USTAWA z dnia 21 stycznia 2005 r. o doświadczeniach na zwierzętach - Tekst pierwotny - Baza aktów prawnych - INFOR.pl - portal księgowych\no doświadczeniach na zwierzętach1)\n1. Ustawa określa zasady przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach.\n2. Doświadczenia na zwierzętach są dopuszczalne tylko wtedy, gdy są konieczne do:\n1) opracowania, wytwarzania, kontroli jakości, zapewnienia skuteczności i testowania bezpieczeństwa produktów leczniczych, środków spożywczych oraz innych substancji, preparatów i wyrobów w celu:\na) zapobiegania, rozpoznawania lub leczenia chorób, złego stanu zdrowia lub innego nieprawidłowego stanu, lub ustalenia szkodliwego wpływu tych produktów, środków oraz substancji, preparatów i wyrobów na człowieka, zwierzęta lub rośliny,\nb) oceny, wykrywania, regulacji lub zmiany stanu fizjologicznego człowieka, zwierząt lub roślin,\n2) ochrony zdrowia człowieka lub zwierząt przed chorobami,\n3) ochrony środowiska w celu ochrony gatunków, zdrowia człowieka lub dobrostanu zwierząt,\n4) podstawowych badań naukowych,\n5) dydaktyki w szkołach wyższych\n– jeżeli celów tych nie można osiągnąć bez użycia zwierząt.\n3. Przepisów ustawy nie stosuje się do niedoświadczalnych czynności wykonywanych w chowie lub hodowli zwierząt oraz do zabiegów lekarsko-weterynaryjnych, a także do chwytania zwierząt dzikich w celu wykonania pomiarów biometrycznych oraz określenia przynależności systematycznej.\n1) zwierzęta – zwierzęta kręgowe, w tym także dzikie (wolno żyjące) lub zdolne do rozmnażania się formy larwalne, z wyłączeniem form płodowych i embrionalnych;\n2) zwierzęta doświadczalne – zwierzęta przeznaczone do wykorzystania lub wykorzystywane do doświadczeń;\n3) zwierzęta laboratoryjne – zwierzęta doświadczalne hodowane w obiektach jednostek hodowlanych lub doświadczalnych, w szczególności: myszy, szczury, świnki morskie, chomiki złote, króliki, psy, koty, przepiórki oraz zwierzęta naczelne;\n4) zwierzęta dzikie (wolno żyjące) – zwierzęta nieudomowione, żyjące w warunkach niezależnych od człowieka;\n5) zwierzęta bezdomne – zwierzęta domowe lub gospodarskie, które uciekły, zabłąkały się lub zostały porzucone przez człowieka, i co do których nie ma możliwości ustalenia ich właściciela lub innej osoby, pod której opieką trwale dotąd pozostawały;\n6) doświadczenie – każdą formę wykorzystania zwierzęcia do badań naukowych, testów i celów dydaktycznych, mogącą wywołać u niego ból, cierpienie, strach lub trwałe uszkodzenie w jego organizmie, w tym działania mające na celu lub mogące spowodować urodzenie się zwierzęcia cierpiącego na którykolwiek z tych stanów, także wtedy gdy wyeliminowano ból, cierpienie, strach lub skutki trwałego uszkodzenia przez skuteczne użycie odpowiedniego znieczulenia lub innych środków, z wyłączeniem metod najmniej bolesnego znakowania zwierząt; doświadczeniem jest również uśmiercenie zwierzęcia do badań naukowych, testów i celów dydaktycznych;\n7) metody alternatywne – metody badawcze lub dydaktyczne, które umożliwiają wyeliminowanie użycia żywych zwierząt, zmniejszenie ich liczby lub złagodzenie doświadczenia;\n8) obiekt – każde miejsce lub pomieszczenie, w którym utrzymywane są zwierzęta doświadczalne;\n9) jednostka hodowlana – osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, uprawnioną do hodowli zwierząt laboratoryjnych;\n10) jednostka doświadczalna – osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, uprawnioną do przeprowadzania doświadczeń;\n11) dostawca – osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, uprawnioną do dostarczania zwierząt doświadczalnych, inną niż jednostka hodowlana;\n12) uśmiercenie zwierzęcia w sposób humanitarny – zabicie zwierzęcia przy zadaniu mu jak najmniejszych cierpień fizycznych i psychicznych, uwzględniając specyfikę danego gatunku;\n13) odpowiednie znieczulenie – znieczulenie miejscowe lub ogólne mające na celu pozbawienie zwierzęcia czucia technikami anestezjologicznymi, równie skutecznymi jak metody stosowane w dobrej praktyce weterynaryjnej.\nZasady wykorzystywania zwierząt do doświadczeń\n1. W celu wyeliminowania zbędnego powtarzania doświadczeń przed przeprowadzeniem doświadczenia należy uzyskać informacje z wszelkich dostępnych międzynarodowych źródeł w określonej dziedzinie nauki.\n2. Jeżeli z uzyskanych informacji wynika, że takie lub podobne doświadczenie zostało już przeprowadzone, a istnieje konieczność jego powtórzenia, w projekcie doświadczenia uzasadnia się tę konieczność.\n1. Doświadczenie rozpoczyna się, gdy zwierzę po raz pierwszy zostało przygotowane do obserwacji, a kończy się, gdy zwierzę zostało przekazane pod opiekę, o której mowa w art. 9 ust. 2, albo uśmiercone.\n2. Zwierzę nie może być powtórnie wykorzystane do doświadczenia powodującego silny ból, strach lub cierpienie.\n1) stosowania środków lub procedur mających na celu pozbawianie zwierząt używanych do doświadczeń zdolności wydawania głosu;\n2) przeprowadzania dla celów dydaktycznych doświadczeń powodujących cierpienie zwierząt, jeżeli cel ten można osiągnąć w inny sposób;\n3) przeprowadzania doświadczeń w celu testowania kosmetyków lub środków higienicznych.\n1. Przy planowaniu i przeprowadzaniu doświadczeń należy dążyć do ograniczenia liczby wykorzystywanych w nich zwierząt doświadczalnych.\n2. Doświadczenia planuje się i przeprowadza w taki sposób, aby nie narażać zwierząt na zbędny strach, ból, cierpienie lub trwałe uszkodzenia ich organizmów.\n3. W przypadku konieczności przeprowadzenia doświadczeń powodujących u zwierząt długotrwały i silny ból, cierpienie, strach lub trwałe uszkodzenia ich organizmów należy ograniczyć je do niezbędnego zakresu.\n4. Jeżeli istnieje możliwość wyboru między dwoma lub więcej doświadczeniami, wybiera się to, które można przeprowadzić:\n1) powodując najmniej bólu, cierpienia, stresu i trwałych uszkodzeń u zwierząt, w szczególności przez wybór najmniej inwazyjnych technik oraz zwierząt o najniższym stopniu wrażliwości neurofizjologicznej;\n2) korzystając z najmniejszej liczby zwierząt;\n3) przy największym prawdopodobieństwie uzyskania pożądanych wyników.\n1. Do doświadczeń wykorzystuje się zwierzęta laboratoryjne, z zastrzeżeniem ust. 3.\n2. Zabrania się wykorzystywania do doświadczeń zwierząt bezdomnych.\n3. Dopuszcza się wykorzystywanie do doświadczeń:\n1) zwierząt gospodarskich w rozumieniu przepisów o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich, jeżeli celu doświadczenia nie można osiągnąć przy wykorzystaniu zwierząt laboratoryjnych;\n2) zwierząt dzikich, jeżeli celu doświadczenia nie można osiągnąć przy wykorzystaniu zwierząt laboratoryjnych i zwierząt gospodarskich;\n3) zwierząt gatunków uznanych za zagrożone wyginięciem, o których mowa w załączniku l do Konwencji o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem, sporządzonej w Waszyngtonie dnia 3 marca 1973 r. (Dz. U. z 1991 r. Nr 27, poz. 112 oraz z 2000 r. Nr 66, poz. 802), jeżeli:\na) doświadczenie ma na celu ochronę tych gatunków lub\nb) wykorzystanie tych zwierząt jest niezbędne do osiągnięcia ważnego celu biomedycznego, w przypadku gdy dany gatunek jest jedynym przydatnym do tego celu;\n4) zwierząt gatunków wymienionych w załączniku A do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 z dnia 9 grudnia 1996 r. w sprawie ochrony zagrożonych gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu tymi gatunkami (Dz. Urz. WE L 61 z 3.03.1997), jeżeli:\nb) wykorzystanie tych zwierząt jest niezbędne do osiągnięcia ważnego celu biomedycznego, w przypadku gdy dany gatunek jest jedynym przydatnym do tego celu.\n1. Doświadczenia przeprowadza się przy zastosowaniu odpowiedniego znieczulenia.\n2. Przeprowadzenie doświadczenia bez odpowiedniego znieczulenia jest dopuszczalne, jeżeli:\n1) znieczulenie to byłoby dla zwierzęcia większym urazem niż samo doświadczenie;\n2) tego znieczulenia nie da się pogodzić z celami doświadczenia.\n3. Jeżeli odpowiednie znieczulenie nie jest możliwe, stosuje się produkty lecznicze o działaniu przeciwbólowym lub inne metody ograniczające u zwierzęcia ból, cierpienie i strach.\n4. Jeżeli po ustaniu działania odpowiedniego znieczulenia zwierzę odczuwa ból, cierpienie lub strach, stosuje się metody, o których mowa w ust. 3.\n5. W przypadku gdy zastosowanie metod, o których mowa w ust. 3, jest niemożliwe, zwierzę uśmierca się niezwłocznie w sposób humanitarny.\n1. W przypadkach nieprzewidzianych w projekcie doświadczenia osoba, o której mowa w art. 16 ust. 4, decyduje, czy zwierzę można pozostawić przy życiu, czy należy je uśmiercić w sposób humanitarny. Zwierzę uśmierca się w sposób humanitarny, jeżeli pomimo przywrócenia funkcji życiowych istnieje uzasadnione przypuszczenie, że będzie ono odczuwało trwały ból lub strach.\n2. Zwierzęciu pozostawionemu przy życiu po zakończeniu doświadczenia zapewnia się opiekę lekarsko-weterynaryjną oraz warunki określone dla utrzymywania zwierząt doświadczalnych.\nUtrzymywanie zwierząt doświadczalnych\n1. Zwierzęta doświadczalne w jednostkach doświadczalnych, jednostkach hodowlanych lub u dostawców powinny być utrzymywane:\n1) w obiekcie zapewniającym odpowiednie dla danego gatunku warunki środowiskowe, w tym niezbędną swobodę ruchu, pożywienie i wodę oraz opiekę gwarantującą utrzymanie ich w zdrowiu;\n2) w sposób umożliwiający zaspokajanie ich podstawowych potrzeb życiowych, uwzględniając specyfikę danego gatunku.\n2. W jednostce doświadczalnej, jednostce hodowlanej oraz u dostawcy zapewnia się:\n1) codzienną kontrolę warunków środowiskowych, dobrostanu i stanu zdrowia zwierząt;\n2) niezwłoczne usuwanie stwierdzonych nieprawidłowości lub powstałego u zwierząt bólu i cierpienia.\n3. Opiekę nad zwierzętami utrzymywanymi w jednostkach doświadczalnych, jednostkach hodowlanych lub u dostawców sprawują osoby posiadające kwalifikacje gwarantujące prawidłowe obchodzenie się ze zwierzętami oraz zapewniające odpowiedni poziom opieki. Opieka nad zwierzętami polega w szczególności na zapewnieniu prawidłowych warunków utrzymywania i bezpieczeństwa zwierząt doświadczalnych, w tym sprawności urządzeń w pomieszczeniach ze zwierzętami.\n4. Kierownik jednostki doświadczalnej, jednostki hodowlanej lub dostawca wyznacza osobę posiadającą kwalifikacje wynikające z udokumentowanego przeszkolenia, która będzie sprawować nadzór nad osobami, o których mowa w ust. 3, i powiadamia o tym powiatowego lekarza weterynarii oraz przewodniczącego lokalnej komisji etycznej do spraw doświadczeń na zwierzętach, zwanej dalej „lokalną komisją etyczną".\n5. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia:\n1) szczegółowe warunki utrzymywania zwierząt laboratoryjnych w jednostkach doświadczalnych, jednostkach hodowlanych i u dostawców, mając na względzie zapewnienie minimalnych standardów utrzymywania zwierząt przeznaczonych do doświadczeń naukowych;\n2) kwalifikacje osób sprawujących opiekę nad zwierzętami doświadczalnymi i osób sprawujących nadzór nad tymi osobami, mając na względzie zaspokojenie specyficznych potrzeb poszczególnych gatunków zwierząt oraz biorąc pod uwagę konieczność ich humanitarnego traktowania, a także uwzględniając minimalny poziom wiedzy konieczny do sprawowania opieki nad zwierzętami i wykonywania nadzoru nad osobami opiekującymi się zwierzętami.\n1. Psa, kota i zwierzę naczelne, utrzymywane w obiektach jednostek doświadczalnych, jednostek hodowlanych i u dostawców, znakuje się przed odsądzeniem od matki.\n2. Jeżeli do obiektów jednostek doświadczalnych, jednostek hodowlanych lub dostawców dostarcza się po odsądzeniu od matki nieoznakowanego psa, kota lub zwierzę naczelne, to znakuje się je niezwłocznie.\n3. Jeżeli przeniesienie nieoznakowanego psa, kota lub zwierzęcia naczelnego z jednego obiektu do drugiego nastąpiło przed odsądzeniem od matki, a wcześniejsze oznakowanie było niezasadne, jednostka doświadczalna, jednostka hodowlana lub dostawca otrzymujący takie zwierzę prowadzą dokumentację dotyczącą tego zwierzęcia do czasu jego oznakowania.\n4. Oznakowanie, o którym mowa w ust. 1 i 2, powinno zawierać dane umożliwiające identyfikację zwierzęcia, w szczególności:\n1) numer jednostki doświadczalnej, jednostki hodowlanej lub dostawcy, zgodnie z wpisem do wykazu, o którym mowa w art. 22;\n2) indywidualny numer zwierzęcia ustalony przez jednostkę doświadczalną, jednostkę hodowlaną lub dostawcę.\n5. Dokumentacja, o której mowa w ust. 3, zawiera następujące dane:\n1) nazwę jednostki doświadczalnej, jednostki hodowlanej lub dostawcy;\n2) pochodzenie zwierzęcia (rodzice);\n3) gatunek i wiek zwierzęcia;\n4) datę dostarczenia zwierzęcia.\n6. Dokumentację, o której mowa w ust. 3, przechowuje się w jednostce doświadczalnej, jednostce hodowlanej lub u dostawcy przez 3 lata od daty oznakowania zwierzęcia.\n7. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia, sposób znakowania psów, kotów i zwierząt naczelnych, biorąc pod uwagę specyfikę znakowanych zwierząt, najmniej bolesny sposób znakowania oraz konieczność umieszczenia w oznakowaniu danych, o których mowa w ust. 4.\nHodowla zwierząt laboratoryjnych lub dostarczanie zwierząt doświadczalnych\nZabrania się jednostkom hodowlanym i dostawcom pozyskiwania zwierząt bezdomnych.\n1. Prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na hodowli zwierząt laboratoryjnych lub dostarczaniu zwierząt doświadczalnych wymaga uzyskania zezwolenia powiatowego lekarza weterynarii.\n2. Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, jest wydawane, jeżeli osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej spełnia warunki określone dla utrzymywania zwierząt doświadczalnych.\n3. Wniosek o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, zawiera:\n1) imię i nazwisko albo nazwę, miejsce zamieszkania albo siedzibę oraz adres wnioskodawcy;\n2) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres osoby sprawującej opiekę nad utrzymywanymi zwierzętami;\n3) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres osoby sprawującej nadzór nad osobą, o której mowa w pkt 2;\n4) wykaz gatunków zwierząt, które będą hodowane lub dostarczane;\n5) informację o wyposażeniu obiektów, w których zwierzęta będą utrzymywane.\n4. Do wniosku o wydanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, dołącza się dokumenty potwierdzające kwalifikacje osób, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3.\n5. Powiatowy lekarz weterynarii w terminie 14 dni od dnia wydania zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, zawiadamia o tym ministra właściwego do spraw nauki i przekazuje dane, o których mowa w ust. 3.\n1. Zezwolenie, o którym mowa w art. 13 ust. 1, cofa się, jeżeli zwierzęta są utrzymywane w sposób niezgodny z warunkami określonymi dla utrzymywania zwierząt doświadczalnych.\n2. O cofnięciu zezwolenia, o którym mowa w art. 13 ust. 1, powiatowy lekarz weterynarii zawiadamia ministra właściwego do spraw nauki w terminie 14 dni od dnia wydania decyzji w tej sprawie.\n1. W jednostce hodowlanej jest prowadzona ewidencja zwierząt laboratoryjnych.\n2. Dostawcy prowadzą ewidencję zwierząt doświadczalnych.\n3. Ewidencje, o których mowa w ust. 1 i 2, zawierają następujące dane:\n1) liczbę zwierząt poszczególnych gatunków sprzedanych lub dostarczonych;\n2) datę sprzedaży lub dostarczenia zwierząt;\n3) imiona i nazwiska lub nazwy odbiorców oraz ich adresy;\n4) liczbę zwierząt poszczególnych gatunków, które padły lub zostały uśmiercone;\n5) numer ewidencyjny zwierzęcia, jeżeli został nadany.\n4. Ewidencje, o których mowa w ust. 1 i 2, przechowuje się przez 3 lata od daty ostatniego wpisu.\nJednostki i procedury doświadczalne\n1. Jednostkami doświadczalnymi są:\n1) jednostki organizacyjne szkół wyższych,\n2) instytuty naukowo-badawcze,\n4) urzędowe laboratoria weterynaryjne,\n5) wytwórnie produktów leczniczych lub biopreparatów,\n6) jednostki organizacyjne posiadające specjalistyczne laboratoria, wykonujące badania produktów leczniczych, środków spożywczych, substancji i preparatów chemicznych, środków ochrony roślin, produktów biobójczych i organizmów genetycznie zmodyfikowanych, jeżeli obowiązek przeprowadzania takich badań wynika z odrębnych przepisów, w szczególności przepisów: Prawa farmaceutycznego, o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia, o substancjach i preparatach chemicznych, o ochronie roślin, o produktach biobójczych i przepisów o organizmach genetycznie zmodyfikowanych\n– wpisane do wykazu, o którym mowa w art. 22 pkt 1.\n2. Doświadczenia w jednostkach doświadczalnych są przeprowadzane:\n1) wyłącznie przez osoby posiadające kwalifikacje w tym zakresie i zezwolenie indywidualne wydane przez kierownika jednostki doświadczalnej;\n2) po uzyskaniu zgody na przeprowadzenie doświadczenia lokalnej komisji etycznej albo Krajowej Komisji Etycznej do Spraw Doświadczeń na Zwierzętach, zwanej dalej „Krajową Komisją Etyczną"\n3) po uzyskaniu zezwolenia kierownika jednostki doświadczalnej na przeprowadzenie doświadczenia w tej jednostce.\n3. W przeprowadzaniu doświadczeń mogą także uczestniczyć osoby inne niż określone w ust. 2 pkt 1, wyznaczone przez kierownika jednostki doświadczalnej, jeżeli posiadają kwalifikacje w tym zakresie.\n4. Przebieg doświadczenia nadzoruje osoba posiadająca kwalifikacje w tym zakresie, wyznaczona przez kierownika jednostki doświadczalnej.\n5. Minister właściwy do spraw nauki, po zasięgnięciu opinii Krajowej Komisji Etycznej, określi, w drodze rozporządzenia:\n1) kwalifikacje osób nadzorujących doświadczenie, przeprowadzających doświadczenie oraz uczestniczących w doświadczeniu,\n2) wzór zezwolenia indywidualnego dla osób przeprowadzających doświadczenie\n– mając na względzie prawidłowy przebieg doświadczeń, ich zakres i cele badawcze.\n1. Jednostka doświadczalna powinna być wyposażona w urządzenia i sprzęt właściwe do wykorzystywanych przez nią gatunków zwierząt doświadczalnych oraz przeprowadzanych przez nią doświadczeń.\n2. Urządzenia i sprzęt, o których mowa w ust. 1, projektuje się, wykonuje i użytkuje:\n1) w sposób zapewniający prawidłowy przebieg doświadczeń oraz gwarantujący zadowalający poziom uzyskiwanych wyników;\n2) tak, aby nie narażać zwierząt na zbędny strach, ból, cierpienie lub trwałe uszkodzenia ich organizmów.\nW jednostce doświadczalnej zapewnia się stałą opiekę lekarza weterynarii nad zwierzętami doświadczalnymi wykorzystywanymi w tej jednostce.\n1. W jednostce doświadczalnej jest prowadzona ewidencja zwierząt doświadczalnych.\n2. Ewidencja zawiera następujące dane:\n1) liczbę zwierząt poszczególnych gatunków;\n2) nazwę jednostki hodowlanej lub dostawcy w przypadku zwierząt zakupionych;\n3) datę dostawy zwierząt;\n4) numer ewidencyjny zwierzęcia, jeżeli został nadany.\n3. Ewidencję przechowuje się w jednostce doświadczalnej przez 3 lata od daty ostatniego wpisu.\n4. Na podstawie prowadzonej ewidencji jednostka doświadczalna sporządza coroczne sprawozdanie dotyczące liczby przeprowadzonych doświadczeń oraz liczby zwierząt doświadczalnych:\n1) wykorzystanych do doświadczeń, z podziałem na gatunki,\n2) wykorzystanych do doświadczeń, o których mowa w art. 1 ust. 2,\n3) wykorzystanych do doświadczeń, o których mowa w przepisach wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 6\n– oraz składa je ministrowi właściwemu do spraw nauki, za rok poprzedni, w terminie do dnia 31 marca roku następnego.\n5. W trybie określonym w ust. 4 jednostka doświadczalna sporządza i przekazuje ministrowi właściwemu do spraw nauki sprawozdanie dotyczące stopnia inwazyjności przeprowadzonych doświadczeń.\n1. Zgodę na przeprowadzenie doświadczenia wyraża lokalna komisja etyczna na wniosek kierownika projektu.\n2. Do wniosku o wydanie zgody na przeprowadzenie doświadczenia dołącza się projekt doświadczenia oraz oświadczenie kierownika jednostki doświadczalnej o wydaniu zezwolenia na przeprowadzenie w tej jednostce projektowanego doświadczenia.\n3. Projekt doświadczenia zawiera w szczególności:\n1) cel i ogólny opis doświadczenia wraz z opisem stosowanych procedur i określeniem stopnia ich inwazyjności;\n2) określenie gatunków zwierząt doświadczalnych przewidywanych do doświadczenia oraz ich liczbę;\n3) wykaz osób przeprowadzających doświadczenie posiadających kwalifikacje w zakresie projektowanego doświadczenia i indywidualne zezwolenie;\n4) wykaz osób uczestniczących w doświadczeniu;\n5) imię i nazwisko, stanowisko, tytuł naukowy lub stopień naukowy kierownika projektu;\n6) uzasadnienie projektu doświadczenia.\n4. Uzasadnienie projektu doświadczenia zawiera w szczególności:\n1) określenie potrzeby przeprowadzenia doświadczenia oraz wykorzystania w nim danego gatunku zwierząt doświadczalnych;\n2) wykazanie niedostępności metod alternatywnych, w szczególności metod zastąpienia zwierząt kręgowych innym materiałem, do osiągnięcia celu doświadczenia;\n3) informację o konieczności przeprowadzenia doświadczenia poza siedzibą jednostki doświadczalnej;\n4) określenie przesłanek wskazujących na konieczność powtórnego przeprowadzenia doświadczenia;\n5) szczegółowy opis sposobu przeprowadzenia doświadczenia;\n6) wskazanie oczekiwanych korzyści naukowych lub praktycznych;\n7) określenie sposobu postępowania ze zwierzętami doświadczalnymi po zakończeniu doświadczenia.\n5. Jeżeli z celu doświadczenia wynika konieczność wypuszczenia zwierząt doświadczalnych na wolność, do projektu doświadczenia dołącza się opis środków podjętych w celu zapewnienia bezpieczeństwa środowiska, zdrowia publicznego oraz zwierząt.\n6. Lokalna komisja etyczna, w drodze uchwały, wyraża zgodę na przeprowadzenie doświadczenia albo odmawia wydania takiej zgody.\n7. W uchwale o wyrażeniu zgody na przeprowadzenie doświadczenia zatwierdza się projekt doświadczenia.\n8. W sprawach dotyczących wyrażenia zgody na przeprowadzenie doświadczenia, w tym do uchwał lokalnej komisji etycznej lub Krajowej Komisji Etycznej, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące decyzji administracyjnych.\n9. Poza przypadkami określonymi w Kodeksie postępowania administracyjnego, członek lokalnej komisji etycznej lub Krajowej Komisji Etycznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie wyrażenia zgody na przeprowadzenie doświadczenia, jeżeli jest:\n1) osobą przeprowadzającą to doświadczenie;\n2) osobą uczestniczącą w tym doświadczeniu.\n1. Dokumentację dotyczącą przeprowadzonego doświadczenia przechowuje się w jednostce doświadczalnej przez okres nie krótszy niż 3 lata od daty zakończenia przeprowadzenia doświadczenia.\n1) kopię uchwały o wyrażeniu zgody na przeprowadzenie doświadczenia;\n2) projekt doświadczenia;\n3) potwierdzenie przez osobę nadzorującą przebieg doświadczenia jego zgodności z projektem doświadczenia;\n4) informację dotyczącą przeznaczenia zwierząt wykorzystanych do doświadczenia po jego zakończeniu w przypadku, o którym mowa w art. 9 ust. 1.\nMinister właściwy do spraw nauki prowadzi wykazy:\n1) jednostek doświadczalnych,\n2) jednostek hodowlanych,\n– zwane dalej „wykazem".\n1. Wniosek o wpisanie jednostki doświadczalnej do wykazu składa kierownik jednostki doświadczalnej.\n1) nazwę, siedzibę, adres i status jednostki doświadczalnej;\n2) imię i nazwisko, stanowisko, tytuł naukowy lub stopień naukowy kierownika jednostki doświadczalnej oraz osób nadzorujących doświadczenia;\n3) informację o głównych kierunkach prac jednostki doświadczalnej;\n4) informację o prowadzeniu hodowli zwierząt laboratoryjnych lub utrzymywaniu zwierząt doświadczalnych;\n5) uzasadnienie konieczności przeprowadzania doświadczeń;\n6) informację o liczbie osób zatrudnionych w jednostce doświadczalnej, posiadających wymagane kwalifikacje i zezwolenie indywidualne na prowadzenie doświadczeń w tej jednostce.\n1) zaświadczenie właściwego miejscowo powiatowego lekarza weterynarii o spełnieniu przez jednostkę doświadczalną warunków utrzymywania zwierząt doświadczalnych;\n2) dokumenty potwierdzające kwalifikacje osób nadzorujących doświadczenia.\n4. Minister właściwy do spraw nauki określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku o wpisanie jednostki doświadczalnej do wykazu, mając na względzie konieczność ujednolicenia składanych dokumentów.\n1. Doświadczenia mogą przeprowadzać wyłącznie jednostki doświadczalne wpisane do wykazu.\n2. Minister właściwy do spraw nauki, po zasięgnięciu opinii Krajowej Komisji Etycznej, wydaje decyzję o wpisie jednostki doświadczalnej do wykazu albo o odmowie wpisu.\n3. Jednostkę doświadczalną wykreśla się z wykazu, w drodze decyzji:\n1) w przypadku gdy nie spełnia warunków określonych dla utrzymywania zwierząt doświadczalnych;\n2) w przypadku gdy nie zapewnia stałej opieki lekarza weterynarii nad zwierzętami doświadczalnymi wykorzystywanymi w tej jednostce;\n3) na wniosek kierownika tej jednostki.\n1. Jednostki hodowlane lub dostawców wpisuje się do wykazu po otrzymaniu przez ministra właściwego do spraw nauki zawiadomienia, o którym mowa w art. 13 ust. 5, oraz kopii zezwolenia, o którym mowa w art. 13 ust. 1.\n2. Wykreślenie jednostki hodowlanej lub dostawcy z wykazu następuje po otrzymaniu przez ministra właściwego do spraw nauki zawiadomienia, o którym mowa w art. 14 ust. 2.\n1. Minister właściwy do spraw nauki nadaje jednostkom doświadczalnym, jednostkom hodowlanym lub dostawcom numery odpowiadające kolejności wpisu do odpowiednich wykazów.\n2. Minister właściwy do spraw nauki ogłasza wykazy jednostek doświadczalnych, jednostek hodowlanych i dostawców, w drodze obwieszczenia, w dzienniku urzędowym ministra oraz na stronach internetowych urzędu obsługującego tego ministra. Wykazy są aktualizowane co kwartał.\nJednostka doświadczalna wpisana do wykazu może prowadzić hodowlę zwierząt laboratoryjnych lub utrzymywać zwierzęta doświadczalne.\n1. Tworzy się Krajową Komisję Etyczną.\n2. Do zadań Krajowej Komisji Etycznej należy:\n1) ustalanie i przekazywanie lokalnym komisjom etycznym standardów przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach oraz stopnia inwazyjności tych doświadczeń;\n2) powoływanie lokalnych komisji etycznych i określanie ich właściwości miejscowej;\n3) rozpatrywanie odwołań od uchwał lokalnych komisji etycznych;\n4) przedstawianie lokalnym komisjom etycznym, właściwym organom, organizacjom lub jednostkom organizacyjnym opinii i wniosków w sprawach etycznych standardów przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach.\n3. Krajowa Komisja Etyczna jest organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawach:\n1) o wyrażenie zgody na przeprowadzenie doświadczenia,\n2) dotyczących uchybień przy przeprowadzaniu doświadczenia i wstrzymania jego przeprowadzania\n– w stosunku do lokalnych komisji etycznych.\n1. W skład Krajowej Komisji Etycznej wchodzi 12 członków – przedstawicieli nauk biologicznych, medycznych, rolniczych, weterynaryjnych i humanistycznych oraz 3 członków – przedstawicieli organizacji pozarządowych, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt.\n2. Kadencja Krajowej Komisji Etycznej trwa 4 lata.\n3. Członków Krajowej Komisji Etycznej powołuje minister właściwy do spraw nauki.\n4. Minister właściwy do spraw nauki odwołuje członka Krajowej Komisji Etycznej przed upływem kadencji tej komisji w przypadku:\n1) zrzeczenia się funkcji członka komisji;\n2) skazania prawomocnym wyrokiem za przestępstwo popełnione umyślnie;\n3) pozbawienia praw publicznych;\n4) ukarania prawomocnym orzeczeniem sądu działającego na podstawie przepisów o odpowiedzialności zawodowej za przewinienie zawodowe lub komisji dyscyplinarnej za czyn popełniony z niskich pobudek.\n5. Minister właściwy do spraw nauki może odwołać członka Krajowej Komisji Etycznej przed upływem kadencji tej komisji w przypadku nieobecności na 4 kolejnych posiedzeniach komisji.\n6. W przypadku konieczności uzupełnienia składu Krajowej Komisji Etycznej minister właściwy do spraw nauki powołuje nowego członka tej komisji na okres do końca jej kadencji.\n1. Lokalne komisje etyczne:\n1) wyrażają zgodę na przeprowadzenie doświadczeń;\n2) sprawują nadzór nad przeprowadzaniem doświadczeń.\n2. W skład lokalnej komisji etycznej wchodzi 7 członków – przedstawicieli nauk biologicznych, medycznych, rolniczych, weterynaryjnych i humanistycznych oraz 2 członków – przedstawicieli organizacji pozarządowych, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt.\n3. Kadencja lokalnych komisji etycznych trwa 4 lata.\n4. Krajowa Komisja Etyczna odwołuje członka lokalnej komisji etycznej przed upływem kadencji tej komisji w przypadkach, o których mowa w art. 29 ust. 4.\n5. Krajowa Komisja Etyczna może odwołać członka lokalnej komisji etycznej przed upływem kadencji tej komisji w przypadku nieobecności na 4 kolejnych posiedzeniach komisji.\n6. W przypadku konieczności uzupełnienia składu lokalnej komisji etycznej Krajowa Komisja Etyczna powołuje nowego członka lokalnej komisji etycznej na okres do końca jej kadencji.\n1. Członkowie Krajowej Komisji Etycznej i członkowie lokalnych komisji etycznych w zakresie wykonywania zadań określonych w ustawie są niezależni od organów administracji publicznej i jednostek doświadczalnych.\n2. Za udział w posiedzeniu Krajowej Komisji Etycznej oraz lokalnej komisji etycznej, a także za przeprowadzone czynności kontrolne, członkom tych komisji przysługuje wynagrodzenie.\n3. Zamiejscowym członkom Krajowej Komisji Etycznej oraz lokalnych komisji etycznych przysługują diety oraz zwrot kosztów podróży i zakwaterowania na zasadach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zrn.2)).\n4. Koszty związane z funkcjonowaniem Krajowej Komisji Etycznej oraz lokalnych komisji etycznych, w tym koszty sprawowania nadzoru, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2, a także z uczestnictwem członków w posiedzeniach tych komisji, są pokrywane z budżetu państwa, z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw nauki.\n1) sposób wyłaniania kandydatów na członków Krajowej Komisji Etycznej i lokalnych komisji etycznych oraz sposób powoływania członków tych komisji,\n2) sposób odwoływania członków Krajowej Komisji Etycznej i lokalnych komisji etycznych,\n3) wzór zgłoszenia kandydata na członka Krajowej Komisji Etycznej i lokalnej komisji etycznej,\n4) organizację i tryb funkcjonowania Krajowej Komisji Etycznej i lokalnych komisji etycznych\n– uwzględniając w szczególności wymagania dotyczące wiedzy i doświadczenia kandydatów do tych komisji oraz zakres zadań tych komisji;\n5) wysokość wynagrodzeń członków Krajowej Komisji Etycznej i lokalnych komisji etycznych oraz warunki ich wypłacania, przy uwzględnieniu zakresu wykonywanych obowiązków.\nCzłonkowie Krajowej Komisji Etycznej oraz lokalnych komisji etycznych są obowiązani do nieujawniania informacji, które uzyskali w związku z wykonywaniem obowiązków w tych komisjach.\nNadzór nad przestrzeganiem przepisów ustawy\n1. Inspekcja Weterynaryjna sprawuje nadzór nad utrzymywaniem, hodowlą, prowadzeniem ewidencji zwierząt doświadczalnych w jednostkach doświadczalnych, jednostkach hodowlanych i u dostawców.\n2. W ramach sprawowania nadzoru, o którym mowa w ust. 1, pracownicy Inspekcji Weterynaryjnej lub osoby wyznaczone zgodnie z przepisami o Inspekcji Weterynaryjnej mają prawo do kontroli jednostek doświadczalnych, jednostek hodowlanych i dostawców, w tym do:\n1) wstępu do wszelkich obiektów oraz miejsc lub pomieszczeń, w których zwierzęta doświadczalne są hodowane, utrzymywane lub poddawane doświadczeniom;\n2) żądania pisemnych lub ustnych informacji w zakresie objętym kontrolą;\n3) żądania okazywania i udostępniania dokumentów dotyczących prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na hodowli zwierząt laboratoryjnych lub dostarczaniu zwierząt doświadczalnych oraz dokumentów dotyczących przeprowadzania doświadczeń.\n3. W zakresie nieuregulowanym ustawą do nadzoru, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy o Inspekcji Weterynaryjnej.\n1. W ramach sprawowania nadzoru, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2, członkowie lokalnej komisji etycznej mają prawo do:\n1) kontroli jednostek doświadczalnych, w tym wstępu do wszelkich obiektów i pomieszczeń, w których przeprowadzane są doświadczenia;\n3) żądania okazywania i udostępniania dokumentów dotyczących doświadczeń.\n2. Czynności kontrolne w ramach nadzoru, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2, są wykonywane przez członków lokalnej komisji etycznej posiadających:\n1) imienne upoważnienie wydane przez tę komisję w drodze uchwały;\n2) kwalifikacje wymagane od osób nadzorujących doświadczenia, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 5 pkt 1.\n2) imię i nazwisko osoby upoważnionej do wykonywania czynności kontrolnych;\n3) miejsce i zakres kontroli.\n4. Przed przystąpieniem do czynności kontrolnych członek lokalnej komisji etycznej jest obowiązany okazać upoważnienie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1.\n5. Członek lokalnej komisji etycznej wykonujący czynności kontrolne sporządza protokół tych czynności.\n6. Protokół podpisuje członek lokalnej komisji etycznej wykonujący czynności kontrolne oraz osoba nadzorująca doświadczenie, o której mowa w art. 16 ust. 4.\n7. W przypadku odmowy podpisania protokołu przez osobę nadzorującą doświadczenie protokół podpisuje tylko członek lokalnej komisji etycznej wykonujący czynności kontrolne, dokonując w protokole stosownej adnotacji o odmowie podpisania przez osobę nadzorującą doświadczenie.\n8. Członkowie lokalnych komisji etycznych w zakresie wykonywania czynności kontrolnych podlegają ochronie prawnej przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.\n1. Lokalna komisja etyczna w przypadku stwierdzenia, że doświadczenie jest przeprowadzane niezgodnie z zatwierdzonym projektem doświadczenia, nakazuje, w drodze uchwały, usunięcie uchybień w określonym terminie.\n2. Lokalna komisja etyczna nakazuje, w drodze uchwały, wstrzymanie doświadczenia w przypadku:\n1) przeprowadzania doświadczenia bez zgody, o której mowa w art. 20 ust. 6, albo\n2) nieusunięcia w terminie uchybień, o których mowa w ust 1.\n3. W sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące decyzji administracyjnych.\n4. W przypadku niewykonania obowiązków wynikających z uchwały, o której mowa w ust. 2, stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dotyczące egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym.\n1. Inspekcja Weterynaryjna w zakresie wykonywania zadań określonych w ustawie:\n1) współpracuje z Krajową Komisją Etyczną oraz lokalnymi komisjami etycznymi;\n2) może współdziałać z organizacjami społecznymi, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt.\n2. Współpraca, o której mowa w ust. 1 pkt 1, polega w szczególności na:\n1) wzajemnej wymianie informacji i zasięganiu opinii w zakresie utrzymywania i hodowli zwierząt doświadczalnych w jednostkach doświadczalnych, jednostkach hodowlanych i u dostawców;\n2) niezwłocznym powiadamianiu Krajowej Komisji Etycznej i lokalnych komisji etycznych o uchybieniach stwierdzonych podczas kontroli warunków utrzymywania zwierząt doświadczalnych w jednostkach doświadczalnych, jednostkach hodowlanych i u dostawców oraz niezwłocznym przekazywaniu tym komisjom kopii protokołów kontroli.\n3. W ramach współpracy, o której mowa w ust. 1 pkt 1, Główny Lekarz Weterynarii przekazuje corocznie, w terminie do dnia 30 czerwca, Krajowej Komisji Etycznej informację za rok ubiegły o przeprowadzonych kontrolach w zakresie utrzymywania, hodowli i prowadzonej ewidencji zwierząt doświadczalnych w jednostkach doświadczalnych, jednostkach hodowlanych i u dostawców.\n1. Minister właściwy do spraw nauki ogłasza corocznie do dnia 30 czerwca, w drodze obwieszczenia, w dzienniku urzędowym ministra raport za rok ubiegły dotyczący wykorzystania zwierząt doświadczalnych.\n2. Raport, o którym mowa w ust. 1, zawiera dane:\n1) o liczbie zwierząt:\na) wykorzystanych do doświadczeń, z podziałem na gatunki,\nb) wykorzystanych do doświadczeń, o których mowa w art. 1 ust. 2,\nc) wykorzystanych do doświadczeń, których obowiązek wynika z przepisów wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 6;\n2) dotyczące stopnia inwazyjności przeprowadzonych doświadczeń.\n3. Minister właściwy do spraw nauki jest organem właściwym do informowania Komisji Europejskiej o:\n1) doświadczeniach przeprowadzonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,\n2) działaniach podjętych w celu wdrożenia przepisów Unii Europejskiej w zakresie ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów doświadczalnych oraz o aktach prawa krajowego wydanych w tym zakresie\n– w zakresie i trybie określonych w przepisach Unii Europejskiej.\n4. W celu wyeliminowania powtarzania doświadczeń minister właściwy do spraw nauki współpracuje z Komisją Europejską oraz państwami członkowskimi Unii Europejskiej w zakresie wzajemnego uznawania wyników doświadczeń uzyskanych w państwach członkowskich.\n5. W przypadku gdy informacje przekazywane w sposób określony w ustawie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, minister właściwy do spraw nauki zapewnia ochronę tych informacji.\nKto, przeprowadzając doświadczenia, naraża zwierzęta doświadczalne na zbędny ból, cierpienie, strach lub trwałe uszkodzenia w ich organizmie,\nKto przeprowadza doświadczenia bez odpowiedniego znieczulenia,\n1. Kto przeprowadza doświadczenia w celu testowania kosmetyków lub środków higienicznych,\nKto powtórnie wykorzystuje zwierzęta doświadczalne do przeprowadzenia doświadczenia powodującego silny ból, strach lub cierpienie,\nKto wykorzystuje do doświadczeń zwierzęta bezdomne,\nKto wykorzystuje do doświadczeń zwierzęta gatunków uznanych za zagrożone wyginięciem lub zwierzęta dzikie, z wyłączeniem art. 7 ust. 3 pkt 2–4,\nKto pozyskuje zwierzęta bezdomne w celu ich hodowli jako zwierzęta laboratoryjne,\n1. Kto prowadzi hodowlę zwierząt laboratoryjnych lub dostarcza zwierzęta doświadczalne:\n2) nie zapewnia zwierzętom właściwych warunków ich utrzymywania,\n2. W razie ukarania za wykroczenie, o którym mowa w ust. 1, można orzec przepadek zwierząt doświadczalnych.\n3. W przypadku orzeczenia przez sąd przepadku zwierząt doświadczalnych stosuje się przepisy art. 38 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002 oraz z 2004 r. Nr 69, poz. 625, Nr 92, poz. 880 i Nr 96, poz. 959).\nKto przeprowadza doświadczenie bez wymaganej zgody na jego przeprowadzenie albo niezgodnie z zatwierdzonym projektem doświadczenia,\nOrzekanie w sprawach o czyny określone w art. 42–46 następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.\nW ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002 oraz z 2004 r. Nr 69, poz. 625, Nr 92, poz. 880 i Nr 96, poz. 959) wprowadza się następujące zmiany:\na) uchyla się pkt 1, 5, 22 i 23,\n„19) „zwierzętach laboratoryjnych" – rozumie się przez to zwierzęta laboratoryjne w rozumieniu ustawy z dnia 21 stycznia 2005 r. o doświadczeniach na zwierzętach (Dz. U. Nr 33, poz. 289);"\n3) w art. 6 w ust. 2 uchyla się pkt 2 i 13;\n4) w art. 24 w ust. 2 w pkt 4 lit. b otrzymuje brzmienie:\n„b) do uboju sanitarnego lub uboju z konieczności,"\n5) uchyla się rozdział 9;\n6) w art. 34a uchyla się ust. 4;\n7) w art. 35 ust. 1 otrzymuje brzmienie:\n„1. Kto zabija, uśmierca zwierzę albo dokonuje uboju zwierzęcia z naruszeniem przepisów art. 6 ust. 1, art. 33 lub art. 34 ust. 1–4, albo znęca się nad nim w sposób określony w art. 6 ust. 2,\n8) w art. 37 ust. 1 otrzymuje brzmienie:\n„1. Kto narusza nakazy albo zakazy określone w art. 9, art. 12 ust. 1–6, art. 13 ust. 1, art. 14, art. 15 ust. 1–5, art. 16, art. 17 ust. 1–7, art. 18, art. 22 ust. 1, art. 22a, art. 24 ust. 1–3, art. 25 i art. 27,\n9) uchyla się art. 37c.\nW ustawie z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (Dz. U. Nr 33, poz. 287, Nr 91, poz. 877 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2005 r. Nr 23, poz. 188) w art. 3 w ust. 2 w pkt 5 średnik zastępuje się przecinkiem i dodaje się lit. j w brzmieniu:\n„j) utrzymywaniem, hodowlą, prowadzeniem ewidencji zwierząt doświadczalnych w jednostkach doświadczalnych, hodowlanych i u dostawców;".\nW ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. Nr 69, poz. 625 oraz z 2005 r. Nr 23. poz. 188) w art. 1 w pkt 1 lit. m otrzymuje brzmienie:\n„m) hodowli zwierząt laboratoryjnych lub dostarczania zwierząt doświadczalnych,".\nW ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 i Nr 281, poz. 2777) w art. 75 w ust. 1 w pkt 26 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 27 w brzmieniu:\n„27) ustawy z dnia 21 stycznia 2005 r. o doświadczeniach na zwierzętach (Dz. U. Nr 33, poz. 289).".\n1. Krajowa Komisja Etyczna powołana na podstawie art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt wykonuje swoje zadania do dnia powołania Krajowej Komisji Etycznej na podstawie art. 29 ust. 3.\n2. Dotychczasowe lokalne komisje etyczne wykonują swoje zadania do dnia powołania nowych komisji na podstawie art. 28 ust. 2 pkt 2.\nWykaz jednostek doświadczalnych prowadzony przez ministra właściwego do spraw nauki na podstawie art. 28 ust. 10 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt staje się wykazem, o którym mowa w art. 22 pkt 1 niniejszej ustawy, do czasu ogłoszenia wykazu, o którym mowa w art. 26 ust. 2 niniejszej ustawy.\nJednostki doświadczalne, które rozpoczęty przeprowadzanie doświadczeń przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, mogą prowadzić te doświadczenia na podstawie dotychczasowych przepisów.\nDotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 29 ust. 4 i art. 32 pkt 1 ustawy, o której mowa w art. 48 niniejszej ustawy, zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wydanych na podstawie art. 10 ust. 5 pkt 1 i art. 31 ust. 5 niniejszej ustawy.\n1) dyrektywy Rady 86/609/EWG z dnia 24 listopada 1986 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich dotyczących ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów doświadczalnych i innych celów naukowych (Dz. Urz. WE L 358 z 18.12.1986);\n2) dyrektywy 2003/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2003 r. zmieniającej dyrektywę Rady 86/609/EWG w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich dotyczących ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów doświadczalnych i innych celów naukowych (Dz. Urz. WE L 230 z 16.09.2003).\nNiniejszą ustawą zmienia się: ustawę z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt, ustawę z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt, ustawę z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.


Nowohucki Dzień dla Zdrowia - Magiczny Kraków\n„Nowohucki Dzień dla Zdrowia to dzień poświecony promocji zdrowia i profilaktyce zdrowotnej. To również jedna z pierwszych w tym roku miejskich imprez plenerowych, gdzie promujemy Program Zdrowy Kraków – bezpłatne badania profilaktyczne dla mieszkańcow” – mówi Prezydent Jacek Majchrowski.\n„V Nowohucki Dzień dla Zdrowia to okazja, by bez skierowania, długich kolejek i terminów, spotkać się ze specjalistami i sprawdzić kondycję swojego organizmu” – zaprasza mieszkańców do udziału w akcji Prezydent Krakowa.\nV „Nowohucki Dzień dla Zdrowia” to cykliczna akcja organizowana przez Urząd Miasta Krakowa. 9 lipca na terenie zieleńca w Nowej Hucie (teren miedzy NCK a osiedlem Centrum E) w godz. 11.00 - 18.00 odbędzie się piąta edycja akcji. Wszystkie proponowane w trakcie akcji badania i konsultacje są bezpłatne. W ubiegłym roku wykonano ponad 4.500 badań.\nIdea “Nowohuckiego Dnia dla Zdrowia” została bardzo przychylnie odebrana przez mieszkańców Nowej Huty, a także innych dzielnic miasta. Sobota, 9 lipca to okazja do zadbania o dobrą kondycję swojego organizmu. W tym roku możliwość wykonania wielu badań, przeprowadzenia konsultacji ze specjalistami, będą miały osoby w każdym wieku.\nMłode mamy będą mogły uzyskać porady ginekologiczno-położnicze, neonatologiczne, nauczyć się jak zadbać o higienę noworodka. Rodzice starszych dzieci będą mogli sprawdzić, czy ich pociechy nie mają wad postawy, ocenić ich wzrost i wagę w oparciu o siatki centylowe, skonsultować swoje problemy z ortodontą, stomatologiem. Cenna będzie wiedza o realizowanych na terenie miasta bezpłatnych szczepieniach. Każdy z przybyłych będzie mógł poznać swoją właściwą masę ciała obliczaną na podstawie wskaźnika BMI, a w razie potrzeby skorzystać z porad dietetyka. Wszyscy, którzy mają problemy z poruszaniem się, będą mogli zasięgnąć porad ortopedy, rehabilitanta ruchu. Można będzie wykonać podstawowe badania krwi, pomiar ciśnienia, EKG, uzyskać informacje farmaceutyczne dotyczące zasad łączenia leków dostępnych bez recepty czy tańszych odpowiedników leków recepturowych. W każdym wieku warto badać słuch i skorzystać z badań i porad specjalistów. Konsultacje i badania wymagają spokoju i skupienia, więc rodzice będą mogli w tym czasie pozostawić dzieci na bezpłatnym placu zabaw urządzonym na terenie akcji.\nBiuro ds. Ochrony Zdrowia realizuje wiele Programów w zakresie Ochrony Zdrowia. W roku 2010 z badań profilaktycznych skorzystało około 53 000 mieszkańców Krakowa. Więcej o programach profilaktycznych realizowanych przez Gminę Miejską Kraków szukaj w internecie: www.bip.krakow.pl, zakładka „polityki, programy, raporty” - zdrowie. (JD).


Największy wzrost zakażeń koronawirusem od początku pandemii. Ponad 700 przypadków [NOWE DANE] - RMF 24\nCzwartek, 6 sierpnia (10:30)\nResort zdrowia poinformował o 726 nowych zakażeniach koronawirusem. To największa liczba nowych przypadków od początku trwania epidemii SARS-CoV-2 w Polsce. Odnotowano także wiele zgonów - aż 18. Łącznie w Polsce zaraziło się 49 515 osób, a 1 774 zmarło.\nMinisterstw Zdrowia poinformowało o 726 nowych zakażeniach. To przypadki z województw: śląskiego (137), małopolskiego (118), mazowieckiego (107), wielkopolskiego (89), dolnośląskiego (39), łódzkiego (39), podkarpackiego (33), świętokrzyskiego (30), opolskiego (25), zachodniopomorskiego (19), podlaskiego (17), lubelskiego (13), warmińsko-mazurskiego (12), kujawsko-pomorskiego (11) i lubuskiego (8). pomorskiego (29),\nOprócz tego resort poinformował o zgonach 18 osób. To: 75-latek, 76-latka, 82-latek i 56-latka w Zgierzu, 43-latka z Poznania, 83-latek z Warszawy, 78-latka z Krakowa, 79-latka z Grobli, 70-latek z Gliwic, 83-latek z Tychów, 84-latka, 68-latek i 91-latek z Raciborza, 49-latek z Lubaczowa, 88-latek z Rzeszowa, 88-latka z Przemyśla i 84-latka z Łańcuta. Większość miała choroby współistniejące.\nŁącznie w Polsce wykryto 49 515 zakażeń. 1 774 osób zmarło.\nWyzdrowiało 35 642 pacjentów, u których potwierdzono zakażenie koronawirusem - poinformowało w środę Ministerstwo Zdrowia.\nNiespotykana skala zachorowań\nWcześniejszy najwyższy wzrost zakażeń w Polsce we wtorek 4 sierpnia. Wtedy resort zdrowia poinformował o 680 nowych zakażeniach.\nMinister zdrowia Łukasz Szumowski tłumaczył w rozmowie z RMF FM tłumaczył, że ta sytuacja wynika z nowych ognisk koronawirusa.\nBędziemy mieli wzrost liczby chorych. Wiemy, że on taki będzie. Przez najbliższe dni to będzie 500, 600 zakażonych osób codziennie. Ale to jest ogromna liczba badań. Robimy teraz 35 tysięcy testów dziennie. To efekt między innymi przesiewów w dużych ogniskach - wyjaśniał w rozmowie z dziennikarzem RMF FM Michałem Dobrołowiczem.\nJakbyśmy dzisiaj mieli 600, jutro 800, pojutrze tysiąc, a za tydzień dwa tysiące czy dwa i pół tysiąca, to byłby powód do dużego niepokoju - ocenił Szumowski.


Ślub – dzień zaślubin | Ślub i Wesele\nDzień zaślubin, jest dniem wyjątkowym dla każdej pary. To czas w którym wypowiedzą sobie sakramentalne „TAK” zmieni ich życie diametralnie. Od tego momentu staną się mężem i żoną, stworzą swoją własną rodzinę. Niewątpliwie decyzja o ślubie jest dość poważnym posunięciem. Dlatego też należy mieć stu procentową pewność, że osoba z którą chcemy się związać jest na pewno naszą drugą połówką. Nie dziwne więc, że ślub odbywa się zwykle po kilku latach znajomości. To czas w którym poznajemy siebie nawzajem, momenty dobre i złe, odkrywamy swoje wady i zalety i zaczynamy kochać siebie nawzajem.\nCeremonia z okazji ślubu zawsze obfituje w piękne widoki i przepełniona jest emocjami. Niezwykle istotne jest, aby odpowiednio wcześnie zaplanować ślub i wszystko co jest z nim związane, od zarezerwowania daty, aż po dokładnie przemyślane menu dla gości weselnych. Nie dziwne więc, że na myśl o tych wszystkich przygotowaniach napawamy się strachem i bardzo często szukamy niezbędnych informacji w sieci. Nie ma w tym nic dziwnego, bo przecież każdy kto bierze ślub, robi to po raz pierwszy w swoim życiu. Nie wie tak na prawdę jak to wszystko się odbywa. Co trzeba załatwić w pierwszej kolejności, a co może poczekać. Dlatego też w sieci jest wiele serwisów uświadamiających przyszłych Państwa Młodych co i jak powinni zorganizować. Aby ten wielki dzień był najpiękniejszym dniem w ich życiu.\nSzczególnie kobiety uwielbiają przeglądać tego typu strony, zaraz po tych ze sukniami ślubnymi. W końcu wybór sukni to nie lada wyzwanie i nierzadko zajmuje bardzo wiele czasu. Każda Pani, która przygotowuje się do swojego ślubu doskonale wie o czym mowa. Te wszystkie formalności, załatwienie kamerzysty, fotografa, sali czy kucharek, to potrafi przyprawić wiele stresów. Bo jak doskonale wiemy, w życiu nie jest łatwo i trzeba zawsze mieć jakieś zabezpieczenie. Gdy na przykład w ostatniej chwili fotograf zrezygnuje ze zlecenia. Odpowiednio przygotowany plan, z pewnością pozwoli załatwić wszystko sprawnie i po naszej myśli.\nBarmańska usługa na weselu →


„Widziane Stąd”- autorskie spotkanie z Januszem Szlechtą. 28 marca | Dobra Szkoła Nowy Jork\nStrona główna Artykuły „Widziane Stąd”- autorskie spotkanie z Januszem Szlechtą. 28 marca\nŻycie na emigracji często niesie różne niespodzianki, ale także wyzwania. Co robią, co myślą i jak żyją Polacy mieszkający w metropolii nowojorskiej? Odpowiedzi na te pytania udziela Janusz Szlechta w książce pt. „Widziane stąd”. Autor przeprowadził 51 wywiadów z rodakami i opisał ich życiowe historie.\nJanusz M. Szlechta – jest absolwentem AGH w Krakowie oraz podyplomowych studiów na Wydziale Dziennikarstwa na UW. Dziennikarstwo stało się jego zawodem i pasją. W 1995 roku przyjechał do USA, podjął pracę w „Nowym Dzienniku”, gdzie pracuje do dziś jako szef działu polonijnego. Żyjąc wśród amerykańskiej Polonii, stara się jej służyć, nie tylko swoim piórem, ale i działalnością społeczną. W 2005 roku otrzymał nagrodę Tarnowskiej Fundacji Kulturalnej – „Uskrzydlony”. A w 2012 roku nagrodę – „Wybitny Polak w Nowym Jorku 2012” w kategorii „osobowość” oraz dyplom Fundacji Polskiego Godła Promocyjnego.\nPoprzedni artykułARTfirmacja, czyli RZEŹBA Z DUSZĄ – wywiad z rzeźbiarką Mirą DeMartino.\nNastępny artykułPolski summer day camp w Nowym Jorku!


Wątek: [WP 8] Nie wykrywa aktualizacji aplikacji\n26-06-2014, 17:51 #1\nSiemka, Lumia nie wykrywa mi aktualizacji aplikacji, jest to dosyć upierdliwe. Żeby zaktualizować aplikację, muszę wyszukać ją w sklepie i ręcznie zaktualizować.\njakieś radym, gdzie to ustawić?\n26-06-2014, 22:19 #2\nSprawdź temat o aktualizacjach, interwał jest co 24h od chwili instalacji. Jak jesteś offline to mija kolejne 24h\n27-06-2014, 13:18 #3\nJeśli to dotyczy WP8 (co sugeruje temat posta) a nie WP8.1 (co sugeruje podforum) to w blacku był bug z tym związany.\nBug został rozwiązany jedną z aktualizacji po blacku - niestety mój 925 otrzymał tą aktualizację dopiero po włączeniu się do programu PfD (build nie wyszedł oficjalnie na 925, przynajmniej w Polsce). Build to bodajże 8.0.10521.155 ale mogę się mylić ponieważ kilka miesięcy już minęło.\nPo otrzymaniu tej poprawki aktualizacje zaczęły działać poprawnie (czyli przynajmniej raz na 24h były sprawdzane) i taki stan się utrzymał aż do wypuszczenia WP8.1 PfD.\nOstatnio edytowane przez deng ; 27-06-2014 o 14:02\n27-06-2014, 13:58 #4\nA nie możesz wejść w ustawienia potem aplikacje sklep i klikasz w sprawdź aktualizacje 😃\n27-06-2014, 14:00 #5\nA nie możesz wejść w ustawienia potem aplikacje sklep i klikasz w sprawdź aktualizacje ������\nJeśli to WP8 - to nie może.\nOstatnio edytowane przez deng ; 27-06-2014 o 14:01\n27-06-2014, 14:00 #6\nNo na 8.0 sobie tak nie sprawdzi\n27-06-2014, 14:19 #7\nAha powiem tak ze krótko mialem L920 na 8.0 od razu Update do 8.1 i nie pamiętam wszystkich nowości jakie doszly\nWcześniej cały czas na Wp7 i teraz dzisiaj tęsknię bo wyjeżdżam dzisiaj a Navigon był i jest bezbłędny\n28-06-2014, 17:03 #8\nto trudno;/ poczekam na 8.1\nhmm masz L925 i masz dwie metody jedna na Preview a drugą na Cyan. Nadal mało?\n30-06-2014, 15:11 #10\nDzieny, up to 8.1 nową metodą zrobiony. Nie chciałem się bawić w Preview, bo chyba moja Lumia ma wadę fabryczną z sim (restarty). Sama karta sim jest pewna - iphone 4 (wszyscy znamy jego problem z zasięgiem) chodził normalnie (dobrze).\nSamą Lumię oddam na gware pod koniec gwarancji;p\nA może na 8.1 nie będzie tego problemu...


Wielki Amfiteatr. Wszystkie informacje o Wielki Amfiteatr zostały zaktualizowane 2022.\nGran anfiteatro Großes Amphitheater Grand Anfiteatro Grande Anfiteatro Wielki Amfiteatr nl Velký amfiteátr ro hu da sv no fi tr\nInformacje, które udało nam się zgromadzić na temat Wielki Amfiteatr, zostały starannie sprawdzone i uporządkowane, aby były jak najbardziej przydatne. Prawdopodobnie trafiłeś tutaj, aby dowiedzieć się więcej na temat Wielki Amfiteatr. W Internecie łatwo zgubić się w gąszczu stron, które mówią o Wielki Amfiteatr, a jednocześnie nie podają tego, co chcemy wiedzieć o Wielki Amfiteatr. Mamy nadzieję, że dasz nam znać w komentarzach, czy podoba Ci się to, co przeczytałeś o Wielki Amfiteatr poniżej. Jeśli informacje o Wielki Amfiteatr, które podajemy, nie są tym, czego szukałeś, daj nam znać, abyśmy mogli codziennie ulepszać tę stronę.\nAby uzyska bardziej ogólny artyku, zobacz Roman Amphitheatre .\nWidok ogólny amfiteatru.\nmidzy 80 a 140 kwi J.-C.\nTytusa do Antonina Piusa\n16 000 do 20 000 miejsc\n213 ( Caracalla ) i 1995\nSklasyfikowane MH ( 1846 )\n48 ° 23 06 na pónoc, 5 ° 29 28 na wschód\nGeolokalizacja na mapie: Lorraine\nGeolokalizacja na mapie: Wogezy\nWielki amfiteatr jest amfiteatr z Gallo-Roman ery , z siedzib w Grand w obecnym francuskim departamencie z Wogezów . Jest to ósmy co do wielkoci amfiteatr w wiecie rzymskim . Jest przedmiotem bada archeologicznych w ramach Wielkiego Stanowiska Archeologicznego . Zbudowany pod koniec I st wieku naszej ery. AD móg pomieci okoo 17 000 widzów, co wiadczy o znaczeniu staroytnego miasta Grand w miecie Leuques . Do kategorii póamfiteatrów zalicza si Jean-Claude Golvin .\n3.2 Wykopy i ulepszenia\nZnajduje si w miejscowoci Grand , w departamencie Wogezów . Znajduje si poza miejscowoci, na poudnie od drogi departamentalnej D71e, która prowadzi do Midrevaux .\nZnajduje si on na zewntrz murów obronnych z wczesnego Cesarstwa Rzymskiego i opiera si na zboczach doliny pytkie i wskie, Combe de la Roche.\nAmfiteatr mierzy 64,50 m na swojej mniejszej osi (pónoc-poudnie) i 148 m na swojej wikszej osi (wschód-zachód), co odpowiada 500 stopom z 29,6 cm . Jest to amfiteatr zaprojektowany z kompletn eliptyczn aren otoczon jaskini , której górne czci zbudowano tylko na poudniu, co wyjania, dlaczego od dawna uwaany jest za obiekt mieszany sucy zarówno jako teatr, jak i amfiteatr .\nCavea skada si z trzech maeniana którego poziomy znikny. Od pónocy jest przerwana prostoliniow fasad równoleg do gównej osi, która skadaa si z kondygnacji porodku i po obu stronach piciu lepych arkad, które biegn wzdu nachylenia kondygnacji; dwie z tych arkad nadal pozostaj na zachodzie.\nArena spoczywa na naturalnym terenie, mierzy 34 mw osi mniejszej (pónoc-poudnie) i 50,80 mw osi gównej. Otoczony jest podium w stanie ladu. Po kadej stronie mniejszej osi znajduj si sacella, w których znaleziono powicenie Marsa i otarze heliopolitaskiego Jowisza , Diany i Nemezis . Na aren mona dosta si podajc pierwotnie ukowatymi parodoi przez osiowy korytarz, który prowadzi do czterech pomieszcze subowych tworzcych luz powietrzn.\nMur jest blokiem osadzonym w okadzinie z bardzo regularnego gruzu maego aparatu, z poczeniami cignionymi elazem i pomalowanymi na czerwono. Okadzina z obszaru pónocno zosta przejty w duej jednostki w III th century .\nAmfiteatr nalea do Greater Grand lub Andesina , gdzie witynia zostaa powicona boga uzdrowiciela Gallo-Roman Apollo - Granusa , który zosta zbudowany w I st wieku .\nMia pojemno od 16 000 do 20 000 miejsc siedzcych, dziki czemu nalea do dziesiciu najwikszych amfiteatrów w wiecie rzymskim, z gówn osi wynoszc 148 metrów. Budynek by w rzeczywistoci póamfiteatrem, zbudowanym w latach 80 ne. AD i 140 AD. J. - C. w gruz z maym urzdzeniu .\nWedug Dion Cassius , w 213 r . AD cesarz Karakalla odwiedziby sanktuarium, które na t okazj byo uprawnione do prac przy urzdzaniu amfiteatru (przebudowa czci zachodniej w duym aparacie ). Ostatecznie zosta opuszczony w ostatniej wierci IV -go wieku .\nWedug Latin Panegyrics , w 309 AD. AD przyszy cesarz Konstantyn skonsultowaby si tam ze swoim opiekunem Apollem i zobaczyby go we nie, w towarzystwie Zwycistwa , oferujcego mu wiece laurowe , z których kady przyniósby mu wrób trzydziestu lat. Mówi si, e cesarz odwróci si od swojej trasy podczas podróy do Treves. Ta hipoteza, podobnie jak w przypadku przejcia z Karakalli do Grand, jest mocno kwestionowana przez wspóczesnych historyków.\nWykopaliska i ulepszenia\nTa staroytna strona jest wymieniona po raz pierwszy w tekcie XII -tego wieku mnich Rupert Tuy .\nPierwsze obserwacje archeologiczne pochodz z lat 1760-1761, kiedy Le Gendre, inynier mostów i dróg , napisa notatk opisujc pewn liczb pozostaoci Granda, w szczególnoci amfiteatr. W latach 1820 i 1823 , Jean-Baptiste Prosper Jollois , inynier mostów i dróg w departamencie Wogezy, poprowadzi pierwsz metodyczne wykopaliska amfiteatrze na bocznych i poudniowej czci. Jules Laurent i Félix Voulot przeprowadzili badania, odpowiednio w 1840 i 1880 roku , jednak amfiteatr nie by konserwowany i suy jako kamienioom do budowy domów we wsi .\nPozostaoci amfiteatru zaliczono do zabytków w 1846 roku .\nZosta wydobyty przez Édouard Salin i Roger Billoret midzy 1963 i 1976 , po odkryciu cianie przez dzieci na wsi. Operacjami kieruj najpierw mae zespoy uczniów pod kierownictwem ich nauczyciela, pana Févotte, nastpnie wolontariusze z Jeunesse et Reconstruction, a nawet oddziay wojskowe, a wszystko to pod kierownictwem Towarzystwa Archeologicznego Lotaryngii .\nW 1964 roku decyzja o wykorzystaniu staroytnego szamba znanego z bada Jollois do przepuszczenia rury kanalizacyjnej ze wsi Grand bya prawdziwym pocztkiem cakowitego oczyszczenia pomnika pod kierunkiem Rogera Billoreta, ówczesnego dyrektora Historycznego Staroytnoci Lorraine. Przez kilka lat nastpoway po sobie kampanie wykopaliskowe, których wyniki regularnie publikowano w czasopimie Gallia .\nProwadzone przez Regionaln Konserwacj Archeologii Lotaryngii wykopaliska dotycz przede wszystkim amfiteatru, który zostanie cakowicie oczyszczony, ale take ogrodzenia o dugoci 1760 metrów otaczajcego cz sanktuarium, dzielnic mieszkaniowych znajdujcych si poza nim. , a take wan sie podziemnych chodników o dugoci 7 kilometrów, o których pocztkowo sdzono, e maj suy do zaopatrzenia w wod.\nBadania przeprowadzone na tej sieci galerii w 1990 roku w ramach podpisanej umowy o sponsoring technologiczny 11 lipca 1989 midzy stanem, departamentem Wogezów i fundacj EDF-Admitech w rzeczywistoci wykazao, e chodniki naleay do naturalnej sieci krasowej opracowanej w czasach rzymskich w celu poprawy przepywu hydraulicznego. Badania te, wykorzystujce zaawansowane techniki (radar, magnetometr protonowy) podobne do tych stosowanych ju w piramidzie Cheopsa (Egipt), pozwoliy równie zlokalizowa punkt zbienoci caej tej sieci w miejscu, w którym odrodzenie miao stanowi serce sanktuarium. To odrodzenie, które objawiao si epizodycznie, ale z pewnoci bardzo spektakularne w czasach przecienia sieci, wyjania wybór tego miejsca jako miejsca kultu powiconego ratowaniu wód. Dlatego wanie w Grand powinnimy zlokalizowa najpikniejsz wityni na wiecie cytowan w panegiryku Konstantyna, któr sam cesarz odwiedziby w 309 roku naszej ery. Wykopaliska przeprowadzone przez Suby Archeologiczne Lotaryngii w poczeniu z badaniami geofizycznymi przeprowadzonymi przez EDF umoliwiy wic cakowit odnow obrazu stanowiska, jaki mielimy.\nPozostaoci sprzed montau trybun.\nRównolegle prowadzono róne serie bada w ramach studium pomnika oraz w zwizku z zabudow trybun przez naczelnego architekta zabytków Michela Goutala. Podczas tych wykopalisk usunito 5000 metrów szeciennych ziemi (odpowiednik 600 000 taczek).\nW latach 19931995 zainstalowano warstwy pokrycia z zgnilizny laminowanej iroko w celu ochrony pokruszonego mrozem muru z zachodniej czci amfiteatru wystawionej na dziaanie warunków atmosferycznych z wykopów. Z tej okazji przeprowadzono równie badania geofizyczne wokó amfiteatru, pozwalajce na nieniszczce zebranie informacji. Trybuny umoliwiaj z jednej strony przywrócenie objtoci amfiteatru, az drugiej 4500 miejsc na spektakle - przywrócenie mu pierwotnej funkcji.\nWidok na pónocno-wschodni amfiteatr (trybuny i jaskinie ).\nCzciowy widok trybun.\nPozostae arkady elewacji pónocnej.\nChantal Bertaux, Amfiteatr, w: Joëlle Burnouf ( re. ), Grand, Vosges , Metz, Éditions Serpenoise / Ogólny spis dziedzictwa kulturowego , rozdz. "Obrazów dziedzictwa" ( N O 78), 2000 , 2 II wyd. , 72 s. ( ISBN 2-87692-478-1 , ISSN 0299-1020 , OCLC 638305747 ) , str. 20-25\nCollectif ( re. ), Grand, amfiteatr galijsko-rzymski , Épinal, Rada Generalna Wogezów / archiwa departamentalne , Wrzesie 1993 , 132 s. ( ISBN 2-86088-008-9 )\nRoger Billoret , The Ancient City of Grand Vosges , Delta 2000, 1978 , 36 pkt.\nAlberic Olivier " L'Amphithéâtre de Wielki ", pliki, Archeologia , Dijon , Éditions Faton , n o 116, Maj 1987 , s. 72-77 ( ISSN 1141-7137 , podsumowanie )\nAlbéric Olivier , " L'Amphithéâtre de Grand ", Archaeology files , Dijon , Éditions Faton , n o 162, Lipiec-sierpie 1991 , s. 10-17 ( ISSN 1141-7137 , podsumowanie )\nRefleksje z wywiadów o dziedzictwie, które odbyy si w Caen w r Listopad 1990 na temat Czy naley odbudowa ruiny Ruina historyczna, symboliczna ruina, Czytelno konserwatorska, Wynalazek restytucji, Ponowne wykorzystanie rekonstrukcji : s. 240 : Renowacja i rozbudowa Wielkiego Amfiteatru: ochrona pozostaoci i restytucja trybun autorstwa Michela Goutala, gównego architekta zabytków, umoliwiy debat na temat zasad i doktryn konserwatorskich\nWspaniae stanowisko archeologiczne\nLista zabytków w Wogezach\nWielki amfiteatr na Structurae .\nAmfiteatr galijsko-rzymski; Mozaika z bazyliki galijsko-rzymskiej , Olivier Petit, Patrimoine de Lorraine, 2015\nmaeniana : lot trybun.\npodium : ciana ochronna.\nsacellum : kaplica powicona bóstwom gry.\nparodoi : boczne wejcia.\nrzymskiego amfiteatru (ruiny) Grand , zawiadomienie n ö PA00107180, baza Merimee , francuskiego Ministerstwa Kultury .\nChantal Bertaux ( re. ), Amfiteatr , w: Joëlle Burnouf, Grand, Vosges , Metz, Éditions Serpenoise / Ogólny spis dziedzictwa kulturowego , wyd. "Obrazów dziedzictwa" ( N O 78), 2000 , 2 II wyd. , 72 s. ( ISBN 2-87692-478-1 , ISSN 0299-1020 , OCLC 638305747 ) , str. 20-25.\nWielki, archeologia i terytorium , Rada Generalna Wogezów, 2013, s. 80-81\nWielki, archeologia i terytorium , Rada Generalna Wogezów, 2013, s. 72-78\nTabela I - Podsumowanie dat odkrycia i wydania oraz stanu zachowania inskrypcji Granda , s. 33\nMireille-Bénédicte Bouvet, Duy galo-rzymski amfiteatr , Rada Generalna Wogezów, 1993, s. 23\nLatin Panegyrics , II, VII, 21, 3-4\nRupert z Deutz, Pasja Élophe bogosawiony mczennik (Rozwój XII th century, A Passion z XI th century w Edmond Frézouls (red.) Z najstarszych miast Francji. Belgii 1 , Strasburg, RCEA, 1982 s. 181-182 .\nSite de Grand, L'Amphithéâtre , na www.vosges.fr (dostp: 4 padziernika 2010 ) .\nAlberic Olivier, Amfiteatr, ladami Apolla , Somogy, str. 24 .\narcheologii Wogezów: miejsce Grand\nWielki, w miejscu galloromaskim Andesina , Andesina The staroytnych, wod wicon na granicach Lorraine ( I st - V th wieku).\nNauki o Ziemi i archeologia\nJean-Paul Bertaux, inynier-archeolog, Regionalna Dyrekcja Staroytnoci Lotaryngii, Metz; Pierre Deletie, inynier-geolog, sponsoring technologiczny i naukowy EDF, Pary; Yves Lemoine, inynier-geolog, dyrektor generalny francuskiej firmy zajmujcej si poszukiwaniami geofizycznymi, Pary: Od kielni do radaru: 30 lat bada geofizycznych w Grand, Vosges.\nRené Dinkel, The Encyclopedia of Heritage (zabytki historyczne, budownictwo i dziedzictwo naturalne: ochrona, restauracja, przepisy. Doctrines: Techniques: Practices) , Pary, Les Encyclopédies du patrimoine editions, Wrzesie 1997 , 1512 s. ( ISBN 2-911200-00-4 )\nRozdzia X-2 Poszukiwania geofizyczne, s. 270273 i Notices Prospection géophysiques, s. 10761077; Radar, strona 1099\n[PDF] "Materiay prasowe," ladami Apolla "- Wielki (Wogezy), 50 lat odkry " , Rada Generalna Wogezów, 2010 (dostp 4 padziernika 2010 ) , s. 6.\nWywiady dotyczce dziedzictwa\nMamy nadzieję, że informacje, które zgromadziliśmy na temat Wielki Amfiteatr, były dla Ciebie przydatne. Jeśli tak, nie zapomnij polecić nas swoim przyjaciołom i rodzinie oraz pamiętaj, że zawsze możesz się z nami skontaktować, jeśli będziesz nas potrzebować. Jeśli mimo naszych starań uznasz, że informacje podane na temat _title nie są całkowicie poprawne lub że powinniśmy coś dodać lub poprawić, będziemy wdzięczni za poinformowanie nas o tym. Dostarczanie najlepszych i najbardziej wyczerpujących informacji na temat Wielki Amfiteatr i każdego innego tematu jest istotą tej strony internetowej; kierujemy się tym samym duchem, który inspirował twórców Encyclopedia Project, i z tego powodu mamy nadzieję, że to, co znalazłeś o Wielki Amfiteatr na tej stronie pomogło Ci poszerzyć swoją wiedzę.\nTen wpis na Wielki Amfiteatr pomógł mi w ostatniej chwili dokończyć pracę na jutro. Już widziałem, jak znowu ciągnę Wikipedię, coś, czego nauczyciel nam zabronił. Dziękuję za uratowanie mnie.\nBardzo ciekawy ten post o Wielki Amfiteatr.\nWreszcie artykuł o Wielki Amfiteatr, który jest łatwy do przeczytania.


Wyboista droga do polsko-malezyjskiej współpracy – Blackbird\nHome / Bez kategorii / Wyboista droga do polsko-malezyjskiej współpracy\nWyobraź sobie, że jesteś menadżerem HR w firmie, której polski oddział na co dzień współpracuje z zespołem z Malezji. I nagle otrzymujesz skargi od obu stron. Zespół z Malezji skarży się na agresywność, nieuprzejmość i brak elastyczności polskich kolegów. Oni z kolei zarzucają Malezyjczykom brak informacji zwrotnej o tym, że z czymś się nie zgadzają lub czegoś nie rozumieją, niedotrzymywanie terminów i częste przerwy w pracy (kiedy większość malezyjskiego zespołu nagle znika na dłużej).\nMożna zadać pytanie: „Jak tu żyć i pracować menedżerze HR?” W jaki sposób HR i liniowi liderzy mogą pomóc obu zespołom?\nDaleka i fascynująca Malezja\nOstatnio prowadziłem kilkudniowe szkolenie w Malezji. Mam wielki sentyment do tego kraju. Jego stolica Kuala Lumpur była pierwszym azjatyckim miastem, które odwiedziłem lata temu, podczas służbowego wyjazdu z mojej byłej firmy. Od razu zachwyciłem się tym niesamowitym połączeniem nowoczesności i tradycji. Petronas Tower, które było wtedy najwyższym budynkiem świata, wygodny miejski transport w postaci napowietrznej sieci pociągów oplatających miasto, niesamowita atmosfera China Town i Little India, oraz zabytki i różne turystyczne atrakcje. Do tego wszystkiego ludzie: mili, uśmiechnięci i przyjaźni. Ten idealny pierwszy obraz został potem zweryfikowany przez rzeczywistość. Podczas następnych pobytów zaczęły mi doskwierać uliczne korki, wilgotność powietrza, temperatura i biurokracja, a miłe i uśmiechnięte twarze były coraz trudniejsze do rozszyfrowania i coraz częściej wpadałem w pułapki komunikacyjne. Znajdziemy dużo podobieństw Malezji do Polski- zbliżona liczba ludności (31 milionów), podobny kurs waluty do dolara (około 4 ringitów), czy też indeks kosztów utrzymania. Z drugiej strony, Malezja w odróżnieniu od Polski jest dużo bardziej zróżnicowana etniczno – religijnie. Malajowie stanowią 68% populacji, Chińczycy to następne 23%, Hindusi kolejne 7% plus 2% innych mniejszości. Oficjalną religią jest islam (ponad 60% populacji), ale buddyzm, hinduizm, taoizm, konfucjanizm i chrześcijaństwo cieszą się wolnością, a w ich główne święta wszyscy mają dni wolne od pracy. W swojej korporacyjnej karierze miałem fantastyczną szefową z Malezji często wspierałem lokalny zespół przy różnych projektach. Bardzo ciepło wspominam Malezję i chętnie do niej wracam. Dlatego bardzo się ucieszyłem kiedy Zosia Barańska z Blackbirda zaproponowała mi wspólny projekt z firmą, której polski i malezyjski zespół zderzyły się z problemami komunikacji.\nZderzenie na styku kultur\nWróćmy do naszej firmy – dział HR w dużej, globalnie działającej firmie, zaczyna otrzymywać skargi od zespołów z Malezji i Polski. Malezyjczycy skarżą się na aroganckość i nieuprzejmość polskiej strony, z kolei zespół z Polski jest coraz bardziej sfrustrowany brakiem jasnej komunikacji, zdarza się że zadania które wydają się być wzajemnie uzgodnione, są wykonywane przez Malezyjczyków w inny sposób. Problemem są również nieplanowane długie przerwy, kiedy cały lub większość zespołu nie jest dostępna. Frustracja i spirala wzajemnych oskarżeń narasta.\nCo takiego się wydarzyło? Zakładając, że obie strony mają dobrą wolę i chcą osiągnąć swoje cele, w jakie międzykulturowe pułapki wpadli i jaki jest przepis na udaną współpracę polsko – malezyjską? Jeden rzut oka na mapę wymiarów kulturowych Erin Meyer wystarczy by zauważyć, że te dwie kultury są osadzone na przeciwnych stronach skali większości wymiarów kulturowych. Może to tworzyć wybuchową mieszankę, szczególnie gdy różnice oraz ich konsekwencje pozostają w blind spot (martwym punkcie) obu zespołów.\nCzyhające pułapki komunikacji międzykulturowej\nKultura malezyjska jest dużo bardziej kontekstowa niż polska. To oznacza, że Malezyjczycy nie mówią rzeczy wprost, rozmówca musi rozumieć sytuację i jej kontekst, aby poprawnie odczytać przekaz. Polski sposób komunikacji, bardziej dosłowny i rzeczowy, będzie postrzegany jako nieuprzejmy, a nasz otwarty sposób przekazywania negatywnej informacji zwrotnej będzie po prostu agresywno – atakujący i załączy mechanizmy obronne u drugiej strony.\nRada dla polskiego zespołu:\nz pewnością komunikujecie się po angielsku więc; stonuj bezpośredniość przekazu używając tzw. „downgraders”, czyli słów takich jak „a little bit”, „partially”, „maybe”\nw korespondencji, dołączaj frazy takie jak „I hope you are doing well”, „thank you in advance for your help and support”, „I wish you a nice day” – nie tylko zmiękczy to przekaz, ale również pomoże w budowaniu relacji\nrozmawiając używaj prostych wyrażeń, unikaj idiomów, mów powoli, pogódź się z tym, że często malezyjski akcent może być przyczyną problemów, pytaniami upewniaj się, że obie strony się rozumieją\nnigdy nie wybuchaj gniewem, nie pokazuj negatywnych emocji\nMalezyjczycy wyrażają swoją niezgodę w zawoalowany sposób. Jeżeli słyszysz od Malezyjczyka że „jest to interesujący pomysł, ale należy nad nim jeszcze pomyśleć”, albo „że wykonanie tego będzie trudne i zajmie zdecydowanie więcej czasu”, to należy to odczytać albo jako zdecydowane „nie” albo jako brak zrozumienia propozycji. Otwarte przyznanie się do braku zrozumienia lub zgody będzie powodowało utratę twarzy, co w kulturach Wschodu ma o wiele większe znaczenie niż u nas.\nsłuchaj pomiędzy wierszami, gdyż raczej nie usłyszysz od rozmówcy bezpośredniej odmowy\nuważaj na sygnały, że coś będzie bardzo trudne do wykonania – to najczęściej oznaka niezgody\nnie używaj taktyki „zaganiania do rogu”, nie przyniesie ona skutku. Jeżeli będziesz naciskał na uzyskanie odpowiedzi „no to w końcu tak czy nie” – najczęściej usłyszysz „tak”, ale masz dużą szansę przykro zdziwić się w niedalekiej przyszłości\npamiętaj jak bardzo ważna jest harmonia – twoje otwarte „nie” będzie postrzegane jako agresywne, w rezultacie może nastąpić paraliż komunikacyjny\nRelacja w centrum uwagi\nKultura malezyjska jest bardzo relacyjna, więzi osobiste i poczucie przynależności do grupy, firmy, rodziny, społeczności jest niezwykle ważne. W pracy liczy się „pracuję z Tobą, ponieważ Ciebie znam, ponieważ chodzimy razem na lunch, ponieważ dzielimy się opowieściami o prywatnych rzeczach”. Jeżeli w Malezji wychodzisz sam na lunch, to może się spodziewać troski i pytań w rodzaju:: „co się stało, jaki masz problem, jak możemy Ci pomóc?”. Na lunch po prostu idziesz z grupą. I właśnie te wspólne wyjścia na posiłki kiedy w biurze pozostają pojedyncze osoby były przysłowiową kością niezgody. Polacy w dość otwarty sposób, również na piśmie eskalowali problem do przełożonych. Niestety to tylko pogarszało sytuację, ponieważ kultura malezyjska jest dużo bardziej hierarchiczna niż nasza, więc skarga do szefa wywoływała burzę i utratę twarzy.\nsiedząc w biurach oddalonych o kilka tysięcy kilometrów i 6 stref czasowych, zbudowanie relacji nie jest łatwe, ale w pełni możliwe do osiągnięcia\npodczas rozmów spędź trochę czasu zarówno pytając się jak i dzieląc się osobistymi informacjami; rodzina, hobby, wakacje, pogoda…. Nie bądź zdziwiony, jeżeli rozmówca wejdzie na bardzo prywatne obszary, na przykład pytając o religię – w pełni akceptowalne pytania, które usłyszysz komunikując się z kulturami mocno opartymi o relacje\npersonalizuj korespondencję – dodanie czegoś osobistego będzie mile widziane\nZnaczenie hierarchii w Malezji jest dużo większe niż w Polsce. Z szefem się nie dyskutuje tylko wykonuje jego polecenia. Otwarty wyrażenie własnego zdania skutkuje utratą twarzy, ostracyzmem grupowym, a często i wyrzuceniem z pracy. O ile firmy międzynarodowe wprowadzają większą kulturę otwartości i wyrażanie swojej opinii jest stymulowane jako pozytywne zachowanie, o tyle w przypadku firm lokalnych i administracji – takie zachowanie jest po prostu nie do pomyślenia. Do tego jeszcze dochodzi malezyjska duma ze swojego kraju i jego osiągnięć. Malezja jest jednym z azjatyckich tygrysów, z rozwiniętym sektorem IT i elektronicznym, a miejskiej infrastruktury mógłby pozazdrościć jej niejeden europejski kraj. Nie zapomnijmy o niesamowitej przyrodzie i raju dla turystów. Hasło „Malaysia Truly Asia” – (Malezja – prawdziwa Azja) jest rozpoznawalną marką na całym świecie.\njest takie wschodnie przysłowie- kapitan rozmawia z kapitanem, a generał z generałem – staraj się zachowywać swój poziom komunikacji. Nigdy nie proś o coś podwładnego Twojego partnera bez poproszenia go o zgodę.\nomijanie hierarchii w komunikacji wprowadzi chaos i będzie odebrane jako brak respektu\nzastanów się zanim dasz na kopii przełożonych (chyba, że to listy pochwalne) – wprowadzenie przełożonych do korespondencji powoduje dużo większy poziom stresu niż u nas\nnigdy nie proś o opinię podwładnego Twojego rozmówcy, nie tylko postawisz wszystkich w niezręcznej sytuacji , ale również z pewnością nie uzyskasz innej opinii niż pełnej zgody z przełożonym\nRECEPTA DLA LIDERÓW I HR\nZwyczaje kulturowe są bardzo głęboko zakorzenione, często na poziomie wartości. Międzykulturowa inteligencja nie polega na tym, że dopasowujemy się do drugiej strony lub też przeciwnie próbujemy za wszelką cenę zmienić jej zachowanie. Międzykulturowa inteligencja to świadomość różnic i konsekwencji tych różnic dla biznesu i mądre budowanie synergii i adresowanie potencjalnych konfliktów.\nJako lider zespołu lub Partner Biznesowy HR powinieneś zadbać o:\nzrozumienie przez zespół istnienia różnic kulturowych – np. korzystając z narzędzia GlobeSmart®\nzdiagnozowanie najważniejszych problemów komunikacyjnych\nwypracowanie krótko i długofalowych rozwiązań\nwdrożenie ich w życie\nKURS BLENDED LEARNING DOTYCZĄCY KOMUNIKACJI MIĘDZYKULTUROWEJ\nPodczas warsztatu który ostatnio prowadziłem w Kuala Lumpur, poszedłem ze znajomym Malezyjczykiem na kolację i zapytałem go jak ocenia współpracę z Europejczykami. Przyznał, że może być dla nich bardzo frustrująca. Nasz bezpośredni styl komunikacji jest postrzegany jako agresywny, nasze rutynowe kopiowanie szefów na korespondencji często jest jak wpuszczenie słonia do sklepu z porcelaną. A na końcu ze śmiechem stwierdził, że cokolwiek byśmy nie robili to tak i tak wspólne wyjścia na posiłki będą miały miejsce i lepiej się do tego przyzwyczajmy.


Wzmocnimy Twój zespół | FreshHR\nWzmocnimy Twój zespół\nW trakcie naszych szkoleń korzystamy z metod, które wpierają zapamiętywanie i szybsze nabywanie nowych umiejętności. Poza warsztatem stacjonarnym proponujemy dodatkowe działania zwiększające efekty nauki, jak gry szkoleniowe, zadania wdrożeniowe, testy i quizy online, dostęp do dodatkowych materiałów, wsparcie poszkoleniowe i wiele innych. Szkolenia efektywności osobistej i zespołowej Prowadzimy szkolenia, które zwiększają efektywność pracy zarówno na poziomie indywidualnych kompetencji, jak i całego zespołu. Programy szkoleń zawsze budujemy na bazie szczegółowego badania potrzeb konkretnych...\nWierzymy, że to człowiek stoi w centrum każdego biznesu. Dlatego to właśnie od ludzi i mechanizmów ich motywacji zaczynamy tworząc nasze rozwiązania.\nZawsze szukamy rozwiązań, które najlepiej wspierają biznes. Będziemy Ci zadawać dużo trudnych pytań, będziemy podważać utarte opinie, pokażemy Ci różne możliwości działania.\nCo to jest grywalizacja? Według Wikipedii, grywalizacja to wykorzystanie mechaniki znanej np. z gier fabularnych i komputerowych, do modyfikowania zachowań ludzi w sytuacjach niebędących grami, w celu zwiększenia zaangażowania ludzi. Samo pojęcie gracza odnosi się w dzisiejszych czasach do użytkowników: konsoli, konsoli podręcznych (mobilnych), gier komputerowych i/lub gier na aplikacjach mobilnych. Poniższe statystyki zostały opublikowane w książce Reality is Broken (»Rzeczywistość jest zepsuta«) autorstwa Jane McGonigal. 12 ZASKAKUJĄCYCH STATYSTYK ZWIĄZANYCH...\nOctalysis Framework to model praktyczny, który prowadzi nas przez 8 grup motywatorów i pomaga planować angażujące projekty. Warto go zastosować, kiedy planujesz: pojedyńcze wydarzenia, jak szkolenie, czy event dłuższe działania, jak projekt rozwojowy, wdrożenie nowego pracownika, proces zmiany, czy działania budujące wizerunek konkretne działania klientów/pracowników, np. zakup produktu, raportowanie, itp. Model stworzył guru grywalizacji Yu-Kai Chou, który opisał po prostu sposób, w jaki on pracuje planując kolejne swoje projekty. Poniżej krótki opis wszystkich...\nJak pewnie wiecie, Fresh HR uwielbia nowe narzędzia i świeże spojrzenie na zwiększanie efektywności. The Coaching Maps powstał na bazie wieloetapowych badań i jego skuteczność została potwierdzona. Nowoczesna, nieszablonowa i wiarygodna metoda pracy – czyli to, co lubimy najbardziej! Tym bardziej jesteśmy szczęśliwi, że możemy pracować z samymi Twórcami narzędzia i organizować certyfikowane warsztaty dla trenerów i coachów w Polsce: MAPOWNIK. Już w połowie maja zapraszamy na warsztat prowadzony przez Martę...\nKorzystamy z nowoczesnych narzędzi. Wciąż szukamy jeszcze lepszych rozwiązań. Opieramy się na konkretnej wiedzy, którą weryfikujemy o nasze doświadczenia.\nul. ks. Janusza 62 lok. 40, 01-452 Warszawa\nKapitał zakładowy wysokości 15 000 zł w całości wpłacony.


Zrób swoje mydło - Anne-Marie Faiola | książka w tezeusz.pl książki promocje, używane książki, nowości wydawnicze\nRok wydania: 2020 Wydawnictwo: Vital Stan: NowaRodzaj okładki: Inna Wymiar: 15x20cm Ilość stron: 360 Waga: 0.56 kg EAN: 9788381683043\ncena: 64,70 zł 60,82 zł\nDzięki tej książce stworzysz własne mydła. Możesz komponować proste, łatwe w produkcji kostki lub wybierać bardziej złożone wzory, które składają się w warstwy lub dają efekt kolorowych wirów. Wypróbuj też przepisy na kostki, w których dodatki są zatopione w pięknym tle. Robienie mydeł to użyteczna forma sztuki. Samodzielnie wykonasz mydło dla niemowląt i dzieci z płatkami owsianymi i zrobisz piling z kawą. Jednak przede wszystkim wreszcie zrobisz mydło dla siebie, idealnie dopasujesz składniki do swojej skóry oraz oraz dodasz zapach o jakim zawsze marzyłeś. Odżywienie, blask, energia.\nGrimm Hans-Ulrich Nie jedz tego! Szkodliwe składniki zdrowego jedz 45,90 zł\nFung Jason Cukrzycę można wyleczyć 45,90 zł\nKathryn Hansen Kompulsywne objadanie się 42,26 zł\nHans-Ulrich Grimm Chemia w pożywieniu 39,23 zł


Autor Wątek: Dieta bez granulatu (Przeczytany 188132 razy)\n« Odpowiedź #40 dnia: Maj 20, 2010, 19:00:37 pm »\na po trawie nic mu nie jest świeże zioła też dostaje j\nTrawa na razie dopiero zaczyna mi rosnac. a ziola suszone bo ja nie mam dostepu do miejsc gdzie moge zbierac dla niego\n« Odpowiedź #41 dnia: Maj 20, 2010, 19:02:39 pm »\npodaj mu cykorii lub pekińskiej tyle ile Ci się w palcu zmieści poobserwujemy i zobaczymy co dalej\n« Odpowiedź #42 dnia: Maj 20, 2010, 19:03:30 pm »\nDobra! Dziekuje za pomoc!\nBo juz mysle o oxbow i jednak zostac na granulacie - ne duzo ale jednak..\n« Odpowiedź #43 dnia: Maj 21, 2010, 10:22:06 am »\nWczoraj tak sie rozpisałam, że nie napisałam jednej waznej rzeczy - co dotyczy także problemu Tusiątka_1987.\nMiałam taki sam problem co Ty - z moim Kubą\n. On po prostu nie tolerował warzyw. Jego jelita reagowały automatycznie miekkim kałem a często nawet biegunką. Też próbowałam róznych warzyw w różnych ilościach, ale zawsze było tak samo. Jedynie po mniszku lekarskim nic mu nie było. Do końca był na granulacie i na suszkach - bo tylko to mógł bezpiecznie jeść, a ja już nie chciałam więcej eksperymentować bo po kolejnym razie dosłownie lało się z niego i nie mogłam zatrzymać biegunki.\nNie wiem jak u Ciebie ale u mnie ten problem z Kubą zaczął się gdy zachorował na zapalenie płuc. Chodziłam z nim do weterynarza, który nie znał się na królikach i ja też nie miałam pojęcia o prawidłowej opiece. Dostawał mnóstwo antybiotyków ale nic osłonowego. Żadnego lakcidu itp. Więc podejrzewam, że to przez to jelita tak mu się rozstroiły i trzeba było bardzo uważać na to co je.\nNie wiem może jest na to jakieś wyjście, ja niestety go nie znalazłam\nDlatego właśnie w takich przypadkach, albo gdy królik jest chory, słaby, albo gdy podaje się naprawdę bardzo małe ilości granulatu raz dziennie to jestem "za" i nie mam nic do tego pokarmu\nAlana co do dr Krawczyka to musiałaby się wypowiedziec Ola bo to ona mu dostarczała skład granulatu i co on dokladnie o nim powiedział Ola na pewno bedzie wiedziala lepiej niż ja. Wiem tylko, że doktora bardzo zainteresowala ta karma i zaczał sie zastanawiać nad jej właściwościami.\n« Odpowiedź #44 dnia: Maj 21, 2010, 10:26:41 am »\nmoj Funiol wlasnie tez nie toleruje warzyw..z zielon ek podaje dzialkowa cykorie potem natke marchwi czy jarmuz\ngranulat musze podawac ale odrobinke rano i wieczorem...podawalm Lakcid... przez jakis czas..nic nie bylo lepiej\na...i jeszcze...nie wszystki granulatu mu "sluzy" np. CC nie moze..tez miekkie kupy\nsluzy mu Oxbow i bezbozowy z JR\n« Odpowiedź #45 dnia: Maj 21, 2010, 10:31:13 am »\nNigdy jeszcze (tfu tfu tfu) nie chorowal nam Peppar. Toleruje jedynie wlasnie marchew brokul i kiwi no i oczywiscie nac od marchwi, pietruszke i koperek. ziola suszone bardzo chetnie. Ale nic innego z warzyw... czasami juz wlasnie nie wiem czy nie zrezygnowac z diety bez granulatu. dostawalby marchew brokula trawa (zaczyna mi rosnac w doniczce) i ziola suszone (niedlugo moze rodzice mi z pl dzialki od babci by trawe i mlecze i jeszcze cos przywiezli zobaczymy ) i powiedzmy lyzke granulatu na noc cc albo moze i oxbow (planuje go kupic).\nale jeszcze raz jutro zaczniemy probowac chociaz z cykoria\n« Odpowiedź #46 dnia: Maj 21, 2010, 10:32:03 am »\nJestem ciekawa zdania Doktora na temat granulatów. Oj dziewczynki, szykuje nam sie prawdziwa rewolucja żywieniowa, albo i nie ...\n« Odpowiedź #47 dnia: Maj 21, 2010, 10:40:24 am »\nnuka czy Ty też się szykujesz do diety bezgranulatowej\nno niestety nie wszystkie uszy tolerują warzywa, dlaczego nie wiem ale trzymam kciuki za tych, którzy podejmą próbę\n« Odpowiedź #48 dnia: Maj 21, 2010, 10:41:13 am »\nNo ja jeszcze raz - ostatni sprobuje - jak nie to trudno. nie bede czula sie przegrana czy cos. tak widac mialo byc\n« Odpowiedź #49 dnia: Maj 21, 2010, 10:42:54 am »\nnikt tu nie mówi o przegranej ważne, że próbujesz nikt Ci nie zarzuci braku szczerych chęci\n« Odpowiedź #50 dnia: Maj 21, 2010, 10:43:37 am »\nalana, moje już od dawna dostają bardzo mało granulatu, łyżeczke dziennie na pysiek. Teraz ostatnio jak miałam osobiste problemy i bardziej byłam poza domem niż w domu to do granulek wróciliśmy ale już znowu odzwyczajam, zresztą chyba uszy same wybrały co wolą jeść. Granulki zostawały w miseczce niezjedzone a cała reszta znikała bez sladu\n« Odpowiedź #51 dnia: Maj 21, 2010, 10:55:45 am »\nWiem wiem tylko czasami szkoda ze sie nie udaje.. ale jesli ma miec biegunke po warzywach a po granulacie okej (malo granulatu) to lepiej juz to drugie\n« Odpowiedź #52 dnia: Maj 21, 2010, 11:00:04 am »\nhttp://www.miniaturkabeztajemnic.com/artykuly.html powtarzam i polecam link który podała Alana - w sumie są tam odpowiedzi na moje wszystkie pytania i wątpliwości\nTeraz wiem, ze nie tylko u mnie nie jest łatwo i że trzeba próbowac dalej.\nDzisiaj rano podałam moim uszolom przygotowane wczoraj wieczorem warzywa (zamknełam tak jak radzilyscie w próżniowym pojemniku i wstawilam do lodówki). Grzybek oczywiscie się rzucił a Tosia podeszla powąchała i stanęła na dwóch łapach czekając na cos innego W drugiej miscie mialam granulat. Rzuciła się na niego Nie wiem czy nastepnym razem zaryzykować i zostawić tylko warzywa... Znając ją i tak tego nie ruszy i bedzie czekać na "obiad". I w ten sposób będzie głodna. Już tak czasami robiłam i cierpliwie czekała na kolację kiedy to dostają ziółka i suszki\n« Odpowiedź #53 dnia: Maj 21, 2010, 11:00:53 am »\nno ja tam czytalam ze tez miala problem z biegunka ale u nas to za blisko siebie sa te problemy\n« Odpowiedź #54 dnia: Maj 24, 2010, 12:23:03 pm »\nPrzejrzałam ten temat dość pobieżnie, ale mogę się z Wami podzielić tym co je mój Toffi. Jest to dieta absolutnie bez granulatu, ponieważ każdy granulat jest szkodliwy dla królików, a zwłaszcza dla młodych. I to nie jest moja wydumana opinia tylko opinia weterynarzy i moje własne doświadczenie, bo żaden z trzech królików nie ruszył nawet tej małej ilości granulatu, która jest w podstawowym jedzonku.\nDieta Toffiego wygląda mniej więcej tak:\nna śniadanie ziarno podstawowe + owocowe MEGAN\nna obiad jakieś warzywko albo owoc (marchewka, pietruszka, zielona pietruszka, jabłko, mlecz -a le nie za dużo, sałata, skórki od ogórka, okazjonalnie truskawki i czereśnie) - to tak w skrócie\nna kolację znów ziarno\nOprócz tego ciągle w klatce jest suchy chlebek, siano, woda, sól i wapno.\nToffi uwielbia czekoladę i kiedyś poobgryzał mi czekoladki jak zostawiłam je na kanapie Ale tak normalnie oczywiście czekolady nie dostaje.\n« Odpowiedź #55 dnia: Maj 24, 2010, 12:29:18 pm »\nFirma megan-jedna z najpodlejszych na rynku.Ziaren się nie podaje,mogą ranić dziąsła(a u królików łatwo tworzą się ropnie),suchy chleb tez niedobry,krolik na nim nie ściera wcale zębów,tylko tą papką się zatyka,ogorek nie ma specjalnych wartości,a skórka tym bardziej(no najwyżej chemię zatrzymuje).I to tak z grubsza największe błędy w żywieniu królika.\n« Odpowiedź #56 dnia: Maj 24, 2010, 12:33:37 pm »\nto na czym Twój królik ściera zęby?\n« Odpowiedź #57 dnia: Maj 24, 2010, 12:34:46 pm »\n« Odpowiedź #58 dnia: Maj 24, 2010, 12:37:30 pm »\nsiano Twoim zdaniem ściera zęby? hmm.... ciekawa teoria. Ale niech każdy żywi po swojemu. Mój zwierzak jest szczęśliwy i wcina to co mu smakuje. Jak coś jest dla niego niezdrowe to tego nie je. Mam to już sprawdzone.\n« Odpowiedź #59 dnia: Maj 24, 2010, 12:39:26 pm »\nale mogę się z Wami podzielić tym co je mój Toffi. Jest to dieta absolutnie bez granulatu, ponieważ każdy granulat jest szkodliwy dla królików, a zwłaszcza dla młodych. I to nie jest moja wydumana opinia tylko opinia weterynarzy i moje własne doświadczenie, bo żaden z trzech królików nie ruszył nawet tej małej ilości granulatu, która jest w podstawowym jedzonku.\nja dziekuje bardzo ziarna czekolada "idealnie"\npolecam jesli juz!\njak ci weterynarz kazal tak karmic to lepiej go zmien bo nie wie nic o krolikach


Patelnia głęboka z pokrywką 24cm GreenPan Cambridge | sklep internetowy GaleriaLimonka.pl\nPatelnia głęboka z pokrywką 24cm GreenPan Cambridge wykonana została z kutego aluminium o dużej gęstości, zapewniającego równomierne rozchodzenie się ciepła. Dno patelni z aluminium nasyconego cząsteczkami ferromagnetycznymi, dzięki którym zjawisko indukcji jest możliwe - i patelnia nagrzewa się mimo nieobecności stali. Dodatkowo dno patelni jest uszlachetnione rozproszonymi cząsteczkami miedzi. Wytworzone ciepło rozprowadzane jest równomiernie, a dno patelni jest znacznie mniej podatne na deformacje. Powłoka Thermolon™ - zawiera w swym składzie diamenty. Antyprzywieralna, dobrze rozprowadzająca i utrzymująca ciepło, łatwa do czyszczenia, super wytrzymała. Dzięki niej można i należy używać patelni na małym i średnim ogniu. Wykorzystane do produkcji powłoki diamenty (klasy przemysłowej), zwiększają jej wytrzymałość i przewodnictwo ciepła. Diament posiada 4-krotnie większe przewodnictwo cieplne niż miedź, jest materiałem niewchodzącym w reakcje chemiczne, ma naturalne właściwości antyprzywieralne i jest najtwardszym materiałem znanym człowiekowi. Ergonomiczna, wygodna, nieprzewodząca ciepła rączka wykonana z bakelitu. Krawędź wyprofilowana w taki sposób, aby łatwo było wylewać np. sos, bez kapania. Patelnia posiada przezroczystą pokrywkę z bakelitową rączką.


dr-schoen-sprachenservice.de – Dr. Schön & Partner, Sprachenservice Berlin\nSolidność i wieloletnie doświadczenie\nInnowacyjność i skupienie się na kliencie\nNa równi z oryginałem\nOferujemy Państwu profesjonalne, również uwierzytelnione tłumaczenia specjalistyczne w parach językowych:\nKultura • Nauka • Kształcenie\nrecenzje teatralne, eseje\nteksty do katalogów, programy imprez\npublikacje z historii, socjologii, filozofii\nGospodarka • Prawo • Technika\ndokumenty prawne i prawnicze (notarialne, adwokackie)\nbudowa maszyn, elektrotechnika\numowy (nabycie nieruchomości, założenie sp. z o.o.)\nMedycyna • Farmacja\nwięcej odnośnie tłumaczenia\nSporządzamy dla Państwa tłumaczenia uwierzytelnione dokumentów urzędowych w celu przedłożenia ich w urzędach, uczelniach i innych placówkach oświatowych, przed sądem oraz u notariusza w Niemczech i za granicą.\nw przypadku krótkich w treści dokumentów, również ich czas tłumaczenia jest krótki, ok. 1–2 dni robocze.\nSerwis wysyłkowy dyplomów\ndo placówek kształcących w Niemczech, Austrii, Szwajcarii\nCeny za tłumaczenia pisemne wylicza się na podstawie liczby standardowych linijek tekstu docelowego, stopnia trudności, pilności terminu i uwierzytelnienia dokumentu. Po zapoznaniu się z tekstem przedstawiamy Państwu bezpłatną stałą ofertę cenową. Obszerne zlecenia mogą być potraktowane ryczałtem.\n1 linijka standardowa (55 znaków)\nFormat Word obniża cenę i skraca czas opracowania.\nTłumacze są budowniczymi mostów, którzy przyczyniają się do zrozumienia, porozumienia i również tworzenia (wzajemnego) zaufania. Warunek jest jeden: należy dobrze wykonywać swoją pracę i rozumieć, co się tłumaczy. Dla nas tłumaczenie specjalistyczne oznacza zawsze akt kulturowej adaptacji do docelowych użytkowników innego języka.\nWłaścicielka Agencji Tłumaczeniowej\nDr. nauk filozoficznych Regina Schön, dorastała w środowisku wielojęzycznym, włada biegle trzema językami (niemiecki / polski / rosyjski). Ukończyła studia na kierunku Stosunki międzynarodowe oraz Slawistyka w Poczdamie i Berlinie; doradca ds. interkulturowych,\nod ponad 20 lat autoryzowana tłumaczka przysięgła języka polskiego / rosyjskiego dla sądów i notariatów w Berlinie\ndziała na partnerskich zasadach z zespołem długoletnich, doświadczonych tłumaczy specjalistów, którzy tłumaczą wyłącznie na swoje języki ojczyste i robią to z najwyższą starannością, dobierając fachową terminologię w języku docelowym. Często są jednocześnie specjalistami w dziedzinie filmu i sztuki, techniki i prawa i takie kompetencje wnoszą też do tłumaczeń.\nDziałamy w Niemczech oraz poza Niemcami dla organów publicznych, agencji koncertowych, filmowych firm producentckich, średnich przedsiębiorstw, instytucj w dziedzinie kultury i sztuki, wydawnictw, redakcj czasopism, kancelari notarialnych i adwokackich. Do naszych klientów należą m.in. Senat Berlina, Sąd Krajowy Berlina, Komenda Policji w Berlinie Höpken & Partner Rechtsanwälte mbB, Schüle-Filmproduktion, Międzynarodowe Centrum Festiwalowe w Moskwie, Urząd Miasta Słupska.


Maszynka do ciastek i ozdabiania » Meander-Styl\nAksamitne, maślane ciasteczka, które dosłownie rozpływają się w buzi, to dla wielu bez wątpienia jeden z niezapomnianych smaków dziecięcych lat. Do ich wykonania przydają się rozmaite foremki do ciastek bądź wykrawacze do ciastek.\nIstnieje bardzo dużo różnorodnych receptur na ciasteczka idealne, dla każdego znaczyć będą, albowiem coś innego. Wiele receptur z zeszytów naszych babć pomogą przygotować znane maszynki do ciastek od Są one wspaniałym wyjściem dla mas o niezwykle miękkiej strukturze, w przypadku, których niemożnością jest klasyczne rozwałkowywanie i wykrawanie.\nBardzo dobrze sprawdzą się na przykład do półkruchych magdalenek, biszkopcików i przeróżnych innych domowych wypieków.\nMaszynka do ciastek jest przystępnym w obsłudze urządzeniem, które umożliwi wykonanie dokładnie takich ciasteczek, jakich pożądasz. Duża część maszynek przy odpowiednim ustawieniu pozwala na regulację grubości ciasteczek, możesz, zatem zrobić ciasteczka cienkie albo grube, w zależności od gęstości masy, preferencji albo zaleceń receptury. Maszynka do ciastek z wymiennymi końcówkami umożliwi nadać przeróżne kształty i wzory nawet wypiekom z tej samej partii. Ich wyciskanie bezsprzecznie okaże się doskonałą rozrywką dla najmłodszych pomocników kuchennych.\nDodatkowo maszynki posiadają nakładki, które umożliwiają ustawienie opcji na dozowanie kremów cukierniczych.\nTypowy wyciskacz do kruchych ciasteczek i biszkoptów staje się toteż urządzeniem wielozadaniowym, służącym do upiększania szerokiej gamy słodziutkich ciasteczek, nie tylko tych wykonywanych za jego pomocą. Przyda się, jako wielozadaniowy dekorator do ciasta, na przykład do urodzinowych ciast.\nGodny uwagi tekst, prawda? Jeśli tak myślisz, to ponadto zobacz treść w serwisie (https://www.pademeble.pl/151-meble-biurowe-kolekcja-linate), którą też zapewne uznasz za pożyteczną.\nDelikatne kremy, polewy i masy aplikowane być mogą także na wiele technik. Maszynki do ciastek i zdobień stają się dzięki temu jeszcze w większym stopniu przydatne i praktyczne dla każdego, kto lubi piec.\nCzy szukasz nowych informacji na omawiany temat? Jeśli tak, to przenieś się do tekstu (https://cleanjack.pl/czyszczenie-hal-i-magazynow/), na którym odnajdziesz fascynujące komunikaty, które zachowasz w pamięci na długo.\nDobra szpryca do ciastek nie wymaga zastosowania siły i dokładnie porcjuje masę (pełna lista produktów)\nCiastka wyciskane wyróżniają się wyjątkową delikatnością i puszystością, albowiem ciasto na nie może być zbytnio luźne i maślane, a maszynka i tak doskonale sobie z nim poradzi.\nMaszynka do ciastek i zdobień okazuje się toteż elementem wyposażenia kuchni, który nie bez powodu tak wysoko ceniły na przykład nasze babcie. Nowoczesne maszynki są jeszcze bardziej praktyczne i wygodne w użyciu, w związku z tym zapewne mogą być świetnym pomysłem na upominek dla niejednej pani domu – jednakowo dla tradycjonalistki, jak i tej, której nieobce są eksperymenty kulinarne.


Dzwiny ból nosa po operacji przegrody - forum, przyczyny, leczenie\nTemat: Dzwiny ból nosa po operacji przegrody\n02-12-2014, 14:09 #1\nDwa dni temu (10.02) miałem operowaną przegrodę nosową. Jak na razie wszystko idzie dobrze, krew przestała lecieć i ból też minął. W nosie dalej mam te usztywniacze i oczywiście dalej jest on opuchnięty przez co nie mogę oddychać.\nProblem pojawia się jedynie czasami przy przełykaniu śliny/jedzenia lub odkrztuszaniu krwi z gardła. W lewej dziurce przy przegrodzie pojawia się nieprzyjemne i dość bolące uczucie. Jak jakby ciśnienie lub też powietrze tam się zbierało. Czy jest to normalne po takim zabiegu? Czytałem, że po zabiegu mogą wystąpić powikłania w postaci dziury w przegrodzie i zastanawiam się czy może to nie jest to? Badanie kontrolne mam dopiero za tydzień i rozważam czy nie warto wybrać się do lekarza wcześniej? Proszę o odpowiedź, pozdrawiam.\nPrzez skatewujo w dziale Forum laryngologiczne\nOstatni post / autor: 11-01-2013, 08:34\nuraz po operacji przegordy nosa\nPrzez jimmys w dziale Forum laryngologiczne\nOstatni post / autor: 09-15-2013, 22:20\nOstatni post / autor: 07-13-2013, 13:52\nból żeber po operacji\nPrzez bombka w dziale Forum chirurgiczne\nOstatni post / autor: 02-18-2013, 19:31\nOstatni post / autor: 08-01-2012, 18:40