Навадворская пра ўкраінскіх сепаратыстаў: «Не толькі здраднікі, але і ідыёты»\n13.05.2014 / 16:06\nМяркуючы па «рэферэндуме», у Марыупалі, Славянску, Данецку і Луганску ёсць не толькі здраднікі Украіны, але і фантастычныя ідыёты, якія трапілі ў расійскую пастку, перакананая дысідэнт і публіцыст Валерыя Навадворская.\n«Усім жыхарам паўднёвага ўсходу Украіны, якія так горача жадаюць увайсці ў склад Расіі, скажу адно: вы — дрэнныя грамадзяне для любой дзяржавы, таму што здраднікамі пагарджаюць усюды. Упэўненая, калі хтосьці дасць даражэй, чым Расія, вы хутка абвесціце яшчэ адзін «рэферэндум». Але ніхто нічога вам ужо не дасць. Расія, дарэчы, таксама, зарубіце ў сябе на носе», — заяўляе яна.\n«У Крыме «грамадзяне» таксама марылі аб расійскім раі. Цяпер жа на паўвостраве збіраюцца ўводзіць прадуктовыя карткі, а ваду правядуць да 2017 года. Пакуль жа расійскія крымчане пасядзяць без вады.\nУ любімага вамі Уладзіміра Пуціна абсалютна няма сродкаў, каб пракарміць Данецкую і Луганскую «народныя рэспублікі».\nНагадаю, што вугальныя шахты ў Растоўскай вобласці даўно зачыненыя з-за нерэнтабельнасці. Так што, дарагія прарасейскія жыхары паўднёвага ўсходу Украіны, вы не атрымаеце ад Пуціна нават бездапаможных 30 срэбранікаў. І «рэферэндум» 11 мая лішні раз даказаў: вы не толькі здраднікі, але фантастычныя, да гiстарычнага бяспамяцтва, ідыёты. Расійская мяжа недалёка, маглі б на экскурсію з'ездзіць, паглядзець на «пуцінскі рай». Увогуле, вашым дзецям і ўнукам давядзецца доўга расплачвацца за вашае ўласнае глупства.\nУ Харкаўскай вобласці ніякага шабашу з галасаваннем не праводзяць. Чаму? Не хапае здраднікаў нават на тое, каб зымітаваць «рэферэндум». А вось у Марыупалі, Славянску, Данецку і Луганску здраднікі і класічныя ідыёты знайшліся. Яны захацелі трапіць у расійскую пастку. Вось толькі мала гонару для мышы быць злоўленай ў падобную танную пастку.\nКалі б ЗША, якія прарасейскія таварышы так ненавідзяць, прапанавалі б «народным рэспублікам» увайсці ў свой склад (а ў Амерыцы пенсія ў 20 разоў вышэйшая за расейскую), — яны б пабеглі на злом галавы.\nВось толькі такое барахло нават Расея падбіраць не будзе. Калі вы так марыце аб пуцінскай Расіі, дык перасяляйцеся, а ўкраінскую тэрыторыю пакіньце ў спакоі.\nЯ перакананая: калі Украіна не даб'е гадзіну ў выглядзе расійскай пятай калоны, то гадзіна даб'е Украіну. Сепаратыстам прапаноўвалі ўсё: і дэцэнтралізацыю, і статус рускай мовы, і самакіраванне. Але яны выбралі ролю Юды. Толькі Юда сам павесіўся, а гэтыя вешацца не збіраюцца, яны хочуць павесіць ўсю Украіну. Тыя, хто заадно з агрэсарам — здраднікі, ворагі і здраднікі. Аб іх долі можна не клапоціцца, але\nафіцыйны Кіеў павінен выйграць бітву на Данбасе, інакш прайграе ўсю Украіну.\nНеабходна ўсе ўкраінскія войскі (акрамя тых, што ахоўваюць пярэсмык, які аддзяляе Крым) тэрмінова перакінуць на ўсходнія межы. Зараз каларады заявяць, што на «рэферэндуме» за аддзяленне ад Украіны прагаласавала 80% жыхароў Данбаса. Няцяжка здагадацца, што будзе далей. Пуціну патрэбен Данбас, як апорны пункт для таго, каб далей распаўзацца па ўсёй Украіне каларадамі і грушнікамі. Украінскія ўлады занадта доўга важдаліся з сепаратыстамі. Нельга было дапускаць «рэферэндум«. У крайнім выпадку, трэба было падняць самалёты і разбамбіць захопленыя будынкі».


Апошнія дні сакавіка былі надта насычаны падзеямі - Гродненский государственный аграрный университет\nАпошнія дні сакавіка былі надта насычаны падзеямі\nУ тыя ж дні, як адбываліся навуковыя канферэнцыі на агранамічным факультэце, праходзіла алімпіяда студэнтаў 9 аграрных каледжаў Беларусі, з якіх значная частка выпускнікоў працягвае пасля вучобу ў ГДАУ. Яны атрымалі пытанні і адказвалі на іх пісьмова, пасля абеду была практычная частка алімпіяды, пасля якой госці наведалі музей універсітэта.\nАдначасова студэнты ўсіх факультэтаў рыхтаваліся да КВН. Падышоў да групы студэнтаў бухгалтарскага факультэта, ніколі не падумаў бы, што яны там вучацца. Чамусьці лічыў, што на бухгалтараў у асноўным вучацца дзяўчаты, а тут большасць хлопцаў. Папрасілі расказаць што-нібудзь цікавае, што я і зрабіў, распавёўшы некалькі гісторый са свайго жыцця. Каманда і далей працягвала прыдумваць розныя жарты.\nПатрапіў і на адкрыццё навуковай студэнцкай канферэнцыі на факультэце аховы раслін. На настуны дзень адбывалася алімпіяда на гэтым жа факультэце, трансляцыя вялася онлайн у інтэрнэце.\nІ мне тут цяжка не прыгадаць аб Вясеннім кубку КВН студэнтаў нашага ўніверсітэта, які праходзіў ужо 1 красавіка 2016 года ў Моладзевым цэнтры “Гродна”. У памяшканні цэнтру быў апошні раз, калі там яшчэ быў кінатэатр, у які часта цяжка было дастаць квіток на сеанс, калі ішоў які цікавы фільм. Але гэта было яшчэ ў савецкія часы.\nСтараюся гульні Клуба Вясёлых і Знаходлівых не прапускаць і таму добра ведаю ўсіх удзельнікаў каманд. Таксама і перажываю за ўсіх, і прытрымліваюся нейтралітэту ў перажыванні за каманды. Разумею, што быць у складзе журы не згадзіўся б ніколі. Членамі журы заўсёды падбіраюцца тыя, хто калісьці займаўся сам гульнёй, ці з’яўляецца творчым чалавекам. І на гэты раз я быў згодны з тымі месцамі, якія яны прысудзілі камандам. А КВН пакінуў вельмі добрае ураджанне.\nЦікавыя падзеі чакаюць нас у красавіку, і першая з іх – выстава-продаж пладовых, ягадных і дэкаратыўных дрэў і кустоў “Агравясна-2016”, якая адбудзецца 7-9 красавіка ад 9 гадзіны да 18. А 8 красавіка на фоне гэтай ярмаркі адбудзецца дзень адчыненых дзвярэй, дзе школьнікі змогуць пазнаёміцца з умовамі паступлення і факультэтамі аднаго з лепшых універсітэтаў горада Гродна.


Кузін: "Русское радио" называе нас баевікамі і карнікамі. А нам усё роўна - Беларуская Праўда\nКузін: “Русское радио” называе нас...\nКузін: “Русское радио” называе нас баевікамі і карнікамі. А нам усё роўна\nКіраўніцтва расійскай радыёстанцыі «Русское радио» заявіла пра поўнае спыненне адносінаў са сваім украінскім «двайніком» «Русское радио — Украина».\nПадставай да абурэння паслужыла акцыя кіеўскіх радыйцаў, накіраваная на збор амуніцыі для Нацыянальнай гвардыі. Як гаворыцца ў адмысловай заяве, «вопиющий» учынак скіраваны на распальванне канфлікту на тэрыторыі Украіны, цягне за сабой гуманітарную катастрофу і мае на мэце дыскрэдытаваць аўтарытэтную расійскую станцыю. Як расказаў у інтэрвію Свабодзе генеральны дырэктар «Русского радио — Украина» Сяргей Кузін, прэтэнзіі маскоўскіх калегаў не маюць ніякай практычнай сілы, бо абедзве радыёстанцыі даўно суверэнныя.\n— Сяргей, дык як у Кіеве рэагуюць на незадавальненне маскоўскіх таварышаў?\n— Увогуле ёсць простая пазіцыя, якая заключаецца ў тым, што яны да нас не маюць ніякіх адносінаў і называюць тое, што мы зрабілі, правакацыяй. Мы на гэтую іх пазіцыю ўвогуле не рэагуем, бо яна звернутая не да нас, а рэагаваць на нейкага праграмнага дырэктара з нейкай радыёстанцыі, якая, так, была нашым партнёрам і мы карысталіся іхняй франшызай, ніякага сэнсу няма. Ну, не будзем карыстацца франшызай, і што? «Русское радио — Украина» — гэта 100-працэнтная ўкраінская кампанія, з зарэгістраваным ва Украіне гандлёвым знакам, назвай, слоганам і ўсё такое іншае. То бок у нашым жыцці абсалютна нічога не змяняецца ад таго, што яны ўзбударажыліся. Яны верашчаць, відавочна, таму, што іх там нагнулі і толькі пазней нехта з кіраўнікоў крычыць, што гэта не мы, гэта ўкраінцы. Вось і ўсё. Цяпер, маўляў, даказвайце. А што нам даказваць? Гэта звычайная істэрыка.\n— На каго ў такім выпадку разлічаны гучны дэмарш?\n— Я так думаю, што многія ў Расіі былі перакананыя, што мы — іх законная і неаддзельная частка (дарэчы, ва Украіне таксама шмат хто думае, што мы — частка іхняй сеткі). Хоць мы ўжо не з’яўляемся ёй, напэўна, гадоў сем-восем. Вось так, карыстаючыся гэтым няведаннем, яны зараз бегаюць і на ўвесь голас крычаць, што мы — не яны, яны — не мы і г.д. Пры гэтым называючы нас баевікамі, карнікамі; кажучы, што мы спансіруем ледзьве не міжнародны тэрарызм. Карацей, усю тую фігню, якая вуснамі праграмнага дырэктара перайшла межы міжнародных адносінаў.\n— Хочаш сказаць, што ад пагрозаў аднабаковага спынення ўсялякіх дачыненняў у вашай, прынамсі, працы нічога не зменіцца?\n— Ды мы жылі паводле сваёй праграмы ад 2007 году і ніколі ў ёй нічога не змянялі. У нас цяпер ужо 73% артыстаў у эфіры — гэта ўкраінскія артысты. Самае смешнае, яны сваім адным пунктам назвалі, што разрываюць дамовы на музычны кантэнт, якім мы і так не карысталіся. Наш музычны рэдактар зайшоў на іх сайт, на «Русское радио Москва», дзе хіт-парад «Залатога грамафона», дык вось там тры першыя месцы ў іх займаюць украінцы — Брэжнева, Меладзэ і Патап. Таму, замест таго каб пачынаць нейкія разборкі, хай шукаюць добрых, папулярных расійскіх артыстаў. Таму ў нас увогуле нічога не мяняецца. Гэта не тое, што я для прэсы калачу, проста мы ніяк ад 2007-га з імі не звязаныя. Адзінае выключэнне — тое, што ў нас быў 5-гадовы кантракт, і пасля таго як мы канчаткова забралі ўсе іхнія долі на тэрыторыі Украіны і юрыдычна цалкам разышліся, то ў якасці гэткага жэсту добрай волі пакінулі 5-гадовую франшызу, якая сапраўды дзейнічае. Больш за тое, паводле гэтых умоваў мы маем права карыстацца іхнім музычным кантэнтам і г.д. — не артыстаў, а самога «Русского радио», што нам нафіг не было патрэбна. Як сказаў мудрагеліста іх прадстаўнік — музычнай палітрай. Цікава, што дамову гэтую паводле ўмоваў не яны, а мы не маглі скасаваць. То бок дамову мог разарваць толькі той бок. Ну што тут яшчэ дадаць?\n— Сяргей, раскажы, як увогуле ўзнікла ідэя, якая вылілася ў цяперашняе ідэалягічнае супрацьстаянне?\n— Як мы гэта зрабілі? Мы ў траўні запусцілі адмысловую акцыю, а перад гэтым выйшлі на кіраўніцтва, і яны нас падтрымалі. Таму што ўсе хочуць нечым дапамагчы краіне, а рэальна не ведаюць, якім чынам. У нас у офісе вісеў «дабрачынны пакет», мы збіралі на маскіровачную сетку, каб аб’ект не было відаць з паветра. Бо ў адной з часцей папросту не могуць накрыць кухню. Вось мы на яе збіралі — кожны, хто ідзе міма, мог кінуць у пакет грошыкі. Але так можна год збіраць — яна ж каштуе немалыя грошы, дарагая. І тут мы ўзялі і прапанавалі: давайце, хлопцы, працэс паскорым. Прыдумалі, што кожная дзясятая грыўня, заробленая з рэкламы, пойдзе на падтрымку антытэрарыстычнай аперацыі. І вось такім чынам у нас за месяц сабралася больш за чвэрць мільёна грыўняў: стартавалі ў траўні, пакуль пачалі паступаць, пятае-дзясятае, атрымалася блізу 260 тысяч грыўняў. Мы знайшлі фонд, не звязаны ні з якімі дзяржструктурамі, які называецца «Падтрымай армію Украіны», і проста тупа закупілі самі ўсю амуніцыю, самі прывезлі ў часць і самі перадалі салдатам. Як кажуць, на ўсялякі пажарны, таму што армія змянілася, а чыноўнікі — не. Вось такая простая гісторыя.\n— Паступае інфармацыя, што вам не даюць працаваць не толькі ў анексаваным Крыме, але і ў так званых «народных рэспубліках» Усходу Украіны…\n— Ды мы пакуль адносна нармальна. Дрэнна тое, што армія рэальна вельмі дрэнна ўзброеная. Гэты 23-гадовы пацыфізм зараз адгукаецца ўсёй краіне — гэта мы напаўжартам называем пацыфізмам, бо насамрэч усе навокал толькі кралі, а нічога не ўкладалі. Расійцам няўжо патлумачыш, што пытанне не ў тым, каб узброіць хлопцаў аўтаматамі? Тое, што мы рэальна везлі, — гэта пальчаткі, чаравікі, шкарпэткі, спальныя мяшкі і падсцілкі пад іх. З больш сур’ёзнага — рацыі, ім гаварыць няма па чым, прыборы начнога бачання, тактычныя акуляры. То бок тое, што надзець на сябе і навесіць для лепшай арыентацыі. Гэта не батальёны, якія фармуюць нашы алігархі, а гэта звычайная рэгулярная армія, так званая Нацыянальная гвардыя. У нас жа цяпер арміі няма, ёсць Нацгвардыя. Але гэтым нешта тлумачыць нават і не трэба. Я расійскім СМІ проста не даю інтэрвію, ніякіх. Кажу, што перастанеце хлусіць — буду размаўляць. А гаварыць пра тое, што ў нас дрэнна — дык я лепш украінцам гэта скажу, расійцам казаць не буду, няхай пра сваіх гавораць. Я што, буду яшчэ з імі дзяліцца тэмамі? Пайшлі яны…\nДаведка. Сяргей Кузін — сябра рады дырэктараў групы «Тавр», якая аб’ядноўвае самыя папулярныя FM-станцыі Украіны: «Радыё Рокс», «Хіт-FM», «Руское радио — Украина», «Kiss-FM», «Радыё Мелодыя», «Радыё Relax». Ягоны голас — візітоўка шэрагу ранішніх праграмаў у FM-эфіры, ён арганізуе і вядзе папулярныя тэлешоў і канцэрты. Ад сярэдзіны 1990-х да пачатку 2000-х Сяргей Кузін як дыджэй і шоўмэн высока каціраваўся ў Беларусі, аднак палітыка манапалізацыі медыйнай прасторы паставіла крыж на ягоным праекце «Альфа Радыё». Быў вымушаны завязаць з бізнесам у Мінску і апошнія 10 гадоў стала жыве ў Кіеве. Атрымаў украінскае грамадзянства.


Viva rovar 2018 - Paroc.by\nPAROC падтрымлівае веларух краіны\nТрадыцыйна год за годам кампанія Paroc удзельнічае ў маштабным веласіпедным руху краіны. І гэта не выпадкова.\nПрыхільнікаў двухколавага транспарту ў Мінску з кожным годам становіцца ўсё больш. Па некаторай інфармацыі, сёння ў сталіцы налічваецца больш за 800 тыс. ровараў.\nГалоўнай падзеяй для веласіпедыстаў з’яўляецца ўдзел у фестывалі “Viva ровар’’, які штогод павялічвае колькасць удзельнікаў, у тым ліку міжнародных. Так, у 2018 годзе на фестываль прыехалі прадстаўнікі з 20 краінаў свету. А ўсіх энтузіястаў веларуху выйшла на старт амаль 20 тысяч чалавек.\nКасцюміраваны велапрабег ад парка Перамогі на праспекце Пераможцаў да "Мінск-Арэны" і назад стаў першым этапам свята.\nДругі прапанаваў веласіпедыстам нямала прыемных сюрпрызаў, сярод якіх вылучыўся ужо традыцыйны 35-метровы велалабірынт PAROC. Усе жадаючыя мелі магчымасць на працягу ўсяго свята спаборнічаць адзін з адным на спрыт і хуткасць, за якія кампанія PAROC падрыхтавала ўдзельнікам каштоўныя падарункі.\nВелалабірынт PAROC штогод карыстаецца папулярнсцю сярод дзяцей і дарослых дзякуючы бяспечным і экалагічным матэрыялам PAROC eXtra, якія выкарыстоўваюцца ў якасці элементаў гульнёвай зоны.


21 ліпень 2010, 03:01\n...сонечна і вельмі цёпла. Тэмпэратура: 18 — 28 С.\nУ Доме прэсы ў Менску прэс-канфэрэнцыя на тэму: "Кліматычныя рэаліі лета ў Рэспубліцы Беларусь: норма ці анамалія". Пачатак аб 11.00.\nПрэзыдэнт Расеі Дзьмітрый Мядзьведзеў у Фінляндыі.\nДзяржсакратар ЗША Гілары Клінтан і сакратар абароны ЗША Робэрт Гейтс у Паўднёвай Карэі.\nУ Нэпале парлямэнт выбірае прэм’ер-міністра.\nУ 1969 амэрыканскі астранаўт Нэйл Армстранг як першы землянін ступіў на Месяц. Армстранг, разам з астранаўтамі Майклам Колінзам і Эдвінам Олдрынам, зьдзейсьніў пасадку караблz "Апалён-11"на Месяцы дзень раней, 20 ліпеня 1969.\nГод таму на сайце Свабоды: "Лукашэнка: Мы ніколі ня сыдзем ад Расеі".\n"Наконт маралі я ведаю толькі, што маральна тое, пасьля чаго ты сябе адчуваеш добра, а немаральна тое, пасьля чаго ты сябе адчуваеш дрэнна." — Эрнэст Хэмінгуэй.


Памежнікі знайшлі яшчэ адзін сьпіртавод на беларуска-літоўскай мяжы\n13 красавік 2005, 11:31\nТацяна Поклад, Вільня Беларускія і літоўскія памежнікі выявілі і ліквідавалі яшчэ адзін сьпіртавод, які вёў празь беларуска-літоўскую мяжу. Кантрабандысты праклалі пад зямлёй і вадой плястыкавую трубку даўжынёй 150 мэтраў, каб нелегальна перапампоўваць гарэлку.\nСьпіртавод памежнікі выявілі ў панядзелак, прыкладна за 3 км ад літоўскага памежнага мястэчка Эйшышкі, што ў Салечніцкім раёне. Тут на адкрытай мясцовасьці ўдоўж мяжы цячэ невялікая рэчка Наркунка. Беларускія і літоўскія памежнікі, кожныя са свайго боку мяжы, знайшлі сьпіртавод амаль адначасова. Гэта была плястыкавая трубка дыямэтрам 2 см, на якой нідзе не пазначанае месца вырабу. Сьпіртавод быў закапаны у рачны іл на глыбіні 20-30 см.\nБліжэй да літоўскага берага памежнікі выцягнулі 50 м сьпіртаводу, але на бераг ён ня быў выведзены. Трубка была акуратна закрытая драўлянай затычкай. На беларускім баку трубка сьпіртаводу была амаль 100 м даўжынёй, выведзеная на бераг і ўкапаная ў зямлю. Гэты сьпіртавод яшчэ не выкарыстоўваўся, як мяркуюць памежнікі. Сьледзтва распачатае, але пра затрыманых нічога не паведамляецца.\nНапачатку студзеня летась на тым самым месцы, каля рэчкі Наркункі, на беларуска-літоўскай мяжы быў выяўлены сьпіртавод рэкорднай даўжыні – 3 км. Пра гэта распавядалася ў праграме беларускай “Свабоды”, і таксама многія замежныя сродкі масавай інфармацыі перадавалі пра гэта, адзначыўшы вынаходлівасьць кантрабандыстаў.\nТой сьпіртавод памежнікі выцягнулі з-пад вады, дзе да дна ён быў прымацаваны жалезнымі 40-сантымэтровамі скобамі. Ён быў зроблены з 50-сантымэтровых кавалкаў плястыкавай трубкі, вырабленай на літоўскім прадпрыемстве. Як і цяпер, тым разам таксама не знайшлі саміх кантрабандыстаў – прынамсі, пра затрыманьні так і не паведамлялася.\nІдэя плястыкавага сьпіртаводу ня новая, упершыню памежнікі паведамілі пра падобную знаходку яшчэ у 2002 г. Цяперашні сьпіртавод – пяты ў ліку знойдзеных цягам апошніх гадоў. Два былі выяўленыя напрыканцы мінулага году. Апрача ўжо згаданага, быў яшчэ знойдзены сьпіртавод у Варэнскім раёне, – ён быў працягнуты пад зямлёй на адлегласьць у 50 мэтраў. А на літоўска-латыскай мяжы такія трубы кантрабандысты выкарыстоўвалі для пампаваньня скрадзенага бэнзіну.\nГарэлка ў Беларусі прыкладна удвая таньнейшая, чым у Літве. Як можна меркаваць паводле апошніх паведамленьняў Дзяржаўнай службы аховы мяжы, кантрабандны алькаголь перапампоўваюць альбо ў плястыкавыя ёмістасьці, альбо ў сховішча, зробленыя пад дном машыны – такія таксама ўжо знаходзілі памежнікі – і перавозяць на падпольныя прадпрыемствы далей ад мяжы. Некалькі такіх нелегальных прадпрыемстваў ужо былі выкрытыя.\nЯк сьведчаць знаходкі памежнікаў, часьцяком гэты кантрабандны алькаголь утварае сабой тэхнічны разбаўляльнік з высокай канцэнтрацыяй этылявага сьпірту, які пасьля ачышчаецца і разьліваецца па пляшках. Толькі на беларуска-літоўскай мяжы памежнікі летась сканфіскавалі каля 9 тонаў кантрабанднага алькаголю, які быў зьнішчаны.


Беларусы перасядаюць на самалёты\n20 кастрычнік 2014, 11:44\nЗа першыя тры кварталы колькасьць авіяпасажыраў у Беларусі ўзрасла на чвэрць у параўнаньні з такім жа пэрыядам леташняга году. Прырост склаў 22,4%. Чаму беларусы палюбілі самалёты?\nАсноўная прычына, зь якой беларусы сёлета пачалі больш карыстацца самалётам, чым цягніком — кошты квіткоў на гэтыя віды транспарту. Калі раней падарожжа самалётам каштавала значна даражэй за цягнік, то цяпер пайшла тэндэнцыя падраўніваньня цэнаў, адзначае кіраўнік фонду Мізэса Яраслаў Раманчук:\n«Сёньня сытуацыя такая, што калі купляеш квіткі на самалёт Менск—Масква альбо Менск—Варшава, то плаціш нават крыху меней грошай, чым за квіток на цягнік. Праўда, пасьля заўважаеш, што трэба неяк дабірацца спачатку ў адзін аэрапорт, а пасьля з другога аэрапорту ў горад. І гэтая розьніца фактычна губляецца.\nАле тэндэнцыя зьмяншэньня цэнаў на самалётныя квіткі на невялікія адлегласьці ёсьць. І яна таксама ўплывае на тое, што авіяпасажыраў становіцца болей.\nАле, я думаю, трэба ісьці далей. Калі б у Беларусі зьявіліся авіяфірмы кшталту «лоўкостэраў» зь іх таннымі квіткамі, то тэндэнцыя перавагі самалёту перад цягніком толькі б замацоўвалася. А пакуль беларусы, якія лічаць грошы, ляцяць, напрыклад, у Барсэлёну альбо Мюнхэн зь Вільні. І менавіта рознымі «лоўкостэрамі».\nКіраўнік аналітычнага цэнтру «Стратэгія» Леанід Заіка зьвяртае ўвагу і на іншыя прычыны росту колькасьці авіяпасажыраў: «У часы СССР 90% усіх карыстальнікаў самалётаў былі камандзіровачныя. Для ўладаў гэта была, зразумела, ня вельмі прывабная лічба. Таму яе зрабілі амаль сакрэтнай. Ну, а Беларусь сёньня — гэта той жа Савецкі Саюз. І мы бачым эфэкт стварэньня так званага дарожнага пылу, калі на борт самалётаў уваходзяць пераважна чыноўнікі, — кажа Заіка. — А сёлета да гэтага дадалася праблема Крыму. Я чуў, што наведваньне гэтага рэгіёну беларусамі ў 2014 годзе скарацілася больш як на 60%. Цягнікі туды летам хадзілі амаль пустыя. Многія нашы суайчыньнікі, хто ўсё ж адважыўся адпачываць у Крыме, пераважна ляцелі туды самалётамі, некаторыя нават акружным шляхам.\nПлюс Беларусь пачала пакрысе вяртацца да так званай малой авіяцыі — палётаў на невялікія адлегласьці. Яскравы прыклад таму — калінінградзкі кірунак. Туды цяпер лятаюць самалёты і зь Менску, і з Гомеля, і з Горадні. Пачаліся размовы нават пра стварэньне другой нацыянальнай авіякампаніі з базай у Горадні. Там ёсьць пэрспэктывы палётаў у Гданьск, Варшаву, некаторыя іншыя замежныя гарады».


Бібліятэкар з Зашыр’я Ельскага раёна — Ельск. Новости Ельска. Народный голас. Районная газета. Гомельская область\n12.12.2014 12.12.2014 Народны Голас656Комментарии on Бібліятэкар з Зашыр’я Ельскага раёна\nЯшчэ з дзяцінства бібліятэка для Галіны Хамутоўскай была нейкім незвычайным, магічным месцам. Цікавыя выставы, маляўнічыя кнігі і журналы заўсёды прыцягвалі яе. І калі надыйшоў час выбіраць прафесію, дзяўчына без разваг вырашыла стаць бібліятэкарам.\nПасля заканчэння Магілёўскага дзяржаўнага каледжа імя А.С. Пушкіна Галіна па размеркаванні была накіравана на працу бібліятэкарам і па сумяшчальніцтву загадчыцай сельскага клуба ў родную вёску Карма Ельскага раёна, дзе адпрацавала год. А ўжо са жніўня 2014 года Галіна Хамутоўская працуе ў філіале Зашырскай сельскай бібліятэкі.\n– Я з дзяцінства марыла стаць бібліятэкарам, – гаворыць Галіна Мікалаеўна. – Гэта незвычайная прафесія: навокал заўсёды многа цікавых кніг, ты знаёмішся з навінкамі літаратуры, пастаянна даведваешся пра нешта новае, дзелішся інфармацыяй з іншымі.\nДарэчы, нягледзячы на засілле інтэрнэта, кнігі чытае па-ранейшаму многа людзей рознага ўзросту. У Зашыр’і, напрыклад, бібліятэку наведваюць і школьнікі, і працаўнікі сельгаспрадпрыемства, і пенсіянеры. А калі нехта са сталых людзей па стану здароўя не можа прыйсці ў бібліятэку, я прыношу кнігі ім дамоў. Так, на надомным абслугоўванні ў мяне пяць чалавек. Асаблівай папулярнасцю ў іх карыстаюцца дэтэктывы, раманы, часопісы «Планета», «Народный доктор», «Здоровье» і іншыя.\nВялікае задавальненне прыносіць праца з дзецьмі. Сумесна са школай мы арганізавалі гурток экалагічнага напрамку «Каласок». Дзеці ў пазнавальнай форме знаёмяцца з цікавай літаратурай, а потым атрыманыя веды замацоўваюць на практыцы. Напрыклад, нядаўна мы знаёміліся з уладкаваннем мурашніка, а потым на экскурсіі назіралі за мурашамі ў лесе.\nЗнания по безопасности от ельских спасателей с доставкой на дом\nЭто проблемы не только легочной ткани — ректор БГМУ рассказал о накоплении опыта лечения COVID-19


Святы Айцец да хрысціян Тайваня: мець любоў адзін да аднаго - Ватыканскае радыё\nІснуе мноства сфер, у якіх, як хрысціяне, мы пакліканы дзейнічаць разам, каб спрыяць годнасці кожнай чалавечай асобы, падкрэсліў Францішак падчас аўдыенцыі для членаў Нацыянальнай рады Цэркваў Тайваня, якіх прыняў на аўдыенцыі 7 снежня 2017 г. у Зале Кансісторыяў ватыканскага Апостальскага палацу.\nУ прамове Францішак нагадаў словы Езуса: “Як Я палюбіў вас, так і вы любіце адзін аднаго. Па гэтым усе пазнаюць, што вы Мае вучні, калі будзеце мець любоў адзін да аднаго” (Ян 13, 34-35). Ён падкрэсліў, што любоў заўсёды павінна выражацца ў жыцці хрысціян самым канкрэтным чынам. Акрамя таго, важным з’яўляецца сведчанне аб хрысціянскай надзеі.\nСвяты Айцец заклікаў сваіх гасцей умацоўваць міжканфесійныя адносіны, асабліва праз сумесную дабрачынную дзейнасць, адукацыйныя праекты на карысць моладзі і навучанне дыялогу дзеля будавання больш справядлівага грамадства. Ён запэўніў у жаданні працягваць крочыць у кірунку поўнай еднасці паміж усімі вызнаўцамі Хрыста.\nУ склад заснаванай у 1991 г. Нацыянальнай рады Цэркваў Тайваня ўваходзяць хрысціянскія канфесіі, прысутныя у гэтай азіяцкай краіне. Каталіцкі Касцёл у структуры прадстаўляе Кітайская Рэгіянальная Канферэнцыя Біскупаў, якая носіць неафіцыйную назву Канферэнцыя Біскупаў Тайваня.


Заўтра запрацуе Полацкая ГЭС. Мы першымi пабывалi на станцыі за дзень да адкрыцця\n29 июня 2017 Экономика Русский 0\nПадпісанне акта аб прыёмцы ў дзеянне гідраэлектрастанцыі – гэта толькі канстатацыя факта завяршэння будаўніцтва. Таму што Полацкая ГЭС ужо працуе ў тэставым рэжыме і за час тэхнічных выпрабаванняў паспела накіраваць у рэспубліканскую сетку каля 30 мільёнаў кілават-гадзін электраэнергіі. На працягу месяца яна, здабываючы з вады 21 мегават электраэнергіі, будзе лічыцца самай магутнай у краіне – да афіцыйнага ўводу ў дзеянне Віцебскай ГЭС, якая дасць удвая больш – 40 МВт.\nРазам з намеснікам генеральнага дырэктара «Віцебскэнерга» па будаўніцтве Юрыем Міцькаўцом мы з высачэзнай «палубы» гідраэлектрастанцыі назіраем за ўзмоцненым шлюзамі бурным патокам Заходняй Дзвіны. Унізе і ўверсе па цячэнні стаяць з вудамі рыбакі – значыць, з экалагічнага пункта погляду тут усё ў парадку. У перспектыве па асобным праекце тут плануюць пабудаваць яшчэ і суднапрапускны шлюз. Станцыя знаходзіцца ўсяго ў дзясятку кіламетраў ад горада ўверх па цячэнні ў раёне вёскі Лучна. Плошча вадасховішча – 2370 гектараў, яго поўная ёмістасць – каля 99 мільёнаў кубічных метраў. Але нават без лічбаў зразумела: рачны басейн значна пашырыўся, больш маляўнічымі сталі добраўпарадкаваныя берагі. Прыгожая арганічная новабудоўля, якая, несумненна, упрыгожыла існуючы ландшафт, ужо прыцягвае адпачывальнікаў і турыстаў. Яны імкнуцца хоць здалёк палюбавацца плацінай і самой станцыяй. Сёння тут, завяршаючы ўпарадкаванне схілаў, яшчэ працуе тэхніка. Будаўнікі ўстанаўліваюць бардзюры на пад'ездах, раўняюць асфальт, праводзяць генеральную ўборку ў памяшканнях машыннай залы... Заўтра полацкія энергетыкі (штат станцыі – каля 20 чалавек) чакаюць прыезду прыёмачнай камісіі. Юрый Міцькавец вядзе мяне ў самы ніжні пункт гідравузла:\n— Вось цяпер Дзвіна ўверсе над намі. Ад паверхні ракі гэта прыкладна 12 метраў.\nПадымаемся вышэй на паверх і назіраем за працай гідрасілавога абсталявання. Мой экскурсавод паказвае на аранжавую паласу ўверсе – гэта верхняя адзнака. Менавіта адтуль за магутнымі бетоннымі сценамі вада падае з 9-метровай вышыні на велізарныя лопасці, якія прымушаюць працаваць вал генератара, «свежавыпечаная» электрычная энергія цячэ-бяжыць прама на трансфарматарную падстанцыю ГЭС, адтуль – у рэспубліканскую размеркавальную сетку.\nНачальнік упраўлення будаўніцтва Полацкай ГЭС і яе будучы дырэктар Васіль Вялюга не хавае задавальнення: наваселле – гэта заўсёды выдатна. Асабліва на такім важным аб'екце. І хай Полацкая ГЭС па магутнасці будзе другой у краіне, яе стратэгічная важнасць больш чым адчувальная. Станцыя зможа ўзяць на сябе забеспячэнне таннай электраэнергіяй як мінімум чатырох сярэдніх па памерах раёнаў Віцебскай вобласці.\nУ чаканні ўрачыстай цырымоніі афіцыйнага адкрыцця штат працуе ва ўжо звычным рэжыме. Вось цяпер станцыя выдае 10 МВт электраэнергіі, штосекундна прапускаючы праз сябе больш за 106 кубаметраў вады. Заўтра яе запусцяць на ўсю сілу.\nМы ідзём у адміністрацыйны будынак, які размяшчаецца метраў за дзесяць ад асноўных збудаванняў. Тут знаходзіцца штаб гідраэлектрастанцыі – дыспетчарская. Сёння ў зале шматлюдна: на Полацкую ГЭС прыбылі чэшскія спецыялісты, якія завяршаюць работы па наладцы сістэмы кіравання гідрасілавым абсталяваннем. Праект-менеджар кампаніі Mavel Томаш Влчэк на хвіліну адрываецца ад манітора і шырока ўсміхаецца: усё акей! Гэта другая беларуская гідраэлектрастанцыя ў яго паслужным спісе – ён ужо працаваў у Гродне. Полацкая ГЭС, прызнаецца, апраўдала ўсе чаканні і нават больш:\n— Адштурхоўваючыся ад праекта, мы загадзя ведалі, што ў нас павінна атрымацца. Але цяпер, калі ўжо ўсё гатова, самі захапляемся. Прыгожа. Магутна. Надзейна. Рэк у вас шмат — запрашайце, з задавальненнем прымем удзел у будаўніцтве новых гідраэлектрастанцый.\nТакі энтузіязм прыемны. Тым больш што ў будучым віцебскія энергетыкі плануюць узвесці ГЭС і ў Бешанковіцкім раёне. Юрый Міцькавец тлумачыць:\n— Будаўніцтва каскада гідраэлектрастанцый на Заходняй Дзвіне шырока абмяркоўвалася яшчэ ў савецкія часы, у 1980-я гады. Вядома, тады станцыі маглі б стаць сур'ёзным імпульсам для эканомікі краіны. Але і цяпер, нават з улікам будаўніцтва атамнай электрастанцыі, гэты праект не страчвае сваёй важнасці. Заўсёды павінна быць альтэрнатыва. Асабліва калі гэтая альтэрнатыва – экалагічнае выкарыстанне энергіі, прадастаўленай самой прыродай. Будаўніцтва Полацкай ГЭС вялі спецыялісты знешнеэканамічнага аб'яднання «Тэхнапрамэкспарт» з Расіі, генпадрадчыку дапамагалі каля дзясятка нашых прадпрыемстваў і чэшская кампанія Mavel. Будоўлю можна лічыць інтэрнацыянальнай, бо ў праектаванні разам з нашымі задзейнічалі яшчэ і ўкраінскіх праекціроўшчыкаў. А мантаж абсталявання ажыццяўлялі не толькі расіяне і беларусы, але і чэхі, сербы – прадстаўнікі фірмаў-пастаўшчыкоў. Вялізная работа праведзена па ўладкаванні змененага рэчышча Дзвіны – прыйшлося ліквідаваць участкі мелкаводдзя, перабудоўваць масты, пракладваць трубы. У выніку дэталёвай інспекцыі і прапрацоўцы ў цэлым падверглася звыш 80 кіламетраў ракі.\nНа вялікім электронным табло, якое займае большую частку сцяны ў дыспетчарскай Полацкай ГЭС, я бачу, як жыве і чым дыхае новая станцыя, якая будавалася звыш пяці гадоў. Мноства паказчыкаў штосекундна змяняюцца, падпарадкоўваючыся ўзгодненай волі чалавека і ракі. Магутнасць, тэмпература, ціск, расход вады... Усё – як у жывым арганізме. Для таго каб навучыцца кіраваць гэтым арганізмам, полацкія энергетыкі праходзілі стажыроўку на Гродзенскай гідраэлектрастанцыі і за мяжой. А цяпер прафесіяналы цалкам узялі раку ў свае рукі. Поспехаў ім.


Кнігі году паводле пісьменьнікаў: Гапеева, Рублеўская, Рудак, Бахарэвіч\n25 травень 2015, 17:37 абноўлена 25 травень 2015, 20:10\nНазваныя ляўрэаты першага конкурсу «Кніга году», арганізаванага беларускім ПЭН-Цэнтрам. Ляўрэатаў абіралі самі пісьменьнікі.\nКніга году ў намінацыі «Проза»: Альгерд Бахарэвіч «Дзеці Аліндаркі»\nАльгерд Бахарэвіч пракамэнтаваў карэспандэнту Свабоды вынікі прэміі «Кніга году» і сваю перамогу:\n— Сёньня перад уручэньнем гэтай прэміі ў сядзібе беларускага ПЭН-цэнтру адбылася дыскусія пра тое, ці патрэбная такая прэмія, ці існуе ў Беларусі пісьменьніцкая супольнасьць і наколькі для аўтараў важна быць прызнаным пісьменьніцкай супольнасьцю. Натуральна, я магу сказаць, што мне вельмі прыемна яе атрымаць, таму што калі паверыць у тое, што гэтая прэмія «Кніга году» адлюстроўвае сярэдні зрэз пісьменьніцкага густу, уяўленьняў пісьменьнікаў пра літаратуру, то можна сказаць, што я прызнаны беларускай пісьменьніцкай супольнасьцю. То бок гэтая прэмія — адзнака прызнаньня калегаў. Але для любога аўтара важней быць прызнаным усё-ткі чытачамі, а не калегамі ці крытыкамі, літаратуразнаўцамі. То бок у гэтым сэнсе мне здаецца, што ўсё-ткі прэмія Ежы Гедройця, уручэньне якой адбудзецца ў наступны панядзелак, мае большую вагу, і літаратары больш чакаюць яе. Прэмія «Кніга году» — гэта хутчэй магчымасьць заняць сваё месца ў беларускай літаратурнай герархіі. Хоць я сам герархіяў не люблю, я лічу, што іх не павінна існаваць, але ў Беларусі яны ёсьць. Гэтая прэмія — чыста прэмія нейкага прэстыжу.\n— У «Кнізе году» маглі браць удзел і аўтары, якія пішуць на іншых мовах, у тым ліку на расейскай, але перамаглі толькі беларускамоўныя...\n— Я асабіста нічога супраць расейскамоўных беларускіх пісьменьнікаў ня маю. Мне здаецца, гэта вельмі добра, што яны ўдзельнічалі нароўні з намі ў гэтай прэміі. Але ня буду хаваць, я рады, што ўсе беларускамоўныя кнігі перамаглі. Напэўна, гэта кажа пра тое, што ўсё-ткі сярод беларускіх пісьменьнікаў беларускамоўныя маюць большую вагу і беларускамоўная літаратура ў нас мацнейшая за расейскамоўную, больш разьвітая, што мы не павінны лічыць сябе ў Беларусі нейкімі маргіналамі.\nФота: Юлія Цімафеева\nПераможца ў намінацыі «Паэзія» Антон Рудак сказаў карэспандэнту Свабоды, што такая ацэнка калегаў па цэху вельмі прыемная і ўсьцешная:\n«Як вядома, гэтая прэмія вызначалася такім парадкам, што называлася ня толькі першае месца на прэмію, але другое і трэцяе.То бок па агульнай суме, можа, нехта ставіў маю кнігу і не на першае месца. Таму мне падаецца, што гэта было больш-менш шчыра, адэкватна і дае ўяўленьне пра тое, якія кнігі былі вартымі, якія кнігі запомніліся сёлета.\nЯ сябе занадта ня цешу нейкімі амбіцыямі, бо, вядома, гэта справа толькі аднаго году. Для мяне гэта вялікі стымул, каб працягваць далей пісаць, выдаваць, публікаваць і чытаць перад нашай шаноўнай публікай.\nТакую прэмію наагул варта мець. Вельмі важна, каб была такая цэхавая наша пісьменьніцкая салідарнасьць і каб мы маглі пачуць голас адзін аднаго.\nЯ не рабіў бы акцэнту на мове кнігі. У мяне ёсьць рускамоўныя вершы, якія я палічыў нявартым уключаць менавіта ў гэтую кнігу. Магчыма, я калі-небудзь таксама апублікую свае рускамоўныя тэксты».\nКніга году ў намінацыі «Паэзія»: Антон Рудак «Верхні горад»\nКнігі году ў намінацыі «Дзіцячая літаратура»: Вольга Гапеева «Сумны суп» і Людміла Рублеўская «Авантуры студыёзуса Вырвіча».\nВольга Гапеева расказала карэспандэнту Свабоды, што сёньня ў пэн-цэнтры была вельмі цікавая і плённая размова:\n«Мы абмяняліся думкамі і адносна гэтай прэміі, і адносна пісьменьніцкай супольнасьці як такой: ці ёсьць яна ў Беларусі, ці яе няма, ці патрэбная гэта прэмія, ці не. Гэта было выклікана жаданьнем палепшыць прэмію, калі будзе вырашана ў наступным годзе яе працягнуць. Дыскусія ладзілася да таго, як абвясьцілі пераможцаў.\nЯ, канечне, рада, што мая кніга апынулася сярод пераможцаў, хаця любая прэмія — гэта заўсёды суб’ектыўнасьць, гэта пытаньне густу.\nМагчыма, у журы прынялі ўдзел людзі, якім падабаецца тое, што я раблю ў дзіцячай літаратуры. Можа, калі б удзельнічалі іншыя пісьменьнікі, выбар аказаўся іншы. Але ён аказаўся такім, і мне прыемна. Гэта прэмія гэтага году. Відаць, кніжкі, выдадзеныя на беларускай мове, аказаліся больш моцнымі».\nПершы намесьнік старшыні Беларускага ПЭН-цэнтру Павал Анціпаў, камэнтуючы вынікі прэміі «Кніга году», апавёў карэспандэнту Свабоды, што неўзабаве можна будзе пазнаёміцца з падрабязнасьцямі галасаваньня:\n— Мы плянуем вывесіць такі рэйтынг з кніжак у наступным месяцы, бо мы ня хочам, каб гэта накладалася на прэмію Гедройца і каб гэта паўплывала на журы прэміі Гедройца. Таксама мы вывесім матэрыял дыскусіі, якая была на пэн-цэнтры сярод пісьменьнікаў, якія былі ў журы. Мы размаўлялі зь імі пра гэтую прэмію: што добра, што хацелася б зьмяніць.\n— Цікава, які рэйтынг быў у кнігі Сьвятланы Алексіевіч?\n— Сьвятлану Алексіевіч, канечне, згадвалі. Працэдура была такая, што кожны пісьменьнік прапануе свой рэйтынг з трох кніжак. Потым гэтыя рэйтынгі сумуюцца, і найлепшая кніга, якая набірае большую колькасьць балаў і стаіць у гэтых рэйтынгах вышэй за ўсіх, лічыцца «Кнігай году». Адпаведна ў намінацыі «Проза» Алексіевіч не набрала колькасьці галасоў, якая дазволіла б ёй прэтэндаваць на першае месца.


Замдиректора по воспитательной работе СШ №3 Татьяна Крук о VI Всебелорусском народном собрании — Новости в Поставах\nЗамдиректора по воспитательной работе СШ №3 Татьяна Крук о VI Всебелорусском народном собрании\n08.02.2021 postawy71Комментариев нет\nХвалюе развіццё сістэмы адукацыі\nДа VI Усебеларускага народнага сходу застаюцца лічаныя дні. Асноўныя палажэнні праекта Праграмы сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны, якія будуць на ім абмяркоўвацца, дэталёва вывучаюць не толькі ўдзельнікі мерапрыемства, але і ўсё грамадства.\nДасканала пазнаёмілася з імі і я. Па-першае, як дэлегату мінулага сходу хацелася даведацца пра асноўныя вынікі развіцця краіны за 2016—2020 гады. Па-другое, мне цікава, у якім кірунку наша Беларусь будзе развівацца ў найбліжэйшую пяцігодку.\nЯк педагога мяне найперш хвалююць перспектывы развіцця сістэмы адукацыі. Па сутнасці, асноўныя арыенціры засталіся ранейшымі, як і чакаемы вынік: са сцен навучальных устаноў павінна выходзіць адукаваная, матываваная і актыўная моладзь. Такія патрабаванні ставяцца недарэмна: маладыя людзі з’яўляюцца стратэгічным рэсурсам развіцця. Усім зразумела, што ад таго, якую змену мы сабе выхаваем і наколькі падрыхтуем яе да самастойнага жыцця, залежыць будучыня дзяржавы.\nРэалізацыя гэтага прыярытэту прадугледжвае адукацыю і прафесійнае станаўленне моладзі, фарміраванне ў яе канструктыўнай грамадзянскай пазіцыі, выхаванне патрыятызму, далучэнне юнакоў і дзяўчат да справы ўмацавання дзяржавы, абароны яе граніц, забеспячэння спакою і парадку ў грамадстве. Вельмі істотнае і духоўна-маральнае выхаванне. Пераканалася на практыцы: дзе яно прысутнічае, там ёсць і трывалы падмурак для фарміравання патрыятызму. І тут ключавым момантам у рабоце з моладдзю павінна быць сістэма, а не аднаразовыя мерапрыемствы.\nУ прапанаванай праграме асабіста я вітаю выключэнне практыкі выканання настаўнікамі неўласцівых ім функцый, скарачэнне дакументаабароту ва ўстановах адукацыі. Як і мае калегі, упэўненая, што займацца, напрыклад, абследаваннем на прадмет пажарнай бяспекі жылля навучэнцаў ці праводзіць сацыяльнае расследаванне, скажам, чаму іх бацькі не плацяць за камунальныя паслугі, павінны не мы. Чым больш увагі мы надаём няпрофільнай дзейнасці, тым больш зніжаецца якасць адукацыі, бо гэты час мы маглі б прысвяціць рабоце з дзецьмі, вывучэнню метадычнага матэрыялу, самаадукацыі.\nТаксама лічу, што неабходна паспрыяць замацаванню маладых настаўнікаў у прафесіі, забяспечыць пераемнасць дашкольнай і школьнай адукацыі, удасканаліць матэрыяльна-тэхнічную базу школ. Падабаецца, што паступова ствараецца інклюзіўны адукацыйны асяродак, а вучні базавых класаў выходзяць са школы не толькі з агульнай сярэдняй адукацыяй, але і з прафесіяй.\nТаццяна Крук, намеснік дырэктара па выхаваўчай рабоце СШ №3


Інфармацыя пра падарожжа\nКуды ісці і што рабіць?\nВы, напэўна, знаёмыя з імёнамі Itaewon, Myeongdong або Hongdae, але вы сапраўды ведаеце, якія рэчы вы можаце зрабіць у гэтых раёнах? У гэтым блогу вы знойдзеце апісанні і мерапрыемствы для самых вядомых і гарачых раёнаў Сеула! Таму, нават калі ваша знаходжанне ў Сеуле кароткае, вы зможаце выбраць, якія месцы вы хочаце наведаць і якія рэчы вы хочаце там зрабіць!\nHongdae, безумоўна, самае гарачае месца для моладзі, якая наведвае Сеул. Гэты студэнцкі раён знаходзіцца побач з універсітэтам Хонгік, і вы можаце падняцца на метро 2-й лініі, каб пабываць у гэтым вельмі гарачым месцы. Вы знойдзеце мноства рэчаў: ад пакупак да караоке, да смачнага харчавання ў рэстаранах, якія часта вельмі даступныя. Вялікую частку часу вы атрымаеце магчымасць дапамагчы жывым аўтобусам альбо танцорам рабіць нейкія неверагодныя харэаграфіі на песень kpop. Гэты раён вельмі шануецца сярод турыстаў, але і сярод карэйцаў. Вы можаце хадзіць днём і ноччу, заўсёды знойдзеце цікавыя рэчы.\nШто тычыцца Itaewon, то зараз гэта самая гарачая зона ў Сеуле, а яшчэ больш пасля выхаду паспяховай драмы "Клас Itaewon", якая прынесла ў гэты раён яшчэ больш турыстаў. Itaewon - гэта міжнародная акруга, у якой можна знайсці рэстараны з усяго свету, сумесь культур і рэлігій. Сапраўды, вы можаце знайсці першую мячэць Сеула ў Ітаэвене, акружаную халяльнымі крамамі і рэстаранамі. Але перш за ўсё Itaewon славіцца вечарынкамі і гулянкамі. Сапраўды ёсць тоны бараў, клубаў і караокаў. Вось чаму гэты раён так любяць замежнікі і карэйцы.\nMyeongdong - гэта абавязковая зона, калі вы збіраецеся рабіць пакупкі і прыносіць сувеніры і падарункі для сваіх сяброў і сям'і. Натуральна, вы можаце знайсці ўсё неабходнае там і многае іншае! А для аматараў касметыкі - гэта ваш рай, бо яны сотні марак ад самых вядомых да менш вядомых. Yвы знойдзеце ўсё, што вы шукаеце. А самае лепшае, што вакол вас ёсць вулічная ежа! Вы можаце атрымліваць асалоду ад пакупак падчас ежы карэйскіх закусак, якія вы ніколі раней не спрабавалі, напрыклад, з яечным хлебам або бульбай Торнада.\nГангнам літаральна азначае "на поўдзень ад ракі, бо ён знаходзіцца ніжэй ракі Хань. Gangnam - гэта модны, шыкоўны і сучасны цэнтр славутых славутасцяў Сеула, уключаючы крамы, рэстараны і хмарачосы. Гангнам вельмі вядомы аматарам пакупак. Вы можаце знайсці велізарнае гандлёвыя цэнтры, такія як COEX, і дызайнерскія этыкеткі высокага класа. Калі вас цікавіць карэйская музыка (K-pop), вы можаце знайсці некалькі агенцтваў Kpop, такія як Bighit Entertainment, SM Town, JYP Entertainment… Начная жыццё ў гэтым раёне таксама вельмі ажыўлена і ажыўлена з вытанчанымі начнымі клубамі і барамі, што робіць гэтую вобласць вельмі добрае месца для танцаў і задавальнення жыцця да світання!\nCOEX у Gangnam\nРака Хань і яго ваколіцы размешчаны ў цэнтры Сеула, які падзяляе горад у 2. Ён уяўляе сабой папулярнае месца для жыхароў сталіцы. Гэта месца сапраўды нейкае міні-месца для падарожжаў без неабходнасці планаваць экскурсію загадзя. Вы можаце расслабіцца і прыемна правесці час з сям'ёй, сябрамі і блізкімі ў некалькіх парках вакол. Для оЛюдзі, якія хочуць крыху больш ад адрэналіну, могуць атрымаць асалоду ад воднымі відамі спорту або на ровары, катаючыся побач з ракой. Акрамя таго, калі вы трохі галодныя, вы можаце ежу даставіць вам у дарогу!\nРаён Insadong, размешчаны ў цэнтры горада Сеула, сярод замежнікаў добра вядомая сваімі шматлікімі крамамі і рэстаранамі. Перш за ўсё ён вядомы сваімі вуліцамі і спалучанай гістарычнай і сучаснай атмасферай, якую вы можаце знайсці там. Гэта ўнікальная вобласць Сеула, якая сапраўды сімвалізуе мінулае Паўднёвай Карэі. Каля акругі Інсадонг можна знайсці палацы эпохі Хазэна. Мастацтва таксама займае дамінуючае месца ў Insadong. Шматлікія галерэі Прадстаўлены ўсе віды мастацтва, пачынаючы ад традыцыйнага жывапісу да скульптуры. А потым, традыцыйныя чайныя дамы і рэстараны - выдатныя месцы для завяршэння наведвання гэтага раёна.\nАўтар Сукайна Алауі і Кайлеботэ Лаура\nПадзяліцца на FacebookПадзяліцца на Facebook цвіркаліПадзяліцца спасылкай на Twitter Выкласці на WhatsAppВыкласці на WhatsApp Pin ItПадзяліцца на Pinterest Падзяліцца на LinkedInПадзяліцца на LinkedIn


Скульптура Восіпа Цадкіна „Вяртанне блуднага сына” застанецца ў Віцебску | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПрэзентаваная на „Славянскім базары” скульптура Восіпа Цадкіна „Вяртанне блуднага сына” застанецца ў Віцебску. Аб гэтым паведаміў журналістам куратар карпаратыўнай калекцыі ААТ „Белгазпрамбанк” Аляксандр Зіменка.\nПаводле яго слоў, скульптура „Вяртанне блуднага судна”, адлітая ў 1962 годзе пры жыцці мастака, была набыта для карпаратыўнай калекцыі Белгазпрамбанка на аўкцыёне Christie’s у 2016 годзе і дагэтуль не экспанавалася. Сёння ў Віцебску яна стала цэнтральным экспанатам культурнага праекта „Восіп Цадкін. Вяртанне” і ўпершыню была шырока прадстаўлена публіцы.\n„Пасля завяршэння работы выстаўкі гэта скульптура застанецца ў Віцебску. Мы разам з мясцовымі органамі ўлады разглядаем розныя варыянты, як яна можа быць упісана ў культурную прастору горада і стане прыкметнай падзеяй у яго жыцці”, – сказаў Аляксандр Зіменка.\nВыстаўка работ Восіпа Цадкіна, якая адкрылася ў музеі гісторыі Віцебскага народнага мастацкага вучылішча, стала першым праектам насычанай праграмы культурных падзей „Славянскага базару”. У экспазіцыю ўвайшлі таксама скульптура „Малая П’ета” (бронза, 1961 г.) і дзве карціны – „Возера” і „Трое аголеных за сталом”, што адносяцца да розных перыядаў творчасці мастака.\nЗначнасць праекта як яркага прыкладу плённага дзяржаўна-прыватнага партнёрства падкрэсліў дырэктар міжнароднага фестывалю мастацтваў „Славянскі базар у Віцебску”, генеральны дырэктар Цэнтра культуры „Віцебск” Аляксандр Сідарэнка. „Прыемна, што першы выставачны праект „Славянскага базару” прысвечаны творчасці нашага знакамітага земляка, выдатнаму прадстаўніку Парыжскай школы. Спадзяюся, ён стане не апошнім з серыі, рэалізаванай у Віцебску з удзелам Белгазпрамбанка”, – адзначыў ён.\nУраджэнец Віцебска Восіп Цадкін з’яўляецца адным з буйнейшых прадстаўнікоў авангарднага мастацтва ХХ стагоддзя. Сюжэт скульптуры „Вяртанне блуднага сына” навеяны не толькі вядомай біблейскай прытчай, але і выпадкам з жыцця самога аўтара. У 1906 годзе ён парваў адносіны са сваёй сям’ёй і самастойна пасяліўся ў Лондане, але праз некалькі гадоў вярнуўся за прымірэннем на радзіму да бацькі.\n“Стары Ольса” прэзентаваў новы альбом у Берасці


Гідрасфэ́ра (грэц. Hydor — вада + Sphaira — сфэра) — сукупнасьць усіх водных запасаў Зямлі.\nВялікая частка вады засяроджаная ў акіяне, значна менш — у кантынэнтальнай рачной сеткі й падземных водах. Таксама вялікія запасы вады маюцца ў атмасфэры, у выглядзе аблокаў і вадзянога пару. Звыш 96 % аб'ёму гідрасфэры складаюць моры й акіяны, каля 2 % — падземныя воды, каля 2 % — льды й сьнягі, каля 0,02 % — паверхневыя воды сушы. Частка вады знаходзіцца ў цьвёрдым стане ў выглядзе ледавікоў, сьнегавых полагаў й ў вечнай мерзлаце, уяўляючы сабой крыёсфэру.


Камп’ютарная гульня «Патрыёт» ад наваельнянскіх школьнікаў — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\nКамп’ютарная гульня «Патрыёт» ад наваельнянскіх школьнікаў\n27.10.2014 02.08.2015 administrator753Комментарии on Камп’ютарная гульня «Патрыёт» ад наваельнянскіх школьнікаў\nВучні 11 класа Наваельнянскай сярэдняй школы Максім Калюта і Ілья Радзюк пад кіраўніцтвам настаўніка інфарматыкі Валерыя Віктаравіча Нагорнага стварылі камп’ютарную гульню «Патрыёт», прысвечаную 70-годдзю вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, скіраваную на развіцце інтэлектуальных, патрыятычных і творчых якасцяў школьнікаў. Іх праект ужо прымаў удзел у абласным этапе рэспубліканскага канкурсу ГА «БРСМ» «Патрыёт. by» і заняў другое месца.\nНа гэты раз школьнікі вырашылі прадаставіць свае распрацоўкі на традыцыйны конкурс Беларускага рэспубліканскага саюза моладзі «100 ідэй для Беларусі». У вобласці іх ідэю палічылі цікавай і перспектыўнай. Цяпер камп’ютарная гульня «Патрыёт», створаная ў Наваельні, паспрабуе заваяваць сваіх прыхільнікаў на рэспубліканскім этапе конкурсу.\nКарэспандэнтка газеты пацікавілася ў навучэнцаў, што сабой уяўляе іх праект, ці можа ён быць развіты і дапоўнены.\nІдэямі і планамі надалей падзяліўся Максім Калюта:\n— Мы, як прадстаўнікі моладзі, лічым, што выхаванню патрыятызму ў школьнікаў садзейнічаюць цікавыя формы работы. Да іх адносяцца і камп’ютарныя гульні, сёння вельмі папулярныя сярод навучэнцаў. Нашу гульню «Патрыёт» упэўнена можна назваць «інтэлектуальнай». Яна створана з дапамогай праграмы AutoPlay Media Studio, прызначанай не толькі для стварэння меню аўтазапускаў дыскаў, але і электронных дапаможнікаў, фотаальбомаў і камп’ютарных гульняў. Дадаткова выкарыстоўвалася і праграма «Фоташоп». Стварэннем міні-гульняў мы цікавіліся і раней, а ў мінулым годзе з’явілася рэальная магчымасць зрабіць штосьці сваё і прыняць удзел у конкурсе, а значыць, даведацца, як нашу работу ацэніць журы.\nГульня «Патрыёт» працуе на любой аперацыйнай сістэме Windows, пачынаючы з версіі 98 і вышэй, працэсар Pentium 4, мінімальная аперацыйная памяць 128 Мб. Меню гульні мае ўкладкі «Пачаць гульню», «Правілы», «Аб праекце», «Аўтары праекта».\nІнтэрактыўная камп’ютарная гульня «Патрыёт» складаецца з дзвюх зместавых частак: «Беларусь у гады Вялікай Айчыннай вайны» і «Знаўца ўзбраення». Першая частка — гэта віктарына з 30 пытанняў для ўзроставай катэгорыі школьнікаў 13-15 гадоў. Пытанні размешчаны па павелічэнні ступені складанасці, на кожнае з іх ёсць 3 варыянты адказаў. Пры правільным адказе ўдзельнік пераходзіць на новы ўзровень, пры памылковым — вяртаецца ў меню гульні.\nДругі блок гульні «Знаўца ўзбраення» таксама ў форме віктарыны, толькі ў якасці адказаў даюцца фотаздымкі ўзбраення. Пры памылковым адказе ігрок знаёміцца з гісторыяй варыянта ўзбраення для пашырэння свайго кругагляду. У час праходжання некаторых пытанняў ёсць магчымасць пазнаёміцца з гістарычнымі героямі, якія карысталіся такім узбраеннем. Дарэчы, гульню можна дапрацоўваць: за аснову браць любы адрэзак гісторыі.\nНамеснік дырэктара па выхаваўчай рабоце Алена Мікалаеўна Гарановіч расказала, што наваельнянскія школьнікі збіраюцца і далей развіваць сваю ідэю — тэхнічна ўдасканаліць гульню, пакласці ў аснову новых віктарынаў краязнаўчыя матэрыялы. Справа ў тым, што ў школе пад кіраўніцтвам Т. У. Крывені ствараецца летапіс пасёлка ў гады Вялікай Айчыннай вайны, збіраюцца матэрыялы аб 89 гвардзейскім палку легендарных «кацюш», 46 жаночым авіяпалку «Начныя ведзьмы», 169 стралковай Рагачоўскай дывізіі, якія размяшчаліся на гэтай тэрыторыі. Выпускнікі збіраюцца перадаць свой вопыт іншым вучням школы, якія змогуць стварыць блок гульняў рознай накіраванасці і не толькі гістарычнай. Магчыма праз некалькі гадоў ва ўстанове з’явіцца цэлая медыятэка. А ў бліжэйшы час гульня «Патрыёт» будзе размешчана на новым школьным сайце, які запаўняецца.\nА пакуль застаецца пажадаць хлопцам поспехаў і чакаць вынікаў рэспубліканскага этапу конкурсу «100 ідэй для Беларусі».\nМітынг у Дзятлаве каля помніка Філідовічу\nЗалацінкі «шашачнай скарбонкі»


У Віцебскім культурна-гістарычным цэнтры «Задзвінне» адкрылася традыцыйная фотавыстава «Мы з Беларусі» | Народные новости Витебска\nЮрый Шэпелеў • 18/9/17 22:33 • Культура\nНамеснік мэра Хайфы Юлія Штрайм у пісьмовым звароце даслала прывітанне аўтарам і гасцям выставы: «Паважаныя наведвальнікі выставы «Мы з Беларусі»,шчыра вас вітаем! Мы вельмі рады, што выстава, якая ў лютым дэманстравалася ў Хайфе, сёння адчыняецца ў беларускім Віцебску. Асабліва, прыемна, што ў Хайфе на адкрыцці выставы прысутнічыў пасол Рэспублікі Беларусь у Дзяржаве Ізраіль Скварцоў Уладзімір Мікалаевіч. Спадар пасол у сваей прамове казаў, аб тым, што: «Цёплыя сяброўскія адносіны паміж нашымі народамі — гэта глыбокая традыцыя і гэтая выстава — яшчэ адно звяно ў развіцці адносін. Жадаю атрымаць задавальненне ад гэтай выставы і спадзяюся, што такія сумесныя Беларуска-Ізраільскія выставы стануць традыцыйнымі».\n«Паважаныя арганізатары, удзельнікі і госці мерапрыемства! Сардэчна віншую вас з адкрыццём другой фотавыставы «Мы з Беларусі» у культурнай сталіцы краіны, родным горадзе нашага выдатнага земляка — мастака Марка Шагала. Экспазіцыя арганічна ўпісваецца ў серыю падзей, якія адзначылі сабой важную вяху ў сферы двухбаковага супрацоўніцтва ў юбілейным годзе; 25 гадоў таму былі ўсталяваныя дыпламатычныя адносіны паміж Рэспублікай Беларусь і Дзяржавай Ізраіль. Як і ў мінулым годзе, ініцыятарамі выставы сталі выхадцы з Беларусі Барыс Беленькі і Леў Тарнопольскі, якія зараз жывуць і працуюць у г. Хайфа. Сваёй актыўнасцю, яны ўносяць ўклад у развіццё сяброўскіх сувязяў паміж Беларуссю і Ізраілем у выразе народнай дыпламатыі. Спадзяюся, што гэтая экспазіцыя фотаработ зможа закласці добрую традыцыю, якая працягнецца і ў наступныя гады і зойме прыкметнае месца ў культурным жыцці Віцебска, выклікаючы нязменную цікавасць жыхароў і гасцей гораду. Ад усёй душы жадаю ўсім удзельнікам мерапрыемства добрага здароўя, шчасця, новых творчых поспехаў, міру і квітнення!» — звярнуўся да ўдзельнікаў і наведнікаў міжнароднай выставы Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Дзяржаве Ізраіль Уладзімір Скварцоў.\nУ сваю чаргу да гледачоў звярнуліся заснавальнікі праекту фатографы з Хайфы Барыс Беленькі і Леў Тарнопольскі: «Дарагія сябры, калегі, землякі! Вітаем вас з адкрыццём другой сумеснай фотавыставы: «Мы з Беларусі». Мы вельмі рады нашаму сяброўству і агульным творчым поспехам і верым, што не спынімся на дасягнутым. Нам вельмі хочацца, каб у наступным годзе ў нас у Хайфе адбылося адкрыццё фотавыставы віцебскіх фотамайстроў, а выстава «Мы з Беларусі» стала чаканай кожны год. Жадаем вам далейшых творчых поспехаў».


Крамы з патрыятычнай прадукцыяй просяць у беларусаў падтрымання\nСяргей Верамеенка, уласнік крамы «Адметнасць». Фота — Васіль Малчанаў/«Белсат»\nБеларускія індывідуальныя прадпрымальнікі і бізнесоўцы паглыбляюцца ў фінансавыя цяжкасці. Многія прыпынілі працу, іншыя – яе перафарматавалі, а некаторыя – аказаліся на мяжы закрыцця. Belsat.eu паразмаўляў з уладальнікамі трох крамаў з нацыянальнай сімволікай, якія мусяць прасіць у грамадства фінансавага падтрымання.\nУ патрыятычнай краме «Адметнасць». Фота — Васіль Малчанаў/«Белсат»\nКрама беларукіх колераў «Адметнасць» у Горадні знаходзіцца па вуліцы Кірава, 3. Уладальнік – грамадскі актывіст Сяргей Верамеенка. Некалькі гадоў таму ён працаваў таксістам, але адчуваў, што можа займацца бізнесам, больш патрэбным для ягонай роднай Горадні. Стварыць краму было не так лёгка і хутка, як можа падавацца. Спатрэбіўся час, каб наладзіць сувязі з пастаўляльнікамі, якія будуць забяспечваць прадукцыяй «з разынкаю»:\n«Каб было не сорамна перад спажыўцом. Зразумела, што прыйшлося залезці ў пазыкі, і нават трохі пазней прадаць аўтамабіль. Гэта было неабходна для пашырэння асартыменту і развіцця гандлю», – узгадвае Сяргей.\n«Раптоўнае паніжэнне пакупніцкай здольнасці прымусіла беларусаў галоўным чынам глядзець у бок прадуктовых крамаў. «Сувенірка» з адзеннем адышла на другі план. Нулявыя выручкі, часам некалькі дзён запар, сталіся ня рэдкасцю. І гэта склала пагрозу існавання дзейнасці крамы», – рэзюмуе ўладальнік «Адметнасці».\nУ гарадзенскай краме «Адметнасць». Фота — Васіль Малчанаў/«Белсат»\n«Калі яшчэ ўлічыць нашу рамесную, валанцёрскую і грамадска-палітычную дзейнасць, то на дадатковую падпрацоўку не застаецца ані хвіліны», – дадае Сяргей.\nКрама «Князь Вітаўт» у Берасці знаходзіцца па вуліцы Савецкай, 55. Суўладальнік – Алег Чапараў.\n«Пра заробках з гэтага, прынамсі ў бліжэйшыя гады, не было і думкі. Хацелася вучыць мову, гісторыю, быць нацыянальна свядомымі і спрыяць прасоўванню беларускасці», – кажа Алег.\nПершапачаткова ўсе грошы ішлі на развіццё праекту, а тое, што заставалася пасля агульных выплат – выдаткоўвалі на прасоўванне крамы ў сацсетках і рэкламу. Актыўна распрацоўвалі новыя тавары.\n«Прыйшлося накіраваць у адпачынак прадаўцоў, бухгалтара і менеджара старонкі, на палову ўрэзаўшы ім заробак, самім застацца без заробкаў, сеўшы за касу ў краме. Выставіць у продаж аўто… Двое з маіх кампаньёнаў ужо працуюць на іншых працах, што дазваляе ім хоць неяк цягнуць сем’і», – працягвае свой расповед прадпрымальнік.\n«Тыя каштоўнасці, якія мы намагаемся несці беларусам, не надта прасоўваюцца ўладамі і такіх крам, як нашыя – лічаныя адзінкі па краіне, іх мы павінны зберагчы! Мы не можам перакрэсліць усё да чаго імкнуліся! Нашыя сэрцы крывёй абліваюцца!» – рэзюмуе Алег Чапараў.\nКрама «Росквіт» у Баранавічах знаходзіцца на праспекце Савецкім, 35. Уладальнік – Юры Казакевіч. Частку неабходных сродкаў на адкрыццё крамы гаспадар атрымаў ад ананімнага спонсара прыканцы 2016 года. Сам Юры характарызуе яго, як чалавека, у якога баліць душа за беларускасць.\n«Гэтую краму я адкрыў выключна з-за ідэйных меркаванняў. Пра заробак і думкі не было – я быў гатовы нават на страты, якія змог бы кампенсаваць з іншай крыніцы. Тады ў мяне яшчэ была такая магчымасць, бо займаўся арганізацыяй і абслугоўваннем вяселляў», – распавядае ўладальнік «Росквіту».\n«І я ганаруся тым, што бачыў слёзы ўдзячнасці ў вачох моцных дарослых мужчын» – адзначае бізнэсовец.\n«Людзі перасталі нешта набываць і нават заходзіць у краму. Спачатку ўсе куплялі харчы і туалетную паперу, потым сталі «затаварвацца» дарагой бытавой тэхнікай. Ім стала не да нас», – з прыкрасцю разважае бізнесовец.\nГалоўная праблема для крамы зараз – адсутнасць сродкаў на аплату ўсяго. Сам Юры кажа, што з задавальненнем дзесьці падпрацаваў бы, але дзе? Да таго ж супрацоўнікі, ведаючы фінансавую сітуацыю «Росквіту», пазнаходзілі сабе іншую працу. Цяпер Юры па чарзе з жонкаю самі працуюць за касаю штодня да 19:00 без выходных. Калі зараз крама зачыніцца, надзеі на яе аднаўленне пазней – няма.\n«Нам патрэбныя грошы не для таго, каб смачна есці і прыгожа адпачываць, а для таго, каб захаваць нашыя крамы як месцы, дзе беларусы могуць набыць патрыятычныя тавары, тым самым адраджаючы нашу нацыянальную ідэнтычнасць – бо менавіта гэта сапраўдная мэта гэтых крамаў», – падсумоўвае ўладальнік «Росквіту».\nТэгі: дапамога дапамога дзяржавы індывідуальныя прадпрымальнікі каронакрызіс крызіс у эканоміцы


Анатоль Лябедзька: Цяпер чакаем вызвалення палітвязняў – Свабоду палітвязьням!\nПра гэта заявіў лідар Аб’яднанай грамадзянскай партыі Анатоль Лябедзька.\n«Ёсць адчуванне, што прысутнасць Макея ў Вільні мяняюць на вызваленне з турмы палітвязняў, – мяркуе Анатоль Лябедзька. – Паглядзім колькіх. Калі гэтага не адбудзецца, то я адмаўляюся разумець нейкую палітычную логіку ў дзеяннях Бруселя. Такі крок у дачыненні да Макея не вельмі добры, таму што ён разбурае сам прынцып спісу людзей з абмежаваннямі. Гэта азначае, што выключэнне з правілаў мацней самога правіла. Таму адзінае, што магло б апраўдаць такое рашэнне – толькі вызваленне ўсіх або нейкай колькасці людзей з турмы. Але гэта павінна адбыцца ў найбліжэйшай будучыні».\nУладзімір Макей, якога некаторыя прадстаўляюць ці ледзь не як галоўнага «ліберала» сярод беларускіх чыноўнікаў, – выхадзец са спецслужбаў і сыграў адну з галоўных роляў як у правакацыі 19 снежня 2010 года, так і ў наступных. Калі перад выбарамі 2006 года беларусаў, якія пратэставалі супраць фальсіфікацый, палохаў асабіста старшыня КДБ Сцяпан Сухарэнка, то ў 2010 годзе ўдзельнікаў Плошчы запалохваў тэрактамі сам кіраўнік адміністрацыі Лукашэнкі Макей.


Капусцінскі Рышард. Чорнае дрэва. Афрыканская ліхаманка: KNIHI.BY. Беларускія кнігі\nВыдавец Логвінаў ІгарПрозаПеракладыТравэлёгі / Падарожныя нататкіКапусцінскі Рышард\nПераклад з польскай Яўгена Салейчука. — Вільня : Логвінаў, 2016. — 348 с.\nНароджаны ў беларускім Пінску, Рышард Капусцінскі — легенда польскай рэпартажнай журналістыкі, вандраўнік і пісьменнік, вядомы ва ўсім свеце. Час, апісаны ў гэтай кнізе, — пераломны для асэнсавання свайго шляху і ўласнага месца ў жыцці чалавецтва. Кніга пра крывавыя рэвалюцыі, выпадковыя перамогі і паразы, расавы антаганізм, голад, эпідэміі, карупцыя, галеча. І пра невымоўную прагу жыцця.\nГэтая кніга не пра Афрыку, яна пра некаторых людзей адтуль, пра спатканні з імі, пра супольна праведзены час. Гэты кантынент занадта вялікі, каб апісаць яго. Гэта сапраўдны акіян, асобная планета, разнародны, вельмі багаты космас. Мы толькі вельмі спрошчана, дзеля зручнасці гаворым “Афрыка”. У сапраўднасці, акрамя геаграфічнай назвы, Афрыкі не існуе.\nДарога да Кумасі\nАнатомія дзяржаўнага перавароту\nМой завулак — 67\nЛекцыя пра Руанду\nЧорныя крышталі ночы\nДзе яны, тыя людзі?\nДзень у вёсцы Абдала Вало\nПадхапіцца ў цемры\nСоль і золата\nВось, Гасподзь сядзіць на воблаку лёгкім\nЯма ў Анічы\nУ цені дрэва, у Афрыцы\nРаней, калі людзі вандравалі па свеце пешшу, ехалі верхам ці плылі на караблях, падчас падарожжа яны прызвычайваліся да пераменаў. Зямныя карціны праходзілі перад іх вачыма павольна, сцэна свету ледзь паварочвалася. Падарожжа цягнулася тыднямі, месяцамі. У чалавека быў час на тое, каб зжыцца з іншым атачэннем, з новым краявідам. Клімат таксама мяняўся паэтапна, паступова. Перш чым падарожнік дабіраўся з халоднай Еўропы да распаленага экватара, ён ужо меў за сабой прыемную цеплыню Лас-Пальмас, гарачыню Эль-Магары і пекла Зялёнага Мысу.\nУжо на трапе самалёта нас сустракае яшчэ адна навіна: пах тропікаў. Навіна? Але ж гэта той самы пах, які напаўняў невялічкую краму пана Канцмана “Каланіяльныя і іншыя тавары” на вуліцы Пэрэца ў Пінску. Міндаль, гваздзікі, фінікі, какава. Ваніль, лаўровае лісце; апельсіны і бананы ад штукі, кардамон і шафран на вагу. А Драгобыч? Памяшканні цынамонавых крамаў Шульца? Гэта іх “слаба асветленыя, цёмныя і ўрачыстыя памяшканні духмяніліся насычаным пахам фарбаў, сургучу, ладану, водарам далёкіх краінаў і рэдкіх матэрыялаў!” Аднак пах тропікаў крыху іншы. Хутка мы адчуем яго цяжар, яго ліпкую матэрыяльнасць. Гэты пах адразу паведаміць нам, што мы знаходзімся ў тым пункце зямлі, дзе багатая і нястомная біялогія няспынна працуе, нараджае, распаўсюджваецца і квітнее і адначасова хварэе, распадаецца, парахнее і гніе.\nГэта пах разагрэтага цела і сушанай рыбы, сапсаванага мяса і печанай касавы, свежых кветак і гнілых водарасцяў, адным словам — усяго таго, што адначасова падабаецца і раздражняе, прыцягвае і адштурхоўвае, вабіць ці выклікае агіду. Гэты пах будзе даносіцца да нас з бліжэйшых пальмавых гаёў, выходзіць з распаленай зямлі, уздымаецца над затхлымі сцёкавымі канавамі горада. Ён не пакіне нас, ён частка тропікаў…


Шашпіламат (Online: Morrowind) | The Elder Scrolls Wiki | Fandom\nПатрэбна мапа!, Ўвардэнфэлл (Online: Morrowind), Лакацыі,\nНеадзначаныя лакацыі (Online)\nШашпіламат (Online: Morrowind)\nВерсія ад 12:43, 6 лістапада 2018, аўтар Mix Gerder (wall | уклад)\nКвэсты Пярэчанні і перашкоды\nШашпіламат (арыг. Shashpilamat) — неадзначаная лакацыя у гульні The Elder Scrolls Online.\nАбагульняльны артыкул: «Лакацыі (Online: Morrowind)».\nШашпіламат — неадзначаная лакацыя, змесцаваная ў паўднёва-ўсходняй частцы выспы Ўвардэнфэлл, Морраўінд. Адзін са спосабаў далезці да яе — рухацца ад Молаг Мара на паўночны ўсход. Таксама можна скарыстацца сеткай дарожных свяцілішчаў. Адно з іх знаходзіцца паўднёва-заходней лакацыі.\nГэта сярэдніх памераў комплекс даэдрычных руін, змесцаваны на паўднёвым усходзе Ўвардэнфэлла, непадалёк ад Унутранага мора, на узбярэжжа Азуры. Побач знаходзяцца дзьвемерскія руіны Нчардумц і Нчурдамц, а таксама яечная шахта Матус-Акін і Халамаянскі манастыр. Свяцілішча прысвечана Малакату, Даэдрычнаму Прынцу Праклёнаў. У наш час занята бандытамі. Усярэдзіну Шашпіламата трапіць немагчыма.\nСамі разваліны захаваліся даволі добра, але на іх тэрыторыі шмат расліннасці — травы, кустоў, дрэваў і гіганцкіх грыбоў. Знадворку па Шашпіламату блукаюць бандыты, якія варожа паставяцца да чужынца. Свяцілішча пабудавана ў стандартным для даэдрычных руін Ўвардэнфэлла стылі: з каменных блокаў са множнай разьбой і пісьмёнамі, з купалаватымі будынкамі і высокімі вежамі. Шашпіламат пабудаваны на ўзгорыстай мясцовасці, таму тут ёсць перапады вышынь. У цэнтры развалін пабіта вогнішча.\nНа тэрыторыі Шашпіламата можна выявіць цяжкі мяшок і замкнёны куфар са скарбамі. Апроч таго, падчас квэста «Пярэчанні і перашкоды» на ўскраіне руін будуць знаходзіцца ўцёклыя ад магістра Гатрэна каджыты-рабыні, якіх трэба будзе адшукаць Бяздушнаму, каб дамагчыся ў магістра аўдыенцыі.\nАньір Бандыты Даршо\nЗаррі Зашанці Капітан Гіравэл\n«Пярэчанні і перашкоды» — знайсці выкрадзеныя рэчы і страчаных рабоў магістра Гатрэна, каб дамагчыся ў яго аўдыенцыі.\nІснуе дасягненне, злучанае з гэтай лакацыяй:\nДаследнік даэдра 10 Наведаць усё даэдрычныя руіны на Ўвардэнфэлле.\n↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Толькі падчас квэста «Пярэчанні і перашкоды»\nУзята з "https://elderscrolls.fandom.com/be/wiki/%D0%A8%D0%B0%D1%88%D0%BF%D1%96%D0%BB%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D1%82_(Online:_Morrowind)?oldid=3149"\nЎвардэнфэлл (Online: Morrowind)


18 год таму пачалося падзеньне Бэрлінскай сьцяны — Generation.by\nЦяпер існуе адзіная Федэратыўнай рэспубліка Германія. Былая сталіца Германскай Дэмакратычнай Рэспублікі Бэрлін ад 1990 стаў агульнай сталіцай немцаў. Амаль 3,4-мільённы горад вабіць і заварожвае мультыкультуралізмам, свабоднай, нефармальнай гарадзкой атмасфэрай, багатым культурным жыцьцём і, канешне, сваёй незвычайнай гістарычнай спадчынай.\nПерадгісторыя мураванай «нямецка-нямецкай» мяжы\nПасьля сканчэньня Другой сусьветнай вайны Нямеччына была падзеленая на акупацыйныя зоны, якія кантраляваліся саюзнымі краінамі ЗША, СССР, Вялікабрытаніяй і Францыяй. У сваю чаргу, Бэрлін, як былая сталіца Нямецкага Рэйха, быў таксама падзелены на 4 сэктары.\n23 траўня 1949 з трох акупацыйных зонаў (амэрыканскай, францускай, брытанскай) была заснаваная ФРГ, а 7 кастрычніка гэтага ж года на савецкай зоне ўзьнікла ГДР. Адбыўся таксама і адміністрацыйны падзел Бэрліна на Ўсходні і Заходні. Усходні Бэрлін ГДР аб’явіла сваёй сталіцай.\nНа сучаснае разуменьне, стасункі паміж дзьвюма нямецкімі краінамі былі падобныя на стасункі памежных краінаў: асобны ўрад, уласная палітычная ідэалёгія і эканамічнае разьвіцьцё, дзяржаўныя межы і памежнікі…\nАле да пабудовы сьцяны жыхары абодвух «Бэрлінаў» ня мелі перашкодаў у перамяшчэньні. Так, распаўсюджаным было жыць ва Ўсходнім Бэрліне, а працаваць у Заходнім, дзе узровень жыцьця і, адпаведна, заробкі былі вышэйшыя. Модніцы з Усходняга Бэрліна таксама мелі магчымасьць набываць у Заходнім Бэрліне адно з істотнейшых вынаходніцтваў жаночага гардэробу — нэйлёнавыя панчохі!\nЖыцьцё па супрацьлеглыя бакі Бэрлінскай сьцяны\nПа розных статыстычных дадзеных, з ГДР — краіны пад савецкім кіраўніцтвам і з «шматабяцаючай» плянавай эканомікай — у ФРГ пераехала з 1949 да 1962 года (час ад заснаваньня ГДР і да пабудовы Бэрлінскай сьцяны) ад 2 да 3 мільёнаў грамадзянаў ГДР.\nСацыялістычнае кіраўніцтва было незадаволеным палітычнай сытуацыяй і высокай міграцыяй, перад усім адукаваных людзей.\nЧуткі аб пабудове ў Бэрліне мураванай дзяржаўнай мяжы былі непадмацаваныя, таму гэтай абсурднай ідэі надавалі мала веры. Будаўніцтва сьцяны пачалося нечакана для простых жыхароў горада ў нядзелю 13 жніўня 1961 года ўначы. Выходны дзень і начны час былі абраныя наўмысна.\nЗ гэтага дня Бэрлін падзялілі ўнутранай сьцяной, якая мела даўжыню 43 кілямэтры. Bernauerstrasse — адна з вуліцаў, дзе сьцяну замянялі жылыя дамы. Да ўзмацненьня мяжы па ўсім Бэрліне жыхары гэтых дамоў ня мелі аніякіх праблемаў: былі грамадзянамі ГДР і жылі ў дамах, якія належалі Усходняму Бэрліну, а ўваход у свой жылы дом мелі на вуліцы, якая належала Заходняму Бэрліну.\nЗ часу мураванай мяжы яны пазбавіліся «выхаду» у Заходні Бэрлін, фактычна суседнюю краіну. Замураваныя дзьверы і вокны ніжэйшых паверхаў не перашкодзілі ўсходнім бэрлінцам у першыя дні з дапамогай гэтых дамоў перабегчы ў Заходні Бэрлін. Але ў хуткім часе, каб пазьбегнуць выпадкаў зьбегаў сваіх грамадзянаў, жыхары гэтых дамоў, а пазьней і памежных раёнаў з усходняга боку былі прымусовы выселеныя.\nУлічваючы, што Заходні Бэрлін межаваў з ГДР, у наступныя дні сьцяна даўжынёй 112 км была пабудавана і вакол Заходняга Бэрліна. Дакумэнтальныя фільмы і фота паказваюць звычайных людзей са сьлязьмі ў вачох, нерашучасьцю, разгубленасьцю, безвыходнасьцю ў сваіх рухах і позірках, якія стаяць па розныя бакі сьцяны і ня ведаюць, чаго чакаць.\nУ самым сваім першасным выглядзе сьцяна была складзена з цагляных блокаў. У знакамітым нямецкім фільме «Der Tunnel», зьнятым па праўдзівых падзеях пабудовы тунэля паміж «двума Бэрлінамі» і пасьпяховых уцёках жыхароў Усходняга Бэрліну, грузавік разбурае як раз такую вось сьцяну.\nТакія выпадкі «пераходу» мяжы былі не аднаразовыя. Не магла звычайная сьцяна і ўразіць належным чынам сусьветную супольнасьць. Таму з 1961 па 1989 сьцяна і памежная зона з усходненямецкага боку ўдасканальваліся і перабудоўваліся 4 разы.\nАпошні варыянт ужо бэтоннай сьцяны з арматурай вышынёй 3,6 мэтраў захаваўся да падзеньня сьцяны. Памежная зона ГДР у Бэрліне ўяўляла сабой шырокую паласу з шматлікімі перашкодамі для ўцекачоў, аглядальнымі вежамі, міннымі палосамі, агароджамі для транспарту, кантактнымі і сігнальнымі дратамі, узброенымі патрулямі з сабакамі, якім да красавіка 1989 дазвалялася забіваць любога чалавека пры незаконным перасячэньні мяжы.\nКолькасьць загінуўшых (забітых, загінуўшых ад перашкодаў) пры спробе пераадолець сьцяну дагэтуль дакладна не вызначана. Дакладна вядома пра 133 смяротныя выпадкі, дасьледваньні лёсаў тых, хто пасьпяхова ці непасьпяхова спрабаваў зьбегчы ў ФРГ, вядуцца дагэтуль.\nЗ боку Заходняга Бэрліну любы чалавек мог знаходзіцца непасрэдна каля сьцяны. На захаваных частках Бэрлінскай сьцяны можна дакладна вызначыць цнатліва чысты «усходні» і шматслаісты, размаляваны графіці «заходні» бок. Ня цяжка ўявіць штодзённае жыцьцё ў ГДР. Яно было хіба трошку лепей за жыцьцё ў СССР.\nДа 1989 года грамадзяне ГДР маглі наведваць ФРГ толькі ў выключных выпадках, у першую чаргу, блізкага сваяцтва. ГДР спрабавала папаўняць свой бюджэт таксама за кошт нешматлікага турызму з ФРГ і не хвалявалася за міграцыю з ФРГ: жаданьня грамадзянаў ФРГ застацца ці перабегчы ў ГДР, натуральна, не ўзьнікала.\nПадзеньне сьцяны адбылося так жа стыхійна, як і яе будаваньне. Але хуткага зьнішчэньня сьцяны і аб’яднаньня Нямеччыны чакалі даўна. Знакам было памякчэньне памежнага рэжыму і паляпшэньне стасункаў паміж двума нямецкімі краінамі.\n9 лістапада 1989, таксама ўначы, апасьля паведамленьня паўнамоцнага сакратара ЦК Гюнтэра Шабоўскага аб спрашчэньні перамяшчэньня ў падзеленым Бэрліне, жыхары падзеленага Бэрліна пачалі зьбірацца па абодвух бакох сьцяны і патрабаваць ад памежнікаў, якія ня ведалі пра абвяшчэньне, свайго права на спрошчанае перасячэньня мяжы.\nЖурналісты паведамлялі пра спантанную раздачу бясплатнага піва ў бліжэйшых да сьцяны кнайпах, бязьмежную радасьць і аптымізм. За такім рашэньнем быў прыняты шэраг сустрэчных эканамічных і палітычных рашэньняў.\nАфіцыйны знос сьцяны пачаўся 13 чэрвеня 1990 і скончыўся 30 лістапада 1990.\nГістарычны сымбаль вачыма турыстаў\nЯк страшэнны сымбаль, у час зносу сьцяну намагаліся поўнасьцю зьнішчыць. Разумнай ідэяй было пакінуць некаторую частку для нашчадкаў. З тых часоў рэшты сьцяны сталі важнай кропкай на турыстычнай мапе.\nУ цэнтры Бэрліна існуе цэлы комплекс помнікаў, музэяў, архітэктурных пабудоваў, якія нагадваюць пра існаваньне ГДР, ФРГ, Заходняга і Усходняга Бэрліна, Бэрлінскай сьцяны. У цэнтральнай частцы Бэрліна на сваім арыгінальным месцы можна пабачыць фрагмэнты сьцяны, з абабітымі турыстамі на сувэніры плітамі сьцяны. А на вуліцах, дзе сьцяна была зьнесеная, на дарозе можна пабачыць выкладзены брук з датамі існаваньня сьцяны.\nНа колішнім прапускным пункце Checkpoint Charlie існуе імправізаваны прапускны пункт з дзяўчынай у аўтэнтычнай форме ГДР, якая за грошы ставіць штампы для выезду і ўезду ў ГДР ва ўласныя пашпарты турыстаў. Колішняя мара жыхароў Бэрліну стала сёньня забаваю для турыстаў.\nФота з BerlinerMauerOnline \nдаты,\tгісторыя,\tБэрлін,\tНямеччына,\tБэрлінская сьцяна,\tлюдзі\nГанна Краснова 18:50, 09/11/2007 | Артыкулы |


У трохгодцы малой радзімы ў Беларусі 2019 год можа быць прысвечаны азеляненню і прыродзе | Магiлёўскi аблвыканкам\nАляксандр Лукашэнка выказаўся ў падтрымку далейшай працы па азеляненні беларускіх гарадоў і сталіцы не толькі напярэдадні маючых адбыцца Еўрапейскіх гульняў, але і на перспектыву. Гэтаму напрамку будзе нададзена дадатковая ўвага і ў межах Года малой радзімы, пад знакам якога ў Беларусі праходзяць 2018-2020 гады. «Калі я прымаў рашэнне аб тым, што гэта (2018-ы. – Прым. БЕЛТА) будзе Год малой радзімы, я разумеў, што за год многае зрабіць не паспеем. Таму будзе тры гады. Але ў кожным годзе будзе нейкая ідэя, – сказаў кіраўнік дзяржавы. – Магчыма, працэс азелянення, адраджэння прыроды малой і вялікай Радзімы стане асноўным ідэйным зместам 2019 года. У найбліжэйшы час падумаем – міністры, адміністрацыя, моладзь сваё слова скажа».\nАд прадстаўнікоў моладзі прагучала прапанова ва ўсіх рэгіёнах Беларусі адкрыць паркі сямейных дрэў, дзе б людзі маглі пасадзіць дрэва да нейкай знамянальнай для іх сямейнай падзеі. «Цудоўная ініцыятыва. Абсалютна падтрымліваю. Чалавек прыйдзе і па плане, які будзе ў парку, пасадзіць сваё дрэўца», – адзначыў Аляксандр Лукашэнка.\nКіраўнік дзяржавы падтрымаў яшчэ адну прапанову– у наступным годзе правесці рэспубліканскі форум сельскай моладзі. Падобнае мерапрыемства ўжо добра зарэкамендавала сябе на рэгіянальным узроўні ў Мінскай вобласці.\nАляксандр Лукашэнка таксама паабяцаў наведаць гэту падзею, калі будзе запрашэнне.


€ 530 Інтэрнэт турнір казіно\nВерасень 6, 2011 Інтэрнэт казіно\n€ 926000 Max абнаявіць\nдадатковы бонус: 585% Матч у казіно на трайную прыбытак Playtech слот казіно\n€ 530 Інтэрнэт турнір казіно абноўлена: Верасень 6, 2011 аўтар: Seymour Bufford\nСумежныя бонусы "€ 530 Інтэрнэт-турнір у казіно":\n$ 225 Штодзённы турнір фриролл слот\nЕўра 825 Мабільны слот фриролл турнір\n890% Няма Правілы Бонус!\n280% Лепшы бонус казіно рэгістрацыі\nПачніце з «530 € казіно-турнір»\nКаментарыі да «Інтэрнэт-турніру ў казіно 530 еўра»\nChristofer McMartin Студзень 31, 2016 11: 48 раніцы\nНолл Huseby Жнівень 13, 2016 5: 52 вечара\nЯкая вялікая справа ў гэтай анекке? Вы і ксерафіна вы сапраўды лепшы сябар. Вы заўсёды робіце вялікую праблему з гэтым .. так што вы можаце каментаваць хутчэй, бо вы можаце карыстацца добрым Wi-Fi, выкарыстоўваць шмат планшэтаў, шмат тэлефонаў, шматлікіх кампутараў. хачу, не рабі гэтага шмат ... я выкарыстоўваю тэлефон і планшэт для каментароў, і так? Хіба гэта вялікая справа ?? Калі я хачу скончыць каментарый рана ?? І гэта не падман. Таму калі я, дзе вы, выкарыстоўвайце мноства гаджэтаў, калі вы хочаце зрабіць хутка. Я ўжо ўвайшоў у вас пытанне @ anneke.w і @xeraphyna, я больш не адкажу, .lol\nBarton Guy Чэрвень 8, 2018 12: 08 раніцы\nУдачы вам удзельнікаў CB2 у @ Lotus Asia, Black Lotus і Fone Casino


У многіх новых дамах у якасці асноўнага ацяплення ўсё часцей выкарыстоўваюцца вадзяныя цёплыя падлогі. Але ў некаторых выпадках падлогавы апал з'яўляецца дадатковым да асноўнага Радыятарны. Тэмпература цепланосбіта для радыятарнага сістэмы звычайна …\nУ большасці старых пабудоў па-ранейшаму устаноўлены драўляныя падлогі. Пасля сарака і больш гадоў эксплуатацыі яны відавочна не адпавядаюць сучасным патрабаванням якасці. Калі ў вашым выпадку назіраецца падобная карціна, і вы думаеце, што рабіць са …\nРамонт у кватэры ці катэджы дазваляе нарэшце-то абнавіць дызайн пакояў, а таксама прымяніць новыя тэхналогіі. Разам з гэтым з'яўляецца шмат пытанняў - як зрабіць столь, выбраць колер сцен, якім чынам рамантаваць падлогу. Апошні момант у апошні час …\nПадчас правядзення рамонтных прац часта даводзіцца не толькі прыкладаць намаганні фізічныя, але і прымаць цяжкія рашэнні адносна выбару матэрыялаў. Цяжкасць прыняцця такіх рашэнняў заключаецца ў тым, што кожны матэрыял валодае індывідуальнымі …\nЦёплыя падлогі маюць два прызначэння, яны могуць замяніць звыклую радыятарную сістэму або служыць у якасці дадатковай крыніцы цяпла. Але, перш чым прыступаць да рэалізацыі такой сістэмы абагравання варта вызначыцца з тым, які цёплая падлога лепш - …\nВядома, што працы па прыладзе мазаічных падлог звязаны з вялікімі працоўнымі выдаткамі, а таксама патрабуюць наяўнасці эстэтычнага густу ў іх патэнцыйнага выканаўцы. Вось чаму парадак фарміравання падлогавых пакрыццяў, якія вырабляюцца на аснове …\nАрганізацыя цёплых падлог гэта сучаснае рашэнне, якое забяспечвае камфорт і ўтульнасць у жылых памяшканнях. Для іх стабільнай функцыянальнасці важна ведаць пра тонкасці мантажных работ. Таму перад тым як укладваць цёплы вадзяной падлогу варта …\nПадчас правядзення рамонтных работ да кожнага з этапаў неабходна ставіцца з належнай увагай. І тым больш, гэта датычыцца вытворчасці бетоннай сцяжкі. Дзякуючы прымяненню гэтай тэхналогіі можна атрымаць ідэальна роўнае і трывалую падставу, падыходнае …\nКалі вам даводзілася стаяць у ваннай пакоі на халодным кафлі, то вы ведаеце, што адчуванні, якія ўзнікаюць пры гэтым, не з прыемных. Давайце ж разбяромся, як зрабіць цёплы падлогу ў ваннай. Выбіраць будзем пазней Цёплая падлога ўкладваецца яшчэ да …\nЗабудоўшчыкі не заўсёды якасна выконваюць сваю працу, і часам пасля ўезду ў новую кватэру многім даводзіцца выраўноўваць падлогі, каб якасна пакласці пакрыццё. Банальная заліванне падлогі вадкім растворам, вядома, вырашыць вашу праблему, але што …


Пры выбары хаты будучыя гаспадары немалое значэнне надаюць яго месцазнаходжання. Аднак часам ён задаволены тым, што маеш. Вось тады і пачынаеш разважаць пра тое, як абараніць сваё жыллё ад няпрошаных візіцёраў або гукаў вуліцы - Іншае - 2020\nГрунт усяму галава!\nНямецкі фахверк па-руску: сваімі рукамі\nГрадыентныя мэбля - ілюзія складовага ў цэлым\nЖалезны дом або будуем катэдж з марскога кантэйнера\n"Прыгожыя дома", 5-й сезон\n"Дачная амністыя": зараз бестэрміновая і недарагая\nМэбля: выбіраем гатовую, рамантуем старую, робім самі\nВыбар даху для дома: плоская або скатная?\nМіні-лазня. Варыянты прылады.\nЦвёрдапаліўныя печкі: канцэпт і паходны варыянт\nПлот-браняносец для абароны ад шуму і злодзеяў\nПры выбары хаты будучыя гаспадары немалое значэнне надаюць яго месцазнаходжання. Аднак часам ён задаволены тым, што маеш. Вось тады і пачынаеш разважаць пра тое, як абараніць сваё жыллё ад няпрошаных візіцёраў або гукаў вуліцы\nТакая ж праблема кранула адной сінгапурскай сям'і. Па замове уладальнікаў архітэктары студыі Formwerkz Archite павінны былі пабудаваць дом. Вось толькі перш ім давялося вырашыць няпростую задачу: як засцерагчы жыллё, размешчанае побач з пуцеправодам і аўтамагістраллю, ад старонніх поглядаў і гучных гукаў?\nУ выніку двухпавярховы будынак з істужачным падмуркам і кутняй тэрасай архітэктары выканалі ў стылі мінімалізму. Аднак дом адгарадзілі ад выхлапаў, гукаў, зламысных замахаў, ды яшчэ і пякучых прамянёў сонца высокім плотам інавацыйнай канструкцыі.\nЯк гэта папулярна ў цяперашні час сярод архітэктараў і дызайнераў, ідэя была запазычана са свету прыроды. Плот створаны па прынцыпах биомимикрии. Агараджальнай збудаванне звонку абсталяванае элементамі, якія нагадваюць рагавыя шчыткі панцыра армадилла (так у некаторых краінах называюць млекакормячых браняносец). Уверсе сцены размешчаны механічныя вентылятары, выцягваюць халоднае паветра знізу ўверх.\nТакая канструкцыя паспяхова спыняе шумы, якія ідуць з вуліцы і дарогі, забруджвальныя рэчывы і пыл, а таксама стварае атмасферу прыватнасці. Уласна, з-за незвычайнага агароджы будова і празвалі Armadillo house. За незвычайны плот-армадилл дом атрымаў заахвочвальную прэмію на выставе Design SIA, а таксама рэкамендаваны для ўдзелу ў Фестывалі Сусветны архітэктуры, які ў кастрычніку бягучага года будзе праходзіць у Сінгапуры.\nГлядзіце відэа: You Bet Your Life: Secret Word - Tree / Milk / Spoon / Sky (Студзень 2020).\nЯгадка да ягадцы. Рэцэпты варэння ад форумчан\nЖэле, пяціхвілінкі, асарці і силты ўласнага прыгатавання дапамогуць прабавіць самую доўгую зіму "Замарозка - замарозкай, але як выдатна выпіць зімой чаю са сваім варэннем", - лічаць удзельнікі форуму TheWick.info. Яны вараць варэння-пяціхвілінкі і складаныя варэння, на якія сыходзіць тры дні; дадаюць з грэцкага арэха, лімоны, мяту, ваніль або прынцыпова не дадаюць нічога; захоўваюць цэлымі ўсе ягадкі і наадварот. Чытаць Далей\nСтвараем газон з белай канюшыны\nЯк прыемна ранняй раніцай прайсціся па мяккім белым дыване! Але разам з тым, газон з канюшыны можа ствараць і некаторыя праблемы. Паспрабуем разабрацца разам з удзельнікамі TheWick. Лужка з канюшыны сёння дастаткова папулярныя. Шматгадовая расліна сямейства бабовых, з арыгінальнымі смарагдавымі лісцем і дробнымі шаровідные кветкамі, глядзіцца вельмі пяшчотна і міла, так і хочацца засеяць ім получастка. Чытаць Далей\nМерапрыемствы, якія нельга адкласці на потым з пункту гледжання карыстальнікаў TheWick. Верасень - месяц важных садовых і агародных работ. У шэрагу звычайных спраў па апошнім у гэтым сезоне паліваючы, ўборцы ўраджаю і кансерваванні, ўнясенню ўгнаенняў і іншаму ёсць справы асаблівай важнасці. З дапамогай карыстальнікаў TheWick мы раскажам вам аб важнейшых мерапрыемствах, якія ніяк нельга прапусціць і адкласці на потым. Чытаць Далей\nУ Нямеччыне пабудаваны экалагічны дом-электрастанцыя: выпрацоўвае энергію, награвае ваду, перапрацоўвае адкіды Дом "геліятроп" (Heliotrope), пабудаваны ў Фрайбургу, атрымаў сваю назву ад расліны з сямейства бурачниковых. Кветка мае ўласцівасць паварочвацца ўслед за сонцам (ад грэцкіх helios - "сонца" і tropein - "круціцца"). Чытаць Далей\nПрылада сцяжкі. Урок для заказчыка\nМой досвед падказвае, што нідзе будаўнікі не дапускаюць такой колькасці шлюбу, як пры прыладзе сцяжкі. Прычынай з'яўляецца (як правіла) элементарная некампетэнтнасць, калі будаўнікі не ведаюць (ці не надаюць значэння) выканання ўсіх тонкасцяў тэхналогіі прылады сцяжкі. А, між тым, сцяжка - адна з асноўных рамонтна-будаўнічых работ. Чытаць Далей\nCopyright 2020 \_ Хатні фетиль \_ Плот-браняносец для абароны ад шуму і злодзеяў


Букет нявесты пераказ па беларускай мове. Школьная алімпіяда па беларускай мове 6 клас\nГлавнаяБиржаБукет нявесты пераказ па беларускай мове\nАнлайн-перакладнік Белазар. Букет нявесты пераказ па беларускай мове\nБукет нявесты — Кароткі змест / Краткие содержания\nУ садзе каля самага плота расла чарэшня. Яна была зусім немаладая: стаў маршчыністым ствол, пасохлі ніжнія сукі. Некалькі гадоў не давала чарэшня ўраджаю, глядзела на свае пустыя галіны ды з сумам успамінала, як некалі ў маладосці яны гнуліся пад цяжарам буйных жоўтых ягад. Калі яны паспявалі, прыходзіў гаспадар, прыстаўляў да дрэва лесвічку і падымаўся пад цяністую крону. Ён напяваў вясёлыя песні і збіраў салодкія сакавітыя ягады. За кожнае вядзерца дзякаваў чарэшні, ласкава гладзіў яе гнуткія галінкі. А потым яна перастала цвісці, не давала больш смачных жоўтых ягад. Не збіраў больш гаспадар ураджаю, не спяваў сваіх вясёлых песень, не дзякаваў дрэву. Неяк восенню ён падышоў да чарэшні, агледзеў яе, правёў рукой па шурпатым і патрэсканым ствале. Узрадавалася яна, працягнула да яго свае рукі-галінкі. Але нібыта агнём апяклі яе жорсткія словы гаспадара: «Старая стала, трэба будзе вясною ссекчы ды на гэта месца маладзенькае дрэўца пасадзіць». Панікла вецце, заплакала чарэшня. Гаспадар павярнуўся і пайшоў. Лёгкім марозцам кранула дрэва зіма, нагадала, што пара засынаць. Прасіла чарэшня зіму, каб тая агарнула яе вечным сном. Не хацела прачынацца вясной. Ды не згадзілася зіма. У сакавіку чарэшня абудзілася, адчула, як пад шурпатай карой ажыў і пабег сок. Толькі не радавала дрэва вяртанне да жыцця. З дня на дзень чакала чарэшня гаспадара з сякерай. I ён прыйшоў, але без сякеры. Быў ён вельмі хворы, ледзь стаяў на нагах. Занямог зімою гаспадар, ледзь выбраўся з цяжкой хваробы. Падышоў да свайго дрэўца, пагладзіў патрэсканы ствол. «Не, не буду я секчы цябе, мілая. Раней разам радаваліся, цяпер разам хварэем. Хто ведае, можа, паправімся таксама разам?» – прашаптаў ён. I так захацелася чарэшні дапамагчы яму, што сабрала яна ўсе свае сілы і перадала іх гаспадару ў далонь, якая гладзіла яе ствол. I адбыўся цуд. Паправіўся мужчына, а чарэшня, якая ўвабрала ў сябе моц і сілу вясны, зацвіла. I не проста зацвіла! На яе галінках з’явіліся незвычайныя суквецці, якія нагадвалі букецікі нявесты. Ды і сама чарэшня, як і гаспадар, адчувала надыход другой маладосці. Вось так і бывае ў жыцці. Здаецца часам, што няма ніякай надзеі, збавення, няма ніякага выйсця. Аднак ніколі не трэба адчайвацца, складаць рукі, плысці па цячэнні. I тады выхад знойдзецца нібы сам сабой. Вось так здарылася і з нашай чарэшняй. Яна страціла ўсе сілы для жыцця, для змагання. Аднак сакавік вярнуў ёй моц, удыхнуў надзею. Яе гаспадар адчуў сувязь з дрэўцам, якое столькі гадоў верна служыла яму. I адбыўся цуд. Выздаравеў гаспадар, расцвіло душою дрэўца. I зноў, нібы нявеста, чарэшня і» радасцю і замілаваннем глядзела на жыццё. Гэтае апавяданне вучыць быць добрымі і ўважлівымі да прыроды і людзей. Вельмі часта чалавеку ў цяжкой сітуацыі патрэбны дапамога, парада, добрае слова. Часам гэта слова лечыць і ратуе чалавека, вяртае радасць, усяляе надзею. Як важна, каб у нашым жыцці сустракаліся людзі, што працягваюць руку дапамогі. (453 словы)\nШкольная алімпіяда па беларускай мове 6 клас\nШкольная алімпіяда па беларускай мове\nЗапішыце словы і падкрэсліце мяккія зычныя:\nаб’ехаць, ёсць, жыццё, збіраць, звесці, з’езд, злезці, зняць, лесвіца, паспець, свісцячы, старасць, суддзя, усмешка, чысціня.\n(за кожнае слова, у якім правільна падкрэслены мяккія зычныя,- 0,5 бала)\n2. Прыгадайце і запішыце словы, у якіх ад месца націску змяняецца сэнс.\n(1 пара слоў – 1 бал)\n3. Запішыце словы па-беларуску і пастаўце ў іх націскі:\nверба, газированный, дубрава, некоторые, ненависть, Несвиж, обеспечение, ремень, одиннадцать, шестьдесят.\n(1 слова – 1 бал)\n4. Замяніце адным словам наступныя фразеалагізмы:\nзалатыя рукі –\nпусціць слязу –\nбыць на сёмым небе –\nпускаць туман у вочы –\nна руках насіць –\n5. Падбярыце сінонімы да запазычаных слоў:\nактуальны, пасіўны, трыумф, фінал, эрудыцыя.\n(1 сінонім – 1 бал) 6. Пры дапамозе суфіксаў –іст-, -ыст-, -яр-, -нік-, чык-, -шчык-, -ар- утварыце назоўнікі, якія абазначаюць характар працы людзей або прафесію. Назоўнікі запішыце. 7. Спалучыце прыметнікі з адпаведнымі назоўнікамі, што ў дужках. Словазлучэнні запішыце:\nахайны (чалавек, сшытак, почырк), выдаваць (кнігі, тавар), дарагі (дружа, гарнітур), пільная (патрэба, увага).\n(1 словазлучэнне – 0,5 бала) 8. Пастаўце назоўнікі ў творным склоне і запішыце:\nакуляры, грошы, госці, граблі, дзверы, плечы, сані, санкі.\n9. Праскланяйце наступныя назоўнікі:\nмяжа, муха, лес, глыб, маці, ягня.\n10. Вызначце, якую сінтаксічную функцыю выконваюць падкрэсленыя ў сказах дзеясловы:\nа) Дыхаць раненаму было лягчэй.\nб) Вучні пачалі працаваць добра.\nв) Таня вельмі любіць чытаць казкі.\nг) Уменне чытаць Максім выпрацаваў рана.\nд) Дзеці пайшлі паліваць кветкі.\n(1 правільны адказ – 1 бал) 11. Перакладзіце тэкст на беларускую мову. Пераклад запішыце. Вызначце тып мовы і стыль. Февраль\nВ феврале ещё продолжают дуть студёные ветры. День стал намного длиннее ночи. Иногда идёт снег, и в это время всё небо и весь воздух полны снежинок. Они ложатся на чёрствую грязь на дороге. И на крыши домов. И на деревья, которые становятся белее молока.\nКогда крупные снежинки летят, они красивее самых нежных цветков. Если приглядеться, можно увидеть звёздочки. И все они разные. У одной листики широкие и зубчатые, у другой – острые, как стрелки.\n( По Л. Воронковой)\n(5 балаў – за пераклад, 1 бал – тып мовы, 1 бал – стыль тэксту)


З першага верасня ў ДБУ-21 дабавіцца яшчэ адзін аб’ект — Житковичи. Новае Палессе. Районная газета\n21.08.2020 145 Новае Палессе 0 Comment\nЗ першага верасня ў ДБУ-21 дабавіцца яшчэ адзін аб’ект. Вахта з дзесяці чалавек разам з тэхнікай адправіцца на трасу М-7, якая злучае Мінск і Вільнюс і дзе зараз рупіцца нямала спецыялістаў галіны. Жыткаўчанам на ёй прадстаіць прывесці ў парадак трохкіламятровы ўчастак.\nПа словах дырэктара Віталія Журовіча, беспрацоўе калектыву не пагражае. Нашы дарожнікі працягваюць займацца добраўпарадкаваннем тэрыторыі Петрыкаўскага горна-абагачальнага камбіната і рамонтам пад’язных шляхоў, што належаць мікашэвіцкаму прадпрыемству “Граніт”. У сезон актыўна задзейнічаны асфальтна-бетонны завод упраўлення. Сумесямі забяспечваюцца не толькі ўласныя аб’ёмы работ, частку прадукцыі ДБУ-21 яшчэ прадае брэсцкім калегам.\n← Такого еще не было!!!\nБыть примером своему ребенку призывают сотрудники ГАИ нашего района →


Развіццё сельскіх рэгіёнаў: Мышкавіцкі сельсавет | Районная газета "Кіравец" — Могилевская область\nРазвіццё сельскіх рэгіёнаў: Мышкавіцкі сельсавет\nВторник, 8.09.2015 15:38. Рубрика: Актуально Tags: мышковичи, сельский совет\nРабота Мышкавіцкага сельскага выканаўчага камітэта па забеспячэнні сацыяльна-эканамічнага развіцця рэгіёна была разгледжана на сумесным выязным пасяджэнні прэзідыўма раённага Савета дэпутатаў і райвыканкама. Як падкрэсліў ва ўступным слове перад выездам на аб’екты наведвання першы намеснік старшыні райвыканкама, начальнік райсельгасхарчу Аляксандр Адамаў, дзяржавай надаецца вялікая ўвага развіццю сельскіх тэрыторый дзеля паляпшэння якасці жыцця сяльчан, а таксама справе навядзення парадку на зямлі.\nНавядзенне парадку на зямлі\nПа гэтай важнай тэме размова пачалася адразу, па меры руху аўтобуса з удзельнікамі выязнога пасяджэння па тэрыторыі сельсавета. Яго старшыня Віталь Глекаў інфармаваў аб рабоце, праводзімай сумесна з СВК “Рассвет” імя К.П.Арлоўскага па зносе безгаспадарных дамоў у населеных пунктах, правя-дзенні рэкультывацыі вы-зваліўшыхся зямельных участкаў, уцягненні іх у севазварот сельгасарганізацыі. Летась былі ўве-дзены ў севазварот 16,5 га такіх земляў. Сёлета, напрыклад, у в.Казулічы, Валосавічы,Стаўпішчы разарана зямельных участкаў агульнай пло-шчай 19 га.\nАб актыўнай дзейнасці ў гэтым напрамку прысутныя пераканаліся, пабываўшы ў в.Суянец. Яна невялікая, насельніцтва складае 31 чалавек, сярод іх 22 — працаздольнага ўзросту і 9 пенсіянераў. Частку домаўладанняў выкарыстоўваюць пад дачы бабруйчане.\nУ гэтым населеным пункце былі знесены 6 безгаспадарных дамоў: захаваны іх фундаменты, высечана кустоўе, землі прыведзены ў парадак і ўцягнуты ў севазварот “Рассвета”, іх плошча склала 2,7га. На вызваленых участках была пасеяна кукуруза. На зямельныя ўчасткі плошчай 1,86 га падрыхтаваны дакументы для перадачы ў севазварот гаспадаркі.\nАляксандр Багель у размове з удзельнікамі выязнога пасяджэння зрабіў акцэнт на важных для дзейнасці сельгаскааператыва пытаннях. У прыватнасці, актыўна займаючыся кантролем расходу паліва з дапамогай GPS-навігацыі, тут палічылі, што трэба звярнуць увагу і на расход масел, шын і акумулятараў. Назіранні і аналіз паказалі: расходы па гэтых напрамках неапраўдана высокія. Былі запрошаны прадстаўнікі належнай фірмы, разам з імі вы-працаваны напрамкі работы па забеспячэнні кантролю за расходам і рацыянальным выкарыстаннем ГЗМ, шын, акумулятараў.\nСтаршыня гаспадаркі падзяліўся напрацоўкамі па гэтых пытаннях і абяцаў, калі ўсё атрымаецца, падзяліцца вопытам з калегамі.\nДалей Аляксандр Багель расказаў аб умовах аплаты працы і падыходах да стымулявання высокапрадукцыйнай працы на жніве, корманарыхтоўцы. Закрануўшы кадравае пытанне, адзначыў, што праблема з кадрамі ў “Рассвеце” не стаіць. Назіраец-ца пераемнасць па-каленняў, напрык-лад, старэйшыя ме-ханізатары кантра-лююць работу і дысцыплінаванасць маладзейшых, дзеляцца вопытам.\nСтвараюцца належныя ўмовы для работнікаў, у прыватнасці, на машынным двары даводзяцца да ладу бытавыя памяшканні.\nНаступны аб’ект вытворчай сферы, які наведалі ўдзельнікі выязнога пасяджэння, — цяплічны камбінат. Аб вопыце вырошчвання агародніны закрытага грунту з выкарыстаннем энергазберагальных тэхналогій расказала галоўны тэхнолаг камбіната Марына Бяляўская.\nЯна праінфармавала аб вырошчванні таматаў з дасветкай: гэта робіцца ранняй вясной для павышэння ўраджайнасці.\nНа гэты дзень ура-джайнасць таматаў складала больш 35 кг з квадратнага метра. А па выніках сезону ў перадавых цяплічніц яна дахо-дзіла да 65 кг.\nНялёгка было цяпліч-ніцам працаваць пры такой высокай тэмпературы паветра, якая была мінулым летам, вымушаны былі нават змяніць рэжым рабочага дня на камбінаце.\nПрысутным паведамілі, што сакавітая прадукцыя цяпліц — агуркі, памідоры — кожныя 10 дзён здаецца на аналіз, прэтэнзій па якасці не маецца. Па агурках поўнасцю адышлі ад хімічнай абароны, прымяняецца толькі біялагічная. І на таматах спрабуюць асвоіць гэты метад.\nУвага — развіццю аб’ектаў сацыяльнай сферы\nДагледжанай тэрыторыяй і яркімі кветкамі на клумбах сустрэла ўдзельнікаў выязнога пасяджэння Мышкавіцкая СШ. Яе дырэктар Святлана Шчэрбіч зрабіла акцэнт на тым, якія работы былі выкананы па падрыхтоўцы ўстановы адукацыі да новага навучальнага года. У прыватнасці, праведзены рамонт водаправода і каналізацыі, на гэтыя мэты з бюджэту выдаткавана 11 млн. руб. За кошт шэф-скай дапамогі СВК “Рассвет” імя К.П.Арлоўскага адрамантаваны калідоры, лесвічныяпралёты, пафарбаваны сцены ў калідоры на першым паверсе. На сродкі, сабраныя папячыцельскім саветам і бацькоўскім камі-тэтам, праведзены касметычны рамонт кабінетаў, на сродкі ад пазабюджэтнай дзейнасці адрамантавана спартыўная зала і прыведзены ў парадак надворны гульнявы інвентар і абсталяванне. Асноўная крыніца атрымання пазабюджэтных сродкаў — нарыхтоўка і здача другаснай сыравіны. Па выніках абласнога конкурсу сярод сельскіх школ раёнаў Мышкавіцкая СШ заняла першае месца па зборы макулатуры: за 5 месяцаў вучні сабралі яе 11 т.\nПрысутныя агледзелі кабінеты, харч-блок на 90 па-садачных месц, пабывалі ў біб-ліятэцы, школьным музеі імя К.П.Арлоўскага, спартзале.\nНа тэрыторыі ясляў-садка “Вясёлка” гасцям было прапанавана цікавае падарожжа па экалагічнай сцяжынцы, а ў амфітэатры — прадстаўленне вясёлых клоўнаў. Да-шкалятам утульна і камфортна ў яслях-садку, выхавальнікі праводзяць з імі шмат пазнавальных заняткаў, рухомых гульняў і інш.\nУ гэтым жа будынку размешчаны раённы цэнтр карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі, аб рабоце якога расказала яго кіраўнік Алена Каранкевіч.\nАб арганізацыі воль-нага часу насельніцтва аг.Мышкавічы і навакольных вёсак ішла размова ў мясцовым сельскім Доме культуры. Вялікі інтарэс выклікала экскурсія па музеі СВК “Рассвет” імя К.П.Арлоўскага.\nДля павышэння якасці абслугоўвання\nЛетась пасля мадэрнізацыі былога гандлёвага цэнтра ў аг.Мышкавічы ўвайшлі ў строй два новыя аб’екты, аздобленыя згодна сучасных патрабаванняў, — гандлёвы цэнтр “Родны кут” і кафэ “Піцэрыя” райспажыўтаварыства. У магазіне сяльчанам прапаноўваецца самы шырокі асартымент тавараў. Як пра-інфармавала старшыня райспажыўтаварыства Святлана Сарока, тавараабарот за першае паўгоддзе склаў 2791,2 млн.руб. “Піцэрыя” прадастаўляе несельніцтву магчымасці для адпачынку ў вольны час, арганізацыі сямейных, карпаратыўных урачыстасцей.\nУ мінулым годзе была праведзена мадэрнізацыя фасаду і заменены ваконныя запаўненні магазіна “Прадукты”, які таксама быў у праграме наведвання. За 6 месяцаў гэтага года тавараабарот тут склаў 1млрд. 800 тыс. руб., тэмп росту — 101,4%. Побач размешчаны нарыхтоўчы пункт, тут абмяркоўвалася пытан-не арганізацыі закупу лішкаў сельскагаспадарчай прадукцыі, дзікарастучай, другаснай сыравіны ў насельніцтва.\nАбмеркаванне пытанняў сацыяльна-эканаміч-нага развіцця рэгіёна працягвалася на пленарным пасяджэнні. Пасля далейшага аналізу паказчыкаў работы СВК “Рассвет” імя К.П.Арлоўскага былі вызначаны задачы, накіраваныя на павышэнне эфектыўнасці дзейнасці па вытворчасці валавой прадукцыі сельскай гаспадаркі. Ішла таксама размова аб далейшым удасканаленні работы галін сацыяльнай сферы па прадастаўленні адукацыйных, культурна-асветніцкіх, медыцынскіх, фізкультурна-аздараўленчых паслуг, аб развіцці гандлёвага, бытавога абслугоў-вання, паштовай сувязі.\nБылі ўзняты і праблемныя пытанні, якія патрабуюць вырашэння.\nРашэннем прэзідыўма райсавета і райвыканкама зацверджаны асноўныя паказчыкі сацыяльна-эканамічнага развіцця тэрыторыі Мышкавіцкага сельскага Савета дэпутатаў, план мерапрыемстваў па добраўпарадкаванні і навядзенні парадку на зямлі сельсавета, мерапрыемствы па ўцягненні невыкарыстоўва-емых аб’ектаў нерухомасці ў гаспадарчы абарот на 2015-2017 гады.\n« Количество поступивших в Центризбирком Беларуси комплектов документов от претендентов в кандидаты на пост Президента увеличилось до шести\nВ Кировском районе отменен запрет на посещение лесов »


Канвертаваць BitBars (BTB) і Nxts (NXT) : Калькулятар абменнага курсу\nBitBar (BTB) і Nxt (NXT) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта BitBar і Nxt пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 22 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад BitBar. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Nxt валюты па змаўчанні. Націсніце на Nxts або BitBars канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe BitBar гэта валюта, у ні ў адной краіне. The Nxt гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал BTB можа быць запісаная BTB. Сімвал NXT можа быць запісаная NXT. Абменнага курсу the BitBar Апошняе абнаўленне 22 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the Nxt Апошняе абнаўленне 22 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. BTB каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. NXT каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Навіны за 23 сакавіка 2008\n23.03.2008 Бел-чырвона-белыя сьцягі над Віцебскам у гонар БНР\nЗа апошнія 10 дзён невядомыя вывесілі пяць бел-чырвона-белых сьцягаў у розных раёнах Віцебска. Зьяўленьне нацыянальных сьцягоў віцебскі апазыцыянэр Барыс Хамайда пракамэнтаваў тым, што ў горадзе адбываецца акцыя «Бел-чырвона-белы маратон», прысьвечаны 90-годзьдзю з дня заснаваньня Беларускай Народнай Рэспублікі.\n23.03.2008 У Пухавіцкім раёне 500 чалавек выйшлі на мітынг супраць будаўніцтва завода\nМітынг супраць будаўніцтва завода па вытворчасці сродкаў абароны раслінаў адбыўся ў пасёлку Дружны ў Пухавіцкім раёне. Ён не быў санкцыянаваны ўладамі. У акцыі ўдзельнічалі каля 500 чалавек. Мясцовыя жыхары запрашалі прыйсці і прадстаўнікоў улады, але яны не з'явіліся. Аднак прыйшлі супрацоўнікі міліцыі, якія не перашкаджалі людзям мітынгаваць.\n23.03.2008 У Серабранцы затрыманыя жанчыны за распаўсюд незалежнай інфармацыі\n22 сакавіка, Менск. Прыблізна ў 20 гадзін у Серабранцы супрацоўнікі міліцыі затрымалі дзьвюх жанчын, калі тыя распаўсюджвалі незалежнае выданьне "Вольная Серабранака". У газэце сярод іншых зьмяшчаюцца матэрыялы пра агульнанацыянальныя акцыі - дыктоўку і шэсьце 25 Сакавіка.\n23.03.2008 Цянюту пакаралі арыштам на 10 сутак\n21 сакавіка суддзя Чыгуначнага раёна Гомеля Ілья Свірыдаў прызнаў Андрэя Цянюту вінаватым ва ўчыненні дробнага хуліганства (арт. 17.1 КоАП) і прыгаварыў яго да адміністрацыйнага арышту тэрмінам на 10 сутак.


«Дзе можна закахацца ў пэдафіла, гвалтаўніка і забойцу»\nРадыё Свабода / Радыё Свабодная Эўропа - міжнародная мэдыйная арганізацыя, якая перадае навіны і інфармацыю для краінаў Цэнтральнай і Ўсходняй Эўропы, Каўказу, Сярэдняй Азіі, Расеі, Блізкага Ўсходу і Балканаў. Перадача «Падарожжы Свабоды» - паездкі карэспандэнтаў радыёвяшчаньня па гарадах і вёсках Беларусі. «Думалі мы, напэўна, цэлы месяц над арганізацыяй аховы. Перагледзелі аховы і ў Германіі, і ў Нідэрляндах, і ў Штатах, і ў Гітлера. ... Болей »\nГалоўная цікавостка «беларускіх Мальдываў»\nРадыё Свабода / Радыё Свабодная Эўропа - міжнародная мэдыйная арганізацыя, якая перадае навіны і інфармацыю для краінаў Цэнтральнай і Ўсходняй Эўропы, Каўказу, Сярэдняй Азіі, Расеі, Блізкага Ўсходу і Балканаў. Перадача «Падарожжы Свабоды» - паездкі карэспандэнтаў радыёвяшчаньня па гарадах і вёсках Беларусі. Што вабіць шматлікіх падарожнікаў на крэйдавыя кар’еры пад Ваўкавыскам? Ці магчыма зрабіць з крэйдавых кар’ераў сапраўдны курорт? І... Болей »\nРось паміж княскай даўніной і «русским миром»\nРадыё Свабода / Радыё Свабодная Эўропа - міжнародная мэдыйная арганізацыя, якая перадае навіны і інфармацыю для краінаў Цэнтральнай і Ўсходняй Эўропы, Каўказу, Сярэдняй Азіі, Расеі, Блізкага Ўсходу і Балканаў. Перадача «Падарожжы Свабоды» - паездкі карэспандэнтаў радыёвяшчаньня па гарадах і вёсках Беларусі. Рось дакажа любому падарожніку, што слова «правінцыя» ў нашай краіне мае цалкам станоўчую афарбоўку. Бо ў Росі я налічыў не адну ці... Болей »\nСтральцоў: «Хай нам падзякуюць за тое, што мы пілі»\nРадыё Свабода / Радыё Свабодная Эўропа - міжнародная мэдыйная арганізацыя, якая перадае навіны і інфармацыю для краінаў Цэнтральнай і Ўсходняй Эўропы, Каўказу, Сярэдняй Азіі, Расеі, Блізкага Ўсходу і Балканаў. Перадача «Падарожжы Свабоды» - паездкі карэспандэнтаў радыёвяшчаньня па гарадах і вёсках Беларусі. Як перажываў сваё зьняволеньне ў Мазырскім ЛПП пісьменьнік Міхась Стральцоў? Якім запомніўся афіцэрам аховы футбаліст 80-х гадоў Ал... Болей »\nКолішняя слава груздаўскіх музыкаў\nРадыё Свабода / Радыё Свабодная Эўропа - міжнародная мэдыйная арганізацыя, якая перадае навіны і інфармацыю для краінаў Цэнтральнай і Ўсходняй Эўропы, Каўказу, Сярэдняй Азіі, Расеі, Блізкага Ўсходу і Балканаў. Перадача «Падарожжы Свабоды» - паездкі карэспандэнтаў радыёвяшчаньня па гарадах і вёсках Беларусі. Часта на маё пытаньне «Чым адметная ваша вёска?» ці «Чым цікавае вашае мястэчка?» людзі ня ведаюць, што адказаць. У мястэчку Грузда... Болей »\nПамяць пра Віктара Шутовіча жыве ў Барысаве\nРадыё Свабода / Радыё Свабодная Эўропа - міжнародная мэдыйная арганізацыя, якая перадае навіны і інфармацыю для краінаў Цэнтральнай і Ўсходняй Эўропы, Каўказу, Сярэдняй Азіі, Расеі, Блізкага Ўсходу і Балканаў. Перадача «Падарожжы Свабоды» - паездкі карэспандэнтаў радыёвяшчаньня па гарадах і вёсках Беларусі. Беларускі ксёндз Віктар Шутовіч, якога з захапленьнем да гэтае пары ўспамінаюць на Віленшчыне, пасьля 10-гадовай адседкі ў лягеры ж... Болей »