Mariusz Wach wystąpi 14 marca w Lubinie - boks, forum, zobacz\nMariusz Wach wystąpi 14 marca w Lubinie\n03-02-15, 06:02 #1 (permalink)\nMariusz Wach (29-1, 16 KO) kolejny pojedynek stoczy 14 marca w Lubinie. Przeciwnik polskiego "ciężkiego" nie jest jeszcze znany, lecz były pretendent do mistrzowskich pasów w wadze ciężkiej skrzyżuje rękawice prawdopodobnie z bokserem z Ameryki.\nGalę zorganizują grupy promotorskie Tymex Boxing Promotion oraz Global Boxing.\n- Po miesiącu treningów pod okiem Jamesa Bashira, drugiego szkoleniowca Władimira Kliczki, 11 lutego Mariusz Wach wraca do Polski. W gymie "Global Boxing Dzierżoniów" będzie toczył sparingi przed pierwszą tegoroczną walką - powiedział Mariusz Grabowski z Tymex Boxing Promotion, współorganizator gali na Dolnym Śląsku.\n- Mariusz Wach wszystko podporządkował jednemu celowi – zdobyciu pasa czempiona wszechwag. To zawodnik z ogromnym potencjałem i doświadczeniem, dla którego wcale nie jest łatwo o godnych rywali. Część pięściarzy nie chce ryzykować starcia z nim, innych zaś oczekiwania finansowe są zbyt wygórowane jak na możliwości polskiego rynku bokserskiego, chociaż i my za każdym razem podwyższamy budżet swoich gal. Już wkrótce podamy nazwisko rywala „Wikinga” – dodał Mariusz Grabowski.\nWach w grudniu zeszłego roku zastopował w szóstej rundzie Travisa Walkera. Niespełna dwa miesiące wcześniej Polak wypunktował na dystansie ośmiu rund Samira Kurtagicia.\n« Video: Zapowiedź gali Ala Haymona planowanej na 7 marca | Zdjęcie: Czudinow i Eubank Jr twarzą w twarz przed walką »\nWladimir Klitschko vs Mariusz Wach, Rakhim Chakhkiev vs Andres Taylor (10.11.2012) luki29 Strefa ściągania walk 10 13-11-12 20:15


Tytuły użytkowników - dyskusja - strona 3 - O stronie i forum - Forum KOMIKSpec.pl\nTytuły użytkowników - dyskusja\nAutor Wątek: Tytuły użytkowników - dyskusja (Przeczytany 4299 razy)\nOdp: Tytuły użytkowników - dyskusja\n« Odpowiedź #30 dnia: Pt, 01 Marzec 2019, 13:22:11 »\nMi jest obojętnie, ale chciałem by taką małą sprawę domknąć.\n« Odpowiedź #31 dnia: Pt, 01 Marzec 2019, 13:42:42 »\nPanowie, a może by tak wojskowo?\nAlbo wariant z dawnych czasów:\n- wielki książę\n« Odpowiedź #32 dnia: Pt, 01 Marzec 2019, 20:33:52 »\nZ tym chłopem/kmieciem to mnie rozbawilłeś chłopie ;-).\n« Odpowiedź #33 dnia: Pt, 01 Marzec 2019, 21:02:38 »\n- Zbójcerz bez imienia\nTylko z tym "Zbójcerzem bez imienia trzeba by było pokombinować\n« Odpowiedź #34 dnia: Pt, 01 Marzec 2019, 21:09:46 »\nKompinujecie aż miło.\nZaloguję się pewnego dnia i będę miał rangę "Wieloryb z peryskopem", dzięki której poczuję się lepiej od "Wodorostów i pasożytów", "Zerwanych sieci" czy "Nocnych wizyt". A Mateusz w takim układzie mógłby mieć rangę "Dziękuję, kapitanie" za całokształt zasług\n« Odpowiedź #35 dnia: Pt, 01 Marzec 2019, 23:47:08 »\nMoja ostatnia (tym razem czysto fantastyczna) propozycja:\n« Odpowiedź #36 dnia: So, 02 Marzec 2019, 00:14:06 »\nZainspirował mnie pomysł wojskowy\nPlutonowy Janek Kos\nSierżant King (z Królewskiej Konnicy)\nPółkownik (tak, od półki z komiksami\nI jeszcze tak dla zabawy:\n1-5 - Fantasmagorie\n6-25 - Sport i Turystyka\n26-50 - MAW\n51-100 - KAW\n101-150 - Dobry Komiks\n151-200 - Sideca\n201-300 - Motopol\n301-400 - Mandragora\n401-500 - Pegasus\n501-600 - Orbita\n601-700 - Studio Lain\n701-800 - Taurus\n801-900 - Mucha\n901-1000 - TM-Semic\n1001-1100 - Ongrys\n1101-1200 - Egmont\nI można to dalej rozwijać, tylko bez awantur, wstukiwałem co mi przyszło do głowy\n« Odpowiedź #37 dnia: So, 02 Marzec 2019, 08:40:02 »\nCytat: Bender w Pt, 01 Marzec 2019, 13:14:18\nApeluję by umieścić w ankiecie także opcję "bez tytułów" lub "własne"\nPowinny być nawet dwie ankiety lub dwa pytania w jednej ankiecie, jeżeli jest taka techniczna możliwość.\n1. Czy w ogóle mają być takie popisy?\n2. Jeżeli większość zdecyduje, że tak: Jakie mają one być?\nZapewne są osoby, które nie chcą podpisów, ale mogłyby żyć z jakąś opcją (albo przynajmniej ją przełknąć). Wtedy w "drugiej turze" mogłyby się za nią opowiedzieć.\n« Odpowiedź #38 dnia: So, 02 Marzec 2019, 11:42:35 »\nCytat: asx76 w Pt, 01 Marzec 2019, 23:47:08\nEeeee.... z tym bazyliszkiem to się zapędziłeś. Zaraz Cię Bazyl pogoni za prawa autorskie. Wszak w tym kręgu to już marka sama w sobie powinien mieć ® za nickiem. Poza tym wtedy nie będzie pisał za wiele żeby nie stracić takiej rangi\n« Odpowiedź #39 dnia: So, 02 Marzec 2019, 11:43:00 »\nDeg, a gdzie Hachette?\n« Odpowiedź #40 dnia: So, 02 Marzec 2019, 12:44:19 »\nCytat: Teli w So, 02 Marzec 2019, 11:42:35\nA marka to nie jest ,,8azyliszek" ?\n« Odpowiedź #41 dnia: So, 02 Marzec 2019, 19:01:27 »\nCytat: John_ w So, 02 Marzec 2019, 11:43:00\nLista jest 'open source', można sobie uzupełniać do woli\n« Odpowiedź #42 dnia: Nd, 03 Marzec 2019, 13:08:49 »\nProponowałbym zamiast tych tytułów zrobić jakieś znaczniki (np. gwiazdki, czy coś w ten deseń) i ustalić progi przyznawania kolejnych.\nOsobną kwestią, którą można rozważyć jest możliwość przyznania specjalnego statusu (i/lub wyróżnienie emblematem) osobom zasłużonym dla naszej społeczności (np.merytoryczne treści, kultura wypowiedzi itp.).\n« Odpowiedź #43 dnia: Nd, 03 Marzec 2019, 14:32:41 »\n- Goguś Kwabotyn\n- John Kwakerfeller\n- Sknerus McKwacz\n« Odpowiedź #44 dnia: Nd, 03 Marzec 2019, 18:15:38 »\nSorry, Kleszczu, ale z disneyowskim tytułem to się trza urodzić


Sekielski otworzył celebrycką puszkę Pandory | Gazeta Polska\nZnów zabawię się w proroka we własnym kraju, co wbrew przysłowiu wcale nie jest takie trudne, ale zacznę od samochwalstwa związanego z obcym krajem. Kilka tygodni temu doszło do tragicznego w skutkach pożaru, spłonął dach i zawaliła się wieża katedry Notre Dame. Pozwoliłem sobie wówczas na popełnienie felietonu, w którym ostrzegałem, że odbudowa tej perły architektury zakończy się jedną wielką tragifarsą. Niestety proroctwo właśnie się realizuje na naszych oczach, chociaż mało kto już w tę stronę patrzy. Francja ogłosiła międzynarodowy konkurs na odbudowę katedry i rozpoczęła się zmierzająca donikąd procedura. Większość zgłoszonych pomysłów skupia się na zmianie funkcji katedry, z sakralnej na muzeum. Szklane kopuły i tego typu „nowoczesne” wynalazki królują i zyskują tani poklask. Jedynie z Polski poszła propozycja, poparta konkretną wiedzą, aby zachować oryginalną formę i przeznaczenie zabytku. Wiedziałem, że tak będzie, bo wiedziałem, jaka jest współczesna Francja


VII U 264/18 - Wyrok Sądu Okręgowego...\nOpublikowano: LEX nr 2747387\nWyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 3 czerwca 2019 r. VII U 264/18\nPrzewodniczący: Sędzia SO Monika Rosłan-Karasińska.\nSąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2019 r. w Warszawie sprawy M. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. o prawo do rekompensaty na skutek odwołania M. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 15 grudnia 2017 r. znak: (...) zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 15 grudnia 2017 r. znak: (...) w ten sposób, że stwierdza, iż wyliczona kwota rekompensaty wynosi na dzień 1 stycznia 1999 r. - 53.311,92 zł, wyliczony kapitał początkowy wraz z rekompensatą na dzień 1 stycznia 1999 r. wynosi 233.760,43 zł, wyliczony kapitał początkowy po waloryzacjach na dzień 1 grudnia 2017 r. wynosi 873.087,88 zł a wysokość świadczenia tj. wysokość emerytury od 1 grudnia 2017 r. (tj. od miesiąca w którym zgłoszono wniosek do organu rentowego o emeryturę) wynosi 4.230,08 zł (cztery tysiące dwieście trzydzieści złotych 08/100).\nW dniu 7 lutym 2018 r. M. W. złożył odwołanie o decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. z dnia 15 grudnia 2017 r. znak: (...) Odwołujący nie zgodził się z niezaliczeniem mu okresów pracy w latach 1968-1989 za tytułu pracy w szczególnych warunkach, co uniemożliwiło ustalenie prawa do rekompensaty i spowodowało, że jego kwota początkowa jest mniejsza.\nPonadto odwołujący wyraził przekonanie, że organ rentowy wykorzystuje drobne uchybienia w zaświadczeniach o jego pracy w szczególnych warunkach, natomiast ich odtworzenie jest bardzo trudne z uwagi na fakt, że kilka zakładów nie istnieje. Odwołujący wniósł o pozytywne rozpatrzenie odwołania, w tym zwłaszcza okresu pracy od 3 listopada 1975 r. do 31 lipca 1989 r. w Spółdzielni (...), która już nie istnieje (odwołanie k. 3 a.s.).\nW odpowiedzi na odwołanie z dnia 27 lutego 2018 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddział w W. wniósł o jego oddalenie na podstawie art. 47714 § 1 k.p.c. Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ rentowy powołał się na przepisy ustawy o emeryturach pomostowych oraz rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wskazując, że zaskarżoną decyzją odmówiono odwołującemu prawa do ustalenia wysokości emerytury z rekompensatą, ponieważ nie wykazał 15 lat pracy w szczególnych warunkach do 31 grudnia 2018 r. Organ rentowy nie uwzględnił do stażu pracy okresów zatrudnienia odwołującego od 5 listopada 1968 r. do 30 września 1969 r. w (...), Telegraf i Telefon, od 5 października 1971 r. do 30 września 1972 r. w Spółdzielni (...) oraz od 3 listopada 1975 r. do 31 lipca 1989 r. w Spółdzielni Pracy (...) z uwagi na braki formalne przedłożonych świadectw wykonywania prac w szczególnych warunkach (odpowiedź na odwołanie k. 7 a.s.).\nW dniu 6 grudnia 2017 r. M. W. złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych (...) Oddziale w W. wniosek o emeryturę. Rozpoznając wniosek ZUS\n(...) Oddział w W. wydał w dniu 13 grudnia 2017 r. decyzję znak: (...)-2017 na podstawie której ustalił kapitał początkowy odwołującego na dzień 1 stycznia 1999 r. w wysokości 180.448,51 zł. Następnie w dniu w dniu 15 grudnia 2017 r. ZUS (...) Oddział w W. decyzję znak: (...) na podstawie której przyznał M. W. emeryturę od 1 grudnia 2017 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wysokość emerytury została obliczona zgodnie z zasadami określonymi w art. 26 ustawy emerytalnej i po odliczeniach wynosi 3.265,36 zł brutto. Jednocześnie organ rentowy poinformował, że nie przyznał odwołującemu prawa do rekompensaty, ponieważ odwołujący nie udokumentował na dzień 31 grudnia 2008 r. co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Do wyliczenia rekompensaty nie uwzględniono okresów: - od 5 listopada 1968 r. do 30 września 1969 r. w (...), Telegraf i Telefon, ponieważ na świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 19 kwietnia 1990 r. pracodawca podał inny rok zarządzenia resortowego, stanowisko oraz charakter pracy jest niezgodny z zarządzeniem resortowym.\nPonadto pomiędzy świadectwem pracy a świadectwem w szczególnych warunkach widnieją rozbieżności w zajmowanych stanowiskach pracy.\n- od 5 października 1971 r. do 30 września 1972 r. w Spółdzielni (...), ponieważ pracodawca podał w świadectwie w szczególnych warunkach błędną datę wydania zarządzenia resortowego. Przy tym organ rentowy pouczył odwołującego, że należy również przedłożyć dodatkowy dokument potwierdzający w jakich okresach i na jakich stanowiskach był zatrudniony. Wskazano również, że w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach podano, że do 30 września 1972 r. odwołujący był zatrudniony na stanowisku lutowacza, a w świadectwie pracy z 19 lutego 1973 r. podano, że odwołujący pracował na stanowisku referenta ekonomicznego ds. zaopatrzenia.\n- od 3 listopada 1975 r. do 31 lipca 1989 r. w Spółdzielni Pracy (...), gdyż w przedłożonym zaświadczeniu wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 30 października 1989 r. nie zostało określone stanowisko na jakim odwołujący wykonywał pracę w szczególnych warunkach oraz brak jest pozycji z zarządzenia resortowego. Ponadto charakter pracy nie odpowiada ściśle brzmieniu według wykazu, działu i pozycji powołanego zarządzenia resortowego.\n(wniosek o emeryturę z 6 grudnia 2017 r., decyzja ZUS z 15 grudnia 2017 r. - akta rentowe tom III, decyzja ZUS z 13 grudnia 2017 r. - akta rentowe tom IV).\nW toku postępowania Sąd Okręgowy ustalił, że M. W. w okresie od 5 listopada 1968 r. do 10 marca 1970 r. odwołujący był zatrudniony w Dzielnicowym Urzędzie Telefonów Miejscowych W.-Ż. w W. (dalej również jako (...) W.-Ż. w W.). Odwołujący został przyjęty w charakterze pracownika fizycznego - montera i pracował na tym stanowisku przez cały okres zatrudnienia. Z uwagi na stwierdzone u odwołującego zmiany chorobowe i przeciwskazania do pracy m.in.\nna wysokości, na nocne zmiany i wymagającej dźwigania ciężarów, a także złożone przez odwołującego podanie o przeniesienie do Spółdzielni Pracy (...) w W., odwołujący zakończył stosunek pracy z ww. zakładem z dniem 10 marca 1970 r. (świadectwo pracy 10 marca 1970 r.k. 3 a.r. i z 8 maja 1989 r. 6 a.r. - tom II; akta osobowe odwołującego - podanie o przyjęcie do pracy k. 2 a.o., umowa o pracę z 5 listopada 1968 r.k. 14 a.o., pismo dot. zmiany prac z 5 marca 1970 r. oraz podanie o przeniesienie - karty nieoznaczone).\nZa powyższy okres M. W. otrzymał:\n- świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 19 kwietnia 1990 r. zgodnie z którym odwołujący w okresie od 5 listopada 1968 r. do 30 września 1969 r. stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał prace w zagłębionym pomieszczeniu przełączalni Czacki I na stanowisku telemontera wymienionym w wykazie A dziale I poz. 1 pkt 2 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1984 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu łączności - wystawione przez Poczta Polska Telegraf i Telefon Dyrekcja Wojewódzka w W. z inicjatywy odwołującego oraz w związku z zapytaniem skierowanym przez Rejonowy (poprzednio Dzielnicowy) Urząd Telefonów Miejscowych W.-Ż. o możliwość wystawienia odwołującemu zaświadczenie o pracy w szczególnych warunkach;\n- świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 28 września 2018 r., zgodnie z którym odwołujący od 5 listopada 1968 r. do 30 września 1969 r. stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał prace w pomieszczeniach całkowicie zagłębionych na stanowisku telemontera wymienionym w wykazie A dziale I poz. 1 pkt 2 wykazu stanowiącego załącznik nr 1 do zarządzenia nr 33 Ministra Łączności z dnia 16 maja 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu łączności - wystawione przez (...) S.A., następcę prawnego Poczty Polskiej Telegraf i Telefon w W.\n(świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych: z 19 kwietnia 1990 r. oraz z 28 września 2018 r. - akta osobowe odwołującego; oryginały w aktach rentowych i k. 91 a.s.).\nW okresie od 5 października 1971 r. do 19 lutego 1973 r. odwołujący pracował w Spółdzielni (...) w W. Powyższy zakład pracy wystawił odwołującemu:\n- zaświadczenie wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 5 marca 1990 r. zgodnie z którym odwołujący w okresie od 5 października 1971 r. do 30 września 1972 r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace związane z lutowaniem przewodów ołowianych na stanowisku lutowacza wymienionym w dziale III poz. 83 pkt 1 wykazu A stanowiącego załącznik do uchwały 106 Zarządu Centralnego Związku Spółdzielni (...) z dnia "20 17 1983 r." (pisownia oryginalna) w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach organizacyjnych spółdzielczości inwalidów - wystawione przez (...) Związek Spółdzielni (...);\n- zaświadczenie wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 12 marca 2018 r. zgodnie z którym odwołujący w okresie od 5 października 1971 r. do 30 września 1972 r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace związane z lutowaniem przewodów ołowianych na stanowisku lutowacza wymienionym w dziale III poz. 83 pkt 1 wykazu A stanowiącego załącznik do uchwały 106 Zarządu Centralnego Związku Spółdzielni (...) z dnia 20 lipca 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach organizacyjnych spółdzielczości inwalidów - wystawione przez (...) Związek Spółdzielni (...),\n- świadectwo pracy z 19 lutego 1973 r. zgodnie z którym odwołujący był zatrudniony w okresie od 5 października (...). do 19 lutego 1973 r. W świadectwie tym wskazano, że odwołujący ostatnio pracował na stanowisku referenta ekonomicznego ds. zaopatrzenia\n- duplikat świadectwa pracy z 12 marca 2018 r. zgodnie z którym odwołujący był zatrudniony w okresie od 5 października (...). do 19 lutego 1973 r. na stanowisku lutowacz.\n(zaświadczenia wykonywania prac w szczególnych warunkach: z 5 marca 1990 r.k. 21 a.r. tom II; z 12 marca 2018 r.k. 91 a.s.; świadectwo pracy z 19 lutego 1973 r.k. 5 a.r. tom II).\nW okresie od 3 listopada 1975 r. do 31 lipca 1989 r. pracował w Spółdzielni (...) w W. jako konserwator urządzeń teletechnicznych w Zakładzie (...). Powyższy zakład pracy wystawił odwołującemu zaświadczenie wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 30 października 1989 r., w którym wskazano, że w ww. okresie odwołujący stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał prace konserwatora urządzeń teletechnicznych w Zakładzie (...) wymienionym w dziale VIII pkt 20 wykazu A stanowiącego załącznik do uchwały 106 Zarządu Centralnego Związku Spółdzielni (...) z dnia 20 lipca 1983 r. w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach organizacyjnych spółdzielczości inwalidów (zaświadczenie wykonywania prac w szczególnych warunkach z 30 października 1989 r.k. 22 a.r.)\nPowyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie dokumentów załączonych do akt sprawy, w skład których wchodziły dokumenty widniejące w aktach organu rentowego, aktach osobowych odwołującego oraz przedłożone przez odwołującego w toku postępowania. Dowody te, w zakresie w jakim wynikały z nich powyższe okoliczności, Sąd uznał za w pełni wiarygodne.\nStan faktyczny sprawy był co do zasady bezsporny - strony wzajemnie kwestionowały swoje stanowiska odnośnie klasyfikacji charakteru pracy wykonywanej przez odwołującego w spornych okresach zatrudnienia w kontekście świadectw pracy i świadectw wykonywania pracy w warunkach szczególnych, wystawionych mu przez byłych pracodawców oraz ich następców prawnych. W szczególności spór w sprawie dotyczył tego, czy dostępna dokumentacja spełnia wymogi pozwalające uznać ja za dowód wykonywania pracy w warunkach szczególnych przez odwołującego.\nSpór w niniejszej sprawie dotyczył możliwości przyznania odwołującemu M. W. prawa do przyznania rekompensaty za pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.\nWarunki przyznania tej rekompensaty zostały określone w oraz ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1924 ze zm. - dalej jako u.e.p.) oraz ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1270 - dalej jako ustawa emerytalna). I tak, zgodnie z art. 2 ust. 5 u.e.p. rekompensata stanowi odszkodowanie za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze dla osób, które nie nabędą prawa do emerytury pomostowej. Warunki nabycia prawa do rekompensaty określa art. 21 ust. 1 i 2 u.e.p.,\nw myśl którego rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 15 lat. Rekompensata nie przysługuje osobie, która nabyła prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Przesłankami uprawniającymi do rekompensaty są więc:\nNa podstawie skarżonej decyzji z dnia 15 grudnia 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał M. W. prawo do emerytury, jednocześnie odmawiając mu prawa do rekompensaty przewidzianego w ustawie o emeryturach pomostowych. Uzasadniając swoje stanowisko w tym przedmiocie organ rentowy wskazał, że nie uwzględnił do stażu pracy w warunkach szczególnych okresów zatrudnienia odwołującego od 5 listopada 1968 r. do 30 września 1969 r. w (...), Telegraf i Telefon, od 5 października 1971 r. do 30 września 1972 r. w Spółdzielni (...) oraz od 3 listopada 1975 r. do 31 lipca 1989 r. w Spółdzielni Pracy (...) z uwagi na braki formalne przedłożonych świadectw wykonywania prac w szczególnych warunkach. Kwestionując powyższą decyzję i wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie prawa do rekompensaty odwołujący nie zgodził się z niezaliczeniem wspomnianych okresów, wskazując, że wskazane przez ZUS braki mają nieznaczny charakter, a dostęp do akt osobowych jest utrudniony z uwagi na likwidację zakładów pracy, w których pracował. Mając na względzie powyższe Sąd Okręgowy rozważał, czy sporne okresy zatrudnienia odwołującego mogły zostać zaliczone jako okresy pracy w warunkach szczególnych, a w kontekście powyższego, czy odwołujący spełnia przesłankę konieczną do uzyskania świadczenia - prawa do rekompensaty.\nPonieważ art. 21 ust. 1 i 2 u.e.p. odnosi się do pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, konieczne jest wskazanie, że na gruncie tej ustawy tego rodzaju praca jest definiowana inaczej, niż na tle ustawy o emeryturach pomostowych. W szczególności wykaz prac zaliczanych do prac w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze zamieszczony został w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 z późn. zm. - dalej jako rozporządzenie RM z 7 lutego 1983 r.). Wyjątkowy charakter prawa do emerytury w niższym wieku emerytalnym, możliwość zakwalifikowania pracy na danym stanowisku jako pracy wykonywanej w szczególnych warunkach u pracodawcy, którego podstawowa działalność nie należy do branży, do której przyporządkowane jest dane stanowisko pracy, jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy wykonywanie tej pracy oznacza narażenie na tożsame szkodliwe czynniki właściwe branży przypisanej do stanowiska wymienionego w wykazie A rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2017., II UK 672/15). Co więcej okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczenia są tylko te lata, gdy ubezpieczony wykonywał pracę w szczególnych warunkach stale i w wymiarze czasu pracy, obowiązującym na danym stanowisku pracy (§ 2 ust. 1 ww. rozporządzenia) (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 grudnia 2013 r., I UK 184/13).\nZaskarżając decyzję organu rentowego odwołujący nie wskazał żadnych dowodów prócz dokumentacji już przedstawionej w ZUS, a obejmującej wystawione mu świadectwa pracy oraz świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Dokumenty te były jednak kwestionowane przez organ rentowy. Jednocześnie, w toku niniejszego postępowania, odwołujący podjął inicjatywę w celu uzyskania dokumentacji obrazującej przebieg jego zatrudnienia w spornych okresach oraz wystawienia nowych świadectw pracy i zaświadczeń, które nie były by przedmiotem zastrzeżeń ze strony organu rentowego. Efektem powyższego było uzyskanie nowej dokumentacji - świadectw pracy i świadectw wykonywania pracy w warunkach szczególnych, które zostały wystawione m.in. przez (...) S.A., następcę prawnego Poczty Polskiej Telegraf i Telefon, a także przez Spółdzielnię (...). Sąd Okręgowy rozważał zatem, czy powyższe dokumenty pozwalają na ustalenie, że odwołujący wykonywał pracę w warunkach szczególnych w spornych okresach.\nRozpatrując sporne okresy zatrudnienia, w pierwszej kolejności Sąd Okręgowy odniósł się do pracy odwołującego w Dzielnicowym Urzędzie Telefonów Miejscowych W.-Ż. w W. na przełomie okresu od 5 listopada 1968 r. do 10 marca 1970 r. Odmawiając zaliczenia powyższego okresu zatrudnienia jako okresu pracy w warunkach szczególnych ZUS wskazał, że świadectwo pracy wystawione przez (...) Pocztę (...) i Telefon z dnia 19 kwietnia 1990 r., zgodnie z którym odwołujący miał wykonywać pracę w warunkach szczególnych od 5 listopada 1968 r. do 30 września 1969 r. jako telemonter, pracodawca podał inny rok zarządzenia resortowego, stanowisko oraz charakter pracy jest niezgodny z zarządzeniem resortowym, a dodatkowo pomiędzy świadectwem pracy a świadectwem w szczególnych warunkach widnieją rozbieżności w zajmowanych stanowiskach pracy. Powyższe stanowisko nie było jednak zasadne. Przede wszystkim w ocenie Sądu nieprawidłowe wskazanie w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach daty wydania zarządzenia resortowego nie stanowi braku formalnego samodzielnie wykluczającego możliwość oparcia się na tym dokumencie w celu zaliczenia pracy w warunkach szczególnych, a w przypadku niniejszej sprawy doszło najprawdopodobniej do omyłki pisarskiej - zamiast daty "16 maja 1983 r." wskazano "16 maja 1984 r.". Nie jest to okoliczność mająca wpływ na kwalifikację danego rodzaju pracy jako pracy w wykonywanej w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze. W toku postępowania Sąd uzyskał dostęp do dokumentacji osobowej M. W. z okresu zatrudnienia w (...) W.-Ż. w W. z której wynika, że odwołujący został przyjęty w charakterze pracownika fizycznego - montera i pracował na tym stanowisku przez cały okres zatrudnienia. Znajdujące się w aktach rentowych dokumenty pozwalały ustalić przebieg zatrudnienia odwołującego. Zarówno dokumenty wystawione przez Pocztę Polską TT, jak i przez (...) S.A. odnoszą się do prac w szczególnych warunkach określonych w wykazie A, Dział I, poz. 1, która to pozycja jak warunki szczególne określa "prace pod ziemią". W świadectwach wykonywania pracy w warunkach szczególnych z kwietnia 1990 r. oraz września 2018 r. wskazano natomiast, że odwołujący wykonywał prace odpowiednio "w zagłębionym pomieszczeniu przełączalni Czacki I" oraz "w pomieszczeniach całkowicie zagłębionych". Co prawda powyższa pozycja dotyczy resortu górnictwa, jednakże Sąd zważył, że wykonywana praca z uwagi na stopień jej szkodliwości i uciążliwości, mimo przyporządkowania jej do innego działu przemysłu, jeżeli była wykonywana stale i pełnym wymiarze czasu pracy, powinna zostać uznana za pracę w szczególnych warunkach (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia z dnia 26 marca 2014 r., II UK 368/13, LEX nr 1458633, z dnia 3 czerwca 2008 r., I UK 381/07 Legalis nr 176291, z dnia 6 lutego 2014 r., I UK 314/13, z dnia 25 września 2008 r. II UK 1/08 L. nr (...)). Sąd miał przy tym również na względzie, że analiza akt osobowych pozwala na ustalenie, że praca odwołującego była przez zakład pracy traktowana jako wykonywana w warunkach szczególnych, co znajduje potwierdzenie w zawartej w tych aktach dokumentach - z inicjatywy odwołującego (...) W.-Ż. w W. pismem z 15 marca 1990 r. zwrócił się do Dyrekcji Wojewódzkiej Poczty Polskiej, Telegraf i Telefon z prośbą o zajęcie stanowiska, czy może odwołującemu wystawić zaświadczenie o wykonywaniu pracy w warunkach szczególnych, zaś w odpowiedzi na powyższe takie zaświadczenie zostało odwołującemu wystawione.\nSąd Okręgowy analizował również pozostałe dokumenty oraz nieścisłości, na jakie wskazywał organ rentowy i które w jego ocenie dyskwalifikowały przedłożone przez odwołującego świadectwa pracy w warunkach szczególnych. Dotyczyło to w szczególności zaświadczenia wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 19 października 1989 r. wystawionego przez Spółdzielnię (...) w W., zgodnie z którym M. W. w okresie od 3 listopada 1975 r. do 31 lipca 1989 r. pracował jako konserwator urządzeń teletechnicznych w Zakładzie (...). W ocenie Sądu powyższe zaświadczenie może stanowić dowód poświadczający faktyczne wykonywanie przez odwołującego tego rodzaju pracy. Dokument ten cechuje się pewnymi nieścisłościami, jednakże wskazano w nim poprawne dane umożliwiające identyfikację tak odwołującego, jak i zakładu pracy, w którym pracował, a ponadto w szczególności okres zatrudnienia odwołującego i rodzaj wykonywanej przez niego pracy (konserwator urządzeń teletechnicznych w Zakładzie (...)), sam zaś dokument został również opatrzony pieczątką i podpisem osoby upoważnionej do wydania dokumentu. Jedyna nieścisłość dotyczy pozycji wykazu, której praca odwołującego miała odpowiadać, co wiąże się z nieprawidłowym wypełnieniem wzoru zaświadczenia (świadectwa) pracy w warunkach szczególnych. Wystawiając zaświadczenie zakład pracy wskazał dział VIII pkt 20 wykazu A, przy czym błędnie odniósł go jako załącznik do uchwały nr 106 Zarządu Centralnego Związku Spółdzielni (...) z dnia 20 lipca 1983 r., podczas gdy w istocie tak sprecyzowanie stanowiska odnosi się do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r., a konkretnie dział VIII\n(w transporcie i łączności) poz. 20 - "montaż, konserwacja i remont linii kablowych oraz telefonicznych linii napowietrznych", co odpowiada stanowisku wskazanym w tym dokumencie. Stąd też w ocenie Sądu Okręgowego kwestionowanie przez organ rentowy przedmiotowego dokumentu było zbyt rygorystyczne i nieuzasadnione, tym bardziej, że treść tego dokumentu nie budzi innych zastrzeżeń co do wskazanym w nich danych, natomiast uzyskanie ewentualnych korekt powyższego świadectwa było utrudnione, czy też wręcz niemożliwe z uwagi na likwidację spółdzielni. Ewentualne poświadczenie zatrudnienia, ze wskazaniem okresów pracy, stanowiska i ewentualnej kwalifikacji pracy jako wykonywanej w warunkach szczególnych, zostały przekazane w jedynej, dostępnej formie. Akta osobowe z okresu zatrudnienia w Spółdzielni (...) - jak wynika z akt sprawy, obecnie znajdujące się w posiadaniu Burmistrza D. B. (...) W. - nie mogły zostać udostępnione z uwagi na fakt, że ww. pomiot samorządowy nie jest upoważniony do przetwarzania danych osobowych zawartych w tych dokumentach, a posiadanie ma charakter zabezpieczający (k. 56 a.s.).\nPodobna nieścisłość wystąpiła w przypadku zaświadczenia wykonywania prac w szczególnych warunkach wystawionych odwołującemu przez Spółdzielnię (...) w W. Powyższy zakład pracy wystawił odwołującemu dwa zaświadczenia o niemal tożsamej treści. Oba wskazują na ten sam okres wykonywania pracy\n(od 5 października 1971 r. do 30 września 1972 r.), zawierają informacje o wykonywaniu pracy w sposób stały i w pełnym wymiarze czasu pracy oraz że praca była związana z lutowaniem przewodów ołowianych na stanowisku lutowacz. Podobnie jak we wspomnianym wyżej przypadku, zakład pracy błędnie odniósł pozycję, do jakiej zaliczył pracę wykonywaną przez odwołującego, do uchwały nr 106 Zarządu Centralnego Związku Spółdzielni (...) z dnia 20 lipca 1983 r., zamiast do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. Tymczasem wskazane w obu pozycjach sprecyzowanie stanowiska (Dział III, poz. 83, pkt 1 wykazu A) dotyczy wykazu stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r., zaś pod wskazaną wyżej pozycją widnieje rodzaj pracy "lutowanie płyt, blach i przewodów ołowianych oraz metali nieżelaznych". Nie ma przy tym wątpliwości - co wprost zostało wskazane w świadectwach pracy - że odwołujący wykonywał prace lutowacza. Organ rentowy kwestionował przy tym, że Spółdzielnia nie wyróżniła okresów, w których odwołujący miał pracować jako lutowacz, a w których miał wykonywać pracę referenta ekonomicznego, jednakże nieścisłości te da się usunąć w oparciu o analizę przedłożonych w sprawie dokumentów, w szczególności świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych z 12 marca 2018 r.,\nw który wskazano, że w całym okresie zatrudnienia odwołującego, tj. od 5 października 1971 r. do 19 lutego 1973 r., odwołujący wykonywał pracę jako lutowacz od początku zatrudnienia od 5 października 1971 r. do 30 września 1972 r. Logicznym jest zatem, że w pozostałym okresie zatrudnienia odwołujący pracował na stanowisku referenta ekonomicznego, choć okoliczność ta ostatecznie nie miała znaczenia, bowiem rzeczą Sądu było rozważenie w jakich okresach odwołujący wykonywał pracę, która mogła być kwalifikowana jako praca w warunkach szczególnych w rozumieniu przepisów ustawy emerytalnej.\nW tych okolicznościach Sąd Okręgowy zważył, że posiadana przez odwołującego dokumentacja z lat zatrudnienia w spornych okresach była wystarczająca do wykazania wykonywania pracy w warunkach szczególnych. W ocenie Sądu nie można przy tym pomijać charakteru niniejszej sprawy, która dotyczy w okoliczności występujących na przełomie lat 1968-1990. Analiza okoliczności związanych z ustaleniem, czy dany okres pracy może zostać uznany za okres wykonywani pracy w warunkach szczególnych jest o tyle trudna, że dotyczy w istocie zdarzeń, które miały miejsce kilkadziesiąt lat temu. W sprawach, w których praca warunkach szczególnych stanowi przesłankę świadczeń emerytalnych, wielokrotnie zdarza się, ze zakłady pracy w których odwołujący byli zatrudnieni przestały istnieć oraz występują braki dokumentacji w archiwach, zaś świadectwo pracy lub świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach stanowi jedyny dowód potwierdzający, że osoba ubiegająca się o świadczenie była w danym zakładzie pracy zatrudniona. Na tle powyższego, kwestionowanie wystawionych przez zakład pracy świadectw pracy w oparciu o kryteria formalne, które w istocie nie odnoszą się bezpośrednio do okoliczności kwalifikujących zatrudnienie jako wykonywane w warunkach szczególnych, prowadziłyby zdaniem Sądu do nadmiernego rygoryzmu w ocenie prawa wnioskodawców do świadczeń.\nSąd miał przy tym na względzie, że świadectwo zakładu pracy podlega ocenie Sądu, jak każdy inny środek dowodowy, stosownie do dyspozycji art. 233 k.p.c. W tym miejscu podkreślić należy, że w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokości mogą być udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi w kodeksie postępowania cywilnego. Ograniczenia dowodowe zawarte w § 22 rozporządzenia w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe dotyczą wyłącznie postępowania przed tymi organami (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 21 sierpnia 2013 r., III AUa 1770/12).\nW niniejszej sprawie odwołujący przedstawił dowody z dokumentów za pomocą dowodów z dokumentów udowodnił, iż w spornych okresach wykonywał pracę w warunkach szczególnych. Sąd uwzględnił zatem, jako okresy pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, okresy pracy od 5 listopada 1968 r. do 30 września 1969 r. w Dzielnicowym Urzędzie Telefonów Miejscowych Wola-Ż. w W. (Poczta Polska, Telegraf i Telefon - 10 miesięcy i 25 dni); od 5 października 1971 r. do 30 września 1972 r. w Spółdzielni (...)\n(1 rok, 4 miesiące i 14 dni) oraz od 3 listopada 1975 r. do 31 lipca 1989 r. w Spółdzielni Pracy (...) (13 lat, 8 miesięcy i 28 dni). Zsumowanie powyższych okresów pozwalało zatem stwierdzić, że odwołujący legitymuje się stażem pracy ww. rodzaju w wymiarze przekraczającym 15 lat, a w efekcie spełnia określony w art. 21 ust. 1 u.e.p. warunek konieczny do uzyskania prawa do rekompensaty.\nTym samym odwołanie M. W. należało uznać za zasadne, a skarżona decyzja podlegała zmianie Wysokość rekompensaty rekompensata przyznawana jest w formie dodatku do kapitału początkowego, o którym mowa w przepisach art. 173 i art. 174 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, a zasady jej obliczania określają art. 22-23 u.e.p. W toku postępowania Sąd zwrócił się do organu rentowego w celu hipotetycznego wyliczenia świadczenia odwołującego przy założeniu wliczenia 15 lat pracy w szczególnych warunkach na dzień 31 grudnia 2008 r. obejmujących sporne okresy zatrudnienia. W odpowiedzi na powyższe organ rentowy w piśmie procesowym z dnia 24 października 2018 r. (k. 44 a.s.) przedstawił wyliczenie, zgodnie z którym:\n- kwota rekompensaty na dzień 1 stycznia 1999 r. wynosi 53.311,92 zł,\n- wyliczony kapitał początkowy wraz z rekompensatą na dzień 1 stycznia 1999 r. wynosi 233.760,543 zł,\n- wyliczony kapitał początkowy po waloryzacjach na dzień 1 grudnia 2017 r. wynosi 873,087,88 zł,\n- wysokość emerytury od 1 grudnia 2017 r. wynosi 4.230,08 zł.\nW oparciu o powyższe wyliczenie hipotetyczne, mając na względzie całościowe uwzględnienie spornych okresów zatrudnienia, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję ZUS z 15 grudnia 2017 r. i przyznał M. W. prawo do rekompensaty według powyższych danych, o czym orzeczono zgodnie z sentencją wyroku na podstawie art. 47714 § 2 k.p.c.


Stół drewniany owalny Brada 280x100 jesion Nordifra\nSzerokość: 280 cm Głębokość: 100 cm Materiał blatu: lity jesion 40mm Góra blatu: naturalny jesion, lakier bezbarwny G10 Spód blatu: naturalny jesion, lakier bezbarwny G10 Nogi: czarny lakier proszkowy, AXALTA RAL 9005, drobna struktura\nStół jest często sercem pomieszczenia – jadalni, salonu, biura czy pokoju konferencyjnego. Z racji pełnionej funkcji musi być nie tylko reprezentatywny i estetyczny, ale także odporny na intensywne użytkowanie. W salonie meblowym Decolab24 znajdziecie designerskie stoły i modne stoły wykonane z wysokiej jakości drewna, tworzyw sztucznych, szkła, kamienia i metali. Decolab24 oferuje nowoczesne stoły w różnych kształtach i kolorach, które wniosą do każdego wnętrza odpowiedni akcent stylistyczny: klasycznie elegancki, rustykalny lub modernistyczny. Okrągłe, kwadratowe, organiczne, rozkładane i proste – wszystkie z naszych stołów z powodzeniem wytrzymają próbę czasu i spełnią swoją rolę jako funkcjonalne centrum życia społecznego. Wśród sprzedawanych przez nas stołów znajdą się zarówno meble inspirowane ikonami wzornictwa, jak też współcześnie zaprojektowane modele – wszystkie o wysokiej wytrzymałości i wysmakowanym wyglądzie, który z pewnością zrobi wrażenie na gościach.\nJakie stoły znajdę w sklepie Decolab24.pl?\nStoły - Inspiracje i aranżacje\nStoły na jednej nodze powstały właśnie po to, by jeszcze mocniej podkreślić wagę wspólnych posiłków. Kolekcja dostępna w naszym sklepie dopasowana jest do potrzeb naszych Klientów, oferujemy więc stoły duże, które pomieszczą wielu gości, ale nie zapominamy też o rozmiarach kompaktowych idealnych do małej kuchni. Stoły z jedną nogą można wykorzystać do zorganizowania zjazdu rodzinnego, przyjęcia obiadowego, a nawet spotkania biznesowego. Na stronach naszego sklepu dostępnych jest wiele kształtów oraz rozmiarów, które idealnie wkomponują się w dowolne wnętrze. W dostępnej kolekcji, blaty wykonane są nie tylko z drewna ale również z kamienia, marmuru, szkła oraz tworzywa. Wysokiej jakości materiały gwarantują wieloletnie użytkowanie, wizualnie wzgobagcając przestrzeń domu czy mieszkania.\nKażda z poniższych metod sprawdzi się idealnie, zależnie od miejsca w którym znajdujesz się na naszym sklepie. Możesz przecież trafić do danej kategorii i spośród 2000 tyś produktów ograniczyć wynik wyszukiwań tylko do kilkudziesięciu (np. w kategorii stoły filtruj wynik tylko po pożądanym kolorze np. 'czarnym'). Jeśli natomiast przeglądasz konkretny produkt i interesuje Cię jego specyficzna cecha, kliknij w tag który poprowadzi Cię do większej grupy produktów o bardzo podobnej charakterystyce (np. przeglądając produkt stoły, kliknij w tag 'stoły fornirowane').\n199,00 zł - 8 100,00 zł\nDąb (odcienie) (43)\nDrewno Orzech (39)\nDąb (odcienie) (237)\nPłyta MDF (423)\n71-80 cm (85)\n91-100 cm (66)\n101-110 cm (57)\n111-120 cm (150)\n121-130 cm (20)\n131-140 cm (49)\n141-150 cm (29)\n151-160 cm (115)\n171-180 cm (37)\n191-200 cm (12)\n211-220 cm (8)\n251-260 cm (3)\nSignal Polska (105)


Części do maszyn budowlanych - oryginalne czy zamienniki? - 123Budujemy budowa domu\nCzęsta eksploatacja maszyn budowlanych, sprawia że nietrudno o usterkę czy awarię. Nierzadko prowadzi ona do konieczności wymiany części, wówczas stajemy przed decyzją, czy wybrać części oryginalne, czy zamienniki. To pierwsze rozwiązanie zazwyczaj rekomendowane jest przez producentów, jednak zamienniki cechuje znacznie niższa cena, co pozwala poczynić oszczędności. Co więcej, rzadko kiedy jesteśmy przygotowani na wystąpienie nagłej awarii, dlatego może okazać się, że nie dysponujemy odpowiednimi środkami finansowymi. Co należy zrobić w takiej sytuacji?\nCzęści oryginalne – niezawodna jakość\nNie ulega wątpliwości, że oryginalne części do maszyn cechuje lepsza jakość niż ma to miejsce w przypadku zamienników. Ponadto, są one idealnie dopasowane do naszej maszyny, dlatego nie musimy ich długo szukać. Zazwyczaj wymiana części na oryginalne, nie powoduje utraty gwarancji, co stanowi dużą zaletę, zwłaszcza że naprawa maszyn budowlanych wiąże się z wysokimi kosztami. Ich cena nie należy jednak do niskich, dlatego nie każdy może pozwolić sobie na takie rozwiązanie, zwłaszcza gdy awaria wystąpiła w sposób nagły, kiedy akurat nie dysponujemy środkami finansowymi. W takiej sytuacji możemy pomyśleć o zakupie zamienników popularnych marek, lecz musimy być bardzo ostrożni.\nJak wybrać zamienniki oryginalnych części?\nPrzede wszystkim nie należy korzystać z ofert nieznanych marek i firm, zwłaszcza gdy ich ceny prezentują się przesadnie atrakcyjnie na tle konkurencji. Prawdopodobnie mamy wówczas do czynienia z podróbkami, które zepsują się już po kilku tygodniach użytkowania. Wybierajmy jedynie sprawdzone firmy, które wywalczyły dobrą pozycję na rynku. Ponadto, dokładnie zapoznajmy się z ich propozycją. Sprawdźmy też, czy istnieje możliwość zwrotu zakupionego towaru oraz czy podczas zakupu otrzymujemy gwarancję.\nNa pewno nie należy tego robić w popularnych serwisach oferujących asortyment z każdej branży. Części do maszyn to na tyle wyspecjalizowane produkty, że należy je nabywać wyłączenie w sklepach specjalistycznych, które mają podpisane umowy z różnymi producentami. Przykładem może być Cemasz, oferujący zamienniki do części maszyn Komatsu. Znajdziemy je pod adresem https://cemasz.pl/czesci-do-maszyn/komatsu/. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby części do maszyn zamówić w sklepie internetowym, musimy jednak sprawdzić wcześniej dokładnie ich specyfikację. W razie wątpliwości zawsze można skorzystać z kontaktu z obsługa klienta.\nTags: maszyny budowlane\nWybór ceramiki łazienkowej - decyzja, która wymaga przemyślenia


Piwo, wódka, whisky - to ulubione alkohole Polaków - strona 2 - Detal\nPiwo, wódka, whisky - to ulubione alkohole Polaków\nAutor: dlahandlu.pl 6 lutego 2019 15:02\nAgencja badawcza Nielsen przygotowała zestawienie alkoholi najczęściej spożywanych przez Polaków. Jak się okazuje w naszym kraju niekwestionowanym liderem jest piwo, na które w ubiegłym roku wydaliśmy 16,7 mld złotych. Kolejne miejsca na podium zajmują wódka i whisky.\nWino stołowe jest aktualnie czwartą największą kategorią alkoholową w Polsce – w ubiegłym roku została zrzucona z piedestału przez whisky. Niemniej wzrost tej kategorii, w 2018 wyniósł 7,1%. Wino to kategoria, w której najbardziej widać trend tzw. premiumizacji – o ile segmenty economy i mainstream praktycznie stoją w miejscu, to segmenty premium rosną w tempie powyżej 20%. Zmienia się też struktura krajów pochodzenia wina – te z krajów byłego bloku wschodniego, takich jak Węgry czy Bułgaria – tracą udziały, bardzo zyskują zaś wina z krajów Nowego Świata takich jak Chile, Australia czy RPA – zaznacza ekspert z Nielsena.\nWino musujące rozwija się w bardzo wysokim tempie 9%. Dzieje się tak głównie za sprawą tak modnych ostatnio Prosecco i Cavy, które są prawdziwym hitem w kategorii – sprzedaż tych odmian wzrosła w 2018 odpowiednio o 46% i 22%! Co ciekawe, już drugi rok z rzędu spada sprzedaż szampana, który przestał cieszyć się aż takim uznaniem, częściowo ze względu na wspomnianą konkurencję produktów z Włoch i Hiszpanii – podkreśla ekspert.\nNa rynku brandy, choć od lat stabilnym (sprzedaż w 2018 spadła o 0,8%), zaczynają być widoczne trendy z pozostałych kategorii alkoholowych. Sprzedaż koniaku (który stanowi ok 14% wartości kategorii) jest w zasadzie płaska. Spada za to sprzedaż brandy z segmentów economy i mainstream, łącznie o 3,4%, szybko za to rośnie sprzedaż produktów premium – aż o 12,3%.\nNielsen RSS piwo RSS wódka RSS alkohole RSS


Sesja Live - poszukiwani gracze/MG [kompilacja] - lastinn\n10-01-2006, 03:24 #1\n[Wrocław] Piekne miasto na sesję.\nJak widać są to poszukiwania graczy z Wrocławia do sesji D&D, zwłaszcza mile widziani są Ci, którzy mają lokum odpowiadające rozgrywkom.\nMG też by się przydał, choć jeden już jest, więc nie ma powodów do obaw.\nZgłaszać się śmiało!\n14-08-2007, 23:39 #2\nPOszukiwany MG - Poznań\nNie wiem czy to dobre miejsce, ale szukam graczy do Wampira w Poznaniu. Ew. MG.\nGrałem ( i z rozmachem ) wiele lat temu, przestałem ale ostanio przejrzałem podręcznik i wzięło mnie cholera\nMój mail mat_26@wp.pl\nOstatnio edytowane przez mat26 : 14-08-2007 o 23:46.\n15-08-2007, 00:09 #3\nJeżeli szukasz graczy bądź MG proponuje udać się do klubu fantastyki ARDA na os Rusa Badź poszukać kogoś z II Ery z Akedami Ekonomicznej\n17-09-2007, 16:31 #4\nMasz farta dlatego że jestem członkiem klubu Arda i jeżeli szukasz kogoś do grania to nie znajdziesz lepszego miejsca. Moje gg to 8500364.\n17-09-2007, 17:00 #5\nPoszukiwani 2-3 graczy w Warszawie\nSkoro mozna szukac graczy z Poznania, to czemu nie z Wawy\nPlanuje kampanie Warhammera ed 2 (aczkolwiek byc moze to sie zmieni, na Ars Magica, z ktorym niedlugo bede sie zapoznawal)\nGracze: szukam dwoch lub trzech, powiedzmy minimalne minimum to 17 lat, ale preferowalbym raczej powyzej 20ki. Gornego pulapu nie ma\nMieszkam na Pradze Polnoc, ale nie upieram sie, ze sesja ma byc u mnie. Chyba najlepiej byloby rotowac miejsca sesji.\nNie moge obiecac regularnosci - niestety. Ale staralbym sie.\nSesje u mnie trwaja zwykle 4h, preferuje wieczor (w nocy zasypiam )\nMam chwilowo jedna graczke i dwoje zaklepanych od poznego listopada.\nWarhammera prowadze w wersji mrocznej, czyli brud, smrod i wiatr zawsze w twarz. Staram sie zgrac postaci aby znaly sie (nie koniecznie wszystkie) przed przygoda i by te znajomosci mialy jakies dalsze reperkusje (watki pomiedzy graczami i pomiedzy graczami i NPCami).\nInne systemy wlasciwie prowadze podobnie, z pewnymi odchylami w rozne strony. Mam sporo doswiadczenia, aczkolwiek uwazam sie za przecietnego MG. Staram sie grac pod graczy, czyli tak, aby sesje sprawialy im przyjemnosc, jednakze uznaje zasade, ze zwyciestwo, ktore przychodzi z trudem smakuje lepiej.\nP.S. Owszem, znam mnostwo graczy w Wawie, czesto bywam w Paradox Cafe, mekce erpegowcow, ale wiekszosc juz jest zaangazowana w sesje... a poza tym lubie nowe zawierac nowe znajomosci\nOstatnio edytowane przez Grey : 17-09-2007 o 17:04.\n21-10-2007, 00:47 #6\nPrzybyłam i odkopałam, bo w sumie temat idealnie pasuje do moich potrzeb. Trafiłam do Wrocławia na studia i oznaczało to rozstanie z moją drużynką. I nie mam z kim grać... ;_;\nCzy ktoś z Wrocławia chętny na przygarnięcie graczki z trzyletnim stażem, granej w DnD, Warhammera i Neuroshimę? (Wampir liźnięty tylko).\nMiło by było, jakby odpowiedź była szybka, bo mi internet w niedzielę wieczorem powie "papa" =/\n03-11-2007, 20:18 #7\nMieszkam 2 km od W-wy ale codziennie dojeżdżam na Mokotów do szkoły (Dolna 6). Mam 16 lat, więc nie wiem czy mógłbym się załapać, w młotku siedzę około 2 lat. Po kawiarniach się nie pałętam, więc nie znam żadnej specjalnej a zwłaszcza Paradox Cafe.\nja się chętnie zgłoszę choć nie mam doświadczenia w systemach. Jestem raczej początkującym graczem. czekam na odpowiedz\n06-11-2007, 15:12 #9\nJa tylko zaznaczę, że jeśli oczekujecie odpowiedzi od Vendolana, to raczej jej nie otrzymacie. Użytkownik był Ostatnio Aktywny: 02-03-2006. Życzę dalszego owocnego szukania chętnych.\n07-12-2007, 13:51 #10\nHeh, temat średnim zainteresowaniem się cieszy, a ja też bym zagrał w jakiegoś prawdziwego RPG, nie na forum. Jako że na LI ciągle gram, moje zgłoszenie powinno zostać aktualne przez jakiś czas.\nGram w WFRP i DnD, jeśli ktoś zaproponuje inny ciekawy jestem otwarty, z tym że ja więcej systemów nie znam.\nNiestety nie mistrzuję...


Gra strategiczna online - Darmowe gry online\nZdarza się, że dopada nas nuda. Gapimy się w sufit albo włóczymy się z kąta w kąt. Zwłaszcza w długie zimowe i jesienne wieczory trudno o jakąś rozrywkę, bo nie chce nam się wychodzić z domu, kiedy leje jak z cebra. Najczęściej spędzamy dni przed telewizorem, oglądając to, co serwują nam stacje telewizyjne.\nAle są też inne sposoby rozrywki, kto wie, czy nie o wiele przyjemniejsze i bardziej angażujące nasz umysł. O czym mowa?\nChodzi o gry strategiczne online\nWymagają one od nas zdolności logicznego myślenia, umiejętności planowania posunięć swoich i wroga. A przy tym wszystkim dostarczają mnóstwo frajdy i niesamowicie wciągają.\nKto raz zacznie grać, może zapomnieć o nudzie na wiele tygodni czy miesięcy. Liczy się tylko, aby pobić konkurencję i zostać niekwestionowanym liderem. Któż nie chciałby stworzyć własnego królestwa, dbać o swoich poddanych, budować im domy i dostarczać im jedzenie? Kto nie chciałby skolonizować innej planety lub podbić sąsiedniej cywilizacji? Albo zostać generałem, który dowodzi ogromną armią posłusznych żołnierzy, którzy wykonują każdy rozkaz.\nTakie nieskończone możliwości oferuje gra strategiczna online. W prawdziwym życiu rzadko kto ma okazję zbudować własne imperium. Ale komputer czy telefon daje nam taką szansę. Dzięki własnym umiejętnościom organizacyjnym, handlowym i zdobywczym możemy stać się tym, kim chcemy. Nic nie stoi nam na przeszkodzie, aby zbudować wielką armię i opanować rozległe tereny, dzięki którym będziemy się bogacić i rozwijać naszą cywilizację.\nOpublikowano w kategorii BLOG i otagowano Darmowe gry przeglądarkowe, gra przeglądarkowa, gra strategiczna online, strategia przeglądarkowa on 9 marca 2016 by sylwestrus.\n← Little Empire Gry bez wymagań – gry przeglądarkowe →


Organizacja zajęć w semestrze zimowym 2020/21 | Akademia Pomorska Słupsk - Instytut Historii\nSzanowni Doktoranci i Studenci Instytutu Historii wszystkich roczników!\nZajęcia w semestrze zimowym roku akademickiego 2020/21 będą nietypowe z powodu zagrożenia epidemicznego. Rozpoczynamy je 5 października, w poniedziałek, według planów (dostępnych na stronie Instytutu).\nProszę zabrać ze sobą maseczki na twarz i zajmować miejsca w salach w oddaleniu 2m od siebie.\nAle takie zajęcia trwać będą tylko przez pierwszy tydzień (5-9 X 2020).\nOd 12 X 2020 zdecydowana większość zajęć w Instytucie Historii odbywać się będzie zdalnie (on-line), przed ekranami komputerów (smartfonów), ale w czasie rzeczywistym. To znaczy, że w godzinach wyznaczonych w planie zajęć – zajęcia powinny się odbywać przed ekranami. I tak będzie zapewne przez cały semestr zimowy. Wykładowcy uzgodnią z Wami metody komunikacji, warunki zaliczenia i program, w którym będziecie się kontaktować.\nUwaga Studenci I roku studiów I stopnia (licencjackich) i I roku II stopnia (magisterskich).\nDyrekcja Instytutu Historii zaprasza Was na spotkanie organizacyjno-informacyjne:\nI rok studiów I stopnia (licencjackich): poniedziałek 5 X, godz. 15.30, budynek na ul. Arciszewskiego 22 a (tzw. Humanik), sala nr 20.\nI rok studiów II stopnia (magisterskich): poniedziałek 5 X, godz. 11.30, budynek na ul. Arciszewskiego 22 a (tzw. Humanik), sala nr 28.\nW przypadku pytań i wątpliwości proszę się kontaktować z opiekunami roku (spis poniżej), sekretariatem IH (p. mgr Ewa Skrzypczyk: ih@apsl.edu.pl) i zastępcą dyrektora IH ds. dydaktycznych, dr. Kacprem Pencarskim (kacper.pencarski@apsl.edu.pl).\nOpiekunowie roczników w IH:\nI ROK HISTORII (SPS) – dr Wojciech Bejda (wojciech.bejda@apsl.edu.pl)\nII ROK HISTORII (SPS) – mgr Patrycja Jędrzejewska (patrycja.jedrzejewska@aspl.edu.pl)\nIII ROK HISTORII (SPS) – dr Justyna Żukowska (justyna.zukowska@apsl.edu.pl)\nI ROK HISTORII (SDS) – dr Kacper Pencarski (kacper.pencarski@apsl.edu.pl)


Tłumaczenia ekspresowe: tłumaczenie na blisko 50 języków\nPotrzebujesz szybkiego przekładu ważnego dokumentu, ekspertyzy lub oferty handlowej? Szukasz profesjonalistów, którzy sprawnie i rzetelnie przygotują dla Ciebie ekspresowe tłumaczenie? Jeśli tak, jesteś we właściwym miejscu. Biuro Tłumaczeń PWN to zespół doświadczonych lingwistów z zakresu języków: angielskiego, niemieckiego oraz rosyjskiego, którzy w błyskawicznym tempie są w stanie dokonać przekładu praktycznie każdego tekstu.\nW zakres przygotowanej przez nas oferty wchodzą również ekspresowe tłumaczenia przysięgłe i finansowe, a nawet techniczne i specjalistyczne. Dzięki naszemu wieloletniemu doświadczeniu w branży, a także naszym wysoce wykwalifikowanym specjalistom, nie musisz obawiać się o niewystarczającą jakość dokonanego przekładu. Do każdego powierzonego nam zadania podchodzimy bowiem w pełni indywidualnie i z maksymalnym zaangażowaniem, dbając o najwyższą staranność oraz precyzję przy realizowanych przez nas usługach.\nSzybkie tłumaczenia – kto może z nich skorzystać?\nBiuro Tłumaczeń PWN realizuje ekspresowe przekłady zarówno na potrzeby firm działających w rozmaitych sektorach gospodarki, jak i na potrzeby instytucji oraz klientów indywidualnych. Najczęściej jesteśmy proszeni o pomoc w przełożeniu dokumentów z takich języków jak: angielski, niemiecki oraz rosyjski, jednakże podejmujemy się także szybkich tłumaczeń z języków takich jak na przykład:\n• ukraiński czy\nKażdy klient, który zdecyduje się na nawiązanie współpracy z naszym Biurem, może nie tylko liczyć na najwyższą jakość usług, ale ma także gwarancję całkowitej poufności. Dzięki temu możesz mieć absolutną pewność, że wszystkie przekazane przez Ciebie w nasze ręce oferty handlowe, ekspertyzy czy też jakiekolwiek inne dokumenty pozostaną bezpieczne, a znajdujące się w nich informacje nie zostaną ujawnione jakimkolwiek osobom trzecim.\nW trakcie swojej dotychczasowej działalności zrealizowaliśmy już niezliczoną liczbę ekspresowych tłumaczeń przysięgłych zarówno na potrzeby osób prywatnych, jak i wszelkiego rodzaju obsługiwanych przez nas instytucji publicznych (urzędów i ministerstw) oraz przedsiębiorstw. Nasza oferta skierowana jest jednak nie tylko do klientów zainteresowanych stałą współpracą. Jesteśmy w stanie pomóc właściwie każdemu, kto potrzebuje szybkiego tłumaczenia przysięgłego dokumentu – chociażby podczas rozprawy sądowej, oceny stanu technicznego budynku czy w trakcie rejestracji samochodu sprowadzonego z zagranicy.\nJakie dokumenty tłumaczymy w ekspresowym tempie?\nJako profesjonalne biuro tłumaczeń, działające w branży translatorskiej od kilkunastu już lat, podejmujemy się przekładu najróżniejszych dokumentów. W skład naszego zespołu wchodzą bowiem wyłącznie wysoce wykwalifikowani lingwiści – realizujący na potrzeby klientów zarówno usługi niewymagające uwierzytelnienia, jak i ekspresowe tłumaczenia przysięgłe.\nPrzykładowe dokumenty, które jesteśmy w stanie przetłumaczyć w błyskawicznym tempie, to:\n• oferty handlowe i przetargowe,\n• umowy i sprawozdania finansowe,\n• dyplomy i świadectwa ukończenia szkoły,\n• akty własności,\n• dokumenty pojazdu sprowadzonego z zagranicy,\n• akty urodzenia i zgonu,\n• zaświadczenia o niekaralności,\n• instrukcje obsługi itp.\nJaka jest cena tłumaczenia ekspresowego oraz ile wynosi czas jego realizacji?\nDoskonale zdajemy sobie sprawę, że każde przekazywane nam zlecenie jest nieco inne i cechuje się indywidualną specyfiką. Dlatego też w przypadku szybkiego tłumaczenia termin realizacji ustalany jest zawsze indywidualnie w porozumieniu z klientem, przy czym uzależniony jest on między innymi od liczby przeznaczonych do przełożenia stron oraz stopnia trudności zadania. Stawka w przypadku pilnych zleceń jest natomiast zwykle o 50% wyższa w porównaniu z ceną standardową.\nDlaczego warto wybrać Biuro Tłumaczeń PWN?\nNasze biuro oferuje szeroki zakres usług lingwistycznych, podejmując się między innymi najróżniejszych zleceń z zakresu ekspresowych tłumaczeń przysięgłych, finansowych, technicznych oraz specjalistycznych. Jako zespół doświadczonych ekspertów z różnych branż, z pasją i zaangażowaniem realizujemy przekłady reprezentujące najwyższy poziom merytoryczny i językowy. W trybie błyskawicznym tłumaczymy teksty między innymi z takich języków jak rosyjski, angielski oraz niemiecki. Jesteśmy jednak w stanie przełożyć dokumenty z najróżniejszych języków, w tym także tych całkowicie unikatowych.\nZachęcamy do kontaktu z naszym Biurem i zapoznania się ze szczegółową ofertą, obejmującą między innymi profesjonalne szybkie tłumaczenia.\noferty handlowe i teksty biznesowe\nprotokoły i raporty\nsprawozdania, zaświadczenia itp.


100 lat temu urodził się Jeremi Przybora. Mistrz słowa i myśli - RMF 24\nSobota, 12 grudnia 2015 (08:31)\nPrzybora - mistrzowskie połączenie piosenki lirycznej i żartobliwej - mówiła o nim Wisława Szymborska. Dziś, w 100. rocznicę urodzin, jego twórczość będzie przypominana w wielu miastach Polski. W stolicy odbędzie się premiera "Piotrusia Pana" z librettem Przybory.\nAutor tekstów Jeremi Przybora (L) i kompozytor Jerzy Wasowski /Zygmunt Januszewski /PAP\nZanim stał się twórcą, jeszcze przed wojną pracował jako korepetytor na Białorusi, potem jako spiker przedwojennego radia w Warszawie. W czasie wojny był urzędnikiem w sekcji nieruchomości Wydziału Inspekcji Handlowej Zarządu Miejskiego, pracownikiem przedsiębiorstwa Instalator, zajmującego się zbytem rur i blach, co znalazło odzwierciedlenie w jednej z piosenek Przybory: To było tak, to było tak - twym mężem został pan z wąsikiem, co wiódł hurtowy handel rur i blach.\nPrzybora był też współwłaścicielem i sprzedawcą w sklepie typu "szydło, mydło i powidło", który założył ze swoim kolegą. W czasie powstania warszawskiego pracował w radiu powstańczym, a po wojnie - w rozgłośni radiowej w Bydgoszczy. Założył tam gazetkę ścienną, którą nazwał "organem wiszącym". I to właśnie w niej zamieszczał swoje pierwsze satyryczne teksty.\nZ Bydgoszczy przyjechał do Warszawy; zaczął tworzyć na dobre. Od 1948 r. znowu pracował jako spiker, tworzył też cykle programowe, m.in. - razem z kompozytorem Jerzym Wasowskim - słynny Teatrzyk Eterek (1949).\n"Kabaret Starszych Panów" przełomem w życiu Przybory\nPrzełomem w życiu Przybory okazał się telewizyjny "Kabaret Starszych Panów", który - również z Jerzym Wasowskim - założył w 1958 r. Na każdy odcinek "Kabaretu" czekali niemal wszyscy telewidzowie. Przybora stworzył dla niego dziesiątki piosenek m.in. "Moja dziewuszka nie ma serduszka", "Tango Kat", "Upiornego twista", "Tanich drani", "Zmierzch", "Cóż ci to ja uczyniłem", "Przeklnę cię", "Piosenka jest dobra na wszystko", "Już kąpiesz się nie dla mnie".\nWpłynął na wyobraźnię i język kilku pokoleń Polaków. Często wybierał słowa nieoczywiste, rzadkie, wychodzące z użycia, celowo potęgował czysto techniczne trudności językowe tekstu ("wespół w zespół,/ by żądz moc móc wzmóc!" lub "tatka tka i matka tka,/ a praczka czka,/ i, czkając, tka!").\nW 2001 r. nakładem wydawnictwa Muza ukazały się "Piosenki prawie wszystkie", w której Przybora umieścił 226 tekstów. Wisława Szymborska napisała wówczas: Mistrzostwo Przybory polega na tym, że szwów nie widać. Słowa jego piosenek mogą istnieć samodzielnie, nawet bez ślicznych melodii Wasowskiego, a i tak rozrzewniają i śmieszą.\nTwórca wszechstronny. Pisał książki i scenariusze\nBył twórcą wszechstronnym. Pisał też książki (m.in. "Spacerek przez Eterek" 1957, "Dziecko szczęścia" 1975, "Divertimento" 1976, "Mieszanka firmowa" 1977). W 1978 r., razem z Jerzym Wasowskim, założył "Kabaret Jeszcze Starszych Panów". Napisał scenariusz filmu "Upał", który wyreżyserował Kazimierz Kutz.\n"Obaj Starsi Panowie robili na mnie wrażenie ludzi z innej planety; z kosmosu - wspomina Kazimierz Kutz. Miałem szczęście przebywać z nimi dość długo na planie filmu "Upał". Wnosili swój niepowtarzalny wdzięk, delikatność, wysublimowany nadrealizm, dziwną radość w odkrywaniu dobrych stron tego świata. Tych kilka tygodni pracy przy filmie zaliczam do najmilszych w moim życiu. Byli wypełnieni humorem - poczuciem humoru - tworzeniem humoru i ową rzadką absurdalnością, które dziś już, niestety, są coraz rzadsze. Przebywanie między tak niezwykłymi, dowcipnymi i, jak to się mówi, doszczętnie kulturalnymi ludźmi, było dla mnie jak wspaniała, ożywcza kąpiel.\n"Piotruś Pan" z librettem Przybory w Studio Buffo\nPrzybora był też autorem libretta i tekstów piosenek spektakli teatralnych. Urodził się 12 grudnia 1915 r. - w sobotę, w 100. rocznicę jego urodzin, na deskach warszawskiego Studio Buffo odbędzie się premiera "Piotrusia Pana" z librettem Przybory.\nTwórcy teatru zdecydowali się na wystawienie "Piotrusia Pana" ponownie, po 15 latach. Janusz Stokłosa, prezes zarządu Studia Buffo, kompozytor, dyrygent tłumaczył w rozmowie z PAP: Robimy to po to, by przypominać młodym ludziom, ale nie tylko im, że język polski nie jest tylko językiem ulicy, nie jest też tylko językiem publicznych wystąpień, wzajemnych obelg i pretensji. Libretto "Piotrusia Pana" to ten rodzaj literatury, który w zastraszającym tempie odchodzi w zapomnienie. A przecież to jest źródło niezwykłego ciepła, delikatnej i subtelnej przekory, super wyrafinowanego poczucia humoru. Spektakl jest pełen metafor i wieloznacznych sformułowań.\nJeremi Przybora zmarł 4 marca 2004 r. w Warszawie w wieku 88 lat. Gdyby Jeremi Przybora pisał np. po francusku, to wymieniano by go jednym tchem obok Brassena, Brela czy Viana - ocenił Wojciech Młynarski.\nTagi:jeremi przybora, Kabaret Starszych Panów\nNewsTwórcy Kabaretu Starszych Panów na monetach NBP\nNewsZmarł Jeremi Przybora, twórca "Kabaretu Starszych Panów"


Kraków chce zakazać podwożenia dzieci do szkół samochodem « Wolne Media\nOpublikowano: 09.01.2019 | Kategorie: Edukacja, Ekologia i przyroda, Wiadomości z kraju\n“Złożyłem w tej sprawie interpelację. Poprosiłem urząd miasta, by sprawdził, w których krakowskich szkołach można by przeprowadzić pilotaż tego projektu. Mam nadzieję, że znajdzie się chociaż jedna” – powiedział „Rz” radny Krakowa Łukasz Wantuch. “To rozwiązanie pomogłoby w walce z otyłością, ale też w pewnym stopniu przyczyniłoby się do zmniejszenia smogu w mieście. graniczenie możliwości podwożenia dzieci do szkoły będzie zachętą, by dzieci i rodzice przyjeżdżali do szkoły np. na rowerach.\n“Od razu zastrzegam, że nie myślimy o zamykaniu w godzinach porannych ulic przelotowych, nie chcemy ograniczać możliwości transportowych miasta” – mówi Wantuch. Na pierwszy ogień pilotażowego projektu miałyby pójść szkoły położone przy małych osiedlowych uliczkach.\nZdjęcie: DzidekLasek (CC0)\nTAGI: Dzieci, Kraków, Otyłość, Smog\nWalkę z otyłością zacznijcie od poprawy:\n1. menu w stołówce szkolnej (na tyle paskudne, że dzieci wolą jeść suchy prowiant z piekarni lub cukierni),\n2. większą ilość zajęć WF-u w szkole ( mam na myśli na sali gimnastycznej lub boisku z dedykowanym trenerem),\n3. warunków korzystania z szatni oraz pryszniców po zajęciach WF-u (czy znacie jakąś podstawówkę z czynnymi prysznicami? ),\nPotem możemy rozmawiać na temat “zakazywania” podwożenia dzieci do szkoły ze względu na ich otyłość\nMyślicie, drogie przedszkolaki, że rodzice odwożą dzieci samochodem do szkoły, bo lubią ??? A może dlatego, że planowanie prezestrzenne oraz jego wdrażanie leży w Polin i kwiczy ? Ile szkół podstawowych i liceów budowanych jest chociaż w okolicy nowych osiedli ? Ja do szkoły podstawowej miałem z domu 350 m. Który deweloper wybuduje coś, co nie ma PUMu ? A miasto przecież zawsze nie ma pieniędzy.\nPod wodzą byłego komucha z PZRP powstają takie kretyńskie rozwiązania. Tak – oczywiście rodzice dla przyjemności podwożą dzieci autami…. Oczywiście zakaz ten zlikwiduje otyłość wśród dzieci.\nJak geniusze będą weryfikować czy dane dziecko zostało podwiezione czy przyjechało autobusem? W promieniu 2 kilometrów rozstawią patrole straży miejskiej. A co jeśli rodzic wysadzi dziecko po ambasadą która jest 50m od szkoły?\nTak sobie krakowiaki wybrały to tak mają…\nJa bym wprowadził karę chłosty za umyślne podwożenie otyłego nie tylko do szkoły ale do kina czy na wczasy.\nTen pseudodobrobyt (luksus stania w korku własnym samochodem, tanie lecz małowartościowe żarcie, “nowoczesne” produkty co psuja się po upływie gwarancji itd.) wszystkim już bokiem wychodzi.


Rika Conradi - fotograf ślubny dla Zuid Holland - WPJA\nZnajdź fotografa / Europa / Holandia / South Holland / Rika Conradi\nRobię zdjęcia tak długo, jak pamiętam. Miałem obsesję na punkcie światła Rembrandta i kolorów Vincenta Van Gogha. Dawni malarze holenderscy byli zdecydowanie moimi ulubionymi. Ponieważ nie miałem talentu do szczotkowania, postanowiłem zostać fotografem. Jako mała dziewczynka zawsze przyciągały mnie wesela. Magia miłości, emocji i ludzi takimi, jacy są. To są dla mnie najważniejsze składniki na wesele. Bez względu na sukienkę, pierścionek, placek.\nFotografuję wesela w Holandii, ale jeśli klienci chcą mnie w innych krajach, zrobię to bez wahania.\nUwielbiam mojego męża (i drugiego strzelca) i córkę.\nMoim „idolem” fotografów ślubnych jest Gerhard Nel.


Mało wiadomo o debiucie Aramco - Surowce i Chemia - rp.pl\nAktualizacja: 10.11.2019, 11:28\nMało wiadomo o debiucie Aramco\nSaudyjski gigant naftowy sprzeda 0,5 proc. swych akcji indywidualnym inwestorom detalicznym, a rząd będzie mieć roczny okres blokowania ich dalszej sprzedaży po debiucie — wynika z prospektu emisyjnego\nDokument liczący ponad 600 stron zawiera jednak mało szczegółów, brak informacji o tym jaka część akcji Aramco trafi na giełdę czy też o zobowiązaniach głównych inwestorów — pisze Reuter. Jego informatorzy podali, że na saudyjską giełdę trafi 1-2 proc. akcji. Oferta zacznie się 17 listopada.\nAramco ogłosił 3 listopada pierwotną ofertę publiczną (IPO) po kilku falstartach, bo następca tronu chce pozyskać miliardy dolarów na zróżnicowanie gospodarki kraju, by była mniej zależna od ropy naftowej.\nWśród zagrożeń wymienionych w prospekcie są ataki terrorystów, naruszenie przepisów o konkurencji, prawo saudyjskiego rządu do decydowania o maksymalnym wydobyciu ropy i nakazywania Aramco, by podejmował działalność nie związaną z zasadniczą. Gigant naftowy może także zmienić bez uprzedzenia politykę wypłat dywidendy mniejszościowym udziałowcom.\nCzytaj także: Najbogatsi Saudyjczycy zrzucą się na ratowanie Aramco\nWedług prospektu, rząd będzie mieć „statutowy okres blokujący” 6 miesięcy dysponowania akcjami po debiucie i wynikający z umowy 12-miesięczny. Aramco nie będzie mógł przez 6 miesięcy wprowadzić na giełdę dodatkowych akcji, będzie ograniczony przez 12 miesięcy w emitowaniu nowych.\nOferta dla inwestorów instytucjonalnych zacznie się 17 listopada i potrwa do 4 grudnia, inwestorzy detaliczni mogą zgłaszać się w okresie 17-28 listopada. Koordynatorem umowy jest bank Goldman Sachs.\n„IPO Aramco to okazja, której nie należy przegapić, bo akcje największego na świecie holdingu są absolutną korzyścią” — napisał na twitterze Saudyjczyk Abdulrahman.\nAramco prowadził rozmowy z narodowymi funduszami inwestycyjnymi znad Zatoki i z Azji, także z bogatymi Saudyjczykami, aby zapewnić sobie najważniejszych inwestorów, ale żaden jeszcze nie zgłosił się oficjalnie. Rosyjsko-Chiński Fundusz Inwestycyjny pracuje nad przyciągnięciem chińskich inwestorów — poinformował szef RDIF.\nPoczątkowe nadzieje na sprzedaż w ramach IPO 5 proc. na giełdzie krajowej i na zagranicznych rozwiały się w 2018 r., gdy procedurę wstrzymano w związku z debatą, na których giełdach zagranicznych. Aramco wyjaśnił, że harmonogram odroczono, bo holding zaczął kupno 70 proc. firmy petrochemicznej Saudi Basic Industries Corp (SABIC).\nAnalitycy z banków pracujący na giełdzie w Rijadzie przewidują wycenę Aramco w widełkach 1,2 — 2,3 bln dolarów. Osiągając 2 bln Aramco może pozyskać 40 mld USD, bijąc dotychczasowy rekord 25 mld uzyskanych w 2014 r. przy debiucie Alibaby. Ta wycena byłaby dwukrotnie większa od Microsoftu, najcenniejszej teraz spółki na świecie, i 7-krotnie od Exxon Mobil, największego koncernu naftowego pod względem wartości.\n- Ze względu na wielkość firmy i zapewne wolny obrót akcjami Aramco powinien kwalifikować się w ciągu 10 dni po IPO do szybkiej procedury wejścia do wskaźników FTSE i MSCI Emerging Market — stwierdził Dominic Bokor-Ingram, starszy zarządca porftelowy w Fiera Capital (Europe).\nCzy saudyjska giełda sprosta ofercie Aramco?\nJest zgoda na debiut giełdowy saudyjskiego Aramco\nNajwiększy na świecie debiut giełdowy coraz bliżej\nZgoda na ogłoszenie w niedzielę debiutu Aramco


Strona główna›Większość ataków cyberprzestępców powoduje problemy, część nawet utratę pieniędzy\nBadanie przeprowadzone przez Kaspersky Lab i B2B International ujawniło, że niemal połowa internautów (45 procent) natrafiła na szkodliwe oprogramowanie w ostatnim roku i w większości przypadków (81 procent) miało to negatywny wpływ na urządzenia i dane użytkowników.\n*Badanie przeprowadzone przez Kaspersky Lab i B2. International ujawniło, że niemal połowa internautów (45 procent) natrafiła na szkodliwe oprogramowanie w ostatnim roku i w większości przypadków (81 procent) miało to negatywny wpływ na urządzenia i dane użytkowników. * Szkodliwe oprogramowanie było najczęściej wykrywane na komputerach z systemem Windows –. 83 procent użytkowników tego systemu przyznało, że problem ten dotknął ich w ciągu ostatnich 12 miesięcy. Jednak użytkownicy systemów Android i Mac OS X również nie byli odporni na to zagrożenie – na infekcję swojego urządzenia wskazało odpowiednio 13 procent i 6 procent użytkowników.\nprocent użytkowników uważa, że ich urządzenie zostało zainfekowane po odwiedzeniu podejrzanej strony internetowej. Z kolei 8 procent respondentów wskazywało jako źródło infekcji swojego urządzenia nośnik USB innej osoby, inne zainfekowane urządzenie oraz zainstalowanie szkodliwej aplikacji podszywającej się pod legalny program. Natomiast kolejne 7 procent badanych przyznało, że ich urządzenie zostało zainfekowane po otwarciu załącznika do poczty e-mail. Większa część respondentów, 13 procent, nie potrafiła wyjaśnić, w jaki sposób szkodliwe oprogramowanie znalazło się na ich urządzeniu.\nWarto zauważyć, że cztery na pięć infekcji spowodowały problemy właścicielom zainfekowanych urządzeń. Najczęściej (3. procent przypadków) użytkownicy odnotowywali spowolnienie działania komputera, 30 procent respondentów stało się celem nachalnej reklamy (np. przeglądarka przekierowywała ich na niechciane strony), podczas gdy 20 procent badanych znalazło na swoich urządzeniach niechciane programy. Do najgroźniejszych skutków infekcji należały zmiany w ustawieniach przeglądarki lub systemu operacyjnego bez wiedzy użytkownika (17 procent), utrata (10 procent) lub kradzież (8 procent) danych osobistych, nieautoryzowane publikacje lub „polubienia” na portalach społecznościowych (9 procent) oraz włamania do kamer internetowych (6 procent).\nPonadto respondenci wymieniali konieczność zapłacenia cyberprzestępcom w celu odblokowania urządzenia (1. procent przypadków) lub odszyfrowania prywatnych plików (6 procent) jako skutek infekcji oprogramowaniem ransomware. Ogólnie co trzeci użytkownik (33 procent) poniósł straty finansowe w wyniku infekcji szkodliwym oprogramowaniem. Oprócz zapłacenia okupu przestępcom ofiary musiały wydać pieniądze na przywrócenie danych lub sprzętu do działania, na oprogramowanie umożliwiające wyeliminowanie skutków infekcji, a niektórzy byli nawet zmuszeni kupić nowy komputer. W przypadkach, gdy zostały poniesione straty finansowe, średni koszt ataku wynosił 160 dolarów.\nKosztów i nieprzyjemnych skutków infekcji szkodliwego oprogramowania można uniknąć, jeśli tylko wykaże się trochę rozwagi. Należy, na przykład, unikać podłączania niesprawdzonych nośników USB do komputera, korzystać jedynie z oficjalnych sklepów z aplikacjami, dopilnować, aby system operacyjny i aplikacje były aktualizowane, a przed otwarciem plików przeskanować je przy użyciu rozwiązania bezpieczeństwa. Umiejętność przewidzenia potencjalnych problemów i podjęcie odpowiednich środków zaradczych to klucz do tego, aby pozostać bezpiecznym.


Co to jest kurs walutowy? Jakimi rzeczami się różni deprecjacja od dewaluacji waluty? - www.sharpei-forum.pl\nKurs walutowy stanowi cenę pieniądza innego kraju wyrażona w walucie lokalnej. Innymi słowy, będzie to określenie, jak wiele jednostek pieniędzy krajowych trzeba wydać, aby zakupić jednostkę pieniądza innego kraju.\nDEWALUACJA – Zrealizowana z inicjatywy władz monetarnych (obniżenie kursu waluty konkretnego kraju, w odwołaniu do kursów odmiennych walut. Jej celem jest podniesienie konkurencyjności krajowych zakładów produkcyjnych, z racji tego że czyni ona wykonane przez nich produkty tańszymi poza granica. Skutki dewaluacji są krótkotrwałe, bowiem mają wpływ na podniesienie inflacji (drożeją dobra importowane). Ponadto dewaluacja przeprowadzona w jednym kraju, motywuje pozostałe państwa, które są ważnymi partnerami w handlu, do wykonania identycznego zabiegu w celu uchronienia swoich rynków.\nDEPRECJACJA- Jest to zjawisko zmniejszenia się mocy nabywczej pieniądza. Na rynku krajowym deprecjacja objawia się ograniczeniem liczby produktów i usług, jakie można zakupić za określoną kwotę. Z reguły będzie ona efektem inflacji. Na rynku zagranicznym przy warunkach ruchomego kursu walutowego deprecjacja przejawia się obniżeniem wartości określonej waluty w stosunku do konkurencyjnych walut. Zjawiskiem odwrotnym w tym przypadku jest aprecjacja pieniądza.\nAPRECJACJA – przyrost wartości towaru lub uslugi. Termin stosowany szczególnie w stosunku do podniesienia wartości waluty lokalnej do waluty zagranicznej w sytuacji ruchomych kursów walut (jest on kontrolowany przez rynek). Będzie oznaczało to podniesienie siły nabywczej danego pieniądza w transakcjach międzynarodowych. Aprecjacja pieniądza jest zazwyczaj efektem deflacji. W systemie niezmiennego kursu walutowego przyrost wartości waluty krajowej nazywa się rewaluacją.Dobrym efektem aprecjacji będzie podniesienie siły nabywczej jednostki walutowej krajowej, zmniejszenie kosztów realizacji zadłużenia zagranicznego i osłabienie presji inflacyjnej poprzez spadek cen dóbr zagranicznych. Złe efekty aprecjacji to przede wszystkim pogorszenie cenowej konkurencyjności dóbr idących na eksport a także podniesienie kosztów realizacji prac w stosunku do kosztów pracy w innych krajach.Stanem przeciwnym do aprecjacji staje się deprecjacja.\nNext Fintechy działają w sieci. Ale lepiej na nie uważać.


Poznaj wielkich polskich ekonomistów - Leopold Caro, Jan Stanisław Lewiński i ks. Antoni Roszkowski - TVS.pl\nStrona główna/ Oglądaj w TVS/Poznaj wielkich polskich ekonomistów – Leopold Caro, Jan Stanisław Lewiński i ks. Antoni Roszkowski\nMałogrzata Kazior 3 grudnia 2020\nKolejne spotkanie to ciekawostki na temat Leopolda Caro, Jana Stanisława Lewińskiego i ks. Antoniego Roszkowskiego. Więcej na ich temat dowiesz się w artykule.\nLeopold Caro (1864–1939)\nPolski ekonomista, adwokat, profesor Politechniki Lwowskiej, zwolennik solidaryzmu katolickiego.\nReprezentował nurt katolicki w nauce ekonomii.\nUkończył wydziały prawa i filozofii Uniwersytetu Lwowskiego, ekonomię studiował w Lipsku; tam zetknął się z katolicką nauką społeczną. Pracował jako adwokat w Krakowie. W latach 1920–1939 był profesorem ekonomii społecznej i nauk prawniczych Politechniki Lwowskiej; od 1923 r. prowadził wykłady z ekonomii na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza. Przyczynił się do ukształtowania i rozwoju ruchu ekonomistów polskich.\nPracę naukową i działalność społeczną poświęcił ideom solidaryzmu i współdziałania, jednak nie włączył się np. w ruch kółek solidarystycznych, chcąc pozostać jak najdalej od polityki. Uważał bowiem, że polityka skłania ludzi do postępowania oportunistycznego.\nJako jeden z pierwszych w Polsce głosił potrzebę szerokiej pośredniej i bezpośredniej ingerencji państwa w gospodarkę, za pośrednictwem zarówno tradycyjnych środków interwencjonistycznych, jak poprzez rozwój sektora państwowego. Myślą przewodnią dzieł, rozpraw i artykułów prof. Caro jest walka o moralność życia gospodarczego, o prymat etyki w życiu gospodarczym – co stało się bodaj największą jego zasługą dla nauki i dla polskiego życia społeczno-gospodarczego.\nLeopold Caro to jeden z najciekawszych polskich myślicieli dwudziestego wieku. Urodził się we Lwowie w 1864 r., zmarł 8 lutego 1939 r. Wywodził się z żydowskiego mieszczaństwa, jednak nawrócił się na katolicyzm i w sporze żydowsko-chrześcijańskim utożsamiał się z katolicyzmem.\nKończył studia prawnicze na lwowskim uniwersytecie Jana Kazimierza, następnie pojechał do Lipska na studia ekonomiczne. Po powrocie do Lwowa uzyskał tytuł doktora prawa. Od 1897 r. do wybuchu I wojny światowej prowadził praktykę adwokacką, uczestniczył jednocześnie w pracach Klubu Konserwatywnego w Krakowie. W czasie I wojny wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie pełnił funkcję sędziego wojskowego.\nPo zakończeniu I wojny światowej został mianowany profesorem Politechniki Lwowskiej; prowadził tam wykłady z ekonomii i nauk społecznych. Od 1923 r. wykładał także na Uniwersytecie Lwowskim. W roku 1933 został zaproszony przez Augusta Hlonda do tworzonej właśnie Rady Społecznej przy Prymasie Polski. Ówczesny ksiądz, a przyszły Prymas Polski, Stefan Wyszyński, tak pisał o lwowskim myślicielu: Myślą przewodnią wielkiej ilości dzieł, rozpraw i artykułów prof. Caro jest walka o moralność życia gospodarczego. Walka o prymat etyki w życiu gospodarczym, to bodaj największa zasługa prof. Caro i dla nauki i dla polskiego życia społeczno-gospodarczego. Prof. Caro widział dobrze bliski związek spraw społeczno-gospodarczych z naukami moralnymi; różne zagadnienia gospodarcze usiłował oświetlać i rozwiązywać według zasad religijno-moralnych i w nich szukał światła dla dziś coraz to trudniejszych rozwiązań w złożonym życiu gospodarczym. Już w swej pierwszej i znanej ekonomistom zagranicznym pracy, ujmującej głęboko zagadnienia lichwy, przyznał w życiu gospodarczym etyce pierwszeństwo przed wolnością.\nLeopold Caro jest jednym z najwybitniejszych przedstawicieli polskiego solidaryzmu katolickiego. Pisał: „Światopogląd solidarystyczny stawia na pierwszym planie fakt, że każdy nasz czyn oddziaływa na innych i wywołuje nieodzowną z ich strony reakcję, a tym samym podkreśla współzależność wszystkich ludzi od siebie, wobec czego zaleca nam postępowanie wobec innych członków społeczeństwa, nie spuszczające z oka tej zasadniczej przesłanki. Tym samym ogranicza wolność na rzecz braterstwa i zachęca do tworzenia możliwie równych warunków rozwoju dla każdego”.\nI dalej: „Program solidaryzmu dąży do stworzenia takiego ustroju, którego celem nie byłby zysk, ale zaspokajanie potrzeb obywateli i który opierałby się na etyce i sprawiedliwości społecznej, wierząc, że bez zwycięstwa tych idei nie może być mowy o postępie ludzkości. Idzie o zmianę całego ustawodawstwa i wychowanie młodego pokolenia w nowym kierunku. Bez ingerencji ze strony państwa, bez kontroli i opieki na rzecz słabszych się nie obejdzie. Muszą być uznane obowiązki ciążące na własności, muszą być ograniczone bardzo znacznie zyski nieusprawiedliwione pracą, nade wszystko zaś musi być złamana oligarchia kapitału ruchomego”.\nLwowski myśliciel krytykował liberalny kapitalizm za egoizm i koncentrację na interesach jednostki z pominięciem dobra ogółu, społeczności. Podważał kryterium pieniężne jako miarę osiągniętego sukcesu życiowego, a jednocześnie podkreślał, że wiele majątków zostało zdobytych w sposób nieuczciwy i urągający zasadom moralnym. Mówił: „Kapitalizm nowoczesny jest właśnie nieograniczonym pędem ku zdobywaniu i zatrzymywaniu dóbr doczesnych”. W pogoni za dobrami „wzgardziliśmy fundamentem, na którym każde społeczeństwo stoi, w braku którego pada, fundamentem etyki, jednej i tej samej w życiu prywatnym i publicznym”.\nW swoich pracach Caro uwypukla bezduszny i mechanistyczny charakter stosunków międzyludzkich, zdominowanych przez bezrefleksyjny pęd ku dobrom materialnym: „Racjonalizacja zachęca do ciągłego powiększania potrzeb ludzkich, rozdmuchuje pożądania, aby zyskać odbiorców. Maszyna standaryzuje przy tym towary, reklama standaryzuje upodobania ludzkie. Człowiek – odbiorca pod wpływem jej rozkazów staje się sam zmechanizowaną i bezduszną maszyną”.\nUkazuje – choć z przesadą – pewną wadę wolnego rynku, która wynika albo z asymetrii informacji albo z przymusowego położenia, w którym ktoś się znalazł, a przekłada się ona ostatecznie na fakt, że charakter spotkania wolnorynkowego nie zawsze musi być fair-play, gdyż nie wszyscy mamy równe szanse ze względu na umiejętności, zasoby czy talenty. Niejednokrotnie życie stawia nas pod ścianą i musimy uczynić coś, czego w normalnej sytuacji nie chcielibyśmy zrobić: „Wszak, aby ktoś tanio kupował, trzeba, aby ktoś drugi tę tanio kupioną rzecz tanio mu sprzedał, a uczyni to tylko, gdy będzie sam w przymusowym położeniu. A na to, żeby ktoś drogo sprzedawał, trzeba, aby znalazł się ktoś drugi, który by znów pod wpływem naglącej potrzeby dany towar przepłacił. Na połowę ludzi robiących dobre interesy wypadałaby w ten sposób druga połowa kroczących prostą drogą ku ruinie. Okazuje się stąd, że ta idea przewodnia liberalizmu gospodarczego już w założeniu swym nie jest obliczona na przyniesienie pożytku całemu ogółowi ludzi, ale że jest hasłem pasożytniczym, wymagającym własnej egzystencji i rozwoju, utrzymania połowy ludzkości na poziomie zupełnego analfabetyzmu gospodarczego.”\nCaro przyznaje liberalizmowi pewną sprawność w tworzeniu bogactwa, ale zwraca uwagę, że realizacji owego celu towarzyszą ogromne koszty uboczne, które na koniec przewyższają dobro, które tworzą: „…współdziałanie zwiększa zawsze dochód społeczny, podczas gdy współzawodnictwo może wprawdzie wedle okoliczności zwiększyć dochód indywidualny, ale zawsze marnuje ogromną ilość zasobów, niszczy bezużytecznie zapasy i siły pokonanych współzawodników, a przeto stoi nie tylko etycznie, ale i gospodarczo niżej od współdziałania”. Chcąc w uproszczeniu oddać postępowanie egoistycznych jednostek w systemie liberalnym, Caro posługuje się metaforą gąsienicy, która pożerając zachłannie kolejne liście nie pomyśli o losie drzewa, na którym żeruje.\nW systemie komunistycznym natomiast Caro krytykuje całkowity upadek zasad etycznych, podporządkowanie wszystkich dążeń interesom masy, tłamszenie praw i zasad, niszczenie jednostek, pozbawianie ludzi własności prywatnej – której jako takiej, Caro nie był przeciwny. Kierował wspólny zarzut wobec liberalizmu, jak i socjalizmu upatrując w obu systemach grzechu pierworodnego w postaci wywyższania spraw materialnych: „Zarówno liberalizm, jak i socjalizm marksistowski prześlizgują po powierzchni życia, poczytując zjawiska gospodarcze za najważniejsze i istotne, a wszystkie inne: duchowe i moralne, li za „nadbudowę”.\nNieco inne zastrzeżenia kierował ku międzywojennym Niemcom i włoskiemu faszyzmowi, krytykując ubóstwienie państwa i podporządkowanie mu wszelkiej działalności (kult państwa i wodza, ograniczenie swobód jednostek i nieprzestrzeganie zasad etycznych). Stał na stanowisku, że negatywna postawa wobec Żydów wynika w dużej mierze z żydowskich nadużyć gospodarczych i odpowiedzialności za lichwę. Twierdził, że usunięcie nadużyć kapitalizmu rozwiązałoby także problem antysemityzmu. Jednocześnie Caro usiłuje wskazać historyczne przyczyny takiego stanu rzeczy. Twierdzi, że ucisk Żydów w wiekach średnich, wykluczenie z rzemiosła i rolnictwa spowodowały konieczność zajmowania się finansami, co w konsekwencji doprowadziło do rozwoju wad przypisywanych Żydom.\n14 października 2020 r. Narodowy Bank Polski wprowadził do obiegu srebrną monetę kolekcjonerską o nominale 10 zł: Wielcy polscy ekonomiści – Leopold Caro.\nNa awersie monety centralnie umieszczony został stylizowany napis: SOLIDARYZM.\nNa rewersie znajduje się wizerunek Leopolda Caro oraz daty jego urodzin i śmierci.\nSrebrna moneta o nominale 10 zł wyemitowana zostanie w nakładzie do 12 000 sztuk.\nJan Stanisław Lewiński (1885–1930)\nPolski profesor ekonomii, zajmował się historią doktryn ekonomicznych i problematyką zastosowania matematyki w ekonomii; był jednym z niewielu polskich uczonych początku XX w., którzy doceniali badania empiryczne. Zmarł tragicznie w wieku 45 lat.\nReprezentował kierunek neoklasyczno-liberalny.\nStudiował ekonomię w Wyższej Szkole Handlowej w Antwerpii, a następnie w London School of Economics. Kształcił się także w Berlinie i Brukseli – w Uniwersite Libre de Bruxelles uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych. Od 1919 r. profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, od 1922 – Wyższej Szkoły Handlowej w Warszawie (obecnie SGH); wykładał jednocześnie ekonomię w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, w Szkole Nauk Politycznych oraz w Wyższym Studium Społecznym w Łodzi. Obok pracy naukowo-dydaktycznej zajmował się publicystyką ekonomiczną. Wiele jego prac ukazało się za granicą, co przyniosło mu międzynarodową sławę. Jest autorem podręczników akademickich z zakresu ekonomii i teorii pieniądza.\nWpływ na jego poglądy ekonomiczne miała matematyczna szkoła lozańska oraz angielscy klasycy. Jako jeden z pierwszych polskich ekonomistów wskazywał na znaczenie zastosowania funkcji matematycznych w teorii ekonomii. Wychodził z założenia, że jednym z warunków postępu w nauce ekonomii jest wykorzystanie zasad rozumowania logicznego. Wielką uwagę poświęcał zagadnieniom pieniądza i kredytu oraz ich związkowi z cenami.\nJan Stanisław Lewiński – profesor ekonomii politycznej, czołowy ekonomista II RP, ceniony wykładowca i naukowiec, zwolennik klasycznej teorii ekonomii. Wśród jego głównych zainteresowań były zagadnienia z teorii ekonomii i historii myśli ekonomicznej.\nUrodził się w 1885 r. i jeszcze jako dziecko opuścił Polskę. Studiował w Wyższej Szkole Handlowej w Antwerpii i London School of Economics, a także w Berlinie i Brukseli. Podczas I wojny światowej pracował w jednym z niemieckich instytutów; po wojnie wrócił do Polski. Wykładał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, w 1923 r. objął katedrę ekonomii politycznej w Wyższej Szkole Handlowej (obecnie SGH) w Warszawie. Był także wykładowcą w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, Szkole Nauk Politycznych i w łódzkim Wyższym Studium Społecznym. Obok działalności naukowo-dydaktycznej zajmował się publicystyką, był wielkim erudytą, a swoje dzieła i artykuły publikował po polsku, niemiecku i angielsku. Zmarł tragicznie w wieku 45 lat w 1930 r. w Wilnie.\nJan Stanisław Lewiński był zwolennikiem i promotorem klasycznej ekonomii angielskiej. W ślad za Adamem Smithem, ekonomię ujmował jako naukę o prawach, które rządzą produkcją, wymianą, obiegiem i podziałem bogactw – czyli tymi dobrami materialnymi, które pozwalają zaspokoić potrzeby społeczne.\nBył wybitnym znawcą myśli Davida Ricardo. Kładł ogromny nacisk na empirię i nadał ogromne znaczenie badaniom empirycznym w rozwoju teorii ekonomii. Sądził, że ścisłe i logiczne myślenie jest najskuteczniejszym sposobem, by wyprowadzić ekonomię ze spekulacji ku właściwym wnioskom i poprawnym ujęciom faktów ekonomicznych. Upatrywał w takiej postawie sposobu na odkrycie nowych teorii poznania .\nW swoich pracach nawiązywał do osiągnięć matematycznej szkoły lozańskiej, fizjokratów oraz angielskich klasyków. Zajmował się głównie historią myśli ekonomicznej oraz wykorzystaniem matematyki w ekonomii. Wiele uwagi poświęcał zagadnieniom pieniądza i kredytu.\nBadania i dorobek naukowy Lewińskiego przyczyniły się do upowszechnienia w Polsce i lepszego zrozumienia na świecie teoretycznych osiągnięć ekonomii zachodniej. Wśród głównych dzieł naukowych, które wniosły znaczący wkład w rozwój ekonomii należy wymienić: „Zasady ekonomii politycznej”, „Twórcy ekonomii politycznej”, „Pieniądz, kredyt i ceny” oraz „L’evolution industrielle de la Belgique”. To ostatnie, wydane w 1911 r. dzieło, było pierwszą poważną publikacją Lewińskiego, na podstawie której uzyskał tytuł doktora nauk ekonomicznych. Publikacja była poświęcona ewolucji i rozwoju belgijskiego przemysłu i miała charakter nie tylko teoretyczny, ale także empiryczny. Zawarł w niej tezę, iż podstawową przyczyną wyodrębnienia się rzemiosła z rolnictwa, powstanie miast, a także rozwój przemysłu został spowodowany szybkim zwiększaniem się liczby ludności. Z koncepcją „presji ludnościowej”, jako najbardziej fundamentalnej przyczynie przemian gospodarczych prowadzących do powstania nowoczesnego kapitalizmu, zgadzał się także Adam Krzyżanowski.\n„Zasady ekonomii politycznej” to jedno z najważniejszych dzieł Lewińskiego. Przestrzega w nim przed jednostronnym akcentowaniem niektórych kwestii, usiłując pogodzić teorię ekonomii z praktyką. Dlatego odrzucał ujęcie szkoły historycznej, która zadowala się tylko opisywaniem zjawisk gospodarczych, zaniedbując ich teoretyczne i systematyczne ujęcie.\nOgromną popularność w Polsce, a także rozgłos na świecie przyniosła Lewińskiemu publikacja „Twórcy ekonomii politycznej”, w której w oryginalny sposób opisuje i porządkuje myśli i spuściznę twórców ekonomii klasycznej – Adama Smitha i Davida Ricardo. Praca ta została niemal natychmiast przetłumaczona na język angielski i japoński.\nRozważając historię myśli ekonomicznej, Lewiński stał na stanowisku, że wszystko co najistotniejsze i najbardziej trwałe to dorobek fizjokratów i dorobek ekonomii klasycznej. Podkreślał konieczność stosowania obliczeń matematycznych w ekonomii, optował za minimalną interwencją państwa i przeciwstawiał się wszelkiemu ustawodawstwu socjalnemu.\nLewiński krytykował – ważną dla austriackiej szkoły ekonomii – czystą teorię użyteczności krańcowej, argumentując, że jest ona nieprzydatna w gospodarce towarowej i podkreślając obiektywny charakter wartości jako kategorii społecznej. Zdaniem Lewińskiego, wartość i cena kształtują się na skutek czynników obiektywnych, zaś użyteczność krańcowa nie może wyznaczać cen, gdyż sama od nich zależy.\nAnalizując politykę banków i banku centralnego Lewiński podkreślał kwestie stabilizacyjne, pisząc: „[…] kiedy sytuacja rynkowa zmienia się, kiedy rynek ze stanu spokojnego przechodzi w stan spekulacyjny, bank z czysto pasywnego czynnika staje się czynnikiem aktywnym, który przez swą politykę może spowodować dalsze podniesienie się cen albo powstrzymać ich wzrost w odpowiednim momencie. Wywieranie tego wpływu stanowi jeden z najważniejszych obowiązków banku”.\nJan Stanisław Lewiński miał szerokie kontakty międzynarodowe i był, obok Michała Kaleckiego, bezsprzecznie najbardziej znanym i rozpoznawalnym za granicą polskim ekonomistą pierwszej połowy XX wieku.\nks. Antoni Roszkowski (1894–1939)\nPolski naukowiec, społecznik, ksiądz katolicki, profesor Akademii Handlowej i docent Uniwersytetu w Poznaniu. Zginął 6 września 1939 r. w pobliżu Babska w czasie niemieckiego nalotu na szosie z Łodzi do Warszawy.\nBył proboszczem i dziekanem w Zgierzu, kanonikiem katedry łódzkiej. Łączył funkcję kapłana i ekonomisty. Wykładał w seminarium diecezjalnym w Łodzi, prowadził zajęcia dydaktyczne w Wolnej Wszechnicy Polskiej w Łodzi oraz na uczelniach poznańskich.\nJego działalność naukowa dotyczyła m.in. koncepcji ekonomicznych Augusta Cieszkowskiego i teorii korporacyjnych. Jako uczeń Edwarda Taylora starał się połączyć ekonomię neoklasyczną z etyką katolicką. Dostrzegał w korporacjonizmie skupienie sił narodu dla osiągnięcia największej produktywności, co miało zapewnić możliwość działania kapitałowi, a robotnikom ich prawa. Uważał, że wszyscy powinni kierować się na osiągnięcie wspólnego celu i dobra powszechnego, a poszczególne stany i grupy zawodowe powinny nie tylko dobrze wykonywać swą pracę, ale i mieć na względzie dobro publiczne jako cel najwyższy. Z drugiej strony krytykował w korporacjonizmie zbyt dużą rolę państwa, centralizację i przerost biurokracji.\nKsiądz Antoni Roszkowski – to główny reprezentant nurtu ideowego określanego przez ekonomistów katolickim korporacjonizmem; gruntownie wykształcony duchowny, doktor ekonomii, prawnik, publicysta i wychowawca młodzieży.\nAntoni Roszkowski urodził się w 1894 r. w Żarnowie niedaleko Piotrkowa Trybunalskiego. Po ukończeniu gimnazjum wstąpił do seminarium duchownego w Sandomierzu, święcenia kapłańskie otrzymał w 1916 r. Był postawnym i wysokim mężczyzną, zdolnym, ambitnym i energicznym duchownym, który o wierze katolickiej mówił żarliwie, interesująco i z przekonaniem, co robiło na wiernych wrażenie i wzbudzało szacunek. Studia rozpoczął na Uniwersytecie Warszawskim, a kontynuował je na Uniwersytecie Poznańskim, gdzie w 1924 r. uzyskał tytuł doktora nauk ekonomicznych, a potem habilitację.\nPodczas studiów redagował tygodnik diecezjalny „Słowo Katolickie”, był także wizytatorem w łódzkich szkołach. Podróżował po Europie, by bliżej poznać idee ruchów katolicko-społecznych i ekonomiczno-społecznych. Dzięki tej wiedzy współorganizował Akcję Katolicką w diecezji łódzkiej i został jej sekretarzem generalnym, a potem – organizował i prowadził Katolicki Uniwersytet Robotniczy w Łodzi. Na początku lat 30. XX wieku uzyskał magisterium z prawa cywilnego i wykładał na Akademii Handlowej w Poznaniu, a na przełomie 1937/38 został profesorem Wolnej Wszechnicy Polskiej w Łodzi. Kilka dni po wybuchu II wojny światowej podjął próbę przedostania się do Warszawy. Zginął 6 września 1939 r. w wieku 45 lat we wsi Babsk koło Rawy Mazowieckiej w wyniku detonacji niemieckiej bomby lotniczej.\nReprezentowany przez ks. Roszkowskiego katolicki korporacjonizm jest nurtem w ekonomii, stanowiącym próbę znalezienia alternatywy dla kapitalizmu z jednej i komunizmu z drugiej strony.\nTwórcą tego kierunku, zwanego początkowo socjalizmem chrześcijańskim, potem szkołą chrześcijańsko-społeczną i szkołą katolików społecznych, jest biskup Moguncji Wilhelm Emmanuel von Ketteler. Wystąpił on z projektem tworzenia kooperatyw wytwórczych za pomocą kapitałów zebranych z dobrowolnych ofiar i podniósł postulat przebudowy ustroju społeczno-gospodarczego według założeń korporacyjnych. W tej koncepcji źródłem zła we współczesnym świecie jest pogańskie ujęcie własności prywatnej, czyli zawłaszczenie w swojej pożądliwości przez niewielką grupę kapitalistów tego, co Bóg przeznaczył dla wszystkich ludzi. To zjawisko prowadzi do nieuchronnych napięć, wywołanych przedmiotowym traktowaniem człowieka, traktowaniem go jako narzędzia, a nie jako celu samego w sobie. Dlatego też kluczowe jest przywrócenie zasad chrześcijańskich w życiu publicznym i organizacjach społecznych.\nKs. Roszkowski uważał, że korporacjonizm był niejako reakcją na indywidualistyczną rewolucję francuską oraz na socjalizm różnych odcieni. U jego źródła, jak przedstawił to duchowny, leży przekonanie, że dobrze zorganizowane społeczeństwo stanowi odpowiednik zdrowego organizmu. Istotą korporacjonizmu katolickiego, do którego idei dochodzi się drogą socjologiczną, jest pojęcie społeczeństwa jako organizmu moralnego. Roszkowski przekonuje, że efektem wprowadzenia zasad korporacjonizmu będzie umoralnienie życia społecznego, zwłaszcza jego stosunków gospodarczych, gdyż nieuczciwa konkurencja zostanie usunięta, a źródło biedy i degradacji rodzin, czyli głodowe płace, nie będą już występować.\nKorporacjonizm zasadza się na założeniu, że wspólność i podobieństwo pracy rodzi wspólność interesów, dlatego właśnie powinny powstawać cechy i korporacje. Jednocześnie wszyscy powinniśmy kierować się na osiągnięcie wspólnego celu i dobra powszechnego, a poszczególne stany i grupy zawodowe powinny nie tylko dobrze wykonywać swą pracę, ale i mieć na względzie dobro publiczne jako cel najwyższy.\nKs. Roszkowski podkreślał, że dobru ogólnospołecznemu muszą być podporządkowane środki i zasady materialne, a korporacjonizm musi przeciwstawić się wszechwładztwu wolnego współzawodnictwa. Prawo podaży i popytu nie może być bezwzględną regułą, a zadaniem państwa jest wpływanie na realizację sprawiedliwości stosunków społecznych poprzez dobre ustawodawstwo. A zatem wolny rynek winien działać w otulinie katolickiej nauki społecznej, w której człowiek jest traktowany jak bliźni, a nie przedmiotowo.\nJak ma zatem działać idealne społeczeństwo? Po pierwsze korporacjonizm zasadza się na organicznym pojęciu społeczeństwa. Po drugie – wszystkie grupy (klasy) w obrębie danego zawodu czy szerzej pojętej specjalizacji są zorganizowane i postawione na równej stopie. Trzeci wyróżnik to równe przedstawicielstwo wszystkich czynników w izbach zawodowych i w Naczelnej Izbie Gospodarczej (swego rodzaju ciało nadzorcze), czwarta cecha – uznanie interesów klasowych i danie im możliwości zorganizowania się w związkach zawodowych oraz pozostawienie pewnych zadań do realizacji, piąta – podkreślenie szerokich granic samorządu izb korporacyjnych z ograniczeniem państwa do roli nadzorczej.\nWizja atrakcyjna, ale jeśli odrzucić nazewnictwo czy retorykę, można dostrzec zarysowaną groźbę kolektywizmu. Ksiądz Roszkowski broniąc swej koncepcji, podkreślał, że inne korporacjonizmy (oparte na planowaniu gospodarczym, np. ówczesny faszyzm włoski) są oparte na założeniach technicznych, zaś katolicki opiera się na założeniu moralnym i w tym upatruje obrony przed degeneracją systemu.\nKs. Roszkowski był świadomy różnych trudności systemowych. Sam – będąc nie tylko kapłanem, ale także ekonomistą – zdawał sobie sprawę z mielizn (słabości) doktrynalnych. Z całą pewnością był to najlepiej wykształcony ekonomicznie katolicki myśliciel w II RP – zestawiając go choćby z innymi wielkimi postaciami tego ruchu: księdzem Antonim Szymańskim czy Leopoldem Caro.\nZiszczenie nadziei księdza Roszkowskiego, że ukształtuje się ustrój, w którym nastanie powszechne poszanowanie godności człowieka w społeczeństwie, ze szczególnym uwzględnieniem życia gospodarczego, zapanują zasady sprawiedliwości i miłości chrześcijańskiej, a społeczeństwo i jednostki wolne będą od totalizmu państwowego – wymaga prawdziwej metanoi, przemiany dusz, a nie tylko dobrego programu społeczno-gospodarczego.\nJan Stanisław Lewiński ks. Antoni Roszkowski Leopold Caro Narodowy Bank Polski nbp numizmaty wielcy polscy ekonomiści\nSzlagroteka: Klaudia i Henryk opowiedzą jak powstał zespół Proskauer Echo\n1 thought on “Poznaj wielkich polskich ekonomistów – Leopold Caro, Jan Stanisław Lewiński i ks. Antoni Roszkowski”\nKrysia Sia pisze:\nKonkursu pod odnośnikiem niestety nie ma 🙁 🙁 🙁