Як вызваленыя ад баевікоў тэрыторыі вяртаюцца да жыцця. Рэпартаж з Данбасу\nПацярпелыя ад абстрэлаў будынкі пад Сямёнаўкай. Фота "Украінская прызма"\nЛетам 2014 году тут ішлі гарачыя баі – Краматорск і Славянск амаль на тры месяцы апынуліся пад кантролем узброеных сепаратыстаў. Цяпер лінія фронту праходзіць прыкладна за 50 кіламетрах адсюль. Карэспандэнтка Belsat.eu пабачыла, як аднаўляецца жыццё ў прыфрантавых гарадах і мястэчках.\nЁсць два віды цягнікоў з Кіева ў Краматорск: сучасны, падобны да беларускага бізнес-класу, называецца «Інтэрсіці» і ідзе ўсяго 6 гадзінаў, і класічны, з купэ і плацкартнымі вагонамі. Дарога на такім займае ўсю ноч. Аказалася, што квіткі на «Інтэрсіці» разабралі, таму нам застаецца толькі другі варыянт.\nНа пероне шмат вайскоўцаў – падаецца, усё навокал перафарбавалася ў светла-карычневы колер камуфляжу. У чаканні цягніку вайскоўцы паляць, смяюцца паміж сабою, хтосьці моўчкі слухае музыку на тэлефоне. Зусім хутка яны паедуць на фронт, у зону правядзення Аперацыі аб’яднаных сіл. Туды, дзе і сёння страляюць, дзе можна ў любы момант загінуць. Але для іх гэта не ўпершыню. Магчыма, хтосьці нават прызвычаіўся, калі наагул магчыма прызвычаіцца да вайны.\nПраз вакзал праходзіць групка зусім юных хлопцаў. Гэта прызыўнікі. Апранутыя яшчэ па-цывільнаму, едуць у прызыўны пункт. Адзін вайсковец зачапіўся за іх поглядам.\n– Валіце, пацаны!\n– Чаго? Мы ж радзіму абараняць хочам!\nА ў адказ зноўку:\n– Валіце, пацаны. Пакуль не позна.\nВакзал у Краматорску. Фота: «Белсат»\nА шостай раніцы цягнік спыняецца ў Краматорску. Гэта не апошняя станцыя, ён яшчэ праедзе некалькі дзясяткаў кіламетраў на ўсход, да Канстанцінаўкі. Там вайскоўцы сядуць у машыны і за паўгадзіны дабяруцца да пазіцыяў.\nНа будынку краматорскага вакзалу, над уваходам, заўважаю дзве лічбы: 1952 – год будаўніцтва вакзалу і 2014 – дата, калі яго адрамантавалі пасля вызвалення гораду ад баевікоў.\nМарозная раніца. На фоне цьмянага неба з трубы заводу падымаюцца слупы шэрага дыму. З вяртаннем украінскай улады тут зноў запрацавалі дзясяткі прадпрыемстваў цяжкай прамысловасці. Індустрыяльны Краматорск прызначылі новай сталіцай Данбасу, замест акупаванага Данецку. Разам з суседнім Славянскам і прылеглымі пасёлкамі ён фармуе Краматорскую агламерацыю, дзе сёння жывуць каля 450 тысяч чалавек.\nГэтая лічба склалася праз вялізарны прыток насельніцтва з так званай ДНР. Паводле статыстыкі, летась у Краматорску зарэгістравалі больш за 50 тысяч перасяленцаў. Дарэчы, слова «ўцякач» ва Украіне імкнуцца не выкарыстоўваць, лепей казаць «унутрана перамешчаныя асобы». Бо гаворка пра бежанства ідзе ў выпадках, калі людзі пакідаюць сваю краіну праз ваенны канфлікт, але і Данецк, і Луганск з’яўляюцца законнай украінскай тэрыторыяй, таму і перамяшчэнне – унутранае.\nНа першы погляд, Краматорск мала адрозніваецца ад іншых украінскіх гарадкоў: супермаркеты «АТБ» і «Сільпо», пошта, цырульні, кавярні. Усе найлепшыя месцы адчыніліся ў 2015-16 гадах, калі горад стаў абласным цэнтрам. Ёсць і піцэрыі, і вялікі гандлёвы комплекс.\nНовы супермаркет у Краматорску, фота news.liga.net\nРавеснікі глядзяць з помніка\nДастаткова ад’ехаць на пару кіламетраў у бок Славянску – і на ўзбочынах трапляюцца прастрэленыя дарожныя знакі, а яміны ў асфальце нагадваюць, што мы знаходзімся на месцы нядаўніх баёў. Аўтобус спыняецца ля помніку загінулым байцам 25-й асобнай паветрана-дэсантнай брыгады.\nТут быў украінскі блокпост, які трымаўся ў аблозе два з паловай месяцы. Боепрыпасы і ежу жаўнерам дастаўлялі на парашутах. Галоўнай задачай было не прапусціць сепаратыстаў далей. 4 ліпеня 2014 года калона бранятэхнікі Гіркіна прарывалася на Краматорск. Дэсантнікі спрабавалі спыніць яе.\nПомнік загінулым дэсантнікам. Фота: «Белсат»\nЗ гранітнай дошкі на мяне глядзяць мае равеснікі. Сяржанту Раману Мендзелю на момант гібелі не споўнілася дваццаці пяці. Ягонаму сябру, жаўнеру Аляксандру Серабракову, было ўсяго дваццаць два. Побач з помнікам – недапаленая цыгарэта, устаўлены ў іржавую гільзу жоўта-блакітны сцяжок, кветкі і змятая кепка. Некаторы час стаім моўчкі, утаропіўшы вочы ў бліскучы граніт.\nПад’ём на гару Карачун машынаю займае хвілін сем. Вясною 2014-га на Карачуне ішлі жорсткія баі за кантроль над тэлевізійнай вежай. Яе то захоплівалі баевікі і ўключалі трансляцыю расейскіх каналаў, то вярталі сабе ўкраінцы і адключалі гэтыя каналы. У ліпені падчас мінамётнага абстрэлу снарад зачапіў тросы, што трымалі вежу, і яна павалілася. Баі спыніліся.\nВід з гары Карачун. Фота: «Белсат»\nПа дарозе ў Славянск трапляецца расстраляная стэла з назвай гораду. Кулі баевікоў прашылі кожную літару. Цяжка зразумець, навошта было расстрэльваць надпіс. Цяпер на адтулінах ад куляў дамалявалі пялёсткі – атрымаліся кветкі. Дробныя чырвоныя макі тырчаць у паветра ірванымі жалезнымі краямі.\nРаблю фотаздымак, а побач спыняецца аўта на мясцовых нумарах. На мяне доўга глядзіць сярэдняга веку мужчына, а потым кажа кудысьці ў прастору:\n«Ну что, приехали, инопланетяне?»\nРасстраляная стэла “Славянск”. Фота: «Белсат»\nАдтуліны ад куляў на стэле. Фота: «Белсат»\nУ траўні 2014-га ўзброеныя сепаратысты занялі будынак абласной псіхіятрычнай лякарні ў пасёлку Сямёнаўка. Размешчаная на ўзгорку, яна стала для баевікоў тактычнай вышынёй, адкуль прастрэльваліся бліжэйшыя населеныя пункты. Пакуль атрады Гіркіна хадзілі па калідорах дзіцячага корпусу, а рэгулярныя войскі спрабавалі іх выбіць, дзеці сядзелі ў падвале.\nРуіны псіхіятрычнага шпіталя ў Сямёнаўцы. Фота: «Белсат»\nНас папярэджваюць: уваходзіць унутр нельга – будынак у аварыйным стане. Дый назваць гэта будынкам складана: руіны з пустымі вачніцамі выбітых вокнаў. Непадалёк заўважаю дзіўнаватую карціну: на снезе валяецца брудны армейскі бот і спартовая торба з надпісам «Russia».\n«Нягледзячы на складанасці з дастаўкай прадуктаў і лекаў, мы працягвалі аказваць псіхіятрычную дапамогу пацыентам. Мы рабілі гэта ўсцяж да 25 траўня, да самых магутных абстрэлаў. У выніку вырашылі эвакуяваць людзей у іншыя шпіталі. За час баявых дзеянняў, на шчасце, я не згубіў ніводнага супрацоўніка і ніводнага пацыента», – распавядае галоўны лекар з 45-гадовым стажам Юрый Смаль.\nНа момант пачатку вайны ў гэтай псіхіятрычнай лякарні знаходзіліся 420 хворых.\n«5 ліпеня Славянск вызвалілі ад баевікоў, мы вярнуліся. Убачылі, у якім жудасным стане апынуўся наш шпіталь, і пачалі шукаць сродкі, каб яго аднавіць. Першы адрамантаваны корпус мы запусцілі ў эксплуатацыю ўжо ў 2016 годзе. Я выйшаў на міжнародныя фонды, Чырвоны Крыж, улады Нямеччыны. Дзякуючы замежнай дапамозе, аднавілі і дзіцячы корпус», – кажа доктар.\nДоктар з 45-гадовым стажам Юры Смаль, які аднаўляе свой шпіталь. Фота: «Белсат»\nПаводле яго словаў, найбольш вострая праблема – лекаванне мясцовых дзетак і падлеткаў, што масава пакутуюць на псіхічны разлад. Самае распаўсюджанае – посттраўматычны сіндром. У аддзяленні, разлічаным на 35 месцаў, ляжаць 39 дзяцей, наймалодшаму пацыенту – тры гады.\n«Краматорскія пчолкі» і маскіравальныя сеткі\nНекалькі пенсіянераў, якія да вайны нават не цікавіліся палітыкай, цяпер аб’ядналіся, каб сваймі рукамі плесці маскіравальныя сеткі для вайскоўцаў. Штаб валанцёрскай арганізацыі «Краматорскія пчолкі» знаходзіцца ў невялічкім памяшканні з двума пакоямі. У першым – склад рэчаў для сем’яў жаўнераў, у другім – самаробнае прыстасаванне для пляцення сетак. На ўваходзе сустракаю адмысловы камуфляж для снайпера, зімовы і летні варыянты пад назвай «кікімара». Іх таксама сплялі «пчолкі».\nВаланцёры “Краматорскія пчолкі” плятуць маскіравальныя сеткі для ўкраінскіх вайскоўцаў. «Украінская прызма»\n82-гадовая Галіна кожны дзень прыходзіць сюды і пачынае плесці сеткі. Пабачыўшы журналістаў, пажылыя жанчыны гуртуюцца вакол нас, наперабой называюць «сябрамі», «братамі-беларусамі». На палічцы з кнігамі ў куце пакою ляжыць стос улётак «Георгіеўская стужка – сімвал акупанта». Ці ведаюць бабулі-валанцёркі, што ў Беларусі часцяком можна ўбачыць гэты сімвал, а на 9 траўня «георгіеўка» прывязаная ледзь не да кожнага другога аўтамабіля?\nУ штабе «пчолак» мне кідаецца ў вочы яшчэ адна палічка – са здымкамі загінулых у баях за Краматорск вайскоўцаў і цывільных. Сярод іх – фота маладога хлопца, амаль дзіцяці.\n«А гэта наш Сцёпачка…Сцёпа Чубенка. Калі Краматорск быў пад баевікамі, яго затрымалі за тое, што прывязаў да заплечніка жоўта-блакітную стужку, збілі, расстралялі. Сцёпу было шаснаццаць! Потым знайшлі, хто яго забіў, але ён уцёк».\nЖанчына ўсхліпвае і сціхае.\nЗабіты баевікамі 16-гадовы Сцяпан Чубенка\nЭкс-камбата ДНР Вадзіма Пагодзіна, які камандаваў забойствам падлетка, арыштавалі па лініі Інтэрпола ў мінулым чэрвені ў Ялце, аднак ужо ў жніўні ён выйшаў з СІЗА на свабоду. Ягоныя сляды губляюцца недзе ў Расеі.\nКапелан з расстрэльнага спісу\nВасіль Іванюк – святар грэка-каталіцкай царквы, служыць на Данбасе 27 гадоў. Пачалася вайна – ён стаў капеланам, пазней узначаліў дабрачынны фонд «Caritas» у Краматорску.\n«На блокпастах, што стыхійна ўзнікалі на вуліцах, я бачыў людзей, якія яшчэ нядаўна бадзяліся па сметніках. І раптам узялі жалезныя палкі і пачалі з імі «ахоўваць спакой у горадзе». Але ўсё гэта адбывалася пад нечым чуткім кіраўніцтвам, адчувалася арганізаванасць. Я шмат паездзіў па акупаванай тэрыторыі і бачыў, як непадалёк ад блокпастоў баевікоў стаялі намёты, дзе сядзелі па трое-чацвёра мужчын з рацыямі. Без апазнавальных знакаў. Таксама ў кожным квартале быў прыпаркаваны бусік з таніраванымі вокнамі. Калі хтосьці адмаўляўся паказаць баевікам на блокпосце багажнік машыны, спачатку падыходзілі тыя, з намёту, а потым пад’язджаў бусік і адтуль выскоквалі невядомыя ў балаклавах і з аўтаматамі», – прыгадвае падзеі 2014 году айцец Васіль.\nВасіль Іванюк, фота «Украінская прызма»\nАднойчы, пакуль Краматорск быў пад кантролем сепаратыстаў, айца Васіля затрымалі, бо ягоная машына была на львоўскіх нумарах. «На бандэраўскіх», – сказалі баевікі і паставілі святара на калені.\n«Я бачыў, шмат хто з іх, відавочна, адбыў у турме немалы тэрмін. Стаяць і слухаць іхныя размовы на каленях было ніжэй за маю годнасць. Я пайшоў на канфлікт. Было вельмі шмат крыку. Раптам пад’ехалі расейцы. Я прызнаўся, так, я маю львоўскую прапіску, але даўно жыву на Данбасе, пабудаваў тут сем прыходаў, вырасціў чацвярых дзяцей. Пытаюся: а што вы зрабілі для Данбасу? Мне далі з’ехаць, але дазволіць ім суправаджаць мяне ззаду я не мог – ведаю, гэтыя здольныя выстраліць і ў спіну».\nПраз некаторы час знаёмы афіцэр папярэдзіў айца Васіля: ён трапіў у расстрэльныя спісы баевікоў.\nУ 2015 годзе Васіль Іванюк узначаліў філіял міжнароднага фонду «Caritas» у Краматорску. У яе межах працуе цэнтр псіхалагічнай падтрымкі пацярпелых ад вайны. Людзям дапамагаюць набываць неабходныя медыкаменты, прадстаўляюць перасяленцам бясплатнае сезоннае адзенне, грашовую падтрымку на развіццё дробнай сельскай гаспадаркі. Фонд дапамагае ўсім, хто мае патрэбу – незалежна ад нацыянальнай прыналежнасці, палітычных поглядаў і веравызнання.\n«Проста вы з Беларусі»\nСпачатку ў нашую праграму была ўключаная сустрэча ў Данецкай абласной адміністрацыі, якая цяпер знаходзіцца ў Краматорску, і наведванне перадавой лініі фронту разам з украінскімі вайскоўцамі. Некалькі тыдняў таму польскія журналісты праехалі такім маршрутам. Раптоўна нам паведамілі, што і візіт у адміністрацыю, і паездка «на нуль» (так называюць перадавую) адмяняецца.\nПаводле афіцыйнай версіі, гэта было зроблена дзеля нашай бяспекі і праз загружанасць прэс-службы Аперацыі аб’яднаных сіл. Але крыніца, набліжаная да кіраўніцтва вобласці, намякнула: непажадана, каб мы бачылі пазіцыі і стратэгічныя аб’екты, бо Беларусь успрымаюць у якасці сатэліта Расеі.\n«Разумееце, проста вы з Беларусі. Людзі не хочуць, каб потым здымкі нашых пазіцыяў і стратэгічных аб’ектаў апынуліся ў расейскіх СМІ. Ну, або не ў СМІ…».\nBelsat.eu выказвае падзяку Foreign Policy Council «Ukrainian Prism» і Міжнароднаму фонду «Адраджэнне» за арганізацыю прэс-туру ў Данецкую вобласць.\nТэгі: вайна на Донбасе, Данбас, канфлікты, рэпартаж, Славянск, Украіна-Расея


Галоўная ➠ Артыкулы і публікацыі ➠ elikor интегра 60 белый нержавейка\nКухня з'яўляецца любімым месцам зносін ўсёй сям'і. Тут пануе атмасфера цяпла і выгоды. Але на кухні пахне не толькі мамінымі піражкамі. Падгарэлы тлушч або які ўцёк малако валодаюць не самым прыемным водарам. Шмат праблем стварае курава, якая разам з часцінкамі тлушчу асядае на сценах і столі.\nЕсли вас интересует elikor интегра 60 белый нержавейка, стоит заглянуть на этот сайт www.elikor-online.com вы найдете elikor интегра 60 белый нержавейка отличного качества и по доступной цене.\nПахі маюць непрыемнае ўласцівасць трывала убірацца ў тканіны. І шторы, абрусы ручнікі замест добрага настрою ствараюць дыскамфорт, надоўга захоўваючы непрыемныя пахі. Цяпер гэтыя праблемы эфектыўна вырашаюцца з дапамогай прылады выцяжных сістэм. Вытворцы кухоннага абсталявання прапануюць самыя разнастайныя варыянты выцяжак: падвеснай тыпу, ўбудавальныя і кутнія канструкцыі, насценныя мадэлі.\nШырокае прызнанне атрымалі насценныя віды выцяжак. Папулярнасць тлумачыцца высокай эфектыўнасцю прыбораў такога тыпу. Практычна ўсе насценныя канструкцыі працуюць па праточнай прынцыпе. Забруджанае паветра з кухоннага прасторы выводзіцца за межы памяшкання праз сістэму вентыляцыі, з якой звязана валакавое прылада.\nШырыня кухонныя пліты і варачных панэляў памерам шэсцьдзесят сантыметраў з'яўляецца стандартнай, таму так папулярныя насценныя выцяжкі 60 см. Праточныя насценныя выцяжныя канструкцыі забяспечаны металічнымі фільтрамі. Таму важна, каб шырыня выцяжкі адпавядала памеру пліты. Так больш поўна адбываецца ўлоўліванне і выдаленне шкодных рэчываў. Насценныя воздухоочистные сістэмы забяспечваюць адмысловымі шумапаглынальнымі панэлямі. Пры іх вырабе выкарыстаюць легаваныя маркі сталей, якія валодаюць антыкаразійнымі ўласцівасцямі. У якасці дэкору практыкуецца ўжыванне загартаванага шкла, розных відаў напылення.\nШырокая каляровая палітра вырабаў дазваляе знайсці ўдалае спалучэнне з іншымі прадметамі інтэр'еру. Выцяжкі аснашчаны падсветкай. Гэта, акрамя зручнасці кантролю за рыхтуецца ежай, стварае больш цёплую атмасферу ў памяшканні. Насценныя выцяжкі 60 см валодаюць дастатковай прадукцыйнасцю для забеспячэння чысціні паветра ў кухонным памяшканні.\nВялікі выбар насценных выцяжных прылад з шырынёй 60 см вядомых еўрапейскіх брэндаў прапануе пакупнікам наш інтэрнэт крама бытавой тэхнікі Арсенал-БТ. Тут вам прапануюць тэхніку самай высокай якасці, сабраную ў Еўропе.\nСтоимость юридические услуги\nХимчистка мебели на дому екатеринбург


Беларускія акцыі пойдуць на біржу з-за страху перад Расеяй\n05 ліпень 2011, 13:41\nКаб ня даць беларускія прадпрыемствы ў рукі расейскіх стратэгічных інвэстараў, іх акцыі, верагодна, будуць разьмешчаныя на фондавыі рынку, піша нямецкае выданьне Die Presse. Аднак выданьне амэрыканскіх дзелавых колаў The Wall Street Journal адзначае, што шанцы на посьпех і ў гэтым выпадку невялікія.\nУ нядзелю абсурднасьць беларускага рэжыму дасягнула кульмінацыі: з-за боязі быць арыштаванымі слухацкая аўдыторыя прамовы Аляксандра Лукашэнкі. абыходзілася без апладысмэнтаў, піша аўтар артыкулу ў Die Presse Эдуард Штайнэр. Ён нагадвае, што ад 8 чэрвеня нязгодныя беларусы кожную сераду зьбіраюцца на акцыі маўклівага пратэсту, не ўжываючы лёзунгаў, а толькі аплядысмэнты. Рэжым рэагуе арыштамі. У сваёй прамове 56-гадовы былы дырэктар саўгасу заявіў, што пратэсты сталі часткай пляну «насадзіць тут сцэнар каляровых рэвалюцый”, і што «гэта у нас ня пройдзе».\nНа 17-м годзе кіраваньня Аляксандра Лукашэнкі плянавая эканоміка Беларусі перажывае беспрэцэдэнтны крызыс, піша газэта. Павышэньне\nКалі дыктатар Лукашэнка, ізляваны Эўразьвязам, ня хоча патрапіць у яшчэ большую залежнасьць ад краінаў-крэдытораў, такіх як Расея, то яму прыйдзецца пачаць прыватызацыю.\nзарплат і пэнсій перад выбарамі прывялі да росту інфляцыі, нацыянальная валюта ў траўні абясцэнілася на траціну і яе запасы падыходзяць да канца. Калі дыктатар Лукашэнка, ізляваны Эўразьвязам, ня хоча патрапіць у яшчэ большую залежнасьць ад краінаў-крэдытораў, такіх як Расея, то яму прыйдзецца пачаць прыватызацыю, лічыць аўтар выданьня.\nВядома, што МВФ пакуль не адрэагаваў на просьбу Беларусі пра выдачу крэдыту, таму Расея – праз Антыкрызысны фонд Эўразійскай эканамічнай супольнасьці – становіцца галоўным крэдыторам краіны, але за гэта Масква хоча атрымаць прыбыльныя дзяржпрадпрыемствы. Каб не даць прадпрыемствам патрапіць у рукі расейскіх стратэгічных інвэстараў, паведамляе выданьне, спасылаючыся на інфармацыю агучаную на мінулым тыдні беларускім урадам, іх акцыі, верагодна, будуць разьмешчаныя на фондавым рынку.\nНагадаем, што на мінулым тыдні БЕЛТА са спасылкай на прадстаўніцу Дзяржкаммаёмасці Ганну Карніевіч паведаміла, што БелАЗ здольны вывесьці свае акцыі на Франкфурцкую фондавую біржу. Карніевіч адзначыла, што для падрыхтоўкі IPO – першапачатковай публічнай прапановы акцый кампаніі шырокаму колу асобаў БелАЗу патрэбны яшчэ як мінімум год.\nБеларускі аўтамабільны завод быў заснаваны ў Жодзіне ў 1948-м годзе (ад 2010 г. - ААТ БелАЗ). Завод займае траціну сусьветнага рынку кар’ерных самазвалаў, выпускае таксама калёсныя пагрузчыкі і бульдозэры, а таксама спэцыяльныя транспартныя сродкі для падземных і мэталюргічных работ.\nНадзя Папова ў The Wall Street Journal адзначае, што, на думку аналітыкаў, пляны першаснага разьмяшчэньня акцый беларускіх дзяржаўных кампаній не выглядаюць рэалістычнымі ў найбліжэйшыя некалькі гадоў.\nАктывы, чый кошт зьніжаецца ў сувязі з крызісным станам беларускай\nМалаімаверна, што інвэстары зь іншых краін будуць зацікаўленыя ў цьмяных кампаніях Аляксандра Лукашэнкі\nэканомікі, могуць апынуцца ў руках расійскіх кампаній, папярэджваюць яны. Малаверагодна, што інвэстары зь іншых краін будуць зацікаўленыя ў цьмяных кампаніях Аляксандра Лукашэнкі, які паабяцаў прыватызаваць некаторыя дзяржаўныя кампаніі ў абмен на крэдыт у тры мільярды даляраў, выдадзены стабілізацыйным фондам пад кіраваньнем Расеі.\nКрэдыт, так ці інакш, будзе паступаць часткамі наступныя тры гады, у той час як Беларусі неабходна як мінімум шэсьць мільярдаў у гэтым годзе, лічыць Юлія Цяпляева, галоўны эканаміст банка BNP Paribas ў Маскве. Лукашэнку не хвалююць фінансавыя рэаліі, ён верыць у тое, што ён можа правесьці IPO, калі яму спатрэбяцца грошы, і таму ён загадаў правесьці IPO, лічыць Цяпляева.\nНіводная беларуская кампанія раней не праводзіла першаснае разьмяшчэньне акцый, і толькі некаторыя зь іх публікуюць свае фінансавыя паказчыкі, працуючы ў сыстэме кіраванай эканомікі часоў Савецкага Саюза.\n«Любая кампанія, якая хоча правесьці першаснае разьмяшчэньне, павінная выпускаць фінансавыя справаздачы прынятага міжнароднага стандарту на працягу некалькіх гадоў, мець празрыстую структуру кіраваньня і выразны бізнэс-плян», — заявіў Крыс Уіфер, кіраўнік дасьледчага дэпартамэнту ING па Расіі.\nБеларусь разьлічвае правесьці першаснае разьмяшчэньне акцый вытворцы грузавікоў «БелАЗ» да канца года на замежнай біржы, заявіў віцэ-прэм’ер Уладзімір Сямашка ў канцы траўня. Віцэ-прэм’ер паведаміў, што «БелАЗ» стане «першым бліном» ў пытаньні IPO, мабыць, маючы на ўвазе вядомую прымаўку. Чыноўнік ураду Лукашэнкі не даў ніякіх дадатковых тлумачэньняў. «Беларуськалій», адзін з найбуйнейшых вытворцаў калійных угнаеньняў -- наступны па чарзе. Крыніца, блізкая да падрыхтоўкі IPO беларускіх кампаній, заявіла, што разьмяшчэньне не выглядае рэалістычным, але дадала, што яе калегі старанна працуюць на мэту, пастаўленую Лукашэнкам.\nПродаж стратэгічным інвэстарам выглядае самым рэалістычным рашэньнем беларускай праблемы ў сувязі са складанымі адносінамі Лукашэнкі і Эўразьвязу, заявіў Яўген Гаўрыленкаў, галоўны эканаміст і дырэктар расейскай кампаніі «Тройка-Диалог». Кітай актыўна шукае цікавыя актывы, дадаў ён.\nУрэшце Менск можа дастукацца да таго, што расейскі «АўтаВАЗ» завалодае «БелАЗам», а расейскі вытворца калійных угнаеньняў «Уралкалій» выкупіць «Беларуськалій», адзначыў Уіфер.


Акцыя “Бесмяротны полк” адбылася ў адным з праваслаўных прыходаў Мінска 09.05.2015 | Radawod.by\nАкцыя “Бесмяротны полк” адбылася ў адным з праваслаўных прыходаў Мінска 09.05.2015\nПамяць аб апошняй вайне ўпарта крочыць за плячыма ўжо не першага пакалення, народжанага пасля яе. Яна не забываецца не толькі з-за колькасці страт і жудасці падзей, не толькі з-за гераізму і ахвярнасці ўдзельнікаў. Яна – агульны звон памяці аб мінулых пакаленнях, што напрацягу шматвяковай і шматпакутнай беларускай гісторыі перанеслі шэраг цяжэйшых выпрабаванняў і пры гэтым далі жыццё нам, а разам з ім здольнасці любіць і ствараць.\n9 траўня 2015 г., у прыходзе Св. Мікалая Японскага (Мінск, м-н Каменная горка), пасля малебна ў памяць аб спачылых прыхаджане зладзілі крыжовы ход, трымаючы ў руках партрэты сваіх дзядоў-прадзядоў, бабуль-прабабуль, тых, хто вярнуўся або не вярнуўся з вайны. Падрабязней аб акцыі глядзець на сайце прыхода: www.n-do.by\nУвазе чытачоў прадстаўляюцца асобныя фотаздымкі з акцыі, а таксама публіцыстычныя нататкі аднаго з яе ініцыятараў і ўдзельнікаў матушкі Марыі Нецветаевай. Яны прысвечаны Ім – Дзядам – і іх Вечнай Памяці!\nНататкі Марыі Нецветаевай>>>\nP.S. Кожны яе маленькі аповяд аб продках пачынаецца з дасціпных выразаў-навучанняў, якія сталі лейтматывам іх жыцця, скарбам мудрасці роду.\n← Выпускны занятак Школы Практычнай генеалогіі (26.04.2015)\tЛекцыя ў Нацыянальным гістарычным архіве Беларусі (23.01.2015) →


24 студзень 2018, 10:23\nПрадстаўнік расейскай «Транснафты» Ігар Дземін заявіў, што на перамовах зь Беларусьсю расейскі бок прапанаваў падвышэньне на 4% — «як у нас», казаў Дземін, маючы на ўвазе расейскае падвышэньне адпаведных тарыфаў на 3,95%.\nАле беларускі бок не пагадзіўся на 4% — набыло сілу раней прынятае правіла, паводле якога, калі бакі не прыйшлі да згоды, цэны падвышаюцца на сярэднегадавы індэкс інфляцыі ў Расеі (гэта 3,7%) плюс ня больш як 3%. Беларускі бок узяў максымальную лічбу зь «ня больш як», выйшла сумарна 6,7%.\nДземін заявіў, што расейскі бок прапануе новую мэтодыку павышэньня тарыфаў, бо цяперашняя мэтодыка была распрацаваная «пры інфляцыі каля 10% на месяц».\nЭканамічная аглядальніца Тацяна Манёнак заявіла Свабодзе, што чакаць нейкай новай «нафтагазавай вайны» праз спрэчку ня варта: бакі пагадзіліся яшчэ ў сьнежні мінулага году на такое падвышэньне паводле старой мэтодыкі. Не да канца задаволенай засталася ня толькі Расея, якая хацела меншага падвышэньня, але і Беларусь, якая прапаноўвала большае.\n«Я думаю, што гэтае пытаньне вычарпана, пакуль што спрэчак ня будзе, прыйшлі да такога ўзгодненага паразуменьня, — разважае Манёнак. — Калі істотна зьменяцца ўмовы з гэтай мэтодыкай, калі падскочыць інфляцыя, бакі маюць магчымасьць пераглядзець тарыфы ўвосень, але калі ўмовы ня зьменяцца прынцыпова, тарыф будзе дзейнічаць. Незадаволенасьць была, калі ўзгаднялі гэтае пытаньне, але ж узгаднілі».


Галоўная ➠ Цікава ➠ 5 Простых спосабаў, як выратаваць нашу планету ад забруджвання\nГэта трэба спыняць.\nДавайце глядзець праўдзе ў вочы — ёсць лёгкі спосаб для таго, каб рециркулировать паперу і папяровыя мяшкі ў прадуктовых крамах. Аднак, калі справа даходзіць да хатняга рамонту, ісці ў краму для меліяраваных піламатэрыялаў або купіць стальніцу з перапрацаванага шкла здаецца непераадольным. Вось пяць простых крокаў, каб правесці так званае экалагічнае ці "зялёнае" ремоделірованія:\nПаўторнае выкарыстанне дома будматэрыялаў пасля вашага рамонту. Не будзьце настолькі непрактычны і марнатраўнымі, каб адразу вырываць старыя драўляныя падлогі без дадатковай апрацоўкі іх у першую чаргу. Тое ж самае тычыцца і вашага старога дывановага пакрыцця, якое можа быць выкарыстана ў склепе, плюс старыя шафы (можа быць, павесьце іх у сваім гаражы?). Вось у Штатах ёсць каталог будаўнічых кампаній якія займаюцца паўторным выкарыстаннем матэрыялаў, ёсць нават Асацыяцыя паўторнага выкарыстання матэрыялаў. Спецыяльнае абсталяванне для перапрацоўкі і сартавання смецця ад кампаніі Нетмус дапамагае вырашыць праблемы забруджвання планеты.\nКупляйце толькі перапрацаваныя і экалагічна чыстыя матэрыялы для хатняга рамонту. Гэта сёння зрабіць будзе нашмат прасцей, чым калі-небудзь. Лёгка ператварыць свае старыя шкляныя бутэлькі ў насценную плітку. Бамбук, які з'яўляецца травой, стане выдатнай альтэрнатывай натуральнай драўніне.\nМагазін прадае такія тавары — гэта выдатны спосаб, каб атрымаць будаўнічыя матэрыялы на парадак танней. Каб вызначыць, як вы будзеце ратаваць планету, паспрабуйце гэты калькулятар, які вам спатрэбіцца для ўздзеяння на навакольнае асяроддзе. Ён ёсць на сайце Seconduse.com.\nДумайце на гады наперад пры куплі бытавой тэхнікі. Выдаткуйце трохі больш на шайбу, якая мае 20-гадовую працягласць жыцця.\nПерапрацоўка будаўнічых адходаў. Дайце свайму падрадчыку, які займаецца ремоделированием, заданне, каб ён пабудаваў бізнэс па вывазу і ўтылізацыі старога гіпсакардону, піламатэрыялаў і іншых будаўнічых тавараў.\nЗялёнае ремоделірованія правесці значна прасцей, чым вы думаеце, і яго папулярнасць пастаянна расце.


Чем занимались наши предки на вечорках | Традиции | Год народного единства\nЧем занимались наши предки на вечорках\nЗ даўніх часоў сярод вясковых дзяўчат існаваў звычай збірацца восеньскімі і зімовымі вечарамі за працай у адной хаце. На вячорках маглі займацца прадзеннем, вышываннем, вязаннем, абскубваннем пяра для падушак і гэтак далей. За працай жартавалі, расказвалі цікавыя гісторыі, загадвалі загадкі, спявалі песні.\nПрыходзілі на вячоркі і хлопцы — каб паглядзець на дзяўчат, а можа, і выбраць самую прыгожую і працавітую будучую жонку. Звычайна яны ўваходзілі гуртам, на парозе кланяліся, здымалі шапкі, віталіся, падсаджваліся да дзяўчат, якія былі занятыя працай, жартавалі. Распаўсюджанымі жартамі былі скідванне шнура з калаўрота, падпальванне кудзелі, пужанне маскамі і г.д. Кожны хлопец выбіраў сабе з прысутных дзяўчат пару для вячоркавых гульняў, сярод якіх былі «Фанты», «Кальцо», «Явар», «Рэпа» і іншыя. Пад канец вячорак ладзілі танцы. Калі хлопцу падабалася нейкая дзяўчына, ён імкнуўся правесці яе да хаты, прапанаваў паднесці прасніцу. Дзяўчына таксама магла выказаць свае адносіны да кавалера — напрыклад, адмовіцца ад такога суправаджэння.\nНа вячоркі збіраліся, як правіла, па чарзе ў дамах дзяўчат або ў нейкай асобнай хаце, за якую плацілі гаспадару дрывамі, хлебам, крупамі, пражай. На вячоркі запрашалі дзяўчат і хлопцаў, якія дасягнулі шлюбнага ўзросту. Аднак прысутнічаць на іх дазвалялася таксама дзецям і падлеткам, праўда, толькі ў якасці гледачоў — яны не ўдзельнічалі ў песнях, танцах і гульнях.\nЗвычай вячорак захоўваўся ў многіх мясцінах Беларусі яшчэ ў сярэдзіне XX стагоддзя. Сёння іх праводзяць у форме тэатралізаваных мерапрыемстваў.


Парламентарыi Беларусi i Аб'яднаных Арабскiх Эмiратаў акцэнтуюць увагу на актывiзацыi гандлёва-эканамiчнага супрацоўнiцтва | zviazda.by\nХатняя старонка » Палітыка » Парламентарыi Беларусi i Аб'яднаных Арабскiх Эмiратаў акцэнтуюць увагу на актывiзацыi гандлёва-эканамiчнага супрацоўнiцтва\nПарламентарыi Беларусi i Аб'яднаных Арабскiх Эмiратаў акцэнтуюць увагу на актывiзацыi гандлёва-эканамiчнага супрацоўнiцтва дзвюх краiн.\nПра гэта паведамiў старшыня Пастаяннай камiсii Савета Рэспублiкi па мiжнародных справах i нацыянальнай бяспецы Сяргей РАЧКОЎ.\nУ рэжыме вiдэаканферэнцыi прайшла сустрэча рабочай групы Нацыянальнага сходу Беларусi з групай сяброўства з беларускiм парламентам, што створана ў Федэральным нацыянальным савеце ААЭ, падчас якой парламентарыi абмянялiся думкамi наконт развiцця мiжпарламенцкага супрацоўнiцтва.\n— Будзем рабiць акцэнт на пошуках новых шляхоў актывiзацыi гандлёва-эканамiчнага, iнвестыцыйнага супрацоўнiцтва. Упэўнены, парламентарыi абедзвюх краiн знойдуць формы, якiя дазволяць яго iнтэнсіфiкаваць, — адзначыў перад сустрэчай у гутарцы з журналiстамi Сяргей Рачкоў, якi ўзначальвае групу сяброўства ў беларускiм парламенце.\nЁн паведамiў, што ў Нацыянальным сходзе распрацавалi праект праграмы ўзаемадзеяння i накiравалi яго калегам з ААЭ. Яго мэта — актывiзаваць узаемадзеянне на мiжнародных, мiжпарламенцкiх пляцоўках, у прыватнасцi ў Мiжпарламенцкiм саюзе. Таксама падчас сустрэчы была звернута ўвага на рэалiзацыю дамоўленасцяў, якiя былi дасягнуты памiж краiнамi на вышэйшым i высокiм узроўнях. Нагадаем, летась адбыўся першы ў гiсторыi двухбаковых адносiн вiзiт у нашу краiну спадчыннага прынца Абу-Дабi, намеснiка Вярхоўнага галоўнакамандуючага Узброеных Сiл ААЭ шэйха Мухамеда бен Заiда аль-Нахаяна. Такiя вiзiты плённыя для абодвух бакоў, бо накiраваны на развiццё не толькi палiтычнага, але i гандлёва-эканамiчнага, i iнвестыцыйнага супрацоўнiцтва. Так, узаемны тавараабарот па вынiках 2019 года вырас на 45 % i дасягнуў 105 мiльёнаў долараў. Большую частку гэтай сумы склаў беларускi экспарт — больш за 85 мiльёнаў, — ён павялiчыўся ў параўнаннi з 2018-м амаль на 50 %. Акрамя таго, летась ААЭ займалi чацвёртую прыступку па аб'ёмах iнвестыцый у беларускую эканомiку: лiчба ўкладанняў перавысiла 118 мiльёнаў долараў.\nТрэба сказаць, што групы сяброўства у Нацыянальным сходзе Беларусi i Федэральным нацыянальным савеце ААЭ створаны параўнальна нядаўна. Кiраўнiк беларускай групы ўпэўнены, што дзейнасць парламентарыяў дазволiць iнтэнсiфiкаваць узаемадзеянне па ўсiх кiрунках: гандлёва-эканамiчным, iнвестыцыйным, палiтычным. Сяргей Рачкоў падкрэслiў, што працэс пошуку пунктаў судакранання будзе працягнуты ў тых сферах, дзе iнтарэсы абодвух бакоў супадаюць.\nЗагаловак у газеце: Пункты судакранання


Грып у дзяцей - сімптомы і лячэнне, прафілактыка\nСімптомы і прыкметы грыпу\nУ сезон прастудных і вірусных захворванняў лячэнне грыпу ў дзяцей выступае на першы план. Для таго, каб павысіць эфектыўнасць тэрапеўтычных мерапрыемстваў, важна своечасова выявіць захворванне. Калі ведаць асноўныя прыкметы і сімптомы, якія характарызуюць грып 2017 года, можна хутка вылечыць дзіцяці і пазбегнуць ускладненняў. Як лячыць і чым небяспечны грып у дзяцей?\nКаб пазбегнуць небяспечных ускладненняў грыпу ў дзяцей, неабходна ведаць сімптаматыку захворванні і метады яго лячэння\nГрып у дзяцей выклікаецца вірусам, які мае пэўныя сімптомы лёгка перадаецца паветрана-кропельным і бытавым шляхам. Як і любы іншы вірус, ён у першую чаргу распаўсюджваецца па паветры. Падчас кашлю, чхання і нават звычайнага дыхання адбываецца вылучэнне віруса, так што пры ўдыханні гэтага паветра і адбываецца заражэнне.\nПранікненне віруса грыпу ў арганізм адбываецца праз любыя слізістыя абалонкі: насаглотку, ротавую паражніну і нават праз вочы. напрыклад, калі маляня пакратаў рукамі цацкі ці іншыя рэчы хворага дзіцяці, а потым пацёр свае вочкі, то заражэнне адбудзецца амаль напэўна.\nЯк і любое іншае захворванне, грып развіваецца ў некалькі стадый. Ведаючы сімптомы і лячэнне грыпу, можна прадухіліць мноства праблем. Першая стадыя - гэта інкубацыйны перыяд, гэта значыць перыяд, які доўжыцца з моманту кантакту дзіцяці з захварэлым да з'яўлення першых прыкмет хваробы. Праз колькі дзён пасля кантакту пачнецца хвароба, залежыць ад дзіцячага імунітэту. Калі імунітэт малога саслаблены, то хвароба можа выявіцца ўжо праз 12 гадзін. Пры добрым імунітэце, калі арганізм моцны і доўга супраціўляецца вірусу, інкубацыйны перыяд можа доўжыцца да пяці дзён. У сярэднім першы этап доўжыцца два дні.\nАдметная асаблівасць плыні хваробы ў дзіцяці - гэта хуткае нарастанне сімптомаў. Асабліва складана вызначыць грып у дзяцей да года, так як малы не можа паведаміць пра свае адчуванні.\nУ першую чаргу вас павінна насцярожыць наступнае стан дзіцяці:\nагульная слабасць. Калі маляняці пастаянна хіліць у сон, ён млявы, не жадае гуляць і займацца любімымі справамі, трэба ўдакладніць прычыны такіх паводзінаў.\nПадвышаная тэмпература цела. Адметная рыса грыпу - высокая тэмпература пры грыпе ў дзяцей, якая можа дасягаць да 41 ступені. Колькі дзён трымаецца тэмпература пры грыпе ў дзяцей залежыць ад шматлікіх фактараў, у тым ліку і ад своечасова распачатага лячэння. Звычайна тэмпература спадае на трэці-чацвёрты дзень.\nБолі ў цягліцах. Гэта адметная асаблівасць менавіта віруса грыпу. Пры гэтым хварэць могуць нават вочныя цягліцы.\nзаложенность носа. Пры гэтым на першыя суткі вылучэнні з носа празрыстыя, гусне яны паступова. Звычайна на трэці дзень насмарк ужо турбуе дзіцяці менш.\nкашаль гаўкаючых. Не заўсёды пры грыпе бывае кашаль, але часцей за ўсё ён носіць менавіта такі характар.\nПанос і ваніты. Гэтыя прыкметы - не прамыя прыкметы грыпу, але пры некаторых формах грыпу ўзнікаюць.\nКалі дзіця скардзіцца на галюцынацыі, у яго назіраюцца курчы, здараюцца галавакружэння - гэта прыкмета таго, што грып пабіў цэнтральную нервовую сістэму.\nЧаста прыкметы грыпу ў дзяцей блытаюць з сімптомамі звычайнай прастуды, але тут ёсць істотныя адрозненні.\nПачатак грыпу - рэзкае і вострае, хварэць на прастуду дзіця пачынае паступова. У дзяцей сімптомы грыпу праяўляюцца маментальна.\nТэмпература цела высокая, асабліва ў пачатковы перыяд захворвання. Пры правільным лячэнні трымацца яна будзе не даўжэй трох дзён.\nМоцная інтаксікацыя арганізма, якая выяўляецца дрыжыкамі, святлабояззю, ламатой ва ўсім целе.\nГрып у дзяцей неабходна пачынаць лячыць на самых ранніх стадыях\nКалі дзіця захварэў на грып, паставіць дыягназ і пачаць лячэнне трэба як мага раней. Не варта спадзявацца на ўласны вопыт, трэба неадкладна выклікаць лекара, які ацэніць цяжар захворвання і скажа, як лячыць грып у дзяцей. Доктар Камароўскі раіць пры лёгкіх формах заставацца дома і прымаць лекі, прызначаныя педыятрам. Але ў выпадку цяжкага плыні хваробы лепш пагадзіцца на шпіталізацыю, асабліва, калі дзіцяці яшчэ не споўнілася 3 года.\nУ хатніх умовах грып лечыцца па наступным алгарытме:\nпасцельны рэжым. Гэта важная ўмова, якое дзецям выконваць досыць складана. Пры паніжэнні тэмпературы і палягчэнні буду ім хочацца бегаць і гуляць. Паспрабуйце ўтрымаць дзіця ў ложку хоць бы два-тры дні.\nбагатае пітво. Асабліва гэтая рэкамендацыя актуальная пры высокай тэмпературы. Камароўскі катэгарычна не рэкамендуе карміць дзіцяці супраць яго волі, калі які хварэе значыць не хоча. Лепш даваць яму больш вадкасці. У якасці перакусу можна даваць дзіцяці гародніна ці садавіна, салодкі чай, морс, кампот.\nсупрацьвірусныя прэпараты. Прызначаюцца ў самыя першыя дні хваробы, супрацьвірусны сродак накіравана на барацьбу з узбуджальнікам грыпу. Супрацьвірусныя прэпараты ад грыпу для дзяцей - гэта Арбідол. Таміфлю, Рэмантадзін і іншыя.\nгарачкапаніжальныя сродкі. Не варта адразу ж прымаць гарачкапаніжальнае сродак. З тэмпературай да 38,5 арганізм павінен спраўляцца самастойна. Калі ж слупок тэрмометра паўзе вышэй, то трэба даць адпаведны вашаму дзіцяці прэпарат. Самыя папулярныя - Нурофен, парацэтамол, Ібупрофен - усё ў дзіцячай дазоўцы.\nТэмпературу неабходна збіваць толькі тады, калі яна перавысіць 38.5 ступені\nСвежае паветра. Памяшканне павінна быць прахалодным і ня душным, яго трэба часта праветрываць.\nантыбактэрыйныя лекі. Прымаць антыбіётыкі пры грыпе ў дзяцей варта толькі па прызначэнні лекара. Звычайна яны прызначаюцца, калі доктар прадбачыць ўскладненні грыпу ў дзяцей.\nлячэнне сімптомаў. Калі дзіцяці мучыць насмарк, прамывайце нос фізрастворам і крапайце Анаферон, Гріппферон або іншыя назальные прэпараты.\nМногіх бацькоў цікавіць, колькі дзён лечыцца грып. Пры выкананні ўсіх рэкамендацый хвароба праходзіць праз дзесяць дзён. Калі ў горадзе эпідэмія грыпу, то яна ўжо будзе не страшная вашаму дзіцяці. Але вось ад наступнага разу ён не застрахаваны, бо кожны раз з'яўляюцца новыя штамы грыпу. напрыклад, у 2016 і 2017 гадах хвароба характарызуецца рознай сімптаматыкай і розным цягам.\nГрып у дзіцяці небяспечны ў першую чаргу магчымымі ўскладненнямі. Пры своечасовым звароце да ўрача небяспека мінімальная, але затрымкі ў лячэнні могуць выклікаць сур'ёзныя наступствы аж да смяротнага зыходу.\nСамымі страшнымі ўскладненнямі лічацца:\nМножны паражэнне нерваў і іншыя формы неўралгіі\nНебяспечнай лічыцца далучэнне да грыпу інфекцыі бактэрыяльнага паходжання. Вось чаму часам прыём антыбіётыкаў - гэта не проста страхоўка, а жыццёва важная працэдура. У дзіцяці пасля грыпу могуць развіцца другасныя ўскладненні - пнеўманія, атыт, сінусіт і іншыя хваробы.\nПрафілактыка грыпу ў дзяцей складаецца ў выкананні элементарных правіл гігіены і паводзін.\nПрызвычаіце дзіцяці часта мыць рукі, пажадана з мылам. пасля вуліцы, гасцей, наведвання туалета, перад ежай - рукі трэба мыць заўсёды. асабліва, калі ў дадзены перыяд часу назіраецца эпідэмія грыпу ў вашым горадзе.\nУвядзіце ў штодзённы рацыён дзіцяці як мага больш вітаміна З. Ён утрымліваецца не толькі ў аптэчных вітамінных прэпаратах, але і ў свежай гародніне і садавіне.\nНе давайце паветры ў пакоі застойвацца. Частае праветрыванне - выдатны спосаб пазбегнуць хваробы.\nЗвярніце ўвагу на носік маляняці - бо менавіта праз нос вірус грыпу часцей за ўсё пранікае ў дзіцячы арганізм. Аксалінавая мазь або віферон перад выхадам на вуліцу ўтвараюць ахоўную плёнку, адштурхваюцца вірусы. Па прыходзе з вуліцы навучыце дзіцяці прамываць нос вадой для ачышчэння слізістай абалонкі ад мікробаў.\nДзіця павінна ведаць асноўныя правілы гігіены: нельга церці рукамі вочы, засоўваць пальцы ў рот і ў нос, чапаць бруднымі рукамі твар.\nПамятка прафілактыкі грыпу і ВРВІ ў дзяцей дапаможа вам абараніцца ад гэтай хваробы. Але лепш за ўсё ў перыяд эпідэмій, а таксама проста восенню і зімой, калі верагоднасць заразіцца вялікая, пазбягаць вялікай колькасці людзей. Лета не так небяспечна ў гэтым плане, але для дзяцей абарона ад грыпу і прастуды важная ў любы час.\nЯшчэ адзін спосаб прафілактыкі гэтага віруснага захворвання - прышчэпка ад грыпу дзецям. Яна дазволена малым з паўгода і рэкамендуецца пры наведванні дзіцем дзіцячага сада, школы або іншых грамадскіх месцаў. Абавязковай умовай для правядзення вакцынацыі з'яўляецца агляд дзіцяці лекарам-педыятрам. Нельга рабіць прышчэпку, калі:\nДзіця нядаўна ачуняў\nДзіця хварэе на дадзены момант\nЁсць забарона неўролага на правядзенне вакцынацыі\nАлергія на бялок курынага яйкі\nНекаторыя захворванні сэрца\nПрафілактыка грыпу і ВРВІ у дзяцей у выглядзе прышчэпкі будзе эфектыўная толькі для канкрэтнага штаму віруса, які дзейнічае ў гэтым годзе. То бок, калі дзеці ўжо хварэлі на грып, то ў гэтым сезоне другі раз захварэць практычна нерэальна. Але вось на наступны сезон прастуд яна ўжо не распаўсюджваецца. Прышчэпку варта рабіць мінімум за два тыдні да меркаванай ўспышкі грыпу ў вашым горадзе. Аптымальны час - верасень - пачатак кастрычніка.\nШтогод дзецям неабходна рабіць прышчэпкі ад грыпу і ВРВІ, якія дапамогуць абараніць дзіця ад новых штамаў захворвання\nСпадабалася гэтая артыкул - “Сімптомы грыпу ў дзяцей, лячэнне і прафілактыка захворвання”? Падзяліцеся з сябрамі і ацэніце запіс:\nкапіраванне старонкі 1 у 1 забаронена. Перапісванне поўнасцю або часткова, старонкі “Сімптомы грыпу ў дзяцей, лячэнне і прафілактыка захворвання”, - вітаецца, толькі з актыўнай спасылкай на крыніцу © 2022


Вяртаньне да палітыкі стрымліваньня\n21 красавік 2014, 15:45\nКрэмль змушае Белы дом выкарыстоўваць формы палітычнага ціску часоў «халоднай вайны». Пра гэта піша The New York Times.\nГазэта спасылаецца на памочнікаў прэзыдэнта Абамы, паводле якіх адміністрацыя прэзыдэнта пераглядае сваю палітыку ў адносінах да Расеі. Адначасова з гэтым два уплывовыя сэнатары заклікалі да ўзмацненьня жорсткасьці санкцый супраць Расеі ў адказ на яе дзеяньні ва Ўкраіне.\nПа словах супрацоўнікаў адміністрацыі, на якіх спасылаецца журналіст The New York Times Пітэр Бэйкер, Абама прыйшоў да перакананьня, што, нават калі будзе знойдзенае рашэньне крызіснай сытуацыі вакол Крыму і паўднёва-ўсходняй Украіны, у яго ўжо ніколі не будзе канструктыўных адносінаў з прэзыдэнтам Расеі Уладзімерам Пуціным. У тыя два з паловай гады, якія засталіся Абаму да завяршэньня прэзыдэнцкага тэрміну, ён мае намер засяродзіцца не на Расеі, а на тых міжнародных праблемах, дзе яшчэ можна дамагчыся посьпеху. Што ж тычыцца Масквы, то адміністрацыя Абамы паспрабуе захаваць тое невялікае супрацоўніцтва, якое яшчэ можна выратаваць, але, у цэлым, прыкладзе намаганьні да таго, каб ізаляваць Расею эканамічна і палітычна і такім чынам стрымаць яе экспансіянісцкія амбіцыі.\nТакі падыход ўяўляе сабой абноўлены варыянт стратэгіі ЗША ў адносінах да СССР у часы «халоднай вайны», а менавіта палітыку стрымліваньня. Мяркуючы па апошніх заявах амэрыканскіх заканадаўцаў, на Капіталійскім пагорку хочуць, каб адміністрацыя ажыцьцявіла свой новы падыход да Расеі як мага хутчэй.\nУплывовы сэнатар-рэспубліканец Боб Коркер, які прадстаўляе штат Тэнэсі і які зьяўляецца чальцом сэнацкага камітэту па міжнародных адносінах, прапануе доўга не чакаць і ўзмацніць жорсткасьць санкцый ў адносінах да Расеі ўжо цяпер:\n— Я думаю, — сказаў ён у інтэрвію тэлекампаніі NBC, — што Пуцін ня верыць, што мы сапраўды можам пакараць Расею. Наша зьнешняя палітыка не пасьпявае за падзеямі, мы толькі рэагуем на тое, што робяць іншыя. Я лічу, што, калі Расея тэрмінова не пачне адводзіць сорак тысяч салдат, сканцэнтраваных на мяжы з Украінай, нам варта ўжыць санкцыі супраць расейскіх кампаній, занятых у энэргетычным сэктары, такіх як «Газпром», напрыклад. Нам таксама варта прыняць меры супраць буйных расейскіх банкаў. Больш за тое, не выклікае ніякага сумневу, што нам трэба ўмацаваць сувязі з Украінай у галіне бясьпекі.\nСэнатар-дэмакрат ад штата Канэктыкут Крыс Мэрфі таксама лічыць, што адкладаць ўзмацненьне жорсткасьці санкцый супраць Расеі ня варта:\n— Час ўзмацніць санкцыі наступіў. Я згодны з прэм’ер-міністрам Украіны Арсенем Яцанюком, які заклікаў эўрапейскія краіны паглядзець на сытуацыю, ў якую трапіла Ўкраіна, з пункту гледжаньня іх уласнай бясьпекі. Калі Расея не панясе адказнасьць за тое, што яна зрабіла ва Ўкраіне, я баюся, што наступнай патэнцыйнай мішэньню можа апынуцца адзін з нашых саюзьнікаў па НАТО.\nЯк хутка пойдзе на ўзмацненьне жорсткасьці санкцый прэзыдэнт Абама, невядома. Пітэр Бэйкер з The New York Times адзначае, што, па меры таго, як фармуецца новы доўгатэрміновы падыход да Расеі, у адміністрацыі ідуць спрэчкі аб тым, якія крокі трэба прыняць у кароткатэрміновым пляне. Падобна на тое, адзначае Бэйкер, што пакуль перавагу маюць дарадцы Барака Абамы па эканамічных пытаньнях, якія здолелі пераканаць схільнага да асьцярожнасьці прэзыдэнта ўводзіць санкцыі паэтапна і невялікімі дозамі, каб ня надта апярэджваць у гэтым сэнсе эўрапейцаў, занепакоеных тым, што санкцыі супраць Расеі могуць адмоўна адбіцца на эканоміцы іх краін. Таму малаверагодна, што прэзыдэнт распарадзіцца аб увядзеньні санкцыі супраць цэлых сэктараў расейскай эканомікі.\nThe New York Times прыводзіць меркаваньне былога амбасадара ЗША ў НАТА, а цяпер прэзыдэнта чыкагскага дасьледнага цэнтру «Рада па глябальных пытаньнях» Іва Даалдэра, які сказаў, што ідэя новага падыходу ЗША палягае ў тым, каб дзейнічаць пасьлядоўна, паэтапна падымаць цану, якую Расеі давядзецца заплаціць за яе дзеяньні ва Ўкраіне. «Магчыма, — сказаў ён, — гэта не вырашыць праблемы Крыму і ўсходняй Украіны, але гэта вырашыць праблему адносінаў з Расеяй».\nАўтар гіта пра 500 даляраў: «Пачынаю адчуваць уласную адказнасьць за правал плянаў Лукашэнкі»


Ад культуры чытання — да культуры асобы | Партфолiа\nЗыходзячы са сваёй прафесійнай практыкі і ўласнага жыццёвага вопыту, хачу пагадзіцца са словамі вядомага дыдакта Д.Дзідро “Чалавек перастае думаць, калі перастае чытаць”. Думаю, што сёння, калі аб’ём інфармацыі, якую мы ўспрымаем, павялічваецца з кожным днём, пытанне фарміравання чытацкай пісьменнасці набывае яшчэ большую актуальнасць. Прычым гэтая здольнасць фарміруецца з ранняга дзяцінства. Са стратай у многіх сем’ях традыцыі чытання дзецям, сумеснага сямейнага абмеркавання літаратурных твораў фарміраванне чытацкай пісьменнасці пачынаецца позна, толькі ў школе, што і вымушае карэкціраваць работу настаўніка.\nУ аснове паспяховага развіцця чытацкай пісьменнасці ляжаць тры ўмовы: цікавасць да чытання, багаты слоўнікавы запас, развітыя здольнасці разумення тэксту.\nПершы аспект важны ў пераемнасці навучання літаратуры паміж І і ІІ ступенямі агульнай сярэдняй адукацыі. Характар урокаў “Літаратурнае чытанне” і “Беларуская літаратура” адрозніваецца — зместам літаратурных тэкстаў, узроўнем чытацкай самастойнасці, методыкай правядзення вучэбных заняткаў. Па гэтай прычыне ў 5 класе важна засяроджваць увагу на тым, як сфарміраваны базавыя паказчыкі чытацкай пісьменнасці, каб скарэкціраваць іх перад ускладненнем патрабаванняў да ўменняў вучняў.\nРабота над сюжэтам і кампазіцыяй мастацкага тэксту становіцца цікавай і эфектыўнай пры выкарыстанні наступных метадаў і прыёмаў: “Дрэва прадказанняў”, “Лаві памылку”, “Інтэрпрэтацыя”.\nДля фарміравання ўмення будаваць гіпотэзы, звязаныя з развіццём сюжэтнай лініі ў тэксце, важнае значэнне мае прыём “Дрэва прадказанняў”. Сутнасць прыёму — у мадэляванні фіналу зададзенага тэксту.\nНапрыклад, паслухаўшы пачатак апавядання К.С.Хадасевіч-Лісавай “Вітаміны ад грыпу”, неабходна падумаць, якім будзе яго фінал.\nВаня лёг раней спаць, каб хутчэй надышла доўгачаканая субота. Нарэшце можна будзе апробаваць новы футбольны мяч.\nПрачнуўся раніцай сам. Без будзільніка, і пайшоў на кухню. Здзівіўся, калі не ўбачыў там мамы. Звычайна ў гэты час яна завіхалася каля пліты, гатавала сняданак.\n— Сынок! — паклікала мама са спальні. — Ты ўжо ўстаў?\nВаня заглянуў да мамы. Бледная, яна сядзела на ложку, прыкрыўшыся коўдрай.\n— Захварэла я, сынок, — сказала мама. — Грып мусіць. Не падыходзь блізка.\n— Не ўставай, мамачка! Зараз я табе чаю сагрэю.\nМама папіла чаю з варэннем, падзякавала і папрасіла:\n— Пакармі Наташку, сынок. І на рынак схадзі, купі малака, каўбасы, гародніны, каб і на заўтра вам хапіла.\n— Добра, мамачка. Усё зраблю, — запэўніў Ваня. — Я ж не ў дзіцячы садок хаджу!..\nПраз гадзіну Ваня выйшаў з дому. З сабой узяў не толькі грошы, але і футбольны мяч.\nПасля самастойнага мадэлявання вучні знаёмяцца з тэкстам апавядання.\nНа вуліцы сказаў сябрам:\n— Гуляйце без мяне ў футбол. Я на рынак іду.\nВельмі хацелася Ваню далучыцца да сяброў. Але дома чакалі хворая мама і маленькая сястрычка, і ён аддаў мяч сябрам.\nНа рынку ўсяго было так багата, што аж вочы разбягаліся. Ваня доўга прыглядаўся, выбіраў. Дадому вярнуўся задаволены.\nНа кухні паклаў усё, што купіў, на вялікі паднос і прынёс маме.\n— Каму гэта? — здзівілася мама, убачыўшы на падносе бананы, апельсіны, вінаград.\n— Табе, мамачка. Вітаміны ад грыпу! Каб хутчэй ачуняла.\n— Ты ж усе грошы патраціў, сынок. Што ж вы з Наташкай есці будзеце?\n— Хопіць і нам, мамачка, — супакоіў Ваня. — У халадзільніку яшчэ каўбаса засталася, сыр ёсць, агуркі салёныя. Я звару бульбу.\nНа маміны вочы набеглі слёзы.\n— Які слаўны ў мяне сынок! Сапраўдны гаспадар!..\nВыхадныя, субота і нядзеля, прайшлі не так, як думаў Ваня. Але ён не зайздросціў сябрам: прыемна быць гаспадаром у сваім доме.\nДля развіцця чытацкай уважлівасці важны прыём “Лаві памылку”. Яго сутнасць — у выпраўленні неадпаведнасцей у сціслым змесце тэксту ці яго фрагменце. Напрыклад, трэба знайсці памылкі ў прапанаваным тэксце.\nВаня лёг раней спаць, каб хутчэй надышла нядзеля. Можна будзе апрабаваць новы футбольны мяч.\nПрачнуўся раніцай і пайшоў на кухню. Звычайна ў гэты час мама чытала кніжку. Яе не было. Мама са спальні паклікала Ваню.\nХлопчык заглянуў да мамы. Бледная, яна сядзела на канапе.\n— Захварэла я, сынок, — сказала мама.\nМама папіла чаю з лімонам, падзякавала і папрасіла:\n— Пакармі Наташку. І на рынак схадзі, купі малака, каўбасы, садавіны.\n— Добра, мамачка. Усё зраблю, — запэўніў Ваня.\nПраз гадзіну Ваня выйшаў з дому з футбольным мячом.\nПрыём “Інтэрпрэтацыя” дапамагае развіваць літаратурнае ўяўленне вучняў, вызначаць аўтара і лірычнага героя твора. Прапануецца стаць удзельнікам падзей, пра якія расказана ў апавяданні, і сцісла пераказаць сюжэт ад імя Вані і маці.\nГэты прыём можа быць прадстаўлены наступным заданнем: зрабіць героя антыгероем, скласці апавяданне ці казку па зададзеных прадметах ці персанажах.\nУсведамленню паняццяў “тэма”, “ідэя”, “праблема” спрыяе запаўненне кластара ці табліцы ў сшытку: “пра што”, “трэба зразумець”, “аўтар пытаецца”.\nТЭМА ІДЭЯ ПРАБЛЕМА\nПРА ШТО ТРЭБА ЗРАЗУМЕЦЬ АЎТАР ПЫТАЕЦЦА\nЯшчэ адным істотным аспектам работы над разуменнем мастацкага тэксту з’яўляецца вызначэнне мастацкіх дэталяў, пастаноўка пытанняў і фармулёўка адказаў на іх, работа з моўнымі сродкамі. Эфектыўна дапамагае вучыць дакладнаму, лаканічнаму выказванню думак метад “Завяршы фразу” (дадзены пачатак, трэба дапісаць працяг).\nВырашаць у комплексе задачу фарміравання чытацкай пісьменнасці дапамагае і складанне плана мастацкага тэксту ў цытатах або пытаннях. Бачыць у тэксце мастацкія дэталі вучыць складанне літаратурных загадак (пазнай героя па апісанні, па рэчах, верш па радках.\nЗначнай праблемай у фарміраванні чытацкай пісьменнасці з’яўляюцца недастатковы слоўнікавы запас вучняў, нізкая засяроджанасць іх на запамінанні значэння новых слоў. Таму і на гэтым шляху важнае значэнне маюць прыёмы работы з элементамі займальнасці, напрыклад, “Філворд”, “Чытанне з пропускамі” (узнаўленне прапушчаных слоў), “Куфэрачак”, “Нататкі чытача” (у сшытку), “Ключавыя словы” (выпісванне ключавых слоў, узнаўленне па іх тэксту, мадэляванне тэксту па ключавых словах) і інш.\nк у ф у т б о л д а\nа ф с н я д а н а к\nн і л о ж а к а р д\nз г а р о д н і н а\nПрыём “Куфэрачак” дапамагае развіваць уменні вылучаць галоўнае, абагульняць і супастаўляць літаратурныя творы і характарыстыкі герояў. На паперы прапануецца запісаць адну характарыстыку галоўнага героя Вані. (Зачытваюцца ўсе характарыстыкі.) Такім чынам становяцца відавочнымі вядучыя рысы характару Вані.\nНеабходна развіваць у дзяцей цікавасць да кнігі і да чытання, бо ўсё, што будуецца толькі на прымусе, не здольна даць добрых вынікаў. Таму на ўроках літаратуры актуальныя сёння метады рэкламы кнігі (буктрэйлера), эмацыянальнага і інтэлектуальнага паглыблення ў сэнс літаратурнага тэксту, метад “Асацыяцыі” (Уладзімір Ліпскі “Ад роду да народу” — РОД).\nБуктрэйлер — гэта невялікі відэаролік, які расказвае ў адвольнай мастацкай форме пра нейкую кнігу. Мэта такіх ролікаў — рэклама новых кніг і прапаганда чытання, прыцягненне ўвагі да кніг пры дапамозе візуальных сродкаў. Працягласць буктрэйлера не большая за 3 мінуты.\nЭтапы стварэння буктрэйлера наступныя:\n1. Выбар кнігі.\n2. Прагляд узораў буктрэйлераў і стварэнне сваёй ідэі.\n3. Напісанне сцэнарыя да роліка (10—15 сказаў). Падбор ілюстрацый, відэаматэрыялаў: па адным кадры да кожнага кароткага сказа, па 2—3 — да доўгіх сказаў. Вынас у загаловак трэйлера асноўнай ідэі кнігі.\n4. Запіс неабходных аўдыяматэрыялаў.\n5. Аб’яднанне візуальных і аўдыяматэрыялаў у адзіны ролік з выкарыстаннем праграмнага забеспячэння.\n6. Прагляд буктрэйлера, пры неабходнасці карэкціроўка.\n7. Дэманстрацыя і аналіз уздзеяння роліка на гледачоў.\nВізуалізацыя матэрыялу (напрыклад, карціна Язэпа Драздовіча да раздзела “Святло далёкай зоркі”) на ўроках беларускай літаратуры спрыяе таму, што мастацкія творы спасцігаюцца глыбей, развіваецца цікавасць да дадатковага чытання.\nТакім чынам, метадаў і прыёмаў фарміравання чытацкай пісьменнасці на ўроках беларускай літаратуры ў 5—8 класах даволі многа. Аднак поспех работы будзе залежаць ад усведамлення індывідуальных цяжкасцей у авалоданні чытацкай пісьменнасцю і ўдала спланаванай у адпаведнасці з гэтым работы на вучэбных занятках і дома.\nнастаўніца беларускай мовы і літаратуры, дырэктар гімназіі № 28 Мінска.\nгімназія № 28 Мінск чытацкая пісьменнасць\nЗ тегами: гімназія № 28 Мінск чытацкая пісьменнасць\nПапярэдняя: Дабавіць у навучанне аптымізму і пазітыву\nНаступная: ІКТ на ўроках хіміі, ці Шлях да ўзаемаразумення паміж вучнямі і настаўнікам


01 чэрвень 2005, 17:44\nКанчатковае рашэньне пра тое, наколькі зьменшацца цэны на візы для грамадзянаў Беларусі і Літвы, яшчэ мусіць быць зацьверджанае, але паведамляецца, што гэта будзе значнае зьмяншэньне коштаў – паводле беларускіх дыпляматаў, да 5 эўра за выдачу ўсіх кшталтаў аднаразовых і двуразовых транзытных візаў, да 25 эўра для шматразовых візаў і, паводле літоўскага МЗС, ня болей за 10 эўра для аднаразовай візы. Дамоўленасьць будзе дзейснай адразу пасьля абмену дыпляматычнымі нотамі, – як абяцаюць дыпляматы, гэта адбудзецца ў хуткім часе.\nДвухбаковая дамоўленасьць сталася вынікам апошняй сустрэчы беларускіх і літоўскіх дыпляматаў у Вільні. Напрыканцы мінулага тыдню адбыліся кансультацыйныя сустрэчы дэлегацыі беларускага МЗС, якую ачольваў кіраўнік Консульскага дэпартамэнту Васіль Жлутко і дэлегацыі літоўскага МЗС, на чале з Вайдатасам Вербам. Абмяркоўваліся пытаньні ўдасканальваньня двухбаковага візавага рэжыму і магчымасьці зьменшыць зборы за выдачу візаў грамадзянам Беларусі і Літвы, а таксама асаблівасьці візавага рэжыму для памежных жыхароў, пытаньні абавязковага мэдычнага страхаваньня.\n“Многія сем''і ня могуць сабе дазволіць паездку ў суседнюю краіну толькі з прычыны матэрыяльных цяжкасьцяў,” – адзначыў дырэктар консульскага дэпартамэнту літоўскага МЗС Вайдатас Вярба. Цяпер аднаразовая літоўская віза для грамадзянаў Беларусі каштуе 20 эўра (45 эўра, калі выдаецца тэрмінова – цягам 72 гадзінаў), шматразовая – 35 эўра, транзытныя візы рознага кшталту – ад 10 да 50 эўра.\nЛітва болей як год таму прапаноўвала Беларусі гэтак званы “ўкраінскі варыянт” візавага рэжыму – бясплатныя літоўскія візы для грамадзянаў Беларусі і адмена візавага рэжыму для грамадзянаў Літвы. Гэткая ж дамоўленасьць дзейнічае цяпер паміж Літвой і Малдовай.\nБеларусь адмовілася ад той прапановы, і тады летась Літва прапанавала зьмяншэньне коштаў на візы да 5 эўра за аднаразовую і 10 эўра за шматразовую візы. Беларускі МЗС спачатку адмовіўся, і толькі цяпер перамовы далі канструктыўны вынік.


Кітайскі тэлефон для чысткі экрана завод і вытворцы | SJJ\nТэлефоны кожнага чалавека вытрымліваюць штодзённае зношванне, а бесперапыннае дакрананне прыводзіць да таго, што мабільны тэлефон пэцкаецца, і назапашванне бруду час ад часу трэба чысціць. А як пачысціць смартфон, вы можаце задацца пытаннем? Выкарыстоўваючы нашы шклоачышчальнікі і ліпкі сродак для мыцця экрана, вы зможаце ...\nТэлефоны кожнага чалавека вытрымліваюць штодзённае зношванне, а бесперапыннае дакрананне прыводзіць да таго, што мабільны тэлефон пэцкаецца, і навалы бруду час ад часу трэба чысціць. А як пачысціць смартфон, вы можаце задацца пытаннем? Выкарыстоўваючы нашы ачышчальнікі экрана і ліпкі сродак для мыцця экрана, вы можаце вырашыць гэтую праблему.\nЛіпкі сродак для чысткі экрана выраблены з ультратонкай тканіны з мікрафібры, дазваляе лёгка выдаляць алей, бруд і адбіткі пальцаў з экранаў. Яго можна мыць і выкарыстоўваць паўторна шмат разоў. У нас таксама ёсць іншыя тыпы шклоачышчальнікаў з мяккай ПВХ і ПУ скуры са спінкай, ламінаванай мікрафібрай у якасці ачышчальніка. Мала таго, што вы можаце заўсёды чысціць тэлефон, але і яго можна выкарыстоўваць як аксэсуары.\nВыкарыстоўваецца як сродак для мыцця экрана, падстаўка для мабільнага тэлефона і падвеска для мабільнага тэлефона\nСпецыяльны лагатып, зроблены шляхам сублімацыі, надрукаваны, цісненнем і колерам.\nМыецца, трывалы і шматразовы\nДалучэнне: Мабільная струна, спружынны шнур, эластычная струна, шарыкавая ланцужок, бірулька і г.д.\nІндывідуальныя формы, памеры, колеры і дызайн вітаюцца.\nПапярэдняя: Раменьчык для тэлефона\nДалей: Падвескі для тэлефона


У Беларускім дзяржаўным універсітэце падведзены вынікі залічэння на дзённую платную форму навучання. Сярэдні конкурс па ўніверсітэце склаў 1,5 чалавека на месца (у 2016 г. – 1,3). На першы курс залічаны 1912 абітурыентаў. Сярод іх:\n- 1880 на поўны тэрмін навучання;\n- 32 на скарочаны тэрмін навучання.\n- 187 скончылі з адзнакай сярэднюю школу або сярэднія спецыяльный навучальныя ўстановы (у 2016 г. - 151); 45,7 % выпускнікі ліцэяў і гімназій (у 2016 г. – 45,2 %); абітурыенты, залічаныя па агульным конкурсе па выніках ЦТ, якія маюць больш 300 балаў, складаюць 28% (у 2016 г. – 27 %), больш за 200 балаў маюць 88,3 % (у 2016 г. – 77 %);\nТаксама сярод залічаных 34,3 % складаюць мужчыны, 65,7 % жанчыны. Дарэчы, мінчукі складаюць 47,3 % ад агульнага ліку залічаных.\n- Адзначым самыя высокія прахадныя балы сярод прыродазнаўчанавуковых спецыяльнасцяў:\n- «інфарматыка» – 300 (у 2016 г. – 237);\n- «прыкладная інфарматыка» – 293 (у 2016 г. – 254);\n- «прыкладная матэматыка» – 291 (у 2016 г. – 237);\n- «хімія лекавых злучэнняў» – 288 (у 2016 г. – 262);\n- «актуарная матэматыка» – 282 (у 2016 г. – 209);\n- «фундаментальная хімія» – 278 (у 2016 – 283);\n- «камп’ютарная матэматыка і сістэмны аналіз» – 277 (у 2016 г. – 198);\n- «камп’ютарная бяспека» – 267 (у 2016 г. – 182);\n- «аэракасмічныя радыёэлектронныя і інфармацыйныя сістэмы і тэхналогіі» – 258 (у 2016 г. – 178);\n- «матэматыка і інфармацыйныя тэхналогіі» – 254 (у 2016 г. – 195);\n- «эканамічная кібернетыка» – 252 (у 2016 г. – 218).\nСамыя высокія прахадныя балы сярод сацыяльна-эканамічных і гуманітарных сецыяльнасцяў:\n- «інфармацыя і камунікацыя» – 336 (у 2016 г. – 316);\n- «міжнароднае права» – 326 (у 2016 г. – 322);\n- «лінгвакраіназнаўства» – 309 (у 2016 г. – 315);\n- «правазнаўства» – 290 (у 2016 г. – 307);\n- «міжнародныя адносіны» – 281 (у 2016 г. – 317);\n- «бізнэс-адміністраванне» – 274 (у 2016 г. – 243);\n- «сацыяльныя камунікацыі» – 272 (у 2016 г. – 220);\n- «кіраванне інфармацыйнымі рэсурсамі» – 267 (у 2016 г. – 261);\n- «мытная справа» – 265 (у 2016 г. – 245);\n- «сусветная эканоміка» – 264 (у 2016 г. – 255);\n- «менеджмент» (кірунак – менеджмент у сферы міжнароднага турызму) – 262 (у 2016 г. – 249);\n- «рамана-германская» (французская) філалогія – 256 (у 2016 г. – 200);\n- «усходняя» (кітайская) філалогія – 255 (у 2016 г. – 197);\n- «лагістыка» – 251 (у 2016 г. – 252).\nНа завочную платную форму залічаны 767 абітурыентаў. Сярэдні конкурс склаў 1,5 (у 2016 г. – 1,1). Сярод іх:\n- 481 на поўны тэрмін навучання;\n- 286 на скарочаны тэрмін навучання.\n- «правазнаўства» – 214;\n- «матэматыка і інфармацыйныя тэхналогіі» – 213.\nНа завочную платную форму для атрымання другой вышэйшай адукацыі (скарочаны тэрмін навучання) залічаны 210 абітурыентаў. Сярэдні конкурс склаў 1,5 (у 2016 г. – 1,0).\nАдзначым, па хадайніцтве спартовых федэрацый і саюзаў у адпаведнасці з п. 33 Правілаў прыёму на апошнім пасяджэнні прыёмнай камісіі залічаны на дзённую платную форму 46 абітурыентаў.


Змены – станоўчыя | Присожский край\nЗмены – станоўчыя\nНарэшце апошні месяц каляндарнай восені прынёс станоўчыя зрухі ў дэмаграфічным аспекце: колькасць нованароджаных перавысіла колькасць тых, хто пайшоў у свет іншы. Так, у лістападзе нарадзілася 17 слаўгарадчан-немаўлят. З вылікім адрывам перавага за гараджанамі, іх – 12, выскоўцаў, адпаведна, — пяцёра. А вось эстафету гендернага лідарства прынялі дзяўчаткі: іх нарадзілася амаль у два разы болей – 11, прадстаўнікоў моцнай паловы – толькі шасцёра.\nАналізуючы імёны, якія сваім крывінкам абралі бацькі, навідавоку, што матулі і татулі праявілі фантазію, аднак перавага па-ранейшаму застаецца за імёнамі славянскага паходжання. Мяркуйце самі: прыгажунь-дзяўчатак назвалі: Сафія, Ксенія, Аліса, Дамініка, Кацярына, Вераніка, Дар’я, Кіра, Вікторыя, Анастасія. Хлопчыкам далі наступныя імёны: Дамір, Канстанцін, Захар, Платон, Ягор, Дзмітрый. Хочацца шчыра павіншаваць новаспечаных бацькоў з прыемным папаўненнем у іх сем’ях. Няхай вашы крывінкі растуць здаровымі і шчаслівымі, атуленымі вашымі любоўю і пяшчотай.\nУ лістападзе на вёсцы зарэгістравана тры шлюбы, толькі адно вяселле згулялі маладыя ў горадзе. Жадаем маладым, каб іх любоў і павага адзін да аднаго дапамагалі ім у тым ліку і ў складаных жыццёвых сітуацыях знаходзіць разумнае выйсце, тым самым мацуючы іх узаемаадносіны. Няхай хутчэй вас наведае “бусляня” і прынясе ў вашы сем’і прыемнае і чаканае папаўненне.\nНа жаль, дэмаграфія лістапада пазначана і скрушнай статыстыкай. Такі закон жыцця. Пакінулі гэты свет 11 чалавек: двое гараджан і дзевяць вяскоўцаў. Выказваем спачуванні ўсім, хто страціў роднага і блізкага чалавека.\nЗа 11 месяцаў бягучага года нарадзілася 154 дзіцяці (95 гараджан і 59 вяскоўцаў). Зарэгістравана 55 шлюбаў (37 – у горадзе і 18 – на вёсцы), пры гэтым скасавана пяць шлюбаў. Памерла 189 чалавек (99 – у горадзе і 90 – на вёсцы).\nДаныя, прадастаўленыя начальнікам аддзела\nЗАГС райвыканкама М. НІКІЦІНАЙ,\nапрацавала С. ІГАРАВА. Фота аўтара.


Чыстая вада, бялюткі пясок і… сметнік… Чаму ў Каташах брудна?\nvkobrine Новости Кобрина | 16-08-2011\nУ вольны час у спякотнае надвор’е адпачыць на возеры ў Каташах збіраюцца амаль увесь Кобрын і наваколле. Штучны кар’ер прыцягвае сваёй чыстай вадой і падобным да марскога пяском. Аднак цывілізавана адпачыць тут перашкаджаюць горы смецця, разбітае шкло, зламаныя прыбіральні і пераапранальні. Чаму зона адпачынку застаецца бруднай?\nСанітарны стан возера, па меркаванні ўрачоў ДУ “Кобрынскі занальны цэнтр гігіены і эпідэміялогіі”, застаецца нездавальняючым. Нягледзячы на тое, што за чысцінёй сочаць тры гаспадары – лясгас, КУШВП ЖКГ “Кобрынская ЖКГ” і СВК “Узыходзячая зара”. Лясгас адказвае за ўзбярэжны лес, ЖКГ – за вываз смецця, а сельгаскааператыў – за берагі возера.\nНа берагах возера валяецца рыззё, тырчаць бляшанкі, блішчаць бутэлькі з-пад піва. Кантэйнеры са смеццем перапоўнены настолькі, што хутка схаваюцца ў ім. Вакол хмарамі лётаюць мухі.\n- Глядзіце, лес адносна чысты. А вось смецце ў кантэйнерах і каля іх ляжыць не першы дзень. Тут жа якія хочаш могуць быць інфекцыі, – паказвае рукой на гару пакетаў і абрыўкаў паперы памочнік урача-гігіеніста Кобрынскага занальнага цэнтра гігіены і эпідэміялогіі Ала Свіповіч. – Да гэтага часу не ўстаўлены дзверы ў прыбіральню, не адрамантавана альтанка. Хоць прадпісанне на гэта мы давалі яшчэ ў ліпені (прычым штрафы атрымалі ўсе: і СВК, і лясгас, і ЖКГ). І да 12 ліпеня ўсё павінна быць выканана.\nПаводле слоў Алы Паўлаўны, у мінулым годзе аналагічнай праблемай для цэнтра гігіены і эпідэміялогіі было Бамаўскае возера.\n- Мы пратаколы пісалі, але людзі не разумелі, – кажа яна. – І вось сёлета нарэшце да іх дайшло, што прыбіраць патрэбна. І ўзяліся за справу. А вось цяпер “вайна” з Каташамі.\n- Дык сёння якраз мы і прыбіраем, – кажа інжынер па ахове працы СВК “Узыходзячая зара” Сяргей Пархамчук. – У нас няма спецыяльнага чалавека, які б толькі за чысціню тут адказваў. Прыбірае супрацоўнік фермы. Часам ЖКГ вывозіць. Але я тут быў у панядзелак, кантэйнеры запоўненыя яшчэ стаялі. Калі шмат людзей, то скрынка для смецця напаўняецца літаральна за паўдня.\nЯшчэ адна прычына таго, што на возеры брудна, як адзначыў Сяргей Пархамчук, – адсутнасць строгага кантролю і штрафаў за пакінутае смецце.\nПаводле слоў майстра ўчастка санітарнай ачысткі і добраўпарадкавання ЖКГ Веры Пішчык, якая адказвае за вываз смецця ў Каташах, робіцца гэта рэгулярна.\n- Мы вычышчаем кантэйнеры тры разы на тыдзень – у панядзелак, сераду і пятніцу, – сцвярджае яна. – Пасля дажджоў адразу ехаць не можам, таму што машына буксуе ў пяску. Тады атрымліваецца, напрыклад, у аўторак замест панядзелка. Людзі адпачываюць, таму і сметнік запаўняецца вельмі хутка. Нават у кантэйнерах для пластыка смецце. Мы не паспяваем.\nПакуль рыхтаваўся матэрыял у нумар\n“Смецце на Каташах да гэтага часу не прыбралі, – паведаміла Ала Свіповіч. – Мы падрыхтавалі дакладную запіску аб стане гэтай зоны адпачынку ў райвыканкам”.


Берасьце: 1,5 мільёна штрафу за плякат «Russian army go home»\nhttp://spring96.org/be/news/74810 2014 2014-12-23T08:12:14+0300 2014-12-23T08:12:14+0300 2014-12-23T08:12:14+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/berasce-ahmach.jpg\nАляксандр Ахмач. Фота Радыё Свабода.\nАляксандар Ахмач атрымаў штраф за фатаграфаваньне зь плякатам «Russian army go home» у Берасьцейскай крэпасьці. Судзьдзя Ленінскага раёну Берасьця Сьвятаслаў Каліна палічыў фатаграфаваньне парушэньнем артыкулу аб правядзеньні масавых мерапрыемстваў адміністрацыйнага кодэксу Беларусі. Аляксандар Ахмач аштрафаваны на 10 базавых велічыняў (1,5 мільёна рублёў).\nАб гэтым актывіст даведаўся зь ліста з суду, на апошняе паседжаньне якога ён не пайшоў, даслаўшы хадайніцтва разглядаць справу ў яго адсутнасьць. Таксама, у сваім хадайніцтве Аляксандар Ахмач прасіў суд спыніць супраць яго адміністрацыйны працэс, бо на момант прысуду сышоў тэрмін даўнасьці па ягонай справе. Аднак, апошнюю заўвагу суд да ўвагі не прыняў і прызнаў актывіста вінаватым.\nУ прыватнасьці, у судовай пастанове паведамлялася, што Ахмач «у судзе сваю віну не прызнаў і патлумачыў, што ўчыніў дадзеныя дзеяньні таму, што хацеў выказаць сваю нязгоду з прысутнасьцю вайсковых злучэньняў Расейскай Фэдэрацыі на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь. Дадзеныя фотаздымкі з указаным надпісам зрабіў у мэмарыяльным комплексе „Берасьцейская крэпасьць-герой“ на фоне вайсковых пахаваньняў і вайсковай тэхнікі, таму што выказваў сваё незадавальненьне наяўнасьцю Берасьцейскай крэпасьці на месцы старога гораду Берасьця, які зьнесьлі пры будаўніцтве крэпасьці.»\nВіну Ахмача суд пацьвердзіў на падставе пісьмовых матэрыялаў справы — пратаколу, «інфармацыяй начальніка МОБ УВБ Берасьцейскага аблвыканкаму Мельнікава аб тым, што ў часе маніторынгу сеткі „Інтэрнэт“ выяўлены факт правядзеньня акцыі», копіямі фатаздымкаў, пратаколам апытаньня, а таксама «інфармацыяй з сайту Радыё Свабода». Аляксандар Ахмач лічыць, што вырак у ягонай справе быў прыняты несправядліва, у тым ліку і з-за сыйшоўшага тэрміну даўнасьці, ён плянуе яго абскарджваць:\n«Але тут выявілася праблема. Калі я напісаў заяву ў суд, каб мне выдалі матывіровачную частку маёй справы, мне ў гэтым адмовілі. Таму 22 сьнежня я напісаў скаргу на імя старшыні ленінскага суду на дзеяньні судьдзі Сьвятаслава Каліны. Я папрасіў прыняць меры па аднаўленьні майго парушанага права на абскарджваньне пастановы і растлумачыць судзьдзі Каліне банальныя ісьціны працэсуальнага заканадаўства».\nАляксандар Ахмач распавёў Свабодзе, што плянуе ўсё ж дабіцца атрыманьня матывіровачнай часткі справы, каб мець магчымасьць абскардзіць незаконны, на яго думку, прысуд.\nЮрыст Сяргей Магонаў так пракамэнтаваў Свабодзе справу Аляксандра Ахмача:\n«Тэрмін прыцягненьня да адказнасьці — два месяцы. А ён скончыўся 9 лістапада. Таму судзьдзя мусіў спыніць вытворчасьць па справе, але ён вынес пастанову аб прыцягненьні да адказнасьці. Таксама, незразумела, дзе судзьдзя ў сваёй пастанове бачыць матывіровачную частку, у складаньні якой ён адмаўляе заяўніку. Адмова зразумелая — у матывіровачнай частцы неабходна падрабязна патлумачыць, на падставе чаго зробленая выснова аб вінаватасьці, а таксама абгрунтаваць, чаму справа разглядалася пасьля сплыву тэрміну на прыцягненьне да адказнасьці. Не хацелася б думаць дрэннага на судзьдзю, нібыта ён выконвае нейкія загады зьверху, але нізкі ўзровень яго прафэсійных якасьцяў відавочны».\n8 верасьня, у Дзень беларускай вайсковай славы, Аляксандар Ахмач сфатаграфаваўся ў Берасьцейскай крэпасьці зь плякатам «Russian army go home». Такім чынам ён прыняў удзел у флэшмобе, які адбываўся ў розных краінах сьвету. Празь некаторы час актывіста выклікала міліцыя, на яго склалі пратакол і справу перадалі суду.\n23.12.2014 Тэгі: адміністратыўны перасьлед, свабода мірных сходаў


У сталічным пункце ўтрымання бяздомных сабак нарэшце паставяць вокны | Новы Час\nДагэтуль на зіму прастору паміж дахам і сценамі зацягвалі цэлафанам. Цяпер замест яго будзе ўсталяваная аконная канструкцыя, якую на лета можна будзе здымаць.\n«Гэта вокны не двух-трох камерныя, а такі варыянт, які можа здымацца на летні перыяд, ― распавядае Ганна Граноўская, галоўны рэдактар “Паласатай газеты” і неабыякавая асоба, якая клапоціцца пра лёс жывёлаў. ― Купал будынка так бесталкова сканструяваны, што летам там, як пад павелічальным шклом, вельмі горача. І калі паставіць крутыя шклопакеты, гэта будзе пекла».\nБудынку, у якім месціцца пункт часовага прыбывання жывёл, больш за 14 гадоў. Меркавалася, што праз некаторы час ён будзе рэканструяваны. Два гады таму абмяркоўваўся план рэканструкцыі, будынак мусіў быць зруйнаваны і нанова адбудаваны ўжо з ацяпленнем, больш дасканалай сістэмай каналізацыі. Аднак ініцыятыва ўперлася ў банальную адсутнасць памяшкання, у які магла б часова пераехаць “Фауна горада” з усімі сваімі «жыхарамі».\nПа словах дырэктара прадпрыемства Тамары Царыкоўскай, уцяпленне памяшкання будзе адбывацца за грошы спонсараў, бо бюджэт “Фауны горада” не прадугледжвае рамонтных прац. Ганна Граноўская ўдакладняе, што ўстаноўка вокнаў ― гэта рашэнне «тут і цяпер», якое падтрымаў прыватны прытулак “Суперкот”. Сам прытулак існуе на дабрачынныя ахвяраванні і афіцыйна апякуецца жывёламі з “Фауны горада”.\n«Я прашу адгукнуцца тых, хто можа забраць жывёл на сталае месца жыхарства ці хаця б на ператрымку. Падрабязнасці ― у групах VK ці у ФБ. Асцерагайцеся махляроў, звязвайцеся з валанцёрамі, якія пазначаныя ў афіцыйных групах!». \nЗакончылася акцыя «Вялікі аркестр святочнай дапамогі»


Брэсцкі аўтавакзал аднаўляе аўтобусныя зносіны з Польшчай - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nБрэсцкі аўтавакзал аднаўляе аўтобусныя зносіны з Польшчай\nМіжнародныя рэйсы фарміруюцца польскімі перавозчыкамі.\nБрэсцкі аўтавакзал аднаўляе аўтобусныя зносіны з польскімі гарадамі, паведаміў БелТА начальнік аўтавакзала Мікалай Радзюк.\nМіжнародныя рэйсы фарміруюцца польскімі перавозчыкамі. Аўтобусы ідуць з Брэста ў Бяла-Падляску, Варшаву і Гданьск. Салоны загружаюцца на 50%. Рассаджванне пасажыраў вядзецца з рэкамендаванай эпідэміёлагамі дыстанцыяй, гэта значыць на два сядзенні прадаецца адзін білет.\nУ пасажыраў на руках павінны быць дакументы, якія пацвярджаюць паездку (віза, дазвол на працу). Таксама жадаючых перасекчы мяжу папярэджваюць аб неабходнасці захавання каранціну.\nУ сувязі з асаблівасцямі эпідэміялагічнай сітуацыі расклад рэйсаў можа мяняцца. Таму пасажырам рэкамендуюць сачыць за інфармацыяй на сайце Брэсцкага аўтавакзала.\n«Адкрыццё рэйсаў адбываецца ледзь не штогадзіны. Нам паступае інфармацыя ад перавозчыкаў, мы ўводзім рэйсы ў расклад і пачынаем продаж квіткоў, – распавёў Мікалай Радзюк. – Пачалі аднаўляць міжнароднае паведамленне з Польшчай. Украіна прапрацоўваецца, але пытанне пакуль не вырашана».


Пенапласт для фасада\nГалоўная ➠ Правільна ➠ Пенапласт для фасада\nАпублікавана 05.07.2011 18:23\nНа тэрыторыі Расіі надвор'е мяняецца перыядычна. І часцяком маразы зімовай парой моцныя і працяглыя. Таму пачынаючы будаўніцтва або рамонт дома, загараднага катэджа вельмі важна, ўцяпліць дом як знутры так і звонку.\nБудаўнічы рынак заўсёды рады прапанаваць кліенту велізарны асартымент цеплаізаляцыйных матэрыялаў, па самай рознай цэнавай катэгорыі. Але часцяком, усе яны каштуюць немалых грошай.\nВа ўмовах такой канкурэнцыі мае сэнс звярнуць увагу на бюджэтны варыянт цеплаізаляцыі. Напрыклад, ужо даўно правераны часам і маразамі ўцяпляльнага матэрыял – пенапласт, а таксама калі спатрэбіцца якасная электратэхнічная прадукцыя, то рэкамендуецца яе набываць на http://www.promkabel.ua/katalog/cat_elektrotehnicheskaya_prod%D1%83ktsiya_35.\nПенапласт мае высокі запас трываласці, выдатна пераносіць высокія і нізкія тэмпературы, а таксама рэзкія перапады паміж імі. Яго са спакойнай сумленнем можна выкарыстоўваць нават у раёнах Крайняй Поўначы, для ўцяплення фасадаў, якія будуюцца дамоў.\nЯк мантаваць менавіта пенапласт? Тут варыяцый можа быць мноства. Як ад просты пракладкі пенапласту паміж перагародкамі, для большага цяпла, так і да мокрага фасада - калі пенапласт ставяць на спецыялізаваны клей. Такім чынам, уцеплены пенопластовым пластом дом, можа перажыць як вельмі моцныя замаразкі і завею, без асаблівай шкоды для сваіх сцен, так і спякотнае і сонечнае лета.\nПенапласт валодае ідэальнымі гідраізаляцыйных і цеплаізаляцыйнымі ўласцівасцямі. Пры гэтым ён лёгкі і яго нескладана падымаць на вялікую вышыню. Адзіны яго недахоп, - далікатнасць. Вытрымліваючы вялікую фізічную масу, ён баіцца рэзкіх удараў.\nАкрамя сваіх цеплаізаляцыйных якасцяў, пенапласт валодае таксама высокімі дэкаратыўна-аздобнымі ўласцівасцямі. Падчас будаўніцтва і рамонту ім вырабляюць не толькі знешнюю аздабленне памяшкання, але і дэкаратыўную аздабленне знутры.\nДаволі часта з пенапласту робяць потолочную плітку, разнастайныя дэкаратыўныя элементы ляпніны, а таксама потолочные ліштвы, куткі і калоны.\nГэты матэрыял лёгка паддаецца апрацоўцы і даволі просты ў звароце з ім. Ён выдатна спалучаецца з большасцю вядомых клеяў, і добра з імі кантактуе.\nАднак, пры ўцяпленні будынка, для больш хуткага і якаснага выніку, усё ж рэкамендуецца звяртацца да прафесіяналаў сваёй справы. Якія ведаюць, як менавіта правільна абкласці і замацаваць пенапласт, каб ад яго было як мага больш плёну і карысці для ўцяплення памяшкання.\nЯк завастрыць ланцуг для бензапілы\nЯк будаваць калодзеж\nЯк аформіць гасціную ў катэджы


Экалагічная палітыка — у цэнтры ўвагі | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Экалогія » Экалагічная палітыка — у цэнтры ўвагі\nКіраўніцтва Мінпрыроды пастаянна праводзіць сустрэчы з грамадзянамі для абмеркавання актуальных экалагічных праблем і пошуку пунктаў судакранання для іх вырашэння. Не стаў выключэннем і апошні тыдзень.\nАд адходаў да змены клімату\nПершы намеснік міністра прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Баляслаў Пірштук сустрэўся са студэнтамі Беларускага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэта.\nЯк расказалі ў Мінпрыроды, у мерапрыемстве ўзялі ўдзел студэнты, якія праходзяць навучанне па спецыяльнасці «Ахова навакольнага асяроддзя і рацыянальнае выкарыстанне прыродных рэсурсаў», якія ў будучым стануць інжынерамі, хімікамі, эколагамі на прамысловых прадпрыемствах краіны.\nГалоўнай тэмай для абмеркавання стала экалагічная сітуацыя ў краіне, сферы дзейнасці і адказнасці прыродаахоўных ведамстваў.\nПадчас сустрэчы ўдзельнікі закранулі некалькі актуальных пытанняў. У прыватнасці, студэнтаў цікавілі тэмы рэгулявання абыходжання з адходамі, якасці вады, перспектывы развіцця электратранспарту ў Беларусі. Узнімаліся таксама такія пытанні, як бяспека для навакольнага асяроддзя і здароўя чалавека ўведзеных аб'ектаў прамысловасці, у тым ліку Беларускай АЭС, маніторынг за станам навакольнага асяроддзя, змена клімату, міжнароднае супрацоўніцтва.\nЗахаваем помнікі прыроды!\nАсабісты прыём грамадзян правёў намеснік міністра прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Аляксандр Гарошка, які на мінулым тыдні з рабочым візітам наведаў Брэсцкую вобласць.\nСярод пытанняў, якія закраналіся падчас прыёму, многія датычыліся захавання біялагічнай разнастайнасці, аховы помнікаў прыроды. Гэта праблема небяспечных дрэў на тэрыторыі батанічнага помніка прыроды мясцовага значэння «Парк «Дубае» Пінскага раёна; захаванне дубоў, якія растуць каля вуліцы Лугавой вёскі Талмачава Столінскага раёна; устаноўка таблічак каля дрэў на тэрыторыі батанічнага помніка прыроды рэспубліканскага значэння «Парк «Маньковіцкі» ў Століне. Абмеркавалі таксама і пытанне стварэння вытворчасці разліву вады са свідравіны, размешчанай на тэрыторыі Пінскага раёна.\nУсе звароты, якія паступілі на прыёме грамадзян, Аляксандр Гарошка узяў пад асабісты кантроль. Па фактах зваротаў намеснік міністра даў даручэнні Пінскай гарадской і раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя неадкладна адрэагаваць і вырашыць праблемныя пытанні ў рамках прыродаахоўнага заканадаўства.\nТаксама намеснік міністра сустрэўся з працоўным калектывам Пінскай гарадской і раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя.\n4010 Як маладая старшыня агракамбіната «Зара» развівае знакамітую гаспадарку


Парк імя «Спарты» — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nПарк імя «Спарты»\nСреда, 4 май, 2011 85 admin\nПершыя сосны, высаджаныя выхаванцамі ваенна-патрыятычнага гуртка «Спарта» каля крыніцы «Песачанка», узняліся ўгору і цяпер нагадваюць сапраўдны сасновы бор. На днях іх папоўнілі яшчэ 50 маладых саджанцаў. 28 «спартанцаў» на чале з кіраўніком гуртка Алегам Шумковым рупліва працавалі на тэрыторыі прыроднага аб’екта. Падлеткі высякалі кустоўе, збіралі смецце, саджалі дрэўцы, прыбіралі пляцоўку вакол крыніцы. «Песачанка» даўно стала аб’ектам апекі «Спарты». Праца па добраўпарадкаванні тут праводзіцца рэгулярна. Намаганнямі школьнікаў некалі закінутая крыніца пераўтвараецца ў выдатнае месца для адпачынку гараджан. Галоўнае, каб і сенненцы таксама падтрымлівалі добрую справу.\n← Богушевские школьники помогли сельсовету убрать пляж\n“Вялікдзень” па-ходцаўску →\nПятница, 29 июль, 2011 admin Комментарии к записи Любімы кветкі Галіны Кузняцовай отключены


СБУ правяла антытэрарыстычныя вучэнні ва ўсіх памежных з Беларуссю абласцях | Новы Час\nСлужба бяспекі Украіны супольна з падраздзяленнямі Нацыянальнай паліцыі і вайсковай контравыведкі за апошнія два тыдні правялі шэраг антытэрарыстычных вучэнняў у абласцях, якія мяжуюць з Беларуссю — у Чарнігаўскай, Ровенскай, Валынскай і Жытомірскай, перадае «Радыё Свабода».\nУ кожнай з абласцей спецыяльныя падраздзяленні адпрацоўвалі розныя сцэнары.\nПаводле прэсавага цэнтру СБУ, у Валынскай вобласці адпрацоўваліся дзеянні ў выпадку захопу «дыверсантамі» вайсковых частак і складоў з боепрыпасамі. Вучэнні праводзіліся ва ўмовах, максімальна набліжаных да рэальных, з выкарыстаннем узбраення і спецыяльнай тэхнікі. На іх адпрацоўваліся механізмы міжведамаснага ўзаемадзеяння для папярэджання тэрарыстычных дзеянняў на вайсковых аб’ектах.\nТыднем раней на антытэрарыстычных вучэннях ў Ровенскай вобласці спецыяльныя падраздзяленні Службы бяспекі і іншых праваахоўных органаў адпрацоўвалі затрыманне «тэрарыстаў», якія захапілі будынак гаспадарчага суда.\nПаводле легенды вучэнняў у Чарнігаўскай вобласці, што адбыліся у канцы сакавіка, група ўмоўных «тэрарыстаў» пранікла на прадпрыемства і захапіла яго супрацоўнікаў у закладнікі. Да гэтых трэніровак былі далучаныя таксама падраздзяленні службы ў пытаннях надзвычайных сітуацый, памежнікаў, Нацыянальнай гвардыі, Узброеных сіл, а таксама прадстаўнікі органаў выканаўчай улады і мясцовага самакіравання.\nУ сярэдзіне сакавіка такія вучэнні прайшлі і ў Жытомірскай вобласці. Там адпрацоўвалі алгарытм супрацьдзеяння дыверсійна-тэрарыстычным групам і правяралі ўзровень контрадыверсійнай абароненасці аб’ектаў інфраструктуры.\nУ Херсоне ад сёння пачалі адпрацоўваць абарону марской прыбярэжнай зоны і адміністрацыйнай мяжы з анэксаваным Расіяй Крымам.\nЗ канца сакавіка Расія актывізавала перамяшчэнне сваіх войск і тэхнікі ўздоўж усёй мяжы з Украінай і ў акупаваным Крыме. Даследчыкі і журналісты спрабавалі вызначыць геалакацыю гэтых здымкаў і зрабіць высновы пра намеры расійскага вайсковага камандавання і Крамля. Адна з галоўных версій палягае ў тым, што гэта дэманстрацыя сілы, каб запалохаць Кіеў і даслаць сігнал Захаду, што Расія гатовая вельмі хутка перакінуць сілы для наземнай ваеннай аперацыі.\nУвесь гэты час міжнародная супольнасць заклікае Расію спыніць эскалацыю на мяжы з Украінай.\nНа пачатку красавіка Украіна заявіла, што разглядае падрыхтоўку Беларусі і Расіі да правядзення супольных вайсковых вучэнняў «Захад-2021» і «эскалацыю расійскага ўплыву на Беларусь» як пагрозу бяспецы ў рэгіёне.\nЦі будзе новая вайна ва Украіне?


Дырэктар Быхаўскага раённага гісторыка-краязнаўчага музея Сяргей ЖЫЖЫЯН: “Гарадок наш невялікі, а гісторыя такая насычаная!”\nЗ новым абсталяваннем — у новы навучальны год\n03.09.2013 11:33 Культура\nГэтае інтэрв’ю з дырэктарам Быхаўскага раённага гісторыка-краязнаўчага музея Сяргеем Жыжыянам запісвалася яшчэ да святочных падзей у Быхаве з нагоды Дня беларускага пісьменства, у тым ліку да рэспубліканскай навукова-практычнай канферэнцыі “Быхаўскія чытанні”, якая адбылася 31 жніўня. Зважаючы на тое, што значную частку нашай гутаркі з Сяргеем Піліпавічам складаў менавіта змест яго даклада на чытаннях, не хацелася друкаваць гэтыя нататкі загадзя — каб усё-такі захавалася інтрыга. І вось сёння, калі, як кажуць, ужо ўсе карты выкладзены, мы іх друкуем.\n— Сяргей Піліпавіч, раскажыце, калі ласка, пра гісторыю вашага музея.\n— Музей першапачаткова ствараўся пры раённай газеце “Маяк Прыдняпроўя” недзе ў 70-х гадах мінулага стагоддзя — там былі ініцыятыўныя журналісты, якія пачалі займацца краязнаўствам і ствараць музей. У 1979 годзе было прынята рашэнне пра адкрыццё музея, і ў 1984 годзе, да 40-гадовага юбілею вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, музей быў адкрыты афіцыйна. А\nпотым атрымалася так, што пад музей быў знойдзены дастаткова цікавы гістарычны будынак побач з замкам, але праектары таго часу не ўлічылі, што той будынак узвялі на рэштках бастыёнаў старой крэпасці і ён стаў проста спаўзаць у роў. Такім чынам, ён урэшце разбурыўся, музей пераехаў у іншы будынак, але, па сутнасці, доўгі час працаваў на грані фантастыкі, у тым плане, што часцей мы наведвалі школы і арганізацыі з мабільнымі выставамі, а не да нас прыходзілі наведвальнікі. Зрэшты, навуковай рабоце гэта асабліва не перашкаджала, выпускаліся разнастайныя буклеты, друкаваліся артыкулы…\nЯ працую дырэктарам чацвёрты год. Год папрацаваў, паглядзеў і зразумеў, што ўсё-такі трэба праводзіць нейкія стацыянарныя выставы, песціць музейныя традыцыі. Так, мы заснавалі традыцыю прыняцця дзяцей у піянеры ў музеі, ладзіць сустрэчы з ветэранамі і інш. Тым не менш для сур’ёзных выстаў нам катастрафічна не хапала месца і спецыяльнага прыстасавання, а фонды музея як-ніяк налічваюць каля 8000 прадметаў. І вось з гэтага года былі вылучаны сродкі на асваенне новага будынка і стварэнне сучаснай экспазіцыі — на дадзены момант мы якраз над гэтым працуем.\n— Навуковая канцэпцыя новай экспазіцыі ўжо распрацавана?\n— Так, безумоўна. У нас у Быхаве наогул ёсць пэўная праблема ў тым сэнсе, што кніга “Памяць”, прысвечаная Быхаўскаму раёну, — а кнігі гэтай серыі для краязнаўцаў, як вядома, з’яўляюцца свайго кшталту Бібліяй, — была выдадзена другой у рэспубліцы ў 1990 годзе, яшчэ ў Савецкім Саюзе. І вось уявіце: у кнізе аб’ёмам каля 600 старонак перыяду да 1917 года прысвечана старонак 50, а ўсё астатняе — лінія партыі і Вялікая Айчынная вайна. Таму мы імкнёмся дапаўняць быхаўскую “Памяць” іншымі матэрыяламі, якія выкладаем у інтэрнэце і друкуем у СМІ. Фактычна ў электронным варыянце мы ўжо маем іншую “Памяць” — значна дапоўненую ў параўнанні з кнігай 1990 года.\n— Дык у які будынак вы будзеце засяляцца?\n— Гэта стары будынак канца ХІХ — пачатку ХХ стагоддзя. Будаваўся першапачаткова пад мужчынскую гімназію. Ёсць фотаздымак 1918 года, дзе напісана: “Мужчынская гімназія” — і гімназісты стаяць у фуражках.\n— Хутка заселіцеся?\n— Думаю, што адкрыемся ўжо ў гэтым годзе.\n— Якія найбольш значныя гістарычныя адкрыцці апошняга часу маглі б адзначыць?\n— Увесь час адкрываецца нешта цікавае, “знаходзяцца” ўсё новыя і новыя неардынарныя землякі. Ну вось, напрыклад, літаральна некалькі гадоў назад высветлілася, што адзін наш зямляк родам з вёскі Тошчыца сёння жыве ў Маскве — генерал Аляксей Макаравіч Драгун. Яму ўжо 84 гады, але ён актыўна дапамагае музею, перадае многа экспанатаў і нам, і ў музей Тошчыцкай школы, дзе некалі сам вучыўся. Да таго ж, ён добры публіцыст. Піша ўспаміны пра ўласнае дзяцінства, артыкулы па пытаннях Першай сусветнай вайны, калектывізацыі і інш. Я быў у яго нядаўна ў гасцях, гавару яму: “Што ж вы так позна сталі гэтым займацца? Так цікава пішаце…” Дык ён мне адказвае: “Дык не на генеральскай жа рабоце гэтым было займацца…” А ён быў удзельнікам Вялікай Айчыннай вайны (падправіў сабе пару гадкоў) і Афган прайшоў, мае цэлы мех узнагарод, словам, легендарная асоба, а мы пра яго да нядаўняга часу нічога і не ведалі.\n— Сяргей Піліпавіч, ці маглі б вы мне зараз, з ходу, назваць дзве-тры іскрынкі наогул з гісторыі Быхаўшчыны, гэткія самыя-самыя цікавосткі, якімі Быхаўшчына можа зацікавіць любога турыста — і з Беларусі, і з-за мяжы?\n— Назаву чатыры кірункі быхаўскай гісторыі, якія будуць цікавыя ўсім гасцям Быхаўшчыны, хаця для саміх быхаўчан гэта штодзённасць. Я літаральна днямі забраў з друкарні кніжку, якую напісаў, — “101 займальны факт з гісторыі Быхаўшчыны”. І, трэба прызнацца, было няпроста адбіраць гэтыя факты, бо гарадок наш невялікі, а гісторыя такая насычаная! Дык вось гэтыя чатыры кірункі: замак са сваёй гісторыяй, сінагога са сваёй гісторыяй, наша Баркалабаўская цудатворная ікона і быхаўскі аэрадром.\nЧаму замак? Таму што гэта не нейкая гістарычная ўспышка — узнік і патух… Гэта цэлы шэраг стагоддзяў, гісторыя горада ў цэлым, пачынаючы ад яго заснавання і да сённяшняга часу. У сямнаццатым жа стагоддзі Быхаў не сыходзіць са старонак летапісаў — у руска-польскіх войнах Быхаў пастаянна фігуруе. Гэта моцны арэшак, гэта бясконцыя асады, бітвы, кровапраліцце, выпальванне казакамі цэлых вёсак і беспрэцэдэнтная мужнасць абаронцаў замка… А ўжо потым гэта Хадкевічы, Сапегі… Чаму сінагога? Таму што гэта надзвычай цікавы пласт менавіта яўрэйскай гісторыі Беларусі. Больш за тое, такіх сінагог няма больш нідзе не толькі ў Беларусі, але і ва ўсім свеце. Можа, толькі ў Польшчы захавалася некалькі падобных сінагог, якія будаваліся не толькі як культавыя будынкі, але і як абарончыя, упісаныя ва ўсю сістэму гарадскіх умацаванняў. Баркалабаўская ікона — гэта наша святыня, апякунка быхаўчан на працягу апошніх трох з паловай стагоддзяў, цудам ацалелая. І гэта, зноў жа, агромністы пласт быхаўскай гісторыі, зароджаны на Баркалабаўскім летапісе, на самім мястэчку Баркалабава. Яе можна і сёння пабачыць у Баркалабаўскім манастыры — падарункі ад вернікаў у знак свайго вылечвання там ужо выбудаваліся ў некалькі паверхаў… Ну, і наш быхаўскі аэрадром — вельмі знакавы для нас аб’ект, так бы мовіць, слава і няслава Быхава. З аднаго боку, многія быхаўчане ведаюць показку пра тое, як у 60-х гадах па “Голасе Амерыкі” перадавалі: “У горадзе Магілёве, які знаходзіцца недалёка ад Быхава, адкрылася лінія “Хімвалакно”. Сэнс у тым, што Быхаў быў важнейшы за Магілёў… Тут, сапраўды, быў другі па значнасці аэрадром у краіне, захоўвалася ядзерная зброя, Гарбачоў прызямляўся тут на “Руслане” ў 1991 годзе. А з другога боку, гэта і бяда Быхава ў тым плане, што з-за самалётаў не будавалі вышынных дамоў, горад быў закрыты, тут не стваралі маштабных заводаў і фабрык, не засноўвалі сярэднія спецыяльныя і вышэйшыя навучальныя ўстановы (у нас нават ніводнага вучылішча не было і няма). Карацей, уся гэтая сакрэтнасць наклала свой адбітак на тутэйшае жыццё, і гэта цягнецца да сённяшняга дня — ну, так, тады аэрадром пабудавалі, ну, і бог з ім, жылі ж з гэтым неяк і будзем жыць…\n— А, дарэчы, што там, на аэрадроме сёння?\n— Як аэрадром ён ужо не дзейнічае. Але там праводзяцца розныя мерапрыемствы, напрыклад, кальцавыя гонкі. А наогул, цяпер гэта вялікая эканамічная зона, якую займаюць пераважна прадпрыемствы, што працуюць з драўнінай.\n— Сяргей Піліпавіч, з якім дакладам вы збіраецеся выступіць на “Быхаўскіх чытаннях”?\n— Я збіраюся расказаць пра краязнаўцаў Быхаўшчыны, пілотная назва даклада — “Краязнаўцы Быхаўшчыны: неапублікаваная спадчына”. Чаму мяне зацікавіла гэтая тэма? Мне падказаў яе мой вопыт кантактавання з калегамі з іншых раёнаў: прыязджаеш і бачыш, што ці не ў кожным раёне ёсць чалавек, які займаецца краязнаўствам як быццам на работу ходзіць. Для іх гэта хобі і жыццё. І, як правіла, плёнам работы краязнаўцы з’яўляецца нейкая кніга ці, прынамсі, брашура. А ў нас, у Быхаве… Аднойчы да мяне прыехаў адзін знаёмы, я яму расказваю пра Быхаў, быхаўскую гісторыю, ён ківае, маўляў, цікава-цікава, а потым, ужо развітваючыся, просіць мяне: “Слухай, а дай што-небудзь пачытаць”. І я разгубіўся. Раптам зразумеў, што ў нас па Быхаве, акрамя кнігі “Памяць” і кніжачкі “Быхаў” аб’ёмам дваццаць ці трыццаць старонак, больш нічога і няма. І гэта пры тым, што ў Быхаве краязнаўствам займалася агромністая колькасць людзей. Канечне, нехта — глыбей, нехта — больш павярхоўна. Але ў нас былі людзі, якія гэтаму сваё жыццё прысвяцілі. І іх спадчыну, так атрымалася, ніхто так і не сабраў. Нешта засталося ў фондах музея, нешта раскідана па школьных музеях, нешта — дома, а нешта ўжо, безумоўна, страчана. І вось я вырашыў заняцца гэтым пытаннем — прасачыць спадчыну нашых краязнаўцаў. А ў перспектыве я паставіў сабе мэту — пастарацца максімальна сабраць гэтую спадчыну, апрацаваць, адрэдагаваць з пункта погляду найноўшых гістарычных ведаў і па магчымасці выдаць.\n— Фактура насамрэч цікавая?\n— Надзвычай! Справа ў тым, што гэта сёння адкрыты многія архівы і свае неабмежаваныя магчымасці дае інтэрнэт — не трэба ехаць у Вільню, каб пачытаць акт Віленскай камісіі, а дастаткова ўвайсці ў інтэрнэт-прастору, дзе ўсе гэтыя акты выкладзены ў свабодным доступе… А краязнаўцы мінулых дзесяцігоддзяў працавалі больш на чутках. І гэта вельмі цікавая фактура, няхай яна нават не пацвярджаецца гістарычнымі данымі. Напрыклад, у нас ёсць вёска Сапяжынка і існуе легенда пра тое, што нібыта Сапега некалі падарыў яе сваёй жонцы або палюбоўніцы — таму, маўляў, і Сапяжынка. На самай справе, калі разгарнуць карту 1773 года, то там канкрэтна напісана: не Сапяжынка, а Сапежына. Гэта значыць, вёска чыя? Сапегава. А з часам назва трансфармавалася ў Сапяжынка і прыдумалася такая прыгожая легенда. Або вёска Вараніно. Зноў жа, легенда гаворыць пра тое, што гэтая назва — ад варон. А старая карта сведчыць, што гэты фальварак належаў нейкаму памешчыку Вароніну. Усё проста, ніякіх варон! Тым не менш усе гэтыя здагадкі і легенды, якія стваралі краязнаўцы мінулага, па-свойму вельмі цікавыя — ужо хоць бы тым, што такім чынам яны папулярызоўвалі нашую мясцовасць, абуджалі цікавасць да гісторыі! Дзякуй богу, што тады наогул хтосьці гэтым займаўся!\n— Каго з гэтых краязнаўцаў вы б асабліва адзначылі?\n— Па-першае, гэта Даніла Мартынавіч Абрамовіч. У прынцыпе, першыя 50 ці 60 старонак, прысвечаныя гісторыі Быхаўшчыны, з кнігі “Памяць” — гэта плён яго працы. Прычым чалавек пражыў больш за 90 гадоў і фактычна да скону актыўна працаваў, фіксаваў літаральна ўсё, што адбывалася на Быхаўшчыне, фіксаваў нават паказчыкі надвор’я, аналізаваў звесткі з Баркулабаўскага летапісу і спрабаваў прасачыць, як змянілася надвор’е на Быхаўшчыне за апошнія чатыры стагоддзі. І вось яго спадчына сёння раскідана пераважна па школах: недзе адна папачка, недзе дзве, а недзе — дзесяць. У нас у музеі ёсць шэсць яго папак. Гэта агромністы пласт інфармацыі. Д.М.Абрамовіч памёр у 1994 годзе. Калі б ён пазней нарадзіўся ці пажыў яшчэ з дзясятак гадоў, магчыма, ён і апублікаваў бы свае работы, але, на жаль, не паспеў. А яго нашчадкі зусім не ацанілі тое, чаму ён прысвяціў сваё жыццё. Можа, у печцы спалілі яго запісы…\nПа-другое, Калман Шмеркавіч Кугель, які вельмі плённа займаўся яўрэйскай гісторыяй Быхаўшчыны. Ён жыў у вёсцы Грудзінаўка, дзе знаходзіцца палац роду Талстых. Таму вывучаў і гэты аспект. Ён сам быў урачом, у 1966 годзе яму было прысвоена нават званне “Заслужаны ўрач БССР”. Працаваў у бальніцы, якую на свае сродкі пабудавала яшчэ графіня Талстая. І самае цікавае — ён жа з Мінска прыехаў на Быхаўшчыну! І вось так улюбіўся ў наш край, што стаў яго даследаваць. Дык вось яго архіў (памёр ён у 2010 годзе), дзякуй богу, удалося выратаваць — яго сваякі паступілі годна, перадалі яго нам у музей — безліч газетных выразак, часопісных публікацый, унікальных фотаздымкаў…\nІ трэці кірунак — гэта творчая спадчына журналістаў газеты “Маяк Прыдняпроўя”. Наогул, гісторыя горада неад’емна звязана са старой рэдакцыяй газеты. І сёння, у многім дзякучы цяперашняму рэдактару газеты Мікалаю Уладзіміравічу Леўчанку, гэтыя традыцыі захоўваюцца. Ён ніколі не адмаўляе краязнаўцам у публікацыі іх нататак. Толькі прынясеш — адразу ставіць у друк.\nТакім чынам, уся гэтая багатая спадчына — і Д.М.Абрамовіча, і К.Ш.Кугеля, і многіх іншых — вымагае сваёй апрацоўкі, сістэматызацыі і папулярызацыі. Пра ўсё гэта я і буду гаварыць на “Быхаўскіх чытаннях”. Бясспрэчна, умоўна кажучы, настаўнік гісторыі, які займаецца нейкай тэмай, прыйдзе ў наш музей, пакапаецца ў фондах і знойдзе сабе іскрынку. Але вось звычайным людзям, якія, магчыма, і самі хацелі б заняцца вывучэннем гісторыі свайго краю, але не ведаюць, з чаго пачаць, патрэбны нейкія кнігі, брашуры, дапаможнікі. Вельмі шкада, што краязнаўцы мінулага не пакінулі пасля сябе кніг. Адна справа — архіў, і зусім іншая — бібліятэка. Кніга “Памяць” павінна пісацца далей…\n— Сяргей Піліпавіч, наколькі мне вядома, раней вы працавалі настаўнікам гісторыі. Як наогул вам здаецца, у мясцовых школьнікаў ёсць цікавасць да свайго роднага краю?\n— Думаю, што хутчэй — так, чым не. І тут, зноў жа, вялікую ролю іграюць розныя легенды і здагадкі, пра якія я гаварыў вышэй. Я, сапраўды, дзесяць гадоў адпрацаваў у Макранскай школе, і да нас у школу хадзілі дзеці з Сапяжынкі. І вось я памятаю, як яны штодня мне “ездзілі” па вушах: “Сяргей Піліпавіч, прыходзьце да нас у Сапяжынку — убачыце замак Сапегі!” Ну, я, вядома ж, ведаў, што ніякага там замка няма, але, каб не крыўдзіць малых, аднойчы сабраўся, пайшоў ды паглядзеў той “замак” — нейкі стары склепік, відаць, даваенных яшчэ часоў… Проста дом згарэў, а склепік застаўся. Але ж для жыхароў Сапяжынкі гэта ўжо замак Сапегі! Як жа адабраць у іх гэтую прыгожую легенду?!\n— Вялікі дзякуй за гутарку. Творчага плёну вам!\n"Быхаўскія чытанні"гістарычныя адкрыццігісторыка-краязнаўчы музейгісторыя Быхаўшчыныгісторыя краюгісторыя музеягорад БыхаўДЗень пісьменствакраязнаўцаэкспазіцыя


Падарожжа: Чаму Калабар, Нігерыя, з'яўляецца галоўнай мэтай Каляд - Калядны кірмаш Шміта Падарожжа: Чаму Калабар, Нігерыя, з'яўляецца галоўнай мэтай Каляд | Калядны кірмаш Шміта\nПадарожжа: Чаму Калабар, Нігерыя, з'яўляецца галоўнай мэтай Каляд\nГалоўная навіны Падарожжа: Чаму Калабар, Нігерыя, з'яўляецца галоўнай мэтай Каляд\nКалі вы шукаеце экзатычнае каляднае прызначэнне, Калабар робіць цудоўны выбар. Яго цёплы трапічны клімат робіць яго ідэальным месцам для ўцёкаў ад зімовых халадоў. Ён таксама поўны выдатнай архітэктуры, уключаючы некаторыя з найстарэйшых цэркваў Нігерыі.\nАле тое, што сапраўды вылучае Калабар як галоўнае каляднае месца, - гэта Калабарскі карнавал. Праводзіцца кожны год у снежні, і гэта дае унікальны досвед, які павінен быць у спісе ўсіх. А калі адбудзецца карнавал, можна паспрачацца, што ўвесь горад загараецца, каб прымаць турыстаў з распасцёртымі абдымкамі.\nВось што вы можаце зрабіць падчас наведвання.\nТаксама вядомы як самая вялікая вулічная вечарынка ў Афрыцы, Калабарскі карнавал быў створаны ў рамках ператварэння штата Крос-Рывер у папулярны турыстычны кірунак. З 1 па 31 снежня госці могуць атрымліваць асалоду ад дэфіле, музыка спектаклі, конкурс прыгажосці, Каляды вёска, футбольныя спаборніцтвы, лодачная рэгата і традыцыйныя танцы. Падчас удзелу чакайце наезду на мясцовых і вядомых знакамітасцей і палітыкаў, якія, як вядома, далучаюцца да ўрачыстасцей.\nМерапрыемства мае тэму свабоды, афрыканізму і, як вядома, спрыяе міру і чалавечнасці.\nНаведайце калядную песню Калабар\nУ Калабары праходзіць адно з найбуйнейшых калядных мерапрыемстваў. Кожны год група з 9,999 XNUMX калядоўшчыкаў збіраецца разам, каб спяваць святочныя песні, атрымліваючы вялікі досвед.\nНаведайце музей гісторыі рабоў\nДля крыху менш святочнага, але адукацыйнага досведу абавязкова наведайце Музей гісторыі рабоў. Выставы паказваюць розныя рынкі рабоў, якія існавалі ў рэгіёне, мастацкімі творамі, якія адлюстроўваюць той час у гісторыі. Ёсць таксама артэфакты, якія адносяцца да тых часоў, якія варта вывучыць. Экспазіцыя "Адмена" прысвечана абаліцыяністам, якія імкнуліся пакончыць з рабствам, пакуль у 1807 г. яны нарэшце не дабіліся свайго.\nГатэль курорта Тинапа\nУ гатэлі Tinapa Resort шмат славутасцяў. Вы можаце спыніцца ў гатэлі, каб атрымаць асалоду ад выдатных нумароў, дадатковых сняданкаў і бясплатнага харчавання для дзяцей. Яны таксама праводзяць туры па горадзе на двухпавярховым аўтобусе.\nСем'і могуць праводзіць дзяцей на сямейную забаву ў аквапарку і горках Tinapa. У парку ёсць мноства горк і вялікія басейны, якія забяспечваюць гадзіны задавальнення.\nАдразу за гатэлем знаходзіцца невялікая рэчка, якая злучае Цінапу з курортам Марына. Расслабляльная прагулка на лодцы - ідэальны спосаб атрымаць асалоду ад сезону адпачынкаў. Лодкі досыць вялікія, каб змясціць дзесяць пасажыраў, таму яны выдатна падыдуць для размяшчэння вялікіх груп.\nГульнявая гульня Tinapa Seaworld Games - яшчэ адно выдатнае месца для сямейных забаў. Да паслуг гасцей сталовая, гульнявая пляцоўка джунгляў, караоке, настольны футбол і карусель. Усё гэта даступна па цане і дазваляе выдатна правесці дзень.\nАтрымайце сонца на пляжы Калабар\nВы можаце думаць пра ўсіх сваіх сяброў, якія дрыжаць дадому, адпачываючы на пляжы Калабар. Ён прапануе мірную атмасферу і захапляльныя віды. На пляжы таксама ўстаноўлены помнік у памяць ахвяр гандлю рабамі, які дае час для ўважлівага разважання.\nПляж акружаны балотам, да яго можна дабрацца толькі на каноэ альбо на лодцы. Гэта робіць яго ізаляваным напрамкам, якім могуць спадабацца госці.\nПраверце падзеі на стадыёне UJ Esuene\nСтадыён UJ Esuene - шматфункцыянальны стадыён, які часта выкарыстоўваецца для футбольных матчаў. Гэта хатні стадыён "Калабар Роверс" і раней "Дэльфіны". Ён мае магутнасць 16,00 і ўвайшоў у шорт-ліст чэмпіянату свету.\nСтадыён - цудоўнае месца для агляду славутасцяў, і калі вам пашанцуе, вы можаце проста злавіць захапляльную гульню ці спектакль, знаходзячыся ў горадзе.\nДом начальніка Экпо Басі\nEkpo Bassey быў журналістам, які працаваў у такіх уражлівых арганізацыях, як "Нігерыйская хроніка", "The Punch", часопіс Newsbreed і "Call". Ён таксама быў віцэ-прэзідэнтам Нігерыйскага саюза журналістаў і нацыянальным рэкламным дырэктарам Нігерыйскай народнай партыі. Ён быў кіраўніком упраўлення па пісьменнасці і перамог на выбарах старшыні муніцыпальнага савета Калабар.\nЯго рэзідэнцыя знаходзіцца на вуліцы Бока, 19 у Калабары і лічыцца нацыянальным помнікам. Ён быў часткова ўвезены з Вялікабрытаніі.\nНацыянальны музей Калабар\nНекалі Нацыянальны музей быў домам губернатара Вялікабрытаніі. Пабудаваны ў 1959 годзе, цяпер у ім знаходзяцца сувеніры і рэліквіі рабскага гандлю. Тут размешчана бібліятэка, дзе госці могуць вывучыць канстытуцыі ў іх першапачатковым выглядзе.\nКалабар - выдатнае месца для збору унікальных прадметаў для адпачынку. Абавязкова азнаёмцеся з рынкам Калабар, які прапануе унікальныя прадметы мыла, а таксама свечкі, ювелірныя вырабы, адзенне і аксэсуары. Гандлёвы цэнтр Calabar напоўнены крамамі, дзе прадаюцца прадметы культуры, а таксама сучасныя фаварыты.\nЕшце культурную ежу\nУ Калабары шмат піцэрый і рэстаранаў кітайскай кухні для тых, хто любіць есці кансерватыўна, але калі вы хочаце быць больш эксперыментальным, ёсць мноства рэстаранаў, якія прапануюць прадметы культуры.\nРэстаран дэлікатэсных страў - выдатны выбар. Яны часта праводзяць караоке-мерапрыемствы, у тым ліку напярэдадні Калядаў.\nСуд Да таксама варта праверыць. У гэтым аддзяленні для адпачынку пад адкрытым небам заўсёды пануе святочная атмасфера. Пункты меню, якія можна паспрабаваць, уключаючы суп з каровінай ножкі з ямсам або трыпутнікам.\nКалі вы ўсё яшчэ адчуваеце сябе смелым, адпраўляйцеся ў Eme Inn, дзе ёсць перачны суп з казінай галавой, смажаная курыца і рыба, прыгатаваная на грылі. Іх суп Edikaikong (экзатычны агародніннай суп) і рыбацкі суп (востры рыбны суп) - гэта іншыя прадметы, якія трэба паспрабаваць.\nКалі вы шукаеце месца для Каляд, якое дае унікальны досвед, Калабар - гэта месца для наведвання. Якія з гэтых відаў дзейнасці вы будзеце дадаваць у свой спіс каўшоў, знаходзячыся ў горадзе?\nапублікавана Хэдзі Шрайбер on Люты 8, 2021