Балгарыя з 1 ліпеня ўводзіць новыя правілы ўезду - 01.07.2021, Sputnik Беларусь\nРашэнне, у якую зону патрапіць тая ці іншаяе дзяржава, будзе прымацца ў залежнасці ад колькасці хворых у краіне. 01.07.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 1 ліп – Sputnik. Балгарыя з 1 ліпеня ўводзіць новыя правілы ўезду ў краіну, заявіў у аўторак кіраўнік Міністэрства аховы здароўя рэспублікі Стойча Кацараў.Паводле яго слоў, усе дзяржавы ў залежнасці ад сітуацыі з распаўсюджваннем COVID-19 падзеляць на тры зоны - зялёную, аранжавую і чырвоную.Кацараў адзначыў, што спіс краін па зонах будзе абнаўляцца раз на тыдзень.Рашэнне, у якую зону патрапіць тая ці іншая дзяржава, будзе прымацца ў залежнасці ад колькасці хворых у краіне.Нагадаем, беларускім турыстам, якія наведалі Балгарыю, у цяперашні час не трэба самаізалявацца па прыездзе на радзіму - гэтай балканскай рэспублікі няма ў адпаведным пераліку Міністэрства аховы здароўя Беларусі.Чытайце таксама:\nбалгарыя, правіла, уезд, у свеце\n09:52 01.07.2021 (абноўлена: 21:06 02.07.2021)\n© Sputnik / Виталий Арутюнов / Перайсці ў фотабанкНа пляжы курорта Залатыя пяскі\nРашэнне, у якую зону патрапіць тая ці іншаяе дзяржава, будзе прымацца ў залежнасці ад колькасці хворых у краіне.\nМІНСК, 1 ліп – Sputnik. Балгарыя з 1 ліпеня ўводзіць новыя правілы ўезду ў краіну, заявіў у аўторак кіраўнік Міністэрства аховы здароўя рэспублікі Стойча Кацараў.\nПаводле яго слоў, усе дзяржавы ў залежнасці ад сітуацыі з распаўсюджваннем COVID-19 падзеляць на тры зоны - зялёную, аранжавую і чырвоную.\nГрамадзяне з краін першай зоны змогуць наведваць Балгарыю па аблегчаным патрабаванням, з аранжавай - павінны будуць прайсці дадатковыя даследаванні. Турыстаў з чырвонай зоны ў краіну не пусцяць.\nКацараў адзначыў, што спіс краін па зонах будзе абнаўляцца раз на тыдзень.\nРашэнне, у якую зону патрапіць тая ці іншая дзяржава, будзе прымацца ў залежнасці ад колькасці хворых у краіне.\nНагадаем, беларускім турыстам, якія наведалі Балгарыю, у цяперашні час не трэба самаізалявацца па прыездзе на радзіму - гэтай балканскай рэспублікі няма ў адпаведным пераліку Міністэрства аховы здароўя Беларусі.


Славутасць Іўя – краязнаўчы музей на паддашку - Новости - Туризм и Отдых\nГэты звычайны цагляны дом на ўскраіне Іўя вядомы не толькі ў гэтым горадзе і не толькі ў гэтай краіне, а нават за мяжой – у Польшчы, Літве, Ізраіле, Аўстраліі. Вядомы не ўвесь дом, а хутчэй гарышча – менавіта там гаспадар Іван Буйко размясціў свой краязнаўчы музей\nГэты звычайны цагляны дом на ўскраіне Іўя вядомы не толькі ў гэтым горадзе і не толькі ў гэтай краіне, а нават за мяжой – у Польшчы, Літве, Ізраіле, Аўстраліі. Вядомы не ўвесь дом, а хутчэй гарышча – менавіта там гаспадар Іван Буйко размясціў свой краязнаўчы музей, паведамляе «Твой Стыль».Так, самы сапраўдны музей з добра прадуманай экспазіцыяй, з мноствам цікавых і рэдкіх экспанатаў. Рэчы, выстаўленыя ў музеі, датычаць розных перыядаў гісторыі Іўеўшчыны, большасць з іх сабрана ў гэтым краі.Мінулым родных мясцін Іван захапіўся яшчэ з ранняй маладосці, адтуль усё і пайшло. Першая старажытная манета, пажоўклая паштоўка, гадзіннік, які пачаў адлічваць час яшчэ ў ХІХ стагоддзі. Рэчы для свайго музея Іван карпатліва збірае ўжо некалькі дзесяцігоддзяў.\nКаб трапіць у музей, трэба прайсці праз кладоўку, дзе стаяць звычайныя слоікі з марынаванымі гуркамі ды самаробнымі кампотамі, і падняцца на паддашак. Тут трапляеш у незвычайную атмасферу даўніны.Вось нямецкі піўны куфаль пачатку мінулага стагоддзя. Яго можна патрымаць у руцэ (як, дарэчы, і ўсе астатнія экспанаты). Вось шкляны аптэкарскі посуд прыкладна з тых жа часоў. Вось першыя мадэлі патэфонаў – прадметы раскошы на момант з’яўлення. З папяровай капэрты гаспадар дастае кружэлку і патэфон ажывае. Ён і сёння ў дзейсным стане.\n«У мяне нападалёку ёсць хутар, - гаворыць краязнаўца. – Там таксама розных гістарычных дробязяў хапае, ну, можа, менш каштоўных. Калі аб’яднаць гэту экспазіцыю і тое, што там, добрая рэч у выніку атрымаецца». Усміхаецца і дадае: «Новы турыстычны маршрут будзе».Не магу з ім не пагадзіцца.


З.Пазьняк: “Гэта стала камэртонам для змаганьня з імпэрыяй КПСС”\n17 кастрычнік 2008, 11:32\nЗаснавальнік Беларускага Народнага Фронту і адкрывальнік Курапатаў Зянон Пазьняк – пра першае масавае шэсьце 30 кастрычніка 1988 году.\nГанна Соўсь: “Зянон Станіслававіч, набліжаецца 20 гадавіна першага шэсьця на Дзяды. 30 кастрычніка 1988 году ўпершыню быў узьняты бел-чырвоны-сьцяг. Як бы Вы ацанілі цяпер тое, што адбылося на Дзяды?”.\nЗянон Пазьняк: “На Дзяды 30 кастрычніка 1988 году фактычна адбылося першае выпрабавальнае сутыкненьне паміж сіламі таталітарнага імпэрскага СССР і новымі сіламі нацыянальнага вызваленьня. Ад зыходу гэтага сутыкненьня залежаў шлях, па якому пойдзе вызвольная барацьба ў Савецкім Саюзе. Камуністы хацелі навязаць крывавае вырашэньне канфлікту, каб задзейнічаць паліцэйскую ваенную сілу, якая ў іх была.\nТаму ў ЦК кампартыі Беларусі была падрыхтаваная маштабная сілавая правакацыя і створаны камуністычны штаб правакацыі, які ўзначаліў сакратар ЦК па ідэалёгіі Валер Пячэньнікаў. Ён генэральна кіраваў апэрацыяй. З усёй Беларусі былі прывезеныя ў Менск аддзелы міліцыі, задзейнічана рэальна было каля 10 тысячаў чалавек. Былі перакрытыя ўсе дарогі на ўезьдзе ў Менск, у тым ліку Менская акружная дарога. Падняты белполк і батальёны ўнутраных войскаў, частцы асабовага складу раздалі вогнестрэльную зброю і баявыя патроны. Да Ўсходніх могілкаў сьцягнулі мноства тэхнікі, якой менчукі яшчэ ніколі ня бачылі. Там было шэсьць вадамётных ваенных машын з вадзянымі гарматамі, машыны сувязі з рацыямі, мноства вялізных глухіх машынаў з закратаванымі вокнамі, аўтобусы з байцамі ў плястыкавых касках і каля двух дзясяткаў міліцэйскіх хапуноў. Курапаты таксама былі абкружаныя міліцыяй са шчытамі і з гумовымі палкамі. І хоць быў выходны дзень, 30 кастрычніка працавалі суды і пракуратура.\nКаля могілак людзей пачалі труціць газам і хапаць. Тымчасам на могілках хадзілі міліцыянты з сабакамі. Усю масу людзей абкружылі і прыціскалі да могілкавай агароджы. Правакуючы, яны чакалі нейкай каманды. Зразумела, што трэба было вывесьці людзей з гэтых абцугоў.\nЯ пасьпеў прамовіць да ўсіх ня больш хвіліны і папярэдзіў, што рыхтуецца вялікая правакацыя, каб не паддаваліся на правакацыю і на бойку, каб трымаліся разам. і каб выходзілі ў бок Уручча на Курапаты. Гэтым удалося зблытаць пляны правакатараў. Большая палова людзей пайшла на Курапаты, а частка засталася. Міліцыя падзялілася. Чуліся супярэчлівыя каманды і лаянка камандзіраў. Словам, правакацыя не ўдалася, хоць у той дзень зьбілі і арыштавалі больш за 70 чалавек.\nПраз год мне стала вядома ад чыноў міліцыі, што намервалася людзей сьпіхнуць у стары сад, а там моцна пабіць, пусьціць кроў. Потым усю віну за гэта думалі ўзваліць на БНФ і расправіцца з Фронтам у зародку. У гэты дзень мы перамаглі сваёй стрыманасьцю і арганізаванасьцю. тут гандзіскі мэтад змаганьня мірнымі сродкамі нам моцна дапамог. Плян камуністаў пацярпеў грандыёзны крах. У выніку пасьля 30 кастрычніка беларуская інтэлігенцыя, творчыя саюзы, навуковая грамадзкасьць адвярнуліся ад камуністаў. Паўтаруся, гэта была наша нечаканая, вялікая і разумная перамога. Пасьля 30 кастрычніка Фронт пачаў бурна разрастацца па ўсёй Беларусі. Неўзабаве мы ўжо мелі масавую арганізацыю падтрымкі людзей.\nГэтая падзея мела розгалас па ўсім СССР. Менавіта яна стала камэртонам для мірнага змаганьня зь імпэрыяй КПСС. Камуністы пасьля 30 кастрычніка і разгромнай паразы ў Менску зразумелі, што сілавы мэтад барацьбы з Народнымі Франтамі прывядзе іх да краху. У выніку барацьба за дэмакратыю і незалежнасьць пайшла ў СССР мірным шляхам. Калі б тады, у 1988-м, мы б паддаліся на правакацыю, то пасьля таго, як нас патапілі б у крыві, кроў палілася б па ўсім Савецкім Саюзе. Характар расейцаў мы добра ведаем”.\nСоўсь: “20 гадоў таму людзі, якія ішлі жалобным шэсьцем у Дзень памяці продкаў, былі адзінымі. Як Вы лічыце, ці ёсьць яшчэ магчымасьць, каб і сёлета адзначэньне Дня памяці продкаў аб’яднала людзей?”\nПазьняк: “Сёлета 2 лістапада, на Дзяды, Кансэрватыўна-Хрысьціянская партыя БНФ арганізуе традыцыйнае Крыжовае шэсьце на Курапаты, якое робіць кожны год. Запрашаем усіх беларусаў, хто шануе памяць продкаў, далучацца да нашага шэсьця. Дзяды – гэта сакральнае і вольнае сьвята. Беларусы адведваюць магілы сваіх памерлых продкаў, мы ж запрашаем адведаць масавыя магілы нашага расстралянага расейскімі бальшавікамі народу, які палёг у Курапатах. Шэсьце пачынаецца аб 11-й гадзіне ад гадзіньнікавага заводу, збор у 10:30”.\nСоўсь: “Колішні кіраўнік “Талакі” Сяржук Вітушка сказаў нядаўна ў эфіры “Свабоды”, што “перамогу атрымалі тыя, хто тады разганяў мітынг, і што здарыўся гэткі выбух савецкай злосьці, агрэсіі... На жаль, сёньня яна перамагае ў Беларусі...". Ці згодныя Вы са спадаром Вітушкам? Што да агрэсіі і злосьці, то ці зьмяніліся мэтады ўлады за 20 гадоў (30 кастрычніка людзей труцілі сьлезацечным газам)?”\nПазьняк: “Гэта, відаць, эмацыйныя ўражаньні Сержука, бо напал пачуцьцяў тады быў вельмі моцны. У палітыцы перамагае ня той, хто разганяе, і ня той, хто забівае, а той, хто дасягае грамадзкай мэты. 30 кастрычніка 1988 году камуністы сваім дурным разгонам і зьнявагай людзей пацярпелі крах. Яны нас зьбілі, і ў выніку прайгралі ўладу КПСС разам з СССР. Дзень 30 кастрычніка 1988 году паклаў пачатак краху КПСС і Савецкага Саюзу ў Беларусі. Гэта быў паваротны дзень, для БНФ таксама. Цяперашні цяжкі час – гэта не перамога зла, гэта рэстаўрацыя Бурбонаў, якая зацягнулася, бо прыехала з Масквы. А лёс Бурбонаў вядомы.”\nСоўсь: “Да 20-ай гадавіны гэтай даты Радыё Свабода штодня ў эфіры і на сайце прадстаўляе ўспаміны ўдзельнікаў акцыі 30 кастрычніка 1988 году. І многія людзі гавораць, што гэты дзень фактычна зьмяніў, перавярнуў іхняе жыцьцё. А для Вас асабіста чым быў той дзень?”\nПазьняк: “Для мяне гэта быў адначасна дзень і ўрачысты, і палітычна напружаны. Ідучы на Дзяды, я адчуваў, што камуністы нешта зробяць, я пракручваў у галаве варыянты: трэба было хутка ацаніць абстаноўку і знайсьці выхад, бо людзі былі бязрадныя. Словам, для мяне гэта быў дзень найвялікшага псыхічнага, валявога і разумовага напружаньня.”


PressReader - Ostrovetskaja Pravda: 2019-02-20 - ...ПРА РАБОТУ Ў КАМАНДЗЕ\n...ПРА РАБОТУ Ў КАМАНДЗЕ\nOstrovetskaja Pravda - 2019-02-20 - Первая Страница -\nЯк ужо паведамляла наша газетаI напачатку года першым намеснікам старшыні райвыканкамаI начальнікам упраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання прызначылі івана Карнілу.\nУ сваім шчыльным графіку іван Мар’янавіч вылучыў …акенца» для журналістаў …Астравецкай праўды» і даў першае інтэрв’ю на новай пасадзе.\nмалочна-таварных комплексах, дзе створаны ўсе ўмовы, усё атрыманае малако павінна быць гатунку экстра.\nНе варта забываць, што розніца ад выручкі тоны малака першага гатунку і экстра складае амаль 26%. А гэта грошы, якіх так не хапае нашым гаспадаркам і якія можна атрымаць ужо сёння без асаблівых укладанняў.\n– А якія задачы ставіце ў раслінаводстве?\n– Да 80% выручкі ад рэалізацыі сельгаспрадукцыі прыпадае на жывёлагадоўлю. Таму раслінаводства павінна працаваць на патрэбы жывёлагадоўчай галіны.\nНа 2019 год перад сельскагаспадарчымі прадпрыемствамі раёна пастаўлена задача атрымаць больш высокі ўраджай, чым летась, каб на патрэбы грамадскага статка хапіла канцэнтраваных кармоў і бялку. А для гэтага трэба своечасова падрыхтаваць насенне і тэхніку, не спазніцца з тэрмінамі і своечасова правесці пасяўную кампанію.\n– іван Мар’янавічI кіраўнік?\n– Кажуць, спецыяліста трэба любіць, як душу, і трэсці, як грушу. (Усміхаецца).\nА калі сур’ёзна, то, напэўна, патрабавальны – калі перад некім стаўлю задачу, то абавязкова спытаю пра яе выкананне – і па гэтым ацэньваю работу спецыяліста.\n– Ці згодны вы з выказваннемI што адзін у полі не воін? і якую ролю для вас іграе каманда?\n– Каб нечага дасягнуць, абавязкова трэба мець каманду аднадумцаў.\nСпецыялісты ўпраўлення райсельгасхарчу – прафесіяналы, яны не адзін год працуюць у сельскай гаспадарцы раёна. Буду абапірацца на іх вопыт і жаданне працаваць. А калі нехта стоміцца, вядома, нам давядзецца развітацца. які вы\n– іван Мар’янавічI раскажыцеI калі ласкаI крыху пра сваю сям’ю.\n– Жонка – настаўніца пачатковых класаў. Як і я, яна ўсё жыццё працавала на адным месцы – у Астрынскай сярэдняй школе імя А. Пашкевіч (Цёткі). У нас дзве дачкі – наш з Наталляй гонар і радасць: абедзве скончылі школу з залатым медалём. Цяпер яны вучацца ва ўніверсітэтах і плануюць звязаць сваё жыццё з праграміраваннем.\n– У вас ёсць нейкі сакрэт выхавання?\n– Дзяцей трэба выхоўваць на ўласным прыкладзе і прывучаць да працы з самых ранніх гадоў. Калі яны бачаць, што бацька шмат працуе, што маці сядзіць дапазна за сшыткамі – дзеці ў пэўнай ступені, магчыма, несвядома, капіруюць мадэль паводзінаў бацькоў.


Слонімскі след Міхала Казіміра Агінскага / Мой BY — Информационный портал Беларуси. Новости Беларуси\nГетман казаў: «я належу вялікай Рэчы Паспалітай, але маё сэрца належыць Слоніму».\nШмат гадоў служыў настаяцелям Слонімскага фарнага касцёла Святога Андрэя дэкан Вітольд Жальветра. Дзякуючы яму ў 1990-х гадах помнік барока ўдалося выратаваць і аднавіць для вернікаў, перадае «Радыё Рацыя».\nСа слоў былога настаяцеля слонімскага касцёла Святога Андрэя, пачуў наступнае:\n«Хачу сказаць, што перад пачаткам рэстаўрацыі касцёла ў тыя 1990-я гады тры гадзіны сем самазвалаў вывозілі з касцёла смецце і соль. Але перш чым соль вывезлі, мужчыны тры месяцы яе адбівалі. Вось у гэтым хламе і знайшлі шэсць мемарыяльных шыльдаў, якія раней месціліся на сценах касцёла.\nМногія з іх былі паколаныя. Знайшлі мы там і шыльдачку, прысвечаную вялікаму каталіцкаму дзеячу Пятру Скаргу. Аднавілі і замацавалі яе на сцяне касцёла. А аднойчы прыходзіць у касцёл адзін чалавек і кажа, што ў нішах касцельнага скляпення пахавана сэрца Міхала Казіміра Агінскага. Гэтае сэрца знаходзілася ў срэбным куфэрку з надпісам «Сэрца Агінскага». Калі разбураўся касцёл, куфэрак укралі і вывезлі на Усход».\nСапраўды, перад смерцю гетман Міхал Казімір Агінскі сказаў, што «я належу вялікай Рэчы Паспалітай, але маё сэрца належыць Слоніму». Просьба гетмана была выканана.\nАдкуль пайшлі назвы Курапаты і Хайсы?\nЭммануэль Макрон: Мои мысли - со всеми католиками и французами\n«Отправили сюда, несмотря на четырехлетнего ребенка»\nЛеонид Судаленко: Нужно не на субботники людей загонять, а поощрять волонтерство


„Wschód Kultury” у Беластоку | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n„Wschód Kultury” у Беластоку\nУ Беластоку праходзіць пяты фестываль „Wschód Kultury – Inny Wymiar”.\nСёлета мерапрыемства падзелена на 6 раздзелаў: музыка, тэатр, кінематограф, выяўленчае мастацтва, грамадскасць і мода. Сярод мерапрыемстваў ёсць і беларускі акцэнт – спектакль „Сіняя-сіняя”, які пакажа Магілёўскі абласны лялечны тэатр. Група пад кіраўніцтвам Ігара Казакова мае высокі мастацкі ўзровень, кажа дырэктар Беластоцкага лялечнага тэатра:\n– Прызнаю, што мне адпавядае эстэтыка такога кшталту, якую стварае і прадстаўляе Ігар са сваім тэатрам. Ён прадстаўляе лялечны тэатр для дарослых у большасці выпадкаў карыстаючыся мастацкім матэр’ялам вышэйшага ўзроўню.\nСпектакль „Сіняя-сіняя” – магілёўскага лялечнага тэатра адбудзецца 1-га верасня два разы – а 17-й і 20-й гадзіне ў Беластоцкім лялечным тэатры. Таксама ў межах фестывалю „Wschód Kultury – Inny Wymiar” запланаваны канцэрт Олі Біліньскай у Цэнтры Заменгофа а 18-й гадзіне. У Тэатральнай акадэміі канцэрты песень з вяскова-гарадскога памежжа а 18-й і 21-й.\nЕЗ дапамагае павысіць прафесійны ўзровень


ЮГАСЛАВІЯ ПАСЬЛЯ СЛАБАДАНА МІЛОШАВІЧА\nПершае, што ўражвае яшчэ ў Бялградзкім аэрапорце, – надпісы як на кірыліцы, гэтак і лацінкаю. Спачатка лацінка ўспрымаецца, як даніна заходняму ўплыву – дзе ж зараз, асабліва ў аэрапорце, не сустрэнеш ангельскую мову. А ўгледзеўшыся, разумееш, што надпісы – на адной мове. Дзьве мовы – гэта беларусам зразумела: забудзеш, дык нагадаюць, а вось дзьве графікі – гэта дзіўна. Пры жаданьні можна ўбачыць у гэтым пэўны сымбаль – памежнасьць Югаславіі між Усходам і Захадам.\nТаксі ад аэрапорту да гораду каштуе 30 нямецкіх марак. Наагул, у Югаслаавіі менавіта марка, а не даляр – асноўная валюта, на якой вядуцца ўсе падлікі – такі вось ускосны паказьнік эўрапейскай арыентацыі. Югаслаўскі дынар – валюта ня надта цьвёрдая. За мінулы год, прыкладам, цэны ўзрасьлі на 85 адсоткаў. Хаця, што з чым параўноўваць. У Беларусі за гэты ж час цэны расьлі амаль удвая шпарчэй без усялякіх рэвалюцыяў. Дарэчы, вуліца, на якой стаіць мой гатэль, раней называлася Бульварам Рэвалюцыі – той самай, камуністычнай. Зараз гэта – бульвар караля Аляксандра. Як мне патлумачылі, гэтыя перайменаваньні – ня вынік прыходу да ўлады дэмакратаў. Вяртаньне гістарычных назваў адбылося яшчэ пры Мілошавічы.\nБульвар караля Аляксандра – амаль цэнтар. На ім стаіць будынак Скупшчыны, які народ штурмаваў мінулай восеньню, дамагаючыся прызнаньнчя перамогі Ваіслава Каштуніцы. Зараз ходнікі бульвару нагадваюць менскі стадыён “Дынама”. Зь яткаў і машынаў ідзе гандаль усім – ад адзеньня да сельскагаспадарчых прыладаў. Гарадзкія ўлады хацелі гэты неабсяжны базар прыбраць, але прыгадаўшы, што ў краіне амаль чвэрць працаздольнага насельніцтва – беспрацоўныя, махнулі рукой. Хай зарабляюць людзі як могуць.\nНа бульвары караля Аляксандра сьлядоў натаўскіх бамбаваньняў няма, а вось на вуліцы князя Мілаша побач з будынкам генштабу арміі Югаславіі відовішча ўражвае – шкілеты шматпавярховых офісаў, знутры разьнесеныя авіябомбамі. Шмат будынкаў ужо адрамантавалі, а на вуліцы князя Мілаша яшчэ стаяць руіны.\nНа гэтай жа вуліцы – амэрыканская амбасада, сьцены якой яшчэ захоўваюць рэшткі чырвонай фарбы – напамінак пра антынатаўскія маніфэстацыі часоў вайны. Аднак будынак хутка рамантуюць. Новыя дэмакратычныя ўлады аднавілі дыпляматычныя адносіны з ЗША яшчэ ўвосень летась. Пакуль амэрыканскія дыпляматы працуюць у гатэлі.\nАпошнія тыдні сталі днямі вострага палітычнага крызысу, які працягваецца дагэтуль. У парлямэнце і ва ўрадзе Югаславіі ідуць гарачыя дэбаты наконт Закону аб супрацоўніцтве зь Міжнародным трыбуналам у Гаазе, а, фактычна, выдаваць ці не выдаваць у Гаагу былога прэзыдэнта Слабадана Мілошавіча.\nНа бялградзкіх вуліцах гэтых палітычных жарсьцяў не адчуваеш. Адно што ўвесь горад расьпісаны лёзунгамі нацыяналістычнай Сэрбскай радыкальнай партыі – “ДОС е найгорай”. ДОС – гэта дэмакратычная апазыцыя Сэрбіі, кааліцыя, у якую ўваходзіць і прэыздэнта Каштуніца, іпрэм’ер Сэрбіі Джынджыч. Ну а “найгорай” – беларусам зразумела без перакладу.\nСлова апазыцыя ў назве дэмакратычнага блёку ўжо не адпавядае рэчаіснасьці. Апазыцыю насьценнымі надпісамі ня бэсьцяць, але тое, што зрухаў да лепшага не адбылося, не адмаўляюць і прыхільнікі цяперашняй улады. Гаворыць югаслаўскі палітоляг Еліца Кур’яна:\n(Кур’яна: ) “Яшчэ не магу сказаць, што адбываецца насамрэч. Не магу сказаць, што яны сумуюць па рэжыме Слабадана Мілошавіча. Сапраўды людзі галасавалі…”\nУ сэрбскіх галовах яшчэ ня шмат зьмянілася, але самае галоўнае, што іншым стаў грамадзкі клімат, людзі перасталі баяцца, людзі могуць гаварыць. Аднак яны чакаюць эканамічных паляпшэньняў. Звычайнаму чалавеку ня вельмі патрэбная палітыка і дэмакратыя. Большасьць прагне лепшага жыцьця, але лепшага жыцьця няма.\n(Кур’яна: ) “Яны хочуць лепшага жыцьця. Але, па сутнасьці, лепшага жыцьця няма”.\nПры гэтым давер да цяперашняй улады застаецца надзвычай высокім. Ну але ці ня можа стацца так, што народ расчаруецца ў сваіх цяперашніх абраньніках, выйдзе на вуліцы і скажа: “Вярніце Мілошавіча?”\n(Кур’яна: ) “Не, ня скажа. Гэта абсалютна, я ўпэўненая, што ня скажа. Людзі могуць дэманстраваць, могуць мяняць уладу, але са Слабаданам Сэрбія пакончыла”.


Алег Гардзіенка "Беларуская дыяспара. Сучасныя праблемы і перспектывы"\n12.02.2009 - 12:18\nНіна Баршчэўская "Беларуская меншасьць у Польшчы – праблемы й дасягненьні"\nБеларусы ў Польшчы жывуць кампактна на паўночна-ўсходняй яе тэрыторыі, значыць там, дзе жыве й беларуская мова.\n20.01.2009 - 14:45\nВячка Станкевіч "Новая хваля эміграцыі: розныя мэты і каштоўнасці"\n“ARCHE” Да эміграцыйных хваляў зь Беларусі, як правіла, прычыняліся буйныя гістарычныя падзеі і спадарожныя ім эканамічныя вынікі. Такімі падзеямі былі дзьве сусьветныя вайны, а ў наш час — распад Савецкага Саюзу. У гэтым артыкуле я сьцісла закрану ранейшыя хвалі і больш падрабязна спынюся на параўнаньні новых эмігрантаў зь іхнымі папярэднікамі.\n26.08.2008 - 10:53\nІрына Варабей "Зваротнае дарогі няма"\nНарэшце гэта адбылося. Урэшце яно здарылася. Падзея, аб неабходнасьці якой ведалі сьвядомыя беларускія вернікі, аб цяжкасьцях асягненьня якой усведамлялі тыя, хто быў да яе прычынены, -- зьдзейсьнілася. Нашая Беларуская Царква чарговы раз аднавілася. У ейную гісторыю ўпісваецца яшчэ адна адметная дата: 11 траўня 2008 году – адраджэньне Беларускае Аўтакефальнае Праваслаўнае Царквы.\n29.04.2008 - 12:09\nЯнка Запруднік "Удзячнасьць – мастацтва душы або чаму беларусы ня ўмеюць дзякаваць?"\nНайглыбейшая прага чалавека - гэта патрэба быць ацэненым.\n29.04.2008 - 12:05\nАляксандар Адзінец "Запавет эмігранта"\nПаміраючы, Юры Попка адпісаў сваю маёмасьць беларускай дзяржаве, “незалежнай ад палітыкі іншы краін". Ляймэн — невялічкі, тыпова нямецкі патрыярхальны гарадок на паўднёвым захадзе краіны, за нейкі дзясятак кілямэтраў ад аднаго з галоўных турыстычных цэнтраў Нямеччыны, Гайдэльбэргу, зь ягонымі чаруючымі руінамі палаца пфальцаўскіх курфюрстаў.


Міколу Дзядка аштрафавалі за прапаганду нацызма — Анархический черный крест Беларусь\n27/12/2018 04/04/2021 ABC-Belarus Новости\nАктывіста анархісцкага руху Міколу Дзядка абвінавачваюць у распаўсюдзе экстрэмісцкай прадукцыі. Міколу абвінавачваюць у размяшчэнні на сваёй старонцы ў фейсбуку ілюстрацыі з выявай сімволікі Misantropic Division (міжнародная асацыяцыя неанацысцкіх суполак), якая 10 лістапада 2016 года (праз чатыры месяцы) судом Цэнтральнага раёна Мінска была ўнесена ў рэспубликанских спіс экстрэмісцкіх матэрыялаў. Падобныя справы становяцца звыклай практыкай у Беларусі.\nПаседжанне вядзе суддзя Марыя Ярохіна. Напачатку паседжання высветлілася, што хоць у пратаколе гаворка ідзе пра адну публікацыю, у даведцы, складзенай супрацоўнікам ГУБОПіК Бедункевічам Н.П., вядзецца пра дзве – у лютым і ліпені 2016 года.\n«Калі я хачу асудзіць нацызм, якім чынам я магу гэта зрабіць?Сапраўды, якім чынам можна асудзіць нацызм, калі любы ілюстрацыйны матэрыял можа быць заднім лікам прызнаны па-за законам? Калі сыходзіць з даведкі ГУБАЗіК, то трэба судзіць, напрыклад, тых, хто пускае ваенную кінахроніку по тэлебачанні, супрацоўнікаў БТ, якія дэманструюць нацыстаў і не рэтушыруюць іх», — заявіў ён у судовым паседжанні.  Пры гэтым ён прынцыпова адмовіўся выдаляць свае пасты ўжо пасля таго, як стала вядома пра распачатую справу:


Наступствы чар для ахвяры і заказчыка\nЭзатэрыка Змовы і абрады\nНекаторыя людзі вераць, што праблемы ў асабістым жыцці можна вырашыць з дапамогай рытуалу чар. Аднак варта загадзя даведацца пра тое, якія наступствы чар для ахвяры і заказчыка. І лішні раз падумаць, перш чым звяртацца да варажбітак і Калдун.\nНаступствы чар для заказчыка\nВыступаючы ў ролі заказчыка, чалавек часта не разумее, якія наступствы чар для прыварожваць. А бо заказчык і ахвяра ўдзельнічаюць у ім у роўнай ступені, яны дзве ключавыя кропкі рытуалу.\nНепрыемныя наступствы чар могуць нагадаць пра сябе практычна адразу, а могуць мець адтэрмінаваны дзеянне. Іх могуць пачаць адчуваць на сабе дзеці, і нават унукі заказчыка ў выглядзе сямейнага праклёны . Аднак чалавек, які вырашыў прычараваць да сябе каханую або каханага, можа прама пасля правядзення рытуалу сур'ёзна захварэць, яго пачнуць пераследваць няўдачы ў працы і ў адносінах з навакольнымі. Калі чары быў вельмі моцны, то з заказчыкам можа здарыцца нейкі няшчасны выпадак, які цалкам разбурыць яго жыццё.\nЧым небяспечны чары для ахвяры і яго наступствы?\nПадпарадкоўваючы сабе волю і пачуцці іншага чалавека з дапамогай рытуалу, варта мець на ўвазе, што цалкам падавіць асобу ўсё роўна не атрымаецца. На ўзроўні падсвядомасці чалавек усё роўна будзе інстынктыўна супраціўляцца. Гэта з часам прывядзе да разбурэння псіхікі і ахвяра чар можа сысці з розуму.\nМагчыма таксама, што з-за чар змяніцца асобу ахвяры, чалавек стане кімсьці зусім іншым, незнаёмцам з дрэнным характарам і звычкамі або зламаным апатычным «гароднінай».\nСамастойны чары на месячныя і яго наступствы\nШматлікія дзяўчыны ўпэўненыя, што негатыўныя наступствы чар для ахвяры і заказчыка не дадуць ведаць пра сябе, калі справа тычыцца нейкага проста рытуалу, які праводзіцца самастойна. Напрыклад, чар на месячныя. Але тут проста заказчык і выканаўца выступаюць у адной асобе, таму правіла адкату па-ранейшаму будзе працаваць безадказна. У цэлым дзейства выглядае бяскрыўдна: дзяўчына бярэ сваю свежую менструальную кроў і дадае яе ў віно (ці ў іншы напой), а потым дае выпіць патэнцыйнага каханага. Але кроў - гэта вельмі магутны магічны інструмент, а таму і адкат ад чар можа быць вельмі моцным. Ахвяра рызыкуе стаць сапраўдным зомбі, чалавекам, адхіленым ад свету і пазбаўленым усялякіх эмоцый . Жанчына, выкарысталая чары, рызыкуе стаць бясплоднай, страціць сваю прывабнасць і нават пазбавіцца розуму.\nРытуалы на Івана Купала на прыцягненне грошай\nЯк даведацца, прычараваць Ці чалавек?\nЗаговоры на свята Божага Нараджэння на замужжа\nАбрады на Дабравешчанне - якія абрады можна рабіць на Дабравешчанне для дастатку і дабрабыту?\nСімптомы сурокаў і псуты\nЗмова на багацце на Чырвоную горку\nСучасны абрад сватаўства\nРадавы праклён - прыкметы\nАбрад на выкананне жадання\nЯк правільна трымаць Ураза жанчыне?\nЗмовы і абрады на Тройцу на багацце\nАбрады і звычаі рускага народа\nТорт «Прага» ў мультиварке\nГіпсавыя панэлі 3Д - дэкор сцен\nЯк правільна бегаць, каб схуднець?\nЗубатка ў мультиварке\nМодныя кеды 2014\nЗахоўванне груднога малака\nКурыца з брокалі\nШто прывезці з Мексікі?\nРэцэпт торта «Гігаполісу» са згушчонкі\nХлоя Морец і яе хлопец\nЦі можна роллы корміць маме?\nСукенку ў стылі джаз\nДзіцячыя спальні для хлопчыкаў


Карытас | Каталіцкі Веснік\nНа гэтым тыдні «Карытас» Віцебскай дыяцэзіі раздаваў хатніх птушак (курэй) жыхарам Пастаўскага і Глыбоцкага раёнаў. Акццыя праходзіць у межах праекта «Сацыяльна-эканамічныя меры ў перыяд Covid-19» для ўразлівых катэгорый грамадзян, якія вядуць сваю гаспадарку. Дапамога зладжаная пры падтрымцы нашых партнёраў «Карытас Лінц». Фота Леаніда Юрыка і Карытас-Віцебск\n18 сакавіка 2021 года ў Глыбокім дабрачыннае каталіцкае таварыства Caritas Віцебскай дыяцэзіі рэалізавала сацыяльна-эканамічную дапамогу тым, хто ў патрэбе. Сутнасць акцыі была ў тым, каб раздаць парсючкоў шматдзетным, няпоўным, апякунскім сем’ям, а таксама інвалідам, самотным пажылым і малазабяспечаным грамадзянам. У супрацоўніцтве з Глыбоцкім тэрытарыяльным цэнтрам сацыяльнага абслугоўвання, дапамогу атрымалі 15 сем’яў патрабуючых, без адрознення рэлігійнай прыналежнасці і веравызнання. Кожная сям’я, ...\n7 сакавіка – трэцяя нядзеля Вялікага посту. У гэты дзень у парафіях Віцебшчыны збіраюцца ахвяраванні на падтрымку дзейнасці Дабрачыннага каталіцкага таварыства “Карытас” Віцебскай дыяцэзіі. Карытас нясе дапамогу тым людзям, каму яна найбольш патрэбная, нягледзячы на расавую, нацыянальную ці рэлігійную прыналежнасць. Супрацоўнікі і валанцёры ў сваёй дзейнасці рэалізуюць Хрыстовы наказ любіць адно аднаго і быць міласэрнымі, як наш Бог. Ужо згодна ...\nДабрачынцы з усёй Еўропы прынялі ўдзел у Caritas Europa Innovation Festival. Сустрэча праходзіла ў інтэрнэце, яе мэтай быў сумесны пошук новых, больш эфектыўных, праектаў дапамогі бедным. Падчас фестывалю былі прадстаўлены адзінаццаць інавацыйных праектаў, мэта якіх, сярод іншага, заключаецца ў пашырэнні адукацыі, стварэнні працоўных месцаў для бяздомных, дапамозе мігрантам у пошуку бяспечнага месца для жыцця. Размова таксама ішла аб стварэнні спецыяльных ...\nДабрачыннае каталіцкае таварыства Карытас Беларусь сумесна з партнёрамі з Renovabis (Германія) і Caritas Linz (Аўстрыя) у 2020 годзе пачало рэалізацыю Міжнароднага гуманітарнага дабрачыннага Праекта YES! (Youth Empowerment and Strengthening) – «Скарачэнне беднасці праз працаўладкаванне сацыяльна-неабароненай моладзі ў менш развітых рэгіёнах Беларусі» ў мэтах павышэння ўзроўню жыцця патрэбуючых падтрымкі маладых людзей Беларусі ва ўзросце 18-35 гадоў. Са жніўня 2020 г. у ...\nМіжнародны праект YES! – “Скарачэнне беднасці шляхам працаўладкавання сацыяльна неабароненай моладзі ў менш развітых рэгіёнах Беларусі” рэалізуецца дабрачынным каталіцкім таварыствам Caritas Беларусь па ўсёй рэспубліцы пры падтрымцы Renovabis (Германія) і Caritas Linz (Аўстрыя) з мэтай павышэння ўзроўню жыцця маладых беларусаў ва ўзросце 18-35 гадоў, якім патрабуецца падтрымка. Галоўная мэта праекту – скіраваць намаганні моладзі на працаўладкаванне і ажыццяўленне асабістых ідэй, ...


Мантаж фасадных панэляў самому - Блог пра рамонт\nКожны ўладальнік прыватнага дома стараецца надаць яму рэспектабельны і прыгожы знешні выгляд. Для гэтага выкарыстоўваюцца самыя розныя аздобныя матэрыялы. Але, напэўна, самымі папулярнымі лічацца фасадныя панэлі. Яны простыя ў мантажы, даўгавечныя і нададуць любому будынку эстэтычны вонкавы выгляд. У гэтым артыкуле пойдзе гаворка пра тое, як выканаць мантаж фасадных панэляў сваімі рукамі.\nВіды фасадных панэляў\nПерш чым пагаварыць пра саміх працах па мантажы фасадных панэляў, варта даведацца аб іх разнавіднасцях. Кожны тып такога аздобнага матэрыялу адрозніваецца як па сваіх характарыстыках, так і па спосабе мантажу. Такім чынам, існуюць наступныя асноўныя (самыя распаўсюджаныя) віды фасадных панэляў:\nметалічныя (у асноўным з алюмінія);\nвырабы на аснове прэсаваных драўняных валокнаў;\nпанэлі з дэкаратыўнай пліткай;\nвырабы з палімераў (ПВХ);\nпанэлі пад тынкавы фасад.\nКожная разнавіднасць матэрыялу мае свае перавагі і недахопы. Напрыклад, металічныя панэлі (алюміній або высакаякасная сталь) лёгкія ў мантажы. А матэрыял на аснове драўняных валокнаў робіць канструкцыю масіўнай, таму такія панэлі рэкамендуюць выкарыстоўваць толькі ў аднапавярховых будынках.\nМантаж металічных фасадных панэляў\nІнструкцыя па мантажы панэляў з алюмінія або сталі даволі простая: ачысціць паверхню сцен ад выступоўцаў і дэкаратыўных дэталяў, замацаваць каркас і змантаваць самі панэлі.\nКаркас пачынаюць мантаваць з вертыкальных профіляў. Яны ўсталёўваюцца строга вертыкальна. Адлегласць паміж профілямі складае 30-50 см. Мацаванне ажыццяўляецца з дапамогай дзюбеляў або анкераў. Пасля ўстаноўкі вертыкальных профіляў на іх мантуюць папярочныя профілі. Альбо можна мацаваць ўжо гатовы каркас.\nЗараз можна абкласці пласт цеплаізаляцыйнага матэрыялу. У якасці такога можа быць выкарыстаны пенапласт, мінеральная вата або іншы прыдатны для вонкавых прац ўцяпляльнік.\nПасля гэтых работ пачынаюць замацоўваць лісты панэляў на каркасе. Гэта робіцца пры дапамозе шруб або саморезов. Каб схаваць месцы мацавання, лісты зроблены з унутраным швом.\nМантаваны панэлі з дэкаратыўнай пліткай\nСучасныя і прыгожыя панэлі з дэкаратыўнай пліткай, надаюць дому рэспектабельны выгляд.\nДля мантажу такіх фасадных панэляў можна выкарыстоўваць як каркас, так і спецыяльны клей. Разгледзім падрабязна, як ажыццяўляецца мантаж панэляў на клей. Пры яго выбары трэба прытрымлівацца рэкамендацый ад вытворцы аздобнага матэрыялу. А на самой ўпакоўцы сухой сумесі паказаная інструкцыя па падрыхтоўцы клеевой масы. Усе рэкамендуемыя прапорцыі трэба строга выконваць.\nПры мантажы клей наносіцца на плітку зубчастым шпателем, затым прыціскаецца да паверхні сцяны. Пры гэтым кожную наступную панэль неабходна злучыць з папярэдняй пры дапамозе адмысловых паз. Такое злучэнне дае дадатковую трываласць і робіць швы нябачнымі.\nПры правядзенні аздобных прац варта выконваць некаторыя рэкамендацыі:\nПрацы праводзіць толькі ў цёплы і сухую пару года. Аптымальная тэмпература знаходзіцца ў межах ад +15 да +25 градусаў.\nМантаж вырабляецца знізу ўверх і злева направа. Такім чынам вы зможаце выбудаваць прыгожы арнамент. Да таго ж гэта дазволіць выкарыстаць ніжні шэраг ў якасці апоры.\nПры пріклеіванія пліткі можна скарыстацца адной хітрасцю. Прыціснуць матэрыял са пластом клею на сваё месца на 2-3 хвіліны, а затым ададраць. Паўторнае прыклейванне можна праводзіць праз дзве хвіліны. Пры гэтым плітка павінна прыляпіцца больш надзейна. Калі гэтага не адбываецца, значыць, альбо няправільна падабраны клей, альбо не выкананыя прапорцыі пры замешвання клеевой масы.\nВыкарыстоўваем драўляныя канструкцыі\nТакія панэлі выкарыстоўваюцца пераважна для аздаблення фасадаў аднапавярховых будынкаў, з прычыны свайго вялікага вагі.\nЗвярніце ўвагу! Драўляныя канструкцыі неабходна перыядычна апрацоўваць адмысловымі растворамі, каб яны не гнілі. Першая такая апрацоўка можа спатрэбіцца ўжо праз пару гадоў пасля аздаблення фасада.\nРазгледзім мантаж драўляных панэляў на прыкладзе блокхаус. Пры мантажы блокхаус перш за ўсё мацуецца каркас з драўляных брусаў (можна выкарыстоўваць металічны профіль). Ён мантуецца гэтак жа, як і ў выпадку выкарыстання панэляў з металу. Калі элементы каркаса драўляныя, то іх неабходна апрацаваць спецыяльным антысептыкам.\nЗатым укладваецца пласт ўцяпляльніка. Усталёўваецца гідра-ветраахоўная мембрана. Мацуюцца рэйкі. Зараз можна мантаваць самі панэлі. Гэта робіцца пры дапамозе цвікоў ці саморезов (пераважней).\nЯк абшаляваць дом сайдынгам\nІнструкцыя па мантажы термопанелей TERMOSIT:\nПредыдущаяЯкі гіпсакардон лепш\nЯкі профнасціл лепш для плота - парады спецыяліста\nКрысы з осб самому\nКолькі важыць куб бетону: вызначэнне вагі цяжкіх, лёгкіх і\nСталежелезобетонных: высокатэхналагічны спосаб збудаванні\nЯк пабудаваць летнюю кухню сваімі рукамі


"Беларускi маёнтак: сад, агарод" - Новости учреждения - Ясли-сад №28 г.Мозыря\n"Беларускi маёнтак: сад, агарод"\nЗабава для выхаванцаў сярэдняй групы №2\nУ аўторак выхавацель Андрэйчанка I.А. знаёмiла дзяцей сярэдняй группы з раслінным светам роднага краю: з агароднінай і садавінай. Дзе расце морква, бульба, або агуркі яны, канешне, ужо ведаюць, але, што патрэбна будучаму ўраджаю для лепшага росту, ведалі не ўсе. Пазнавальны відэаўрок дазволіў ліквідаваць прабелы ў ведах. Сонейка, добрая глеба і вада – усё тое, чаго летам у дастатку!\nЗ вялікім задавальненнем дзеці прынялі ўдзел у працоўным даручэнні “На агародзе”. Што толькі не расце на градках у дзіцячым садзе! І ўсё гэта патрабуе ўвагі і клопату. Усе разам дзеці старанна рыхлілі глебу і палівалі будучы ўраджай.\nПрыйшоў час і адпачыць. Але і адпачынак можно правесці з карысцю. Дыдактычная гульня “У садзе, альбо ў агародзе…” дазволіла не только цікава правесці час, але і замацаваць веды, атрыманыя на агародзе. Што дзе расце? Памідоры – на дрэве, альбо ўсё ж такі на градзе? Грушы па восені выкапваюць з зямлі, ці зрываюць з дрэва? І весела і пазнавальна!\nНаша беларуская зямля шчырая на падарункі. Яна даруе нам салодкую моркву і духмяную бульбу, спелыя наліўныя яблыкі і грушы… З вялікім задавальненнем дзеці прынялі ўдзел у пазнавальна-практычнай дзейнасці “Здагадайся, што гэта?”. З закрытымі вачыма яны навобмацак выбіралі на талерцы адзін з прапанаваных прадуктаў і адгадвалі па смаку або паху, што ж гэта такое?\nБеларусь – краіна з найцудоўнейшай прыродай і з вялікімі скарбамі, якія можна знайсці не только ў агародзе, альбо садзе. Лясы, палі, азёры таксама прыносяць людзям розныя дары, і нашы дзеці павінны аб гэтым ведаць…\nP.S. вiдэаролiк мерапрыемства можна паглядзець на нашым YouTube канале.


Гісторыя Гродзенскай епархіі | Беларускі Экзархат | Афіцыйны партал Беларускай Праваслаўнай Царквы\nГісторыя Гродзенскай епархіі\nУ 1900 г. з часткі Літоўскай праваслаўнай епархіі была створана Гродзенская праваслаўная епархія з тытулам правячага архіерэя «епіскап Гродзенскі і Брэсцкі». У 1900-1901 гады ў Гродзенскай губерні праваслаўныя складалі пераважную частку насельніцтва (896 914 чалавек на 1 600 000 усяго насельніцтва).\nУ 1923 годзе частка Гродзенскай епархіі (тэрыторыя Беластоцкага і Навагрудскага ваяводстваў) увайшла ў склад Польскай праваслаўнай аўтакефальнай царквы. Шмат цэркваў польскімі ўладамі было зачынена або перададзена католікам. Ва ўмовах палітыкі паланізацыі і акаталічвання беларускага насельніцтва праваслаўныя іерархі і частка святарства сталі на шлях супрацоўніцтва з уладамі і былі ўцягнутыя ў працэс паланізацыі Праваслаўнай Царквы. Набажэнствы на польскай мове ажыццяўляліся ў 1935 годзе ў кафедральным саборы ў Беластоку і ў гарнізоннай царкве ў Гродне. У 1938 годзе ў Гродне быў створаны Праваслаўны навукова-выдавецкі інстытут, які займаўся выдавецтвам прапагандысцкіх брашур выключна на польскай мове і ў польскім нацыянальным духу.\nУ 1939 годзе з пачаткам Другой сусветнай вайны на былых польскіх землях было створана так званае генерал-губернатарства, а Польская аўтакефальная царква страціла Валынскую, Віленскую, Палескую і большую частку Гродзенскай епархіі. Тая частка Гродзенскай епархіі, якая была ў складзе БССР, у 1939 годзе ўвайшла ў падпарадкаванне Маскоўскаму Патрыярхату. Гродзенская епархія налічвала тады каля 300 прыходаў і распаўсюджвалася на тэрыторыю былых епархій Палескай і Гродзенскай. Але з 1941 года ва ўмовах нямецкай акупацыі сувязь з Масквой была перарвана. У 1942 годзе на саборы беларускіх епіскапаў было прынята рашэнне на тэрыторыі акупаванай Беларусі стварыць шэсць праваслаўных епархій, у тым ліку Гродзенскую, якія ўваходзілі ў склад «Праваслаўнай Беларускай аўтакефальнай царквы» (1942-1944 гады). Для кіраўніцтва прыходамі Гродзеншчыны, далучанымі нямецкімі акупацыйнымі ўладамі да Усходняй Прусіі, быў прызначаны епіскап Венядзікт (Навіцкі). Пасля вызвалення тэрыторыі вобласці ад нямецкай акупацыі епархія перайшла ў кананічнае падпарадкаванне Маскоўскаму Патрыярхату.\nУ 1953 годзе ў сувязі з антырэлігійнай палітыкай савецкай улады Гродзенская епархія перастала існаваць, а яе тэрыторыя ўвайшла ў склад Мінска-Беларускай праваслаўнай епархіі. На працягу толькі аднаго 1960 года ў Гродзенскай вобласці перасталі дзейнічаць 53 храмы, да 1985 г. іх было закрыта 156.\nЗ другой паловы 1980-х гадоў пачалося паступовае адраджэнне царкоўнага жыцця. У 1992 годзе была адноўлена Гродзенская епархія.\nУ цяперашні час Гродзенская епархія ўключае ў сябе тэрыторыю Гродзенскага, Бераставіцкага, Ваўкавыскага, Зэльвенскага, Мастоўскага, Свіслацкага, Шчучынскага і часткова Воранаўскага раёнаў Гродзенскай вобласці.


14 сакавік 2018, 20:47\nУ Нацыянальным гістарычным музэі 14 сакавіка адкрылася выстава, прымеркаваная да 100-годзьдзя абвяшчэньня Беларускай Народнай Рэспублікі.\nНа адкрыцьцё выставы былі запрошаныя гісторыкі, навукоўцы, дэпутаты, прадстаўнікі творчай інтэлігенцыі, а таксама партыйныя і грамадзкія актывісты. Кіраўніцтва партыі БНФ прыйшло ў поўным складзе: цяперашні старшыня Рыгор Кастусёў, былі лідэр, а цяпер намесьнік старшыні Аляксей Янукевіч, Юры Чавусаў.\n«Пад уплывам радыкальных геапалітычных зьменаў, якія здарыліся ў той час, адбылася хуткая трансфармацыя ідэі беларускай дзяржавы — ад аўтаноміі Беларусі ў складзе Расейскай дэмакратычнай рэспублікі да абвяшчэньня Беларускай Народнай Рэспублікі і яе незалежнасьці ў сакавіку 1918 году. Так, БНР як дзяржава не адбылася, але гэта была першая спроба практычнай рэалізацыі беларускай нацыянальнай дзяржаўнасьці. І гэта вельмі важны, істотны момант для нашага народу і для нашай гісторыі... Менавіта тады ўпершыню спрабавалі стварыць сваю нацыянальную беларускую дзяржаву.


У ВЁСЦЫ КОПЦІ ПРЫСЯГАЮЦЬ НА ВЕРНАСЬЦЬ РАСЕЙСКАЙ МОВЕ\nБраніслава Станкевіч, Копці\nКалі віцябляне кажуць, што нехта “паехаў у Копці”, то не заўсёды гэтая фраза мае літаральны сэнс. Зь нядаўняга часу гэты выраз азначае тое самае, што “паехаў да Абрама на піва”, “аддаў Богу душу”, “склаў рукі” ці проста “памёр”… А трапіла вёска Копці ў гэты сумны фразэалягічны шэраг гадоў шэсьць-сем таму, калі тагачасныя ўлады загадалі заснаваць вось тут, за 20 кілямэтраў ад Віцебску, новыя гарадзкія могілкі. Сёньня яны займаюць ужо некалькі гэктараў, і жыхары Копцяў неяк паціху прызвычаіліся да такога адмысловага суседзтва.\n(Спадарыня: ) “Могілкі, могілкі… Ну, і што, што могілкі? Людзі ж паміраюць… Крыўдна толькі: у горад як прыедзеш, хто-ніхто пытаецца: “А адкуль вы?” Кажаш:”З Капцей”. “А-а, з могілак…” Спачатку нам крыўдна было. Нашто нам яшчэ могілкі, у нас сваіх двое, адны – пасярод самой вёскі! А цяпер нічога, прызвычаіліся…”\nУ вёсцы Копці насамрэч ёсьць яшчэ двое ўласных могілак. Адны – вясковыя, дзе хаваюць капцянцаў. А яшчэ ёсьць могілкі мэмарыяльныя: гэта танк-вэтэран, які стаіць пасярэдзіне вёскі на невысокім курганочку, ды каля дзясятка брацкіх магілаў пад самаробнымі помнікамі рознага колеру ды памеру. Як высьветлілася, увесь гэты мэмарыял створаны высілкамі аднаго-адзінага чалавека, тутэйшага жыхара, удзельніка мінулае вайны Віктара Цярэшчанкі.\n(Цярэшчанка: ) “ Усю зіму я сяджу з архівамі, перапісваю загіблых, запісваю, як Копці нашыя вызвалялі, якія баі тут былі… Вось дзежка, у мяне дома цэмент – і ўсё! Хіба са школы дадуць чалавека яго замяшаць. Усё сам. І гэты помнік адліў сам, і вунь той таксама сам…”\n(Карэспандэнтка: ) “Гэта ж колькі часу і колькі сіл трэба, каб зрабіць усё самому-аднаму?”\n(Цярэшчанка: ) “І здароўе, і сілы трэба, але гэта таго варта! Памяць пра людзей, сьвятую памяць трэба захоўваць!”\n(Карэспандэнтка: ) “А што ж ні Савет вэтэранаў, ні мясцовыя ўлады Вам не дапамагалі?”\n(Цярэшчанка: ) “Ну, ня трэба так: дапамагалі-не дапамагалі… Навошта ўздымаць такія пытаньні? Дапамагалі як маглі! Адзін жа ж я… Вось гэты танк – знайсьці я яго знайшоў, а ўсьцягнуць сюды ня змог бы адзін, курган вось гэты адзін бы насыпаць ня змог…”\nСпадзеючыся на дапамогу ўладаў ды шмат разоў прадакляраваны дзяржаўны клопат пра вэтэранаў, спадар Цярэшчанка хацеў быў, паводле прыкладу Аляксандра Лукашэнкі, пабудаваць усёй краінаю – не, не грандыёзную нацыянальную бібліятэку! -- усяго толькі мясцовы музэй баявой славы… Аднак уласны досьвед калектыўнага будаўніцтва плёну ня даў.\n(Цярэшчанка: ) “Я грошы зьбіраю… Музэй баявой славы – тут жа столькі легендарнага на гэтай зямлі ды гераічнага!.. І па міністэрствах пісаў, і да Лукашэнкі – во, домік каб пабудаваць, усёй краінай! А-а, усё гэта пустое… Адна балбатня ўрачыстая! Вось памру, і ўсе мае архівы пойдуць невядома куды – цішком раскідаюць іх, ды ўсё!”\nПад сьціплымі cамаробнымі помнікамі з камянёў ды цэменту ляжаць сотні абаронцаў Віцебшчыны, невядомыя ды вядомыя, пахаваныя разам або паасобку. Ёсьць сымбалічныя магілы, дзе няма пахаваньняў, а толькі прозьвішчы загіблых, напісаныя на мэмарыяльных дошках. Ёсьць помнікі сыну Чапаева ды сыну Катоўскага, якія ваявалі ў гэтых мясьцінах. А сёлета ВіктарЦярэшчанка паставіў тут помнік сыну Сталіна – таму самаму Якаву Джугашвілі, які, паводле афіцыйнае вэрсіі савецкіх вайсковых гісторыкаў, трапіў недзе тут у нямецкі палон, і якога, паводле тае самае версіі, Сталін адмовіўся памяняць на нямецкага генэрала Паўлюса, зазначыўшы: “Мы салдат на генэралаў не мяняем!..” Дарэчы, зьвестка пра адкрыцьцё ў вёсцы Копці помніка Якаву Джугашвілі абляцела паўсьвету: пра гэта паведамілі сотні газэтаў, тэлевізійных ды радыёкампаній. Ніяк не адрэагавалі толькі раённыя улады – не дапамаглі, не забаранілі і на цырымонію адкрыцьця не прыехалі. “Бо сорамна”,-- лічыць спадар Цярэшчанка.\n(Бабуля: ) “Памерлых трэба шанаваць, але й на жывых не забывацца! Пра іх трэба ж яшчэ болей дбаць, як пра памерлых, як вы думаеце?”\nДзьве бабулі-пэнсіянэркі, пасеўшы на лаўку каля брацкіх могілак, распавядаюць мне пра свае праблемы, распачаўшы гаворку сумнай прыказкай пра тое, што мёртвым тое не баліць.\n(Бабуля: ) “Памерлыя ж нічога ня ведаюць, гэта жывому балюча ўсё гэта цярпець: і выдаткі, і непарадкі…”\n(Другая бабуля: ) «І я во ўдзельніца вайны, а нічога ня маю…»\n(Бабуля: ) «Ты ўдзельніца, а я – вязень! І таксама нічога дабіцца не магу! Дзьвесьце тысяч за кватэру вінная!»\n(Другая бабуля: ) “А ты нічога ім не плаці! Жыві, дый усё. Ня выганяць!»\n(Бабуля: ) «У нас на жыцьцё не хапае, на ежу не хапае…»\n(Карэспандэнтка: ) «А дзеці вашы дзе?»\n(Бабуля: ) “Дзеці самі па сабе. У іх свае праблемы: сем'і, жонкі капрызьлівыя, усім многа нада. Не! Дзяржава мусіць памагаць, дзяржава! Дзеці таксама, але вось яны мне падарунак на 8-га сакавіка падарылі, і ўсё. Што яны яшчэ могуць? У яго ў самога сям'я й кватэры няма».\n(Карэспандэнтка: ) «А ці зьвярталіся вы да ўладаў, можа, у сельсавет?»\n(Бабуля: ) “Нікуды я не зьвярталася! Мне сорамна прасіць. Я такі чалавек, што не магу я прасіць, не магу за сябе сказаць. Гэта трэба нахабным быць, а ў мяне не атрымліваецца, разумееце?..»\nБабуля Наста, зь якой мы размаўлялі, прыехала ў Копці з родных Крынак. Было гэта ў 71-м годзе, калі тут пабудавалі буйны сьвінагадоўчы комплекс. І ехала яна сюды, спадзеючыся працаваць сумленна, мець добры заробак ды цёплую кватэру на старасьці… Шмат хто меркаваў тады падобным чынам, і народу зьехалася безьліч, бо ў Копцях давалі тады бясплатныя кватэры й нават катэджы. Дарэчы, за афармленьне ды добраўпарадкаваньне тутэйшая забудова была адзначаная двума дыплёмамі ВДНГ СССР… Сёньня лічы што ўсе тагачасныя будынкі вымагаюць капітальнага рамонту, які рабіць няма на што.\nСьвінакомплекс “Лучоса” ды саўгас “Сялюты” – вось тыя два месцы, дзе капцянцы могуць уладкавацца на працу. Аднак заробкі ў гэтых месцах непараўнальныя! Прынамсі, паводле тутэйшых “стандартаў”. Такое ўражаньне ў мяне склалася па наведаньні мясцовае крамы: хаця ў чужыя кошыкі зазіраць няёмка, я ўсё ж пацікавілася, што найчасьцей купляюць капцянцы на атрыманыя грошы.\n(Cпадар: ) “Хлеб бяру. Свой гародзік маю, цыбулю, часнок, гуркі люблю. Ну, і жыву, кручуся. Перабіваюся з вады на соль…»\n(Карэспандэнтка: ) “А дзе вы працуеце?”\n(Спадар: ) “У саўгасе”.\n(Карэспандэнтка: ) “Дык якія ж там заробкі?”\n(Спадар: ) “Трыццаць- сорак тысяч”.\nКабеты з “Лучосы”, якія ўпотай слухалі нашую гаворку, не змаглі стрымаць свайго абурэньня.\n(Kaбета: ) “Не, у нас такога няма!“\n(Другая кабета: ) “У нас па восемдзесят, сто, сто пяцьдзесят тысячаў”.\n(Карэспандэнтка: ) «Дык можна сказаць, што ваш комплекс “перадавы”?»\n(Кабета: ) «Ну, калісьці, як кажуць, “грымеў”…»\n(Другая кабета: ) “І зараз нічога! Заробак даюць своечасова, штомесяц”.\n(Карэспандэнтка: ) «А ці ёсьць у Копцях беспрацоўе?»\n(Кабета: ) “Чаму няма? Ёсьць, як і паўсюль. Моладзі вельмі цяжка ўладкавацца, нават з адукацыяй”.\n(Другая кабета: ) “Ведаеце, увогуле раней іначай было: як працуеш, ня б'еш бібікі, дык і зарабляеш. А цяпер … Цяпер занадта вялікая “разьбежка” узроўню жыцьця ў людзей!”\nКапцянцы дагэтуль лічаць, што росквіт іхнага жыцьця быў у савецкія гады, калі “сярэдні ўзровень дабрабыту” быў гарантаваны кожнаму. А за час пасьля 95-га году жыцьцё, паводле меркаваньня месьцічаў, пагоршылася адразу ў некалькі разоў. Адлюстраваньнем гэтага працэсу капцянцы лічаць уласную дэмаграфію: вёска старэе ды вымірае, а ў школе, пабудаванай калісьці на 600 вучняў, паводле тутэйшага настаўніка Сяргея Салодкіна, зараз засталося ўсяго 160 дзяцей… І іх таксама выхоўваюць на рэштках колішніх савецкіх традыцыяў”.\n(Салодкін: ) “Тут жа “будоўля стагодзьдзя” была, людзі зьязджаліся з усяго сьвету, таму й гісторыі тут ніякае няма, апрача савецкай…”\n(Карэспандэнтка: ) “Якім-небудзь чынам заняпад гэтай колішняй савецкай славы адбіваецца на тутэйшых жыхарах?”\n(Салодкін: ) “Пьюць, забіваюць, самі забіваюцца – вось і ўчора нехта разьбіўся, кажуць, на матацыкле, пьяны”.\n(Карэспандэнтка: ) “На дзецях, школьніках, гэткі лёс іхных бацькоў таксама неяк адбіваецца?”\n(Салодкін: ) “Тут дзеці… Можа, гэта й нельга так пра дзяцей казаць… Але яны настолькі апалітычныя, настолькі адарваныя ад усяго беларускага, ад сваіх каранёў! І школа расейскамоўная. Ды яшчэ настаўнікі шчыруюць на гэтай во глебе: імпрэзу такую праводзілі – кляліся расейскай мове!”\n(Карэспандэнтка: ) «Кляліся на вернасьць?”\n(Салодкін: ) “Во-во, кляліся на вернасьць расейскай мове”.\n(Карэспандэнтка: ) “Ці шмат хто з тутэйшых дзяцей хоча пайсьці сьлядам за бацькамі працаваць на той комплекс, застацца жыць у Копцях?”\n(Салодкін: ) «Ды ніхто ня хоча! Хто туды пойдзе…”\n(Карэспандэнтка: ) ”А дзе ж яны мараць жыць, працаваць?”\n(Салодкін: ) «Расея, замежжа, ці мала!.»\n(Карэспандэнтка: ) «Якую альтэрнатыву можна прапанаваць вось такому безаблічнаму, касмапалітычнаму выхаваньню ды існаваньню?»\n(Салодкін: ) «Альтэрнатыва тут адна. Мусіць быць дзяржаўная нацыянальная палітыка. Больш народ нічога ня ўздыме!»\nДзеля сваіх землякоў Сяргей Салодкін выдае газэту “Покліч Волі”, дзе зьмяшчае перадрукоўкі з розных незалежных выданьняў, а таксама ўласныя краязнаўчыя досьледы пра гэтыя мясьціны. У апошнім нумары ёсьць ягоны артыкул пра паходжаньне назвы Копці, якую спадар Салодкін лічыць скажонай гісторыкамі на расейскі капыл.\n(Салодкін: ) “Мне падалося, што яны парушылі дакладнасьць гістарычную, што назва вёскі мусіць быць ня Копці, а Капцы. “Капец” па-беларуску – гэта межавы знак. Або, у іншым значэньні, курган магільны, магіла. Тут, дарэчы, многа такіх нейкіх пагоркаў… У Віцебскай вобласьці ёсьць некалькі населеных пунктаў з такой самай назвай, так што ў гэтым, можа, нейкі сэнс і ёсьць…”\nІдучы зь вёскі да аўтобуснага прыпынку на шашы, я ізноў прамінула і тутэйшы нэкропаль з брацкімі магіламі, і сьціплыя вясковыя могілкі з крыжамі пад бярозкамі ды хвойкамі, і гарадзкія – з мармуровымі помнікамі ды каванымі агароджамі… Ішла ды згадвала апошнюю размову напрыканцы майго падарожжа.\n(Cпадарыня: ) “Вы ў нас ужо тут ня першая журналістка… Ужо пісалі, што ў нас тут і саўгас развальваецца, і што могілкі побач… А мне вось падабаецца жыць у нашай вёсцы! Я нават недзе чула ці чытала, што ў беларусаў ёсьць павер’е, нібыта нашыя продкі ёсьць потым нашымі заступнікамі на нябёсах… Дык можа, людзі, пахаваныя тут, і за нас некалі заступяцца!.. “\nУ вёсцы загараліся першыя вечаровы агеньчыкі, і мне ўпершыню ў жыцьці не было вусьцішна побач з могілкамі ў сутоньні…


Пенсіянер-інвалід з Бярозаўшчыны раскайваецца ў жаданні падпаліць сябе і старшыню сельвыканкама | Народная Воля\nПенсіянер-інвалід з Бярозаўшчыны раскайваецца ў жаданні падпаліць сябе і старшыню сельвыканкама\n28.10.2012 в 12:45\n– Дастаў, – кажа пра старшыню сельвыканкама 89-гадовы інвалід 2 групы па зроку Павел Левашэвіч. І дастала такое жыццё, проста страшна дастала. Ён прасіў у старшыні два варыянты: або накіраваць у дом састарэлых, а калі нельга – даць сацработніка хоць раз на тыдзень. Бярозаўская сацыяльная служба прыехала да Паўла Левашэвіча, абследавала ўмовы. Яны сапраўды жахлівыя, нягледзячы на тое, што стары жыве з нежанатым сынам, які ездзіць у Бярозу на працу.\nЖанчыны выказаліся, што трэба сацработнік, але ў сельвыканкаме не рэкамендавалі, спасылаючыся на тое, што дзед яшчэ ходзіць у краму за віном. Інвалід не адмаўляе, што сапраўды яшчэ рухаецца і можа выпіць чарку, але п’яніцай яго назваць нельга.\nІнвалід Левашэвіч лічыць, што да яго не прыслухаліся, бо старшыня сельвыканкама недабразычліва ставіцца да яго.\n– Было такое, — узгадвае Павел Андрэевіч, – што цяперашні старшыня сельвыканкама працаваў галоўным аграномам у калгасе і вынайшаў новы метад зберажэння бульбы. У выніку бульба згніла ўся. Аграном злёг у бальніцу на 3 тыдні, а потым у сельвыканкам перавялі. Я меў неасцярожнасць сказаць, што яго ў турму трэба, а не ў сельвыканкам. Нехта данёс, а ён жа ўлада. Стаў з таго часу мяне даставаць.\nДырэктар сацыяльнага цэнтра абслугоўвання насельніцтва Радзівон Малюга сказаў, што пытанне аб сацыяльным работніку можна перагледзець, калі пенсіянер звернецца яшчэ раз.\nА пакуль у інцыдэнце разбіраецца міліцыя. На пенсіянера заведзена крымінальная справа.\nЗастаецца спадзявацца, што наша сацыяльная дзяржава дапаможа вязню нямецкага канцлагера, інваліду дажыць век хоць крышку лепей.


Канцэрт памяці Міхала Анемпадыстава – Беларускi ПЭН-Цэнтр\nПЭН » Навiны » Іншыя падзеі і магчымасці » Канцэрт памяці Міхала Анемпадыстава\nКанцэрт памяці Міхала Анемпадыстава\nКанцэрт памяці мастака, дызайнера і паэта Міхала Анемпадыстава і кампанія ў падтрымку новага выдання яго кнігі “Колер Беларусі”.\nУжо ў гэты чацвер, 15 сакавіка — вялікі канцэрт памяці выбітнага мастака, дызайнера і паэта Міхала Анемпадыстава.\nКлуб «Бруге» (пр.Партызанскі, 6а). Пачатак а 19.00. Набыць квіткі можна тут. Сабраныя грошы пойдуць на помнік Міхалу.\nПрапануем таксама звярнуць увагу на кампанію ў падтрымку новага выдання кнігі Міхала Анемпадыстава “Колер Беларусі”.\n“Колер Беларусі” — гэта адна з першых спробаў візуалізаваць каларыстыку беларускай мінуўшчыны і сучаснасці з яе яскравымі колерамі і адценнямі, з прыроднымі структурамі, народжанымі пад уздзеяннямі трох стыхій.\nДызайнерскі альбом “Колер Беларусі” стаў апошняй вялікай працай Міхала Анемпадыстава. Кніга выйшла ў 2017 годзе лімітаваным накладам, які адразу разыйшоўся сярод знаўцаў і прыхільнікаў творчасці Міхала Анемпадыстава. Перадзамовіць “Колер Беларусі” можна тут.


Мост паміж краінамі і эпохамі | Новости района | | Поставский район | Поставы | Новости Постав | Новости Поставского района | Поставский райисполком\nМост паміж краінамі і эпохамі\nНа гэтым тыдні наш раён з афіцыйным візітам наведаў Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Францыі ў Беларусі Дзідзье Канэс.\nВысокага госця да нас прывяло жаданне бліжэй пазнаёміцца з Пастаўшчынай. У інтэрв'ю беларускім журналістам ён не раз гаварыў, што не з'яўляецца "офісным" дыпламатам. Любіць паездкі па краіне, кантакты з людзьмі самых розных сфер. Моўнага бар'ера ў яго няма. Ён выдатна валодае рускай мовай.\nУлічваючы тое, што на карце раёна ёсць населены пункт з гучнай назвай Парыж, натуральна, што знаёмства французскага пасла з Пастаўшчынай пачалося менавіта адтуль. Спачатку ў суправаджэнні прадстаўнікоў адміністрацыі нашага раёна (старшыні райвыканкама Сяргея Чэпіка, яго намесніка Юрыя Кісялёва і начальніка аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Галіны Чаплінскай) ён наведаў мясцовую школу. Яе навучэнцы ў творчай форме падрыхтавалі для спадара Канэса невялікі экскурс у мінулае роднага краю, а замацавала інфармацыю настаўніца гісторыі Святлана Латыш. Яна прадэманстравала найбольш цікавыя экспанаты, якія захоўваюцца ў школьным музейным пакоі, расказала пра асобныя. А налічваецца іх тут больш за тысячу. Ёсць і дзіцячыя калекцыі: пачкі ад запалак, ракавінкі, значкі, манеты, паштоўкі і інш. На развітанне Дзідзье Канэс пакінуў запіс у школьнай кнізе ганаровых гасцей. На адной з яе старонак — словы, напісаныя рукой экс-пасла Францыі ў Беларусі Мішэля Рэнеры, які ў 2013 годзе таксама наведаў пастаўскі Парыж.\nГлыбей пранікнуцца самабытнай беларускай культурай еўрапейскаму дыпламату дапамаглі ў Парыжскім СДК і бібліятэцы. Згодна з нацыянальнай традыцыяй, віталі дарагога госця духмяным караваем, а затым узнялі яму настрой вясёлымі найгрышамі беларускіх мелодый і дэманстрацыяй народных танцаў. Таксама шмат прыемных эмоцый спадару Канэсу падарыла і знаёмства са старажытным беларускім абрадам калядавання.\nНу а якая прагулка па Парыжы без фатаграфавання на фоне Эйфелевай вежы! Дзідзье Канэс не ўпусціў магчымасці захаваць момант на камеру свайго мабільніка. А я — пацікавіцца, як яму беларускі Парыж. "Маляўніча тут у вас! — пачула ў адказ. — І людзі душэўныя". На больш грунтоўную размову часу не было: наперадзе чакалі пераезд у райцэнтр і наведванне музея ў палацы Тызенгаўзаў.\nЗрэшты, менавіта гэты пункт у праграме знаходжання ў Паставах цікавіў пасла больш за ўсё. У прыватнасці, экспазіцыя, прысвечаная Першай сусветнай вайне і непасрэдна Нарацкай аперацыі.\n— Гэта тая агульная старонка гісторыі, якая непарыўна звязвае Францыю і Беларусь, — гаварыў Дзідзье Канэс. — Абедзве краіны вельмі моцна пацярпелі ў гэтай вайне, паколькі па іх тэрыторыях праходзіла лінія фронту. Я сам родам з поўначы Францыі, і вёска маіх продкаў была разбурана, так што гэта гісторыя мне блізкая яшчэ і асабіста. А што да Нарацкай аперацыі, то дзякуючы ёй удалося аблегчыць сітуацыю на Заходнім фронце, дзе немцы ў 1916 годзе пачалі бітву пад Вердэнам.\nЭкскурсію па музеі правяла яго дырэктар Таццяна Гарошка. Дыпламат вельмі ўважліва слухаў яе захапляльны аповед і знаёміўся з экспанатамі выставы. Магчыма, гэтая зацікаўленасць французскага боку ў перспектыве перарасце ў сумесны з пастаўскім музеем праект. Ва ўсялякім выпадку, Дзідзье Канэс сказаў, што на 2020 год такая магчымасць разглядаецца.\nЛюдміла Зелянкевіч, газета «Пастаўскі край»


У Баранавічах у Дзень Перамогі ўшанавалі памяць ахвяр сталінскіх рэпрэсій\nhttp://spring96.org/be/news/63164 2013 2013-05-10T14:00:26+0300 2013-05-10T14:00:26+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/baran-peramoga.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nУ Баранавічах прадстаўнікі грамадзянскай супольнасці 9 мая адзначылі дзень Перамогі ўшанаваннем памяці загінуўшых як у гады вайны, так і часы сталінскіх рэпрэсій. Спачатку грамадскія актывісты ўсклалі кветкі ля Вечнага агню ў цэнтры горада, а затым ля крыжа ахвяраў сталінскіх рэпрэсій 1939-1953 гг. (скрыжаванне вуліц Пірагова і Смаленскай). Раней тут была турма “Крывое кола”, у якой былі знішчаны тысячы нявінных людзей. Таму тут у 1992 годзе і быў ўсталяваны металічны Крыж – як знак памяці ахвяр бальшавіцкіх рэпрэсій у гісторыі Беларусі.\n– Сквер, дзе ўсталяваны Крыж сталінскіх ахвяр, улюбёнае месца адпачынку людзей, асабліва дзяцей, якія жывуць у гэтым рэгіёне. Сёння вельмі цёплае надвор’е і наўкол прыгожа ад вясновых кветак, таму тут заўсёды шмат людзей і, адпаведна, смецця. Вось чаму мы ўзялі на сябе абавязак даглядаць памятную гістарычную мясціну ў гэтым скверы, а тэрыторыю парка прыбіраць ад смецця, – адзначыў грамадскі актывіст Віктар Сырыца.\n10.05.2013 Тэгі: акцыі, грамадства


Высакародная драўніна ў інтэр’еры - Дом 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Дом 2017 ⇒ Высакародная драўніна ў інтэр’еры\nДраўніна заўсёды карысталася вялікай папулярнасцю. Нават у старажытныя часы яна выкарыстоўвалася як асноўны будаўнічы матэрыял. Сёння, нягледзячы на наяўнасць шырокага асартыменту драўніна ўсё так жа шырока выкарыстоўваецца не толькі ў будаўніцтве збудаванняў, але і ў якасці аздобнага матэрыялу.\nПапулярнасць матэрыялу дастаткова абгрунтавана. У першую чаргу неабходна вылучыць такі фактар, як экалагічнасць. Яна бяспечная для здароўя, таму можа быць выкарыстана ў любым памяшканні. Драўніна дастаткова простая ў рабоце і яе можна апрацоўваць любым спосабам.\nДзякуючы сваёй трываласці яна можа быць выкарыстана ў якасці перакрыццяў і іншых апорных элементаў.\nАпрацоўка ў памяшканні\nУ аздабленні памяшкання драўніна часцей за ўсё выкарыстоўваецца для падлогі. Такія падлогі могуць быць зробленыя ў любым памяшканні. Адзіным месцам, дзе не варта рабіць драўляны пол гэта памяшканне з высокім узроўнем вільготнасці, паколькі пад уздзеяннем вільгаці драўніна можа гніць.\nДля таго каб прадухіліць гэты пагібельны працэс вельмі важна апрацоўваць драўніну сучаснымі матэрыяламі, якія зробяць яе вільгацятрывалай і павялічаць яе ўстойлівасць да ізаляцыі.\nУ якасці падлогавага пакрыцця драўніна выкарыстоўваецца для вытворчасці паркета. Такое падлогавае пакрыццё стане упрыгожваннем любога інтэр’еру і праслужыць сваім гаспадарам доўгія гады.\nЗ дапамогай драўніны могуць быць выраблены лесвіцы і дэкаратыўныя бэлькі. Лесвіцы могуць быць таксама металічнымі, а нападу і парэнчы вырабленымі з дрэва. Такая лесвіца, несумненна, стане упрыгожваннем інтэр’еру, выкананага ў стылі хай-тэк. Драўляныя бэлькі ўпрыгожваюць пакоя, выкананыя ў стылі кантры ці скандынаўскім стылі.\nДля аздаблення сцен шырока выкарыстоўваюцца драўляныя панэлі. Такая апрацоўка ідэальна падыдзе для офісных памяшканняў. Вельмі важна каб драўляныя элементы гарманавалі паміж сабой у інтэр’еры, гэта створыць цэласнасць кампазіцыі.\nМэбля з натуральнага дрэва\nВарта таксама адзначыць такі важны момант у афармленні памяшкання як ўстаноўка мэблі. Нягледзячы на тое, што яна можа быць выраблена з розных матэрыялаў, асаблівая ўвага заўсёды надаецца вырабам з натуральнай драўніны. Акрамя таго, што такая мэбля з’яўляецца абсалютна экалагічнай, выглядае яна проста выдатна.\nАбедзенны або пісьмовы стол з суцэльнага дрэва стане выдатным упрыгожваннем любога інтэр’еру. І яго не ў стане замяніць адзін штучны матэрыял. З дапамогай сучасных інструментаў і тэхналогій з драўніны могуць быць выраблены самыя разнастайныя формы і элементы.\nВялікай папулярнасцю ў сучасным інтэр’еры карыстаецца мэбля выраблена з некалькіх матэрыялаў, напрыклад, дрэва і шкла або дрэва і металу.\nВыкарыстоўваць драўніну можна для стварэння дэкаратыўных аксесуараў, з дапамогай якіх можна ўпрыгожыць сцены памяшкання. Гэта могуць быць разнастайныя рамкі і пано. Простая обрабатываемость тавару дазваляе ўвасабляць у жыццё нават самыя складаныя ідэі ў рэальнасць.\nHow trees talk to each other | Suzanne Simard Відэа.\nПапярэдні Тэкст Арганізацыя свята дома: усе сакрэты і хітрасці\nНаступная Артыкул Арыгінальныя стравы з кукурузы


Партыю БНФ высяляць не будуць | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЭканамічны суд Менска 16 студзеня адмовіў у задавальненні іску аб высяленні Партыі БНФ са сталічнага офіса па вуліцы Чарнышэўскага, 3, дзе зарэгістраваныя партыя, грамадскае аб’яднанне „БНФ „Адраджэнне”, а таксама іх менскія гарадскія і абласныя структуры.\nПры гэтым партыю абавязалі выплаціць 980 рублёў судовых выдаткаў.\nІстцом выступіла дзяржустанова „Домэнергасервіс”. Паводле слоў яго прадстаўніка, Партыя БНФ ужо 30 месяцаў дапускае запазычанасці па аплаце арэнды памяшкання і камунальных плацяжах.\nСёння суд разгледзеў першы іск „Домэнергасервісу”. 31 студзеня плануецца разгляд аналагічных іскаў да ГА „БНФ „Адраджэнне” і гарадскіх арганізацый партыі і аб’яднання, якія таксама зарэгістраваныя ў памяшканні па адрасе: вул. Чарнышэўскага, 3.\nСтаршыня Партыі БНФ Рыгор Кастусёў у судзе растлумачыў, што арганізацыя пастаянна сутыкаецца з праблемамі ў сувязі з ростам арэнднай платы за офіс. На сёння, паводле яго слоў, арэнда складае прыблізна дзве тысячы рублёў, яшчэ прыкладна тысяча ідзе на камунальныя плацяжы.\nПадчас спрэчак магчымую адмову ў арэндзе памяшкання Кастусёў назваў не эканамічным, а палітычным рашэннем, якое нанесла б шкоду іміджу Беларусі як унутры краіны, так і за мяжой. Ён таксама адзначыў, што і бюджэт горада атрымліваў бы менш плацяжоў, бо сёння ў сталіцы каля 730 памяшканняў, якія не атрымліваецца здаць у арэнду.\n„Разгляду іску як такога сёння не было, бо мы аплацілі запазычанасць па арэндзе офіса Партыі БНФ і камунальных плацяжах за лістапад і снежань мінулага года, — пракаментаваў журналістам рашэнне суда Кастусёў. — Падача іску, хутчэй, мела палітычны падтэкст: паставіць заслон дзейнасці партыі, асабліва напярэдадні парламенцкіх і прэзідэнцкіх кампаній”.\nАле суд, падкрэсліў палітык, усё ж вырашыў партыю не высяляць. „Я з павагай стаўлюся да Эканамічнага суда Менска. Але ясна, што гэта не яго рашэнне, а вышэйшага палітычнага кіраўніцтва. Сказана не высяляць — не выселілі. Сказалі абавязаць партыю кампенсаваць выдаткі суда — так і зрабілі. Хоць зразумела, што гэта парушэнне, бо іск задаволены не быў”, — дадаў Кастусёў.\nПартыя БНФ арандуе памяшканне па вуліцы Чарнышэўскага, 3, з 2011 года.


Анлайн-мерапрыемствы да 34-й гадавіны Чарнобыльскай катастрофы ад "Экадома"\nhttps://spring96.org/be/news/96612 2020 2020-04-20T16:34:14+0300 2020-04-20T16:34:14+0300 2020-04-20T16:34:15+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/ecodom_online_chsh.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n22 красавіка ў 20:00 усе ахвотныя змогуць далучыцца да супольнага кінапрагляду карціны "Сталкеры Чарнобыля: даследчыкі пост-апакаліпсісу". На экране – праект "Культура супраціву" даследуе падпольнае жыццё Чарнобыльскай зоны адчужэння, якая ў апошні час прыцягвае ўсё больш аматараў экстрэмальных відаў спорту і турыстычных кампаній. Фільм ужо атрымаў узнагароду "Лепшы дух прыгодаў" на Шэфілдскім кінафестывалі прыгод. Прагляд будзе даступны на старонцы "Экадома" ў Facebook і на Youtube-канале.\nЗ 23 красавіка стартуе серыя подкастfo "Асадачак застаўся" – пра праблемы будаўніцтва Беларускай АЭС, наступствы Чарнобыльскай аварыі, пра гісторыю пратэстнага антыядзернага руху. Пяць выпускаў подкаста на гэтыя і іншыя тэмы можна будзе паслухаць на сайце "Экадома".\n24 красавіка ў 12:00 адбудзецца онлайн-дыскусія "Эканоміка БелАЭС – выгадны пуск?" па матэрыялах расследавання Беларускай антыядзернай кампаніі. Для ўдзелу неабходная онлайн-рэгістрацыя.\n26 красавіка ў 20:00 будзе арганізаванае анлайн-абмеркаванне фільма "Сталкеры Чарнобыля" з рэжысёркай Іарай Лі. У мерапрыемстве прымуць удзел таксама спецыяльныя госці – Сіндзі Фолкэр, спецыялістка па радыяцыі і здароўю з Beyond Nuclear (ЗША), і Віталь Серветнік, сустаршыня РСоЭС (Расія), якія раскажуць аб асноўных праблемах атамнай прамысловасці. Трансляцыя будзе праходзіць у Facebook, рэгістрацыя па спасылцы. Мова мерапрыемства – англійская.\n"Экадом" - гэта грамадскае аб'яднанне, заснаванае ў 1996 годзе для прасоўвання экалагічна дружалюбнага ладу жыцця і ідэй устойлівага развіцця.\nНапрамкі дзейнасці ахопліваюць розныя сферы: ад экалагічнай адукацыі да абароны правоў людзей на спрыяльнае навакольнае асяроддзе. Для арганізацыі важна, каб кожны чалавек рэалізаваў сваё права на спрыяльнае навакольнае асяроддзе, меў інструменты для ўдзелу ў прыняцці экалагічна значных рашэнняў, атрымліваў актуальную інфармацыю аб стане навакольнага асяроддзя ў сваёй краіне.\n20.04.2020 Тэгі: культура, экалагічныя правы


03 лістапад 2011, 17:29\nСёньня кіраўніцтва беларускага ўраду разгледзела праект бюджэту краіны і макрапрагноз на 2012 год. Адметнасьць новых дакумэнтаў у тым, што Міністэрства эканомікі прагназуе рост валавога ўнутранага прадукту толькі на 1–1,5%, а ня 10%, як было ў мінулыя гады. Інфляцыю ў наступным годзе хочуць зьменшыць да 19%. Сёлета ж яна можа перавысіць 100%.\nЭкспэрты, зь якімі сёньня давялося размаўляць, пагаджаюцца зь меркаваньнем: калі прапанаваныя лічбы застануцца і ў выніковых дакумэнтах, то гэта будзе азначаць перагляд усёй макраэканамічнай палітыкі ў наступным годзе. Яе вынікам могуць стаць значныя зьмяншэньні ВУП і крэдытаваньня гаспадаркі, лічыць эканаміст Леў Марголін:\n«І гэта сьведчыць пра тое, што ва ўрадзе ёсьць рэалісты, а ня толькі летуценьнікі. Калі ўрад і Нацыянальны банк сапраўды будуць праводзіць жорсткую фіскальна-манэтарную палітыку, то на вялікі рост ВУП спадзявацца не даводзіцца. Ня будзе крэдытаў — ня будзе і росту».\nНа крэдытах у Беларусі трымаецца амаль уся вытворчасьць, канстатуе Леў Марголін. Асабліва «пражэрлівыя» — аграрны комплекс і будаўніцтва. На наступны год яны патрабуюць 36 трыльёнаў рублёў. Пакуль улады пагаджаюцца на аб’ём сродкаў утрая меншы. Аднак невядома, як стане паводзіць сябе ўрад, калі на яго пачнуць ціснуць усялякія лабісты і прэзыдэнцкая адміністрацыя, — адзначае спадар Марголін:\n«Урад усё-ткі стараецца неяк утаймаваць інфляцыю. А гэта можна зрабіць, калі толькі не ўкідаць пустыя грошы ў эканоміку. Але ж ад ураду будуць патрабаваць грошай, будуць прабіваць крэдыты. Найцяжэй будзе супраціўляцца сельскай гаспадарцы. І тое, як стане паводзіць сябе ўрад, і пакажа — хто пераможа і якім шляхам будзе разьвівацца наша гаспадарка ў наступным годзе».\nЗьвяртаць увагу на тэндэнцыі, а не на лічбы, раіць кіраўнік аналітычнага цэнтру «Стратэгія» Леанід Заіка:\n«Што тычыцца макраэканамічнага прагназаваньня, то наўрад ці мы ў наступным годзе выйдзем з 30–50% інфляцыі, наўрад ці можна казаць, што будзе хоць нейкі рост ВУП. У нас усе паказьнікі скажоныя. У Беларусі нельга казаць пра сур’ёзнае вымярэньне парамэтраў. Гэта, хутчэй, нейкая спэцыфічная гульня. Ну, быў жа ў нас бюджэт на 2011 год. Там усё прыгожа выглядала».\nЗвычайнаму чалавеку паказьнік ВУП нічога ня кажа, у адрозьненьне ад росту інфляцыі, якая б’е па ягонай кішэні, кажа Леў Марголін:\n«19% інфляцыі — гэта той ровень, да якога беларусы ўжо прызвычаіліся. Таму што большую частку часу пры Лукашэнку мы жылі ў памерах ад 10 да 20%. І, мабыць, урад лічыць, што такую інфляцыю народ зможа перажыць безь вялікіх праблем».


Saw Palmetto водгук > До и после обнародования фотографий | Избегните ошибок\nДля надзейнага Erektion, Saw Palmetto хутчэй за ўсё, з'яўляецца самым аптымальным рашэннем. Шматлікія энтузіязмныя спажыўцы ўжо даказалі, што павышэнне патэнцыі не заўсёды павінна быць без праблем і складаным. Некаторыя кажуць, што Saw Palmetto каб павялічыць патэнцыю. Гэта сапраўды рэальнасць? Наш агляд раскрывае праўду.\nЖадаеце прывесці жанчын да кульмінацыі?\nХто гэтага не хацеў? Устойлівасць у сэксе непарыўна звязана з мужнасцю і таму толькі чалавек з жорсткай Erektion лічыць сапраўдным мужчынам.\nЗразумела, прымаць гэта сур'ёзнае харчаванне, але ў той жа час вы гатовыя паглядзець на факты і што-то зменіце. Вы не хочаце быць адным з тых хлопцаў, чые адносіны разрываюцца толькі таму, што яны не звязаны з вашай здольнасцю да Erektion.\nВы не можаце размаўляць з жанчынамі больш, таму што вы думаеце, што яны ў любым выпадку не могуць прывесці яго да кульмінацыі. І гэта яшчэ больш гвалтоўна:\nВашы засмучэнні Erektion не могуць схавацца. У членаў процілеглага полу будзе ўражанне, што ім не хапае неабходнай упэўненасці ў сабе і што яны ўспрымаюць вас як сэксуальнага значэння.\nSaw Palmetto трэба раз і назаўжды пакласці канец праблемам. Павышэнне прадукцыйнасці ў ложку, больш яркая сіла і шчаслівы партнёр, як кажуць нам задаволеныя кліенты.\nУлічваючы шматлікія станоўчыя ўражанні, вы павінны замовіць уласнае лячэнне Saw Palmetto як мага хутчэй і пачаць тэрапію.\nВы, безумоўна, выйграеце ад гэтага. Аднак, каб дамагчыся пераменаў, неабходна што-то зрабіць.\nSaw Palmetto заснаваныя на прыродзе, Saw Palmetto спадзяюцца на вядомыя механізмы дзеяння. Прадукт вядомы слаба існуючымі пабочнымі эфектамі і добрым суадносіны выдаткаў і прадукцыйнасці.\nАкрамя таго, пастаўшчык цалкам надзейны. Зніжэнне магчыма без размяшчэння і можа ажыццяўляцца праз злучэнне з шыфраванай SSL.\nВось шырокі погляд на адпаведныя інгрэдыенты\nШырокі погляд на ўлётку пра пакеты паказвае, што кампазіцыя, якую выкарыстоўваў Saw Palmetto вакол інгрэдыентаў. Акрамя таго, Collamask варта праверыць.\nА таксама, а таксама ў пытанні патэнцыйнага павышэння традыцыйных лекаў, якія ўваходзяць у склад некаторых дабавак.\nЦяперашняй дозы недастаткова, але прадукт адрозніваецца.\nПаважаны чытач можа здацца незвычайным выбарам, але калі вы паглядзіце на бягучыя даследаванні, гэты матэрыял, здаецца, дапамагае дасягнуць надзейнай Erektion.\nШто складае маё агульнае ўражанне ад асобных кампанентаў прадукту?\nПасля кароткага погляду на ўпакоўку і некалькі хвілін даследаванняў, я вельмі ўпэўнены, што прадукт, які праводзіцца ў выпрабаванні, можа дабіцца цудоўных вынікаў.\nУ выніку ўсе унікальныя перавагі Saw Palmetto відавочныя:\nАсабліва цудоўныя перавагі выкарыстання Saw Palmetto даюць зразумець, што купля будзе выдатным рашэннем:\nМожна пазбегнуць недакладных абследаванняў\nВам падабаецца казаць пра павышэнне патэнцыі? Няма? Вам не трэба, таму што вы можаце замовіць гэты прадукт самастойна, ніхто не заўважыў\nЭфект Saw Palmetto адбываецца, як чакалася, узаемадзеяння канкрэтных інгрэдыентаў з умовамі.\nТакім чынам, гэта робіць гэта вельмі вытанчанай канструкцыі вашага цела на карысць, выкарыстоўваючы даўнія працэсы.\nУ рэшце рэшт, у арганізма ёсць усё ў запасе, каб палепшыць патэнцыю і Erektion, і гэта ўсё аб тым, каб гэтыя функцыі працавалі.\nМеханізм дзеяння ініцыюецца дзякуючы павелічэнню распаўсюджвання двайнога адукацыі кіслароду і азоту, што таксама ўплывае на палавы орган.\nДзякуючы даўгавечнаму ўздзеянню на патэнцыю, спажыванне Saw Palmetto не павінна быць дакладна прымеркавана\nТакім чынам, прадукт можа здацца пераважна - але не адразу. Той факт, што фармацэўтычныя тавары падвяргаюцца індывідуальным ваганні, павінен быць зразумелым для вас, каб вынікі маглі быць даволі мяккімі і моцнымі.\nПрадукт грунтуецца на біялагічных працэсах, якія падтрымліваюцца індывідуальнымі інгрэдыентамі.\nУ адрозненне ад многіх канкурэнтаздольных прадуктаў, Saw Palmetto супрацоўнічае з нашым арганізмам як адзінае цэлае. Гэта таксама тлумачыць у значнай ступені не з'яўляцца пабочныя эфекты.\nАбсалютна! Добра вядома, што цела перажывае змены, ці з'яўляецца гэта кароткатэрміновая эскалацыя ці проста пачуццё іншых - гэта пабочны эфект, які пазней знікае зноў.\nГэта можна растлумачыць лёгка зразумела. Наш аналіз паказвае, што Saw Palmetto не будзе эфектыўным для ўсіх карыстальнікаў.\nSaw Palmetto асабліва дапамагае пры зніжэнні вагі. Гэта даказана даследаваннямі.\nАле не памыляйся, можна проста ўзяць Saw Palmetto і неадкладна вырашыць любыя праблемы. Дайце час арганізму. Гэта павінна быць ясна для вас. Павелічэнне патэнцыі - гэта працяглы працэс. Для гэтага працэс распрацоўкі патрабуе больш часу. У адрозненне ад Gipertox, гэта робіць прыкметна больш эфектыўным.\nSaw Palmetto дапамагае ў рэалізацыі сваіх мэтаў. Тым не менш, нягледзячы на ўсё, вам трэба зрабіць першы крок.\nУ выпадку, калі вы старэюць і, такім чынам, хочаце павялічыць іх патэнцыю, вы ствараеце гэты прадукт, праводзіце працэдуру мэтанакіравана і своечасова атрымліваеце асалоду ад вынікамі.\nВось так можна ўжываць Saw Palmetto\nІснуе зразумелая аксіёма: Парады кампаніі заўсёды важныя.\nВам не трэба турбавацца аб дадатку перад пакупкай. Вытворца абяцае, што артыкул вельмі просты ў выкарыстанні падчас падарожжаў, на працы ці дома.\nУ камплекце ўваходзіць шырокае кіраўніцтва па правільным прыёме, дозе і працягласці тэрапіі, а таксама альтэрнатыўныя інструкцыі па прыёме прадукту, а таксама даступныя ў Інтэрнэт.\nШматлікія спажыўцы выказваюць меркаванне, што яны змаглі ўнесці істотныя змены, калі ўпершыню скарысталіся. Таму не рэдкасць, што ўжо праз адносна кароткі час ужо паспяховы вопыт можна забраніраваць.\nМногія кліенты нават пасля доўгага часу проста маюць права сказаць толькі пра тавар!\nТаму нядрэнны план, каб справаздачы аб вопыце занадта важныя ў ранг, калі тут абяцаюць вельмі хуткія поспехі. У залежнасці ад карыстальніка, гэта зойме некаторы час, каб з'явіцца вынік.\nВельмі важна даведацца, ці ёсць ужо спробы з артыкулам. Поспехі задаволеных пацыентаў сведчаць пра эфектыўнасць.\nУ нашай ацэнцы Saw Palmetto ўваходзяць асабліва важныя лабараторныя аналізы, але і шэраг дадатковых рэчаў. Менавіта тыя захапляльныя ўражанні, якія мы глядзім адразу ж:\nТакім чынам, некаторыя карыстальнікі дадзенага прадукту карыстаюцца такімі фантастычнымі распрацоўкамі:\nПераканайцеся, што гэта фактычнае стаўленне людзей. Аднак вынік вельмі захапляльны, і я заключаю, што гэта адносіцца і да мас, і, такім чынам, і да вас.\nУ выніку, гэтыя станоўчыя наступствы павінны амаль напэўна адбывацца сярод надзейных пакупнікоў:\nДамы будуць у захапленні ад сваёй стойкасці!\nСапраўды паспрабаваўшы розныя сродкі прававой абароны, я лічу, што ў Saw Palmetto вельмі перспектыўныя магчымасці для поспеху.\nМагчыма, вы думаеце, што палавы акт ніколі не быў бы такім актуальным, але тым не менш вы пытаеце сябе: што гэта адчувае, калі знаёмыя кажуць пра вялікі вопыт? Сапраўды, нават займацца любоўю важна. Вызначана дастаткова, каб заахвоціць імпатэнцыю на Гар! І ёсць яшчэ цікавыя пабочныя эфекты: З-за таго, што вы, нарэшце, зноў перакананыя ў сабе, нават ваш кола знаёмых ніяк не можа супрацьстаяць вам.\nНіхто не павінен выпусціць магчымасць пратэставаць Saw Palmetto, гэта дакладна!\nТаму вы не павінны чакаць назаўжды і рызыкаваць, што прадукт падлягае рэцэпту або нават спынены вытворчасць. Гэта з'ява ўзнікае зноў і зноў у выпадку прыродных прадуктаў.\nРэдка сустракаецца выпадак, калі любы чалавек можа набыць такі тавар легальна і нядорага. Зараз ён будзе даступны ў цяперашні час у рэкамендаваным краме. У параўнанні з іншымі крыніцамі паставак вы можаце напэўна атрымаць дакладны прадукт на гэтай старонцы.\nВы думаеце, што ў вас ёсць цярпенне прайсці праз гэты метад на працягу некалькіх месяцаў? Калі ваша рэакцыя на гэты момант "Не бяспечная", нават не паспрабуйце яе. У адрозненне ад Miracle, гэта можа быць значна больш карысным. Аднак верагоднасць таго, што вы будзеце занадта моцна ўдзельнічаць у праграме і дабрацца да мэты з прадуктам. прыходзяць.\nНіколі не рабіце памылку пры выкарыстанні несанкцыянаванага рэсэлераў замест таго, каб ён займаецца вытворчасцю Saw Palmetto.\nТам вы маглі не толькі купіць неэфектыўны прэпарат, але і заплаціць сваім здароўем!\nДля таго, каб вы маглі быць упэўнены, што падрыхтоўка сапраўдная і эфектыўная, прапанаваны магазін на дадзены момант будзе самым бяспечным падыходам.\nГэты пастаўшчык застаецца найлепшым крыніцай для пакупкі прадукту, паколькі ён дае вам поўны пакет - самыя нізкія цэны на прадукт, самы надзейны сэрвіс, а таксама хуткую дастаўку.\nКалі вы хочаце паспрабаваць прадукт, неабходна ўлічваць наступнае:\nУ ідэале, зэканоміць сабе небяспеку працэдур пошуку, якія ў канчатковым рахунку набываюць толькі плагіят. Проста давярайце адной з спасылак на гэтай старонцы. Я цыклічна правяраю прапановы, каб умовы, пастаўка і цана заўсёды былі найлепшымі.


Уладзімір Маляўка – пра ўнутраную кухню экамаркету «Пастарнак»\nШто будзе, калі на адной пляцоўцы заміксаваць дэгустацыю хумусу, модны паказ экафутраў і шчасны майстар-клас па ёзе? Будзе поўны «Пастарнак»! Арганізатар фестывалю Уладзімір Маляўка – пра сімбіёз, які дае Менску гэты караняплод.\nЧым займаюцца: прасоўваюць ідэі здаровага ладу жыцця.\nСтруктура: 4 чалавекі.\nЗ кім гутарым: Уладзімір Маляўка, 27 гадоў. Крэатыўны капірайтар, веган, спартсмен, арганізатар экамаркету «Пастарнак» у Менску.\nВеганства не абмяжоўваецца толькі ежай. У мяне няма ніводнай скураной рэчы, усе касметычныя сродкі – таксама па везе. Сёння можна знайсці 100% натуральную касметыку. Так, напрыклад, ёсць беларускі брэнд Sativa з абсалютным экаскладам. Ёсць веганскія кафэхі, як MonkeyFood і «Счастье здесь».\nЁсць яшчэ архітэктурная каманда «Зробiм»: падчас удзелу ў «Пастарнаку» яны ўсталявалі лаўку з сонечнымі батарэямі, ад якой можна было падзарадзіць тэлефон ці ноўт.\nПа сутнасці, паўдзельнічаць можа любы. Мы гатовыя ісці насустрач тым, хто хоча рабіць нешта добрае для горада, для Беларусі. Узаемна цікавы бартар? Мы толькі «за».\n– Мы хочам развівацца, каб гэта быў не толькі фестываль або экамаркет, але і паўнавартасны праект, які будзе займацца папулярызацыяй здаровага ладу жыцця.\nСёння мы пачалі супрацоўніцтва з аўтазапраўкамі: на іх прылаўках ёсць палічка з прадукцыяй нашых удзельнікаў.\nХацелася б, каб такое было ў кожнай менскай краме: людзі маглі прыйсці туды і купіць экапрадукт «Пастарнак».\nПланаў шмат наогул: стварыць сваю крэатыўную прастору, дзе можна было б чытаць лекцыі, напрыклад. Зараз імкнемся да таго, каб экамаркет праходзіў хоць раз у кожны з сезонаў. Хочам знайсці адну-адзіную пляцоўку, якая б нам пасавала. Паступалі яшчэ прапановы з рэгіёнаў – арганізаваць «Пастарнак» там. Гэта класная ідэя, і мы думаем над ёй.


Як пашырыць экран на маніторы? Карыстальнікам персанальных кампутараў часта прыходзіцца сутыкацца з дадзеным пытаннем. Справа ў тым, што налады дысплея могуць збівацца, калі вы пераўсталяваць аперацыйную сістэму, або адбыўся збой на кампутары. Мы раскажам вам аб некалькіх варыянтах, якія дазволяць вам змяніць пашырэння экрана.\nПерш чым змяняць налады дысплея, рэкамендуем вам удакладніць якой, памер ён мае, і якія параметры дазволу будуць для яго аптымальныя. Такім чынам, вам неабходна ажыццявіць наступныя дзеянні:\nна пустым прасторы працоўнага стала націсніце правай кнопкай мышы;\nу якое адкрылася кантэкстным меню абярыце пункт «Уласцівасці»;\nпачакайце, пакуль не адкрыецца акно «Уласцівасці экрана»;\nперамесціцеся ва ўкладку «Параметры»;\nвыставіце патрэбнае вам дазвол, змяняючы становішча паўзунка;\nнацісніце кнопку «Ужыць» пасля таго, як налада будзе праведзена.\nЯк пашырыць экран на маніторы?\nКалі ваш кампутар працуе пад кіраваннем аперацыйнай сістэмы Windows Vista, 7 ці 8, то схема вашых дзеянняў будзе выглядаць інакш:\nна працоўным стале клікніце правай кнопкай мышы;\nнас цікавіць пункт «Дазвол экрана", які размешчаны амаль у самым нізе спадальнага меню;\nу якое адкрылася акне выберыце аптымальнае для вашага манітора дазвол;\nўжыеце новыя параметры.\nЯк пашырыць экран на маніторы, калі стандартныя рэкамендацыі не спрацоўваюць, і перасоўванне паўзунка не ўдаецца вырабіць? У гэтым выпадку вам неабходна будзе наведаць раздзел «Дыспетчар прылад», для таго каб праверыць ўстаноўлена Ці праграмнае забеспячэнне для відэакарты. Знайсці яго можна праз «Мой кампутар», клікнуўшы на значок правай кнопкай мышы. У Спадальная меню абярыце раздзел «Уласцівасці», далей перайдзіце ў "Дыспетчар прылад". У якое адкрылася пераліку абсталявання адшукайце відэакарту і праверце, ці няма каля яе клічніка (ён азначае, што ўзніклі праблемы з драйверам, які альбо не ўстаноўлены зусім, альбо пашкоджаны). Вылучыце ў спісе назву прылады, пры дапамозе правай кнопкі мышы выклічце кантэкстнае меню і клікніце па пункце «Абнавіць драйверы». Можна ўсталяваць праграмнае забеспячэнне і ўручную:\nспампаваць з афіцыйнага сайта кампаніі-вытворцы;\nскарыстацца усталявальным дыскам, калі ён быў у камплектацыі.\nЗвярніце ўвагу, што ў аперацыйных сістэмах новага пакалення драйверы ўсталёўваюцца ў аўтаматычным рэжыме, і пытанне аб тым, як пашырыць экран на маніторы, не варта, паколькі яго налада таксама адбываецца аўтаматычна. Змяняцца налады дазволу могуць пры запуску праграм у рэжыме сумяшчальнасці. Напрыклад, калі адкрыць гульню, сістэмныя характарыстыкі якой не дазваляюць выкарыстоўваць яе на дадзеным кампутары. Як змяніць пашырэнне экрана ў гэтым выпадку? Калі пасля выхаду з прыкладання ранейшыя параметры не былі адноўлены, то скарыстайцеся самым першым метадам, аб якім было расказана ў дадзеным артыкуле.\nДля Windows 7 налада павінна быць правільнай\nЯк паўплываў выхад Windows 8 на ўсю кампутарную індустрыю?\nЯк павярнуць экран з дапамогай драйвера відэакарты\nАднаўлялая маска для валасоў\nСмачнае кабачковую варэнне з лімонам: як прыгатаваць на зіму?


У Гомлі будуць судзіць расейскага сутэнёра – ён спрабаваў вывезці беларускіх дзяўчат у РФ\nГомельскія следчыя завяршылі расследаванне крымінальнай справы ў дачыненні да 40-гадовага грамадзяніна Расеі, які вербаваў гамяльчанак для занятку прастытуцыяй. Цяпер справу накіруюць у суд.\n«У пачатку верасня непрацуючы жыхар г. Сокал Валагодскай вобласці, 1978 года нараджэння, прыехаў у Гомель у пошуках маладых асобаў для далейшай працы жрыцамі кахання на тэрыторыі Расейскай Федэрацыі, – паведамляецца на сайце УУС Гомельскага аблвыканкаму, – Дзве гамяльчанкі пагадзіліся паехаць за доўгім рублём, што абяцаў працадаўца. Але план перапраўкі будучых сэкс-рабынь праваліўся днём 2 кастрычніка 2018 года. У Добрушскім раёне на мяжы Беларусі і Расеі аўтамашына з расейцам і дзяўчатамі была затрыманая аператыўнікамі ўпраўлення па наркакантролі і супрацьдзеянні гандлю людзьмі УУС Гомельскага аблвыканкаму».\nГомельскія следчыя распачалі крымінальную справу па ч. 2 арт. 171 КК Рэспублікі Беларусь (арганізацыя або выкарыстанне заняцця прастытуцыяй). Расейскаму грамадзяніну пагражае да 10 гадоў пазбаўлення волі.\nСуд у Віцебску прызнаў бацюшку з Расеі вінаватым у сутэнёрстве\nГэта не першы выпадак, калі расейскага грамадзяніна будуць судзіць за спробу вывезці беларускіх дзяўчат для заняцця прастытуцыяй у РФ. У 2017 годзе рэзананс набыла справа 39-гадовага святара Мікалая Кірэева з храму Святых апосталаў Пятра і Паўла ва Ўсяволаскім раёне Ленінградскай вобласці. Паводле следства, бацюшка з красавіка па жнівень 2017 гады вёў перапіску ў сетцы Інтэрнэт з двума жыхаркамі Віцебску. Калі ён атрымаў згоду апошніх на занятак прастытуцыяй за грашовае ўзнагароджанне ў горадзе Санкт-Пецярбургу, 3 жніўня прыбыў у Віцебск з мэтай іх дастаўкі ў Расейскую Федэрацыю. Правёўшы некалькі гутарак з 20-гадовай і 30-гадовай жанчынамі і дасягнуўшы дамоўленасці аб іх вывазе, мужчына быў затрыманы пры пасадцы ў аўтобус «Віцебск-Санкт-Пецярбург». За сутэнёрства Мікалаю Кірэеву прызначылі пакаранне ў выглядзе 5 гадоў 6 месяцаў пазбаўлення волі ў калоніі ўзмоцненага рэжыму з канфіскацыяй маёмасці.\nТэгі: Гомель, міліцыянты, прастытуцыя, сутэнёрства


Цукар-пакрыццём хос diy сіліконавыя формы fondant торт, хлеб, дэсерты пякарні прессформы белы мус торт хлеб формы для выпечкі інструменты ўпрыгажэнні купіць - Формы для выпечкі > ElementyDepo.news\nХатняя старонка Формы для выпечкі Цукар-пакрыццём хос DIY сіліконавыя формы fondant торт, хлеб, дэсерты пякарні прессформы белы мус торт хлеб формы для выпечкі інструменты ўпрыгажэнні\nЦукар-пакрыццём хос DIY сіліконавыя формы fondant торт, хлеб, дэсерты пякарні прессформы белы мус торт хлеб формы для выпечкі інструменты ўпрыгажэнні\nТэгі: торт-мус, Інструмент Хлеб, інструменты для дэкарыравання торта, Танныя торт-мус, Інструмент высокай якасці хлеба, Кітая ўпрыгажэнні торта інструменты пастаўшчыкі.\nСардэчна запрашаем у мой магазін шчаслівы дастаўка\nЁсць шмат стыляў можна выбраць,калі ласка, праверце наш магазін Спасылка:\n(1) выкарыстанне высакаякаснага сіліконавага матэрыялу, і праз FDA і SGS сертыфікацыі.\n(2) можа вытрымліваць тэмпературны дыяпазон: -40 ~ 230 градусаў па Цэльсіі.\n(3) безгустоўны, нетоксичный, ўстойлівы да пылу, трывалы, непранікальны, легка мыецца.\n(4) Бяспечная ў духоўцы, мікрахвалевай печчу, посудамыйнай машынай і халадзільнікам.\n(5) лёгка для таго каб адрэгуляваць.\n【Выкарыстанне і тэхнічнае абслугоўванне】:\n1. Пасля кожнага выкарыстання, прымянення гарачай вады (разведзены ежы чыстыя) або ў посудамыйнай машыне для ачысткі, не выкарыстоўвайце абразіўныя якія чысцяць сродкі або якія чысцяць пена. Пераканайцеся, што кубкі сілікону сухі перад кожным выкарыстаннем і захоўвання.\n2. Выпечкі сіліконавыя кубкі павінны быць размешчаныя асобна на бляху. Не сухую форму, напрыклад, для 6-памры, калі выкарыстоўваюцца толькі тры модуля, тры іншыя модулі павінны быць запоўненыя вадой. У адваротным выпадку ён будзе прычынай цвілі пропечется дрэнна, што прыводзіць да зніжэння тэрміну службы. Для таго, каб гарантаваць, што канчатковы прадукт для дасягнення найлепшага эфекту для выпечкі, выпечкі перад першым пластом геля кремнезема кубкі акуратна вырабіце невялікая колькасць анты-прыліпання патэльні алей.\n3. Калі выпечка будзе зроблена, выдаліць ўсю бляху з духоўкі і змесціце абсмажаную прадукт на краты астуджацца да поўнага астуджэння!\n4. Сіліконавыя кубкі могуць быць выкарыстаны толькі ў печях, печях, мікрахвалевых печях, і строга забароненыя для непасрэднага выкарыстання газу, пажару або магутнасць, а непасрэдна над награвальнай пласціны або барбекю пад выкарыстанне!\n5. Не выкарыстоўвайце нож ці іншае зброю для сіліконавых прадуктаў і пазбегнуць стрэсу, цягнуць!\n6. З-за статычнага электрычнасці, прессформа сілікону легкі для таго каб ўставіць попелу, калі не надоўга, то лепш змясціць на сонца без прамых папяровай скрынкі!\nАбслугоўванне 1. Ваша задавальненне, наша мэта. 2. Мы імкнемся прапаноўваць нашым кліентам самы бяспечны і самы легкі купляючы вопыт. 3. Мы прапануем вам самыя апошнія канструкцыі з вялікім разнастайнасцю стыляў і кветак для ўсіх вашых патрэбаў.\nАдгрузкі мы будзем адпраўляць прадукцыю на працягу 7 рабочых дзен з моманту Сістэма пацвярджае ваш плацеж. 1. Кітай паветранай поштай: 10-60 дзен у нармальным стане ( напружанага сезона,надвор'е дрэнная прывядзе да затрымкі) 2. Мы прапануем тэрміновы, але кліент павінен плаціць падаткаў у Мытным,такіх як DHL,ePacket, і,э-ЭМС (калі ёсць падатак пытанне,калі ласка, супрацоўнічаць з звычай,мы будзеце нізкі значэнне пакет, каб aviod яго паменшыць яго для вас) вяртанне палітыкі: 1. Калі ласка, звяжыцеся з намі і адправіць нам фотаздымкі, калі ёсць якія-небудзь праблемы, мы прапануем 100% задавальненне на вашай пакупкай 2. Калі вы не задаволеныя пункта, вы можаце адправіць яго назад і вы павінны аплаціць кошт дастаўкі вяртання 3. Розніца ў колеры можа быць выклікана з-за розных прычын, такіх як колер адлюстраванне ў розных маніторах, асвятлення, фону і г. д. водгукі:\nКалі ласка, не пакідайце нас адмоўныя зваротныя сувязі, калі вы не задаволеныя нашай прадукцыяй ці паслугай,\nСтыль: Цукар-пакрыццём хос сіліконавыя формы\nFeatures2: Бяспечны ў духоўцы, мікрахвалевай печчу, посудамыйнай машынай і халадзільнікам\nколер: як паказаць/белы\nОсобенности1: Безгустоўны, нетоксичный, ўстойлівы да пылу, трывалы, непранікальны\nВыпечка & Тып Інструментаў Печыва : Выпечкі Ўкладышы\nНумар Мадэлі: NL1704039l\nВытрымлівае дыяпазон тэмператур : -40 ~ 230 градусаў па Цэльсіі


пілігрымка | Каталіцкі Веснік | Страница 3\nДзень бацькі адзначылі ў Барунах\nTрадыцыйна ў першую нядзелю чэрвеня ў Гродзенскай дыяцэзіі адзначаецца Дзень бацькі. Ва ўсіх святынях дыяцэзіі вернікі моляцца за ўсіх бацькаў, а для памерлых бацькаў просяць вечнага шчасця ў небе. Галоўныя святкаванні сёлета адбыліся ў санктуарыі Маці Божай Суцяшальніцы Засмучаных у Барунах (Ашмянскі дэканат). На ўрачыстасці прыбыла пешая пілігрымка бацькаў з Ашмян, у якой прынялі ўдзел больш за 100 чалавек. Адметнасць ...\nШчучынскія выпускнікі здзейснілі пілігрымку ў Будслаў\nШтогод, на працягу ўжо многіх гадоў, выпускнікі 11 класаў сярэдніх школ г. Шчучына адпраўляюцца ў пілігрымку ў Будслаў. І гэты год не стаў выключэннем. Напярэдадні заканчэння школы, хлопцы і дзяўчаты, па традыцыі, адправіліся ў Нацыянальны Санктуарый Маці Божай у Беларусі. За два дні, столькі доўжылася невялікая пілігрымка, яны змаглі ўбачыць мноства цікавых месцаў і храмаў. І так, у першы дзень ...\n«Шчучын – Тракелі – Ліда»: моладзь са Шчучына здзейсніла традыцыйную пілігрымку\nПадчас святой Імшы ў Тракелях, 27 красавіка, маладыя людзі прасілі аб патрэбных ласках для годнага прыняцця сакраманту хрысціянскай сталасці (Канфірмацыі). У сваім казанні а. Віталій Слука SchP звярнуў увагу на тое, што не трэба баяцца несці Езуса ў свет. Болей таго, пасля прыняцця сакраманту – гэта становіцца нашым абавязкам. Далей пілігрымы адправіліся ў Ліду. У парафіі Беззаганнага Зачацця Панны Марыі ...\nЗ 6 па 8 мая ў Нацыянальным санктуарыі Маці Божай Будслаўскай пройдуць дні засяроджання для хлопцаў ад 16 гадоў з мініпілігрымкай, чуваннем моладзі і сплавам на байдарках па рацэ Сэрвач. Да ўдзелу запрашаюцца хлопцы ад 16 гадоў (непаўналетнія павінны мець пісьмовы дазвол бацькоў) і маладыя святары, на чуванне моладзі — усе жадаючыя. З сабой неабходна мець: Святое Пісанне, спальнік, дыванок, сродкі ...\nБразілія: 80 тысяч мужчын на ружанцовай пілігрымцы\n15-16 лютага 2019 года ў бразільскім нацыянальным санктуарыі ў Апарэсідзе адбылася нетыповая малітоўная сустрэча — ружанцовая пілігрымка мужчын з розных рэгіёнаў краіны. У малітве ўзялі ўдзел больш за 80 тысяч паломнікаў, паведамляе credo.pro. Мужчыны прыйшлі сюды ўжо ў адзінаццаты раз, на гэты раз пад лозунгам «Мужчынскі ружанец: мала толькі маліцца, трэба дзейнічаць!» Гэтыя пілігрымы — людзі, якія рэгулярна, кожны тыдзень ...\nФотафакт. Пілігрымка з Глыбокага вырушыла да браслаўскага санктуарыя Маці Божай Валадаркі азёраў\nНагадаем, што ўрачыстасці Маці Божай Валадаркі азёраў ў Браславе сёлета пройдуць 17-18 жніўня пад дэвізам «Марыя — Валадарка маладых сэрцаў». Больш фотаздымкаў можна паглядець тут>>


Галоўная ➠ Будоўля ➠ Выбіраем шпалеры на кухню\nАпублікавана 24.02.2017 19:30\nНовыя шпалеры на кухні – гэта адзін з самых простых і недарагіх спосабаў абнавіць ўжо надакучаўшаму інтэр'ер. Дзякуючы вялізнага мноства відаў гэтага матэрыялу дэкарыравання сцен, кожны зможа знайсці для сябе іх ідэальны варыянт.\nВарта з усёй адказнасцю падысці да выбару, так як менавіта правільна падабраныя шпалеры змогуць стварыць непаўторны ўтульнасць і камфорт вашай кухні.\nКаб не згубіцца ў велізарным асартыменце, варта ўлічыць фактары, на якія абавязкова неабходна звярнуць сваю ўвагу. Так як мы выбіраем шпалеры на кухні, яны павінны быць устойлівымі да перападаў тэмператур, не паглынаць пах, лёгка мыцца. Каляровую гаму лепш падбіраць у светлых танах, што будзе спрыяць добраму настрою і выдатнаму апетыту.\nЯк бачым, для кухні падыдуць не ўсе шпалеры. Найбольш прыдатнымі будуць іх наступныя віды:\nЗ шкловалакна. Таксама вельмі ўстойлівыя не толькі да пашкоджанняў, а і да вільгаці, перападаў тэмператур. З'яўляюцца даўгавечнымі. Такія шпалеры можна чысціць нават шчоткай.\nПапяровыя шпалеры. Не, не простыя, а са пластом вінілу, які абароніць паверхню ад розных пашкоджанняў.\nПад афарбоўку. Іх можна перафарбоўваць шмат разоў. Праўда, трэба старанна выбіраць фарбу без залішняй таксічнасці і з добрай вільгацятрываласцю.\nЯкія змяшчаюць вспененный вініл. Вельмі вільгацятрывалыя.\nШпалеры з вінілу на флизелиновой аснове.\nТолькі варта запомніць, што вінілавыя шпалеры хоць і даўгавечныя і трывалыя, але яны не прапускаюць паветра. З-за такой асаблівасці яны могуць назапашваць пад пакрыццём кандэнсат. Паэтам лепш купляць такія шпалеры толькі са адмысловымі порамі, каб свабодна праходзіў паветра.\nВыбар тону і колеру шпалер\nМатэрыял абраны, зараз пагаворым аб колерах. Як згадвалася вышэй, лепш выбіраць светлыя тоны. Асабліва гэта актуальна для невялікіх кухняў. Выберыце манахромнае пакрыццё або дробны малюнак.\nКалі Вы можаце пахваліцца просторностью сваёй кухні, то можаце смела выбіраць яркія і насычаныя колеры, магчыма нават з вялікім узорам.\nУ выпадку, калі ваш выбар упаў на цёплыя тоны, можаце не сумнявацца, што выдатны апетыт Вам гарантаваны. Але цёплыя адценні візуальна робяць прастору менш, а халодныя, наадварот, пашыраць прастору і створаць атмасферу гармоніі.\nСёння таксама папулярна дэкараваць памяшкання з імітацыяй пад розныя матэрыялы. Гэта можа быць не толькі натуральная драўніна або камень, а і ў выглядзе керамічнай пліткі, мазаікі або якой-небудзь старадаўняй фрэскі, а нават і скуры жывёл. Дадзены выгляд обделки каштуе нашмат танней, чым сапраўдны матэрыял, а выгляд ствараюць проста надзвычайны. А remont-bud.com вы можаце замовіць тут remont-bud.com\nрыта сказаў (а):\nСкажу адразу, што шпалеры трэба выбіраць ўсёй сям'ёй, а то зрабілі дзіцяці сюрпрыз, а яму не спадабалася ;)\nЖанна сказаў (а):\nЯ вось яшчэ чула, што зараз ёсць новыя антывандальныя шпалеры. Сутнасць іх у тым, што каб бы ты з імі не рабіў - ніякіх слядоў не застаецца. Для кухні нядрэнны варыянт.


Тэатр абсурду, або яшчэ раз аб “помніку гарадавому” | Krynica.info\nІ раздзеўшы Яго, надзелі на Яго пурпуру; і, сплёўшы вянок з цёрну, усклалі на галаву Яму і далі Яму ў правую руку кій, і, укленчыўшы перад Ім, кпілі з Яго, кажучы: радуйся, Цар Юдэйскі!\nАбсурднасць устаноўкі помніка гарадавому Расійскай імперыі ў Менску была відавочная ад самага пачатку, бо, па-першае, ані кіраўніцтва Рэспублікі Беларусь, ані большасць насельніцтва аніяк не выказваюць сантыментаў ды жалю за “царскім часам”; па-другое, злачынца ставіць помнік сваёй ахвяры ў двух выпадках: як здзек або пакаянне. Аб адсутнасці пакаяння сведчыць адзначэнне кастрычніцкага перавароту на дзяржаўным узроўні, назва “міліцыя” ды помнік “Жалезнаму Феліксу” на супраць МУС. А вось на здзек ката над ахвярай вельмі падобна… Але давайце ўсё разгледзім паслядоўна.\nХто такі “гарадавы” ў святле гісторыі Расійскай імперыі? Гэта ніжэйшы чын паліцэйскай варты ў сталічных, губернскіх і павятовых гарадах. Іх набіралі з адстаўных салдат ды унтэр-афіцэраў па вольным найме, а ўтрымліваліся за кошт бюджэту горада. З улікам таго, што ў царскую армію прызывалі з 21 года, а служылі 6 гадоў (з 1906 – 5) у войску або 7 гадоў на флоце, можна меркаваць, што наймалодшаму гарадавому 1917 г. было 26-28 гадоў. Але трэба ўлічваць – з пачаткам І Сусветнай вайны было мабілізавана досыць вялікая частка маладых гарадавых ды заменена людзьмі старэйшага ўзросту. Пры гэтым, па законе Расійскай імперыі, на кожныя 500 чалавек губернскага горада было не больш за 1 гарадавога. Можна лёгка вылічыць, што ў Менску на пачатак ХХ ст. было не больш 200 – 250 гарадавых.\nЗ улікам таго, што заробак гарадавога быў часам ніжэй за заробак кваліфікаванага рабочага або машыніста на чыгунцы, іх сем’і жылі пераважна ў рабочых кварталах або прыватных будынках на ваколіцах гарадоў. А калі ўлічыць, што большая частка іх службы праходзіла на вуліцах, можна ўпэўнена сказаць, што яны былі найбольш вядомымі насельніцтву чынамі паліцыі. Адпаведна, паколькі на гарадавых пакладалася задача падтрымліваць парадак менавіта на вуліцах ды будынках, яны былі залучаны ў безліч дробна-крымінальных ды бытавых канфліктаў, што аніяк не спрыяла прыязнаму стаўленню насельніцтва. Асабліва – антысацыяльных, маргінальных элементаў ды дробнага вулічнага крыміналу.\nМенавіта таму ўжо ў першыя дні Лютаўскай рэвалюцыі гарадавыя сталі першымі ахвярамі “рэвалюцыянераў”, якія распраўляліся з імі як з «ненавіснымі слугамі царскага рэжыму». Асабліва жорсткія расправы пачаліся у ноч з 27-га на 28-га лютага, пасля таго, як 27 лютага з Дзяржаўнай Думы быў атрыманы загад аб арышце «ўсёй паліцыі». Арыштамі займалася новая “народная міліцыя”, наспех сфармованая з рабочых ды салдатаў. Як піша у сваіх мемуарах палкоўнік Віктар Вінберг, “салдаты і рабочыя гойсалі па ўсім горадзе, шукаючы няшчасных гарадавых і акалотачных, выказвалі бурнае захапленне, знайшоўшы новую ахвяру для здаволення сваёй ахвоты нявіннай крыві, і не было здзекаў, абраз і катаванняў, якіх не выпрабавалі б подлыя звяры над сваімі безабароннымі ахвярамі”. Практычна ўсе мемуарысты ды даследчыкі сходзяцца на тым, што ўжо да канца вясны 1917 г. было забіта каля паловы ўсіх службоўцаў паліцыі, большую частку з якіх складалі менавіта гарадавыя ды акалотачныя, як найбольш вядомыя “рэвалюцыянерам”.\nПарадаксальна, але факт: у Менску да рэпрэсій ды па-за судовых распраў з гарадавымі, як і агулам з царскімі паліцэйскімі, найбольш датычная менавіта “народная міліцыя”, якая была створаная ад імя Усерасійскага земскага саюза неўзабаве пасля Лютаўскай рэвалюцыі, а 4 сакавіка 1917 г. яе кіраўніком быў прызначаны бальшавік М. Фрунзе. Сёння гэты дзень урачыста адзначаецца ў РБ як “Дзень беларускай міліцыі”.\nАле найбольшыя ды добра арганізаваныя рэпрэсіі распачаліся пасля верасня 1918 году, калі была выдадзена пастанова Саўнаркама “Аб Чырвоным тэроры”. Рэпрэсіям падвяргаліся былыя паліцыянты, жандары, чыноўнікі царскага ўрада, святары, а таксама былыя памешчыкі і прадпрымальнікі. Не ўдаючыся ў падрабязнасці, можна сказаць, што планавае вынішчэнне чыноў царскай паліцыі працягвалася на тэрыторыі БССР (СССР) увесь час панавання камуністычнага рэжыму. Апошнія больш-менш масавыя арышты былых паліцыянтаў Расійскай імперыі, якім тады было, як мінімум, за 50 гадоў, адбыліся на тэрыторыі Заходняй Беларусі ў 1939 – 1941 гг.\nТакім чынам, “беларуская міліцыя”, якая афіцыйна вядзе сваю гісторыю ад “народнай міліцыі” 1917 г., паставіла помнік не “свайму папярэдніку”, а адной з катэгорый сваіх ахвяр, часам бязвінных, якіх знайшлі спачын у безыменных магілах, у тым ліку – у Курапатах. А іх “ушанаванне” ды бязглуздая “ахова” гэтага помніка ўсё больш і больш нагадваюць блюзнерства рымскіх воінаў над Хрыстом. Блюзнерства, якое, разам з рэпрэсіямі супраць абаронцаў Курапатаў, з невымоўнай сілай раскрывае іх праўдзівую сутнасць.\nІ апошняе. 28 траўня 2008 г. на Марсавым поле Санкт-Пецярбургу пачалася паніхіда па пахаваных на ім ахвярах доўгу – гарадавых, якія загінулі ў дні рэвалюцыі. Арганізатарам ды ініцыятарам усталявання памятнага крыжа выступіла Міністэрства ўнутраных спраў РФ.\nДык, можа, тым, хто так раўнуе аб тым помніку, варта перанесці яго ў Курапаты ды паставіць побач з адмысловым памінальным крыжам?\n27.11.2018 Цікава ведаць| Тэгі: гісторыя, камуністы, Мінск, праваслаўныя, Супрацьстаянне ў Курапатах