Забіць Кубе, або Як стаць асабістым ворагам Гітлера ў 22 гады - 24.10.2021, Sputnik Беларусь\nНа генеральнага камісара Беларусі Вільгельма Кубе было здзейснена некалькі няўдалых замахаў, пасля чаго ён атрымаў мянушку "Шчасліўчык". 24.10.2021, Sputnik Беларусь\n22 верасня 1943 года гаўляйтэр Беларусі Вільгельм Кубе быў забіты мінай, якая выбухнула ў ягоным ложку. Непасрэднымі ўдзельнікамі аперацыі былі тры савецкіх дзяўчыны. У гэтым годзе адной з іх споўнілася б 100 гадоў.Sputnik вырашыў успомніць, як атрымалася ажыццявіць на акупіраванай тэрыторыі гэтакую складаную дыверсійную аперацыю і як 22-гадовая мінская студэнтка стала асабістым ворагам фюрэра.Крывавы драматургВільгельм Рыхард Паўль Кубе нарадзіўся 13 лістапада 1887 года ў Глогове, Польшча. Скончыў гуманітарную гімназію пры Берлінскім універсітэце па спецыяльнасці "гісторыя і права". З 1927 года быў у Нацыянал-сацыялістычнай нямецкай рабочай партыі.Пісаў п'есы і артыкулы, прычым калі драматычныя творы Кубе лічыліся пасрэднымі, то артыкулы былі высока ацэнены паплечнікамі па партыі, паколькі сярод асноўных тэм антысеміта Кубе былі чысціня расы і неабходнасць знішчэння ўсіх неарыйцаў.Першае дзесяцігоддзе ў партыі Вільгельм Кубе хутка падымаўся па партыйнай лесвіцы: у 1928 годзе ён гауляйтер Остмарка, у 1933 - Курмарка, што ўтварыўся ў выніку злучэння Отсмарка з Брандэнбургам, і ў гэтым жа годзе - обер-прэзідэнт Брандэнбурга. У 1933 займаў пасаду обер-прэзідэнта Пагранічнай маркі Позен-Заходняй Прусіі і, уступіўшы ў СС, стаў оберфюрэрам. Паралельна Кубе быў дэпутатам Рэйхстага і лантага Прусіі, а таксама актывістам многіх арганізацый.Прасоўваўся па кар'ернай лесвіцы Кубе дзякуючы інтрыгам. Але ў 1936 годзе яго спосаб даў збой. Кубе пачаў распаўсюджваць чуткі пра тое, што цешча начальніка штаба намесніка Гітлера Марціна Бормана нібыта яўрэйка. Такім чынам хітры драматург спрабаваў атакаваць самага Бормана, які да таго часу стаў зачышчаць верхавіну кіраўніцтва партыі ад старых кадраў. Чуткі не пацвердзіліся, затое выявіліся масавыя эпізоды атрымання хабару Вільгельмам Кубе і перавышэння ім паўнамоцтваў.Адразу ж пасля гэтага Кубе пазбавілі ўсіх пасад і прымусілі выйсці з СС, але дэпутатам ён заставаўся да пачатку Вялікай Айчыннай вайны. Пасля нападзення на Савецкі Саюз вышэйшае кіраўніцтва партыі вырашыла аддаць у яго веданне Генеральны камісарыят "Беларутэнія".Кубе пагадзіўся. І адразу ж пасля яго прызначэння ў жніўні 1941 года ў Мінску адбыўся адзін з самых буйных яўрэйскіх пагромаў: загінулі амаль пяць тысяч чалавек, а ў лістападзе гэтага ж года загінулі яшчэ каля 12 тысяч яўрэяў.Пры Кубе на тэрыторыі Беларусі дзейнічалі 260 канцлагераў, 14 з якіх былі дзіцячымі. Дзяцей выкарыстоўвалі ў якасці донараў крыві для нямецкіх салдат. Праводзіліся пастаянныя карныя аперацыі, падчас якіх знішчаліся цэлыя вёскі. Пры гэтым Вільгельм Кубе спрабаваў іграць з беларускім нацыянальным рухам і насельніцтвам краіны, дазваляючы традыцыйныя святы і сцвярджаючы, што, вызваліўшыся ад улады бальшавікоў, Беларусь пачне развівацца, як самастойная краіна.Студэнтка і партызаныНадзея Траян нарадзілася 24 кастрычніка 1921 года ў Дрысе (цяпер Верхнядзвінск) Віцебскай вобласці. Перад пачаткам вайны паступіла ў Мінскі медыцынскі інстытут.Пасля акупацыі Беларусі выйшла распараджэнне: усе грамадзяне старэйшыя за 16 гадоў павінны быць працаўладкаваны, інакш ім пагражае канцлагер. Дзякуючы добраму веданню нямецкай мовы, камсамолка Траян уладкавалася перакладчыцай да дырэктара канторы па торфаперапрацоўцы, якая знаходзілася ў Смалявічах.Вечарамі Надзея слухала па радыё, якое ёй удалося схаваць, зводкі Саўінфармбюро, запісвала іх ад рукі і распаўсюджвала сярод працоўных."Мама шукала магчымасць сысці ў партызаны. Яна ведала, што побач з горадам дзейнічае партызанскі атрад, але, як выйсці на партызан, не ўяўляла", - успамінаў сын Надзеі Траян Аляксей Карацееў.Траян меркавала, што яе сяброўка па медінстытуце звязана з партызанамі, але тая баялася што-небудзь расказваць. Дапамог Надзеі выпадак.Траян падслухала размову начальніка канторы аб тым, што мясцовыя калабарацыяністы абяцалі паказаць немцам, дзе знаходзіцца партызанская база, і тыя сталі рыхтаваць буйную аперацыю супраць партызан. Надзея пабегла да сяброўкі, каб папярэдзіць яе."Мы абняліся, і сяброўка адправіла ў атрад брата. Партызаны пакінулі базу, пакінуўшы немцам толькі пажарышча на месцы свайго лагера", - дзялілася ўспамінамі Надзея Траян.Пасля гэтага выпадку Траян атрымала запрашэнне сустрэцца з камандзірам партызанскага атрада Якавам Васіленкам. Пасля гутаркі з ім Надзеі прапанавалі застацца ў Смалявічах у якасці разведчыка.Многія адзначалі, што ў Надзеі Траян быў талент наладжваць кантакт з людзьмі. Траян настолькі добра знаходзіла да людзей падыход, што ёй нават атрымалася ўгаварыць аднаго з ахоўнікаў канцлагера ў Мінску, каб той перадаў зняволеным медыкаменты і ежу, якія яна прыносіла. У Смалявічах жа Траян здабывала інфармацыю для партызан і выпісвала на іх пропускі ад імя канторы па торфаперапрацоўцы.Па наводцы Траян партызанам удалося разграміць чыгуначную станцыю: дзяўчына сабрала дадзеныя аб сістэме аховы, размяшчэнні пастоў і вышак, а таксама ўдакладніла, на якія менавіта пуці падаваліся саставы са зброяй, боепрыпасамі і харчаваннем. Дзякуючы яе інфармацыі партызаны разграмілі станцыю практычна без страт.З часам заставацца ў Смалявічах для Надзеі стала небяспечна, паколькі начальства ў любы момант магло выявіць велізарны перарасход бланкаў для пропускаў, а таксама задацца пытаннем, куды пастаянна адлучаецца перакладчыца.1 траўня 1943 года яна ўжо знаходзілася ў партызанскім атрадзе "Бура", гэта значыць фактычна стала рэзідэнтам разведвальна-дыверсійнай групы НКУС.Шчасліўчык ВільгельмЗа час гаўляйтэрства Кубе ў Беларусі было праведзена мноства пакаранняў смерцю і паліцэйскіх аперацый. Ацаніўшы яго дзейнасць, савецкае кіраўніцтва дало загад знішчыць камісара. У ліквідацыі Кубе было паралельна задзейнічана 12 спецгрупп.Адзін з замахаў на Кубе вырашылі зладзіць 6 верасня 1943 года, калі гаўляйтер павінен быў прысутнічаць на бяседзе ў сталовай-казіно беларускага кіравання СД. Перад візітам гаўляйтэра група сапёраў праверыла сталовую і далажыла, што яна "чыстая", але Кубе не спяшаўся на банкет. У будынку прагрымеў выбух, у выніку якога загінулі некалькі дзесяткаў высокапастаўленых чыноў СД і нямецкай адміністрацыі.Яшчэ адзін замах на гаўляйтэра павінны былі здзейсніць падчас "Дажынак", якія праводзілі ў Смалявічах з адабрэння акупацыйных улад. На свяце, па звестках Надзеі Траян, якая ўдзельнічала ў распрацоўцы плана па знішчэнні гаўляйтэра, збіраўся прысутнічаць Кубе. Па плане некалькі байцоў павінны былі закідаць будынак управы бутэлькамі з запальнай сумессю, калі туды ўвойдзе гаўляйтэр.На свята сагналі мноства людзей, таму заняць свае пазіцыі партызанам не склала працы, але Кубе на свята так і не прыехаў.Яшчэ адзін няўдалы замах на камісара быў зімой, калі партызаны праз сваіх людзей даведаліся, што ён у кампаніі высокапастаўленых чыноўнікаў павінен адправіцца на паляванне ў Ляхавіцкі лес. Па дарозе, недалёка ад вёскі Мукшыцы, партызаны зладзілі засаду, у выніку якой загінулі 10 вышэйшых афіцэраў і членаў акупацыйнай адміністрацыі, сярод якіх быў і гаўпткамісар Баранавічаў групэнфюрэр Фрыдрых Фенс. Знішчыць Кубе не ўдалося, паколькі ў апошні момант ён адмяніў паездку, але пра гэта падполле папярэдзіць партызан не змагло.22 чэрвеня 1943 года Кубе збіраўся ў тэатр на прадстаўленне ў гонар двухгоддзя "Вызвалення Беларусі ад бальшавіцкай улады". Падпольшчыкі заклалі пад сцэнай магутную бомбу, якая павінна была знішчыць увесь будынак тэатра. Прагрымеў выбух, загінула шмат людзей, акрамя самога Кубе, які адмяніў у апошні момант візіт у тэатр.З-за няўдалых замахаў гаўляйтэр атрымаў мянушку "Шчасліўчык Вільгельм", а кіраўніцтва партызан зразумела, што трэба мяняць тактыку замахаў на гаўляйтэра.Тры дзяўчыны - адзін выбухПартызаны зразумелі, што замах павінен здзейсніць хтосьці з набліжаных да гаўляйтэра людзей. Пошукам адпаведнага чалавека занялася Надзея Траян. Пасля назірання за рэзідэнцыяй высветлілася, што адзіным чалавекам з абслугі, хто мае права выходзіць у горад, з'яўляецца хатняя работніца Кубе - Алена Мазанік.На працягу трох тыдняў Траян штодня па вечарах сустракалася з Мазанік і паволі схіляла дзяўчыну да думкі пра замах. Сама Надзея называла гэтыя сустрэчы не вярбоўкай, а сяброўскімі размовамі.Як успамінала Алена Мазанік, яна была не супраць замаху, але хацела, каб загінуў не толькі гаўляйтэр, але і як мага больш генералаў, якія перыядычна наведвалі яго дом. Аднак вырашана было спыніцца толькі на Кубе.Паралельна з Надзеяй Траян аперацыю прапрацоўвала сувязная партызанскіх атрадаў Марыя Осіпава, якая ў канцы вярбоўкі таксама сустрэлася з Аленай Мазанік. Тая згадзілася ўдзельнічаць у аперацыі пры ўмове, што партызаны эвакуіруюць яе блізкіх у дзень замаху.Пры распрацоўцы плана разглядалася некалькі варыянтаў: спачатку меркавалі атруціць Кубе, але ад гэтай думкі адмовіліся, паколькі чарговасць прыёмаў ежы ў доме была нестабільнай і замест гаўляйтэра маглі атруціцца жонка і дзеці. Тады вырашана было яго падарваць.21 верасня 1943 года Надзея Траян выйшла з размяшчэння партызанскай брыгады з бомбай у скрынцы з-пад торта. За суткі да гэтага з атрада разведупраўлення Чырвонай арміі яшчэ адну бомбу вынесла Марыя Осіпава: схавала ў кошык, накрыўшы зверху ягадамі.Марыі пашанцавала: пост палявой жандармерыі парушыў інструкцыі і прапусціў яе практычна без дагляду, паколькі атрымалася адцягнуць увагу немцаў смажанай курыцай.Першай Алене Мазанік даставіла бомбу Марыя Осіпава. Праверыўшы прыладу, дзяўчыны выявілі, што запал занадта шчыльна сядзіць у адтуліне, таму яго прыйшлося павялічваць нажніцамі.На наступную раніцу Алена Мазанік загарнула міну ў хустку, якая нібыта прызначалася для падарунка жонцы Вільгельма Кубе, і накіравалася ў рэзідэнцыю. Яе практычна не абшуквалі.У доме Мазанік хутка прайшла ў спальню гаўляйтэра (ён спаў асобна ад жонкі і дзяцей), паклала міну пад матрац і ўстанавіла хімічны таймер, пасля чаго, спаслаўшыся на рэзкі зубны боль, пакінула рэзідэнцыю.Выбух прагрымеў у 0:40 22 верасня 1943 года. Гаўляйтэр Беларусі Вільгельм Кубе загінуў на месцы, яго блізкія пры гэтым не пацярпелі.На наступны пасля замаху дзень у Мінску прайшлі затрыманні ўсіх дзяўчат і жанчын, якіх дастаўлялі ў СД.Надзея Траян даведалася пра замах, калі везла бомбу для Мазанік на веласіпедзе. Толькі цудам дзяўчыне ўдалося абысці блокпасты і сысці да партызан.Вельмі хутка Надзею Траян, Марыю Осіпаву і Алену Мазанік пераправілі самалётам у Маскву, дзе восенню ім прысвоілі званне Героя Савецкага саюза, а ў Германіі абвясцілі асабістымі ворагамі Рэйха.\nбеларусь, замах, герой, надзея траян\n10:35 24.10.2021 (абноўлена: 14:16 25.10.2021)\n© Sputnik / Яков БерлинерГерой Савецкага Саюза Надзея Віктараўна Траян\nНа генеральнага камісара Беларусі Вільгельма Кубе было здзейснена некалькі няўдалых замахаў, пасля чаго ён атрымаў мянушку "Шчасліўчык".\n22 верасня 1943 года гаўляйтэр Беларусі Вільгельм Кубе быў забіты мінай, якая выбухнула ў ягоным ложку. Непасрэднымі ўдзельнікамі аперацыі былі тры савецкіх дзяўчыны. У гэтым годзе адной з іх споўнілася б 100 гадоў.\nSputnik вырашыў успомніць, як атрымалася ажыццявіць на акупіраванай тэрыторыі гэтакую складаную дыверсійную аперацыю і як 22-гадовая мінская студэнтка стала асабістым ворагам фюрэра.\nВільгельм Рыхард Паўль Кубе нарадзіўся 13 лістапада 1887 года ў Глогове, Польшча. Скончыў гуманітарную гімназію пры Берлінскім універсітэце па спецыяльнасці "гісторыя і права". З 1927 года быў у Нацыянал-сацыялістычнай нямецкай рабочай партыі.\nПісаў п'есы і артыкулы, прычым калі драматычныя творы Кубе лічыліся пасрэднымі, то артыкулы былі высока ацэнены паплечнікамі па партыі, паколькі сярод асноўных тэм антысеміта Кубе былі чысціня расы і неабходнасць знішчэння ўсіх неарыйцаў.\nПершае дзесяцігоддзе ў партыі Вільгельм Кубе хутка падымаўся па партыйнай лесвіцы: у 1928 годзе ён гауляйтер Остмарка, у 1933 - Курмарка, што ўтварыўся ў выніку злучэння Отсмарка з Брандэнбургам, і ў гэтым жа годзе - обер-прэзідэнт Брандэнбурга. У 1933 займаў пасаду обер-прэзідэнта Пагранічнай маркі Позен-Заходняй Прусіі і, уступіўшы ў СС, стаў оберфюрэрам. Паралельна Кубе быў дэпутатам Рэйхстага і лантага Прусіі, а таксама актывістам многіх арганізацый.\nCC BY-SA 3.0 / Bundesarchiv, Bild 183-2007-0821-500 / Hoffmann / Вільгельм Кубе\nПрасоўваўся па кар'ернай лесвіцы Кубе дзякуючы інтрыгам. Але ў 1936 годзе яго спосаб даў збой. Кубе пачаў распаўсюджваць чуткі пра тое, што цешча начальніка штаба намесніка Гітлера Марціна Бормана нібыта яўрэйка. Такім чынам хітры драматург спрабаваў атакаваць самага Бормана, які да таго часу стаў зачышчаць верхавіну кіраўніцтва партыі ад старых кадраў. Чуткі не пацвердзіліся, затое выявіліся масавыя эпізоды атрымання хабару Вільгельмам Кубе і перавышэння ім паўнамоцтваў.\nАдразу ж пасля гэтага Кубе пазбавілі ўсіх пасад і прымусілі выйсці з СС, але дэпутатам ён заставаўся да пачатку Вялікай Айчыннай вайны. Пасля нападзення на Савецкі Саюз вышэйшае кіраўніцтва партыі вырашыла аддаць у яго веданне Генеральны камісарыят "Беларутэнія".\nКубе пагадзіўся. І адразу ж пасля яго прызначэння ў жніўні 1941 года ў Мінску адбыўся адзін з самых буйных яўрэйскіх пагромаў: загінулі амаль пяць тысяч чалавек, а ў лістападзе гэтага ж года загінулі яшчэ каля 12 тысяч яўрэяў.\nПры Кубе на тэрыторыі Беларусі дзейнічалі 260 канцлагераў, 14 з якіх былі дзіцячымі. Дзяцей выкарыстоўвалі ў якасці донараў крыві для нямецкіх салдат. Праводзіліся пастаянныя карныя аперацыі, падчас якіх знішчаліся цэлыя вёскі. Пры гэтым Вільгельм Кубе спрабаваў іграць з беларускім нацыянальным рухам і насельніцтвам краіны, дазваляючы традыцыйныя святы і сцвярджаючы, што, вызваліўшыся ад улады бальшавікоў, Беларусь пачне развівацца, як самастойная краіна.\nСтудэнтка і партызаны\nНадзея Траян нарадзілася 24 кастрычніка 1921 года ў Дрысе (цяпер Верхнядзвінск) Віцебскай вобласці. Перад пачаткам вайны паступіла ў Мінскі медыцынскі інстытут.\nПасля акупацыі Беларусі выйшла распараджэнне: усе грамадзяне старэйшыя за 16 гадоў павінны быць працаўладкаваны, інакш ім пагражае канцлагер. Дзякуючы добраму веданню нямецкай мовы, камсамолка Траян уладкавалася перакладчыцай да дырэктара канторы па торфаперапрацоўцы, якая знаходзілася ў Смалявічах.\nВечарамі Надзея слухала па радыё, якое ёй удалося схаваць, зводкі Саўінфармбюро, запісвала іх ад рукі і распаўсюджвала сярод працоўных.\n"Мама шукала магчымасць сысці ў партызаны. Яна ведала, што побач з горадам дзейнічае партызанскі атрад, але, як выйсці на партызан, не ўяўляла", - успамінаў сын Надзеі Траян Аляксей Карацееў.\nТраян меркавала, што яе сяброўка па медінстытуце звязана з партызанамі, але тая баялася што-небудзь расказваць. Дапамог Надзеі выпадак.\nТраян падслухала размову начальніка канторы аб тым, што мясцовыя калабарацыяністы абяцалі паказаць немцам, дзе знаходзіцца партызанская база, і тыя сталі рыхтаваць буйную аперацыю супраць партызан. Надзея пабегла да сяброўкі, каб папярэдзіць яе.\n"Мы абняліся, і сяброўка адправіла ў атрад брата. Партызаны пакінулі базу, пакінуўшы немцам толькі пажарышча на месцы свайго лагера", - дзялілася ўспамінамі Надзея Траян.\nПасля гэтага выпадку Траян атрымала запрашэнне сустрэцца з камандзірам партызанскага атрада Якавам Васіленкам. Пасля гутаркі з ім Надзеі прапанавалі застацца ў Смалявічах у якасці разведчыка.\n© Sputnik / Иван ШагинДэлегаты Сусветнай канферэнцыі моладзі за мір у Лондане. У цэнтры - Герой Савецкага Саюза Надзея Траян\nДэлегаты Сусветнай канферэнцыі моладзі за мір у Лондане. У цэнтры - Герой Савецкага Саюза Надзея Траян\nМногія адзначалі, што ў Надзеі Траян быў талент наладжваць кантакт з людзьмі. Траян настолькі добра знаходзіла да людзей падыход, што ёй нават атрымалася ўгаварыць аднаго з ахоўнікаў канцлагера ў Мінску, каб той перадаў зняволеным медыкаменты і ежу, якія яна прыносіла. У Смалявічах жа Траян здабывала інфармацыю для партызан і выпісвала на іх пропускі ад імя канторы па торфаперапрацоўцы.\nПа наводцы Траян партызанам удалося разграміць чыгуначную станцыю: дзяўчына сабрала дадзеныя аб сістэме аховы, размяшчэнні пастоў і вышак, а таксама ўдакладніла, на якія менавіта пуці падаваліся саставы са зброяй, боепрыпасамі і харчаваннем. Дзякуючы яе інфармацыі партызаны разграмілі станцыю практычна без страт.\nЗ часам заставацца ў Смалявічах для Надзеі стала небяспечна, паколькі начальства ў любы момант магло выявіць велізарны перарасход бланкаў для пропускаў, а таксама задацца пытаннем, куды пастаянна адлучаецца перакладчыца.\n1 траўня 1943 года яна ўжо знаходзілася ў партызанскім атрадзе "Бура", гэта значыць фактычна стала рэзідэнтам разведвальна-дыверсійнай групы НКУС.\nЗа час гаўляйтэрства Кубе ў Беларусі было праведзена мноства пакаранняў смерцю і паліцэйскіх аперацый. Ацаніўшы яго дзейнасць, савецкае кіраўніцтва дало загад знішчыць камісара. У ліквідацыі Кубе было паралельна задзейнічана 12 спецгрупп.\nАдзін з замахаў на Кубе вырашылі зладзіць 6 верасня 1943 года, калі гаўляйтер павінен быў прысутнічаць на бяседзе ў сталовай-казіно беларускага кіравання СД. Перад візітам гаўляйтэра група сапёраў праверыла сталовую і далажыла, што яна "чыстая", але Кубе не спяшаўся на банкет. У будынку прагрымеў выбух, у выніку якога загінулі некалькі дзесяткаў высокапастаўленых чыноў СД і нямецкай адміністрацыі.\nЯшчэ адзін замах на гаўляйтэра павінны былі здзейсніць падчас "Дажынак", якія праводзілі ў Смалявічах з адабрэння акупацыйных улад. На свяце, па звестках Надзеі Траян, якая ўдзельнічала ў распрацоўцы плана па знішчэнні гаўляйтэра, збіраўся прысутнічаць Кубе. Па плане некалькі байцоў павінны былі закідаць будынак управы бутэлькамі з запальнай сумессю, калі туды ўвойдзе гаўляйтэр.\nНа свята сагналі мноства людзей, таму заняць свае пазіцыі партызанам не склала працы, але Кубе на свята так і не прыехаў.\nCC BY-SA 3.0 / Bundesarchiv, Bild 146-1976-127-31A / Rick / / Гаўляйтэр Кубе ў Мінску. Травень 1943 года\nГаўляйтэр Кубе ў Мінску. Травень 1943 года\nЯшчэ адзін няўдалы замах на камісара быў зімой, калі партызаны праз сваіх людзей даведаліся, што ён у кампаніі высокапастаўленых чыноўнікаў павінен адправіцца на паляванне ў Ляхавіцкі лес. Па дарозе, недалёка ад вёскі Мукшыцы, партызаны зладзілі засаду, у выніку якой загінулі 10 вышэйшых афіцэраў і членаў акупацыйнай адміністрацыі, сярод якіх быў і гаўпткамісар Баранавічаў групэнфюрэр Фрыдрых Фенс. Знішчыць Кубе не ўдалося, паколькі ў апошні момант ён адмяніў паездку, але пра гэта падполле папярэдзіць партызан не змагло.\n22 чэрвеня 1943 года Кубе збіраўся ў тэатр на прадстаўленне ў гонар двухгоддзя "Вызвалення Беларусі ад бальшавіцкай улады". Падпольшчыкі заклалі пад сцэнай магутную бомбу, якая павінна была знішчыць увесь будынак тэатра. Прагрымеў выбух, загінула шмат людзей, акрамя самога Кубе, які адмяніў у апошні момант візіт у тэатр.\nЗ-за няўдалых замахаў гаўляйтэр атрымаў мянушку "Шчасліўчык Вільгельм", а кіраўніцтва партызан зразумела, што трэба мяняць тактыку замахаў на гаўляйтэра.\nТры дзяўчыны - адзін выбух\nПартызаны зразумелі, што замах павінен здзейсніць хтосьці з набліжаных да гаўляйтэра людзей. Пошукам адпаведнага чалавека занялася Надзея Траян. Пасля назірання за рэзідэнцыяй высветлілася, што адзіным чалавекам з абслугі, хто мае права выходзіць у горад, з'яўляецца хатняя работніца Кубе - Алена Мазанік.\nНа працягу трох тыдняў Траян штодня па вечарах сустракалася з Мазанік і паволі схіляла дзяўчыну да думкі пра замах. Сама Надзея называла гэтыя сустрэчы не вярбоўкай, а сяброўскімі размовамі.\nЯк успамінала Алена Мазанік, яна была не супраць замаху, але хацела, каб загінуў не толькі гаўляйтэр, але і як мага больш генералаў, якія перыядычна наведвалі яго дом. Аднак вырашана было спыніцца толькі на Кубе.\n© Sputnik / РИА НовостиАлена Мазанік\nПаралельна з Надзеяй Траян аперацыю прапрацоўвала сувязная партызанскіх атрадаў Марыя Осіпава, якая ў канцы вярбоўкі таксама сустрэлася з Аленай Мазанік. Тая згадзілася ўдзельнічаць у аперацыі пры ўмове, што партызаны эвакуіруюць яе блізкіх у дзень замаху.\nПры распрацоўцы плана разглядалася некалькі варыянтаў: спачатку меркавалі атруціць Кубе, але ад гэтай думкі адмовіліся, паколькі чарговасць прыёмаў ежы ў доме была нестабільнай і замест гаўляйтэра маглі атруціцца жонка і дзеці. Тады вырашана было яго падарваць.\n21 верасня 1943 года Надзея Траян выйшла з размяшчэння партызанскай брыгады з бомбай у скрынцы з-пад торта. За суткі да гэтага з атрада разведупраўлення Чырвонай арміі яшчэ адну бомбу вынесла Марыя Осіпава: схавала ў кошык, накрыўшы зверху ягадамі.\nМарыі пашанцавала: пост палявой жандармерыі парушыў інструкцыі і прапусціў яе практычна без дагляду, паколькі атрымалася адцягнуць увагу немцаў смажанай курыцай.\nПершай Алене Мазанік даставіла бомбу Марыя Осіпава. Праверыўшы прыладу, дзяўчыны выявілі, што запал занадта шчыльна сядзіць у адтуліне, таму яго прыйшлося павялічваць нажніцамі.\nНа наступную раніцу Алена Мазанік загарнула міну ў хустку, якая нібыта прызначалася для падарунка жонцы Вільгельма Кубе, і накіравалася ў рэзідэнцыю. Яе практычна не абшуквалі.\nУ доме Мазанік хутка прайшла ў спальню гаўляйтэра (ён спаў асобна ад жонкі і дзяцей), паклала міну пад матрац і ўстанавіла хімічны таймер, пасля чаго, спаслаўшыся на рэзкі зубны боль, пакінула рэзідэнцыю.\nВыбух прагрымеў у 0:40 22 верасня 1943 года. Гаўляйтэр Беларусі Вільгельм Кубе загінуў на месцы, яго блізкія пры гэтым не пацярпелі.\nНа наступны пасля замаху дзень у Мінску прайшлі затрыманні ўсіх дзяўчат і жанчын, якіх дастаўлялі ў СД.\nНадзея Траян даведалася пра замах, калі везла бомбу для Мазанік на веласіпедзе. Толькі цудам дзяўчыне ўдалося абысці блокпасты і сысці да партызан.\nВельмі хутка Надзею Траян, Марыю Осіпаву і Алену Мазанік пераправілі самалётам у Маскву, дзе восенню ім прысвоілі званне Героя Савецкага саюза, а ў Германіі абвясцілі асабістымі ворагамі Рэйха.


Apple абнаўляе Safari да версіі 8.0.4 | Я з Mac\nSafari абноўлены да версіі 8.0.4 з паляпшэннем прадукцыйнасці і бяспекі\nApple толькі што абнавіла свой аглядальнік Safari да версіі 8.0.4 выключна для OS X Yosemite, уключыўшыся ў гэтую новую зборку паляпшэнне стабільнасці і бяспекі. З іншага боку, Apple таксама выпусціла версіі Safari 7.1.4 і Safari 6.2.4 для карыстальнікаў Mavericks і Mountain Lion, адпаведна.\nУ дадатак да мноства паляпшэнняў у стабільнасці самога аглядальніка, яны таксама выпраўляюць fтаксама ў галіне бяспекі і, у прыватнасці, уразлівасцяў Ужо вядомыя ў WebKit гэтыя дзіркі ў бяспецы маглі дазволіць шкоднаснаму вэб-сайту нечакана закрыць прыкладанне альбо, што яшчэ горш, выкананне адвольнага кода ў сістэме. Ён таксама выпраўляе неадпаведнасць інтэрфейсу Safari, што ўсё яшчэ магло дазволіць зламыснікам падробліваць URL-адрасы.\nЯк мы бачым у часопісе, які Apple пакінула для праверкі зменаў, мы чытаем наступнае:\nАпісанне: У WebKit існавалі розныя праблемы з пашкоджаннем памяці. Гэтыя праблемы былі вырашаны і ўхілены шляхам удасканалення кіравання памяццю.\nУплыў: Непаслядоўнасць карыстацкага інтэрфейсу можа перашкодзіць карыстальнікам адрозніць фішынг-атаку ад законнага веб-сайта.\nАпісанне: У Safari існавала неадпаведнасць карыстацкага інтэрфейсу, якая дазволіла зламысніку змяніць URL. Гэтая праблема вырашана паляпшэннем кантролю ўзгодненасці карыстацкага інтэрфейсу.\nВыпуск Safari 8.0.3 Ён прыбыў некалькі месяцаў таму з парушэннем версіі 10.10.2 OS X Yosemite, пасля ўсяго гэтага часу ў нас нарэшце з'явілася рэдакцыя новай зборкі 8.0.4, якую можна загрузіць непасрэдна з Mac AppStore.\nПоўны шлях да артыкула: Я з Mac » яблык » навіны » Safari абноўлены да версіі 8.0.4 з паляпшэннем прадукцыйнасці і бяспекі\nApple падае розныя патэнты на новыя раменьчыкі для клавіятуры альбо Apple Watch\nApple хоча пакінуць Зямлю з уласным спадарожнікам


Касацыйную скаргу праваабаронцаў не задаволілі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nКасацыйная скарга бярозаўскіх праваабаронцаў у Берасцейскім абласным судзе не задаволена. Яны прасілі адмяніць рашэнне суда Бярозаўскага раёна, які прызнаў абгрунтаванай адмову ў пікеце 10 снежня 2015 года Бярозаўскім раённым выканаўчым камітэтам.\nГэтым разам суд доўжыўся цэлыя паўгадзіны, замест звычайных 10 хвілін, кажа адна з заяўніц пікету Таццяна Тарасевіч:\n– Вельмі доўга раіліся, але ўсё роўна рашэнне прынялі не ў нашу карысць, хоць усе законы былі на нашым баку. Суддзі не могуць пайсці супраць чыноўнікаў, бо ўсё звязана і карумпавана. Я раблю выснову, што ў нас, як было раней, так і зараз ёсць – той мае рацыю, у каго больш правоў.\n10 снежня праваабаронцы планавалі адзначыць на пікеце Міжнародны дзень правоў чалавека. Пікет павінен быў прайсці на дазволеным уладамі месцы з 12 да 13 гадзін. У пікеце было адмоўлена па прычыне дзіцячых лыжных спаборніцтваў у гэты час. Паводле дзяжурнай па стадыёну, у гэты час нічога не планавалася і не праводзілася. Што праваабаронцамі зафіксавана дакументальна.


10.05.2022 / 23:42\nПра тое, што Беларусь разлічвае пакінуць у сябе расійскія ЗРК С-400 і ракетныя комплексы»Іскандэр», Лукашэнка заявіў на нарадзе па пытаннях дзяржабаронзамовы на 2022 год, перадае БелТА.\n«Мы з Расіяй дамовіліся, што, напэўна, мы пакінем С-400, якія ў нас ёсць. Ён з Мінска будзе бачыць да Берліна. Гэта зброя, якая прызначаная для буйных армій, тэрыторый. Дапусцім, як расійская. А нам бачыць, што там, у Берліне, можа быць, і не трэба», — сказаў Лукашэнка.\nТаксама ён сказаў пра планы набыць у Расіі ракетныя комплексы «Іскандэр»:\n«Гэта вельмі патрэбная нам зброя. Яна ў нас сёння ёсць. І, зноў жа, я дамовіўся з расіянамі, што мы купляем у іх «Іскандэры». Яны выводзіцца з Беларусі не будуць. Яны могуць быць задзейнічаныя для абароны нашай прасторы».\nПры гэтым Лукашэнка прызнаў, што перамагчы НАТА Беларусі нерэальна, але стаіць задача «нанесці непрымальную шкоду праціўніку».\nДэпутатка Ананіч з георгіеўскай стужкай прыйшла на акцыю «Несмяротны полк»\nРасіяне скралі найбуйнейшую ва Украіне сонечную электрастанцыю\nСтала вядома, які тэрмін пракурор запрасіў для аўтара «Вікіпедыі» Марка Бернштэйна\nСтала вядомая дата новага суда над Кацярынай Андрэевай\nСтраляніна па падлетку ў «Каскадзе»: што вядома?\n«У Вялікую Айчынную вайну ніхто не пытаўся пра зарплату». У Расіі дырэктар завода ўцямна патлумачыў нявыплату заробкаў\nНешта новае. Як у Ельскім раёне ішла падрыхтоўка да ваенна-мабілізацыйных вучэнняў ФОТА\nЦі прыедзе Пуцін у Беларусь, невядома. Але Лукашэнка ўжо зноў у Расіі\nВярхоўны суд ЗША адмяніў пастанову, якая легалізавала права на аборт. Байдэн назваў рашэнне «трагічнай памылкай», у буйных гарадах пачаліся пратэсты\nБорыс Джонсан заявіў, што сышоў бы ў адстаўку, калі б давялося адмовіцца ад дапамогі Украіне


Лясная сертыфікацыя – Belgiproles\nПравядзенне лясной сертыфікацыі ў рамках нацыянальнай сістэмы пацвярджэння адпаведнасці Рэспублікі Беларусь\nУ Беларусі ў рамках нацыянальнай сістэмы пацвярджэння адпаведнасці Рэспублікі Беларусь праводзіцца сертыфікацыя сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання, сертыфікацыя лясной прадукцыі па прыкмеце паходжання.\nСістэма лясной сертыфікацыі Беларусі ў 2017 годзе паўторна прызнаная і адобраная Саветам РEFС (Program for Endorsement of Forest certification schemes) − міжнароднай арганізацыяй па прызнанні нацыянальных сістэм і схем лясной сертыфікацыі, як адпаведная патрабаванням РEFС.\nПа выніках правядзення работ па сертыфікацыі сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання, сертыфікацыі лясной прадукцыі па прыкмеце паходжання выдаюцца сертыфікаты адпаведнасці, якія маюць статус міжнародных.\nПры правядзенні сертыфікацыі сістэмы лесакіраўніцтва і лесакарыстання дакументальна пацвярджаецца адпаведнасць сістэмы лесакіраўніцтва і лесакарыстання нарматыўным прававым актам і тэхнічным нарматыўным прававым актам, якія ўстанаўліваюць патрабаванні да кіравання лясамі і ляснымі рэсурсамі і вымання карысных уласцівасцяў лесу ў канкрэтных мэтах.\nПры правядзенні сертыфікацыі лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання дакументальна пацвярджаецца яе паходжанне з лясоў, сертыфікаваных у адпаведнасці з патрабаваннямі нацыянальнай сістэмы пацвярджэння адпаведнасці Рэспублікі Беларусь, патрабаваннямі Савета PEFC і тое, што ў працэсе вырабу наладжаны ўлік і рэгістрацыя ўсіх змяненняў у стане лясной прадукцыі ў працэсе праходжання з лесу да спажыўца, які забяспечвае пераход ад інфармацыі аб паходжанні закупляецца арганізацыяй сыравіны да інфармацыі аб паходжанні прадукцыі, вырабленай з яго выкарыстаннем.\nСертыфікацыя сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання, сертыфікацыя лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання праводзіцца на добраахвотнай аснове па ініцыятыве юрыдычных асоб-заяўнікаў (груп юрыдычных асоб) шляхам заключэння дагавора паміж імі і органам па сертыфікацыі.\nУсе работы па сертыфікацыі сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання, лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання аплачвае заяўнік.\nАтэстаты акрэдытацыі органа па лясной сертыфікацыі УП «Белгіпралес»\nНарматыўныя прававыя акты, якія рэгламентуюць працэдуру сертыфікацыі сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання, сертыфікацыя лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання.\n1.1 Працэдура правядзення сертыфікацыі сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання, сертыфікацыя лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання сертыфікацыі рэгламентуецца наступнымі нарматыўнымі прававымі актамі:\nЗакон Рэспублікі Беларусь ад 24.10.2016г. №436-3 “Аб тэхнічным нарміраванні і стандартызацыі»;\nЗакон Рэспублікі Беларусь ад 24.10.2016г. №437-3 “Аб ацэнцы адпаведнасці тэхнічным патрабаванням і акрэдытацыі органаў па ацэнцы адпаведнасці»;\nПравілы пацвярджэння адпаведнасці нацыянальнай сістэмы пацвярджэння адпаведнасці Рэспублікі Беларусь. Зацверджаны пастановай Дзяржаўнага камітэта па стандартызацыі Рэспублікі Беларусь ад 25.07.2017 №61;\nПалажэнне аб патрабаваннях да прафесійнай кампетэнтнасці экспертаў-аўдытараў і пасведчанні адпаведнасці гэтым патрабаванням. Зацверджана пастановай Дзяржаўнага камітэта па стандартызацыі Рэспублікі Беларусь ад 21.12.2017 № 91.\n1.2 Тэхнічныя нарматыўныя прававыя акты (ТНПА), якія рэгламентуюць працэдуру сертыфікацыі сістэм лесакіравання і лесакарыстання, сертыфікацыя лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання\nСТБ 2370-2014 Знак лясной сертыфікацыі. Патрабаванні да маркіроўкі\nСТБ 2371-2014 Эксперты-аўдытары па лясной сертыфікацыі\n(PEFC ST 2002:2013) Ідэнтыфікацыя лясной прадукцыі па прыкмеце паходжання. Асноўныя патрабаванні\nPEFC ST 2003:2012 Патрабаванні да органаў па сертыфікацыі, якія ажыццяўляюць сертыфікацыю па міжнародным стандарце ланцужкі паставак PEFC\n1.3 Дакументаваныя працэдуры органа па сертыфікацыі сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання, сертыфікацыя лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання\nДП СМ ОС СЛУЛП 10.1-01-2018 Патрабаванні да працэсу сертыфікацыі сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання. Працэдура правядзення сертыфікацыі сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання\nДП СМ ОС СЛУЛП 10.2-01-2018 Патрабаванні да працэсу сертыфікацыі сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання. Групавая сертыфікацыя сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання\nДП СМ ОС ЛП 8.1-01-2018 Патрабаванні да працэсу сертыфікацыі лясной прадукцыі па прыкмеце паходжання. Працэдура правядзення сертыфікацыі лясной прадукцыі па прыкмеце паходжання\nДП СМ ОС ЛП 8.2-01-2018 Патрабаванні да працэсу сертыфікацыі лясной прадукцыі па прыкмеце паходжання. Групавая сертыфікацыя лясной прадукцыі па прыкмеце паходжання\nТэхнічныя нарматыўныя прававыя акты (ТНПА), на адпаведнасць якім праводзіцца Лясная сертыфікацыя.\n2.1 Тэхнічныя нарматыўныя прававыя акты (ТНПА) , на адпаведнасць якім праводзіцца сертыфікацыя сістэм лесакіравання і лесакарыстання.\nСертыфікацыя сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання праводзіцца на адпаведнасць:\nСТБ 1342-2002 Устойлівае лесакіраванне і лесакарыстанне. Машыны для высечак лесу. Агульныя тэхнічныя патрабаванні\nСТБ 1358-2002 Устойлівае лесакіраванне і лесакарыстанне. Лесааднаўлення і лесаразвядзення. Патрабаванні да тэхналогій\nСТБ 1359-2002 Устойлівае лесакіраванне і лесакарыстанне. Патрабаванні да лесаахоўных мерапрыемстваў\nСТБ 1360-2002 Устойлівае лесакіраванне і лесакарыстанне. Рубкі галоўнага карыстання. Патрабаванні да тэхналогій\nСТБ 1361-2002 Устойлівае лесакіраванне і лесакарыстанне. Высечкі прамежкавага карыстання. Патрабаванні да тэхналогій\nСТБ 1582-2005 Устойлівае лесакіраванне і лесакарыстанне. Патрабаванні да мерапрыемстваў па ахове лесу\nСТБ 1592-2005 Устойлівае лесакіраванне і лесакарыстанне. Машыны лесагаспадарчыя. Агульныя тэхнічныя патрабаванні\nСТБ 1681-2006 Устойлівае лесакіраванне і лесакарыстанне. Лесаўпарадкаванне. Агульныя патрабаванні\nСТБ 1688-2006 Устойлівае лесакіраванне і лесакарыстанне. Патрабаванні да праектавання лесагаспадарчых мерапрыемстваў\nСТБ 1708-2006 Устойлівае лесакіраванне і лесакарыстанне. Асноўныя палажэнні\nСТБ 1709-2006 Устойлівае лесакіраванне і лесакарыстанне. Лясная насенняводства. Агульныя патрабаванні\nСТБ 1715-2007 Устойлівае лесакіраванне і лесакарыстанне. Патрабаванні да арганізацыі і вядзення лясной гаспадаркі ў лясах, якія выкарыстоўваюцца ў мэтах рэкрэацыі\nСТБ 1754-2007 Устойлівае лесакіраванне і лесакарыстанне. Вырошчванне ляснога пасадачнага матэрыялу ў адкрытым грунце. Агульныя патрабаванні\n2.2 Тэхнічныя нарматыўныя прававыя акты (ТНПА), на адпаведнасць якім праводзіцца сертыфікацыя лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання.\nСертыфікацыя лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання праводзіцца на адпаведнасць:\nПадача заяўкі на правядзенне сертыфікацыі.\nАрганізацыя (юрыдычная асоба), якая ажыццяўляе вядзенне лясной гаспадаркі і (або) лесакарыстанне, якая вырабляе і (або) перапрацоўвае лясную прадукцыю, якая прагне сертыфікаваць сваю сістэму лесакіраўніцтва і лесакарыстання, лясную прадукцыю і прадукты яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання павінна накіраваць у орган па сертыфікацыі сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання, лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання:\nадказы на анкету-апытальнік\nПравы і абавязкі заяўнікаў на сертыфікацыю.\n4.1 Заяўнікі на сертыфікацыю маюць права:\nвыбіраць для выканання работ па сертыфікацыі любы орган па сертыфікацыі з адпаведнай вобласцю акрэдытацыі;\nвыбіраць схему сертыфікацыі (індывідуальную або групавую);\nужываць знакі «Знак лясной сертыфікацыі» для маркіроўкі сертыфікаваных сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання, сертыфікаванай па прыкмеце паходжання лясной прадукцыі;\nабскардзіць у Дзяржаўны камітэт па стандартызацыі Рэспублікі Беларусь і (або) Беларускі дзяржаўны цэнтр акрэдытацыі (БДЦА) рашэнні і (або) дзеянні (бяздзейнасць) акрэдытаванага органа па лясной сертыфікацыі, а ў выпадку нязгоды з іх рашэннем – у суд;\nажыццяўляць іншыя правы ў адпаведнасці з заканадаўствам Рэспублікі Беларусь.\n4.2 Заяўнікі на сертыфікацыю абавязаны:\nствараць неабходныя ўмовы для працы экспертаў-аўдытараў і тэхнічных экспертаў органа па сертыфікацыі пры выкананні імі работ па сертыфікацыі сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання, сертыфікацыі лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання;\nвыконваць патрабаванні нацыянальнай сістэмы пацвярджэння адпаведнасці Рэспублікі Беларусь, звязаныя з праходжаннем працэдур сертыфікацыі сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання, сертыфікацыі лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання;\nзабяспечваць адпаведнасць сістэм лесакіравання і лесакарыстання патрабаванням СТБ 1708-2006 «Устойлівае лесакіраўніцтва і лесакарыстанне. Асноўныя палажэнні», ляснога заканадаўства, заканадаўства аб ахове навакольнага асяроддзя, ТНПА, якія рэгламентуюць ўзнаўленне, ахову і абарону лесу, нарыхтоўку драўніны і іншых рэсурсаў;\nзабяспечваць пацверджанне паходжання лясной прадукцыі з сертыфікаваных лясоў у адпаведнасці з патрабаваннямі СТБ 2157-2016 «Iдэнтыфікацыя лясной прадукцыі па прыкмеце паходжання. Асноўныя патрабаванні»;\nпрыпыняць або спыняць ва ўстаноўленым парадку рэалізацыю лясной прадукцыі, калі яе паходжанне не адпавядае патрабаванням СТБ 2157-2016, альбо, у выпадку добраахвотнай сертыфікацыі, звярнуцца ва ўстаноўленым парадку ў орган па сертыфікацыі, які выдаў сертыфікат адпаведнасці за спыненнем або прыпыненнем дзеяння сертыфіката адпаведнасці па ўласнай ініцыятыве;\nпры прыпыненні або адмене дзеяння сертыфіката адпаведнасці сістэму лесакіраўніцтва і лесакарыстання спыняць выкарыстанне ўсіх рэкламных матэрыялаў, якія змяшчаюць спасылку на сертыфікат адпаведнасці;\nне ўжываць Знак лясной сертыфікацыі для маркіроўкі сертыфікаваных сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання, сертыфікаванай па прыкмеце паходжання лясной прадукцыі, калі яны не адпавядаюць патрабаванням СТБ 1708-2006, СТБ 2157-2016;\nвыконваць іншыя абавязкі ў адпаведнасці з заканадаўствам Рэспублікі Беларусь.\nЗварот з запытамі аб інфармацыі.\n5.1 Па запыце любы з бакоў орган па сертыфікацыі падае інфармацыю:\nаб геаграфічных рэгіёнах, у якіх ён працуе;\nаб статусе праведзенай сертыфікацыі;\nаб назве, адпаведным нарматыўным дакуменце, вобласці і геаграфічным месцазнаходжанні (горад, краіна) канкрэтнага сертыфікаванага заказчыка.\n5.2 Запыт павінен быць аформлены ў выглядзе афіцыйнага ліста, і накіраваны органу па сертыфікацыі па традыцыйнай або электроннай пошце, альбо факсам.\n5.3 Адказ на запыт афармляецца ў выглядзе афіцыйнага ліста, накіроўваецца баку, якi запытаў інфармацыю, па традыцыйнай або электроннай пошце, альбо факсам.\n5.4. Орган па сертыфікацыі нясе адказнасць за дакладнасць і дакладнасць якая прадастаўляецца кліентам інфармацыі (у тым ліку рэкламнай).\n5.5 Iнфармацыя аб выдадзеных, прыпыненых або адмененых сертыфікатах адпаведнасці размешчана на сайтах www.tsouz.belgiss.by, www.gosstandart.gov.by.\nПрименение знака лесной сертификации.\n6.1 Знак лясной сертыфікацыі прызначаецца для інфармавання спажыўца і іншых зацікаўленых бакоў аб правядзенні ўсіх неабходных працэдур пацвярджэння адпаведнасці лясной прадукцыі, сістэмы лесакіраўніцтва і лесакарыстання, а таксама маркіраваных ім аб’ектаў ацэнкі адпаведнасці патрабаванням, якія пацвярджаюцца сертыфікатам адпаведнасці на лясную прадукцыю і прадукты яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання, сертыфікатам адпаведнасці на сістэму лесакіраўніцтва і лесакарыстання (далей – сертыфікат адпаведнасці).\n6.2 Карыстальнік знака лясной сертыфікацыі мае права прымяніць знак лясной сертыфікацыі ў сетцы Інтэрнэт у рэкламных, інфармацыйных і адукацыйных мэтах.\n6.3 Маркіроўка знакам лясной сертыфікацыі ажыццяўляецца на добраахвотнай аснове і ўжываецца ў адпаведнасці з патрабаваннямі, усталяванымі ў СТБ 2370.\n6.4 Маркіроўка павінна быць адназначна зразумелай, поўнай і дакладнай.\n6.5 Месца нанясення знака лясной сертыфікацыі павінна забяспечваць яго даступнасць для спажыўца і іншых зацікаўленых бакоў.\nМесца нанясення знака лясной сертыфікацыі вызначае ўладальнік сертыфіката адпаведнасці.\n6.6 Маркіроўка павінна быць бачнай пры захоўванні і эксплуатацыі лясной прадукцыі.\n6.7 Маркіроўка знакам лясной сертыфікацыі ўжываецца разам з маркіроўкай, прадугледжанай ТНПА на дадзеную прадукцыю, а таксама транспартнай маркіроўкай па ГОСТ 14192.\nАплата работ па лясной сертыфікацыі.\n7.1 Аплата работ па лясной сертыфікацыі ажыццяўляецца на дагаворнай аснове за кошт сродкаў арганізацыі-заяўніка.\nАплата работ па сертыфікацыі сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання складаецца з аплаты работ па:\nсертыфікацыйнаму аўдыту на першым этапе;\nсертыфікацыйнаму аўдыту на другім этапе;\nпланавай і пазапланавай перыядычнай ацэнцы;\nпаўторнаму сертыфікацыйнаму аўдыту.\nАплата работ па сертыфікацыі лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання складаецца з аплаты работ па:\nаўдыту ідэнтыфікацыі лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання на кожным участку тэхналагічнага ланцуга заяўніка;\nпланавай і пазапланавай перыядычнай ацэнцы.\n7.2 Арганізацыя-заяўнік аплачвае ўсе выдаткі па правядзенні работ па сертыфікацыі незалежна ад вынікаў сертыфікацыі.\nПры групавой сертыфікацыі ўсе выдаткі па правядзенні работ па сертыфікацыі незалежна ад вынікаў сертыфікацыі аплачваюць члены групы.\n7.3 Кошт работ па сертыфікацыі усталёўваецца на падставе працаёмкасці работ, вызначанай у адпаведнасці з нормамі працаёмкасці, зацверджанымі кіраўніком органа па сертыфікацыі.\n7.4 Працаёмкасць работ па сертыфікацыі сістэм лесакіраўніцтва і лесакарыстання залежыць ад:\nвыніковай колькасці работнікаў арганізацыі-заяўніка;\nплошчы ляснога фонду;\nпрыроды, колькасці і складанасці аспектаў сістэмы лесакіравання і лесакарыстання.\n7.5 Працаёмкасць работ па сертыфікацыі лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання залежыць ад:\nколькасці структурных падраздзяленняў;\nколькасці відаў лясной прадукцыі.\n7.6 Працаёмкасць работ па лясной сертыфікацыі можа карэктавацца з улікам фактараў, якія адносяцца толькі да правяранай арганізацыі.\nФормы заявак на правядзенне лясной сертыфікацыі:\nЗаяўка на правядзенне сертыфікацыі сістэмы лесакіраўніцтва і лесакарыстання;\nЗаяўка на правядзенне сертыфікацыі лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання.\nАбавязковая зыходная інфармацыя для сертыфікацыі сістэмы лесакіравання і лесакарыстання;\nАбавязковая зыходная інфармацыя для правядзення сертыфікацыі лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання.\nДП СМ ОС СЛУЛП 10.1-01-2018\nДП СМ ОС СЛУЛП 10.2-01-2018\nДП СМ ОС ЛП 8.1-01-2018\nДП СМ ОС ЛП 8.2-01-2018\nАнкета-апытальнік па ацэнцы сістэмы лесакіравання і лесакарыстання\nТабліца да анкеце-апытальніка па ацэнцы сістэмы лесакіраўніцтва і лесакарыстання\nАнкета-апытальнік па ідэнтыфікацыі лясной прадукцыі і прадуктаў яе перапрацоўкі па прыкмеце паходжання\nБольш падрабязная інфармацыя аб органе па лясной сертыфікацыі УП “Белгіпралес”\nІнфармацыя аб трымальніках сертыфікатаў адпаведнасці на сістэму лесакіравання і лесакарыстання\nІнфармацыя аб трымальніках сертыфікатаў адпаведнасці на лясную прадукцыю па прыкмеце паходжання\nГрупповая сертификация лесоуправления – Требования\nУстойчивое лесоуправление – Требования\nТребования к органам по сертификации, осуществляющим сертификацию по международному стандарту цепочки поставок PEFC\nНачальнік аддзела: Слабоднік Таццяна Зянонаўна\nТэл: 8 (017) 353-16-98


Чырвонасельскі сельсавет — Вікіпедыя\nЧырвонасе́льскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Зэльвенскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Чырвонае Сяло.\nУтвораны 12 кастрычніка 1940 года як Пляцяніцкі сельсавет у складзе Зэльвенскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Пляцянічы. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. З 17 красавіка 1962 года па 30 ліпеня 1966 года ў складзе Слонімскага раёна. 18 сакавіка 1967 года да сельсавета далучана частка скасаванага Казловіцкага сельсавета (5 населеных пунктаў: Елка, Казловічы, Сынкавічы, Шулякі, Ярнева). 31 сакавіка 1967 года з часткі населеных пунктаў (Елка, Казловічы, Сынкавічы, Шулякі і Ярнева) утвораны Сынкавіцкі сельсавет. 21 красавіка 1969 года вёска Пляцянічы перайменавана ў Чырвонае Сяло, сельсавет перайменаваны ў Чырвонасельскі. 12 сакавіка 1973 года ў склад сельсавета з Галынкаўскага сельсавета перададзена вёска Раўтовічы. 24 жніўня 1981 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя далучана да Сынкавіцкага сельсавета.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Чырвонасельскі_сельсавет&oldid=3534350"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 22:32, 10 студзеня 2020.


Мікалай Казлоў: Я не ведаю, чаго дамагаецца Канапацкая - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМікалай Казлоў: Я не ведаю, чаго дамагаецца Канапацкая\nВыконваючы абавязкі Аб’яднанай грамадзянскай партыі Мікалай Казлоў адказаў на крытыку яшчэ адной удзельніцы ў праймерыз Ганны Канапацкай.\nДнямі Ганна Канапацкая, якая таксама пртэндуе на тое, каб стаць адзіным кандыдатам ад апазіцыі, раскрытыкавала і лідара АГП Мікалая Казлова і працэдуру праверкі подпісаў, якуія збіралі ўдзельнікі ў праймерыз.\n“Ну добра, вы правяраеце подпісы, – цытуе Канапацкую gazetaby.com. –Дык раскажыце мне патрабаванні і ўмовы, згодна з якімі будзеце гэтую праверку праводзіць, і як збіраецеся забяспечваць канфідэнцыяльнасць тым людзям, якія за мяне падпісаліся?.. Складана гуляць у гульню без правілаў”.\nМікалай Казлоў: Шчыра кажучы, я не зусім разумею, чаго дамагаецца Канапацкая. Ёсць працэдура праверкі подпісаў, якая ўзгоднена з усімі ўдзельнікамі праймерыз, ёсць кантрольная група, дзе прысутнічаюць прадстаўнікі ўсіх. Наколькі вядома, і Ганну Канапацкую запрашалі, каб яна была падчас працэдуры праверкі подпісаў. Я, дарэчы, да гэтай групы не маю абсалютна ніякіх адносін.\nРР: Канапацкая задаецца пытаннем: як збіраецеся забяспечваць канфідэнцыяльнасць тым людзям, якія падпісаліся?\nМікалай Казлоў: Гэта ізноў-такі лепш запытацца ў яе, што яна мела на ўвазе, бо базу падпісантаў ніхто не збіраецца абнародваць ці перадваць у нейкія іншыя органы. Любы прэтэнзіі павінны мець нейкія разумныя межы.\nПаўтаруся, што ў кантрольную групу, якая правярае подпісы, уваходзяць прадстаўнікі ўсіх удзельнікаў праймерыз, таму не разумею, чаму ў чалавека такая нездаровая рэакцыя. Калі ў вас усё ў парадку з подпісамі, то не трэба ствараць дадатковыя праблемы для іншых. Сваркі сёння нікому не патрэбныя.


Матэрыялы з тэгам «БелаПАН» (старонка 2) | Новы Час\nУлады пачынаюць дзейнічаюць паводле спрагназаванага сцэнару. Але наўрад ці наезд на калегаў спыніць распаўсюд непадцэнзурнай інфармацыі ўвогуле. Інтэрнэт ужо не закрыеш.\nВось ужо больш 15 гадоў я з’яўляюся адміністратарам ды карыстальнікам сістэм платнага доступу на сайтах розных навуковых рэсурсах, дзе традыцыйна выкарыстоўваецца сістэма доступу, аналагічная сістэме БелТА. Паспрабую выкласці сваё бачанне наконт гэтай справы.\nПратаіерэй Сяргей Горбік\nСілавікі забралі тэхніку з офіса БелаПАН (відэа)\nСілавікі вынеслі тэхніку з офіса інфармацыйнага агенцтва БелаПАН. Відэастрым з месца падзеяў вёў у сацсетках прадстаўнік БАЖ Барыс Гарэцкі.\nЗатрымалі яшчэ двух журналістаў TUT.BY\nГанна Ермачонак і Дзмітрый Бобрык таксама затрыманыя сілавікамі.\nДырэктарка БелТА патлумачыла, навошта напісала заяву\nПасля ператрусу ў кватэры Алеся Ліпая павезлі ва ўпраўленне ДФР\nПасля амаль сямігадзіннага ператрусу ў кватэры заснавальніка і дырэктара інфармацыйнай кампаніі БелаПАН Алеся Ліпая, яго павезлі ва ўпраўленне дэпартамента фінансавых расследаванняў (ДФР) Камітэта дзяржкантролю па Мінску і Мінскай вобласці. Пра гэта ён паведаміў журналістам, калі яго выводзілі з хаты.\nАднак пра нейкія абвінавачанні ў адрас кіраўніка інфармацыйнага агенцтва пакуль невядома, бо ў кватэру нікога з калег не пускаюць. Супрацоўнікі міліцыі дзяжураць у пад’ездзе і побач з кватэрай. Тэлефон самога Ліпая адключаны.\nЗаява беларускай інфармацыйнай кампаніі БелаПАН па выніках «Вялікай размовы з прэзідэнтам».\nНапярэдадні Сусветнага дня правоў чалавека беларускія праваабаронцы прэзентавалі кнігу пра Міхаіла Кукабаку і ўручылі нацыянальныя праваабарончыя прэміі.\nБелаПАН зрабіў заяву ў сувязі с DDоS-атакай на сайты кампаніі\n3 кастрычніка сервер БелаПАН зведаў масіраваную DDоS-атаку, якая працягваецца дагэтуль, адзначаецца ў заяве.\nМагілёў: Касацыйную скаргу журналістаў адхілілі\nСудовая калегія па грамадзянскіх справах Магілёўскага абласнога суда адхіліла касацыйную скаргу ЗАТ “БелаПАН”, прыватнага гандлёва-вытворчага ўнітарнага прадпрыемства "УзГорак" і журналіста БелаПАН Уладзіміра Лапцэвіча.\n20 снежня былі заблакаваныя IP-адрасы сайтаў belapan.by, belapan.com і naviny.by, якія належаць Беларускай інфармацыйнай кампаніі БелаПАН. У сувязі з гэтым кампанія выступіла з заявай.


Адкрыццё выставы «Ідзе на змену змена…» - Календарь событий - Туризм и Отдых\nАдкрыццё выставы «Ідзе на змену змена…»\n20 лістапада 2014 года а 17-й гадзіне Дзяржаўны літаратурны музей Янкі Купалы запрашае на адкрыццё выстаўкі «Ідзе на змену змена…» да 70-годдзя надання Нацыянальнаму акадэмічнаму тэатру імя Янкі Купалы. З імем Янкі Купалы звязана станаўленне беларускага прафесійнага тэатра ХХ ст. Пісьменнік стаяў ля вытокаў першых беларускіх пастановак, якія ўздымалі самыя надзённыя пытанні тагачаснага жыцця Беларусі. Купала быў не толькі паэтам ад Бога, але і вельмі таленавітым драматургам. Знакава, што адзін з вядучых тэатраў нашай краіны носіць яго імя.\nСёлета спаўняецца 70 год з таго дня, як Першаму беларускаму дзяржаўнаму тэатру (БДТ-І) было нададзена імя Янкі Купалы. Гэтая падзея была заканамерная, бо беларускі Пясняр адыграў значную ролю ў яго лёсе. Па ўспамінах сучаснікаў, Янка Купала літаральна прападаў у тэатры днём і ўвечары, разам з жонкай Уладзіславай Францаўнай прысутнічаў на рэпетыцыях і спектаклях, даваў парады рэжысёрам і акцёрам, а пасля спектакляў запрашаў іх да сябе ў госці. Дух Купалы, мабыць, і дагэтуль лунае ў сценах тэатра і падтрымлівае новыя пакаленні акцёраў. З моманту надання тэатру імя Песняра акцёраў называюць «купалаўцамі». Назвай выстаўкі абраны радок «Ідзе на змену змена…» з верша Сяргея Грахоўскага, прысвечанага Янку Купалу і майстрам сцэны славутага тэатра. І сапраўды, новыя акцёры абапіраюцца на вопыт папярэдніх пакаленняў, імкнуцца адпавядаць таму гонару, які выпаў на іх долю, – граць ролі ў спектаклях, пастаўленых па творах Янкі Купалы.


Дзмiтрый Макараў — абсалютны пераможца алiмпiяды па астраномii | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Моладзь » Дзмiтрый Макараў — абсалютны пераможца алiмпiяды па астраномii\nСямнаццацiгадовы выпускнiк Лiцэя БДУ Дзмiтрый МАКАРАЎ — абсалютны пераможца сёлетняга рэспублiканскага этапу алiмпiяды па астраномii: ён набраў максiмальную колькасць балаў! Што думае пра свой поспех юнак i як дабiцца такога ж вынiку тым, хто захапляецца навукай?\n— Астраномiяй я пачаў займацца ў дзясятым класе — менавiта тады ў школе з'явiўся гэты прадмет. Ён мяне зацiкавiў, таму вырашыў паехаць на алiмпiяду. Аднак прызавога месца на рэспублiканскiм этапе з першай спробы не ўзяў i працягнуў рыхтавацца да наступнага. На працягу амаль года наведваў факультатывы, але ў большасцi ўсё ж такi ўдасканальваў свае веды самастойна. Астраномiя — гэта злучэнне тэорыi i практыкi, трэба ўмець рашаць складаныя задачы i добра ведаць шматлiкiя назвы зорак i сузор'яў. Часам на пэўныя пытаннi не знаходзяцца адказы, патрэбна прыкласцi шмат намаганняў, аднак я прывык упарта iсцi да сваёй мэты.\nДзiма прызнаўся, што сёлета, калi ўзяў дыплом I ступенi на рэспублiканскiм этапе алiмпiяды, адразу не паверыў, бо разлiчваў на больш сцiплы вынiк. «Аднак безумоўна прыемна атрымаць абсалютную перамогу. Наступны крок — мiжнародны этап, якi павiнен прайсцi ў вераснi», — расказаў хлопец i дадаў, што сакрэту, як стаць найлепшым у навуцы, не ведае. «Напэўна, трэба шмат чытаць, цiкавiцца ўсiм, што вас акружае. I, самае галоўнае, пагружайцеся ў тое, што вас захапляе, з галавою, — разважае ён. — Такiм чынам можна зрабiць шэраг адкрыццяў. Дарэчы, мае веды ў астраномii дапамагаюць у звычайным жыццi: напрыклад, карысна ведаць, як працуюць аптычныя прыборы, што такое часавыя паясы i гэтак далей. Увогуле цяпер мне цiкавыя мадэляванне i iнжынерная справа, гэтым займаюся з дзяцiнства. А сваю будучыню хачу звязаць з IT-сферай».\nЗагаловак у газеце: Калi ведаеш, як уладкаваны Сусвет


\tВыправаджвалі зіму і клікалі цяпло. Упершыню на Аўгустоўскім канале адзначалі Масленіцу | Навiны рэгiёна | Беларуская версія\nВыправаджвалі зіму і клікалі цяпло. Упершыню на Аўгустоўскім канале адзначалі Масленіцу\nРазвітанне з надакучлівым холадам пачалося з маляўнічага шэсця. У руках удзельнікі працэсіі неслі яркіх самаробных лелек, песнямі заклікаючы ўсіх на свята.\nКаб вясна пачула заклікі, песнямі яе будзілі народны ансамбль народнай музыкі “Лявоны” з Воранава і творчыя калектывы Гродзенскага раёна: народны тэатр народнай песні “Матуліна песня” Жытамлянскага дома фальклору, фальклорны калектыў “Жывіца” Квасоўскага цэнтра культуры, народны ансамбль народнай песні “Рукавічкі” Абухаўскага цэнтра культуры і ансамбль народнай песні “Забава” Індурскага цэнтра культуры.\nВось толькі зіма не хацела саступаць цёплай пары года дарогу і пачала бурчаць. Прыйшлося ратавацца ад яе падкопаў масленічнымі забавамі. Калі хтосьці не паспеў добра паабедаць перад гуляннямі, мог паўдзельнічаць у паяданні бліноў на хуткасць. Хлопчыкі і дзяўчынкі выраблялі лелек-берагінь, шукалі вясну. Разбіўшыся на каманды, яны спаборнічалі ў беге ў мяшках ды скоках праз канат, высвятлялі, хто саб’е больш кегляў шайбай, хто хутчэй за ўсіх пранясе дзве шклянкі чаю, не праліўшы ні кроплі. Нямала жадаючых вырашылі паспрабаваць свае сілы ў чайным керлінгу. Замест шчоткі кожны атрымаў па веніку. Удзельнікам трэба было адправіць снарад – звычайны чайнік – у мішэнь. Гульні, віктарыны, конкурсы і пачастункі чакалі дзяцей на бібліятэчным падвор’і. Тут таксама выбіралі лепшага “абаранкалічыцеля” Гродзенскага раёна: таму, хто адгадае колькасць сушак на самавары, давалі медаль.\nНе дазвалялі нікому сумаваць і ў гожскай “хатцы”. Хлопцы выступалі ў ролі кідальнікаў бліноў. Вядома, кардонных. Сапраўднымі ж частавалі пераможцаў. Дзяўчаты варажылі на суджанага. З завязанымі вачыма яны навобмацак выбіралі галінкі з бярэмя хвойных лапаў. Трапілася тоўстая, з трывалай роўнай карой – суджаны будзе багатым. Прамая і гладкая галінка абяцала прыгожага ды ладнага выбранніка, а тонкая, крывая ды з апалымі іголкамі – нязграбу.\nНа Капцёўскім падворку гасцей сустракала…Баба-яга. Яна спрабавала выдаць сябе за Масленіцу. Але госці хутка выкрылі махлярку і паклікалі сапраўдную гаспадыню, якая ад душы пачаставала ўсіх “сонейкамі” з цеста.\nА колькі найсмачнейшых масленічных прысмакаў нагатавалі луцкаўлянскія гаспадынькі! Язык праглынеш!\n– Летам мы часта бываем на Аўгустоўскім канале, а зімой – упершыню. Нам тут усё падабаецца, – падзялілася ўражаннямі Алена Рацкевіч з Гродна, якая прыехала на свята разам з мужам Аляксандрам і сынам Ягорам. – Мы ўжо зрабілі берагіню, прынялі ўдзел у керлінгу і, вядома ж, наеліся бліноў.\nКульмінацыяй народных гулянняў стала традыцыйнае спальванне чучала Масленіцы: лічыцца, што ў агні раствараюцца ўсе хваробы і нягоды. Яго хутка ахапіла полымя. Застаецца спадзявацца, што і зімовыя халады хутка нас пакінуць.


Stingray горада Кайманавых 2015/2016\nУключыце уяўленняў чытача Pet Ray на Стингрей Сіці ў Гранд Кайманавы выспы\nКраіна: Кайманавы выспы Вопыт\nПершае, што вы пачуеце, як вы падыход Стингрей Сіці на Кайманавых выспах віск дзесяткаў турыстаў. Гэты выццё ўяўляе сабой сумесь страху і хваляванні чыста, як гэты вопыт прыносіць вам прыкладна так жа блізка, як вы калі-небудзь дабрацца да вельмі цікава (хоць і вельмі дзіўнай) паўднёвага пахілу.\nСпрабуючы разабрацца ў плыткаводдзе на пясчанай водмелі ў Карыбскім моры, мае Стингрей Сіці ўмее плаваць, карміць і гладзіць паўднёвых пахілаў. Стварэнне першы крок на навобмацак прамянёў, несумненна, спатрэбіцца некаторы дзёрзкасць, але пасля таго як вы зрабілі гэта раней, вы будзеце манеўравання праз ваду, каб лепш бачыць і шукаць іншую магчымасць адчуць іх аксаміцістай-мяккай скуры.Самае выдатнае ў Стингрей Сіці на Кайманавых выспах, з'яўляецца тое, што пахілы з'явіліся тут натуральна пасля рыбакі пачалі мыць і чысціць рыбу ў спакойнай і дробнай вады на пясчанай водмелі. Як яны прыбралі свае ўловы, кішкі пры ўмове віртуальны свята для пахілаў, і неўзабаве, калі лодкі прыбытку, так і зрабілі пахілаў. Ён хутка стаў буйным турыстычным, з дзесяткамі судоў па змяншэнні па Stingray горада кожны дзень.Паўднёвы скаты распаўсюджаная ў трапічных і субтрапічных водах Карыбскага мора, Атлантычнага акіяна і Мексіканскага заліва. Яны даволі выкарыстоўвацца для людзей і дайверов, і там было вельмі мала выпадкаў траўмаў, але меры засцярогі павінны быць прыняты яшчэ ў кантакт з хвастом. Stingrays як пахаваць сябе ў пясок, так што глядзець, куды вы ідзяце (Shuffle, калі вы ідзяце на распальванне пясок, калі вы хвалюецеся), і калі вы дайвінга побач з пясчаным дном, пераканайцеся, што трымаць вашых вачах вычышчаны.Хоць Ёсць заўсёды тон турыстаў у Стингрей Сіці, гэта сапраўды выдатны спосаб выпрабаваць марскую жыццё ў яе найбольш займальным.\nСтингрей Сіці Фотаздымкі\nКалі лепш за ўсё ехацьдля Stingray CityЗаймальных паўднёвых прамянёў на Stingray горада можна ўбачыць, дайвінг, падводнае плаванне, празрыстым дном лодкі, або (так як вада настолькі дробныя), можна проста стаяць і глядзець, як яны плаваюць міма вас праз крышталёва чыстай вадой.Працуе круглы год, лепшы час для наведвання Стингрей Сіці ў працягу засушлівых месяцаў, з снежня па красавік. Для таго каб пазбегнуць натоўпу карабля, паспрабуйце выйсці рана раніцай.\nКаэфіцыенты N 'заканчваеццаЁсць некалькі кампаній, якія схільныя разглядаць пахілаў трохі лепш, чым іншыя. Варта адзначыць, што пахілы не прызначаныя для ўздыму з вады, паколькі яны маюць тонкую структуру храсток, які падтрымліваецца ціск вады. Гэта можа выклікаць іх пакуты і ўціску, калі вывесці з іх элементаў. Для таго, каб захаваць пахілаў ад Stingray Бяспечны горад, важна не падтрымліваць такой практыкі. Не пазіраваць для фатаграфій з апрацоўшчыкі, якія настойваюць на ўздыме пахілаў з вады.\nПошук звыш 900000 прапаноў ад больш за 30 гандляроў. Кніга праз Expedia, Travelocity, Hotels.com, Booking.com, гатэляў і вэб-сайты папулярных гасцінічных сетак. Востраў Houses Of Cayman Kai\nOwen Roberts International Airport (GCM) знаходзіцца ў 30 хвілінах язды ад выспы Дома Кайманавых Кай. У цэнтры Вялікі Кайман знаходзіцца ў 20 хвілінах ... 2 міль\nOcean Paradise размешчаны на пляжы. Паўночны бок горада знаходзіцца ў 10 хвілінах язды ад адпачынак. 4 міль\nСтварэнне імгненных локшына рамэн дома не надта цікава, але наведаць Momofuku Андо Імгненнае Ramen музей у Асацы, Японія і зрабіць іх возьме на зусім іншы вопыт. Тут Вы атрымліваеце стаць часткай імгненнага плячэй працэс прыняцця, справа ад нуля. Гук цікава? Ну вось вы самі сабе кухары, праектаванне новых любімая локшына і эксперыментаваць з рознымі густамі. Momofuku Андо Імгненнае Ramen музеі прадстаўлена шырокая калекцыя імгненны плячэй прадаюцца на працягу стагоддзяў. З ўпаковачныя матэрыялы тыпу імгненнага локшына, усё на дысплеі. Хаця ...5658 міль.\nВялікі Кайман Stingray City Dive\nГорад пахілаў, мабыць, самы вядомы дробнай апускання ў свеце. Пры максімальнай глыбіні 12 футаў (3,6 метра), вы можаце карміць, хатняе жывёліна ...7.33 міль via Georgetown.\nКаралева Лізавета II Батанічны парк Кайманавы выспы\nБатанічны парк уяўляе сабой унікальную сумесь з прыроднай прыгажосці, культуры і гісторыі. Фаза I прысвечаны дэманстрацыі мясцовай флоры на Кайманавых выспах. Фаза II спалучае ў сабе ...7.33 міль via Georgetown.\nВялікі Кайман Стингрей Сіці Snorkel Абед Ветразь\nСардэчна запрашаем у запрашэнні вады і белыя пясчаныя пляжы Вялікі Кайман. Атрымлівайце асалоду прыгожым цёплыя дні і ночы ў гэтым экзатычным раі. Вялікі Кайман ...\nПачынаючы з $ 87,99 на чалавека.\nСтингрей Сіці Відэа\nФроммера Партатыўны Кайманавы выспы\nДайвінг і Сноркелинг Кайманавы выспы Lonely Planet\nStingray горада на востраве Гранд Кайман - About.com\nСтингрей Сіці Trips.com\nБіялогія акул і пахілаў - Elasmo-research.org\nStingray правіл будзе гвалтоўным - CayCompass.com (newspaper)\nНовы плывучы бар для Stingray City - CayCompass.com (newspaper)\nНіжэй прыводзяцца самыя апошнія каментарыі зробленыя на Twitter для "Stingray горада":


«Мы ёсьць гаспадары нашае зямлі» / Мой BY — Информационный портал Беларуси. Новости Беларуси\n«Мы ёсьць гаспадары нашае зямлі» - Салідарнасць\n«Мы ёсьць гаспадары нашае зямлі» ... Магчыма, каб цаніць, любіць і паважаць адзін аднаго, нам трэба прыпомніць, што мы ўсе сыны і дочкі тае самае беларускае зямлі. ... Мы ёсьць гаспадарамі нашае зямлі.\n«Мы ёсьць гаспадары нашае зямлі». Старшыня Рады БНР ...\nХартия 97 aka @charter97: «Мы ёсьць гаспадары нашае зямлі». Старшыня Рады БНР Івонка Сурвіла звярнулася з навагоднім прывітаннем. #политика. Mon, 31 Dec 2012 17:57:41 +0300, Комментарии ...\nЯк мае быць - Мая новая зямля\nПрыватная ўласнасьць на зямлю ёсьць неад'емным і кардынальным правам чалавека - і мне яна патрэбная як паветра і вада. ... Зараз нашая зямля належыць немаведама каму - і нам пакласьці на дзяржаву - не гаспадары мы.\nПартыя БНФ » Праграмма Партыі БНФ\nАдметнасьцяй нашае культуры была й ёсьць павага да іншых поглядаў і рэлігійная талерантнасьць. Мы ганарымся тым, што нашыя продкі былі мужнымі ваярамі й бясстрашнымі абаронцамі свае зямлі, дзяржавы й веры. На працягу стагодзьдзяў ..... Перадачу зямлі варта ажыцьцяўляць безь яе выкупу новымі ўладальнікамі, бо яна была гвалтоўна адабраная ў гаспадароў, а ўладальнікі былі рэпрэсаваныя ці у прымусовым парадку загнаныя ў калгасы. Права ...\nИгорь Олиневич: Наша сила — в единстве чувств


Чытацкае паляванне | zviazda.by\nЛітаратура і мастацтва » Літаратура » Чытацкае паляванне\nДобрыя кнігі і навінкі літаратуры можна набыць з добрай скідкай — гэта важкі аргумент, каб наведаць выстаўку. На якія выданні звярнуць увагу, падказваюць літаратуразнаўцы:\nІван САВЕРЧАНКА, дырэктар Інстытута літаратуразнаўства імя Янкі Купалы:\n— Я як чалавек, які прысвяціў літаратуры ўсё жыццё, вельмі люблю час, калі ў Мінску пачынае працаваць кніжная выстаўка-кірмаш. Здавалася б, ведаеш, якія кнігі былі выдадзены ў мінулым годзе. Аднак у межах выстаўкі ёсць магчымасць іх параўнаць, ацаніць у атмасферы святочнасці.\nКожны набывае кнігі на свой густ. Але ж калі ў мяне ёсць шанс параіць, то я абавязкова б звярнуў увагу на зборнік твораў Міхася Зарэцкага і Андрэя Мрыя, выдадзены ў выдавецтве «Мастацкая літаратура» ў 2018 годзе. Гэта цудоўны зборнік, які дэманструе якаснае і моцнае слова двух інтэлектуальных і вельмі тонкіх пісьменнікаў. Нельга абысці ўвагай апошнія кнігі з серыі «Беларускі кнігазбор». Напрыклад, зборнік выбраных твораў Усевалада Ігнатоўскага, Леаніда Дайнекі, Канстанціна Тышкевіча і іншых. Увогуле, яшчэ абавязкова трэба будзе падчас выстаўкі разгледзець увесь кніжны асартымент, каб знайсці штосьці новае.\nГанна КІСЛІЦЫНА, доктар філалагічных навук:\n— Штогод напярэдадні кніжнай выстаўкі-кірмашу я раблю свой спіс найлепшых кніг беларускіх аўтараў. Ім магу і падзяліцца. Сёлета назваць самыя важныя кнігі года асабліва цяжка, бо некаторыя выйшлі літаральна за некалькі дзён да навагодніх святаў. Праўда, некаторыя тэксты, так і не паспеўшы з’явіцца на паперы, патрапілі ў чытацкія рэйтынгі і занялі высокае месца.\nНесумненна, адным з галоўных выданняў года можна лічыць кнігу паэта Алеся Разанава «Такая і гэтакі: талакуе з маланкай дождж». Сюды ўвайшлі пункціры — самы просты і адначасова самы лірычны жанр у творчасці паэта. Пункціры Разанава адрозніваюцца лёгкасцю, глыбінёй і парадаксальнасцю мыслення. Кніга Андрэя Федарэнкі «Сузіральнік» выйшла ў самым канцы года і стала сапраўдным сюрпрызам для аматараў павольнай, удумлівай прозы (апошні раз ён выдаваўся амаль пяць гадоў таму). Кніга складаецца з дзвюх аповесцяў, двух апавяданняў і двух эсэ. Перш за ўсё яна зацікаўлівае мовай — дакладнай, дэталёвай і паветранай.\nПараю яшчэ кнігу Алены Бравы «Садомская яблыня», якая зусім не адпавядае святочнай атмасферы. Тым не менш гэта, несумненна, адна з самых моцных і запамінальных кніг года. Ну і нельга не згадаць цікавае выданне «Таямніцы Дуніна-Марцінкевіча» Зміцера Дразда, які за гады творчасці стварыў новы вобраз беларускай драматургіі, што адчуваецца ў гэтай кнізе. Мінулы год быў багаты на цікавыя і якасныя кнігі — наведнікам будзе з чаго выбіраць.\nАлесь МАРЦІНОВІЧ, пісьменнік, літаратуразнаўца, крытык:\n— Сёлета выстаўка будзе здзіўляць аматараў чытання разнастайнасцю выбару. Але ж я вельмі раю звярнуць увагу на кнігі з серыі «Жыццё знакамітых людзей Беларусі», якая ўвосені папоўнілася кнігай пра Янку Маўра.\nМне да густу кнігі на гістарычную тэматыку, дзе падаюцца падзеі, якія адбываліся на тэрыторыі нашай краіны. І лічу, что іх абавязкова трэба чытаць рознай аўдыторыі, каб быць дасведчанымі. Канкрэтныя выданні называць не буду, таму што іх з’явілася шмат за апошнія гады. Аднак параю прыходзіць да стэнда выдавецтваў «Беларуская навука» і «Беларусь», якія апошнім часам удзяляюць шмат увагі гістарычнай і краязнаўчай праблематыцы.\n3595 Што шукаюць сем'і, якія едуць да айца Валерыяна ў пасёлак Смілавічы?


Аляксандр Класкоўскі: Перадвыбарны пі-ар распачаўся\nЛідар Ліберальна-дэмакратычнай партыі Сяргей Гайдукевіч лічыць, што ўлады зусім адарваліся ад простага народу – і пераменаў у краіне да лепшага не прадбачыцца.\n“Большасць народу Беларусі адкрыта асуджае ўлады, і гэтай праўды схаваць немагчыма. І гэта вельмі мякка сказана”, – заявіў лідар ліберал-дэмакратаў на пашыраным паседжанні найвышэйшай рады арганізацыі. Сяргей Гайдукевіч назваў урад хлуслівым і баязлівым, бо той не можа сказаць прэзідэнту праўды – пра тое, што эканоміцы краіны патрэбныя рэальныя рынкавыя рэформы.\n“Сёння мы заяўляем уладам: прыслухайцеся, мы гатовыя дзеля дзяржавы і нашых грамадзянаў гаварыць і разам шукаць выйсця, якое б цяжкае яно ні было. Потым будзе позна”, – падкрэсліў ён. Лідар ЛДПБ папярэдзіў, што калі парламенцкія выбары 2012 г. будуць праводзіцца паводле старой схемы, партыя ў гэтым “спектаклі” ўдзельнічаць адмовіцца.\nПалітычны аглядальнік Аляксандр Класкоўскі ўпэўнены, што “жорсткая рыторыка” лідара беларускіх ліберал-дэмакратаў звязаная з блізкімі выбарамі – і не больш. “Сёння канстатаваць, што давер да ўраду ўпаў, а ў краіне крызіс – гэта канстатаваць відавочнае. Бо калі ў гэтых умовах палітык яшчэ пачне лавіраваць і рабіць рэверансы ў бок уладаў, дык яго проста падымуць на смех”, – адзначае Аляксандр Класкоўскі.\nШто ж тычыцца пагрозы байкатаваць выбары, то тут, як гаворыць Аляксандр Класкоўскі, насамрэч бабка надвое варажыла: “ЛДПБ у краіне ўжо ўстойліва ўспрымаюць як спарынг-партнёра ўладаў – таму, мяркую, гэтае пытанне будзе вырашацца не ў кабінеце Сяргея Гайдукевіча”.


Цягнік у Варшаву за два гады падаражэў на 37 еўра - Новости - Туризм и Отдых\nКвіток туды-назад з Мінска да Масквы каштуе 154 еўра, купэйны вагон — 146 еўра, плацкарт трохі таннейшы — 76 еўра ў два бакі.\nНядаўна ў Вільню пачаў хадзіць новы цягнік і лятаць самалёт. Па часе выходзіць амаль аднолькава. Кошт на самалёт спачатку абвяшчалі неверагодны — 111 еўра ў два бакі. Цяпер знізілі да 81 еўра. Больш зніжаць пакуль не плануюць. Але ёсць тарыф выхаднога дня, кажуць у "Белавія".\n"Існуе тарыф выхаднога дня (62 еўра туды-назад), ён дзейнічае калі ляцець у пятніцу, суботу, нядзелю і панядзелак раніцай. Зніжаць тарыф па буднім дням пакуль не плануецца".\nА вось праезд на цягніку падаражэў — самы танны квіток на лаве для трох чалавек каштуе 22 еўра (туды-назад), самы дарагі сядзячы — 44 еўра. Тут пакуль самалёт у два разы даражэйшы.\nКвіток на цягнік Мінск — Варшава за мінулы год падаражэў на 7 еўра, кажуць Еўрарадыё ў Беларускай чыгунцы і спасылаюцца на… польскі бок.\n"Тарыф фармуецца на падставе пагаднення Усход-Захад, там прапісаныя тарыфы, і да гэтых тарыфаў кожны бок усталёўвае свае каэфіцыенты. На гэта падаражэнне мог паўплываць польскі бок".\nТарыфы на міжнародныя перавозкі разлічваюцца ў еўра. Паводле падлікаў Еўрарадыё, за два гады кошт квітка вырас на 18,5 еўра. Цяпер паездка ў Варшаву з Мінска на цягніку стала даражэйшая на 37 еўра. У студзені 2012 года квіток у два бакі каштаваў 110 еўра (паводле курсу Нацбанка), у студзені 2014 года ён каштуе 147 еўра.\nПры гэтым квіток на самалёт Мінск — Варшава ў два бакі можна набыць за 123,6 еўра. А калі пашанцуе, можна знайсці спецыяльную прапанову за 113,6 еўра ў два бакі. Калі попыт на квіткі ў Варшаву будзе расці, адзначаюць у "Белавія", частату рэйсаў могуць павялічыць.\nУ Вільню ляцець самалётам не вельмі зручна. Спачатку дарога да мінскага аэрапорта займае каля гадзіны, сам пералёт прыблізна столькі ж. Па часе атрымоўваецца амаль як на цягніку. Цягнік у Варшаву едзе ўсю ноч. Самалёт ляціць каля гадзіны. Нават з улікам дарогі ў аэрапорт гэта хутчэй і танней!\nЗатое на чыгунцы выгадна ездзіць у Кіеў. Цягнік да ўкраінскай сталіцы каштуе 108 еўра купэ і 61 еўра плацкарт у два бакі. Самалёт даражэйшы — 176 еўра.\nКошты ў еўра. Паездка ў два бакі. Паездка на аўто разлічвалася з расходам паліва 7 літраў на 100 км, уключаны кошт "зялёнай карты": у ЕС — 30 еўра, у Расію — 10 еўра, ва Украіну — 5 еўра на 15 дзён.


02 лістапад 2005, 21:51\nЛя будынку сабраліся некалькі дзесяткаў чалавек, прадстаўнікоў інтэлігенцыі і студэнцтва. Сярод іх былі вядомыя мастакі, музыкі, паэты і дзеячы грамадзтва – Алесь Марачкін, Зьміцер Вайцюшкевіч, Андрэй Хадановіч ды іншыя.\nБудынак № 27 на вуліцы Гандлёвай быў пабудаваны ў ХІХ стагодзьдзі. Там спачатку быў жылы дом, фасад якога ўпрыгожвалі балконы з унікальнымі ажурнымі парэнчамі з чыгуну. Потым там месьціўся інтэрнат журфаку. У гады студэнцтва там жыў Алесь Адамовіч.\nЦяпер будынак стаіць без балконаў, днямі будаўнікі пачалі разьбіраць дах. Побач з будынкам стаіць бульдозэр з так званай “бабай”, які будзе бурыць сьцены. Людзі зьбіралі подпісы мінакоў, якія былі на плошчы Свабоды ў гэты час. Ніводзін чалавек не адмовіўся паставіць свой подпіс.\nСяргей Харэўскі паведаміў Радыё Свабода, што будзе прыходзіць да будынку кожны дзень.\n(Харэўскі: ) “Мэта пікету – нагадаць беларускаму чынавенству, што той вандалізм, які робіцца ў беларускай сталіцы, ёсьць злачынствам і грамадзтва сочыць за гэтай дынамікай. Ніводнае з гэтых злачынсваў не застанецца незаўважаным, а заўтра не застанецца непакараным. Досьвед апошніх 10 гадоў паказвае, што грамадзкасьць ня ў стане нічога спыніць. Усе легальныя негвалтоўныя мэтады пратэсту вычарпаныя”.\nМастак Алесь Марачкін:\n(Марачкін:) “Я гляджу, што тут ужо шмат моладзі зьбіраецца. Калі ўзяць гісторыю, памятаеце зьнішчаны беларускі тэатар? Тады Іван Іванавіч Антановіч, чыноўнік ЦК КПБ гаварыў, што мы на гэтым месцы збудуем макет, ці, можа, помнічак паставім Дуніну-Марцінкевічу. Цяпер на гэтым месцы будуць гэты гатэль “Эўропа”, якога там ніколі й не было… Усё зьмяшалася ў доме, як казаў клясык”.\nПаэт Андрэй Хадановіч:\n(Хадановіч: ) “Вырашыў гэтым разам здрадзіць сваёй ляноце. Напраўду, ёсьць такія рэчы, якія ад нас вымагаюць лёгкай актыўнасьці і лёгкага супрацьстаяньня халоднай восені”.\nСьпявак Зьміцер Вайцюшкевіч:\n(Вайцюшкевіч: ) “Я як нармальны чалавек, які жыве ў Менску ўжо 15 гадоў, саромеюся, бо ніхто ня дбае пра спадчыну, і мне сядзець дома папросту сорамна. Нам трэба нейкім чынам сказаць: “Хлопцы, начальнікі, што ж вы робіце!?”\nУладзімір Папруга, які два гады працаваў галоўным дзяржаўным інспэктарам у ахове гісторыка-культурнай спадчыны, нагадаў, што дзеля таго, каб выключыць нейкі аб''ект з рэестру культурна-гістарычнай спадчыны, трэба мець Пастанову Савета Міністраў.\nСёлета 13 траўня яго звольнілі.\n(Папруга: ) “Міністэрства культуры, якое павінна ахоўваць гісторыка-культурную спадчыну на сёньняшні дзень пераўтварылася ў дзяржаўны орган, які папросту легітымізуе знос гісторыка-культурных каштоўнасьцяў. Адпаведна лёгіцы нашых так званых спэцыялістаў, можна разабраць будынак, пасьля зрабіць муляж і па-ранейшаму ён будзе гісторыка-культурным аб''ектам”.\nБудынак №21 на плошчы Свабоды, які на сёньняшні дзень не існуе, таксама знаходзіцца ў сьпісе гісторыка-культурных аб''ектаў. Яго зьнішчылі. Потым, калі грамадзкасьць пачала пратэставаць, сьцяна, якую не пасьпелі зьнесьці, стаяла нейкі час, падпёртая мэталічным каркасам. Разбурылі і яе. Але ў рэестры будынак дагэтуль застаецца.\nДва тыдні таму на рагу вуліцы Калектарнай былі зруйнаваныя два дамы. Яны таксама былі помнікамі архітэктуры ХІХ стагодзьдзя. У 1902 годзе там праходзіў зьезд прадстаўнікоў сіянісцкіх арганізацый Расейскай імпэрыі, дазвол на правядзеньне якога даваў міністар унутраных справаў. Такім чынам завяршылася зьнішчэньне ўсяго кварталу на колішняй вуліцы Габрэйскай.\nДом №27 на Гандлёвай вуліцы апошні, які захаваўся на схіле ад верхняга да ніжняга рынкаў Менску дасавецкага часу.


І што яно будзе - адному богу вядома. Ды яшчэ старому Вежу. Той васемнаццаць губернатараў перажыў, а тых, каго не хацеў, ані разу не пусціў на парог. Тыя потым самыя горшыя былі. Нібы ён іх загадзя наскрозь бачыў. А ўнук ягоны унь гаворыць. Малайчына! А Раўбіч дурань.–\tІ ў чым мы бачым шчасце, якое трэба нам, як паветра? Ці мы чакаем яго для сябе, ці дабіваемся для ўсіх? На жаль, часцей за ўсё для сябе. “Шчасця" экіпажаў, рабоў, велічы, грошай, багатых каскадаў на мармуровых вілах. І, каб дасягнуць гэтага, забіваем у сабе Чалавека. А Чалавек той, хто змагаецца за роўнае права на шчасце для ўсіх людзей. І я сумую, тужу па такім Чалавеку. Раней мне здавалася, я знайшоў такіх людзей. Але цяпер бачу, што я адзін.Біскуповіч схіліў галаву і падумаў яшчэ раз, што Раўбіч паддаўся дурному, вузкаму, каставаму разуменню гонару. А Браніборскі, як ні дзіўна, меў рацыю. Не манархам, вядома, бо ўсё гэта дрэнь і маразм, а “сцягам паўстання” хлопец мог бы зрабіцца. Ты, каго падчас ракавання3 пытаюць апошнім, а пасля перамогі садзяць за стол вышэй усіх.–\tТады, можа, нашы зборы - гэта зборы патрыётаў? - сказаў Алесь. - Людзей, аб’яднаных служэннем айчыне? Не думаю. Князь Віцень мог за радзіму ўзысці на вогнішча. Міхал Крычаўскі мог разбіць за яе сваю галаву. Дубіна - сесці на кол, а Мурашка - на распалены трон. Агнём і жалезам яны давялі сваю любоў. Я пытаюся ў вас: ці здолее нехта з нас пакласці за яе руку... хоць бы на язычок свечкі? Вы кажаце: мяккасць нораваў. А па-мойму, - адсутнасць разумення таго, хто мы такія.Вежа ўскінуў галаву.–\tУ нас адно паходжанне, але выхаванне рознае. Мы маглі б жыць у розных канцах зямлі... Галаманы, паланафілы, англаманы і іншыя. Я пытаюся ў англамана, чаму ён есць на снеданне аўсяную кашу і лічыць гэта англійскім звычаем і ўхваляе яго? Чаму ён не заўважаў гэтага звычаю, калі нашы мужыкі елі і ядуць аўсянку сотні год? Я думаю, таму, што пакуль гэты звычай быў сваім - да яго нікому не было справы, ім пагарджалі. Як жа, мы ж не коні, каб есці авёс! Але прыйшла англаманія - і такі можа есці нават аўсяную салому. “Ах, як гэта арыгінальна! Яе ядуць коні лорда Норфалька…” Ён не заўважае, што яго край, накшталт няшчаснай Ірландыі, жыве сярод балотных туманоў, харчуецца бульбай і паданнямі і нясе залатыя яйкі тыранам. Мала бульбы і замнога фантазіі... І так ва ўсім. Наш край, мая зямля. Багатая, прыгожая, мяккая душамі людзей - яна чужая нам... Спытаюць: чым? Я скажу: мовай.Алесь ужо не заўважаў амаль нічога. Голас звінеў ад хвалявання, вясёлкавымі колерамі расплываліся агні свечак.–\tМова ў нас якая хочаце, толькі не свая. Свая яна - у сярэдняй часткі шляхты ды яшчэ ў нешматлікіх прадстаўнікоў буйной, перад якімі я нізка схіляю галаву. Бо нельга есці хлеб народа і грэбаваць ягонай мовай. І таму нам або непатрэбны зборні, або іх трэба зрабіць іншымі. Сапраўдным вечам, сапраўднай капою2. Месцам, дзе кожны аддаваў бы душу і здольнасці - народу.Алесь узняў келіх:–\tЯ п’ю, каб рыцары сталі рыцарамі і мужы мужамі.Ён выпіў. Хвіліну стаяла ціша. Потым - спачатку нясмела, з месцаў Біскуповіча і Мнішка, а потым мацней і мацней - загучалі воплескі....Прамова спадабалася. Трохі па-маладому гарачая, але гэта нічога. Малады ёсць малады. Алеся прынялі аднагалосна, хаця некаторыя доўга раздумвалі. І ўсё ж аддалі шары і яны. Збаяліся агульнай думкі. Прамова была крамольная, і таму, калі б чуткі аб ёй дайшлі да старонніх, да адміністрацыі - перш за ўсё западозрылі б тых, хто не кінуў шара. А гэта было небяспечна.


Менск: Старшыня выбаркама спрабаваў выдаліць з участка давераную асобу кандыдата\nhttp://spring96.org/be/news/33659 2010 2010-04-25T13:23:41+0300 2010-04-25T13:23:41+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nСёння прыкладна а 12-ай гадзіне на выбарчым участку № 48 на Чыгуначнай акрузе да Андрэя Папроцкага, даверанай асобы кандыдата, сябра арганізацыі АГП "Маладыя дэмакраты" Фёдара Масленнікава падыйшоў старшыня каміссіі і папрасіў пакінуць стол назіральнікаў. Старшыня паведаміў, што давераная асоба не можа быць назіральнікам.\nКалі на ўчастак пад'ехаў Фёдар Масленнікаў і высветлілася, што ўсе ж давераная асоба можа з'яўляцца назіральнікам падчас выбараў (паводле ч.3 арт.13 ВК), то сакратар камісіі выказала сумнеў, што пасведчанне даверанай асобы сапраўднае. Тады Фёдар патэлефанаваў у выбарчую камісію Кастрычніцкага раёна, дзе яму паведамілі, што сапраўднасць пасведчання яны падцвердзіць не могуць. Пасля доўгай размовы і прапановаў кандыдата патэлефанаваць у гарадскую камісію, пытанне вырашылася само сабой.\nУрэшце, давераная асоба засталася на выбарчым участку і старшыня паабяцаў, што магчымасць назірання за падлікам галасоў будзе забяспечана - на адлегласці за два метры ад сталоў.


Што чакае аўтараў лістоў, адрасаваных Аляксандру Лукашэнку?\n21 верасень 2005, 06:56\nАлег Грузьдзіловіч, Менск Сёньня другі дзень, як на знак пратэсту супраць дзеяньняў мясцовых уладаў галадуе ваўкавыскі прадпрымальнік Мікалай Аўтуховіч. А напярэдадні галадоўкі Аўтуховіч зьвярнуўся з адкрытым лістом да кіраўніка дзяржавы Аляксандра Лукашэнкі. Ці ёсьць рэакцыя на гэты зварот? Як увогуле рэагуюць чыноўнікі, у тым ліку высокапастаўленыя, на звароты і скаргі грамадзянаў?\nУ сваім адкрытым лісьце да Аляксандра Лукашэнкі Мікалай Аўтуховіч апісаў кіраўніку дзяржавы зусім ня тую сытуацыю ў краіне, пра якую кажа сам прэзыдэнт.\n“У нашай краіне жахліва жыць. Жахліва таму, што чыніцца беззаконьне, што лёс простага чалавека зусім не хвалюе чыноўнікаў, законы пішуцца толькі для простых грамадзянаў, а чыноўнікі даўно жывуць па сваіх законах”, – піша ваўкавыскі прадпрымальнік, якога, як ён сам лічыць, абклалі незаконнымі падаткамі і штрафамі, у выніку чаго пад пагрозаю апынуўся ўвесь ягоны бізнэс. Мікалай Аўтуховіч заклікаў Аляксандра Лукашэнку тэрмінова ўмяшацца ў сытуацыю ў Ваўкавыскім раёне і ўвогуле палепшыць стаўленьне да прадпрымальніцтва.\nПраз два дні пасьля зьяўленьня звароту я патэлефанаваў Мікалаю Аўтуховічу, каб даведацца, ці ёсьць афіцыйнае рэагаваньне на ягоны зварот. Як сказаў мне прадпрымальнік, да яго пакуль што ніхто з кіраўнікоў раёну не зьвяртаўся.\n(Аўтуховіч: ) “Гэта звычайная справа. Цяпер яны будуць думаць, раіцца, магчыма, нават ў Менск паедуць, каб даведацца, як ім быць. У нас тут будуць адзначаць тысячагодзьдзе гораду, магчыма, і прэзыдэнт прыедзе. Рэагаваньне нейкае мае быць”.\nКіраўнік адміністрацыі Ваўкавыскага раёну Міхаіл Савельеў нават ня стаў цікавіцца, што гэта за зварот і чаго дамагаецца прадпрымальнік.\n(Савельеў: ) “Мне гэта надакучыла, усе працэсы закончаныя. Дзяржава, усе прававыя структуры пацьвердзілі, Вышэйшы суд сказаў сваё слова і цяпер Аўтуховіч мусіць выконваць законы Рэспублікі Беларусь. Усё”.\nМікалай Аўтуховіч, аднак, лічыць, што судзьдзі не разабраліся ў ягонай сытуацыі. Ён гаворыць, што ў такой сытуацыі мусіў апэляваць да прэзыдэнта як да гаранта законнасьці.\nЯк дзейнічае сыстэма рэагаваньня на скаргі і лісты грамадзянаў, якія адрасаваныя кіраўніку дзяржавы? На прэзыдэнцкім сайце ў інтэрнэце я шукаў зьвесткі пра колькасьць зваротаў да кіраўніка дзяржавы. Сёлетніх зьвестак няма, а вось летась да Аляксандра Лукашэнкі зьвярнуліся больш за 33 тысячы чалавек, у тым ліку 2 тысячы замежнікаў. Лісты апошніх асабліва любяць зьмяшчаць на сайце прэзыдэнцкія інтэрнэтнікі.\n“Я жыву ў Расеі, але вельмі ўдзячны Вам за тое, што ў сьвеце засталася краіна, дзе найперш думаюць пра людзей”, – піша расеец Аляксей Цапкоў. Такіх зваротаў замежнікаў на жнівеньскай старонцы – большасьць. Крытычных зваротаў на гэтай старонцы няма ўвогуле, калі не лічыць за крытыку ліст з заўвагамі на адрас раённых гатэляў.\nКінуўся ў вочы таксама зварот да Аляксандра Лукашэнкі, падпісаны адным з кіраўнікоў аб’яднаньня татараў Беларусі Ібрагімам Канапацкім. На жаль, два тыдні таму Ібрагім Канапацкі памёр. Ці пасьпеў ён атрымаць адказ на свой зварот?\nВа ўправе прыёму грамадзянаў Адміністрацыі прэзыдэнта мяне запэўнілі, што ўсе адкрытыя лісты да Аляксандра Лукашэнкі, нават тыя, якія зьмешчаныя толькі ў інтэрнэце, абавязкова рэгіструюцца і далучаюцца да агульнай прэзыдэнцкай пошты. Такім чынам і зварот ваўкавыскага прадпрымальніка да Аляксандра Лукашэнкі будзе ўлічаны, сказаў адказны чыноўнік.\nАднак варта нагадаць пра лёс адкрытага ліста да прэзыдэнта былога рэктара БДУ, цяперашняга апазыцыянэра Аляксандра Казуліна. Больш за паўгоду назад Аляксандар Казулін заклікаў Аляксандра Лукашэнку сустрэцца ў жывым тэлеэфіры, каб абмеркаваць становішча ў краіне. Нават адказу на свой зварот былы рэктар не атрымаў. Дарэчы, з сярэдзіны 1990-х кіраўнік беларускай дзяржавы не вядзе асабістага прыёму грамадзянаў.


22 травень 2013, 07:20\nКалі збочыць ад Беражка — станцыі на чыгунцы — ды прайсьці пару-тройку кілямэтраў паўз хваёвы лес з духмяным паветрам, тут усё і «нача-наецца». Апошняе слоўца любяць паўтараць мясцовыя — тры сотні жыхароў вёскі Нача, што на Крупаўшчыне. Крыху ніжэй, у даліне — роўны шэраг домікаў з аднолькавымі ружовымі дахамі ды вежай МТС. Такі фасад аднайменнага аграгарадка.\nЗа гады маіх вандровак гэта была як мінімум трэцяя Нача ў розных месцах краіны, куды я накіроўваўся. Парадокс у тым, што ў аніякіх інтэрнэтаўскіх вікіпэдыях пра вёску не знайшоў ані слоўца. Пры тым, што параўнальна нядаўна пра яе выйшла кніга-досьлед вядомага ў гэтых мясьцінах краязнаўцы ды гісторыка Ўладзіміра Канапліцкага, які тут і жыве. Запытаўся, як прайсьці да яго, у пажылой кабеты ў белым кухарскім каўпаку ды халаце. Яна гаварліва патлумачыла, заадно расказаўшы пра сябе.\nСпадарыня: «Учыцель такі харошы чалавек, і яна такая культурная жанчына — хай бог здароўя даець! Як устрэціцца — і паздароўкаецца, і распытае, як справы... Тут на вугле жыву. Сын у Навасадах у зоне працуе, двое дзетак, унукаў памагаю глядзець. На магільніках пакуль убярэш, а тады сена трэба брату дапамагчы растрэсьці — няма калі і прысесьці, вось і пэнсіянэрка! А завуць мяне Люба Шастак, а дзявочае прозьвішча Лукашэвіч — як Лукашэнка!» (Сьмяецца.)\nКарэспандэнт: «А Лукашэнку любіце?»\nШастак: «Ай, пэнсію не дабаўляе, ільготы на электрычку не дае. А каб узаралі, трэба грошы плаціць. Гною сотня — адзін толькі воз. А людзей, каня наняць!»\nСуразмоўніца пабегла па справах, а я апынуўся ля маляўнічай хаціны з рознакаляровымі драўлянымі зоркамі на фасадзе ды белымі дзідамі на жоўта-зялёным фоне паабапал. Гаспадар сам вызваўся пагутарыць, нягледзячы на пярэчаньні дачкі, што пад’ехала на «жыгулёнку».\nСпадар: «Ня лезь — пагаворым! На пэнсіі я — на машыне ў калгасе 46 год адрабіў тут. Разбамбілі гаспадарку — майстэрні-сіроты стаяць, у Крупкі райсельгасхіміі аддалі. Гарота настала...»\nКарэспандэнт: «А што раней?»\nСпадар: «Жылі ды песьні пелі! (Сьмяецца.) Два гады на працадні робіў. А цяпер ані каня няма — паздавалі. На сотку ноймеш — 13–14 тысяч трэба плаціць, каб праараць ды бульбіну пасеяць. Дзярэўні аджылі — усе пустыя хаты. Раней — ой, зьвінелі, другое месца займалі ў раёне па гародніне. Вырошчвалі, брат, капусту, гуркі, памідоры — калгас „Камунар“ быў. Цяпліцы былі, і людзі палучалі. Гарадок во будавалі, а ў яго тром даяркам не далі пасяліцца. Новая фэрма дзесьці там, а няма каму даіць! І тут закрыюць, відаць...»\nКарэспандэнт: «Але прыгожая ў вас хата!»\nСпадар: «Сам рабіў — Мікалай Мінавіч Сачыха я...»\nАкурат побач — катэдж памянёнага спадара Канапліцкага. Мяне сустракае лысаваты мужчына — кашуля па-хатняму наросхрыст. На ўсю сьцяну — фоташпалеры бярозавага гаю. Уладзімір Канстанцінавіч частуе мяне напачатку самаробным квасам зь зёлкамі. Ён — адзін з аўтараў кнігі «Памяць» Крупаўшчыны. Кідаю позірк на газэту на стале. Заўважае:\nКанапліцкі: «Пачытваю „Народную волю“ — калісьці ўсе баяліся падпісацца. Падпісаўся — адзін на ўвесь сельсавет. Няўжо самы сьмелы?» (Сьмяецца.)\nКарэспандэнт: «Спадар Уладзімір, улез у інтэрнэт — пра Начу ані слоўца...»\nКанапліцкі: «Таму што я нічога не даваў туды. Было неяк крыўдна за тое, што, напісаўшы кніжку „Па сьцяжынках нашага краю“, удзельнічаў у двух тамах „Памяці“, і ня тое што грамату далі — на што яна мне?! Усё-ткі маглі адзначыць, што гэта маё, я гэтым жыву — больш за 100 публікацый у раённай газэце...»\nКарэспандэнт: «Некалькі Начаў толькі на Гарадзеншчыне ёсьць. Адкуль яна тут, на Крупаўшчыне?»\nКанапліцкі: «Адна вэрсія: «нача» — пачатак усіх земляробчых работаў. Другая — ад ракі Нача, мае балцкае паходжаньне, ад слова «пачатак».\nТам, дзе аднайменная рака, цяпер сьвінакомплекс. Аміяк як дадуць — жыжа разьліваецца, і, вядома, не вытрымлівае запруда. Труцілі рыбу. Ракі зьніклі.\nДзецям прышчапіў любіць радавод. Таму што вырастаюць мае нават знакамітыя вучні і ня ведаюць, як па бацьку дзеда клічуць — недаравальна! Таму 15 радаводаў склалі.\nТапанімікай цікавіўся — сабраў назвы ўсіх зьніклых вёсак, якія да вайны былі, да рэвалюцыі — такіх больш за 30. Напрыклад, Вейніца ёсьць, Яроцкія — пан быў. Там ёсьць 30 курганоў — па адной вэрсіі, старажытныя пахаваньні. Па другой — ад Напалеона: наступаў праз нашу цэнтральную вуліцу, называлася Кацярынінскі бальшак. Наступаў яго пасынак Багарнэ з 40-тысячным войскам — уяўляеце, які натоўп тут стаяў?\nУ Начы была свая майстэрня па вырабу канатаў, вожкаў, вяровак. І называлася яна горад Пянькоў калісьці.\nЖыхары вёскі Нача ўдзельнічалі ў складзе радзівілаўскіх войскаў у бітве з расейцамі ў 1514-м, 8 верасьня. Князь Радзівіл дараваў жыхарам Начы свабоду на 20 год ад павіннасьцяў і падаткаў. І таму спачатку была вёска Воля Радзівілаўская, а потым Нача.\nКалі ўжо вайсковая тэматыка, пісаў пра воінаў-інтэрнацыяналістаў. Адзін, знакаміты, жыве за межамі. Памятаеце кніжку «Плошча» пра 19 сьнежня 2010 году? Пайшоў у апазыцыю і Барадач Уладзімір Пятровіч — сядзелі за адным сталом. У 1968-м Нацкую школу скончыў, сышоўся з Захаранкам — вось здымак. У Афгане ў перадзелках быў, двойчы цяжка паранены. Камандаваў спачатку батальёнам, потым палком спэцназу. Калі ў атачэньні душманаў апынуўся ў скалістай расколіне, значная частка байцоў загінула. Цяжка паранены, у шпіталі, начальнік спытвае яго прозьвішча — Барадач. А ён зарослы, параненая рука не давала галіцца. «Дык ты яшчэ жартаваць надумаў?!» (Сьмех.) Маці плакала ў той час, бо ёй паведамілі, што ён загінуў. Як спэцыяліста запрашалі ў Нямеччыну і ЗША — у краіны, дзе сапраўдная дэмакратыя. І мог параўнаць, дзе дыктатура..."\nУ таго ж спадара Канапліцкага я запытаўся:\nКарэспандэнт: «А чаму Нача ўніз пакацілася — такі ж быў заможны калгас?»\nКанапліцкі: «Адбыўся развал Саюзу. І ў войску — у нас быў буйны палігон. У Начы старшыня Рубанаў эканоміў кожную капейку, таму і магутным стаў. А цяпер пяць калек тут працуе. Аграгарадок — хто кажа, адмываюць грошы, хто — каб затрымаць моладзь. Спазьніліся — зьехалі ўсе. Адны пэнсіянэры, вымірае вёска. Цяпер „Аграсэрвіс“ на паўраёна — сеюць пакуль. А дзе працаваць, акрамя як на яго фэрме?!»\nБудынкі тае фэрмы непадалёк. У пару дзённай сьпёкі загадчыца Сьвятлана ды двое прыцярушаных мукой яе падначаленых укрыліся ў цяньку. Даглядчык Аляксей ляніва ківае:\nАляксей: «Тут быкі, там цяляты, там каровы — во загадчыца!»\nСьвятлана: «Быкоў хапае. А нашто вам — быкі, каровы?»\nКарэспандэнт: «Цікава, з чаго людзі жывуць...»\nАляксей: «А ня плоцяць — паўтара мільёна нават няма!»\nКарэспандэнт: «Вы, можа, і Лукашэнку скажаце, што па 500 даляраў не атрымліваеце?»\nСпадарства: «Ха-ха!.. Вядома, не — мільён 440!.. У Крупскім раёне сама нізкая зарплата... Працуем зь сёньняшняга дня 8 гадзін, а было — з 6 раніцы і да 11 вечара. Паесьці толькі на паўгадзіны раз сходзіш. А даяркі — з 6 падаіла, зараз паела — і ў 12 ізноў ідзі на дойку. А дзеці ў школе...»\nКарэспандэнт: «А спадарыня загадчыца сваю карову мае ці быка?»\nСьвятлана: «Курэй — так, пасыпала ім — і ў сельсавет. (сьмех.) У мяне пад началам 21 мужык, а прыяднаныя да «Аграсэрвісу...»\nКарэспандэнт: «Ну, аграгарадкі ашчасьлівілі ўсіх, як кажа Лукашэнка?»\nСьвятлана: «Вядома! Калі кінеш фэрму — з хаты выганяць, з прэзыдэнцкага доміка. Найменшае парушэньне — і вон!»\nЗаходжу ў адзін з аградомікаў, якія тут называюць «афганскімі». Адрозьніваюцца тым, што не з сылікатных блёкаў, а драўляна-цагляныя. На гаўбцы гаспадыня, спадарыня Аксана Мароз, ды яе сяброўка Сьвятлана. У абедзьвюх мужы сапраўды ваявалі ў Афганістане.\nКарэспандэнт: «12 гадоў ежджу па правінцыі і пра домікі прэзыдэнта адно і тое чую — адна кантора падлогу робіць, другая столь, трэцяя вокны, і ўсё самі людзі дарабляюць. У вас так?»\nМароз: «Так, падлога халодная... Былі недапрацоўкі, але патэлефанавала прарабу, каб у прыбіральні зашпаклявалі, вэнтыляцыю ўставілі, і ўсё дарабілі — я задаволеная. Купляй дровы — і жыві. Я купіла бойлер для гарачай вады. Два гады таму да нас прыходзілі складаць сьпісы на прыватызацыю і прапанавалі даплачваць за гэта 936 тысяч у месяц — у мяне заробку на гэта няма! Я працую лябарантам і цяпер у дэкрэце — атрымліваю на дзіця больш, чым заробак... Але асноўная кабала ў блёчных доміках — там трэшчыны, сырасьць. А ў мяне калі дождж — не цячэ. Паліць, вядома, узімку два разы. А газ не правядуць, пакуль не прыватызаваны...»\nЗ «афганскага» пераходжу на падворак сямейства «чарнобыльцаў». Знаёмлюся з 68-гадовым спадаром Уладзімірам Сэлешам. Зь вёскі Юрэвічы Калінкавіцкага раёну ён пераехаў у Начу 12 гадоў таму. І ў часе нашай размовы нясьпешна сек дровы.\nСелеш: «Усе ўгодзьдзі былі на тэрыторыі чарнобыльскай зоны — 4 гады не вылазілі, каля Брагіна кукурузу сеялі. Кіроўцам усё жыцьцё. Вёску цалкам не адсялілі, я толькі пабудаваўся, жонку выбралі дэпутатам у сельсавеце і сакратаром. Радыяцыі дахрана было, а прыедзе баба з Гомеля — у вас чыста! Дазымэтар пішчыць на мэтар ад зямлі. А двое дзяўчат былі — адной сем, другая старэйшая. Прыехаў з Начы — рабсіла трэба? Трэба! Дзяўчатак уратаваў, а так бы я не паехаў, як і ўвесь наш калгас. Сеялі кукурузу ў траўні, як цяпер. На... яна была? „Вумны“ Веліхаў сказаў, што яна выцягвае радыяцыю. (Сьмяецца.) А я табе скажу, што бабкі, што там былі, за адно лета, трактарыст мой Сярожка таксама — сыпаліся ўсе! Прыедзеш адтуль — у скронях цісьне, у вушах зьвініць... Сеем, і едзе камандзір палка „партызанскага“ Сівакоў. На „казьле“ пад’яжджае — што вы робіце? Каб праз паўгадзіны я вас ня бачыў! Каму гэта трэба?! А мы 4 яміны сіласуем. Відна тая радыяцыя! А потым у дзяўчынкі 6-гадовай маёй зубы павыпадалі...»\nВыкладчыца музыкі, 48-гадовая Сьвятлана, прозьвішча папрасіла не называць — з-за «спэцыялізацыі» даводзіцца працаваць у трох раёнах. Кажа, што гісторыя сям’і — цэлы раман. За гутаркай, усьпёршыся на рукі, уважліва сочыць маці, Марыя Станіславаўна. Побач зь іхняй хатай — рэчышча высахлай ракі.\nСьвятлана: «Арэшка паўнакроўная была, шырокая. Сама я зь дзядзькам лавіла таптуном шчупакоў...»\nМаці: «Дзед прынёс шчупака вышэйшага за мяне — тапаром разьдзелваў, людзям давалі, аж ня ведалі, што рабіць. Гэта яшчэ ў савецкія часы, да мэліярацыі. Усё ў рэчцы было...»\nСьвятлана: «Цяпер усё зарасло — канавы сабе, рэчка сабе. Цячэньня ж няма...»\nКарэспандэнт: «Сьвета, у што ты верыш?»\nСьвятлана (сьмяецца): «Атэістка я...»\nКарэспандэнт: «Атэістка — не камуністка...»\nСьвятлана: «Вось гэта так, хоць у камсамол запіхвалі. Не за праўду ўсё было, як і наша пэдагогіка. Я ж увесь час працавала па школах, таму што болей плацілі, чым у самадзейнасьці. На пэдагогаў шмат чаго звалена — адзін толькі ўсявобуч чаго варты! Прымушаюць працаваць на канікулах. Калі за мяжой школы зачыняюць, каб настаўнікі перадыхнулі, у нас прымушаюць працаваць у лягеры, дзе й лягерная сыстэма. Там нямытыя вокны, якія трэба самому мыць, нячышчаныя спальні, якія самому чысьціць, бо прыйдзе СЭС і штраф дасьць начальніку лягеру. Прыціснулі нас так, што мы і ня ведаем, што мы такое. Мы ж былі літвіны, хадзілі не ў лапцях, а ў абутку важным. Нам жа і прэзыдэнт казаў па ТБ пра цэнтар Эўропы. Нейкія мы не такія ваяўнічыя, як украінцы. Тут жа і наша экалёгія — мы высока паднятыя над узроўнем акіяна, мікраэлемэнты сьцякаюць — ёду няма! Вось і млявасьць наша спрадвечная, дрыгвяная...»\nКарэспандэнт: «Зь іншага боку, паглядзі — у Расеі ў Пугачовай, Макарэвіча, Нямцова беларускія карані ёсьць! Зямля запаветная...»\nСьвятлана: «І ў Карла Маркса — габрэйскія беларускія. Людзі дужа добрыя! Маці і бабулі, калі ў партызанах былі, аддавалі апошняе. Адзін зарэзаў карову, каб накарміць, а ў яго 5 дзяцей было. Дзе тыя людзі? У той жа час сцэны разыгрываліся, як Васіль Быкаў апісваў. Тут была Хадасіха такая. Павыдавала гэтых няшчасных габрэяў, якія да іх былі непадобныя. Дзяцей, бляндынаў, мужчын сагналі, і зямля там дыхала. Дзед два тыдні есьці ня мог. Калі падняць, дык тут раман... Дзед быў з 17 году камуніст. У камуну ўсю гаспадарку аддалі. Я кажу — мо б забраць можна было, калі так галадавалі?! Не-е, тыя, хто не працаваў, усім гэтым карысталіся. А ў іх былі вэнскія крэслы ў хаце, патэфон, жорны, швейная машынка „Зінгер“. Улетку зрабіў на дрэвах палаці, бо „чорны воран“ прыяжджаў. Яго сябра забралі і, мусіць, у Курапатах загінуў. А ён узімку ў склепе, і калі грукалі, баба казала — у Маскву паехаў. Немцы тут былі высакародныя людзі, бо калі пайшлі ў партызаны і засталася прабабушка, яны яе гестапа не аддалі. А за тры дні да прыходу зь лесу забілі суседзі, якія ўсе былі паліцаі! Але колькі б улада ні чыніла, людзі, якія маюць стрыжань унутры цывілізаваны, ніколі так не рабілі — толькі дабро іншым людзям!»\nПры канцы нашай размовы з аўтарам адзінай кнігі пра Начу той яшчэ раз даказаў, што і адзін у полі воін, калі гэта Канапліцкі. Калі ўзгадаў пра апошнюю кампанію выбараў у мясцовыя Саветы.\nКанапліцкі: «Васіль Лапацін, настаўнік рускай мовы — усе настаўнікі пабаяліся за апазыцыйнага кандыдата падпісацца, толькі адзін я. Ну і што — ня звольнілі!» (Сьмяецца.)


Паняцце аб гэтай ўсходняй гімнастыцы і асаблівасці правядзення трэніровак.\nПравільныя практыкаванні і парады, якія дапамогуць схуднець з дапамогай ёгі.\nУ апошні час ёга стала карыстацца вялікай папулярнасцю. І справа тут не толькі ў модзе на ўсё незвычайнае. Гэта навука ўдасканалення свайго цела і ўнутранага стану арганізма была вядомая яшчэ са старажытных часоў. Зараз жа ўрокі ёгі могуць дапамагчы не толькі прывесці ў парадак думкі і ачысціць цела ад усяго шкоднага і непатрэбнага, але і дапамагае худнець.\nПарады для якія худнеюць\nЦі сапраўды ёгу можна выкарыстоўваць для пахудання? Адназначна, адказ «Так». Але гэта зусім не значыць, што вы адразу заўважыце знікненне лішніх кілаграмаў. Бо, па сутнасці, гэта вучэнне накіравана на комплекснае ўплыў на цела і маральны дух.\nЛішні вага пачне сыходзіць пасля даволі працяглых, а галоўнае - рэгулярных заняткаў. Гэта будзе магчыма толькі пасля таго, як арганізм ачысціцца ад дзындраў і шкодных соляў.\nПаколькі ўрокі ёгі не проста комплекс фізічных практыкаванняў, але і свайго роду псіхалагічная нагрузка, вы будзеце менш схільныя стрэсу. А правільны падыход да заняткаў палепшыць вылучэнне інсуліну з падстраўнікавай залозы, што ў сваю чаргу, спрыяе больш актыўнага пераварванню ежы, а значыць і пахуданню.\nАкрамя асаблівых практыкаванняў (асан), вам трэба будзе навучыцца кантраляваць сваю свядомасць і правільна харчавацца. У гэтым вам дапаможа добры інструктар. Але, калі ў вас няма такой магчымасці, вы заўсёды можаце самастойна займацца ёгай, выкарыстоўваючы відэа ўрокі.\nАсаблівасці і разнавіднасці ёгі\nУ адрозненне ад іншых фізічных нагрузак, якія больш накіраваны на сілавое ўздзеянне і расцяжэнне цягліц, ёга ўздзейнічае на цела комплексна.\nПадчас выканання практыкаванняў напружваюцца адразу некалькі груп цягліц, а дзякуючы правільнаму дыханню паскараецца абмен рэчываў. Рэкамендуецца дыхаць ня грудзьмі, а жыватом, каб жыватворны кісларод дасягаў да ўсіх куткоў лёгкіх.\nАштанга-ёга лічыцца самай эфектыўнай для паляпшэння фізічнай формы. Але без пэўнай падрыхтоўкі вы не зможаце адразу прыступіць да заняткаў. Справа ў тым, што асаны мяняюцца ў ёй даволі хутка з некаторымі пераходамі ад адной паставы да іншай.\nБікрам-ёга накіравана менавіта на пахуданне. Гэта свайго роду сілавы варыянт ўсходняй гімнастыкі. Асаны сумяшчаюцца з аэробікай, а перапынкаў паміж імі, як такіх няма. Замест гэтага трэба будзе рабіць дыхальную гімнастыку і расцяжку. Тым не менш, такія заняткі падыдуць і тым, хто не мае спецыяльнай падрыхтоўкі.\nДарэчы кажучы, вы можаце лёгка праверыць кампетэнтнасць вашага трэнера. У ідэале для заняткаў гэтым відам ёгі павінны быць створаныя ўмовы максімальна набліжаныя да індыйскаму клімату. Гэта значыць, тэмпература каля сарака градусаў і прыкладна такая ж вільготнасць. Так вы будзеце больш пацець, і з цела будуць сыходзіць шкодныя рэчывы.\nНягледзячы на бачную лёгкасць заняткаў, абавязкова пракансультуйцеся з лекарам, калі ў вас ёсць такія захворванні:\nПарушэнні ў рабоце сардэчна-сасудзістай сістэмы\nСур'ёзныя праблемы з лёгкімі (напрыклад, сухоты ці запаленне лёгкіх)\nЗасмучэнні цэнтральнай нервовай сістэмы\nПаколькі ёгай у ідэале трэба займацца чатыры разы на тыдзень, вам, хутчэй за ўсё, прыйдзецца вывучыць ўрокі з Інтэрнэту. Але існуюць агульныя правілы падрыхтоўкі да самастойных заняткаў.\nАбавязкова праветрывайце памяшканне перад пачаткам трэніроўкі.\nУсе практыкаванні робяцца на спецыяльным дыванку і без абутку.\nПадчас выканання дыхальнай гімнастыкі дыхаць можна толькі носам.\nЗаняткі лепш праводзіць раніцай ці за гадзіну да сну.\nАбавязкова пачынайце трэніроўку толькі пасля поўнага пераварвання ежы ці наогул на галодны страўнік.\nЗ улікам нашых рэкамендацый і пры дапамозе ўласнай сілы волі вы даволі хутка зможаце прывесці цела ў добрую спартыўную форму.\nПаглядзіце відэа і станьце бліжэй да гармоніі:\nНаколькі карысна грудное малако\nЯк сябе паводзіць жанчыне ў мужчынскім калектыве\nПрычыны ўзнікнення бранхіяльнай астмы\nЛік Піфагора: Разлічыце па даце нараджэння вартасці і недахопы чалавека\nКанстанцін Хабенскі і Вольга Літвінава чакаюць дзіцяці\nКалі выбары ў Дзяржаўную Думу 2016 у Расіі - дакладная дата. Выбары на Данбасе ў ДНР і ЛНР ў 2016 годзе


Аб'ектыў\t13.08.2017 Агляд спартовых навінаў\nНацыянальная каманда Рэспублікі Беларусь па лёгкай атлетыцы чацвёрты раз за гісторыю засталася без медалёў чэмпіянату свету. Сёлета ў Лондан накіраваліся ўсяго 16 асобаў, але, збольшага, наймацнейшыя беларусы ў сваіх дысцыплінах. І тым не менш найвышэйшы вынік – толькі шостае месца Аліны Талай у барʼерным бегу на 100 метраў. Прычым, паводле аршанкі, для яе за шчасце быў ужо сам факт выхаду ў фінал тут. 16-ы чэмпіянат планеты па лёгкай атлетыцы фінішуе позна ўвечары на Алімпійскім стадыёне сталіцы Вялікай Брытаніі 13 жніўня.\nНацыянальная жаночая зборная Беларусі па хакеі на траве без паразаў мінула чэмпіянат Еўропы ў першым дывізіёне – спаборніцтвы прымала сталіца Уэльсу Кардыф. У фінальным двубоі нашыя дзяўчаты нанеслі валявую паразу расяянкам 2:1 і разам з нашымі ўсходнімі суседкамі атрымалі права згуляць у наступным першынстве кантыненту – у Бельгіі. Менавіта там праз два гады беларускі пазмагаюцца з іншымі ўдзельніцамі ўжо найвышэйшага дывізіёну за размеркаванне пуцёвак на такійскую Алімпіяду 2020 года.\nПераканальна перагуляўшы Партугалію з лікам 91:65, зборная Балгарыі датэрмінова забяспечыла сабе поспех у перадкваліфікацыйным турніры мужчынскага чэмпіянату свету – 2019 па баскетболе сярод мужчынскіх камандаў. Гэта трэцяя запар перамога балгараў у групе D, і на заключны матч разам са сваім лідарам і адным з найлепшых гульцоў усёй перадкваліфікацыі паводле колькасці набраных пунктаў і падбораў, Александрам Везенкавым, яны едуць у Беларусь, дзе згуляюць увечары серады, 16 жніўня, са сваёй пераследніцаю – нацыянальнаю камандаю нашае краіны пад кіраўніцтвам Аляксандра Круцікава на пляцоўцы «Falcon club».