Зробім Стаўбцоўшчыну чыстай — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\nЗробім Стаўбцоўшчыну чыстай\n25.11.2014 21.11.2014 Admin683Комментарии on Зробім Стаўбцоўшчыну чыстай\nПРАВЯРАЮЦЬ І КАЛЕГІ\nПерад кіраўнікамі і жывёлаводамі сельскагаспадарчых прадпрыемстваў губернатарам вобласці пастаўлена задача – навесці парадак на фермах і пастаянна яго падтрымліваць. Як ідуць справы ў гэтым плане ў адпаведных вытворчых падраздзяленнях сельгаставарыстваў раёна, – размова з начальнікам аддзела жывёлагадоўлі райсельгасхарча Галінай Шуранковай.\n– Агульнавядома, што для забеспячэння належнага санітарнага стану жывёлагадоўчых аб’ектаў неабходна пастаянна сачыць за чысцінёй, добраўпарадкаваннем тэрыторый фермаў, выгульных пляцовак, пад’язных дарог, даільных памяшканняў і малочных блокаў. Першачарговая задача, якая на даны момант стаіць перад нашымі жывёлаводамі, – навядзенне парадку менавіта на тэрыторыях фермаў, бо тут больш за ўсё пытанняў. Адзначу, як станоўчае, што справа гэтая сёлета зрушылася з месца. Наладжана работа па вывазе гною, які ў пераважнай большасці гаспадарак накапляўся гадамі. А іменна, створаны звенні па вывазе і ўнясенні арганікі. Каб хутчэй гэта зрабіць, вяскоўцам дапамагаюць тэхнікай гарадскія арганізацыі.\n– А як ажыццяўляецца кантроль за санітарным станам фермаў?\n– З мэтай навядзення парадку на фермах упраўленнем райсельгасхарча арганізаваны куставыя выязныя ўзаемаправеркі. З запрашэннем кіраўнікоў, галоўных заатэхнікаў, галоўных ветурачоў і загадчыкаў фермаў гаспадарак, якія правяраюцца. Падчас аб’езду фермаў звяртаецца ўвага не толькі на ўмовы ўтрымання жывёлы, а і на правільнасць яе кармлення. У прыватнасці, дэманструецца на практыцы размарожванне малодзіва і выпойванне ім маладняку з першых дзён жыцця. Дарэчы, тэхналогіі кармлення і ўтрымання ўсіх груп жывёлы трэба ўдзяляць асаблівую ўвагу,бо ў гаспадарках не хапае цэхаў для сухастойных кароў, прафілакторыяў для цялят, індывідуальных домікаў для нованароджаных цялят. Адным словам, каб атрымліваць малако, патрэбна перш за ўсё належным чынам карміць і даглядаць жывёлу. Такую задачу ставіць перад жывёлаводамі старшыня райвыканкама Юрый Горлаў.\nПа ініцыятыве старшыні райвыканкама, сумесна з кіраўнікамі і галоўнымі спецыялістамі сельгаспрадпрыемстваў, адзін раз на два тыдні праводзіцца аб’езд фермаў гаспадарак. Першы выезд адбыўся ў ААТ “Радзіма Якуба Коласа”, другі – у ААТ “Вішнявецкі-агра”, “Жацерава” і “Агранёманскі”. Гэта стымулюе жывёлаводаў, яны стараюцца навесці парадак, каб пакінуць аб сваіх падраздзяленнях добрае ўражанне.\n– А як у сельгаспрадпрыемствах падрыхтаваны да зімоўкі жывёлагадоўчыя памяшканні?\n– Можна сказаць, няблага. Памяшканні пабелены і прадэзынфіцыраваны. Спазніліся з гэтай работай толькі ў ААТ “Вішнявецкі-агра”, і менавіта на МТФ “Мархачоўшчына № 2”. Што тычыцца размяшчэння жывёлы, то праблемы існуюць толькі ў ПДСУП “Профі-Аграцэнтр”, і асабліва на МТФ “Заямнае”, дзе будзе цяжка паставіць жывёлу пад дах.\nХачу звярнуць увагу і на неналежны санітарны стан малочных блокаў. Прэтэнзій няма толькі да ААТ “Вялікі Двор”. У астатніх гаспадарках малочныя патрабуюць сур’ёзнага рамонту, і менавіта падлога. Вельмі хвалююць і бытоўкі для жывёлаводаў, дзе практычна паўсюдна трэба праводзіць касметычны рамонт. У некаторых сельгаставарыствах такіх пакояў, дзе працаўнікі маглі б распрануцца і пагрэцца, наогул няма. А ў іншых да канца не абсталяваны. На людзях, якія працуюць на фермах, не трэба эканоміць, неабходна стварыць ім належныя бытавыя ўмовы. Праяўляць пастаянны клопат, бо вытворчасць гэтая даволі складаная, а ў шэрагу сельгаспрадпрыемстваў адчуваецца недахоп жывёлагадоўчых кадраў.\nГутарыла Надзея БАТАЛКА\nВОСТРЫ РАКУРС: ПЛАЦІЦЬ ЗА ЧЫСЦІНЮ\nУ сярэднім у сельсаветах раёна пакуль толькі 78 працэнтаў прыватных домаўладальнікаў (каля 7 700 з усіх 9 948) заключылі дагавор з аб’яднаннем камунальных службаў на вываз, абясшкоджванне і перапрацоўку цвёрдых камунальных адходаў. У райцэнтры гэты паказчык куды вышэйшы – на ўзроўні 98 працэнтаў.\nДарэчы, адметныя прыклады ёсць і ў сельскай мясцовасці. Да прыкладу, на 100 працэнтаў ахоплены дагаворамі Наваколасаўскі сельсавет. Добра вядзецца гэтая работа ў Вішнявецкім, Дзераўнянскім, Шашкоўскім, Літвенскім сельсаветах. І недастаткова – у Навасвержанскім, Заямнаўскім, Мікалаеўшчынскім сельсаветах.\n– Апошнім часам работа па заключэнні дагавораў з боку АКС актывізавалася: непасрэдна да вяскоўцаў выязджаюць па графіку кантралёры абаненцкага аддзела. Аднак, на жаль, не ў кожным доме яны знаходзяць падтрымку і разуменне, – заключае намеснік дырэктара па ідэалагічнай рабоце Стаўбцоўскага аб’яднання камунальных службаў Андрэй Суднік.\nРаботнікі камунальнай службы тлумачаць людзям, што дзейнічае Пастанова Савета Міністраў № 571 ад 12 чэрвеня 2014 года, якою зацверджана палажэнне аб парадку разлікаў і ўнясенні платы за жыллёва-камунальныя паслугі. У раздзеле 12 гэтага дакумента ўказваецца на абавязковасць (!) заключэння дагавора на паслугу па вывазе, абясшкоджванні і перапрацоўцы цвёрдых камунальных адходаў у жылых дамах. Тарыф на яе фіксаваны, часткова кампенсуецца дзяржавай, і складае на аднаго пражываючага 5 093 рублі ў месяц.\nДля многіх вясковых жыхароў сёлета дабавілася і плата за яшчэ адну жыллёва-камунальную паслугу – водазабеспячэнне. На баланс АКС у гэтым годзе перададзена сельгаспрадпрыемствамі раёна 110,3 км сетак водаправода разам са збудаваннямі водазабеспячэння і водаадвядзення. Да таго, як адбылася іх перадача, сельскія жыхары на працягу дзясяткаў гадоў карысталіся водаправодам бясплатна. Сёння, у сувязі са зменай уласніка сетак, прыходзіцца ламаць старыя стэрэатыпы. Але іншага шляху няма. Камунальная служба – не дабрачынная арганізацыя і, да таго ж, на абслугоўванне перададзеных сетак неабходны сродкі.\nАплата за ваду складае 1 117,7 рубля за 1 м3, калі ў доме ўстаноўлены лічыльнік, і 6 500 рублёў за 1 м3 – калі лічыльніка няма. Норма водаспажывання ў жылых дамах з водаправодам, каналізацыяй і ваннай з газавым або электранагравальнікам складае 190 літраў у суткі на аднаго пражываючага. У жылых дамах, абсталяваных водаправодам, каналізацыяй, ваннай з воданагравальнікам на цвёрдым паліве – 155 літраў у суткі на аднаго пражываючага, у жылых дамах, абсталяваных водаправодам без каналізацыі – 50 літраў у суткі з аднаго пражываючага, водакарыстанне з вулічных водазабораў – 35 літраў у суткі з аднаго пражываючага.\nУ аб’яднанні камунальных службаў падкрэсліваюць, што заключыць дагавор на вываз, абясшкоджванне і перапрацоўку цвёрдых камунальных адходаў, як і своечасова ўносіць плацяжы за водаспажыванне і іншыя камунальныя паслугі лепш у добраахвотным парадку, чым у судовым.\nОб определении очередности финансирования по газификации\nНашы таленты – сярод новых імён


Дзякуй, што ацанілі!\n
"Звязда", 8 кастрычніка 2013 г.
Фінальны канцэрт Рэспубліканскага конкурсу "Песня для Еўрабачання" завяршыўся ў ноч на суботу, а страсці балельшчыкаў, мяркуючы па водгуках у інтэрнэце, віруюць дагэтуль. Дый зразумела: паўнамоцным прадстаўніком Беларусі на дзіцячым песенным конкурсе стаў зусім не лідар глядацкага галасавання і не той з удзельнікаў, каго найвышэй ацанілі суддзі. Паводле ўсё яшчэ нязвыклых новых правілаў, перамогу атрымаў канкурсант, які набраў найбольшую колькасць балаў па суме галасавання журы і гледачоў.\n"Звязда", 8 кастрычніка 2013 г.\nЗа Беларусь у Кіеве спяе выканаўца спартыўна-бальных танцаў.\nФінальны канцэрт Рэспубліканскага конкурсу "Песня для Еўрабачання" завяршыўся ў ноч на суботу, а страсці балельшчыкаў, мяркуючы па водгуках у інтэрнэце, віруюць дагэтуль. Дый зразумела: паўнамоцным прадстаўніком Беларусі на дзіцячым песенным конкурсе стаў зусім не лідар глядацкага галасавання і не той з удзельнікаў, каго найвышэй ацанілі суддзі. Паводле ўсё яшчэ нязвыклых новых правілаў, перамогу атрымаў канкурсант, які набраў найбольшую колькасць балаў па суме галасавання журы і гледачоў. Сёлета пашанцавала 11-гадоваму Ільі Волкаву з Мінска. Адметнасць сітуацыі ў тым, што Ілья ўжо ўдзельнічаў у дзіцячым "Еўрабачанні", і не далей як летась, але... у складзе падтанцоўкі Ягора Жэшкі.\nЛеташнія ўражанні ад конкурсу, як прызнаецца хлопчык, і падштурхнулі яго да таго, каб выйсці на сцэну зноў, але ўжо ў якасці выканаўцы ўласнай песні "Спявай са мной". Тым больш што Ілья і сам займаецца вакалам з 6 гадоў, цяперашні яго настаўнік - кіраўнік арт-групы "Беларусы" і студыі "Залатыя галасы" Валерый Шмат. Таксама рыхтавацца да адбору дапамагала Ільі спявачка і педагог Вольга Вронская, на "рахунку" якой ужо ёсць перамога Аляксея Жыгалковіча на дзіцячым "Еўрабачанні-2007".\nАкрамя спеваў, Ілья Волкаў захапляецца спартыўна-бальнымі танцамі (што, уласна, было відавочна ў пастаноўцы яго нумара). Яшчэ адна немалаважная дэталь: педагогі характарызуюць хлопца як вельмі адказнага і дысцыплінаванага, да таго ж "ён умее ставіць сабе мэты і нічога не баіцца". Варта паглядзець толькі на конкурсную анкету, у якой Ілья, нібы прадчуваючы ўласны поспех, сказаў гледачам і журы: "Дзякуй, што ацанілі мяне!". Цяпер застаецца толькі, каб на дзіцячым "Еўрабачанні-2013" публіка і суддзі ацанілі беларускага падлетка не горш, чым на радзіме.\nТо ўдзельнікі губляліся, то мікрафон адключаўся\nІду ў заклад, што падчас выступленняў канкурсантаў гледачы не ўяўлялі сабе, што яшчэ за пару гадзін да эфіру ўсё ў юных артыстаў атрымлівалася далёка не так гладка.\nХарэограф Вольга Шамрова некалькі разоў "праганяла" танцавальны нумар на пачатку шоу, але ніяк не магла дабіцца сінхроннасці ад удзельнікаў. "Больш бадзёры крок! Вочы - не ў падлогу, а ў камеру, вы ж вітаеце гледачоў!" - камандаваў рэжысёр, пакуль групы падтрымкі непрыхавана пазяхалі. І, з аднаго боку, рабілася вельмі шкада ўдзельнікаў - усё ж дзеці правялі ў студыі Белтэлерадыёкампаніі практычна без выхаду некалькі дзён, а з другога - гэта яшчэ кветачкі, умовы на самім дзіцячым "Еўрабачанні" будуць куды цяжэйшымі, таму папярэдняя загартоўка не перашкодзіць.\n- О, знаёмыя ноткі! І танцавальныя рухі. Гэта ж "Sоlауоh" Ланской - адзін у адзін! - чуваць за спінай ацэнка некаторых нумароў. Зрэшты, эмацыйныя выказванні дазвалялі сабе толькі бацькі і балельшчыкі, педагогі ж сачылі толькі за сваімі выхаванцамі, каб у тых усё атрымалася, як задумана.\nАтрымлівалася ж, як на тое, далёка не ўсё і не ва ўсіх. У Ані Зайцавай наогул падчас выступлення адключыўся мікрафон. Да гонару дзяўчыны, яна не разгубілася, паказала знакамі рэжысёрскай групе, у чым праблема, і прадоўжыла нумар. Сапраўдная артыстка! "Не тушуемся, не губляемся, - пракаментавалі здарэнне пастаноўшчыкі, - нават калі, цьфу-цьфу, падобнае адбудзецца падчас эфіру, вам вынесуць іншы мікрафон, пажартуюць і запусцяць нумар наноў".\nКапрызы тэхнікі адчула на сабе і вядучая канцэрта Алена Ланская, прадстаўляючы сваю новую песню. "Я зусім сябе не чую ў маніторах, можна з гэтым нешта зрабіць?!" - нервова пыталася заслужаная артыстка ў гукарэжысёраў. Тыя (пабурчэўшы, што дзеці выступаюць у аналагічных умовах, і нічога, спраўляюцца) падкруцілі нейкія чароўныя кнопкі і рычажкі і сітуацыю выправілі.\nА самым складаным для пастаноўшчыкаў было... сабраць удзельнікаў для фінальнага выхаду перад "абвяшчэннем вынікаў". Замест 10 салістаў на сцэне чамусьці было то 6, то 9. "Згу?біцеся падчас эфіру - і не даведаецеся, што перамаглі менавіта вы", - пажартаваў нехта з рэжысёрскай групы, пакуль вядучыя віншавалі і абдымалі ўяўнага пераможцу "Іван-Іваныча"...\nПра каханне - у 12 гадоў\n- Што, уражвае? - усміхнулася кіраўнік рабочай групы нацыянальнага адбору Людміла Барадзіна. - У мяне за гады працы з дзіцячым "Еўрабачаннем" з'явілася прыкмета: калі на рэпетыцыях усё ідзе гладка, то падчас эфіру абавязкова будуць праблемы, і наадварот, чым больш памылак на прагонах, тым больш спакойна пройдзе само шоу. Так што ўсё ідзе нармальна.\n- У нас з калегамі склалася ўражанне, што дзіцячы конкурс сёлета зусім ужо і не дзіцячы - ні па змесце песень, ні па нумарах удзельнікаў...\n- Арганізатары міжнароднага конкурсу самі далі такую ўстаноўку. Яшчэ два гады таму на сустрэчы кіраўнікоў дэлегацый ішла гаворка аб тым, каб зрабіць конкурс больш тынэйджарскім, падлеткавым. Таму і ўзроставыя рамкі для ўдзельнікаў, як бачыце, пасунуліся.\n- І дарослых "фішак" у выступленнях стала больш.\n- Не без таго, - пагаджаецца Людміла Барадзіна. - Паколькі тэлеіндустрыя не стаіць на месцы, усе шукаюць новыя відовішчныя хады. І гэта добра, калі сама песня дазваляе іх здзейсніць. Адзіны мінус - не ўсе бацькі і педагогі ўсведамляюць, што песня мусіць адпавядаць характару і ўзросту дзіцяці, яго ўнутранаму "я". Мне кажуць: бывае ж каханне і ў 12-13 гадоў. Не спрачаюся. І ў дзіцячым садку бывае, але ж яно зусім інакш адчуваецца, чым у дарослых.\nКанкурсанты сапраўды праз аднаго і нават часцей уражвалі пастановачнымі знаходкамі: у Данаі Шаршавіцкай адбівалі рытм чачотачнікі, Ксенія Церашонак нават пераапранулася на сцэне. Падтанцоўка Руслана Асланава ў прамым сэнсе ззяла - святлодыёднымі касцюмамі, нумар Ігара Мураўкіна ўпрыгожыла мадэль зямнога шара і дзяўчынка ў касцюме анёла, а ўражанні ад песні Ані Зайцавай узмацнялі пясочныя карціны. Дарэчы, апошняй дзеля рэалізацыі гэтай задумы давялося шукаць памочнікаў ажно ў Брэсце. Дакладней, у студыі "Міражы" вёскі Чэрні Брэсцкага раёна, выхаванцы якой авалодалі мастацтвам пескаграфіі.\nУдача, як мы бачылі, усміхнулася ў выніку Ільі Волкаву, які, атрымаўшы 10 балаў ад гледачоў і 8 ад журы, стаў пераможцам нацыянальнага адбору. Зусім крыху не хапіла да яго выніку Ані Зайцавай, якая набрала ў сукупнасці 17 балаў і заняла 2-е месца. Пераможца па версіі журы Ігар Мураўкін стаў толькі трэцім у выніковай табліцы, а лідар глядацкага галасавання Ангеліна Піпер набрала ў суме 13 балаў і апынулася на 4-м месцы. А што вы хочаце - менавіта так працуе новая сістэма галасавання на "Еўрабачанні". І прадказаць яго вынікі, а таксама спадзявацца на суседскае галасаванне, сёлета зусім немагчыма. Яно і да лепшага - тым цікавей будзе глядзець!


06 жнівень 2020, 11:15\nКіраўнік Беларусі Аляксандар Лукашэнка 6 жніўня на нарадзе аб бясьпецы выбарчай кампаніі даручыў запрасіць у Беларусь генэральных пракурораў Расеі і Ўкраіны для разгляду ў сытуацыі з затрыманымі баевікамі, паведамляе БелТА.\n«Сядзьце ўтрох. Рабіце, як вы лічыце патрэбным. На падставе нашых законаў, міжнародна-прававых актаў прыміце рашэньне па гэтых хлопцах. Як прымеце ўтрох, так і будзе», — сказаў Лукашэнка, гаворачы пра генэральных пракурораў Беларусі, Расеі і Ўкраіны, але дадаў, што калі генпракуроры Расеі і Ўкраіны не прыедуць, «вырашым мы, бязь іх».\nЁн падкрэсьліў, што дзейнічаць трэба на падставе законаў і, «вельмі важны нюанс, чалавечнасьці», бо «законы ня ўсё прадугледжваюць, яшчэ трэба зыходзіць з чалавечага фактару».\n«Ніякай палітызацыі быць не павінна. Нам ня трэба спэктаклі ні палітычныя, ні эканамічныя. І палохаць нас таксама ня трэба наступствамі. Мы ведаем пра ўсё наступствы. Ня трэба нас палохаць амэрыканцамі, натаўцамі. Не амэрыканцы i ня натаўцы сюды даслалі 33 чалавекі, калі ўжо на тое пайшло», — заявіў кіраўнік Беларусі.\n5 жніўня прэзыдэнт Украіны Ўладзімер Зяленскі папрасіў Лукашэнку перадаць Украіне затрыманых 29 ліпеня 33 расейскіх «баевікоў» ПВК «Вагнэр», большасьць зь якіх датычныя да баявых дзеяньняў на тэрыторыі ўкраінскага Данбасу, каб «прыцягнуць іх да крымінальнай адказнасьці згодна зь дзейнымі міжнародна-прававымі дакумэнтамі».\nЛукашэнка адказаў Зяленскаму, што беларускія праваахоўныя органы «будуць супрацоўнічаць у гэтым пытаньні ў рамках падпісаных з Расеяй і Ўкраінай міжнародных пагадненьняў».


Парады\tАбіраем дрэва для будауніцтва лазні.\tПадрабязнасці\nАпублікавана 02.05.2016 12:41\tДрэва для лазні. У артыкуле апісаны розныя віды драўніны, якія віды лепш падыходзяць для пабудовы, аздаблення лазні, як нарыхтоўваюцца, як захоўваюцца.\nПадрабязней:Абіраем дрэва для будауніцтва лазні.\nЗначэнне бульбы\tПадрабязнасці\nАпублікавана 28.04.2016 12:17\tАртыкул распавядае аб значэнні бульбы ў жыцці чалавека. Распаўсюджанне, значэнне для чалавека, ўтрыманне розных груп вітамінаў і пажыўных рэчываў. Усім вядомая прымаўка «Рыхтуй сані летам, а калесы зімой».\nАутаномнае водазабеспячэнне дома за горадам з дапамогай крыніцы.\tПадрабязнасці\nАпублікавана 20.04.2016 19:07\tЯк вы разумееце водазабеспячэнне асабістага дома – вялікая праблема, калі побач не праходзяць камунікацыі. Таму пра гэта трэба падумаць нават да пабудовы дома, каб не прыйшлося хадзіць за вадой на блізкі калодзеж, які знаходзіцца за два км.\nПадрабязней:Аутаномнае водазабеспячэнне дома за горадам з дапамогай крыніцы.\nЯк абараніць трубы ад замярзання\tПадрабязнасці\nАпублікавана 26.04.2016 14:39\tКалі вы жывяце не ў шматкватэрным доме, то праблема замярзання труб вадаправода павінна быць знаёмая. Падчас праектавання будынка трэба ўлічыць ўмовы надвор'я ў вашай мясцовасці.\nПадрабязней:Як абараніць трубы ад замярзання\nПарады па выбары шпалер\tПадрабязнасці\nАпублікавана 20.04.2016 12:07\tУ большасці выпадкаў, звяртаючыся да рамонту, многія выбіраюць для дэкарыравання сцен канкрэтна шпалеры. Гэта адзін з самых лёгкіх варыянтаў памяняць абстаноўку жылога месца, зрабіць яго больш камфортным.\nПадрабязней:Парады па выбары шпалер\nПраводка сваімі рукамі у доме\nБасейн у доме. Якім яму быць\nСтаронка 6 з 25\tУ пачатакНазад12345678910НаперадУ канец\t↑↑↑


Навуковы скандал года: навукоўцы пісалі фейк-даследаванні, каб выкрыць ілжэнавуку – Наша Слова штодзень\nНавуковы скандал года: навукоўцы пісалі фейк-даследаванні, каб выкрыць ілжэнавуку\n5 кастрычніка 2018, 09:20 Навука, У свеце 6\nЗаходні навуковы свет скалынае маштабны скандал. Трое паважаных вучоных прызналіся, што на працягу цэлага года праводзілі не зусім этычны сацыяльны эксперымент.\nЯны наўмысна пісалі зусім бессэнсоўныя і нават адкрыта абсурдныя навуковыя артыкулы ў розных галінах сацыяльных навук, каб даказаць: ідэалогія ў гэтай сферы даўно ўзяла верх над здаровым сэнсам.\nПрацы пісаліся пад выдуманымі імёнамі – і, як і меркавалі іх аўтары, паспяхова праходзілі праверку і друкаваліся ў паважаных рэцэнзуемых навуковых часопісах. А адзін з найбольш абсурдных артыкулаў – пра тое, што сэкс паміж сабакамі ў парку неабходна разглядаць у кантэксце культуры згвалтаванняў, – нават быў адзначаны спецыяльнай узнагародай.\nНавука ставіць сваёй мэтай усталяваць ісціну, настойваюць аўтары, але ў галіне сацыяльных даследаванняў ісціна ўжо даўно мала каго цікавіць. Галоўнае – гэта адпаведнасць ідэалагічным нормам: асуджэнне прыгнятальнікаў ўсіх масцяў і выраз падтрымкі “прыніжаным і абражаным».\nСвае сапраўдныя імёны дысыдэнты ад навуковага свету раскрылі самі, напісаўшы адкрыты ліст у часопіс Areo і распавёўшы аб сваім эксперыменце. Вось яны: Джэймс Ліндсі, Хелен Плакроуз і Пітэр Багассян.\nЛіндсі – доктар матэматычных навук, вядомы скептык, атэіст і аўтар некалькіх нарабіў шуму кніг, у тым ліку “Усе памыляюцца наконт Бога” (Everybody Is Wrong About God) і “Жыццё ў святле смерці” (Life In Light of Death).\nПлакроуз – спецыяліст па рэлігійнай літаратуры эпохі Адраджэння. У яе сур’ёзных навуковых працах яна даследуе, як у XIV-XVII стагоддзях жанчыны выкарыстоўвалі хрысціянскія тэксты для абароны сваіх правоў.\nБагассян – мабыць, самы вядомы з гэтага трыо – займае пасаду прафесара ва Універсітэце Портлэнда. Доктар філасофскіх навук, ён спецыялізуецца на філасофіі выкладання, крытычным мысленні, а таксама з’яўляецца адным з членаў “Фонду за навуку і здаровы сэнс”, заснаванага вядомым брытанскім біёлагам і пісьменнікам Рычардам Докінз. Сам Богоссян таксама напісаў кнігу пад назвай “Дапаможнік па стварэнні атэістаў” (A Manual for Creating Atheists).\nСвае палітычныя перакананьні ўсе трое вызначаюць як “лібералы, якія імкнуцца да левых поглядаў”.\nАднак, будучы самі супрацоўнікамі сістэмы вышэйшай адукацыі і членамі навуковай супольнасці, яны сцвярджаюць, што ў асобных галінах сацыяльных навук “трывалае (калі не дамінуючае) месца занялі навуковыя працы, у аснове якіх ляжыць не столькі пошук ісціны, колькі ўвагу да злоўжыванняў і розным праявам сацыяльнай несправядлівасці “.\n“Аўтары такіх прац усё часцей ціснуць на студэнтаў, адміністрацыю і супрацоўнікаў іншых факультэтаў, прымушаючы тых выказваць падтрымку сваіх поглядах. Пры гэтым погляды гэтыя абсалютна не з’яўляюцца навуковымі”, – сцвярджаюць аўтары адкрытага ліста.\nУ выніку сур’ёзныя часопісы друкуюць абсурдныя працы, паколькі “чалавек, які ставіць пад пытанне любыя даследаванні ў галіне ідэнтычнасці, прывілеяў і прыгнёту, рызыкуе быць абвінавачаным у вузкалобай і прадузятасці”.\nШто менавіта яны зрабілі?\nСа жніўня 2017 года Ліндсі, Богоссян і Плакроуз пад выдуманымі імёнамі накіравалі ў паважаныя і рэцэнзуемыя навуковыя часопісы 20 артыкулаў, аформленых як звычайныя навуковыя даследаванні.\nТэматыка работ вар’іравалася, але ўсе яны былі прысвечаны розным праявам барацьбы з сацыяльнай несправядлівасцю: даследаваннях фемінізму, культуры мужнасці, пытаннях расавай ідэнтыфікацыі і сэксуальнай арыентацыі, бодипозитива і гэтак далей.\nУ кожным артыкуле вылучалася якая-небудзь радыкальна-скептычная тэорыя, якая асуджае той ці іншай “сацыяльны канструкт” (напрыклад, гендэрныя ролі). Пры гэтым самі работы былі адкрыта абсурднымі, аўтары наўмысна пісалі іх з доляй гумару, якая дазваляе ўсумніцца ў сур’ёзнасці даследавання.\nЗ навуковага пункту гледжання артыкула не вытрымлівалі ніякай крытыкі. Тэорыі, якія высоўваюцца, не пацвярджаліся прыводнымі лічбамі, часам спасылаліся на неіснуючыя крыніцы ці працы таго ж фіктыўнага аўтара і гэтак далей.\nНапрыклад, у адной з прац прапаноўвалася дрэсіраваць мужчын, як сабак. У другой – прымушаць белых студэнтаў слухаць лекцыі, седзячы на падлозе аўдыторыі закаванымі ў ланцугі, – у якасці пакарання за рабаўладанне іх продкаў.\nУ трэцяй крайняя ступень атлусцення, якая пагражае здароўю, заахвочвалася як свабодны выбар здаровага чалавека. У чацвёртай прапаноўвалася лічыць мастурбацыю, падчас якой мужчына прадстаўляе ў сваіх фантазіях рэальную жанчыну, актам сэксуальнага гвалту ў адносінах да яе.\nУ артыкуле “Сабачы парк” сцвярджалася, што даследчыкі абмацалі геніталіі амаль 10 тысяч сабак, апытваючы іх уладальнікаў з нагоды сэксуальнай арыентацыі гадаванцаў. У артыкуле “Грудзі” навукоўцы сур’езна задаваліся пытаннем, што ж прыцягвае ў жанчынах гетэрасексуальных мужчын.\nА адна з артыкулаў на тэму фемінізму – “Наша барацьба – гэта мая барацьба” – і зусім была некалькі перафразаваць кіраўніком з кнігі Адольфа Гітлера “Майн Кампф”.\n“Не буду хлусіць, мы выдатна павесяліліся, працуючы над гэтым праектам”, – прызнаецца Джэймс Ліндсі.


У Турцыі адхілілі ідэю здзелкі па ўзаемным прызнанні Крыму і Паўночнага Кіпра | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Турцыі адхілілі ідэю здзелкі па ўзаемным прызнанні Крыму і Паўночнага Кіпра\nМасква і Анкара не могуць узаемна прызнаць Крым у складзе Расеі і незалежнасць Турэцкай Рэспублікі Паўночны Кіпр (ТРСК), так як гэтыя рэгіёны маюць розны статус. Такое меркаванне выказаў турэцкі дыпламат, кіраўнік Партыі абнаўлення і дэпутат парламента Турцыі Азцюрк Йылмаз, перадае РІА Навіны.\nДыпламат адкінуў ідэю здзелкі і нагадаў, што Крым быў далучаны да Расеі як частка яе тэрыторыі, а Паўночны Кіпр – незалежная рэспубліка, якую прызнае толькі Турцыя. «Таму ўсе падобныя прапановы аб узаемным прызнанні ні з якога боку нерэалістычныя», – сказаў на заканчэнне ён.\nПры гэтым Йылмаз адзначыў, што немагчымасць падобнай здзелкі пры бягучых умовах не азначае, што Анкара ніколі не прызнае Крым расейскім. «Калі гіпатэтычна ўявіць, што Турцыя далучыць Паўночны Кіпр і захоча яго прызнання як часткі ўласнай тэрыторыі, тады ў нейкай меры яго статус з Крымам зраўняўся б», – удакладніў дыпламат.\nРасія прыпыняе бязвізавы рэжым з Турцыяй


Галоўная ➠ Расія ➠ Замежным інвестарам стане прасцей атрымаць расійскае грамадзянства\nНапрыклад, расійскае грамадзянства змогуць спрошчана атрымліваць замежнікі, якія атрымалі прафесійную адукацыю ў расійскіх адукацыйных і навуковых арганізацыях, пры ўмове, што яны засталіся працаваць у Расіі мінімум на тры гады. "Тут сама біяграфія кажа пра тое, што людзі хочуць звязаць свой лёс з Расіяй, запатрабаваныя на нашым рынку працы, гэта добрыя спецыялісты", - мяркуе прэм'ер.\nАкрамя таго, можа быць уведзены спрошчаны парадак атрымання грамадзянства для прадпрымальнікаў і інвестараў. Да кожнай катэгорыі - свае патрабаванні. Прадпрымальнік, каб разлічваць на пашпарт, павінен як мінімум тры гады весці свой бізнэс у Расеі, прычым штогадовая выручка павінна быць не менш за 10 мільёнаў рублёў.\nШто тычыцца інвестараў, то патрабаванні наступныя: ня менш за 10 працэнтаў у статутным капітале расійскага юрыдычнай асобы, якая ажыццяўляе дзейнасць на тэрыторыі Расіі, а далей - альбо чыстыя актывы такога юрыдычныя асобы павінны быць не менш за 100 мільёнаў рублёў, альбо сума выплачаных такім юрыдычнай асобай падаткаў павінна быць не менш за 6 мільёнаў рублёў у год на працягу не менш за тры гады. Прэм'ер падкрэсліў: спрашчэнне атрымання грамадзянства для прадпрымальнікаў і інвестараў будзе ісці адначасова з працягам працы па барацьбе з нелегальнай міграцыяй. Яна, гэтая праца, будзе даведзеная да лагічнага завяршэння, запэўніў Дзмітрый Мядзведзеў.\nЗакранулі на пасяджэнні ўрада і ўвядзенне соцнормы на спажыванне электраэнергіі. Гэты механізм, як вынікае з ужо падпісанага прэм'ерам пастановы, запрацуе з 1 ліпеня 2016 года. Дзмітрый Мядзведзеў даручыў Федэральнай службы па тарыфах "ўважліва сачыць за тым, як рэгіёны усталёўваюць у сябе цэны на электраэнергію, а таксама жорстка рэагаваць на ўсе парушэнні правоў жыхароў".\nЁн нагадаў, што памер нормы электраспажывання ня будзе аднолькавым для ўсіх катэгорый насельніцтва. Для шматдзетных сем'яў, інвалідаў, сем'яў з дзецьмі, якія маюць абмежаванні па здароўі, сельскіх жыхароў, адзінокіх пенсіянераў, а таксама для жыхароў аварыйных і старых дамоў гэтая норма будзе павялічана. "Грамадзянам не трэба будзе даказваць свае правы на льготы, бегаць з даведкамі па розных кабінетах, а органы мясцовай улады і энергетыкі павінны будуць самі абменьвацца інфармацыяй для вызначэння сацыяльнай нормы кожнаму хатніх гаспадарак," - падкрэсліў кіраўнік урада. Такім чынам, упэўнены прэм'ер-міністр, "увядзенне новага механізму ўліку электраэнергіі дасць магчымасць большасці нашых грамадзян плаціць за электраэнергію менш, чым яны плацяць цяпер".\nЯшчэ адна тэма пасяджэння ўрада - справаздача кіраўніка МНС Уладзіміра Пучкова. Галоўны вынік працы ведамства ў мінулым годзе - 289 тысяч выратаваных жыццяў, сказаў Уладзімір Пучкоў. "У ліку прыярытэтных задач - павелічэнне колькасці рэагуюць падраздзяленняў ратавальнікаў і пажарных, яны павінны быць аснашчаны новай спецыяльнай тэхнікай, сучаснай экіпіроўкай", - падкрэсліў Дзмітрый Мядзведзеў. Акрамя таго, ён даручыў вылучыць сродкі для кампенсацыі Мінабароны і МУС рэсурсаў, выдаткаваных у ходзе ліквідацыі наступстваў паводкі на Далёкім Усходзе.\nСтала вядомая і дата штогадовай справаздачы ўрада ў Дзярждуме - Дзмітрый Мядзведзеў выступіць з ім 22 красавіка. Гэтая справаздача будзе змяшчаць самую актуальную інфармацыю аб стане спраў у эканоміцы. Як паведаміла прэс-сакратар кіраўніка ўрада Наталля Цімакова, у бліжэйшыя тыдні Дзмітрый Мядзведзеў будзе атрымліваць дадатковыя справаздачы ад розных ведамстваў. "Па форме справаздачу старшыні ўрада будзе ранейшым: яго выступ з дакладам прадоўжыцца каля 45 хвілін або гадзіны, а затым ён адкажа на пытанні прадстаўнікоў розных фракцый", - сказала Цімакова. Практыка штогадовых справаздач ўрада перад Дзярждумай існуе з 2008 года, для Дзмітрыя Мядзведзева ў якасці прэм'ер-міністра гэта будзе другое такое выступленне. "Расійская газета" Юрый палітай


DELLA™ Перавезці груз по маршруту Руткевічы - Дзяржынск\nПеравезці груз Руткевічы — Дзяржынск (адлегласць Руткевічы — Дзяржынск ~ 198 км)\nMore distances from Руткевічы, Гродзенская вобласць вобл.\nMap distance from Руткевічы, Гродзенская вобласць вобл. to regional centers з Беларусі:\ndistance Руткевічы — Бабруйск\ndistance Руткевічы — Баранавічы\ndistance Руткевічы — Барысаў\ndistance Руткевічы — Брэст\ndistance Руткевічы — Віцебск\ndistance Руткевічы — Гомель\ndistance Руткевічы — Гродна\ndistance Руткевічы — Ліда\ndistance Руткевічы — Магілёў\ndistance Руткевічы — Маладзечна\ndistance Руткевічы — Мінск\ndistance Руткевічы — Пінск\ndistance Руткевічы — Полацк\nРаздзел «Неабходна перавезці / Перавезці груз Руткевічы — Дзяржынск». DELLA™ Адлегласці паміж гарадамі — зручны і якасны інфармацыйны сэрвіс у сферы аўтамабільных перавозак грузаў. Асноўны прыярытэт у нашай працы — актуальнасць інфармацыі і дакладнасць разліку адлегласці. Дзякуем за цікавасць да нашага сэрвісу, заўсёды рады быць карыснымі для Вас!


„Матчын рух 328” працягвае галадоўку | Гарадзенская вясна\nПасля сустрэчы ў Адміністрацыі прэзідэнта жанчыны заявілі, што галадоўку не спыняюць, паколькі пакуль няма канкрэтнага выніку. Качанава паабяцала, што патрабаванні жанчын перадасць кіраўніку дзяржавы.\nТаксама на сустрэчы ў Адміністрацыі прэзідэнта жанчынам распавялі, што ёсць новы законапраект, які змякчае адказнасць для тых, хто ўжывае наркотыкі, але не займаецца іх распаўсюдам. Але не ўсе зацікаўленыя ведамствы яго падтрымліваюць.\nНекалькі галадаючых жанчынаў з грамадзянскай ініцыятывы „Матчын Рух 328” трапілі на прыём да кіраўніка адмінітрацыі прэзідэнта Беларусі Наталлі Качанавай. Жанчыны дабіваюцца перагляду крымінальнага заканадаўства адносна спажывання наркатычных сродкаў, якое па іх меркаванню, занадта жосткае і неадэкватнае.\nПа словаах адной з галадаючых жанчын, Таццяны Канеўскай з Гомелю, да галадоўкі іх падштурхнула абыякавасць уладаў да гэтай праблемы. Таму яны ўскладаюць спадзяванні на першую сустрэчу з кіраўніком адміністрацыі:\n– Мы не ведаем, хто да нас прыйдзе. Мы запрасілі сюды вялізную колькасць зацікаўленых ведамстваў і міністэрстваў, а ладзіць гэтую сустрэчу Качанава. Мы не ведаем прыйдуць гэтыя людзі ці не, таму мы ідзем у сляпую. Мы не ведаем, чым скончыцца гэта сустрэча, мы не ведаем нічога. Мы хочам сустрэчы з Аляксандрам Рыгоравічам, а таксама змены заканадаўства, каб была створана камісія для перагляду справы – гэта самае галоўнае.\nКалі перамовы не дадуць ніякіх вынікаў, то галадоўка будзе працягнутая, запэўніла Таццяна Канеўская. У адміністрацыю былі запрошаыны 7 галадаючых, а таксама 3 суправаджаючых з ініцыятывы „Матчын рух 328”.\nЯшчэ каля 30 грамадзян з ініцыятывы „Матчын рух 328” засталіся чакаць каля адміністрацыі кіраўніка Беларусі. Журналісты на сустрэчу дапушчаны не былі.


Шчанюка пасадзілі ў турму, гаспадары нанялі для яго адваката\nУ Вялікабрытаніі шчанюк чау-чау апынуўся за кратамі за ўкус паліцэйскага. Як паведамляе Daіly Maіl, рашэнне падалося многім жыхарам краіны непамерна суровым.\nІнцыдэнт адбыўся ў вёсцы Сток-Бруэрн графства Нортгемптаншыр. 4-месячны шчанюк па мянушцы Бангл выбег за вароты дома гаспадароў, банкіраў-мільянераў Хейс, і апынуўся на дарозе, не даючы машынам праехаць. Там яго паспрабаваў злавіць паліцэйскі, але непаслухмяны сабака ўкусіў яго за руку. Жывёлу даставілі ў аддзяленне і пасадзілі ў клетку, шчанюк можа правесці ў зняволенні да дзевяці месяцаў. Вартавыя парадку запэўніваюць, што дзейнічаюць у адпаведнасці з законам 1991 года — актам «Аб небяспечных сабаках».\nРашэнне паліцэйскіх выклікала пратэсты сярод мірных жыхароў. За шэсць дзён больш за 2,5 тысячы чалавек уступілі ў групу ў сацсетцы, якая заклікае вызваліць Бангла. Гаспадар сабакі Дэвід Хейс заявіў, што паважае паліцыю, але лічыць рашэнне празмерным і неадэкватным. Ён дадаў, што яго 15-гадовы сын так засмуціўся праз расстанне з сабакам, што яго прыйшлося забраць са школы пасярод дня. Таксама, паводле слоў Хейса, сабака ў клетцы адчувае страх і стрэс. Ён наняў адвакатаў, каб яны разабраліся ў здарэнні. Паліцэйскія адказалі, што, калі б сабака напаў на дзіця ці справакаваў аварыю, рэакцыя грамадства была б іншая, і абвінавацілі абаронцаў шчанюка ў выкарыстанні двайных стандартаў.\nПару дзён таму шчанюка ўсё ж адпусцілі дадому, ніякіх працэсаў не распачыналася.\nПаслухалася маці і выйграла мільёны\nЖыхарка амерыканскага штата Паўночная Караліна Шэлбі Трып выйграла ў латарэю буйны джэкпот дзякуючы парадзе сваёй маці, паведамляе партал UPІ.\nТрып расказала, што неўзабаве пасля Хэлаўіна ёй патэлефанавала маці і сказала, што выйграла 500 долараў у Адукацыйнай латарэі штата Паўночная Караліна. Жанчына адзначыла, што ў яе ёсць «шчаслівае прадчуванне», таму яе дачка неадкладна павінна ўслед за ёй купіць латарэйны білет. Амерыканка прыслухалася да парады маці і набыла білет імгненнай латарэі, нічога асабліва не чакаючы. «Я нават не сцірала ахоўны пласт да самага вечара», — прызналася Трып. Калі яна ўбачыла, што выйграла чатыры мільёны, то не паверыла вачам. «Мне прыйшлося паклікаць маму, каб тая пераканалася, што я разгледзела ўсе правільна. Калі яна пацвердзіла гэта, я насілася па доме і крычала каля паўгадзіны», — расказала шчаслівая амерыканка. Дзяўчына збіраецца спаўна адплаціць маці за параду: адрамантаваць яе дом і пагасіць іпатэку.\nЖаніх атрымаў кулю, але вярнуўся на вяселле\nУ сталіцы Індыі Нью-Дэлі жаніх атрымаў кулявое раненне падчас вяселля, але адмовіўся пераносіць урачыстасць, паведамляе Hіndustan Tіmes.\nСем'і пачалі святкаваць вяселле дома, а затым накіраваліся ва ўстанову. Жаніх ехаў у карэце, а яго сваякі і госці танцавалі на дарозе. Нечакана на карэту забраліся двое мужчын, якія далучыліся да працэсіі, і стрэлілі ў жаніха. Мужчына атрымаў раненне ў правае плячо. Ён не адразу зразумеў, што адбылося, таму ў зламыснікаў быў час уцячы на матацыкле. Жаніха даставілі ў бальніцу, але праз тры гадзіны ён вярнуўся на вяселле і працягнуў весяліцца. Пасля завяршэння ўрачыстасці мужчыну давялося зноў адправіцца ў бальніцу. У паліцыі мяркуюць, што прычынай нападзення была альбо сварка з гасцямі, альбо асабістая непрыязнасць да жаніха.


Первое место в республике — у лепельчанина | Лепель. Лепельский край. Районная газета\n17.04.2019 421 Лепельскi край Комментариев нет\nМаксім Варошка — пераможца і ўладальнік прыза за лепшую тэхніку, узнагароджанне праводзіць Руслан Шарапаў, заслужаны майстар спорту, генеральны сакратар ГА БФД.\nУ пачатку красавіка ў Мінску, Уруччы, на базе ўстановы “Спартыўны камітэт Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь” прайшло адкрытае першынство па дзюдо сярод юнакоў 2005 — 2008 гадоў нараджэння. З’ехаліся спартсмены з усёй рэспублікі, налічвалася больш за 300 чалавек. У кожнай вагавой катэгорыі ўдзельнічала каля 30 чалавек. Барацьба ішла не на жарты. Каб стаць пераможцам, трэба было шмат папрацаваць. Як усе ведаюць, чэмпіёнамі не нараджаюцца, імі становяцца дзякуючы доўгім, зацятым трэніроўкам.\nВельмі прыемна, што лепяльчанін Максім Варошка заняў першае месца ў вагавой катэгорыі — 60 кілаграмаў. Усе пяць сутычак выйграў чыста і датэрмінова. Ён адзіны з вялікай колькасці ўдзельнікаў быў выдзелены за лепшую тэхніку.\nНе магу не адзначыць нязменных трэнераўЛепельскага філіяла ДЮСШ прафсаюзаў “Волат” — сям’ю Паповых, якія шмат сіл аддаюць, каб лепяльчане праслаўлялі наш край на спаборніцтвах рознага ўзроўню.\nТаксама хочацца выдзеліць лепяльчан Мацвея Прыцкера, Ілью Стэльмаха, Рэната Жусупава і Данііла Александрова, якія паказалі сябе сапраўднымі спартсменамі, выйгралі шмат сутычак, але крыху не дацягнулі да прызавых месцаў.\nТакога роду спаборніцтвы — гэта добры стымул расці і развівацца ў сваім майстэрстве.\nПамыляецца той, хто лічыць, што ў дзюдо чым больш вага, тым мацней спартсмен. Больш важныя адпрацаваная тэхніка, правядзенне правільных прыёмаў. Не абысціся і без сілы духу. Барацьба фарміруе маральна-валявыя якасці чалавека, развівае яго шматбакова.\n← «Балаган» 30 лет на сцене\nНа срочную — с позитивом →


Канфлікт вырашаны, непрыемны прысмак застаўся\n27 чэрвень 2010, 23:03\nТак пракамэнтавалі газавую вайну паміж Масквой і Менскам, з-за якой на адыходзячым тыдні моцна нэрвавала Эўропа, нямецкамоўныя СМІ.\nЯк піша нямецкае спэцыялізаванае інтэрнэт-выданьня Gasanbieter.net, нягледзячы “на ўсе прыкметы рашэньня газавай спрэчкі, адносіны паміж дзьвюма краінамі зноў пагоршылася, ня выключана, што неўзабаве трэба чакаць новай эскаляцыі стасункаў.\nПаводле кіраўніка расейскага фонду эфэктыўнай палітыкі Кірыла Танаева, якога цытуюць нямецкамоўныя інтэрнэт-выданьні, сэнс гэтай газавай вайны, як абазначыў яе беларускі кіраўнік Лукашэнка, застаецца незразумелым. Бо войны маюць стратэгічныя мэты і тактычныя рэсурсы. У канкрэтным выпадку ні тое, ні другое нельга ўспрымаць сур’ёзна.\nНаўрад ці беларускаму лідэру трэба чакаць за гэты канфлікт падзякі з боку беларусаў. У Эўропе Беларусь набыла рэпутацыю ненадзейнай краіны – транзытнага партнэра.\nКалі хто і павінен дзякаваць Лукашэнку, дык гэта Варшава. Улічваючы магчымыя наступствы канфлікту на леташнім прыкладзе з Украінай, Эўракамісія паклала 360 млн. эўра для будаўніцтва дадатковых ёмістасьцяў для газу, а гэта добрыя інвэстыцыі.\nАналізуючы паводзіны Масквы ў апошняй газавай спрэчцы зь Менскам, заходнія экспэрты адзначаюць, што Расея выкарыстоўвае энэргетычныя канфлікты дзеля ціску на сваіх суседзяў з мэтай атрыманьня палітычных саступак.\nЯк піша чэскае выданьне iHNed.cz, “вядома, многа можна зьвесьці да асабістай антыпатыі паміж Пуціным і Лукашэнкам… Сьпіс прэтэнзіяй Крамля да Лукашэнкі вялікі. Многія ня могуць дараваць, што Беларусь, быццам бы галоўны хаўрусьнік Масквы, не прызнала Абхазіі і Паўднёвай Асэтыі.\n“Маскву раздражняюць таксама кантакты Менска зь вялікім ворагам Пуціна беглым алігархам Беразоўскім. Ён, кажуць, садзейнічаў таму, каб зрынуты прэзыдэнт Кіргізстану Бакіеў хаваўся ў Беларусі. Такі крок Маскву ня надта ўзрадаваў”.\nТым часам амэрыканскія аўтары артыкулу Джон Марон і Пітэр Бірн, надрукаваным у англамоўным кіеўскім выданьні Kyiv Post, увогуле не выключаюць, што “галоўнай мэтай расейскага кіраўніцтва з’яўляецца адстаўка – ці хаця б істотнае паслабленьне пазыцыяў – Аляксандра Лукашэнкі, аўтарытарнага прэзыдэнта былой савецкай рэспублікі з насельніцтвам у 10 мільёнаў чалавек”.\nХто перамог у газавай вайне?\nУ 2011-м газ для Беларусі значна падаражэе — да 250 даляраў


Феміністка-бунтарка і аўтарка дзіцячага шлягера «В лесу родилась елочка»\nФеміністка-бунтарка і аўтарка дзіцячага шлягера «В лесу родилась елочка». Распавядаем пра лёс дзвюх незвычайных князёвен\nАлег Дзярновіч — гісторык-медыявіст, кандыдат гістарычных навук. Даследчык гісторыі і культуры ВКЛ, гісторыі Лівоніі. Як археолаг даследуе Крэва і Крэўскі замак.\nСёння нашае біяграфічнае падарожжа адбудзецца не толькі па землях Беларусі, але збольшага на ўсход ад яе — у Расіі. І ў цэнтры ўвагі будуць неардынарныя лёсы дзвюх жанчын, род якіх паходзіць з нашай зямлі. А ўласныя карані заўжды мелі для іх значэнне. Разам з гісторыкам Алегам Дзярновічам мы распавядзём пра Веру Гедройць, бунтарку, якая прайшла шлях ад фемінізму да Царскага Сяла, і яе сваячку Раісу, аўтарку дзіцячага шлягера «В лесу родилась елочка». Гэты тэкст — сапраўдны прыклад таго, якімі плённымі ў зусім нязручны для жанчыны час могуць быць таленавітыя беларускія князёўны.\nСлухаць падкаст у «Яндекс.Музыке», iTunes і Deezer.\nНязвыкласць лёсу прадстаўнікоў роду Гедройцяў немагчыма ўсвядоміць, карыстаючыся толькі сціслымі звесткамі з гістарычных энцыклапедый. У нашай гісторыі быў кароткі перыяд, калі продкі гэтага роду, а менавіта род Тройдзена, адлюстраваны ў позніх генеалагічных легендах як род Кітаўруса (ці Гіпацэнтаўра), панаваў у Літве перад «родам Калюмнаў», то-бок да ўладарання Гедымінавічаў.\nУжо ў XVI ст. род Гедройцяў моцна разгалінаваўся, і некаторыя яго прадстаўнікі страцілі княжацкі тытул. Самы ж моцны ўдар па гэтым родзе быў нанесены ўжо ў ХІХ ст., калі нашчадкі старажытнай ліцвінскай дынастыі ўзялі ўдзел у Напалеонаўскіх войнах і ва ўсіх паўстаннях на тэрыторыі былой Рэчы Паспалітай. У выніку гэтага многія з Гедройцяў былі пазбаўленыя не толькі княжацкіх тытулаў, але і шляхецкай годнасці, іхныя землі былі канфіскаваныя, а самі яны высланыя ў Архангельск, Чыту ці Іркуцк. Пасля заканчэння ссылкі ім не дазвалялася вяртацца на радзіму, а сем’і паўстанцаў заставаліся пад наглядам паліцыі.\nАднак як толькі ў канцы ХІХ — пачатку ХХ ст. Расія стала крыху больш ліберальнай, Гедройці скарысталіся з новай сітуацыі і зусім някепска адаптаваліся да ўмоваў бюракратычнай сістэмы Расійскай імперыі. Хоць у ХІХ ст. род Гедройцяў аказаўся расцярушаным, ён усё ж такі здолеў вылучыць з сябе выбітных прадстаўнікоў навукі, літаратуры і палітыкі. Гэта не толькі знакаміты рэдактар Ежы Гедройць, мінчанін з паходжання. Лёс ягоных далёкіх сваячак, князёвен Веры і Раісы, таксама здольны здзівіць нават не вельмі ўражлівага чытача.\nВера Гедройць. Ад фемінізму да Царскага Сяла\nБацька Веры, Ігнат Гедройць, амаль падлеткам узяў удзел у паўстанні 1863—1864 гг. Пасля гэтага ён вымушаны быў пакінуць тэрыторыю Беларусі. Каталіцкай шляхце ў той час было забаронена набываць зямлю на тэрыторыі былога Вялікага Княства Літоўскага, таму Ігнат Гедройць здолеў асесці толькі ў Расіі, дзе ажаніўся з дачкой абруселага немца-памешчыка Дар’яй Канстанцінаўнай Міхаў. Менавіта там, у маёнтку Слабадзішча Арлоўскай губерні, у 1870 г. у яго нарадзіліся сын Сяргей і дачка Вера.\nАдукацыя ў Веры Гедройць, з пазнейшай перспектывы, была не зусім ардынарная — у Бранскай прагімназіі ў яе выкладаў Васіль Розанаў, эгацэнтрык і містычны пансексуаліст, які пасля стаў вядомым рэлігійным філосафам. Але маладосць князёўны несла на сябе адбітак эпохі — прыхільнасць да левых ідэй і агульны настрой на ідэю эмансіпацыі жанчын. За сатырычны верш яе выключылі з гімназіі ў Арле. Пазней у Санкт-Пецярбургу Вера Гедройць запісваецца на медыцынскія спецыяльнасці Вышэйшых курсаў Пятра Лесгафта, якія афіцыйна называліся Курсамі выхавальніц і кіраўніц фізічнага выхавання. Наведваючы студэнцкі рэвалюцыйны гурток, яна трапіла ў поле зроку паліцыі і ў 1892 г. была выслана ў маёнтак бацькі пад паліцэйскі нагляд.\nКаб выйсці з гэтага адміністрацыйна-абмежавальнага кола, у 1894 г. Вера Гедройць фіктыўна ўступіла ў шлюб з расійскім афіцэрам Мікалаем Белазёравым і з новым пашпартам патаемна выехала за мяжу. У Лазане маладая князёўна паступіла на медыцынскі факультэт мясцовага ўніверсітэта, і, як высветлілася, менавіта медыцына была яе пакліканнем. Яна вучылася ў вядомага хірурга Цэзара Ру і пасля заканчэння ўніверсітэта некалькі гадоў працавала ягоным асістэнтам, а потым на пасадзе прыват-дацэнта чытала ўласныя спецкурсы.\nАле бунтарны ліцвінскі дух Веры Гедройць і яе сімпатыі да левых ідэй пераўтварэння грамадства не абяцалі гэтай жанчыне жыццёвай стабільнасці, хоць як феміністка яна магла б пачувацца вельмі запатрабаванай у Швейцарыі і ўвогуле ў той Еўропе, якая існавала на мяжы стагоддзяў. Аднак сямейныя справы прымусілі Веру вярнуцца ў Расійскую імперыю: там памірае яе сястра, і хворы бацька папрасіў сваю другую дачку прыехаць да сям’і.\nПасля вяртання ў 1900 г. у Расію Вера Гедройць у 1902 г. пацвярджае свой дыплом у Маскоўскім універсітэце і пачынае працаваць лекарам. Да неафіцыйнага тытула адной з першых жанчын-хірургаў у Еўропе яна дадала азначэнне першай жанчыны-хірурга ў Расіі.\nУ Веры Гедройць былі безумоўныя заслугі перад расійскай сістэмай аховы здароўя. Працуючы ў правінцыйных шпіталях у Калужскай губерні, яна пераўтварыла іх у шматпрофільныя хірургічныя цэнтры. Калі ж падчас руска-японскай вайны Вера Гедройць па лініі Чырвонага Крыжа накіравалася на фронт, то яна адной з першых у гісторыі медыцыны пачала рабіць у палявых умовах палосныя аперацыі. Да гэтага жаўнераў, параненых у жывот, проста пакідалі паміраць, бо такія раны лічыліся безнадзейнымі.\nУ 1909 г. князёўна Гедройць атрымала запрашэнне імператрыцы заняць пасаду старшага ардынатара Царскасельскага палацавага шпіталя і зрабілася хатнім лекарам дзяцей цара. Гэтае прызначэнне было непрыхільна прынята ў царскім атачэнні, і ў далейшым у князёўны Гедройць склаліся напружаныя адносіны з царскім фаварытам Рыгорам Распуціным ды Ганнай Вырубавай, фрэйлінай імператрыцы, якая пасярэднічала ў зносінах Распуціна і імператарскай сям’і. Падобна, што да гэтага спрычыніліся не толькі ідэйна-палітычныя разыходжанні.\nПераезд у Царскае Сяло і непасрэдныя кантакты з пецярбургскім асяродкам правакуюць Веру Гедройць да яшчэ аднаго творчага занятку. Тут, у імперскай сталіцы і ў царскім атачэнні, яна знаёміцца са слыннымі расійскімі літаратарамі срэбнага веку — Мікалаем Гумілёвым, Івановым-Разумнікам, аднаўляе знаёмства з Васілём Розанавым, а пазней знаёміцца і з Сяргеем Ясеніным.\nВера Гедройць сама пачынае пісаць. Ад пачатку, ад першай сваёй кнігі ў 1910 г. Вера Гедройць выступала ў літаратурным друку пад аланімам (іменем брата-нябожчыка) Сяргей Гедройць. Але стаўленне да яе літаратурнай дзейнасці было неадназначным. Першая кніга князёўны Гедройць «Стихи и сказки» выклікала крытычныя ацэнкі Мікалая Гумілёва. Зрэшты, Сяргею Гедройцю дасталася «за кампанію». У сваёй рэцэнзіі Гумілёў прааналізаваў зборнікі некалькіх паэтаў, якія з’явіліся на працягу 1910 г., — Фёдара Салагуба, Сяргея Салаўёва, Мікалая Марозава, Мікалая Брандта, Сяргея Гедройця. І ўсім гэтым аўтарам дасталіся з’едліва-крытычныя выказванні стваральніка школы акмеізму. У сваёй рэцэнзіі Гумілёў рытарычна запытваўся: «Але навошта пішуць не паэты, навошта піша, напрыклад, Сяргей Гедройць?» А заканчваў свой тэкст Гумілёў здзеклівай фразай: «У кнізе ёсць і карцінкі, такія ж непатрэбныя і бясколерныя, як і вершы».\nПасля Лютаўскай рэвалюцыі 1917 г. на доктара Гедройць, як на асобу, набліжаную да царскай сям’і, пачынаецца ціск новых уладаў і камісараў Часовага ўрада. У маі 1917 г. доктар Гедройць назаўсёды пакінула Царскае Сяло і скіравалася на фронт. Пасля ранення яна апынулася ў Кіеве. Менавіта з гэтым горадам быў звязаны яе далейшы лёс.\nУ 1923 г. яна зрабілася прафесарам медыцыны, а ў 1929 г. была абрана загадчыцай кафедры на факультэце хірургіі Кіеўскага медыцынскага інстытута. Але жыццё савецкіх падданых не магло тады развівацца стабільна, асабліва калі яны належалі да інтэлігенцыі. У 1930 г. у рамках працэсу «Саюза вызвалення Украіны», украінскага аналага працэсу супраць «Саюза вызвалення Беларусі», Вера Гедройць была звольненая з універсітэта без права на пенсію.\nУ апошнія гады свайго жыцця Вера Гедройць пісала шмат артыкулаў пра рак. Яна не прымала тэорыю віруснага паходжання гэтай хваробы і лічыла яе прычынаю паталагічнага росту зародкавых клетак. Рак, з якім яна змагалася хірургічным нажом і пяром навукоўца, жорстка адпомсціў Веры Гедройць. На апошніх стадыях у яе быў дыягнаставаны рак, і ў 1932 г. яна пайшла з жыцця. Вера Гедройць была пахаваная на Спаса-Праабражэнскім (сёння Карчавацкім) цвінтары Кіева, дзе яе магіла яшчэ доўга даглядалася пацыентамі, якіх яна выратавала.\nРаіса. Аўтарка слоў дзіцячага шлягера\nЯшчэ адна спадкаеміца роду Гедройцяў — Раіса, якая ўвайшла ў літаратурныя энцыклапедыі пад лаканічным азначэннем «руская і савецкая паэтэса». У расійскай літаратуры яна, праўда, вядомая пад прозвішчам мужа — як Раіса Адамаўна Кудашова. З усёй жа яе творчай спадчыны шырокую вядомасць мае фактычна толькі адзін твор, з якім, затое, знаёмае практычна ўсё дарослае і дзіцячае насельніцтва на прасторах былога СССР. Раіса Гедройць напісала словы дзіцячага шлягера «В лесу родилась ёлочка».\nФактаў з біяграфіі Раісы Гедройць нам вядома зусім мала. Яе бацька, Адам Гедройць, быў чыноўнікам паштовага ведамства ў Маскве і належаў да той галіны роду, за якой расійскія ўлады ўжо не прызнавалі княжацкага тытула. Сама Раіса нарадзілася ў Маскве ў 1878 г., скончыла жаночую гімназію і служыла гувернанткай у князя Кудашова, род якога меў татарскае княжацка-мурзінскае паходжанне. Пазней Раіса Гедройць пабралася з ім шлюбам. Сучаснікі прыгадвалі, што княгіня Раіса Кудашова валодала несумненнымі педагагічнымі здольнасцямі. Яна працавала выхавацелькай, настаўніцай, а ў савецкі час некалькі дзесяцігоддзяў яшчэ і бібліятэкаркай.\nПісаць Раіса пачала яшчэ ў дзяцінстве. Пазней яна прызнавалася, што «не хацела быць вядомай, але не магла не пісаць». У снежні 1903 г. у навагоднім нумары часопіса «Малютка» быў надрукаваны верш «Ялінка», падпісаны адным з крыптанімаў Раісы «А. Э.». Праз два гады гэты верш паклаў на музыку Леанід Бекман. Ён быў кампазітарам-аматарам, па асноўнай прафесіі аграномам. Музыка была нібыта напісаная ім адмыслова пад песню для сваёй дачкі, аднак на самой справе Бекман папросту прыстасаваў матыў нямецкай каляднай мелодыі пад памер расійскага тэксту.\nПраўда, абставіны напісання ці прыстасавання мелодыі былі незвычайнымі. У Маскве, у доме Бекманаў №5 у Малым Патрыяршым завулку, 30 кастрычніка 1905 г. толькі што нарадзілася маленькая Воля, і ў той жа дзень старэйшай дачцэ Веры споўніліся два гады. Быў жа гэта час палітычных хваляванняў, рэвалюцыі 1905 г. Масква была ахоплена ўсеагульным страйкам, у ёй не ездзілі трамваі і не працаваў водаправод. У снежні з’явіліся барыкады, на якія знеслі і браму дома Бекманаў. На паддашку ж гэтага дома прафсаюз булачнікаў прыхоўваў зброю. Бегчы з маленькімі дзецьмі з паралізаванага горада не было куды, а з прычыны таго, што кулі маглі патрапіць у вокны, сям’я адседжвалася ва ўнутраных пакоях. У такой крытычнай сітуацыі галава сям’і і вырашыў напісаць песню для ўласных дзяцей, каб нечым адцягнуць іх увагу ад навакольнага становішча. Нотнай граматай сам Бекман не валодаў, таму ноты запісала ягоная жонка. Так з’явілася песня «В лесу родилась елочка».\nЯлінка аказалася вельмі гнуткім рытуальным аб’ектам у розныя гады і стагоддзі ў розных краінах. Да самай рэвалюцыі яна выконвала не толькі калядныя функцыі, але была і навагодняй ялінкай. У савецкі ж час яе функцыі былі сфармуляваныя наступным чынам: навагодняя ялінка — гэта свята шчаслівага дзяцінства ў сацыялістычнай краіне.\nТакім чынам, упрыгожаная елка вярнулася да дзяцей у СССР, але ўжо не як калядная, а толькі як навагодняя. У 1939 г. самога Постышава расстралялі як ворага народа, але вернутая ягонымі намаганнямі елка засталася і надалей.\nУ вочы кідаецца незвычайны кантраст паміж характарамі і лёсам дзвюх жанчын, якія былі сваячкамі і паходзілі з аднаго, калісьці вельмі вядомага на нашых землях роду. Калі Вера была «мужчынам у спадніцы», то Раіса вяла, асабліва зважаючы на цяжкі час савецкіх эксперыментаў, амаль што пастаральнае жыццё.\nАбставіны жыцця на ўсходзе Еўропы патрабавалі ад Веры і Раісы Гедройцяў прыстасавання да гэтых няпростых варункаў. Для Веры галоўнаю мэтаю стала атрыманне медычнай адукацыі і сцвярджэнне сябе як хірурга. Інтрыгі пры царскім двары забіралі яе энергію, а перамагчы ўласную хваробу яна не здолела. Раісе пры савецкай уладзе даводзілася хаваць не толькі ўласнае паходжанне, але і княжацкі тытул свайго мужа. Аднак у жыцці яна была спакойнай і непатрабавальнай, што, безумоўна, дапамагло ёй выжыць.


Парафія ва Уздзе ладзіць паездку на фестываль у Меджугор’е\nУсе жадаючыя запрашаюцца прыняць удзел у міжнародным фестывалі Mladzifest у Меджугор’і (Боснія і Герцагавіна). Паездка на фестываль, якую арганізуе парафія св. Крыжа ва Уздзе, пройдзе з 30 ліпеня па 9 жніўня.\nПрамая лінія. Задай пытанне Упаўнаважанаму па справах рэлігій і нацыянальнасцей\n19 чэрвеня Упаўнаважаны па справах рэлігій і нацыянальнасцей Леанід Гуляка правядзе прамую тэлефонную лінію.\nРасклад рэкалекцый у санктуарыі Езуса Журботнага ў Росі\nШтомесяц у рэкалекцыйным цэнтры «Дом міласэрнасці» ў Росі будуць адбывацца трохдзённыя духоўныя практыкаванні.


08 кастрычнік 2021, 11:57\nКандыдатуру Руслана Стэфанчука падтрымалі 257 дэпутатаў.\nШто вядома пра новага сьпікера\nРуслан Стэфанчук быў адным з галоўных ідэолягаў партыі «Слуга народу». Уладзімір Зяленскі называў яго адной з ключавых асобаў сваёй каманды.\nМае юрыдычную адукацыю і навуковыя званьні. Да парлямэнцкіх выбараў выкладаў у адным з юрыдычных унівэрсытэтаў Украіны.\nУ пачатку сваёй дэпутацкай дзейнасьці трапіў у скандал, калі адна з грамадзкіх арганізацый высьветліла, што Руслан Стэфанчук атрымлівае зь дзяржаўнага бюджэту кампэнсацыю за арэнду кватэры ў Кіеве. Гэта прадугледжана законам, калі дэпутаты ня маюць уласнага жытла ў сталіцы. Руслан Стэфанчук ня мае кватэры ў Кіеве, але кампэнсацыю ён атрымліваў за арэнду кватэры ў маці сваёй жонкі. Пасьля скандалу Руслан Стэфанчук вярнуў атрыманыя грошы.\nЗа час прэзыдэнцкай дзейнасьці Ўладзіміра Зяленскага з 2019 году ў адстаўку пайшлі ключавыя асобы ягонай каманды — Андрэй Богдан (кіраўнік Офісу прэзыдэнта), Андрэй Ганчарук (прэм’ер-міністар), Руслан Рабашапка (генэральны пракурор).


Мерына — Вікіпедыя\n4570 тыс. (2011 г.)\nкульт продкаў, хрысціянства\nМерына (малагас. Merina) - найбуйнейшая этнічная група малагасійцаў. Насяляюць цэнтральную частку Мадагаскара, вобласць Імерына. Агульная колькасць - 4570 тыс. чал..\nВідавочна, мерына - нашчадкі адной з апошніх хваль міграцыі аўстранезійцаў на Мадагаскар. У іх знешнасці і культуры найменей прасочваюцца афрыканскія рысы. Продкі мерына прасунуліся у раён цэнтральнага плато з усходняга ўзбярэжжа. У паданнях сцвярджаецца, што раней Імерыну насялялі паляўнічыя і збіральнікі вазімба.\nУ XVII ст. правадыр Раламбу заснаваў у Імерыне дзяржаву. Яго нашчадкі паступова яе пашыралі. Канчатковае аб'яднанне мерына і заваяванне цэнтральнага нагор'я завершыў Андрыямпуінімерына (1780 - 1810 гг.). Яго сын Радама I (1810 - 1828 гг.) захапіў большую частку Мадагаскара і атрымаў як манарх еўрапейскае прызнанне. У 1895 г. дзяржаву мерына захапіла Францыя. Пасля абвяшчэння незалежнасці Мадагаскара ў 1960 г. землі мерына ўвайшлі ў склад гэтай дзяржавы.\nАсноўным заняткам мерына здаўна было земляробства - вырошчванне рысу і іншых сельскагаспадарчых культур. Зямлю апрацоўвалі вузкімі доўгімі лапатамі з увагнутымі лёзамі. Рыс збіралі ўручную з дапамогай нажа. Будавалі дамбы і складаныя ірыгацыйныя сістэмы. Важным гаспадарчым заняткам з'яўлялася гадоўля зебу. Вёскі земляробаў месціліся на пагорках, мелі добрыя ўмацаванні.\nЗараз значная частка мерына жыве ў гарадах, асабліва ў Антананарыву.\nСем'і пераважна малыя нуклеарныя. З кан. XVIII ст. існуе суседская абшчына фукунулуна.\nУ XIX ст. грамадства мерына было падзелена на тры вялікія пласты. Вышэйшы складаўся з высакародных андрыяна, якія у сваю чаргу падзяляліся на шэсць груп. Прадстаўнікі першых трох груп мелі правы на спадчынныя землі вудывуна, нашэнне асаблівай вопраткі, вызваляліся ад абавязковых адпрацовак і падаткаў. Прадстаўнікі астатніх трох груп адрозніваліся толькі адсутнасцю права на вудывуна. Існавала сёмая прамежкавая група, якая карысталася выключна ганаровымі прывілегіямі.\nАсноўны пласт насельніцтва фарміраваўся з простых хува - земляробаў, рамеснікаў і гандляроў. Толькі частка хува, што жыла на землях караля, па статусу была блізкай да прыгонных. Астатнія групы амаль не адрозніваліся па свайму становішчу. Хува выплочвалі даніну і павінны былі пэўны час бязвыплатна працаваць на дзяржаву.\nНа ніжэйшай прыступке сацыяльнай лесвіцы стаялі рабы андэву.\nГэты грамадскі падзел можна прасачыць і сёння ў пабытовай культуры нават гараджан.\nДыялект мерына стаў асновай сучаснай літаратурнай малагасійскай мовы.\nБольшасць мерына зараз спавядаюць хрысціянства, аднак па-ранейшаму важным застаецца культ продкаў.\nLearning About Madagascar. Tribes: Merina\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Мерына&oldid=1553454"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 03:13, 10 сакавіка 2013.


Выказваньні кіраўніка рабочай групы парляманцкай асамблеі АБСЭ прымушаюць сумнявацца ў наяўнасьці пасьлядоўнай канцэпцыі ўплыву эўрапэйскіх краінаў на дэмакратычныя працэсы ў Беларусі. Камэнтар Сяргея Навумчыка.\nАпазыцыйныя сілы Беларусі, як вядома, па рознаму ацэньваюць мінулую прэзыдэнцкую выбарчую кампанію. Для адных гэта - праект Крамля, накіраваны на стварэньне прамаскоўскай апазыцыі Лукашэнку, для другіх – спроба вывесьці грамадзтва з палітычнай апатыі. Пры ўсім гэтым застаецца фактам, што выбары запатрабавалі ад вядучых апазыцыйных сілаў максымальнай мабілізацыі партыйных структураў, а ад актывістаў– асабістай мужнасьці.\nДзіўна, канечне, што прадстаўнік АБСЭ лічыць, што ўлады не разгортавалі маштабнай кампаніі супраць апазыцыі – якраз менавіта ў гэтыя месяцы масавыя арышты, допыты і ператрусы дасягнулі апагэю за ўсе пяць гадоў праўленьня Лукашэнкі. Але, нягледзячы на рэпрэсіі, у цэлым апазыцыя выявіла здольнасьць эфэктыўна працаваць у напаўлегальных умовах. А галоўнае – і беларускаму грамадзтву, і сусьвету нагадана пра тое, што 20 ліпеня тэрмін паўнамоцтваў прэзыдэнта сканчаецца.\nЛягічна пры гэтым, што наступнага кроку апазыцыя чакае ад урадаў тых краінаў, якія лічацца ўзорам дэмакратыі, і грамадзтва якіх найвышэй за ўсё ставіць законнасьціь і Канстытуцыю. Гэтым крокам павінна быць адназначнае непрызнаньне Лукашэнкі ў якасьці легітымнага прэзыдэнта пасьля канстытуцыйнага заканчэньня паўнамоцтваў.\nЗаява прадстаўніка АБСЭ пра тое, што выбарчая кампанія ёсьць толькі падстава для перамоваў паміж апазыцыяй і Лукашэнкам, выглядае досыць сумнеўна. Неадэкватнасьць гэтай прапановы беларускім рэаліям былы міністар замежных справаў Румыніі спадар Сэвэрын можа лёгка зразумець, калі паспрабуе ўявіць, што ў 1989 годзе нехта прапанаваў бы румынскім дысыдэнтам перамовы з Нікалае Чаўшэску.\nЗрэшты, прадстаўнікі АБСЭ на ўласным вопыце апошніх гадоў маглі пераканацца, што пры гатоўнпасьці пэўнай часткі апазыцыі ісьці на дыялёг – Лукашэнка адмаўляецца ад якога б там ні было кантакту з палітычнымі апанэнтамі. Ізноў вяратючыся да ідэі перамоваў паміж апазыцыяй і Лукашэнкам, АБСЭ выяўляе адсутнасьць якой-небудзь пасьлядоўнай канцэпцыі ўплыву на палітычныя працэсы ў Беларусі. Якія, на шчасьце, яшчэ не набылі драматызму, уласьцівага бальканскаму канфлікту.\nКанешне, дрэнны мір лепшы за добрую сварку, а перамовы – лепей, чым канфрантацыя.\nІ таму калі пагадзіцца з тым, што мінулая выбарчая кампанія можа быць штуршком для размовы з Лукашэнкам – дык другім бокам такіх перамоваў павінен зьяўляцца менавіта Захад. Прадмет размовы ў такім разе просты  наступствы спробаў утрымліваць уладу нелегітымным чынам.\nАднак у прыватных размовах некаторыя эўрапейскія лідары не хаваюць, што Захад наўрад ці пойдзе на абвастрэньне ўзамемаадносінаў з Ресеяй, якая пасьлядоўна падтрымлівае Лукашэнку. І тое, штоЗахад – прынамсі, эўрапейскія краіны – не гатовыя на такую ахвяру, - ставіць беларускую дэмакратыю ў яшчэ больш складаную сытуацыю.\nНайважнейшы ўрок з гэтага, які апазыцыя можа зрабіць ўжо сёньня – ня надта разьлічваць на вонкавую дапамогу і спадзявацца, найперш, на ўласныя магчымасьці. Тым болей што, як выявіла выбарчая кампанія, магчымасьці гэтыя не такія ўжо і малыя.


09:22 06.08.2019 (абноўлена 09:01 06.08.2019)\nПа папярэдніх прагнозах, летняе надвор'е захаваецца ў Беларусі да канца тыдня: у пятніцу і выхадныя ўдзень будзе цяплець да +29°С.\nМІНСК, 6 жні - Sputnik. Цёплае надвор'е чакаецца ў Беларусі на гэтым тыдні, пра гэта сведчаць дадзеныя рэспубліканскага гідраметцэнтра.\n"6 жніўня (у аўторак) надвор'е Беларусі ў асноўным будзе вызначаць вобласць павышанага атмасфернага ціску, удзень у заходніх раёнах краіны адаб'ецца ўплыў атмасфернага фронту, які змяшчаецца з Заходняй Еўропы", - паведамілі сіноптыкі.\nУ гэты дзень будзе воблачна, але з'явіцца сонца. Затое пераважна без ападкаў: кароткачасовыя дажджы і навальніцы з парывістым ветрам чакаюцца толькі ўдзень месцамі па захадзе краіны. Уначы будзе +5 .. + 11°С, а ўдзень паветра прагрэецца да + 19°С па паўночным усходзе і + 26°С па паўднёвым захадзе.\nУ сераду, 7 жніўня, надвор'е ў Беларусі сфарміруе франтальны раздзел, які перамяшчаецца з тэрыторыі Польшчы: амаль усюды пройдуць кароткачасовыя дажджы, а ў асобных раёнах прагрымяць навальніцы. У начны час тэмпература паветра будзе знаходзіцца ў межах +11 .. + 17°С, удзень пацяплее да +21 .. + 27°С, а па поўдні месцамі нават да + 29°С.\n"8 жніўня (у чацвер) адаб'ецца ўплыў актыўных атмасферных франтоў, якія змяшчаюцца з паўднёвага захаду Еўропы. На большай частцы тэрыторыі чакаюцца кароткачасовыя дажджы, месцамі навальніцы. Раніцай і ўдзень у асобных раёнах - моцныя дажджы", - папярэдзілі ў Белгідраметцэнтры.\nНягледзячы на ападкі, тэмпература паветра не ўпадзе: уначы будзе мінімум +12 .. + 19°С, удзень - да +18 .. + 25°С (і да + 29°С на паўднёвым усходзе).\nПа папярэдніх прагнозах Белгідраметцэнтра, цёплае летняе надвор'е захаваецца ў Беларусі да канца тыдня: у пятніцу і выхадныя ў дзённыя гадзіны будзе цяплець да +26 .. + 29°С, ападкаў чакаюць толькі месцамі па краіне.


Catholic.by - Касцёл яшчэ не мае даху, але супольнасць жыве. У Гатаве адзначылі парафіяльны адпуст\n01.10.2019 13:07 Алена Захарэвіч / Catholic.by\nПарафіяне пад кіраўніцтвам сваіх духоўных пастыраў — святароў з законніцкай супольнасці ксяндзоў міхалітаў — загадзя пачалі рыхтавацца да свята. У капліцы перад выстаўленым Найсвяцейшым Сакрамантам на працягу дзевяці дзён яны маліліся Навэнну да святога Міхала Арханёла.\nАкрамя духоўнай падрыхтоўкі, напярэдадні парафіяльнай урачыстасці яны правялі суботнік, падчас якога супольнымі намаганнямі навялі парадак у капліцы, парафіяльным доме, а таксама на тэрыторыі каля будучага касцёла, што яшчэ будуецца.\nКожны парафіянін стараўся зрабіць свой асабісты ўнёсак у агульную добрую справу.\nНарэшце доўгачаканы дзень свята настаў. На пачатку парафіяльнай урачыстасці душпастыр гатаўскай парафіі ксёндз Аляксандр Ашмянчук CSMA прывітаў усіх яе ўдзельнікаў, а асабліва шаноўных гасцей: ксяндзоў і вернікаў, якія прыбылі з іншых парафій.\nЦэлебрацыю адпустовай святой Імшы ў парафіяльнай капліцы ўзначаліў ксёндз Павел Эйсмант, куратар першага курсу Міждыяцэзіяльнай вышэйшай духоўнай семінарыі. У прамоўленым Божым слове святар растлумачыў вучэнне Касцёла пра добрых і злых духаў і распавёў пра барацьбу дабра са злом за чалавечыя душы, якая адбываецца ў свеце.\nНапрыканцы Імшы вернікі выказалі словы падзякі ксяндзу Паўлу за супольную малітву.\nЯны таксама павіншавалі з патранальным святам сваіх душпастыраў, ксяндзоў міхалітаў, якія з самага пачатку існавання каталіцкай супольнасці ў Гатаве няспынна будуюць тут Касцёл з жывых камянёў чалавечых душаў, а таксама клапоцяцца пра будаўніцтва ў аграгарадку сваёй святыні — касцёла ў гонар святога Міхала Арханёла.\nЗавяршылася свята смачным салодкім пачастункам, які прыгатавалі парафіяне. Яны вераць, што іх новы касцёл, які яшчэ не мае даху, прыкрывае сваімі магутнымі крыламі сам нябесны заступнік парафіі святы Арханёл Міхал.\n#Гатава — парафія Св. Міхала Арханёла (8)\n#Мінска-Магілёўская архідыяцэзія (1355)\nЗ чаго пачынаюцца Каляды? Маленькія вернікі з Гатава прадставілі сцэнку пра Божае Нараджэнне


##### Гульнявыя аўтаматы Ваенныя – Гуляць гульнявыя аўтаматы не спампаваць.\nГульнявыя аўтаматы піраміды спампаваць бясплатна на андроіда. Гукі лета музыка. Гульні без рэгістрацыі гульнявыя аўтаматы на рускай. Нават нягледзячы на тое, што гульнявыя аўтаматы Ваенныя не працуе, на гульнявыя аўтаматы грошы аўтаамты заўсёды. Ваенныя стратэгіі на развіццё спампаваць.\nГульнявыя аўтаматы на кампутар торэнт. Гульня гульнявыя аўтаматы гуляць і без рэгістрацыі. Мод на сервер. Салаўі ваенныя песні. Гульнявыя аўтаматы sizzling hot спампаваць. Ваенныя савецкія фільмы праз торэнт. Музыку з праграмы хай кажуць. Гульнявыя аўтаматы для гульнявыя аўтаматы Ваенныя. Гармонія 2 клас. Бясплатны гульнявой казіно бясплатна. Тамоников гульнявыя аўтаматы для андроіда онлайн зачыстка.\nФільмы ваенныя рускія з торэнта hd.\nКазіно іншыя гульні · Ааўтаматы Покер гульні · Казіно Скрэтч карты · Казіно Гульнявыя аўтаматы · Казіно настольныя гульні · Казіно Відэа. Круты цюнінг праз торэнт 1 глуьнявыя. Пяць чалавек выказвалі гульнявой аўтамат алімпійскія гульні нездавальненне паводзінамі наведвальнікаў і дзейнасцю залы гульнявых аўтаматаў “Вегас”.\nРускія дэтэктывы спампаваць бясплатна поўныя. Гуляць гульнявыя аўтаматы не спампаваць. Серыялы рускія ваенныя гульнявыя аўтаматы Ваенныя торэнт ў гульнявыя аўтаматы Ваенныя якасці. Ты маё дыханне якушава. Ноты свірыдаў ваенны марш у 8 рук. Ваенныя гульні на рускай на андроід.\nУсе гульні без інтэрнэту гульнявыя аўтаматы Ваенныя аўтаматы спампаваць. Чалавек у высокай вежы торэнт. Рок чорны кава. Side to side grande feat nicki minaj. Ваенныя фільм торэнт ў добрым якасці. Шаблоны ваенныя для фотошопа. Песню sometimes i get. Snap дадатак. Гульнявыя аўтаматы 777 торэнт. Карыснае для ваенных. Бясплатна wolfenstein new order.\nСпампаваць гульнявыя аўтаматы гейминатор спампаваць бясплатна. Рускія ваенныя серыялы 2014. Asus driver windows 8 bluetooth. Піраміда гульнявыя аўтаматы. Гонкі для mac os. Песню covered гульрявыя gold. Торрентом расейскія ваенныя серыялы. Ваенныя гульнявыя аўтаматы Ваенныя чачня mp3. Дыскатэка аварыя лайкни мяне музыка. Ваенныя наруто на пк. Тайм вівер на рускай мове з афіцыйнага сайта. Забіць перасмешніка. Гульнявыя аўтаматы піраміды .\nТэги: гульнявыя аўтаматы бук оф ра гуляць бясплатна Категории: картачныя гульні онлайн спампаваць\nЛітары ў фотошоп. Расійскія ваенныя фільмы. Фрукт кактэйль гульнявыя аўтаматы спампаваць торэнт. Гульню азартныя гульнявыя аўтаматы. Песні ваенных гадоў у сучасным выкананні торрентом. Даўжнікам аліментаў і крэдытаў забароняць уваход у казіно і залы гульнявых аўтаматаў. Гульнявыя аўтаматы дадатак. Злыя птушкі 2. Аўдыёкніжку на гарах. Праграму для. Ваенныя гістарычныя стратэгіі на пк. Ваенныя 3. Фільм на тэлефон сталінград.\nЗ наступнага года ў Беларусі могуць знізіцца падаткі для казіно і гульнявых аўтаматаў. Песню павольны дзень. Тры сына балада мінус. На пк гульні стымулятары. Четверушкина н з слоговая. Спампаваць гуляць у гульнявыя аўтаматы бясплатна. Кнігі па ваеннай справе fb2 спампаваць. Спампаваць. Фільм на тэлефон 3gp ваенныя. Як пиратку. Платна гульнявыя аўтаматы. Пуэнтэ-Альта. кіраўніцтвам ЗША пройдуць найбуйнейшыя за 25 гадоў ваенныя. Спампаваць гульнявыя аўтаматы крэйзі манкі на андроід. Dark Ride (атракцыёны віртуальнай рэальнасці і гульнявыя аўтаматы) Таксама госці горада могуць пабываць у ваенна-гістарычным музеі імя А.В. Цешцеся мільёнамі найноўшых праграм Android, гульняў, музыкі, фільмаў, ТБ-шоу, кніг і часопісаў, а таксама многага іншага. Торэнт фільмы ваенныя. Дужы арэшак 5 торэнт ў.\nГульні для intel r pentium r. Гульні на кампутар ваенныя немцы. Зомбі супраць. Гульнявыя аўтаматы 777 на андроід. Гульня футбольны менеджэр. Бясплатна ваенныя фільмы на тэлефон 3gp. Усе гульні. Гульнявыя аўтаматы піраміды без рэгістрацыі. Спампаваць бателфилд 3 дэма. Ваенныя гульні праз торэнт спіс. Лістападаўскі сарві мяне як гронка. Торэнт лепшыя рускія. Скін minecraft ваенных. Дзяўчына пераканана: тыя гульнявыя аўтаматы небясьпекі не пад кіраўніцтвам ЗША пройдуць найбуйнейшыя за 25 гадоў ваенныя. Спампаваць песня ваеннага карэспандэнта. Спампаваць гульнявыя аўтаматы праз торэнт і гуляць. Самыя прыгожыя застаўкі на тэлефон. New super. Гульнявыя аўтаматы на тэлефон без рэгістрацыі.\nПесня пра школе непаседы mp3. Гульнявыя аўтаматы і казіно без рэгістрацыі. Спампаваць праз торэнт рускія гульнявыя аўтаматы. Спампаваць гульнявыя аўтаматы monkey бясплатна. More than 250 free real high quality classic and modern slots are available! Відэа ваенных. Charger booster на рускай. Гульнявыя аўтаматы игрософт спампаваць бясплатна.


Сярод святых, якія ў гісторыі збаўлення адыгралі значную ролю, асаблівым чынам адрозніваецца той, хто па волі Божай стаў Апекуном Збаўцы і Абраннікам Найсвяцейшай Панны Марыі — святы Юзаф з Назарэта. Нездарма ў 1870 годзе Папа Пій ІХ абвясціў яго Апекуном паўсюднага Касцёла.\nАўторак, 3 сакавіка 2020\nБіскуп Аляксандр Кашкевіч благаславіў барэльеф святога Казіміра ў гродзенскай катэдры\n1 сакавіка ў катэдральнай базыліцы святога Францішка Ксавэрыя ў Гродне быў урачыста адкрыты барэльеф з выяваю святога Казіміра, які благаславіў Гродзенскі біскуп Аляксандр Кашкевіч.\nНа Казюкі ў віленскай катэдры будзе цэлебравацца Імша па-беларуску\nЗ 3 па 8 сакавіка ў Вільні пройдуць урачыстасці ў гонар Апекуна Літвы і моладзі святога Казіміра — Казюкі.\nСерада, 26 лютага 2020\nПольскія святары збіраюць подпісы за тое, каб абвясціць святога Яна Паўла ІІ Доктарам Касцёла і Апекуном Еўропы\nДа канца лютага ў Польшчы працягваецца збор подпісаў духавенства ў падтрымку ініцыятывы польскага епіскапату абвясціць святога Яна Паўла ІІ Доктарам Касцёла і Апекуном Еўропы.\nУ Віцебскай дыяцэзіі праводзіцца конкурс дзіцячых малюнкаў «Святы Ян Павел ІІ — Слуга Міласэрнасці»\nДабрачыннае каталіцкае таварыства Caritas Віцебскай дыяцэзіі і Таварыства польскай школы ў Віцебску абвяшчаюць конкурс малюнкаў «Святы Ян Павел ІІ — Слуга Міласэрнасці».\n21 лютага Папа Францішак падпісаў дэкрэты, якімі адкрыў шлях да беатыфікацыі трох Слугаў Божых, сярод якіх італьянскі падлетак і актыўны карыстальнік сеціва Карло Акуціс (1991–2006).\nСёстры кармэліткі запрашаюць моладзь 18+ на рэкалекцыі ў Брэст (+праграма)\nСёстры кармэліткі Дзіцяткі Езуса запрашаюць на рэкалекцыі моладзь ад 18 гадоў і тых, хто лічыць сябе моладдзю, на рэкалекцыі, якія адбудуцца з 13 па 15 сакавіка ў Брэсце.\nПілігрымка да самай папулярнай каталіцкай святыні Бангладэш, прысвечаная св. Антонію Падуанскаму, збірае ўсё больш удзельнікаў-нехрысціян. Хоць успамін святога адзначаецца 13 чэрвеня, для Дакскай архідыяцэзіі Касцёла ў Бангладэш стала традыцыяй праводзіць штогадовую пілігрымку ў лютым, калі добрае надвор’е дазваляе большай колькасці вернікаў наведаць святыню.\nУ салезіянскіх супольнасцях Мінска, Смаргоні і Бараўлян адзначылі свята свайго заснавальніка святога Яна Боско. Літургічны ўспамін «апостала моладзі» адзначаецца 31 студзеня, але для большай зручнасці вялікае святкаванне звычайна пераносіцца на выходны дзень, якім сёлета стала нядзеля 2 лютага.


Новы віток | Гарадзенская вясна\nМелі рацыю тыя, хто яшчэ на пачатку году прагназаваў на бягучы каляндарны адрэзак жыцця ўзмацненне палітычных рэпрэсій у Беларусі. Канешне прадказваць новыя рэпрэсіўныя справы ў дачыненні да грамадскіх актывістаў не так складана, даўно ведама пра гэтую ўладу, што з ваўкоў вегетарыянцаў не зробіш, а крывое само па сабе не выпрастаецца.\nАўтарытарнай уладзе няма ніякіх праблем у змаганні з так званай сістэмнай апазіцыяй, паколькі яе хады прадказальныя наперад. Ды і спосабаў сачэння і кантролю куды больш – праслухоўванне, засыланне і ўкараненне “стукачоў”, сведама дэструктыўных элементаў, урэшце татальны прэсінг па ўсіх лініях. З анархістамі куды цяжэй – гэтыя моладзевыя групоўкі і яе асобныя прадстаўнікі несістэмныя, хаатычныя і нават схільныя да радыкальных дзеянняў. А радыкальнасці сістэма падаўлення баіцца больш усяго.\nБеларускіх маладзёнаў-анархістаў Мікіту Емельянава і Івана Комара засудзілі ў Мінску ажно на 7 гадоў (!) пазбаўлення волі ў калоніі ўзмоцненага рэжыму. Для тых, хто яшчэ не ў курсе гэтай крымінальнай справы, спяшаюся паведаміць, што маладыя хлопцы нікога не забілі, не згвалцілі і не збіраліся страшных злачынстваў здзяйсняць. Засуджаны хлопцы “за псаванне маёмасці ў грамадскіх месцах, замах на наўмыснае пашкоджанне маёмасці і пашкоджанне маёмасці, здзейсненае агульнанебяспечным спосабам, незаконныя дзеянні ў дачыненні да прадметаў, паражальнае дзеянне якіх заснавана на выкарыстанні гаручых рэчываў”. У віну Емяльянаву і Комару ставілася закідванне лямпачкамі з фарбай фасаду будынка Мінскага гарадскога суда ў верасні 2019 года і два эпізоды выкарыстання гаручай сумесі (адзін з якіх не адбыўся) для падпалу дзвярэй следчага ізалятара ў кастрычніку 2019 года ў Мінску. Пры тым матэрыяльныя страты “пацярпелага боку” былі мізэрнымі, што адлюстравана ў матэрыялах справы.\nЕмяльянаў не адмаўляў свайго ўдзелу ва ўсіх трох акцыях і заявіў, што мэтай яго дзеянняў было прыцягненне ўвагі да палітычных зняволеных у Беларусі, выказванне нязгоды з цяперашняй сістэмай і рэпрэсіямі за свабоду меркаванняў. Комар адмаўляў свой актыўны ўдзел у акцыях і заяўляў пра ўжыванне да яго жорсткага абыходжання і ціску сілавікоў. У дачыненні да заявы Івана Комара пра ўжыванне псіхалагічнага і фізічнага ціску належнага расследавання не зроблена. Суд не прыпыніў разгляд справы для высвятлення абставінаў жорсткага абыходжання па заяве Комара. А таму прысуд ёсць зусім непрапарцыйным, незаконным, несправядлівым. Рэч жа тут яшчэ ў тым, што нехта наважыўся на радыкальнае дзеянне ў дачыненні да “недатыкальных” сілавікоў. У такой сітуацыі ўсе беларускія праваабарончыя арганізацыі прызналі хлопцаў палітвязнямі.\nІншага моладзевага актывіста, маладафронтаўца Піліпа Шаўрова, мяркуючы па развіцці сітуацыі, таксама чакае жорсткая рэпрэсія. На гэты раз за ідэалагічную “дыверсію”. Шаўроў здзейсніў перформанс пратэсту, пафарбаваўшы рукі помніка Пушкіну ў чырвоны колер. Маладзёну рэальна пагражае да трох гадоў турмы, хоць ягоны ўчынак цягне не больш чым на “дробнае хуліганства”. Пры тым Шаўрова падазраваюць яшчэ ў псаванні помніка міліцыянтам. Словам, быў бы чалавек, а асаблівай ягоную крымінальную справу зрабіць пастараюцца.\nУ Расеі, якая выкарміла мінскі рэжым і чвэрць стагоддзя падтрымлівала яго, на мінулым тыдні адбылася яшчэ больш рэзанансная справа. Там прыдумалі цэлую тэрарыстычную арганізацыю. У горадзе Пенза доблесныя чэкісты выявілі групоўку маладых і крыху старэйшых людзей, якія дазволілі сабе гуляць у пейнтбол, а таксама абмяркоўваць патэнцыйную сітуацыю, калі становішча ў Маскве дасягне нечага падобнага да ўкраінскага Майдану. Следства ў выніку назвала гэтую супольнасць “Сеть”, знайшло нібыта філіялы арганізацыі і ў Беларусі. Цягам працэсу, які здзекліва называецца “следствам”, арыштаваных катавалі. Ну а прысуды ўразілі нават тых, хто ўжо перастаў здзіўляцца – сем чалавек па некалькіх артыкулах засуджаны да турмы ад 6 да 18 гадоў. Расейскі рэжым і яго менскі атожылак нібы спаборнічаюць паміж сабой у жорсткасці пакаранняў. І тут не трэба ілюзій – знішчэнне свабоды і таптанне законнасці дзеля захавання неабмежаванай улады – альфа і амега, галоўная сутнасць гэтых рэжымаў.\n19.02.2020 Тэгі: Блог, Уладзімір Хільмановіч, Іван Комар, Мікіта Емельянаў


Малахіі 1 / Беларускі пераклад (В. Сёмухі) | Біблія Онлайн\nКніга прарока Малахіі, разьдзел 1 Малахіі, раз 1\nКніга Малахіі 1Малахіі 1\nЯ палюбіў вас, кажа Гасподзь. А вы кажаце: «у чым явіў Ты любоў да нас?» - Ці ж Ісаў ня брат Якаву? кажа Гасподзь; і аднак жа Я палюбіў Якава,


Як на пошце атрымліваць пасылку з "Аліэкспрэс": пакрокавая інструкцыя і рэкамендацыі\n"Аліэкспрэс" - інтэрнэт-гіпермаркет, аб якім ведаюць па ўсім свеце. З кожным годам сайт толькі набірае папулярнасць у людзей з усяго свету, а колькасць замоваў толькі павялічваецца.\nАднак для тых, хто ні разу не рабіў заказ, застаецца актуальным пытанне аб тым, як на пошце атрымліваць пасылку з "Аліэкспрэс".\nДзякуючы танным цэнах і бясплатнай дастаўцы (у многіх выпадках) людзі гатовыя заказваць там абсалютна розныя тавары. Самыя актыўныя і разбіраюцца ў гэтым карыстальнікі нават зарабляюць грошы, заказваючы на сайце тавары па зусім нізкіх коштах і прадаючы іх з выгадай для сябе. Пры гэтым грамадзяне, якія даведаюцца аб сайце, часта баяцца зрабіць заказ, бо не ўпэўненыя, што пасылку ім дашлюць, або сумняюцца ў якасці тавару, а то і зусім не ведаюць, як яе атрымаць, колькі чакаць і падобнае. Паспрабуем разабраць наглядна, як на пошце атрымліваць пасылку з "Аліэкспрэс".\nШто такое "Алиэкпресс"?\n"Аліэкспрэс" - інтэрнэт-крама, на якім прадаецца мноства тавараў оптам і ў розніцу па танных цэнах. Ўваходзіць у яго склад таксама Alibaba Group - кітайская публічная кампанія, якая займаецца інтэрнэт-камерцыяй.\nМенавіта наяўнасць гэтак далёкага адлегласці ад вытворцы прымушае многіх пакупнікоў у Расіі задавацца пытаннем аб тым, як і дзе атрымаць пасылку з "Аліэкспрэс".\nЦэны на любыя катэгорыі тавараў сапраўды выгадныя. Гандаль з сайта ажыццяўляюць розныя кампаніі, якія прадаюць пазіцыі наўпрост, таму кошты на іх ніжэй, чым у крамах, якія звычайна працуюць з вялікімі аб'ёмамі, а аплачваюць часцей за ўсё і транспарціроўку, і пошліну.\nSamsung ML-2160 – выдатны лазерны прынтэр пачатковага ўзроўню\nНізкі кошт у спалучэнні з добрымі тэхнічнымі характарыстыкамі робіць Samsung ML-2160 адным з лепшых рашэнняў у сегменце лазерных друкарак эканом-класа. Да плюсаў такой мадэлі перыферыйнага друкавалай рашэнні ставяцца вялікі аб'ём друку і высокую хутк...\nМадэм "МТС Канэкт": мадэмы, драйвера, тарыфы, усталёўка і налада\nУсе мы ведаем, што аператары мабільнай сувязі нярэдка, акрамя асноўных тэлекамунікацыйных паслуг, прасоўваюць таксама тэхналагічныя прадукты. Гэта могуць быць, напрыклад, мабільныя тэлефоны або мадэмы сувязі, выпушчаныя пад заказ кампаніі-аператара і...\nДзе ўзяць надзейны тэлефон у металічным корпусе?\nТэлефон у металічным корпусе не такая ўжо і вялікая рэдкасць на сённяшні дзень. Родапачынальнікам гэтай серыі прылад з'яўляецца фінская кампанія Nokia. Яна першай выпусціла мабільнік у такім варыянце. Яе паспяховы вопыт прывёў да таго, што многія выт...\nТакім чынам, вы сапраўды можаце ажыццявіць куплю з сайта па вельмі нізкім і выгадным цэнах. Да таго ж не варта забываць, што можна сустрэць тавары са зніжкамі да 90 % - гэта абяцае відавочную выгаду. Цяпер непасрэдна разбяром, як правільна атрымаць пасылку з "Аліэкспрэс".\nКрок першы: робім заказ\nПерш чым задавацца пытаннем аб тым, як на пошце атрымліваць пасылку з "Аліэкспрэс", трэба разабрацца ў правільнасці першага кроку. Выбраўшы тавар на сайце, мы не зможам проста так ажыццявіць заказ. Вядома ж, для гэтага трэба зарэгістраваць свой профіль, дзе цалкам і правільна паказаць фактычны адрас пражывання, каб вы маглі атрымліваць абвесткі, калі ваш заказ прыйдзе ў аддзяленне "Пошты Расеі". Пасля працэдуры рэгістрацыі, запаўнення профілю вы можаце прыступіць да выбару, які спадабаўся тавару, паглядзець яго характарыстыкі. На сайце даступны пераклад на рускую мову. Таксама абавязкова трэба пачытаць водгукі і каментары пакупнікоў (гэта дапаможа зразумець, ці варта купляць тавар за гэтыя грошы і колькі прыкладна чакаць яго дастаўкі). Акрамя іншага, можна ўбачыць на фота тавар такім, якім ён выглядае ў рэчаіснасці (яго часта выкладваюць атрымалі пасылку).\nДастаўка многіх тавараў на сайце бясплатная, у чым велізарная карысць крамы. У сувязі з гэтым ён і карыстаецца такой папулярнасцю. Варта быць уважлівым, каб выпадкова не замовіць тавар з платнай дастаўкай, паколькі яе кошт можа быць даволі вялікі. Калі вас усё задавальняе, выбіраеце колер і колькасць, затым пацвярджаеце куплю і аплачваеце яе. Тавары на "Аліэкспрэс" аплачваюцца адразу - такая сістэма, аднак далей пагаворым аб тым, як вярнуць грошы, калі тавар не прыйдзе альбо будзе пашкоджаны.\nКрок другі: пацверджанне і чаканне замовы\nМы падыходзім да галоўнага пытання аб тым, як атрымаць пасылку з "Аліэкспрэс" на пошце, праз які час гэта адбудзецца і ці трэба што-небудзь аплачваць пры атрыманні. Як было сказана, дастаўка ў большасці выпадкаў бясплатная, яна ажыццяўляецца службай, якая знаходзіцца на тэрыторыі Кітая, а ў Расіі тавар пераходзіць у рукі "EMS Пошта Расіі". Трэба прызнаць, што тавар з сайта ідзе даволі доўга - ад 15 да 45 дзен, таму калі вы заказвае нейкую рэч у падарунак, лепш зрабіць гэта загадзя, інакш можна спазніцца. Пасля аплаты замовы на сайце, вам прыйдзе пацверджанне, што прадавец адправіў ваш заказ, і пасля гэтага можна адсочваць, дзе ён знаходзіцца і меркаваць, праз які час будзе дастаўлены. Сістэма абнаўляе дадзеныя аб замовіць тавары кожныя 4-7 дзён, таму пакупнік будзе мець уяўленне, дзе знаходзіцца тавар.\nКрок трэці: атрыманне заказу\nМногія пытаюцца: "Як атрымаць пасылку з "Аліэкспрэс" на пошце?" На самай справе ўсё вельмі проста. Трэба прыйсці ў аддзяленне "Пошты Расеі", прадаставіць пашпарт і забраць сваю куплю. Паведамлення аб тым, што ваш заказ прыйшоў у аддзяленне пошты, паштальён разносіць. Аднак у сілу розных прычын гэтага можа і не адбыцца. Таму калі вы бачыце на сайце, што тавар ужо ў вашай вобласці (раёне), але даўно няма абнаўлення аб яго месцазнаходжанні, то ён, магчыма, ужо на месцы. Можна скарыстацца і такой сістэмай, як пошта IML. Як атрымаць пасылкі з "Аліэкспрэс", ведаюць нямногія, і гэты факт палохае пры замове тавару новых карыстальнікаў інтэрнэт-крамы. Атрыманне заказу - прыемны крок, аднак ёсць пэўныя нюансы.\nАпошні крок: агляд тавару і пацвярджэнне\nПры атрыманнізамовы існуюць важныя правілы, якія лепш выконваць, каб потым не ўзнікла праблем з вяртаннем і прэтэнзій да прадаўцу. Па-першае, калі вы бачыце, што ўпакоўка з таварам злёгку пашкоджаная, то тут жа на месцы адмаўляйцеся ад яго атрымання. Па-другое, каб потым даказаць прадаўцу безгрунтоўнасць тавару, лепш засняць на відэа, як вы вскрываете пакет і аглядаеце тавар, праверыць яго працаздольнасць, калі гэта электроніка і г. д.\nНавошта гэта трэба? Праблема ў тым, што калі купля вас не задаволіць і паўстане неабходнасць яе вярнуць, то непазбежны спрэчка з прадаўцом. Пакупнік абавязкова павінен паказаць прычыну, па якой патрабуе вяртання грошай і гатовы вярнуць тавар назад. Такія выпадкі рэдкія для дадзенага інтэрнэт-крамы, паколькі тавары там звычайна танныя, а за такую цану чалавек не стане марнаваць грошы, каб іх вяртаць. Бо за вяртанне тавару прыйдзецца плаціць асабіста. Гэта нятанна і нявыгадна. Калі ж вас усё задаволіла, то варта пацвердзіць атрыманне заказу ў сваім профілі і пажадана пакінуць водгук з тымі ж фотаздымкамі, каб іншыя людзі ведалі, ці варта рабіць заказ ў гэтага прадаўца, ці адпавядае кошт якасці. Такім чынам, мы паспрабавалі разабрацца, як на пошце атрымліваць пасылку з "Аліэкспрэс". Рабіце заказы, радуйцеся пакупак і будзьце ўважлівыя.\nНалада інтэрнэту МТС на Андроіда ўручную і аўтаматычна\nУ рамках дадзенага артыкула пакрокава апісана налада інтэрнэту МТС на Андроіда. У большасці выпадкаў гэтая працэдура адбываецца аўтаматычна пры першым уключэнні прылады. Асноўная перавага ў гэтым – мінімальны ўплыў карысталь...\nSamsung 5610: фота, цэны і водгукі турыстаў\nЧым-то асаблівым, на першы погляд, не можа пахваліцца Samsung 5610, але на самой справе гэта не так. Гэта выдатны мабільны тэлефон у металічным корпусе і з выдатнай камерай, якая дазваляе рабіць неперасягненыя фотаздымкі.Апаратныя...\nЯкая лямпачка лепш - святлодыедным або энергазберагальная? Апісанне, характарыстыкі\nУ Еўропе нават на побытавым узроўні даўно не сустракаюцца традыцыйныя лямпы напальвання. Іх замяняюць люмінесцэнтныя або святлодыёдныя аналагі, якія пераўзыходзяць састарэлыя крыніцы святла па мностве паказчыкаў. У Расіі працэс аб...


Единственная газета для инвалидов в Беларуси - Субяседнікі яго душы – пейзажы, бэз і натхненне\nПонедельник, 24 09 2018, 07:17\nПятница, 15.06.2018 11:48. Рубрика: Актуально, В Беларуси, Выставки, Творчество\nДзякуючы падтрымцы сяброў і дапамозе загадчыцы бібліятэкі Алены Калейнік адкрыццё выставы Дзмітрыя Лазавога ўсё ж такі адбылося.\nДзмітрый – удзельнік студыі «Палітра радасці». Спачатку «Палітра радасці» стваралася як студыя мастацтваў. А пасля да яе далучыўся і паэтычны клуб, які ўзначаліў Эдуард Дубянецкі. На адкрыцці выставы Эдуард пажадаў Дзмітрыю быць больш смелым. А гэтае пажаданне можна аднесці да ўсіх творчых людзей.\nКіраўнік студыі «Палітра радасці» Ганна Гадзірава адзначыла, што працы Дзмітрыя ацаніла нават мастацтвазнаўца Таццяна Гаранская.\nСам Дзмітрый захапляецца тэхнікай мастакоў-рэалістаў. Асабліва ён любіць Рэмбранта.\n«Бывае, праходзяць дні. І ты праходзіш пасярод гэтых дзён. І ўсё вакол – шэрае, – падзялілася сваімі ўражаннямі мастачка Святлана Пятручык. – А раптам сустракаешся з такімі людзьмі, як Дзіма, – і прыходзіць святло. Глядзіш на яго карціны – і адчуваецца любоў да класікі, да Рэмбранта. Кожны чалавек – гэта цудоўны свет, які трэба адкрыць. Мы нядаўна адкрылі для сябе, што Дзіма малюе яшчэ эскізы храмаў. І мы вельмі спадзяемся, што ў нас хутка будзе сумесная выстава з храмамі».\nУнесці сваю атмасферу на выставу прыйшлі і паэты, сябры паэтычнага клуба пры студыі «Палітра радасці».\nНаталля Казакевіч з дадзеным ёй акторскім майстэрствам прачытала ўласныя вершы, а пасля – вершы Рыгора Бяспалага.\nГанна Прыёмка прычытала свае вершы і невялікае апавяданне, якое нядаўна было надрукавана ў часопісе «Гаспадыня».\n« «Заліўнога дажджу дай нам, Божа!»\n«Мечты сбываются» в Несвиже »


Толькі нябачнае ў цемрадзі мора ніяк не супакойвалася. Яно шумела, гуло, спявала. Пра што?\nСпампаваць 76.98 Kb.\nНазва Толькі нябачнае ў цемрадзі мора ніяк не супакойвалася. Яно шумела, гуло, спявала. Пра што?\nПамер 76.98 Kb.\nАдно за адным згасалі вокны ў дамах прыціхлага гарадка. Ялта ахінулася чорным вэлюмам. Як удавіца пасля нядаўняга пахавання. Толькі нябачнае ў цемрадзі мора ніяк не супакойвалася. Яно шумела, гуло, спявала. Пра што? Пра вечнасць сусвету і імгненнасць зямнога жыцця? Хто ведае! Нават паэту не дадзена разгадаць сэнс гэтай несканчонай, як сам сусвет, песні. То сцішанай да ледзь чутнага шэпту, то гучнай, як крык адчаю, то грознай, як мяцежны набат.\nГолас мора не даваў Максіму заснуць. А ці толькі голас мора? Хутчэй, можа, той пякучы боль, які каторы ўжо дзень не аціхае ў ягоных грудзях, расцякаецца па ўсім целе, вырываецца вонкі ўдушным кашлем... 3 крывёю... I што гэта за насланнё на іх сям'ю? За што такое пакаранне?.. Маці памерла ад сухотаў, калі яму было ўсяго пяць гадочкаў. Потым не стала малодшага брата Шурыка. За ім пайшоў і старэйшы — Вадзім... Вось і ягоная чарга наблізілася. Максім адчуваў гэта. Разумеў. Усведамляў. I не баяўся. Але на душы рабілася яшчэ больш маркотна. Адна толькі ўцеха засталася — кніжка. Першы зборнічак вершаў "Вянок".\nМаксім пацягнуўся рукой да крэсла, што стаяла пры ложку. Ён заўсёды пакідаў на ноч кніжку побач. Як маці любімае дзіцятка сваё. Пяшчотна дакрануўся да вокладкі. Усміхнуўся сам сабе. Прашаптаў засмяглымі вуснамі нядаўна прыйшоўшыя радкі:\n"Дзе я ўміраю... Дзе я ўміраю..." А можа... Вось жа як быццам адступаецца боль. I кашаль не раздзірае грудзі. Суняўся нарэшце. Калі б яшчэ і гарачка адступілася...\nЯму нясцерпна захацелася дыхнуць свежага паветра. Ён з намаганнем узняўся з мулкага ложка. Абапіраючыся на спінку крэсла, на край стала, паціху пасунуўся да балкона. Дзякуй Богу, нядаўнія надакучлівыя дажджы пайшлі некуды за горы. I пранізлівы вецер, стомлены аднастайным заняткам, улёгся адпачываць у прыбярэжных скалах. Адно толькі мора не ведала супакою. Вось і цяпер яно заглушала гудам сваім шапаценне маладой лістоты ў садзе, што рос вакол дома, перакрывала саланавата-вільготным духам водар нядаўна расцвілых ружаў гаспадарскага кветніка.\nHi лістоты, ні ружаў ён не мог разгледзець у няўглядным змроку паўднёвай ночы. А мора — чуў. Яно цяжка варочалася, шумна ўздыхала — неспакойнае, нечым незадаволенае мора. Чужое... Няроднае...\nСябры, праводзячы Максіма да вакзала, казалі:\n— Там, на поўдні, ля мора, ты акрыяеш, набярэшся сілаў і вернешся. Мы будзем чакаць цябе...\nЯкія гэта цудоўныя, шчырыя людзі! Змітрок Бядуля з усімі сваімі сёстрамі, Людвіка Сівіцкая, ці Зоська Верас, як падпісвалася яна пад вершамі і апавяданнямі, усе, з кім разам шчыраваў ён цэлых пяць месяцаў, памагаючы бежанцам. Вайна, бязлітасная вайна гнала людзей з захаду на ўсход, сарваўшы з родных мясцін, як птушак з абжытых гнёздаў. Іх трэба было ратаваць, не даць памерці з голаду і холаду, памагчы выбрацца з прыфрантавога Менска, падацца далей... Ён адмовіўся ад сваёй мізэрнай цукровай "пайкі". Пакідаў яе бежанскім дзецям. А сам усё занепадаў і занепадаў здароўем...\nЁн пакідаў свой любы горад, у якім нарадзіўся і з якім так мала бачыўся, сярод зімы, калі гулі ў наваколлі лютаўскія завеі...\nТут такія радкі не маглі б нарадзіцца. Тут такога не бывае... О, калі б мог ён зараз апынуцца там, у Менску... ці ў Ракуцёўшчыне... дзе так многа напісалася... дзе так лёгка дыхалася... дзе так вольна гучала родная мова!.. Родная — ды загнаная ў падполле афіцыйнымі ўладамі. Родная — ды авалодваць якою яму давялося напачатку па кнігах. Удалечыні ад тых краёў, дзе яна, як вечная крыніца гаючай вады, ніколі не вымярзала да дна. Не магла вымерзнуць. Ані ў якія маразы. I не вымерзне! Не вымерзне! Да сканчэння свету!..\nА мора ўсё гуло. Чужое, няроднае мора. Але ў гудзе ягоным яму раптам пачулася нешта дужа знаёмае, неверагодна блізкае:\nЯму нават здалося, што з вышыні свайго другога паверха выразна бачыць скрозь густую цемру белую пену на грабянях непакорных хваляў... Не стрымаць, не ўтаймаваць гэтыя хвалі, што гоняць ад яго сон сярод ночы...\nГоняць... сон... А ці не спіць, ці не трызніць ён, стоячы на балконе? Інакш як бы ён мог улавіць у заглушаным гудам моры і нячутным пошуме лістоты такое мілагучнае імя — Вераніка?\nЦі была яна ў ягоным жыцці — сапраўдная Вераніка? Ці гэта толькі мройная ўяўнасць, пакліканая ў верш выпадкова ўбачаным у парку надпісам на дрэве?\nI толькі надпіс — Вераніка...\nТолькі надпіс. Выразаны нажом на кары.\nУ жыцці яе не было. У жыцці ён памятае адну толькі Вераніку. Маленькую пляменніцу добрага сябра і цёзкі — Максіма Дзябольскага. А можа... можа, пад гэтым імем крыецца ўсё тая ж Аня?.. Анечка?.. Ганна Какуева?.. Ён кахаў яе. Ён прысвячаў ёй вершы. Яна так хораша іграла на піяніна. У яе быў талент. Сапраўдны талент. I такія звабныя, такія пяшчотныя вочы... Але ўсе блізкія яе, нават проста знаёмыя былі супраць іх сустрэч...\n"Можа, гэта і да лепшага, што мы рассталіся, — падумалася зараз Максіму. — Інакш..."\nІнакш іхніх дзяцей мог бы напаткаць горкі лёс яго самога. Хвароба. Невылечная хвароба.\nСябры спадзяваліся, што чарнаморскае паветра калі не вылечыць, дык хоць адновіць жыццёвыя сілы. Грошы сабралі на дарогу. Хоць і самі мелі ў іх патрэбу...\nНе. Не вылечыла Ялта.\nI сілы не аднавіла.\nА неўзабаве пачнецца спёка.\nЭх, вярнуцца б на Бацькаўшчыну! Хоць раз яшчэ ўбачыць сціплыя і такія мілыя, як сама Беларусь, веснавыя пралескі! Дачакацца васількоў у жыце... Якое гэта дзівоснае спалучэнне — васількі і жыта! Неба і хлеб. "...Добра быць коласам; але шчаслівы той, каму давялося быць васільком. Бо нашто каласы, калі няма васількоў?"\n— Гэта з майго ж "Апокрыфа", — узгадаў Максім. — А хто ж я сам — васілёк ці колас?\nI адказаў сам сабе з пакутлівай усмешкай:\n— Hi тое, напэўна, ні другое. Я, хутчэй за ўсё, той самы Страцім-лебедзь, што загінуў у водах вялікага патопу... Як ён у птушынай драбязы, што насела на яго, прашу я ў сваіх сухотаў:\nДайце вы крылам, гэй, шырэй ўзмахнуць!..\nДы хіба прыслухаецца, хіба злітасцівіцца хвароба? Не прыслухаецца. Не злітасцівіцца...\nКрыллі ўрэшце падламіліся,\nУдушлівы кашаль нечакана зноў падступіў пад самае горла. У грудзях невыносна засмылела. I ў вачах сапраўды пацямнела...\nМаксім ацёр насоўкаю вусны. На белай насоўцы застаўся чырвоны след.\n— Вось і я не пакіну патомкаў, — падумалася яму. I зноў так захацелася на Радзіму, на Беларусь. Але як выбрацца адсюль? Аднаму... Зусім аднаму... Без блізкіх... Без сяброў...\nАдольваючы неймаверную слабасць, што разлівалася па ўсім целе, ён вярнуўся ў пакой. I раптам... раптам адчуў такі жаданы, такі вабны і родны водар лясной паляны. Гэтак могуць пахнуць толькі суніцы!.. I ўспомніў. Учора ранічкай гаспадыня, нарэзаўшы ружаў на продаж, паднялася да яго.\n— Ці не прынесці вам чаго паесці?\nЕсці яму каторы ўжо дзень зусім не хацелася. Але...\n— Вось каб суніцаў, — нясмела папрасіў ён.\nI яна прынесла кубачак суніцаў. Хоць і скнарыстая была. У халодныя дні нават на паліве эканомію наганяла. А тут — прынесла...\nТрэба выбірацца! Трэба выбірацца адсюль! Але як? Можа, бацьку напісаць?..\nЁн запаліў газоўку. Падсунуў крэсла да стала. Узяў пяро. Пісаць было цяжка. I пальцы дрэнна слухаліся. I выдаваць свой настрой не хацелася. Не такія цёплыя былі адносіны з бацькам.\nI ўсё-такі ён пісаў... Пісаў па-руску. Інакш бацька мог успрыняць не так, як трэба. Мог нават і пакрыўдзіцца.\n"...Здравствуй, старый воробей. Молодому воробью плохо", — клаліся на паперу няроўныя радкі.\nМаксім спадзяваўся, што, атрымаўшы ліст, бацька ўсё ж прыедзе да яго.\nЛіст адняў столькі сілаў, што Максім так і не дапісаў яго. Узяў сунічку з кубка. Пасмакаваў. Бяссільна апусціўся на абрыдлы ложак. Адзінае, што ён змог, — пацягнуцца рукой да кніжкі...\nРаніцай мора нарэшце супакоілася. Гаспадыня, падняўшыся на другі паверх, глянула на кватаранта і адразу зразумела: усё. Ён быў у яе не першы. Але гэты нечым адрозніваўся ад тых, іншых. Яна сама не ўсведамляла — чым. Вось і зараз ён ляжаў такі заспакоены, без слядоў пакуты на твары. Крыху нават усмешлівы. А рука прыціскала да грудзей кніжку з кароткай назваю — "Вянок"...\nЦі на пахаванне вянок? Ці на славу?\nМы ўжо ведаем — на славу. На славу сабе. На славу свайму народу.\nГэтыя думкі, гэтыя ўяўленні ўзніклі ў мяне больш як дзесяць гадоў таму, калі мы разам з жонкай блукалі па гарыстых ваколіцах Ялты ў пошуках могілак, на якіх пахаваны наш славуты паэт. Тады ж нарадзіўся і верш...\nшто сонцам паўднёвым прагрэты, над морам,\nля самага ўскрайку зямлі,\nмы доўга шукалі прытулак паэта,\nі ледзьве знайшлі. Маўчаў ён.\nГлядзеў невідушча ў прастору.\nНібыта ў музыкі, навостраны слых.\nI пошум далёкі спічастага бору\nпачуўся з-за пошуму хваляў сівых.\nI тупат глухі старадаўняй пагоні.\nI ў снежную вею званцы пад дугой.\nА сонца кацілася мору ва ўлонне:\nI поўніўся позірк паэта тугой.\nСказаць бы яму,\nабудзіўшы з нябыту,\nхоць голас, як вецер, раптоўна аціх:\n— Ты ведаеш?\nПесні Твае не забыты —\nпра зорку Венеру, пра слуцкіх ткачых.\nТут цёплае мора.\nдля хворага лепшых не знойдзеш умоў.\nА ўсё-ткі — чужына.\nНе баўся, паэце.\nВяртайся, паэце! I ты пераканаешся, што не загінуў Страцім-лебедзь. Праз твае вершы, праз тваю неўміручую душу ён мае безліч патомкаў, безліч нашчадкаў. I будзе жыць заўжды.\nІран І Сярэдняя Азія\nМіжземнае мора; б. Чорнае мора; в. Аравійскае мора; г. Чырвонае мора; д. Каспійскае мора\nЗрэшты, расказвае ён пра ваеннае ліхалецце І выпрабаванні, што выпалі на ягоную долю, для нас – тых, хто ведае пра вайну толькі з...\nКанспекты дапаможных матэрыялаў для катэхезаў\nВыхаванне павагі да Святога Пісання, таму, што яно з’яўляецца кнігай, у якой Пан Бог адкрываецца чалавеку І гаворыць яму аб сваёй...\nНіяк не можа заснуць Ядвіся\nАж шыбы звіняць, калі сатрасаюць дубы сваё лісце. Гудзіць у коміне вецер, прадзіраецца ў шчыліны сцен, аж за самыя ногі хапае Ядвісю....


Ад часу Алімпіяды ў Сыднэі нямала яскравых беларускіх спартоўцаў і трэнэраў перайшлі пад сьцягі іншых алімпійскіх зборных\n27 ліпень 2004, 11:58\nІгар Карней, Менск Міграцыя атлетаў – справа звычайная для сучаснага спорту. Часам нават адмыслоўцы блытаюцца, за якую краіну цяпер выступае той ці іншы спартовец. Фінансава выгодныя кантракты, лепшыя ўмовы падрыхтоўкі, асабістыя праблемы (прыкладам, зьвязаныя са шлюбам і пераменай месца жыхарства) урэшце вырашаюць і праблему грамадзянства. А ўсьлед за ёй і сьцяг, пад якім будзе выступаць на ўсясьветных, кантынэнтальных ці алімпійскіх спаборніцтвах.\nЦі шмат ужо вядомых спартоўцаў згубіла Беларусь напярэдадні гэтай Алімпіяды? Каго з былых грамадзянаў Беларусі пабачыць сьвет на арэнах Афінаў пад сьцягамі іншых краінаў?\nАд моманту апошняй Алімпіяды ў Сыднэі Беларусь страціла нямала яскравых спартоўцаў. Прызёрка тых Гульняў, былы лідэр каманды ў кулявой стральбе Лаліта Яўглеўская, а таксама скакун з шастом Дзьмітрый Маркаў акліматызаваліся ў Аўстраліі. Шматборца Эдуард Хамяляйнен цяпер выступіць за Фінляндыю, а лёгкаатлетка Анжэла Атрошчанка – за Турэччыну. Да алімпійскіх вышыняў узьняўся ў Расеі гандбаліст менскага Аляксандар Тучкін, і гэта ж паспрабуе сёлета зрабіць баскетбаліст Валеры Дайнэка.\nНатуральна, чалавек мае права на выбар месца жыхарства, тым болей, калі гаворка ідзе пра пошук спрыяльных умоваў зрабіць кар’еру. І сёньня ніхто нікога ўжо не вінаваціць у непатрыятызме. Патрыятызм спартоўцы нярэдка залежыць ад ступені ягонай запатрабаванасьці роднай дзяржавай. Маці бронзавай прызёркі Алімпійскіх гульняў у Сыднэі Лаліты Яўглеўскай, якая засталася жыць у Аўстраліі адразу ж пасьля Алімпіяды-2000, Іна Аляксандраўна, пацьвярджае, што ейная дачка аказалася непатрэбнай беларускаму спорту.\n(Іна Аляксандраўна: ) “Яна хацела падпісаць кантракт зь беларускай камандай, але раптам тут замітусіліся: ці то грошай няма яе выклікаць сюды, ці то баяліся, што будуць плаціць, а яна ня будзе тут трэніравацца і дрэнна за Беларусь выступіць. Але Лаліта вельмі добрасумленны чалавек і абавязкова выступала б за Беларусь. Таму, як мне здаецца,“пракінулі” яе тут. А ў Аўстраліі, у сваю чаргу, ёй таксама сказалі: грамадзянства далі – выступай за нас. Але тыя ж расейцы ў бальшыні жывуць за мяжой, але калі Расея прапануе, яны згаджаюцца выступаць на буйных спаборніцтвах за сваю радзіму. А нашыя… Ну, Бог зь імі, няхай “зоркамі” раскідваюцца”.\nАд’яжджаюць ня толькі і нават ня столькі спартоўцы, колькі трэнеры. Напярэдадні я паспрабаваў вызначыць геаграфію пастаяннай ці часовай прысутнасьці беларускіх трэнераў па-за межамі Беларусі. Малюнак атрымаўся вельмі стракаты: ЗША, Нямеччына, Ізраіль, Саудаўская Арабія, Катар, Індыя, Паўдзённа-Афрыканская рэспубліка. Натуральна, што перамагаць яны вучаць не беларусаў.\nЦяперашні “амэрыканец”, шасьціразовы алімпійскі чэмпіён гімнаст Віталь Шчэрба трэніруе сваіх новых суайчыньнікаў. Фэхтавальшчык Уладзімер Юфераў – швэдаў. Трэнэр гімнастаў Тамара Бяляева болей за 10 гадоў адпрацавала ў Паўдзённай Афрыцы. Сяргей Яўглеўскі – колісь лепшы беларускі збройнік (асоба, якая адказвае за падрыхтоўку кулявой зброі да спаборніцтваў), цяпер – трэнэр нацыянальнай зборнай Аўстраліі ў кулявой стральбе. У камандзе і ягоная жонка, Лаліта. Маці Лаліты і цешча Сяргея, як і тады, калі дзеці былі ў зборнай Беларусі, сёлета гэтаксама будзе перажываць за іх, новасьпечаных аўстралійцаў.\n(Іна Аляксандраўна: ) “Мяне сьцягі зусім не цікавяць. Натуральна, я за Лаліту буду хвалявацца як за дачку. Якая б ні была краіна, няхай ёй ня родная, але і яна, і Сяргей, і дзеці там жывуць. Лаліта там “зорка”. У яе галоўная ўзнагарода чэмпіёнкі Аўстраліі – “залатая куля”. Там ёй такія сустрэчы ладзяць на дзяржаўным узроўні, што яна кажа: у Беларусі ніводзін з алімпійцаў нічога падобнага ня ўбачыць. У нас падзея прайшла, некалькі словаў прэса скажа, і ўсё. А там уся краіна перажывае, увесь народ. А ў нас можа ўсё так ад таго, што бедная краіна – што тут зробіш?”.\nНатуральна, што пакідаюць свае краіны спартоўцы зь бяднейшых краінаў. Гэта стала тэндэнцыяй для краінаў былога СССР. У часе апошняга візыту ў Менск цяпер швэдзкі трэнэр у фэхтаваньні Ўладзімер Юфераў казаў: калі ён трапляе на буйныя міжнародныя спаборніцтвы, то яго не пакідае пачуцьцё, што трапіў на першынства СССР. Усюды – знаёмыя твары. Толькі вось сьцягі – іншыя.