Skrzydła Rocranon cz.22 i pół - Epilog | Skrzydła Rocranon | Obsidian Portal\nSkrzydła Rocranon cz.22 i pół - Epilog\nHa! Długo się zeszło, ale w końcu zamęczyłem moich graczy i ciągu kilku dni rozegraliśmy epilog w formule PBEM, a dokładniej, jak to stwierdził Parasit: Play By Google Docs. Ja bawiłem się naprawdę nieźle i postanowiłem wrzucić tutaj bez zmian to co też wypisywaliśmy w dokumencie przeznaczonym na rozegranie epilogu 22, kończącej sezon przygody w Skrzydłach Rocranon. Zapraszam do lektury i komentowania.\nDo Talzanii wyruszyliście popołudniem, pamiętając, że i tak potrzebujecie półtorej dnia, żeby spokojnie tam dotrzeć. Po wyjściu z Trzewii obraliście kierunek na południowy zachód i wkroczyliście pomiędzy znajome wzgórza zarośnięte zielenią traw, spomiędzy której wystają jasne kamienie. Od rana słońce mocno przygrzewa podkreślając kontrast z pogodą z przed kilku zaledwie dni. Śnieg leży gdzieniegdzie jeszcze w miejscach gdzie panuje wieczny cień.\nPo zejściu ze wzgórz z przyjemnością przeszliście na płaskie łąki, za którymi na południu majaczyły porośnięte drzewami wzgórza. Tymczasem jednak wędrując pachnącymi wiosną, trawiastymi przestrzeniami mogliście w pełni odczuć spokój jaki spływał na wasze barki. Szliście ku miejscu gdzie mieliście odpocząć, dać odetchnąć swoim znużonym ciałom i umysłom przez kilka tygodni. Te myśli napędzały was ku żwawemu przebieraniu nogami.\nSłońce powoli przechylało się ku zachodowi, wydłużając cienie, ale też malując pejzaż gorącą żółcią, sprawiając że stawał się jeszcze bardziej magiczny. Jakże rzadkie są takie chwile refleksji nad pięknem tego zakątka ziemi. Jak delikatnie faluje wiosenna trawa, jak mocno powietrze budzi wasze zaśnięte umysły do życia. Raz po raz, któryś z was zatrzymuje się, aby na chwilę rozejrzeć się wkoło, czujecie jak na waszych ustach pojawia się uśmiech. Nawet rany nie są już dotkliwe. Chciało by się zostać tu, pośród tych pól…\nChciałbym aby każdy z was wykonał teraz rzut K20 i zapisał tutaj jego wynik…\nTraktujcie ten plik jako czat między nami. Możecie pisać dowolne rzeczy, byle przed nimi pojawiło się imię waszej postaci. Coś w stylu:\nNuadu: Nabijam na patyk moję smażoną w karmelu żabę i delektuję się jej mięciutkim podbrzuszkiem…\nNUADU: jakiś łotr się za mnie podał twierdząc, że lubię mięciutkie brzuszki ;p (5)\nKeffar: Roll D20 = 4 Patrzę na Nuadu jak na ostatniego głąba: – No co Ty nie wiesz, że udka najlepsze?\nSimo: No i nie zapomnijcie o Cheddarze :P (roll d20 = 4)\nŻarciki i piosenki same cisną się na usta, przed wieczorem macie do zrobienia jeszcze kilka kilometrów. Byle do granicy lasu, tam rozbijecie obóz na noc. Nie ma potrzeby ryzykować wchodzenia pomiędzy drzewa Lasu Odległych Szeptów bez potrzeby, a w ciągu dnia mniej będzie nieprzyjemnie.\nNuadu prowadzi grupę śmiejąc się z czegoś z Keffarem, kiedy do nozdrzy Simeona dociera nagle wyraźny zapach owsianki i karmelu, ale kiedy tylko alchemik zatrzymuje się, znika on i na nic zdaje się niuchanie. W końcu Simo rusza za swoimi towarzystwami, aby nadgonić stracony dystans, za nic nie chciałbym zgubić się pośród tych wzgórz. Kiedy już prawie wrócił do swojego miejsca w szyku nagle znów zatrzymuje się i odwraca, bo oto do jego uszu dobiegł wyraźnie dziewczęcy śmiech. Alchemik rozgląda się po dolince, którą właśnie opuścił wraz z towarzyszami, ale ta odpowiada tylko zapachem rozgrzanej trawy i powolnym jej falowanie w rytm podmuchów wiatru. W zasięgu wzroku z pewnością nie ma żadnych innych ludzi.\nSimo: – Drodzy przyjaciele, albo mnie dopada starcza demencja, albo tu sie dzieje coś dziwnego, zatrzymajcie się na chwilę! – opowiadam co zauważyłem i pytam czy nic nie zauważyli.\nNuadu błyskawicznie staje się czujny, bierze górę jego natura człowieka lasu.\nW jednej chwili w drugiej strzela oczami na boki i i wciaga powietrze rozszerzonymi nozdrzami.\nłuk trzyma w ręku, a dłoń drugiej ręki błądzi w okolicy kołczana.\nSimo: – Oj Nuadu, jeśli tak bedziesz reagował na zapach sernika a toffi i dziewczęcy śmiech, to nie wróżę nic dobrego Twoim przyszłym potomkom – albo ich brakowi ;)\nNuadu nie poczuł ani nie usłyszał tego co ty…\nNuadu rzucakątem oka na kompana nie przestając obserwować okolicy\n-Jaki sernik, jaka dziewczyna, czyś ty się Simo przyjacielu nie uderzył przypadkiem w głowę?\nJak okiem sięgnąć po wzgórzach nie widać nawet śladu żywego ducha. Jedynie wysoko nad wami kręgi zatacza bystrooki jastrząb dalikatnie korygując tor lotu ledwo dostrzegalnymi ruchami lotek. Złote słońce, które od kilku dni tak sowicie wynagradza wam niespodziewany atak zimy z przed ledwo tygodnia, chyli się powoli ku zachodowi. Zostało go jeszcze z górą na godzinę.\n- No przecież Ci opowiadam własnie co zauważyłem – zapach sernika z toffi i słyszałem śmiech… ale kiedy sie odwróciłem wszystko zniknęło. Chyba mój umysł zaczyna mi płatać figle przy tym upale…. Ale tak przypadkiem chyba przydałoby się rozłożyć i tak obóz, za godzinę słońce zajdzie, moznaby nazbierać opału, poszukac jakiś ziół przy okazji i ewentualnie sprawdzić rzeczywistość moich urojeń, tak na wszelki wypadek.\nNuadu rozgląda się bystrym okiem, za miejscem zdatnym na nocleg.\nTo szeroka równina między wzgórzami, nie ma miejsc gdzie się można przytulić, ale też z daleka widać wszystko. Więc jak? Do wzgórz gdzie będzie można znaleźć jakieś miejsce do przytulenia macie ze 2-2,5km.\nNuadu: A opał da się tu znaleźć?\nOdrobinę, w postaci skarlałych drzewek, krzewów.\nKeffar: – Nie ma co stawać na otwartym terenie, godzinka nas nie zbawi a zaciszniej będzie i o opał łatwiej.\nNuadu – faktycznie, nie ma co mitrężyć, pospieszajmy, coby rozbić się przed zmrokiem.\nKeffar: Idę dalej ostrożnie rozglądając się po okolicy, co jakiś czas wciągając głęboko powietrze nosem. Przyglądam się też uważnie naszemu alchemikowi, mam tylko nadzieje że mu to sterczenie nad kociołkiem nie zaszkodziło.\nWyciąganie nóg zdecydowanie dało efekty. Nim ostatnie promienie słońca zniknęły za horyzontem dotarliście do wzgórz na rzut kamieniem od ciemnej ściany lasu, przez który będziecie podróżować następnego dnia. Po drodze zbierając tu i ówdzie kawałki gałęzi i krzewów przygotowaliście się do rozpalenia nocnego ogniska. Rozglądając się za miejscem do spania nagle w serca łowców wkradł się pewien niepokój. Nuadu i Keffar wymienili ze sobą znaczące spojrzenia i zaczęli wyglądać czegoś na południu. Choć dalibyście przysiąść, że szliście trasą, którą nieco już poznaliście wcześniej, jakimś cudem wylądowaliście kawał drogi na północ od miejsca, w którym zamierzaliście wejść na leśną drogę. Po chwili jesteście już tego pewni. Charakterystyczny zagajnik brzóz, przez który przechodziliście do tej pory dwukrotnie na drodze do i z Talzanii, to ostatnia rzecz jaką dojrzeliście około półtorej kilometra od was na południu.\nKeffar: – WTF? Nuadu, czy ty to widzisz?\nNuadu – Widzę, ale nie rozumiem. Może to nam się na głowę rzuciły te opary z nad alchemicznego kociołka?\nNuadu – rano będziemy musieli przejść w kierunku tego zagajnika, coby się nie pogubić.\nczy to możliwe, żebyśmy się tak przez nieuwagę pogubili?\nMożliwe to jest, ale jesteście zaskoczeni tym faktem. Kierunek z grubsza macie dobry więc i bez pójścia w stronę zagajnika traficie, po prostu trochę inaczej przetniecie las. Następnym punktem do którego możecie dotrzeć jest płaskowyż, więc duży dosyć.\nKeffar: Cuda się tu dzieją, wolałbym “inaczej nie przecinać” lasu. Bo nie wiadomo w jaką jeszcze kabałę się wpakujemy.\nCzyli co? Już obozik nocny tak?\nKeffar: Nie ma co figur w tańcu szukać, za dwie pieśni ciemno będzie. Tu się rozbijamy.\nNuadu – baczenie jeno trzeba dawać mocniej niż zwykle, cosik dziwnego się tu faktycznie dzieje. Może warty po dwóch na zakładkę, jedną noc wytrzymamy a jutro się w chacie wyśpimy.\nKładąc się do snu wciąż mieliście gdzieś pod czaszkami to uczucie niepokoju, stąd wartowanie po dwóch na zakładkę nie wydawało się zbytkiem ostrożności. Niestety o poranku ruszyliście dość zmęczeni dalej, ale nie na tyle aby opóźniać marsz. Wszystko przykrywało zadowolenie, że w nocy nie spotkało was nic złego.\nIdąc wzdłuż lasu dotarliście do pierwotnego miejsca, gdzie mieliście się zagłębić w jego mrok, tego brzozowego zagajnika, którego widok sprawił wam wczoraj tyle frasunku. Po raz ostatni spojrzeliście na słoneczne wzgórza za plecami i ruszyliście w stronę Płaskowyżu Tafli.\nDwie pierwsze godziny szły wam bardzo sprawnie, las właśnie budził się do życia, chłód cienia drzew ustąpił miejsca przyjemnemu ciepłu, minęliście staw, w którym rosły Toplice i ten moment na chwilę przywołał przed wasze oczy waszego towarzysza Koukasha, którego z opresji ratował nie tak dawno temu w tym miejscu Wankan, małomówny drużynnik wodza Agavina Smutnego. Gdzieś po lewej ręce musieliście zostawić zbocze, w którym utkwił niedawno Dwieman Studnia, podczas schodzenia w dół i już cieszyliście się, że tak sprawnie wam idzie, kiedy nagle w tym spokojnym i harmonijnym miejscu do waszych uszu dobiegł wrzask… Nie! To śpiew! Ktoś w tym lesie śpiewał, głośno, fałszywie i ledwo łapiąc oddech. I ten śpiew zbliżał się do was coraz bardziej…\n- Rozproszyć się – syknął Nuadu.- w krzaki i ani mru mru!\nSam zaś szybkim ruchem sciągnął z pleców łuk oparł strzałę na cięciwie i zamarł w bezruch za drzewem.\nPrzyczajeni w gęstwinie nasłuchujecie tego obcego w lesie dźwięku. Choć w pierwszej chwili rozbiegliście się jak wypłoszone łanie, po chwili zdaliście sobie sprawę, że głos niesie się po lesie ze sporej odległości i dzięki pewnemu siebie śpiewakowi, zostaliście ostrzeżenie na długo przed tym, nim będziecie mieli okazję dowiedzieć się kto też nadchodzi. Już nieco luźniej, znaleźliście sobie wygodne kryjówki i czekacie.\nPo kilkunastu minutach, kiedy ochrypnięty głos ucichł na pewien czas, by odezwać się głośniej i bliżej, zdaliście sobie sprawę, że ktokolwiek robi tyle hałasu, wyminie was o dobre kilkaset metrów na południu. Za to wyraźnie rozpoznajecie już słowa popularnej pieśni myśliwskiej, śpiewane zdartym gardłem, bulgoczącego pijaka.\nżar zakipi w sercu wystudzone, -\nGłos znów cichnie, a wy wiecie, że właśnie w tej chwili, kimkolwiek jest nieostrożny śpiewak, płucze gardło przed podjęciem na nowo swojego recitalu.\n- Simo: szepczę do łowców: To raczej zadanie do was, żeby tego wesołego kompana sprawdzić…. Może jaki znajomy Luci?\nTrzymajcie się za mną, ale w zasięgu wzroku, szepce Nuadu, i zaczyna powoli przemieszczeć się w kierunku głosu.\nSimo: robię to co mówi, idę za nim (albo lepiej jeszcze za Keffarem) parę metrów, ostrożnie, dając im możliwośc wykazania się sztuką cichego poruszania.\nPowoli, krok za krokiem ruszyliście w stronę południową, szybko i cicho przebywając przestrzenie pomiędzy wygodnymi kryjówkami. Najpierw szedł Nuadu, pochylony, ze strzałą zakotwiczoną na cięciwie łuku, gotowy do strzału w każdym momencie. Za nim kilka metrów, również pochylony, z włócznią w zdrowej ręce przemykał Keffar wbijając wzrok w plecy towarzysza. W większej odległości od nich podnosząc poły swojego płaszcza przedzierał się Simeon.\nTrwało to może trzy minuty, w końcu Nuadu podniósł dłoń do góry dając wam znak aby się zatrzymać. Sam przypadł ku ziemi na niewielkim wzniesieniu, znajdując bezpieczny punkt obserwacyjny za krzakiem o rozłożystych gałęziech. Keffar powoli, nisko przy ziemi czołgał się w stronę towarzysza. Simeon chwilę bijąc się z myślami w końcu ruszył w jego ślady robiąc nieco hałasu, ale towarzysze szybko sprowadzają go ku ziemi lokując między sobą tuż przy krzaku.\nNa szczęście kolejna piosenka zabrzmiała już wcześniej pośród leśnej kniei zagłuszając skutecznie każdy hałas, który mógł uczynic Simeon. Głos zbliżał się ku waszej kryjówce, w chwilę później zaczęliście rozpoznawać już inne odgłosy i niestety konkluzje płynące z nich nie były wesołe. Prócz śpiewaka przez las szło jeszcze kilka osób. Wkrótce do odgłosów łamanych gałęzi i ciężkich kroków, dołączył zgrzyt oręża. W końcu po prawej stronie, pomiędzy drzewami ukazały się pierwsze postaci.\nNa przedzie pochodu zobaczyliście zwalistego, brodatego mężczyznę z maczetą w dłoni, który od niechcenia ciął gałęzie krzewów i drzew zagradzających mu drogę. Wciśnięty w skórzaną zbroję z naszytymi na nią metalowymi kółeczkami sprawiał wrażenie, jakby miał rozsadzić ją od wewnątrz. Prócz maczety mężczyzna przy pasie miał potężny topór bojowy, z dość krótkim styliskiem, a kompletu jego ekwipunku dopełniała drewniana tarcza pomalowana na czerwono, niesiona na plecach.\nLedwo zdołaliście obejrzeć jego postać, już za nim wyłoniły się następne. Dwóch mężczyzn przeciętnej postury, ale o bardzo sprężystym kroku również musiało być wojownikami. Niższy, z niebieską chustą fantazyjnie owiązaną wokół szyi, ubrany był w czarną, skórzaną zbroję tak idealnie przylegającą do ciała, że wydawała się wręcz częścią zwykłego stroju. Przy ćwiekowanym pasie swobodnie zwisał krótki miecz i przynajmniej cztery noże do rzucania. Jego towarzysz w utwardzanej skórze jelenia wyglądał na człowieka lasu. Z włócznią w dłoniach, ogromnym nożem przy rzemiennym pasie i z łukiem przewieszonym przez plecy najczujniej rozglądał się po okolicy. Kiedy jego wzrok prześliznął się po miejscu waszego ukrycia, w momencie zabrakło wam śliny w gardle, jednak nie zauważył was, na szczęście.\nKolejnym człowiekiem był wasz śpiewak. Okazał się być niemłodym mężczyzną odzianym w zielony, płócienny strój, ściśle przylegający do wychudzonego ciała. Jedynie okrąglutki brzuch wypaczał ubranie, nadając postaci nieco komiczny wygląd. Z ramion śpiewaka zwisał futrzasty płaszcz z kołnierzem ze srebrnych lisów, który nielicho kosztowałby na dowolnym targowisku cywilizowanego świata. Kołczan ze strzałami niedbale odbijał się od uda przy każdym kroku, a długi, potężny łuk podskakiwał na plecach kiedy mężczyzna wymachując trzymanym w ręku bukłakiem, wystukiwał rytm do śpiewanej przez siebie przyśpiewki.\nTrzy kolejne postaci były bardzo charakterystyczne i poznać po nich można było od razu zakonników Kościoła Ostatecznego Porządku. Dwóch młodszych, nosiło na watowanych przeszywanicach białe tuniki z symbolem swojej wiary. Potężne maczugi podskakiwały w rytm kroków przy ich bokach. Trzeci, starszy mężczyzna z potężnym, siwym wąsem, odziany był w najprawdziwszą kolczugę, a na jego szyi, na metalowym ryngrafie wyryty był symbol kościoła. Rónież on uzbrojony był w maczugę, jednak ta była bogato zdobiona i inkrustowana jakimiś kolorowymi kamieniami.\nPochód zamykał wysoki blondyn o długich, prostych włosach, w spokoju pykający fajkę na długim cybuchu. Szczególnie dzikiego wyglądu nadawał mu tribalowy tatuaż pokrywający większość jego prawego policzka. Otulony ziemistobrązowym płaszczem stawiał kroki niezwykle ostrożnie, podnosząc często twarz ku górze jakby próbował wyczuć coś zmysłem powonienia.\nCała ta swoista kompania przemaszerowała dosłownie piętnaście metrów od waszej kryjówki, nie zdając sobie wcale sprawy z waszej obecności. Dopiero kiedy was mijali, zobaczyliście co na długiej tyczce, niesie jeden z młodych zakonników. Pierw zdawało wam się, że może to być jakaś tykwa, a może torba, ale kiedy kształt odwrócił się w waszą stronę, zdaliście sobie sprawę, że patrzycie na odciętą od korpusu głowę mężczyzny. Tylko chwilę zajęło wam, aby w dzikich rysach, potężnej szczęce, szerokim i nieco spłaszczonym ku twarzy nosie, a także dredach za które powieszono głowę na tyczce, rozpoznać łeb centaura. Rozchylone wargi odsłaniają potężne pniaki zębów stwora, ale oczy litościwie zamknięte nie zdradzają sekretów śmierci jaka go spotkała. Dopiero teraz zdajecie sobie sprawę, że potężna, czarna kita włosia wisząca u pasa najstarszego z zakonników, nie może być niczym innym a ogonem zabitego stworzenia…\nNuadu odwraca głowę i pokazuje oszczędnym gestem swoim towarzyszom, by zachowali ciszę.\nGrupa przechodzi obok was nie dostrzegając trzech par oczu pilnie ją śledzących i po chwili znika pośród drzew i krzewów. Coraz bardziej oddalają się od was dźwięki kroków, ciosów maczetą, brzęku oręża. W końcu pozostaje tylko oddalająca się coraz bardziej pieśń lasu.\ni boską beztroską pogodę!…\nW ostępie pachnącym\nod kęp macierzanki. -\nNa mszarze gorącym,\njak uścisk kochanki. -\nNa leśnym moczarze\nw południa pożarze\ngonimy szczęśliwą Przygodę!\nPieśń głuszca wiosenna\ni słonki chrapanie\nnim senna, promienna\nna mszarnym rozlewie\nbełkoty cietrzewie -\nz uśpienia nas budzą o wiośnie…\nW złocistej zieleni\npobudka jesieni -\ngon wdzięczny ogarów,\nco pieśnią wytryska\ngdzieś hen z uroczyska, -\ndo marzeń kołyszą miłośnie…\nCzająca się w dole\ni w górze Przygodo!\nKrwi głosie prastary!\nNa bory, na mszary\nidziemy pieśń szczęści śpiewając.\nz kuszy swej wystrzeli\nśmierć w ogniu zruluje – jak zając!!!\nDalekie odgłosy śpiewaka znikają już gdzieś na tyle, że przestajecie rozróżniać dalsze słowa.\n- Nuadu: (jaki był kierunek marszu tej grupy? skąd dokąd wędrują?)\nGrupa szła z północnego zachodu, kierują się mniej więcej w stronę Trzewii, czyli na wschód.\n- O dranie – burknął cicho Keffar – co im centaur zawinił? Chętnie bym skóry przetrzepał tym świętoszkom.\nKeffar: Rozumiem że tam nas jeszcze nie było, w sensie tam skąd przyszli?\nNuadu dobrze zapamiętuje twarze tej gromadki, może nas jeszcze los zetknąć, trzeba wtedy pamiętać kot zacz.\nNie było was tam jeszcze. Idziecie w stronę południowo zachodnią w stronę płaskowyżu tafli. Obecnie znajdujecie się na heksie 1703. Czekam na deklaracje co dalej.\nKF: Ja to bym obadał co oni tam nawyrabiali, może jeszcze komuś można pomóc?\nN – nie oddalał bym się zanadto od szlaku, jest nas tylko trzech i nie jesteśmy w najlepszej formie.\nRozumiem, że chodzi Ci o nieoddalanie się od trasy waszej marszruty, bo oczywiście w lesie nie ma żadnego szlaku. o to to. :)\nKF: w sumie racja, ale koniecznie trzeba o tym powiedzieć we wsi.\nN – mozemy nieco nadłożyć drogi i się rozejrzeć, ale dobrze by było wieczorem być juz w wiosce.\nKF: Zastanawia mnie jedna rzecz, jest “blady świt”, nie wierzę że wędrowali całą noc więc mieli obozowisko max 2-3h z tąd, tyle chyba możemy nadłożyć.\nRuszyliście po śladach grupy w kierunku zachód północ zachód. Na szczęście zwiadowca z maczetą ułatwił wam pracę i zostawił wyrąbaną, dość widoczną ścieżkę. Po krótkim czasie zorientowaliście się, że niemal nie ma śladów krwii z obciętego łba, tylko tu i ówdzie znaleźliście krew dość wysoko na liściach drzew i krzaków, pewnie tam gdzie otarła się o nie obcięta głowa.\nPo dwóch godzinach marszu las zaczyna zmieniać się i wkrótce podróżujecie już lasem iglastym, takim samym jak w okolicach Talzanii. Drzewa nadal układają się gęsto na łagodnych wzgórzach. W końcu po kolejnej godzinie docieracie do miejsca, w którym obozowali obserwowani przez was ludzie. Popioły niemal już wystygły a na ściółce leśnej wyraźnie widać miejsca, w których znajdowały się posłania. W jednym z miejsc znaleźliście plamę zakrzepłej krwii.\nJest godzina 11:30, przeszliście na hex 1603.\nN – chciałbym w miare dokładnie zbadać obozowisko, poważnie sie zastanawiam, czy warto dalej podążać śladami, nie zacierają ich, więc można iść do Talzanii i ewentualnie wzmocnić się posiłkami, jutro trop powinien być na tyle świezy, żeby jeszcze dało się nim podążyć.\nKF: Ja chciałbym złapać bardziej ogólne wrażenie o tych ludziach, czy sprawiają wrażenie obycia z dziczą czy to tacy bardziej amerykańscy turyści?\nPrzynajmniej dwóch z nich zachowywało się jakby dzicz była ich domem. To mężczyzna w skórze jelenia i ten, który śpiewał. Natomiast cała grupa to przedziwna zbieranina. Wojownicy, różnorodnie uzbrojeni, a jednocześnie niesztampowo, zawadiaccy w spojrzeniu, szli jakby świat należał do nich, nie bali się ani miejsca, ani istot, które mogli tam spotkać. Jednocześnie jak chwalili się swoim trofeum. Nieco bardziej ciekawa była trójka kapłanów, trzymających się razem, nieco bardziej zunifikowanych w strojach. Czy coś wam taka grupa ludzi przypomina?\nNuadu dokładnie przetrząsa obozowisko, ale prócz strug olszynowego drewna, resztek glinianego garnuszka po jakimś łoju i kosteczek ptaka spopielonych w ognisku, nie znajduje nic niespodziewanego. Obóz był typowym leśnym popasaniem, zorientowanym promieniście wokół paleniska, które samo w sobie nie było duże, więc wbrew pozorom, które sprawiali ci ludzie w lesie, potrafią zadbać o siebie w nocy. Świadczyć o tym mogą również ślady wydeptane przez wartownika, prowadzące wkoło palenisk.\nDuża plama krwii znajduje się w pobliżu sporej jodły. Po dokładnym przyjrzeniu się jej, Nuadu stwierdza, że wbity w pień na wysokości głowy był dziryt, na którym musiała zwisać głowa centaura, zachlapując juchą miejsce pod drzewem.\nNagle jak dziki kot Nuadu odskakuje do tyłu, krzycząc ostrzeżenie! W ostatniej chwili jego wyczulony słuch zarejestrował odgłos setek małych nóżek. Wkrótce sami widzicie jak z zarośli za miejscem gdzie zgromadziła się krew, skręcając się groźnie wyskakuje z ogromną prędkością rodzaj wielkiego wija (około 2 metrów długości). Karminowo-czarne chitynowe łuski błyszczą na jego segmentach, a żuwaczki to zaciskają się to rozluźniają wydając coś na kształt syku i szczękania…\nNo to się doigraliście, oto mamy spotkanie i to w dodatku z czymś niezbyt pozytywnie do was nastawionym… Zostawiamy to na jakieś pół godzinki kiedyś po południu do rozegrania, czy lecimy też tutaj opisowo? :)\nN – Ja bym opisowo postarał się oddalić ale nie wiem czy robal nam pozwoli :>\nRobal szybki jest, jak chcesz go zniechęcić ?\nN – grzmocąc toporem o topór, słyszałem, że owady nie lubią wysokich metalicznych dźwięków :>\nNuadu stojący zaledwie trzy metry od stworzenia cofiąc się cały czas, wyciąga swoje dwa toporki i zaczyna głośno walić jednym o drugi i krzyczeć starając się spłoszyć wija, jednocześnie krok za krokiem cofając się w stronę centrum obozowiska, gdzie czekają pozostali członkowie drużyny. Wygląda na to jednak, że przeciwnik nie boi się hałasu bo prze coraz śmielej do przodu, nadal skręcając i wyginając swoje elastyczne ciało. Co gorsza, z krzaków za nim wyłania się kolejny taki sam stwór, może co najwyżej o pół metra krótszy.\n-W nogi – komenderuje towarzyszom Nuadu, sam próbując wycofac się coraz szybciej, jednocześnie ubezpieczając odwrót.\nSimo: Zapalcie pochodnie! Ogniem je! Może się przestraszą! Jesli trzeba podpalamy krzaki na drodze ucieczki… (taki mój pomysł) – jesli trzeba to ja bym zwiał szybciej i zaczął odpalać pochodnie, niech KF i N odwrócą ich uwagę…\n(A co do gości – ponieważ nie miałem takiej okazji wcześniej napisać – to może znane mi są zwyczaje panujące w mistach i dworach – dotyczące polowań? W senisie “pięknisie z miasta jadą sobie ubić biedne zwierzę”)\n(PS. czy wiem coś o takich wielkich wijach jako alchemik/biolog? Czego się można spodziewać (poza trucizną :P ) i jak się przed nimi bronić? )\nKF: Jako że jedną ręką to się mogę co najwyżej w rzyć podrapać, wycofuje się, pilnując żeby Simo uciekał przedemną. Jeśli bydle podpełznie zbyt blisko będę się oganiał włócznią, nadal wycofując w przesiekę.\nN – Podpalajcie zarośla!!! kawałek dalej, w razie czego ucieknę przez ogień!!!\nNiby nic nie chcę mówić, ale wiecie ile zajmuje zaprószenie ognia hubką i krzesiwem?\nKF: Magicznie, a nie hubką :D Chyba jeszcze jakieś flaszki zostały?\nSimo: Ale pochodnie chyba szybciej się zajmują? A od pochodni to można coś kombinować. Flaszek podpalających nigdy nie mieliśmy :P\nPochodnię też trzeba od czegoś odpalić, nie da się bezpośrednio podpalić w prosty sposób pochodni chyba .\nSimo: A pochodnie nie są czymś nasączone, żeby się łatwiej i dłużej paliły?\nKF: Nawet jak sa, to nie pala się jak zapałki, minutke-dwie to zajmuje, a tyle czasu mozemy nie miec.\nZapytaj Nuadu i Keffara, oni robili.\nKF: To po cholere zes czas marnowal nad kotlem? :P\nKrzesanie ognia raczej nie wchodzi w rachubę, za długo. Proszę o ostateczne deklaracje.\nSimo: A co z tą moją wiedzą o wijach? Czy wiem cos co mogło by nam pomóc? Np gdzie uciekać, albo gdzie szukać schronienia? Albo co je odstrasza?\nWije z całą pewnością są uzbrojone w jad i raczej atakują znienacka, polują też raczej stadami. Bronią swojego łupu i potrafią być wtedy bardzo agresywne. Starają się szybko powalić ofiarę i pożywić na niej w większej grupie. Raczej nie znasz czegoś co by budziło w nich lęk. Z pewnością stronią od ognia, ponoć też od hałasu, ale jak widziałeś, może nie zawsze to się sprawdza. Nie znasz co prawda zwyczajów wielkich przedstawicieli tego gatunku, ale raczej wolą mieć przewagę liczebną nad ofiarą.\nN – Wycofujcie się blisko siebie! ja was osłaniam! krzyknął Nuadu wodząc toporem trzymanym w lewej ręce przed pyskiem potwora, Cały czas wykonując koliste mylące ruchy, tak żeby w razie czego stwór połakomił sie na dziabnięcie ostrza trzymanego w lewej dłoni (nie wygląda na bystrego) cięższy topór trzymany w prawej przygotowany był do kontrującego ciosu.\nS: Wycofuję się drąc się w niebogłosy, biorąc za pewnik to że stronią od hałasu. Być może zostawia nas jak odejdziemy dlaej i wrócą do tego co żarły w krzakach (pewnie martwego centaura :P )\nN – moze tym darciem ściągnie jakiegos paskudniejszego stwora – mruczy pod nosem Nuadu – wtedy stwory wezmą sie za łby, a my się ulotnimy.\nS: Tak czy siak szansa jest jakaś jak się drę niż jak się nie drę :P Jak się drę to może wyjdzie to co Nuadu sugeruje albo uciekną bo się bedą bać. A jak przyjdzie potwór i nas zeżre to i tak mała strata bo i tak już prawie marti jesteśmy :P\nN – dlatego nie krytykuję, tylko mruczę :D\nNuadu, Wij ma Klasę Pancerza = 6, proszę o wykonanie ciosu twoim mocniejszym toporem i w razie trafienia podanie ilości zadanych obrażeń.\nS: ALe jak tak sobie myślę, to one wcale takie wielkie nie są, dwa metry wija to pewnie co najwyżej metr nad ziemię wystaje, bo drugi musi trzymać to przy podłodze… Może jak się wszyscy trzej na jednego rzucimy to przewagą liczebną go do parteru sprowadzimy… (może drugi ucieknie…) – tak tylko myślę na przyszłość… – mogę to zakomunikować keffarowi darciem się ;) – w każdym razie jakby tylko jeden za nami popędził i nie chciał się odczepić to można spróbować…\nOczywiście masz rację, ale jeśli weźmiesz pod uwagę, że klasyczny wij ma około 15cm długości… Poza tym one są zwinne raczej a nie silne. No ale już była deklaracja więc oto co następuje:\nWydzierając się opętańczo staracie się jak najszybciej opuścić miejsce obozowania obcych, a obecnie miejsce chyba bardzo bliskie tej parze wielkich stawonogów. Nuadu kręcąc toporkiem hipnotyczne kręgi wyczekuje momentu kiedy będzie mógł udarzyć i w końcu wyraźnie widząc, że wij postanowił zaatakować, wali z całej siły toporem trzymanym w prawej ręce. Niestety topór nie trafia czysto w sam środek łba co próbował osiągnąć łowca tylko obcina jedną z długuich czułków i niemal całkowiecie schodzi po chitynowym pancerzu, aby jednak koniec końców utkwić w szparze pomiędzy segmentami. Wij, zwija się nagle w ogromnym bólu a z jego paszczy dochodzi potężny wizg.\nNuadu, masz jeszcze drugi atak, albo możesz spróbować się oderwać i uciekać korzystając z tego jakie straty zadałeś. Proszę o deklarację. Simo i Keffar, widzicie, że Nuadu dopadł jednego ze stawonogów natomiast drugi swymi wężowymi ruchami próbuje ominąć łowcę daleko po lewej stronie, ze strony gdzie stoi Keffar.\nSiom: Kurde, nie mamy czegoś do żarcia, żeby mu rzucić na pożarcie? Keffar?\nNuadu – Keffara nie rzucaj, jeszcze się przyda!\nSimo: Ja tylko Keffara pytałem czy ma coś przy sobie do żarcia…\nCHODU!! – krzyknął Nuadu, wyrywając ostrze spomiędzy chityny – w nogi ino chyżo!!!\nKeffa, uważaj na tego ze swojej strony!!!, próbujemy się oderwać!!!\nRzuciliście się w tył jak szaleni, wyciągając nogi na ile się da. Keffar i Nuadu niespokojnie patrzyli przez prawe ramię, bo drugi Wij ruszył za wami poruszając się w tych wężosplotach szybciej niż można by się spodziewać. Na szczęście jednak pierwszy poważniejsze zarośla zniechęciły go chyba do pościgu bo nagle zatrzymał się. Przez chwilę jeszcze miotał się w tamtym miejscu w koło, po czym zniknął wam z oczu. Na wszelki wypadek nie przerywaliście jednak biegu, aż w końcu Simeon zasapał się tak mocno, że musieliście się zatrzymać. Łapiąc oddech rozglądaliście się lękliwie za siebie, ale wydaje się, że naprawdę udało wam się wyjść cało z tej opresji, w jaką niechcący wdepnęliście.\nNo to co robimy dalej?\nSimeon, co do Twojego pytania o polowania na zwierzęta, to oczywiście polowania zdarzają się często, zwłaszcza wśród tych co bardziej szlacheckich, chodzi mi oczywiście o polowania dla sportu. Również egzotyczne stworzenia w ten sposób są łapane, ale szczerze mówiąc pierwszy raz słyszałbyś o polowaniu na Centaury. Po pierwsze to mimo wszystko inteligentne stworzenia tworzące klanowe struktury plemienne, po drugie zaś, znane są jako zacięci wojownicy i bardzo silni przeciwnicy. To oczywiście wystarczyło by do tego aby ktoś chciał się z nimi zmierzyć. Ale polowania dla sportu? Nigdy z czymś takim się nie zetknąłeś.\nNuadu zasapany opiera się o drzewo, wygląda na porządnie zmęczonego biegiem.\nLewą ręke przyciska do boku i oddych bardzo ciężko.\n-Trzeba nam wrócić na “szlak” i pośpieszać do Talzanii, ino kapkę odetchnąć muszę\n- No nie mów że taka krótka przebieżka aż tak cię zmęczyła :) – Rechocze Keffar, zupełnie nie zziajany, pod nosem\nZamierzacie wrócić do miejsca, z którego tu przyszliście, czy wymierzyć nowy szlak dla was? Jeśli tak proszę o jakieś dokładniejsze deklaracje. Spojrzyjcie na mapkę hexową. Obecnie jesteście w hexie 1603 przypominam.\n- Tak sobie myślę, że krócej będzie na przełaj na południe – mówi Keffar – ale jak myślicie iść znaną drogą to też nie będę oponował.\nN – myślę, że jak pójdziemy na południe, to w końcu zobaczymy płaskowyż, a wtedy się już nie zgubimy :)\nSimo: – Jak pójdziemy na przełaj po nieznany to możemy węcej tego tałatajstwa w chitynowych pancerzach spotkać :P\nN – jak się wrócimy, to też możemy, to dzicz jest przyjacielu :)\nSimo: – ale jak dla mnie to lepiej zostac napadniętym na znanym terenie niż zostac napadniętym na nieznanym… Sztuka Wojny Sun Kuna z dalekich krajów wschodniego Kataju o tym mówi.\nNuadu – Zależy z której strony na to patrzeć, ale tak poprawdzie, można by rzec, że żaden z tych terenów, nie jest dla mnie znany. Ale jestesmy w lesie, więc każdy jest dla mnie znany :)\nNiebezpieczeństwo zniknęło, pojawiła się filozofia :).\nCzyli co robimy? Na wprost na południe? Czy wracamy po śladach. Keffar wstępnie zagłosował za drogą na południe, ale powiedział, że nie przeszkadza mu również nadkładanie drogi.\nSimo: zdaję się na nosy łowców.\nNo to ja sobie teraz narzucam i niedługo napiszę tu co dalej. Na południe!\nW końcu stanęło na tym, aby pójść na południe, szybko zorientowaliście się, który kierunek jest właściwy i ruszyliście przed siebie. Ładgodne wzgórza niemal całkowicie przeszły w równinę, by po pewnym czasie znów zacząć piąć się ku górze. Wkrótce po odpoczynku, który przydał wam się bardzo, w końcu jesteście na nogach od wschodu słońca (krótko przed godziną 6tą) las zaczął znów być mieszany aż w końcu zamienił się w liściasty. Jeszcze tylko kolejny szczyt, kolejny gąszcz i w końcu doszliście do miejsca, o którym myśleliście. Z granicy lasu możecie obserwować szeroką doliną, której centralny punkt zajmuje Płaskowyż Tafli, rozpościerający się na południu i południowym zachodzie od was. Obserwując miejsce, w którym wyszliście z lasu, dochodzicie do wniosku, że ledwo około kilometra na południe od waszej pozycji znajduje się miejsce przy strumieniu, przy którym nocowaliście pierwszej nocy, podróżując z mieszkańcami Talzanii.\nNo i jesteście w dolinie Tafli, przed wami płaskowyż. Trochę zeszło wam dnia, jest już około godziny 15:30, słońce zachodzi około godziny 18, a w drodze jesteście od 6 rano. Słucham waszych dalszych deklaracji. (a ja idę uzupełniać mapki :))\nSimo: Mamy dwie mozliwości: albo idziemy prosto do wioski, albo możemy odwiedzić starych przyjaciół, których zostawiliśmy przy wodnej bramie…\nKF: To już lepiej wracajmy do wioski, wodną bramę zdążymy odwiedzić. Przypominam że mamy tu ze 2 miesiące posiedzieć.\nSorry! Lekka zmiana po sprawdzeniu map! Jest dopiero godzina 14:30! Było bliżej niż liczyłem.\nNuadu – ruszmy jak najszybciej do wioski, opowiemy co sie stało, a potem zadecydujemy co dalej.\nUzupełniłem wszystkie mapy w Google Docsach! Również dużą heksową, ale poza tym możecie już zobaczyć na pojedynczych heksach, co gdzie było. Zachęcam!\nNie zwlekając już więc ani chwili ruszyliście ku południowemu zachodowi, aby ominąć płaskowyż tafli z zachodniej strony, tak jak robiliście to w towarzystwie łowców z Talzanii, kiedy podróżowaliście tędy po raz pierwszy. Na równinie tępo wzrosło z czego cieszyliście się jednak tylko przez chwilę, bo to co działo się na niebie, nie wróżyło nic dobrego. Po raz pierwszy od kilku dni wzmógł się wiatr, który przygnał nieładnie wyglądające, szare chmury. Wkrótce zrobiło się szaro, a temperatura spadła na tyle, że gdyby nie intensywny marsza, mogło by wam się zrobić chłodno.\nPłaskowyż Tafli zostawał po waszej lewej ręce, być może serce mocniej wam zabiło kiedy zobaczyliście cień, niegdysiejszej Powietrznej Bramy, którą wskazał wam Simeon, choć i on miał mały problem z odnalezieniem jej, bo widział ją jeszcze zanim została zawalona przez krasnoludzkiego inżyniera. Brama wznosi się około 100, może 150 metrów ponad poziomem ziemi, na ścianie płaskowyżu, a ku niej prowadzi nieszeroka droga, wydeptana stopami jej dawnych mieszkańców.\nZanim dotarliście do ściany lasu na południu mocny wiatr zaczął targać waszymi ubraniami i zaczęło padać, ale ledwo 10 minut później po drobnym deszczu już nie było śladu. Zrobiło się troszkę jaśniej i cieplej.\nStoicie na granicy lasu, w którym znajduje się Talzania, przed wami jeszcze niewiele mniej niż 10 kilometrów marszu przez las. Jest godzina 16:50. Stoicie na granicy hexu 1504. Proszę o deklaracje.\nSimo: Myślę, że spokojnie powinniśmy zdąrzyć na 20:30 do Talzanii… to i nawet jakąś kolację się zahaczy.\nPo 18 będzie już ciemno w polu (jeszcze przyniosło zachmurzenie), w lesie będzie wcześniej, będziecie szli przy pochodni zapewne, więc zdecydowanie wolniej.\nNuadu – możemy spokojnie spróbować przejść jak największy kawałek w stronę wsi.\nrozbić się w lesie zawsze zdążymy, a może kogoś spotkamy.\nSimo: (Czy aby na pewno jestes pewien że chcesz spotykać kogoś z nowej tabelki spotkań MG PO CIEMKU i W LESIE? :D:D ;-) )\nWiedziałem że spodobają wam się moje nowe tabelki. No ale szczerze, sami chcieliście i zagłosowaliście za tym w ankiecie :)\nSimo: Eeeee? Jakiej ankiecie?\nW ankiecie na Facebooku gdzie odpowiedzieliście, że chcecie więcej fantasy, magii i niespodziwanego. No to macie :).\nOkey! Udało mi się ogarnąć kalendarz (oczywiście udostępniony w GoogleDocs), a to wszystko wina Robsona. Wpisałem tam już orientacyjne pory wschodów i zachodów słońca na Rocranon. Nieco abstrakcyjnie, ale na nasze potrzeby aż za dość. Tak czy inaczej wynika z tego, że zachodu słońca tego dnia, nie należy się spodziewać wcześniej niż o 19:15. Good for you!\nChcielibyście dzisiejszą noc spędzić już w swoich własnych łóżkach, w chacie w Talzanii, dlatego nie zważając na pogarszającą się pogodę i zbliżający się zmierzch, dokonujecie jeszcze ostatniego wysiłku, porzucacie myśl o nocnym obozowaniu pod chmurami i ruszacie przez las do osady. Szarość, która zapadła w lesie utrudniała nieco marsz, ale nie na tyle, abyście się tym przejmowali, za to niebo straszące deszczem było już mniej przyjazne. Na szczęście skończyło się na straszeniu i piętnastominutowej, siępiącej mżawce.\nW pewnym momencie nie było już szans poruszać się dalej bez źródła światła, dlatego zapaliliście pochodnię i w jej pełgającym świetle szukaliście znaków charakterystycznych, które doprowadziły by was do celu. Tempo podróży spadło, a Simeona raz po raz zaczęły dręczyć niepewności, czy aby na pewno idą w dobry kierunku. A to miejsce wydawało mu się nieznajome, a to jakiś boczny zakątek wydawał się być tym właściwym, ale obaj łowcy bez zawachania prowadzili w głąb lasu.\nPochodnia już prawie zaczynała wygasać kiedy zostaliście obwołani, a z lasu wychynęły dwie postaci uzbrojone w łuki. Poznaliście łowczych z Talzanii. Byliście w domu!\nJesteście w Talzanii, proszę o odpisanie jednej pochodni z ekwipunku i złota, które użył Simeon w Trzewiach o ile jeszcze tego nie zrobiliście.\nMay 22, 2013 16:10\nTo co? Dajemy teraz znać co chcemy robić w wiosce? Może podzielimy nasze deklaracje na okresy co tydzień. Napiszemy co chcemy robić przez dany tydzień, potem MG nam narzuca wyniki i ewentualnie zagramy PBGD wylosowane spotkania. Potem zdecydujemy co na kolejny tydzień pobytu w Wiosce i tak dalej?…\nSkrzydła Rocranon cz.22 i pół - Epilog 2013-05-22T16:10:33Z\nNie, nie będziemy się bawić aż tak szczegółowo. Chciałbym żebyście zadeklarowali ile czasu zamierzacie tu spędzić, oraz czym będziecie się chcieli zajmować, w tym co studiować czy czego się uczyć, podobnie jak już to zrobiłeś przy poprzedniej notce. Ja następnie określę jakie są na to szanse i ile czasu może to zająć, a później wrzucę każdemu z was mały kamyczek do ogródka. Chciałbym to zamknąć kilkoma opisami i wszystko. No chyba, że mnie WSZYSCY przekonacie, że chcecie dalej bawić się w PBEMa i nieco więcej pograć w tej przymusowej przerwie. Wtedy się zastanowię.\nSkrzydła Rocranon cz.22 i pół - Epilog 2013-05-22T18:04:02Z\nMay 22, 2013 19:52\neee, ja bym jednak przewinął, chociaż wątek tych spotkanych wojów mnie niepokoi.\nTo pierwsza rzecz o jakiej mówimy wodzowi, zabijają centaury, a to niezbyt dobrze, Talzańczycy mają z nimi dobre stosunki w miarę, nie było by fajnie, jakby się popsuły pewnie.\nJeśli dzicy zadecydują jakiś zwiad, to chętnie bym wziął udział, ale ciągnąć Simo, nie wiem czy jest sens, a Keffar ze złamaną ręką też sie nadaje na obserwatora głównie.\nCzsu zamierzamy tu spędzić, aż Keffarowi się zagoi, ot co. Plany na razie mam niezbyt sprecyzowane, Simo pewnie będzie się chciał oddać nauce, może się czegoś od miejscowej zielachy dowie :)\nJa chętnie naciągne CHalaye, żeby poszwendać się z nią po lesie, ona ma długi łuk, chętnie bym się poduczył jak z takiego strzelać. Poza tym nie powinniśmy być obciążeniem i darmozjadami dla wioski, więc jakieś polowania, może nauka jakiegoś fachu. Może jest ktoś we wsi co łuki, albo strzały wyrabia, albo naprawia. Chętnie się czymś zajmę przez ten miesiąc, albo dłuzej.\nSkrzydła Rocranon cz.22 i pół - Epilog 2013-05-22T19:52:51Z\nMay 22, 2013 22:31\nJak dla mnie może być tez przewijanie. No to wklejam z poprzedniego:\nMoje deklaracje (po powrocie do Talzanii) – pewnie zostaniemy tu ze 2-3 tygodnie zanim wrócimy do miasta odebrać rzeczy. Dla keffara pewnie potrzebny bedzie z miesiąc, ale w sumie w ostatnim możemy juz spróbować wrócic do wioski.\n1) Studiować dokładnie strona po stronie ten wolumin, może cos odkryje niezwykłego? Byc może są jakies ukryte litery, zapisy? Widoczne np. przy pomocy soku z cytryny czy innego znanego mi środka do atramentu sympatycznego? Czy dam radę okreslić wiek ksiązki po reakcjach chemicznych? (Metoda węgla C14? ;) )\n2) Spróbować się skomunikować z Magiem Nogliphusem w sprawie woluminu i w sprawie zywiołaka, wypytać o to czy da sie to zniszczyć/uniknąć i odzyskac ciało Finora. Byc może bedzie tez wiedział coś o samym loszku? Być może sama Timwillkana (ją chyba najlepiej zapytać o Nogliphusa) bedzie też cos wiedzieć, jesli nie uda się nam jakoś odnaleźć Nogliphusa.\n3) jesli zostały nam te jakieś grzyby, to chętnie sobie je pobadam (ostroznie!), mimo, ze zielarz mówił, ze są juz bezuzyteczne, to być może poznam ich jakies własciwości (np. na co są podatne, jak tworzą tę truciznę z macek, gdzie są gruczoły z trucizną, czy tez w końcu po prostu opisac je taksonomicznie w mojej księdze). To samo zrobiłbym z kawałkiem skały z jaskin, którą kiedys odłupałem czy mchem z tychże jaskiń (które mam w ekwipunku).\n4) Korzystając z pobytu w puszczy i wczesnej wiosny, z pomocą kompanów i ludzi z wioski (Timwillkana, Chalaya) pochodziłbym i uzupełnił ile się da zapasy ziół, gdzies niedaleko wioski, zeby nie było zbyt niebezpiecznie – byc może wtedy gdy Nuadu będzie sie uczył strzelać, to ja nieopodal (ale nie na linii strzału ;) ) będę szperał za ziołami. Wiosna w końcu.\n5) Chciałbym spróbować opracować dwa mozliwe urządzenia do szybkiego rozpalania ognia:\na) wieczny płomień – to urządzenie jak lampa – kaganek, ale nie słuzy do dawania światła, ale pozwala trzymać tlący się knot/węgielek, tak aby zuzywał minimalna ilość oliwy/innego paliwa. Pozwala go też szybko podsycić za pomocą pokrętełka jakiegoś, tak aby dało się coś od niego odpalaić, nawet jesli oznacza to szybkie zuzycie oliwy. Wazne jest aby nie było za duże, ale pozwalało utrzymywac płomień bez pamietania o dolewaniu oliwy powiedzmy przez 12-24 h i zeby ilość zuzywanej oliwy była w stosunku do lapy bo ja wiem, 10x mniejsza – to juz do decyzji MG.\nb) miksturki do szybkiego odpalania – to o czym mówilismy na sesji – płyn lub substancja, którą da sie szybko podpalić. Byc może gdzieś w pobliżu znajduje się jakieś złoże siarki? Albo gorące źródła z których moznaby pozyskiwac siarkowodór i potem jakos chemicznie odzyskiwać Siarkę i robić cos na kształt zapałkek (Starozytne ludy Kataju zapałki z patyka świerkowego i siraki znali juz w 508 roku)? Jeśli nie same zapałki, to moze ta mikstura – wtedy do jej przechowywania moznaby uzyć tych jednorazówek robionych z gliny, albo lepiej tych o których pisze w punkcie 7 – roślinnych.\n6) pogadałbym z miejscowym garncarzem, czy nie dałoby sie wykonywac jakis bardzo małych ‘fiolek’ glinianych, tak aby mozna było nimi zastępowac filoki szklane, szczególnie przy okazji róznego rodzaju ‘granatów’. Byc może nauczyłby mnie jak korzystać z koła garncarskiego? Byc może mógłbym sobie takie koło gdzieś koło domku/w domku załozyć, abym sam mógł w przyszłości wykonywac takie fiolki jakie mi sie zamarzy?\n7) W sprawie wszędobylskich fiolek, których nigdy nie za dużo – być może istnieja w pobliżu rośliny ala bambus, puste w środku, o promieniu do 2-3cm, które potrzafia trzymac płyny? Z nich moznaby robic prowizoryczne fiolki na rózne dziwne mikstury albo mascie, przycinając i robiąc denka z drewna/korka zapieczetowanego woskiem albo jakims roślinnym klejem?\nTaki mam plan, moge teraz ostro pracować, jest spokój, mam sporo czasu, więc mam nadzieję ze jakoś sie praca rozłozy :) Nuadu może mi pomagac jeśli chce sie czegos nauczyć z zielarstwa albo podstaw alchemii (z tego co pamiętam to chyba mi pomagał, czy to był Finor?… ehhh, jakby Finor był to byśmy mogli razem góry przenosić… )\nSkrzydła Rocranon cz.22 i pół - Epilog 2013-05-22T22:31:54Z\nAch, ach, jak ja lubię deklaracje Robsona :). Już się nimi zajmuje i powoli rozpisuje na karteczce. Dla Żuka też coś piszę. Jeszcze by się Parasit przydał.\nSkrzydła Rocranon cz.22 i pół - Epilog 2013-05-23T00:42:38Z\nMay 23, 2013 07:50\nchętnie pomogę przy ziołach, mogę również spróbować pomóc przy mieszaniu mikstur, jeśli dam radę wysiedzieć w tym smrodzie :)\nDaj znać tez do czego mogę być przydatny mieszkańcom.\nRano mogę polować, popołudniami i wieczorami, zbierać zioła i pomagać Simeonowi.\nSkrzydła Rocranon cz.22 i pół - Epilog 2013-05-23T07:50:06Z\nmistrz_gry mistrz_gry 2013-05-21T22:55:00Z 2013-05-21T23:19:44Z 2013-05-22T06:36:37Z\nLast Update: May 22, 2013 06:36\nJuż za chwileczkę....\nSkrzydła Rocranon cz.22 - Biały świt\nSkrzydła Rocranon cz.21 i pół - Epilog


Ogórki małosolne - przepis - Jedzenie - dobra-rada.pl\nHome » zalewa » Ogórki małosolne - przepis\nOdpowiednio dobrane warzywa, świeży koper, korzeń chrzanu oraz duża ilość czosnku to sekret udanego przepisu na ogórki małosolne.\nSezon ogórkowy to doskonały czas, aby samemu przygotować świeże warzywa w różnych zalewach. Ogórki małosolne, konserwowe czy kiszone lubi niemalże każdy, dlatego często znikają one ze słoików w mgnieniu oka. Te domowe są sprawdzone i lepsze niż ogórki kupowane w sklepach. Wystarczy tylko kilka chwil spędzonych w kuchni, aby delektować się ich pysznym smakiem.\nWybór najlepszych ogórków.\nRobienie ogórków małosolnych należy rozpocząć od ich wyboru. Oczywiście najlepsze będą te zebrane na własnej działce, albowiem w tej sytuacji ma się pewność że będą one sprawdzone i bezpieczne. Jednakże nie każdy może sobie na to pozwolić, dlatego warto udać się na targ, gdzie ogórki zazwyczaj są dobrej jakości. Powinno się wybierać niewielkie ogórki, albowiem te większe mogą być miękkie po ukiszeniu. Dobre ogórki charakteryzują się tym, że są twarde, mają nasycony, zielony kolor i nie są widoczne większe skazy. Należy przygotować kilogram tych warzyw (na dwulitrowy słoik).\nAby ogórki małosolne były aromatyczne, należy przygotować dwie lub trzy główki czosnku, wiązkę kopru z kwiatostanami, kilka liści czarnej porzeczki oraz litr przegotowanej, chłodnej wody. Ponadto można dodać do ogórków świeży korzeń chrzanu. Ogórki dokładnie oczyścić, umyć, zalać wodą i odstawić na około dwie godziny. Pozostałe zioła i dodatki także umyć. Czosnek obrać, oczyścić. Słoik wyparzyć wraz z zakrętką. Należy pamiętać o tym, że nie wolno wycierać słoika szmatką, albowiem pozostawia ona włókna, które przyczyniają się do powstawania pleśni. Wyparzony słoik wystarczy obrócić do góry dnem i poczekać aż wyschnie. Po upływie dwóch godzin, odciąć końcówki z nieobranych i namoczonych ogórków. Układać je w wyparzonym słoiku pionowo, ściśle jeden przy drugim. Należy uważać, aby nie uszkodzić skórki ogórków. Dodać ząbki czosnku, koper, korzeń chrzanu oraz liście porzeczki. Można dodać także kilka ziaren gorczycy- wtedy smak będzie bardziej intensywny.\nPrzygotowanie zalewy i propozycja podania.\nNastępny krok to przygotowanie zalewy. Litr przegotowanej wody wymieszać z 1 czubatą łyżką soli (około 22 gramy). Najlepiej użyć do tego grubej soli kamiennej, która jest zdrowsza. Woda powinna być ciepła, aby sól lepiej się rozpuściła. Kiedy mieszanka będzie miała temperaturę pokojową, zalać nią ogórki. Czubki warzyw muszą być całkowicie pokryte zalewą. Mocno i szczelnie zakręcić słoiki i odstawić ogórki małosolne w ciemne, ale nie zimne miejsce. Po upływie 2-3 dni można spróbować ogórków- powinny delikatnie zmienić kolor. W środku powinny być lekko surowe. Jeśli smak jest odpowiedni, należy postawić otwarte już ogórki małosolne w zimne miejsce. Warto przełożyć je do kamiennego garnka. Idealnie pasują do kromki świeżego chleba ze smalcem domowej roboty. Ponadto stanowią doskonały dodatek do obiadu.


SDHC 8GB class 4 | CHIP\nKarta firmy Kingston SDHC 8GB class 4 model SD4/8GB nosi dokładnie tę samą nazwę vo karta dostarczona do naszego laboratorium w... czerwcu 2009 roku. Różnica między nimi jest taka, że mają inne nalepki. Nowa karta osiągnęła średnią prędkość odczytu na poziomie 15 MB/s, przy maksimum wynoszącym 22\nKarta Silicon Power SDHC 8GB class 4 model SP008GBSDH004V10 mimo, że będąca w klasie 4 i zrealizowana w technologii MLC z obsługą 2 bitów na komórkę osiągnęła wysoki transfer. W trybie odczytu zachowała się przez cały pomiar bardzo stabilnie osiągając aż 35,34 MB/s, zapis utrzymał się jedynie na\nKarta Panasonic SDHC 8GB class 4 RP-SDP08G seria Silver (srebrna) potwierdza klase produktów firmy. Podany przez producenta transfer 20 MB/s został przekroczony z nawiązką. Podczas odczytu średnia szybkość osiągnęła 31,1 MB/s, zaś podczas zapisu średni transfer osiągnął poziom 20,7 MB/s.\nSamsung SDHC 8GB class 4\nKarta Samsung SDHC 8GB class 4 model MB-SS8G232 wykonana w technologii MLC należy do nowej rodziny kart flash zapewnia bezpieczne przechowywanie danych odpornych na promieniowania X jakie stosuje w skanery na lotniskach podczas rutynowej kontroli. Jest też odporna na promieniowanie magnetyczne i\nKarta Sony SDHC 8GB class 4 model SF-8N4 nie jest konkurentką dla swej poprzedniczki . Średni transfer odczytu to 18 MB/s (wzrost sprawności o 10% w odniesieniu do pomiaru na standardowym czytniku ). Zapis 10 MB/s (według danych wzrostu sprawności nie zauważono). Czas dostępu (zapis) rzędu 197 ms\nPlatinet SDHC 8GB class 4\nKarta Platinet SDHC 8GB class 4 model 40724 uzyskała podczas odczytu transfer na poziomie 18,04 MB/s, podczas zapisu 7,08 MB/s. Jak na produkt klasy 4 wykonany w technologii MLC są to wyniki dobre. Średni czas dostępu w trybie zapisu to wartość 219 ms - trochę dużo . Zakres temperaturowy pracy\nKlasa 4 to średniak w grupie kart SDHC jednak do archiwizacji i podstawowych zastosowań to dobry markowy produkt.\nKarta której pojemość powinna stać się standardem doarchiwizacji i odsłuchu muzyki. Jak na ten typ klasy 4 spełnia minimalne wymagania z nawiązką.


Techno Jeep - film | Motocaina.pl\nTechno Jeep – film\nDwa tygodnie przygotowań, 7 godzin kręcenia teledysku, ale jaki efekt! Z nudnego Jeepa Cherokee, chłopcy zza oceanu uzyskali niesamowite źródła dźwięku. Trzaśnięcie drzwiami, czy rytmiczne stukanie w kierownicę w aranżacji techno naprawdę robi wrażenie!\nMłody, zdolny saksofonista Julian Smith i jego samochodowa „orkiestra” stworzyli niecodzienną muzykę. Brzmienie każdego „instrumentu” wydobywane jest z poszczególnych części Jeepa, przez trzaskanie, czy stukanie. Z jednej strony to ciekawostka, żeby „łapać” dźwięki zamykanych drzwi, zwierania klem, blokowania zamka centralnego, a z drugiej – to całkiem rytmiczny kawałek, który z powodzeniem mógłby zagościć na listach przebojów!


Anna Słupianek, Autor w serwisie 3obieg.pl - Serwis informacyjny dziennikarstwa obywatelskiego. - Strona 3 z 6\na parę dni.. po raz kolejny narodzi się BÓG i nic tego nie zmieni... nic... On jest, istnieje, stworzył nas, ma nad nami władzę, osądza nas... i żadna głupia demokracja, durna nauka, teoria Darwina, do dziś nie potwierdzona (dlatego wciąż jest teorią) tego nie zmieni.. przykro mi... Ten tekst i wpis...\nJeszcze zdążysz... Zapiąć pasy przed podróżą .... Znam ludzi, którym rozleciało się małżeństwo, rodzina, znam ich, mam informacje z obu stron. I one zdradzały czasem.. z samotności i oni... o ironio też... z samotnośći. Taka polska specjalność się zrobiła.. samotność... Taki samotny z nas...\nJesień jest mądra. Pozwala docenić piękno odchodzącego lata, jest wspomnieniem pełni urodzaju, słońca, a jednocześnie mówi nam – trzeba się teraz ukryć, przeczekać, przetrwać, aby odrodzić się wiosną. Jesień jest mądra ... bo dojrzała. Jest piękna, a w parkach liście kwitną jak...\nZacznę od tego, co przeczuwamy, a z czego przez wiele lat kazano nam się tłumaczyć. Jesteśmy inni od innych. Zabrzmiało idiotycznie? Bo tak miało zabrzmieć. Ci inni, to nikt inny, jak reszta świata, czy bliżej szukając,...


Rak jamy ustnej w natarciu - technika i sprzęt stomatologiczny\nLawinowo rośnie liczba zachorowań na raka jamy ustnej (fot. Adobe)\nDo czasu pandemii Covid-19, corocznie u 4 tys. pacjentów rozpoznawany był rak jamy ustnej. Obecnie do dentysty chodzi mniej Polaków co oznacza mniej wykrytych nowotworów jamy ustnej, warg i gardła.\nPodczas pandemii mniej pacjentów odwiedza dentystę, to poza rozwojem próchnicy i chorób dziąseł także innego typu zagrożenie - rak jamy ustnej diagnozowany jest na późniejszym etapie.\nRak jamy ustnej to częściej problem mężczyzn (ponad 70 proc. przypadków) niż kobiet.\nWedług danych Krajowego Rejestru Nowotworów choroba stanowi 3,5 proc. wszystkich nowotworów diagnozowanych wśród mężczyzn i 1,4 proc. - wśród kobiet.\nŚmiertelność pacjentów z rakiem jamy ustnej jest wysoka, ponieważ nowotwory te są najczęściej wykrywane na późnym etapie. Wielu pacjentów, którym udało się pokonać chorobę, cierpi na długotrwałe problemy, z powodu poważnego zniekształcenia twarzy, ma trudności z jedzeniem i mówieniem.\nLawinowy wzrost zachorowań na raka jamy ustnej\nNa całym świecie rośnie liczba przypadków nowotworów jamy ustnej, warg i gardła. Rak jamy ustnej może być całkowicie uleczalny, gdy zostanie zdiagnozowany na wczesnym etapie.\n– W Polsce zachorowalność na nowotwory jamy ustnej, warg i gardła w ciągu ostatniej dekady wzrosła aż o 25 proc. Na 100 tys. mężczyzn, co roku w kraju notuje się już ok. 16 zachorowań. Pośród kobiet ten wskaźnik jest trzykrotnie niższy, wynosi niecałe 6 osób na 100 tys., ale i tak jest zdecydowanie za wysoki – mówi lek. stom. Ewa Kopacz z Medicover Stomatologia Plac Konstytucji w Warszawie, cytowana przez dziennik.pl.\nPandemia COVID-19, zwłaszcza w 2020 r., znacznie ograniczała funkcjonowanie praktyk dentystycznych. Stąd poważne obawy, że wiele osób z wczesnymi stadiami raka jamy ustnej pozostaje niezdiagnozowanych. Regularne przeglądy stomatologiczne i wizyty u lekarza rodzinnego to główne sposoby rozpoznawania wczesnych stadiów raka jamy ustnej. Niestety w czasie I i II fali COVID-19 aż 41 proc. Polaków zrezygnowało z wizyty u stomatologa – wynika z badań pracowni Zymetria dla Medicover Stomatologia.\nPandemiczna luka diagnostyczna\nTa niższa frekwencja pacjentów odbiła się w widoczny sposób na liczbie skierowań na konsultacje onkologiczne, które wystawione zostały przez lekarzy dentystów. Ich liczba w 2020 r., w porównaniu do 2019 r., wyraźnie się zmniejszyła. Co prawda obawy przed wizytą w gabinecie dentystycznym osłabły, ale nadal istnieje grupa pacjentów, która u stomatologa nie była blisko dwa lata.\n– Mierzymy się z dwoma bardzo niepokojącymi zjawiskami. Z jednej strony, w ostatnich dwóch, pandemicznych latach obserwujemy coraz wyraźniej spadek wykrywalności nowotworów jamy ustnej, warg i gardła. Z drugiej, rośnie liczba przypadków, w których pacjenci zwlekający z wizytami pojawiają się teraz z zaawansowanymi zmianami - mówi dentystka.\nWedług informacji Krajowego Rejestru Nowotworów, nowotwory jamy ustnej, gardła i warg przybierają różne postaci. Wśród mężczyzn najczęściej obserwuje się zmiany nowotworowe na migdałkach, dnie jamy ustnej, języku, części krtaniowej gardła i śliniankach przyusznych. Rzadziej na podniebieniu czy dziąśle. U kobiet obserwuje się natomiast częściej raka języka, dna jamy ustnej, ślinianki przyusznej. Aż w 95 proc. przypadków nowotwory jamy ustnej to raki płaskonabłonkowe. Rzadko natomiast występują raki gruczołowe.\nDiagnostyka raka jamy ustnej jest skomplikowana. Dlatego tak duże znaczenie ma poddawanie się regularnym, minimum raz na pół roku, przeglądom u dentysty. Dotyczy to szczególnie osób palących papierosy.\ndentysta rak jamy ustnej palenie tytotniu pacjent


Sto lat Pani Stefanii – SOKÓŁKA – Gmina Sokółka\nSto lat Pani Stefanii\nBłogosławieństwa Bożego, uśmiechu, szczęścia, radości każdego dnia oraz wszelkiej pomyślności życzyła Burmistrz Sokółki Ewa Kulikowska dla Pani Stefanii Lenkiewicz, która 28 lutego 2017 roku dołączyła do grona stulatków.\nPani Stefania Rochalska urodziła się 28 lutego 1917 roku w Popławcach koło Kuźnicy. Miała siedmioro rodzeństwa. Jej rodzice prowadzili gospodarstwo rolne. Bracia i siostry Pani Stefanii rozjechali się po całej Polsce. Ona – przed II wojną światową – pojechała do Grodna, gdzie pracowała jako pomoc domowa. Potem wróciła do Popławiec, gdzie w 1947 roku wyszła za mąż za swojego sąsiada – Feliksa Lenkiewicza. Małżonkowie doczekali się czterech córek (jedna zmarła jako dziecko).\nPani Stefania razem z mężem pracowała na gospodarce. Przeżyli razem 39 lat. Pan Feliks zmarł w 1986 roku. Rok później Pani Stafania przeprowadziła się do Sokółki, gdzie mieszka do dzisiaj z córką Ireną. Kobieta doczekała się sześciu wnuków i 12 prawnuków.\n– Mama zawsze uwielbiała czytać książki. Ma sporządzoną listę przeczytanych tytułów. Szczególnie upodobała sobie lekturę książek historycznych. Trzeba podkreślić, że mama pochodziła z rodziny o tradycjach patriotycznych. Całe jej rodzeństwo i ona sama czynnie uczestniczyli w działaniach Armii Krajowej – dowiedzieliśmy się od córek Dostojnej Jubilatki.\nPani Stefania cieszy się dobrym – jak na swoje lata – zdrowiem. Chętnie opowiada o swoim życiu. Kobieta przyznała, że bardzo czekała na swoje setne urodziny.\nBurmistrz Sokółki wraz z Kierownikiem Urzędu Stanu Cywilnego w Sokółce Elżbietą Jakimik wręczyły Dostojnej Jubilatce kwiaty i upominek. Pani Burmistrz przekazała też listy z życzeniami od Prezesa Rady Ministrów Beaty Szydło oraz Wojewody Podlaskiego Bohdana Paszkowskiego. Urodzinowe życzenia złożył również Kierownik KRUS w Sokółce Krzysztof Jacuński.\nKomunikat Burmistrza SokółkiKomunikat Burm…Świetlica jak marzenieŚwietlica jak…


Trzeba wiedzieć, żeby zwyciężyć: listopad – Światowy Miesiąc Świadomości Raka Płuca\nRedaktor: Bartłomiej Leśniewski |Data: 03.11.2010\nIstnieje wiele powodów, dla których nie wykonujemy regularnie kontrolnych badań płuc, ale najczęstszym z nich jest strach przed diagnozą: nowotwór. Laura Łącz, Magdalena Stużyńska, Grzegorz Małecki, dr n. med. Tomasz Grodzki oraz Renata Błochowiak w ramach rozpoczynającej się w listopadzie kampanii edukacyjnej „Trzeba wiedzieć, żeby zwyciężyć!”, przekonywać będą do przyjęcia odpowiedzialnej postawy wobec własnego zdrowia.\nŹródło: Stowarzyszenie Walki z Rakiem Płuca oddział w Szczecinie\nPlakaty z przesłaniem ambasadorów kampanii trafią na początku listopada do 11 tys. firm w całej Polsce, mediów i ośrodków leczenia. W listopadzie w internecie uruchomiona będzie specjalna strona www.listopad.rakpluca.info. Organizatorami kampanii są Stowarzyszenie Walki z Rakiem Płuca oddział Szczecin oraz firma Roche Polska.\nZgodnie z przesłaniem kampanii „Trzeba wiedzieć, żeby zwyciężyć!” osoby znajdujące się w grupie ryzyka wystąpienia raka płuca powinny koniecznie zwrócić się do lekarza z prośbą o skierowanie na badanie RTG lub tomografię komputerową klatki piersiowej. W Polsce większość przypadków nowotworów płuca jest wciąż rozpoznawana dopiero w zaawansowanym stadium choroby, gdy rak zdążył zaatakować sąsiednie tkanki lub inne części ciała i nie może już zostać usunięty chirurgicznie; dlatego tak ważne jest nieustanne przypominanie o wykonywaniu badań kontrolnych.\nSwoje wsparcie dla działań prowadzonych w ramach Światowego Miesiąca Świadomości Raka Płuca, przyjmując role Ambasadorów kampanii, zadeklarowali: dr hab. med. Tomasz Grodzki, profesor Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego, aktorzy Laura Łącz, Magdalena Stużyńska oraz Grzegorz Małecki, a także przyjaciółka osoby chorej na raka płuca – pani Renata Błochowiak. Ambasadorzy kampanii jednogłośnie przekonują: poddając się badaniom kontrolnym, możemy tylko zyskać – pewność, że jesteśmy zdrowi lub czas, aby podjąć walkę z chorobą.\nRak płuca to bardzo groźny nowotwór. Jak każdy z nich atakuje po cichu i potrafi nie ujawniać swojej obecności w organizmie przez dłuższy czas. Objawy kliniczne raka płuca występują na ogół dopiero w jego zaawansowanym stadium. Tylko nieliczni chorzy są zdiagnozowani odpowiednio wcześnie by całkowicie pokonać raka płuca. W początkowym stadium choroby jest to możliwe przede wszystkim przy pomocy leczenia chirurgicznego, często bez konieczności chemioterapii. Zachęcam do regularnego badania się, zgodnie z tegorocznym hasłem kampanii „Trzeba wiedzieć, żeby zwyciężyć!” – tłumaczy dr hab. med. Tomasz Grodzki, Ambasador kampanii.\nCzynnikiem, który jest najczęściej odpowiedzialny za rozwój nowotworu płuca jest palenie tytoniu lub tzw. palenie bierne. Prawdopodobieństwo zachorowania na raka płuca jest większe także u osób, które mają styczność z substancjami rakotwórczymi, takimi jak azbest i radon oraz gdy w rodzinie występowała już choroba nowotworowa. Kampania „Trzeba wiedzieć, żeby zwyciężyć” ma na celu również obalenie stereotypów, krzywdzących osoby chore. Rak płuca błędnie traktowany jest jako choroba, która dotyczy wyłącznie osób palących, a osoby chore niesprawiedliwie oceniane są jako winne swojej chorobie.\nDbajmy o zdrowie, bo to nasz najcenniejszy skarb, bez niego nie spełnimy żadnych naszych marzeń. Nie pozwalajmy sobie na zaniedbania. Rak płuca może dotknąć każdego z nas, bez względu na to czy jesteśmy palaczami czy nie. – mówi Laura Łącz, Ambasadorka kampanii.\nMateriały informacyjne kampanii zostaną przesłane wraz z prośbą o zamieszczenie w gazetkach wewnętrznych oraz intranecie do kilkunastu tysięcy firm w Polsce. Przez cały miesiąc funkcjonować będzie strona internetowa kampanii www.listopad.rakpluca.info, na której umieszczone zostaną najważniejsze informacje dotyczące raka płuca, a także działań prowadzonych w ramach kampanii. Na stronie dostępne będą również materiały informacyjne kampanii, które bezpłatnie będzie można pobrać i wykorzystać, by przekazać innym przesłanie kampanii oraz - co najważniejsze – aby jak najwięcej osób zbadało swoje płuca.\nProblem zachorowalności na raka płuca staje się coraz bardziej powszechny - każdego roku na świecie rozpoznawanych jest ponad 1,3 mln nowych przypadków raka płuca. Rak płuca jest również najczęściej występującym nowotworem w Polsce - każdego roku jest diagnozowany u około 21 tysięcy osób. Z tego powodu w listopadzie na całym świecie obchodzony jest Miesiąc Świadomości Raka Płuca – Lung Cancer Awareness Month (LCAM). W tym czasie podejmowane są działania mające zwiększyć społeczną świadomość na temat choroby, czynników ją wywołujących, a także sytuacji osób chorych oraz dostępnych metod walki z rakiem płuca.


Dzisiaj Mateusz Piskorski wychodzi z aresztu w Warszawie « Wolne Media\nDzisiaj Mateusz Piskorski wychodzi z aresztu w Warszawie\nLiczba wyświetleń wpisu: 1251\nOskarżony o szpiegostwo znany polski polityk i politolog Mateusz Piskorski po prawie trzech latach pobytu w areszcie dzisiaj może wyjść na wolność. Na konto sądu została przelana wczoraj kwota 200 tysięcy złotych poręczenia majątkowego.\nJuż w grudniu ubiegłego roku uruchomiono zbiórkę pieniędzy na kaucję dla Piskorskiego. Co prawda od tego czasu wymiar sprawiedliwości trzykrotnie zmieniał wysokość poręczenia majątkowego. Początkowo była mowa o 300 000 złotych, potem prawomocnie podwyższono ją do 500 000 złotych. Przed tygodniem Sąd Apelacyjny wyznaczył kwotę 200 000 złotych.\nJak dowiedział się “Sputnik Polska”, większość sumy wpłaciła rodzina, ale w zbiórce środków uczestniczyło kilkadziesiąt osób.\nLudzie wpłacali więcej, bo zobaczyli, że 200 000 zł jest realne do zebrania, podkreśliło źródło z partii Zmiana, założonej przez Mateusza Piskorskiego w 2015 roku.\nAle i tak wyrok zostanie wydany niezgodnie z prawem. Może lepiej niech Piskorski weźmie paszport dyplomatyczny na inne nazwisko i wyjedzie. Żyjemy w kraju narodowosocjalistycznym. Za rok mogą być obozy koncentracyjne w tym kraju. Ja sam doświadczyłem bestialstwa. Za przejście przez pustą jezdnię na małej ulicy na czerwonym świetle w Polsce, zostałem skuty kajdankami Z TYŁU i wieziony dwie godziny na komendę w warunkach takich że miałem jeden metr kwadratowy w małym pomieszczeniu przeznaczonym do przewożenia morderców. Następnie zostałem skazany w sądzie 24 godzinnym (bez jakiejkolwiek możliwości obrony) na karę miesiąca pozbawienia wolności na podstawie art 23 UoOZP. Takie mamy rządy partii w Polsce.\nczy na pewno za przechodzenie na czerwonym?\nMoże kłóciłeś się z policjantem, obrażałeś, wyrywałeś się?\nAida, jaka/jaki ty jesteś naiwny/naiwna. To była noc, nie było żadnego ruchu samochodowego. Ja się nigdy nie rzucam. Zobacz film “Mechaniczna pomarańcza”. Na końcu jest scena jak bandyci wstępują do policji bo wiedzą, że mogą bezkarnie krzywdzić ludzi. Czy wiesz jak wygląda samochó policyjny w Polsce do przewożenia morderców? Z tyłu jest mały przedział szerokości jednego metra o powierzchni dwóch metrów kwadratowych. Tak byłem wieziony dwie godziny bo oni jeszcze podjechali pod szpital, żeby mi zmierzono ciśnienie. Czekaliśmy w kolejce. Gów no ich obchodziło że się uduszę z tyłu. Po wielu prośbach dali mnie do przodu. Potem była spokojna rozmowa z nimi, pytałem dlaczego taka procedura jest stosowana, i w pewnym momencie bez żadnego powodu rzucili się na mnie, wywlekli mnie, pobili i wsadzili związanego z powrotem do tyłu. Potem sfałszowali swój raport twierdząc że się rzuciłem na nich i na podstawie ich sfałszowanego raportu biegły sądowy i wielu innych lekarzy sfałszowali swoją opinię medyczną. Zostałem skazany natychmiast bez możliwości uczestniczenia w procesie, powołania świadków i materiałów dowodowych. W końcu okazało się że to jest miesiąc pozbawienia wolności, ale art 23 UoOZP nie podaje żadnej granicy skazania. Równie dobrze mogło to być dożywotnie więzienie. Zobacz artykuł\nTakie rzeczy się dzieją bo rządząca partia narodowosocjalistryczna PiS nie dała rady wprowadzić legalnie sądów 24 godzinnych więc wprowadzili je nielegalnie wymuszając na lekarzach fałszowanie opinii. Zobaczcie jeszcze treść art 24 UoOZP która mówi o obowiązku wypuszczenia po 10 dniach ale na skutek łamania prawa nie jest stosowana.\nJeszcze raz powtarzam. Za rok od tej chwili będą OFICJALNIE obozy koncentracyjne w Polsce.\nPolecam filmy, artykuły Poskorskiego. Nic dziwnego że go ścigają. Powiedział za dużo prawdy która nie powinna być znana. Uznano że jego wiedzą nie może być wynikiem badań i jego przemyśleń ale że musi być agentem. Albo poprostu chcą go ucieszyć. Dla mnie jego sytuacja jest potwierdzeniem że to co mówił o geopolityce jest zgodne z prawdą, że przejrzał plany zachodu.\nTutaj jest ta scena w filmie “mechaniczna pomarańcza”. To było tak że ten pobity to był były przywódca bandy, której członkowie wstąpili później do policji. Jak zobaczyli swojego byłego szefa, to go załatwili. Nie jest to przypadek odosobniony. Prawie 100% szeregowych policjantów w Polsce to są przestępcy albo osoby o skłonnościach psychopatycznych. Są celowo przyjmowani, bo zaakceptują każdy rozkaz rozpędzania demonstracji poprzez bicie ludzi. Jedynie szczęście was uchrania od wpadnięcia na nich.\nwarto zobaczyć cały film\nscena bicia przez policjantów 1:34:50\nwięcej na temat systemu narodowosocjalistycznego w obecnej Polsce.\n“W ciągu jednego dnia sąd potrafi rozpatrzeć 50-60 spraw związanych z dalszym stosowaniem środków zabezpieczających, poświęcając jednej osobie nie więcej niż 5 minut.”\nBędę pisał pracę licencjacką na temat “System narodowosocjalistyczny na przykładzie Polski z roku 2019”


Enemy at the Gates (Wróg u bram)\nJean-Jacques Annaud zapewne był pod wrażeniem brutalnego Szeregowca Ryana Stevena Spielberga. Sam pozazdrościł Amerykaninowi sukcesu i zrealizował Wroga u bram. Ten dramat wojenny o krwawej i wyniszczającej bitwie pod Stalingradem nie dość, że jest brutalny, to jeszcze wyjątkowo przygnębiający. Annaudowi i jego współscenarzyście Alainowi Godardowi (obaj odpowiadają za sukces choćby Imienia róży) udało się stworzyć bardzo przekonująco atmosferę oblężonego miasta w trakcie bitwy określanej jako Rattenkrieg (wojna szczurów). Bohaterem jest Wassilij Zajcew, postać autentyczna. Był on snajperem, uznanym za jedną z czołowych postaci Stalingradu. Podstawą fabuły jest legendarny (bo niepotwierdzony w niemieckich dokumentach) pojedynek z niemieckim mistrzem strzeleckim, majorem Koenigiem (faktycznie, nazwisko znaczy Król, może mieć więc charakter propagandowy). Ich role zagrali Jude Law (w roli Rosjanina) i Ed Harris (jako Niemiec). Poza tym wystąpili Joseph Fiennes (komisarz Daniłow, oficer polityczny), Rachel Weisz (Tania, ukochana obu) i Bob Hoskins (Nikita Chruszczow, reprezentant partii w oblężonym mieście).\nPrzy muzyce po raz drugi z Annaudem współpracował kontrowersyjny twórca James Horner. Wydaje się, że nastąpiła podobna sytuacja jak z Titanikiem Camerona, bowiem bardzo krytycznie wypowiadał się wobec ilustracji do Imienia róży, którą uznaje za swą najgorszą. Złym doświadczeniem musiał być także sam proces powstawania tamtej partytury, ponieważ na jednym z seminariów, na których się wypowiadał wymienił tę partyturę obok Obcych jako sytuację, których nie chciałby nigdy powtórzyć. Cóż. Z Cameronem się pogodził, to czemu nie z Annaudem. Powstała partytura dość specyficzna, bowiem pokazująca zarówno największe zalety, jak i wady kompozytora.\nWydany przez Sony Classical album rozpoczyna suita The River Crossing to Stalingrad. Nie bałbym się powiedzieć, że to jeden z najlepszych pojedynczych utworów w karierze Hornera. Na początku co prawda wracamy do Bravehearta i wykreowanej tam nieco mistycznej wizji historii. Metoda jest prosta, oparta na wysokich smyczkach. Potem następuje coś, co wiele osób poważnie denerwuje, czyli słynny czteronutowy motyw zagrożenia, jaki kompozytor Willowa stosuje od czasów niepamiętnych (pojawia się już w drugim Star Treku). Do roli tego motywu przejdziemy później. Sam główny temat jest śliczny, choć znowu mało oryginalny. Właściwie uczciwym postępowaniem wobec ścieżki byłoby zestawić wszystkie kopie i nawiązania w oddzielnym akapicie, chociaż mogłoby to być niesprawiedliwe wobec samego Hornera. Utwór jest bardzo złożony. Czytałem gdzieś dość sensowną wypowiedź, że problem z orygionalnośćią twórcy bierze się z jego stosunku do orkiestrowego komponowania. Chodzi o to, i to jest ewidentne przynajmniej w The River Crossing..., że konstrukcja jest bardzo klasyczna, zwłaszcza biorąc pod uwagę sposób pisania na smyczki. Opisywaną suitę bez żadnych problemów mógłbym określić jako część symfonii. Trwa piętnaście minut i w bardzo spójny sposób ilustruje pierwsze sceny filmu. Interesujące są partie chóralne, nadające muzyce odpowiedniej "rosyjskości" (tak jak część materiału tematycznego). Jest to inspirowane Prokofiewem i Szostakowiczem. W drugiej części mamy zaś ekscytującą, choć brutalną i w pewnym sensie nawet prymitywną (w znaczeniu odwoływania się do pierwotnych instynktów) akcję. Pod tym względem temu fragmentowi chyba najbliżej do Aliens.\nMimo dość dużej ilości dysonansów i wspomnianych ostatnich kilku minut, pierwszy utwór należy do bardziej melodyjnych na całym albumie. Zmienia się to już przy The Hunter Becomes the Hunted (przy całej niechęci do Hornerowskich tytułów, ten należy do jego najlepszych). Takie underscore, jakie tu usłyszymy będzie rządzić przez większą część płyty. Horner robi wszystko, by odwzorować niepokój i przygnębienie, jakim przesycony jest film Annauda. Służą mu do tego głównie nawiązania do Dmitrija Szostakowicza, którego jedna z symfonii otrzymała nawet miano "Stalingradzkiej". Rosjanin miał dość specyficzne podejście do dysonansu, z jednej strony budował nim napięcie i wzbudzał minorowy nastrój, ale z drugiej nie było to pozbawione emocji. Najlepszym tego przykładem jest często kopiowane swoją drogą przez twórcę Czasu patriotów Largo z V Symfonii. Kompozytor umiejętnie także dochodzi do szczytu napięcia, czasem budując po prostu wielkie crescendo na pełną orkiestrę. W filmie ilustruje to bombardowanie miasta przez Niemców. Ale nie tylko Szostakowicz jest ważnym wzorcem. Jest nim także inny "dobrze znany" Hornerowi radziecki kompozytor - Siergiej Prokofiew. Twórca baletu Romeo i Julia jest tutaj podstawowym źródłem brzmień związanych ze Związkiem Radzieckim (można chyba bez kozery powiedzieć, że był on jednym z twórców tej konwencji), czego świetnym przykładem jest Vassili Fame Spreads, wielki patetyczny utwór na orkiestrę i chór, ale także specyficznego muzycznego sarkazmu, czasami obecnego także i tutaj. Poza tym od zmarłego w roku śmierci Józefa Stalina kompozytora wzięła się jedna z podstaw konstrukcji ścieżki - specyficzne schodzenie kontrabasów o pół tonu i powrót do poprzedniego dźwięku (znane chociażby z Glory). Znakomicie to wspomaga wszechobecny mrok i napięcie. Bywa także bardzo dramatycznie, czego przykładem w pierwszej części płyty jest The Tractor Factory, moim zdaniem jeden z najlepszych utworów album.\nWiem, że posypią się na mnie gromy, ale muszę przyznać, że do całej tej konwencji (dość jednak nowej dla Hornera) wyjątkowo pasuje niesławny czteronutowy motyw ilustrujący zagrożenie, czy coś złego, mówiąc ogólniej. Niezależnie skąd to wziął (Rachmaninow, niektórzy mówią nawet o Wagnerze), stosuje go od ponad 20 lat. Czasami potrafi zniszczyć misterną konstrukcję utworu, co zdarzyło się chociażby w skądinąd świetnym Coast Guard Rescue z Gniewu oceanu. Tu jednak wpasowuje się idealnie. Te cztery nuty są niejako nową, nieprzyjemnie brzmiącą warstwą do przygnębiającej i mrocznej całości. Wyjątkowo dobrze wpisuje tu się też mistyczny historyzm z Bravehearta. Wszystko stanowi spójną, odpychającą wizję oblężonego Stalingradu. Oczywiście nie brzmi to zbyt przyjemnie na albumie. Ciekawie wypadają też aranżacje głównego tematu. Jest on uważany dość powszechnie za kopię pięknego Heritage of the Wolf z Balto (można mówić także o Apollo 13 i tamtejszym Re-Entry & Splashdown, chociaż ja bym zrzucił to na karb jednego z motywów słynnej i monumentalnej VIII Symfonii Gustava Mahlera, zwanej potocznie Symfonią tysiąca (od ilości wykonawców na premierze - kilka orkiestr i trzy chóry, by nie wspomnieć o solistach). Na to samo źródło wskazuje się w przypadku słynnej Listy Schindlera Johna Williamsa, chociaż tamten temat podobno opiera się na jakiejś żydowskiej melodii. Ciekawie brzmi także materiał "radziecki". Wielokrotnie bowiem (chociażby początek A Sniper's War) kompozytor odwołuje się do można powiedzieć propagandowej stylistyki ZSRR. Jak już wspomniałem, sądzę, że ten model wziął Horner od Siergieja Prokofiewa. Z tego powodu nie można tego pseudopatriotyzmu (i pseudopatosu!) brać zbyt poważnie, przynajmniej w pierwszej części albumu.\nDruga część zaczyna się od Betrayal, chociaż dość tonalne, ale niestety całkiem nudne, jest już Sacha's Risk. Ostatnie trzy utwory są końcową suitą, będącą najlepszą na całym albumie, obok The River Crossing to Stalingrad. Betrayal i Danilov's Confession zaczynają się dość mrocznie. Umiejętnie (jak w całej partyturze zresztą) wykorzystywany jest werbel. Wspomaga poważnie dramatyzm. Tę część jednak wyróżnia zupełna zmiana wykonania. Nagle przygnębiający Horner zmienia się w romantyka, którego tak dobrze znamy. Na tyle dobrze jednak, że znajdujemy tutaj reminiscencje Bravehearta. Do końca to słuchaczowi nie przeszkadza, bowiem po raz kolejny otrzymujemy naprawdę piękną tematykę i świetne orkiestracje - pojawia się niesłyszany właściwie obój (dość charakterystyczny dla twórcy), rożek angielski. Porównując do kolorów (do których w swoich wypowiedziach odwołuje się kompozytor), można powiedzieć, że zrealizowana w sepii muzyka nagle nabiera barw. Nie jest jednak wcale łatwo. W Betrayal pojawia się bodaj najbardziej dramatyczny fragment całości, wręcz desperacki i pełen przejmującego tragizmu i swoistej wściekłości. Wystarczy obejrzeć film, żeby się dowiedzieć czemu - jest to jedna z najbardziej wstrząsających jego scen. Potem natomiast wraca w pełnej mocy patriotyzm. Właściwie dopiero wtedy Horner jest w stanie nas poruszyć, ale nie należy tego traktować jako wady całej partytury. Wróg u bram wymagał materiału chłodnego, prawie pozbawionego emocji, czasem po prostu przerażającego. Być może dlatego film został tak skrytykowany. Pomijając fakt, że mamy do czynienia ze swojego rodzaju westernem (pojedynek!), Annaud robi wszystko, by historia była odpychająca, nawet pomimo sceny miłosnej. Tutaj jednak o tym zapominamy i do romantycznej muzyki dołącza nawet chór.\nPłytę kończą napisy końcowe - Tanya (End Credits). Tam do bezpośrednich kopii dołącza jeszcze Apollo 13. Właśnie z tego powodu Wróg u bram, jest ścieżką, którą trudno ocenić. Wymienienie wszystkich kopii byłoby dłuższe niż niejedna litania. Wspomnę tu tylko o najważniejszych - Dmitrij Szostakowicz, Siergiej Prokofiew, nawet Ralph Vaughan Williams, Willow, Apollo 13, Stan zagrożenia, Braveheart... Poza tym album jest zdecydowanie za długi, utwory takie jak Bitter News, The Dream czy Sacha's Risk są zupełnie niepotrzebne. Z drugiej strony James Horner pokazał się jako wyjątkowo wszechstronny twórca. Po pierwsze stworzył tak nietypową dla siebie mroczną i przygnębiającą partyturę (pomimo wcześniejszych Obcych), po drugie bodaj po raz pierwszy w tak dużym stopniu wykorzystał pełny chór. Co najważniejsze, muzyka ta przekonuje. Potrafi w jednym momencie dobić, później jednak (w drugiej połowie) poruszyć. Film mi się podobał, chociaż, jak się okazuje, popełnia wiele podstawowych błędów historycznych. Tam Horner sprawdza się znakomicie. Niepozbawiona wad, choć niedoceniana partytura.\n1. The River Crossing to Stalingrad (15:04)\n2. The Hunter Becomes the Hunted (05:53)\n3. Vassili's Fame Spreads (03:40)\n4. Koulikov (05:13)\n5. The Dream (02:35)\n6. Bitter News (02:38)\n7. The Tractor Factory (06:43)\n8. A Sniper's War (03:25)\n9. Sacha's Risk (05:37)\n11. Danilov's Confession (07:13)\n12. Tania (End Credits) (06:53)\nMarecki 2006-10-25 10:59\nJa troche poza tematem. Chciałem poruszyc pewną kwestię. Chodzi mianowicie o artykuły, a dokładniej o ich liczbę. Wcześniejsze cykle na tym portalu stały naprawdę na bardzo dobrym poziomie (np. obszerny opis duetu Kieślowkski i Preisner - genialny!), ale ciaglę ich mało. A ja pragnę i mysle ze inni tez, czytać i dowiadywać sie jak najwięcej o całym świecie muzyki filmowej. Rozumiem, że recenzje to główny produkt portalu, ale tam oprócz informacji o konkretnej płycie niewiele innych informacji. Naprawdę zachęcam do podjęcia incjatywy w tym kierunku. Pozdro\nMarek 2006-10-25 16:05\nTak dokładniej - Prokofiew zmarł w DNIU śmierci Stalina. Wyjątkowy pech. A co do czteronutowca to jednak nie zgodzę się. Jak dla mnie brzmi on zbyt niepoważnie jak na dramat wojenny, działał on świetnie w fantasy czy kinie przygodowym typu Zorro, ale jego konstrukcja zawsze była dla mnie lekkim przymrużeniem oka, ukrytym za pozorną dosadnością. I jak dla mnie psuje on dosc mocno partyturę w filmie. Bardziej pasowałaby tu cięższa wersja Rózsy z All the Brothers Were Valiant czy Ben-Hura (tylko na dęte, nie na smyczki).\nKoper 2006-10-25 17:30\nA ja się z Pawłem zgodzę - w filmie motyw zagrożenia sprawdza się bez zaruztu, podobni jak i cała partyutra (gorzej na płycie). I nie traktuję tego do końca jako filmu wojennego. Zgoda, niby jest wojna, ale poza początkową sekwencją bitwy o Stalingrad, wojna jest tu tylko tłem (i bardzo dobrze). Osią historii jest niemal westernowa rywalizacja dwóch strzelców wyborowych (i jeszcze te powiewające płaszcze w finałowym pojedynku - niczym u Leone) przeplatana z wątkiem miłosnego trójkąta. Także absolutnie nie traktuję tego jako film wojenny, w którym konwencja o jakiej piszesz Marku, by się nie sprawdzała. Przecież celność strzałów bohaterów to już niemal fantasy, więc i Horner miał prawo zastosować manewr z tym przerysowaniem motywu oznaczającego przybycie "czarnego charakteru". A że zżynał sam od siebie i od innych, to już inna bajka. :)\nThedues 2006-10-26 00:50\nA mi ta muzyka bardzo się podoba! Pamiętam, jak jeszcze nie byłem jakimś wielkim fanem muzyki filmowej, że właśnie muzyka Hornera mnie najbardziej porwała. Szczególnie dzięki Enemy At The Gates. Co tam z tego, że Horner kopiuje wszystko, jednak udało mu się stworzyć ciekawą partyturę z motywów, które wcześniej nie odgrywały jakieś znaczącej roli w jego poprzednich pracach. Co do samego filmu to każdy z was ma trochę racji. Jednak Wróg u bram to kino może nie stricte wojenne, ale musimy go umieścić w tej kategorii. Fakt, że bardziej przypomina on jakiś western osadzony w realiach drugiej wojny światowej przy okrasie bolszewickiej propagandy. Chciałbym słuchać takiego Hornera niż męczyć się przy Troi czy przy The Forgotten:/ Ale jak zawsze sobie powtarzam, że James wróci do formy i pokaże światu, na co go stać!\nKoper 2006-10-26 20:04\nCo by nie mówić o filmie: wojenny, dramat, western... ja go umieszczam na "półeczce" z napisem: FILMY DOBRE. :) Natomiast samą muzykę też nawet lubię, ale w filmie. Poza nim tak sobie.\nMichał 2007-04-03 12:32\nKolejna mało oryginalna ścieżka w dorobku Hornera ale za to kolejna w jego dorobku którą osobiście bardzo szanuję. Utworu "The River Crossing to Stalingrad" podobnie jak "Coming Home from the Sea" z "Perfect Storm" mogę słuchać w nieskończoność a nie jest to jedyny dobry utwór na płycie która mimo ,iż trwa bite 80 minut to jednak czas z nią spędzony umyka niepostrzeżenie podobnie jak z równie długim "Willowem" czy z prawie 100 minutowym "Krullem".\nKoper 2008-11-25 20:49\nOdświeżyłem sobie film i muszę jednak dodać minimum pół gwiazdki do wcześniejszej noty. :) Kapitalnie ta ścieżka działa w obrazie, chciałoby się oglądać jak najwięcej filmów z tak wyeksponowaną i dobrą muzyką. Gdyby James Horner nie miał przed tym na koncie "Braveheart", "Balto", "Willow", "Apollo 13", "Legends of the Fall" i jeszcze paru innych rzeczy, to wartość tego scoru byłaby niewspółmiernie wyższa. Niestety kalki z wcześniejszych projektów (z Prokofiewa i klasyki można mu darować:)) muszą zaniżyć notę. Mam wszakże nadzieję, że do cameronowego "Avatara" James napisze coś o równym stopniu oddziaływania w filmie. Już nawet może się powielać do bólu, będę skłonny mu wybaczyć. :D\nMichał Turkowski 2010-12-19 12:53\nWYMIATA James w filmie. W obrazie muzyka jest niesamowita, oczywiście szczególnie pierwsze 15 minut z "The River Crossing To Stalingrad" powoduje opad szczęki. Tam gdzie inny composer zrobił by kilka utworów, James strzelił potężną 15 minutową miazgę, która brzmi jak pełnoprawna symfonia, która także na płycie żyje swoim życiem. Maestria. Z resztą aż tak genialnie nie jest, niemniej jednak score ten to dobra rzemieślincza robota, może mało oryginalna, ale potrafiąca w filmie wstrząsnąć, a na płycie mimo iż wymaga uwagi, też może być ekscytująca.\nbladerunner22 2011-08-16 14:14\nMam sentyment do tej muzyki , bo to był jeden z pierwszych przesłuchanych przeze mnie ostów. Niewielu kompozytorów jest w stanie, czy było w stanie napisać tak złożoną suitę jak ,,The River Crossing to Stalingrad'' i za to bardzo duży plus, mały za temat miłosny, który koi moje skołatane serce i choć to powtórka z wcześniejszych prac , to filmie Horner wplótł to idealnie. Na minus, długość płyty 76 minut to jednak troszkę za dużo, wkrada się monotonia, za często powtarza się sielankowy utwór. Mam trochę pretensje do Hornera o brak większej liczby utworów, w których występuje pseudo-rosyjski chór jak w ,,Vassili's Fame Spreads''.\nMieszko 2013-12-29 12:55\nChyba najbardziej kontrowersyjna ścieżka na koncie Hornera. I nie ma co się temu dziwić. Od ilości zrzynek, zapożyczeń, jak również autoplagiatów grożą takie bóle głowy, iż to się w pale zwyczajnie nie mieści! Przed zupełną klęską to jakże wątpliwej jakości dzieło ratują na dobrą sprawę jedynie rosyjskie chóry, których nie wyeksponowano na przestrzeni całego krążka. Na pochwałę zasłużyło niezłe "The River Crossing To Stalingrad", jeżeli wziąć tutaj pod uwagę tracki, chociaż nie przeceniałbym wartości tego utworu, podobnie zresztą jak funkcjonalności w obrazie score'u. Jedna z gorszych partytur w dyskografii tego znanego oraz zasłużonego dla muzyki filmowej twórcy. A czas trwania albumu - kompletna paranoja!


Giełdowy Leszcz i jego Sensei: Nieprzewidywalne JSW!\nAutor: Giełdowy Leszcz o 11:36:00\nAnonimowy 14 grudnia 2016 15:03\nCzyszby Leszcz popłynął na JSW.\nGiełdowy Leszcz 16 grudnia 2016 09:50\nMożliwe...powinno też tam być pytanie czy będzie na więcej prezentów? Obserwuję.\nSensei 10 stycznia 2017 20:06\nWitam tutaj Sensei ... Leszcz uśrednił ostatnio JSW i nawet dzisiaj rozmawialiśmy na ten temat i był przez chwilę na plusiku ... Sensei obserwuje korektę na węglu i złe/dobre? infa na temat tego, że chińczyki odchodzą od węgla i ograniczają produkcję stali.


APC - SNOREEZE\nSNOREEZE - ulga w CHRAPANIU\nChrapanie to zjawisko akustyczne, powstające podczas snu w wyniku wibracji miękkich części w obszarze gardła środkowego, przy niecałkowitym zamknięciu górnych dróg oddechowych.\nDzięki specjalnie opracowanemu zestawowi naturalnych olejków brytyjscy naukowcy stworzyli preparat zwiększający napięcie miękkich tkanek gardła podczas snu - Snoreeze. Badania kliniczne potwierdziły, że stosując Snoreeze w łatwy sposób możemy pozbyć się uciążliwego chrapania.\nPoszczególne produkty z rodziny Snoreeze otrzymały wiele nagród i wyróżnień, m.in. w Polsce:\n2008 - Odkrycie Roku Laur Konsumenta\n2009 - Nagroda Zaufania Konsumentów "Złoty Otis"\n2010 - Świat Farmacji Produkt Roku (w grupie produktów p.chrapaniu)\n2011 - Świat Farmacji Produkt Roku (w grupie produktów p.chrapaniu)\nSNOREEZE skutecznie likwiduje chrapanie\nSnoreeze można zakupić w aptekach bez recepty lub bezpośrednio w APC Instytut. Dostępny jest również w aptekach internetowych i serwisie aukcyjnym Allegro.\nRodzina preparatówSnoreeze składa się z 6 postaci:\n1. spray do gardła\n3. plastry na nos\n4. listki doustne\nSnoreeze - Spray do gardła\nSnoreeze spray do gardła zawiera mikroskopijne kuleczki stanowiące mieszaninę naturalnych olejków eterycznych i witamin, pod wpływem których następuje zmniejszenie wibracji powodujących chrapanie.\nJedno opakowanie wystarcza na aż 50 spokojnych nocy.\nAby pozbyć się uciążliwego chrapania, spray należy zastosować tuż przed snem w następujący sposób:\nOdchylić głowę maksymalnie do tyłu\nRozpylić trzykrotnie w kierunku tylnej ściany gardła\nPo zaaplikowaniu nie należy jeść ani pić (w przeciwnym razie trzeba zastosować spray jeszcze raz)\nSnoreeze - Spray do nosa\nSnoreeze spray do nosa zawiera mikroskopijne kuleczki stanowiące mieszaninę naturalnych olejków eterycznych i witamin, pod wpływem których następuje zmniejszenie wibracji powodujących chrapanie.\nSnoreeze spray do nosa nawilża błonę śluzową nosa na całą noc.\nSnoreeze spray do nosa umożliwia swobodny przepływ powietrza podczas oddychania przez nos i w ten sposób likwiduje lub redukuje odgłosy chrapania, które spowodowane są ograniczoną drożnością nosa.\nAby pozbyć się uciążliwego chrapania, Snoreeze spray do nosa należy zastosować tuż przed snem w następujący sposób:\nprzed zaśnięciem oczyścić nos\nzaaplikować po 1-2 dawki do każdego otworu nosowego\nSnoreeze - plastry na nos\nSnoreeze plastry na nos są idealne dla chrapiących z powodu przeziębienia, alergii i zatkanego nosa. Snoreeze plastry na nos zawierają sprężyste paski, które delikatnie rozwierają przewody nosowe, poprawiając w ten sposób pasaż przepływającego powietrza i redukując chrapanie wywołane zatkanym nosem.\nSzeroka powierzchnia plastra zapewnia dobre przyleganie\nSprężysty pasek zawarty w plastrze poprawia drożność nosa\nPlastry są hipoalergiczne – właściwe dla wrażliwej skóry\nPlastry nie zawierają uczulającego lateksu\nSą łatwe do usunięcia po zastosowaniu\nSnoreeze - listki doustne\nSnoreeze listki doustne należy zastosować przed snem w następujący sposób:\nwyjąć jeden listek doustny Snoreeze\numieścić listek na podniebieniu i pozostawić do rozpuszczenia (20-30 sekund)\nnie jeść ani nie pić po podaniu (w przeciwnym razie zastosować nowy listek)\nSnoreeze - tabletki\nTabletka Snoreeze po umieszczeniu w jamie ustnej ulega rozpuszczeniu uwalniając witaminy i olejki eteryczne, co powoduje usztywnienie wibrujących tkanek tylnej części gardła, które są przyczyną chrapania.\nSnoreeze tabletki doustne należy zastosować przed snem w następujący sposób:\nwyjąć jedną tabletkę doustną Snoreeze z blistra\numieścić tabletkę na języku i pozostawić do rozpuszczenia\nnie jeść ani nie pić po podaniu (w przeciwnym razie zastosować nową tabletkę)\nSnoreeze - płyn do płukania gardła\nSnoreeze płyn do płukania gardła zawiera mieszaninę naturalnych substancji które nawilżają i napinają tylną ścianę gardła. Usprawnia to przepływ powietrza – zmniejsza wibracje tkanek miękkich gardła odpowiedzialne za chrapanie.\nPodczas płukania płyn pokrywa ściany gardła cienkim „filmem” , który działa nawilżająco, napinająco i antyseptycznie.\nJedno opakowanie wystarcza na 25 spokojnych nocy.\nAby wyeliminować chrapanie, płyn należy zastosować tuż przed snem w następujący sposób:\nnapełnić do połowy kubeczek dołączony do butelki\npłukać gardło przez 30 sekund\nwypluć płyn, nie płukać ust\npo zaaplikowaniu nie należy jeść ani pić (w przeciwnym razie trzeba ponownie płukać gardło płynem)\nJaki wpływ na zdrowie ma CHRAPANIE?\nChociaż chrapanie nie jest uważane za szkodliwe, to jednak zostało ono zaliczone do poważnych problemów zdrowotnych. Wynika to z faktu, że hałas o wartości 30 decybeli wystarczy, aby przerwać czyjś sen, a dźwięk chrapania może przekroczyć nawet 80 decybeli!\nNajczęstszymi fizycznymi konsekwencjami chrapania u osoby chrapiącej i jej partnerki/partnera są:\n- niedostatek snu, prowadzący do przewlekłego zmęczenia\n- senność w czasie dnia\n... a na relacje międzyludzkie?\nChrapanie może negatywnie wpływać na relacje międzyludzkie i staje się powodem drażliwości i nieporozumień partnerskich.\nWg badania „Snoreeze 2001 Census":\n- 39% osób chrapiących uważa, że chrapanie miało niekorzystny wpływ na ich\nrelacje z partnerem / partnerką\n- 56% podało, że chrapanie było powodem sprzeczek\n- 79% zdecydowało się na spanie w oddzielnych pomieszczeniach.\n-10% rozważało życie w separacji na skutek chrapania partnera.\nRegularne stosowanie u osoby chrapiącej preparatu Snoreeze prowadzi do zniesienia objawów niedoboru snu, poprawy samopoczucia i polepszenia relacji partnerskich. Wg badań, Snoreeze skutecznie likwiduje chrapanie u 90% osób borykających się z tym problemem.\nPoważniejszym problemem jest chrapanie połączone z bezdechem sennym (gdzie cierpiący chwilowo przestaje oddychać) – tu należy zasięgnąć porady lekarza.


Wsparcie społeczne w sytuacji kryzysowej / redakcja naukowa Anna Korlak-Łukasiewicz, Magdalena Zdaniewicz. Publisher: Zielona Góra : Uniwersytet Zielonogórski : Oficyna Wydawnicza Uniwersytetu Zielonogórskiego, 2016. Availability: Copies available for reference: [CZ 364] (1).\nOkna życia w systemie opieki nad dziećmi / Beata Krajewska. Publisher: Warszawa : Wydawnictwo Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, 2015. Other title: "Life windows" in the system of childcare.Availability: Copies available for reference: [CZ 364] (1).\nWspółczesne problemy socjalne i ich rozwiązywanie / pod red. Danuty M. Piekut-Brodzkiej. Publisher: Kielce : Wszechnica Świętokrzyska, 2014. Other title: Contemporary social problems and solving them.Availability: Copies available for reference: [CZ 364] (1).\nABC przeciwdziałania przemocy w rodzinie : diagnoza, interwencja, pomoc / Katarzyna Michalska, Dorota Jaszczak-Kuźmińska. Publisher: Warszawa : Fundacja ETOH : Wydawnictwo Edukacyjne Remedium, 2014. Online Access: Click here to access online Availability: Copies available for reference: [CZ 364] (1).\nDziecko pod opieką grupy roboczej : diagnoza i opracowanie planu pomocy : poradnik praktyczny / Teresa Jadczak-Szumiło, Grzegorz Wrona. Edition: Wydanie I.Publisher: Kraków : Suprema Lex Centrum Szkolenia Kadr i Samorządów s.c., © copyright 2018. Availability: Copies available for reference: [CZ 364] (1).\nSprawni w życiu codziennym i pracy : Idee wsparcia osób z niepełnosprawnością w praktyce lokalnej / redakcja naukowa Renata Wielgos-Struck, Hubert Kotarski. Edition: Wydanie I.Publisher: Rzeszów : Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego, 2019. Availability: Copies available for reference: [CZ 364] (1).\nOpieka nad dzieckiem w Polsce w latach 1918-1939 : skrypt dla studentów Kolegium Nauczycielskiego w Bielsku-Białej, 2003 r. / Andrzej Kliś. Publisher: Bielsko-Biała : Kolegium Nauczycielskie, 2005. Availability: Copies available for loan: [M-035447] (2).\nPraca socjalna wobec współczesnych problemów społecznych / red. nauk. Sabina Pawlas-Czyż ; konsultant naukowy Kazimiera Wódz. Edition: Wyd. 2. uzup.Publisher: Toruń : Wydawnictwo Edukacyjne "Akapit", 2007. Online Access: Click here to access online Availability: Copies available for loan: [M-085712] (7).


Czy warto kupić, czyli kosmetyki marki Bourjois? - martazbrozek.pl\nStrona główna | URODA | Czy warto kupić, czyli kosmetyki marki Bourjois?\nAutor: martazbrozek.plzaktualizowano 16 kwietnia 2018 14 września 2015 17 komentarzy do Czy warto kupić, czyli kosmetyki marki Bourjois?\nFrancuska marka Bourjois jest nam znana jako ta drogeryjna, chociaż ceny jej nie zawsze należą do przystępnych. Stwierdzam nawet, że jak na kosmetyki dostępne „na każdym rogu” są ciut za drogie i wszystkie produkty z tego postu upolowałam na promocjach. Do cen występujących w szafach Bourjois wolałabym dołożyć i kupić produkt droższy np. MAC czy Clinique, który coraz bardziej mnie kusi 😉 Aktualnie w swojej kosmetyczce posiadam podkład, puder, korektor oraz trzy pomadki do ust. Swoją przygodę z tą marką zaczęłam od podkładu 123 Perfect Foundation (kliknij TUTAJ), który zaowocował poszerzeniem mojej znajomości z Bourjois. Czy kosmetyki są warte swojej ceny, czy lepiej dołożyć i kupić coś z tzw. marek ekskluzywnych?\nSypki puder Loose Powder, 01 Peach\nRouge Edition Velvet: 02 Frambourjoise, 04 Peach Club, 07 Nude – ist\n123 perfect foundation cc creambourjoisczy warto kupić?healthy mix correcting concealerloose powderrouge edition velvet\nNastępnyAktualizacja pielęgnacji porannej oraz wieczornej.\nOpublikowano w 14 września 2015 w 18:43\nJak ja uwielbiam Rouge Edition Velvet ! 🙂\nOpublikowano w 15 września 2015 w 14:49\nOpublikowano w 14 września 2015 w 18:47\nKusi mnie od dawna podkład i puder ale nigdy nie mogę trafić na swój "odcień" na promocji :/ zastanawiam się nad zakupem internetowym 🙂 niestety nic nie mogę Ci polecić tej marki bo jeszcze nic nie testowałam :))\nOpublikowano w 15 września 2015 w 14:50\nPuder polecam! Podkład lubi ciemnieć i wiem, że to nie tylko u mnie robił takie psikusy 🙂\nOpublikowano w 14 września 2015 w 21:46\nz Bourjois mam na razie tylko podkład healthy mix, który bardzo lubię, ale kusi mnie też ta szminka rouge edition velvet 🙂\nOpublikowano w 15 września 2015 w 14:51\nNad podkładem ciągle się zastanawiam i pewnie na jakieś promocji się na niego skuszę 😉 Szminki REV są genialne, więc warto w nie zainwestować!\nOpublikowano w 15 września 2015 w 15:52\nJa muszę chyba zainwestować w pomadkę;) Osobiście polecam tusz z Bourjois "WIST UP THE VOLUME" 😉\nOpublikowano w 16 września 2015 w 15:58\nPomadką REV warto się przyjrzeć 😉 W takim razie zrobię rozeznanie, co do tuszu!\nOpublikowano w 16 września 2015 w 11:44\nmyślę, że 1 2 3 perfect byłby dla mnie dobry 🙂\nJest to bardzo dobry produkt 😉\nOpublikowano w 16 września 2015 w 16:34\nWidziałam na Fb że dostałaś na Meet Beauty 🙂 Ja również 🙂\nOpublikowano w 16 września 2015 w 18:34\nMówiłam, że warto się zgłosić! Będzie okazja by się poznać 😉\nOpublikowano w 16 września 2015 w 22:09\nNo tak miałaś rację z tym, że nic nie tracę a mogę zyskać 🙂 Dziękuję! 🙂\nOpublikowano w 18 września 2015 w 14:50\nKrem CC bardzo fajny, a pomadki w swoim czasie do mnie trafią, mam nadzieję, że to będzie bardzo szybki czas 😀\nObserwuję, podoba mi się Twój blog 😉\nOpublikowano w 30 września 2015 w 16:51\nDaj znać na jaki kolor się zdecydowałaś 😉\nOpublikowano w 11 lutego 2016 w 21:06\ntylko podklad healthy mix, ale (przynajmnij dla mnie) koniecznie serum gel, jest delikatny, jedwabiscie sie rozprowadza i cudownie rozswietla twarz. nie widac go w ogole na skorze, chyba nie kupie nigdy zadnego innego podkladu\nOpublikowano w 11 lutego 2016 w 21:07\na niestey z tej samej serii (healthy mix) korektor sie nie sprawdzil – dla mnie za rzadki, slabo napigmentowany… ale mam straszne i ciemne worki pod oczami, wiec zakladam, ze po prostu nie jest skierowany dla osob z moim problemem


W dniu 07.03.2019 będzie miała miejsce przerwa w dostawie wody w miejscowości Narama. – Urząd Gminy Iwanowice\nW dniu 07.03.2019 będzie miała miejsce przerwa w dostawie wody w miejscowości Narama.\n6 marca 2019 - Kategoria: Informacje Dodał Grzegorz Palkij Comment off\nSpółdzielnia Kółek Rolniczych w Iwanowicach informuje, że dnia 07.03.2019 w godz. od 8:00 do 15:00\nbędzie miała miejsce przerwa w dostawie wody\nw miejscowości Narama w szczególności najbliższej lokalizacji ulic Brzozowa i Jodłowa.\nPoprzedni Zarządzenie Nr O.39.2019 Wójta Gminy Iwanowice w sprawie wyboru wniosków i udzieleniu dotacji dla podmiotów uczestniczących w otwartym konkursie ofert na realizację zadania publicznego Gminy Iwanowice na rok 2019 z zakresu kultury, sztuki, ochrony dóbr kul Następny Zapraszamy do Klubów Seniora+ w Poskwitowie i Władysławie


Pawłowski BHP ppoż. Sosnowiec, Katowice Siemianowice śląskie, Będzin, Dąbrowa, Mysłowice, Jaworzno, Bytom, Ruda śląska- Gwarancja jakości\nProfesjonalny nadzór BHP realizowany przez Pawłowski BHP ppoż. to gwarancja bezpieczeństwa Twojej firmy!\nBezpieczeństwo pracowników powinno stanowić ważny element każdej firmy. Coraz większa liczba pracodawców zwraca uwagę na kwestie dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy. I słusznie z resztą. Niemniej jednak ze względu na zmieniające się wymogi, natłok obowiązków, często pracodawca nie jest w stanie samemu wypełnić wszystkich nałożonych obowiązków. W takim przypadku warto skorzystać z pomocy specjalisty- ale czasami okazuje się, że zatrudnienie doświadczonego spec. ds. bhp jest zbyt drogie. Doskonale rozumiemy powyższe potrzeby. Stąd oferujemy usługi na najwyższym poziomie, jednocześnie gwarantując rozsądne ceny.\nJesteśmy grupą specjalistów, która posiada bogate doświadczenie oraz stale podnosimy własne kwalifikacje, aby zapewnić usługi, które wyróżniają się jakością. Ponadto gwarantujemy, że Twoja firma nie "pozostanie sama sobie"- coś, na co skarżą się nasi obecni klienci, w czasie, kiedy usługi bhp realizowane były przez naszą konkurencję.\nGwarantujemy, że stosując się do naszych wskazówek Państwa firma nie będzie karana finansowo przez Państwową Inspekcję Pracy lub inne instytucje, choć należy pamiętać, że odpowiedzialność za BHP jest znacznie szersza. Gwarantujemy, że każdy dokument, który będzie opracowany przez naszą firmę nie będzie kwestionowany przez organy kontrolujące. Gwarantujemy, że współpraca z nami, to relacja z fachowcami służącymi swoją radą i wiedzą.\nPawłowski BHP ppoż. to firma, która stawia na jakość, na pozytywne relacje i tworzenie warunków do owocnej współpracy.


Mały Książe piaskiem malowany wkrótce w Płocku! - Portal Płock - numer 1 w Płocku!\nMały Książe piaskiem malowany wkrótce w Płocku!\nOpublikowano: czw, 3 paź 2019 13:55 2019-10-03T13:55:00.000Z\nWiadomości "Mały książę" to wyjątkowa opowieść dla całej rodziny, która więcej mówi o życiu, niż grube, uczone księgi. Zwyciężczyni programu "Mam Talent" Polska , Tetiana Galitsyna wraz z najszybszym malarzem na świecie VLODYRem i grupą artystów, przygotowywała unikalne widowisko - historię Małego Księcia wg. Antoine de Saint-Exupéry'ego, tworzoną na oczach widzów piaskiem, połączoną ze animacją światłem, wodą oraz elementami spektaklu teatralnego i technik szybkiego malowania (tzw.speed painting).\n"Mały książę" to wyjątkowa opowieść dla całej rodziny, która więcej mówi o życiu, niż grube, uczone księgi. Zwyciężczyni programu "Mam Talent" Polska , Tetiana Galitsyna wraz z najszybszym malarzem na świecie VLODYRem i grupą artystów, przygotowywała unikalne widowisko - historię Małego Księcia wg. Antoine de Saint-Exupéry'ego, tworzoną na oczach widzów piaskiem, połączoną ze animacją światłem, wodą oraz elementami spektaklu teatralnego i technik szybkiego malowania (tzw.speed painting). Dopełnieniem niezapomnianego show jest przepiękna oprawa muzyczna, poruszająca najgłębsze emocje i przenosząca odbiorców na magiczną planetę Małego Księcia. "Mały Książę" (wg. Antoine de Saint-Exupéry'ego) to cudowna, pełna poezji i mądrych refleksji opowieść o przyjaźni, miłości i życiu. Przetłumaczona na 160 języków historia chłopca, który swobodnie przekracza granice między światem realnym a sferą niezwykłości. Mały Książę przypomina o tym, że " wszyscy dorośli byli kiedyś dziećmi, tyle, że tylko nieliczni z nich jeszcze o tym pamiętają..."\nZapraszamy na spektakl familijny.\n20.10.2019, Płock, godz. 16:30\nPaństwowa Szkoła Muzyczna w Płocku, ul. Kolegialna 23\nPłocki Ośrodek Kultury i Sztuki, ul. Jakubowskiego 10, tel. 24 366 43 50\nCentrum Informacji Turystycznej, ul. Plac Stary Rynek 8, tel. 24 367 19 44.\nBilety przez internet: kupbilecik.pl , biletyna.pl\nLink do zakupu biletów: http://bit.ly/2YSE6Sz