Як зрабіць бетонамяшалку сваімі рукамі з падручных сродкаў - Блог пра інструменты\nЗ бетоннымі працамі сутыкаецца кожны, хто хоць раз майстраваў сцяжку падлогі або ставіў плот на слупках. Калі такімі працамі займаецца не прафесіянал, а звычайны ўладальнік ўчастка, то набываць прамысловы агрэгат сэнсу няма. На дапамогу прыйдзе бетонамяшалка, сваімі рукамі зробленая са старога малочнага бітона або выварку.\nЧаму нельга абысціся без бетонамяшалкі?\nНекаторыя непрафесіяналы ўпэўненыя, што змяшаць невялікая колькасць раствора можна пры дапамозе адной толькі рыдлёўкі. Можна, але атрыманая сумесь атрымаецца вельмі нізкай якасці.\nПа-першае, «лапатай» раствор у карыце вельмі цяжка. Такая фізічная нагрузка пад сілу далёка не кожнаму: лепш усталяваць бетонамяшалку, сваімі рукамі сабраную з бочкі.\nПа-другое, пры замешвання вялікай колькасці сумесі гатовы склад атрымліваецца сухім: раствор губляе вільгаць хутчэй, чым будаўнік паспявае размяшаць яго да патрэбнай кансістэнцыі.\nНельга зрабіць бетон добрага якасці і пры дапамозе дрыля. Калі замацаваць яе на кранштэйн, то ў сумесі абавязкова застануцца камякі пяску. Дрыль павінна не толькі круціцца, але і перамяшчацца па крузе і наперад-назад. Такога напружання інструмент, прызначаны для свідравання, доўга не вытрымае. Дрыль проста зламаецца.\nАсноўныя элементы бетонамяшалкі.\nКаб зразумець прынцып працы будучай бетонамяшалкі, змантаванай для невялікага аб'ёму работ, трэба зразумець, як замешваецца раствор. Існуе 3 метаду:\nГравітацыйны. Яго ў прамысловасці не ўжываюць: цэмент атрымліваецца нізкага якасці. Пры гравітацыйным мяшанні ёмістасць перавальваецца, а кампаненты «боўтаюць» адзін на аднаго, змешваючыся ў адносна аднастайную масу.\nВібрацыйны. Самы надзейны спосаб вытворчасці бетону ў прамысловых маштабах. У зафіксаванай цэбры рухаецца вибромиксер. У выніку атрымліваецца раствор самага высокага якасці. Спосаб патрабуе велізарных выдаткаў энергіі, таму выкарыстоўваецца толькі для залівання асабліва адказных збудаванняў.\nМеханічны, прымусовы. Ўжываецца толькі сумесна з гравітацыйным. У гэтым выпадку альбо міксер круціцца ў нерухомай цэбры, альбо круціцца бодня з выступамі ўнутры.\nТакая бетонамяшалка, вырабленая па прыведзеных ніжэй чарцяжах, значна палегчыць работы па заліўцы сцяжак і падобных канструкцый.\nБетонамяшалкі сваімі рукамі\nІснуе мноства самаробных канструкцый, прыстасаваных для вырабу бетону. Схемы іх могуць быць рознымі.\nСамая простая бетонамяшалка робіцца з звычайнага малочнага бітона, старой выварку, непатрэбнай вялікага рондаля. Чарцёж яе вельмі просты. Тэхналогія таксама максімальна простая:\nЁмістасць прыварваюць да восі. Калі яна з алюмінія, то да «пасудзіне» прыварваюць некалькі пруткоў, а бодню да іх прымацоўваюць нітамі.\nУ вечка прасоўваюць кавалак трубы, палку або гумовы паляць. Вельмі туга прыцягваюць крышку да ручак.\nКаб яшчэ больш патанніць і спрасціць канструкцыю, можна не выкарыстоўваць муфты, а проста прарэзаць у станіне дугападобныя выемкі і пакласці на іх вось.\nКруціць такая прылада будзе не вельмі лёгка, аднак замясіць бетон нядрэнна якасці цалкам магчыма.\nКалі патрабуецца атрымаць большую колькасць бетону ці хочацца агрэгат зрабіць больш практычным, прыйдзецца выкарыстоўваць іншыя чарцяжы.\nВось прыклад прылады, для вырабу якога спатрэбяцца:\nГатовая ёмістасць для бетонамяшалкі, набытая ў краме ці самастойна вырабленая з бочкі або бака.\nРама, на якую будзе ўстаноўлена прылада.\nРухавік (падыдзе ад пральнай машыны).\nБетонамяшалка сваімі рукамі: парадак працы\nЧарцёж ручной бетонамяшалкі.\nПрацу пачынаюць з падрыхтоўкі ёмістасці. Гатовая каштуе нятанна, паэму лепш выкарыстоўваць падручныя матэрыялы. Падыдзе старая металічная бочка. Калі ў яе няма дна або вечка, іх трэба абавязкова прыварыць.\nДа дна бочкі і яе вечку мацуюць спецыяльныя фланцы з падшыпнікамі. Каб складнікі было зручна засыпаць, у бакавіне праразаецца адтуліну.\nВыразаны кавалак металу пазней паслужыць вечкам, якую можна замацаваць на шарнірах пры дапамозе любога запорного прылады. Сама адтуліна лепш размясціць бліжэй да ніжняга тарца.\nКаб сумесь змешвалася лепш, на ўнутраныя сценкі бочкі і на вось прыварваюць лопасці.\nІх кут трэба разлічыць такім чынам, каб, змешваючы, раствор «выштурхваецца» з бочкі.\nПрыйшла пара збіраць падставу. Для яго можна выкарыстоўваць драўляную раму, сабраную «у полдерева», але больш надзейнай будзе канструкцыя, сабраная з швелера або куткоў. Змацаваць іх можна пры дапамозе зваркі або звычайных нітаў.\nКаб падстава можна было лёгка перарухаць, яго можна абсталяваць коламі, напрыклад, ад трансфарматара, і ручкамі. У падставе трэба прадугледзець месца для ўстаноўкі рухавіка.\nКалі пры выгрузцы бетону мяркуецца нахіляць ёмістасць, то, каб яна не перакульваецца, прыйдзецца ўсталяваць процівагу.\nУсе дэталі спачатку наносяцца на чарцёж, а ўжо потым збіраюцца і замацоўваюцца.\nПрацаваць такая бетонамяшалка, сваімі рукамі вырабленая з падручных сродкаў, будзе нават ад ручнога прывада.\nКалі няма жадання займацца цяжкай фізічнай працай, для бетонамяшалкі можна выкарыстоўваць любы рухавік аднафазны. Яго вярчальнага хуткасць не павінна быць больш за 40 аб / мін. Лепшыя рухавікі для бетонамяшалкі атрымліваюцца з рухавічкоў пральных машын.\nМожна абыйсціся і без электрапрывада. Калі ёсць матор ад мапеда, можна ўсталяваць яго. Бетонамяшалка на бензіне таксама шматкроць аблягчае работу будаўніка.\nРухавік для бетонамяшалкі з бочкі надзейна прымацоўваюць да рамы падставы. Вярчальны рух павінен перадавацца на бодню праз рэдуктар або звычайны шкіў з прывадным рамянём. Круцячыся, бодня не павінна перавышаць хуткасці 30 аб / мін.\nКалі ўсе ўстаноўлена, скрозь бодню забэрзваюць вал.\nКаб канструкцыя, асабліва змантаваная на драўлянай падставе, ня перагортвалася і не «танчыла», яе можна ўкапаць ў грунт пад вуглом у 30 °.\nВыраб бетонамяшалкі з міксерам\nСамаробныя бетонамяшалкі могуць быць зладжаныя складаней. Тым, хто ўмее канструяваць, спадабаецца ўзор бетонамяшалкі з міксерам ў форме грэбня. Устаноўлена, што такая мадэль бетонамяшалкі з бочкі выдае раствор хвацкай якасці, пры гэтым хуткасць замесу павышаецца шматкроць. Для атрымання аднастайнай масы досыць перавярнуць бодню 5-6 разоў.\nГалоўны недахоп прылады - складанасць канструкцыі. Прыбудаваць на месца дзясяткі дэталяў і надзейна замацаваць іх зможа толькі спецыяліст з велізарным вопытам у рабоце. Канструкцыі такой складанасці апраўдваюць сябе толькі ў тым выпадку, калі патрабуецца вялікая колькасць раствора або бетонныя работы праводзяцца пастаянна. Для невялікіх аб'ёмаў цалкам дастаткова найпростай ручной бетонамяшалкі.


У Беларусі ўпершыню за апошнія сем гадоў зафіксаваная дэфляцыя | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПаводле звестак Белстата, у жніўні 2016 года індэкс цэн у адносінах да снежня 2015 года вырас на 7,6%, але ў параўнанні з ліпенем знізіўся на 0,1%.\nАпошні раз дэфляцыя ў Беларусі назіралася ў жніўні 2009 года, калі цэны знізіліся на 0,2%.\nЦэны на харчовыя тавары ў жніўні гэтага года ў параўнанні з ліпенем знізіліся ў сярэднім на 0,5% (з пачатку года — выраслі на 5,3%). Нехарчовыя тавары падаражэлі на 0,3% (6,5%), паслугі — на 0,01% (15,2%).\nНагадаем, 23 жніўня паводле вынікаў сустрэчы Аляксандра Лукашэнкі з кіраўніцтвам урада і Нацбанка прэм’ер-міністр Андрэй Кабякоў паведаміў журналістам: „На жаль, у той матрыцы задач, якая вызначаная кіраўніком дзяржавы, з сямі паказчыкаў выкананы адзін, але вельмі важны — гэта паказчык інфляцыі. мы ўжо ўвайшлі ў нармальны рэжым і разлічваем, што паводле вынікаў года, як і меркавалася, інфляцыя не перавысіць 12%”. На працягу першай паловы жніўня „нават назіралася дэфляцыя, якая ў тым ліку звязаная з сезонным фактарам”, дадаў Кабякоў.\nЗгодна з нядаўнім прагнозам Еўразійскага банка развіцця (ЕАБР), інфляцыя паводле вынікаў 2016 года ў Беларусі складзе 12,6%. Да 2020 года ўрад плануе знізіць інфляцыю да 5%.\nНезалежныя эксперты прагназуюць зніжэнне цэн на нехарчовыя тавары ўслед за змяншэннем рэальных даходаў насельніцтва.\nПаводле звестак Белстата, у першым паўгоддзі на набыццё нехарчовых тавараў дамашнія гаспадаркі краіны накіроўвалі 30,3% сваіх спажывецкіх расходаў. Усе апошнія гады расходы дамашніх гаспадарак на набыццё нехарчовых тавараў зніжаюцца (у 2012-м на гэтыя мэты беларускія сем’і трацілі 36,5% сваіх спажывецкіх расходаў, у 2013-м — 37,6%, у 2014-м — 34,4%, у 2015-м — 32,7%).\n„Калі падаюць даходы насельніцтва, выдаткі дамашніх гаспадарак на набыццё нехарчовых тавараў скарачаюцца. Адпаведна цэны на нехарчовыя тавары наўрад ці будуць расці, а магчымая нават і дэфляцыя па асобных пазіцыях”, — адзначыў у размове з карэспандэнтам БелаПАН эканаміст Антон Балточка.\nНа думку экспертаў, фундаментальныя перадумовы для росту цэн на спажывецкім рынку сёння адсутнічаюць. „Абмежаванне тэмпаў росту зарплат, іх прывязка да прадукцыйнасці працы ўжо прывялі да зніжэння попыту на імпарт і да змяншэння рознічнага тавараабароту ў цэлым. Адпаведна, калі плацежаздольны попыт не расце, магчымасці вытворцаў падвышаць цэны абмежаваныя”, — кажа фінансавы аналітык даследчай групы BusinessForecast.by Аляксандр Муха.\nНават у выпадку росту курсу долара прапарцыянальнага павелічэння цэн на спажывецкім рынку не адбудзецца, лічыць ён. „Ва ўмовах зніжэння рэальных даходаў насельніцтва кампаніі пры выбудоўванні цэнавай палітыкі сталі больш арыентавацца на плацежаздольны попыт насельніцтва і на дынаміку інфляцыі, а не на рух курсу долара. Таму ў 2015—2016 гадах, нягледзячы на аслабленне рубля, якое назіраецца, перанос дэвальвацыі на цэны быў істотна меншы, чым у папярэднія гады”, — адзначыў Муха.\nДадатковым фактарам, які прыводзіць да замарожвання цэн на спажывецкім рынку, з’яўляецца і манетарная палітыка Нацбанка. „Нацбанк рэалізуе жорсткую манетарную палітыку — грашовая база застаецца прыкладна на роўні пачатку года, і гэты фактар таксама прыводзіць да запаволення інфляцыі”, — лічыць Антон Балточка.


Mitsubishi grandis - Агляды лепшых аўтамабіляў\n13-10-2018 Легкавыя аўтамабілі\nMitsubishi Grandis 2006 2.4-7 Lugares-Top Carro de Luxo Com Preço de Popular-Toda Original!\nУ 2003 годзе Grandis прыйшоў на змену састарэлага однообъемнику Mitsubishi Space Wagon, але не стаў яго прамой заменай, паколькі імідж, канцэпцыя і пазіцыянаванне гэтых аўтамабіляў істотна адрозніваюцца.\nАўтамабіль выкананы ў новым карпаратыўным стылі кампаніі, распрацаваным камандай дызайнераў пад кіраўніцтвам Аліўе Буле.\nДызайнерам Mitsubishi атрымалася ўзнагародзіць трывіяльны сямейны мінівэн неардынарным абліччам. Экстэр'ер Grandis - гэта спалучэнне гармоніі і дынамікі. Фары-стрэлы, даўжынёй амаль з капот, па-спартоваму імклівы сілуэт, гірлянда модных святлодыёдных агнёў па перыметры вялізнага задняга шкла - усё гэта глядзіцца стыльна, сучасна і крэатыўна.\nПрататыпамі Grandis сталі два канцэпт-кара: шыкоўны MPV Space Liner і запальны "однообъемник" CZ3 Tarmac. У іх аўтамабіль запазычыў уласцівы першаму высокі ўзровень камфорту і эмацыйны спартыўны характар другога.\nMitsubishi Grandis - гэта поўнапамерны мінівэн, які закліканы пашырыць уяўленні пра аўтамабілі класа MPV (Multi Purpose Vehicle). Дызайнерам Mitsubishi атрымалася стварыць эмацыйны, запамінальны вобраз новага аўтамабіля, а стыльны і прадуманы інтэр'ер дапамог захаваць традыцыйныя для гэтага класа змяшчальнасць і ўніверсальнасць.\nGrandis ніжэй большасці сваіх аднакласнікаў, але пры гэтым мае большую колавую базу (2830 мм) і шырокую каляіну (1550/1555 мм). Дзякуючы такому спалучэнню, аўтамабіль валодае вытанчанымі прапорцыямі, што выгадна вылучае яго ў гарадскім струмені. Пакупнікам прапануюць варыянты з 7-мясцовым (суцэльнае сядзенне другога шэрагу) і 6-мясцовым (паасобныя крэслы другога шэрагу) салона. Пры гэтым па-за залежнасці ад версіі другі шэраг мае вялікае колькасць трансфармацый для найбольш рацыянальнага выкарыстання ўнутранай прасторы. Сядзенні другога шэрагу абсталёўваюцца вялікай колькасцю рэгуляванняў: у 7-мясцовым варыянце складаюцца ў прапорцыі 40/60, для паасобных крэслаў прадугледжаны адкідальныя падлакотнікі ў сярэдзіне, сістэма Relax Mode дазваляе змяняць нахіл падушкі сядзення і прымаць максімальна расслабленую позу. Плюс магчымасць перарухаць сядзенні наперад - назад па накіроўвалых і пры жаданні ператварыць салон у зручную двухспальны ложак.\nХарактэрна, што сядзенні трэцяга шэрагу складаюцца ў падпольныя нішы, утвараючы вялікі багажны адсек з роўнай падлогай. Такім чынам, пры неабходнасці перавозкі вялікіх прадметаў сядзенні трэцяга шэрагу не трэба здымаць і захоўваць асобна.\nДадатковы камфорт і ўтульнасць ствараюць такія дэталі інтэр'еру, як устаноўленыя на амартызатарах складваюцца столікі для чытання, двайны перчаточный скрыню, замыкаемая адсекі на пярэдняй панэлі і ў зоне сядзенняў трэцяга шэрагу, падпольная ніша, а таксама мноства падшклянкаў і разнастайных трымальнікаў без якіх не мыслім ні адзін мінівэн.\nАсаблівая ўвага пры праектаванні Grandis надалі пасіўнай бяспекі. У канструкцыі сілавой структуры кузава прыменена тэхналогія "RISE" ( "Reinforced Impact Safety Evolution" - узмоцненая абарона пры ўдары). Яна дазваляе падчас удару кантраляваць ўзаемнае размяшчэнне сілавых элементаў кузава, забяспечваючы актыўную абарону насельнікаў салона падчас сур'ёзнай аварыі. Гэтую сістэму дапаўняюць франтальныя і бакавыя падушкі бяспекі для кіроўцы і пярэдняга пасажыра, надзіманыя фіранкі, праднацягвальнікі пярэдніх рамянёў бяспекі з абмежавальнікамі намаганні на грудную клетку, спецыяльныя пярэднія сядзення абмяжоўваюць падоўжнае перасоўванне цела пры лабавым сутыкненні, каркасы сядзенняў і падгалоўнікі, якія засцерагаюць ад пашкоджання шыю пры зваротным руху, траўмабяспечны педальны вузел і спецыяльнае мацаванне дзіцячых сядзенняў стандарту ISO - FIX.\nУласцівая Grandis архітэктура мінівэна забяспечвае кіроўцу высокую пасадку і добрую панарамны обзорность. Такое становішча, па-першае, падвышае бяспеку руху, дазваляючы кіроўцу лепш арыентавацца ў транспартным патоку, а па-другое, палягчае працэс ўваходу - выхаду. Над галавой месца больш за досыць, трохкутныя акенцы па баках тарпеда палягчаюць агляд пры паркоўцы, а цэнтральная кансоль сканчаецца ледзь не ў пярэдняга бампера.\nАздабленне салона выканана якасна, стваральнікам атрымалася стварыць у салоне атмасферу выгоды і камфорту: прыемны пластык, стыльныя ўстаўкі пад алюміній, нетрывіяльны дызайн панэляў. Паўкруглая цэнтральная кансоль, стыльная попельніца, зручныя падлакотнікі і дзвярныя ручкі. Усе элементы салона прадуманыя як з пункту гледжання дызайну, так і з пазіцыі эрганомікі.\nGrandis мае незалежныя падвескі пярэдніх і задніх колаў, прычым, на задняй восі ўжытая схема, мінімізуе ўплыў загрузкі аўтамабіля на кіравальнасць і ўстойлівасць.\nНа ўсіх колах устаноўлены 16-цалевыя дыскавыя тармазы (вентыляваныя спераду і суцэльныя ззаду). У стандартную камплектацыю ўсіх мадэляў ўваходзіць ABS з EBD (сістэма размеркавання тармазных сіл). На топ-версіях даступныя сістэмы MATC ( "Mitsubishi Active Traction Control" - актыўная процібуксовачнай сістэма) і MASC ( "Mitsubishi Active Stability Control" - фірмовая сістэма дынамічнай стабілізацыі) якія дазваляюць захоўваць кантроль над аўтамабілем нават на слізкай дарозе. У якасці опцыі магчымая ўстаноўка 17-цалевых легкосплавных колавых дыскаў.\nНа Grandis усталёўваецца ультрасучасны 2,4-літровы чатырохцыліндравы 165-моцны рухавіком MIVEC (Mitsubishi Innovative Valve lift and Timing Electronic Control - фірмовая сістэма змены фаз і вышыні ўздыму клапанаў з электронным кіраваннем). Сістэма MIVEC не толькі забяспечвае выдатную приемистость і высокі крутоўны момант у шырокім дыяпазоне абаротаў, але і надзяляе Grandis хвацкімі ездавымі якасцямі.\nКамплектуецца гэты сілавы агрэгат аўтаматычнай каробкай перадач INVECS-II.\nСпецыяльна для еўрапейскіх пакупнікоў Mitsubishi распрацавала дызельную мадыфікацыю Grandis, якая з'явіцца крыху пазней. Японцы спынілі свой выбар на 2 л рухавікі фірмы Volkswagen. Агрэгат валодае магутнасцю ў 136 л.с. і дзякуючы высокаму крутоўнаму моманту (310 Нм) ці ледзь саступае 165-моцнай бензінавай версіі. Прадстаўнікі фірмы абяцаюць разгон з месца да 100 км / г за 10,8 з і і максімальную хуткасць 197 км / г.\nGrandis - сучасны аўтамабіль для дружнай сям'і. Старанна прадуманая функцыянальнасць, надзейнасць, практычнасць і элегантны вонкавы выгляд - асноўныя складнікі, за якія пакупнікі ў многіх краінах свету аддалі перавагу гэтаму аўтамабілю.


Лепельские туристы провели время с пользой | Лепель. Лепельский край. Районная газета\nЛепельские туристы провели время с пользой\n14.08.2019 901 Лепельскi край Комментариев нет\nТурызм — стан душы, калі чалавек не жадае бавіць час, лежачы на канапе. Тым больш летам, калі ёсць магчымасць згуртавацца добрай турыстычнай кампаніяй. З карысцю правялі летнія вакацыі і ўдзельнікі\nаб’яднання па інтарэсах “Пешаходны турызм” цэнтра дзяцей і моладзі. Распавядае настаўнік Заслонаўскай\nсярэдняй школы, кіраўнік аб’яднання Андрэй Лазоўскі.\nПад час нашых вандровак мы з дзецьмі ўжо наведвалі Ушацкі, Полацкі, Сенненскі раёны. Зараз вырашыў пашырыць геаграфію з такім разлікам, каб было цікава і не біла па кішэні. Нітка маршрута пралягала праз Аршанскі і Талачынскі раёны Віцебскай вобласці, а таксама па Шклоўскім раёне Магілёўскай. У турысцкі паход выправіліся навучэнцы аб’яднання па інтарэсах “Пешаходны турызм”.\nЗ чыгуначнай станцыі Заслонава дабраліся да Оршы, а адтуль — да населенага пункта Руміна. Затым пешшу прайшлі праз вёскі Бабінічы, Звёзная, Леша, Смятанка, Зубава і Ляўкі. Ляўкі знакамітыя тым, што там размешчана лецішча Янкі Купалы. Аднак славутае мінулае мае і вёска Зубава. У гэтым населеным пункце аддалі даніну памяці на магіле Канстанціна Анохіна.\nБыло вельмі цікава даведацца пра яго жыццёвы шлях. Канстанцін Анохін — савецкі лётчык, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Лейтэнант Анохін шостага ліпеня 1941 года вылецеў па трывозе на самалёце ЯК-1 і ў паветры сустрэўся з пяццю варожымі сцярвятнікамі. Савецкі воін знішчыў адзін нямецкі самалет, аднак потым быў падбіты. Ахопленую полымем машыну Канстанцін Анохін накіраваў на фашысцкую калону ў раёне сяла Зубава Віцебскай вобласці. Пасмяротна ён быў уганараваны звання Героя Савецкага Саюза.\nЁсць важная акалічнасць. На працягу нашых вандровак мы з калегамі жадаем данесці не толькі прыгажосць роднай краіны, але і распавесці пра людзей, якія тым альбо іншым чынам славяць беларускую зямлю. Дзеці загартоўваюцца не толькі ў фізічным плане, перад сваімі вачыма яны бачаць сапраўдных герояў, памяць пра якіх павінна захавацца.\nЗаначавалі на беразе Дняпра. На другі дзень адолелі больш за дваццаць тры кіламетры. Прайшлі праз Копысь, Александрыю, Калінаўку, Стараселле і Рацава. У Копысі наведалі месца, дзе пачыналася будаўніцтва горада. Там ажыццяўляўся платны ўезд ва ўмацаваную частку горада на пад’емным мосце праз раку Страшэўку. У 2017 годзе археолагамі былі выяўлены сляды гэтай пераправы і значная колькасць дробных манет XV — XVIII стагоддзяў.\nУ вёсцы Рацава таксама ёсць на што паглядзець. Там знаходзіцца сядзіба, якая належала Мянжынскім, а потым графу Замойскаму-Тышкевічу. Калісьці тут быў прыгожы парк, дзе разам з мясцовымі дрэвамі раслі і экзатычныя: туі, клёны серабрыстыя і нават пробкавае дрэва. Пад час Вялікай Айчыннай вайны сядзіба была знішчана, аднак за паркам засталіся гаспадарчыя пабудовы.\nНачавалі на беразе Коханаўскага вадасховішча. Месца добрае, таму вырашылі крыху адпачыць і засталіся яшчэ на адзін дзень, каб набрацца сіл для далейшай дарогі. Пасля адпачынку за два дні пабывалі ў вёсках Марцюхова, Аленавічы, Вязьмічы, Шыбекі і іншых.\nУ апошні дзень былі вельмі ўражаны абліччам Смалянскага замка. Рэшткі яго знаходзяцца на беразе рэчкі Дзярноўкі. Замак быў пабудаваны ў другім дзесяцігоддзі XVII стагоддзя. Ён знаходзіўся непадалек ад усходняй мяжы Вялікага Княства Літоўскага і быў разбураны пад час руска-польскай вайны 1654 —1667 гадоў і паўночнай вайны 1700 — 1721 гадоў. Павел Кароль Сангушка, уладальнік замка, выступіў на баку шведаў у паўночнай вайне.\nНа сённяшні дзень часткова захаваліся галоўная пяціярусная вежа, падвальныя памяшканні і фрагменты фундамента па замкавым перыметры. З вёскі Міхнова па чыгунцы вярнуліся дадому ў Заслонава. Агульная працягласць паходу — больш за сто кіламетраў. Безумоўна, за тыдзень стаміліся, аднак ні ў якім разе не пашкадавалі. Яшчэ раз пераканаліся, якая прыгожая наша зямля пад белымі крыламі.\nНа здымках: турысцкія вандроўкі.\n← Уверенное лидерство лепельских футболистов\nБыл депортирован из страны, но вернулся вновь →


Віншаванне Старшыні Прэзідыума Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі акадэміка Уладзіміра Гусакова з Новым 2017 годам і Калядамі\nСыходзіць у гісторыю 2016 год. Гэта быў надзвычай насычаны і напружаны год. Тым не менш, лічу, што пражылі мы яго дастойна. Акадэмічная супольнасць з усёй адказнасцю, ускладзенай сёння на вучоных, вырашала самыя складаныя навуковыя і практычныя задачы.\nКалектыў НАН Беларусі працаваў на ўмацаванне аўтарытэту айчыннай навукі ў краіне і за яе межамі. Мы пашырылі міжнародныя кантакты, прымалі вядучых вучоных з розных краін свету. Прадстаўнікі акадэмічных інстытутаў, маладыя вучоныя прызнаны пераможцамі і прызёрамі шматлікіх прэстыжных міжнародных конкурсаў. Беларуская акадэмічная навука стала найважнейшым элементам беларускай сацыяльна-эканамічнай мадэлі, фактарам высокага прызнання нашай краіны на міжнароднай арэне.\nПра гэта красамоўна гавораць паказчыкі сусветных рэйтынгаў. Нагадаю, самы важкі ўклад у глабальны дабрабыт па версіі Good Country Index-2016 Беларусь уносіць у навуцы і тэхналогіях, а гэта 37-е месца.\n2017 год аб’яўлены ў нашай краіне Годам навукі. Для ўсіх вучоных гэта - вялікі гонар і вялікая адказнасць. Упэўнены - Год навукі дасць новы імпульс актыўнаму развіццю даследаванняў па самых перадавых напрамках.\nЛюбая краіна не можа развівацца без інавацый і без апоры на моцную нацыянальную навуку. Пры стварэнні сваіх навукова-практычных цэнтраў, аб’яднанняў і кластараў па шэрагу актуальных напрамкаў Акадэмія зыходзіла менавіта з інтарэсаў краіны. Гэта - паскоранае развіццё айчыннага машынабудавання, аграпрамысловага і біятэхналагічнага комплексаў, нацыянальнай нанаіндустрыі, мікраэлектронікі, стварэнне перспектыўных кампазіцыйных матэрыялаў і фармацэўтычных прэпаратаў. Зараз гэта найбольш запатрабаваныя ў свеце напрамкі, і мы павінны лідзіраваць тут у пошуку інавацый.\nДзяржава ставіць перад даследчыкамі новыя, адказныя задачы. Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь Аляксандр Рыгоравіч Лукашэнка даручыў Акадэміі навук забяспечыць шырокае ўкараненне завершаных інавацый у вытворчасць. Гэта значна павышае запатрабаванасць айчынных навуковых распрацовак і дае практычна неабмежаваныя магчымасці для ўкаранення. Упэўнены, што навуковыя калектывы паспяхова справяцца з рашэннем пастаўленых задач на карысць працвітання нашай Радзімы - Рэспублікі Беларусь.\nУ гэтыя святочныя дні хачу ад усяго сэрца падзякаваць за плённую працу заслужаных масцітых вучоных і маладых даследчыкаў, рабочых, інжынераў, усіх, хто з гонарам носіць званне супрацоўніка Нацыянальнай акадэміі навук. Дзякуючы вам Акадэмія сёння актыўна развіваецца і запатрабавана грамадствам. Дзякуй вам! Ужо зусім хутка, напярэдадні Дня беларускай навукі, мы адзначым лепшых з лепшых.\nАд імя Прэзідыума НАН Беларусі і ад сябе асабіста сардэчна віншую Вас з Новым 2017-м годам і светлым святам Нараджэння Хрыстова. Шчыра жадаю кожнаму з Вас здароўя, невычэрпнай жыццёвай энергіі і творчых поспехаў!\nНяхай Новы год падорыць кожнаму з нас поспех і трохі цуду, а ён, як кажуць, часам бывае. Але ўсё ж мы перш за ўсё павінны разлічваць на свае сілы. На тых, хто побач з намі.\nХай у Вашым жыцці будзе больш радасных запамінальных падзей, а ў Вашых дамах пануюць дабрабыт, паразуменне, радасць і любоў!


Віхраслуп — Вікіпэдыя\nВіхраслу́п — моцны віхор, які ўтвараецца пад добра разьвітым кублавата-дажджавым воблакам, і распаўсюджваецца ў выглядзе вялізнага цёмнага хмарнага слупа альбо лейкі ў кірунку паверхні зямлі альбо мора. Дыямэтар віхраслупа па-над воднай паверхняй складае каля 100 мэтраў, па-над сухазем’ем да 1000 мэтраў. Ягоная вышыня дасягае каля 1000 мэтраў.\nВіхраслуп альбо тарнада ў Амэрыцы\nВіхраслуп па-над сухазем’ем завецца тромбам. У Амэрыцы ён завецца тарнада. Уласьцівасьцю гэтых віхуроў зьяўляецца хуткі скруткападобны рух паветра навокал амаль простастаўнай восі. Вымераць хуткасьць гэнага руху звычайнымі прыладамі немагчыма, аднак па характару разбурэньняў, магчыма вызначыць, што хуткасьць руху паветра скадае 50—100 м/с, а ў асабліва моцных тарнада дасягае 250 м/с, пры гэтым маецца вялікі простастаўны складнік хуткасьці, які роўны 70—90 м/с. З прычыны гэтага ў сярэдзіне віхора ціск падае на некалькі дзясяткаў гектапаскаляў. Вярчэньне ветра ў тромбах і віхраслупах звычайна цыклянічнае, то бок адбываецца супраць хода гадзіньнікавай стрэлкі, але назіраецца і антыцыклянічнае вярчэньне (па ходу гадзіньнікавай стрэлкі), ў той час ціск у гэтых віхорах заўсёды паніжаны.\nПадзеньне атмасфэрнага ціску пры праходжаньні тромба бывае настолькі вялікім і хуткім, што больш высокі ціск унутры будынкаў не паспявае выраўноўвацца з надворным. Па гэткай прычыне хаты, якія патрапілі ў сфэру дзеяньня тромба, ў выніку раптоўнага паніжэньня знадворнага ціску нібыта разрываюцца з сярэдзіны: зь іх зьлятаюць стрэхі, вылятаюць шыбы й вокны, разбураюцца сьцены. Тромб ламае альбо вырывае дрэвы з карэньнем, ад чаго ў лясах утвараюцца прасекі, переносіць на вялікія адлегласьці людзей і жывёлін.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Віхраслуп&oldid=1811601»\nАпошняе рэдагаваньне ў 14:07 16 верасьня 2015\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 16 верасьня 2015 году ў 14:07.


» Як выконваюцца прадпісанні пракуратуры\n06:4126 октября 2020\nБардзюр на пешаходным пераходзе каля станцыі\nУ Мастоўскім раёне на ўліку ў органах па працы, занятасці і сацыяльнай абароне знаходзіцца 1536 інвалідаў, з іх 319 — інваліды I групы. Агулам колькасць інвалідаў складае 5,5% усяго насельніцтва раёна.\nІснуе дзяржаўная праграма сацыяльнай абароны і садзейнічання занятасці насельніцтва. У ліпені гэтага года пракуратурай раёна была праве\nдзена праверка выканання гэтай праграмы і было адзначана, што забеспячэнне даступнасці для інвалідаў і людзей з абмежаванымі фізічнымі магчымасцямі да аб`ектаў сацыяльнай, інжынернай і транспартнай інфраструктуры застаецца на сённяшні дзень актуальным.\nБылі ўказаны канкрэтныя месцы, дзе неабходна навесці парадак у гэтым пытанні, і вызначаны тэрміны іх выканання.\nМінула чатыры месяцы са дня праверкі, і карэспандэнт «ГС» вырашыў праверыць, як выконваецца гэтае прадпісанне.\nВось толькі адзін прыклад. Пры абследаванні тэрыторыі каля чыгуначнай станцыі было ўстаноўлена, што на пешаходным пераходзе вышыня бардзюра не адпавядае патрабаванням. Там не тое што інваліду, але і нармальнаму чалавеку праблематычна ступаць.\nВысветлілася, што на цяперашні момант бардзюр застаўся такім, якім быў на час праверкі.\nТым не менш вядучы спецыяліст цэнтра сацыяльнай абароны Святлана Валяватая, якая кантралюе прынятае пракуратурай прадпісанне, запэўніла карэспандэнта, што праца па гэтым пытанні ідзе паспяхова.\nТэги:Проверка, железнодорожная станция, предписания прокуратуры, бордюр


У самай старой дзікай птушкі зноў вылупілася птушаня У самай старой дзікай птушкі зноў вылупілася птушаня\nУ самай старой дзікай птушкі зноў вылупілася птушаня\nАпошнія навіны,Сусветная навіна ад 9 сакавіка 2021 года\nХаця дакладны ўзрост гэтай самкі лайсанскага альбатроса (Phoebastria immutabilis) невядомы, ёй не менш 70 гадоў, і чарговы год запар яна прылятае размнажацца на амерыканскі атол Мідуэй. Амаль штогод адсюль распаўсюджваюцца радасныя навіны пра тое, што ў яе паспяхова вылупілася чарговае птушаня. Не выключэнне і гэты год: 1 лютага з’явіўся на свет маленькі альбатросік.\nГэтага лайсанскага альбатроса дарослай самкай акальцаваў амерыканскі біёлаг Chandler Robbins у 1956 годзе на тым самым атоле, дзе і цяпер гняздуе каля мільёна лайсанскіх альбатросаў і іншых марскіх птушак. А гэта значыць, што ўжо тады ёй было не менш 5 гадоў, бо самкі гэтага віда не размнажаюцца ў больш маладым узросце.\nСамка атрымала мянушку Wisdom (Мудрасць) і апошнія 11 гадоў вяртаецца на атол з тым самым самцом Akeakamai, паведамляе Амерыканская служба рыбалоўства і прыроды (US Fish & Wildlife Service (USFWS)).\n“Хутчэй за ўсё, у Wisdom былі і іншыя партнёры, — сказаў Dr Beth Flint, біёлаг з USFWS. — Хаця звычайна альбатросы стараюцца знайсці партнёра на ўсё жыццё, аднак могуць і змяніць яго, калі ўзнікае неабходнасць – напрыклад, калі папярэдні партнёр памірае”.\nSean Dooley, прадстаўнік арганізацыі BirdLife Australia,кажа:\n“Звычайна самкі альбатросаў гняздуюць праз год, таму яе вяртанне ў такім узросце штораз выклікае радаснае здзіўленне ва ўсіх аматараў птушак. Пераадолець насуперак усяму столькі цяжкасцяў і зноў размнажацца — гэта, вядома, важкая нагода для святкавання”.\nАкрамя таго, што альбатросы вельмі павольна размнажаюцца, іх чакаюць шматлікія небяспекі ў акіяне, звязаныя з дзейнасцю чалавека: тралавае доўгаліневае рыбалоўства і іншае здабыццё т. зв. морапрадуктаў у прамысловых маштабах. Акрамя гэтага, глабальнае пацяпленне змяняе тэмпературу вады ў акіянах і такім чынам уздзейнічае на цячэнні і распаўсюджанне марскіх арганізмаў і іх даступнасць, і не толькі для альбатросаў.\nЦікава, што, паводле спецыялістаў, альбатросы, як і іншыя птушкі, могуць размнажацца нават да самай смерці ў паважным узросце. Толькі сланы і прыматы вядомыя тым, што жывуць яшчэ параўнальна доўгі час пасля страты фертыльнасці. Так што вельмі магчыма, што Wisdom яшчэ не раз вернецца для гнездавання на атол Мідуэй.\nПаводле www.theguardian.com падрыхтаваў Дзьмітры Вінчэўскі для сайта «Птушкі штодня«\nЗдымак з www.npr.org


Халакост. Паўзабытае — Газета «Вместе!»\nЯ, вядома, мог і не ведаць ніколі. Тут справа выпадку: мог ведаць, а мог і не. Сапраўды, якія адносіны я мог мець да расстрэлу 115 яўрэяў і яшчэ 15 беларусаў восенню 1941 года у вёсцы Мілаславічы? Але выпадак – рэч, несумненна, заканамерная. Гэта да таго, што вёска Мілаславічы ёсць радзіма маёй маці, і пра расстрэл я ведаю, можна сказаць, ад сведкі.\nСям’я маці жыла там да вайны, у час вайны і пасля яе. Ужо потым разляцеліся. А тады ўсе былі там і з’яўляюцца ускоснымі сведкамі. Так, маці дакладна ведае сведчанні жанчыны, якая бегала на месца расстрэлу і бачыла роў, дзе закапалі трупы, бачыла зямлю, якая варушылася…\nЛюдзей расстрэльвалі у былым графскім садзе. З усіх, каго немцы мелі расстраляць, выпадкова выратаваліся толькі, здаецца, дзве дзяўчынкі. З адной маці сябравала, магчыма, яе звалі Роза ці Рая. Астатнія ляжаць пад сціплым абеліскам. Цэлымі сем’ямі…\nДа вайны тут быў яўрэйскі калгас «Нойе лебен». Усяго іх было два: другі насіў імя Сталіна. Пасля вайны ў гэтых калгасах працаваць ужо не было каму.\nПершы раз я трапіў у Мілаславічы ў 1965 годзе. Тады былі яшчэ жывыя дзед і баба. Памятаю дакладна: ціхая рэчка Іпуць, яна цяче і ў маім Добрушскім раёне, царква, уся пабітая кулямі і снарадамі ў тую вайну – па сутнасці, ўсё. Мала, але ў памяці засталося.\nТак што нічога выпадковага.\nЯ вырашыў пачаць з самага простага: патэлефанаваў у музей Вялікай Айчыннай вайны. Пра сам факт расстрэлаў там ведалі, але пра гэты, мілаславіцкі – не. Параілі звярнуцца ў Нацыянальны архіў, паглядзець матэрыялы Надзвычайнай камісіі па расследаванні злачынстваў гітлераўцаў падчас вайны. Магчыма, там штосьці ёсць. Аказалася, менавіта штосьці.\nУскосныя факты, з якіх цэласнай карціны не складвалася. Гэта зразумела: першыя экзэмпляры актаў ішлі прамым ходам у Маскву, на месцы заставаліся толькі копіі, іншы раз не было і іх. Спадзявацца на матэрыялы камісіі таксама не прыходзілася – вядома, якія былі ўмовы для работы.\nІ што рабіць? Ехаць у маскоўскі архіў? Штосьці з галіны фантастыкі. Ехаць у Мілаславічы, шукаць жывых сведак? А хто там застаўся, і ці памятае, ведае што-небудзь? Па-іншаму не выходзіла ўсё роўна. Я паехаў і не памыліўся. На той час у Клімавічах быў краязнаўчы музей, там тады працаваў Аляксандр Мартынавіч Кажамяка. Аляксандр Мартынавіч шмат гадоў збіраў матэрыялы аб знішчэнні яўрэяў на Клімаўшчыне. Думаю, больш поўных звестак па гэтым пытанні няма нідзе. Па той простай прычыне, што пошукам усур’ёз ніхто не займаўся.\nЗ боку немцаў у гэтым раёне наступалі войскі знакамітага аса танкавых прарываў Гудэрыяна. Самі Мілаславічы брала 10-я мотадывізія.\nБаі былі вельмі жорсткія. Гэта я ведаю і без дакументаў, па аповедах. Уся вёска адседжвалася хто дзе мог. У гэтых месцах быў контрудар нашых войскаў, Мілаславічы ўзялі зноў. Але катастрофа ў раёне Крычава, дзе былі абкружаны некалькі нашых дывізій, прадвызначыла і лёс Мілаславічаў: савецкія войскі былі выбітыя адтуль канчаткова, і вайна пакацілася далей. А тут пачалася акупацыя. І «канчатковае вырашэнне» яўрэйскага пытання…\nНа жаль, мне не ўдалося дакладна высветліць, хто адказны за знішчэнне яўрэяў. У музеі Вялікай Айчыннай вайны мне растлумачылі, што адказнасць за гэта ў першыя месяцы нясе вермахт. У мяне сумненні наконт гэтага. Справа ў тым, што масавыя пакаранні яўрэяў пачаліся ў канцы кастрычніка – пачатку лістапада. На гэты момант фронт быў ужо даволі далёка. Тылавыя службы ўжо былі павінны дзейнічаць.\nАле ва ўспамінах сведкаў канкрэтна не ўказана, хто расстрэльваў: «чорныя» СС, «зялёныя» СС, гестапа, спецыяльныя армейскія зондэркаманды. Яшчэ гадоў 10-15 таму гэта пытанне вельмі цікавіла нямецкі бок. Немцам гэта важна, я разумею. Але нам, верагодна, ужо не. Нам засталіся магілы і памяць.\nДакументы – 1\n«Эйхман стаў абсалютным гаспадаром аддзела IV B. Ён захоўваў пастаянны кантакт з Кальтэнбрунерам і часта атрымліваў прамыя загады ад Гімлера, хоць у адміністратыўных адносінах працягваў падпарадкоўвацца Мюлеру. Менавіта яму было даручана «канчатковае вырашэнне» яўрэйскай праблемы, іншымі словамі, поўнае знішчэнне яўрэяў Еўропы. Палітыка поўнага антысемітызму, пачатая ў Германіі пагромамі, арганізаваная Гейдрыхам у 1938 годзе, завяршылася гэтым рашэннем. Па ацэнках, зробленых у Нюрнбергу, яна каштавала жыцця 6 млн яўрэяў у Германіі і акупіраваных краінах. Улада Эйхмана над яўрэямі стала поўнай пасля пастановы ад 1 ліпеня 1943 года, якую падпісаў Борман: яўрэі пазбаўляліся права звяртацца ў звычайныя суды і падпадалі пад выключную юрысдыкцыю гестапа…»\n( Жак Дэлару. «Гісторыя гестапа». Парыж, 1962 г.)\n«Эйхмана павесілі 1 чэрвеня 1962 года ў турме Рамлех. Цела было спалена, і прах развеяны над морам далёка ад берага…»\nМне здаецца, што-нішто з гісторыі пытання трэба нагадваць. Гэта карысна. Напрыклад, у Гейдрыха бабка была яўрэйкай, тым не менш, гэты страшны чалавек ні ў чым не сумняваўся. А Эйхмана ізраільская разведка Масад знайшла і выкрала з Аргенціны. Там у нацыстаў быў своеасаблівы плацдарм. Усё ў Эйхмана завяршылася ў Ізраілі…\nЯўрэі пасяліліся ў Беларусі даўно. Ужо ў статуце Вялікага Княства Літоўскага меліся артыкулы, якія датычыліся непасрэдна яўрэяў. У 1926 годзе нацыянальны склад насельніцтва БССР быў такім: беларусы – 80,6%, яўрэі – 8,2 %, рускія – 7,7 % і г.д. Але ў 1970 годзе суадносіны былі адпаведна такія: 81%, 1,6% і 10,4%.\nДарэчы, да вайны яўрэйскія калгасы былі ў Карпачах, Міхаліне, Родне, а не толькі ў Мілаславічах. У Клімавічах працавала прамысловая арцель «Першае мая». Як можна зразумець, нацыянальных праблем не ўзнікала. Маці нагадвала, што беларусы жылі з яўрэямі нармальна, сябравалі, уступалі ў шлюбы, і нікога гэта асабліва не напружвала. Варта нагадаць, што да рэвалюцыі якраз ў гэтых мясцінах праходзіла рыса аседласці яўрэяў, далей якой ім сяліцца не дазвалялася. Узаемаадносіны паміж двума народамі, такім чынам, складваліся вякамі.\nПадчас вайны на Клімаўшчыне было знішчана 1346 чалавек. Пераважную большасць іх складалі яўрэі.\nДакументы – 2\n«У кастрычніку 1941 года нямецкімі войскамі быў ачэплены г. Клімавічы, нямецкія салдаты пад кіраўніцтвам афіцэраў пад канвоем усіх жыхароў яўрэйскай нацыянальнасці гналі за бальнічны гарадок у памяшканні былых гаражоў. Дапытаная ў якасці сведкі Палякова Ніна Уладзіміраўна паказала: «Грамадзянка Міхліна Хая у ноч з 6 на 7 лістапада 41-га года нарадзіла дзіця. Калі 8 лістапада да яе на кватэру забег нямецкі салдат і прапанаваў выходзіць на вуліцу, яна не змагла рухацца. Гэты салдат прыстрэліў Міхаліну на ложку і тут жа застрэліў дзіця. Калі немцы вялі калону жанчын і дзяцей, грамадзянка ва ўзросце 70 год не змагла рухацца і ўпала, нямецкі салдат застрэліў яе на месцы з аўтамата…»\nСведка Какоцька Ніна Парфіраўна паказала: «Калі калону вялі на расстрэл, немцы жорстка збівалі людзей і, не вытрымаўшы здзекаў, настаўніца Забельшанская Раіса Маркаўна, ва ўзросце 35 год, кінулася ў калодзеж».\nРасстрэл яўрэйскага насельніцтва адбываўся ў г. Клімавічы прыкладна за 500 метраў ад рысы горада ў паўднёвым напрамку. Расстрэльвалі з кулямётаў і аўтаматаў партыямі па 10-15 чалавек. Дзяцей жывымі кідалі ў ямы, а некаторых дзеля жарту падкідвалі ўверх і расстрэльвалі.\nСведка Палякова Ніна Уладзіміраўна паказала: «У дзень расстрэла яўрэйскага насельніцтва было знішчана больш 800 чалавек. Крыкі асуджаных былі чутныя ў горадзе. Дзяцей жывымі кідалі ў яму. Так, 6-месячнае дзіця Равінай Любы жывым нямецкі салдат кінуў у яму. Калі маці закрычала і кінулася яго ратаваць, немец застрэліў яе з аўтамата».\n(З матэрыялаў Надзвычайнай камісіі).\nЁсць поўныя спісы загінуўшых па ўсіх сельсаветах Клімавіцкага раёна. Указаны прозвішча, імя, імя па бацьку, прафесія, апошняе месца работы, год нараджэння. Па Мілаславіцкаму сельсавету спіс наліч-вае 130 чалавек.\nСамы стары – Мордух Суперфін – 1860 года нараджэння, калгаснік. Самы малады – Гіршык Шапіра – 1941 года нараджэння, проста дзіця, якому на дзень смерці не споўніўся нават годзік.\nПад абеліскам ля школы ляжаць: Кугеневы Хана, Моня, Мілька, Орлік, Моня, Гірша, Мелька, Майсей, Цыпа, Аня, Еся, Вова, Хаша і Бася. Увесь род. Тут жа: Рыжэнскія, Суперфіны, Гурэвічы, Воранавы, Ніхашкіны, зноў Кугеневы, Сэндзеравы, Бэйдзеравы, Баравікі, Шапіры, Ашэравы, Кугелевы, Сінельнікавы. Мужчыны і жанчыны, дзяўчынкі і хлопчыкі, калгаснікі і прадаўцы, вучні і вучаніцы, разумныя і не вельмі, добрыя і злыя, вясёлыя і сумныя, – тут яны аб’ядналіся ўсе разам і назаўсёды.\nЗ імі ляглі беларусы: Душкін, Гайкоў, Арцюхоў, Окунеў, Васіленка, Шлыкаў, Затрымайлаў, Нікіценка і іншыя. Асобна я напішу – у гэтай брацкай магіле ляжыць Шэванда Уладзімір Сямёнавіч. Гэта мой далёкі родзіч па маці. Мяркую, гэта сын аднаго з маіх васьмі дзядоў.\nЗямля вам пухам.\nА вы б спрабавалі ўявіць сябе на месцы гэтых людзей? Увогуле, гэта не для слабанервовых. Самымі праўдзівымі сведчаннямі былі б сведчанні чалавека, які стаяў на краі ямы і застаўся жывы. Але ў Мілаславічах жывых яўрэяў не засталося. Так што можна толькі спрабаваць уявіць. Навошта я гэта пішу? Толькі з адною мэтай: не трэба абстрактна ўяўляць смерць. Асабліва чужую. У кожнага з загінуўшых на той вайне смерць была вельмі канкрэтнай. І ўсе хацелі жыць. Давайце разумець хоць гэта.\nКалі пачалася вайна, некаторыя яўрэі паехалі ў эвакуацыю. Колькі іх было, якія ў іх прозвішчы, дзе яны зараз, увогуле ці жывыя – я не ведаю. І не даведаюся.\nЗ успамінаў Фіры Маркаўны Школьнікавай дакладна вядома, шо двое – Айзік Суперфін і яго дачка Бася – выратаваліся. Сама Фіра Маркаўна была ў эвакуацыі. Да вайны жыла ў Мілаславічах, потым перабралася ў Клімавічы. Жывая яна ці не – не ведаю таксама.\nКалі пайшлі чуткі пра яўрэйскія расстрэлы, Суперфіны вырашылі ратавацца паасобку. У Айзіка Супефіна было трое дачок і сын. Пра двух дачок і сына нічога невядома. Верагодна, яны загінулі. Айзіку і Басі дапамог мясцовы жыхар Якаў Клечыкаў. Ён хаваў іх ад немцаў у хляве. Потым выправіў у дарогу, бо хаваць было небяспечна. Потым Бася апынулася ў Касцюковічах. Адтуль яе разам з іншымі адправілі ў Германію. Працавала ў селяніна. Калі іх мясцовасць вызвалілі, яна вярнулася на радзіму.\nБацька Айзік трапіў у партызанскі атрад. Потым яго пераправілі ў Маскву. Там ён жыў у сястры. Дзякуй Богу, хоць нехта выжыў.\n«Асаблівую трывогу выклікаюць дваістыя адносіны мясцовых улад да магіл: дагледжаныя помнікі забітым воінам, партызанам, падпольшчыкам і закінутыя – расстраляным яўрэям. Такое бачым у Оршы, Клімавічах, Касцюковічах, Мілаславічах, Прылуках…» (Часопіс «Век», 1989 г.,№ 2). Мне было сорамна чытаць гэта. Нібы я рабіў нешта непрыгожае, а мяне схапілі за руку. Тым не менш, што ёсць, тое ёсць.\nФакт не надта шырока вядомы: тратуар адной з вуліц Мінска засцелены плітамі з яўрэйскіх могілак. Рабілі гэта не немцы…\nУ сярэдзіне 80-х у Лос-Анджэлесе праходзіў кангрэс эмігрантаў з СССР. Якраз падчас кангрэсу была гадавіна масавага расстрэлу яўрэяў у Бабіным Яры. Вырашылі адзначыць. Нехта з рускіх абурыўся: «Чаму зноў толькі яўрэі?! Там забівалі і іншыя нацыянальнасці!» Яму адказаў таксама рускі, пісьменнік Віктар Някрасаў, сам кіяўлянін: «Толькі яўрэяў забівалі за тое, што яны яўрэі». Па-мойму, адказаў выдатна…\n…И солнце, что встает\nНад местечком в Литве и Польше,\nСтарика-еврея, что бормочет псалмы.\nНе осветит оно\nСтарика, что бредет в синагогу.\n(Ицхак Кацнельсон. «Песня убитого еврейского народа»)\n…Я хачу сказаць, што гэтыя людзі жылі на нашай зямлі. Яны былі часткай нашага народа, нашай культуры, нашага фальклору. Яны таксама стваралі культуру, навуку, мастацтва, эканоміку Беларусі. І яны прынялі на ёй пакутніцкую смерць. І ўсе свае неіснуючыя грахі гэтым, толькі гэтым, загладзілі.\nНам застаецца гэта проста ведаць, помніць і заставацца людзьмі.


…І цэлае мора кветак! – Кобринский вестник\n13/03/2018 337 admin Комментариев нет\n– Вельмі радасна, што акрамя выканання сваіх непасрэдных прафесіянальных абавязкаў многія жанчыны знаходзяць сілы, каб ажыццяўляць грамадскую дзейнасць, – адзначыў намеснік старшыні райвыканкама Валянцін Трубчык. – І нам, мужчынам, вельмі прыемна выказаць ім словы самай глыбокай павагі, і з задавальненнем адзначыць, што вельмі многія рэчы ў гэтым свеце яны робяць лепш за нас.\n– Дзякуючы жанчынам наша дзяржава развіваецца і жыве, – адзначыў Раман Васільевіч. – Яны дораць нам імпэт, каханне, і жыццёвую энергію, выхоўваюць дзяцей. Вельмі хочацца, каб кожны дзень нашых жанчын заўсёды пачынаўся і заканчваўся добрай і шчырай усмешкай, а побач з імі заўсёды былі сапраўдныя мужчыны, здольныя падтрымаць у любы момант.\n← І зноў – лепшыя ў вобласці!\nДетский праздник знаний →


Артыкулы Джона Вуонга па Martech Zone |\nАртыкулы Джон Вуонг\nДжон Вуонг з'яўляецца адзіным уладальнікам Local SEO Search Inc ,. Місія Джона - дапамагчы ўладальнікам мясцовага бізнесу палепшыць уплыў у Інтэрнэце, каб яны маглі дамінаваць у сваёй галіне. Дзякуючы сваёй дзелавой хватцы і прыроджанаму разуменню мясцовага бізнес-ландшафту, Джон піша блогі, якія расказваюць пра тое, як наладзіць SEO-кампаніі ў залежнасці ад патрэб кліентаў.\nЧацвер, студзеня 31, 2019 Пятніца, люты 1, 2019 Джон Вуонг\nЗ цягам часу чаканні ад вэб-сайтаў змяніліся. Гэтыя чаканні ўсталёўваюць стандарты для стварэння карыстацкага досведу, які прапануе сайт. У сувязі з жаданнем пошукавых машын забяспечыць найбольш адпаведныя і найбольш здавальняючыя вынікі пошуку, улічваюцца некаторыя фактары ранжыравання. На сённяшні дзень адным з самых важных з'яўляецца карыстацкі досвед (і розныя элементы сайта, якія спрыяюць гэтаму.) Такім чынам, можна зрабіць выснову, што UX з'яўляецца жыццёва важным


Магнітныя буры — як іх перажыць? | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Здароўе » Магнітныя буры — як іх перажыць?\nМагнітныя буры — як іх перажыць?\nЯкую ролю тут адыгрывае самаўнушэнне, і ці трэба аберагаць пажылых бацькоў ад дрэнных навін\nПерыядычна (даволі часта) Зямлю атакуюць магнітныя і іншыя метэанавальніцы. Расказваем, ці варта ставіцца сур'ёзна да падобных папярэджанняў (і каму асабліва важна падысці да сітуацыі з усёй адказнасцю), як сачыць за сваім арганізмам падчас негатыўных прыродных з'яў і ці можна пазбегнуць «збою».\nШто ж гэта такое?\nУ магнітных бурах вінаватыя гіганцкія выкіды плазмы і зараджаных часціц на Сонцы, якія дасягаюць паверхні Зямлі прыкладна праз суткі. Пад магутным напорам зараджаных элементаў магнітнае поле Зямлі адчувае ваганні. І гэтыя ваганні адбіваюцца на самаадчуванні людзей, паколькі змяненне магнітнага поля нашай планеты мяняе і атмасферны ціск, і склад паветра.\nУ выніку на метэаадчувальнасць скардзяцца і людзі, якія маюць хранічныя захворванні, і «практычна здаровыя».\nНе адстае ва ўплыве на наша самаадчуванне і настрой, і начное свяціла. Зусім нядаўна мы перажылі «Супермесячча»: 26 мая цень ад Зямлі афарбавала яе спадарожнік барвяным, і практычна ўсе сродкі масавай інфармацыі распавялі аб Крывавым Супермесяцы. Акрамя інструкцыі, калі і дзе можна назіраць містычнае відовішча, СМІ папярэдзілі, што Месяц падыдзе да Зямлі значна бліжэй, чым звычайна, будзе поўнае месяцавае зацьменне, і трэба пасачыць за сваім здароўем.\n— Магнітныя буры і іншыя глабальныя прыродныя з'явы ўплываюць у першую чаргу на самаадчуванне, а не на здароўе ў цэлым, — адзначае галоўны герыятр Міністэрства аховы здароўя Беларусі, кіраўнік Рэспубліканскага цэнтра актыўнага даўгалецця Людміла Жылевіч. — Ведаючы, калі чакаюцца гэтыя з'явы, іх можна прадухіліць і адчуваць сябе цалкам камфортна.\nКалі вы маладыя і здаровыя, да магнітных бур вы, як правіла, зусім не адчувальныя, адзначае спецыяліст. Але ёсць людзі, першапачаткова адчувальныя да ваганняў атмасфернага ціску, магнітнага поля Зямлі і складу паветра — у іх так выбудавана сістэма барарэцэптараў, што на іх самаадчуванне ўплываюць нават нязначныя змены.\n— Пэўныя прыродныя з'явы выклікаюць змены руху крыві, якія негатыўна ўплываюць, напрыклад, на самаадчуванне людзей, схільных да трамбозаў, на пацыентаў з сістэмнымі захворваннямі крыві ці сэрца. Але ім дастаткова прыняць свае звычайныя прэпараты — і спакойна перажыць гэты перыяд. Людзям з нармальным крывацёкам і здаровым сэрцам ніякіх дадатковых мер не патрабуецца.\nКалі ваш арганізм — «барометр»\nТэрмін «метэаадчувальнасць» трывала ўвайшоў у наша жыццё. Ва ўсе часы былі людзі, якія асабліва чуйна рэагуюць на хваляванні магнітнага поля. Але ў наш час такіх людзей становіцца ўсё больш.\n— Медыкі не могуць не адзначыць рост колькасці метэаадчувальных людзей, — падкрэслівае Людміла Жылевіч. — Віной таму — экалагічны фактар. Мы бачым, якія прыродныя катаклізмы адбываюцца ў свеце ў апошнія дзесяцігоддзі. Змяняецца клімат, прыроднае асяроддзе стала больш агрэсіўнае, і чалавеку дастаткова цяжка прыстасавацца да гэтага — наш арганізм разлічаны на больш «класічны варыянт».\nКалі б чалавек ішоў па шляху захавання свайго здароўя, ён змог бы супрацьстаяць зменам, якія адбываюцца ў прыродзе, — у арганізма хапіла б рэсурсаў перабудавацца пад іх. Але значная колькасць сучасных людзей жыве ва ўмовах недастатковасці рухальнай актыўнасці і падтрымлівае лад жыцця, далёкі ад здаровага, кажа спецыяліст.\n— Напрыклад, сур'ёзны фактар развіцця метэаадчувальнасці — курэнне. Такім чынам, чалавек сам выклікае кіслародную недастатковасць у сваім арганізме. А ў перыяд метэабур канцэнтрацыя кіслароду ў паветры зніжаецца. Плюс «уласная» кіслародная недастатковасць у курца — і арганізм адгукаецца праблемай. У першую чаргу на недахоп кіслароду рэагуюць сардэчна-сасудзістая сістэма і галаўны мозг. Апошні асабліва адчувальны да гэтага фактару — мы гэта бачым у пацыентаў з ковіднай інфекцыяй. І ў цэлым нізкая насычальнасць клетак кіслародам уплывае на ўвесь арганізм і носіць сістэмны характар. Пытанне гучыць так: калі вы малады чалавек і маеце метэаадчувальнасць, ці не прыйшоў час высветліць, што не так у вашым арганізме або з вашым ладам жыцця? Хутчэй за ўсё, вы не займаецеся сваім здароўем, у вас недастаткова фізічнай нагрузкі, вы п'яце мала чыстай вады (гэта таксама ўплывае на развіццё метэаадчувальнасці), рэдка бываеце на свежым паветры, шмат часу праводзіце за камп'ютарам і перагружаеце свой шыйны блок. Такім чынам, кіслародная недастатковасць назапашваецца і любыя перапады ціску і памяншэнне канцэнтрацыі кіслароду ў паветры ўдараюць па вашым самаадчуванні.\n— То-бок мы мяняем лад жыцця і перастаём быць метэаадчувальным?\n— У многіх выпадках — так, гэта дае вынік. Кідаем паліць, пачынаем правільна харчавацца, прыводзім у тонус мышцы (і, як вынік, сасуды таксама прыходзяць у норму) — і тады сардэчна-сасудзістая сістэма здолее добра зрэагаваць на атмасферныя змены. Але калі казаць пра людзей сталага ўзросту, іх сасудзістая сістэма ўжо менш гнуткая, сасуды больш рэгідныя, і перапады ціску для іх — большая праблема, чым для іх дзяцей і ўнукаў. Таксама ёсць прыроджаныя анамаліі, якія прыводзяць да метэаадчувальнасці. У гэтым выпадку я раіла б прайсці абследаванне і па магчымасці гэтую праблему вырашыць.\nХвароб, якія робяць нас адчувальнымі да магнітных бур, менш, чым прынята лічыць. У першую чаргу гэта хваробы сэрца і сасудаў.\n— Людзі з захворваннямі сардэчна-сасудзістай сістэмы — самая ўразлівая група. Тая адзіная, якая на сто працэнтаў павінна сачыць за магнітнымі бурамі і іншымі метэаз'явамі. У такія дні яны павінны засцерагчы сябе: скарэкціраваць дозу сваіх звычайных прэпаратаў, дома ў аптэчцы або з сабой у іх падчас магнітных бур абавязкова павінны быць таблеткі для экстраннай дапамогі сэрцу або для хуткага зніжэння ціску. Калі ўзнікае складаная сітуацыя, быць да яе гатовым. Яшчэ адна група рызыкі — людзі з мігрэнямі (у гэтым выпадку таксама прысутнічае сасудзісты кампанент). І тут трэба памятаць, што мігрэні звычайна суправаджаюцца аўрай, свайго роду прадвеснікамі, і чалавеку важна быць уважлівым да свайго арганізма і спрацаваць на апераджэнне. Але гэта не значыць, што вам варта схавацца ў цёмны пакой — наадварот: мігрэнь акрамя таблетак лечыцца свежым паветрам. Адкрывайце форткі ў кватэры, а лепш выходзьце на вуліцу, свежае паветра часам купіруе галаўныя болі на этапе аўры. Тут ёсць адзін важны нюанс: некаторыя людзі рэагуюць на складаную метэаралагічную сітуацыю (тыя ж магнітныя буры) за дзень да іх. Ёсць таксама тыя, хто рэагуе і пасля «складанага» дня. Ведаючы свой арганізм, вы паспееце своечасова прыняць меры.\nЯшчэ адна катэгорыя людзей, якую можна аднесці да групы рызыкі, — людзі з хваробамі апорна-рухальнага апарату, распавяла суразмоўца.\n— Гэта тыя пажылыя людзі, якія заўсёды ведаюць, калі будзе дождж ці бура: напярэдадні ў іх баляць косці, суставы, застарэлыя траўмы. У складаныя «метэадні» ім важна скараціць фізічную нагрузку — хай гэта будзе больш пасіўны час.\n— Якая яшчэ бывае рэакцыя на магнітныя буры?\n— Як правіла, часцей за ўсё людзі скардзяцца на тое, што пачынае сціскаць віскі, на тупы боль у вобласці сэрца. У пажылых людзей узмацняецца адышка. Метэаадчувальныя дзеці — з'явілася і такая катэгорыя — становяцца больш раздражняльныя і хутчэй стамляюцца. У маладых людзей у такі дзень «усё валіцца з рук», не атрымліваецца сканцэнтраваць увагу, засяродзіцца. Высілкам волі гэтыя праблемы не вырашыць. Проста на такі дзень не варта многае планаваць. Лепш па магчымасці знізіць нагрузку і пачакаць, пакуль магнітная бура пройдзе. Ну і, калі гаворка ідзе пра маладых людзей, зразумела, паглядзець, які кампанент робіць вас метэаадчувальным — праблемы з сасудзістай сістэмай або асаблівасці штодзённых паводзін. І па магчымасці паклапаціцца пра сябе — паспрабаваць гэтыя фактары са свайго жыцця выключыць. У людзей маладога ўзросту ёсць вялікі рэзерв, які дазваляе пазбавіцца праблемы метэаадчувальнасці.\nУ чаканні бяды\n— А якую ролю тут адыгрывае самаўнушэнне? Нам загадзя паведамляюць аб магнітных бурах, і мы настройваемся на нездароўе...\n— Сапраўды, у сем'ях, дзе ёсць метэазалежныя людзі, ствараецца стэрэатып непазбежнасці. Людзі загадзя настройваюцца на тое, што ў гэты дзень што-небудзь абавязкова пойдзе не так. Напрыклад, маладыя людзі глядзяць на сваіх метэазалежных бацькоў і таксама становяцца метэазалежнымі — зараз ці праз некалькі гадоў. Яны сябе запраграмавалі, у іх сфарміравалася дамінанта. А наша здароўе або нездароўе залежыць, вядома, ад многіх знешніх фактараў, у тым ліку ад ладу жыцця, але шмат у чым яно — вынік работы нашага мозгу. Так што не кожны можа разумна настроіцца, даведаўшыся аб магнітнай буры.\n— А як настроіцца разумна?\n— У гэты дзень я не буду планаваць тысячы спраў, я абавязкова знайду час для прагулкі на свежым паветры, не буду перагружаць арганізм цяжкай ежай, не стану піць дзесяць кубкаў кавы і наогул паберагу сэрца. Калі я адчую, што сітуацыя ў маім арганізме змяняецца, прыму таблеткі, якія дапамогуць стабілізавацца (зразумела, калі іх прапісаў урач). Гэта разумны падыход. А знаходзіцца ў стане чакання бяды, у напрузе — падыход неразумны, і ён абавязкова дасць сімптаматыку. Такое стаўленне ўласціва людзям, якія наогул адчувальныя да інфармацыйнага поля, тым, хто знойдзе ў сябе тысячу хвароб, калі пагартае медыцынскую энцыклапедыю, а калі сусед паскардзіцца на недамаганне, адчуе болі ў тым жа месцы. У гэтым выпадку варта звярнуцца да псіхолага. Або замест чакання бяды заняцца чым-небудзь цікавым — і вы забудзецеся пра магнітную буру.\n— А ў цэлым, ці трэба імкнуцца засцерагчы пажылых бацькоў ад негатыўных навін — ад праблем у грамадстве і ў сям'і?\n— Маё меркаванне — так. Трэба берагчы вушы і сэрцы нашых бацькоў. Малады чалавек, даведаўшыся пра нешта, бурна адрэагуе, але праз пяць хвілін пераключыцца на нешта іншае. А пажылы чалавек застаецца з гэтай інфармацыяй. Ён паглыбляецца ў яе, «перажоўвае», і ўзнікае рызыка катастрофы ў арганізме: ад уздыму ціску да інсультаў і інфарктаў. Справа ў тым, што ў сталым узросце людзі пачынаюць успрымаць інфармацыю літаральна — ім здаецца: нешта павінна здарыцца з іх блізкімі. Яны супастаўляюць прачытанае або ўбачанае са сваім жыццём, і ўжо бачаць сябе ўдзельнікамі негатыўнага працэсу. Таму інфармацыя павінна быць дазіраванай. Калі пажылы чалавек сам сядзіць у інтэрнэце, прапануйце яму акрамя яго звычайных і іншыя, больш спакойныя, сайты. Або пераканайце маму замест забаўляльнай праграмы паглядзець перадачу пра здароўе. Я не кажу, што людзей сталага ўзросту трэба ізаляваць ад інфармацыі (няхай гэта будуць катаклізмы ў свеце або складанасці ў сям'і), але падача яе павінна быць мяккай і пазітыўнай. Асноўны пасыл — мы спраўляемся, усё будзе добра.\nЯк захаваць сэрца да глыбокай старасці?\n8999 Ці варта засцерагацца ад вяртання анамальнай спякоты? Дзмітрый Рабаў расказаў пра надвор’е на астатнюю частку лета


Памёр ураджэнец Смаргоні, дыпламат Уладзімір Шчасны – RH.by\nПамёр ураджэнец Смаргоні, дыпламат Уладзімір Шчасны\nЯму было 72 гады. Пра смерць паведаміў у сваім фэйсбуку журналіст АНТ Аляксандр Мацяс.\nУладзімір Шчасны нарадзіўся ў 1948 годзе ў Смаргоні, тут скончыў сярэднюю школу №2. Скончыў Мінскі інстытут замежных моў. Працаваў у Пакістане, Літве, Вялікабрытаніі. У апошняй краіне быў паслом Беларусі (1995 — 2000).\nУладзімір Шчасны быў вядомы як пісьменнік і перакладчык. Перакладаў на беларускую мову з англійскай і ўрду – адна з дзвюх дзяржаўных моў у Пакістане.\nАпошнія гады з’яўляўся кансультантам Упраўлення інфармацыйнай палітыкі «Белгазпрамбанка», які ўзначальваў Віктар Бабарыка. Шчасны быў адным з тых, хто прапаноўваў «Белгазпрамбанку» выкупляць у Беларусь творы мастакоў парыжскай школы.\nУ 2003 годзе быў ініцыятарам правядзення ў Залессі, на Смаргоншчыне, міжнароднай канферэнцыі «Гістарычныя сядзібы. Стан і перспектывы», а таксама падрыхтоўкі пры садзейнічанні ЮНЕСКА дакументаў на рэстаўрацыю былога маёнтка Агінскага і атрыманне копіі архіва кампазітара з Дзяржаўнага архіва старажытных актаў у Маскве.\nУ 2015 годзе ўдзельнічаў у міжнароднай навукова-практычнай канферэнцыі «Культурная спадчына роду Агінскіх і яе значэнне для сучаснага развіцця грамадства» у Маладзечне.\nЛічыўся адным з найбольш паважаных і аўтарытэтных беларускіх дыпламатаў.\nПапярэдні артыкул«Пра ўдзел у пратэстах не шкадую». Адлічаная з лінгвістычнага ўніверсітэта віляйчанка расказала сваю гісторыю\nНаступны артыкулМаладзечанскі, Вілейскі, Валожынскі, Мядзельскі раёны — на масачным рэжыме


28 люты 2020, 22:28\nСусьветная арганізацыя здароўя павысіла да «вельмі высокага» (very high) узровень пагрозы глябальнага распаўсюду каранавірусу.\nАгулам да гэтага часу зафіксавана 83 тысячы выпадкаў заражэньня каранавірусам COVID-19 у больш чым 50 краінах. Улады Кітаю заяўляюць, што тэмпы распаўсюду эпідэміі зьніжаюцца. Аднак ва ўмовах карантыну ў Кітаі апынуліся 50 мільёнаў чалавек. Найбольш буйныя пасьля Кітаю агмяні каранавірусу знаходзяцца ў Паўднёвай Карэі, Іране і Італіі.\nУ пятніцу, 28 лютага, стала вядома, што выпадкі заражэньня каранавірусам былі зарэгістраваныя ў Нігерыі і Мэксыцы.\nПаводлке зьвестак Пэрсыдзкай службы BBC, ня менш за 210 пацыентаў памерлі з Іране, што значна вышэй афіцыйных дадзеных Тэгерана, згодна зь якімі сьмяротных выпадкаў — 34.\nАхвярай новай інфэкцыі стаў першы брытанец — ён знаходзіўся ў карантыне на борце круізнага ляйнэра Diamond Princess, прышвартаванага ў Японіі.


Каласы пад сярпом тваім, ч. 1 - Рассказы - Владимир Короткевич\n1\t2\t3\t4\t5\t6\t7\t8\t9\t10\t11\t12\t13\t14\t15\t16\t17\t18\t19\t20\t21\t22\t23\t24\t25\t26\t27\t28\t29\t30\t31\t32\t33\t34\t35\t36\t37\t38\t39\t40\t41\t42\t43\t44\t45\t46\t47\t48\t49\t50\t51\t52\t53\t54\t55\t56\t57\t58\t59\t60\t61\t62\t63\t64\t65\t66\t67\t68\t69\t70\t71\t72\t73\t74\t75\t76\t77\t78\t79\t80\t81\t82\t83\t84\t85\t86\t87\t88\t89\t90\t91\t92\n– Божа, – сказала яна, – за што ж гэта? За што такое? Мне ён, урэшце, не больш прыемны, чым табе... Такі грубы, такое быдла... I гэты няшчасны, такі жалкі граф... З яго жыццём, з яго маладосцю...– Э, – сказаў бацька. – Ці мала іх з такой маладосцю? Вось былы наш губернатар, Міхаіл, граф Мураўёў. Пачынаў разам з тымі. Братоў павесілі – a ён y чынах ходзіць. Браты ў Сібіры, a ён член Дзяржаўнай Рады вось-вось будзе, калі ўжо не ёсць...– Georges, – умольна сказала маці, – я прашу цябе, ніколі больш не гавары пра забойствы... Прашу.– Добра, – сказаў бацька. – Я толькі думаю... Трэба аб’явіць гасцям.– Так, канешне ж так, – заспяшалася маці. – Адразу ж зрабі.– Ану маўчыце... вераб’і, – сказала Клейна.– Што? – спытала маці.– Глупства не вярзіце, – сказала старая. – Свята юнаку сапсуеце – чым ён вінаваты? Ён, ці што, з дурным дзядзькам сваволіў ды з паручнікам страляў?– Што ж рабіць? – жаласна спытала маці.– Маўчаць, – кінула Клейна.– Гэта цяжка, – сказаў бацька.– A вы цяжар y душы нясіце... Гэта вам пакута за дурнога сваяка...Уздыхнула. Сказала ўжо больш спакойна:– Святкуйце... Святкуйце, каб сынок ніколі не быў такі.– Я ведаю, – небывала сур’ёзна сказаў бацька. – Я і сам хацеў гэтага.– За гэта я і люблю цябе, князь-вісус, – сказала Клейна....A ў гэты час Алесь пытаў y Мсціслава:– Што там адбылося? Нічога не разумею.– I я не разумею, – сказаў Мсціслаў. – Дарослыя... Ты вось скажы мне, ведаеш ты таго даўгавусага?– A я ведаю, – весела віскнула Ядзя, амаль дагодліва гледзячы ў Алесевы вочы.Дзяўчынка, здаволеная тым, што і яна, нарэшце, можа быць карыснай y такой цудоўнай кампаніі, весела засакатала:– Мы з маці былі аднойчы ў старога Вежы... Стары Вежа маці паважае... I гэтага даўгавусага мы там бачылі... Гэта Кандраці, малочны брат старога Вежы. Ён наглядае за яго лясамі....А бацька, між тым, таксама заўважыў даўгавусага.– Вось ён, Антаніда, – сказаў пан Юры. – Напэўна і з Вежам нешта не да ладу.Кандраці наблізіўся да паноў. Глядзеў на іх трохі нават вінавата. Але ганарыста выступала з-пад доўгіх вусоў крутая ніжняя сківіца.– Што здарылася, Кандраці? – спытала маці Антаніда.– Стары пан просіць прабачэння, – суха сказаў даглядчык. – Ён не зможа прыехаць... У яго... гм... падагра...– Што за чорт, – сказаў бацька, – ніколі ў яго ніякай падагры не было.– Я ўсё разумею, любы, – сумна сказала пані Антаніда.Кандраці крэкнуў ад шкадобы.– Пан просіць прабачэння, – са скрухай паўтарыў ён. – Падарункі княжычу едуць. Будуць тут праз гадзіну... Пан таксама пасылае пані і сыну сваю любоў. I пані Клейне пасылае сваю любоў...– Патрэбна яна мне ўжо дужа, тая любоў, – сказала Клейна. – I тут не мог як усе людзі зрабіць, казёл стары... A я з ім яшчэ менуэт калісь танцавала.– ...і пану Графу Ісленьеву – сваю любоў, – спяшаўся Кандраці. – A маладому князю сваю непарушную любоў і блаславенне... A сам просіць прабачэння...– Кандраці, – сказала матухна. – Скажы, чаму ён так зрабіў?– Не магу ведаць, – апусціў вочы даглядчык.– I ўсё ж? На нас злуецца?Наглядчык яшчэ ніжэй апусціў галаву.– Ён сказаў... Ён сказаў... “Халуі ўсе”. Бацька толькі рукою махнуў:– Ну і добра. Заставайся тады ты замест яго. I на месца яго за сталом сядзеш. Кандраці пакланіўся:– I ён мне так сказаў... Сказаў, што шчаслівы быў бы, каб я мог замяніць яго... Ды толькі прабачце, пан Юры, прабачце, паніматка, я гэтага аніяк не магу, бо я хаця і вольнаадпушчанік, a ўсё адно свайму малочнаму брату раб, a фаміліі вашай давеку ўдзячны і шкодзіць яе гонару аніяк не згодны.


У тым ліку рэстаранаў, кафэ і кавярняў\nХоць горад Цэнтральнай Каліфорніі ўзбярэжжа Сан - Луіс - Обиспо не меў канкрэтнага гей бар у працягу некаторага часу, гэты прывабны горад каля 45 тысяч (з прыкладна 270000 ва ўсёй акрузе) , які з'яўляецца радзімай Cal Poly дзяржаўнага універсітэта, шумнага горада, і расцвітаюць віно краіна не мае LGBT насельніцтва добрага памеру, і вы ўбачыце натоўпу ў многіх барах і кафэ, тут даволі разнастайных і змешаных. Гэта асабліва дакладна ў працягу тыдня ў Сан - Луіс - Обиспо Gay Pride , які адбудзецца ў ліпені.\nКалі вы шукаеце асабліва гей-вітаючы месцы, якія папулярныя для танцаў, або якія маюць прыкметныя налады або прадукты харчавання і напоі, вы знойдзеце некалькі выдатных варыянты ў самым цэнтры горада SLO. Іншыя супольнасці ў гэтай галіне варта праверыць для сталовай і ў асноўным ранніх вячэрняга бар весела ўключаюць Паса Роблес, Піс-Біч і Cambra. Многія з лепшых гатэляў у гэтым раёне таксама ёсць характэрныя рэстараны - сярод іх Мадонна Inn, Sycamore Springs Resort, Кас House і Паса Роблес Inn. Праверце Сан - Луіс - Обиспо County Гасцініцу Кіраўніцтва для больш падрабязнай інфармацыі аб гэтых уласцівасцях і іх барах і рэстаранах.\nВось паглядзіце, у алфавітным парадку, у некаторых барах Сан-Луіс-Обиспо, рэстараны і кафэ, мы асабліва любяць.\nBlack Cat Bistro (Cambria) - рэстаран\nкрэдыт фатаграфіі: Black Cat Bistro\nАдзін з самых інтымных і рамантычных куткоў акругі на абед ці вячэру, Black Cat Bistro (1602 Main St., Cambria) з'яўляецца выдатным месцам для ежы падчас гастроляў берагавой SLO Каўнці, або, магчыма, да або пасля наведвання найблізкага Hearst Castle. Ўстаноўка перапрацоўваецца (крышталь чаркі, белы napery), але непатрабавальныя, і ежа творчы і заснаваны на тым, што ў сезон і фермы свежыя, з Паса Роблес жывата свініны з датай-яблычна-гарчычным глазуры тушеный трусік з алівамі, чарнасліў, кале і Шевр полента.\nCustom House (Avila Beach) - рэстаран\nПасля прагулкі вакол малюсенькага і жывапісную Avila Beach, убіраючы выгляд Сан-Луіс-Обиспо Bay, прадпрыемства ў Мытні (404 Front St., Avila Beach) для памятнага ежы ў той жа час, атрымліваючы асалоду ад панарамай надзвычайны набярэжнай. Гэта адзін з першых месцаў у акрузе для морапрадуктаў - паспрабаваць Ахі тунца Tataki Tostadas і лакальна які праславіўся Cioppino. Але вы таксама знойдзеце шырокі спектр стэйкі, салаты і іншыя грілі, і на працягу дня Custom House з'яўляецца узрушаючым варыянтам для сняданку і абеду.\nFirestone Walker Brewing (Паса Роблес) - бровар і рэстаран\nСярод найбольш хвалілі аперацый судоў піваварства на Заходнім узбярэжжы, Firestone Walker Brewing (1400 Ramada доктар, Паса Роблес) устойліва і рост і рэпутацыю (асабліва для яго хрумсткай КБТ) у апошнія гады, і ў дадатак вырашчаны прапаноўваць туры па яго піваварны завод, гэта экспансіўная аперацыя на паўднёвым баку Паса Роблес таксама ёсць рэстаран, дзе вышэй за сярэдні гамбургеры, сэндвічы Bratwurst, рыба і чыпсы, і іншы добры паб тарыф. SLO акругі не толькі пра віну ў гэтыя дні, ці, як Firestone Walker з'яўляецца толькі адным выдатным півам-мейкера тут. Акрамя таго, зарабіўшы шмат прэстыжнасці сярод аматараў элю з'яўляюцца Central Coast Brewing (які з'яўляецца спонсарам SLO гей - параду ў працягу многіх гадоў) і Libertine піваварства ў цэнтры горада Сан - Луіс - Обиспо, і BarrelHouse піваварства і піўной сад, а таксама ў Паса - Раблес.\nHatch (Паса Роблес) - рэстаран і бар\nHatch (835 13 Санкт-Паса Роблес) уваходзіць у лік самых модных і найшчасных месцаў у шумны цэнтр горада Паса-Раблес для пітва цудоўныя рамесных кактэйлі і мясцовыя віна, і ёсць абсалютна цудоўная віно Краіна кухні. З высокім столлю крамы прастору забавай для збору сярод сяброў, і ежа ў асноўным арыентавана на сумеснае выкарыстанне. Меню часта мяняецца і, як правіла, уключае ў сябе некалькі паўднёвым Натхнёны прысмакі, такія як сыр духмянага курыца тлушч тост з gaunciale і хатнімі саленнямі і смажанымі зялёнымі памідорамі з крэольскай гарчыцай. Але таксама разгледзець палову ражна курыцу, сытны плечы з Коллар-зялёнымі кимчами і будні каўбасой і смажаным Cayucos-нарыхтаванага вушкам. З панядзелка па суботу, 3 вечара да 6 гадзін вечара, вы не знойдзеце вялікія напоі і закускі падчас здзелкі «Кактэйль Гадзіна.»\nКухня (Templeton) - кафэ і рэстаран\nКіруецца адным і тым жа надзвычай таленавітых уладальнікаў (Chris Кабаяшы і Майкл Кабаяшы) за выдатны рэстаран Artisan ў Паса-Раблес, прастадушны і, здавалася б, заўсёды гудзе Кухня (105 S. Main St., Templeton) адкрыты штодня з 8 раніцы да 2 гадзін. Франтаваты маленькі магазін для гурманаў (як з шмат на вынас і паабедаць у штуках) і кафэ спецыялізуецца на летуценна смачныя хатнія пірожныя і дэсерты (ірысак пудынг, Чуррос ў шакалад). Да паўдня вы можаце заказаць снеданне, магчыма, піва-тушаная кукуруза ялавічыны хэш ці свініны posole Вэрдэ linguica, нарэзаных халапеньо і хрумсткай яйка ўсмятку. Абед Faves вар'іруюцца ад індычка bánh мі з паштэтам краіны да сучаснай ўзяць на класічны бутэрброд: Запечаная-Лэмба з сырам Pimiento казінага і карамельных лукам. Хоць адкрыты толькі ў пачатку дня, дзе падаюць выдатны кава, кухня мае прыемны маленькі выбар віна (газаваная і негазаванай) і піва на разліў.\nКройцберг Coffee Company (SLO і Паса Роблес) - кафэ / рэстаран\nЗ двума бітнікаў зацверджаных месцаў у акрузе, адзін у цэнтры горада SLO і іншых у сэрцы Паса Роблес, Кройцберг кафэ (685 Игера St.) з'яўляецца ідэальным ісці да для добра падрыхтаваных хатніх абсмалены кававых напояў, плюс смузи , сокі, выпечка і лёгкія закускі. Там ёсць шмат зручных сядзенні для ежы, разваліўшыся, або працаваць на ноўтбуку, як унутры, так і звонку, у абодвух месцах.\nLuna Red - рэстаран\nКаманда за гей-папулярнай Novo Рэстаран (гл ніжэй) таксама працуюць надзвычайны найбліжэйшы рэстаран Luna Red (1023 Чорро St.), ашаламляльнае пляма з цудоўным Паціа на адкрытым паветры, які мае выдатны від на гістарычны цэнтр горада місіі. Абслугоўванне абед, вячэру і позні нядзельны сняданак і з відавочна разнастайнай натоўпу, гэтая балбатня запоўненым кампанейскі рэстаран прапануе глабальна натхніла сучаснае меню, якое ўключае ў сябе доўгі спіс невялікіх пласцін (хрумсткія артышокі з Sambal Rouille, чорны боб хумус, смажаныя буракі з арэхавым Honeycomb), нараўне з больш істотнымі талеркамі, у тым ліку мясцовага паэлью дзікіх морапрадуктаў і сухі смажанай ялавічыне кары з імбірам і цытрынавым сорга. Спіс кактэйлю адзін з найбольш уражлівых у горадзе і бар падае некалькі асвяжальных пуансона і А сангрию Мальбек.\nРэстаран Novo & Lounge - змешаны рэстаран і бар\nЗ фарсіста сталовай, а таксама Natty цяністай задняй палубай з выглядам цэнтра горада SLO ў звілістым Сане Луіс-Крык, Novo (726 Игер St.), верагодна, бліжэй за ўсё істэблішмэнт гей-бар у графстве. Гэта рэстаран з поўным спектрам паслуг, каб быць упэўненым, але позна ўвечары па пятніцах і суботах там танчаць дыджэяў, і натоўп вельмі пярэстую, прыцягваючы мноства ЛГБТ людзей. Novo таксама быў велізарны прыхільнік Сан - Луіс - Обиспо гей - прайду ў працягу многіх гадоў , а таксама. Для сталовай, гэта жывое і вытанчанае месца служыць позні сняданак, абед і вячэру і спецыялізуецца на добра прадуманы рэгіянальную кухню з міжнароднымі ўплывамі (карэйскія кароткія рэбры, тайскім курыным зялёны кары, свініна carnitas sopes). Уладальнікі таксама працуюць Робін ў Камбрыі (ніжэй) і Месяц чырвоны, вакол кута ў SLO.\nРобін (Cambria) - рэстаран\nВарыянт запрашэння ў ажыўленым цэнтры горада Камбре на абед, вячэру і нядзельны бранч, выпадкова выдасканалены Робін (4095 Burton Dr., Cambria) прапануе цудоўныя месцы для адпачынку як унутры, так і звонку ў садку (дзе ёсць жывая музыка, летам, у чацвер і у нядзелю ўвечары). Як сястра ўстановы рэстарана ў SLO (Нова і Месяц чырвонага), то ежа тут відавочна эклектычная і свет біцця. Паспрабуйце смажаныя нан pizettes, сыр рамесніцтва талеркі, ракі Макінтош-і-сыр, Сінгапур курыца Satay, Чылі Rellenos або полупрожаренный Jidori тандури курыца.\nТомас Хіл Organics (Паса Роблес) - рэстаран\nТомас Хіл Organics (1313 Park St., Паса Роблес) займае прасторны будынак з шырокай зонай адпачынку ў чароўнай ўнутраным двары прама ў цэнтры горада Паса-Раблес, у адным квартале ад галоўнай плошчы горада. Гэта адзін з самых гарачых кропак у SLO Каўнці для сучаснай Wine Country кухні, якую кваліфікаваны персанал з радасцю дапаможа вам у пару толькі з правам мясцовых вінаў. Меню мяняецца часта, але маглі б фігураваць brandade аладкі з вэнджанай стронгай ікра, чорны сачавіца тако з зацукраванымі халапеньо і марынаваным кавун, або на грылі сібас з храбусткім бульбай і паспешны гарох. Там жа зорны бранч даступны па раніцах ў нядзелю.\nКаліфорнія Прабег Маркеры\nКаліфорнія ў ліпені\nЦягнік праязджае ў Паўночнай Каліфорніі\nSantana Row Кіраўніцтва наведвальнікаў\nЛепшыя жнівеньскія падзеі ў Таронта\nЗабабоны Farm: Dairy Farm Tour\nЯк землятрусу ў Японіі паўплывала Global Travel\nВостраў Маргарыта, Венесуэла Даведнік\nМагілы вядомых людзей у Ціхаакіянскім Паўночна-Захадзе\nАднадзённыя паездкі і экскурсіі З Коста-дэль-Соль\nЯк Ці зоркі Мішлен Узнагароджана у рэстараны?\nUltimate Кіраўніцтва да 2017 года US Open у Erin, Вісконсін\nБюджэт і Mid-Range Боракай Гатэлі і курорты


Инновационная деятельность. Отчет - Першайский УПК ДС–СШ\nГлавная » Об учреждении » Инновационная деятельность. Отчет\n1 верасня 2020 года ў Пяршайскім дзіцячым садзе - сярэдняй адукацыі першы ўрок быў прысвечаны тэме «Я вырас тут, і край мне гэты дарагі». Асноўная задача першага ўрока - фарміраванне ў вучняў пачуцця гонару за дасягненні нашай краіны за гады незалежнасці, выхаванне грамадзянскай адказнасці, ініцыятыўнасці і творчай актыўнасці.\n25 ліпеня вёска Пяршаі святкавала свята «Куточак сэрцу дарагі». Вёска мае цікавую і непаўторную гісторыю і рэшткі пабудоў, якія захаваліся і выклікаюць вялікую цікавасць сёння ў турыстаў. Жывуць у ёй працавітыя і таленавітыя людзі. Свята атрымалася насычаным і цікавым як для гасцей вёскі, так і для яе жыхароў – дзяцей і дарослых.\nНа галоўнай пляцоўцы ладзілася культурная праграма, праз якую былі ўзноўлены гістарычныя падзеі з жыцця вёскі. Адбылося ўшанаванне жыхароў, якія пакінулі добры след на гэтай зямлі, і лепшых працаўнікоў розных сфер. Пяршайскім дзіцячым садам-сярэдняй школай была прадстаўлена выстава малюнкаў вучняў, выстава фотаздымкаў "Са школьнага жыцця", прадстаўлены летапіс установы.\n2 ліпеня 2020 года кіраўніцтва Пяршайскага дзіцячага сада -сярэдняй школы, вучнямі, настаўнікамі, прадстаўнікамі Пяршайскага сельвыканкама, КСУП "Пяршаі-2014" усклалі кветкі помніку загінуўшым мірным жыхарам у гады Вялікай Айчыннай вайны ў гонар святкавання Дня Незалежнасці Рэспублікі Беларусь.\nУ кожным кутку Беларусі, у кожным горадзе, пасёлку, вёсцы ёсць свае прыродныя асаблівасці, спецыфічныя рысы гісторыі і культуры, якія складаюць той феномен, які фарміруе ў чалавеку цікавасць і прыхільнасць да роднага краю, яго патрыятычныя пачуцці, гістарычная свядомасць, сацыяльную актыўнасць.\nДапамагчы лепш даведацца пра свой край, глыбей зразумець асаблівасці яго прыроды, гісторыі і культуры, іх узаемасувязь з прыродай, гісторыяй і культурай краіны, свету, прыняць удзел у стваральнай дзейнасці, развіць свае ўласныя здольнасці - у гэтым заключаецца асноўны сэнс правядзення «Дня краязнаўства».\n17 чэрвеня 2020 г. дзень краязнаўства прайшоў у аздараўленчым лагеры з дзенным знаходжаннем дзяцей "Крынічка".\nНавучэнцы сумесна з выхавацелямі Калясінскай Я.З. і Сымановіч Т.А. пазнаёміліся з турысцкімі і краязнаўчымі традыцыямі і магчымасцямі Валожынскага раёна, здзейснілі экскурсію "Мая Пяршайщина", наведалі школьны музей імя В.І.Дуніна-Марцінкевіча.\nДзеці зрабілі высновы, што займацца краязнаўствам цікава, весела і пазнавальна. Яшчэ яны адзначылі, што перш чым ехаць далёка, трэба даведацца пра свой край, сваю малую радзіму.\nУ рамках святкавання 75-годдзя Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне ў Пяршайскім дзіцячым садзе - сярэдняй школе 7 мая 2020 года вучні 6 класа Пяршайскага дзіцячага сада - сярэдняй школы сумесна з класным кіраўніком Жамойдзінай М.В., намеснікамі дырэктара Арцішэўскай Г.М. і Іваноўскай Я.М. прынялі ўдзел па ўскладанні кветак да Помніка ў памяць аб загінуўшых земляках у гады Вялікай Айчыннай вайны. Вучні сваімі рукамі зрабілі вянок Перамогі.\n8 мая 2020 года былі арганізаваны і прайшлі мерапрыемствы і акцыі:\n7 клас - вусны часопіс "Полынем абпаленае дзяцінства". Вучні наведалі школьны музей, у прыватнасці ваенную экспазіцыю "Пяршайшчына ў гады вайны". Кіраўнік музея Шапавал А.В. расказала вучням пра подзвіг людзей у гады Вяликай Айчыннай вайны. Вучні ўзгадалі подзвіг юнай піянеркі Я.Трацэўскай, заслужаную настаўніцу БССР Курдо Г.М. (перанесла блакаду Ленінграда). Вучні ўсклалі кветкі на магілы Я.Трацэўскай, Г.М.Курдо і воінаў РККА в.Скрундзеўшчына.\n8 клас - круглы стол "75 пад мірным небам". Вучні ўсклалі кветкі да магілы ксяндзоў Ахілеса і Германа, якія коштам свайго жыцця (былі спалены немцамі) выратавалі мірных жыхароў.\n9 клас - час зносінаў "Дзень Перамогі - свята кожнай сям'і". Вучні сумесна з класным кіраўніком Калясінскай Я.З. узгадалі пра сваіх родных, якім давялося перажыці жахі вайны. Усклалі кветкі да помніка мірным жыхарам, якія загінулі ў гады вайны.\nСвята Дня Перамогі - важная падзея для ўсіх людзей нашай краіны. Яно не змагло не прайсці незаўважаным для дашкольнікаў. У дзіцячым садзе прайшоў занятак па лепцы военнай тэхнікі.\nУ красавіку 2020 года падведзены вынікі конкурсу работ творчай моладзі «ЗАЛАТОЕ ПЯРО «БЕЛАЙ РУСІ» – 2020». Віншуем! Калясінскую Паліну, вучаніцу 9 класа Пяршайскага дзіцячага сада-сярэдняй школы - 2-е месца ў катэгорыі «Навучэнцы», эсэ «Легенда пра Пяршаі». Кіраўнік - Калясінская Я.З., настаўнік беларускай мовы і літаратуры.\nУ красавіку 2020 года падведзены вынікі раённага этапу рэспубліканскага творчага конкурсу юных чытальнікаў "Жывая класіка».\nВіншуем! Сакалоўскую Віялету, навучэнку 9 класа Пяршайскага дзіцячага сада-сярэдняй школы - Дыплом III ступені ў 4-ай узроставай катэгорыі (9-10 класы). Кіраўнік - Калясінская Я.З., настаўнік беларускай мовы і літаратуры.\nУ красавіку 2020 года падведзены вынікі VII раённага конкурсу работ даследчага характару сярод навучэнцаў 5-10 класаў «Юны даследчык».\nВіншуем! Пераможцу VII раённага конкурсу работ даследчага характару сярод навучэнцаў 5-10 класаў «Юны даследчык» у секцыі «Гуманітарныя веды. Руская мова і літаратура. Беларуская мова і літаратура»: Дыплом III ступені - Швецова Аляксея, навучэнца 7 класа Пяршайскага дзіцячага сада - сярэдняй школы, кіраўнік Калясінская Я.З., настаўнік беларускай мовы і літаратуры.\nЗ 30 сакавіка па 4 красавіка 2020 года ў перыяд вясновых канікул у Пяршайскім дзіцячым садзе - сярэдняй школе працаваў аздараўленчы лагер з дзённым знаходжаннем дзяцей "Крынічка". У рамках рэалізацыі інавацыйнага праекта «Укараненне этнакультурных тэхналогій для пашырэння і ўзбагачэння адукацыйнага асяроддзя ўстановы адукацыі» была распрацавана праграма работы лагера "Чароўны куфэрак. Вясна", якая спрыяе адраджэнню нацыянальных культурных традыцый - фальклору, дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, захаванню і развіццю роднай мовы - стварэнню ўмоў для фарміравання і развіцця этнакультурнай кампетэнтнасці навучэнцаў, і ўсведамлення імі сваёй самабытнасці і непаўторнасці як беларусаў.\nМасленіца - старажытнае славянскае свята, вясёлыя провады зімы, заклік да вясны, а бліны - абавязковы атрыбут, сімвал сонца, якога так не хапае зімой.\nУ нашай школе гэтае цудоўнае свята адзначаецца штогод.\nІ ў суботу, 29 лютага, у школе было асабліва людна і весела, усім хацелася праводзіць Зімачку ды сустрэць дружна Вясну - красну. Рыхтаваліся да свята ўсё, развучвалі песні, крычалкі, падбіралі прыказкі, прымаўкі, рыхтавалі ўборы, пяклі бліны.\nПа традыцыі гулянні прайшлі на свежым паветры. На прышкольнай тэрыторыі гучалі песні, жарты, прыпеўкі.\nНавучэнцы, дарослыя не толькі вадзілі карагоды, спаборнічалі ў сіле і спрыце, але і пазнаёміліся з гісторыяй узнікнення свята, даведаліся, як жылі людзі, аб векавых традыцыях і абрадах святкавання Масленіцы. Успомнілі, што азначае кожны дзень тыдня, пра тое, што бліны маюць рытуальнае значэнне: круглыя, румяныя, гарачыя, яны ўяўляюць сабой сімвал сонца, якое ўсё ярчэй разгараецца, падаўжаючы дні.\nІ напэўна, самай важнай справай свята стала спаленне пудзіла Масленіцы, пад песню - заклчку «Гары, гары ясна ...». Праводзілі Зіму, спалілі ўсе непрыемнасці і крыўды і вызвалілі месца Вясне, знаку ўсяго новага, маладога, лепшага.\nА якое ж свята без пачастункаў! Як і пакладзена, пасля заканчэння свята было чаяванне з блінамі. У гэты дзень усе здавалася незвычайна смачным і салодкім.\nСвята атрымалася на славу. Такія мерапрыемствы ўсім падабаюцца: і дзецям, і дарослым.\n27 лютага 2020 года педагогі Пяршайскага дзіцячага сада - сярэдняй школы наведалі спектакль "Паўлінка" па творы Я.Купалы ў Доме афіцэраў.\n21 лютага У Пяршайскім дзіцячым садзе-сярэдняй школе Дзень роднай мовы прайшоў пад дэвізам “Не пакідайце мовы роднай!”. Арганізатарам мерапрыемства выступіла настаўніца беларускай мовы і літаратуры, удзельнік інавацыйнага праекта Калясінская Я.З.\nЗ самай раніцы прайшла акцыя “Вітаемся па-беларуску!”\nПотым прайшла агульнашкольная тэматычная інфармацыйная хвілінка “21 лютага – Дзень роднай мовы!”, на якой вучні 9 класа чыталі вершы аб роднай мове, вучні 7 класапаказалі фрагмент абрада “Вербная нядзеля”.\nНа працягу дня праходзіла гульня “Вандруем разам з роднай мовай” па 6-ці маршрутах: “Гарады Беларусі”, “Казачнікі-перакладчыкі”, “Смак беларускай мовы”, “Ад цалі да мілі”, “Пяршайскімі пуцявінамі”, “Запрашаем за стол”. У час вандроўкі па маршрутах вучні перакладалі на беларускую мову назвы казак, даведаліся пра старажытнабеларускія адзінкі вымярэння, падарожнічалі па гарадах Беларусі, узнавілі веды аб роднай Пяршайшчыне. Вучні 2-11 класаў прынялі актыўны ўдзел у гульні. Віншуем пераможцаў: 1 месца – вучні 11 класа;\n2 месца – вучні 3 класа;\n3 месца – вучні 9 класа!\nУ канцы дня прайшла акцыя “Развітаемся па-беларуску!”\nУдзельнікі клуба "Адраджэнне" (кіраўнік Пратасевіч М.Р.) прынялі ўдзел у канцэртнай праграме "Вечар школьных сяброў" 1 лютага 2020 года. Дзеці парадавалі гасцей установы адукацыі тэатралізаванай пастаноўкай беларускай народнай песні "Прадай, бабулечка, бычка"


На вечары паэзіі ў Віцебску Купала гучаў на некалькіх мовах | Народные новости Витебска\nЯна Ільіна • 11/7/12 13:26 • Культура\nВечарына называлася “Дыялог з паэтам”. Чыталі вершы песняра, называлі яго “сапраўды еўрапейскім паэтам”, гаварылі пра яго каханне да жончынай сяброўкі, спявалі купальскія песні і кампазіцыю пра Віцебск, глядзелі фільм пра паэтаў лёс, слухалі санату Бетховена. І сапраўды, было такое адчуванне, амаль на фізічным узроўні, што Купала недзе побач. Тут, у залі… А можа, гэта проста гэтак усхвалявана забілася сэрца, калі на імправізаваную сцэну выйшаў акцёр-коласавец і паэт Пятро Ламан і моцна, у сваёй непадробнай манеры, стаў чытаць Купалавы творы.\nАсабліва трывожна гучаў верш “Прыстаў я жыць..”, напісаны стагоддзе таму, у 1912 годзе. Але ён і сёння актуальны, вось урывак:\nКрывёй асьлепленых рабоў...\nБадай, самай вялікай нечаканасцю вечарыны было тое, што Купала гучаў не толькі па-беларуску. Адзін з санэтаў прагучаў па-ангельску, яшчэ адзін верш – па-нямецку. Па-руску – “А хто там ідзе?” у перакладзе М.Горкага. Англійскі і нямецкі Купала падаўся слухачам чужым і рэзкаватым, а наконт рускага пераклада Папковіч пажартаваў: “Рыфмы няма”.\nМеткі: імпрэза, сустрэча, Уладзімір Папковіч, Цэнтр сучаснага мастацтва, Янка Купала\nДва протокола об административных правонарушениях составили на жителя столицы, который в Шумилинском районе попал в яму на дороге и повредил свою…


У групе рызыкі — цяжарныя і немаўляты - Утульная ХаткаУтульная Хатка\nУ Беларусі ў 2017 годзе былі зарэгістраваны 324 тысячы пацыентаў з захворваннямі шчытападобнай залозы. Паталогіі гэтай залозы, як правіла, не маюць знешніх праяўленняў. А значыць, западозрыць, што ў арганізме збой менавіта на эндакрынным узроўні, могуць дапамагчы агульныя сімптомы, большасць з якіх ігнаруецца. Тым не менш і выпадзенне валасоў, і лушчэнне скуры, а таксама агульная млявасць, беспрычынныя дэпрэсія і агрэсія могуць быць прыметамі сур’ёзных захворванняў.\nСёння пра шчытападобную залозу, найбольш частыя паталогіі ў яе рабоце, а таксама аб прычынах, якія выклікаюць эндакрынныя захворванні, нам расказвае кіраўнік Рэспубліканскага цэнтра дзіцячай эндакрыналогіі, галоўны пазаштатны дзіцячы эндакрынолаг Міністэрства аховы здароўя, прафесар 1-й кафедры дзіцячых хвароб БДМУ Анжаліка Віктараўна СОЛНЦАВА.\nАнжаліка Солнцава — аўтар больш як 350 навуковых прац, манаграфіі, падручніка, патэнта на вынаходніцтва, выдатнік аховы здароўя, член Еўрапейскай асацыяцыі па вывучэнні цукровага дыябету, Еўрапейскай асацыяцыі дзіцячых эндакрынолагаў і інш.\n— Анжаліка Віктараўна, з якімі захворваннямі шчытападобнай залозы да вас часцей за ўсё прыводзяць дзяцей? Якія сімптомы могуць быць раннімі прыметамі паталогіі шчытападобнай залозы? І ці праўда, што часцей за ўсё ад эндакрыналагічных захворванняў пакутуюць жанчыны, дзяўчаты?\n— Захворванні шчытападобнай залозы — гэта самая частая эндакрынная паталогія. Найбольш часта яна сустракаецца сярод дзяўчынак, дзяўчат і жанчын. Важна ведаць аб тым, што часцей за ўсё захворванні шчытападобнай залозы праяўляюцца менавіта ў дзіцячым узросце.\nДаўно вядома, што шчытападобная залоза аказвае значны ўплыў на закладанне і развіццё галаўнога мозга плода, фарміраванне інтэлекту дзіцяці, рост і фарміраванне шкілета. Безумоўна, вялікую ролю адыгрывае шчытападобная залоза і пры фарміраванні палавой сістэмы, уздзейнічае на палавое развіццё, станаўленне менструальнай функцыі ў дзяўчынак, фертыльнасць. У перыяд палавога паспявання функцыя шчытападобнай залозы церпіць пэўныя змены, якія звязаны з адаптацыяй да хуткага росту і развіцця дзіцяці. У пачатку пубертатнага перыяду адбываецца некаторае павелічэнне ўзроўню тырэатропнага гармону (выпрацоўваецца гіпофізам) з наступным павышэннем узроўню гармону шчытападобнай залозы — свабоднага тыраксіну. Гэтыя змены з’яўляюцца фізіялагічнымі і накіраваны на падтрыманне высокага і правільнага ўзроўню абмену рэчываў. Дарэчы, рост аб’ёму шчытападобнай залозы ў падлеткаў звязаны не толькі са стымулюючым уплывам тырэатропнага гармону, але і з іншымі фактарамі. Напрыклад, недастатковае паступленне ёду ў арганізм павышае адчувальнасць клетак шчытападобнай залозы да стымулюючага ўплыву тырэатропнага гармону.\n— На працягу доўгіх гадоў на тэрыторыі нашай краіны адзначаўся дэфіцыт ёду, што стала прычынай фарміравання валляковай эндэміі і ёдадэфіцытнай паталогіі. Наколькі актуальныя гэтыя праблемы сёння? Што было зроблена для таго, каб зменшыць іх праяўленні?\n— Дэфіцыт ёду існаваў на тэрыторыі нашай краіны на працягу тысячагоддзяў, прычым назіраўся ён не толькі ў глебе, але і ў вадзе. І менавіта гэта стала прычынай фарміравання валляковай эндэміі і ёдадэфіцытнай паталогіі.\nТрэба сказаць, што ёд адносіцца да жыццёва важных мікраэлементаў. Акрамя таго, што ён з’яўляецца структурным кампанентам гармонаў шчытападобнай залозы, ёд удзельнічае практычна ва ўсіх метабалічных працэсах, якія адбываюцца ў арганізме чалавека. Безумоўна, ёд аказвае ўплыў на стварэнне гармонаў наднырачнікаў, а таксама на стварэнне мужчынскіх і жаночых палавых гармонаў, уплывае на развіццё плода падчас цяжарнасці, рэгулюе тэмпературны баланс.\nАсноўнымі прыроднымі крыніцамі ёду для чалавека з’яўляюцца прадукты расліннага і жывёльнага паходжання, пітная вада і паветра. Канцэнтрацыя ёду ў пітной вадзе адлюстроўвае яго ўтрыманне ў глебе. Зразумела, што большая частка ёду паступае ў арганізм з ежай. Найбольшая колькасць гэтага мікраэлемента (каля 800—1000 мкг/кг) змяшчаецца ў морапрадуктах. Асабліва багатыя на ёд марскія водарасці. Значная колькасць мікраэлемента ёсць у рыбіным тлушчы.\nШто тычыцца агародніны, садавіны, а таксама злакавых культур, яны не валодаюць здольнасцю канцэнтраваць, назапашваць ёд. Гэта значыць колькасць ёду, які ў іх знаходзіцца, залежыць выключна ад мікраэлементнага складу глебы.\nЗгодна з інфармацыяй, якая была агучана напярэдадні Дня эндакрынолага,за апошнія 20 гадоў у Беларусі ў 4 разы радзей пачалі выяўляць такое захворванне шчытападобнай залозы, як просты нетаксічны валляк. Дасягнуць такіх паказчыкаў удалося дзякуючы ёднай прафілактыцы.\nТым не менш, згодна са статыстыкай, колькасць астатніх захворванняў шчытападобнай залозы расце. Самая вялікая колькасць хворых на рахунку ў такой шчытападобнай паталогіі, як гіпатэрыёз — зніжэнне функцыі работы шчытападобнай залозы, зніжэнне ўзроўню яе гармонаў. За апошнія 20 гадоў у дарослых адпаведную паталогію сталі выяўляць у 8 разоў часцей, у дзяцей — у 16 разоў.\nАкрамя гэтага, расце колькасць аўтаімунных захворванняў шчытападобнай залозы, сярод якіх дыфузны таксічны валляк, гіпертэрыёз і тырэаідзіты.\nШто тычыцца злаякасных захворванняў, урачы штогод выяўляюць 1100 выпадкаў раку шчытападобнай залозы. На сённяшні дзень на ўліку пасля аперацый, звязаных з пухлінамі шчытападобнай залозы, знаходзяцца 22 тысячы пацыентаў, дзяцей сярод іх менш за 35 чалавек.\nДысбаланс мікраэлементаў можа ўзмацняць клінічныя праяўленні дэфіцыту ёду. Недахоп цынку, марганцу, селену, малібдэну, кобальту, медзі, а таксама лішні кальцый адыгрываюць важную ролю ў фарміраванні ёдадэфіцытнага валляка. Дысбаланс, як правіла, выяўляецца праз парушэнне стварэння і актыўнасці каферментаў, ферментаў, вітамінаў і іншых біялагічна актыўных злучэнняў.\nСёння стаўленне да праблемы ёднага дэфіцыту даволі сур’ёзнае. Звязана гэта не толькі з яго даказаным уплывам на шчытападобную залозу. З-за недастатковага забеспячэння арганізма ёдам зніжаецца інтэлектуальны патэнцыял нацыі.\nДэфіцыт ёду і выкліканы гэтым недахоп гармонаў на этапе ўнутрывантробнага развіцця, а таксама ў раннім дзіцячым узросце прыводзіць да сур’ёзных парушэнняў у фарміраванні нервовай сістэмы дзіцяці. Гэтыя працэсы з’яўляюцца незваротнымі і практычна не паддаюцца лячэнню і рэабілітацыі. Менавіта па гэтай прычыне цяжарных жанчын, а таксама маладых мам, якія самастойна кормяць дзіця, без выкарыстання сумесей, адносяць да той групы насельніцтва, у якой існуе вялікая рызыка развіцця ёднага дэфіцыту.\n— Ці часта ў жанчын, якія чакаюць дзіця, дыягнастуецца паталогія шчытападобнай залозы? Як недахоп гармонаў можа паўплываць на ўнутрывантробнае фарміраванне дзіцяці ў выпадку, калі будучай маці своечасова не была назначана замяшчальная гарманальная тэрапія?\n— Змяненні ў функцыянаванні шчытападобнай залозы ў жанчын адбываюцца ўжо з першых тыдняў цяжарнасці, гэта значыць у той перыяд, калі ў плода яшчэ не працуе яго залоза і развіццё будучага дзіцяці залежыць ад тыроідных гармонаў маці. У цэлым выпрацоўка гармонаў шчытападобнай залозы падчас цяжарнасці павялічваецца на 30—50%. Што тычыцца дзіцяці, выпрацоўка ўласных гармонаў яго шчытападобнай залозай пачынаецца ў другой палове цяжарнасці. Але нават пасля гэтага гармоны маці не губляюць сваёй ролі.\nТакім чынам, любое зніжэнне ўзроўню гармонаў шчытападобнай залозы ў цяжарнай жанчыны будзе мець неспрыяльныя наступствы менавіта на ранніх тэрмінах цяжарнасці. Калі ўзровень гармонаў недастатковы, разумовае развіццё дзіцяці будзе значна зніжана ў параўнанні з узроўнем, прызначаным яму прыродай, і, на жаль, у далейшым ні навучанне, ні збалансаванае харчаванне ўжо не змогуць дапамагчы маленькаму чалавечку. Калі ж жанчыне своечасова была назначана замяшчальная гарманальная тэрапія, з нованароджаным усё павінна быць добра.\n— Міжнародны камітэт па кантролі за ёдадэфіцытнымі захворваннямі пасля шматлікіх даследаванняў зрабіў выснову, што наша краіна, у прыватнасці, дзеці, забяспечваюцца ёдам на неабходным узроўні. Ці сведчыць гэта аб тым, што колькасць захворванняў шчытападобнай залозы будзе змяншацца?\n— Адразу патлумачу, што ў нашай краіне паспяхова рэалізавана нацыянальная праграма па ліквідацыі ёдадэфіцытнага стану. Найбольш зручным метадам кампенсацыі ёднай недастатковасці з’яўляецца ўжыванне ў ежу ёдаванай солі. Чаму солі? Таму што людзі спажываюць яе практычна ў аднолькавай колькасці на працягу ўсяго жыцця. Соль — танны прадукт, а канцэнтрацыю ёду ў ёй лёгка трымаць пад кантролем. Такім чынам, кантроль адбываецца ў залежнасці ад ступені напружанасці ёдадэфіцыту. У нас у краіне былі зменены заканадаўчая і нарматыўная базы (выкарыстанне ёдаванай солі ў выглядзе ёдату калію), ёсць буйныя нацыянальныя вытворцы ёдаванай солі (“Mазырсоль” і “Беларуськалій”), і менавіта гэта стала асновай ліквідацыі ёднага дэфіцыту ў харчаванні насельніцтва. Сёння харчовыя прадукты вырабляюцца з абавязковым дабаўленнем ёдаванай солі. Яна, між іншым, ёсць у кожным магазіне, а гэта значыць, што праблем з яе набыццём няма, клапаціцца пра сваё здароўе даступна кожнаму.\nМіжнародны камітэт па кантролі за ёдадэфіцытнымі захворваннямі ўключыў нашу краіну ў спіс тых дзяржаў, якія дасягнулі мэтавых узроўняў забеспячэння харчавання ёдам. Так, у 2015 годзе было праведзена выбарачнае вывучэнне ёднай забяспечанасці ў дзяцей. Вынікі даследавання прадэманстравалі добрую забяспечанасць згаданым мікраэлементам сярод дзяцей, якія пражываюць у вялікіх індустрыяльных гарадах, а таксама ў сельскай мясцовасці.\nУ структуры захворванняў шчытападобнай залозы ў дзяцей пераважае эндэмічны дыфузны валляк, дакладней, просты нетаксічны валляк. Важным вынікам правядзення дзяржаўнай праграмы масавай ёднай прафілактыкі за апошнія гады з’явілася памяншэнне паказчыка першасных захворванняў (з 195,33 на 100 тысяч чалавек сярод дзіцячага насельніцтва ў 2015 годзе да 136,31 на 100 тысяч дзяцей у 2017 годзе) і колькасці дзяцей з дысфункцыяй шчытападобнай залозы.\nВажны крытэрый, які сведчыць аб тым, наколькі паўнавартасна беларусы забяспечваюцца ёдам, гэта частата колькасці выпадкаў прыроджанага гіпатэрыёзу. У нашай краіне яго выяўляюць у ходзе першаснага скрынінгу падчас цяжарнасці. У кожнай медыцынскай установе, на базе якой знаходзіцца радзільны дом, ва ўсіх даношаных нованароджаных пасля 24 гадзін жыцця бяруць кроў, якую змяшчаюць на фільтравальную паперу. З гэтых узораў у медыка-генетычнай лабараторыі РНПЦ “Маці і дзіця” вызначаецца ўзровень тырэатропнага гармону. Згодна з кансенсусам Еўрапейскага таварыства дзіцячых эндакрынолагаў, для ўдакладнення дыягназу праводзіцца другасны скрынінг для асаблівых катэгорый нованароджаных. Сюды адносяцца неданошаныя дзеці, а таксама тыя немаўляты, якія з’явіліся на свет з нізкай ці экстрэмальна нізкай масай цела. Акрамя гэтага, паўторны скрынінг праводзіцца і ў адносінах да дзяцей, якія нарадзіліся ад мнагаплоднай цяжарнасці. Такім чынам, ранняя пастаноўка дыягназу і назначэнне адэкватнай замяшчальнай гарманальнай тэрапіі дазваляюць прадухіліць інваліднасць дзіцяці.\nАнжаліка Віктараўна Солнцава БДМУ дзеці хвароба\nЗ тегами: Анжаліка Віктараўна Солнцава БДМУ дзеці хвароба\nПапярэдняя: Калатэя, ці “малітвенная кветка”\nНаступная: Дабрыня ад усіх


У Слаўгарадзе сур’ёзна заняліся распрацоўкай турыстычных паслуг | Могилевский областной исполнительный комитет\nУ Слаўгарадзе сур’ёзна заняліся распрацоўкай турыстычных паслуг\nОпубликовано пн, 28/09/2015 - 08:29 пользователем Maria\nУ Слаўгарадзе сур’ёзна заняліся распрацоўкай турыстычных паслуг. Як адзін з варыянтаў, вырашылі стварыць водны маршрут на байдарках па маляўнічых месцах раёна. Першапраходцы бяруць курс са старадаўняй вёскі Улукі, вядомай сваёй двухсотгадовай лістоўніцай, і па рацэ Проня сплаўляюцца да Слаўгарада.\n«Маршрут разлічаны на 2 дні, — кажа дырэктар мясцовага фонду развіцця сельскіх тэрыторый Віталь Варабей. — У найбольш прывабным для адпачынку месцы патэнцыяльныя турысты змогуць разбіць лагер і пераначаваць».\nНагадаем, што ў жніўні ў Слаўгарадзе стартаваў чарговы праект «Ад вытокаў да развіцця», які рэалізуецца пры фінансавай падтрымцы Еўрапейскага саюза. Пры мясцовым фондзе развіцця сельскіх тэрыторый запрацаваў Gall-цэнтр турызму, які аказвае паслугі па арганізацыі адпачынку ў Слаўгарадзе. «Пакуль выбар невялікі, больш разлічаны на аднаго або некалькі чалавек, — паведаміў Віталь Варабей. — Але хутка ўсё зменіцца. Зараз ідзе актыўная распрацоўка розных турыстычных прадуктаў. Што датычыцца кошту, то ён будзе залежаць ад таго, які комплекс паслуг закажа турыст, — пражыванне ў аграсядзібе, экскурсію, майстар-клас у сыравараў або проста адпачынак на працягу выхадных дзён у ціхім маляўнічым месцы».


Назіральнікі ад СНД бяруць старт » Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД)\nГалоўная старонка » Навіны » Назіральнікі ад СНД бяруць старт\nНазіральнікі ад СНД бяруць старт\n20.10.2010, 11:23 | Навіны, Палітыка\nАд 20 кастрычніка міжнародныя назіральнікі ад СНД пачынаюць афіцыйна адсочваць хаду прэзыдэнцкай выбарчай кампаніі ў Беларусі. Місію ачольвае выканаўчы сакратар СНД Сяргей Лебедзеў. Менавіта ён атрымаў пасьведчаньне міжнароднага назіральніка за нумарам 1.\nСНД стала першай міжнароднай структурай, якая накіравала заяўку на акрэдытацыю сваіх назіральнікаў на выбары прэзыдэнта Беларусі. 12 першых назіральнікаў атрымалі свае пасьведчаньні яшчэ два тыдні таму – 6-га кастрычніка. Гэта -- супрацоўнікі выканкаму СНД, якія працуюць у Менску і прадстаўляюць кіраўніцтва выканкаму і свае краіны. Але афіцыйны старт назіраньню даецца менавіта сёньня.\nКожная краіна СНД пасылае ў місію сваіх назіральнікаў. Найперш, доўгатэрміновых. Пакуль дакладнай лічбы іх колькасьці няма. Але іх будзе прыкладна 30, а можа, нават і болей.\nДля Сяргея Лебедзева кіраваньне місіяй на выбарах у Беларусі – ужо другое. Менавіта ён выконваў гэтыя функцыі і падчас выбараў у Палату прадстаўнікоў у 2008 годзе. Тады місія ад СНД дала высокую ацэнку выбарчаму працэсу. А назіральнікі Бюро дэмакратычных інстытутаў і правоў чалавека АБСЭ, наадварот, адзначылі: выбарчы працэс не адпавядаў міжнародным стандартам.\nКалі спадар Лебедзеў атрымліваў з рук старшыні ЦВК Лідзіі Ярмошынай сваё пасьведчаньне, ён казаў, што тая рыторыка, якая апошнім часам існуе ў кіраўнікоў Беларусі і Расеі, не адаб'ецца на працы місіі назіральнікаў: "Што тычыцца місіі назіраньня ад СНД, то мы заўжды кіраваліся і будзем кіравацца прынцыпамі аб'ектыўнасьці, добразычлівага падыходу, неўмяшаньня ва ўнутраныя справы і абавязковага выкананьня заканадаўства той краіны, дзе мы вядзем назіраньне. Гэтыя прынцыпы непарушныя, і мы іх будзем прытрымлівацца. Беларускія выбарцы мусяць быць упэўненыя, што ацэнкі нашай місіі будуць аб'ектыўнымі".\nСустаршыня Палітрады Аб'яднаных дэмакратычных сілаў Беларусі Сяргей Калякін лічыць, што сёньня цяжка спрагназаваць, якім будзе заключэньне назіральнікаў ад СНД на сьнежаньскіх выбарах: "Я пакуль адназначных ацэнак не даваў бы. Будзем спадзявацца, што місія будзе даваць усё-такі рэальную ацэнку. Але для таго, каб быць у гэтым упэўненым, нам патрэбна сустракацца з місіяй. І толькі пасьля такіх размоў можна больш канкрэтна казаць, як гэта будзе.\nАле шанец на тое, што гэтым разам падыход будзе больш аб'ектыўным, ёсьць. Пра гэта сьведчаць некаторыя выказваньні расейскага боку. А менавіта Расея будзе дамінаваць, я так думаю, пры вызначэньні таго, што будзе прымаць місія СНД".\nШто тычыцца місіі ад АБСЭ, дык яна мяркуе накіраваць у Беларусь 40 доўгатэрміновых назіральнікаў, якія будуць сачыць за ходам выбарчага працэсу па ўсёй краіне. Яны плянуюць прыбыць у Беларусь у сярэдзіне лістапада. Кіраўнік місіі і яе пэрсанальны склад пакуль ня вызначаныя.\nМісія назіральнікаў АБСЭ пачала працу ў Беларусі\nКіраўнік місіі назіральнікаў БДІПЧ АБСЭ Герт Арэнс сустрэўся з старшынёй ЦВК Лідзіяй Ярмошынай.\nНазіральнікі БДІПЧ АБСЭ прыбудуць на пачатку лістапада\nДоўгатэрміновая місія назіральнікаў Бюро дэмакратычных інстытутаў і правоў чалавека АБСЭ прыбудзе ў…\nБеларусь запрасіла на выбары міжнародных назіральнікаў\nМіністэрства замежных спраў Беларусі сёння афіцыйна прапанавала АБСЭ і СНД накіраваць міжнародных…\nЦВК зарэгістраваў 267 беларускіх назіральнікаў\nУ камісіях па выбарах прэзыдэнта паводле стану на 18 кастрычніка акрэдытавана больш за 267…\nwow gold buy wow gold cheap wow gold wow gold cheap cheap ugg boots louis vuitton handbags buy ff14 gil ugg Classic Tall wow gold


Канвертаваць BitBars (BTB) і Кубінскіх канверсоўных песа (CUC) : Калькулятар абменнага курсу\nBitBar (BTB) і Кубінскі канверсоўнай песа (CUC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта BitBar і Кубінскі канверсоўнай песа пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 20 верасень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад BitBar. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Кубінскі канверсоўнай песа валюты па змаўчанні. Націсніце на Кубінскіх канверсоўных песа або BitBars канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe BitBar гэта валюта, у ні ў адной краіне. Кубінскіх канверсоўных песа гэта валюта, у Куба (CU, CUB). Сімвал BTB можа быць запісаная BTB. Абменнага курсу the BitBar Апошняе абнаўленне 5 жнівень 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу кубінскіх канверсоўных песа Апошняе абнаўленне 17 верасень 2020 ад Міжнародны валютны фонд. BTB каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. CUC каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.