Галоўная » Навіны » Штрыхі. У вянок памяці Ігара Канановіча\nЯ пазнаёміўся з ім яшчэ ў 2006 годзе, калі прыйшоў на паседжанне абласнога клуба “Жывіца” пры бібліятэцы Пушкіна. Вясёлы, жыццярадасны, дасціпны і таленавіты — вось мае першыя ўражанні пра Ігара. Ужо тады адчувалася: ён ведае, што робіць, для чаго і дзеля чаго. Такіх людзей можна ахарактарызаваць адным словам — стыль, стыль ва ўсім — у манеры выказвацца, чытаць вершы, спяваць, жыць.\nІгар Канановіч. Фота Вікі Трэнас\nСустракаліся мы, як кажуць, рэдка, але ж метка. Раз на месяц на паседжанні клуба дзяліліся новымі вершамі, навінамі, уражаннямі, але сябрамі так і не сталі. Праз пэўны час Ігар перастаў прыязджаць, не ведаю, з якой прычыны, а неўзабаве і я адышоў ад жыцця клуба. Кантакты нашыя сталі радзейшымі і апошнім часам мы бачыліся пераважна на прэзентацыях, вечарынах, абменьваліся нейкімі ўражаннямі ў сацсетках. Але ж усе гэтыя дзесяць год я сачыў за ягонай творчасцю і радаваўся кожнай новай нізцы вершаў у часопісах і газетах. Адзінае, што не паспеў — падпісаць у яго кніжку. Дасюль не верыцца, што такое здарыдася.\nКалі ў калонцы “Здарэнні” я прачытаў пра маладога 33-гадовага мужчыну, які скочыў з даху, была думка: “Хоць бы не Ігар”. Але мне чамусьці здавалася, што мы аднагодкі і я быццам бы супакоіўся. Але трывожнае пачуццё не пакідала ўвесь вечар, а наступнага ўсе пачулі вусцішную навіну. Яшчэ цяпер не пакідае адчуванне, што гэта нехта іншы ляжыць пакалечаны і распластаны на бруку, а Ігара я заўтра пабачу на чарговай імпрэзе, ён моцна пацісне руку і шчыра ўсміхнецца ў вусікі, але гэта, на вялікі жаль, не так. Цяжка звыкнуцца з думкай, што яго няма сярод нас.\nЧаму так сталася — мы ўжо не дазнаемся. Але ці важна гэта цяпер? Не ўратавалі, не збераглі. Я мяркую, любы творчы чалавек хаця б аднойчы ў жыцці думаў пра самагубства. Асабліва цяпер. Хтосьці можа сказаць — з любой сітуацыі можна знайсці выйсце. Пагаджуся, але бываюць такія моманты, калі чалавеку цяжка самому зрабіць гэта. Тады патрэбны той, хто дапаможа выблытацца з гэтай павуціны скрушных думак і супярэчлівых пачуццяў. Відаць, побач з Ігарам такога чалавека не было. Ягоныя апошнія допісы і вершы ў фэйсбуку сведчаць пра гэта. Ён, можа ўпершыню ў жыцці, прасіў паратунку. Моцны духам, валявы чалавек праваліўся ў дэпрэсію і ўжо не змог выкараскацца з гэтай багны.\nШто ж здарылася? Грошы скончыліся? Для Ігара яны не былі самамэтай. Звольнілі з працы? Можна знайсці іншую. Выселілі з кватэры? Адна ягоная сяброўка пісала пра тое, што за некалькі хвілінаў да смерці тэлефанавала яму і пагадзілася прытуліць у сябе. Творчы крызіс? Адкуль? Новыя вершы з’яўляліся часта, нядаўна выдаў кніжку, актыўна друкаваўся, пісаў для Радыё Свабода. Значыць, нейкая іншая прычына, вядомая адно яму. Не дарма ж паэт прызнаваўся: “Не жыццё, а марудная, здзеклівая трагедыя”. У каментары да таго дэпрэсіўнага допісу я ўсяляк спрабаваў яго падтрымаць, але гэта былі дзяжурныя словы, так бы мовіць, для прыліку. Дасюль дакараю сябе, што пры апошняй сустрэчы, за чатыры дні да ягонай смерці не пагутарыў з ім. Наўрад ці гэта штосьці змяніла, але ўсё ж. Чаму мы сталі такімі чэрствымі і глухімі да чужой бяды, да просьбаў аб дапамозе? Але што цяпер казаць. Ігара няма, засталіся вершы, кніжка. Кніжка з вельмі трапнай назвай. Астэроід. Ён праляцеў, як астэроід і згарэў у нашай атмасферы. Хочацца верыць, што калісьці якое-небудзь нябёснае цела будзе насіць ягонае імя. Зорка ці камета.\nБывай і пухам табе зямля, Ігару.


Апоўначы 17 жніўня аўтобусная пілігрымка вырушыла ў свой шлях. Гэтая падзея сабрала прадстаўнікоў усіх галін Салезіянскай сям’і і моладзь з усёй Беларусі: Мінск, Бараўляны, Смаргонь, Дзятлава, Жупраны. Адказным за пілігрымку быў назначаны кс. Павел Шчарбіцкі SDB. Таксама суправаджаў пілігрымку Ксёндз Дэлегат Кс. Віктар Гайдукевіч SDB, кс. Станіслаў Краўчанка SDB, дыякан Алег Каралёў SDB, семінарыст Артур Ляшнеўскі SDB. Гэтыя асобы, дзякуючы таму, што вучыліся у гэтых святых мясцінах, падрыхтавалі цікавыя экскурсіі і дапамаглі пілігрымам акунуцца ў гісторыю і духоўнасць св. Яна Боско. Таксама дапамагалі ім сёстры салезіянкі: с. Валянціна Кот FMA і с. Вераніка Огар FMA.\nColle Don Bosco (а калісці Бэккі) – мейсца нараджэння св. Яна Боско. Тут мы затрымаліся на чатыры дні. Ажно чатыры дні на святых мясцінах. Пад’язджаючы да гэтай невялікай вёскі мы заўважылі дарожны знак з надпісам Terra dei santi (Зямля святых) – бо з гэтых месц паходзяць шматлікія святыя з салезіянскай сям’і і не толькі. На Колле Дон Боска знаходзіцца музей, дзе калісці жыла сям’я Боско, там жа пабудаваны невялікі касцёл Марыі Успамогі Хрысціянаў. А на месцы дома, дзе нарадзіўся Святы, на узгорку ўзвышаецца Базіліка св. Яна Боско, пабудаваная салезіянамі ў 1961-1965 гадах. Адметнасцю гэтай базілікі, як і многіх салезіянскіх святынь з’яўляецца тое, што у галоўным алтары знаходзіцца не укрыжаваны Хрыстус, але фігура Хрыста Уваскрослага. Менавіта на Уваскрасенні Хрыста базуецца радасць, як адна з характэрыстык салезіянскай харызмы. А на сценах касцёла замест стацый Крыжовага шляху знаходзяцца стацыі Шляху Святла для разважання падзей Уваскрасення. Таксама цікава, што многія святыні пабудаваны такім чынам, што з левага і правага боку прэзбітэрыя знаходзіцца фігура Марыі Успамогі Хрысціянаў і Табернакулюм, у адпаведнасці са знакамітым сном кс. Боско пра дзве калоны - Эўхарыстыя і Марыя, якія дапамагаюць пераадолець усе цяжкасці і дасягнуць Неба.\nНаступныя два дні мы праводзілі ў Турыне на Вальдокка, мейсцы першага араторыя кс. Боско. Цяпер гэта цэлы салезіянскі квартал непадалёк ад цэнтра Турына, які некалі пачынаўся са старога хлява Пінардзі, а цяпер на месцы хлява дзейнічае капліца. Усё гэта кс. Боско адбудаваў з Божай ласкай і падтрымкай Маці Божай, спраўджваючы сон свайго дзяцінства, выконваючы волю Божую. Школы, араторый, майстэрні, касцёлы і капліцы – усё на Хвалу Божую і дзеля збаўлення маладых душаў!\nВянцом працы на Вальдокка узвышаецца велічная Базіліка Маці Божай Успамогі Хрысціянаў – своеасаблівая Мекка ўсіх салезіянаў свету. Гэты храм Святы пачаў будаваць пасля сну, у якім Маці Божая дакладна паказала месца і прызначэнне святыні. Цяпер гэта святыня захоўвае рэліквіі салезіянскіх святых: рэшткі св. Яна Боско, св. Марыі Дамінікі Мадзарэлла, св. Дамініка Савіо. Таксама тут ёсць капліца з рэшткамі іншых салезіянскіх і не толькі святых з усяго свету.\nЯк адзначыў Ксёндз Дэлегат Кс. Віктар Гайдукевіч SDB, гэтыя мясціны даюць зразумець, што усе раней атрыманыя веды становяцца нічым, калі прыязджаеш на гэтую Зямлю Святых і датыкаешся гісторыі пачатку ўсёй салезіянскай справы. Кожны крок тут пераварочвае свядомасць салезіянскага паклікання і харызмы, становіцца выклікам, вяртае да вытокаў, каб быць больш аўтэнтычнымі салезіянамі, каб яшчэ больш паглыбіць і усвядоміць сэнс салезіянскага служэння і здзяйсняць яго у адпаведнасць з запаветамі нашага заснавальніка св. Яна Боско. Сцены Базілікі Марыі Успамогі Хрысціянаў павінны стаць рахункам сумлення для кожнага салезіяніна, ці з’яўляемся мы тымі, хто распаўсюджвае культ Марыі Успамогі Хрысціянаў, ці з’яўляемся мы тымі, хто давярае ёй малітву аб нашым збаўленні. Гэта Базіліка была пабудавана цудам, які здзейсніла Марыя. На пачатку будавання кс. Боско зусім не меў грошай і даў будаўніку толькінекалькі лір, “астатняе заплаціць Марыя” – сказаў ён, і распачалася будова. Так на фундаменце даверу Богу і заступніцте Марыі св. Ян Боско пабудаваў гэтую святыню, і прыкладам такога даверу Богу з’яўляецца для ўсіх нас. Таксама дэлегат падкрэсліў, што наведаўшы гэтую калыску салезіянскай святасці і зрабіўшы рахунак сумлення мы ўсе павінны ўзяць адпаведныя пастановы і падзяліцца атрыманымі ласкамі.


Гісторыя Беларусі 10 клас Белазаровіч Кудраўцава Любы 2020\n10 клас 07 жовтня 2020\t Перегляди: 58\nІсторія Білорусі. Навчальний посібник для 10 класу установ загальної середньої освіти з білоруською мовою навчання. (Білоруське видання)\n• Автор: В.О.Бєлозорович, С.А.Кудрявцева, А.В.Любий\n• Видавництво: "Видавничий центр БДУ"\n• Сторінок: 171\nУ 10-м класе вы зноўзвяртаецеся да надзвычай цікавага і складанага перыяду гісторыі Беларусі: са старажытных часоў да канца XVIII ст. Шмат падзей, якія адбыліся ў гэты перыяд, сталі прадметам навуковых спрэчак, бо не ўсё пакуль канчаткова высветлена, не на ўсе пытанні можна даць вычарпальныя адказы. Але вам неабходна дасканала вывучыць і зразумець тое, што адбывалася ў гэты час, — зразумець настолькі, каб засвоіць урокі, дадзеныя гісторыяй, і засцерагчыся ад паўтарэння зробленых памылак у будучым.\nКаб вы маглі памятаць айчынную гісторыю, ведаць яе асоб, з'явы і падзеі, аўтарскі калектыў падрыхтаваў для вас вучэбны дапаможнік. Ён складаецца з шасці раздзелаў, якія ў сваю чаргу падзяляюцца на параграфы. Дапаможнік утрымлівае параграфы для базавага ўзроўню, а матэрыялы для павышанага ўзроўню абазначаны спецыяльным знакам-сімвалам і размешчаны на нацыянальным адукацый-ным партале (http://profil.adu.by). Калі ў тых, хто вывучае гісторыю Беларусі, з'явіцца жаданне ведаць больш, чым прапаноўвае дапаможнік, яны маюць магчымасць працаваць з матэрыяламі павышанага ўзроўню. Такім чынам, кожны з вас можа выбудоўваць сваю індывідуальную адукацыйную траекторыю.\nНа пачатку кожнага раздзела вам прапаноўваецца прааналізаваць ментальную карту і храналагічную табліцу, каб сістэматызаваць веды па дадзенай тэме, узгадаць галоўныя падзеі перыяду. Кожны параграф пачынаецца з пытанняў, якія дазваляюць актуалізаваць веды. Калі для гэтага вам спатрэбяцца іншыя вучэбныя дапаможнікі па гісторыі, памятайце, што іх можна знайсці ў школьнай бібліятэцы або скарыстацца электроннымі версіямі, размешчанымі на нацыянальным адукацыйным партале ўраздзеле «Электронная бібліятэка» (http://www.e-padruchnik.adu. by). Параграфы завяршаюцца пытаннямі і заданнямі розных ўзроўняў. Яны неабходныя для самакантролю і замацавання зместу вучэбнага матэрыялу.\nВучэбны матэрыял дапаможніка прадстаўлены разнастайнымі формамі падачы інфармацыі: тэкстам, схемамі, табліцамі, картасхемамі. Ілюстрацыйны матэрыял таксама выступае як арганічная частка тэкставага матэрыялу і дазволіць найболып поўна сфарміраваць ваша ўяўленне аб гістарычнай рэчаіснасці. Кожная з формаў прадстаўленай інфармацыі з'яўляецца неабходнай для вырашэння вучэбных задач.\nТэкст параграфаў змяшчае рубрыкі «Гістарычная асоба», «Гістарычная крыніца», «Пункт гледжання», «На палях», якія дапамогуць вам удасканаліць навыкі самастойнай працы з гістарычнай інфармацыяй, болып глыбока вывучыць падзеі і з'явы айчыннай гісторыі. Трэба памятаць, што да зместу гістарычных крыніц варта адносіцца крытычна, бо для іх характэрная пэўная суб’ектыўнасць. Памяткі па рабоце з гістарычным дакументам, ілюстрацыяй вы знойдзеце ў канцы вучэбнага дапаможніка.\nГістарычны матэрыял у дапаможніку носіць навуковы характар. Навуковыя і гістарычныя тэрміны, назвы твораў мастацтва і літаратуры, азначэнні якіх неабходна ведаць, у тэксце выдзелены паўтлустым курсівам. Паняцці, даты падзей і прозвішчы гістарычных асоб, жыццё і дзейнасць якіх патрабуюць асэнсавання нашчадкамі, выдзяляюцца курсівам.\n07.10.2020 17:53:29 9 MB 0


Спеўны Сход | VK\nСпяваць можа кожны!\n«Спеўны сход» – гэта сустрэчы, дзе людзі збіраюцца разам, каб спяваць беларускія песні розных часоў. За гэты час распрацавана вялікая колькасць тэматычных сходаў: песні з Полацкага сшытка, рамансы М.К.See more Агінскага і С. Манюшкі, песні XXст. (асобна першай паловы і другой), каляндарна-абрадавыя песні і іншыя.\nРазам з тым адбываліся сходы, прысвечаныя творчасці The Beatles; у межах нашай грамадскай ініцыятывы спявалiся таксама польскія, шведскія, габрэйскія песні.\nСпеўныя сходы цяпер дзейнічаюць не толькі ў Мінску, але і ў наступных гарадах: Гродна, Брэст, Віцебск, Бабруйск, Маладзечна, Вілейка.\nСябры, хутка плануецца маштабны беларускі спеўны тыдзень, у межах якога нам трэба разам з вамі выбраць 7 песень на кожны дзень, якія годна і гучна ўжо спяваюць беларусы і будуць спяваць яшчэ больш!\nНа гэтыя песні будуць створаныя адмысловыя караоке-версіі, плакаты і спеўнікі з нотамі, тэкстамі ды акордамі.\nДапамажыце нам выбраць тыя самыя семь песень! Пішыце вашыя прапановы ў каментарах. А мы палічым, якія песні вы ўзгадваеце найбольш часта, каб зрабіць правільны выбар.\n14 May at 12:27 am\n15.05 Канцэрт-прэзентацыя гурта Astrouna\nУ гэтую суботу гурт Astroūna ладзіць канцэрт-прэзентацыю\n"Вясна-красна, цёпла лецечка"!\nКанцэрт адбудзецца а 20:00 у касцёле Святога Роха на Залатой Горцы, а для тых, хто не зможа быць жыўцом, ладзім АНЛАЙН-трансляцыю:See more https://youtu.be/PtyvLKbAktE\nASTROŪNA выконвае архаічныя беларускія песні ў традыцыйнай манеры – і акапэльна, і пад акампанемент старажытных інструментаў – ліры, дуды, цымбалаў, дудак, скрыпкі. Канцэртная праграма ахоплівае насычаны святамі і абрадамі веснавы перыяд году – яскравыя, гучныя, экспрэсіўныя песні, прымеркаваныя да Гукання вясны, Вялікадня, Юр’я, Ушэсця, Тройцы і русальнага тыдня, прагучыць і паставая лірніцкая балада.\nПадтрымаць канцэрт можна па спасылцы ў каментарах. Да хуткай сустрэчы!)\nLinktradycyja - DonationAlerts www.donationalerts.comhttps://www.donationalerts.com/r/tradycyja?fbclid=IwAR1wADRnsvWFgtVSTe6wlQGQgBfub4L5cGUN0E4QNa2UpxTTq-iDbyJnUbc\nУ новым праекце “Спяваем разам” можна развучыць і праспяваць розныя народныя беларускія песні.\nЧарговую песню "На моры жабка" выконвае Рыгор Барадулін: https://youtu.be/H69bLG8lrNE\nГэтую вушаччынскую песню народны паэт навучыўся спяваць ад сваёй маці Акуліны Андрэеўны.\nLinkРыгор Барадулін спявае песню "На моры жабка" / СПЯВАЕМ РАЗАМ youtu.behttps://youtu.be/H69bLG8lrNE\n16 Mar at 11:33 pm\nДарагія сябры! Вольны Хор і Вольны Аркестр прадстаўляюць: ноты аркестровай версіі "Ваяцкага маршу" ў вольным доступе!\nПампуйце аранжыроўкі тут: https://neon.ly/vajacki-mars\nЦяпер гімн незалежнасці можна не толькі спяваць, але й выконваць з аркестрам - у музычных школах, у Беларусі ці любой кропцы свету.\n13 Mar at 10:54 am\nДалучайцеся да супольнага спеву!\nПрацягваем праект «Спяваем годна» і на гэты раз выконваем разам “Ваяцкі марш” да свята ДНЯ ВОЛІ.\nЯк паўдзельнічаць?See more\n1. Заспявай песню! Вось караоке, пад якое будзе прасцей спяваць: https://youtu.be/8AF3wyHoaUc\n2. Запісвай сябе! Каб фанаграма не трапіла на твой запіс, выкарыстоўвай навушнікі.\n3. Здымай сябе на відэа. Відэа можна здымаць ужо пасля таго, як запішаш голас. Тут навушнікі можна зняць. Старайся запісваць гарызантальнае відэа памерам 1280х720 ці 1920х1080. Пры магчымасці гук можна запісаць асобна (калі ёсць студыйнае абсталяванне).\n4. Дасылай нам на мэйл godnamuzyka@gmail.com. Дасылаем усё АДНЫМ лістом і са зразумелымі назвамі файлаў.\nДэдлайн — да 18 сакавіка ўключна.


15.08.2019 Крыніца: Служба маніторынгу ГА "Беларуская асацыяцыя журналістаў"\nПаводле скаргі Івана Сухарэвіча, сайт 1reg.by і яго карэспандэнт Сяргей Гардзіевіч вядомыя “не клопатам аб павышэнні дабрабыту народа, а сваімі хлуслівымі фактамі”.\nАкрамя Палаты прадстаўнікоў, ліст таксама быў накіраваны ў рэдакцыю “Першага Рэгіёна”, дзе Іван Сухарэвіч (ён падпісаўся як “былы вайсковы карэспандэнт”) выказвае негатыўнае і абразлівае стаўленне да гэтага інтэрнэт-ресурсу і асабіста драгічынскага карэспандэнта Сяргея Гардзіевіча.\nАўтар ліста папярэджвае пра сур'ёзныя наступствы для “Першага Рэгіёна”, калі напярэдадні выбараў журналісты паспрабуюць “расхістаць грамадства нашага горада і раёна” (маючы на ўвазе, хутчэй за ўсё, Драгічынскі раён). Адначасова ён дае параду: “сумесна з уладай па-справядлівасці” заняцца добрай справай і паспрабаваць пачуць меркаванні простага народа.\nХаця ў лісце шмат разоў згадваюцца абвінавачванні ў хлусні, не прыведзена ні воднага канкрэтнага факту, які б сведчыў пра парушэнні альбо недакладную інфармацыю на сайце “Першага Рэгіёна”.\nЯк стала вядома службе маніторынгу ГА “Беларуская асацыяцыя журналістаў”, скарга Івана Сухарэвіча ў беларускі парламент на дзейнасць незалежнага інтэрнэт-рэсурса пайшла па розных інстанцыях і трапіла на разгляд у Драгічынскі РАУС. Там ладзілі праверку, пасля якой накіравалі пісьмовы адказ карэспандэнту “Першага Рэгіёна” Сяргею Гардзіевічу.\nЗ ліста вынікае, што ў дзеяннях карэспандэнта не знайшлі прыкмет супрацьпраўнай дзейнасці і размяшчэння ў інтэрнэце ілжівых, не адпавядаючых рэчаіснасці звестак. Таму ў драгічынскай міліцыі няма падстаў распачынаць адміністрацыйную справу ў дачыненні Гардзіевіча (на чым настойваў аўтар скаргі) з-за адсутнасці складу правапарушэння.\nСяргей Гардзіевіч не ведае, што прымусіла Івана Сухарэвіча пісаць скаргі. Паводле журналіста, сустракаўся ён з гэтым грамадзянінам усяго чатыры разы — калі рыхтаваў публікацыі пра намаляваную свастыку, якая загадкавым чынам з'явілася на агароджы вакол дома, дзе жыве Іван Сухарэвіч.


Як хутка пазбавіцца ад сіняка 🌡 Хатні Онлайн Доктар\nІмгненнага сродкі для пазбаўлення ад сінякоў не існуе, але затое яго можна прадухіліць. Ці хаця б паскорыць гаенне ў 2-3 разы. Выбірайце спосаб па душы:\nКалі вы толькі што стукнуліся, выкарыстоўвайце што-небудзь халоднае: лёд, бутэльку вады, ўпакоўку пельменяў ці нават манету. Прыкладзеце кампрэс на 15 хвілін. Калі ён ледзяной, спачатку абгарніце прадмет ручніком. І рабіце перапынкі кожныя 2-3 хвіліны.\nВыкарыстаць гэты спосаб можна толькі на працягу 4 гадзін пасля ўдару. Калі ёсць ранка, Яе трэба спачатку апрацаваць і перавязаць.\nКалі сіняк ужо з'явіўся, ідзіце па зваротным шляху. Выкарыстоўвайце цёплы кампрэс: ім могуць стаць пясок у мяшочку, грэлка ці нават варанае яйка. Прынцып такі самы: прыкладвайце на 15 хвілін 3-4 разы на дзень.\n3. Свінцовая прымочка\nГучыць страшнавата, але гэта стары правераны спосаб. Спытаеце ў аптэцы раствор ацэтату свінцу або свінцовую ваду - яна дапаможа для рассмоктвання свежых сінякоў. Толькі будзьце асцярожныя: гэта сродак можа выклікаць алергію.\nраней прымочку замянялі мокрым лістом газеты. Але ў сучасныя друкарскія фарбы ўжо не дадаюць столькі свінцу, таму рэцэпт больш не працуе.\nЯшчэ адно вядомае аптэчнае сродак. Бадяга - гэта пресноводная губка, якую высушваюць і прадаюць у выглядзе парашка або геля.\nЯе наносяць тонкім пластом на свежае сіняк і пакідаюць на некалькі хвілін (дакладны час напісана на ўпакоўцы). Калі вы купілі бадягу ў выглядзе парашка, для пачатку разбавьте яе вадой у прапорцыі 2: 1. Толькі памятайце, што гэта даволі грубае сродак - яго нельга выкарыстоўваць часта.\n5. Спецыяльныя мазі / крэмы / бальзамы\nПарашок бадзягі і свінцовая вада абыдуцца вам рублёў у 10, а вось фірменныя лекавыя сродкі каштуюць даражэй як мінімум у 5 разоў. Але затое іх зручна ўжываць і можна заадно завільгатнець скуру. Толькі перад ужываннем не забудзьцеся прачытаць спіс супрацьпаказанняў.\nСамі вырашайце, што выглядае горш: сіняк ці сіняк з ёднай сеткай. А мы проста раскажам, што ёд здымае ацёк і паскарае кровазварот. У выніку любыя ўдары гояцца хутчэй.\n7. Пярцовы пластыр\nЯго можна выкарыстоўваць толькі праз суткі пасля траўмы. Не вельмі прыемны спосаб, але эфектыўны: сіняк стане менш прыкметным у лічаныя хвіліны.\nКаб больш не атрымліваць сінякі і ўдары, будзьце пільныя. Напрыклад, прачытайце нашу артыкул "6 смяротных небяспек, якія тоіць ванная пакой".\n← Ўкусы насякомых\nІншароднае цела ў воку →\nНя забараняйце дзіцяці гуляць у відэагульні, яны лечаць смяротныя хваробы


іглічныя дрэвы лісцяныя хмызнякі кучаравыя гадавальнік раслін і дрэў у Польшчы\nДрэвы, хмызнякі, іглічныя, лісцяныя расліны, ліяны, студыі funkie - гадавальнік раслін у Польшчы\nГадавальнік раслін і дрэў A. KRZYSIAK мае больш за 20 гадоў вопыту.\nМы займаемся вытворчасцю іглічных, лісцяных кустоў, павойных раслін, хастоў. Ад самага пачатку нашай дзейнасці мы імкнуліся забяспечыць высокую якасць нашых раслін.\nУ нашай прапанове звыш 120 разнавіднасцяў дрэў і іглічных хмызнякоў з асноўных груп, такіх як: туі, ядловец, елі, хвоі, дрэвы; 70 разнавіднасцяў лісцяных хмызнякоў, а таксама павойныя расліны і хасты, якія мы вырошчваем у кантэйнерах. Таксама прапануем буйнамернае асобнікі іглічных і лісцяных дрэў з каранёвай сістэмай.\nНа сённяшні дзень наш гадавальнік вырошчвае расліны на 10 гектарах зямлі. Наша асноўная прадукцыя - гэта іглічныя або лісцяныя хмызнякі і дрэвы, а таксама павойныя расліны.\nПавольна але сістэматычна мы павялічваем плошча нашай гаспадаркі. Гэта дае нам магчымасць павысіць прывабнасць нашага прапановы, мы стараемся задаволіць чакання кліентаў і зрабіць нашы сады каляровымі і прыемнымі для адпачынку.\nМы клапоцімся аб тым, каб наша прапанова было цікавае і разнастайнае, а таксама прыстасаваны да кліматычных умовам нашага і ўсходніх рэгіёнаў. Наша вытворчасць знаходзіцца пад пастаянным кантролем Ваяводскай інспекцыі па ахове насення і саджанцаў.\nМы маем два крамы і ўласны транспарт.\nДаверся нашым ведам і вопыту, наведай наш гадавальнік і даведайся пра нашы расліны.\nНаша фірма падрыхтавала спецыяльнае аптовае прапанова для:\n- Садовых аптовых складоў\n- Садовых цэнтраў\n- Фірмаў па добраўпарадкаванні і азеляненні (мінімальная купля - 50 раслін)\nПравер наша аптовае прапанова. Націсні на спасылку. link.\nПрапануем праектаванне садоў і добраўпарадкаванне тэрыторый.


Культура - Удзельнікам і гасцям ХІХ Мінскага міжнароднага кінафестывалю “Лістапад”\nКухня Першага Трыенале: беспрэцэдэнтнасць замест “бетонных берагоў”\nКропка адліку і сур’ёзны экзамен\nКрытэрыі фільма шчасця\nГаліна АДАМОВІЧ, старшыня міжнароднага журы конкурсу дакументальнага кіно, рэжысёр, пераможца шматлікіх кінафорумаў (Беларусь)\nУсё змяшалася ў іерархіі жанраў. У той час як нават салісты філармоніі імкнуцца да тэатралізаваных канцэртаў, дзе асобныя нумары з’яднаны скразной лініяй развіцця, Нацыянальны акадэмічны тэатр імя Янкі Купалы прыйшоў да “Местачковага кабарэ” (рэжысёр — Мікалай Пінігін), дзе асобныя сюжэтныя лініі ператвараюцца ў гала-канцэртны вінегрэт, прыпраўлены яўрэйскім гумарам. Можа, і сапраўды сімвалічна, што прэм’ера спектакля (так і хочацца сказаць: канцэрта) прыпала на Хэлаўін, калі мы ўсміхаемся маскам-”пярэваратням”?\nПасябраваць з журы… Не будзе памылкай сказаць, што пра гэта марыць амаль кожны ўдзельнік фестывалю. Прызнацца, пазнаёміцца бліжэй з гэтай прадстаўнічай і прызнанай у свеце кіно публікай паспрабавала і “К”. Напярэдадні “Лістапада” мы звязаліся са старшынямі журы, задаўшы шэраг нескладаных пытанняў, і — што надзвычай прыемна! — нягледзячы на надзвычайную занятасць кінематаграфістаў, атрымалі адказы на іх.\nХто ў радаводзе Песняра?\nЗ калена Леаніса, што ў сказцы Радзівіла\nЗдавалася б, 19 гадоў для буйнога кінафестывалю — гэта не так і шмат, але… За час свайго існавання Мінскі міжнародны кінафестываль “Лістапад” ужо паспеў стаць сведкам розных эпох. Ён ствараўся ў 1990-я, развіваўся і сталеў у 2000-я, а цяпер — ва ўмоўныя 2010-я — атрымлівае своеасаблівае другое жыццё. Прагледзеўшы сёлета яго шматлікія праграмы, спіс гасцей, карэспандэнт “К” усё ж паспрабаваў вызначыць галоўнае на сённяшнім свяце кіно — светапогляд мінскага кінафоруму. Як вядома, менавіта культурныя арыенціры і робяць фестываль адметным на міжнароднай карце. Акрэсліць пазіцыі “Лістапада” пагадзіліся дырэктар мінскага кінафоруму Анжаліка КРАШЭЎСКАЯ і дырэктар праграмы ігравога кіно і конкурсу для дзяцей і юнацкай аўдыторыі “Лістападзік” Ігар СУКМАНАЎ.\nУ пошуках страчанага чытача\nКніганоша — яшчэ патрэба часу для аддаленых вёсак, а электронная кніга пакуль… выклікае ўсмешку\nГалоўная / У нумар!\nУдзельнікам і гасцям ХІХ Мінскага міжнароднага кінафестывалю “Лістапад”\n№ 44 (1066) 03.11.2012 - 10.11.2012 г\nДарагія сябры! Ад усёй душы віншую вас з адкрыццём ХІХ Мінскага міжнароднага кінафестывалю “Лістапад”. Гэты фестываль — яркае сведчанне таго, што кіно з’яўляецца найважнейшым з мастацтваў, якое заваявала сэрцы мільёнаў людзей. “Лістапад”, які ўзнік у досыць няпросты перыяд гісторыі, за мінулыя гады ператварыўся ў адну з галоўных падзей сучаснага культурнага жыцця, заслужыў высокі міжнародны статус і набыў сапраўды планетарны размах. Але пры гэтым застаўся верным свайму прызначэнню — служыць ідэалам гуманізму і духоўнасці, несці з экрана гледачам святло праўды і дабра. У цяперашнім годзе “Лістапад”, які нездарма называюць фестывалем фестываляў, сабраў лепшыя сусветныя кінапрэм’еры і іх цудоўных аўтараў, чые талент і майстэрства нараджаюць сапраўдныя шэдэўры. Упэўнены, што мінскі форум будзе багаты на цікавыя сустрэчы і мастацкія адкрыцці, адзначыць узнагародамі самых дастойных і стане незабыўным святам для прыхільнікаў кіно. Жадаю канкурсантам поспехаў, членам журы — плённай працы, а ўсім удзельнікам і гасцям фестывалю — здароўя, натхнення, шчасця і поспехаў. Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь Аляксандр ЛУКАШЭНКА 2 лістапада 2012 года\nРаботнікам культуры Рэспублікі Беларусь\nШчырасць адкрытага дыялога\nНавагодняе віншаванне Міністра культуры Рэспублікі Беларусь Барыса Святлова\n“Зрабіць добрае для сваёй краіны”\nБеларусы свету сустрэліся ў Мінску\nЗастылая Вечнасць колеру зямлі\nАляксандр Лукашэнка: “Мы выпрацавалі стратэгію абнаўлення...”


Over the freelance! - News - Блогер Андрэй Павук прад’явіў міліцыі пазоў за маральную шкоду\n05.09.2019 | Developments 321\nВядомы блогер, сябра ГА “БАЖ” Андрэй Павук з райцэнтра Акцябрскі праз суд патрабуе спагнаць з мясцовага райаддзела міліцыі 25 тысяч рублёў кампенсацыі маральнай шкоды. ...\nАдпаведны пазоў ён накіраваў у суд Акцябрскага раёна.\n— Мяне, бацьку дваіх дзяцей, зрабілі мінёрам, нейкім падрыўніком і ці адно не тэрарыстам. Вінавацілі ў мініраванні Акцябрскага райвыканкама, Мазырскага суда, — тлумачыць карэспандэнту службы маніторынгу ГА “БАЖ” Андрэй Павук. —Міліцыя мяне затрымлівала, рабіла ператрус у кватэры, забрала камп’ютары, відэакамеру, планшэт, мабільныя тэлефоны — мойі жончын. Я да гэтага часу маюся і не магу высветліць ні ў міліцыі, ні ў Следчым камітэце, ні ў пракуратуры, на якой падставе мяне залічылі ў мінёры? І што гэта за “дастатковыя падставы”, паводле якіх можна ўчыняць здзек над чалавекам і яго сям’ёй.\nБлогера забралі, яго малалетняя дачка засталася адна\nСёлета 20 сакавіка супрацоўнікі крымінальнага вышуку Акцябрскага РАУСправялі ператрус у кватэры блогера, забралі камп’ютарную тэхніку, відэакамеру, мабільныя тэлефоны. Тады Павук даглядаў дома пяцігадовую дачку. Міліцыя затрымала Андрэя, прымусіўшы яго пакінуць дзіця адно ў кватэры, па сутнасці, у небяспечнай сітуацыі. У райаддзеле міліцыі блогера трымалі пяць гадзін на той падставе, што нібыта з яго электроннага адраса ў Гомельскае ўпраўленне Міністэрства па надзвычайных сітуацыях паступіла паведамленне пра мініраванне Акцябрскага райвыканкама. Аднак скрыншот паведамлення ні міліцыянты, ні следчыя не паказалі.\nСупраць Андрэя Павука завялі крымінальную справу паводле часткі 1 артыкула 340 КК — па факце паведамлення пра мініраванне райвыканкама, у якой блогер Павук стаў галоўным падазраваным. Максімальны тэрмін пакарання па згаданым артыкуле — да пяці гадоў пазбаўлення волі.\nПрыкладна праз месяц крымінальны пераслед у дачыненні блогера спынілі, частку тэхнікі вярнулі. Партатыўную відэакамеру, флэшкі і два мабільнікі трымалі яшчэ месяц і аддалі гаспадару пасля яго пісьмовых зваротаў у рэгіянальнае ўпраўленне Следчага камітэта.\nГісторыя з ілжывым “мініраваннем” у звязку з блогерам Павуком паўтарылася 15 траўня. На электронную пошту Міністэрства надзвычайных сітуацый паступіла паведамленне пра мініраванне суда ў Мазыры. Ізноў западозрылі Андрэя Павука. Супрацоўнік Акцябрскага РАУС Віктар Карпянок выклікаў блогера ў міліцыю, каб апытаць яго ў якасці сведкі пра “мініраванне” суда ў Мазыры.\nДзеянні праваахоўнікаў блогер Павук абскарджваў раённаму і абласному пракурорам. Ён прасіў таксама высветліць, хто выкарыстоўвае яго нумар тэлефона ў такіх небяспечных гульнях. Было проста дзіўна, што ў ІТ-краіне ні міліцыя, ні супрацоўнікі Следчага камітэта не могуць знайсці злоснага хулігана. Аднак ніводзін з пракурораў не знайшоў падстаў для пракурорскага рэагавання.\nУ ліпені блогер Павук звярнуўся ў Генеральную пракуратуру з просьбай азнаёміць яго з тымі “дастатковымі падставамі”, паводле якіх яго западозрылі ў паведамленнях пра ілжывае мініраванне дзяржаўных установаў. У дасланым у жніўні на імя Павука адказе за подпісам начальніка ўпраўлення па наглядзе за выкананнем законаў у дзейнасці органаў дазнання Генеральнай пракуратуры Салаўдзі Магамадава зноў паведамлялася, штоў службовых асобаў меліся дастатковыя падставы падазраваць блогера ў здзяйсненні злачынства. Якія гэта падставы і чаму з імі не азнаёмілі падазраванага блогера, адказуне было.\n“Адчуваю безабароннасць перад самавольствам”\n— У сваім пазове ў суд я ўказаў, што дзеянні міліцыі прынеслі мне і працягваюць прыносіць значную маральную шкоду, яны прынізілі маю чалавечую і грамадзянскую годнасць. Адчуваю безабароннасць перад самавольствам і ўседазволенасцю супрацоўнікаў міліцыі ды іншых сілавікоў. У мяне вялікі сумнеў у існаванні ў краіне прынцыпа законнасці і справядлівасці,— дадаў блогер Павук.\nРазгляд пазову Андрэя Павука да міліцыі прызначаны на 11 верасня ў Акцябрскім раённым судзе.\nДыпломам “За адданасць прафесіі” ўганаравалі журналістаў-фоылансераў Алеся Ляўчука і Мілану Харытонаву


«Я напісаў на помніку Леніну «сатана» — інтэрвію зь невядомым пратэстоўцам | Гарадзенская вясна\nТам сталі мне наносіць візыты ўсялякія опэры, прыяжджаў з Гародні супрацоўнік спэцыяльнага аддзелу, які пытаўся: «Дзе рэпартаж? Дзе матэрыялы па тваёй справе? Хто табе заплаціў? Колькі табе заплацілі?». У мяне гэтыя пытаньні выклікалі сьмех, таму такія ж і адказы былі. Пытаўся, ці не арганізатар я нейкага руху. Па-мойму, у гэты ж час яшчэ недзе ў Беларусі такое адбывалася.\nПасьля мяне этапавалі ў турму ў Гародню. Я калі ў войску служыў, зампаліт, незразумела зь якой мэтай, ладзіў туды экскурсіі. Мае таварышы па службе казалі: «Давай паехалі, у нарад ня пойдзем». А я кажу: «Не, не паеду, мне ў гэтай турме няма чаго рабіць». А тут я ў гэтую турму трапіў. І так, што сам цяпер магу па ёй экскурсіі вадзіць.\nСустрэў чалавека, які ня ўмее чытаць і пісаць. Бачыў паганца, ён пакланяўся Вялесу. Бачыў рэлігійнага фанатыка, які сказаў: «Вось гэты кут намолены, сюды ня сьмеціць, не хадзіць, не ступаць». У яго з гэтым рэжым быў стражэйшы, чым сам турэмны. На мяне адзін рапарт напісалі за ляжаньне на шконцы. Я калі ў Лідзе на марозе пабыў, у мяне пасьля пераводу ў Гародню на 8–9 суткі арганізм ня вытрымаў і паднялася тэмпэратура.\nУ Гародні цікавая канструкцыя шконкі. З вугалка звараны каркас і з палосаў мэталу жардзіны. І калі ты кладзесься на матрац, які за доўгія гады целамі зэкаў пралежаны, то ляжыш на гэтай шконцы, як на грылі. Усё ў рэбры ўпіваецца, ані выспацца, нічога.\nЭтапавалі мяне некалькі разоў з Гародні ў Ліду і назад. Этап — гэта на выжываньне. Могуць 3–4 разы распрануць дагала, паглядзець, што ты мог там у якіх месцах пранесьці. Прыніжэньні, зьдзекі, хамскае стаўленьне. Але ў мяне да гэтага выпрацаваўся імунітэт, таму я ня вельмі наконт гэтага заганяўся.


Некалькі дзён з жыцця пружанскага псаломшчыка: да 120-годдзя з дня нараджэння Рыгора | Новы Час\nМінск +0℃ -2℃ -3℃ -3℃\nБрэст -1℃ -3℃ -4℃ -4℃\nВіцебск -1℃ -1℃ +0℃ -1℃\nГомель +0℃ -2℃ -1℃ -1℃\nГродна +0℃ -5℃ -4℃ -5℃\nМагілёў -1℃ -3℃ -1℃ -2℃\nНекалькі дзён з жыцця пружанскага псаломшчыка: да 120-годдзя з дня нараджэння Рыгора Шырмы\nПра жыццё і дзейнасць Рыгора Раманавіча Шырмы сказана, напісана і праспявана вельмі многае. Здавалася б, яго біяграфія вывучана цалкам, і новымі фактамі ўжо нікога не здзівіш. Аднак шэраг дакументаў, якія захоўваюцца ў музеі-сядзібе "Пружанскі палацык", раскрываюць яшчэ не вядомыя для большасці старонкі з жыцця вялікага музыкі.\nЗгодна з гэтымі дакументам, Рыгор Шырма амаль 20 гадоў працаваў рэгентам-псаломшчыкам, і першым месцам працы ў гэтай пасадзе стаў для яго Свята-Аляксандра-Неўскі сабор Пружанаў. Па словах тагачаснага пружанскага благачыннага протаіерэя Канстанціна Пілінкевіча, "прыцягненне ў склад членаў кліру такіх людзей, як Рыгор Шырма, стала сапраўдным набыткам для епархіі".\nЯк псаломшчык і рэгент хору Рыгор Шырма зарэкамендаваў сябе з найлепшага боку. Праўда, не маючы польскага пашпарта, на працягу амаль двух гадоў ён лічыўся выконваючым абавязкі псаломшчыка, і толькі ў 1925 годзе, па атрыманні дакумента, быў узведзены ў пасаду саборнага псаломшчыка з наступным правам выкладання Закона Божага ў пачатковых вучэльнях Пружанскага павета.\nРыгор Шырма шмат папрацаваў пры станаўленні саборнага хору, сабраны ім калектыў быў прызнаны адным з лепшых у Палескай епархіі. Пры гэтым за гады працы Шырма зведаў нямала цяжкасцяў. Сутыкнуўся са звычайнай чалавечай зайздрасцю і непрыстойнасцю. Неаднаразова чуў на свой адрас лютыя слова "чырвоны псаломшчык", якія гучалі ў той час як прысуд. У афіцыйных колах шмат казалі пра пракамуністычны настрой Рыгора Раманавіча, але гэта не перашкаджала яму быць годным кіраўніком царкоўнага хору. З рапарта настаяцеля Сабора протаіерэя Аляксея Русецкага благачыннаму Пружанскага павета вядома, што "Г. Шырма шмат пакутаваў ад даносаў і пераследаў, але, нягледзячы на ўсё гэта, не пакідаў сваёй любімай справы і ўвесь час падтрымліваў хор, працаваў бязвыплатна з любові да мастацтва, і з дазволу ўлад даў два канцэрту, якія мелі вялікі і заслужаны поспех".\nСустрэча Р.Шырмы з пеўчымі (Пружаны, 17 кастрычніка 1959 года)\nЗ маральнага боку Г. Шырма быў чалавекам бездакорным. "Акуратны, сумленны, рэлігійны, адукаваны, паважны да старэйшых", — сведчыў пра яго айцец Аляксей Русецкі, які неаднаразова хадайнічаў перад духоўнымі ўладамі пра заахвочванне свайго добрасумленнага падначаленага. У выніку 30 ліпеня 1925 Шырма быў узнагароджаны стыхаром.\nДакладна вядома, што, будучы псаломшчыкам, Рыгор Шырма ўваходзіў у лік тых, хто праводзіў і падпісваў так званыя "Вобыскі шлюбныя" — адмысловыя сведчанні пра тое, што "жадаючыя ўзяць шлюб знаходзяцца ў добрым розуме, у сваяцтве духоўным ці цялесным не знаходзяцца і да шлюбу прыступаюць па сваёй згодзе і жаданню, а не па прымусу". З яго лёгкай рукі ўзялі шлюб Павел і Ксенія Дэмасюк (в. Тулоўшчына), Іван і Фёкла Старунь (в. Кацёлкі), Міхась і Марыя Баязлівец (в. Чахец), Мікалай і Алена Станкевіч (в. Шубічы), Макар і Ганна Дзмітруковіч (в. Смаляны), Ілля і Марыя Раманюк (в. Круглае), Мікалай і Лізавета Ціханчук (в. Куплін), Хведар і Лізавета Вакульчык (в. Зеляневічы), Мікалай і Вера Русіновіч (в. Сланімцы), Макарый і Алена Волчык (в. Доўгае), Зіновій і Хрысціна Патапчук (в. Аранчыцы), жыхар польскага горада Лодзь Аляксандр Лялёкін і жыхарка Пружан Анастасія Міклашэвіч і дзясяткі іншых сем’яў (паводле "Вобыску шлюбнага" за 1923–1926 гады). Апошняй парай, пад сведчаннямі якой распісаўся Рыгор Шырма, былі Васіль Аляксандравіч Карсак (в. Калядзічы) і Надзея Кандрацьеўна Кузьміч (д. Гарадняны). Акрамя таго, Шырма быў галоўным сведкам на вяселлі з боку нявесты Алены Аляксандраўны Рашчынскай (Пружаны), якая 24 лютага 1924 года ўступіла ў шлюб з Даніілам Лявонцьевічам Канарэйкам (Жабінка). Напэўна, лёс гэтых сем’яў склаўся паспяхова.\nТаксама Рыгор Раманавіч прымаў актыўны ўдзел у выбарах ганаровых кцітараў Свята-Аляксандра-Неўскага Сабора Міхася Антонавіча Жукоўскага і Хведара Марцінавіча Маркевіча, і на правах псаломшчыка прысутнічаў пры дачы імі клятвавых абяцанняў (паводле Прысуду ад 6 снежня 1925 года).\nАле сярод усіх дакументаў, якія захоўваюцца ў фондах музея і датычацца пружанскага перыяду жыцця Рыгора Раманавіча Шырмы, найвялікшую цікавасць выклікаюць матэрыялы "Справы пра цудоўнае абнаўленне Іверскага абраза Божай Маці".\nФрагмент дакументу па "Справе пра абнаўленне абраза" з заявамі відавочцаў цуду і з подпісам Р. Шырмы\nПра гэту дзіўную падзею, які адбыўся ў в. Гарадняны 30 снежня 1923 года, і пра масавы хросны ход з Гараднян у Пружаны, пісалася неаднаразова. Але ні разу не гаварылася пра той малітоўны подзвіг, які здзейсніў Рыгор Шырма са сваімі пеўчымі. Гэта было сапраўднае падзвіжніцтва. З "Рапарту ад 29 лютага 1924 года благачыннага Сабору епіскапу Палескаму і Пінскаму пра здзяйсненне хроснага ходу" вядома, што перад выхадам з Гараднян у хаце войта Паўла Бунаты, дзе і адбыўся цуд, была здзейснена ўсяночная па старажытным манастырскім. Служба вялася з 17 гадзін да раніцы наступнага дня, а з 7 гадзін пачаўся хросны ход. Абраз заносілі ў кожную хату, доўга затрымліваліся там, дзе знаходзіліся цяжка хворыя. Да горада падышлі апоўдні. Потым у саборы адслужылі літургію, якая "прайшла з вялікай урачыстасцю пры цудоўным і малітоўным спеве саборнага хору". Набажэнства скончылася ўвечары. Хор на чале з Рыгорам Раманавічам спяваў больш за суткі, увесь гэты час пеўчыя прастаялі на нагах, пры гэтым ніхто з іх не ўжываў ніякай ежы і вады, трымаючы абсалютны пост. За свае малітвы Шырма меў гонар стаць відавочцам шматлікіх цудаў, якія зыходзілі ад Іверскага абраза Божай Маці. У прыватнасці, на яго вачах 23 жніўня 1925 года пасля дакранання да абраза быў вылечаны ад глухаты селянін з вёскі Парасляны Майсей Васільевіч Казёл (54 гады), і псаломшчык засведчыў яго публічную заяву.\nФрагмент дакументу па "Справе пра вылячэнне Майсея Казла" з подпісам Р. Шырмы\nСлужэнне Рыгора Шырмы ў Пружанскім храме працягвалася нядоўга. Па афіцыйнай версіі, агульны стан здароўя і сямейныя абставіны прымусілі Шырму прасіць Палескую духоўную кансісторыю вызваліць яго ад пасады псаломшчыка. Прашэнне было падпісана.\nДалей пачалася вядомая ўсім віленская старонка жыцця Рыгора Раманавіча. Шырма заняўся актыўнай зборам фальклору і дырыжорскай дзейнасцю, узначаліў ТБШ, быў рэдактарам часопісаў "Летапіс ТБШ" і "Беларускі летапіс", пры гэтым не забываў пра землякоў. Ён часта прыязджаў у Пружаны, каб наведаць родных — жонку і дзяцей, якія з-за цяжкага фінансавага становішча вымушаны былі вярнуцца з Вільні. Наведваў і сваіх старых сяброў — пеўчых з саборнага хору. Некаторых з іх, у прыватнасці, Зінаіду Дзям’янаўну Ільяшэвіч, уладальніцу шыкоўнага сапрана, і Надзею Андрэеўну Салтруковіч, лепшага альта хору, запрашаў пазней у сваю знакамітую харавую капэлу. Дарэчы, іх дочкі — Чалядзінская Алена Фёдараўна і Ганчарка Кацярына Іосіфаўна (адпаведна) — больш за паўстагоддзя сваімі галасамі ўпрыгожвалі саборны хор.\nТаксама вядома, што падчас знаходжання ў Пружанах Шырма сустракаўся са сваім спадкаемцам, новым псаломшчыкам сабора, Рыгорам Сіняком, і пераканаўшыся, што справа ўсяго яго жыцця знаходзіцца ў надзейных руках, перадаў яму шэраг сваіх рукапісных нот з рэдкімі мясцовымі напевамі, дзякуючы якім была закладзена трывалая аснова адмысловага нотнага спеву на Пружаншчыне. І кожны наступны рэгент лічыў сваім абавязкам прытрымлівацца прапанаванага Шырмай рэпертуару.\nДагэтуль у Свята-Аляксандра-Неўскім саборы па вялікіх святах урачыста гучаць "Пружанская Херувімская песня і "Шарашоўская екценія.\nстаршы навуковы супрацоўнік музея “Пружанскі палацык\nПуцін папярэдзіў пра канец цывілізацыі ў выпадку глабальнага канфлікту\nЛісты ў клетачку: як у Беларусі перапісваюцца з палітвязнямі\nКолькасць палітвязняў пераваліла за 200. У Беларусі прызнаныя палітвязнямі яшчэ 31 чалавек\nГерманія плануе цалкам прыпыніць міжнародныя авіязносіны\nПа Мінскіх раёнах прайшоў рэйд невядомых у чырвона-зялёнай вопратцы\nЗ 28 студзеня зноў даражэе аўтамабільнае паліва\nНа трасе пад Кобрынам з’явіўся ланцуг снегавікоў


Франка Мадыльяні — Вікіпедыя\nітал.: Franco Modigliani\n18 чэрвеня 1918(1918-06-18)[…]\n25 верасня 2003(2003-09-25)[…] (85 гадоў)\nNew School for Social Research[d]\nJacob Marschak[d] і Abba P. Lerner[d]\nНобелеўская прэмія па эканоміцы (1985)\nFranco Modigliani на Вікісховішчы\nУ Вікіпедыі ёсць артыкулы пра іншых асоб з прозвішчам Мадыльяні.\nФранка Мадыльяні (італ.: Franco Modigliani; 18 чэрвеня 1918, Рым — 25 верасня 2003, Кембрыдж, штат Масачусетс) — амерыканскі эканаміст яўрэйска-італьянскага паходжання.\nВучань Джэйкаба (Яшы) Маршака. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы (1985) «За аналіз фінансавых рынкаў і паводзін людзей у адносінах да ашчаджэнняў».\nСкончыў Рымскі ўніверсітэт і Новую школу сацыяльных даследаванняў (Нью-Ёрк). Выкладаў у Калумбійскім, Ілінойскім, Паўночна-Заходняй універсітэтах, Масачусецкім тэхналагічным інстытуце (у 1962—1988 гадах).\nПрэзідэнт Эканаметрычнага таварыства (1962).\nПрэзідэнт Амерыканскай эканамічнай асацыяцыі (1976)\nЯго ўнучка — Лея Мадыльяні (Leah Modigliani) — нью-ёркскі эканаміст, віцэ-прэзідэнт банка Morgan Stanley.\n«Нацыянальны даход і міжнародны гандаль» (National Incomes and International Trade, 1953; у суаўтарстве з Хансам Нейсерам);\n«Рэформа міжнароднай аплатнай сістэмы» (The Reform of the International Payments System, 1971; у суаўтарстве з Г. Аскары);\n«Збор твораў» у 3 тт. (The Collected Papers, 1980).\n↑ 1,0 1,1 Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Берлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #121179613 // Агульны нарматыўны кантроль — 2012—2016. Праверана 27 красавіка 2014.\n↑ 3,0 3,1 Franco Modigliani // SNAC — 2010. Праверана 9 кастрычніка 2017.\n↑ 5,0 5,1 Матэматычная генеалогія — 1997. Праверана 29 студзеня 2021.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Франка_Мадыльяні&oldid=2405693"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 20:43, 4 кастрычніка 2016.


Не маўчы па-беларуску! — Народная Воля\nНовы каляндар – гэта 365 арыгінальных малюнкаў ад мастачкі і аўтара ідэі Дар’і Мандзік, падпісаных сакавітымі беларускімі словамі і словазлучэннямі. Дызайнерскае афармленне календара зрабіў Анатоль Лазар (студыя “Адліга”). Кожны месяц – новая тэма і іншая прыказка.\nМінулагоднія выданні календара на 2015 і 2016 гады карысталіся вялікім попытам. Так, каляндар “Не маўчы па-беларуску-2016” разышоўся накладам у 10 тысяч асобнікаў. Прычым удала прадаваўся ён не толькі ў Беларусі, але і за яе межамі.\nНовы каляндар “Не маўчы па-беларуску-2017” ужо можна набыць у кніжных крамах.


Прэзідэнт паўдзельнічаў у мерапрыемствах, прысвечаных 1000-годдзю Брэста\nХатняя старонка > Прэзідэнт паўдзельнічаў у мерапрыемствах, прысвечаных 1000-годдзю Брэста\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка ўдзельнічае ў мерапрыемствах, прысвечаных 1000-годдзю горада Брэста.\nСвой візіт у адзін з найстаражытных гарадоў Беларусі кіраўнік дзяржавы пачаў з агляду пабудаванага да 1000-годдзя горада Заходняга абыходу абласнога цэнтра.\nПуцеправод пабудаваны за тры гады з выкарыстаннем унікальных тэхналогій. Ён падзяляе транспартныя плыні паміж левым і правым берагам ракі Мухавец, пагранпераходы «Варшаўскі мост» і «Казловічы», забяспечвае аб’езд цэнтра горада вялікагрузным транспартам. Выкарыстанне яго грамадскім і асабістым транспартам жыхароў і гасцей Брэста пры перамяшчэнні з мікрараёнаў «Рэчыца» і «Дуброўка» ў цэнтр горада і назад дазволіць пазбегнуць аўтамабільных затораў у раёнах чыгуначных пераездаў.\nУнікальная для краіны маналітная канструкцыя мае даўжыню 2 кіламетры 200 метраў. Будаўніцтва пачалося тры гады таму, яно ішло паралельна з праектаваннем. У палатно масту другой чаргі Заходняга абходу ўкладзены больш за 800 балак.\n«Такое маналітнае будаўніцтва ў краіне выкарыстана ўпершыню. Канструктыўная асаблівасць ў тым, што таўшчыня яго метр, яно зроблена ў двух узроўнях, унутры ёсць пустотаўтваральнікі, каб такую бетонную канструкцыю несці. Але самая галоўная асаблівасць ў тым, што мы не спынялі рух: залівалі ў пяць этапаў, інакш быў бы транспартны калапс у горадзе», — патлумачыў генеральны дырэктар Будаўнічага трэсту № 8 Павел Сацута.\nНа пытанне журналіста «Звязды», колькі бяссонных начэй каштавала кіраўніку генеральнага падрадчыка гэта будаўніцтва, Павел Сацута адказаў: «Два гады і тры месяцы».\n"Самым цікавым было заліваць маналіт, — расказаў ён. — Мы навучыліся ліць такія сур’ёзныя маналіты, дзякуючы сямігадоваму вопыту работы на атамнай станцыі. Мы сёння любыя маналітныя аб’екты навучыліся будаваць удвая хутчэй, чым раней«.Самы вялікі аб’ём бетону, які выкарыстоўваўся адначасова пры будаўніцтве Брэсцкай развязкі, 1280 кубоў.\n«Трыма насосамі залівалі цягам сутак, каб зрабіць бесперапыннае бетанаванне і забяспечыць якасць, каб бетон не перасыхаў і была забяспечана рухомасць бетоннай сумесі», — падзяліўся з журналістамі нюансамі будаўніцтва гендырэктар.\nСтаршыня Брэсцкага абласнога выканаўчага камітэта далажыў кіраўніку дзяржавы пра сацыяльна-эканамічнае развіццё вобласці і пра ўсе пабудаваныя да юбілею горада аб’екты.\nКіраўнік дзяржавы ўзяў удзел ва ўрачыстай цырымоніі адкрыцця Заходняга абыходу горада Брэста\nРазам з кіраўнікамі вобласці, горада і генеральным падрадчыкам будаўніцтва Прэзідэнт перарэзаў сімвалічную чырвоную стужку, пасля чаго звярнуўся да будаўнікоў.\n– Вы з гонарам выканалі маё даручэнне, – сказаў ён. – Рашэнне аб узвядзенні гэтага аб'екта было не проста правільным і своечасовым, калі шчыра, мы прыпазніліся з будаўніцтвам гэтага аб'екта... Брэст з'яўляецца прыгранічным транзітным горадам, яго чыгуначны вузел – адно са звёнаў новага Шаўковага шляху.\nКіраўнік дзяржавы падкрэсліў, што аптымізацыя транспартных плыняў, стварэнне ў рэгіёне камфортных умоў для перамяшчэння пасажыраў і грузаў – пытанні стратэгічнага значэння.\nАляксандр Лукашэнка выказаў упэўненасць, што Заходні абыход Брэста не толькі знізіць нагрузку на цэнтр горада, пазбавіць яго жыхароў і шматлікіх гасцей ад затораў, але і стане важным аспектам у развіцці эканамічнага і турыстычнага патэнцыялу рэгіёна і краіны.\nЁн адзначыў, што развязку спраектавалі і пабудавалі брэсцкія спецыялісты. «Рэалізацыя праекта стала паказальным прыкладам эфектыўнага выкарыстання часу і рэсурсаў, умення мясцовых уладаў працаваць з насельніцтвам, – сказаў Прэзідэнт. – Вельмі добра, што вы нікога не пакрыўдзілі. Вы стварылі інфраструктурны аб'ект самага высокага ўзроўню ў параўнальна сціслыя тэрміны, значна палепшылі жыццё брэстаўчан. Не на словах, а на справе зрабілі свой уклад у развіццё Беларусі – краіны для жыцця».\nЛепшы падарунак той, які зроблены ўласнымі рукамі, заўважыў кіраўнік дзяржавы. Ён назваў новую развязку сапраўдным упрыгожваннем Брэста і лепшым падарункам да яго тысячагадовага юбілею. «Масты – гэта кветкі планеты, яны ўпрыгожваюць зямлю», – пагадзіўся кіраўнік дзяржавы з прачытанай ім яшчэ ў дзяцінстве метафарай.\nПрэзідэнт падзякаваў усім удзельнікам праекта.\n– Дзякуючы сваёй працы, імкненню зрабіць любімы горад прыгожым, зручным і сучасным вы ўвайшлі ў гісторыю яго другога тысячагоддзя, – падкрэсліў Аляксандр Лукашэнка.\nПасля гэтага да кіраўніка дзяржавы звярнуліся будаўнікі\n«Мы хочам вам падзякаваць за гэты аб'ект. Раней пры выездах з мікрараёнаў мы гадзінамі стаялі ў заторах, а зараз цягам пяці хвілін трапляем у цэнтр», – сказалі яны.\n«Вы самі малайцы, – адказаў Аляксандр Лукашэнка. – Мая мэта заўсёды і ўсюды – ўсё рабіць самім. Нават калі нешта некалі не рабілі, трэба навучыцца».\nЁн згадаў размову, якая адбылася толькі што з губернатарам вобласці пра перайманне польскага вопыту вырошчвання рапсу і дадаў, што ўвесь свет імкнецца вучыцца ў некага лепшаму, і гэта правільна.\nНа скрыжаванні часоў і народаў\nНа ўрачыстае мерапрыемства, прысвечанае пачатку святкавання 1000-годдзя горада, людзі збіраліся на плошчы Леніна з самага ранку. Асаблівы настрой стваралі святочныя дэкарацыі, музыка і лагоднае вераснёўскае сонейка. Святочная дзея пачалася з песні «Радзіма мая дарагая» ў велічным харавым выкананні.\nЗатым на сцэну ўзняўся Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь Аляксандр Лукашэнка. Кіраўнік дзяржавы назваў 1000-гадовы Брэст скрыжаваннем часоў і народаў, яго гісторыю набыткам усёй краіны, а яго сучаснае аблічча нагодай для гонару. «На фотаздымку, які зрабіў Алег Навіцкі з космасу, начны Брэст нагадвае вогненную птушку, — сказаў ганаровы госць мерапрыемства. — І гэты здымак сапраўды сімвалічны, ён нібы адлюстроўвае лёс горада, які не жадаў скарацца захопнікам, і не раз быў спалены датла. Але ж нібы міфічны фенікс Брэст адраджаўся з попелу і кожны раз станавіўся мацнейшым».\nКіраўнік дзяржавы нагадаў, што менавіта тут не раз вырашаўся лёс розных тэрыторый Еўропы, тут прымаліся лёсавызначальныя рашэнні, здзяйсняліся подзвігі. І самы апошні з такіх подзвігаў — гераічная абарона Брэсцкай крэпасці, якая сарвала планы хуткай перамогі гітлераўцаў. Гераічная цытадэль стала сімвалам подзвігу савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне.\nВыступоўца пералічыў многія заслугі горада і гараджан як піянераў добрых пачынанняў. Несумненна, іх варта памятаць і праз стагоддзі. Менавіта Брэст на беларускай тэрыторыі першым атрымаў Магдэбургскае права, тут узвялі першую друкарню, у якой была надрукавана Брэсцкая Біблія. У канцы ХХ стагоддзя тут была створана першая свабодная эканамічная зона, якая стала прыкладам партнёрскага ўзаемадзеяння бізнесу і дзяржавы. Не варта забываць, што Брэст і Брэстчына далі краіне і свету многіх знакамітых людзей. Адсюль родам першы беларускі касманаўт Пётр Клімук і алімпійская чэмпіёнка Юлія Несцярэнка.\nСказаў Аляксандр Лукашэнка і пра асабістае. З Брэстчынай у яго звязаныя асаблівыя ўспаміны, тут будучы кіраўнік дзяржавы ў свой час служыў у войску. Дакладней — у пагранічным атрадзе, як ён сказаў «стаяў на апошнім метры нашай зямлі». І паводле яго меркавання, каб не тая школа армейскага жыцця, то наўрад ці сёння ён выступаў бы на гэтай сцэне ў сваёй цяперашняй якасці.\nЗвяртаючыся да ўсіх жыхароў Брэста, кіраўнік дзяржавы сказаў пра асаблівы гонар, які выпаў цяперашняму пакаленню. Вобразна кажучы, яны маюць магчымасць узяць за руку Брэст ды ўвесці яго ў новае тысячагоддзе. І з гэтай асаблівай місіяй гараджане выдатна спраўляюцца, бо абласны цэнтр выглядае прывабна і сучасна, за час падрыхтоўкі да юбілею ён літаральна перамяніўся і памаладзеў. Жыхары горада атрымалі пажаданне захаваць не толькі ўнікальную атмасферу Брэста, таксама імкненне да прагрэсу, уменне працаваць на карысць радзімы і, галоўнае, перадаць гэтыя каштоўнасці дзецям, навучыць іх любіць малую радзіму, берагчы традыцыі на многія стагоддзі наперад. «І няхай анёл-ахоўнік, якога вы падарылі ў гонар гэтага юбілею гораду (маецца на ўвазе помнік тысячагоддзю Брэста) абараняе яго і аберагае кожнага з вас» — прагучала на заканчэнне.\nА потым быў падарунак, пра які ў Брэсце многія гады толькі стрымана марылі. Кіраўнік дзяржавы паднёс у дар брастаўчанам арыгінальны экземпляр Брэсцкай Бібліі, надрукаваны тут у 1563 годзе. Такім чынам вечна жывая кніга амаль праз пяць вякоў вярнулася дадому. Дырэктар музея гісторыі Брэста Святлана Тамчук, якая прымала гэты бясцэнны дар, ледзьве спраўлялася з пачуццямі. Бо яна трымала ў руках не проста рарытэт, каштоўны экспанат. Вяртанне Бібліі на радзіму, несумненна, уяўляе сабой гістарычную падзею ў жыцці горада. Гэту кнігу па значнасці ставяць у адзін шэраг з Бібліяй Францыска Скарыны і Статутам Вялікага княства Літоўскага. Унікальнасць кнігі ў тым, што яе тыраж не перавышаў 500 экземпляраў, але большая яго частка згарэла. Засталіся лічаныя адзінкі арыгінала. Таму і з’яўляецца ён асабліва каштоўным. А Прэзідэнт адзначыў, што гэта падзея стала магчымай дзякуючы нашым бізнесменам, якія выкупілі ўнікальную кнігу для Брэста за мяжой.\nГанаровы грамадзянін горада мастак-ювелір Мікалай Кузьміч ад брастаўчан падарыў Кіраўніку дзяржавы сваю аўтарскую работу «Брэсцкія васількі». Мастацкая кампазіцыя ў выглядзе хрустальнай вазы з васількамі зроблена на паэтычны матыў твораў Максіма Багдановіча, але мастак надаў рабоце брэсцкае адценне.\nСвята прадоўжылася тэатралізаванай дзеяй пра мінулае і сучаснае горада. А на іншых пляцоўках горада ішлі шматлікія юбілейныя мерапрыемствы.\nАгульны настрой гэтага дня ў гутарцы з карэспандэнтам найбольш дакладна выказала Таццяна Сплендзер, мама вучня чацвёртага класа Ягора, які ў складзе хору хлопчыкаў выступаў на адкрыцці мерапрыемства: «Нашы дзеці вельмі хваляваліся, гэта вялікі гонар і вялікая адказнасць — удзел у такім канцэрце. Але ж гэта наша свята, мы да яго рыхтаваліся і мы яго заслужылі».\nНа пытанні журналістаў Прэзідэнт адказаў у Брэсцкай крэпасці. Візіт туды не значыўся ў плане рабочай паездкі кіраўніка дзяржавы, але не пакланіцца памяці гераічных абаронцаў славутай цытадэлі ён проста не мог.\n«Я ў дадзеным выпадку на баку людзей», — сказаў кіраўнік дзяржавы, адказваючы на адпаведнае пытанне журналістаў. Аляксандр Лукашэнка заўважыў, што, на жаль, парушэнні пры будаўніцтве гэтага завода былі выяўленыя і вінаватыя пакараныя ўжо пасля таго, як ён асабіста пачаў разбірацца ў сітуацыі.\n«Доўгі час мы пераправяралі ўсю інфармацыю, якая да мяне патрапіла, бо, ведаеце, знянацку махаць мячом або коп’і кідаць — гэта непрымальна. Калі я пераправерыў інфармацыю, то ўбачыў, што людзі тут у асноўным, тыя, хто перажывае за экалогію, за сваё жыццё, за жыццё дзяцей, яны правы. І я ўбачыў там правапарушэнні і з боку дзяржаўных служачых асобных, ну і з боку асобных дзялкоў, якія паабяцалі, увогуле, пабудаваць патрэбны нам аб’ект», — расказаў Прэзідэнт.\nПраект пабудовы акумулятарнага завода — добры, бо такіх заводаў у краіне няма, і яго трэба было рэалізоўваць, але так, каб у выніку не пацярпела экалогія, падкрэсліў кіраўнік дзяржавы. «Мы ж не нейкая там бананавая рэспубліка. Ну няма акумулятарнага завода, будзем недзе купляць, гэта не вартае таго, каб губіць людзей і забруджваць экалогію. Я лятаю над краінай і віжу, які падарунак нам даў Гасподзь. Мы пачынаем вычышчаць, вымываць краіну, сведчаннем таму — Брэст, і вось табе — лыжка дзёгцю», — пашкадаваў Аляксандр Лукашэнка.\nЁн паведаміў, што некаторыя асобы, якія, магчыма, маюць дачыненне да парушэнняў пры будаўніцтве акумулятарнага завода, знаходзяцца ва ўцёках, але яны абавязкова будуць знойдзеныя і адкажуць перад законам. «Аб’ект павінен быць выключна экалагічна чыстым, абавязкова, калі мы яго будзем уводзіць, з экспертызай мясцовага насельніцтва. Толькі людзі будуць вырашаць, якім будзе гэты завод», — падкрэсліў Прэзідэнт.\nПры гэтым Аляксандр Лукашэнка закрануў тэму палітызацыі падобных пытанняў. «Ёсць праблема, і нехта жадае пагрэць рукі: маўляў, уладу трэба мяняць — няхай паспрабуюць, — пракаментаваў гэты аспект кіраўнік дзяржавы. — Я асабліва не напружваюся, але хачу, каб мудрыя, адукаваныя брастаўчане разумелі, што выкарыстоўваецца любая нагода, каб прарвацца ва ўладу».\nТым, хто выкарыстоўвае экалагічную тэму ў палітычных мэтах, беларускі лідар параіў падумаць, што яны будуць рабіць ва ўладзе.\n«Хачу супакоіць людзей: сённяшняя ўлада і не з такімі праблемамі разбіралася, і гэту мы вырашым так, як трэба брастаўчанам»,— запэўніў ён.\nЯк жылі з расіянамі, так і будзем жыць\nДругое пытанне журналістаў датычылася знешняй палітыкі Беларусі і меркаванняў некаторых палітолагаў пра разварот афіцыйнага Мінска на Захад.\nАляксандр Лукашэнка паўтарыў, што Беларусь заўсёды прытрымлівалася шматвектарнасці ў пабудове сваіх міжнародных адносін і працягвае гэту палітыку. «Не я пасяліў беларусаў на гэтым кавалку зямлі. Гасподзь нас тут пасяліў, куды нам падзецца? Нас нідзе не чакаюць. Іншай зямлі нам ніхто не дасць. У рабы мы не пойдзем, ужо пахадзілі, як я кажу, пад плёткай пабывалі. Гэта наш кавалак зямлі і ён у цэнтры Еўропы, на перакрыжаванні ўсіх шляхоў», — падкрэсліў Прэзідэнт.\nЁн нагадаў, што наша тэрыторыя становіцца асабліва каштоўнай, як толькі ўзнікаюць нейкія праблемы ва ўзаемаадносінах нашых суседзяў паміж сабой. «Беларусь — адзіная, мірная, добрасуседская краіна ў Расіі, праз якую яна ажыццяўляе кантакты з усім, як раней казалі, цывілізаваным светам — Заходняй Еўропай, Злучанымі Штатамі Амерыкі, — адказаў Прэзідэнт. — І ў зваротным кірунку — на Усход. Кітай актыўна ўжо працуе. У Брэсце мне расказалі, наколькі павялічыўся грузапаток па чыгунцы за кошт Кітайскай Народнай Рэспублікі. Для нас гэта добра. Яны вязуць у Еўропу тавар, кантэйнеры адтуль вяртаюцца — мы грузім свой тавар і такім чынам дыверсіфікуем рынкі збыту. Кіраўніцтва Кітая адкрыла нам свае рынкі, а гэта паўтара мільярды чалавек, там усё запатрабавана, што мы вырабляем, хоць яны шмат самі робяць. Вось яна —каштоўнасць гэтага кавалку зямлі».\nВядома, што за гэту зямлю вядзецца вострая, хоць часам нябачная барацьба, сказаў Аляксандр Лукашэнка. «Усе хочуць уплываць, — з горыччу сказаў ён. — Але я не прымаю, калі пачынаюць «уплываць» празмерна, не на карысць нашаму народу. Гэта не дапушчальна. Галоўнае — шматвектарная палітыка: мы павінны глядзець і на ўсход, і на захад. Дарэчы, Расіі няма ў чым нас папракаць, у іх нават арол двухгаловы (на дзяржаўным гербе Расійскай Федэрацыі —"Звязда"), і нам ніхто не забароніць глядзець у розныя бакі».\nПрэзідэнт зноў паўтарыў сваё перакананне, што беларусы і расіяне — родныя людзі. «Яны падобныя на нас, гэта нашы людзі, — сказаў ён. — Гэта нашы браты. Мы з імі былі заўсёды разам, яны заўсёды падстаўлялі нам плячо. І тое, што ў нас сёння часам праблемы з Расіяй, дык гэта ж не з рускімі людзьмі і не з расіянамі. Яны бліскуча да нас адносяцца. Чаму мы павінны адносіцца да іх кепска? Разварочвацца некуды? Здраджваць ім, як некаторыя кажуць. Гэтага ніколі не будзе. Нават без мяне гэтага не будзе. Беларусы не дазволяць здрадзіць нашаму, як я часта кажу, старэйшаму брату».\nАле і старэйшы брат павінен адносіцца па-брацку, заўважыў Аляксандр Лукашэнка.\nУ якасці прыкладу ён прывёў перамовы ў сферы паставак прыроднага газу і нафты. І сувязі з гэтым Прэзідэнт згадаў і тое, што Расія стала правапрымальніцай Савецкага Саюза, і што ёй, як правапрымальніцы, Беларусь у свой час перадала сваю ядзерную зброю.\n«Я заўсёды казаў: гэта адзіная наша Айчына. Мы так выбудоўвалі сваю палітыку. Я і Пуціну (Ельцыну само сабой) казаў: гэта і мая Расія. Гэта мая краіна. Бо беларусы душу сваю ўклалі ў развіццё той краіны, у тым ліку Расіі. Як ленінградцы аднаўлялі пасля вайны Мінск, вучоныя сюды прыязджалі... Усё пераплеценае, усё адзінае. Але Чарнобыль адбыўся, і мы на траціне плошчаў драўніну не можам выкарыстоўваць з-за высокіх назапашванняў радыяцыі. Хаця б за гэта мільярдаў 10-15 кубаметраў газа па прымальных цэнах, не бясплатна, не стратна для Газпраму, пастаўце ў Беларусь», — разважае кіраўнік дзяржавы.\nКалі Беларусь папракаюць, што яна жыве за кошт Расіі, то мы зможам і абысціся, заявіў Аляксандр Лукашэнка. Як расіянам надакучыла спрачацца з транзіцёрамі газу і яны сталі будаваць альтэрнатыўныя трубаправоды, так і Беларусь можа ўзяць з рынка іншую нафту, акрамя расійскай. «Але ці трэба гэта Расіі? Каб на яе рынак прыйшло 20-25 мільёнаў тон чужой нафты, амерыканскай, Саўдаўскай Аравіі, Азербайджанскай... Праз Украіну ў нас на Мазыр прапрацаваны маршрут. 10 мільёнаў тон венесуэльскай нафты мы пастаўлялі, калі Расія нам перастала пастаўляць. Мы замясцілі. Паўночны маршрут, я прама сказаў расійскім уладам, мы прапрацоўваем. І праз Польшчу, праз Прыбалтыку напрацоўкі ёсць. Але калі мы праз Польшчу пачнём пастаўляць нафту, то забяром дзве ніткі нафтаправоду „Дружба“, па якіх на экспарт ідзе расійская нафта. Гэта трэба расіянам? Не. Дык давайце дамаўляцца па-чалавечы, і рабіць, як лепш, — патлумачыў сваю пазіцыю Прэзідэнт. — Гэта мае патрабаванні. Не трэба гэта падаваць як тое, што Лукашэнка развярнуўся на Захад».\nШто датычыцца спекуляцый вакол візіту дарадцы прэзідэнта ЗША па нацыянальнай бяспецы Джона Болтана, Аляксандр Лукашэнка заўважыў: «Ён што, прыехаў перш за ўсё ў Беларусь? Ды не, ён ужо пабываў і ў Сочы, і ў Маскве, і з маім сябрам, калегам Пуціным абдымаўся там. Мы ж спакойна гэта пераносілі. Не абураліся. Ну прыехаў і прыехаў. Трэба размаўляць. Тым больш нам — краіне, якая была столькі пад санкцыямі. Яны нас нахілялі ўлева і ўправа, і самі прыехалі, самі прапанавалі сустрэцца. Думаю, мы павінны з імі наладжваць адносіны. Гэта ж імперыя, самая магутная краіна. Паглядзіце, як Расія імкнецца ўсталяваць адносіны нармальныя з ЗША. А чаму мы не павінны гэта рабіць? Вось што ляжыць у аснове. І ніякіх рухаў на Захад, на Усход. А глядзець будзем і туды, і туды, і шукаць там, дзе выгадна. Гэтак жа любая дзяржава вядзе палітыку».\nПрэзідэнт Беларусі дадаў, што кіраўніцтва Расіі яго ў такой палітыцы не папракае. «Гэта канспіралогія, вы правільна сказалі, у коле так званых палітолагаў, сацыяёлагаў, журналістаў асобных, прыкормленых. Вось яны і пачынаюць бамбіць з усіх бакоў. Вядома, нехта заказвае. Я ведаю, хто. Супакоімся, пена схлыне, шчэпкі ветрам унясе, а мы як жылі з расіянамі так і будзем жыць. Нягледзячы нават на палітыку па вуглевадародах, па тармажэнню нашых прадуктаў харчавання, якія мы не можам туды пастаўляць. Навошта мы туды пастаўляем? Каб грошы у іх зарабіць і заплаціць за нафту і газ. Вось і ўсё. Не трэба думаць, што тут нейкая глыбіня антырасійская або антызаходняя», — падкрэсліў кіраўнік дзяржавы.\nМожам прыняць летнюю Алімпіяду разам з Расіяй і Украінай\nЯшчэ адно пытанне кіраўніку дзяржавы тычылася досведу правядзення нашай краінай маштабных спартыўных форумаў, легкакаатлетычнага матчу паміж Еўропай і ЗША, які адбудзецца ў Мінску на пачатку наступнага тыдня, і магчымых будучых глабальных спаборніцтваў на тэрыторыі Беларусі.\n«Я вельмі хацеў, каб гэты матч легкаатлетычны прайшоў у Беларусі, — прызнаўся Прэзідэнт. — Лёгкая атлетыка — каралева спорту. Лёгкая атлетыка ў нас заўсёды была развітая. У нас добрыя традыцыі, і мне, вядома, хацелася, каб лёгкая атлетыка неяк развівалася. Гэты матч абавязкова падштурхне яе развіццё».\nЁн паведаміў, што ў свой час прасіў кіраўніка Міжнароднай асацыяцыі лёгкаатлетычных федэрацый Себасцьяна Коэ даверыць Беларусі правядзенне гэтых спаборніцтваў. «Я яго папрасіў, потым думаю: не дадуць нам пры такой палітызацыі... А яны аддалі нам правядзенне гэтага матчу. Не кожнай краіне выпадае такі гонар. Любая краіна гатовая прыняць такі матч —Еўропа — ЗША. Таму мы ганарымся тым, што нам дазволілі яго правесці», — сказаў Прэзідэнт.\nШто тычыцца будучых спаборніцтваў, то і набыты Беларуссю вопыт дазваляе нам разлічваць на не менш цікавыя форумы сусветнага маштабу. «Вядома, нам цяжка спаборнічаць з гігантамі (вялікімі краінамі), але, дапусцім, з украінцамі або расіянамі мы можам Алімпіяду правесці. Аб’екты пад Алімпійскія гульні ў нас гатовыя. Зараз Нацыянальны футбольны стадыён пабудуем і для водных відаў спорту, застанецца футбол. У Расіі ўся інфраструктура створана пад футбол. Можам папросту з імі прыняць Алімпіяду. І тут у асноўным летнюю правесці —- у Беларусі — з дапамогай расіян ці ўкраінцаў. У іх ёсць аб’екты, якіх нам не хапае», — сказаў Аляксандр Лукашэнка.\nКіраўнік дзяржавы падкрэсліў, што краіне выгадна праводзіць буйныя спартыўныя спаборніцтвы: «Паціху мы вучымся. І прымаць гасцей. Гэта не ў страту, гэта твар краіны, імідж».\nАляксандр Лукашэнка адзначыў, што пры правядзенні II Еўрапейскіх гульняў летам бягучага года былі сэканомлены сродкі. «Нават не ўсе выкарысталі, што вылучалі. Мы нічога не страцілі. Толькі ў плюс», — сказаў ён.\nПрэзідэнт звярнуў увагу, што дзякуючы правядзенню падобных спартыўных форумаў Беларусь імкнецца зарэкамендаваць сябе са станоўчага боку ў якасці краіны-гаспадыні, каб і ў будучыні мець магчымасць прымаць падобныя або нават больш значныя спаборніцтвы. «Без гэтага не было б заўтра ні чэмпіянатаў свету, ні этапаў Кубка свету. Усе ўбачылі, што мы не проста можам іх правесці — мы можам абслужыць людзей, прыняць іх. Людзі з душой паставіліся да гэтага. Адкрытая душа нашых людзей. А следам тысячы, сотні тысяч людзей прыедуць у Беларусь. Гэта турызм, за які мы змагаемся. Мы закладваем добры падмурак для таго, каб да нас прыязджалі, нас любілі, нас паважалі. І каб нашы спартсмены нас радавалі», — рэзюмаваў Аляксандр Лукашэнка.\nЗаходні абход Брэста


Апублікавана 27.01.2015 12:48\nЯшчэ зусім нядаўна на сайце Taobao.com мог зарэгістравацца любы ахвочы, але ў цяперашні час адміністрацыя рэсурсу па нейкіх вядомых толькі ей прычынах, зрабіла так, што, не маючы сотавай тэлефон з кітайскім (або іншым азіяцкім) нумарам, на Taobao зарэгістравацца немагчыма.\nДля чаго гэта зрабілі невядома, ці можа быць з меркаванняў бяспекі, а можа адміністрацыя сайта вырашыла, што няма неабходнасці рэгістраваць усіх жадаючых, але факт застаецца фактам: знаходзячыся ў Расіі, атрымаць на Taobao рэгістрацыю не так-то проста! Вядома, цалкам магчыма, што гэта абмежаванне часовае і да вольнай рэгістрацыі зноў адкрыюць доступ усім жадаючым. А цяпер давайце паглядзім працэдуру рэгістрацыі на сайце Taobao.com.\nТакім чынам, як зарэгістравацца на Taobao? У першую чаргу трэба зайсці на галоўную старонку сайта Taobao (адрас: taobao.com) і, натуральна, націснуць на спасылку рэгістрацыі. Запаўняем на старонцы рэгістрацыі спецыяльную форму. Калі вы зробіце ўсе правільна, то ўбачыце перад кожным з радкоў, якія запаўнялі, галачкі. Ўводзіце размешчаны ніжэй проверочный код і націскайце на спасылку для працягу рэгістрацыі.\nПасля гэтага вы будзеце пераадрасаваныя на старонку для ўводу сотавага тэлефона, перад %\nАле тут, вуаля, нечакана на вочы трапляецца спасылка ўнізе, якая абвяшчае, што ўвод нумары можна прапусціць і адразу перайсці да ўвядзення электроннай пошты. Ну, нарэшце-то! Ўводзіце ў поле свой адрас, сістэма яго прымае і ставіць галачку. У любым іншым выпадку вы цалкам справядліва вырашылі б, што на гэтым усе - вы без 5 хвілін, як зарэгістраваны карыстальнік сайта Taobao. Аднак не ўсе так проста! Пасля пацверджання сістэма зноў запытала ўвод нумары! У заключэнні трэба адзначыць, што не варта засмучацца, таму што купляць тавар на Taobao можна без рэгістрацыі. А рэгістрацыя проста дазваляе вам самастойна мець зносіны праз вэб-чат, ўбудаваны ў сайт Taobao, з кітайскім прадаўцом тавару (калі вы знаемыя з кітайскім або англійскай мовай).


18 верасень 2021, 13:56\nЖурналістка «Нашай Нівы» Кацярына Карпіцкая, якая правяла месяц у зьняволеньні на Акрэсьціна, на сваёй старонцы ў Фэйсбуку расказала пра фактычныя катаваньні вязьняў.\n«30 сутак там у сённяшніх умовах мне хапіла, каб выйсьці з букетам новых хвароб – ад фарынгатрахеіту да цыстыту і кароны (дарэчы, менавіта прышчэпка дапамагла перанесьці апошняе досыць лёгка ў параўнаньні з маімі сукамэрніцамі). А людзі сядзяць там па 60 сутак і больш, у залежнасьці ад таго, колькі пратаколаў ім захочуць накінуць.\nСядзяць у антысанітарыі – іх ніколі не водзяць у душ і не выдаюць нават шчотак з асаблівых рэчаў. Туалетную паперу часам прыходзілася выбіваць па сантымэтры.\nСядзяць месяцамі без шпацыраў (паветра ў камэру №15 магло паступаць да нас толькі з калідора праз «кармушку», але яе спэцыяльна ўвесь час зачынялі).\nСядзяць без матрацаў (падушкай нам служыў сплясьнелы хлеб, а на голай падлозе ці шконцы спаць было б яшчэ магчыма, але ночы даўно дзіка халодныя – нават абдымаючы адна адну і заціскаючы паміж ног бутэльку з гарачай вадой мы не маглі супакоіць дрыжыкі. Ночы ператвараліся ў цыкл фізычных практыкаваньняў – прысядаць, паадціскацца, пастаяць у планцы – неяк пагрэцца і заснуць).\nУ Беларусі заблякавалі сайт са сьведчаньнямі пацярпелых ад міліцэйскага гвалту\nСядзяць без сноў (у два і чатыры ночы нас падымалі на пераклічкі; пра тое, што там суткамі гарыць яркае штучнае асьвятленьне, і нагадваць не трэба).\nСядзяць без перадач (многіх жанчын забіралі з працы ці лецішчаў у спадніцах, сукенках, і яны так і ляжалі начамі на халоднай падлозе, пакуль нехта з тых, хто выходзіў на волю, не здымаў з сябе байку ці трусы-шкарпэткі. Шчоткай, якая ў спадчыну дасталася мне, карысталася яшчэ чалавек пяць да гэтага, здаецца. А ў майцы хадзіла сама маці «Хлопотного дельца»).\nСядзяць на палову галодныя (за месяц харчаваньня я мусіла заплаціць больш 400 рублёў (каля 150 эўра), і за гэтыя грошы на абед атрымлівала пусты суп – вадкасьць з парай бульбін і лупінай ад яе, сплясьнелы хлеб і два кубкі гарбаты ці кісель, якія запаўнялі толькі палову кубка. Як мясцовых порцый хапае нашым хлопцам, я не ўяўляю).\nСядзяць без адэкватнай мэдыцынскай дапамогі (у пікавы момант у двухмеснай камэры №15 утрымлівалася 20 жанчын – у холадзе і духаце ўсе хутка пачыналі хварэць. Усіх атакоўваў каранавірус, які, як і іншыя хваробы, лечыцца там з большага парацатамолам. Без магчымасьці рухацца ў хаце 3 на 4 мэтры, з дрэнным харчаваньнем усе рэзка пераставалі хадзіць у туалет. Ужо прабачце за падрабязнасьці, але за 30 сутак я змагла зрабіць гэта толькі тры разы).\nСядзяць як паддосьледныя. Мне нават неяк не па сабе расказваць, як дарослыя цёткі і дзядзькі з ЦІП кайфуюць, назіраючы ў вочкі і камэры за тым, як мы будзем змагацца з новым прыдуманым выпрабаваньнем. Спачатку да вас падсяляюць Аллу Ільінічну і Марынку з вошамі, чакаючы, што ў вас пачнецца гістэрыка. Але мы знаходзім з імі агульную мову, і праз некалькі дзён «гістэрыка» здараецца ў дзяжурных, якія ўсё ж вядуць так званых маргіналаў з нашых камэраў на «пражарку», бо сытуацыя блізкая да эпідэміі пэдыкулёзу. Супрацоўнікі вельмі перажываюць за стан сваёй формы – яны вымушаныя два разы на суткі праводзіць «шмон» у нашых камэрах і прашчупваць нас, а так лёгка падчапіць як мінімум адзежных насякомых.\nПасьля да вас падсяляюць новую Марыну – у яе расстройства кішэчніка, яна ўся ў гаўне, а яшчэ ў язвах, якія сьцякаюць крывёю, у грыбку. А яшчэ ў яе жорсткі абстынэнтны сындром. Супрацоўнікі ЦІП назіраюць і чакаюць, што мы сарвёмся. Але мы проста бяром і пачынам мыць Марынку над дзіркай у падлозе і выбіваем у мэдсупрацоўніка зялёнку, каб апрацаваць яе раны. Нам забраняюць сядзець і спаць, абражаюць, але мы працягваем жартаваць і з камэр чуецца сьмех – усё гэта вельмі раздражняе супрацоўнікаў ЦІП.\nМне ёсьць яшчэ што згадаць, але больш падрабязна я апішу ўсе катаваньні і прамыя злачынствы ў дачыненьні да беларусаў у скаргах у дзяржустановы (хоць яны пасьля і скажуць, што дадзеныя факты не пацьвердзіліся, Азаронку ж у нас падабалася). Але пакуль проста коратка нагадаю, за што ў Беларусі так зьдзекуюцца з людзей у статусе правапарушальнікаў:\nПрыйшла падтрымаць тату Марыі Калесьнікавай на суд (у пратаколе напісалі «хацела вызваліць Марыю Калесьнікаву»).\nЗьняла на відэа дваравы марш у Лошыцы.\nЧытала ў электрычцы кніжкі беларускіх пісьменьнікаў.\nБыла непажаданай новаму кіраўніцтву Акадэміі кіраваньня.\nПрацавала ў «Корпусе», а калі туды прыехаў ГУБАЗіК, «аказала» ім непадпарадкаваньне (насамрэч, вядома, не).\nАйцішніца, якая можа ведаць кібэрпартызанаў».


Гомельскія судзьдзі выправілі “памылку” старшыні Вярхоўнага суду\nhttp://spring96.org/be/news/29181 2009 2009-07-23T13:34:37+0300 2009-07-23T13:34:37+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be\n22 ліпеня Гомельскі абласны суд адхіліў касацыйныя скаргі пяці дэмакратычных актывістаў, пакараных 25 чэрвеня штрафамі й арыштам за акцыю памяці гвалтоўна зьніклага генэрала Захаранкі.\nАпэляцыі Пётры Кузьняцова, Юрася Захаранкі, Уладзімера Кацоры, Васіля Палякова й Анатоля Паплаўнага судзьдзя абласнога суду Дзімітры Ўлога разглядаў без прысутнасьці заяўнікаў. Ніхто зь іх у суд не прыйшоў — з тае прычыны, што ён ня стаў разглядаць касацыйныя скаргі апэратыўна, у той час, калі пакараныя трымалі галадоўку.\nАпавядае рэгіянальны кіраўнік руху “За свабоду” Ўладзімер Кацора, які на знак пратэсту за пакараньне арыштам пяць дзён трымаў сухую галадоўку:\n“Цалкам было зразумела, якое рашэньне будзе вынесена. І таму ня мела сэнсу хадзіць на гэты так званы суд. Думаю, што галадоўка была ня марнай. Яна ў Гомелі вылілася ў шырокую палітычную акцыю. Гэта была супольная праца ўсіх дэмакратычных сілаў. Пра акцыю даведалася грамадзтва, улады. Мяркую, што высновы так ці іначай будуць зробленыя з усіх бакоў”.\nНагадаем, што за ланцуг памяці зьніклага генэрала Захаранкі суд Цэнтральнага раёну пакараў спадара Кацору трыма суткамі арышту, а астатніх чатырох удзельнікаў аштрафаваў на 350 тысяч рублёў кожнага.\nТакім чынам гомельскія судзьдзі як бы выправілі “памылку” старшыні Вярхоўнага суду Валянціна Сукалы. Той колькі гадоў таму ў аналягічнай справе апраўдаў актывіста за акцыю памяці, патлумачыўшы ў пастанове, што трыманьне ў руках партрэта зьніклага экс-міністра ня ёсьць парушэньне закону пра арганізацыю й правядзеньне масавых мерапрыемстваў.\nТакой думкі прытрымліваецца пакараны штрафам каардынатар стваранага руху “Гомельскі дэмакратычны форум” Пётра Кузьняцоў:\n“Улада нашымі судовымі справамі выпраўляе памылку Вярхоўнага суду, якую той зрабіў раней. У сёньняшняй сытуацыі “памылка” не дазваляла ўладзе падаўляць у поўнай ступені акцыі пратэсту. Цяперашнім рашэньнем яна стварае новыя мэханізмы, дзякуючы якім можна прыцягваць да адказнасьці грамадзкіх актывістаў. У гэтым увесь сэнс нашай справы”.\nНягледзячы на адмову абласнога суду, гомельскія актывісты наважаны аспрэчваць пакараньне за акцыю памяці зьніклага генэрала Захаранкі ў вышэйшай судовай інстанцыі.\n“Зараз будзе вельмі складаная сытуацыя для старшыні Вярхоўнага суду Сукалы, які павінен будзе альбо аднесьці нашую акцыю 7 траўня да масавых мерапрыемстваў і такім чынам перакрэсьліць сваё ранейшае рашэньне, альбо адмяніць пастановы Цэнтральнага суду Гомеля й абласнога суду. Калі Вярхоўны суд адхіліць нашу скаргу, мы, натуральна, будзем зьвяртацца ў Камітэт ААН па правах чалавека”.\n23.07.2009 Тэгі: адміністратыўны перасьлед, акцыі, скаргі


Удзельнікі гульні-конкурсу па беларускай мове і літаратуры «Буслік-2017» заахвочваюцца наступным чынам. «Прыз для ўсіх» уключае ў сябе пасведчанне ўдзельніка, сувенірны магніт і адно з выданняў:\n✦ для ўдзельнікаў, якія навучаліся ў 3-4 класах, – кніга «Прыгоды дзяўчынкі Агапкі і ката Фокуса». У кнігу казак вядомага пісьменніка, лаўрэата Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь, Георгія Марчука ўвайшлі цікавыя, арыгінальныя казкі на вясковую і гарадскую тэматыку, у якіх аўтар пераканаўча, праз людзей, жывёл і птушак, паказвае, як патрэбна любіць жыццё, Радзіму, абараняць дабро і справядлівасць.\n✦ для ўдзельнікаў, якія навучаліся ў 5-11 класах, – даведачнае выданне «Гістарычныя здабыткі Беларусі». Выданне змяшчае звесткі аб гістарычных архітэктурных і культурных аб'ектах Беларусі, а таксамі звесткі аб вядомых беларускіх творцах літаратуры.\nДадатковы прыз удзельнікам, якія навучаліся ў 3-4 класах, – кніга «Як пані Чаротная на госці ў Палангу бегала». Героі казкі – «насельнікі» Чырвонай кнігі. У кожнага з іх – свой характар і стаўленне да свету. Адпаведна гэтаму і разгортваюцца казачныя падзеі.\nДадатковы прыз удзельнікам, якія навучаліся ў 5-11-х класах і паказалі добрыя вынікі, – кніга «Літаратура ў пытаннях і адказах». Кнігу складаюць літаратурныя віктарыны і крыжаванкі. Яны прысвечаны пэўным раздзелам, якія вывучаюцца ў 5-11 класах на ўроках літаратуры, а таксама асобным аўтарам і іх творам, змяшчаюць пытанні і па тэорыі літаратуры. Віктарыны для вучняў 9-11 класаў прысвечаны асноўным перыядам развіцця нацыянальнай літаратуры, жыццёваму і творчаму шляху пісьменнікаў.\nПрызёрам 1-3 ступеняў таксама будуць уручаны медалі.\nПрадугледжана таксама заахвочванне арганізатараў конкурсу.\nВіншуем усіх удзельнікаў і прызёраў конкурсу! Жадаем захоплена і з цікавасцю атрымліваць новыя веды. Выказваем падзяку за працу і ўвагу да сваіх вучняў ўсім настаўнікам і арганізатарам.\nПрыносім свае прабачэнні за вымушаную затрымку тэрмінаў выдачы прызоў. Дзякуем за цярпенне і разуменне. Жадаем усім аптымізму, мэтанакіраванасці, настойлівасці і ўпэўненасці ў сабе!


Нешлюбныя дамоўленасці - Сумеснае Пражыванне\nКаранавірус (Covid-19Парады Для Сэксу Для ПарЗаконы Таго Ж СэксуПарады Па АдносінахНасілле Над ДзецьміЯк Выратаваць ШлюбЛепшыя Парады Па Нарошчванні Блізкасці Ў ШлюбеПарады Па Здаровым ШлюбеЗнакі ЗадыякуАгляд Шлюбнага Права\nГалоўная / Сумеснае Пражыванне / Нешлюбныя дамоўленасці\nУсё больш і больш пар вырашаюць жыць разам, не ўступаючы ў шлюб. Такім чынам, вялікае пытанне ў тым, што адбываецца, калі гэтыя пары распадаюцца? Як людзі, якія знаходзяцца ў шлюбе і жывуць разам, могуць абараніць свае індывідуальныя фінансавыя інтарэсы?\nУ многіх штатах дзейнічаюць законы, якія рэгулююць фінансавыя інтарэсы сямейных пар. Аднак у большасці штатаў няма законаў, якія рэгулююць фінансавыя інтарэсы сямейных пар, якія жывуць разам.\nЯк можа дапамагчы нешлюбная дамова\nДля таго каб вы змаглі вызначыць і вызначыць, як вы будзеце дзяліцца маёмасцю падчас вашых адносін, і ўказваць, што адбываецца з гэтай маёмасцю пасля заканчэння адносін альбо калі адзін з вас памрэ, вы павінны напісаць свае намеры і жаданні ў пісьмовай форме.\nГэта пагадненне звычайна называюць 'дагаворам, які не заключаецца ў шлюбе', альбо 'дагаворам пра сумеснае жыццё'. (Каб трапна ўдакладніць, што павінна здарыцца, калі вы памрэце падчас адносін, вам таксама трэба будзе скласці тэстамент.)\nНешлюбнае пагадненне - гэта пагадненне паміж двума людзьмі, якія жывуць разам як шлюбная пара. Ён вызначае, як актывы і даўгі пары будуць размеркаваны ў выпадку, калі яны разыдуцца альбо калі адзін з іх памрэ.\nАсноўная мэта пазашлюбнага пагаднення - гарантаваць, што ў выпадку растання ні адзін з бакоў не будзе фінансава спустошаны.\nАмаль кожная дзяржава выконвае нешлюбныя дамоўленасці, якія правільна распрацаваны і разумныя.\nЯкія пытанні павінны вырашаць нешлюбныя дамовы?\nШмат розных рэчаў, якія могуць зрабіць шлюбныя пары, якія жывуць разам, можна заключыць нешлюбнае пагадненне, каб абараніць свае індывідуальныя фінансавыя інтарэсы.\nНа самай справе, чым даўжэй вы жывяце разам, тым важней становіцца зразумець, каму што належыць. Гэта асабліва дакладна, калі вы набываеце маёмасць разам у шлюбнай пары.\nяк стаць лепшым палюбоўнікам\nПытанні, якія вы закранаеце ў сваім шлюбным пагадненні, павінны ўключаць, але не абмяжоўваючыся імі, наступнае:\nЯк вы атрымаеце права ўласнасці: Некаторыя дзяржавы дазваляюць няшлюбным парам мець права ўласнасці як 'сумесныя арандатары з правамі выжывання'. Гэта азначае, што калі адзін партнёр памрэ, другі аўтаматычна атрымае ў спадчыну ўсю маёмасць. Акрамя таго, вы можаце мець права ўласнасці на нерухомасць як 'агульны арандатар'. Гэта дазволіць кожнаму з вас вызначыць, хто ўспадкуе вашу долю маёмасці ў завяшчанні альбо даверы.\nЯкой доляй уласнасці валодае кожны з партнёраў: Калі вы маеце права ўласнасці як сумесныя арандатары, вы, як правіла, павінны валодаць роўнымі долямі ў маёмасці.\nШто адбываецца з маёмасцю, калі вашы адносіны заканчваюцца: Ці будзе адзін з вас абавязаны выкупляць іншага? Вам трэба будзе прадаць маёмасць і падзяліць выручку? Што адбудзецца, калі вы не зможаце дамовіцца пра тое, хто каго выкупляе? Як атрымаць першы выбар?\nДыспрапорцыя даходаў: Калі хтосьці ўносіць уклад у хатнюю гаспадарку нефінансава, як гэта будзе ўлічана?\nАдказнасць за даўгі: У вашай пазашлюбнай дамоўленасці таксама можна ўказаць, хто і ў якой ступені нясе адказнасць за нейкія рахункі.\nНефінансавыя праблемы: Вы таксама можаце вырашыць любую колькасць нефінансавых пытанняў, якія вы хочаце задакументаваць, напрыклад, падзел працы, спосабы барацьбы з нявернасцю, а таксама тое, як доўга вы можаце заставацца ў доме, якім вы карыстаецеся, у выпадку разрыў.\nРаспрацоўка прымусовага пагаднення, якое не мае шлюбу\nВам не абавязкова патрэбен адвакат для распрацоўкі вашага шлюбнага пагаднення. Аднак адвакат можа пераканацца, што пагадненне адпавядае патрабаванню выканання ў дзяржаве, у якой вы жывяце са сваім партнёрам. Як правіла, для таго, каб пазашлюбнае пагадненне было выканана, яно павінна адпавядаць наступным крытэрыям:\nБудзьце разумныя і справядлівыя: Пагадненне павінна быць разумным і справядлівым з улікам інтарэсаў абодвух бакоў.\nАсобныя адвакаты:ЁСЦЬ пры перамовах аб умовах пагаднення кожны бок павінен быў быць прадстаўлены сваім асобным адвакатам.\nПадпісацца абодвума бакамі:Як і любы іншы кантакт, ваша нешлюбная дамова павінна быць падпісана і натарыяльна заверана абодвума бакамі. Такім чынам, ніхто з вас пазней не можа сцвярджаць, што ваш подпіс атрыманы падманным шляхам.\nЛюбое адступленне ад гэтых стандартаў можа прывесці да пагаднення, якое падлягае ануляванню судом.\nДля атрымання дадатковай інфармацыі адносна сапраўднасці і выканання нешлюбных пагадненняў у вашай дзяржаве звярніцеся да мясцовага адваката па сямейным праве.\nякі адсотак працуюць міжгароднія адносіны\nсэкстынг падманвае, калі вы жанатыя\nпераддзяржаўныя плюсы і мінусы


Беларускі дом у Варшаве » У Беластоку абмяркоўвалі беларуска-польскія стасункі\nУ Беластоку абмяркоўвалі беларуска-польскія стасункі\nБеларуска-польскія стасункі, справы польскай меншасці ў Беларусі, роля СМІ Польшчы і Беларусі ў фармаванні вобраза суседа, значэнне „карты паляка” ды іншыя тэмы абмеркавалі ў будынку Падляшскага ваяводства падчас дэбатаў пад назвай «Польская брама на Усход – усходняя палітыка, справы консульскія і паланійныя».\nУдзельнік дэбатаў прафесар Яўген Мірановіч, каментуючы гістарычныя сувязі Польшчы і Беларусі ды вялікі ўплыў на беларускую гаспадарку з боку Расеі, адзначыў, што ніхто на Захадзе не выказаў зацікаўленасць у Беларусі пасля развалу Савецкага Саюза.\n– Калі развальваўся Савецкі Саюз уся гаспадарка спынілася. Галоўным пытаннем стала: Усход ці Захад? Дзе шукаць дапамогі? На Усходзе балаган быў паўсюдны. Таму былі спробы шукаць дапамогі ў Нямеччыне. Шушкевіч паехаў і вярнуўся з нічым. Кебіч паставіў на Польшчу. Але аказалася, што Польшча не мела ніякай рэальнай магчымасці дапамагчы. Сама была бедным, разваленым краем. Ніхто на Захадзе не быў зацікаўлены падтрымкай. Але калі ў Расеі памянялася палітычнае кіраўніцтва, то у Крамлі проста не захацелі губляць Беларусь са сваёй зоны уплываў.\nУ сваю чаргу адна з актыўных удзельніц дэбатаў – дырэктар тэлеканалу «Белсат» Агнешка Рымашэўска-Гузы адзначыла, што стасункі з Беларуссю палякам трэба разглядаць у трох найважнейшых аспектах.\n– У беларуска-польскіх стасунках, на маю думку, маем тры аспекты. Першы – стасункі міждзяржаўныя. Існуе згодна міжнароднага права Рэспубліка Беларусь, з якой Польшча, як дзяржава, мусіць мець адпаведныя адносіны. Другое – гэта стасунікі паміж грамадствамі, з актыўнымі элітамі. Бо калі краіна не мае дэмакратычнага кіравання, то варта падтрымліваць адносіны непасрэдна з грамадствам. І трэці элемент – беларуска-польскія адносіны з улікам вялікай польскай меншасці ў Беларусі.\nМенавіта справам польскай меншасці была прысвечаная другая частка дэбатаў. Яна тычылася працэдуры выдачы „карты паляка”. З прамовамі выступілі старшыня Саюза палякаў на Беларусі Анжаліка Борыс, прадстаўнік польскага консульства ў Гародні Анджэй Рачкоўскі. За дэбатамі назіралі прадстаўнікі польскага Міністэрства замежных спраў, консульства Беларусі ў Беластоку. Мадэратарам дэбатаў выступіла журналістка, вядоўца праграмы «Студыя Усход» на польскім тэлебачанні Марыя Пшэломец.\n1 сакавіка 2020 года 23 лютага 2020 года 16 лютага 2020 9 лютага 2020 года


“Беларусь пасьля 19 сьнежня” вачамі кампаніі ВыбіRight\nhttp://spring96.org/be/news/41181 2011 2011-02-09T11:33:13+0200 2011-02-09T11:33:13+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be\nАдбыўся круглы стол, зладжаны грамадзянскай кампаніяй ВыбіRight, на тэму “Беларусь пасьля 19 сьнежня”.\nПрадстаўнікі незалежных аналітычных цэнтраў, палітыкі, сябры камандаў дэмакратычных кандыдатаў і грамадзкія лідэры падсумавалі вынікі “вялікага” палітычнага году і прааналізавалі ўплыў падзеяў 19 сьнежня на грамадзтва.\nСярод удзельнікаў мерапрыемства – публіцыст Аляксандар Класкоўскі, сацыёляг Сяргей Нікалюк, палітыкі Вінцук Вячорка і Віктар Івашкевіч, палітолягі Андрэй Казакевіч і Андрэя Ягораў, грамадзкія дзеячы Сяргей Мацкевіч, Алег Гулак, Міраслаў Кобаса і іншыя.\nПрысутныя абмяркоўвалі: далейшыя траекторыі разьвіцьця краіны, магчымыя стратэгіі дзеяньняў для грамадзянскай супольнасьці.\nПасьля апошніх прэзыдэнцкіх выбараў у зьнешнепалітычнай сфэры сытуацыя ў Беларусі рухаецца па тым жа самым коле. Эўропа, нягледзячы на радыкальную рыторыку, рэальна сваіх дзеяньняў, параўнальна з 2006 годам, істотна не зьмяніла. Узаемадачыненьні па лініі ЭЗ-Беларусь адбываюцца па наступнай схеме: канфлікт з нагоды выбараў і парушэньня правоў чалавека – барацьба за вызваленьне палітвязьняў у форме дыялёгу – вызваленьне палітвязьняў – замірэньне / уяўная лібэралізацыя – новы канфлікт. Удзельнікі круглага стала абмяркоўвалі, якім чынам пазьбегнуць гэтага зачараванага кола, якое, відавочна, зараз круціцца шпарчэй з-за неспрыяльнай для ўладаў эканамічнай сытуацыі.\n“Мяне вельмі цешыць, што бадай упершыню пасьля мінулых выбараў у такой прадстаўнічай кампаніі экспэртаў і дзеячаў мы паступова пачалі адыходзіць ад тэмы “Што адбылося?” і пераводзіць дыскусіі ў практычную плашчыню па тэме “Што рабіць? – распавёў юрыст Асамблеі НДА Юрый Чавусаў. -- У прынцыпе, я ўдзельнічаў апошнім часам у шэрагу фармальных і нефармальных дыскусіях і, як мне падаецца, гэтая сустрэча была беспрэцэдэнтнай як па шчырасьці, так і па канструктыўнасьці размоваў асобаў, якія прадстаўляюць адрозныя пункты гледжаньня і розныя стратэгічныя пазыцыі. Калі браць падзеі 2006 года, то там сытуацыя непаразуменьня і нявызначанасьці паміж прадстаўнікамі дэмакратычных арганізацыяў працягвалася большы час, чым зараз”.\nФакт прысутнасьці на мерапрыемстве на сустрэчы прадстаўнікоў Асамблеі НДА, Беларускага інстытута стратэгічных дасьледаваньняў BISS, Нацыянальнай плятформы грамадзянскай супольнасьці Ўсходняга партнэрства, прадстаўнікоў кампаніяў апазыцыйных кандыдатаў, сябраў дэмакратычных партыяў дае спадзяваньне на кансалідацыю ў бачаньні, кансалідацыю ў падыходах прыхільнікаў дэмакратычных пераўтварэньняў.\n09.02.2011 Тэгі: свабода асацыяцыяў


Камунальнікаў будуць рыхтаваць па тэхналогіях віртуальнай рэальнасці | zviazda.by\nХатняя старонка » Эканоміка » Камунальнікаў будуць рыхтаваць па тэхналогіях віртуальнай рэальнасці\nКамунальнікаў будуць рыхтаваць па тэхналогіях віртуальнай рэальнасці\nЗ красавіка спецыялісты жыллёва-камунальнай гаспадаркі пачнуць вывучаць работу па цеплазабеспячэнні дома на спецыяльным трэнажоры, які імітуе цеплапункт. А ўжо ў сакавіку першай групе камунальнікаў пачнуць выкладаць асновы псіхалогіі стасункаў з жыхарамі і работы ў стрэсавых сітуацыях і навучаць іх размаўляць простай мовай, зразумелай спажыўцам.\nПамылкі без наступстваў\nТакія амбіцыйныя планы ставіць перад сабой Кацярына ГАРБАЧОВА, дырэктар установы дадатковай адукацыі дарослых «Дзяржаўны цэнтр павышэння кваліфікацыі кіруючых работнікаў і спецыялістаў «Жылкам». Літаральна праз месяц цэнтр зменіць адрас і пачне функцыянаваць у больш прыдатных умовах, дзе зможа стаць «рэсурсным цэнтрам для навучання спецыялістаў сістэмы ЖКГ». Менавіта так прапісана задача ўстановы ў канцэпцыі развіцця жыллёва-камунальнай гаспадаркі да 2025 года.\nУ той жа час цэнтр збіраецца стаць пляцоўкай і для падрыхтоўкі спецыялістаў іншых устаноў адукацыі, якія вучаць роднасным прафесіям. Гэта спецыяліст па комплексным абслугоўванні, слесар-сантэхнік, работы зялёнага будаўніцтва і іншыя. Неўзабаве тут з'явяцца спецыялізаваныя класы: па другасных матэрыяльных рэсурсах, энергаэфектыўным абсталяванні, цеплавой, водаправодна-каналізацыйнай, электрычнай, ліфтавай гаспадарках.\n— Заняткі будуць праводзіцца на сапраўдным абсталяванні, наглядна будуць прадстаўлены цеплавыя пункты, макеты цеплавузлоў і іншае. Без інтэрактыўнага развіцця цяпер ніяк, — упэўнена Кацярына Гарбачова. — Свой праграмны комплекс абслугоўвання будынкаў (ПКАБ) мы распрацоўвалі год. Ствараўся ён з мэтай мінімізаваць затраты на навучанне спецыялістаў на прадпрыемствах, а таксама каб зменшыць выдаткі на абсталяванне для навучання. Няправільнае дзеянне ў цеплапункце на працуючым абсталяванні — гэта выхад са строю дарагой помпы ці іншай прылады. Наш трэнажор дазваляе рабіць памылкі без наступстваў для дома.\nТрэнажор будзе карысны для многіх камунальных прафесій: ад рабочага па комплексным абслугоўванні будынкаў да галоўных інжынераў, гаворыць Кацярына Гарбачова. Праграма дазваляе дэталёва вывучыць цеплапункт, скрупулёзна разгледзець кожную дэталь абсталявання. Прычым мадэль кожнай прылады можна паглядзець у ЗD-праекцыі, пакруціць у розныя бакі, убачыць яе знутры ў разрэзе, «памацаць».\n— Трэніроўка спачатку праходзіць у рэжыме навучання, калі чалавек наглядна знаёміцца з абсталяваннем цеплавузла. Пасля азнаямлення выкладчык прапануе выканаць нейкае дзеянне на трэнажоры. Пры гэтым ён задае пэўныя параметры: колькасць паверхаў, нагрузку і іншыя ўводныя, ад якіх будуць залежаць дзеянні студэнта ў цеплапункце. Пры няправільных дзеяннях трэнажор адразу пакажа, што ты нарабіў: пойдзе пара, зашыпіць абсталяванне, пацячэ вада. Мы хочам, каб кожны максімальна пагрузіўся ў тое асяроддзе, з якім яму давядзецца працаваць, — расказала дырэктар. — Дзякуючы такому навучальнаму абсталяванню, цяпер не трэба перажываць, што ў галіну трапіць нейкі недаспецыяліст і пачне давучвацца і трэніравацца на рабочых прыладах у рэальным цеплавузле.\nТрэнажор для галоўнага інжынера\nПакуль што сімулятар праходзіць тэсціраванне, і першая група камунальнікаў пачне заняткі на ім з красавіка. У цэнтры хочуць максімальна задзейнічаць у навучанні ўсіх: не толькі навучэнцаў пасля ПТВ, але і дзеючых спецыялістаў — майстроў, дырэктараў і галоўных інжынераў, каб яны праверылі сябе.\n— Добра вучыцца метадам спроб і памылак, калі іх можна пасля спакойна прааналізаваць з выкладчыкам, а не сапсаваць абсталяванне. А яно ў працэсе работы мяняецца, з'яўляюцца новыя прыборы. І дзе вывучыць усе гэтыя дэталі, даведацца, як яны працуюць, як не тут, на трэнажоры, каб ісці ў нагу з часам, — разважае Кацярына Гарбачова. — ЖКГ, як і медыцына, побач з людзьмі ўсё іх жыццё. Калі правесці аналогію, то людзі сустракаюцца з жыллёва-камунальнай паслугай — вадой — пасля нараджэння ў радзільным доме і заканчваюць шлях паслугамі пахавання, якімі таксама займаюцца камунальнікі. Не заўсёды можна дакладна вызначыць, што баліць у арганізме чалавека. Так і з домам. Сёння гэта найскладанейшая інжынерная канструкцыя. І спецыяліст павінен мець адпаведны высокі ўзровень ведаў, каб усё гэта абслугоўваць.\nСімулятар — гэта не канчатковы прадукт. Са з'яўленнем новых прылад і прыстасаванняў усе яны будуць дадавацца ў трэнажор. На чарзе ўжо, напрыклад, элементы дыспетчарызацыі. Пакуль трэнажор уяўляе сабой візуальную інтэрактыўную панэль для заняткаў, але ў планах спецыялістаў цэнтра аснасціць яго магчымасцю займацца ў віртуальнай рэальнасці. Дадаць сюды акуляры і пальчаткі для максімальна поўнага пагружэння ў віртуальнасць і дасягнення эфекту, што ты сапраўды ўвайшоў у дзеючы цеплапункт.\n— Сістэма абслугоўвання дома ў плане цеплазабеспячэння, якая прадстаўлена ў сімулятары, — гэта толькі адна з 12 асноўных камунальных паслуг галіны ЖКГ. У будучым трэнажор будзе развівацца і па іншых спецыяльнасцях. Ужо ставіцца задача «падняцца з падвала ў дом». Паказаць, як рухаецца вада па стаяках. З'явіцца візуалізацыя ліфтаў, электраправодкі і іншае, — дадала спецыяліст.\nПаколькі дагэтуль існуе пэўнае непаразуменне ў зносінах камунальнікаў і жыхароў, у цэнтры распрацавалі яшчэ адну праграму па навучанні спецыялістаў рабоце з насельніцтвам. Яна прадугледжвае тыднёвы курс навучання. Сюды ўваходзіць псіхалагічны блок па кліентаарыентаванні, работа ў стрэсавай сітуацыі, тайм-менеджмент па арганізацыі свайго часу і часу стасункаў з кліентамі. А таксама базавы курс па асноўных камунальных паслугах, каб можна было максімальна даступна растлумачыць жыхару, якая паслуга яму аказваецца і што з сябе ўяўляе. Спецыяліст простай і зразумелай мовай будзе тлумачыць усё гэта. Пакуль толькі мінчане будуць атрымліваць такую паслугу, пасля яе распаўсюдзяць на ўсю краіну.\n— Пасля выпуску першай групы мы плануем пратэсціраваць іх, каб зразумець, чаго не хапіла ў гэтым курсе, а чаго наадварот, занадта. Мы хочам, каб было і нашаму спецыялісту камфортна працаваць, і чалавеку зручна яго разумець. Прафесіяналы навучацца карэкціраваць канфліктную сітуацыю, дамаўляцца з чалавекам, — расказала яна. — Яны стануць працаваць з псіхолагамі, будуць праводзіцца трэнінгі і круглыя сталы.\nУжо распрацавана праграма псіхалагічнага тэсціравання для спецыялістаў сістэмы ЖКГ. Сёння яго праходзяць кіраўнікі і спецыялісты падчас прафесійнай атэстацыі.\nМяркуецца, што пасля новай перападрыхтоўкі спецыялісты змогуць і растлумачыць алгарытм налічэння «камуналкі», і расказаць, з чаго складаюцца тарыфы, як робіцца пераразлік аплаты, чаму не сыходзяцца паказчыкі па вадзе, адкуль столькі «набегла» за святло і іншыя «спажывецкія дробязі», якія вельмі актуальныя і хвалюючыя для людзей.\nЗагаловак у газеце: Цеплапункт у ЗD, або ЖКГ-сімулятар


Будзьма беларусамі! » «Выбірай сэрцам!»: Юрый Жыгамонт правёў творчыя сустрэчы ў пяці гарадах Беларусі\n26.10.2017 | У краіне\nУ кастрычніку 2017 года ў Беларусі завяршылася кампанія па прафілактыцы сардэчна-сасудзістых захворванняў, арганізаваная Беларускім Таварыствам Чырвонага Крыжа. Фіналам кампаніі стала серыя творчых сустрэч з акцёрам і тэлевядучым Юрыем Жыгамонтам у пяці гарадах краіны. Акцёр падзяліўся гісторыямі пра Беларусь, пакінутымі за кадрам перадачы «Падарожжа дылетанта», і распавёў, як пераадолеў сур’ёзнае захворванне, каб працягнуць падарожжа.\nЯ ўдзячны кожнаму, хто прыйшоў на мае творчыя сустрэчы. Мне задавалі вельмі цікавыя пытанні і распавядалі свае асабістыя гісторыі. У нас атрымалася адкрытая размова ў прыязнай абстаноўцы. Кожная з гэтых сустрэч запомніцца мне на вельмі доўгі час. Я рады быць часткай такой карыснай ініцыятывы і спадзяюся, што творчыя сустрэчы падарылі гледачам добры настрой і натхнілі клапаціцца пра сваё здароўе, – паведаміў Юры Жыгамонт.\n– Хваробы сістэмы кровазвароту з’яўляюцца галоўнай прычынай смяротнасці і інваліднасці насельніцтва ў Беларусі. З дапамогай інфармацыйнай кампаніі мы расказваем, як можна знізіць рызыку развіцця сардэчна-сасудзістых захворванняў і спрабуем матываваць людзей змяніць сваё паводзіны ў бок здаровага ладу жыцця. Мы рады, што вядомыя людзі Беларусі падтрымліваюць кампанію і далучаюцца да яе. Спадзяемся, творчыя сустрэчы з Юрыем Жыгамонтам таксама сталі для ўдзельнікаў добрым стымулам беражліва і адказна ставіцца да свайго здароўя, – пракаментавала менеджэр праекта БТЧК Таццяна Святловіч.


Состоялась презентация книги журналистки «Звезды» Тамары Бунто » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nАдбылася прэзентацыя кнігі журналісткі "Звязды" Тамары БУНТА\nУ рэспубліцы / Літаратурная старонка\nУ сталічным літаратурным музеі Янкі Купалы адбылася прэзентацыя кнігі журналісткі "Звязды", былой рэдактаркі часопіса "Алеся" (у мінулым—"Работніца і сялянка") Тамары БУНТА. У гістарычных сценах будынка прысутнічала язненка Саламея Сіняўская. Яна здаўна знаёмая з Тамарай Пятроўнай. Як актыўная чытачка часопіса, наша зямлячка некалі запрасіла журналістку ў свой край, і тая ахвотна адгукнулася.\n"Прыехала ў сераду. Заўсёды стараюся завітваць, куды запрашаюць. Да сваіх удзячных чытачоў. Сустрэлася з язненцамі, выступіла ў клубе і бібліятэцы. Пасля пытаюся: калі аўтобус назад? Толькі ў пятніцу, мне адказваюць. Што ж, прыйшлося застацца ў гасціннай Саламеі Антонаўны",—не забываецца на гэты выпадак Тамара Бунта.\nСаламея Сіняўская падчас выступлення на прэзентацыі таксама не стрымлівала ўражанняў ад знаёмства са сталічнай журналісткай. Яшчэ раз нагадала ёй пра жаночы клуб "Вера. Надзея. Любоў", уручыла прэзенты.\nДа слова, адзначу. Тамары Бунта Міёршчына не чужая. А нават родная. Адсюль паходзіць яе муж. Па словах жонкі, вельмі добры. Таму не шкадуе, што памяняла знакамітае ў творчым асяродку прозвішча Міжыгурскай на Бунта.\n"Дзяўчынка з Вішнёвага завулка"—зборнік дзіцячых апавяданняў, дзе аўтарка з цёплай усмешкай прыгадвае вясёлыя і сумныя гісторыі свайго дзяцінства. Падзеі адбываюцца ў невялікім беларускім горадзе 45 год таму. Кароткавалосае рыжае дзяўчо заўважна фігурыруе на каларытных ілюстрацыях, якія зрабіла мінская мастачка Аксана Аракчэева. Яна, дарэчы, далучылася і да стварэння мастацкай галерэі "Пуня" ў Мілашове, прысутнічала там падчас адкрыцця. Нераўнадушныя творцы да нашых мясцін. Ці мясціны да творцаў.\nДарэчы сказаць, кніга Тамары Бунта "Дзяўчынка з Вішнёвага завулка" перамагла ў літаратурным конкурсе Саюза пісьменнікаў Беларусі ў намінацыі "Дзіцячая літаратура". Міжволі плачаш, калі чытаеш прасякнутыя аповеды пра дзіцячыя крыўды, поспехі і радасці. Так хацелася апельсінаў, але ганарыстая "буржуйка" пачаставала іншых дзяўчат, а рыжанькую Тому прагнала. Татка на дзень народзінаў задумаў падарыць вопратку, але дзяўчынцы так марылася пра ляльку. Загадзя збегала ў магазін вывучыць асартымент. Толькі б не танную Кацюшу, толькі б сапраўдных, якія самі вачаняты заплюшчваюць. Ды ў падарунак—Кацюша. Тома заплакала і стала яе цалаваць, каб не засмучаць бацькоў. Хай думаюць, што слёзы ад шчасця.\nАбавязкова пачытайце апавяданні Тамары Бунта. Раўнадушнымі не пакінуць. І цікавымі стануць не толькі дзецям, але і дарослым.\n» Бенефис Соломеи и клуба "Вера. Надежда. Любовь" прошел в Язно\n» По случаю двух праздников


16.06.2017 16.06.2017 Маяк Палесся1927Комментарии on Механізатарам ААТ “Чамярыскі” па выніках работы на пасяўной уручылі граматы і падарункі\nМеханізатараў ААТ “Чамярыскі”, якім па выніках работы на пасяўной павінны былі ўручыць граматы і падарункі, давялося шукаць па ўсёй гаспадарцы.\nАнатоль Ціханчук, напрыклад, каля Хракавіч трамбаваў зялёную масу. Яе дастаўлялі з поля тры аўтамашыны. У мінулыя гады эканамічная служба гаспадаркі распрацоўвала меры матэрыяльнага стымулявання, заахвочвала ўдзельнікаў зялёнага жніва ў зладжанай і эфектыўнай рабоце. Сянажныя ёмістасці, незалежна ад іх умяшчальнасці, неабходна было запоўніць за кароткі тэрмін, каб атрымаць якасны корм. Па словах маладога агранома Уладзіслава Трафімовіча, стараюцца людзі і зараз. За два дні ў траншэю паступіла 625 тон здробненай травы. Задача Анатоля Рыгоравіча – дбайна ўтрамбаваць яе.\nУ час веснавых палявых работ вопытнаму механізатару даручылі пагрузку арганікі. Выпрацоўкі ён дасягнуў высокай, за што і быў адзначаны. Старшыня райкама прафсаюза работнікаў АПК Віктар Балобан цёпла павіншаваў хлебароба з працоўнымі поспехамі і пажадаў моцнага здароўя і новых поспехаў. Зялёнае жніво набірае тэмпы, так што Анатоля Рыгоравіча чакаюць напружаныя будні.\nВялікія надзеі ўскладвалі сёлета на новы “Кіравец” і яго гаспадара Сяргея Фалея. І тэхніка, і чалавек не падвялі, сумленна адпрацавалі на пасяўной. Уладарыць на палях магутная тэхніка і ў гэтыя дні.\nВыкарчаваныя ўчасткі пад сяўбу Сяргей Рыгоравіч рыхтуе з дыскатарам “Цігель”. Прадназначаны ён для глыбокай апрацоўкі глебы. З механізатарам мы сустрэліся на тэрыторыі машыннага двара. Лідар прафсаюзнай арганізацыі падзякаваў Сяргею Рыгоравічу за працу.\nЛіст з падзякай і падарунак павінен быў атрымаць яшчэ адзін трактарыст з “Чамярыскага” – Пётр Ефіменка. Яго прозвішча значылася сярод тых, хто ўносіў арганічныя ўгнаенні. Павінша-ваць Пятра Фёда-равіча асабіста ў той дзень не атрымалася, бо ён паехаў у Хойніцкі раён. Добра, што паміж аграрыямі дзейнічае прынцып узаемавыручкі. Калі тэрмінова спатрэбілася запчастка, а яе ў наяўнасці ў сваёй гаспадарцы няма, выручаць суседзі. Так было і на гэты раз. Пётр Фёдаравіч задзейнічаны цяпер на культывацыі глебы.\nЯк расказала старшыня прафкама адкрытага акцыянернага таварыства Людміла Какалава, для ўдзельнікаў корманарыхтоўкі арганізавана гарачае харчаванне. Абеды, якія рыхтуе Наталля Пяхота, дастаўляе ў поле і раздае Святлана Фалей. Дарэчы, атрымліваюць іх вяскоўцы бясплатна. Дырэкцыя сельгаспрадпрыемства паклапацілася аб рамонце сталовай у Хракавічах, што дазволіла сэканоміць немалыя сумы грошай. А галоўнае – людзі задаволены.


Не абышлося і без “славутых” крадзяжоў веласіпедаў. Так, у кіраўчанкі прапала яе двуколавая машына, якая была пакінута каля аднаго з дамоў па вул. Першамайскай райцэнтра. Прыкладны перыяд учынення крадзяжу — з 23.00 па 00.30 гадзін. Не пакідайце свае рэчы без нагляду…\nПрыцягненнем да крымінальнай адказнасці адразу па трох артыкулах Крымінальнага кодэксу завяршыўся ваяж у фруктовы сад СВК “Рассвет” імя К.П.Арлоўскага жыхара Валосавіч. Неяк уранні разам са сваім аднавяскоўцам ён накіраваўся сюды на аўтамашыне. Аб мэтах наведвання ў сад, дзе паспеў багаты ўраджай яблыкаў, няцяжка здагадацца. Парушальнікаў заўважылі работнікі сада і патрабавалі пакінуць яго тэрыторыю. Адпаведнай рэакцыі не паследавала. Да візіцёраў мусілі прымяніць сілу. Надта “пакрыўджаным” гэтымі абставінамі аказаўся адзін з іх. Праз непрацяглы час ён вярнуўся і стаў пагражаць начальніку вытворчага ўчастка забойствам або нанясеннем цяжкіх цялесных пашкоджанняў, прычым рабіў гэта з дапамогай пнеўматычнага пісталета, патрабуючы за “маральны ўрон” 200 долараў ЗША… Умяшаліся ў садовы дэтэктыў супрацоўнікі міліцыі. Пагроза забойствам і вымагальніцтва — гэта ўжо працяглы тэрмін турэмнага зняволення. А тут высветлілася, што кіраваў аўтамашынай зламыснік у стане алкагольнага ап’янення, прычым гэта яго паўторнае парушэнне на працягу года і, адпаведна, яшчэ адна крымінальная справа…\n← Дапамога гаспадаркам\nЗ працоўным запалам! →\n25.01.2019 25.01.2019 Газета Кiравец Комментариев нет