Крыжоўнікаў пра фільм "Ёлкі апошнія": фінал павінен быць прыгожым\n(9:21 / 66.16Mb / просмотров видео: 2037)\n16:24 19.12.2018 (абноўлена 14:38 19.12.2018)\n"Ёлкі апошнія" - не значыць дрэнныя, запэўніваюць аўтары камедыйнага навагодняга фільма, які зусім хутка ўбачыць беларускі глядач; сцэнарыст камедыі Жора Крыжоўнікаў распавёў радыё Sputnik Беларусь, пра што будзе заключная серыя знакамітага кинаальманаха.\nКарціна выходзіць у беларускі пракат 23 снежня (на пяць дзён раней, чым у Расіі). Стваральнікі апошніх "Ёлак" хочуць падарыць даросламу гледачу адчуванне, якое дорыць дзецям кранальная, добрая казка з любімымі героямі, расказаная пад Новы год.\n"Гэта і будзе такая гарадская навагодняя казка. Такі жанр адкрыў у свой час Эльдар Аляксандравіч Разанаў. Казка, дзе ўсё рэальна і цуды людзі робяць сваімі рукамі, таму што яны знайшлі сілы ў сабе нешта змяніць, у чымсьці прызнацца, ад чагосьці адмовіцца, над чымсьці паплакаць, але, тым не менш, нейкі флёр чарадзейства над гэтым лунае", - распавядае Крыжоўнікаў.\n"Ёлкі апошнія" ні ў якім разе, не збіраюцца замяніць сабой разанаўскую "Іронію лёсу", кажа суразмоўца Sputnik. Шэдэўр Разанава застаецца непераўзыдзеным, і здымачная група на яго лаўры не прэтэндуе. Як адзначае сцэнарыст, збольшага, гэта прысвячэнне Разанаву.\nЗа восем гадоў існавання на экранах шматсерыйны праект "Ёлкі" аб'яднаў, пасябраваў і выгадаваў цэлае пакаленне акцёраў, рэжысёраў і гледачоў. Крыху статыстыкі: у "Ёлках" зняліся 157 прафесійных акцёраў, было з'едзена 6 вёдраў навагодняга аліўе, на здымках зімовых сцэн летам выраблена больш за 200 кг штучнага снегу, саўндрэкі з фільмаў сталі хітамі, а жарты разабраны на цытаты і мемы ў сацсетках. І калі казаць пра ёлкі як такія, іх ва ўсіх фільмах было знята 169 штук.\nЧаму фільм "Ёлкі апошнія" стане фінальным у гэтым камедыйным альманаху? Як кажа Крыжоўнікаў, так вырашылі ўсе ўдзельнікі дзеі на чале з прадзюсарам і аўтарам ідэі "Ёлак" Цімурам Бекмамбетавым. Хацелі скончыць прыгожа, эмацыйна, моцна, на нейкай унутранай хвалі задавальнення ад таго, што мы робім, падсумоўвае суразмоўца.\nПоўную версію размовы з аўтарам сцэнарыя фільма "Ёлкі апошнія" Жорай Крыжоўнікавым на радыё Sputnik Беларусь глядзіце на відэа.\nкіно, Новы год\nЖвалеўскі&Пастэрнак пра юбілей, кніжныя форумы і шкоду барыкад у літаратуры\nБеларуская выканаўца заспявала па-ўкраінску\n"Без лішняга пафасу": Калдун дасць утульны канцэрт у "райскім садзе"\nКрывашэеў распавёў, што ўбачаць гледачы чацвёртага фестывалю "Еўразія.DOC"\nЯлфімаў: у 20-я, 30-я гады на тэрыторыі Беларусі былі партызанскія атрады\nМяжа СССР з Польшчай: гісторык аб савецкіх візах, пралазах і кантрабандзе\nЗараз тут СТА і аўтаразборка. Адкуль вывозілі апошнія беларускія ракеты\nФрантавы альбом: гісторыі Івана Чопарава, Савелія Драздова і Пятра Шаўцова\nРэцэпт ад шэф-повара: сонечныя блінцы з кашай, ягадамі, карыцай – відэа\n"Дзень танкіста": "магутная заруба", сцэна як у Каржа і The Offspring\nФрантавы альбом: Павел Дзеравянка распавёў пра лёс дзядоў на вайне\nСарокіна: шахматы ў школе - абавязковы ўрок, але без "дамашкі" і адзнак?


У аддзеле ЗАГСу прайшло ўрачыстае мерапрыемства "Ружовыя вяселлі" | Белыничи. Зара над Друццю\n29.11.2017 38 Зара над Друццю Комментариев нет\nУ аддзеле ЗАГСу прайшло ўрачыстае мерапрыемства “Ружовыя вяселлі”, на якім былі замацаваны шлюбы, заключаныя дзесяць гадоў назад.\n10 год – першы знамянальны юбілей. Ён завецца “алавянным”, або “ружовым вяселлем”, з-за таго, што волава сімвалізуе гнуткасць, якую муж і жонка выпрацоўваюць у адносінах адзін да аднаго з цягам часу, а ружовы колер – іх бясконцае каханне.\n– Правядзенне такога мерапрыемства накіравана, у першую чаргу, на ўмацаванне сям’і і захаванне духоўных традыцый родавых адносін, – распавяла начальнік аддзела ЗАГСу Наталля ЛАЗОЎСКАЯ. – Хай да “залатога вяселля” яшчэ далёка, але фундамент для наступных гадоў шчаслівага сумеснага жыцця ўжо закладзены. Зноў правядзем такую ўрачыстасць, калі будуць жадаючыя, таму запрашаем усіх прыняць у ёй удзел і загадзя звярнуцца ў ЗАГС.\nСёлета ў мерапрыемстве прынялі ўдзел Дзмітрый і Марына АЛЁХІНЫ, Іван і Ірына БЯЛЯЎЦАВЫ, Валерый і Наталля ЛАЗОЎСКІЯ. У адпаведнасці з ружовымі ці, як іх яшчэ называюць, алавянымі вясельнымі традыцыямі, маладыя далі згоду працягваць свой сумесны шлях. Жанчыны – захавальніцы хатняга ачага– далі клятву кахання і вернасці, трымаючы ў руках запаленыя свечкі, якія сімвалізуюць сямейны ачаг, што ўпершыню пачаў гарэць дзесяць гадоў таму. “Ружовыя вяселлі” былі зарэгістраваныя ў спецыяльнай актавай кнізе. Былі паўтораны і традыцыйныя абрады сапраўднага вяселля: сямейныя пары вызначалі, хто ў доме галоўны, адломваючы кавалкі ад каравая, а таксама танцавалі першы танец маладых.\n– Адчулі тое ж самае, што і дзесяць гадоў назад, – нават рукі дрыжэлі гэтак жа. Хоць за гэты час шмат што змянілася: сям’я павялічылася, з’явіліся дачка Ксенія і сын Яўген, – падзялілася ўражаннямі Марына Алёхіна. – А будучым удзельнікам такіх мерапрыемстваў хачу пажадаць галоўнага: кахання.\nФота прадастаўлена аддзелам ЗАГСу райвыканкама.\nРэжым працы Бялыніцкай раённай выбарчай камісіі па выбарах дэпутатаў раённага Савета дэпутатаў 28 склікання →


Летась 21 красавіка паміж жыхарамі аднаго двара ў Гомлі адбыўся канфлікт. Адзін зь яго ўдзельнікаў, жыхар Янава (Берасьцейская вобласьць), прадэманстраваў для пагрозы няспраўны пісталет і муляж гранаты. 11 лютага суд пакараў абвінавачанага 8 гадамі калёніі строгага рэжыму.\n«Усё таму, што ў пацярпелага брат у пракуратуры служыць. За што такі тэрмін мне? Хто будзе гадаваць майго сына? Як такое можа быць, што ад самалюбства, фанабэрыстасьці і блату ў пракуратуры нявінна цярпяць людзі?» — зазначыў у камэнтары журналістам абвінавачаны Уладзімер Мельнікаў.\nЁн прасіў судзьдзю Алену Шайн зачытаць прысуд цалкам, разам з матывавальнай часткай. Яна, аднак, зачытала толькі выніковую частку.\nПасьля абвяшчэньня прысуду абвінавачанаму зрабілася блага. Ён мае шэраг захворваньняў: дыябэт, гіпэртэнзію, ішэмічную хваробу сэрца, панкрэатыт і гепатыт. Выклікалі «хуткую».\n«Баяўся „марозаўцаў“, таму схапіў няспраўны пісталет і муляж гранаты»\n21 красавіка жыхар Янава, зваршчык Уладзімер Мельнікаў быў у сваіх сваякоў у Гомлі. На вуліцы ў яго ўзьнік канфлікт зь мясцовым жыхаром Валерам Сталовічам і яго прыяцелем.\n«Я не падаў ім рукі. Сталовіч, які працуе адвакатам, пачаў пагражаць, што я яшчэ ня ведаю, хто ён такі, і ён патэлефануе „марозаўцам“ (гомельская банда, вядомая шматлікімі забойствамі і іншымі злачынствамі. — РС) і са мной разьбяруцца. Я спалохаўся, пабег у свой аўтамабіль і ўзяў пнэўматычны, прычым няспраўны, пісталет і муляж гранаты — каб неяк абараніць сябе ад магчымай сустрэчы з бандытамі», — тлумачыў на судзе абвінавачаны.\nТым часам, паводле пацярпелага Раманчыкава, ён патэлефанаваў адвакату Сталовічу і папярэдзіў, што Мельнікаў шукае яго зь пісталетам і гранатай у руках. Сталовіч выклікаў міліцыю. Пісталет і гранату забралі, пачалі праверку.\nУ судзе 11 лютага\nМіліцыя адмовілася заводзіць справу, пакуль не ўмяшаўся брат пацярпелага, намесьнік пракурора Гомля\nДалей падзеі разьвіваліся наступным чынам.\nМіліцыя праводзіла праверку і не знайшла падстаў для таго, каб распачаць крымінальную справу.\nУладзімер Мельнікаў атрымаў адказ зь міліцыі, што ў ягоных дзеяньнях няма складу злачынства. У крымінальнай справе адмовілі.\nНамесьнік пракурора Гомля Вячаслаў Сталовіч (родны брат пацярпелага адваката. — РС) вынес пастанову адмяніць папярэднюю пастанову, дзе адмаўлялі ў завядзеньні крымінальнай справы, і накіраваў дакумэнты на новую праверку. Ён палічыў, што праверку правялі ня ў поўным аб’ёме.\nПракурор Гомельскай вобласьці Віктар Марозаў вынес пастанову «аб адмене рашэньня аб адмене пастановы аб адмове ў распачынаньні крымінальнай справы і накіраваньні матэрыялаў на новую праверку».\n«Працэсуальнае рашэньне пракуратуры Гомля прынята неабгрунтавана», — вырашыў абласны пракурор.\nАле ў выніку крымінальную справу паводле артыкулу 339 Крымінальнага кодэксу (злоснае хуліганства) ужо распачалі і Ўладзімера Мельнікава чакаў суд.\nАбвінавачаньне прасіла 9 гадоў турмы\nНа судзе абвінавачаньне гучала такім чынам, што Мельнікаў ня проста трымаў у руках ці дэманстраваў пісталет і гранату, а накіроўваў зброю ў бок адваката і яго прыяцеля. Дзяржаўнае абвінавачаньне прасіла пазбавіць жыхара Янава волі на 9 гадоў. Паводле іх, Мельнікаў быў раней судзімы за крадзяжы і рабаўніцтва, таму гэтае злачынства — рэцыдыў.\nУладзімер Мельнікаў адзначыў у апошнім слове, што сапраўды быў раней судзімы, але адбыў тэрмін, ня меў парушэньняў, вызваліўся датэрмінова. 9 апошніх гадоў ён адзначаўся ў крымінальна-выканаўчай інспэкцыі, ня меў ніякіх заўваг ці парушэньняў.\n«Хоць бы мой малодшы сын вырас пры бацьку!»\n«Я заўсёды трымаўся за сваю працу, перажываю, што ня здолею забясьпечыць сям’ю, — выказаўся падсудны Ўладзімер Мельнікаў. — Я марыў пра тое, каб меншы сын, яму цяпер восем, гадаваўся пры бацьку, таму што старэйшыя дзеці вырасьлі на спатканьнях са мной у турме. Усе мае мары хочуць разбурыць людзі, якія сваімі паказаньнямі проста топяць мяне.\nУ мяне няма такога старэйшага брата-пракурора, як у адваката Сталовіча, каб мяне абараніць. Я ня ў сілах даказаць сваю невінаватасьць — бо пацярпелага абараняе ўся сыстэма. Я нават не магу зразумець, чым ён ад мяне так пацярпеў? Тры разы праваахоўныя органы адмаўляліся распачынаць справу! Але, відаць, знайшлі сьледчага — спэцыяліста ў арганізацыі такіх спраў. Сьледчы і мяне ўвёў у зман, прасіў зьмяніць паказаньні, пагражаючы СІЗА. Я ня мог нікому прычыніць шкоду няспраўным пнэўматычным пісталетам і муляжом гранаты».\nЁн прасіў для сябе справядлівага прысуду.\nТры пацярпелыя, у тым ліку Валер Сталовіч, на першых пасяджэньнях суду адмаўляліся камэнтаваць справу. На судовых спрэчках і прысудзе яны ўвогуле не прысутнічалі. Першапачаткова ў справе яны праходзілі сьведкамі. Падчас сьледзтва іх статус зьмянілі на пацярпелых.\nАдвакат: «Суд павінен быў ацаніць сваяцкую зацікаўленасьць»\nАдвакатка абвінавачанага Сьвятлана Лось пракамэнтавала, што лічыць прысуд несправядлівым і занадта суровым. На яе думку, у судзе не знайшлі доказаў віны Ўладзімера Мельнікава ў інкрымінаваным злачынстве.\n«Што тычыцца сваяцкіх сувязяў пацярпелага і пракурора, то фармальна гэта ня супрацьзаконна, але суд павінен быў гэта ацаніць сваяцкую зацікаўленасьць», — зазначыла адвакат.


Аб школе – Дзіцячая музычная школа мастацтваў №1 імя Л.П. Александроўскай г. Мінска\nШаноўныя госці сайта Дзяржаўнай установы адукацыі “Дзіцячая музычная школа мастацтваў №1 імя Л.П.Александроўскай г.Мінска”!\nКалектыў школы вітае Вас і дзякуе Вам за ўвагу, цікавасць і жаданне пазнаёміцца з намі. На старонках нашага сайта Вы знойдзеце інфармацыю пра дасягненні і гісторыю школы, пра навучальны працэс і творчыя калектывы, пра тое, калі і якім чынам можна паступіць у школу, і шмат іншага.\nУ 2021 годзе школе споўнілася 95 гадоў. На працягу ўсяго гэтага гістарычнага перыяду яна займала самыя актыўныя творчыя пазіцыі і ўдзельнічала ў адраджэнні і развіцці нацыянальнага музычнага мастацтва. Шмат зроблена дзеля станаўлення і ўдасканалення сістэмы эстэтычнага выхавання і навучання падрастаючага пакалення. Пуцёўку ў вялікае творчае жыццё атрымалі шматлікія яе выпускнікі. Адной з асноўных задач нашага сайта — аднаўленне жывой гісторыі школы і вядзенне яе храналогіі. У звязку з гэтым мы звяртаемся да нашых былых выпускнікоў і ўсіх, хто працаваў у школе ў розныя гады, з просьбай паўдзельнічаць ва ўдасканаленні і развіцці сайта. Мы будзем вельмі ўдзячныя Вам, калі Вы падзеліцеся з намі ўспамінамі пра выдатных настаўнікаў, пра памятныя падзеі, якія адбыліся ў сценах школы, фатаграфіямі, зробленымі ў перыяд Вашага знаходжання ў ёй. Усе матэрыялы ўвойдуць у наш неацэнны архіў, з якім зможа азнаёміцца кожны ахвочы. Матэрыялы можна даслаць на электронную скрыню: inbox@dms1.by\nМы заўсёды радыя нашым гасцям, нашым стасункам з Вамі і зычым усім творчых поспехаў, росквіту і дабрабыту!\nдырэктар Дзяржаўнай установы адукацыі\n“Дзіцячая музычная школа мастацтваў №1 імя Л.П.Александроўскай г.Мінска”\nАлла Іосіфаўна Майстар\nДзверы нашай школы шырока расчыненыя не толькі падчас уступных экзаменаў, якія праходзяць штогод напрыканцы мая, але і на працягу ўсяго навучальнага працэсу. Школа заўсёды радая вітаць сваіх гасцей і пазнаёміць іх з тымі адметнымі рысамі, што адрозніваюць яе ад агульнаадукацыйных навучальных устаноў: тут заўсёды гучыць музыка, якая звяртаецца да самай душы чалавека, робіць яе добрай, паэтычнай і ўзнёслай. Галоўнымі артыстамі ў нас – зусім юныя мінчане, яны даюць вялікую колькасць разнастайных канцэртаў з 1 верасня па 31 мая.\nАле найгалаўнейшай задачай школы ёсць навучанне і эстэтычнае выхаванне падрастаючага пакалення з дапамогай музычнага мастацтва. Самыя здольныя і таленавітыя вучні праходзяць тут першую ступень прафесійнага навучання музыцы.\nУ школе ідзе навучанне ігры на больш як 25 музычных інструментах. Кожны юны мінчанін ва ўзросце ад 6 да 11 гадоў можа абраць сабе музычны інструмент, адпаведны сваім душэўным пачуццям, здольнасцям і густу. А той, хто паспяхова авалодвае сакрэтамі музычнага выканальніцтва, атрымлівае выдатныя магчымасці весці актыўную артыстычную дзейнасць як сольны выканаўца і як удзельнік школьных творчых калектываў, вядомых не толькі ў нашай рэспубліцы, але і далёка за яе межамі.\nМы запрашаем Вас наведаць нашу школу ў якасці госця, гледача і слухача канцэртаў, а юным мінчанам з радасцю адкрыем незвычайны і займальны свет Музыкі!\nДзіцячая музычная школа мастацтваў №1 імя Л.П.Александроўскай г. Мінска ― адна з найстарэйшых адукацыйных устаноў Рэспублікі Беларусь. Заснаваная ў 1926 годзе ДМШ №1 за гады свайго існавання зрабіла значны ўклад у развіццё культуры г. Мінска і рэспублікі, ажыццяўляючы вялікую эстэтычную і асветніцкую працу. У перыяд з 1926 па 1979 год школа насіла званне “Цэнтральная дзіцячая музычная школа г.Мінска”.\nУ 1980 годзе школе нададзена імя народнай артысткі БССР і СССР, лаўрэата Дзяржаўнай прэміі СССР Ларысы Пампееўны Александроўскай ― салісткі Дзяржаўнага акадэмічнага тэатра оперы і балета і легендарнай выканальніцы беларускай народнай песні. Л.П.Александроўская доўгія гады апеквала ДМШ №1: не аднойчы спявала ў канцэртах з школьным хорам і ансамблем скрыпачоў.\nПершым дырэктарам школы быў вядомы дзеяч культуры, яркі музыкант-віяланчэліст Барыс Якаўлевіч Фідлон (1926-1932 гг.). Яго непасрэдны ўдзел у станаўленні школы стаў тым моцным падмуркам, які вызначыў яе развіццё і фармаванне традыцый. У розныя гады дырэктарамі школы былі Ізраіль Рыгоравіч Герман (1932-1941 гг. і 1946-1971 гг.), Юрый Іванавіч Каратаеў (1971-1972 гг.), Ігар Мікалаевіч Дземчанка (1972-1978 гг.), Уладзімір Пятровіч Гуртатоўскі (1978-2003 гг.), Сяргей Васільевіч Перапеча (2003-2019), Аляксей Іванавіч Снітко (2019-2021), якія вельмі шмат зрабілі для станаўлення і развіцця школы.\nОдна из первых фотографий после постройки нового здания школы в 1972 году\nЗ ліпеня 2021 года школу ўзначальвае даследчык мастацтвазнаўства Алла Іосіфаўна Майстар.\nСярод выхаванцаў школы шмат прафесійных музыкантаў, яны працуюць у разнастайных аркестрах, філармоніях, тэатрах, установах музычнай адукацыі Беларусі і за яе межамі.\nШкола ганарыцца сваімі выпускнікамі, сярод якіх шмат заслужаных дзеячоў культуры і адукацыі: народны артыст Беларусі, кампазітар Эдуард Барысавіч Зарыцкі, народная артыстка Беларусі Рыта Веньямінаўна Млодак, заслужаная артыстка БССР Таццяна Пятроўна Сцяпанава; заслужаны дзеяч мастацтваў Рэспублікі Беларусь, прафесар Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі Уладзімір Мікалаевіч Няхаенка; заслужаны дзеяч мастацтваў Рэспублікі Беларусь, кампазітар Уладзімір Васільевіч Дарохін; заслужаны настаўнік Рэспублікі Беларусь Таццяна Юр’еўна Сергіеўская; доктар мастацтвазнаўства, прафесар Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі Валянцін Аляксеевіч Чабан; доктар мастацтвазнаўства, прафесар Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў Вера Паўлаўна Пракапцова; доктар філасофскіх навук, прафесар Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі Арыядна Барысаўна Ладыгіна; кандыдат мастацтвазнаўства, прафесар Ларыса Піліпаўна Касцюкавец, кандыдат мастацтвазнаўства Вераніка Віктараўна Беглік, кандыдат мастацтвазнаўства, кампазітар Аляксандр Анатольевіч Друкт; кампазітары Ларыса Мурашка, Ганна Казлова і іншыя.\nЛАРЫСА ПАМПЕЕЎНА АЛЕКСАНДРОЎСКАЯ стаяла ля вытокаў Беларускага тэатра оперы і балета. Нарадзілася ў сям’і, дзе вельмі любілі песню. Цудоўным голасам валодала маці Вольга Мікалаеўна, а бацька, Пампей Васілевіч, меў прыгожы бас і спяваў у царкоўным хоры. Летнімі вечарамі, як самую вялікую каштоўнасць, выносілі ў сад грамафон, прывезены Пампеем Васілевічам з Пецярбургу. Слухалі пласцінкі з запісамі Шаляпіна, Давыдава, Вяльцавай, Плявіцкай, скрыпача Яна Кубеліка, цыганскія рамансы ў выкананні непараўнальнай Вары Панінай. У доме заўсёды былі гітара, мандаліна, балалайка. Маленькая Лора асвоіла спачатку балалайку, а потым авалодала гітарай.\nСпяваць пачынала ў царкоўным хоры, а пазней – у музычным тэатры, якому аддала перавагу. На пачатку 20-х гадоў працу ў тэатры сумяшчала са службай на пяхотных курсах. Атрымаўшы білет з адзнакай “прыгодны” была прызначана сакратаром ваенкома. Так і жыла – удзень праводзіла сходы ў вёсках, пераадольваючы па 20-30 кіламетраў вярхом на кані, а ўвечары спявала ў тэатры. У 1924 годзе паступіла ў Мінскі музычны тэхнікум, які скончыла ў 1928 годзе. Затым быў оперны клас у педагога А.Баначыча ў Беларускай студыі оперы і балета, дзе ў першы год вучобы бліскуча выступіла ў оперы “Фаўст” Ш.Гуно ў партыі Маргарыты на беларускай мове.\nУ 1933 годзе ў Мінску быў адкрыты Беларускі дзяржаўны тэатр оперы і балета, дзе ўсе вядучыя партыі сталі яе – Кармэн, Ліза, Яраслаўна, Любаша, шолахаўская Аксіння, пушкінская Таццяна. Ларыса Александроўская вельмі хутка заваявала прызнанне і любоў гледачоў і слухачоў. Яе называлі “беларускім салаўём”, “беларускай Няжданавай”, “беларускай перапёлачкай”.\nГады вайны разам з трупай тэатра правяла ў эвакуацыі. Выступала з канцэртамі на франтах, у шпіталях і ў партызанскіх атрадах. У 1944 годзе тэатр вярнуўся ў Мінск, пачалася актыўная праца над операй “Алеся” Я.Цікоцкага, у якой галоўную партыю выконвала Александроўская. Усё жыццё праходзіла ў тэатры: рэпетыцыі, сустрэчы, прэм’еры…\nПачатак 1950-х гадоў азнаменаваўся важным паваротам у жыцці спявачкі: прадаўжаючы спяваць у спектаклях, яна захапілася рэжысёрскай дзейнасцю, а ў 1951 годзе была прызначана галоўным рэжысёрам і мастацкім кіраўніком тэатра, паставіла больш за 15 спектакляў. Працавала вельмі прадуктыўна, выпускала звычайна па дзве прэм’еры на сезон. Яе славутая “Аіда” – спектакль-даўгажыхар, на якім вырасла некалькі пакаленняў зорак беларускай опернай сцэны, – пастаўлены ў 1953 годзе з поспехам выконваўся да 2008 года.\nУ 1954 годзе, ва ўзросце 50-ці гадоў, не пабаялася паступіць на рэжысёрскі факультэт ДІТМа (рас. ГИТИСа).\nАртыстка займалася таксама актыўнай канцэртнай дзейнасцю. Яе сольныя канцэрты праходзілі як у Савецкім Саюзе, так і за яго межамі.\nЛарыса Пампееўна вяла вялікую грамадскую дзейнасць, неаднаразова выбіралася ў вышэйшыя органы ўлады, была дэпутатам, многа дапамагала людзям. З 1946 года ўзначальвала Беларускае тэатральнае аб’яднанне і заставалася на гэтай пасадзе да канца свайго жыцця.\nЛарыса Александроўская – першая прафесійная беларуская спявачка, легендарная выканаўца беларускай песні, сімвал беларускага мастацтва. Яна з’яўляецца адной з заснавальнікаў Дзяржаўнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета Беларусі. У Нацыянальным акадэмічным Вялікім тэатры оперы і балета Рэспублікі Беларусь у гонар спявачкі названая Камерная зала.


Класічная эстафета: беларускія біятланісткі паказалі лепшую стральбу - 16.12.2018, Sputnik Беларусь\nДругі этап кубка свету па біятлоне завяршаецца ў аўстрыйскім Хохфільціне двума класічнымі эстафетамі. 16.12.2018, Sputnik Беларусь\n© Sputnik / Денис Костюченко / Перайсці ў фотабанкКласічная эстафета: беларускія біятланісткі паказалі лепшую стральбу\nМІНСК, 16 сне - Sputnik. Першую класічную эстафету ў сезоне выйграла зборная Італіі, Беларусь, якая паказала сваю лепшую стральбу, на пятым радку.\nУсяго на старт выйшлі 22 каманды. Беларускія спартсменкі пачыналі гонку з 11 пазіцыі. Дзінары Алімбекавай, Ірыне Крыўко, Ганне Салей і Ірыне Кручынкінай спатрэбілася ўсяго 4 дадатковыя патроны, каб закрыць усе мішэні.\nКаманда-пераможца выдаткавала на 1 патрон менш. Былі італьянкі (Ліза Витоццы, Алексія Рунггальдзьер, Даратэя Вірэр і Федэрыка Санфіліпа) хуткія і нагамі, яны паказалі час 1 гадзіна 10 хвілін. Беларускі ўступілі 1 хвіліну 13,4 секунды.\nСрэбра ў класічнай жаночай эстафеце ў Швецыі (8,4 секунды; 0 + 8), бронза - у Францыі (11,8; 0 + 9).\nЗборная Расіі (Яўгенія Паўлава, Кацярына Юрлава-Перхт, Валерыя Васняцова і Ірына Старых) заняла чацвёртае месца (0 штрафных кругоў і 6 дадатковых патронаў, 47,2 секунды).\nМужчыны на заключную гонку адправяцца ў 16 гадзін па мінскім часе.


Сацыёлягі не прагназуюць ні байкоту, ні плошчы\n12 лістапад 2010, 00:14\nСпадзяваньні некаторых прадстаўнікоў беларускай апазыцыі на байкот маючых адбыцца 19 сьнежня прэзыдэнцкіх выбараў вельмі прывідныя. Да такой высновы прыйшлі спэцыялісты Незалежнага інстытуту сацыяльна-эканамічных і палітычных дасьледаваньняў /НІСЭПД/.\nПа выніках нацыянальнага апытаньня, праведзенага ў кастрычніку, высьветлілася, што на выбарах кіраўніка дзяржавы абавязкова ці хутчэй за ўсё будуць галасаваць 73,2 % апытаных. І толькі 13,9 % хутчэй за ўсё ці сапраўды ня будуць удзельнічаць у галасаваньні. Такім чынам "відавочна, што надзеі на байкот гэтых выбараў ня маюць пад сабой ніякіх рэальных падстаў", – адзначаюць у НІСЭПД.\nГэтак жа нерэальнымі, паводле апытаньня НІСЭПД, можна лічыць і спадзяваньні апазыцыі на масавыя акцыі пратэсту ў выпадку фальсыфікацыі вынікаў галасаваньня. Па выніках дасьледаваньня толькі 10,9 % апытаных заявілі пра намер прыняць удзел у масавых пратэстах, каб паспрабаваць зьмяніць вынікі, яшчэ 24,1 % апытаных адказалі: "Не паверу гэтым вынікам і буду вельмі засмучаны, але ў масавых акцыях пратэсту ўдзельнічаць ня буду". А 40,5 % апытаных выказалі такую пазыцыю: "Пагаджуся з вынікамі, таму што іх ужо нельга будзе зьмяніць".\nПаводле апытаньня, выбарчая кампанія актуалізавала інтарэс беларусаў да палітыкі. Так, 32,3 % рэспандэнтаў сёньня ведаюць, што У.Някляеў (якога яшчэ нядаўна ведалі толькі як паэта) зьбіраецца балятавацца на цяперашніх прэзыдэнцкіх выбарах (А.Лукашэнку назвалі 72,3 %, А.Саньнікава – 13.6 %, Я. Раманчука – 6.2 %).


Нядзеля, 04 Кастрычнік 2015 23:09\nМоладзь смаргонскага араторыя адправілася ў “Чароўны ваяж”\nКожны год па добрай традыцыі Смаргонскі араторый імя св. Яна Боско адчыняе свае дзверы ў “новы сезон” навучальнага года. 3 кастрычніка моладзь сабралася на галоўную падзею свята – Святую Імшу, каб падзякаваць Богу за летні адпачынак, магчымасць збірацца разам, а таксама за ксяндзоў, сясцёр, супрацоўнікаў і аніматараў, якія служаць на карысць маладым.\nНядзеля, 04 Кастрычнік 2015 23:07\nУ смаргонскім дзіцячым араторыі адбылося адкрыццё новага навучальнага года\n4 кастрычніка ў смаргонскім дзіцячым араторыі адбылося традыцыйнае адкрыццё новага навучальнага года. “Прыгоды з ксяндзом Боско” распачаліся святой Імшой, пасля якой усе дзеці разам з бацькамі былі запрошаны ў араторый для далейшага працягу вандроўкі.\nСубота, 03 Кастрычнік 2015 23:11\nУ Дзятлава адбылося адкрыццё араторыя\n3 кастрычніка гасцінна адкрыў свае дзверы для дзяцей і моладзі араторый ім. благаславеных мучанікаў з Познані ў Дзятлава.\nСтаронка 53 з 54


НА 5 САКАВІКА ПЛЯНУЕЦЦА АГУЛЬНАРЭСПУБЛІКАНСКАЯ АКЦЫЯ ПРАТЭСТУ\nІніцыятарам агульнарэспубліканскай акцыі пратэсту выступіў прафсаюз аўтасельгасмашу. Ягоны лідэр Аляксандар Бухвостаў заявіў на паседжаньні прэзыдыюму Фэдэрацыі, што далейшы дыялёг з уладамі наконт праблемы прафсаюзных складак беспэрспэктыўны. Вось як ён патлумачыў гэта нашаму радыё:\n(Бухвостаў: ) “Людзі даўно чакаюць рашучых дзеяньняў. Марудлівасьць у прыняцьці рашэньня наконт пастановы стварае няпрыемную карціну. Нібыта кіраўніцтва Фэдэрацыі нядзеяздольнае. Месяц мінуў, а вынікаў няма, і трэба тэрмінова прымаць рашэньне. У нас прафсаюзны актыў ужо не атрымлівае заробкаў. Людзі на прадпрыемствах не разумеюць, чаму мусяць зьбіраць прафсаюзныя складкі ўручную. Людзі ставяць пытаньне: ці здольныя вы абараніць нас, калі ня можаце абараніць сябе? Калі б сёньня не было рашэньня, то гэта вельмі нэгатыўна адбілася б на іміджы Фэдэрацыі”.\nШто гэта так, засьведчылі выступы на сёньняшнім паседжаньні прадстаўнікоў прафкамаў прадпрыемстваў. У прыватнасьці, вось што сказаў намесьнік старшыні прафсаюзнага камітэту трактарнага заводу Эдуард Грыхуцік:\n(Грыхуцік: ) “У нас ёсьць сёньня гістарычнае права адстаяць сваю чалавечую годнасьць і гонар. Бо як бы мы ні згіналі галаву, нам яе ўсё роўна адсякуць, калі ня будзем абараняць сябе. Трактарны завод зараз у вельмі цяжкай сытуацыі. Прадпрыемства фактычна не працуе. Нам вельмі пашанцавала з генэральным дырэктарам, які выцягнуў прадпрыемства з багны. Новага дырэктара яшчэ няма. Кандыдатуры ж, якіх зараз сем, запісаныя, можна сказаць, валявым рашэньнем — камікадзэ”.\nСябры прэзыдыюму амаль аднадушна прагаласавалі за ініцыятыву правесьці агульнарэспубліканскую акцыю пратэсту 5 сакавіка. У якой форме мяркуецца акцыя? Вось што зазначыў на гэты конт нашаму радыё старшыня Фэдэрацыі Франц Вітко:\n(Вітко: ) “Форма правядзеньня гэтай акцыі будзе залежаць ад таго, наколькі па рэгіёнах, абласных цэнтрах будуць падрыхтаваныя да яе й наколькі яна будзе мець падтрымку ў першасных прафсаюзных суполках. Мне здаецца, што калі будзе падтрымка першасных прафсаюзных суполак, шараговых сяброў прафсаюзу, то гэтая акцыя ў Менску можа выліцца ў агульнагарадзкі мітынг. Агульнагарадзкія мітынгі, пікеты, шэсьці могуць прайсьці ў абласных і раённых цэнтрах”.\n(Карэспандэнт: ) “Ці чакаецца з боку сяброў Фэдэрацыі падтрымка заўтрашнім дзеяньням салігорскіх шахцёраў?”\n(Вітко: ) “Падтрымка такая абавязкова будзе. Можа, часу было мала. Выяўлялася жаданьне і старшыняў прафкамаў, і шараговых сяброў прафкамаў падтрымаць дзеяньні салігорцаў”, — зазначыў Франц Вітко, старшыня Фэдэрацыі прафсаюзаў.


Прадухіліць бяду — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\n05.02.2019 21.08.2019 admin717Комментарии on Прадухіліць бяду\nСупрацоўнікі Валожынскага РАНС не только тушаць пажары, але і працуюць над іх папярэджаннем, праводзяць рэгулярныя рэйды з наведваннем дамоў, каб праверыць выкананне правіл пажарнай бяспекі. Сезонныя прафілактычныя мерапрыемствы стымулююць уласнікаў прывесці сваё жыллё ў парадак і ўсталяваць аўтаномныя пажарныя апавяшчальнікі.\nПажары часцей за ўсё ўзнікаюць ад расколін у цагляным муры, прымянення для распалкі гаручых вадкасцяў і выпадзення вуголля на падлогу, непачышчаных комінаў. У моцныя маразы печы топяць працяглы час і часта пакідаюць без нагляду. У гэтай сітуацыі ёсць рызыка перакалу печы, а калі яна знаходзіцца недалёка ад драўляных сцен ці мэблі, то ўзгаранні непазбежныя. Такі выпадак нядаўна здарыўся ў Дубіне: гаспадары перапалілі печ, і пачаўся пажар, які ўдалося хутка патушыць. Некалькі гадоў таму ў Валожыне адбыліся ўзгаранні па прычыне таго, што вуголле і попел пакідалі ў сенцах: іх адразу трэба выносіць на двор і ліквідаваць.\nІнструктаж і навучанне членаў аглядных камісій.\nУ доме жыхара вёскі Доры камісія знайшла цэлы шэраг небяспечных парушэнняў: старая і няспраўная электраправодка, непачышчаны і непабелены комін з трэшчынамі, зламаныя дзверцы печы і інш. Мужчыну выпісаны штраф у памеры 10 базавых велічынь, і ён прайшоў падрабязны інструктаж.\nНачальнік Валожынскага РАНС Аляксандр СІВЫ правёў агляд жылля Алімпіяды ПАШКУЦЬ. Былі даследаваны печ, комін, электраправодка ў доме і прыдамавых збудаваннях. Выяўлены парушэнні правіл пажарнай бяспекі: ложак стаіць надта блізка да печы, прама на стаяку сушыцца бялізна. Гаспадыня абяцала ў аамы бліжэйшы час усе выправіць.\nМНС правядзе 1-10 верасня акцыю «Адзіны дзень бяспекі»


Сэлфі напярэдадні старажытнага свята\nДзяўчаты ў хакаскіх традыцыйных касцюмах зрабілі сабе сэлфі падчас рэпетыцыі традыцыйнага хакаскага свята Тун-Пайрам (Свята першага айрану) у музеі-запаведніку недалёка ад Абакану ў Рэспубліцы Хакасія.\nТун-Пайрам – надзвычай старажытнае свята, якое сваймі вытокамі звязанае з ушанаваннем зямлі. У канцы траўня-пачатку чэрвеня, пасля перакачавання цюркскіх жывёлагадоўчых плямёнаў на летнюю стаянку, ладзілася свята першага айрану – кісламалочнага напою. Быдла, якое перазімавала, хутка папраўлялася на першым зялёным корме, таму зʼяўлялася шмат малака, з якога і рабілі айран. На свята хакасцы шылі новыя народныя строі. З айрану ж рыхтавалі алкагольныя напоі.\nГэтае свята было амаль згубленае ў часы Савецкага Саюзу, але ў 1980 годзе хакаская інтэлігенцыя адрадзіла Тун-Пайрам. З таго часу свята адзначаюць рэгулярна.\nМЯ, belsat.eu. Фота REUTERS/Ilya Naymushin\nТэгі: гісторыя, святы, цікавінкі


Палітыка 11.01.2018 | 18:46\n11 студзеня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Кандыдатамі ў дэпутаты на выбарах у мясцовыя Саветы 28-га склікання ў Беларусі вылучаны 22,7 тыс. чалавек, паведаміла карэспандэнту БЕЛТА старшыня Цэнтрвыбаркама Лідзія Ярмошына.\n"На 18 тыс. 111 выбарчых акруг вылучана 22 тыс. 719 чалавек", - расказала Лідзія Ярмошына.\nТакім чынам, сярэдняя колькасць кандыдатаў на выбарчую акругу па краіне складае 1,2.\nПаводле слоў старшыні ЦВК, найбольшая палітычная актыўнасць назіраецца па горадзе Мінску - на адну акругу ў сярэднім па шэсць прэтэндэнтаў.\nЦяпер пададзеныя дакументы праходзяць праверку ў мясцовых выбаркамах, на падставе гэтага будуць прымацца рашэнні аб рэгістрацыі кандыдатаў у дэпутаты. Гэты этап выбарчай кампаніі прадоўжыцца па 18 студзеня. Адразу пасля рэгістрацыі кандыдаты могуць пачынаць агітацыю - выступаць у СМІ, праводзіць мітынгі і пікеты, знаёміць выбаршчыкаў са сваімі праграмамі.ю Агітацыя прадоўжыцца па 17 лютага ўключна, у асноўны дзень выбараў яна забаронена.\nМясцовыя выбары пройдуць у Беларусі 18 лютага, прагаласаваць датэрмінова можна будзе з 13 па 17 лютага. На папярэдніх мясцовых выбарах у 2014 годзе кандыдатамі ў дэпутаты былі вылучаны 22,7 тыс. чалавек, колькасць акруг тады была большая, размяркоўвалася 18,8 тыс. мандатаў.-0-


“Паэзія традыцыйнага касцюма” у цэнтральнай гарадской бібліятэцы імя А.І. Герцэна » Сеть публичных библиотек города Гомеля\nГлавная » Новости библиотек » “Паэзія традыцыйнага касцюма” у цэнтральнай гарадской бібліятэцы імя А.І. Герцэна\nКатегория: Новости библиотек / Анонс Просмотров: 2866\nНа выставе дэманструецца 12 вышытых і тканых у розных тэхніках інтэр’ерных работ на аснове арнаментыкі традыцыйнага касцюма, поўныя рэканструкцыі неглюбскіх строяў (дзявочы, вясельны і жаночы), а таксама фотаздымкі.\nТрадыцыйны касцюм па праву можна лічыць візітнай карткай нацыі, а яго арнаментыку – генетычным кодам народа. Яшчэ адну-дзве сотні год таму каб даведацца адкуль чалавек родам, яго сацыяльны статус, гендэрныя асаблівасці, дастаткова было паглядзець на яго вопратку. Унікальнай у гэтым плане для Гомельшчыны з’яўляецца неглюбскі касцюм. Жыхары вёскі Неглюбка Веткаўскага раёна яшчэ да сярэдзіны ХХ стагоддзя заставаліся вернымі спрадвечным канонам традыцыйнага касцюма. Вывучэннем гэтай самабытнай з’явы доўгія гады займаліся супрацоўнікі Веткаўскага музея: збіралася шматсоценная калекцыя неглюбскага строя, праводзілася вывучэнне і класіфікацыя, арганізоўваліся шматлікія выставы. Але… усё гэта застаецца ў сферы музея і навуковай дзейнасці. Што рабіць чалавеку, які захоча апрануць такі строй сёння, сфатаграфавацца? Музейная этыка забараняе апранаць на чалавека артэфакты з музейнага фонду дзеля далейшага захавання прадметаў. Выхад з гэтай сітуацыі знайшоўся вельмі хутка. Пры філіяле Веткаўскага музея існуе ткацкая майстэрня і этна-клуб “Параскева” на базе якіх і вырашана было зрабіць паўнавартасныя рэканструкцыі традыцыйных неглюбскіх строяў. У выніку, дзякуючы намаганням загадчыка філіяла Пятра Цалкі і пры падтрымцы Спецыяльнага Фонда Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, свет пабачылі пяць унікальных неглюбскіх строяў, два з якіх можна пабачыць на выставе.\nПерад адкрыццем гасцей для гасцям выставы было прапанавана скласці мазаіку з выявай традыцыйных касцюмаў і азнаёміцца з двума відэасюжэтамі, у якіх распавядаецца аб традыцыйных дзіцячых і дзявочых касцюмах.\nПерад знаёмствам з аўтарам выставы слова ўзяла яго калега, настаўнік і сябра Вольга Міхайлаўна Вінаградава.\nКалі ж слова ўзяў сам аўтар Пётр, то ён літаральна заразіў ўсю залу сваёй энергіяй, шчырасцю і ведамі традыцыйнай культуры.\nАд яго госці змаглі даведацца не толькі аб традыцыйных вышыўцы і ткацтве, але і аб тым, як захоўваецца, адраджаецца і выкарыстоўваецца традыцыйная культура ў сучасным грамадстве.\nТкацтва для нашых продкаў было спосабам размаўляць з багамі. Тыя ж функцыі выконвалі і абрадавыя песні. Песню “На моры вутка купалася”, у якой распавядаецца аб працэсе ткацтва, выканала для гасцей загадчыца аддзела народнай традыцыйнай культуры Гомельскага абласнога цэнтра народнай творчасці Ірына Глушэц.\nВыстава “Паэзія традыцыйнага касцюма” гэта ужо другі вынік супрацоўніцтва Цэнтральнай гарадской бібліятэцы імя А.І.\nГерцэна і філіяла Веткаўскага музея стараабрадніцтва і беларускіх традыцый імя Ф.Р. Шклярава ў Гомелі. У мінулым годзе ў сценах цэнтральнай гарадской бібліятэцы імя А.І. Герцэна ўжо праходзіла выстава «Як ты пішаш буквы, так я – узоры...». У экспазіцыі былі прадстаўлены ручнікі неглюбскай традыцыі ткацтва з фондаў Веткаўскага музея стараабрадніцтва і беларускіх традыцый імя Ф.Р. Шклярава. Куратарам і ідэйным натхняльнікам выставы быў Пятро Міхайлавіч Цалка.\nСа словамі падзякі за плённае і безумоўна пазнавальнае супрацоўніцтва выступіла дырэктар Сеткі публічных бібліятэк горада Гомеля Таццяна Савельеўна Уласава.\nВялікую ўвагу надае загадчыка філіяла Веткаўскага музея працы з бібліятэкамі філіяламі. На іх базе праходзяцца фальклорныя гадзіны, урокі-знаёмства с традыцыйным касцюмам, выставы-прэзентацыі, гадзіны народнай культуры.\nАб знаёмстве, рабоце з аўтарам выставы і сумесных творчых праектах распавядала загадчык бібліятэкі-філіяла № 2 Песенка Вераніка Валер'еўна.\n“Паэзія традыцыйнага касцюма” у цэнтральнай гарадской бібліятэцы імя А.І. Герцэна будзе гучаць да 18 ліпеня. Уваход на выставу вольны.


Уладзімір Някляеў заступіўся за Васіля Быкава перад міністрам адукацыі і навукі Украіны\nТэкст ліста ў абарону Васіля Быкава, адрасаваны міністру адукацыі і навукі Украіны Сяргею Шкарлету, Уладзімір Някляеў надрукаваў у Фэйсбуку.\nВасіль Быкаў і Уладзімір Някляеў. Фота з Фэйсбука Уладзіміра Някляева\nУ лісце Някляеў згадвае пра намеры Міністэрства выкрасліць са спісу школьнай праграмы па замежнай літаратуры «Альпійскую баладу» Васіля Быкава і выказвае нязгоду з тым, што Быкаў можа быць нават ускосна адказны за «масавае ўварванне Узброеных сілаў Расійскай Федэрацыі ва Украіну».\nЁн нагадвае звязаныя з Украінай старонкі біяграфіі Васіля Быкава, а таксама тое, што\n«Васіль Быкаў — найвыбітная асоба не толькі ў сучаснай беларускай літаратуры, але і ў нашым сённяшнім жыцці. Ён пісьменнік, які ў сваёй творчасці заўсёды адстойваў праўду. Ён змагаўся за нашу мову, за нацыянальную культуру і гісторыю. За тое, каб Беларусь была Беларуссю, як і Украіна — Украінай».\nЗыходзячы з гэтага, Някляеў спадзяецца, што ўкраінскія чыноўнікі выправяць памылку, бо «такія постаці, як Васіль Быкаў, не мусяць забывацца новымі пакаленнямі, сыходзіць з шэрагу барацьбітоў за нашу будучыню».


25 студзень 2020, 22:14\nКангрэс за незалежнасьць 21 сьнежня 2014 году. Архіўнае фота\nДа аргкамітэту Ўсебеларускага кангрэсу за незалежнасьць далучыліся Кансэрватыўна-хрысьціянская партыя-БНФ і рух салідарнасьці «Разам». Такое рашэньне было прынятае на пасяджэньні аргкамітэту 23 студзеня, паведаміў старшыня аргкамітэту кангрэсу Ігар Рынкевіч.\nАкрамя таго, у склад аргкамітэта ўвайшла грамадзянская ініцыятыва «Рада беларускай інтэлігенцыі». Партыя «Зялёныя» прыняла рашэньне накіраваць назіральніка, а праз два тыдні разгледзіць магчымасьць таксама стаць суарганізатарам кангрэсу.\nСтаршыня рады міжнароднага грамадзкага аб’яднаньня «Згуртаваньне беларусаў сьвету «Бацькаўшчына» Ніна Шыдлоўская сышла з пазыцыі сустаршыні аргкамітэту з прычыны хваробы. Але «Бацькаўшчына» застаецца сярод арганізатараў кангрэсу.\nСустаршынямі аргкамітэту сёньня былі абраныя лідэр «Рады беларускай інтэлігенцыі» Ўладзімір Колас і сустаршыня руху «Разам» Алена Толстая. Астатнія сустаршыні — Алена Анісім, Ігар Рынкевіч, Павал Севярынец.\nЧлены аргкамітэту ня выключылі магчымасьці ўдзелу пэўных прадстаўнікоў беларускіх уладаў у Кангрэсе, а дэмакратычных лідэраў — ва Ўсебеларускім народным сходзе.\nТаксама міжнародны сакратар аргкамітэту Алена Крушэўскіх на сёньняшнім пасяджэньні паведаміла, што заплянаваная сустрэча з расейскімі прадстаўнікамі Грамадзянскага форуму «ЭЗ-РФ», шэраг сустрэч з пасламі краін ЭЗ у Беларусі.\nСёньня былі вызначаныя квоты прадстаўніцтва дэлегатаў на кангрэс. Палітычныя партыі, рэспубліканскія грамадзкія аб’яднаньні, якія маюць больш за 1.000 членаў, вылучаюць па 40 дэлегатаў, іншыя аб’яднаньні, у тым ліку незарэгістраваныя — 20 дэлегатаў, сходы грамадзян і ініцыятывы змогуць вылучыць аднаго дэлегата ад кожных дзесяці чалавек.\nУдзельнікі Кангрэсу за незалежнасьць зьбяруць мільён подпісаў супраць расейскага імпэрыялізму (ФОТАРЭПАРТАЖ)\nАргкамітэт ў найбліжэйшыя дні плянуе зьвярнуцца да беларускага народу з заклікам аб удзеле ў кангрэсе.\nУсебеларускі кангрэс за незалежнасьць плянуецца правесьці 15 сакавіка 2020 году. Плянуецца, што гэта будзе ня зтезд палітычных партый, але вялікі збор прадстаўнікоў шырокіх колаў беларускага народу. Чакаецца ўдзел да 500 дэлегатаў.\nІранскі студэнт, у якога выявілі каранавірус, пачувае сябе добра і застаецца на карантыне\nМНС разгарнула намёты ў двары Менскага інфэкцыйнага шпіталя


Catholic.by - Навэнна перад урачыстасцю Спаслання Духа Святога. Дзень дзявяты\n08.06.2019 09:09 Паводле: А. Адам Шустак ОР / deon.pl / Catholic.by\nВыява з www.fbcgso.org\nБогу Айцу хвала заўжды,\nПадумаем аб тым, якія радкі запальваюць наша сэрца. Паразважаем над тэкстам з Евангелля (Мц 28, 16–20):\nІлюстрацыя з www.shutterstock.com\nАдзінаццаць вучняў пайшлі ў Галілею на гару, куды загадаў ім Езус. І калі Яго ўбачылі, пакланіліся Яму, але некаторыя засумняваліся. Тады Езус наблізіўся да іх і сказаў ім: «Дадзена Мне ўсялякая ўлада на небе і на зямлі.\nДык ідзіце і навучайце ўсе народы, і хрысціце іх у імя Айца і Сына, і Духа Святога.\nВучыце іх захоўваць усё, што Я загадаў вам. І вось Я з вамі ва ўсе дні, аж да сканчэння веку».\nХто для мяне Езус Хрыстус? Што я адчуваю, калі думаю пра Бога як пра Айца? Калі я апошні раз адчуў, што Дух Святы запаліў маё сэрца?\nСёння распавяду камусьці пра сваю веру.\nФота з www.thinktankmedia.net\nНяхай Божая хвала захопіць іншых!\nАбноўлена 08.06.2019 09:28


Восем кампаній з японскай Ніігата прымуць удзел у выставе Малы і сярэдні бізнес 2009 у Хабараўску\nГалоўная ➠ Навіны ➠ Восем кампаній з японскай Ніігата прымуць удзел у выставе Малы і сярэдні бізнес 2009 у Хабараўску\nВосем кампаній з японскай Ніігата прымуць удзел у выставе Малы і сярэдні бізнес 2009 у Хабараўску\tПадрабязнасці\nАпублікавана 18.06.2016 08:14\tЯна пройдзе ў краявым цэнтры з 8 па 11 кастрычніка ў лёгкаатлетычным манежы стадыёна імя Леніна ў рамках форуму восеньскіх выстаў. Дэлегацыя Ніігата, у складзе якой прадстаўнікі камерцыйных кампаній і муніцыпалітэта, ужо прыбыла ў Хабараўск.\nЕсли вас интересует биоревитализация лица, стоит заглянуть на этот сайтcentre-selena.ru вы найдете биоревитализацию лица отличного качества и по доступной цене.\nНа выставе будуць прадстаўлены і турыстычныя магчымасці нашага горада-пабраціма, для чаго мэрыя Ніігата прыгатавала для хабаровчан буклеты на рускай мове. Мора, цудоўныя гарачыя крыніцы, казачны свет разнастайных кветак, найсмачныя экалагічна чыстыя прадукты - усё гэта нязменна прыцягвае ў Ніігата турыстаў з многіх краін свету.\nДзякуючы супрацоўніцтву адміністрацыі Хабараўска і муніцыпалітэта Ніігата, прадпрымальнікі з Краіны ўзыходзячага сонца ўжо больш за пяць гадоў штогод прадстаўляюць на выставах сваю прадукцыю. І сёння японскія бізнесмены запрашаюць Хабараўску прадпрыемствы, зацікаўленыя ў супрацоўніцтве, а таксама жыхароў горада азнаёміцца на выставе з прапанаванымі таварамі.\nДа прыкладу, акцыянерная кампанія «ЭнЭсКей» ужо ў трэці раз будзе дэманстраваць свае магчымасці - яна гатова прапанаваць партнёрам па бізнесе высакаякасныя канцылярскія прыналежнасці, офісную тэхніку і мэблю.\nЎпрыгожыць свой дом кветкамі прапануе Асацыяцыя пастаўшчыкоў дэкаратыўных кветак прэфектуры Ніігата - яна гатовая пастаўляць на хабараўскі рынак паглядзець на яе і, ардизию, родею, чырвоны палісандр. Ужо на працягу двух гадоў Хабараўску пакупнікі колераў могуць набываць жывыя кветкі, якімі так славіцца Ніігата.\nАсабліва папулярныя вясной, да 8 сакавіка, цюльпаны. Гэтыя кветкі ў Ніігата асабліва добрыя - бо менавіта цюльпан з'яўляецца сімвалам нашага горада-пабраціма. І на маючай адбыцца экспазіцыі кампанія «Кветкавая ферма Сиронэ» прадэманструе гадуюцца ёю цюльпаны, лілею, паглядзець на яе і ў чыгунах. Фірма гатовая прапанаваць будучыняй партнёрам па бізнесе, як зрэзаныя кветкі, так і клубні для іх вырошчвання.\nПрафесійнае фотооборудование гатова прапанаваць акцыянернае таварыства «Вайды Трэйд» - гэта фотаапараты, студыйныя лямпы-ўспышкі, унікальныя сістэмы інфрачырвонай здымкі. Гандлёвая кампанія «Эври» з Ніігата шукае партнёраў па бізнесе ў Расіі - яна можа прапанаваць любыя тавары японскай вытворчасці, у тым ліку і аўтамабіляў.\nВысакаякасны кава з лепшых сусветных плантацый ўяўляе японская фірма «Сузукі Кава», якая пастаўляецца ёю прадукцыя заўсёды атрымлівае толькі выдатныя водгукі ад уладальнікаў рэстаранаў і гасцініц.\nНа стэндзе кампаніі «Даиго Когё», якая займаецца вытворчасцю і продажам прадметаў хатняга ўжытку і тавараў паўсядзённага попыту, будуць прадстаўлены адмысловыя лыжкі для маленькіх дзяцей і людзей, якія маюць патрэбу ў сыходзе.\nАтрымаць адукацыю ў Японіі і вывучыць японскую культуру запрашае «НСГ Каледж-Ліга», які мае на тэрыторыі прэфектуры Ніігата прафесійныя каледжы, інстытут - на выставе можна будзе азнаёміцца з літаратурай аб навучальных установах.\nСа свайго боку, расійскія прадпрымальнікі могуць паказаць тавары, распавесці аб сваіх прадпрыемствах ў Японіі на традыцыйных выставах «Ніігата бізнес імшы» і «Прадукты і кветкі», якія адбудуцца ў Ніігата ў пачатку лістапада гэтага года.Выпадковыя матэрыялы:Кіраунік Северадзвінску муніцыпальнага прадпрыемства ...Больш за 120 замежных гасцей будуць адзначаць разам з жыхарамі Хабараўска 149-ы дзень яго нараджэння.У Архангельск прыязджае прэзідэнт расійскага аутатранспартнага саюзаЛепшых старэйшых па дамах выберуць18 хабараўскіх школ датэрмінова гатовыя да пачатку новага навучальнага года


Новы блокбастар Фёдара Бандарчука — выдатная рэклама расійскай ваеншчыны і амаль адкрыты агітацыйны ролік. У ім Расія з іншапланецянамі спраўляецца сама, рускай душы чужое ўсё незнаёмае, а галоўны пасыл фільма, як здаецца, гэта заклік да татальнай цэнзуры.\nЯк «Притяжение» блыталі з «Прибытием»\nУ 2017 годзе Фёдар Бандарчук выпусціў свой «адказ Галівуду» — «Прыцягненне». Гэта здарылася праз некалькі месяцаў пасля выхаду «Прыбыцця» Дэні Вільнёва. Тады некаторыя гледачы доўга блыталі назвы.\nРасійскі блокбастар не збіраўся дасягаць «метафізічных» вышынь блокбастара амерыканскага, але абышоў пасрэдныя заходнія карціны. Нядрэнныя спецэфекты, займальны сюжэт і мясцовы каларыт дапамаглі акупіць бюджэт у пяць разоў. Праз два гады Бандарчук вырашыў працягнуць поспех чарговым фільмам.\nШто агульнага ў «Вторжения» і «Союза спасения»\nПершы фільм ясна даваў зразумець, што рускаму чалавеку чужое ўсё незнаёмае. І ўсё роўна, што хаваецца за чужароднай з’явай: прымаць яе не мае сэнсу. Другая частка спрабуе гэты сцэнарны пасыл узмацніць праз уварванне ў жыццё шараговага грамадзяніна штучнага інтэлекту, здольнага праз інтэрнэт уплываць на масавую свядомасць.\nСтваральнікі быццам спрабуюць адкрыць вочы грамадству на праблемы глабальнай небяспекі ў эпоху лічбавых тэхналогій, але ў выніку галоўная мараль фільма ператвараецца ў заклік да татальнай цэнзуры. Паказальна і тое, што з такімі матывамі «Вторжение» выходзіць услед за «Союзом спасения», дзе дзекабрыстаў паказалі дурнямі, а іх планы пераўтварэнняў у замшэлай краіне — замахам на спакойнае жыццё рускіх рабоў.\nНовыя браневікі, дзівосныя верталёты і руская Капітан Марвэл\nУ «Вторжении» Расія з глабальнай пагрозай спраўляецца сама. І не таму, што ёй ніхто не дапамагае, а таму што яна ад гэтай дапамогі адмовілася. Хоць іншапланецяне збіраюцца знішчыць увесь свет, расійскія ўлады адмаўляюцца дапускаць любыя замежныя дэлегацыі. Амерыканцы ж у сваіх фільмах ратуюць свет самастойна, вось і расійскім героям дапамога не спатрэбіцца.\n«Вторжение» працягвае на заходні манер папулярызаваць ваенную моц Расіі. З Чартанава падзеі выходзяць на іншыя маскоўскія раёны, дзе расійскія ваенныя раз’яжджаюць на новенькіх бранявіках, лётаюць на дзівосных верталётах і фарсяць у найноўшай экіпіроўцы. Кожны хваліць сябе як можа, але фільм часам ператвараецца ў агітацыйны ролік, дзе прадукцыя ваенпрама паспяхова спраўляецца з гуманоідам Харытонам.\nХарытон, які быццам памірае ў канцы першага фільма, тут вяртаецца, каб мець свой дом, працу і агарод. І гэта адзіны светлы момант фільма. Разам з Харытонам Бандарчук вярнуў у фільм і Пятрова, толькі ён ужо не крычыць як гопнік на кожным куце: «Гэта наша зямля!» Цяпер ён, як Квазімода, спрабуе выправіць памылкі мінулага, але гэта больш падобна да блазнавання ў цырку вырадкаў. У выніку свет выратуе не галоўны акцёр Расіі, не гуманоід з «рускай душой», а дзяўчынка ў вобразе ці то рускай Капітан Марвэл, ці то жаночага варыянту Аквамэна.\nУсё пералічанае вышэй робіць прагляд прэсным і манатонным, а тоны камп’ютарнай вады не ўзмоцняць цікавасці. Такіх пасрэдных блокбастараў Галівуд штогод штампуе дзясяткі, таму расійскаму кінапраму не варта хваліцца, што толькі цяпер ён дасягнуў узроўню пасрэднасці.\nПакіньце тэатр у тэатры: чаму нікому не падабаецца новы варыянт мюзікла «Кошкі»\n« «Хачу паказаць Беларусь і яе людзей». Амерыканец распавядае на YouTube пра жыццё ў Гродне