Сёлета iнфляцыя — каля 6 % | zviazda.by\nХатняя старонка » Эканоміка » Сёлета iнфляцыя — каля 6 %\nУ наступным годзе яе чакаюць блiзкай да 5 %.\nАб гэтым заявiў старшыня праўлення Нацыянальнага банка краiны Павел Калаур на анлайн-брыфiнгу па вынiках пасяджэння праўлення НБ па крэдытна-грашовай палiтыцы.\nАсноўным рашэннем праўлення Нацбанка было захаванне на бягучым узроўнi (7,75 %) стаўкi рэфiнансавання i ставак па пастаянна даступных iнструментах рэгулявання лiквiднасцi банкаў. Павел Калаур на брыфiнгу расказаў, што рашэнне заснавана на сярэднетэрмiновым прагнозе дынамiкi спажывецкiх цэн, развiцця эканомiкi i грашова-крэдытнай сферы.\nАслабленне беларускага рубля ў вынiку павышанага попыту на замежную валюту\nПа словах кiраўнiка Нацбанка, гадавая iнфляцыя ў краiне паскорылася i па вынiках кастрычнiка склала 6,2 %. «Галоўным чынам на рост цэн паўплывала тое, што адбылося ў жнiўнi аслабленне беларускага рубля ў дачыненнi да замежных валют. У першую чаргу гэта адбiлася на цэнах на iмпартуемыя тавары нехарчовай групы.\nАслабленне нашага рубля адбылося ў вынiку павышанага попыту на замежную валюту на ўнутраным валютным рынку. Гэтаму спрыялi ўзрослыя негатыўныя чаканнi адносна перспектыў далейшага развiцця эканомiкi. Адначасова назiраўся адток рублёвых i валютных зберажэнняў з банкаў.\nПавел Калаур лiчыць, што цяпер сiтуацыя на фiнансавым рынку стабiлiзуецца. У вераснi i кастрычнiку запаволiўся адток сродкаў з банкаўскай сiстэмы. Сфармiравалася чыстая прапанова замежнай валюты. Гэта спрыяла адносна ўстойлiвай дынамiцы абменнага курсу. Аналiз бягучай сiтуацыi сведчыць аб тым, што фактары, якiя ляжаць у аснове паскарэння iнфляцыi, носяць часовы характар. Iх уплыў будзе слабець.\nПад уздзеяннем знешнiх фактараў\nПа вынiках бягучага года прырост спажывецкiх цэн чакаецца каля 6 %. У далейшым прагназуецца паступовае запаволенне iнфляцыйных працэсаў. Да канца 2021 года iнфляцыя наблiзiцца да мэтавага ўзроўню 5 %.\nКiраўнiк Нацбанка заўважыў: ёсць верагоднасць, што аднаўленне сусветнага эканамiчнага росту будзе працяглае. Далейшае пагаршэнне эпiдэмiялагiчнай абстаноўкi ў свеце замарудзiць працэс аднаўлення.\nСлабы попыт абмяжуе iнфляцыю ў замежных краiнах. У гэтых умовах мяркуецца правядзенне мяккай грашова-крэдытнай палiтыкi Еўрапейскiм цэнтральным банкам, Федэральнай рэзервовай сiстэмай ЗША i Банкам Расii. Пры гэтым чакаецца, што iнфляцыя за мяжой застанецца нiжэйшай за мэтавыя параметры да канца 2021 года.\n«Усе гэтыя знешнiя фактары ў сукупнасцi акажуць стрымальны ўплыў на iнфляцыю ў Беларусi праз цэны iмпартуемых тавараў, а таксама на эканамiчную актыўнасць краiны ў цэлым», — мяркуе старшыня праўлення Нацбанка.\nТаксама трэба мець на ўвазе рызыкi, што могуць прывесцi да адхiлення iнфляцыi ад прагнозу.\n«На фоне пандэмii захоўваецца нявызначанасць адносна будучай траекторыi аднаўлення дзелавой актыўнасцi ў свеце, у дзяржавах — гандлёвых партнёрах Беларусi, а таксама яе ўплыву на нашу краiну. Унутраныя рызыкi звязаныя з чаканнямi эканамiчных агентаў, нармалiзацыя якiх можа адбывацца павольней, чым меркавалася», — прызнаў Павел Калаур.\nБанкаўскi сектар працуе ўстойлiва\nНамеснiк старшынi праўлення Нацбанка Сяргей Калечыц зазначыў, што на бягучы момант забяспечваецца цалкам устойлiвая работа банкаўскага сектара. «Банкамi выконваюцца ўсе асноўныя нарматывы бяспечнага функцыянавання. Узровень дастатковасцi нарматыўнага капiталу па стане на 1 кастрычнiка складае 16,4 %, пры тым што для кожнага асобнага банка мiнiмальны ўзровень з улiкам кансервацыйнага буфера — 12 %. Таму запас дастатковасцi па сiстэме ў цэлым вельмi добры. I казаць у гэтай сувязi аб неабходнасцi масавай дакапiталiзацыi няма нiякiх падстаў», — адзначыў Сяргей Калечыц.\nРазам з тым асобныя банкi праводзяць дакапiталiзацыю ў рамках сваiх планаў развiцця ва ўзаемадзеяннi з уласнiкамi, у тым лiку з дзяржавай.\nПалiтыка плаваючага курсу\nПацiкавiлiся ў Сяргея Калечыца, якi бачыцца курс беларускага рубля налета. Прадстаўнiк Нацбанка адзначыў, што праект рэспублiканскага бюджэту на наступны год зараз распрацоўваецца.\nТак, у аснову разлiку рэгулятар заклаў здагадку аб 1,5 % знiжэння рэальнага эфектыўнага курсу беларускага рубля ў наступным годзе.\n«У бюджэт закладваюцца пэўныя прагнозы нашага абменнага курсу — гэта неабходна для планавання валютных даходаў i выдаткаў. У рамках адпаведных сцэнарыяў развiцця эканомiкi, якiя прапрацоўваюцца, мы ўстрымлiваемся ад любых ацэнак з пункту гледжання абменнага курсу, бо праводзiм палiтыку плаваючага курсу. Любая наша здагадка або ацэнка ўспрымаецца эканомiкай як нейкае абавязацельства з боку цэнтральнага банка. Магу толькi сказаць, што ў аснову разлiку мы закладвалi здагадку аб 1,5 % знiжэння рэальнага эфектыўнага курсу беларускага рубля ў наступным годзе», — растлумачыў намеснік старшыні праўлення Нацбанка.\nФінансаваму сектару Беларусі ўдаецца супрацьстаяць знешнім і ўнутраным шокам


Нержавеючая Садовыя інструменты Садоўніцтва Рука Відэлец - Кітай Richina\nНержавеючая Садовыя інструменты Садоўніцтва Рука Відэлец\nNo мадэлі.: СТ-009\nНержавеючая сталь Рука Відэлец з высокім якасцю попелу драўлянай ручкай. Нержавеючая сталь Рука Відэлец ідэальна падыходзіць для невялікіх cultivationg Арэса, ён можа быць выкарыстаны для змешвання глебы і разбурыць бруду камякоў. Гэта з нержавеючай сталі Ручной Відэлец са скураным пасам для захоўвання.\nСадоўніцтва Рука відэлец прызначана для камфорту і даўгавечнасці\nНержавеючая рука відэлец мае камлюкаватыя ручкі попелу, моцны sainless сталёвага наканечнік і доўгія хваставік\nРучной інструмент відэлец з кавалкам ручкай, якая зручна змяшчаецца ў далоні\nвідэлец з нержавеючай Гардзінг Рука павінна быць для пустазелля ложка, бардзюраў і гаршкоў\nУ пошуках ідэальнай нержавеючай сталі ручной відэльцы Вытворца і пастаўшчык? У нас ёсць шырокі выбар па даступным цэнах, каб дапамагчы вам атрымаць творчыя. Увесь Garden Hand Fork з'яўляецца гарантаваным якасцю. Мы Кітай Origin Фабрыка нержавеючай сталі садаводства рук відэльцы. Калі ў вас ёсць якія-небудзь пытанні, калі ласка, не саромейцеся звяртацца да нас.\nПапярэдняя: Памылка Ручка Дзіцячы Сад набор інструментаў\nДалей: Партатыўны кемпінга Снег Лапата для аўтамабіляў\nСадовыя інструменты Доўгая ручка Пластыкавы ліст Rake


ГОД ЗАКАНЧВАЕЦЦА: ШТО ЗРОБЛЕНА? ШТО ДАЛЕЙ?\n2015-ы – юбілейны для Міхала Клеафаса год, адзначаны шматлікімі спраўджанымі і неспраўджанымі мерапрыемствамі і імпрэзамі, адышоў у мінулае, і 2016-ы коціцца за ім значна цішэй, і ўсё радзей гучыць сёлета прозвішча мінулагодняга героя.\nАле ж, пакрысе, тое-сёе робіццадля ўшанавання памяці роду Агінскіх, у тым ліку і валанцёрамі фонду “Спадчына М.К.Агінскага”.\nУ прыватнасці, неаднаразова адбывалася талака ў будынку былога манастыра трынітарыяў, які фундаваў Тадэўш Агінскі і насупраць парэшткаў Маладзе-чанскага замка, якім каля 120 год валодалі Агінскія. Аб гэтым у свой час паведамлялася ў друкаваных і электронных СМІ. Я ж хацеў бы звярнуць увагу на іншыя падзеі ,звязаныя з гісторыяй роду Агінскіх.\nНа фота: фрагмент помніка ў Вевісе ў гонар друкарні Віленскага брацства\nЯшчэ ў траўні з’явілася паведамленне на сайце zviazda.by што беларускія даследчыкі нарэшце пабачылі на свае вочы першы ў свеце “Буквар” і высветлілі , што ён мае беларускія карані, а, дакладней, выдадзены ў Еўеўскай друкарні Вялікага Княства Літоўскага. Але ж Еўе (сучасны літоўскі горад Вевіс) у тыя часы (канец 16ст. – пачатак 17ст.) належала Багдану Агінскаму – падкаморыю трокскаму, палкоўніку войска ВКЛ і старасце Віленскага Святадухава праваслаўнага брацства. Менавіта сюды, у Еўе, Багдан Агінскі дазволіў сябрам брацства перавезці з Вільні друкарню і разгарнуў (за свой кошт) выпуск кніг рэлігійнага і дыдактычнага зместу. Але, як высвятляецца, не абмінуў увагай і падручнікі. У Еўі была выдадзена знакамітая “Граматыка” Мілеція Сматрыцкага, які таксама быў сябрам Святадухава брацства. Гэты падручнік больш за два стагоддзі карыстаўся вышэйшым аўтарытэтам у славянскіх мовазнаўцаў, узорам для сербскай, харвацкай ,балгарскай і румынскай граматык. І вось, аказваецца, што і першая ў свеце кніга з назвай “Буквар” таксама выдадзена (24 ліпеня 1618г.) у друкарні, заснаванай Багданам Агінскім. У свеце захавалася ўсяго два экзэмпляры гэтай кнігі – адзін у Даніі (няпоўны), і другі – у Лонданскай бібліятэцы карпарацыі адвакатаў, закрытай для шырокай публікі. Але мовазнаўцу Алесю Сушу ўдалося папасці туды і зрабіць некаторыя копіі з гэтага помніка культуры. Так што ў 2018 годзе мы можам з поўным правам адзначыць 400-годдзе беларускага Буквара і пакланіцца праху Багдана Агінскага ў Кронах (літоўскі Круоніс).\nВысветляецца тое-сёе і ў нашых палесцінах. Так, пасля расчысткі старых могілак у Аборку, адкрылася вачам сямейнае пахаванне роду Адынцоў. А мы ж ведаем, што Антоні Эдвард Адынец быў “аднакашнікам” Леанарда Ходзькі па Барунскай манастырскай школе, неаднаразова наведваў Міхала Клеафаса Агінскага - і ў Залессі, і ў Фларэнцыі. Магчыма, што ягоныя сваякі і знайшлі свой спачын побач з гняздом сям’і Леанарда Ходзькі. Ад маёнтка Гейстуны, дзе нарадзіўся А.Адынец, да Аборка не больш як 40 кіламетраў. Ды і недалёкі Вязавец у свой час таксама належыў Адынцам (Ці не тым самым?). Трэба яшчэ папрацаваць у архівах, каб адказаць на гэтыя пытанні. І яшчэ адно сямейнае пахаванне, звязанае з родам Агінскіх, чакае свайго апісання. Але аб гэтым у наступны раз.


23 красавік 2014, 19:38\nНа пяці шахтах прадпрыемства «Краснадонвугаль» у Луганскай вобласьці, якое належыць горна-мэталюргічнаму бізнэсу «Метінвэст» кампаніі СКМ Рыната Ахметава, пачаўся страйк з патрабаваньнем павысіць заробкі.\nПра гэта ўкраінскаму інтэрнэт-парталу podrobnosti.ua паведамілі супрацоўнікі кампаніі «Краснадонвугаль». 80% шахцёраў не выходзяць на працу і цяпер штурмуюць «Краснадонвугаль», – паведаміў адзін з работнікаў шахты.\nЯк распавядаюць удзельнікі страйку, шахцёры Краснадону вырашылі страйкаваць 22 красавіка на плошчы Маладой гвардыі ў горадзе Краснадон Луганскай вобласьці прыкладна ў 04:00 і не працавалі ўсю ноч.\nКаля будынка прадпрыемства ўначы было каля 2 тысяч чалавек, якія выставілі патрабаваньне павысіць зарплату да сярэдняй у Данбасе.\nПаводле шахцёраў, максымальная зарплата шахцёра на гэтым бюджэтаўтваральным для Краснадону прадпрыемстве складае 6000 грыўняў (каля 750 даляраў), тады як у сярэднім у Данбасе за працу ў забоі плацяць па 8-10 тысяч.\n«Сытуацыя патрабуе агалоскі, інакш нас заўтра ўсіх звольняць», – перажывае адзін з удзельнікаў страйку.\nУсю ноч шахцёры прастаялі перад закрытым офісам кампаніі. Да іх выходзіў генэральны дырэктар «Краснадонвугля» Аляксандар Ангелоўскі, але патрабаваньняў не задаволіў, таму страйк будзе працягвацца.\nПры гэтым палітычных патрабаваньняў страйкоўцы не выстаўляюць.\nРынат Ахметаў – найбагацейшы чалавек Украіны, прадпрымальнік, прэзыдэнт футбольнага клюбу «Шахцёр». Ягонае багацьце ацэненае у 22,3 млрд даляраў (2013, 26-е месца ў сьвеце, вэрсія Bloomberg). Спрабаваў браць на сябе ролю міратворца і перамоўцы паміж сілавікамі і сэпаратыстамі на Данбасе.


Вячаслаў Піліпук: Летам прадпрымальнікі задыхаюцца | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n“Многія ІП-эшнікі ў летні сезон спынілі працу”, – распавядае актывіст “Перспектывы”, сталічны прадпрымальнік Вячаслаў Піліпук.\nВячаслаў Піліпук: З-за крызісу пакупальніцкая здольнасць насельніцтва і так была вельмі нізкая, а ў летні сезона яна яшчэ больш знізілася. Мы праводзім маніторынг гандлёвых цэнтраў і бачым сумную карціну – пакупнікоў няма, а многія прадпрымальнікі спыняюць сваю дзейнасць. Зараз намі рыхтуюцца прапановы, каб улады на заканадаўчым узроўні адмянілі ўсе планавыя праверкі хаця б да 2016 году і знізілі падаткі. Гандлёвыя цэнтры хутка будуць зусім пустымі, арэндадаўцы гэта бачаць і зніжаюць стаўку арэнднай платы. І нават гэта не выратоўвае сітуацыю. А ўлічыце, што па краіне чакаецца адкрыццё яшчэ каля 15 гандлёвых цэнтраў, большая частка якіх будзе знаходзіцца ў Менску. Хто там будзе працаваць?\nРР: Ці спраўляюцца ІП-эшнікі з паэтапным павышэннем падаткаў?\nВячаслаў Піліпук: У сёняшніх эканамічных умовах гэтыя падаткі – што гантэлі на нагах. Падаткі пастаянна растуць, а попыт на тавар зніжаецца.\nРР: За кошт чаго выжываюць прадпрымальнікі?\nВячаслаў Піліпук: Большасць альбо працуюць “на нуль”, альбо распрадаюць астаткі прадукцыі, каб забраць свае абаротныя сродкі. Многія сыходзяць у адпачынак хаця б на два месяцы з тым, каб паглядзець, якая сітуацыя будзе пасля гэтага.\nРР: Надзея на адражэнне прадпрымальніцкага руху застаецца?\nВячаслаў Піліпук: Усё магчыма, калі прадпрымальнікі і прадстаўнікі ўлады сядуць за стол перамоваў і спакойна пачнуць шукаць выхад з гэтай сітуацыі. Трэба, каб улада зразумела, што на сёняшні дзень малы і сярэдні бізнэс – гэта тыя людзі, які здольныя ажывіць эканоміку. У Беларусі зараз спыняюць працу прадпрыемствы, валютны рынак пачаў рух… Бачна ж, што планава-адміністратыўная мадэль эканомікі не працуе. Неабходна пераходзіць на рынкавыя адносіны. І тут лакаматывам якраз і могуць паслужыць прадпрымальнікі. Проста ім трэба стварыць умовы, а яны сваёй прадпрымальнасцю пачнуць прапаноўваць свае ідэі для таго, каб усім было добра. Хіба дрэнна, калі ў краіне ствараюцца новыя працоўныя месцы?


Як забараняюцца канцэрты ў Беларусі? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ распараджэнні парталу TuzinFM апынуўся пратакол пасяджэння мастацкага савета пры Менгарвыканкаме, які разглядаў заяву на канцэрт Алеся Дзянісава.\nКіраўнік шоў-балета „Феерыя”, кіраўнікі дзяржаўнай установы „Менскканцэрт” і дзяржаўных тэатраў – эстрады і моладзевага – ды некалькі чыноўнікаў з выканкаму. З гэтых асобаў складаецца мастацкі савет пры галоўным упраўленні ідэалагічнай работы Менгарвыканкаму, які за зачыненымі дзвярыма вырашае каму дазваляць выступаць у Менску, а каму адмовіць. Гарадзенскаму музыку Алесю Дзянісаву з прэзэнтацыяй праграмы „Кароткая гісторыя Беларусі” на словы Алеся Чобата на сцэну выходзіць не дазволілі.\nЗаяўнікам канцэрту быў кіраўнік TuzinFM Сяргей Будкін, які пасьля адмовы папрасіў патлумачыць як адбываецца разгляд заявы, хто ўваходзіць у склад савету і запатрабаваў пратакол паседжання. Аднак кіраўнік ідэалагічнага адздзелу Павал Скалабан адмовіў у прадастаўленні гэтай інфармацыі. Пратакол паседжання атрымалася знайсці ў Эканамічным судзе Менску, дзе Будкін аспрэчваў гэтае рашэнне ідэолагаў.\nМяркуючы па дакументу паседжанне мастацкага савета ў выканкаме адбылося даволі хутка. Чальцы заслухалі чыноўніка Аляксандра Шастакова, які вынес на разгляд тэксты паэта Алеся Чобата, і вырашылі (адзінагалосна) параіць не праводзіць гэты канцэрт у сувязі з „низким уровнем исполнения исполнителем”.\n„Чыноўнікі ставяць кодэкс „Аб культуры” вышэй за Канстытуцыю і выкарыстоўваюць яго ў рэпрэсіўных мэтах, хоць у Мінкульце запэўнівалі, што ніякіх злоўжыванняў не будзе. Тут злоўжыванне ўладай і цэнзура навідавоку. І мне шкада тых паднявольных людзей з дзяржаўных установаў культуры, якіх выкарыстоўваюць для надання легетымнасці абсалютна абсурдным дзеянням. Тым самым яны моцна псуюць імідж. І не толькі свой ды сваёй установы і калектыву, але і ўсёй краіны”, – кажа Сяргей Будкін.\nУ Эканамічны суд пададзена ўжо апеляцыйная скарга ў справе беспадстаўна забароненага канцэрту Алеся Дзянісава. Таксама накіраваны зварот у ідэалагічнае ўпраўленне Менгарвыканкаму з патрабаваннем забяспечыць прысутнасць арганізатараў, прадстаўнікоў выканаўцы і журналістаў на паседжаннях мастацкага савету пры разглядзе заяваў на выданне гастрольнага пасьведчання. У далейшым мяркуецца дамагчыся адмены гэтага ганебнага пункту кодэкса „Аб культуры”.\nP.S. Гурт Алеся Дзянісава Dzieciuki на гэтым тыдні быў выкрэслены са сьпісу ўдзельнікаў фэсту „LidBeer”, дзе маюць выступіць „Крамбамбуля”, „Петля пристрастия”, Lumen і „Океан Ельзи”. Гарадзенцы мусілі трапіць у лік выступоўцаў праз народнае галасаванне, дзе лідзіравалі з вялікім адрывам ад астатніх, але арганізатары знялі іх з дыстанцыі – нібы за накруткі. У адказ на заклікі прыхільнікаў байкатаваць фэст, Dzieciuki распаўсюдзілі зварот, у якім заклікаюць „не пароць гарачкі”: «На фэстывалі LidBeer будуць выступаць добрыя гурты, вартыя таго, каб паехаць! Падтрымайце Вольскага! Падтрымайце Вакарчука! Няхай вашым добрым настроем і смехам падавяцца нашыя і вашыя нядобразычліўцы”.


Папская дапамога Гаіці, Бангладэш і В'етнаму - Vatican News\nВынікі землятрусу на Гаіці (ANSA)\nПапская дапамога Гаіці, Бангладэш і В'етнаму\nФранцішак праз Дыкастэрыю па служэнні інтэгральнаму развіццю чалавека прыняў рашэнне аб ахвяраванні 200 тыс. еўра на дапамогу гаіцянскаму народу, пацярпеламу ад катастрафічнага землятрусу.\nДапамога Святога Айца з'яўляецца часткай дзейнасці, якую праводзіць увесь Каталіцкі Касцёл і ў якой, акрамя розных біскупскіх канферэнцый, удзельнічаюць шматлікія дабрачынныя арганізацыі.\nНагадаем, што ў выніку землятрусу магнітудай 7,2, які адбыўся 14 жніўня 2021 г., не менш за 2 200 чалавек загінулі і больш за 12 тыс. атрымалі раненні. Таксама быў нанесены значны матэрыяльны ўрон. Сітуацыя пагаршаецца пандэміяй COVID-19.\nФранцішак таксама вырашыў накіраваць экстранную першую дапамогу на суму каля 69 тыс. долараў народу Бангладэш, нядаўна пацярпеламу ад цыклону Яс, і 100 тыс. еўра жыхарам В'етнама, якія апынуліся ў цяжкай сітуацыі з прычыны сацыяльна-эканамічных наступстваў пандэміі COVID-19.\n25 жніўня 2021, 11:04


09.05.2019 / 09:36\nМала каму шчасціць усё жыццё адпрацаваць на такім месцы, каб і маральна камфортна было, і грошай хапала.\nГэты матэрыял «Нашай Нівы» акурат пра людзей, якім не раз даводзілася мяняць работу ў пошуку такога балансу.\nНекага з іх завёў у патрэбу няправільны выбар прафесіі, некага вырваў з дабрабыту фінансавы крызіс: доктар, гітарыст і маркетолаг. Герояў аб’ядноўвае тое, што яны пад ціскам абставін кінулі выклік сабе і ўвайшлі ў зусім незнаёмую і далёкую ад іх сферу — IT.\nЯк гэта ў іх атрымалася, ці шкадуюць яны, і што цяпер маюць? Чытайце.\nАляксей Дарапіевіч, 30 год, былы прафесійны музыкант\nДзяцінства першага героя, Аляксея, прайшло ў сталіцы і выпала на час росквіту і пранікнення сюды заходняга «мэтла». У школе, кажа ён, асабліва не вучыўся: больш падабалася адрывацца пад роў касет з «Металікай» і «Нірванай». Таму для сябе вырашыў ясна — стаць такім, як куміры. Будучыня бачылася яму з гітарай у руках.\nБацькі былі супраць, але куды там! Іх довады заглушаў магнітафон, таму пасля 9 класа хлопец ужо вывучаў акорды ў музычнай вучэльні.\nРэальнасць аказалася не зусім такой, як уяўлялася, бо паміж класічнай гітарай і «Нірванай» — гіганцкай розніца. А потым выявілася, што і зарабіць гітарай у Беларусі не так проста, але па інерцыі хлопец рухаўся далей і працягнуў вучобу, ужо ў кансерваторыі.\nЯкая вяршыня мараў тамтэйшага выпускніка-бюджэтніка? Трапіць выкладаць у музычную школу, і абы толькі не на перыферыю.\nТаму Аляксею нават пашчасціла — на адпрацоўку ён трапіў у сталічную музычную школу, паралельна развіваючыся як класічны музыка. Самым вялікім ягоным прафесійным дасягненнем стаў канцэрт для дзвюх гітар з аркестрам у Філармоніі.\nАле асноўная работа задавальнення не прыносіла.\n«Гэтая работа непатрэбна нікому, яна няўдзячная — бацька прыводзіць сына таму, што некалі слухаў Цоя, — расказвае Аляксей. — А дзіцяці цікава абсалютна іншае! Як утрымаць увагу такога вучня? Прытым што сістэма нерухомая і патрабуе граць паліфонію замест умоўнай «Металікі»…\nТакім дакладна дзіця не зацікавіш: на занятках усё зводзіліася да праверкі дамашкі, на ўроку ж зробленай, бо дома яны яе не рабілі. Гэта жудасная работа, за адсутнасцю сапраўднага педагагічнага складніка сутнасць зводзіцца да праверкі гадзінніка: колькі там засталося да канца?».\nЗ грашыма, кажа ён, было яшчэ цяжэй, чым псіхалагічна.\n«Заробак быў — 150 даляраў. Нехта скажа, што калі працаваць больш — то меў бы больш… Так, але тады б работы было больш удвая, а заробак вырас на 30 даляраў. Таму з гледзішча фінансаў мой стан апісваўся так — пакуты. Асабліва непрыемна сядзець тры летнія месяцы без занятку і грошай, скажу вам. Як я жыў? Там, дзе можна прайсці пешшу, а не пад’ехаць — там праходзіўся… Дзяўчаты нейкія былі, але ў асноўным таксама музыканты, з падобнымі праблемамі і, адпаведна, невысокімі патрабаваннямі. Схадзіць у кіно — о, гэта было выдатна! Нейкія іншыя забавы, якія патрабуюць грошай, мы, канечне, не разглядалі. Троху стала лягчэй, калі пазнаёміўся з адным печніком, і ён узяў дапамагаць яму рабіць печкі: цягаць цэглу, замешваць раствор. Улетку неяк перабіваўся гэтым. Але ў годзе 2014-м неяк замоваў стала менш і ён перастаў мяне браць, пытанне грошай вельмі актуалізавалася», — кажа Аляксей.\nКірунак развіцця хлопцу падказаў сябра, які сам зарабляў як праграміст і ўдала прыгадаў, што ў школе, калі забыцца на захапленне гітарай, у Аляксея ладзілася з англійскай і матэматыкай. Сябра падказаў бясплатных рэсурсаў, на якіх можна пачытаць тэорыю і папрактыкавацца ў элементарных задачах. Аляксея зацягнула.\n«Я зразумеў, што праграмаванне — гэта не нешта жудасна-матэматычнае, як мне ўяўлялася. Калі я троху ўцягнуўся, той жа сябра параіў мне пайсці ў Адукацыйны цэнтр ПВТ (IT-Academy) і прайсці курсы там, ужо за грошы», — успамінае экс-гістарыст.\n«У мяне не было за плячыма ніякай адукацыі — ну, кансерваторыя, хіба што… На рабоце начальства, калі даведалася, пачало на гэта ціснуць: «Ну які з гітарыста праграміст? Сядзі тут».\nАле бацькі мяне падтрымалі, сябра падтрымаў, я рашуча звольніўся. І не сказаць, што потым усё было проста, я прачытаў дзясяткі кніг па тэме. Вучыўся, выкладчыкі моцна дапамагалі. Плюс быў у тым, што ў IT-Academy, наколькі я разумею, дамоўленасці з фірмамі, таму мяне даволі хутка ўзялі працаваць на рэальнае месца. І недзе цераз год, калі рэкруцёры становяцца больш актыўнымі, я трапіў інжынерам у ЕРАМ нават без прыстаўкі «малодшы», — расказаў Аляксей.\nЯк яму новая работа?\n«У гэтай кампаніі высокая культура працы, мне тут падабаецца, людзі тут не перапрацоўваюць, а калі перапрацуеш больш за 8 гадзін, то гэта дадасца да адпачынку, — Аляксей адразу звяртае ўвагу на тое, што яго шакавала.\n«Як было з мужыкамі ў музычнай школе? Не ўсімі, вядома, але я бачыў, як імі апаноўваюць шкодныя звычкі. А тут я кінуў курыць! У такім калектыве не хочацца! Тут вакол цябе задаволеныя жыццём людзі, якіх не раздражняеш ты, а яны — цябе. У іх няма смутку на твары, твары — загарэлыя, не абцяжараныя думкамі аб тым, адкуль узяць грошай», — дадае ён свае назіранні.\nА як з грашыма цяпер у самога Аляксея? Хлопец адказвае на гэта проста: жыве, траціць, а калі прыходзіць новы заробак, то стары яшчэ не скончыўся.\n«Цяпер я ведаю, што такое падарожжы, езджу ў Індыю», — падсумоўвае ён.\nВольга Арцюшэўская, былы маркетолаг з правам тайны на ўзрост\nВольга — архетып бабруйскай дзяўчынкі, якая не ведала, чаго хоча. У часы сярэдняй школы, калі ў юнацкім уяўленні пачынае патроху вымалёўвацца рамантычны вобраз будучыні, яна марыла стаць «дырэктарам». Проста «дырэктарам».\nБліжэй да выпуску стала ясна, што і хімія — не, і фізіка — не, і замежныя мовы не асабліва, у дактары ці перакладчыкі не пойдзеш. А аплаціць прэстыжны факультэт у Мінску ў бацькоў магчымасці не было, таму дзяўчына пайшла туды, дзе блізка і не вельмі патрабавальна — у Бабруйскі філіял Наргаса на маркетолага-эканаміста. Трапіла на бюджэт.\nНа момант сканчэння ўнівера беларускі рынак не тое каб адчуваў вялікую патрэбу ў такіх кадрах, таму нават бюджэтніку не было куды прыткнуцца — размеркавання для Вольгі не знайшлося.\nПраз нейкі час дапамог тата, заслужаны будаўнік, які закінуў слова на адным бабруйскім будаўнічым камбінаце — нядаўнюю выпускніцу ўзялі ў аддзел збыту і забеспячэння.\nХоць гэта і гучала як маркетолаг, але функцыянальна Вольга была хутчэй экспедытарам. Водгукі пра работу ў яе не вельмі станоўчыя.\n«Каб была магчымасць працаваць у фірме, якая б рэальна прасоўвала новы тавар на рынак, а не ўцюхвала стары і нікому не патрэбны, то мне б спецыяльнасць маркетолага, пэўна, падабалася, — кажа яна. — Але ў Бабруйску на той момант такога не было. У выніку праз паўтара года я перавялася ў вытворча-тэхнічны аддзел, была інжынерам па сметах, разлічвала кошт работ. І прапрацавала я так год, перад тым як прадпрыемства збанкрутавала».\nГэта быў недзе 2013 год. Вольга ўспамінае, што заробак на той час быў такі, што нават пасля трох год працоўнага жыцця яна ўсё яшчэ спадзявалася на дапамогу бацькоў: жыла ў іх, яны ж і кармілі дачку, хіба што рэчы гэты інжынер сама сабе купляла. На адпачынак — максімум у Балгарыю — таксама з дапамогай бацькоў.\nПасля Вольга знайшла работу на машынабудаўнічым заводзе, таксама інжынерам па сметах.\n«Стала трохі лепш, але нядоўга. Адрабіла я там да 2015-га, а потым работы не стала, не стала грошай, недзе даляраў 150 я зарабляла, працавалі мы тры дні на тыдзень», — кажа яна.\nТрэці раз ёй давялося шукаць работу. Трапіўся прыватнік, якому трэба было разлічваць кошт работ. З грашыма стала лягчэй, але з вольным часам выйшла катастрофа — патрэбы бізнэсу забіралі амаль усе гадзіны ў сутках.\n«Два гады я адпрацавала ў яго, але балансу так і не знайшла, было вельмі цяжка вытрымліваць такі рытм, ужо не хацелася і грошай. А колькі зарабляла? Трохі больш за 300 даляраў, для Бабруйску гэта былі нармальныя грошы. Уся ў мыле, я звольнілася», — успамінае Вольга.\nПотым быў непрацяглы перыяд беспрацоўя, выйсце падказаў стрыечны брат, які працуе праграмістам у Штатах: параіў паспрабаваць сябе ў тэсціраванні.\nДзяўчына знайшла курсы ў Магілёве, паўтара месяца ездзіла туды, але гэтага відавочна было мала. З такой кваліфікацыяй работу яна знайсці не магла, завісла ў прасторы — бацькі ўжо незадаволена раілі вярнуцца на нейкую работу.\n«І я сапраўды ўжо адчаілася змяніць дзейнасць, як сябра скінуў спасылку на розыгрыш курсаў ад IT-Academy. Там проста трэба было зрабіць рэпост, нешта такое.\nЯ зрабіла, хаця асабліва не верыла, а тут раз — выйгрыш! Гэта быў нейкі знак, які дадаў матывацыі. Я ездзіла з Бабруйска ў Мінск, тры разы на тыдзень, туды-сюды. І так тры з паловай месяцы.\nГэта быў сумесны курс з EPAM, потым трапіла ў іх лабараторыю, і ўрэшце мяне ўзялі на праект. Цяпер я test automation engineer, пішу скрыпт, які дапамагае «ручным» тэсціроўшчыкам», — радуецца Вольга.\nЦяпер яна з усмешкай успамінае свае заробкі па 150 даляраў, кажа, што будзе развівацца ў ІТ-сферы.\n«Я не скажу, што ўсё гэта было лёгка. Гэта было цяжка для дзяўчынкі з Наргаса, у мяне не было тэхнічнай адукацыі, але была матывацыя. Таксама перажывала за англійскую. Часам азіраюся і думаю: як я здолела так змяніць спецыяльнасць? Але я спакойная. Я некалькі разоў губляла работу, але цяпер упэўнена: што б ні здарылася з маёй кампаніяй, работу, якая будзе годна аплочвацца, я знайду заўсёды», — падсумоўвае яна.\nАндрэй Недасейкін, 44 гады, былы доктар\nЦяпер Андрэю Недасейкіну 44. А трыццаць год таму нехта навёў яго на думку, што можна стаць ваенным доктарам, адвучыўшыся наперад у медвучэльні. Вучыцца там тры гады, за іх хлопец паспеў зразумець, што такое медыцына.\n«Сканчваў вучэльню ў 1992-м, — успамінае сёння мужчына. —Паступаць у ваенна-медыцынскую акадэмiю ў Піцер ужо не выпадала — развал Саюза, абсалютная няўпэўненасць у заўтра… Куды там ехаць? Таму я паступіў у наш Мінскі медыцынскі і скончыў яго, ваенным быць ужо не хацелася». У час вучобы ў iнстытуце падпрацоўваў медбратам у кардыёхiрургiчнай рэанiмацыi.\nТады Андрэй бачыў сябе хірургам ці рэаніматолагам. Так і выйшла — трапіў у Мінскую бальніцу хуткай дапамогі як хірург агульнай практыкі, а таксама працаваў супрацоўнікам кафедры неадкладнай хірургіі у БелМАПА.\n«Работа была даволі цікавая, мне падабалася працаваць з пацыентамі. Кожная аперацыя — унікальны выпадак, ад цябе залежыць чалавечае жыццё. Усё было: і грыжы, і панкрэатыты, і пранікаючыя раненні. Мне падабалася гэтая адказнасць», — кажа сёння Андрэй.\nІ хаця было ясна, што заробак маладога доктара не будзе вялікім, разуменне пакрысе пераходзіла ў расчараванне разам з пачаткам сямейнага жыцця — калі б не дапамога бацькоў, то жыць маладой сям’і было б невыносна. Зарабляў тады доктар, у канцы 90-х, недзе 60 даляраў! Увесь інтарэс да прафесіі перакрэсліваўся патрэбай.\nТады Андрэй упершыню вырашыў змяніць работу. Праўда, далёка ад роднай стыхіі не пайшоў — уладкаваўся ў вядомую фармацэўтычную кампанію.\nНа гэтай ніве ў яго ўсё атрымлівалася. З цягам часу ён вырас ад медыцынскага прадстаўніка да менеджара па маркетынгу шпітальных прэпаратаў. У зону адказнасці ўваходзілі нават балтыйскія краіны. Працаваць даводзілася з лідарамі меркаванняў кшталту медыцынскай прафесуры.\nЗаробак, кажа ён, тады быў вельмі салідны. Сям’я жыла заможна, але пакрысе на гарызонце пачалі ўсё ясней прамалёўвацца прыкметы хуткіх зменаў.\n«Змянялася сітуацыя на рынку, — успамінае Андрэй. — Я перажыў некалькі хваляў скарачэнняў, работа звольненых клалася на тых, хто застаўся. Але, урэшце, накрыла і мяне — кампанія адмовілася ад пазіцыі, на якой я працаваў. У чэрвені 2016-га сям’я з чатырох чалавек засталася без прыбытку. Так, былі адступныя і фінансавая падушка, якая дазваляла жыць нейкі час, але работу знайсці было мусова».\nТут ужо былі варыянты: або рэалізоўвацца як маркетолаг у іншай сферы, або вяртацца ў медыцыну. Але Андрэй такія думкі адкінуў, бо падумаў, што канкурэнцыю з маркетолагамі ў невядомай сферы ён можа і не выцягнуць, а вяртацца ў медыцыну палічыў выракам сваёй сям’і на «паўгалоднае існаванне». Бо давялося б пачынаць усё спачатку — няма стажу, забылася практыка.\nІ тут да месца ўспомнілася старое хобі — аматарскі досвед праграмавання.\n«Калі быў лабарантам кабінета інфарматыкі, то нават выкладчыца загружала аперацыйную сістэму па паперцы, я ўжо распрацаваў графiчную бiблiятэку для Pascal з рэалiзацыяй алгарытмаў растравай графiкi на Assembler. Працуючы на кафедры неадкладнай хірургіі, напісаў на Delphi праграму тэсцiравання для курсантаў, дзе былі пытанні, відэа хiрургiчных аперацый нават… Потым, у фармацэўтычнай кампаніі, напiсаў маркетынгавы трэкер, якi дапамагаў кiраваць усiмi праектамi, аўтаматызаваў маркетынгавую справаздачнасць. Таму і падумаў у бок ІТ. Я ж разважаў лагічна: мне патрэбна такая работа, якая б дазволіла ў нейкі адэкватны тэрмін (1—2 гады) выйсці на прымальны ўзровень дабрабыту. Да таго ж гэта прафесія дазваляла рэалізаваць мару — пераўтварыць хобі ў крыніцу прыбытку. І я пайшоў на курсы ў IT-Academy — проста ўбачыўшы рэкламу», — кажа ўжо праграміст Андрэй.\nУ IT-Academy ён адвучыўся на фронт-энд распрацоўшчыка, вельмi пашчасціла з выкладчыкам.\nАле Андрэй упэўнены, што гэта не дарма, першасную адукацыю цяпер ён апісвае так:\n«Цана на навучанне значная. Гэта можа спыняць людзей, асабліва калі і так няма грошай. Але варта разумець, што, калі ты атрымаеш гэтую адукацыю, усё зробіш, каб яе правільна ўжыць, то акупіш яе вельмі хутка. Груба кажучы, цяпер я за месяц акупляю ўсе курсы, якія прайшоў, — падсумоўвае мужчына. — Галоўнае — нiколi не спыняцца ў сваiм развiццi, пастаянна вывучаць усё новае, заўсёды рухацца наперад. Тады ўсё абавязкова атрымаецца».\nСААТ «Адукацыйны цэнтр Парка высокіх тэхналогій»


Раство Хрыстова | Krynica.info\nТэг: Раство Хрыстова\n“Сапраўдная калядная гісторыя” — калядны занятак для дзяцей\n25 снежня 2020\nВітаем, дарагія браты і сёстры! Віншуем Вас з радасным святам -- Нараджэннем нашага Госпада і Збаўцы Ісуса Хрыста! Магчыма, у гэтым годзе не ўсе дзеці змогуць сабрацца разам, у дамах ...\nВіншуем усіх хрысціян, якія святкуюць Божае нараджэнне 25-га снежня! Каталікі, грэка-каталікі і пратэстанты святкуюць адно з найбольш важных у хрысціянстве святаў — Божае Нараджэнне. Няхай у гэтыя святочныя дні, калі мы ўзгадваем ...\nПастар Антонi Бокун: нараджэньне Ісуса Хрыста\nСёньня нараджэньне Ісуса Хрыста ўспрымаецца як казка з чароўнай атмасфэрай чаканьня цуду і незвычайных падарункаў. Раство больш асацыюецца са зьніжкамі і дзіцячым сьвятам, чым з доўгачаканым выбаўленьнем. Але напярэдадні першага ...\nСлова Апостальскага Візітатара для грэка-католікаў Беларусі на Божае Нараджэнне 2020 года\n“Слова сталася целам і пасялілася між намі” (Евангелле паводле Яна 1:14) Дарагія ў Госпадзе Браты і Сёстры! Паважаныя Сябры! 1. Спрадвечны Сын Божы – Ісус Хрыстос прыйшоў на зямлю, каб быць Эммануэлем – ...\nПапа: Божае Нараджэнне – вечны агонь, запалены Богам у свеце\nУ той час як пандэмія вымусіла нас трымацца на адлегласці, Езус у яслях паказвае шлях пяшчоты, каб заставацца блізкімі адно для аднаго, -- заўважыў Папа 23 снежня 2020 г. падчас ...\nПіліпаўскі пост — час нашай падрыхтоўкі да свята Божага Нараджэння\nПра сэнс Каляднага паста расказвае прафесар Мінскай духоўнай акадэміі і семінарыі протаіерэй Сергій Гардун. Калядны пост -- час нашай падрыхтоўкі да свята Божага Нараджэння. І як важна, каб мы сапраўды прапусцілі ...\nКалядныя творы на сайце часопіса “ПрайдзіСвет”\n06 студзеня 2018\nНашы-сябры перакладчыкі з часопіса перакладной літаратуры "Прайдзісвет" падрыхтавалі адмыслова для чытачоў Крыніцы агляд тэкстаў каляднай тэматыкі замежных аўтараў, якія можна пачытаць на беларускай. Чытайце на здароўе і няхай святочны настрой будзе з вамі надаўжэй. Хрыстос ...\nФотаконкурс “Цуд на Раство”\n15 снежня 2015\nРаство Хрыстова - гэта несумненна асаблівае свята для кожнага з нас. Бо больш чым 2000 гадоў таму ў гэты свет прыйшоў маленькі Цуд - Бог увасобіўся ў чалавека, нарадзілася немаўля, ...


Як спыніць спам у рэфералах у Google Analytics - практыка Semalt\nВажна зразумець асноўны сэнс рэферала спаму і тое, як ён з'яўляецца ў Google Analytics. Было б няправільна сказаць, што спам-реферал стварае шмат праблем як для вэб-майстроў, так і для маркетолагаў, і іх варта пазбавіцца як мага хутчэй. Ён прыходзіць з розных тыпаў платформаў сацыяльных медыя, сайтаў для змесціва для дарослых і сайтаў, якія выглядаюць законнымі, прапануюць вам мноства прызоў і грошай.\nРэферальны спам можа скінуць ваш справаздачу Google Analytics за кароткі тэрмін, і вы павінны вызначыць і выдаліць яго, пакуль не позна, і праца сайта пашкоджана. Такім чынам, Олівер Кінг, менеджэр поспехаў кліентаў Semalt , запэўнівае, што жыццёва важна паклапаціцца пра рэферальны спам, і тлумачыць, як паспяхова дзейнічаць з гэтым.\nЧаму вам варта клапаціцца пра рэферальны спам?\nНа гэтае пытанне адкажуць у дзвюх частках: перш за ўсё, спам-рэферал запавольвае працу вашага сайта і вашай Google Analytics, таму важна клапаціцца пра яго. Па-другое, спам псуе вашы файлы і дадзеныя, што прыводзіць да таго, што нелегальны кантэнт праглядаецца людзям, якія наведваюць вашы сайты. Праблемныя крыніцы спаму, якія накіроўваюцца, ствараюць розныя ўводзяць у зман мадэлі, якія могуць прывесці да неадэкватных высноў. Калі вы наладзіце свой вэб-сайт і пачнеце атрымліваць вялікі трафік без якой-небудзь аптымізацыі пошукавай сістэмы, ёсць верагоднасць, што вы сталі ахвярай рэферальнага спаму. Нават часта наведвальныя сайты могуць атрымаць спам-рэфералы, але вызначыць іх ад тых сотняў да тысяч зваротаў, якія яны атрымліваюць у дзень, не так проста. Што робіць спам-рэферал да вашых дадзеных? Ну, гэта павялічвае каэфіцыент адмоваў вашага сайта, памяншае прадукцыйнасць, фальшыва павялічвае сеансы, збянтэжвае вынікі трафіку рэфералаў і можа перашкаджаць пераўтварэнню мэт і дадзеных аб месцазнаходжанні.\nСпыненне прывіда і рэферала спаму\n2017 год - гэта год, калі розныя вэб-майстры і маркетолагі непакояцца, як спыніць прывід і спам-рэфералы. Google не заклаў ніякай палітыкі і не даў вырашэння гэтай праблемы, але некаторыя людзі прапаноўваюць наладзіць налады ў Google Analytics і заблакаваць ананімныя ці падазроныя IP-адрасы.\nСпамеры і хакеры заўсёды заняты правілам працы сайта і яго агульнага даверу. Google можа і не можа прадастаўляць некаторыя здзелкі, каб пазбавіцца ад рэферальнага спаму, каб вы маглі блакаваць іх праз файлы .htaccess. На самай справе, гэта адзін з найбольш эфектыўных спосабаў спыніць спам-рэферал і ў значнай ступені заблакаваць невядомыя IP-адрасы. Дазвольце тут сказаць, што .htaccess файлы вельмі магутныя і прысвячаюць таму, як паводзяць сябе серверы і будуюцца сімвалы на вашым сайце. Увесь ваш сайт будзе зроблены, калі спам-реферал будзе прыходзіць кожны дзень.\nЯшчэ адзін спосаб пазбавіцца ад рэферальнага спаму - гэта аналітычны фільтр. Файлы .htaccess могуць абараніць вас ад будучых імпартаваных сесій рэфераламі, але гэта не пакіне ніякага ўплыву на хуткасць адмоваў вашага сайта. Тут вам трэба стварыць фільтры ў Google Analytics. Фільтры аналітыкі простыя ў наладзе і гарантуюць выдаленне шкодных файлаў з вашай сістэмы.\nЁсць некаторыя асаблівасці Google Analytics, а таксама некалькі WordPress убудоў, якія можна выкарыстоўваць, каб пазбавіцца ад рэферальнага спаму. Але прыведзеныя вышэй ідэі лёгка і хутка ідуць і даюць выдатныя вынікі.


Галоўная ➠ Столі ➠ Інфрачырвоныя абагравальнікі\nАпублікавана 17.10.2005 10:56\nУжо некалькі гадоў на рынку прадаюцца інфрачырвоныя абагравальнікі, але да гэтага часу яны не атрымалі шырокага распаўсюджвання і не змаглі пацясніць звычайныя награвальныя прыборы.\nХоць у прамысловых, офісных, гандлёвых памяшканнях іх усталёўваюць ужо ўсё часцей. Ды і нішу бытавых абагравальнікаў яны пачынаюць адціскаць. Па сваіх паказчыках яны вартыя лепшага становішча на рынку, але распаўсюджванне іх стрымлівае пакуль цана.\nТак, stekloplastarmatyra.ru выкарыстоўваецца ў будаўніцтве, забяспечваючы надзейнасць. Інфрачырвоныя абагравальнікі па сваёй сутнасці блізкія да звычайных свяцільням, толькі ў адрозненне ад іх яны не выпраменьваюць бачнае святло, інфрачырвоныя прамяні, якія праходзяць скрозь паветра і награваюць тую паверхню, на якую падаюць. Як і са святлом, ступень паглынання выпраменьвання, а значыць і нагрэву прадмета залежыць ад яго характарыстык – складу, колеру, формы, кута падзення прамянёў і г. д.\nРазлік запатрабаванняў у такіх абагравальніка зыходзіць з 1кВт на 10 м2. Менавіта такая магутнасць патрэбна для абагравання памяшкання, у выпадку, калі крыніцай цяпла служыць толькі інфрачырвоны абагравальнік. Інфрачырвоныя абагравальнікі могуць працаваць як на электрычнасці, так і на газе. Другія прызначаныя для абагравання вялікіх прастор і іх мінімальная магутнасць пачынаецца ад 1,5 кВт. Ды і з устаноўкай такой сістэмы ўзнікаюць больш цяжкасцяў, чым з электрычным.\nМантуюцца абагравальнікі ў памяшканні звычайна да столі, ставіць яго лепш так, каб ён не выпраменьваў на чалавека. Падключэнне абагравальнікаў павінна быць паралельным, а ў размеркавальным шчытку лепш аўтамат на абагравальнікі лепш зрабіць асобным.\nКолькасць продажаў у Расіі інфрачырвоных абагравальнікаў пастаянна расце. Асноўным прывабліваюць фактарам служыць натуральнасць абагравання, нібы пад сонечнымі прамянямі. Можна падабраць прыдатныя абагравальнікі для любога дома. Зручнасць карыстання таксама важна, можна саграваць памяшканне не пересушивая паветра. Што тычыцца пажарабяспекі, то і тут яны маюць перавагу перад звычайнымі абагравальнікамі.\nПадбор правільнай каляровай гамы для інтэр'еру\nЎпрыгожваем паліцы і калоны\nАздабленне кухоннага столі гіпсакардон\nТаршэры ў інтэр'еры гасцінай стыльнае і функцыянальнае асвятленне


Якія правілы разводкі друкаваных поплаткаў ў дзяржаве? - Кітай Fastpcba тэхналогія\nПадтрымка па электроннай пошце pcba19@pcb-smt.net\nПатэлефанаваць у службу падтрымкі 0755-26978877\nЯкія правілы разводкі друкаваных поплаткаў ў дзяржаве?\nPCB платы праводкі адна з важных рэчаў , якія не могуць працаваць. Pcb праводкі заснаваны на электрычных схемах і табліца правадоў і патрабаваная шырыня дроту і інтэрвал кампаноўкі друкаваных провад, праводка павінны , як правіла прытрымлівацца наступных правілах:\n1. На перадумовы, якія задавальняюць патрабаванні для выкарыстання, парадак выбару метаду разводкі з'яўляецца аднаслаёвай → першага пласта шматслаёвай →, гэта значыць, электраправодка можа быць спрошчана.\n2. Сігнал на тым жа пласце друкаванай платы змяняе кірунак з рампай або плыўным пераходам, а радыус крывізны трохі лепш, каб пазбегнуць канцэнтрацыі электрычнага поля, адлюстраванне сігналу і дадатковага імпедансу.\n3. Схема праводкі паміж двума злучальнымі калодкамі з'яўляецца як мага больш кароткім, і адчувальныя сігналы і малыя сігналы паступаюць у першую чаргу. Для таго, каб паменшыць затрымкі і перашкоды малых сігналаў. Зазямлення лініі шчыт павінен быць пракладзены побач з уваходнай лініяй аналагавай схемы; размяшчэнне аднаго і той жа пласт правадыра павінна быць раўнамерна размеркавана. Якая праводзіць зона на кожным провадзе павінен быць адносна збалансаваныя, каб прадухіліць коробление платы.\n4. Лічбавыя схемы і аналагавыя схемы павінны быць падзеленыя ў праводцы, каб не перашкаджаць адзін аднаму.\n5. Калі кампаненты схемы на плаце які паступіў заземлены і падлучаныя да крыніцы харчавання, сляды павінны быць як мага карацей і як мага бліжэй, каб паменшыць ўнутраны супраціў друкаваных поплаткаў борце.\n6. Даўжыня ліній ўводу / выснова высакахуткасных схем, такія як множныя лініі ўводу / высновы і дыферэнцыяльныя ўзмацняльнікі і збалансаваныя ўзмацняльнікі, павінна быць роўная. Для таго, каб пазбегнуць непатрэбных затрымак або фазавага зруху.\n7. Сляды на кожным пласце шматслаёвай платы павінны быць перпендыкулярныя адзін да аднаго, каб паменшыць счапленне. Пазбягайце выраўноўвання і баланс верхніх і ніжніх слаёў.\n8. Калі пракладка злучаная з якая праводзіць вобласці вялікай і малой плошчы, яна павінна быць ізаляваная з дапамогай тонкай дроту даўжынёй не меней 0,5 мм. Шырыня тонкай дроту не павінна быць менш, чым 0.13mm.\n9. Провад бліжэй да краю друкаванай платы павінен быць больш, чым на 5 мм ад краю друкаванай платы. Провад зазямлення можа быць блізка да краю платы, калі гэта патрабуецца. Калі накіроўвалы рэек павінен быць устаўлены падчас апрацоўкі друкаванай платы, адлегласць паміж провадам і платай павінна быць па меншай меры больш, чым глыбіня накіроўвалай.\nFASTPCBA Technology Co., Ltd з'яўляецца прафесійным вытворцам друкаваных плат у Кітаі, Шэньчжэнь. З 14 гадоў развіцця, FASPCBA ператвараецца ў першы клас вытворцы PCB HDI, з магчымасцю вытворчасці 35000 квадратных meters.If вы хочаце , каб даведацца больш PCB , калі ласка , звяртайцеся: pcba06@pcb-smt.net\nЧас размяшчэння: Аўгуст-27-2018\nЯкія фактары, звязаныя з дрэннай паступіць ...\nЯкія правілы разводкі друкаваных поплаткаў у т ...\nЯк доўга SMT каціроўка цыкла для т ...


27 ліпень 2005, 08:10\nВышэйшыя інстанцыі - Адміністрацыя прэзыдэнта, Савет Міністраў, Міністэрства жыльлёва-камунальнай гаспадаркі - пакуль самі ня ведаюць, што будзе пасьля. Раённыя адміністрацыі да 1 жніўня дакумэнты на чэкавую прыватызацыю жыльля прымаюць, а пасьля прымаць ня будуць.\nЦі праўда, што з наступнага тыдню бальшыня прыватызацыйных чэкаў ператворыцца з каштоўных, якія маюць хоць нейкую вартасьць, у звычайныя паперкі? З такім пытаньнем у зьвярнулася ў адзін з райвыканкамаў Менску.\n(Чыноўнік: ) “Падобна, што так. Прынялі дэкрэт, што быццам бы яны ня будуць хадзіць. Перарэгістрацыя будзе з 1 жніўня, а пакуль няма яснасьці”.\nШто да чэкаў, прайшоўшых рэгістрацыю, чыноўнікі мяркуюць, што за іх можна будзе прыватызаваць кватэры і далей, але ўжо па новых правілах. Тут патрэбна тлумачэньне. У людзей могуць быць 3 катэгорыі чэкаў: у першую чаргу, уласныя. Некаторым бескватэрным сваякі, блізкія падаравалі свае чэкі ці чэкі людзі атрымалі ў спадчыну. Яшчэ некаторыя проста скуплялі чэкі, спадзеючыся ўкласьці іх у пакупку рэальнага жыльля.\nПраблема ў тым, што пасьля 1 жніўня індэксуюцца толькі уласныя чэкі альбо натарыяльна завераныя, што былі падараваныя альбо атрыманыя ў спадчыну. А тыя чэкі, якія грамадзяне купілі, не падлягаюць індэксацыі – яны губляюць свой статус каштоўных папераў. Бо без індэксацыі вартасьць іх проста мізэрная.\nЦі законна гэта, разважае аглядальнік тыднёвіку “Белорусский рынок” Лізавета Булатэцкая.\n(Булатэцкая: ) “З майго пункту гледжаньня, гэта незаконна, таму што парушаюцца правы грамадзянаў, якія нічога дрэннага не зрабілі. Яны купілі чэкі, як дазваляла заканадаўства, нічога не парушаючы. Пасьля 1 жніўня яны іх ніяк ня могуць выкарыстоўваць”.\nСавет Міністраў паводле Дэкрэту, падпісанага Лукашэнкам 7 чэрвеня, у трохмесячны тэрмін павінен прывесьці дзеючае заканадаўства ў адпаведнасьць з дакумэнтам. Быццам бы падрыхтаваныя ўжо два нарматыўна-заканадаўчых акты, якія да 9 верасьня павінны ўступіць у сілу. Ці рэальна ўкласьціся ў такія сьціслыя тэрміны?\n(Булатэцкая: ) “Канешне, гэта ненармальна. Указаньне Савету Міністраў прывесьці дзеючае заканадаўства ў адпаведнасьці з гэтым Дэкрэтам – цягам трох месяцаў. Атрымліваецца 9 верасьня. С самага пачатку, прымаючы дакумэнт – а ён прайшоў экспэртызу ў Міністэрстве юстыцыі, зарэгістраваны ў Нацыянальным рэестры прававых актаў – тут я бачу прамое парушэньне”.\nШто да чэкаў, якія прайшлі рэгістрацыю, за іх можна будзе прыватызаваць кватэры і далей, але ўжо па новых правілах, пра якія ніхто яшчэ ня ведае. Але ўсё робіцца ў інтарэсах грамадзянаў. Паводле прадстаўніка прэзыдэнта ў Нацыянальным сходзе Валерыя Цэпкалы, “дэкрэт не зьменіць умоваў прыватызацыі жыльля, а прадугледжвае перарэгістрацыю чэкаў і ліквідацыю спэкуляцыі імі”.


Удзел ці няўдзел у "выбарах"? Палітычны двубой Мацкевіча і Янукевіча (Аўдыё) - ЕвроБеларусь\n09.08.2019 | Политика | Віталь Цыганкоў, Радыё "Свабода",\nУладзімір Мацкевіч: Мая пазіцыя грунтуецца на шматгадовых даследаваннях, на аналітыцы таго, як выпрацоўваліся паліттэхналогіі трэцяга пакалення ў Беларусі і Расіі, на параўнанні з Украінай. І я ведаю ўсю тэхналогію т.зв. электаральнага працэсу, альбо "выбараў". І гэта гульня ў адны вароты.\nЧаму я кажу, што не трэба ўдзельнічаць у "выбарах"? Бо ніколі не трэба рабіць тое, чаго ад цябе хоча праціўнік. Трэба заўсёды рабіць тое, чаго ён ад цябе не чакае. А на сёння апазіцыя жыве па раскладзе ўладаў, Ярмошынай — яна выконвае ўсё тое, што яны прадпісваюць.\nВталь Цыганкоў: Аляксей, Партыя БНФ абвясціла ўжо, што будзе прымаць удзел у "выбарах". Чаму вы лічыце, што гэта трэба рабіць?\nУладзімір Мацкевіч: Калі б усе палітычныя сілы адмовіліся ад удзелу ў "выбарах", высунуўшы просты лозунг "Ярмошыну ў адстаўку", то гэта магло б прымусіць улады хоць нейкім чынам прызнаць сваё махлярства, і гэта была б невялічкая перамога. Вядома, замест Ярмошынай паставілі б такога ж выканаўцу — але прызнанне з боку ўлады махлярства пад ціскам няўдзелу стала б добрым знакам, што на ўладу можна ўплываць.\nВталь Цыганкоў: Аляксей, ваш адказ на пытанне, што прынясе грамадству ўдзел вашай партыі ў гэтых парламенцкіх "выбарах"?\nВталь Цыганкоў: Цяпер маё пытанне асобна кожнаму ўдзельніку. Уладзімір, у іншых краінах палітычныя змены часта адбываліся менавіта падчас і ў выніку выбарчых кампаній. Калі не змена ўлады, дык актывізацыя і палітызацыя грамадства, выхад людзей на масавыя акцыі якраз адбываюцца падчас і ў выніку выбараў. Чаму ж не выкарыстоўваць такую нагоду, як "выбары", калі апазіцыйныя сілы маюць легальную магчымасць выходзіць на вуліцы з пікетамі і агітацыяй?\nУладзімір Мацкевіч: Ведаеце, гэтыя перадвыбарчыя месяцы нагадваюць мне свята непаслухмянасці. У дазволеных рамках і межах апазіцыі дазваляюць выйсці і прадэманстраваць сябе тымі самымі знакамі, якімі карыстаюцца не толькі апазіцыянеры. Бел-чырвона-белы сцяг выкарыстоўваюць моладзевыя структуры, якія на "выбары" не ходзяць і не пойдуць гэтым разам. Маё беларускамоўнае асяроддзе кепска ставіцца да сённяшняй апазіцыі і таксама не пойдзе галасаваць.\nКалі паглядзець на іншыя краіны, то Майдан 2013-2014 года ва Украіне адбыўся без усялякіх "выбараў". І ў нас былі шанцы на перамогу падчас выбарчых кампаній, але апошні быў у 2006 годзе. З прычыны бязглуздасці і нядбайнасці лідараў апазіцыі мы згубілі гэтыя шанцы. Цяпер трэба чакаць іншых.\nВталь Цыганкоў: Аляксей, маё пытанне вам. Ёсць такі дасціпны выраз, што глупства — гэта паўтараць адны і тыя ж дзеянні, загадзя ведаючы вынік. Партыя БНФ не мае ілюзій, што яе кандыдатаў прапусцяць на гэтых "выбарах", але яна ў іх удзельнічае. Навошта?\nАляксей Янукевіч: Чаму мы ўдзельнічаем, разумеючы, што вынік не будзе адразу? Бо рана ці позна будзе толькі адзін механізм рэалізацыі змен — праз выбары мірным шляхам. І мы ў гэтых "выбарах" збіраемся ўдзельнічаць і перамагаць.\nДля гэтага трэба займацца не партызанкай, а мець магчымасць весці франтальныя "баявыя дзеянні". Каб гэтыя механізмы былі дзеяздольныя, яны павінны адпрацоўвацца. Для партызанскай вайны вам непатрэбны ўдарны самалёт, прасцей нешта пульнуць з-за кустоў, з Фэйсбуку — і цябе пабачылі. Пакуль гэта "партызанка" — гэта працуе. А калі пачынаюцца сапраўдныя "баявыя дзеянні", то трэба мець сваю падрыхтаваную сістэму, палітычную зброю, яна павінна захоўвацца ў добрым стане для будучых перамог.\nАляксей Янукевіч: Пытанне не па сутнасці, але я на яго адкажу. Нядаўна праводзіліся апытанні, і калі ў людзей пыталіся, якую палітычную партыю вы ведаеце, то большасць адказвала: "Партыя БНФ". Калі пыталіся, каго вы падтрымліваеце з апазіцыі — таксама з вялікім адрывам лідзіравала Партыя БНФ.\nУладзімір Мацкевіч: Ёсць розныя мемы, словы для пазначэння чагосьці. Напрыклад, усіх вернікаў, якія не належаць да праваслаўнай і каталіцкай канфесій, у Беларусі часам называюць "сектанты". Калі на Захадзе нешта радыкальнае кажуць, крытыкуючы ўлады — дык ім кажуць "камуністы".\nАляксей Янукевіч: Я лічу, што пэўнай праблемай усяго дэмакратычнага поля Беларусі ёсць тое, што прыхільнікі байкоту (я тут не маю на ўвазе сп. Уладзіміра) змагаюцца з дэмакратычнымі партыямі, якія ўдзельнічаюць у "выбарах", значна больш, чым з Лукашэнкам.


На торжественном чествование передовиков АПК Республики Беларусь наградили механизатора с Докшицкого района — Докшицы Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах\nНа торжественном чествование передовиков АПК Республики Беларусь наградили механизатора с Докшицкого района\n14.02.2018 443 jeksik Комментариев нет 2018 — Год малой родины, Год малой родины\nУ Мінску 9 лютага прайшло ўрачыстае ўшаноўванне перадавікоў аграпрамысловага комплексу. Удзел у мерапрыемстве прыняў Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка. На ўрачыстую цырымонію былі запрошаны больш за 400 чалавек. Галоўнымі ўдзельнікамі свята сталі менавіта тыя, хто непасрэдна кожны дзень заняты ў АПК, кіраўнікі гаспадарак, перапрацоўчых арганізацый і тых, што абслугоўваюць аграпрамысловы комплекс, фермеры, перадавікі сельгасвытворчасці, заслужаныя работнікі гэтай сферы.\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка ўручыў дзяржаўныя ўзнагароды, Падзякі Прэзідэнта і падарачныя сертыфікаты лепшым гаспадаркам і работнікам аграрнай галіны рэспублікі.\nБыць у ліку лепшых працаўнікоў краіны – высокі гонар. Яго быў удастоены 51 працаўнік Віцебскай вобласці. Докшыцкі раён у складзе дэлегацыі Віцебшчыны прадстаўлялі неаднаразовыя пераможцы і прызёры абласных і рэспубліканскіх “Дажынак” трактарыст-машыніст ААТ “Докшыцкі райаграсэрвіс” Уладзімір Лаўцэвіч і вадзіцель ААТ “Таргуны” Вячаслаў Аніковіч. Асабліва прыемна паведаміць, што ў лік чатырнаццаці аграрыяў, якім быў уручаны медаль “За працоўныя заслугі”, уваходзіць і Вячаслаў Аніковіч.\nПрыгожая традыцыя — адзначаць свята ўраджаю\n«Шмат гадоў мы, святкуючы «Дажынкі», ушаноўвалі лепшых працаўнікоў палёў. Здаўна менавіта яны лічыліся галоўнымі карміцелямі свайго народа, таму і заставаліся адзінымі героямі свята ўраджаю. Але надышоў час пашырыць кола яго ўдзельнікаў і правесці больш маштабныя мерапрыемствы, прысвечаныя вынікам работы ўсіх сфер АПК. Люты выбраны\nневыпадкова. Да гэтага часу ўжо вядома, хто як спрацаваў у галіне ва ўсіх рэгіёнах. І самы час рыхтавацца да веснавых палявых работ».\nАляксандр Лукашэнка падкрэсліў, што толькі працаўнікі вёскі ведаюць сапраўдную цану ўкладзенай у зямлю працы. І, нягледзячы на тое, што на дапамогу аграрыям прыйшлі індустрыяльныя і навуковыя дасягненні цывілізацыі, праца земляробаў па-ранейшаму застаецца адной з самых напружаных і цяжкіх.\nКіраўнік дзяржавы растлумачыў, што прыняцце такога важнага рашэння выклікалі разважанні аб важнасці малой радзімы ў лёсе кожнага чалавека. «Яна шматаблічная. Для адных гэта родны горад, вуліца ў горадзе або невялікі дворык, вёска, дзе прайшлі лепшыя дзіцячыя гады, для іншых — кавалачак дзікай прыроды, які радаваў вока і дарыў пачуццё напоўненасці і спакою. А для тых, хто паехаў шукаць шчасце ў іншыя краіны, малой радзімай стала Беларусь», — адзначыў Аляксандр Лукашэнка.\nПрэзідэнт падкрэсліў, што настаў час кожнаму не толькі ўспомніць аб сваіх каранях, аб месцы, дзе засталася часцінка душы, але і аддаць доўг гэтаму кавалачку зямлі.\n«Вельмі хочацца, каб дапамога ішла ад сэрца, стала ўласнай ініцыятывай. Яна можа быць матэрыяльнай, стваральнай, асветнай, творчай — хто як можа і хто колькі можа. Залежыць ад магчымасцей, фантазіі і жадання кожнага. Настаў момант праявіць сябе і ўпісаць сваё імя ў гісторыю гэтай малой радзімы, гэтага кавалачка нашай зямлі», — заявіў беларускі лідар.\n«І гэта не задача аднаго года. Магчыма, некалькіх гадоў. А лепш, калі стане нормай жыцця. Нашай роднай зямлі патрэбна энергія любові кожнага жыхара, яго вера ў сваю краіну і клопат аб ёй. Беларусь такая, якой мы яе бачым, такая, якой мы яе ствараем. І самае галоўнае — якія мы, такая і яна, наша Беларусь».\nВёскі павінны стаць прывабнымі для моладзі\n«Жыццё імкліва ідзе наперад. На палі і фермы прыходзяць робаты, укараняюцца біятэхналогіі. Каму, як не моладзі, уключыцца ў гэты сучасны рабочы рытм? Пытанне прыцягнення ў сельскую мясцоваць маладых спецыялістаў на гэты момант адно з самых актуальных».\nПрэзідэнт звярнуў увагу, што прыгожыя і дагледжаныя вёскі і гарадкі, даступнасць для іх жыхароў элементарных даброт цывілізаванага свету — гэта паказчык узроўню культуры ўсёй нацыі. «І няважна, хто будзе жыць і працаваць у вёсцы будучага, чыя яна малая радзіма, — мы ўсе за яе адказныя. Таму што кожны куток краіны — гэта частка Беларусі, нашай агульнай зямлі», — сказаў Аляксандр Лукашэнка.\nКіраўнік дзяржавы падкрэсліў, што гэта тэма павінна прайсці чырвонай ніткай праз увесь Год малой радзімы, якім у Беларусі аб’яўлены 2018 год. «Ёсць мэта, ёсць напрамак работы, ёсць канкрэтныя аб’екты для прымянення творчай, стваральнай і іншай прыкладной дзейнасці — значыць, павінен быць і вынік!»\nХарчовая бяспека краіны — аснова эканомікі\n«Мінулы год для аграрыяў, у цэлым, быў нядрэнны па выніках, хоць і прайшоў у няпростых кліматычных умовах. І зноў вы забяспечылі краіну хлебам. За гэта вам нізкі паклон».\nАсаблівыя словы ўдзячнасці Прэзідэнт выказаў лідарам года па зборы збожжавых. Імі сталі гаспадаркі Гродзенскай і Мінскай абласцей. Самая высокая ўраджайнасць атрымана ў ААТ «Гастэлаўскае» Мінскага раёна (амаль 100 ц/га). Звыш 96 ц ураджайнасці збожжавых дасягнулі ў сельскагаспадарчых вытворчых кааператывах Гродзенскага раёна імя Крамко і «Свіслач».\nПарадавалі ў мінулым годзе і поспехі жывёлаводаў. Упершыню ў краіне сярэднегадавы ўдой малака дасягнуў гістарычных 5 тыс. кг. Аднак для многіх гаспадарак гэта даўно пройдзены рубеж. У лідарах — «Моладава-Агра» Іванаўскага раёна, «Вітэкс» Уздзенскага раёна, СВК «Агракамбінат Сноў» Нясвіжскага раёна і «Ларынаўка» Аршанскага раёна. У кожным надойваецца звыш 10 тыс. кг малака на карову ў год.\n— Па выніках 2017 года вытворчасць прадуктаў харчавання павялічылася больш як на 3 працэнты, гэта да таго высокага ўзроўню, які мы мелі, — звярнуў увагу Прэзідэнт. — Вядучымі рэгіёнамі ў гэтай сферы з’яўляюцца Брэсцкая, Мінская і Гродзенская вобласці, якія ўзялі на сябе 60 працэнтаў ад гэтага аб’ёму.\nПры гэтым Аляксандр Лукашэнка назваў вельмі важным тое, што, забяспечваючы патрэбнасці айчыннага рынку, беларускія прадпрыемствы захоўваюць і свае экспартныя пазіцыі як на постсавецкай прасторы, так і ў асобных дзяржавах Еўрасаюза, а таксама арабскага, азіяцкага, афрыканскага і лацінаамерыканскага рэгіёнаў. Гэта больш за 60 краін. На думку Прэзідэнта, беларускія малочныя прадукты, без перабольшання, сталі адным з нацыянальных брэндаў. Краіна ўваходзіць у пяцёрку вядучых сусветных экспарцёраў гэтай прадукцыі.\nРабота вяскоўцаў цяжкая, але цікавая\n«У маім жыцці пашчасціла нямала гадоў працаваць непасрэдна ў вёсцы. Гэта самыя цудоўныя мае гады, — адзначыў Аляксандр Лукашэнка.\nНаша моладзь павінна разумець, што яе чакаюць у вёсцы, і самая цікавая работа там. Вёску трэба берагчы як зрэнку вока. Таму што гэта аснова нашага жыцця. Вёска заўсёды не толькі карміла, але і ратавала нацыю ад выраджэння. Так было і ў Беларусі. Таму наша задача — захаваць вёску», — заявіў беларускі лідар.\nЛукашэнку падарылі Грамнічную свечку — сімвалічны абярэг беларусаў\nПрэзідэнту Беларусі на ўрачыстай цырымоніі ўшаноўвання перадавікоў аграпрамысловага комплексу падарылі памятны сувенір — Грамнічную свечку, якая лічыцца сімвалічным абярэгам беларусаў.\n«Вы заўсёды мне дарылі сноп прыгожых каласоў, а гэта, напэўна, яшчэ каштоўней, — сказаў кіраўнік дзяржавы. — Вялікі дзякуй, дарагія сябры! Тысячы ўжо, напэўна, узнагароджанняў за маё прэзідэнцкае жыццё. Але, калі я сустракаюся з вяскоўцамі, — гэта асабліва кранае сэрца і душу. Вы — сапраўдныя людзі. Вы прынеслі ў гэту залу сапраўдны дух творчасці і нашага жыцця. Я за гэта вам вельмі ўдзячны».\n← В Бегомльской СШ прошла встреча с афганцами\nИрина Шилёнок из Докшицкого района успешно осваивает профессию техника-осеменатора →\nДокшицкие мелиораторы празднуют профессиональный праздник\n05.09.2016 jeksik Комментариев нет\n29.08.2018 jeksik Один комментарий


Эфектыўны аўтарскі ўрок: скачок альбо палёт?\nУмовы аказання фінансавых паслуг павінны быць празрыстымі\n04.06.2019 11:15 Якасць адукацыі\nНядаўна ў сталіцы былі падведзены вынікі гарадскога конкурсу прафесійнага майстэрства “Панарама інавацыйных адукацыйных практык “Акадэмія ўрока, 2019”. Уладальнікам гран-пры гэтых спаборніцтваў стаў настаўнік фізікі сярэдняй школы № 30 Аляксандр Генадзьевіч Сядзяка, 1-е месца заваявала настаўніца беларускай мовы і літаратуры ліцэя № 2 Алена Канстанцінаўна Пекач, 2-е месца — у настаўніцы геаграфіі гімназіі № 37 Таццяны Сяргееўны Бародзіч, 3-е месца прысуджана настаўніцы біялогіі сярэдняй школы № 165 Наталлі Канстанцінаўне Калян.\nГалоўнымі задачамі конкурсу з’яўляюцца ўдасканаленне ўмоў для выяўлення творчай і прафесійнай індывідуальнасці педагогаў, рэалізацыі іх асобаснага патэнцыялу, стварэнне актыўных прафесійных адносін да ўдасканалення якасці адукацыі. Арганізатарамі спаборніцтваў выступілі камітэт па адукацыі Мінгарвыканкама і Мінскі гарадскі інстытут развіцця адукацыі.\nУдзельнікам “Акадэміі ўрока” неабходна было прайсці два конкурсныя выпрабаванні: выступіць на брыфінгу па тэме “Урок як форма педагагічнага аўтарства. Аўтарскі ўрок” і правесці ў актавай зале сваёй установы адукацыі для педагагічнай аўдыторыі горада адкрыты ўрок са сваімі навучэнцамі па загадзя выбранай тэме. Дарэчы, падчас конкурсу ўдзельнікі правялі 28 аўтарскіх урокаў. На іх змаглі папрысутнічаць больш за 2 тысячы педагагічных работнікаў сталіцы.\n“Урокі акадэміі — невыпадковая падзея, — адзначаюць арганізатары конкурсу. — На такіх уроках канцэнтруецца ўвесь вопыт педагога, яго навуковая падрыхтоўка, педагагічныя навыкі і метадычныя ўменні, здольнасць арганізоўваць работу ўсіх навучэнцаў. Ці значыць гэта, што ўрокі, якія падарылі акадэмікі, ідэальныя? Ці значыць гэта, што такім настаўнікам больш няма чаго дадаць да сваёй методыкі, каб зрабіць яе яшчэ лепшай? Безумоўна, не, таму што лепшы педагог заўсёды будзе імкнуцца вучыцца і развівацца, не пагарджаючы вопытам калег, бо, як вядома, non est terminus — няма меж дасканаласці”.\nПадзяліцца сваімі ўражаннямі ад конкурсу, расказаць пра сваё бачанне эфектыўнага ўрока, складнікі яго паспяховасці, пра аўтарскую метадычную сістэму, упадабаныя метады і прыёмы работы, пра адносіны да выкарыстання мабільных прылад на занятках — мы звярнуліся да пераможцы і лаўрэатаў конкурсу.\nНаталля Канстанцінаўна КАЛЯН, настаўніца біялогіі сярэдняй школы № 165 Мінска, рэцэнзент вучэбных праграм і падручнікаў, уладальніца прэміі Мінгарвыканкама:\n— Конкурс “Акадэмія ўрока” — гэта вопыт зносін з калегамі, магчымасць зацвердзіцца на сваіх пазіцыях, упэўніцца, што раблю таксама штосьці цікавае, бо, калі гэта трывала ўваходзіць у практыку работы, падаецца, што нічога новага і не робіш. Такія конкурсы патрэбны. Яны даюць магчымасць пазбавіцца прафесійнага выгарання, даюць выхад уменням, здольнасцям педагога. Форма правядзення гэтых спаборніцтваў мне нават больш падабаецца, чым конкурс “Настаўнік года”. Тут няма шоу, дзе настаўніку трэба шмат чаго прадставіць на сцэне. “Акадэмія ўрока” — гэта менавіта дэманстрацыя тых напрацовак, якія ёсць у педагога, гэта экстракт таго, што настаўнік умее рабіць. На гэтых спаборніцтвах неабходна не проста метадычна правільна правесці ўрок, а правесці менавіта аўтарскі ўрок, прадставіць яго такім, якім бачыш. Педагог сам выбірае тэму, а таксама клас ці групу дзяцей, з якімі будзе працаваць, сам выбірае форму правядзення ўрока, і чалавеку за кошт гэтага даецца магчымасць паказаць розныя аспекты сваёй дзейнасці. Калі ў конкурсе “Настаўнік года” канкурсанту можна схітрыць і ўзяць пэўныя тэхналогіі і методыкі, якімі ён не карыстаецца ў рабочай абстаноўцы, то аўтарскі ўрок — гэта звычайна тое, што чалавек робіць, таму ўрокі атрымліваюцца дастаткова цікавымі. Праўда, адзіны мінус, калі ўрок адрэпеціраваны. Гэта відаць адразу: заняткі ператвараюцца ў спектакль, прычым не зусім цікавы.\nНавошта я ўдзельнічала ў гэтым конкурсе? Рэйтынг? За больш чым 30 гадоў педагагічнай дзейнасці рэйтынг я ўспрымаю як звязак аздобленых стужачак ад шарыкаў, якія лопнулі. Прыгожыя, цікавыя ідэі могуць ператварыцца ў кайданы, што замінаюць свабоднаму руху. Жаданне паказаць сябе? Паветраны шарык прыцягвае, але ўжо праз некаторы час пра яго забываюць. Самае чароўнае відовішча — шарык, які ляціць увышыню. Больш, чым вынік, мяне прыцягвае дзеянне, выхад за рамкі шаблонаў. Мне, дзецям, якіх я вучу, іх бацькам падаецца цікавым тое, што я раблю. Я ўдзельнічаю ў тых конкурсах, якія мне падабаюцца і цікавыя. І аўтарскі ўрок я хацела зрабіць падобным на свабодны палёт.\nЯк зрабіць, каб урок быў эфектыўным, быў адкрыццём праўды, пошукам ісціны і яе асэнсаваннем? Выйсце адно: у сумеснай дзейнасці настаўніка і вучня па вызначэнні таго шляху, па якім трэба ісці.\nУ школе біялогія — пераважна апісальная дысцыпліна. Але вывучэнне гэтага прадмета на вербальным узроўні не стварае правільнага ўяўлення пра аб’екты і з’явы, што вывучаюцца. На першы план выходзіць задача фарміравання здольнасці да актыўнай разумовай дзейнасці. Мяркую, на сучасным этапе вучням важна даць ключ да пазнання рэчаіснасці, а не імкнуцца да вычарпальнай сумы ведаў.\nАдным з найбольш перспектыўных метадаў рэалізацыі разумовага выхавання, актывізацыі пазнавальнай дзейнасці дзяцей на вучэбных занятках з’яўляецца мадэляванне. Я вельмі люблю мадэляваць — пачынаючы ад фізкультхвілінкі і заканчваючы вывучэннем новага матэрыялу, бо гэта дае магчымасць візуалізаваць біялагічныя працэсы. Мне хацелася б адысці ад апісальнай навукі і перавесці яе ў ранг назірання і адкрыцця, вельмі хацелася б, каб біялогія засталася праблемнай.\nЧас камп’ютарных тэхналогій патрабуе прымянення ІКТ на ўроку. Так, выкарыстанне інтэрактыўнага адукацыйнага зместу mozaBook дазваляе зрабіць урокі больш відовішчнымі і эфектыўнымі, абудзіць і падтрымаць цікавасць навучэнцаў. Пра праграму Plickers шмат гаворыцца, але можна адзін раз убачыць, і самы “страшны” для вучняў элемент урока, праверка ведаў, ператвараецца ў гульню.\nНа сваіх уроках я вітаю выкарыстанне мабільных прылад, калі гэта дапамагае вучням у засваенні таго ці іншага матэрыялу. Сістэма QR-кодаў у новым падручніку па біялогіі дазваляе актыўна прымяняць іх.\nНа конкурсе я правяла ўрок-даследаванне “Узлятай вышэй! Птушкі — жыхары паветра”. Правёўшы мэтавызначэнне па спосабе Цыцэрона, навучэнцы выбралі пытанні, адказы на якія дапамаглі раскрыць тэму ўрока, — “Хто? Якія? Як? Чаму?”. Значнае месца на занятках адводзілася мадэляванню: навучэнцы мадэлявалі лятальныя апараты (самалёцікі), складалі логіка-сэнсавую мадэль “Птушкі — пазваночныя, прыстасаваныя да палёту”, на фізкультхвілінцы імітавалі палёт птушак розных відаў, праводзілі эксперыменты і даследаванні з дапамогай мікраскопа. Школьнікам удалося самастойна здзейсніць адкрыццё, зробленае яшчэ ў IX стагоддзі, на падставе набытых ведаў аб будове пяра птушак. Не абышлося на ўроку і без інфармацыйна-камунікацыйных тэхналогій — інтэрактыўны\nэкран забяспечыў наглядны складнік, сэрвіс mozaBook падтрымліваў цікавасць, праграма Plickers паказала вынік навучання.\nУ свеце творчасці і пераўтварэння\nТаццяна Сяргееўна БАРОДЗІЧ, настаўніца геаграфіі гімназіі № 37 Мінска, пераможца Рэспубліканскага фестывалю метадычных ідэй “Інтэрактыўны калейдаскоп”:\n— Удзел у конкурсе “Акадэмія ўрока” — гэта вельмі вялікая адказнасць. У першую чаргу перад самім сабой (ці змагу я, ці не падвяду?), перад калегамі, якія дапамагаюць, перажываюць няўдачы, радуюцца тваім поспехам, перад вучнямі, якія чакаюць ад цябе чагосьці новага, цікавага. Ці патрэбны такія спаборніцтвы? А чаму б і не! У любой прафесіі ёсць конкурсы прафесійнага майстэрства. Удзел у конкурсе мабілізуе ўсе сілы, магчымасці, уменні, пабуджае да дзеяння, з’яўляюцца новыя ідэі, думкі, знаходкі. У рэшце рэшт расце аўтарытэт настаўніка ў вачах вучня. І не толькі. Безумоўна, усё гэта патрабуе вялікага нервовага напружання, аднак, з другога боку, пасля падвядзення вынікаў у цябе з’яўляецца адчуванне добра і якасна выкананай работы. Такія конкурсы, безумоўна, патрэбны.\nНа маю думку, эфектыўны ўрок — гэта ўрок, на якім дасягнуты мэты, вырашаны задачы, навучэнцы адкрылі для сябе штосьці новае. Аднак часам і такі ўрок не заўсёды задавальняе настаўніка. Чаму? Урок, які прыносіць задавальненне педагогу і вучням, — гэта ўрок, на якім ёсць узаемадзеянне “настаўнік — вучань”. Менавіта ўзаемадзеянне з’яўляецца перадумовай паспяховасці заняткаў. Прадукцыйны ўрок — гэта не толькі падрыхтоўка настаўніка, гэта актыўны ўдзел у ім вучняў. Мае гімназісты рыхтуюць апераджальныя заданні, відэаролікі, прэзентацыі, элементы тэатральнай пастаноўкі. Такім чынам, эфектыўны ўрок — гэта цэлы свет актыўнай творчасці і пераўтварэння.\nАдным з улюбёных прыёмаў, які выкарыстоўваецца на ўроках, з’яўляецца кросэнс (перасячэнне думак). На экране вучням дэманструюцца карцінкі. Сярод іх — нейкая незвычайная, і вучням неабходна патлумачыць, якія адносіны яна мае да тэмы ўрока, да папярэдніх карцінак. Выбудоўваецца асацыятыўны рад, вучні называюць тэму і выходзяць да мэты заняткаў.\nУ сваёй рабоце выкарыстоўваю і праектную дзейнасць. Навучэнцы атрымліваюць заданні на некалькі тыдняў, на месяц наперад. Яны здымаюць цікавыя ролікі, рыхтуюць прэзентацыі, бяруць інтэрв’ю ў розных людзей.\nСучасныя вучні вельмі прасунутыя ў выкарыстанні гаджэтаў. Гэтага нельга не заўважыць, таму задача настаўніка — накіраваць выкарыстанне гаджэтаў у патрэбнае рэчышча. Сучасныя тэхналогіі нам дазваляюць гэта рабіць. Напрыклад, усе ведаюць, што другая мова геаграфіі — карта, але зараз мы выкарыстоўваем не проста насценныя карты ці карты-атласы, а менавіта інтэрактыўныя карты. Я азнаёмілася з праграмай “1С: Канструктар інтэрактыўных карт”, якая дазваляе ствараць інтэрактыўныя карты, з якімі можна працаваць на ўроку. І безумоўна, успрымаць інфармацыю і працаваць з ёй сучаснаму вучню намнога цікавей, чым са звычайнай картай. З дапамогай інтэрактыўных карт я правяраю дамашняе заданне (геаграфічную наменклатуру), магу прапанаваць заданні на этапе замацавання і кантролю вывучанага. Для настаўнікаў геаграфіі гэтыя карты зручныя тым, што дазваляюць вучням не толькі кантраляваць свае веды, але і займацца трэнінгам.\nНа сваіх уроках я дазваляю дзецям карыстацца мабільнымі\nпрыладамі. Акуляры віртуальнай рэальнасці мы таксама выкарыстоўваем. Часцей за ўсё для вырашэння задачы эстэтычнага выхавання: вучні спазнаюць прыгажосць навакольнага свету.\nНа конкурсе я праводзіла ўрок у 10 класе па тэме “Азёры і вадасховішчы. Водныя рэсурсы Беларусі”. Пачала ўрок з матывацыйнага этапу, на якім, выкарыстоўваючы сродкі літаратуры, музыкі, імкнулася сфарміраваць трапяткія адносіны да роднай прыроды. Пры выкарыстанні кросэнса навучэнцы былі прыцягнуты да самастойнага вызначэння тэмы і мэты ўрока. У выніку была сфармулявана мэта — вывучыць і ацаніць водныя рэсурсы Беларусі.\nПаглыбленне ў тэму пачалося з легенды аб паходжанні азёр. Навучэнцы надзелі акуляры віртуальнай рэальнасці і прагледзелі відэаролік пра азёры Беларусі. Прымяніўшы раней атрыманыя веды, патлумачылі паходжанне азёрных катлавін, звярнуліся да геаграфічнага атласа і выкарысталі трэнажорную інтэрактыўную карту “Азёры і вадасховішчы”. У працэсе засваення матэрыялу ўстанаўліваліся прычынна-выніковыя сувязі паміж размяшчэннем азёр і геалагічнай гісторыяй фарміравання тэрыторыі. Безумоўна, любы ўрок трэба набліжаць да жыцця. Я задала вучням пытанне: “А ў якіх азёрах вы не раілі б купацца сваім сябрам?” Выкарыстаўшы праблемны часткова-пошукавы метад, вучні папрацавалі ў групах і прааналізавалі водныя рэсурсы Беларусі.\nПрымяненне воблачных тэхналогій і сучасных камп’ютарных сродкаў навучання: планшэтаў, мультыборда, акуляраў віртуальнай рэальнасці, інтэрактыўных карт — дазволіла ў выніку стварыць прадукт творчай дзейнасці на вэб-сайце гімназічнага адукацыйнага сэрвісу. Падчас вывучэння тэмы былі ўстаноўлены міжпрадметныя сувязі з матэматыкай, гісторыяй, рускай і беларускай літаратурай для больш паглыбленага асэнсавання навучэнцамі матэрыялу, які вывучаўся.\nНе абышлося на ўроку і без праектнай дзейнасці. Старшакласнікам загадзя было прапанавана заданне: “Уявіце, што вы фермер і ў вас ёсць уласная сажалка. Як вы будзеце яе выкарыстоўваць? Дакажыце эфектыўнасць выкарыстання сваёй сажалкі”. Навучэнцы прадставілі цікавыя праекты “Выкарыстанне сажалкі для вырошчвання журавін”, “Сажалкавая рыбная гаспадарка”, “Выкарыстанне меліярацыйнага канала для арашэння”.\nНа працягу ўсяго ўрока вучні кантралявалі сябе, ставілі адзнакі ў лісты самаацэнкі па крытэрыях. Была складзена памятка па беражлівым выкарыстанні вады. На этапе рэфлексіі выкарыстоўваўся прыём “3М”: вучні называлі тры моманты, якія ім асабліва запомніліся. Урок атрымаўся. Я вельмі задаволена работай дзяцей.\nПадзея = дзея + дзе Я?\nАлена Канстанцінаўна ПЕКАЧ, настаўнік-метадыст, настаўніца беларускай мовы і літаратуры ліцэя № 2 Мінска, аўтар звыш 40 навукова-метадычных і навуковых публікацый, уладальніца прэміі Мінгарвыканкама:\n— Удзел у конкурсе “Акадэмія ўрока” прынёс маральнае задавальненне, радасць супрацоўніцтва з калегамі. Ён дазволіў сістэматызаваць сабраны за гады работы матэрыял пра жыццёвы і творчы шлях Алеся Разанава, сказаць сваё слова пра самага выбітнага, на маю думку, пісьменніка сучаснасці. Урок аказаўся “вірусным”, і шмат хто з вучняў зацікавіўся паэзіяй Алеся Разанава.\nЦі патрэбны такія конкурсы? Так, патрэбны хаця б для таго, каб каля 100 чалавек (і не толькі настаўнікі беларускай мовы і літаратуры!) далучыліся да паэзіі А.Разанава і зразумелі звышсэнс, метазмест пункціраў паэта, квантэм, версэтаў, вершаказаў, вершаслоў, зномаў.\nНа маю думку, эфектыўны ўрок — гэта ўрок, карысны для вучня, на якім ён з’яўляецца актыўным удзельнікам. Разам з дзецьмі адбываецца мэтавызначэнне, з імі наладжваецца цесная зваротная сувязь. Гэта ўрок актыўнай мысліцельнай дзейнасці, індывідуальнай і групавой работы, урок эмацыянальны, творчы, які натхняе на пошук, адкрыццё, стварэнне новых праектаў, на якім дасягаюцца пастаўленыя мэты.\nПерадумовай паспяховага ўрока з’яўляецца скрупулёзная падрыхтоўка да яго, вялікае жаданне і ўменне так арганізаваць заняткі, каб вучням захацелася самім прадоўжыць пошук матэрыялу, звестак па тэме, каб захацелася расказаць пра твор, пра пісьменніка сябрам, бацькам, каб захацелася скласці вучнёўскі праект (намаляваць партрэт, стварыць вокладку, буктрэйлер, зняць фільм, напісаць мініяцюру, верш), наведаць выставу, музей.\nУ практыцы сваёй работы выкарыстоўваю розныя формы ўрокаў, сярод якіх вялікую папулярнасць у вучняў маюць урокі-падарожжы, урокі-КВіЗ, урокі-конкурсы. На маіх занятках перавага аддаецца метаду праектаў і перавернутаму ўроку. Што тычыцца выкарыстання мабільных прылад, то яны часцей бываюць задзейнічаны на ўроках беларускай літаратуры. Аднак лічу, што гаджэты ў большасці выпадкаў усё ж такі перашкаджаюць вучобе, адцягваюць увагу вучняў.\nНа конкурсе я прадставіла аўтарскі ўрок-падарожжа ў 11 класе “Інтэлектуальна-філасофская лірыка Алеся Разанава”. Гэтая тэма была выбрана невыпадкова. Нягледзячы на высокую цікавасць навукоўцаў да асобы А.Разанава і яго творчасці, настаўнік губляецца ад недастатковай метадычнай распрацаванасці заяўленай тэмы. Акрамя таго, новыя разанаўскія жанры патрабуюць новага мыслення і асэнсавання новага зместу, разумення звышсэнсу, метазместу. А даследаваць новае няпроста.\nПадчас падрыхтоўкі да ўрока мы актыўна выкарыстоўвалі тэхналогію перавернутага ўрока Дзякуючы яму, вучні  авалодвалі культурай чытання паэзіі абсалютна новых для іх жанраў, навыкамі публічнага выступлення, прамоўніцкага майстэрства, навыкамі работы з навуковымі артыкуламі, літаратуразнаўчымі даведнікамі, слоўнікамі, навыкамі стварэння літаратурных праектаў і відэапраектаў, падрыхтоўкі да інтэрв’юіравання, набылі вопыт маўленчай і творчай дзейнасці, азнаёміліся з творчасцю беларускіх мастакоў на віртуальных выставах, размешчаных на маім сайце і на сайце Нацыянальнага мастацкага музея, атрымалі вопыт удзелу ў ліцэйскім флэшмобе, стасункаў у новым калектыве.\nКожны мой аўтарскі ўрок — гэта падзея, якая складаецца з дзеі і пытання “Дзе я?”. Праведзены аўтарскі ўрок быў не выключэннем. Новае заўсёды змяшчае элементы традыцыі, таму ўрок складаўся з агульнавядомых і маіх, аўтарскіх, метадаў і прыёмаў. Агульнавядомыя — гэта “Складзі кластар”, “Працягні фразу (зном)”, “Воблака літаратуразнаўчых тэрмінаў” і інш. Сярод аўтарскіх — “Хуткі малюнак”, “Тры-У” (учытвацца, услухоўвацца і ўдумвацца), “Колер урока” і інш. Так, “Хуткі малюнак” дапамагае вучням хутка асэнсаваць, аб’яднаць у адно цэлае дастаткова вялікі пласт інфармацыі і стварыць цэласную карціну, прыдатную для запамінання. “Тры-У” дапамагае далучаць навучэнцаў да глыбокага спасціжэння аўтарскага слова, да таямніц і багацця беларускай літаратуры, асэнсавання яе месца ў еўрапейскім і сусветным кантэксце, выхоўвае нацыянальную і асабістую самапавагу. “Скрыжаванне” выкарыстоўваецца на ўроку, дзе перакрыжоўваюцца думкі і веды фізікаў і лірыкаў, філосафаў і псіхолагаў. Веды і разважанні навукоўцаў розных кірункаў дапамагаюць вучням пазнаваць жыццё, фарміраваць пэўныя каштоўнасці, перакананні, цікавасці і схільнасці. Назва аўтарскага прыёму “У крузе” даўно пазычана ў А.Разанава. Сутнасць круга — у дасканаласці, завершанасці і бясконцасці. Часта называю гэты прыём “У дарогу”. Сутнасць майго аўтарскага ўрока — дасканала распрацаваць, завяршыць яго рэфлексіяй і з пэўнымі жыццёвымі высновамі і праектамі скіраваць вучняў у жыццё.\nПадчас урока навучэнцы спрачаліся і абмяркоўвалі, дэкламавалі вершы пад акампанемент скрыпкі, абаранялі праекты, складалі кластар, вызначалі ў вершаваных тэкстах паэта квантэмы, пункціры, версэты, зномы і прадстаўлялі доказы свайго рашэння, перафразавалі філасофскія вершы адным, самым ёмістым, словам. Напрыканцы ўрока вучні склалі ўласны верш у жанры А.Разанава як даніну павагі да яго творчасці.\nГалоўнае на фізіцы — эксперымент\nАляксандр Генадзьевіч СЯДЗЯКА, настаўнік-метадыст, настаўнік фізікі сярэдняй школы № 30 Мінска, кіраўнік гарадской творчай майстэрні настаўнікаў фізікі, якія працуюць у профільных класах, уладальнік прэміі і гранта Мінгарвыканкама:\n— Конкурсы прафесійнага майстэрства праводзяцца ва ўсіх сферах чалавечай дзейнасці, і прафесія настаўніка тут не выключэнне. І хаця ўдзел у такім выпрабаванні прэстыжны, гэта вялікі стрэс для канкурсанта. Трэба паказаць калегам тое, што ў цябе атрымліваецца лепш за іншых, бо ўсе твае метадычныя прыёмы будуць, нібы пад мікраскопам, разглядацца і ацэньвацца прафесійным журы і калегамі. А значыць, трэба ўважліва прааналізаваць свой прафесійны вопыт, сваю сістэму работы, вылучыць з яе лепшыя, найбольш эфектыўныя напрацоўкі, якія павысяць матывацыю дзяцей да вывучэння твайго прадмета і палепшаць вынікі іх вучэбнай дзейнасці. У гэтым ёсць карысць і для канкурсанта, бо самааналізам у шалёным рытме школьнага жыцця настаўнік займаецца ў апошнюю чаргу. Канечне, ёсць у гэтым карысць і для педагагічнай грамадскасці, бо конкурсныя адкрытыя ўрокі наведалі сотні настаўнікаў горада і, безумоўна, узялі на ўзбраенне тыя прыёмы і метады, якія ім спадабаліся.\nШто тычыцца мяне, то пры вывучэнні фізікі я лічу вельмі важным наяўнасць фізічнага эксперымента. Яшчэ ў савецкай школе ў пачатку прафесійнай дзейнасці мяне навучылі, што ўрок фізікі без эксперымента, прынамсі дэманстрацыйнага, не можа лічыцца паўнавартасным, таму на ўроку я рэдка абыходжуся без доследу. Нават у 90-я гады, калі адсутнасць у школе фізічнага абсталявання стала сур’ёзнай праблемай, я знаходзіў магчымасць зрабіць эксперыментальны рыштунак з самых простых рэчаў, якія ёсць пад рукамі, каб паказаць вучням на ўроку дослед. Перш чым растлумачыць прыродную з’яву і прычыны яе ўзнікнення, трэба спачатку паназіраць за ёй, выявіць яе сярод разнастайных з’яў прыроды як навуковы факт. Можна, проста надзімаючы на ўроку шарык, растлумачыць дзецям сутнасць закона Паскаля, што ціск у газах і вадкасцях дзейнічае па ўсіх напрамках аднолькава, і змест фізічнага закона ўжо будзе асацыіравацца ў вучняў з гэтай фізічнай з’явай. Альбо, адпусціўшы гэты шарык і паглядзеўшы, як ён, выціскаючы паветра, лятае па класе, можна ўбачыць прыклад рэактыўнага руху і стварыць асацыятыўную сувязь з законам захавання імпульсу. Простыя трубачкі, у якія можна пасвістаць на ўроку, дапамогуць вучням зразумець з’яву рэзанансу і тое, што частата выпрамененай хвалі залежыць ад геаметрычных памераў рэзанатара. Гук даўжэйшай трубачкі больш нізкі, чым карацейшай. Гэтая асацыяцыя дапаможа дзецям у далейшым зразумець, як фарміруецца электрамагнітная хваля вагальным контурам.\nДэманстрацыйны эксперымент, яго назіранне і абмеркаванне проста неабходны на занятках. Ён не толькі спрыяе нагляднаму ўспрыманню вучэбнага матэрыялу, яго разуменню і запамінанню, павышае цікавасць да вывучэння фізікі, але і фарміруе ў вучняў навуковы светапогляд і некаторыя важныя кампетэнцыі — назіраць, параўноўваць, абагульняць, аналізаваць з’яву, вылучаць гіпотэзы, устанаўліваць залежнасці паміж фізічнымі велічынямі, рабіць высновы.\nВядома, што матэматычнае апісанне прыродных з’яў выклікае найбольшыя цяжкасці ў дзяцей пры вывучэнні фізікі, і менавіта тут пралягае той масток, які звязвае ў свядомасці вучняў рэальную прыродную з’яву з матэматычнай абстракцыяй (формулай або графікам) і фарміруе ўстойлівыя асацыяцыі. Так абмеркаванне доследаў, фармуляванне фізічных законаў і спроба іх адлюстравання з дапамогай формул і графікаў становяцца важным метадычным звяном у тэорыі рэфлекторна-асацыятыўнага навучання.\nКалектыўнае абмеркаванне прыроднай з’явы, што назіраецца, дэманстрацыйнага доследу ператварае клас у саманавучальную групу. Ёсць агульная мэта і аб’яднанне намаганняў для яе дасягнення. Гэта і павышае ўзровень самастойнасці вучняў у набыцці ведаў, і паглыбляе іх політэхнічныя веды. Ствараецца сітуацыя навізны, пазнавальнай напружанасці, у якой кожны вучань, шукаючы тлумачэнне з’явам, што назіраюцца, і навуковым фактам, развівае не толькі мысленне, але і набывае ўпэўненасць у сабе. Развіццёвы патэнцыял такога ўрока цяжка пераацаніць. Акрамя мыслення, у дзяцей развіваюцца і іх моўныя навыкі, дакладнасць і лагічнасць фармулёвак, ужыванне навуковай тэрміналогіі. Настаўнік жа, стварыўшы праблемную сітуацыю, атрымлівае магчымасць нават на першым уроку вывучэння новай тэмы фармуляваць пытанні пятага ўзроўню і ставіць адпаведныя адзнакі. Лічу, што фізіка сярод школьных прадметаў мае найбольшы патэнцыял для развіцця інтэлектуальнай асобы.\nНазваць гэтую методыку аўтарскай я не магу, але актыўна ёй карыстаюся, асабліва цяпер, калі ў школы, нарэшце, стала паступаць новае фізічнае абсталяванне, у тым ліку лічбавае. Для настаўніка адкрываюцца проста неверагодныя магчымасці. Ну які вучань звяжа ў сваёй свядомасці парабалу, матэматычную абстракцыю з рухам цела, што разганяецца ці тармозіць? Цяпер жа лічбавыя датчыкі дазваляюць вымяраць фізічныя велічыні і адначасова выводзіць іх на экран у графічным выглядзе. Напрыклад, настаўнік за 15 мінут можа зрабіць просты рыштунак, дзе грузік за нітачку, перакінутую праз блок, цягне па стале настаўніка драўляны брусок. Дзеці назіраюць з’яву паскоранага руху, а ўльтрагукавы датчык анлайн выводзіць на экран парабалу, графік залежнасці каардынаты цела ад часу. Вось і жывая асацыяцыя. Створаны вобраз дазволіць вучню чытаць графікі, бачыць за імі рэальную фізічную з’яву.\nЗ дапамогай лічбавай лабараторыі па фізіцы можна рабіць дакладныя эксперыментальныя вымярэнні і сапраўдныя навуковыя даследаванні. Гэтая работа вельмі вабіць адораных вучняў, якія набываюць яшчэ і эксперыментальныя навыкі. Дарэчы, асаблівасцю маіх заняткаў з’яўляецца выкарыстанне інтэрактыўнай дошкі SMART Board, а таксама сістэмы інтэрактыўнага апытання.\nНа конкурсе “Акадэмія ўрока” я прадставіў урок-даследаванне ў 10 класе “Электрычны ток у металах і электралітах”. У праектаванні гэтага ўрока асаблівае месца заняў эксперымент, арганізацыя навучання як сапраўднага даследавання: ад выяўлення праблемы, вылучэння гіпотэзы, яе праверкі — да адкрыцця. Перш чым тлумачыць, трэба вучыць назіраць з’явы, выяўляць асаблівасці і фармуляваць прадбачанні. Падчас урока навучэнцы атрымалі веды, якія дазволілі ім адказаць на пытанні, навошта акумулятар здымаюць на ноч зімой, чым дыхаць на Месяцы і Марсе, як пазалаціць ручку. З цікавасцю дзесяцікласнікі выконвалі заданне па каментарыях малюнкаў з інтэрнэту, якія адлюстроўвалі фізічныя эксперыменты, адрознівалі: праўда ці фэйк? Прайшоўшы шлях даследавання на ўроку, вучні адкрылі шэраг фізічных з’яў, даведаліся пра новыя фізічныя велічыні і самі сфармулявалі два фізічныя законы.\nФота з асабістага архіва педагогаў і сайта МГІРА.\n2019акадэмія ўрокавынікконкурспрафесійнае майстэрства


Просвещение, письменность, образование Беларуси, страница 2\nЗ канца 15 ст. на Беларусi пачалася эпоха Адраження, якая супала з так званым Пауночным Рэнессам. У гэты час пашыралася пiсьменнасць, павышауся узровень культуры. Але адукацыя засталася пераважна саслоунай i канфiсiяльный.\nПачатак 16 ст. у гiсторыi асветы на Беларусi пазначаны культурна-асветнiцкай дзейнасцю Ф.Скарыны. Выдаючы на роднай мове Бiблiю i iншые кнiгi Скарына iмкнууся дапамагчы чытачам свйго краю пазнаць асновы тагачасных навук. Разглядваючы кнiгу як галаунаю крынiцу ведау, ен дбау пра наблiжэнне яе да простага чалавека, дзеля чаго ажыццявiу пераклад Бiблii на мову блiзкую да тагачаснай баларускай, чым спрыяу развiццю баларускай асветы i культуры. Скарынскiя традыцыi у асвете прадоужалi С.Будны, браты Зiзанiй, Федарау i iнш.\nУ другой палове 16-1-й палове 17 ст. насуперак процiдзеянню каталiцкай царквы школа i асвета на Беларусi развiвалiся пад моцным уплывам рэфармацыйных рухау: лютэранства, кельвiнiзму арыянства i iнш. У лютэранскiх школах выкладалiся граматыка, катэхiзiс,арыфметыка, польская i руская (баларуская) мовы. У 1560 гады у Беларусi былi 163 кельвiнiцкiя зборы, пры якiх iснавалi школы ( у Ашмянах, Брэсце, Вiцебску, Клецку, Магiлеве, Мiнску, Оршы, Пiнску i iнш. Гарадах i мястэчках.\n2. АСВЕТА І АДУКАЦЫЯ З ПАЧАТКУ РАЗЛАЖЭННЯ ФЕАДАЛЬНА-ПРЫГОДНІЦКАЙ СІСТЭМЫ.\nПачатак разлажэння феадальна-прыгоднiцкай сiстэмы, палiтычныя падзеi апаошняй трэцi 18 стагоддзя, падзелы Рэчы Паспалiтай, адбылiся i на сферы школьнай адукацыi. Наiбольш радыкальнымi мерамi у галiне асветы былi школьная рэформа у Рэчы Паспалiтай. На Беларусi павялiчылася колькасць пачатковых i сярэднiх школ, навучэнне набывала усе больш свецкi характэр. На пярэдаднi школьнай рэформы 1803-1804 гг. на Беларусi iснавала каля 130 пачатковых, 33 сярэднiя i няпоуныя сярэнiя школы, значная колькасць яурэйскiх релiгiйных школ, каля 40 розных каталiцкiх ордэнау. Агульная колькасць навучэнцау у канцы 18 стагоддзя ва усiх школах не перавышала 4 тыс.чалавек.\nУ пачатку 19 стагоддзя у Расii праведзена рэформа асветы. У 1802 г. у першыню у яе гiсторыi створана Мiнiстэрства народнай асветы. Еурапейская частка краiны была падзелена на 6 навучальных акруг. Беларукiя губернii увайшлi у склад Вiленскай навучальнай акругi. Вучэбна-метадычным i адмiнiстратыуным центрам акругi быу Вiленскi Унiверсiтэт. Трывале месца у навучальных планах занялi прыродазнаучыя дысцыплiны. Былi аткрыты т.з. ланкастэрскiя школы. Паступова заваеувала прызнанне жаночая адукацыя.\nПасля выступлення декабрыстау у 1825 г. сыстэма асветы была рэарганiзавана у кiрунку узмацнення рэакцыйных прынцыпау «праваслуя, самадзержауя, народнасцi» . Увасабленнем гэтых прынцыпау стала палiтыка русiфiкацыi , велiкадзержаунае адмауленне нацыянальнай самастойнасцi беларускай мовы, закрыццё у 1832 г. Вiленскага унiверсiтэта.\nНа пачатку 1850 года на тэр. Сучаснай Беларусi iснавала 576 навучальных устаноу , 12 сярэднiх, 45 няпоуных, 45 дзяржауных i прыватных жаночых вучылiшчау i больш за 400 дзяржауных ведамасных i прыватных пачатковых школ у якiх навучалася прыкладна 16,5 тыс. чал.\nРазвiццё капiталiзму выклiкала патрэбу у больш шырокiм развiццi асветы. У 1860-70-я г. царскi урад правеу рэформы у галiне народнай адукацыi. У заходнiх губернiях былi лiквiдаваны дваранскiя павятовыя вычылiшчы. Адкрылiся жаночыя 7-класныя гiмназii. Вынiкi школьнай рэформы на Беларусi былi менш значныя чым у цэнтральных губернях Расii, бо тут яна супала з устанауленнем рэакцыйнага курсу у палiтыцы царызму пасля задушэння паустання 1863-64 г. У 1864 годзе з удзел студэнтау у паустаннi былi закрыты некалькi iнстытутау. На Беларусi былi лiквдаваны польскiя школы, амаль усе прыватныя вучылiшчы. Не прызнавалася беларуская мова, якую царскiя чыноунiкi лiчылi «прадуктам паланiзацыi». Адхiлялiся ад пасад мясцовыя настаунiкi каталiцкага веравызнання, а на iх месцы прызначалiся «добранадзейныя» асобы зунутраннiх губерняу Расii. Пачатковыя школы на Беларусi аддавалiся пад поуны кантроль праваслаунага духавенства, чыноунiкау i палiцыi. Прадугледжвалася выкладанне толькi самых элементарных ведау: рускай i царкоунаславянскай граматыкi, арыфметыкi, догмау праваслауя i царкоуных спевау. З 1881 па 1899 год колькасть народных вучылiшчау на Беларусi скаратiлася з1198 да 999.


За кожным з нас сочаць таямнічыя людзі з Філіпінаў. Хто яны?\nЯны могуць чытаць усе вашыя паведамленні і вырашаць, што вы ўбачыце ў інтэрнэце.\nЯк гэта адбываецца, глядзіце ў дакументальным фільме «Чысцільшчыкі» ў пятніцу, 11 студзеня, а 22:05 на тэлеканале «Белсат» праз спадарожнік «Астра 4A» (ранейшая назва «Sirius 4») або онлайн на нашай старонцы.\nУ стужцы паказаны цёмны бок інтэрнэт-індустрыі з «лічбавымі прыбіральшчыкамі» ў галоўнай ролі. Пяцёра прадстаўнікоў гэтай прафесіі распавядаюць, якую інфармацыю яны адсочваюць у Сеціве і на чыю замову яе выдаляюць. І як пад шырмаю змагання за правы людзей рэалізуюцца інтарэсы тых, хто мае ўладу і грошы.


У Жлобіне мужчына адвёз знаёмую ў Крым, а потым абакраў яе\n13.11.2018 / 19:23\nУ Жлобіне мужчына адвёз знаёмую ў Крым, а потым абакраў яе 3\n37-гадовы жыхар Жлобіна неаднаразова аказваў паслугі кіроўцы сваёй знаёмай. Апошні раз ён вазіў жанчыну ў Крым. Там гаспадыня транспартнага сродку купіла партыю алею і некалькі каністраў спірту.\nВярнуўшыся ў Жлобін, у якасці аплаты за паслугі яна аддала кіроўцу тры пяцілітровыя бутэлькі алею і каністру спірту. Аднак мужчыну гэтага было недастаткова. Праз некалькі дзён ён на таксі ноччу пад'ехаў да аўтастаянкі, дзе знаходзілася машына знаёмай. Ключом адамкнуў грузавы адсек і выкраў 11 пяцілітровых бутэлек алею і каністру спірту. Пасля іх прадаў.\nСуд прызнаў мужчыну вінаватым у крадзяжы і прызначыў яму пакаранне ў выглядзе папраўчых работ тэрмінам на адзін год з вылікам ў даход дзяржавы 15% заробку, а таксама спагнаў на карысць пацярпелай 216 рублёў.\nПрысуд набыў моц.\n13.11.2018 / 19:38\nХацела скарыстацца скрадзеным (Крымам). Потым саму абакралі. Як у краіне агрэсары кажуць: пошла по шерсть - вернулась стриженой.\n13.11.2018 / 21:57\n14.11.2018 / 22:33\nа как же требования по провозу спиртного через границу ? ( не более 1л крепких напитков на человека и 2л менее крепких ) ?\nчерез что они ехали и почему это возможно спитряк-самопал в таких количествах в Беларусь провозить безнаказанно ?


Олаф Хокансан — Вікіпедыя\nО́лаф Хокансан (дацк.: Óláfr Hákonsson; 1370—1387) — сын нарвежскага караля Хокана Магнусана і Маргарыты Дацкай — дачкі дацкага караля Вальдэмара IV.\nдацк.: Óláfr Hákonsson\n3 мая 1376 — 3 жніўня 1386\n1380 — 3 жніўня 1386\nКрэпасць Акерсхус, камуна Осла[d], Нарвегія\n3 жніўня 1387\nФальстэрбу[d], Велінгэ, лен Мальмёхус[d], Швецыя\nОлаф Хокансан на Вікісховішчы\nУ 1376 годзе Олаф узыйшоў на дацкі прастол пад імем Олаф II. Паводле іншых звестак ён узяў імя Олаф III, з прычыны таго, што ў гісторыі Даніі быў афіцыйна не прызнаны кароль Олуф II, які кіраваў у Сконэ з 1139 года па 1141 год.\nОлаф стаў спадчыннікам нарвежскага прастола, калі быў абраны каралём Даніі. Пасля смерці бацькі ён у 1380 годзе атрымаў у спадчыну нарвежскі прастол. На нарвежскім прастоле ён знаходзіўся пад імем Олаф IV. Была заключана дацка-нарвежская унія, якая праіснавала да 1814 года. На працягу гэтага перыяду, за выключэннем невялікага перапынку, у Даніі і Нарвегіі кіраваў адзін кароль.\nУ 1385 годзе Олаф дасягнуў паўналецця ў быў абвешчаны каралём Сконэ, якая з 1370 года належала гарадам Ганзы. Таксама з 1385 года прэтэндаваў на шведскі прастол (у апазіцыі да Альбрэхта Мекленбургскага), але памёр у 1387 годзе\nПасля заўчаснага скону Олафа яго маці Маргарыта Дацкая ў 1389 годзе здолела аб’яднаць Данію, Нарвегію і Швецыю пад уладай адной кароны, у 1397 годзе была заключана Кальмарская унія.\n↑ Olaf IV Haakonsson // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.\n↑ Lundy D. R. Oluf II Haakonsson, King of Denmark and Norway // The Peerage Праверана 9 кастрычніка 2017.\n↑ Olaf II de Dinamarca // Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia Catalana, 1968.\n↑ Olaf IV Haakonsson(англ.) . Encyclopædia Britannica, Inc.. Архівавана з першакрыніцы 31 мая 2013. Праверана 31 мая 2013.\nУсе манархіі свету Архівавана 9 студзеня 2009.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Олаф_Хокансан&oldid=4021183"\nАпошнія змены 18 студзеня 2022 а 13:24


У Беларусі пройдуць «Зімовыя бегавыя гульні» ў дапамогу дзецям-інвалідам | Krynica.info\nУ Беларусі пройдуць «Зімовыя бегавыя гульні» ў дапамогу дзецям-інвалідам\nУ Беларусі з 9 па 11 лютага пройдуць «Зімовыя бегавыя гульні» – маштабныя прабежкі (у красоўках, на каньках, на лыжах і нават трэнажорах) у дапамогу дзецям з інваліднасцю. Кожны кіламетр, пераадолены на вуліцы або ў памяшканні, кампанія velcom перавядзе ў рублі і накіруе ў дзве маладзечанскія школы-інтэрнаты. Ўнесці свой бегавы ўклад можна будзе як унутры краіны, так і за яе межамі.\nУ першай зімовай ініцыятыве #velcombegom змогуць прыняць удзел беларусы ва ўсім свеце. Бегаць у дапамогу дзецям можна як на вуліцы, так і дома або ў спартзале на бегавой дарожцы. Сацыяльная акцыя закліканая дапамагчы дзецям з інваліднасцю і падтрымаць беларускіх спартсменаў на XXIII Зімовых Алімпійскіх гульнях, якія таксама стартуюць 9 лютага. Акрамя таго, яна дазволіць стымуляваць фізічную актыўнасць у халодныя месяцы, што карысна для здароўя. Сваімі кіламетрамі могуць дзяліцца як прафесійныя атлеты, так і аматары бегу.\nУсе ўдзельнікі будуць ўмоўна падзеленыя на дзве каманды. У першую ўвойдуць тыя, хто бегае на вуліцы, у парку ці лесе, а таксама лыжнікі і канькабежцы. Да другой каманды далучаць ўсіх, хто пакарае дыстанцыі на бегавых дарожках, эліпсоідах і стэпперах. Кожны кіламетр бягуна з каманды-перможцы кампанія velcom перавядзе ў два рублі, іншай каманды – у рубель.\n«Зімовыя бегавыя гульні» сімвалічна стартуюць адначасова з Алімпіядай у Пхенчхане. Для ўдзелу трэба з 9 па 11 лютага прабегчы любым зручным спосабам, пасля чаго сфатаграфаваць вынік на экране трэнажора ці зафіксаваць яго з дапамогай фітнес-дадатка. Скрыншот дадатка або здымак экрана трэнажора c указаннем даты і кіламетражу неабходна выкласці ў сацыяльныя сеткі з хэштэгамі #velcombegom і #взале (для тых, хто бегае ў памяшканнях) або #velcombegom і #наулице (для тых, хто бегае на вуліцы). Ўклад кожнага ўдзельніка будзе улічаны незалежна ад таго, колькі і дзе ён прабег.\n«Зімовы бегавы праект такога фармату праводзіцца ўпершыню. Кожны жадаючы, нягледзячы на лютаўскае надвор’е, зможа сваім бегам падтрымаць нашых спартсменаў на Гульнях у Паўднёвай Карэі і дапамагчы дзецям з інваліднасцю. Упершыню ўнесці ўклад змогуць і тыя, хто бегае на лыжах і каньках, – падкрэсліў начальнік аддзела карпаратыўных камунікацый velcom Вячаслаў Смірноў. – Сацыяльная ініцыятыва таксама заклікана стымуляваць і тых, хто зараз займаецца ў спартзале на бегавых трэнажорах, але марыць аб паўнавартасным забегу. Мы хочам паказаць, што бегаць карысна ў любую пару года».\nСабраныя на бягу сродкі пойдуць Маладзечанскай спецыяльнай агульнаадукацыйнай школе-інтэрнату для дзяцей з парушэннямі зроку і Маладзечанскай санаторнай школе-інтэрнату для дзяцей, хворых на скаліёз. Грошы плануецца выдаткаваць на пераабсталяванне стадыёна і ўцягванне дзяцей з інваліднасцю ў паралімпійскі спорт.\n30.01.2018 Спорт| Тэгі: дабрачыннасць, дзеці, здароўе\n«Выбірай сэрцам!»: у Сусветны дзень сэрца беларускія школьнікі даведаюцца аб прафілактыцы сардэчна-сасудзiстых захворванняў\nНапярэдадні Раства епіскап Гомельскі наведаў дзіцячую бальніцу\n«Выбірай сэрцам!»: у Сусветны дзень сэрца беларускія школьнікі даведаліся аб прафілактыцы сардэчна-сасудзiстых захворванняў\nУ Беларусі стартавала акцыя па зборы сродкаў для дзяцей, якія патрабуюць аператыўнага лячэння (відэа)\nУ Лідзе зладзілі святочны абед для беспрытульных


У адпаведнасці з пастаўленымі мэтамі, работа мае некалькі частак\nГісторыя нашай краіны першых пасляваенных гадоў даволі супярэчлівая. У першую чаргу тое датычыцца існавання антысавецкага падполля на Беларусі. У айчыннай гісторыяграфіі гэтая праблема доўгі час ігнаравалася, была пад негалоснай забаронай, але без яе дасканалага разгляду немагчыма даць належную характарыстыку ўсяму названаму перыяду.\nНа Беларусі ў першыя пасляваенныя гады разгортвалі сваю дзейнасць буйныя антысавецкія арганізацыі суседніх краін – Армія Краёва, АУН-УПА, літоўскія групоўкі, кожная з якіх пераследавала свае ўласныя мэты. Гэтым арганізацыям прысвечана шмат даследаванняў, у тым ліку і іх дзейнасці на тэрыторыі нашай краіны .\nПры гэтым доўгі час існаванне ці неіснаванне ўласнабеларускага антысавецкага падполля заставалася непадцверджаным.\nУ адпаведнасці з пастаўленымі мэтамі, работа мае некалькі частак:\n“Крыніцы і гісторыяграфія па гісторыі беларускага маладзёжнага антысавецкага руху”\n“Перадумовы і прычыны ўзнікнення антысавецкага падполля на Беларусі ў паслявенны час”\n“Маладзёжны антысавецкі рух на Беларусі ў 1944 – 1954 гг. Арганізацыйныя формы”\nтут разглядаецца гісторыя вывучэння праблемы, асаблівасці савецкай і супярэчнасці айчыннай гісторыяграфіі, прысвечанай гэтай праблеме, палеміка ў сучасным перыядычным друку наконт антысавецкага падполля 1944 – 1954 гг.\nдаецца агляд крыніц: матэрыялаў архіваў РБ, Расіі па праблематыцы; разглядаюцца апублікаваныя успаміны ўдзельнікаў падзей.\nу другой главе даецца агляд антысавецкай падпольнай барацьбы беларускіх калабарантаў напрыканцы вайны, сацыяльна-палітычнага, эканамічнага становішча на Беларусі ў першыя пасляваенныя гады;\nтут жа вылучаюцца канкрэтныя фактары, прычыны, што паўплывалі на фарміраванне антысавецкіх суполак у краіне, папаўненне іх шэрагаў мясцовымі жыхарамі.\nТрэцяя глава прысвечана непасрэдна самім арганізацыям, што складалі падполле. Вылучаны два іх тыпы, якія разглядаюцца ў асобных пунктах:\nПершая частка распавядае аб моладзевых суполках, якія ўзнікалі ў асяродку навучэнцаў той ці іншай навучальнай установы і мелі пераважна асветніцкія мэты і задачы. Гэта, у першую чаргу Саюз Беларускіх Патрыётаў (Глыбокае-Паставы), “Чайка” (Гарадзеншчына), мядзельска-смаргонскае антыкамуністычнае падполле.\nДругая – аб узброеных фарміраваннях, большасць з якіх арганізоўвалася дыверсантамі, што перакідваліся на Беларусь з Захаду і мелі свае рахункі з уладай, часта не спыняліся перад неабгрунтавана радыкальнымі дзеяннямі. Да іх у першую чаргу адносіцца “Чорны кот” пад кіраўніцтвам Міхаіла Вітушкі.\nМэта дадзенай працы – разгляд дзейнасці маладзёжных падпольных арганізацый, што супраціўляліся савецкай уладзе на Беларусі ў 1944 – 1954 гг., г.зн ад вызвалення краіны ад фашысцкіх захопнікаў да фактычнага спынення дзейнасці апошніх антысавецкіх груповак у БССР.\nГэтая мэта ўключае ў сабе наступныя задачы:\nагляд гістарыяграфіі і крыніц, што датычацца тэматыкі працы, адрозненні савецкага і сучасных айчынных і замежных поглядаў на праблему;\nаналіз грамадска-палітычных, эканамічных перадумоў фарміравання антысавецкага падполля напрыканцы Вялікай Айчыннай вайны і ў першыя пасляваенныя гады і ўдзелу ў ім моладзі;\nвылучэнне асаблівасцей розных тыпаў падпольных арганізацый ў Беларусі, накірункаў і маштабаў іх дзейнасці, палітычных праграм;\nАб’ектам даследавання з’яўляецца грамадска-палітычнае жыццё ў Беларусі ў першае пасляваеннае дзесяцігоддзе, яго асаблівасці і супярэчнасці;\nПрадмет даследавання – маладзёжныя антысавеція арганізацыі, іх структура, мэты і вынікі дзейнасці.\nпраблема узнікнення і развіцця антысавецкага руху на тэрыторыі Беларусі паступова перастае быць “белай плямай” у гісторыі Беларусі, але збор матэрыялаў па ёй яшчэ працягваецца, а таму абагульненні і высновы, якія б ахоплівалі з’яву як цэласную сістэму - справа будучыні.\nпрацяглы акупацыйны перыяд, за які шмат хто скампраметаваў сабе перад вачыма савецкай ўлады, напружаная эканамічная і палітычная сітуацыя ў краіне ў першыя пасляваенныя гады, не маглі не прывесці да супраціву ўладам.\nдалёка не заўсёды гэты супраціў меў палітычны падмурак, абмяжоўваючыся патрабаваннямі паляпшэння матэрыяльных умоў жыцця. Тым не менш, пераважна ў Заходняй Беларусі, узнікаюць падпольныя арганізацыі, што абвяшчаюць сваёй мэтай барацьбу за нацыянальную незалежнасць Беларусі.\nаснову іх складаюць у адным выпадку навучэнцы школаў, якія пачыналі вучобу у перыяд акупацыі, у другім - удзельнікі беларускай калабарацыі, што вярталіся на Радзіму з Захаду; сваю ролю таксамаадыграла дзейнасць Арміі Краёвай.\nна тэрыторыі Беларусі ў 1944 – 1956 гг. сапраўды ствараліся падпольныя арганізацыі, якія змагаліся супраць савецкай улады. Яны былі розныя па сваім складзе, формам сваёй барацьбы, але большасць з іх аб’ядноўвала галоўная мэта сваёй дзейнасці - дасягненне дзяржаўнай незалежнасці Беларусі.\nдадзеныя суполкі не былі звязаныя між сабой, ўзнікалі стыхійна, таму нельга казаць аб існаванні на тэрыторыі Беларусі вялікай падпольнай арганізацыі, накшталт тых, што існавалі ў суседніх Украіне ці Літве.\nтрэба сказаць, што маладзёжныя арганізацыі, што складаліся пераважна з навучэнцаў школ, ставілі перад сабой асветніцкія мэты і марылі аб дзяржаўнай незалежнасці Беларусі, трэба адрозніваць ад узброеных груповак, некаторыя з якіх не рэдка здзяйснялі забойствы і грабяжы, за што неслі заслужанае пакаранне.\nпаступовае пераадоленне эканамічных цяжкасцей і паляпшэнне дабрабыту насельнітва краіны, умацаванне савецкіх рэжымаў у Цэнтральнай Еўропе, а таксама шматлікія арышты ды зняволенні падпольшчыкаў у самой БССР прывялі да згасання іх дзейнасці.


Галоўная→Мэты ўстойлівага развіцця→Мэта 2: Ліквідацыя голаду\nМэта 2. Ліквідацыя голаду, забеспячэнне харчовай бяспекі, паляпшэнне харчавання і спрыянне ўстойліваму развіццю сельскай гаспадаркі\nГолад і недаяданне з'яўляюцца прычынай зніжэння працаздольнасці людзей і павялічваюць іх неабароненасць перад хваробамі, у выніку чаго яны часта губляюць здольнасць болей зарабляць і паляпшаць умовы свайго жыцця. Недахоп прадуктаў харчавання абумоўлены такімі чыннікамі, як нерацыянальныя метады збору ўраджаю і харчовыя страты. Войны таксама негатыўна ўплываюць на даступнасць прадуктаў харчавання і знішчаюць навакольнае асяроддзе, неабходнае для вырошчвання харчовых культураў. Ва ўсім свеце налічваецца каля 800 мільёнаў чалавек, якія пакутуюць ад голаду, і большасць з іх пражывае ў краінах, якія развіваюцца.\nКаб ліквідаваць голад да 2030 года, спатрэбяцца інвестыцыі ў сельскія і гарадскія раёны і сацыяльную абарону, каб даць маламаёмасным доступ да прадуктаў харчавання і палепшыць умовы іх жыцця. У сярэднім штогод дадатковыя выдаткі складуць каля 267 млрд. даляраў ЗША (па падліках Сусветнага Банка).\nНацыянальны пералік паказчыкаў Мэтаў ўстойлівага развіцця: Мэта 2