У Жодзіне міліцыянт ударыў жанчыну. Цяпер яе будуць судзіць | Новы Час\nУ Жодзіне міліцыянт ударыў жанчыну. Цяпер яе будуць судзіць\nСёння, 23 кастрычніка, у Жодзінскім гарадзкім судзе адбудзецца судовае разбіральніцтва па адміністрацыйным працэсе ў дачыненні да Наілі Гусаковай. Яна абвінавачваецца ва ўдзеле ў несанкцыянаваным масавым мерапрыемстве 13 верасня. У гэты дзень яе ўдарыў у твар супрацоўнік міліцыі з такой сілай, што яна ўпала.\n13 верасня жыхарка Жодзіна Наіля Гусакова была на стаянцы ля гандлёвага цэнтра «Элегант» па сваіх справах. Пачула крыкі людзей, падумала, што яе дапамога можа спатрэбіцца. Падышла да міліцыянта, пачала здымаць на тэлефон. Потым перавяла камеру ў бок, і праз некалькі секунд атрымала моцны ўдар у твар ад іншага супрацоўніка міліцыі, які стаяў у баку.\nУ той жа дзень, дрэнна сябе адчуўшы, Наіля звярнулася ў бальніцу. Пакуль запаўнялі дакументы, праходзіў агляд, лекар патэлефанаваў у ГАУС.\n— Потым мне ўжо патэлефанавалі адтуль і папрасілі прыехаць. Я дачакалася адваката, і мы паехалі. У мяне прынялі заяву ў аддзеле Следчага камітэта. І ўзялі тлумачэнне ў ГАУС, — распавядала EX-PRESS.BY Наіля.\nНаіля затрыманая не была, пра ўжыванне сілы яе ніхто не папярэдзіў. У міліцыі пракаментавалі сітуацыю: супрацоўнік ужыў сілу «для самаабароны і затрымання». СК на тры месяцы падоўжыў праверку па гэтым факце.\nУ Брэсце ўрач адмовіўся лячыць міліцыянта ад каронавіруса


Валанцёры БРСМ і БРПА напярэдадні Калядаў перададуць падарункі больш за паўсотні дзяцей | Магiлёўскi аблвыканкам\nУ Клімавіцкім раённым цэнтры карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі для навучэнцаў цэнтра валанцёры арганізуюць салодкі стол. Тут галоўныя героі новага года таксама ўручаць дзецям падарункі.\nЯшчэ адзін ранішнік пройдзе ў Цэнтры карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі Крычава.\nУ гэты ж дзень валанцёры наведаюць шматдзетную дружную сям’ю Ціханавых са Слаўгарада, дзе перададуць частку сабраных падарункаў.\n«Гэта фінал нашай дабрачыннай акцыі, – растлумачылі суразмоўцы. – Раней на працягу некалькі тыдняў ва ўнівермагу «Цэнтральны» Магілёва размяшчалася своеасаблівая «Ёлка жаданняў» з паштоўкамі аб навагодніх дзіцячых марах. Гараджане актыўна прымалі ўдзел у пошуку запаветных лялек, робатаў, машынак, кубікаў, мазаік і канцтавараў. І, дзякуючы неабыякавым людзям, напярэдадні Раства валанцёры руху БРСМ «Добрае сэрца» перададуць падарункі больш за 50 дзецям».


Петр Ісакавіч Розін |\nНарадзіўся ў 1913 годзе ў вёсцы Вошкаты Капыльскага раёна. Да 16 год юнак пражываў у роднай весцы і з дзяцінства зведаў усе радасці і клопаты сялянскай працы. Доўгім і цяжкім быў яго шлях да мастацтва.\nУ 1929 годзе будучы мастак едзе ў Віцебск паступаць у мастацкі тэхнікум. Аднак падрыхтоўка аказалася недастатковай і дзверы тэхнікума адчыніліся перад ім толькі праз год, пасля ўпартых заняткаў маляваннем. У 1934 годзе тэхнікум быў закончаны. А ў 1936 годзе Петр Ісакавіч – студэнт Кіеўскага дзяржаўнага мастацкага інстытута, вучань С.А.Грыгор’ева і П.І.Комава. Ён шмат працуе, наглядае за жыццём і марыць аб дыпломе. Аднак вайна зрывае ўсе планы, мяняе ўсё жыццё. 22 чэрвеня 1941 года Розін ідзе добраахвотнікам на фронт. Прайшоў усю вайну ў саставе 4-га Украінскага, затым 3-га Беларускага франтоў. За ўдзел у гераічнай абароне Сталінграда старшына П.І.Розін узнагароджаны медалём “За абарону Сталінграда”. Затым атрымаў медаль “За взятие Кенигсберга”, медаль “За победу над Германией” і многа іншых адзнак за мужнасць і гераізм.\nУ 1974 годзе прысвоена званне Заслужанага мастака РСФСР. Памёр мастак у 1984 г. Пахаваны ў Маскве.\nНа радзіму, у в. Вошкаты мастак завітваў не часта. Але ў пачатку 70-х гадоў з’явіліся яго карціны з серыі “Родныя мясціны”, у якія ўвайшлі пейзажы пад назвай “Пруд в Копыле”( 1970г.), “Возера” (1970г.), “На ўскраіне Капыля”, партрэт земляка з в. Вошкаты Барысевіча, першага мясцовага старшыні калгаса. Зараз у Капыльскім краязнаўчым музеі захоўваецца звыш 100 карцін мастака.\nРозін П.І., аб ім нашы слаўныя землякі: Мастак. – Цэнтральная раённая бібліятэка імя А. Астрэйкі. – Папка.


Варта паехаць у Расоны - Часопіс «Ave Maria»\n24.09.2013|№ 12 (201) 2011|Ірына Жарнасек\nНевялікі гарадскі пасёлак сустрэне вас пры ўездзе мапай Расонаў, але і без яе вы ўбачыце самалёт, які ніколі не ўзлятае з Расонаў, на радасць дзятве. Магчыма, у вас з’явіцца ахвота зазірнуць у мясцовы музей і шмат даведацца пра расонскі край. А можа, пасля гэтай вандроўкі вам захочацца палюбавацца надзвычай прыгожымі тутэйшымі краявідамі, паблукаць, а то й паплаваць на лодцы на адным з мясцовых азёраў, што памятаюць самога Яна Баршчэўскага — нястомнага вандроўніка і фантазёра зямлі беларускай.\nНу і, вядома ж, католікі будуць шукаць касцёл у Расонах. І знойдуць. Яшчэ дзесяць гадоў таму не знайшлі б, а цяпер у невялікай, але надзвычай утульнай святыні кожны вернік зможа ўкленчыць перад Найвышэйшым. Касцёл святога Язафата Кунцэвіча быў асвечаны ў мінулым годзе. Ён зусім новы, але пра гэта выразна сведчыць хіба што пясчаны, нядаўна насыпаны прыкасцёльны пляц ды адсутнасць падлогі ў святыні. Зрэшты, укленчыць можна ў лаўцы. Укленчыць і застыць перад цудоўным укрыжаваннем у алтарнай частцы, якое па форме нагадвае вядомы крыж святога Францішка Асізскага. Паабапал ягонай гарызантальнай пярэчкі змешчаны невялікія абразы святога Язафата Кунцэвіча і святой Еўфрасінні Полацкай — як сімвал мірнага суіснавання на нашай зямлі праваслаўя і каталіцызму.\nНе змогуць не прывабіць увагі пілігрымаў фрэскі паводле матываў твораў знакамітага італьянца Джотто. Летась у верасні, калі было асвячэнне касцёла, многія з нас захапляліся імі і дзякавалі іх аўтару, мастаку Уладзіміру Кандрусевічу. І не маглі прадбачыць, што трохі больш чым праз год, на святкаванні ўрачыстасці Язафата Кунцэвіча, мы ўбачым тут новыя цудоўныя творы мастака. Гэта зноў жа фрэскі. Адна з іх прысвечана падзеі, якую не так даўно асэнсавалі нашы навукоўцы — хрышчэнню Полацка падарожнікам і місіянерам з далёкай Скандынавіі Торвальдам Вандроўнікам. Другая фрэска апавядае пра подзвіг святой Еўфрасінні Полацкай, трэцяя прысвечана Францыску Скарыну, а чацвёртая адлюстроўвае абагульнены вобраз святара-пакутніка ХХ стагоддзя. Магчыма, мастак, ствараючы гэты апошні твор, думаў пра святароў Юзафа Лук’яніна ці Адольфа Філіпа, якія ў 1930-я гады служылі на Расоншчыне, у Гарбачэве. Адтуль іх пакутніцкі шлях пралёг у сталінскія лагеры і скончыўся там расстрэлам...\nУ часе сёлетняй урачыстасці генеральны вікары Віцебскай дыяцэзіі ксёндз Францішак Кісель асвяціў новыя фрэскі, а таксама стацыі Крыжовага шляху Езуса Хрыста. Іх стварыў таксама мастак Уладзімір Кандрусевіч. І з гэтай працай яго таксама можна проста павіншаваць, бо кожная з чатырнаццаці фрэсак вартая ўвагі, а галоўнае, што кожная з іх кліча верніка да разважання і малітвы. Ды яшчэ можа парадавацца, што ў невялікіх, не надта прыкметных Расонах з’явіліся гэтыя цудоўныя творы сапраўднага мастацтва.\nМагчыма, хтосьці са скептыкаў пашкадуе, што такія шыкоўныя (не баюся тут гэтага слова) творы знаходзяцца ў такой далечы, на самым ускрайку Беларусі. На гэта, відаць, ёсць просты адказ: яны з’явіліся там, дзе былі запатрабаваныя. Але гэта ўжо тэма іншай гаворкі. А можа, трэба было, каб яны нарадзіліся ў Расонах і тым самым кагосьці з нас паклікалі ў дарогу па роднай зямлі. І не толькі палачанаў, якія, дарэчы, тут частыя госці, але і мінчанаў, і магіляўчанаў, і іншых беларусаў. Дзеля гэта нам часам трэба проста перамагчы самую звычайную, банальную ляноту.\nПасол Швецыі Стэфан Эрыксан (у цэнтры) пасля ўрачыстасці гутарыць з сям'ёй мастака Уладзіміра Кандрусевіча.\nДобры прыклад такой жывой цікаўнасці паказаў нам сёлета пасол Каралеўства Швецыі ў Беларусі спадар Стэфан Эрыксан. Ён, пачуўшы пра створаную ў Расонах фрэску, што адлюстроўвае падзею, у якой удзельнічаў ягоны зямляк Торвальд Вандроўнік, прыехаў разам з жонкаю на ўрачыстасць святога Язафата Кунцэвіча ў Расоны. Не меў ніякай асаблівай місіі пры гэтым. Быў, вядома, жаданым і шаноўным госцем, але адначасна і проста ўдзельнікам свята, які прыехаў сюды таму, што яму гэта цікава. І, дарэчы, пасля ўрачыстасці шаноўны госць казаў пра тое, як ён рады, што пабыў у Расонах, пабачыў цудоўныя творы мастацтва ў нядаўна пабудаванай святыні.\nАле праўду казалі мудрыя: лепш адзін раз пабачыць, чым сто разоў пачуць. Словам, прыязджайце ў Расоны!


Больш як 3 мільёны штрафу – за ўшанаваньне памяці Каліноўскага\n04 лістапад 2004, 23:08\nСяргей Астраўцоў, Горадня Сёньня ў горадзе Сьвіслачы адбыўся суд над гарадзенцамі Сяргеем Мальчыкам і Віктарам Сазонавым. Судзьдзя Аляксандар Шылін палічыў іх віннымі ва ўдзеле ў несанкцыянаваным шэсьці з выкарыстаньнем бел-чырвона-белых сьцягоў ў Сьвіслачы 31 кастрычніка, калі адбылося ўшанаваньне памяці братоў Каліноўскіх.\nКожнага з пакараных аштрафавалі на 70 базавых велічыняў, гэта — 1 мільён 680 тысяч рублёў. Спадар Мальчык узначальвае гарадзенскую абласную арганізацыю партыі БНФ, а спадар Сазонаў — гарадзенскую гарадзкую арганізацыю БСДГ.\nУ судзе сёньня былі разгледжаны па два пратаколы на Сяргея Мальчыка і Віктара Сазонава — за ўдзел у шэсьці і за выкарыстаньне незарэгістраванай сымболікі. 31 кастрычніка каля трыццаці чалавек наведалі ў Сьвіслачы магілу брата Кастуся Каліноўскага Віктара і ўсклалі кветкі.\nТак адбываецца ў гэты час штогод, удзельнікі затым накіраваліся да бюста Кастуся Каліноўскага. Тут зьявіліся міліцыянты. Неўзабаве ўдзельнікі згарнулі сьцягі, але міліцыянты затрымалі трох чалавек з Горадні — спадароў Мальчыка, Сазонава і Саранчукова. Вадзім Саранчукоў у суд сёньня не прыехаў, бо хадзіў да доктара.\nТрэба сказаць, што ніхто не чакаў, што міліцыя будзе ўмешвацца. Папярэднія восем гадоў у Сьвіслачы рэгулярна адзначалі фэст, прысьвечаны памяці братоў Каліноўскіх, і міліцыя ніколі не перашкаджала. Сяргей Мальчык лічыць, што затрыманьні, суд — лягічна вынікаюць з вынікаў рэфэрэндуму.\n(Мальчык: ) “Нам дакладна вядома, што тут у Сьвіслачы падчас гэтага мерапрыемства былі супрацоўнікі КГБ з Горадні, яны кіравалі ўсім. Гэта адчувалася і па дзеяньнях міліцыі, і мы нават бачылі, як яны ад’яжджалі ў Горадню. І самі супрацоўнікі міліцыі, калі мы размаўлялі зь імі ў пастарунку, гаварылі: вы самі разумееце — якія цяпер часы. Яны баяцца грамадзкай і палітычнай актыўнасьці людзей”.\nВіктара Сазонава і Сяргея Мальчыка ў судзе прадстаўляў Валянцін Стэфановіч з праваабарончага цэнтру “Вясна”.\n(Стэфановіч: ) “Я лічу, што віна не даказана па артыкуле 167-прым-1, што тычыцца шэсьця, і па 167-прым-2 тым больш — што тычыцца карыстаньня незарэгістраванай сымболікай. Паколькі відаэматэрыял не паказаў, што Мальчык і Сазонаў гэтыя сьцягі трымалі. Паказаньні сьведкаў-міліцыянтаў былі блытаныя, ніхто зь іх ня мог з дакладнасьцю сьцьвярджаць, што яны карысталіся сьцягамі”.\nНа здымку: Сяргей Мальчык і Віктар Сазонаў (зьлева направа) у сьвіслацкім судзе. Аўтар фота С. Астраўцоў.


Сіўко Франц, Удог - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nCopyright © 2001 by Сіўко Ф.\nI тут, у гэтым пляскатым, падобным на блiн стозе, на якi ўзбiлiся выпадкова надвячоркам, не было спакою. Сякач доўга не мог заснуць, усё тоўк Юрку нагамi ў спiну, то мармытаў нешта няскладнае, то падхоплiваўся як апараны з месца, сцiснуўшы ў руцэ тронак страпарэза, тупа азiраўся наўкола. Ад аднаго ягонага цяжкога, звераватага позiрку ў Юркi мiжволi замiрала сэрца. Лежачы на спiне, ён рабiў выгляд, што спiць, а сам тым часам пiльна сачыў з-пад рукi за кожным рухам хаўруснiка.


14 сакавік 2012, 20:40\nСьпіс невыязных апазыцыянэраў, складзены беларускімі ўладамі, папаўняецца: старшыня БХК Алег Гулак атрымаў даведку ад міграцыйнай службы, што ён мае часовую забарону на выезд за мяжу. Апазыцыянэры, якія трапілі ў Літву праз Расею, не сьпяшаюцца вяртацца ў Беларусь.\nПраваабаронцу Алегу Гулаку часова абмежавалі выезд за мяжу нібыта ў зьвязку з грамадзянскім пазовам па лініі органаў юстыцыі. Гэта забарона прыйшла празь Міністэрства юстыцыі, распавёў Алег Гулак.\n«Не ўказана ні які суд, ні якая справа, ні якая службовая асоба, нічога. Гэта ёсьць парушэньнем інструкцыі. Сёньня я спрабаваў разабрацца ў міністэрстве юстыцыі. Пакуль я маю інфармацыю ад міністэрства юстыцыі, што праз іх такая забарона не праходзіла. Пакуль складана сказаць чые гэта дзеяньні,якіх уладаў. Сытуацыя цікавая тым,што гэта электронная база дадзеных і там можна ўсё адсачыць, адкуль інфармацыя прыйшла. Я зараз спрабую разабрацца, што гэта за інфармацыя і кім гэта забарона ўведзеная. Пакуль падобна, што права тут і блізка не ляжала».\nСтаршыня АГП Анатоль Лябедзька, якія трапіў у Літву праз Расею, пакуль застаецца ў Вільні. Яго замежная камандзіроўка зацягнулася з-за пагрозы таго, што па вяртаньні беларускія ўлады яго больш ня выпусьцяць.\nНа гэта я рэагую абсалютна спакойна і ўжо крыху стаміўся, хачу дахаты.\n«Па першае, я ўжо дастаткова паезьдзіў па сьвеце за час сваёй палітычнай дзейнасьці. І сустракаўся з палітыкамі такога ўзроўню, што Аляксандру Рыгоравічу да канца свайго фізычнага жыцьця, а ня тое што палітычнага, не сустрэцца. Па другое, сёньняшнія сродкі камунікацый дазваляюць іх падтрымліваць знаходзячыся на дыстанцыі. А па трэцяе, нельга ж усю Аб’яднаную грамадзянскую партыю перавесьці ў разрад невыязных. Так што на гэта я рэагую абсалютна спакойна і ўжо крыху стаміўся, хачу дахаты».\nАнатоль Лябедзька зьбіраецца застацца за мяжой яшчэ на пару дзён, а потым вярнуцца ў Менск.\n«Так сталася, я плянаваў, выехаў, як кажуць, у адной кашулі. Вымушаны быў нават у краму зайсьці, купіць яшчэ некалькі. Бо не разьлічваў на тое, што давядзецца застацца. Але яшчэ пару дзён буду за межамі Беларусі».\nТым часам прадстаўнікі няўрадавых грамадзкіх арганізацый і палітычных партый, якія плянуюць замежныя камандзіроўкі, ня ведаюць, што іх чакае на мяжы. Старшыня БАЖ Жана Ліцьвіна з-за недахопу часу не высьвятляла ў міграцыйнай службе, ці мае яна права на выезд, хаця заўтра зьбіраецца ў Варшаву.\n«У мяне заўтра спроба выехаць з краіны. У 10 гадзінаў самалёт на Варшаву. Таму сёньня я яшчэ ўстрымаюся ад нейкіх камэнтароў».\nПрваабаронца Гары Паганяйла адзначае, што паводле закону, улады абавязаны паведаміць грамадзянам пра тое, што іх выезд за мяжу часова абмежаваны.\nНя мы, грамадзяне, павінны шукаць, хто нас зьмясьціў у гэту базу дадзеных, на якіх падставах.\n«Ня мы, грамадзяне, павінны шукаць, хто нас зьмясьціў у гэту базу дадзеных, на якіх падставах. А ўлады павінны паведаміць грамадзянам, а ў выпадку спрэчкі даказаць, што гэта на законных падставах. Каб грамадзянін ня нёс дадатковых выдаткаў на набыцьцё візы, квіткоў. Гэта цывілізаваны падыход».\nУжо вядома, што ў сьпіс невыязных уключаны Сяргей Калякін, Анатоль Лябедзька, Віктар Карняенка, Валянцін Стэфановіч, Андрэй Дынько і Алег Гулак. Паводле Паганяйлы, гэты шэраг можа папоўніцца:\n«Сьпіс сфармаваны Саветам бясьпекі. У ім, мяркуецца, каля 200 нашых грамадзянаў. Пераважна гэта асобы, якія займаюцца актыўнай грамадзка-палітычнай дзейнасьцю ў Беларусі. Я раю тым, хто незаконна апынуўся ў гэтых сьпісах абскардзіць дзеяньні ўладаў у судзе. Трэба толькі высьветліць у раённых органах міграцыі і там запатрабаваць даведку, які орган дзяржаўнай улады ці суд даў інфармацыю МУС для разьмяшчэньня ў базу дадзеных у якасьці невыязных. І потым аспрэчваць гэтыя дзеяньні ўладаў у судзе, адстойваць сваё права на выезд з уласнай краіны, гарантаванае Канстытуцыяй і законам».


Ці дастаткова вы адважныя, каб быць сумленным і выказваць сваё меркаванне? - Здароўе і прыгажосць\nГалоўная » Цікаўны » Ці дастаткова вы адважныя , каб быць сумленным і выказваць сваё меркаванне?\nЦі дастаткова вы адважныя, каб быць сумленным і выказваць сваё меркаванне?\nКалі справа даходзіць да кажучы вашыя думкі, памятаеце, што ваша свабода заканчваецца там, дзе ён пачаў сусед, і не трэба нікога крыўдзіць, каб выказаць сваё меркаванне.\nДля таго, каб сказаць, што яны думаюць, практыкаваць мастацтва справядлівасці і выказваць сваё меркаванне, дзейнічае вельмі добра на вашым здароўе.\nУ гэтым свеце полуправда і поўныя хлусні сумленныя людзі знаходзяцца пад пагрозай знікнення.\nШто - то мы заўсёды павінны трымаць сфакусаваныя эмацыйныя компасы, што падзяляючы нашы думкі, меркаваньні іх і думкі справядліва маюць свае межы: асабістае павага, вынаходлівасць і эмпатыя.\nЯк мы ведаем, кажуць праўду , часам прыносіць у яе абуджэнні пакуты, але калі мімалётнае боль дапамагчы чалавеку наадварот расці і атрымаць адпраўную кропку , калі што спрыяла паспяванню і лепшага жыцьця, то пакуты было б добра ,\nДля таго, каб выказаць свае думкі неабходную дозу мужнасці, упэўненасці ў сабе і заціснуць некалькі порцый сапраўднасці.\nНіжэй мы разгадаем, як вы б служыць мастацтву сумленнасці.\n1. Калі вы кажаце, што вы думаеце, вы добра спаць па начах.\nНешматлікія рэчы больш заспакаяльныя і здаровы сон у начны час з чыстым сумленнем.\nЛюдзі , якія выказваюць сваё меркаванне з павагай і абараняць яго, маюць больш эмацыйны здароўе і змагацца больш лёгка з напругай .\nМастацтва быць сумленным і гаварыць з маім сэрцам, і ня бойцеся, гэта патрабуе часу і практыкі, але гэта можа быць лепшым сродкам ад бессані з якіх пакутуюць з-за штодзённага стрэсу.\nЧытайце таксама: 7 крокаў да ўстойлівасці: Смеласць прыходзіць знутры\n2. Меркаванне людзей перастае мець значэнне\nКалі вы пачынаеце ігнараваць рэчы , якія раней вас турбаваць, вы можаце выказаць словамі свае праблемы і размяшчэнне абмежаванняў у паўсядзённым жыцці , так што іншыя не сапсуе ваша годнасць, то вы перастаеце клапаціцца аб крытыцы іншых.\nЗ таго моманту, калі Вы пачалі дзейнічаць смела і быць самімі сабой, вы перастанеце турбавацца аб іх меркаванні пра вас.\nТаму што , калі вы ведаеце , хто вы на самой справе перасталі турбаваць то , што іншыя думаюць пра вас.\n3. Перастаньце спрабаваць дагадзіць іншым вакол вас\nКалі вы пачынаеце выказваць сваё меркаванне, вы перастаеце таксама адчуваеце патрэба дагадзіць іншым любым коштам.\nЦяпер вы разумееце, што гэта вашы цэны, любілі і паважалі, сапраўды адчуваюць гэтыя пачуцці да вас, таму што гэта праўда, як вы, ведаеце, колькі вы маеце на ўвазе і захапляліся якасцямі вы.\nПамятаеце , што адна з самых вялікіх ворагаў вашага асобаснага росту з'яўляецца пастаянная патрэба дагадзіць людзям або быць тое , што іншыя хочуць быць, або ўвайсці ў чужой свет.\nДля таго, каб думаць і паводзіць сябе такім чынам, займае шмат вашага здароўя і вашай самаацэнкі. Не бойцеся выказваць сябе па - свойму, не бойцеся выказваць сваё меркаванне услых.\nКалі хто-то вам не падабаецца, вы можаце пакінуць. Таму што, калі хто-то сысці з-за таго, што вы сказалі ці зрабілі, вы проста не падыходзіць вашай асобы.\nАдкрыйце для сябе: 5 дазволаў , якія вы дазволіць сабе расці эмацыйна\n4. Там прыходзіць час, калі вы клапоціцеся толькі пра адно: рабіць тое, што прымушае вас адчуваць сябе шчаслівымі\nДасягненне гэтага перыяду ў жыцці, у якой прыярытэт з'яўляецца вашым здароўем, не робіць вас эгаістам.\nГрамадства настолькі сканцэнтраваны на «ладзіць з усімі» і быў так засяроджаны на апеку іншых цаною ўласнага здароўя, мы дасягнулі там забыліся, хто яны нашы самыя важныя прыярытэты.\nГэта не мае ніякага сэнсу маўчаць, каб не пакрыўдзіць каго-то, трымаць рот на замку, а не крытыкаваць вас ці рабіць выгляд, што нешта вы пацярпелых, калі вы на самой справе вельмі балюча.\nВы павінны зразумець, што вы клапоціцеся пра сваю самаацэнцы, вядома, не значыць, нападаць на чалавек насупраць.\nКалі вы клапоціцеся пра сябе, вы ведаеце , што іншыя таксама заслугоўваюць павагі. Гэта простае правіла варта кожны дзень.\nГлядзіце таксама: Лепшы дом адзін , у якім кожны адчувае сябе каханым і паважаным\n6. У свеце вы з жыццём\nКалі вы пачынаеце выказваць свае погляды, каб сказаць, што яны думаюць, і смеюць выказваць ўголас свае пачуцці без страху, усё мяняецца. Вы адчуваеце ў свеце з тымі, вакол вас і з самім жыццём.\nДля таго, каб выказаць сваё меркаванне як палегчыць цяжар панурага розуму і сэрца.\nКазаць жорстка азначае, што інвестыцыі ў псіхалагічным здароўе.\nДля таго, каб клапаціцца аб вашай самаацэнкай адважыцца ўсталяваць межы, каб быць сумленным заўсёды гаварыць праўду і практыкаваць гэта мастацтва.\nЦяпер скажыце нам ... У свеце вас з вашай жыццём? Вы кладзецеся спаць ноччу з чыстым сумленнем?\nDare змяніць сёння і інвеставаць у сваё здароўе!\nВаўкі не губляюць сон на думку авечак\nКалі вы усведамляеце сябе, важна зразумець , што вы зрабілі і тое , што вы заслугоўваеце Чытаць далей »


Шукаем будаўнікоў для АЭС\n16 студзень 2009, 11:20\nАкцыянэрнае таварыства Белэнэргабуд набірае працоўных на меркаванае будаўніцтва беларускай атамнай электрастанцыі.\nПакуль, паводле энэргабудаўнікоў, яны фармуюць толькі базу зьвестак на ахвочых узводзіць АЭС і толькі ў межах сваёй арганізацыі. Днямі абвестку пра такі набор зьмясьціла адна з гарадзкіх магілёўскіх газэт. Згодна зь ёй на будоўлю запрашаюцца працоўныя будаўнічых спэцыяльнасьцяў.\nУ Магілёве падборам кадраў займаецца філіял будаўнічай управы мясцовай цеплаэлектрацэнтралі. Там паведамілі, што пакуль ахвочых будаваць АЭС няма, а за больш падрабязнай інфармацыяй параілі зьвяртацца ў Менск да кіраўніцтва Белэнэргабуда.\nУ Белэнэргабудзе паведамілі, што такія ахвотнікі ёсьць:\n“Я проста запісваю й кажу, што “Сказаць вам, што заўтра вы паедзеце на атамную электрастанцыю я ня маю права. Можа гэта будзе пры канцы першага кварталу. Можа ў лютым спатрэбяцца людзі”. Няхай будзе база зьвестак на гэтых людзей. У патрэбны момант мы іх можам выклікаць. Калі мы пашырым гэтую маленькую аб’яву я не адграбуся, выбачайце, ад людзей”, – зазначыў прадстаўнік адміністрацыі Белэнэргабуду.\nА ці гатовыя магілёўцы выправіцца на будаўніцтва АЭС?\nСпадар: “Ну за заробак нармальны. Каб чалавек мог праіснаваць там нармальна ды набыць нечага. Два мільёны, тры мільёны – гэта той заробак”.\nСпадар: “Хутчэй за ўсё не. З аднаго боку грошы, а з другога боку радыяцыя небясьпечная. Здароўе – самае галоўнае на дадзены момант”.\nСпадар: “Каб я там жыў, як чалавек. Пажадана кватэру й каля трох мільёнаў”.\nСпадар: “Мне там няма чаго рабіць. Мне ня трэба нічога. У мяне ўсё ёсьць”.\nБелэнэргабуд для узьвядзеньне АЭС шукае спэцыялістаў будаўнічых спэцыяльнасьцяў. Акурат у іх мае патрэбу і магілёўская будаўнічая галіна. Гораду цяпер нестае больш за шэсьцьсот будаўнікоў, а мясцовая ўлада мае вялікія пляны ўзьвядзеньня жытла.\nШмат мясцовых будаўнікоў пакрысе вяртаюцца з заробкаў з Расеі. Гастарбайтэры наракаюць, што там цяпер крызіс і расейцам не да будоўляў.\nЦі затрымаюцца яны на радзіме і ці варта спадзявацца на іх ўдзел у будаўніцтве беларускай АЭС?\n“У нас заробак 350-400 даляраў ад сілы, і хто працаваў у Расеі – проста адседзіць дома зіму і зьедзе зноў, калі адновіцца будаўніцтва ў Расеі”, – мяркуе магілёўскі будаўнік Мікалай Расюк.\nПаводле яго, на расейскіх будоўлях беларускія гастарбайтэры зарабляюць ад сямісот да адной тысячы даляраў.\nШто да ўзьвядзеньня сіламі беларускіх будаўнікоў сваёй жа АЭС, то спадар Расюк, зазначае, што ўсё будзе залежаць ад памераў заробку, на якім беларускія ўлады прызвычаіліся эканоміць.\nГорацкі актывіст, адзін з ініцыятараў збору подпісаў супраць будаўніцтва ў Беларусі АЭС Эдуар Брокараў зазначае, што калі пачнецца ўзьвядзеньне станцыі, пэўна ж, будаўнікі знойдуцца:\n“Там будуць відаць добрыя заробкі, і няхай гэтыя грошы заробяць лепш нашыя людзі. Дзяржава давяла людзей да беспрацоўя, жабрацтва і цяпер кідае ім нейкі кавалак. Гэтых людзей асуджаць цяжка, што яны захочуць усё ж такі атрымаць у сваёй краіне, а не ў нейкай Маскве, дзе яны працуюць як парабкі”.\nНагадаем, 20 сьнежня Дзяржаўная камісія па выбары месца разьмяшчэньня зямельнага ўчастка для будаўніцтва АЭС у Беларусі прыняла рашэньне пра будаўніцтва станцыі на Астравецкай пляцоўцы ў Гарадзенскай вобласьці. Ад яе да Менску – 134 кілямэтры, да мяжы зь Літвой – дваццаць, а да Вільні – 53.


Галоўная Суды Эканамічныя суды Эканамічны суд горада Мінска Аб судзе\nЭканамічны суд горада Мінска дзейнічае ў складзе 32 суддзяў, у тым ліку старшыні і яго намеснікаў.\nУ судзе cтвораны тры калегіі:\nсудовая калегія па разглядзе спраў у якасці суда першай інстанцыі;\nапеляцыйная судовая калегія;\nсудовая калегія па адміністрацыйных справах.\nразглядае ў межах сваёй кампетэнцыі эканамічныя справы ў якасці суда першай інстанцыі, у апеляцыйным парадку і па новых абставінах, справы аб адміністрацыйных правапарушэннях у якасці суда першай інстанцыі, а таксама скаргі (пратэсты) на пастановы па справах аб адміністрацыйных правапарушэннях;\nрыхтуе прапановы аб удасканаленні заканадаўства, якое рэгулюе адносіны ў сферы прадпрымальніцкай і іншай гаспадарчай (эканамічнай) дзейнасці;


Для ўсенароднага абмеркавання – NG-PRESS.BY\n06.01.2022 14.01.2022 - 12:30Новости, ОБСУЖДАЕМ ПРОЕКТ КОНСТИТУЦИИ РЕСПУБЛИКИ БЕЛАРУСЬ\nВодгукі патрэбныя і важныя\nНа рэферэндум неабходна выйсці з канчатковым варыянтам тэксту Канстытуцыі, які не выклікаў бы сумненняў у большасці насельніцтва Беларусі. Аб гэтым заявіў кіраўнік Адміністрацыі Прэзідэнта.\nІгар Сергяенка адзначыў, што водгукі насельніцтва на праект патрэбныя і важныя:\n— Мы гатовы ўспрымаць усё. Але хацелася б, каб былі канструктыўныя прапановы. Можа, на этапе падрыхтоўкі мы нешта не ўбачылі, не ўлічылі — вось на гэтым невялікім адрэзку, які застаўся, хацелася б гэта дапрацаваць.\nГаворачы аб канкрэтных палажэннях, кіраўнік Адміністрацыі Прэзідэнта звярнуў увагу, што па праекце УНС становіцца вышэйшым прадстаўнічым органам улады:\n— Мяркуецца, што да 1,2 тысячы чалавек будуць выбірацца дэлегатамі на пяцігодку. І на працягу пяці гадоў іх статус будзе захоўвацца.\nІгар Сергяенка адзначыў шырыню паўнамоцтваў УНС, а таксама яго прадстаўнічы склад:\n— Гэтакі калектыўны прэзідэнт, які надзяляецца дастаткова шырокімі паўнамоцтвамі.\nУключыцца ў дыялог\nПрацэс абмеркавання праекта Канстытуцыі не абмежаваны часавымі рамкамі і зойме столькі часу, колькі патрэбна.\nАб гэтым заявіў дырэктар Нацыянальнага цэнтра прававой інфармацыі Андрэй Мацельскі і дадаў, что зараз атрымліваецца каля 300 прапаноў грамадзян у дзень. Прыкладна 98 працэнтаў водгукаў накіравана на падтрымку вынесеных на абмеркаванне палажэнняў праекта. Часам людзі выказваюць сваё пэўнае бачанне па тым ці іншым пытанні, удакладніў Андрэй Мацельскі:\n— Напрыклад, адзін грамадзянін напісаў, што не трэба ў Канстытуцыі замацаванне нормы, што ў Беларусі развіваецца атамная энергетыка. Хоць пераважная большасць людзей піша, што гэта выдатна: развіваецца навука, тэхналогіі, вытворчасці, ствараюцца рабочыя месцы. Два чалавекі напісалі: давайце вернемся да парламенцкай рэспублікі. Хоць пераважная большасць якраз каменціруе падрыхтаваны праект Асноўнага закона, што ён забяспечвае моцную Беларусь, сфарміраваныя традыцыі, што ў нас захоўваецца прэзідэнцкая рэспубліка. Але ўсе прапановы мы ўлічваем, і меркаванне кожнага адлюструем у падагульняючым дакуменце.\nПрыкладна 98 працэнтаў водгукаў накіравана на падтрымку вынесеных на абмеркаванне палажэнняў праекта.\nСярод тэм, якія часта паўтараюцца ў пісьмах, — норма аб Усебеларускім народным сходзе.\n— Некаторыя прапануюць выключыць гэтую новую главу ў праекце Асноўнага закона. Але ў большасці сваёй людзі задаюць пытанні: а наколькі гэтыя палажэнні будуць адпавядаць прынцыпу падзелу ўлад? Ці не атрымаецца, што гэты новы орган будзе дубліраваць дзейнасць парламента? Людзі ўключаюцца ў дыялог і фарміруюць зусім справядлівыя пытанні, — сказаў Андрэй Мацельскі.\nНапрыклад, з улікам кампетэнцый, якімі надзяляецца па праекце УНС, людзей хвалюе, якім будзе яго склад і ці дастаткова ён прафесійны для прыняцця такіх важных рашэнняў. Андрэй Мацельскі адзначыў, што ўсе гэтыя дэталі будуць удакладнены ў законе аб УНС, які прапануецца распрацаваць на працягу года пасля прыняцця Канстытуцыі.\nчлен Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, прарэктар па вучэбнай рабоце МДУ імя А.А.Куляшова:\n— Сённяшні праект змяненняў і дапаўненняў Канстытуцыі Беларусі — гэта наша будучыня. Важна, што галоўны пасыл абноўленага Асноўнага закона прадугледжвае не толькі захаванне, але і развіццё сацыяльных гарантый грамадзян. У цэнтры ўвагі застаецца зацвярджэнне правоў і свабод чалавека, прававой дзяржавы і сацыяльна справядлівага грамадства.\nЗмены закрануць і сферу адукацыі. Усім вядома, якое вялікае значэнне мае права на адукацыю для кожнага беларуса. Так гістарычна склалася, што адукаванасць успрымаецца ў свядомасці нашых людзей у якасці адной з асноўных жыццёвых каштоўнасцей. І тут не мае значэння ўзрост. Усімі формамі адукацыі ў нашай краіне ахоплены некалькі соцень тысяч грамадзян — ад дашкалят да пажылых людзей.\nУ праекце Канстытуцыі гарантуецца даступнасць агульнай сярэдняй і прафесійна-тэхнічнай адукацыі, а таксама атрыманне на конкурснай аснове бясплатнай сярэдняй спецыяльнай і вышэйшай адукацыі ў дзяржаўных навучальных установах.\nБольш за тое, дзяржавай ужо сёння рэалізавана сістэма мер па забеспячэнні далейшага развіцця сістэмы адукацыі ў мэтах больш поўнага задавальнення патрэбнасцей краіны ў спецыялістах і кваліфікаваных рабочых. Заканадаўцамі прыняты абноўлены Кодэкс Рэспублікі Беларусь аб адукацыі, павышаецца эфектыўнасць работы ўсіх звёнаў і форм адукацыі і падрыхтоўкі кадраў, развіваецца дыстанцыйная форма навучання.\nАсаблівая ўвага ў прапанаваным праекце змяненняў і дапаўненняў Канстытуцыі ўдзелена пытанням падрыхтоўкі падрастаючых пакаленняў да грамадска карыснай працы, прывіцця культуры і павагі да законаў, гістарычных і нацыянальных традыцый Беларусі, захавання гістарычнай праўды і памяці аб гераічным подзвігу беларускага народа ў гады Вялікай Айчыннай вайны. У гэтым напрамку ўжо шмат зроблена — рэалізуецца праграма бесперапыннага выхавання дзяцей і моладзі на 2021—2025 гады, зацверджана праграма патрыятычнага выхавання насельніцтва на 2022—2025 гады і інш. Гэта цягне за сабой удасканаленне ўсіх форм і метадаў грамадзянска-патрыятычнага і ваенна-патрыятычнага выхавання ў школе, і перабудову ў прамым сэнсе гэтага слова ўсёй выхаваўчай і ідэалагічнай работы ўстаноў адукацыі нашай краіны ў адпаведнасці з новымі патрабаваннямі і выклікамі.\nНаогул, рэферэндум па ўнясенні змяненняў і дапаўненняў у Канстытуцыю Рэспублікі Беларусь — гэта неабходнасць, якую дыктуюць сучасныя рэаліі. Сёння вельмі важна зрабіць агульны ўпэўнены крок для будучыні дзяржавы і прыйсці на лютаўскі рэферэндум, бо толькі нам вырашаць, у якой краіне і па якіх законах мы будзем жыць.\nдырэктар Рэспубліканскага цэнтра экалогіі і краязнаўства:\n— Праект змяненняў і дапаўненняў Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь прасякнуты клопатам пра дабрабыт беларускага народа, захоўвае сваю сацыяльную накіраванасць — гэта ўвага да адукацыі, культуры і, безумоўна, падтрымка моладзі. Асаблівае месца ў праекце змяненняў і дапаўненняў адведзена тэме патрыятызму, дзе прапісана, што “праяўленне патрыятызму, захаванне гістарычнай памяці пра гераічнае мінулае беларускага народа з’яўляецца абавязкам грамадзяніна Рэспублікі Беларусь”.\nГістарычная памяць, патрыятызм — не проста словы. І пра гэта трэба не толькі гаварыць, а выхоўваць у сабе, у дзецях і моладзі справамі, учынкамі, ставіцца да гісторыі Беларусі, беларускага народа трапятліва і ўважліва. У сувязі з гэтым набываюць асаблівую значнасць маладзёжныя праекты, прысвечаныя тэме захавання гістарычнай памяці, накіраваныя на фарміраванне прававой культуры і законапаслухмянасці, навыкаў правільнай ацэнкі падзей, грамадзянскай пазіцыі, на пазнанне гісторыка-культурных каранёў, усведамленне непаўторнасці Айчыны, яе лёсу і непарыўнасці з ім.\nАб’яўленне Года гістарычнай памяці дапаможа расставіць акцэнты ў такой рабоце. Наша галоўная задача — максімальна далучыць навучэнцаў да дзейнасці па захаванні спадчыны краіны праз занятасць у аб’яднаннях па інтарэсах, практычныя справы, удзел у праектах.\nВыхоўваць грамадзяніна і патрыёта неабходна, абапіраючыся на шматвяковую беларускую гісторыю, культурныя і духоўныя традыцыі нашага народа. Гістарычная памяць — самае запаветнае, што ёсць у любога народа.\nДружная і вясёлая змена ў лагеры “Дружныя рабяты”\nВ Куковской средней школе обсудили проект изменений и дополнений Конституции\nАбмеркаванне праекта Канстытуцыі з удзелам Аляксандра Ауткі\nПроект Конституции обсудили педагоги гимназии\nАктуальный информационный час в гимназии № 1 Ивья\nНеделя патриотических дел в яслях-саду № 24 Мозыря


Данііл, разьдзел 5 / Беларускі пераклад / Біблія Онлайн\nДанііл, разьдзел 5\nЦар Валтасар справіў вялікую гасьціну тысячам вяльможаў і на вачах у тысячы піў віно.\nСкаштаваўшы віна, Валтасар загадаў прынесьці залаты і срэбраны посуд, які Навухаданосар, бацька ягоны, вынес з храма ў Ерусаліме, каб пілі зь яго цар, вяльможы ягоныя, ягоныя жонкі і ягоныя наложніцы.\nТады прынесьлі залаты посуд, які вынесьлі з храма Дома Божага ў Ерусаліме; і пілі зь яго цар і вяльможы яго, ягоныя жонкі і ягоныя наложніцы,\nпілі віно, і славілі багоў залатых і срэбных, медных, жалезных, драўняных і каменных.\nУ той самы час выйшлі пальцы рукі чалавечай і пісалі насупраць сьвечніка на вапне сьцяны царскіх харомаў, і цар бачыў пясьць рукі, што пісала.\nТады цар перамяніўся з твару свайго; думкі ягоныя зьбянтэжылі яго, суглобы паясьніцы ягонай паслабіліся, і калені яго біліся адно аб адно.\nМоцна закрычаў цар, каб прывялі і заклінальнікаў, Халдэяў і вяшчуноў; цар загаварыў і сказаў мудрацам Вавілонскім: «хто прачытае гэта напісанае і разгадае мне сутнасьць яго, той будзе апрануты ў пурпуру, і залаты ланцуг атрымае на шыю сваю, і трэцім валадаром будзе ў царстве».\nІ ўвайшлі ўсе царовыя мудрацы, але не маглі прачытаць пісаньня і разгадаць цару сутнасьць яго.\nЦар Валтасар над меру ўстрывожыўся, і выгляд ягонага твару зьмяніўся, і вяльможы ягоныя сумеліся.\nНа словы цара і яго вяльможаў увайшла ў пакой гасьціны царыца; загаварыла царыца і сказала: «цару, вавекі жыві! хай цябе не бянтэжаць думкі твае, і хай не мяняецца выгляд твару твайго.\nЁсьць у тваім царстве муж, у якім дух сьвятога Бога; у дні твайго бацькі былі ў ім яснасьць, розум і мудрасьць, роўная мудрасьці багоў, і цар Навухаданосар, твой бацька, паставіў яго начальнікам чарадзеяў, Халдэяў і вяшчуноў, — сам бацька твой, цар,\nбо ў ім, у Данііле, якога цар пераназваў Валтасарам, выявіліся высокі дух, веданьне і розум, здольны разгадваць сны, тлумачыць загадкі і разблытваць вузлы. Дык вось, няхай паклічуць Данііла, — і ён разгадае сутнасьць».\nТады ўведзены быў Данііл да цара, і цар пачаў слова і сказаў Даніілу: «ці ты Данііл, адзін з палонных сыноў Юдэйскіх, якіх мой бацька, цар, прывёў зь Юдэі?\nЯ чуў пра цябе, што дух Божы ў табе і сьвятло і розум, і высокая мудрасьць выяўлена ў табе.\nІ вось, прыведзены былі да мяне мудрацы і заклінальнікі, каб прачытаць гэта напісанае і разгадаць мне сутнасьць яго; але яны не маглі абвясьціць мне гэтага.\nІ я чуў пра цябе, што ты можаш тлумачыць загадкі і разблытваць вузлы; дык вось, калі можаш прачытаць гэта пісаньне і разгадаць мне сутнасьць яго, дык будзеш апрануты ў пурпуру, і залаты ланцуг атрымаеш на шыю сваю, і трэцім валадаром будзеш у царстве».\nТады адказваў Даніііл і сказаў цару: «дары твае хай будуць табе, і пашану аддай каму іншаму; а пісаньне я прачытаю цару і разгадку скажу яму.\nЦару! Усявышні Бог даў твайму бацьку Навухаданосару царства, веліч, гонар і славу.\nПерад веліччу, якую Ён даў яму, усе народы, плямёны і роды трымцелі і баяліся яго; каго ён хацеў, забіваў, і каго хацеў, пакідаў жывога; каго хацеў, узвышаў, і каго хацеў, паніжаў.\nАле калі сэрца ягонае заганарылася і дух ажарсьцвеў да дзёрзкасьці, ён быў скінуты з царскага трона свайго і пазбаўлены славы сваёй,\nі адлучаны быў ад сыноў чалавечых, і сэрца яго прыпадобнілася да зьвярынага, і жыў ён зь дзікімі асламі; кармілі яго травою, як вала, і цела яго аброшана было нябеснаю расою, пакуль ён ня ўведаў, што над царствам чалавечым валадарыць Усявышні Бог і становіць над ім, каго хоча.\nІ ты, сыне яго Валтасар, не ўпакорыў сэрца твайго, хоць ведаў усё гэта,\nузьнёсься супроць Госпада нябёсаў, і посуд храма Яго прынесьлі табе, і ты і твае вяльможы і наложніцы твае пілі зь яго віно, і ты славіў багоў срэбраных і залатых, медных, жалезных, драўляных і каменных, якія ня бачаць, і ня чуюць, і не разумеюць; а Бога, у руцэ ў Якога душа твая і ў Якога твае ўсе шляхі, ты не праславіў.\nЗа гэта і паслана ад Яго пясьць рукі, і накрэсьлена гэта пісаньне.\nІ вось што накрэсьлена: мэнэ, мэнэ, тэкэл, упарсін.\nВось і разгадка слоў: мэнэ — вылічыў Бог царства тваё і паклаў канец яму;\nтэкэл — ты ўзважаны на вагах і важыш вельмі мала;\nпэрэс — падзелена царства тваё і аддадзена Мідзянам і Персам».\nТады па загадзе Валтасара апранулі Данііла ў пурпуру і павесілі залаты ланцуг на шыю яму і абвясьцілі яго трэцім валадаром у царстве.\nТае самае ночы Валтасар, цар Халдэйскі, быў забіты,\nі Дарый Мідзянін, якому было шэсьцьдзясят два гады, прыняў царства.


Больш за 30 чалавек сталі ахвярамі ашуканцаў у сферы спажывецкага крэдытавання\nСума ўрону пакуль падлічваецца, толькі чацвёра з іх абавязаныя пакрыць банкам звыш 25-ці тысяч рублёў. Паводле інфармацыі ГУБАЗ, крымінальны бізнес арганізавала сям'я з Віцебска. Яны знаходзілі людзей, якія вялі асацыяльны лад жыцця, угаворвалі ўзяць на сябе крэдыты для куплі бытавой тэхнікі. Тэлевізары і халадзільнікі, планшэты і тэлефоны, мікрахвалевыя печы і іншыя прылады зламыснікі забіралі сабе. За паслугу пацярпелым плацілі ўзнагароду ад 50 да 100 рублёў. Пасля здзелкі аферысты знікалі, не гасячы пазыку.\nСяргей Калантаеў, начальнік 7-га ўпраўлення (па Віцебскай вобласці) ГУБАЗіК МУС Беларусі: "Дзейнасці садзейнічалі спецыялісты і прадаўцы-кансультанты двух буйных гандлёвых сетак. Маладыя людзі дапамагалі афармляць неабходныя дакументы і ўладжваць з банкамі пытанні плацежаздольнасці кліентаў. За гэта атрымлівалі ўзнагароду ад саўдзельнікаў".\nЗараз усе фігуранты знаходзяцца ў ізалятары часовага ўтрымання. Узбуджана крымінальная справа паводле артыкула "Махлярства, учыненае групай асоб у асабліва буйным памеры". Ім пагражае да 10 гадоў пазбаўлення волі з канфіскацыяй маёмасці.\nПрымаць радыкальныя меры ў барацьбе з наркотыкамі запатрабаваў Кіраўнік дзяржавы\nЖудасная аварыя ў Стаўбцоўскім раёне


Лукашэнка патрабуе няўхільнага выканання яго даручэнняў | "Нясвіжскія навіны"\n20.08.2018 16 Нясвіжскія навіны 0 Comment\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка зрабіў рабочую паездку ў Аршанскі раён Віцебскай вобласці. Асноўная ўвага кіраўніка дзяржавы была ўдзелена развіццю вытворчай сферы, у тым ліку рабоце праблемных прадпрыемстваў. Падагульняючая размова аб развіцці сацыяльнай і вытворчай сферы рэгіёна адбылася 14 жніўня на выязной нарадзе.\n«Двойка з мінусам» — Лукашэнка строга раскрытыкаваў якасць работы па развіцці Аршанскага інструментальнага завода\nАдпаведную заяву кіраўнік дзяржавы зрабіў 13 жніўня, наведваючы гэта прадпрыемства.\nТое, што пастаўленыя задачы не выконваюцца належным чынам, Прэзідэнт убачыў, яшчэ толькі пад’язджаючы да завода. Ён звярнуў увагу, што нават спробы навесці парадак на тэрыторыі не прынеслі належнага выніку. Усё было зроблена ў спешцы і няякасна. «Не любіце вы людзей, не любіце вы завод. Калі ўжо робіце тут нейкую паказуху, зрабіце бардзюр, навошта ў траву класці асфальт. Гэта што, культура? Вось за гэта чыноўнікаў і ненавідзіць часам народ — за вашыя бязладнасць і непарадак», — сказаў кіраўнік дзяржавы.\nУ гэтым жа ключы размова ішла і пасля наведвання прадпрыемства. Прэзідэнт застаўся вельмі незадаволены ўбачаным. «Хутчэй за ўсё, міністра (міністра прамысловасці Віталя Воўка. — Заўвага БЕЛТА) сюды накіруем да цябе працаваць. У яго выбар адзін: або турма, або сюды, — публічна аб гэтым кажу. Пакуль двойка з мінусам і да цябе прэтэнзій шмат. Ніколі не займайся ашуканствам. Ты — малады кіраўнік. Ты тут галоўны. Не дай бог, я перад новым годам прыеду, і маё вока зачэпіцца за што-небудзь. Ты ведаеш, што будзе», — папярэдзіў Прэзідэнт, звяртаючыся да дырэктара завода Уладзіслава Бардзюкова.\nКіраўнік дзяржавы растлумачыў, чаму так важна аднавіць эфектыўную работу прадпрыемства. Гэта звязана з тым, што ў эканоміцы краіны шмат прадпрыемстваў апрацоўчай і перапрацоўчай накіраванасці, і на кожным ёсць патрэбнасць у тых ці іншых інструментах, пачынаючы ад буйных вытворчасцей, накшталт «Гомсельмаша», і заканчваючы невялікімі сельгаспрадпрыемствамі. «Я за яго не чапляўся б, калі б нам гэты прадукт не быў патрэбны, — падкрэсліў беларускі лідар. — Таму інструментальны завод трэба аднавіць на самым высокім узроўні, каб «Гомсельмаш», МТЗ, МАЗ і ўсе іншыя прадпрыемствы, нават перапрацоўкі і сельскай гаспадаркі, атрымалі добры інструмент. Вось чаму я чапляюся за гэты завод».\n«Пакуль гэта ідыёцкае стаўленне да майго даручэння. Але я ведаю, што рабіць. Улады ў мяне хопіць. А міністра прамысловасці з заўтрашняга дня сюды, і няхай пачынае працаваць. На якой пасадзе — вызначы», — заявіў Прэзідэнт.\nАляксандру Лукашэнку ў час наведвання прадпрыемства далажылі аб фінансава-эканамічным стане завода, перспектывах развіцця і прымаемых мерах па вывядзенні на ўстойлівую работу. Пэўныя намаганні ў гэтым напрамку прыкладзены і ёсць пазітыўныя зрухі.\nАднак Аляксандр Лукашэнка выказаў строгую крытыку наконт таго, што ўсё робіцца вельмі марудна, з парушэннем абазначаных тэрмінаў і без гаспадарчага падыходу пры выкарыстанні маёмасці прадпрыемства і вытворчых памяшканняў.\nБольшая частка з іх утрымліваецца ў абсалютна непрыглядным выглядзе, месцамі працякае дах. «Хіба гэта рабочыя месцы?! Турма нейкая! Катаржныя людзі працуюць за 200 долараў у месяц!» — абурыўся кіраўнік дзяржавы ўмовамі працы рабочых.\nНезадаволены Прэзідэнт і аператыўнасцю вырашэння пытанняў па закупцы новага абсталявання. Яно вельмі неабходна для выканання прадпрыемствам больш складаных, а адпаведна і больш прыбытковых заказаў, у той час як цяпер даводзіцца працаваць на станках, якім не адзін дзясятак гадоў.\nКіраўніцтва прадпрыемства правяло шэраг працэдур па арганізацыі закупкі, аднак практычных вынікаў пакуль няма. У той жа час Аляксандр Лукашэнка звярнуў увагу, што тут жа ў Аршанскім раёне ёсць станказавод «Чырвоны барацьбіт», кіраўнік якога Аляксандр Шульгін таксама прысутнічаў на мерапрыемстве. Ён пацвердзіў здольнасць свайго прадпрыемства аператыўна паставіць большасць неабходнага абсталявання. «Вы ведалі строгае патрабаванне Прэзідэнта. Чаму не сказалі, што не патрэбны ніякі імпарт, ніякія конкурсы, у нас «Чырвоны барацьбіт» тут робіць», — адрасаваў Аляксандр Лукашэнка пытанне адказным чыноўнікам.\nЁн даручыў арганізаваць прамыя закупкі неабходнага абсталявання як у названага прадпрыемства, так і іншых айчынных вытворцаў, а закупіць па імпарце толькі тое, што яны не змогуць паставіць. «З сённяшняга дня пачынай сюды пастаўку станкоў. Пад тую рэнтабельнасць, якая ў цябе ёсць. Забірайце гэтыя лоты і заказы і пачынайце па існуючых цэнах пастаўляць станкі», — распарадзіўся беларускі лідар, звяртаючыся да дырэктара «Чырвонага барацьбіта».\nПрэзідэнт таксама запатрабаваў у сціслыя тэрміны навесці парадак як унутры невыкарыстоўваемых цэхаў, так і на тэрыторыі завода, адрамантаваць дах, падумаць, як эфектыўна выкарыстоўваць пакуль не задзейнічаныя ў вытворчасці памяшканні.\nАляксандр Лукашэнка неаднаразова падкрэсліваў, што ўсё гэта неабходна рабіць якасна і па-гаспадарску, арыентуючыся на перспектыву і не займаючыся паказухай.\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка выказаў крытыку ў адрас шэрага кіраўнікоў высокага ўзроўню за недастатковыя намаганні па рэалізацыі дадзеных раней даручэнняў, накіраваных на развіццё прамысловай сферы ў Аршанскім раёне.\nКіраўнік дзяржавы наведаў у раёне шэраг прадпрыемстваў, адным з якіх стала ААТ «Тэхніка сувязі» ў горадзе Барань. Прадпрыемства «Тэхніка сувязі» знаходзіцца ў веданні Дзяржкамваенпрама і ўваходзіць у склад холдынга «Геаінфармацыйныя сістэмы кіравання». Ставілася задача развіваць вытворчасць на існуючых плошчах, пашыраючы выпуск і наменклатуру запатрабаванай на рынку прадукцыі.\nАднак па факце многія будынкі і памяшканні або не выкарыстоўваюцца, або выстаўлены на продаж, або плануюцца пад знос. Кіраўніку дзяржавы ў цэлым далажылі аб планах па развіцці прадпрыемства, дадатнай дынаміцы — растуць аб’ёмы выпускаемай прадукцыі, ствараюцца новыя рабочыя месцы.\nТым не менш Аляксандр Лукашэнка звярнуў увагу кіраўніцтва галіны, што яго даручэнні выконваюцца далёка не ў поўным аб’ёме, а заява аб тым, што астатніх вытворчых плошчаў дастаткова, — толькі тлумачэнне недастаткова эфектыўнай работы.\n«Калі нічога не рабіць, то дастаткова. А калі паставіць перад сабой мэту… бо першапачаткова задача ставілася, каб гэта ўсё было вамі асвоена і там вырабляўся прадукт, патрэбны для рынку, — сказаў Прэзідэнт. — А вы легкадумна падышлі: гэта, гэта і гэта пад бульдозер. А гэта — прададзім. Ну, што за завод будзе?! Я і без вас гэта зрабіў бы. Я бачу, вы наогул не думалі над вырашэннем той задачы, якая была пастаўлена».\n«Навошта мне міністэрства і міністр такі (размова пра Дзяржкамваенпрам. — Заўвага БЕЛТА), які пад бульдозер будзе пускаць тое, што я яму сказаў асвоіць», — падкрэсліў беларускі лідар.\nАляксандр Лукашэнка змяніў першапачаткова прапанаваны маршрут наведвання і асабіста агледзеў вытворчую тэрыторыю прадпрыемства. На паверку высветлілася, што ў многіх месцах не тое што не арганізавана вытворчасць, а нават не наведзены элементарны парадак. «Вось ваш твар, калі ўжо вы сюды прывялі паказаць нешта і паказалі… Ну так, вы не планавалі, што я зайду ў ваш «туалет». Вы ператварылі праз паверх гэта памяшканне ў туалет, дзе ніхто ніколі не прыбіраў. Мы сёння пакажам усяму народу, як вы працуеце», — заявіў кіраўнік дзяржавы.\n«Вы вырашылі са мной абысціся, не затрачваючы шмат сіл і сродкаў. Вось, цяпер пакажам: увайшлі, на ліфце падняліся, там нейкія платы стругаюць… У нас усё добра, — адзначыў Прэзідэнт. Гэта ж трэба дадумацца… Два гады аб адным і тым жа гавару. Прыехаў — «цуды». Пачынаючы ад дзяржсакратара, кіраўніка Адміністрацыі і прэм’ер-міністра, вы так працуеце».\nЛукашэнка: добраўпарадкаванне — гэта паўсправы, галоўнае — заняць людзей\nНа гэтым Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка акцэнтаваў увагу 13 жніўня ў час рабочай паездкі ў Аршанскі раён.\nПрэзідэнт пацікавіўся ў губернатара Віцебскай вобласці Мікалая Шарстнёва, як плануецца развіваць вытворчую сферу. «Тое, што мы вуліцы падрамантуем і па прынцыпе Копысі ажыццявім добраўпарадкаванне, — гэта паўсправы. Галоўнае — заняць людзей, каб людзі там працавалі і заставаліся ў гэтых цудоўных мясцінах», — падкрэсліў беларускі лідар.\nГубернатар далажыў аб размеркаванні прадукцыйных сіл, структуры і развіцці галін Віцебскай вобласці. Адзначана, што за многія гады па аб’ектыўных і суб’ектыўных прычынах у рэгіёне знізілася колькасць насельніцтва, адпаведна зменшылася і колькасць занятых у эканоміцы. Таму асноўны акцэнт у развіцці будзе рабіцца на тыя раёны, якія маюць асноўную працоўную сілу, сярод іх і Аршанскі.\n«Развіццё Аршанскага раёна сёння найбольш актуальнае пытанне не толькі для занятасці, але і напаўняльнасці бюджэту. Калі нам удасца, каб бюджэт Аршанскага раёна быў недатацыйным (а сума датацый дзесяці раёнаў складае суму датацый Аршанскага), то ў нас з’явяцца сродкі для развіцця іншых рэгіёнаў», — адзначыў кіраўнік вобласці.\nУ Віцебскай вобласці падрыхтавана спецыяльная праграма, якая прадугледжвае рэалізацыю інвестыцыйных праектаў у кожным раёне на агульную суму каля Br6,5 млрд.\nЯк запэўніў губернатар, гэта не проста планы, па шэрагу інвестпраектаў пачалася ўжо работа. «У вобласці каля 21 тыс. не занятых у эканоміцы людзей. Прыкладна палавіну — 10 тыс. — мы зможам працаўладкаваць пры рэалізацыі гэтых праектаў. Мы вызначылі для сябе цэнтры эканамічнага росту», — расказаў Мікалай Шарстнёў.\nГаворачы аб пытаннях занятасці, Аляксандр Лукашэнка звярнуў увагу на неабходнасць бачыць рэальную сітуацыю, у тым ліку з беспрацоўем, а не арыентавацца толькі на лічбы афіцыйна зарэгістраванага.\nПрэзідэнт патрабуе ад мясцовых улад не замоўчваць праблемы, а вырашаць іх.\n«А калі палічыць, дзе вы трымаеце людзей, а ў поўную нагрузку яны не працуюць. Калі рэальнае беспрацоўе паглядзець…», — заўважыў ён.\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка 14 жніўня на нарадзе аб ходзе выканання даручэнняў па комплексным развіцці Аршанскага раёна падкрэсліў недапушчальнасць таго, каб работа на месцах скочвалася да фармалізму і валакіты.\nПрэзідэнт нагадаў, што ў Пасланні беларускаму народу і Нацыянальнаму сходу ў 2017 годзе даручаў ураду сумесна з Віцебскім аблвыканкамам забяспечыць комплекснае развіццё Аршанскага раёна, каб яго тэмпы росту былі як мінімум вышэйшыя за сярэднеабласныя.\n«Недапушчальна, каб работа на месцах скочвалася да фармалізму і валакіты», — падкрэсліў Аляксандр Лукашэнка.\nКіраўнік дзяржавы неаднаразова адзначаў, што выкананне даручэнняў па развіцці рэгіёна — паказчык эфектыўнасці работы ўрада і мясцовай улады. Патрабавалася наладзіць сістэмную работу, якая стала б прыкладам для іншых сярэдніх гарадоў краіны.\n«Гэта пытанне не толькі Оршы. Як я ўжо гаварыў, гэта пытанне раўнамернага размеркавання прадукцыйных сіл па ўсёй краіне. Мы не можам дапусціць, каб дзесяцімільённая краіна напалавіну размясцілася ў Мінску і яго наваколлі. На нашых вачах прыкладаў нямала: напэўна, усе вы бывалі ў Маскве, праязджалі праз Маскоўскую вобласць і бачылі наступствы такога размяшчэння насельніцтва і прадукцыйных сіл. Гэтага дапусціць нельга», — звярнуў увагу Прэзідэнт.\nАбмяжоўваючы будаўніцтва ў Мінску і абласных цэнтрах, трэба развіваць раённыя цэнтры, гарадскія пасёлкі і сярэднія гарады, упэўнены Аляксандр Лукашэнка.\n«Улічваючы, што ў сельскай гаспадарцы мы намацалі шлях, па якім трэба ісці, — гэта стварэнне аграгарадкоў, — дадаў кіраўнік дзяржавы. — Такіх сярэдніх гарадоў у нас адзінаццаць, і пражывае там нямала — 15 працэнтаў насельніцтва. Урад на прыкладзе Оршы павінен быў паказаць сістэмную работу з такімі рэгіёнамі. У тым ліку вызначыць эфектыўныя рашэнні па апераджальным развіцці і распаўсюдзіць іх у далейшым на ўсю краіну. Гэтага не зроблена».\nКалі нейкія з пастаўленых мэт і дасягаюцца, то толькі ў ручным рэжыме, адзначыў Прэзідэнт. А сістэмныя кропкі росту, якія дадуць магчымасць рэгіёнам развівацца без умяшання зверху, не вызначаны альбо неэфектыўныя.\n«Больш таго, не вырашаны ключавыя задачы па развіцці праблемных арганізацый раёна. А да праблемных можна аднесці практычна ўсе прадпрыемствы, якія тут існуюць. Яны маюць патрэбу ў сур’ёзным падыходзе ў плане мадэрнізацыі і прывядзення іх у належны выгляд. Зыходзячы з учарашняга дня, можна зрабіць выснову, што ўсе члены ўрада, якія былі тут, навучыліся даваць тлумачэнні, але не выконваць. Таму тэма сённяшняй размовы — вынік», — сказаў Аляксандр Лукашэнка.\nПаводле яго слоў, арыенцірам перш за ўсё павінен з’яўляцца ўзровень заработнай платы. Сёння ў Аршанскім раёне гэта Br770, а ў сярэднім у Віцебскай вобласці — Br820. «І наогул, Мікалай Мікалаевіч (старшыня Віцебскага аблвыканкама Мікалай Шарстнёў. — Заўвага БЕЛТА), Віцебшчына па ўзроўні дабрабыту насельніцтва пляцецца ў хвасце. А на асобных прадпрыемствах зарплата выплачваецца яшчэ і з затрымкамі. Тую мізэрную заработную плату, якую вы налічаеце, не можаце выплаціць людзям. І як у такім выпадку людзям жыць? Зразумела, вы страчваеце насельніцтва, людзі выязджаюць. Кожны чацвёрты беларус, які паехаў за мяжу на заработкі, з вашай Віцебскай вобласці», — канстатаваў кіраўнік дзяржавы.\nПры гэтым усе ўносімыя на разгляд Прэзідэнта прапановы па выдзяленні фінансавання, рашэнні арганізацыйных пытанняў падтрымліваліся неадкладна.\nАляксандр Лукашэнка пацікавіўся, якая рэальная сітуацыя на базавых прамысловых і сельскагаспадарчых прадпрыемствах і што перашкаджае ўраду і мясцовай вертыкалі ўлады безумоўна выконваць пастаўленыя задачы.\n«Былі розныя пункты гледжання, але мы прынялі ўзгодненыя рашэнні. Ніхто не пярэчыў паўтара-два гады таму. Вось чаму тым больш патрабую адказу на пытанне, чаму ўзгодненыя рашэнні, фармалізаваныя кіраўніком дзяржавы, не былі выкананы? Ад удзельнікаў нарады патрэбны аб’ектыўныя ацэнкі і канкрэтныя прапановы па пытаннях, якія патрабуюць вырашэння, — адзначыў беларускі лідар. — Чаму правалены і не выкананы даручэнні Прэзідэнта? Іншых пытанняў я перад вамі не стаўлю. Не спрабуйце мне намаляваць радасную карціну да 2025 і 2035 гадоў».\n«Не зроблена практычна нічога» — Лукашэнка на нарадзе ў Оршы ўказаў на сістэмныя недапрацоўкі па развіцці раёна\nЯк адзначыў кіраўнік дзяржавы, сацыяльную сферу ў Оршы ў цэлым прывялі да ладу, горад добраўпарадкаваны, і яго неабходна і далей утрымліваць у належным стане. «Да гэтага патрэбна вытворчая база. Людзі, акрамя таго, каб жыць у прыгожым горадзе, павінны працаваць, гадаваць дзяцей, утрымліваць сям’ю», — заявіў ён.\nПаводле слоў Аляксандра Лукашэнкі, менавіта таму галоўны ўпор быў зроблены на прамысловую базу, прадукцыя якой запатрабавана ў краіне. «Па ўсіх напрамках былі прыняты мною рашэнні. Яны сістэматызаваны, даведзены да выканаўцаў. Не зроблена практычна нічога, нягледзячы на нагадванне мною і папярэджанні на самых высокіх узроўнях, пачынаючы ад Паслання беларускаму народу і парламенту», — адзначыў беларускі лідар.\nУ якасці прыкладу ён прывёў развіццё льнаводства, дзе было дадзена шмат даручэнняў — ад вырошчвання лёну да вытворчасці льняных тканін і шыцця адзення. «Быў дадзены шэраг даручэнняў, і гэта цэлая выбудаваная сістэма. Гэтак жа па ўсіх іншых пытаннях, што датычыцца Барані — развіцця гэтага гарадка, што датычыцца Балбасава, Оршы», — звярнуў увагу Аляксандр Лукашэнка.\nНа нарадзе старшыня Камітэта дзяржаўнага кантролю Леанід Анфімаў далажыў аб асноўных недапрацоўках і хібах. Ён падкрэсліў, што стратэгічная мэта, пастаўленая кіраўніком дзяржавы, — істотна палепшыць сітуацыю ў Оршы ўжо ў 2017 годзе, забяспечыць нармальнае функцыянаванне эканомікі раёна — не дасягнута. У цэлым работу трэба прызнаць вельмі нездавальняючай. «Урад выбраў для сябе ролю наглядчыка, а не непасрэднага выканаўцы», — канстатаваў ён.\nШэраг паказчыкаў у Аршанскім раёне, нягледзячы на існуючы патэнцыял, нават ніжэйшы, чым сярэднеабласныя, у тым ліку па індэксе прамысловай вытворчасці, экспарце тавараў і іншых напрамках. Прымаецца недастаткова мер па ўключэнні ў гаспадарчы абарот невыкарыстоўваемых аб’ектаў і зямельных участкаў, шмат праблемных пытанняў на прадпрыемствах. Пакуль не вырашаны асноўныя сацыяльна-эканамічныя пытанні занятасці і заработнай платы.\nЛеанід Анфімаў таксама адзначыў, што нават тое, што не патрабуе вялікіх матэрыяльных і фінансавых укладанняў, як навядзенне парадку на тэрыторыях прадпрыемстваў, не выканана. Работу нельга назваць сістэмнай, і яна мае ў многім касметычны характар.\nПаводле слоў кіраўніка дзяржавы, адзіная прычына невыканання яго даручэнняў заключаецца ў «пафігічным стаўленні ўрада да даручэнняў Прэзідэнта».\n«Таму на гэтым тыдні ўнесці прапановы па замене ўсяго кіраўніцтва ўрада, усіх вярхоў з рэзерву кадраў, які мною сфарміраваны, — запатрабаваў Прэзідэнт. — Хопіць глядзець ім у рот, і яны будуць нам расказваць, як ім складана, як ім цяжка!»\nАляксандр Лукашэнка даручыў унесці прапановы па міністрах прамысловасці і будаўніцтва. «Ён сядзеў, не мог адрамантаваць дах — выканаць даручэнне Прэзідэнта. Хто меў права адмяняць мае рашэнні? А чаму не выканалі, чаму не зрабілі, як я сказаў? Чаму будтрэст куляецца?» — спытаў кіраўнік дзяржавы.\n«Пазняка (старшыню Аршанскага райвыканкама. — Заўвага БЕЛТА) — адправіць у адстаўку і знайсці яму іншую работу», — запатрабаваў кіраўнік дзяржавы.\n«І не дай бог тут не будзе зроблена тое, што вы намецілі (учора вы нам гэту праграму разгарнулі), і тое, што я вам даручыў, — папярэдзіў Аляксандр Лукашэнка. — Як варыянт, накіруйце Воўка (міністр прамысловасці Віталь Воўк. — Заўвага БЕЛТА) сюды — будзе выцягваць усю гэту прамысловасць. На якой пасадзе, я ўчора Шарстнёву сказаў: няхай вызначаюцца. Не зробіць — пойдзе туды, куды я ўчора сказаў».\nАляксандр Лукашэнка раскрытыкаваў віцэ-прэм’ера Васіля Жарко за недапрацоўкі ў развіцці сферы аховы здароўя. «Чаму не прыйшлі да мяне, не сказалі. Чаму ў вас карупцыянер на карупцыянеры сядзіць і карупцыянерам паганяе, а тут вы не паспелі. У Гомелі вы не паспелі, тут вы не паспелі», — сказаў кіраўнік дзяржавы.\n«Вы мне будзеце расказваць пра гераізм? Прэзідэнт паставіў публічна перад народам жалезабетонна задачу. Вырашыць і кропка. А вы заняліся сабатажам», — ахарактарызаваў сітуацыю ў цэлым Аляксандр Лукашэнка.\n«Учора са мной у дэлегацыі былі звычайныя простыя людзі. І потым мне кажуць: Аляксандр Рыгоравіч, што вы нервы рвяце на гэтым інструментальным заводзе? Там жа трэба было сабрацца інструментальнаму заводу, на чале з Пазняком усяму райвыканкаму (паўтары сотні чалавек працуе), і ўсё гэта на суботніку. Два суботнікі — і прывесці ўсё ў парадак. Вы што, гэта не маглі зрабіць? І прайсціся гэтак па ўсіх заводах», — адзначыў беларускі лідар.\n«Строгая вымова Шарстнёву за абуральнае безадказнае стаўленне да даручанай справы. Наконт кіраўніцтва ўрада я сказаў. Воўка, Чорнага (міністр архітэктуры і будаўніцтва. — Заўвага БЕЛТА) неадкладна адправіць у адстаўку. Двігалеву і Засю (старшыня Дзяржкамваенпрама і дзяржаўны сакратар Савета бяспекі. — Заўвага БЕЛТА) — поўная службовая неадпаведнасць. Не паправяць да восені справу, не даложаць мне па кожным прадпрыемстве, пойдуць туды ж. Усіх астатніх адказных і іншых я проста папярэджваю».\n«Прадстаўце новага старшыню райвыканкама (на гэту пасаду вылучаны старшыня камітэта па архітэктуры і будаўніцтве Віцебскага аблвыканкама Ігар Ісачанка. — Заўвага БЕЛТА ) сёння і пастаўце кожнаму задачу па ўсіх прадпрыемствах. Каб гэта было рэалізавана. Паспрабуем без урада рэалізаваць. У нас ёсць некаторыя рэзервы ў бюджэце і банкі, — даручыў кіраўнік дзяржавы. — І не дай бог да 7 лістапада не будзе тут зрухаў. Я прыеду пагляджу. Будзем па льнаводстве яшчэ нараду праводзіць. Не дай бог маё вока зачэпіцца, недзе будзе не так».\nНа нарадзе Аляксандр Лукашэнка працытаваў і пракаменціраваў некаторыя вынікі работы і «дасягненні», аб якіх зрабілі справаздачу службовыя асобы. «Сфарміраваны пералікі невыкарыстоўваемай або неэфектыўна выкарыстоўваемай маёмасці» — пералікі сфарміраваны! Гэта значыць на лісце начарцілі, напісалі, што пад бульдозер, а што прададзім. Тыдзень работы! І ці трэба гэта наогул было рабіць? — спытаў ён. — «Вызначаны для рэалізацыі канкрэтныя інвестпраекты». Мы ў яго былі, у яе былі — уяўлення не маюць, што рабіць заўтра. Якія канкрэтныя праекты? «Вызначаны напрамкі работы па павышэнні эфектыўнасці льногаліны». Я даўно вызначыў і паставіў задачы. Якія вы яшчэ там вызначалі напрамкі работы? Тут работа цалкам правалена, але гэта мы разгледзім у верасні-кастрычніку».\n← Велопутешествие длиной в 44 километра. Несвижане приняли участие в областном велопробеге\n«Прямую линию» и прием граждан проведет замначальника УСК по Минской области →\nАляксандр Лукашэнка сустрэўся са старшынёй КДБ Валерыем Вакульчыкам\nРеспубликанский открытый диалог прошел в Несвиже


Беларусы Малдовы стварылі цэлую вуліцу на 15-м этнакультурным фестывалі ў Кішынёве\nЧатыры падворкі віталі сяброў\nОпубликовано: 19.10.2016 14:57:20\nРэспубліканскі этнакультурны фестываль “Адзінства праз разнастайнасць” сёлета быў юбілейным, праходзіў у Малдове з 16 па 25 верасня. Як заўжды, арганізатарамі свята выступілі Бюро міжэтнічных адносін Малдовы ў партнёрстве з этнакультурнымі суполкамі, мэрыяй муніцыпія Кішынёў. Гэты фестываль спрыяе захаванню і прымнажэнню традыцый этнаменшасцяў, развіццю міжкультурнага дыялогу і ўмацаванню дружалюбных стасункаў паміж прадстаўнікамі розных этнасаў, што жывуць у краіне.\nДа беларусаў праяўлялі цікавасць малдаўскія тэлеканалы\nУрачыстае адкрыццё фестывалю адбылося ў цэнтры Кішынёва, у парку “Stefan cel Mare si Sfânt” пры ўдзеле кіраўніцтва краіны, дыпламатаў і прадстаўнікоў этнакультурных арганізацый, акрэдытаваных пры Бюро міжэтнічных адносін Малдовы і мэрыі Кішынёва. Беларусы Малдовы годна прадставілі сваю самабытнасць, народны каларыт. Дзеля таго суладна працавалі чатыры беларускія суполкі, выкарысталі ўласныя сродкі. Удзельнікі ды госці фестывалю змаглі палюбавацца цэлай беларускай вуліцай, якая з’явілася на адной з цэнтральных алей парка.\nНаша суполка, Беларускі культурны рух Малдовы, зрабіла экспазіцыю “Культурная спадчына Беларусі”. Знайшлі сваіх зацікаўленых гледачоў-чытачоў выстаўленыя кнігі: пра традыцыі, звычаі, гісторыю і мастацтва Беларусі. Госці з інтарэсам разглядалі свежыя выданні “Добры дух зямлі Дняпроўскай” і “На берагах Дняпра і Друці”, прывезеныя з 23-га Дня беларускага пісьменства – яго сталіцай сёлета быў Рагачоў. А на старонках газет “Голас Радзімы”, “Беларусы ў свеце” бачылі і знаёмыя твары. Была запатрабаванаю, спараджала шмат пытанняў інфармацыя для патэнцыйных турыстаў: буклеты, прыгожыя фотаальбомы… Выклікалі захапленне мастацкія фатаграфіі, узоры дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва беларускага прадпрыемства “Скарбніца”. “А дзе можна купіць такія прыгожыя лялькі?” – чулася раз-пораз. Мяркуем, наступным разам трэба падумаць і пра гандаль...\nАктывісты Таварыства дружбы і супрацоўніцтва “Малдова–Беларусь” ды Асацыяцыя беларусаў муніцыпія Кішынёў “Беларусь” парадавалі фэстаўцаў выдатным (жывым!) выкананнем беларускіх і малдаўскіх народных песень. Гучала таксама і сусветная класіка. Оперная спявачка Маргарыта Будзей ды яе маладая каляжанка Вольга Садоўнік увесь дзень вабілі прыгожымі галасамі наведнікаў да беларускіх падворкаў. А знакамітая песня “Бывайце здаровы!” на музыку Iсака Любана, словы Адама Русака стала хітом беларускай вуліцы і шматкроць выконвалася “на біс”. Да нас прыходзілі сябры, знаёмыя, вядомыя дзяржаўныя, палітычныя, культурныя і грамадскія дзеячы. Пабыў і Пірка Тапіёла, кіраўнік дэлегацыі Еўрасаюза ў Малдове: пажадаў беларусам Малдовы вялікіх поспехаў, з задавальненнем пачаставаўся беларускім шакаладам фабрыкі “Камунарка”.\nІм таксама падабаецца этнафестываль\nПрыемна было бачыць, як з непадробнай цікавасцю госці жадалі больш даведацца пра Беларусь, задавалі шэраг пытанняў, на якія з радасцю адказвалі сябры беларускіх суполак. Быў немалы інтарэс да беларусаў і з боку СМІ. У нас бралі інтэрв’ю малдаўскія тэлеканалы. А нацыянальны Малдаўскі канал “Maldova 1”якраз на фоне першай тытульнай старонкі Псалтыра 1517 года Францыска Скарыны зрабіў прамое ўключэнне з фестывалю, калі ішоў чарговы выпуск тэленавін.\nНа гэтым інтэрнацыянальным свяце можна было і пакаштаваць розныя смачныя стравы ды напоі беларускай кухні. А родныя нам словы “бульба”, “каўбаскі”, “дранікі”, “бярозавы сок” ды “Белавежская” дзейнічалі на гасцей беларускага падворка неяк асабліва магічна… Ну проста па вачах шаноўнага люду чыталася: смак беларускай кухні для іх ужо не проста знаёмы, але й надта падабаецца. Гендырэктар Бюро міжэтнічных адносін Алег Бабенка адзначыў, што сёлетні фестываль – наймаштабны за апошнія гады. У ім паўдзельнічала 45 этнакультурных суполак, якія прадстаўляюць 14 этнічных груп.\nКультурная разнастайнасць, уласцівая малдаўскаму краю, дазваляе людзям розных нацыянальнасцяў жыць тут у міры і згодзе. А беларусы Малдовы – гэта адзін з самых яркіх узораў талерантнасці, бесканфліктнасці, працавітасці, дружалюбнага стаўлення адзін да аднаго.\nУ чарговы раз атрымалі мы з Малдовы па электроннай пошце аўдыёфайл з запісам радыёперадачы “Беларуская крыніца”. “Гэта адзіная перадача, якая выходзіць ужо трэці год на ўзроўні Нацыянальнага радыё за мяжой на беларускай мове, – удакладняе стваральнік, рэдактар перадачы Генадзь Зяньковіч. – Адзіная – на прасторах СНД, а таксама краін Прыбалтыкі, Еўропы ў цэлым, на прасторах Паўночнай і Паўднёвай Амерык... Мы ганарымся гэтым!”.\nІ мы, у Беларусі, ганарымся, што такі важны праект паспяхова рэалізуюць супляменнікі ў Малдове. Пра тое і пісалі ўжо. Цяпер у стварэнні перадачы ў асноўным удзельнічаюць сябры Таварыства дружбы і супрацоўніцтва “Малдова–Беларусь”, Беларускага культурнага руху Малдовы ды Асацыяцыі беларусаў муніцыпія Кішынёў “Беларусь”. Апошні ж дасланы выпуск – гэта яскравы аповед-рэпартаж пра15-ы этнакультурны фестываль. Адначасова Генадзь Зяньковіч просіць, заклікае да ўдзелу ў перадачы ўсе іншыя беларускія суполкі Малдовы: з Ціраспаля, Бельц, Бяндэр, Грыгарыопаля, Рыбніцы, Камрата... А таксама ўсіх беларусаў Малдовы, іншых краін, якія маюць што расказаць пра адметныя падзеі ў жыцці, сяброў-беларусаў, кантакты з Беларуссю. А можна, піша Генадзь, і проста заказаць любімую беларускую песню, выказаць сваё меркаванне з нагоды нейкіх падзей, датаў. Электронны адрас Генадзя Зяньковіча ёсць у рэдакцыі. Каму цікавыя такія прапановы – пішыце, паспрыяем наладжванню кантактаў.


Выстава сучаснага мастацтва тэкстылю і мікс-медыя «Here, There and Everywhere» - Remesla BY\nМіжнародная выстава сучаснага мастацтва тэкстылю і мікс-медыя «Here, There and Everywhere» («Тут, там і паўсюль») дэманструе актуальную карціну сучаснага развіцця мастацтва тэкстылю з розных куткоў Зямлі. Экспазіцыя транслюе новы погляд на старадаўнія традыцыі мастацтва тэкстылю, яго пераасэнсаванне ў іншых кірунках мастацтва і мікс-медыя (змешаных тэхніках). З другой паловы XX стагоддзя і па сапраўдны момант ва ўсім свеце назіраецца ўсё большы сыход ад прыкладнога значэння тэкстылю ў прастору самастойнага канцэптуальнага мастацтва, якое часта нясе міждысцыплінарны характар. У пачатку XXI стагоддзя тэкстыльныя творы з'яўляюцца мастацкімі выставачнымі аб'ектамі глыбокага інтэлектуальнага і эмацыйнага зместу. У цяперашні час межы тэкстылю як мастацтва размываюцца і пераходзяць у асаблівую форму тэкстыльнага мыслення.\nНа выставе прадстаўлена больш за 100 твораў пяці мастакоў – Судэ Дадрас (Іран / ЗША), Мануэля Вандла (Аўстрыя), Стэфана «Secretspaces» (Германія), Рахула Шарма (Індыя / Нідэрланды) і Хрысціны Высоцкай (Беларусь). Усе аўтары-даследчыкі і эксперыментатары, свабодныя мастакі і выкладчыкі творчых універсітэтаў, сябры шматлікіх мастацкіх аб'яднанняў. У сваіх творах майстры злучаюць самыя розныя ідэйна-сэнсавыя і фармальна-пластычныя падыходы. Кожны па-свойму даследуе магчымасці тэкстылю не толькі ў рамках тэхнікі і матэрыялу, але і як асаблівую філасофію і светапогляд. На першы план выходзіць тэкстыльнае мысленне і ўспрыманне.\nМіжнародная выстава сучаснага мастацтва тэкстылю і мікс-медыя «Here, There and Everywhere» паказвае, наколькі розным і шматпланавым можа быць сучаснае мастацтва тэкстылю. Кожны мастак ставіць перад сабой творчыя пытанні, задачы і вырашае іх самымі нечаканымі тэкстыльнымі і іншымі сродкамі. Мэта выставы – паказаць унікальнае бачанне мастацтва тэкстылю, непаўторны стыль і дух творчасці кожнага аўтара.\nУ рамках выставы адбудуцца экскурсіі і творчыя сустрэчы з удзельнікамі праекта.\nАўтар ідэі і куратар выставы\nВыстава працягнецца да 28 лістапада 2021 года.\nСУДЭ ДАДРАС нарадзілася ў Іране і з'яўляецца мультыдысцыплінарным мастаком, куратарам і педагогам, якая жыве і працуе ў Атланце (штат Джорджыя, ЗША). Яна атрымала ступень магістра ў галіне студыйных мастацтваў у Універсітэце штата Джорджыя і спецыялізуецца на тэкстылі. Мастачка мае ступень бакалаўра ў галіне персідскіх дываноў і спецыялізуецца на рэстаўрацыі антычных і гістарычных тканін ручной працы. Маючы за плячыма адзінаццацігадовы вопыт куратарскай працы, яна з'яўляецца заснавальнікам, куратарам і кіраўніком дырэктарам праекта «Ongoing Conversation» («Размова працягваецца»), платформы, місія якой складаецца ў тым, каб «аб'яднаць разрозненыя галасы ў выяўленчым мастацтве на міжнародным узроўні з мэтай вывучэння міжкультурных падабенстваў і стану чалавека». Судэ Дадрас прадстаўляе больш за 1000 мастакоў з 23 краін; гэта прадстаўленне і інклюзіўнасць неабходныя для асабістага творчага працэсу мастакоў і прафесійных куратарскіх праектаў. Яе працы былі прадстаўленыя ў публікацыях па ўсім свеце, у тым ліку ў газетах і часопісах ЗША і Японіі, Турцыі, Ірана і Беларусі.\nАўстрыйскі мастак МАНУЭЛЬ ВАНДЛ, які называе сябе «Free weaver» (Свабодны ткач), усю сваю творчую энергію прысвячае ручному ткацтву, фарбаванню натуральнага тэкстылю, машыннай вышыўцы і іншым тэхнікам. У той жа час ён даследуе гістарычны тэкстыль Аўстрыі, удзельнічае ў шматлікіх практычных даследчых праектах па адраджэнні тэкстыльных рамёстваў у краінах Заходняй Афрыкі. У сваёй працы ён акцэнтуе ўвагу на сацыяльных і актуальных праблемах сучаснасці, надае вялікую ўвагу пытанням другаснай перапрацоўкі і беражлівага абыходжання з матэрыяламі. З 2015 года выкладае ва ўніверсітэце прыкладных мастацтваў, з 2009 года таксама выкладае ў Школе мастацтва, моды і дызайну Хербштрасэ (Вена). Сябра Міжнароднай асацыяцыі Еўрапейская тэкстыльная сетка (Аўстрыя), сябра Камітэта Краулец-музея Ніжняй Аўстрыі ў Эггенбургу.\nБеларуская мастачка ХРЫСЦІНА ВЫСОЦКАЯ працуе ў напрамку тэкстыльнай скульптуры і арт-аб'екта. Яе цікавяць тэмы ўнутранага і знешняга свету чалавека і іх узаемадзеянне, якія закранаюць пытанні экзістэнцыяльнай філасофіі і касмічнага пачатку. У сваіх скульптурах яна даследуе магчымасці злучэння традыцыйных і аўтарскіх тэхнік ручнога ткацтва, знаходзіць баланс паміж абстрактным мінімалізмам і мяккімі прыроднымі формамі. З 2015 года выкладае ў Беларускай дзяржаўнай акадэміі Мастацтваў, куратар мастацкіх выстаў з 2016 года. Сябра Беларускага саюза мастакоў і Міжнароднай асацыяцыі Еўрапейская тэкстыльная сетка (Аўстрыя). Аўтар першай беларускай манументальнай тэкстыльнай скульптуры «Дрэва пазнання» для павільёна Рэспублікі Беларусь на Сусветнай выставе World EXPO 2020, Дубай, ААЭ (у суаўтарстве з Аляксандрам Дранцам).\nМастак з Індыі РАХУЛ ШАРМА (RAHUL SHARMA) працуе ў напрамку мастацкай дакументальнай фатаграфіі. Ён здымае гістарычнымі фотаапаратамі і надае вялікую ўвагу працэсу стварэння кадра, яго ручной праяве і наступнай дапрацоўцы. Ён таксама звяртаецца да лічбавай фатаграфіі. У сваёй творчасці Рахул даследуе тэмы стварэння жыцця-прыроды і чалавека. Яго дэталі на фотаздымках прыроды і ўрбаністычнай штодзённасці Нью-Дэлі і Амстэрдама напоўнены застылай прыгажосцю пераплеценых тэкстур «дывановых» ландшафтаў, шматслойных драпіровак. Такі падыход мы смела можам назваць «тэкстыльнай фатаграфіяй». У 2014 годзе ён скончыў каледж свабодных мастацтваў ім. Б. А. Айдаха (Колдуэлл, штат Айдаха, ЗША), у 2017 годзе – магістратуру па рэстаўрацыі фатаграфіі ў Нацыянальным музейным інстытуце гісторыі мастацтва, аховы і музеалогіі (Нью-Дэлі, Індыя), у 2019 годзе – магістратуру Амстэрдамскага ўніверсітэта (Нідэрланды). У цяперашні час праходзіць праграму павышэння кваліфікацыі аддзялення кансервацыі і рэстаўрацыі Амстэрдамскага ўніверсітэта.\nНямецкі мастак СТЭФАН «SECRETSPACES» («сакрэтныя прасторы») больш за дзесяць гадоў працуе ў напрамку трохмернага лічбавага мастацтва. Яго працы з'яўляюцца яркім прыкладам злучэння тэкстыльнай візуальнай мовы і прасторы віртуальнай рэальнасці. Мастак стварае малюнкі і відэа-арты, напоўненыя складанымі дэталямі перапляценняў, валокнаў, каляровых і текстурных пераходаў. Стэфан чэрпае натхненне ва ўсім, што яго акружае, у прыродзе і ў розных формах мастацтва. Асабліва яго хвалююць ўзаемадзеяння і перасячэння кантрасных матэрыялаў і працэсаў, у якіх ён знаходзіць структурныя патэрны (арнаменты), прыродныя працэсы росту і распаду. На аснове сваіх уражанняў мастак фарміруе алгарытмы, напісанне якіх з'яўляецца істотнай часткай мастацкага працэсу. Алгарытм можа генераваць неабмежаваную колькасць варыяцый формы ў выглядзе лічбавых скульптур і прасторавых пейзажаў, у якіх ён выбірае пэўныя ракурсы, настройвае святло і асяроддзе. Творы Стэфана выстаўляюцца ўпершыню.\nДругие материалы в этой категории: « Выставка ассоциации «МЕЖДУНАРОДНАЯ ЛАБОРАТОРИЯ ИСКУССТВА»


21.11.2020\tКомментарии к записи Толькі асоба выхоўвае асобу отключены\nЯк прасцей за ўсё зразумець, падыходзіць табе прафесія ці не? Папрацаваць. А калі з-за ўзросту заканадаўства забараняе, то можна скарыстацца прафесійнымі пробамі. У сярэдняй школе № 10 Брэста два гады так і рабілі. Усвядоміць свае цікавасці З 2018 года ў школе рэалізоўвалі інавацыйны праект “Укараненне мадэлі Рэспубліканскага цэнтра спартыўнай прафарыентацыі як кампанента адзінай адукацыйнай прасторы ва ўстановах адукацыі”. Яго галавой, рукамі і тварам стала настаўніца ...\tПадрабязней »


“Азарычы” – адно з самых жудасных месцаў Беларусі\nГлавная Новости Общество и профсоюзы “Азарычы” – адно з самых жудасных месцаў Беларусі\nЛагер смерці “Азарычы” нямецка-фашысцкія захопнікі стварылі ў канцы лютага – пачатку сакавіка 1944 года з мэтай занясення ў савецкія войскі сыпнога тыфу для далейшага распаўсюджвання эпідэміі. На пярэднім краі абароны гітлераўцы стварылі тры канцэнтрацыйныя лагеры на тэрыторыі Даманавіцкага раёна Палескай вобласці (цяпер гэта Калінкавіцкі раён Гомельскай вобласці). Першы знаходзіўся непадалёку ад мястэчка Дзерць, другі – побач з мястэчкам Азарычы, а трэці – каля вёскі Падасіннік.\nДля ажыццяўлення сваёй жудаснай мэты гітлераўцы за месяц да адступлення сагналі ў гэтыя лагеры звыш за 50 тысяч жанчын, дзяцей і старых жыхароў з Гомельскай, Магілёўскай і Палескай абласцей нашай краіны, а таксама са Смаленскай і Арлоўскай – Расіі. Сярод іх размясцілі да сямі тысяч людзей, якія хварэлі на сыпны тыф. Больш за тое, менавіта тут на жывых людзях фашысты выпрабоўвалі свае апошнія распрацоўкі ў вобласці бактэрыялагічнай зброі. Лагеры спецыяльна размяшчалі ў раёне балот, абгарадзiлі калючым дротам. Сваіх ахвяр фашысты амаль не кармілі, забаранялі разводзіць вогнішчы, майстраваць з яловых галінак буданы, а за парушэнне рэжыму расстрэльвалі.\nЖудаснае відовішча ўбачылі тут савецкія воіны 65-й арміі, якія вызвалялі канцлагеры з 18 на 19 сакавіка 1944 года. З трох лагераў было вызвалена каля 33,5 тысяч зняволенных, у тым ліку 16 тысяч знясіленых дзяцей ва ўзросце да 13 гадоў. У выніку, па няпоўных падліках, за 2 тыдні з моманту арганізацыі лагера смерці і да дня вызвалення ў ім памерла ад знясілення і хвароб, а таксама было расстраляна каля 13 тысяч чалавек. Шмат хворых вязняў памерла і пасля вызвалення.\nУ гісторыі Вялікай Айчыннай вайны і народнай памяці гэты комплекс назаўсёды застаўся як Азарыцкі лагер смерці і значыцца ў спісе самых страшных месцаў па ўмовах утрымання і метадах знішчэння людзей нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Тут пабудаваны мемарыяльны комплекс вязням, у падножжы якога ў любую пару года ляжаць жывыя кветкі. Дарэчы, у пасляваенны час у гэтым месцы амаль штогадова праходзяць жалобныя мерапрыемствы.\nШматлюднай будзе памятная ўрачыстасць і 19 сакавіка, у дзень 75-годдзя вызвалення канцэтрацыйнага лагера смерці. Акцыю памяці арганізуе Калінкавіцкі райвыканкам, Гомельская абласная арганізацыя грамадскага аб’яднання “Беларускі фонд міру” і іншыя грамадскія структуры Гомельшчыны. У мерапрыемстве прымуць удзел былыя вязні са Жлобінскага, Светлагорскага, Акцябрскага раёнаў Гомельшчыны, а таксама з Бабруйска і іншых мясцін Беларусі. Будуць прысутнічаць там і іх дзеці, унукі, праўнукі, ветэраны Вялікай Айчыннай вайны з Калінкавіцкага раёна, моладзь Гомельшчыны, педагогі і вучні Азарыцкай сярэдняй школы. Каля мемарыяла пройдзе жалобны мітынг, на памятным месцы будуць ускладзены вянкі і кветкі, у тым ліку ад самай масавай грамадскай арганізацыі вобласці – прафсаюзаў.\nМерапрыемства з удзелам вязняў лагера смерці пройдзе і ў мясцовай школе ў Азарычах, дзе створаны ўнікальны музей, прысвечаны страшнай трагедыі, што адбылася на шматпакутнай палескай зямлi 75 гадоў таму.\nДарэчы, з 18 па 20 сакавіка не толькі на Гомельшчыне, але і ва ўсёй краіне пройдуць памятныя мерапрыемствы, прысвечаныя 75-годдзю вызвалення лагера смерці “Азарычы”. Напрыклад, ужо сёння ў Нацыянальнай бібліятэцы адбудзецца адкрыццё выставачных модуляў пра Азарыцкі лагер смерці, як часткі перасоўнай выставы “Лагер смерці Трасцянец. Гісторыя і памяць”. Таксама тут пройдзе прэзентацыя кнігі гісторыка Міхася Сінькевіча і былога вязня Азарычаў Аркадзя Шкурана “Палессе: трагедыя і памяць”. А 20 сакавіка ў Беларускім дзяржаўным музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны адкрыецца выстава “Азарычы – трагедыя мірнага насельніцтва Беларусі” і пройдзе публічны паказ нямецкага дакументальнага фільма “Азарычы 1944 г.”. Пасля паказу адбудзецца дыскусія з удзелам рэжысёра фільма Крыстафа Раса. Удзел у мерапрыемствах прымуць былыя вязні, гісторыкі, педагогі, беларускія і нямецкія эксперты, прадстаўнікі дыпламатычных місій.\nФота з iнтэрнэта


Улады ЗША назвалі тэрміны будаўніцтва сцяны на мяжы з Мексікай\n05.02.2017 / 08:49\nНовы міністр ўнутранай бяспекі ЗША Джон Келі заявіў, што сцяна на мяжы з Мексікай, узвядзенне якой было адным з перадвыбарных абяцанняў Дональда Трампа, будзе пабудавана на працягу двух гадоў.\nУ інтэрв'ю тэлеканалу Fox News Келі заявіў, што будаўніцтва сцяны плануецца пачаць цягам бліжэйшых месяцаў. Паводле яго слоў, ён чакае, што спачатку яе фрагменты ўзвядуць на найбольш праблемных участках мяжы, а затым гэтыя фрагменты злучаць, піша Бі-бі-сі.\nАдначасова Келі не выключыў, што ў некаторых месцах сцяна будзе фактычна віртуальнай — замест фізічнай перашкоды там як мінімум на першым часе будуць выкарыстоўвацца высокатэхналагічныя прылады сачэння за мяжой.\nПаводле слоў Келі, сродкі на ўзвядзенне сцяны паступяць ужо ў самы бліжэйшы час. Аднак міністр не стаў удакладняць, адкуль канкрэтна і ў якіх аб'ёмах будуць выдзелены грошы. Сам Трамп абяцаў, што будаўніцтва сцяны аплаціць Мексіка — але тая ўжо адмовілася.


Беларускія эколягі не задаволеныя плянамі разьвіцьця Нарачанскага краю.\nhttp://spring96.org/be/news/36719 2010 2010-10-19T16:38:00+0300 2010-10-19T16:38:00+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be\nЯны спадзяюцца, што да іх меркаваньня ўсё ж прыслухаюцца.\nЗаўвагі эколягаў зьвязаныя з двума дакумэнтамі. Першы – гэта схема комплекснага разьвіцьця Мядзельскага раёна, а другое – гэта ўжо падпісаная прэзыдэнтам праграма разьвіцьця Нарачанскага краю. Праграма разьвіцьця ААН зрабіла экалягічную ацэнку гэтых праектаў. Да шэрагу пунктаў у згаданых дакумэнтах ААН мае заўвагі, зь якімі згодныя экалягічныя арганізацыі – тлумачыць Ірына Сухій з аб’яднаньня „Экадом”.\nІ. Сухій: У гэтых праектах прадугледжваецца зьмена ахоўных рэжымаў у Нацыянальных парках. Адзін з ключавых момантаў – гэта батанічная тэрыторыя ў раёне запаведніка „Блакітныя азёры”. Гэта адно зь ядраў Нарачанскага парку. У плянах ёсьць ліквідацыя гэтай запаведнай часткі й перанос яе ў іншае месца. Плошча запаведнай зоны таксама зьмяншаецца, а значыць і здымаецца ахоўны рэжым. У сваю чаргу там растуць гатункі, важныя ў эўрапейскім маштабе.\nТаксама эколягі занепакоеныя будаўніцтвам новых санаторыяў і дамоў адпачынкаў у розных месцах. На іх думку, турызм у Нарачанскім краі трэба разьвіваць у рамках існуючых населеных пунктаў. Усё з увагі на нагрузку азёраў.\nІ. Сухій: Возьмем, напрыклад, заказьнік „Блакітныя азёры”. Там вельмі вялікі паток турыстаў. Але ніхто не ацэньвае максымальную нагрузку на акрэсьленыя тэрыторыі, якая б не прывяла да яе дэградацыі. Вядома, што людзі павінны мець магчымасьць прыходзіць і глядзець на прыгажосьць беларускай прыроды. Мы ня кажам, што трэба ўсё зачыніць і нікога не пускаць. Але калі на невялікую турыстычную стаянку адначасова пускаюць 2-3 групы зь дзіцячых лягераў па 150 чалавек кожная, якія ўсё вакол затаптываюць і засьмечваюць, то гэтага дазваляць нельга.\nМеркаваньне грамадзкасьці й эколягаў не былі ўзятыя пад увагу падчас падрыхтоўкі праграмы разьвіцьця Нарачанскага краю й Мядзельскага раёна, што гарантавана Архускай канвэнцыяй. Ірына Сухій яшчэ спадзяецца, што да іх прыслухаюцца. Праблема ў тым, што праграма ўжо падпісаная прэзыдэнтам краіны.\nАкрамя таго, праект пярэчыць папярэдняй праграме аб стварэньні Нарачанскага нацыянальнага парку. У першай праграме гаварылася аб тым, што нельга зьмяншаць тэрыторыю запаведных зонаў. У сваю чаргу другая праграма прадугледжвае такое зьмяншэньне. Ірына Сухій зазначае, што эколягі з гэтай нязгоднасьці спадзяюцца выцягнуць як мага больш карысьцяў для экалёгіі й навакольнага асяродзьдзя.\nЧарговы аспэкт, на які зьвяртае ўвагу Ірына Сухій – гэта патрэба разумнага каардынаваньня працаў і турыстычнай дзейнасьці на ўнікальных беларускіх тэрыторыях.\nІ. Сухій: Паколькі цяпер у Нарачы нельга купацца, то прапаноўваецца накіраваць нагрузку на іншыя азёры. Гэта можа прывесьці да таго, што паток турыстаў, які перанакіруюць з Нарачы, прывядзе да сытуацыі, як на возеры Сьвіцязь. Калі гэта ніяк не рэгуляваць, то мы замест краіны блакітных азёраў будзем мець „мёртвый край”. У Мядзельскага раёна няма іншых патэнцыялаў для эканамічнага разьвіцьця акрамя турызму. Аднак гэта трэба рабіць разумна.\nПраграма разьвіцьця ААН і экалягічныя арганізацыі згодныя, што пляны разьвіцьця індустрыі ў рэгіёне Нарачы могуць нанесьці ўрон багацьцю цэлага рэгіёна. Калі ня будзе добрай каардынацыі ў гаспадараньні згаданымі тэрыторыямі, то турыстаў ня будзе чым прыцягваць.\n19.10.2010 Тэгі: грамадства


17 верасень 2021, 21:07\nСумесная заява праваабарончых арганізацыяў на гэты конт апублікаваная на сайце праваабарончага цэнтру «Вясна».\nПраваабаронцы адзначаюць павелічэньне колькасьці выпадкаў асуджэньня і зьняволеньня грамадзянаў краіны паводле шэрагу дыфамацыйных артыкулаў Крымінальнага кодэксу, а таксама ў сувязі са зьдзекам зь дзяржаўных сымбаляў.\nПраваабарончая супольнасьць чарговы раз патрабуе дэкрыміналізацыі дыфамацыі і заяўляе аб недапушчальнасьці пазбаўленьня волі грамадзянаў за абразу службовых асобаў, дзяржавы, дзяржаўных органаў і сымбаляў.\nПраваабаронцы прызналі палітвязьнямі наступных асобаў:\nДзьмітры Таратун, асуджаны 14 траўня 2021 году па ч. 2 артыкулу 339 КК (Хуліганства) за нанесены на сьцяну будынку малюнак да трох гадоў абмежаваньня волі з накіраваньнем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу;\nІрына Вікхольм, абвінавачваецца паводле артыкулу 367 КК (Паклёп на прэзыдэнта), узятая пад варту ў СІЗА;\nАндрэй Астрацоў, асуджаны паводле артыкулаў 368 КК (Абраза прэзыдэнта), 369 КК (Абраза прадстаўніка ўлады), 366 КК (Пагроза гвалтам у адносінах да службовай асобы), 364 КК (Пагроза гвалтам у адносінах да супрацоўніка органаў унутраных спраў) за камэнтары ў Тэлеграм-канале да пяці гадоў пазбаўленьня волі ў папраўчай калёніі;\nАрцём Сокал, асуджаны паводле ч.1 артыкула 367 (Паклёп на прэзыдэнта) і ч. 1 артыкула 368 КК (Абраза прэзыдэнта) за распаўсюд тэксту ў Тэлеграм-чаце да аднаго года і шасьці месяцаў пазбаўленьня волі ў папраўчай калёніі;\nКанстанцін Дудзікаў, асуджаны паводле арт. 369 КК (Абраза прадстаўніка ўлады) да аднаго году і шасьці месяцаў абмежаваньня волі з накіраваньнем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу;\nАрцём Шалегін, асуджаны паводле арт. 369 КК (Абраза прадстаўніка ўлады) да двух гадоў абмежаваньня волі з накіраваньнем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу;\nАляксей Алікін, асуджаны паводле арт.369 КК (Абраза прадстаўніка ўлады) да двух гадоў абмежаваньня волі з накіраваньнем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу;\nЯўген Пятроў, асуджаны паводле ч. 1 артыкула 368 КК (Абраза прэзыдэнта) да аднаго году пазбаўленьня волі ў папраўчай калёніі;\nУладзімер Кузуб, асуджаны паводле арт. 369 КК (Абраза прадстаўніка ўлады) да трох гадоў абмежаваньня волі з накіраваньнем у папраўчую ўстанову адкрытага тыпу.\nНа 17 верасьня ў Беларусі прызнаныя палітычнымі вязьнямі 675 чалавек\nУ Беларусі два новыя палітвязьні. Агулам — 661


Вадзім Мажэйка: Хто апрануў на параненага шлем нацыстаў? | baj.by\n24.06.2019 Аўтарская калонка Вадзіма Мажэйкі 1965\nФота: старонка Дзмітрыя Рубашэўскага ў Facebook\nРэчаіснасць не чорна-белая\nДыскусія пра медыйную этыку прайшла ў журналісцкай частцы беларускага Facebook. Ну, як пра этыку: усе таўравалі адзін аднога ды высвятлялі, хто — нацыст, а хто — канапны змагар. Але разбярэмся ў сутнасці.\n“Наша ніва” надрукавала нататку пра параненага Дзмітрыя Рубашэўскага “Ва Украіне страціў вока беларускі добраахвотнік: ён ваяваў пад пазыўным “Ганс” і з рунамі “SS” на шлеме”. Навіна закранае адразу некалькі тэмаў, якія чапляюць увагу ды выклікаюць халівары: неанацызм, вайсковыя дзеянні ва Украіне, спачуванні земляку (да таго ж цяжка параненаму). Але іх супадзенне нетыповае для тых, хто ў гэтым канфлікце стаіць на баку паўднёвай суседкі Беларусі. Замест зразумелай чорна-белай карціны “беларускі герой дапамагае ўкраінскім братам у барацьбе з цёмнымі сіламі з усходу” выявілася, што “герой” не цураецца ідэалогіі нацыянал-сацыялізму.\nЗаўважым, што жыццё насамрэч і з’яўляецца не чорна-белым. У такіх наратывах, як узброенае супрацьстаянне, досыць лёгка навесіць ярлыкі: “нашыя” супраць “ворагаў”. Але такіх персанажаў, як Доктар Ліза альбо добраахвотнік Рубашэўскі, у стэрэатыпы ўціснуць цяжка.\nТаму важна, каб медыя распавядалі падобныя гісторыі, якія прымушаюць чытача пачухаць патыліцу і паразважаць над тым, як ставіцца да такога рознага жыцця. Але раздражняцца і бэсціць журналістаў, вядома, прасцей.\nАдказнасць за сябе\nПазіцыі крытыкаў “Нашай Нівы” супярэчлівыя. Адны кажуць, што ў акопах усе роўныя і не падзяляюцца на правых і левых, а таму не істотна, што там у добраахвотніка быў за шлем. Другія — што “не ўсё так проста”, што герой быў не за гітлераўскі нацыянал-сацыялізм, а за нейкі сучасны (хоць асабіста я дык не разумею, чым гэта можа быць лепей). Трэція не спрачаюцца, што руны “SS” — дрэнны атрыбут, а толькі наракаюць, што акцэнтаванне на гэтым увагі ў загалоўку можа нашкодзіць параненаму: маўляў, горш будзе ісці патэнцыйны збор сродкаў на рэабілітацыю.\nАле ж хто апрануў на параненага шлем нацыстаў: “Наша Ніва” альбо ён сам?\nРубашэўскі сапраўды ваяваў у гэтым шлеме, і такі здымак публічна размешчаны на ягонай старонцы ў фэйсбуку. І пра прыхільнасць нацыянал-сацыялістычнай ідэалогіі ён казаў у інтэрв’ю “Белсату” добраахвотна. То бок Дзмітрый Рубашэўскі — дарослы чалавек, які свядома не хаваў сваіх поглядаў. То чаму за магчымыя наступствы ягоных дзеянняў мусяць несці адказнасць журналісты?\nКалі ўжо і ўзгадваць пра адказнасць медыя, то ў першую чаргу яны адказныя перад чытачамі. Не надта сумленна было б расказаць ім гісторыю пра параненага суайчынніка, які добраахвотна абараняў зямлю ўкраінскага народа, і з дадатковай інфармацыі ўзгадаць толькі што ён раней працаваў на друкарскім станку. Так, сапраўды, веданне пра нацыянал-сацыялістычныя погляды Рубашэўскага можа некага і адштурхнуць ад дапамогі добраахвотніку. Але чытач мае поўнае права фарміраваць уласнае стаўленне да героя навіны, а медыя адказнае за тое, каб даць для гэтага поўную і праўдзівую інфармацыю.\nЗрэшты, “Наша Ніва” ў матэрыяле на навешвае ярлыкі і не робіць за чытача высновы, а прафесійна датрымліваецца стандартаў.\nУся інфармацыя пададзеная са спасылкамі на крыніцы, і толькі адна з іх ананімная: калектыўныя “беларусы, якія ваююць ва Украіне”, паведамілі “Нашай Ніве”, што Рубашэўскага заахвоціў ехаць ва Украіну Эдуард Лобаў. Асноўная ж інфармацыя — пра раненне добраахвотніка, яго гісторыю і погляды суправаджаецца гіперлінкамі, у тым ліку на інтэрв’ю самога Рубашэўскага.\nЁсць спасылкі і на крыніцу фотаздымкаў (Facebook Рубашэўскага), прычым апублікаваныя яны менавіта з пазнакай прыватнасці “Для ўсіх”. То бок гэта не "брудная бялізна", якую журналісты адкапалі пры сумнеўных абставінах, а візуальны кантэнт, які публічна размешчаны ў сеціве.\nПаколькі герой публікацыі цяжка паранены, то зразумела, чаму ў яго немагчыма ўзяць хуткі каментар. Але ў публікацыі выкарыстоўваецца простая мова Рубашэўскага з ягоных ранейшых размоваў з журналістамі. Такім чынам, у добраахвотніка прысутнічае магчымасць патлумачыць аўдыторыі сваё стаўленне да нацыянал-сацыялізму. Ну, а ўжо наколькі пераканаўча гэта ён робіць і якое стаўленне да яго пасля такіх словаў будзе ў аўдыторыі — гэта адказнасць Рубашэўскага, а не рэдакцыі.\nМедыя – не актывісты\nЖурналісты граюць у грамадстве ролю ніяк не меншую за НДА альбо палітыкаў. Гэта асабліва актуальна ва ўмовах не надта дэмакратычных краін, калі медыя часам вымушаныя вырашаць глабальныя праблемы і падмяняць сабою неэфектыўныя інстытуты (напрыклад, па кантролю за карупцыяй).\nДа таго ж апошнім часам актыўна развіваюцца праекты на мяжы грамадскага актывізму і журналістыкі: расійскі сайт “Такие дела” альбо беларускі “Имена”. Гэта непазбежна выклікае дыскусіі пра прафесійную этыку.\nБезумоўна, кожны журналіст — жывы чалавек, у якога можа быць чулая душа і грамадска-палітычная пазіцыя. Але я прытрымліваюся падыходу, што медыйныя стандарты і інтарэсы чытача мусяць стаяць на першым месцы.\nПадсумоўваючы: для медыкаў галоўныя інтарэсы пацыента, а для медыя — інтарэсы чытачоў.\nАўтарская калонка Вадзіма Мажэйкі\nВадзім Мажэйка. Кандыдат культуралогіі. Амбасадар супольнасці Press Club Belarus. Сябра рады ГА "Дыскусійна-аналітычная супольнасць "Ліберальны клуб". Аналітык Цэнтра новых ідэй.\nЯк калумніст і незалежны аналітык супрацоўнічаў з шэрагам медыя: "Беларусский журнал", "Наше Мнение", "БелаПАН", "Радыё Свабода", "Белорусы и рынок", Republic (Расія), Belarus Digest (Велікабрытанія) і інш.\nВыкладаў аўтарскі курс "Еўрапейская культура і культурная палітыка" ў Беларускім калегіўме.\nЛаўрэат міжнароднага конкурса "Belarus in Focus" у 2015 годзе.


Суд, 25 кастрычнік 2019\n11:30, 24 кастрычнік 2019\nСуд Гомельскага раёну абвясьціў прысуд у крымінальнай справе за «какаін у віне» з Дамініканскай Рэспублікі. Абвінавачаныя — 30-гадовы Леанід і 44-гадовы Андрэй, жыхары вёскі Пакалюбічы Гомельскага раёну.\n16:07, 23 кастрычнік 2019\nНа працэсе над Зьмітром Паліенкам прайшлі судовыя спрэчкі.\n15:14, 23 кастрычнік 2019\nАдзін атрымаў 15 000 даляраў за перамогу фірмы ў тэндэры на мадэрнізацыю філіі «Багушэўскі сьпіртзавод», другі — 1300 даляраў за своечасовую аплату па дамове.\n15:00, 23 кастрычнік 2019\nУ Менскім гарадзкім судзе аднавіўся працэс над былым палітвязьнем анархістам Зьмітром Паліенкам. Пракурор запатрабаваў, каб Паліенку пакаралі 5 гадамі калёніі строгага рэжыму.\n14:41, 23 кастрычнік 2019\nЖанчына сьцьвярджае, што гэта быў няшчасны выпадак — проста прыспала дачку. Сьледчыя ня вераць.


29 сакавік 2019, 17:52\nМагілы паўстанцаў. Фота са справаздачы літоўскіх археолягаў\n«Пазванілі з Міністэрства замежных спраў, каб падзякаваць за мой ліст, выбачыцца за недастатковую актыўнасьць і запэўніць у сур’ёзным стаўленьні да постаці Кастуся Каліноўскага і гісторыі са знаходкай яго парэшткаў. Абяцалі зрабіць усё магчымае, каб нам не было сорамна. Я веру, што так і будзе. Вялікі дзякуй», — напісаў Андрэй Горват.\nРаней беларускі пісьменьнік Андрэй Горват апублікаваў на Facebook адкрыты ліст міністру замежных справаў Уладзіміру Макею. Маўляў, «вы прызнаваліся, што прачыталі маю кнігу, то ў мяне ёсьць надзея, што зможаце пачуць і зразумець мяне зараз».\nПра ідэнтыфікацыю парэшткаў Кастуся Каліноўскага на гарышчы Гедыміна паведамілі 28 сакавіка.\nБеларускі МЗС выказаўся пра гэтую падзею на наступны дзень.\n«На мой погляд, гэта памылковае ўражаньне. Для Беларусі Кастусь Каліноўскі — значны гістарычны дзеяч. У гэтым ня можа быць сумневаў. Не трэба дзяліць, каму ён больш належыць. Гэта супольная спадчына, якая аб’ядноўвае народы Беларусі, Польшчы і Літвы. З гэтага пункту гледжаньня мы сыходзілі і сыходзім. Такі ж падыход знаходзім і з літоўскага боку, якому мы вельмі ўдзячны за поўную гатоўнасьць супрацоўнічаць. Мабыць, уражаньне склалася таму, што мы канцэнтравалі намаганьні на канкрэтных справах і не так актыўна інфармавалі СМІ аб сваіх кроках. Але гэта не азначае, што нічога не робіцца», — заявіў Свабодзе Анатоль Глаз.


Адкрыты Газавая гарэлка | вытворчасць і пастаўкі з Taiwan аптовы дыстрыб'ютар\nHOTERY PRODUCTS CORP. з'яўляецца professionalof кампаніі, якія распрацоўваюць тэхнічныя гатункі для высокай якасці Адкрыты Газавая гарэлка. Тэхнічныя супрацоўнікі маюць доўгую гісторыю развіцця лідыруюць прадуктаў для гэтых галін, што забяспечвае надзейнасць прадукцыі гатовай прадукцыі. Калі ласка, свабодна звязацца з намі для больш падрабязнай інфармацыі.\nмадэль - BTS-8030\nНазва прадукту: праф прапан партатыўныя факел\n1. Прамысловыя тыпу пропановой гарэлкі.\n2. Эстэтычная ручка дызайн просты ў выкарыстанні.\n3. Тып самазагаранне кішэннага ліхтарыка.\n4. Націсніце бакавую кнопку запальвання з пальца.\n5. Падтрымка магутнае полымя.\n6. Рэгулёўны кантроль полымя з колавы каўпак.\n7. Труба гарэлкі: латунь з храмаваным пакрыццём.\n999999999 http://schema.org/InStock USD 2020-12-31 https://www.gas-torch.com/be/outdoor-gas-burner.html\nАдкрыты Газавая гарэлка вытворца і Адкрыты Газавая гарэлка Пастаўшчык таксама завод аптавікі пастаўшчыка - больш за 5100 пакупнікоў ва ўсім свеце gas-torch.com


Чцібар — Вікіпэдыя\nNN, сэрбалужыцкая княжна\nпаганства, ад 966 хрысьціянства (каталіцтва)\nЧцібар (Цідэбур, Сьцібар, Зьдзебар; 10 стагодзьдзе) — польскі князь і вайсковы дзеяч, прадстаўнік дынастыі Пястаў. Магчымы заснавальнік роду Астояў.\n4 Ушанаваьне памяці\nБыў сынам князя палянаў Семамысла з роду Пястаў й братам першага гістарычна вядомага князя Польшчы Мешка I, а таксама яшчэ адно князя, невядомага зь імя. Імя Чцібар некаторыя з дасьледчыкаў (Станіслаў Кентшынскі і іншыя) выводзяць зь сэрбалужыцкіх абшараў, такім чынам яго маці магла паходзіць з гэтых земляў.\nВерагодна, быў ахрышчаны паводле рымскага абраду разам ці неўзабаве пасьля брата Мешкі (прыкладна 14 красавіка 966). 24 чэрвеня 972 у бітве пад Цэдыняй разьбіў нямецкія войскі на чале з маркграфам Лужыцкае Маркі Годанам і графам Зыгфрыдам фон Вальбэкам, якія ўварваліся ў Польшчу. Знаходжаньне Чцібара ў гэтым рэгіёне дазваляе меркаваць, што ён быў намесьнікам Мешкі ў Памор'і. Верагодна, ён ці хтосьці зь яго сыноў быў 25 траўня 992 удзельнікам падзелу ўладаньняў Мешкі І.\nНекаторымі дасьледчыкамі лічыцца бацькам Стаігнева, пасла Баляслава Харобрага й адначасова заснавальнікам роду Астояў.\nУшанаваьне памяці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]\nЧцібар — першы вядомы польскі пераможца ў змаганьні зь немцамі. З гэтае прычыны ён стаў пэрсанажам шматлікіх твораў: аповясьцяў "Любоне" Юзафа Ігнацыя Крашэўскага, "Скарб дзікаў" Караля Бунша, "Dagome iudex" Зьбігнева Нянацкага ды фільму "Гняздо" Яна Рыбкоўскага.\nУ гонар Чцібара названыя:\nвучнёўскі спартовы клюб "Чцібар Цэдыня" (ад 26 траўня 1946);\nГара Чцібара — марэнавы нанос вышынёй 54,5 м над паверхняй мора. Тут 24 чэрвеня 1972 быў усталяваны помнік Польскае перамогі над Одрай аўтарства Чэслава Ўронкі й Станіслава Біжка;\nпачатковая школа ў Дольным Любяхове (1964-2000), тут жа памятная шыльда;\nГурток імя Чцібара Зьвязу змагароў за волю й дэмакратыю, пасьля Зьвязу камбатантаў Польскае Рэспублікі й былых палітычных вязьняў;\nхуткі цягнік маршруту Ўроцлаў-Шчэцін (1997-2003);\nпасёлак Чцібара ў Шчэціне (ад 2006);\nвуліцы ў паселішчах Хойна, Лобэз, Лодзь, Мяшкавіцэ, Шчэцін.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Чцібар&oldid=1959527»\nНарадзіліся ў X стагодзьдзі\nПольскія вайсковыя дзеячы\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 1 сакавіка 2018 году ў 12:53.