Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка пабываў з рабочым візітам у Казахстане, дзе праходзіла пасяджэнне Вышэйшага Еўразійскага эканамічнага савета\nБар’еры замінаюць справе?\nОпубликовано: 05.07.2016 14:46:40\nТады іх трэба здымаць\nНа пасяджэнні Вышэйшага Еўразійскага эканамічнага савета\nПерагаворы кіраўнікоў дзяржаў былі прысвечаны тэмам паглыблення эканамічных адносінаў ЕАЭС з трэцімі краінамі і ключавымі інтэграцыйнымі аб’яднаннямі. Для нашай краіны асаблівую актуальнасць мелі пытанні канцэпцыі фарміравання ў ЕАЭС агульных рынкаў газу, нафты і нафтапрадуктаў. Яны таксама былі ў парадку дня. Акрамя таго, да абмеркавання прапаноўваліся асноўныя арыенціры макраэканамічнай палітыкі дзяржаў — членаў ЕАЭС на 2016-2017 гады, рэалізацыя асноўных напрамкаў міжнароднай дзейнасці саюза.\nУ першы дзень візіту Аляксандр Лукашэнка сустрэўся са сваім казахстанскім калегам Нурсултанам Назарбаевым. Лейтматыў размовы заключаўся ў тым, што Мінску і Астане неабходна прыняць меры для пераадолення негатыўных тэндэнцый у гандлёва-эканамічным супрацоўніцтве. Так, на стан двухбаковага дзелавога ўзаемадзеяння аказваюць уплыў вядомыя фактары. Складаная сітуацыя на сусветных рынках, няпроста ідуць справы ў Расіі і Украіне. А гэта асноўныя гандлёвыя партнёры як для Беларусі, так і Казахстана. Але сяброўская размова двух прэзідэнтаў заўсёды прыносіла карысць. Нагадаўшы пра гэта, Аляксандр Лукашэнка ўпэўнена сказаў, што і на гэты раз сумесна будуць знойдзены дзейсныя інструменты пераадолення праблем. Галоўная задача на сёння — пераламаць тэндэнцыю зніжэння ўзаемнага тавараабароту. І ўслед за прэзідэнтамі, якія выяўляюць палітычную волю да надання большай дынамікі гандлёва-эканамічнаму супрацоўніцтву, сваё важкае слова павінны сказаць урады дзвюх краін. Дакладней, за імі ўжо не слова, а канкрэтная справа.\nЯшчэ адзін важны аспект супрацоўніцтва датычыцца навукова-тэхнічнай сферы. Прапаноў на гэты конт гучыць нямала. А канкрэтней з імі вызначыцца, лічыць Прэзідэнт Беларусі, варта да візіту ў Мінск Нурсултана Назарбаева.\n— Крызіс вечна не бывае, — адзначыў кіраўнік Казахстана. — Цяпер мы вядзём работу па далейшым стратэгічным супрацоўніцтве.\nШто датычыцца пашыраных сустрэч, то ў парадак дня саміту ЕАЭС у Астане было ўключана каля паўтара дзясятка пытанняў. І па кожным прынята рашэнне. Наогул, першы год работы аб’яднання пакінуў дваякае ўражанне. З аднаго боку, запусціўшы махавік інтэграцыі, нашым краінам удалося значна знізіць рызыкі і мінімізаваць негатыўныя наступствы глабальных узрушэнняў на сусветных рынках. З другога боку, на пляцоўцы ЕАЭС дагэтуль не ўдалося пазбавіцца ад бар’ераў і абмежаванняў ва ўзаемным гандлі. Аляксандр Лукашэнка прынцыпова абазначыў гэтую праблему перад сваімі калегамі.\nІнтэграцыя без агульнай эканамічнай прасторы — гэта нонсэнс. Ну як можна аб’ядноўвацца, пакідаючы за дужкамі пытанні фарміравання адзінага рынку вуглевадародаў, электраэнергіі, лекавых сродкаў, лібералізацыі транспартных паслуг. Але ж пра гэта ўсё, здаецца, дамовіліся, падпісваючы Дагавор аб ЕАЭС. Аднак па многіх пазіцыях далей размоў справа не скранулася. На жаль, пра безбар’ернае асяроддзе і роўныя эканамічныя ўмовы для дзяржаў-удзельніц пакуль даводзіцца толькі марыць. У выніку ўсе нясуць прамыя страты. Аляксандр Лукашэнка аргументаваў іх канкрэтнымі лічбамі.\n— У 2012 і 2013 гадах унутраны гандлёвы абарот саюза быў на ўзроўні 65 мільярдаў долараў, у 2015 годзе — усяго 45 мільярдаў. Як бы наша аб’яднанне ні эвалюцыяніравала (спачатку Мытны саюз, затым Адзіная эканамічная прастора і, нарэшце, Еўразійскі эканамічны саюз), колькасць выключэнняў і абмежаванняў ва ўзаемным гандлі не змянілася, так і засталася на ўзроўні шасці сотняў.\nУвогуле, ад перагавораў у Астане чакалі калі не прарыву, то хоць бы нейкага руху наперад у запаволеным працэсе. І, падаецца, дачакаліся. Прэзідэнты Беларусі, Расіі, Казахстана, Кыргызстана і Арменіі зацвердзілі канцэпцыю фарміравання агульных рынкаў нафты і нафтапрадуктаў да 2025 года. Сутнасць яе такая. Па-першае, энергетычныя кампаніі саюзных краін атрымаюць роўны недыскрымінацыйны доступ да нафтавай інфраструктуры партнёраў. Па-другое, змогуць закупляць нафту і нафтапрадукты без колькасных абмежаванняў па рыначнай цане і без экспартных пошлін. У наступным годзе прэзідэнты павінны зацвердзіць пакрокавую праграму рэалізацыі гэтай канцэпцыі, а затым падпісаць адпаведны дагавор. На такіх жа прынцыпах сфарміруюць і агульны рынак газу.\nУ Астане кіраўнікі дзяржаў адобрылі таксама Асноўныя арыенціры макраэканамічнай палітыкі на 2016 — 2017 гады. У ліку галоўных вылучылі тры паказчыкі: узровень інфляцыі, памер бюджэтнага дэфіцыту і знешняга доўгу. Па кожным з іх дамовіліся каардынаваць дзеянні, каб звесці да мінімуму адхіленне ад мэтавых прагнозаў.\nГалоўны пасыл праведзенага саміту — рухацца наперад трэба смялей і больш рашуча. Тым больш што ЕАЭС становіцца ўсё больш прывабнай структурай для іншых дзяржаў. Літаральна на днях Аляксандр Лукашэнка падпісаў закон аб свабодным гандлі паміж ЕАЭС і В’етнамам. На чарзе Кітай, Індыя, Сербія, Ізраіль, Іран ды іншыя краіны. Не выключана, што ў хуткім часе мы ўбачым на еўразійскай прасторы аналаг Трансціхаакіянскага партнёрства. Галоўнае — не ўпусціць свой шанц.\n— Ад канцэпцый да іх увасаблення ў жыццё шлях часам бывае вельмі доўгім. І прычынай гэтаму мы з’яўляемся самі. Нам трэба самім быць моцнымі, усяляк умацоўваць свой саюз. Тады нам лягчэй будзе весці дыялог і з Еўрапейскім саюзам, і з КНР, і з іншымі. Тады мы будзем моцнымі і будзем выступаць з адзіных пазіцый.\n— Мы робім чарговы крок да стварэння да 2025 года адзінага рынку вуглевадародаў, пра што шмат гаварылі і спрачаліся ў свой час. Падрыхтаваны адпаведныя дакументы, якія прадугледжваюць роўныя ўмовы канкурэнцыі на тэрыторыі ўсяго саюза, каб сукупны эфект у газавай галіне склаў больш за 1 мільярдаў долараў у год, а нафты — да 8 мільярдаў долараў штогод.\n— Аб’яднаны рынак ЕАЭС абавязаны стаць сувязным звяном паміж Усходам і Захадам. Свабоднае перамяшчэнне тавараў і паслуг у рамках нашага саюза адпавядае кітайскай ініцыятыве эканамічнага пояса Шаўковага шляху. Гэты праект убярэ ў сябе тыя сферы супрацоўніцтва, якія ўяўляюць эканамічную выгаду і ўзаемную цікавасць для нашых краін.


У французскай мове ёсць слова, запазычанае з беларускай геаграфіі. Пасля паходу Напалеона французы, калі хочуць сказаць, што надышоў поўны правал, фініш, трындзец, яны кажуць — «C'est la Bérézina». Француз Алан Коўп, які прыехаў у Беларусь правесці свой адпачынак, прызнаўся «Нашай Ніве», што за два тыдні ў Беларусі толькі двойчы прамовіў гэты выраз, першы раз, калі бачыў п’яных на вуліцы з самай раніцы, і другі, калі таксісты не выключалі гучную музыку ў таксі.\nАлан Коўп — французскі спявак, які паходзіць з Маўрыкія. Так склаўся лёс, што яго менеджарка, Вікторыя, беларуска.\nЯна пазнаёміла Алана са сваімі беларускімі сябрамі і запрасіла Алана на сваю радзіму, у Беларусь.\n«Я ўпершыню тут даведаўся, што ёсць такі музычны інструмент — цымбалы. Назаўсёды палюбіў паланэз Агінскага і льняныя вырабы», — прызнаецца француз.\nГэтыя беларускія льняныя лялькі паехалі разам з Аланам у Парыж.\nАлан Коўп расказвае, што яго палохалі тым, што беларусы не ветлівыя і ўсміхаюцца вельмі рэдка.\n«Я баяўся, што тут усе сур’ёзныя. І ведаеце, мае страхі спраўдзіліся. Але з той агаворкай, што мне больш падабаюцца шчырыя засяроджаныя беларусы, чым французы з ветлівай, але фальшывай усмешкай. І беларусы ўсё ж усміхаюцца, калі ты першы ўсміхнешся ім. Магчыма, мне ўсміхаліся таму, што ў вачах беларуса я маю экстрэмальна нетыповы выгляд: я вельмі смуглы і вельмі высокі. Мне нават аднойчы, калі я стаяў ля чыгуначнага пераезда, машыніст пагудзеў і памахаў рукой. Было вельмі прыемна», — кажа Алан.\nАлан прызнаецца, што быў нечакана здзіўлены і тым, што ў крамах амаль няма французскага віна.\n«Затое ёсць людзі, якія ўжо ў 11 раніцы моцна прынялі на грудзі. У Францыі, канечне, таксама такое здараецца, але ад Беларусі я гэтага чамусьці не чакаў», — усміхаецца Алан.\nЗдзівілі француза і таксісты.\n«Яны ў машыне галоўныя. І калі таксіст хоча слухаць музыку, ён будзе яе слухаць з максімальным гукам, не звяртаючы ўвагу на тое, што пасажыр супраць. Вось тут і даводзілася вымаўляць: «С'est la Bérézina», выраз, дарэчы, у Францыі папулярны і выкарыстоўваецца даволі часта», — кажа Алан.\nАле ў цэлым, Алан застаўся добрага ўражання ад Беларусі. Ён паспеў пабыць не толькі ў сталіцы, але завітаў і ў Дудуткі, Чэрвень і Краснае, што пад Маладзечнам.\n«Вам проста не перадаць, у якім я захапленні ад вашай краіны», — падсумаваў спявак з Францыі.\nНаталля Тур, фота з архіва Алана Коўпа\nПуцін назваў ідэю безвуглевадароднай энергетыкі небяспечнай для чалавецтва 17


“Беларусы ў ЗША” Вітаўта Кіпеля\nГалоўная » Навіны ЗБС "Бацькаўшчына" » “Беларусы ў ЗША” Вітаўта Кіпеля\nДата публікацыі: 16.05.2017\nДнямі ў серыі “Бібліятэка Бацькаўшчыны” МГА “Згуртаванне беларусаў свету “Бацькаўшчына” пабачыла свет другое выданне кнігі патрыярха беларускай эміграцыі на Захадзе Вітаўта Кіпеля “Беларусы ў ЗША”. Кніга ў больш як 600 старонак багата ілюстраваная, дапрацаваная і дапоўненая новай інфармацыяй з улікам апошніх двух дзясяткаў гадоў, што мінулі ад часу яе першага беларускага выдання ў 1993 г.\nПадрыхтоўка другога выдання заняла каля двух гадоў супольнай працы самога Вітаўта Кіпеля, архівіста Лявона Юрэвіча і маёй як рэдактара. Гэтае выданне стала асабліва важным для мяне як магчымасць выказаць павагу і падзяку чалавеку, якога бязмежна паважаю як асобу, як даследчыка, як беларуса.\nЯшчэ ў часе нашага працоўнага спаткання з Вітаўтам Кіпелем у снежні 2016 года, калі абмяркоўваліся дапаўненні і ілюстрацыі, я задала яму колькі пытанняў у сувязі з новым выданнем.\nНаталля Гардзіенка: Як узнікла ідэя напісаць кнігу пра беларусаў у ЗША?\nВітаўт Кіпель: Ідэя кнігі ўзнікла бадай з першага дня, як я прыехаў у Амерыку. Гэта былі каталіцкія Каляды 1955 года. Праз дзень ці два я пайшоў рэгістравацца ў бюракратычныя амерыканскія ўстановы і зразумеў, што чыноўнікі нічога не ведаюць пра беларусаў. Тады я скіраваўся ў бібліятэку, каб там нешта знайсці апублікаванае пра амерыканскіх беларусаў, і нічога не знайшоў. І я вырашыў, што трэба зрабіць адмысловую кнігу. Вось так думка нарадзілася, але было невядома, як яна рэалізуецца.\nХутка мне давялося выехаць у Балтымар і іншыя гарады працаваць, было вяселле, з’явіліся дзеці, але думку пра кнігу тым часам я не пакідаў, бо нідзе не мог знайсці публікацый пра беларусаў Амерыкі, і мяне гэта, прызнацца, злавала. Справа ў тым, што калі я прыехаў у ЗША і жыў некаторы час у Пасэйку (Нью-Джэрсі), дзе мае бацькі былі ад 1949 года, дык там беларуская мова была і каля царквы, і ў крамах, і асабліва каля гэтак званых “польскага народнага дома” і “рускага народнага дома”. Я бачыў, што беларусаў шмат, але пра іх нідзе не напісана. І гэта ўмацавала мяне ў думцы, што беларусы мусяць напісаць пра сябе самі, распавесці пра сябе амерыканцам.\nЗ цягам часу гэты намер умацоўваўся, і калі я затрымаўся на працу ў Нью-ёркскай публічнай бібліятэцы, то цвёрда вырашыў пачаць. У бібліятэцы былі даступныя газетныя матэрыялы, кнігі, і я стаў па кроплях збіраць матэрыял у розныя папкі пра “прыезд”, “пачаткі” і г.д. У часе збірання звестак пра людзей, якія прыехалі ў ЗША на пачатку ХХ стагоддзя, я ўбачыў, што яны былі далёка не першыя, а значна раней сюды таксама прыязджалі нашыя людзі. І тады кніга пашырыла першапачатковую задуму апісаць толькі эміграцыю ад пачатку ХХ ст. Я пайшоў у ранейшае, паўстала пытанне, а калі ж вестка пра Амерыку трапіла да нас у Беларусь, калі мы даведаліся пра Амерыку. Гэтак ішло пашырэнне ўжо самой тэмы. Вось так паступова і паўстала кніжка.\nДарэчы, я ад самага пачатку пісаў па-ангельску, бо думаў, што для Амерыкі гэтая кніга найбольш патрэбная, менавіта тут варта сказаць, што былі беларусы. Але потым змяніліся абставіны, і ў пачатку 1990-х гадоў з’явіўся добра падрыхтаваны перакладчык Сяргей Шупа, дзякуючы якому першым пабачыла свет менавіта беларускае выданне, у ЗША кніга выйшла ў 1999 годзе. Я быў вельмі задаволены, што якраз на Бацькаўшчыне кніга была ўпершыню апублікаваная.\nН. Г.: Былі іншыя беларусы, зацікаўлены ў тым, каб нешта збіраць пра суродзічаў у Амерыцы, ці гэта выключна Вашая ініцыятыва?\nВ. К.: Першы артыкул пра беларусаў Амерыкі аўтарства Сцяпана Бубешкі быў апублікаваны, здаецца, у 1921 годзе ў Вільні. Думаю, што былі і іншыя людзі, якія збіралі звесткі. Але сабраць матэрыял на кнігу, напэўна, у людзей проста не хапала цярпення, бо гэта нялёгкая справа, калі сапраўды нічога няма. Прыпушчаю, што ініцыятары, ахвотнікі былі, можа, у нейкіх архівах мы і знойдзем штосьці, але ніхто нічога большага не напісаў.\nН.Г.: Вашая кніга ў Беларусі ў 1993 г. стала адметнай з’яваю…\nВ.К.: Так, я быў вельмі задаволены з гэтага выдання. Я шмат ездзіў тады па Беларусі і, прыкладам, прыходзіш у раённую бібліятэку і бачыш, што там кніжка ёсць. Асабліва мне спадабалася падарожжа. Мы затрымаліся ў Дукоры, бо ехалі на нейкую імпрэзу, арганізаваную Беларускім дзяржаўным архівам-музеем літаратуры і мастацтва, Ганнай Запартыкай. І ў Дукоры мяне паклікалі ў бібліятэку выступіць, бо яны ведалі і мелі маю кнігу. Гэтак было і ў Слуцку, і ў Магілёве… гэта было прыемна.\nН.Г.: “Беларусы ў ЗША” некалі сталі своеасаблівым пачаткам навуковага эміграцыязнаўства ў Беларусі. У 1990-х гадах пайшоў працэс “адкрыцця” эміграцыі з боку метраполіі, нарадзілася вялікая цікавасць, пачалі з’яўляцца тэксты, прысвечаныя беларускай эміграцыі. І сёння ўжо багата, пра што напісана. Якія тэмы цяпер варта вывучаць у першую чаргу ў дачыненні да беларускай эміграцыі?\nВ.К.: Гэтая кніга сапраўды была першая даследчага профілю. Дзіўная была з’ява. Я прыязджаў на Бацькаўшчыну амаль кожны год. Людзі ў Беларусі ведалі, што суродзічы выязджалі на эміграцыю, галоўным чынам у Амерыку. Мала хто чуў, што ехалі ў Аўстралію, ці ў Францыю, ці ў Нямеччыну, а пра Амерыку кожны грамадзянін ведаў, але нічога не пісалася.\nПасля набыцця незалежнасці, пасля 1990-х гадоў, вельмі моцнае пачалося такое збіранне камянёў, з’явіліся артыкулы і працы пра беларусаў Сібіры, беларусаў у Аўстраліі, Вялікабрытаніі. Думаю, што ў Еўропе трэба прысвяціць кнігі і Нямеччыне, і Італіі, і Францыі. І з цягам часу, напэўна, гэта будзе зроблена. Але мне здаецца, трэба, каб гэта ўсё ішло сістэматычна. Краіна сама павінная ведаць, што адток гэткай колькасці насельніцтва ўплываў і на развіццё краіны, і на эканамічнае, і на нацыянальнае і іншае жыццё. І гэта ўсё павінна вывучацца. Мы не ведаем, колькі людзей выехала. Адны кажуць, мільён, другія — каля мільёна. Дакладна мы не ведаем. Але ж недзе статыстыка ёсць, яе трэба шукаць. Павінная быць нейкая ўстанова, інстытуцыя, якая будзе сістэматычна даследаваць эміграцыю з Беларусі. Іншыя народы, прыкладам, ірландцы, італьянцы, ведаюць, колькі ў іх з’ехала, які гэта мела ўплыў на эканоміку, на развіццё Бацькаўшчыны, і запісваюць сабе ў актыў тое, што іх эмігранты зрабілі для сусветнай эканомікі, навукі, мастацтва. А ў нас ніхто нічога асабліва не ведае. Выязджалі людзі, і мы маем прыклады, што дасягнулі вялікіх пазіцый, пасадаў у адміністрацыях розных краінах. І не толькі мы, і яўрэйства трэба ўлічыць як частку беларускай нацыі, бо выязджалі яны з нашай тэрыторыі, гаварылі яны па-беларуску, мелі з сабою тыя самыя баранкі і мяхі праз плячо. Гэта была беларуская эміграцыя. Мае быць установа, якая б гэта ўсё вывучала, бо эміграцыя працягваецца, працэс не скончыўся. Колькі на сёння выязджае? Дзясяткі тысяч. Гэта ж стварае дэмаграфічны дэфіцыт, бо калі выязджае маладая пара, іх дзеці будуць для Беларусі фактычна страчаныя. І гэта ўсё трэба вывучаць.\nДругое выданне “Беларусаў у ЗША” пабачыла свет да 90-х угодкаў аўтара, дзеля адзначэння якіх плануецца таксама арганізацыя віртуальнай (на сайце Беларускага дзяржаўнага архіва-музея літаратуры і мастацтва) і рэальнай (у Мастацкай галерэі “Універсітэт культуры”) выставаў. Адкрыццё апошняй — у ліпені гэтага года, у часе З’езду беларусаў свету — плануецца з удзелам дачкі Вітаўта Кіпеля Алесі. Тады ж адбудзецца і прэзентацыя гэтай кнігі.\nДругое выданне кнігі Вітаўта Кіпеля “Беларусы ў ЗША” можна набыць у кніжных крамах:\nАкадэмкніга (пр-т Незалежнасці, 72) Цэнтральны кніжны (пр-т Незалежнасці, 19) Кнігі & Кніжачкі (пр-т Незалежнасці, 14) Веды (вул. К. Маркса, 36) Кнігарня пісьменніка (вул. Казлова, 2) Светач (пр-т Пераможцаў, 11)\nІскра (вул. Пушкінская, 4)\nПраметэй (вул. Савецкая, 10)\nКрыніца ведаў (вул. Горскага, 31)\nКніжны свет (пр. Перамогі, 33)\nСпадчына (вул. Прытыцкага, 7)\nДом кнігі (вул. Маалдзёжная, 145)\nТэгі: Грамадскі ўдзел\nБеларусы Канады запісалі песню на словы Сяржука Сокалава-Воюша ў падтрымку ўсіх, хто змагаецца за перамены ў Беларусі.


Раённая інспекцыя прыродных рэсурсаў заклікае глыбачан паліваць дрэвы і кусты - Веснік Глыбоччыны\nРаённая інспекцыя прыродных рэсурсаў заклікае глыбачан паліваць дрэвы і кусты\nГалина Сутулаполив деревьев, Природа 163\n— Змяненне клімату – гэта праблема, якая хвалюе жыхароў усёй планеты, не выключэнне і наш рэгіён. З году ў год тэмпература б’е рэкорды ў тых месцах, дзе раней такога ніколі не было. Назіраецца на планеце і так званы “астраўны эфект гарадской спёкі”, калі ў гарадах і прыгарадах тэмпература паветра нашмат большая, чым у міжгародняй прасторы. А адбываецца такое па прычыне награвання дарожнага пакрыцця: асфальт і бетон акумулююць высокія тэмпературы і доўга ўтрымліваюць іх, — тлумачыць праблему галоўны спецыяліст раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Артур Гапанёнак. – І калі раней лета было з умеранай тэмпературай, перыядычна ішлі дажджы, то цяпер у гарадах +30. Якая расліна ці малады саджанец, у якога не сфарміравана кораневая сістэма, вытрымае такое?\nНародная мудрасць гаворыць: чалавек у сваім жыцці павінен пабудаваць дом, пасадзіць дрэва і нарадзіць дзіця. Але дом трэба даглядаць, дзяцей — выхоўваць, а дрэвы – паліваць. Калі гэтага не рабіць, то маладыя саджанцы, якія вясной пусцілі лісточкі і пачалі расці, сонца знішчыць за пару дзён, і ўсе старанні па пасадцы, будуць загублены. Таму звяртаюся з просьбай да ўсіх глыбачан, жыхароў шматкватэрных дамоў, ля якіх разбіты алеі і паркі. Знайдзіце час, раніцай ці вечарам, палівайце дрэўцы, кустарнікі, клумбы, не абнуляйце вынік, дасягнуты агульнымі намаганнямі. Паліў зялёных насаджэнняў сёння – гэта адзіны спосаб выратаваць іх ад гібелі.\n02.04.2020 БелТА 551\n25.07.2020 Корреспондент 443\n01.10.2020 Андрей Панкрат 3 218


Шабельнік балотны з'яўляецца шматгадовым паўхмызняка з сямейства розоцветных. Ён мае доўгія поўзлыя карэнішчы і прыўздымаецца дравяністы сцябло. Лісце ў расліны непарноперыстые, даўгаватыя, якія маюць авальную форму з зубцамі, опушенные знізу. Кветкі ў шабельніку правільнай формы, цёмна-чырвонага колеру. Расліна можна сустрэць у зоне лесу, лесастэпы і тундры на балотах, на ўскраінах азёр, на берагах рэк. Паўхмызняк мае назва, якая адпавядае форме яго лісця і ўцёкаў, якія нагадваюць сваім знешнім выглядам шаблю.\nУ расліне ўтрымоўваецца вялікая колькасць флаваноідаў і дубільных рэчываў, смол, эфірных алеяў, арганічных кіслот і антаціанамі. Менавіта таму мае шабельнік лячэбныя ўласцівасці. Ён адносіцца да той групы раслін, якая называецца «адаптагены», і здольны дапамагаць арганізму чалавека прыстасавацца да вызначаных умоў. Пры дапамозе эксперыментаў ўстаноўлена, што лячэбныя ўласцівасці шабельнік балотнага абумоўлены антикоагулянтной актыўнасцю яго складнікаў.\nЯк гаючыя сродак гэта расліна знакаміта з даўніх часоў. Згадкі пра паўхмызняка з'явіліся яшчэ ў 17 стагоддзі ў легендах жыхароў Лапландыі. Шабельнік, лячэбныя ўласцівасці якога выяўляюцца ў выглядзе біялагічнай стымуляцыі, ужываўся ў часы палярных цёмных начэй у выглядзе гарбаты. У сцеблах і лісці расліны змяшчаецца маса мікраэлементаў, такіх як медзь, магній, калій і фосфар, вялікая колькасць вітаміна С.\nШырокае прымяненне ў народнай медыцыне атрымала трава шабельнік. Лячэбныя ўласцівасці расліны перадаюцца чалавечаму арганізму пры дапамозе адвараў і настояў з яго пры наступных захворваннях і якое адбылося иях:\n- страўнікавыя болю;\n- засмучэнні кішачніка і страўніка;\n- захворванні печані;\n- рак страўніка або малочных залоз;\nРасліна дапамагае пазбавіцца ад ангіны. Для гэтага праводзяцца паласкання горла адварам карэнішчаў. Такім жа спосабам можна палегчыць стан хворага пры зубным болю, разрыхленный дзёсен. Шабельнік, лячэбныя ўласцівасці якога выяўляюцца ў выглядзе антысептычнага дзеянні, у здробненым выглядзе прыкладваюць да ран, якія гнаяцца.\nБольшая частка гаючай сілы расліны складзена ў яго дравяністымі карэнішчах. Яны залягаюць у глебе балотаў, утвараючы спляцення доўгімі вусамі, працягласць якіх дасягае некалькіх метраў. Такая «падушка» з карэнішчаў здольная вытрымаць чалавечы вагу. Пры абразанні вусоў шабельніку варта памятаць, што расліна моцна замацавана ў экасістэме балота. Па гэтай прычыне, для прадухілення згубных наступстваў, варта пазбягаць празмернага збору карэнішчаў на адным месцы.\nШабельнік, лячэбныя ўласцівасці якога заключаны і ў яго надземнай часткі, часцяком выкарыстоўваецца для падрыхтоўкі гаючых прэпаратаў цалкам. Пры гэтым кожная яго частка мае пэўныя ўмовы для збору. Гэта і сезон года, і канкрэтныя дні месяцовага календара, і месца вырастання.\nЯк адсвяткаваць дзень Нептуна ў лагеры?\nШто Значыць - Плакаць Ва Сне\nМедыкамент «Прадакса». Інструкцыя і апісанне\nСтрыжка на кароткія валасы з кароткай челкой: рэкамендацыі, фота\nЯк паставіць гук "р" у хатніх умовах? Артыкуляцыйная гімнастыка для гуку "р"\nАнамнез - што гэта такое?


01.12.2020 #тэхналогіі #паслугі\nУ мэтах аптымізацыі маркетынгу і паляпшэння абслугоўвання кліентаў у навукова-даследчай і выпрабавальнай лабараторыі электрамагнітных вымярэнняў навукова-даследчага і выпрабавальнага цэнтра (НДВЛ ЭМВ НДВЦ) ўкаранёна CRM-сістэма.\nВыпрабавальная лабараторыя ажыццяўляе пераход ад працы з папяровымі заяўкамі і гарантыйнымі лістамі да электроннай заяўкы.\nПаважаныя заказчыкі, у цяперашні час у вас ёсць магчымасць аформіць электронную заяўку ў любы час сутак і любы дзень тыдня са свайго працоўнага кампутара альбо іншага гаджэта, не прывязанага да вашага працоўнага месца і часу. У ёй вы можаце пазначыць свае каментары, пажаданні і кантакты. Наш працаўнік у бліжэйшы час звяжацца з вамі зручным для вас спосабам. Калі ўзнікнуць цяжкасці ў запаўненні заяўкі, наш спецыяліст заўсёды гатовы дапамагчы.\nСпасылка на электронную заяўку:


Польская экспертка ставіць пад сумненне сэнсоўнасць ідэі мільярдэра, які прапануе бамбіць Марс ядзернымі снарадамі - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nПольская экспертка ставіць пад сумненне сэнсоўнасць ідэі мільярдэра, які прапануе бамбіць Марс ядзернымі снарадамі\n"Сучасныя тэхналогіі не даюць нам магчымасці ператварыць Чырвоную планету ў зялёную ці блакітную планету".\nПольская экспертка падвяргае сэнс ідэі мільярдэра\nІдэя Ілана Маскa адносна абстрэлу тэрмаядзернымі снарадамі Марса для таго, каб змянілася атмасфера гэтай планеты, нерэальная – лічыць доктар Вераніка Сьліва з навуковага цэнтра Капернік у Варшаве. На яе думку, ні адна з даступных сёння тэхналогій не справіцца з гэтай задачай.\nУ апошнія дні мільярдэр і саўладальнік SpaceX (амерыканскай кампаніі, вытворцы касмічнай тэхнікі) Ілан Маск у сацыяльных сетках прасоўвае ідэю бамбардавання ледзяных гор, размешчаных на полюсах Марса. Як следства, планета будзе награвацца і атмасфера павінна гусцець, што спрыяла б паляпшэнню ўмоў жыцця, каб яны былі падобныя да зямных. Гэтую канцэпцыю называюць тэрафармацыяй, – тлумачыць доктар Вераніка Сьліва.\n- Тэрафармаванне – гэта своеасаблівая мара чалавецтва аб стварэнні другой Зямлі дзе-небудзь у іншым месцы, мара аб пераўтварэнні іншага нябеснага цела, найчасцей гэта Марс, у планету вельмі падобную на нашую. А гэта значыць – з густой атмасферай, якая абараняе ад небяспечнага сонечнага выпраменьвання, з добрай тэмпературай і з вадой, якая цячэ па яе паверхні.\nДоктар Вераніка Сьліва тлумачыць ідэю эксцэнтрычнага мільярдэра і вынаходніка Ілана Маска.\n- Ілан Маск хацеў бы стварыць на Марсе ўмовы, набліжаныя да тых на Зямлі праз вызваленне двухвокісу вугалю, які знаходзіцца ў полюсных ледавіках Марса. Ілан Маск бачыць гэта так, што вось гэтыя марсіянскія ледавікі можна распусціць з дапамогай тэрмаядзерных снарадаў. Так, гэта і ёсць нейкая канцэпцыя. На жаль, трэба сказаць, яна не вельмі рэалістычная па даволі празаічнай прычыне. Навукоўцы, якія займаюцца Марсам, падлічылі, што ў палярных шапках Марса знаходзіцца невялікая колькасць вуглякіслага газу. Нават калі б ён вызваліўся на 100%, марсіянская атмасфера была б у шмат разоў больш разраджанай, чым на Зямлі, і тэмпература не падымецца дастатковым чынам.\nСказала доктар Сьліва. Таму, на яе думку, выкарыстанне тэрмаядзерных снарадаў не дало б чаканага эфекту. Польская даследчыца ўказала на яшчэ адну перашкоду, якую яна лічыць фундаментальнай.\n- Мы ўсё яшчэ шукаем сляды нейкіх прымітыўных формаў жыцця на Марсе. Не выключана, што мы знойдзем там жыццё. Хутчэй за ўсё, яго няма, але яно магчымае. У гэтай сітуацыі змяненне гэтай планеты і рызыка разбурэння мясцовага магчымага жыцця – гэта разумнае і прадуманае дзеянне? На гэтае пытанне таксама трэба нам адказаць.\nПаводле доктара Сьлівы, сучасныя тэхналогіі не даюць нам магчымасці ператварыць усю Чырвоную планету ў зялёную ці блакітную планету, больш падобную на Зямлю.\n- Хутчэй за ўсё, пераважаюць меркаванні, што калі нават чалавек стане жыць на Марсе, а мы да гэтага імкнёмся, і хочам заснаваць марсіянскія калоніі, то імаверна, людзі будуць там жыць у нейкіх закрытых базах і толькі будуць зрэдку выходзіць навонкі.\nДоктар Сьліва бачыць дзве магчымасці тэрафармацыі. Па-першае, варта крыху пачакаць на з'яўленне адпаведных тэхналогій, з дапамогай якіх можна будзе фармаваць клімат, а па-другое, чакаць яшчэ даўжэй і нічога не рабіць.\n- Справа ў тым, што Сонца павольна, але паслядоўна награваецца і ў канчатковым выніку дасягне такой тэмпературы, што паверхня Марса будзе мець значна больш высокую тэмпературу, чым сёння, бліжэй да тэмпературы паверхні Зямлі. Як следства – вуглякіслы газ, назапашаны ў палярных шапках, будзе выкінуты ў атмасферу, што яшчэ больш нагрэе Чырвоную планету. Аднак, нават калі гэта адбудзецца, па-ранейшаму будзе шмат перашкод, калі б мы хацелі свабодна жыць на паверхні Марса. А іншая справа – калі на Марсе стане цёпла, то як будзе на Зямлі? На Зямлі будзе тады невыносна.\nАдзначыла доктар Вераніка Сьліва, якая пракаментавала ідэю мільярдэра Ілана Маска, каб з дапамогай тэрмаядзерных снарадаў змяніць клімат Марса і такім чынам прыстасаваць Чырвоную планету для пасялення там людзей.\nПольскае прэсавае агенцтва/ Шыман Здзеблоўскі/яс


Semalt Эксперт па паспяховых стратэгіях інфармацыйнай працы блогераў\nУ апошнія гады блогеры, здаецца, захапілі Інтэрнэт. З моманту стварэння ўласных вэб-сайтаў як простае хобі да пераўтварэння ядра ў Інтэрнэт у шматмільённы бізнес, блогеры ствараюць хвалі на ўсіх інтэрнэт-платформах. Прычынай гэтай тэндэнцыі з'яўляецца той факт, што блогеры могуць прыносіць карысць вашаму бізнесу па-рознаму. Незалежна ад таго, што вы зацікаўлены ў змесцівым маркетынгу, альбо проста хочаце дадаць паток у свой маркетынгавы план, блогер - гэта адказ.\nМайкл Браўн, дырэктар кампаніі Semalt "Поспех кліентаў", апісвае найбольш эфектыўныя стратэгіі інфармавання вашага блога.\nСтварыўшы каштоўны і інфарматыўны кантэнт, з высокім якасцю спасылак на месцы і спасылкамі на блогераў, вы адкрыеце свой бізнес для моцнай аптымізацыі пошукавай сістэмы і шырокага спектру дзелавых магчымасцей, якія вы не знойдзеце. іншыя.\nПа сутнасці, інфармаванне блогераў - гэта працэс, з дапамогай якога вы злучаецеся з блогерамі, каб прынесці карысць вашаму бізнесу. Вы можаце атрымаць спасылку на свой сайт, убудаваную ў папулярную публікацыю ў блогу, частку аднаго з яе малюнкаў, альбо проста падзяліцца яго трафікам. Дзякуючы такой вялікай магутнасці ў Інтэрнэце, хваля блогераў азначае, што многія прадпрыемствы могуць развіваць з імі ўзаемавыгадныя адносіны.\nВы можаце падумаць, што атрыманне спасылкі на блог здаецца чымсьці такім маленькім. Праўда ў справе наадварот. Вы не толькі можаце зарабіць сок жыццёва важных спасылак, атрымаўшы спасылкі на сваім блогу, але і ў вас ёсць шанец заваяваць давер розных пошукавых сістэм. Такім чынам, ваш сайт будзе лічыцца надзейнай платформай і будзе заняты вышэй у адпаведных выніках пошуку.\nДля пачатку вам неабходна сфармуляваць трывалую стратэгію інфармавання блогераў. Вам трэба знайсці блогераў, якія маюць намер звязаць ваш змест, а таксама ведаць старонкі вашага сайта, на якія вы хочаце, каб яны паказвалі. Часам вам можа спатрэбіцца ствараць змест і размяшчаць свае ўласныя спасылкі для публікацыі каментарыяў у дадзеным блогу. У іншых выпадках яны могуць ствараць кантэнт самастойна.\nSEO з'яўляецца асноўнай прычынай, чаму большасць людзей прыступае да інфармавання блогераў. Гэта таксама можа быць вельмі карысна ў сувязях з грамадскасцю, трафіку і продажах. Праца з блогерамі можа мець мноства пераваг для вас і вашага бізнесу, незалежна ад вашай мэты, будзь то павелічэнне трафіку ці прыток продажаў.\nНавучанне Blogger можа падацца складанай справай. Аднак гэтага не павінна быць. Пакуль вы здольныя ствараць законны і інфарматыўны кантэнт і падтрымліваць адносіны з блогерамі, вы гатовыя. З універсальнасцю Інтэрнэту і вашай гатоўнасцю працаваць, вы павінны мець неабмежаваныя рэсурсы, каб знайсці блогераў, якія будуць працаваць з вамі. Пакуль вы вядзеце ўлік таго, з кім вы маеце кантакт, адсочваць іх будзе лёгка.\nКалі гаворка ідзе пра сучасны лічбавы маркетынг, адукацыя блогераў - важная ўмова для поспеху. Гэта не толькі магутны інструмент у вашым распараджэнні, але і прыносіць карысць многім іншым элементам вашай маркетынгавай стратэгіі.


Жылі-былі ў лесе лісічка і зайчык. Прыйшла восень. Холадна стала ў лесе. Надумаліся яны хаткі на зіму пабудаваць. Лісічка збудавала сабе хатку з труску-сняжку, а зайчык з труску-пяску. Перазімавалі яны ў новых хатках. Настала вясна, прыгрэла сонца. Лісіччына хатка растала, а зайкава стаіць як стаяла. Прыйшла лісіца ў зайкаву хатку, выгнала зайку, а сама ў яго хатцы засталася. Пайшоў зайка са свайго двара, сеў пад бярозкаю ды плача.\nІдзе воўк. Бачыць — зайка плача.\n— Як жа мне, зайку, не плакаць? Жылі мы з лісічкаю блізка адно каля аднаго. Пабудавалі мы сабе хаты: я — з труску-пяску, а яна — з труску-сняжку. Настала вясна. Яе хатка растала, а мая стаіць як стаяла. Прыйшла лісічка, выгнала мяне з мае хаткі і сама ў ёй жыць засталася. Дык вось я сяджу ды плачу.\n— Чаго залезла ў чужую хатку? Злазь, ліса, з печы, а то скіну, паб’ю табе плечы.\n— Ой, воўк, сцеражыся: мой хвост, як дубец, — як дам, дык будзе табе канец!\nПерапалохаўся воўк — ды наўцёкі і зайку аднаго пакінуў.\nСеў зноў зайка пад бярозкай ды горка плача. Ідзе праз лес мядзведзь. Бачыць — зайчык сядзіць пад бярозай і плача.\n— Нашто адабрала ў зайкі хату? Злазь, ліса, з печы, а то скіну, паб’ю табе плечы.\nСпалохаўся мядзведзь — ды наўцёкі і зайку аднаго пакінуў.\nЗноў пайшоў зайка са свайго двара, сеў пад бярозкаю ды горка плача. Аж бачыць — ідзе праз лес пеўнік. Угледзеў зайчыка, падышоў і пытае:\n— Дык як жа мне, зайку, не плакаць? Жылі мы з лісічкаю блізка адно каля аднаго. Пабудавалі мы сабе хаты. Я — з труску-пяску, а яна — з труску-сняжку. Настала вясна. Яе хатка растала, а мая стаіць як стаяла. Прыйшла лісічка, выгнала мяне з мае хаткі і сама там жыць засталася. Вось я сяджу ды плачу.\n— А вось жа я выганю. Хадзем, — кажа пеўнік.\nПайшлі. Увайшоў пеўнік у хатку, стаў на парозе, кукарэкнуў, а потым як закрычыць:\n— Я — пятух-чабятух,


30 лістапад 2005, 17:39\nПасада расейскага амбасадара ў Беларусі застаецца вакантнай ужо некалькі месяцаў. Прызначаны раней былы губэрнатар Дзьмітры Аяцкаў да Менску так і не даехаў. Афіцыйны Менск быў не задаволены камэнтарамі, якія зрабіў спадар Аяцкаў на адрас А.Лукашэнкі. 19 ліпеня ён заявіў у Саратаве: “Цяжка зламаць рэжым Лукашэнкі, вельмі цяжка, ён вельмі моцна стаіць на нагах”. Паводле Аяцкава, А.Лукашэнка ні ў якім выпадку не павінен надзімаць шчок, што “ён там даўно працуе і нехта павінен быць у яго на пасылках”. Афіцыйны Менск заявіў, што такія рэплікі не адпавядаюць цёплым і сяброўскім адносінам паміж Расеяй і Беларусьсю. Пасьля гэтага прыбыцьцё Аяцкава ў Менск было адкладзена на няпэўны тэрмін, і Аяцкаву паступова пачалі шукаць замену.\nПаводле інфармацыі БелТА, абодва бакі ўзгаднілі новую кандыдатуру — былога губэрнатара Алтайскага краю Аляксандра Сурыкава. Беларускі амбасадар у Расеі Ўладзімер Грыгор’еў заявіў, што ўсе фармальнасьці па кандыдатуры выкананыя, і засталося толькі дачакацца ўказу прэзыдэнта Расеі. Спадар Грыгор’еў аднак не называе імя новага кіраўніка расейскай дыпмісіі ў Менску, але адзначае, што гэта вядомы чалавек, які прайшоў стажыроўкі ў расейскім МЗС, і раней ён ня меў ніякага дачыненьня да Беларусі. Тым часам у беларускім МЗС пакуль устрымліваюцца ад камэнтароў. Прадстаўнік МЗС Беларусі Марыя Ваньшына заявіла:\n(Ваньшына: ) “Я разумею, ён меў на ўвазе, што захаваныя фармальнасьці расейскім бокам. Да нас запыт на агрэман не паступаў”.\nНе пасьпеў афіцыйны Менск палагодзіць адзін дыпляматычны канфлікт, як узьнік новы. Цяпер ужо выказваньні дзейнай амбасадаркі Латвіі ў Беларусі Майры Моры выклікалі нэгатыўную рэакцыю беларускіх уладаў. Спадарыня Мора ўжо дала тлумачэньні начальніку ўправы Эўропы беларускага МЗС Валеру Рамашку пра свае нібыта “тэндэнцыйныя выказваньні”, якія былі зроблены на паседжаньні камісіі ў замежных справах Сэйму Латвіі 23 лістапада. Майра Мора нібыта заявіла, што “Лукашэнка сядзіць на бомбе з запальнікам, бо ён ня даў прыватызаваць прадпрыемствы ніводнаму расейскаму алігарху. Беларусь крала расейскія нафту і газ, Расея наагул перакрыла кран, але чаму цяпер яна гэтага ня робіць? Таму што па пэрыфэрыі Расеі прайшлі страсеньні, і спадар Лукашэнка, як пудзіла ў садзе, якое адпужвае Захад”.\nМайру Мору выклікалі ў Рыгу, дзе яна цяпер і знаходзіцца. Ці зможа яна працягнуць працу ў Менску? Прадстаўніца прэсавай службы МЗС Латвіі Дыяна Эглітэ заявіла:\n(Эглітэ: ) “Сытуацыя з нашым амбасадарам у Беларусі такая, што міністар замежных справаў Арціс Пабрыкс сустрэнецца з Майрай Морай. Ён хоча высьветліць, што яна сказала ў камісіі ў міжнародных справах Сэйму. І пасьля ўдакладненьня яе выказваньняў ён прыме рашэньне. Сустрэча адбудзецца заўтра”.\nМіністар замежных справаў Латвіі заявіў журналістам, што Латвія і Беларусь па-рознаму разумеюць дэмакратыю і іншыя каштоўнасьці, але гэта не азначае, што супрацоўніцтва ня можа быць. У адносінах паміж краінамі трэба захоўваць павагу, незалежна ад рэжыму, ідэалёгіі і іншых рэчаў. Паводле міністра, калі інфармацыя адносна Майры Мора пацьвердзіцца, то яе праца ў Беларусі можа стаць складанай.


Беларуская выстава ў Вашынгтоне (ЗША) +ФОТА\nГалоўная » Навіны беларускага замежжа » Беларуская выстава ў Вашынгтоне (ЗША) +ФОТА\nВыстава "Мастацтва супраць дыктатуры" працягвае свае вандраванне па ЗША.\nНагадаем, што аднайменныя выставы ўжо адбыліся ў Эстонскім парламенце (Таліне, Эстонія), у Фондзе Маршала (Вашынгтон) і ў Беларускім Музеі (Нью Йорк, ЗША). На гэты раз свае памяшканне для выставы ветліва прапанаваў Фонд амерыканскіх даследаванняў (Fund for American Studies) у Вашынгтоне. Наведвальнікамі мерапрыемства былі студэнты розных краін, якія навучаюцца ў Амерыцы і супрацоўнічаюць з вышэй названым фондам.\nБылі прадстаўлены творы Алеся Шатэрніка, Алеся Марачкіна, Міколы Купавы, Рыгора Батальёнака, Генадзя Драздова , Юрыя Платонава, Янкі Рамановіча і Юліі Шатэрнік. Асноўная ідэя выставы "Мастацтва супраць дыктатуры" - гэта данесці праз моц мастацтва ідэю барацьбы за ідэалы Свабоды і Дэмакратыі , супраць дыктатуры, што мае быць ў сенняшнем сьвеце, ў таталітарных краінах.\nАдчыніў сустрэчу Мэццю Квасіборскі, каардынатар пражскіх праграм у Фондзе амерыканскіх навучанняў. Далей слова было перададзена прадстаўнікам Беларускага Музея ў Нью-Ёрку, мастаку Алесю Шатэрніку, Юліі Шатэрнік. Аб вольным мастацтве, гаварыў і яшчэ адзін ганаровы госць выставы Аляксандр Глезер, арганізатар вядомых "бульдозэрных выстаў" у Маскве. Ен распавёў пра свае складанае і цікавае жыццё ў Расіі падчас СССР.\nАрганізатарамі выставы выступілі Фонд амерыканскіх даследванняў, «Беларускі музей у Нью-Ёрку» і супольнасць «Трэці Шлях». Выстава стала магчымай пры падтрымцы Агенцтва ЗША па міжнародным разьвіцьці (USAID), German Marshall Fund of the United States, эстонскага НГА «Valgevene Uus Tee», фонду "Адкрытая Эстонія" і іншых партнёрскіх арганізацый.\nПаводле www.belmuseum.org і www.3dway.org


Значная падзея 2012\norsha.eu Новости Орши | 03-01-2013\nУ новым апытанні прапануем Вам выказацца на тэму, якая з падзеяў 2012 года была найбольш важнаю для Аршаншчыны\nМы паспрабавалі сабраць у апытанні найбольш важныя падзеі, якія адсочваў наш сайт напрацягу прайшоўшага году.\nПершы прапануемы варыянт - прыход украінскага інвестара ў Балбасава. Авіярамонтны завод, які ад моманту свайго стварэнні пастаянна цярпеў фінансавыя цяжкасці, нарэшце, атрымаў надзею на развіццё. Акрамя таго, інвестар паабяццаў укласці сродкі і ў інфраструктуру мястэчка.\nЗапуск цягнікоў "рэгіянальных лініяў" распачаўся яшчэ ў канцы мінулага году, але ў гэтым годзе дадаткова быў запушчаны яшчэ адзін цягнік - Орша-Крычаў. Запуску гэтага транспартнага сродку і прысвечаны другі варыянт адказу.\nУ гэтым жа годзе адбыліся і прызначэнні новых кіраўнікоў прадпрыемтсваў. Так, упершыню пасля доўгіх следстваў, быў прызначаны дырэктар мясакамбіната. Амаль у той жа час быў прызначаны і новы кіраўнік малочнага камбінату.\nУ сакавіку амаль любы жыхар гораду Орша меў некалькі дзён магчымасці сустрэцца з вядомымі палітыкамі Сяргеем Калякіным, Анатолем лябедзькам і Аляксандрам Атрошчанкавым у судзе. Палітыкаў знялі ў Оршы з цягніка, трымалі да суда пакуль мерапрыемства на якое яны ехалі не пачалося, а потым прысудзілі штрафы і адпусцілі. Адразу ж пасля таго пачаўся суд над былым дэпутатам Вярхоўнага Савету РБ Валерыем Шчукіным. У выніку, некалькі дзён Орша гучала навінах палітычных сайтаў. Гэтыя падзеі - чацверты варыянт.\nНапачатку лета быў адрамантаваны помнік ахвярам Сталінскіх рэпрэсіяў ва ўрочышчы Кабыляцкая гара. Ініцыятарам стала ГА "Звяз", акрамя непасрэднага рамонту, аб'яднанне яшчэ і звярнулася ў райвыканкам з просьбай узяць помнік пад ахову, на што была атрыманая адмова. Значнасць гэтай падзеі ў тым, што ўпершыню помнік усталяваны ў свой час выканкамам, быў адрамантаваны сіламі грамадскай арганізацыі.\nСыход з пасады намесніка старшыні гарвыканкаму Мікалая Саксонава са сваёй пасады і замена яго на "вечна маладога" Алега Смірноўскага, здавалася б, павінна было прынесці некаторыя змены ў жыцці горада. Замена чыноўнікаў адбылася, але зменаў у кіраванні горадам ад гэтага не стала заўважна. Тым не меньш, для кагосці гэты варыянт таксама можа быць вартым для ўдзелу ў апытанні.\nМагчыма самая значная падзея ў сферы культуры мясцовага маштабу - вяртанне бібліятэкі Пушкіна на сваё старое месца. Пасля доўгага рамонту бібліятэка з Чаромушак вярнулася ў цэнтар.\nНавіна якая шакавала ў гэтым годзе - забойства на Ўкраіне ўраджэнца Оршы, вядомага спевака Якава Навуменка.\nПадзея якая дала ў гэтым годзе найбольш каментароў на нашым сайце і выклікала шмат абмеркаванняў у горадзе - парламенцкія выбары. Праўда, правядзенне выбараў так нічога і не змяніла ні ў Оршы, ні ў краіне.\nТое што сапраўды можа мець сур'ёзныя наступствы для нашага рэгіёну - працэс аб'яднання гораду і раёну ў адну адміністратыўную адзінку. Чакалася, што адзіны выканкам з'явіцца яшчэ да канца году, але справа затармазілася і аб'яднання пакуль не адбылося.\nАбрабаванне ювелірнай крамы ў нашым горадзе, прычым абрабаванне яе грамадзянінам Расійскай Федэрацыі стала важнай інфармацыйнай нагодай для ўпамінання нашага гораду ў рэспубліканскіх СМІ і зноў паставіла пытанне пра бескантрольнасць усходняй мяжы. Асаблівы інтарэс выклікала аператыўная рэакцыя аршанскай міліцыі - праз даволі кароткі час злачынца быў злоўлены, не паспеўшы пакінуць горад.\nІ яшчэ адзін варыянт які мы прапаноўваем для Вашага разгляду - першы выпуск духоўнай вучэльні. Стварэнне новай навучальнай установы і першы выпуск гэтай установы для нашага гораду сапраўды даволі важная падзея.\nКанец свету для аршанцаў быў не дужа заўважным і не даў цікавых інфармацыйных нагодаў, але размоваў пра яго сапраўды было шмат.\nКалі вы тут не бачыце таго варыянту, за які былі б гатовыя прагаласаваць ці вам здаецца, што ў горадзе адбываліся і больш значныя падзеі чым тыя, што мы прапанавалі - пакідайце свае каментары пад дадзеным артыкулам!\nХотите узнать больше? В Бабиничах состоялись соревнования среди инвалидов-колясочников. 937


Канвертаваць Ethereum Classics (ETC) і Yacoins (YAC) : Калькулятар абменнага курсу\nEthereum Classic (ETC) і Yacoin (YAC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Ethereum Classic і Yacoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 21 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Ethereum Classic. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Yacoin валюты па змаўчанні. Націсніце на Yacoins або Ethereum Classics канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Ethereum Classic гэта валюта, у ні ў адной краіне. The Yacoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал ETC можа быць запісаная ETC. Сімвал YAC можа быць запісаная YAC. Абменнага курсу the Ethereum Classic Апошняе абнаўленне 21 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the Yacoin Апошняе абнаўленне 16 травень 2018 ад coinmarketcap.com. ETC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. YAC каэфіцыент мае 2 ўважаецца лічбаў.


Sony у кастрычніку закрые аперацыі на Блізкім Усходзе, у Афрыцы і Турцыі | Androidsis\nSony была вядомая як адна з самых прызнаных і даўно створаных кампаній па вытворчасці смартфонаў з самага свайго стварэння.. Ён уяўляе сабой значную частку тэлефоннага рынку са значнай сумай карыстальнікаў, якія распаўсюджваюць свае папулярныя Xperias ва ўсім свеце.\nНядаўна папулярны лікер Evan Blass (@evleaks) расказаў учора ў сваім твіце, што японскі электронны гігант закрые свой мабільны бізнес у Турцыі, Афрыцы і на Блізкім Усходзе (Ірак, Саудаўская Аравія, Бахрэйн, Аб'яднаныя Арабскія Эміраты, Сірыя Судан, Ізраіль Ліван, Лівія, Емен, палестынскія тэрыторыі і іншыя).\nУ той час як Гэта рашэнне будзе не зусім спрыяльным для кампаніі, бо яно страціць важную пазіцыю, саступіўшы такім чынам іншым маркам, закрыццё гэтых рынкаў можа быць звязана з эканоміяй сродкаў з-за значных страт, у якіх ён не вельмі добра падзейнічаў за апошнія месяцы.\nДрэнныя навіны для аматараў Sony Mobile на Блізкім Усходзе, у Турцыі і Афрыцы: я чую, што кампанія "закрые свае аперацыі і офісы" ў рэгіёне да кастрычніка.\n- Эван Бласс (@evleaks) Чэрвень 27, 2018\nЗразумела, што тэлефоны Sony дарагія ў параўнанні з канкурэнтамі, і калі гаворка ідзе пра функцыі і інавацыі, Xperia адстае ад іншых мадэляў іншых фірмаў. Акрамя таго, на такіх рынках, як Афрыка, прадаюцца тэлефоны высокага класа і смартфоны пачатковага і сярэдняга ўзроўню, і Sony прайграе ва ўсіх гэтых катэгорыях. Таксама дадаецца той факт, што розныя кітайскія вытворцы мабільнай сувязі інтэгруюцца на гэтай тэрыторыі, ствараючы ёй моцную канкурэнцыю з тэрміналамі з добрым суадносінамі якасці і цаны.\nНа дадзены момант, брэнд не будзе страчаны ў некаторых з гэтых рэгіёнаў, і ён будзе дзейнічаць у меншай ступені і з некалькі няўхільнай актыўнасцю. Аднак будзе добра пабачыць, як Sony рэструктурызуе сваю мабільную арганізацыю і абвясціць аб сваім выхадзе на гэтыя рынкі ў будучыні, каб вярнуцца мацнейшым і палепшаным бачаннем. Будзем спадзявацца, што японка пераходзіць у рэжым адлюстравання і падымае галаву.\nПоўны шлях да артыкула: Androidsis » навіны » Sony закрые аперацыі на Блізкім Усходзе, у Афрыцы і Турцыі ў кастрычніку\nКаланізаваць і фарміраваць планеты ў TerraGenesis - стратэгічнай гульні, якую нельга прапусціць


Што кажуць колеры пра ваш брэнд | Martech Zone\nКолер - гэта заўсёды захапляльная тэма, і мы былі адной з самых папулярных інфаграфік, якімі мы дзяліліся ў блогу. Перавагі колеру паводле полу, колеры лагатыпа Інтэрнэту, і незалежна ад таго, ці няма колер ўплывае на продажы усе мы праводзілі інфаграфіку. Гэтая інфаграфіка з Marketo і Column Five дае іншую перспектыву ... што кажуць колеры пра ваш брэнд.\nMarketo: Самыя вядомыя брэнды ў свеце вызначаюцца сваімі колерамі. Успомніце залатыя аркі Макдональдса, назву Jet Blue і слоган UPS, Што можа зрабіць для вас Браўн? Гэтыя кампаніі і многія іншыя стратэгічна выкарыстоўваюць колеры ў сваім лагатыпе, на сайце і на прадукце, каб звярнуць увагу кліентаў.\nКлючавыя словы: фірменныя колерыфірменныя колерыколеркветакколеркветакколер лагатыпаколеры лагатыпа\nЧэрвень 30, 2012 у 2: 16 PM\nДзякуй, што падзяліліся нашай Інфаграфікай! Вельмі шаную.\nДжэйсан Мілер - Marketo\n28 студзеня 2013 г. у 3:03\nВыдатная інфаграфіка, Дуг ... 2 пальцы ўверх!


Ідэя стварэння “Белбіяграда” можа быць рэалізавана | Настаўніцкая газета\n29.10.2016 - 9:34Інфармацыйная гадзіна, Рознае\nНацыянальная акадэмія навук Беларусі становіцца рэальнай навукова-вытворчай карпарацыяй. Такое меркаванне выказаў старшыня Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Міхаіл Мясніковіч пасля цырымоніі адкрыцця ў Мінску эксперыментальнага ўчастка па выдзяленні чалавечага лактаферыну з малака трансгенных коз у інстытуце мікрабіялогіі НАН Беларусі.\n“Нацыянальная акадэмія навук становіцца рэальнай навукова-вытворчай карпарацыяй, вучоныя атрымліваюць прадукты ў лабараторных умовах, выходзяць на серыйную вытворчасць таварнай прадукцыі”, — сказаў Міхаіл Мясніковіч.\nСпікер верхняй палаты парламента адзначыў, што работа вучоных у біятэхналагічным напрамку не абмяжуецца праектам па выдзяленні чалавечага лактаферыну з малака трансгенных коз. Ёсць шэраг напрамкаў біятэхналагічнага профілю. “Гэта канкрэтныя тавары, якія вырабляюцца для патрэб эканомікі краіны і нашых партнёраў з замежных кампаній, зацікаўленых у гэтых таварах. Напрыклад, ёсць папярэдняя дамоўленасць, сур’ёзнае прапанаванне па турэцкіх інвестыцыях: выкарыстоўваць вытворчасць асобных тавараў біялагічнага профілю для рэалізацыі сумесна на замежных рынках”, — адзначыў Міхаіл Мясніковіч.\nВыказваючы меркаванне адносна ідэі стварэння рэальнага біятэхналагічнага парка, спікер сказаў, што яна мае права на жыццё. “Белбіяград” як праект змяшчае тры ключавыя напрамкі — біятэхналогіі, фармацэўтычная прадукцыя і нанатэхналогіі. Гэта актуальна для нашай эканомікі, таму што тут вельмі высокая ўдзельная вага дабаўленай вартасці, нізкая матэрыялаёмістасць, нізкая энергаёмістасць, але высокая дабаўленая вартасць за кошт інтэлектуальнага ўкладу”, — падкрэсліў старшыня Савета Рэспублікі.\nЛактаферын — унікальны поліфункцыянальны бялок, які прысутнічае ў малацэ чалавека і іншых млекакормячых. Мае перспектыўныя ў біяфармацэўтычных адносінах уласцівасці: антыбактэрыяльныя, антывірусныя, антымікробныя, антыканцэрагенныя, супрацьзапаленчыя, імунамадулюючыя, антыаксідантныя і рэгенератыўныя. Гэты бялок запатрабаваны пры вытворчасці біялагічна актыўных дабавак, дзіцячага і дыетычнага харчавання, фармацэўтычнай і парфумерна-касметычнай прадукцыі. Сусветная патрэба ў лактаферыне дасягае 90 т штогод. Кошт аднаго грама рэкамбінантнага чалавечага бялку складае каля $900.


Мабільны тэлефон Samsung Galaxy J1 (2016) - Водгукі Кліентаў\nМабільны тэлефон Samsung Galaxy J1 (2016) Каментары\nГэты смартфон я купіла сабе 3 месяцы таму. Па сканчэнні часу магу сказаць, што гэта выдатны бюджэтны смартфон без лішніх «наваротаў». Я ім вельмі задаволена! Карыстаюся ў асноўным для званкоў (па двух СІМ-картах, што важна для мяне!) і інтэрнэту. Я не люблю вялікія тэлефоны. Для мяне было важна,...\nТанны картрыдар пасрэднага якасці, але можа апынуцца карысныкаля 2 месяцаўКампутарная перыферыя\nНе вядзіцеся на Vigor3 месяцыДробная кухонная тэхніка\nПатрэбная рэч у падарожжах!3 месяцыАксэсуары для тэхнікі\nВяснова-летні гардэроб для майго Iphone! Фота двух расфарбовак3 месяцыАксэсуары для тэхнікі


Гісторыя далёка не заўсёды прыносіць чалавецтву вялікія адкрыцця і шчаслівыя моманты. Часта ў свеце адбываюцца невозвратимые падзеі, якія назаўсёды руйнуюць жыцця сотняў тысяч людзей. Такой была і дэпартацыя народаў у СССР. Прычыны, умовы, вынікі і наступствы цяпер застаюцца адкрытым пытаннем, якое хвалюе гісторыкаў і выклікае спрэчкі і высвятлення. І тым не менш гэтую трагедыю немагчыма расцэньваць як станоўчае падзея ў гісторыі чалавецтва. Чаму? Разбярэмся ў гэтым пытанні далей.\nДэпартацыя народаў у СССР – гэта падзея, якая ўскалыхнула краіну ў трыццатых гадах мінулага стагоддзя. Палітычныя рэпрэсіі такога маштабу раней не праводзіліся, таму для людзей гэта стала шокам. Асноўная рыса дэпартацыі - тое, што сам працэс знаходзіўся за межамі судаводства. Народныя масы перамяшчалі, не улічваючы ўзаемную детерминацию, у розныя кропкі пасялення, якія для кожнага былі нязвыклыя, далёкія ад роднага дома, а часам і небяспечныя.\nГістарычна так склалася, што дэпартацыя народаў у СССР зламала жыццё дзесяці нацыянальнасцяў. Сярод іх былі і немцы з карэйцамі, тут жа былі і чачэнцы, калмыкі і іншыя жыхары, якія пры ўсім гэтым страцілі яшчэ і сваю нацыянальную аўтаномію.\nЛюдзі гублялі ўсё, што ў іх было: дом, сям'ю, родных, працу і грошы. Іх прымусова вывозілі і сялілі ў жудасныя ўмовы, у якіх выжывалі толькі самыя ўстойлівыя. Па гэты дзень невядома дакладна, якія народы СССР падвяргаліся дэпартацыі, так як іх колькасць была велізарнай. У гэтую «рэпрэсіўную мясасечку» трапілі этнічныя групы, сацыяльныя праслойкі і этноконфессиональное насельніцтва. Савецкія грамадзяне перажылі жудасныя падзеі 30-х гадоў, а пазней і часоў Другой сусветнай вайны.\nГэтая жорсткасць парушыла спакой палякаў, украінцаў, расейцаў, малдаванаў, балгараў, армян, турак і іншых этнічных груп. Назваць гэта падзея парушэннем правоў чалавека змаглі толькі ў 1991 годзе. Тады закон прызнаў, што дэпартацыя народаў у СССР мела месца быць, а рэпрэсаваны народ падвяргаўся генацыду, паклёпе, гвалтоўнага перасялення, тэрору і іншым парушэнням.\nЧаму пачалася дэпартацыя народаў у СССР? Прычыны звычайна растолковывает ў святле пачатку Вялікай Айчыннай вайны. Так сказаць, менавіта жудасныя падзеі 40-х гадоў сталі падставай для высялення непажаданых народаў. Але тыя, хто добра покопаются у гэтых падзеях, зразумеюць, што гэта не асноўная прычына. Бо дэпартацыя народаў у СССР пачалася задоўга да ваеннай трагедыі.\nЧаму ж савецкі ўрад бязлітасна адпраўляла сваё насельніцтва на смерць? Да гэтага часу па гэтай нагоды вядуцца спрэчкі. Афіцыйна прынята лічыць, што здрада стала падставай для таго, каб пачалася дэпартацыя народаў у СССР. Прычына крылася ў дапамозе прадстаўнікоў гэтых нацый Гітлеру, а таксама іх актыўных дзеяннях супраць Чырвонай Арміі.\nЯскравым прыкладам несправядлівасці ў рэпрэсіях народнасцяў можна лічыць гісторыю чачэнцаў і інгушоў. Іх прымусовае высяленне было ўтоена, а сапраўдныя прычыны не выдавалася. Людзей прымусілі верыць у тое, што на тэрыторыі іх роднай зямлі будуць праходзіць тактычныя вучэнні. Як лічаць многія гісторыкі, усе-ткі праблемай такога жорсткага абыходжання з гэтымі народнасцямі стала іх барацьба за нацыянальную незалежнасць і супрацьстаянне тэрору савецкай улады.\nПадобная сітуацыя адбылася і з карэйцамі. Іх пачалі высяляць з-за шпіянажу на карысць Японіі, якім нібыта займаліся прадстаўнікі гэтай народнасці. Але калі разгледзець тыя падзеі больш падрабязна, вымалёўваецца палітычны матыў рэпрэсій. Так, дзякуючы высяленню карэйцаў, СССР прадэманстраваў сваю гатоўнасць да супрацоўніцтва з Кітаем, процідзеянне Японіі і, у агульным, палітычную пазіцыю на Далёкім Усходзе.\nНаогул, варта адзначыць, што дэпартацыя народаў у СССР коратка паказала стаўленне ўладаў да палітычнай сітуацыі ва ўсім свеце. Калі раней яны спрабавалі ліквідаваць толькі народы, якія рвуцца да незалежнасці, то падчас вайны яны, дзякуючы высяленню нацый, угождали саюзнікам.\nПершы прыклад жорсткіх падзей быў знойдзены яшчэ ў 1918 годзе. Тады на працягу сямі гадоў савецкі ўрад спрабавала выселіць белагвардзейскіх казакоў і тых, хто меў буйныя зямельныя ўчасткі. Першымі сталі паддоследнымі казакі Церскай вобласці. Акрамя таго, што ім прыйшлося адправіцца ў іншыя мясцовасці, на Данбас і Паўночны Каўказ, іх родная вобласць была перададзена іншым будучым ахвярам, ингушам і чачэнцам.\nВядома, нічым добрым не магла скончыцца дэпартацыя народаў у СССР. Гістарыяграфія паказвае, што ў 1921 годзе нават рускія жыхары былі выселены з сваёй Семиреченской вобласці, калі іх прымусова выправадзілі з Туркестана.\nНаступныя падзеі адбываліся ўжо ў 30-х гадах. У Ленінградзе пачаўся масавы арышт эстонцаў, латышоў, палякаў, немцаў, фінаў і літоўцаў. За ім рушыла ўслед высяленне фінскіх ингерманландцев. Яшчэ праз пару гадоў былі рэпрэсаваныя сям'і палякаў і немцаў, якія пасяліліся на Украіне.\nДэпартацыя народаў СССР у гады вайны была больш актыўнай і жорсткай. У гэты час было выселена велізарная колькасць нацый, сярод іх і курды, крымскія цыганы, понтыйскія грэкі, нагайцаў і г. д. Усе яны былірэпрэсаваныя з-за калабарацыянізму. З-за нібыта супрацоўніцтва гэтых народнасцяў з краінай-агрэсарам і яе саюзнікамі людзі пазбаўляліся сваіх аўтаномій, жылля і сем'яў. Дэпартацыя народаў у СССР, табліца якой гістарычна папаўняецца ўсё новымі нацыямі, загубіла жыцці больш за 60 нацыянальнасцяў. У табліцы тыя народнасці, якія пацярпелі больш за ўсё.\nКолькасць дэпартаваных жыхароў (тысяч чел.)\nЧеченцы Ингуши Карачаевцы Калмыки Балкарцы\nВосень 1941 1193\nВосень 1943 137\nЗіма 1944 731 174 192\nВясна 1944 190 108\nВясна-восень 1945 151 328 77 121 79 33\n1946-1948 999 295 608 154 115 150 63\nЛета 1949 1078 295 576 159 115 153 64\n1950 2175 300 582 160 118 154 63\n1953-1989 9870 1227 3381 852 606 722 325\nЯк паказвае гісторыя, прычын такога паводзінаў Савецкага Саюза магло быць шмат. Гэта і канфлікты паміж краінай і нацыямі, гэта асабістая капрыз Сталіна, геапалітычныя меркаванні, рознага роду забабоны і г. д. Паспрабуем разгледзець, як праходзіла дэпартацыя асобных народаў СССР і як рэпрэсіі паўплывалі на лёсы людзей.\nЧачэнцы і інгушы\nтакім чынам, як паказваюць гістарычныя дакументы, гэты народ высялялі па прычыне правядзення тактычных вучэнняў. Гэта было выклікана тым, што меркавалася наяўнасць бандыцкіх груповак у гарах. З аднаго боку, такое становішча рэчаў было апраўдана. У гарах тады можна было назіраць бандыцкія элементы, якія спрабуюць скінуць савецкую ўладу. З іншага боку, гэтых сіл было так мала, што яны не маглі нічога зрабіць.\nТым не менш з 1944 года людзей сталі перавозіць у Сярэднюю Азію і Казахстан. Як і звычайна, пры перасяленні шмат людзей гінула. Тых, хто выжываў, пакідалі проста ў стэпе. На зямлі, пакінутыя чачэнцамі і інгушоў, накіравалі студэнтаў, якія павінны былі падтрымліваць жывёлу і іншае гаспадарка.\nВарта адзначыць, што даследчыкі не раз запэўнівалі, што абвінавачванні ў падтрымцы чачэнцамі немцаў не апраўданыя. Гэта звязана з тым, што ні адзін нямецкі салдат не быў заўважаны ў гэтай рэспубліцы, а супрацоўніцтва і ўступленне ў шэрагі атрадаў фашыстаў не магло адбыцца, так як мабілізацыі ў гэтай галіне не было.\nЯк ужо гаварылася раней, чачэнцы з інгушоў трапілі пад «гарачую руку» толькі таму, што заўсёды змагаліся за сваю незалежнасць і імкнуліся супрацьдзейнічаць савецкай улады.\nНапэўна, відавочна, што першымі, хто трапіў пад рэпрэсіі ў часы Вялікай Айчыннай вайны, сталі немцы. Ужо ў 1941 годзе выйшаў указ, згодна з якім, варта было «знішчыць» Аўтаномную Рэспубліку Паволжа, якую засялялі гэтая нацыя. Усяго за два дні маса людзей была адпраўлена ў Сібір, Казахстан, на Урал, Алтай і. Іх колькасць дасягала 360 тысяч чалавек.\nПрычынай падобных рэпрэсій стала з'яўленне звестак аб будучых шпіянажы і дыверсіях, якія павінны былі пачацца адразу пасля падачы Гітлерам сігналу. Аднак, як паказвае гісторыя і знойдзеныя дакументы, не было ніякіх падстаў меркаваць, што дадзеныя падзеі адбудуцца. Гэтыя чуткі сталі толькі падставай выселіць нямецкі народ.\nТых немцаў, якія былі мабілізаваны ў армію, адклікалі адтуль. Мужчын ва ўзросце ад 17 гадоў ужо на наступны год заклікалі ў працоўныя калоны. Там яны цяжка працавалі на заводзе, лесанарыхтоўках і рудніках. Тая ж доля спасцігла і тыя народы, гістарычныя радзімы якіх былі хаўруснікамі Гітлера. Ужо пасля вайны, выгнаныя, яны спрабавалі вярнуцца дадому, але ў 1947 годзе іх зноў дэпартавалі.\nКарачаеўцаў пацярпелі ад рэпрэсіяў ужо ў 1943 годзе. На момант пачатку Другой сусветнай вайны іх колькасць складала крыху больш за 70 тысяч чалавек. Цэлы год іх тэрыторыя знаходзілася ва ўладзе нямецкай акупацыі. Але пасля іх вызвалення людзі так і не змаглі здабыць спакой.\nУ 1943 годзе іх абвінавацілі ў супрацоўніцтве з нямецкімі войскамі, якім карачаеўцаў дапамагалі, паказвалі дарогу і хавалі ад Чырвонай Арміі. Каб выгнаць гэтую нацыю ў Казахстан і Кіргізію, давялося выкарыстоўваць ваенных, агульным лікам 53 тысячы. У выніку больш за 69 тысяч карачаеўцаў былі вывезены з сваёй роднай зямлі. Падчас перавозкі загінула 600 чалавек. Палова рэпрэсаваных складалася з дзяцей да 16 гадоў.\nТыя, хто на той момант служылі ў шэрагах Чырвонай Арміі, у 1944 годзе пасля дэмабілізацыі былі дэпартаваныя.\nКалмыкаў напаткала тая ж бяда, што і карачаеўцаў. У канцы 1943 годзе выйшаў указ, які прадугледжваў высяленне гэтай нацыі. Прычынай іх выгнання стала процідзеянне ўраду СССР, адмова ад дапамогі Чырвонай Арміі ў нацыянальным канфлікце. Асноўнай падзеяй у гэтых рэпрэсіях стала аперацыя «Ўлусы», якую праводзілі савецкія вайскоўцы.\nНа першым этапе было ліквідавана больш за 93 тысяч калмыкаў. Сярод іх знайшлося 700 бандытаў і тых, хто актыўна супрацоўнічаў з немцамі. Праз месяц было выселена яшчэ 1000 чалавек. Больш за 50% калмыкаў пасялілі ў раёне Цюмені. З-за таго, што дэпартацыя праходзіла ў снежні/студзені, многіяжыхары загінулі пры перавозцы.\nТыя прадставілі гэтай нацыі, якія ўжо служылі на карысць Чырвонай Арміі, былі выкліканыя з франтоў і навучальных устаноў. Прычым спачатку іх размяркоўвалі па розных вайсковых акругах, а пасля звальнялі са службы. І ўсё роўна ёсць гістарычныя звесткі, што калмыкі ўсё ж заставаліся ў арміі і служылі СССР.\nСа часам пачалося контрнаступленне Чырвонай Арміі, а следам і вызваленне абласцей і гарадоў. Разам з тым Сталін не супакойваўся і працягваў высяляць за нацыю нацыяй з іх родных зямель. Так, пасля выгнання немцаў з крымскіх зямель пачалася рэпрэсія татараў.\nПа знойдзеных дакументах аказалася, што прычына перасялення крыецца ў дэзерцірстве. Па словах Берыі, больш за 20 тысяч чалавек гэтай народнасці сталі здраднікамі Чырвонай Арміі. Частка крымскіх татараў вырашылі перамясціць у Нямеччыну. Іншая частка заставалася ў Крыме. Тут іх арыштоўвалі, а пры ператрусе знаходзілі велізарная колькасць зброі.\nСССР у той час баяўся ўплыву Турцыі на гэтую сітуацыю. Менавіта там многія татары пражывалі да вайны, і частка з іх заставалася там да таго часу. Таму роднасныя сувязі маглі парушыць спакой мірных жыхароў, а наяўнасць зброі прывяло б да восстаниям і іншым беспарадкаў. Гэтыя сумневы савецкай улады былі звязаны і з тым, што Германія ўсяляк спрабавала ўгаварыць Турцыю ўступіць у саюз.\nДэпартацыя доўжылася каля двух дзён. Для рэпрэсій савецкая ўлада прыслала 32 тысячы вайскоўцаў. Крымскія татары абавязаны былі за некалькі хвілін сабраць рэчы і адправіцца на станцыі. Калі чалавек не хацеў сыходзіць з дома, альбо ж не мог хадзіць, ён быў расстраляны. Як звычайна, многія з рэпрэсаваных гінулі ў шляху з-за недахопу ежы, медыцынскай дапамогі і цяжкіх умоў.\nДэпартацыя народаў СССР у гады ВЯЛІКАЙ айчыннай вайны праходзіла штомесяц. Пад рэпрэсіі трапілі і азербайджанцы, якія пражывалі на тэрыторыі Грузіі. Яны былі адпраўленыя ў Борчалинский раён і Караязский. Вынікам гэтай трагедыі стала тое, што ў раёне засталася толькі 31 сям'я. Армяне былі выселеныя са сваіх родных зямель у 1944 годзе. У гэтым жа годзе рэпрэсавалі турак-месхетынцаў, грэкаў, цюрак і курдаў.\nУ выніку дэпартацыя народаў у СССР прывяла да жахлівых вынікаў, пакінутым назаўсёды ў сэрцы кожнага жыхара рэпрэсаванай нацыі. Як паказваюць гістарычныя звесткі, колькасць немцаў, якія падвергліся гвалтоўнага перасялення, дасягнула амаль 950 тысяч чалавек. Агульная колькасць дэпартаваных чачэнцаў, балкарцы, інгушоў і карачаеўцаў склала 608 тысяч. Крымскія татары, балгары, грэкі і армяне былі дэпартаваныя ў колькасці 228 тысяч.\nКаб прыжыцца на новай тэрыторыі, перасяленцам трэба было перажыць мноства цяжкасцяў. Смяротнасць сярод гэтых народнасцяў ўзрасла ў некалькі разоў, за гады дэпартацыі гінула ў сярэднім чацвёртая частка нацыі.\nТаксама варта адзначыць стаўленне жыхароў да дэпартаваным. Некаторыя ўспрымалі гэта падзея з разумеем, іншыя ж, наадварот, лічылі рэпрэсаваных ізгоямі і пагарджалі іх. Такое становішча рэчаў прыводзіла да агрэсіі і з боку ахвяр гэтых падзей. Так, многія настройваліся супраць савецкай улады і спрабавалі арганізаваць беспарадкі ў грамадстве.\nНатуральна, што страшнай трагедыяй была дэпартацыя народаў у СССР. Прычыны, умовы, вынікі і наступствы былі негатыўнымі. Шмат сіл было кінута на рэпрэсіі, замест таго каб змагацца з фашыстамі. Вялікая колькасць тэхнікі і ваенных займалася дэпартацыяй, хоць іх не хапала на фронце. Статыстыка паказвае, што больш за 220 тысяч салдат працавалі над перасяленнем. З імі супрацоўнічалі і амаль 100 тысяч супрацоўнікаў розных праваахоўных органаў.\nАкрамя таго, спалохалі рэпрэсіі і астатнія народнасці, якія былі ўпэўненыя, што неўзабаве прыйдуць і за імі. Так, пад «гарачую руку» маглі трапіць эстонцы, украінцы і карэлы. Кіргізы таксама асцерагаліся страты сваёй роднай зямлі, так як хадзілі чуткі, што ўсіх карэнных жыхароў заменяць на перасяленцаў.\nДэпартацыя народаў СССР і яе наступствы прывялі да таго, што спрэс сціраліся ўсе рамкі нацыянальнасці. З-за таго, што перасяленцы траплялі ў нязвыклую ім сераду, карэнныя жыхары змешваліся з рэпрэсаванымі. Ліквідаваліся нацыянальна-тэрытарыяльныя адукацыі. Рэпрэсіі пакідалі велізарны адбітак на лад жыцця перасяленцаў, на іх культуры і традыцыях.\nДэпартацыя народаў СССР і яе наступствы прывялі да таго, што цяпер многія народы ваююць паміж сабой, яны не ў стане падзяліць зямлю. Важна разумець, што многія прычыны гэтага працэсу не былі апраўданыя. Нельга сцвярджаць, што савецкі ўрад прымала справядлівыя рашэнні, якія дапамагалі б у ходзе Другой сусветнай вайны. Некаторыя нацыі паплаціліся за сваё супрацьстаянне ўлады, немцы ж сталі ахвярай помсты з-за Гітлера і яго агрэсіі.\nАстана таксама ў свой час стала месцам, якое «приютило» перасяленцаў. Дэпартацыя народаў СССР у Казахстан пачалася задоўга да вайны. Велізарная колькасць дэпартаваных прыбылі на тэрыторыю рэспублікі, яшчэ ў 1931 годзе іх налічвалася каля 190 тысяч. Праз шэсць гадоў сюды зноў прыбылі перасяленцы, іх было ўжо амаль у два разы больш, 360 тысяч. Так Казахстан стаў месцам пражывання ахвяр рэпрэсій.\nМногія зтых, хто прыбыў сюды на пастаяннае месцажыхарства, ўладкаваліся рабочымі на прамысловыя прадпрыемствы і ў саўгасы. Ім даводзілася пражываць у бараках, юртах і самаробных будынках пад адкрытым небам.\nУкраінцы сюды трапілі яшчэ ў XIX стагоддзі. У перадваенны час іх стала яшчэ больш. Пасля вайны колькасць украінцаў складала больш за 100 тысяч жыхароў. Сярод дэпартаваных былі сем'і кулакоў і ОУНовцы. Да пачатку 50-х у Казахстан пачалі прыбываць і тыя, каго вызвалілі з КарЛАГа.\nСюды ж адправіліся і карэйскія дэпартаваныя, якіх у 1937 годзе прывезлі з Далёкага Усходу. У Казахстан прыбытку і палякі, якіх сюды прыслалі з-за пагрозы сусветнай вайны, як раз да канца 30-х. З пачаткам Другой сусветнай у Астану прыбыло яшчэ больш прадстаўнікоў гэтай нацыі.\nУжо пасля вайны вялікая колькасць перасяленцаў працягваў міграваць у гэты раён. Дэпартацыя народаў СССР у Казахстан прывяла да таго, што на тэрыторыі гэтай рэспублікі аказваліся ўсе нацыянальнасці, якія пражываюць на тэрыторыі Савецкага Саюза. Ужо ў 1946 годзе дадалося яшчэ 100 тысяч ахвяр рэпрэсій, што ў агульнай складанасці складала каля 500 тысяч дэпартаваных.\nМногія з пераселеных людзей спрабавалі пакінуць месца сваёй новай жыцця, што лічылася уцёкамі і парушэннем крымінальнага права. Раз у тры дні яны павінны былі паведамляць НКУС аб якіх-небудзь важных падзеях, якія тычыліся б колькасці.\nГалоўнай мэтай перасялення лічылася вечнае пражыванне на чужой тэрыторыі. Каб выканаць такі план, савецкая ўлада спрабавала праводзіць жорсткія санкцыі адносна парушальнікаў. Калі хто-то спрабаваў збегчы з тэрыторыі селішча, яму прызначалі да дваццаці гадоў катаргі.\nПамочнікаў гэтых людзей таксама чакала расплата - зняволенне на тэрмін да 5 гадоў. Галоўнай задачай савецкай улады было абмежаванне рэпрэсаваных у жаданні і спробах трапіць на сваю радзіму.\nПа дадзеных апошніх даследаванняў, за ўвесь перыяд дэпартацыі ў Казахстан прыбыло ад аднаго мільёна перасяленцаў. Ужо ў сярэдзіне 50-х тут пражывала 2 мільёны чужынцаў.\nПрайшла за некалькі гадоў дэпартацыя народаў у СССР. Фота тых падзей і па гэты дзень адлюстроўваюць калянасць улады. Лёсы людзей былі скалечаныя, а час не ішло на карысць. Кожны з іх марыў вярнуцца дадому, каб аднавіць ранейшы парадак жыцця. Людзі спрабавалі знайсці свой дом, сваю сям'ю і сваё шчасце.\nСавецкі Саюз спрабаваў ліквідаваць не проста цэлыя народы, а і іх зямлі, мовы, культуры і традыцыі. Калі ў чалавека забраць усё гэта, тады ён стане паслухмяным рабом таталітарнай палітыкі. Дэпартаваныя людзі атрымалі цяжкія псіхічныя і фізічныя траўмы. Яны галадалі і хварэлі, яны стараліся знайсці свой дом і спакой.\nПасля смерці Сталіна сітуацыя стала мяняцца, па адносінах да перасяленцаў праводзілася палітыка рэабілітацыі, але наладзіць лёсы людзей было ўжо немагчыма. Іх лёс і жыцці былі незваротна перакручаныя і разбураныя.


Праграма масавай «хакеізацыі» краіны дае збоі\n10 лістапад 2012, 12:20\nУ Менску з рэвізіяй прадстаўнікі Міжнароднай фэдэрацыі хакею: спартовых функцыянэраў цікавіць, як ідзе падрыхтоўка да чэмпіянату сьвету-2014. Тым часам выглядае, што «штампаваць» лядовыя палацы дзеля падтрыманьня іміджу хакейнай дзяржавы беларускім уладам усё цяжэй. Сродкаў бракуе на самае неабходнае, таму забавы даводзіцца адкладаць на потым. Нават на радзіме прэзыдэнта ў Шклове вось ужо два гады справа ня рухаецца далей за выкапаны катлаван, а ў Воршы спартовы аб’ект на 3,5 тысячы месцаў пераўтварыўся ў даўгабуд — лядовую арэну тут узводзяць ужо больш за пяцігодку. Ці прыйдзецца скарэктаваць праграму татальнай «хакеізацыі» краіны?\nУ Воршы падмурак пад будучы лядовы палац заклалі яшчэ да «Дажынак», якія тут ладзіліся ў 2008 годзе. Аднак ашчасьлівіць гараджанаў вялікім крытым катком не ўдаецца дагэтуль — ці то занадта размахнуліся з аб’ёмам (арэны большай умяшчальнасьці ёсьць толькі ў Менску і Бабруйску), ці справа ў элемэнтарным «нямэтавым выкарыстаньні сродкаў». Мясцовыя бачаць яшчэ і іншую прычыну — нефартовае месца. Акурат тут яшчэ за савецкім часам меліся збудаваць вялікі моладзевы цэнтар, але пасьля двух дзясяткаў гадоў парэшткі нерэалізаванай ідэі было вырашана зруйнаваць пад новы амбітны праект:\nСпадар: «На безгаспадарчым надзеле, дзе калісьці хацелі ўзьвесьці моладзевы цэнтар, наважыліся збудаваць лядовы палац. У прынцыпе, добрая ідэя, бо Ворша — горад з досыць вялікімі традыцыямі. Нават калі ўзяць канькабежца Ігара Жалязоўскага: вырас як спартовец тут, і першыя ягоныя трэнэры былі таксама адсюль. Займаўся на звычайным катку на льнокамбінаце. Праўда, у Воршы неяк ніколі не было хакею на лёдзе. А вось па хакеі на траве каманда нядрэнная. На базе таго ж ільнокамбінату зрабілі стадыён, паклалі штучнае пакрыцьцё — толькі дзеля таго, каб дзяўчаты гулялі, трэніраваліся. І яны там нармальна „калупаюцца“, добрыя паказваюць вынікі».\nТолькі апошнім часам абрысы навабуду пачалі нагадваць спартовы аб’ект. Праўда, за высокім алюмініевым плотам ня надта што ўбачыш. Каб не было сумненьняў, на фасадзе зьверху зьявілася ўдакладненьне па-расейску — «Ледовая Арена». Аднак да завяршэньня будоўлі няблізка. Прынамсі, усю тэрыторыю вакол «арены» цяжкая тэхніка ператварыла ў багну.\nМясцовая жыхарка наракае, што нідзе ў іншых сталіцах «Дажынак» так не марудзілі зь лядовым палацам, які ўсім сваім выглядам павінен сымбалізаваць годную падрыхтоўку да сьвята:\n«Ідэя была нармальная. Напэўна, усе нашы жыхары хацелі б такі палац. Тым больш — „Дажынкі“. Усюды, дзе яны праводзіліся, такія комплексы ўжо ёсьць. Але з „Дажынак“ 2008 году мінулі 4 гады, гэта значыць, што лядовы палац будуецца ўжо 5 ці 6 гадоў мінімум. І ён яшчэ не дабудаваны. Магчыма, вельмі вялікі, а магчыма, усё ж не разьлічылі грашовыя сродкі. Можа, грошыкі пайшлі проста не туды, куды трэба».\nАршанцы схіляюцца да таго, што грошы на лядовы палац былі ці элемэнтарна скрадзеныя, ці папросту змарнаваныя ад традыцыйнай безгаспадарнасьці.\nСпадарыня: «Ня выключана, што грошы закаталі, ня ведаю, у асфальт, калі рабілі пешаходныя дарожкі. Сёньня зрабілі ходнікі, плітку паклалі, а празь некаторы час яе зноў сталі перакладваць. Закапалі грошы ў зямлю. Значыць, не было кантролю, мы так лічым. І гэта абуральна, што няма кантролю за тым, што робіцца. А вось каб было так: людзі абы-як паклалі, потым здарыўся нейкі казус, і каб яны выправілі недахопы за свае грошы, то больш такога сабе не дазволілі б рабіць. Але, на жаль, няма кантролю за выкананьнем працаў».\nІ калі лядовы палац у Воршы, мяркуючы па ўсім, прынамсі ў наступным годзе ўсё ж зафункцыянуе, то жыхарам Шклова пакуль такая пэрспэктыва ня сьвеціць. Гаворыць дэмакратычны актывіст, зямляк ініцыятара масавай «хакеізацыі» беларусаў Аляксандра Лукашэнкі, шклаўчанін Рыгор Кастусёў :\n«Яго пачалі будаваць у 2010 годзе: навазілі грунт, забілі па́лі, але на ўзроўні падрыхтоўкі пляцоўкі справа замарозілася. Паказальна, што гэты лядовы палац, дакладней — пляцоўка, разьмяшчаецца якраз каля мосту, які гэтым летам у Шклове ўрачыста адкрываў Лукашэнка. І ўсю гэтую сытуацыю ён назіраў, бо ня ўбачыць ня мог фізычна. Да таго ж крыху далей — верталётная пляцоўка, на якую ён прызямляецца. Толькі сапсавалі тэрыторыю, бо ўсё гэта на беразе Дняпра, дзе раней людзі адпачывалі. Сама па сабе задумка для мяне як шклаўчаніна, скажу шчыра, была добрая. Бо там плянаваўся ня толькі лядовы палац, але і басэйн, і летні амфітэатар, і лыжаролерная траса, і прыстань для прагулачных катэраў. Ідэя была клясная, іншая справа, што з грашыма, як заўсёды, складана. Цяпер будоўля стаіць і нічога ня робіцца».\nУ адпаведнасьці зь дзяржаўнай праграмай разьвіцьця хакею ў Беларусі да чэмпіянату сьвету 2014 году па ўсёй краіне павінны паўстаць больш за паўсотні лядовых палацаў. Найперш хакеізацыяй ахопленыя абласныя цэнтры, а таксама гарады, у якіх ладзяцца «Дажынкі». Аднак за паўтара года да ўсясьветнага першынства плян па арэнах выкананы толькі напалову, і тэмпы ўзьвядзеньня спартовых аб’ектаў заўважна зьніжаюцца.\nЛядовыя палацы канулі ў нябыт\nПалацы ў краіне жабракоў


У Гомелі адраджаюць вулічны тэатр | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nГомельскія паэты ў супрацы з тэатральнай майстэрняй „Сляды” адраджаюць вулічны тэатр. Рэжысёры аматарскіх спектакляў выкарыстоўваюць для сваіх пастановак класічныя сюжэты, разбаўленыя тэкстамі мясцовых паэтаў. Паводле аднаго з удзельнікаў тэатральнага праекта Дзмітрыя Новікава, творчы эксперымент гомельцаў ацаніла не толькі мясцовая публіка, але і заўважыла французскі крытык Фларыяна Габер:\n– Людзі, якія займаюцца тэатрам, вельмі пазітыўна ацэньваюць нашыя намаганні. У Віцебску да нас падышла Фларыяна Габер, парыжанка, яна, напэўна, адзіны крытык вулічнага тэатра. Гэта чалавек, які займаецца ягонай гісторыяй. Яна сказала, што нашае выступленне – гэта вяртанне да каранёў вулічнага тэатра, таму што мы працавалі з вершамі, у нас няма акрабатаў, фаершчыкаў ці цыркавых элементаў.\nУ канцы ліпеня акцёры з тэатральнай майстэрні „Сляды” прэзентавалі перад гомельцамі праграму пад назвай „Паэты і тэатр. Гуляем у Шэкспіра”. Спектакль прайшоў у прысутнасці некалькіх дзясяткаў гараджанаў на аўтамабільным паркінгу ля аднаго з супермаркетаў.


13 красавік 2020, 16:50\nГорадзенскі дзіцячы госьпіс, архіўнае фота\nУ дзіцячым госьпісе ў Горадні, які ў вольны час шые маскі для шпіталяў, чакаюць візыту абласной камісіі, якая мае ацаніць дзейнасьць арганізацыі. Пра гэта госьпісу паведамілі мясцовыя ўлады, пасьля таго як дырэктарка заявіла, што сыходзіць з пасады, і папрасіла знайсьці новага кіраўніка.\nКоратка пра дзіцячы госьпіс у Горадні\nГорадзенскі дзіцячы госьпіс імя сьвятога Губэрта — грамадзкая, недзяржаўная, некамэрцыйная арганізацыя. Ён існуе за кошт спонсарскай дапамогі перадусім ад буйных беларускіх прадпрыемстваў, а таксама дзякуючы праектнай дзейнасьці (гранты) і ахвяраваньням людзей. Дзяржава не выдзяляе сродкаў на яго ўтрыманьне. Госьпіс працуе больш за 11 гадоў. Ён апякуецца цяжка хворымі дзецьмі прыкладна з 70 сем’яў.\nДырэктарка госьпісу Вольга Вялічка 1 красавіка даслала на імя старшыні Горадзенскага аблвыканкаму Ўладзімера Краўцова ліст, што яна зь верасьня гэта году сыходзіць са сваёй пасады і просіць знайсьці сабе замену.\nЖанчына ініцыявала стварэньне госьпісу ў 2008 годзе і кіруе ім ад пачатку. Як сказала Вялічка Свабодзе, яны ў госьпісе ня могуць знайсьці замену на месца дырэктара з заробкам 680 рублёў.\nДакумэнт, які прыслалі Вользе\nУвечары ў пятніцу 10 сакавіка ёй пазванілі з упраўленьня аховы здароўя Горадзенскага аблвыканкаму і паведамілі, што ў панядзелак 13 красавіка хочуць прыйсьці ў госьпіс.\nУ мэсэнджар ёй даслалі першы аркуш дакумэнту, паводле якога ў адказ на ейную заяву ствараецца камісія з 4 чалавек.\nЗ дакумэнту вынікае, што адна з задач камісіі — «ацаніць дзейнасьць госьпісу».\n«Яны далі нуль грошай»\n«Гэта наогул незаконна, бо ўпраўленьне аховы здароўя ня можа ацэньваць дзейнасьць грамадзкага аб’яднаньня», — мяркуе дырэктарка госьпісу.\nКамісія, як чакае дырэктарка, будзе правяраць эфэктыўнасьць дзейнасьці арганізацыі. Але чаму?\n«Я гэта расцэньваю ня проста як праверку. Калі праводзіцца праверка, у яе ёсьць нейкая мэта, яна піша плян праверкі, якія пытаньні будуць правярацца, якая падстава. А тут упраўленьне аховы здароўя будзе ацэньваць эфэктыўнасьць дзейнасьці грамадзкага аб’яднаньня. Гэта могуць ацэньваць толькі чальцы арганізацыі. Яны [мясцовыя ўлады. — РС] далі нуль грошай», — кажа Вольга Вялічка.\nДырэктарка госьпісу кажа, што ня ведае, што стала сапраўднай прычынай рэакцыі ўладаў. Яна мяркуе, што гэта можа быць ціск уладаў на грамадзкую арганізацыю. Цягам апошніх некалькіх гадоў госьпіс часта правяраюць розныя інстанцыі. Сёлета іх ужо правяраў аддзел па барацьбе з эканамічнымі злачынствамі.\n«У нас усе былі, нават КДБ, гарвыканкам быў, пракуратура. Правяраюць усю фінансавую дакумэнтацыю, спонсарскую дапамогу, наогул усё. Нічога не знайшлі, бо ў арганізацыі ўсё чыста... Яны выклікаюць супрацоўнікаў госьпісу, бацькоў [выхаванцаў], задаюць дзіўныя пытаньні, напрыклад, ці стаю я на ўліку ў псыхіятрычнай лякарні, ці п’ю таблеткі», — узгадвае ход мінулых праверак суразмоўніца.\nНаколькі ведае дырэктарка госьпісу, праверкі праводзяцца так часта, таму што нехта на яе скардзіцца ананімна. На запыт Вялічкі ў міліцыю з просьбай выявіць, хто дасылае ананімкі, ёй адказалі, што знайсьці ня могуць.\n«Я бачу, што яны хочуць скасаваць арганізацыю»\nДырэктарка госьпісу мяркуе, што частыя праверкі могуць быць рэакцыяй на тое, што яна агучвае праблемы ў сыстэме паліятыўнай дапамогі, прапануе ўносіць зьмены ў заканадаўства. Так, летась госьпіс прасіў ва ўладаў бясплатна выдзеліць будынак, бо ў цяперашнім памяшканьні не хапае месца. Да таго ж госьпіс прапанаваў, каб частка ягоных паслугаў аплачвалася зь бюджэту па дзяржаўнай замове — заканадаўства гэта дазваляе.\nВольга Вялічка падкрэсьлівае, што яна крытыкуе не асобы, а «функцыю пасады», тое, што можна палепшыць агулам у сыстэме аказаньня дапамогі цяжка хворым дзецям.\n«Калі існуюць праблемы ў працы — гэта нармальна. Нармальна падымаць праблемы і іх агучваць. Мы там усе сядзім, каб вырашаць праблемы... Ня трэба гэта прымаць на свой асабісты рахунак», — кажа яна.\nУзнагароды, атрыманыя госьпісам\nДырэктарка дапускае, што ўлады могуць скасаваць арганізацыю, калі, прыкладам, прызнаюць ейную дзейнасьць неэфэктыўнай.\n«Я бачу, што яны хочуць скасаваць арганізацыю і шукаюць для гэтага падставы. Другое — яны палітызуюць маю дзейнасьць, выдумляюць тое, чаго няма. Мне ў вочы ў гарвыканкаме кажуць: „Вы разумная жанчына, але вы слухаеце заходнія рэчы“. Я хачу данесьці простую рэч: я абсалютна непалітычны чалавек», — абураецца Вольга.\nЯна адзначыла, што і да яе мужа ў прыватную фірму летась прыходзіла праверка. Жанчына думае — што празь ейную грамадзкую дзейнасьць. «Я наагул ня веру ні ў якія супадзеньні. Хай яны ў супакоі пакінуць маю сям’ю, майго мужа і маіх бацькоў... Я ведаю, што напісана ў ананімках. У мяне валасы дыбарам стаяць ад гэтага», — эмацыйна кажа Вялічка.\n«Замест таго каб сказаць дзякуй, яны праверку мне праводзяць?»\nЦяпер госьпіс працуе дыстанцыйна. Распрацаваны плян працы зь дзецьмі. 13 красавіка памяшканьне госьпісу будзе зачыненае, таму камісія туды ня зможа трапіць.\nДырэктарка плянуе сысьці з пасады ў верасьні\nСупрацоўнікі госьпісу ў свой вольны час (некаторыя ўзялі водпуск за свой кошт), бацькі выхаванцаў, а таксама людзі з інваліднасьцю разам дабрачынна шыюць маскі для лекараў, каб абараніць іх падчас пандэміі каранавірусу. Тканіну і гумкі шукаюць самі.\n«Замест таго каб сказаць дзякуй, яны праверку мне праводзяць? Гэта так брудна! Гэта ня проста нонсэнс. Гэта па-за межамі разуменьня гэтага жыцьця... Я дзяржаве так скажу: не яны нас адчынялі, каб зачыняць», — эмацыйна кажа Вольга Вялічка.\nУлады: «Гэта не праверка»\nГалоўны спэцыяліст упраўленьня арганізацыі мэдычнай дапамогі апарату галоўнага ўпраўленьня аховы здароўя Горадзенскага аблвыканкаму Алена Курбат паведаміла БелаПАН, што ўпраўленьне не дае камэнтароў.\n«Няхай Вялічка сама раскажа... Мы, тым больш журналістам, ніякіх камэнтароў не даём. Яна [Вялічка] ведае чаму. Яна вельмі добра паінфармаваная. Тое, што яна ўводзіць усіх у зман, гэта зусім іншае», — сказала Алена Курбат.\nПа словах галоўнага спэцыяліста ўпраўленьня аховы здароўя Горадзенскага аблвыканкаму, у госьпіс ня мае прыходзіць праверка.\n«Гэта не праверка... Ніхто яе правяраць не зьбіраецца. Яна ўзбударажыла ўсіх. Я думаю, што абсалютна дарма. Ніхто ёй ніякай шкоды не зьбіраецца рабіць», — дадала Алена Курбат.


Бэжавыя басаножкі на платформе - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Бэжавыя басаножкі на платформе\nАднымі з самых папулярных летніх мадэляў жаночай абутку лічацца бэжавыя басаножкі на платформе. Такі выбар досыць універсальны ў многіх аспектах. Па-першае, падобную абутак могуць дазволіць сабе дзяўчыны любога целаскладу. Стойка калодкі ня будзе падкрэсліваць поўную постаць, а таксама выправіць недахопы ў росце. Па-другое, бэжавы колер выдатна спалучаецца з многімі адценнямі, пры гэтым высоўваючы іх на першы план і акцэнтуючы ўвагу на модных прадметах гардэроба.\nВыбіраючы прыдатную мадэль, стылісты прапануюць звярнуць увагу на замшавыя басаножкі на платформе нейтральнага адцення. Такі выгляд абутку лічыцца самым актуальным як для дзелавых лэдзі, так і для моладзі. Аматаркам дэкору дызайнеры прадставілі прыгожыя і пяшчотныя бэжавыя басаножкі на платформе ў стразах і дробных бліскаўкамі, вузкія з бантам, папружкамі і іншымі цудоўнымі белымі аксэсуарамі ў рамантычным стылі.\nЗ чым насіць бэжавыя басаножкі на платформе?\nПадабраць модны гардэроб да басаножкам на бэжавай платформе не ўяўляе адмысловай працы. Усё залежыць ад таго, што вы хочаце падкрэсліць ў сваім вобразе і якога стылю старайцеся адказваць.\nКалі вам важна прадэманстраваць сваю модную абутак, то адзіным спосабам будзе стварыць бэжавы лук. У адваротным выпадку нейтральны колер будзе згладжаны яркімі кветкамі ў вопратцы.\nКалі вам неабходна стыльнае завяршэння ладу без акцэнту на гэтым, то бэжавыя басаножкі выканаюць гэтую задачу найлепшым чынам. Вы можаце стварыць ансамбль на выхад з яркім кактэйльная сукенка або ў вобразе ў стылі рамантык з паўсядзённага мадэлі сукенкі ці спадніцы.\nАкрамя таго, бэжавыя басаножкі на высокай платформе выдатна падыходзяць да яркага пляжнага гардэроба або кэжуальной вопратцы ў тым жа яркім стылі.\nС чем носить бежевые босоножки на танкетке? Відэа.\nПапярэдні Тэкст Восеньскі гардэроб 2016\nНаступная Артыкул Жаночая кашуля: разнастайныя сарочкі ў гардэробе жанчын\nПылок пчаліная карысныя ўласцівасці\n46-гадовая Холі Бэры зноў цяжарная\nРазвіццё дзіцяці да года. Развіццё дзіцяці ў 3 месяцы.


Travel: How to hike in a pandemic – Schmidt Christmas Market Travel: How to hike in a pandemic | Schmidt Christmas Market\nTravel: How to hike in a pandemic\nГалоўная навіны Travel: How to hike in a pandemic\nУ той час як нават мясцовыя сцежкі забіваюцца, наш рэдактар прапануе вам параду, якую ён спадзяваўся ніколі не даваць.\nМы не можам сабе дапамагчы: турыст збярэ паход. Пешыя прагулкі карысныя для вашага цела і душы, і цяпер абодва маюць патрэбу ў харчаванні як ніколі.\nАле размова ідзе не пра вас, а пра здароўе іншых і прапускную здольнасць тых, хто хутка рэагаваў, і пара заставацца дома. Я ведаю, што гэта жорсткая таблетка для глытання, таму што я таксама адчуваю яе.\nПерапоўненыя сцежкі з мінімальнай увагай да сацыяльнай дыстанцыяцыі - гэта не тое, што нам трэба зараз. Я падтрымліваю паркі і сістэмы сцежак, якія вырашылі закрыць, бо гэта адзіны спосаб трымаць людзей дома. І гэта адзіны спосаб гарантаваць, што мы абараняем неабароненае насельніцтва і не залішне абкладаем абмежаваную інфраструктуру большасць маленькіх адкрытых гарадоў.\nЯ жыву ў горадзе каля 2,000 чалавек у перадгор'ях паміж Боўлдэрам і Эстэс-паркам, штат Каларада. Я пераехаў сюды, каб убачыць адну сцежку, маю любімую горную веласіпедную сцежку. Не шкодзіць, што побач знаходзіцца некалькі рэк, запоўненых фарэллю, і некалькі жыццяў, якія займаюцца скалалажаннем. Натуральна, гэта папулярнае месца выхадных. Цяпер назіраецца пік летняга ўзроўню дарожнага руху і падаткаабкладання мясцовых праваахоўных органаў і першых асоб, якія рэагуюць на іх (я добраахвотны пажарны, і бачу гэта кожны раз, калі працую ў змену).\nНа дадзены момант я не хаджу на пешаходных і веласіпедных сцежках. Я звяртаюся да хатніх рэчаў, як паказана ніжэй. Я заклікаю вас зрабіць гэта таксама. Шчыра кажучы, гэта было вельмі весела.\nЯ люблю трэніравацца, і карысці ад гэтага няма. Тут мацнейшыя лёгкія і лёгкія, і забава, і таварыскасць, але найбольш важныя зараз, на мой погляд? Зняцце стрэсу. Гадзіна ў маёй пад'язной дарозе ці гаражы, каб папацець падчас выбуху "Бісты Бэйз", - гадзіна з майго дома і з галавы. Вось прыклад трэніроўкі маіх сяброў па лёгкай атлетыцы Боўлдэр, якую вы можаце рабіць дома.\nПакладзеце трохі вагі ў дзённую ўпакоўку (15 да 20 фунтаў), а затым:\n5 раўндаў на час\n20 Заплечнік падымаецца з зямлі на галаву\n15 Берпі, скачкі праз заплечнік\n4 раўндаў на час\n40 заплечнік рускія павароты\n30 Другая дошка\nПатрэбна крыху матывацыі? Выконвайце разам з нашым запісам жывой трэніроўкі з трэнерам і спартсменам Джэйсанам Анцінам. Чорт вазьмі, ты можаш проста выйсці з гэтая рэч мацней. Трэніруйцеся зараз, потым лёгка паходце.\nВыдаткуйце некалькі хвілін, каб ачысціць розум і ацаніць, дзе вы знаходзіцеся і што ў вас ёсць. Вы можаце зрабіць гэта самастойна, проста пасядзеўшы спакойна з зачыненымі вачыма 10 хвілін і засяродзіўшы ўвагу на сваім дыханні. Ці вы можаце загрузіць любы з мноства прыкладанняў. Я шмат гадоў карыстаюся Headspace і люблю яго. Мы праводзім уласную медытацыю для нашай праграмы членства ў Basecamp.\nВучыць. Каб уратавацца. Расці. Падарожнічаць па свеце, не рухаючыся ні на цалю. У нас ёсць некалькі спісаў абраных нашых супрацоўнікаў. Я звярнуўся да Грэтэль Эрліх Суцяшэнне адкрытых прастораў і ламаю Пітэра Хелера ,en Сабачыя зоркі наступны.\nНапішыце ліст турыстычнаму партнёру\nЗнайдзіце хвілінку, каб падзякаваць старому сябру за дзівосную паездку і ўспомніць пра гэта аднойчы усё сабралася выдатна, і вы лёгка здзяйснялі паходы, добра елі, не бачылі іншай душы, бачылі лася, грыза ці самую вялікую падаючую зорку ў вашым жыцці, і атрымлівалі асалоду ад усяго сярод залатога надвор'я. Або ўшанаваць памяць пра цяжкія часы, калі вы паехалі разам, і, хістаючыся, вярнуліся да машыны, усміхаючыся. Я памятаю позняе летняе падарожжа ў журавінную пустыню ў Заходняй Вірджыніі разам са сваім суседам па пакоі ў каледжы Гленам. І таго, і іншага было няшмат: у нас праліўны дождж, і Глен неяк забыўся на сваю абалонку. Я вырашыў адмовіцца ад сваёй канальнай пліты за алкагольную пліту, якую зрабіў з банкі Coors. Наш прагрэс ішоў павольна, але гэта дало нам час, каб разабрацца і вырашыць усе сусветныя праблемы, выпіўшы патрэбную колькасць Джыма Біма. Рукапіс - гэта шлях да стылю, але электронная пошта таксама працуе.\nЗвяртайцеся да затрымкі тэхнічнага абслугоўвання\nУ маёй любімай спальнай накладкі, старой Therm-a-Rest NeoAir XLight, павольная ўцечка, пра якую я навучыўся на жорсткім шляху як мінімум тры разы. Але пасля кожнай з гэтых паездак я штурхаў калодку назад у шафу з шасцярнёй, не маючы вачэй. Сённяшні дзень. Я таксама збіраюся памыць найбольш часта выкарыстоўваюцца спальнікі, асвяжыць гідраізаляцыю на ботах і пальчатках, а таксама звярнуцца да доўгатэрміновай няўважлівасці, ад якой пацярпелі наборы для падрыхтоўкі ежы і ачысткі вады. Можа нават разагнаць некалькі колаў намётаў, калі справа даходзіць да гэтага.\nВідэа чат Хтосьці для задавальнення\nТак, я сказаў весела. Магчыма, вы ўжо плаваеце ў моры відэаканферэнцый. Нават у майго дзіцяці ёсць сустрэчы Zoom. Але дадайце да тыдня адзін з людзьмі, якіх вы хочаце паглядзець, якіх вы сумуеце. Тост за здароўе. Развядзіце вогнішча. Людская сувязь, нават з прыладай паміж імі, прынясе вам карысць. Тэлефонны званок таксама працуе.\nПатрапіце на падкаст\nМы напэўна прадузята, але ў нас ёсць зусім новая гісторыя з нашай серыі Out Alive, якая проста памкнецца вывучыць вашы навушнікі. Гэта адначасова забаўляльнае і адукацыйнае крэсла.\nДаведайся нешта новае\nКалі вы не выходзіце з карантыну з новым хобі, навыкам ці пабочнай мітуснёй, гэта не з-за недахопу часу, а з-за адсутнасці жадання. Проста астудзіць таксама добра, калі гэта тое, што вам трэба, але прыміце гэта свядома. Але калі ў вас і вашай сям'і ўсё добра, лічыце гэты неструктураваны час рэдкім шанцам вывучыць банджа, папрактыкавацца ў размоўнай іспанскай мове або асвоіць свае навыкі шэф-повара. І мы даем гэты курс "Асноўныя вузлы" бясплатна. Вазьміце шнур і пакажыце нам сцяжку або нацягнутую лінію.\nСплануйце наступную паездку\nГэтая пандэмія, заснаваная на паездках, была ў мяне ў календары па краіне Грузія, Калумбія і Арэгон. Гэта адмяніла некалькі канферэнцый, на якіх я быў зацікаўлены. Ён закрыў гарналыжныя курорты і скалалажальныя залы. Ён закрыў Нацыянальны парк Скалістых гор. Вы разумееце, і я ўпэўнены, што ў вас ёсць свой няздзейснены спіс, які вы хочаце рэалізаваць. Выкарыстоўвайце гэты час прастою, каб спланаваць (альбо перапланаваць) наступнае вялікае ўцёкі. У мяне крыху энергіі, і я не магу перастаць думаць пра нахлыстку і сплаў на злёце на Алясцы, катанне на веласіпедзе па Вялікім раздзеле, магчыма, нарэшце, пра паход на JMT альбо пра альпінізм па рэках Ветру. Як кажа мой сябар і авантурыст года National Geographic года 2013 Майк Лібецкі (прыдзірліва, але безаглядна), "Марыце аб вялікім і падымайцеся па гэтых марах!"\nАўтар: Шэнан Дэвіс для Backpacker і мае законную ліцэнзію на Выдавецкая сетка Matcha. Калі ласка, накіроўвайце ўсе пытанні ліцэнзавання на legal@getmatcha.com.\nапублікавана Аўрора Шалбо-Шміт on Ліпеня 1, 2020


У Гродне з'явіліся афішы на мінскі канцэрт Віктара Шалкевіча. З гродзенскімі - праблема\nУ Гродне з’явіліся афішы на мінскі канцэрт Віктара Шалкевіча. З гродзенскімі – праблема\n4 лютага 2020, 19:24\nУ Гродне з’явіліся афішы канцэрта Віктара Шалкевіча, які адбудзецца 15 лютага ў мінскім Палацы прафсаюзаў. На іх напісана “Гарадзенец прызямліўся ў Мінску”. Што гэта значыць, патлумачыў арганізатар мінскага канцэрта артыста і менеджар культуры Віталь Супрановіч.\n“Штогод у лютым мы ладзім канцэрт гродзенца Віктара Шалкевіча ў Мінску. Нагоды для канцэрта – гэта дзень народзінаў Віктара і дзень закаханых. Да нас звычайна прыязджае шмат гродзенцаў, бо з канцэртамі Віктара ў родным горадзе слабавата”, – расказаў ён.\nЧытайце таксама: Віктар Шалкевіч пра Дзень Перамогі: Свята хутчэй гучала мінорна\nУ 2019 годзе ў артыста быў юбілей – 60 гадоў.\n“Мы шукалі памяшканне для канцэрта. Але нешта не знайшлося пакуль. У год малой Радзімы выканаўца не можа выступіць у родным горадзе!”.\n“Нам не забаранялі выступ – нам не давалі пляцоўкі”\nЯк патлумачыў Віталь Супрановіч, у 2019 годзе цягам некалькіх месяцаў пра выступ вяліся спачатку вусныя, пасля і пісьмовыя перамовы з буйнымі гродзенскімі канцэртнымі пляцоўкамі: Тэатрам лялек, Драматычным тэатрам, філармоніяй ды іншымі, звярталіся і да ўстаноў адукацыі. Дамовіцца так і не ўдалося: з розных прычын пляцоўкі адмаўляліся ад правядзення канцэрта, нават пры папярэдняй згодзе. Віталя прасілі нават паказаць даверанасць аб паўнамоцтвах па прадстаўленні інтарэсаў артыста. “Гэта нонсэнс, так не робяць”, – абураецца Віталь Супрановіч. Афішы мінскага канцэрта размясцілі ў горадзе, і арганізатар спадзяецца, што гэта стане прыступкай да арганізацыі выступу Шалкевіча ў Гродне.\nВялікі юбілейны канцэрт Віктара Шалкевіча ў 2019 годзе ў Мінску адбыўся ў Палацы прафсаюзаў. У Гродне апошні раз на буйной пляцоўцы Шалкевіч выступаў у 2016 годзе.\n“Спадзяемся, у сакавіку, дзякуючы мясцовым гродзенцам, месца знойдзецца і канцэрт будзе. Калі не знойдзецца, то будзем падымаць пытанне праз Міністэрства культуры, памочніка Прэзідэнта па Гродзенскай вобласці. Але мне падаецца, усё будзе добра, і Віктар пачне стабільна выступаць у сваім родным горадзе. Тым больш гродзенцы вельмі чакаюць яго, – кажа мінскі арганізатар. – А пакуль мы запрашаем прыехаць у Мінск 15 лютага, тым больш гэта субота. Наведаць канцэрт гарадзенца, які прызямліцца ў Менску, пагуляць па сталіцы нашай Радзімы. Не усё ж па Беластокам і Варшавам ездзіць, урэшце”.\nЧытайце таксама “Такая доўгая зіма”. Слухайце першы за 15 гадоў новы студыйны альбом Віктара Шалкевіча\n“Больш, чым музыка”. Лявон Вольскі выступіў у Гродне з найлепшымі песнямі\nУспамінаем пераможцаў “Басовішча” з Гродна: хто яны і як склаўся іх лёс\n25 ліпеня 2019, 10:00


15/05/2019 Сельская праўда Дабрачыннасць 0\nЗ 8 мая па 1 чэрвеня раённая арганізацыя Беларускага Таварыства Чырвонага Крыжа праводзіць на Жабінкаўшчыне свой чарговы месячнік. Запланавана шмат цікавых і карысных мерапрыемстваў. Гэта адзіны дзень інфармавання, круглыя сталы і фотавыставы, прысвечаныя дзейнасці БТЧК; навучальныя трэнінгі і творчыя конкурсы для валанцёраў; акцыі, прымеркаваныя да Дня памяці людзей, памерлых ад СНІДу, да Сусветнага дня без тытуню, Дня сям’і, Дня абароны дзяцей, па бяспецы дарожнага руху “Увага! Дзеці на дарозе!”; валанцёрскія ініцыятывы, накіраваныя на сацыяльную падтрымку дзяцей з інваліднасцю, на прафілактыку інфекцыйных і неінфекцыйных захворванняў сярод насельніцтва; збор адзення, абутку, кніг, школьных прылад для дзяцей з маламаёмасных сем’яў, для людзей з абмежаванымі магчымасцямі, іншыя мерапрыемствы.\nУ плане дапамога ветэранам Вялікай Айчыннай вайны: навядзенне парадку на прысядзібных участках, у дамах і кватэрах, віншаванне іх з Днём Перамогі. Так, напярэдадні гэтага вялікага свята валанцёры гарадскога ліцэя разам з педагогам-арганізатарам Жаннай Падрубнай і старшынёй раённай арганізацыі БТЧК Зояй Фядчук наведалі ўдзельнікаў Вялікай Айчыннай вайны Івана Піліпавіча Кірылюка і Надзею Сцяпанаўну Лашкевіч, вязня Ганну Рыгораўну Панасюк (на здымку), павіншавалі іх з Днём Перамогі і ўручылі падарункі ад Чырвонага Крыжа.


На какой адрес отправиться с хорошим делом » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nНа які адрас адправіцца з добраю справай\nРаённы піянерскі злёт "Я-піянер сваёй краіны" 21 мая сабраў хлопчыкаў і дзяўчынак разам з педагогамі-арганізатарамі, каб падвесці вынікі работы за два гады, узнагародзіць актывістаў і абмеркаваць планы на будучае. У госці завіталі адказны сакратар раённага Савета ветэранаў Зоя Васільеўна Родзіна, галоўны спецыяліст аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Наталля Васільеўна Пяткевіч, ветэран піянерскага руху Марыя Георгіеўна Ермалёнак.\nРасказваючы пра сваё піянерскае дзяцінства, Марыя Георгіеўна прыгадала вясёлыя і цікавыя злёты, акцыі і мерапрыемствы, у якіх даводзілася ўдзельнічаць. Раней макулатуры было няшмат, збіралі металалом. Адзін з вучняў класа, які перамагаў у спаборніцтве, узнагароджваўся пуцёўкай у "Артэк". Тады не думалася, хто атрымае жаданы прыз, хацелася проста быць першымі. Нават ішлі на хітрыкі: на апошнім уроку схавалі чарнільцы з надзеяй, што настаўніца адпусціць дадому, бо пісаць нечым, і можна будзе адправіцца на збор металалому. Марыя Георгіеўна пажадала цяперашнім піянерам знаходзіць адрасы клопату і дапамогі і памятаць, што ўсе зробленыя добрыя справы вяртаюцца назад.\nТакіх адрасоў дастаткова. У юбілейныя гады вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў і Вялікай Перамогі асаблівую ўвагі піянеры скіроўвалі на ветэранаў і ўдзельнікаў вайны, добраўпарадкоўвалі абеліскі і месцы воінскіх пахаванняў. Падрабязна пра дзейнасць раённай піянерскай арганізацыі расказала педагог-арганізатар Цэнтра дзяцей і моладзі Валянціна Уладзіміраўна Рудзёнак. Арганізацыя налічвае 1449 піянераў з 17 дружын. За два гады праведзена 27 раённых мерапрыемстваў рознай тэматыкі. Сярод іх агляд-конкурс агітбрыгад "Именем достойны называться", конкурс "Пісьмо пераможцу", працоўная акцыя "Наша піянерская праца табе, Айчына!", акцыя "Мой падарунак ветэрану" і многія іншыя. Працягваўся збор макулатуры. За 2014 год піянеры раёна сабралі 26 тон другаснай сыравіны. Вялося актыўнае супрацоўніцтва з раённымі СМІ. Матэрыялы пра дзейнасць сваіх дружын піянеры дасылалі ў рэдакцыю "Міёрскіх навін", у эфіры раённага радыё традыцыйным стаў выпуск "Школьны калейдаскоп".\nДэлегацыя раённага савета прыняла ўдзел у Днях піянерскай дружбы і пабывала ў Расіі. У яе складзе былі і піянеры дружыны "Радзімічы" Туркоўскай ДС-СШ.\nУражаннямі ад паездкі ў Маскву падзялілася педагог-арганізатар Алена Лапіцкая. Алена Вітольдаўна патлумачыла назву дружны, якая азначае, што піянеры вывучаюць гісторыю Радзімы і вучацца шанаваць яе традыцыю. Заняты пошукавай дзейнасцю. Нядаўна ў вёсцы Грагаравічы адшукалі магілу Л. Багдановіч, якую немцы жывой закапалі ў зямлю. У жанчыны было двое дзяцей, лёс якіх пакуль што невядомы. Работа працягваецца.\nПра жыццё дружыны "Наследники" Язненскай СШ, што дзейнічае пад дэвізам "Рабі дабро іншым — лепшым станеш сам", расказала яе лідар Ганна Альхімовіч.\nПапаўняць скарбонку карысных спраў заклікалі піянеры з СШ №2, выступіла агітбрыгада "Акцэнт" Сіцькоўскай ДС-СШ, што перамагла ў конкурсе "Именем достойны называться".\nСа зваротам шанаваць подзвіг дзядоў і прадзедаў, цаніць мірнае неба і любіць родны край звярталіся да дзяцей Зоя Васільеўна Родзіна і Наталля Васільеўна Пяткевіч. Піянеры ўсклалі кветкі да помніка на плошчы Загінуўшых барацьбітоў і помніка воінам-вызваліцелям Міёршчыны.\nПрацяглай аказалася цырымонія ўзнагароджання актывістаў і прызёраў раённых конкурсаў, бо прэтэндэнтаў было шмат. Атрымалі граматы і педагогі-арганізатары—Алена Паўлаўна Чэпікава (Язненская СШ), Алена Іосіфаўна Белая (Завуццеўская ДС-СШ), Алена Вітольдаўна Лапіцкая (Туркоўская), Раіса Мікалаеўна Гайбовіч (Новапагосцкая), Алена Віктараўна Кіслая (Міёрская БШ), Валянціна Браніславаўна Цярэшка (Мілашоўская ДС-СШ), Таццяна Леанідаўна Шатурына (СШ №2).\nНа злёце выбраны новы склад дарослай і дзіцячай палат раённага савета ГА БРПА і зацверджана новая праграма дзейнасці, у якой добрыя справы не губляюць сваёй актуальнасці.\n» Комбайнеры и водители Миорщины, с вас — качество и скорость! Соревнование!


У чаканні навагодняга цуду\n27.12.2018 11:40 Нам пішуць\nВы яшчэ не пабывалі ў “Зімовым гарадку” — цудоўнай навагодняй казцы? Прыязджайце да нас у госці! І вы ўсё ўбачыце на свае вочы і паверыце ў цуд!\nЗімовы аздараўленчы лагер “Зімовы гарадок” сагравае цяплом і дорыць дзівосную атмасферу цудаў і спраўджвання жаданняў дзецям Нягневіцкай сярэдняй школы Навагрудскага раёна. У першы дзень на Вуліцы знаёмстваў дзеці пабудавалі свой атрадны дом, пасяліліся ў ім і пазнаёміліся. Вядома, яны і раней ведалі адно аднаго, але ў лагеры ўсё адбываецца па-асабліваму, таму пастараліся паказаць свае самыя лепшыя якасці: Дзядуля Мароз глядзіць у акенца і ўсё-ўсё заўважае.\nДзень насычаны цікавымі справамі — “Хвілінкай здароўя” і “Спартландыяй”, дабрачыннай акцыяй “Анёл у сэрцы тваім, ты ў сэрцы анёла” і дыскатэкай, ды і проста смачным абедам. А наперадзе яшчэ шмат выдатных зімовых дзён у нашым “Зімовым гарадку”.\nвыхавальніца аздараўленчага лагера\nНягневіцкай сярэдняй школы Навагрудскага раёна.\nЗімовы гарадокНягневіцкая сярэдняя школа\nТвой выбар — тваё жыццё...\nЗімовы адпачынак з густам...\nБудучыня за моладдзю!...