Што такое сатоши? Чаму роўныя сатоши ў рублях, далярах, грыўнях, еўра? - Карысная інфармацыя для ўсіх\nШто такое сатоши? Чаму роўныя сатоши ў рублях, далярах, грыўнях, еўра?\nПачнем з таго, што такое биткоин. Биткоин - гэта інавацыйная валюта інтэрнэту. Зараз биткоин варта 12756 рублёў. У кожнай валюды ёсць так званыя дробныя манеты (капейкі, цэнты і т д.). Сатоши з'яўляецца разменнай quot; монетойquot; биткоина. Але ў дадзеным выпадку ў адным биткоине 100 мільёнаў саноши, што вельмі зручна для аплаты ў інтэрнэце такіх паслуг як клікі, прагляд рэкламы і іншых нізкааплатных работ у інтэрнэце.\nЯк я ўжо пісаў 1 биткоин цяпер варта 12756 рублёў. Што тычыцца даляра, то цяпер адзін биткоин варта 319 даляраў. Калі браць еўра, то цяпер у адным биткоине 255 еўра. Для таго, каб разлічыць курс саноши дастаткова падзяліць гэтыя чыстая на 100000000.\nСатоши - это самая малая часть биткоина. 1 сатоши равен всего лишь 0, 000 000 01 биткоина.\nКурс биткоина, а значыць і сатоши, задаволена-ткі рэзка мяняецца. Напрыклад, сёння (9 верасня 2014) 1 биткоин роўны 466 даляраў, Што эквівалентна 17284 расійскім рублям, 363 еўра, 5965 украінскім грыўна або 84812 казахскім тэнге.\nНескладана палічыць, колькі прыкладна каштуе 1 сатоши у розных валютах:\n0, 000 004 66 даляра\n0, 000 003 63 еўра\n0, 000 059 65 ўкраінскай грыўны\n0, 000 848 12 казахскага тэнге\nУвогуле, 1 сатоши - гэта вельмі і вельмі мала! Нават незразумела, для чаго такую мізэрную адзінку прыдумалі. Напэўна, каб маленькая сума, выяўленая ў сатоши, выглядала вельмі вялікі!\nУ адным биткоине 100 мільёнаў сатоши. Чаму так шмат? - Напэўна, з разлікам на рост курсу биткоина у тысячы разоў. Цяпер напрыклад биткоин варта 300 $ і 1 $ гэта 300 тысяч сатоши. Але прыйдзе час калі 1 $ будзе каштаваць 300 сатоши!\nНу напэўна пісаць пра тое, што такое сатоши і колькі іх у адным биткоине ўжо не мае сэнсу. А вось пра сённяшні курсе мабыць напішу. Сёння, 25 верасня, 2014 года, адзін биткоин роўны 407, 63 амерыканскіх даляраў. І калі меркаваць па курсе, дадзенаму ў першым адказе, цана биткоина растт бесперапынна.\nСатоши -гэта самая малая частка биткоина. Усяго 1 сатоши роўны = 0.000 000 01 BTC. Сатоши названа ў гонар Satoshi Nakamoto псеўданіма вынаходніка биткоина.\nНа 8.06.2014г 1ВТС роўны 632 даляра.\nАдзін сатоши = 0.00000632 $, або 0,00021488 рубля. Гэта значыць, нікчэмна мала ....\nСатоши для биткойна, усё роўна што капейка для рубля, то ёсць разменная манета.\nТолькі ў рублі 100 капеек, а ў биткойне сатоши таксама сто, толькі мільёнаў.\nНа сённяшні лік (14 лютага 2015г.) За расійскі рубель даюць 0,000066 биткоинов. Пры жаданні можна перавесці биткойны ў сатоши, памножыўшы на сто мільёнаў.\nСатоши гэта, вельмі дынамічна якая ў дадзены час, электронная валюта.\nНа пачатак кастрычніка 2014 года 1 Сатоши = 0.0001 $. Але трэба разумець тое, што ў биткоинов абмежаванае выкарыстанне ў якасці аплаты за тавары і паслугі. Карацей, не ўсе інтэрнэт крамы прымаюць гэтую валюту да аплаты.\nСатоши гэта малюсенькая капеечка, гэта 1 / стомільённы биткоина.\nСёння ўсе лічбы прыблізныя, таму як курс валют вельмі няўстойлівы.\nАле прыкладную колькасць грошай у сатоши вылічыць можна.\nЯ, на жаль, сама лічыць такія лічбы наогул не магу.\n1 сатоши роўна 100 мільёнаў биткоинов.\n1 биткоин роўна 343 амерыканскім доллрам. Гэта па сённяшнім курсе на 24 снежня.\nТак што калі ў биткоинах сатоши амаль не ўбачыш, то і ў валюце ўсіх краін гэта сапраўды таксама.\nПоэтому проще ориентироваться на количество сатоши в биткоинах, потому что курс доллара не идет ровными цифрами. А тут курс мировых валют к биткоину.\nСатоши - гэта самая меншая з дапушчальных адзінак электронная валюты ў сетцы биткойн. Satoshi - гэта тое самае, што і капейка ў Расіі ці цэнт у ЗША.\nЧаму роўная сатоши? 1 сатоши роўная адной з 100 000 000 часткі биткойна.\nПа стане на 9 сьнежня 2014 года 1 биткойн роўны 351 $. 1 грыўна роўная 0.064 $. 1 еўра роўна 1.23 $. 1 рубель роўны 0.0185 даляра.\nУ розных валютах (еўра, рубель, грыўна, долар) сатоши роўная:\n1 сатоши роўная 0,00000351 даляра;\n1 сатоши роўная 0,00005484 грыўняў;\n1 сатоши роўная 0,00000285 еўра;\n1 сатоши роўная 0,0001897 рублёў.\nНа жаль кошт биткоина пастаянна падае, а значыць падае і кошт сатоши. Так у студзені 2014 года сатоши каштаваў 0,00000937 даляра і за год упаў на траціну ад сваёй кошту.\nСатоши - гэта электронная валюта, стомільённы частка биткоина. Гэта як капейка, або цэнт. Адзін биткоин роўны 17324.8 рублёў, 1 биткоин ў доларах 321.83 $, 1 биткоин ў еўра 263.91 еўра. Адзін биткоин ў грыўнях 5 136.81.\nСатоши з'яўляецца самай маленькай валютай у Bitcoin, якая ў цяперашні час можа раўняцца 0.00000001 BTC.\n122174сатоши = 1 даляр.\nСатоши - это электронная валюта, но очень маленькая, даже меньше копейки, если ее сравнивать с рублем. Криптовалюта названа в честь создателя электронной валюты Сатоши Накамото. Сатоши равен 0.00000001 биткоину. Блин, не напутала ли я количество нулей? Что касается курса сатоши по отношению к другим валютам, то можно узнать тут.\nПачнем з таго, што разбярэмся - што ж такое сатоши (Satoshi).\nСатоши, калі тлумачыць па руску, як капейкі нашы - толькі гэта не сапраўдныя грошы, а віртуальная валюта (криптовалюта), дакладней сказаць адзінка вымярэння аднаго Биткойна (Bitcoin).\nСама валюта Bitcoin появилась по задумки хакера Сатоси Накамото (Satoshi Nakomoto), от сюда и название исчисляемой части биткойна. Кстати в одном биткойне сто миллионов сатошей (100 000 000) и на данный момент его цена в переводе на рубли составляет чуть более 38 000 рублёў.\nНу і мабыць самае галоўнае, гэта адзінка разлікаў ня падуладная не аднаму асобе, не адной кампаніі свету - наогул нікому і яна не можа быць заблакаваная кім-небудзь (на вашым кашальку) ці чым-небудзь - акрамя вас саміх.\nГэта самая свабодная валюта ў інтэрнэце, самая папулярная і не ва ўладзе любой дзяржавы - гэта вольная электронная валюта створаная для чалавецтва абсалютна бескарысліва.\n1000 сатоши - гэта колькі рублёў?\nЯк вывесці еўра з Helix Money ў еўра на Perfect Money (см)?\nУ якім годзе ўвялі еўра? Калі з'явілася валюта еўра?\nЧаму роўны 1 WMR у рублях?\nКолькі ў рублях 100 еўра?\nУ 2016 годзе ў чым захоўваць грошы: у рублях або ў доларах?


У фондах Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі — арыгіналы твораў Віктора Гюго | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Літаратура » У фондах Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі — арыгіналы твораў Віктора Гюго\nУ знак спачування трагедыі, якая адбылася ў саборы Нотр-Дам дэ Пары ў Францыі, у Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі ў Музеі кнігі ладзіцца выстаўка, тэматычна блізкая Францыі і знакавым для жыцця сабора падзеям.\nЦікавы факт: калі фарміравалі экспазіцыю выстаўкі з фондаў бібліятэкі, зразумелі, што некаторыя вельмі рэдкія кнігі дагэтуль знаходзіліся ў... агульным доступе. Гэта значыць, любы ахвотны мог прыйсці ў бібліятэку і па сваім чытацкім білеце замовіць арыгіналы выданняў Гюго!\nАле самым унікальным з'яўляецца першае ілюстраванае выданне знакамітага рамана «Сабор Парыжскай Божай Маці» Віктора Гюго 1836 года. Яно ўпрыгожана адзінаццаццю гравюрамі памерам у аркуш. Днямі выстаўку планаваў наведаць пасол Францыі ў Беларусі — спецыяльна, каб убачыць рэдкую кнігу.\nПрадстаўлены на выстаўцы і іншыя выданні знакавага рамана, не менш цікавыя. Варта дадаць, што «Сабор Парыжскай Божай Маці» з'яўляецца да таго ж і першым гістарычным раманам на французскай мове. Упершыню быў апублікаваны ў 1831 годзе. І ўжо на працягу года вытрымаў сем дадатковых выданняў. Потым аўтарскія правы перайшлі да іншага выдаўца, які выпусціў у 1832 годзе восьмае выданне, дапоўненае трыма часткамі і прадмовай. Акурат гэты твор таксама прадстаўлены на выстаўцы ў бібліятэцы. Выданне мае тытульны аркуш, яно аздоблена прыгожай выявай, зробленай французскім мастаком і літографам Нантэйлем.\nВажна памятаць, што лёс знакамітага сабора на працягу стагоддзяў складваўся па-рознаму. Ён неаднаразова разбураўся і адраджаўся нанова. У XІX стагоддзі храм знаходзіўся ў такім дрэнным стане, што ставілася пытанне пра яго знос. Выратаванню храма ад разбурэння і здабыццю сусветнай славы шмат у чым паспрыяў акурат аднайменны гістарычны раман Віктора Гюго. У 1841 годзе пачалася рэстаўрацыя сабора, якая доўжылася больш за 20 гадоў.\nНа выстаўцы ў Нацыянальнай бібліятэцы таксама можна ўбачыць прыгожыя эстампы сярэдзіны XІX стагоддзя з відамі Парыжа, выкананыя мастаком і гравёрам Шарлем Мер'ёнам. Прадстаўлены і збор казанняў «Канферэнцыі ў Нотр-Дам дэ Пары», складзены французскім каталіцкім прапаведнікам Лакардэрам, які ўваходзіў у склад кліру сабора Парыжскай Божай Маці. Выданне датуецца 1845 годам.\nКагосьці па-свойму зацікавіць і кніга 1796 года Жана Жазэфа Вадэ — «французскага народнага паэта, які першы ўвёў у паэзію грубыя, але моцныя і энергічныя выказванні простанароддзя».\nТакім чынам, на выстаўцы можна ўбачыць унікальныя матэрыялы, якія даюць уяўленне пра выгляд сабора ў XVІІІ—XІX стагоддзях. Гэта таксама і малюнкі інтэр'ераў сабора з каранацыйнага альбома Напалеона Банапарта 1804 года, абрысы храма на карце Парыжа 1734 года і іншае.\nВыстаўка будзе працаваць да 30 красавіка. А пазней унікальныя кнігі трапяць у фонды спецыяльнага захоўвання.\nЗагаловак у газеце: Прывітанне Нотр-Даму\nКнiга як сведчанне дабрачыннасцi\n875 Аляксандр Лукашэнка і Герман Грэф адкрылі ў Мінску ўнікальны фантан\n811 Віншаванне Прэзідэнта з Днём Незалежнасцi


В ГП «Луки-Агро» наградили лучших животноводов — Кореличи. Новости Кореличского района. Газета Полымя\n27.02.2021 289 Админ\nУ ДП «Лукі-Агра» старшыня райкама прафсаюза работнікаў АПК Ірына Пянькоўская завітала на сустрэчу з перадавымі працаўнікамі. Падставай для візіту стала рэспубліканская акцыя «Наш жывёлавод», якая ўпэўнена крочыць па Карэліччыне, накіроўваючыся з адной гаспадаркі ў другую.\nНа гэты раз Ірына Леанідаўна адрасоўвае шчырыя словы ўдзячнасці перадавікам сельскагаспадарчай вытворчасці, якія, не ведаючы стомы, шчыра і бездакорна адносяцца да справы:\n— Я выказваю словы ўдзячнасці за вашу працу. Работа ў жывёлаводчай галіне патрэбная і складаная, патрабуе шмат сіл і намаганняў. Дасягнутыя вынікі радуюць: вы ўносіце свой уклАд у агульную скарбонку. Сёння ўручаю вам Падзячныя пісьмы за працалюбства і вернасць абранай прафесіі і грашовыя прэміі.\nТаццяна Ляўковіч — аператар свінагадоўчага комплексу «Лукі». «Галоўнае ў рабоце, — адзначае яна, — кармленне, догляд, утрыманне — усё ўваходзіць у прафесійныя абавязкі. Заробак добры, ёсць упэўненасць у заўтрашнім дні».\nНа гэтым свінакомплексе працуе аператарам і Аляксандр Бабко. Работа задавальняе, радуюць адносіны начальніка комплексу Аляксандра Сака, які прыслухоўваецца да падначаленых, таму разам вырашаюць злабадзённыя пытанні. Кіраўнік гаспадаркі Мікалай Гавіна наведваецца на свінакомплекс і цікавіцца справамі работнікаў.\nІрына Піскун, рабочая малочнатаварнай фермы «Асташын», дваццаць тры гады працуе аператарам машыннага даення. «Рана ўстаць і позна легчы», — сказала пра працу ў жывёлагадоўлі і прызналася, што, нягледзячы на гэтыя акалічнасці, сваю справу любіць. А яшчэ жывёлу, у асабістай гаспадарцы трымаюць трох кароў, а лішкі малака здаюць мясцовай гаспадарцы.\nАператарам працуе на малочнатаварнай ферме «Далматаўшчына» Дмітрый Зіновіч. Ад жывёлавода патрабуецца акуратнасць у рабоце: жывёла павінна быць накормлена, а ў памяшканні — належны парадак. Любоў да справы перадалася яму ад бацькі Васілія Зіновіча, які каля дваццаці гадоў працуе на ферме. «Я ў дзяцінстве прыходзіў сюды, прызвычаіўся і палюбіў справу», — прызнаецца жывёлавод.\nУ Віктара Буя, на першы погляд, звычайная прафесія: вартаўнік малочнатаварнай фермы «Лукі». Вось толькі сам думае інакш і сур’ёзна адносіцца да сваіх абавязкаў. «Усюды трэба паглядзець і ўсё ўбачыць», — перакананы вартаўнік. А яшчэ па характары — добры чалавек, усім стараецца дапамагчы, за што і паважаюць калегі.\nВось такія яны, працаўнікі жывёлагадоўчай галіны лукскай зямлі. Шчырыя, адкрытыя, працавітыя. Любяць свой родны край і працуюць з настроем і руплівасцю.\nФота Наталлі МАРДЗІЛОВІЧ\n← Какие улицы и дворы Кореличского района отремонтируют в 2021 году?\nКак избежать инсульта, рассказывает врач-невролог Дарья Нечай →


Минск-Online с любовью о Минске - Здароўе і спорт Мінску непатрэбныя\n: Здароўе і спорт Мінску непатрэбныя [2011-08-29 21:57:27]\nЗа сем месяцаў гэтага года ў Мінску асвоена менш за 40% сродкаў, выдзеленых на будаўніцтва аб’ектаў аховы здароўя, фізкультуры і спорту.\nНапрыклад, паводле інфармацыі Галоўнага статыстычнага ўпраўлення Мінска, гадавы аб’ём работ па рэканструкцыі рэспубліканскіх навукова-практычных цэнтраў (РНПЦ) «Кардыялогія» і «Маці і дзіця» выкананы на 21,6% і 7,3% адпаведна. У той жа час сродкі, накіраваныя на будаўніцтва аперацыйнага блока і аддзялення інтэнсіўнай тэрапіі, анестэзіялогіі і рэанімацыі РНПЦ пульманалогіі і фтызіятрыі, асвоены ўжо ў поўным аб’ёме.\nПрацягваецца рэканструкцыя Галоўнага ваеннага клінічнага медыцынскага цэнтра. Сёлета плануецца завяршыць рэканструкцыю будынка практалогіі і гнойнай хірургіі, а таксама рэканструкцыю інжынерных сетак, у 2012-м — будынка хірургічнага корпусу. Гадавое заданне па выкарыстанні інвестыцый у асноўны капітал на гэтым аб’екце за студзень-ліпень выканана на дзве траціны.\nБюджэтнае фінансаванне сёлета таксама накіроўваецца на мадэрнізацыю наступных аб’ектаў: будаўніцтва шматпрофільнай спартыўнай залы па гульнявых відах спорту Рэспубліканскага дзяржаўнага вучылішча алімпійскага рэзерву, вучэбна-трэніровачнага цэнтра фрыстайла, спартыўнага комплексу Рэспубліканскага цэнтра алімпійскай падрыхтоўкі па мастацкай гімнастыцы, лёгкаатлетычнага манежа і плавальнага басейна Беларускага дзяржаўнага інстытута фізічнай культуры. Работы на аб’ектах вядуцца ў адпаведнасці з зацверджанымі графікамі і своечасова аплачваюцца з бюджэту. Рэалізацыя ўсіх гэтых праектаў разлічана да 2012–2013 гадоў.


Румас пра падрыхтоўку інтэграцыйных дакументаў: Зблізіць пазіцыі не так проста | Белорусский Партизан Беларускі Партызан: Новости политики Беларуси: факты, события, люди\nРумас пра падрыхтоўку інтэграцыйных дакументаў: Зблізіць пазіцыі не так проста\nУрады і міністэрствы Беларусі і Расіі працуюць над інтэграцыйнымі дакументамі, каб за лістапад прадставіць вынікі працы кіраўнікам дзяржаў, аднак зблізіць пазіцыі не так проста.\nПра гэта заявіў прэм'ер-міністр Беларусі Сяргей Румас сёння на сустрэчы са старшынёй Падліковай палаты РФ Аляксеем Кудрыным, перадае БелТА.\n«Праца няпростая, бо за гэты час, на жаль, эканомікі краін развіваліся па розных трэках, і сёння неяк зблізіць пазіцыі, аказваецца, не так проста. Ёсць адчувальныя пытанні для беларускага боку, якія мы хочам у першую чаргу вырашыць на гэтым інтэграцыйным трэку. Ёсць пытанні, якія расійскі бок ставіць у першую чаргу, а яны часам не супадаюць (з беларускай пазіцыяй). Таму цяпер міністэрствы, урады робяць вялікую працу, каб за лістапад канчаткова прадставіць кіраўнікам дзяржаў тое, што ў нас атрымалася», — сказаў Сяргей Румас.\n«Мы вельмі актыўна цяпер працуем над праграмай дзеянняў (па выкананні саюзнай дамовы). Мы хочам удыхнуць новыя сілы ў наш дагавор аб Саюзнай дзяржаве і рушыць наперад па шляху інтэграцыі па ўсіх практычна эканамічных напрамках», - сказаў Сяргей Румас.\nЁн нагадаў, што цяпер міністэрства дапрацоўваюць 31 дарожную карту, якая закранае практычна ўсе сектара эканомікі.\nАляксей Кудрын пагадзіўся, што стаіць задача удыхнуць новае жыццё, новыя сілы ў працу Саюзнай дзяржавы і саюзныя дамовы. «Адпаведна, і мы гатовыя выказаць свой погляд на гэтыя мэты. У выніку такога аналізу хочам не толькі выявіць нейкія складанасці і рызыкі, але і зрабіць прапановы», — дадаў ён, перакладае НН


Без Пракаповіча. У Беларусі ўвядуць у абарачэньне новыя купюры ў 20 і 50 рублёў\n18 сакавік 2020, 14:31 абноўлена 23 сакавік 2020, 11:25\nБылы старшыня Нацыянальнага банку Пётра Пракаповіч, 2008 год\nНацыянальны банк Беларусі прыняў пастанову аб выпуску ў абарачэньне банкнотаў у 20 і 50 рублёў.\nПаводле Нацбанку, старыя застануцца законным платным сродкам, а новыя зьявяцца ў абарачэньні ўжо ад 23 сакавіка. У той жа дзень Нацыянальны банк абяцае апублікаваць выявы новых купюраў.\nАбноўлена. Зьявіліся выявы новых купюраў.\nРашэньне анансавалі яшчэ мінулай восеньню і тлумачылі тым, што папяровыя грошы малых і сярэдніх наміналаў маюць невялікі тэрмін службы, з часам псуюцца. Адпаведна выпуск новых купюраў не прывядзе да росту грашовай масы.\nЛетась у абарачэньне ўжо выпускалі абноўленыя купюры ў 5 і 10 рублёў. Адрозьненьні ад старых былі нязначныя: прыбралі подпіс былога старшыні Нацыянальнага банку Пятра Пракаповіча (ён быў на пасадзе да 2011 году), зьмянілі некаторыя абарончыя элемэнты, нязначна зьмянілі выявы будынкаў.\nНовыя купюры ў 50 рублёў чакае яшчэ і выпраўленьне правапісу. Яны друкаваліся ў 2009 годзе, калі ў афіцыйным правапісе намінал пісаўся «пяцьдзесят». Але правапіс зьмянілі ў 2010 годзе на «пяцьдзясят», а купюры выпусьцілі ў абарачэньне толькі ў 2016-м — з памылкай. На новых 50 рублях напісаньне зьменяць. Абновяцца і выявы, і ступені абароны.\nНовыя купюры ў 20 і 50 рублёў, як і ранейшыя абноўленыя ў 5 і 10 рублёў, будуць друкаваць на расейскім прадпрыемстве «Гознак», хоць старыя друкавалі ў Вялікай Брытаніі.\nДаляр ужо 2,44 рубля. Якія прагнозы дае эканаміст\nЗьявіліся новыя купюры ў 20 і 50 беларускіх рублёў. Параўнайце\n2,4413 беларускага рубля за даляр — новы гістарычны максымум


Ёсць простыя чалавечыя гісторыі і няма чарнухі. Хлопец з Гродна расказаў, за што любіць «Рэгіянальную газету» – RH.by\nЁсць простыя чалавечыя гісторыі і няма чарнухі. Хлопец з Гродна расказаў, за што любіць «Рэгіянальную газету»\nВы жывяце па-за межамі рэгіёна, але чытаеце «Рэгіянальную газету» ў электронным ці папяровым варыянце? Паведаміце, калі ласка, пра гэта рэдакцыі. Нам будзе прыемна, а вы станеце героем нашага новага праекта. А пакуль – наш першы герой.\nЯ ж ваш фанат!\nНядаўняя паездка ў Гродна на канферэнцыю па журналістыцы прынесла не толькі прафесійную карысць, а яшчэ падарыла станоўчыя эмоцыі. Гэта і каларытныя вуліцы горада, і мінакі-гродзенцы, якія звяртаюцца да цябе па-беларуску, і атмасферная ўстанова – Цэнтр гарадскога жыцця.\nАле найбольш усцешыла і натхніла тое, што сярод гродзенцаў ёсць людзі, якія ведаюць, чытаюць і любяць «Рэгіянальную газету».\n– Вы з Маладзечна? – пытаецца прыемны малады чалавек у Цэнтры гарадскога жыцця.\n– З Маладзечна, – адказваю.\n– Можа, з «Рэгіянальнай газеты»?\n– Я ж ваш такі фанат!\nВось скажыце, як пасля такога дыялогу не палюбіць Гродна і яго жыхароў ад першага разу і назаўсёды?\nАшмянскі павет – мая малая радзіма\nСяргей Герман жыве ў Гродне, але мае гальшанскія карані. Пасля таго, як скончыў школу, паступіў на гістарычны факультэт Гродзенскага дзяржуніверсітэта. Вывучаў археалогію. У сілу асабістай зацікаўленасці і атрыманай спецыяльнасці захапляецца гісторыяй, асабліва лакальнай, і ўсім, што звязанае з Ашмянскім паветам. А ён быў вельмі вялікім у свой час, удакладняе Сяргей. Яшчэ адно захапленне – генеалогія – гісторыя роду, сям’і – і складанне сваёй уласнай геніялогіі.\nАкрамя зацікаўленасцей, сумежных з гісторыяй, Сяргей называе добрую літаратуру і музыку.\n– Гродзенцам мне назваць сябе складана, – кажа мой субяседнік. – Я маю вялікую і моцную духоўную сувязь са сваёй малой радзімай, бо малой радзімай называю абшары колішняга Ашмянскага павета.\nЛюбоў, якая доўжыцца некалькі год\nКалі ўпершыню пазнаёміўся з «Рэгіянальнай газетай», Сяргей ужо і не можа прыгадаць. Кажа толькі, што «гэта любоў» цягнецца ўжо некалькі год.\nКалі хтосьці са знаёмых бывае ў Маладзечне, хлопец заўсёды просіць, каб яму ў Гродна прывезлі свежы нумар нашага выдання. Калі ж такой магчымасці няма, чытае наш сайт. Прызнаецца, што можа заглядваць туды некалькі разоў на дзень.\n– Папяровы варыянт мне заўсёды чытаць больш прыемна, – адзначае Сяргей. – Але гэта справа густу. Калі ж магчымасці няма, задавальняе і сайт: ён дастаткова зручны і аператыўны.\nАсабліва кранаюць тэксты пра Ашмяны і Гальшаны\nЦікавяць хлопца матэрыялы «Рэгіянальнай газеты», звязаныя з гісторыяй ва ўсіх яе праявах.\n– Помніцца шмат добрых тэкстаў. Але асабліва кранаюць тыя, што бліжэй да Ашмянаў і Гальшанаў, – кажа мой субяседнік.\nРаспавёў, што «Рэгіянальная газета» чапляе звычайнымі чалавечымі гісторыямі – складанымі, шчаслівымі, сумнымі, вясёлымі, цяжкімі і лёгкімі. А яшчэ тым, што на яе старонках менш так званай чарнухі, здарэнняў і навін, перадрукаваных з інфармагенцтваў.\n– Зычу вам мець шмат жаданняў. А яшчэ пішыце больш пра Гальшаны і Ашмяны, – так скончыў нашу гутарку мой новы знаёмы з Гродна.\nПапярэдні артыкулРаённы музей спартыўнай славы адкрыўся ў школе №7 у Смаргоні\nНаступны артыкул81-гадовая пенсіянерка з Пінска незаконна прадавала пакеты за 1 рубель. Яе судзілі


Иглтона праграме па іміграцыі і дэмакратыя - грамадзянства Rutgers\nСкрыжаванні свеце: новыя амерыканцы ў графстве Миддлсекс, Нью-Джэрсі\nНАЙБЛІЖЭЙШЫЯ CR назапашвальнікі:\nДля атрымання інфармацыі аб будучых падзеях Грамадзянства Rutgers натуралізацыю дапамогі, націсніце тут , каб далучыцца да нашай абвесткі па электроннай пошце спіс.\nМінулае Грамадзянства Rutgers падзеі:\nДадатковыя звесткі аб грамадзянстве Rutgers Email CR@eagleton.rutgers.edu або па тэлефоне (848) 228-3361.\nДзякуй Грамадзянства Rutgers супольнасці партнёраў!\nГрамадзянства Rutgers гэта бясплатная натуралізацыю Дапамажыце праекту. Задуманы студэнтаў, выкладчыкаў і супрацоўнікаў на Rutgers: Універсітэт штата Нью-Джэрсі і запушчаны ў красавіку 2011 года, грамадзянства Rutgers выкарыстоўвае рэсурсы флагманскага дзяржаўным універсітэтам прапанаваць бясплатную кваліфікаваную юрыдычную кансультацыю і кваліфікаванай дапамогі прыкладання натуралізацыі па ўсім штату. Праз Грамадзянства Rutgers, пастаянных жыхароў (LPRs) атрымаць доступ да бясплатнага індывідуальныя кансультацыі з дасведчаны адвакат іміграцыі; дасведчанымі, мовы адпаведнай дапамогі прымянення; фатаграфіі пашпартнага памеру; пытанні грамадзянства тэстаў і ESL Рэфералы. На сённяшні дзень Грамадзянства Rutgers толькі грамадзянства краіны дадаткам праекта па аказанні дапамогі на базе дзяржаўнага універсітэта.\nCR заснавана на перакананні, што поўны доступ да грамадзянства для кваліфікаваных кандыдатаў з'яўляецца пераканаўчым мясцовых, дзяржаўных і нацыянальных інтарэсаў. Грамадзяне больш зарабляць і плаціць больш высокія падаткі. Яны таксама часцей маюць медыцынскай страхоўкі і стаць грамадзянску займаюцца ў сваіх супольнасцях. Толькі грамадзяне могуць галасаваць.\nГрамадзянства Rutgers ставіць бедныя рэсурсы на працу па рашэнні праблемы натуралізацыі, няпросты працэс зроблены больш, што ў апошнія гады высокі кошт, няпросты экзамен Civic, перагружанай прававой інфраструктуры абслугоўвання і усюдыісная пагроза дэпартацыі асоб, якія не- грамадзян.\nПрасцей кажучы, добраахвотнікі ўносяць Грамадзянства Rutgers перспектыве. Выпускнікі, студэнты, супрацоўнікі, сябры і суседзі: іх шчодры ўнёсак час, талент і энтузіязм зрабіць праект магчымым. Ці асобныя практыкі прыватнай практыкай, адвакаты персаналу або акрэдытаваных прадстаўнікоў BIA або супрацоўнікаў некаторых з самых вялікіх белых дзяржавы юрыдычных фірмаў абутку, іх вопыт з'яўляецца асновай Грамадзянства Rutgers.\nТолькі чатыры дзяржавы маюць больш шырокае кола пастаянных жыхароў, чым у Нью-Джэрсі - з 600 000. З моманту свайго стварэння, больш за 300 Грамадзянства Rutgers добраахвотнікі служылі больш за 700 LPRs ад 60 + Нацый у восем прыкладанняў дапамогу падзей студэнцкія мястэчкі Rutgers ў Камден, Нью-Брансўік і Ньюарк. Яшчэ 35 LPRs былі прыведзены да прысягі ў якасці амерыканскіх грамадзян на натуралізацыю мерапрыемстве, арганізаваным з ЗША грамадзянства і іміграцыі ў лістападзе 2011 года.\nАб'ядноўваючы вопыт Закона Рутгерс ў Ньюарку і Камден з моўнымі навыкамі, грамадзянскі пафас і культурных падкаваных Rutgers супольнасці, CR экспрэсаў імя даверанай Rutgers прапанаваць надзейную дапамогу дадатак натуралізацыі. Глядзіце поўны спіс партнёраў тут .\nЗараз, на другім годзе пілот, валанцёры і арганізатары рыхтуюцца правесці гэтую працу з мерапрыемстваў, запланаваных на ўсіх трох кампусов Rutgers.\nКалі вы зацікаўлены ў падтрымцы CR, націсніце тут для атрымання дадатковай інфармацыі.\nНа сённяшні дзень Грамадзянства Rutgers абслужыў больш за 700 пастаянных жыхароў.\nГРАМАДЗЯНСТВА RUTGERS размешчаныя на WAKE RU-TV UP RUTGERS (ВІДЭА)\nПаглядзі, TV Asia увагі грамадзянства Rutgers\nГрамадзянства Rutgers 'Прагулкі Перспектыўныя грамадзян праз складаны працэс\nCopyright © Иглтон праграме па іміграцыі і дэмакратыя


Сяргей АБЛАМЕЙКА: “Усе мы ў даўгу перад настаўнікамі»\n30.08.2014 14:31 Мая школа, Рознае\nКаб пералічыць усе ганаровыя званні і ўзнагароды нашага сённяшняга субяседніка, спатрэбілася б не адна старонка нашай газеты. Яго асабіста і вынікі дзейнасці яго навуковай школы ведаюць ва ўсім свеце. Вучоны, педагог, выдатны адміністратар, сын, бацька, дзядуля… Сённяшні госць праекта “Мая школа” — вядомы вучоны ў галіне інфармацыйных і касмічных тэхналогій, апрацоўкі выяў і распазнавання вобразаў, доктар тэхнічных навук, прафесар, акадэмік НАН Беларусі, рэктар Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта Сяргей Уладзіміравіч Абламейка.\n— З якімі ўспамінамі звязана ваша школа?\n— На ўсё жыццё запомнілася першая настаўніца Аляксандра Іванаўна Буднік. Гэта была цудоўная жанчына, вопытны педагог з вялікім стажам, і мы яе вельмі любілі. Добра памятаю класнага кіраўніка Мар’яна Эдуардавіча Макрыцкага, які выкладаў у нас гісторыю. Жылі з ім мы вельмі дружна, а летам ездзілі ў паходы.\nУвогуле, нельга пераацаніць важнасць першага настаўніка: добры першы настаўнік можа настроіць на далейшую вучобу, нібы надаўшы станоўчы імпульс руху да ведаў. Прыйшоўшы ў першы клас, я ўжо ўмеў чытаць, трохі лічыў — для школы быў падрыхтаваны, і вучыцца было даволі лёгка. За гэта вялікі дзякуй маім бацькам — Уладзіміру Іванавічу і Тамары Іосіфаўне. Не толькі за тое, што навучылі мяне чытаць і лічыць, але і за агульную падтрымку. На маю думку, роля бацькоў для дзіцяці, якое вучыцца ў школе, вельмі важная: і падчас падрыхтоўкі да школы, і ў час навучання таксама.\nСённяшнія дзеці рыхтуюцца да школы больш, ды і вучацца інакш. Калі ў маім першым класе мы пачыналі з вывучэння літар (бо палова вучняў класа чытаць не ўмела), то зараз у першым класе амаль усе дзеці чытаюць і ведаюць лічэнне. Я зараз назіраю, як вучыцца мой унук Аляксей (у гэтым годзе ён ідзе ў трэці клас), дык ні ў першым, ні ў другім класе мы такога нават не рашалі…\nЧасам кажуць, што школа зараз вучыць горш, чым раней. Але гэта не так. Раней задача пачатковай школы была менавіта навучыць чытаць, пісаць і лічыць, а зараз дзеці ў першыя школьныя гады рашаюць задачы больш складаныя. Памятаеце, як спявалася ў вядомай песні: “кандидат наук — и тот над задачей плачет”. (Усміхаецца.) Сучасныя дзеці больш развітыя, чым мае равеснікі ў тыя часы. Не кажучы пра тэлефоны, планшэты і інтэрнэт, якімі мой унук свабодна карыстаецца.\n— А калі вы сам першы раз селі за камп’ютар?\n— Калі вучыўся на механіка-матэматычным факультэце БДУ, на пятым курсе ў нас пачалося праграміраванне. Тагачасныя камп’ютары былі вельмі вялікія, на паўпакоя, а то і больш. Мы пісалі праграмы, па іх прабівалі перфакарты, праз іх уводзілі інфармацыю ў камп’ютары, пралічвалася праграма, раздрукоўваліся вынікі і памылкі, выпраўлялі памылкі і па новай праходзілі ўвесь шлях. Па размеркаванні я прыйшоў на работу ў Акадэмію навук. Там таксама пачыналі з перфакарт, а потым, калі мне было гадоў 25, стаў працаваць на міні-ЭВМ. Нават тады працавалі на ЭВМ мы па графіку: выдзялялі 3—4 гадзіны ў дзень. А потым ужо гадоў праз 8—10 з’явіліся персанальныя камп’ютары, і тады сталі на іх працаваць больш.\n— Любоў да матэматыкі вам прывіў бацька. Адкуль гэта пайшло?\n— Мае бацькі скончылі Горацкую сельгасакадэмію. Бацька — інжынер-землеўладкавальнік, маці — аграном. У Воранава яны прыехалі па размеркаванні. Бацька любіў матэматыку (нават не ведаю, адкуль гэта ў яго). Ён фактычна вёў мяне і ў жыцці, і ў адукацыі. Я быў першы ў сям’і, і таму мне як першынцу, як гэта заўсёды бывае, удзялялі больш увагі. Менавіта бацька прывёў мяне ў гурток шахмат, які потым ператварыўся ў секцыю і ў якім у канцы дзясятага класа я атрымаў першы разрад па шахматах. І ўсе школьныя гады, калі ў мяне ў матэматыцы нешта не атрымлівалася, ён мне дапамагаў і тлумачыў. Канечне, і настаўнікі матэматыкі былі ў мяне вельмі добрыя. Настаўнік матэматыкі Леанід Іосіфавіч Ненартовіч быў вельмі патрабавальны і ўважлівы да патрэб вучняў. У класе нас было многа, і з тымі, каму матэматыка давалася лепш, займаўся дадаткова, а на ўроках даваў персанальныя заданні — атрымлівалася своеасаблівае дыферэнцыраванае навучанне.\nУ восьмым класе я паступіў у завочную фізіка-тэхнічную школу пры Маскоўскім фізіка-тэхнічным інстытуце, і тры гады я і мой аднакласнік Валодзя Жук рашалі задачкі, якія нам дасылалі з Масквы, — сталі самастойна займацца дадаткова. Канечне, удзельнічалі ў алімпіядах. Я перамагаў на раённых спаборніцтвах і займаў дастаткова высокія месцы на абласных.\nДы і даваліся мне матэматыка і фізіка лёгка. Была цікавасць, якая падмацоўвалася поспехамі. Канечне, не ўсё атрымлівалася, але былі людзі (бацька і настаўнікі), якія маглі дапамагчы разабрацца ва ўсім.\n— А як было з гуманітарнымі прадметамі?\n— Даволі цяжка даваліся мовы, асабліва замежная. У нашым тагачасным разуменні магчымасць выкарыстаць веды па замежный мове (школа наша была амаль сельскай, бо ў Воранаве тады было 3 тысячы насельніцтва) была вельмі сумніўнай. Вучыць англійскую мову прыйшлося потым, у 30 гадоў, калі я абараніў кандыдацкую дысертацыю, наступіла перабудова і з’явілася магчымасць выязджаць за мяжу па навуковых патрэбах. Два гады хадзіў на курсы, падцягнуў сваю англійскую мову і паехаў за мяжу.\n— У вас была магчымасць паступаць у МФТІ. Чаму яе не выкарысталі?\n— Сапраўды, мы з сябрам (як удзельнікі завочнай школы) атрымалі запрашэнне паступаць у Маскву, але, сказаць шчыра, было страшнавата. Спачатку мы з бацькамі ўвогуле спынілі свой выбар на Гродзенскім педагагічным інстытуце (ён быў самым блізкім ад дому), але, пахадзіўшы на падрыхтоўчыя курсы, я зразумеў, што ведаю ўсё, што там рашаюць, і мне па сілах большае. Таму падаў дакументы ў БДУ.\n— Цяжка было быць выдатнікам?\n— У пачатковай школе былі ўсе пяцёркі, ды і ў старшых класах не зніжаў планку. Але я не быў “батанікам” у сённяшнім разуменні гэтага слова — мне ўдавалася спалучаць непаседлівасць і добрую вучобу.\nЯ не быў паслухмяным дзіцем. Маё жыццё было вельмі актыўным: гуляў у зборнай школы па футболе і баскетболе, двойчы быў чэмпіёнам школы па настольным тэнісе, гуляў у хакей. Бацькоў таксама ў школу выклікалі за мае дрэнныя паводзіны.\n— Памятаеце, за што атрымалі найбольшы наганяй?\n— Неяк у нас адмянілі адзін урок, і мы ў класе паднялі такі вэрхал, што са столі пабелка сыпалася. І калі настаўнік, які прыйшоў весці наступны ўрок, убачыў што ў класе “белым-бела”, мала нам не было. Зачыншчыкаў (а нас было чатыры ці пяць чалавек) пакаралі, але мне дасталася менш — уратавала добрая вучоба.\nЯшчэ адзін з паказальных момантаў быў тады, калі я ў восьмым ці дзявятым класе, як і кожны школьнік, паспрабаваў курыць. Бацька злавіў мяне з цыгарэтай. Я да вечара баяўся ісці дадому… Бацька мне так усыпаў, што гэта ў мяня адбіла ахвоту курыць увогуле. Мне настолькі запомнілася, як гэта было, што за ўсё жыццё я больш і не курыў. І таму вельмі ўдзячны бацькам за сваё здароўе.\n— Як бы вы ахарактарызавалі сістэму выхавання ў вашай сям’і?\n— Нас было трое ў сям’і. Я, сярэдні брат Уладзімір, які нарадзіўся праз 3 гады пасля мяне, і малодшы Аляксандр, з якім у мяне розніца ў 11 гадоў. Бацькі ўвесь час працавалі, і дэкрэтны водпуск маці быў усяго некалькі месяцаў, таму, колькі сябе памятаю, я адказваў за малодшых братоў. Адказнасць за іншых у мяне выпрацавалася з таго часу. І зараз я дапамагаю малодшым братам як магу.\nВыхоўвалі мяне і школа, і сям’я, але ўплыў сям’і быў больш істотны. Я заўсёды адчуваў клопат бацькоў і іх дапамогу. На кожным чалавеку праяўляецца ўплыў розных частак соцыуму: і школы, і сям’і, і кампаніі. І, як кожнае дзіця, я адчуваў значны ўплыў вуліцы, бо ў такім невялікім гарадку там праходзіла ледзь не большая частка жыцця. І яблыкі з чужых садоў кралі, і ў клубніцы па чужых агародах лазілі… Але падтрымліваўся баланс. На наша шчасце, тады ніхто не ведаў пра наркотыкі, ды і алкаголю асабліва не было. У нас усё было навідавоку. Нават тыя, хто дрэнна вучыўся, не мелі такога дрэннага ўплыву, які мае сённяшняя моладзь. Канечне, нехта за час вучобы скатваўся з выдатнікаў да троечнікаў, але гэта быў не ўплыў вуліцы, а недагляд сям’і. Але большасць з маіх аднакласнікаў занялі пачэснае месца ў грамадстве.\n— Чым займаюцца вашы браты?\n— Браты таксама выбралі тэхнічныя спецыяльнасці: малодшы Аляксандр скончыў політэхнічны інстытут і працуе галоўным інжынерам будаўнічага ўпраўлення ў Магілёве, а сярэдні Уладзімір пасля заканчэння Інстытута механізацыі сельскай гаспадаркі стаў працаваць механікам, зараз жыве ў Лідзе і працуе ў будаўнічым трэсце.\n— Які вы бацька і які дзядуля?\n— У сваю сям’ю я імкнуўся перанесці тую сістэму выхавання, у якой выхоўваўся сам. Сын Андрэй пайшоў па маіх слядах: скончыў школу з залатым медалём, потым БДУІР. Дачка Марыя — больш гуманітарый, скончыла юрыдычны факультэт, нядаўна абараніла кандыдацкую дысертацыю. Мы глядзелі за дзецьмі так, як нашы бацькі глядзелі нас. Дапамагала яшчэ і тое, што жонка працавала ў той самай школе, дзе вучыліся дзеці, ды і дзяцей у нашым доме было заўсёды многа. Мы жылі клопатамі дзяцей. Як бацька са мной, так і я з сынам займаўся матэматыкай. Дачка таксама любіла матэматыку і хоць не пайшла па гэтым напрамку, веды ёй спатрэбіліся пры паступленні.\nДа ўнукаў заўсёды іншыя адносіны. Яны жывуць асобна ад нас, і мы заўсёды вельмі рады іх прыезду. Сын іх выхоўвае ў строгасці, а мы можам і папесціць. Зараз значна цяжэй выхоўваць дзяцей, таму што ў іх зараз больш спакус. І пераходны ўзрост пачынаецца раней. Вельмі небяспечнай сёння з’яўляецца камп’ютарная залежнасць, і ёсць мноства прыкладаў, калі падлеткі цалкам пагружаюцца ў віртуальны свет.\n— Калі збіраецца ўся сям’я, як праходзіць вольны час?\n— Гэта бывае дастаткова часта. Як правіла, збіраемся на дачы, робім шашлыкі. Гуляем з унукамі ў мяч, дастаём ракеткі, з дзецьмі ходзім у ягады і грыбы. Але самая галоўная задача — не пускаць унука Аляксея за камп’ютар. Ён вельмі любіць камп’ютарныя гульні, абменьваецца фотаздымкамі і паведамленнямі з сябрамі, і мы максімальна стараемся адцягваць яго ўвагу ад гэтага. Часам можам з унукам нешта парашаць, каб лета канчаткова не расхаладзіла яго. Усё ж тры месяцы канікул, відаць, многа…\n— Вучоны, педагог, адміністратар — што ў вас пераважае і да чаго бліжэй душа?\n— Вельмі цяжка сказаць, чаго больш. Калі пачаў працаваць у Акадэміі навук, я быў выключна вучоным. Гэта было маё жыццё. Менавіта ў навуцы я атрымаў першыя вынікі сваёй работы. Калі стаў спачатку намеснікам дырэктара Інстытута тэхнічнай кібернетыкі Акадэміі навук БССР, потым яго дырэктарам, канечне, значную частку часу стаў аднімаць адміністрацыйны складнік, і час, які я мог выдаткаваць на навуку, памяншаўся. Адразу пасля атрымання ў 1985 годзе ступені кандыдата навук я па сумяшчальніцтве стаў выкладаць. І ўсё жыццё выкладаю. Хоць заробак ад такой работы быў невысокі, мне гэта падабалася, бо я разумеў, што настаў час дзяліцца тым, што ведаю. Да таго ж некаторыя студэнты, зацікавіўшыся маімі даследаваннямі, ішлі ў аспірантуру.\n— Як адчувалі сябе, калі першы раз зайшлі ў аўдыторыю?\n— Гэта быў не столькі страх, колькі гордасць за тое, што ты вучыш. Вучыш такіх самых юнакоў і дзяўчат, якім сам быў некаторы час назад.\nУвогуле, усё здарылася выпадкова. Тагачасны вучоны сакратар нашага інстытута Леанід Пятровіч Мацюшкоў прапанаваў мне прачытаць замест яго курс “Тэорыя алгарытмаў” у політэхнічным інстытуце, бо ён быў той год вельмі заняты. Я пагадзіўся і стаў рыхтавацца. Безумоўна, трэба было рыхтавацца да кожнай лекцыі, практычнай і лабараторнай работы (курс я чытаў адной групе). Да гэтага часу ў мяне захоўваюцца канспекты гэтых лекцый. Потым я стаў чытаць лекцыі ў БДУ. Было крыху спакайней, але ўсё роўна перад кожнай лекцыяй хваляваўся. Але, паўтаруся, выкладанне мне падабалася — гэта была адна з маіх мэт. Нават зараз, працуючы рэктарам, працягваю выкладчыцкую дзейнасць, чытаючы шэраг дысцыплін, якія тычацца апрацоўкі выяў, машыннай графікі і распазнавання вобразаў.\n— Відаць, рэктарства не дае магчымасці напоўную працягваць навуковыя даследаванні.\n— Сёння навуковы складнік займае 5—10% майго часу, як правіла, у вячэрні час ці ў выхадныя. Але я стаўлюся да гэтага спакойна, бо свой уклад у навуку я ўжо зрабіў. І тут вельмі слушна ўспомніць меркаванне, што асноўная навука робіцца да 40 гадоў. Потым ужо кіруеш, абагульняеш, кансультуеш. Я поўнасцю аддаюся сваёй сённяшняй рабоце, разумеючы, што самае важнае зараз, каб універсітэт добра працаваў і развіваўся. Цяпер больш працую з аспірантамі і дактарантамі, а таксама чытаю і рэдагую навуковыя артыкулы. Ды і мне гэта стала менш цікава. Атрымаўшы “алімпійскае золата” ў навуцы, абараніўшы доктарскую дысертацыю, атрымаўшы званне акадэміка шэрага акадэмій, я зразумеў, што нешта трэба мяняць. Нездарма ж кажуць, што праз пэўныя прамежкі часу трэба мяняць работу… Але навуку проста ўзяць і кінуць нельга — усё роўна будзеш увесь час знаходзіцца ў курсе праблем сваёй прадметнай галіны, нешта чытаць і абмяркоўваць. Я вельмі добра разумею, што рэктарства — таксама часовая работа. І настане час, калі я буду працаваць, напрыклад, прафесарам кафедры. І жыццё не скончыцца. Будзе яго новы этап, які зноў будзе звязаны з навукай.\nСёння галоўнае — імкнуцца падтрымліваць у навуцы статус-кво і працягваць пачатыя справы.\n— Вы любіце падарожнічаць. Дзе яшчэ не былі і куды хацелі б з’ездзіць?\n— Я аб’ездзіў амаль увесь свет. Кожная краіна цікавая па-свойму. Напрыклад, для еўрапейца Азія больш экзатычная. Калі я ўпершыню ў 1991 годзе трапіў у Японію, было ўражанне, што я знаходжуся на іншай планеце. Потым, калі зноў прыязджаў у гэтую краіну (я быў там каля 10 разоў), крыху прызвычаіўся.\nВідаць, наведаў бы Афрыку, бо там я быў усяго ў некалькіх краінах. Але зараз гэта вельмі небяспечна. Таксама цікавай для мяне застаецца Лацінская Амерыка, бо на тым кантыненце я быў толькі ў Венесуэле і Чылі. Нядаўна давялося пабываць на Байкале, але з задавальненнем яшчэ б пападарожнічаў па ўсходзе Расіі.\nЧаста ў мяне пытаюцца, дзе б я хацеў жыць. Толькі тут, у Беларусі. І клімат, і асяроддзе, і ўзаемаадносіны паміж людзьмі, сістэма сацыяльнай абароны, сямейныя каштоўнасці, нават эканамічныя рэаліі — усё сваё. Канечне, і праблем у нас хапае, але я шмат дзе быў і шмат што бачыў, прычым не як просты турыст — на некалькі дзён, а жыў у розных краінах (калі палічыць, то я больш як год пражыў у Італіі, па навуковых патрэбах па тры-чатыры месяцы праводзіў у іншых еўрапейскіх краінах) і бачыў знутры розныя сацыяльныя сістэмы. На маю думку, у нашай краіне адна з найлепш арганізаваных грамадскіх сістэм. І гэта я гавару не як дзяржаўны чыноўнік — гэта маё ўласнае перакананне.\nЯ бачу гэта і па сваіх дзецях: калі ў Беларусі ў цябе ўсё атрымліваецца, не факт, што табе ўдасца ў якой-небудзь еўрапейскай краіне прабіцца ў людзі. Канечне, ёсць розныя прыклады. Наша моладзь (асабліва матэматыкі і інфарматыкі, маладыя спецыялісты IT-сферы) вельмі запатрабавана на Захадзе. Але там, як і ўсюды, каб нечага дасягнуць, трэба вельмі многа працаваць.\n— Сустрэчы з якімі людзьмі сталі для вас найбольш значнымі?\n— У навуковым асяроддзі ў кожнага навукоўца ёсць свае настаўнікі. Чалавекам, які вывеў мяне на навуковую арбіту, стаў Алег Ігнацьевіч Семянкоў, які са студэнта-выпускніка вёў мяне ў кандыдаты навук, сфарміраваўшы мяне як вучонага. Калі інстытутам тэхнічнай кібернетыкі кіраваў Вячаслаў Сяргеевіч Танаеў, я абараніў доктарскую дысертацыю, стаў намеснікам дырэктара інстытута, а пасля яго заўчаснай смерці ўзначаліў інстытут, які фактычна мяне выгадаваў.\nА ўжо як адміністратара і кіраўніка мяне фарміраваў Міхаіл Уладзіміравіч Мясніковіч, які тады з’яўляўся старшынёй Прэзідыума Акадэміі навук Беларусі. І шэсць гадоў пад яго кіраўніцтвам я працаваў дырэктарам інстытута. Дзякуючы яму, я прайшоў вельмі значную школу кіраўніцтва. Калі я толькі прыйшоў на пасаду рэктара БДУ, кіраваць мне было лёгка — я выкарыстоўваў тыя метады, якім мяне навучыў Міхаіл Уладзіміравіч.\nКалі браць шырэй, то чалавек, з якога я апошнім часам стараюся браць прыклад, гэта рэктар Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта акадэмік Віктар Антонавіч Садоўнічы. Увесь час мы падтрымліваем вельмі добрыя адносіны, сустракаемся, нават аднойчы перасекліся на адпачынку з сем’ямі. Я не магу сказаць, што мы здружыліся, бо гэта велічыня сусветнага маштабу, мне да яго яшчэ вельмі далёка. Тое, як ён робіць сваю кіраўніцкую справу, — узор для кіраўніка.\n— Калі б у вас выдаўся свабодны вечар, у які тэатр пайшлі б?\n— Я бываю ў многіх тэатрах, але спыніў бы свой выбар на Тэатры оперы і балета, наведаў бы цікавы балетны спектакль.\n— Ці падтрымліваеце сувязі са школай, у якой вучыліся?\n— Так, у нас склаліся вельмі добрыя адносіны з адміністрацыяй школы і кіраўніцтвам сістэмы адукацыі Воранаўскага раёна. Два гады назад я ўстанавіў для лепшых школьнікаў і пераможцаў алімпіяд імянную прэмію, каб стымуляваць іх поспехі. Атрымліваецца, што зараз гэта мой асабісты падшэфны раён.\n— У адным з інтэрв’ю вы сказалі, што прытрымліваецеся прынцыпу “ўсё, што ні робіцца, — да лепшага”. Вы фаталіст?\n— Фаталізм — гэта “ўсё, што непазбежна, тое павінна адбыцца”. Жыццёвае крэда па жыцці мяняецца. Калі быў малады, здавалася, што ўсё адолею і ўсё змагу. Калі становішся старэй, пачынаеш адносіцца да жыцця па-філасофску. І хоць імкнешся ўздзейнічаць на акалічнасці, усё зрабіць ідэальна і так, як табе хочацца, немагчыма. Увогуле, апошніх гадоў дзесяць я прытрымліваюся прынцыпу “жыццё ўдалося, але яшчэ рана скідаць хуткасць”.\n— Наша інтэрв’ю выходзіць напярэдадні Дня ведаў. Што б вы пажадалі настаўнікам у новым навучальным годзе?\n— У апошні час мне даводзіцца кантактаваць і з універсітэцкімі педагогамі, і з настаўнікамі Воранаўскай школы, ды і ўнук у школе вучыцца. І педагогі вышэйшай школы, і асабліва школьныя настаўнікі выконваюць высакародную місію. Чым больш я на іх гляджу, тым больш ганаруся і захапляюся людзьмі гэтай прафесіі. Гэта вельмі адказная і найважнейшая работа. Памятаеце, у кінафільме “Ирония судьбы, или С лёгким паром!” два героі — настаўнік і ўрач — спрачаюцца і прыходзяць да высновы, што памылкі ўрача каштуюць вельмі дорага, а памылкі настаўніка менш заўважныя, але могуць нанесці больш шкоды. Ад настаўніка, які ідзе побач з дзіцем адзінаццаць гадоў, шмат у чым залежыць, як складзецца лёс дзіцяці.\nЯ лічу, што сёння дзяржава недастаткова цэніць настаўніка і недастаткова дзякуе яму за работу як у матэрыяльным складніку, так і ў плане сацыяльнага статусу. Хацелася б, каб на дзяржаўным узроўні сістэме адукацыі, асабліва сярэдняй школе, удзялялася яшчэ больш увагі.\nУсе мы ў даўгу перад настаўнікамі! Напярэдадні свята жадаю ўсім настаўнікам нашай краіны здароўя і моцнага духу, таленавітых вучняў і дастойнага ўзнагароджання за іх высакародную працу.\n— Вялікі дзякуй за размову. І вас таксама са святам!\nФота з асабістага архіва С.У.АБЛАМЕЙКІ.\nакадэмік НАН БеларусіБеларускі дзяржаўны ўніверсітэтдоктар тэхнічных навукпрафесаррэктарСяргей Уладзіміравіч Абламейка


🥇 Sony FX3 - афіцыйна ваша самая маленькая і танная кінакамера для прафесійных кінавытворцаў - 【Параўнанне】\nSony FX3 - афіцыйна іх самая маленькая і танная кінакамера для прафесійных кінематаграфістаў\nSony FX3 афіцыйна прызямліўся, і, як і чакалася, гэта самая маленькая і танная кінакамера Sony і пераканаўчая альтэрнатыва выдатнаму Sony A7S III.\nАдпраўкі з момантаў спакою (Нямецкі спіс - (Чайкі: CHUP))\nПАРАЎНІК МРЕЙ [ДЫСТОПІЯ: ЗБЕРАЙСЯ] 5-ы альбом Mini Kihno AIR-KIT VER. 1ea Air-Kit + 1ea Паштоўка + 1ea Загаловак і крэдытная карта + 24ea Photo Card + КОД КІРАВАННЯ K-POP SEALED\nЁн пастаўляецца з Карэі, Паўднёвай\nSony FX3 і Sony A7S III - гэта поўнакадравыя камеры памерам 12.1 Мп, сумяшчальныя з лінзамі Sony E-mount і здольныя запісваць відэа 4K / 60p. Але FX3 уваходзіць у лінейку кінатэатраў Sony, што азначае, што ён распрацаваны спецыяльна для прафесійных кінематаграфістаў, а не для гібрыдных шутэраў, арыентаваных на альфа-маркіраваны A7S III.\nГэта азначае, што FX3 пазбаўляецца ўбудаванага электроннага відашукальніка (EVF), які можна ўбачыць у яго стабільнага спадарожніка, але вы атрымаеце аксэсуары, якія пастаўляюцца ў камплекце, што паляпшае кіравальнасць і павялічвае параметры гуку.\nЗдымная ручка (унізе), якая ўкладваецца ў шматфункцыянальную абутак FX3, уключае два тэрміналы XLR / TRS. Гэта залаты стандарт для прафесійнай запісу аўдыё і дае тыя ж параметры гуку, што і Sony FX6, значна большая камера, якая каштуе 6,000 6,000 еўра / 9,500 XNUMX еўра / амерыканскіх еўра XNUMX XNUMX еўра.\n(Крэдыт выявы: Sony)\nЗ уключэннем таго ж поўнакадрагальнага датчыка з падсветкай на 12,1 Мп, што і A7S III, які абяцае 15 прыпынкаў дынамічнага дыяпазону, FX3 абяцае запісваць аднолькава цудоўную якасць відэа, асабліва ў слабых умовах асветленасці. Ёсць магчымасць здымкі ў запаволеным рэжыме 4K / 120p, а FX3 таксама мае папулярны каляровы профіль S-Cinetone, які нядаўна з'явіўся на A7S III праз абнаўленне прашыўкі.\nПаколькі FX3 прызначаны для адзіночнага, бегавога і здымка кінафільмаў, FX10 таксама мае ўбудаваную стабілізацыю выявы (IBIS), а таксама электронны актыўны рэжым, які забяспечвае яшчэ мацнейшую стабілізацыю за кошт XNUMX% ураджаю. Аднак мы не выявілі, што стабілізацыя Sony Будзь лепшым, таму шутэрам FX3 усё ж варта разгледзець магчымасць выкарыстання карданнага падключэння альбо праграмнага забеспячэння Catalyst ад Sony у рэдакцыі.\nДля камеры, якая важыць усяго 715 г з карткай і акумулятарам (усяго на 16 г больш, чым у A7S III), Sony FX3, безумоўна, мае некалькі магутных функцый здымкі. Ён можа запісваць 4K-відэа з 10-бітнай выбаркай колеру 4: 2: 2 унутрана, а таксама можа адпраўляць 16-бітнае неапрацаванае відэа на знешні рэгістратар праз поўнапамерны порт HDMI.\nПэўна, спалучэнне гэтай магутнасці стральбы і памеру FX3 - гэта рэцэпт перагрэву? Ну, дзякуючы чарговай розніцы з Sony A7S III, актыўнай сістэмай астуджэння з убудаванымі вентылятарамі, Sony абяцае "бесперабойную" здымку 4K / 60p з максімальным бесперапынным часам запісу ў 13 гадзін. Магчыма, FX3 не зможа запісаць 8K-відэа, але гэта вельмі ўражвае для такой маленькай камеры.\nАдсутнасць убудаваных фільтраў ND крыху менш уражвае, што вельмі карысна рэжысёрам, асабліва пры здымцы ў яркіх умовах. Sony заяўляе, што гэта таму, што яны хацелі зрабіць FX3 максімальна кампактным, але гэта недагляд, які можа зрабіць яго менш прывабным для некаторых стваральнікаў фільмаў.\nАднак, нягледзячы на адсутнасць убудаваных фільтраў ND, няма сумневу, што Sony FX3 мае вельмі ўражлівы набор функцый для такой кампактнай камеры.\nГэта не першая невялікая плёнкавая камера, якую мы бачылі, якая рэзаніруе з сілай значна большага цела. Canon EOS C70 нядаўна здзейсніў аналагічны прыём, змясціўшы большасць функцый Canon C300 Mark II у неверагодна партатыўны і просты ў выкарыстанні форм-фактар.\nУ той час як EOS C70 спалучае ў сабе датчык Super 35 мм (па памеры падобны на APS-C) з корпусам памерам DSLR, Sony FX3 ідзе на крок наперад са сваім поўнакадравым датчыкам і суперкампактным корпусам. Тым не менш, EOS C70 прэтэндуе на дадатковы прыпынак у дынамічным дыяпазоне (на 16 прыпынкаў), таму будзе цікава паглядзець, як яны складаюцца ў поле.\nСправа не толькі ў тым, што Sony і Canon змагаюцца за грошы пачаткоўцаў альбо сольных рэжысёраў - нядаўна мы ўбачылі нашмат таннейшую камеру кінатэатра BlackKagic Pocket Cinema 6K Pro. Гэтая камера спалучае ў сабе датчык Super 35mm з убудаванымі фільтрамі ND, якія прадастаўляюцца за даволі разумныя € 2,495 / € 1,879 / AU € 3,935.\nНатуральна, поўнакадравы Sony FX3, які пастаўляецца з аўтафокусам наступнага пакалення ад Sony і іншымі льготамі, напрыклад, двума слотамі для карт CFexpress Type A / SD, каштуе крыху даражэй - 3,899 еўра / 4,200 еўра (каля 7,460 6 амерыканскіх PS, але калі разгледзім, колькі функцый Sony FX715 ўдаецца спакаваць у корпус аб'ёмам 7 г, гэта можа адпавядаць папулярнасці Sony AXNUMXS III і, магчыма, нават спакусіць некаторых уладальнікаў гэтай камеры.


Палітыка, 10 травень 2017\n19:43, 09 травень 2017\nПалестынскі кіраўнік гатовы сустрэцца з прэмʼерам Ізраіля «пад пратэкцыяй» ЗША\nПрэзыдэнт Палестынскай нацыянальнай адміністрацыі Махмуд Абас заявіў, што гатовы сустрэцца з прэмʼер-міністрам Ізраіля Біньямінам Нэтаньяху «пад пратэкцыяй» прэзыдэнта ЗША Дональда Трампа.\n17:25, 09 травень 2017\nСэнатар Маккейн тлумачыць дзяржсакратару Тылерсану, чаму ЗША павінны падтрымліваць правы чалавека\nСэнатар Джон Маккейн кажа, што дзяржаўны сакратар ЗША Рэкс Тылерсан памыляецца, калі лічыць, што замежную палітыку краіны ня трэба занадта моцна абумоўліваць амэрыканскімі каштоўнасьцямі.\n14:50, 09 травень 2017\nДэмакраты бяруць на ўзбраеньне швэдзкі досьвед\nПрадстаўнікі беларускіх палітычных партый і рухаў у рамках міжпартыйнай беларуска-швэдзкай праграмы «Паглыблены дыялёг» знаходзяцца ў Стакгольме.\n14:26, 09 травень 2017\nНа поўдні Тайлянду пры выбуху параненыя 42 чалавекі\nНа поўдні Тайлянду ў выніку выбуху былі параненыя 42 чалавекі. Двое пацярпелых застаюцца ў крытычным стане.\n14:17, 09 травень 2017\n14:09, 09 травень 2017\nУ Берасьці затрымалі вэтэрана-«афганца», які ўзьняў бел-чырвона-белы сьцяг\nВэтэран вайны ў Аfганістане Аляксандар Сахарук затрыманы ў Берасьці ў часе афіцыйнага шэсьця ў гонар Дня перамогі.\n14:02, 09 травень 2017\nЛукашэнку не даюць спакою суседзі і «пятая калёна»\nПадчас цырымоніі ўскладаньня вянкоў да манумэнта на плошчы Перамогі ў Менску Аляксандар Лукашэнка папярэдзіў суайчыньнікаў пра «новыя выклікі і пагрозы».\n13:07, 09 травень 2017\n12:52, 09 травень 2017\n9 траўня сябры Аб’яднанай грамадзянскай партыі ўпарадкуюць закінутае пахаваньне ахвяраў вайны ў канцлягеры «Дразды». Як расказаў намесьнік старшыні АГП Мікалай Казлоў, у расстрэльнай траншэі знаходзяцца парэшткі 10 тысяч чалавек: прыкладна 6 тысяч — ваеннапалонныя, блізу 4 тысяч — жыхары Менску і вакольных вёсак.\n12:26, 09 травень 2017\nКалёна каля 500 чалавек высунулася па вуліцы Мазэпы ад станцыі мэтро «Арсэнальная» ў бок парку Славы — наперадзе калёны знаходзіцца патройнае паліцэйскае ачапленьне.\n12:15, 09 травень 2017\nАляксандар і Мікалай Лукашэнкі адзначылі дзень Перамогі\nНекалькі тысяч чалавек былі мабілізаваныя на сьвяткаваньне дня Перамогі ў цэнтры Менска — чыноўнікі, дзяржаўныя службоўцы, актыў БРСМ, піянэры. Масоўка задоўга заняла свае месцы ўздоўж праспэкту Незалежнасьці, апоўдні туды прыбыў прэзыдэнцкі картэж.\n11:55, 09 травень 2017\nСалі Ейтс: Былога дарадцу Трампа маглі шантажаваць\nБылы генэральны пракурор ЗША паведаміла, што дарадца прэзыдэнта па нацыянальнай бясьпецы Майкл Флін мог стаць аб’ектам шантажу праз свае кантакты з расейскім амбасадарам.\n11:16, 09 травень 2017\nМеней за год прастаяў у Сьветлагорску помнік камуністычнаму дзеячу Міхаілу Калініну.\n11:06, 09 травень 2017\nБээрэсэмаўцы будуць раздаваць не георгіеўскія стужкі, а чырвона-зялёныя зь яблыневым цьветам\n9 траўня чальцы БРСМ правядуць у розных гарадах Беларусі флэш-акцыі ў рамках праекту «Кветкі вялікай перамогі» — будуць раздаваць чырвона-зялёныя стужкі з яблыневым цьветам.\n10:56, 09 травень 2017\nДональд Трамп павіншаваў Эманюэля Макрона, сустрэўся з прэм’ерам Грузіі\nПрэзыдэнт ЗША Дональд Трамп правёў тэлефонную размову з Эманюэлем Макронам, які атрымаў перамогу ў другім туры прэзыдэнцкіх выбараў у Францыі.\n09:42, 09 травень 2017\nЛукашэнка і высокапастаўленыя чыноўнікі зьбяруцца на плошчы Перамогі\n9 траўня па ўсёй Беларусі пройдуць сьвяточныя захады. Апоўдні адбудзецца цырымонія ўскладаньня вянкоў і кветак да манумэнту Перамогі ў Менску з удзелам Аляксандра Лукашэнкі і найвышэйшых службовых асобаў.\n22:14, 08 травень 2017\nАБСЭ заклікае Беларусь увесьці мараторый на сьмяротнае пакараньне\nКіраўнік Бюро па дэмакратычных інстытутах і правах чалавека (БДІПЧ) АБСЭ Міхаэль Лінк заклікаў урад Беларусі ўвесьці мараторый на сьмяротнае пакараньне.\n20:09, 08 травень 2017\nУ Турэччыне патрабуюць засудзіць Гюлена на тры тысячы гадоў турмы\nУлады Турэччыны хочуць засудзіць апазыцыйнага прапаведніка Фэтхулаха Гюлена на тры тысячы гадоў турмы. Яго падазраюць у арганізацыі дзяржаўнага перавароту, паведамляе Hurriyet.\n16:23, 08 травень 2017\nПаўла Левінава выпісалі са шпіталю, сказаўшы: «160 на 95 — гэта нармальны ціск»\n15:42, 08 травень 2017\nУ Эстоніі расеец асуджаны на пяць гадоў за шпіянаж\nХар’юскі павятовы суд у Эстоніі прысудзіў пяць гадоў турмы грамадзяніну Расеі Арцёму Зінчанку за супрацоўніцтва з вайсковай выведкай Расеі.\n15:15, 08 травень 2017\nПаводле слоў міністра, амэрыканскім вайскоўцам вядома толькі прыкладнае разьмяшчэньне гэтых зон, а дадзеных аб выразных межах ўсё яшчэ няма.\n12:21, 08 травень 2017\nЛукашэнка павіншаваў Макрона з абраньнем на пасаду прэзыдэнта Францыі\nКіраўнік Беларусі Аляксандар Лукашэнка павіншаваў Эманюэля Макрона і выказаў надзею на разьвіцьцё беларуска-францускіх сувязяў.\n11:40, 08 травень 2017\nПартыя Мэркель перамагла на выбарах у зямлі Шлезьвіг-Гольштайн\nХрысьціянска-дэмакратычны зьвяз канцлеркі Нямеччыны Ангелы Мэркель атрымаў у нядзелю перамогу на выбарах у зямлі Шлезьвіг-Гольштайн.\n10:57, 08 травень 2017\nЛё Пэн: «Нацыянальны фронт» зьменіць назву\nЛідэр францускага «Нацыянальнага фронту» Марын Лё Пэн заявіла ўвечары 7 траўня, пасьля паразы на прэзыдэнцкіх выбарах, што яе партыі трэба будзе «глыбокая трансфармацыя».\n10:47, 08 травень 2017\nБылы лідэр і заснавальнік «Нацыянальнага фронту» Жан-Мары Лё Пэн лічыць, што прычынамі паразы ягонай дачкі Марын на прэзыдэнцкіх выбарах у Францыі сталі рэзкія пазыцыі па эўра і адносінах з Эўразьвязам.\n10:08, 08 травень 2017\nУ Эстоніі ў панядзелак пачынаюцца вайсковыя вучэньні «Вясновы шторм» з удзелам каля 9 тысяч вайскоўцаў Эстоніі, а таксама дзяржвааў-саюзьнікаў па NATO і партнэраў. Цяперашнія вучэньні — самыя буйныя ў параўнаньні з папярэднімі манэўрамі.


Сустрэчы і хвіліны | Holmbygden.se\nВось што вы знойдзеце пратаколы і інфармацыю аб сустрэчах.\nПратаколы захоўваюцца ў “фармат PDF” або “слова-фармат” і адкрыецца ў новым акне пры націску іх. Калі вы хочаце, каб загрузіць дакумент, пстрыкніце правай кнопкай мышы і выберыце “Захаваць аб'ект як…” (або эквівалент у вашым браўзэры).\nДля чытання PDF-дакументаў, якія неабходна\nз Acrobat Reader (спампаваць тут).\nHBU F / T сходаў Складовыя\n120313 Пратакол гадавога сходу (не рэгулюецца).доктар\nHolm сустрэча Ідэя для жывога Holm\nÖsterström, 16/1 2013 VISA.Блізка.\nВетравая турбіна прызначаныя Сельскія грошы Holm маніторынг для жыхароў. Трымаеце ў кантакце з імі згодны, сярод іншых. Дарога да Nötåsen перашуфляваў. Вымярэнне мачты знесена ў лютым і будаўніцтва будзе мець. Любы бізнэс-асацыяцыі могуць чакаць, і мы ўбачым, што форма арганізацыі лепш за ўсё падыходзяць для прыёму сельскай надбаўкі. Ўклад павінен быць тым, што на карысць усёй раёна.\nІнфармацыя пра сітуацыю з Старэйшы Дом і жыллёвы настаўнік.\nTommie правяраецца з Бджорн Нордлинг – Mittlandia каб прыйсці і пагаварыць аб Лідэр праектах (зямля BYGDSILJUM Зрабіць ўзнос). Ён не мог прысутнічаць сёння. спроба зноў.\nсайт магчымасці рэкламы для NEW і каляндар пачалі выкарыстоўваць, бюстгальтар!\nаўтобусныя туры абмяркоўваецца. Больш ісці, чым 2008, хоць меншае насельніцтва. Ён ідзе адзін і той жа нумар на аўтобусе ў Kovland ад Інда Лиден як Holm. Больш пажылых ісці Holm аўтобус да горада, для пакупак у Birsta М.М.. так як ён стаіць толькі 100кр / месяц (!!) для іх, каб ездзіць на аўтобусе ва ўсім горадзе. Рашэнні па магчымых. turändringar будзе наш. Як ні дзіўна, хочуць, каб Савет графства хоча скараціць 30% на аўтобусах, у той час як муніцыпалітэт хоча падвоіць грамадскі транспарт да 2020. Добрая падтрымка ў цэнтры, ёсць сельскія раёны і Holm. Больш падрабязна пра камутуюцца Holm-Сундсвалль.\n– Ніклас сутыкаецца з раней зацікаўлены, Janne, крама і паказаць наш інтарэс.\n– Ніклас фіксуе ідэю скрыню на Holmbygden.se, дзе вы можаце лёгка пісаць прапановы аб тым, што павінна быць зроблена ў Holm.\nFörsamlingshemmet 5/12 2012 VISA.Блізка.\nHolm Vallen 21/11 2012 VISA.Блізка.\nПапярэдняя сустрэча: Што адбываецца сёння ў школу?\nСупэрінтэндант Ханс-Олаф Sandström кажа, што ён казаў усім бацькам (- не, не Patrik напрыклад,) і кожны быў рады мець дзяцей у Liden. Мясцовыя пытанні былі абмеркаваныя дадаткова.\nПапярэдняя сустрэча: засталася Österström раён асацыяцыі? Ці будзе гэта трэнажорная зала ў Österström?\nНі адзін удзельнік не месца застаецца сёння. Білі выдраць nedervåning, будзе пражыванне ў прыватным сектары, Паслугі плануюцца звонку - для ўсіх Holmbor. Больш падрабязную інфармацыю аб Holmbygden.se/foreningar/osterstroms-bygdegardsforening/.\nBagarstugan застаюцца з злучэннем для арэнды.\nПапярэдняя сустрэча: Ўлёткі пра сайце і сустрэчах павінны быць зробленыя і пакласці ў паштовых скрынях па ўсім Holm. FLYERS напісана Ніклас, адпраўлены Patrik Андэрс («Вылучаная прыяцель») Фіксаваны ўся друк 500st. ўлёткі 121121 быў час распаўсюджаны ад Gimåfors да Anundgård. Ingela, Kent Å, Катарына і Кент дадаткова забяспечваюць дывідэнды N.\nПапярэдняя сустрэча: Выклік у Holm! Мы павінны паспрабаваць выкарыстоўваць тое, што на сяле сёння для нашых патрэб. Ніклас падпісаў з Флайерз, які быў / будзе распаўсюджвацца.\nПапярэдняя сустрэча: Ці можна выправіць сардэчны пікнік на Sjöändan скрыжаванне з мэтай Holmsjön.\nКатарына / Кент ня расстараўся адпаведнае Агенцтва транспарту, вернецца. Тым не менш, вы не можаце ўбачыць возера ... гэта сапраўды што левае добрай лясной партыі?\nПапярэдняя сустрэча: Што з бензапомпай. Аляксандр, здаецца, хоча пазбавіцца ад помпы? Пагаварыў з РРВЗОМ для дазапраўкі. Не падобна, што яны хочуць узяць на сябе «АЗС». Лепш, калі хтосьці / асацыяцыя хоча ўзяць на сябе. Стварэнне вёскі асацыяцыі / кааператыва? Лягчэй атрымаць грашовыя ўнёскі як. Што робіць помпа сёння? магутнасць, kortautomat М.М.?\nЯнна праверыла з Аляксандрам, як ён працуе цяпер:\nГэта праўда, што Аляксандр хоча ад яе пазбавіцца. Ён хоча быць, аднак, прадаваць халадзільнікі, кампрэсараў і г.д.. у той час як насос. Мы таксама абмеркавалі розныя варыянты.\nПрыклады паглынання ўзятыя з Sollerön, Даларна. Мадэль для нас?\nПаглядзіце, як яны зрабілі ў выступоўцу надрэзу якара і Sörbygden?\nКент праверка далей з РРВЗОМ ...\nПапярэдняя сустрэча: Томас правярае з Ljustorp, як яны кіруюць помпай і захоўваць у калектыўнай мадэлі.\nРазмаўляў з былым калегам, вёска асацыяцыя валодае крамай з усімі гаджэтамі (маразілку, кыл і г.д.). Затым яны здаюць у арэнду бізнэсоўцу, які запускае яго. Тут у Holm, сітуацыя трохі адрозніваецца з прыватным уласнікам маёмасці, небудзь хоча прадаць маразільнік халадзільніка ўшчыльняльнага то часу як АЗС.\nБольш нізкія падаткі на заработную плату ў Holm для некаторых кампаній p.g.a. ён знаходзіцца ў зоне падтрымкі (сем, палёты і таксі транспарт). Janne аднесла раней у таксі аперацый. Ніклас піша з кампаніяй на вэб-сайце, каб стымуляваць прадпрымальніцтва ў Holm.\nрулона у Stugun першы ... 4 запазненне, год пасля таго, як 125 запазненне. Такая канкурэнцыя павінна быць у стане працаваць тут з, асабліва з новымі цудоўнымі пандусамі вакол возера.\nНам трэба атрымаць больш пазітыўныя навіны ў газетах і інтэрнэт-Holm.\nТБ-ролік быў зроблены палякі летам. даступны?\n700 € з паездкамі і лодкі М.М.. з Польшчы.\nAng. вецер: Кабель быў звернуты Lövåsen ад Liden. Танкі, даступныя для пашырэння ў будучыні. Убудаванае diskuterades Пэн.\nEULOS пераняла праект ад Vinbolaget.. Акцыі не будуць прададзеныя. EULOS ёсць цікавасць, каб мець кантакт з жыхарамі непасрэдна і даць нам byapengen непасрэдна без муніцыпалітэта як пасярэднікі. Пераканайцеся ў тым, што мы супрацоўнічаем і не канкуруюць паміж клубамі ў Holm.\nНе так шмат, прыхільнасць сёння, каб не адставаць прыводзіць да скутэру. Ёсць людзі не прыходзяць і ідуць на снегоходах ў той жа ступені,. сумна.\nадпачынак Саветы! Каток у цяперашні час Lillsjön і Anundgård возера.\nПавінна быць святкаванне Lucia 13:е ў Касцёле.\nJulaktion парафіяльнага дома на працягу двух тыдняў. Яшчэ больш інфармацыі аб абароне няшчасных выпадкаў у глушы. прыпынак сэрца (Аператар SOS вырашае) няшчасны выпадак на транспарце, агонь і утапленне (ўнутраная каманда RTJ вырашае) ўзаемадзейнічаюць праз SMS у глушы. (Ljustorp, Каменны дуб, Överturingen, Паўночная Хейзел і Сарока месца выпрабаванняў).\nHeico Бастен, кансультант размяшчэннепражыванне ў Stöde (Першапачаткова з Нідэрландаў), казаў пра сваю кампанію Destis і іх магчымасці. Кіроўца ў падтрымку раённага супрацоўніцтва па так званаму. Leaderprojekt. Царква з'яўляецца праектам, які. 2 сям'і пераехалі ў, 3 фам. аб, 1 да нашай. Варвар эмігранты бл. a. праз ЕС:найбуйнейшая міграцыя выстава ў Галандыі, сайт, communities.IT навыкі, неабходныя сундсвалльский. Шмат хто хоча працаваць у горадзе, але застацца ў сельскай мясцовасці. Адлегласць да горада не праблема, у іх выпадку. Не так шмат атрымоўваецца прадаць дом у цяперашні час у Галандыі, але многія маюць патрэбу ў працы. Прывабнасць натуральнае і livskvalitét.Ett супрацоўніцтва з Heico і яго кампаніі Destis прынясе карысць Holm. Фінансаванне не патрабуецца, аднак,. Праект Лідэр можа быць запушчаны. Яна патрабуе прыхільнасці трымаць. Бджорн Норлинг, Mittland, магу сказаць вам больш і ведаць, як гэта працуе.\nпераконвацца адзін з кожнага будзе аб'яднанне на сваім наступным пасяджэнні.\nHBU F/T – Holmbygdens Utveckling Företagand och Turism – Erica Forström (Janne кантакт)\nСпартыўны клуб Холма - належны Эліясан (Томас кантакт)\nГісторыя Грамадства Мясцовага Холма - (Томас кантакт)\nHolms Husmodersförening - Грэта (Ingela)\nDraka горнага снегаход клуб - Матацыкл і снегоходы - Ян-Эрык Нільсан (Кент)\nPRO Holm - Стафан Андерссон\nВіка-профіт гандлёвая асацыяцыя - Хольгер Салін (макс)\nÖsterströms Bygdegårdsförening - Карына Халтман (ПРЫХОДЗЬЦЕ?)\nSandnäset - Дзіяна (понт)\nFiskevårdsområdet - Стэфан Майна (понт)\nРада Цэркваў - Ула Грелсон (ПРЫХОДЗЬЦЕ?).\nНаступная дата 5:снежня ў 19:00, Församlingshemmet. Gunilla убачыць, калі мы можам пазычаць школу, альтэрнатыўна Församlingshemmet. Gunilla убачыць, калі мы можам быць у школе, альтэрнатыўна Församlingshemmet. Ніклас аб'яўляе наступную сустрэчу на вэб-сайце і па электроннай пошце.\nHolm Vallen, 18/10 2012 VISA.Блізка.\nшкола сёння? Акрамя таго, у цяперашні час у стане спакою p.g.a. настаўнік, які адсутнічае. Прама зараз, адсутнасць дзіцяці асновы аднак, робіць гэта, магчыма, skolort лепш за ўсё ў гэты час. Тое, што мы ведаем, што нам трэба больш дзяцей (!) захаваць школе працуе і якасць.\nМы павінны паспрабаваць знайсці «сваю справу» у Holm. Магчыма, адна вузкая вобласць, профіль нас, а таксама, напрыклад,. Näsåker мае Urkult фестываль і змясціць іх раён на карце.\nМы павінны быць лепш працаваць супраць агульных мэтаў вёскі, ён стварае адзінства ў Holm.\nЦі можна ўладкаваць гадавы byafest з адносна вузкай скіраванасці. T.ex. у countryfestival.\nЦі можа зіма размяшчэнне быць нешта? Займайся дату, час года, У адрозненне ад лета. Ідэі для там.\nКубак Holm як ён быў разабраны адносна мала людзей - большасць гульцоў. Лепш з Lillà Cup Holm, многія бацькі. Тым не менш, вельмі канкурэнтаздольныя з іншымі кубкамі. Краж спаборніцтвы, якія праводзяцца ў летні перыяд добра працуе з наведвальнікамі і выкарыстання закусачнай.\nзасталася Österströms раён асацыяцыі? Ці будзе гэта трэнажорная зала ў Österström? Правераны наступнае пасяджэнне.\nEn del vet fortfarande inte om Holmbygden.se. Улёткі павінны быць зробленыя і пакласці ў паштовых скрынях па ўсім Holm. Flyer быць зроблены i syfte att marknadsföra Holmbygden.se och nästa möte. яны заклалі у паштовых скрынях.\nБольшасць з іх пераехалі ў Deep Pipe цікава. як гэта? Людзі павінны быць прыцягнутыя да Holm раёна ў цэлым і.\nВыклік у Holm! Мы павінны паспрабаваць выкарыстоўваць тое, што на сяле Сёння для нашых патрэб, t.ex. сталяр, дывановае пакрыццё слаёў, мастак, Österströms Estate. Företag finns på Holmbygden.se/foretag. Яшчэ можаце дадаць да яго, дзе бясплатна! Павінен skrivaa на ўлёткі.\nПалякі былі наняты ў вёсцы, і яны карыстаюцца тут. Ці будзе цяпер вярнуцца ў Польшчу, але зацікаўлены, каб застацца ў Holm. Новы будзе рухацца там зараз. Існуе неабходнасць, каб зрабіць яго прасцей арандаваць у Holm. Ён прыцягвае людзей да больш позняй стадыі становяцца пастаяннымі жыхарамі.\nІснуе заўсёды чарга, і заўсёды ёсць цікавасць да засялення да «Новага страі». Ёй патрэбна арэндзе жылля. Занадта дрэнна «Старэйшыя дома» і «Жыллё для настаўніка" з'яўляецца няправільна.\nмы можам выправіць непрыемную адпачывае ў Holmsjö Butt на скрыжаванні з мэтай Holmsjön - «Брама ў Holm». Пагаворыце з транспартным аддзелам, калі гэта добра, каб пашырыць скрыжаванне, дзе ўжо маецца вельмі шмат. Вы можаце атрымаць свой уклад у гэта правінцыйны ўрад. Прагляд трафіку Authority магчымасцяў для наступнай сустрэчы.\nНічога канкрэтнага не было вакол Affär'n для продажу. Зацікаўленыя бакі, аднак,, але нічога не выйшла стрэл.\nСтан паліўнай помпы абмяркоўвалася. Аляксандр хоча захаваць яго, ці нехта яшчэ трэба клапаціцца пра яго? Даollas для наступнай сустрэчы.\nМы павінны пагаварыць з Ljustorp пра тое, як яны кіруюць іх помпай і захоўваць у калектыўнай мадэлі. Прагляд кантактаў у Ljustorp для сустрэчы Настальгія.\nHBU’s dokumentsamling (для дырэктараў)\nLäs dokument och protokoll från möten (адкрыецца ў новым акне).\n1. Увайдзіце на Google Дыск з дапамогай акаўнта Google.\n2. Затым націсніце на кнопку “Агульны са мной” на левай, каб знайсці тэчку HBU ў.\nНе ўдаецца увайсці! Адсутнасць ўліковага запісу Google!\nВаш адрас электроннай пошты Gmail вы аўтаматычна атрымліваеце ўліковы запіс Google. Калі вы не маеце яго, gör ett Google konto här, займае ўсяго 2 хвіліны!\nзатым націсніце “Я аддаю перавагу выкарыстоўваць свой бягучы адрас электроннай пошты”, Вы можаце выкарыстоўваць свой бягучы адрас электроннай пошты ў запісе Google, не ствараючы новы адрас Gmail.


Наталля Сліж: Гістарычныя будынкі знеслі – на іх месцы клумбы | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНаталля Сліж: Гістарычныя будынкі знеслі – на іх месцы клумбы\nУ Менску тром гістарычным дамам пагражаюць зносам. Патрыяршы экзарх праваслаўнай царквы Маскоўскага патрыярхату прапануе выключыць гэтыя будынкі па вуліцы Вызвалення са спісу гісторыка-культурных помнікаў. На іх месцы царкоўнікі прапануюць наватвор. Ці здолее менская інтэлігенцыя адстаяць гэтыя помнікі? У Гародні яшчэ памятаюць падзеі дзесяцігадовай даўніны. Тады, чыноўнікі выпрабоўвалі гарадзенцаў на „патрыятызм”, знішчаючы гістарычны цэнтр – Савецкі пляц.\nЗгадвае гісторык Наталля Сліж:\n– Тады гэта проста не магло не зачапіць. А часам нас гэта і падзяліла. Калі ты займаешся гісторыяй, і гісторыяй сваёй краіны, цябе не можа не зачапіць калі ідзе руйнаванне твайго ўласнага горада, тым больш гістарычных каштоўнасцяў, калі экскаватарамі праводзяць раскопы, калі вынішчаюць сам дух горада. І тады пад пагрозай быў увогуле ўвесь цэнтр горада. Адзін за другім руйнаваліся будынкі. І дарэчы на сённяшні дзень на іх месцы нічога не паўстала – толькі клумбы.\nЗа апошняе дзесяцігоддзе пратэст інтэлігенцыі ў Гародні супраць свавольства чыноўнікаў абласнога ўзроўню ў дачыненні да захавання гістарычных здабыткаў быў бадай адзіным у Беларусі. Да зваротаў у розныя інстанцыі Менску ў час так званай „рэканструкцыі” дадаліся і дзеянні, каб перашкодзіць будаўнічай тэхніцы руйнаваць падмуркі забудоваў, палацаў і ратушы. Таму гэта набыло вялікі розгалас у Беларусі і свеце.\nІвану Галалюку з Берасця патрэбна дапамога\nГрамадскія слуханні праходзяць у Берасці\nУ Кіеве ўсталявалі помнік беларусам, што загінулі ва Украіне\n10 помнікаў і шыльдаў у гонар Францішка Багушэвіча\n“Падарожжы дылетанта” сыходзяць з тэлебачання ў сеціва


Ушанаванне перадавікоў жніва – галоўная падзея “Дажынак” – адбывалася на беразе возера Мястра. Старшыня Мінскага абласнога выканаўчага камітэта Анатолій Ісачанка павіншаваў усіх, хто ўнёс свой уклад у агульны каравай цэнтральнага рэгіёну. — Сёлета неспрыяльныя ўмовы надвор’я значна паўплывалі на ўраджайнасць збожжавых культур, нам не ўдалося дасягнуць леташніх вынікаў. Аднак Мінская вобласць утрымлівае статус асноўнай жытніцы краіны і надзейнага пастаўшчыка харчавання для жыхароў сталіцы і іншых рэгіёнаў. Перш за ўсё гэта заслуга нашых працавітых людзей: спецыялістаў сельгасарганізацый, камбайнераў, вадзіцеляў, тых, хто працаваў на сушцы збожжа, гатаваў абеды для ўдзельнікаў жніва, — адзначыў губернатар.\nНа сцэну за ўзнагародамі падымаліся лепшыя камбайнеры, вадзіцелі, аграномы і інжынеры, прадстаўнікі маладога пакалення працаўнікоў вёсак, сямейныя дынастыі.


Агляд гульні Simulacra - Game Russ\nАгляд гульні CATTCH\nАгляд гульні Black Legend\nАгляд гульні Aery – Calm Mind\nАгляд гульні Heaven Dust\nАгляд гульні Spirit Hunter: NG\nАгляд гульні Mahluk Dark Demon\nАгляд гульні Tetragon\nАгляд гульні The Falconeer: Warrior Edition\nАгляд гульні Nexomon\nАгляд гульні Magi Trials\nУ ролі Simulacra вы гуляеце добра вывучанага самараніна, які знаходзіць тэлефон дзяўчыны. Яе завуць Ганна. Вы хутка зразумееце, што яна адсутнічае, і як уладальнік вашага тэлефона ваш доступ да яе паведамленняў, электронных лістоў і платформаў сацыяльных медыя можа быць вельмі каштоўным.\nТрэба сабраць Ганну разам, пакуль не позна. Па шляху вы будзеце ўзаемадзейнічаць з рознымі персанажамі і вырашаць галаваломкі, каб знайсці яго на крок бліжэй. Калі гэта выглядае агрэсіўна, гэта па гэтай прычыне. Simulacra – гэта не проста страшная гульня, але і гісторыя пра аспекты прыватнасці і прыватнасці.\nУ гісторыі гульняў Simulacra ўзаемадзеянне з сябрамі і сям’ёй Ганны паказвае непасрэдную заклапочанасць, што павышае рызыку. Большасць зносін ажыццяўляецца з дапамогай тэкставых паведамленняў на розных сацыяльных платформах. Аднак ёсць і аднабаковыя тэлефонныя размовы, якія танізуюць і паскараюць гукі на другім канцы радка, павышаючы ўзровень трывожнасці.\nSimulacra – гэта гульня з рашэннямі, і так, вы ўжо здагадаліся, ваш выбар прыводзіць да розных вынікаў. Але гэта не падобна на іншыя гісторыі, якія заканчваюцца таямніцай, раскрытай з цягам часу. Вось жаданы вынік. Самае галоўнае, што трэба шукаць Ганну. Гэтае адзінае паведамленне прапануе вам разгледзець вашыя варыянты з самага пачатку.\nУ гульні Simulacra сюрпрызы паказваюць гучныя крыкі, якія перабольшваюць узровень напружанасці. І чым больш вы адкрываеце гісторыю, тым больш неапісальнае ўсведамленне таго, што вы кіруеце не так моцна, як думаеце.\nТым не менш, адзінкавыя скачкі не дазваляюць атрымаць добрую страшную гульню. На шчасце, у Simulacra ёсць яшчэ адзін фокус, які, на мой погляд, значна больш эфектыўны ў жанры жахаў. Але акрамя адпраўкі тых гучных крыкаў, якія аказваюць максімальную аддачу ад іх, тут ёсць значна прыемнейшая гульня.\nУ гульнявым працэсе Simulacra, вы пракручваеце некаторыя паведамленні ў сацыяльных медыях альбо тэкст Ганны сябрам, і вы спыняецеся і не ведаеце, чаму. Ніякіх папярэджанняў і падстаў для гэтага няма, і калі гэта зробіць нешта больш нязручна.\nЗ Simulacra не ўсё ў парадку. У гульні ёсць тэкставыя і граматычныя памылкі. Але яшчэ горш – гукавая секцыя. Гэта альбо тады, калі персанажы тэлефануюць вам на размову, пра якую вы не размаўляеце, альбо пры трансляцыі галасавой пошты людзі адпраўляюць паведамленне Ганне перад тым, як згубіцца. Што б вы ні слухалі, яны заўсёды адчуваюць непрыемнасць.\nАкрамя таго, у гульні Simulacra гукавыя эфекты часта адчуваюць сябе непатрэбнымі. Колькасць тэлефонных званкоў, дзе людзі размаўляюць з вамі і вешаюць трубку, даволі смешна. Яны відавочна выкарыстоўваюць толькі гучны крык, перш чым тэлефануе абанент з’явіцца на экране, каб перадаць добрую волю тэлефоннага правайдэра.\nУ Simulacra вы павінны чытаць паведамленні і чуткі Ганны праз яе фатаграфіі і дзённікі. У ходзе даследаванняў вы атрымаеце паведамленні ад маленькага хлопца Ганны, яе лепшай сяброўкі і некаторых мужчын, з якімі яна размаўляла ў Spark, уяўным дадатку для знаёмстваў. Вы можаце выбраць свае адказы з розных варыянтаў, каб паспрабаваць даведацца як мага больш, каб даведацца, што з імі здарылася, і ці можна ім давяраць наогул.\nДоўгі час гульні Simulacra неадназначна адносна характару знікнення Ганны. Існуе шмат здагадак, што хтосьці ў жыцці можа прычыніць яму боль, магчыма, хлопца, які не размаўляў з ім на працягу некалькіх тыдняў. Але ў гульні ёсць падказкі, што ён можа стаць ахвярай чагосьці горшага. Можа, нешта незвычайнае.\nSimulacra – гэта вельмі добра зробленая гульня. Усё пра яго праўдападобна. Вы цалкам пагружаны ў гісторыю. Персанажы вельмі добра напісаны і размаўляюць рэалістычна, што можа аказаць значны эмацыйны ўплыў пры чытанні іх паведамленняў. Тое, як гэтыя размовы прымушаюць вас інстынктыўна недавер або каханне кагосьці, можа паўплываць на тое, як вы гуляеце.\nАкрамя таго, галасавая пошта з’яўляецца выпадковым чынам у сярэдзіне тэкставых размоў без рыфмы альбо прычыны. Часта няма тлумачэнняў, чаму гэты радок быў абраны і запісаны замест набранага. На шчасце, запісы значна лепшыя. Сама Ганна адчувае сябе значна больш натуральна перад камерай у сваіх асабістых блогах. Яго размова ўмерана добрая з астатнімі акцёрамі.\nSimulacra таксама мае карысны рэжым NG +, каб зрабіць геймплей больш хуткім для ветэранаў. Зразумела, што канец гульні павінен скончыцца пазней у гэтым месяцы, калі ў гэтай гісторыі будзе раскрыта больш інфармацыі пра больш буйныя рэчы. Усё гэта выдатна, але ізалявана, вы не можаце не адчуваць, што Simulacra як адзінае апавяданне не азначае цалкам.\nУ цэлым, Simulacra – гэта страшны тытул, які часта дае вам усё, што ад нуды, калі справа даходзіць да скачкоў. Фармат знойдзенага тэлефона імгненна знаёмы, і вы з самага пачатку выявіце адчуванне напружанасці і настойлівасці, каб знайсці Ганну, якая выдатна настройвае сцэну. Рашэнні, якія вы прымаеце па шляху, могуць рэзка змяніць канчатковы вынік, зрабіўшы вам розныя тактыкі на будучыню.\nГульня Simulacra спалучае ў сабе даследаванні і прыняцце рашэнняў, а не толькі загадзя вызначаны наратыў і адчуванне кантролю. Гукавое выкананне крыху няправільнае, бо большая характарыстыка тэкставых размоў здаецца прасцей, чым усё астатняе. Але ўсё больш шырокія паведамленні пра асобу, цэласнасць і прыватнасць дадзеных пакідаюць доўгае ўражанне. У вас часта няма такой рэфлексіі за страшнай гульнёй. Мы прапануем гэтую вясёлую і займальную гульню для аматараў і аматараў імітацыйных гульняў.\nПсіхічная механіка геймплэя\nKaigan Games OU


Прэм’ер-міністры ЭўрАзЭС спынілі Горадню\n08 верасень 2015, 17:08\nBelarus - The announcement of the meeting of the Intergovernmental Council of the Eurasian, Hrodna, 8Sep2015\nПаседжаньне Эўразійскай міжурадавай рады ў Горадні, у якім бралі ўдзел прэм’ер-міністры Беларусі, Армэніі, Казахстану і Расеі, на некаторы час спаралізавала рух транспарту і дадало праблемаў гараджанам.\nНа два дні горад, асабліва цэнтральная частка, ператварыўся ў суцэльную нязручнасьць для людзей. Раніцай на прыпынках можна было чуць, як пэнсіянэры перапытвалі адзін у аднаго — чаму гэта ня ходзіць транспарт? Здагадкі чамусьці толькі адны — што Лукашэнка прыехаў. На Ажэшкі перад уваходам у аблвыканкам перапынілі нават рух пешаходаў. Праўда, кідаецца ў вочы, што звычайных мінакоў сёньня ў цэнтры гораду зусім небагата. А з раніцы на мясцовых сайтах загуляла традыцыйная інфармацыя, што ў старым горадзе апячатваюць сутарэньні.\nВуліцы, па якіх праяжджалі ўдзельнікі міжурадавай рады, усеяныя міліцыянтамі і маладзёнамі ў цывільным — літаральна праз сто крокаў на Леніна па ДАІшніку і па некалькі маладзёнаў, якія перамінаюцца з нагі на нагу, нешта апавядаючы адзін аднаму, а ў кішэні тым часам трашчыць рацыя...\nА вось на Ажэшкі побач з галоўным корпусам унівэрсытэту малады чалавек ледзьве не мацюкаецца, бо сьпяшаўся на працу, а міліцыянт не прапускае нават маршрутны аўтобус — маўляў, зараз будзе ехаць дэлегацыя. І што рабіць — пытаецца хлопец у людзей.\n— Хацеў даехаць, бачу, ідзе 15-ты аўтобус у 11:20, а тут падыходзіць ДАІшнік — стаў і не прапускае аўтобус. Я ў яго запытаўся, ці ён мае права затрымліваць гарадзкі транспарт, а ён мне кажа: займайцеся сваёй справай. Вось з-за такіх, як ён, і спазьніўся на працу. Хацелася так начальніку ДАІ патэлефанаваць, але часу няма, дый у нас у краіне прынята пісаць скаргі, але толку... Мне яшчэ са Скідзеля тэлефанаваў наш супрацоўнік і прасіў перадаць начальніку, што ня можа даехаць на працу, бо там таксама ўжо паўгадзіны як перакрылі дарогу.\nЯшчэ адзін малады мужчына ніяк ня можа ўцяміць, чаму кіраўнікі ўрадаў, якія прыяжджаюць вырашаць нашы праблемы, самі ж іх нам і ствараюць? Чаму ў горадзе з прыездам афіцыйных дэлегацыяў немагчыма нікуды даехаць і дайсьці? Чаму нельга наладзіць усё так, каб нічога нікому не замінала?\n— Гэта таталітарызм навідавоку, калі прыяжджаюць тры начальнікі, перакрываецца горад, напаўняецца служкамі, якія робяць астатнім людзям нязручнасьці, хоць, калі іх пра гэта запытаеш, то яны адказваюць, што начальства сабралася дзеля нас. Але ў той самы час мы ня можам проста хадзіць спакойна па сваім горадзе. Я гэтага не разумею.\nГарадзенскі журналіст-фрылансэр Ян Роман распавядае, што зьбіраўся зрабіць некалькі здымкаў, калі будзе праяжджаць картэж з прэм’ер-міністрамі, але і гэта аказалася пад забаронай.\n— Да мяне падышоў міліцыянт і папярэдзіў, што калі я буду рабіць фатаздымкі альбо весьці відэаздымкі, то будзе канфіскавана абсталяваньне і я буду прыцягнуты да адказнасьці. Я пацікавіўся — да якой адказнасьці мяне прыцягнуць? Ён адказаў: калі завядзем у пастарунак, то пабачыце, што ў нас ёсьць дзеля гэтага магчымасьці.\nСталая жанчына на прыпынку, пачуўшы нашу размову, нібы сама сабе ўголас кажа: «Ня ўрад для народа, а народ для ўрада...» І дадае, што гарадзенскія ўлады ўсё ж павінны неяк навучыцца сустракаць гасьцей, каб не замінаць сваім гараджанам.\nУ Горадні прэм’ер-міністры Беларусі, Армэніі, Казахстану і Расеі, паводле афіцыйнай інфармацыі, абмяркоўвалі прамысловую палітыку, абарону правоў на аб’екты інтэлектуальнай уласнасьці і разьвіцьцё адносін з замежнымі краінамі, а таксама двухбаковыя адносіны. Адным словам — дбалі аб народным дабрабыце.


У Маладзечне судзяць яшчэ аднаго ўдзельніка акцыі 9 жніўня. За тое, што трымаў музычную калонку\n18.02.2021 / 15:48\nУ судзе Маладзечанскага раёна пачаўся разгляд крымінальнай справы Віктара Таўгеня паводле артыкула 342 КК. Справу разглядае суддзя Іна Каханоўская, дзяржаўны абвінаваўца Балоціна. Інтарэсы Таўгеня прадстаўляе адвакат Анатоль Клімовіч, паведамляе spring96.org.\nВіктар Таўгень знаходзіцца пад падпіскай аб нявыездзе. За ўдзел у той жа акцыі ён ужо адбыў адміністрацыйны арышт з 12 па 16 жніўня па артыкуле 23.34 КаАП.\nЯго абвінавачваюць у тым, што ўвечары 9 жніўня ён груба парушаў грамадскі парадак, а менавіта «махаў рукамі, уключаў гучна музыку на магнітафоне, ствараў штучнае асвятленне ліхтарыкам». Падчас допыту на пасяджэнні 16 лютага Таўгень сваёй віны не прызнаў і не лічыць, што ён парушаў грамадскі парадак. Заўваг як з боку міліцыі, так і з боку грамадзян не было.\nЗатым быў дапытаны сведка — міліцыянт Бурачонак. Ён распавёў, што ў той вечар у горадзе сабраўся натоўп людзей, стаяў шум. Людзі крычалі. З калонкі грала «Перемен» Цоя і іншыя песні. Сярод людзей ён бачыў Таўгеня, але не чуў, што канкрэтна той выкрыкваў. Ён бачыў, што Таўгень у счэпцы не стаяў. На пытанне адваката, што супрацоўнікі міліцыі рабілі падчас несанкцыянаванага масавага мерапрыемства, ён адказаў, што «стаялі».\n— Што міліцыя павінна была рабіць, калі бачыць правапарушэнне?\n— Не ведаю, я заблытаўся. Калі прыехаў АМАП, людзі пабеглі, нам далі каманду з'язджаць.\nАбвясцілі паказанні Бурачонка, дадзеныя падчас следства і на вочнай стаўцы. Там былі некаторыя супярэчнасці. Спачатку ён казаў, што Таўгень не выкрыкваў лозунгі, а падпяваў музыцы, затым казаў, што часам выкрыкваў, на судзе зноў сказаў, што не выкрыкваў.\nДругім дапыталі сведку міліцыянта Сіняўскага. Ён сказаў, што бачыў абвінавачанага з адлегласці не менш за 30 метраў. Бачыў, што той уключаў музыку, але не чуў яго выказванняў. Адзначыў, што «грамадзяне яго падтрымлівалі воплескамі, падпявалі». На наводнае пытанне пракурора Балоцінай пра тое, ці не станавілася паводзіны грамадзян агрэсіўным, ён адказаў сцвярджальна.\n— Якая задача была пастаўлена вам асабіста? — спытаў адвакат.\n— Была агульная задача не дапусціць праходу грамадзян да райвыканкаму.\n— Хто-небудзь з іх спрабаваў туды прайсці?\n— Не, ніхто.\n— Што адбывалася на плошчы?\n— Адміністрацыйнае правапарушэнне, несанкцыянаванае мерапрыемства.\n— Што павінны рабіць супрацоўнікі міліцыі пры правапарушэнні?\n— Быў начальнік, без яго каманды не мог нічога.\nСведка — інспектар па справах непаўналетніх Станкевіч — быў на плошчы з мегафонам.\n«Таўгень вызначаўся тым, што меў пры сабе калонку, чым заводзіў натоўп. Нешта выкрыкваў, але што менавіта — не чуў. Адзін раз падыходзіў да мяне на адзін метр. Калі я пачынаў гаварыць у мегафон, ён узмацняў гук калонкі».\nПры гэтым сведка сказаў, што не бачыў, як Таўгень узмацняў гук.\nТаксама ён апісаў тое, што адбывалася на плошчы, апісаў траіх актыўных удзельнікаў, але Таўгеня не згадаў.\nСведка — міліцыянт Аляксандр Сянько — таксама бачыў абвінавачанага з калонкай на плошчы з адлегласці ў 30 метраў. Ён не памятае, Таўгень «крычаў, падпяваў ці маліўся». Нічога агрэсіўнага ў яго дзеяннях не было і нічым, акрамя калонкі, з натоўпу не выдзяляўся.\nЁн таксама распавёў, што, акрамя Таўгеня, на плошчы былі яшчэ тры ці чатыры чалавекі з калонкамі і магнітоламі. І ўздоўж шарэнгі міліцыі хадзіў не Таўгень, а іншы чалавек.\nСведка — міліцыянт Філістовіч — сцвярджаў, што Таўгеня заўважыў не адразу і толькі дзякуючы музычнай калонцы. Гэты сведка сцвярджаў, што Таўгень ўсё-такі падыходзіў да міліцыянтаў і нешта ім гаварыў. «Народ на яго музыку наогул не рэагаваў. Самыя актыўныя сталі ў ланцужок, счапіўшыся рукамі локцямі. Таўгеня сярод іх не было. Лічу яго дзеянні актыўнымі, ён хадзіў і махаў рукамі».\n— Лозунгі « Жыве Беларусь!», «Міліцыя з народам» агрэсіўныя?\n— Так, агрэсіўныя.\nНа гэтым допыт сведак завяршыўся. На наступным пасяджэнні, 17 лютага, дэманстраваліся відэаматэрыялы са справы — а менавіта відэа з плошчы 9 жніўня. Далёка не адразу прысутныя ў зале змаглі разгледзець на іх Віктара Таўгеня. Па відэа бачна, што на плошчы было больш актыўных людзей, чым Таўгень, таксама відаць, што калі многія іншыя ўключылі ліхтарыкі на тэлефоне, абвінавачаны яшчэ гэтага не зрабіў. На пасяджэнні 18 лютага прадоўжыўся прагляд відэа, на якіх практычна не відаць Таўгеня.


Catholic.by - Каментарый да літургіі і малітва вернікаў на Велікодную нядзелю (Імша ўдзень) — 1 красавіка\nКаментарый да літургіі і малітва вернікаў на Велікодную нядзелю (Імша ўдзень) — 1 красавіка\nХрыстус Уваскрос! Аллелюя! Кожная нядзеля з’яўляецца памяткай гэтай падзеі, але сёння, у Велікодную нядзелю, асаблівым чынам святкуем Уваскрасенне Езуса Хрыста. Для нас, веручых у Езуса, уваскрослага Пана, сённяшняя ўрачыстасць — гэта найважнейшы дзень. І так, як прырода прабуджаецца да вясенняга жыцця, так і мы прабуджаныя святлом уваскрослага Езуса радасна хвалім Бога за дар жыцця, якое зелянее і квітне надзеяй. Давайце радавацца, цешыцца і дзяліцца гэтай радасцю з іншымі!\nУ першым чытанні пачуем апостала Пятра, які вызнае веру ў Езуса, забітага на дрэве Крыжа і ўваскрослага на трэці дзень. А кожны, хто верыць у Яго, атрымае дараванне грахоў.\nУрывак Паслання апостала Паўла да Каласянаў нагадвае, што мэтай жыцця людзей, веруючых ва ўваскрослага Хрыста, з’яўляецца адданне хвалы Богу кожным словам і чынам. Зямное — не трывалае, толькі сувязь з Богам вечная.\nБожа, які даеш нам новае жыццё разам з Езусам уваскрослым, заносім да Цябе нашыя просьбы, з надзеяй, што Ты іх выслухаеш.\nМолімся за Касцёл Святы, каб поўны надзеі абвяшчаў усяму свету праўду аб уваскрасенні Сына Божага. Цябе просім...\nМолімся за Айца Святога, біскупаў і святароў, каб усім людзям абвяшчалі радасную навіну аб уваскрасенні Пана нашага, Езуса Хрыста. Цябе просім...\nМолімся за хрысціянаў ва ўсім свеце, каб з адвагай вызнавалі веру ў змёртвыхпаўсталага Пана. Цябе просім...\nМолімся аб ласцы вытрывання ў веры ў Езуса ўваскрослага для хрысціян, якія пераследуюцца. Цябе просім...\nМолімся аб жыцці вечным для памерлых, каб прабывалі ў хвале ўваскрослага Хрыста. Цябе просім...\nМолімся аб супакоі і радасці ў сэрцы, якія прыходзяць з Евангелля для нас, прысутных на Эўхарыстыі. Цябе просім...\nДобры Божа, выслухай нашыя малітвы і адары нас сваім супакоем. Праз Хрыста, Пана нашага. Амэн.\nАбноўлена 31.03.2018 08:56


У чым розніца паміж газетным паведамленнем і газетным артыкулам? 2020\nУ чым розніца паміж газетным паведамленнем і газетным артыкулам?\nУ рэальным выкарыстанні яны часта разглядаюцца больш ці менш як сінонімы.\nАле "артыкулы", як правіла, ахопліваюць усялякія рэчы - ад меркаванняў да рэцэптаў - на самой справе амаль увесь рэдакцыйны змест газеты ў празаічным фармаце - у той час як "рэпартаж" будзе абмяжоўвацца навінамі (альбо навінамі). іншыя сферы, такія як бізнес і спорт).\nУсе справаздачы былі б артыкуламі, але не наадварот.\nЖурналісты рэдка кажуць "артыкулы", прынамсі, па маім вопыце.\nЯк я разумею, справаздача ў газеце канкрэтна спасылаецца на паведамленне, размешчанае на паперы, а артыкул газеты звычайна спасылаецца на любы пісьмовы матэрыял, апублікаваны ў газеце, які можа быць адным з наступных: агляды фільмаў і кніг, прэс-рэлізы, вытрымкі з вынікаў даследаванняў, Рэпартажы, навіны і іншыя тыпы мастацкіх гісторый.


The Princeton Review, Chelsea, Злучаныя Штаты Амерыкі\nRequest free information from The Princeton Review\nЛепшыя ацэнкі. Лепшыя вынікі. Лепшыя школы.\nЯк Мы дапамагаем студэнтам:\nТэст падрыхтоўчыя курсы прыватнае рэпетытарства Па патрабаванні хатніх заданняў прыём Кансультаванне Лепшы каледж Fit або Grad School\nНа працягу больш за 30 гадоў мы дапамаглі студэнтам і спецыялістам атрымаць у свае школы мары. Мы даем інструменты, неабходныя для поспеху ў сярэдняй школе, каледжы, аспірантуры і за яе межамі, каб дапамагчы нашым студэнтам стаць добра закругленыя прэтэндэнты.\nНаша правераная метадалогія тэст, дапамагае студэнтам дасягнуць гарантаваны лепшы вынік. Мы прапануем шырокі выбар варыянтаў тэст падрыхтоўчы, у тым ліку адзін на адзін прыватныя ўрокі, паў-прыватныя і традыцыйныя класы, І онлайн Prep каб адпавядаць любому графіку і стыль навучання. З нашага па патрабаванні выкананню хатніх заданняў па прыёме для кансультавання каледж і аспірантуру, мы дапамагаем нашым студэнтам стаць больш, чым іх тэст адзнака па прадастаўленне рэсурсаў для лепшых гатункаў і больш моцнага прымянення.\n96% студэнтаў кажуць , што яны палепшылі свае ацэнкі. Princeton Review # 1 на атрыманне студэнтаў у лепшыя каледжы. 4 з 5 студэнтаў Princeton Review трапіць у іх топ-выбар школы. 6000 студэнтаў атрымліваюць дапамогу кожны вечар ад The Princeton Review.\nПрагляд курс »\nкурс (6) ONLINESTUDIES.COM\nАнлайн Вочна-завочна Open Enrollment Бахрэйн Манама Гон-Конг Ганконг Кітай Шанхай Індыя Jayanagar, Бангалор Чандыгарх Chennai Коимбатор Dehradun Кувейт Эль-Кувейт Ліван Бейрут Малайзія Куала-Лумпур Пенанг Мексіка Мехіка Катар Доха Тайланд Бангкок Турцыя Levent Üsküdar Абяднаныя Арабскія Эміраты Абу-Дабі Віетнам Хошимин Філіпіны Taguig Інданэзія Джакарта Шарджа Рас-Аль-Хайма Аль-Айн Висакхапатнам Trichy Пуна Noida New Delhi Мумбаі + 42 more\nУключаючы Зваротная сувязь на вашым GMAT эсэ з LiveGrader С.М. Інтэрнэт Доступ на працягу 120 дзён [-]\nУключаючы Інтэрнэт-партал з практыкай пытанні, свердзелаў і паглыбленых тлумачэнняў, каб працаваць над сваімі навыкамі ў любы час дня або ночы Зваротная сувязь на вашым GMAT эсэ з LiveGrader [-]\nУключаючы Доступ да LiveGrader SM для зваротнай сувязі на вашым эсэ ад эксперта ў Princeton Review Тэхнічная падтрымка прадастаўляецца па электроннай пошце ці па тэлефоне Інтэрнэт Доступ на працягу 120 дзён [-]\nУключаючы Наш эксклюзіўны метад навучання Adaptology ™ Персаналізаваныя агляд практычнага тэсту з выкладчыкам Доступ да свайго інструктару за межамі класа, асабіста, па тэлефоне або па электроннай пошце [-]\nМенавіта таму нашы для самастойнага навучання ўключаюць у сябе наш эксклюзіўны чат з функцыяй настаўніка. Проста націсніце кнопку, і інструктар Princeton Review дасць вам неабходную вам дапамогу.\nНавінка! Чат з настаўнікам: тры гадзіны адзін-да-аднаму персаніфікаванага навучання онлайн Уключаючы [-]\nLink to and share "The Princeton Review, Chelsea, Злучаныя Штаты Амерыкі"


Як хлопец з расійскім пашпартам стаў беларускім гісторыкам – RH.by\nВіталя Назарэвіча можна сустрэць на вечарах беларускіх танцаў ці на курсах “Мова Нанова” ў Маладзечне. Можна перасекчыся з ім у этнаграфічнай экспедыцыі або на археалагічных раскопках. Адным словам, ён заўсёды ў тых месцах, дзе беларуская мова і культура выходзяць на першы план.\nЯго беларускамоўнасць і цікаўнасць да гісторыі абсалютна арганічная. Таму зусім нечакана аднойчы даведацца, што Віталь пераехаў у Беларусь 12 гадоў таму і сам вывучыў беларускую мову.\nПра тое, як паляшук 19 гадоў пражыў на беразе мора, а пасля па-новай адкрываў для сябе Беларусь, Віталь распавёў “Рэгіянальнай газеце”.\nУ Маладзечне нарадзіўся выпадкова\n– Як так атрымалася, што ты большую частку свайго жыцця правёў у Расіі?\n– Маю сям’ю з Беларусі пагнаў Чарнобыль. Бацькі жылі ў зоне адчужэння, пад Нароўляй. Мама і тата былі аднакласнікамі, жылі ў адной вёсцы – Цешкаў.\nБацьку прапанавалі на выбар – Мінск, Маладзечна ці Наварасійск. У гэтых гарадах былі філіялы заводу, на якім ён працаваў. Бацька выбраў горад на Чорным моры. Мы былі не адзінай такой сям’ёй, у Наварасійск патрапіла шмат беларусаў. Але бяда ў тым, што беларусы вельмі хутка асімілююцца. Амаль імгненна становяцца расіянамі.\n– Там ты і нарадзіўся?\n– Не, я нарадзіўся ў Маладзечне, прычым абсалютна выпадкова. Тады паміж Беларуссю і Расіяй былі танныя самалёты, і мама часта лятала да сястры, якая жыла ў Маладзечне. І вось на апошніх месяцах цяжарнасці нешта пайшло не па плане, і я нарадзіўся менавіта тут. Хто ж ведаў, што праз 19 гадоў я вярнуся і буду тут жыць?\nЗарэгістравалі маё нараджэнне ўжо ў Наварасійску, але па факце гэта адбылося ў Маладзечне.\n– Ці даводзілася чуць беларускую мову ад бацькоў, жывучы ў Расіі?\n– Мама размаўляла на палескай гаворцы, ужывала шмат мясцовых слоўцаў, якія цяпер і не прыгадаю. Яна саромелася свайго акцэнту, хаця мы жылі фактычна на Кубані – там народ таксама “гэкае”. Таму з часам яна свядома перайшла на чыстую рускую мову, каб не прыцягваць увагі.\nА я ўвесь час ездзіў да бабуль на Палессе. Там таксама наслухаўся і набраўся розных гаворак.\nПамятаю, дзед часам злаваўся на мяне: скажа мне нешта напалову беларускае, а я не разумею. І ён пачынаў – “як можна не ведаць нармальныя чалавечыя словы?!”\nБаба тады заступалася – “ён жа ў Расіі жыве, адкуль яму ведаць”.\nНа “Мове Нанова”.\n– А ці было наадварот, што ў Расіі ты вылучаўся з-за беларускасці?\n– У школе я быў адным з нямногіх, у каго прозвішча заканчвалася на –іч. Больш было прозвішаў армянскіх ці казахскіх. І я заўсёды падкрэсліваў, што я беларус. Да бабуль ездзіў кожнае лета, таму цудоўна разумеў, адкуль я.\nАле ў расійскай школе дзеці не надта разумеюць, што такое Беларусь. Аднойчы я сустрэў аднакласніц пасля таго, як мы скончылі школу, і сказаў, што цяпер жыву ў Мінску. На што яны адказвалі – “О, Мінск! Гэта ж Украіна, так?”\n– Да пераезду ў Беларусь ты зусім не гаварыў па-беларуску?\n– Так. Часам бачыў недзе словы “сшытак”, “дзённік”. І ў мяне было такое ўяўленне, што беларуская мова – гэта руская з памылкамі. Я нават “вучыў” сваіх расійскіх аднакласнікаў – бярэш слова “тетрадь” і пішаш – “цітрадзь”. І паўсюль замяняеш рускае “и” на “і” беларускае. Вось табе і ўся навука! Беларускую мову можна і не вучыць, проста гавары па-руску з памылкамі!\n– Калі твая сям’я апынулася ў Маладзечне?\n– У Беларусь мы пераехалі ў 2007 годзе пасля таго, як памёр бацька. Яму было 37 гадоў, не вытрымала сэрца. Гэта было з Чарнобылем звязана. І калі мама засталася адна з двума дзецьмі, ёй стала цяжка адной гадаваць нас з сястрой. Уся радня была ў Беларусі. Раптоўна мы ўзялі і пераехалі. Некалькі гадоў жылі ў Чысці, потым у Маладзечне.\n“Без моўнай практыкі выглядаеш, як затарможаны дурань”\n– Многія беларусы не лічаць патрэбным ведаць беларускую мову. Маўляў, навошта, калі па-руску ўсе разумеюць. Што ж падштурхнула цябе?\n– Мне неяк у рукі трапілася кніга з кароткім курсам па гісторыі Беларусі. Кніга 1993 года, з “Пагоняй” на вокладцы. Яна была для мяне сапраўдным адкрыццём.\nУ курсе гісторыі ў расійскай школе ВКЛ узгадваецца літаральна некалькі разоў. У кантэксце таго, што гэта вораг і што гэта літоўская дзяржава. Мы чулі “літоўская” і думалі пра сучасную Літву. Думкі пра Беларусь у кантэксце ВКЛ не ўзнікала.\nІ тут гэтая кніга, якая адкрыла перада мной цэлы гістарычны пласт. Я зацікавіўся гісторыяй. Пачаў чытаць кнігі і слухаць радыё па-беларуску. У выніку паступіў на гістфак БДУ і стаў гісторыкам-архівістам.\n– Якімі былі твае наступныя крокі ў беларускай мове?\n– Курсы “Мова Нанова” ў Маладзечне. Слухаць і чытаць было класна, але мне вельмі не хапала моўнай практыкі. Усё роўна ў галаве я працягваў перакладаць з рускай на беларускую і выглядаў, як нейкі затарможаны дурань.\nБыў страх перад тым, каб сказаць няправільна. Калі на “Мове Нанове” былі апытанкі, то я хваляваўся, ці паспею сфармуляваць сваю думку, пакуль да мяне дойдзе чарга? Таму цудоўна разумею тых, хто баіцца пачаць гаварыць па-беларуску з-за памылак.\n– Ці атрымалася на курсах нагаварыцца па-беларуску?\n– Там у мяне з’явілася сяброўка, з якой пачалі размаўляць па-беларуску і выпраўляць адно аднаго.\nА пасля патрапіў на беларускія народныя танцы, якія ладзіў гурт “Кола” і Воля Трубач. Дзякуючы танцам трапіў у беларускамоўнае асяроддзе і зразумеў, наколькі гэта цікавыя людзі. З імі ў мяне знік страх памылак.\nСярод новых знаёмых было шмат тых, хто цікавіцца этнаграфіяй. Яны абсалютна не цураліся русізмаў і трасянкі, бо разумелі, што гэта натуральны элемент мовы. Калі б не трасянка, то шмат дзе беларуская мова знікла б цалкам.\nКалі сустракаеш людзей, хворых на граматыку, якія папраўляюць кожнае слова, гэта адбівае ўсякае жаданне вучыць мову. Але маючы падтрымку, я сам не заўважыў, як пачаў размаўляць па-беларуску.\n– Сёння ты гаворыш па-беларуску толькі з пэўным колам сяброў ці з незнаёмцамі таксама?\n– Неяк па твары чытаю, ці гатовы чалавек успрымаць беларускую мову. Напрыклад, у краме я па прадавачках заўсёды вызначаю, да якой лепш не падыходзіць з мовай, а да якой можна. Але бывае, што і памыляюся.\nБеларусы больш сонечныя, чым многія людзі з поўдня\n– Ты змяніў краіну ўжо ў свядомым узросце. Ці ёсць нешта, чаго табе не хапае тут?\n– Першы час мне не хапала мора і гор. Часам глядзеў удалячынь і ў контурах аблокаў бачыў горы. Гта кампенсую, хаця бы раз на год бываю на моры ў Наварасійску.\nЛюдзі ў Беларусі сапраўды іншыя, дабрэйшыя. Можа, гэта дзіўна прагучыць, але для мяне яны больш пазітыўныя і сонечныя. І больш рэлігійныя. Адкрыццём сталі каталікі. Раней меў дачыненне толькі з праваслаўнымі і мусульманамі.\n– У цябе да сёння расійскі пашпарт. Чаму не памяняў яго на беларускі?\n– Мы не пабачылі ў гэтым сэнсу. Спачатку былі думкі пра падвойнае грамадзянства, але беларускае заканадаўства гэтага не дазваляе. Мне хапае віда на жыхарства. З расійскім пашпартам можна без візы ляцець у большую колькасць краін, а шэнгенская віза каштуе танней (для беларусаў – 60 еўра, для расіян – 35 еўра. – Аўт.). Праўда, магчымасцю яшчэ не скарыстаўся, але гэтая думка грэе.\nПапярэдні артыкулАкцёра Сяргея Карзея павіншавалі з 6-годдзем. А пасля даставілі “нуль”\nНаступны артыкулВ Латвии от гриппа умерли 17 человек, в Литве — 8