Унёсак польскіх даследчыкаў у барацьбу з каранавірусам. - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nУнёсак польскіх даследчыкаў у барацьбу з каранавірусам.\nУ гэтым годзе навукоўцы ўсе свае сілы кінулі на барацьбу з каранавірусам.\nСупрацоўнікі Сілезскага тэхналагічнага універсітэта распрацавалі спецыяльную камеру для дэзынфекцыі ахоўных медычных касцюмаў.\nВынаходніцтва грунтуецца на вядомых і даступных дэзынфекцыйных метадах, якія выкарыстоўваюцца ў бальніцах, распавяла доктар Магдалена Багацка з факультэта Экалагічнай і энергетычнай інжынерыі сілезскай ВНУ.\n- Камера поўнасцю аўтаматызаваная, з шырокай магчымасцю рэгулявання. Медык можа выбраць працягласць дэзынфекцыі і мае поўны кантроль над тым, што там адбываецца. Чалавек, які будзе праходзіць дэзынфекцыю пачуе каманды: «павярнуцца», «падняць рукі». Увесь касцюм пройдзе дакладную дэзынфекцыю.\nДэзынфекцыйную камеру ўсталявалі ў шпіталі ў Бытаме.\nПоспех палякаў на міжнародным конкурсе\nГэтая камера ў траўні трапіла ў фінал міжнароднага конкурсу «Healing Solutions for Tourism Challenge». Па словах прэс-сакратара сілезскага універсітэта Ядвігі Вітэк, палякі перамаглі больш за 1100 каманд з больш чым 100 краін, і камера трапіла ў спіс 9 пераможцаў у гэтым конкурсе.\n- Гэты конкурс сумесна ладзяць Сусветная арганізацыя аховы здароўя і Сусветная турысцкая арганізацыя (установа Арганізацыі Аб’яднаных Нацыяў). Мэтай гэтага конкурсу было найперш заахвоціць стартапы ствараць праекты прыдатныя для барацьбы з пандэміяй каранавіруса.\nЭнзім супраць віруса\nЯшчэ ў сакавіку навуковы калектыў Вроцлаўскага політэхнічнага універсітэта пад кіраўніцтвам прафесара Марціна Дронга (Marcin Drąg) распрацаваў энзім, дзеянне якога лічылі ключавым у барацьбе з каранавірусам.\n- Мы распрацавалі гэтак званую спецыфіку субстрата, то бок мы зрабілі ключ да найважнейшага бялка, які знаходзіцца ў сярэдзіне гэтага віруса. Гэты энзім адказвае за рост віруса. Калі мы спыняем дзеянне гэтага энзіму, то вірус няўхільна памрэ. Зразумела, што гэты энзім з'яўляецца нашай мэтай дзеля падборкі лекаў. Буйнейшыя лабараторыі і фармацэўтычныя кампаніі ў свеце даследуюць гэты энзім, таму што выключэнне яго прычыніцца да таго, што вірус больш не рэплікуе, то бок не зможа размнажацца.\nПольскі лек ад кранавіруса\nУ верасні было абвешчана, што першы ў свеце лек ад кранавіруса стварыў Люблінскі Інстытут біятэхналогіяў BioMed. Папярэднія даследаванні пацвердзілі яго эфектыўнасць. Лек будзе зарэгістраваны пасля клінічных даследаванняў і вызначэння яго дазіроўкі. Пра гэта паведаміў член праўлення карпарацыі BioMed Lublin Пётр Фіц:\n- Лабараторныя даследаванні пацвердзілі, што гэты прэпарат нейтралізуе каранавірус. Бяспека і эфектыўнасць такога роду тэрапіі ўжо даказаная. У сувязі з гэтым у ходзе клінічных даследаванняў мы чакаем не столькі пацверджання эфектыўнасці, колькі вызначэння дазіровак, што дазволіць нам эфектыўна ўжываць лекі.\nАд самага пачатку эпідэміі вакцыну супраць віруса Sars-cov-2 распрацоўвалі даследчыкі навуковых цэнтраў многіх краін, у Кітаі, Расіі, ЗША, таксама ў Беларусі і ў Польшчы.\nПераможцамі ў гэтых гонках аказаліся амерыканцы і немцы. На пачатку лістапада два фармацэўтычныя канцэрны, амерыканскі PFIZER і нямецкі BIONTECH заявілі, што паспяхова закончылі выпрабаванні прэпарата, што вакцына не дае шкодных эфектаў, і што яна паспяховая ў 90%.\nА што азначае, што яна паспяховая ў 90%? Гэта значыць, што ўстойлівасць да хваробы зʼявілася ў 90% даследаваных. У астатніх 10%, якія праходзілі выпрабаванні, імунітэту няма, або не ўдалося яго пацвердзіць.\nУ ЗША, у краінах Еўразвязу і ў Англіі якраз пачалася маштабная акцыя па вакцынацыі.


"Грып увосень можа быць больш небяспечным": імунолаг пра другую хвалю COVID-19\nДругой хвалі каронавіруса, магчыма, атрымаецца пазбегнуць, але восенню чалавецтва можа сутыкнуцца з другой пагрозай, лічыць доктар медыцынскіх навук... 20.07.2020, Sputnik Беларусь\nДругой хвалі каронавіруса, магчыма, атрымаецца пазбегнуць, але восенню чалавецтва можа сутыкнуцца з другой пагрозай, лічыць доктар медыцынскіх навук, спецыяліст па асабліва небяспечных iнфекцый Уладзіслаў Жамчугоў.\nНагадаем, раней улады Еўрасаюза выказалі здагадку, што другая хваля COVID-19 можа пачацца адначасова з сезонам грыпу. Еўрапейскія чыноўнікі заклікалі ўсе краіны ЕС падрыхтавацца і, па магчымасці, скаардынаваць дзеянні. Не выключаюць такога развіцця падзей і ў Расіі. Па словах намесніка старшыні Савета бяспекі РФ Дзмітрыя Мядзведзева, ніхто не можа даць гарантый, што не будзе другой, трэцяй хвалі COVID-19, а прэпараты ад інфекцыі, якія распрацоўваюцца, будуць эфэктыўнымі.\nЯк адзначыў у каментары для радыё Sputnik імунолаг Уладзіслаў Жамчугоў, другой хвалі чалавецтву, магчыма, атрымаецца пазбегнуць. Але не меншую небяспеку ў гэтым годзе можа несці і грып разам з іншымі даўно вядомымі інфекцыямі.\n"Увосень трэба будзе ўлічыць, што ўсе прастудныя захворванні могуць быць адначасова. І паколькі ўсе яны падобныя, трэба ўсім падрыхтаваць тэст-сістэмы. І рабіць тэсты не толькі на каронавірус, але і на грып. Таму што грып, я лічу, можа быць больш небяспечным. Будзе цікава паглядзець на ўзаемадзеянне гэтых вірусаў", - кажа імунолаг.\nПаводле яго слоў, загадзя немагчыма прадказаць, як грып і каронавірус будуць уплываць адзін на аднаго. Ёсць шанец, што яны нейтралізуюцца па прынцыпе "зараза да заразе не прыстае". Але можа здарыцца і так, што яны будуць толькі ўзмацняць свае характарыстыкі.\n"Я мяркую, што любая інфекцыя, якая адносіцца да ВРВІ, можа аслабіць чалавека, і ён стане больш адчувальным да каронавіруса. Гэта значыць, адно захворванне можа ўзмацніць іншае. Каронавірус ускладніцць грып і падвысіць да яго ўспрымальнасць, альбо наадварот", - адзначае Жамчугоў.\nНагадаем, у розных краінах свету зараз распрацоўваецца каля 130 варыянтаў вакцыны ад COVID-19. Па аптымістычных прагнозах, прэпарат давядзецца атрымаць не раней за канец 2020-га. У фонд для забеспячэння доступу да вакцыне ад COVID аб'ядналіся 165 краін. Гэта дазволіць правесці вакцынацыю ў розных дзяржавах і па-за залежнасці ад магчымасці заплаціць. Так атрымаецца перамагчы пандэмію каронавіруса па ўсім свеце.\nКаментар доктара медыцынскіх навук, спецыяліста па асабліва небяспечных iнфекцыях Уладзіслава Жамчугова слухайце на радыё Sputnik.


Галоўная ➠ Розны ➠ Індэкс Topix падае паколькі ена падымаецца\nЯпонскі індэкс Topix знізіўся, сціраючы сваё павышэнне за тыдзень і завяршаючы шостую тыдзень паніжэнняў, так як ена звярнула таму страты і спажывецкае крэдытаванне зменшылася.\nУсе, акрамя аднаго з 33 Topix прамысловых груп адступілі. Toyota Motor , найбуйнейшы ў свеце вытворца аўтамабіляў, панізілася на 1, 3 % пасля росту на 1,1 працэнта. Aiful Corp. ўпала на каля 10 адсоткаў, ведучы зніжэння паміж спажывецкімі крэдыторамі пасля заявы, што яна не будзе даваць прагноз на поўны год, паколькі перспектывы "нявызначаныя". Кірын Холдингс, найбуйнейшы вытворца напояў Японіі, панізілася на 9, 2 адсоткі, каб ажыццявіць скарачэння на Nikkei 225 сярэднім акцый пасля таго, як прагноз нета-даходу не апраўдаў чаканняў.\nTopix ўпаў на 1, 3 % да 1 183,82 на закрыцці ў Токіо, звярнуўшы назад дасягненні ў 0,8 працэнта. Паказчык знізіўся на 0,4 % на гэтым тыдні, зачыняючы самы працяглы перыяд паніжэнняў за тыдзень з чэрвеня 2012. Nikkei 225 ўпаў на 1,5 % сёння да 14 313,03 . Ена атрымала 0,3 адсотка да 101,84 за даляр пасля падзення ў 0,2 адсотка.\n"Фондавы рынак вельмі адчувальны да ене", - кажа Yutaka Miura, старшы тэхнічны аналітык Mizuho Securities, падраздзяленне ў трэцяга найбуйнейшага крэдытора Японіі па рынкавай кошту. "Пазітыўныя вынікі паступленняў ўспрымаюцца як нешта само сабой разумеецца. Рынак рэагуе больш на негатывы, чым пазітывы, таму што добрыя вынікі ўжо ўключаны ў кошт".\nTopix откотился на 9,1 % у гэтым годзе, найбольшае значэнне сярод буйных развітых рынкаў з-за прыкмет запаволення эканамічнага росту ў Кітаі і падзенні ў валютах краін, якія развіваюцца рынкаў, а таксама таму што Федэральны Рэзерв прыбірае неспакой, выкліканае стымулам, па нагоды глабальнай эканомікі.\nМера падскочыла на 51 працэнтаў у 2013 годзе, паколькі беспрэцэдэнтны паслабленне крэдытна-грашовай палітыкі Банка Японіі, каб перамагчы дэфляцыю, аслабіла курс ены. Цэнтральны банк сустракаецца ў наступны раз 17-18 лютага.\nЭкспарцёры ўпалі сёння, так як моцная ена азмрочыла перспектывы іх даходаў. Кампанія Toyota страціла 1,3 % да 5 813 ен. Sony Corp., ТБ-вытворца, які атрымлівае каля 68 працэнтаў даходу з-за мяжы, знізіўся на 1,5 % да 1 703 ен.\nЗ 286 кампаній на Topix , што паведамілі аб квартальных даходах з пачатку студзеня на працягу ўчорашняга дня і для якіх даступныя ацэнкі, 66 адсоткаў перавышаюць ацэнкі прыбытку, паводле дадзеных, сабраным Блумбэрг.\nAiful звалілася на 10 адсоткаў да 306 ен пасля прадастаўлення прагнозаў не на цэлы год, паведамляючы, што падзеі ў патрабаваннях пагашэння празмерных ставак пакуль не ясныя.


Кіну піць назаўсёды - Alkozeron\n25 практычных саветаў як кінуць піць і пачаць весці цвярозы лад жыцця\nПраблема алкагалізму - бізун сучаснага грамадства. Яна закранула мільёнаў людзей, загубіла дзесяткі тысяч жыццяў, нягледзячы нават на актыўную прапаганду здаровага ладу жыцця.\nКалі гэтая праблема закранула і Вас, не варта апускаць рукі раней часу.\nКалі Вы не ведаеце з чаго пачаць барацьбу са злоўжываннем алкаголю, прачытайце гэты артыкул, у ёй Вы знойдзеце карысныя для сябе парады, ужываючы іх на практыцы ў сваім жыцці, у Вас абавязкова атрымаецца пачаць новае жыццё, напоўненую яркімі эмоцыямі.\nПрызнайце сваю праблему\nПамятаеце, што прызнанне праблемы - гэта палова яе рашэння. У спакойнай абстаноўцы сядзьце, паразважаць пра тое, як Вы жывяце ў апошні час, што Вас гняце. Паразважаць, што перашкаджае Вам жыць так, як хацелася б. Калі Вы прызнаецеся самому сабе, што алкаголь пазбаўляе Вас паўнавартаснага зносін з сям'ёй і сябрамі, спыняе Ваш кар'ерны рост, пагаршае самаадчуванне, у Вас прачнецца жаданне кінуць ужываць. І тады ўсе Вашы думкі будуць накіраваныя на пазбаўленне ад шкоднай звычкі. Паверце, у сілу сваёй свядомасці і даверцеся яму.\nЗвернецеся за дапамогай да блізкіх\nНе саромейцеся прызнацца, што Вы залежныя і Вам патрабуецца падтрымка родных. Пагаворыце па душах, раскажыце аб вашых перажываннях і імкненню змяніцца. Не хвалюйцеся, яны ад Вас не адвярнуцца, яны таксама пакутуюць ад вашага злоўжывання алкаголю. Разам Вы справіцеся з Вашым хваробай.\nНе бойцеся прызнацца грамадскасці ў сваёй залежнасці\nПаверце, факт алкагольнай залежнасці схаваць ад старонніх вачэй вельмі цяжка, большасць Вашых знаёмых і калегаў ўжо здагадаліся пра гэта. Признаясь, што Вы стараецеся выгаіцца ад залежнасці, Вы атрымаеце яшчэ больш падтрымкі ў вашым імкненні пачаць здаровы лад жыцця.\nАдкрыта заявеце, што Вы маеце намер кінуць піць\nТак Вы пазбавіце сябе ад лішніх спакус і прапаноў спажыць алкаголь. Вашы сябры перастануць прапаноўваць Вам адзначыць якое-небудзь свята алкаголем. Хутчэй за ўсё, гледзячы на Ваша ператварэньне, яны таксама ўстануць на шлях здаровай і актыўнай жыцця. Вы зменіце не толькі сваё жыццё ў лепшы бок.\nВізуалізуе сабе сваё будучае жыццё\nПагуляйце са сваім уяўленнем, уявіце сабе сваё будучае жыццё без алкагольнай залежнасці. Падумайце аб тым, як Вы будзеце праводзіць выходныя са сваёй сям'ёй, дружна катаючыся на лыжах, гуляючы ў снежкі з дзецьмі, праводзячы час на пікніку, катаючыся на роліках. Падумайце аб тым, наколькі больш шчаслівым Вы станеце, калі перастанеце пакутаваць алкагалізмам. І наколькі больш вольнага часу ў Вас з'явіцца на выкананне даўніх жаданняў і сумеснага баўлення часу са сваімі роднымі, блізкімі людзьмі.\nЗнайдзіце граматных спецыялістаў\nКінуць піць сваімі ўласнымі сіламі не так проста, як здаецца на першы погляд. На жаль, вельмі нешматлікім атрымоўваецца гэта зрабіць. Але паспрабуйце наладзіцца на пазітыў і прыкласці максімум намаганняў. Для гэтага Вам спатрэбіцца кваліфікаваная дапамога спецыялістаў. Каб знайсці добрых спецыялістаў, пашукайце ў Інтэрнэце водгукі тых, хто ўжо здолеў перамагчы сваю залежнасць, а таксама звярніцеся да сарафаннаму радыё - аднаму з самых старых надзейных крыніц інфармацыі. Не хвалюйцеся пра ўплыў лячэння ад залежнасці на Ваша будучыня - часы, калі такое лячэнне магло зламаць кар'еру, засталіся далёка ззаду. Зараз гэта асабліва канфідэнцыйная інфармацыя, пакрытая тайнай медычнай этыкі. Не ведаеце да якога лекара звярнуцца па дапамогу? Чытайце наступныя парады.\nАтрымаеце псіхалагічную падтрымку спецыяліста\nТак, Вас ужо падтрымліваюць родныя, сябры і калегі. Але пісьменны псіхолаг зробіць гэта прафесійна. Падчас праходжання псіхалагічнай тэрапіі Вы таксама разбярэцеся са сваім другім "Я", вырашыце ўнутраныя канфлікты, якія, магчыма, і прывялі Вас да алкагольнай залежнасці. Важна зразумець, чаму Вы пачалі піць і вырашыць гэтую праблему дзеля выключэння магчымай рэцыдываў і здаровай шчаслівага жыцця.\nНе грэбуйце дапамогай псіхатэрапеўта\nПраца з пісьменным псіхатэрапеўтам дапаможа больш глыбока ўздзейнічаць на свядомасць, чым тэрапеўтычная сесія з псіхолагам. Пісьменны спецыяліст падбярэ Вам правільную праграму, дзякуючы якой трансфармуецца Ваша свядомасць і Вам будзе лягчэй адмовіцца ад алкагольнай залежнасці.\nПрайдзіце курс лячэння ў нарколага\nНарколаг прызначыць Вам медыкаменты, якія спрыяюць адрыньванню арганізмам спіртных напояў. Не варта гэтага баяцца, гэта не прынясе шкоды, калі Вы будзеце выконваць усе рэкамендацыі лекараў. А вось ігнараванне дадзенага лячэння ў 90% выпадкаў вядзе да паўтарэння залежнасці. Вы ж гэтага не хочаце?\nВы ўсталі на доўгі і цяжкі шлях збавення ад алкагольнай залежнасці. Ніхто не казаў, што будзе лёгка. Настройцеся на вынік. Памятаеце, што падчас лячэння ад алкагольнай залежнасці, Вы пакутуеце пэўны час, па сканчэнні якога, Вы зажыве паўнавартасным жыццём. А ў выпадку адмовы ад лячэння, Вас чакае хаос і дэградацыя.\nзахапіўся спецыяльнай літаратурай\nЗайміцеся чытаннем кніг, накіраванай на лячэнне згубнай залежнасці ад спіртнога. Сучасны рынак напоўнены такой літаратурай. Большасць такіх кніг напісаны тымі, хто сам прайшоў праз гэта. Магчыма, Вы пераканайцеся, што пазбавіцца ад залежнасці цалкам магчыма, натхніўшыся прачытаным. Гэта надасць Вам сіл.\nЗавядзіце каляндар цвярозасці\nПавесьце на бачнае месца Вашага жылля, напрыклад, на халадзільнік, каляндар, у якім Вы будзеце адзначаць кожны дзень Вашага адмовы ад спіртнога. Кожны раз, калі Вам захочацца кінуць Вашае лячэнне, глядзіце на каляндар, думайце пра тое, колькі часу Вы ўжо пратрымаліся без алкаголю, які шлях да цвярозага жыцця Вы ўжо прайшлі.\nПастаўце сабе новыя мэты\nНапрыклад, «Я хачу пражыць цэлы год без ўжывання алкаголю». Уявіце вашу гонар за сябе і сваю сілу волі, калі мэта будзе дасягнута, потешьте Ваша самалюбства. Калі Вы пакутавалі алкагалізмам, Вы прычынялі сябе боль. Але гэта ў мінулым, цяпер Вы павінны радаваць сябе станоўчымі эмоцыямі.\nПраверце сваё здароўе\nЗайміцеся комплексным абследаваннем Вашага арганізма. За час алкагалізму Вы, напэўна, нажылі сабе самыя розныя захворванні. Не варта гэта ігнараваць. Ваша мэта - здаровы Вы. Кампенсуйце свайму арганізму страты, які ВЫ яму нанеслі, адновіце здароўе. Гэта ваш заклад доўгай і паўнавартаснай жыцця.\nЗнайдзіце сябе ў новым хобі\nВы перасталі ўжываць алкаголь і ў Вас зьявілася процьма вольнага часу. Яго трэба запоўніць, каб у Вас заставалася менш часу на разважанні ці варта усё кінуць і вярнуцца да ўжывання алкаголю. Падумайце, чым Вы даўно хацелі заняцца? Выпальваннем па дрэве, гульнёй у футбол, чым заўгодна, што будзе займаць Ваш час і адцягваць Вас ад цягі да спіртнога.\nВам неабходна развеяцца. Адпраўляйцеся ў падарожжа. Усё роўна, у адзіночку ці з кампаніяй. Нават калі Вы абмежаваныя ў бюджэце, можна адправіцца на некалькі дзён у загарадны комплекс, дзе Вы адпачнеце душой і целам. Калі Вам цяжка жыць у Вашай хаце, таму што ў вас узнікаюць негатыўныя асацыяцыі, падумайце аб пераездзе. Дарэчы, нават калі Вам ўтульна ў Вашым жыллё, варта падумаць аб арэндзе кватэры на некалькі месяцаў у незнаёмым раёне горада. Так Вы падасце свайму мозгу сігнал, што ў Вас пачалося новае жыццё.\nМайце зносіны з сябрамі па няшчасці\nВам неабходна зносіны з тымі, хто Вас цалкам разумее. Вы зразумееце, што вы не самотныя ў сваёй бядзе, што ёсць тыя, хто перажывае сапраўды такія ж эмоцыі, як і вы. Размаўляйце аб сваім вопыце, ўспамінайце пра тое, як Вы пакутавалі, слухайце апавяданні пра пакуты іншых. Вам дакладна не захочацца перажыць усё гэта зноў.\nХарчаванне дае нашаму арганізму энергію, неабходную для забеспячэння Вашай жыццядзейнасці. Пачаўшы харчавацца збалансавана карыснымі прадуктамі, Вы адчуеце прыліў сіл, які зможаце накіраваць у мірнае рэчышча. Напрыклад, павысіць сваю паспяховасць на працы. Акрамя таго, Вы напоўніце арганізм важнымі элементамі, які знізяць рызыку пабочных эфектаў ад лячэння.\nПастаўце сабе матэрыяльную мэта\nПадыдзіце да сваёй алкагольнай залежнасці з практычнага боку. Палічыце, якая доля Вашага бюджэту сыходзіла на куплю спіртнога. Пачніце адкладаць гэтую суму на патрэбную справу, рамонт або куплю аўтамабіля.\nЯк вядома, спорт дрэнна сумяшчальны са шкоднымі звычкамі, таму што зніжае цягавітасць. Калі Вы захопіцца якім-небудзь відам спорту, Вы захочаце дамагчыся пэўных вынікаў. Ваша алкагольная залежнасць стане перашкодай, і Вы з лёгкасцю адмоўцеся ад яе.\nСтаньце сямейным кіроўцам\nАбвясьцеце, што Вы хочаце пазбавіць родных ад карыстання грамадскім транспартам. Зараз Вы заўсёды цвярозы і здольны сесці за руль аўтамабіля, хай нават і узятага ў пракат. Няма мае рацыю? Выпраўцеся на курсы кіравання. Вы не можаце садзіцца за руль п'яным ці ў стане пахмелля. Гэта яшчэ адна нагода заставацца заўсёды цвярозым.\nАгрэсія правакуе Вас на ўжыванне алкаголю, таму вы павінны пазбягаць негатыўных эмоцый. Калі Вам пакуль яшчэ цяжка захоўваць спакой, звярніцеся па рэцэпт на заспакойлівы сродак.\nЗдаровы моцны сон адновіць Вашу змучаную алкаголем нервовую сістэму.\nРазвівайце інтэлектуальныя навыкі\nЗа час алкагольнай залежнасці актыўнасць Вашага мозгу моцна знізілася. Ваша задача - аднавіць ранейшую разумовую дзейнасць. Вырашайце крыжаванкі, вучыце вершы, глядзіце дакументальныя фільмы, імкнецеся да новых ведаў.\nВерце ў сябе!\nПравільны настрой - залог поспеху. Так, Вы пакутавалі ад згубнай залежнасці, але гэта засталося ў мінулым. Вам варта прыкласці некаторыя высілкі, і Вы зажыве здаровай шчаслівай жыццём.


Як жанчыны разам чытаюць Біблію. Пра біблійныя сустрэчы ў Параф’янаве - Часопіс «Ave Maria»\nЯк жанчыны разам чытаюць Біблію. Пра біблійныя сустрэчы ў Параф’янаве\n06.09.2018 | № 9 (282) 2018 | Біблія | Вольга Качалка\nШто можа заахвоціць сучаснага чалавека ўзяцца за чытанне Бібліі? Напэўна, выпрабаванні, пошукі адказаў на цяжкія пытанні, праз якія хочацца даведацца больш пра Бога і створаны Ім сусвет. Хачу расказаць вам пра тое, што заахвоціла жанчынаў з парафіі Імя Найсвяцейшай Панны Марыі ў вёсцы Параф’янава пачаць сваё знаёмства з Божым словам.\nЯ ўжо з зімы чула ад сястры Нунэ пра біблійныя сустрэчы, якія яна праводзіць для групы жанчынаў з параф’янаўскай парафіі. І кожны раз, калі сястра расказвала пра гэтыя сустрэчы, яна была ўражаная тым, які добры плён яны прыносяць у жыцці кожнай з іх. Я пабывала на адным з біблійных спатканняў, каб падзяліцца сваімі ўражаннямі з вамі, дарагія чытачы.\n...Мы пад’ехалі да аднаго з дамоў у в. Сітцы, жыхары якой належаць да параф’янаўскай парафіі. У гэтым доме жанчыны збіраюцца на свае сустрэчы 2 разы на месяц. Сярод удзельніц біблійнага кола — настаўніцы сярэдняй школы, дырэктар дзіцячага садка, работнікі мясцовай фермы, былыя педагогі.\nЯк расказвае сястра Нунэ Цітаян MSF, якая служыла пры парафіі, дзесьці паўгода назад жанчыны падышлі да яе і сказалі: «Сястра, мы хочам чытаць Біблію». З размовы стала зразумела, што самая галоўная прычына такога жадання — «голад» па Божым слове. Пражыўшы частку свайго рэлігійнага жыцця ў выкананні самых неабходных пабожных практыкаў, жанчыны зразумелі, што вельмі мала ведаюць пра Бога. Сястра лічыць, што «голад» па Божым слове — гэта дзеянне Духа Святога, які шукае чалавека і хоча яму адкрывацца.\n— Раней, калі я адмаўляла толькі «Ойча наш...», «Вітай, Марыя...», падчас малітвы я хутка пачынала думаць пра нешта сваё. А цяпер у мяне малітва псальмамі: так у мяне адбываецца размова з Богам, я лепш магу засяродзіцца, — гаворыць ўдзельніца біблійнага кола Ала. — Калі чытаю Псалтыр, падкрэсліваю тыя радкі, якія найбольш кранаюць, а пасля бывае, што і перачытваю іх. Літаральна кожную раніцу я адгортваю Біблію і чытаю 3–4 раздзелы як благаслаўленне на ўвесь дзень. Вось, напрыклад, мне вельмі падабаюцца такія радкі: «Дазволь мне ўжо раніцай пачуць пра Тваю міласэрнасць, бо на Цябе спадзяюся. Пакажы мне шлях, якім я павінен ісці, бо да Цябе я ўзношу сваю душу» (Пс 143, 8).\n— Для мяне нашыя сустрэчы — аддушына, я прыходжу сюды і адпачываю душою, выходжу адсюль — і ў мяне напоўненае сэрца, — гаворыць Ганна. — Калі мы толькі пачалі сустракацца, было цяжкавата быць адкрытай і шчырай адна да адной. А цяпер для мяне гэтыя сустрэчы вельмі многа значаць.\nНаогул, жанчыны мяне вельмі ўразілі. І найперш — гарачым сведчаннем пра тое, як змянілася іх жыццё калі, яны сталі чытаць Біблію. А між іншым, жанчыны, апроч асноўнай працы, маюць сваю гаспадарку, а з вясны дадаецца яшчэ і агарод. Вольнага часу сапраўды мала...\nВось што кажа Ірына, з якою пагаджаюцца ўсе жанчыны:\n— Я з Бібліяй на кухні, я з ёю і ў спальні. Яна мне дапамагае змагацца з пастаяннай жыццёвай мітуснёй.\nПамятаеце, як напісана ў псальме: «Так, чалавек мінае, як цень, дарма ён мітусіцца, збірае і не ведае, каму дастанецца гэта» (Пс 39, 7). Мне вельмі падабаюцца гэтыя словы, я заўсёды да іх вяртаюся. Адчуўшы Божы супакой, я зусім па-іншаму пачала разумець сваё жыццё, ува мне з’явілася шмат аптымізму. Цяпер я спадзяюся толькі на волю Бога, давяраю Яму.\nСапраўды, у людзей заўсёды знойдзецца праца ў любы час, і, як самі жанчыны заўважаюць, асноўная праблема для іх — жыццёвая мітусня, бо яны спяшаюцца перарабіць усе справы, усё дагледзець, усюды паспець, бо цяжка нават параўнаць вясковае жыццё з гарадскім, бо на вёсцы і насамрэч усё залежыць ад тваёй амаль штодзённай працы.\n— Не жывучы з вамі, я не ведала вашага жыцця, — кажа сястра Нунэ. — А цяпер бачу: з працы прыйшлі — і пайшлі зноў працаваць па гаспадарцы. Я вельмі разумею гэтую мітусню. Сімвалам гэтай жыццёвай спешкі, неспакою з’яўляецца вобраз на карціне, якую я аднойчы ўбачыла, — гэта сатана, які ляціць на кані і падганяе: хутчэй-хутчэй, каб ты дапусціла памылку. Але ўнутры вас павінен быць стрыжань — супакой Божы, Божы парадак. Не будзе гэтага стрыжня — збочыце, як цягнік з рэек. Праца працаю, але хто дае зямлю, хто дае дождж і сонца, каб быў ураджай? Ён, Пан Бог! Трэба ўмець не запрацавацца да смерці, а супрацоўнічаць з Богам.\nЗ самага пачатку, зімою, як пачаліся біблійныя сустрэчы, сястра Нунэ задавала хатнія заданні: чытаць, напрыклад, па адным псальме ў дзень і засвоіць самую важную думку — гэта слова, якое дае нам Бог сёння, каб запаліць ім сваё сэрца і жыць ім. А цяпер жанчыны ўжо самі не могуць адарвацца ад Бібліі: чытаюць, выпісваюць некаторыя вершы, нешта падкрэсліваюць, часам нават некалькі разоў вяртаюцца да адных і тых жа вершаў, бо яны ўсё глыбей раскрываюцца ў іх сэрцах і жыцці.\nНа нашым спатканні я ўбачыла ў некаторых жанчын нейкія намаляваныя табліцы. Аказалася, што ў іх было не проста заданне чытаць кнігу Дзеяў Апосталаў, а параўноўваць жыццё сучасных хрысціянаў з жыццём тагачасных, выпісваючы вершы з Бібліі.\n— Дзеі Апосталаў чыталіся спачатку хутка, як цікавы раман. А потым я вярнулася ў пачатак і стала ўжо чытаць разважліва, задумваючыся над жыццём першых хрысцяінаў. Параўноўваючы з нашай сучаснасцю, думаю, цяпер не пайшоў бы ніхто так, як пайшлі Апосталы, распавядаць пра Хрыста, прынамсі я, напэўна, так бы не змагла, як яны, — кажа Ірына, а другая жанчына, таксама Ірына, дадае:\n— Якая ж была згуртаванасць у тыя часы паміж хрысціянамі, і як жа яе не хапае сёння!.. Тады людзі пачыналі верыць у Хрыста адразу па 5 тысяч чалавек, а ў нас, напэўна, калі хаця б адзін навернецца — ужо добра. Цяпер я больш малюся да Духа Святога, бо раней я і не разумела, што ад Яго можа быць дапамога чалавеку, а цяпер прашу ў Яго мудрасці Божай, якая сапраўды вельмі патрэбная кожнаму.\nЖанчыны на сустрэчы вельмі шчыра гаварылі і пра малітву, і пра любімыя ўрыўкі з Бібліі, і пра тое, як змянілася іх стаўленне да святой Імшы.\n— Цяпер, калі я прыходжу ў касцёл, то зусім па-іншаму ўсё ўспрымаю, разумею, чытаецца з амбоны Стары Запавет ці Новы. Цяпер мне вельмі хочацца чытаць Біблію, а раней яна дзесьці пылілася. Хай мне ўжо моцна спаць хочацца, але хоць 1-2 вершы Святога Пісання я прачытаю.\nНа сустрэчы сястра Нунэ дае ўжо новую тэму для жанчын — гэта малітва-медытацыя Божым словам па методыцы святога Ігнацыя Лаёлы. Вядома, жанчынам прапануецца спрошчаная версія гэтай методыкі, але галоўныя прынцыпы — цішыня, вызначаны адрэзак часу, сістэматычнасць — абавязковыя.\n— Каб вы не згубілі ўсяго гэтага цудоўнага досведу знаёмства з Божым словам, важна яго чытаць сістэматычна. Ніхто не кажа чытаць шмат, бо важная якасць, а не колькасць, важнае разуменне, асэнсаванне прачытанага, пачутага, неабходна засвоіць і рэалізоўваць у жыцці біблейскую праўду. Важна чытаць Пісанне нейкі вызначаны адрэзак часу: спачатку гэта можа быць 15–20 хвілін, потым ужо болей. Але важна, каб на малітве быць з Бібліяй менавіта столькі часу, колькі вы сабе далі. Не дапускайце, каб вецер штодзённай мітусні адцягваў і адводзіў вас ад Божага слова. Прачытвайце сваё жыццё ў святле Святога Пісання. Дазвольце слову Божаму прынесці парадак у вашае штодзённае жыццё. Падкрэслівайце важныя для вас вершы, выпісвайце, што вы хочаце захаваць у сваім сэрцы. Божае слова жывое, і кожны раз яно па-рознаму адкрываецца, таму заклікаю вас: не перарывайце гэтага досведу, засяроджвайцеся над Божым словам кожны дзень.\nУ канцы сустрэчы я не магла не радавацца, што стала сведкаю таго, як Бог адкрываецца ў сваім слове ўсім, хто гэтага прагне. А што трэба зрабіць? Усяго толькі звярнуцца ў парафію да святароў або сясцёр і папрасіць аб такіх сустрэчах, як зрабілі гэта параф’янаўскія жанчыны. Я сама ведаю, як можа мяняцца жыццё, калі пачынаеш пазнаваць Бога праз Яго слова, таму радуюся за дарослых хрысціянаў, якія не мелі ў свой час моладзевых спатканняў, пілігрымак, хрысціянскіх летнікаў, як і не мелі дома Святога Пісання, а цяпер не проста маюць, але і глыбей яго пазнаюць.\nФота: Вераніка Скрабатун\nЦэтлікі: Сведчанні, Віцебская дыяцэзія, Парафіяльнае жыццё, Біблія


У госці да бабулі Франі — Хойники. Хойнiцкiя навiны. Новости Хойник. Районная газета\nВёсачка мая Наши проекты\n09.02.2020 09.02.2020 Хойнiцкiя Навiны706Комментарии on У госці да бабулі Франі\nРаней прыказка гаварыла: «Пытаецца люты, ці добра ногі абуты». І сапраўды, зіма ў гэту пару года звычайна была ў самай сіле. А сёлета яна амаль бясснежная, толькі некалькі разоў з неба падалі рэдкія сняжынкі, якія не даляталі да зямлі. Ім даставалася роля «аднадзёнак» – раставалі і ператвараліся ў звычайныя лужыны. І толькі на гэтым тыдні снег лёг на дарогі і дахі лёгкай пярынай. Сапраўды, снег – адна з самых цудоўных з’яў. Вытанчаныя і непаўторныя сняжынкі ўмее ствараць усяго адзін мастак – прырода.\nЯ іду і ўсміхаюся, падстаўляючы твар бязважкім сняжынкам. Неба, рассыпаючы белы дым, апранае апусцелыя дрэвы ў шалі з бялюткага пуху, упрыгожвае яшчэ з раніцы аголеныя сумныя бярозкі ў жамчужныя каралі, лье вакол быццам вытканае са срэбра святло. А ў адказ з зямлі з бязважкім дымам імкнецца ўверх цяпло з пячных труб. Прыйшоў да нас з доўгачаканым снегам і марозчык. І такія змены надвор’я натхняюць журналістаў на новыя вандроўкі. А асабіста мяне цягне ў вёсачкі. І хаця праект «Вёсачка мая» закончыўся некалькі гадоў таму, я часта сумую па героях сваіх публікацый, па гасцінных вясковых хатках, па шчырых гутарках каля печы… У сельскай мясцовасці ёсць шмат прыгожага і патаемнага, што можа акрыліць душу і выклікаць шмат эмоцый. За гэтымі непаўторнымі эмоцыямі на гэты раз я вырашыла паехаць у Мархлеўск.\nПа дарозе зноў нараджаецца шмат думак пра тое, наколькі важная ў жыцці малая радзіма. Яна звязана з маленствам далёкім. Пышнай зеленню. Буславым клёкатам. Першым каханнем. Першым расстаннем. Сонцам і жытам. Блакітам ясным. Пахам клубніц і грыбоў. Менавіта тут на дахах драўляных дамоў затрымліваюцца прамяні заходзячага сонца. Менавіта ў вёску спяшаецца світанак, бо яго так самааддана клічуць пеўні. Тут простае вясковая жыццё. У Мархлеўску яно ўжо ціхае, бо засталося ўсяго некалькі хат. Забягаючы наперад скажу, што гэта вандроўка пакінула ў мяне і сум, і замяшанне, і захапленне, і радасць, пераплеценую з пяшчотай.\nЧаму сумна? Таму што я так спадзявалася зазірнуць у госці да Браніславы і Мечыслава Караткевічаў, у якіх была ў мінулы раз. Яны такія душэўныя. Добра памятаю, як іх фатаграфавала на вазу. Але, увайшоўшы ў хату, даведалася, што ні дзядулі, ні бабулі ўжо няма. У бацькоўскім доме жыве іх дачка Нэллі Чэкан з мужам. Перабраліся сюды з райцэнтра, каб даглядаць гаспадарку. Мы шмат аб чым пагутарылі з жанчынай: і аб вясковых дзіцячых гульнях у былыя часы, і аб стравах з печы, і аб спакоі, які пануе ў вёсцы, і аб тым, як асабліва дыхаецца на бацькоўскім падворку… А пасля яна параіла мне завітаць да 91-гадовай бабулі, карэнай жыхаркі Мархлеўска з незвычайным (для нашай мясцовасці) імем і прозвішчам – Франі Брэкман.\nЯна нарадзілася ў 1928 годзе. Трыццаць сем гадоў адпрацавала ў лясной гаспадарцы. Спачатку была звеньявой лесакультурнага звяна, а пасля заканчэння Полацкага тэхнікума працавала лесатэхнікам. Мае шмат узнагарод, у прыватнасці, Мінлясгаса БССР. Якая ж гэта цудоўная бабуля! Я проста ў захапленні. Яна паведаміла мне пра назву вёскі. Лічыцца, што сучасную назву яна атрымала ў памяць дзеяча польскага і міжнароднага рабочага руху Юліяна Мархлеўскага. А яшчэ расказала шмат цікавых гісторый з асабістага жыцця.\nАкрамя таго, бабуля Франя выдатна спявае – для мяне праспявала песню «Ой, каліна, ох, маліна». І чытала верш пра цыгана. Гутарыла на польскай і нямецкай мовах. Дарэчы, большасць сем’яў у Мархлеўску былі польскія. А вось нямецкую мову любіць і памятае з далёкіх студэнцкіх гадоў. Яна дагэтуль выпісвае і чытае «Хойніцкія навіны», любіць вырошчваць кветкі і прымаць гасцей. Часцей за ўсіх у яе бывае сацыяльны работнік, якая вельмі дапамагае. Прыходзяць вучні з Паселічскай школы, наведваюць работнікі ТЦСАН і лясгаса. Яна з усімі пагаворыць, пажартуе і запросіць прыходзіць часцей. Вось і пасля нашай гутаркі, бабуля Франя сказала: «Прыязджай да мяне яшчэ». І я з задавальненнем прыеду.\nЯк жа добра, калі ёсць месцы, дзе цябе чакаюць…


Аналітык з душой рамантыка: археолагу Эдварду Зайкоўскаму — 60\n18.11.2012 / 09:58\nПіша Лявон Калядзінскі.\n18 лістапада спаўняецца 60 гадоў аднаму з вядучых археолагаў Беларусі Эдварду Зайкоўскаму.\nЁн нарадзіўся ў 1952 у вёсцы Дубашы Валожынскага раёна на Міншчыне.\nБацька Эдварда Міхаіл Маркавіч пачатак Другой сусветнай вайны сустрэў у шэрагах Войска Польскага, дзе служыў у артылерыі. Пазней працаваў кавалём. Маці Ганна Дамінікаўна была хатняй гаспадыняй. У сям’і Зайкоўскіх акрамя Эдварда гадавалася і старэйшая сястра Фэля.\nМагчыма, на фармаванне зацікаўленасцяў будучага археолага і гісторыка паўплывала тое, што яму давялося спачатку вучыцца ў васьмігодцы, якая знаходзілася ў вёсцы з красамоўнай назвай Вялікія Крывічы.\nРазам з Уладзімірам Арловым наладзіў выпуск самвыдавецкага альманаха " Мілавіца».\nТут ён друкаваў свае вершы, якія вызначаліся глыбокай лірыкай…\nУ 1977 годзе Эдвард паступіў у аспірантуру Інстытута гісторыі НАН Беларусі на спецыяльнасць " археалогія». Перад гэтым, як тады практыкавалася, прайшоў школу на выпрабаванне на раскопках у Тайманаве Быхаўскага раёна пад кіраўніцтвам славутага Леаніда Побаля, дзе неад’емным кампанентам харчавання былі гарохавы суп і сала…\nКірункам навуковай дзейнасці ў аспірантуры сталі помнікі неаліту і бронзавага веку Паўночнай Беларусі. Яго настаўнікам у гэтай справе быў славуты археолаг Міхась Чарняўскі, а навуковым кіраўніком — вядомы расійскі археолаг Ніна Гурына.\nУ 1985 г. абараніў кандыдацкую дысертацыю, паводле старадаўняй традыцыі, у Вільні- сталіцы Вялікага Княства Літоўскага.\nАпанентам на абароне выступіў вядомы археолаг, яго першы настаўнік па археалогіі, Эдуард Загарульскі. Напрацоўкі кандыдацкай дысертацыі леглі ў невялікую па аб’ёму, але змястоўную кніжку «Першабытныя помнікі Паўночнай Беларусі» , якая выйшла ў свет у 1990 годзе.\nІ хоць Эдвард Міхайлавіч стаў спецыялістам у галіне неаліту і бронзавага веку, але пасля абароны дысертацыі перавёў свой позірк на духоўную спадчыну старажытнай Беларусі.\nПрадметам яго навуковай увагі сталі паганскія вераванні і першабытнае мастацтва, а аб’ектамі даследавання — культавыя камяні, святыя крыніцы, капішчы, сакральная сімволіка.\nУ выяўленні і вывучэнні гэтых рэліктаў ён, можна сказаць, абышоў усю Беларусь. Правёў раскопкі на свяцілішчах Дзявочая Гара, Верхаўляны, Радагошча. Вывучаў курганы ў Смаргонскім, Чашніцкім, Лагойскім і Барысаўскім раёнах. Гэта знайшло адлюстраванне ў сотнях навуковых артыкулаў, у дзесятках дакладаў і паведамленняў на археалагічных форумах у Беларусі, Расіі, Украіны, Польшчы, Літвы і Латвіі. Яго выступы і публікацыі з цікавасцю ўспрымалі найвядомейшыя археолагі: Валянцін Сядоў — аўтар навуковай канцэпцыі этнагенэзу беларусаў, Леанід Аляксееў — даследчык Полацкай зямлі і сярэднявечных помнікаў Беларусі, Ірына Русанава — спецыяліст у вывучэнні дахрысціянскіх помнікаў славян, знакаміты польскі гісторык з беларускімі каранямі, кіраўнік Польскай Акадэміі навук Аляксандр Гейштар. Пра гэта сведчаць і шматразовыя спасылкі на публікацыі Э. Зайкоўскага ў навуковых працах гэтых даследчыкаў.\nЭдвард Міхайлавіч мае шырокае кола навуковых інтарэсаў, што вымагае часу і адхіляе ад стаўбавой дарогі, якая, па сутнасці, ужо прывяла яго да навуковай ступені доктара.\nЁн не замыкае сябе межамі Беларусі і бярэ ўдзел у вывучэнні помнікаў неаліту і бронзы каля вытокаў Волгі. Лёс кідае яго і на раскопкі славутага Бярэсця пад кіраўніцтвам Пятра Лысенкі. А ў 1980—1981 гг. ён сярод удзельнікаў падземных археалагічных даследаванняў на Менскім замчышчы…\nНават трапіўшы аднойчы ў Прагу, ён не ўпусціў магчымасці пазнаёміцца з чэшскімі калегамі і наведаць археалагічныя раскопкі.\nСярод публікацый Эдварда ёсць працы па музычнай культуры старажытнай Беларусі і па гісторыі харчавання. Апошняя, відаць, нарадзілася з-за сімпатыі да гэтага боку матэрыяльнай культуры беларусаў. Улюбёнымі яго стравамі былі і ёсць сала з праслойкай, грыбы, мачанка, бабка, дранікі, зацірка, свойскія каўбасы.\nУсяго за час сваёй навуковай дзейнасці ён апублікаваў больш як тры сотні навуковых і навукова-папулярных артыкулаў. Э. Зайкоўскі адзін з суаўтараў кніг " Жыватворныя крыніцы Беларусі», " Беларуская старадаўняя кухня», " Міфалогія Беларусі», " Археалогія Беларусі»(у чатырох тамах), " Культавыя і гістарычныя валуны Беларусі», шасцітомнай «Гісторыі Беларусі» Шмат артыкулаў у археалагічных і гістарычных энцыклапедыях, энцыклапедыях фальклору і этнаграфіі Беларусі.\nЭдвард Міхайлавіч- гэта крыніца ведаў, аналітык з душой рамантыка.\nПа кожным, ці амаль па кожным пытанні з гісторыі Беларусі (ды і не толькі Беларусі), ён можа даць даведку.\nЯгоныя працы, асабліва апошніх гадоў, вызначаюцца глыбінёй і канцэптуальным падыходам. Дасведчанасць часам робіць яго бязлітасным крытыкам у дачыненні да слабых, навукова неабгрунтаваных прац некаторых даследчыкаў.\nЭдвард шчыры сябра, які можа доўга і цярпліва слухаць па тэлефоне чыйсьці енк.\nЗразумела, што не на ўсё можна атрымаць параду, але галоўнае — цябе выслухаюць і паспачуваюць.\nЗ юбілеем цябе, Эдвард! Жыві доўга і працуй плённа. Ты нам вельмі і вельмі патрэбен!


Архімандрыт Гаек пра 2017 год для грэка-католікаў Беларусі\nГрэка-каталіцкая Царква ў Беларусі ў бліжэйшы час плануе ўшанаваць памяць біскупа Балеслава Слоскана – чалавека незломнай нядзеі, як кажуць аб гэтым святары. Ураджэнец Віцебскай губерніі быў папярэднікам біскупа Чэслава Сіпопіча, апостальскага візітатара для беларускіх грэка-католікаў за мяжой. Святара і сёння памятаюць – у Латвіі, Германіі, Бельгіі, дзе ён служыў, і на радзіме. Таму адразу пасля Пасхі беларускія вернікі зладзяць паломніцтва да яго магілы, паведаміў у інтэрв’ю Беларускай рэдакцыі Ватыканскага радыё архімандрыт Сяргей Гаек, Апостальскі візітатар для грэка-католікаў Беларусі.\n“Мы хочам дзецьці падчас Радаўніцы зрабіць пілігрымку ў Аглону ў Латвіі, дзе ён спачывае. Таксама ёсць група вернікаў у Бельгіі, гэта латышы, яны зацікаўлены, каб тут у Беларусі падтрымлівалася памяць аб біскупе, таму што на самой справе ўсё яго жыццё было звязана з Беларуссю. Мы назваем яго чалавекам нязломнай надзеі, таму якраз вера, надзея, любоў – гэта тыя цноты, якія напрыканцы Вялікага посту і ў святле Уваскрасення мы хочам асэнсаваць, таксама з дапамогай біскупа Слоскана”, - паведаміў архімандрыт Гаек.\nТаксама святар нагадаў, што ўвесь гэты год, у прыватнасці і ў Грэка-каталіцкай Царкве ў Беларусі, прысвечаны памяці першадрукара Францішка Скарыны. Напрыклад, падчас Вялікага Посту вернікі ўсходняга абраду моляцца па акафісту, напісанаму Скарынай. Гэта малітва – сваеасаблівае вызнанне веры, яна дапамагае прыйсці да пакаяння і зразумець, што такое хрысціянская любоў. У 500-годдзе першай друкаванай Бібліі святары заахвочваюць карыстацца яго тэкстамі, падкрэсліў айцец Гаек.\n“Духоўнае рэха вельмі важна, тым больш, што Францішак Скарына быў і першым евангелізатарам, пры гэтым не святар, а свецкі вернік, што таксама для нас вельмі важна. Менавіта ўшанаванне яго духоўнай спадчыны на першым месцы. Застаецца шмат белых плямаў у яго біяграфіі, але і штосьці праяснілася, трэба высказаць падзяку ўсім тым, хто займаўся пошукам інфармацыі. Для нас вельмі важна захаваць яго спадчыну. Нехта кажа, што ён быў пратэстантам, але гэта не так. Скарына напісаў малітву да Багародзіцы, што ніколі не зрабіў бы кальвініст. Для нас фармальная кананізацыя Скарыны – гэта вельмі далёкая перспектыва, якая невядома чым скончыцца. Па-першае, трэба данесці да сённяшняга адукаванага чалавека, сённяшняга беларускага інтэлігента, што можна маліцца, што можна маліцца словамі нават вельмі чулымі. А не ўся інтэлегенцыя гэта разумее, нават хрысціянская”, - выказаў думку архімандрыт.\nА вось пытанне, якое абмяркоўваюць 25 гадоў, аб прызначэнні біскупа для беларускіх грэка-католікаў, пакуль не мае бачнай перспектывы, а толькі надзею. Але ж менавіта з гэтым крокам Царква атрымала б сфарміраваны стан, лічыць Апостальскі візітатар. “Ёсць Цэрвы значна меншыя, напрыклад, у Сербіі, ці Манголіі, якія маюць свайго біскупа. Я ўжо не кажу пра тое, што крэка-католікі Беларусі гістарычна мелі свайго біскупа, і гэта нармальна, што мы чакаем таго моманта, калі гэта сітуацыя вернецца”, - выказаў надзею айцец Гаек.\nГэты царкоўны год грэка-католікі выкарыстаюць і для развіцця сваіх структур, тым больш, што не так даўно супольнасць папоўнілася двума новымі святарамі, яшчэ двое рыхтуюцца прыняць пасвячэнне.


Будзьма беларусамі! » «У кожнага павінен быць кот». Бард Віктар Шалкевіч пра звальненьне, крыніцу сілы і сэксі-настойку\n11.02.2019 | Музыка\n— Калі несьлі нябожчыка, нашыя поразаўскія жанчыны суправаджалі працэсію жалобнымі сьпевамі. Побач з намі ў Лыскаве пахаваны Францішак Карпінскі, вельмі клясны паэт-рамантык канца XVIII — пачатку XIX стагодзьдзя, аўтар песьняў за памерлых. Мама заўсёды брала мяне ў касьцёл на нядзельную імшу. Я напрыканцы ныў: «Мама, я дадому хачу». Часам прыяжджаў служыць ксёндз Міхал Варанецкі з Ружанаў. Калі спазьняўся на дзьве гадзіны, народ усё роўна чакаў.\nЯ: «Сьцяпан, а дзе мы?»\nСьцяпан: «Ну ня знаю, у Францыі».\nЯ: «А колькі нам яшчэ ісьці?»


13 сьнежань 2020, 18:43\nКантэйнэры з вакцынай рыхтуюцца да адгрузкі са складу кампаніі Pfizer у Каламазу, штат Мічыган, 13 сьнежня 2020\nФэдэральныя ўлады ЗША плянуюць вакцынаваць ад каранавірусу 100 млн чалавек у першым квартале наступнага году. Пра гэта паведаміў у нядзелю ў этэры тэлеканалу Fox News амэрыканскі імуноляг Монсэф Слаўі які ўзначальвае каманду навукоўцаў, што ўдзельнічаюць у дзяржаўнай праграме «Апэрацыя шалёная хуткасьць».\n«Мы б правялі вакцынацыю 100 млн чалавек да канца першага кварталу 2021 году», — заявіў Слаўі.\nПаводле яго дадзеных, амэрыканскія ўлады плянуюць разьмеркаваць 40 млн дозаў прэпарату ў гэтым месяцы і 50-80 млн дозаў у студзені наступнага году і яшчэ столькі ў у лютым.\nАмэрыканскія экспэрты рэкамэндавалі ўхваліць выкарыстаньне вакцыны Pfizer/BioNTech супраць COVID-19\nФармацэўтычны завод амэрыканскай кампаніі Pfizer («Файзер») у Каламазу (штат Мічыган) прыступіў у нядзелю да адгрузкі першай партыі вакцыны ад каранавірусу, распрацаванай у партнэрстве зь нямецкай кампаніяй BioNTech.\nПрадстаўнікі праграмы «Апэрацыя шалёная хуткасьць» і Цэнтраў кантролю і прафіляктыкі захворваньняў даручылі кампаніям UPS і FedEx разьвезьці першыя партыі прэпарату па розных гарадах і штатах. Для гэтага мабілізаваныя грузавікі і самалёты.\nАднаму чалавеку патрабуецца ўвядзеньне дзьвюх доз вакцыны.\nПаводле дадзеных Сусьветнай арганізацыі здароўя, цяпер у сьвеце існуе каля 170 праектаў распрацоўкі вакцыны ад каранавірусу.


Стала вядома, чым Польшча заменіць візы «на закупы» - Беларуская Праўда\nСтала вядома, чым Польшча заменіць візы «на...\nУ амбасадзе Польшчы патлумачылі, што спыненне выдачы з 2 студзеня 2019 года візы тыпу С носіць тэхнічны характар, паведамляе Белсат.\nПаводле першага дарадцы амбасады Марціна Вайцехоўскага, цяпер заяўнікі на візу мусяць прыкладаць пацверджанне рэзервацыі жытла або дамову арэнды памяшкання.\n«Змены, якія ўводзяцца з 2 студзеня 2019 года, носяць чыста тэхнічны характар. Іх мэта – яшчэ большая адкрытасць патрэбам грамадзянаў Беларусі, якія ўязджаюць у Польшчу, а таксама ўязджаюць праз Польшчу ў іншыя краіны – чальцы Шэнгенскага пагаднення. Грамадзянам Беларусі, якія падаюць дакументы на атрыманне візы, гэтыя змены не створаць нязручнасцяў», – паведаміў дарадца амбасады Польшчы ў Беларусі Марцін Вайцехоўскі.\nШматразовую візу «на закупы» маглі даваць адразу на некалькі гадоў. Яна дзеяла як шэнгенская – то бок, з ёй можна было выязджаць у іншыя краіны Еўразвязу з турыстычнымі мэтамі.\nТыпы візаў можна паглядзець тут. 27 снежня ў польскім візавым цэнтры belsat.eu распавялі, што акрамя знікнення візы «на закупы», абновіцца і спіс неабходных дакументаў. За інфармацыяй раюць звяртацца на інфалінію.\nЛетась польскія консульствы выдалі беларусам ажно 418 тысячаў шэнгенскіх візаў, прычым 53 тысячы – працоўныя. Консульскія ўстановы Польшчы ў Беларусі выдаюць амаль палову ўсіх шэнгенскіх візаў у нашай краіне.\nвіза на закупы


Культура - Пра што распавяла бабка Агрыпіна\nЗ расказу вядучай, бабкі Агрыпіны, дзеці даведаліся шмат цікавага з жыцця сваіх продкаў, пазнаёміліся з экспанатамі, нават змаглі да іх дакрануцца, патрымаць у руках. З вялікім энтузіязмам паўдзельнічалі ў майстар-класе па раскочванню ручнікоў. Вельмі цікавай для дзяцей аказалася гульня “Пастаў чыгунок у печ”, дзе з завязанымі вачыма яны павінны былі паставіць вілкамі чыгунок з клёцкамі ў печ.\nНа пытанне: “Для чаго ствараюцца такія этнаграфічныя куткі і музеі?” — вучні ў адзін голас адказалі: “Без мінулага няма будучыні”. Усе ўдзельнікі мерапрыемства ў якасці падарунка атрымалі ад бабкі Агрыпіны салодкі сюрпрыз.\nкультарганізатар філіяла Бераставіцкага РЦК па культурна-дасугавай дзейнасці аграгарадка Макараўцы


Піўная мапа Беларусі: Ад заводаў да крафту\nНавіны Гарадка → Эканоміка\nУ Беларусь вось ужо некалькі год як прыйшла культура крафтавага піва, адна за адной адчыняюцца дробныя піваварні і спэцыялізаваныя крамы. Ад іх не адстаюць і буйныя заводы, якія выпускаюць усё новыя гатункі. Да міжнароднага дня піва Свабода сабрала ўсе заводы і некаторыя піваварні на адной мапе.\nПіва на беларускіх землях пілі з часоў паганства. Як і мёд, яно выкарыстоўвалася ў якасьці рытуальнага напою.\nРэцэптуру завезьлі да нас, хутчэй за ўсё, германскія плямёны і прусы. Выкарыстоўваць закваску і хмель у Беларусі пачынаюць з Х стагодзьдзя. Тады варылі нефільтраванае, мутнае піва, якое хутка псавалася. Яно выраблялася пры корчмах. Тагачаснае піва, як і цяпер, было па 3–5 градусаў.\nБеларусь аказалася ў топе пастаўшчыкоў піва ў Эўразьвяз. Хто ўсё гэта выпіў?\nАдзін з найстарэйшых беларускіх піўных заводаў, заснаваны ў 1864 годзе. Цяпер выпускае каля двух дзясяткаў гатункаў піва. Прадукцыю «Аліварыі» можна набыць па ўсёй Беларусі.\nКантрольны пакет акцый «Аліварыі» належыць міжнароднай кампаніі Carlsberg Group.\nСваё першае піва «Крыніца» зварыла ў 1975 годзе, тады яна называлася Менскі піўны завод № 2. Цяпер на «Крыніцы» вараць больш за 10 гатункаў піва, большасьць акцый прадпрыемства належыць дзяржаве. Піва можна набыць па ўсёй Беларусі.\n«Лідзкае піва». Ліда\nТаксама адзін з найстарэйшых бровараў Беларусі, першае піва тут зварылі ў 1876 годзе. Завод адкрыў мясцовы жыхар Носель Пупко. Першапачаткова завод разьлічваў пастаўляць сваю прадукцыю ў краіны Эўропы.\nНа сёньня «Лідзкае піва» выпускае паўтара дзясятка гатункаў. Кантрольны пакет акцый належыць фінскаму канцэрну Olvi.\n«Брэсцкае піва». Берасьце\nБровар заснаваны ў 1970-х гадах у межах савецкай праграмы па барацьбе з п’янствам. Першапачаткова тут рабілі партвэйн і піва. Цяпер на бровары выпускаюць да 10 гатункаў піва, кантрольны пакет акцый належыць уладам Берасьцейскай вобласьці.\nПіва можна набыць хіба толькі ў Берасьці і ваколіцах.\n«Бабруйскі бровар». Бабруйск\nГэты піўзавод заснавалі ў 1970-х. У 2001 годзе пад завод шукалі і знайшлі замежнага інвэстара, якім стала амэрыканская кампанія «Detroit Investments Group». Яна зрабіла рэканструкцыю заводу, а бровар зьмяніў назву на «Сябар».\nЗ 2018 году кампанія называецца «Бабруйскі бровар» і вырабляе больш за паўтара дзясятка гатункаў піва. Актывы бровара належаць кампаніі «Oasis Group» — гэта міжнародны гулец на рынку піва, які працуе ў ЗША, Нямеччыне, Украіне, Казахстане.\n«Дзьвінскі бровар». Віцебск\nАдзін з найстарэйшых рэгіянальных бровараў, заснаваны ў 1875 годзе, першапачаткова меў назву «Баварыя». У савецкі час на заводзе выпускалі хлеб, цукар. Пазьней зноў пачалі варыць піва. У 2004 годзе бровар пабудавалі нанова. Тады ўсё абсталяваньне на завод прывезьлі зь нямецкага гораду Монхайм.\nГэты бровар — сумеснае беларуска-нямецкае прадпрыемства. Зь беларускага боку акцыі належаць уладам Віцебскай вобласьці, зь нямецкага — кампаніі «Ewimex». На заводзе вырабляюць да 10 гатункаў піва, у тым ліку крафтавае, а таксама медавуху і зьбіцень. Набыць іх можна ў Віцебску і ў крамах разьліўнога піва ў Менску.\nЯк зрабіць, каб беларусы менш пілі алькаголю. Шэсьць канкрэтных прапановаў\n«Полацкае піва». Полацак\nПолацкі бровар адкрыўся ў 1968 годзе, але піва пачаў выпускаць толькі ў 1972-м. Цяпер завод называецца «Полацкія напоі і канцэнтраты», выпускае да 10 гатункаў піва, галоўны заснавальнік — «Белсолад». Завод уваходзіць у канцэрн «Белхарчпрам». Нейкі час «Полацкае піва» было філіялам «Крыніцы», але цяпер працуе асобна.\nДробных піваварняў у Беларусі цяпер некалькі дзясяткаў. Мы адабралі самыя вядомыя зь іх.\n«13 Litar». Берасьцейская вобласьць, вёска Церабунь\nПіваварня была заснаваная ў 2012 годзе, робіць некалькі гатункаў крафтавага піва, якое можна паспытаць у пабах Менску ды іншых гарадоў. Піваварня прыватная.\nНевялікая піваварня, якая з 2007 году пачала заваёўваць менскі піўны рынак і актыўна экспэрымэнтаваць з гатункамі. Цяпер мае два дзясяткі гатункаў піва, якое прадаецца ў пабах і некаторых сталічных крамах. Піваварня прыватная.\nПершапачаткова піваварня адкрылася ў 2006 годзе на базе рэстарану «Піплс». Пазьней піва пад гэтай маркай зьявілася ў разьліўных крамах і кавярнях, а вытворцы пачалі экспэрымэнтаваць з гатункамі, якіх цяпер каля двух дзясяткаў.\nBeaver. Менскі раён, вёска Вялікае Сьціклева\nАдна з самых старых дробных піваварняў Менску, адкрылася ў 1993 годзе. Сьпярша піва ад Beaver прадавалася толькі ў некалькіх менскіх кавярнях, цяпер такіх кавярняў значна больш. Можна яго паспытаць і ў пунктах разьліўнога піва.\nДробных піваварняў у Беларусі цяпер вельмі шмат, таму мы назвалі толькі некалькі зь іх. Але крафтавага піва з кожным годам становіцца ўсё больш. Некаторыя півавары робяць сваё піва толькі пад фэстывалі і наогул не прадаюць сваю прадукцыю ў кавярнях ці ў пунктах з разьліўным півам.\nЯк алькаголь уваходзіў у жыцьцё беларусаў. Гутарка з прафэсарам Захарам Шыбекам\nПотребительские кредиты для белорусов стали супердорогими\nМора людзей выйшла на Партызанскі марш, нягледзячы на застрашванні і пагрозы АНЛАЙН\nЧитайте! Как распознать вмешательство Москвы и когда Путин заговорит с КС. Максим Кац — в интервью


Культура - Сяргей Лазніца. Паміж “Шчасцем маім” і “У тумане”\n“А нацыянальнае кіно — высокамастацкае!”\nІльвіная доля і беларускі інсайт Багдана Ступкі\n“ Выпускны брыгадзір” з art-праектам у кішэні\nУ полі зроку — маладыя спецыялісты і не толькі… На пытанні чытачоў адказваюць начальнік аддзела навучальных устаноў і работы з творчай моладдзю Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь Алена РЫБЧЫНСКАЯ, а таксама — кансультанты аддзела Наталля ШМАКАВА і Галіна ХАЦЕШАВА\n№ 45 (1016) 05.11.2011 - 11.11.2011 г\nАўтар мінулагодняй пераможц ы "Лістапада" - карціны "Шчасце маё" - Сяргей Лазніца якраз гэтымі днямі завяршае здымачны перыяд новага праекта, удзел у якім прымае Нацыянальная кінастудыя "Беларусьфільм". Як у свой час пісала "К", чарговай работай кінематаграфіста стала экранізацыя аповесці Васіля Быкава "У тумане". Здымкі праходзяць у памежнай з Беларуссю Латгаліі, галоўную ролю ў карціне выконвае беларускі акцёр, выпускнік ГИТИС-РАТИ Уладзімір Свірскі. А гукааператарам выступае наш знакаміты прафесіянал Уладзімір Галаўніцкі.\n- Стужка будзе створана ў скупой, стрыманай манеры, - паведаміў рэжысёр. - Эмоцыя, калі нават яна і прысутнічае ў некаторых эпізодах, у сваіх праявах, у акцёрскай ігры, будзе стрыманай. Карціна - як нацягнуты нерв. Адзіную магчымасць разрыву гэтага скупога палатна карціны я дазволю сабе напрыканцы фільма...\nСяргей Лазніца здымае кіно з 2003 года. Ён - лаўрэат прэмій "Ніка" і "Лаўр", уладальнік дзясяткаў міжнародных узнагарод, у тым ліку МКФ у Карлавых Варах, Аберхаўзене, Лейпцыгу, Парыжы, Мадрыдзе, Таронта. Аўтар мантажнай карціны "Блакада", заснаванай на хроніцы блакаднага Ленінграда. Прэм'ера першай ігравой стужкі Лазніцы "Шчасце маё" адбылася ў рамках праграмы "Асобы погляд" Канскага фестывалю.\n- Я назіраю за тым, як развіваецца попыт на фільмы Лазніцы ў Еўропе і свеце ўжо колькі гадоў, - кажа нямецкі прадзюсар Хайна ДЭКЕРТ. - Карціны Лазніцы - як каштоўнае віно, цана на іх расце год ад года. І цяпер мы атрымліваем шмат запытаў па новым праекце, які ствараецца высілкамі кінематаграфістаў шасці еўрапейскіх краін, у тым ліку Беларусі... Спадзяёмся, што Сяргей Лазніца будзе госцем урачыстай цырымоніі закрыцця "Лістапада" сёлета, а фільм "У тумане" ўпрыгожыць сабой конкурсную праграму "Лістапада-2012".\nНа здымках: Сяргей Лазніца (справа) кіруе здымачным працэсам; кадры з будучага фільма.\nФота прадастаўлена Сяргеем Лазніцам


Творчасць як лад жыцця - Образование в лицах - БОИРО\nТворчасць як лад жыцця\nУ дзяцінстве Вольга Генадзьеўна Данілюк марыла аб розных прафесіях, але не ўяўляла, што выбера ўрэшце тую, якая сярод сучаснай моладзі карыстаецца не вельмі вялікай папулярнасцю. Пасля заканчэння сярэдняй школы ў Жабінцы дзяўчына паступіла на псіхолага-педагагічны факультэт БрДУ імя А.С.Пушкіна, дзе атрымала спецыяльнасць настаўніцы выяўленчага мастацтва, чарчэння і народных мастацкіх рамёстваў, педагога-мастака.\nТворчыя здольнасці будучай мастачкі былі заўважаны яшчэ ў 1 класе на ўроках выяўленчага мастацтва. Мастацкія работы вучаніцы часта ўдзельнічалі ў школьных і раённых выставах, адзначаліся рознымі ўзнагародамі.\n- Любоў да творчасці ў мяне ад бацькоў, - прызнаецца Вольга Генадзьеўна. – Тата заўсёды штосьці майстраваў, займаўся чаканкай, разьбой па дрэве, маляваў. Гэтаму ён навучыўся ў свайго таты. Мая бабуля па маці таксама была цудоўнай майстрыхай: выдатна шыла, ткала, вышывала. Назіраючы за гэтым з дзяцінства, я сама цягнулася да творчасці. У выніку творчасць стала маім ладам жыцця.\nУрокі першай настаўніцы К.М.Сіда дапамаглі сціплай дзяўчынцы па-іншаму паглядзець на прыгажосць навакольнага свету. Да сённяшняга часу Вольга Генадзьеўна ўспамінае неверагодныя ўрокі-падарожжы ў свет казак, тэатральныя пастаноўкі, дэкламаванне вершаў, спевы, паходы і сумесныя святы. Пачатковая школа падарыла столькі эмоцый, без якіх немагчыма было застацца раўнадушным да свету, людзей, вучобы.\nВялікую ролю ў прафесійным выбары і станаўленні дзяўчыны адыгралі настаўніца выяўленчага мастацтва І.А.Белавенцава з сярэдняй школы № 1 Жабінкі, педагог В.Д.Арлова з адной з брэсцкіх студый выяўленчага мастацтва і выкладчыца Л.П.Татарчук з БрДУ імя А.С.Пушкіна. Кожная з іх дзялілася сакрэтамі жывапісу, адкрываючы дарогу для самастойных творчых пошукаў.\nПайсці шляхам мастака, а не настаўніцы Вольга Генадзьеўна вырашыла пяцікурсніцай пасля першай творчай выставы, дзе паказала серыю бацікаў. Гэта натхніла на далейшую работу.\nВ.Г.Данілюк знаходзіцца ў нястомным творчым пошуку, удасканальвае майстэрства ў розных тэхніках. Ад баціку перайшла да акварэльнага жывапісу, ад шыцця лялек – да пашыву аўтарскага адзення з эка-прынтамі, ад сувеніраў – да жаночых упрыгажэнняў.\nНа карцінах мастачкі адлюстраваны дарагія і мілыя сэрцу мясціны роднага горада і Брэста, чароўныя пейзажы. Кожная з работ непаўторная і арыгінальная.\nЗа 15 гадоў творчай дзейнасці Вольга Генадзьеўна зладзіла 12 персанальных выстаў, у тым ліку 2 у Польшчы, удзельнічала ў 10 міжнародных пленэрах, шматлікіх праектах. Работы В.Г.Данілюк адзначаны дыпломамі І ступені на ІV Міжнароднай выставе сучаснага мастацтва ў Мінску за калекцыю аўтарскага адзення з эка-прынтам у намінацыі “Тэкстыль у касцюме” і за бацік у намінацыі “Роспіс плоскасных аб’ектаў”. Летась акварэль “Там, дзе засталося дзяцінства, стала фіналістам конкурсу “1000 ідэй для Брэста”, арганізаваным Фондам развіцця Брэсцкай крэпасці. Работы мастачкі знаходзяцца ў розных кутках зямнога шара.\nВольга Генадзьеўна – надзвычай мэтанакіраваная, настойлівая, сумленная і чулая. Чэрпае натхненне ў прыродзе, падарожжах і зносінах. Плануе арганізаваць персанальныя выставы ў розных краінах.\n- Мастак – гэта і педагог, і дызайнер, і мадэльер, і ілюстратар, і лялечнік, і проста творчы чалавек, - гаворыць В.Г.Данілюк, метадыст Жабінкаўскага раённага вучэбна-метадычнага кабінета.


КАЛІ МЫ ЦЯБЕ ПРАЗ ПЯЦЬ ХВІЛІНАЎ ЗНОЙДЗЕМ – МАЛІСЯ\nКАЛІ МЫ ЦЯБЕ\nАляксей пайшоў на выбары назіральнікам і, зафіксаваўшы колькі парушэнняў, з некалькімі калегамі рушыў у тэрытарыяльную камісію Савецкага раёну Менску. З ганку адміністрацыі іх забрала міліцыя: схапілі, каго паспелі. Аляксей быў агаломшаны, казаў ім, што падае скаргу, але сілавікам было ўсё адно.\nВа УУС Савецкага раёну Аляксей зразумеў: у горадзе нешта адбываецца, бо ўвесь час фармаваліся групы, з'язджалі сілавікі. Адзін міліцыянт, які не трапіў у чарговую групу, нават засмуціўся: «Шкада, я так паваяваць хацеў». Аляксея з іншымі затрыманымі вартавалі курсанты, а праз некаторы час АМАП прывёз новую партыю людзей. Іх кінулі на падлогу, пад ногі Аляксею. У аднаго з новых затрыманых зляцеў белы абутак, яго кінулі побач з хлопцам са словамі: «Вось, табе спатрэбяцца белыя тапкі».\nАляксей да апошняга думаў, што пасля складання пратаколаў іх адпусцяць. Але праз дзве гадзіны стаяння прыйшлі амапаўцы, звязалі рукі сця́жкамі ды завялі ў машыну. Хлопец добра арыентуецца ў горадзе і, хоць бачыў толькі падлогу аўтамабіля, зразумеў: наступны прыпынак – Акрэсціна.\nТам усіх паставілі на расцяжку ля сцяны. Праз некаторы час хлопец трапіў у камеру і спачатку падумаў, што ўмовы нават неблагія, але пазней апынуўся ў камеры на шэсць месцаў з 36 асобамі ў ёй. Дыхаць не было чым, на ўсе просьбы – адзін адказ: «Зараз вам прыляціць дручком». Забаранілі нават гучна размаўляць. Вокны выходзілі ў двор: як і шмат хто з затрыманых тады, Аляксей чуў вусцішныя крыкі.\nСуд – як і ў іншых, некалькі хвілінаў, у пратаколе затрымання – традыцыйна не той час, не тое месца. У выніку – 10 содняў арышту. Аляксей адрэагаваў даволі спакойна: «Калі будуць карміць, то можна і адседзець». Нечакана ўначы пасля суда пабудзілі. Тады хлопец заўважыў дзіўную акалічнасць: звычайна ноччу быў чуваць гул матораў машынаў, шум таго, як прывозілі людзей, крыкі. Тады гулу машынаў не было, аднак крыкі па-ранейшаму чуліся звонку. Пазней Аляксей сам зразумеў, чаму.\nПабудзілі ды загадалі спусціцца ў двор. На газоне ва ўнутраным двары бусы стаялі так, што закрывалі частку траўніка паміж будынкам і плотам. Атрымлівалася, што туды не трапляла святло ад ліхтароў. Загадалі бегчы за бусы, класціся на траву тварам уніз. Пачалі малаціць: «Мы зараз пакажам, як выходзіць на вуліцу і патрабаваць пераменаў! Каб мы не бачылі цябе ў цэнтры гораду». Сілавікі прымушалі спяваць гімн і пры гэтым збівалі. Праз некаторы час сталі людзей па адным выпускаць. Пакуль вялі да брамы, калацілі са словамі: «На расстрэл вядзём».\nПерад вачыма Аляксея – брама Акрэсціна, ягоныя боты і кроў з галавы. Але страху не было, ён ужо здагадваўся, што хутка выйдзе за браму. Пазней Аляксей глядзеў кадры ў СМІ з той ночы ды шукаў лужыну ўласнай крыві на асфальце.\nПрацаўнік, які выпускаў Аляксея, сказаў яму на развітанне: «Вось там метро, давай прастуй, калі мы цябе праз пяць хвілінаў знойдзем – маліся». За плотам – нікога, тады яшчэ не зʼявіліся валанцёры. Аляксей адразу хутка пабег, хаваўся ад аўтамабіляў, бо баяўся, што гэта могуць быць «яны». Хлопцу давялося чакаць некалькі гадзінаў да першага грамадскага транспарту. Дарогаю дадому ён яшчэ некалькі разоў непрытомнеў і падаў проста на асфальт. У эпікрызе дактары напішуць: разрыў цягліцы левага сцягна, пашкоджанні і кровападцёкі грудной клеткі ды абодвух сцёгнаў.


«30% — гэта сілавікі». Хто звяртаецца па дапамогу фондаў беларускай салідарнасьці і як яны працуюць\n18 верасня 2020, 09:07\nФота: Алена Кавальчук\nКіраўнік PandaDoc Мікіта Мікада заявіў, што з прычыны арыштаў супрацоўнікаў кампаніі ў Беларусі прыпыніў праект дапамогі сілавікам, якія вырашылі звольніцца на фоне затрыманьняў і зьбіцьця пратэстоўцаў. Хто працягвае яго справу і каму яны дапамагаюць, піша «Радыё Свабода».\nЧатырох супрацоўнікаў менскага офісу PandaDoc арыштавалі на два месяцы па падазрэньні ў крадзяжы ў асабліва буйным памеры. Ім пагражае да 10 гадоў турмы. Рахункі кампаніі арыштаваныя.\n«Гэта ні ў чым не вінаватыя людзі. Усё, што я рабіў, рабіў выключна ад сябе. І тое, што я рабіў, не парушае закон. Я дапамагаў пачаць новае жыцьцё людзям, якія адмовіліся ўдзельнічаць у тэроры, адмовіліся біць. Я не хачу, каб яшчэ кагосьці, хто ня мае дачыненьня да маёй ініцыятывы, пасадзілі ў турму», — заявіў Мікада ў інтэрвію ВВС.\nЯго праект Protect Belarus прапаноўваў сілавікам, якія звольніліся, фінансавую і юрыдычную дапамогу, а таксама аплату курсаў перакваліфікацыі.\nСтартап з Беларусі PandaDoc атрымаў 30 мільёнаў долараў інвестыцый\n«Калі Лукашэнка рукамі сілавікоў разьвязаў на вуліцах краіны вайну супраць беларускага народу, Мікіта зрабіў самае важнае і самае складанае — першы крок. Ён зрабіў крок насустрач, крок да дыялёгу паміж беларусамі ў форме і іх цывільнымі братамі і сёстрамі. Гэты крок дазволіў тысячам супрацоўнікаў сілавых ведамстваў пазьбегнуць учыненьня злачынстваў і перайсьці на бок народу», — напісаў ён на сваёй старонцы ў Фэйсбуку.\n— Яраслаў Ліхачэўскі — мой калега і сузаснавальнік Фонду беларускай салідарнасьці BYSOL. Яго заява ўзгодненая з фондам. Таму, па сутнасьці, гэта дзьве рукі, якія сумесна цяпер будуць трымаць гэты сьцяг, пра які ён так яскрава заявіў.\nТаму фонд BYSOL і стартап Deepdee — гэта сумежныя структуры, якія цяпер будуць рабіць тое, што пачаў Мікіта Мікада разам з намі. Праграма Мікіты ішла паралельна з праграмай фонду BYSOL, і заяўкі, якія былі пададзеныя ў праграму Мікіты, апрацоўваліся і нашымі валянтэрамі.\n— Я ацэньваю яго абсалютна спакойна, гэта рашэньне чалавека, які адказвае за сваіх падначаленых. Улада выкарыстоўвае абсалютна тэрарыстычныя мэтады захопу закладнікаў, якія ня могуць быць ніякім чынам апраўданыя ніякім рацыянальным абгрунтаваньнем. На пачатку XXI стагодзьдзя мы бачым тыя ж самыя прынцыпы, якія выкарыстоўваліся нацыстамі ў 1940-х гадах, калі захопліваліся нейкія закладнікі для таго, каб спыніць тую ці іншую дзейнасьць.\n— Гэта значыць, ён, па сутнасьці, пайшоў на выкананьне патрабаваньняў тэрарыстаў, калі такую рыторыку выкарыстоўваць?\n— Па вялікім рахунку, Мікіта Мікада робіць усё для таго, каб выратаваць людзей. І я не магу даваць ніякай ацэнкі таму, што цяпер робіцца ў кампаніі PandaDoc. Мы цалкам падтрымліваем нашага калегу ў тым, што ён робіць. Таму што першае для нас — гэта людзі. Мы, у адрозьненьне ад уладаў, лічым людзей і ў першую чаргу стараемся зьберагчы іх жыцьцё і здароўе.\n— Раскажыце, хто да вас ужо зьвяртаўся?\n— На дадзены момант толькі ў Фондзе салідарнасьці ёсьць каля тысячы заявак. Акрамя гэтага, яшчэ каля паўтысячы — у ініцыятывы Мікіты Мікада. З гэтых паўтары тысячы каля 30%, мабыць, — гэта сілавікі, якія вырашылі не падпарадкоўвацца незаконным загадам.\n— Гэта каля 450−500 чалавек. Зараз мы працуем з гэтымі заяўкамі досыць хутка, мы ўжо выйшлі на нашу праектную магутнасьць, на дадзены момант аказана дапамога на суму больш за 230 тысяч даляраў менавіта па тых, хто праходзіць па фондзе BYSOL. Мы спадзяёмся на тое, што людзі будуць далей зьвяртацца.\nСёньня, напрыклад, стала вядома пра абуральныя факты. Адзін з ахвяр міліцэйскага гвалту, малады хлопец, адважыўся апублікаваць інфармацыю пра тое, што яго згвалцілі амапаўцы. МУС ужо апэратыўна адрэагавала, сказала, што гэта хлусьня.\nКарыстаючыся магчымасьцю, асабіста Казакевічу, першаму намесьніку міністра ўнутраных спраў Беларусі, я зараз кажу, што ў нас ёсьць уся інфармацыя і ўсе дакумэнты, якія пацьвярджаюць, што вашы супрацоўнікі ўчынялі гвалт у дачыненьні да чалавека. Мы ведаем гэтага чалавека і гатовыя апублікаваць гэтыя факты, як толькі ён будзе гатовы.\n— Аргумэнт быў такі: у аўтазаку згвалціць немагчыма.\n— Казакевіч, напэўна, практык у гэтых пытаньнях, дзе і калі можна гвалтаваць. У мяне ў галаве ня ўкладваюцца такія камэнтары, улічваючы, што чалавек рэальна стаў ахвярай гвалту.\n— На што выдаткаваныя грошы — 230 тысяч даляраў, пра якія вы кажаце? Чым менавіта дапамагаеце?\n— Ёсьць дзьве катэгорыі выплат. Першая катэгорыя выплат — гэта людзі, якія звольніліся ці былі звольненыя з палітычных прычын. З гэтымі людзьмі мы працуем такім чынам, што мы выплачваем ім суму ў памеры 1,5 тысячы эўра — гэта тры сярэднемесячныя заробкі, якія, як мы палічылі, павінны быць у людзей, каб забясьпечыць больш-менш годны ўзровень жыцьця.\n— Гэта розныя гісторыі. Ёсьць тыя, якія выехалі, ёсьць тыя, якія засталіся ў краіне. У любым выпадку дапамогу атрымліваюць і тыя, і другія, у тым ліку і тыя, хто цяпер у Беларусі.\n— Ці разьлічваеце вы, што да вас могуць зьвярнуцца нейкія топ-чыноўнікі?\n— Абсалютна. Але я думаю, што там людзьмі будзе рухаць не фінансавае пытаньне, зрэшты, як і многімі тымі, хто зьвяртаецца да нас па дапамогу, а ў першую чаргу пытаньне аднаўленьня справядлівасьці і нежаданьне выконваць злачынныя загады дзеючай улады.\n— Вам самому пагражалі? У вас ёсьць каго браць у закладнікі?\n— У кожнага чалавека ёсьць каго браць у закладнікі. Для мяне кожны чалавек, які цяпер застаўся ў Беларусі і які выходзіць на вуліцы, у якога ёсьць грамадзянская пазыцыя, — гэта патэнцыйны закладнік. Я са смуткам гляджу на сваю фрэндстужку, у якой усе больш інфармацыі і навінаў пра тое, што маіх сяброў садзяць у турму. Ясна, што гэта не празь мяне, а празь іх грамадзянскую пазыцыю, але для мяне кожны, хто цяпер на Акрэсьціна або ў Жодзіне, гэта менавіта такі закладнік.\n— Вы, калі я не памыляюся, цяпер у Эўропе?\n— Так, я цяпер у Вільні.\nByHelp для пацярпелых ад рэпрэсіяў: хто можа звярнуцца па дапамогу і калі яе чакаць?\nЦапкала стварыў за мяжой фонды дапамогі беларусам\nдабрачыннасцьпраблемаПратэсты ў Гродне\n500 пазбаўленых працы беларусаў перавучваюцца на IT. Як звольненым праз пратэсты памяняць прафесію бясплатна\n«Праблема для ўсёй банкаўскай сістэмы». Што кажуць заснавальнікі BY_help аб блакаванні рахункаў атрымальнікаў дапамогі\n« «Як раз’юшаны статак лямантуюць на ўвесь горад дэманскія выкрыкі». Ігумення Гаўрыіла з Гродна выказалася пра пратэстоўцаў


Crisisby.net выявіць маштабы беларускага крызісу | Прокопович. Пётр Петрович\nCrisisby.net выявіць маштабы беларускага крызісу 09.11 - 16:21 ОбществоРадыё СвабодаНовы рэсурс Crisisby.net зьбірае грамадзкія паведамленьні пра разнастайныя праявы беларускага крызісу. Ім можа скарыстацца любы чалавек, які хоча распавесьці пра цэны на тавары, вялікія чэргі, звальненьне, забастоўку ці вулічную акцыю. Даслаць інфармацыю можна праз СМС, электронную пошту, твітэр-паведамленьне альбо проста пакінуўшы яе на сайце.\nІнфармацыя зьявіцца на сайце і будзе адзначаная на адмысловай мапе. У выніку працы crisisby.net ствараюцца інтэрактыўныя народныя мапы «дэфіцыту», «працоўнай міграцыі», «звальненьняў», «забастовак» і «вулічных акцый».\nНа сайце ёсьць таксама народны баромэтар цэнаў. Яго стваральнікі лічаць, што «крызіс у першую чаргу б’е па кішэні, а „Народны баромэтар цэнаў“ дазволіць сачыць за зьмяненьнем цэнаў на асноўныя тавары». Каб пацьвердзіць сваё паведамленьне пра цэны, адміністратары сайту раяць дасылаць фатаздымкі цэньнікаў ці адсканаваныя чэкі.\nІльля, адзін са стваральнікаў crisisby.net, кажа, што «ў нас мала пляцовак для таго, каб звычайныя людзі, не заангажаваныя ў палітычныя ці грамадзкія структуры, маглі проста падзяліцца сваімі праблемамі, абмеркаваць тое, што адбываецца вакол. Ды проста выпусьціць пару! Думаю, што crisisby.net — гэта адна з такіх магчымасьцяў. Шмат хто сядзіць на кухні, варыць боршч і ў коле сваёй сям’і абмяркоўвае пэўныя праблемы. І ён, можа, і ня ведае, што такія самыя думкі пра крызіс, пра цэны, пра рабочую міграцыю ёсьць ня толькі ў яго, але і ў ягонага суседа па пляцоўцы. А такія інтэрнэт-плятформы дазваляюць адчуць плячо — падзяліцца тым, што ў цябе на душы».\nCrisisby.net максымальна шырока адлюстроўвае праявы крызісу, не засяроджваючыся выключна на пытаньнях высокіх цэнаў ці адсутнасьці валюты. Як кажа Ільля, да такога разуменьня крызісу іх падштурхнулі самі карыстальнікі: «Крызіс — гэта не халодныя лічбы, аддаленыя ад людзей, а канкрэтныя праблемы, зьвязаныя з дэфіцытам, з чэргамі, зь нізкімі заробкамі. Людзі кідаюць працу на дзяржаўных прадпрыемствах і зьяжджаюць. І людзі ўсё гэта бачаць. І само гэта запатрабавала пашырыць праблемы нашага сайту ад цэнаў да крызісных падзей увогуле».\nБеларускія мэдыяактывісты не ўпершыню ствараюць рэсурсы, якія ўдала акумулююць паведамленьні карыстальнікаў. Найбольш прыкметным стаў prokopovi.ch, які стыхійна арганізаваўся ў пэрыяд валютнага крызісу. Вялікую частку актыўных карыстальнікаў зьбіраюць вакол сябе форумы onliner.by.\nІнтэрнэт-аналітык Паўлюк Быкоўскі ацэньвае адметнасьці працы і пэрспэктывы такіх рэсурсаў.\n«Рэсурсы, якія спрабуюць прыцягнуць аўдыторыю для збору інфармацыі пра крызісныя зьявы, праявы пратэстаў, — яны, з аднаго боку, досыць цікавыя для грамадзкасьці і для журналістаў, а з другога боку, вельмі залежаць ад таго, ці адгукнецца аўдыторыя і ці будзе яна сапраўды паведамляць гэтыя зьвесткі.На мой погляд, цяпер у Беларусі досыць мала інфармацыі зь месцаў. Калі crisisby.net здолее гэтую інфармацыю нейкім чынам прад’явіць грамадзтву, гэта будзе карысна. Але разам з тым мне здаецца, што калі мы гаворым пра пратэсты працоўных, то цяжка ацаніць, наколькі, напрыклад, рабочы МАЗа ці нейкага іншага прадпрыемства актыўна карыстаецца інтэрнэтам, наколькі яму ўвогуле цікава пра падобныя рэчы выказвацца ў байнэце. Толькі шляхам экспэрымэнту мы даведаемся, ці працуюць падобныя рэсурсы», — заявіў Быкоўскі.\nАндрэй Храпавіцкі, яшчэ адзін стваральнік crisisby.net, адзначае, што рэсурс дзейнічае выключна як грамадзянская плятформа і не зьвязаны зь ніводнай грамадзкай ці палітычнай структурай. На ягоную думку, разьмешчаная там «інфармацыя дастаткова праўдзівая. Сайт дазваляе разьмяшчаць здымкі і відэа, і можна пабачыць, наколькі задакумэнтавана тое ці іншае сьведчаньне пра той ці іншы факт. На сайце таксама ёсьць мадэратары, якія праглядаюць сьведчаньні на дакладнасьць і выстаўляюць адзнаку, наколькі гэтая інфармацыя правераная».\nІнфармацыя, якую зьбірае crisisby.net, можа быць непасрэдна цікавая беларускім палітыкам, грамадзкім актывістам, актывістам працоўнага руху. Аднак ці сапраўды беларускім палітыкам патрэбныя такія рэсурсы?\nВіктар Івашкевіч перакананы, што «трэба наладжваць гарызантальныя сувязі, каб людзі пачалі аб’ядноўвацца ў вырашэньні сваіх праблемаў і пачалі разумець, што гэта праблемы ня кожнага асобнага грамадзяніна, а ўсіх разам узятых. Зьяўленьне такіх рэсурсаў — паказчык таго, што ўсьведамленьне прыходзіць звычайным людзям. І першае гуртаваньне — гэта абмен інфармацыяй пра тое, што дзе робіцца. І ідэя Народных сходаў зыходзіла з таго, каб людзі пачалі зьбірацца разам і абмяркоўваць свае праблемы і вырашаць разам, што рабіць. Думаю, што гэтая ініцыятыва пойдзе на карысьць згуртаванасьці людзей».\nв едином порыведвадцать пятая колонназвенья одной цепиЧип и Дейл спешат на помощь View the discussion thread. Войти по OpenID Справка по OpenID


Французская акадэмія навук — Вікіпедыя\n(Пасля перасылкі з Парыжская Акадэмія навук)\nНе блытаць з Французская акадэмія.\nВізіт Людовіка XIV у Акадэмію ў 1671 годзе\nФранцузская акадэмія навук (фр.: Académie des sciences) — навуковая арганізацыя, заснаваная ў 1666 годзе Людовікам XIV па прапанове Жан-Батыста Кальбера, каб натхняць і абараняць французскіх вучоных.\nАдна з першых акадэмій навук. Распаўсюджаная неафіцыйная назва французскай Акадэміі навук — Парыжская акадэмія навук.\nУ XVII і XVIII стагоддзях была на перадавым фронце навуковых даследаванняў у Еўропе.\nНацыянальны цэнтр навуковых даследаванняў (CNRS)\nВялікая каталанская · Вялікая расійская · Britannica (онлайн) · Treccani\nBIBSYS: 11958 · BNE: XX144426 · BNF: 11862135b · CiNii: DA02196606 · GND: 35019-9 · ISNI: 0000 0001 2290 4869, 0000 0001 2294 7084, 0000 0001 2097 3019 · LCCN: n50055092 · LNB: 000048275 · Microsoft: 1301681328 · NKC: nlk20050161046 · NLA: 35941938 · NUKAT: n98066854 · PTBNP: 384147 · SUDOC: 026357852 · VIAF: 316393527 · ULAN: 500354028 · WorldCat VIAF: 316393527\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Французская_акадэмія_навук&oldid=3981644"\nНавуковыя арганізацыі Францыі\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 10:35, 11 снежня 2021.


29 сьнежань 2015, 16:21\nАдразу на 40% павялічылі свае паслугі па ахове кватэр, прыватных дамоў і забудоў супрацоўнікі Дэпартамэнту аховы МУС РБ.\nПра гэта кіраўніцтва раённых аддзелаў Дэпартамэнту паведаміла карыстальнікаў паслуг па ахове ў адмысловым лісьце, разасланым напярэдадні Новага году. Замест віншаваньняў — зьвесткі пра новы тарыф, які пачаў дзейнічаць ужо зь 1 сьнежня 2015 году. Ахоўнікі спасылаюцца на ўказ, падпісаны Аляксандрам Лукашэнкам.\n«Штомесячная цана ахоўных паслуг для фізычных асоб незалежна ад тэхналёгіі падключэньня (правадная сувязь, GPS, GPON, радыёканальная) на падставе ўказу прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь ад 17 жніўня 2015 году № 355 і па ўзгадненьні зь міністэрствам эканомікі Рэспублікі зь 1 сьнежня 2015 году складае 70 000 рублёў», — паведамляе Дэпартамэнт аховы МУС.\nРанейшы тарыф складаў 50 тысяч рублёў — падскочыў адразу на 40%. Чаму такі вялікі рост, і чаму людзей не папярэдзілі загадзя, а паставілі перад фактам ужо пасьля павялічэньня тарыфу?\n«Тарыфы былі ўзгодненыя, як трэба. Проста людзі атрымалі паведамленьне крыху пазьней, гэтак атрымалася з тэхнічных прычын. Што да таго, чаму тарыф павялічыўся адразу на 40%, пазваніце наконт гэтага пасьля абеду», — адказала карэспандэнту Свабоды начальнік аддзяленьня інфармацыі і грамадзкіх сувязяў Дэпартамэнту аховы МУС Анжаліка Выджак-Таргоня. Між тым, у другой палове дня да спадарыні Выджак-Таргоні дазваніцца не атрымалася, тэлефон быў заняты ці не адказваў.\nПапярэдняе павялічэньне тарыфу на ахову кватэр адбылося 1 ліпеня 2013 году. Тады тарыф скокнуў з 35 да 50 тысяч рублёў, крыху больш як на 40%. Атрымліваецца, што меней як за 2,5 гады цана на ахову жытла ў Беларусі падаражэла ўдвая.\nБольш за 137 тысяч беларусаў карыстаюцца паслугамі Дэпартамэнту аховы МУС па ахове прыватных кватэр і дамоў. За год ад павялічэньня тарыфу ўстанова дадаткова атрымае на свой рахунак больш за 3,3 мільярды рублёў.\nЗ 1 студзеня вырастуць тарыфы ЖКГ


Прылада будаўнічага перфаратара - Блог пра інструменты\nДобра ведаць прылада перфаратара - гэта значыць максімальна эфектыўна апераваць электраінструментам на будпляцоўцы. Ад гэтага веды ў выніку залежыць, наколькі дакладна па сваіх параметрах ён будзе адпавядаць тым ці іншым умовам эксплуатацыі, наколькі доўга і надзейна праслужыць свайму ўладальніку.\nАле перш чым перайсці да канструкцыйным асаблівасцям, разгледзім прынцып дзеяння і дыяпазон практычнага прымянення перфаратара як аднаго з самых папулярных на сёння інструментаў будаўніка.\nПерфаратар і яго прызначэнне\nЎказаны электрычны будаўнічы інструмент ўяўляе сабой досыць магутнае свідравальны прылада, якое адрозніваецца ад традыцыйнай электрадрылі і больш сучаснай ўдарнага дрыля.\nСхема патрона перфаратара.\nАд першай перфаратар адрозніваецца, акрамя функцыі кручэння свердзела, наяўнасцю падоўжна-восевага перамяшчэння асадкі. Зваротна-паступальны рух прысутнічае і ў працы ўдарнага дрыля. Але ў схеме яе працы гэтая магчымасць дасягаецца узаемадзеяннем двух зубчастых храповиков, у той час як ўдарнае дзеянне перфаратара забяспечваецца ужываннем спецыяльнага пнеўматычнага або электрамагнітнага механізму.\nДзякуючы гэтаму ўказаны электраінструмент сваім працоўным органам ўздзейнічае на апрацоўваную паверхню з большай сілай, чым ўдарная дрыль. Да таго ж чапляюцца адзін за аднаго храповики дрыля не могуць паведамляць свердзела досыць вялікую амплітуду падоўжнага перамяшчэння, чым, са свайго боку, адрозніваецца стандартны перфаратар.\nТакая асаблівасць абумоўлівае сферу яго практычнага прымянення.\nПерфаратар прызначаны для свідравання адтулін у асабліва цвёрдых матэрыялах (цагліна, прыродны камень, бетон).\nПрычым робіць ён гэта значна больш эфектыўна, якасней і хутчэй, чым тая ж ўдарная дрыль.\nСучасныя мадэлі адрозніваюцца сваёй шматфункцыянальнасцю. Гэтаму спрыяе наяўнасць у іх магчымасці працаваць у 3 рэжымах. Да рэжыму звычайнага свідравання (як у дрыля) і свідравання з адначасовымі ўдарамі дадаецца рэжым адбойнага малатка. Наяўнасць дадзенага рэжыму дазваляе выкарыстоўваць прыладу для штробирования паз у тынкоўцы, у лёгкім бетоне і іншых адносна мяккіх будматэрыялах.\nАсноўныя тыпы перфаратараў\nУсе вядомыя на сёння электраінструменты дзеляцца на бытавыя і прафесійныя.\nДругое найважнейшая дзяленне перфаратараў - па тыпу які прымяняецца да іх канструкцыі прывада:\nСеткавыя электроперфораторы. Працуюць толькі ад лакальнай электрычнай сеткі. Па гэтай прычыне іх эксплуатацыя абмежаваная наяўнасцю ў непасрэднай блізкасці ад месца працы стацыянарнай разеткі.\nАкумулятарныя электроперфораторы. Могуць харчавацца як ад лакальнай электрасеткі, так і ад убудаванага акумулятара. Дадзеная асаблівасць робіць іх зручнымі пры фасадных і іншых работах удалечыні ад стацыянарнай сеткі. Пры гэтым яны могуць камплектавацца літый-іённымі, нікель-кадміевага або нікель-металгідрыдных акумулятарамі.\nПнеўматычныя перфаратары. Прымяняюцца ў тых выпадках, калі працы вядуцца ў складаных умовах, у прыватнасці, пры небяспецы ўзнікнення выбуху, паразы чалавека электратокам, кароткага замыкання з-за багацці вады і да т.п.\nБензінавыя перфаратары. Такія сістэмы выкарыстоўваюцца ва ўмовах вялікіх і працяглых нагрузак, далёкіх ад крыніц электраэнергіі (напрыклад, пры маштабных дарожных работах).\nАсаблівасці канструкцыі перфаратара\nІмпульс ўдару электраінструмента, накіраванага на апрацоўваную паверхню, ствараецца за кошт альбо электрамагнітнага, альбо пнеўматычнага блока. Пры выкарыстанні электрамагнітнага механізму падоўжнае перамяшчэнне стрыжня забяспечваюць дзве індукцыйныя шпулькі.\nКалі гаворка ідзе пра інструмент з пнеўматыку, то ў гэтым выпадку ўдар вырабляецца поршнем, перамяшчаюцца ўнутры цыліндру за кошт створанай у ім дастатковай кампрэсіі. У выніку баёк б'е ў тарэц рабочай асадкі, якая адначасова са свідраваннем паступова разбурае структуру апрацоўванага матэрыялу.\nУ цяперашні час эксплуатуюцца перфаратары з двума тыпамі размяшчэння электрарухавіка: гарызантальным і вертыкальным. Першы тып у асноўным выкарыстоўваецца ў лёгкіх бытавых прыладах, другі - у сярэдніх і цяжкіх (прафесійных) інструментах.\nПрылады з гарызантальным размяшчэннем рухавіка за кошт названай схемы, як правіла, больш кампактныя, больш зручныя пры свідраванні ў цяжкадаступных месцах. Разам з тым такая кампаноўка адрозніваецца побач прыкметных недахопаў. У прыватнасці, падоўжна размешчаныя рухавікі адчуваюць павышаную ўдарную нагрузку пры працы, а таксама некалькі горш і павольней астуджаюцца, чым вертыкальныя рухавікі.\nАдпаведна, названых недахопаў пазбаўленыя перфаратары з вертыкальнай кампаноўкай электрарухавіка. Разам з тым такая схема забяспечвае досыць вялікую амплітуду перамяшчэння пары «поршань-баёк». Адбываецца гэта дзякуючы прымяненню ў інструменце спецыяльнага крывашыпна-шатунного механізму, які павялічвае поршневай ход. У выніку перфаратары з вертыкальным электраматорам пераносяць інтэнсіўную эксплуатацыю лепш, чым мадэлі з гарызантальным рухавіком.\nМеханізм ўдарнага імпульсу з'яўляецца найважнейшым блокам любога перфаратара. Ад яго эфектыўнасці і надзейнасці ў выніку залежыць эфектыўнасць і надзейнасць ўсяго перфаруецца прылады.\nЯк ужо было сказана вышэй, перфаратары па прынцыпе фарміравання ўдарнага імпульсу дзеляцца на электрамеханічныя і электрапнеўматычныя. Пры гэтым інструменты на базе пнеўматыкі складаюць пераважная большасць эксплуатуюцца сёння вырабаў.\nТакую папулярнасць электрапнеўматычныя інструменты заваявалі тым, што яны пры мінімальнай намінальнай магутнасці электраматора развіваюць значную энергію ўдарнага імпульсу. Пнеўматычны ўдар забяспечваецца альбо схемай з «п'яным» (Качана) падшыпнікам (лёгкія і часткова сярэднія перфаратары), альбо крывашыпна-шатунный механізмам (сярэднія і цяжкія апараты).\nУ сучасных перфаратарах ўжываецца два тыпу антывібрацыйнай сістэмы: актыўная і пасіўная. Першы варыянт выкарыстоўваецца выключна ў мадэлях з магутным сілавым агрэгатам, другі - у больш «слабых» мадэлях. Аснову дадзенай сістэмы складае процівагу з амартызуе спружынай, які прымае на сябе энергію аддачы.\nПерадачу кручэння ад электраматора да працоўнага патрону забяспечвае рэдуктар. Адначасова ён актывізуе механізм ўдару. Рэдуктар ўяўляе сабой узаемазвязаных сістэму шасцярэнек рознай канфігурацыі і характарызуецца пэўным перадаткавым лікам. Змена гэтага ліку ажыццяўляецца за кошт электроннага рэгулятара.\nКорпус прылады можа быць як металічным, так і пластыкавым. Але часцей за ўсё пры яго вырабе спалучаюць метал з ударатрывалай пластмасай.\nТакім чынам, перфаратар ўяўляе сабой досыць складаная прылада, схема якога аптымальна «падагнаная» пад спецыфічныя функцыянальныя задачы па апрацоўцы асабліва цвёрдых будматэрыялаў.\nПредыдущаяВыраб будаўнічага фена сваімі рукамі\nСледующаяЯк правільна пілаваць дрэвы бензапілой


Лукашэнка: Выбары павінны быць сумленныя і справядлівыя | zviazda.by\nХатняя старонка » Палітыка » Прэзідэнт » Лукашэнка: Выбары павінны быць сумленныя і справядлівыя\nЛукашэнка: Выбары павінны быць сумленныя і справядлівыя\nПрацоўны тыдзень Прэзідэнта завяршыўся нарадай па арганізацыі і правядзенні выбараў у Палату прадстаўнікоў і Савет Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі.\nЯна адбылася ў Палацы Незалежнасці. Выступаючы перад прысутнымі, Аляксандр Лукашэнка яшчэ раз нагадаў, што будучыя выбары стануць экзаменам для ўсіх органаў улады. Як падрыхтавацца і правясці выпрабаванні, каб атрымаць азднаку «выдатна», абмеркавалі на сустрэчы з Прэзідэнтам кіраўнікі мясцовай улады, прадстаўнікі грамадскіх арганізацый.\nДырыжор — мясцовая ўлада\nАсаблівая роля ў надыходзячай кампаніі належыць мясцовым органам улады. Іх гатоўнасць да правядзення выбараў — самае актуальнае пытанне нарады. Аляксандр Лукашэнка падкрэсліў, што «без улады на месцах выбары будзе правесці не тое, што складана, а немагчыма» і прайсці яны павінны на высокім узроўні.\n«Дырыжорамі ў гэтым шматгранным, шматгалосным аркестры будуць мясцовыя органы ўлады», — звярнуў увагу кіраўнік краіны.\nМенавіта яны будуць фарміраваць выбарчыя камісіі. Па патрабаванні Аляксандра Лукашэнкі зрабіць гэта неабходна ў адпаведнасці з заканадаўствам: дэмакратычна, адкрыта і з шырокім удзелам канструктыўных грамадскіх арганізацый, якія складаюць аснову нашай грамадзянскай супольнасці.\n«Выбары мы арганізоўваем для сваёй краіны, для Беларусі»\nВыбары ў Палату прадстаўнікоў і Савет Рэспублікі запланаваны на лістапад гэтага года, аптымальная дата вызначыцца ў бліжэйшы час. Гэта азначае, што асноўныя перадвыбарчыя мерапрыемствы пачнуцца ўжо ў жніўні.\n«Нам трэба папярэдне вырашыць усе арганізацыйныя пытанні, каб у перыяд актыўнай выбарчай кампаніі забяспечыць спакойную абстаноўку для свабоднага волевыяўлення беларускага народа. Патрабаванні да правядзення выбарчай кампаніі нязменныя. Гэта павінны быць сумленныя і справядлівыя выбары, без надуманых абмежаванняў, каб ні ў каго не ўзнікла сумнення ў іх легітымнасці», — сказаў Прэзідэнт.\nІснуючыя правілы вядомыя: Выбарчы кодэкс напярэдадні не мяняўся. Асноўнае патрабаванне да ўлады — зрабіць усё ў строгай адпаведнасці з заканадаўствам і для свайго народа.\n«Яшчэ раз хачу падкрэсліць, выбары мы арганізоўваем для сваёй краіны, для Беларусі. Мы, вядома, не хацім папасці пад крытыку нашых суседзяў, прадстаўнікоў іншых краін. Але тым не менш, памятаць трэба галоўнае — гэтыя выбары беларускія», — падкрэсліў лідар дзяржавы.\nЗаклад поспеху кампаніі, па меркаванні Аляксандра Лукашэнкі, — зладжаная камандная праца з асабістай адказнасцю за даручаную справу кожнага з удзельнікаў нарады і тых, хто будзе працаваць у камісіях.\n«Парламент павінен стаць дыскусійнай пляцоўкай для дыялогу дэпутатаў з рознымі палітычнымі поглядамі»\nПрэзідэнт растлумачыў, якім чынам кандыдаты павінны апраўдаць званне сапраўдных народных выбраннікаў: «Толькі тым парламентарыям, хто выканаў усе свае перадвыбарчыя абяцанні, змог наладзіць дзейсную сувязь з выбаршчыкамі, карыстаецца ў іх рэальнай падтрымкай і даверам, будзе месца ў новым складзе вышэйшага прадстаўнічага органа ўлады. Я намякаю на тое, што кандыдатам у дэпутаты трэба будзе сустракацца з народам, размаўляць, тлумачыць сваю пазіцыю і як яны будуць працаваць у парламенце».\nЗадача ўлады — дапамагчы з ажыццяўленнем гэтай справы.\nУ складзе дэпутацкага корпуса неабходныя эксперты ў розных галінах — прадстаўнікі прамысловых і сельскагаспадарчых прадпрыемстваў, юрысты, навуковыя работнікі, вядомыя ў рэгіёнах бізнесмены, палітыкі і грамадскія дзеячы. У той жа час яны павінны быць адказнымі, адданымі краіне людзьмі, высокаадукаванымі прафесіяналамі з дзяржаўным мысленнем.\n«Важна, каб людзі, якія прыйдуць на выбарчыя ўчасткі, ведалі, што ўжо зрабіў іх дэпутат і што неабходна зрабіць заўтра для дабрабыту рэгіёну і ўсёй нашай краіны, — адзначыў Аляксандр Лукашэнка. — Парламент павінен стаць дыскусійнай пляцоўкай для дыялогу дэпутатаў з рознымі палітычнымі поглядамі, якія пры гэтым падзяляюць галоўныя прынцыпы: незалежнасць краіны, стабільнае развіццё і рост дабрабыту беларускага народа. Гэта галоўнае».\nЯк праходзяць выбары, працуе дэпутацкі корпус і наколькі выконваюцца абяцанні, маніторынг гэтых пытанняў — задача сродкаў масавай інфармацыі.\n«У чарговы раз падкрэсліваю, што выбары — гэта экзамен для дзеючай улады, у першую чаргу на мясцовым узроўні. Менавіта на выканаўчай вертыкалі — асаблівая адказнасць за палітычныя і эканамічныя працэсы ў рэгіёнах у перыяд электаральнай кампаніі. Стаўце задачы, мабілізуйце людзей, не адкладваючы рашэнне пытанняў на потым, на восень. Трэба рабіць усё зараз. Добра, што гэтая праца пачалася і актывізавалася пасля «Вялікай размовы» ў Прэзідэнта», — канстатаваў лідар дзяржавы.\nАрганізаванасць і актыўнасць\nТакімі адметнымі рысамі, па словах кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Наталлі Качанавай, павінна валодаць будучая кампанія. Выбары — масавае мерапрыемтсва, таму сустрэча ў Прэзідэнта была прысвечана менавіта арганізацыйнаму складніку кампаніі.\n«Ніякай кампанейшчыны не павінна быць. Гэта кампанія павінна прайсці вельмі спакойна, актыўна, арганізавана. І, канечне, гэта задача мясцовых органаў улады арганізаваць усё так, каб выбары праходзілі на годным, высокім узроўне», — сказала Наталля Качанава, адзначыўшы, што такія задачы былі пастаўлены кіраўнікам абласцей.\nПадчас нарады размова ішла і наконт патрабаванняў да асобы кандыдата ў дэпутаты.\n«Вельмі важна, якім будзе склад парламента, бо гэта асаблівы орган. Гэта той орган, які займаецца заканадаўчай працай і прадстаўляе розныя рэгіёны нашай краіны. Канечне, павінны быць людзі прафесійна адукаваныя, з актыўнай жыццёвай пазіцыяй. Яны павінны быць вядомыя ў сябе ў рэгіёне», — паведаміла кіраўнік Адміністрацыі.\nЯна адзначыла, што дата выбараў не адмяркоўвалася. Гэта будзе зроблена пазней.\nПа словах Наталлі Качанавай, грамадскія арганізацыі, напрыклад Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі, ужо разглядае магчымасць вылучэння сваіх прадстаўнікоў у кандыдаты.\n«Мы маем зносіны, працуем з кіраўнікамі грамадскіх арганізацый і бачым, што ў моладзі сёння дастаткова высокая грамадзянская пазіцыя. Яны думаюць аб будучым сваёй краіны. І, калі маладыя людзі прыйдуць і будуць працаваць у парламенце (а гэта добрая школа для станаўлення маладога чалавека), я думаю, што гэта будзе выдатна», — выказала сваё меркаванне Наталля Качанава.\nСвет не стаіць на месцы, таму, вядома, будучая кампаніі не будзе аналагічнай з мінулай. Але сур’ёзных змен не адбудзецца.\n«Мы дакладна ведаем нашу палітыку. Мы дакладна ведаем тыя ўстаноўкі, якія ёсць у нашай дзяржаве. Гэта ўсё павінна рабіцца дзеля людзей. Галоўнае — гэта людзі, сумленныя адносіны да іх. Прымаемыя рашэнні павінны быць на карысць дзяржаве. Таму ўнутраная палітыка, якая была, такая і ёсць. Наша дзяржава сацыяльнаарыентаваная, усё накіравана на дабрабыт нашых грамадзян. Зразумела, сусветная палітыка, знешнія ўмовы змяняюцца», — расказала кіраўнік Адміністрацыі.\nЗ уласнага вопыту працы ў рэгіёнах Наталля Качанава ведае, што людзі актыўна ўдзельнічаюць у выбарчых кампаніях.\n«Важна, каб тыя кандыдаты ў дэпутаты, якія будуць балатавацца, працавалі з людзьмі. Трэба паказаць сябе, каб чалавек, які прыйшоў галасаваць за пэўнага кандыдата, выразна разумеў, што гэтага чалавека я бачыў, чуў яго выступленне, бачыў яго працу. І тады, канечне, не будзе пытаняў у людзей», — падкрэсліла яна і адзначыла, што чакае ад кандыдатаў актыўнасці.


01 сакавік 2019, 15:06\nЯраслаў Раманчук задаў Лукашэнку пытаньне аб рэформах і прыватызацыі:\n«Адкуль крыніцы росту ВУП, якія ставяцца перад эканомікай — 5-8% на год? І да якога часу будуць сілавікі „кашмарыць“ беларускіх бізнэсоўцаў замест таго, каб прадаць ім стратныя прадпрыемствы?»\nЁн нагадаў, што Лукашэнка ў свой час сам сказаў: каб прыняў рынкавую эканоміку, быў бы «вечным прэзыдэнтам».\n«Калі вы казалі публічна ўраду: ні капейкі даваць стратным прадпрыемствам. Я прааналізаваў 220 старонак указу па Аршанскім раёне. Там ёсьць прадпрыемствы, якія атрымалі грошы з рэнтабэльнасьцю −50%. Раптам яны павінны ператварыцца ў рэнтабэльныя. Гэта казкі.\nГэтыя прадпрыемствы для кагосьці татэмныя. Калі іх перадаць у прыватнасьць нашаму вялікаму бізнэсу пад іх бізнэс-пляны без датацый.\nВы казалі на сустрэчы зь бізнэс-супольнасьцю, калі б у Беларусі была прыватная эканоміка, я быў бы вечным прэзыдэнтам. Дык давайце зробім вас вечным прэзыдэнтам з прыватнай эканомікай», — сказаў Раманчук.\nЛукашэнка не адрэгаваў на прапанову быць вечным прэзыдэнтам, але выступіў супраць «шокавай абвальнай прыватызацыі»:\n«А я гэтага на прэзыдэнцкіх выбарах не абяцаў... Трэба Яраслава накіраваць ў збыткоўны калгас, каб ён зазямліўся. Калі ён гатовы, мы гэта зробім».\nЦягам наступнай гадзіны адбывалася спрэчка, да пытаньня пра ВУП так і не дайшло. А вось праблему перасьледу бізнэсоўцаў Лукашэнка катэгарычна адверг, спаслаўшыся на пасьпяховую працу кампаній «Санта Брэмар», «Контэ», а аднаго «айцішніка» (верагодна, гаворка пра Віктара Пракапеню — РС) нават з «турмы дасталі». «Кашмарым» толькі з адной прычыны: «не заплаціў падаткі — будзеш сядзець, у Штатах за гэта 20 гадоў даюць».\nПалітоляг Валер Карбалевіч так пракамэнтаваў дыялёг Лукашэнкі з Раманчуком:\n«Пытаньне Раманчука і адказ Лукашэнкі — гэта размова не проста на розных мовах. Гэта камунікацыя людзей з розных плянэт.\nЯраслаў пра свабоду бізнэсу, а Лукашэнка ў адказ: я нарэзаў адказнасьць на прадпрымальнікаў на ІТ. Раманчук пра прыватную ўлснасьць на зямлю, Лукашэнка: я 25% калгасаў гвалтам навязаў бізнэсоўцам, чаго ты хочаш», — лічыць Карбалевіч.


“Жыву ў Беларусі і тым ганаруся” - Кировская районная газета\nВажнасць краязнаўчай работы нельга пераацаніць, таму што ў ёй — вытокі выхавання патрыятызму, любові да Радзімы.\nПершы арыенцір, які трапляецца на шляху спазнання Сусвету чалавекам – гэта яго малая радзіма. Што за людзі жылі на гэтай зямлі? Чым яны займаліся? Што пакінулі ў спадчыну? Яму важна асабіста далучыцца да спадчыннага скарбу, таму што гэта скарб яго продкаў. Затым у яго абуджаецца жаданне памножыць і захаваць гэты скарб для наступных пакаленняў.\nВобразныя ўяўленні чалавека аб гісторыі свайго краю дазваляюць зразумець, як яна звязана з гісторыяй краіны, як знітаваны падзеі яго малой радзімы з падзеямі, якія адбываліся ў Беларусі. Арганічнае спалучэнне гісторыі, культуры і традыцый сям’і, малой радзімы, краіны стварае духоўнае адзінства.\nАкцыя “Жыву ў Беларусі і тым ганаруся” — гэта комплексная і сістэмная форма краязнаўчай работы з моладдзю, якая дзейнічае з 2006 года і заклікана забяспечыць бесперапынны працэс у вывучэнні сваёй сям’і, роду, свайго мястэчка, роднага города, краю, краіны і свету. Мэтавызначальна акцыя садзейнічае раскрыццю не толькі важнейшых вех гісторыі, матэрыяльнай і духоўнай культуры краю, але і фарміраванню ў вучняў духоўных прынцыпаў, актыўнай жыццёвай пазіцыі, унутранай патрэбы да самаадукацыі.\nСамым першым і галоўным выхавальнікам у жыцці чалавека з’яўляецца сям’я. Менавіта ў ёй усё багацце жыццёвага вопыту, ведаў, звычак і ўменняў перадаецца з пакалення ў пакаленне, ад бацькоў дзецям з дапамогай жывога прыкладу старэйшых. Таму напрамак дзейнасці “Мой род, мая сям’я” з’яўляецца важнейшым у межах акцыі. Хлопчыкі і дзяўчынкі даследуюць ўласныя радаводы, духоўную спадчыну продкаў і сямейныя традыцыі ў непарыўнай сувязі гісторыі сям’і з гісторыяй свайго народу.\nПадмурак патрыятычных пачуццяў закладваецца ў маленстве, а актыўнае фарміраванне адбываецца ў школьны перыяд. Школа — гэта той асноўны прыступак чалавечага жыцця, дзе з дзіцяці, якое пераступіла парог першага класа, вырастае асоба з усталяванымі жыццёвымі арыенцірамі.\nПрацуючы ў напрамку “Мая школа – часцінка майго жыцця”, юныя краязнаўцы ствараюць летапісы ўстаноў адукацыі, апісваюць найбольш адметныя старонкі іх гісторыі, збіраюць матэрыялы аб творчай дзейнасці і працоўным шляху славутых настаўнікаў і выпускнікоў, захоўваюць і папулярызуюць традыцыі ўстаноў адукацыі.\nВажны прыступак фарміравання патрыятызму праходзіць праз выхаванне любові да “асабістай Беларусі”, “малой радзімы” – вёскі, горада і ваколіц, да мясцовых традыцый, да гісторыі, культуры, прыроды. Таму і з’явіўся наступны напрамак дзейнасці “Мая вёска, мой горад”. Вучні пад кіраўніцтвам педагогаў выяўляюць адметнасці свайго рэгіёна — гістарычныя, культурныя, прыродныя і эканамічныя каштоўнасці малой радзімы, праводзяць іх усебаковае і цэласнае даследаванне, а таксама выяўляюць малавядомыя падзеі і факты рэгіянальнай гісторыі і культуры. Не менш важнай з’яўляецца далучэнне рабят да работы па добраўпарадкаванні і захаванні гісторыка-культурных, прыродных і сацыяльных аб’ектаў сваёй мясцовасці.\nКраіна, грамадства, народ, Айчына, яе гісторыя, культура, яе традыцыі – усё аб’яднана накірункам “Мая Радзіма — Беларусь”.\nПраводзяцца паходы, экскурсіі, вандроўкі па родным краі са складаннем краязнаўчых маршрутаў, турысцка-края-знаўчых даведнікаў, банка дадзеных, даследуюцца народныя традыцыі прыродакарыстання і сакрэты земляробства, выяўляюцца зніклыя вёскі, гарады і іншыя паселішчы, духоўна-культавыя мясціны краю, жыццёвы і творчы шлях славутых людзей краю і г.д.\nЖыццё ідзе… Пройдуць гады, дзесяцігоддзі, а радкі летапісу не будуць старэць, будуць жыць, абуджаць успаміны і натхняць ужо другіх хлопчыкаў і дзяўчынак на тое, каб дапісаць нешта важнае, значнае, вечнае. І так бясконца…\n← Новы імпульс у развіцці жывёлагадоўлі\nЕсть цель — будет и результат! →\nДостойно оценили талант юных музыкантов Кировщины\n06.03.2018 Газета Кiравец Комментариев нет\nВ детской школе искусств г.Кировска с успехом прошел отчетный концерт «Весеннее настроение» (фоторепортаж)\n24.05.2018 24.05.2018 Газета Кiравец Комментариев нет


У Берасці прэзентавалі кнігу пра 1941 год | Дзедзіч - Берасце вачыма моладзі\n«Люты 1941. Разважанні гісторыкаў» – гэта «падручнік новага пакалення для старшакласнікаў і студэнтаў», як заве яго сама Лайла Ахметава. Навучальны дапаможнік ужо было прэзентавана 21 чэрвеня ў Маскве, а ў аўторак дабралася да першай кропкі апісваных у ім падзей – Берасця.\nУ кнізе прааналізаваны нядаўна адкрытыя матэрыялы архіваў Расіі, Казахстана, Нямеччыны, дзённікі савецкіх і нямецкіх афіцэраў. «Пра вайну напісана каласальнае мноства прац. Наша кніга адрозніваецца менавіта тым, што мы кажам не пра ўсю вайну, а толькі пра лінію Менск – Берасце – Смаленск – Валакаламск – Масква. Мы кажам пра першыя шэсць месяцаў, самых цяжкіх і страшных, пра адступ, пра які звычайна ніхто не любіць згадваць. Але менавіта тады пачала закладвацца Вялікая Перамога. Мы ўспамінаем тут пра ўнёсак казахстанцаў у яе, пра тое, што зрабіў для будучых перамог далёкі тыл у Казахстане», – распавяла Ахметава.\nАўтар і фатограф Жанна СИДОРУК, “Брестская газета”.\nПрэзентацыя новай кнігі ў Берасці\n1941 год Берасцейская крэпасць Вялікая Айчынная вайна\nНарэшце – доўгачаканыя новыя пошліны на аўто