Антон Астаповіч | Белорусский Партизан\nЗварот да дэпутата Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 02.02.2017\nБеларускім добраахвотным таварыствам аховы помнікаў гісторыі і культуры быў накіраваны зварот да дэпутата Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, члена Пастаяннай камісіі па адукацыі, культуры і навуцы Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Алены Анісім, падтрымаць перад Дзяржаўным камітэтам па стандартызацыі Рэспублікі Беларусь, Міністэрствам архітэктуры і будаўніцтва Рэспублікі Беларусь і Міністэрствам культуры Рэспублікі Беларусь прапановы Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры па разглядзе і зацвярджэнні праектаў ТКП “ПРАЕКТНАЯ ДАКУМЕНТАЦЫЯ НА РЭСТАУРАЦЫЮ АБ’ЕКТАЎ ГIСТОРЫКА-КУЛЬТУРНАЙ СПАДЧЫНЫ. Парадак распрацоўкi i ўзгаднення” і “ГОРАДАБУДАЎНIЦТВА. АБ’ЕКТЫ ГIСТОРЫКА-КУЛЬТУРНАЙ СПАДЧЫНЫ. Асноўныя палажэннi”.\nРаспрацоўка праектаў дадзеных нарматыўна-тэхнічных прававых дакументаў і зварот у вышэйназваныя органы дзяржкіравання быў выкліканы тым, што на дадзены момант у Рэспубліцы Беларусь адсутнічаюць тэхнічныя нарматыўна-прававыя дакументы, якія рэгулююць, як працэс выканання праектных прац на нерухомых матэрыяльных гісторыка-культурных каштоўнасцях, так і ў зонах іх аховы. А шматлікія нормы, якімі вызначаецца парадак ажыццяўлення дадзеных праектных прац раскіданы па розных зборніках тэхнінага кодэксу ўсталяваўшайся практыкі (ТКП), што абцяжарвае працу праектыроўшчыкаў, кіраўнікоў распрацоўкі навукова-праектнай дакументацыі, экспертаў, а гэта ў сваю чаргу прыводзіць да негатыўных працэсаў пры выкананні прац на помніках архітэктуры і горадабудаўніцтва і ў зонах іх аховы.\nПраекты ТКП былі распрацаваны ў межах напісання дыпломных прац студэнтамі-выпускнікамі Беларускага дзяржаўнага тэхналагічнага універсітэта па ініцыятыве Беларускага добраахвотнага таварысва аховы помнікаў гісторыі і культуры.\nЗварот да старшыні пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 02.02.2017\nРэстаўрацыя ў выкананні трыё 11.11.2016\nЗноўку пра Магілёў і некаторых магілёўцаў. Пры патуранні мясцовай улады заказчык прац на будынку былой сінагогі па Вялікай Грамадзянскай Дзмітрый Дудаль разам з геніяльным магілёўскім архітэктарам, пра якога ўсе чамусці думаюць, што ён яшчэ і рэстаўратар, Аляксандрам Сіваковым проста пазбаўляюць аб'ект якасных характарыстык.\nПрасачыце па малюнках. Спачатку звярніце ўвагу, як павінен выглядаць дэкор на вокнах паўднёвага фасаду малельнай залы і што фактычна зроблена. Адсутнічае дэкор і на вакне, і на ўваходным партале паўночанага фасаду (наступныя дзве пары малюнкаў). Мабыць, калі зробіяць ласку заказчык з архітэктарам, то з пенапласту налепяць.\nЛюкарну (круглае вакно) на ўсходнім забыліся выкласці, магчыма праз празіернае ўжыванне моцных напояў, іншай прычыны не бачу, чаму не заўважылі будаўнікі люкарну на чарцяжах, а архітэктр не заўважыў адсутнасць люкарны на аб'екце. Ну і як жа без гэтага самага. Без асноўнага ў рэстаўрацыі, без пластыкавых вакон. Іх запіхнулі ў жаночую частку сінагогі, ды не проста пластык, нават праігнаравалі. прадугледжаную для аднаўлення, гістарычную мадуляцыю ваконых пераплётаў, рамаў ваконных, адным словам.\nНе хачу далей нават унікаць у тую "творчасць" тандэму Сівакоў-Дудаль, якая прывяла аб'ект да такога стану. Хачу заўважыць, што гэтай творчасці не было, каб не падтрымка гэтага брутальнага тандэму з боку канкрэтнай персоны, з боку першага намесніка старшыні гарвыканкама Аляксандра Пацёмкіна, пад прыкрыццём якога тандэм ігнаруе рэккамедацыі, ды і нават самога навуковага кіраўніка, прадпісанні Міністэрства культуры, пракуратуры, дзяржбулнагляду.\nТак што вымалёўваецца ўжо не дуэт а трыё. Трыё даволі цікавага складу - прыватны прадпрымальнік, архітэктар, ён жа дырэктар прыватнай праектнай фірмы і даволі высокапастаўлены дзяржчыноўнік. Пры такім раскладзе можна заявіць з упэўненасцю на ўсе 100% - карупцыі ў Беларусі няма!\nЗацемка з нагоды сучаснай журналістыкі 13.10.2016\nЧарговы раз пра якасць навасных рэпартажаў нашага Белсату. Тэлефануе мне дзяўчонка нейкая, прадстаўляецца рэпартэркай Белсату і пытаецца пра маё меркаванне пра працы па рэканструкцыі Халоднай сінагогі ў Магілёве. Я ахранеў. Гэтая сінагога зруйнавана ў 30-х гг. 20 ст., і покуль планаў па яе аднаўленні няма, акрамя таго, што мы заклалі ў сваю канцэпцыю па рэгенерацыі Школішча.\nПрыйшлося задаць канкрэтнае пытанне - пра які аб'ект усё ж такі гаворка. Пачала дзяўчонка тлумачыць, ну я і зразумеў, што гаворка пра аб'ект, які афіцыйна называецца «Былая жыдоўская школа», шыфр 513Г000018, па вул. В.Грамадзянская, 13 у г. Магілёве. Але насамарэч, гэта будынак малой сінагогі з ансамбля сінагагальнага двара на Школішчы.\nПрыйшлося дзяўчонцы парэкамендаваць спачатку хаця б элементарна вывучыць пытанне і праблематыку, а потым ужо збіраць каментары, як спецыялістаў, так і зацікаўленых асобаў. Вось так СМІ працуюць, вось адсюль і якасць матэрыялаў, якая зачастую бывае ніжэй за плінтуса. А калі яшчэ даеш нейкі каментар для такога матэрыялу, то выглядаеш потым апошнім ідыётам.\nІ для інфармацыі. Фотаздымак знішчанай халоднай сінагогі і рэндэр з эскізнага праекта сінагогі малой, ці афіцыйна былой жыдоўскай школы. Рэпартэры розніцы паміж імі не бачаць, падумаеш, сінагога і ёсць сінагога.\nВерхавенства права па-нашаму 10.10.2016\nБудынак былой сінагогі па вул. Вялікай Грамадзянскай, 13 у Магілёве. Нягледзячы на прадпісанне Мінкультуры пра спыненне прац, будаўнічыя працы пры падтрымцы гарвыканкама працягваюцца. Ужо два тыдні, як інфармацыя пра парушэнні заканадаўства Генпракуратурай і Пракуратурай Магілёўскай вобласці перадалі матэрыял для рэагавання ў Пракуратуру Магілёва, але гэты наглядны орган аніякіх крокаў па нармалізацыі сітуацыі не прадпрымае.\nІ вось чарговы неадэкват. Усходні фасад будынка, фасад, які ўмоўна можна назваць алтарным, бо ў малельнай зале да ўсходняй сцяны мацаваўся Арон-кодэш - каўчэг, дзе захоўваліся скруткі Торы, які фактычна выконваў функцыю алтара ў сінагозе. Над Арон-кодэшам была люкарна (круглае вакно), якая была выяўлены пры правядзенні комплексных навуковых вышуканняў і пазначана ў эскізнай праектнай прапанове.\nВось на фотаздымках адзін з вынікаў прац без узгодненага архітэктурна-будаўнічага праекта, без экспертызы, без дазволу інспекцыі дзяржбуднагляду, без аўтарскага нагляду і пры поўным ігнараванні рэкамендацый навуковага кіраўніка з боку заказчыка і генпраектыроўшчыка. На ўсходняй сцяне рэстаўруемага аб'ёма малельнай залы люкарна адсутнічае. Праігнараваны вельмі істотны архітэктурна-канструктыўны элемент гістарычнага будынка.\nПры падтрымцы Магілёўскага гарвыканкама, пры папушчальніцтве пракуратуры ігнарюцца дзеючае заканадаўства, законыя патрабаванні ўпаўнаважанага органа дзяржкіравання, што прыводзіць да істотных зменаў ў аўтэнтычным выглядзе аб'екта. Вось Вам лакальны прыклад выканання заканадаўства, дакладней яго ігнаравання, і "высокай" прававой культуры беларускіх чыноўнікаў.\nЗвярнуўся ў Генпракуратуру паўторна. Але без спадзеву на станоўчы вынік.\nІдэялагічны фільтр 19.09.2016 2\nУ пятніцу, 23-га верасня, павінна адбыцца ганаровае адкрыццё мемарыяльнага знака на месцы былой сядзібы Жорнаўка ў в. Дубрава Асіповіцкага р-на. Праца пачыналася добра, з энтузіязмам, сумеснымі намаганнямі Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры, Асіповіцкага райвыканкама ды мясцовых краязнаўцаў.\nПраведзены былі талокі па добраўпарадкаванню тэрыторыі, завезены і ўсталяваны валун, выраблена мемарыяльная шыльда, якую планавалася прымацавць да валуна напярэдадні святочнага дня. Поўным ходам ідзе падрыхтоўка мерапрыемства, якое планавалася, як сумеснае, з удзелам, як мясцовых калектываў, так і гасцей з Мінску.\nУ якасці сталічных гасцей разам з прадстаўнікамі Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры павінны былі прыняць удзел у мерапрыемстве нашыя навукоўцы і літаратары. Але... Сёння было тэлефанаванне з райвыканкама ад начальніка аддзела ідэялагічнай працы, культуры і па справах моладзі. І не проста тэлефанаванне, было сказана нашае цвёрдае: "Не!"\nНе ўсім "не" было сказана, а нашым літаратарам - Леаніду Дранько-Майсюку, Эдуарду Акуліну, Змітру Бартосіку... Пытаюся: "У чым прычына? Мы ж, паслухаўшы радыё ды паглядзеўшы ТБ, жывем у свабоднай і дэмакратычнай краіне, гэтыя літаратары рэгулярна выступаюць у Беларусі на афіцыйных пляцоўках. Растлумачце, чаму іх не жадаеце бачыць?".\nУ адказ: "Ведаем мы тут на якіх пляцоўках яны выступаюць!". Далей дыскусія была ўжо бескарыснай. Прыйшлося афіцыйна заявіць, што Беларускае добраахвотнае таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры ў такім выпадку не ўдзельнічае ў мерапрыемстве. А так як мы не ўдзельнічаем, то і навукоўцы не прыедуць. А як мы можам удзельнічаць, калі на яго не дапускаюць сяброў Саюза беларускіх пісменнікаў, прадстаўнікоў нашай партнёрскай арганізацыі.\nНе ведаю, якое будзе там мерапрыемства, бо днямі буду на радзіме і проста забяру мемарыяльную шыльду, якая зроблена (дзякуй Богу яшчэ не змантавана) збольшага за мае грошы. Адкрываць у такіх умовах мемарыяльны знак не лічым магчымым. Толькі на парытэтных пачатках, толькі з удзелам нашых прадстаўнікоў і прадстаўнікоў партнёрскіх арганізацый мы бачым магчымасць давесці справу да лагічнага фіналу.\nНу а на развітанне хачу канстатаваць. Ідэялагічная служба пастаўлена ў Беларусі на вышэйшым узроўні. Дзякуючы ёй мы застрахаваны ад усіх варожых вылазак, і ад шмат чаго яшчэ. У тым ліку і ад якаснай літаратуры.\nМузейная рэфлексия 10.09.2016 1\nПланаваў паехаць на сённяшнюю "Камяніцу", ды вырашыў пашкадаваць супрацоўнікаў Белдзяржмузея народнай архітэктуры і побыту. У сераду-чацвер быў у гэтым музеі на канферэнцыі, так гістэрыка здарылася ў тамашняга дырэктара, у Эдуарда Бгдановіча. Ён нават на павышаных танах наязджаў на падначаленых, што праглядзелі, праспалі, прасачыўся неяк Астаповіч на мерапрыемства.\nТакая павага (баяцца, значыць паважаюць) да маёй персоны покуль зафіксавана толькі ў Панчанкі, загадчыцы кафедры архітэктуры і малюнка Брэсцкай палітэхніка. Для яе мая прысутнасць на іх канферэнцыях - нажом па сэрцу.\nТут нічога дзіўнага няма, бо як гавораць, чуе котка чыё сала з'ела. Калі гэтыя персоны не хочуць маёй прысутнасці, значыць ёсць такое, чаго не варта, каб мае вочы бачылі. А такія рэчы ёсць, іх я не замоўчаваю, а заўсёды агучваю, як агучыў на круглым стале канферэнцыі некаторыя "касякі" мерапрыества. А яны былі істотнымі.\nПершы раз прымаў удзел у навукова-практычнай канферэнцыі, дзе ў раздатачных матэрыялах не было праграмы, калі рэгламентам увогуле не прадбачылася абмеркавання дакладаў, ніхто з арганізатараў канферэнцыі нават не падумаў пра распрацоўку праекта рэзалюцыі, каб абмеркаваць яе на круглым стале.\nДы яшчэ выказаў шэраг заўваг і прапаноў па інтэр'ерах царквы з в. Барань, якая пасля рэстаўрацыі ў чацвер была адкрыта пасля рэстаўрацыі на сектары "Падняпроўе", агучыў прапанову пра недапушчальнасць вываду з дзяржспіса помнікаў і абавязковае аднаўленне адрыны з в. Левановічы, якая ў музеі згарэла ў мінулым годзе, што ідзе ўразрэз з планамі пана Багдановіча.\nАгучвалася гэта не толькі ў прысутнасці супрацоўнікаў музея, але і ў прысутнасці супрацоўнікаў Музея рольніцтва з Цеханаўца, скансэнаў з Вітаслаўліцаў, з Кіжаў. І, адпаведна, словы мае ўжо перададзены дырэктару музея, і ўяўляю яго рэакцыю на маю чарговую прысутнасць у музеі, і як ён зноў будзе свой негатыў выплёскваць на падначаленых. Вось таму і вырашыў застацца ў хаце.\nА самае вясёлае, што адбылося пад час канферэнцыи, гэта калі дырэктар Багдановіч на адкрыцці царквы з в. Барань агучыў сакраментальную фразу: "А сейчас слово имеет священник".\nКрывадушша ад "зялёных". 22.07.2016 1\nУ працяг тэмы па вайне з пабудовай касцёла ў Мінску. Гэтая праблема два месяцы таму выходзіла на медыйныя прасторы. Зараз з'явілася электроная петыцыя, якую Таццяна Новікава, адна з актывістак "зялёнага" грамадскага руху, называе ні многа ні мала, як пошукам кампрамісу па пытанню будаўніцтва касцёла ў незабудаваным квартале ў Сельхозпасёлку.\nСамае цікаве, што петыцыя па сутнасці не дакмент з выкладзенымі аб'ектыўнымі аргументамі, а поўная фальсіфікацыя, заснаваная на нарматыўных прававых ды тэхнічных і горадабудаўнічых дакументах, якія даўно ўжо не дзейнічаюць.\nСпасылаюцца на генплан 2003 г., а магі б лёгка саслацца на генплан 1946, чаго так не зрабілі, нават не ведаю. Я ўвогуле б на іх месцы спасылаўся б на нацысцкі генплан 1942 года. Гэта жарты, але для даведкі - зараз дзейнічае генплан, зацверджаны ў 2010-м г. Спасылаюцца на палажэнне аб грамадскім абмеркаванні, якое зацверджана ў 2006-м г. Мінгарвыканкамам, хаця з 2011-га ўжо дзейнічае палажэнне, зацверджаае Саўмінам, у якое ўнесены змены і дапаўненні ў 2014-м г. Не буду далей аналізаваць, бо і адной фальсіфікацыі, аднаго дробнага падману хапае, каб не звяртаць увагі на увесь дакумент.\nІ гэтая, прабачце мяне, ахінея, там дзе пастаўлена мэта аб тым, каб забраць зямельны ўчастак, крывадушна называецца пошукам кампрамісу. У каго ёсць сумленне ды здаровы сэнс, не ўдзельнічайце ў гэтых гульнях, не падпісваеце гэтую петыцыю.\nСпецыяльна не даю спасылку на саму петыцыю. Не хачу нават ускосна рэкламаваць гэтую брудную гульню.\nНу і на заканчэнне, ў працяг тэмы. Памятую так званыя змаганні супраць узвядзення гасцініцы "Пекін". Матывацыя мясцовых жыхароў была вельмі простая. Агучваю гэта, таму што менавіта ў гэты час з невялічкім актывам з унікальнага горадабудаўнічага ансамбля на рагу Чырвонаармейскай і Першамайскай пачалі працаваць па перспектывах надання статуса помніка дадзенаму ансамблю, ды і добрыя сябры на Лодачнай жывуць.\nТак вось, жыхары навакольных дамоў ваяваць гатовы былі супраць "Пекіна" па вельмі простай прычыне. На тэрыторыі перспектыўнай будаўнічай пляцоўкі яны мелі незаконыя гароды - гуркі там, цыбулька, кроп ды іншая лабуда. У некаторых нават куратнічкі стаялі.\nАле ж мяне найбольш уразілі некаторыя нашыя грамадскія актывісты. Менавіта тыя, якія адным з найлепшых перыядаў лічаць акупацыйны з 1941 па 1944 годы, а партызан савецкіх называюць не інакш, як злачынцамі. Так шмат з іх, з гэтых актывістаў, у сваіх гнеўных каментарах у якасці аргументу супраць будаўніцтва агучвалі, што на перспектыўнай пляцоўцы "Пекіна" калісці быў іпадром, на якім адбыўся партызанскі парад пасля вызвалення Мінска.\nМагілёўскае дойлідства і магілёўцы 29.01.2016 1\nПрыходзіць у галаву думка. Зараз у Магілёве грамадскае абмеркаванне праекта аднаўлення Пакроўскай царквы, дзе вялікай задачай з'яўляецца пераканаць заказчыка і праектыроўшчыка, пра неабходнасць аднаўлення не толькі царквы, але і унікальнай культурнай з'явы - магілёўскай школы праваслаўнага дойлідства.\nЯк ні дзіўна, пра гэтую культурную з'яву шмат гавораць у Магілёве, разважаюць пра яе, але ніхто з мясцовых магілёўскіх даследчыкаў так і прааналізаваў яе, тым больш не зрабіў спробу зразумець магілёўскае праваслаўнае дойлідства 17 18 стст. ў культурным кантэксце не толькі Магілёва, Беларусі, але і навакольных земляў.\nСпробы зрабіць гэта, і менавіта ў прывязцы да перспектыўнага аднаўлення Пакроўскай царквы, былі зроблены спецыялістамі Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры пры распрацоўцы эскізнага праекта аднаўлення царквы і больш дасканала пры падрыхтоўцы да грамадскага абмеркавання праекта.\nМатэрыялы па магілёўскай школе, а менавіта па дэкору франтонаў Пакроўскай царквы, дэкор франтонаў - адна з вызначальных рысаў магілёўскага барока, былі апублікаваны на рэсурсах Таварыства, разасланы па СМІ і па шэрагу грамадскіх актывістаў, для шырокага распаўсюду сярод грамадства, у першую чаргу сярод магілёўцаў.\nВынік - з’явіліся сухія матэрыялы па грамадскаму абмеркаванню на падставе афіцыйнага праекта, на “Свабодзе” з’явіўся матэрыял па прэзентацыі праекта, дзе закраналася і праблема магчымай рэалізацыі пры аднаўленні царквы прапановы спецыялістаў нашага грамадскага аб’яднання па адраджэнні рэгіянальнай культурна з’явы, якая паўплывала на архітэктурную стылістыку далёка за межамі Беларусі.\nІ ўсё, маўчанне. Працуе толькі пара чалавек у Магілёве, каб паўплываць на сітуацыю. Праблема не падымаецца ў сродках масавай інфармацыі, самае цікавае, што маўчыць Магілёў грамадскі, Магілёў навуковы. Інфармацыя па праблеме не з’яўляецца, самае цікавае няма інфармацыі на недзяржаўных магілёўскіх рэсурсах, якія не толькі арыентаваны, але і заснаваны грамадскім актывам, які ў ў горадзе на Дняпры кашулі на сабе на словах рве за сваю архітэктурную спадчыну.\nСітуацыя сапраўды ўнікальная. Праблемамі Магілёва зацікаўлены і сапраўды хварэюць, і робяць спробы паўплываць на сітуацыю з культурным ланшафтам горада, хто заўгодна, толькі не магілёўцы. Па выніку атрымліваецца, што жыхарам гораду, у тым ліку і грамадска актыўным гараджанам, напляваць на свій горад, на лёс яго спадчыны. А калі і заўважна нейкая імітацыя, то далей кухонных размоваў ды баталій ў сацыяльных сетках яна не разыходзіцца.\nЯк бы то ні было, але мы будзем працаваць у рэчышчы паляпшэння сітуацыі, у рэчышчы стварэння бездакорнага і прывабнага гісторыка-культурнага асяродку ў Магілёве, ды і не толькі ў Магілёве. А хто не хоча, той хай і не кранае праблему помнікаў. Не варты той спадчыны, хто да яе на самой справе абыякавы. Хай яны аднаўляюць Дубровенскую браму і жывуць шчасліва.\nЦі адродзіцца традыцыя магілёўскага барока? 20.01.2016 5\nУ Магілёве праводзяць грамадскае абмеркаванне аб'екта: "Будаўніцтва комплексу будынкаў з аднаўленнем Свята-Пакроўскай царквы з рэстаўрацыяй і музеефікацыяй падмуркаў званіцы з добраўпарадкаваннем прылеглай тэрыторыі па вуліцы Вялікая Грамадзянская». Заказчыкам выступае Свята-Мікольскі жаночы манастыр.Эскізная праектная прапанова была распрацавана спецыялістамі Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры. Менавіта гэтыая праца становіцца лаўрэатам ХІ рэспубліканскага конкурса на лепшы архітэктурны праект ў намінацыі “рэстаўрацыя”. Прапанова была распрацавана на падставе комплексных навуковых вышуканняў і прадугледжвала аднаўленне царквы ў традыцыях магілёўскай архітэктурнай школы 17 – пач. 18 стст.\nСтаўленне да сваіх суайчыннікаў у розных краінах.\nРежим калечит и убивает людей, или Real Life vs...\n25 сакавіка – Дзень Волі\nКогда "воюют" верхи


01.04.2018 05:00 6725 Праглядаў Мінск Баранавічы Брэст Гродна Віцебск Ліда Пінск Слуцк Салігорск Гомель Магілёў\nСвята незалежнасці ў Мінску\nДзеля святкавання 100-годдзя стварэння БНР у Мінску быў створаны шырокі аргкамітэт, удзельнікам якога стаў і Рух «За Свабоду». Першая намесніца старшыні Руху Галіна Скараход стала адным з заяўнікаў акцыі — шэсця і мітынга ў цэнтры горада. Але мінскія ўлады не дазволілі гэты варыянт святкавання.\nПасля гэтага 28 лютага Рух «За Свабоду», грамадскае аб’яднанне «БНФ «Адраджэньне», Інфармацыйна-асветніцкая установа «Амарока», Аб’яднаная грамадзянская партыя, Беларуская сацыял-дэмакратычная партыя (Грамада) падалі новую заяўку на правядзенне 25 сакавіка мітынгу і канцэрта. Арганізатары разлічвалі на 25 тысячаў удзельнікаў свята на пляцоўцы ля тэатра оперы і балета. Улады дазволі святкаванне.\nНа 25 сакавіка з 13 да 19.00 арганізатары падрыхтавалі грунтоўную праграму. Адной з цэнтральных падзеяў стаў урачысты мітынг, пад час якога была зачытаная ўстаўная грамата пра абвяшчэнне незалежнасці БНР, а таксама музычная частка. Пад час усяго свята працавалі тэматычныя пляцоўкі: «Вуліца БНР» з прэзентацыйнымі стэндамі і зонамі актыўнасцяў ад грамадскіх і палітычных арганізацый краіны, «Ежа БНР» з кропкамі харчавання, «Кірмаш БНР» з сувенірамі, «Дзеткі БНР» з заняткамі для дзяцей.\nРух "За Свабоду" на "Вуліцы БНР\nАсноўныя актыўнасці Руху "За Свабоду" разгарнуліся на Вуліцы БНР. У нас можна было зрабіць маментальны фотаздымак на памяць пра свята, паўдзельнічаць у латэрэі, атрымаць інфармацыю пра дзейнасць арганізацыі, далучыцца да яе працы.\n"Мы шэсць гадзінаў прысутнічалі на гэтай тэрыторыі свабоды, пад нашымі сцягамі, з нашай мовай, з нашымі музыкамі. Я перакананы, што гэтае пачуццё кожны з нас панясе на ўсю Беларусь, і Беларусь стане свабоднай!" - адзначыў у заключным выступе на святочным мітынгу Губарэвіч.\nДзень Волі ў рэгіёнах\nСябры Руху "За Свабоду" спрычыніліся да арганізацыі святкавання 100-годдзя БНР у шэрагу рэгіянальных гарадоў. Вулічны фэстываль адбыўся ў Брэсце.\n"Нашае грамадства маладое. Застаецца шмат не вырашаных праблемаў. Меркаванні грамадзян не заўсёды ўлічваюцца ўладамі. Ёсць нараканні і на тое, як праводзяцца выбары. Грамадства пакуль не саспела, каб адстойваць свае палітычныя правы. Але свабода і незалежнасць краіны сталі базавымі каштоўнасцямі. І галоўнае, што мы прыйшлі сюды не па разнарадцы зверху, а па ўласнай волі, каб адзначыць гадавіну адной з лёсавызначальных падзей для беларускай дзяржаўнасці", - звярнуўся да ўдзельнікаў свята сябра Руху "За Свабоду" Дзмітрый Шыманскі.\nСябры Руху "За Свабоду" арганізавалі святкаванне 100 год БНР ў Баранавічах. Упершыню за шмат год у гэтым годзе быў атрыманы дазвол на правядзенне вулічнага фэстывалю з мітынгам.\n"Сёння ў нас вялікі дзень, каб 100 год таму не было кароткай гісторыі БНР, не было б потым гісторыі БССР, магчыма, у 90-ых гадах не з'явілася б Рэспубліка Беларусь і не стаялі мы пад бел-чырвона-белымі сцягамі", - адзначыў брэсцкі абласны каардынатар Руху "За Свабоду" Юрый Казакевіч.\nУ праграме фэстывалю былі выступы палітыкаў, гісторыка Ігара Мельнікава, барда Змітра Бартосіка, выстава-продаж рамеснікаў.\nСумесны канцэрт з мясцовымі ўладамі арганізавалі лідскія актывісты, у тым ліку Руху "За Свабоду". Сярод выступоўцаў быў мінскі бард Зміцер Захарэвіч і лідскі Сяргей Чарняк, вечарыну вялі паэт Алесь Хітрун і дырэктарка музея Ганна Драп. Перад удзельнікамі з лекцыяй пра гісторыю БНР выступіў гарадзенскі прафесар Аляксей Пяткевіч.\nУ Гомелі грамадскія актывісты, у тым ліку сябра Руху "За Свабоду" Уладзімір Кацора падавалі заяўку на правядзенне вялікага святочнага канцэрту. Але дазволу такога гарадскія ўлады не далі. Але тым не меней, атрымалася правесці святкаванне на іншай пляцоўцы. Перад гомельцамі выступіў знакаміты гурт N.R.M. Мясцовыя актывісты Руху далучыліся да ўделу ў мерапрыемствах.\nАргкамітэт святкавання стагоддзя Беларускай народнай рэспублікі ў Віцебску вырашыў адмовіцца ад мітынгу ў Віцебску, бо гарадскія ўлады запатрабавалі аплаціць за свае паслугі непад’ёмную суму. Але святкаванне там тым не менш адбылося.\nУдзельнікі ўсклалі кветкі да помніку Альгерду, Уладзіміру Караткевічу, а таксама да памятнай дошкі ў гонар Васіля Быкава.\nУлады адмовілі ў дазволе на інфармацыйны пікет да 100-годдзя абвяшчэння БНР у цэнтры Магілева, даслаўшы арганізатараў на стадыён на ўскрайку гораду. Адным з заяўнікаў там быў магілеўскі абласны каардынатар Руху "За Свабоду" Алесь Сілкоў. У выніку у горадзе адмовіліся ад правядзення акцыі, але наперадзе там запланаваны цэлы шэраг святочных мерапрыемстваў.\nНапярэдадні Дня Волі Пінскі гарадскі каардынатар Руху За Свабоду Алесь Рамановіч арганізаваў у гонар стагоддзя БНР паездку пінчукоў да магілы прэм'ер-міністра БНР Рамана Скірмунта. Удзельнікі, сярод якіх былі сябры Руху, паслухалі гісторыка, які распавёў пра часы БНР і Скірмунта, заспявалі гімн Магутны Божа, а таксама ўсклалі вянок з надпісам "Прэм'ер-міністру БНР ад пінчукоў".\nЦіск і пераслед актывістаў\nБеларускія ўлады не адмовіліся ад практыкі пераследу і ціску на палітычных апанентаў і грамадкіх актывістаў перад Днём Волі.\nТройчы за двое сутак быў затрыманы мінскі абласны каардынатар Руху "За Свабоду" Віталь Амяльковіч. Першапачаткова ён быў дастаўлены ў пастарунак за расклейку віншавальных плакатаў да 100-годдзя БНР, 25 сакавіка міліцыя затрымлівала яго двойчы, другі раз ужо на выездзе з Слуцку, калі ён планаваў паехаць на дазволеную акцыю ў Мінску.\nУ Мінску былі затрыманыя ўдзельнікі несанкцыяванага шэсця з плошчы Якуба Коласа і з імі праваабаронцы-назіральнікі за акцыяй, сярод якіх была і сябра Руху "За Свабоду" Таццяна Мастыкіна. Яе абвінавачваюць у тым ліку і ў непадпарадкаванні міліцыі, так як актывістка не згаджалася на дактыласкапію, а міліцыянты правялі працэдуру гвалтам. Суд над ёй пакуль адкладзены.\nПа дарозе ў Мінск ДАІ быў затрыманы салігорскі гарадскі каардынатар Руху "За Свабоду" Уладзімір Шыла. Ён правёў у салігорскім ІЧУ больш за суткі, потым над ім адбыўся суд па абвінавачванню ў непадпарадкаванні міліцыі. Суддзя прыняла рашэнне аштрафаваць актывіста на 3 базавых велічыні.\nВынікі святкавання 25 сакавіка лідар Руху "За Свабоду" пазней падвёў у прамым эфіры "Еўрарадыё".\nЛюдзі: Юрый Губарэвіч 962 Юрый Казакевіч 62 Уладзімір Кацора 34 Аляксей Атрошчанка 14 Алесь Зайцаў 5 Хрыстафор Жаляпаў 126 Аляксандр Сілкоў 65 Ягор Грышановіч 4 Зміцер Шыманскі 18 Сяргей Пантус 28 Вітольд Ашурак 70 Галіна Скараход 56 Вольга Дамаскіна 36 Вікторыя Таболіч 25 Аляксандр Рамановіч 33 Алесь Славінскі 20 Віталь Амяльковіч 78 Уладзімір Шыла 11\nТэгі: свята 44 затрыманні 85 суд 289 прысуды 129 рэпрэсіі 154


Главная Новости Гродзенскі заапарк запрашае на навагоднія экскурсіі\nГродзенскі заапарк запрашае на навагоднія экскурсіі\n12 снежня 2011 | Піша Кася Крот\nІх з 19 снежня да 9 студзеня для дзяцей будзе праводзіць Снягурка.\nГэта новая форма працы для гродзенскага заапарку.\nАлена Уладзімірнаўна Пятрова, загадчыца навукова-асветніцкага сектара :\n- Экскурсія будзе праводзіцца ў гульнёвым выглядзе, з загадкамі і жартоўнымі пытаннямі.\nЯна будуецца вакол усходняга календара - жывёлы падзеленыя на 12 груп.\nПасля таго, як дзеці пройдуць па тэрыторыі заапарку, яны спыняцца на “Бабуліным падворку”.\nТут іх будзе чакаць елка, карагод, Дзед Мароз і, канешне, невялікія падарункі.\nПры жаданні дзеці змогуць пакатацца ў вазку, сфатаграфавацца.\nЭкскурсія разлічана на дзяцей ва ўзросце ад 5 да 9 гадоў.\nВандроўка па заапарку будзе доўжыцца паўтары гадзіны.\nЗамовы на экскурсію прымаюцца ад сёння па тэлефоне 95 13 74.\nКошт – 30 000 рублёў на групу (без уліку кошту ўваходнага білета).\nПамер групы – ад 10 да 25 дзяцей.\nФота з сайта http://www.grodnozoo.by


У 2013 годзе мігранты перавядуць дадому 414 мільярдаў\nКраіны, якія пастаўляюць рабочыя рукі на сусветны рынак працы, збяруць добры ўраджай грашовых пераводаў — 550 млрд долараў. Гэта на 6,3 % вышэй за леташні паказчык, сведчыць новы даклад падраздзялення міграцыі і грашовых пераводаў Сусветнага банка. Пераводы мігрантаў ужо цяпер перавышаюць ВУП такіх краін, як Аўстрыя або ПАР. А да 2016 года іх аб'ём, паводле ацэнак Сусветнага банка, вырасце да 540 млрд.\nПа ўсім свеце (з улікам паступленняў як у развітыя краіны, так і ў тыя, якія развіваюцца) пераводы\n232 млн працоўных мігрантаў складзе 550 млрд сёлета і звыш 700 млрд долараў да 2016 года. Лідарамі па намінальным аб'ёме паступленняў пераводаў з-за мяжы ў гэтым годзе застаюцца Індыя (чакаецца каля 71 млрд долараў), Кітай (60 млрд), Філіпіны (26 млрд), Мексіка (22 млрд) і Нігерыя (21 млрд). Гэтая пяцёрка амаль не змяняецца ўжо некалькі гадоў. У лік буйных атрымальнікаў пераводаў у свеце, які развіваецца, у 2013 годзе таксама ўвойдуць Украіна, Егіпет, Пакістан, Бангладэш, В'етнам.\nПа звестках СБ, Таджыкістан трэці год застанецца лідарам сусветнага рэйтынгу ў адносінах чыстага аб'ёму атрыманых пераводаў мігрантаў да ВУП. У 2012 годзе гэты паказчык складаў 48 % ВУП. Асноўнай крыніцай пераводаў для Таджыкістана з'яўляецца Расія.\nЗША апярэджваюць Расію па нафтаздабычы\nПаводле звестак Міжнароднага энергетычнага агенцтва (ІЕА) і Кіраўніцтва энергетычнай бяспекі ЗША (ЕІА) у ліпені 2013 года ЗША сумарна здабывалі да 22 мільёнаў барэляў вуглевадародаў за суткі. Для параўнання, у Расіі ў 2013 годзе здабыча нафты і газу павінна была скласці 21,8 мільёна барэляў за суткі. Найбуйнейшым вытворцам нафты ў 2013 годзе застаецца Саудаўская Аравія, дзе ў першым паўгоддзі здабывалася да 11,7 мільёна барэляў у суткі. Прычынамі росту нафтаздабычы ў ЗША стала распрацоўка сланцавых радовішчаў, найбуйнейшыя з якіх — Бакен і Ігл Форд — размешчаны ў Паўночнай Дакоце і Тэхасе. Павышэнне здабычы вуглевадародаў са сланцаў у ЗША здольна панізіць цэны на сыравіну па ўсім свеце, таму што Злучаныя Штаты доўгі час былі аднымі з вядучых нафтавых імпарцёраў.\nЛітва можа блакіраваць Калінінград\nЛітва можа заблакіраваць чыгуначныя і аўтамабільныя зносіны Расіі з Калінінградскай вобласцю, заявіў міністр замежных спраў Літвы Лінас Лінкявічус. Ён адзначыў, што яго краіна пойдзе на такі крок, калі Масква «не спыніць ціск на сваіх суседзяў». Раней МЗС Літвы паведаміў, што з 30 жніўня на літоўска-расійскай мяжы падвяргаюцца дбайнай праверцы зарэгістраваныя ў Літве легкавыя аўтамабілі, а з 11 верасня — і грузавыя, якія адпраўляе Літва. З-за гэтага літоўскія перавозчыкі панеслі страты не менш як дзесяць мільёнаў еўра. Заява прагучала напярэдадні саміту Усходняга партнёрства ў Вільні. Літва з'яўляецца адным з асноўных прыхільнікаў больш хуткага падпісання Еўрасаюзам і Украінай пагаднення аб асацыяцыі і стварэнні зоны свабоднага гандлю. Пагадненне фактычна пазбаўляе Украіну магчымасці ў будучыні далучыцца да Мытнага саюза з-за неадпаведнасці паміж заканадаўчымі нормамі.\nАмерыканцаў прызналі аднымі з самых «тоўстых і хворых»\nНа сусветным эканамічным форуме навукоўцы прызналі амерыканцаў аднымі з самых «тоўстых, нервовых і хворых жыхароў Зямлі», піша Thе Wаshіngtоn Роst. У новай канцэпцыі «Індэкса чалавечага капіталу» ўлічваецца колькасць неінфекцыйных захворванняў — атлусцення, цукровага дыябету, хвароб сэрца. А таксама ўзровень адукацыі, медыцынскія магчымасці і шэраг іншых крытэрыяў. Навукоўцы адзначаюць у ЗША высокі ўзровень уплыву хвароб на развіццё бізнесу і агульны эканамічны стан краіны. ЗША знаходзяцца на 112-м месцы ў рэйтынгу з 122 дзяржаў па індэксе капіталу. Лідзіруюць у рэйтынгу невялікія еўрапейскія краіны, у той час як вялікія і развітыя краіны пакутуюць ад большай колькасці негатыўных фактараў.


Мае суседзі — даносчыкі. І як цяпер з гэтым жыць? | Новы Час\nНа «Мапе пільных грамадзянаў», апублікаванай кіберпартызанамі, я знайшоў шматкватэрны дом, у якім жыву.\nАсабіста ведаю пазначаных там людзей, якія тэлефанавалі на пачатку верасня мінулага году ў міліцыю, каб паведаміць, ля якога пад’езда з’явіліся бел-чырвона-белыя стужачкі і ў якім акне вывешаны бел-чырвона-белы сцяг.\nШмат гадоў я пры сустрэчы вітаўся з імі і нават калі-нікалі звяртаўся па дапамогу.\nЯ таксама знаёмы з сям’ёй, на якую данеслі за сцяг у іхным вакне. Прыстойныя інтэлігентныя людзі. Заўсёды вітаемся пры сустрэчы.\nЗ аднаго боку, яны паказалі, колькі нецярпімасці, нянавісці і варожасці сёння ў грамадстве. І маштаб таго расколу, які стаў такім відавочным у жніўні 2020-га, гэтая акцыя кіберпартызанаў зусім не змяншае, а наадварот. Тое, што імёны даносчыкаў і іхныя даносы абнародаваныя — толькі памножыць варажнечу. Можна ўявіць, колькі новых міжасабовых канфліктаў зараз узнікне, колькі міжчалавечых сувязяў распадзецца, колькі людзей перастануць падаваць адзін аднаму руку...\nХоць, з другога боку, можна прадбачыць, што цяпер колькасць такіх тэлефонных даносаў пойдзе рэзка на спад. Відавочна, тыя, хто тэлефанаваў, як правіла, разлічвалі на тое, што пра іхную «пільнасць» суседзі не даведаюцца, што міліцыя захавае гэта ў таямніцы.\nУлады, сапраўды, усяляк спрыялі сваім «добраахвотным памочнікам». Згадайце, колькі судовых палітычных працэсаў за мінулы год праходзіла за зачыненымі дзвярыма «ў мэтах бяспекі сведак». А колькі «сведак» з’яўляліся ў суды ў балаклавах, пад прыдуманымі імёнамі і нават са змененымі галасамі. І вось цяпер гэтыя маскі сарваныя, імёны, адрасы і нумары тэлефонаў абнародаваныя. Ніякага дзяржаўнага бюджэту не хопіць на тое, каб прыставіць да кожнага з іх ахоўніка, памяняць ім дакументы ці месца жыхарства, і ўжо тым больш — выправіць іхную рэпутацыю ў вачах суграмадзянаў. Гэта цяпер ведаюць і яны самі, і ўлада, якая аказалася не ў стане захаваць іхную ананімнасць, і тыя, хто патэнцыйна быў гатовы з ідэйных ці нейкіх іншых перакананняў даносіць на палітычна нядобранадзейных суседзяў.\nНа першы погляд, размах і маштаб дзейнасці «пільных грамадзянаў» уражвае і прыгнятае, але насамрэч гэта не выключная нейкая з’ява. Калі дзяржава заахвочвае такую актыўнасць, калі яе ўсяляк падтрымлівае афіцыйная прапаганда — у грамадстве заўсёды знаходзіцца значная колькасць персанажаў, гатовых адгукнуцца на заклік. Матывы пры гэтым розныя — і ідэйныя, і карыслівыя. У сталінскім СССР былі тысячы тых, хто даносіў на суседзяў, разлічваючы на тое, што пасля арышту ім дастанецца жылплошча ці маёмасць, ці пасада арыштаванага «шпіёна» («антысаветчыка»).\nДарэчы, пасля краху ГДР, калі архівы «Штазі» былі рассакрэчаныя, немцы атрымалі магчымасць азнаёміцца з дзейнасцю «інфарматараў», якая тычылася канкрэтна іх ці іхных сем’яў. Але скарысталіся такой магчымасцю далёка не ўсе. Як жыць далей, калі ўведаеш, што чалавек, якога ты ўсё жыццё лічыў блізкім альбо які ўвогуле належыць да тваёй сям’і, на працягу доўгіх гадоў даносіў на цябе? І ці не лепш увогуле нічога не ведаць пра гэта?\nАле яны зусім не зніклі. Аматары гэтага жанру былі, ёсць і застануцца, напэўна, заўсёды.


Белтэлерадыёкампанія працягвае падрыхтоўку да дзіцячага конкурсу песні "Еўрабачанне-2018".\nМенш чым два месяцы застаецца да прэстыжнага еўрапейскага песеннага форуму ў Мінску. Каманда Белтэлерадыёкампаніі, якая займаецца яго падрыхтоўкай, паведаміла наглядальнаму савету міжнароднага конкурсу, што білеты ў залу для гледачоў на галоўнае шоу 25 лістапада прададзеныя, але яшчэ застаюцца білеты на танцпляцоўку і генеральную рэпетыцыю 24 лістапада. Экспертная група, якая кантралюе падрыхтоўку шоу, сабралася ў "Прэзідэнт-Гатэлі". Менавіта тут размесціцца большая частка гасцей, а таксама еўраклуб падчас конкурсу. Для прафесіяналаў з Вялікабрытаніі, Германіі, Мальты, Нідэрландаў, Італіі, Грузіі, Расіі, а таксама выканаўчага дырэктара "Еўрабачання" Ён Ола Санда прайшла прэзентацыя ўсіх этапаў падрыхтоўкі да конкурсу - ад цырымоніі адкрыцця да сацыяльнай праграмы для ўдзельнікаў.\nПадрыхтоўка афіцыйнага прадстаўніка Беларусі да конкурсу праходзіць у рабочым рэжыме. Графік Даніэля Ястрэмскага распісаны па днях: рэпетыцыі, кансультацыі ў фаніятра, вывучэнне англійскай мовы, удзел у розных канцэртах. На рэпетыцыях разам з камандай прафесіяналаў выканавец ўдасканальвае вакальнае майстэрства і дапрацоўвае харэаграфічны складальнік нумара - усё гэта яму ўдаецца паспяхова сумяшчаць з вучобай у школе. Таксама вядзецца работа і над стварэннем еўравізійнага гардэроба выканаўца для з'яўлення на сцэне і чырвонай дывановай дарожцы.\nДа штодзённых рэпетыцый дадалася праца, неабходная для далейшай папулярызацыі нашага канкурсанта. Адбылася прафесійная фотасесія Даніэля. Для стварэння яркіх кадраў з юным артыстам працавала вялікая каманда: фатограф, стыліст, грымёр, дызайнер. Пад іх кіраўніцтвам Даніэль змяніў некалькі вобразаў. Здымкі праходзілі ў студыі і на вольным паветры.\nАтрыманыя здымкі ўпрыгожаць прома-прадукцыю, якую беларускі ўдзельнік прэзентуе журналістам падчас еўратыдня. У прома-пакеце будуць традыцыйныя паштоўкі, постары, флэшкі.


Розніца паміж версіямі "Вікіпедыя:Догляд" — Вікіпедыя\nРозніца паміж версіямі "Вікіпедыя:Догляд"\nВерсія ад 20:35, 4 мая 2011\n79 байтаў выдалена , 10 гадоў таму\n→Сцяг аўтадаглядчыка: стылявыя змены, арфаграфія\nВерсія ад 20:55, 1 мая 2011 (правіць)\nHomoatrox (размовы | уклад)\n(Адкат версіі 753563 аўтарства 178.140.252.107 (размова))\nВерсія ад 20:35, 4 мая 2011 (правіць) (адкат)\nMaksim L. (размовы | уклад)\nдр (→Сцяг аўтадаглядчыка: стылявыя змены, арфаграфія)\nУдзельніку можа быць прысвоены сцяг аўтадаглядчыка (''autoeditor'').\n* Усе ''новыя'' артыкулы такога ўдзельніка аўтаматычна адзначаюцца дагледжанымі.\n* Калі ўдзельнік з дадзенымгэтым сцягам уносіцьробіць праўкі ў ''дагледжануюдагледжанай версіюверсіі'' артыкулуартыкула, то створаная гэтымгэтымі змяненнемзменамі версія атрымлівае статус дагледжанай аўтаматычна. <ref> Аднак, калі праўкапраўкі ўносіццаробяцца ў/пасля ''недагледжанай версіі'', то і зноў створаная версія не памячаеццапазначаецца дагледжанай. </ref>\n=== Атрыманне сцяга аўтадаглядальнікааўтадаглядчыка ===\nДля атрымання сцяга аўтадаглядальнікааўтадаглядчыка неабходна падаць заяўкузапыт на старонку [[Вікіпедыя:Запыты на статус даглядчыка]], дзе праводзіцца абмеркаванне кандыдатуры. ЗаяўкаЗапыт можа быць пададзенапададзены самім кандыдатам ці трэцяй асобай; у апошнім выпадку патрабуецца пацверджанне згоды кандыдата.\nАдміністратар можа прысвойвацьдаць гэты сцяг ўдзельнікам без абмеркавання ў выпадку відавочнай згоды ўдзельніка, калі ён упэўнены, што ёнўдзельнік не будзе парушаць правілы Вікіпедыі і [[Вікіпедыя:ДаглядДогляд#Працэдура патрулявання догляду| крытэрыі дагледжаных артыкулаў]]. Пасля прысваеннянадання сцягу неабходна дадаць запіс аб прычынах прысваеннянадання на старонку [[Вікіпедыя:ПрысваеннеНаданне сцяга даглядальнікадаглядчыка]].\nБоты валодаюцьатрымліваюць такім сцягамсцяг аўтаматычна.\n=== Зняцце сцяга аўтадаглядальнікааўтадаглядчыка ===\nАдміністратар можа зняцьзабраць сцяг аўтадаглядальнікааўтадаглядчыка з ўдзельніка, калі той парушае правілы.\n== Тэхнічная рэалізацыя ==\nБюракраты, Даглядчыкі, Адміністратары\nУзята з "https://be.wikipedia.org/wiki/Адмысловае:MobileDiff/755464"


Зіл 130 - Агляды лепшых аўтамабіляў\n25-05-2018 Грузавыя аўтамабілі\nСАМЫ ХУТЧЭЙ ЗІЛ 130 ??? Да 100 за ўсё за ...\nГрузавы аўтамабіль ЗІЛ-130 вырабляўся на Заводзе ім. Ліхачова з 1962 па 1994 год, прычым першыя дасведчаныя ўзоры былі створаны яшчэ ў 1958 годзе. Яго папярэднікам быў ЗІЛ-164. Адной з мадыфікацый з'яўляўся поўнапрывадны трохвосевы ЗІЛ-131.\nЗІЛ-130 - адзін з найбольш масавых савецкіх грузавых аўтамабіляў. Усяго было выпушчана 3 млн. 380 тыс. Такіх машын да 1994 года. У 1995 годзе вытворчасць было перанесена на філіял Зіла - Уральскі автомоторный завод, дзе мадэль стала называцца УамЗ-43140 і на яе пачалі ўсталёўваць кабіну і капот ад паўнапрываднага аўтамабіля ЗІЛ-131 (6х6), які вырабляўся на гэтым прадпрыемстве з 1990 года. Акрамя таго грузавікі ЗІЛ-130 выпускаліся па ліцэнзіі ў Кітаі.\nВарта прызнаць, што ЗІЛ-130 быў цалкам сучасным для тых гадоў аўтамабілем. Ад свайго папярэдніка яго адрозніваў цэлы шэраг пераваг - падвышаная грузападымальнасць, магутны для таго часу рухавік, «салідная» знешнасць, якая характарызуецца шырокім капотам, выпуклымі крыламі і прасторнай кабінай з панарамным ветравым шклом.\nНайбольш значныя мадэрнізацыі ЗІЛ-130 былі зроблены ў 1966 (ЗІЛ-130-66) і 1977 (ЗІЛ-130-76) гадах. На базе «130-га» выпускаліся бартавыя аўтамабілі, фургоны, будаўнічыя і сельскагаспадарчыя самазвалы, аўтацыстэрны, аўтакраны, пажарныя машыны і г.д. Да 1986 года налічвалася 35 версій дадзенага грузавіка з рознымі кузавамі і абсталяваннем, якія адрозніваліся колавай базай, тыпам прывада, кліматычным выкананнем і камплектацыяй.\nЗІЛ-130 стаў першым грузавым аўтамабілем Завода ім. Ліхачова, які сталі штатна афарбоўваць у грамадзянскія колеры: белы і блакітны; да гэтага ўсё грузавікі гэтага вытворцы фарбаваліся ў «ваенны» зялёны колер.\nКузаў машыны ўяўляў сабой драўляную платформу з металічнымі папярочнымі брусамі падставы, з адкіднымі заднім і бакавымі бартамі. Предусмотривалась ўстаноўка надставных бартоў і тэнта з каркасам. Трехмясцовый кабіна размяшчалася за рухавіком. Сядзенне кіроўцы рэгулявалася па даўжыні, вышыні і нахілу спінкі.\nГрузападымальнасць машын першых гадоў выпуску складала 4 тоны, але паколькі яны валодалі вялікім запасам трываласці, то ўжо ў 1965 годзе яе павялічылі да 5 тон, а ў 1977 годзе пачалі выпуск мадэрнізаванай мадэлі - ЗІЛ-130-76, якая мела грузападымальнасць 6 тн і здольнай буксіраваць прычэп з дапушчальнай масай 8 тн пры уласнай масе 4300 кг. «76-й» адрозніваўся і вонкава: у яго была змененая абліцоўванне радыятара і больш нізка размяшчаліся фары.\nЗіл 130 гісторыя\nНа аўтамабіль ўсталёўвалі 8-цыліндравы 4-тактный карбюратарны рухавік аб'ёмам 6 л, магутнасцю 150 л.с. / 3200 аб і з крутоўным момантам 402 Нм / 1900 аб. Максімальная хуткасць дасягала 90 км / г. Сярэдні расход бензіну А-76 пры хуткасці 40 км / г - 29 л на 100 км. Рухавік агрэгаціраваліся з 5-ступеністай механічнай каробкай перадач, якая мела сінхранізатары на 2, 3, 4 і 5-й перадачах.\nРулявы механізм ўяўляў сабой шруба з шарыкавай гайкай на цыркулююць шарыках і поршань-рэйку, зачэпліваецца з зубчастым сектарам вала сошкі; гідраўзмацняльнік - убудаваны.\nПярэдняя падвеска на падоўжных паўэліптычных рысорах з гідраўлічнымі амартызатарамі. Задняя ўключала ў сябе тэлескапічныя амартызатары на падоўжных паўэліптычных рысорах, з дадатковымі рысорамі.\nТормазы барабанныя на ўсе колы, з пнеўматычным прывадам. Колы - дыскавыя, вобад 7,0-20, мацаванне на 8 шпільках. Памер стандартных шын 9.00R20 (260R508).\nЗ 1986 года ў адпаведнасці з ОСТ 37.001-269-83 аўтамабілі сямейства ЗІЛ-130 атрымалі новыя індэксы: ЗІЛ-130 стаў называцца ЗІЛ-431410, ЗІЛ-130Г - ЗІЛ-431510, ЗІЛ-130В1 - ЗІЛ-441510 і т. Д.\nЗа сваю больш чым саракагадовую гісторыю грузавік ЗІЛ-130 зарэкамендаваў сябе як машына трывалая, надзейная, непатрабавальная ў эксплуатацыі і простая ў рамонце. Да гэтага часу на дарогах Расеі можна сустрэць гэты вядомы усімі аўтамабіль.


Святочную калону Полацкага раёна на абласных дажынках ўзначаляць работнікі культуры — Полоцк. Полоцкий вестник. Новости Полоцка и Полоцкого района\n07.10.2016 Алина Большакова295Комментарии on Святочную калону Полацкага раёна на абласных дажынках ўзначаляць работнікі культуры\nЗаўтра, 8 кастрычніка, у г.Сянно на абласны фестываль-кірмаш працаўнікоў вёскі «Дажынкі-2016» збяруцца лепшыя прадстаўнікі земляробчай прафесіі з усіх раёнаў Віцебскай вобласці.\nПа традыцыі абласное свята пачнецца з урачыстага шэсця дэлегацый па вуліцах адноўленага Сянно. Святочную калону Полацкага раёна ўзначаляць работнікі культуры, яны з гонарам пранясуць герб і сцяг Полацка, хлебны каравай. Упрыгожаць нашу калону і касцюміраваныя персанажы. Артысты калектыву «Black Diamond» Полацкага ГДК выканаюць ролю барабаншчыц, духавы аркестр в/ч 5530 падтрымае святочны настрой маршавай музыкай.\nАфіцыйную дэлегацыю палачан узначаліць старшыня Полацкага райвыканкама Мікалай Шаўчук. Гонар прыняць удзел у абласным свяце «Дажынкі-2016» прадастаўлены кіраўніцтву ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Полацкага райвыканкама, кіраўнікам сельгаспрадпрыемстваў Полацкага раёна, а таксама перадавікам жніва-2016.\nУ суботні дзень па сталіцы «Дажынак-2016» шырока раскінуцца гандлёвыя рады. Полацкае райпо падрыхтавалася здзівіць гасцей свята новымі стравамі з назвамі «Восеньскія дары» і «Полацкі пачастунак». Таксама на свяце ў Сянно сваю навучальную ўстанову будуць рэкламаваць выкладчыкі і навучэнцы Полацкага ліцэя сельгасвытворчасці.


Вясна працягваецца: прагноз надвор'я ў Беларусі на пятніцу і выхадныя\n04:22 22 ліпеня 2019\n16:24 14.02.2019 Атрымаць кароткую спасылку\nІстотных ападкаў у бліжэйшыя дні не чакаецца, а паветра прагрэецца да + 4°С, прычым цяпло захаваецца і на будучым працоўным тыдні.\nМІНСК, 14 лют - Sputnik. У выхадныя ў Беларусі чакаецца цёплае надвор'е без ападкаў, паведамілі ў Рэспубліканскім цэнтры па гідраметэаралогіі, кантролі радыеактыўнага забруджвання і маніторынгу навакольнага асяроддзя Мінпрыроды.\n"15 лютага (у пятніцу) надвор'е ў Беларусі ўначы ў асноўным будзе вызначаць вобласць павышанага атмасфернага ціску, раніцай і днём адаб'ецца ўплыў малаактыўны франтальнага падзелу", - распавялі сіноптыкі.\nУ гэты дзень будзе воблачна. У начныя гадзіны істотных ападкаў не чакаюць, а раніцай і ўдзень можа прайсці невялікі дождж. У розны час амаль па ўсёй краіне будзе назірацца туман, а аўтамабілістаў папярэджваюць аб галалёдзіцы на дарогах. Паветра ўначы астыне да -1 ..- 6°С (на захадзе - да 0 .. + 3°С). Удзень марозу не чакаецца: паказчык па краіне будзе знаходзіцца ў межах 0 .. + 6°С.\n"16-17 лютага (у суботу і нядзелю) Беларусь будзе знаходзіцца на паўночна-ўсходняй перыферыі шырокага цёплага антыцыклону з цэнтрам над Балканскім паўвостравам", - растлумачылі ў Белгідраметцэнтры.\nМоцных ападкаў у выхадныя таксама не будзе, уначы і раніцай месцамі могуць назірацца туман і галалёдзіца на асобных участках дарог. Уначы будзе -3 .. + 3°С, удзень пацяплее да +1 .. + 8 ° С, а ў паўднёва-заходняй частцы Беларусі тэмпература і зусім дасягне +9 .. + 10°С.\nЗгодна з папярэднімі прагнозамі на Gismeteo.by, цёплае надвор'е захаваецца ў рэспубліцы і на будучай працоўнага тыдня. Так, па дадзеных на сёння, у Мінску ў бліжэйшыя будні будзе прыкладна +3 .. + 4°С, а панядзелак нават абяцае быць сонечным.


Канвертаваць Боснія і Герцагавіна канвертоўная марка (BAM) і Tethers (USDT) : Калькулятар абменнага курсу\nБоснія і Герцагавіна канвертоўная марка (BAM) і Tether (USDT) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Боснія і Герцагавіна канвертоўная марка і Tether пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 7 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Боснія і Герцагавіна канвертоўная марка. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Tether валюты па змаўчанні. Націсніце на Tethers або Боснія і Герцагавіна канвертоўная марка канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nБоснія і Герцагавіна канверсоўных марак гэта валюта, у Боснія і Герцагавіна (BA, БіГ). The Tether гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал BAM можа быць запісаная KM. Сімвал USDT можа быць запісаная USDT. Боснія і Герцагавіна канверсоўных марак дзеліцца на 100 fennig. Абменнага курсу Боснія і Герцагавіна канверсоўных марак Апошняе абнаўленне 7 красавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the Tether Апошняе абнаўленне 7 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. BAM каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. USDT каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Чачаранін — аматар цікавага хобі — Чечерский вестник\nЧачаранін — аматар цікавага хобі\nСярод прывабных артыстычных салістак вакальнага гурта «Лілея» отарскай установы культуры Сяргей Серагоў – адзіны мужчына. Паспрабаваць сябе ў якасці спевака два гады назад маладому чалавеку прапанавала былая ўдзельніца калектыву Алена Гарбачова. З таго часу яго мастацкім трыумфальным узвышшам стала сцэна.\nДа гэтага часу юнак і не ўяўляў, што можна так моцна закахацца ў закуліснае жыццё і атрымоўваць шквал пазітыву ад канцэртнага выступлення. Калі аўдыторыя табе апладыруе і крычыць «Брава!», праз вібрацыю ўзнёслых гукаў у атмасферы залы адчуваеш пасыл эмацыянальнай хвалі і станоўчага зараду. Аднак не так лёгка даецца прыязнасць гледача. Перад кожным музычным нумарам унутры ўсё трапеча, пачашчаецца пульс і ахоплівае лёгкае хваляванне. А калі ўжо выходзіш да мікрафона – цэнтралізуеш увагу толькі на музыцы, ловіш голас партнёра і максімальна ўжываешся ў вобраз. Трэба сказаць, што апошняе добра ўдаецца Сяргею, таму песня ў суправаджэнні ненадакучлівай лёгкай падтанцоўкі прымае асаблівую прыцягальную афарбоўку, замілаванне і прызнанне публікі.\nМагчыма, такое чароўнае захапленне перадалося юнаку ад бабулі Анастасіі, якая не толькі выдатна выводзіла галасавыя варыяцыі, але і няблага валодала навыкамі ігры на баяне. Вось так збяруцца ў хаце сваякі і блізкія, сядуць за святочным сталом і загучаць знаёмыя найгрышы. Па большай частцы нараджаліся народныя матывы, таму і Сяргею даспадобы матчына песня, мелодыі роднага краю. Пераважна ён удзельнічае ў калектыўных спевах, але не адмаўляецца і ад вакала. Хаця яшчэ крыху саромеецца, адчувае пэўную сціпласць, аднак тое – справа вырашальная. У хуткім часе гурт плануе займець новыя сцэнічныя касцюмы і, вядома ж, паднавіць і без таго багаты рэпертуар, што дазволіць дабіцца яшчэ мацнейшай прыхільнасці слухача і заваяваць яго любоў. А Сяргею яна і так гарантавана, бо самадзейны артыст мае харызму і абаянне. І не важна, што на репетыцыі неабходна ездзіць з Чачэрска ў Отар, кіламетры не палохаюць аматара цікавага хобі. Галоўнае – ёсць азарт і жаданне дарыць людзям радасць. Што ж, поспехаў і высокага творчага ўзлёту!\nПредыдущая Обычная история – Виктор и Виктория\nСледующая Ленточки и бантики для юных чечерских модниц


Касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі ў пасёлку Вярэйкі, Беларусь: гісторыя, апісанне, фота\nКасцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі ў пасёлку Вярэйкі\nНасельніцтва аграгарадка Вярэйкі, які знаходзіцца ў Ваўкавыскім раёне на Гародзеншчыне, складае ўсяго 1000 чалавек. Аднак на гэтай невялікай тэрыторыі захаваліся унікальныя архітэктурныя помнікі, паглядзець на якія прыязджаюць госці з усіх беларускіх рэгіёнаў. Нельга не сказаць пра касцёл Найсвяцейшай Дзевы Марыі.\nУ гэтай беларускай глыбінцы каталіцкая парафія была заснавана крыху пазней - толькі ў 1789 годзе, тады як у многіх іншых гарадах гэта адбывалася на стагоддзе-два раней. Драўляны касцёл у Вярэйках быў узведзены таксама ў канцы XVIII стагоддзя. Трэці падзел Рэчы Паспалітай у 1795 годзе прадвызначыў лёс усёй Гродзенскай вобласці, якая адышла Расійскай Імперыі. Гаспадаром Вярэяк да канца XVIII стагоддзя быў Тэадор Бiспiнг, які валодаў на той час вёскай з 12-ю дварамі і 123-ма жыхарамі. Усяго праз дваццаць гадоў колькасць мясцовых жыхароў павялічылася амаль удвая, ды і сама вёска значна пашырылася.\nРыжскі Мірны дагавор 1921 года вызначыў далейшы лёс Вярэяк - гэтая вобласць Беларусі была аддадзена Польскай Рэспубліцы. Толькі да канца 1940-ых гадоў вёска ўвайшла ў склад Беларускай савецкай сацыялістычнай рэспублікі.\nКалі казаць аб мясцовым касцёле Праабражэння Дзевы Марыі, то яго гісторыя вельмі цікавая. Усё пачалося з 1826 года і кампраміснага рашэння аб будаўніцтве каталіцкага храма. Дачка ўладальніка зямель Язэпа Бiспiнга і Тэадоры Сухадольскай - Аляксандра - была каталічкай з нараджэння, але, як той казаў, сэрцу не загадаеш, і дзяўчына закахалася ў праваслаўнага рускага афіцэра Аляксандра Светчына. Вядома ж, строгія бацькі доўга не згаджаліся на міжрэлігійны шлюб. Аднак было знойдзена рашэнне гэтаму любоўнаму пытанні - шлюб адбудзецца пры ўмове будаўніцтва ў Вярэйках касцёла, а ў вёску Кузьмічы павінны былі вярнуць праваслаўную царкву. І ўсё павінна было скончыцца спрыяльна, калі б не выйшаў праз пару гадоў указ аб забароне будаўніцтва касцёлаў без спецыяльнага дазволу. Дзякуй богу, да таго часу пытанне аб будаўніцтве касцёла Дзевы Марыі ўжо было вырашана і новы загад яго не закрануў.\nТак, ў 1840 годзе з'явіўся на свет адзін з самых прыгожых беларускіх касцёлаў, які быў асвячоны ў імя Найсвяцейшай Дзевы Марыі. Першым ксяндзом прызначылі Казімежа Констрыма. Праўда, у такім выглядзе, якім касцёл быў у XIX стагоддзі, сёння наведвальнікі Вярэяк убачыць яго не змогуць. Два стагоддзі і некалькі сусветных войнаў пакінулі адбіткі на абліччы каталіцкага храма.\nУ другой палове XX стагоддзя большасць беларускіх каталіцкіх храмаў была скасавана і перададзена праваслаўным вернікам альбо наогул пазачынялася. У 1964 годзе гэтыя падзеі закранулі і Вярэйскi касцёл: у яго знеслі калоны і дабудавалі візантыйскую вежу. У 1992 годзе мясцовыя жыхары паспрабавалі вярнуць касцёлу першапачатковы выгляд, аднак ніхто не мог дакладна ўспомніць, як храм выглядаў раней. Выратаваць справу атрымалася дзякуючы таму, што ў архiвах захаваліся дакументы. Так былі зноў вернутыя калоны і прыбрана вежа. Унутраны інтэр'ер касцёла ўпрыгожвае драўляная лесвіца, па якой хадзілі яшчэ прыхаджане ў XIX-XX стагоддзях. Побач з касцёлам размяшчаецца найпрыгажэйшы маляўнічы сад, у якім растуць некаторыя віды раслін, занесеныя ў Чырвоную кнігу. Вясной тут квітнеюць японская сакура і цюльпанавае дрэва, што стварае непаўторную казачную атмасферу разам са старадаўняй архітэктурай.


Гендырэктар «Марко»: Дзяржава адбірае большую частку прыбытку і навязвае стратныя прадпрыемствы - Віцебская вясна\nМікалай Мартынаў Фота: Народныя навіны Віцебска\nУ кастрычніку мінулага году прэзыдэнт падпісаў указ па стварэньні голдынгу «Беларуская гарбарна-абутковая кампанія “Марко”». У склад голдынгу ўвайшлі даччыная кампанія «Сан Марко» і ААТ «Чырвоны Кастрычнік». У прыдачу да іх дзяржава накінула і Віцебскі футравы камбінат.\n«Чырвоны Кастрычнік» перайшоў у валоданьне Мікалая Мартынава, гендырэктара «Марко» і дэпутата Палаты прадстаўнікоў Нацсходу, яшчэ раней - у 2008 годзе. На Асамблеі дзелавых колаў, якая прайшла ў сераду, бізнэсмэн распавёў, што стратнае прадпрыемства за 4 гады ўдалося выцягнуць: яно стала працаваць рэнтабэльна, вытворчасьць вырасла з 16 тысяч пар за год да 1,3 мільёну.\nАднак з футравым камбінатам паўтарыць фокус не атрымліваецца. Пра жаданьне набыць прадпрыемства дзяржава, відаць, нікога асабліва не пытала. Паводле слоў Мартынава, яго продаж і далучэньне да голдынгу былі прапісаныя ва ўказе прэзыдэнта, які быў прыняты «за два дні».\nАдначасова з купляй стратнага дзяржпрадпрыемства на «Марко» ляглі маштабныя забавязаньні па інвэстпраекце. Па-першае, кампанія абавязаная за тры гады завяршыць рэканструкцыю і мадэрнізацыю футравай вытворчасьці і выйсьці на зададзеныя магутнасьці. На прадпрыемствах голдынгу да 2019 году павінна вырабляцца абутку ня менш за 5 млн пар у год.\nРэнтабельнасьць продажаў пры гэтым павінна атрымацца ня менш за 12% , выручка ад рэалізацыі прадукцыі на аднаго працаўніка - 40 тысяч даляраў. Заплянавана стварыць 926 новых працоўных месцаў, напалову зьнізіць імпартны складнік пры вытворчасьці абутку і павялічыць аб’ём экспарту.\nДля ажыцьцяўленьня гэтых плянаў ва ўказе прапісваліся некаторыя меры дзяржпадтрымкі. Аднак пасьля першага аналізу стану далучанага прадпрыемства экспэртам кампаніі стала зразумела, што за тры гады яго праблемы не расхлябаць. «Мы закупілі для прадпрыемства сыравіну і страцілі 9 мільярдаў рублёў», - сказаў Мікалай Мартынаў. З атрыманьнем дзяржпадтрымкі таксама зьявіліся праблемы. «Здавалася б, у заканадаўстве ўсё прадугледжана для дзяржаўна-прыватнага партнэрства, а насамрэч нічога не выконваецца», - паскардзіўся бізнэсмэн.\nЁн зьвярнуў увагу на яшчэ адну праблему супрацоўніцтва зь дзяржавай: яно забірае вялікую частку прыбытку ў выглядзе фундатарскай дапамогі: «Сёньня дзікае жаданьне атрыманьня фундатарскай дапамогі - гэта мяжа ўсяму, - паскардзіўся ўладальнік «Марко». - У нас за 13-ы год папрасілі перавесьці ў фонд фундатарскай дапамогі больш, чымся мы зарабілі прыбытку. Я тлумачу - гэта немагчыма. Але хочуць менавіта так».\n«Ты, здавалася б, падаткі плаціш, розныя забавязаньні выконваеш, але фундатарскую дапамогу ня даў - і становісься дрэнным, а адсюль розныя наступствы…», - падзяліўся сваімі бедамі адзін з найпасьпяховейшых беларускіх бізнэсмэнаў. Паводле ягоных слоў, калісьці ўказ пра фундатарскую дапамогу «ў нейкай ступені астудзіў запал чыноўнікаў». Але цяпер яго трэба абнавіць, перакананы Мікалай Мартынаў.\nЯшчэ ў гэтым разьдзеле: « Палова інвэстыцыйных праектаў у Віцебскай вобласьці - праблемныя\tПракуратура Віцебскай вобласьці выявіла шматлікія парушэньні ў працы ЖКГ »


У Кангрэсе задумаліся пра імпічмент Трампу | Новы Час\nДэманстрант са сцягам "Трамп — мой прэзідэнт". Фота GETTY IMAGES\nУ сераду, 6 студзеня, у Кангрэсе ЗША павінна было адбыцца фармальнае галасаванне заканадаўцаў. Яно мусіла канчаткова зацвердзіць вынікі галасавання выбаршчыкаў, якія пацвердзілі перамогу Джо Байдэна ў барацьбе за пасаду кіраўніка Белага дома. Прыхільнікі цяперашняга прэзідэнта злядзілі акцыю пратэсту і захапілі будынак Капітолія.\nЧалец Палаты прадстаўнікоў Кангрэса ЗША дэмакрат Ільхана Амар заявіла пра пачатак падрыхтоўкі артыкула імпічменту ў дачыненні да дзейнага прэзідэнта Дональда Трампа на фоне штурму яго прыхільнікамі будынка Капітолія ў Вашынгтоне, паведамляе korrespondent.net.\n"Трамп павінен трапіць пад імпічмент, прыняты Палатай прадстаўнікоў, і быць пазбаўлены пасады Сенатам ЗША. Мы не можам дазволіць яму заставацца ў адміністрацыі, ад гэтага залежыць захаванне нашай рэспублікі, і мы павінны стрымаць нашу клятву", — напісала палітык у Twitter.\nГэты заклік чальца Кангрэса звязаны з пратэстамі, які зладзілі прыхільнікі Трампа ў Кангрэсе. Пратэстоўцы, не згодныя з вынікам выбараў, захапілі будынак Капітолія, дзе павінны былі абвясціць вынікі галасавання выбаршчыкаў.\nУ адпаведнасці з Канстытуцыяй ЗША, працэдуру імпічменту прэзідэнта павінна ініцыяваць Палата прадстаўнікоў. Сярод падстаў для адхілення прэзідэнта ад пасады —сур'ёзныя правапарушэнні, у тым ліку дзяржаўная здрада. Пасля зацвярджэння імпічменту ў ніжняй палаце Кангрэса, яго павінен ухваліць Сенат.\nГэта будзе ўжо другая спроба адхілення Трампа ад улады. Першую зладзілі ў снежні 2019 года. Тады працэдура імпічменту была заблакаваная сенатам, у якім большасць захоўвалі рэспубліканцы.\nТрамп стаў трэцім лідарам у гісторыі ЗША, у дачыненні да якога была распачатая працэдура імпічменту. Раней разбіральніцтва вялося ў дачыненні да Эндру Джэксана і Біла Клінтана. Ні адзін з гэтых працэсаў да адстаўкі прэзідэнта не прывёў — і ў кожным выпадку сенат выносіў апраўдальны прысуд.\nУ ЗША штурмавалі Капітолій: адзін чалавек загінуў ад стрэлаў


Паходжаньне Сонечнай сыстэмы — Вікіпэдыя\nПаходжаньне Сонечнай сыстэмы\nУтварэньне Сонечнай сыстэмы хвалявала шматлікіх навукоўцаў. У першапачатковым выглядзе тэорыю ўтварэньня сонечнай сыстэмы, прынятую сёньня, сфармулявалі францускі фізык і матэматык П’ер-Сымон Ляпляс і нямецкі філёзаф Імануіл Кант.\nЦяпер лічыцца, што ўтварэньне Сонечнай сыстэмы адбывалася каля 5 млрд гадоў таму і праходзіла наступным чынам:\nПротасонца й протаплянэты ў прадстаўленьні мастака\nПершапачатковае газапылавое воблака дасягнула прыкметнай шчыльнасьці і пачало сьціскацца пад дзеяньнем гравітацыйных сілаў. У склад гэтага воблака ўжо ўваходзілі ня толькі першасныя вадарод і гель, але й шматлікія цяжкія элемэнты (мэталы). Наяўнасьць апошніх сьведчыць пра тое, што ў воблака ўваходзіла рэчыва ад рэшткаў звышновай зоркі, што выбухнула да ўтварэньня Сонечнай сыстэмы. Гэта зьвязана з тым, што напачатку ў Сусьвеце цяжкіх элемэнтаў не было. Акрамя таго, воблака мела некаторы пачатковы момант імпульсу.\nЗ памяншэньнем памераў газапылавога воблака ў адпаведнасьці з законам захаваньня кутняга моманту, расла хуткасьць кручэньня воблака. З-за кручэньня хуткасьць сьцісканьня воблака у плоскасьці перпендыкулярнай восі кручэньня і на самой восі адрозьніваліся, што прывяло да павелічэньня шчыльнасьці воблака і фармаваньню характэрнай кружэлкі.\nПры дасягненьні некаторай парогавай шчыльнасьці, часціцы пылу пачалі сутыкацца адна з адной, і такім чынам павялічвалася кінэтычная энэргія газапылавога воблака, што прывяло да росту тэмпэратуры. Найбольш моцна награваліся цэнтральныя вобласьці.\nПры дасягненьні тэмпэратуры ў некалькі тысячаў кельвінаў, у цэнтральнай вобласьці воблака пачала сьвяціцца протазорка. Рэчыва воблака працягвала падаць на пратазорку, павялічваючы ціск і тэмпэратуру у цэнтры. Вонкавыя ж вобласьці кружэлкі заставаліся адносна халоднымі. За кошт гідрадынамічных няўстойлівасьцяў, у іх сталі разьвівацца асобныя згушчэньні — протаплянэты.\nКалі тэмпэратура ў цэнтры пратазоркі дасягнула мільёнаў кельвінаў, у цэнтральнай вобласьці пачалася тэрмаядзерная рэакцыя гарэньня вадароду. Пратазорка ператварылася ў звычайную зорку галоўнай пасьлядоўнасьці. У вонкавай вобласьці кружэлкі буйныя згушчэньні ўтварылі плянэты, якія верцяцца вакол цэнтральнага сьвяціла прыкладна ў адной плоскасьці й у адным кірунку.\nТэорыя Джэймза ДжынзаРэдагаваць\nАнгельскі навуковец Джэймз Гопўуд Джынз (па-ангельску: James Hopwood Jeans) правёў аналіз гравітацыі першапачатковага газапылавога воблака, прапанаванага Ляплясам. Ён прыйшоў да высновы, што тэорыя Ляпляса была памылковай. У замен ён прапанаваў сваю тэорыю, згодна зь якой матэрыял для плянэт і малых целаў Сонечнай сыстэмы быў вырваны з Сонца пасьля праходу непадалёк іншай зоркі. Сёньня тэорыя Джынза не прынятая большасьцю навукоўцаў.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Паходжаньне_Сонечнай_сыстэмы&oldid=2021653»\nАпошняе рэдагаваньне ў 14:11 6 лістапада 2018\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 6 лістапада 2018 году ў 14:11.


Сіняй дупай выратавалі краіну: што кажа на новым зліве чалавек з голасам Караева | euroradio.fm\nГалоўная / Сіняй дупай выратавалі краіну: што кажа на новым зліве чалавек з голасам Караева\n"Народ тупаваты і недалёкі у большасці сваёй", "змаглі пераламаць ход чачэнскай вайны. І тут у нас гэтаксама"...\nІніцыятыва беларускіх сілавікоў ByPOL апублікавала чарговы зліў. Гэтым разам — запіс, на якім чалавек з голасам, падобным да голасу экс-міністра ўнутраных спраў Юрыя Караева, выступае перад сілавікамі. Па манеры гаворкі чалавек з запісу таксама падобны да былога кіраўніка МУС.\nЕўрарадыё паслухала гэты запіс і выпісала галоўныя заявы: пра тое, як генералы рыхтаваліся да "старой вайны", хто разганяў мірныя пратэсты і чым гэта было падобна да баявых дзеянняў у Чачні.\nРыхтаваліся да разгону "як у 2010-м"\n— Як усе кажуць: генералы рыхтуюцца да старой вайны. Мы сапраўды рыхтаваліся да такога, што вось як у дзясятым годзе. Гэта памылка. І войскі, і АМАП да гэтага рыхтавалі. Жыццё паказала зусім іншае. Жыццё паказала, што ўсе тыя плошчы і іх разгон, а на гэтым ужо разышліся — ужо не. Праціўнік іншы: ён больш манеўраны, ён б'е адначасова ва ўсіх месцах. Прычым не толькі па месцы, але і па тэматыцы, і больш за ўсё — у інфармацыйнай прасторы. Расцягвае нас па часе, па заводах, па ВНУ... І вось у нас на ўсё хапіла сіл.\nГэты здымак разгону акцыі 19 снежня 2010 года стаў легендарным / Reuters\n...У нас з'явілася магчымасць ужо планаваць, а не толькі адбівацца, ужо нападаць самім. І, у рэшце рэшт, перайсці не толькі да непасрэдных там захопаў прэвентыўных, але і да пераследу праціўніка.\nУ Беларусі як у Чачні\n— Вось як у Чачні, так... Пакуль вялікія групы салдат, там, дзейнічаючы брыгадамі, адбіваліся ад дробных укусаў снайпераў, гранатамётчыкаў, усё ішло ў няправільны бок. Як толькі групы спецназа па 15 чалавек сталі знаходзіць баевікоў у іх лагерах, у тых зямля пад нагамі загарэлася... Іх родная, дарэчы, зямля. А рускія салдаты іх ганялі па сваёй зямлі, толькі ўжо не салдаты, а спецназаўцы накшталт вас. І тады і змаглі пераламаць ход чачэнскай вайны. І тут у нас гэтаксама. Мы ўжо сталі ўваходзіць на іх тэрыторыю, мы ўжо сталі іх пераследаваць, і мы ўжо з астатнімі органамі нацыянальнай бяспекі — з камітэтам, з войскам, пагранвойскамі — іх пераследуем.\nТупаваты і недалёкі\n— [Народ] тупаваты і недалёкі ў большасці сваёй. Вось правільна кажуць: "тлустыя абывацелі". Яны ніколі ні за кога, яны за тое, каб ім жылося лепш і нават спакайней. Далей за пяць метраў вакол сябе яны не бачаць. Яны, сука, не чытаюць. У іх патрэбы абмежаваныя — іх асабісты дабрабыт…\nЗнаёмцеся: людзі, якіх, па версіі Караева, хвалюе толькі асабісты дабрабыт / Reuters\nПотым яны пачынаюць разважаць ад нуды: якой магла б быць краіна... Яны вельмі лёгка паддаюцца ўплыву звонку, калі гатовыя высновы ім падаюцца журналістамі, палітолагамі, тэлеграм-каналамі. Самі яны ні аналізаваць, ні думаць не заўсёды ўмеюць. Не гасударавы яны людзі. А мы з вамі — гасударавы, якія на забеспячэнні гэтага насельніцтва, яго вялікасці абывацеля, працуем. Яны не ўдзячныя нам. Удзячныя яны будуць, калі нас страцяць і калі яны схуднеюць да костак. І ўспомняць, якая была краіна.\nНовы мем: сіняя дупа\n— Пераследуйце тых, хто нам з вамі пагражае, чыноўнікам... Ну і асабліва важна: усё кідайце і знаходзьце гэту пачвару — і прыбірайце [праз невыразнае вымаўленне можна пачуць і "забівайце"]! Вось маё вам такое настаўленне.\nА потым прэзідэнт яшчэ казаў... І ў мяне нарадзіўся мем. Ён сказаў: добра, што так лёгка, не з вайной, але з бядой навучылася беларускае грамадства. І я кажу, новы мем: сіняй дупай выратавалі краіну.


Даслана Марына Адамовіч 23.09.2019 17:45\n- З пятніцы да нядзелі мы аб'ехалі пяць гарадоў: Берасце, Ліду, Гародню, Слонім і Баранавічы.\nШмат у каго, асабліва ў малых гарадах, гэты лозунг выклікае адначасова і сімпатыю, і асцярогі. Людзі, якія стаяць на пікетах збору подпісаў, распавядаюць, што тых, хто спачувае значна больш, чым тых, хто падышоў падпісацца. У разы больш людзей назірае за пікетамі з боку, з вокнаў, здалёк. Гэтыя людзі таксама падтрымліваюць лозунг «Лукашэнка павінен сысці», але думаюць, што калі выйсці цяпер з ім - з-пад зямлі выскачыць АМАП. Яны не разумеюць, што Лукашэнка цяпер баіцца больш, чым калі-небудзь, што яму на Захадзе ўсталявалі чырвоныя сцяжкі на час правядзення «выбараў».\nІ вельмі радуе тое, што пад гэты лозунг - «Лукашэнка павінен сысці» - прыходзіць вялікая колькасць людзей, каб запісацца ў ініцыятыўную групу кандыдата ў прэзідэнты ад Беларускага Нацыянальнага Кангрэсу.\nКалі дзясяткі чалавек за адну гадзіну запісваюцца ў каманду «галоўнага ворага» Лукашэнкі - гэта кажа пра тое, што людзі пераадольваюць свой страх.\nУ кожным горадзе ўлады спрабуюць нам перашкодзіць. Палохаць нашых людзей папярэджаннямі за лозунгі на стэндах - гэты этап мы ўжо прайшлі. Цяпер сталі дасылаць яшчэ і правакатараў. Як правіла, гэта нейкія дзіўныя «пенсіянеры», напэўна, з пенсіямі за службу ў органах МУС, якія распавядаюць, як ім «добра жывецца». Але людзі хутка распазнаюць, хто ёсць хто, і самі нейтралізуюць такіх правакатараў.\nЯна ўзяла мікрафон і адказала «брыгадзе пенсіянерак-правакатараў», якую часта дасылаюць на нашы сустрэчы. Яна сказала: «Паглядзіце, куды ідзе наша краіна. Калі ў маладых няма працы, калі заробкі сталі меншымі за пенсіі, калі моладзь з'язджае, калі начальства садзіцца на галаву і ўсіх абкрадае, калі краіна кудысьці апускаецца, у той час як суседзі падымаюцца, калі знікае наша мова, калі Лукашэнка прадае нашу будучыню Расеі». Гэта было вельмі пранізліва - людзі ёй проста пляскалі ў ладкі, гэта сапраўды дайшло да кожнага, можна сказаць, патрапіла ў самае сэрца.\n- Якое ваша самае галоўнае ўражанне ад паездак па гарадах на захадзе Беларусі?\n- Беларусь чакае пераменаў. Людзі пакуль яшчэ не перамаглі цалкам свой страх, але краіна прачынаецца. Цяпер у ініцыятыўную групу кандыдата ў прэзідэнты ад БНК запісалася надта шмат чалавек. Гэта людзі, якія не баяцца пакідаць свае звесткі і кантакты і заяўляюць пра гатоўнасць удзельнічаць у нашай працы.\nГэта - новая, дэмакратычная сіла. Рэальная дэмакратычная сіла. Я спадзяюся, што да канца гэтай кампаніі ў маю ініцыятыўную групу запішуцца яшчэ тысячы чалавек. Гэта будзе сапраўды новая палітычная сіла пад кіраўніцтвам БНК.


Металічныя платы: шырокі выбар сапраўды надзейных - Блог пра рамонт\nМеталічныя платы і вароты карыстаюцца ўстойлівым попытам, паколькі менавіта метал мае дастатковыя механічнымі ўласцівасцямі для надання агароджы неабходнай трываласці.\nРозныя тэхналогіі яго апрацоўкі дазваляюць праектаваць і вырабляць самыя розныя віды агароджваюць канструкцый, таму практычна для кожнай сітуацыі можна знайсці варыянт, які задавальняе як функцыянальным, так і эстэтычным патрабаванням.\nМетал: надзейна, добра, практычна\nРазнавіднасці агароджаў з металу\nНа сённяшні дзень існуе некалькі тыпаў агароджваюць канструкцый, аб'яднаных класіфікатарам ОКОФ ў катэгорыю 123697050 - «Агароджы металічныя». Для вырабу большасці з іх ужываецца сталь розных марак, аднак часам у канструкцыю ўваходзяць чыгунныя элементы, а таксама дэкаратыўныя накладкі з каляровых металаў.\nПа тыпу канструкцыі ўсе гэтыя агароджы можна падзяліць на некалькі груп:\nКратаваныя (кованые і зварныя).\nЗагарадзі з профнасціл (прафіляванага сталёвага ліста).\nУ нашым артыкуле мы падрабязна разгледзім гэтыя платы з металу, а таксама спынімся на іх перавагах і недахопах.\nКанструкцыя агароджаў з сеткі\nРабіца - «танна і сярдзіта»\nАдной з найбольш эканамічных, і ў той жа час практычных канструкцый з'яўляецца металічны плот, аснову якога складае вязаная або сварная металічная сетка:\nНайпростая схема падобнага агароджы прадугледжвае ўстаноўку апорных слупоў на адлегласці 2,5 - 3 м адзін ад аднаго.\nПаміж слупамі расцягваецца рулонная сетка з дроту, якая мацуецца да апор з дапамогай спецыяльных хамутоў.\nТаўшчыня дроту, а таксама памер вочка сеткі вызначаюцца патрабаваннямі да плота. Таксама вы можаце набыць сетку з цынкавыя або палімерным пакрыццём - у гэтым выпадку плот з металу праслужыць значна даўжэй.\nЗамест рулоннай сеткі ў пралёты паміж апорамі можна ўсталёўваць секцыі з каркасам з сталёвага кутка. Такая канструкцыя з'яўляецца больш складанай ў вырабе (каркас неабходна зварваць), але затое ўстойлівасць загарадзі да дэфармацыі шматкроць павышаецца.\nСавет! Замест сеткі для запаўнення каркаса можа выкарыстоўвацца металічная прасечкі для плота - сталёвы ліст з праведзеных у ім адтулінамі. Прасечкі ставіцца да адходаў вытворчасці, таму набыць яе можна параўнальна нядорага.\nСекцыя з металічнай прасечкі\nПлюсы і мінусы сетчатых оград\nДа вартасцяў агародж гэтага тыпу адносяцца:\nАдносна невысокі кошт (нават рабіца з палімерным пакрыццём каштуе танней, чым іншыя матэрыялы для вырабу агароджаў).\nПрастата ў вырабе і тэхналагічнасць.\nНадзейная абарона ўчастка ад пранікнення звонку, уключаючы трапленне на тэрыторыю жывёл.\nА вось адносна нізкую механічную трываласць і не самы прывабны знешні выгляд смела можна адносіць да мінусаў гэтых агароджаў. Ды і празрыстасць агароджы таксама не заўсёды з'яўляецца добрай якасцю, бо ў выпадку з устаноўкай сеткі ваш двор аказваецца як на далоні.\nКованые і зварныя агароджы\nКанструкцыя плота з дубцоў або труб\nДля забеспячэння большай механічнай трываласці запаўненне металічнага каркаса загарадзі можна вырабіць не з сеткі, а з дубца або трубы рознага перасеку і дыяметра.\nКованая канструкцыя - прыгожа, але дорага\nСварная агароджа вырабляецца так:\nАпорнай канструкцыяй у дадзеным выпадку з'яўляюцца металічныя стойкі для плота (круглыя ці профільныя трубы дыяметрам ад 40 да 100 мм). Гэтыя стойкі ўсталёўваюцца ў прасвідраваныя ў грунце адтуліны, выраўноўваюцца і заліваюцца бетонам.\nПасля поўнага застывання бетону да вертыкальных стоек прыварваюцца гарызантальныя лагі.\nДа лагаў з дапамогай зваркі мацуюцца пруткі або трубы запаўнення, а таксама дэкаратыўныя выгнутыя элементы.\nЗ каванымі агароджамі усе некалькі складаней. Справа ў тым, што такую агароджу часта вырабляецца па індывідуальным эскізе майстрам мастацкай кавання, таму значная частка работ здзяйсняецца не на ўчастку, а ў цэху. Гатовыя секцыі кованой агароджы транспартуюцца на аб'ект і там ўсталёўваюцца шляхам приваривания да апор.\nЗвярніце ўвагу! У шэрагу выпадкаў пасля ўстаноўкі секцый да іх мацуюцца тонкія дэкаратыўныя элементы. Робіцца гэта для таго, каб пазбегнуць пашкоджанняў пры транспартаванні і мантажы.\nНадзейнае зварное злучэнне профільных труб\nЗварныя і кованые агароджы адрозняцца высокай трываласцю, акрамя таго, каваны плот па праву лічыцца найбольш прыгожым.\nАле рабіць зварныя або кованые платы з металу сваімі рукамі без адпаведнага абсталявання і навыкаў практычна немагчыма, паколькі праца гэтая патрабуе асаблівага майстэрства. Ды і кошт вырабы будзе вялікай, і ў першую чаргу гэта тычыцца індывідуальных канструкцый з шматлікімі дызайнерскімі элементамі.\nАле як паказвае практыка, калі чалавек сапраўды хоча ўсталяваць канструкцыю прэміум-класа - усе гэтыя недахопы адыходзяць на другі план.\nПрымяненне металічных панэляў\nАгароджы з вагонкі і металлоштакетника\nУ апошні час досыць папулярнымі сталі зборныя агароджваюць канструкцыі, у якіх у якасці асноўнага элемента выступае металлоштакетник для плота ці ж іншыя, падобныя па структуры панэлі.\nШтыкетнік з штампаванай сталі\nШтыкетнік або металічная вагонка для плота - гэта паласа з ацынкаванай сталі, штампаваная па вызначаным профілі і пакрытая спецыяльным палімерным складам (см.также артыкул Плот з металічнага штыкетніка: надзейнасць і эстэтычнасць).\nВагонка вырабляецца ў завадскіх умовах і наразаецца ў памер у адпаведнасці з пажаданнямі заказчыка, так што вы можаце самі выбіраць, якой вышыні будзе ваш плот.\nКанструкцыя панэляў дапускае як вертыкальны, так і гарызантальны мантаж, што дазваляе эксперыментаваць са знешнім выглядам агароджы. Пры гэтым палосы можна размяшчаць не толькі ўшчыльную адзін да аднаго, але і на некаторай адлегласці, забяспечваючы святлопранікальнасць плота.\nМетал для плота пакрываецца антыкаразійным палімераў, акрамя таго, магчыма нанясенне на паверхню дэкаратыўнай тэкстуры. Дзякуючы гэтаму з сталёвай вагонкі можна вырабіць агароджу, візуальна практычна неадрозныя ад драўлянага.\nГоднасці панэльных агароджаў\nКалі выключыць адносна высокі кошт матэрыялаў, з якіх падобныя загарадзі вырабляюцца, у панэльных агароджаў ёсць мноства добрых якасцяў:\nЖалюзі з сталёвых панэляў\nЯны забяспечваюць надзейную абарону вашага ўчастка ад старонніх.\nВысокая тэхналагічнасць дазваляе збіраць агароджы самастойна. Як правіла, на сайтах вытворцаў ёсць інструкцыя, якая паказвае паслядоўнасць зборкі.\nЯкаснае пакрыццё абараняе метал ад карозіі, таму тэрмін службы ўсяго агароджы вылічаецца дзесяткамі гадоў. Больш за тое, магчыма прымяненне спецыяльнай вагонкі з вандалостойким пакрыццём, якое робіць паверхня практычна непадступнай.\nКанструкцыя агароджы з профліст\nЯшчэ адным тыпам агароджаў, якія стаяць згадкі, з'яўляюцца кідала платы з прафіляванага сталёвага ліста (см.также артыкул Плот з профнасціл - эканамічны варыянт мантажу).\nСуцэльная ашалёўка каркаса профліст\nЗвярніце ўвагу! У залежнасці ад тыпу выкарыстоўванага профнасціл (ён вызначаецца таўшчынёй металу, профілем хвалі і асаблівасцямі пакрыцця) такую агароджу можа валодаць рознымі апорнымі ўласцівасцямі.\nСхема ўзвядзення агароджы такая:\nСпачатку, як і ў выпадку з загарадзямі папярэдніх тыпаў, у грунт ўсталёўваюцца апорныя слупы. Яны альбо бетануюцца, альбо (калі канструкцыя часовая) трамбуюць жвірам.\nДа слупоў мацуюцца лагі з кутка ці профільнай трубы прастакутнага перасеку.\nНа лагі накладваем лісты профнасціл і фіксуем іх з дапамогай спецыяльных саморезов. Палімерныя пракладкі на капялюшыках абараняюць пакрыццё металу ад пашкоджання пры ажыццяўленні крапяжу.\nПрымяненне профліст: «за» і «супраць»\nАгароджы з профліст валодаюць як плюсамі, так і мінусамі.\nЗ аднаго боку, яны досыць надзейныя, танныя і тэхналагічныя, што дазваляе мантаваць іх самастойна (відэа ў гэтым артыкуле і іншых старонках нашага сайта з'яўляецца прыкладам гэтаму).\nПлот з металадахоўкі - арыгінальная замена профліст\nАле з іншага боку, профнасціл з'яўляецца не самым эстэтычным матэрыялам. Ды і суцэльная сцяна з металічнага ліста даспадобы прыйдзецца далёка не кожнаму, бо зацяненне ўчастка будзе даволі моцным.\nВядома, у рамках нашага артыкула мы можам прывесці толькі самыя агульныя звесткі аб асноўных тыпах металічных агароджваюць канструкцый. Але спадзяемся, што выкладзенай тут інфармацыі, дапоўненай намаляванымі на фота ўзорамі, будзе дастаткова для таго, каб паказаць вам усё даступнае разнастайнасць. Паверце, калі патрэбна сапраўды надзейная загарадзь - то лепш металу вам не знайсці!\nСледующаяЯк зрабіць лачанне пад шыфер сваімі рукамі - памеры, мантаж,


15.02.2019 / 08:38 Анкалогія. Гісторыя жанчыны, якая тройчы пабывала на мяжы жыцця і смерці\nЛічыце, вылечыцца ад раку нельга? Ірына Жыхар тройчы пабывала на мяжы, перажыўшы некалькі аперацый, а разам з імі апраменьванні, хіміятэрапіі і іншыя няпростыя спосабы лячэння. Прыйшоўшы праз тое, пра што многія баяцца нават думаць, яна дзеліцца сваім вопытам з іншымі хворымі, а пяць гадоў таму стварыла Цэнтр падтрымкі анкапацыентаў «У імя жыцця». Як хвароба мяняе нас, навошта пасля паспяховага лячэння пераглядаць свой лад жыцця і пры якіх умовах страшны дыягназ — не прыгавор, мы распыталі жанчыну.\n— Ірына, што вы адчувалі, калі даведваліся пра рак?\n— Паколькі ў маім жыцці за апошнія 25 гадоў гэта здаралася тройчы, то кожны раз паводзіны былі вельмі рознымі. Дыягназ рак сліннай залозы мне паставілі ў 1994 годзе, калі мне было 27. Спачатку побач з вухам з'явілася прыпухласць. На той час я працавала ў прэстыжнай англамоўнай школе ў Мінску, была, напэўна, самым маладым завучам па выхаваўчай рабоце, паступіла ў аспірантуру, збіралася замуж за свайго маладога чалавека. У мяне былі вялікія планы, і гэта прыпухласць была на апошнім месцы. Нават калі яна пачала расці, я была ўпэўнена, што ўсё пройдзе. Вясной яна стала відавочнай не толькі мне, але і навакольным. Мая калега, настаўніца матэматыкі, сказала: вы не разумееце, з чым гуляеце. Але я была яшчэ і класным кіраўніком, мой клас — першы выпуск, бо школа новая. Я думала пра экзамен па хіміі (я выкладала гэты прадмет), пра тое, як зладзіць выпускны вечар… Але схадзіла да ўрача. Ён узяў адну біяпсію, потым другую, трэцюю. І калі я чарговы раз прыйшла, сказаў, што на маім месцы ён бы так лёгка да гэтага не адносіўся. Але мяне нічога не ўстрывожыла.\nМяне накіравалі ў Бараўляны. Загадчык аддзялення глядзеў то на мяне, то ў мае дакументы і паўтараў: не можа быць. І тады ў мяне нічога не кальнула. На наступны дзень мне сказалі: тэрміновая шпіталізацыя. Я расплакалася: гэта было 10 чэрвеня, а 22-га — экзамен па хіміі, 24-га — выпускны ў маіх дзяцей. Якая шпіталізацыя проста тут і цяпер? Мне чамусьці далі на рукі картку, я стала ў чаргу на тамаграфію галаўнога мозга. З цікавасці адкрываю картку, а там напісана — рак. Ад шоку я страціла прытомнасць… Маладая доктарка, калі я перапытала, сказала: у вас перадракавы стан, але мы будзем лячыць вас, як ракавых хворых. На самай справе была 3-я стадыя, вялікая пухліна, плоскаклетачны рак — вельмі капрызны. Але гэта я высветліла пасля, у той час хворым адмаўляліся называць дыягназ.\nЗрабілі апраменьванне, потым аперацыю. Хірург прыйшоў увечары, я перабінтаваная, толькі вочы бачныя. І сказаў: ты будзеш усміхацца! Пухліна знаходзілася блізка да губнога нерва, і гэта быў цуд, што яго ўдалося не зачапіць. Я вырашыла, што гэта цудоўная гісторыя мяне вызваліць ад другога этапу апраменьвання, але яго ўсё ж прызначылі. Зноў быў вялікі стрэс. І гэта задало іншы вектар майму жыццю.\n— Пасля аперацыі яно змянілася?\n— У бальніцы мне споўнілася 28, і я належала да людзей, якія не могуць быць назіральнікамі ў гэтым жыцці, мне трэба было дзейнічаць. Калі ты ведаеш дыягназ і няма ніякіх ілюзій, разумееш, што ніхто за цябе нічога не зробіць. Пасля апраменьвання я памучылася з апёкамі: у мяне была страта смаку, сухасць у роце такая, што не можаш размаўляць. З гэтай нагоды мяне вызвалілі ад урокаў. Я страціла валасы. Але ўсё гэта страшна толькі з боку. Калі пасля на рак захварэла мая маці, нягледзячы на два свае анказахворванні, я зразумела, якія гэта розныя адчуванні: лягчэй хварэць самой.\nУрачы нічога не рэкамендавалі: ты вылечыўся — жыві як жыў. Інтэрнэту яшчэ не было. І я пачала займацца па сістэме Нішы ў выкладанні Маі Гагулан. Цяпер многія рэчы адтуль навукова абгрунтаваныя. Гэта правільнае артапедычнае становішча падчас сну. У мяне і сёння артапедычная падушка, цвёрдая канапа. Я выконвала чатыры простыя фізічныя практыкаванні па сістэме Нішы. Сёння даказана, што няма лепшага для анкапацыента правіла, чым лячэбная фізкультура. Яна выводзіць гармон стрэсу, усё, што накопліваецца падчас трывогі. Штодзень 30 хвілін я раблю практыкаванні раніцай і ўвечары. Кантрасны душ — я пачынала з летняй вады, праз два месяцы перайшла цалкам на халодную. Мне забаранялі быць у месцах, дзе шмат людзей, каб не падхапіць інфекцыю — мне нельга было хварэць. Калі мама пабачыла, што я стаю пад халоднай вадой, у яе была істэрыка. Але з той пары 25 гадоў я не хварэю на прастуды. Маёй знаёмай у Германіі зараз пасля аперацыі робяць кантрасны душ — гэта частка лячэння ў дзяржаўнай клініцы, і сёння там гэта норма. Тады ж урачы круцілі пальцам каля скроні. Але я была ўпэўнена, што я ўсё раблю правільна.\nЗ майго рацыёну зніклі рафінаваныя прадукты: маянэзы, цукеркі, мучное, пшанічная мука вышэйшага гатунку, каўбасы, сасіскі, хлеба я вельмі мала ўжываю. Першы год увогуле была веганам: адмовілася ад бялку жывёльнага паходжання ва ўсіх яго праявах: мяса, яйкі, малако. Я прарошчвала пшаніцу, авёс. І тое пачуццё голаду памятаю дагэтуль. Але гэта была барацьба за жыццё. Я зразумела, што вельмі люблю сваю маму, яна была маёй галоўнай матывацыяй. Не магла сабе ўявіць, як яна праводзіць мяне ў апошні шлях. Цяжкая хвароба — гэта пэўны тэст на адносіны, на тое, ці гатовы ты для свайго блізкага зрабіць усё, што можаш. Я адчувала, што ў мяне ўліваюцца сілы, што я іду ў правільным кірунку. Калі ты на фізічным узроўні адчуваеш, як мяняешся ў лепшы бок, гэта вельмі натхняе.\nСёння ніхто не ведае, што становіцца асноўнай прычынай раку, іх цэлы комплекс. Ёсць прафесійныя захворванні, апраменьванне, але гэта вузкія катэгорыі пацыентаў. Чалавек увогуле запраграмаваны на анкалагічныя хваробы. Наступае момант, калі імунітэт не распазнае ракавую клетку як ворага. Чаму гэта оптыка збілася, ніхто не адкажа. А ёсць яшчэ і знешнія ўмовы — харчаванне, фастфуд, кансерванты, якія мы так любім, рафінаваны цукар, торцікі, цукеркі — тое, да чаго чалавек ніколі не быў прыстасаваны. Мы ўсё гэта ўжываем і хочам, каб арганізм змаўчаў? Я, напрыклад, 25 гадоў не ем цукеркі і не хочацца, хоць першы час было складана.\n— Але праз пэўны час вы зноў захварэлі…\n— Але праз 14 гадоў. Гэта вялікі стаж. Ёсць кніга «Антырак. Новы лад жыцця» Давіда Сервана Шрэйбера, і я лічу, што яна павінна быць настольнай у кожнага анкапацыента, бо напісана ўрачом-анкапацыентам. Яму быў пастаўлены дыягназ з вельмі неспрыяльным прагнозам, але насуперак ім ён выжыў. Шрэйбер высветліў, што ўсё тое, што мае супрацьракавы эфект, напрыклад, зялёны чай, куркума або спецыя кары, соя, ёсць ва ўсходніх людзей на стале. Плюс штодзённая фізічная актыўнасць: яны не ездзяць адзін прыпынак на транспарце, а абавязкова ходзяць. Вось гэты метранамічны падыход у харчаванні і фізічных нагрузках я парушыла. У мяне быў цікавы праект, я шмат ездзіла па Беларусі, перайшла на булкі… Я была ўпэўнена, што снарад двойчы ў адну варонку не падае. А ён упаў… Я намацала ўшчыльненне ў грудзях. Пайшла да ўрача, ён сказаў лажыцца на аперацыю. Прайшла і апраменьванне, і гармонатэрапію, і таргетную тэрапію — гэта была вельмі складаная пухліна. Тое ж самае са шчытападобнай залозай праз дзевяць гадоў. Першая хвароба ў мяне была выяўлена на трэцяй стадыі, другая — на другой, і трэцяя — на першай. Вось такая стратэгія на паніжэнне!\n— Як вы даведаліся пра рак шчытападобнай залозы?\n— Падчас УГД, якое штогод раблю комплексна — платна. І ўсім раю яго праходзіць, плюс біяхімічны аналіз крыві. Рак развіваецца на працягу некалькіх гадоў, і яму заўсёды папярэднічаюць запаленчыя ці іншыя хваробы. Аналіз крыві можа ўказаць, што ў арганізме ёсць нейкі дысбаланс. Калі СОЭ (паказчык хуткасці асядання эрытрацытаў. — Аўт.) на працягу некалькіх гадоў не ў норме, не чакайце, што пройдзе само. Гэта значыць, што трэба шукаць прычыну.\n— Вы не баіцеся падчас абследавання даведацца пра страшную навіну? Гэта многіх спыняе ад паходу да ўрача.\n— Вось і прадстаўнікі пазітыўнай псіхалогіі кажуць мне, што я негатыўна думаю, калі разглядаю дрэнныя варыянты (усміхаецца). Але я цяпер ведаю, што магу пачуць ад урачоў усё, што заўгодна. І заўсёды прыкідваю, якія ў мяне планы, і як я магу іх змяніць. У мяне заўсёды ёсць ліст чакання па кнігах, фільмах. Разумею, што калі будзе вольны час, змагу пачытаць, кіно паглядзець. Кіно, дарэчы, добры антыдэпрэсант для людзей, якія праходзяць хіміятэрапію. Часам своечасова прагледжаны фільм дае адказы на многія пытанні.\n— Вы задавалі сабе пытанне: чаму я?\n— Мы ўсе гэта пытанне сабе задаём, калі ўпершыню чуем дыягназ. Канешне, асабліва ў маладосці, улічваючы, колькі гордасці ў мяне было. Я ж зорка, завуч, да якога ўся рэспубліка прыязджае вучыцца! І ў аспірантуру я паступіла, і муж у мяне будзе заможны — я шмат чаго планавала. Мне своечасова трапіліся першыя 12 вершаў з сёмай главы Евангелля ад Матфея. І фокус са знешняга чалавека перамясціўся на ўнутранага. У жніўні, напярэдадні маёй першай аперацыі мой клас, які выпусціўся са школы, сабраўся і прыехаў да мяне ў Бараўляны. Гэта дало мне столькі натхнення! Я ішла ў аперацыйную і ўсміхалася, бо ў мяне дзеці стаялі перад вачыма. Значыць, нешта ў гэтым жыцці я паспела… Вучні мне расказвалі пра людзей, якія перанеслі рак і шмат гадоў жылі. Прыязджалі і мае калегі. Я сутыкнулася з такой колькасцю клопату аб сабе ад людзей, ад якіх я нічога не чакала… Майму хлопцу, дарэчы, не патрэбна была хворая жонка. Праз два гады, калі ўбачыў, што я жывая, хацеў наладзіць адносіны, і тады, магчыма, дзесьці я павяла сябе няправільна — не здолела прабачыць. Я зразумела ступень сваёй холаднасці, да дыягназу я была як снежная каралева. І падчас хваробы я ўсвядоміла: колькі б мне ні засталося, я павінна жыць іншым чалавекам. Так я прыйшла да веры. Усвядоміла каштоўнасць людзей, якія мяне акружаюць.\n— Калі вы прыйшлі да думкі стварыць арганізацыю для анкахворых?\n— Нават пасля першай хваробы я не стала закрывацца, хоць многія так робяць. Я памятала, як мае вучні расказвалі пра анкапацыентаў і як мне гэта было важна пачуць. Я зразумела: вобраз жыцця — гэта не на пэўны час, а назаўсёды. У мяне нарадзілася ідэя жывых пісьмаў. Я хацела збіраць гісторыі людзей на дыскі. Пасля Юля Чарняўская зрабіла маё пісьмо асобным фільмам. І людзі сталі тэлефанаваць. Аднойчы на круглым стале з анколагамі я зразумела, што патрэбна арганізацыя вылечаных пацыентаў, у тым ліку і ўрачам. Восенню 2011 года мы пачалі праводзіць першыя сустрэчы пад эгідай жаночай грамадскай арганізацыі. А 10 сакавіка 2014 года быў зарэгістраваны Цэнтр падтрымкі анкапацыентаў.\n— Што самае страшнае ў анказахворванні? Якая пацыенту патрэбна дапамога?\n— Самае важнае — зразумець і прыняць, што з табой гэта здарылася. Усе мы думаем, што гэта памылка, гэтага не можа быць са мной. І калі я буду нешта рабіць, напрыклад, грошы ахвярую на дабрачыннасць і пралячуся, дакладна буду здаровы. І калі гэта не спрацоўвае, пачынаецца дэпрэсія. Ёсць людзі, якія кажуць: паправіўся і забыў, як страшны сон. На мой погляд, гэта няправільна. Твой ранейшы лад жыцця прывёў да таго, што імунная сістэма не справілася супраць раку. І цяпер задача, каб гэта сітуацыя — калі імунная сістэма аднойчы дала збой, і ён зафіксаваны ў якасці дыягназу — больш не паўтарылася. Калі я хачу забыць, гэта значыць, я нічога не хачу ў сваім жыцці мяняць: ні ў харчаванні, ні ў фізкультуры, ні ў псіхаэмацыянальным стане. Таму гэты страшны сон можа вярнуцца.\nУ арганізацыі мы робім усё, каб аблегчыць жыццё анкапацыенту, каб гэты новы лад жыцця пабудаваць. Мы выпрацавалі інфармацыйныя пакеты з парадамі ад урачоў, якія плануем прапагандаваць шырэй. Часам дастаткова аднаго званка, каб чалавек супакоіўся і зразумеў, што ён не адзін.\n— Вы вялікую частку жыцця прысвяцілі барацьбе з ракам і дапамозе анкахворым. Вельмі складаная місія…\n— Я шмат нагледзелася на тое, як людзі марнуюць сваё жыццё на пустое. І сама была такая ж у тым жыцці. Але гэта ўсё сыходзіць, аблушчваецца, калі ты бачыш галоўнае. І я шчаслівы чалавек, бо ведаю галоўнае. І ёсць людзі, якія гэта таксама шукаюць. Таму рада, што наша арганізацыя можа дапамагчы такім людзям.\nАлена Кравец, фоты Таццяны Ткачовай, Звязда


Хартыя_ 9 красавiка 2020, Чацвер, 6:23\nНідэрландскія навукоўцы з Медыцынскага Цэнтра Універсітэта Эразмуса ў Ратэрдаме (Нідэрланды) і Універсітэта горада Утрэхта знайшлі антыцела да COVID-19. Пра гэта паведаміў журналіст Андрэй Цапліенка са спасылкай на нямецкае выданне «Эрасмусмегезін», піша zn.ua.\n«Сусветная прэм'ера ад Медыцынскага Цэнтра Універсітэта Эразмуса ў Ратэрдаме (Нідэрланды) і Універсітэта горада Утрэхта: яны знайшлі антыцела да COVID-19. Навуковая публікацыя групы з дзесяці навукоўцаў рыхтуецца да ацэнкі вядучым навуковым часопісам «Nature», - гаворыцца ў артыкуле выдання, які апублікавалі вечарам 14 сакавіка.\nЗнойдзенае антыцела здольнае блакаваць інфекцыю SARS1 і SARS2, гэта значыць, з'яўляецца першым за ўсю гісторыю антыцелам супраць каранавірусу.\nАнтыцела яшчэ трэба праверыць на людзях (для гэтага спатрэбяцца месяцы), і артыкул яшчэ ацэняць экспэрты, перад тым, як «Nature» апублікуе яго, але навукоўцы спадзяюцца, што адбудзецца гэта найбліжэйшым часам.\nФрэнк Гросвельд, адзін з навукоўцаў, якія адкрылі антыцела, адзначыў: «Разам з аддзяленнем даследавання вірусаў і аддзелам вірусалогіі факультэта ветэрынарнай медыцыны Утрэхтскага ўніверсітэта мы далучыліся да еўрапейскага праекту: ZAPI (Zoonosex Anticipation and Preparedness Initiative, - рэд.). Яго мэтай было выяўленне антыцелаў супраць MERS, SARS і іншага ганконгскага каранавірусу (OC-43). Падчас працы ў гэтым праекце мы знайшлі антыцелы, якія крыжавана рэагавалі з гэтымі трыма рознымі вірусамі і не давалі імі заразіцца. Гэтыя вірусы ўжо вывучаныя, аднак, цяпер мы маем справу з іншым каранавірусам. Калі ўспыхнуў цяперашні крызіс - SARS2, мы неадкладна праверылі, ці рэагуюць антыцелы, якія рэагавалі на SARS1, на SARS2. Так мы знайшлі антыцела, пра якое цяпер паведамілі».\nУ далейшым навукоўцы плануюць прыцягнуць да працы фармацэўтычную кампанію. Перш, чым гэтыя лекі запусцяць у продаж, антыцела павінна прайсці даследаванні і праверкі на таксікалагічныя ўласцівасці. Цяпер гэты працэс прадаўжаецца.\n«У дадатак да распрацоўкі лекавага сродку мы таксама хочам выкарыстоўваць антыцела для вытворчасці экспрэс-тэсту, які кожны можа зрабіць дома, каб людзі маглі лёгка даведацца, ці ёсць у іх інфекцыя ці не», - распавёў Гросвельд.\n4.04 Сын памерлага ў Віцебску пенсіянера з COVID-19 адказаў на хамства Лукашэнкі 130,219\n7.04 Мянчанка - кантакт першага ўзроўню: ляжу ў лякарні і гэта рэальны кашмар 124,477\n3.04 Лекарка менскай 4-й клінікі: Пацыентка памерла за паўдня 100,822\n5.04 Людзей масава звозяць у бальніцы: новая інфармацыя пра каранавірус з рэгіёнаў Беларусі 87,742\n2.04 Лукашэнка: Калі б я не закрыў цябе ў кватэры - ты б перанёс гэты каранавірус на нагах 84,299\n3.04 У Беларусі больш няма ўлады 81,472\n6.04 Зміцер Бандарэнка: Неўзабаве сілавікі прыбяруць Лукашэнку 74,458


27 кастрычнік 2016, 13:37\n«У нас маецца расшыфроўка перамоваў экіпажу самалёта „Белавія“, які ляцеў рэйсам Кіеў — Менск 21 кастрычніка, з украінскім дыспэтчарам. У гэтым дакумэнце маюцца выразныя заявы пра пагрозу прымяненьня баявой авіяцыі ў выпадку, калі самалёт не разьвернецца і не прыбудзе назад у Кіеў», — падкрэсьліў Дзьмітры Мірончык, паведамляе БелТА.\n«У цэлым у нас выклікае пэўнае зьдзіўленьне пазыцыя ўкраінскага боку, украінскіх партнэраў, у дачыненьні якіх Беларусь заўсёды прытрымлівалася добрасуседства і сяброўства. Украінскі бок меў магчымасьць дамагчыся сваіх мэтаў, не зьвяртаючыся да прымусовых дзеяньняў у дачыненьні паветранага судна, а выкарыстоўваючы двухбаковыя мэханізмы супрацоўніцтва сілавых структур», — перакананы Мірончык.\nПрэс-сакратар МЗС канстатуе, што на згаданую сытуацыю рэакцыя ўкраінскага боку абсалютна адсутнічае.\n«Калі яе ня будзе і далей, то мы будзем вымушаныя прыняць дадатковыя крокі, аж да апублікаваньня расшыфроўкі перамоваў чальцоў экіпажу з украінскім дыспэтчарам. Але час яшчэ ёсьць», — дадаў ён.\nУвечары 21 кастрычніка «Белавія» паведаміла, што самалёт авіякампаніі вярнулі ў кіеўскі міжнародны аэрапорт «Жуляны» пад пагрозай зьнішчальнікаў. Прадстаўнікі Службы бясьпекі Ўкраіны зьняпраўдзілі інфармацыю пра тое, што пілёту пагражалі.\nЯк стала вядома, самалёт вярнулі ў Кіеў празь вядомага блогера і «антымайданаўца» Армэна Мартырасьяна. Сам Мартырасьян вечарам таго ж дня пасьля праверкі супрацоўнікамі СБУ (паводле блогера, у яго шукалі нейкі носьбіт інфармацыі) вылецеў іншым рэйсам «Белавія» ў Менск. Цяпер ён знаходзіцца ў Маскве і абяцае зьвярнуцца з нагоды гэтага інцыдэнту ў суд.\n22 кастрычніка ў Міністэрства замежных спраў Беларусі быў выкліканы Часовы павераны ў справах Украіны ў Рэспубліцы Беларусь Валерый Джыгун. Падчас сустрэчы ў МЗС кіраўніку ўкраінскай дыпляматычнай місіі была ўручана нота, у якой беларускі бок заявіў пратэст у сувязі з прымусовым вяртаньнем самалёта авіякампаніі «Белавія».\nМЗС патрабуе выбачэньняў і матэрыяльнай кампэнсацыі за інцыдэнт з самалётам «Белавія»


PressReader - Ostrovetskaja Pravda: 2018-08-08 - У жніва выхадных няма\nУ жніва выхадных няма\nРаніца суботы. На небе – ні аблачынкі, а слупок тэрмометра няўмольна паўзе ўверх. Добра, хоць ветрык ратуе ад спёкі.\n– Для ўборкі такое надвор’е – тое, што трэ‑ ба, – расказвае дырэктар РУП «Астравецкі саўгас «Падольскі» Дзяніс Валер’евіч Кірпа. – Вільготнасць намалочанага збожжа вагаецца ў межах 12‑14% – яго дастаткова адзін раз прагнаць на сушылцы і ачысціць. Эканомія відавочная.\nАгульнымі намаганнямі дзесяці камбайнаў за дзень у гаспадарцы ўбіраецца каля 100 гектараў. Хлебаробы ўжо цалкам убралі азімыя пшаніцу і трыцікале, якія далі на круг крыху больш чым па 19 цэнтнераў.\n– Ураджай сёлета не самы лепшы: дзе‑ нідзе пасевы падпаліла, – расказвае дырэк‑ тар. – Але жаліцца і ківаць на надвор’е не варта. Галоўнае – у максімальна кароткія тэрміны ўбраць тое, што саспела, выканаць дзяржзаказ і пакінуць збожжа на камбікорм. Адначасова нарыхтоўваем кармы. Спадзяю‑ ся, яшчэ закладзём дзве сянажныя траншэі і нарыхтуем у стрэйч‑плёнку каля 1,5 тысячы травяністых кармоў. Ужо рыхтуем глебу пад сяўбу рапсу.\nЗ кожнага абмалочанага гектара ў саўгасе збіраюць каля 20 цэнтнераў.\n– Дзесяць гадоў працую на камбайне, але такога слабага ўраджаю не прыпомню, – гаворыць камбайнер Дзмітрый Шэша. – Найбольш запомнілася жніво 2015‑га, калі намалаціў амаль дзве тысячы тон збожжа. Сёлета ў нас ніхто нават тысячы не збярэ.\nДа размовы далучаецца яго калега Аляк‑ сандр Шостак:\n– Цэлы дзень працуем, а ў выніку каля 30 тон за дзень намалочваем. У лепшыя гады за сотню малацілі… Але год на год не прыходзіцца.\nЯк і хлебаробы, без выхадных працуюць работнікі кухні.\n– Трэба хлопцаў смачна і сытна карміць, каб ураджай добра ўбіралі. Абеды і падвячоркі прывозім у поле, – расказвае раздатчыца Ала Крывіцкая, наліваючы чарговую порцыю халадніку.\nМеханізатары хуценька паабедалі і скіраваліся да сваіх камбайнаў. Хвіліна‑дзве – і магутная жніўная песня зноў палілася над наваколлем.\n– У 7 раніцы хлопцы ўжо ў майстэрнях: рыхтуюць камбайны, запраўляюцца – іў поле. Шчыруюць да 9 гадзін вечара – даўжэй працаваць не дазваляюць росы. Ніхто не скардзіцца, механізатары разумеюць: трэба як мага хутчэй завяршыць уборку, – гаворыць Дзяніс Кірпа. – Я ўзначальваю гаспадарку толькі тры месяцы. Праблем, канешне, шмат. Радуе, што людзі тут шчырыя, цягавітыя. Раз‑ ам, спадзяюся, у нас усё атрымаецца.\nКамбайнер Іван Аўгуль спраўляецца без памочніка Яўген Крывіцкі не першы год працуе камбайнерам. Сёлета разам з рапсам механізатар намалаціў каля паўтысячы тон.\nПадчас абедзеннага перапынку тату Дзмітрыя Шэшу і дзядулю Міхаіла Козела падтрымлівае сын і ўнук Арцём\nНа камбайне КЗС-1218 Аляксандр Шостак працуе восьмы сезон\nЗагадчыца зернесклада Галіна Янкойць\nПамочнік брыгадзіра Марыя Асьмінкіна адказная за ўборку\nХлебаробаў корміць раздатчыца Ала Крывіцкая\nДля памочніка камбайнера Дзмітрыя Родзя сёлетняе жніво – першае, і, спадзяецца ён, не апошняе