Яўген Васілёнак. Сёмае акно\nНапэўна, гэта дужа сумны занятак - прадаваць на пошце маркі? Як вы лічыце?\nВідаць, вы ніколі не задумваліся над такім пытаннем. І я таксама. А вось пасля ўчарашняга дня думка аб гэтым не выходзіць з маёй галавы. Колькі ўжо гадзін сяджу я ў сваім пакойчыку на трэцім паверсе і ўсё думаю, думаю, думаю... А божачкі, якая ж гэта сумная, мусіць, справа - прадаваць маркі! І як толькі я адважылася на такое!..\nА ўсё праз гэты мой дурны характар! Люблю, шчыра прызнаючыся, усё рабіць па-свойму, насупор усім. Так атрымалася і з работай. Многа ўсялякіх парад давалі мне сяброўкі. Вера Шышакова настойвала, каб я ішла сакратаркай у міністэрства сельскай гаспадаркі, дзе яна сама працавала ў нейкім аддзеле. Тоня Кажакіна ледзь не разраўлася, даводзячы, што мне абавязкова трэба стаць кінаартысткай: у мяне, маўляў, незвычайны талент, і будзе вялікі грэх, калі я загублю яго ў самым зародку. А Надзя Юхтановіч безапеляцыйным тонам гаварыла, што я павінна вучыцца далей і толькі ў політэхнічным інстытуце, бо проста не маю права здраджваць сямейнай традыцыі.\nНе, я не паслухала ні Веру, ні Тоню, ні Надзю. Я вырашыла, што сама выберу сабе занятак.\nСяброўкі адно рукамі развялі, калі даведаліся пра мой выбар. А Надзя - дык тая сказала, што больш і размаўляць са мною не будзе.\nПра тату і казаць няма чаго. Такі скандал быў, што і цяпер яшчэ звон увушшу стаіць...\nІ вось я сяджу на ложку і думаю, думаю... Ужо раніца. Праз якую гадзіну трэба ісці на працу. На пошту. Прадаваць маркі.\nА здарылася ўсё гэта так.\nУчора зранку я пайшла па вуліцах горада і стала чытаць аб'явы. Каля табачнага магазіна на праспекце іх вісіць асабліва многа. Станкабудаўнічаму заводу патрэбны былі токары, слесары, фрэзероўшчыкі. Гэта мне не падыходзіла, бо ніводнай з тых спецыяльнасцей я, вядома, не мела. Тонкасуконны камбінат запрашаў на работу ткачых і яшчэ нейкіх вінтоўшчыц. Не, і на камбінат мне таксама не было чаго ісці. Некалькі разоў перачытала аб'яву друкарні, але і там не знайшла нічога па густу. У самым нізе дошкі, з правага боку, быў прылеплены блакітны лісточак, перакрыжаваны з кутка ў куток ярка-чырвонай ломанай стралою. Няцяжка было здагадацца, што гэтая страла сімвалізуе маланку, а значыць - прадпрыемства сувязі. І сапраўды, на лісточку было напісана, што пошце патрэбны работнікі аж васьмі спецыяльнасцей. Я на хвілінку ўявіла сабе акенца на пошце, дзе пытаюць пісьмы «да запатрабавання», і ў думках усміхнулася.\nПотым я пайшла на Камсамольскую вуліцу, дзе таксама вісіць дошка рэкламнага бюро. Спецыялісты патрэбны былі ўсюды. Я перачытала аб'явы хлебазавода, мэблевай фабрыкі, цагельнага завода, універмага, шавецкай арцелі, камбіната бытавога абслугоўвання... А на тым самым месцы, што і на дошцы каля табачнага магазіна, вісеў знаёмы блакітны лісточак з прывабнай пунцовай маланкай.\nЯ прыгадала, што многа аб'яў вывешваецца на вуліцы Энгельса. І першае, што мне кінулася там у вочы, - той самы блакітны лісточак і тая самая маланка...\n«Мусіць, ім вельмі патрэбны людзі», - падумала я.\nІ пашыбавала на паштамт.\nУ жанчыны з высокай прыгожай прычоскай і бялюткім тварам, якая сядзела за адным з акенцаў, я купіла лісток паперы.\n- А канверт непатрэбен? - запытала жанчына. - І марка непатрэбна?\nЯ зірнула на жанчыну. Напэўна, я шмат разоў купляла ў яе маркі, канверты, паштоўкі, але зусім не прыкмячала яе. Падыдзеш да акенца, падасі манеты, возьмеш, што табе трэба, а хто даў - ці не ўсё роўна?..\nЖанчына глядзела на мяне ўважліва і нават, як здалося мне, добразычліва. У яе былі вельмі харошыя вочы.\n- Дзякую... - сумеўшыся, прамармытала я і скоранька падалася ад акенца.\nЗа адным з столікаў я напісала заяву - першую ў сваім жыцці.\nНачальнік аддзела кадраў - маленькі, з пасівелай галавой, дзядуля - сустрэў мяне чамусьці няветліва. Калі я падышла да ягонага стала і, стараючыся трымацца як мага больш смела, незалежна, бойкім голасам сказала: - Маё вам шанаванне, дзядуля! - ён нават не глянуў у мой бок.\n- Добрай раніцы... - ужо не так смела яшчэ раз павіталася я.\n- Га? - Начальнік пакінуў на момант нейкую вялізную кнігу, што ляжала перад ім на стале, узняў на мяне вочы, схаваныя за дзвюма парамі акуляраў. - Прывітанне, прывітанне! - скорагаворкай прамовіў ён і зноў утаропіўся ў кнігу.\nНе ведаючы, што мне рабіць далей, я пераступіла з нагі на нагу, пасля асцярожна кашлянула ў кулак.\n- Вы - да мяне? - здзіўлена спытаў дзядуля. Ён зняў адну пару акуляраў, пільна агледзеў мяне з галавы да ног, пасля паправіў свае сінія сацінавыя нарукаўнікі, нібы збіраючыся кінуцца ў бойку са мною.\n- Да вас... вось... - і я падала яму заяву.\nУсё з тым жа выразам здзіўлення на твары стары нерашуча ўзяў з маіх рук шэры лісток, глянуў на яго і раптам засмяяўся.\n- А бадай яму ліха, гэта ж я зусім забыўся, што цяперака я тут - начальнік... Даруйце, калі ласка...\nЁн хацеў быў зноў насунуць на вочы другія акуляры, але перадумаў і з шчырым давер'ем сказаў мне:\n- Я, ці ведаеце, сам толькі ўчора паступіў сюды працаваць. І, бачыце, не прывык яшчэ. Сядзеў тры гады на пенсіі, не ўседзеў больш і падаўся сюды. Усё ж нейкі занятак...\nУздыхнуўшы, ён прамовіў яшчэ нешта, але я не пачула, бо штосьці пачало раптам замінаць яму гаварыць і ён нібы глытаў свае ж словы. Пасля ён ускочыў з-за стала, збегаў у суседні пакой, прынёс адтуль крэсла і прапанаваў мне сесці. А сам усё прасіў прабачэння:\n- Вы ўжо ж даруйце мне... Прывыкну, вядома. Да ўсяго можна прывыкнуць. Праўда?\nГолас у яго быў сіплаваты, вочы часта міргалі, і мне чамусьці стала вельмі шкада яго.\n- Можа мне зайсці другім разам?\n- Што вы, што вы! - замахаў рукамі дзядуля і ледзь не ўпусціў з іх акуляры. - Ого, так я вас і выпушчу, чакайце! Вы ж у мяне першая кадра!\nТак і не надзеўшы другія акуляры, ён узяўся чытаць маю заяву. Тут у пакой завітала нейкая тоўсценькая жанчынка, і з іх размовы я ўведала, што начальнік аддзела кадраў мае прозвішча Гур'янчык. Жанчынка была чымсьці нездаволеная і нечага дамагалася ад Гур'янчыка, і той пад яе націскам штосьці паабяцаў ёй. Калі яна пайшла, Гур'янчык зноў узяўся за маю заяву.\nТым часам я як след разгледзела яго. Асабліва мяне ўразіў яго нос. Ён быў нейкі кручкаваты, проста-такі драпежны, і зусім не адпавядаў дабрадушнай усмешцы, якая амаль не сыходзіла з ягонага старанна паголенага твару.\n- Ну, ну... - сказаў Гур'янчык, калі прачытаў заяву. - Дзесяцігодка, выходзіць, за плячмі ёсць?\n- Нашу, - сказала я.\n- Можа, прабачце, і з медалем?\n- Медаляў на маю долю не хапіла.\nЁн трошкі памаўчаў і ціха спытаў:\n- А інстытут?\nУ мяне не хапіла духу прызнацца, што я збаялася конкурсу і ні ў які інстытут дакументы не падала. І я дзёрзка сказала:\n- Маю ахвоту прайсці другую навуку. Прадаваць у вас на пошце маркі.\n- А-а-а... - працягнуў Гур'янчык і зноў пачаў перачытваць маю заяву. Пасля сумна сказаў: - А коскі ўсё ж трэба ставіць, нават у заявах.\nІ, узяўшы ручку, ён крутнуў ёю ў якімсьці месцы маёй заявы.\n«Усё прапала!» - вырашыла я.\n- А вы не ўздыхайце... як вас? Ганна Мікалаеўна? Не ўздыхайце, Ганна Мікалаеўна. Вам галоўнае цяпер - не зблытаць двугрывенны з пятаком. І яшчэ - даць рэшту з рубля не пяцьдзесят капеек, а шэсць грыўняў, калі чалавек просіць марку для простага пісьма. Тут коскі непатрэбны.\nЯ бачыла, што Гур'янчык робіцца ўсё больш і больш нездаволены мною.\n- Заўтра і пачынайце, - ужо амаль злосна сказаў ён, выводзячы на маёй заяве маленькімі літарамі рэзалюцыю. - Ваша пасада будзе называцца... пачакайце, зараз я вам скажу... - Ён пагартаў нейкую кнігу - здаецца, тую самую, якую трымаў у руках, калі я прыйшла да яго. - Вось: паштовы агент! Здорава гучыць, га? Агент! - І Гур'янчык падняў угору ўказальны палец правай рукі. Сівыя бровы яго таксама ўзняліся, нарабіўшы на лбе глыбокіх маршчын.\nТрэба было штосьці сказаць начальніку аддзела кадраў перад тым як развітацца, але што - я не ведала.\n- А мая Саша ў педагагічны падалася... вось... - паціху, нібы адказваючы на нейкія свае думкі, прамовіў Гур'янчык.\n- Бывайце! - выгукнула я і пабегла з пакоя.\nВось так і паступіла я на работу...\nА цяпер во не сплю, сяджу на сваім ложку і ўсё думаю...\n- Ох, і язычок у цябе, Ганначка! І трашчыш, і трашчыш - ну чыста сарока. Глядзі, будзеш от так і далей трашчаць, вырасце ён у цябе, як вясло. Кепска тады табе будзе.\n- Чаму кепска? - зацікавілася я.\n- А таму, што тых, у каго язык доўгі, пасылаюць на пошту. Стаяць яны там, высунуўшы свае языкі, а людзі падыходзяць і мачаюць аб іх свае маркі.\nМілая мая бабуля, каб жа гэта ты ведала, куды я зараз іду!..\nПошта адчыняецца ў дзевяць гадзін, але я прыйшла а палове дзевятай, і гэтыя паўгадзіны да пачатку працы жанчына з высокай прычоскай цярпліва растлумачвала мне мае абавязкі. Ля майго стала стаіць невялікая жалезная скрынка, у ёй поўна марак, канвертаў, паперы для пісем, усялякіх бланкаў - для тэлеграм, паштовых пераводаў, пасылак.\n- Вы не палохайцеся, мілая, - прыемным голасам гаварыла далей жанчына, раскладваючы на стале стосікамі бланкі, канверты, маркі. - От гэта зручней будзе тут пакласці, а гэта - лепш з правага боку. Маркі па сорак капеек тут пакладзіце, яны часцей за ўсё ідуць, а астатнія можна пакласці далей, іх менш пытаюць.\nЯ слухала Аўдоццю Паўлаўну - так звалі жанчыну - і пакутліва намагалася запомніць яе парады, але ў галаве ўсё блыталася, і я з сумам думала: «Вось яна, Ганна Мікалаеўна, коска ў тваім жыцці...»\nВялікі старадаўні гадзіннік, што стаяў на падлозе і ўзвышаўся ледзь не да сярэдзіны сцяны, прабіў дзевяць разоў. Аўдоцця Паўлаўна адсунула фанерку, якая зачыняла маё акенца, села побач са мной і сказала:\nЗдаецца, яна таксама хвалявалася.\nАкенца было з правага боку ад мяне, на ўзроўні маіх вачэй. Непрыкметна я кінула позірк направа. У акенца мне была бачна ўся амаль пустая яшчэ зала. Вунь стаіць круглы стол, за якім я ўчора напісала сваю заяву...\n- Дождж на вуліцы, таму і не ідуць... - прамовіла Аўдоцця Паўлаўна. Яна, відаць, заўважыла мой позірк. - Вы не палохайцеся, мілая.\n- Грамадзяначка, марку, хуценька! - пачуўся раптам нечы моцны басавіты голас, і ў акенца прасунулася вялізная мужчынская рука. На мой стол са звонам упалі тры манеты, адна з іх пакацілася, я не паспела падхапіць яе, і яна са стала звалілася на падлогу.\n- Выбачайце! - сказаў той жа басавіты голас.\nАўдоцця Паўлаўна падняла манету і паказала мне вачыма на маркі - вунь адтуль, моў, бяры. Я схапіла ліст і пачала адрываць марку, але пальцы не слухаліся, і марка разарвалася папалам.\n- Якая ж вы нялоўкая... - прагрымеў голас у акенцы. - Я ж спяшаюся, мне некалі!\nНовая марка адарвалася добра, рука з акенца хутка выхапіла яе ў мяне і знікла.\n- А рэшту? - палахліва спытала Аўдоцця Паўлаўна. - Ён жа даў сорак пяць капеек!\nЯ таксама спалохалася. Нервова схапіла нейкую манету, высунула яе з акна, але там нікога не было. Выглянула ў залу - але таго чалавека і след прастыў...\n- Няма, - ціха сказала я.\n- Як кажуць - першы блін комам, - не то з дакорам, не то са спачуваннем сказала мая настаўніца.\n«Эх ты, коска!» - аблаяла я сябе ў думках.\n- А дождж, відаць, перастае, - радасна паведаміла Аўдоцця Паўлаўна.\n«Лепш бы ён не пераставаў», - падумала я.\nУ зале захадзілі, затупалі людзі. У маё акенца раз-пораз чулася:\n- Любая, адзін канверцік!\n- Марачку для заказнога пісьма!\n- Бланк для перавода можна? Будзьце ласкавы!\n- Для тэлеграмы, хуценька бланк для тэлеграмы!\nЯ ледзь упраўлялася падаваць. Гадзіне а дзесятай я з жахам заўважыла, што ля майго акна выцягнулася доўгая чарга.\n- Не палохайся, мілая, не палохайся, - ласкава прамовіла Аўдоцця Паўлаўна і пачала дапамагаць мне. Чарга ў хуткім часе растала, і пасля хвілін колькі да акна амаль ніхто не падыходзіў.\n- Дождж, ці што, зноў пайшоў? - спытала я.\n- Які там дождж! Сонца вунь як пячэ! - весела адказала Аўдоцця Паўлаўна. - А што народ схлынуў, дык гэта ў нас заўсёды так: то густа, то пуста.\nНечакана да стала падышоў Гур'янчык. Сёння ён выглядаў не такім старым, як учора. Пабліскваючы шкельцамі дзвюх пар сваіх акуляраў, Гур'янчык сярдзіта спытаў:\n- Прывыкаеце? - І не чакаючы майго адказу, ужо мякчэй дадаў: - А я, ведаеце, амаль прывык ужо. Сёння ад начальніка канторы наганяй атрымаў. За кадры. Не хапае іх у нас. Сярод вашых знаёмых няма такіх, што не працуюць? Можа ўгаворыце каго? Гэта ж як яно прыгожа гучыць: агент!\nЯ нічога не паспела адказаць начальніку аддзела кадраў. У акне пачуўся чыйсьці нясмелы тонкі галасок:\n- Цёценька, з Пушкіным няма маркі?\nУ акне віднелася бялявая галоўка.\n- Ёсць, дзяўчынка, ёсць. Табе колькі?\n- Я не дзяўчынка, - пакрыўджана сказала бялявая галоўка, - Я хлопчык. Дайце дзве.\nМаленькая рука ўзяла маркі і знікла. Але праз хвіліну той жа галасок зноў спытаў:\n- А з Маякоўскім ёсць?\nЗ Маякоўскім у мяне марак не было, і я прапанавала юнаму філатэлісту марку з Чапаевым.\n- З Чапаевым у нас ужо ёсць, - важна адказаў хлопчык, і я толькі цяпер заўважыла, што побач з белай варушыцца яшчэ і русавалосая галоўка. - А калі будзе з Маякоўскім?\nЯ адказала, што не ведаю, і хлопчыкі, відавочна расчараваныя, пайшлі.\n- Дык можа ўгаворыце каго? - зноў падаў голас Гур'янчык.\nАле я ізноў не паспела адказаць яму. У акенца прасунуўся канверт, і чалавек, які трымаў яго, хутка загаварыў:\n- Даражэнькая, адну марачку. Простую. Будзьце ласкавы!\nНе паспела я даць марку, як яна ў адзін момант аказалася прылепленай да канверта. І тут здарылася нечаканае.\n- Прабачце... - пачуўся разгублены голас. - Каб на яго ліха! Грошы ў старым касцюме засталіся... Ну, што ты скажаш - ні капейкі!\nУ акно разгублена, то бялеючы, то чырванеючы, глядзеў малады чалавек, з выгляду студэнт. На ім быў новенькі каверкотавы касцюм з ледзь прыкметнай блакітнай палоскай і шэры капялюш. І яшчэ мне запомніўся яго ярка-чырвоны гальштук, завязаны на вялікі вузел.\n- Што ж цяпер?.. - збянтэжана прамовіў малады чалавек, круцячы ў руках канверт. - Прамок, разумееце, раніцой, забег пераапрануцца, і вось - на табе...\n- А вы не палохайцеся, - адказала я чамусьці словамі Аўдоцці Паўлаўны.\n- Не, праўда, што ж рабіць? - Ён разгублена зірнуў на мяне, потым на Гур'янчыка, на Аўдоццю Паўлаўну.\n- А нічога! - сказала я. - Прынясеце пры выпадку, другім разам.\n- Чакайце, прынясе! - сярдзітым голасам сказаў Гур'янчык, махнуў рукой і пайшоў. Аўдоцця Паўлаўна таксама некуды адышла, і я засталася за сваім сталом адна.\nНасупроць мяне за гэткім жа сталом, як і мой, сядзіць немаладая жанчына ў цёмна-сіняй кофтачцы. Гэта - Зінаіда Нілаўна, мяне пазнаёмілі ўжо з ёю. Яна прымае заказныя пісьмы. Зінаіда Нілаўна сядзіць спіною да мяне, і я амаль не бачу яе твару. У яе вясёлы характар, яна ўвесь час размаўляе са сваімі кліентамі. А чарга да яе акна вялікая. Я заўважыла, што некаторым даводзіцца стаяць у ёй па два разы. Вось падышоў рослы шыракаплечы хлопец з нейкай здаволенай, нават нібы радаснай усмешкай на твары. Ён працягнуў вялікі, жоўтага колеру канверт. Зінаіда Нілаўна кінула яго на вагі, паглядзела ў кнігу расцэнак за перасылку карэспандэнцыі і аддала канверт назад:\n- Два рублі сорак капеек... Наступны!\nХлопец здзіўлена паглядзеў на Зінаіду Нілаўну, відаць, не разумеючы, чаму яму вернута пісьмо.\n- Маркі побач, - з лагоднай усмешкай растлумачыла Зінаіда Нілаўна. - У сёмым акне. Наступны! У вас заказное? Авія? Тады яшчэ на рубель вазьміце марак. Наступны!\nЦяпер я не бачыла твару хлопца, але чула, як ён, хоць і па-ранейшаму весела, але ўжо з ноткай прыкрасці ў голасе прамовіў:\n- Скажыце дзякуй вашаму богу, грамадзяначка, за тое, што ў мяне сёння дзень такі... А то накатаў бы я на вас скаргу, як піць даць!\n- За што?.. - здзівілася Зінаіда Нілаўна і нават пацямнела з твару.\n- Хіба вы самі не можаце даць маркі або нават і наклеіць іх? Ганяеце людзей ад аднаго акна да другога.\n- Не магу, бо не паложана. У мяне і марак нават няма. Я толькі прымаю пісьмы. І не чапіцеся да мяне ненаведама праз што!\n- Ну і парадачкі! От напісаць бы на вас у газету!\nХлопец падышоў да майго акна.\n- Фізкульт-прывет, даражэнькая! А можа і вы мяне куды яшчэ пашляце?\nДы я ўжо загадзя падрыхтавала яму марак на два рублі і сорак капеек і цяпер працягнула іх у акенца. Хлопец заплаціў грошы, прыклеіў маркі і яшчэ раз сказаў:\nІ памахаў левай рукой.\n«Спартсмен, напэўна», - падумалася мне.\nУ хлопца на правай руцэ былі забінтаваны вялікі і ўказальны пальцы, і ён усё рабіў левай рукой. Я ўзяла ягоны канверт і перадала Зінаідзе Нілаўне. Міжвольна зірнула на адрас. Пісьмо пасылалася ў Маскву, у выдавецтва. «А можа пісьменнік? - мільганула новая думка. - Паэт, га?»\nХлопец адышоўся, але раптам зноў вярнуўся да майго акна.\n- Ледзь не забыўся... Бланк можна, даражэнькая? Для тэлеграмы. - Ён азірнуўся наўкола і, як мне здалося, узрадаваўся, што каля акна нікога няма. Вінавата ўсміхаючыся, ён амаль шэптам сказаў: - Рука вось... параніў учора. Чамадан рамантаваў. Можа напішаце, га? Тут усё пра ўсё некалькі слоў. Га?\nІ я падрыхтавалася пісаць.\n- Значыць, так, - спяшаючыся, загаварыў ён. - Пішыце. Орша, Дэпоўская, сто дваццаць тры, Чупраковай Анастасіі Гаўрылаўне. Напісалі? Цяпер тэкст. Выязджаю новую будоўлю, падрабязнасці пісьмом. Ёсць?.. Ну і яшчэ: цалую, твой Анфіл. Усё!\nНа слове «цалую» я пасадзіла кляксу, і тэлеграму прыйшлося перапісваць.\n- Эх, задаў я вам работы, - сумеўся Анфіл. - Але ж ведаеце - маці. Яна ж непакоіцца.\nНа гэты раз слова «цалую» напісалася асабліва выразна.\n- Ну і дзянёчак жа ў мяне сёння - адзін раз у жыцці такі бывае! На вялікую будоўлю ўзялі! Экскаватаршчык я, - ахвотна расказваў Анфіл. - На шагаючы разлічваю трапіць.\n- А я думала - вы спартсмен.\n- Спартсмен? Што вы! Балельшчык - гэта праўда. Адзін - нуль у маю карысць!\nІ ён пайшоў да выхаду лёгкай роўнай хадою, энергічна махаючы левай рукою.\nЯ чамусьці ўздыхнула...\nПерад самым заканчэннем майго першага працоўнага дня зноў прыйшоў Гур'янчык.\n- Куды ж гэта варта, таварыш Гур'янчык! - накінулася я на яго. - Што ж гэта такое! Людзі павінны стаяць там, потым ісці сюды, стаяць тут, пасля ізноў вяртацца назад, ізноў стаяць. Куды гэта варта?!\nГур'янчык доўга не мог зразумець, што я хачу сказаць. Злуючыся на яго за някемлівасць, я растлумачыла, што трэба было б зрабіць неяк так, каб людзям не прыходзілася стаяць па тры разы ў чарзе з-за аднаго пісьма.\n- Добра, падумаем. - Ён паглядзеў на гадзіннік, асцярожна запытаў: - Гэты... студэнт не прыходзіў?\n- Чакайце, прыйдзе, а як жа! - У голасе Гур'янчыка гучала іронія. Ён патаптаўся крыху на месцы, адышоў, потым зноў падышоў да майго стала. - Вы вось што... Пакладзіце ў касу. - І, кінуўшы мне на стол дзве саракоўкі, Гур'янчык кароткімі сваімі крокамі выбег за дзверы. Не паспелі дзверы зачыніцца за ім, як я пачула ў акенцы знаёмы голас:\n- Ледзь не спазніўся! Вось... Дзякую вам...\nНа мой стол побач з манетамі Гур'янчыка ляглі яшчэ дзве.\nА потым у акенцы нешта зашамацела, і я ўбачыла букет пахучых руж.\n- Ад маёй брыгады! - данеслася з-за кветак. Букет завяз у акне, і таму я нікога не бачыла. - Ад брыгады токараў завода імя Кірава. Пісямко, прызнаюся, было калектыўнае. Маскоўскім токарам, абмен вопытам.\n- Што ж вы, токары-пекары, у рабочы час па кветкавых магазінах расхаджваеце? - якраз падышоўшы да мяне, сказала Аўдоцця Паўлаўна.\n- А нам працаваць у начную змену.\nБукет, нарэшце, пралез, і я ўбачыла ў акенцы ярка-чырвоны, як і ружы, гальштук. Токар памахаў мне рукой і знік.\nНапэўна, гэта нядобра - прымаць на рабоце ружы?.. Але згадзіцеся самі: хіба ж дзяўчына можа адмовіцца ад кветак?..\n...На галоўнай магістралі нашага горада - шумна. Туды і назад ідуць людзі, бягуць аўтамашыны. Перашэптваюцца аб нечым ліпы.\nЯ іду не спяшаючыся, павольна. Іду дамоў. З работы.\nПравай рукой прыціскаю да грудзей букет. Адчуваю, што на яго многія заглядаюцца.\nІ раптам з правага боку чую моцны мужчынскі голас:\n- Алё, даражэнькая! Фізкульт-прывет!\nТак, гэта быў ён, экскаватаршчык Анфіл! Хіба я магла не пазнаць яго! Анфіл шырока ўсміхаўся, увесь твар яго ззяў радасцю. Міжвольна заўсміхалася і я.\n- Ну як? - спытала я, і сама здзівілася, што звярнулася да яго, як да старога знаёмага.\n- Парадачак! - трасянуўшы сваімі каштанавымі валасамі, прагаварыў экскаватаршчык. - Білет - вось ён, у кішэні. Цягнік адыходзіць праз сорак хвілін. Пажадайце мне ні пуху ні пяра! - І ён хутка пакрочыў наперад, лёгка несучы левай рукой жоўты фанерны чамаданчык.\nАле вось ён азірнуўся, глянуў на мяне. Паставіўшы свой чамаданчык на асфальт, пачаў нешта шукаць у кішэнях. Анфіл завіхаўся, але не мог знайсці, што хацеў, бо шукаць левай рукой было нязручна. Я падышла да яго.\n- Вось! - узрадавана сказаў ён, выняўшы, нарэшце, нейкі лісток паперы, і падаў яго мне. - Вось. Гэта - адрас. Аддзел кадраў нашай будоўлі. Пішыце! Могуць узяць, а што вы думаеце! Пішыце!\nЭкскаватаршчык падхапіў свой чамаданчык і павярнуў на другую вуліцу.\nКалі я выйшла на рог вуліцы, Анфіла ўжо не было відаць. Туды і назад ішлі людзі. Адны спяшаліся, другія крочылі павольна.\nУ кожнага сваё.\nВось і скончыўся мой першы дзень. Заўтра я зноў буду прадаваць маркі. Каму ж прыйдзецца заўтра ўручаць іх?..\nЯ ведаю каму. Прыходзьце, маё акно - сёмае.


1 Як даведацца ці любіць хлопец\n2 Як даведацца ці любіць муж\nЗ даўніх часу ўсіх закаханых мучыў, і працягвае хваляваць адно пытанне, пра тое, ўзаемная іх каханне? Асабліва гэта тычыцца недаверлівых дзяўчат, у якіх адносіны толькі пачынаюцца, хоць бывае, што сумневы закрадываются і ў пары ўжо знаходзяцца ў шлюбе, якія пражылі адзін з адным ўжо не адзін год. У такія моманты вельмі хочацца даведацца ці любіць цябе твая другая палоўка. Знайсці адказ на гэтае пытанне цалкам рэальна, трэба толькі стаць крышачку больш уважліва да ўсяго, што адбываецца ўнутры адносін, ды і з самім мужчынам.\nЯк даведацца ці любіць хлопец\nдаволі часта, закахаўшыся дзяўчыны, не заўважаюць нічога вакол і бываюць схільныя ідэалізаваць і падхарошвае свае адносіны і хлопца. Але ўсё ж праз нейкі час нават і ў іх могуць узнікнуць некаторыя сумневы з нагоды шчырасці пачуццяў свайго каханага. Для таго каб даведацца ці любіць хлопец і зразумець для сябе наколькі шчыра ён ставіцца, варта ў першую чаргу пачаць назіраць за паводзінамі хлопца, імкнучыся не выпускаць з-пад увагі ніякай дробязі. Звярніце ўвагу:\nЯк паводзіць сябе пры сустрэчы: як глядзіць на вас, стараецца Ці падысці бліжэй.\nЯк рэагуе на ваш настрой або апавяданні аб праблемах.\nЯк часта імкнецца патэлефанаваць вам, калі вы знаходзіцеся ў расстанні.\nЯкое ў яго паводзіны, калі вы знаходзіцеся ў кампаніі з яго сябрамі або сваякамі.\nПасля праведзеных назіранняў паспрабуйце прааналізаваць усё тое, што вы ўбачыце, пасля чаго і можна зрабіць свае высновы.\nтак, напрыклад, варта насцярожыцца ў тым выпадку, калі:\nХлопец замест таго, каб абмяркоўваць вашы з ім адносіны пастаянна успамінае свае старыя інтрыжкі ці што яшчэ горш б ывшую каханую.\nУвесь час параўноўвае вас з іншымі дзяўчатамі і крытыкуе, адначасова расхвальваючы іх якасці.\nчаста грубіяніць, ятрачыся на вашыя просьбы або апавяданні пра сябе.\nАдкрыта заігрывае з іншымі.\nНЕ заступаецца за вас, бачачы або чуючы ў ваш бок крыўдныя дзеянні ці словы.\nСтараецца ўзваліць на вас свае праблемы, але абсалютна не цікавіцца аб вашым жыцці і цалкам не хоча слухаць, што кажаце яму вы.\nПастаянна спрабуе цягнуць з вас грошы.\nПачынае прыдумляць нейкія недарэчныя адгаворкі на вашу просьбу аб сустрэчы.\nРэгулярна заводзіць размовы пра інтымным збліжэнні і вар'яцка злуецца ці хутка губляе да вас цікавасць, калі вы раптам адмаўляецеся ад яго.\nВа ўсіх пералічаных вышэй прыкметах паводзін напрошваецца выснова аб тым, што, хутчэй за ўсё, ніякіх пачуццяў да вас няма і чалавеку проста зручна з вамі праводзіць час і карыстацца вашым увагай.\nКажуць закаханага мужчыну відаць за вярсту, і гэта на самай справе так, нават, калі ён вельмі скрытны. першымі прыкметамі, якія дапамогуць даведацца ці любіць хлопец вас, з'яўляюцца:\nМалады чалавек імкнуцца пасвяціць увесь свой вольны час менавіта вам, часам нават адмаўляючыся ад сустрэчы з сябрамі.\nПрактычна адразу пазнаёміў вас з сябрамі і нават сваякамі.\nПастаянна стараецца надаць вам асаблівую ўвагу, прыемна здзівіць, выклікаць ўсмешку.\nВельмі шчыра перажывае, калі бачыць што ў вас дрэнны настрой.\nПастаянна цікавіцца тым, што адбываецца ў вашым жыцці, стараецца дапамагчы ў вашых праблемах, быць уважлівым да вас і падтрымаць у любых цяжкіх сітуацыях.\nВельмі ўважліва слухае вас нават тады, калі вы раптам вырашаеце паскардзіцца яму пра свае дробных неладах або сварках з сяброўкамі і роднымі і імкнецца нават пры гэтым даць які-небудзь савет.\nСтараецца ісці на саступкі і даруе вашыя дробныя капрызы.\nСтавіцца з разуменнем і вялікім цярпеннем да вашага рашэння не спяшацца з інтымнай блізкасцю.\nЗапамінае абсалютна ўсе, што вы кажаце яму і ведае на памяць нумар вашага тэлефона і дату вашага нараджэння.\nЗ упэўненасцю можна сказаць пра тое, што хлопец любіць вас, калі многія з пералічаных пунктаў вы здолелі заўважыць у паводзінах хлопца.\nТакім чынам, уключыўшы сваю інтуіцыю і назіральнасць і імкнучыся цвяроза глядзець на ўсё, што адбываецца, вы вельмі лёгка і проста зможаце даведацца пра сапраўдны дачыненні да вас вашага хлопца.\nЯк даведацца ці любіць муж\nЗ часам адносіны людзей, якія знаходзяцца ў шлюбе, пераходзяць у новую стадыю і становяцца больш спакойнымі, чым былі ў пачатку. Запал і бурныя эмоцыі крыху сціхаюць, перарастаючы ў цёплыя эмоцыі. Але часам на фоне гэтага шматлікім жанчынам можа здацца, што муж зусім астыў да яе і перастаў адчуваць якія-небудзь пачуцці. Зразумець ці так гэта і даведацца ці любіць муж і па гэты дзень таксама, як і ў пачатковай стадыі дачыненні, можна толькі з дапамогай назіранняў. Прычым мноства з пералічаных вышэй пунктаў, якія распавядаюць аб прыкметах закаханасці, можна смела аднесці і для гэтага выпадку. Трывожным званочкам згасаць любові могуць стаць наступныя прыкметы:\nМужу перастала хацецца куды-небудзь з вамі хадзіць разам і яго ўсё больш цягне на адзінкавыя паходы\nВаш любімы стаў сябе паводзіць зусім па-іншаму, чым было раней. Перастаў дзяліцца з вамі сваімі пачуццямі і праблемамі.\nЛюбое ваша слова ці нават дотык стала вар'яцка раздражняць вашага мужа.\nМуж усё больш і больш аддаляецца ад вас, імкнучыся рабіць абсалютна ўсё асобна ад вас.\nДля таго каб доўга не мучыць сябе бясконцымі назіраннямі можна проста падысці да вашай другой палоўцы і прама спытаць пра якія мучаюць вас праблемах і высветліць прычыны перамен у яго дачыненні да вас і паводзінах. Але пры гэтым вельмі важна выбраць зручны момант і задаваць пытанні так, каб не выклікаць імі толькі раздражнення, падбіраючы карэктныя словы і пазітыўна якія гучаць прапановы. Пры гэтым неабходна вельмі ўважліва прасачыць за рэакцыяй мужа, якая з прычыны эфекту нечаканасці падобнага размовы, абавязкова выдасць яго з галавой.\nНе варта дакучаць свайго каханага сталымі папрокамі і сумненнямі, але маўчаць і ўсё трываць таксама не варта. Будзьце разумнейшыя і разумней, а таксама больш уважліва да свайго каханага і да таго, што адбываецца паміж вамі і гэта дазволіць толькі ўмацаваць вашыя адносіны і быць больш упэўнена ў іх.


Апублікаваная праграма ўрачыстасцяў Маці Божай Шкаплернай у Гудагаі | Krynica.info\nКаталікі з розных парафіяў Беларусі запрашаюцца на ўрачыстасці ў гонар Маці Божай Шкаплернай ў Нацыянальным санктуарыі ў Гудагаі, якія ладзяць айцы кармеліты босыя. Свята прыпадае на гадавіну ўкаранавання Маці Божай Гудайскай і адбудзеца 18-19 ліпеня.\nУрачыстасці распачнуцца 18 ліпеня Святой Імшой ў 18.00, а таксама заканчэннем Навэнны да Маці Божай Шкаплернай. Падчас Імшы айцы Бернард Радзік OCD i Павел Леліто OCD прыймуць віншаванні з 25-годдзем святарства. У 20.00 адбудзецца Крыжовы шлях на Кальварыі, у 23.15 – Нешпары, у 24.00 – працэсія са свечкамі, пасля якой апоўначы адбудзецца Святая Імша, Начное чуванне і адарацыя Найсвяцейшага Сакрамэнту. Ранкам 19 ліпеня ў 9.30 адбудзецца Святая Імша на польскай мове, у 11.00 – канцэртная праграма, у 12.00 – Святая Імша на завяршэнне свята, паведамляе catholic.by.\nПрыцягальнасць для вернікаў святыні ў Гудагаі мае больш за 250-гадовую гісторыю. Тут рэгулярна праводзяцца “ціхія” рэкалекцыі, якія даюць магчымасць вернікам засяродзіцца ў малітве пасярод выбітнай прыроды.\n11.07.2015 Абвесткі, Навіны цэркваў| Тэгі: Гудагай, каталікі, рэлігія, свята


Культура 10.11.2017 | 14:15\nТолькі крыху "Кандэларыі" ўступіла стужка "Кентаўр" (рэжысёр Актан Арым Кубат, Кыргызстан, Францыя, Германія, Нідэрланды, Японія) - 3,70 бала. "Арытмія" Барыса Хлебнікава (Расія) заняла трэцюю пазіцыю - 3,59. У пяцёрку таксама ўвайшлі фільмы "Лістапада" (Эстонія, Нідэрланды, Польшча, 3,56) і "Гранатавы сад" (Азербайджан, 3,46).\nXXIV кінафестываль праходзіць з 3 па 10 лістапада ў Мінску. Дырэкцыя галоўнай кінападзеі года - Цэнтр візуальных і выканальніцкіх мастацтваў "АРТ Карпарэйшн". Арганізатары - Міністэрства культуры Беларусі, Мінскі гарадскі выканаўчы камітэт пры ўдзеле Белтэлерадыёкампаніі, Нацыянальнай кінастудыі "Беларусьфільм", Беларускага саюза кінематаграфістаў.-0-


Аляксандр Таратута з Нясвіжскага раёна калекцыянуе гадзіннікі з гіравым механізмам\nСправа жыцця ў секундах, хвілінах, гадзінах. Аляксандр Таратута з Нясвіжскага раёна калекцыянуе гадзіннікі з гіравым механізмам. Экспанаты жыхар вёскі Сейлавічы збірае ўжо некалькі гадоў. Са спевам хатніх зязюль пазнаёмілася Алена Вітко.\nЦішыня ў доме Аляксандра Таратуты - з'ява рэдкая. Тут заўсёды чуваць гукі курантаў і цікання. Ужо некалькі гадоў мужчына калекцыянуе гадзіннікі. Купляе іх у асноўным у добрым стане, каб захавалася завадская аўтэнтычнасць.\nПершы гадзіннік Аляксандру падаравалі. Стары механізм трэба было адрамантаваць. І пасля ўдалага эксперыменту калекцыянер не змог спыніцца. Усяго ў калекцыі Аляксандра больш за 60 гадзіннікаў. Каля 40 - з зязюлямі, яшчэ 20 - ходзікі. Усе яны адрозніваюцца колерам, формай, памерам. Напрыклад, ёсць мініяцюрныя ці гадзіннікі вялікія.\nАсаблівы гонар Аляксандра - серыя з размаляванымі фасадамі. Пакуль у калекцыі 8 гадзіннікаў з 9 вядомых. Апошні і доўгачаканы экзэмпляр яшчэ не знайшоўся.\nКлубніцы, вавёркі, казуля, ружы, сняжынка і шышкі - гэта ўсё назвы гадзіннікаў. Іх збіральнік падбірае па асацыяцыях, каб арыентавацца ў калекцыі. Сваё хобі Аляксандр развівае і ў інтэрнэце. З аднадумцамі ён звязваецца ў сацыяльных сетках. А на ютуб-канале выкладвае відэаінструкцыі. Захапленне Аляксандра падтрымліваюць родныя і сябры. Разам з імі ён шукае новыя экспанаты і ўдзельнічае ў аўкцыёнах. Калекцыя гадзіннікаў толькі павялічваецца.\nБеларусы прайгралі на старце адбору элітнага раўнда чэмпіянату свету па міні-футболе\nУладзімір Макей: Заходнія партнёры не зацікаўленыя ў атрыманні аб'ектыўнай інфармацыі аб вучэнні "Захад-2017"\nІранскі студэнт, заражаны каранавірусам, знаходзіцца пад назіраннем урачоў. Каментарый міністра аховы здароўя\nУ Беларусі зарэгістраваны першы завазны выпадак каранавіруса\nРэктар БНТУ: Сітуацыя знаходзіцца пад кантролем\nСтудэнт з Ірана звярнуўся да грамадскасці


★Лукакс★[Бясплатна] даведацца значэнне імя на сайце Імёны Свету. Даведацца значэнне імя Лукакс. Значэнне імя Лукакс. Лукакс значэнне імя. Паходжанне імя Лукакс. Таямніца імя Лукакс. Тлумачэнне імя Лукакс. - Імёны Свету.\nГалоўная » Алфавіт імёнаў » Імя Лукакс\nЛукакс - у рускай мове, мужчынскае поўнае імя.\nЛукакс, у рускай мове, мужчынскае поўнае імя.\nКраткое значение имени Лукакс.\nЗначэння мужчынскага імя Лукакс пакуль няма.\nКраткие формы имени Лукакс:\nИнтерпретация значения букв имени Лукакс.\nЛітара Л ў імя Лукакс: тонкае ўспрыманне прыгажосці, артыстычныя (мастацкія) таленты, імкненне падзяліцца ведамі і адчуваннямі з партнёрам. Папярэджанне свайму ўладальніку не марнаваць жыццё марна, знайсці сваё сапраўднае прызначэнне.\nЛітара У ў імя Лукакс: актыўны ўяўленне, вялікадушны суперажываць чалавек, філантроп. Імкнецца падняцца на вышэйшую духоўны ўзровень. Адначасова напамін ўладальніку не будаваць утапічных планаў і памятаць, што не ўсякую праўду можна абвяшчаць на кожным перакрыжаванні: у жыцці існуе прамаўляльнымі!\nЛітара К ў імя Лукакс: цягавітасць, якая адбываецца ад сілы духу, уменне захоўваць сакрэты, праніклівасць, жыццёвае крэда "усё ці нічога".\nЛітара А ў імя Лукакс: сімвал пачатку, жаданне пачынаць і ажыццяўляць, імкненне да фізічнага і духоўнага камфорту.\nЛітара С ў імя Лукакс: здаровы сэнс, імкненне да трываламу становішчу і матэрыяльнай забяспечанасці; ў раздражненні - ўладарнасць і капрызнасць. Чалавеку важна знайсці свой уласны шлях у жыцці.


Вясёлка. Часопіс для дзяцей. Детский журнал "Вясёлка" - Раіса БАРАВІКОВА.Юр’я\nПятница, 6.05.2022 18:00. Рубрика: Навіны "Вясёлкi"\nЦёплым майскім адвячоркам Ніначка гуляла ў сваім двары. Выйшла на ганак маці і гукнула яе:\n— Ніначка, хопіць гуляць. Ідзі ў хату, хутка будзем вячэраць.\n— Дык яшчэ рана, — запярэчыла дзяўчынка.\n— Не рана, — адказала маці. — Вунь, зоркі першыя выбліснулі, халадком ад зямлі пацягнула, хутка раса на траву ляжа.\n— Ну і што, — заўпарцілася Ніначка.\nАле маці стаяла на сваім:\n— Як гэта што?! Хочаш дачакацца, калі святы Юрый на сваім кані гаспадаркі сялянскія пачне аб’язджаць! Бабуля кажа, што ён ужо недзе ў лесе ваўкам пашчы іхнія страшныя замыкае.\nАпошнія матчыны словы падзейнічалі, Ніначка хутка ўзбегла на ганак. І, калі ўжо ўсёй сям’ёй селі за стол вячэраць, запыталася ў бабулі:\n— А хто такі святы Юрый і чаго гэта ён ваўкам пашчы замыкае?\n— Юрый, унучачка, заступнік усёй жывёлы, палеткаў і ўвогуле ўсіх сядзібаў нашых. А раты ён ваўкам замыкае, каб яны ні каровак у полі, ні коней на начлезе не чапалі. Воўк жа — драпежнік! Паспрабуй яму пашчу не замкнуць! А Юрый адважны вельмі, і конь у яго чароўны. Вось і з’явілася ў людзей свята ў яго гонар. Заўтра шостага мая — Юр’еў дзень.\nТым вечарам Ніначка доўга не магла заснуць, а калі прачнулася раненька-раненька, дык адразу да акна падбегла: раптам святога на дзівосным кані пабачыць?! Але за акном угледзела толькі сваю бабулю і, калі тая зайшла ў хату, запыталася ў яе:\n— А што ты ў двары гэтак рана рабіла?\n— Дык кароўку ж нашу сёння першы дзень на пашу выганялі. Маці твая яшчэ на вуліцы засталася, пастухам пачастунак вынесла і глядзіць, як яны лёгенька сцёбаюць кожную кароўку асвечанай галінкай вярбы. Звычай такі, ад продкаў ідзе. Юр’я здаўна лічыцца святам пастухоў. А ты апраніся і ў сад выбежы, расою тварык памый. Сёння яна вельмі зіхоткая і лекавая. Хто расою на Юр’я памыецца, той цэлы год хварэць не будзе.\nНіначка ўжо наважылася выбегчы ў сад, як у хату ўвайшла маці і сказала бабулі:\n— Сонечны дзень будзе, значыцца, трэба лета засушлівага чакаць. Гэтак старыя людзі кажуць.\n— Дожджык па радыё пасля абеду абяцалі, — адказала ёй бабуля. — Юр’я без дажджу не абыходзіцца. А калі дожджык густы пройдзе, дык і палетачкі нашы ўрадлівыя будуць. Хто пра Юр’еў дзень не забываецца, таму Юрый спрыяе.\n— Тады я ў сад збегаю, расою ўмыюся, яна ж Юр’еўская, — прамовіла Ніначка.\n— Ідзі-ідзі, толькі хутчэй вяртайся, — пасміхнулася маці. — Я зараз сняданак згатую, а там ужо і ў школу табе трэба ісці.\nНіначка хутка выскачыла за дзверы, а калі вярнулася з саду, дык перш чым сесці за стол снедаць, дастала з ранца свой прыгожы нататнічак, у якім яна звычайна пазначала самае цікавае, што адбывалася ў яе жыцці, і запісала: “Шостага мая — Юр’еў дзень. Свята пастухоў і лекавай расы. Юрый, відаць, гэтай ноччу наведваў наш падворак, таму што раса ў садзе надзвычай буйная, іскрыстая, радасная нейкая. Сёння на ўроку малявання я абавязкова намалюю Юрыя — дужага і прыгожага на дзівосным чароўным кані”.\n« Вясёлка № 4\nЯ помню усё… »


Злучнікі 1@Zluchnіkі 1 - беларуская / кітайская\nбеларуская » кітайская Злучнікі 1\nПачакай, пакуль не скончыцца дождж. 等等-------\nПачакай, пакуль я не закончу. 等等--------\nПачакай, пакуль ён не вернецца. 等等--------\nЯ чакаю, пакуль не высахнуць мае валасы. 我要------\nЯ чакаю, пакуль не скончыцца фільм. 我要-------\nЯ чакаю, пакуль на святлафоры не запаліцца зялёнае. 我要----------\nКалі ты паедзеш на адпачынак? 你什-------\nЯшчэ перад летнімі канікуламі? 还要---------\nТак, яшчэ да таго, як пачнуцца летнія канікулы. 是啊-----------\nАдрамантуй дах да таго, як пачнецца зіма. 要在-------------\nПамый рукі, перш чым сядаць за стол. 洗洗-----------\nЗачыні акно перад тым, як пойдзеш з дому. 关上----------\nКалі ты прыйдзеш дадому? 你什------\nПасля заняткаў? 下课----\nТак, пасля таго, як скончацца заняткі. 是啊------\nПасля таго як ён трапіў у аварыю, ён больш не мог працаваць. 车祸----------\nПасля таго як ён згубіў працу, ён з’ехаў у Амерыку. 失业---------\nПасля таго як ён з’ехаў у Амерыку, ён разбагацеў. 去了-------------


Водгук на самастойна прачытаную кнігу Віталя Вольскага "Падарожжа па краіне беларусаў" » Лучший белорусский Решебник\nВодгук на самастойна прачытаную кнігу Віталя Вольскага "Падарожжа па краіне беларусаў"\nВіталь Вольскі напісаў вельмі многа цікавых кніг пра нашу краіну. Сярод іх «Па лясных сцежках», «У лясах над Бярозай», «Месяц за месяцам», «На бабровых азёрах», «Родны край», «Старонкі нашай гісторыі», «Падарожжа па краіне беларусаў» і інш. У сваіх кнігах пісьменнік цікава расказвае пра мінулае і сучаснае нашай краіны, падае звесткі з гісторыі нашага краю, апісвае расліны. Аповесць «Падарожжа па краіне беларусаў» была напісана ў 1968 годзе.\nУ гэтай кнізе пісьменнік прапаноўвае чытачам тры падарожжы: «Палёт скрозь стагоддзі», «Падарожжа па сталіцы», «На прасторах Беларусі». Гэта кніга пра далёкае і блізкае мінулае Беларусі, пра час, які быў добра вядомы пісьменніку ў 60— 70-я гады. В. Вольскі вельмі падрабязна апісвае Мінск, баявыя і працоўныя подзвігі яго жыхароў. У прадмове да кнігі, якая мае назву «Паветраныя лайнеры і кілім-самалёт», пісьменнік запрашае сваіх чытачоў у цудоўнае падарожжа ў мінулае. Гэта падарожжа падобна на казку, таму ляцець туды лепш на казачным кілім-самалёце, захваціўшы фантазію і экскурсавода-пісьменніка.\nМне вельмі спадабалася гэта кніга. З яе я шмат чаго даведаўся па гісторыі, батанікі, заалогіі нашай краіны. Гэта — своеасаблівы даведнік па розных пытаннях. Я раю ўсім прачытаць гэту кнігу.


https://spring96.org/be/news/103717 2021 2021-06-04T15:20:29+0300 2021-06-04T15:20:29+0300 2021-06-04T15:20:30+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/burin_v_130.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nНа Бурына завялі крымінальную справу па артыкуле 130 Крымінальнага кодэкса (Распальванне групай асоб сацыяльнай варожасці і розні).\nЦалкам паведамленні на судзе не зачытваліся. Але агучваліся іх пачатак і канец, а для некаторых перадаваўся сэнс. Так, адно з паведамленняў ўтрымлівала тэкст: «Нас [б'юць], а мы кветачкі ім ўручаем». Затым рабілася здагадка, што ва Украіне пры падобных умовах, падчас іх рэвалюцыі ў 2014, быў б гвалт з ужываннем халоднай зброі ў дачыненні да сілавікоў.\nАбвінавачаны Бурын на судзе заявіў, што прызнае віну цалкам. Пры гэтым адзначыў, што частку паведамленняў ён не напісаў сам, а толькі пераслаў гатовае. Таксама мужчына выдаліў свае паведамленні з чатаў праз два тыдні - "зразумеў, што няправільна напісаў", скінуў тэлефон да завадскіх наладаў.\nДзяржабвінаваўца Марыя Бялт запрасіла для Уладзіслава 3 гады калоніі ўзмоцненага рэжыму паводле ч.1 арт. 130 КК. Да гэтага дадаць тэрмін з папярэдняй судзімасці па артыкуле "махлярства" (было прызначана пазбаўленне волі з адтэрміноўкай). Пры гэтым ўлічыць, што з 8 лютага і па гэты дзень мужчына заключаны пад варту.\nПрысуд па справе суддзя Мікалай Сянько абвесціць 7 чэрвеня ў 10:00.


Галоўная ➠ Развіццё ➠ Навукоўцы распрацавалі методыку, предсказывающую развіццё блізарукасці ў дзяцей\nПаводле інфармацыі, атрыманай ад аўтараў навуковага эксперыменту, працягласць выпрабаванняў склала каля 20 гадоў. На працягу дадзенага часу навукоўцы са Злучаных Штатаў Амерыкі правяралі самыя папулярныя гіпотэзы, якія тычацца таго, чаму ў чалавека псуецца зрок. Як адзначаюць даследчыкі, падчас рэалізацыі праекта, медыкі задзейнічалі 4000 школьнікаў і малых.\nПа словах лекараў, у ходзе ажыццяўлення досведаў спецыялісты звярталі ўвагу на стан вачэй рэспандэнтаў. Высветлілася, што рызыка стаць «акулярыкам» можна ацаніць, калі дзіця дасягнуў 6-гадовага ўзросту. Таксама даследчыкі заявілі, што адсутнасць дальназоркасці дзіця павялічвае шанцы на развіццё блізарукасці. Такая інфармацыя апублікавана ў часопісе пад назвай JAMA Ophthalmology.\nАказалася, што большасць сталых людзей, якія здолелі захаваць нармальнае зрок, у дзяцінстве валодалі дальназоркасцю. Медыкі сцвярджаюць, што калі крышталік вочы і не спыняюць свайго росту і развіцця ў доподрастковый перыяд, значыць, з часам вастрыня гледжання будзе зніжацца.\nНеданошаныя дзеці маюць высокі рызыка развіцця псіхічных расстройстваў у далейшай жыцця\nСямейныя сваркі цягнуць за сабой праблемы з псіхікай у дзяцей


Егіпет рыхтуецца да пратэстаў у падтрымку Мурсі | Новы Час\nЕгіпет рыхтуецца да пратэстаў у падтрымку Мурсі\nДэманстрацыі прыхільнікаў зрынутага прэзідэнта чакаюцца пасля пятнічнай малітвы.\nДа масавых акцый пратэсту супраць ваеннага перавароту заклікала кааліцыя ісламісцкіх груп на чале з Братамі-мусульманамі. Кааліцыя ў чацвер заклікала людзей прыняць удзел у «пятніцы адмовы». Заклік разглядаецца як праверка, ці мае яшчэ Мурсі падтрымку ў краіне.\nУ той час, як рашэнне арміі адхіліць Мурсі ад улады было прынята пасля масавых пратэстаў супраць яго, прыхільнікі экс-прэзідэнта асудзілі ўмяшанне арміі. Дзесяткі чалавек атрымалі раненні ў выніку сутыкненняў у родным горадзе Мурсі ў чацвер.\nМіж тым, ваенныя заклікаюць да прымірэння і перасцерагаюць ад хваляванняў, а паліцэйскія блакавалі перад меркаванымі пратэстамі найбольш актыўных ісламістаў.\nАрмія на чале з генералам Абдэль Фаттахам аль-Сісі, распаўсюдзіла заяву ў чацвер на сваёй старонцы ў Facebook, заявіўшы, што ва ўсіх было права на мірны пратэст, але гэтым правам не варта злоўжываць. Пры гэтым у заяве падкрэсліваецца, што яна не скіравана супраць якой-небудзь канкрэтнай палітычнай групы.\n«Мудрасць, сапраўдны нацыяналізм і чалавечыя каштоўнасці, якія падзяляюць усе рэлігіі, патрабуюць ад нас цяпер, каб пазбегнуць прыняцця якіх-небудзь выключных ці адвольных мер супраць якой-небудзь фракцыі або палітычнай плыні», — гаворыцца ў заяве.\nЧасовы прэзідэнт Адлі Мансур, які змяніў Мурсі, падчас сваёй інаўгурацыі ў чацвер заклікаў Братоў-мусульман да дыялогу.\n«Браты-мусульмане з'яўляюцца часткай гэтага народа, і ім прапануецца ўдзельнічаць у будаўніцтве нацыі, паколькі ніхто не будзе выключаны, і калі яны адгукнуцца на запрашэнне, яны будуць прывітаны», — сказаў ён.\nУ той жа час шэраг прадстаўнікоў кіраўніцтва Братэрства былі арыштаваныя.\nГенпракуратура Егіпта запатрабавала смяротнага пакарання для экс-прэзідэнта Мурсі


Культура - Статус для носьбітаў традыцыі\nКультура, мастацтва, рамёствы Прынёманскага рэгіёна яскрава адлюстроўваюць гістарычную спадчыну народа, які жыве на памежжы Беларусі, Літвы і Польшчы. Узаемаўплыў адчуваецца ў спеўным, музычным, танцавальным мастацтве, у народнай прозе, паэзіі і гульнях, у традыцыйных рамёствах, строях і стравах.\nІрына ДЗЕМЯНЧУК, дырэктар Гродзенскага абласнога метадычнага цэнтра народнай творчасці і культасветработы:\nНатуральна, у вобласці напрацавана пэўная сістэма па вывучэнні, захаванні і папулярызацыі гэтага скарбу. У раёнах складзены лакальныя праграмы па даследаванні, фіксаванні і арганізацыі пераемнасці традыцый. Існуе “рэгіянальны” спіс элементаў нематэрыяльнай культурнай спадчыны (21 праява). Спіс увесь час удакладняецца і дапаўняецца. Ідзе работа па даследаванні вясельнай традыцыі ў аграгарадку Новы Двор Свіслацкага раёна і традыцыі выпечкі абаранкаў на Смаргоншчыне. На сёння 13 элементаў ад Гродзенскай вобласці занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь.\nТолькі сёлета на пасяджэнні Беларускай рэспубліканскай навукова-метадычнай рады па пытаннях гісторыка-культурнай спадчыны пры Міністэрстве культуры Рэспублікі Беларусь былі разгледжаны такія элементы, як “Веды і навыкі па вырабе традыцыйнага вясельнага каравая на Ваўкавышчыне”, “Традыцыя выпечкі караваяў на Слонімшчыне. Каляндарна-абрадавае печыва”, “Традыцыя шанавання валуна “Нявесцін камень” (вёска Агароднікі Ашмянскага раёна). Дапрацоўваецца пакет дакументаў па “Традыцыйнаму белаўзорыстаму ткацтву Панямоння”, “Традыцыйнаму ручному ткацтву на кроснах вёскі Пагародна Воранаўскага раёна”, “Традыцыйнаму выкананню народнага танца “Кадрыля” вёскі Дэмбрава Шчучынскага раёна”.\nПагадзіцеся, што наданне статуснасці прыцягвае ўвагу супольнасці да праблем захавання спадчыны. Да таго ж, работнікі культуры ўсяляк папулярызуюць статусныя элементы нематэрыяльнай культурнай каштоўнасці. Для гэтага ладзяцца святы, кірмашы, летнія школы і фестывалі. У турыстычныя маршруты ўключаны музейны пакой драўляных музычных інструментаў народнага майстра Мар’яна Скрамблевіча ў Адэльску і музей пісанкі ў Сапоцкіне. У рамках абласнога фестывалю рэгіянальнага фальклору “Панямоння жыватворныя крыніцы” ўдзельнікі занальных тураў прадстаўляюць конкурсныя праграмы, скіраваныя на змястоўнае раскрыццё мастацкіх традыцый сваёй мясцовасці. Маюцца на ўвазе адноўленыя і бытуючыя аўтэнтычныя песні каляндарнага і сямейна-родавага цыклаў, пазаабрадавыя песні, карагоды, танцы (сольныя, парныя, гуртавыя), гульні, інструментальная музыка, народная проза, народныя рамёствы.\nАднак, як мне падаецца, у дадзенай справе шмат вузкіх месцаў, што замінаюць яе развіццю. Па-першае, традыцыі можна надаць пэўны статус, а яе носьбіту — не, што заніжае ролю пэўнай асобы як захавальніка і транслятара традыцыі.\nПа-другое, неабходна дакладна прапісаць фінансавыя выдаткі на арганізацыю ды захаванне пераемнасці традыцыі (аплата кіраўніку гуртка, набыццё неабходных расходных матэрыялаў і стварэнне спрыяльных умоў для практычнага выкарыстання элемента).\nПа-трэцяе, запаўненне намінацыйнай формы (пашпарту) элемента — справа не лёгкая. Калі яе запаўняе фізічная асоба (да прыкладу, носьбіт традыцыі) — увогуле складаная. Хацелася б большай дапамогі з боку экспертаў як у даследаванні элемента, так і ў падрыхтоўцы пакета дакументаў.\nПа-чацвёртае, паколькі ідэнтыфікацыя і інвентарызацыя нематэрыяльнай культурнай спадчыны — справа супольная, хацелася б большай актыўнасці ад устаноў адукацыі. Не ў поўнай меры выконваюць сваю папулярызатарскую функцыю і сродкі масавай інфармацыі.\nПа-ранейшаму актуальным застаецца пытанне падрыхтоўкі спецыялістаў, сарыентаваных на традыцыйную культуру. У многім гэтаму спрыяюць раённыя, абласныя, рэспубліканскія семінары, практыкумы, навукова-практычныя канферэнцыі, “круглыя сталы”, агляды-конкурсы, святы, фестывалі, выставы народнай творчасці і гэтак далей. Аднак важным тут з’яўляюцца не толькі адукацыйны складнік ды прафесійная зацікаўленасць работніка культуры, але і яго асабістае стаўленне да народнай культуры ўвогуле. Як паказвае практыка, у раённых цэнтрах культуры і народнай творчасці гэтай акалічнасці надаецца недастатковая ўвага.\nУ наступным годзе Беларусь плануе зноў балаціравацца ў склад Міжурадавага камітэта па ахове нематэрыяльнай культурнай спадчыны UNESCO. Спадзяюся, што гэта дапаможа лабіравать нацыянальныя інтарэсы, у тым ліку і прыцягненне турыстаў у нашу краіну.


Каранавірус выявіўся небяспечным для слыху - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 20 студзеня 2022, Чацвер, 17:58\nКаранавірус выявіўся небяспечным для слыху\nКаранавірус SARS-CoV-2 здольны атакаваць клеткі слыхавога апарата.\nНавукоўцы Гарвардскай школы медыцыны ў Бостане высветлілі прычыны парушэння слыху ў пацыентаў з COVID-19. Выявілася, што каранавірус SARS-CoV-2 здольны атакаваць клеткі слыхавога апарата, бо тыя валодаюць рэцэптарам ACE2, з якім звязваецца S-бялок віруса. Пра новую небяспеку інфекцыі паведамляецца ў артыкуле, апублікаваным у часопісе Communications Medicine.\nЛекары паведамілі аб дзесяці выпадках аўдыёвестыбюлярных сімптомаў у хворых на COVID-19, такіх як страта слыху, вестыбюлярная дысфункцыя і шум у вушах. Даследнікі прааналізавалі тканкі ўнутранага вуха ў пацыентаў, а таксама ў мышэй, каб выявіць прычынна-следчую ўзаемасувязь паміж SARS-CoV-2 і слыхавымі парушэннямі. Каб змадэляваць плынь інфекцыі, з плюрыпатэнтных ствалавых клетак чалавека былі вырашчаны клеткі ўнутранага слыхавога апарата: двухмерныя атычныя прасенсарныя клеткі (OPC), папярэднікі шваннаўскіх клетак (SCP), а таксама арганоіды (трохмерная культура тканак) унутранага вуха.\nВыявілася, што тканка ўнутранага вуха дарослага чалавека экспрэсуе рэцэптар ангіятэнзінператваральнага фермента 2 (ACE2), трансмембранную пратэазу серыну 2 (TMPRSS2) і FURIN, неабходныя для пранікнення віруса ў клеткі. Акрамя таго, высветлілася, што валасковыя клеткі і шваннаўскія клеткі ў вестыбюлярным і слыхавым апараце чалавека таксама могуць быць інфікаваныя SARS-CoV-2.\nACE2 - гэта рэцэптары на паверхні клетак, да якіх прымацоўваецца S-бялок каранавіруса, што забяспечвае заражэнне клеткі. ACE2 былі знойдзены ў клетак у лёгкіх, а таксама ў іншых органах, якія могуць пашкоджвацца пры каранавіруснай інфекцыі.\n15.01 Хварэючага Лукашэнку прывезлі на аэрадром 152,884\n14.01 Андрэй Cуздальцаў: Вось і дабраўся Лукашэнка да кватэр і дамоў 148,438\n15.01 «Ногі не ідуць, інсулін, сэрца»: Лукашэнка апошнім часам цяжка хварэе 133,584\n17.01 З галавы да ног: якія хваробы падазраюць у Лукашэнкі 123,684\n15.01 Майстар Таро: Лукашэнка смяротна хворы 111,832


Польшча заказала 16 млн. дозаў вакцыны ад каранавіруса - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nПольшча заказала 16 млн. дозаў вакцыны ад каранавіруса\nПрышчэпкі не будуць абавязковыя, але ўлады заахвочваюць насельніцтва прайсці вакцынацыю.\nPfizer udostępnił nowe informacje dot. szczepionki przeciw koronawirusowiZeljko Lukunic/PIXSELL/Press Association/East News\nПольшча заказала каля 16 млн. дозаў адной з прышчэпак ад каранавіруса. Гэта максімальная колькасць, якую можа атрымаць дзяржава ў рамках той лічбы, што была заказана Еўрапейскім Звязам. Чарговыя заказы рыхтуюцца, – адзначыў прэм'ер-міністр Матэвуш Маравецкі.\n- На мінулым тыдні я сустрэўся з кіраўніцтвам кампаніяў АstraZeneca і Pfizer. Мы дамовіліся, што як толькі вакцына будзе дапушчана да абарачэння на рынку ЕЗ (Еўрапейскім агенцтвам рэгістрацыі лекавых прэпаратаў), мы адразу заказваем максімальную, згодна лічбе жыхароў, магчымую колькасць дозаў.\nСтаршыня Рады міністраў паведаміў, што ўрад распрацоўвае план вакцынацыі. Прышчэпкі не будуць абавязковыя, але ўлады заахвочваюць насельніцтва прайсці вакцынацыю.\nБеларускім святарам забаранілі выходзіць на акцыі і выказваць сваё меркаванне


І ведала, і ўсё роўна трапілася: жыхарка Маладзечна за некалькі хвілін страціла 3 тысячы рублёў – RH.by\nІ ведала, і ўсё роўна трапілася: жыхарка Маладзечна за некалькі хвілін страціла 3 тысячы рублёў\nЗа некалькі хвілін размовы з махляркай 50-гадовая жыхарка Маладзечанскага раёна страціла каля 3000 рублёў.\nГрошы жанчына збірала на паездку ў санаторый. Жанчына прызналася, што чула пра такія ашуканскія схемы, але ўжо вельмі пераканаўчай была лжэсупрацоўніца банка, паведамляе абласная міліцыя.\nЖанчыне патэлефанавалі нібыта з Беларусбанка 4 снежня каля 19 гадзін. На іншым канцы дрота дзяўчына паведаміла, што ад імя пацярпелай паступіла анлайн-заяўка на крэдыт больш за 2000 рублёў. Спачатку размова з невядомай не складвалася. Абгрунтаваўшы, што не з’яўляецца трымальнікам карты названага банка, вяскоўка паклала слухаўку.\nЗванок паўтарыўся — аказалася, праблемы паўсталі і з той плацёжнай карткай, якая ёсць на руках заяўніцы. Як адзначыла пацярпелая, дыялог быў настолькі пісьменна выбудаваны, што, маўляў, вакол аферысты і трэба неадкладна ратаваць свае зберажэнні.\nПа словах дзяўчыны, адзіна правільны спосаб засцерагчы сябе – паставіць падвойную абарону. Занепакоеная жанчына адразу ж пагадзілася на прапанову банка і прадыктавала лічбы, якія прыйшлі ёй у смс-паведамленні, маўляў, новы пароль карткі. Наступнае апавяшчэнне ўжо было аб спісанні больш за 2 800 рублёў.\nПапярэдні артыкулУ Вілейцы здарыўся пажар. Загарэлася столь у двухпавярховым доме\nНаступны артыкулСіноптыкі паабяцалі некалькі дзён адносна цёплага надвор’я


Мастацва і рамяство (Навагрудак - Бярозаўка) - Экскурсіі Мінск Беларусь\nЭкскурсія Мастацва і рамяство (Навагрудак - Бярозаўка)\nМаршрут: Мінск → Навагрудак → Бярозаўка → Мінск\nПрацягласць: 345 км\nТур прадугледжвае агляд асноўных славутасцяў Навагрудка - аднаго з самых старажытных гарадоў Беларусі, першай сталіцы Вялікага княства Літоўскага. У другой палове тура Вы наведаеце найстарэйшае прадпрыемства шкляной прамысловасці Беларусі - шклозавод «Нёман». Вы ўбачыце, як майстры выдзімаюць шкло, наведаеце мясцовы шкляны музей, зможаце набыць унікальныя творы мастацтва, якія нагадваюць працы венецыянскіх шкловыдзімальнікаў.\nКошт экскурсіі Мастацва і рамяство (Навагрудак - Бярозаўка) для індывідуальных і карпаратыўных груп\nКошт за групу 16'836 ₽ 27'612 ₽ 32'911 ₽ 33'924 ₽ Замовіць\nКошт за 1 чалавека ў групе ад 2'405 ₽ ад 1'453 ₽ ад 633 ₽ ад 499 ₽\nмузей А. Міцкевіча 74 ₽ / 45 ₽\nшклозавод Нёман 297 ₽ / 237 ₽\nПраграма экскурсіі- Мастацва і рамяство (Навагрудак - Бярозаўка)\nПераезд у Навагрудак (155 км)\nНавагрудскі касцёл Св. Архангела Міхаіла (вонкавы агляд)\nНапачатку XVII стагоддзя ў Наваградку абгрунтаваліся прадстаўнікі каталіцкага ордэна - Дамініканцы. Для іх і быў збудаваны касцёл, што спалучае ў сабе элементы пышнага і святочнага барока і позняга класіцызму. Чаго толькі не пабачыў храм: ваяры і пажары, збожжасховішча і мэблевы склад, запусценне і ліквідацыю ордэна. Аднак у лепшыя часы пры касцёле дзейнічаў манастыр і школа. У школе гэтай вучыўся пісьменнік і палітык Адам Міцкевіч.\nНавагрудскі Свята-Мікалаеўскі сабор (вонкавы агляд)\nЯшчэ напачатку XIV стагоддзя Вялікі князь літоўскі Гедемин запрасіў у Наваградак Францысканцаў. Каля ста гадоў яны працавалі над стварэннем свайго храма - касцёла Св. Антонія. Храм завершаны - але ўжо праз 50 гадоў каталіцкі ордэн змушаны пакінуць кляштар. Аднак, нягледзячы на вехі лёсу, ён дайшоў да нашага часу, хай трохі перайначаны. Пра яго гісторыю і ролю ў горадзе Вам яшчэ давядзецца пазнаць.\nМузей Адама Міцкевіча\nВершамі Адама Міцкевіча захапляліся Пушкін, Рылееў, Бястужаў, Дельвіг, Вяземскі. Нарадзіўся ён на тэрыторыі цяперашняй Беларусі, пісаў на польскай мове, жыў і працаваў у Еўропе, а памёр у Турцыі. Аднак адусюль душа яго цягнула дахаты – на Наваградчыну, дзе і пройдзе экскурсія - сярод бясконцага абшару ўзгоркаў і палі, працятых рэкамі. Тут прайшлі дзяцінства і юнацкасць Адама, захавалася хата, дзе ён жыў. У горадзе ўсталяваны помнік лепшаму паэту эпохі рамантызму і збудаваны «курган неўміручасці», куды доўгі час людзі везлі зямлю з розных рэгіёнаў Свету. Тут ушанавана памяць пра чалавека, які ўнёс велізарны ўнёсак у развіццё беларускай і польскай літаратур.\nРуіны Навагрудскага замка\nНаваградак – першая сталіца Вялікага княства Літоўскага. Горад з тысячагадовай гісторыяй захаваў дзіўныя пейзажы ўзгоркаў і лясоў, выгляд на якія адкрываецца з замкавай гары. А на ёй узвышаюцца руіны велічнага замка, дзе шмат стагоддзяў назад быў каранаваны Міндоўг. Наваградскі замак, размешчаны на вяршыні ўзгорка, бачны за шмат кіламетраў ад горада – вежы яго, нібы волаты, высечаны з каменнай груды, здалёк паведамлялі пра моц і веліч крэпасці.\nНавагрудскі фарны касцёл\nНапачатку XVIII стагоддзі, на тэрыторыі пабудаванага Вітаўтам у 1395 году аднаго з першых беларускіх касцёлаў, быў збудаваны Фарны касцёл. Выдатны выгляд на яго адкрываецца з «замкавай гары». Белы манументальны храм з чырвоным дахам выгодна кантрастуе з выдатнымі пейзажамі пагорыстай мясцовасці.\nПераезд у Бярозаўка (28 км)\nГорад Бярозаўка сустрэне Вас чароўнай крыштальнай казкай. На шклозаводзе «Нёман» Вы пазнаёміцеся з рэцэптамі і тэхналогіяй вырабу каляровага шкла і крышталю. Пабываеце ў завадскім музеі, дзе прадстаўлены работы майстроў сваёй справы - мастакоў-шкловыдзімальнікаў. Кожны з мастакоў - яркая творчая індывідуальнасць, у кожнага - свой почырк. А ўсе разам яны складаюць цудоўны ансамбль майстроў. Вітражы, дэкаратыўныя вырабы з Нёманскага шкла ўпрыгожваюць палацы, тэатры, стадыёны многіх гарадоў нашай краіны, метрапалітэны Ташкента, Харкава, Мінска. Вам адкрыецца гісторыя развіцця гэтага самабытнага прадпрыемствы, дзе людзі ўручную ствараюць прыгажосць са шкла.\nПераезд у Мінск (175 км)\nКарта маршруту экскурсіі Мастацва і рамяство (Навагрудак - Бярозаўка)


350 экскурсій у Межах Фэста экскурсаводаў\nДа 35-годзя святкавання Міжнароднага Дня помнікаў і гістарычных мясцін – 350 экскурсій у Межах Фэста экскурсаводаў.\nПачынаючы з 1984 года адзначаецца 18 красавіка – Міжнародны дзень помнікаў і гістарычных мясцін. З’явіўся ён ў календары невыпадкова, бо ў свеце ёсць шмат цікавых помнікаў і аб’ектаў, якія патрабуюць нашай ўвагі і клопату. У Беларусі знаходзіцца вялікая колькасць гістарычных будынкаў, многія з іх вядомы жыхарам і гасцям нашай краіны, але ёсць і тыя, якія “забыты”, але пры гэтым захоўваюць сваю ўнікальную гісторыю і свае таямніцы. Сумна чуць, калі мясцовыя жыхары зусім не ведаюць гісторыі сваей мясціны. Неабходна зацікавіць людзей імкнуцца да вывучэння гісторыі сваей Радзімы і мясцінкі, бо ведаючы гісторыю чалавек зусім па іншаму ставіцца да аховы помнікаў і аб’ектаў архітэктуры.\nУ Беларусі у гэтым годзе адбылася значная падзея – 10 Фэст экскурсаводаў. Нарадзілася ідэя правядзення фэстываля ў студенцкіх колах у 2009 годзе. На той момант прагучала думка праводзіць бязкаштоўныя экскурсія па гарадах і мястэчках Беларусі. Фармат мерапрыемства прадугледжваў, што любы зацікаўлены чалавек (не абавязкова экскурсавод, гэта мог быць краязнавец, мастаўствазнавец ці гісторык) мог правесці экскурсію ў межах Фэста. Пачыналі Фэст экскурсаводаў з 25 экскурсій (большая частка з якіх адбылася ў Мінску), а селёта ён вырас да 350 экскурсій! Праз правядзення экскурсій ставілася мэта зацікавць гісторыей тых мясцін, якія побач з намі, і таксама паспрыяць таму, каб людзі наведалі таксама экскурсіі ў рэгіенах. Для гэтага спатрэбілася 10 год, каб людзі выязжалі з буйных гарадоў і наведвалі экскурсіі ў рэгіенах. У гэтым годзе ёсць прыклады, калі замест мінскіх экскурсій людзі абіралі экскурсію ў Барысаве, ці з Гомеля дабіралісь да Мазыра.\n2019 год - асаблівы год правядзення Фэста экскурсаводаў. Толькі па Мінску адбылося каля 100 аўтарскіх экскурсій, якія краналі не толькі гістарычны цэнтр, а таксама і районы ( Грушаўка, Уручча, Каменная Горка). Мясцовыя жыхары імкнуцца бліжэй пазнаеміцца з таямніцамі района, у якім жывуць. Адбыліся і экскурсіі-квэсты для дзяцей, экскурсіі-вандроўкі на літаратурным творам, экскурсіі для людзей з інваліднасцю, роварные экскурсіі. Цікава, што многія фарматы экскурсій і нарадзіліся менавіта на Фэсце. Некалькі год таму ў Мінску дзякуючы Людміле Скрадаль адбыліся экскурсіі з выкарыстаннем тактыльных макетаў, якія дазвалялі людзям з парушэннем зрока “уявіць і адчуць” Мінскую ратушу і Плошчу Незалежнасці. Гіды,якія ўдзельнічаюць ў Фэсце экскурсаводаў не першы год, імкнуцца не толькі лда якаснага правядзення экскурсіі, але і да пашырэння форм правядзення экскурсіі. Асобна хочацца адзначыць і храмы, якія актыўна далучаюцца і дзе святары праводзяць экскурсіі.\nПашырылась і геаграфія правядзення экскурсій. Самая “далекая” наша экскурсія адбылася ў Мадрыдзе! Таксама адбыліся экскурсіі ў Вільне і Праге. Усе экскурсіі ў межах Фэста адбываліся безкаштоўна.\nА зараз пра лічбы.\n350 экскурсій, 4800 рэгістрацый праз сайт на экскурсіі, каля 4000 чалавек, якія наведалі экскурсіі ў Мінску.\nНе забудземся і пра нашы рэгіянальныя экскурсіі. Рэкардсменам па колькасці экскурсій была Гродзенская вобласць. За час Фэста экскурсіі толькі ў Гародне наведалі 800 чалавек. Актыўна далучылася і Берасцейская вобласць, дзе прайшлі экскурсіі ў Берасці, Пінску,Жабінке, Івацевічах і іншых. У Гомельскай вобласці актыўна да Фэста далучыліся і храмы, дзе былі праведзены экскурсіі святарамі.У Віцебскай вобласці прайшлі экскурсіі –квэсты і экскурсіі па музейных прасторах. Незвычайныя экскурсіі прайшлі ў Магілёўскай вобласці (напрыклад экскурсія з ліхтарамі ў Клімавічах).\nТаксама хочацца падзячыць і тых, хто далучыўся да арганізацыі Х Фэста экскурсаводаў. Арганізатарамі выступіла Нацыянальнае агенства па турызме пры падтрымцы Міністэрства спорта і турызма , ІКАМОС і Беларускі Фонд Культуры. Фінансава падтрымалі Фэст экскурсаводаў тураператар “Віаполь” і TravelAgency.by.\nІ канешна, хацелася б падзячыць нашай камандзе: Гайдук Таццяне і Грышкевіч Святлане (агульная каардынацыя), Чарнаморцавай Валерыі (каардынатар рэгіянальных экскурсій), Толчыкавай Ганне (дзякуючы якой працаваў наш сайт і ўсе тэхнічныя непаладкі хутка вырашаліся), Аляксандровіч Зміцер (наш галоўны валанцёр), Халадзінскую Марыю (кардынатар храмавых экскурсій), Буча Андрэю (кардынацыя экскурсіі па замежжу), Паўлу Каралёву і Тімафею Акудовічу, нашым каардынатарам у рэгіёнах: Нарынкевіч Міхаілу, Малафеечвай Вольге, Карсакову Змітру, Меркіс Яўгену, Булаўскаму Ўладзіміру .Дзякуй таксама і нашым шыкоўным экскурсантам, якія наведвалі нашыя экскурсіі і дасылаюць нам свае фотаздымкі і водгукі (можна дасылаць ў нашы суполкі). Дзякуй, што натхняецце і дапамагаецце рабіць Фэст з кожным годам ўсе лепш. Са Святам.\nПаводле: Аргкамітэт “Фэста экскурсаводаў”.


13.12.2019 / 08:09\nДнём 12 снежня ратавальнікі атрымалі паведамленне аб пажары ў пад'ездзе 14-павярховага жылога дома ў Гродне па вуліцы Суворава, паведамляе прэс-служба АУ МНС Гродзеншчыны.\nАгнём была знішчана ліфтавая кабіна грузапасажырскага ліфта, пашкоджаная ліфтавая шахта, закураны сцены. Работнікі МНС з ужываннем спецсродкаў выратавалі з задымленых кватэр 11 чалавек, з іх 3 дзяцей. Пацярпелых няма. Прычына пажару высвятляецца.


Капронавыя шкарпэткі можна выкарыстоўваць не толькі па іх прамым прызначэнні. З гэтых прадметаў гардэроба атрымліваюцца выдатныя мяккія цацкі. Тэхналогія іх вырабу даволі простая, асвоіць яе будзе пад сілу кожнаму жадаючаму. У гэтым артыкуле прадстаўлены майстар-класы, у якіх апісана, як робяцца пупсы з капронавых шкарпэтак. Запрашаем вас азнаёміцца з імі і выканаць для лапочка-дочкі мілую мяккую ляльку.\nНа фота вы бачыце падобныя цацкі. Што ж трэба для таго, каб навучыцца іх ствараць сваімі рукамі? Пра гэта мы даведаемся з пераліку неабходных для работы матэрыялаў і інструментаў:\nадзін капронавую носочек цялеснага або ружовага колеру;\nхоллофайбер або сінцепон;\nшкарпэтку трыкатажны каляровы;\nвузкая атласная стужка;\nмаленькія пуговички (2-3 штукі);\nдзве пацеркі чорнага, карычневага, сіняга ці зялёнага колераў;\nПупс з шкарпэткі: майстар-клас. Этап выканання выкрайкі і пашыву дэталяў\nКапронавую носочек раскладваем на стале. З напаўняльніка робім два невялікіх камячка, ўкладваем іх у шкарпэтку - у ніжнюю частку (тую, якая апранаецца на пальцы ног). Перавязваем гэтыя шарыкі ніткай. Камячкі адразае. Такім чынам, мы выканалі дэталі ручак. Выраўноўваем той край носочка па прамой лініі. Заматываем яго ніткай. Атрымліваецца капронавую мяшочак. Напаўняем яго холлофайбером (напаўняльнікам) і зашиваем адтуліну знізу акуратным патаемным швом. Гэтую дэталь пасярэдзіне перематываем ніткай, такім чынам фармуючы галоўку і тулава. Каб пупсы з капронавых шкарпэтак выглядалі эстэтычна, для працы прыгатуйце нітачку, прыдатную па каляровай гаме да асноўнага матэрыялу. На галоўцы пасярэдзіне присобираем пальцамі маленькі камячок напаўняльніка і прашываюць вакол яго дробныя сцежкі. Атрымліваецца кругленькі носік. У патрэбных месцах мацуем пацеркі-вочкі. А іх, нітку трохі утягиваем, каб атрымаліся паглыблення. Дзякуючы гэтым дзеянням, рысы асобы лялячкі будуць выглядаць натуральней. Вушкі вылучаем шыўкамі па баках галавы. Ніткамі чорнага колеру вышываем вейкі і бровы, а ружовай - ўсмешку. Можна аформіць вяснушкі, ад гэтага пупсик стане яшчэ сімпатычны. На дэталі тулава ззаду выконваем ягодички, сцягваючы капрон некалькімі шыўкамі. Подкрашиваем шчочкі касметычнымі сухімі румянамі.\nРобім вопратку для мяккай лялячкі\nКаб пупсы з шкарпэтак, сваімі рукамі вырабленыя, не былі голымі, выконваем для іх ўборы. Матэрыялам для гэтай працы паслужыць модны рознакаляровы носочек. З яго выканаем спачатку галаўны ўбор. Адразае ў шкарпэткі ніжнюю частку. Прашываюць гэтую дэталь па краі і злёгку сцягваем. Апранаем шапачку ляльцы на галоўку. Далей адразае абшэвак і напрананы яго на тулава. Ніжні край подворачиваем і падшываем. Резиночку трохі сцягваем шыўкамі ў вобласці шыі. Перавязваем сукенка атласнай стужкай, фармуючы паясок. Прышываць пуговички. Мацуем камячкі-ручкі. Цацка гатовая. Такія пупсы з капронавых шкарпэтак абавязкова спадабаюцца і дзяўчынку, і хлопчыка.\nЛялька з шкарпэтак (варыянт №2). Падрыхтоўка матэрыялаў для творчасці\nГэтая мадэль цацкі выконваецца з звычайнага носочка, пажадана рознакаляровага. Акрамя яго ў працы патрэбныя будуць такія матэрыялы:\nлапік светлай аднатоннай тканіны (трыкатаж або бавоўна);\nдзве стужкі даўжынёй каля 20 сантыметраў;\nсухая пудра ружовага колеру;\nдзве пацеркі цёмнага колеру.\nАпісанне працэсу вырабу мяккай лялькі\nАб тым, як зрабіць пупсы з шкарпэткі, даведаемся з наступнага апісання. У тэкстыльнай дэталі адразае ніжнюю частку аж да самай пяткі. З гэтай нарыхтоўкі будзем фармаваць тулава. Набіваем яго напаўняльнікам да самага верху. Вылучаем ножкі, прошив ў ніжняй частцы пасярэдзіне паласу шыўкамі. Па баках такім жа чынам робім ручкі. Верхні край афармляем шыўкамі і сцягваем, замацоўваем ніткі вузельчыкам і адразае. Цельца гатова, адкладаем яго ў бок. Далей выконваем тварык лялячкі. З светлай тканіны выразаем два круга і сшываюць іх па сподняга боку. Пры гэтым пакідаем адтуліну памерам каля 2-х сантыметраў. Праз яго выварочваем нарыхтоўку і напаўняем сінцепон (або іншым матэрыялам). Патаемным швом дзірачку зашиваем. Далей мацуем вочкі, вышываць нітачкамі мулінэ носік, раток, челку. Шчочкі припудриваем румянамі. Прышываць галоўку да дэталі тулава. На шыйку завязваем банцік, выкананы з стужачкі. З пакінутай часткі носочка адразае абшэвак. Перавязваем яго ў вобласці гумкі стужкай. Ніжні край нарыхтоўкі подворачиваем. У выніку атрымліваем шапачку. Апранаем яе на галоўку пупсу. Вось і ўсё, мяккая маленькая куколка гатовая стаць каханай цацкай у вашых дзетак.\nЗ прадстаўленых майстар-класаў вы даведаліся тэхналогію, па якойвыконваюцца пупсы з капронавых шкарпэтак. Зрабіце такія фігуркі сваімі рукамі, творчы працэс прынясе вам задавальненне і станоўчыя эмоцыі. Ну а радасці ў дзяцей, якія атрымалі ў падарунак такую цацку, проста не будзе мяжы.


Памідоры ў Расіі сталі ўжываць у ежу ў XVIII стагоддзі. Ўпадабаныя плён прылічылі да гародніны, аднак з пункту гледжання Еўрасаюза - гэта садавіна. Так што ўсё-такі тамат - фрукт ці гародніна? Давайце разбярэмся. Для гэтага возьмем інфармацыю з батанікі і паглядзім, што было з культурай на працягу гісторыі.\nТрохі інфармацыі з батанікі\nПад фруктам маюць на ўвазе мясісты плод з насеннем, які развіваецца з кветкі. Гародніна - гэта невялікія травяністыя расліны з мяккім сцяблом і недревесных тканінай. Гэта значыць, з пункту гледжання батанікі, усе плады з насеннем - гэта садавіна. Яны дзеляцца на мясістыя (дыні, яблыкі, апельсіны, мандарыны), костачкавыя (вішня, персікі, сліва) і сухія (трава, арэхі, бабы). Ну а тамат? Фрукт ці гародніна? Атрымліваецца - фрукт, так як ён расце з кветкі, усярэдзіне яго мякаці - насенне.\nАле пачакайце, не ўсё так проста. У народаў свету існуюць свае традыцыі і законы: у адным месцы ядомая частка расліны будзе фруктам, у іншым - гароднінай. Памідоры нават ягадамі ў некаторых краінах лічацца. У ходзе гісторыі нешта мяняецца, а што-то застаецца нязменным. Вось, напрыклад, у нашай краіне у заўзятых агароднікаў не ўзнікае пытання: "Што такое тамат: фрукт ці гародніна?» Гэта звязана з тым, што з даўніх гадоў памідоры на Русі былі гароднінай. А вось ЗША прызналі іх садавінай, праўда з агаворкай, што пры перавозцы яны будуць лічыцца такімі.\nТамат ў дзікім выглядзе рос у Паўднёвай Амерыцы - Эквадоры, Перу, Балівіі. Мексіка была першай краінай, дзе сталі апрацоўваць культуру. Пасля яе завезлі ў Еўропу. Першае апісанне таматаў зафіксавана ў 1555 годзе ў Італіі, дзе іх празвалі «поми д'Ора», што ў перакладзе азначае «зялёнае яблык». Тады жоўтыя таматы лічылі садавінай.\nУ XVI стагоддзі культуру сталі вырошчваць у Іспаніі, Францыі, Англіі і іншых краінах, але яна лічылася экзатычнай. Некаторыя людзі наогул лічылі плён атрутнымі. Масава ўжываць у ежу іх сталі толькі ў сярэдзіне 1700 года, калі міф аб іх атрутнасці быў развеяны. Памідоры хутка распаўсюдзіліся па ўсім свеце. Іх сталі есці ў свежым выглядзе, дадаваць у супы, соусы, другія стравы. Таму ў 1893 годзе на пытанне: "Што такое тамат: фрукт ці гародніна?» - быў атрыманы адказ: Вярхоўны Суд прызнаў тамат гароднінай.\nВынік юрыдычных спрэчак\nПраблема са статусам таматаў паўстала ў 1887 годзе, калі ў Амерыцы ўвялі падатак на гародніну. Згодна з мытным законах, падатак на садавіну плаціць было не трэба. Менавіта таму паўсталі юрыдычныя спрэчкі, бо на самай справе пладоў з насеннем поўна (агуркі, гарбузы, баклажаны і іншыя).\nСуд прызнаў памідор гароднінай, прычым галоўным аргументам было тое, што яго ядуць на абед, а на дэсерт ня падаюць, так як ён не салодкі. У гэтым выпадку рашэнне суда ідзе насуперак з батанічнай пунктам гледжання. Вось такія вось неадназначныя таматы: фота паказвае, што плод мае насенне і цалкам можа называцца фруктам.\nЯк бы там ні было, але ў афіцыйных інстанцыях цяпер тамат лічыцца гароднінай, аднак не ва ўсіх краінах. У нас народ плён даўно прызнаў гароднінай за іх несалодкі густ. Агароднікам не важна, як класіфікуюцца гадуюцца плён, важна тое, што іх можна дадаць практычна ў любую страву, яны смачныя і вельмі карысныя.\nЯк карміць курыц-несушек ў хатніх умовах і на птушкафермах?\nПасынкование перцу: праводзіць або няма\nЯк забяспечыць належны догляд за вікторыяй\nСтраусіная ферма. Чэлябінск і экзатычныя птушкі\nА вы ведаеце, калі восенню перасаджваць трускаўку?\nРобім арыгінальныя чахлы для планшэта сваімі рукамі\n"Рэаферон-Липинт": водгукі, інструкцыя, аналагі, прымяненне, цана\nГальванізацыя - гэта метад фізіятэрапіі. Апісанне працэдуры, апаратура\nЗагадкі па ПДР для дзяцей: вывучаем правілы дарожнага руху ў гульнявой форме\nАдкуль з'явілася болька на вуснах? Як яе лячыць?\nКрупы булгур: карысць і шкоду\nТэрарыўм для красноухая чарапахі: неабходнае абсталяванне\nЛішай У Дзяцей - Прыкметы і Метады лячэння\nЯк вырасціць ружу з насення? Як ажыццяўляецца пасадка руж насеннем?\nБіржа LikesRock: водгукі карыстальнікаў\nСіндром Меньера - гэта не прысуд!


БЫЛЫМ БЕЛАРУСКІМ АМБАСАДАРАМ ПАГРАЖАЕ БЕСПРАЦОЎЕ\nМіхаіл Марыніч, былы амбасадар Беларусі ў Латвіі, які пайшоў у адстаўку, каб узяць удзел у прэзыдэнцкіх выбарах 2001 году, — адзін зь нямногіх, якія працуюць цяпер па спэцыяльнасьці, але не на дзяржаўнай службе. Спадар Марыніч стварыў і ўзначальвае міжнароднае грамадзкае аб’яднаньне “Асацыяцыя “Дзелавая ініцыятыва”. Яе мэта — спрыяньне бізнэсу і інвэстыцыям у Беларусі.\nМіхаіл Марыніч сваёй працай задаволены. Гаворачы пра лёс былых калегаў-амбасадараў у Румыніі, Польшчы, Італіі, Славаччыне, якія цяпер замененыя ў парадку ратацыі, спадар Марыніч зазначыў:\n(Марыніч: ) “Некаторым дзяржава дасьць працу, але большасьць будзе заставацца ў зоне беспрацоўя”.\nСпадар Марыніч упэўнены, што А.Лукашэнка адмыслова імкнецца адхіліць былых амбасадараў ад актыўнай працы. Ён прыгадавае нядаўні загад Аляксандра Лукашэнкі кіраўніку Камітэту дзяржкантролю Анатолю Тозіку, каб той не дазваляў уладкоўвацца ў камэрцыйныя структуры звольненым ім чыноўнікам.\nЯшчэ адным прыкладам таго, што ў краіне няма сур’ёзнай кадравай працы, спадар Марыніч назваў нядаўняе рашэньне А.Лукашэнкі ў апошні момант адмовіць Аляксандру Казуліну ў прызначэньні прадстаўніком Беларусі ў ААН. Гэта гульня на публіку і жаданьне А.Лукашэнкі паказаць, хто ў краіне гаспадар, упэўнены М.Марыніч.\nЁн мяркуе, што былыя амбасадары як высокакваліфікаваныя спэцыялісты маглі б быць неблагімі мэнэджэрамі ці кансультантамі.\n(Марыніч: ) “Канечне, гэта абсурд, што дзяржава не клапоціцца і не выкарыстоўвае досьвед гэтых людзей, але яны не загінуць. Калі іх не пакліча дзяржава, то яны будуць выкарыстаныя новымі формамі ўласнасьці”.\nЯгоныя словы пацьвярджае лёс былога міністра інфармацыі й амбасадара ў Румыніі Анатоля Бутэвіча, які цяпер працуе дарадцам старшыні Банку міжнароднага гандлю і інвэстыцыяў. Асабіста ён на ўладу не крыўдуе:\n(Бутэвіч: ) “Крыўдуй-не крыўдуй, а што зьменіцца ад крыўды? Можна заціснуць губу, закапыліць нос, нічога не рабіць і тут чакаць, пакуль крыўда мінецца ці нехта прынясе іншую пасаду. Крыўда тут — не найлепшы дарадчык. Трэба працаваць у той сытуацыі, якая атрымліваецца і дзеля карысьці справы. Досьвед, канечне, ёсьць, навыкі, веды таксама, якія можна было б прымяніць, але ж я яшчэ не сьпісваю сябе, яшчэ жыцьцё ня скончанае”.\nПятро Садоўскі, першы амбасадар Беларусі ў Нямеччыне, на асабістым прыкладзе ведае, што амбасадарскі досьвед дзяржавай не выкарыстоўваецца — магчыма, за рэдкім выключэньнем. Асабліва гэта датычыць першай хвалі амбасадараў, якія далёкія ад цяперашняга рэжыму:\n(Садоўскі: ) “У мяне было шмат кантактаў, запісаў, плянаў, асабліва па памежным супрацоўніцтве, разам з Бачаровым мы наладжвалі такія моцныя кантакты. Мы маглі б зьняць вяршкі фінансавай падтрымкі Захаду пры ўмацаваньні нашай мяжы і г.д. Але гэта было ўпушчана, я вярнуўся і, можаце сабе ўявіць, ніхто мяне не паслухаў нідзе: ні ў МЗС, ні ў іншых структурах. Усе мае паперы, якія я прывез, уся яны пры мне і засталіся”.\nДа першай хвалі незапатрабаваных амбасадараў П.Садоўскі аднес Генадзя Бураўкіна, Георгія Таразевіча ды іншых. Некаторыя змаглі рэалізаваць сябе, застаўшыся ў краінах, дзе яны прадстаўлялі Беларусь: Міхаіл Фарфель у Ізраілі, Віталь Курашык ва Ўкраіне.


Шкаф распашной Монолит 7-4 купить за 15800 руб. в Москве - Мебельная фабрика МОНОЛИТ\nМонолит 3-3 Шкаф распашной\tцена:9800 руб. new Размеры, mm\t1200, 400, 2000 Монолит 1-3 Шкаф распашной\tцена:10100 руб. new Размеры, mm\t1200, 400, 2000 Монолит 11-2 Шкаф распашной\tцена:10500 руб. Хит -10% Размеры, mm\t800, 400, 2000 Монолит 9-2 Шкаф распашной\tцена:10500 руб. Хит -10% Размеры, mm\t800, 400, 2000 Монолит 2-3 Шкаф распашной\tцена:10600 руб. new Размеры, mm\t1200, 400, 2000 Монолит 4-3 Шкаф распашной\tцена:11150 руб. new Размеры, mm\t1200, 400, 2000 Монолит 3-4 Шкаф распашной\tцена:11700 руб. new Размеры, mm\t1600, 400, 2000 Монолит 8-3 Шкаф распашной\tцена:11950 руб. new Размеры, mm\t1200, 400, 2000 Монолит 6-3 Шкаф распашной\tцена:11950 руб. new Размеры, mm\t1200, 400, 2000 Монолит 1-4 Шкаф распашной\tцена:12000 руб. new Размеры, mm\t1600, 400, 2000 Монолит 5-3 Шкаф распашной\tцена:12250 руб. new Размеры, mm\t1200, 400, 2000 Монолит 7-3 Шкаф распашной\tцена:12300 руб. new Размеры, mm\t1200, 400, 2000 Монолит 2-4 Шкаф распашной\tцена:12500 руб. new Размеры, mm\t1600, 400, 2000 Монолит 9-3 Шкаф распашной\tцена:13400 руб. Хит -10% Размеры, mm\t1200, 400, 2000 Монолит 4-4 Шкаф распашной\tцена:13700 руб. new Размеры, mm\t1600, 400, 2000 Монолит 8-4 Шкаф распашной\tцена:15200 руб. new Размеры, mm\t1600, 400, 2000 Монолит 6-4 Шкаф распашной\tцена:15200 руб. new Размеры, mm\t1600, 400, 2000 Монолит 5-4 Шкаф распашной\tцена:15200 руб. new Размеры, mm\t1600, 400, 2000\nМонолит 8-4 Шкаф распашной\tцена:15200 руб. new Размеры, mm\t1600, 400, 2000 Монолит 6-4 Шкаф распашной\tцена:15200 руб. new Размеры, mm\t1600, 400, 2000 Монолит 5-4 Шкаф распашной\tцена:15200 руб. new Размеры, mm\t1600, 400, 2000 Монолит 9-4 Шкаф распашной\tцена:16700 руб. new Размеры, mm\t1600, 400, 2000 Карл Шкаф 4.6+А Шкаф распашной\tцена:13800 руб. Размеры, mm\t1600, 2400, 550 Винтаж 3-7 Шкаф распашной\tцена:13900 руб. Размеры, mm\t1200, 2000, 550 Винтаж 4-3 Шкаф распашной\tцена:13950 руб. Размеры, mm\t1600, 2000, 550 Модерн-8 Шкаф распашной\tцена:14130 руб. Размеры, mm\t1200, 2100, 500 Винтаж 3-17 Шкаф распашной\tцена:14200 руб. Размеры, mm\t1600, 2400, 550 Карл Шкаф 4.6+А МДФ Шкаф распашной\tцена:14300 руб. Размеры, mm\t1600, 2400, 550 Гармошка-4 Шкаф распашной\tцена:14300 руб. Размеры, mm\t1200, 400, 2000 Модерн-13 Шкаф распашной\tцена:14550 руб. Размеры, mm\t1200, 2100, 500 Модерн-12 Шкаф распашной\tцена:14550 руб. Размеры, mm\t1200, 2100, 500 Модерн-11 Шкаф распашной\tцена:14550 руб. Размеры, mm\t1200, 2100, 500 Модерн-10 Шкаф распашной\tцена:14550 руб. Размеры, mm\t1200, 2100, 500 Модерн-9 Шкаф распашной\tцена:14550 руб. Размеры, mm\t1200, 2100, 500 Гармошка-1Д Шкаф распашной\tцена:14640 руб. Размеры, mm\t800, 500, 2200 Гармошка-1ДОЗ Шкаф распашной\tцена:14640 руб. Размеры, mm\t800, 500, 2200


ЯК ПРАЦУЮЦЬ МІЖНАРОДНЫЯ ПРАВААБАРОНЧЫЯ АРГАНІЗАЦЫІ?( Юры Дракахруст, Радыё Свабода)\nhttp://spring96.org/be/news/580 2003 2003-07-25T10:00:00+0300 2003-07-25T10:00:00+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nУ 1961 годзе лёнданскі адвакат Пітэр Бэнэнсан і ягоныя аднадумцы напісалі у гарадзкую газэту ліст у абарону групы студэнтаў у Партугаліі, якія патрапілі за краты за тое, што ў рэстарацыі паднялі тост за свабоду. Зварот у іх абарону быў азагалоўлены – “Заклікаем да амністыі”.\nКампанія, распачатая Бэнэнсанам і яго калегамі, паклала пачатак стварэньню міжнароднай праваабарончай арганізацыі Amnesty International, якая зараз налічвае больш за мільён сябраў ва ўсім сьвеце і мае аддзелы ў больш чым ста краінах сьвету. Amnesty International змагаецца за вызваленьне вязьняў сумленьня, за спыненьне катаваньняў, палітычных забройстваў і зьнікненьняў, а таксама дамагаецца адмены сьмяротнага пакараньня ва ўсім сьвеце. За свае высілкі ў 1997 годзе Amnesty International была ўганараваная Нобэлеўскай прэміяй міру.\nHuman Rights Watch – самая буйная праваабарончая арганізацыя Злучаных Штатаў, створаная ў 1978 годзе, каб кантраляваць выкананьне краінамі савецкага блёку іх абавязкаў па выкананьні правоў чалавека, узятых на сябе падпісаньнем Гельсінскіх пагадненьняў.\nІ цяпер Amnesty International і Human Rights Watch застаюцца галаўным болем для дыктатарскіх і аўтарытарных рэжымаў ва ўсім сьвеце. Але асуджэньне з боку такіх урадаў успрымаецца гэтымі арганізацымі як знак пашаны.\nЯк працуюць гэтыя арганізацыі? Гаворыць прадстаўнік Amnesty International у Цэнтральнай Эўропе Іван Фішэр.\n(Фішэр: ) “Мы бярэм выпадкі, якія ілюструюць найбольш сурьёзныя парушэньні правоў чалавека ў канкрэтнай краіне. Толькі праз індывідуальныя выпадкі мы можам паказаць узоры злоўжываньняў і прадэманстраваць сур’ёзнасьць сытуацыі. Так што за нашымі паведамленьнямі, нават самымі агульнымі, заўсёды стаіць асоба. Мы выкарыстоўваем інфармацыю аб індывідуальных выпадках”.\nЗа гады свайго існаваньня Amnesty International стварыла ў шэрагу краінаў сетку карэспандэнтаў і дасьледчыкаў, якія правяраюць атрыманую інфармацыю. Прынцып іх працы: “Дакладнасьць важней за апэратыўнасьць”. Пры гэтым перавага аддаецца першасным крыніцам інфармацыі, зьвесткам ад тых людзей, якія самі пацярпелі. Ізноў гаворыць Іван Фішэр.\n(Фішэр: ) “Мы мусім правяраць усю інфармацыю, перш чым абнародаваць яе. Мы мусім мінімізаваць памылкі, бо нашая рэпутацыя залежыць ад дакладнасьці, і нават невялікая памылка можа прынесьці вялікую шкоду нашай арганізацыі і, што больш важна, ахвярам парушэньня правоў чалавека, якіх мы абараняем”.\nКалі дакладна падцьвердзіць інфармацыю праз свае каналы не ўяўляецца магчымым, Amnesty International робіць зварот да ўладаў. І адказ, падкрэсьлівае Іван Фішар, часта атрымліваецца вельмі павучальным.\n(Фішэр: ) “Тое, як улады адказваюць на нашыя запыты, ускосна сьведчыць пра якасьць нашай інфармацыі. Калі адказ уладаў праўдападобны, гэты спараджае сумнеў у сапраўднасьці інфармацыі пра парушэньне. Але калі, як гэта бывае ў большасьці выпадкаў, пра якія я ведаю, адказ зусім неадэкватны, гэта ўмацоўвае перасьцярогі, якія мы мелі напачатку”.\nHuman Rights Watch мае офісы ў Маскве, у Ташкенце і ў Тбілісі. Матыльда Богнэр кіруе офісам арганізацыі ва Ўзбэкістане ўжо два гады, яна мае толькі аднаго памочніка на краіну ў 25 мільёнаў чалавек. Гаворыць Матыльда Богнэр:\n(Богнэр: ) “На жаль, паколькі нашыя рэсурсы абмежаваныя, мы мусім толькі рэагаваць, а не актыўна дзейнічаць. Людзі прыходзяць да нас, распавядаюць пра свае беды, і мы займаемся іх справаю. Гэта шлях да разуменьня таго, што адбываецца ў краіне – глядзець, хто і на што скардзіцца. Мы факусуемся на пэўных праблемах. Магчыма людзі, якія маюць іншыя праблемы, проста не прыходзяць да нас, бо ня ведаюць пра нашае існаваньне”.\nПрадстаўніцтва Human Rights Watch у Ташкенце не бярэ на працу сталых супрацоўнікаў зь ліку мясцовых грамадзянаў. Чаму? Адказвае Матыльда Богнэр.\n(Богнэр: ) “Мясцовы жыхар, які хацеў бы адстойваць правы чалавека і актыўна працаваў бы ў гэтым накірунку, стаў бы ахвяраю пагрозаў, яго маглі б арыштаваць, пасадзіць у турму, яго родныя маглі б страціць працу. Ня меншым быў бы ціск, каб прымусіць яго супрацоўнічаць са спэцслужбамі і паведамляць пра ўсё, што робіцца ў нашым офісе”.\nМіжнародныя праваабарончыя арганізацыі шырока распаўсюджваюць здабытую імі інфармацыю, зьвяртаюцца да ўрадаў краінаў з заклікамі спыніць парушэньне правоў чалавека. Але наколькі эфэктыўнай зьяўляецца гэтая дзейнасьць, наколькі паляпшаюцца ўмовы людзей, што сталі ахвярамі гвалту з боку дзяржавы? Гаворыць кіраўнік офісу Human Rights Watch у Ташкенце Матыльда Богнэр.\n(Богнэр: ) “Цяжка адказаць, наколькі істотна мы ўзьдзейнічаем на сытуацыю. На жаль, я не магу сказаць, што сытуацыя тут паляпшаецца. Але мяркую, што калі б нас тут не было, то было б яшчэ горш. У канкрэтных выпадках мы можам нешта зрабіць. Часам людзі ўдзячныя нам толькі за тое, што яны могуць прыйсьці і распавесьці нам пра свае праблемы, за тое, што мы клапацімся аб іх, нават калі аб’ектыўна мы ня можам зьмяніць сытуацыю ва Ўзбэкістане і нават вырашыць іх асабістую праблему. Але яны адчуваюць падтрымку і салідарнасьць зь імі,яны ведаюць, што мы перадаем інфармацыю пра іх астатняму сьвету і сьвет задае пытаньні, што зь імі адбываецца. Але часам мы здольныя аказваць узьдзеяньне на вырашэньне кантрэтных справаў”.\nІ сапраўды, часам міжнародныя праваабаронцы дамагаюцца кантрэтных вынікаў. Напрыклад, сёлета з турмы ў Ташкенце быў вызвалены па амністыі Эргаш Бабаянаў, актывіст апазыцыйнай партыі “Бірлік”, які патрапіў за краты за крытыку узбэцкага ўраду ў кыргыскім друку. Human Rights Watch праводзіла кампанію за яго вызваленьне. Атаназар Арыпаў, кіраўнік узбэцкай праваабарончай арганізацыі “Мазлум”, ацэньвае дзейнасьць сваіх калегаў з Human Rights Watch наступным чынам:\n(Арыпаў: ) “Вельмі цяжка ўплываць на наш урад – яны не зьвяртаюць увагі на звароты. Але мы высока ацэньваем Human Rights Watch і яе інфармацыю. І хаця яны часам ня маюць наўпроставага ўплыву на ўрад, іх інфармацыя патрапляе да іншых урадаў, напрыклад, іх інфармацыю выкарыстоўваюць Злучаныя Штаты і Арганізацыя Аб’яднаных Нацыяў. І ў іх часам атрымліваецца кантрэтная дапамога канкрэтным людзям.\nГеаграфічна Беларусь аддзеленая ад Узбэкістану тысячамі кілямэтраў. Палітычная дыстанцыя – меншая. Кіраўнік Беларусі Аляксандар Лукашэнка часта абвінавачвае міжнародныя праваабарончыя арганізацыі ў шпіянажы і варожай дзейнасьці. Аднак, на думку прадстаўніка Беларускага Гельсынскага камітэту Алега Гулака, падтрымку з боку гэтых арганізацыяў цяжка пераацаніць:\n(Гулак: ) “Нам, праваабарончым групам, якія працуюць у сваіх краінах, гэтыя арганізацыі карысныя, бо мы адчуваем падтрымку ў сваёй працы. Гэта стварае больш гарантыяў нашай бясьпекі і больш упэўненасьці, што мы зможам працягваць нашую працу. Гэтая своеасаблівая калектыўная сыстэма абароны ў пэўнай ступені спрацоўвае”.\nУ тым, што тычыцца эфэктыўнасьці дзейнасьці міжнародных арганізацыяў кшталту Amnesty International і Human Rights Watch, беларускі правабаронца Алег Гулак згодны са сваім узбэцкім калегам Атаназарам Арыпавым.\n(Арыпаў: ) “Можна сказаць, што калі б гэтага не было, было б горш. Цяжка сказаць, наколькі гэтая праца эфэктыўная, наколькі праца гэтых арганізацыяў наўпрост уплывае, але можна з упэўненасьцю сказаць, што калі б такой працы не было, было б горш”.