Potencialex купіць капсулы ў Беларусі\nкупіць капсулы Potencialex\nЯк купіць капсулы для павышэння патэнцыі Potencialex ў Беларусі?\nДля таго, каб замовіць капсулы для павышэння патэнцыі Potencialex па цане Руб. 5 трэба:\nКалі ласка, увядзіце імя і тэлефон у форму замовы на афіцыйным сайце\nАбавязкова пакажыце ваша поўнае імя і нумар тэлефона для зваротнай сувязі\nЧакайце званка аператара\nУспейте замовіць сёння і атрымаеце зніжку -50%!\nіснуе шмат прычын пагаршэння эрэкцыі ў мужчын. Інфекцыйныя захворванні, узрост, стрэс, ня правільнае харчаванне - гэта толькі нешматлікія з іх.\nбольшасць вядомых прэпаратаў мае штучны склад і таму, велізарны спіс пабочных эфектаў і супрацьпаказанняў. Ці можна вярнуць ранейшую мужчынскую сілу, але максімальна бяспечна для здароўя?\nАб прэпараце Potencialex\nPotencialex - гэта абсалютна натуральны прэпарат, прызначаны для лячэння патэнцыі ў мужчын. Капсулы для павышэння патэнцыі Potencialex вяртаюць мужчыну жаданне і аднаўляюць згубленую мужчынскую сілу. Прэпарат не мае аналагаў ва ўсім свеце!\nНатуральны склад прэпарата забяспечвае бяспеку і эфектыўнасць. І што самае дзіўнае - не выклікае прывыкання!\nГалоўная асаблівасць капсул для патэнцыі Potencialex - гэта імгненны эфект! Жаданне з'яўляецца адразу і захоўваецца на працягу 5-6 гадзін пасля кожнага применения. Регулярный прыём прэпарата дае наступныя вынікі:\nЎзмацненне эрэкцыі - надыходзіць амаль імгненнае ўзбуджэнне з захаваннем стабільнай эрэкцыі на працягу ўсяго палавога акту\nПавышэнне якасці спермы. Таксама, заўважана павелічэнне колькасці.\nБольш яркі аргазм. Potencialex павышае адчувальнасць палавога члена. Гэта спрыяе больш яркім адчуваннях падчас палавога акта\nУзмацненне цягі да жанчын. У мужчын старэйшыя за 40 гадоў, жаданне ўзнікае радзей, чым у больш маладых мужчын. Potencialex здольны абудзіць запал у мужчыне і вы зноў адчуеце сябе маладым!\nПавелічэнне памеру члена - пасля ўжывання прэпарата, часам узнікае настолькі моцная эрэкцыя, што палавы член значна павялічваецца ў памерах. Вы і Ваш партнёр будзіце прыемна здзіўлены.\nПадаўжэнне палавога акта - кожны палавы акт, павялічваецца прыблізна на 30-50 хвілін.\nВажная інфармацыя! Пры сістэматычным прыёме прэпарата, назіраецца назапашвальны эфект. Гарманальны фон прыходзіць у норму, нейтралізуюцца дыстрафічныя працэсы, аднаўляецца палавая сістэма ў цэлым. Дзякуючы ўсім гэтым выдатным эфектам - мужчына адчувае сябе нашмат больш упэўнена ў сабе.\nКапсулы Potencialex дзейнічаюць адразу пасля прыёму, і вы можаце быць упэўненыя ў іх эфектыўнасці! Яркі аргазм, які дасягаецца пасля працяглага палавога акта, будзе суправаджаць вас пасля кожнага прыёму прэпарата!\nЭфектыўнасць прэпарата дасягаецца дзякуючы натуральнаму складу. У яго ўваходзіць ўсяго 6 кампанентаў. Дзякуючы ідэальнаму спалучэнню прапорцыям, дасягаецца максімальны эфект ад ужывання лекаў.\nЧырвоны корань - выкарыстоўваўся яшчэ нашымі продкамі для лячэння палавых диcфункций. Пры працяглым ужыванні гэтай расліны вылечваецца прастатыт, і нават бясплоддзе\nButea Syperba - гэта натуральны сродак для павышэння патэнцыі, валодае чароўнымі ўласцівасцямі! Расліна вяртае і умацоўвае мужчынскую сілу. Танізуе і павышае прыток крыві да палавога органу. Пры сістэмным прымяненні здымае стомленасць, вяртае бадзёрасць і сілу.\nНасенне шафрана - гэтая вострыя прыправы з'яўляецца вельмі моцным афрадызіякам. Дзякуючы гэтаму кампаненту жаданне прачынаецца вельмі хутка. Таксама, вострыя прыправы аднаўляе мочеполовую сістэму\nАргінін - натуральным чынам выводзіць з арганізма дзындры і таксіны. Аднаўляе працаздольнасць.\nBryonia - дзейсны афрадызіяк, стымулюючы працу прадсталёвай залозы і запавольвае працэсы старэння арганізма. Пры рэгулярным ужыванні, ўзмацняе цяга да жанчын\nЯк можаце заўважыць, склад цалкам натуральны. Прырода падарыла нам усё што трэба, для лячэння нашых хвароб. Мы злучылі усё гэта ў адным прэпараце Potencialex!\nКаму трэба прымаць прэпарат Potencialex\nКапсулы для павышэння патэнцыі рэкамендуецца прымаць пры зніжэнні патэнцыі, млявай эрэкцыі і паслабленні сэксуальнага інстынкту. Таксама прэпарат прызначаюць пры розных псіхічных засмучэннях сэксуальнага характару і ў шэрагу іншых выпадкаў:\nПры заўчаснай эякуляцыі;\nПры слабым аргазме;\nПры нестабільнай патэнцыі;\nПры псіхасаматычнай эректільной дысфункцыі;\nПры лёгкім гарманальны дысбаланс;\nПры сіндроме хранічнай стомленасці;\nПры цяжкіх фізічных і разумовых нагрузках.\nДля дасягнення лепшых вынікаў, прэпарат неабходна прымаць згодна з інструкцыяй у пакаванні.\nЗамовіць капсулы можна праз афіцыйны сайт у Беларусі, усяго за Руб. 5, паглядзець цану ў іншых краінах! Успейте купіць па самай выгаднай цане з дастаўкай у Беларусь.\nЯ часта прызначаю ў якасці лячэння капсулы Potencialex сваім пацыентам. Гэта вызваляе ад дадатковых абследаванняў, таму што прэпарат цалкам натуральны і падыходзіць абсалютна ўсім. Неабходна толькі праверыць алергічную рэакцыю на асобныя складнікі прэпарата. Вельмі эфектыўны сродак, калі прымаць паводле інструкцыі, курсамі. Даступна для замовы ў ў Беларусі


Гісторыя, фантасмагорыя, Усяслаў Чарадзей… | Arche.by\nГісторыя, фантасмагорыя, Усяслаў Чарадзей…\nНапярэдадні 200-годдзя аднаго са сваіх любімых нацыянальных пісьменнікаў ангельцы знялі феерычны серыяльчык пад назвай “Халодная крамка ўсялякіх старажытнасцяў” (The Bleak Old Shop of Stuff), у якой любы адукаваны брытанец адразу ж пазнае адсылку да двух твораў гэтага любімага нацыянальнага пісьменніка: “Халодны дом” і “Крамка старажытнасцяў”.\nНазваць гэты серыял цёплымі кпінамі з класіка не выпадае: ён нагадвае хутчэй бязлітасную пародыю, бо аўтары серыяла з усёй уніклівасцю знаходзяць у Дыкенса самыя слабыя ці смешныя месцы і даводзяць іх да абсурду. Мне здаецца, цяжка прыдумаць больш шчыры спосаб прызнацца пісьменніку ў любові. І таму я са спакойнай душой чытаю зомбі-версію “Пыхі і перадузятасці” Джэйн Остэн: калі пакінуць убаку той факт, што напісаная яна даволі бяздарна, усё ў ёй радуе сэрца сапраўднага аматара літаратуры ХІХ стагоддзя.\nПішучы калісьці рэцэнзію на кнігу Сяргея Балахонава “Зямля пад крыламі Фенікса”, я падумала, што такія вось гульні з гісторыяй і літаратурай — калі Кастусь Каліноўскі ездзіць на аднарогу, а вірус беларускасці перадаецца праз укусы пчолаў, — гэта выдатны спосаб падтрымліваць у норме сваё псіхічнае здароўе. Асабліва гэта датычыць нацыі, чые міфы часткова будуюцца на той ці іншай інтэрпрэтацыі гістарычных падзеяў, а гістарычны раман аказваецца ці не самым папулярным літаратурным жанрам — калі не сярод чытачоў, дык прынамсі сярод пісьменнікаў. “Блог Усяслава Чарадзея” ў гэтым сэнсе — таго ж балота чорт, што і “Зямля пад крыламі Фенікса”, з той толькі розніцай, што Сяргей Балахонаў псеўдадакументальную лінію вытрымлівае да канца, загадкавы ж аўтар блога, абраўшы для пачатку коміксную стылістыку, час ад часу грашыць то навукова-папулярнай фантастыкай, то фантасмагарычным абсурдам. Нягледзячы на гэта, асобныя міні-сюжэты ў блогу (напрыклад, гісторыя пра вынаходніцтва машыны часу ці новая версія біяграфіі Ефрасінні Полацкай) вельмі нагадваюць рашэнні ад Тэзея беларускага постмадэрнізму.\nЯк і Сяргей Балахонаў, аўтар блога засяроджваецца на самых знакавых асобах беларускай гісторыі і згадвае самыя папулярныя ў беларускім кантэксце рэчы, з’явы і паняцці — ад Харві Лі Освальда (такое ўражанне, што апошнім часам без яго не можа абысціся ніводная беларуская кніга) да чарніла. Атрымліваецца такі сабе парад беларускіх зорак, міфаў і сімвалаў, з якімі аўтар абыходзіцца абсалютна вольна. Асобныя пасты (а яны ў асноўным невялікія) нагадваюць фрашкі ці анекдоты, іншыя распрацоўваюць пэўную тэму, і ў выніку атрымліваецца амаль сюжэтны твор. Асабліва паказальны ў гэтым плане раздзел 6 “Каму выгадны канец свету ў 2012 годзе?” Пасля таго як аўтар трохі паскакаў па розных эпохах і выціснуў усё што можна з кактэйль-вечарыны ў гонар былых валадароў краіны і самых вядомых летапісных гісторыяў, яго відавочна панесла ў трохі іншы стэп: аповед набывае дэтэктыўна-фантасмагарычны характар. Як на мяне, гэты раздзел атрымаўся самым няўдалым, прычым не толькі таму, што ён парушае агульную цэльнасць блога (а ён яе ўсё ж парушае), але і таму, што гісторыя пра канец свету падаецца мне слабай і як дэтэктыў, і як сатыра, і як фантасмагорыя. Дэтэктыў не дацягвае да дэтэктыву праз слабасць доказаў і відавочнае нежаданне аўтара прадумваць лінію росшукаў, сатыра атрымліваецца занадта наўпростай, а фантасмагорыя на фоне гэтых двух складнікаў выходзіць нягеглай і вартай жалю. Усё гэта разам падазрона нагадвае шараговае беларускае апавяданне з цікавай задумаю, але зусім недапрацаванае: ствараецца ўражанне, што ў пэўны момант аўтару надакучыла прадумваць дэталі, і апавяданне дапісвалася абы-як — толькі б хутчэй скончыць. Мне вельмі не хочацца псаваць чытанне кнігі тым, хто яе яшчэ не чытаў, а таму гаварыць тут пра сюжэт я не буду. Скажу толькі, што канец гісторыі мяне расчараваў перш за ўсё з гендарнага гледзішча: пачаўшы гісторыю даволі нетрывіяльна, аўтар скончыў яе абсалютным штампам. Ну вось што з імі, дзікімі людзьмі ХІІ стагоддзя, зробіш?\nХітраваты і дальнабачны каментатар Заяц, адзін з самых абаяльных вобразаў кнігі, што адкрывае чытачу ўсе таямніцы полацкай гісторыі, таксама месцамі перастараўся. Спрабуючы патлумачыць тую ці іншую з’яву (напрыклад, з чаго гэтыя кактэйль-вечарыны ўвогуле пачаліся), ён падае шмат падрабязнасцяў, разбураючы парадаксальную карцінку. Варта было чытачу парадавацца, што Усяслаў Чарадзей сустрэўся з Пятром Машэравым (ідэя, як ні круці, шыкоўная і ў кнізе абыграная дасціпна), як тут раз — і аказваецца, што ўся справа ў часава-прасторавым кантынууме і яшчэ нейкай трасцы. Навукова-фантастычная падкладка гэтаму сюжэту, як на мяне, страшэнна не пасуе: гэта як калі б Льюіс Кэрал, скінуўшы Алісу ў трусіную нару, пачаў бы нам тлумачыць, што трусіныя норы часта звязваюць паралельныя сусветы і што іх патэнцыял у гэтым плане пакуль яшчэ дастаткова не вывучаны. Такім чынам у кнізе шукаюцца апраўданні нават для абранай блогавай формы, і гэтае адзінае, што можа прымусіць чытача засумнявацца, што ўсё апісанае ў ёй — “чысцюткая, шчырусенькая праўда”. Калі аўтар лічыць патрэбным апраўдацца, відаць, не ўсё тут так чыста…\nШто ў кнізе спадабалася найбольш — дык гэта сапраўды дасціпны гумар: аўтар умела абыгрывае цытаты (“Свет людзей такі недасканалы, поўны сварак і звадак, у той час, калі астатняя, пераважна нялюдская, Галактыка ляціць да зор”) альбо вобразы (напрыклад, калі Усяслаў Чарадзей прапануе Зайцу келіх свежага піва) з беларускай класікі, добра вядомыя чытачу абрэвіятуры (СМІ — замежныя старцы і малапісьменныя інакі), парадыюе беларускія творы, забаўляецца з этымалогіяй (“Ваўкалакі і ваўкафарбы”) і проста вельмі прыемна гуляецца (“Маска-маска, дзе я і хто ты?” — спытаў я. “Грым, а не маска… — кажа той літаратар…”). Шмат у кнізе і злабадзённых жартаў апошняга часу, і хаця пакуль мы яшчэ памятаем, што такое ротарная жатка і чаму жанчыны павінныя варыць боршч, магчыма, ужо праз некалькі гадоў чытачы перастануць іх успрымаць. Не забывае аўтар і перадаць прывітанне кампаніі “Будзьма беларусамі!” (“Ў” — гэта тое, што нас аб’ядноўвае і робіць унікальнымі”) ці кнігарні “логвінаЎ” — а калі ўлічыць, што робіцца гэта неаднаразова, у чытача на гэты конт мусяць узнікнуць такія-сякія падазрэнні. Напрыклад, што стыль-рэдактар кнігі Павал Касцюкевіч скарыстаўся службовым становішчам і ўнёс у блог дробныя праўкі.\nШто не спадабалася адразу і катэгарычна, як толькі кніга трапіла ў рукі, дык гэта яе афармленне. Па-першае, незамацаваная верхняя частка вокладкі ўвесь час боўтаецца і камечыцца — як вынік, кніга ўжо пасля першага прачытання прыняла даволі непрэзентабельны выгляд. Па-другое, кніга гэтая хай сабе і блог, але ўсё ж кніга, а таму трымаць яе ў руках было б нашмат прыемней, калі б яна была трошкі большай па фармаце і трошкі танчэйшай у аб’ёме. Па-трэцяе — і гэтае пажаданне ўжо хутчэй са сферы ідэальнага, — кніга такога характару просіць нейкага цікавейшага афармлення. Гэта мог бы быць як комікс, так і проста жывейшая вёрстка — з урэзкамі, выдзяленнямі і г.д. — а не проста рэдкімі карцінкамі, якія хоць і адпавядаюць зместу, але глядзяцца як выпадковыя.\nНягледзячы на яскрава выяўлены нацыянальны характар “Блога Усяслава Чарадзея”, з ангельскім серыялам “Халодная крамка ўсялякіх старажытнасцяў” яго яднае адна ўніверсальная рэч. Аўтары і першага, і другога відавочна імкнуцца весела і ненавязліва папулярызаваць нацыянальную культуру, паказваючы яе з нечаканай перспектывы, якая магла б быць цікавай шырокаму чытачу, распешчанаму сучасным кінематографам і сацыяльнымі сеткамі. Зразумела, што і форма блога з гэтай мэтай выкарыстоўваецца не ўпершыню (варта згадаць нашумелыя некалькі гадоў таму Жывыя Часопісы рускіх пісьменнікаў Срэбнага стагоддзя), і што нават у такой папулярнай форме беларуская гісторыя зацікавіць нашмат меншую аўдыторыю, чым ёсць, напрыклад, у серыяла “Касл”. І ўсё ж у маім прыватным рэйтынгу “Беларускія кнігі — 2013” “Блог Усяслава Чарадзея” займае высокую пазіцыю. Год, канечне, яшчэ не скончыўся, але падазраю, што пасунуць яе ніжэй будзе зусім не проста. У любым разе, не думаю, што мне хутка давядзецца пачытаць па-беларуску нешта смяшнейшае.


Belsat.eu разам з менскімі камунальнікамі распачынае навагодні адлік. Нават не зважаючы на туманы, шэрасць, слоту і амаль поўную адсутнасць снегу. А эксперыменты ўладаў з часам, калі віднее позна, а цямнее рана, нагадваюць палярную ноч, праз якую хочацца залегчы ў спячку і прачнуцца адразу 31 снежня.\nСамая густоўна аздобленая елка стаіць ля заводу «МАЗ». Фота Ірына Арахоўская / Belsat.eu\nПлошча Якуба Коласа. Фота Ірына Арахоўская / Belsat.eu\nЛя Ратушы. Фота Ірына Арахоўская / Belsat.eu\nСамы хітры спосаб знайшлі ў адной кніжнай краме – пакінуць шыльду “Са святам” на круглы год. Ну і навагоднія лампачкі не здымаць.Першае фота зроблена 29 красавіка 2018, другуе зроблена 6 снежня 2018 года. Фота Ірына Арахоўская\nВітрына ЦУМа Фота Ірына Арахоўская / Belsat.eu\nТакую кампазіцыю выстаўляюць ля рынка «Камароўка» некалькі год запар. Ірына Арахоўская / Belsat.eu\nЕлка ля рынка «Камароўка». Фота Ірына Арахоўская / Belsat.eu\nВітрына ГУМа. Фота Ірына Арахоўская / Belsat.eu\nГалоўная елка краіны. Фота Ірына Арахоўская / Belsat.eu\nСвяточныя гірлянды ўздоўж праспекту. Фота Ірына Арахоўская / Belsat.eu\nМагчыма, маразы, якія сіноптыкі абяцаюць напрыканцы гэтага тыдня, запуск кірмашоў ды ўлучэнне ілюмінацыі хай і на штучных, але ўсё-такі ялінках у суботу дадуць больш навагодняга настрою.\nМГ, фота Ірыны Арахоўскай, belsat.eu\nТэгі: Каляды, Менск, Новы год, святочная ілюмінацыя, святочныя дні


Главная/Спорт/ПЕРШАЯ ПЕРАМОГА Ў СЕЗОНЕ\nВіктар Грыневіч у пасляматчавым інтэрв’ю папярэдняга тура, дзе “Базар” прайграў “Барысаву-900”, запэўніў, што наступную гульню лунінчане абавязкова выйграюць.\nНехта скептычна ацаніў такое выказванне, але трэнер верыў у сваю каманду, а яна аддзячыла выніковай дамашняй гульнёй. У нядзелю “Базар” прымаў даволі вядомага саперніка “Дынама-БНТУ”. І хто б мог падумаць, што пасля чатырох запар паражэнняў, лунінчане пачнуць так актыўна дзейнічаць з першых хвілін. Аднак, мяч упарта не ішоў у вароты. І толькі на перадапошняй хвіліне першага тайма “Базар” здолеў рэалізаваць сваю тэрытарыяльную перавагу. Зрабіў гэта новы галкіпер каманды – Юрый Рузін. На пад’ёме пачалася другая палова сустрэчы. Зладжанасць і баявы настрой прывялі да яшчэ трох забітых мячоў у выкананні Віктара Юрагі, Дзмітрыя Троцкага і Віктара Шусты. Госці змаглі адказаць толькі двума галамі. У выніку, першая перамога – 4:2, і тры ачкі – у скарбонцы каманды.\nА вось “Граніт” на сваёй пляцоўцы пацярпеў паражэнне ад “Нёмана” з Бярозаўкі. Як бачна, у каманды пакуль не ўсё ладзіцца. Прапусціўшы ў першым тайме два мячы, у другім – так і не змаглі пераламіць ход гульні. Адзінае, што зрабілі, – скарацілі адставанне да мінімуму. На 31-ай хвіліне мяч у вароты гасцей забіў гуляючы трэнер Аляксей Шаўчэнка.\nУ чарговым туры, у суботу, 13 кастрычніка “Базар” правядзе сустрэчу на выездзе з “Рудакова”, а “Граніт” у нядзелю – з “ВітЭнам”.\nСёння, 12 кастрычніка, на лядовай арэне “Алімп” адбудзецца стартавы матч чэмпіянату Заходняй лігі Брэсцкай вобласці па хакеі сярод аматарскіх калектываў. Сустракаюцца каманды “Лунінец” і “Столін”. Пачатак у 19 гадзін. Цана білета 2000 рублёў.\nЛЁС МАТЧА – АДНА ПАМЫЛКА\nУ тым, што гульня “Граніта” са сталічнай камандай “СКВІЧ” будзе нялёгкай, ніхто не сумняваўся. А вось такога хуткага гола, мала хто чакаў.\nЯк толькі судзейскі свісток абвесціў аб пачатку першага тайма, над стадыёнам пачулася: “адразу ў атаку”, “не спаць”, “будзьце ўважлівымі”. Гэтыя ўказанні, відаць, пачулі толькі мінчане, якія не страцілі шанц скарыстацца памылкай капітана “гранітаўцаў” Андрэя Бахно. У зоне сваёй штрафной пляцоўкі, ён няўважліва абышоўся з мячом, зачапіўся і ўпаў. І тут побач аказаўся нападаючы “СКВІЧа” Максім Валадзько, які і адкрыў лік у матчы. Мікашэвіцкія футбалісты хутка актывізаваліся, але іх атакі так і не прынеслі выніку. Надзейна згуляла абарона мінчан. А вось не зусім упэўненая гульня галкіпера “гранітаўцаў” на выхадзе з варот на 19 хвіліне магла каштаваць яшчэ аднаго прапушчанага мяча. Абышлося.\nТакім чынам, 0:1 – паражэнне “Граніта”.\nУ суботу, 13 кастрычніка “Граніт” згуляе на выездзе са “Смаргонню”.\nНА ЭФЕКТЫЎНАСЦЬ ЭНЕРГАРЭСУРСАЎ\nЗдаецца, пінскі стадыён “Хваля” не шчаслівы для нашага “Граніта”, які правёўшы на на ім чатыры гульні, усе прайграў. І вось першы матч на выездзе – і адразу перамога.\nУ Магілёве мікашэвіцкія футбалісты гулялі з мясцовым “Дняпром”, які нядрэнна стартаваў і ўжо запісаў у свой актыў дзве перамогі. А вось дружына братоў Бахно аказалася ім не “па зубах”. Героем дня стаў паўабаронца “гранітаўцаў” літовец Дарыус Міцейка, які забіў два галы. 2:1 – заслужаная перамога “Граніта”.\nУ чарговым туры, у суботу, 2 мая, “Граніт” будзе прымаць ФК “Мінск”, а ў сераду, 6 мая, згуляе на выездзе са “Смаргонню”.


Зміцер Дашкевіч: Адзіны спосаб вытрымаць усё гэта - смяяцца - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 1 снежня 2021, Серада, 9:45\nЗміцер Дашкевіч: Адзіны спосаб вытрымаць усё гэта - смяяцца\nЛідэр «Маладога фронту» Зміцер Дашкевіч знаходзіцца ў СІЗА-1 на Валадарскага ў камеры, разлічанай на 50 чалавек.\nПра гэта малады палітык, асуджаны на два гады пазбаўлення волі, паведаміў у лісце, які 29 сакавіка атрымала Анастасія Палажанка.\n«Дашкевіч напісаў у лісце, што ён сядзіць у камеры на 50 чалавек, і кажа, што гэта не так і шмат для яго. Піша, што чакаецца «папаўненне» да 65-ці. Кажа, што адзіны выхад вытрымаць усё гэта - смяяцца. Вось і смяецца. Нам у лістах», - распавяла дзяўчына.\nУ панядзелак Эдуард Лобаў ўпершыню за 3 месяцы з моманту арышту змог паразмаўляць са сваімі роднымі. Марына, маці Эдуарда, і Улад, ягоны малодшы брат, размаўлялі з Эдуардам па тэлефоне праз шкло адну гадзіну.\n«Літаральна пару хвілінак мы абмеркавалі, якія рэчы яму перадаць для пераезду ў калонію, а ўвесь астатні час размаўлялі аб апошніх навінах і палітычных падзеях», - распавяла Марына Лобава.\nПа словах жанчыны, Эдуард не быў здзіўлены прысудам (4 гады турмы), бо чуў пра жорсткія прысуды для ўдзельнікаў акцыі 19 снежня Атрошчанкаву, Малчанаву і Парфянкову. Дарэчы, з Парфянковым нейкі час Лобаў сядзеў у адной камеры, а перад ад'ездам у суд знаходзіўся ў адным «стакане» з палітвязнем Мікітам Ліхавідам.\nПасля прысуду Эдуард Лобаў вырашыў дачакацца рашэння па касацыйнай скарзе ў Менску. Многія зняволеныя пішуць заявы на датэрміновае этапаванне, бо існуе меркаванне, што ў калоніі адбываць тэрмін лягчэй, чым у следчым ізалятары. «Хай пакуль пабудзе ў Менску: і перадачу лішнюю змагу яму аддаць, і лісты хутчэй даходзяць, і спатканне, можа, яшчэ адно дадуць», - ўхваляе рашэнне сына Марына Лобава.\nПачакаць з этапаваннем вырашыў і Зміцер Дашкевіч - у панядзелак з ім сустрэлася адвакатка Мар'яна Сямешка. А вось са спатканнем Зміцеру не пашэнціла - суддзя Алена Шылько адмовіла блізкай сяброўцы Дашкевіча Анастасіі Палажанка ў сустрэчы. «Я напісала заяву і перадала яе праз сакратара суддзі. Тая без праблем ўзяла, але, па вяртанні з пакоя, сказала, што суддзі спатрэбіцца час падумаць. Я зразумела, што будзе тэлефанаванне «наверх». І сапраўды, праз кароткі час да мяне зноў выйшла сакратарка і з вінаватым выглядам аддала паперку з рэзалюцыяй «Адмоўлена». Падчас мінулай адсідкі Зміцера, яшчэ ў 2006 годзе, у мяне не было падобных адмоваў на спатканні», - распавядае Анастасія Палажанка. Бацькі Зміцера Дашкевіча моцна хварэюць і не маюць магчымасці наведаць сына.\nНагадаем, 24 сакавіка маладафронтаўцы Зміцер Дашкевіч і Эдуард Лобаў былі прысуджаныя адпаведна да 2-х год агульнага рэжыму і 4-х год строгага рэжыму па абвінавачванні ў «асабліва злосным хуліганстве». Разгляд касацыйнай скаргі адбудзецца на працягу месяца.\n25.03.2011 Урад Вялікабрытаніі лічыць Дашкевіча і Лобава палітычнымі зняволенымі\n23.03.2011 За акцыю салідарнасці з Дашкевічам і Лобавым - 10 і 13 сутак арышту\n30.11 Хакеры здабылі цікавую інфармацыю пра Віктара Лукашэнку 185,612\n28.11 Мігрантаў пачалі рассяляць па дамах і кватэрах «ябацек» 153,204\n28.11 «Лукашэнка выйшаў з кабінета Пуціна ладна пашкуматаны» 133,524\n24.11 Плохая новость из Берлина для Лукашенко 99,902\n26.11 TVP: Аэрапорт у Менску трашчыць па швах 90,416


Раман Галоўчанка падчас пасяджэння\n14 мая, Баранавіцкі раён /Кар. БЕЛТА/. Неабходна інтэнсіфікаваць развіццё рэгіёнаў з улікам канкурэнтных пераваг. Аб гэтым заявіў прэм'ер-міністр Раман Галоўчанка падчас рабочай паездкі ў Брэсцкую вобласць, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nРаман Галоўчанка таксама наведаў прадпрыемства ЗТАА "Белдан" і ААТ "Птушкафабрыка "Дружба". "Мы сёння на практыцы паглядзелі, як працуюць прадпрыемствы розных форм уласнасці - прыватнае і дзяржаўнае, - адзначыў прэм'ер-міністр. - Гэта прыклад добрых інвестыцыйных праектаў, якія рэалізуюцца ў тым ліку пры падтрымцы дзяржавы, якая патанняе крэдытныя рэсурсы, што накіроўваюцца на стварэнне гэтых вытворчых магутнасцей як для прыватнага вытворцы, так і для дзяржкампаніі".-0-


Вастрыё стралы [Алесь Разанаў] (fb2) читать онлайн | КулЛиб электронная библиотека\nВастрыё стралы [Алесь Разанаў] (fb2) читать онлайн\n«Ліхнаэль, Весмалон, Гермашур, Мэмрагай...» — я чытаю, спяшаючыся, няўцямныя словы-імёны той старой таямнічай кнігі, якую на часіну даверыў мне мой настаўнік...\nА на дварэ раптам цямнее, як пры змярканні. Чароды птушак запалоньваюць двор i з гучным пранізлівым крыкам абрушваюцца ў дзверы i вокны.\nзанадта цэласны, каб падавацца ў якінебудзь бок...\nВышэйшы за дрэвы, вышэйшы за гнёзды, вышэйшы за воблакі, вышэйшы за вышыню,— я слухаю-чую, як мне паўтарае ўпарта мой пакінуты ўнізе двайнік:\nАдвага натхняе: у будучыні — неўміручасць!..\nЯ не хаваюся ад дажджу, не зважаю на дождж, я гляджу за Вялікае Поле, дзе бурштынава-жоўтаю светлынёю зорыцца небасхіл,— на адзіна празрысты шматок сярод хмурнай сінечы.\nА за Вялікім Полем ззяе бурштынава-жоўтая светлыня і, быццам кагосыді чакае, узвышаецца горад —\nгорад, якога няма на зямлі,\nгорад, які вандруе.\nКаменне, што мы кідаем заўзята, з падвойнаю моцай вяртаецца зноўку на дол, прымушаючы нас разбягацца, хавацца, ўхіляцца...\nАле Сяргей Цыган не сыходзіць з месца: яму няма ад чаго ўхіляцца, яму няма чаго асцерагацца,— каменне, што ён зашпурнуў угору, i застаецца там.\nДачакаюся, калі прыйдзе ноч, калі ўзыдуць на небе зоркі...\nЦямнее зямля, цямнее вада, цямнее трава, цямнеюць будынкі...—\nяшчэ нядаўна ўсё мела свае абрысы, яшчэ нядаўна ўсё свае межы мела, спрыяла адно аднаму, пярэчыла адно аднаму i было толькі часткаю наваколля.\nКалі я ўзыходзіў на вежу — в е ж а ю разважаў,\nкалі ішоў па дарозе — д а р о г a ю бачыў,\nа тут, а цяпер сачу, як усе становіцца ўсім,\nяк у вышынях недасягальных уваскрасаюць зоркі.\nЁсць нешта ў белым дні наступнейшае, чым дзень,\nёсць нешта ў цёмнай начы наступнейшае, чым ноч,\ni ёсць нешта ў вежы наступнейшае, чым вежа,\ni нешта ёсць у дарозе наступнейшае, чым дарога,\nёсць нешта ў нас наступнейшае, чым мы...\nТой, хто ішоў па дарозе, казаў: гэта — зоркі.\nТой, хто ўзыходзіў на вежу, адказваў: гэта — мы...\nЖывы на зямлі, нашу ў сабе сваю смерць i сваю неўміручасць, i адкрываю жыццём зямлю, i адкрываю смерцю нябёсы, a неўміручасцю — што найвышэй за ўсё,\na неўміручасцю — што найбліжэй за ўсё,\na неўміручасцю — зоркі.\n— Навошта мне гэты ліхтар?— пытаюся ў ix.\n— Каб бачыць у цёмным змроку,— адказваюць мне адны.\nЯны прынюхваюцца да сабак, прыслухоўваюцца да сабак, але бліжэй усё роўна не падступаюць:\nI стала яго відушчасць праменіцца на гасцінец i абпраменьваць кожнага, хто па гасцінцы ішоў.\nI з ім, i вакол яго ўсё мянялася неаднаразова, i ў чужых землях, i ў сваёй зямлі гінулі аднавяскоўцы, a Іван Гуговіч, нібы зарок, насіў у сабе тую звестку, якая прыйшла да яго з яго канца...\nІ калі па вёсцы блукалі ўпартыя чуткі: будзе вайна, i ў ёй аніхто не ўцалее, а ў краме бралі мяшкамі запалкі, мыла i соль, я не згаджаўся: не будзе — Івану Гуговічу яшчэ далека да сямідзесяці двух гадоў.\nЗагінуў ён неяк дзіўна. Паехаў на возе ў лес, а перад мостам чамусьці збочыў, паехаў па-плыткаму — уброд, праз раку...\nТрэція, аддаўшы дарозе, што ix затрымлівала i цямніла, уваходзяць, быццам у браму новага свету, у сонца, i самі становяцца сонцам, i ў людзях зямлі прадбачаць сонцалюдзей.\nПа засяроджаных кольцах пня стану гадаць пра леты, якія сплылі, пра зімы, якія расталі, а па люстэрках — пра тое, хто я...\nУсё, што з люстэркаў ідзе да мяне на- сустрач, прыходзіць насупраць,\nусё, што знаходзіцца праваруч, апынаецца леваруч,\ni тое, што ёсць адно, становіцца тым, наго шмат.\nУвасабляюся — у люстэрках, мяняюся — у люстэрках, распознаю па люстэрках, дзе праўда, дзе крыўда,\nдзе цемра, а дзе святло...\nЦемра — найбольшае адасабленне: у ёй нічога няма.\nСвятло — найбольшае ўвасабленне: у ім ёсць усё.\nЯ сустракаю ў люстэрках знаёмых i незнаемых людзей, я сустракаю ў люстэрках птушак, вужак, жывёлін, я сустракаю ў люстэрках нажы i ружы —\ni ўсе яны маюць штось да мяне.\n— Ты яшчэ ані разу не бачыў сябе,— запэўніваюць яны.— Заўсёды i ўсюды ты бачыш адно толькі нас — свае шматаблічныя адлюстраванні...\nНяўжо без люстэркаў думка не ведае, што падумаць, позірк — куды паглядзець, дарога — куды падацца, жыццё — як жыць?!.\nНекалі, вырваўшыся ў наступнасць, туды, дзе мяне няма, убачу далёкую постаць, якая блукае сярод люстэркаў i намагаецца ў адлюстраваннях кагосьці знайсці.\nДы госці ўзрываюць маснічыны — i дастаюць з-пад ix куфар,\nРэчы — апошняе цела людзей, яков жыве найдаўжэй.\nЗа рэчы трымаюся, аб рэчы абапіраюся, атрымліваю ў спадчыну рэчы...\nРэчамі мераецца мой час, акрэсліваецца мая прастора, без іх я губляюся, без ix я знікаю, без ix я нічога не значу сам.\nЯны, называюць мае імёны.\nI мы ні разу ні з чым яшчэ не былі самнасам?!.\nадважваемся i марудзім, чакаем i вырашаем, як быць, што цяпер нам рабіць усё-ткі:\nАўжо гукаюць-шукаюць мяне бацькі па сядзібе нашай.\nПаспелі зярняты — i адшукалі глебу, a паспявалі — туліліся да сцябліны.\nI час, як рэльеф невядомай мясціны, сведчыць, дзе ёсць мы i дзе нас няма.\nТады, калі я ўвайшоў у бажніцу i, зачыніўшы дзверы, стаў гутарыць з небам, з неба раптоўна ўпала маланка i раскалола бажніцу надвое.\n— Хадзі да нас,— пераймаюць мяне другія,— гэта твая бажніца: ты зноўку тут зможаш слухаць, што кажа неба...\nПобач ca мною, мяняючыся на вачах, вандруе мая пракаветная вотчына: ўзбочча.\n— Хто ты такі? — дапытваецца ў ча- лавека сфінкс.\nАдказваюць за чалавека гадзіннікі, вагі, календары, слупы,\nадказваюць маленькія сонцы, месяцы, зоркі — узнагароды,\nадказваюць могілкі — край узбочча, а сам чалавек маўчыць.\nНяма ўнутры слова — слова,\nняма ўнутры думкі — думкі,\nняма ўнутры часу — часу,\nняма ўнутры лесу — лёсу,\nняма ўнутры смерці — смерці,\ni чалавека ўнутры чалавека няма.\nСам сабе вагі i тое, што ўзважваецца na вагах, сам сабе мера i тое, што вымя- раецца ёй, па лазерным зорным промні ўзыходжу да зоркі i ўзнагародаю маю кожны наступны крок.\nЯ вынаходжу ўсё больш магутныя тэлескопы, усё больш чуйныя гукапрыёмнікі — я ўвесь час пашыраю свой абсяг. Ён ужо займае не толькі зямлю, a велізарныя галактыкі i сусветы.\nТут у гліняных вазонах красуюць ружы, ляжыць на стале наламаны кавалкамі хлеб, плаваюць у вадзе сярод водарасцяў зялёных рыбы,\ni бацька, панурыўшы галаву, стаіць на мяжы з касою.\ni бачыць не бачыць, як ззяе на небе адразу два месяцы — ветах i маладзік.\nАбуджаюся i засынаю,\na ўсё няпоўны мой сон, усё няпоўнае абуджэнне...\ni ўсе страшацца, што сапраўды распазнаюць.\nНа ацішэлых падворках, ля гонты i чарапіцы, квітнее ружовы i белы бэз i асвятляе сваім цвіценнем, сваім разуменнем горад, што паглыбляецца ў даўніну.\nнаноў разважае зялёнае веча, наноў узважвае думнае веча кошт смерці i кошт жыцця...\nПакінулі апошнія жыхары свае дамы-мураванкі, свае драўляныя хаты з аканіцамі i ліштвой i ўсё, што мелі, што нажывалі, што памяталі, што снілі, пабралі ў пярэбары, у перасяленне, у новы кут...\nПадводзіцца да старога горада вузкакалейка.\n— Давай памяняемся чаравікамі,— прапануе мне мой хаўруснік.— Калі нас будуць лавіць, то зловяць якраз не таго, каго хочуць.\nНа небасхіле ўспыхваюць бліскаўкі небяспекі.\nя веру свайму нераспазнанаму прызначэнню —\nДалечыня падступае i адступае, i ўсюды замест яе застаю сутонлівую зямлю, засяроджаную ваду, шурпатыя дрэвы.\nПерада мной паўстаюць аснежаныя горы, цякуць стромістыя рэкі, рассцілаюцца пагібельныя балоты...—\nЯ спрабую паразумецца са сваімі жаданнямі, пераправерыць мэту, удакладніць шлях —\nХіба, каб адолець дарогу спаўна, канчаткова, дарэшты, трэба спаткнуцца аб кожны камень, зваліцца ў кожную яму, патрапіць у кожны след?!.\nКрышталі пэўнасці, на якія мы ўскладалі такія вялікія спадзяванні, нечакана пераўтвараюцца ў ластавак i шпакоў i імкліва адлятаюць ад нас.\nЯны пытаюцца, яны цешацца, яны ганарацца сабой, яны цяпер адчуваюць сябе мудрэйшымі за ўсе мае аргументы, якія я ім прыводзіў, за ўсе мае ўчынкі, якімі даводзіў, што быць людзьмі лепш...\nЧую: здалечыні мяне клічуцьгукаюць клопаты i абавязкі, якім прызначаў я на сёння сустрэчу.\nЯ трымаю яго перад сабою i разам з ім павольна ўзлятаю па-над падворкамі, па-над жоўтымі асеннімі дрэвамі, па-над прасторліваю зямлёй...\nкалі ажываю — перамяшчаюся па паверхні, i час адлучае мяне ад мяне, i месцы перамяшчэння ўсё нешта маюць наўвазе...\nНа зброі зазубрыны, аднак вызвоньзае ў ёй старадаўняе — «зубрынае» — высакародства бронзы.\n— Аднак з гэтаю ношкаю ты не здолееш уступіць на неба,— перасцерагае мяне першы анёл.\ni зблізку, адлегласць адолеўшы, расчароўваемся-распазнаём:\nМерае чалавека меркай адною зямля, адваротнаю — неба, i меркай двайною сам сябе чалавек.\nПрыходзіць на загуменне сусед Іван, прыходзіць сусед Багдан, прыходзіць бацька, прыходзіць маці i дзіву даюцца, што я ix так добра зляпіў.\nПойдуць суседзі, пойдуць бацькі, а я паранейшаму буду сядзець на тым загуменні,\nЗаблытаны сцежкі, якія вядуць i на ўсход, i на захад, але на кожным кроку, усюды, ад ix падымаецца стромкая вышыня, i, падымаючыся над сабою, становіцца розумам цела, i, падымаючыся над сабою, розум становіцца ўсёразуменнем, якое, нібы ваданосныя жылы, сабой насычае i жывіць кожнае слова i кожны крок.\nсам-насам з незавершанасцю\nапрануты ў прамень\nне маю месца\nу нетрах сэрца\nу пекле існы\nсерп на мяжы\nу тоесамнай постаці\nгіну ў гліну\nз ядаюцца іржою\nу горадзе радовішчы\nпасткі ў пустаце\nнад межамі імжа\nскы маюць вочы\nў чэрапе пячор\nпраз цела нацянькі\nз крыніцы прысак\nсабе не маю\nу сцяне каменне\nмесяц у лязе\nнастойваюць nay торы\nнад гарадамі воблакі\nў насення вочы\nу каменя імя\nімгненні — вокны\nраюся з травой\nу садзе дрэвы\nпраз шкло павелічальнае\nу смерці мера\nпрадонне з крыку\nноч у дні —\nтрымаецца ў руцэ\nад шчыта пачатак\nТы адчуваеш кроўна\nдушу сваіх патрэб.\nА вагам усё роўна,\nшто — камень, а што — хлеб.\nНас рухае нямы\nУ прадчассі плену, мы —\nнібы. зярняты ў жорнах.\nСваёй дарозе мера —\nспрабуй, здзяйсняй, вяршы!..\nУ будучыню дзверы\nне ў часе, a ў душы.\nНадакучыла хадзіць паводле сваёй хады,\nнадакучыла ездзіць паводле правіл\nнадакучыла лётаць паводле законаў\nПаклаўшыся на зямлю,\nгляджу ў неба —\nасвойваю думкаю неабсяжнасць.\nпакуль яны не гараць,\nпроста аскепкі дрэва...\nЛюдзі падобныя на запалкі:\nкалі не гараць — утульваюцца ў бяспеку,\nкалі гараць — адтульваюцца для свабоды.\nхто ў гэты свет прыходзіць,\nСпасцігаю i слова, I справу,\nале ўсім жыццём даводзіцца спасцігаць,\nшто свет, які ты намерваешся здабыць,\nты ўжо здабыў i так —\nсамім з'яўленнем на свет.\nЧалавек i правы, i левы —\nЁн яшчэ мусіць сабою стаць,\nстановячыся ўсім светам.\nЦябе сустрэне Усе,\nабуты i адзеты...\nА патаемны крык\nI выпітая чаша,\ni ясны дзень пагас,\ni зноў набыткі нашы.\nне па-за намі —\nчас набывае ўсё большы разгон,\nз-пад прыцягнення таго,\nшто ўжо адбылося.\nтак i я патаемнай вужовай натурай\nхаця i пярэчыць гэтаму розум.\nНа той палявой дарозе,\nпа якой мне хадзілася легка,\nI гэта з маіх слядоў.\nТыя недаробленыя работы\ni недадуманыя думкі,\nякія я пакідаў на потым,\nспадзеючыся, што калі-небудзь\nвырашацца яны самі,\nтак i засталіся на колішнім месцы...\nI сёння я ix вязень.\nз паўтораў выбіцца, з кружэння,\ni сталі мяняцца месцамі дні i ночы,\nКалі атрымліваю перамогу —\nсцвярджаюся тым, кім ёсць,\nкалі цярплю паражэнне —\nтрачуся тым, кім ёсць...\nМаю надзею, што некалі навучуся\nне гнацца за перамогай\nі не ўхіляцца ад паражэння.\nрэхам майго гукання.\nКалісьці мы разумелі,\nшто такое дабро,\nшто такое зло,\ni напісалі пра гэта кнігі.\nЦяпер мы разумныя тым,\nшто напісана ў кнігах,\nале самі дабро ад зла\nадрозніць не можам.\nТакі рухавы малы —\nшто амаль што выслізгвае ca свету,\nтакі нерухомы. стары —\nшто свет амаль што выслізгвае ад яго.\nI толькі тую сцяжыну,\nНямы i шматгалосы,\nаспрэчваю свой след.\nA ўвышыні нябёсы —\nяк вьішні запавет.\nУсё мінае,— сказаў мудрэц,\ni ўсе, азірнуўшыся, ўспомнілі:\nМы — насенне жыцця.\nМы вырастаем людзьмі.\nАднак бесперастанку шукаем\ni час, i месца,\nкаб вырасці цэлым светам.\nНа людзях ці ў глушы\nты й шчасны, ты й балесны.\nУсё месціцца ў душы,\nа ёй усюды, цесна.\nакрыюць неба твар.\nУбач сябе, празорца!..\nЗмажы сябе, змагар!..\nБы выпаду з\nз гнязда сэрцабіцця...\nШто скажаш мне, бяссонне,\nУ сё паварочваецца ў наступнасць,\nмагчымасцей i абавязкаў —\nЖыву між зямлёю i небам,\nкаб стаць з цягам часу\ni асобна небам.\nсумесціцца з будучыняю сусвету\nусе славы дарэчы,\nусіх суцяшае дождж.\nАдной палавінай жыцця набываю,\nдругою — трачу:\nў самім сабе.\nбесперастанна сцелючы nad ногі\nЗайшло чырвонае сонца,\nвыйшаў чырвоны месяц.\nБлукаю па вуліцах.\nЯк пастарэлі адразу дрэв\nНізкае шэрае неба.\nЦяжка стаяць пад ім\nдрэвам i людзям.\nАднак ухіляцца нельга —\nкаб іншым не стала\nу немачах i супярэчнасцях,\nмы, як імглісты золак,\ni не шкадуем пра гэта...\nЗ нас нараджаецца дзень.\nnad шэраю глебаю\nна трату ары. ляжыць нерухома\nна тым самым месцы.\nдзеліцца на дзве часткі:\nУ горадзе шэрых шматпавярховых дамоў\nяк найвялікшае дзіва\nя рантам убачыў\nбарвовы. акраец сонца.\nгляджу, не чапаючы ix, на кнігі —\nБабуля з nad'езда:\nякім сашчапілі дрэва,\nшто раскалолася ад цяжару ўраджаю,\nувайшоў у сярэдзіну дрэва,\nстаў дрэвам самім.\nМы абышлі ўсю зямлю —\ni вярнуліся на ранейшае месца:\nжаўцее лісце на дрэвах,\nда неба ўздымаюцца птушкі,\ni невядомай дарогаю час\nідзе, не сыходзячы з месца.\nХаваецца сонца —\nнаш дсш супольны.\nНібы ў дамавіны, нанач\nзамкнёмся ў свае дамы.\nСяджу над яблыняй,\nГутару з часам\nна мове часу.\nусё, што было i раней шмат разоў.\nчакаецца незвычайнае — вестка.\nа яно — ўсёй зямлі.\nСкончыліся пытанні —\ni не насталі адказы.\nЖыву між адным краем часу\ni між другім —\nУ вёсцы прадзедаў:\nпазіраю на хмары —\nміж шэрых палёў —\nКалі прыходжу на раздарожжа\ni чытаю на камені\nшто чалавеку нічога не застаецца,\nяк, зрэшты, выбраць\nтую дарогу, якая яго спакон веку чакае,—\nВісіць на ўсходзе\nз высокіх комінаў\nЛюдзі ідуць хто-куды\nальбо стаяць — гамоняць\nі зважаць не зважаюць,\nшто будучыня ўжо адпрэчвае\nСонца адно: ян о,\nзямлі дзве: дзённая i начная,\nчалавека — тры:\nмаці, бацька, дзіця...\nВыходзім па-за сябе безупынна, каб стаць\nратунак у плёне,\nДзіця вучыцца вымаўляць\nсвае першыя словы.\nраптам яно скажа тое,\nчаго яны ўжо не могуць сказаць.\nна самы высокі ўзгорак.\nякі я не здолеў ступіць напрасткі,\nКаменьчыкі ў ручаі.\nЛюдзі не могуць узяць з сабой ручая —\nбяруць з сабою\ni я таксама ўспамін,\nпраз кроны дрэў\nМёртвы ў мінулым,\nжывы ў сучасным\ni неўміручы ў будучыні —\nкуды б чалавек ні ішоў,\nвядзе з сабой\nпа незнаемым горадзе.\nХіба я ведаю,\nчаму я ўчора думаў адно,\nа сёння другое,\nчаму ўчора быў у адным настроі,\nа сёння ў другім...\nМне часам здаецца,\nшто я рука,\nу якой ёсць свой уладальнік.\nніяк не патрапщь\nкуды вы без чалавека?!.\nЯкі ты — неўпрыкметку\nА вершы — гэта сведкі\ni за цябе, й супроць.\n3 глыбінь чалавечага сну\ni — чалавек.\nз жыццём ашчаджоным для невядомай\nупадае ў жыццё\nТут — спёка,\nтам — сцюжа,\nтут — дужа цяжка,\nа там — залёгка,\nтут — я занадта шматстайны,\nа там — занадта самотны...\nУсё жыццё шукаю сябе,\nшто быў бы не мной,\nдрэва — да каранёў.\nА ён жа так шмат абяцаў,\nІшоў па зямлі,\ni высейваў у дол...\nКалі прайду ўсю зямлю —\nў квітнеючы сад.\nяно ўсё роўна\nне дасягае неба...


Цёплыя вязаныя сукенкі і сарафаны - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nЦёплыя вязаныя сукенкі і сарафаны\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Цёплыя вязаныя сукенкі і сарафаны\nЗ надыходам халадоў на змену лёгкім шифоновой спаднічкі прыходзяць джынсы і ваўняныя швэдры, і, здаецца, што аб жаноцкасці можна на час забыцца. Аднак гэта далёка не так, бо ёсць цёплыя вязаныя сукенкі, якія не толькі сагрэюць, але і дазволяць модніцы выглядаць элегантна і модна нават у зімовую сцюжу.\nСпіцамі або кручком\nТакія вырабы могуць адрознівацца па некалькіх параметрах:\nСпосаб ношкі: спіцы ці кручок.\nЯкі выкарыстоўваецца матэрыял: натуральныя ці штучныя валакна.\nВарыянты мадэляў: з рукавамі або без рукавоў.\nТак, цёплыя вязаныя спіцамі сукенкі, эфектна аблягаюць фігуру, будуць выглядаць стыльна з доўгімі боты-ботфорты не горш, чым гадавы Коктейльная нарад з басаножкамі на танкетцы.\nШто тычыцца цёплага вязанай кручком сукенкі, то тут можа быць некалькі варыянтаў таго, як яго насіць і з чым спалучаць. Напрыклад, калі буйная ношка, то апрануты пад ніз гольф або водолазка кантраснага колеру падкрэсліць вытанчанасць густу модніцы і дазволіць ёй кожны дзень эксперыментаваць з вобразамі.\nЦеплыня і прыгажосць вязаных ваўняных сукенак\nКалі тэмпература зніжаецца за рамкі нуля градусаў, а так хочацца выглядаць на ўсе 100%, вязаныя ваўняныя сукенкі будуць як ніколі дарэчы. На шчасце, сёння разнастайнасць фасонаў прыемна здзіўляе. Кароткія і доўгія, з каўняром-хамутом і глыбокім выразам, прамыя і расклёшаныя - усяго і не пералічыць.\nМаючы на гардэробе некалькі вязаных сукенак з воўны, можна смела сустракаць зіму, захоўваючы за сабой сакрэтнае званне самай моднай дзяўчыны.\nТакім чынам, цёплыя вязаныя сукенкі і сарафаны сёння сталі ідэальнай альтэрнатывай прыгожым, але вельмі халодным для зімы нарадах, а значыць, нягледзячы на холаду, заставацца прыгожай і стыльна кожнай дзяўчыне не складзе ніякай працы.\n☆ ЛЕТНЕЕ ПЛАТЬЕ, сарафан вязанне кручком для пачаткоўцаў, crochet Відэа.\nПапярэдні Тэкст Як падабраць шапку да футры\nНаступная Артыкул Сукенкі з воўны і кашмір\nЯк напампаваць ікроножные мышцы\nЯк навучацца дзяўчыне апранацца прыгожа?\nЗноў стаць жонкай ...\nДыня для пахудання\nПрактыкаванні для паставы\nЯк дапамагчы дзіцяці вучыцца\nВыбіраем купальнік па тыпу фігуры


Адзіны дзень інфармавання насельніцтва ў Дварцы — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\n19.12.2019 19.12.2019 administrator775\n19 снежня ў раёне прайшоў Адзіны дзень інфармавання насельніцтва.\nПрацавала некалькі груп. Інфармацыйна-прапагандысцкая група старшыні Дзятлаўскага райвыканкама Аляксандра Дубовіка сустрэлася з жыхарамі аграгарадка Дварэц.\nПагутарылі аб традыцыях суверэннай Беларусі, спыніліся на праблемах махлярства з дапамогай высокіх тэхналогій і мерах па супрацьдзеянні незаконнаму абароту наркотыкаў.\nБыло адзначана, што расце колькасць злачынстваў, звязаных з крадзяжамі грашовых сродкаў грамадзян з выкарыстаннем камп’ютарнай тэхнікі (524 выпадкі на Гродзеншчыне). Сотні беларусаў сталі ахвярамі вішынга – тэлефоннага махлярства па выманьванні ў гаспадароў банкаўскіх карт канфідэнцыйнай інфармацыі (за лістапад – каля 400 злачынстваў). Каб не стаць ахвярамі зламыснікаў, жыхарам раёна параілі быць абачлівымі ў інтэрнэце. Нельга нікому паведамляць рэквізіты сваіх банкаўскіх картак. Абавязкова трэба правяраць просьбы сяброў у сацыяльных сетках наконт грашовай дапамогі, бо часам ад іх імя дзейнічаюць злачынцы, якія ўзламалі старонкі. Рэквізіты картак, нумары пашпартоў, асабістыя ідэнтыфікацыйныя нумары, лагіны, паролі, СМС-коды ў даверлівых людзей махляры з лёгкасцю даведваюцца па тэлефоне, прадставіўшыся работнікамі банка. Варта памятаць, што гэту інфармацыю паведамляць нельга. У выпадку паступлення падобнага званка трэба пакласці трубку і самому звянуцца ў кантакт-цэнтр банка, які выпусціў картку.\nШмат увагі на Гродзеншчыне надаецца барацьбе з незаконным абаротам наркотыкаў. Цяпер на ўліку ў наркалагічнай службе вобласці больш за тысячу наркаспажыўцоў, у рэспубліцы іх колькасць перавышае дванаццаць тысяч. Праблему наркаманіі наша дзяржава вырашае, працуючы па трох асноўных накірунках: папярэджанне, аказанне дапамогі, спыненне злачыннай дзейнасці. Праваахоўныя органы Беларусі спыняюць міжнародны наркатрафік, раскрываюць дзейнасці арганізаваных груп наркадылераў, выяўляюць асобаў, якія збываюць наркотыкі на сістэмнай аснове, супрацьдзейнічаюць уцягванню ў наркаспажыванне непаўналетніх. На жаль, інтэрнэт усё часцей становіцца віртуальнай пляцоўкай па распаўсюджванні наркотыкаў сярод моладзі. Праваахоўнікі стараюцца крочыць у нагу з часам, і за апошнія пяць гадоў ім удалося знізіць колькасць падобных інтэрнэт-магазінаў больш чым у два разы. Не губляе актуальнасці праблема опійнай наркаманіі. Папулярнасцю сярод такіх наркаспажыўцоў карыстаецца насенне маку як сыравіна для опію. У беларускім заканадаўстве прапісаны меры па барацьбе з гэтай з’явай. А Крымінальны кодэкс нашай краіны прадугледжвае дастаткова сур’ёзныя пакаранні за злачынствы, звязаныя з незаконным абаротам наркотыкаў. Дзеянні па распаўсюджванні наркатычных сродкаў караюцца пазбаўленнем волі да 15 гадоў. Сур’ёзныя пакаранні і сістэмны падыход да праблемы дазваляюць стрымліваць рост наркаманіі ў нашай рэспубліцы.\nУ студатрадзе сумна не будзе


Прававая канферэнцыя ў Нюрнбергу\n«Згон самалёта-гэта акт тэрарызму. У большасці дэпутатаў Еўрапарламента няма ў гэтым сумневаў»\nГалоўнае з выступленняў спікераў першай частцы канферэнцыі па злачынствах рэжыму Лукашэнкі.\nПрадстаўніца гарадскога савета Нюрнберга Дыяна Ліберава нагадала пра словы, якія сказалі Адольфу Гітлеру сацыял-дэмакраты Германіі: «вы можаце забраць нашы жыцці, але вы не можаце забраць наш гонар».\nАдвакат Томаш Вілінскі: «Нам трэба пакончыць з гэтым жахам. Я зраблю ўсё, каб Лукашэнка і яго супрацоўнікі спецслужбаў сталі перад справядлівым судом. Яны павінны быць абвінавачаныя ў генацыдзе. Лукашэнка-тэрарыст і злачынец, якога трэба судзіць у Міжнародным судзе»\nДэпутат Еўрапарламента ад Літвы Петрас Астравічус: «згон самалёта — гэта акт тэрарызму. У большасці дэпутатаў Еўрапарламента няма ў гэтым сумневаў»\nБылы міністр абароны Польшчы Радаслаў Сікорскі: «мы памятаем, што Лукашэнка забіваў сваіх палітычных апанентаў: Ганчара, Захаренка, і іншых. Маштаб рэпрэсій у Беларусі - беспрэцэдэнтны для ўсяго рэгіёна. Лукашэнка тэрарызуе мірнае насельніцтва. Мы павінны паставіць пытанне адказнасці ў рамках Міжнароднага крымінальнага суда. Ён тэрарыст. І Ён паўстане перад правасуддзем».\nКіраўнік НАУ Павел Латушка: «права — гэта тое, што спыніла дзейнічаць у Беларусі. Закон ператварыўся ў пустое слова або ў інструмент рэпрэсій. Таму як юрыст, як дыпламат перакананы, што прававы ціск — гэта найважнейшы інструмент, які дапаможа Беларусі стаць свабоднай. Хачу прывесці словы найвядомага Славянскага паэта XIX стагоддзя, які нарадзіўся ў Навагрудку, Адама Міцкевіча: «каб краіна магла жыць, трэба, каб жылі правы».


Лучший главный инженер Докшицкого района работает в СХП «Бегомльский» — Докшицы Бегомль Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах Услуги в Докшицах Объявления в Докшицах\nТакую адзнаку па выніках 2012 года заслужыў галоўны інжынер СГФ “Бягомльскі” ААТ “Віцебскдрэў” Аляксандр Парфяновіч (на здымку). У сельгаспрадпрыемстве хлопец працуе 6 гадоў. Чатыры з іх узначальвае інжынерную службу.\n– Я, як і большасць хлопцаў, з дзяцінства захапляўся тэхнікай, – расказвае Аляксандр. – Імкнуўся сесці за штурвал трактара, пакруціць руль бацькавай машыны: ён – вадзіцель. А таму, калі надышоў час выбіраць жыццёвы шлях, паступіў у Лепельскі аграрна-тэхнічны каледж. Там атрымаў спецыяльнасць тэхніка-механіка і быў залічаны ў штат сельгасфіліяла на адпрацоўку. Год быў вадзіцелем. Затым столькі ж часу – механікам. А пайшоў на пенсію галоўны інжынер Дзербан, і яго пасада дасталася мне. Вельмі ўдзячны Анатолю Мікалаевічу за падтрымку і падказкі. Напачатку часта звяртаўся да яго за парадай. Ён шчыра дапамагаў, прапаноўвае свае паслугі і цяпер.\nЗараз, калі пачаўся новы год, а значыць, не за гарамі і пасяўная, у сельгаспрадпрыемствах у напружаным рытме вядзецца рамонт тэхнікі. Недахоп грашовых сродкаў адчуваецца амаль паўсюдна. Аднак, каб падрыхтаваць плугі, бароны, культыватары, не заўсёды яны патрэбны. Галоўнае – арганізаваць працэс. Многае можна зрабіць сваімі рукамі, паставіць на лінейку гатоўнасці ўжо адладжаныя машыны і агрэгаты. Да прыкладу ў “Бягомльскім” ужо адрамантавана 5 плугоў: адзін васьмікорпусны і 4 – чатырохкорпусныя. На лінейцы гатоўнасці стаяць 3 раскідвальнікі мінеральных угнаенняў і 3 – арганічных. Сёння гатовы да работы “АПП-6Д”, які атрымалі ў філіяле мінулай восенню. А вось з пасяўным агрэгатам “Лемкен” давядзецца паваждацца. Ён у раёне старажыл, а таму патрабуецца замена апорнага катка. Кошт яго вялікі – да 20 мільёнаў рублёў даходзіць. Паколькі грошай у таварыстве не хапае, мабыць, будуць яго цэнтраваць на месцы.\nУ галоўнага інжынера спраў і галаўнога болю хапае круглы год. Канечне, зімні перыяд з вясенне-асеннім не параўнаеш, але сядзець склаўшы рукі ніколі не даводзіцца. У гаспадарцы няма механіка, які мог бы часова замяніць Мікалаевіча, як называюць яго 13 падначаленых механізатараў і чацвёра вадзіцеляў, калі той едзе за запчасткамі ці па іншых вытворчых патрэбах, а таксама на час сесій, бо завочна вышэйшую адукацыю атрымлівае. Сёлета заканчвае сваю вучобу ў БАТУ. Што будзе далей, час пакажа. Хаця работа хлопцу тут падабаецца, утрымлівае прывычка і месца жыхарства. Ёсць добры кантакт з кіраўніцтвам філіяла. Толькі хацелася б, каб будавалася ў гарпасёлку жыллё для маладых сем’яў, каб на вытворчасці працавала больш маладых людзей, а ў час пасяўной і ўборачнай кампаній былі выхадныя.\nАляксандр бачыць будучае ў сельгасвытворчасці, ведае кошт і значнасць хлеба, а таму верыцца, што застанецца працаваць тут надоўга.\n← Надежда и опора Березинского края в Докшицком районе\nВ прошедшую субботу вся докшиччина встала на лыжню →\nБыть женой алкоголика?\n12.04.2012 Родныя вытокi 1\n23.05.2022 Natali 0


Гродзенскі калекцыянер мае падшыўку французcкага часопіса за 1863 год з гравюрамі, прысвечанымі паўстанню Каліноўскага - Новости - Туризм и Отдых\nГродзенскі калекцыянер мае падшыўку французcкага часопіса за 1863 год з гравюрамі, прысвечанымі паўстанню Каліноўскага\nГродзенскі калекцыянер мае падшыўку французcкага часопіса за 1863 г. з гравюрамі, прысвечанымі паўстанню Каліноўскага, паведамляе «Наша Нiва».\nПаўгадавік l’Illustration парыжскага выдання – у руках калекцыянера з Гродна Яна Лялевіча. Пад цвёрдай вокладкай з залачоным цісненнем сабраныя нумары часопіса фармату А3 за першую палову 1863 года.\nВерагодней за ўсё, часопіс меў свайго карэспандэнта (ці карэспандэнтаў) непасрэдна на месцы канфлікту. І карэспандэнт праз Германiю дасылаў у Францыю свае нататкі і замалёўкі, з якіх рабіліся гравюры.\nФота тады ўжо існавала, але праблема ў тым, што тагачасны друк не мог яго перадаць. Таму ў нейкім сэнсе гэтыя 49 гравюр — адзіныя «франтавыя здымкі» з 1863-га.\nСярод паўстанцкіх сюжэтаў — «Выхад паўстанцаў з Гродна», «Смерць Людвіка Нарбута каля Дубічаў»... Расчытанне і пераклад подпісаў хронікі — асобная тэма для даследавання.\nЦікава, што ў той самы час у свеце ішлі як мінімум дзве вайсковыя кампаніі — Грамадзянская вайна ў ЗША i вайна саюзнікаў (Англіі, Францыі, Іспаніі) супраць Мексікі. Батальныя сцэны гэтых канфліктаў і паўстання ў былой Рэчы Паспалітай стаяць побач, што сведчыць аб вялікім міжнародным рэзанансе, які атрымала выступленне інсургентаў.\n«Мы можам быць удзячнымі французам за тое, што дзякуючы гэтым выявам маем сёння мажлівасць вывучаць слаўную старонку нашай гісторыі», – кажа Ян Лялевіч.\nУ гродзенскіх музеях такога фаліянту дакладна няма. Ці ёсць яшчэ дзе ў Беларусі?\n«Са слоў аднаго старога калекцыянера, – працягвае Лялевіч, – падобную падшыўку ён бачыў за савецкім часам у Ленінградзе, каштавала яна нешта каля 300 рублёў…» Але пазбаўляцца ад каштоўнага здабытку калекцыянер калі і будзе, дык толькі на карысць нейкай беларускай грамадскай установы — каб унікальныя выявы былі даступныя шырокаму колу людзей.\nПаўгадавік l’Illustration за другую палову 1863 года куды бяднейшы на сюжэты, прысвечаныя паўстанню. У той жа час паралельна выходзілі і іншыя французскія выданні падобнага фармату — напрыклад, Le monde illustre, у якім паўстанцкая тэматыка таксама знайшла адбітак. Пры гэтым наяўнасць цэльнай падшыўкі — рэдкасць, часцей за ўсё гравюры сустракаюцца паасобку, без тэксту з тлумачэннямі.


Канвертаваць Deutsche eMarks (DEE) і Дамініканскі песа (DOP) : Калькулятар абменнага курсу\nDeutsche eMark (DEE) і Дамініканская песа (DOP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Deutsche eMark і Дамініканская песа пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 1 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Deutsche eMark. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Дамініканская песа валюты па змаўчанні. Націсніце на Дамініканскі песа або Deutsche eMarks канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Deutsche eMark гэта валюта, у ні ў адной краіне. Дамініканскі песа гэта валюта, у Дамініканская Рэспубліка (Д.О., DOM). Сімвал DEE можа быць запісаная DEE. Сімвал DOP можа быць запісаная RD$. Дамініканскі песа дзеліцца на 100 centavos. Абменнага курсу the Deutsche eMark Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу дамініканскі песа Апошняе абнаўленне 1 красавік 2020 ад Yahoo Finance. DEE каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. DOP каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў.


У праваслаўнай кнігарні прадаецца кніга пра «героя Данбаса» Ігара Гіркіна-Стралкова ФОТАФАКТ\n10.08.2014 / 17:15\nУ праваслаўнай кнігарні прадаецца кніга пра «героя Данбаса» Ігара Гіркіна-Стралкова ФОТАФАКТ 86\nУ кніжнай лаўцы Петра-Паўлаўскага сабора на Нямізе ў Мінску ляжыць кніга Міхаіла Палікарпава «Игорь Стрелков — ужас бандеровской хунты. Оборона Донбасса».\nФота змясціла ў сваім Фэйсбуку Наталля Васілевіч.\nІгар Стралкоў-Гіркін — камандуючы г.зв. арміяй Наваросіі — арміяй самаабвешчанай Данецкай народнай рэспублікі.\nКніга выйшла ў 2014 г у расійскім выдавецтве «Книжный мир», на сайце ozon.ru пазначаецца як бэстсэлер.\nУ міні-анатацыі напісана: «Наваросія ў агні вайны. Ці стане гэтая вайна кропкай адліку адраджэння Расіі? Хто адкажа на гэтае пытанне?\nБыць можа, Ігар Стралкоў і яго стальныя паўстанцы, якія грудзьмі закрылі ад амерыкана-ўкраінскіх фашысцкіх ордаў гарады і вёскі Данбаса?\nПалкоўнік Стралкоў, яшчэ ўчора мала каму вядомы ў Расіі гісторык, рэканструктар, журналіст і воін, які прайшоў прыднястроўскую, югаслаўскую і чачэнскую войны стаў новым тварам Расіі, якая ўздымаецца з каленяў. Па-рыцарску высакародны, мужны, цвёрды, але справядлівы — гонар, розум і сумленне рускага народа — нездарма яму так да твару эпалеты Рускай імператарскай арміі, нездарма ён, патомны рускі афіцэр, так падобны тварам і выпраўкай на ўнука генералісімуса Суворава.\nЯк б не павярнуўся да яго яго ваенны лёс, Ігар Іванавіч Стралкоў ўжо назаўжды ўпісаў сваё імя ў гісторыю слаўнай абаронай новага рускага Сталінграда, горада са шматзначнай, і, напэўна, не выпадковай назвай — Славянск.\nГэтая кніга — першая біяграфія загадкавага героя нашага часу палкоўніка Стралкова, у якой прадстаўлены як успаміны яго блізкіх сяброў, так і матэрыялы з розных крыніц, уключаючы асабістыя дзённікі камандуючага ўзброенымі сіламі Данецкай Народнай Рэспублікі, у якіх ён апісвае бітву за Славянск і адкрыта адказвае на нязручныя пытанні».\nМіхаіл Палікарпаў — аўтар кніг пра барацьбу сербскага народа, якога прадалі «сябры».\nВось такая анатацыя, што гаворыць сама за сябе.\n10.08.2014 / 17:17\nУ яго адно з прозьвішч - дзявочае? Ці што?\n10.08.2014 / 17:32\nА чаму яны не рэлігійнымі кнігамі гандлююць? А яшчэ, мабыць, ільготы нейкія атрымліваюць, як рэлігійная арганізацыя.\nНу, з праваслаўнай царквой у нас ўсё зразумела, яе як захапілі расейцы ў 18 стагодзі з маскоўскай патрярхіяй і з тых часоў яна стала прапаведываць вялікарасейскі шавінізм, а ў нашыя часы-яшчэ і славянафашызм і расейскі сепаратызм. Гэта варожая арганізацыя для беларусаў і беларускай дзяржаўнасьці. Беларускаю праваслаўнаю царкву трэба вывесьці з пад кіраўніцтва Масквы і вярнуць назад-ў Канстанцінопаль, у якого маскоўцы анжксавалі царкву і землі ў Беларусі. Нашая праваслаўная царква з моманту крышчэньня нашых народаў у цяперашняй Беларусі, была Канстанцінопальскай патрыярхіі.


Канвертаваць Кітайскіх юаняў Оффшорные (CNH) і Таджыкістан самані (TJS) : Калькулятар абменнага курсу\nКітайскіх юаняў Оффшорные (CNH) і Таджыкістан самані (TJS) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Кітайскіх юаняў Оффшорные і Таджыкістан самані пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 20 жнівень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Кітайскіх юаняў Оффшорные. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Таджыкістан самані валюты па змаўчанні. Націсніце на Таджыкістан самані або Кітайскіх юаняў Оффшорные канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nАфшорныя кітайскі юань гэта валюта, у Кітай (CN, CHN), і Ганконг (HK, Ганконг). Таджыкістан самані гэта валюта, у Таджыкістан (TJ, TJK). Сімвал CNH можа быць запісаная Y. Афшорныя кітайскі юань дзеліцца на 10 jiao or 100 fen. Таджыкістан самані дзеліцца на 100 dirams. Абменнага курсу Афшорныя кітайскі юань Апошняе абнаўленне 24 жнівень 2018 ад Bloomberg. Абменнага курсу Таджыкістан самані Апошняе абнаўленне 20 жнівень 2019 ад Yahoo Finance. CNH каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. TJS каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Супярэчлівасьці рэформы сыстэмы аховы здароўя ў Польшчы\nСупярэчлівасьці рэформы сыстэмы аховы здароў'я ў Польшчы\nПаколькі я шэраг гадоў жыў у Польшчы і, на жаль, хварэў, таму добра ведаю, як выглядала гэтак званая "служба аховы здароў'я". Сытуацыя шмат у чым нагадвала аналагічную у Беларусі ды іншых камуністычных краінах: шпіталі і клінікі былі дзяржаўныя і фінанасаваліся са сьціплага бюджэту. Добрых лекаў і высокаякаснай апаратуры было недастаткова, каб кожны хворы меў доступ да іх. Атрымоўвалі іх па знаёмству, для "сваіх", за хабар для заможных. Істотная розьніца у параўнаньні з Беларусьсю палягала ў тым, што ў Польшчы нават пры камунізьме існавала шмат прыватных кабінетаў, дзе афіцыйна мэдычныя паслугі былі платныя, але і, зразумела, лепшыя.\nТое, што такая сыстэма хворая і патрабуе неадкладнай рэформы, разумелі усе: і лекары і пацыенты. Адразу пасьля выбараў у верасьні 97-га году, на якіх перамаглі правыя сілы, згуртаваныя вакол прафсаюзу Салідарнасьць, кіруючая кааліцыя прыступіла да некалькіх абяцаных рэформаў адначасова- у іх ліку і да рэформы аховы здароўя. Як паведаміла нашаму радыё публіцыст "Газэты Выборчай" Тэрэса Богуцкая, "ахова здароўя была у такім катастрафічным стане, што пераважная большасьць- звыш 80-ці % насельніцтва лічылі, што далей гэтак быць не можа і што патрэбная неадкладная рэформа. Апрача таго, гэта была непамерна раздзьмутая і неверагодна марнатраўная структура. Рэформа была патрэбная, каб рацыяналізаваць фінансаваньне і каб лепшыя мэдыкі зараблялі больш, а горшыя менш, або пакінулі прафэсыю. Няма падставы дзеля таго, каб такія высокакваліфікаваныя людзі, ад якіх залежыць жыцьцё іншых, зараблялі такія мізэрныя грошы".\nМіністэрства аховы здароў'я цьвердзіць, што асноўны сэнс рэформы у тым, каб больш рацыянальна і эфэктыўна распараджацца грашыма падаткаплацельшчыкаў. Дагэтуль, ніхто не ведаў і не дбаў пра тое, колькі каштуе аперацыя, абсьледваньне, ці нейкі лек або тэрапія былі сапраўды неабходныя. Зараз, грошы падаткаплацельшчыка маюць ісьці за пацыентам у шпіталь, або у кішэню лекара. 7-% ад кожнага заробку праз Сацыяльны Фонд паступаюць у новаствораныя страховачныя кампаніі "Касы хворых". Пацыент зьвяртаецца у выбраны ім шпіталь або да любога лекара, атрымоўвае дапамогу, а лекар або шпіталь выстаўляе рахунак страхоўцы пацыента. Гэткім чынам Міністэрства спадзяецца увесьці рынкавыя правы, ліквідаваць жахлівае марнатраўства бюджэтных сродкаў, абнавіць мэдычную тэхніку, падвышыць узровень мэдычнай апекі, даць магчымасьць добрым лекарам прыстойна зарабляць і бяз хабараў.\nАднак любая рэформа даецца з цяжкасьцю. Гэтак здарылася і з аховай здароўя у Польшчы. Пакуль што, пасьля двух месяцаў ад увядзеньня рэформы, відавочна расчараваныя і лекары і пацыенты.\nМэдыкі спадзяваліся ад рэформы перш за усё падвышэньня сваіх заробкаў. Я якжа выглядаюць гэтыя заробкі? Зараз, мінімальны заробак у Польшчы складае прыблізна 130 даляраў, сярэдні - 300. Лекар, які толькі пачынае працу, атрымоўвае 200-250. Спецыяліст пасьля 5-ці гадоў працы ў сярэднім афіцыйна зарабляе каля 300 даляраў у месяц, прафэсар нават бяз прыватнай практыкі - каля тысячы даляраў. Удвая больш - у прыватнай клініцы. Суткі самога знаходжаньня ў прыватнай клініцы каштуюць пацыенту каля 70-ці даляраў.\nШто тычыцца пацыентаў, дык яны спадзяваліся на проста лепшую апеку, паколькі ва ўмовах канкурэнцыі лекары будуць навыперадкі дагаджаць пацыентам. Аднак зьмена у гэтым накірунку наступае вельмі памалу. Грошай, якімі разпараджаюцца старавыя кампаніі, не хапае. Прафсаюз мэдыкаў дамагаецца, каб узнос быў павялічаны да 11% ад заробку. 71% апытаных лічаць, што рэформа не ліквідуе " ценявога сэктару" . Усё роўна, за лепшую апеку лекарам і медсёстрам трэба даваць хабары. Тры чвэрці палякаў лічаць, што рэформа была дрэнна падрыхтаваная і дрэнна праводзіцца. Адказнасьць ускладаецца у першую чаргу на Міністэрства і ўрад, а толькі часткова на самыя шпіталі і клінікі ды страхоўкі. Дзьве траціны апытаных лічаць, што ўрад дарэмна ўзяўся за рэформу у некалькіх галінах адначасна. Яшчэ раз меркаваньне Тэрэсы Богуцкай: "Рэформа напэўна была патрэбная, але я не упэўненая, ці спосаб яе ажыцьцяўленьня быў адпаведны, ці яна была належна падрыхтаваная? Ці трэба было пачынаць яе разам зь іншымі і ці не павінен быць нейкі пераходны перыяд."\nТакая ацэнка сытуацыі дамінуе ў грамадзтве. Аднак Міністэрства\nАховы Здароўя лічыць цяперашнія праблемы часовымі . Як\nзаявіла прэс-сакратар Збігнева Новодворская, " Можна было спадзявацца, і заканадўцы спадзяваліся, што на пачатку будзе шмат праблемаў, паколькі не было часу праводзіць экспэртызу перад увядзеньнем рэформы. Сойм вырашыў, што рэформа будзе правярацца ў дзееньні. Ёсьць прынамсі дзьве прычыны насьцярожанасьці да зьменаў. Па першае, гэта цалкам новая сыстэма, іншы спосаб фінансаваньня і разьмеркаваньня грошай. Зьмены прымушаюць да адмаўленьня ад традыцыйных, прывычных практык і паводзін. Акрамя таго, рэформа закранае інтарэсы некаторых людзей, і замах на іх выклікае зразумелы супраціў. З другога боку, многія ня вераць у пасьпяховасьць такіх карэнных зьменаў. Спадзяемся, што ў хуткім часе рэформа будзе прынятая з разуменьнем. Пакуль што можна сказаць, што ахова здароўя кінута я ў глыбокую ваду і вучыцца плаваць."\nГэтак лічыць Міністэрства аховы здароўя. Аднак многія мэдыкі гэтага аптымізму не падзяляюць. У выніку рэформы зь ліку 800 тысячаў лекараў, мядсёстраў ды ўсіх іншых супрацоўнікаў галіны, 60 тысяч чалавек могуць страціць працу. Вось таму шмат якія лекары баяцца зьменаў і відавочна байкатуюць рэформу. Таму яны і абралі шлях шантажу, працяглых страйкаў, пікетаў і галадовак. У выніку значнага падвышэньня заробкаў не дасягнулі, але шмат што страцілі. Сьпярша грамадзтва спачувала ім, але пасьля таго, як яны выключна з мэкантыльных меркаваньняў забыліся пра лекарскую этыку і клятву Гіпакрата, адмаўляючыся ратаваць нават цяжка хворых, грамадзтва пачало адвяртацца ад іх. Як заявіла Тэрэса Богуцкая, "у момант, калі мэдыкі прыступілі да страйку з прычыны мізэрных заробкаў, грамадзтва усьведаміла, што гэта не цалкам праўда, што яны маюць магчымасьць добра падзарабіць. Я асабіста можа і была б на іхным баку, каліб ня тое, што яны адмовіліся лячыць хворых. Сталася нешта такое, што не мела права здарыцца. Ніводная група людзей не можа адстойваць свае правы за кошт чалавечага жыцьця. Нейкая мяжа мусіць быць, а яны бястурботна пераступілі гэтую мяжу. Усе згодна або саромліва маўчалі, або згодна цьвердзілі, што слушна адмаўляюцца дапамаць хворым".\nЗ такой горычу выказалася пра лекараў Тэрэса Богуцка. У гутарцы са мною яна заявіла, што пасьля свайго артыкулу у "Газэце Выборчай" і гэтых словаў яна мусіць мець конскае здароўе, бо абражаныя лекары напэўна ёй не дапамогуць.\nПасьля гэтых двух розных меркаваньняў - з боку Міністэрства і з боку шэрагавага грамадзяніна, хачу даць голас лекару, які у новай сыстэме ужо працуе і лічыць, што у канчатковым выніку яна здасьць экзамен. Вось што на тэму сутнасьці зьменаў і іх пэрспэктыўнасьці, на падставе сваёй уласнай практыкі сказала доктар Барбара Пякарская зь Беластоку.\n(Пякарская:) "Галоўная зьмена у новай сыстэме палягае ў стварэньні інстытуту " сямейнага лекара". Такі лекар павінен займацца хворым ад пачатку і весьці яго да таго моманту, пакуль яму хапае кампэтэнцыі і ведаў. У іншым выпадку ён пасылае хворага ўжо да спецыяліста. Я думаю, што ідэя сямейнага лекара вельмі добрая, зразумела, калі лекары добра адукаваныя і здольныя забясьпечыць асноўныя патрэбы пацыента. Вельмі важнае, каб лекары працавалі на сваім. Мы зь сяброўкамі менавіта так і працуюем. Гэта наш прыватны бізнэс. Мы дбаем пра усё, пачынаючы з таго, каб хворы ня быў вымушаны стаяць у чарзе. Калі бачу, што хворы мае праблемы, я тэлефаную ў шпіталь, да спецыяліста, палагоджваю прыняцьце хворага. Я зацікаўленая ў тым, каб хворы, які зьвярнуўся да мяне, выйшаў задаволены. Што тычыцца аплаты, дык мы дамовімся наконт яе з "Касай хворых", і з грошай, якія адтуль атрымоўваем, аплачваем памяшканьне, медсёстры, абсталяваньне і утрымоўваемся самі. Пацыент сча сваёй кішэні не плаціць ні гроша, але атрымоўвае усё, што неабходна. Нам аплачваецца дбаць пра чалавека, бо тады больш хворых выбярэ менавіта нас. Людзі маюць выбар: не спадабаешся некаму, дык пойдзе да іншага лекара. Уся праблема у тым, што такіх прыватных кабінетаў, як наш, пакуль што мала, не адчуваецца той здаровай\nканкурэнцыі. Думаю, што з часам і у мэдыцыне будзе нармальная канкурэнцыя, правы рынку, як і ва усіх іншых сфэрах жыцьця".\nГэтак лічыць доктар Барбара Пякарская зь Беластоку. Дарэчы, яна сказала мне, што страйкаваць не мае ні часу, ні ахвоты. Разам з сяброўкамі яна проста цяжка працуе і спадзяецца, што уклад уласных сродкаў і працы урэшце рэшт дасьць вынікі. Магчыма, посьпех рэформы сыстэмы здароўя у постамуністычных краінах і палягае менавіта у такой прыватызацыі, пра якую гаварыла Барбара Пякарская. Хай нават мэдыцына перастане быць узьнёс лай " службай і пакліканьнем" і хай станецца-як гэта бывае у шэрагу заходніх краінаў - звычайным рамяством, паслугай, таварам, але затое - надзейным. На гэтым толькі выйграюць і пацыенты і мэдыкі.


Франкенштайн атрымлівае патройны ўдар\n30.12.2006 / 23:23\nФранкенштайн атрымлівае патройны ўдар Кропкі над "і"\nПершы віцэ-прэм'ер Сямашка заявіў, што ў наступным годзе Беларусь будзе купляць газ па сто даляраў. Піша Аляксандар Класкоўскі.\nТолькі што першы віцэ-прэм'ер Сямашка заявіў, што ў наступным годзе Беларусь будзе купляць газ па сто даляраў. Масква ж за акцыі "Белтрансгазу" мусіць выкладаць грошы на бочку.\nЗвыш таго, беларускі бок удвая ўздымае тарыф на транзыт газу.\nІншыя падрабязнасьці яшчэ невядомыя. Прадстаўнік "Газпрому" Купрыянаў увогуле кажа, што пакуль няма кантракту, казаць пра дамоўленасьць заўчасна.\nАднак у паветры патыхае ўжо кампрамісам, пра непазьбежнасьць якога цьвердзілі экспэрты. Пытаньне было толькі ў тым, ці дойдзе да газавай вайны і на якіх умовах будзе дасягнуты гэты кампраміс.\nВыглядае на тое, што баль-маскарад у адгазьніках адмяняецца.\nАднак трыўмфаваць Менску не выпадае.\nДа зямлянак мо' і ня дойдзе, але ж і соладка налета ня будзе.\nБо насамрэч "трэба весьці гаворку пра патройны ўдар па беларускай эканоміцы", толькі што сказаў мне ў тэлефоннай гаворцы экспэрт Яраслаў Раманчук. І што да нафты, дык тут страты будуць, верагодна, большыя, чым як ад падаражэньня газу (якое, не забывайма, будзе працягвацца: $100 — гэта толькі пачатак).\nНават калі пашэнціць дамовіцца пра падзел мытаў 70:30 ці 50:50, беларускі бюджэт недалічыцца мільярдных сумаў ад продажу нафтапрадуктаў.\nТрэці удар — расейскі гандлёвы пратэкцыянізм, то бок усе гэтыя цукровыя, кандытарскія ды іншыя лякальныя войны, якія наўрад ці сьціхнуць.\nТак што айчынныя начальнікі для ўдумлівага грамадзяніна выглядаюць зусім не героямі змаганьня з энэргетычным імпэрыялізмам, а недальнабачнымі дзеячамі, што ня здолелі скарыстаць доўгую эпоху нафтагазавай дурніцы дзеля эканамічнай трансфармацыі.\nПачалася прагназаваная экспэртамі эпоха продажу "фамільнага срэбра".\nМасква таксама, мякка кажучы, не выглядае прынцыповай барацьбіткай супраць беларускага рэжыму.\nВось зараз газпромавец Купрыянаў заяўляе, што яны накіруюць сваіх назіральнікаў на "Ямал — Эўропу" (каб тут, калі што, ня кралі транзытны газ).\nБач, як пільнуюць свой эканамічны інтарэс!\nА чаму ж ад Расеі не было такіх пільных назіральнікаў на мінулых выбарах? Крэмль спадзяваўся на гешэфт?\nРасейцы самі ўзгадавалі тутэйшы рэжым. І ў прыватнасьці — выродлівую, падсаджаную на энэргетычную іголку эканамічную мадэль.\nНу дык чаго крыўдаваць зараз на ўласнаручна створанага Франкенштайна?\nМінгарвыканкам анансаваў «генеральную ўборку тэрыторый і вялікі рамонт дарог»\n«Каб пазбегнуць махляроў»: Беларусбанк уводзіць ліміты па некаторых аперацыях з карткамі\nУ Мінску назвалі тры найлепшыя раёны\nУ Маладзечне з ізалятара выпусцілі затрыманых па «справе лыжнікаў»\nЗнаёмцеся з трохлапай, але спрытнай коткай Ледзі — тварам А1 у TikTok ФОТА\nСААЗ назвала долю насельніцтва Зямлі з антыцеламі да COVID-19


Усё як у людзей: на «Лістапад» — па чырвонай дарожцы\n05 лістапад 2010, 01:07\nШлях да ўваходу ў Палац Рэспублікі арганізатары засьцеляць чырвонай дывановай дарожкай\n5 лістапада ў Менску стартуе XVII міжнародны кінафэстываль «Лiстапад-2010». Нягледзячы на працяглую гісторыю імпрэзы, толькі сёлета ўпершыню ўдзельнікі імпрэзы, рэжысэры, акторы, сябры журы, змогуць адчуць сваю прафэсійную абранасьць: шлях да ўваходу ў Палац Рэспублікі арганізатары засьцеляць чырвонай дывановай дарожкай. Ці будзе навацыя кульмінацыяй усяго фэстывалю?\nЦырымонія адкрыцьця «Лістападу» ў Палацы Рэспублікі пачнецца зь перадачы ўлады: нязьменны кіраўнік фэстывалю, народны артыст СССР Расьціслаў Янкоўскі дэлегуе свае паўнамоцтвы заслужанаму артысту Беларусі і дэпутату Палаты прадстаўнікоў Генадзю Давыдзьку. Гэта спадар Янкоўскі пацьвердзіў у інтэрвію Радыё Свабода:\n«Буду яшчэ сёньня старшыня, заўтра буду, але паўнамоцтвы сапраўды здаю. То бок, перадаю свае пазыцыі іншаму вядоўцу. Шкада ці не? Цяжка сказаць. Усё ж 16 гадоў я і Сьцяпанава, выдатнейшы дырэктар, гэтым займаліся. Але смутак мой сьветлы, як кажуць. Перадаю справу добраму хлапцу, ён 15 гадоў быў вядучым гэтага фэстывалю і добра яго ведае. Ён сам рэжысэр, заслужаны артыст, дэпутат Нацыянальнага сходу. Але справа ня ў гэтым, ён вельмі актыўны, цікавы чалавек у гэтых адносінах. Паглядзім, як усё задасца. Бо цяпер важна, якая ў яго будзе дырэкцыя, а гэта цяжка прадбачыць. Ён набраў новую дырэкцыю, ад якой вельмі шмат што залежыць. Грошы, дапусьцім, ёсьць, але іх разьмеркаваньне — справа сур’ёзная. Зноў жа, рэжысура, іншыя рэчы. Таму я рыхтуюся, што прадстаўлю людзям, гледачам новага старшыню і пажадаю ўсяго добрага. Але я ўсё адно застаюся ганаровым старшынём. Не вясельным генэралам, бо ганаровы старшыня таксама ўплывае на фэстываль і парадай, і поглядам, і ўсім астатнім».\nДзяржаўная апека «Лістапада» адчуваецца ва ўсім, пра што сьведчыць і пералік адказных за яго правядзеньне: Савет міністраў, МЗС, Міністэрства культуры, Менгарвыканкам, кінастудыя «Беларусьфільм», Нацыянальная тэлерадыёкампанія, Парлямэнцкі сход саюзу Расеі і Беларусі і г.д. Два спэцыяльныя прызы, заснаваныя ад імя Аляксандра Лукашэнкі: «За захаваньне і разьвіцьцё традыцый духоўнасьці ў кінамастацтве» і «За гуманізм і духоўнасьць у кіно».\nУдзельнікам і гасьцям у першы ж дзень пакажуць чарговы ваенны блёкбастэр, беларуска-расейскую «патрыятычную драму» «Брэсцкая крэпасьць». Як лічыць вядомы кінарэжысэр Вячаслаў Нікіфараў, такая вузкая спэцыялізацыя сьведчыць толькі на адно: пасьля распаду СССР Беларусь так і ня здолела пераарыентавацца ў кінэматаграфічнай прасторы, дагэтуль не акрыяўшы ад падараванай лёсам самастойнасьці:\nУсё як у людзей: на «Лістапад» — па чырвонай дарожцы.\n«І вось гэта тэндэнцыя, гэты развал як пачаўся, так ён і працягваецца дагэтуль. Хоць таксама ўва ўсім гэтым ёсьць вельмі шмат звышаб’ектыўнага. То бок, аб’ектыўнасьць, увесь гэты распад і Савецкага Саюзу, і сувэрэнізацыя — усё прывяло да таго, што на доўгія гады стала як бы не да культуры. У кіно — буду звужаць да вядомай мне сфэры — гэта таксама адбілася самым катастрафічным чынам. Зрэшты, гэта тычыцца практычна ўсіх краінаў былога Саюзу, якія апынуліся на раздарожжы, пацярпеўшы калясальную маральную паразу. Мала хто падняўся ўвогуле. Нават вялікая Ўкраіна, і тое там амаль што на ладан усё дыхае (хоць паступова справа неяк усё ж адраджаецца). А куды меншыя ўтварэньні, краіны Прыбалтыкі, Беларусь, — дык па-ранейшаму цемра праблемаў. Але што тычыцца Беларусі, то я перакананы: усё роўна можна было б вельмі многае захаваць».\nНават на такіх другарадных фэстывалях як «Лістапад», дзе звышмайстэрства ні ад каго не патрабуецца, беларускія кінэматаграфісты за 16 гадоў так ані разу і не адзначыліся. «Срэбра» ў 2001 годзе атрымала стужка «Павадыр» Аляксандра Яфрэмава, а ў 2003-м і 2006-м былі дзьве «бронзы» — за «Анастасію Слуцкую» Юрыя Ялхова і «Я памятаю» Сяргея Сычова. На юбілейным XV фэстывалі спэцыяльным дыплёмам глядацкага журы была адзначаная праца рэжысэра Івана Паўлава «На сьпіне ў чорнага ката». Але, як кажуць крытыкі, перадусім за тое, што там зьнялася ўнучка Лукашэнкі.\nКінарэжысэр Валер Рыбараў канстатуе, што стан сучаснага беларускага кінэматографа — крытычны. Лепшыя кадры сышлі з нацыянальнай кінастудыі, не знайшоўшы паразуменьня і запатрабаванасьці, а працягнуць магутныя традыцыі беларускай кінашколы адміністрацыя «Беларусьфіліму» з розных прычынаў ня можа:\nУсё вызначае майстэрства… Адкуль яно народзіцца тут?\n«Ведаеце, я б так сказаў: у нас цяпер студыя студэнцкага фільму. Вось і ўсё. Разьехаліся, сышлі многія. А галоўнае, няма мастацкага кіраўніцтва. Бо дырэктар кінастудыі, які б ён ня быў добры ў розных сваіх якасьцях (можа ён цудоўны мэнэджэр, гэта трэба яшчэ ацаніць), але калі мы чуем, што хутка зь нябёсаў „Оскары“ пасыплюцца, ці тое, што крызіс прайшоў, і ў нас зьявілася цудоўнае кіно, то гэта, на маю думку, проста форма піяру. Несур’ёзныя выказваньні. Прынамсі, я ня бачу працэсу, які быў бы відавочны, і каб нешта паляпшалася. Усё вызначае майстэрства. І тут процьма пытаньняў: па-першае, адкуль яно народзіцца тут? Па-другое, зноў жа, няма школы. Па-трэцяе, няма мастацкага кіраўніцтва. І пра гэта ня толькі мы гаворым, пра гэта больш-менш выказваюцца людзі, якія тут зьяўляюцца. Яны ў жаху».\nАднак сёлета арганізатары фэстывалю спадзяюцца на якасны прарыў. Ці ня ўпершыню з канвэеру «Беларусьфільму» сышоў містычны трылер. Стужка Андрэя Кудзіненкі «Масакра» анансуецца ў арыгінальным жанры — «бульба-хорар». У аснову сюжэту пакладзеная «грымучая сумесь» з навэлы Праспэра Мэрымэ «Локіс» пра мядзьведзя-пярэваратня і паганскія старажытнабеларускія легенды. Стваральнікі фільма, каб не сурочыць, шанцы на посьпех загадзя не ацэньваюць.\nМіж тым, па інэрцыі «Лістапад» так і застаецца яшчэ адной пляцоўкай для расейскай кінаіндустрыі. Сярод анансаваных зорак — Людміла Гурчанка, Аляксандар Міхайлаў, Барыс Няўзораў, Уладзімер Сіманаў ды іншыя. Гэтым разам збольшага аднастайны склад удалося разбавіць грузінскім дэсантам: на тле пацяпленьня адносінаў Менску і Тбілісі прыляцелі ганаровыя госьці — Вахтанг Кікабідзэ і Нані Брэгвадзэ. Зрэшты, абяцаюць арганізатары і неспадзяванкі — сёньня паведамлена, што адкрыюць фэстываль вядомая італьянская актрыса Арнэла Муці і сэрбскі кінарэжысёр Эмір Кустурыца.\nПакуль яшчэ далучаны да «лістападаўскай» кухні Расьціслаў Янкоўскі спадзяецца, што гэтым разам атмасфэра сьвята будзе цалкам рэальнай:\n«Паглядзім, як ён пройдзе. Але ўпершыню ў нас будзе чырвоная дарожка, дагэтуль яе на дварэ не было. Чаму не практыкавалі? Таму што ніколі з упэўненасьцю ня скажаш, якое будзе надвор’е. Калі бруд, мокра, то навошта лішні раз рызыкаваць? Зараз нібыта нармальна, але дай Божа, каб і заўтра было гэтак жа добра. Гэта ўсё будзе асьвятляцца пражэктарамі, там будзе аркестар, відавочна. Пройдзе вялікая колькасьць актораў — і запрошаных, і з далёкага замежжа, і нашых. Ну, і само адкрыцьцё — таксама вельмі ўрачысты момант. Мне хочацца, каб гэта было сьвятам, дакладней, заўсёды гэтага хацелася. Я лічыў, што фэстываль — гэта ня толькі праца. Карціны, прагляды, ацэнкі — так, гэта цудоўна. Але яшчэ важна адкрыцьцё і закрыцьцё імпрэзы, бо гэта сапраўднае сьвята. Ну, і таксама сустрэчы, гала-канцэрты ды мноства іншых мерапрыемстваў, якія пройдуць у рамках фэстывалю».\nАдметнасьцю «Лістапада» будзе і тое, што пераможцаў у намінацыях вызначыць прафэсійнае журы, а не гледачы, як гэта было ў папярэднія гады. Навацыі аргумэнтаваныя тым, што гледачы фізычна ня ў стане паглядзець усе конкурсныя фільмы. У лепшым выпадку патрапляюць праглядзець траціну ад усяго рэпэртуару, што не дае падставаў казаць пра аб’ектыўнасьць галасаваньня. А вось прафэсійнае журы па доўгу службы мусіць пабачыць усе конкурсныя стужкі. Дарэчы, старшынём Міжнароднага журы асноўнага конкурсу будзе літоўскі рэжысэр Шарунас Бартас.\nВыбіраць лепшага давядзецца з наступнага сьпісу:\n«Масакра» Андрэя Кудзіненкі (Беларусь)\n«Шчасьце маё» Сяргея Лазьніцы (Украіна)\n«Сьвяты Георгій забівае дракона» Срджана Драгоевіча (Сэрбія)\n«Усходнія п’есы» Камена Калева (Баўгарыя)\n«Прагульшчыкі» Левана Кагуашвілі (Грузія)\n«Адрыена Пал» Агнеш Кочыш (Вугоршчына)\n«Сьвет-аке» Актан Кубат (Кыргызтан)\n«Рэвэрс» Борыса Ланкаша (Польшча)\n«Аўрора» Крысьці Пую (Румынія)\n«Зваротны рух» Андрэя Стампкоўскага (Расея)\n«Другое неба» Дзьмітрыя Мамулі (Расея)\n«Перамір’е» Сьвятланы Праскурынай (Расея).\nХрысьціна Лялько: “Хрысьціянскага кіно яшчэ малавата ў Беларусі”\nНа “Беларусьфільме” здымаецца антытаталітарнае кіно\nБеларускі “Снайпэр” заваяваў бронзу "Лістападу”\nЛукашэнкі разьлічваюць, што “чорны кот” пяройдзе дарогу іншым


Бясшвовых труба: асаблівасці вытворчасці і ўжывання - Падручнік сантэхніка\nНягледзячы на актыўнае ўкараненне сучасных пластыкавых труб для стварэння рознага роду камунікацый, сталёвыя адпаведнікі не спяшаюцца пакідаць свае пазіцыі. Дзякуючы тэхнічным характарыстыкам, якімі яны надзелены, трывалыя вырабы незаменныя ў некаторых выпадках, у прыватнасці, за імі застаецца прыярытэт ва ўладкаванні сістэм водазабеспячэння прамысловых аб'ектаў.\nКласіфікацыя і спосабы вытворчасці сталёвых труб\nТрубаправод - вельмі важны элемент любой пабудовы, менавіта таму варта надаць асаблівую ўвагу ўсім элемента, з якога ён складаецца. Далей будзе выкладзена падрабязная інфармацыя пра бясшвовых трубах, вырабах, якія не маюць аналагаў на будаўнічым рынку, многія шараговыя грамадзяне могуць нават не ведаць пра існаванне апошніх.\nПа спосабе вытворчасці шырокі асартымент сталёвых труб ўмоўна падзяляецца на дзве групы:\nбясшвовых (Холоднокатаная, цепла- або горячедеформированная).\nэлектросварные (З прамым або спіралепадобнае швом).\nДа ведама! Першая група характарызуецца больш высокімі трывальнымі і эксплуатацыйнымі якасцямі, а таксама ўскладненым працэсам вытворчасці. Сярод электросварные вырабаў лідзіруюць па гэтых паказчыках трубы са спіральным швом.\nПа-за залежнасці ад спосабу вырабу, а ў адпаведнасці з дыяметрам і прызначэннем сталёвыя трубы вырабляюць і класіфікуюць па таўшчыні сценкі:\nТанкасценныя. Такімі выпускаюцца сталёвыя вырабы з дыяметрам да 20 мм (таўшчыня сценкі роўная або менш за 1,5 мм).\nАсабліва танкасценныя. Да іх ставяцца трубы з адпаведным параметрам менш 0,5 мм.\nТаўстасценныя (таўшчыня звыш 2 мм).\nДля стальных бясшвовых труб выкарыстоўваецца і ў дачыненні яшчэ адзін апазнавальных параметр -соотношение вонкавага дыяметра і таўшчыні сценкі:\nБясшвовых таўстасценных труба па Дасце мае суадносіны гэтых велічынь ад 6 да 12,5.\nСтаўленне менш за 6-ці адзінак характарызуе асабліва таўстасценныя трубы.\nДля танкасценных, якія маюць мінімальны вага пагоннага метра, гэта стаўленне роўна 12,5-40.\nДля вызначэння класа труб з мэтай планавання або праектавання канкрэтных аб'ектаў існуе сортамент. Гэта тэхнічны стандарт, які адлюстроўвае ўсе асноўныя параметры ў дадзеным выпадку труб, аж да класа сталі выкарыстанай пры вытворчасці канкрэтнага вырабы.\nНапрыклад, сортамент на бясшвовыя трубы па Дасце 8732 78 ахоплівае прадукцыю суцэльнага трубопроката без шва (падоўжнага) выкананую метадам гарачага дэфармавання з сталі з розным хімічным складам.\nТруба бясшвовых па Дасце 8732 78 можа мець наступныя геаметрычныя параметры:\nДыяметр ў межах ад 20 да 550 мм.\nТаўшчыня сценкі ад 2 да 45 мм.\nНемерной (4000-12500 мм).\nМерная ў фiксаваных памерах.\nКошт бясшвоўнай трубы шмат у чым залежыць ад спосабу вытворчасці, а таксама ад якасці і хімічнага складу сыравіны. Таксама да кошту вырабаў можна дадаваць транспарціроўку ў раёны, дзе падобныя вырабы не вырабляюцца, а гэта ў некаторых выпадках каля 20-30% нацэнкі.\nДАСТ на бясшвовыя трубы строга рэгламентуе класнасць сталі, з якой іх вырабляюць для той ці іншай вобласці прымянення.\nУ галінах з падвышанымі патрабаваннямі да эксплуатацыйных характарыстыках выкарыстоўваецца:\nТруба 12х18н10т вырабленая з каразійна-ўстойлівай сталі. Такі выраб здольна працаваць:\nПры тэмпературы у шырокім дыяпазоне ад - 196 да 600 градусаў.\nЗ агрэсіўнымі асяроддзямі-растворамі (пры тэмпературы да 350 градусаў):\nКіслот (азотнай, фосфарнай, воцатнай).\nБясшвовых ацынкаваная труба мае дадатковае антыкаразійнае пакрыццё з цынку, нанесенай адным са спосабаў:\nАцынкаваныя бясшвовыя вадагазаправодныя трубы з высокімі антыкаразійнымі ўласцівасцямі і ўстойлівасцю да адклады на ўнутранай паверхні ўжываюць у асноўным для стварэння ўнутраных сістэм:\nГідраўлічная труба бясшвовых, выкананая па нормах DIN 2391 шляхам халоднага і цёплага дэфармавання, выкарыстоўваецца:\nПры стварэнні спецыяльнай тэхнікі (дарожнай, сельскагаспадарчай і будаўнічай і інш.).\nПры стварэнні пнеўматычных і гідраўлічных цэхавых ліній.\nЗаўвага! У цэлым, абсталяванне, вырабленае з вышэйзгаданых вырабаў, валодае падвышанай трываласцю і доўгім тэрмінам службы, вядома, пры захаванні максімальна дапушчальных нагрузак.\nНекалькі слоў пра тое, як робяць бясшвовыя трубы. Тэхналогія вытворчасці бясшвоўнай трубы на ўвазе выкарыстанне маналітнай дэталі цыліндрычнай формы, званай штангай.\nПаэтапная інструкцыя гэтага працэсу выглядае наступным чынам:\nСпачатку выконваецца разагрэў нарыхтоўкі да тэмпературы, якая перавышае парог крышталізацыі сплаву на 50-60 градусаў. Метал пры гэтым становіцца пластычным, але яшчэ не растопліваецца (набывае здольнасць змяняць форму).\nНа спецыяльным прошивочном прэсе нарыхтоўка ператвараецца ў пустотелый цыліндр, падобны на трубу з вельмі тоўстымі сценкамі.\nДалей выконваюць наданне трубе зададзенай формы з пэўнай таўшчынёй сценкі шляхам гарачага дэфармавання на розным абсталяванні (постацях рознага прызначэння):\nРаскаточном падоўжна-вінтавой пракаткі.\nСфарміраваная труба падвяргаецца вельмі хуткага астуджэнню і дапрацоўваецца (калібруецца) на вальцах.\nУ завяршэнне працэсу выконваецца нарэзка на асобныя вырабы стандартнай даўжыні.\nДа ведама! Усе гэтыя працэсы абавязковыя для атрымання якаснага вырабы, вытворцы, не тыя, што трымаюцца тэхналогію вырабу, прапануюць нізкаякасныя трубы.\nВытворчасць бясшвовых труб халодным метадам мае два адрозненні з вышэйапісаным гарачым дэфармавання:\nАстуджэнне выконваецца непасрэдна пасля прашыўкі нарыхтоўкі. Папярэдні пракат ажыццяўляюць у халодным стане.\nПерад трапленнем на вальцы для канчатковага фарміравання гільза аджыгае, то ёсць награваецца да стану рэкрышталізацыі сплаву. (Гл. Таксама артыкул вальцаваннем труб: асаблівасці.)\nАсаблівых адрозненняў у працы з бясшвоўнай і электросварные трубой няма, аднак (асабліва пры выкананні работ сваімі рукамі) некаторыя нюансы ўсё варта ўлічваць:\nСкладанасць, а часам і немагчымасць нарэзаць разьбярства на танкасценных трубах абмяжоўвае прымяненне на іх разьбовых злучэнняў.\nТаўстасценныя вырабы перад зваркай неабходна падрыхтаваць-зняць фаску на стыкоўнай абзе. Гэта дапаможа выканаць якаснае зварное злучэнне, калі гэтага не зрабіць, можна не праварыць ўсю таўшчыню металу, што значна знізіць надзейнасць трубаправода ў месцы злучэння.\nТанкасценныя трубы лепш злучаць з дапамогай газавай зваркі, пры гэтым выконваць максімальна дапушчальную рабочую тэмпературу. (Гл. Таксама артыкул Зварка труб ўсутыч: асаблівасці.)\nХацелася б яшчэ раз падкрэсліць асноўная перавага апісваных намі матэрыялаў - трываласць па ўсёй даўжыні вырабы. Чаго нельга сказаць пра канструкцыях, вырабленых шляхам зваркі і якія складаюцца з некалькіх элементаў.\nУсё, што было апісана раней, дапаможа вам зрабіць правільны выбар на карысць таго ці іншага материала.В прадстаўленым відэа ў гэтым артыкуле вы знойдзеце дадатковую інфармацыю па гэтай тэме.\nПредыдущаяЗнаёмцеся сістэмы паветранага ацяплення\nПомпы для вадаправода - агляд асноўных варыянтаў і іх\nРазлік ацяплення: як вызначыць неабходную цеплавую


07 чэрвень 2021, 09:53\nГазэта «Новы Час»\nЧытачы «Новага часу» сталі паведамляць рэдакцыі газэты пра тое, што ня могуць падпісацца ні праз інтэрнэт, ні праз паштовыя аддзяленьні, піша сайт газэты.\nПа тэлефоне гарачай лініі «Белпошты» 4 чэрвеня паведамілі, што гэта, магчыма, тэхнічная памылка. Але ўжо ранкам 7 чэрвеня прадстаўнікі аддзелу падпіскі па тэлефоне паведамілі, што вырашылі не працягваць супрацоўніцтва з «Новым часам» і накіравалі ліст у рэдакцыю.\nПры гэтым высьветлілася, што па тэлефоне сказалі недакладную інфармацыю: ліст яшчэ толькі зьбіраюцца адправіць.\nНа «Белпошце» запэўнілі, што усім, хто ўжо аформіў падпіску на 2-е паўгодзьдзе, вернуць грошы.\nРэдакцыя «Новага часу» просіць чытачоў паведаміць адрасы для падпіскі. Гэта можна зрабіць праз сацыяльныя сеткі, электронную пошту ці па тэлефонах рэдакцыі. Рэдакцыя абяцае, што найбліжэйшым часам паспрабуе вырашыць пытаньне далейшай падпіскі і дастаўкі газэты чытачам.\nРаней газэту адмовіліся прадаваць у кіёсках «Белдруку», але праз падпіску незалежнае выданьне можна было атрымаць, у тым ліку палітвязьням у турмах. Цяпер такой магчымасьці ў іх ня будзе.\nПасьля выбараў 2020 году шэраг незалежных друкаваных выданьняў сутыкнуўся з праблемамі — ім адмаўлялі ў паслугах друкарні, а «Белпошта» выключала іх з падпісных каталёгаў.\nЗ праблемамі друку і распаўсюду, ініцыяванымі ўладамі, сутыкнуліся «Народная воля», «БелГазета», «Свободные новости Плюс», «Комсомольская правда» в Беларуси«, «Газета Слонімская», «Брестская газета». Большасьць зь іх прыпынілі выхад у друкаванай форме і перайшлі ў інтэрнэт. Разам з тым працягваецца і перасьлед онлайн-выданьняў, напрыклад, Tut.by пазбавілі статусу СМІ.\nГазэта «Новы час» атрымала папярэджаньні ад Мінінфармацыі за чатыры артыкулы


14 верасень 2021, 13:32\nАляксандар Лукашэнка мае права прызначаць 8 сяброў Савету Рэспублікі. Акрамя Баскава, Лукашэнка раней зрабіў «сэнатарамі» Анатоля Ісачанку, Натальлю Качанаву, Сяргея Рачкова, Міхаіла Русага. Яшчэ тры месцы застаюцца вакантнымі.\nУсяго ў Савеце Рэспублікі 64 сябры. Старшыня верхняй палаты — Натальля Качанава. Яна прысутнічала на прызначэньні Баскава.\nЛукашэнка сказаў, што адправіў Баскава ў Савет Рэспублікі, таму што гэта «патрыёт, адданы краіне чалавек (такіх мы ня крыўдзім і ня кідаем, гэта ўсім зразумела)». Назваў яго здольным, разумным, граматным і шчырым.\n«А што там пра яго пішуць… Ну бʼюць тых, хто побач, — Качанаву, Эйсмант, Баскава, Латышонка — і пайшло-паехала», — адзначыў Лукашэнка.\n8 верасьня Міжнародная фэдэрацыя хакею на 5 гадоў дыскваліфікавала кіраўніка Беларускай фэдэрацыі хакею Дзьмітрыя Баскава. Дысцыплінарная камісія Міжнароднай фэдэрацыі хакею ў выніку 10-месячнага расьсьледаваньня прыйшла да высновы, што Баскаў парушыў кодэкс паводзінаў фэдэрацыі.\nДзьмітрыя Баскава падазраюць у датычнасьці да забойства гарадзкога актывіста Рамана Бандарэнкі. Інцыдэнт здарыўся 11 лістапада 2020 году на «плошчы Перамен» у Менску, дзе група людзей зразала бел-чырвона-белыя стужкі. На Рамана Бандарэнку напалі, ён атрымаў цяжкія раненьні і на наступны дзень ад іх памёр.


Дызайн фасадаў для дома, які будуецца: этапы працы | GoodProject\nДызайн фасадаў для дома, які будуецца: этапы праектавання экстэр’ера.\nДызайн фасадаў можна распрацоўваць на этапе праектавання дома, будаўніцтва ці праз гады эксплуатацыі будынка. Мы распавядзем Вам пра чарговасць працы над экстэр’ерам у нашай студыі GoodProject. Паслядоўна план працы можна падзяліць на наступныя этапы:\n1. Падрыхтоўка да праекту.\n1.2. Выезд на замеры – фотафіксацыя – анкетаванне Замоўцаў.\n1.3. Распрацоўка лічбавай 3D-мадэлі дома.\nПерад пачаткам праектавання фасадаў трэба вызначыцца з наступнымі пытаннямі:\n1. Ці будуць уцяпляцца сцены? Тут адыгрывае ролю тэхналогія будаўніцтва дома, таўшчыня сцен і від аздаблення фасадаў.\n2. Якая тэхналогія вонкавага аздаблення будзе ўжытая: вентыляваны ці атынкаваны фасад? У гэтым пытанні важны бюджэт на рэалізацыю, бо розніца ў кошце будзе вельмі істотная.\nРаспрацоўка лічбавай 3D-мадэлі дома\nПасля выезду на абмеры і фотафіксацыі выбудоўваецца лічбавая 3D-мадэль дома. Варта задумацца аб неабходнасці прылады навесаў над ганкам і тэрасай дома. Магчыма, трэба запланаваць прыбудову навеса для аўтамабіляў. Гэтыя моманты павінны быць улічаныя падчас распрацоўкі фасадаў, бо ўплываюць на ўспрыманне агульнага аб’ёму будынка. З нашага боку будуць прапанаваны максімальна рацыянальныя рашэнні па выглядзе падобных прыбудоў.\nПасля абмеркавання і ўзгаднення тэхнічнага задання мы паступова пераходзім да візуалізацыі экстэр’ера дома. Мэта гэтага этапу распрацоўкі дызайну фасадаў – атрымаць магчымасць візуальна ўявіць аб’ём будынка з дапамогай якаснай візуалізацыі.\nВелізарную ролю ў візуальным ўспрыманні гуляюць матэрыялы вонкавага аздаблення : тынкоўка, фасад з дрэва, клінкерная цэгла або плітка, фібрацэментныя панэлі, cedral, натуральнае каменне, перфараваныя панэлі, HPL-панэлі і г.д. У праект закладаюцца матэрыялы ад нашых Партнёраў і не толькі. Этап прадугледжвае не больш за 2 ітэрацыі выпраўленняў (варыянты фотарэалістычных візуалізацый аб’ёму дома).\nДадзены праект у instagram.\nЯкія пытанні ўзнікаюць падчас распрацоўкі экстэр’ера?\n1. Які вонкавы выгляд нам абраць? Толькі Вы можаце адказаць на гэтае пытанне. Як правіла Кліент пры замове праекту фасадаў ужо мае схільнасць да пэўнага стылявога кірунку. Іншае пытанне: што можна зрабіць з ужо існуючым аб’ёмам дома? У сваёй практыцы мы сутыкаліся як з добрымі праектамі, так і з вельмі складанымі аб’ёмамі дамоў для праектавання. Трэба глядзець рэалістычна на рэчы і разумець, што пабудаванаму дому з існуючай паверхавасцю, сілуэтам даху, памерамі вокнаў не можа падысці абсалютна любы стыль архітэктуры.\n2. Ці варта рабіць вокны ў падлогу? Панарамнае шкленне значна павялічвае візуальна плошчу пакоеў унутры дома, стварае сувязь паміж інтэр’ерам і ландшафтам. Гэта выдатны варыянт шклення, які можна функцыянальна выкарыстоўваць у якасці выхаду на тэрасу.\nПасля ўзгаднення візуалізацый рыхтуецца камплект працоўнай дакументацыі для будаўнікоў у адпаведнасці са стылістычнымі рашэннямі, прынятымі на папярэдніх этапах.\nНіжэй прыведзены прыклад чарцяжоў. Цалкам камплект можна паглядзець тут.\nПрыкладны склад камплекта:\n– Агульныя дадзеныя;\n– схемы фасадаў з вышыннымі адзнакамі, памерамі і абазначэннем матэрыялаў аздаблення;\n– спецыфікацыя матэрыялаў аздаблення;


НАТА Маскве: будзем бараніць Прыбалтыку\nВайсковыя пілоты НАТА адпрацавалі ў небе над Літвою супольнае патруляванне прасторы і перахоп самалётаў. «Асноўнаю прычынаю для такіх вучэнняў сталася павышаная актыўнасць расейскай баявой авіяцыі ў рэгіёне», – заявіў камандуючы авіябазаю ў Шаўляі падпалкоўнік Відмантас Раклевічус.\nТрэніровачныя палёты зладзілі ў межах паветранай паліцэйскай місіі НАТА – калектыўнага абарончага праекту, разлічанага на 10 гадоў. Гэтак цяпер паветраную прастору Прыбалтыкі абараняюць канадскія CF-188 Hornets ды партугальскія G-16 Fighting Falcons.\nУ Прыбалтыйскіх краінах адзначаюць рэзкае павышэнне актыўнасці расейскай вайсковай авіяцыі ў рэгіёне. «Гэта самалёты розных тыпаў: транспартнікі, знішчальнікі, бамбавальнікі, стратэгічныя бамбавальнікі, – гаворыць Раклевічус. – Вайсковая авіяцыя Расеі з’яўляецца ў міжнароднай паветранай прасторы не падаючы плану палёту, не кансультуючыся з кіраваннем паветранага руху і не адказваючы на запыты дыспетчараў».\nКамандзір партугальскага падраздзялення паліцэйскай місіі падпалкоўнік Люіс Мораіш падкрэслівае, што дзеянні расейскай авіяцыі нясуць небяспеку для цывільных самалётаў: „Яны павінны падпарадкоўвацца міжнародным правілам і на самой справе варта нармальна размаўляць з цывільнымі службамі. Трэба ўзгадняць маршруты і план палёту, каб дыспетчары былі ў курсе і маглі развесці ў паветры вайсковыя і цывільныя самалёты так, каб гэта было бяспечна”.\nАкрамя актывізацыі паветранай паліцэйскай місіі, НАТО разгортвае дадатковыя сілы, у тым ліку амерыканскі кантынгент і танкі, ва ўсіх трох Прыбалтыйскіх краінах і Польшчы. Мэта гэтага сігналу – даць зразумець Маскве, што ў адрозненні ад Украіны, што не ўваходзіць у НАТО, любое расейскае ўварванне ў Літву, Латвію ці Эстонію аўтаматычна азначае вайну з Альянсам. Усе тры краіны былі часткаю СССР і заходнія аналітыкі мяркуюць, што Масква хацела б аднавіць там свой уплыў.\nСутыкнуўшыся з самым глыбокім крызісам на лініі Захад-Усход з часоў халоднай вайны, НАТА абвесціла на саміце ў Уэльсе, што будзе і далей праводзіць інтэнсіўныя вучэнні ва Усходняй Еўропе. Аднак аналітыкі сцвярджаюць, што адкрыты ўзброены канфлікт паміж НАТО і Расеяй – малаверагодны. Калі Масква вырашыцца на актыўныя дзеянні, то, хутчэй за ўсё, выкарыстае расейскую меншаць у гэтых краінах.


11.05.2021 / 16:23\n«Святыня гарыць!» Ваколіцы Будслава ад самага ранку на вушах. Пра тое, што касцёл 18 стагоддзя дыміць, старыя адно аднаму перадаюць па тэлефоне. У вёсцы Даўгінава, што за 16 кіламетраў, з хваляваннем праводзяць вачыма пажарныя машыны.\nУ цэнтры Будслава неба шэрае ад дыму, у паветры — горкі пах кастрышча. На траве стаяць лавы і спавядальні — пасля іх зацягнуць у пабудову побач з касцёлам. Галоўны абраз Маці Божай ужо вынеслі. Калі а палове 11-й шуганула полымя і абвалілася частка даху, радавала толькі, што ўсе каштоўнасці ў бяспецы.\nМясцовы жыхар Пятро быў адным з тых, хто дапамагаў ратаваць убранне.\n«Нас тут цэлая вёска сабралася, чалавек 200, — расказвае ён. — Калі мне пазванілі і сказалі, што касцёл гарыць, спачатку паверыць не мог. Ён жа ўсю вайну прастаяў!»\nМясцовы жыхар Пятро дапамагаў тушыць і выцягваць рэчы.\n«Бабкі старэйшыя згадвалі, як яны на зямлю ляглі каля касцёла, малілі не бамбіць», — змахвае слязу спадарыня Данута. Сёння раніцай яна ішла на працу ў сталовую на іншым канцы вёскі, калі ўбачыла дым.\n«А пасля як пачалі ўсе званіць нам! З Княгініна, кажуць, быў бачны слуп дыму. Нашы пажарныя прыехалі, але ж у іх лесвіцы невысокія — толькі вясковыя хаты з іх тушыць. Каб мінскія адразу падаспелі ці верталёт нам даслалі, можа, паспелі б уратаваць дах. А там жа кнігі старыя захоўваліся, усё згарэла, відаць», — перажывае жанчына.\nСярод тых, хто дапамагаў выносіць рэчы, быў каталіцкі актывіст Арцём Ткачук.\n«Мы з іншымі сем’ямі і дзецьмі прыехалі на рэкалекцыі. Тое, што пажар у касцёле, угледзелі ў 7:50. Пабеглі на дапамогу, там ужо людзі ратавалі абразы. Пасля ўжо ў касцёл не зайсці было — такі цяжкі смог стаяў».\nНа месцы з дзясятак пажарных машын — з Іллі, Вілейкі, Маладзечна, Мінска. Пакуль адны ратавальнікі працуюць на вышыні, іншыя на зямлі рыхтуюць кіслародныя балоны.\nПершыя звесткі знутры суцяшальныя — хоць дах абваліўся, але цагляныя перакрыцці пад ім цэлыя. Унутры нічога не пацярпела — толькі жырандоля ўпала. Вялізны арган немагчыма было вынесці, таму пажарныя дзяжурылі ля яго і закрывалі ад гарачых вуглёў.\nАд самай раніцы ратавальнікам дапамагае экскурсавод Яўген Апанасевіч. Кажа, цагляныя перакрыцці моцна нагрэліся, невядома яшчэ, як сябе павядуць. Унутры касцёла зараз дымна, але роспісы полымем не кранутыя.\nНа лаўцы з сынам сядзіць Надзея. Яна прыехала з Докшыц разам з мужам-пажарным — яго выклікалі ва ўмацаванне.\n«Мы ў гэтым касцёле вянчаліся, сына тут хрысцілі. Страшна такое ўбачыць. І за мужа страшна», — з хваляваннем сочыць жанчына за працай ратавальнікаў.\nЗа трагедыяй, якая разгарнулася ў цэнтры вёскі, мясцовыя назіраюць з парка. Плачуць у тэлефоны, дзяжураць з абразамі, прынесенымі з дома. Гадаюць: што ж здарылася?\nХтосьці мяркуе, што праводка — калі пачаўся пажар, на некалькі хвілін увесь Будслаў застаўся без святла. Іншыя ў гэтую версію не вераць: некалькі год таму быў добры рамонт, і праводку правяралі — была спраўная.\n«Можа, па чыёйсьці неасцярожнасці загарэлася? Тут жа бываюць экскурсіі. Ды адкуль мы можам ведаць… А-а-й, не думала ніколі, што да такога дажыву», — качае галавой жанчына.\nПажарныя працавалі каля шасці гадзін. Вясковае кафэ сёння зачынена для наведнікаў — трэба пакарміць ратавальнікаў, якія не далі полымю знішчыць святыню.\nСпавядальні паспелі вынесці\nНамеснік начальніка Мінскага абласнога МНС Віталь Пякурын пасля распавядзе: у 7:47 паступіла паведамленне ад пажары, першыя ратавальнікі былі на месцы ўжо праз чатыры хвіліны. Задзейнічалі 12 аўтацыстэрн і 8 адзінак іншай спецтэхнікі. Загарэліся драўляныя перакрыцці ў закрытых поласцях, падаць туды ваду было складана. Але далей за дах агонь не распаўсюдзіўся.\nУ Будслаў з’ехаліся і мінскія ксяндзы, епіскап Казімір Велікаселец і былы арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч. Старшыня Канферэнцыі каталіцкіх епіскапаў Алег Буткевіч кажа, што ўнутр касцёла пасля таго, як пажар патушылі, яны не змаглі яшчэ патрапіць. Невядома, у якім стане старажытны драўляны алтар, ці не пашкодзіла полымя сцены — трэба праводзіць экспертызу.\nТадэвуш Кандрусевіч у чорных акулярах\n«Аднаўляць будзем, думаю, не толькі канфесіяй, але ўсёй Беларуссю. У нас ужо і з-за мяжы пытаюцца, якая дапамога патрэбна».


Пілатэс: цела ствараецца розумам - 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nПілатэс: цела ствараецца розумам\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ 2017 ⇒ Пілатэс: цела ствараецца розумам\nЛюбая каманда для цела падаецца, як вядома, з мозгу. Таму асабліва важна сачыць не толькі за сваімі рухамі, але і за думкамі. Калі падчас трэніровак вы думаеце пра праблемы, планах на заўтра, то эфекту можаце не чакаць, таму што заняткі пілатэс патрабуюць самакантролю і выразнасці, усвядомленасці ў кожным руху.\nЗасяродзіць увагу дапамагае візуалізацыя падчас выканання практыкаванняў. Паспрабуйце ўявіць, як ваша цела напаўняецца энергіяй, як цягнуцца і умацоўваюцца вашыя мышцы. Неўзабаве вы ўбачыце, што становіцеся прыгажэй і зграбней з кожным заняткам, бо калі і цела, і розум працуюць разам над адзінай мэтай, вынік не прымушае сябе доўга чакаць.\nВыконваць практыкаванні варта якасна, вельмі важна сачыць за ўсімі часткамі свайго цела, а галоўнае - паставай. Менавіта хрыбетнік з'яўляецца «стрыжнем» арганізма, таму ў пілатэс яму надаецца асаблівая ўвага. Акрамя таго, пілатэс мае на ўвазе кантроль «нейтральнай пазіцыі», зоны паясніцы. З ёй маюць праблемы большасць людзей, а падчас трэніровак вучаць, як трымаць спіну правільна.\nТаксама вялікую ролю адыгрывае дыханне, падчас практыкаванняў раяць глыбока дыхаць, каб насычаць лёгкія кіслародам, а гэта непасрэдна ўплывае на расшчапленне тлушчаў.\nВарта адзначыць, што заняткі пілатэс падыходзяць людзям любога ўзросту з-за іх высокай аздараўленчай здольнасці. Але не трэба перашчыраваць, так як адно з правілаў пілатэс абвяшчае: «Працуйце на 30% вашых магчымасцяў». У прынцыпе, выбіцца з сіл вы і не зможаце: трэніроўка праходзіць у камфортным і спакойным рэжыме, звычайна ўключаецца прыемная музыка, якая дазваляе лепш наладзіцца на працэс. Усё гэта нагадвае асаблівую цырымонію, святы рытуал здабыцця прыгажосці і здароўя. Можаце не сумнявацца, пілатэс прыцягне ў ваша жыццё і тое, і іншае. Галоўнае, падыходзіць да гэтага з розумам.\nНаступная Артыкул Карта мораў: 5 лепшых пляжаў свету\nТунікі з трыкатажу