Ён любіў нас, маладых, і тэатр\nЗдавалася, што ён будзе жыць заўсёды. Апантаны, шчыры, цікавы, бадзёры Валянцін Іванавіч Ермаловіч — мой дарагі настаўнік, сябра, дарадца. Ён памёр раптоўна, вымавіўшы толькі адно слова: “Сэрца”. Гэта адбылося 22 снежня 2004 года. Хаця праз тры месяцы ён рыхтаваўся адзначыць сваё 80-годдзе. Не паспеў…\nПазнаёміўся я з Валянцінам Іванавічам Ермаловічам летам 1974 года, калі паступаў на тэатральнае аддзяленне Магілёўскага культасветвучылішча. Я, вясковы хлопчык са Слонімшчыны, які з дзяцінства марыў стаць акцёрам і рэжысёрам, неяк прачытаў у газеце аб’яўку, што ў далёкім Магілёве ёсць такое вучылішча, куды пасля 8-га і 10-га класаў прымаюць хлопчыкаў і дзяўчынак. Сабраў чамаданчык і паехаў у невядомы вялікі горад на Дняпры. Тады мне яшчэ не было і 16-ці гадоў. Знайшоў я гэтае вучылішча, здаў дакументы і… дачакаўся ўступных экзаменаў. Але перад тым абітурыентам неабходна было расказаць верш, кавалачак прозы і паказаць сцэнічны эцюд. Верш і прозу я ведаў, а вось што гэта за эцюд — першы раз чуў. За некалькі хвілін да паказу я атрымаў кансультацыю ў дзяўчат, якія паступалі разам са мной. Яны былі больш вопытныя ў тэатральнай справе, бо ў сваіх гарадах наведвалі драмгурткі і народныя тэатры, таму добра ведалі, што такое эцюд і як яго трэба паказваць.\nНа хаду прыдумаў свой уласны эцюд і пайшоў перад прыёмнай камісіяй на маленькай спецыяльнай сцэне яго паказваць. Сюжэт эцюда быў вельмі просты і нават смешны: я пайшоў у грыбы, там убачыў лісіную нару, пачаў чакаць, калі ліса адтуль вылезе, каб яе злавіць за хвост. Замест нары — паклаў на сцэне крэсла. Гэта дазвалялася. У прыёмнай камісіі сядзелі чалавек восем. Сярод іх быў і Валянцін Іванавіч Ермаловіч. Усе ўважліва глядзелі, што я буду паказваць. І вось у самы адказны момант эцюда, калі нібыта ліса “выскачыла” з нары і я кінуўся яе “лавіць”, крэсла ад майго падзення паляцела проста на прыёмную камісію. Але я не разгубіўся, а паказаў эцюд да канца. Пасля падзякаваў усім за ўвагу, выйшаў на калідор. Адразу падумаў, што ўсё — мяне не дапусцяць да асноўных экзаменаў. Але выйшла наадварот. Памятаю, выступаў Валянцін Іванавіч, які перад абітурыентамі сказаў, што лепш за ўсіх эцюд паказаў Чыгрын.\nТак я стаў навучэнцам Магілёўскага культасветвучылішча. Але рэжысуру ў нас выкладаў не Валянцін Ермаловіч, а Леанід Багам’я, якога ў 60-гадовым узросце нечакана скасіў інфаркт. Гэтыя рэжысёры сябравалі. Больш вопытны Валянцін Іванавіч бываў у нас на занятках і рэпетыцыях, дапамагаў маладому рэжысёру і выкладчыку Леаніду Багам’і. Вельмі часта Валянцін Ермаловіч гутарыў са мной, цікавіўся маім жыццём, называў мяне сваім земляком, заходнікам. Мне ад гэтага было цяплей і лягчэй. А яшчэ Валянцін Іванавіч заўсёды размаўляў на беларускай мове. І ўсе навучэнцы, якія з ім гутарылі, стараліся размаўляць таксама па-беларуску.\nДаведаўшыся, што я пішу вершы, Валянцін Іванавіч аднойчы мне сказаў: “Я гутарыў са сваім сябрам паэтам Аляксеем Пысіным пра цябе. Заўтра ў памяшканні рэдакцыі “Магілёўская праўда” будзе пасяджэнне абласнога літаратурнага аб’яднання. Выберы найлепшыя вершы і схадзі туды…”\nЯ вельмі хваляваўся, бо ўпершыню выносіў на суд свае яшчэ кволыя першыя творы. У рэдакцыі сустрэлі мяне шчыра і добразычліва. За сталом моўчкі сядзеў Аляксей Васільевіч Пысін. Маўчаў ён і тады, калі ўсе па чарзе чыталі свае вершы (пераважна рускамоўныя). Пасля паэты паміж сабой пачалі спрачацца і нават сварыцца. Напрыканцы літаб’яднання загадчык ідэалагічнага аддзела газеты таварыш Ізотаў даў слова Аляксею Пысіну. Аляксей Васільевіч ціха сказаў: “З усіх вершаў, якія тут прагучалі, мне найбольш спадабаліся вершы Сярожы Чыгрына. Іх я і буду прапаноўваць на нашу літаратурную старонку”.\nПраз некалькі дзён я атрымаў ад Аляксея Пысіна ліст, дзе ён прасіў тэрмінова прыслаць два вершы, выбраныя з усіх мной прачытаных для літстаронкі. Я даслаў адзін верш пра хлеб. Ён і быў надрукаваны ў магілёўскай абласной газеце.\nЗа тры гады вучобы ў Магілёве з Валянцінам Ермаловічам і Аляксеем Пысіным мне давялося не раз прымаць удзел у літаратурна-музычных вечарынах і сустрэчах з чытачамі. У Магілёўскім абласным аддзяленні Саюза пісьменнікаў Беларусі Валянцін Ермаловіч быў адказны за нумары мастацкай самадзейнасці, а Аляксей Пысін — за літаратурную частку. Дзе мы толькі на Магілёўшчыне не былі! Дзе мы толькі не выступалі! Гэта быў рамантычна-светлы і найцікавейшы час майго юнацтва. З ініцыятывы Аляксея Пысіна мы разам з Валянцінам Ермаловічам выдавалі ў вучылішчы рукапісны літаратурны часопіс “Лучынка”. Знайсці б цяпер хоць адзін нумар…\nВалянцін Ермаловіч вельмі любіў беларускую паэзію. Ён вучыў мяне дэкламаваць вершы са сцэны. Асабліва ў той час мой настаўнік захапляўся паэзіяй Янкі Непачаловіча. Неяк паехалі выступаць на Краснапольшчыну. У сельскім Доме культуры сабралася поўная зала людзей. На першым радзе сядзелі кіраўніцтва мясцовага калгаса, Аляксей Пысін, Валянцін Ермаловіч. А я на сцэне чытаю Янку Непачаловіча:\nХоць нельга і розум, і сэрца\nПакласці на шалі,\nДы ўсё ж чалавек пазнаецца\nПа крупнай дэталі…\nЗала прыціхла. Аляксей Пысін, апусціўшы галаву, нешта думаў, а пасля сказаў: “Добра, Сярожа, добра!..” У гэты вечар мы яшчэ паказалі жарт Л. Родзевіча “Збянтэжаны Саўка”, дзе я іграў Саўку, мае аднакурснікі Генадзь Гавароўскі — жабрака, а Валянціна Паўлоўская — Магрэту. Зала ад смеху проста грымела. Нас выклікалі некалькі разоў на біс. А пасля канцэрта Валянцін Іванавіч мяне абняў і сказаў: “Малайчына!”\nУ 1977 годзе я скончыў Магілёўскае культасветвучылішча і пайшоў у войска. Пасля войска паступіў у Белдзяржуніверсітэт. З Валянцінам Ермаловічам сувязі на пэўны час згубіліся. Аля пасля мы зноў з ім выпадкова сустрэліся ў Мінску ў Доме літаратараў. З яго слоў і са слоў краснапольскага краязнаўцы Леаніда Васільевіча Лабаноўскага я даведаўся, што ў канцы 70-х гадоў мінулага стагоддзя Краснапольскаму народнаму тэатру пагражала закрыццё. І Валянцін Іванавіч, жывучы ў Магілёве, вырашыў узначаліць гэты калектыў. Працуючы выкладчыкам рэжысуры Магілёўскага культасветвучылішча, ён адначасова ўзваліў на свае плечы і гэтую нялёгкую ношу: рабочыя дні ў вучылішчы, выхадныя — у Краснаполлі. Гутарыў з аматарамі сцэны, пераконваў, вяртаў надзею. Вывучаў здольнасці ўжо вядомых краснапольцам выканаўцаў, адкрываў новыя імёны. А там — адна прэм’ера, другая, трэцяя… І — поспех! Заслужаны поспех! І тады, як гэта ў нас часта бывае, знайшліся зайздроснікі, ледзь не хапугам аб’явілі Ермаловіча: маўляў, дзве зарплаты заграбае. Паляцелі пасквілі ў Міністэрства культуры БССР. І адабралі тады ў Валянціна Іванавіча рэжысёрскі аклад.\nДы не адабралі волю, нават не пахіснулі яе. Ён па-ранейшаму прыязджаў у выхадныя дні ў Краснаполле і з яшчэ большым запалам працаваў і працаваў. Рабіў гэта не дзеля славы, не. Яму не давалі спакою трапныя словы Максіма Гарэцкага, што заселі ў памяці: “Пакажыце беларусу са сцэны, хто ён, чым ён мог быць, гукніце яго са сцэны да новага жыцця…” І ён гукаў. Гукаў праз вобразы герояў сваіх спектакляў паводле п’ес беларускіх драматургаў. А восенню 1987 года мне ў Слонім з Магілёва ад Валянціна Ермаловіча прыйшоў пакет. Адкрываю — а там афіша да спектакля “Снатворны Мак”, праграмка спектакля, фотаздымкі сцэн з гэтай пастаноўкі і пісьмо. У ім мой старэйшы сябра пісаў, што “Краснапольскі народны тэатр упершыню ажыццявіў пастаноўку спектакля па п’есе твайго земляка Кандрата Лейкі “Снатворны Мак”. Я быў страшэнна ўзрадаваны і здзіўлены пастаянным імкненнем Валянціна Іванавіча да новага.\nЁн заўсёды быў у пошуку. На сцэну “выцягваў” не тое, што ўжо было абкатанае іншымі творчымі калектывамі, а нешта новае, забытае, арыгінальнае. Так сталася і з п’есай Кандрата Лейкі “Снатворны Мак”. Сапраўды, яе ніхто ніколі не ставіў. Яна была выдадзена асобнаю кніжачкай у Вільні ў 1912 годзе і прысвечана вясковым дзецям Слонімскага павета. А сцэнічнае жыццё атрымала ў Краснаполлі праз 75 гадоў пасля яе выдання. Ды і ігралі ролі ў гэтым спектаклі дзеці з маладзёжнай студыі народнага тэатра. Да сённяшніх дзён больш ніхто так і не ажыццявіў пастаноўкі “Снатворнага Маку”.\nКраснапольскі народны тэатр Валянцін Ермаловіч узначальваў 14 гадоў. За гэты час калектыў тэатра прымаў удзел у абласных, рэспубліканскіх, усесаюзных і міжнародных аглядах-конкурсах, выступаў па тэлебачанні, на розных фэстах і сустрэчах. І адусюль прывозіў дыпломы і прызавыя месцы, быў узнагароджаны Граматай Вярхоўнага Савета БССР, станавіўся лаўрэатам прэміі камсамола Беларусі і Магілёўшчыны. А рэжысёр тэатра Валянцін Ермаловіч атрымаў званне заслужанага работніка культуры Беларусі.\nПасля Краснаполля Валянцін Іванавіч працаваў рэжысёрам Бялыніцкага народнага тэатра юнага гледача, а потым — рэжысёрам народнага тэатра “Валянцін” Магілёўскага гарадскога цэнтра культуры і адпачынку. Ён планаваў пасля свайго 80-годдзя падрыхтаваць і выдаць кнігу “Запіскі рэжысёра народнага тэатра”. Прасіў майго аднакурсніка, журналіста і пісьменніка Міхася Карпечанку з Бялынічаў быць рэдактарам гэтай кнігі. Дарэчы, у 2002 годзе Міхась даслаў мне ў Слонім сваю кніжку п’ес “Дачка волі”. Уступнае слова да гэтай кніжкі напісаў Валянцін Ермаловіч. Даведаўшыся, што Міхась дасылае мне сваю кніжку, пасля ўступнага слова Валянцін Іванавіч дапісаў пару слоў: “Дарагі Сяргей. Вельмі рады за тваю актыўнасць на ніве беларускага адраджэння. Жадаю поспехаў і надалей! В. Ермаловіч. 8 мая 2002 г.”\nВалянцін Іванавіч заўсёды любіў казаць: “Мы дзейсна павінны ўсведамляць словы Якуба Коласа: “Трэба шырыць ідэю тэатра, несці яго ў самыя нізіны. Беларус, як мне здаецца, мае вялікую здольнасць да тэатра”.\nВалянцін Ермаловіч адчуваў сэрцам гэтую кранальную здольнасць, гэтае духоўнае яднанне сцэны і залы. І ганарыўся, што ён — беларус. А я буду заўсёды ганарыцца, што ён быў маім настаўнікам і старэйшым сябрам.\nІ апошняе. У 2014 годзе разам з Міхасём Карпечанкам з Бялыніч я падрыхтаваў і выдаў кнігу ўспамінаў пра Валянціна Ермаловіча “Ачышчэнне душы”. А ў 2015 годзе ў гонар Валянціна Ермаловіча ў Магілёве была адкрыта мемарыяльная шыльда.\nЕрмаловіч Валянцін Іванавіч (17. 3. 1925 — 22. 12. 2004)\nНарадзіўся ў вёсцы Малыя Навасёлкі Дзяржынскага раёна. Рэжысёр, акцёр, педагог. Заслужаны работнік культуры Беларусі (1988). Скончыў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут (1950, курс К. Саннікава). Акцёр Пінскага (1950—1954) і Магілёўскага (1954—1956) абласных драматычных тэатраў, выкладчык Магілёўскага вучылішча культуры (1956—1985). Адначасова — кіраўнік Магілёўскага народнага тэатра Палаца культуры завода штучнага валакна (1961—1969), тэатральнага калектыву медыцынскіх работнікаў Магілёўскай абласной псіхіятрычнай бальніцы (1971—1977), Краснапольскага народнага тэатра (1978—1992), рэжысёр Бялыніцкага народнага тэатра юнага гледача (1993—1998), з 1992 года быў кіраўніком народнага тэатра “Валянцін” Магілёўскага гарадскога Цэнтра культуры і вольнага часу.


20.08.2019 / 08:31 1\nУкртрансгаз і Малдоўгаз, сумесна з аператарамі ГТС іншых краін, узгаднілі неабходныя тэхнічныя рашэнні для стварэння новых імпартных магутнасцяў на базе сістэмы Трансбалканскіх трубаправодаў па кірунку «поўдзень-поўнач» (рэверс па трубаправодзе Транзіт-1). Пра гэта «Еўрапейскай праўдзе» паведамілі ў прэс-службе Укртрансгаза\n«Галоўнай мэтай супрацоўніцтва з'яўляецца дыверсіфікацыя маршрутаў паставак газу ва Украіну ў рамках падрыхтоўкі да асенне-зімовага перыяду 2019/2020», — гаворыцца ў паведамленні.\nЧакаецца, што ўжо 1 студзеня 2020 будзе створана пастаянная магутнасць для імпарту з Румыніі аб'ёмам 1,5 млрд кубаметраў газу ў год, незалежна ад аб'ёмаў транзіту расійскага газу па тэрыторыі Украіны.\nТранспарціроўка блакітнага паліва ад пункту Ісакча-1 — Арлоўка будзе адбывацца па магістральных газаправодах «Паасобная — Ізмаіл» і «Шабялінка — Днепрапятроўск — Крывы Рог — Ізмаіл».\nСпецыялісты Укртрансгаза і Малдоўгаза ўзгаднілі мадэрнізацыю памежных газавымяральных станцый ГВС «Грабенікі» (Украіна) і ГВС «Каўшаны» (Малдова) для працы ў рэверсным рэжыме, гаворыцца ў заяве.\nУкраінскі бок плануе пабудаваць дадатковыя абводныя лініі газаправодаў, усталяваць новыя тэхналагічныя перамычкі з мантажом трох шаравых кранаў і завяршыць рэканструкцыю ГВС «Грабенікі» да канца 2019 года.\n«Для Украіны і Малдовы гэты праект мае стратэгічнае значэнне, бо дыверсіфікаваўшы шляхі паставак газу, абедзве дзяржавы падвысяць надзейнасць і бесперабойнасць забеспячэння блакітным палівам сваіх спажыўцоў», — кажуць у Укртрансгаз.\nНагадаем, у маі 2018 года Укртрансгаз паспяхова ажыццявіў ацэнку попыту на ўваходныя магутнасці ва Ўкраіну з Румыніі і пацвердзіў эканамічную мэтазгоднасць стварэння такіх магутнасцяў на трансбалканскім маршруце.\n20.08.2019 / 10:21\nраньше это называлось точнее - отбор газа из магистрального газопровода. теперь - реверс ))\nЗа гэты год у краіне выявілі 288 носьбітаў шаленства, большая палова — лісы 1


ўпрыгажэнні Шанэль - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ ўпрыгажэнні Шанэль\nБрэнд Кока Шанэль - гэта не проста чарговая марка ў свеце моды, гэта адзін з родапачынальнікаў моды, яе стваральнік натхняльнік. Дом Моды стварае элегантныя ўборы, якія маментальна становяцца класікай, а абутак, сумкі і аксэсуары ад Шанэль закліканы зрабіць нарад яшчэ больш вытанчаным. Нельга пакінуць без увагі і ўпрыгажэнні Шанэль. Стыльныя і вытрыманы, без нотак эпатажу яны падыходзяць сапраўдным лэдзі.\nГісторыя моды: ўпрыгажэнні Сhanel\nСпачатку над эскізамі біжутэрыі працаваў Эцьена дэ Бомонт, які і прадставіў знакамітыя доўгія каралі з каляровага шкла. Пазней да працы падключаецца Фулько дзі Вердура і ў гэты перыяд у вырабах пачынае праяўляцца фірмовы стыль Шанэль з антычнай строгасцю і візантыйскімі матывамі. Самым знакамітым вырабам той эпохі становіцца абшэвак з мальтыйскім крыжам.\nУ 20-х гадах ювелірныя ўпрыгажэнні для Шанэль вырабляе Maison Gripoix. У калекцыях выкарыстоўваецца венецыянскае шкло, прыярытэт аддаецца натуральным формах: пчолам, кветак, матылёў. Затым пачынаецца перыяд супрацоўніцтва з Полем Ириб. Менавіта тады Шанэль вырашаецца выкарыстоўваць каштоўныя камяні ў упрыгожваннях, што спачатку супярэчыла яе прынцыпам.\nЎпрыгожвання ў стылі Шанэль\nАналізуючы ўсю гісторыю ювелірных упрыгожванняў Сhanel можна вылучыць некалькі знакавых вырабаў, якія можна назваць «асобай маркі»:\nВізантыйская стылістыка. Самая знакамітая лінейка упрыгожванняў Кока Шанэль. Тут выкарыстоўваюцца рознакаляровыя камяні, жэмчуг і бронзавыя і пазалочаныя элементы. Усе вырабы знарочыста грубыя і штучна состаренные.\nБрошкі. Гэты элемент сустракаецца ва ўсіх калекцыях Дома Моды Шанэль. Дызайнер сцвярджала, што брошку з’яўляецца універсальным упрыгожаннем, якое можна мацаваць да абшэвак, капялюшыку і сукенку.\nЖамчужныя караляў. Россып белых пацер ў некалькі шэрагаў і фірмовая эмблема брэнда ў выглядзе двух перакрыжаваных падкоў - гэта знакамітыя каралі ад Шанэль.\nАкрамя пералічаных элементаў вядомыя таксама абшэўкі, кольцы і бранзалеты.\nГарнітурных біжутэрыя ад Chanel freshjournal ru Відэа.\nПапярэдні Тэкст З чым насіць сіні плашч?\nНаступная Артыкул Шопінг у Нячанг\nЯк запрасіць на гарбату\nСпадніца ў гарошак\nФотасесія ў поле ў сукенку


"Футбол для ўсіх!": новы праект Прэзідэнцкага спартыўнага клуба стартаваў у Беларусі\n04 красавіка 2022, 11:51\n4 красавіка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. У Беларусі стартаваў новы сацыяльны праект па развіцці спорту і папулярызацыі здаровага ладу жыцця "Футбол для ўсіх!", паведамілі карэспандэнту БЕЛТА ў прэс-службе Прэзідэнцкага спартыўнага клуба.\nАгульнавядома, што менавіта футбол з'яўляецца самым папулярным відам спорту на планеце. Вялікая армія яго прыхільнікаў і ў Беларусі. Усе - ад прафесійных футбалістаў да простых аматараў - удзельнічаюць у афіцыйных спаборніцтвах або гуляюць проста з задавальненнем. І таму арганізатары новай акцыі вырашылі аб'яднаць усіх, хто любіць футбол і не ўяўляе сваё жыццё без яго. Праект рэалізуцца сярод паклоннікаў футбола асобна ў чатырох узроставых групах: дзеці (2012 г.н. і маладзейшыя), падлеткі (2004-2011 г.н.), дарослыя (1962-2003 г.н.), ветэраны - ад 1961 г.н. і старэйшыя. Прычым прыняць удзел у конкурсе могуць усе - хлопчыкі і дзяўчынкі, мужчыны і жанчыны.\nКаб стаць удзельнікам спаборніцтваў, трэба выканаць практыкаванне па бесперапынным набіванні (жангліраванні мячом) правай і левай нагой працягласцю ад 30 секунд да адной мінуты. Потым у перыяд з 1 красавіка да 31 жніўня 2022 года апублікаваць толькі адно відэа з запісам гэтага практыкавання ў выглядзе паста ў сваім акаўнце Instagram. З астатнімі падрабязнасцямі правядзення завочных спаборніцтваў можна азнаёміцца на сайце Прэзідэнцкага спартыўнага клуба.\nПераможца праекта ў кожнай узроставай групе атрымае каштоўны прыз - тэлефон iPhone 13. Узнагароджанне пераможцаў праекта адбудзецца на цырымоніі закрыцця рэспубліканскіх спаборніцтваў "Скураны мяч", якая пройдзе 9 верасня 2022 года на стадыёне ФК "Мінск".\nПраект праводзіцца Прэзідэнцкім спартыўным клубам пры садзейнічанні Беларускай федэрацыі футбола, Міністэрства спорту і турызму і Міністэрства адукацыі.-0-


Першыя чуткі пра Meizu MX5 | Androidsis\nMeizu быў непераадольны поспех з іх MX4 і MX4 Pro. Два тэрміналы, якія сапраўды добра прадаюцца на азіяцкай тэрыторыі дзякуючы неверагоднаму суадносінам кошту і якасці.\nMeizu MX4 быў запушчаны ў верасні падчас IFA ў Берліне, таму мы можам чакаць, што пераемнік прыбудзе на працягу некалькіх месяцаў. Хоць першыя чуткі пра Meizu MX5 і, калі гэта праўда, гэта будзе вельмі магутны тэрмінал.\n1 Магчымыя тэхнічныя характарыстыкі Meizu MX5 адфільтраваны\n2 41-мегапіксэльная камера, магчыма, ад Nokia\nМагчымыя тэхнічныя характарыстыкі Meizu MX5 адфільтраваны\nПартал MyDrivers, тэхналагічны сайт, які базуецца ў Кітаі, раскрыў некаторыя магчымыя тэхнічныя характарыстыкі Meizu MX5. Па паведамленнях на сайце, наступны ўдзельнік асартыменту MX аб'ядноўвае a 5.5-цалевы экран з дазволам 1440 х 2560 пікселяў (2К).\nMediaTek у чарговы раз адкажа за стварэнне новага біта Meizu MX4. Хоць мадэль працэсара невядомая, гэта, хутчэй за ўсё, васьмі'ядравы SoC з 64-бітнай архітэктурай, MT 6753?, акрамя таго, што мае 4 ГБ аператыўнай памяці.\nЯшчэ адна дэталь, якая прасачылася, кажа пра біяметрычны датчык, хоць ён захавае класічную кнопку Meizu на пярэдняй панэлі. Ці азначае гэта, што Meizu MX5 будзе мець датчык адбіткаў пальцаў на задняй панэлі прылады? Вельмі верагодна.\n41-мегапіксэльная камера, магчыма, ад Nokia\nУ раздзеле камеры - гэта калі прыбывае вялікая бомба. У той час хадзілі чуткі пра а магчымы саюз паміж Nokia і Meizu, факт, які кітайскі вытворца не прымусіў сябе доўга аспрэчваць.\nХоць чуткі пра магчымы саюз зноў усплываюць. І гаворка ідзе пра тое, што Meizu MX5 аб'ядноўвае 41-мегапіксэльны аб'ектыў. Ці падаецца вам гэта знаёмым? Справа, такое ж дазвол, якое прапануе камера Nokia Lumia 1020.\nКалі мы ўлічым, што і Meizu MX4, і MX4 Pro выкарыстоўваюць 220-мегапіксэльны аб'ектыў Sony IMX21, і якасць іх здымкаў уражвае, Гіпатэтычны Meizu MX5 з 41-мегапіксэльным аб'ектывам можа стаць хітом года.\nПоўны шлях да артыкула: Androidsis » Прылады Android » Мабільныя тэлефоны » Meizu » Першыя чуткі пра Meizu MX5 кажуць пра камеру з 41 мегапікселем


“Місія Добрага Самараніна” | Каталіцкі Веснік\nАрхив меток: “Місія Добрага Самараніна”\nУ “Місіі Добрага Самараніна” адзначылі Дзень Таты\n17 сакавіка ў “Дабрачыннай Місіі Добрага Самараніна пад апекай святой Уршулі Ледухоўскай” у Мінску было арганізавана свята для татаў. Спачатку прысустныя мужчыны накіраваліся на канферэнцыю, якую для іх прамовіў а. Аляксандр Шамрыцкі МІС. Пасля канферэнцыі дзеці з “Місіі” запрасілі сваіх татаў на святочны канцэрт марской тэматыкі. Маленькія матросы лавілі рыбу, кухцікі варылі юшку, а дзяўчаты-папуасы танцавалі на востраве “Чунга-чанга”. Таты таксама былі ...\nЗа што дзеці любяць бабуль і дзядуль: у Мінску зладзілі цыркавое прадстаўленне\nДзеці з “Дабрачыннай Місіі Добрага Самараніна” ў касцёле святых Сымона і Алены ў Мінску 30 студзеня паказалі цыркавое прадстаўленне з нагоды Свята Бабуль і Дзядуль. Бабулі і дзядулі, прыехалі з розных куткоў краіны, загадзя атрымаўшы запрашэнні на свята. На пачатку іх шчыра прывітала сястра Часлава Навіцкая USJK, якая апякуецца “Місіяй”. Затым канферэнцыю прамовіў а. Аляксандр Шамрыцкі MIC. Святар, гаворачы пра Год Міласэрнаці, адзначыў, што ...\nДзеці з “Місіі добрага самараніна” у Мінску паказалі святочнае прадстаўленне\n20 снежня дзеці з “Місіі добрага самараніна” і іх бацькі сустрэліся ў Чырвоным касцёле на Святой Імшы, якую ўзначаліў арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі. Ужо добрай традыцыяй перад Божым Нараджэннем сталі такія спатканні іерарха з дзецьмі. Святочнае спатканне распачалося ўрачыстым унясеннем Бэтлеемскага агню ў святыню. Арцыбіскуп адзначыў, што агонь з’яўляецца сімвалам узыйшоўшага XX стагоддзяў таму і ніколі не заходзячага сонца ...


«Народ ніколі ня ўздымецца за каўбасу»\n03 люты 2017, 09:40\nЗьміцер Дашкевіч падчас адной з акцыяў «Маладога фронту»\nЧарговы госьць перадачы «Інтэрвію тыдня» — прызнаны экспэртамі беларусам году лідэр «Маладога фронту» Зьміцер Дашкевіч. Ён адказвае на пытаньне, які ўплыў аказала вера на фармаваньне ягонай асобы, заяўляе, што народ ніколі ня ўздымецца «за каўбасу», і тлумачыць, чаму яго не цікавіць думка большасьці. Зь ім гутарыў Віталь Цыганкоў.\nЦыганкоў: Днямі інфармацыйнае агенцтва БелаПАН вызначыла беларуса году ў выніку апытаньня 60 беларускіх экспэртаў самых розных кірункаў дзейнасьці і поглядаў. Першае месца заняў 35-гадовы лідэр «Маладога фронту» Зьміцер Дашкевіч, госьць нашага эфіру. Зьміцер летась адзначыўся зборам і перадачай у Міністэрства культуры подпісаў за бела-чырвона-белы сьцяг, удзелам у шмат якіх іншых акцыях, у ліку якіх зрываньне адкрыцьця муралу «Масква-Менск», пратэст супраць адкрыцьця помніка Леніну і капаньне акопу на мяжы з Расеяй. Зьміцер, давайце з гэтай вашай акцыі і пачнем. Выглядае, што Расея сама цяпер гатовая гэтую мяжу ўстанавіць?\nДашкевіч: Увогуле той наш пэрформанс быў накіраваны на тое, каб прыцягнуць увагу да праблемы расейскай мяжы зь іншымі краінамі. Мы бачым на прыкладзе Ўкраіны, як неабароненая мяжа становіцца крыніцай вайны. Таму такі пэрформанс быў зьдзейсьнены.\nКанфлікт паміж кіраўніцтвам Расеі і Беларусі мае незваротны характар, з кожным днём набірае абароты. Чарговыя дзеяньні Лукашэнкі і Пуціна даказваюць, што «саюзная дзяржава» — гэта міт, прыдуманы для палітычных бонусаў.\nУ нашай сытуацыі відавочна, што канфлікт паміж кіраўніцтвам Расеі і Беларусі мае незваротны характар, з кожным днём набірае абароты. Чарговыя дзеяньні Лукашэнкі і Пуціна даказваюць, што «саюзная дзяржава» — гэта міт, прыдуманы для палітычных бонусаў.\nЦыганкоў: Калі ўлады паспрабавалі канфіскаваць у вас аўтамабіль, то грамадзтва праявіла салідарнасьць, даволі хутка сабраўшы патрэбную суму. Ці бачыце тут прыкметы нейкіх новых тэндэнцыяў, настрояў?\nДашкевіч: Так, трэба сказаць, што я сам быў зьдзіўлены той хваляй грамадзкай падтрымкі пасьля канфіскацыі аўтамабіля. Сам я не прасіў зьбіраць грошы, але сума была сабраная, калі адзін чалавек прынёс 2 тысячы даляраў.\nЯ разважаю такім чынам: калі спакойна, без прэтэнзіяў на мэсіянства рабіць сваю справу, тое, што ляжыць на сэрцы, — заўсёды знойдуцца прыхільнікі, якія імкнуцца падтрымаць гэтую дзейнасьць. Напрыклад, калі майму сябру Сяргею Пальчэўскаму чэкісты парэзалі 4 гумы для кола на аўто і мы абвясьцілі збор грошай, то за тыдзень сабралі 700 даляраў. Мы зьбіралі грошы на сьцягі, мы зьбіралі грошы падчас збору подпісаў (калі кожнага пікету стаяла скрынка). Уся наша дзейнасьць рэалізуецца за нашы складкі і ахвяраваньні.\nЦыганкоў: Але міжволі ўзьнікае такое пытаньне. Актывісты праводзяць акцыі, улада іх штрафуе. І потым людзі адгукаюцца, зьбіраюць грошы, і гэтыя грошы ідуць той самай рэпрэсіўнай дзяржаве. Ці няма тут нечага няправільнага?\nМэта штрафаў — стрымаць грамадзкі пратэст, а не павялічыць казну.\nДашкевіч: Тут трэба патлумачыць. Па-першае, ніводная капейка з тых заробленых людзьмі грошай не ідзе на штрафы. Штрафы аплочваюцца дзякуючы падтрымцы праваабарончых арганізацыяў. Тыя грошы, якія нам ахвяруюць, будуць разьмеркаваныя на дзейнасьць, на падтрымку актывістаў, на сьцягі і гэтак далей. І я б не перабольшваў, што рэжым моцна разбагацее ад гэтых некалькіх тысяч даляраў, якія забірае на штрафах — гэта кропля ў моры і ні на што ня можа паўплываць у межах усёй дзяржавы. Мэта гэтых штрафаў — стрымаць грамадзкі пратэст, а не павялічыць казну.\nЦыганкоў: У кастрычніку 2015 году мы з вамі разважалі ў эфіры Беларускай Свабоды пра тое, што грамадзтва знаходзіцца ў найніжэйшым за доўгі час стане палітычнай актыўнасьці. Ці ёсьць цяпер адчуваньне, што сытуацыя зьмянілася, што гэты градус расьце?\nДашкевіч: З кантактаў зь людзьмі можна сказаць, што незадаволенасьць расьце. Я б нават сказаў, што з гэтым дэкрэтам пра «дармаедаў» і змагацца ня трэба. Няхай ён будзе, няхай робіць сваю працу — абурае людзей. Наколькі гэтае абурэньне выльецца ў нейкія пратэстовыя дзеяньні, я думаю, заўчасна казаць.\nЧасам прыхільнікі пераменаў пачынаюць нагнятаць жарсьці, нібыта рэвалюцыя ўжо блізка, людзі ўздымуцца. Але я заўсёды лічыў, што народ ніколі ня ўздымецца за каўбасу. Страўнік ніколі ня будзе тым, што павядзе за сабой. Ім кінуць костку, прададуць дзеля гэтага нашы нетры, азёры. Усё-такі Лукашэнка навучаны 90-мі і наўрад ці давядзе да галоўнага бунту, калі людзям нічога ня будзе есьці.\nТаму я б не перабольшваў гэтыя эканамічныя чыньнікі, якія могуць стацца прычынай рэвалюцыі. Вельмі доўга і часта апазыцыя пра іх гаварыла, але мы памятаем, калі рубель абваліўся ў некалькі разоў — хіба народ выйшаў?\nЦыганкоў: Якраз былі маўклівыя пратэсты, летам 2011 году.\nАсабіста я ня веру ў галодны бунт. І з ідэйных перакананьняў, і таму, што Лукашэнка гэта не дапусьціць.\nДашкевіч: Я якраз сядзеў у гэты час. Але наколькі я магу памятаць, пратэсты не былі зьвязаныя выключна з эканамічнай сытуацыяй. Гэта хутчэй было абурэньнем ад таго, куды скочваецца наша дзяржава.\nЦыганкоў: А вы верыце ў ідэйны пратэст, які можна спалучыць з эканамічнымі матывамі?\nДашкевіч: Відавочна. Прыклад канца 80-х — пачатку 90-х перад намі. Калі народ паўстаў супраць хлусьні ў Курапатах, на Чарнобыльскіх шляхах супраць хлусьні камуністычнай партыі. Натуральна, гэта спалучалася і з эканамічным заняпадам. Але не за каўбасу ўздымаўся народ. Я лічу, што гісторыяй народаў кіруе Бог, і ён выяўляе сваю місію для кожнага народу. І гэтая місія ня можа быць у абароне кішак.\nЦыганкоў: Калі казаць пра веру, то наколькі яна вас сфармавала? Тое, што вы такі, які ёсьць — бескампрамісны, неталерантны, рашучы — які ў гэтым «уклад» вашай рэлігійнасьці? Калі б вы не прыйшлі да Бога, вы былі б іншым чалавекам і іншым палітыкам?\nМая вера ў Хрыста дазваляе працаваць над сваім характарам, аналізаваць свае памылкі.\nДашкевіч: Іншым чалавекам дакладна быў бы. Мая вера ў Хрыста дазваляе працаваць над сваім характарам, аналізаваць свае памылкі. Праз прызму Божай мудрасьці ацэньваць сытуацыю ў краіне — што трэба, а што ня трэба рабіць.\nНапрыклад, у свой час мы, гонячыся за нейкімі пантамі, як і многія ў апазыцыі, заяўлялі, што ў нас тысячы актывістаў, мы выйдзем, нешта зробім. Але зразумелі, што трэба праўдзіва глядзець сытуацыі ў вочы. І цяпер мы спакойна канстатуем, што ў нас у «Маладым фронце» некалькі дзясяткаў актывістаў. Калі выходзяць нашы 6 чалавек і зьбіраюць 10 тысячаў подпісаў за месяц, то зусім іншае стаўленьне да гэтага ў грамадзтве, чым калі нехта заяўляе, што ў іх 5 тысяч актывістаў.\nХрыстос — гэта шлях да праведнасьці, Ён кажа: «Я ёсьць шлях, праўда і жыцьцё». Для любога хрысьціяніна гэта найперш гарантыя вечнага жыцьця. А ў гэтым жыцьці гэта падстава кожны дзень карэктаваць сябе, задумвацца, наколькі ты слушна нешта робіць.\nЦыганкоў: Ці вы лічыце неабходным да канца адстойваць свае погляды і перакананьні, разумеючы, што яны не заўсёды і ўсім падабаюцца? Ці вы гатовыя дзеля нейкіх палітычных мэтаў зьмякчыць гэтыя погляды, не выказваць іх? Хаця б для таго, каб атрымаць большасьць на будучых свабодных выбарах?\nЯ ніколі ня быў прыхільнікам думкі, што большасьць нешта вырашае. За пераменамі заўсёды стаіць згрупаваная і ідэйная меншасьць, якая ведае, чаго яна хоча.\nДашкевіч: Я ніколі ня быў прыхільнікам думкі, што большасьць нешта вырашае. За пераменамі заўсёды стаіць згрупаваная і ідэйная меншасьць, якая ведае, чаго яна хоча.\nЯ ўвогуле з пэўнай іроніяй стаўлюся да заяў, што Дашкевіч — сур’ёзны палітык. Я лічу сабе змагаром, палітычным актывістам, і, напэўна, тут я адрозьніваюся ад тых людзей, якія заяўляюць, што займаюцца палітыкай.\nДля мяне ўлада ня ёсьць самамэтай. Мне вельмі шкада тых людзей, для якіх гэта самае галоўнае. Ну возьмуць яны ўладу, як Лукашэнка — і што далей? Каляпс, сорам. Я стаю на тым, каб маё любое дзеяньне і выказваньне было правільным. Каб у той дзень, калі я паўстану на суд перад Богам, мне за яго не было сорамна.\nА ўлада як такая... Калі палічыць Бог, што я варты нейкай пасады, то яна бузе. Калі не, то асабіста я не гатовы свае ідэйныя перакананьні (я, натуральна, не кажу пра нейкія тактычныя крокі) утойваць ці мяняць праз тое, што большасьць іх не падтрымае. Мяне не цікавіць, што падтрымлівае большасьць; мяне цікавіць, што ёсьць правільным, што ёсьць праўда.\nДональд Трамп заявіў пра пагрозу «леварадыкальнага фашызму»\nКанапацкая — за выхад Беларусі з саюзнай дзяржавы і АДКБ і за Дзень незалежнасьці 25 сакавіка\nАдміністратар тэлеграм-каналу «Мая краіна Беларусь» пакінуў краіну\nБеларусы Чэхіі зьвярнуліся з адкрытым лістом да прэзыдэнта Чэхіі Зэмана з заклікам паўплываць на Лукашэнку\nРадыё Свабодная Эўропа — 70 гадоў\nКолькасьць памерлых ад каранавірусу ў Расеі перавысіла 10 тысяч\nЧаму і як стваральніца фб-суполкі «Хватит бояться!» зьехала зь Беларусі


Сухі метад сцяжкі падлогі сваімі рукамі - Блог пра рамонт\nБетонная сцяжка - самы распаўсюджаны метад вырабу падлог пры будаўніцтве, няхай гэта будзе кватэра, дом або вытворчае памяшканне. Гэты традыцыйна «мокры» спосаб мае шэраг недахопаў і адзін з іх, мабыць, самы істотны, складаецца ў тым, што жыць у такім памяшканні можна будзе прыкладна праз месяц. Калі вас гэта не зусім задавальняе, і вы ў кватэры сваёй запланавалі зрабіць грунтоўны рамонт, то памяняць падлогі ў пакоях можна будзе, не звяртаючыся да «мокрым» тэхналогіях, так бы мовіць па-сухому - хутка і надзейна.\nДля таго каб можна было выканаць сухі метад сцяжкі падлогі сваімі рукамі, нам спатрэбіцца:\nгипсоволокнистые лісты (ГВЛ);\nкерамзітавы або іншая засыпанне;\nУ якасці пакрыцця можам выкарыстоўваць розныя лісты. Усё залежыць ад таго, якая вільготнасць у пакоі, а таксама, якая пастаянная тэмпература. У залежнасці ад гэтага можна выкарыстоўваць гіпсакардонныя лісты (ГКЛ), гипсоволокнистые (ГВЛ), вільгацятрывалыя гипсоволокнистые лісты (ГВЛВ).\nШто тычыцца сухі сцяжкі, то самой, універсальнай ў гэтых адносінах на сённяшні дзень лічыцца комплексная сістэма фірмы Кнауф. Гэтая фірма вырабляе цэлыя камплекты, матэрыялаў, якія можна ўжыць для зборкі сухога падлогі. Цікава, што падобная сцяжка праводзіцца шляхам сутыкоўкі паміж сабой невялікіх вільгацятрывалых лістоў. Яны выраблены, па сучасных тэхналогіях і досыць надзейныя.\nРыхтуем паверхню пад сухую сцяжку\nПерад тым як заняцца непасрэдна кладкай полу, важна правесці дбайную падрыхтоўку паверхні, на якую плануем зрабіць падобную кладку. Варта алебастровой сумессю замазаць усе шчыліны, расколіны, калдобіны і выбоіны, а потым ачысціць усю паверхню ў цэлым ад смецця. У выпадку, калі падстава падлогі мае няроўнасці да 5 мм, можна будзе выкарыстоўваць спецыяльны гафрыраваны кардон. Што ж тычыцца больш сур'ёзных «западзін», якія не перавышаюць 20 мм, то тут нам на дапамогу прыйдуць розныя рамонтныя сумесі.\nАле што калі само падмурак будучага полу мае ўхіл? Выраўнаваць паверхню «ў гарызонт» можна пры дапамозе керамзітавага пяску.\nКалі перад сухі сцяжкай вы плануеце ўцяпліць падлогу пенапластам, то ў такім выпадку ўсё хібнасці ў самым падставе варта ліквідаваць альбо шпатлёўкай, альбо цэментавым растворам.\nЦяпер саму паверхню трэба атуліць гідраізаляцыйных пластом - поліэтыленавай плёнкай. Гэта трэба для таго каб абараніць керамзіт ад вільгаці. Гэтую плёнку неабходна ўкладваць такім чынам, каб яе боку заходзілі на суседнюю паласу на 20 см, і замацаваць скотчам, а таксама на сцены яна павінна быць з напуском, каб пасля пасля кладкі краю плёнкавага гідраперашкоду выступалі з-пад змантаванага падлогі на 2 гл.\nКалі паверхня бетонная падыдзе менавіта поліэтылен. А калі падстава з дрэва трэба выкарыстоўваць толькі кардон і таксама внахлест. У тым выпадку, калі па самай паверхні падставы пракладзены камунікацыі ў рыфленай рукаве, варта пад яго падкласці ізаляцыйную плёнку, каб не дапусціць пустотелый.\nЯкі напаўняльнік лепш?\nУ сухі сцяжкі выкарыстоўваюць мноства разнавіднасцяў засыпных матэрыялу. Іх падпадзяляюць на:\nпашыраныовую засыпку строители часто называют «кедровым орехом». Это прекрасный теплоизоляционный материал. Нередко в качестве сухого наполнителя используют именно его. Если мы хотим, чтобы наш пол долго нам прослужил, то керамзит должен быть хорошего качества. Вот некоторые советы, которые помогут осуществить правильный выбор:\nпашыраныовые зерна должны быть по своей величине одинаковыми или почти таковыми. Разница между гранулами должна быть незначительной. В противном случае лучше отказаться от такой засыпки.\nКалі гэта мяшок, уважліва правядзіце агляд. Керамзітавы напаўняльнік не павінен утрымліваць пыл, пясок і іншыя сумесі. Інакш, з часам вашы падлогі ад такога напаўняльніка пачнуць выдаваць раздражняльны вас рыпенне.\nВазьміце мяшок і падніміце. Калі вам гэта атрымалася з працай, значыць керамзітавы пясок перанасычаны вільгаццю. У такім выпадку ён не падыходзіць, бо з часам яго выкарыстанне прывядзе да дэфармацыі падлогі. Калі ж наадварот - мяшок лёгкі, то гэта гаворыць пра тое, што гранулы дастаткова сухія - можна браць.\nГэта засыпанне, падобная на маленькіх чарвячкоў - палачкі залацістага або серабрыстага адцення. Па вазе ён вельмі лёгкі, нават лягчэй керамзіту, чым і добры ў якасці засыпных матэрыялу. Аднак для таго каб выкарыстоўваць яго для сухой сцяжкі ён павінен быць дастаткова успушаным. Чаму так? Таму што звычайныя «чарвячкі» маюць нядобрае ўласцівасць ўбіраць вільгаць, а нам гэта не трэба.\nперліт является продуктом вулканической деятельности. Этот материал, как и вермикулит, получается путем термической обработки. Продается во вспученном виде. Также в технологии насыпного пола нередко применяется и перлитовый песок.\nГэты напаўняльнік родам з Беларусі. Варта сказаць, што падробкі компэвита, як, напрыклад, у керамзіту, сустракаюцца вельмі рэдка. Што ён сабой уяўляе? Гэта свайго роду дробная керамзітавы дроб (1-4 мм). Сумесь досыць шчыльная і яна проста створана для насыпных полаў. Гэты пясок добры цяпло-і гукаізаляцыйны матэрыял. Так што вырашайце самі, які засыпаннем напоўніць свой пол.\nШто яшчэ трэба зрабіць перад засыпаннем\nВыставіўшы адпаведныя маякі, замацоўваем па перыметры пакоя спецыяльную стужку, шырыня якой 10 см, а таўшчыня 1 см. Ён можа быць з мінеральнай ваты або поролона. Стужка згуляе ролю мяккага буфера паміж сцяной і краем падлогі пры змене сезоннага тэмпературнага рэжыму ў памяшканні, што, у сваю чаргу, выключыць так званыя гукавыя масткі і з'яўленне расколін на саміх стыках паміж плітамі падлогі.\nАдзін профіль маем каля сцяны і ўсё наступныя ўсталёўваюцца паралельна першаму на адлегласці, роўнаму даўжыні правілы (1,5 м). Затым у адну паласу засынаем напаўняльнік, пасля чаго разраўноўваюць яго правілам ці шырокім шпателем. Гэтую працу лепш праводзіць, выкарыстоўваючы сродкі індывідуальнай абароны, т. К. Праца досыць пыльная. Падобную аперацыю лепш праводзіць ад процілеглага ўваходу сцены. Выдатак засыпання - адзін мяшок (калі керамзіту) на адзін квадратны метр плошчы пакоя пры таўшчыні пласта ў 5 гл.\nПласт засыпання павінен быць ад 4 см да 12 см. Калі ў ёй пракладзены камунікацыі, то яны павінны быць пакрытыя пластом напаўняльніка ў 2 гл.\nПасля выраўноўвання пачынаем ўтрамбоўваць насыпны матэрыял. Гэта можна рабіць уручную з дапамогай гумовага малатка.\nГКЛ або ГВЛ?\nГКЛ - гэта ліст з гіпсокартона. Гэты матэрыял вельмі зручны для рознага віду будаўнічых работ, у тым ліку і для кладкі падлогі. Яго можна рэзаць. Ён лёгка выгінаецца і пры гэтым валодае добрымі трывальнымі ўласцівасцямі. І ўсё ж ГКЛ рэдка выкарыстоўваецца ў вырабе падлогі метадам сухой сцяжкі. Што ж тычыцца яго аналага - гипсоволокнистого ліста - ГВЛ, то яго выкарыстоўваюць значна часцей. Чаму так? Ён па сваёй структуры значна трывалей ГКЛ.\nДля кладкі падлогі ў хатніх умовах можна паспрабаваць і вільгацятрывалыя гипсоволокнистые лісты - ВГВЛ. Як правіла, яны невялікага фармату. Да таго ж зроблены з экалагічна чыстага матэрыялу. Па цеплаізаляцыі, пажарабяспекі і вільгацятрываласці - гэта першы элемент для падлогі ў кватэры, а асабліва калі існуе рызыка пападання вады. (Вядома, што ў кватэры заўсёды існуе рызыка быць залітымі суседзямі зверху).\nТаму, выбіраючы пэўныя лісты для вашага будучага падлогі, звяртайце ўвагу на спецыяльную маркіроўку, якая размешчана на тыльным баку. Там пазначаны такія дадзеныя: выгляд ліста, тып абзы, намінальная даўжыня, шырыня і таўшчыня (мм), стандарт.\nПол будзе роўным, калі лісты перад кладкай некалькі дзён проста паляжаць у сухім і цёплым месцы.\nЯк зрабіць правільна гэтую заключную частку працы па ўсталёўцы насыпнога полу? Кладку ліставога матэрыялу на керамзітавы сцяжку лепш праводзіць ад дзвярэй, каб лішні раз падчас працы не хадзіць па засыпанні. Асабліва трэба пастарацца пры зборцы першага шэрагу, так як ад гэтага залежыць, як паспяхова далей складзецца ўвесь ход працы.\nБудзе добра такія насыпныя падлогі ўсталёўваць ўдваіх. Ліст важыць не менш 17 кг, таму працаваць аднаму даволі складана. На першым шэрагу выкладзеных лістоў варта прадугледзець фальцы. Гэтыя тэхналагічныя ўступы прызначаны для мацавання ліста да ліста, а таксама для таго, каб ён не прадаючы ў насыпны матэрыял пры нагрузцы, напрыклад, калі наступіць.\nСамі лісты ўкладваюцца такім чынам, як пры цагляным муры сцяны, калі ссоўваюцца стыкі паміж плітамі. Гэта не якое-небудзь дызайнерскае рашэнне. Падобная тэхналогія кладкі выкліканая тэхнічнай неабходнасцю: ёсць магчымасць замацаваць суседнія лісты. Спецыяльныя саморезы ўкручваюцца па перыметры праз фальцы, змацоўваючы паміж сабой ліставыя элементы падлогі. Аднак, каб швы былі больш трывалымі месца фальца варта праклеіць клеем ПВА.\nДля ГВЛ прадугледжаны саморезы, адрозныя ад крапяжу для ГКЛ. Іх асаблівасць у тым, што яны маюць двухзаходны разьбу і Зянкоў галоўку, што, у сваю чаргу, не дазволіць яму выкручвацца назад у сілу нейкіх прычын.\nВось, у сутнасці і ўся мудрасьць. Паклаўшы першы шэраг лістоў, вы, без сумневу, абкладзеце падлогу так, як вам неабходна.\nЯк вы заўважылі ў гэтым артыкуле, сухую сцяжку можна зрабіць самастойна - гэта цалкам рэальна і, калі ўсё правільна зрабіць, то падобны насыпны падлогу ў вашым доме ці кватэры будзе трывалым і даўгавечным, а таксама цёплым і бяспечным, да таго ж маюць добрую гукаізаляцыю. Галоўнае ведаць і разумець саму тэхналогію кладкі такіх насыпных полаў. Паспрабуйце, і ў вас усё атрымаецца.\nУ гэтым відэа паказаны мантаж сухі сцяжкі з элементаў падлогі ГСП:\nСледующаяШто лепш плітка ці ламінат


Пікеты ў Берасці: хадзіць можна, стаяць нельга\nТыя, хто прыйшоў на нядзельную акцыю па кармленню галубоў, ходзяць у ачапленні міліцыі.\nПа нядзелях у Берасці адбываецца традыцыйнае кармленне галубоў – такім чынам мясцовыя жыхары ўжо больш за год выказваюць сваё стаўленне да будавання і працы акумулятарнага заводу «АйПаўэр». Сёння, 21 чэрвеня, яны таксама прыйшлі карміць галубоў а 12:00 на плошчу Леніна.\n– Хадзіць можна, стаяць нельга, – перадае наш журналіст з месцу падзеяў.\nПра гэта папярэджвалі міліцыя і людзі ў цывільным. Таму людзі сабраліся каля помніку Леніну і каля 12:30 рушылі ў бок плошчы Савецкая.\nХутчэй за ўсё, такія меры былі прынятыя з улікам апошніх мірных пікетаў, якія адбыліся па ўсёй Беларусі.\nНекаторыя машыны сігналяць у падтрымку пікетоўшчыкаў. Варта адзначыць што міліцыя і людзі ў цывільным паводзяць сябе паважліва і карэктна.\nНашыя карэспандэнты зазначаюць, што нягледзячы на вялікую колькасць міліцыянтаў, людзі асмялелі і нават пачалі біць у ладкі. Таксама пачалі сігналілі праязджаючыя міма машыны.\nПрысутныя зазначаюць, што міліцыя паводзіць сябе карэктна. Аднак на пытанне знерваванай дзяўчыны: «Ці будзеце вы па нам страляць» адзін з міліцыянтаў параіў звярнуцца ў прэсавую службу УУС з такімі пытаннямі.\nАкцыя скончылася прыкладна а 13:35, усяго ў ёй ўзяло ўдзел каля сотні людзей.\nНагадаем, да позняй ночы стаялі людзі ў ланцугу салідарнасці ў Менску 18 чэрвеня. 19 чэрвеня сілавікі жорстка разагналі мірны пікет у Менску, затрымліваючы як пікетоўшчыкаў, гэтак і звычайных мінакоў і журналістаў, якія асвятлялі падзеі.\nТэгі: АйПаўэр Берасце ланцуг салідарнасці пікет


МАСТАК РЫГОР КІЙКО МЯРКУЕ, ШТО Ў КУРАПАТАХ ПАСТУПОВА ПАЎСТАЕ НАРОДНЫ МЭМАРЫЯЛ З КРЫЖОЎ\nМастак Рыгор Кійко летась у верасьні адным зь першых пачаў рабіць і ўсталёўваць у Курапатах крыжы. Усяго тады ён змайстраваў зь бярвеньняў больш за дваццаць вялікіх крыжоў. 8 лістапада ў часе вядомых падзеяў Рыгора Кійко й ягоную дачку Лілію жорстка зьбілі амонаўцы, а потым суд прызначыў мастаку выплаціць штраф прыкладна на 100 даляраў.\nМастак актыўна працуе на талоках дзеля ўпарадкаваньня Курапатаў. Вось і сёньня раніцай разам зь сябрамі Кансэрватыўна-хрысьціянскай партыі БНФ ён прыйшоў у Курапаты, каб апрацаваць адмысловымі рэчывамі крыжы, якія былі ўсталяваныя ўздоўж курапацкай прасекі.\n(Кійко: ) “За паўгода мы ўсталявалі алею, у якой больш за сто крыжоў. Нас кансультуюць мастакі з суполкі “Пагоня”. Шмат крыжоў у саміх Курапатах — усталявана больш за 200 крыжоў. Людзі прыватна прывозяць, ёсьць крыжы з Польшчы і зь Літвы, таму што там ведаюць, што шмат іх людзей зьнішчылі ў Беларусі. Калі раней нельга было пазнаць, што тут месца расстрэлаў ахвяраў рэжыму, то цяпер людзі вельмі ўражаныя, што месца ўпарадкаванае. І таму я лічу, што гэта плённая праца”.\nУ Рыгора Кійко, як і ў многіх беларусаў, родныя пацярпелі ад сталінскіх рэпрэсіяў.\n(Кійко: ) “Можа, хто-небудзь тут пакоіцца. Мой дзядзька, старэйшы брат майго бацькі, загінуў перад вайной. У матчыным родзе шмат людзей таксама пацярпелі. Таму гэта сьвятая справа — тут працаваць, каб усё ж нашыя дзеці ведалі, што тут адбывалася, бо тут не адзінкі, а гонар нацыі беларускай зьнішчалі. І таму вельмі цяжкі шлях у нас да свабоды”.\nРыгор Кійко мяркуе, што ў Курапатах ня трэба ўзводзіць вялізных збудаваньняў, ва ўрочышча цяпер натуральна паўстае мэмарыял з крыжоў. Рыгор Кійко з павагай ставіцца да кругласутачнай вахты памяці моладзі ў Курапатах.\n(Кійко: ) “Цяпер ужо можна гэтую вахту памяці спыніць, але трэба весьці дагляд. Уначы тут нічога ня здарыцца, а вось удзень трэба прыходзіць, бо будаўнікі працуюць, яны хочуць пракласьці трубу якраз ля Крыжа Пакуты. А начную вахту тут павінна несьці міліцыя, бо гэта іх непасрэдны абавязак. Гэта мэмарыял, які ахоўваецца дзяржавай”.\nСёньня я засьпела ў Курапатах Алега Радзюка разам зь ягонай васьмігадовай дачкой Барбарай.\n(Карэспандэнтка: ) “А ты ведаеш, што гэта за месца — Курапаты?”\n(Барбара: ) “Тут пахаваныя нашыя дзяды й прадзеды. Іх забіла зладзейская акупацыя”.\n(Карэспандэнтка: ) “А чаго вы з бацькам сёньня сюды прыйшлі, што будзеце рабіць?”\n(Барбара: ) “Замалёўваць крыжы”.\nДа заканчэньня кругласутачнай вахты памяці моладзі ў Курапатах засталося тры дні. На адным з дрэваў у Курапатах вісіць ўлётка з паведамленьнем, што 3 чэрвеня а другой гадзіне адбудзецца мітынг і шэсьце ад Курапатаў.


Штаб Ціханоўскай падаў першую заяву на расследаванне злачынства сілавікоў па | Новы Час\nЗаяву для завядзення крымінальнай справы за збіццё сілавікамі прадпрымальніка Максіма Харошына падалі ў генпракуратуру Літвы. Пра гэта паведамляецца ў тэлеграм-канале Святланы Ціханоўскай.\nМаксім Харошын — прадпрымальнік, якога затрымалі ў двары дома ў Мінску, збілі, павезлі ў РУУС і збілі яшчэ і там да стану, калі давялося выклікаць хуткую. Так ён трапіў у бальніцу, пасля якой выехаў у Літву. Па справе Харошына сабраны вынікі медэкспертызы, якая ўстанавіла цялесныя пашкоджанні, фота і відэа яго затрымання, на якіх адкрыты асобы падазраваных сілавікоў.\nАдвакат Гедрус Данелюс, які падаў заяву ў Генпракуратуру Літвы, тлумачыць, што літоўскі закон дазваляе праводзіць дасудовае расследаванне і сам суд, калі злачынства было ўчыненае не ў Літве і падазраваны не знаходзіцца ў краіне. Абавязкова прысутнасць заяўніка, то-бок ахвяры. І калі ў справе ёсць прамыя доказы, суд па ўніверсальнай юрысдыкцыі мае права на вынясенне прысуду.\nШтаб Святланы Ціханоўскай распрацоўвае падачу і іншых такіх заяў у розных краінах, куды выехалі сотні беларусаў, якія прайшлі праз катаванні з боку сілавікоў. У Вільні будзе знаходзіцца каардынацыйны цэнтр праекта.\nДарадца Ціханоўскай Аляксандр Дабравольскі заявіў, што канчатковая мэта — крымінальны пераслед у Беларусі, а прамежкавая — абвяшчэнне злачынцаў у міжнародны вышук: "Мы запусцілі гэты праект у рамках Народнага Трыбунала. Кожны, хто здзяйсняе злачынствы і б'е дручкамі людзей, павінен панесці адказнасць і не здзіўляцца, калі яго імя з'явіцца ў спісах Інтэрпола».\nУ тым ліку Карпянкоў. «Адзіная кніга рэгістрацыі злачынстваў» разглядае 294 заявы супраць беларускіх сілавікоў


Пэрспэктыва членства Ўкраіны ў NATO нерэальная - Польскае Радыё\nПэрспэктыва членства Ўкраіны ў NATO нерэальная\nAnna Zadrożna 12.07.2018 14:34\nКамэнтатары лічаць, што гэта перш за ўсё посьпех палітыкі Крамля.\nПётр Парашэнка. PAP/EPA/CHRISTIAN BRUNA PAP/EPA/CHRISTIAN BRUNA\nПётр Парашэнка не пачуе абяцаньня сяброўства Ўкраіны ў Паўночнаатлянтычным альянсе. Паводле часткі камэнтатараў, гэта перш за ўсё вынік палітыкі Крамля.\n„На жаль, палітычны рэалізм падказвае, што прагрэсу па пытаньні сяброўства Ўкраіны ў NATO ня будзе. Не на гэтым саміце, і не ў такіх абставінах”, - сказаў Раман Вашук (Roman Washchuk), пасол Канады, якая лічыцца адной з найбольш праўкраінскіх краін альянсу.\nПаводле дыпляматычных крыніцаў, зь якімі размаўлялі журналісты газэты Rzeczpospolita, нават Польшча не змагалася за тое, каб у аднабаковай дэклярацыі NATO афіцыйна падтрымала агульныя эўраатлянтычныя імкненьні Кіева. Камэнтатары зьвяртаюць увагу на тое, што дзесяць гадоў таму на саміце ў Бухарэсьце альянс абяцаў Украіне нашмат больш.\nАднак цяпер сытуацыя цалкам іншая. У наступны панядзелак Дональд Трамп упершыню будзе ўдзельнічаць у саміце з Уладзімірам Пуціным у Хэльсінках. Амэрыканскі прэзыдэнт імкнецца дапэўнага пагадненьня з Крамлём, бо гэта павялічыць яго шанец на посьпех у адносінах з Кітаем і Іранам. У такім выпадку не прыходзіцца чакаць, што ён згодзіцца ў Брусэлі на дэклярацыю, якую Расея магла б успрыняць як правакацыю.\nУкраінцы баяцца, што ў Хэльсінках прэзыдэнт ЗША пойдзе на саступкі за іх кошт. Каб гэтак не адбылося, Пётр Парашэнка некалькі дзён таму сустрэўся з Дональдам Трампам.\n„Я ня думаю, што Пуцін падчас размоваў з Пуціным прызнае анэксію Крыма. Ціск на яго, у прыватнасьці ціск Кангрэсу, у гэтым выпадку занадта вялікі”, - кажа ў размове з газэтай Rzeczpospolita экспэрт кіеўскага Інстытута эўраатлянтычнага супрацоўніцтва Андрэас Умлянд (Andreas Umland).\ntags: NATO, Пётр Парашэнка, Украінa


Галоўная ➠ Артыкулы ➠ Добрае пластыкавае акно што ад яго чакаецца\nНа дадзены момант, у галоўным, усталёўваюць шклопакеты.\nШукаеце нядрэнны вэб-сайт на якім ёсць у наяўнасці абарона на вокны? Рэкамендуем для вас наведаць гэты сайт хттп: // Салуха-строй. ру і там абраць нядрэнную абарону па даступнай кошту.\nГэта - не толькі толькі моцна, ды і даўгавечна, хвацка. Калі браць профіль Рэха, і ў гэтае акно ўсталёўваць селектыўнае шкло, то можа знізіцца падача цяпла, якая ідзе паміж самімі канструкцыямі. Шкла, што знаходзяцца ў самой сярэдзіне шклопакета, можна замяніць плёнкай з пластыка. Але яна абавязкова павінна быць вузкай. Калі ж пайсці нязначна далей, то замест паветра між вокнамі можна запампаваць і інэртны газ.\nКрыптон альбо аргон ў дадзеным выпадку выдатна падыходзяць. Ад таго, якія вы акна вылучыце, як правільны і апраўданы будзе ваш выбар, залежыць якасць і камфортнасць пражывання. Ад саміх вырабаў звычайна залежыць, як вельмі памяшканне грэецца ў гарачую надвор'е, ці ёсць скразнякі ў халодны час года і г.д .. Калі цеплаізаляцыйныя характарыстыкі ў шклоў выдатныя, то ніякай кандэнсат ўнутры канструкцыі стварацца не павінен. Вокны абавязкова павінны быць герметычнымі.


АБСЕ правяла экспертызу прэзідэнцкага ўказа аб рэгуляванні iнтэрнету | 42.TUT.BY\n–\tінфармацыя аб органах улады і іншых дзяржаўных установах будзе больш даступная грамадзянам (у тым ліку журналістам), паколькі палажэнні ўказа прадугледжваюць адказнасць гэтых устаноў за размяшчэнне інфармацыі пра сваю дзейнасць на іх сайтах;\n–\tУказ абавязвае ўладальнікаў і адміністратараў інтэрнет-клубаў і інтэрнет-кавярняў праводзіць ідэнтыфікацыю іх наведвальнікаў, захоўваць гэтыя запісы і асабістыя дадзеныя карыстальнікаў. Гэткае ж правіла прымяняецца да тэхнічных сродкаў карыстальнікаў інтэрнет-паслуг, якія выкарыстоўваюцца дзеля падключэння да Інтэрнету.\n–\tНезразумела, хто і як будзе вызначаць сутнасць інфармацыі, у дачыненні да якой будзе атрыманы запыт на абмежаванне доступу. Вызначэнне тыпаў шкоднай інфармацыі паводле беларускага заканадаўства дазваляе прававую двухсэнсоўнасць катэгорый.\n–\tУ выпадку немагчымасці выканання загаду адпаведнага органа па выпраўленні парушэнняў ці спыненні аказання інтэрнет-паслуг, адказнасць за змест пераходзіць на правайдэраў інтэрнет-паслуг, уладальнікаў і адміністратараў пунктаў калектыўнага карыстання Інтэрнетам.\n–\tУказ патрабуе, каб у матэрыялах СМІ, якія распаўсюджваюцца праз Інтэрнет, утрымліваліся гіперспасылкі на першакрыніцу інфармацыі. Гэта з’яўляецца дадатковым патрабаваннем да рэдакцый, якое не можа быць выканана ў выпадку, калі першакрыніцай не з’яўляецца крыніца ў Інтэрнеце.\n–\tрастлумачыць сферы адказнасці правайдэраў інтэрнет-паслуг у выпадку немагчымасці выканання загаду адпаведнага органа па выпраўленні парушэнняў ці перапыненні аказання інтэрнет-паслуг;\n–\tразгледзець магчымасць патрабавання да органаў улады і іншых дзяржаўных установаў публікаваць інфармацыю не толькі аб іх дзейнасці, але і аб выніках гэтай дзейнасці;


ГлавнаяНовостиЖизньНам хораша, калі мы разам\n16:33 22 Декабря’12\nЗ чаго пачынаецца сям’я? З той самай першай сустрэчы, калі Яна злавіла на сабе Яго позірк, калі раптам, невядома чаму, пачалі часцей біцца сэрцы і у душах стала светла-светла, нібы нехта запаліў там чароўныя ліхтарыкі. З першага дотыку рук, першага спаткання, першага нясмелага пацалунка, з ціхага "кахаю”, з адчування немажлівасці жыць адно без другога, з прапановы рукі і сэрца, з бялюткага вэлюму і залатых пярсцёнкаў, з урачыстага абяцання перад Богам вернасці і адданасці. З першай шлюбнай ночы, першага штуршка пад сэрцам, першага крыка дзіцятка, шчаслівых матуліных слёз і татавай неабдымнай радасці.\nСёння пойдзе аповед пра сем’ю, дзе ўсё пачыналася проста і звыкла, можна сказаць, як ва ўсіх. Але той вялікі скарб, які называецца каханнем, Ён і Яна з цягам часу не толькі здолелі зберагчы, але і папоўніць новымі каштоўнасцямі, адшліфаваць, зрабіць яшчэ больш прыгожым і дарагім.\nПра каго гаворка? Пра Віктара і Марыну Васіленка, а яшчэ пра іх любых і такіх прыгожых дзетак – Артура і Паўліка.\nЦі шчаслівыя яны, пытаць не трэба. Гэтае шчасце свеціцца ў іх вачах, ва ўсмешках дзяцей. Яму ўтульна ў іх доме, яно, гэтае шчасце, адчувае сябе тут не госцем, а гаспадаром.\n– Мне сямнаццаць гадоў было, калі мы пазнаёміліся ў парку на дыскатэцы, –расказвае Марына. – Віктар мяне запрасіў на танец, але я не пайшла, бо тады ў мяне другі хлопец быў. Але ж Віктар не адступіўся. Пачаў да мяне ў вёску ездзіць, у Дуброву. Прыедуць з братам, сядуць і пад гітару песні пяюць. Вось тая гітара мяне і зачаравала. А яшчэ вершы, якія прысвячаў мне Віктар.\nЯ по тебе тоскую днями,\nИ сердце душу нежно рвет,\nТебе звоню я временами,\nИ вот тогда душа поет…\nЁн быў вельмі шчырым, адкрытым, добрым. Як у такога было не закахацца?! Але наперадзе ў мяне была вучоба, а ў яго – войска. Дзякуй Богу, я вучылася, а ён служыў у Гродне, і мы маглі часта бачыцца. У студзені 98-га ён вярнуўся, а ў жніўні мы пабраліся. Вось ужо чатырнаццаць гадкоў мінула, як мы разам. Жылі спачатку ў яго бацькоў, потым у маіх, а пазней купілі дом у Свіслачы. Падрастаюць дзеткі, дораць нам сваю пяшчоту, а мы стараемся зрабіць усё магчымае, каб яны адчувалі сябе шчаслівымі, каб ім не забракла нашай увагі, цеплыні і любові.\n– Нам вельмі хораша, калі мы разам, – дапаўняе жонку Віктар. – Артур з Паўлікам больш любяць бавіць час дома, а не на вуліцы, альбо з сябрамі. Калі няма дома мяне, то ў іх знаходзяцца агульныя інтарэсы з мамай, а калі мамы няма, дык са мной. Мама наша працуе ў школе настаўніцай пачатковых класаў і вядзе факультатыў польскай мовы. Хлопчыкі добра размаўляюць па-польску. Артур не раз перамагаў у розных конкурсах, мае шмат дыпломаў і грамат, выдатна чытае вершы, асабліва любіць творы Адама Міцкевіча. Паўлік таксама выдатна ведае мову. Наогул, у нас бываюць дні, калі мы ўсе размаўляем толькі па-польску.\nШто датычыць сямейных традыцый, дык яны перадаліся нам ад бабуль. Яны нас з малых лет вялі да Бога, вучылі жыць па Яго запаведзям і самі былі шчыра веруючымі, дапамаглі нам усвоіць ісціну, што без Бога не да парога. І гэта, безумоўна, так. Цяпер таму ж мы вучым і сваіх дзяцей. Яны у нас добыя, адкрытыя, ветлівыя.\nДа Божага Нараджэння рыхтуемся ўсе разам загадзя. У час адвэнту вечарамі пяём календы. Мама бярэ ў рукі акардэон – і ўсе разам спяваем. Самая любімая калядная песня – "Ціхая ноч”. На свята пад ёлачкай абавязкова павінны быць падарункі. Галоўны атрыбут Каляд – святочны стол з белым абрусам і дванаццацю поснымі стравамі. Напярэдадні абавязкова ідзём у касцёл да споведзі, а ў час святой вячэры дзелімся аплаткам і просім адзін у аднаго прабачэння за, няхай сабе і дробныя, крыўды, жадаем шчасця і Божага благаславення. У такія хвіліны, больш як калі, адчуваецца радасць ад таго, што мы ўсе разам, што ў нас такія дзеткі, што ў доме пануюць згода і ўзаемаразуменне…\nЗноў за акном зіма, снежань. А значыць, набліжаецца цудоўнае свята – Божае Нараджэнне. Яго чакаюць і дарослыя, і дзеці. І яно абавязкова прыйдзе да нас, як прыходзіць вось ужо больш як дзве тысячы год. Заззяе першай зорачкай у небе і напоўніць сэрцы самым светлым пачуццём радасці і надзеі. Сярод мільёнаў людзей, якія з нецярпеннем чакаюць, калі на цёмным аксаміце неба з’явіцца тая зорка, будзе і сям’я Васіленкаў. Яны сядуць усе разам за стол, падзеляцца аплаткам, павячэраюць, а потым мама возьме акардэон – і пальецца цудоўная мелодыя:\nДрэмле ўсё дый не спіць.\nА над жолабам Панна стаіць,\nРадасць у сэрцах гарыць...\nДык няхай яна, гэтая радасць, ніколі не згасае, няхай свеціцца Віфлеемскай зоркай і дорыць нам надзею.


ДЗЕСЯЦЬ ЭТАПАЎ ВЫРОШЧВАННЯ ЦІ: ПРАМАЯ ЦЫ - ДААСІЗМ - 2022\nПакуль наша культывацыя цы працягваецца, я запрашаю вас зараз разгледзець тое, што мы звычайна прымаем як належнае: выдатную здольнасць чалавечага цела вылечваць. Калі мы чысцім калена і падтрымліваем рану ў чысціні, яна амаль заўсёды гоіцца. Праз пару дзён пасля атрымання непрыемнага разрэзу на паперы мы заўважаем, што там, дзе раней быў разрэз, зараз скура зноў гладкая. На пару дзён мы рэ нюхалі і чхалі ад холаду, але потым і с сышоў, і мы зноў дыхалі вольна.\nІншымі словамі: наш арганізм валодае прыроджаным інтэлектам, які самарэгулюецца і самавыгаенне, які, калі падумаць, з'яўляецца адным з тых незвычайных цудаў, якія сапраўды цудадзейныя. Калі вы падрапаеце аўтамабіль, альбо ўб'ецца крыло на скутэры, альбо атрымаць плоскую шыну на веласіпедзе, але не загойцеся. Але здаровы арганізм чалавека ў многіх выпадках сапраўды лечыць сябе!\nНаш прыродны стан\nПаколькі арганізм настолькі дзіўна спрытны, як адзначае Роджэр Янкэ, OMD: "У здаровым стане, дзе напружанне мала, і калі цы ні дэфіцыту не блакуецца, неабходнасць свядома накіраваць ци мінімальная. Такім чынам, яшчэ раз: наша натуральны стан не мае патрэбы ў паляпшэнні. Мы можам падтрымаць гэты прыродны інтэлект простымі практыкамі, такімі як пастаянная медытацыя і хадавая медытацыя, якія мякка працуюць, каб узмацніць сувязь з нашай прыроджанай інтэлігентнасцю, але ў гэтых практыках мы не прыкладаем ніякіх свядомых намаганняў, каб маніпуляваць ці накіроўваць ці нейкім канкрэтным чынам.\nШто рабіць, калі дыскамфорт надзвычайны\nЦудоўна, калі наш арганізм бесперашкодна функцыянуе гэтым самарэгулявальным і самавыгаеннем. Аднак ёсць часы, асабліва ў нашых хуткасных, шматзадачных і, як правіла, стрэсавых развітых культурах, калі нашы чалавечыя розумы адчуваюць больш высокі ўзровень лёгкасці, чым яны здольныя аднавіць сябе. Гэта ў такіх сітуацыях, калі мы шукаем знешнюю падтрымку для аднаўлення раўнавагі. Такая падтрымка можа прыйсці ў выглядзе іглаўколвання, фітатэрапіі, туіна (масажу) або медыцынскага цігуна. У такім кантэксце практыкуюча будзе на аснове пяціэлементнай або TCM-дыягностыкі падсвядома перанакіроўваць нашае, каб вырашыць і ўрэгуляваць канкрэтную дысгармонію.\nВыкарыстанне нашай практыкі цігун\nКалі мы будзем практыкуючым цігун, мы можам выкарыстоўваць больш дырэктыўных формаў цігун для дасягнення падобных тэрапеўтычных вынікаў. Незалежна ад таго, з якой канкрэтнай практыкай мы будзем працаваць, мы будзем абапірацца на асноўную аксіёму практыкі цігун (а менавіта энергія варта ўвазе) свядома накіроўваць наша так, каб, калі ўсё пойдзе добра, аднавіць раўнавагу і лёгкасць у нашай мерыдыяннай сістэме, тым самым вырашыўшы ды-лёгкасць.\nКалі наша нязручнасць адчуваецца ў першую чаргу ў эмацыйным целе, мы можам практыкаваць цігон Здарання, каб ператварыць страх у мудрасць, альбо гнеў у дабрыню, альбо задумлівасць у раўнадушша, альбо смутак у мужнасць, альбо трывогу ў радасць. Калі мы адчуваем агульную трывожнасць і / або дэпрэсію, мы можам практыкаваць візуалізацыю Месяца на возеры, каб напоўніць нашыя целасклады пульсацыяй блажэннага святла.\nКалі мы адчуваем фізічную стомленасць, мы маглі б працаваць з практыкай Снежнай гары, каб стварыць энергію жывой сілы ў ніжнім Данцы. Мы можам выкарыстоўваць практыку Ўнутранай усмешкі, каб накіраваць вылячэнне энергіі, якая выпрацоўваецца ў верхнім данцы, у любую частку нашага цела, якая пацярпела або захварэла. І практыка "Нябёсы ў далоні" падтрымлівае нас у атрыманні і кіраванні "знешнімі qi " такім чынам, каб сілкаваць і нашу сярэднюю, і ніжнія даты.\nBodyMind як медыцынская куфар\nПростая практыка рэалізацыі нашых здольнасцей накіраваць цёх - размясціць нашу свядомую ўвагу на пэўнай частцы нашага цела, адной з нашых рук, альбо адной з нашых ног, альбо ніжняй, і ніжняй, і мякка падтрымліваць нашу ўвагу, наша светлавое ўсведамленне там, на працягу пяці-дзесяці хвілін, заўважаючы, што адбываецца, на ўзроўні пачуццяў, як мы гэта робім. Вопыт кожнага будзе, вядома, унікальны, але не здзіўляйцеся, калі вы заўважыце ў гэтай частцы свайго цела змяненне тэмпературы, адчуванне паколвання, паўнаты ці прасторнасці.\nУвага - гэта форма энергіі жыццёвай сілы, якую мы можам свядома накіраваць, якая каталізуе энергетычныя пераўтварэнні ў месцах, на якія мы звяртаем увагу. Такім чынам, мы можам сказаць: Ці - гэта медыцына, і свядомая ўвага - гэта таксама медыцына. Як цудоўна, што гэты чалавечы арганізм - гэта куфар, які толькі чакае яго адкрыцця!\nРэлігійныя Думкі : Пяты этап вырошчвання Ці: Рэжысура Ці © 2019. All Rights Reserved.


07.07.2010 15:35 2930 просмотров Минск\nПадчас гутаркі абмяркоўваліся апошнія змены ў знешняй палітыцы краіны, асаблівасці бліжэйшай палітычнай кампаніі ды агульнай сітуацыі ў Беларусі.\nНа пытанне, ці паўплывае абранне прэзідэнтам Польшчы Браніслава Камароўскага на стасункі Польшчы з беларускай грамадзянскай супольнасцю, лідэр Руху «За Свабоду» выказаў упэўненасць, што падтрымка працэсаў дэмакратызацыі Беларусі будзе працягвацца.\nНа думку Аляксандра Мілінкевіча, нягледзячы на пэўныя рознагалоссі ва ўнутранай палітыцы Польшчы, асноўныя палітычныя сілы краіны адносна Беларусі гавораць адным голасам. Польшча выступае за развіццё супрацоўніцтва нашай краіны з ЕЗ, удасканаленне дыялога. Адначасова наш заходні сусед стала падтрымлівае беларускую грамадзянскую супольнасць БЕЛСАТ, Радыё «Рацыя», праграма імя Кастуся Каліноўскага. Польшча разам са Швецыяй былі ініцыятарамі «Усходняга Партнёрства» і далучэння да гэтай праграмы Беларусі. Для нашага заходняга суседа стратэгічна важна, каб наша дзяржава была дэмакратычнай, незалежнай, прадказальнай. Новаабраны кіраўнік Польшчы — палітык дасведчаны, быў актывістам «Салідарнасці», заўсёды цікавіўся сітуацыяй у Беларусі і займаў актыўную і прынцыповую пазіцыю адносна падзеяў у нашай краіне. Да таго ж мае пэўны сантымент да Беларусі, бо належыць да шляхецкага роду, што мае і беларускія карані, — кажа Аляксандр Мілінкевіч.\nПрысутныя абмеркавалі вытокі «газавых войнаў» паміж Беларуссю і Расіяй.\nЗ прыходам да ўлады Пуціна, на думку Аляксандра Мілінкевіча, Лукашэнка страціў жаданне аб’ядноўвацца. Засталася аднае рыторыка. Масква ж патрабавала справаў, а не словаў. Урэшце распачаўся ціск з яе боку. Расія імкнецца да стварэння палітычных, ваенных, эканамічных блоках з з постсавецкімі краінамі. Нам вельмі важна захаваць з ёю добрасуседскія, узаемавыгадныя, празрыстыя адносіны, але стратэгічнай мэтай павінна быць еўраінтэграцыя. Вельмі верагодна, што Расія падтрымае на прэзідэнцкіх выбарах фігуру, альтэрнатыўную Лукашэнка.\n— Абмежаванне экспарту беларускіх тавараў ў Расію, рост цэнаў на газ, выплата з 2011 вялізных адсоткаў па крэдытах Расіі, пабудова нафта- і газаправодаў у абыход Беларусі — усё гэта вельмі ускладніць эканамічны стан нашай краіны. Мы, на жаль, маючы энэргаёмістую, неэфектыўную, у асноўным неканкурэнтную вытворчасць, не гатовыя да рынкавых адносін. Адказнасць за неправедзеныя ў час рэформы ляжыць на цяперашнім кіраўніцтве, час крытычна абмежаваны, — мяркуе лідэр Руху «За Свабоду».\nАдзінае выйсце, на думку Аляксандра Мілінкевіча — неадкладныя эканамічная і палітычная мадэрнізацыя. Дыялог з Брусэлем дае нам вялікія шансы на паспяховыя рэформы і ўваход у еўрапейскую эканамічную прастору. Спробы «перажыць» з дапамогай імітацыі лібералізацыі могуць скончыцца фатальна. А такая мілая сэрцу кіраўніка дзяржавы кітайская мадэль у нас не можа быць рэалізавана, бо мы жывем не ў Азіі.\nУдзельнікі сустрэчы таксама абмеркавалі магчымыя варыянты развіцця падзей падчас бліжэйшых прэзідэнцкіх выбараў, верагоднасць з’яўлення кандыдата, які будзе абапірацца на падтрымку Расіі, сцэнары дзеяння нацыянальнай апазіцыі.\nЛідэр Руху «За Свабоду» ахарактарызаваў спробы вызначэння «адзінага» кандыдата сярод усіх жадаючых, без ідэйных крытэраў, — небяспечнай гульнёй у палітыку. Інфантыльныя конкурсы «А ну-ка, парни!» не ў стане рэальна аб’яднаць ні апазіцыю, ні пратэстнае грамадства. Сёння галоўнае не столькі «хто», а «куды». Не хто мае замяніць Лукашэнку, а па якому шляху новы кіраўнік павядзе Беларусь.\nНа думку Аляксандра Мілінкевіча, расійскі кандыдат вызначыцца крыху пазней. Ён не будзе на словах ані прарасійскі, ані празаходні і паспрабуе яднаць пратэстны электарат не на пазітыўнай беларускай ідэі, а па прынцыпу «супраць каго сябруем». Прабеларускія сілы мусяць прадаманстраваць адказнасць, яднацца і запрапанаваць сваю мадэль беларускай дзяржавы, сваё бачанне будучыні краіны, незалежнай і еўрапейскай.\nВыбараў як такіх у Беларусі няма. Лідэр Руху «За Свабоду» лічыць, што вельмі важна скарыстаць палітычную кампанію на мабілізацыю людзей, пашырэнне камунікацыі з імі. Вялікая спакуса — байкатаваць так званыя выбары. Гэта пазіцыя маральная. Але ва ўмовах аўтарытарнай дзяржавы гэты сцэнар мусіць мець вельмі сур’ёзныя аргументы, а не быць абгрунтаваным толькі «правільнай пазіцыяй».\n— Ва ўмовах сур’ёзных эканамічных праблемаў у краіне, становіцца верагодным прыход да ўлады і новага папуліста, прарасійскага напрыклад. Важна, каб усе разумелі, што ідзе барацьба не толькі за правы чалавека, але і за незалежнасць краіны, якую мы лёгка можам страціць. Вось чаму я не магу пагадзіцца з тымі, хто лічыць: «Грошы не пахнуць» і рыхтуюцца праводзіць кампанію на расійскія грошы. Бо раней ці пазней будзе прад’яўлены рахунак з вядомым патрабаваннем.\nНа пытанне пра тое, як здабыць перамогу, калі сапраўдных выбараў фактычна няма, Аляксандар Мілінкевіч адзначыў, што не заўсёды можна разлічваць атрымаць усё адразу. Важна бывае падрыхтаваць глебу. Мы займаемся падтрымкай грамадзянскай супольнасці, яе развіццем. Гэта доўгі шлях, фармаваннем пачуцця грамадзяніна будзем займацца і пасля перамогі над аўтарытарызмам.\n— Праблема не толькі ў Лукашэнку, а, перш за ўсё ў галовах людзей. Каб яны зразумелі, што так жыць не дастойна, не па-людску, сорамна. Улада не знойдзе новых прыхільнікаў, бо стала страчвае давер. Але і мы яшчэ не маем падрымкі большасці. Эвалюцыя адбываецца, ідуць пазітыўныя працэсы. У людзей расце пачуццё годнасці і пратэстнасці, і гэта дадае аптымізма, — мяркуе лідэр Руху «За Свабоду».\nЛюди: Александр Милинкевич 853 Бронислав Коморовский 6 Владимир Путин 46 Александр Лукашенко 378\nТеги: Польша 39 Европейский Союз 387 бойкот 32 выборы 824


Душы ахвяр і цені катаў | Новы Час\nМінск +7℃ +13℃ +11℃ +9℃\nБрэст +9℃ +13℃ +13℃ +9℃\nВіцебск +6℃ +14℃ +12℃ +11℃\nГомель +7℃ +14℃ +11℃ +6℃\nГродна +7℃ +12℃ +13℃ +10℃\nМагілёў +7℃ +14℃ +11℃ +9℃\nДушы ахвяр і цені катаў\nПобач з Лукішскай плошчай у Вільні, на якой паўтара стагоддзя таму павесілі Кастуся Каліноўскага, месціцца Музей ахвяр генацыду.\nКамера са здымкамі сядзельцаў\nБылы будынак КДБ, Гестапа, Віленскага суда Расійскай Імперыі — сённяшняя Літоўская дзяржава не трымае падзякі ні да адной з гэтых устаноў. Але, дзеля гістарычнай справядлівасці, захоўвае памяць пра сваё мінулае, нават калі распавядаць пра яго — вусцішна.\nМузей пачаў працаваць у 2000 годзе, і знайсці яго можна на вуліцы Аўку, 2А. Будынку, у якім ён размешчаны, лёс наканаваў з самага пачатку быць малатарняй лёсаў. Установы акупацыйных уладаў, як прынята казаць у Літве, працавалі тут да жніўня 1991 года.\nКаменныя рукі лёхаў\nУнутраная турма ў Музеі ахвяр генацыду захавана ў тым выглядзе, у якім яе ўбачылі першыя грамадзяне свабоднай Літвы. Калі спускаешся туды па прыступках, кожны крок даецца з цяжкасцю. У нос точыцца непрыемны пах, у якім змяшана ўсё: брудная адзежа, кроў, допыты, боль. Само месца энергетычна цяжкое, адштурхоўвае ад сябе. Але даследчыцкі спрыт не дае павярнуць назад.\nДва боксы для затрыманых асоб, кожны плошчай 0,6 метра. Першым допытам папярэднічала знаходжанне палітвязняў у гэтых «пакойчыках», і яно магло цягнуцца гадзінамі. Боксы на фотаздымку — палепшаны варыянт утрымання, яны з’явіўся ў 1960–1970 гадах. Пры Сталіне і першыя 10 год пасля яго смерці затрыманыя маглі толькі стаяць.\nБоксы для затрыманых асоб\nЦяперашнія камеры выглядаюць так, як яшчэ 25 гадоў таму, калі яны выкарыстоўваліся па прызначэнні.Тут цябе працінае дух чалавечага гора, што навечна ўеўся ў сцены.\nЗ гэтай турмы ў сібірскія лагеры ў 1947 годзе быў выпраўлены і арцыбіскуп каталіцкай царквы Тэафілюс Матулёніс. Нязломны чалавек з драматычным лёсам, Тэафілюс Матулёніс у 1929 годзе ў Ленінградзе быў абвінавачаны ў сувязях з «нацыянальна-шавіністычнай латышскай школай» і адпраўлены на Салаўкі. Але ў 1933 годзе ў рамках абмену палітзняволенымі быў выпраўлены ў Літоўскую Рэспубліку. Пазней, у Рыме, атрымаў аўдыенцыю Папы Рымскага Пія XI, але настала застаўся жыць у Літве. Зноў арыштаваны ў 1946-м, калі краіны Балтыі прымусова сталі савецкімі. У год смерці — 1962-гі — яму быў нададзены сан архіепіскапа.\nНайбольш вусцішна адчуваеш сябе ў расстэльнай камеры. Па звестках, у 1944–1947 гадах забівалі да 45 чалавек за ноч. Прыступкі, дзверы, бруднаватыя сцены і, самае жахлівае, зпершчаныя кулямі сцены. Сучаснае абсталяванне, відэа- і гукавыя эфекты робяць атмасферу ў расстэльнай камеры, дзе каралі за антысавецкі супраціў, нясцерпнай. Кожны крок, які ты робіш па падлозе гэтага нечалавечага месца, працінае ўсё цела. Цяжка тут знаходзіцца: адчуванне, нібы нестае паветра, трэба найхутчэй выйсці на двор. І няма нікога, хто б назіраў за табой — наглядальніка, як у звычайным музеі. Ты тут адзін на адзін з душамі ахвяраў і ценямі катаў.\nУ расстрэльнай камеры\nАле варта адзначыць, што Музей ахвяр генацыду актуалізуе памяць не толькі пра савецкі тэрор. Частка экспазіцыі адведзена і нацысцкай акупацыі краіны ў 1941–1944 гадах. Служба бяспекі (СД) і паліцыя бяспекі, часткай якой было Гестапа, гралі ключавую ролю ў пераследзе сваіх ворагаў у Літве. Гестапа выдала дырэктыву па барацьбе з ворагамі Трэцяга рэйху, якая дазваляла пераследаванні, арышты і пакаранні. У першую чаргу пераследаваліся габрэі, камуністы, а таксама былыя прадстаўнікі Савецкай улады, якая не паспела замацавацца ў Літве за кароткі перыяд 1940–1941-га. Караліся і польскія інтэлігенты. Напрыклад, 17 верасня 1943 года быў арыштаваны і расстраляны прафесар універсітэта Стэфана Баторыя, анколаг Казімер Пелчар.\nСярод ахвяр нацыстаў шмат і літоўцаў. Драматург, доктар філасофіі Баліс Сруога — вязень гітлераўскага лагера «Штутгаф». Пасля заканчэння вайны ён пражыў толькі 2 гады. Па яго п’есах у 2005 годзе зняты мастацкі фільм «Лес Багоў». Гэта гісторыя прафесара, якога сціснулі жорны нацысцкай і савецкай сістэм.\n«Аддай Радзіме ўсё, чым абавязаны…»\nЭкспазіцыя на першым паверсе музея распавядае пра акупацыю 1940–1941-га, пра партызанскае супраціўленне 1944–1953 гадоў. Тлумачыцца, як напярэдадні Другой сусветнай вайны Саветы з дапамогай мясцовых халуёў паступова падрывалі суверэнітэт Літвы, сістэму ўлады.\nАсабліва цікава пасляваеннае супраціўленне літоўцаў. Згодна дадзеным, за дзевяць гадоў, пачынаючы з 1944-га, удзел у партызанскім руху прынялі каля 30 тысяч чалавек. Іншымі словамі, 4% насельніцтва краіны. Вельмі часта з адной сям’і ў партызанку ішлі 2–3 чалавекі — іх жыццё абрывалася ў лясах падчас супраціву. На сёння вызначаны тры сям’і, якія згубілі па шэсць сыноў кожная. Жанчыны таксама бралі ўдзел у барацьбе разам са сваімі мужамі, братамі. Яны збольшага працавалі медсёстрамі, друкавалі ўлёткі, дапамагалі падтрымліваць сувязь. Але — насілі зброю.\nВышыванка зняволенай, 1949 год\nЛітоўскі пасляваенны супраціў можна падзяліць на тры этапы. Першы: ліпень 1944 — травень 1946-га. Хлопцы і дзяўчаты, мужчыны, людзі сталага веку збіраліся ў лясах у групы па сто і больш чалавек, ладзілі ўзмоцненыя лагеры. Перыяд характарызуецца надзвычай жорсткай барацьбой і найбольш крывавымі баямі. За два гады загінула каля 10 тысяч партызан. Гэтыя гады для літоўцаў былі напоўненыя рашучасцю і авеяныя рамантычным уздымам.\nДругі перыяд — таксама два гады: травень 1946 — лістапад 1948-га. У гэты час у партызанскім руху ўдзельнічала каля 4 тысяч чалавек, якія вырашылі ісці ў сваім змаганні да канца. Барацьба вялася ў малых групах супраць добра арганізаваных сіл НКУС, якія пераўзыходзілі партызан колькасна. У гэты час лясныя лагеры ўтрымліваць было немагчыма, таму ствараліся спецыяльныя бункеры. Напрыклад, была распрацавана сістэма бункера, уваход у які знаходзіўся ў калодзежы над узроўнем вады. Такую пабудову няпроста было адшукаць.\nТрэці перыяд цягнуўся з лістапада 1948 па травень 1953-га. Тады шмат часу адводзілася выдавецкай дзейнасці, інфармаванню насельніцтва. Лясныя браты імкнуліся падтрымліваць веру літоўцаў у незалежную краіну. Пяцігадовы перыяд прынёс смерць 2 тысячам партызан і зніштожыў які-кольвек узброены супраціў. Плёнам гэтых гадоў можна назваць шматкратнае ўмацаванне адзінства літоўскага народа, усіх палітычных сіл. Верагодна, гэта дало падмурак таму, што Літва ў 1991 годзе рашуча адстаяла сваю незалежнасць і рушыла наканаваным ёй шляхам.\nПаводле ўсіх гэтых падзей у Музеі ахвяр генацыду прадаюцца добра ілюстраваныя, з фактамі і фотаздымкамі, кнігі.\nУ далёкім краі\nНа другім паверсе можна ўбачыць, якім было жыццё літоўцаў у ГУЛАГу, а таксама даведацца пра народны супраціў 1953–1991 гадоў. У зале, які распавядае пра палізняволеных, экспануюцца фотаздымкі людзей у розныя перыяды іх жыцця: якім было жыццё ў свабоднай Літве і ў што пераўтварылася ў высылцы. Таксама можна азнаёміцца з дакументамі рэпрэсіўных органаў, даведацца пра паўстанне зняволеных літоўцаў у Варкуце. На свае вочы пабачыць адзенне і абутак, які насілі ў лагерах, самаробныя крыжыкі, малітоўнікі, паштоўкі.\nФотаздымкі, лісты, хэндмэйд, прадметы побыту распавядаюць пра паўсядзённасць жыцця літоўцаў у высылцы. Ярка паказана, што жамойты, не зважаючы на цяжкую працу, нэнзду, неспрыяльныя ўмовы надвор’я, варожыя адносіны да іх з боку мясцовага насельніцтва, выжывалі, захоўвалі сваю нацыянальную самасвядомасць, мову, абрады, веру ў Бога. Дакументы знаёмяць з арганізацыяй высылкі, умовамі жыцця. Можна пабачыць фатаздымкі літоўскіх могілак у Сібіры. Калі глядзіш на ўсё гэта, цяжка паверыць у маштаб рэпрэсій, немагчыма зразумець матывы нкусаўцаў.\nАдначасова экспазіцыя распавядае пра бязмежныя намаганні людзей, якія яны прыкладалі, каб не быць зніштожанымі, пра веру і надзею, якія дапамагалі вязням захаваць чалавечы гонар.\nПрактычна кожны чалавек, які пракрочыць па залах Музея ахвяр генацыду ў Вільні, пройдзе праз гісторыю змагання літоўскага народа. Становіцца зразумела, што незалежнасць Літвы ў студзені 1991 года адстаялі не толькі тыя героі, якія загінулі і былі параненыя каля тэлевежы, але сотні тысяч ахвяр усіх трох перыядаў акупацыі.\nМузей ахвяр генацыду


Футбол Абараняючы Крыжы - прафесійны трэнер футбол\nЧас: 30 хвілін Пазіцыі: 4,5\nРазвіваць здольнасці і тэхніку, каб абараніць крыжы.\nРазвіваць здольнасць абараніць падраздзяленне па барацьбе з крыжамі.\nПалепшыць працэс прыняцця рашэнняў пры абароне крыжы.\nВыкарыстанне пашыраных скрынкі 18yrd адзначана конусамі.\n2 крыло гульцоў, якія гуляюць на краі штрафной 18yrd (сіні).\n2 цэнтральны нападаючы атакавалых гульцоў (сіні).\n3 цэнтральных гульцоў абароны (чырвоны).\nЗыходнае становішча (SP1) павінны мець набор шароў.\nІснуе правіла, адна стартавая пазіцыя для гэтага практыкаванні з гульцом у задняй частцы сеткі па SP1.\nЗакручаны мяч гуляюць шырокі, каб адзін з крыльевых гульцоў, прыкамандзіраваны ў цэнтральную вобласць.\nТып крыжа вызначаецца трэнерам.\nАтакуючыя гульцы Сінія спрабуюць забіць на поўнай мэты памеру. Чырвоная каманда абараняе і спрабуе паспяхова выбіць мяч з гульні сеткі.\nA1 або A2 прайсці мяч шырокім, каб Крайні паўабаронца 1 або 2 (у дадзеным выпадку Крайні паўабаронца 1).\nВингер 2 абводзіць / бяжыць з мячом ўніз лініі і служыць. Тып крыжа павінен вызначацца па просьбе трэнера (г.зн. нізкага крыжа, глыбокага і высокага, у пампуецца, пампуецца, рухомы, рана, і г.д.).\nA1 і A2 зрабіць нападаючы прабегаў ў раёне (блізкае і далёкае паведамленне) з наступным D1, D2 і D3. Вингер 2 таксама можа быць дазволена ўвайсці і зрабіць атакуючы бег на далёкую штангу, калі гэта неабходна.\nЯк толькі мяч быў ачышчаны (і абароны лініі штурхае уверх) або разыгрываецца мы паўтараем практыкаванне на супрацьлеглым баку.\nКаманды атакі рахунак, забіўшы ў поўным памеры мэты. Каманды абароны гол, перайшоўшы 8 крыжы, не дазваляючы каманды атакі рахунак.\nГульцы абароны павінны быць уключаны адразу пасля праходу адыгрывае шырокая.\nЗаставайцеся мэты бок і, калі магчыма бок мяча таксама.\nАтакаваць мяч і абараняць прастору перад атакуючым.\nАбараняючы Трыкутнік - пазіцыянавання, каб быць у стане бачыць Марк і мяч.\nАрганізацыя сувязі і лініі GK і назад.\nНакрыйце і падтрымкі (г.зн. Марк ваш чалавек і палова з чужой).\nІндывідуальная абарона тэхнікі (на боку, нізкі цэнтр цяжару, форма цела).\nАфсайду, калі атакавалыя прабегі вельмі рана.\nДругі і трэці этап шары павінны быць ачышчаны.\nПасля ачысткі хутка штурхаць уверх лінію абароны і рэарганізаваць.\nКалі ГК прадугледжвае абаронцы мяч варта праводзіць дагляды і абароны ад ўваходзяць GK атакавалых трас.\nВыбар правільнага метаду афармлення (г.зн. галава, валейбол, ногі і г.д.)\nТрэба адправіцца за / або папярочкі?\nЦі можам мы праводзіць нашу лінію, каб не замахвацца на ГК і не занадта высока, каб заахвочваць шары в-паміж ГК і якая абараняе лініяй.\nДадаць дадатковыя нападніка і апорнага паўабаронцы або гульца, каб кінуць выклік абароны больш. (Гл. відэа)\nДазволіць слабую бок сярэдзіны поля гульцоў, каб увайсці і атакаваць таксама ад скрыжавання з процілеглага боку. (Гл. відэа)\nДаданне дадатковага шырокага гульні і абаронца ў кожным крыле канал (гл. відэа) для стварэння 2vs1.\nДадаць мэты вароты для абаронцаў, каб гуляць / прыбраць мяч праз на краі гульнявой пляцоўкі. Гэта падахвочвае іх выбіць мяч у шырыню.


Аптовы продаж электроннай маркіроўкі Blutooth e pricer label разумны цэннік электронная маркіроўка крамы вытворцы і пастаўшчыка электроннай крамы | Zkong\nBlutooth e pricer label разумны цэннік электронная сістэма маркіроўкі крамы электроннай тэхнікі\n-Імя: Blutooth e pricer label разумны цэннік электронная сістэма маркіроўкі крамы электроннай электронікі\n-Памер: 2.66 ″\n-Іншыя памеры: 1,54 ", 2,13", 2,7 ", 2,9", 4,2 ", 5,8", 7,5 "11,6", 13,3 "\n-Мова: кітайская, англійская, польская, іспанская, руская, японская, тайская, арабская і г.д.\n-Дысплей: белы, чорны, чырвоны / жоўты\nBlutooth E Pricer Label Смарт-цэннік Электронная сістэма маркіроўкі Крамы Elctronics\nРашэнне электроннай маркіроўкі паліц Zkong (ESL) дапамагае зэканоміць час пры дапамозе аўтаматычнага абнаўлення цэн. Гэта больш эканамічна эфектыўна, чым папера, і паляпшае вопыт вашых кліентаў дзякуючы дакладным і надзейным цэнам. Ён кіруецца па-сапраўднаму рашэннем карпаратыўнага класа, выкарыстоўваючы толькі адзін сервер, які спалучае тэхналогіі Bluetooth, Wi-Fi і хмарныя вылічэнні, прапаноўваючы самыя нізкія сукупныя выдаткі на валоданне і найбольш гнуткае кіраванне. У краме не патрэбныя серверы для рэалізацыі простага і эфектыўнага хмарнага кіравання.\nZkong ESL можа за лічаныя секунды змяніць кошт і прома-акцыі на адной паліцы з манеўрнасцю альбо мільёнамі ў любым месцы. Ведайце, што цэны правільныя, заўсёды. ESL сінхранізуюць абнаўленне цэн і інфармацыі ў крамах. Паведаміце сваю цану непасрэдна на паліцу. Гэта знізіць працоўныя і салідныя выдаткі, аптымізуе працэсы кіравання крамай і скароціць скаргі, выкліканыя памылкамі ў цане\nЦалкам графічныя ESL могуць быць выкарыстаны для вылучэння прома-акцый, а з нашымі этыкеткамі Bluetooth на смартфоны кліентаў могуць быць адпраўлены больш асабістыя, прывабныя і карысныя прапановы ў залежнасці ад іх паводзін - ад гісторыі пошуку да мінулых пакупак. Больш за тое, вы можаце супрацоўнічаць з брэндамі, каб прасоўваць іх прадукцыю на этыкетках, павялічваючы прыбытак ад краёў паліц, якія будуць больш рухомымі, прывабнымі і прыбытковымі.\nZkong ESL таксама можа ствараць асабісты, інтэрактыўны і цікавы досвед у краме. З дапамогай Інтэрнэта рэчаў (IoT), уключанага ESL, стварайце падлучаныя крамы і аблічбоўвайце край паліцы, каб зрабіць бязмежныя змены этыкетак у лічаныя секунды і стварыць асабісты, інтэрактыўны і цікавы вопыт.\nВы можаце ў далейшым аб'яднаць віртуальны і крамны вопыт, паказваючы дадзеныя, якія кліенты ацэньваюць у Інтэрнэце, напрыклад, кошты канкурэнтаў, узровень акцый і сацыяльныя агляды. І вы можаце паказаць любую інфармацыю - напрыклад, цану за кілаграм, паходжанне, інфармацыю пра перапрацоўку і шмат іншага. Таксама можна прапагандаваць досвед брэндаў, напрыклад, майстэрні кулінарыі, гіды па тэхналогіях і курсы фітнесу.\nАўтаматызуйце працэс, выкарыстоўваючы наша рашэнне электроннага дысплея этыкетак ZKONG.\nПапярэдняя: Лічбавы цэннік E Цэтлік этыкеткі на паліцы ESL для рознічных крам супермаркетаў\nДалей: Цэны бесправаднога дысплейнага дысплея Esl Label Digital Shelf Talker для нізкіх тэмператур


Патры Пасажырскія і аўтамабільныя паромы\nПатры цэны на пасажырскі і аўтамабільны парай білет, раскладу, браніраванне білетаў і інфармацыя для паромаў, якія плывуць з Патры ў Анкону, Бары, Брындызі, Корфу, Ігуменіца і Венецыі.\nПараўнаць усе даступныя Патры цэны білет на паром у рэжыме рэальнага часу і забраніраваць самыя танныя даступныя Патры аўтамабільныя і пасажырскія білеты на паром парусныя і з Патры, Анкона, Бары, Брындызі, Корфу, Ігуменіца і Венецыі з Anek звышхуткага, мінойскай паромную, Superfast Ferries, Endeavor лініі або лініі Anek паромаў онлайн з імгненным пацвярджэннем. Custom Search\nКошты і браніраванне білетаў Квіткі на паром Кніга Патры з Anek звышхуткага, мінойскай паромную, Superfast Ferries, Endeavor лініі або Anek Лініі для паромаў, якія плывуць з Патры ў Анкону, Бары, Брындызі, Корфу, Ігуменіца і Венецыі онлайн загадзя, каб атрымаць асалоду ад танны кошт квіткоў даступная на пароме.\nЦана, якую вы бачыце, гэта цана, якую вы плаціце, Там няма ніякіх схаваных дадатковых або сюрпрызаў, такіх як дадалі дадатковыя зборы на паліва ці браніравання збораў і мы не спаганяць нічога лішняга для аплаты з дапамогай карты Visa Electron. Цана, якую мы працытаваць вас на абраны Патры пасажыр або автопаромной білет, на борце пражывання і тып аўтамабіля ўсё, што вам будуць плаціць, і гэта абяцанне. Каб атрымаць цану Квіток на паром Патры і забраніраваць білет на паром надзейна онлайн, калі ласка, выкарыстоўвайце ў рэжыме рэальнага часу форму браніравання парома на левай баку. Вы таксама можаце дадаць гатэль ў пункт прызначэння, ці дзе-небудзь яшчэ, на Ваш білет на паром пры запаўненні вашай броні квіток на паром. Больш Аб Патры\nПатры, Некалі вядомы як Патры, гэта "сапраўдны" грэцкі горад па-ранейшаму занепакоены сваёй вінаробнай прамысловасці, сельскай гаспадаркі і грамадскага харчавання для турыстаў. Трэці па велічыні горад у краіне, Патры з'яўляецца самым вядомым за яго карнавал. У першую чаргу вядомы сваім ажыўленым портам і паромы ў Італію, не кажучы ўжо пра фантастычны карнавал праводзіцца штогод стартуе нішчымнае сезона, Патры і наваколля прапануюць мноства рэчаў, каб зрабіць і ўбачыць.\nІснуе распаўзанне мегаполіс на беразе мора з выдатным старой часткі. Неакласічны будынка, саборы, музеі, крамы, бары, кафэ і яркая начное жыццё робяць гэты раён скарб чакае, каб быць знойдзены. У непасрэднай блізкасці знаходзяцца горы, азёры, пячоры, і вёскі, усё з пышнымі прыроднымі краявідамі.\nПатры вельмі добра звязаны паромам з Італіяй (Анкона, Брындызі, Бары і Венецыі). Мясцовыя паромы таксама звязваюць Патры на Іянічным астравах.\nШто рабіць у Патрах Сучасны горад Патры быў пабудаваны прама на яго старажытных парэшткаў. Горад размешчаны ля падножжа гары Panachaikon, прапаноўваючы цудоўны від на заліў Патры.\nНа схіле гары стаіць замак. Ён быў пабудаваны на руінах на старажытным Акропалі, у другой палове стагоддзя н.э. 6th Замак змяшчае корпус з трохкутнай формы, прымусовае з бастыёнамі і вежамі. Пасля таго, як замак быў абаронены ровам. Ўнутраны корпус быў таксама абаронены ровам. Вазьміце знакамітыя 193 лесвіцы, якія пачынаюцца ў верхняй частцы плошчы Святога Мікалая, каб дабрацца да замка. Антычны тэатр знаходзіцца прама побач з плошчай Святога Георгія. Гэта адзін з самых прыгожых у Грэцыі і быў пабудаваны адразу пасля "Herodeion", у Афінах. Сайт быў раскрыты ў 1889 і быў адноўлены пасля Другой сусветнай вайны. У летні час, ён выкарыстоўваецца для правядзення канцэртаў і тэатральных паказаў.\nСанкт-Андрэас сабор (Айос-Андрэас) з'яўляецца самай важнай царквой у горадзе. Яна прысвечана заступніку горада, Сэнт-Эндру. Побач з новай царквой, там да гэтага часу стаіць старая царква, якая была пабудавана на тым самым месцы, дзе апостал Андрэй быў укрыжаваны. Калі вы хочаце паспрабаваць некаторыя з вядомых грэчаскіх вінаў, здзейсніць падарожжа за межы горада, каб наведаць Achaia Клаусса склеп. Самае вядомае віно, вырабленае тут Mavrodafne. У падвале можна наведаць з 9 раніцы да 7 вечара і экскурсіі прапануюцца на англійскай мове. Рыа-Антирио Мост злучае паўвостраў Пелапанес з сушай. Перад тым як мост быў пабудаваны, турысты былі твар ўзяць альбо вельмі доўгія дыскі ці стомнай парай, каб дабрацца з Афін на паўвостраў. Зараз можна ехаць з Афінаў у Дэльфы, а затым па новым мосце на паўночнай ускрайку паўвострава. Карынф, Мікены, Эпидавр і Тырынф знаходзяцца ў непасрэднай дасяжнасці, а таксама з-за новага моста. Нягледзячы на тое, што гэта знаходзіцца ў зоне падвышанай сейсмічнай небяспекі, мост з'яўляецца ідэальным самае бяспечнае месца ў буйным землятрусе. Кожны год увесну, Патры з'яўляецца домам для Патры Карнавал, унікальнай у Грэцыі і самы вялікі ў Еўропе. Падзеі пачынаюцца студзеня 17 і працягнецца да Чысты панядзелак (першы дзень ўсходняга праваслаўнага Вялікага посту) і не ўключаюць у сябе мноства цікавых рэчаў, каб зрабіць, напрыклад, шарыкі, парадаў і нават дзіцячага карнавала.\nГарантыя Лепшай Патры Фэры Кошт квітка\nГарантыя лепшай цэны - Мы заўсёды прапануем вам нашы самыя нізкія даступныя ANEK Superfast, Minoan Lines Фэры, Superfast Ferries, ініцыятыўнасці Лініі або пасажырскія і аўтамабільныя паромы кошт квітка ANEK лініі і з Патры. Там няма ніякіх схаваных дадатковых або сюрпрызаў, такіх як дадалі дадатковыя зборы на паліва ці браніравання збораў і мы таксама мы не спаганяць плату нічога лішняга для аплаты з дапамогай карты Visa Electron. Цана, якую мы працытаваць для абранага парома білет Патры, на борце пражывання і тып транспартнага сродку, усё, што вам будуць плаціць, і гэта абяцанне!\nУ малаверагодна выпадку вы выявіце тое ж самае усё ўключана Патры білет на паром танней у брашуры любога іншага тураператара мы абяцаем, што мы зробім усё магчымае, каб перамагчы гэтую цану або прапанаваць Вам выбар запыту на вяртанне. Каб забраніраваць Патры аўтамабільныя і пасажырскія білеты на паром, калі ласка, Клікніце тут. Абслугоўванне кліентаў, продажу па тэлефоне і Зваротная сувязь У ferryto.com вы можаце атрымаць у рэальным часе Патры цэны білет на паром, праверыць даступнасць і забраніраваць аўтамабіль і пасажырскі квіткі на паром і з Патры ў нашай самай нізкай даступнай цане квітка. Ferryto.com з'яўляецца часткай найбуйнейшага ў свеце онлайн парома распаўсюджвання білетаў сеткі, якая забяспечвае магчымасць браніраваць праз 80 аператараў з асноўных еўрапейскіх паромных уключаючы Патры і над 1,200 іншы паромных маршрутаў па ўсёй Вялікабрытаніі, Францыі, Іспаніі, Ірландыі, Галандыі, Усходняй Еўропы, Міжземнае, Балтыйскае і Паўночнай Афрыцы. Для атрымання дадатковай інфармацыі, адказы на часта задаюць пытанні або звязацца з намі напрамую, калі ласка, Клікніце тут. Пра


Канвертаваць Дацкія кроны (DKK) і Уганда Шылінга (UGX) : Калькулятар абменнага курсу\nДацкая Крона (DKK) і Уганда Шылінг (UGX) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Дацкая Крона і Уганда Шылінг пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 2 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Дацкая Крона. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Уганда Шылінг валюты па змаўчанні. Націсніце на Уганда Шылінга або Дацкія кроны канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДацкая крона гэта валюта, у Данія (Дз.К., ДНК), Фарэрскія выспы, і Грэнландыя (GL, ОСТ). Уганда Шылінг гэта валюта, у Уганда (UG, Уза). Дацкая крона таксама вядомы як Krones. Сімвал DKK можа быць запісаная Dkr. Сімвал UGX можа быць запісаная USh. Дацкая крона дзеліцца на 100 ore. Уганда Шылінг дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Дацкая крона Апошняе абнаўленне 1 красавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу Уганда Шылінг Апошняе абнаўленне 2 красавік 2020 ад Yahoo Finance. DKK каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. UGX каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Гiсторыя аўтара першай п’есы пра Кастуся Каліноўскага.\nЗнакаміты тэатральны рэжысёр першай паловы XX стагоддзя Еўсцігней Міровіч (сапраўднае прозвішча Дунаеў) спярша дамогся вялікага поспеху ў Пецярбургу, а затым стаў адным з галоўных тэатральных рэжысёраў і драматургаў Беларусі. Пецярбуржац высока ацэньваў творчасць беларускіх калегаў, сябраваў з імі ды, дзякуючы прыроднай кемлівасці ды гнуткасці, неаднойчы ім дапамагаў, паведамляе «Белсат».\nЯкім чынам ён вырваў Галубка з кіпцюроў сталінскіх цэнзараў? Як самому Міровічу ўдавалася не толькі прыстасоўвацца да любой палітычнай сітуацыі – захавацца творча ды фізічна, але пры гэтым яшчэ і карыстацца пашанаю? Як з лёгкай рукі непатапляльнага рэжысёра паўстаў тэатральны і кінавобраз Кастуся Каліноўскага?


Што можна прапісаць у шлюбным дагаворы? | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Сям'я і дэмаграфія » Што можна прапісаць у шлюбным дагаворы?\nПравы на дзяцей, маёмасць, жывёл, бізнес і інтэлектуальныя здабыткі муж і жонка, а таксама жаніх і нявеста могуць прапісаць у шлюбным дагаворы.\nУ дакуменце можна падзяліць абавязкі па доме, зарплату, рэчы, якія набылі сужэнцы, і нават тыя, якія яны яшчэ толькі збіраюцца набыць.\nШлюбны дагавор можна заключыць да шлюбу, падчас яго і ў тым ліку непасрэдна перад разводам. Ва ўсіх варыянтах добраахвотная дамоўленасць бакоў спрыяе бяспецы іх капіталаў, зберагае нервы, грошы і час пры скасаванні шлюбу і здымае пытанні па атрыманні спадчыны.\n— Шлюбны дагавор — спосаб добраахвотна, без прыцягнення суда і сведак, вырашыць маёмасныя і немаёмасныя пытанні, а таксама дэталёва вызначыць моманты, якія датычацца ўтрымання непаўналетніх дзяцей і сямейных абавязкаў, — сцвярджае Вольга ФЯДУЦІК, кансультант упраўлення натарыята і загсаў Міністэрства юстыцыі. — Да таго ж вырашэнне маёмасных пытанняў пры заключаным шлюбным дагаворы значна таннейшае, чым праз суд.\nУ нейкіх выпадках шлюбны дакумент — гэта «план» на перспектыву.\n— Напрыклад, у нявесты ёсць зямельны надзел, дзе з часам мяркуюць збудаваць дом. Каб вызначыць, чыя гэта будзе маёмасць, лепш скласці дагавор, інакш дом будзе сумесна нажытай маёмасцю, — тлумачыць прадстаўніца Мінюсту.\nКалі дагавор складаюць да таго, як створаць сям'ю, то ён пачынае дзейнічаць толькі пасля рэгістрацыі шлюбу. Калі ж дакумент робяць ужо муж і жонка, яны могуць абазначыць тэрмін, калі дагавор павінен уступіць у сілу: з моманту натарыяльнага засведчання або ў нейкі абазначаны мужам і жонкай час, у тым ліку і перад скасаваннем шлюбу, расказала Галіна КАВАЛЬЧУК, натарыус Мінскай гарадской натарыяльнай акругі:\n— У шлюбны дагавор з цягам часу можна дадаць змены ў выглядзе дадатковых пагадненняў, а таксама скасаваць дакумент. Пасля разводу дзеянне дагавора спыняецца, і дадаць у яго ўжо нічога немагчыма. Праўда, ёсць выключэнні — калі сужэнцы ўстанаўліваюць адносіны да нейкіх абавязкаў, як правіла, па ўтрыманні адно аднаго пасля разводу ці матэрыяльным забеспячэнні дзяцей.\nБывае, муж і жонка прапісваюць умовы выплаты крэдыту, выдадзенага на куплю кватэры. Вызначаюць, хто будзе плаціць грошы, калі маёмасць пяройдзе ва ўласнасць аднаго з сужэнцаў пасля разводу.\n— Паступова беларусы пазбаўляюцца ад стэрэатыпу, што шлюбны дагавор — гэта недавер да партнёра. Колькасць дагавораў з году ў год павялічваецца, і ўсё больш людзей разумеюць перавагі гэтага дакумента, калі справа даходзіць да вырашэння маёмасных пытанняў ці аліментаў. Летась у Беларусі было заключана 4112 дагавораў, а за тры месяцы 2020-га — ужо 1075, — паведаміў Артур СТРЭХ, памочнік старшыні Беларускай натарыяльнай палаты.\nШлюбны дагавор перш за ўсё і рэгулюе правы на ўласнасць, якая была прыдбаная падчас сямейнага жыцця. І ў мужа, і ў жонкі роўныя правы на ўсю сумесна набытую ўласнасць, у тым ліку і на інтэлектуальную, згодна з артыкулам 23 Кодэкса аб шлюбе і сям'і, падкрэсліла натарыус.\n— Калі адзін падчас шлюбу быў заняты вядзеннем хатняй гаспадаркі і доглядам дзяцей і не меў уласнага заробку, а другі ў гэты час пісаў вершы і карціны, то апошняе лічыцца агульным і дзеліцца папалам. Аднак у шлюбным дагаворы можна абазначыць, што творы мастацтва будуць належаць толькі іх аўтару. З іншага боку, Кодэксам аб шлюбе і сям'і забараняюцца здзелкі паміж сужэнцамі адносна маёмасці, набытай у шлюбе, — яе нельга ні падарыць, ні прадаць адно аднаму. Калі муж і жонка хочуць, напрыклад, перааформіць кватэру, набытую ў шлюбе, з аднаго на другога, то амаль што адзіны магчымы варыянт — шлюбны дагавор, у якім абазначаецца пераход права ўласнасці. Важна памятаць, што калі прадмет шлюбнага дагавора — нерухомая маёмасць, то дакумент уступіць у сілу толькі з моманту яго рэгістрацыі ў агенцтве па дзяржаўнай рэгістрацыі і зямельным кадастры.\nШмат розных умоў муж і жонка прапісваюць у шлюбным дагаворы адносна дзяцей. Гэта вызначэнне месца пражывання малога, выезды за мяжу, іх утрыманне (без уліку аліментаў), месца знаходжання падчас канікул, наведванне секцый і гурткоў.\n— У адным з дагавораў бацькі, што набывалі для непаўналетняга дзіцяці кватэру, вызначаліся да дробязяў, які там павінен быць рамонт і нават мэбля, — расказала натарыус. — А аднойчы бацькі хацелі прапісаць веравызнанне малога. Такое зрабіць мы, вядома, не маглі, бо гэта закранае інтарэсы трэціх асоб. У дадзеным выпадку — дзіцяці, якое само павінна вызначыцца пасля паўналецця.\nІснуюць і іншыя моманты, якія нельга адлюстраваць у шлюбным дагаворы. Напрыклад, нельга адмовіцца ад выплаты аліментаў, нават калі другая палова атрымала вялікую спадчыну.\n— У шлюбным дагаворы можна таксама акрэсліць умовы выплат агульных даўгоў мужа і жонкі і права патрабавання па абавязках, якія ўзніклі ў інтарэсах сям'і. Уключыць у дакумент можна і долю ў фондах прадпрыемства, акцыі і іншыя актывы, калі гаворка ідзе пра людзей, якія працуюць у сферы бізнесу. Аднак гэта датычыцца толькі арганізацый, зарэгістраваных на тэрыторыі Беларусі, — падкрэсліла Галіна Кавальчук. — Тое ж самае і з замежнай маёмасцю — праваўладанне ёю нельга вызначыць беларускім заканадаўствам, трэба звяртацца да законаў краіны яе прыналежнасці.\n2138 Што трэба ведаць пра пляжны сезон і як не апынуцца пад вадой


24 люты 2012, 16:14\n26 лютага Яўгену Васьковічу спаўняецца 22 гады. Да Ігара Аліневіча, асуджанага на самы вялікі тэрмін — 8 гадоў, не даходзяць лісты, яму не дазваляюць тэлефанаваць. Мікалай Дзядок, які днямі адбудзе траціну тэрміну, з-за спагнаньняў не спадзяецца на замену зьняволеньня лягчэйшым пакараньнем.\nАдзін раз патэлефанаваў, і ўсё. У лютым прыйшоў толькі адзін ліст.\nБандарэнка заклікае ратаваць Андрэя Саньнікава і Зьмітра Дашкевіча\nАлесь Бяляцкі едзе ў Бабруйскую калёнію праз Валадарку\nАўтуховіч першы раз патэлефанаваў маці з турмы


Літургічныя жарты: скарачэнне брэвіярыя езуітамі – ☩ Te igitur ☩\n09.02.2017 / Te igitur\nЛітургічныя жарты: скарачэнне брэвіярыя езуітамі🕑 2 хвілін\nШматлікія гісторыі пацвярджаюць нелюбоў святароў да чытання сваіх штодзённых малітваў — Літургіі гадзінаў. Гэта і зразумела: сёння ўсе біскупы, святары і дыяканы, а таксама члены інстытутаў кансэкраванага жыцця, нават калі яны не адносяцца да духоўнага стану, павінны штодзённа прамаўляць пяць альбо нават сем кананічных гадзінаў. Назва “гадзіна” тут паказвае не на працягласць, а на тое, што гэтыя малітвы размеркаваныя паміж гадзінамі дня. Калі ж лічыць агулам, то ва ўмелых руках усе гадзіны змяшчаюцца ў адну гадзіну часу штодзённа. Нелюбоў да іх, аднак, не знікае.\nАўтар гэтых радкоў асабіста чуў пра спосабы спіхнуць гэты непрыемны абавязак. Так, аднаму святару быццам бы ўдавалася сядаць за Літургію гадзінаў раз на два дні. У 23:30 ён чытаў усе гадзіны бягучага дня, а калі час перавальваў за поўнач, прачытваў усе гадзіны наступнага дня. Такім чынам ён пазбаўляўся клопату на два дні адразу.\nГэтымі днямі чарговае кола ў Інтэрнэце робіць рэальная нататка з рэальнага часопіса “The Monthly Magazine“ за 1801 год, дзе прыводзіцца яшчэ больш разумны спосаб скараціць штодзённую святарскую малітву. Нібыта вырваны лісточак са старога брэвіярыя, які належыў езуітам, падае наступны парадак, якім можна замяніць штодзённыя гадзіны.\n“Найкарацейшы абрад чытання брэвіярыя. Спачатку прамаўляецца Ойча наш і Вітай, Марыя, а затым\nV. З гэтага поўнага алфавіту. Аллелюя.\nR. Складзены поўны Брэвіярый. Аллелюя.\nМолімся. Божа, Які пажадаў, каб з дваццаці чатырох літар было створана ўсё Святое Пісанне і гэты Брэвіярый, злучы, разлучы, зрабі, укладзі і прымі з гэтых дваццаці чатырох літар Начную малітву з Ютранню, Прыму, Сэксту, Нону, Нешпары і Камплету. Праз Хрыста, Пана нашага. Амэн”.\nЯк і ў кожным добрым жарце, нельга ведаць напэўна, колькі тут жарту, а колькі праўды. Ці задумвалася гэта ў 1801 годзе як сатыра, як высмейванне, ці такі лісток сапраўды быў знойдзены. Калі ж быў, то ці не быў гэта жарт саміх езуітаў? Ва ўсякім разе, ордэн езуітаў абараніць сябе ў той год не мог, бо ў 1773 годзе быў як раз знішчаны. Цікава, што гэтыя законнікі і насамрэч слынныя сваёй… нецікаўнасцю да літургічнай малітвы. Пэўная прымаўка кажа пра неадукаваных людзей: згубіўся, як езуіт у Вялікім тыдні.\n(ілюстрацыя: невядомы аўтар ХІХ ст.)\nTags: езуітыЛітургія гадзінаў\nNext story №21. Святое начынне: келіх (А)\nPrevious story У нямецкім Касцёле пануе хаос з прычыны новых пастырскіх інструкцый


Немцы па-рознаму ацэньваюць шанцы беларусаў на "каляровую рэвалюцыю"\n21 чэрвень 2005, 22:29\nАлена Струвэ, Менск У часе маючай адбыцца ў сераду сустрэчы паміж кіраўнікамі зьнешнепалітычных ведамстваў ЗША й Нямеччыны Кандалізай Райс і Ёшкам Фішэрам разам з сытуацыяй ў Іране будзе абмяркоўвацца і палітычнае разьвіцьцё ў Беларусі, Расеі і Аўганістане, паведамляе газэта "Handelsblatt".\nНямецкія выданьні спасылаюцца на выніковую рэзалюцыю, прынятую ў часе саміту ЗША-Эўразьвяз, у якой адзначаецца намер абодвух бакоў працягваць каардынацыю ў намаганьнях па прасоўваньню дэмакратыі, вяршынства закону і павагі правоў чалавека ў Беларусі. Тым часам, аглядальнікі Інтэрнэт-выданьня politikerscreen.de выказваюць пэўны скепсіс. Яны лічаць, што ўсе пляны заходніх актораў могуць толькі справакаваць чарговую жорсткую рэакцыю з боку беларускага рэжыму.\nЯк пішуць аглядальнікі нямецкага politikerscreen.de, “пакуль ў Беларусі не галадуюць, Лукашэнка можа быць упэўненым, што ў ягонай краіне не адбудзецца ніякай каляровай рэвалюцыі. Хаця, безумоўна, напалоханы падзеямі ва ў суседняй Украіне, рэжым Лукашэнкі дэманструе сваю нэрвовасьць. У выніку падаўляюцца акцыі пратэсту, зачыняюцца апазыцыйныя структуры, перасьледуюцца апанэнты рэжыму".\nАўтары выданьня досыць крытычна ставяцца да меркаваньняў экспэрта нямецкай Фундацыі навукі і палітыкі Райнэра Лінднэра, які робіць галоўную стаўку на Расею і бачыць найважнейшую задачу эўрапейцаў ў падрыхтоўцы расейскай грамадзкай думкі да магчымых пераменаў у Беларусі.\nПаводле нямецкага Інтэрнэт-выданьня, пэрспэктыва дэмакратычнай рэвалюцыі ў Беларусі можа прывесьці да канфрантацыі Эўразьвязу з Расеяй. "Страта" Беларусі (пасьля таго як ад Расеі адышла Ўкраіна) ня могуць задаволіць Пуціна. Магчымае разьвіцьцё ў выніку падобнай канфрантацыі можна прадбачыць, – піша нямецкі журналіст на politikerscreen.de.\nТым часам, як вынікае з артыкулу бэрлінскага аналітыка Аляксандра Рара, які зьмешчаны ў сёньняшняй нямецкай “Die Welt”, аўтарытарныя рэжымы ў постсавецкіх рэспубліках апынуліся ў складанай сытуацыі. Асабліва гэта тычыць Беларусі і Казахстану, у якіх чакаюцца прэзыдэнцкія выбары. Паводле Аляксандра Рара, яшчэ ніколі заходні ўплыў на постсавецкай прасторы ня быў такім моцным як цяпер.\nШто да былога кіраўніка місіі АБСЭ ў Менску Ганса-Георга Віка, дык ў сваёй "Праграме падтрымкі палітычнай альтэрнатывы ў Беларусі" ён указвае на неабходнасьць Эўропы і Нямеччыны ў падтрымцы беларускай грамадзянскай супольнасьці. Паводле ягоных словаў, гэта неабходна дзеля таго, каб у выпадку зьменаў у кіраўніцтве краіны мець жыцьцяздольныя структуры. Спадар Вік не падзяляе меркаваньняў тых аналітыкаў, якія лічаць, што Эўразьвяз цяпер далёкі ад эўрапейскіх праблемаў і толькі ЗША мае клопат што да Беларусі.\n(Вік: ) “ЗША маюць свае ўласныя праблемы, і яны ня ў стане падтрымаць грамадзянскую у супольнасьць у такіх недэмакратычных краінах як Беларусь. Пры ўсіх праблемах Беларусі ЗША ня зробяць гэтага, як бы яно не было б неабходна”.