Белтэлерадыёкампанія будзе рэкламаваць фіналістаў нацыянальнага адбору "Еўрабачання-2013"\n09 лістапада 2012, 18:27\n9 лістапада, Мінск /Кар. БЕЛТА/. У Белтэлерадыёкампаніі адбылася рабочая сустрэча творчай групы нацыянальнага адборачнага тура міжнароднага конкурсу песні "Еўрабачанне-2013" з фіналістамі праекта, паведамілі БЕЛТА ў прэс-службе Белтэлерадыёкампаніі.\nНа сустрэчы абмяркоўваліся творчыя і тэхнічныя пытанні падрыхтоўкі да фіналу, юрыдычныя аспекты заключэння дагавораў з кожным з дзесяці канкурсантаў.\nРэпетыцыі фіналу пройдуць 5-6 снежня ў студыі "600 м" Белтэлерадыёкампаніі. Генеральная рэпетыцыя адбудзецца вечарам 6 снежня. Жараб'ёўку выступленняў плануецца правесці напярэдадні рэпетыцый.\nКонкурсныя кампазіцыі ўсіх фіналістаў у бліжэйшы час з'явяцца ў ратацыі на радыёстанцыях Белтэлерадыёкампаніі (Першы нацыянальны канал Беларускага радыё, канал "Культура", радыё "Беларусь", радыёстанцыі "Сталіца" і "Радыус FM"). Таксама Белтэлерадыёкампанія плануе запісаць дыск з дзесяццю песнямі нацыянальнага адборачнага тура міжнароднага конкурсу песні "Еўрабачанне-2013".\nНапярэдадні фіналу інтэрв'ю з выканаўцамі выйдуць у праграмах "Добрай раніцы, Беларусь!" на "Беларусь 1" і "Беларусь 24" і "Белорусское времечко" на "Беларусь 2".\nЗа права прадстаўляць Беларусь на прэстыжным песенным форуме Еўропы будуць спаборнічаць Макс Лорэнс ("I love your charming eyes"), Алена Ланская ("Rhythm of love"), Аляксей Грос ("One way love"), Дарыя ("Catch me again"), група Nuteki ("Save me"), Сацура ("Get out of my way"), Uzari ("Secret"), Яnkey ("Letter to mother"), Віталь Варанко ("I wonder how you"), Beaver Band ("Incredible girl").\nФінальнае шоу беларускага адбору 7 снежня будзе трансліравацца ў прамым эфіры на тэлеканалах "Беларусь 1" і "Беларусь 24". Пераможца вызначыцца па традыцыйнай формуле згодна з правіламі конкурсу "Еўрабачання" - па выніках галасавання гледачоў і ацэнак журы.\n"Еўрабачанне-2013" пройдзе ў маі будучага года ў Швецыі ў горадзе Мальмё.


Кухонны гарнітур са ўбудаванай тэхнікай (50 фота)\nЯк вызваліць месца на кухні, выкарыстоўваючы убудаваную тэхніку\nДля таго каб памяшканне для гатавання ежы было функцыянальным і заставалася досыць прасторным, выкарыстоўваюць кухонны гарнітур са ўбудаванай тэхнікай. Пры правільным выбары прыбораў і месцы іх устаноўкі нават невялікае памяшканне забяспечыць выкананне ўсіх патрэбных функцый - ад падагрэву прадуктаў да мыцця бялізны. А хто застаўся прасторы хопіць і для выкарыстання кухні як сталовай.\nКухні з убудаванай тэхнікай перасталі быць рэдкасцю 15 гадоў таму\nСярод кампактных бытавых прыбораў, якія ўжываюцца на кухні, папулярней усіх убудаваная пліта, прапанаваная ў шырокім асартыменце. Да яе ў камплекце можа ісці ўбудоўваецца электрычны духавы шафу ці ж у памяшканні ўсталёўваецца толькі панэль. Калі асноўная частка ідзе з духоўкай, тэхніку размяшчаюць адну над іншай. А, калі газавая пліта, убудаваная ў стальніцу, мантуецца без духавай шафы, эканоміцца прастора. Для гатавання будзе дастаткова панэлі і мультиварки або мікрахвалёўкі.\nНаступным па папулярнасці і даступнасці ў продажы ідуць халадзільнікі. Кампактныя мадэлі глыбінёй да 60 см зручна ўсталёўваюцца ў кухоннай сцяны. Часта ў гарнітуры ўжо ёсць шафа для ўбудавання халадзільніка.\nПосудамыйныя і пральныя машыны таксама зручна ўпісваюцца ў інтэр'ер кухні. Для кожнага віду тэхнікі існуюць мадэлі з двума памерамі - глыбінёй да 45 або 60 см, прыдатнай, адпаведна, для поўнага, і для частковага (франтальная частка адкрыта) ўбудавання.\nДызайнерскае рашэнне ўбудаваць у мэбля выцяжку зэканоміць прастору над плітой. А асноўная частка прыбора хаваецца ў шафе. Даступныя ўбудавальныя мадэлі і з адводам паветра (паветраводы хаваюцца тым жа шафай), і з рэцыркуляцыі.\nІншая тэхніка - мікрахвалевая печ, ўбудавальная кофемашін для кухні, пароварка або камбайн - таксама выдатна ўбудоўваюцца ў мэбля. Для гэтага не патрэбныя спецыяльныя мадэлі - змены ўносяцца толькі ў кухонную сценку. А бытавыя прыборы размяшчаюцца так, як гэта зручна гаспадыні - у шафах або на ўвазе (з адкрытымі загрузнымі панэлямі).\nЎбудавальная кофемашін TEKA CML-45\nвырабы, прызначаныя для ўбудавання ў мэблю, ёсць сярод любой кухоннай тэхнікі. Яны кампактней і надзейней, і валодаюць тым жа функцыяналам, што і звычайная тэхніка (а халадзільнік яшчэ і эканамічней, так як зачыняе яго панэль яшчэ і блакуюць расход цяпла). варта адзначыць, што ўбудавальныя прыборы каштуюць даражэй на 10-30 працэнтаў.\nСамай запатрабаванай парай сярод ўбудаванай тэхнікі традыцыйна лічыцца ўбудавальная пліта з духавым шафай. Часта яе забяспечваюць такі ж прызначанай для ўбудавання выцяжкай.\nДля малагабарытнай кухні рэкамендуецца, каб ўбудавальная тэхніка для кухні ўсталёўвалася па класічных схемах:\nЎбудоўваецца газавы духавы шафу, пліта і выцяжка стаяць толькі адзін з аднаго;\nПосудомойку і стиралка умантаваныя ў мэбля побач, маюць агульныя фурманак вады і адвядзенне сцёкаў.\nПры наяўнасці дастатковай прасторы, якое не патрабуецца эканоміць, з мэтай стварэння арыгінальнага інтэр'еру рэкамендуецца не рабіць дызайн кухні з убудаванай тэхнікай стандартным. Абсталяванне размяшчаюць паводле жаданняў і магчымасцяў. А ў мэблю ўбудоўваюць не толькі пліты, духоўкі і стиралки. Электрокомбайны, мультиварки, электронныя шалі і іншыя прыборы, нават не прызначаныя для мантажу ўнутры кухоннай сценкі, лёгка ўсталёўваюцца ў шафах і нішах. зрэшты, сярод мадэляў кофемашін ёсць варыянты з дэкаратыўнымі асабовымі панэлямі для ўбудавання і куткамі для зручнага падвешвання.\nЎбудавальная пліта з духавым шафай\nЎбудавальная тэхніка мае шэраг пераваг перад прыборамі, размяшчанымі асобна. так, убудаваная газавая пліта і духавы шафу не патрабуюць у мэтах пажарабяспекі вялікага адлегласці да мэблі - канструкцыя створана так, што блізкае размешчаныя драўляныя паверхні не награваюцца. Пры гэтым усталяваць электрычны ўбудоўваецца духавы шафу зручней газавага, гэтак жа як і якая працуе ад сеткі панэль - для іх нават не патрабуецца выцяжка.\nЯшчэ адна добрая якасць кухні з убудаванай бытавой тэхнікай - шчылін і зазораў паміж элементамі мэблевай сценкі няма, а верхняя частка аб'яднаная адной працоўнай паверхняй. Хоць гэта з'яўляецца і недахопам - замяніць або пераставіць абсталяванне складаней і даражэй. А нярэдка замена патрабуе тэхнікі з тымі ж памерамі, што і папярэдняя, абмяжоўваючы варыянты выбару.\nПеравагі і недахопы убудаванай тэхнікі\nЎстаноўка ўбудавальных прыбораў адрозніваецца ад ўстаноўкі традыцыйнай кухоннай тэхнікі. Бо ўсярэдзіне мэблі будзе стаяць абсталяванне, сценка патрабуе дапрацоўкі. Пажадана прадугледзець усе асаблівасці пры замове кухоннага гарнітура, інакш работы прыйдзецца праводзіць самастойна ўжо на гатовых шафах.\nАкрамя таго, электрычны убудаваны духавы шафу, пральная машына, посудомойку і печ ЗВЧ патрабуюць:\nразмяшчэння сілавых разетак у бытавога прыбора і на вышыні каля 10 гл ад узроўня падлогі;\nабавязковага зазямлення праводкі.\nдля халадзільнікаў, стиралок і посудамыйных машын разеткі стандартныя, для электрычных панэляў, мікрахвалевак і духовак - толькі разлічаныя на 40А (перасек провада 4,5 чвэрць. см). Мантаж невялікіх кухонных прыбораў, незалежна ад іх размяшчэння (убудаваныя або ўстанаўліваюцца асобна), не патрабуе асаблівага змены электрасеткі. Евророзетку стандартнага тыпу размяшчаюць так, як гэта зручна для падлучэння тэхнікі і на вышыні 95-135 гл ад падлогі.\nПры ўсталёўцы убудаванай тэхнікі, што патрабуе для працы падлучэння да вадаправода, на трубе ўсталёўваюць трайнік з вентылем.\nКожнае прылада не патрабуе асобнага ўводу - для пральнай і посудамыйнай машын дастаткова аднаго крана.\nДаўжыня вадаправоднай і каналізацыйнай труб не павінна перавышаць 100 см. А убудаваныя газавыя духоўкі і пліты, па патрабаванням бяспекі, мантуюць так, каб да газавай трубы заставалася не больш 120 см.


10 люты 2006, 18:27\nПрадстаўнік гэтай арганізацыі Аляксандар Лупіс пабываў ад 5 да 7 лютага ў Беларусі. Ён сустрэўся з прадстаўнікамі асноўных недзяржаўных выданьняў, аднак дзяржаўныя органы і афіцыйныя структуры адмовіліся сустракацца зь ім.\nАсабліва ўразіў Лупіса адказ зь Мінінфарамацыі, якое заявіла, што "ў краіне няма праблемаў са свабодай слова, а значыць і няма патрэбы сустракацца зь ім".\n(Лупіс: ) “Збоку беларускай ўлады вядзецца блякада ў дачыненьні да грамадзтва, да незалежнай прэсы, да любой інфармацыі, якая не ўкладваецца ў рамкі дзяржаўнай прапаганды”.\nРасейскі Камітэт абароны журналістаў лічыць неабходным прыцягнуць ўвагу грамадзтва на Захадзе да праблемы парушэньня правоў журналістаў у Беларусі, і гэтым самым – правоў грамадзянаў пазбаўленых магчымасьці атрымліваць аб’ектыўную інфармацыю зь незалежных крыніц.\n(Лупіс: ) “Сёньня мы лічым Беларусь адной з найгоршых ў сьвеце краін для журналістаў і хочам падтрымаць незалежную журналістыку ў вашай краіне”.\nТым часам крамлёўскі палітоляг, кіраўнік расейскага фонду эфэктыўнай палітыкі Глеб Паўлоўскі лічыць, што Аляксандру Лукашэнку на выбарах не патрэбная ніякая вонкавая дапамога, у тым ліку дапамога палітолягаў і палітычных стратэгаў. "Навошта яму дапамога, калі адрыў Лукашэнкі ад астатніх кандыдатаў большы чым на 50%", – заявіў Паўлоўскі на прэс-канфэрэнцыі ў Менску. “А альтэрнатыўным кандыдатам дапамагчы не змагу нават я” – заўважыў маскоўскі палітоляг.


Сцяжынка да роднай мовы | Настаўніцкая газета\n28.02.2022 28.02.2022 - 18:57Выхаванне, Дадатковая адукацыя\nЛітаратуру і тэатр немагчыма ўспрымаць паасобку. Менавіта такой думкі прытрымліваецца Іна Мікалаеўна Краўчанка, настаўніца беларускай мовы і літаратуры і кіраўнік тэатральнага калектыву сярэдняй школы № 33 Віцебска імя І.Д.Чарняхоўскага. Згодны з гэтым і яе навучэнцыакцёры.\nЗ тэатрам са школы — у школу\nВыбар паміж словам, напісаным і агучаным са сцэны, стаяў перад Інай Мікалаеўнай заўсёды. З дзяцінства яна не толькі захаплялася літаратурнай творчасцю, але і сама іграла на сцэне, была задзейнічана ва ўсіх школьных тэатральных пастаноўках, чытала вершы, пісала сцэнарыі да розных мерапрыемстваў. І калі прыйшла настаўнічаць у школу, 11 гадоў выспявала яе мара заснаваць там школьны тэатр. Мара ажыццявілася ў 2007 годзе, калі настаўніца стала кіраўніком школьнага тэатральнага гуртка “Сцяжынка”. Па гэтай сцяжынцы Іна Мікалаеўна вывела на сцэну мноства юных акцёраў.\nІ.М.Краўчанка: “Для мяне важна, што дзеці на сцэне вучацца свабодна гаварыць па-беларуску, трымацца на публіцы, лагічна думаць і разважаць”.\nГалоўныя крытэрыі, па якіх трапляе сюды дзіця, — жаданне іграць на сцэне і любоў да роднай мовы і літаратуры. Пастаноўкі тут ставяцца выключна на беларускай мове.\nНе менш важныя і псіхалагічныя складнікі. Часта навічкам уласцівы скаванасць, эмацыянальная няспеласць, таму педагогу даводзіцца прыкладваць шмат намаганняў, каб навучыць дзіця шчыра гаварыць, свабодна трымацца на сцэне. На яе занятках дзеці вучацца пераадольваць трывогу, няўпэўненасць у сабе, заніжаную самаацэнку.\n“Я не стаўлю сваёй задачай ператварыць дзяцей у акцёраў. Для мяне важна, што дзеці, набываючы сцэнічныя навыкі, вучацца свабодна гаварыць па-беларуску, трымацца на публіцы, лагічна думаць і разважаць. Я стараюся выхаваць гарманічную асобу, якая ўмее творча жыць, ведае этыку паводзін, умее адрозніваць дабро ад зла”, — гаворыць Іна Мікалаеўна.\nЗаняткі ў гуртку пачынаюцца з тэарэтычнага курса, які ўключае ў сябе гутаркі пра тэатральнае мастацтва са старажытных часоў да сучаснасці, знаёмства з майстрамі тэатральнай сцэны, папаўненне слоўнікавага запасу тэатральнымі тэрмінамі і, вядома, наведванне спектакляў Нацыянальнага акадэмічнага драматычнага тэатра імя Якуба Коласа. Практыка пачынаецца з вучэбных заняткаў па авалоданні элементамі сцэнічнага майстэрства падчас вучэбных гульняў і практыкаванняў. Вельмі многа юныя акцёры працуюць над словам.\n“Асабліва шмат працуем над арфаэпіяй: на сцэне ідзе грунтоўная работа над тэкстам, над вымаўленнем, бо дзецям важна яго ўдасканальваць. Толькі пасля гэтага выбіраем п’есу”, — гаворыць Іна Мікалаеўна.\nВыбар п’есы — справа калектыўная. Кіраўнік бярэ на сябе толькі ролю дарадчыка, які дапамагае ацаніць перавагу канкрэтнага драматычнага твора: “Нам падабаецца доўгі падрыхтоўчы працэс. Мы прыдумваем, спрачаемся, шукаем. Дзеці разумеюць, што праца акцёра складаная і карпатлівая. У тэатральнай дзейнасці даводзіцца прымаць ролю іншага чалавека, дзейнічаць ад яго асобы, што дазваляе падлетку спазнаваць і сябе, і іншага”.\nШкольныя акцёры паставілі шмат спектакляў. Іх лепшыя работы — “Жабкі і Чарапашка” па п’есе С.Кавалёва, “Прыгоды трох парасят” па п’есе Н.Мацяш, “Сінявочка” па матывах казкі А.Дударава, “Купалле” па п’есе М.Чарота і інш.\nКаб пастаноўкі былі яркімі, прыносілі задавальненне не толькі акцёрам, але і гледачам, над стварэннем спектакля працуе ледзь не ўвесь школьны калектыў. Далучаюцца да творчай талакі і кіраўнікі музычных аб’яднанняў па інтарэсах — дапамагаюць падабраць музыку, фанаграмы, паставіць харэаграфічныя нумары. Не застаюцца ўбаку і бацькі гурткоўцаў, якія становяцца часткай вялікага калектыву. Яны дапамагаюць ствараць дэкарацыі, шыць касцюмы, рабіць прычоскі і грым, падбіраюць аксесуары да касцюмаў.\nЗа 15 тэатральных школьных сезонаў пастаянна мяняецца падыход да выбару рэпертуару. Некалі, калі артысты толькі пачыналі кар’еру, ставілі на сцэне ў асноўным праграмныя творы. Цяпер жа ў тэатральным калектыве ў большасці — старшакласнікі, і яны, у адрозненне ад малодшых, аддаюць перавагу якраз сучасным рэчам. Таму класіку пакідаюць для ўрокаў, а па-за імі падбіраюць нешта адмысловае.\nМаксім Клімчук, школьны акцёр: “Мой любімы жанр — камедыя. Яна робіць чалавека больш пазітыўным, дружалюбным. Гэта магчымасць праз жарт данесці да гледача любую, нават сур’ёзную, праблему”.\n“Для навучэнцаў 6—7 класаў у нас адной з самых удалай была п’еса Ігара Сідарука “Кветкі пад ліўнем”. Мы яе ігралі не толькі ў школе, на раённым метадычным аб’яднанні, з ёй мы прымалі ўдзел у раённым конкурсе тэатральных калектываў “Школьны тэатр”. Хоць юны ўзрост нашых удзельнікаў не дазваляў, згодна з правіламі, прыняць удзел у гарадскім конкурсе тэатральных калектываў “Жывая класіка”, журы запрасіла нас выступіць у якасці гасцей — на малой сцэне Нацыянальнага акадэмічнага драматычнага тэатра імя Якуба Коласа. Вам не перадаць эмоцый дзяцей, якія там выступалі!\nСа старэйшымі нядаўна паставілі п’есу “Страказа і мурашык, або Заблытаныя сцежкі” Васіля Ткачова. Гэтая п’еса нестандартная, сучасная. Яе вельмі цёпла ўспрынялі і настаўнікі, і дзеці. Гэтая п’еса вучыць любіць Радзіму, бо ў ёй узнімаецца тэма пошуку маладымі людзьмі дабрабыту за мяжой — ім падаецца, што іх там чакаюць з радасцю і да іх ног кідаюць багацці. Але героі вучаць, што і ў родным краі знойдзеш тое, чаго шукаеш, калі будзеш актыўны і будзеш упарта ісці да мэты. Гераіня Страказа толькі і марыла пра Парыж, пра яго залатыя горы, але, аказаўшыся там і сутыкнуўшыся са шматлікімі цяжкасцямі, вярнулася дадому, каб знайсці сябе на роднай зямлі.\nЦяпер гурткоўцы захацелі ўзняць ваенную тэматыку. Для сучасных дзяцей яна таксама цікавая. Мы паставілі літаратурна-музычную кампазіцыю “Сямнаццатай вясной” па творах беларускіх сучасных пісьменнікаў.\nУ сувязі з тым, што апошнім часам праблематычна сабрацца ў зале з-за пандэміі, мы сталі здымаць відэаролікі на розныя актуальныя тэмы. Нядаўна скончылі “Франтавыя пісьмы” — дзеці сыгралі ролі і салдат, якія пішуць лісты з фронту Вялікай Айчыннай вайны, і жонак, дзяцей, сяброў, якія іх атрымалі і чытаюць. Гэта іншы фармат акцёрскіх пастановак, але ён таксама падабаецца дзецям.\nКалі ёсць прапановы, я заўсёды на іх адгукаюся, — бо падабраць п’есу трэба не проста тэматычна, а пад маіх дзяцей. Я чытаю п’есу і прымяраю кожную ролю на сваіх акцёраў. Падбіраю пад характар кожнага дзіцяці самую ўдалую і ролю, і п’есу ў цэлым”, — расказвае І.М.Краўчанка.\nШкольныя артысты — удзельнікі розных конкурсаў і фестываляў, у тым ліку раённага фестывалю тэатральных калектываў “Школьны тэатр”, конкурсу чытальнікаў “Жывая класіка”. Яны жаданыя госці на педагагічных саветах, метадычных аб’яднаннях настаўнікаў. Але больш за ўсё любяць выступаць перад навучэнцамі сваёй жа школы, якія ад усёй душы радуюцца іх творчым поспехам.\nСярод самых таленавітых школьных акцёраў — 15-гадовы Максім Клімчук. У яго акцёрскія таленты, як кажуць, у генах. Яго бацька Міхаіл Віктаравіч Клімчук — прафесійны акцёр і рэжысёр-пастаноўшчык, а дзядуля Віктар Ігнатавіч Клімчук — рэжысёр і мастацкі кіраўнік Беларускага тэатра “Лялька”. Першым спектаклем, які ён паглядзеў і запомніў, быў “Калабок”. Яму тады было гады чатыры. З таго часу Максім у тэатры бывае часта, але на сцэне сябе спрабуе толькі трэці год — у Іны Мікалаеўны.\n“Адчуванні падчас спектакля з глядзельнай залы і са сцэны кардынальна розныя. Як глядач ты ўспрымаеш убачанае, а калі сам іграеш на сцэне — ужываешся ў ролю і становішся зусім іншым чалавекам, свет успрымаеш ужо іншымі вачыма”, — гаворыць Максім.\nХлопец падумвае пра кар’еру прафесійнага акцёра: “Я люблю тэатр, беларускую літаратуру і мастацтва. Я шмат увагі ўдзяляю вывучэнню роднай мовы — мне яна падабаецца ў звычайных зносінах, а са сцэны яна гучыць яшчэ каларытней. Напрыклад, у дзяцінстве са сваёй бабуляй Нінай я размаўляў выключна па-беларуску. Цяпер жа наталяю смагу да беларускамоўных зносін у нашым аб’яднанні — і з Інай Мікалаеўнай, і з сябрамі”.\nАдзінства і развіццё


Казачны адпачынак без гаджэтаў – NG-PRESS.BY\n01.07.2020 06.07.2020 - ГРОДЗЕНШЧЫНА, Рэгiёны\nАдным з кірункаў карыснага адпачынку летам быў і застаецца прышкольны аздараўленчы лагер. Але гэты год выдаўся асаблівым: у сувязі з пандэміяй каранавіруса трэба было і па-асабліваму праводзіць мерапрыемствы ў лагеры “Казка” на базе сярэдняй школы № 4 імя П.І.Батава Слоніма.\nТурыстычны злёт “На крок бліжэй” арганізавалі на школьным стадыёне. Спачатку навучэнцы вучыліся збіраць турыстычныя рукзакі, правільна размяшчаць іх на спіне. Найбольш эмацыйна прайшло абмеркаванне, што ж менавіта трэба ўзяць з сабой у паход. Дабрацца да лагернага бівака можна было, толькі прайшоўшы паласу перашкод. А ўжо калі ты дайшоў і трапіў на месца стаянкі, дык будзь добры, навучыся ўсталёўваць палатку. Пакуль хлопцы вучыліся гэта рабіць, высветлілася, што многія навучэнцы нават не ведаюць: навошта палатцы патрэбныя калкі.\nСпартыўная гульня “Пераканаешся ты аднойчы – у спорце перамагае кожны” была разлічана на моцную палову лагера. Хлопчыкі падцягваліся на турніку, праходзілі рукалаз, вучыліся стаяць у планцы.\nНавучэнец пакалення Z нават не ўяўляе сабе летні адпачынак без гаджэтаў, таму з асаблівай зацятасцю мы прыцягвалі “сонечных праменьчыкаў” да лагічных настольных гульняў. Так, з 29 чэрвеня па 1 ліпеня праходзіла першынство лагера “Казка” па 64-клетачных шашках пад дэвізам “Лепшы шашыст вострава Здароўеландыя”.\nВыхавальнікі А.Р.Мусальнікова і М.А.Смурага за некалькі дзён да чэмпіянату вучылі “сонечных праменьчыкаў” асновам гульні ў шашкі, ўдакладнялі правілы гульні, уменне бачыць элементарныя камбінацыі саперніка. Турнір праходзіў па кругавой сістэме і выклікаў велізарны эмацыйны водгук навучэнцаў. Дзеці, якія прывыклі да сеткавых гульняў, сталі атрымліваць задавальненне ад асабістага ўзаемадзеяння з праціўнікам, сталі звяртаць увагу на яго погляд, настрой. Магчыма, нам удалося паказаць дзецям, што задавальненне ад гульні можна атрымліваць не толькі анлайн, і гэта задавальненне будзе якасна іншым.\nХацелася б, каб у дзяцей развіліся за лагерную змену ўменні мець зносіны, суперажываць навакольным, уменне працаваць у камандзе і радавацца поспехам іншых.\nнастаўнік-дэфектолаг сярэдняй школы № 4 імя П.І.Батава Слоніма


Брэст: Актывістаў судзяць у РАУС | Новы Час\nМінск +21℃ +15℃ +14℃ +21℃\nБрэст +22℃ +17℃ +13℃ +21℃\nВіцебск +19℃ +13℃ +11℃ +20℃\nГомель +21℃ +17℃ +13℃ +21℃\nГродна +22℃ +15℃ +12℃ +23℃\nМагілёў +21℃ +16℃ +12℃ +20℃\nЗатрыманых днямі актывістаў, што выступалі супраць будаўніцтва акумулятарнага завода ў Брэсце, пачалі судзіць\nБудынак РАУС Ленінскага раёна Брэста. Фота ПЦ "Вясна"\nЯк стала вядома ПЦ «Вясна», затрыманых у апошнія дні актывістаў-праціўнікаў будаўніцтва акумулятарнага завода ў Брэсце будуць судзіць у Ленінскім РАУСе.\nСправы будзе разглядаць суддзя Аляксандр Семянюк, які да гэтага пачаў разглядаць справу брэсцкага блогера Сяргея Пятрухіна.\nАляксандра Кабанава і Зміцера Андрасюка адпусцілі праз тры гадзіны пасля затрымання.\nЗ РАУС выйшла Таццяна Фесікава, у дачыненні да яе складзены пратакол аб адміністрацыйным правапарушэнні па арт. 23.34 КаАП за 31 сакавіка. Жанчыну вінавацяць у тым, што яна раздавала жоўтыя шарыкі з пратэстным заклікам.\n«Брэсцкая міліцыя лічыць слова «жыць» лагатып пратэстнага руху супраць будаўніцтва завода», — адзначыла Таццяна Фесікава.\n«Парасюк (нейкі міліцыянт) выйшаў і сказаў, каму павыпісваць павесткі», — распавяла жанчына.\nКаля РАУС сабралася невялікая група падтрымкі.\nЗ РАУСа выйшаў праваабаронца Уладзімір Малей. Ён чакаў у фае, спрабаваў патрапіць на разгляды спраў. Але туды нікога не пускаюць.\nВыйшаў яшчэ адзін затрыманы Алег Вялаў. Кажа, што ўсім вінавацяць у адным і тым жа. Яму таксама выдалі павестку на 25 красавіка.\n«У адвакаце мне адмовілі. Правы не тлумачылі. Міліцыянт крычаў на мяне», — распавёў мужчына.\n«Яны робяць беззаконне. Вывелі з камеры ў актавую залу. Устаў Семянчук і сказаў, што судовы працэс пачынаецца. Я падпісваў адзін пратакол, а ўручылі мне іншы... З тым, што інкрымінуюць, я не згодны.\nЛічу, што да мяне былі ўжытыя катаванні».\nЗноў у суд Дзям'яна Лепясевіча выклікаюць 18 красавіка.\nВыйшаў праваабаронца «Вясны» Уладзімір Вялічкін. Ён кажа, што Алесю Абляку стала дрэнна цяпер, але хуткую яму міліцыянеры не выклікаюць. Ён мае інваліднасць.\nПраваабаронца Уладзімір Вялічкін\nНаступнымі адпусцілі Дзяніса Малышэнка і Уладзіміра Казлоўскага. Казлоўскаму таксама далі позву аб пераносе разгляда справы на 18 красавіка. Ён кажа, што нават за кратамі ім удалося пакарміць галубоў — прылетаў на вакно.\nУладзімір Казлоўскі распавядае, што суддзя аб'яўляе «пачынаецца адкрытае судовае разбіральніцтва», аднак на працэс па-ранейшаму нікога не дапускаюць.\nНагадаем, кожную нядзелю больш за год на плошчы Леніна ў Брэсце збіраюцца людзі на ўжо традыцыйнае «кармленне галубоў» — акцыю ў знак пратэсту супраць будаўніцтва акумулятарнага завода.


«Амбасадары Be2gether-2009» — гурт «Ляпіс Трубяцкой» — Generation.by\nПрэс-канфэрэнцыя ў амбасадзе Літвы: прэс-сакратарка фэсту Эгле Рэмэйкайтэ, арганізатар Гедрыюс Клімкявічус і амбсадар Эдмінас Багдонас\nBe2gether у гэтым годзе пройдзе ў чэрвені, а ня ў жніўні, як у папярэднія гады. Фэстываль пройдзе традыцыйна на землях Нарвілішскага замку ў 50 мэтрах ад беларускай мяжы. Музыкі з розных краінаў і розных стыляў зьбяруцца на некалькіх сцэнах Be2gether 12–14 чэрвеня.\n«Для моладзі з актыўным ладам жыцьця фэст больш актуальны ў пачатку лета, пакуль яшчэ ніхто не разьехаўся», — патлумачыў перанос датаў Гедрыюс Клімкявічус і дадаў: «І наша каманда хоча адпачыць, а то ўжо й так — два гады без адпачынку:)»\nПоўнага сьпісу выступоўцаў арганізатары пакуль не агучваюць, з многімі яшчэ вядуцца перамовы. Але першы гурт зь Беларусі ўжо вядомы — «Ляпіс Трубяцкой», які паводле музычных прэміяў прызнаны лепшым гуртом году Беларусі, Украіны й Расеі.\n«Гурт, які я слухаю ўжо другі месяц. Раніцай вяду сына ў школу, вяртаюся і працягваю слухаць дыскі. Некалькі песень я ўжо на памяць вывучыў. У мяне сябры мае літоўскія запытваюцца, што такое «зорачкі», «млечны шлях», «кашулькі», — распавёў пра сваё захапленьне «ляпісамі» амбасадар Літвы Эдмінас Багдонас.\nПрадусар «ляпісаў» Яўген Калмыкоў: «Зайздросна, што ў Літве ёсьць такі фэстываль.\nА ў нас няма, таму мы “обречены” езьдзіць на гэты фэст і любіць яго».\n«Ляпіс Трубяцкой» будзе выступаць на Be2gether ужо другі раз. На першым фэсьце ў 2007-м гурт гадзінным сэтам на галоўнай сцэне прадставіў праграму «Капітал». Саліст «Ляпіса Трубяцкога» Павал Булатнікаў адзначыў на прэс-канфэрэнцыі:\n«Гэта цудоўная магчымасьць выступаць на адной сцэне з эўрапейскімі і сусьветнымі зоркамі, а гледачы могуць паслухаць і паглядзець канцэрты сусьветнага ўзроўню з добрым гукам і добрым сьвятлом».\nХто яшчэ сёлета будзе прадстаўляць Беларусь на Be2gether, арганізатары не агучваюць. Гедрыюс кажа, што пакуль ня ведаюць, але разьлічваюць на 2–3 беларускія гурты.\n«Думаем і марым, калі будзе асобная сцэна для беларускіх музыкаў. Фэстываль мусіць вырасьці, каб болей людзей прыяжджала зь Беларусі — тады й зробім беларускую сцэну. Гэта наша агульная мара, каб у Эўропе была асобная пляцоўка для беларускіх музыкаў», — патлумачыў Гедрыюс Клімкявічус. Але напрыканцы канфэрэнцыі амбасадар Эдмінас Багдонас аспрэчыў: «Ня трэба ніякай асобнай сцэны для Беларусі ў Эўропе. Трэба, каб Беларусь была разам з усімі ў Эўропе».\nАмбасадр Літвы паедзе на фэст з сынам і сябрамі\nА каб «быць разам» было лягчэй, літоўская амбасада спрабуе вырашыць пытаньне пра выдачу наведвальнікам Be2gether бясплатных візаў. Канчатковае рашэньне будзе паведамлена пазьней.\nАрганізатары ўжо агучылі пяць выканаўцаў з сёлетняй праграмы: Gogol Bordello, A. Mamontovas, Polarkreis 18, Touch and Go і Clawfinger.\nШтогод у фэсьце прымае ўдзел 30–50 гуртоў з усяго сьвету. Мінулым годам ля самай беларускай мяжы выступілі Groove Armada, Tricky, Infected Mushroom і многія іншыя, а хэдлайнэрамі Be2gether 2007 выступілі Morcheeba і Bloodhound Gang.\nУпершыню Be2gether прайшоў у Нарвілішках у жніўні 2007 году. Сярод 30 гуртоў з усяго сьвету выступілі беларусы Ляпіс Трубяцкой, Drum Ecstasy і IQ48. А ў мінулым годзе Беларусь прадставілі N.R.M., Mauzer і Osimira.\nBe2gether,\tфэсты,\tмузыка,\tЛяпіс Трубяцкой,\tГедрыюс Клімкявічус,\tЭдмінас Багдонас\nВоля Кузьміч 16:30, 08/04/2009 | Навіны |\nIn 0.2743 seconds.


Не памыліцца | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЛіза Ахроменка, 7 месяцаў таму\nЛета – гэта час не толькі для вакацый і адпачынку. Здавалася б, гуляць і гуляць… Але пра гэта цяпер не думае ні адзін мой аднагодак, таму што ідэя фікс гэтага лета – ўступ ў вышэйшыя навучальныя ўстановы. Варта толькі падумаць аб тым, колькі лёсаў гэтай восенню зменіцца проста па пстрычцы пальцаў, становіцца страшна. Паступленне – гэта не толькі гучная заява пра сябе, а і сапраўднае выпрабаванне, адказнасць і сур’ёзны крок у дарослае жыццё.\nДля таго, каб не памыліцца з выбарам, можна спадзявацца на дапамогу бацькоў, якія дапамогуць вызначыцца: ведаючы цябе, як ніхто іншы, яны падкажуць, што табе бліжэй, з якой прафесіяй звязаць сваё жыццё, каб стаць паспяховым спецыялістам. Я лічу, што дапамога дарослага і разумнага чалавека ў такой сітуацыі проста неабходная. Яшчэ ёсць добрыя знаёмыя і, вядома ж, сябры. Многія мае равеснікі не задумваюцца над тым, якое ў іх пакліканне ў жыцці – яны нават не спрабуюць сябе вывучыць. Іх мэта – гэта паступіць у тую ж навучальную ўстанову, у якую паступае і яго сябар. І нават калі ты прыроджаны філолаг (з тваіх вуснаў сыплюцца сотні фразеалагізмаў, цябе не адарваць ад кнігі, а дыялог з табой захоплівае кожнага субяседніка), але сябра плануе звязаць сваё жыццё з эканомікай, тэхналогіямі, а яшчэ лепш – з кафедрай вышэйшай матэматыкі, ты ўжо, не раздумваючы, рыхтуеш пакет дакументаў для паступлення. А чым гэта апраўдана? Пакутай і далейшым шкадаваннем?\nАсабіста для мяне сяброўства – гэта тое, што не параўнаецца абсалютна ні з чым у гэтым жыцці, безумоўна, пасля бацькоўскай любові, але пры гэтым я лічу, што таго, хто ставіць на адну чашу вагаў дружбу і адукацыю, нельга назваць свядомым чалавекам. Трэба ўмець расстаўляць прыярытэты і думаць пра будучыню, магчыма, вызначыць свой далейшы лёс – значна важней таго, што ёсць „зараз”. На шчасце, мне гэта не пагражала – мая прага змяненняў у той момант была больш за усі пачуцці на зямлі і, дзякуючы сваім жаданням, я знайшла пакліканне і ведаю, чаго хачу ад жыцця – мне гэтага дастаткова.\nСапраўдная дружба і людзі, дарагія сэрцу, заўсёды будуць яго грэць, па-за залежнасці ад таго, у якім пункце свету ты знаходзішся і якую дарогу сабе абярэш. А быць салідарнымі з сябрамі ў плане выбару прафесіі, баючыся страціць сяброўства, гэта, па меншай меры, глупства.\nКолькасць галасоў: 760


Планы Святога Айца: тры падарожжы за паўтара месяца - Ватыканскае радыё\nПланы Святога Айца: тры падарожжы за паўтара месяца\nПланы Святога Айца: тры падарожжы за паўтара месяца - EPA\nЗ сярэдзіны красавіка і да канца мая Францішак здзейсніць тры падарожжы. Гэта вынікае з раскладу мерапрыемстваў з удзелам Пантыфіка на бліжэйшыя паўтара месяцы, які 12 красавіка 2017 г. апублікавала Папская служба літургічных цэлебрацый.\n20 красавіка ў Ватыкане Святы Айцец узначаліць Звычайны публічны кансісторый па кананізацыі благаслаўлёных. Падчас яго будуць разгледжаны пяць кананізацыйных спраў, якія тычацца 37 кандыдатаў да хвалы алтара.\n28-29 красавіка Францішак здзейніць Апостальскае падарожжа ў Егіпет, у рамках якога сустэнецца з Прэзідэнтам Абдэлем Фаттах аль-Сісі, вялікім імамам універсітэта “Аль-Азхар” Ахмедам аль-Таебам і Патрыярхам Копцкай Праваслаўнай Царквы Тавадрасам ІІ.\nУ IV Велікодную Нядзелю, 7 мая, Святы Айцец узначаліць Эўхарыстыю ў базыліцы св. Пятра, падчас якой удзеліць сакрамэнт прэзбітэрскага пасвячэння некаторым дыяканам.\n12-13 мая адбудзецца пілігрымка Пантыфіка ў партугальскі марыйны санктуарый у Фаціме. Яна будзе прымеркавана да 100-гадовага юбілею першага аб’яўлення тут Найсвяцейшай Панны Марыі.\nАпошняй буйной падзеяй з удзелам Францішка ў гэты перыяд стане аднадзённы візіт у Геную. Праграма гэтага падарожжа, якое пройдзе 27 мая, прадугледжвае Эўхарыстыю з вернікамі, сустрэчы з біскупамі, святарамі, кансэкраванымі асобамі і семінарыстамі, маладымі людзьмі, якія ўдзельнічаюць ў евангелізацыі. Ужо па традыцыі, Папа паабедае з беднымі і эмігрантамі, а таксама завітае ў госці да хворых дзяцей, якія праходзяць лячэнне ў мясцовым педыятрычным шпіталі.


На афіцыйным сайце Менгарвыканкаму зьявілася такая навіна: “Колькасьць падзеньняў пасажыраў у салёнах сталічнага грамадзкага транспарту павялічылася… сёлета за дзесяць месяцаў у грамадзкім транспарце траўмы атрымалі 48 пасажыраў. За аналягічны пэрыяд мінулага году траўмы атрымалі 39 пасажыраў. Гэтак, у часе выхаду з аўтобуса 87-марштура дзьвярыма сьціснула 80-гадовую старую. Кабета спрабавала вызваліцца, аднак выпала з аўтобусу проста пад задняе кола машыны”.\nБлогерка krasannna наведала сваю студэнцкую паліклініку ды заўважыла там некаторыя зьмены: “…там ужо функцыянуе “электронная рэгістратура”. Талёнчыкі да доктара друкуе апарат з гукам касірнай машынкі. А на талёнчыках стаіць нават поўнае імя, імя па бацьку наведвальніка, а таксама доктара… А можа гэта новая пастка для студэнтаў? Выпішуць пасьля бюджэтнікам дадатковы годзік на разьмеркаваньне, бо карысталіся рэгулярна дзяржаўнымі паслугамі? Чаго толькі не можа быць”.\nУ сеціве зьявіўся сайт мастацкай майстэрні псыханэўралягічнага інтэрнату ў Навінках. На сайце можна ўбачыць малюнкі тых людзей, якія жывуць у гэтым інтэрнаце. Стваральнікі сайту пішуць: “…зараз мы спрабуем казаць. Казаць на мове, зразумелай для ўсіх – на мове мастацтва. І казаць не пра праблемы, не пра тое, што вялікі й сьветлы сьвет выкінуў нас. Не пра тое, што нам здрадзілі. Не пра тое, што ўбачыўшы нас шмат хто адварочваецца ў бок альбо ўтаропліваецца ў нас. Не пра тое, што шмат якія дыягназы няслушныя. Не пра тое, што мы цягам усяго жыцьця не выходзім за сьцены інтэрнатаў. І не пра тое, што ва ўсім гэтым ніхто не вінаваты. Мы будзем казаць пра дрэвы, пра восень, пра трусоў, сабак, маракоў, насарогаў, пра сонца, дамы, сланоў і людзей. Быць псыхахронікам кепска… Але галоўнае – застаецца чалавекам”.


Пасля адмовы шэрагу дэлегацый ехаць у Беларусь адменены ЧЕ па велатрэку, які павінен быў прайсці ў Мінску\nЧэмпіянат павінен быў прайсці ў чэрвені. Еўрапейская асацыяцыя веласіпедыстаў (UEC) прыняла рашэнне адмяніць правядзенне ЧЕ па велатрэку ў Мінску, які быў запланаваны на чэрвень. «У святле міжнароднай сітуацыі,…\nРэйс Ryanair здзейсніў незапланаваную пасадку ў Берліне. Хтосьці паведаміў пра бомбу\nПаліцыя абшукала машыну на працягу ночы пасля таго, як яна запрасіла экстраны дазвол на пасадку ў сталіцы Германіі, піша DW. Пасажырскі самалёт Ryanair, які ляцеў паміж Ірландыяй і Польшчай, здзейсніў экстранную…\nЗША рэкамендуюць пілотам дзейнічаць вельмі асцярожна ў паветранай прасторы Беларусі\nРаней Вашынгтон прыпыніў дзеянне дамовы аб паветраных злучэннях паміж краінамі. Федэральная ўправа грамадзянскай авіяцыі ЗША 28 траўня выпусціла паведамленне для пілотаў, у якім рэкамендуецца праяўляць гранічную асцярожнасць у беларускай паветранай…\n«З Лукашэнкам у Сочы абмяркоўвалі, як ён будзе сыходзіць»\nГэтае пытанне ў вачах Крамля ўжо пераспелае. Палітолаг Зміцер Балкунец падвёў вынік перамоваў Пуціна і Лукашэнкі ў Сочы: – З Лукашэнкам у Сочы абмяркоўвалі, як ён будзе сыходзіць. Гэтае пытанне пераспелае і…\nЗ заўтрашняга дня ў Віцебскай вобласці забаронена лавіць сома\nЗ 31 траўня ў Віцебскай вобласці пачынае дзейнічаць нераставая забарона на вылоўліванне сома. Рыбалка на яго забаронена, выпадкова злоўленую рыбу варта выпусціць. Сом нерастуе пазней астатніх рыб іхтыяфауны Беларусі, чакаючы,…\nВідэахіт: Дзве пчалы дапамагаюць адна адной адкрыць бутэльку “Фанты”\nВось гэта салідарнасць! Аказваецца, пчолы могуць не толькі апыляць расліны і вырабляць мёд, але ўмеюць яшчэ шмат чаго іншага.У Сан-Паулу дзве пчалы аб’ядналі сілы, каб выкрасці чужую газіроўку. На кадрах…\nЗША заявілі аб аднаўленні санкцый супраць беларускіх уладаў\nПрэс-сакратар Белага дома абвясціла, што санкцыі будуць накладзеныя на дзевяць беларускіх дзяржкампаній, не ўдакладніўшы, на якія менавіта. Вашынгтон таксама рыхтуе адрасныя санкцыі супраць ключавых фігур рэжыму, піша DW. Пасля прымусовай пасадкі…


Былы сьледчы ў справе Аўтуховіча можа атрымаць грамадзянства ЗША\n21 травень 2013, 19:04\nМікалай Аліхвэр, старонка ў сацыяльнай сетцы «Одноклассники»\nМікалай Аліхвэр, былы сьледчы ў справе Мікалая Аўтуховіча, хутка можа прасіць пра грамадзянства ЗША.\nНекаторыя дэталі ягонай эміграцыі, а таксама фатаздымкі ягонага дома ў прыгарадзе Атланты публікуе сайт Беларускі Партызан.\n«Удзел у справе Аўтуховіча можа пагражаць Аліхверу тым, што ён не атрымае грамадзянства ЗША», — папярэджвае юрыст Юры Зянковіч. — Калі вядома, што чалавек быў заангажаваны ў супрацьпраўную дзейнасьць, то гэта будзе перашкодай для атрыманьня грамадзянства ЗША. Калі можна давесьці, што чалавек не адпавядае якасьцям высокамаральнай асобы, то і грамадзянства не атрымаеш».\nМікалай Аліхвер вёў першую справу палітзьняволенага Мікалая Аўтуховіча. У сакавіку інтэрнэт-карыстальнікі знайшлі акаўнт былога сьледчага ў сацсетцы «Одноклассники». Зьявілася інфармацыя пра тое, што Аліхвер эміграваў у ЗША, выйграўшы грын-кард.\nМікалай Аўтуховіч пазнаў свайго былога сьледчага па фота. У адным зь лістоў з турмы ён выказвае жаданьне зьвярнуцца ў суд. «Наконт таго, што зь ім будзе далей, адкажу: калі не распавядзе, як усё было, буду зьвяртацца ў суд, доказаў хапае. Магчыма, гэта зробіць мой адвакат».\nМікалай Аліхвер купіў у прыгарадзе Атланты таўнхаўз за 79 тысяч даляраў, — паведамляе «Беларускі Партызан». Верагодна, ён выехаў у ЗША ў сярэдзіне 2008 году.\nПаводле інфармацыі выданьня, Аліхвер працуе ў кампаніі АРС, якая займаецца клінінгам — прыбіраньнем памяшканьняў. Кампанія заснаваная былым выхадцам з Савецкага Саюзу. Прычым Аліхвер ужо пасьпеў падняцца па кар’ернай лесьвіцы.\nНа фатаздымках відаць, што каля дома Аліхвера вісяць партрэты Мікалая Аўтуховіча. «Беларускі партызан» паведамляе, што пра Аўтуховіча Аліхверу нагадваюць беларусы, якія жывуць непадалёк. Беларускія праваабаронцы мяркуюць зьвярнуцца да ўладаў ЗША з просьбай спраўдзіць, якія зьвесткі падаваў Аліхвер, просячы ў ЗША від на жыхарства, і ці не былі яны ілжывымі.\nРадыё Свабода высьвятляе, хто менавіта распачаў гэтую ініцыятыву. Пра жаданьне беларускай дыяспары ў ЗША высьветліць абставіны пераезду Аліхвера мы паведамлялі ў красавіку.\nМікалай Аўтуховіч быў зьняволены ў 2006 годзе на тры з паловай гады з канфіскацыяй маёмасьці. Суд прызнаў яго вінаватым ва ўхіленьні ад сплаты падаткаў са стратамі для бюджэту ў асабліва буйным памеры, а таксама — у ажыцьцяўленьні прадпрымальніцкай дзейнасьці без рэгістрацыі і атрыманьня ліцэнзіі. У 2009 годзе быў зьняволены зноў, агулам на пяць гадоў і два месяцы. Асноўны артыкул — 295, частка 3: «Незаконныя дзеяньні адносна агнястрэльнай зброі, боепрыпасаў і выбуховых рэчываў». Цяпер Аўтуховіч у Гарадзенскай турме № 1.


Напярэдадні ў міжгароднім аўтобусе, наступным па маршруце "Іркуцк - Брацк", нецвярозы пасажыр зладзіў дэбош. Як паведамляе прэс-служба ГУ МУС Расеі па Іркуцкай вобласці, 40-гадовы жыхар абласнога цэнтра піў спіртное, мацюкаўся і быў не супраць пабіцца з пасажырамі.\nГрамадзяне паведамілі пра тое, што адбываецца ў салоне аўтобуса ў бліжэйшы аддзяленне паліцыі ў горадзе Саянск. Неўзабаве паліцыянты затрымалі буянага грамадзяніна і аўтобус паехаў далей. Ну а на мужчыну быў складзены адміністрацыйны пратакол. У паліцыі ўдакладнілі, што яму цяпер пагражае альбо буйны штраф, альбо арышт на 15 сутак. Дзе зараз знаходзіцца затрыманы, у прэс-службе не паведамілі.\nУ суботу ўвечары ратавальнікі выявілі зніклых яшчэ 26 ліпеня рыбакоў, якіх знесла ў адкрытае мора пры пераходзе з сяла Рыбнае на паўвостраў Віскі на Сахаліне. Нагадаем, вечарам кампанія з пяці мужчын і дзвюх жанчын выйшла ў мора на пятиместной лодцы і прапала. Усе гэтыя дні іх шукалі паліцэйскія і ратавальнікі. Да пошукаў прыцягваліся верталёты Мі-2 і Мі-8, а таксама самалёт Бе-200ЧС.\nУ суботу, 30 ліпеня, стала вядома, што зніклыя рыбакі знойдзены ў раёне рыбалоўнай табара паблізу мыса Пяроўскую на ўзбярэжжы Хабараўскага краю. Туды іх прыбіла пасля блуканняў па моры.\nАб падрабязнасцях трохдзённай "адысеі" пакуль нічога не вядома. У выратавальным ведамстве Хабараўскага краю толькі ўдакладнілі, што людзі ў меддапамогі не маюць патрэбы. Зараз рыбалавецкае прадпрыемства, дзе працуюць рыбакі, вырашае пытанне аб дастаўкі іх дадому.\nМэрыя Чыты мае намер аднавіць размытыя ліўнем ўчасткі дарог да сярэдзіны ліпеня, паведамляюць на сайце адміністрацыі.\n- На сёння ў Чыце зафіксаваны 21 размыўшы, палова - ужо ліквідаваная. Па словах начальніка аддзела рамонту дарог мэрыі Чыты Уладзіміра Сиднева, крайні тэрмін рамонту - сярэдзіна ліпеня. Пры гэтым многія работы выконваюцца раней за вызначаныя дат, - паведамляе мэрыя.\nТак, на Фрунзе ў межах вуліц Новобульварная і Подгорбунского дарога адсыпаўся грунтам, там усталёўваюць бардзюрны камень. Падсыпаў і прафіляваныя вуліцы Народная, Геадэзічная і завулак Усурыйскі. Таксама ідуць працы ў завулку Крайні і на некалькіх вуліцах пасёлка Застепь. Адсыпаўся грунт і ў раёне шахматнага парку каля вуліцы Каханская. На Карпоўскай тракце працоўныя ліквідуюць размыў абочын і правалаў, піша Чита.ру.\nПаліцэйскаму з Томскай вобласці прыйшлося страляць, каб супакоіць дэбашыра\nУ Томскай вобласці супрацоўніку паліцыі прыйшлося страляць, каб уціхамірыць сямейнага дэбашыра. Як паведамілі ў прэс-службе рэгіянальнага ГУ МУС, інцыдэнт адбыўся ў ЗАТО Северск. 20-гадовы хлопец учыніў скандал дома, пагражаў нажом маці, пабіўся з яе сужыцелем, пасля чаго выгнаў абодвух з кватэры і замкнуўся там адзін.\nЖанчына сустрэла супрацоўнікаў паліцыі на лесвічнай пляцоўцы і расказала ім пра здарэнне. Калі вартавыя парадку паспрабавалі ўвайсці ў кватэру, каб пагаварыць з дэбашырам, ён пачаў размахваць перад імі кухонным нажом. Каб абараніць сябе, супрацоўніку паліцыі прыйшлося страляць. Па дадзеных паліцыі, малады чалавек атрымаў пашкоджанне мяккіх тканін рукі. Пасля аказання першай дапамогі медыкі адпусцілі яго дадому.\nЗараз паліцыя вырашае, што рабіць з маладым северчанином. Вядома, што ён ужо не раз прыцягваўся да адказнасці за маёмасныя злачынствы.\nАкрамя таго, як паведамілі ў прэс-службе следчага ўпраўлення СК РФ па Томскай вобласці, праводзіцца праверка ў дачыненні да супрацоўніка паліцыі - аб правамернасці прымянення табельнай зброі.\nПаліцыя і дарожнікі зноў абмежавалі рух на Култукском тракце\nУ аўторак вечарам стала вядома, што ў сувязі з пагаршэннем умоў надвор'я зноў абмежаваны рух транспарту на ўчастку федэральнай трасы Р-258 "Байкал" ад 33 кіламетра аўтадарогі Іркуцк - Слюдянка ў бок райцэнтра. З чатырох гадзін дня аўторка тут спынены рух грамадскага транспарту і грузавых машын. то адбылося з-за вялікай колькасці снега.\nПа дадзеных паліцыі, у цяперашні час на аўтадарозе ідзе праца па расчыстцы праезнай часткі і прывядзення яе ў нарматыўнае стане. Дарожныя паліцыянты рэгулююць рух і заклікаюць грамадзян адмовіцца ад паездак на асабістым транспарце ў гэтым кірунку і наогул за горад. Не спыняецца снегапад ўскладніў рух па ўсіх загарадных дарогах у раёне Іркуцка.\nВідавочцаў наезду на 12-гадовага хлопчыка шукае паліцыя Чыты\nПаліцыя Чыты шукае відавочцаў ДТЗ, у якім пацярпеў непаўнагадовы.\nДТЗ адбылося яшчэ 3 лістапада 2015 года каля 13 гадзін дня на вуліцы Шылава каля дома №8 у Чыце.\nКіроўца неўсталяванай аўто наехаў на 12-гадовага хлопчыка, які пераходзіў дарогу па нерэгуляваным пешаходным пераходзе. Ён пасля аварыі даставіў пацярпелага ў траўмапункт і схаваўся.\nДзіцяці прычыненыя траўмы, якія кваліфікуюцца як цяжкі шкоду здароўю. Следчы УМВД па Чыце завёў па факце аварыі крымінальная справа.\nПаліцыі ўжо ўдалося ўсталяваць сведкі аварыі. Той паведаміў, што марка які збіў дзіцяці аўто, як мяркуецца, "Lexus", паведамілі ў прэс-служба УМВД па Забайкаллі.\nУ часопісе Nature Geoscience апублікаваны артыкул міжнароднай групы геолагаў, куды ўвайшлі і навукоўцы з Новасібірска. У публікацыі тлумачацца прычыны інтэнсіўнага раставання льдоў Грэнландыі. Эксперты сцвярджаюць, што працэс, які можа значна падняць ўзровень Сусветнага акіяна, тлумачыцца не толькі кароткатэрміновыя змены клімату планеты, але і глабальнымі геалагічнымі працэсамі. Загадчык лабараторыямі Новасібірскага дзяржаўнага універсітэта і Інстытута нафтагазавай геалогіі і геафізікі ім. А. А. Трафімук СА РАН, доктар геолага-мінералагічных навук Іван Кулакоў адзначыў, што раставанне леднікоў Грэнландыі можа падняць сусветны ўзровень акіяна на сем метраў. Яшчэ 15 гадоў таму навукоўцы высветлілі, што льды растаюць не толькі на ўзбярэжжы, але і ў цэнтральнай частцы вострава. Даследчыкі прыйшлі да высновы, што адбываецца гэта з-за ўздзеяння мантыйную Плюм - гарачай бруі з нетраў планеты, прожегшей літасферай Грэнландыі мільёны гадоў таму. Затым размяшчэнне літасферных пліт змянілася, цяпер над гэтым Плюм знаходзіцца Ісландыя, але рэха старажытных падзей ўсё яшчэ выяўляюцца і ў Грэнландыі.


Лёс дысідэнтаў - Хартия'97 :: Новости Беларуси - Белорусские новости - Новости Белоруссии - Республика Беларусь - Минск\nХартыя 22 апреля 2019, понедельник, 18:15\nУ беларусаў не бракавала волатаў духу і змагароў з савецкай імперскай сістэмай.\nХочацца тут прыгадаць лёс дысідэнта, змагара з савецкай несправядлівасцю і дзікунскай карнай сістэмай Анатоля Марчанку. Ён не быў ад нараджэння іншадумцам, з маладосці нейкім змагаром з сістэмай.\nМарчанка яшчэ першы раз быў засуджаны абсалютна несправядліва – за бойку, у якой ён не ўдзельнічаў зусім. Здарылася гэта ўжо пасля смерці галоўнага “крамлёўскага вурдалака” Сталіна – у 1958 годзе. Нягледзячы на значную “адлігу”, савецкая сістэма правасуддзя заставалася несправядлівай і карнай, а пенітэнцыярная сістэма дзікунскай і сярэднявечнай у горшым сэнсе.\nУ Карагандзінскім канцлагеры Марчанка спазнаў усю яе жудасць, пасля чаго наважыўся на ўцёкі. Яны фактычна удаліся, год ён хаваўся і жыў без дакументаў, пасля чаго пастанавіў перайсці савецка-іранскую мяжу. Пры яе пераходзе Марчанку ўсё ж злавілі, пасля чаго судзілі ні больш, ні менш – па крымінальным артыкуле за “здраду радзіме” – яшчэ 6 гадоў канцлагеру. З гэтага пекла Марчанка выйшаў ужо перакананым дысідэнтам і антысаветчыкам, пасля чаго зблізіўся з маскоўскай інтэлігенцыяй.\nУ 1967 годзе ён напісаў кнігу “Мае паказанні”, гэта сталася сапраўдным духовым подзвігам. Анатоль Марчанка падрабязна расказаў пра ўсю сутнасць савецкай карнай і катавальнай сістэмы. Яго кніжка выходзіла самвыдатам, а потым за мяжой на розных еўрапейскіх мовах. Гэтага Марчанку саветы дараваць не маглі, да канца жыцця праваабаронцу судзілі яшчэ пяць разоў па розных крымінальных “палітычных” артыкулах. Ён не зламаўся, быў паслядоўным змагаром з антычалавечай камуністычнай сістэмай, адмовіўся ад эміграцыі і ўрэшце на алтар свабоды іншых паклаў сваё жыццё.\nУжо ў час перабудовы, у жніўні 1986 года Марчанка абвесціў бестэрміновую галадоўку з патрабаваннем вызваліць усіх палітвязняў у СССР. Галадоўка доўжылася ажно 117 дзён, пры тым дысідэнта гвалтоўна кармілі сумессю, што было па-сутнасці цяжкім катаваннем. Пасля спробы выхаду з галадоўкі Марчанку стала кепска і неўзабаве ён памёр у веку 48 гадоў. Яго смерць падштурхнула Гарбачова і іншых крамлёўскіх кіраўнікоў пачаць вызваляць палітычных вязняў. У родным горадзе Анатоля Марчанкі Барабінску Навасібірскай вобласці дагэтуль няма вуліцы яго імя, затое ёсць вуліца крывавага Дзяржынскага і многіх іншых камуністычных “вампіраў”. А вуліцы імя Марчанкі, помнікі яму і такім як ён, павінны быць у розных гарадах Расеі, а таксама Украіны, Беларусі.\nУ беларусаў таксама не бракавала волатаў духу і змагароў з савецкай імперскай сістэмай. Адна Ларыса Геніюш чаго вартая. На мінулым тыдні сучасныя беларускія патрыёты па традыцыі ўшанавалі яе памяць у Зэльве. Але колькі яшчэ забытых імёнаў тых, хто ахвяраваў сваёй свабодай і жыццём.\nТаксама на мінулым тыдні споўнілася 95 гадоў з дня нараджэння паэта і дысідэнта Самсона Пярловіча з Наваградчыны. Гэта ён не пабаяўся кінуць выклік у твар аднаму з кіраўнікоў карнай сістэмы ў БССР Лаўрэнцію Цанаву. За антысталінскі беларускамоўны верш Пярловіча тады засудзілі да 10 гадоў савецкага канцлагера. Сваіх поглядаў ён не выракся і да канца жыцця заставаўся беларускім патрыётам і антысаветчыкам. Але вельмі прыкра і сумна, што сёння ў Наваградку ніхто не ведае нават дзе магіла гэтага выдатнага чалавека, па-сутнасці ён забыты няўдзячнымі землякамі. І такая вось “памяць” пра многіх дысідэнтаў…\n20.04 Мухтар Аблязов: В администрации Назарбаева были разработаны несколько планов 74,365\n16.04 Министр культуры: Я против внедрения белорусского языка 39,883


У Сьвіслачы пачаўся перасьлед за ўшанаваньне паўстанцаў Каліноўскага\n10 лістапад 2016, 10:24\nАгульны здымак удзельнікаў акцыі ўшанаваньня паўстанцаў у Сьвіслачы побач з помнікам Кастусю Каліноўскаму\nДа сьвіслацкага актывіста Юрыя Глебіка прыходзілі міліцыянты і патрабавалі азнаёміцца і падпісаць складзены на яго пратакол за ўдзел у нібыта несанкцыянаванай акцыі, якая адбылася 30 кастрычніка.\nПад несанкцыянаванай акцыяй міліцыянты мелі на ўвазе ўшанаваньне памятных мясьцінаў, зьвязаных з паўстанцамі Кастуся Каліноўскага. Юры Глебік адмовіўся знаёміцца і падпісваць пратакол, заявіўшы міліцыянтам, што нічога не парушаў.\n— На Дзяды, як і патрабуе традыцыя нашых продкаў, ушанавалі магілы паўстанцаў, якія аддалі свае жыцьці за тое, каб мы нарадзіліся і жылі. Пабывалі ў Якушоўцы, радавой сядзібе Каліноўскіх. Дзеля гэтага прыехалі людзі з розных гарадоў Беларусі. Усклалі кветкі і запалілі зьнічы. Ну што мы парушылі? Але ўлада зноў пачынае рабіць з нас парушальнікаў закону. Зрэшты, іншага ніхто і не чакаў. Думаю, што пазьней павінна прыйсьці позва ў суд.\nПадобныя акцыі ўшанаваньня паўстанцаў Каліноўскага традыцыйна на Дзяды штогод адбываюцца ў Сьвіслачы. Ніякіх праблемаў падчас акцыяў з міліцыяй не бывае, грамадзкага парадку ніхто не парушае, але штогод на ўдзельнікаў складаюць пратаколы і прысуджаюць штрафы. Пазалетась былі асуджаны аж 19 актывістаў, летась — пяць.\nУ Сьвіслачы ўшанавалі паўстанцаў Каліноўскага


Дарогу — талентам!\n15.01.2015 11:18 Сродкі навучання\nСучасная сістэма адукацыі дыктуе новыя формы і метады работы настаўніка, якія дазваляюць актывізаваць вучэбную матывацыю вучняў. У пагоні за новымі педагагічнымі тэхналогіямі, у намаганнях зрабіць урок “спектаклем” часта губляюцца формы работы з вучнямі, якія смела можна аднесці да класічных, якія правераны багатым вопытам многіх лепшых педагогаў. Часам прыходзіцца назіраць, як выкарыстанне, напрыклад, няўдала створанай, а то і проста ўзятай з інтэрнэту прэзентацыі на ўроку не нясе ніякай сэнсавай нагрузкі, толькі выконвае забаўляльную ролю.\nНа мой погляд, многія традыцыйныя формы работы не страцілі сваёй значнасці і ў наш час. Адной з такіх форм з’яўляецца работа з падручнікам.\nУ дыдактыцы тэрмін “падручнік” мае на ўвазе масавую вучэбную кнігу, якая выкладае прадметны змест адукацыі і вызначае віды дзейнасці, прызначаныя школьнай праграмай для абавязковага засваення вучнямі з улікам іх узроставых асаблівасцей.\nПадручнік выступае ў ролі галоўнай крыніцы пабудовы ўсяго вучэбнага працэсу настаўнікам. Яго матэрыял складае большую, а часам і ўсю праграму сумеснай з вучнямі дзейнасці. Падручнік прызначаны ў першую чаргу для кожнага вучня, аднак значную дапамогу ён аказвае настаўніку. Яшчэ К.Д.Ушынскі заўважыў: “Пры добрым падручніку і разважлівым метадзе пасрэдны настаўнік можа быць добрым, без таго і другога лепшы педагог… доўга, а, можа, і ніколі не стане на сапраўдны шлях”.\nУ метадычнай літаратуры можна знайсці вялікую колькасць магчымых форм работы з падручнікам. Хочацца звярнуць увагу на той факт, што значным патрабаваннем сучаснага ўрока з’яўляецца правільнае вызначэнне настаўнікам задач урока, іх умелая рэалізацыя. Таму толькі загадзя прадуманы ўрок мае значнасць.\nПадручнік носіць нарматыўны характар, але разам з тым канкрэтная вучэбная сітуацыя вызначае спосаб і аб’ём выкарыстання закладзенага ў ім матэрыялу. Таму настаўніку прыходзіцца пры распрацоўцы ўрока вырашаць праблему аб інварыятыўным (які нельга змяніць) і варыятыўным (зменным) змесце матэрыялу, які вывучаецца. Інварыятыўны матэрыял складае ядро кожнай тэмы. Галоўнае праяўляецца праз азначэнні, тэрміны, паняцці, змест якіх раскрываецца ў адпаведным тэксце. Настаўніку неабходна дакладна выдзяліць ядро тэмы ў падручніку, звярнуць увагу вучняў на асноўныя палажэнні тэмы. Педагог мае права распрацаваць найбольш прымальны ў канкрэтнай вучэбнай сітуацыі варыянт выкладання матэрыялу, аддзяляючы варыятыўнае ад нязменнага.\nАдна з важных задач падручніка — забяспечыць высокую інфарматыўнасць тэксту. У большасці падручнікаў інфармацыя падаецца ў сціслым выглядзе. Вучням дастаткова вывучыць прапанаваны падручнікам матэрыял, успомніць тлумачэнні, дапаўненні настаўніка, каб грунтоўна засвоіць тэму. Таму педагог павінен не проста выкладаць прапанаваны матэрыял, а даваць дадатковую інфармацыю. Асаблівую ўвагу трэба ўдзяліць тлумачэнню незразумелых слоў, выразаў. Узровень падрыхтоўкі класа розны, у той час як падручнік прыводзіць адзінае тлумачэнне. Задача настаўніка — дапамагчы кожнаму вучню разабрацца ў новым матэрыяле.\nУ залежнасці ад этапу ўрока работа з падручнікам можа быць арганізавана па-рознаму. Адным з вызначальных звёнаў гэтай работы на любым этапе ўрока з’яўляецца актыўны ўдзел вучняў, а не пасіўнае ўспрыманне матэрыялу.\nПры вывучэнні новага матэрыялу вучні працуюць з падручнікам пад кіраўніцтвам настаўніка. Прыёмы і формы работы вызначаюцца зместам матэрыялу, які вывучаецца. Гэта можа быць складанне плана, канспекта, тэзісаў параграфа, знаходжанне ў падручніку адказу на пастаўленае пытанне і тлумачэнне яго сваімі словамі, устанаўленне сувязей паміж асобнымі тэмамі, жыццёвай практыкай, прывядзенне сваіх прыкладаў.\nУ добра падрыхтаваным класе настаўнік можа даць некаторую частку тэксту для самастойнага вывучэння. Аднак педагогу загадзя неабходна вызначыць тэму, мэту і задачы ўрока, звярнуць увагу вучняў на тыя пытанні, якія яны павінны засвоіць (часам карысна іх запісаць на дошцы або аформіць у форме табліцы), а таксама даць падрабязныя парады аб правядзенні самастойнай работы. Настаўніку варта назіраць за ходам самастойнай дзейнасці вучняў, задаваць некаторым з іх пытанні, выяўляючы, як яны разумеюць матэрыял. У выпадку цяжкасцей неабходна дапамагчы ім разабрацца ў незразумелых палажэннях.\nЧасам самастойнай рабоце з падручнікам можа папярэднічаць дэманстрацыя доследаў і наглядных дапаможнікаў з мэтай стварэння на ўроку праблемнай сітуацыі і стымулявання вучняў да больш удумлівага асэнсавання матэрыялу, які вывучаецца.\nПры замацаванні матэрыялу выкарыстоўваюцца тыя ж формы работы з падручнікам, што і пры вывучэнні новай тэмы. На гэтым этапе яны яшчэ больш канкрэтызуюцца. Настаўнік сам выбірае від практыкавання і яго прызначэнне. Важна навучыць вучняў папярэдне вызначаць правілы, формулы, якія неабходны для выканання практыкавання, знаходзіць адпаведныя заданні з папярэдніх тэм. Пасля выканання кожнай вучэбнай задачы вучань павінен умець падвесці вынік сваёй працы.\nВыкарыстоўваючы тую ці іншую форму работы з падручнікам, вучні адначасова звяртаюцца да прыёмаў разумовай дзейнасці — аналізу, сінтэзу, параўнання, абагульнення. Чым складаней прыём работы, тым большая колькасць прыёмаў разумовай дзейнасці хаваецца за ім. Задача настаўніка — выбраць аптымальны варыянт суаднясення прыёмаў вучэбнай і разумовай дзейнасці.\nАсаблівая роля належыць такім кампанентам урока, як абагульняючыя заключныя тэксты, заданні, пытанні для паўтарэння. Яны дапамагаюць сістэматызаваць атрыманыя веды.\nВыкарыстанне падручніка на ўроку садзейнічае выпрацоўцы навыкаў самастойна рыхтавацца да заняткаў дома. Вучні павінны ведаць, як скласці план адказу, падрыхтаваць канспект, напісаць тэзісы.\nРабота з падручнікам ні ў якім разе не павінна займаць увесь урок. Яе трэба сумяшчаць з іншымі формамі і метадамі навучання. Пасля работы з падручнікам неабходна праверыць якасць самастойна засвоенага матэрыялу, даць практыкаванне, якое звязана з выпрацоўкай уменняў і навыкаў.\nНастаўнік мае шырокі выбар разнастайных форм і метадаў работы з падручнікам. Галоўнае, каб кожны выбраны метад быў апраўданы і карысны для вучняў.\nПачапаўскага дзіцячага сада — сярэдняй школы Баранавіцкага раёна.\nдзеціпадручнікпедагагічныя тэхналогііпедагогсістэма адукацыі\nНе сфера паслуг, а найважнейшая стратэгі...


“АБ-БА” пахвалілася дасягненнямі года | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nДыскусійны клуб “АБ-БЫ”, выданне дыскаў, летнікі, выставы, конкурсы беларускай песні, кнігі і майстар-класы для настаўнікаў, курсы беларускай мовы для дарослых ды іншае. Аб’яднанне “АБ-БА” ў карысць дзяцей і моладзі, якія вывучаюць беларускую мову, мае чым пахваліцца.\nКанцэртам у Драматычным тэатры імя Вянгеркі ў Беластоку падвялі вынікі працы ў бягучым навучальным годзе.\nКажа старшыня аб’яднання Кацярына Паўлоўская:\n– Гэта вялікае свята для аб’яднання “АБ-БА”, бо мы завершылі навучальны год. Змаглі пабачыць тое, што рыхтуюць дзеткі цягам усяго года. Гэта, праўда, толькі частка таго, бо калі б мы хацелі паказаць усё, то нам не хапіла б і дня. Дзеткам хочацца ўсё больш і больш, і для нас гэта важна. І мы, у сваю чаргу, стараемся адпавядаць іх чаканням.\nУ гэтым годзе пашырыўся склад трэнераў аб’яднання “АБ-БА” ды з’явілася танцавальная група „Падляшскі вяночак”. А неўзабаве, 18-19 чэрвеня, адбудзецца трэці сямейны байдарачны паход “бацькоўскімі рэчкамі”.\nФота з Фэйсбука АБ-БЫ


″Права быць вольным″ | Беларусь и белорусы: новости и аналитика | DW | 24.09.2007\n"Права быць вольным"\nВа ўкраінскім Луцку адбыўся фэст беларускай рок-музыкі. У ім узялі ўдзел гурты, пазбаўленыя магчымасці даваць канцэрты на радзіме. Бальшыня аматараў альтэрнатыўнай музыкі з Беларусі да месца прызначэння так i не даехала.\nУ ліку забароненых - беларускі гурт "N.R.M."\nАрганізатарамі фестывалю, удзельнікамі якога былі беларускія гурты “Зьніч”, “Індзіга”, “БН”, “Таварыш Маўзэр”, “Сьцяна”, легендарныя “Уліс”, “Крама” ды Нейра-Дзюбель”, а таксама ўкраінская каманда “Тінь Сонця”, выступілі Шведскі Хельсінскі камітэт, Беларуская музычная альтэрнатыва, студэнцкая ініцыятыва “СтудФармат”, Еўрапейскае радыё.\nПаводле словаў кіраўніка БМА Віталя Супрановіча, месца правядзення імпрэзы было абрана невыпадкова. «Дагэтуль мы думалі, што будзе больш зручна дабрацца з Беларусі на Украіну, бо для гэтага не патрэбная віза, але ўлады паказалі, што нават пры такім лёгкім варыянце яны могуць таксама перашкодзіць».\nА перашкодзілі ўлады істотна. Пры тым так, што пераважная бальшыня аматараў беларускай рок-музыкі, якія цэнтралізавана і арганізавана накіраваліся ў Луцк, папросту не даехалі да месца прызначэння. Першы аўтобус з гледачамі змог даехаць толькі да Стоўбцаў, дзе яго затрымалі супрацоўнікі міліцыі. Пасажыраў даставілі ў пастарунак, дзе склалі пратаколы, і пасля некалькіх гадзінаў змусілі ад’ехаць назад у Мінск ужо іншымі відамі транспарта.\nДругі аўтобус з паўсотняй гледачоў быў спынены каля Дзяржынску. Маладзёнаў таксама завярнулі назад дадому. Пры гэтым абодва вялікія аўтобусы былі арыштаваныя. Да таго ж, супрацоўнікі міліцыі ў самой сталіцы Беларусі даглядалі цягнікі і аўтобусы, якія накіроўваліся ў бок Украіны, каб недапусціць паездкі гледачоў на фестываль. У выніку да Луцку з Беларусі дабраліся толькі некалькі дзесяткаў беларусаў – хто рэйсавымі аўтобусамі, хто аўтаспынам. Намеснік старшыні Праваабарончага цэнтру “Вясна” юрыст Валянцін Стэфановіч назваў тое, што адбылося з гледачамі, прававым бязмежжа.\nБеларускія чыноўнікі перашкаджаюць дзейнасці рок-музыкаў на радзіме, іх не круцяць па тэле- і радыёканалах і не даюць ліцэнзію на канцэртовую дзейнасць. На думку лідэра гурту “Зніч” Алеся Таболіча, прычына ў тым, што ўлады не вельмі разумеюць, што былі такія гурты як “Песняры” ці “Верасы”, якія спявалі па-беларуску і прапагандавалі ў той час беларускую культуру. “Яны не разумеюць, што не ў палітыцы ўвесь сэнс, а што людзі хочуць разумець, дзе яны жывуць, у якой дзяржаве, якую мову несці. У нас атрымаліваецца нейкі інтэрнацыянал: усё што заўгодна, але не беларускае. Калі беларускае – то нефармат”, - лічыць Алесь Таболіч.\nДыялог паміж рок-зоркамі і аўдыторыяй\nТаму, як кажа салістка гурту “Індзіга” Руся, беларускія рок-выканаўцы і ўдзельнічаюць у такіх замежных фестывалях. “Як любыя музыкі, мы заўсёды прагнем сцэны, прагнем музыкі. Нажаль, у Мінску гэта ўсё не так проста зрабіць”.\nАле страх уладаў, на думку Русі, палягае яшчэ і ў тым, што заўзятары беларускіх рок-музыкаў істотна розняцца ад прыхільнікаў таннай папсы. Паводле словаў салісткі гурту “Індзіга”, у рок-музыкі вельмі адукаваная, інтэлігентная, інтэлектуальная аўдыторыя. Таму калі слухачы ўжо падрыхтаваныя да нейекіх вынікаў, то рок-куміру дастаткова сказаць “Рабі як я”, і гэтыя людзі пойдуць і зробяць. Натуральна, што ўладам не вельмі хацелася б, каб атрымаўся такі адкрыты дыялог паміж рок-зоркамі, якія могуць нешта патлумачыць, і паміж аўдыторыяй.\nФестываль адбываўся пад патранатам Луцкага гарадскога савета дэпутатаў і мэра горада. Для беларусаў нават зрабілі выключэнне – дазволілі граць ажно да гадзіны ночы, хаця звычайна вулічныя мерапрыемствы завяршаюцца ў Луцку не пазней за дзесятую вечара.\nДа прысутных з вітальным словам звярнуўся дэпутат гарсавету Ігар Гусь, які ў свой час па палітычных матывах быў дэпартаваны з Беларусі, і яму забаронены ўезд у краіну на пяць гадоў. Паводле ягоных словаў, сёння Беларусь застаецца апошняй дзяржавай, дзе пануе дыктатура і забіваюць палітыкаў. “Дэвіз нашага фетывалю – “Права быць вольным”. Нажаль, пакуль Беларусь не ёсць вольнаю. Але мы разам з беларусамі, бо мы іх браты. Мы разам будзем змагацца за вольную Беларусь. Разам мы пераможам”.\nСтартавая пляцоўка ў творчым жыцці\nНягледзячы на ўсе цяжкасці, тыя беларускія маладзёны, што трапілі на фэстываль, засталіся вельмі задаволеныя. Вось іх ўражанні: „Гэтую музыку мы не можам слухаць на Беларусі. Напрыклад, на нашым Кастрычніцкім пляцы ніколі такога не будзе. Мы можам тут пабачыць адно аднаго, паразмаўляць пра тое, пра што не можам размаўляць на радзіме, слухаць гэтую музыку і проста свабодна хадзіць, уздымаць нашыя сцягі. Я вельмі рада, што сюды прыехала, я адчуваю сябе вельмі добра”.\nГэты беларускі рок-фестываль быў ва Украіне першым, але не апошнім. Паводле яго арганізатараў, цяпер вырашаецца, калі будзе наступны раз. Хутчэй за ўсё, кожным чарговым разам гэты фэст будзе ладзіцца ў новым месцы, каб даць магчымасць пазнаёміцца з творчасцю беларускіх музыкаў як мага большай колькасці украінцаў. Да таго ж, паводле Віталя Супрановіча, у наступных імпрэзах будуць браць удзел гурты-пачаткоўцы, для якіх “Права быць вольным” мае стацца добрай стартавай пляцоўкай у творчым жыцці.\nПостоянная ссылка http://p.dw.com/p/BjGD


Вапна — Вікіпедыя\nЗдабыча вапны ў Бранной, Нарвегія\nВапна з'яўляецца агульным тэрмінам для кальцый-утрымальных неарганічных матэрыялаў, у якіх пераважаюць карбанаты, аксіды і гідраксіды. Строга кажучы, вапна з'яўляецца аксідам кальцыю або гідраксідам кальцыю. Гэта таксама назва прыроднага мінерала (прыроднй вапны) СаО, які з'яўляецца прадуктам пажараў вугальных пластоў і ў змененых ксеналітах вапняка ў выніку вулканічнага выкіду.\nВапна ў вялікай колькасці выкарыстоўваюцца ў якасці будаўнічага і канструкцыйнага матэрыяла (у тым ліку прадукцыі з вапняка, бетону і ў растворах) і ў якасці хімічнай сыравіны, для рафінавання цукру, і для іншых мэтаў. Вытворчасць вапны і выкарыстанне іншых з атрыманых з яе прадуктаў датуюцца дагістарычнай эпохай як у Старым Свеце, дык і ў Новым Свеце. Вапна шырока выкарыстоўваецца для ачысткі сцёкавых вод з ужываннем сульфату жалеза.\nКамяні і мінералы, з якіх атрымаюць вапну, як правіла, з'яўляюцца вапняк або мел, і складаюцца ў асноўным з карбанату кальцыю. Яны могуць быць драблёныя, перацёртыя і хімічна змененыя. Гартаванне (кальцынацыя) пераўтворае іх у вельмі каўстычны матэрыял (аксід кальцыю СаО), а праз наступнае даданнем вады, у менш каўстычную (але ўсё яшчэ моцна шчолачную) гашоную вапну (гідраксіду кальцыю, Са(ОН)2), працэс, які называецца гашэнне вапны. Калі гэты тэрмін сустракаецца ў сельскагаспадарчым кантэксце, ён, верагодна, адносіцца да сельскагаспадарчай вапны. У адваротным выпадку ён часцей за ўсё азначае гашоную вапну, як больш небяспечная форма вапны.\n2 Працэс вытворчасці вапны\n3 Цыкл вапны\n4 Вапна ў рымскім бетоне\nБеларускае слова вапна паходзіць ад праславянскага кораня *vapъ, які азначае фарбу.\nПрацэс вытворчасці вапны[правіць | правіць зыходнік]\nВапняк здабываецца з кар'ераў або шахт. Частку вынятага камня, выбіраюць у адпаведнасці з яго хімічным складам і грануламетрыяй, пракаліваюць пры тэмпературы каля 1000 °С у розных тыпах печы для абпалу вапны.\nНягашоная вапна вырабляецца ў адпаведнасці з рэакцыяй: CaCO3 + цяпло → CaO + CO2.\nНягашоная вапна можа быць вільготнай, гэта значыць, у спалучэнні з вадой. Гашоная вапна, вядомы як гашанай вапны, вырабляецца ў адпаведнасці з рэакцыяй : CaO + H2O → Ca(OH)2.\nЦыкл вапны[правіць | правіць зыходнік]\nГашоную вапну (гідраксід кальцыю) змешваюць у густой завісі з пяском і вадой для атрымання розных відаў раствораў і тынкоўкі для будаўнічых мэтаў. Вапнавым растворам традыцыйна выкарыстоўваўся ў стыках паміж цаглінамі або камянямі ў мурах канструкцыі будынка. Цяпер цэмент звычайна дадаюць да сумесі, каб сфарміраваць больш жорсткі раствор.\nКалі мур ужо закладзены, гашоная вапна ў растворы пачынае павольна рэагаваць з дыяксідам вугляроду з утварэннем карбанату кальцыю (вапняку) у адпаведнасці з формулай : Ca ( OH) 2 + CO2 → CaCO3 + H2O. Дыяксід вугляроду, які прымае ўдзел у гэтай рэакцыі, у існуе раствораным у дажджавой вадзе, а не ў газападобнай форме.\nГэты працэс, пры якім вапняк ператвараюць пры награванні ў негашаную вапну, затым шляхам гідратацыі ў гашоную вапну, і ў выніку шляхам карбанізацыі да вапняка вядомы як Цыкл вапны.\nВапна ў рымскім бетоне[правіць | правіць зыходнік]\nРымляне рабілі бетон шляхам змешвання вапны і вулканічнай пуцаланавай пароды . Для падводных збудаванняў вапна і пуцалан змешваліся для атрымання раствора, ён разам з вулканічным туфам былі памяшчаліся ў драўляныя формы. Марская вада ўвесь час садзейнічала экзатэрмічнай хімічнай рэакцыі. Вапна была гідрыравана — у яе склад уключаліся малекулы вады, яна рэагавала з пуцаланам да стадыі пераўтварэння ў штучны камень.\nВапна шырока выкарыстоўваецца ў земляробстве як арганічнае і мінеральнае ўгнаенне на кіслых глебах, якое ўзбагачае іх кальцыям, нармалізуе pH, паскарае раскладанне арганікі і такім чынам садзейнічае стварэнню гумуса. Нанясенне вапнавага раствора на кару пладовых дрэў увесну і ўвосень абараняе іх ад шкодных мікраарганізмаў, казурак, сонечных прамянёў.\nУ жывёлагадоўлі вапна з'яўляецца дэзінфектарам натуральнай падсцілкі. Старая гашаная вапна — каштоўная падкормка для свойскіх птушак. Нягашаную вапну ўносяць у рыбалоўныя сажалкі і азёры для папярэджання заморных з’яў.\nАтрыманне вапны — асноўны лейтматыў кароткага апавядання «Ля вaпeннaй гapы» З. Бядулі.\nБудаўнiчая арцель на Беларусі ў 11-16 ст.\nАфанасьеў, Я.М. Як падвысіць ураджайнасьць на глебах БССР\nГашаная вапна на лецішчы і ў агародзе\nЗмiтpoк Бядyля - Ля вaпeннaй гapы\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Вапна&oldid=3252240"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 04:43, 29 лістапада 2018.


Рыхтуем кадры будучыні разам\n23.12.2021 10:39 Вышэйшая школа\nДацэнт кафедры гісторыі Беларусі новага і найноўшага часу гістарычнага факультэта БДУ Андрэй Максімчык доўгі час даследуе беларускі след на Каўказе. Нашы суайчыннікі зрабілі вялікі ўклад у сацыяльна-палітычныя, эканамічныя і культурныя працэсы ў гэтым рэгіёне.\nАндрэй Максімчык у Дагестане.\nБеларускія імёны ў гісторыі Каўказа\n— Тэма вельмі шырокая, — гаворыць Андрэй Мікалаевіч. — Гэта і перасяленне сялян у ХІХ — пачатку ХХ стагоддзя, ссылка ўдзельнікаў руху супраць царызму, эвакуацыя падчас Першай і Другой сусветных войнаў, выезд інтэлектуалаў на Каўказ у розныя перыяды. Для многіх гэты рэгіён стаў родным домам. Там нашы людзі зрабілі сабе імёны як скульптары, урачы, інжынеры, мастакі… Іх дагэтуль памятаюць і шануюць на Каўказе.\nДаследчык расказвае, як па крупінках збіраў матэрыял пра знакамітага скульптара ўраджэнца Магілёўскай губерні Фелікса Хадаровіча. Сёння ў цэнтры Тбілісі стаіць помнік Пушкіну яго работы. Таксама ён з’яўляецца аўтарам помнікаў вядомым грузінскім дзеячам на гары святога Давіда.\n— Пра Фелікса Хадаровіча было вядома няшмат, і я 6 гадоў метадычна ў розных архівах шукаў звесткі пра яго, — гаворыць Андрэй Максімчык. — Высветлілася, што наш зямляк заснаваў Каўказскае таварыства заахвочання вытанчаных мастацтваў, адкуль потым пайшлі вядомыя грузінскія, армянскія, азербайджанскія, паўночнакаўказскія мастакі. Па сутнасці, Фелікс Хадаровіч даў пачатак акадэмічным мастацкім школам у гэтым рэгіёне.\nТое, што Эльбрус — найвышэйшы пункт Еўропы, даказаў таксама ўраджэнец Беларусі. Інжынер Баляслаў Статкоўскі з-пад Пінска будаваў на Каўказе чыгункі.\n— Падчас будаўніцтва Статкоўскі зразумеў, што яму не хапае звестак пра клімат і геаграфію рэгіёна, і напісаў вялікую манаграфію “Задачы кліматалогіі Каўказа”, — расказвае Андрэй Мікалаевіч. — У сваёй працы ён указаў, што найвышэйшы пункт нашага кантынента не Манблан, як многія лічылі, а Эльбрус. Гара знаходзіцца на поўначы ад Галоўнага Каўказскага хрыбта, а значыць, геаграфічна адносіцца да Еўропы.\nАдзін з заснавальнікаў бальнеалогіі і курорталогіі ў Расіі прафесар Фёдар Пастарнацкі таксама наш зямляк, родам з Дукоры Ігуменскага павета Мінскай губерні. Кажуць, гэта ён запатэнтаваў лячэбныя ўласцівасці вод “Есентукі” і “Баржомі”.\n— Працуючы ў Кіславодску, Фёдар Пастарнацкі заявіў, што Расійская імперыя няправільна ажыццяўляе перасяленне людзей на Каўказ, — гаворыць Андрэй Максімчык. — Па яго словах, туды трэба засяляць беларусаў і ўкраінцаў, бо клімат у гэтых рэгіёнах вельмі падобны. У адрозненне, напрыклад, ад жыхароў расійскага Чарназем’я, нашы людзі на Каўказе хутка акліматызуюцца. Іншыя не могуць так лёгка прыстасавацца да вільготнага клімату.\nАндрэй Мікалаевіч паказвае вельмі цікавыя выявы, на якіх адлюстраваны гістарычныя дакументы, падзеі, людзі. Маю ўвагу прыцягнуў фотаздымак трох статных каўказскіх мужчын.\n— Чалавек у белай папасе — гэта Аляксандр Сержпутоўскі, наш зямляк з вёскі Бялевічы Слуцкага павета, — тлумачыць Андрэй Мікалаевіч. — Этнограф і фалькларыст, ён даследаваў самыя аддаленыя раёны Дагестана. Адкрыў свету малыя народы: дзідойцаў, карацінцаў, багулалаў, бежцінцаў і іншых. Калекцыі, якія Сержпутоўскаму ўдалося закупіць у мясцовых жыхароў (прадметы побыту, адзенне, зброя), сталі каштоўным здабыткам Рускага музея ў Санкт-Пецярбургу. Яго спадчына — гэта яшчэ і падарожныя дзённікі, а таксама больш за 200 унікальных фотаздымкаў, зробленых у Дагестане, Абхазіі, Мегрэліі.\nМногія таленавітыя беларусы — навукоўцы, інжынеры, творцы — жылі і працавалі на Каўказе. Здаецца, аддалены рэгіён, не звязаны з Беларуссю агульнымі межамі. Але Андрэй Максімчык паставіў задачу знайсці нітачкі, якія нас звязваюць, і яны знаходзяцца. Кожная паездка даследчыка ў архівы каўказскіх рэспублік адкрывае ўсё новыя заслоны.\nА.Сержпутоўскі з дзідойскім наібам і перакладчыкам падчас экспедыцыі ў Дагестан, 1911 г.\nНашы сяляне на Чарнаморскім узбярэжжы\n— Калі ёсць магчымасць, працую ў гістарычным архіве, праглядаю справы перасялення сялян з тэрыторыі Беларусі на Каўказ, — расказвае пра свае навуковыя інтарэсы Андрэй Мікалаевіч. — Вельмі папулярным месцам для перасяленцаў пачатку ХХ стагоддзя была Сочынская акруга Чарнаморскай губерні. Праўда, на той час гэта былі не тыя Сочы, што зараз, але ўсё роўна тэрыторыя вабіла вельмі мяккім кліматам і ўрадлівымі глебамі. На такім кантрасце нашы сяляне, асабліва з Магілёўскай губерні, дзе вельмі бедныя землі, ахвотна ехалі на Каўказ.\nПры гэтым да пытанняў перасялення падыходзілі вельмі прадумана. Даследчык расказвае, што, напрыклад, смаленскія сяляне нават пісалі ў перасяленчы камітэт на Каўказе, каб ім выслалі звесткі пра клімат.\n— Бо што значыць пераехаць так далёка? Трэба было ўсё прадаць тут. Па сутнасці, гэта быў білет у адзін канец. Таму папярэдне адпраўлялі хадакоў, якія ехалі, прыглядаліся, а потым вярталіся і расказвалі пра ўбачанае. У выніку сям’я ці некалькі сем’яў прымалі агульнае рашэнне: трэба перасяляцца! — расказвае Андрэй Максімчык.\nЗрэшты, спецыяльны перасяленчы камітэт рэгуляваў рух мігрантаў, і не кожная сям’я магла прайсці адбор на Каўказ. Стаяла задача засяліць таксама Далёкі Усход, Сібір, Цэнтральную Азію. Перавагу аддавалі людзям, якія ўмеюць працаваць і маюць сродкі для існавання.\n— Напрыклад, для перасялення на Каўказ трэба было мець 300 рублёў (вялізныя грошы на той час) і дастатковую колькасць працоўных рук у сям’і, — тлумачыць Андрэй Мікалаевіч. — Таксама патрабавалася абавязкова быць праваслаўнай веры. Улады хацелі ўмацаваць на Каўказе славянскі элемент, такім чынам разбавіць мясцовае насельніцтва і ўраўнаважыць складаны пагранічны рэгіён. Гэта лічылася важным з пункту гледжання геапалітыкі.\nРодныя песні ў гарах\n— У канцы ХІХ стагоддзя беларускую мову на Каўказе называлі роднай 20 тысяч чалавек. Па перапісе 1926 года — ужо амаль 55 тысяч, — расказвае Андрэй Максімчык. — Але потым пайшлі працэсы асіміляцыі. Суседства з рускамоўным насельніцтвам, змешаныя шлюбы і іншыя ўплывы прывялі да таго, што колькасць беларускамоўных людзей і тых, хто лічыў сябе беларусам, пачала зніжацца. Магутны адток славянскага насельніцтва адбыўся на Каўказе з распадам СССР. Праз рост мясцовага нацыяналізму прадстаўнікі нятытульных народаў страцілі пачуццё бяспекі, і многія мусілі выехаць. Цяпер на Каўказе таксама ёсць беларускія суполкі, напрыклад, у Нальчыку, іншых паўночнакаўказскіх гарадах, але яны не такія значныя. Сёлета ў Расіі праходзіць перапіс насельніцтва, і будзе вельмі цікава прааналізаваць апошнія лічбы.\nАдметна, што на Каўказе можна сустрэць беларускія назвы. Напрыклад, у Хасавюртаўскім раёне Дагестана ёсць сёлы Петракоўскае, Пакроўскае, Магілёўскае.\n— Вядома, што ў 1907 годзе ў сяло Магілёўскае пераехалі 57 мужчын і 57 жанчын. Новаму месцу, дзе пачалі будавацца, далі назву, адкуль паходзілі, — тлумачыць Андрэй Максімчык. — Нашы тапонімы сустракаюцца і ў іншых каўказскіх рэспубліках.\nДарэчы, у гэты рэгіён перасяляліся не толькі сяляне. Сюды ахвотна ехалі і выпускнікі ўніверсітэтаў. Ім прапаноўваліся пэўныя прэферэнцыі, давалася жыллё.\nБеларускія перасяленцы ў Сочы. Канец XIX — пачатак ХХ ст.\n— Напрыклад, выкладчык БДУ прафесар Мітрафан Доўнар-Запольскі на пэўны час перабраўся ў Баку, бо яму вельмі падабаўся мясцовы клімат. Працаваў там прарэктарам ва ўніверсітэце, — расказвае Андрэй Мікалаевіч. — На Каўказ ехалі і многія беларускія татары. Так, Амар Аліевіч Байрашэўскі з-пад Ваўкавыска спачатку апынуўся ў Баку, а пазней быў адным з заснавальнікаў Дагестанскага медыцынскага ўніверсітэта.\nНядаўна даследчыкі выявілі вельмі цікавы фонд у Грузіі, дагэтуль невядомы нашай айчыннай навуцы. Гаворка пра Каўказскую краявую беларускую раду.\n— Гэта орган беларусаў, якія згуртаваліся ва ўмовах заканчэння Першай суветнай вайны, каб дапамагчы суайчыннікам, што апынуліся далёка ад Радзімы, — тлумачыць Андрэй Мікалаевіч. — Юрыдычна адстойваліся правы беларусаў пры новай уладзе на Каўказе, вырашаліся пытанні іх адпраўкі дадому.\nБліжэй, чым здаецца\nАндрэй Максімчык раскапаў ужо сотні беларуска-каўказскіх паралелей і сувязей. І яму як выкладчыку вельмі хочацца перадаваць свае веды далей. Сёння даследчык чытае курс “Выхадцы з Беларусі ў гісторыі і культуры Каўказскага рэгіёна”. Ім жа распрацаваны курс “Каўказскі напрамак міграцыйнай актыўнасці беларускага насельніцтва” для сумеснай магістратуры БДУ — МДУ, якая факусіруецца на праблеме беларускай дыяспары.\n— Я хачу сфарміраваць каманду і аддаць частку здабытага матэрыялу для далейшай распрацоўкі, бо ў гістарычнай навуцы гэта белая пляма, — дзеліцца планамі Андрэй Мікалаевіч. — Цяжка быць першапраходцам, калі няма папярэднікаў. Спадзяюся, тым, хто пойдзе за мной, будзе лягчэй і яшчэ цікавей.\nДарэчы, не толькі беларусы пакінулі значны след на Каўказе, але і ўраджэнцы Каўказа шмат зрабілі для нашага народа. Так, Андрэй Максімчык даўно і вельмі шчыльна займаецца тэмай “Армяне ў Беларусі”.\n— Гэта вялікі здабытак для нашай краіны, — гаворыць даследчык. — Я магу назваць дзясяткі імёнаў выбітных інжынераў, навукоўцаў, будаўнікоў, дзеячаў культуры, якія стваралі нацыянальнае багацце беларусаў. Напрыклад, дырэктар МАЗа Рыгор Марціросаў, які развіваў завод і нават распрацаваў для яго эмблему — знакамітага зубра. Або першы дырэктар Беларускага металургічнага завода Дзеражант Акопаў. І многія-многія іншыя. Зараз мы сумесна з армянскай дыяспарай рыхтуем энцыклапедыю “Армяне ў Беларусі”, дзе адлюструем плён іх дзейнасці.\nТакія ж сувязі ёсць у беларусаў з грузінамі, азербайджанцамі, прадстаўнікамі паўночнакаўказскіх рэспублік. І тут бачыцца велізарны патэнцыял, на якім трэба выбудоўваць аснову для палітычнага, эканамічнага, культурнага супрацоўніцтва.\n— Так, у 1991 годзе мы з гэтымі краінамі ўстанавілі дыпламатычныя адносіны, — гаворыць Андрэй Максімчык. — Але насамрэч нашы сувязі ідуць каранямі ў ХV—ХVІ стагоддзі ці нават раней. Мы можам гэта даказаць і далей збліжаць нашы народы. У нас вельмі дастойныя людзі, якія надзвычай шмат зрабілі для краін, што сталі для іх новай радзімай.\nФота з архіва Андрэя Максімчыка.


Ватыканская каманда прыме ўдзел у Рымскім марафоне - Ватыканскае радыё\nВатыканская каманда прыме ўдзел у Рымскім марафоне\nВатыканскія атлеты прымуць удзел у Рымскім марафоне, старт якому будзе дададзены раніцай 8 красавіка 2018 г. на Віа дэі Форы Імперыялі – шырокім праспекце ў цэнтры Вечнага горада, які знаходзіцца паміж П’яцца Венецыя і Калізеем. У складзе ватыканскай каманды ўпершыню выйдуць на дыстанцыю два мігранты з Афрыкі, якія былі прыняты ў яе некалькі тыдняў таму.\nПа ініцыятыве “папскіх марафонцаў” напярэдадні спаборніцтва – вечарам 7 красавіка, – у рымскім касцёле Санцісіма-Трыніна-дэльі-Спаньёлі пройдзе св. Імша, якую ўзначаліць мансеньёр Мэльчор Санчэс дэ Тока, падсакратар Папскай рады па культуры і мансеньёр Андрэа Пальмьеры, падсакратар Папскай рады спрыяння хрысціянскаму адзінству. На заканчэнне літургіі яе ўдзельнікі прачытаюць адмысловую “Малітву марафонца”, якая была перакладзена на 37 моваў.\nДа ўдзелу ў Рымскім марафоне зарэгістраваліся 14 тыс. аматараў здаровага ладу жыцця з 130 краін свету. Большая частка 42-кіламетровай трасы пралягае праз гістарычны цэнтр Вечнага горада, пасярод амаль 500 помнікаў культуры і турыстычных аб’ектаў.\nВатыканская лёгкаатлетычная каманда – “Athletica Vaticana” – была створана ў верасні 2017 г. пад патранатам Папскай рады па культуры. У яе склад уваходзіць каля 30 свецкіх вернікаў і духоўных асобаў з розных ватыканскіх структур і дыкастэрый, якіх аб’ядноўвае любоў да спорту і жаданне распаўсюджваць здаровыя каштоўнасці пад флагам Ватыкана.


Шэрая варона і вусені "пра запас" | BirdWatch.by\nШэрая варона і вусені "пра запас"\n29.08.2021 - 21:45 | Harrier\nКалі я ўбачыў амаль пасярэдзіне дарогі, замошчанай пліткай, шэрую варону (Corvus (corone) cornix), якая яўна нешта даставла з невялікай шчыліны, у мяне ў галаве хутка 'пракруціліся' варыянты, якія я ўжо бачыў раней: варона дастае першы раздаўлены грэцкі арэх адтуль? дастае дажджавых чарвякоў, якія вылезлі з-за дажджоў рассяляцца і засохлі па дарозе?\nАле як гэта бывае з варонамі, птушка ізноў мяне здзівіла. Усё аказалася інакш, але не менш цікава:\nАказалася, што варонка прынесла аднекуль трох чорных вусеняў і прыдумала, што іх можна схаваць у вышчэрбліну паміж пліткамі. Але гэта яўна не была супер-схованка, пра якую я пісаў ТУТ. Ці то тыя вусені сталі вылазіць са схованкі самі, ці то варона адразу зразумела, што месца яўна не найлепшае сама, аднак далей адбывалася тое, што я і ўбачыў. Ніікуды не адляцеўшы, варона дастала жывую здабычу і акуратна сабрала яе ў дзюбу. А потым прыхавала пад скошанай травой на ўзбочыне, метрах у 10 ад першага месца. Ды яшчэ і зверху траву паклала. Каб надзейней было)\nАдразу пасля гэтага, не губляючы часу, пайшла шукаць іншую ежу ўздоўж ходніка, хаця, здавалася, не была галодная - інакш навошта было тых вусеняў хаваць?\npva - 02.09.2021 - 20:27\nВароны хаваюць не толькі…\nВароны хаваюць не толькі нешта ядомае, але і каштоўнасці. Сярод рознага хламу і бразготак у іх гнёздах трапляюцца каштоўныя ўпрыгажэнні. Чытаў, што ў Расеі бамжы асвоілі асновы альпінізму - лазяць у гнязды варон і сарок - шукаюць каштоўнасці.


11 люты 2006, 18:45\n(Лябедзька: ) “Дакумэнты мае забралі, прывезьлі, і ніякіх далейшых тлумачэньняў няма, я думаю, што будуць кансультацыі з Менскам, хутчэй за ўсё. Яны ўзялі ад мяне адзін экзэмпляр матэрыялаў, але я і так ім мог бы перадаць, хай чытаюць, я думаю, яны ж таксама выбаршчыкі і павінны ведаць, за якую праграму і за каго галасаваць”.\nАкрамя Анатоля Лябедзькі міліцыя затрымала яшчэ двух мясцовых актывістаў апазыцыі, якія бралі ўдзел у сходзе. У салігорскай міліцыі па сутнасьці справы паведамілі наступнае:\n(Міліцыянт: ) “Дзяжурны міліцыі падпалкоўнік Сянкевіч. Даводжу да вашага ведама: у дадзены момант зь імі разьбіраюцца, яны яшчэ не затрыманыя. Як толькі яны будуць затрыманыя, аб гэтым будзе занесены адпаведны запіс у адпаведныя кнігі, і яны пройдуць праз дзяжурную частку. Пакуль зь імі размаўляюць, гутараць”.\nМіліцыя затрымала таксама двух мясцовых актывістаў апазыцыі, Аляксея Валабуева і Кірыла Храмцова. У іх былі канфіскаваныя незалежныя газэты “Товарищ” і “Народная воля”, а таксама матэрыялы Кангрэсу дэмакратычных сіл, які прайшоў летась. У салігорскай міліцыі паведамілі, што апазыцыянэраў не затрымлівалі, а толькі ўзялі зь іх тлумачэньні.


26 лістапад 2010, 15:27\nЗь віншаваньнем з Днём герояў да беларусаў сьвету зьвярнулася старшыня Рады БНР Івонка Сурвіла:\nСлуччакі, як ніхто ў нашай гісторыі, заслугоўваюць героямі звацца. Мелі яны адвагу і мужнасьць змагацца за ідэал, за волю для сваёй зямлі. Слуцкі Збройны Чын застаўся назаўсёды ў нашай памяці не таму, што ён быў збройным – зброі случчакі мелі вельмі мала, -- а таму, што дзесяць тысяч беларусаў вырашылі бараніць да апошняга сваю дзяржаву. Былі гатовыя аддаць жыцьцё, каб жыла беларуская Беларусь.\nШмат мы перажылі за гэтыя 90 год. Маем сваю дзяржаву, але кволая яна яшчэ, а агрэсіўны ўсходні сусед ня можа дачакацца зручных абставінаў, каб ізноў яе захапіць. Дарагія суродзічы, памятайма прыклад нашых слаўных продкаў. Разам з Радай БНР і з усімі змагарамі за волю і Незалежнасьць, будзьма гатовыя бараніць наш край. Я веру, што абаронім мы яго ў пачатку гэтага, ХХІ стагодзьдзя, ня зброяй, а нашай рашучасьцю і нашай салідарнасьцю. Да нашага моцнага пачуцьця справядлівасьці, да нашай нецярпімасьці да крыўдаў і зьнявагаў, хапіла б дадаць крыху любові і талерантнасьці адных да другіх ды забыцца пра свае ўласныя інтарэсы ды амбіцыі, каб перамагчы ўсе перашкоды на нашым шляху да зьдзяйсьненьня ідэалаў нашых слаўных случчакоў.


OEM & ODM Spring Matress Double Load Прайс-ліст | Rayson\nЗ моцным R & D сілай і вытворчых магчымасцяў, Rayson цяпер стаў прафесійным вытворцам і надзейным пастаўшчыком у галіны. Усе нашы прадукты, уключаючы спружынны матрац двухспальны ложак вырабляюцца на аснове строгай сістэмы кіравання якасцю і міжнароднымі стандартамі. Spring Matress Double Bed Rayson ёсць група спецыялістаў службы, якія адказваюць за адказ на пытанні, узнятыя кліентамі праз Інтэрнэт або тэлефон, адсочваючы статус лагістыкі, а таксама дапамагае кліентам вырашыць любую праблему. Калі вы хацелі б атрымаць больш інфармацыі пра тое, што, чаму і як мы робім, паспрабуйце наш новы прадукт - вясновае матрац двухспальны ложак, ці хацеў бы супрацоўнічаць, мы хацелі б пачуць ад you.Rayson праходзіць праз серыю паслядоўныя працэсы. Гэтыя працэсы ўключаюць у сябе тканіна кладкі, маркіроўкі, рэзкі, шыць, праверка, аздабленне і націснуўшы.


Гель для душа Avon Senses Garden of Eden (Райскі сад) - Бюджэтны гель\nГель для душа Avon Senses Garden of Eden (Райскі сад) - Каментар\nБюджэтны гель з водарам сакавітага лета!\nAVON я люблю і паважаю за велізарная колькасць прадуктаў па ідэальнага суадносінах кошту і якасці. За амаль 10-гадовую сяброўства я перакаштавала вялікае мноства прадукцыі гэтай маркі і ўжо выдатна там арыентуюся, ведаючы, што мне варта купіць,а што, магчыма, і няма. Хоць часам бываюць сюрпрызы, але так усюды.\nШмат гадоў я не набывала Эйвонские гелі для душа. Не, не па якой-то канкрэтнай прычыны,а проста так склалася, і ўсяго нейкіх паўгода таму я стала іх актыўна заказваць амаль кожны каталог, як толькі бягу праз на акцыі.\nГель для душа "Райскі сад" абышоўся мне ў 69 рублёў. Аб'ём 250 мл.\nНе так даўно Эйвон перевыпустил ўсю лінейку гэтых геляў, дадаўшы ў склады натуральныя экстракты, але пры гэтым зрабіўшы нейкія смяротныя вечка.Я нічога не адкрываю пазногцямі, але часам і мне гэтыя вечка не пад сілу, пальцы саслізгваюць і ламаюцца пазногці.\nУ складзе маюцца раслінныя экстракты.\nПа тэкстуры гель больш вадкі, чым тая ж Блакітная лагуна. Гэта асабіста мне ў вочы кінулася.Жонку таксама.\nАле гэты пах! AVON абвяшчае "півоня і экзатычныя садавіна". Што чую я? Сапраўды, сакавіты фруктова-ягадны мікс, запраўлены кветкамі. Тут і маліна і абрыкосы і клумба кветак. Яркі салодкі водар для аматараў падобнага.\nНа скуры трымаецца хвілін 10. Пеніцца..Не скажу, што "вау", але добра.\nЯ выкарыстала ўвесь флакончык як вадкае мыла, пераліў у бутэлечку з дазатарам.\nЗа сваю цану - выдатны прадукт. Рэкамендую!\nШто ж, апплодирую - не чакала я такога!3 месяцыДэкаратыўная касметыка\nСродак ад "пушности" валасоў! Гладкасць і ззянне забяспечана!3 месяцыЗаляцаюцца касметыка


Интеллектуальная игра "Эрудит" стала доброй традицией в Дисненской школе » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nІнтэлектуальная гульня "Эрудыт" стала добрай традыцыяй у Дзісненскай школе\nПяць каманд, некалькі дзясяткаў пытанняў і шмат пазітыўных эмоцый. Вучні і настаўнікі змагаюцца на роўных, а вынік залежыць ад логікі, эрудыцыі, знаходлівасці. Традыцыйнае інтэлект-спаборніцтва прайшло ў студзені і дадало разнастайнасці школьнаму жыццю.\nСкладалася гульня з трох тураў. У «Медыя-азбуцы» ўдзельнікі адгадвалі словы па загалоўнай літары і карцінцы. Цяжкасць выклікалі словы «дастархан» і «епанча». Моладзь не вельмі любіць глядзець старыя фільмы, таму ніхто з вучнёўскіх каманд не назваў Іхтыяндра і графа Каліостра.\n«Пін-код» прадугледжваў назваць лічбу, якая б азначала пэўную дату, словы з песні ці навуковы факт. Праверылі веды не толькі па гісторыі Беларусі, але і па гісторыі раёна. Былі пытанні пра ўзрост Уваскрэсенскай царквы ў Дзісне, пра час з’яўлення на паўвостраве ў Міёрах Кургана Славы.\nАдказаць на 24 пытанні патрабавалася ў конкурсе «Што? Дзе? Калі?». Некаторыя адказы выклікалі шчыры смех. Без гумару ў інтэлектуальнай гульні не абысціся.\n– Тэматыка пытанняў разнастайная. Адны ўзяты са школьнай праграмы, другія правяраюць кругагляд, трэція выпрабоўваюць логіку, чацвёртыя скіраваны на пачуццё гумару, – расказвае намеснік дырэктара па выхаваўчай рабоце, ініцыятар і вядучая гульні Алена Красоўская. – Больш за пяць гадоў у школе праходзіць інтэлектуальнае спаборніцтва паміж педагогамі і навучэнцамі. Гэта згуртоўвае вучнёўскі і настаўніцкі калектывы, фарміруе пазітыўныя адносіны да школы, прывівае патрэбу бавіць час з карысцю. Кожны з членаў каманд, гуляючы, пашырае свае веды пра самыя розныя рэчы ў свеце.\nСклад каманд кожны год мяняецца. Між тым у асноўным саставе настаўніцкай суполкі штораз гуляюць педагог-дэфектолаг Анастасія Мятла, настаўнік беларускай мовы і літаратуры Валянціна Кавалеўская, намеснік дырэктара па вучэбнай рабоце Валянціна Івашчук. Можа быць, і гэтая акалічнасць уплывае на тое, што педагогі традыцыйна выходзяць пераможцамі. На гэты раз у каманду настаўнікаў разам з пастаяннымі ўдзельнікамі ўвайшлі гісторыкі Ірына Галуза і Наталля Астукевіч і настаўнік абслугоўваючай працы Жанна Фралова.\nЗноў перамога за педагогамі. Другое месца падзялілі вучні 10 і 11 класаў, на трэцім дзевяцікласнікі.\nФота прадастаўлена Дзісненскай СШ.\n» Вынік палепшылі


17 верасень 2008, 20:10\nУсясьветны фінансавы крызіс уступіў у чарговую фазу абвастрэньня. Чацьвёрты па велічыні інвэстыцыйны банк ЗША "Lehman Brothers" абвясьціў пра сваё банкруцтва. Найбуйнейшыя банкі сьвету ўжо не чакаюць дзяржаўнай падтрымкі, а сумесна фармуюць адмысловы стабілізацыйны фонд памерам 70 мільярдаў даляраў, каб забясьпечыць ліквіднасьць глябальнага рынку. Ці адаб’ецца ўсясьветны фінансавы крызіс на эканоміцы Беларусі?\nЦі закране усясьветны фінансавы крызіс Беларусь? Доктар эканамічных навук, экспэрт у пытаньнях усясьветнай эканомікі Аляксандар Лучанок выказаў такое меркаваньне:\n“Думаю, не. Таму што мы слаба завязаныя на ўсясьветныя рынкі. Ну, Расею трасе, а там гэта паўплывае перш за ўсё на фондавы рынак, на курс іх валюты паўплывае, таму што яны павінны падтрымліваць фондавы рынак. А ў нас фондавы рынак разьвіты слаба, няма чаму развальвацца, няма чаму быць у крызісе”.\nНезалежны экспэрт Зьміцер Бабіцкі лічыць, што непасрэднага эфэкту, які адаб’ецца на беларускім грамадзтве, на эканоміцы, ня будзе, бо фондавы рынак у Беларусі адсутнічае:\n“Няма фактычна тых акцыяў, якія могуць упасьці ў цане, з гэтым праблем няма. Адзінае, з чым могуць быць праблемы, гэта з тым, што гэтая сытуацыя пацягне за сабой запавольваньне тэмпаў эканамічнага росту, і адпаведна можа адбыцца падзеньне цэн на нафту. Для Беларусі гэта хутчэй мінус, чым плюс, бо мы шмат грошай зарабляем на перапрацоўцы нафты. Чым менш яна каштуе, тым меншая тая маржа, якая застаецца ў нашай эканоміцы.\nПрафэсар катэдры ўсясьветнай эканомікі Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўнівэрсытэту Галіна Шмаргоўская мяркуе:\n“У 1998 годзе быў азіяцкі фінансавы крызіс, які ўдарыў па Расеі і рыкашэтам дайшоў да нас. У 1980-я гады фінансавы крызіс быў у Мэксыцы, ён ударыў па такой квітнеючай краіне, як ЗША, бо ўсё ўзаемазьвязана — паміж імі быў значны гандаль. Я не хачу сказаць, што гэта наўпрост ударыць па нашай эканоміцы, але ўсе краіны ўзаемазьвязаныя так ці інакш”.\nЭкс-старшыня Нацыянальнага банку Беларусі, прафэсар Станіслаў Багданкевіч на пытаньне, ці адаб’ецца ўсясьветны фінансавы крызіс на эканоміцы Беларусі, адказаў так:\n“Я думаю, што не. У нас няма фондавага рынку, нас не закранае гэты ўсясьветны крызіс, у тым ліку і расейскі крызіс. Могуць быць нейкія прыватныя дробныя праблемы ў кагосьці. Але ў цэлым у нас не разьвітая гэтая сыстэма. У нас ёсьць толькі банкаўская сыстэма, фінансавай сыстэмы па сутнасьці няма. Таму нас гэты крызіс абыдзе. Мы можам у чымсьці нават выйграць: скажам, танна, за бесцань у Расеі скупіць якія-небудзь актывы. Але, я думаю, і гэтага ня будзе, бо ў нас грошай мала”.\nСтабільнасьць ці магчымы дэфолт: вайна крэдытных рэйтынгаў Беларусі


Сцяпан Латыпаў: Усе мае дзеянні звязаныя не з «неадэкватнасцю», а з супрацоўнікамі ГУБАЗа | Новы Час\nМінск +19℃ +19℃ +15℃ +24℃\nБрэст +20℃ +21℃ +19℃ +24℃\nВіцебск +20℃ +19℃ +13℃ +25℃\n10 чэрвеня ў 10.30 раніцы працягнецца суд над Сцяпанам Латыпавым, якога вінавацяць у супраціве супрацоўнікам органаў унутраных спраў, арганізацыя групавых дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, і махлярстве, здзейсненым ў асабліва буйным памеры.\nПадчас мінулага пасяджэння, якое адбылося 1 чэрвеня, Сцяпан Латыпаў распавёў пра катаванні, сказаў, што 51 дзень правёў у «прэс-хаце» — камеры, дзе зняволеным ствараюцца невыносныя ўмовы ўтрымання. Пасля гэтага ён спрабаваў перарэзаць сабе горла. З суда яго забрала «хуткая», у медыцынскім цэнтры на вуліцы Сямашкі зрабілі аперацыю. Затым з бальніцы хутка перавезлі ў СІЗА №1.\n11.25. Суд пастанавіў: прызначыць Латыпаву стацыянарную судова-псіхіятрычную экспертызу. Неабходна высветліць, ці есць у яго захворванне. Калі так, то ці можа ён браць удзел у судовых мерапрыемствах.\n11.20. Сцяпан Латыпаў зазначыў, што ён не мае схільнасцей да суіцыду. Сцяпан прысутным сказаў, што ўсе яго дзеянні дзеянні звязаныя не з яго «неадэкватнасцю», а з супрацоўнікамі ГУБАЗа. «Раней было ўжо ўсталявана, што я не маю суіцыдальных схільнасцей. Усе мае дзеянні звязаныя з дзеяннямі супрацоўнікаў ГУБАЗіК», — гаворыць Латыпаў адвакатцы са свайго шклянога загончыка.\n10.38. Суд разглядае прызначэнне псіхіятрычнай экспертызы.\nАдвакатка Латыпава не згодная на правядзенне экспертызы. Кажа, што Сцяпан яе праходзіў. Суд выдаліўся, каб вынесці рашэнне.\nАбвешчаны перапынак да 11.20.\n10.35. Сцяпан Латыпаў звярнуўся да суду: «Высокі суд, у сувязі з тым, што супрацоўнікі СІЗА забралі ўсе матэрыялы справы, прашу аб перапынку для разгляду справы». Суддзя адхіліў гэту просьбу.\n10.30. Распачалося судовае пасяджэнне. Сяцпана Латыпава змясцілі за шкляную агароджу, з ім там сядзяць два супрацоўнікі міліцыі\n10.15. Людзей не пускаюць у будынак суда. Каля ўваходу стаяць каля 15 чалавек. Кажуць, праз эпідэміялагічную сітуацыю.\n10.10. Перад заляй суду над Латыпавым прысутнічае прадстаўніцтва Еўрапейскага саюза і амбасады Швецыі. «Мы спрабуем сачыць за яго справай», — абяцаюць дыпламаты. Кажуць, што не ведаюць, ці застануцца на пасяджэнне, але, прынамсі, падтрымаюць сваякоў.\nНагадаем, Сцяпану Латыпаву інкрымінуюць тры артыкулы Крымінальнага кодэкса:\nСледства лічыць, што яму ўдалося даказаць увядзенне ў зман кліентаў. Нібыта Латыпаў паведамляў ім загадзя ілжывыя звесткі аб апрацоўцы баршчэўніка дарагім і высакаякасным сродкам.


15 сьнежань 2004, 12:19\nУчора ўвечары я сустрэўся з настаўнікам аднае з такіх школаў – па просьбе суразмоўцы прозьвішча яго не называю – і вось што пачуў з настаўніцкіх вуснаў:\n(Настаўнік: ) “У лістападзе затрымка выплаты заработнай платы настаўнікам нашага рэгіёна была шаснаццаць дзён. У гэтым месяцы таксама настаўнікі нашыя не атрымалі своечасова зарплаты. Ужо сярэдзіна сьнежня, а мы не атрымалі авансу, і ня ведаем, і ніхто нам ня можа сказаць канкрэтна – калі атрымаем гэтыя грошы”.\nМушу заўважыць, што праблемы з выплатай заробку зазналі й настаўнікі сумежных раёнаў. Чым тлумачыцца падобная сытуацыя? На пастаўленае пытаньне, ізноў такі, адкажа мой суразмоўца:\n(Настаўнік: ) “Ушацкі раён, Шумілінскі, Полацкі, Верхнядзьвінскі – гэтыя раёны знаходзяцца на датацыі. І нам тлумачаць тым, што своечасова не пералічваецца датацыя з абласнога бюджэту, таму ідзе такая затрымка па заработнай плаце”.\nТрэба адцеміць, што работнікі гарадзкіх школаў такіх праблемаў ня маюць. І мой суразмоўца выказаў наконт такога стану рэчаў пэўныя думкі, да якіх варта прыслухацца.\n(Настаўнік: ) “Мы ведаем, што нашыя сябры-настаўнікі, якія працуюць у Полацку й Наваполацку, своечасова атрымліваюць заробак, бо бюджэт гарадоў вельмі моцны. Жывем мы ўсе ў адной дзяржаве, а бюджэты ў нас, атрымліваецца, зусім розныя. А павінен быць адзін бюджэт – і для настаўніка, і для доктара, незалежна ад таго, дзе жывеш – ці ў вёсцы, ці ў горадзе”.\nА што канкрэтна кажуць полацкія раённыя ўлады, як яны зьбіраюцца выпраўляць сытуацыю? Я размаўляў з загадчыкам аддзела адукацыі Полацкага райвыканкаму Мікалаем Максімавым, і той паведаміў, што запазычанасьць па выплаце заробку настаўнікам склала па раёну 600 мільёнаў рублёў. Па сьведчаньні спадара Максімава, выплаты ўжо пачаліся. Аднак, заўважым ад сябе, не паўсюдна і ня ўсім адразу. З тае нагоды настаўнікі шэрагу школ пішуць зараз калектыўныя лісты ў аблвыканкам, а таксама гучаць патрабаваньні спыніць ад 23 сьнежня працу, калі заробкі ня будуць выплачаныя ў поўным аб’ёме.


Аўтар Леакадзія Ефранкова\nНе абыйшлося свята і без сюрпрызаў і гістарычных падзей. Адна жанчына прынесла ў дар парафіі самаробны вышываны абраз святога Мацвея, які цяпер будзе ўпрыгожваць раўбіцкую святыню. Аўтарка вырабляла абраз больш за тры гады ў тэхніцы вышывання крыжыкам.\nБараўлянскі хор, які суправаджаў урачыстасць сваім спевам, напрыканцы святой Імшы заспяваў акафіст. Першапачаткова гэты від хрысціянскай хвалебнай песні лічыўся больш распаўсюджаным сярод праваслаўных вернікаў, але яго выкананне, безумоўна, захапіла ўсіх, хто прысутнічаў у капліцы.\nІншыя матэрыялы ў гэтай катэгорыі: « У Смаргонскім араторыі адбылося адкрыццё Савіо-клуба Смаргонская парафія пажадала кс. Паўлу Шчарбіцкаму SDB плённай працы на новым месцы служэння »


Не клапацiцеся пра заўтрашняе\nОпубликовано: 11.07.2014 15:35:00\nЧалавек часта заклапочаны многімі справамі. Гэтаму спрыяе хуткі тэмп жыцця. Такім чынам ён становіцца нявольнікам сваіх штодзённых клопатаў...\nЧалавек часта заклапочаны многімі справамі. Гэтаму спрыяе хуткі тэмп жыцця. Такім чынам ён становіцца нявольнікам сваіх штодзённых клопатаў. Клопаты могуць быць разнастайныя — неабходна купіць новую модную рэч, лепш харчавацца, адпавядаць нейкаму статусу і г. д.\nКаб дагадзіць сваім жаданням, чалавек жыве ў пастаяннай пагоні за нейкім прывідам шчасця. Увасабленнем гэтага шчасця могуць быць грошы як універсальная рэч, за якую нібыта можна ўсё набыць. У такім выпадку грошы, да якіх чалавек хутка прывязваецца, служаць дрэнным мэтам. Яны знявольваюць чалавека. Аднак самі па сабе грошы і розныя матэрыяльныя даброты не маюць такой моцы. Чалавек сам згаджаецца на такое зняволенне, бо “тое, што выходзіць з чалавека, робіць яго нячыстым” (Мк 7, 15). Як кажуць, грошы — гэта добры слуга, але дрэнны гаспадар.\nЕвангелле, перасцерагаючы ад клопатаў пра сваё жыццё, не заахвочвае нас нічога не рабіць, але засцерагае ад празмернага напаўнення свайго розуму справамі штодзённасці, справамі толькі адзення і ежы, а таксама нагадвае, каб чалавечая праца спалучалася заўсёды з верай у бясконцую дабрыню Бога. Вернасць дабротам гэтага свету з’яўляецца адначасова нявернасцю Богу.\nМы можам прыдумаць для сябе чарговыя клопаты, планы на будучыню, а калі яны не спаўняюцца, трапляць у роспач, паўтараючы, што Бог нас пакінуў. Мы не атрымалі тое, аб чым прасілі падчас малітвы, нашы планы не здзейсніліся — гэта не знак таго, што Бог нас пакінуў. Можа быць, Божыя планы былі іншыя? Можа быць, у гэтым вінаваты грэх іншага чалавека? У рэшце рэшт, той, хто захавае вернасць Богу, не будзе расчараваны.\nКаб навучыцца любіць Хрыста, а не толькі думаць пра матэрыяльнае, неабходна адкрыцца на Яго любоў, бо “гэта Ён працуе, а не мы, Ён любіць першы”, як кажа Папа Францішак. Клопат пра штодзённае, які займае чалавечае сэрца, прыводзіць да яшчэ аднаго стану, калі звычайна чалавек кажа, што Бог забыўся пра яго. Гэта стан цяжкага граху. У такія моманты здаецца, што калі я забыўся пра Бога, то і Яму няма чаго пра мяне памятаць. Аднак Ён памятае пра нас проста таму, што любіць. Без умоваў, без тлумачэнняў. Значыць, Яго любоў мацнейшая за грэх.\nКожны з нас сам выбірае жыццё або смерць, свабоду ў Богу або ілжывую свабоду граху, але мы ведаем, што на самай справе кожны грэх робіць чалавека нявольнікам. Бог не нагадвае пра нашыя слабасці. Нявольнікам граху Ён кажа проста: “Выйдзеце на свабоду!” (Іс 49, 9). Ён чуе голас тых, хто просіць Яго аб збаўленні, прабачае і ратуе, таму што Ён — “Бог, Які з’яўляецца Любоўю” (1 Ян 4, 16).\nКсёндз Кiрыл Бардонаў


Статкевіч, Міхалевіч, Мілінкевіч ідуць на выбары\n19 ліпень 2012, 17:26\nАкцыя пратэсту пасьля прэзыдэнцкіх выбараў у сьнежні 2010 году ў Менску\nІх ініцыятыўныя групы падалі ў чацьвер дакумэнты на рэгістрацыю.\nУдзельнікі грамадзянскай ініцыятывы «Свабоду Мікалаю Статкевічу і іншым палітвязьням!» падалі дакумэнты на рэгістрацыю ініцыятыўных груп па вылучэньні кандыдатамі ў дэпутаты Мікалая Статкевіча і Алеся Міхалевіча.\nДакумэнты на рэгістрацыю груп Статкевіча пададзеныя ў большасьць акруговых камісій Беларусі, у тым ліку ва ўсіх абласных цэнтрах і Менску.\nВа ўсіх акругах Менску пададзеныя сьпісы на рэгістрацыю ініцыятыўных груп былога кандыдата ў прэзыдэнты Алеся Міхалевіча, які атрымаў палітычны прытулак за мяжой.\n«З дапамогай выбарчай кампаніі мы хочам прыцягнуць увагу да таго, што ў турме сядзіць кандыдат у прэзыдэнты — Мікалай Статкевіч, а другі — Алесь Міхалевіч — знаходзіцца ў выгнаньні. Усе астатнія ўдзельнікі прэзыдэнцкіх выбараў — дэмакратычныя кандыдаты ў прэзыдэнты — тым альбо іншым чынам ушчэмленыя ў правах», — сказала у інтэрвію БелаПАН жонка Статкевіча Марына Адамовіч.\nСёння таксама падала дакумэнты на рэгістрацыю ініцыятыўная група па вылучэньні кандыдатам у дэпутаты лідэра руху «За Свабоду» Аляксандра Мілінкевіча. Вылучаецца Мілінкевіч па Менскай Уруцкай 109-й акрузе.


Пенсионеры Миор могут заниматься творчеством » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nПенсіянеры Міёр могуць займацца творчасцю\nУ аддзяленні дзённага знаходжання для грамадзян сталага ўзросту тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва 22 верасня адбыўся дзень адчыненых дзвярэй. Пашырыць кола зносін, навучыцца рукадзеллю, падмацаваць здароўе. Пра паслугі аддзялення гаварылі за чаяваннем у гасцінай тэрытарыяльнага цэнтра.\nНа сустрэчу запрашалі прадстаўнікоў залатога ўзросту. Завітала амаль два дзясяткі. Былыя супрацоўнікі дзяржстраху, сфер адукацыі, медыцыны, бытавога абслугоўвання. Аб'ядноўвае іх агульная рыса — жаданне жыць поўным жыццём і рознабакова развівацца.\nДля Яніны Вітко гасцёўня ТЦСАН, можна сказаць, родныя сцены. Працавала майстрам у трыкатажным цэху, які калісьці тут знаходзіўся. Галіна Конан у мінулым загадвала Домам быту, займалася прадпрымальніцтвам, цяпер радуецца ўнукам і падарожнічае. У Рэгіны Невядомскай неўтаймаваная творчая энергія. Былы кіраўнік гурткоў і выхавальнік шмат умее рабіць сваімі рукамі.\n"Шчасце і зносіны выключаюць старасць" —такі дэвіз у аддзялення дзённага знаходжання для грамадзян сталага ўзросту. Загадчыца Святлана Рынкевіч заўважыла, што старэць не модна, што зносіны з людзьмі пераадольваюць пачуццё адзіноты. Прыклад таму—клубы "Бажэна" ў Міёрах, "Залаты ўзрост" у Дзісне. У праграме новага аб'яднання "Свет пазітыву" запланаваны сеансы музыка-, колера-, смехатэрапіі.\nДырэктар ТЦСАН Алена Шамёнак падрабязней спынілася на магчымасцях аддзялення. Наведвальнікі змогуць займацца на трэнажорах, адпачываць у пакоі рэлаксацыі, асвоіць розныя віды рукадзелля і камп'ютар. Патрэбна прынесці медыцынскую даведку і пра склад сям'і, напісаць заяву і падпісаць дагавор.\nСловы дырэктара пра творчыя навыкі пацвердзілі супрацоўніцы Алена Плехтан і Міраслава Плотнікава. Паказалі на майстар-класах, як плесці кошыкі з газетных трубачак, ствараць дамавічкоў, аксесуары з гальштукаў, фотарамкі і скрыні з кардону. Гэта толькі частка цікавых знаходак, якія прапануюць наведвальнікам.\nМяркуючы па водгуках гасцей, аддзяленне дзённага знаходжання для грамадзян сталага ўзросту ў Міёрах стане запатрабаваным.\nДАВЕДКА. Аддзяленне дзённага знаходжання для грамадзян сталага ўзросту стала працаваць у Міёрах сёлета з 1 верасня. Загадчыца—Святлана Вітальеўна Рынкевіч. Стаць наведвальнікам можа пенсіянер ва ўзросце ад шасцідзесяці год. Хто маладзей, паспрабуе сябе ў ролі валанцёра. Паслугі, акрамя работы з камп'ютарам, бясплатныя. Даведкі па тэлефоне 4 21 44.\n» Новая услуга в Миорском ТЦСОН