вачыма, жаўтлявае адценне скуры, ломкія пазногці: кожны знешні недахоп гэта вяршыня айсберга, падстава якога ўтоена ўнутры. Варта вам ліквідаваць прычыну, як вы тут жа змяняецеся вонкава. Так што добра знаёмае: «Валодай сабой» можна вытлумачыць і па-іншаму: ведай сябе, навучыся разумець ўласнае цела і умей даглядаць за кожным сваім органам.\nСёння гаворка пойдзе пра тое, як вырашыць праблему з сухой скурай. Чым лепш яна увлажнена, тым маладзейшы выглядае. Кажуць, прыгажосць да 25 гадоў - гэта падарунак, а пасля - цяжкая праца. Скура і праўда пачынае старэць пасля 25 пад уздзеяннем раздражняльнікаў: сонечнага святла, шкодных рэчываў, тэмпературных перападаў. З узростам запавольваецца працэс дзялення клетак, скура перастае абнаўляцца так жа лёгка, як раней, верхні пласт вытанчаецца, скарачаецца колькасць вільгаці і тлушчу ў тканінах.\nЯк падтрымаць скуру і зберагчы яе ад узроставых змяненняў? Ёсць некалькі простых саветаў.\nНіколі не наносіце ўвільгатняе крэм шчыльным пластом. Наадварот, чым пласт танчэй, тым лепш. Пот, вылучаючыся на паверхню скуры, змешваецца з скурным салам.Утворыцца водна-тлушчавая эмульсія, або гідраліпідны мантыя. Гэта і ёсць самы натуральны з усіх крэмаў, самы карысны і дзейсны. Ім-то і карыстаецца кожны чалавек, сам таго не заўважаючы. І скуры дастаткова таўшчыні ўвільгатнення ў 7 мікрон. Самастойна вам такой таўшчыні не дамагчыся, але з гэтага часу трэба ведаць, да чаго імкнуцца. Так што наносячы крэм па прынцыпе «чым тоўшчы, тым лепей было», вы дарэмна перакладаеце прадукт і выкідваеце грошы на вецер.\nНатуральны крэм, якім наш арганізм сілкуе нашу скуру, складаецца з тоўстых кіслот, якія змяшчаюцца ў крыві. Яны вылучаюцца ў лоевыя залозы, і ў выглядзе скурнага сала пераходзяць на скуру. І раз лепшы крэм для скуры гэта сумесь вады і тлушчу, то яго можна прыгатаваць самастойна: досыць змяшаць ваду з раслінным алеем у прапорцыі 1 да 4.\nСапраўды гэтак жа, праз кроў, на скуру трапляе і вада. З крыві мікраскапічныя кропелькі вады трапляюць у потовые залозы, а адтуль вылучаецца на скуру. Пры змешванні вада і скурнае сала ўтвараюць найтонкае пакрыццё на нашай скуры, так званую скурна-тлушчавую мантыю. Менавіта яна абараняе скуру ад старэння і захоўвае ў ёй вільгаць. Каб нармальна працавалі потовые залозы, неабходна ў дзень выпіваць 2 літра вады.\nДля нармальнай працы сальных залоз кожнаму чалавеку неабходны рыбін тлушч.Неабходна ўключыць у рацыён рыбу або прымаць рыбін тлушч у капсулах. Ці можна скарэктаваць сваю дыету так, каб у кроў паступала дастатковую колькасць тлушчу? Так. Для гэтага неабходна з'ядаць кавалак рыбы велічынёй з ўласную далонь, 10 штук арэхаў, і 2 000 адзінак рыбінага тлушчу ў дзень.\nБыць можа, усе праблемы вырашыць просты ўвільгатняе крэм, спытаеце вы? На самай справе было б правільней спытаць, што менавіта гэты крэм ўвільгатняе. Ўвільгатняльнік - гэта малекула, здольная ўтрымаць ваду, а потым аддаць яе туды, дзе вады няма. Што ж адбываецца, калі мы наносім крэм на твар? Ён прыцягвае ваду, і ў сухім памяшканні ён бярэ яе прама з скуры. Вось чаму кожны раз пасля прымянення ўвільгатняе крэму скура становіцца больш сухі. І калі вы, абыходзячыся толькі ўвільгатняе крэмам, заняхайваеце іншымі спосабамі ўвільгатнення, то дамагаецеся тым самым процілеглага эфекту.\nГалоўныя правілы для эфектыўнага выкарыстання ўвільгатняюць крэмаў:\n1. Вільготнасць паветра ў памяшканнях павінна быць вышэй 60%.\n2. Усталюйце ўвільгатняльнік паветра на працоўным месцы або ў сябе ў кватэры.\nЦі варта вінаваціць у гэтым вытворцаў, якія прапануюць нам багатую лінейку па ўвільгатненні скуры? Зусім не.Прынцып працы любога ўвільгатняе крэму можна параўнаць з падгузнікамі: ён проста набірае вадкасць і ўтрымлівае яе. І таму для яго трэба стварыць такія ўмовы, пры якіх вільгаць будзе паглынацца з паветра ў скуру, а не з скуры ў крэм.\nТакім чынам, самае простае рашэнне: напоўніць паветра малекуламі вады пры дапамозе ўвільгатняльніка паветра. Толькі пры такіх умовах ваш любімы крэм сапраўды будзе не проста радаваць вас пяшчотай і пахам, але і выконваць сваю непасрэдную задачу: ўвільгатняць скуру рук, асобы або цела.\n← Як правільна загараць?\nСонечны апёк і яго наступствы →\nТраўма пляча і плечавага сустава: першая дапамога


У сталіцы стартуе марафон «75»\n11 чэрвеня ў сталіцы стартуе Маладзёжны марафон «75», які атрамыў сваю назву ў гонар гадавіны вызвалення Беларусі ад фашыстаў. Удзельнікі марафона пабываюць у месцах баявых дзеянняў, а таксама вялікіх і малых гарадах Беларусі.\nУ месцах прыпынкаў марафонцаў збіраюцца правесці адкрытыя гутаркі, арганізаваць фотазоны і забаўляльныя пляцоўкі. Разам з удзельнікамі марафона праедзе па Беларусі і перасоўная выстава «Вызваленне Беларусі», якую прадставіў музей гісторыі ВАВ у Мінску. Экспазіцыя раскажа пра барацьбу за вызваленне краіны ад нямецкіх захопнікаў.\nМерапрыемства працягнецца да 3 ліпеня.\nГабрэйская частка насельніцтва іграла актыўную ролю ў жыцці Беларусі. У 1902 годзе ў Мінску была праведзена канферэнцыя сіяністаў, у 1903 годзе габ...\nУ Беларусі ўсталяваны помнікі не толькі знакамітым беларускім пісьменнікам і паэтам, напрыклад, Янку Купалу, Якубу Коласу і Змітраку Бядуле, але і...


12 верасня 2013Архіў...\nДва пратаколы аб намерах падпісаны БДУ і навукова-вытворчымі арганізацыямі Манголіі. Цырымоніі адбыліся падчас удзелу дэлегацыі БДУ, якую ўзначальваў прарэктар па эканоміцы і інвестыцыях Уладзімір Панарадаў, у кантактна-кааперацыйнай біржы, якая праходзіла ў рамках Нацыянальнай выставы Рэспублікі Беларусь ва Улан-Батары 5-8 верасня.\nПершы пратакол быў падпісаны з ААТ «Рэактыў» (Манголія, Улан-Батар). Бакі абмеркавалі магчымасць бліжэйшых паставак у Манголію мабільных водаачышчальных установак МАВОУ на шасі МАЗ. Гэтая сістэма дасць магчымасць атрымаць эпідэмічна бяспечную пітную ваду, якая адпавядае санітарным патрабаванням, нават у надзвычайных сітуацыях.\nДругі пратакол аб намерах заключаны паміж БДУ і Цэнтрам інавацый і тэхналогій мангольскага нацыянальнага сельскагаспадарчага ўніверсітэта (Манголія, Улан-Батар). Падчас праведзеных перамоў былі разгледжаны перспектывы вытворчасці ў Манголіі паліўных гранул і біяпрэпаратаў для абароны раслін, распрацаваных навукоўцамі БДУ.\nАкрамя таго, дэлегацыя ВНУ прыняла ўдзел у працы Беларуска-мангольскага бізнес-форуму. Па яго выніках члены ўрада абедзвюх краін прынялі папярэдняе рашэнне аб стварэнні на тэрыторыі Манголіі біяфабрыкі па выпуску прадукцыі для сельскай гаспадаркі. У першую чаргу гэта тычыцца вытворчасці ветэрынарных прэпаратаў. Удзел шэрагу навуковых распрацовак БДУ ў рэалізацыі гэтага праекта вызначыць Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Беларусі.\nНагадаем, што больш за 30 навукова-тэхнічных распрацовак БДУ было прадстаўлена на Нацыянальнай выставе Рэспублікі Беларусь ва Улан-Батары.


Нарадзілася ў сялянскай сям’і Дзмітрыя Андрэевіча і Ганны Ягораўны. Бацькі працавалі ў сельскай гаспадарцы, выхавалі дзвюх дачок і сына. У 1964 г. Ніна скончыла Еськаўскую васьмігодку, а ў 1965 годзе - 9 класаў Дрыбінскай сярэдняй школы. Потым ян ...\nДзмітрый Кавалёнак - былы беларускі футбаліст, нападнік. Вядомы ў першую чаргу дзякуючы шматгадовым выступам за гродзенскі "Нёмана", з 68 галамі з’яўляецца яго найлепшым бамбардзірам у чэмпіянаце Беларусі.\nМіхаі́л Іва́навіч Кавалёнак 1900, м. Багушэвічы Ігуменскага павета Мінскай губерні - 12 студзеня 1958, Мінск) - савецкі дзяржаўны дзеяч, міністр аховы здароўя БССР, заслужаны ўрач Беларускай ССР.\nСкончыў БДУ 1969, дзе і працуе. Навуковыя працы па сістэмным аналізе, макраэканоміцы, інфармацыйных тэхналогіях. Распрацаваў шэраг камп’ютарных сістэм для аналізу, экспертызы і прагнозу ў эканоміцы.\nПавел Нічыпаравіч Кавалёў лістапада 1912, в. Склімін, Клімавіцкі раён - 2 верасня 1995, Мінск; Псеўданімы: Янка Бярозка, П.Віхроў, Паўлюк Купалін) - беларускі празаік, драматург, перакладчык. Член СП Беларусі. Заслужаны работнік культуры Беларусі.\nВыхаванец "Гомеля", доўгі час гуляў за дубль гэтага клуба. У першай палове сезона 2008 выступаў у Другой лізе за ДБК, пасля вярнуўся ў "Гомель", за які дэбютаваў у Вышэйшай лізе 9 лістапада 2008 года, адгуляўшы увесь матч з "Нёманам" 0:1. У сезон ...\nАнатоль Анатольевіч Кавалёў - беларускі фізік. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, доктар фізіка-матэматычных навук, прафесар.\nАндрэй Робертавіч Кавалёў ; - беларускі і савецкі хакеіст, у цяперашні час галоўны трэнер каманды Дынама Мінск. Заслужаны майстар спорту Рэспублікі Беларусь.\nАнтон Кавалёў - беларускі футбаліст, паўабаронца клуба "Іслач". З’яўляецца малодшым братам футбаліста нацыянальнай зборнай Беларусі Юрыя Кавалёва.\nНарадзіўся ў шматдзетнай сялянскай сямі. Скончыў Віцебскі кааператыўны тэхнікум 1931, Вышэйшыя педагагічныя курсы ў Ленінградзе 1932, Маскоўскі завочны інстытут савецкага гандлю. Змалку прывучаны да нялёгкай працы на зямлі, ён прадаўжаў свой прац ...\nДанііл Кавалёў - беларускі футбаліст, паўабаронца клуба "Смаргонь". З’яўляецца пасынкам сынам жонкі ад першага шлюбу беларускага футбаліста Дзмітрыя Ігнаценкі.\nДзмітрый Міхайлавіч Кавалёў - рускі, савецкі паэт-лірык. У пейзажнай лірыцы вылучаюцца жывыя прыкметы роднай Гомельшчыны, і Курскага края, дзе ён праводзіў шмат часу ў мястэчку Льгоў на радзіме жонкі. Вядомыя крытычныя артыкулы паэта, а таксама п ...\nІван Сідаравіч Кавалё́ў - беларускі вучоны ў галіне прыкладной электронікі і радыётэхнікі. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, доктар тэхнічных навук, прафесар. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.\nМікалай Андрэевіч Кавалёў - беларускі вучоны ў галіне ветэрынарыі. Акадэмік Акадэміі аграрных навук Беларусі, доктар ветэрынарных навук, прафесар.\nМікалай Кавалёў нарадзіўся ў жніўні 1918 года ў вёсцы Новая Селівонаўка. У раёне гэтай вёскі, Кавалёў, які дзейнічаў разам з невялікай групай байцоў свайго палка, знішчыў і ўзяў у плен некалькі дзясяткаў салдатаў і афіцэраў ворага, захапіў 6 гарм ...\nМіхаі́л Васі́левіч Кавалё́ў - савецкі і беларускі дзяржаўны і партыйны дзеяч. Дэпутат Савета Нацыянальнасцей Вярхоўнага Савета СССР 11 склікання ад Беларускай ССР. Член ЦК КПСС. Член КПСС з 1962 года.\nУ арміі з 1915 года. Падчас Першай сусветнай вайны камандаваў ротай і батальёнам, капітан. У РСЧА з 1918 года. Удзельнік Грамадзянскай вайны - камандзір палка і брыгады. Ваенную адукацыю атрымаў у ваеннай акадэміі імя Фрунзе, скончыў у 1924 годзе ...\nМіхаіл Якаўлевіч Кавалёў - беларускі матэматык. Доктар фізіка-матэматычных навук, Член-карэспандэнт НАН Беларусі.\nРыгор Кавалёў нарадзіўся 25 красавіка па новаму стылю - 8 мая 1902 года у вёсцы Вялікая Крушынаўка цяпер - Рагачоўскі раён Гомельскай вобласці. У 1924 - 1928 гадах праходзіў службу ў Рабоча-сялянскай чырвонай Арміі. З 1932 года працаваў старшынёй ...\nПасля заканчэння Студенецкaй СШ працаваў у 1958 - 1960 гг. памочнікам экскaватaршчыка, а затым экскaваторшчыкам у Смалявіцкай СМУ меліярацыі Мінскай вобласці. У 1965 годзе скончыў факультэт аграхіміі і глебазнаўства Беларускай сельскагаспадарчай ...\nВыступаў за моладзевую зборную Беларусі. 10 кастрычніка 2017 года дэбютаваў за нацыянальную зборную Беларусі ў адборачным матчы чэмпіянату свету 2018 супраць Францыі 1:2, калі выйшаў у стартавым складзе і быў заменены ў другім тайме. У гэтым матч ...\nНа Чэмпіянаце Беларусі па плаванні 2013 года заняў 7-е месца на дыстанцыі 100 м брасам. Чэмпіён Беларусі на кароткай вадзе 2013 года на дыстанцыі 50 м брасам. Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі на кароткай вадзе 2013 года на дыстанцыі 100 м брас ...\nАнатоль Фёдаравіч Кавалёў - беларускі мастацтвазнавец, жывапісец, дызайнер. Кандыдат мастацтвазнаўства, прафесар.\nАндрэй Васільевіч Кавалёў - беларускі шахматыст, гросмайстар. Чэмпіён Беларусі 2000. У складзе зборнай Беларусі удзельнік 4-х Алімпіяд 1994, 2000-2004. Удзельнік 1-й лігі чэмпіянату СССР 1988 - 9-12-е месцы. Лепшыя вынікі ў міжнародных спаборніцт ...\nПіліп Іванавіч Кавалёў лістапада 1916 - 17 сакавіка 1944) - Герой Савецкага Саюза, падрыўнік. Удзельнічаў у партызанскім руху ў Беларусі. Быў у групе падрыўнікоў 255-га партызанскага палка 8-й Рагачоўскай партызанскай брыгады. Пасмяротна узнагаро ...\nСяргей Валеревіч Кавалёў - беларускі драматург, крытык, паэт, літаратуразнаўца. Доктар філалагічных навук. Жыве ў Любліне.\nНарадзіўся 3 студзеня 1918 г. у вёсцы Нікіціна ў сямі селяніна. Скончыў вясковую школу-сямігодку, Нікола-Пагарэлаўскі сельскагаспадарчы тэхнікум, Тамбоўскую школу пілотаў грамадзянскага паветранага флоту ГПФ. У 1939 годзе атрымаў накіраванне ў го ...\nЯўген Міхайлавіч Кавалеўскі - беларускі архітэктар. Акадэмік Беларускай акадэміі архітэктуры, член-карэспандэнт МААМ, замежны член РААБН.\nП’етра Франчэска КАВАЛІ - венецыянскі кампазітар. Яго сапраўднае прозвішча было Калета-Бруна, але ён вырашыў прыняць імя свайго венецыянскага патрона, Кавалі. Ён вучыўся і стаў спадкаемцам операў Клаўдзіа Мантэвердзі. Кавалі напісаў 42 оперы, а G ...\nСяргей Піліпавіч Кавалік кастрычніка 1846, в. Свадкавічы, Чэрыкаўскі павет, Магілёўская губерня, Расійская імперыя - 26 красавіка 1926, Мінск, БССР) - рэвалюцыянер-народнік.\nЯк мастак склаўся пад уздзеяннем візантыйскай традыцыі, але не падпарадкоўваўся яе канонам, імкнуўся аднавіць высокія формы познаантычнага і сярэдневяковага рымскага жывапісу. Быў знаёмы з Чымабуэ і Джота ды Бандоне, што абумовіла іх узаемаўплыў. ...\nТворчы працэс пісьменніка быў прыпынены ў ноч на 2 лістапада 1936 года. У кватэру па адрасе Мінск, вул. Маякоўскага, д. 32, кв. 4 пастукалі i В.Каваль быў арыштаваны. З пастановы на арышт відаць, што Васіль Каваль "…з’яўляецца актыўным удзельніка ...\nВырашыўшы стаць ваенным, Кавальера дзякуючы ўласным здольнасцям і добрым сувязям, змог у гады Першай сусветнай вайны зрабіць паспяховую кареру ў італьянскай арміі. Пасля вайны ўзначальваў дэлегацыю Італіі на перамовах у Версалі, але з прычыны таг ...\nБанавентура Франчэска Кавальеры - італьянскі матэматык, папярэднік матэматычнага аналізу, найбольш яскравы і ўплывовы прадстаўнік "геаметрыі непадзельных". Прапанаваныя ім прынцыпы і метады дазволілі яшчэ да адкрыцця матэматычнага аналізу паспяхо ...\nАдам Дзмітрыевіч Кавалька - беларускі палітык, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь VI склікання.\nАксана Міхайлаўна Кавалькова - беларускі педагог, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.\nСкончыла Акадэмію МУС Беларусі ў 2006 годзе па спецыяльнасці "юрыст". Атрымала спецыяльнасць "бухгалтар" у Рэспубліканскім інстытуце павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў 2005 год і спецыяльнасць "палітолаг" ва Усходнееўрапейскай школе ...\nСкончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1974 годзе. Працаваў у Мінскпраекце, з 1983 па 1986 г. - архітэктарам Савецкага раёна Мінска, з 1986 года - кіраўнік групы архітэктараў у Белдзяржпраекце. Член Саюза архітэктараў СССР з 1980 года. Пражыва ...\nАлена Кавальская. Вядомая як святая "Сястра Марыя Фаўстына Кавальская", манахіня з Ордэну Сёстраў Маці Божай Міласэрнасці ў Каталіцкай Царкве, перадусім як апостал культу Божай Міласэрнасці.\nУладзімір Антонавіч Кавальскі.1912, в. Варонеж, Сосніцкі павет, Чарнігаўская губерня, цяпер Карукаўскі раён, Чарнігаўская вобласць, Украіна - 29 снежня 1937, Мінск, НКВД) - паэт, драматург; пісаў на польскай мове.\nМікалай Кальчак нарадзіўся 29 чэрвеня 1905 года ў мястэчку Янаў-Палескі цяпер - горад Іванава ў Брэсцкай вобласці Беларусі. У 1916 годзе ён скончыў рэальнае вучылішча. У снежні 1917 года сыйшоў з дому і добраахвотна запісаўся юнгай на лінкар "Анд ...\nЗаха́р Заха́равіч Кавальчу́к - 30 кастрычніка 1937, Менск, турма НКУС) - савецкі партыйны і прафсаюзны дзеяч, кандыдат у члены Сакратарыята ЦК КПБ, старшыня Цэнтральнага Савета прафсаюзаў БССР.\nВыхаванец брэсцкага "Дынама", з 2017 года пачаў выступаць за дубль, на наступны год замацаваўся ў яго складзе. Перад сезонам 2019 прымаў удзел у трэніровачным зборы асноўнай каманды брэстчан у ААЭ, пазней вярнуўся ў дубль. У жніўні 2019 года быў ...\nМікала́й Прако́павіч Кавальчу́к Масква) - беларускі ваенны, генерал-маёр, кандыдат ваенных навук, дацэнт.\nГуляў за клуб "Брэстбытхім", які пазней быў перайменаваны ў "Кобрын". З 1996 у складзе брэсцкага "Дынама", дзе і скончыў ігравую кар’еру ў 2004 годзе.\nУ 2003 згуляў тры матчы за нацыянальную зборную Беларусі.\nСкончыў Адэскае вышэйшае артылерыйскае каманднае вучылішча 1989, Ваенную акадэмію Рэспублікі Беларусь 1999. У 1989 - 2004 гадах служыў ва Узброеных Сілах. З 2004 года - супрацоўнік Службы бяспекі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. З 5 сакавіка 2018 ...\nАўгіння Трафімаўна Кавалюк - беларуская паэтэса. Скончыла Гродзенскі педагагічны інстытут імя Янкі Купалы. Працавала ў Рызе настаўніцай у міжгаліновым вучылішчы павышэння квалівікацыі працаўнікоў народнай гаспадаркі. З 1987 жыла ў Пецярбургу, акт ...\nВыхаванец брэсцкай СДЮШАР-5, выступаў за рэзервовыя каманды брэсцкага "Дынама", а з 2002 года трывала замацаваўся ў аснове. У 2005 годзе гуляў у Першай лізе за "Граніт" і "Баранавічы", а з 2006 года зноў гуляў у элітным дывізіёне за гродзенскі "Н ...


09 кастрычнік 2015, 16:45 абноўлена 09 кастрычнік 2015, 20:45\nКіраўнік Беларусі Аляксандар Лукашэнка падчас сустрэчы з будаўнікамі БелАЭС і жыхарамі Астравецкага раёну пракамэнтаваў прысуджэньне Нобэлеўскай прэміі беларускай пісьменьніцы Сьвятлане Алексіевіч.\n«Я рады за яе, таму што гэта грамадзянка Беларусі. Гэта кажа пра тое, што, якую б ты пазыцыю ні займаў, усё ж такі ў Беларусі магчыма працаваць і тварыць, пісаць, выказваць свой пункт гледжаньня, пазыцыю і гэтак далей», — заявіў кіраўнік краіны.\nЛукашэнка адзначыў, што ён не глыбокі знаўца творчасьці Алексіевіч, але ведае яе творы:\n«Так, я ведаю, што яна ў асноўным напісала, ведаю, што меў на ўвазе Нобэлеўскі камітэт, калі прысуджаў ёй гэтую прэмію, яна прэтэндавала на яе ня першы год».\nЛукашэнка сказаў, што ня лічыць Сьвятлану Алексіевіч апазыцыянэрам:\n«Гэта добра, што чалавек мае сваю пазыцыю, можа, недзе і апазыцыйную. Яна напісала нармальныя творы, у яе адпаведны стыль. Гэта яе форма, яе стыль. Я нічога супраць ня маю. І, пачынаючы ад твораў, якія, увогуле ж, і савецкай уладай падтрымліваліся, — вазьміце „У вайны не жаночы твар“, яе знакаміты твор, „Цынкавыя хлопчыкі“, — гэта ж рэальнасьць».\n«Так, гэта яе пункт гледжаньня, і ніякай я тут ня бачу асаблівай апазыцыйнасьці.\nЯна ж ня кліча людзей на плошчу. Яна супраць мяцяжоў. Я гэта вельмі цаню. І гэта, відаць, уплыў яе другой радзімы, Украіны, на яе сьвядомасьць».\nЛукашэнка лічыць важным, што першы беларус пасьля савецкіх часоў стаў ляўрэатам Нобэлеўскай прэміі ў літаратуры:\n«Галоўнае цяпер — як ты распарадзісься гэтым багажом. Калі ты грамадзянка Беларусі, гэта твая зямля, твая дзяржава, падабаецца табе ці не падабаецца, але ты ўжо сёньня чалавек, які падняўся высока, паглядзім, як жа ты гэты імідж, гэты багаж, які ў цябе зьявіўся, выкарыстоўваеш на карысьць свайго народа».


Быхаўскі ваенны аэрадром без авіяцыі\n23 сакавік 2014, 17:53\nРасейцы не забыліся пра беларускі Быхаў\nУ Савецкія часы аэрадром у Быхаве быў адным з самых таямнічых ваенных аб’ектаў у Беларусі.\nПасьля падпісаньня ў сярэдзіне 80-гадоў мінулага стагодзьдзя шэрагу дамоў аб скарачэньні ўзбраеньняў між СССР і ЗША быхаўскую авіяцыйную частку пачалі пакрысе расфарміроўваць.\nПасьля развалу Савецкага Саюзу аэрадром канчаткова зьнік з ваенных мапаў. Уварваньне расейскіх войск ва Ўкраіну і зьяўленьне ў Беларусі расейскіх ваенных самалётаў змушае задумацца, ці могуць войскі гэтак званай саюзнай дзяржавы скарыстаць вайсковую інфраструктуру, якая засталася Беларусі ў спадчыну ад СССР.\nТам, дзе раней прызямляліся ваенныя самалёты, складаюць піламатэрыялы\nЗакінуты ваенны аэрадром у Быхаве на ўскрайку былога гарадка для лётчыкаў. У некаторых наземных пабудовах колішняй авіяцыйнай інфраструктуры разьмясьціліся прадпрыемствы сельгасперапрацоўкі. Тое, што засталося без гаспадара пакрысе разбураецца. За два дзясяткі гадоў заняпаду ў здавальняючым стане выглядаюць толькі ўзьлётна-пасадачныя палосы. Хаця і яны, як кажуць былыя тутэйшыя вайскоўцы, зарастаюць хмызьняком.\nТыя, хто служыў у быхаўскай дывізіі марской авіяцыі цяпер шасьцідзесяцігадовыя пэнсіянэры. Пра часы сваёй авіяцыйнай маладосьці згадваюць з настальгіяй. Прызнаюцца, аднак, што такі аб’ект, як быхаўскі аэрадром з авіяцыйнай тэхнікай, якая тут была за савецкім часам Беларусі, наўрад ці спатрэбіўся б цяпер.\nБудынкі, якія выкарыстоўваліся, для кантролю за палётамі разбураюцца\n«Яна б яго не пацягнула», зазначае былы тэхнік авіяцыйнай дывізіі, але, як ён мяркуе, варта Беларусі нешта мець у запасе на выпадак непрадказальных сытуацыяў: «Нездарма ж у нас дзьве расейскія эскадрыльлі „сядзяць“ у Бабруйску і Баранавічах», тлумачыць былы вайсковец.\nСуразмоўца заяўляе, што аэрадром у Быхаве наўмысна разбуралі і працягваюць разбураюць: «Ягоныя тарцы прынцыпова забудоўваюць, каб ім не было як скарыстацца. Гэта прадуманая тактыка», перакананы былы вайсковец і выказвае думку, што ў тым выглядзе, у якім быў некалі аэрадром ён ужо і ня стане: «Дывізія ж мела ядзернае ўзбраеньне. І цяпер гэтыя ядзерныя аб’екты — бункеры, сховішчы нікому не патрэбныя. Варот няма, абсталяваньня няма. Яго расьцягнулі на каляровы мэталялом».\nПабачыць тыя ядзерныя аб’екты пра якія згадаў суразмоўца не ўдалося. Аэрадром з усёй інфраструктурай займае вялізную плошчу. Каб яе агледзіць дня мала. На лётнішчы цішыня, якую парушае толькі пранізьлівы птушыны сьпеў.\nПасьля вываду з Быхава авіяцыйнай дывізіі райцэнтар, кажуць ягоныя жыхары, пачаў занепадаць. Былы лётчык, саджаючы дрэўца чаромхі зазначае, што ў Быхаве ўсё было зьвязана з вайсковай часткай: «Тут яшчэ я пасьпеў папрацаваць энэргетыкам на хлебазаводзе, апавядае суразмоўца, дык раней ён працаваў у тры зьмены, а цяпер толькі ў адну. Працы хапала ўсім. Усе былі тут занятыя і ўсё было задзейнічанае».\nПомнік на ўезьдзе ў былы ваенны гарадок\nГутарка пра цывільную гаспадарку райцэнтру з былымі вайскоўцамі ўсё адно вяртаецца да часоў існаваньня ў ім ракетаноснай авіяцыі. У былым васковым гарадку амаль усё нагадвае тыя часы. Помнікі, тып забудовы з аднолькавымі панэльнымі пяціпавярховікамі. Цэнтральная плошча, агароджаная бюстамі савецкіх партыйных функцыянэраў і ваеначальнікаў. На цэнтральным месцы Ленін. Побач з ім бюсты Будзённага, Чапаева, Калініна ды Кірава.\nЦі дальнабачным было рашэньне савецкага ўраду ліквідаваць у Быхаве авіяцыйную частку, мо яна б цяпер спатрэбіліся сувэрэннай Беларусі?\n«Час быў такі!»,- адказвае былы лётчык. Але, калі паразважаць, можа і спатрэбілася б, лічыліся б зь Беларусьсю тады. Марская дывізія яна заўжды мела кантроль над Балтыйскім морам. Нейкі напрыклад, тлумачыць адстаўнік, лінкор «Аёва» зойдзе ў мора, а самалёты ўжо над ім лётаюць.\nУ самім жа Быхаве людзі не ахвотна кажуць пра часы існаваньня ў ім авіяцыйнай часткі. Дагэтуль таямнічасьць ваеннага аб’екту пануе тут. Моладзь тых часоў ня ведае, а старэйшае пакаленьне не гаваркое. Некаторыя аднак ня супраць, каб аэрадром зноў запрацаваў:\n«Новыя месцы былі б. У нас жа тут толькі адно горадаўтваральнае прадпрыемства. Ну і яшчэ парачку ёсьць, але яны ня дужыя», — выказваецца адзін з жыхароў Быхава — «А так быў бы даход. Болей цывілізацыі, а так, што? Вялікая вёска. Гарадзкая ж прамысловасьць у савецкі час ніяк не разьвівалася, таму бачыце, які горад».\nЛетась у Быхаве адзначалі Дзень пісьменнасьці. Райцэнтар выглядае дагледжаны. Некаторыя ўсё ж наракаюць, што культуры ў ім замала. «А вось калі тут былі лётчыкі, заяўляюць сталага веку жанчына і мужчына, Быхаў квітнеў.\n«Сам горад квітнеў. А цяпер зачэз», — кажуць яны і зазначаюць, што хацелі б вярнуць тыя часы.\n«Тады нашым дзяўчаткам было кавалераў поўна. З Магілёва нават прыяжджалі. Ішоў, калі тут парад, то грымела ўсё. А цяпер абы што. А што нам гэтая пісьменнасьць дала? Скажыце мне!».\nСтарыя доўга называлі адрасы таго, што не пасьпелі адрамантаваць улады на Дзень пісьменнасьці. Быхаў застаецца такім, якім яго пакінула ў спадчыну савецкая мінуўшчына — з разбураным ваенным аэрадром, на якім некалі прызямляўся самалёт з генсекам Міхаілам Гарбачовым. І такім жа разбураным Быхаўскім замкам, які ўзьвялі ў першай палове сямнаццатага стагодзьдзя.\nГэтак выглядае Быхаўскі замак пасьля леташняга сьвяткаваньня Дзён пісьменнасьці


Ціханоўская гатовая вырашыць крызіс праз мірны дыялог з уладамі\nНа сустрэчы з амерыканскім дыпламатам Ціханоўская заявіла пра гатоўнасць да дыялогу аб мірнай перадачы ўлады, а таксама ўзняла тэму тэрытарыяльнай цэласнасці... 24.08.2020, Sputnik Беларусь\nпратэсты пасля выбараў у беларусі, навіны , у беларусі, палітыка, галоўнае, святлана ціханоўская\nНа сустрэчы з амерыканскім дыпламатам Ціханоўская заявіла пра гатоўнасць да дыялогу аб мірнай перадачы ўлады, а таксама ўзняла тэму тэрытарыяльнай цэласнасці Беларусі.\nМІНСК, 24 жні - Sputnik. Экс-кандыдат у прэзідэнты Святлана Ціханоўская гатова весці дыялог з беларускімі ўладамі, каб дазволіць ўнутрыпалітычны крызіс у краіне. Адпаведную заяву яна зрабіла падчас сустрэчы з намеснікам дзяржсакратара ЗША Стывенам Біганам у панядзелак у Вільнюсе.\n"Мы заўсёды казалі, што гатовыя да дыялогу і імкнемся да мірнага ўрэгулявання. Мы адкрытыя для пасярэдніцтва міжнародных арганізацый для палягчэння дыялогу. Таксама мы патрабуем бесстаронняга расследавання злачынстваў, учыненых уладамі Беларусі супраць свайго народа", - заяву Ціханоўскай падчас сустрэчы з Біганам цытуюць ў яе штабе.\nЭкс-кандыдат па-ранейшаму настойвае на тым, што "выбары 9 жніўня не былі ні свабоднымі, ні справядлівымі, а Лукашэнка не карыстаецца падтрымкай ні беларускага народа, ні міжнароднай супольнасці".\nУ заяве Ціханоўскай таксама паднятая тэма тэрытарыяльнай цэласнасці Беларусі.\n"У той жа час мы заклікаем усе краіны паважаць суверэнітэт і тэрытарыяльную цэласнасць Беларусі. Толькі народ Беларусі будзе вырашаць сваю будучыню на новых справядлівых і свабодных выбарах", - заявіла экс-кандыдат.\nЦіханоўская пасля выбараў у Беларусі выехала ў Літву разам з кіраўніком свайго перадвыбарчага штаба Марыяй Мароз. Перад ад'ездам было распаўсюджана яе відэазаява, запісаная ў кабінеце кіраўніка ЦВК Беларусі Лідзіі Ярмошынай. Па словах кіраўніка ЦВК, гэта заява была зроблена ў прысутнасці "двух высокапастаўленых сілавікоў і адваката Ціханоўскай". З'ехаўшы ў Вільнюс, Ціханоўская сказала, што яна запісала відэа пад ціскам.\nНагадаем, масавыя акцыі пратэсту пачаліся ў Беларусі пасля адбыліся 9 жніўня прэзідэнцкіх выбараў, на якіх, па дадзеных Цэнтрвыбаркама, Аляксандр Лукашэнка набраў больш за 80% галасоў. Да 13 жніўня пратэсты жорстка падаўляліся сілавікамі, аднак пазней пратэстныя акцыі набылі мірны характар.


14.08.2014 15.08.2014 Маяк Палесся1335Комментарии on ААТ «Чамярыскі»: размову можна весці пра цэлыя дынастыі хлебаробаў\nЖніво-2014 прайшло ў гаспадарках нашага раёна спакойна, і хаця працоўнае напружанне на хлебным полі не спадала, уборачная кампанія, нават такая адказная, не выклікала асаблівага ажыятажу. Гэта і зразумела. На ўзбраенні аграрыяў – высокапрадукцыйныя камбайны і машыны, якія дазваляюць абмалаціць і звезці збожжа ў сціслыя тэрміны. Асабліва, калі надвор’е спрыяе. І ўсё ж поспех у любой справе забяспечваюць людзі, шчырыя і працавітыя, тактоўныя і мудрыя. На шчасце, у ААТ “Чамярыскі” такіх большасць, размову можна весці пра цэлыя дынастыі.\nРыгора Сніцарэнку ў раёне ведаюць не толькі як выдатнага механізатара, які на нямецкай тэхніцы дапамагае пасеяць кукурузу суседнім сельгаспрадпрыемствам, але і здольнага музыканта. Выдатны ён камбайнер. Сёлета Рыгор Фёдаравіч убіраў хлеб разам з сынам Юрыем, дарэчы, загадчыкам майстэрні. На рахунку экіпажа – 1541 тона намалочанага зерня (рапс пад улік не бярэцца). Убралі яны 435 гектараў. Гэта – чацвёртае месца ў раёне на 14 жніўня. Канчаткова вынікі работы будуць падведзены пазней.\nАкрамя іх, у лік “тысячнікаў” трапілі старшы камбайнер Міхаіл Салдаценка і камбайнер Анатоль Пінчук (1669 тон, 503 га), Андрэй Краўчанка і яго памочнік Аляксандр Галуза (1402 тоны, 390 га), муж і жонка Сяргей і Святлана Фалей (1254 тоны, 354 га). У мінулым годзе Сяргею Рыгоравічу радасна было працаваць з сынам Аляксандрам, але ж пасля таго, як юнака 28 мая ўрачыста праводзілі на службу ў армію, побач з ім на мосцік “стэпавага карабля” стала Святлана Міхайлаўна. Старэйшы сын, Юрый, працуе зараз у суседнім раёне. Ён таксама ўнёс свой уклад у праслаўленне “Чамярыскага”, разам з бацькам дасягнуў на жніве высокай выпрацоўкі і трапіў на рэспубліканскае свята-кірмаш “Дажынкі” ў г. Маладзечне. Так што прозвішча Фалей прагучала на ўсю краіну.\nЁсць вопытныя экіпажы, ёсць і вадзіцелі, якія адвозілі зерне і садзейнічалі высокім намалотам. У іх ліку – Уладзімір Ярошка, які аўтамашынай МАЗ-555 даставіў на зернеток 1377 тон збожжа.\nКалі гаворым пра ўдзельнікаў уборачнай кампаніі, чамусьці забываем сказаць пра іншых механізатараў, якія рыхтуюць плошчы, вывозяць і ўносяць арганіку, працуюць на ўраджай не менш, чым тыя, хто жне і малоціць. У Івана Клімянка, напрыклад, 15-гадовы стаж, у тым ліку ў “Чамярыскім” – каля двух гадоў. За гэты час паспеў добра зарэкамендаваць сябе, аб чым расказалі яго калегі.\nЯк у цэлым складваўся лёс ураджаю зерневых, якая з культур урадзіла найбольш шчодра, чаму сёлета ААТ “Чамярыскі” не на першых пазіцыях па ўраджайнасці (гэта вынікае з даных упраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання і РК прафсаюза работнікаў АПК), мы, на жаль, не даведаліся. Хаця і была папярэдняя дамоўленасць з галоўным аграномам аб сустрэчы, ён яе праігнараваў. Нават на сувязь з намі не выйшаў. Дарэчы, такое здараецца не ўпершыню, што не робіць гонару спецыялісту такога ўзроўню. Думаю, каментарыі тут не патрэбны…\nНАВЕСТИ ПОРЯДОК МАЛО, НУЖНО ЕГО ПОДДЕРЖИВАТЬ


02 люты 2018, 09:21\nСакрэтны мэмарандум, падрыхтаваны заканадаўцамі-рэспубліканцамі, у якім гаворыцца пра патэнцыйна незаконныя дзеяньні ФБР у ходзе расьсьледаваньня магчымых сувязяў перадвыбарчага штабу Дональда Трампа з Расеяй, можа быць абнародаваны ў пятніцу. Пра гэта абвясьцілі прадстаўнікі Белага дома, піша Reuters.\n«Дональд Трамп быў праінфармаваны пра зьмест дакумэнта і гатовы даць дабро на яго публікацыю», — паведаміў памочнік прэзыдэнта. — Пасьля гэтага Кангрэс будзе вырашаць, што рабіць з дакумэнтам».\nДэталі мэмарандуму невядомыя. Паводле розных крыніц, у ім гаворыцца пра тое, што ФБР, запытваючы ў спэцыяльнага суду санкцыю на сачэньне за дарадцам Трампа Картэрам Пэйджам, не інфармаваў судзьдзяў, што запыт ведамства заснаваны, сярод іншага, на зьвестках з так званага «дасье Трампа», аплочанага часткова выбарчым штабам Гілары Клінтан.\nУ дакумэнце, як відаць, згаданыя імёны двух супрацоўнікаў ФБР, якія ў асабістай перапісцы выказвалі сымпатыю да Клінтан і такую ж моцную антыпатыю да Трампа. Яны нядоўгі час працавалі ў брыгадзе спэцыяльнага пракурора Робэрта Мюлера, які расьсьледуе здагадкі аб змове выбарчага штаба Трампа з Крамлём.\nДэмакраты — чальцы Юрыдычнага камітэту ніжняй палаты Кангрэсу разгарнулі шырокую кампанію супраць публікацыі мэмарандуму, бачачы ў ім «небясьпечныя прыкметы палітызацыі работы спэцслужбаў».\nКіраўнікі Генэральнай пракуратуры і ФБР таксама выступаюць супраць апублікаваньня дакумэнту. Паводле іх, ён «недакладна адлюстроўвае падзеі і можа прывесьці да раскрыцьця важных выведных дадзеных і мэтаду іх збору».


Сусветны дзень здароўя сёлета пройдзе пад лозунгам "Пагаворым аб дэпрэсіі" | Белыничи. Зара над Друццю\n05.04.2017 29 Зара над Друццю Комментариев нет\nШтогод 7 красавіка адзначаецца Сусветны дзень здароўя. Сёлета ён пройдзе пад лозунгам “Пагаворым аб дэпрэсіі”.\nАсаблівую ўвагу трэба ўдзяліць прафілактыцы дэпрэсіі сярод падлеткаў. У гэтай справе важную ролю адыгрываюць бацькі. Як толькі яны запрыкмецяць пагаршэнне настрою і іншыя прыкметы дэпрэсіі ў свайго дзіця, трэба неадкладна прыняць меры, каб дапамагчы яму выйсці з гэтага стану.\nУ першую чаргу неабходна размаўляць з падлеткам. Такія гутаркі абавязкова павінны быць пазітыўнымі. Важна настроіць сына ці дачку на аптымістычны лад, усяліць у іх упэўненасць у сваіх сілах і здольнасцях. Іх нельга абвінавачваць у пастаяннай незадаволенасці, не трэба параўноўваць з іншымі аднагодкамі, больш паспяховымі і мэтанакіраванымі.\nТаксама можна заняцца новымі справамі, унесці разнастайнасць ў штодзённае жыццё. Напрыклад, разам з’ездзіць у выхадныя на займальную экскурсію. Можна завесці хатняга гадаванца. Клопат аб ім дапаможа мабілізаваць падлетка.\nТаксама памятайце, што дыягностыка дэпрэсіі ў падлеткаў – складаны працэс, падчас якога неабходны кантакт бацькоў i ўрача.\nТэлефон “даверу” ўрача псіхіятра-нарколага ЦРБ 70-062.\n← Самадзейныя артысты Бялыніччыны зладзілі калаж з любімых тэатральных пастановак\nПрама ў аграгарадку Вялікая Машчаніца стараннямі мясцовых жыхароў утварылася стыхійная звалка →


Сусьветны скаўцкі Джамбары (па-ангельску: World Scout Jamboree) — сусьветны скаўцкі зьлёт, які арганізуецца Сусьветнай арганізацыяй скаўцкага руху раз у чатыры гады (за выключэньнем часу Другой сусьветнай вайны). Кожны раз праводзіцца ў розных краінах сьвету, дзе існуе скаўцкі рух. Звычайна прымаюць удзел некалькі дзясяткаў тысяч чалавек з усяго сьвету ва ўзросьце 14—17 гадоў (ня ўлічваючы кіраўнікоў і арганізатараў).\n4 Дата і месцаправядзеньня Сусьветных скауцскіх Джамбары\nСамо слова «Jamboree» (Джамбары, Джэмбары) займана у паўночнаамэрыканскіх індэйцаў, і перакладаецца як «сход усіх плямёнаў». Скаўты з усяго сьвету гэтым словам называць вялікія зьлёты, на якіх скаўты паказваюць своё майстэрства, спаборнічаюць, павышаць сваю кваліфікацыю, абменьваюцца вопытам ды знаёмяцца паміж сабой. Правядзеньне Джамбары раз у чатыры гады, было ўзята ад перыяду правядзеньня Алімпиіскіх гульняў. Выключэньне з правілаў склалі перыяд паміж 1937 і 1947 гадамі з-за Другой сусьветнай вайны; а так сама ў 1979 г. Джамбары, які павінен быў праводзіцца ў Іране, быў адменены з-за палітычных хваляваньняў у гэтым рэгіёне ў той час.\nПершае сусьветнае Джамбары адбылося ў 1920 г., на радзіме арганізатора скаўцкага руху Робэрта Бадэн-Паўэля (па яго ж ініцыятыве), ў Лёндане на стадыёне «Алімпія», у Гайд-парку, на беразе возера Сэрпентайн. У ім прыняло ўдзел 8000 скаўтаў з 34 краін сьвета. У апошні дзень Джамбары, 6 жніўня 1920 году, Бадэн-Пауэл быў абраны Галавой скаўцкага руху усяго сьвету – Chief Scout of the World. Пасьля Сусьветнага скаўцкага Джамбары былр створана ў Лёндане Інтэрнацыянальнае бойскаўцкае бюро. Апошняе Джамбары, у якім прыняў удзел Бадэн-Пауэл, было ў 1937 г. в Галяндыі.\nПершыя сем Джамбары былі праведзены у Эўропе. Восьмы Сусьветны Джамбори быў праведзены ў Паўночнай Амэрыцы, дзе была закладзена традыцыя правядзеньня Джамбары сярод кантынентаў. Да гэтуль не праводзілася яшчэ ні воднаго зьлёту на афрыканскім кантынэнту.\nНайбольш шматлікае Джамбары было ў 1929 г., калі больш 50000 скаўтаў з усяго сьвету сабраліся ў Біркэнхэдзе, на поўнач-захадзе Ангельшчыны.\n21-ы сусьветны Джамбары праходзіў у Хайлэндс Парку ў г. Чэлмсфордзе, Вялікабрытанія, у жніўне 2007 г., і быў прымяркаваны да 100-годдзя заснаваньня скаўцкага руху. Менавіта з-за гэтай падзеі гонару прымауь у сябя Сусьветны скаўцкі зьлёт і удастоілася Злучанае Каралеўства, як радзіма скаўтынгу. На яго зьехалась больш 40 тысяч маладых людзей.\nАпроч Сусьветных скаўцкіх праводзяцца рэгіянальныя, нацыянальные. Такія мерапрыемства, саадказна, зьбіраюць меньшую колькасьць людзей. Так, EuroJam 2005 сабраў 10,000 скаўтаў з Эўропы. Апроч таго, такія зьлёты могуць праходзіць і часьцей - раз у тры гады.\nНаступны Сусьветны Джамбары адбудзецца ў 2011 г. у Швэцыі. Джамбары ў 2015 г. пройдзе ў Японіі.\nДжамбары ў эфіры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nАпроч зьлётаў, скаўты праводзяць «Джамбара ў паветры» — сустрэчы ў радыёэфіры, вядомыя пад скарачэньнем JOTA (ДЖОТА). Праводзіцца раз, штогод, у трэція выходныя кастрычніку. Гэта падзея была ўпершыню праведзена ў сувязі з пяцідзесятай гадавінай скаўтынгу ў 1957 г., са Скаўцкай штаб-квартэры ў Тылехурстсе, Бэркшыр, Вялікабрытанія, і была разпрацавана радыёаматарам Л. Мітчэлам (заснавацель ДЖОТА), з пазыўным G3BHK. У сучасным часе лічыцца буйнейшай падзеяй запланаванай САСР на кожны год. У такіх зьлётах прымаюць ўдзел прыкладна 500.000 скаўтаў-радыёаматараў. Гэтыя радыёсустрэчы — дадатак да Сусьветнага скаўцкага Джамбары.\nДжамбары ў Інтэрнэце[


Інфляцыя ў Расеі ў 14 разоў перавысіла паказчык Еўразвязу\nЗа першыя пяць месяцаў 2014 г. паказчык дасягнуў 4,2%.\nІнфляцыя ў Расеі па выніках (студзеня-траўня) падскочыла да 4,2%, перадае РИА «Новости». У сярэднім у Еўропе гэты паказчык знаходзіцца на ўзроўні – 0,3%, піша партал epravda.com.ua\n«У Расіі ў траўні цэны на спажывецкія тавары павялічыліся ў параўнанні з папярэднім месяцам на 0,9%», – гаворыцца ў паведамленні «Росстату».\nНайбольшы прырост спажывецкіх коштаў у параўнанні з папярэднім месяцам назіраўся ўва Украіне (на 3,8%), у Беларусі (на 2,2%), на Кіпры (на 1,1%); за перыяд з пачатку года – ва Украіне (10,5%), у Беларусі (8,9%) і Турцыі (5,1%).\nПры гэтым у траўні ў многіх краінах ЕЗ працягнулася зніжэнне коштаў на прадукты харчавання. У параўнанні з папярэднім месяцам прадукты прыкметна патаннелі ў Бельгіі, Фінляндыі, Балгарыі (на 1,2-1,3%). Разам з тым у асобных дзяржавах Еўразвязу ў тым жа траўні харчаванне прыкметна падаражэла.\nЗа перыяд з пачатку года прадукты найбольш істотна падаражэлі ў Венгрыі, Славакіі, Славеніі, Літве (на 2-2,5%). Падзенне цэнаў на прадукты харчавання адбылося: у Фінляндыі – на 2,2%, Партугаліі – на 1,8%, Іспаніі – на 1,1%.\nУ Расіі спажывецкія цэны на прадукты ў траўні выраслі на 1,6%, а з пачатку года – на 7,1%.


Гарадоцкі сельсавет (Ветрынскі раён) — Вікіпэдыя\nГарадоцкі сельсавет (Ветрынскі раён)\nГэтая назва мае некалькі сэнсаў. Калі вас цікавяць іншыя сэнсы, глядзіце таксама Гарадоцкі сельсавет.\nГарадо́цкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ветрынскага раёну Віцебскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Загацьце (на 1 студзеня 1947 году).\n16 ліпеня 1954 году сельсавет скасаваны.\n1 студзеня 1947 году — 24\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Гарадоцкі_сельсавет_(Ветрынскі_раён)&oldid=1874562»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 23 лістапада 2016 году ў 11:51.


Паездка ў Ісландыю Навіны пра падарожжы\nМарыела Карыль | | Ісландыя, Што паглядзець\nКалі вам падабаецца тэрмальныя ванны і дзікая прырода, заўсёды складаная, тады вам трэба наведаць Ісландыю. Прэм'ер-міністр ужо абвясціў, што яны плануюць адкрыць краіну для замежных турыстаў з 15 гэтага месяца.\nЯк? Экспрэс-тэст на Covid-19 будзе зроблены ў аэрапорце пасля прыбыцця, і калі тэст апынецца станоўчым, ёсць 14 дзён карантыну. Больш інфармацыі няма, але ёсць надзея, што паездкі паступова нармалізуюцца. Такім чынам, вы хочаце зрабіць фантастыку паездка ў Ісландыю?\n2 Турызм Ісландыі\nГэта на паўночным захадзе Еўропы, гэта а астраўная краіна ад Атлантычнага акіяна і яго сталіца - Рэйк'явік. Мае шмат вулканічная і геалагічная дзейнасць і гэтым ён абавязаны краявідам гор, ледавікоў, пласкагор'яў і рэк.\nПершымі мужчынамі, якія адважыліся ступіць на востраў і засяліць яго, былі скандынаўскія і гэльскія і востраў знаходзілася таксама ў руках Нарвегіі і Даніі на працягу ўсёй сваёй гісторыі, да канчатковай незалежнасці, ужо ў ХХ стагоддзі.\nІсландыя гэта дэмакратыя які ўсё яшчэ жыве ў пэўнай дзяржаве дабрабыту. Нягледзячы на тое, што яе эканоміка з'яўляецца рынкавай, яна сапраўды забяспечвае бясплатную адукацыю і здароўе для сваіх жыхароў. У 2008 годзе ў яго быў вельмі вялікі эканамічны крызіс, дзякуючы банкам, і цяпер ён аднавіўся, хаця турызм з'яўляецца ключавым элементам, краіна пад кантролем пандэміі.\nКласічная паштоўка, якую прасоўвае краіна, - гэта яе адкрытыя геатэрмальныя басейны, так што туды мы пойдзем у першую чаргу. Геалагічная актыўнасць вострава азначае, што ёсць шмат гарачых крыніц, але гэта праўда, што толькі ў дваццатым стагоддзі гэта было арыентавана на турызм і стылізавана.\nСамы вядомы геатэрмальны басейн - гэта Blue Lagoon. Ён размешчаны на полі лавы на паўвостраве Рэйк'янес, каля Рэйк'явіка. Існуе нават выдатны беласнежны пляж і цёплая акіянская вада, якая дасягае гэтай тэмпературы пры невялікай колькасці ўпырску тэрмальнай вады. Вы можаце сабе ўявіць гэты рай? Я пакідаю ўсе маршчыністыя ад колькасці гадзін, якія я прабываю ...\nДля спа-дня, у якім трэба заказваць лагуну, можна правесці дзень альбо спыніцца ў гасцініцы. Вы таксама можаце паесці ў рэстаране Lava, які знаходзіцца ў сценцы лавы на заходнім беразе лагуны, з цудоўнага выгляду. Вы спытаеце сябе чаму лагуна блакітная? Па змесце дыяксід крэмнія што ён мае і які адлюстроўвае бачнае святло.\nБачнае святло - гэта спектр электрамагнітнай энергіі, які можа ўспрымаць чалавечае вока. Ён рухаецца з хуткасцю 300 тысяч метраў у секунду хвалямі, якія прыблізна з'яўляюцца галоўкай шпількі. Акрамя гэтага, увесь каляровы спектр святла выглядае толькі белым.\nУбачыць гэта пры дапамозе прызмы лёгка, як гэта было ў школе. Вяртаючыся да дыяксіду крэмнія і Блакітнай лагуны, праўда заключаецца ў тым, што крэмній з'яўляецца мінеральным злучэннем дыяксіду крэмнія і кіслароду, біялагічна актыўны мінерал, які застаецца завіслым у вадзе а значыць, і адлюстраванне. Ён адлюстроўвае толькі даўжыню хвалі бачнага святла, астатнія колеры паглынаюцца, а значыць, лагуна вельмі сіняя.\nЯшчэ адзін выдатны варыянт Прыродныя лазні Міватн. У лагуне ёсць вада, якая цячэ непасрэдна са свідравіны Ландсвіркюн, у Бярнарфлагу. Ён паступае па трубе, ідзе да рэзервуара, а адтуль праз пяць труб змешваецца з гарачай вадой у баку.\nТады, лагуна штучная але ў яго мяккае пясчанае дно і вельмі дробны жвір. У гэтай вадзе ёсць шчолачныя мінералы, і яна выдатна падыходзіць для купання, бо ў ёй адсутнічаюць дэзінфікуючыя рэчывы, бо сам склад вады робіць бактэрыі немагчымымі.\nТак, у ім шмат серы таму пажадана зняць ювелірныя вырабы. Але для астмы гэта цудоўна і для скуры таксама. Дададзены ў лагуну ёсць дзве сауны, чыя пара дасягае паверхні ад крыкаў на падлозе, так яны і ёсць натуральныя сауны з тэмпературай, якая паднімаецца да 50 ° C. Гэтая тэмпература са 100% вільготнасцю смяротная, але, на шчасце, вы можаце ўскочыць у халодныя ліўні, прама перад саунамі.\nЁсць таксама сталоўка і адкрытая пляцоўка для адпачынку. Вы можаце выпіць суп дня з хатнім хлебам, салатамі, кавай, гарбатай і пірожнымі. У наш час ёсць прапанова па адчыненні а двое ідуць і плацяць аднаму. Класна! Дарослы чалавек плаціць 5.500 ісландскіх крон, хаця вы аплачваеце асобна арэнду ручнікоў, купальных касцюмаў і халатаў. Гэты сайт адкрыты ўвесь год і калі вы наведаеце іх вэб-сайт, вы знойдзеце ўсю інфармацыю на іспанскай мове.\nGlacierworld - гэта спа-цэнтр, размешчаны ў Хофеле, месца цудоўнай прыроды, з узвышаецца гарамі і застылым леднікам. Дакладна, гасцініца са спа-цэнтрам гэта ўсяго 3 кіламетры ад ледавіка, мастацтва, у сваю чаргу, ад Vatnajókull, аднаго з самых папулярных турыстычных напрамкаў у Ісландыі, з дарожкамі для прагулак і асалоды пейзажам. Да паслуг гасцей тры тыпы нумароў / казітас і геатэрмальныя гарачыя душы бясплатна. Калі вы не госць, вы можаце заплаціць сутачную стаўку і атрымліваць асалоду ад імі.\nГеосея - яшчэ адна з геатэрмальных меккаў Ісландыі. Гэта на поўнач выспы, і яе воды ўяўляюць сабой унікальную сумесь багатай мінеральнымі рэчывамі і салёнай марской вады з вадой, якая паступае з нетраў зямлі. Ён знаходзіцца на скале з выглядам на заліў Ск'яльфандзі і Палярны круг. Адсюль вы можаце ўбачыць кітоў і нават цудоўнае Паўночнае ззянне.\nГэта некаторыя з курортныя напрамкі, якія прапануе Ісландыя, але востраў прапануе нам значна больш з пункту гледжання пейзажы і актыўны адпачынак. Так, напрыклад, Нацыянальны парк Vatnajökull, найбуйнейшая ў краіне. Ён быў створаны ў 2008 годзе і мае аднайменны ледавік і яго наваколлі, якія да гэтай даты таксама ўжо былі нацыянальнымі паркамі. Такім чынам, гэта адзін з найбуйнейшых у Еўропе.\nЗначная частка парку знаходзіцца пад ледавіковай шапачкай, але пейзаж разнастайны па вулканічнай актыўнасці. І менавіта гэта робіць яго такім прывабным. Вы можаце ўбачыць, як вада сцякае ў мора, вулкан, горы, чорныя пяскі, якія нараджаюцца ў вулкане і заносяцца на бераг ракі ледніковымі паводкамі, велізарная лагуна з плаваюць кавалкамі лёду ... Праўда, вы не павінны спыняць наведванне гэтага пункта прызначэння, таму што ён цалкам завяршае паездка ў Ісландыю.\nКалі дадаць гастраномію і прагулкі да тэрмальных ваннаў, Ісландыя стане выдатным месцам для падарожжаў.\nПоўны шлях да артыкула: Навіны пра падарожжы » Уцёкі з Еўропы » Ісландыя » Паездка ў Ісландыю\nСамыя цікавыя гарады ў Севільі


Пераказ Калыханка на беларускай мове | Кароткі змест\nГукі – гэта самыя першыя ўражанні, што глыбока западаюць у пачуцці немаўляці. Перш чым зразумець слова, дзіця авалодвае мовай гукаў.\nКалі дзіця з першых дзён не жыло ў свеце хараства гукаў, не чула матчыных песень, цяжка яму будзе самому набыць гэтыя душэўныя багацці. Спецыялісты не паставяць голасу, калі ў чалавека змалку, з пялёнак не пастаўлены слых.\nНашы маці цераз вопыт многіх пакаленняў добра ведалі, што першаасновы душэўнага хараства чалавека пачынаюцца з калыскі. З той самай простай, але геніяльнай у сваёй мудрасці і паэтычнасці песні, якая называецца калыханкай.\nЯк жа крыўдна, што сучасныя маці так рэдка спяваюць калыханкі сваім дзецям, што многія з іх самі не чулі калыханак, створаных і сагрэтых матчынымі сэрцамі.\nАд свайго нараджэння чалавек павінен адчуваць, што ўсё самае прыгожае ў жыцці створана дзеля яго шчасця.


шліфавальнае абсталяванне і запчасткі Завод, пастаўшчыкі | Вытворцы шліфавальнага абсталявання і запасных частак у Кітаі\nРолікавы прэс - новы тып драбільнага абсталявання, распрацаваны на міжнародным узроўні ў сярэдзіне 1980-х. Новая экструзійная шліфавальная тэхналогія, якая ў асноўным складаецца з яе, аказвае значны ўплыў на эканомію энергіі і шырока ацэньваецца міжнароднай цэментнай прамысловасцю як шліфавальнае развіццё. Новая тэхналогія майстэрства.\nВертыкальны млын сыравіны - гэта вальцовы млын, абсталяваны 4 шліфавальнымі валікамі.\nВугальны млын JGM2-113 - вальцовы млын сярэдняй хуткасці. Яе шліфавальная частка складаецца з круціцца шліфавальнага кольца і трох нерухомых і самакруцяцца шліфавальных ролікаў, якія коцяцца ўздоўж шліфавальнага кольцы.\nЦэментавы вертыкальны млын выкарыстоўваецца для драбнення цэментавай сыравіны. Яго прынцып працы такі: сыравіна паступае ў выпускную трубу праз троххадовы клапан паветранага замка, а ў выпускную трубу ўваходзіць унутр млына праз бок сепаратара.\nВалковы млын JLMS выкарыстоўваецца для папярэдняга памолу цэментнага клінкеру.