Да 70-годдзя Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне\nНаш спектакль – даніна памяці тым, хто цаной уласнага жыцця дапамог наблізіць Перамогу над фашызмам. А яшчэ пра тое, наколькі вайна сваёй жорсткасцю, антыгуманнасцю, вычварэнствам супярэчыць чалавечай прыродзе, прызначэнню чалавека на Зямлі.\n- Вайна змяняе псіхалогію чалавека, раскрывае яго, прымушае паказаць усё схаванае ўнутры. І гэта сама страшнае, а можа – і самае галоўнае ў жыцці.\n- Сорамна за любую вайну: калі думаюць, што заб’еш іншага – і тваё жыццё палепшыцца. Горка да слёз за забітых дзяцей і маці. Жудасна ад разнастайнасці нечавечых здзекаў. Невыносна балюча ад таго, на што здольная чалавечая злосць. Наколькі жорсткім можа быць сэрца без любові!\n- Мяне захапляе моц духу людзей, якія вытрымалі вайну. Гэта момант ісціны для кожнага: які ён – Чалавек з вялікай літары, ці зможа застацца такім жа і вытрываць усё гэтае. Кожны асабіста для сябе.\n- Калі я ўбачыла акіян, як хвошчуць хвалі, я адчула сябе вельмі-вельмі маленькай, пясчынкай. Вайна, у параўнанні з гэтымі хвалямі, – моцная рукатворная стыхія. Многія кажуць, што гэта пякельная машына. Можа быць і так… Для мяне гэта як ураган, перад якім чалавек не мае ўлады, ён робіцца нічым і нікім.\n- Вайна - наша горкая гісторыя, жудасная праўда, ад якой ные сэрца і плача душа!\n- Вайна – гэта трагедыя. Адбылася тупая, бязглуздая здрада вярхушкі Савецкай дзяржавы свайму Народу. Я не маю права, напэўна, пра гэта разважаць, але гэта маё меркаванне.\n- Вайна... Адчуваю, а сказаць складана.... Таму што ніводнае слова не здольнае перадаць той жах, якія я адчуваю, думаючы пра вайну. Не ўяўляю, колькі патрэбна адвагі, каб выжыць з усведамленнем таго, што забіваюць тваіх дзяцей, бацькоў, каханых, і знаходзіць сілы жыць далей. Я не ўяўляю, як можна забіць жывёлу, а думаючы пра забойства людзей, тым больш такое маштабнае, я проста адмаўляюся верыць у жорсткасць, на якую здольнае чалавецтва.\n- Вайна – гэта боль і страх за пакаленне маіх прадзядоў і прабабуль, іх дзяцей. Гонар за іх мужнасць, цярпенне, чалавечую годнасць. Нізкі паклон іх адвазе. Няхай у нашых сэрцах жыве памяць пра іх і пра іх подзвігі!\n- Вайна – гэта боль. Сэрца сціскаецца і наварочваюцца слёзы пры думцы пра дзяцей, жанчын, ні ў чым не вінаватых, якіх жорстка вынішчалі фашысты! Гэтыя гады і паплаціліся за гэтае, так ім і трэба. Няма чаго ім таптаць нашую зямлю. І яшчэ, канешне, адчуваю вялікі гонар за Нашу Перамогу.\nУ спектаклі выкарыстаны вершы Генадзя БУРАЎКІНА.


Будзьма беларусамі! » Самае цікавае з адукацыйнай праграмы aDNaK (АНЛАЙН)\n30 чэрвеня ў крэатыўным хабе “Корпус 8” пачаўся фестывальны дзень Сёмага фестываля aDNaK!\n“Будзьма” клапоціцца пра тых, хто не змог з розных прычынаў трапіць на адукацыйную праграму і прапануе даведацца пра самыя яскравыя выказванні выступоўцаў.\nЭтна-натхненне як шлях да аўдыторыі\nВольга Алейнік: “Этна-натхненне” – гэта нараджэнне сучаснага фальклора, якое актыўна выкарыстоўваецца ў свеце. Этнічныя элементы ў дызайне ствараюць своеасаблівую магію. Пры гэтым этна-элементы наўпрост звязаныя з сучаснасцю, з тым культурным пластом, які мы ствараем зараз”.\nВікторыя Кавалевіч: “Напрыклад, кампанія Slavia на рынку ўжо дваццаць гадоў. Адной з нядаўніх задач кампаніі было стварэнне новай эстэтыкі — пры дапамозе “славянскіх” шрыфтоў, беларускага хуткапісу, успрыманне брэнда цалкам змянілася. Тут дадаліся колеры, шрыфты, элементы арнамента. Яскравы прыклад таго, як этна-натхненне працуе на карысць брэнда. Дзякуючы новаму падыходу, дадалося новай аўдыторыі — моладзевая.\nВажны момант, калі чалавек выхоплівае “этнічную” хвалю з асяроддзя, як Кандзінскі натхняўся інтэр’ерамі вясковай хаты. Але нават этнічныя рэчы нельга выкарыстоўваць празмерна, бо асноўная задача стварыць арганічны прадукт.\nСакрэт такой камунікацыі, што яна ўздзейнічае глыбей, але патрабуе вялікай асцярожнасці: тут альбо трапіў, альбо ўсё сапсаваў.\nТаццяна Лісіцкая: “Мы праводзілі біяметрычныя даследванні каб патлумачыць, чаму людзі звяртаюць увагу на тую ці іншую рэкламу. Для разумення сітуацыі мы дадаем да гэтага яшчэ і класічныя метады даследвання, бо нават негатыўныя рэчы могуць выклікаць вялікую увагу.\nМы паказвалі фота прадуктаў рэспандэнтам і фіксавалі біяметрычныя паказчыкі, а пасля папрасілі запоўніць анкету. Даследванне тычылася тавараў, сярод якіх былі тавары, у афармленні якіх выкарыстоўваліся элементы арнамента. Напрыклад, доктарская каўбаса (некалькі гатункаў, у афармленні адной з якіх выкарыстоўваўся арнамент) паказала наступны вынік: 52.5 працэнты апытаных запомнілі менавіта каўбасу “з вышыванкай”.\nШто тычыцца такога самага эксперымента, але з вяршкамі, то “вышыванка” на этыкетцы саступіла па цікавасці толькі брэнду “Простоквашино”, што зразумела, бо там выкарыстаныя пазнавальныя для кожнага вобразы, знаёмыя з дзяцінства. Аналагічны эксперымент з півам адправіў арнамент на трэцяе месца, але тут мог спрацаваць момант абірання любімай маркі. Піва “Бобров”, якое мае на этыкетцы арнамент, запаміналася не “вышыванкай”, а іншымі момантамі. Пры эксперыменце з цукрам, погляд рэспандэнтаў фіксаваўся на адным гатунку, але запомніўся большасці іншы – беларускамоўны цукар “Цудоўная цукерня”.\nПа выніках агульных даследванняў, прадукцыя з “вышыванкай” прыцягвае ўвагу, вылучае прадукт, але не з’яўляецца стоадсоткавай гарантыяй сімпатыі з боку пакупніка. Усё залежыць ад выканання. Рэспандэнты ў большасці лічаць упакоўку з арнаментам як “патрытычную”, і, што вельмі важна, “сучаснай”. Такім чынам, трэнд змяніўся, і арнамент перастаў лічыцца чымсьці вясковым.\nТакая самая сітуацыя склалася з адзеннем, бо арнамент прыцягвае ўвагу мацней, чым іншая вопратка. 55 працэнтаў апытаных гатовыя насіць вопратку з арнаментам.\nВышыванка, гамбургер і савецкі беларус\nВольга Раманава: “Сучаснае масавае мастацтва гэта калаж — абсалютна розныя вобразы, дыскурсы і культурніцкія пласты. Беларускі візуальны калаж мае сваю спецыфіку: наша культура не толькі пост-мадэрн, але і пост-савецкі-саюз. Вобраз савецкага беларуса ў рэкламе сустракаецца паўсюль, паралельна ў мінскім метро можна сустрэць выяву гіганцкага гамбургера — вялікія выявы ежы сталі сапраўдным трэндам у Мінску. З пункту гледжання псіхааналізу, вялікая ежа, гэта лабавы мэсэдж, які “пазбаўляе” праблем.\nШто тычыцца савецкага дыскурса, ён можа быць свядомым (як шакалад “Алёнка”, ці слоган “Краіне патрэбныя праграмісты”), але несвядомы савецкі дыскурс куды больш цікавы. Напрыклад, “славутыя” “божьи коровки не курят в кроватке…”. Чаму гэта савецкі дыскурс? Стаўленне да гледача як да дзіцёнка, якога трэба навучыць відавочным рэчам. Вобраз народа, які мае патрэбу ў выхаванні з’явіўся ў 1930-ыя. І гэты дыскурс выходзіць не на свядомым узроўні. Ці гадзіннікі “Луч”, на рэкламе якіх бізнэсмен размаўляе бюракратычная мовай”.\nШто такое савецкі беларус і савецкая беларускасць? Па-першае, кажа Вольга Раманава, гэта “нацыянальная форма і сацыялістычны змест” (сталінская тэза, якая стала законам з 30-ых). Усе нацыянальнасці мелі адрозненні песнямі-пляскамі-вопраткай, але ў астатнім яны былі адным вялікім савецкім народам.\nЗараз “бум вышыванкі”, спроба выцягнуць арнамент з савецкага дыскурса, цяпер гэта спасылка да архаікі, гэта больш палітызаваны сімвал, насуперак аплаітычнай савецкай вышыванцы.\nКамерцыйнае поле працуе такім чынам, што любая знаходка робіцца стэрэатыпам ці штампам — як і мусіць быць у масавай культуры. Іншы цікавы момант — фантазіі пра архаіку цягнуць за сабой тэзу пра нацыю як этнічную еднасць, што ў ХХІ стагоддзі выглядае састарэла.\nВольга Шпарага: Ці ёсць альтэрнатыва вышыванцы? Тут пытанне, якім мы хочам бачыць наша грамадства. У нас ёсць прыклад гербаў гарадоў, якія адсылаюць да агульнаеўрапейскай культуры (атрыманне Магдэбургскага права, гандаль і г.д.).\nСпадарыня Шпарага прыводзіць прыклад Лодзі, дзе былы завод перарабілі ў культурніцкую прастору. У Беларусі ёсць надзвычай цікавыя мастакі, створаныя імі вобразы могуць стаць сімваламі краіны.\nТакім чынам беларускае грамадства разнастайнасці можна пабудаваць у тым ліку на наступных прынцыпах:\n— Можна рабіць бачнымі не толькі маладых і моцных, карнавал ідэнтычнасцяў, у тым ліку сэксуальных.\n— Савецкая спадчына, якая напаўняецца новым сэнсам, крэатыўныя прасторы ў савецкіх заводах.\nКалі вы хочаце трапіць на нашу адукацыйную праграму, але не можаце знайсці “Корпус 8”, то мы падрыхтавалі для вас мапу.\nMake it hard, альбо аўтэнтыка на маршы\nАндрэй Халецкі: Сем год таму мы разважалі, ці ёсць сэнс рабіць рэкламу па-беларуску, як бачым зараз – сэнс больш чым ёсць.\nЯк хутка стварыць крэатыў?\nПа-першае, давайце паразважаем што такое чалавек. Гэта тры пачаткі: быць асобай, быць як усе, быць іншым.\nБыць як усе — гэта характэрна для нашай краіны ўвогуле. Нашыя кліенты часам баяцца вылучыцца, быццам баяцца, што іх заўважаць. Гэта вельмі смешна.\nБыць асобай. Часам чалавека перакліньвае ад падобнасці, і ён пачынае задаваць сабе пытанне: хто я, навошта я? З такім чалавекам вельмі проста — яму кажаш “ну вось вы, дакладна зразумееце толькі вы”.\nБыць іншым. Сучаснае жыццё так трансфармавала нашую свядомасць, што кожны хоча быць іншым. Мы пачынаем шукаць сваю асобу ўсімі метадамі.\nУ кантэксце крэатыва, вельмі просты спосаб нешта стварыць — разуменне, што чалавеку трэба сказаць. Вельмі простая рэч, але яна працуе.\nВось яшчэ важны пункт. Чалавек сельскагаспадарчай эпохі жыў у сям’і. Пасляіндыстрыяльная эпоха: чалавек у рэальным жыцці — усё ягонае існаванне зводзілася да простых каштоўнасцяў — пакапацца ў машыне, схадзіць у грыбы і пакатацца на лыжах. Гэта тычыцца чалавека савецкай эпохі.\nШто маем. Што ў чалавека ў галаве? Сучасны чалавек жыве ў “плямёнах”, у дзясятцы плямёнаў адначасова. Трэба ўяўляць, што казаць такому чалавеку. Трэба разумець, у нас мульціскрынавая свядомасць, мы мусім разлічваць на вялкіую колькасць “плямёнаў”.\nТрэцяе. Псіхаграфічнае сегментаванне. Харошая камунікацыя пачынаецца там, дзе вы кажаце правільныя рэчы. Экстраверт — гэта пошук спантаннай асалоды, інтраверт — імкненне да кантролю сябе і сітуацыі. Калектыўнае “мы” – прыналежнасць да групы, замяшчэнне індывідуальных імкненняў. Насупраць “я” – персона і лідэрства. Беларускія вытворцы любяць лідзіраваць – “якасць, правераная часам”, “з новым ваказалам у новае стагоддзе”. Такім чынам трэба арыентавацца на вось гэтыя чатыры тыпы і характэрныя асаблівасці.\nЧацвёртае – трэнды. Для камунікацыі неабходна ў тым ліку кароткая інфармацыя без глыбокага разбору, адукацыя ў забаўляльным фармаце, новыя прасторы для камунікацыі і працы.\nПрыдумай сваю аўдыторыю сам\nСяргей Шыма: Тэма нашай гутаркі сёння – аўдыторыя. Вельмі складана зразумець, што ўплывае на паводзіны людзей.\nШто тычыцца брэндынгу: варта выехаць у любую суседнюю краіну і вочы разбягаюцца ад колькасці брэндаў. Бачна, што за гэтым стаіць добрая праца спецыялістаў. Я спрабую рухаць брэндынг у нашай краіне. У часы крызісу людзі сталі менш траціць грошаў на крэатыў, але больш на брэндынг.\nНехта добра сказаў: “аўдыторыя без брэнду ёсць, але няма брэнду без аўдыторыі”. Для брэнда вельмі важны партрэт. Брэнд – гэта прадчуванне. Вельмі часта выкарыстоўваюць метафару – брэнд перадаецца праз вобраз чалавека.\nСкажу адну крамольную рэч, за якую мяне магчыма ўзненавідзяць маркетолагі: “аўдыторыю можна прыдумаць!”.\nУніверсальны інструмент – гэта архетыпы. Яны схіляюць адчуваць і мысліць пэўным чынам ў канкрэтных сітуацыях і пры ўзаемадзеянні з канкрэтнымі аб’ектамі. І чалавек і брэнд выражаюцца праз архетып.\nНашы людзі ў Канах\nШтогод на фестываль aDNaK завітваюць “маладыя Канскія львы” – беларускія рэкламісты, якія трапілі на легенадрны рэкламны фестываль. Прапануем вашай увазе найбольш цікавыя тэзы ад гасцей сёлетняга фестываля.\nГонар Беларусі ў Францыі абаранялі Канстанцін Лукьянаў, Юлія Брайчук, Ілля Доўнар і Анастасія Назарава.\nКанстанцін Лукьянаў: Сёлетні фестываль у Канах можна было назваць віртуальным, бо асноўныя гульцы на рынку ўкладаюцца ў віртуальную рэальнасць.\nСёлета статус “маладых львоў” быў прыроўнены да статуса асноўных удзельнікаў, і мы мелі доступ да любых мерапрыемстваў.\nПа словах кітайскіх гульцоў, 70 працэнтаў пакупнікоў схільныя абіраць прадукт, у якім фігуруе “няшнасць”.\nНашай задачай у Канах было вырашыць задачу адсутнасці доступа да прыбіральні ў бедных краінах. Бо для бедных краін гэта вялікая праблема, праз якую распаўсюджваюцца хваробы. Мы стварылі прынт, дзе параўноўваліся чэргі ў прыбіральні бедных краін з чэргамі ў офіс Apple у развітых.\nЮлія Брайчук: Брыфінг у Канах ад брыфінгу ў Беларусі адрозніваецца хіба толькі часам — пасля працаваць дазвалялася паўсюль, хоць на пляжы, але без доступа ў працоўную зону да раніцы.\nНашай тэматыкай была ежа – стварэнне брэнда, які прапагандаваў бы здаровы лад жыцця ў краінах, якія развіваюцца. Гэты брэнд мусіў супрацьстаяць McDonald’s ці KFC. Пры гэтым нэймінг таксама мусілі прыдумаць мы. Мы вырашылі стварыць інфармацыйную платформу і серыю постэраў. Слоган атрымаўся “Ты ёсць тое, што ты еш”.\nІлля Доўнар: Мы разам з Анастасіяй працавалі ў адной камандзе. Два ключавыя кірункі, у бок якіх накіруецца сфера, гэта віртуальная рэальнасць і штучны інтэлект.\nАнастасія Назарава: Па словах спікераў, гэта трэці этап рэвалюцыі – гэтая хваля ідзе, калі механізм пачынае мець новыя якасці, і можа вырашаць задачы, якія раней мог рабіць толькі чалавек. Адзін з дакладаў быў прысвечаны спартовай вопратцы, стратэгія была – рух за справядлівы спорт. То бок за спаборніцтвы без допінгаў, якія часам навязваюць спартоўцам спонсары. Адзін з вядомых спартоўцаў, які пацярпеў ад падобнай гісторыі, і стаў тварам брэнда.\nНашай задачай было дапамагчы жанчынам шчыра паведамляць пра хатні гвалт. Мы працуем на апярэджанне. Калі тэлефон патэнцыйнай ахвяры прыходзіць у рух (што лагічна ў момант гвалту), актывізуецца спецыяльны плагін, які дасылае паведамленне сябрам ці ў паліцыю калі з чалавекам насамрэч нешта здарылася.\nДзіўны новы інтэрактыўны свет!\nХэдлайнерам сёлетняй адукацыйнай праграмы стаў Давар Руне (Davor Runje, Харватыя), сузаснавальнік digital-агенцтва DRAP, якое атрымала найбольшую колькасць узнагародаў у краіне.\nПрыводзім найбольш цікавыя вытрымкі з лекцыі спадара Руне “Як інтэрактыўнасць змяніла свет?”\nПаразмаўляем на тры тэмы. Першая прысвечана людзям, якія нарадзіліся ў 2000-ыя, камунікацыю гэтых людзей. Другая — паспяховыя кейсы. І трэцяя — паразважаем, у якім накірунку рухаецца сфера.\nУ Pink Floyd ёсць песня пра тое, як школа робіць людзей аднолькавымі. У маім дзяцінстве было толькі тэлебачанне, дзе ўсё адбывалася паводле шаблона для ўсіх. Нашае пакаленне збольшага ніколі не аспрэчвае аўтарытэты, і лічыць сябе шчаслівымі людзьмі.\nЗ новым пакаленнем усё не так. Пакаленне 15+ паказвае, што мы не можам сканцэнтравацца на чым-небудзь больш чым на 8 секунд. Новае пакаленне зусім не глупае, як лічаць некаторыя. Бізнэсам хочуць заняцца 17 працэнтаў, 46 – сапраўдныя геніі-тэхнолагі, а звычайных работнікаў ля 34 працэнтаў. Гэта тыя, каго можна назваць добрымі выканаўцамі.\nГэтыя людзі не хочуць губляць час на тое, што ім нецікава — пракручванне стужкі ў фэйсбуку гэтаму доказ, яны адсочваюць толькі тую інфармацыю, якая іх зачапіла. Раней выбару, апроч тэлебачання, не было, зараз сітуацыя такая, што чалавека нельга прымусіць чытаць ці глядзець тое, што яму нецікава.\nЗараз мы назіраем падзенне папулярнасці сайтаў кшталту Yahoo, бо яны не маюць сацыяльнага складніка. Гэта як сітуацыя з музыкай, пераход ад вініла да музыкі ў інтэрнэце ў нашы часы.\nДастасаванні-мэсэнджэры — галоўны трэнд апошняга часу. Бо тут, як і ў сацыяльных сетках, галоўнае ў магчымасці камунікацыі.\nПершай гульнёй для фэйсбука ў Харватыі стала такая: раней жыхары збіралі сцікеры з жывёламі, якія ўкладаліся ў шакаладкі, пасля адна з кампаній проста перанесла гэтую гульню (ці нават традыцыю) у віртуальную рэальнасць. Поспех быў велізарны. Актыўных удзельнікаў налічваецца болей за 500 тысяч. А галоўнае, гэта рэклама таго самага шакалада. Пры дапамозе гэтай гульні атрымалася ажыцявіць некалькі важных праектаў – напрыклад, калі ў гульні будавалі той ці іншы будынак, на атрыманыя ад продажу сцікераў грошы, гэтыя ж будынкі з’яўляліся і ў жыцці.\nЦі такі прыклад. Кмпанія Nescafe хацела стварыць дадатковую камунікацыю для кліентаў. Па горадзе з’явіліся кубкі для кавы, заблакаваныя кодам, які распаўсюджваўся праз фэйсбук. Кубкі былі прымацаваныя да мастоў і сцен. Атрымаўшы код, можна было абмяняць кубак на сапраўдны кубак кавы, а камунікацыя праз фэйсбук дазваляла незнаёмым людзям сустрэцца. Праект меў вялікі поспех, і водгук пайшоў па ўсім свеце.\nЮрась Ускоў, фота – Яўген Ерчак Зарына Кандрацьева


Гэта продаж - гэта навука ці мастацтва? | Martech Zone\nНавука пра продаж ці мастацтва?\nАсяроддзе, верасня 18, 2013 Аўторак, верасень 17, 2013 Douglas Karr\nГэта настолькі выдатнае пытанне, што я вырашыў задаць яго двум спецыялістам, якія ведаюць, што працуюць з вядучымі аддзеламі продажаў кожны дзень. Біл Каскі з Навучанне продажам каскі з'яўляецца нацыянальна прызнаным экспертам і трэнерам па продажах, а таксама Ісаакам Пелерынам з TinderBox - платформа прапаноў па продажах, якая хутка ўзрасла. Абодва кліенты!\nАд Ісаака: Мастацтва продажаў\nНа гэтым тыдні я пабываў на канцэрце, каб убачыць, як Мамфард і сыны выконваюць энергічнае шоў. Гэтыя хлопцы выконваюць адны і тыя ж песні вечарам за ноччу, ладзяць аднолькавыя жарты з натоўпам і выкарыстоўваюць адны і тыя ж жарты, але так ці інакш ім удаецца выступіць такім чынам, каб гледачы адчувалі, што гэта сапраўды іх любімы прыпынак у туры. Ёсць аспекты канцэрта, якія з'яўляюцца простай навукай, і калі элементы злучаюцца разам з намерамі, гэта мастацтва.\nЯ лічу, што гэта карэлюе з продажам. Ён павінен адчуваць сябе мастацтвам, застаючыся пры гэтым укаранёным у навуцы, што я называю "разлічанай спантаннасцю". Вы павінны разумець сваю аўдыторыю і ведаць, куды рухаецеся, рэагуючы на яе патрэбы, бо атрымліваеце зваротную сувязь на працягу ўсяго працэсу пакупкі.\nТое, што аддзяляе мастацтва ад навукі, - гэта намер. Ёсць некалькі навуковых законаў, якія рэгулююць працэс продажу. Як колькасць патэнцыяльных кліентаў, якім трэба патэлефанаваць, каб атрымаць патэнцыйных кліентаў, якія пераўтворацца ў магчымасці, альбо як хутка вы павінны сачыць за ўваходнымі патэнцыяламі, перш чым яны астынуць. Падобна таму, як зямля, якая круціцца на гэтай восі, стварае ўзор усходу і заходу сонца, і гэта павінна адбывацца з бясконцай паслядоўнасцю, каб рухавік даходаў працаваў.\nДобры гандлёвы прадстаўнік разумее навуку, якая ляжыць у аснове такога паводзінаў. Выдатны гандлёвы прадстаўнік ведае, як данесці паведамленне да патэнцыялу такім чынам, каб ён быў унікальным. Яны ведаюць, як выкарыстоўваць інтэлект, сабраны ў навуковым працэсе, для стварэння персанальнага вопыту пакупкі. Такім чынам, вялікія продажы могуць быць узняты да віду мастацтва (у прыватнасці, перформансу), калі навуковыя законы, якія рэгулююць ваш сусвет продажаў, добра разумеюцца, каб у кожны спектакль можна было ўнесці нюансы, якія здзівяць і ўзрадуюць вашу перспектыву.\nАд Біла: Навука аб продажах\nВыдатныя людзі, якія прадаюць, падобныя на алімпійскіх бегуноў: яны прабягаюць практыку за міль да пачатку гонкі. Яны ніколі не проста выходзяць і спаборнічаюць. Да дня спаборніцтваў яны гатовыя, псіхічна і фізічна. Звычайна прадаўцы адмаўляюцца рабіць тое, што трэба, каб дасягнуць поспеху. Таму тавараабарот у гэтай прафесіі такі высокі. Навука пра продаж рыхтуецца да канкурэнцыі. Мастацтва заключаецца ў разуменні чалавечай прыроды, калі ты ўжо ў гульні.\nВы можаце загрузіць апошнюю электронную кнігу Velocify для атрымання цудоўных парад экспертаў і больш глыбокага аналізу некаторых найбольш каштоўных мастацкіх і навуковых метадаў продажу сёння - Ідэальны баланс паміж мастацтвам і навукай.\nКлючавыя словы: мастацтва продажаўУключэнне продажаўнавука аб продажах\nСіла індывідуальнага маркетынгу\nUserVoice: Зваротная сувязь, запыт функцый і адсочванне памылак зроблена проста!\n18 верасня, 2013 ў 1: 38 PM\nЛюбы чалавек можа ўзяць тры асноўныя колеры і зрабіць другасныя, але толькі мастак можа ператварыць іх у шэдэўр, на які варта паглядзець і што цікава, хаця некаторыя лічаць яго шэдэўрам, іншыя могуць не бачыць.


У анархіста, які пікетаваў гатэль Marriott, учынілі ператрус\nУЖЫВУЮ Лаўрыненка: «Калі будзе мільён ІТ-шнікаў — будзе іншая краіна»\nЛаўрыненка: «Калі будзе мільён ІТ-шнікаў — будзе іншая краіна»\n10 кастрычнік 2019, 11:34\nАнархісты зладзілі акцыю пратэсту на ўваходзе ў гатэль, дзе праходзіў форум «Менскі дыялёг». 7 кастрычніка 2019 году\nРаніцай 10 кастрычніка дома ў анархіста Сяргея Сазановіча, які зарэгістраваны ў Століне, прайшоў ператрус. Праваахоўнікі забралі цьвёрды дыск кампутара і ноўтбук, якія належыць анархісту, а таксама іншыя прылады.\nСамога Сяргея Сазановіча дома не было. Менскія анархісты зьвязваюць перасьлед аднадумца з акцыяй салідарнасьці са Зьмітром Паліенкам, якая прайшла 25 сакавіка, а таксама пікетам каля гатэля Marriott 7 кастрычніка.\nМаці Сяргея Іна Сазановіч расказала пра ранішні візыт:\n«Паказалі ордэр на вобшук, што расьсьледуюць справу аб псаваньні маёмасьці Менскага гарадзкога суду. Запомніла час, калі гэта адбылося, паводле той паперы, — 24 верасьня ў 23.53. Таксама там было прозьвішча сябра майго сына Сяргея Неўдаха, але, ці правялі і ў ягонай хаце ператрус, мне невядома. Забралі, што ім трэба, і пайшлі. Паводзілі сябе карэктна», — адзначыла Іна Сазановіч.\n«Шчасьлівыя жыць у дыктатуры». Анархісты правялі акцыю ў Менску\nПрэсавая сакратарка МУС Вольга Чамаданава пацьвердзіла, што аб псаваньні маёмасьці Менскага гарадзкога суду праводзіцца праверка, у межах якой «вядуцца неабходныя дзеяньні».\nПаводле маці анархіста Сяргея Сазановіча, яе сын адмаўляе сваю датычнасьць да справы аб псаваньні маёмасьці суду. Менскі актывіст анархісцкага руху Вячаслаў Касінераў, які кантактуе зь Сяргеем Сазановічам і Сяргеем Неўдахам, таксама кажа, што яны ня маюць дачыненьня да пэцканьня фарбай будынку гарсуду.\n«За фарбу ўзяла адказнасьць іншая група анархістаў, але Сазановіч і Неўдах тут ні пры чым. Так, яны бралі ўдзел у пікеце салідарнасьці з Паліенкам, Сяргей Сазановіч нават сьпяваў і граў на гітары, алені ён, ні Неўдах не рабілі дзеяньняў, якія кваліфікуюць як злачынства. Сяргей Сазановіч таксама быў сярод нашых актывістаў пад гатэлем Маriott тры дні таму. Натуральна, гэтак хлопцам помсьцяць за актыўнасьць», — лічыць Вячаслаў Касінераў.\n25 верасьня ў Менскім гарадзкім судзе меўся пачацца працэс над актывістам анархісцкага руху Зьмітром Паліенкам, якога вінавацяць у злосным хуліганстве і зьнявазе міліцыянтаў. Раніцай каля суду прайшоў збор подпісаў за кандыдатаў у дэпутаты, падчас якога анархісты і актывісты іншых арганізацыяў патрабавалі спыніць перасьлед Зьмітра Паліенкі. Суд над актывістам так і не пачаўся — паведамілі, што нібыта захварэў судзьдзя. Да акцыі стала вядома, што напярэдадні нехта кінуў у будынак суду шклянку з чырвонай фарбай. Падчас акцыі ля суду затрыманых не было.\n7 кастрычніка 5 анархістаў у грыме Джокера далучыліся да збору подпісаў, які праводзілі актывісты «Эўрапейскай Беларусі» каля гатэля Mariott, дзе пачыналася міжнародная канфэрэнцыя аб праблемах бясьпекі ў Эўропе. Пікетоўцы пратэставалі супраць дыктатуры ў Беларусі і будаўніцтва Астравецкай АЭС, а таксама нагадалі пра палітвязьняў. Тады нікога з удзельнікаў збору подпісаў за кандыдатаў у дэпутаты Палаты прадстаўнікоў таксама не затрымлівалі.\n«Армія — з намі!». Сем фактаў пра ўтварэньне БНФ\nІнтэрнэт-перапіс насельніцтва Беларусі скончыўся. Што далей?\nУ Кітаі пахавалі прах рэфарматара Чжао Цзыяна, які памёр у 2005 годзе\n90-я: дзясяткі тысяч чалавек, перакуленыя машыны. Як беларусы пратэставалі супраць інтэграцыі з Расеяй. ВІДЭА\nКанапацкая і Анісім пракамэнтавалі свой нядопуск да выбараў\nУ Расеі разглядаюць законапраект аб прызнаньні ўкраінцаў і беларусаў носьбітамі расейскай мовы


Вялікі адронны калайдэр сутыкнуў першыя пратоны. Канец света не наступіў - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 23 кастрычнiка 2021, Субота, 19:45\nВялікі адронны калайдэр сутыкнуў першыя пратоны. Канец света не наступіў\nПершыя сутыкненні пучкоў пратонаў зафіксаваны ў найбуйнейшым паскаральніку элементарных часціц, што зноў запушчаны пасля гадавога рамонту каля Жэневы.\nПра гэта паведаміў Еўрапейскі цэнтр ядзерных даследаванняў (ЦЕРН).\n«Гэта велізарнае дасягненне - прасунуцца так далёка за такі кароткі адрэзак часу», - адзначыў генеральны дырэктар ЦЕРН Рольф Хойер, перадае NEWSru.com. Навуковы супрацоўнік цэнтра Фабіёла Джыаноці, у сваю чаргу, сказала, што «гэта выдатная навіна, старт фантастычнай эры фізікі і, спадзяюся, адкрыццяў праз 20 гадоў намаганняў міжнароднай супольнасці па будаўніцтве апарата і дэтэктараў, беспрэцэндэнтных па складанасці і характарыстыках».\nКалайдер быў зноў запушчаны 20 лістапада. Зараз пучкі пратонаў рухаюцца па 27-кіламятровым тунэлі, размешчаным на глыбіні 100 метраў на мяжы Швейцарыі і Францыі, практычна з хуткасцю святла - за 1 секунду яны пераадольваюць кругавы шлях 11 тысяч разоў. Пучкі разганяюцца тысячамі звышправодных магнітаў.\nЯк чакаецца, да студзеня-лютага энергія пучкоў дасягне 7 тэраэлектронвольт (ТэВ) ці 3,5 ТэВ на пучок, што ў некалькі разоў больш за цяперашнюю. Тады і пачнуцца эксперыменты, дзеля якіх, уласна, і ствараўся паскаральнік коштам 10 млрд франкаў (9,8 млрд даляраў).\nПры дапамозе аналізу вынікаў сутыкнення часціц навукоўцы спадзяюцца глыбей пракрасціся ў таямніцы матэрыі, дасягнуць самых высокіх з калі-небудзь вывучаных энергій. Пры самым аптымістычным зыходзе даследчыкі змогуць аднавіць умовы, якія існавалі 13 млрд гадоў таму праз 1-2 трыльённыя долі секунды пасля Вялікага выбуху, што прывёў, па адной з версій, да ўзнікнення нашага Сусвету.\n10.09.2008 Коллайдер запущен, «конец света» не наступил\n08.02.2008 Российские ученые: путешествие во времени возможно\nНапісаць каментар 98\n19:01 Прэзідэнт Турцыі загадаў выслаць з краіны паслоў 10 заходніх краін\n18:47 Мастак з Нідэрландаў робіць незвычайны стрыт-арт\n18:43 МЗС Нямеччыны не выключыла «замарожвання» рахункаў кампаній, якія спрыяюць міграцыі праз Беларусь\n17.10 «У Менску катастрофа поўная: Медсёстры ў рэанімацыі плачуць, у пульманалогіі ляжаць сінія людзі» 123,038\n20.10 Менчукам у абменніках пачалі выдаваць вельмі дзіўныя даляры 121,076\n18.10 Лекарка: Уся Беларусь гарыць чырвоным полымем 95,636\n20.10 На НТВ жорстка распляжылі Лукашэнку 94,362\n21.10 Пракурор Стоўбцаў адмовіўся плаціць у рэстарацыі, а калі выклікалі міліцыю, дастаў «ксіву» 91,600\n20.10 «Нас тут цяпер 15 тысяч»: жыхарка Ірака збірае ў Менску мітынг нелегальных мігрантаў 90,452


28 сьнежань 2019, 12:10\nПікет супраць інтэграцыі з Расеяй.\nНягледзячы на калядныя вакацыі, у акцыі прынялі ўдзел больш за дзясятак беларусаў, якія жывуць у ЗША. Удзельнікі пікету лічаць, што НАТА і краіны Захаду не будуць бараніць незалежнасьць Беларусі, калі самі беларусы не пачнуць супраціўляцца ціску з боку Масквы.\n«Гэты пратэст накіраваны, у першую чаргу, супраць небясьпечнай палітыкі Аляксандра Лукашэнкі па паглыбленьні інтэграцыі з Расеяй. Пастка, у якой апынулася Беларусь, зьяўляецца вынікам рашэньняў менавіта прэзыдэнта Беларусі, які за 25 гадоў кіраваньня зрабіў нашу краіну цалкам залежнай ад Крамля і падпісаў пагадненьне, якое зьяўляецца дарожнай мапай па ўваходжаньню Беларусі ў склад Расеі», — перакананы дырэктар па палітыцы і сувязях з грамадзкасьцю БАЗА Валерый Кавалеўскі.\n«Пагаршае сытуацыю тое, што адначасова Лукашэнка пазбавіў Беларусь нармальных адносін з краінамі, якія заўсёды хацелі бачыць яе незалежнай, сувэрэннай, дэмакратычнай і пасьпяховай. У выніку, Беларусь у сьвеце ўспрымаюць як сатэліта Расеі, няздольнага на самастойную зьнешнюю палітыку», — падкрэсьліў Кавалеўскі.\nРаней хваля антырасейская пратэстаў з удзелам беларусаў пракацілася па розных гарадах Злучаных Штатаў. Людзі выйшлі на вуліцы Нью-Ёрка, Маямі, Лос-Анжэлеса і Філядэльфіі.\n«Беларуска-амэрыканскае задзіночаньне» (БАЗА) — афіцыйна зарэгістраваная ў ЗША арганізацыя беларусаў, выхадцаў з Беларусі, а таксама людзей, якія эмацыйна, генеялагічна або іншым спосабам зьвязаныя з Беларусьсю. Арганізацыя існуе з 1949 года. На сёньняшні дзень зьяўляецца найбуйнейшай і самай старой беларускай арганізацыяй у ЗША.


PhD Сацыялогія і сацыяльная палітыка, Nottingham, Велікабрытанія 2019\nсацыяльная палітыка і кіраванне\nнавукі, тэхналогіі і грамадства\nМидлендс Вышэйшая школа\nНотынгем з'яўляецца часткай ESRC навучальнага партнёрства Мидлендс Вышэйшая школа дактарантуры, якая прапануе магчымасці фінансавання для аспірантаў штогод. Для атрымання дадатковай інфармацыі наведайце вэб-сайт Мидлендс Graduate School.\nВядомыя напрамкі вочнага дома вышэйшых аспірантаў ступені 2014/15. Заробкі разлічваюцца на аснове тых, у поўным маштабе часу аплачванай занятасці ў Вялікабрытаніі.\nНотынгемскі універсітэт з'яўляецца лепшым універсітэтам у Вялікабрытаніі для працаўладкавання выпускнікоў, па дадзеных The Times і Sunday Times Good University Guide 2017 года.\nСтупень магістра з сярэдняй адзнакі 60% або вышэй, плюс 2: 1 (або міжнародны эквівалент) у любой дысцыпліне\nIELTS: 7,0 (не менш за 6,0 ў любым элеменце); калі гэтыя класы не будуць выкананыя, англійская падрыхтоўчыя курсы даступныя\nМіжнародныя плацяжы: 15,570 GBP (ВОУ зборы: 4183 GBP)\nLink to and share "PhD Сацыялогія і сацыяльная палітыка, Nottingham, Велікабрытанія 2019"


# Турцыя - ЕС заклікае Турцыю спыніць аднабаковыя ваенныя дзеянні - Рэпарцёр ЕС: EU Reporter\n# Турцыя - ЕС заклікае Турцыю спыніць аднабаковыя ваенныя дзеянні\nУ святле ваеннай аперацыі Турцыі на паўночным усходзе Сірыі ЕС зноў пацвярджае, што ўстойлівага вырашэння сірыйскага канфлікту ў ваенным плане нельга дасягнуць. ЕС заклікае Турцыю спыніць аднабаковыя ваенныя дзеянні. Аднаўленне ўзброеных баявых дзеянняў на паўночным усходзе яшчэ больш пагоршыць стабільнасць усяго рэгіёна, пагоршыць пакуты грамадзянскага насельніцтва і выкліча далейшае перамяшчэнне. Перспектывы палітычнага працэсу пад кіраўніцтвам ААН для дасягнення міру ў Сірыі будуць больш складанымі.\nАднабаковыя дзеянні з боку Турцыі ставяць пад пагрозу поспехі, дасягнутыя Сусветнай кааліцыяй, да паразы Даэша, членам якога з'яўляецца Турцыя.\nВаенныя дзеянні сапраўды падрываюць бяспеку мясцовых партнёраў кааліцыі і рызыкуюць зацяжную нестабільнасць на паўночным усходзе Сірыі, што забяспечыць спрыяльную глебу для адраджэння Даэша, што застаецца значнай пагрозай для рэгіянальнай, міжнароднай і еўрапейскай бяспекі. Бяспечнае затрыманне баевікоў-тэрарыстаў з'яўляецца абавязковым для таго, каб не дапусціць іх уступленне ў шэрагі тэрарыстычных груп.\nНаўрад ці так званая "бяспечная зона" на паўночным усходзе Сірыі, прадугледжаная Турцыяй, задавальняла б міжнародным крытэрыям вяртання бежанцаў, устаноўленым УВКБ ААН. ЕС падтрымлівае сваю пазіцыю, што вяртанне бежанцаў і ВПЛ у свае месцы паходжання павінна быць бяспечным, добраахвотным і дастойным, калі гэта дазваляюць умовы. Любая спроба дэмаграфічных змяненняў была б недапушчальнай. ЕС не прадаставіць дапамогу па стабілізацыі і развіццю ў рэгіёнах, дзе правы мясцовага насельніцтва ігнаруюцца.\nМы падзяляем мэту спыніць гвалт, перамагчы тэрарызм і садзейнічаць стабільнасці ў Сірыі і шырокім рэгіёне. Турцыя з'яўляецца ключавым партнёрам Еўрапейскага Саюза і крытычна важным фактарам у сірыйскім крызісе і рэгіёне, і Еўрапейскі Саюз высока ацэньвае Турэччыну за важную ролю краіны-прымальніка сірыйскіх уцекачоў. Праблемы бяспекі Турцыі павінны вырашацца палітычнымі і дыпламатычнымі спосабамі, а не ваеннымі дзеяннямі ў адпаведнасці з міжнародным гуманітарным заканадаўствам. ЕС працягвае заклікаць усе бакі забяспечваць абарону грамадзянскага насельніцтва і бесперашкодны, бяспечны і ўстойлівы гуманітарны доступ па ўсёй Сірыі.\nЕўрапейскі саюз застаецца прыхільным адзінству, суверэнітэту і тэрытарыяльнай цэласнасці сірыйскай дзяржавы. У гэтым можна пераканацца толькі шляхам сапраўднага палітычнага пераходу ў адпаведнасці з 2254 РКБ і Жэнеўскім камюніке 2012, узгодненым сірыйскімі бакамі ў рамках Жэнеўскага працэсу пад кіраўніцтвам ААН.\nкатэгорыя: Frontpage, EU, Паўночны Кіпр, Турцыя\n« Старшыня Еўрапейскага парламента Дэвід Сасолі сустракаўся са спікерам Палаты абшчын Вялікабрытаніі #JohnBercow\n#UFU расчараваны перагледжаным графікам тарыфаў на ўвоз у Вялікабрытанію »


Адам Глёбус. Сучасьнікі і суайчыньнікі\nСучасьнікі і суайчыньнікі\nФотаальбом у прозе\nАматар вершаў а-ля Пастарнак і жывапісу а-ля Суцін Саша Льдокаў у шчырай начной гутарцы прызнаецца, што страшэнна баіцца імпатэнцыі: “Калі не змагу кахаць, у сэнсе я...ці, жанчыну, я застрэлюся”. Мяне шакуе і шчырасьць Льдокава, і псыхічная залежнасьць ад эрэкцыі. Маіх аргумэнтаў, што жыцьцё мастака не залежыць наўпрост ад чэлеса, ён не ўспрымае. Пасьля той размовы нашае сяброўства сканчаецца. А калі я даведваюся пра заўчасную сьмерць паэта-мастака, чамусьці думаю пра бязьлітаснасьць прыроды, якая бяз нашае згоды прыводзіць сьмяротны прысуд у выкананьне.\n— А я доўга думаў, як гэта ты робіш такі страшны, такі зьвярыны погляд. Ты нахіляеш галаву, глядзіш з-пад ілба, а яшчэ закрываеш верхнімі павекамі палову зрэнак… — кажа мне малявальнік Уладзімер Коўзусь, ня ведаючы, што мае вочы баяцца сьвятла, павекі закрываюць палову зрэнак чыста мэханічна.\nРэдактар выдавецтва “Юнацтва” Ўладзімер Мазго ведае імёны й мянушкі большасьці эўрапейскіх парназорак, абазнаны ён і ў назовах порнакінастужак. Зрэшты, рэдактар выдавецтва з такой назваю і мусіць ведаць прадмет захапленьня сваіх чытачоў. А яшчэ, калі Валодзя Мазго застаецца ў кватэры адзін, ён запальвае ўсе лямпачкі, заводзіць магнітафон, уключае тэлевізар і піша дзіцячыя вершы сярод фэерычнай какафоніі са сьвятла й гуку.\nЁсьць пісьпісьменьнікі, якія намыльваюць язык малінавым мылам і мыльна-ягадным голасам надыктоўваюць агідныя романы на дыктафон. Такі мыльны пісьпісьменьнік — Гена Рабцаў. Мне млосна ад гуку мыльнага голасу, запісанага на стужку, што казаць пра тыя романы. Але чытальнікаў мыльных раманаў мільёны, як слухальнікаў малінава-мыльных сьпеваў і глядзельнікаў ружова-мыльных сэрыялаў, таму пісьменьнік заўсёды застанецца з кавалкам працы, хлеба й мыла.\nКарэспандэнт Юры Дракахруст робіць на Радыё Свабода перадачу пад назваю “Ісус Хрыстос і дамавікі”. У сваіх развагах пра Веру ён абапіраецца на статыстыку: атэістаў у Беларусі 2%, вернікаў 60%... Вось ён, сатанастатыстызм, — у развагах пра Веру абапірацца на бухгальтарскую навуку.\nПэнсіянэр Камуністычнай партыі Чыкін зусім страціў запал. Няма іскры, здатнай падпаліць полымя рэвалюцыі ў акамянелай душы Віктара. Перажыў, бедалага, свой лёс і лёс сваёй партыі. І праца на гадзіньнікавым заводзе не дапамагала пралічыць вятры пераменаў. Старасьць ня радасьць. І ня зможа таварыш Чы выбіць на грудзях татуіроўку з таварышам Чэ. Слабы. А вось барсэлёнскія прастытуткі кубінскага паходжаньня могуць. Не на грудзях, праўда, а на сьпіне. Так што ёсьць яшчэ ўзоры ў камуністычных колах. І ёсьць з каго браць прыклад Чыкіну — з байцоў на сэкс-фронце, з нашчадкаў Сталіна і Чэ Гевары.