ПАСЬЛЯ СССР. 25 ГАДОЎ НЕЗАЛЕЖНАСЬЦІ - НАРОДНАЯ ПАРТЫЯ\nposted Dec 12, 2016, 6:32 AM by Адміністратар Навін [ updated Dec 12, 2016, 6:33 AM ]\nСяргей Навумчык: “Пазьняк годна адказаў на выклік,\nякі гісторыя паставіла перад нацыяй”\nСоўсь: Мой суразмоўца – мой цяперашні калега, супрацоўнік Радыё Свабода Сяргей Навумчык. У мінулым – дэпутат Апазыцыі БНФ у Вярхоўным Савеце 12-га скліканьня, адзін з аўтараў Дэклярацыі аб дзяржаўным сувэрэнітэце. А ў цяперашнім часе – аўтар кніг пра пэрыяд найноўшага беларускага Адраджэньня. Гэтай перадачай мы завяршаем цыкл «Пасьля СССР. 25 гадоў Незалежнасьці». У перадачах бралі ўдзел тыя, хто спрычыніўся да абвяшчэньня Незалежнасьці альбо адыграў істотную ролю ў палітычным жыцьці краіны ў наступныя гады. Сёньня мы пагаворым зь Сяргеем пра вайжнейшыя этапы станаўленьня беларускай дзяржаўнасьці і пракамэнтуем некаторыя ацэнкі, якія гучалі з вуснаў удзельнікаў цыклю.\nСяргей, усіх ўдзельнікаў перадачы «Пасьля СССР. 25 гадоў Незалежнасьці» я прасіла працягнуць фразу знакамітага эсэ Уладзімера Арлова «Незалежнасьць – гэта..». і адказаць на пытаньне – што для іх азначае незалежнасьць. Сяргей, што для Вас Незалежнасьць?\nНавумчык: Незалежнасьць – гэта шчасьце. І, канешне, галоўная ўмова існаваньня чалавека. Для любога чалавека, думаю, незалежнасьць – другое пасьля фізычнага жыцьця. Для палітыка гэта мусіць быць галоўная ўмова ягонага існаваньня, ягонай дзейнасьці ў палітыцы. Мне вельмі падабаюцца словы Пётры Садоўскага, майго калегі па дэпутацкай Апазыцыі БНФ, ён, прыгадваючы жнівень 1991 года, сказаў, што гэта быў час, калі мы былі «гістарычна шчасьлівыя». Сапраўды, вось гэтыя першыя некалькі дзён у жніўні 91-га я адчуваў (і я думаю, і мае калегі), такое вось поўнае шчасьце. Я толькі потым яшчэ раз такое перажыў, у гэтым годзе, калі пасьля 20-гадовай эміграцыі прыехаў у Беларусь – вось першыя гэтыя хвіліны, першыя гадзіны... Ну далей ужо, канешне, пачынаеш бачыць нейкія там нюансы... Але вось першыя гэтыя моманты – яны былі абсалютна шчасьлівыя. А тады, у 91-ым, мы сапраўды былі гістарычна шчасьлівыя.\nСоўсь: А вось як на гэтае пытаньне – што такое Незалежнасьць – адказалі ўдзельнікі цыклю»Пасьля СССР. 25 гадоў Незалежнасьці» Станіслаў Шушкевіч, Зянон Пазьняк, Мікола Статкевіч, Уладзімер Ганчарык і Валянцін Голубеў.\nШушкевіч: Цяжка адказаць адным сказам. Незалежнасьць – гэта ўсьведамленьне таго, што мы незалежныя.\nПазьняк: Калі ты ў сваёй краіне заходзіш у любую ўстанову, і з табой гавораць па-беларуску, гэта ёсьць незалежнасьць. А калі гэтага няма, значыць, ня ўсё добра ў нашым каралеўстве.\nСтаткевіч: Незалежнасьць для мяне – гэта найперш магчымасьць для беларусаў самім вызначаць свой лёс, жыць у сваёй хаце, і каб гэта была беларуская хата.\nГанчарык: Незалежнасьць – гэта тая аснова, якая дае магчымасьць свабоднага разьвіцьця нацыі, народу, чалавека як грамадзяніна.\nГолубеў: Незалежнасьць – гэта калі я жыву ў Рэспубліцы Беларусь. І я далей не хачу больш разважаць. Калі ў нас ёсьць краіна пад назвай Рэспубліка Беларусь, для мяне зразумела, што гэта – наша краіна. І калі тут нешта ня так, мы павінны ў сваёй краіне зрабіць так, як мы хочам. Усё астатняе ў нашых сілах. Канечне, добра было б, як у Ўладзімера Арлова, што незалежнасьць – гэта калі прэзыдэнт гаворыць толькі па-беларуску, калі навучаньне ідзе на беларускай мове, калі ўсе любяць гэтую краіну і ніхто ня зможа нічога дрэннага сказаць ні пра краіну, ні пра нацыю, ні пра мову. Каб так было, нам трэба яшчэ таксама працаваць у нашай любімай Беларусі.\nСоўсь: Сяргей, і яшчэ адно традыцыйнае для нашага цыклю пытаньне, якое ўжо мае гістарычны аспэкт. Ці была Незалежнасьць дасягнутая, альбо, як гэта часам кажуць, звалілася на беларусаў зь неба? Вось як лічаць Мікалай Чыгір і Мікола Статкевіч:\nЧыгір: Я лічу, што звалілася. Няважна, як адбылося, але яна ёсьць. Я лічу, што звалілася. Ніхто не чакаў. Так склалася сытуацыя.\nСтаткевіч: Адказ неадназначны. Беларусы заслужылі незалежнасьць змаганьнем пакаленьняў, але ў той канкрэтны момант гэтаму пакаленьню незалежнасьць упала на галаву. Проста распаўся Савецкі Саюз, ня стала цэнтральнай улады. Я высока ацэньваю ролю дэпутатаў Апазыцыі БНФ у Вярхоўным Савеце, але, каб гэтай ролі не было, мы ня сталі б незалежнымі 25 жніўня, а магчыма, сталі бы незалежнымі 28 жніўня, бо іншых варыянтаў проста не было. Ня стала ўлады. Жывіце як хочаце.\nСоўсь: Сяргей, ці згодны Вы з такімі ацэнкамі? Ці сапраўды не было іншых варыянтаў?\nНавумчык: Ну, тут трэба па пунктах адказваць. Першае. Наконт пасьлядоўнасьці. Мікола Статкевіч сказаў, што распалася ўлада, распалася СССР, і атрымалася Незалежнасьць. Дарэчы, пра гэта многія і палітолягі пішуць, і вельмі блытаюць. Я нагадаю пасьлядоўнасьць. Спачатку Беларусь, Украіна, найперш перад гэтым Краіны Балтыі абвясьцілі незалежнасьць – і ўжо толькі потым, па факце, была канстатаваная сытуацыя распаду СССР. Распад СССР, канешне, быў абсалютна зьвязаны з абвяшчэньнем Незалежнасьці, і гэта працэс агульны, але спачатку была – Незалежнасьць.\nШто датычна пакаленьняў, пра якія сказаў Мікола Статкевіч... Ну мы прыблізна зь ім аднаго ўзросту, равесьнікі, ён старэйшы на некалькі гадоў за мяне. Ведаеце, я назаву такія імёны. Ігар Гермянчук, дэпутат Апазыцыі БНФ – памёр у 41 год. Ігар Пырх, таксама дэпутат Апазыцыі БНФ у Вярхоўным Савеце – памёр у 49 гадоў. Генадзь Грушавы, Галя Сямдзянава – яны, гэтыя дэпутаты, не дажылі да ўзросту сярэдняй працягласьці жыцьця ў Беларусі, прабачце мяне ў за такое вызначэньне. Уладзімер Базан, лідэр Берасьцейскіх БНФаўцаў – памёр у 40 гадоў. Я магу прыгадаць Уладзімера Плешчанку, Веру Цэрлюкевіч, магу проста доўжыць гэты сьпіс гэтых абсалютна розных людзей. Віктар Івашкевіч, Сяржук Вітушка... Гэта розныя людзі, але іх аб’ядноўвала ў палітыцы адно – іх галоўная мэта ў палітыцы была Незалежнасьць. Вось яны сваё здароў’е, сваё жыцьцё – самае дарагое, што ёсьць у чалавека – паклалі на Незалежнасьць.\nЯны што – не прадстаўнікі пакаленьня? Каго мы ўвогуле лічым «пакаленьнем»? Я вось звычайна прыводжу такі прыклад: 1989 год, Прага, на Вацлаўскую намесьці выходзяць 100 тысяч студэнтаў. І – адбываецца Аксамітная рэвалюцыя, мяняецца лад, усталёўваецца дэмакратыя ў Чэхаславаччыне. Ведаеце, гэтыя 100 тысяч – гэта нават не працэнт насельніцтва тагачаснай 16-мільённай Чэхаславаччыны. А дзе былі астатнія 99%? Глядзелі тэлевізар, пілі піва... Але паспрабуйце сказаць чэхам, што на іх свабода і дэмакратыя "ўпала на галаву". Не! Лепшыя, найбольш актыўныя прадстаўнікі – яны вырашаюць.\nІ наконт сказанага Статкевічам, што не дасягнулі б Незалежнасьці 25 жніўня 1991, можа быць, дасягнулі б 26-га, 27-га. Тут ключавое – «можа быць». Ён кажа, што не было іншых варыянтаў. Былі варыянты! Я нагадаю, што сэсія Вярхоўнага Савета была скліканая на патрабаваньне дэпутатаў Апазыцыі БНФ, і толькі таму. Нагадаю, што ў першы дзень сэсіі, 24 жніўня, ад імя Прэзыдыюму ВС Шушкевіч вынес толькі два пытаньня – «Аб бягучым моманце» і «Аб саюзным дагаворы»...\nСоўсь: Дарэчы, Сяргей, вельмі падрабязна пра падзеі вы ўзгадваеце ў сваіх кнігах у сэрыі «Бібліятэка Свабоды», Вашыя кнігі «Дзевяноста першы», «Дзевяноста чацьверты», «Дзевяноста пяты» адны з найбольш папулярных. А як бы вы вызначылі жанр гэтых кнігаў і на якую аўдыторыю вы разьлічваеце? Якая вашая аўдыторыя? Яна ўжо ёсьць, яна ўжо сфармаваная.\nНавумчык: Гэта мэмуарная літаратура, гэта не бэлетрыстыка, я нічога не прыдумляю, абапіраюся на тое, што бачыў, на дакумэнты, якія маю. А аўдыторыя.. Ведаеце, калісьці Васіль Быкаў ўзяў зь мяне такое абяцаньне, што калі-небудзь я напішу гісторыю БНФ, увогуле гісторыю Адраджэньня. Ну, звычайна такога кшталту абяцаньні мы адкладаем на «потым, потым». Але недзе годзе ў 2005 я атрымаў емэйл ад хлопца з Горак, старшаклясьніка ці першакурсьніка, ён пісаў – дапамажыце мне даказаць настаўніцы, што бел-чырвона-белы сьцяг і «Пагоня» былі дзяржаўнымі сымбалямі, настаўніца аспрэчвае, і ўвесь клас мне ня верыць. Я зразумеў, што вырасла пакаленьне, для якога гэта было і засталося – не, зрабілі для іх гэта terraincognito. І я зразумеў, што трэба пісаць, І ня я адзін пішу, некаторыя мае калегі напісалі. На вялікі жаль, пакуль што не напісаў такую кнігу Зянон Станіслававіч Пазьняк, але ён выдае іншыя, у яго ўжо цэлая бібліятэка ў ягоным выдавецтве «Беларускія ведамасьці» па найноўшай гісторыі назапасілася.\nАле я завяршу адказ на папярэдняе вашае пытаньне. Калі б тады не была б скліканая сэсія, у жніўні 91-га, магло б і ня быць Незалежнасьці. Бо ўжо праз тры тыдні бел-чырвона-белы сьцяг і «Пагоню» мы прымалі «голас у голас», яны ўжо ачухаліся і маглі не прыняць Незалежнасьць. Станіслаў Шушкевіч кажа, што цяпер адкрытая перапіска – сапраўды, рассакрэчаная перапіска ў тым ліку і Дзярждэпартамэнту ЗША таго часу, і зь яе вынікае, што ў пэўных колах разглядаўся варыянт захаваньня «СССР» у форме «Расея, Казахстан і Беларусь». І мы ведаем, што Назарбаеў абвясьціў незалежнасьць толькі 16 сьнежня. Таму я ня згодны са Статкевічам – зусім па іншым варыянце магла разьвівацца гісторыя.\nСоўсь: У 1991 Беларусь пачала адбудоўвацца як самастойная дзяржава. І сёньня застаецца незалежнай, затое – недэмакратычнай. У адрозьненьні ад краінаў Балтыі ці Польшчы дэмакратычныя сілы не прыйшлі да ўлады. Чаму? І дзе быў той пункт незвароту, пасьля якога дэмакратыя ў Беларусі пачала згортвацца? Гэтае пытаньне я задавала ўсім удзельнікам цыклю і прасіла правесьці своеасаблівую працу над памылкамі. Вось як на яго адказаў Мікола Статкевіч.\nСтаткевіч: Кропка невяртаньня была недзе годзе ў 1987... Калі аб’яднаныя дэмакратычныя сілы, якія называліся тады Беларускі Народны Фронт, прынялі рашэньне, што людзі, якія займаюць кіруючыя пасады ў камуністычнай партыі, ня могуць быць сябрамі БНФ. Была створаная сытуацыя немагчымасьці саюзу элітаў – рэальнай, гаспадарчай, кіруючай эліты і новай, апазыцыйнай, культурніцкай. Я разумею, калегі з мастацтва напалохаліся гэтых кіраўнікоў, якія маглі іх выцесьніць, мо і выцесьнілі б... Але калі б гэты саюз адбыўся, а многія былі гатовыя да яго (ён адбыўся ў краінах Балтыі, быў вельмі пасьпяховым), то тады гісторыя, магчыма, пайшла б па-другому. Другая такая магчымасьць была ў пачатку 1990-х. Напрыклад, украінскі Рух, прайграўшы выбары, пайшоў на саюз з намэнклятурай. Намэнклятура прымала яго ідэалёгію, і гэта дазволіла сфармаваць нацыю. А ў нас культурніцкая эліта, па сутнасьці, абвясьціла вайну гаспадарчай. Эліта раскалолася, і ў гэты раскол увайшла трэцяя сіла. І мы атрымалі тое, што атрымалі...\nСоўсь: Як вы чулі, Мікола Статкевіч ў якасьці галоўнай прычыны вызначае немагчымасьць саюзу элітаў, якая, як ён лічыць, утварылася па віне БНФ. А ці была магчымасьць для такога аб’яднаньня?\nНавумчык: Давайце ізноў па пунктах. Ніякага рашэньня, пра якое кажа Мікола, з боку БНФ ня браць камуністаў ці намэнклятуру ў БНФ – не было. Я вам нагадаю першыя словы самай першай заявы аргкамітэту БНФ (кастрычнік 1988): «Перабудова, распачатая лепшымі сіламі КПСС..».. Наадварот – ЦК, абкамы, райкамы распачалі проста шалёны наступ праз ўсе свае СМІ (а іншых не было, толькі камуністычныя), на Беларускі Народны Фронт. Моладзь гэтага ня ведае, але Мікола Статкевіч мусіў бы гэта памятаць.\nДругое. Ён прыгадвае пачатак 1990-ых. Адразу, як была ў 91-ым абвешчаная Незалежнасьць, вось у новай кнізе Пазьняка «Незалежнасьць», дзе сабраныя дакумэнты таго часу, я працытую заяву, якую мы, дэпутаты Апазыцыі БНФ, прынялі на наступны дзень пасьля абвяшчэньня Незалежнасьці: «Усе сумленныя людзі, што так ці інакш апынуліся ў КПСС і ЛКСМБ, пакідайце гэтыя антынародныя арганізацыі, выходзьце зь іх, вы свабодныя. Уключайцеся ў дэмакратычны працэс, у рух адраджэньня вольнай, сувэрэннай Беларусі. У нашай культурнай, памяркоўнай, дэмакратычнай Бацькаўшчыне ніхто не павінен і ня будзе перасьледаваць чалавека толькі за членства ў камуністычнай партыі ці ў камсамоле».\nЯк вы думаеце, колькі былых сакратароў ці інструктараў райкамаў, ці ЦК, ці абкамаў, прыйшло да нас? Ніводнага! Як і ніводнага генэрала ці палкоўніка не прыйшло да Статкевіча ў БЗВ у 1992 годзе, як ніводнага супрацоўніка адміністрацыі прэзыдэнта зараз не ідзе на плошчу, дзе Статкевіч зьбірае людзей (праўда, прыходзяць «людзі ў цывільным»).\nТаму што што мог ім даць тады, у 91-ым годзе, Пазьняк? Усьведамленьне, што трэба працаваць на будучыню Беларусі. Дык вось што ім было да будучыні Беларусі – прапаную паглядзіць фрагмэнт вашага інтэрвію з Аляксандрам Фядутам.\nФядута: Я пасьля размаўляў з сынам аднаго з тагачасных дэпутатаў, які ўжо памёр. Мы калісьці вучыліся ў адным унівэрсытэце, і, нягледзячы на тое, што зь ягоным бацькам у нас былі вельмі складаныя стасункі, з гэтым хлопцам мы неяк пагутарылі. Я казаў: «Слухай, бацька ж шчыра верыў у будучыню краіны». І гэты малады чалавек сказаў: «Мой бацька? Ніколі. Ён думаў пра сябе».\nНавумчык: Ну вось і адказ. Яшчэ дадам, што адрозна ад Украіны ці ад Літвы ў нас не было «беларускага Бразаўскаса» (былы першы сакратар ЦК кампартыі Літвы), у нас не было свайго Краўчука (былы сакратар ЦК па ідэалёгіі, які ўзначаліў разам з Чарнавілам на першым этапе рух за незалежнасьць). Нашы камуністычныя кіраўнікі проста адрыналі ідэю незалежнасьці, адрыналі усе нашыя прапановы. Але калі я думаю пра той час, прыходжу да высновы, што галоўнае мы зрабілі, пра што і сказаў у вашай перадачы Зянон Пазьняк.\nПазьняк: Трэба разглядаць зусім па-другому. Адбылася ўнікальная зьява. Сытуацыя была такая цяжкая ў Беларусі... Масква была ў шоку, у іх была прастрацыя на Лубянцы, яны ўжо пахавалі Беларусь, і тут раптам, незалежная Беларусь. І якім чынам? 30 чалавек на 345 дэпутатаў-камуністаў фактычна перамаглі гэты Вярхоўны Савет, дыктавалі свае ўмовы. Фактычна Вярхоўны Савет танцаваў пад нашу дудку. Усе праекты законаў – гэта былі нашы законы. Як так атрымалася, што гэтая малая група пры падтрымцы таксама ня ўсей нацыі, а толькі яе часткі перамагла ў Вярхоўным Савеце? Гэта абсалютна ўнікальная зьява. Гэта трэба расьсьледаваць, як гэта атрымалася. Гэта факт і гэта істотна. І таму пра якія памылкі можна гаварыць. Як раз увесь посьпех у тым, што не было зроблена памылак. Мы прайшлі па вастрыні ляза. Калі б мы рабілі нейкія памылкі, нас бы не было, бо мы былі малой групай. І ёсьць незалежнасьць. І паўтараю: незалежная дзяржава важней чым улада. 22 гады гады антыбеларуская ўлада нішчыць усё, нішчыць школы, аплёўвае нашу гісторыю, а Беларусь жыве. Моладзь расьце, незалежнасьць ёсьць. Дзяржава дае матрыцу для разьвіцьця нацыі, а не ўлада. І калі ёсьць дзяржава, ёсьць і ўлада. І цяпер мы бачым, што пры гэтым шалёным рэжыме тым ня менш Беларусь расьце, расьце новая беларуская нацыя. І ніякі Лукашэнка, ніякі рэжым ужо нічога ня зробіць, таму што самая важная наша каштоўнасьць – наша дзяржава, наша незалежнасьць. Яны была дасягнутая. І гэты цуд не ўпаў зь неба. Гэты цуд быў зроблены людзьмі з халодным розумам і гарачым сэрцам. Гэта трэба дасьледаваць.\nСоўсь: Вы лічыце, сапраўды не было зроблена памылак?\nНавумчык: Я думаю, што ў галоўным, у дасягненьні Незалежнасьці – так, памылак зроблена не было, бо на любым этапе, калі б былі памылкі, мы ня мелі б Незалежнасьці. Пазьняк мае рацыю. А ўлада – так, яна не памянялася, і я ня згодны з вызначэньнем падзеяў 1994 года як «народнай рэвалюцыі» – проста намэнклятура камуністычная саступіла месца намэнклятуры камсамольскай. І да вашага ранейшага пытаньня пра кропку незвароту. Мне здаецца, гэта 1992 год, калі Вярхоўны Савет адкінуў паўмільёны подпісаў, сабраных БНФ за рэфэрэндум аб датэрміновых выбарах. Часам кажуць, што віна Шушкевіча, што ён не прызначыў рэфэрэндум. Па Канстытуцыі ён ня меў права прызначаць рэфэрэндум – але ён меў права, і нават быў абавязаны неадкладна склікаць сэсію ВС для прызначэньня рэфэрэндуму, калі мы сабралі тыя подпісы. Але Шушкевіч паўгады цягнуў з гэтай сэсіяй, палітычная сытуацыя зьмянілася, і ВС рэфэрэндум не прызначыў. Я перакананы, што калі б выбары адбыліся тады, у 1992 годзе, можа быць, мяне не было б у Вярхоўным Савеце, можа быць, іншых нейкіх маіх калегаў не было б, але адназначна Вярхоўны Савет быў бы больш дэмакратычны, чым ён быў,прадстаўніцтва БНФ ім дэмпартый, якія тады нараджаліся, было б большым. І Беларусь была б іншай. Вось з 1992 году нам сапраўды толькі заставалася, што стрымліваць тое спаўзаньне краіны да аўтарытарызму.\nСоўсь: Сяргей, ва ўсіх удзельнікаў перадачы я пыталася – хто іх герой Незалежнасьці? У мяне такое адчуваньне, што ў Вашым выпадку, я, здаецца, ведаю адказ загадзя – Зянон Пазьняк?\nНавумчык: Ведаеце, Ганна, у нашай найноўшай гісторыі ёсьць фігура, якая бясспрэчна займае месца нацыянальнага генія і супастаўляльная ў тысячагадовым існаваньні нацыі толькі са Скарынам. Маю на ўвазе Васіля Быкава, які сапраўды нацыянальны геній, які яшчэ намі не прачытаны і не асэнсаваны. Проста шчасьце, што ён сваім геніем асьвяціў наш нацыянальны рух.\nАле калі мы гаворым пра Незалежнасьць, пра дасягненьне Незалежнасьці як мары, якую некалькі стагодзьдзяў была ў нацыі, дык безумоўна, што гэта – Зянон Пазьняк.\nПазьняк вельмі годна і канструктыўна адказаў на гістарычны выклік, які быў пастаўлены перад нацыяй. Галоўнае зрабіў ён. І я перакананы, што, ну пэўна, не цяпер, як мы бачым, але праз дзесяцігодзьдзі, калі-небудзь, гэта будзе ацэнена. Але для мяне галоўнае, што гэта было зроблена, і сапраўды, гэта – цуд. Цуд ня толькі ад Бога, але і высілкаў усіх дзесяткаў тысяч (я падкрэсьліваю, дзесяткаў тысяч) людзей, якія выступалі за Незалежнасьць на пачатку 90-ых, і актывістаў БНФ, і дэпутатаў Апазыцыі БНФ, і ўзначальваў гэты рух, надаваў яму імпульс і прывёў да перамогі, безумоўна – Зянон Пазьняк.\nСоўсь: Чаго не хапіла, чаго не хапае Беларусі, каб увайсьці паўнавартасным чальцом у сям’ю эўрапейскіх народаў? Вось як на гэтае пытаньне адказваюць Міхаіл Чыгір і Уладзімер Ганчарык.\nЧыгір: На пачатку 90-х у эканамічным пляне мы былі на галаву больш магутныя, чым Польшча. Яны да нас ехалі пакупаць і трактары, і ровары, і тэлевізары, і кавамолкі, усё што хочаце. Ад нас ішла туды процьма тавараў нелегальна. У Польшчы заробкі былі меншыя і даходы меншыя. І параўнайце сёньня Польшчу і Беларусь па сярэднім заробку, пэнсіі, узроўні жыцьця. Мы маглі быць вышэй за іх, каб ішлі ў патрэбным кірунку. А мы вельмі моцна адсталі ад Польшчы паводле ўзроўню жыцьця. Афіцыйная прапаганда ня хоча прызнаваць, але многія людзі ведаюць пра гэта цудоўна. 9\nГанчарык: На жаль, беларускі варыянт – у многім упушчаны час для правядзеньня неабходных эканамічных рэформаў, станаўленьня прававой дзяржавы і дэмакратычнага грамадзтва. Хаця ў нас былі добрыя перадумовы для вырашэньня гэтых задачаў, ня горш чым у суседзяў. У той час была добрая эканоміка, кваліфікаваная працоўная сіла. І чаму б не сказаць пра вялікую падтрымку насельніцтва першага прэзыдэнта. Гэта факт.\nНавумчык: Ганна, я вось цяпер прыгадаў пасады, якія займалі ў 1991-ым Чыгір і Ганчарык. Чыгір – інструктар ЦК КПБ, Ганчарык – член бюро ЦК, гэта вышэйшы орган мясцовы. І якраз тады камуністычныя кіраўнікі нам казалі: якая незалежнасьць? Пра што вы кажаце? Куды мы без Расеі? У нас нафты няма, у нас няма газу, у нас няма пятага-дзесятага. Прыклад Японіі, які мы прыводзілі, дзе ўвогуле нічога няма, іх не пераконваў. Я яшчэ дадам, што ў Беларусі была разьвітая навукаёмістая вытворчасьць і выгоднае геапалітычнае становішча. Усё было. Не было аднаго: таго ўзроўню нацыянальнай сьвядомасьці, які быў у Латвіі, Літве ці ва Ўкраіне, ці ў Польшчы. Кажуць: няма беларускага Гаўла ці беларускага Валенсы. А я стаўлю Гаўла ці Валенсу на месца Пазьняка. Ня трэба было Валенсу даказваць, што Польшча мусіць быць незалежнай краінай. Ня трэба было Гаўлу даказваць, што мусіць існаваць чэская мова. А вось Народнаму Фронту, Пазьняку – прыйшлося падобнае рабіць.\nСоўсь: У рэальнасьці, Беларусь – прэзыдэнцкая краіна, дзе вельмі шмат, калі ня ўсё, вызначае адзін чалавек: Лукашэнка. Сяргей, я прапаную паслухаць меркаваньне чалавека, які быў з Аляксандрам Лукашэнкам у адной камандзе на першых прэзыдэнцкіх выбарах:\nФядута: Аляксандар Лукашэнка 1994 году – гэта той чалавек, які прыходзіць да ўлады дзеля таго, каб атрымаць яе. Аляксандар Лукашэнка сёньня – гэта чалавек, які думае ў тым ліку і пра будучыню Беларусі, якой ён сёньня кіруе. У той момант ён ня думаў.\nСоўсь: Сяргей, Вы падзялаеце ацэнку Аляксандра Фядуты? І пры якой умове Вы б маглі паверыць, што Лукашэнка – гэты іншы чалавек, чым той, якім ён быў раней, што ён зьмяніўся?\nНавумчык: Не адзін Аляксандар Фядута кажа, што Аляксандар Лукашэнка зьмяніўся, і прыводзяцца пэўныя аргумэнты – спыніўся шалёны наступ на беларускую мову, ня рвуць бел-чырвона-белыя сьцягі, і гэтак далей. Я буду казаць пра свае асабістыя адчуваньні, хаця канешне, я ведаў Лукашэнку вельмі даўно.\nМой адказ - не. Я ня думаю, што Лукашэнка зьмяніўся. Думаю, што тое, што я назваў – гэта толькі гульня, каб сапраўды ўтрымаць уладу. Усё ж, улада для яго застаецца галоўным. Гэта ня мінус для палітыка, між іншым – жадаць улады, але ўсё ж на першым месцы павінна стаяць Беларусь. Вось Беларусь для яго на першым месцы, я баюся, не стаіць. На першым месцы для яго – улада, і тут ня трэба ілюзіяў, і тут ня трэба падманвацца.\nВы спыталіся, пры якой умове я мог бы паверыць у тое, што ён зьмяніўся... Што не назаву – будзе недастаткова, і калі б я беларускія школы назваў, ці свабоду мітынгаў, ці свабоду прэсы. Урэшце, сем’і Красоўскага, Захаранкі, Ганчара, Завадзкага могуць спытаць – і справядліва спытаць! – дзе іх блізкія.\nАле я назаву, што асабіста для мяне было б сьведчаньнем зьмены Лукашэнкі. Прычым гэта не патрабуе вялікіх матэрыяльных выдаткаў, ці доўгага часу, гэта літаральна патрабуе адной гадзіны.\nДля мяне індыкатарам таго, што ён зьмяніўся, было б, калі б ён прыехаў у Курапаты і паклаў кветкі да Крыжа Пакуты.


Музей - Музей гісторыі горада Брэста - Экскурсіі Мінск Беларусь\nТып: Гістарычны Выставачныя экспазіцыі: 3 Размяшчэнне: Брэст, Брэсцкая вобласць\nМузей гісторыі горада Брэста быў адкрыты 25 ліпеня 1998 года. Заснаваны 28 лютага 1990 года. Музейны фонд складае каля 4000 музейных прадметаў. У пастаянна дзеючай экспазіцыі прадстаўлена больш за 500 музейных прадметаў, якія раскрываюць гісторыю горада Брэста на розных этапах: ўзнікнення старажытнарускага горада Бярэсця (1019 г.); Брэст-Літоўска ў складзе Вялікага княства Літоўскага (XIV ст. - 1569 г.), Рэчы Паспалітай (1569 - 1795 г..), Расійскай імперыі (1795 - 1917 гг.), Брэста-над-Бугам у складзе II Рэчы Паспалітай (1921 -1939 гг.) і сучаснага Брэста. Адным з цэнтральных і аб'яднаўчых элементаў экспазіцыі музея з'яўляецца карта Брэста, якая адлюстроўвае яго развіццё ў часе.\nФота - Музей гісторыі горада Брэста\nЭкспазіцыі - Музей гісторыі горада Брэста\nАрхітэктурнае аблічча і гістарычнае жыццё горада ў XI - першай палове XIX стст. Тут Вы ўбачыце летапісы, гербы старажытнага горада Бярэсце. План сярэднявечнага горада.\nТут можна даведацца пра падзеі і знакамітых людзях горада ад атрымання ім Магдэбургскага права . Гістарычныя фота, партрэты, карціны, паштоўкі, бібліі.\nВы трапіце ва ўзноўлены інтэр'ер пакоя берасцейцаў XX стагоддзя: атрыбуты побыту, музычныя інструменты.\nГрафік працы Музей гісторыі горада Брэста\nАдміністрацыя 10:00 - 18:00 выхадныя субота, нядзеля, панядзелак\nКаса 10:00 - 17:15 выхадныя панядзелак\nРазмяшчэнне на карце - Музей гісторыі горада Брэста\nАдрас 224003, Рэспубліка Беларусь, г. Брэст, вул. Леванеўскага, 3 GPS Google: 52.095159′ N, 52.095159′ E


„Лідскае” выпусціла сцікерпак у Viber на беларускай мове | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n„Лідскае” выпусціла сцікерпак у Viber на беларускай мове\nААТ «Лідскае піва» выпусціла сцікерпак «Разам у аффлайн» для карыстальнікаў Viber. У ім 26 бясплатных налепак з гумарыстычным падтэкстам і персанажамі, якія размаўляюць на беларускай мове.\nСцікерпак выпушчаны брэндам ЛІДСКАЕ і распавядае пра сяброўства дзёрзкага задзіракі хмеля і пацешнага прасцячка лімона. Прататыпы герояў былі створаны на аснове «характараў» гатункаў Pilsner і Radler.\nДыялогі персанажаў напоўнены гумарам і ілюструюць распаўсюджаныя сітуацыі зносін сярод маладых беларусаў. Яны весяляць адзін аднаго, жартуюць, глядзяць разам кіно, цэняць шчырыя зносіны, дзівяцца і суперажываюць – увогуле, робяць усё тое, што ўласціва карыстальнікам. Сцікеры універсальная і іх можна выкарыстоўваць для перадачы розных эмоцый у перапісцы з сябрамі. Сцікерпак даступны беларускім карыстальнікам Viber бясплатна.\nАкрамя таго, у Viber з’явілася першая брэндавая суполка на беларускай мове. У ёй можна будзе сачыць за навінамі і мерапрыемствамі, спілкавацца і задаваць пытанні брэнду ЛІДСКАЕ. Каб стаць яе удзельнікам, дастаткова загрузіць сцікерпак. Суполка запрацуе на поўны моц на працягу месяца.\n«У мэссэнджэраў велізарны патэнцыял для зносін. Але паўсюднае выкарыстанне смартфонаў ўсё часцей прыводзіць да дамінавання онлайн-камунікацый ў штодзённым жыцці. Таму так важна захаваць цеплыню жывых адносін і падтрымліваць шчырую зносіны», – тлумачыць вядучы брэнд-мэнэджэр «Лідскае піва» Валянціна Багнія. – «Сцікерпак «Разам у аффлайн» дапамагае карыстальнікам не только перапісвацца онлайн, але і прызначаць сустрэчы, збірацца з сябрамі і шанаваць цеплыню шчырых адносін».\nЗ 18 чэрвеня сцікерпак «Разам у аффлайн» таксама стане даступны карыстальнікам яшчэ аднаго мэссэнджэра – Telegram.\nКампутарныя веды для пенсіянераў\nЗаснавальнікі Viber запусцілі канкурэнта Uber\nАнлайн-платформа Talaka аб’яўляе пра старт кампаніі „1000 праектаў для тваёй Беларусі”


Ян Ласкі (малодшы) — Вікіпэдыя\nЯн Ласкі (малодшы)\n8 студзеня 1560\nЗузана з Банковай Гуры\nтэоляг, перакладнік, перакладнік Бібліі, каталіцкі сьвятар\nВікіпэдыя мае артыкулы пра іншых асобаў з прозьвішчам Ласкі (неадназначнасьць).\nЯн Ла́скі (па-польску: Jan Łaski) гербу «Кораб» (1499, Ласк — 8 студзеня 1560, Піньчаў) — эвангельска-рэфармацыйны багаслоў, найвыбітнейшы дзяяч польскай Рэфармацыі, пастар, гуманіст, літаратар, перакладнік і дыплямат. Закладальнік эвангельскіх збораў у Ангельшчыне і ўсходняй Фрысьляндыі, арганізатар кальвінісцкай царквы ў Польшчы. Адзіны дзяяч польскай Рэфармацыі, зьмешчаны на Помніку Рэфармацыі ў Жэнэве.\nНарадзіўся ў заможнай і ўплывовай польскай шляхецкай сям’і, сын ваяводы серадзкага Яраслава і Зузаны з Банковай Гуры. Навуку пачаў засвойваць на двары свайго стрыя, таксама Яна (1456—1531), канцлера вялікага кароннага. У 1514—1519 рокаў вывучаў багаслоўскае права, старажытную літаратуру і мовы (лаціну, грэцкую, нямецкую й італьянскую) ў Вене, Балёньні і Падуі.\nУ 1525 року, перабываючы ў Базэлі, пазнаёміўся з выбітным гуманістам Эразмам Ратэрдамскім, некалькі месяцаў мешкаў у ягоным доме, выкупіў каштоўныя бібліятэчныя зборы Эразма, якія пазьней былі перавезеныя ў Польшчу Андрэем Фрычам Мадрэўскім.\nУ Заходняй Эўропе паўставала Рэфармацыя, і Ласкі пазнаёміўся зь ейнымі выбітнымі прадстаўнікамі: Ульрыхам Цьвінглі, Ёахімам Камэрарыюсам, Янам Экалямпадыюсам, Альбэртам Гардэнбэргам, Марцінам Буцэрам і Філіпам Мэлянхтонам.\nВярнуўшыся ў Польшчу, Ян Ласкі стаў служыць у касьцёлах, пазьней дэкан гнезьненскі і канонік кракаўскі. Быў таксама каралеўскім сакратаром.\nУ 1529 Ласкі выехаў у Вугоршчыну як дарадца свайго брата Гераніма, атрымаў ад Яна Запольі тытулярнае біскупства і дыпляматычную службу ў каралеўстве. Аднак з кампрамэтацыяй і сканчэньнем кар’еры Гераніма спынілася й ягоная кар’ера.\nУ 1540 ў Лёвэне Ласкі ўзяў шлюб з Барбарай, дачкой лёвэнскага купца, і паведаміў пра выхад з каталіцкай царквы куяўскаму біскупу Лукашу Гурцы. За гэта ён быў пазбаўлены даходаў ад ягоных польскіх маёнткаў. Ласкі, застаўшыся бяз сродкаў да існаваньня, вярнуўся ў Польшчу і фармальна адмовіўся ад «герэзіі», тады яму вярнулі маёмасьць.\nУ траўні 1540 Ласкі выехаў у Нямеччыну. Праз 3 гады атрымаў ад рэгенткі Ўсходняй Фрызіі Ганны Ольдэнбург пасаду эфора ўсіх касьцёлаў і пробашча парафіі ў Эмдэне. Ян Ласкі стаў пачынальнікам Рэфармацыі ў Фрызіі, дзе склаў свой багаслоўскі маніфэст Эпітома і апрацаваў катэхізіс.\nНа запрашэньне арцыбіскупа Томаса Кранмэра ў 1550 року выехаў у Ангельшчыну. 24 ліпеня 1550 року кароль Эдуард VI надаў Ласкаму тытул супэрінтэнданта (біскупа) збораў для іншаземцаў-пратэстантаў, якія ўцякалі ў Ангельшчыну ад перасьледу. У 1551 року Ян Ласкі напісаў вызнаньне веры «Confessio Londinensis» дзеля разьвязаньня спрэчных пытаньняў унутры збораў. Пасьля гэтага актыўна заняўся стварэньнем збораў у кальвінскім духу, у чым яму дапамог набыты ў Фрызіі досьвед.\nНапісаў таксама ўласны катэхізіс, які пазьней ляжа ў аснову «Гайдэльбэрскага катэхізісу», абавязковага ў эвангельска-рэфармаванай царкве.\nУ 1553 вымушаны быў пакінуць Ангельшчыну з-за рэпрэсіяў супраць пратэстантаў, учыненых каралевай Марыяй Цюдор, і пасьля зьвестак пра разьвіцьцё Рэфармацыі ў Польшчы ў 1556 року вярнуўся на радзіму. Каталіцкае духавенства запатрабавала ягонага ад’езду, аднак кароль Жыгімонт II Аўгуст дазволіў застацца.\nАсеў у Піньчаце, адкуль кіраваў польскімі рэфарматамі. Найперш заняўся рэарганізацыяй малапольскіх збораў: уводзіў свой кальвінскі катэхізіс і сынадальна-прэсьбітэрыянскую структуру, спрасьціў літургію. Разьвіваў місіянэрска-прапагандысцкую дзейнасьць, дзякуючы чаму колькасьць збораў павялічылася ўтрая. Праўдападобна, узяў удзел у перакладзе на польскую мову Бібліі, выдадзенай у Берасьці Мікалаем Радзівілам «Чорным».\nПахаваны ў піньчаўскім кальвінскім зборы (цяпер каталіцкі касьцёл сьвятога Яна).\n^ Henning P. Jürgens, Jan Łaski 1499—1560. Europejczyk doby reformacji, Warszawa 2006, s. 24.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Ян_Ласкі_(малодшы)&oldid=2271666»\nПольскія дзеячы Рэфармацыі\nНарадзіліся ў Ласку\nПольскія пратэстанцкія багасловы\nПольская кальвінісцкая шляхта\nПамерлі ў Піньчаве\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 17 лістапада 2021 году ў 14:24.


У Бірме апазіцыя сфарміруе ўрад і прызначыць прэзідэнта\n13.11.2015 / 09:53\n«Нацыянальная ліга за дэмакратыю», якую ўзначальвае лаўрэат Нобелеўскай прэміі міру 70-гадовая Аун Сан Су Чжы, заваявала большасць галасоў у абедзвюх палатах парламента М'янмы (Бірмы) на першых у гісторыі краіны свабодных выбарах.\nМаючы неабходных 329 месцаў у парламенце (яны маюць 348 дэпутатаў), партыя Сан Су Чжы мае магчымасць прызначаць урад і прэзідэнта краіны. Сама Аун Сан Су Чжы ў адпаведнасці з нядаўна ўведзенымі канстытуцыйнымі абмежаваннямі не можа заняць пасаду прэзідэнта, бо яе муж — брытанец, а дарослыя дзеці маюць грамадзянства іншых дзяржаў.\nГістарычнае галасаванне адбылося ў М'янме ў нядзелю, але канчатковыя вынікі выбарчая камісія абвясціла толькі ў пятніцу.\nЗгодна з пераходнай канстытуцыі, чвэрць месцаў у парламенце адведзена прадстаўнікам узброеных сіл, і яны захаваюць свой уплыў на палітычныя рашэнні.\nАрмія М'янмы і дзейны лідар генерал Тэйн Сейн паабяцалі забяспечыць мірную перадачу ўлады.\nВаенная хунта правіла ў Бірме (пераназванай у М'янму) на працягу дзясяткаў гадоў, якія суправаджаліся палітычнымі рэпрэсіямі і ізаляцыяй краіны ад знешняга свету.\n«Нацыянальная ліга за дэмакратыю» ужо выйгравала выбары ў Бірме (цяперашняя М'янма) ў 1991 годзе, але вынікі выбараў былі ануляваныя рэжымам, а Аун Сан Су Чжы была арыштаваная.\nУсяго яна правяла ў турме і пад хатнім арыштам каля 15 гадоў.


Хуэй Інь - сыходжання Інь\nУ самым корані тулава, у цэнтры тазавага дна, паўцалі перад анус, ляжыць Хуэй Інь, першая кропка на Ren Mai (ака Канцэпцыя судна). Англійская пераклад Хуэй Інь з'яўляецца «Сустрэчай інь» або «Канвергенцыя інь.» Кропка таксама часам адлюстроўваецца як «марское дно.»\nПроста ў сілу свайго размяшчэння (як самая нізкая кропка большасці), Хуэй Інь лічыцца самым «інь» кропка чалавечага тулава.\nВобразна, гэта паходзіць на дне акіяна. Гэта таксама месца сустрэчы тры важных надзвычайных мерыдыянаў : РЕН (ака зачацце), Du (ака кіраўнікі) і Чонг (ака Пранікальны) Май.\nУ якасці акупунктурные пункту, яе традыцыйныя прыкметы ўключаюць у сябе розныя фізічныя дысбалансу , звязаныя з ніжняй чэраўной вобласці: вагініт, затрымкі мачы, начных выкідаў, гемарой, энурэз і парушэнне менструальнага цыклу. Цікава, што Хуэй Інь таксама выкарыстоўваюцца для палягчэння псіхічных расстройстваў (так званых «пазбаўлены абурэннямі»).\nУ некаторых даоскіх сэксуальных практык , Хуэй Інь выкарыстоўваецца , каб прадухіліць эякуляцыю, а замест гэтага, перанакіроўваць і працаўладкаваць актываваны сэксуальную энергію назад у энергетычную матрыцу ў цела - розум (мужчыны) практыкуючага. (Лепш за ўсё, каб паспрабаваць такія метады толькі з кіраўніцтвам кваліфікаванага выкладчыка).\nЦігун Кропкавае Практыка абудзіцца Хуэй Інь\nАдзін з спосабаў актывацыі і баланс Хуэй Інь першым абудзіць Лао Гун кропку ў цэнтры далоні - з дапамогай акупрессуры ці проста паціраючы далоні рук разам, пакуль яны не адчуваюць сябе цяпло.\nТады, седзячы альбо ў вертыкальным становішчы на крэсле або са скрыжаванымі нагамі на падлозе, ссоўваць адну з вашых рук (правая рука для жанчын, і левую руку для мужчын, як гэта традыцыйна выкладаецца), далонь ўверх, паміж нагамі і ўсімі шлях пад падставай тулава, так што вы ў асноўным сядзіце прама на верхняй частцы далоні гэтай рукі, як курыца сядзіць на яйка.\nІдэя заключаецца ў тым, каб давесці кропку Лао Гун ў далоні вашай рукі ў больш ці менш прамы кантакт з кропкай Хуэй Інь на тазавай дні - ці, па меншай меры, прывесці іх у непасрэдную блізкасць. Затым ўявіце / адчуйце энергію ад Лао-гун - як яйкападобнай вобласці залаціста-белага святла - выпраменьвальны ўверх, прачынаючыся, і глыбока пажыўная Хуэй Інь.\nДалей, адчуваць і / або ўявіць сабе, што энергія цячэ ўверх, ад Хуэй Інь, як харчаванне для ніжніх даньтянь і снегам горных энергетычных цэнтраў, глыбока ў брушнай паражніны, у пярэдняй частцы хвасца і крыжа. Адчуйце гэта мякка цыркулюе энергію таксама ў якасці харчавання для фізічных рэпрадуктыўных органаў - важны аспект сістэмы нырак Organ.\nПрацягвайце на працягу двух-трох хвілін, захоўваючы далікатную ўсмешку, якая, натуральна, здымае напружанне ў твары, шыі і сківіцы. Для завяршэння практыкі, адпачынак рукі, далоні ўніз, на верхняй частцы сцёгнаў, заўважыўшы паўнату энергіі ў Hui Інь і ніжні даньтянь. Затым звярнуць увагу на разумовую ў сардэчны цэнтр, на працягу некалькіх удыхаў; а затым у крышталічным палацы - прастора ў цэнтры галоўкі, непасрэдна назад ад «трэцяга вока» кропкі. Адчуйце сувязь паміж трыма даньтяни: ніжні даньтянь ў жываце, сярэдні даньтянь ў сардэчным цэнтры, а верхні даньтянь ў галаве.\nДадаткова: працягнуць з гэтага моманту на практыцы Микрокосмическую Orbit .\nШто такое Буда?\nЯ, няма Я, Што такое Я?\nВосем дхармапали: Абаронцы будызму\nГісторыя і стыль Кіраўніцтва па Hung Gar Kung Fu\nЧаму Там два Congos ў Афрыцы?\nСатурн ў пятым доме\nЗакон цноты: Беззаганнасьць\nСадавіна на іспанскай мове\nКіраўніцтва па шательперонской культуры\nВывучаюць этымалогіі слова Golf\nПакупкі на іспанскай мове\nЗапытаная ветлівыя пытанні\nFuture Perfect (Дзеясловы)\nКаледж Чарльстон Прыёмнай\nГісторыя Лацінскай Амерыкі: Грамадзянскія вайны і рэвалюцыі\nПасавай звіліны і лімфатычнай сістэмы\nКампраміс Crittenden для прадухілення грамадзянскай вайны\nЎвядзенне ў экстэрналіяў\nМузычныя формы класічнага перыяду\n4 спосабу выкарыстоўваць пасіўны голас на італьянскай мове


Якія бываюць платы для катэджаў - Блог пра рамонт\nПлот для катэджа - дэкаратыўны камень, бетон, метал і пластык\nПарой платы для катэджаў могуць быць прывабней самога будынка, і гэта ні ў якой меры не прымяншае агульнай годнасці сядзібы. Як бы там ні было, без агароджы не абысціся, хай нават сімвалічнага - усё роўна будзе псіхалагічны бар'ер для старонніх, ды і суседскія жывёлы не будуць разгульваць на вашым участку.\nРазнастайнасць агародж настолькі вялікае, што яго, мабыць, нават немагчыма будзе пералічыць па памяці, бо платы могуць рабіць не толькі з будаўнічых матэрыялаў, але і прасоўваць нейкія ноў-хаў. Але мы не будзем разглядаць экзатычныя камбінацыі, а звернем увагу на тое, чым валодаюць нашыя крамы будматэрыялаў - гэтага цалкам дастаткова для дыхтоўнага і прыгожага агароджы загараднага дома.\nКаркас для агароджы\nСпосабы мантажу апор для агароджы\nСлуп забіты ў зямлю без дадатковых ўмацаванняў;\nВерхняя частка слупа залітая цэментавым растворам, а ніжняя - забітая ў грунт;\nКамель слупа цалкам заліты цэментавым растворам;\nКамель слупа забутован або засыпаны шчэбенем з наступнай шлягай.\nЗвярніце ўвагу на схему ўстаноўкі апор для плота - гэты прынцып мантажу апор вы зможаце прымяніць для агароджы з любога матэрыялу. Давайце разгледзім яго ледзь падрабязней і Учтём усе перавагі і недахопы таго ці іншага спосабу.\nтак, першы спосаб самы просты - металічны профіль або бетонны слупок забіваецца або закопваецца прама ў зямлю, без дадатковых ўмацаванняў. Гэта хуткі метад, але, на жаль, самы ненадзейны, бо пры нагрузцы, раставанні снегу і дажджах апоры будуць расхіствацца і канструкцыя перакос. Да таго ж металічны профіль ў зямлі будзе ржавець.\nДругі спосаб добры для бетонных слупкоў, Але камель металічнага профіля, усталяванага сваімі рукамі, таксама заб'е карозія, што прывядзе да перакос канструкцыі. Самы універсальны - гэта трэці спосаб, дзе і бетонны слупок і металапрофіляў заліваюцца цэментам, і ў выніку атрымліваецца дыхтоўная апора. А вось чацвёрты спосаб добры толькі для бетону, таму што на забутованный профіль всё равно патрапіць вада і ён перегниёт.\nЦагляныя слупкі для каркаса агароджы\nТаксама шырока распаўсюджаныя апоры з сілікатнай ці дэкаратыўнага цэглы, Але іх асновай ўсё-такі застаюцца бетонныя слупкі. Яшчэ адным агульным кампанентам для ўсіх відаў агародж застаюцца вароты і брамкі, і яны таксама могуць быць з любога матэрыялу. Зрэшты, відэа ў гэтым артыкуле дапаможа вам наглядна адчуць ўсю разнастайнасць канструкцый.\nАгароджы з сеткі рабіца\nАгароджа з сеткі рабіца\nКалі не лічыць штыкетніка, то самае простае агароджу для катэджа можна зрабіць з заборнай сеткі рабіца. Вядома, мы звернем увагу на звычайную нацяжкі паміж слупамі, а гэтак жа на секцыйнае агароджу, якое празрыста для вачэй і адначасова непраходна для сабак і катоў.\nЗвычайная нацяжка сеткі рабіца\nПры звычайнай нацяжцы сеткі рабіца рулон проста размотваюць паміж слупкамі і для таго каб яна не правісала, па верхняй і па ніжняй часткі прапускаюць дрот-катанку 6-8 мм у дыяметры. У кожнай апоры яе (дрот) прымацоўваюць зваркай да металічных закладных або кранштэйнаў.\nСекцыі з сеткі рабіца\nПадобная ўстаноўка сеткі адбываецца, калі яна складзена ў секцыі з металічнага кутка. Толькі ў гэтым выпадку куток мацуецца да кранштэйнаў апоры, і слупкі расстаўляюцца з улікам шырыні секцый.\nАгароджу з профнасціл\nЎстаноўка профнасціл на каркас плота, мабыць, яшчэ прасцей, чым сеткі рабіца - ён не блытаецца і прыкручваецца на саморезы да лагаў, якія могуць быць альбо з дрэва, альбо з металу.\nАгароджа з профнасціл ў секцыях\nПрофнасціл таксама магчыма ўсталёўваць, як секцыі (Гл. Фота ўверсе) - для гэтага дастаткова заключыць ліст у рамку з металічнага кутка. Пры гэтым форма секцыі, як вы гэта бачыце, не абавязкова павінна быць прамавугольнай - тут можна ўжыць фантазію.\nСавет. У якасці лаг (перамычак) для каркаса пад профнасціл лепш за ўсё ўжываць прастакутны профіль 40 × 20 мм, фіксуючы яго шырокім бокам паралельна плоскасці плота.\nАгароджа з пластыка\nТакія платы, перш за ўсё, даўгавечныя, бо ПВХ, з якога яны выраблены, не паддаецца гніенню або карозіі. Яшчэ адным перавагай з'яўляецца прастата зборкі такога агароджы - вам дастаткова проста ўкапаць слупкі на вызначанай адлегласці адзін ад аднаго па адной лініі і замацаваць на іх секцыі, як таго патрабуе інструкцыя.\nТакія платы могуць быць да 6м вышынёй, так што можна заказваць любы патрэбны вам памер, да таго ж, па каляровай гаме такія канструкцыі маюць магчымасць набываць усё значэння RAL табліцы, хоць часцей за ўсё аддаюць перавагу светлыя тоны.\nСавет. Нягледзячы на тое, што ПВХ не паддаецца карозіі і гніенню, слупкі лепш падсыпаць друзам або адходамі будматэрыялаў з наступнай шлягай. У адваротным выпадку, канструкцыю праз час перакос.\nВельмі прыгожа глядзяцца платы з дэкаратыўнага цэглы, Прынцып кладкі якіх нічым не адрозніваецца ад мура звычайных сцен. Але апоры мантуюцца па ўжо вядомай нам схеме.\nАгароджа з дэкаратыўнага каменя\nСамым натуральным, а магчыма і самым прыгожым, з'яўляецца агароджа з дэкаратыўнага каменя. Прычым кошт яго сярод аналагічных канструкцый, зусім не, не самая высокая. Затое такі матэрыял мяркуе вялікія магчымасці для мастацкага афармлення.\nВядома, мы не разгледзелі ўсе варыянты агароджаў, якія выкарыстоўваюць у РФ, напрыклад, мы не згадалі пра бетонным плоце, які можа не толькі ў выглядзе пліт закрываць ад цікаўных вытворчыя аб'екты, але і можа быць прадметам дойлідства. Тое ж самае тычыцца і металічных канструкцый з чыгуну і сталі, але кожны з гэтых аб'ектаў патрабуе асобнай увагі (даведайцеся таксама, як зрабіць плот з сеткі рабіца сваімі сіламі).\nПредыдущаяРэгуляванне гаўбечнай дзверы - калі прайшоў гарантыйны\nСледующаяСлупкі-агароджы: іх віды і асаблівасці


Амапаўцы зьбівалі моладзь у судзе\nhttp://spring96.org/be/news/19935 2008 2008-01-18T10:30:02+0200 2008-01-18T10:30:02+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nЖорстка зьбіты пры затрыманьні актывіст арганізацыі «Малады фронт» Зьміцер Хведарук. Адбылася гэта наўпрост у судзе Цэнтральнага раёна.\nЁн выйшаў з суду Цэнтральнага раёну разам зь іншымі наведнікамі. Учора там судзілі моладзевых актывістаў, затрыманых 16 студзеня, у Дзень салідарнасьці. На выхадзе Хведарука схапілі міліцыянты і кінулі галавой аб падлогу міліцэйскага “варанку”. Ногі хлопца засталіся на асфальце і тады міліцыянты пачалі дзьвярыма іх заштурхоўваць у машыну, паведамляе “Радыё Свабода”.\nНядаўна ён выпісаўся са шпіталя, дзе знаходзіўся з чэрапна-мазгавой траўмай, пасьля таго як яго зьбілі спэцназаўцы пад час разгону дэманстрацыі “За незалежнасьць!” 12 сьнежня.\nЗьмітра Хведарука завезьлі ў міліцыю Цэнтральнага раёну Менску, а пасьля ў прыёмнік-разьмеркавальнік на вуліцы Акрэсьціна. Там знаходзіцца і актывіст грамадзянскай кампаніі “За Свабоду” Мікіта Шуцянкоў, якога раней міліцыянты схапілі каля будынку суду. Суды над імі адбудуцца сёньня.\nСябра АГП Мікола Сергіенка патэлефанаваў сваім паплечнікам, што за ім сочаць міліцыянты. Потым яшчэ адзін званок аб тым, што за ім ідуць людзі ў цывільным. Пасьля гэтага яго тэлефон ужо не адказваў. Паплечнікі Міколы Сергіенкі мяркуюць, што ён таксама затрыманы і знаходзіцца на Акрэсьціна.\n18.01.2008 Тэгі: затрыманьні


Рагаты «ўдзельнік» партызанскага парада\nХатняя старонка > Рагаты «ўдзельнік» партызанскага парада\n16 ліпеня 1944 года ў вызваленым Мінску адбыўся адзіны ў гісторыі Вялікай Айчыннай партызанскі парад. Як жа яны імкнуліся, яго ўдзельнікі, чаканіць крок перад імправізаванай трыбунай! Галовы горда падняты. Гонар у вачах. Пастава «ў струнку». У руках схуднелых партызан — самая разнастайная калекцыя зброі, у тым ліку ўзоры, вырабленыя ляснымі ўмельцамі. Удзельнікаў парада сустракалі з захапленнем. Усе яны былі пераможцамі. І хоць да канца вайны заставалася яшчэ дзевяць месяцаў, беларускі народ ужо святкаваў перамогу — пазбаўленне краіны ад гітлераўскай акупацыі.\nСапраўды, на гэтым знакамітым парадзе ўсё было паважна і святочна. Але не абышлося без кур'ёзу. У адной з калон за кіруючым саставам атрада «Барацьба» партызанскай брыгады «Народныя мсціўцы» ішоў... сівабароды казёл у фуражцы нямецкага афіцэра. Выглядаў ён даволі забаўна: на грудзях «красаваліся» фашысцкія ордэны і медалі, на левым боку вісела ракетніца, на правым — санітарная сумка. Завяршалі вобраз вялікія акуляры. Прыбранае парнакапытнае зняла тады ваенная кінахроніка, дзякуючы чаму рагаты ўдзельнік парада трапіў у гісторыю, як гаворыцца, на стагоддзі.\nЧаму ўсё ж такі жывёла з'явілася падчас гэтай гістарычнай падзеі? Навошта, ды і наогул, хто прыдумаў гэты «ход... казлом»? У пошуках адказаў на гэтыя пытанні даводзілася чуць самыя неверагодныя гісторыі. У тым ліку, што, маўляў, казёл быў «прапісаны ў сцэнарыі» як сімвал зрынутага фашызму ў Беларусі.\nУсе кропкі над «і» ў свой час дапамог мне расставіць Аляксей Філатаў, чалавек-легенда, без усялякага перабольшання. З 1938 года ён знаходзіўся ў радах Чырвонай Арміі. У верасні 1939-га, ужо афіцэрам, ён вызваляў Заходнюю Беларусь, затым ваяваў з фінамі, на Карэльскім перашыйку, удзельнічаў у прарыве лініі Манергейма і авалоданні Выбаргам. У гады Вялікай Айчыннай ён прымаў актыўны ўдзел у партызанскім руху, быў камандзірам партызанскага атрада «Барацьба». Таго самага, якому было даверана адкрыць знакаміты парад у складзе партызанскай брыгады «Народныя мсціўцы» імя Васіля Варанянскага.\nПаводле ўспамінаў Аляксея Філатава, з'явіўся казёл у партызанскім атрадзе «Барацьба» восенню 1943 года пасля разгрому нямецкага гарнізона на чыгуначнай станцыі Куранец. Тады партызаны знішчылі больш за 150 паліцаяў і фашыстаў, электрастанцыю, склад гаручага, будынак паліцэйскай управы і жандармерыі. Дасталіся ім і добрыя трафеі: матацыклы, аўтамабілі, зброя і боепрыпасы. Там жа апынуўся і бяздомны худы казёл, якога партызаны забралі з сабой у лес і паставілі на забеспячэнне. Кармілі жывёлу тым, што елі самі. Неўзабаве Малы (так назвалі казла) стаў усеагульным улюбёнцам партызан.\nСвой хлеб казёл адпрацоўваў сумленна. Нароўні са сваімі апекунамі ён удзельнічаў у баявых аперацыях. Пад агнём у адкрытую ён заўсёды ішоў за санінструктарам, пераносячы на баку санітарную сумку з медыкаментамі. Як сапраўдны «баявы сябар» Малы ўдзельнічаў у прарыве блакады брыгады «Народныя мсціўцы», а пазней, як высветлілася, і ў партызанскім парадзе ў Мінску. Хадзілі яшчэ легенды, што быццам партызаны выменьвалі на прыручанага казла ў насельніцтва зброю і харч, а ён усё роўна потым уцякаў і вяртаўся да лясных салдат.\nПа ўспамінах Аляксея Мацвеевіча, брыгада «Народныя мсціўцы», у склад якой уваходзіў атрад Філатава, прыбыла ў сталіцу за пяць дзён да пачатку партызанскага парада. Трэніроўкі з раніцы да вечара праходзілі ў раёне цаглянага завода. З прычыны таго, што атрад Філатава на трэць складаўся з салдат-акружэнцаў і ў страявым плане яны выглядалі лепш за іншых, было прынята рашэнне менавіта атраду «Барацьба» адкрыць партызанскі парад. Натуральна, ні камандзір Аляксей Філатаў, ні камісар атрада Васіль Маннікаў не збіраліся ставіць у строй упёртае парнакапытнае. Больш за тое, калі б яны ведалі, што на гэтым падзейным мерапрыемстве здарыцца вось такі «ход... казлом», несумненна, катэгарычна забаранілі б гэта рабіць сваім падначаленым. А Малога без дазволу ўзялі з сабой радавыя партызаны. І, магчыма, прыбраная жывёла прайшла б у параднай калоне нікім незаўважанай (казла вялі на павадку), калі б не выпадковае здарэнне.\nПаводле слоў Філатава, падчас руху параднага строю адбылася невялікая затрымка. Скарыстаўшыся гэтым, казёл вырваў з рук ардынарца першага ўзвода ланцужок і выбег наперад атрада. Дарэчы, у Малога, у яго казлінай натуры, была такая асаблівасць: ён ніколі не любіў хадзіць ззаду. Вось і на парадзе ён не захацеў быць на «іншых ролях». Жывёла стала наперадзе строю, заняўшы месца адразу за камандаваннем атрада. І што дзіўна, ішоў ён з партызанамі нага ў нагу. І адразу сярод гледачоў пракацілася хваля вясёлага ажыўлення. «Усе чамусьці вырашылі, што казёл сімвалізуе дурнога і ўпартага фашыста. А насамрэч яго прысутнасць падкрэслівала вясёлы дух партызан, якія перамаглі гітлераўскіх акупантаў».\nІ якраз гэты момант здолеў зняць ваенны аператар, які, напэўна, быў здзіўлены, убачыўшы такую карціну. Дарэчы, дзякуючы Малому сам камандзір атрада Аляксей Філатаў разам з камісарам Васілём Маннікавым былі захаваны для гісторыі невядомым кінааператарам. Цяпер гэтыя кадры кінахронікі захоўваюцца ў фондзе Беларускага дзяржаўнага музея гісторыі Вялікай Айчыннай вайны як памяць аб гістарычнай падзеі.\nПасля парада партызан атрад «Барацьба» быў расфарміраваны, а яго камандзіра Аляксея Філатава накіравалі на партыйную працу ў Барысаў. У горадзе на Бярэзіне Аляксей Мацвеевіч працаваў больш за сорак гадоў, актыўна ўдзельнічаў у патрыятычным выхаванні моладзі. За доблесць і мужнасць, праяўленыя ў партызанскай барацьбе, ён быў узнагароджаны ордэнамі Чырвонага Сцяга, Айчыннай вайны І і ІІ ступені, медалямі «За адвагу», «За баявыя заслугі», «Партызану Вялікай Айчыннай вайны» І ступені і інш. Памёр Аляксей Мацвеевіч ва ўзросце 97 гадоў, пражыўшы нялёгкае, але незвычайнае жыццё.\nМікалай Макарэвіч. Фота з архіва аўтара.


Назва Тэкставае суправаджэнне экскурсіі па раздзеле "Літаратурны"\nТэкставае суправаджэнне экскурсіі па раздзеле “Літаратурны”\nПерад Вамі літаратурная карта Навагрудчыны, але гэта не значыць, што ўсе гэтыя паэты і пісьменнікі нарадзіліся ў нашай мясцовасці. Проста іх жыццёвы і творчы лёс быў звязаны з населеннымі пунктамі нашай мясцовасці. Так, напрыклад, славуты пясняр беларускай зямлі Янка Купала ў 1909 г. працаваў у маёнтку Бенін. Неаднаразова быў на возеры Свіцязь і ў нашай школе Якуб Колас, які ад навагрудчыны выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета. Ад нашай акругі ў Вярхоўны Савет быў выбраны і Аркадзь Куляшоў.\nДанута Бічэль-Загнетава і Аляксей Карпюк закончылі Навагрудскае педвучылішча.\nАнатоль Клышко, аўтар Буквара, хадзіў у школу ў суседнюю вёску Заполле.\nЗ гарадскога пасёлка Мір – Вольга Іпатава і Раман Тармола. А на гэтым здымку Гаўрыіл Шутэнка. Ён рускі па нацыянальнасці, у гады вайны быў цяжка паранены, страціў зрок, але пісаў вершы аб прыгажосці возера Свіцязь і бачыў хараство Навагрудчыны, магчыма больш чым некаторыя людзі, якія маюць зрок.\nВопыт работы музея абагульняўся ў працах настаўнікаў Ускова В.П. і Урбановіча У.А.\nПаходы і экскурсіі сталі ў нашай школе традыцыяй. Неаднаразова па Гродзеншчыне бывалі вядомыя польскія і літоўскія пісьменнікі, а Ежы Путрамент быў і ў нашай школе.\nУ 1968 годзе ў пансіянаце “Свіцязь” працаваў рэспубліканскі семінар творчай моладзі. Тады Валеўку і школу наведалі Я.Брыль, М.Танк, Анат. Вярцінскі, К.Чорны, В.Быкаў і інш.\nАле гаворачы аб літаратурнай спадчыне нашага краю нельга не сказаць аб А.Міцкевічу, які нарадзіўся ў 1798 г. у Завоссі Баранавіцкага раёна, некаторыя вучоныя месцам нараджэння паэта лічаць Навагрудак.\nКуды б мяне не кінуў лёс жыццёвы,\nУ сваіх творах А.Міцкевіч апяваў прыгажосць Навагрудчыны. У паэмах “Свіцязь”, “Свіцязянка”, “Пан Тадэвуш”, апісваецца і наша мясцовасць. Дарэчы, у ваколіцах вёскі Валеўка, маёнтку Чамброва жыла і выхоўвалася Барбара Маеўская – маці Адама Міцкевіча.\nБезумоўна, узбагацілі сваёй творчасцю беларускую літаратуру Максім Багдановіч, Цётка (Элаіза Пашкевіч), Эліза Ажэшка, але б не было такіх славутых імён без творчасці нашага першадрукара Францыска Скарыны. Дарэчы, у нас у Любчы таксама існавала друкарня. У 1612 годзе па запрашэнню Радзівіла сюды прыбыў Пётр Бластус (Кміта), які ў Любчанскай друкарні надрукаваў 50 кніг. Яны былі вельмі прыгожа аздоблены.\nПерад Вамі Шчорсаўскі палац Хрыптовічаў, дзе быў знойдзены пергамент датаваны 1241 годам. Гэта першы помнік пісьменнасці на Навагрудчыне.


Архівы TFEU - Рэпарцёр ЕС\nэканоміка6 гадоў таму\nЕўрапейская камісія запрашае каментарыі зацікаўленых бакоў па абавязацельствах, прынятых пятнаццаццю кампаніямі па перавозцы кантэйнерных лайнераў, для вырашэння праблем, звязаных з узгодненымі практыкамі. Камісія ...\nЕўрапейская камісія падоўжыла яшчэ на пяць гадоў да красавіка 2020 года дзеянне існуючай заканадаўчай базы, якая пазбаўляе, пры выкананні пэўных умоў, лайнера ...\n19 чэрвеня Еўрапейская камісія будзе прымаць свой штомесячны пакет парушэнняў. Гэтыя рашэнні ахопліваюць усе дзяржавы-члены і большасць палітык ЕС і імкнуцца ...\nУ чацвер, 22 мая, Еўрапейская камісія прыняла свой штомесячны пакет парушэнняў. Гэтыя рашэнні ахопліваюць усе дзяржавы-члены і большасць палітык ЕС і імкнуцца ...\nзмена клімату8 гадоў таму\nДзяржаўная дапамога: Камісія дазваляе 945 млн еўра вылучэнне квот на выкіды парніковых газаў бясплатна для мадэрнізацыі балгарскага сектара электраэнергетыкі\nЕўрапейская камісія прыйшла да высновы, што Балгарыя плануе бясплатна выдзяляць 945 мільёнаў еўра на дазвол на гандаль выкідамі вугляроду для мадэрнізацыі сектара электраэнергіі ...\nЕўрапейская камісія8 гадоў таму\nУ сераду, 20 лістапада, Еўрапейская камісія будзе прымаць свой штомесячны пакет парушэнняў. Гэтыя рашэнні ахопліваюць усе дзяржавы-члены і большасць палітык ЕС і імкнуцца ...\n26 верасня Еўрапейская камісія будзе прымаць свой штомесячны пакет парушэнняў. Гэтыя рашэнні ахопліваюць усе дзяржавы-члены і большасць палітык ЕС і імкнуцца ...\nEnvironment3 гадзін таму\nспорт5 гадзін таму\nэканоміка8 гадзін таму


Вялікія вершы і малыя паэмы\nГалоўная » Навіны » Вялікія вершы і малыя паэмы\nДзмітры Строцаў. Фота: Рыгор Бутылін\nУ нядзелю, 3 лістапада, у «доме з русалкамі» Трактаразаводскага пасёлка беларускі паэт, бард і выдавец Дзмітры Строцаў прэзентаваў уласную кнігу «Большие стихи и маленькие поэмы», у якую ўвайшлі творы, напісаныя з 1989 па 2016 гады.\nЗ уступным словам паэт Андрэй Хадановіч зачытаў вершы з кнігі Строцава «Шаг» і ўласнай «Школа травы».\n«Паэзія, якая існуе недзе высока над Зямлёй і па-над сацыяльнымі праблемамі», – такой бачыць Хадановіч творчасць свайго сябра, а мінулыя кнігі «Шаг» і «Газета» – «новае слова рускамоўнай беларускай паэзіі; як паварот да таго, пра што трэба казаць, бо інакш сорамна пра гэта маўчаць». Згадваюцца такія падзеі, як выбух у мінскім метро, украінскі Майдан.\nСярод паэтаў Строцаў выдзяляецца адмысловай распеўна-рэчытатыўнай манерай чытання сваіх вершаў, якую ён называе «паэтычнымі танцамі», і ўстойлівым паважлівым стаўленнем да кожнага гуку і сэнсу сваіх тэкстаў.\nЗ таго моманту, як быў напісаны першы верш, мінула прыблізна 40 гадоў. «З'явілася смага "доўгага паэтычнага дыхання", якая ўзгараецца ўва мне і захоплівае мяне час ад часу і па сённяшні дзень», – так апісвае аўтар пачатак свайго творчага жыцця. Завершаных паэм, акрамя двух «мега-палотнаў», за ўвесь час было напісана каля дзясятка. Але ёсць яшчэ некалькі вершаў, якія пачыналіся як паэмы, але так і не разгарнуліся ў прасторы, засталіся паэмамі «патэнцыяльнымі» і, тым не менш, перажываюцца аўтарам як «вялікія рэчы».\nНекаторы час таму ўзнікла жаданне ўсе творы, напісаныя за гэтыя гады, прачытаць на адным канцэрце, што і было здзейснена ў мінулым годзе. Высветлілася, што яны вельмі добра сябе адчуваюць у цесным шэрагу, дзіўна ўзаемадзейнічаюць і трымаюць увагу аўдыторыі на працягу некалькіх гадзін. З гэтай нагоды аўтар збірае свае «вялікія вершы і маленькія паэмы» пад адной вокладкай і з такой жа доўгай назвай. Зборнік выйшаў у канцы жніўня ў серыі «Мінская школа» у рамках праекта «Новыя мяхі». Як лічыць паэт, Мінск – лагічнае завяршэнне першай серыі прэзентацый кнігі «Большие стихи и маленькие поэмы», папярэднімі гарадамі сталіся Новасібірск, Масква, Кіеў, Харкаў і Бабруйск.\nПадчас выступу аўтар распавядаў гісторыі, звязаныя са стварэннем сваіх твораў, разважаў пра сучаснасць і жыццё ў ёй.\nПаколькі мінская прэзентацыя праходзіла ў «доме з русалкамі» у так званым Трактаразаводскім пасёлку, аўтар зрабіў акцэнт на другой частцы паэмы «Гневапеі» – «Каханне Бяздомнае». Манарх Вера сустракае сваю каханую, якую ён часам называе русалкай, і для сямейнага жыцця маладыя вандроўнікі выбіраюць стары трактар «Беларус», знойдзены імі на балоце. Аўтару падаецца такое збліжэнне вобразаў сімвалічным.\nВнезапно ты его нашла\nСреди тумана и болота\nИ сразу выдумать смогла\nЖилище из металлолома!\nКак же он сюда попал,\nЭтот трактор «Беларус»?\nИли с неба он упал,\nЯ ответить не берусь?\nПовсюду заросли и ряска,\nИ выпи крик, и хляби стон,\nА посреди – поляна-сказка,\nА посредине трактор-дом!\nРыгор Бутылін\tНовы час\nТэгі: Дзмітры Строцаў, Андрэй Хадановіч, паэзія


Адраджэнне. Ратушны сквер зьбіраюцца закласці ў Крычаве | naviny.by\nАлесь АСІПЦОЎ / 12.06.2016 / 10:56 / Общество\nУ Крычаве збіраюцца закласці Ратушны сквер, які мае нагадваць пра часы Магдэбургскага права. Чыноўнікі з райвыканкаму адводзяць пад сквер месца, дзе, як яны мяркуюць, якраз стаяла ратуша.\nЦяпер непрыкметную пляцоўку, на якой разрасліся таполі, засланяюць праваслаўная царква Ўваскрасення Хрыстовага і ваенкамат. Насупраць царквы — помнік Леніну.\nПляц, дзе магчыма, стаяла ратуша\nНачальнік аддзелу ідэалагічнай працы, культуры і па справах моладзі Крычаўскага райвыканкаму Вадзім Рыськоў, апавядаючы пра ідэю закласці Ратушны сквер, згадаў круглы стол, за якім прадстаўнікі ўлады, грамадскасці райцэнтру, а таксама гісторыкі з Магілёва абмяркоўвалі адраджэнне гістарычнага аблічча гораду. Суразмоўца нагадаў, што сёлета Крычаў адзначыць 880-годзьдзе.\n«На згаданым круглым стале прагучалі прапановы ўвекавечыць гістарычны перыяд нашага гораду, звязаны з Магдэбургскім правам. Яго наш горад меў, і някепска ў той час развіваўся», — кажа Вадзім Рыськоў.\nМагдэбургскае права Крычаў атрымаў у 1633 годзе. Пасля прыходу расейцаў царыца Кацярына ІІ падарыла ў 1776 годзе Крычаўшчыну свайму фаварыту Рыгору Пацёмкіну. Ён скасаваў магдэбургскае самакіраванне ў Крычаве, а мяшчанаў зрабіў прыгоннымі.\n«Стварэнне Ратушнага сквер сталася б адраджэннем гістарычнай рэчаіснасці. Я высвятляў, і, па-мойму, скверу ці парку з такой назвай у Беларусі няма, — заўважае дзяржаўны службовец. — На месцы, прапанаваным для сквер, у 17-18 стагодзьдзі стаялі, як сведчаць дакументы, ратуша ды будынкі гарадскога магістрату. Гэтая мясціна цяпер дагледжаная: там растуць таполі. Але калі б там закласці парк, то ён пацягнуў бы за сабой развіццё як унутранага, гэтак і знешняга турызму».\nНа думку суразмоўцы, Ратушны сквер стаўся б адметнасцю Крычава. Разам з ужо вядомым палацам Пацёмкіна Ратушны сквер, кажа чыноўнік, дапамог бы развіць турыстычны патэнцыял гораду.\nФото Палац Пацёмкіна\n«Мне думаецца, можа я і памыляюся, акцэнт больш варта ставіць на турыстаў з краінаў Балтыі. Расейскія турысты, безумоўна, для нас цікавыя, але Ратушны сквер і мясціны, звязаныя з традыцыямі магдэбургскага права, для іх не дужа будуць цікавымі. У іхняй жа гісторыі не было, па-сутнасці, Магдэбургскага права. А вось для турыстаў з Эўропы гэта было б цікава», — дадае Вадзім Рыськоў.\n«Пагатоў, апошнім часам Еўропа да нас пачала ставіцца больш прыязна. Санкцыі знялі з нас. Мы часцей сталі ўдзельнічаць у розных міжнародных імпрэзах і сустрэчах. Гэта ж выдатна. Сваімі інавацыямі мы б таксама маглі прыцягнуць турыстаў, паўтаруся, з тых жа краін Балтыі. Ажывіўся б турыстычны абмен між нашымі краінамі і гарадамі», — кажа начальнік аддзелу.\nУвесь комплекс працаў на Ратушны сквер вымагае прыкладна паўтара мільярда рублёў. Паводле Вадзіма Рыськова, райвыканкам шукае спонсараў.\nПра аднаўленне самой ратушы гаворкі пакуль няма. Аднак начальнік ідэалагічнай працы лічыць, што такі праект быў бы для Крычава выдатным падарункам.\n«Пра гэта я пакуль толькі мару, але ратуша была ж у Крычаве. Гэта гістарычны факт, а ня выдумка, — кажа дзяржаўны службовец. — Але пакуль што мы шукаем мецэнатаў для нашых праектаў. Знайсці іх цяпер ня проста».\nПаводле Вадзіма Рыськова, праект Ратушнага скверу яшчэ ў накідах. Плануецца, што цэнтральнае месца ў скверы зойме помнік з гарадскім гербам і памятнымі датамі гісторыі Крычава.\nНа думку знаўцаў мясцовай гісторыі, пра тое, дзе ў Крычаве была ратуша, пэўных звестак няма. Крычаўскія архівы ў свой час былі вывезеныя ў Маскву. Там яны захоўваюцца дагэтуль. У тых дакументах, спадзяюцца краязнаўцы, ёсць звесткі і пра месца, дзе стаяў будынак ратушы.\nКруглы стол, пра які згадаў Вадзім Рыськоў, адбыўся ў Крычаве летась 21 лістапада з ініцыятывы абласной арганізацыі Таварыства беларускай мовы. Гэта была адна з шэрагу сустрэч, наладжаных грамадскімі актывістамі і гісторыкамі на тэму «Магдэбургскія традыцыі на Магілёўшчыне». За круглымі сталамі папулярызацыю традыцыяў магдэбургскай гісторыі абмяркоўвалі ў гарадах рэгіёну, якія мелі еўрапейскае самакіраванне. Сярод іх Шклоў, Мсціслаў, Чавусы, Чэрыкаў, Бялынічы, Крычаў, Горкі, Бабруйск.\nАрганізатары круглых сталоў кажуць, што з гледзішча магдэбургскай гісторыі Горкі і Бабруйск застаюцца амаль недаследаванымі. Горкі шмат для каго асацыююцца найперш зь сельгасакадэміяй, а Бабруйск — з крэпасцю, падчас пабудовы якой быў знішчаны гістарычны цэнтр гораду.\nТэги: ратуша Магдебургское право Персона: Вадим Рыськов Город: Кричев\nРассеянная британка приняла французскую ратушу за отель


З прыходам вясны на гародах з'яўляецца пятрушка. Расці яна працягвае да самай восені. У залежнасці ад ядомых частак падзяляюць дзве разнавіднасці пятрушкі - каранёвую і ліставую. У першай у ежу прыдатныя корань і лісце, а ў другі - толькі лісце. Па вонкавым выглядзе пятрушка дзеліцца на звычайную і кучаравы. Харчовая каштоўнасць у абедзвюх разнавіднасцяў аднолькавая. У гэтай публікацыі разбярэмся, якая карысць пятрушкі для прыгажосці і здароўя.\nУ нашы дні мы выкарыстоўваем пятрушку ў асноўным у кулінарных мэтах, аднак са старажытных часоў яна актыўна ўжываецца ў народнай медыцыне. Пятрушка надзвычай багатая на вітаміны A, C, B1, B2, PP, K, а таксама карыснымі рэчывамі, такімі як фосфар, калій, кальцый, жалеза, магній, цынк.\nКарысць для здароўя.\nУ пятрушцы змяшчаецца мноства важных для арганізма ферментаў, у прыватнасці, інулін, які кантралюе ўзровень глюкозы ў крыві. Гэта карысць пятрушкі асабліва важная пры захворванні цукровым дыябетам. Хларафіл, якім багатая пятрушка, рэгулюе важныя пры малакроўі працэсы акіслення. Пятрушка очищающе ўздзейнічае на печань, ныркі, жоўцівывадных і мачавыя шляхі, аказвае дапамогу пры лячэнні захворванняў нырак і мачавой бурбалкі і можа выкарыстоўвацца як мочегонное сродак. Якія змяшчаюцца ў пятрушцы рэчывы паскараюць выпрацоўку стрававальных ферментаў і стымулююць перыстальтыку кішачніка. Дзякуючы гэтаму, пятрушку можна выкарыстоўваць пры засмучэнні страўніка, пры гастрытах на фоне паніжанай кіслотнасці, а таксама для павышэння апетыту пры млявым страваванні.\nСок пятрушкі дабратворна ўплывае на дзейнасць шчытападобнай залозы і наднырачнікаў, карысны пры сардэчных захворваннях, валодае сосудоукрепляющим дзеяннем, зніжае ўтрыманне цукру ў крыві. Для падрыхтоўкі соку зеляніна пятрушкі варта вымыць, дробна парэзаць і прапусціць праз сокавыціскалку або мясарубку.\nПры хваравітых менструацыях і парушэннях менструального цыкла дапамагае адвар або настой з пятрушкі у канцэнтрацыі 1 частка здробненай зеляніны і каранёў пятрушкі на 20 частак вады. Настой варта піць тройчы ў дзень за паўгадзіны да ежы па 1/4 шклянкі. Аналагічным абязбольвальным уласцівасцю валодае сок пятрушкі, змяшаны з сокам буракоў у роўных прапорцыях (досыць па 75 мл).\nАдвар з пятрушкі ўжываецца для ачысткі сасудаў, суставаў, печані і арганізма ў цэлым ад соляў. Для падрыхтоўкі такога адвара выкарыстоўваецца і зеляніна расліны, і корань. Пятрушку варта вымыць, дробна нарэзаць зеляніна, корань нацерці на тарцы. Шклянку атрыманай кашыцы заліць у рондалі двума шклянкамі кіпеню, астудзіць пры пакаёвай тэмпературы. Піць такі напой рэкамендуецца на працягу 10 дзён, затым неабходна зрабіць двухдзённы перапынак, пасля чаго піць яшчэ 10 дзён.\nПятрушка валодае карыснымі ўласцівасцямі і пры вонкавай прымяненні. Яна спрыяе гаенню ран, язваў і апёкаў, здымае запаленне десён і дабратворна ўплывае на слізістую абалонку паражніны рота. Кашыца з лісця пятрушкі дапамагае пры нарывах і ўкусах камароў і пчол. Таксама пятрушка цудоўна асвяжае дыханне і дапамагае пазбавіцца ад непрыемнага паху з рота.\nКарысць для прыгажосці.\nПятрушка ўваходзіць у склад мноства касметычных сродкаў, дзякуючы свайму выдатнаму ўздзеяння на скуру. Зеляніна пятрушкі валодае адбельвае, асвяжальным і танізавальным эфектам, дазваляе здымаць пачырванення і азызласць, засцерагае ад маршчын і пазбаўляе ад угревой сыпы.\nАчышчэнне і адбельванне сухі скуры:\nАдвар: здрабніце карані і зеляніна пятрушкі. 1 сталовую лыжку кашыцы трэба заліць дзвюма шклянкамі вады і кіпяціць 15-20 хвілін. Астудзіць і працадзіць. Праціраць адварам скуру твару і шыі па раніцах і вечарах.\nНастой: пучок пятрушкі варта здрабніць, заліць дзвюма шклянкамі халоднай вады, даць настаяцца на працягу 12 гадзін, працадзіць. Ўжываць так жа, як адвар.\nМаска з тварагом: змяшаць па 1 чайнай лыжцы адвара пятрушкі, расліннага алею і цытрынавага соку. Дадаць 2 гарбатныя лыжкі абястлушчанага тварагу. На 15-20 хвілін нанесці масу на вычышчаную скуру твару, пасля чаго змыць прахалоднай вадой.\nМаска са смятанай: дробна нарэзаць і расцерці зеляніна пятрушкі. Калі выступіць сок, 1 сталовую лыжку кашыцы змяшаць з 1 сталовай лыжкай смятаны. Нанесці на вычышчаную скуру. Змыць праз 15-20 хвілін прахалоднай вадой.\nАчышчэнне і адбельванне тоўсты скуры:\nАдвар: 1 сталовую лыжку здробненай пятрушкі заліць 1 шклянкай вады. Кіпяціць 15-20 хвілін. Астудзіць, працадзіць і змяшаць з 1 шклянкай белага віна. Праціраць скуру твару і шыі.\nМаска з мёдам: змяшаць сок пятрушкі, мёд і некалькі кропель цытрынавага соку. Нанесці на вычышчаную скуру асобы. Праз 15-20 хвілін змыць халоднай вадой.\nМаска са шматкамі: здрабніць у кавамолцы шматкі «геркулес». Змяшаць з 2 сталовымі лыжкамі цёплага настою пятрушкі да кансістэнцыі кашыцы. Нанесці маску на 15-20 хвілін на вычышчаную скуру твару тоўстым пластом. Змыць халоднай вадой.\nМаска для ачышчэння любых тыпаў скуры:\nЗеляніна пятрушкі вымыць, здрабніць, заліць халоднай вадой і давесці да кіпення. Астудзіць і працадзіць. Зеляніна загарнуць у марлю і прыкласці да асобе на паўгадзіны. Пасля гэтага асушыць твар сурвэткамі або ватовымі дыскамі.\nДля пазбаўлення ад угревой сыпы: рэкамендуецца вычышчанае твар змазваць сокам пятрушкі, надаючы ўвагу агменям запаленняў.\nМаска з каранёў пятрушкі дапамагае ліквідаваць азызласць стагоддзе. Для гэтага карані варта вымыць, прапусціць праз мясарубку і нанесці на скуру вакол вачэй. Праз 20 хвілін змыць цёплай вадой.\nАпалоскванне валасоў адварам пятрушкі надае ім бляск.\nТыя, хто практыкуе праціранне асобы лёдам, могуць узмацніць эфект гэтай працэдуры, выкарыстоўваючы для падрыхтоўкі лёду сок, адвар або настой пятрушкі. Пасля працірання асобы пакіньце яго вільготным на 15-20 хвілін, змыйце вадой і вышмаруйце пажыўным крэмам.\nКурыны булён, мёд і лімоны ў барацьбе з прастудай\nІніцыялы, даведайцеся што яны азначаюць\nПазбавіцца ад маршчын на твары ў хатніх умовах\nАбрэзаны і неабрэзаны член: асноўныя асаблівасці\nСкумбрыя марынаваная з лукам і морквай\nЧаму людзі бываюць адзіночкамі?


12 кастрычнік 2018, 18:07\nЯк паведаміў адвакат сям’і Брансон агенцтву Reuters, пастар ужо вылецеў у Злучаныя Штаты.\nПастара, які правёў у турэцкай турме амаль паўтара года, а затым — некалькі месяцаў пад хатнім арыштам, абвінавачвалі ў дачыненьні да спробы дзяржаўнага перавароту ў краіне летам 2016 году. У пятніцу суд прызнаў яго вінаватым у сувязях з тэрарыстамі і прысудзіў яму тры гады і паўтара месяца пазбаўленьня волі, аднак вырашыў вызваліць яго без адбыцьця астатняга тэрміну. Яму было дазволена пакінуць краіну.\nВашынгтон неаднаразова заклікаў Анкару вызваліць Брансана, настойваючы на яго невінаватасьці. Пасьля таго, як у жніўні суд у Турэччыне адмовіўся адпусьціць пастара, ЗША ўвялі санкцыі супраць высокапастаўленых турэцкіх чыноўнікаў і прыгразілі новымі мерамі.\nПрэзыдэнт ЗША Дональд Трамп у пятніцу напісаў у твітэры, што спадзяецца на хуткае вяртаньне Брансана на радзіму. Раней ён называў пастара «закладнікам», рэзка крытыкуючы турэцкія ўлады.\nНапярэдадні ў прэсе зьявіліся паведамленьні аб таемным пагадненьні паміж Турэччынай і ЗША наконт лёсу пастара, згодна зь якім Вашынгтон у абмен на яго вызваленьне меўся аслабіць ціск на эканоміку Турэччыны. Абодва бакі, аднак, абверглі гэтую інфармацыю.


Затрыманні выкладчыкаў і студэнта, ціск у калоніі на Віктара Бабарыку. Хроніка пераследу 23 чэрвеня - Віцебская вясна\nУ Беларусі па-ранейшаму працягваюцца затрыманні, ператрусы, катаванні ў ізалятарах, аказваецца ціск на палітвязняў, незалежныя медыяпрадукты прызнаюць экстрэмісцкімі матэрыяламі. Адбываюцца рэпрэсіі ў дачыненні да грамадзян, якія актыўна выказваюць сваю грамадзянскую пазіцыю ў адносінах да вайны, распачатай узброенымі сіламі Расіі. Праваабарончы цэнтр "Вясна" 23 чэрвеня збірае апошнія факты палітычнага пераследу грамадзян Беларусі. Калі вас ці вашых блізкіх затрымалі, паведамляйце нам:\nЗатрыманні дацэнтаў БДУ\nПаведамлякцца, што затрымалі студэнта БДУІР Аляксандра Гаргуна. Хлопец вучыўся на другім курсе факультэта камп'ютарных сістэм і сетак.\nТаксама праваабаронцам вядома, што сёння ў Мінску была затрымана Ніна Маргаева (UPD — Ніну вызвалілі)\nКрыніца: Затрыманні выкладчыкаў і студэнта, ціск у калоніі на Віктара Бабарыку. Хроніка пераследу 23 чэрвеня


Ёсьць вайна — будуць і ахвяры....\n01 сакавік 2012, 15:34\nЯк рэагуюць на дыпляматычную вайну паміж Эўразьвязам і афіцыйным Менскам у Беларусі? У каго большыя шанцы на перамогу ў гэтым супрацьстаяньні?\nГазэта прэзыдэнцкай адміністрацыі «Советская Белоруссия» ў рэдакцыйным артыкуле «Сэанс плянавай гістэрыі» супакойвае, што паслы «ўсё роўна вернуцца» і наўрад ці што здарыцца «асаблівае і кардынальнае». Маўляў, «на кірунку ЭЗ — Беларусь прынцыпова нічога не памяняецца». Тут жа старшыня Савету рэспублікі Анатоль Рубінаў піша, што «з боку Захаду нам абвешчаная „халодная вайна“. Пакуль халодная...» Памочнік прэзыдэнта Беларусі Валянцін Рыбакоў заявіў журналістам, што найперш Эўропа «павінна адмовіцца ад практыкі ўжываньня санкцыяў, асабліва іх узмацненьня». Ён жа прыгразіў адэкватнымі мерамі, калі Эўразьвяз у сакавіку пашырыць санкцыі.\nСтаршыня камісіі Палаты прадстаўнікоў па заканадаўстве Мікалай Самасейка заявіў карэспандэнту «Свабоды», што ў дыпляматычнай вайне «пераможа здаровы сэнс».\n«Здаровы сэнс найперш павінен паходзіць ад Эўразьвязу. Усё пачаў эўрапейскі бок. Гэта ж яны першыя пачалі ўводзіць санкцыі. Беларусь ніколі нічога не пачынала першай. Толькі дыялёг з уладамі вырашыць гэтую сытуацыю. Канструктыўны дыялёг, за сталом перамоваў. А ня шляхам санкцыяў. Калі беларускі бок паступіў прапарцыйна, то ЭЗ паступіў непрапарцыйна. Хаця пасьля падзеяў 19 сьнежня яны выказваліся пра непрапарцыйнае прымяненьне сілы».\nПраўладны палітоляг Вадзім Гігін лічыць, што пытаньне пра тое, хто выйграе ў цяперашняй вайне, «цалкам бессэнсоўнае»:\n«Бо зараз усім бакам трэба паводзіць сябе спакойна, трэба зрабіць паўзы. Першы крок павінен зрабіць ЭЗ, як больш вялікая структура, якая нясе на сабе значна большую адказнасьць за стабільнасьць і бясьпеку ў рэгіёне. Таму зараз гульня павінна ісьці з ініцыятывы ЭЗ. Ён зрабіў першыя канфрантацыйныя крокі. ЭЗ павінен зрабіць крокі для стабілізацыі ў гэтай сытуацыі. Я лічу найбольш разумным у гэтай сытуацыі для Беларусі ўзмацняць інтэграцыйныя сувязі з Расейскай Фэдэрацыяй. З Расеяй мы маем таксама ваенна-палітычныя абавязаньні, і таму для афіцыйнага Менску было б найбольш адпаведным правесьці кансультацыі з афіцыйнай Масквой».\nПаводле экс-кандыдата ў прэзыдэнты і былога палітвязьня Аляксандра Казуліна, у вайне выйграе той, у каго больш сілаў і магчымасьцяў:\n«Калі гэта гарачка і ліхаманка беларускага боку, то трэба найперш шукаць, чаму гэта адбываецца. Шукаць прычыны хваробы беларускіх уладаў. Калі нехта хоча весьці раўнапраўны дыялёг, то ў першую чаргу дыялёг — гэта павага да правоў чалавека. Калі няма павагі да чалавека, то дыялёг проста бессэнсоўны. Калі адзін бок патрабуе нейкіх дзеяньняў без таго, каб самому пайсьці на нейкі кампраміс, то гэта не называецца дыялёгам. Вызваліць палітвязьняў — і тады пачынаць нейкія перамовы. Без вызваленьня палітвязьняў усё астатняе бессэнсоўна».\nЛідэр руху «За свабоду» Аляксандар Мілінкевіч мяркуе, што ў цяперашняй дыпляматычнай вайне прайграюць усе, апроч Расеі.\n«Расея ставіць на стварэньне эўразійскага саюзу і сёньня мае ўсе інструмэнты, каб, нягледзячы на думку саміх беларусаў, далучаць нас да гэтага імпэрскага пляну. А Эўропа мае ўсё менш інструмэнтаў, каб уплываць на дэмакратызацыю ў Беларусі, на вызваленьне палітвязьняў. У Беларусі менш шанцаў на абраньне эўрапейскай дарогі. Эўразьвяз ставіць умовы аднаўленьня стасункаў. Умова вельмі простая — палітвязьняў у Беларусі не павінна быць. Які дыялёг, калі іншадумцы сядзяць у турме? І правільна робіць ЭЗ, што не адступае ад гэтага прынцыпу».\nАпазыцыйны палітык Віктар Івашкевіч лічыць, што ў дыпляматычнай вайне выйграе той, хто больш захоча дамагчыся перамогі:\n«Калі Эўразьвяз хоча вызваліць палітвязьняў і ён гэтага хоча насамрэч, і гатовы пайсьці на пэўныя высілкі для гэтага, то ў яго ёсьць усе шанцы прымяніць самы шырокі арсэнал сродкаў узьдзеяньня. Калі ж яны не гатовыя змагацца за дэкляраваныя свае мэты, то тады паходзяць кругамі і ціхенька вернуцца. Усё залежыць ад сур’ёзнасьці стаўленьня да сваіх жа словаў з боку эўрапейскіх палітыкаў. А Лукашэнка спадзяецца, што яны будуць дзейнічаць, як і раней. І калі гатовыя эўрапейцы дабіцца сваіх дэкляраваных мэтаў, яны могуць дабіцца. А калі не гатовыя, то яны чарговы раз абганьбяцца».


Пра парадак з пазітывам. Інтэрв’ю «ЛВ» з дырэктарам Ляхавіцкай ЖКГ пра парадкавы настрой, прычыны для аптымізму, дапамогу насельніцтва і г.д. — Ляховичи. Ляховичский вестник. Ляхавiцкi веснiк. Новости города Ляховичи Брестской области\n12/04/2019 259 redakcyja\nКруглы год камунальная служба трымае экзамен на прафесіяналізм. Акрамя таго, штодня яе інспектуюць і мясцовыя жыхары, і госці райцэнтра. Падтрымліваць парадак, пастаянна дабаўляць нешта новае, эксклюзіўнае ў гарадскі і сельскі інтэр’ер – разам з многім іншым і гэта ўваходзіць у абавязкі работнікаў жылкамунгаса.\nПра парадкавы настрой, прычыны для аптымізму, дапамогу насельніцтва, традыцыю суботнікаў, чыстых чацвяргоў і іншае – у размове з дырэктарам Ляхавіцкай ЖКГ Андрэем ЧАЙКОЎСКІМ.\n– Красавік стаў сінонімам месячніка добраўпарадкавання. Андрэй Антонавіч, якімі новымі прапановамі парадуюць землякоў камунальнікі ў бліжэйшы час?\n– Важна, каб у райцэнтры, аграгарадку ці невялікай вёсцы камфортна і ўтульна было і тутэйшым жыхарам, і гасцям Ляхавіччыны. Стараемся зрабіць нашу зямлю прыгожай, добраўпарадкаванай, са сваімі адметнасцямі. У Год малой радзімы гэта яшчэ больш актуальна.\nХоць прайшло ўжо нямала часу, як Ляхавічы былі сталіцай абласных «Дажынак», па-ранейшаму радуюць вока кампазіцыі, што пакінулі пасля сябе майстры добраўпарадкавання Брэстчыны, штогод дабаўляюцца і свае кампазіцыі.\nНапэўна, многія заўважылі на пад’ездзе да райцэнтра з боку Баранавічаў новыя малыя архітэктурныя формы. Яшчэ тыдзень-другі, і яны напоўняцца кветкамі, зазіхацяць рознакаляровыя цюльпаны на плошчах Перамогі, Леніна, каля гасцініцы. Гарадскі ландшафт упрыгожаць 80 туй на пачатку вуліцы Леніна. У двары дома № 48а зманціруем дзіцячую міні-пляцоўку.\nНе толькі гарадскім пейзажам абмяжоўваецца карта добраўпарадкавання. Так, у вёсцы Задвор’е паміж дамамі №№ 30 і 32 па вуліцы Камсамольскай з’явяцца чацвёра арэляў, шэсць лавачак, зробленых нашымі майстрамі.\nАбноўкі вось-вось размесцяцца ў зонах адпачынку. Левы бераг Ведзьмы аздобіць кампазіцыя «Я люблю Ляхавічы», для зручнасці адпачываючых будуць устаноўлены дзве альтанкі, столькі ж раздзявальняў – на пляжы ў райцэнтры і ў аграгарадку Дарава. Пачалі ўладкоўваць аўтамабільную стаянку і сцяжынку да пляжа.\n– Важны складнік добраўпарадкаван-ня – стан дарог. Пра гэта гаварыў Кіраўнік дзяржавы падчас нядаўняга наведвання Брэстчыны. Якія дарожныя планы ў нашай ЖКГ?\n– На нашым балансе больш за 56 кіламетраў гарадскіх вуліц. Пасля зімы праблемы асабліва відавочныя. У першую чаргу, займаемся ямачным рамонтам. У планах на 2019 год адрамантаваць такім чынам 340 квадратных метраў. Людзей, тэхнікі, матэрыялаў на прадпрыемстве дастаткова.\nЗ сакавіка па кастрычнік грэйдзіруем дарогі: сёлета плануем прайсці грэйдарам 208 кіламетраў. Акрамя таго, уласнымі сіламі будзем рамантаваць вуліцу Чкалава і мост праз Ведзьму.\nЗ дня на дзень абновім усю дарожную разметку ў горадзе – агульная працягласць 21 кіламетр. На гэтыя мэты, дарэчы, пойдзе 6,3 тысячы рублёў, яшчэ 7 тысяч выдаткавана на нанясенне 73-х пешаходных пераходаў.\nКаля гарадскіх школ, гімназіі, дзіцячага сада № 4 па вуліцы Арлоўскага для бяспекі руху будуць усталяваны спецыяльныя пазначэнні, якія свецяцца. Рэстаўрыруем асфальтавае пакрыццё вуліцы Працоўнай. Рыхтуецца праект на рэканструкцыю вуліц Першамайскай і Мінскай.\n– Андрэй Антонавіч, для работнікаў камунгаса навядзенне і падтрыманне парадку – прафесійныя абавязкі. Але згадзіцеся: насельніцтва павінна таксама падтрымліваць чысціню ў сваіх дварах, на вуліцах, у населеных пунктах. Які ваш зацікаўлены погляд на гэту акалічнасць?\n– Калі кожны з жыхароў будзе хаця б не шкодзіць агульнаму парадку – гэта ўжо плюс. Талакой – куды зручней і, зразумела, больш вынікова. Лічу важнай традыцыю суботнікаў, чыстых чацвяргоў, калі працаўнікі прадпрыемстваў, арганізацый, устаноў на гадзіну-другую пакідаюць свае рабочыя месцы і шчыруюць на замацаваных тэрыторыях. Той, хто хоць аднойчы падмёў нават невялікі ўчастак вуліцы ці прыбраўся разам з калегамі або сябрамі ў скверы, парку, – не будзе смеціць, ламаць і не дасць гэта зрабіць іншым.\nНеабходна па-гаспадарску, беражліва ставіцца да ўжо зробленага і ў сэнсе камфорту, і ў сэнсе эстэтыкі. Зламаныя лавачкі ў скверы, пашкоджаныя дарожныя знакі, павільёны аўтобусных прыпынкаў, тэрыторыя ля фантана, разбітыя ліхтары-«ландышы» – усё гэта «аўтографы» мясцовых жыхароў. Навошта яны так робяць?\nУпэўнены, калі кожны з нас не будзе абыякавым, – спыніць вандалаў атрымаецца.\n– Кантэйнеры для паасобнага збору цвёрдых бытавых адходаў устаноўлены не толькі ў горадзе, але і ў многіх сельскіх населеных пунктах. З жыхарамі прыватнага сектара камунгас заключае дагаворы на вываз цвёрдых бытавых адходаў. І пры гэтым, на жаль, колькасць стыхійных сметнікаў не змяншаецца…\n– Для збору смецця камунгас устанавіў 254 кантэйнеры, пераважная большасць – у аграгарадках і вёсках, ёсць яны і ў райцэнтры. У горадзе па распрацаваным графіку ва ўсе мікрараёны шматпавярховых забудоў для вывазу смецця выязджаюць спецыялізаваныя машыны. Не абдзелены такой паслугай і жыхары прыватнага сектара – і ў горадзе, і ў вёсках. Па стане на 1 красавіка камунгас заключыў 2637 дагавораў на вываз смецця ў гарадскім прыватным сектары і 4768 – у сельскай мясцовасці.\nТут у нас шмат рэзерваў. Калі ў Крывошынскім сельсавеце з 1172 домаўладанняў дагавор на вываз смецця заключаны з 898, у Жарабковіцкім – з 1167 – 890, то, для параўнання, у Ганчароўскім сельсавеце з 872 гаспадарак дагавор заключаны ў 444, Альхоўскім з 600 – 308 адпаведна.\nДля паасобнага збору цвёрдых бытавых адходаў маем у наяўнасці 270 ёмістасцей, 106 з іх – у горадзе.\nНаконт несанкцыянаваных сметнікаў. У гэтым пытанні, як ні дзіўна, ёсць праблемы. Часта ля кантэйнераў людзі ўтвараюць сапраўдныя звалкі. Па цэнтральнай ляхавіцкай вуліцы – Леніна – пры ўездзе ў горад на працягу некалькіх гадоў менавіта такая карціна кідалася ў вочы. У кантэйнеры каля агароджы праваслаўных могілак зносілі ўсю непатрэбшчыну жыхары шматпавярховак з вуліц Інтэрнацыянальная і Леніна. Кожную раніцу работнікі ўчастка саначысткі вывозілі не толькі змесціва кантэйнераў, але і накіданае побач. На наступны дзень «смеццевая» карціна зноў паўтаралася. Кантэйнеры пераставілі, але… мяхі са смеццем з’яўляліся тут нейкі час. Камунальнікі звярталіся да насельніцтва з заклікам захоўваць чысціню, інфармавалі пра новае месцазнаходжанне ёмістасцей. Давялося ўстанавіць фотапасткі, каб да парушальнікаў чысціні прыняць меры адміністрацыйнага характару, – за свае непрыгожыя ўчынкі вінаватыя будуць адказваць рублём.\nГэта прыклад, на жаль, не адзінкавы. Праедзьце па раёне і самі ўсё ўбачыце.\nЛічу, што з дапамогай санітарнай, прыродаахоўнай, землеўпарадкавальнай службаў, дэпутатаў мы ў рэшце справімся з гэтай праблемай. Тым больш, што пытанне навядзення парадку на Ляхавіччыне знаходзіцца на пастаянным кантролі раённай улады.\n– Андрэй Антонавіч, скажыце, калі ласка, а ў грашовым выяўленні колькі каштуе, напрыклад, добраўпарадкаванне ў маштабах нашага раёна?\n– За сакавік на ўтрыманне вулічна-дарожнай сеткі, прыдамавых тэрыторый, асвятленне, уборку горада зрасходавана 225 тысяч рублёў.\nЯшчэ больш мы маглі б зрабіць для камфорту і зручнасцей людзей, па навядзенні парадку, калі б з намі своечасова разлічваліся за камунальныя паслугі. Па стане на 1 красавіка жылкамунгас не атрымаў ад фізічных асоб 385 тысяч рублёў, з якіх 175 тысяч рублёў – пратэрмінаваная запазычанасць (грамадзяне не плацілі больш трох месяцаў), ад юрыдычных, адпаведна, 1052 тысячы рублёў і 371 тысячу рублёў. Вось і лічыце, хто ў пройгрышы.\n– Да чаго вы, як кіраўнік камунальнай службы, хацелі б заклікаць землякоў?\n– Давайце разам будзем ствараць і падтрымліваць статус чыстага і ўтульнага еўрапейскага горада. Так важна ведаць, адчуваць і разумець, што ў агульным парадку ёсць такая важкая часцінка і тваёй працы.\n← Фотафакт. Лебедзі прызямліліся на водасховішчы ў Ляхавіцкім раёне\nЧыстая эстафета. Месячнік добраўпарадкавання праходзіць у Ляхавіцкім раёне →


Двум расейцам прад'явілі абвінавачванні па справе выбухаў на салюце\nДвум расейцам прад’явілі абвінавачванні па справе выбухаў на салюце\nПадрыхтоўка салюту. Фота – Павел Русак, minsknews.by\nПра гэта 17 ліпеня паведаміў Следчы камітэт.\nСледства прад’явіла абвінавачанне двум грамадзянам Расеі паводле ч. 2 арт. 299 («Парушэнне правілаў абыходжання з выбуханебяспечнымі рэчывамі, піратэхнічнымі вырабамі, што пацягнула па неасцярожнасці смерць чалавека») Крымінальнага кодэксу. Іх арыштавалі па справе аб выбуху феерверкаў падчас святочнага салюту ў Менску 3 ліпеня.\n«Яшчэ два чалавекі знаходзяцца ў статусе падазроных», – дадалі ў ведамстве.\n3 ліпеня падчас святочнага салюту з нагоды Дня Незалежнасці ў Менску выбухнуў феерверк. У выніку загінула жанчына, 10 чалавек атрымалі раненні.\nУжо на наступны дзень міліцыя затрымала двух прадстаўнікоў расейскай кампаніі «Пиро-Росс», якая прадала піратэхніку беларускаму боку. Пазней стала вядома, што мужчынаў не павінна было быць на салюце, іх адправілі туды «праз таварыскія адносіны».\nРасейцаў узялі пад варту, сталі вядомыя іхныя імёны – гэта інжынеры Максім Сапронаў (25 гадоў) і Канстанцін Дзянісаў (28 гадоў), кансультанты фірмы.\nСледства бачыць у дзеяннях затрыманых прыкметы злачынства,\nПіратэхнік пра крывавы салют у Менску: «Адказнасць – на краіне, якая закупіла піратэхніку»\nАрыштаваных у СІЗА Менску наведалі консульскія працаўнікі расейскай амбасады.\nКіраўнік Следчага камітэту Беларусі Іван Наскевіч заяўляў, што арыштаваныя супрацоўнічаюць са следствам.\nТэгі: амбасада Расеі, Дзень Незалежнасці 2019, Іван Наскевіч, крывавы салют, СК РБ


Японія спрашчае візавыя патрабаванні для грамадзянаў Беларусі\nФота - www.belnovosti.by\nЯпонія з 1 студзеня 2018 года спрашчае візавыя патрабаванні для атрымання кароткатэрміновай візы грамадзянамі Беларусі з нагоды 25-годдзя ўстанаўлення дыпламатычных стасункаў паміж дзвюма краінамі. Пра гэта гаворыцца ў заяве японскай амбасады ў Менску.\nУ прыватнасці, будзе пашырана кола заяўнікаў, якія маюць права на атрыманне шматразовых кароткатэрміновых візаў (знаходжанне не больш за 90 дзён) з дзелавымі мэтамі, а таксама для дзеячаў культурнай і інтэлектуальнай працы. Акрамя таго, максімальны тэрмін дзеяння візаў будзе павялічаны з 3 да 5 гадоў.\nДля заяўнікаў, якія самастойна аплачваюць паездку, ліквідуюцца гарантыйныя дакументы, якія раней былі неабходныя для атрымання кароткатэрміновай візы.\n«Мяркуецца, што з уступленнем у сілу вышэйпералічаных змяненняў палепшацца ўмовы для бізнесоўцаў і турыстаў, а таксама павялічыцца колькасць грамадзянаў, якія паўторна наведваюць Японію. У выніку чакаецца актывізацыя кантактаў паміж грамадзянамі Японіі і Беларусі», – гаворыцца ў заяве амбасады.\nТэгі: візавы рэжым, Японія


Як зрабіць непасрэдны блешні | Бясплатнае абсталяванне\nХаакін Гарсія Коба | | друк 3D\nНекалькі тыдняў таму ў нашым жыцці з'явіліся цікаўныя прыстасаванні ў форме трохканцовай зоркі, якія толькі круцяцца самі на сабе, як быццам круцяцца ўверсе, але з іншай формай. Дзеці і не вельмі дзеці былі ашаломлены гэтым гаджэтам, які называецца непаседа Spinner. Гэтыя непаседскія круцялі - гэта мода года для школьнікаў, але яны таксама дурная цацка для многіх дарослых.\nУ апошнія дні гэтая мода прыносіць тысячы еўра, але многія кажуць, што гэтая "мода" не такая, бо гаджэт Fidget Spinner ужо існуе гадамі, але Што на самой справе ўяўляе сабой непасед-блешні? Якія мадэлі Fidget Spinner існуюць? Ці можам мы пабудаваць сабе такі гаджэт?\n1 Што такое непаседы?\n2 Якія мадэлі ёсць Fidget Spinner?\n3 Як я магу атрымаць непаседа Spinner?\n4 Як я магу стварыць самаробную непаседу?\nШто такое непаседы?\nНепаседа Spinner ці проста Spinner ёсць цацка для зняцця напружання, якая складаецца з цэнтральнага вала, які змяшчае адзін або некалькі падшыпнікаў і што два-тры пляча выходзяць з цэнтральнай восі, якія сканчаюцца падшыпнікамі. Матэрыял гэтых непасед-блешні можа быць самым разнастайным, хаця найбольш распаўсюджаным з'яўляецца знайсці блешні, вырабленыя з пластыка або падобных матэрыялаў.\nГэта без напружання цацка нарадзілася ў 1993 г. у выніку інжынера-хіміка, які меў праблемы ў зносінах з дачкой з-за хваробы. Гэты інжынер называецца Кэтрын Хеттынгер. І нягледзячы на тое, што многія з нас могуць думаць, што ў цяперашні час ён з'яўляецца адным з самых багатых людзей у свеце, справа ў тым, што ён не таму, што патэнт страціў яго шмат гадоў таму. Пасля гэтага некалькі медыцынскіх устаноў выкарысталі гэты "ручной калаўрот" у якасці інструмента праца з дзецьмі і / або людзьмі з аўтызмам, дэфіцытам увагі, стрэсам, трывогай або дэпрэсіяй.\nЯкія мадэлі ёсць Fidget Spinner?\nУ цяперашні час існуе мноства мадэляў Fidget Spinner, бо акрамя моды, ён з'яўляецца і прадметам калекцыянавання. Як правіла, каб зрабіць адрозненне паміж мадэлямі, карыстальнікі звычайна бяруць два элементы: тып матэрыялу і падшыпнік. Што тычыцца матэрыялу, мы павінны сказаць, што металічныя блешні лічацца высакаякаснымі, маюць добрыя падшыпнікі і прафіляваную аздабленне. Тады былі б пластыкавыя блешні, гэтыя блешні самыя распаўсюджаныя і дрэнна падшыпнікі. Гэта не агульнае правіла, гэта значыць, можа быць пластыкавы блешні з вельмі добрымі падшыпнікамі, але ёсць і "дрэнныя" мадэлі, якія маюць дрэнную аздабленне і дрэнныя падшыпнікі, якія робяць досвед працы з блешнёй не вельмі добрым. Трэба падкрэсліць, што найбольш важнай часткай блешні непаседы з'яўляецца падшыпнік. У залежнасці ад тыпу падшыпніка, які мае Fidget Spinner, блешні будуць мець больш высокую ці больш нізкую якасць і, такім чынам, будуць мець больш-менш цану. Уключана Навіны гаджэта У вас ёсць кіраўніцтва па мадэлях Fidget Spinner, а таксама спасылка, каб даведацца пра кожную мадэль.\nЯк я магу атрымаць непаседа Spinner?\nУ цяперашні час ёсць два спосабы атрымаць непаседа Spinner: Альбо мы купляем адну з гэтых блешняў, альбо самі яе ствараем. Паколькі мы працуем у бясплатным абсталяванні, нармальным з'яўляецца тое, што мы выбіраем гэты апошні варыянт, пра які мы збіраемся падрабязна расказаць, але перад гэтым спынімся на Fidget Spinner, які можна набыць.\nПоспех цацкі быў такі, што Непаседа Spinner паводзіць сябе ў многіх месцах як само золата. Гэта значыць, у яго цана вагаецца ў залежнасці ад запасу, колькасці месцаў, дзе яго прадаюць і г.д. ... звычайная цана 3 еўра, але дасягае лічбы 10 еўра за лічаныя дні ці нават гадзіны. Факт, які па-ранейшаму прыцягвае ўвагу многіх, не толькі з-за эфектаў, якія стварае Непаседа Spinner, але і з-за гэтай змены ў цане і продажах, якія яны выклікаюць.\nЦяпер мы заўсёды можам стварыць свой непасед Spinner. Калі мы выбіраем гэты варыянт, варыянт, які я сапраўды аддаю перавагу, у нас ёсць два спосабы зрабіць гэта: альбо мы выкарыстоўваем перапрацаваныя матэрыялы і мы стварылі непасрэдную блешню, якой больш ні ў каго не будзе; Ну добра мы выбіраем бясплатнае абсталяванне для стварэння асабістага непаседскага круцяля што наўрад ці атрымаецца ў кагосьці іншага, але гэта будзе мець больш "прамысловую" аздабленне ў параўнанні з хатнім будаўніцтвам.\nЯк я магу стварыць самаробную непаседу?\nСтварэнне непасед-круцёлкі зрабіць проста. Спачатку мы павінны атрымаць агульную форму блешні, мы можам зрабіць гэта на кардоне, дрэве, цвёрдым пластыку і г.д ... Любы матэрыял падыдзе. Тады мы выкарыстоўваем падшыпнікі, якія можна купіць у любой будаўнічай краме. Трэба хаця б адзін падшыпнік, гэта будзе ў цэнтральнай частцы блешні.\nАле мы таксама можам выкарыстоўваць падшыпнікі на канцах спінінга, так, калі мы выкарыстоўваем падшыпнікі на канцах, мы павінны выкарыстоўваць іх на ўсіх канцах, не варта выкарыстоўваць яго толькі на адным канцы. Таксама добра выкарыстоўваць шайбы, дзе мы будзем упірацца пальцам, калі круціцца блешні Непаседы. Ніжэй мы ўключаем відэа пра тое, як пабудаваць самаробную блешню, у відэа мы можам убачыць, як круціцца крок за крокам.\nАле стварэнне з бясплатным абсталяваннем дае лепшыя вынікі. Па сутнасці, будаўніцтва з дапамогай 3D-друку прапануе тое ж самае, але з больш прафесійнай аздабленнем, магчымасць прайсці набыты блешні, калі гэтага няма.\nДля пабудовы блешні з дапамогай 3D-друку нам, па сутнасці, спатрэбяцца дзве рэчы: 3D-прынтэр з PLA або ABS і падшыпнікамі. Калі ў нас ёсць гэтыя дзве рэчы, нам застаецца толькі перайсці ў сховішча аб'ектаў і загрузіць патрэбную нам мадэль круціцца (калі мы вельмі зручныя ў Autocad, мы таксама можам стварыць яе з дапамогай гэтага інструмента).\nПасля таго, як у нас ёсць мадэль, Мы раздрукоўваем яго на 3D-прынтары і пасля заканчэння дадаем падшыпнікі. Гэтыя тыпы падшыпнікаў таксама выкарыстоўваюцца ў 3D-прынтарах, таму для злучэння гэтых элементаў мы можам выкарыстоўваць крыніцу цяпла, напрыклад, зваршчык. Даваць крыху цяпла да пластыкавай дэталі нам будзе прасцей уставіць падшыпнікі.\nМадэлі Fidget Spinner прысутнічаюць у самых вядомых сховішчах 3D-аб'ектаў у Інтэрнэце. У іх мы можам знайсці патрэбны нам файл непаседа, загрузіць яго і раздрукаваць. Але сховішчы заслугоўваюць асобнага згадвання Thingiverse y Ёгі.\nГэтыя сховішчы ўжо ўтрымліваюць сотні e нават тысячы мадэляў блешні, якія мы можам загрузіць і раздрукаваць у нашым доме. Instructables у ім таксама ёсць мадэлі блешні, але ў меншай ступені. Калі мы сапраўды пачатковец у свеце 3D-друку, магчыма, Instructables - гэта ваша сховішча, бо акрамя таго, што ён змяшчае файл друку, ён змяшчае кіраўніцтва з інструкцыямі па стварэнні круцяля.\nМадэляў і формаў "блешні" шмат, але большасць з іх можна прайграць намі дома альбо з дапамогай 3D-прынтара. Я звычайна выбіраю самыя танныя метады, бо не ва ўсіх ёсць грошы, але, у гэтым выпадку, я думаю лепшы варыянт для пабудовы непасед-блешні - выкарыстанне 3D-прынтара і файл з нейкага сховішча, напрыклад Thingiverse.\nУ выніку атрымліваецца арыгінальны недарагі блешні з прафесійнай аздабленнем. Праўда, не ва ўсіх ёсць 3D-прынтэр пад рукой, але вы можаце замовіць дэталь праз паслугі 3D-друку альбо выбраць будаўніцтва з другасных матэрыялаў - менш прафесійная альтэрнатыва. Вы вырашаеце, але будаваць непасед-круцёлку весялей, чым купляць іх Вы не думаеце?\nПоўны шлях да артыкула: Бясплатнае абсталяванне » друк 3D » Непаседа Spinner, цацка, якую мы можам пабудаваць\nДроны стануць новымі графіцістамі ў не занадта далёкай будучыні


Gaia Education, Forres, Велікабрытанія\nGaia Адукацыя была створана групай выкладчыкаў пад назвай «гусі» - Global экапаселішчы Педагогаў для ўстойлівага назем-, якія сустракаліся на працягу шэрагу семінараў з мэтай распрацоўкі іх міждысцыплінарнага падыходу да адукацыі для ўстойлівага развіцця.\nГусі ўпершыню сустрэліся ў 1998 годзе ў Fjorvang, Данія, дзе была створана агульная аснова для распрацоўкі дызайну экапаселішчы вучэбнага плана. Першым этапам у развіцці адукацыі Gaia стаў запуск інавацыйнай вучэбнай праграмы Ecovillage дызайнерскага адукацыі, у ходзе 10-й юбілейнай канферэнцыі Глабальнай сеткі экапаселішчы на Findhorn Ecovillage ў кастрычніку 2005 года.\nУ 2008 годзе Гайя Адукацыя Дызайн для ўстойлівага развіцця (GEDS) інтэрактыўная праграма была запушчана ў партнёрстве з Адкрытым універсітэтам Каталоніі (КУБ). Першапачаткова прапанаваны на іспанскай і англійскай мовах, курс прыцягвалі студэнтаў з развітых і якія развіваюцца краін, у гарадскіх і сельскіх раёнах, на ўсіх пяці кантынентах.\nУ 2011 годзе іспанскі Gaia Адукацыя Дызайн для ўстойлівага развіцця стаў фармальным аспірантура, прыцягваючы ў асноўным іспанскіх і лацінаамерыканскіх студэнтаў. З тых часоў, Gaia адукацыю ператварыла GEDS паслядыпломную курс іспанскай мовы ў ступені магістра.\nУ 2013 годзе Гайя адукацыю пачаў прапаноўваць GEDS на партугальскай мове, у сваім онлайн-платформы навучання, дзе яна таксама была магчымасць прайсці курс GEDS на англійскай мове з 2014 года.\nУ 2014 годзе Гайя адукацыі распрацаваў новы струмень дзейнасці праекта-арыентаванага навучання, падтрымка супольнасці пад кіраўніцтвам рэалізацыі мэтаў ўстойлівага развіцця.\nЗ 2006 года Gaia Адукацыя паспяхова падтрымлівае дастаўку больш чым 180 праграм на шасці кантынентах. На міжнародным узроўні, лік чатыры тыдні доўгіх інтэнсіву і іншыя фарматы курсаў няўхільна расце разам з рэзкім павелічэннем колькасці прэтэндэнтаў і ўдзельнікаў гэтых курсаў. Гэтыя прафесійныя курсы адкрыты для розных груп людзей з шырокім дыяпазонам прафесійных і акадэмічных фонавым, якія зацікаўлены ў прыняцці актыўную ролю ў пераходзе устойлівасці.\nGaia Адукацыя з'яўляецца вядучым краем пастаўшчык ўстойлівага адукацыі, што спрыяе квітнеючыя абшчыны ў планетарных межаў.\nGaia Адукацыя кіруе трыма патокамі дзейнасці\nEcovillage Дызайн Адукацыя праграмы (EDE) праходзіць у 42 краінах свету з больш чым 70 устаноў\nДызайн для ўстойлівага развіцця глабальных класах на англійскай, іспанскай і партугальскай мовах\nВіды дзейнасці, якія адбываюцца на глабальным Поўдні падтрымку рэалізацыі праграмы развіцця пасля 2015 года\nМы працуем у кірунку пругкага будучыні ў планетарных межах, дзе ніхто не застаецца ззаду. Свет бяспечнай і пажыўнай ежы; чыстай пітной вады; ўсеагульнага доступу да адукацыі ў галіне ўстойлівага развіцця; фізічнага, псіхічнага і сацыяльнага дабрабыту. Свет, які выкарыстоўвае энергію і матэрыялы з большай эфектыўнасцю, размяркоўвае багацце справядліва і імкнецца ліквідаваць канцэпцыю адходаў. Свет ўсеагульнай павагі правоў чалавека і чалавечай годнасці; справядлівасці і роўнасці; павагі да расавай і этнічнай прыналежнасці; і роўных магчымасцяў дазваляе поўнай рэалізацыі чалавечага патэнцыялу пры садзейнічанні ўсеагульнага росквіту.\nПрагляд курс » Прагляд Masters »\nLink to and share "Gaia Education, Forres, Велікабрытанія"