Autor Wątek: Działanie Linux Mint na laptopach (Przeczytany 93084 razy)\n« Odpowiedź #15 dnia: Sierpień 11, 2009, 14:37:09 pm »\nwszystko działa dobrze, wifi broadcom po zainstalowaniu sterowników własnościowych\njedyne co to grafika nie jest idealna, flesh tnie przy pełnym ekranie, i jak podłącze monitor dodatkowo tak żeby działały oba ekrany to strasznie muli i potem trzeba displaya resetować, ale jak się podłączy zewnętrzny monitor żeby działał samodzielnie albo powielał ekran to wszystko jest ok.\ndźwięk bez zarzutów, klawisze funkcyjne, mikrofon. Wszystko ok\n« Odpowiedź #16 dnia: Sierpień 19, 2009, 12:58:48 pm »\nAcer Extensa 5220 wszystko działa ładnie, Broadcom STA driver mnie bardzo ucieszył przy moim wifi, IrDy nie sprawdzałam, PCMCIA - nie korzystam, specjalne przyciski - też nie korzystam. Touchpad ładnie przewija, miodzio.\n« Odpowiedź #17 dnia: Sierpień 27, 2009, 12:21:44 pm »\nWszystko działało oprócz grafiki (800x600) pomogła instalacja http://ncc-1701a.homelinux.net/~linux-sis/downloads/xorg-driver-sis671_0.9_i386.deb\nWiFi działa, tak samo klawisze dodatkowe.\n« Odpowiedź #18 dnia: Sierpień 30, 2009, 01:07:58 am »\nJa właśnie któryś raz zainstalowałem Minta Gloria na netbooku HP MiniNote 2133 i zawsze miałem kilka problemów, ale dzisiaj już się z tym wszystkim uporałem prawie. Wifi działa, system znalazł sterownik własnościowy Bradcom STA Był taki problem, że gdy Wifi było włączone to komputer uruchamiał się z taką rozdzielczością że widać było 3/4 ekranu. W xorgu wystarczyło wpisać Option "PanelSize" "1024x600" i teraz już bez problemu. Czcionki i panel były malutkie ale to dało sie poustawiać, poprostu powiększyłem panel i ikony odrazu same się powiększyły, a wszystkie czcionki ustawięłm z 10 na 12. W firefoxie tez ustawiłęm zeby był większy tylko tekst. I tak teraz jest juz prawie wszystko w porządku. Nurtuje mnie tylko jak to zrobić żeby rozjaśniony ekran nie sciemniał się po kilku minutach... Reszta OK. Pozdrawiam\n« Ostatnia zmiana: Sierpień 30, 2009, 01:18:32 am wysłana przez arasek »\n« Odpowiedź #19 dnia: Sierpień 30, 2009, 09:27:50 am »\nCytat: arasek w Sierpień 30, 2009, 01:07:58 am\nNurtuje mnie tylko jak to zrobić żeby rozjaśniony ekran nie sciemniał się po kilku minutach...\nCentrum sterowania / system / zarządzanie zasilaniem\nW jego preferencjach znajdziesz opcje dla zasilania sieciowego i z akumulatora odnośne tego o co pytasz.\n« Odpowiedź #20 dnia: Sierpień 30, 2009, 12:52:11 pm »\nPisałem że to się dzieje po kilku minutach. Wygaszenie gdy komputer jest nieaktywny: ustawione na 40 minut. Dodałem Aplet jasności,używam Fn + F3 lub F4, ale to szybko gaśnie. W aplecie była taka informacja że to jest komputer nie może sprawdzić czy to dobre rozjaśnienie.\n« Odpowiedź #21 dnia: Sierpień 30, 2009, 13:31:44 pm »\nNie masz ustawione "wygaszaj ekran podczas bezczynności"?\n« Odpowiedź #22 dnia: Sierpień 30, 2009, 19:18:57 pm »\nZałączam swoją opinię na temat działania Mint na laptopach.\n1) Toshiba Satellite L300-11G procesor Intel Pentium Dual 1,73GHz\nLinux Mint7 z systemem plików ext4 działa tutaj "z marszu" od momentu zainstalowania. Żadnych dodatkowych sterowników nie było potrzeby dokładania. Poza aktualizacjami programów i systemowymi właściwie nic więcej jemu nie potrzeba!\nJedyne co sprawiło niespodziankę to NetworkManager. Nie korzystam z wifi tylko z LAN więc o działaniu bezprzewodowego Internetu nie mam pojęcia.\nMożna się "dokopać" w moich postach co stało się z networkmanagerem więc nie będę się rozpisywał. Obecnie uzywam innego urządzenia sieciowego i jak narazie sprawuje się dobrze.\nTestowałem wiele linuksów na tym laptopie i muszę powiedzieć z żadnym do tej pory nie odczułem takiego komfortu jak właśnie z Mint`em! Z Ubuntu były wieczne problemy, a Mint choć jest w zasadzie jego pochodną, przerósł mistrza!\nOdbiegam trochę od prawdy, na codzień używam Debiana. Mint to mój drugi system wcale nie gorszy ale fascynuje mnie Debian i nic na to nie poradzę.\n2) HP350 procesor Intel Celeron M530\nNa nim moja opinia o Mint się potwierdza więc nie będę się powtarzał. Na tym laptopie NetworkManager działa do dzisiaj bez zastrzeżeń.\nJedyne co się przydaża co pewien czas to dziwne zachowanie systemu po "wyłącz komputer". Otóż co m.w. kilkanaście wyłączeń nie wyłącza systemu całkowicie. Świadczy o tym aktywna mysz, reszta jakby spała. To niewątpliwie jakaś usterka systemowa.\n« Odpowiedź #23 dnia: Sierpień 31, 2009, 18:30:30 pm »\nDo mati75: mam na 40 minut. Ale mi chodzi o to że on się przyciemnia po kilku minutach, a nie wygasza. Rozjaśniam i po kilku minutach się przyciemnia, tak że jest po prostu ciemny.\nOdp: Działanie Linux Mint na laptopach - GATEWAY MT 6919\n« Odpowiedź #24 dnia: Wrzesień 01, 2009, 20:10:17 pm »\nDziala dobrze, dzwiek, wifi, grafika, klawisze funkcyjne bez zarzutu, male problemy z compiz (grafika intela), ale dalo sie rozwiazac:\n« Odpowiedź #25 dnia: Wrzesień 02, 2009, 16:41:18 pm »\nCytat: arasek w Sierpień 31, 2009, 18:30:30 pm\nMoże to wina sterowników, proponuje dodać to repo:\n## Run this command: gpg --keyserver subkeys.pgp.net --recv AF1CDFA9 && gpg --export --armor AF1CDFA9 | sudo apt-key add -\ndeb-src http://ppa.launchpad.net/ubuntu-x-swat/x-updates/ubuntu jaunty main i zaktualizować system\n« Odpowiedź #26 dnia: Wrzesień 03, 2009, 08:27:20 am »\nOk dzięki zrobię to, na razie nie mam dostępu do komputerka. Ale zauwazyłem też dziwne działanie wifi, przy starcie czasem się łączy z internetem czasem nie, a jak stracie połączenie to potem wogóle już się nie łączy... Ogólnie ta sprawa jest dziwnie rozwiązana w network managerze jest sieć bezprzewodowa, ale w iwconfig jest eth1 zamiast wlan0, nie wiem w jaki to sposób działa, ale jest to dziwne. jak będe mieć komputer, to wtedy opiszę coś więcej.\n« Odpowiedź #27 dnia: Wrzesień 04, 2009, 17:03:06 pm »\nNa początek chcę się przywitać. Jestem nowym userem Linux Mint i jestem bardzo zadowolony z rozstania ze "słuszną firmą" . Na ASUS X53Sseries - instalka Mint 7 Gloria bez problemu . Działanie poinstalacyjne bez problemów .\nStery j.w , Całokształt - SUPER .\n« Ostatnia zmiana: Wrzesień 04, 2009, 17:50:17 pm wysłana przez pawel100pawel »\n« Odpowiedź #28 dnia: Wrzesień 13, 2009, 11:49:52 am »\na tak poza tym wszystko ładnie śmiga\n« Odpowiedź #29 dnia: Październik 06, 2009, 10:13:10 am »\nDELL Studio 1555 T4200 / ATI4570 / 2GB / 250GB\nLinux Mint 7, zainstalowany razem z Vista.\nInternet nie dzialal po przelaczeniu bezposrednio z Visty- prawdopodobnie chodzi o pdtrzymywanie napiecia przez karte, po odpaleniu "zimnego" lapka, net chodzi bez problemow. Mozilla, kadu, dzialaja. Male problemy z aktualizacja, ale po pierwszych zgrzytach teraz dziala prawidlowo. Jedyny problem ktorego nie udalo mi sie rozwiązać to brak dzwieku.\npo wielu wielu próbach wreszcie dźwięk zadziałał po wpisaniu w odpowiednim pliku (patrz wyżej):\noptions snd-hda-intel index=0 model=dell-m6\n« Ostatnia zmiana: Listopad 03, 2009, 18:19:45 pm wysłana przez kant »


Twórca Hatred: - Gry są za bardzo ugrzecznione - Archiwum tekstów - forum gram.pl\nRozpoczęty przez Gram.pl, Październik 20, 2014\nSzef Destructive Creations obstaje przy swojej wizji Hatred, ale nie zamierza nikogo do niej przekonywać. Ba, hołduje też innym grom, które w przeszłości wywołały kontrowersje.\nPrzeczytaj cały tekst "Twórca Hatred: - Gry są za bardzo ugrzecznione" na gram.pl\nCóż, to jego opinia, że gry są ugrzecznione.\nOsobiście nie widzę powodu, dla którego gry powinny być mniej ugrzecznione niż to przewidują normy obyczajowe dla wszystkich innych środków przekazu oraz sfery publicznej.\nJadą pod publiczkę traktując graczy jak jełopów, którzy kupią wszystko co kontrowersyjne. Ciężko mnie obrazić, ale czuje się jakby ktoś mi w twarz dał kiedy czytam takie wypowiedzi i takie próby marketingowych zagrywek. Gra nawet nie prezentuje nic ciekawego poza brutalnością. Gameplay słaby, animacje beznadziejne, a główny "bohater" nie ma nawet żadnego celu ani agendy.\nW końcu ktoś, kto mówi na ten temat z sensem, opisuje to dokładnie tak, jak powinno to wyglądać. Branża i tak jest dość upośledzona, polityka nie powinna się mieszać w rynek gier. Gra to tylko rozrywka i nikt nie powinien mieć żadnego wpływu na jej tworzenie prócz samego producenta. Skoro chce ktoś zrobić grę o zabijaniu ludzi to niech robi, konsument zdecyduje czy to kupi czy nie. To tylko produkt. A wielkie dyskusje na ten temat niemal na skalę światową są po prostu i śmieszne i smutne.\nTworzyć produkt dla samego tworzenia, szkoda życia na takie głupoty.\nTyle płaczu o brutalność, a w pierwszego Postala połowa podstawówki się zagrywała :v\nNastępnym krokiem mogłyby być gry, z wszelkiej maści możliwymi gwałtami, a najlepiej jeszcze z perspektywy pierwszej osoby i obsługujące np. Oculusa.\nTo by były doznania.\nPo co ugrzeczniać, przecież takie rzeczy zdarzają się w rzeczywistości.\nJa jednak podziękuję temu Panu, którego jednym z najlepszych wspomnień z całej serii CoDa, jest "No Russian".\nPodejrzewam jednak, że jedynym celem małego studia, jest możliwie najgłośniejsza, darmowa reklama.\n> W końcu ktoś, kto mówi na ten temat z sensem, opisuje to dokładnie tak, jak powinno to\n> wyglądać. Branża i tak jest dość upośledzona, polityka nie powinna się mieszać w rynek\n> gier. Gra to tylko rozrywka i nikt nie powinien mieć żadnego wpływu na jej tworzenie\n> prócz samego producenta. Skoro chce ktoś zrobić grę o zabijaniu ludzi to niech robi,\n> konsument zdecyduje czy to kupi czy nie. To tylko produkt. A wielkie dyskusje na ten\n> temat niemal na skalę światową są po prostu i śmieszne i smutne.\nZamieńmy w tym poście słowo "gra" na, na przykład, "walki gladiatorów/dzieci/psów" albo "pornografia". Dla mnie wszystkie 3 wersje brzmiałyby tak samo.\nNie zgadzam się z tym, że rozrywka czy sztuka powinny być wyjęte spod jakiegokolwiek prawa i nie powinny ich obowiązywać żadne normy. Produkty oparte na śmierci i seksie zawsze bardzo dobrze się sprzedawały, tym lepiej im bardziej były wymyślne i widowiskowe, o czym ludzkość wie od bardzo dawna. I ludzkość też wie, że takie "produkty" nie mają dobrego wpływu, i, by się dalej rozwijać i unikać tragedii, należy takie tendencje zwalczać. Ale, jak widać, wielu ludzi jeszcze im hołduje.\nczyli w skrócie komisja i więcej regulacji\n> Cóż, to jego opinia, że gry są ugrzecznione.\n> Osobiście nie widzę powodu, dla którego gry powinny być mniej ugrzecznione niż to przewidują\n> normy obyczajowe dla wszystkich innych środków przekazu oraz sfery publicznej.\nOch rzeczywiście, "Human Centipede", "Hostel", to były bardzo ugrzecznione inne media, Liveleak i jego filmy o egzekucjach, wszelkiej maści programy informacyjne żerujące właśnie na takich tragediach, a zawsze dostaje się grom komputerowym. Zastanawia mnie tylko czemu? Ja też jestem za tym aby gry były tak samo traktowane jak inne media, więc skoro w muzyce jest miejsce na Cannibal Corpse, w sferze filmowej może pojawić się "Ludzka Stonoga", to w grach może się pojawić "Hatred", zresztą w tej grze nie ma niczego czego do tej pory nie można było znaleźć w Postalu na przykład, fakt tam twórcy dali możliwość przejścia gry bezkrwawo, ale oczywiste jest jak każdy grał w tą grę.\nPoza tym, zapomina się tu o jeszcze jednej rzeczy - i tak już trwa zażarta dyskusja o wpływie gier na człowieka i nadal pokutuje (zwłaszcza w naszym kraju) stereotyp gier jako źródła agresji. I próbuje się tłumaczyć, że to tylko na niby, że nieprawda, i że to wszystko zależy od gracza, jego psychiki, że ma wybór, że nie chodzi o przemoc bo ta tylko towarzyszy i jest środkiem ekspresji takim samym jak film.\nTen tytuł na pewno będzie świetnym argumentem dla wszystkich, którzy występują przeciw grom i już w żaden sensowny sposób nie będzie się dało tego wytłumaczyć. Bo tutaj przemoc nie towarzyszy, ale jest celem. Nikomu nie uda się wytłumaczyć tego jak osoba ze zdrową psychiką będzie sobie siadała i podziwiała kolejne sceny egzekucji. Już widzę te urywki scen z gry w mediach i pytania między wierszami "jaki psychol mógł coś takiego stworzyć? Jaki psychol może czerpać z tego przyjemność?". I kurde, po raz pierwszy się z nimi zgodzę. Jeśli do tego ma prowadzić ta wolność ekspresji, jeśli branża elektronicznej rozrywki ma się staczać w takie bagno, to ja już wolę ugrzecznianie i przechodzę na drugą stronę.\nGry zmusza się do bycia bardziej ugrzecznionymi i miłymi niż są one w rzeczywistości, niż powinny być*\n^^ Tymczasem swoją produkcję też ugrzeczniają...\n^^ Miękkie pały, no po prostu - masowy morderca, a nawet kota czy psa nie zmasakruje, bo czasem obrońcy zwierząt mogliby się doczepić... a ci są jednak bardziej upierdliwi niż moherowy ciemnogród. Ja pierdzielę robią grę o jakimś psychopacie, będzie można strzelać "z przyłożenia" pikselom wyglądającym jak ludzie prosto w twarz, a nie będzie można pikseli przypominających kota obedrzeć ze skóry ? Spory zawód ;/\nA kompletnie serio - to co gada w przeróżnych wywiadach ten facet jest tak idiotyczne, że nawet nie chce mi się posta napisać, żeby skomentować, bo nie bardzo jest co.\nWielkie dorabianie ideologii, do braku pomysłu na swoją produkcję. Więc brak pomysłu maskuje się kontrowersjami (co IMO odbije się czkawką - wróżę zakaz sprzedaży na steam, co oznacza marny zarobek). Wolność artystyczna (jednak) ponad wszystko, dlatego nie cenzurujmy niczego, nawet takiego śmiecia. Branża kinowa nie takie "dzieła" widziała, więc (przez analogię) i branża growa zniesie kolejny crap . Nie mówmy jednak już (ciągle) o "tym czymś", bo nie bardzo jest o czym.... Niech sobie ten cały Zieliński sam promuje swój "kontrowersyjny" tytuł, a nie wysługuje dziennikarzami...\nLepiej spuścić zasłonę milczenia. Nie reklamować szamba. Serio.\n*A co do tego swierdzenia. Są gry "grzeczne" są i "niegrzeczne". Jak wszystko i wszędzie. Dla nas odbiorców najważniejsze jednak jest, żeby gry były "bardzo dobre" albo przynajmniej "warte zagrania". Ten cały Hatered na taki tytuł mi nie wygląda, ot czysta przemoc dla samej przemocy, nawet miłośnikom tego typu klimatów znudzi się szybko...\nDnia 20.10.2014 o 15:08, Okkam-Hanzo napisał:\n> Osobiście nie widzę powodu, dla którego gry powinny być mniej ugrzecznione niż to\nOch rzeczywiście, "Human Centipede", "Hostel", to były bardzo ugrzecznione inne media,\nLiveleak i jego filmy o egzekucjach, wszelkiej maści programy informacyjne żerujące właśnie\nna takich tragediach, a zawsze dostaje się grom komputerowym. Zastanawia mnie tylko czemu?\nJa też jestem za tym aby gry były tak samo traktowane jak inne media, więc skoro w muzyce\njest miejsce na Cannibal Corpse, w sferze filmowej może pojawić się "Ludzka Stonoga",\nto w grach może się pojawić "Hatred", zresztą w tej grze nie ma niczego czego do tej\npory nie można było znaleźć w Postalu na przykład, fakt tam twórcy dali możliwość przejścia\ngry bezkrwawo, ale oczywiste jest jak każdy grał w tą grę.\nZ tych filmów kojarzę jedynie "Human centipede", które znam tylko z opisu - tak porytego pomysłu jeszcze nie widziałem. Czy film nie jest zakazany w wielu krajach? Czy to dobrze, że został stworzony?\nI nie, nie dostaje się tylko grom komputerowym. Sprzeciwiam się takim tendencjom niezależnie od tego czy występują w grach, filmach czy książkach.\nAle też nie dziwię się, że są tu pod "specjalną opieką". Czym innym jest bierne oglądanie, a czym innym aktywne uczestniczenie.\nta gra nie robi na mnie większego wrażenia niż zło jakie potajemnie dla naszego dobra wyprawiają politycy\nzacznijmy od tego ,że bez hatred zdanie przeciwnków gier by się nie zmieniło.Nie których nie przekonasz.Przypomina mi się reprotaż tvp czy tvn w siedzibie twórczów.Pani redaktor nie mogła się powstrzymać z użyciem "ta gra jest o zabijaniu""\n> Liveleak i jego filmy o egzekucjach, wszelkiej maści programy informacyjne żerujące właśnie\n> na takich tragediach, a zawsze dostaje się grom komputerowym. Zastanawia mnie tylko czemu?\nPonieważ pozostałe wymienione przez Ciebie media nie są interaktywne. Gry komputerowe wymagają uczestnictwa w przedstawionym przez siebie świecie, to ty świadomie klikając na klawiaturze czy na myszce "mordujesz". Na film/muzykę/obraz nie masz bezpośredniego wpływu.\nPopieram. Nie jestem za tym żeby zakazywać itd. Lubię też czasem obejrzeć dobry film, i tam tez często leje się krew. Uparcie będę też powtarzał, że musi być tam jednak fabuła, cel. No i umówmy się. ''Piła'' (za którą nie przepadam) ma więcej fabuły i ''ambintej'' treści niż Hatred. Nie do końca rozumiem intencje twórców takich filmów czy gier. Zabijanie dla samego zabijania? Gdzie jakaś historia? Wybory?? A jeszcze mniej rozumiem tych, którzy w to nawet nie tyle grają, co chcą grać. Ktoś powie: nie odpowiada Ci taka gra to nie graj. Film? To nie oglądaj. Ale nie o preferencje już tu chodzi, a o przekraczanie granic moralności. Ktoś powie to tylko gra, a ja powiem, że gra, również i film i książka i inne wszelakie media, wszystko ma na nas wpływ. Ok to po co wgl tworzyć cokolwiek skoro przypadkiem może mieć to na kogoś zły wpływ. I tu znów trzeba rozróżnić i dokładniej się przyjrzeć i przemyśleć czy to już czasem nie za dużo. Nie wszyscy są jednak tego świadomi i mylą pojęcia. Tu nie chodzi że po grze w Hatred zaopatrzysz się w broń i zaczniesz latać po ulicy i strzelać do prawdziwych ludzi, ale granie w takie gry obniża w mniejszym lub większym stopniu wrażliwośc, która już może przełożyć się na normalne życie. Wszystko też zależy od danej jednostki. Indywidualne przełożenie takich treści na osobnika. Reasumując wg. mnie błędem w tej grze jest masowe zabijanie, co gorsza bezcelowe (no chyba że będą achievementy za dłuższe przetrwanie czy większą ilość ofiar, bo to rzeczywiście dla niektórych cel najwyższy), a że nic innego w niej nie ma jej powstanie uważam za bezsensowne.\n> zacznijmy od tego ,że bez hatred zdanie przeciwnków gier by się nie zmieniło.Nie których\n> nie przekonasz.Przypomina mi się reprotaż tvp czy tvn w siedzibie twórczów.Pani redaktor\n> nie mogła się powstrzymać z użyciem "ta gra jest o zabijaniu""\nPowoli się zmieniało. Ale z Hatred na pewno się zmieni w drugą stronę.\nPoza tym większość gier jest o zabijaniu, takim czy innym\nLuk04229 masz rację, gościu w pile nie mordował dla mordowania, ale dawał nauczkę taki ludziom jak skorumpowani lekarze, politycy czy urzędnicy czyli Ci którzy jedną decyzją, kiwnięciem palcem rujnują całe życie milionom osób i zniewalają je... to gorsze niż ten tutaj terroryzm... w dodatku, zawsze dawał szanse ofierze, na odkupienie;D ja tam byłem zawsze za tym gościem, robił dobrze, mimo że środek był brutalny


Mus do ciała truskawkowy – Kostkamydla\nStrona główna » Sklep » Do ciała » Musy i oleje » Mus do ciała truskawkowy\nMus do ciała truskawkowy, czyli odżywcze masło do ciała w formie puszystego musu. Dzięki zawartości nierafinowanych olejów i maseł skóra po użyciu musu jest nawilżona, odżywiona i delikatnie natłuszczona. Mus chroni skórę przed wpływem czynników zewnętrznych, wygładza ją i uelastycznia. Ekstrakt z truskawki poprawia ukrwienie skóry, zwiększa syntezę kolagenu, wzmacnia ściany naczyń krwionośnych, a dodatkowo ujędrnia i uelastycznia skórę. Za różowy kolor musu odpowiada olejowy ekstrakt z alkanny barwierskiej, który ma działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i przeciwświądowe. Mus jest niezwykle wydajny, z tego względu należy stosować go w jak najmniejszej ilości, by uniknąć tłustej warstwy na skórze. Najlepsze rezultaty oraz najszybsze wchłanianie gwarantuje używanie musu tuż po kąpieli na lekko wilgotną skórę.\nMasło mango, Masło shea, Wyciąg z alkanny w oleju z pestek winogron, Masło kakaowe, Olej kokosowy frakcjonowany, Olej z pestek truskawek, Olej z pestek malin, Olej jojoba, Jedwab owsiany, Ekstrakt z truskawki, Gliceryna, Naturalna witamina E, alkohol*, Olej słonecznikowy, Truskawkowy aromat spożywczy.\nMangifera Indica Seed Butter, Butyrospermum Parkii Butter, Vitis Vinifera Seed Oil, Theobroma Cacao Seed Butter, Caprylic/capric Triglyceride, Fragaria Ananassa Seed Oil, Rubus Idaeus Seed Oil, Simmondsia Chinesis Seed Oil, Avena Sativa Meal Extract, Fragaria Virginiana Fruit Extract, Glycerin, Alkanna Tinctoria Root Extract, Tocopherol, Alcohol*, Helianthus Annuus Seed Oil, Parfum.\n*Składnik aromatu truskawkowego, stanowiący mniej niż 1% produktu.\n1 opinia dla Mus do ciała truskawkowy\nDagmara – 14 stycznia, 2022\nUwielbiam ten mus! Jest naprawdę bardzo wydajny.\nKategorie: Do ciała, Musy i oleje, Wegańskie Tagi: balsam, masło do ciała, mus do ciała, nawilżające, truskawka


Przed zaciągnięciem kredytu warto porównać oferty kilku banków, i dopiero wówczas wybrać najodpowiedniejszy. Na co zwrócić szczególną uwagę? Oczywiście na oprocentowanie espanolviagra.net. Obniżka stóp procentowych sprawiła, że banki zmuszone zostały do obniżenia oprocentowania. Niestety, niektóre z nich w ramach rekompensaty, podniosły prowizję, czyli jednorazową opłatę za udzielenie kredytu. Kolejnym kosztem jest ubezpieczenie, jednak w większości banków jest ono dobrowolne. Jakie koszty będziemy musieli ponieść ostatecznie, zależy od wysokości kredytu i okresu jego spłaty - im dłużej, tym drożej.\nGdzie zatem warto pożyczyć? Na rynku kredytowym obecnie najlepiej wypada Eurobank, który proponuje swoim klientom 3% w skali roku, i 10% prowizji od pożyczonej kwoty. Przyjaznym okiem na pożyczkobiorców spogląda także PNB Paribas, który co prawda żąda 10% oprocentowania pożyczki, jednak prowizja za jej udzielenie to jedynie 3%. Na trzecim miejscu w naszym rankingu plasuje się Bank Pekao. Ta instytucja finansowa także oprocentowuje pożyczki 10% stawką, a prowizja wynosi 6%. Nasz mini ranking zamyka Meritum Bank, z oprocentowaniem w wysokości 9,90% i prowizją na poziomie 5%.\nLepszą ofertę kredytową otrzymać możemy zazwyczaj w banku, w którym mamy konto osobiste, ale nie jest to regułą. Formalności w każdej placówce bankowej ograniczają się do minimum, a wypełnienie wniosku kredytowego zajmuje kilka chwil, a jeśli pozytywnie przejdziemy weryfikację, pieniądze na koncie możemy mieć jeszcze tego samego dnia. Warto pożyczać, trzeba jednak czynić to z głową.\nPolecamy porównać również kredyty gotówkowe online na oferty-kredytow.com


Nowa linia produktów BOLIX do hydroizolacji budynków\nBOLIX wprowadza nową linię produktów przeznaczonych do wykonywania hydroizolacji elementów budynku, mających bezpośrednią styczność z gruntem.\naktualizacja: 2015-04-14 06:51:23\nHydroizolacje Bitumiczne BOLIX to grupa 4 wyrobów, zapewniających kompleksową ochronę fundamentów przed szkodliwym oddziaływaniem wody i wilgoci. Specyfika każdego z nich uwzględnia rodzaj gruntu oraz poziom wody w zabezpieczanym miejscu. Dzięki temu możliwe jest precyzyjne dopasowanie rozwiązania do potrzeb – izolacja przeciwwilgociowa, przeciwwodna, a także przeciwwodna typu ciężkiego.\nPierwszy typ izolacji sprawdza się w gruntach przepuszczalnych, gdzie zwierciadło wody znajduje się poniżej poziomu posadowienia budynku. Druga zalecana jest do gruntów nieprzepuszczalnych i wody umiejscowionej również poniżej, ale z uwzględnieniem sytuacji okresowego jej podnoszenia się ponad poziom fundamentów.\nNatomiast ta ostatnia stosowana jest, gdy zwierciadło wody gruntowej jest powyżej fundamentów (niezależnie od rodzaju gruntu) oraz w gruntach nieprzepuszczalnych, gdzie wody opadowe długo utrzymują się wokół, wywołując parcie na hydroizolację. Izolacja taka ma za zadanie chronić fundamenty przed wodą naporową, czyli wywierającą ciśnienie hydrostatyczne.\nemulsja bitumiczno-lateksowa do uszczelniania różnych podłoży (po rozcieńczeniu używana jako preparat gruntujący);\njednoskładnikowa, grubowarstwowa masa bitumiczno-kauczukowa z wypełniaczem polistyrenowym do wykonywania powłok hydroizolacyjnych oraz montażu płyt XPS;\ndwuskładnikowa, grubowarstwowa masa bitumiczno-kauczukowa z wypełniaczem polistyrenowym do wykonywania powłok hydroizolacyjnych oraz montażu płyt XPS;\nwzmocniona włóknami, dwuskładnikowa, grubowarstwowa masa bitumiczno-kauczukowa do wykonywania powłok hydroizolacyjnych oraz montażu płyt XPS.\nPoprzedni materiał Silikonowy klej do luster LAKMA wyróżniony\nNastępny materiał Niskoprężna piana poliuretanowa GUN FOAM 8008 - nowość Den Braven


Fachowo realizowany transport paczek oraz przesyłek | Gdy lubisz czytac\nAktualnie dużo Klientów indywidualnych a także grupowych decyduje się na pomoc podmiotów oferujących transport na przykład paczki do Szwajcarii. Macie tam znajomych? Może po prostu chcecie nadać konkretne elementy komuś do tego bardzo mocno rozwiniętego kraju? Chcecie, aby paczki do Szwajcarii trafiły nie tylko i wyłącznie szybko, ale także w nienaruszonym stanie? A może sytuacja jest inna i po prostu macie zamiar przyjąć paczki ze Szwajcarii, ponieważ na przykład Wasza rodzina Wam coś wysyła? Mogą to być pieniądze, ciuchy, prezenty i tym podobne. Bez wątpienia transport musi odbywać się w sposób jak najbardziej fachowy od samego początku aż do samego końca – tutaj nie można pozwolić sobie na żadne błędne decyzje, dlatego powinno się zdecydować się tylko na przetestowane a także pewne podmioty wykonujące działania w tej dokładnie określonej tematyce.\nNa pewno paczki ze Szwajcarii muszą być przesyłane nie tylko i wyłącznie profesjonalnie, niemniej jednak też bezbłędnie a także relatywnie tanio. Jakie usługi mają profesjonaliści? To przewóz generalnie rozmaitych akcesoriów. Mogą to być towary, rowery, motory, macie okazję zdecydować się też też na transfery pieniężne. Ogólnie rzecz biorąc paczki do Szwajcarii mogą być zabierane z uwagi różnego rodzaju lokalizacje. Chodzi nam w głównej mierze o Kraków, Rzeszów albo Katowice. Pamiętajcie, że paczki są wywożone z Polski w właściwie każdy wtorek a także każdy piątek. Natomiast ze Szwajcarii albo Niemiec paczki kolokwialnie pisząc wyjeżdżają w każdą środę a także w każdą sobotę. Dobrze jest więc posiadać to pod własną lupą.\nPolecam: paczki do Szwajcarii .


Apel RDOŚ! Uważajmy na GNIAZDA PTAKÓW przy okazji remontów\n„Ofiarami” źle prowadzonych prac budowlanych często są jerzyki, ale nie tylko. W zakamarkach naszych budynków gnieżdżą się również wróble, gołębie miejskie, kawki, jaskółki oknówki a nawet pustułki. Miejsca ich gniazdowania są szczególnie chronione w sezonie lęgowym, który przypada właśnie teraz. Ptaki gnieżdżą się w szczelinach budynków, w otworach wentylacyjnych lub w stropodachach.\n– Prowadzenie prac w okresie lęgowym często prowadzi do śmierci zwierząt, zarówno piskląt, jak i dorosłych osobników. Zdarza się, że dostęp do gniazd jest zamurowywany, przez co giną nie tylko pisklęta, ale również ich rodzice, próbujący za wszelką cenę dostać się do młodych – mówi rzecznik prasowy Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, Łukasz Zych.\nWykorzystane w tym artykule zdjęcie przedstawia jerzyka, który ubrudził się pianką montażową. Niestety, ptaka nie udało się uratować, mimo tego, że został on przekazany do ośrodka rehabilitacji zwierząt.\nJeśli prace budowlane wiążą się z niszczeniem siedlisk gatunków chronionych, wówczas konieczne jest zezwolenie regionalnego dyrektora ochrony środowiska. Prowadzenie prac bez tej zgody jest złamaniem przepisów i wiąże się z koniecznością ich wstrzymania oraz możliwością poniesienia kary grzywny lub aresztu.\ndo zarządców budynków i firm wykonujących remonty, o szczególną ostrożność i podejmowanie działań wyłącznie zgodnych z prawem. O odpowiednie przygotowanie i prowadzenie inwestycji,\ndo ornitologów o właściwy nadzór nad prowadzonymi pracami,\ndo mieszkańców, jeśli są świadkami niszczenia ptasich siedlisk, aby zgłaszali te sprawy bezpośrednio na policję lub straż miejską.\nniszczenie gniazd ptaków remonty apel regionalnej dyrekcji ochrony środowiska regionalna dyrekcja ochrony środowiska apel remonty budynków uwaga na gniazda ptaków rdoś łukasz zych


Orchidea [Jerzy J. Bojar] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nOrchidea - ebook/epub\nAutor: Jerzy J. Bojar Liczba stron: 140\nISBN: 978-83-8119-118-0 Data wydania: 2018-02-12\nJerzy J. Bojar Orchidea Wersja Demonstracyjna Wydawnictwo Psychoskok Konin 2018\nJerzy J. Bojar „Orchidea” Copyright © by Jerzy J. Bojar, 2018 Copyright © by Wydawnictwo Psychoskok Sp. z o.o. 2018 Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część niniejszej publikacji nie może być reprodukowana, powielana i udostępniana w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody wydawcy. Redaktor prowadząca: Renata Grześkowiak Korekta: Marta Gralińska, Zuzanna Laskowska Projekt okładki: Jakub Kleczkowski Skład: Wydawnictwo Psychoskok ISBN: 978-83-8119-118-0 Wydawnictwo Psychoskok Sp. z o.o. ul. Spółdzielców 3, pok. 325, 62-510 Konin tel. (63) 242 02 02, kom. 695-943-706 http://www.psychoskok.pl/ http://wydawnictwo.psychoskok.pl/ e-mail:wydawnictwo@psychoskok.pl\nMojej żonie Helenie i córkom Natalii Katarzynie i Amelii Karolinie\nEpizod 1 Pod podjazd nad zadaszonym wejściem do pięciogwiazdkowego hotelu de Lux „Palace Fiori” podjechała taksówka, z której wysiadła kobieta, wysoka, zgrabna, z długimi blond‑perłowymi włosami, gustownie ubrana w granatowy kostium, ze spódniczką sięgającą jej nieco ponad kolana oraz w tegoż koloru bucikach na srebrnej wysokiej szpilce. Usłużny boy hotelowy stojący przed wejściem otworzył drzwiczki pasażera, podał rękę wysiadającej kobiecie i wskazał jej kierunek, żeby mogła wejść do hotelu. Tuż przed nią otworzyły się automatycznie wielkie szklane drzwi. Kobieta, przekroczywszy próg, ujrzała w holu cztery uśmiechnięte, niezwykle atrakcyjne kobiety. Po wymianie przyjacielskich uścisków i lekkich muśnięć warg w policzki udały się do hotelowej restauracji, z której wnętrza dochodziły dźwięki głośnej, rytmicznej muzyki dyskotekowej. * * * Usiłowała otworzyć oczy, jednak nie mogła. Czuła, że jej powieki są tak ciężkie, jakby były z ołowiu. W głowie jej szumiało, a jej skronie pulsowały. W ustach miała suchość. Przełknęła ślinę. Była lepka i oklejała jej wyschniętą jamę ustną. Jej język był jak sztywny, wyschnięty wiór. Chciała zmienić pozycję. Usiłowała przewrócić się na bok, gdyż czuła, iż leży na plecach. Jej uniesione i sięgające za głowę ręce były zdrętwiałe. Czuła, że chyba w nich nie płynie krew. Poruszyła rękoma. Odczuła lekki ból, który zwyczajowo występuje, gdy leży się przez dłuższy czas w niewygodnej pozycji. Chciała podnieść głowę do góry, poruszyła nią wokoło, lecz nieznośny ból nie pozwalał na swobodne ruchy. Zdawało jej się, że jej ciało nie należało do niej. Zresztą była cała obolała, a zwłaszcza odczuwała w podbrzuszu niesprecyzowany, nieznośny i rozrywający jej wnętrze ból. Czuła jakby ktoś ją tam nadział na gruby i tępy pal. Poczuła, że jeszcze niedawno zdrętwiałe ręce powoli odzyskiwały dawną i normalną sprawność. Jej życiodajna krew już w nich popłynęła, pozwalając na w miarę bezbolesne i swobodne poruszanie nimi. Skierowała je w stronę podbrzusza i delikatnie je dotknęła. Odczuwała nieznośny ból, nie tylko jej odkrytej kobiecości, była bowiem całkiem naga, ale także w środku, tak jakby tam znajdował się gruby, długi i twardy rozpalony podłużny przedmiot. Wciąż nie otwierała oczu, choć chciała popatrzeć na swoją dłoń, która była lepka i kleista. Instynktownie wyczuła, że jednak coś musiało się z nią stać, coś bardzo złego i zapewne nieakceptowalnego przez nią samą. Z trudem jednak podniosła ołowiane powieki i spojrzała na swoje palce. Stwierdziła, że ta kleista substancja była koloru czerwonego. Była to jej krew, która zalegała zapewne jej wnętrze, a już z pewnością część zewnętrzną jej łona. Chciała jednak już zmienić swoją niezbyt wygodną pozycję leżenia. Poruszyła lewą nogą, która dopomogłaby przekręceniu się na bok. Niestety jej poczynania spełzły na niczym. Poczuła, że coś ją przytrzymuje w kostce, uniemożliwiając jej swobodne poruszanie. Chciała przyciągnąć nogę do siebie, lecz jej usiłowania nie dały spodziewanego rezultatu. Szarpnęła nią kilka razy, bezskutecznie. Zrozumiała, że jest do czegoś przywiązana. Usiłowała poruszyć prawą nogą. Nic nie krępowało jej ruchów – tą mogła swobodnie poruszać. Z wielkim trudem uniosła się, odczuwając teraz niesamowity ból brzucha oraz dolnych partii ciała. Pomagając sobie łokciami, sycząc z bólu, uniosła się i spojrzała na swoją unieruchomioną lewą dolną kończynę. Zauważyła, że przedmiotem uniemożliwiającym jej ruchy były białe kajdanki w różowe kwiatki, których druga część przymocowana była do jednego z misternie wykonanych metalowych prętów, składających się na bok wielkiego łoża, w którym się znajdowała. Dopiero teraz dotarło do niej, że leży w wielkim łożu, ale co się faktycznie stało, nie rozumiała. Nie mogła sobie przypomnieć, w jakich okolicznościach znalazła się w tym luksusowo wyposażonym pokoju. Kiedy siedziała już na łóżku, rozejrzała się wokół siebie. Była w jakimś dużym pokoju. Vis à vis wielkiego łoża z kilkoma wygodnymi poduszkami i puchową kołdrą, obleczonymi w jedwabną biało‑różową pościel, tuż nad kominkiem, wisiało wielkie kryształowe lustro. Jej wzrok został przykuty do stojących z obu stron kominka rzeźb nagiej kobiety. Rzeźby były swego rodzaju elementem wyposażenia i stanowiły integralną całość. Wykonane były z perłowobiałego marmuru. Były to lustrzane odbicia tej samej kobiety, trzymającej w ręce kwiat orchidei. Artysta rzeźbiarz wyeksponował jej piersi ze szpiczastymi sutkami sterczącymi dumnie. Postać sprawiała wrażenie zawstydzonej, gdyż oczy zakrywały opuszczone powieki. Pomimo że nie mogła swobodnie wstać, z tej bliskiej odległości rzeźby kobiety wyglądały nadzwyczaj naturalnie i realistycznie. Mimowolnie dotknęła najpierw jedną, potem drugą swoją pierś i poczuła, że jej sutki sterczały jakby była w stanie podniecenia. Czule obwodziła swój biust opuszkami palców. Z wielkim zdziwieniem poczuła narastające podniecenie. Stwierdziła, że jej sutki upodabniały się do tych, które widziała z tej niewielkiej odległości. – Gdybym mogła mieć takie piersi! – bezwiednie pomyślała, chociaż jej biust był bez zarzutu. * * * Spojrzała w kierunku lustra i ujrzała odbicie swojego nagiego ciała. Jej długie, puszyste, blond włosy były w wielkim nieładzie, jednak pomimo ich zmierzwienia oraz rozmazanego makijażu wyglądała ślicznie. Jej duże niebieskie oczy błyszczały jakimś bliżej nieokreślonym blaskiem i wydawały się bardzo zmęczone. Naprzeciwko kominka stały dwa skórzane, białe fotele, a pomiędzy nimi stolik nakryty białym obrusem z haftowanymi orchideami. Cały wystrój tego pokoju był z kolorze biało‑różowo‑perłowym. Przez zasłonięte kotarą z kwiatami orchidei okna przenikały promienie słoneczne. Był to widoczny znak, że za oknami zagościł już nowy dzień. Nie wiedziała, która jest godzina. Nie mogła zatem stwierdzić, czy jest to poranek, czy może późniejsza godzina, jej zegarek bowiem leżał na znajdującym się obok stoliczku, a ona nie mogła dosięgnąć tam rękoma. Obok swojego zegarka oraz kolczyków zauważyła wsunięty pod lampkę nocną zwitek kilku banknotów. Pośrodku pokoju, na stole, stała biała porcelanowa zastawa z kwiatami orchidei z niedokończonym jadłem, puste butelki po trunkach, kryształowe kieliszki. Był to niewątpliwie znak, iż odbywał się tutaj jakiś bankiet lub przyjęcie. W centralnym miejscu okrągłego stołu stał kryształowy wazon, a w nim – pęk kwiatów orchidei. Tuż obok łoża na puszystym dywanie zauważyła porzucone w nieładzie części jej garderoby. Wiedziała, że była całkiem naga, chciała się ubrać – chociaż zakryć swoje gołe łono i biust, lecz, pomimo usilnych starań, nie mogła sięgnąć z dywanu bielizny. Bezskutecznie próbowała wstać i ubrać się, lecz jej swobodne ruchy krępowały założone na jej kostkę kajdanki. – Gdzie ja jestem? Co ja tutaj robię? Chyba byłam zgwałcona? – kłębiące się w głowie myśli nie dawały jej spokoju, a i ona nie mogła sobie przypomnieć, co się stało. * * * Drzwi się nagle otworzyły. Spojrzała w ich kierunku. Zobaczyła średniego wzrostu oraz w nieokreślonym na pierwszy rzut oka wieku mężczyznę o bardzo nieciekawej aparycji, z ryżawym zarostem i łysą głową z zapadniętymi, świdrującymi, małymi oczkami. – Witam! Jakie wrażenia po szalonej nocy? – zapytał ją z uśmiechem na swojej piegowatej twarzy. – Proszę mi mówić Mundzio! – Co ja tutaj robię? Gdzie ja jestem? Co tutaj się działo? – potok wypowiadanych słów wypływał z jej ściśniętego gardła. – He, he! – zaśmiało się to indywiduum o mentalności alfonsa. – Była pani niezwykle aktywna na wieczornym bankiecie, nie mówiąc już o szalonej nocy spędzonej w gronie dwu naszych stałych i najlepszych gości. Byli niezwykle zadowoleni z pani towarzystwa, a ich hojność zobrazowana jest ufundowaną przez nich dla pani niezłą premią, znajdującą się pod lampką nocną. Już nawet zamówili sobie na następny raz tę przecudną Orchideę, tak panią nazwali. Prawda, że ładnie? – O co panu chodzi? Jaki bankiet, jacy goście, jaka Orchidea? – pytała już bardzo zaniepokojona. – Proszę mnie puścić, ja chcę do domu! To jest porwanie i gwałt. Zaraz pójdę na policję! – Po co się pani denerwuje? Jakie porwanie, jaki gwałt?! Oj, oj, kobiety, kto za wami zdąży? – zarechotał Mundzio. – Jaka policja? Przecież pani sama przyszła do apartamentu „Orchidea”! A i pani pasuje Orchidea. Lepiej niech pani sobie popatrzy! W rogu pokoju zaiskrzył srebrnym blaskiem ekran włączonego właśnie telewizora. Na ekranie ujrzała bawiące się towarzystwo. Rozpoznała siebie oraz cztery koleżanki z pracy, które właśnie w restauracji hotelu „Palace Fiori” bawiły się na czterdziestych urodzinach jednej z nich. A potem już była sama z jakimiś nieznanymi jej dwoma starszymi panami w sytuacjach, na które nie chciała nawet patrzeć. * * * Nawet było jej na rękę, że właśnie przy okazji tych „rubinowych” czterdziestych urodzin koleżanki będzie obchodziła swoją „cynową” rocznicę dziesięciu lat pracy. Na tę uroczystość wybrały luksusowy hotel, w którym w jednej z kilku restauracji zarezerwowały sobie stolik, a wiadomo było, że taka rezerwacja musiała się zawsze odbywać z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem, z uwagi na popularność tego miejsca. A i ceny tutaj nie były przystępne dla kieszeni każdego śmiertelnika, lecz te dwie połączone rocznice zobowiązywały przecież do uroczystych obchodów. No, oczywiście nie byłoby ich stać na zapłacenie ewentualnych wysokich rachunków za jadło i napitki, gdyby szefem restauracji nie był dobry znajomy jednej z uczestniczek tej jakże wesoło zapowiadającej się imprezy. Bawiły się i szalały jak nastolatki, choć przecież miała już 37 lat i powinna zachowywać się „poważnie”. – Oj, tam! Bawmy się! Tyle naszego! – zachęcała koleżanki i wyginała się w szalonej zabawie przy dźwiękach ogłuszającej muzyki disco. * * * Dopiero teraz uzmysłowiła sobie, że po kilkudziesięciu minutach od rozpoczęcia szaleństw na parkiecie dołączyli do nich dwaj przystojni faceci, a po chwili już wszystkie miały swych partnerów. Było jej bardzo przyjemnie, gdy wtulona w ramiona swego dopiero co poznanego przystojnego i ujmującego partnera przy dźwiękach niezwykle urokliwej melodii „Love me tender” Elvisa Presley’a prawie zapomniała, gdzie jest. Jakoś koło północy, gdy zabawa trwała w najlepsze, a wypite liczne drinki zamawiane przez przygodnych mężczyzn szumiały w głowie, poczuła się jakoś dziwnie i poszła do toalety. Dziewczyny rozjechały się do domów, a ona chciała zadzwonić do Sebastiana, żeby po nią przyjechał – bo tak przecież się umówili; potem już nic nie pamiętała i obudziła się w tym pokoju. – I co, proszę pani, super była zabawa? Ale pani jest śliczna i bardzo fotogeniczna! Palce lizać i nie tylko! He, he! Proszę spojrzeć – śmiał się wielce ubawiony obleśny mężczyzna, rzucając jej na łóżko plik zdjęć. – Ale pani mąż miałby uciechę, gdyby obejrzał ten film oraz te przecudne pani intymne akty. Oj, a w pracy też z wielkim zainteresowaniem by pooglądali! He, he! – To jest szantaż! – wykrzyknęła. – To jest przestępstwo! – Oj, tam! Po co się denerwować? Przecież nic się nie stało! Wierna żonka, kochająca mamuśka swoich pięknych dwóch córeczek zaszalała i zapomniała się. A to nie jest przecież ścigane z mocy prawa. Prawda, szanowna pani? – poinformował ją już dosyć zdecydowanym głosem. – Proszę zobaczyć, co pani podpisała. Więc niech pani uważa, bo starsza córunia ma już 15 lat, a mamy też zapotrzebowania klientów na takie młódki. Bardzo chętnie i oczywiście za dużą kasę dokonaliby defloracji. To, co zobaczyła na ekranie telewizora, na fotografiach oraz to, co przeczytała w podanej jej umowie o zatrudnieniu jej w agencji towarzyskiej, całkowicie wytrąciło ją z równowagi. A wizja pozbawienia dziewictwa jej córki przez jakichś zboczonych mężczyzn całkowicie ją zdruzgotała. – Oj, taka duża, a nie wiedziała, żeby nie pić z nieznajomymi drinków! Bidulka, nie wiedziała, co to jest „pigułka gwałtu” i jak ona działa! – zanosząc się od śmiechu, rozkuł ją. – Nic się proszę nie bać! Od tej chwili ma pani bardzo wpływowego opiekuna. Nasz szef to dobry człowiek, dba o swoich pracowników, dobrze płaci. Bo to spokojny i przystojny facet, jak róża, a róża ma przecież kolce. Ani pani, ani bliskim od tej chwili włos z głowy nie spadnie. Będzie dobrze, głowa do góry. Lekarz panią już obejrzał. Te krwawienia to przecież naturalnie powtarzający się cykl u każdej kobiety. To niczyja wina, że „ciocia” przyszła tak nieoczekiwanie. Niesamowicie zdenerwowana weszła do łazienki. Drżącymi rękoma odkręciła kran. Stanęła pod prysznicem. Poczuła, jak lejące strumienie zimnej wody obmywały jej rozpalone ciało. Doznała lekkiego odprężenia. Przez moment zapomniała o wydarzeniach, w których brała udział. Gdy ubierała się, natrętne myśli natychmiast powróciły, nie pozwalając na wymazanie z pamięci tego, czego całkiem nieświadomie doświadczyła. Ubrała się. Związała gumką recepturką swoje wilgotne blond włosy. Szybko zeszła bocznymi schodami. W międzyczasie usłyszała melodyjkę swej komórki, a w niej głos Sebastiana, że przyjechał po nią. Po chwili z parkingu hotelu „Palace Fiori” odjechał srebrny opel astra, do którego wsiadła ta niezwykle atrakcyjna kobieta. Po godzinnej jeździe auto zatrzymało się przed automatycznie otwieraną bramą i wjechało na podwórze, przed garaż. Epizod 2 Po powrocie do domu, po tym obrzydliwym, uwłaczającym incydencie w apartamencie „Orchidea” w „Palace Fiori”, natychmiast udała się do łazienki. Rozebrała się i, odkręciwszy kran, weszła pod prysznic. Chciała zmyć z siebie to zdarzenie. Chciała też wyć z rozpaczy i z bezradności, jaka ją spotkała kilkanaście godzin wcześniej. – Co mam robić? Jak mam się zachować? Jak będę z tym piętnem żyć?! – tłumiąc w sobie szloch i płacz, zadawała sobie pytania, na które na pewno nigdy nie znajdzie żadnej sensownej odpowiedzi. Była przerażona. Nie wiedziała, jak sobie z tym poradzić. Usłyszane groźby były autentyczne i była przekonana, że mogą się spełnić. Opanowała emocje. Założyła szlafrok i usiadła przy toaletce. Zaczęła suszyć włosy. Spojrzała w lustro. Pomimo swych 37 lat była naprawdę bardzo ładną kobietą. Dość wysoka, z długimi, bardzo gęstymi włosami układającymi się w pukle, wyglądała niezwykle atrakcyjnie. Niebieskie, duże oczy, długie rzęsy, przypominające „firanki”, gęste brwi, wydatny nos, zawsze różowe policzki, szerokie usta z wypukłymi wargami i śniada cera – to jej charakterystyczne cechy. Była bardzo szczupła, ale nie chuda, po prostu dobrze zbudowana jak na swój wiek. Nigdy nie stroniła od gimnastyki, a i teraz w każdej wolnej chwili z mężem i dwiema córkami biegali po okolicy. Dwa porody nie zdeformowały jej jędrnych piersi i cienkiej talii. * * * Leżała obok swojego męża. Był wczesny poranek. Za oknem ich sypialni najdującej się na parterze małego piętrowego domku, do którego wchodziło się przez oszkloną różnokolorowymi szybkami werandą,, wstawał nowy lipcowy dzień. Tak nagle się obudziła! Była wtulona w lewe ramię męża, leżącego na plecach, a jej lewa noga oplatała na jego kolana. Kołdra powleczona w poszwę w różnokolorowe koła, zmięta i niepotrzebna z uwagi na temperaturę, znajdowała się na podłodze. Zapewne została odrzucona przez nich już dużo, dużo wcześniej, podczas nocnych erotycznych igraszek. Mąż był nagi. Ona króciutką różową koszulkę z prześwitującego materiału miała podwiniętą do góry. Tak było im wygodnie, przecież odzienie na pewno przeszkadzałoby im w uprawianiu namiętnego, niekontrolowanego seksu. Jej rozpuszczone włosy dodawały erotyzmu i powabu, były w nieładzie. Zakrywały niemalże prawie do połowy jej plecy o jedwabistej, przemiłej dla męskich palców skórze. Zawsze spała w majteczkach, ale tej nocy była zmęczona seksem i nie chciało jej się oblec ponętnych dolnych partii ciała. Teraz widoczne były jej opalone pośladki, zawsze bowiem opalała się tylko w maciupeńkich stringach, które osłaniały jedynie jej łono. Kształtna pupa – dupina, tak Sebastian nazywał ją pieszczotliwie, z twardymi dwiema półkulami jędrnych pośladków, była jak zawsze zimna. Na plecach nie było widać białego śladu po biustonoszu, który zakrywałby jej seksowne piersi przed słońcem i przed oczyma tych, którzy chcieliby oglądać ją ubraną jedynie w mikroskopijne stringi. Bardzo lubiła nosić podniecającą bieliznę – delikatne i miękkie stringi lub koronkowe majteczki, które niewiele zakrywały. Seksowne biustonosze skrywające jej piękne piersi; króciutkie przeźroczyste nocne koszulki, jedwabne peniuary oraz miłe i ciepłe szlafroki, chroniące ciało w chłodne dni. Lubiła piękno, delikatność, czułość i namiętność, bo była pełną erotyzmu kobietą. – Przecież jestem po prostu normalną, zdrową, piękną kobietą. Chcę być kochaną i chcę kochać – pomyślała sobie, leżąc obok męża. Leżała tak jeszcze przez kilka chwil. Już nie spała. Położyła się na plecy. Mąż bezwiednie zmienił pozycję, kładąc się na prawym boku. Kręciła się, wierciła, nie mogła znaleźć sobie miejsca dla wygodnego ułożenia ciała, a przecież znajdowała się w wielkim małżeńskim łożu. Popatrzyła na odwróconego tyłem do niej męża. Był dobrze zbudowany. Może ostatnio trochę przytył, jego brzuch nieznacznie się zaokrąglił, ale, jak to mówią, chłop bez brzucha to jak dzban bez ucha. Jej to nie przeszkadzało, wręcz przeciwnie – lubiła się położyć właśnie na tym męskim atrybucie i poczuć pod sobą ciepło mężowskiego ciała.  Palace Fiori (wł.) – Pałac Kwiatów. Koniec Wersji Demonstracyjnej Dziękujemy za skorzystanie z oferty naszego wydawnictwa i życzymy miło spędzonych chwil przy kolejnych naszych publikacjach. Wydawnictwo Psychoskok\n


Posłowie od Kukiza chcą wesprzeć rząd | trybunalscy.pl\nGość, śro, 2015-11-18 16:04\nOdbudowanie polskiej wspólnoty politycznej, które w ramach biało-czerwonej drużyny zapowiedział Jarosław Kaczyński, nastąpi tylko pod warunkiem zaangażowania większości obywateli i konstytucyjnej większości parlamentarnej. Dobro wspólne realizuje się w drużynie. Jestem jednym z wolnościowych posłów wybranych z listy Kukiz’15, a o mandat ubiegałem się, aby zwiększać wolność obywateli i skuteczność państwa w dokonywaniu sprawiedliwych rozstrzygnięć.\nWynik wyborów niesłusznie skłonił niektórych komentatorów życia politycznego do triumfalnego ogłoszenia końca postkomunizmu w Polsce. Partie systemu uzyskały łącznie 47,7 proc. głosów. PiS zawdzięcza skalę swojego zwycięstwa (37,6 proc. i 235 mandatów) w dużym stopniu rozproszeniu politycznych konkurentów i minimalnemu nieprzekroczeniu progów wyborczych przez znaczące ugrupowania. Wystarczyłoby kilkadziesiąt tysięcy głosów więcej na ZL czy partię KORWiN, a PiS nie miałoby powodów do radości. To wcale nie jest koniec postkomunizmu, nawet nie jest to koniec symboliczny, co najwyżej pozorny, fasadowy.\nU dużej części Polaków wciąż w spadku po zaborach i PRL pozostał fałszywy wstyd za Polskę, „za ten zacofany, zaściankowy, mdły kraj”, gdzie przecież „polskość to nienormalność”. Widzą oni konieczność modernizacji Polski na obcy wzór, stąd popularność Nowoczesnej i PO. „Europejczycy” są nowocześni, mądrzy, piękni, wykształceni i koniecznie z dużych miast…\nA ile przy takim „unowocześnianiu” ojczyzny można zarobić! Na grantach, stypendiach, urzędniczych pensjach, łapówkach za majstrowanie przy prawodawstwie, prywatyzacjach, zwolnieniach podatkowych… Łatwo wmówić sobie, że postęp jest warty grzechu! Trwanie w obozie „postępu” jest wyborem lukratywnym. Nawet dla osób spoza układu pozostaje prestiż i poczucie wyższości. Do takich postaw i idei, często nie do końca uświadomionych, odwoływały się ugrupowania III RP. Platforma zachowała elektorat urzędniczy, a partia Ryszarda Petru zdobyła przychylność środowisk bankowo-korporacyjnych.\nA przecież Rzeczpospolita – nasza „rzecz wspólna”, to dobro nas wszystkich, także tych, którzy tej wspólnoty nie rozumieją. Państwo należy nie tylko do tych nielicznych szczęśliwych, uprzywilejowanych, którzy czynią sobie z niego prywatny folwark. Przy urnach Polacy pokazali, że mają dość takiego państwa. Chcą, aby w Polsce rządziły elity myślące po polsku, niepoświęcające interesu swoich obywateli w imię jakiejś paneuropejskiej „zgody”. Chcą Polski, z której nie trzeba będzie emigrować, a jeśli już, to takiej, do której można będzie wrócić.\nMyślenie o Polsce jako o dobru wspólnym reprezentują w parlamencie dwa ugrupowania: PiS oraz Kukiz’15. Różnią się przy tym ogromnie, przedstawiają dwie całkiem różne wizje, ale są to wizje Polski jako dobra wspólnego.\nWyborcy PiS oczekują państwa, które będzie rządzone przez ludzi uczciwych. Ma być silne, skruszyć szklane sufity, a obywateli ochronić przed zagrożeniami. Chcą przy tym jego odnowy moralnej i instytucjonalnej. Pragną zwiększenia kontroli, bo ufają kontrolującym.\nElektorat Kukiza’15 nie wierzy już w uczciwość rządzących. Chce zmniejszenia państwa jako takiego i wzmocnienia siły i znaczenia obywateli, tak aby to oni mogli w pełni i realnie kontrolować rządzących. Zwolennicy Pawła Kukiza mają dość państwa, które wtrąca się we wszystkie sprawy i przeszkadza wszelkim społecznym inicjatywom (spróbujcie w Polsce zorganizować zbiórkę publiczną). Chcą móc realizować swoje pomysły i nie czekać, aż ktoś przystawi pieczątkę, by im na to łaskawie pozwolić. Jednym słowem: są wolnościowcami.\nDo podobnie myślącego, wciąż wzrastającego, młodego politycznie elektoratu od lat odwołuje się w swoich działaniach Janusz Korwin-Mikke. Ogranicza on jednak swoje myślenie wyłącznie do wolnego rynku. Jego ambiwalentne oceny i retoryka nie dają poczucia wspólnoty. Przewaga Pawła Kukiza polega na połączeniu wolnościowego przesłania z poczuciem i przywiązaniem do republikańskiej wizji polskości. To połączenie przyciągnęło do ruchu także nas, posłów wywodzących się z organizacji wolnościowych: KoLibra, UPR, KNP czy Republikanów.\nCelem obywateli myślących po polsku, co oczywiste, jest dobro Polski. Siła, powaga i sprawność państwa jest bardzo ważnym jej składnikiem. Nie da się przywrócić naszemu państwu tych przymiotów bez wyciągnięcia wniosków z zasmucającej słabości państwa po 10 kwietnia 2010 r. ani bez zaangażowania większości obywateli w projekt Rzeczypospolitej wolnych Polaków. Stąd też m.in. bezwzględna konieczność powrotu do pełnego wyjaśnienia tej niewyobrażalnej tragedii. Zresztą oba wyzwania są wciąż przed nami.\nJarosław Kaczyński publicznie otworzył perspektywę budowania biało-czerwonej drużyny. Dla nas, polskich tradycjonalistów, przywiązanych do projektu Najjaśniejszej Rzeczypospolitej naszych przodków, oczywiste jest, że polskość znaczy wolność. Ideę wolności pragniemy uczynić najważniejszą wartością porządkującą życie społeczne. Przed kilkuset laty ta koncepcja uczyniła nas najatrakcyjniejszym i najpotężniejszym państwem na europejskim kontynencie. Imigranci z Niemiec i Czech, całe narody i plemiona pragnęły dołączyć do polskiego projektu powszechnej złotej wolności.\nDzisiaj na nowo stoimy przed szansą odbudowy polskiej wolności. Aby tego dokonać, potrzebujemy zmiany stosunków pomiędzy państwem i obywatelami. Państwo powinno się wycofać z wielu sfer naszego życia, zmniejszyć się, pozbywając nadmiaru przepisów i kompetencji, urzędników i podatków. W XVIII w. siła polskiego obywatela nad państwem wyrodziła się w patologię i doprowadziła do rozbiorów. Dzisiaj patologiczna stała się przewaga państwa nad obywatelem. W ramach biało-czerwonego obozu możemy przywrócić właściwe proporcje. Wzmacniając państwo, zwiększając jego sterowność, ale odważnie odcinając skażone układami i biurokracją gałęzie.\nKażdy z nas, parlamentarzystów Ruchu Kukiza, odpowiada bezpośrednio przed wyborcami, gdyż to oni, a nie przywódcy partyjni, dali nam mandat, byśmy realizowali wizję Polski wolnej i obywatelskiej. Jeżeli parlamentarna większość i rząd PiS podążą wolnościową ścieżką naszych przodków (taką, mam nadzieję, i tak Jarosław Marek Rymkiewicz rozumiał ugryzienie żubra w dupę), będzie mógł liczyć na nasze poparcie, zarówno na etapie prac legislacyjnych, jak i w głosowaniach nad dobrymi dla kraju ustawami. Tylko wówczas naprawdę ujrzymy prawdziwy koniec postkomunizmu w Polsce.\nRafał Wójcikowski: niezalezna.pl\nwitold k, śro, 2015-11-18 20:42\nJak powietrza, jak wody potrzebujemy rzeczowej polskiej opozycji. Witamy Pana posła w naszych progach. Szarpiemy się tu od 9 lat...\nRafał Wójcikowski (Kukiz'15): Nie ma wolności bez własności!\nPiotr Korzeniowski, czw, 2015-11-19 13:18\nR.Wójcikowski nie chciał głosować przeciwko wotum dla rządu PiS\nPiotr Korzeniowski, pon, 2015-11-23 16:21


Profesjonalna firma sprzątająca – Grupa istotnych informacji\nZ roku na rok Polacy zarabiają coraz większą ilość środków majątkowych i nie pragną już skupiać się na wykonywaniu prostych czynności. Jedną z czynności, którą odrzucamy najpierw jest bez wątpienia sprzątanie. Sprzątanie mieszkań jest obecnie bardzo niedrogą usługą, na którą decyduje się coraz w dodatku gospodarstw domowych.\nPo całym tygodniu ciężkiej pracy powinno się wam się wszakże odpoczynek, a nie kilkugodzinne latanie ze ścierką lub mopem. Warto więc pozwolić sobie na troszkę radości i powierzyć sprzątanie waszego mieszkania dla zewnętrznej firmy. Koszt takiej usługi jest różny i uzależniony jest od wielkości waszego mieszkania. Na cenę usługi wpływa także ilość czynności wykonywanych przez pracownika firmy. Za mycie kafelek, okien albo za prasowanie pobierana jest dodatkowa opłata.\nJeśli uważacie, że taki luksusu jest dla was zbędny, to warto zastanowić się o wynajęciu sprzątaczki do sprzątania okazyjnego. Bardzo popularną usługą w gronie kobiet jest sprzątanie po remoncie. Na pewno nieraz byliście przerażone wizją kilkugodzinnego sprzątania po przeprowadzonym remoncie w waszym domu albo mieszkaniu. Ilość pracy potrzebnej do zaprojektowania szacuje się najczęściej na kilka godzin, co oznacza poświęcenie całego weekendu albo dosłownie urlopu na sprzątanie. Warto więc zdecydować się na zatrudnienie do tej roli zewnętrznej firmy, która przyśle pracownik ze specjalistycznym sprzętem do sprzątania. Dzięki temu profesjonalnemu sprzętowi cały proces przebiegnie o wiele szybciej, niż w sytuacji tradycyjnego sprzątania.\nZobacz: sprzątanie domów.


Karta Usług OS 2 - Pomoc zdrowotna dla nauczycieli, nauczycieli emerytów i rencistów ze szkół prowadzonych przez Powiat Ostrowski - Starostwo Powiatowe w Ostrowi Mazowieckiej\nKarta Usług OS 2\nPomoc zdrowotna dla nauczycieli, nauczycieli emerytów i rencistów ze szkół prowadzonych przez Powiat Ostrowski\n1. Wniosek o przyznanie pomocy zdrowotnej (wzór stanowi załącznik Nr 1 do karty usług).\n2. Oświadczenie o dochodach (wzór stanowi załącznik Nr 2 do karty usług)\n3. Zaświadczenie lekarskie stwierdzające przewlekłą chorobę lub kserokopię zwolnienia lekarskiego.\nw kancelarii Starostwa Powiatowego\nul. 3 Maja 68, 07-300 Ostrów Mazowiecka,\npokój Nr 6 tel. (0-29) 645 71 00 (od poniedziałku do piątku\nw godz. od 8.00 do 16.00),\nBiuro Oświaty Starostwa Powiatowego w Ostrowi Mazowieckiej,\nul. 3 Maja 51, pokój Nr 8,\ntel. (0-29) 645 71 33\nRozpatrywanie wniosków o przyznanie zapomogi pieniężnej i jej udzielenie odbywa się w 3 terminach. Wnioski złożone do 31 marca rozpatrywane są do 30 kwietnia, wnioski złożone do 31 lipca rozpatrywane są do 30 sierpnia, wnioski złożone do 30 października rozpatrywane są do 30 listopada.\nO przyznanie pomocy zdrowotnej można ubiegać się nie częściej niż raz na dwa lata.\nArt. 72 ust 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2019 r. poz. 2215),\nUchwała Nr X/80/2015 Rady Powiatu w Ostrowi Mazowieckiej z dnia 26 listopada 2015 r. w sprawie określenia rodzajów świadczeń przyznawanych w ramach pomocy zdrowotnej dla nauczycieli szkół i placówek oświatowych, dla których organem prowadzącym jest Powiat Ostrowski oraz warunków i sposobu ich przyznawania.\nZał. Nr 1 - WNIOSEK o przyznanie pomocy zdrowotnej\nZał. Nr 2 - OŚWIADCZENIE o dochodach\nwersja do edycji (Word) wersja do wydruku (pdf)\nopracowanie: Anna Kozieradzka – podinspektor w Biurze Oświaty\nzatwierdził: Mirosław Rosak – Dyrektor Wydziału Strategii i Rozwoju Powiatu\nAnna Kozieradzka - SRP.OS\nilość odwiedzin: 5876954


Dom na sprzedaż - Sokołów Podlaski - DS-42947 - 100.00m² - Akces Nieruchomości - mieszkania Warszawa, domy Warszawa, działki Warszawa - sprzedaż i wynajem\nNieruchomość typu siedlisko, położona wśród lasów, 3 km od Sokołowa Podlaskiego, dom z 2003r wykonany z bali, całoroczny na działce 4200m. Media to własna woda, szambo i prąd. Na działce dodatkowo wiata na 2 samochody + pomieszczenie gospodarcze. Działka zagospodarowana z własnym stawem ( ryby ). W domu 2 pokoje po 18m, kuchnia 10m, poddasze użytkowe 30m. Kominek/kuchnia węglowa, weranda 15m. Dom i lokalizacja idealne na wypoczynek, spokojne spędzanie weekendów poza np. Warszawą, ewentualnie miejsce do stałego zamieszkania. Siedlisko, dom, sprzedaż, akcespolska.com\nSymbol oferty DS-42947


Słowacja » Turystyka\nYou are here: Home > Miejscowości > Słowacja\nBlisko, tanio, profesjonalnie, czyli wczasy na Słowacji. Słowacja, od lat jest ulubionym miejscem wyjazdów turystycznych Polaków. Zimą, korzystamy ze znakomitych tras narciarskich, pustych wyciągów, doskonałej bazy noclegowej. Latem, chodzimy po doskonale wytyczonych i utrzymanych malowniczych szlakach Tatr lub Wielkiej Fatry. O każdej porze roku szukamy rekreacji i zdrowia na słowackich basenach termalnych. Zwiedzamy piękne zamki, zabytkowe miasta, po prostu odpoczywamy. Słowacja, w ostatnich latach, stworzyła ze swoich zasobów turystycznych, a trzeba przyznać, iż natura obdarzyła ją w tym zakresie niezwykle hojnie, przemysł narodowy. Stworzono doskonałą bazę noclegową, najczęściej opartą o niewielkie pensjonaty, doskonałą bazę gastronomiczną, zagospodarowano zasoby termalnych wód leczniczych. Wszystko to sprawia, iż wielu Polaków, szczególnie tych z południa kraju decyduje się wypoczynek właśnie na Słowacji. Ceny, nawet te przeliczne z obowiązującego na Słowacji euro, wydają się przystępne, obsługa sprawna i fachowa. Czegóż więcej potrzeba do udanego odpoczynku.


Ból dupy i inne egzystencjalne problemy świata – *Trzy Psy*\nBól dupy i inne egzystencjalne problemy świata\nPosted by trzypsy on July 10, 2014\nPo ostatnich “przeżyciach” zastanawia się czy można bezkarnie spełniać swoje marzenia ? Być szczęśliwym ? Zadowolonym z tego co mamy czy co chcemy mieć ? Dla czego innych tak bardzo boli nasza radość ?\nW zeszły weekend podczas niezwiązanej z tematem rozmowy usłyszałam stwierdzenie “…tylko nie oceniaj tego psa przez pryzmat jego właściciela” które jest bardzo prawdziwe – no i chciał czy nie chciał… zazwyczaj tak też robimy. Pies XYZ nie może być fajnym psem skoro nie lubimy jego właściciela… Przy wyborze psa kierujemy się też często opinią innych – czy miot z którego chcemy szczeniaka jest powszechnie uznawany za “fajny”? Jak postrzegani są rodzice i w końcu najważniejsze – jak postrzegany jest hodowca. Tyko tak naprawdę czy opinia innych jest czymś na tyle ważnym że powinniśmy się nią tak mocno kierować ? Czy przez najbliższe XX lat będziemy żyć z opinią czy z naszym wymarzonym psem ? 🙂 Chcemy psa w typie show… ale w końcu modne są workingi, chcemy psa czarno-białego – ale jak to ? nie kolorowy ? chcemy psa po rodzicach X i Y – ale przecież hodowca to burak… Owszem czasami opinie czy wiedza innych może nam bardzo pomóc ale mimo wszystko przy wyborze psa powinniśmy się kierować tym co podpowiada nam NASZE serce i NASZ mózg. A jak się komuś nie podoba to… trudno 🙂\nJak się okazało jednym z (ze sporej ilości…) moich większych problemów jest Hachiko, a dokładniej to że nasze wspólne życie sprawia mi ogromną radość – tylko czy to oby na pewno mój problem ? hmm raczej nie. To problem innych. Ja nie rozumiem jedynie jego podłoża. No ok, rozumiem że ludzie mogą nie lubić mojej osoby, ale nie rozumiem tej całej nagonki na mojego Bogu ducha winnego psa który nie zrobił nikomu nic złego… “wcale nie jest taki za**bisty” itp. – hellouuu ? to MÓJ pies który ma być ZAJ**Y dla mnie !!! 🙂 I taki jest – a to że innych tak bardzo to boli, cóż. Przykro mi. Mam jedynie nadzieję że kiedyś sami trafia na “swojego” psa który spełni ich oczekiwania tak jak Ha spełnia moje – nie musi być mistrzem świata i nie musi być pierwszy na zawodach baaa w ogóle nie musi startować w żadnych zawodach aby sprawiać mi radość. A jeśli już startujemy a od czasu do czasu uda nam się pokazać od dobrej strony – to tylko dodatkowy plus 😉\nps. a jak nie to pożyczę Lilu na miesiąc. Bez leków. Wtedy doceni się wszystko 😉\nno i ostatnia “nowość” – w zeszłym roku, ok października jednym z moich marzeń (mam całą listę… 😉 ) była kwalifikacja z Ha na MŚ USDDN no i oczywiście wyjazd do Stanów. No i udało się… jest kwalifikacja, znalazł się sponsoring a i pieniążki na “resztę” wyjazdu by były… ale priorytety się zmieniły i rezygnuję z uśmiechem na ustach. Nigdy nie miałam jakichś ogromnych aspiracji jeżeli chodzi o dog frisbee, więc sam udział w MŚ nie był dla mnie czymś “wow” – raczej możliwość oglądania innych i sam wyjazd do USA… ale jak już spełniać marzenia to w całości, a nie wyrywkowo – USA tak, NY – tak (!!!) – razem z R – kiedyś na pewno 🙂\nPrevious Post Weekendowy wyjazd do Magdeburga


Strona główna -> GALERIA WYDARZEŃ -> 2014 DZIEŃ KONIARZA\n18 PAŹDIERNIK 2014r.\nIII DZIEŃ KONIARZA\nW Stadninie Koni Huculskich „Gładyszów” w Regietowie 18. X. 2014r. odbył się kolejny bo już ... III Dzień Koniarza.\nOrganizatorem imprezy był Kombinat Rolny Kietrz Sp. z o.o. Stadnina Koni Huculskich „Gładyszów” w Regietowie oraz Jeździecki Klub Sportowy „Jaśmin” działający przy SKH „Gładyszów”.\nDzień Koniarza rozpoczął się od spędu koni huculskich z pastwisk z Górnego Regietowa. W jesiennej scenerii widzowie w wyznaczonych miejscach mieli okazję zobaczyć galopujący tabun 130 koni huculskich, którym towarzyszyło 40 jeźdźców w siodle oraz kilkadziesiąt osób jadących bryczką. Spęd odbył się bardzo sprawnie, a uczestnicy swój udział zapowiedzieli już na… rok przyszły.\nKolejnym emocjonującym wydarzeniem tego dnia był „Hubertus” czyli tradycyjna pogoń za lisem.Uciekającym lisem był Paweł Peregrym , natomiast zwycięzcą gonitwy okazał się Krzysztof Wołoszyn z Lubina i to on będzie dzierżył „lisią kitę” przez kolejny rok.\nW gonitwie udział wzięło 50 jeźdźców w siodle i tyle samo w bryczce.\nPo dniu pełnym wrażeń uczestnicy Spędu i Hubertusa oraz Goście zaproszeni spotkali się w karczmie na Balu Koniarza.\nZAPRASZAMY ZNÓW ZA ROK


29 stycznia br. w siedzibie Biblioteki odbył się pokaz multimedialny pt."Sokołów - historia zapisana w budynkach". Pokaz jest wstępem do przygotowywanej wystawy i obejmuje fotografie Sokołowa Podlaskiego z okresu międzywojennego, II wojny światowej, PRL-u oraz czasów współczesnych. Zdjęcia wyselekcjonowano ze zbiorów zakupionych przez Bibliotekę, stanowiących jej własność, jak też udostępnionych przez mieszkańców naszego Miasta. Wybrane fotografie to budynki, które na przestrzeni lat, w sposób istotny zmieniły swój kształt i przeznaczenie. Pokaz przygotowali i zaprezentowali pracownicy działu Dokumentacji Dziejów Miasta. Po pokazie odbyła się dyskusja i pogadanka z udziałem dorosłych i młodzieży.


Świat nitek i materiałów: Święto Pamięci 01.11.\nŚwięto Pamięci 01.11.\nŚwięto zmarłych- czas szczególnej czci i szacunku dla naszych bliskich którzy odeszli. Święto które nie pozwala zapomnieć o Tych których już nie ma. Czas zadumy, modlitwy.\nPamiętam jak byłam mała dla mnie to święto było magiczne, zjawiskowe. Tyle zniczy, kwiatów, ludzi nad grobami. A zarazem smutne. Przecież odwiedzamy swoich bliskich, ukochane osoby...\nPamiętam jak mimo sporej odległości odwiedzaliśmy grób dziadków. Odwiedzaliśmy...\nTeraz też odwiedzamy, ale już bez osoby dla której to było najważniejsze.\nTo święto ma dla mnie całkiem inny charakter, inny sens. Już nie jest takie magiczne. Od zeszłego roku jest świętem mam wrażenie potrzebnym bardziej mojej duszy dla jej spokoju niż dla mnie jako człowieka, jako osoby wierzącej. Jest czymś w rodzaju ogromnego żalu i bólu. Żalu i bólu który w Święto Zmarłych i 27 Marca jest tak wielki że chce mi się płakać jak małej dziewczynce, której ktoś zabrał zabawkę. W tym dniu straciłam osobę bez której nie wyobrażałam sobie życia, która była podporą, największym parasolem bezpieczeństwa.\n27 Marca o 14.30 odszedł mój Najukochańszy Tato w wieku 65 lat. Który był niedopisania dumny z mojej Alusi, był najszczęśliwszym dzidziusiem na świecie i nacieszył się nią tylko 8 miesięcy z czego dwa ostatnie miesiące spędził w szpitalu.\nMoże i stało się teraz to święto ważniejsze dla mnie niż do tej pory. Ale straciło tą dziecięcą magie i traci ja coraz bardziej z każdym rokiem. Co roku odchodzi ktoś bardzo bliski memu sercu.\nW 2008 Dziadziuś męża\nW 2009 mój Tato\nW 2010 Babcia męża\nPłomyków tysiąc cicho płonie,\njak dywan świateł ciepłych, ruchliwych,\ndla nich- już zmarłych,\nod nas – żywych.\nPod krzyżem złoci się chryzantema,\nChoć ich już nie ma,\ndla nas żyć będą nadal\nFajnie że zostanie ślad po twoich odwiedzinach. Pozdrawiam


Gdy Boli W Lewym Boku - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » gdy boli w lewym boku\nArtykuły na temat: gdy boli w lewym boku\n.... Spanie na lewym boku uciska wątrobę i płuca. Według lekarzy najzdrowsze jest spanie na plecach. To odciąża kręgosłup oraz kark i rozluźnia mięśnie. Jeśli zdarzają ci się problemy z bezdechem sennym, ta(...), poćwicz: leżąc na plecach, zegnij nogi w kolanach. Trzymając stopy i kolana razem, kładź nogi raz na jedną stronę, raz na drugą nie odrywając ramion Gdy boli kręgosłup Nie łykaj tabletek przeciwbólowych...\n...!). Następnie wyciągnij ręce do boku (lewą – do lewego, prawą – do prawego) i trochę do tyłu, i spróbuj złączyć łopatki. Powtórz 10 razy.3. Gdy pobolewają cię nadgarstki, możesz je lekko poobracać, najpierw(...)Gdy pochylamy się nad kuchennym blatem, na krążki międzykręgowe w kręgosłupie szyjnym oddziałuje siła nawet 140 kg. Podczas wałkowania ciasta zmuszamy nadgarstki, by przez długi czas były zgięte, co...\n...wlewamy do pustej wanny i puszczamy silny strumień gorącej wody (olejek dobrze się rozprowadzi). Nalewamy jej tyle, aby przykrywała kark, gdy się zanurzymy. Gdy zaczyna boleć ramię Wiele z nas(...) zmiany zwyrodnieniowe szyjnego odcinka kręgosłupa, nie zaś stawu barkowego. Ostry ból pomogą złagodzić zimne okłady z kostek lodu owiniętych w ściereczkę oraz leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Gdy...\n.... Dolegliwości nasilają się po posiłkach - szczególnie tłustych i wysokokalorycznych. Niekiedy towarzyszą im nudności i wymioty. Przy zaostrzeniu objawów pomaga zwykle pozycja leżąca na lewym boku, z kolanami(...) przez ten narząd. Dopiero tomografia komputerowa jamy brzusznej uwidoczniła obrzęk trzustki. Gdy rozpoznałam PZT, tj. przewlekłe zapalenie trzustki, pacjentka przyznała, że od kilkunastu lat kilka razy...\n...chwili był gotowy do użycia). Okład rób 3-5 razy dziennie i trzymaj około 20-30 minut. Śpij na boku: Najlepiej na lewym - wtedy odciążysz organy wewnętrzne. Między kolana włóż poduszkę. To rozluźni(...) proste plecy dotykały oparcia. Pod stopy podstaw stołeczek. W tej pozycji odciążasz odcinek lędźwiowy. Po 20-30 minutach wstań i przejdź się po wszystkich pokojach i kuchni. Gdy będziesz długo...\nDyskusje na temat: gdy boli w lewym boku\nco szeptać chłopakowi do ucha


Show-biznes w epoce swądu ideologicznego - Książki i Literatura - zapowiedzi, recenzje dziennik.pl\nShow-biznes w epoce swądu ideologicznego\n23.03.2010, 14:02 | Aktualizacja: 07.06.2010, 21:57\nNa pierwszy rzut oka Dariusz Michalski podjął się napisania rzeczy niemożliwej. No bo jak barwnie opisać show-biznes w czasach, kiedy nad rozrywką unosił się ideologiczny swąd? Kiedy piosenka najpierw miała wychwalać zdobycze socjalizmu, a dopiero później bawić i wyrażać nieskrępowaną radość? A jednak się udało.\nOpowieść zaczyna się jeszcze przed wojną, w czasie złotej ery radia i jego gigantycznej roli w upowszechnianiu muzyki. Potem mamy obrazki z czasu okupacji i rozkwit piosenki patriotycznej, żołnierskiej i partyzanckiej. Najciekawsze fragmenty dotyczą estrady powojennej. Michalski przypomina gwiazdy ówczesnego okresu, m.in. Szpilmana, Mirską, Koterbską, Gniatkowskiego oraz oczywiście Mieczysława Fogga.\nOsobne miejsce zajmuje w książce historia rodzimego jazzu, zarówno popaździernikowego spod znaku Tyrmanda, jak i tużpowojennego, reaktywowanego przez jazzmanów z II RP. Do tego rozdziały poświęcone wytwórniom płytowym, kabaretom, pieśniom masowym, lansowanej przez władze pseudoludowości.\nTeksty ilustrowane są unikalnymi fotografiami. Michalski przekonuje, że nawet w tak siermiężnym i upiornym ustroju Polacy potrafili się bawić i robili to z klasą, o czym świadczy fakt, że wiele tamtych przebojów przetrwało próbę czasu.\n„Piosenka przypomni ci... czyli historia polskiej muzyki rozrywkowej (lata 1945 – 1958)”, Dariusz Michalski, wyd. Iskry\nKolejna powieść autora głośnej "Panny Nikt" przeczytaj »


Opublikowano: 2012-10-22 13:18:05 przez system\nKoncert połączony będzie z promocją płyty "Evans" z muzyką Billa Evansa. Płyta została nagrana w duecie gitarowym. Utwory zawarte na płycie to kompozycje pianisty Billa Evansa, którego uważa się za jednego z czołowych inspiratorów współczesnego jazzu. Muzycy spotkali się podczas udziału na Festiwalu Thailand International Jazz Conference w Bangkoku 2011r. Poza utworami Evansa na płycie znajdują się kompozycje Fryderyka Chopina i Jima Halla. Muzyka obfituje w gitarowe brzmienia z azjatycko-europejskim feelingiem.\nTeriver Cheung – (1985) jeden z najbardziej obiecujących gitarzystów jazzowych młodego pokolenia. Pochodzący z Hong Kongu obecnie zamieszkuje w Nowym Jorku. Swoja podróż muzyczną rozpoczął w wieku 5 lat, kiedy to podjął naukę gry na fortepianie. W wieku szesnastu lat zakochał się w gitarze i muzyce jazzowej i postanowił kontynuować naukę w Stanach Zjednoczonych. W 2011 roku był członkiem quintetu kontrabasisty Eddie Gomeza laureata Grammy w muzyce latynoskiej, z którym występował podczas jego azjatyckiej trasy. Poza tym występuje u boku takich postaci jak: Bernard Wright, George Garzone, Billy Drummond i Taylor Eigsti. Koncertował w Stanach Zjednoczonych, Meksyku, Chinach, Japonii, Tajwanie, Hong Kongu i Polsce, biorąc udział w renomowanych festiwalach jazzowych i koncertach klubowych m. in. Jazz World Festival, Fortworth Main St.Festival, Denton Art and Jazz Festival, Jazz in the Ruins. Ma na swoim koncie debiutancką płytę "My Nocturn" nagraną ze znakomitymi nowojorskimi muzykami dla wytwórni Tipping Records.\nGaleria MDK - godz. 16:00 – warsztaty gitarowe – wstęp 30 zł (wraz z wstępem na koncert)\nSala Kameralna Kina Regis – godz. 19:00 – koncert duetu Przemysław Strączek/Teriver Cheung – wstęp 15 zł


Osadnicy - Dom Warmiński\nKiedy Krzyżacy rozpoczęli zajmowanie Warmii była ona zamieszkała przez plemiona pruskie. Warmię północną zamieszkiwało plemię Warmów, od których później ukuto nazwę dla całej krainy, środkowa była we władaniu Pogezanów, tereny dzisiejszego Reszla i okolic stanowiły ziemie Bartów, zaś południe przyszłego biskupstwa należały do plemienia Galindów. Nie była to zatem ziemia „niczyja”, cywilizacyjna pustynia, co chętnie głosili dawniejsi historycy niemieccy. Według orientacyjnych szacunków, ówczesną Warmię mogło zamieszkiwać około 12 - 17 tysięcy Prusów. Krzyżacy po ciężkich walkach ujarzmili bitne, lecz niezorganizowane pruskie plemiona.\nMimo, iż Prusowie kilkakrotnie w ciągu XIII wieku powstawali przeciwko najeźdźcom, odnosząc nawet przejściowe sukcesy, nie potrafili przeciwstawić się świetnie zorganizowanej, hierarchicznej machinie wojennej Krzyżaków. Nie oznacza to bynajmniej, że zostali oni wybici co do nogi, jak niektórzy sądzą. Prusowie, jako rdzenni mieszkańcy tych ziem byli Zakonowi potrzebni. Powód, dla którego dzisiaj poza nazwami miejscowymi i grodziskami nie pozostał po pierwszych gospodarzach ziemi warmińskiej żaden ślad, jest zgoła inny. Prusowie, po schrystianizowaniu, wymieszali się z ludem, który licznie napływał na Warmię w wyniku prowadzonej masowo kolonizacji. Nie był to oczywiście proces krótkotrwały. Ostatnie resztki ludności mówiącej po prusku zniknęły dopiero w początkach XVII wieku.\nKolonizacja ziem Warmii rozpoczęła się wkrótce po opanowaniu ich przez Zakon Krzyżacki. Postępowała od północy stopniowo kierując się ku jej południowym granicom. Pierwszym i najstarszym miastem warmińskim jest z tego względu najbardziej wysunięta na północ osada Braniewo (dawniej Brunsbergia), założona już ok. roku 1250 przez kolonistów z Lubeki. Nie był to jednak jeszcze czas, gdy Prusowie, ostatecznie pokonani, asymilowali się w wyniku pokojowej współpracy i wzajemnych kontaktów. Pierwsze Braniewo przetrwało zaledwie około dziesięciu lat – aż do wybuchu powstania pruskiego, które zmiotło osadę z powierzchni ziemi. Niestrudzeni koloniści spróbowali jednak ponownie założyć miasto, po klęsce powstania w roku 1273, założyć miasto. Tym razem ich spokój trwał jeszcze krócej. W 1277 roku kolejne powstanie ponownie zniszczyło założone miasteczko. Mieszkańcy, z podziwu godnym uporem, po raz trzeci odbudowali swe siedziby, tym razem z powodzeniem. Siedem lat później otrzymali prawa miejskie.\nNajlepszym obrazem postępu kolonizacji Warmii, z północy na południe, jest prześledzenie dat lokacji miejskich. Pierwszą była, jak wyżej wspomniano, lokacja Braniewa. W 1308 roku założono Lidzbark Warmiński, w 1329 Dobre Miasto, w 1353 Olsztyn. Barczewo otrzymało prawa miejskie od biskupa Jana Stryprocka w 1364 roku. Ostatnią osadą miejską powstałą w biskupstwie warmińskim był Biskupiec, lokowany w 1395 roku. Przez sto lat założono dwanaście miast. Mądra polityka biskupa i kapituły, staranny wybór miejsc pod nowe miasta sprawiły, że od czasów lokowania Biskupca aż po dziś dzień na Warmii nie powstało ani jedno nowe miasto! Zakładane ośrodki miejskie lokowane były zwykle na prawie chełmińskim, wyjąwszy Stare Miasto Braniewo, Nowe Miasto Braniewo, oraz Frombork. Te bowiem otrzymały prawa lubeckie. Prawo chełmińskie stosowano również przy zakładaniu wsi, częste było jednak również lokowanie ośrodków wiejskich na prawie pruskim. Wynikało to z faktu, że niezwykle rzadko zakładano nową osadę na terenach zupełnie dziewiczych. Zwykle włączano wieś w już istniejący system pruskich „pól”, wraz z mieszkańcami, którzy stawali się jej częścią. Tak było nie tylko na Warmii, ale też i w całych Prusach.\nFakt, iż często stosowano prawo pruskie w lokowanych wsiach przeczy stereotypowym wyobrażeniom o żądnych krwi Krzyżakach, którzy paląc i mordując tworzyli nowy organizm polityczny. Taki obraz rycerza Zakonu Krzyżackiego jest niewątpliwie efektem II wojny światowej. W świadomości społecznej nastąpiło zlanie postaci „typowego” Krzyżaka” z „typowym” ss-manem, czy funkcjonariuszem Gestapo. Tymczasem musimy pamiętać, że w przypadku niemal 40 % wsi warmińskich sołtysami zostawali rodowici Prusowie.\nKiedy na Warmii zakładano nowe miasto, wkrótce dookoła powstawały również liczne wsie, lokowane zarówno przez biskupów, kapitułę, jak i wójtów krajowych. Do osadników należeli początkowo głównie Niemcy z Dolnych i Górnych Niemiec, Ślązacy, mieszkańcy Lubeki i Niderlandów. Mimo tego napływu nowych Warmiaków, było ich jednak stosunkowo niewielu. Jeszcze około 1400 roku wsie warmińskie przynajmniej w połowie zamieszkane były przez Prusów.\nKiedy ta pierwsza faza kolonizacji zakończyła się, Warmia weszła w okres niepokojów i wojen, zarazy i głodu. Te klęski nie sprzyjały napływowi nowej ludności, a powodowały zmniejszanie się liczby ludności już osiadłej. Dlatego kiedy nastały spokojniejsze czasy, koniecznym stało się ponowne zasiedlenie części opuszczonych i zniszczonych wojną ziem. Drugi etap kolonizacji trwał do roku 1454 i wzięli w nim udział głównie przybysze ze Śląska – Polacy, zniemczeni Łużyczanie. Zasiedlili oni opuszczone obszary środkowej Warmii.


Sałatka kalafiorowa z kukurydzą zachwyci Cię swoją odmienną strukturą. Znajdziesz w niej drobiny sprężystego, surowego kalafiora, który wspaniale będzie chrupał w zębach. Do kalafiora idealnie przypasuje delikatna kukurydza. Uzupełnieniem sałatki kalafiorowej będą drobno…\nTagi: Sałatki Bez gotowania Dania bezmięsne Warzywa i grzyby Warzywa Szybka kolacja\nZ francuską finezją: sałata lodowa z kompozycją serów (gouda, mozzarella, pleśniowy), połówkami winogron oraz lekkim sosem majonezowo-jogurtowym.\nTagi: Sałatki Bez gotowania Dania bezmięsne Nabiał Dzień Matki Dzień Dziecka Potrawy bez mięsa Szybka kolacja\nNiezwykle prosta w przygotowaniu sałatka z zielonego groszku to danie idealne, kiedy potrzebujesz czegoś „na już”. Przygotujesz ją w kilkanaście minut, łącząc jajka na twardo z zielonym groszkiem z puszki, Majonezem Dekoracyjnym WINIARY i siekanym szczypiorek. Kilka…\nTagi: Sałatki Bez gotowania Dania bezmięsne Nabiał Dzień Matki Lunch i brunch Warzywa Szybka kolacja Jajka\nKanapki są obowiązkowym elementem codziennego menu prawie każdego z nas. Jeśli nie masz pomysłu na dodatek do pieczywa, polecamy przepis na domową pastę z żółtego sera z porami . Baza serowa zyskuje charakteru nie tylko dzięki dodatkowi w postaci pora . Smak pasty serowej …\nTagi: Przystawki, kanapki i tosty Nabiał Warzywa i grzyby Śniadanie Na wynos Szybka kolacja


Zajęcia wakacyjne\nStrona główna -> Zajęcia wakacyjne\nStowarzyszenie "Feniks " w Łaszczowie było organizatorem wakacyjnych zajęć sportowo - rozrywkowych w dwóch miejscowościach: Hopkie i Wólka Pukarzowska. Prezes Stowarzyszenia Pani Krystyna Niedużak pozyskała fundusze z urzędu Gminy w Łaszczowie w ramach oferty zadania publicznego na 2020 rok. Zajęcia w świetlicy w Hopkiem odbyły się 19 lipca 2020 roku, a 9 sierpnia 2020 roku w świetlicy w Wólce Pukarzowskiej.\nBardzo duża liczba dzieci i młodzieży szkolnej wraz z rodzicami i dziadkami chętnie i aktywnie brała udział w grach i zabawach przygotowanych przez organizatorów. Prowadzący podzielili uczestników na różne grupy wiekowe.\nNajmłodsza grupa prezentowała różne figury w rytm muzyki, wykonywała zadania przygotowane przez Panią Wiolę - z zawodu przedszkolankę, brała udział w konkursach przenoszenia jajka na łyżce na torze przeszkód, rzucie piłką do tarczy, również rysowały i kolorowały kolorowanki, malowały kredą na płytkach i inne.\nStarsze grupy uczestniczyły w grach umysłowych: szachach, warcabach, układaniu figur z klocków, kółko i krzyżyk. Grały również w badmintona i tenisa stołowego, rzucały piłką do celu, skakały na skakankach.\nUczestnicy zajęć zostali nagrodzeni upominkami: słodycze, kiełbaski, popcorn, snacki, ciasta i napoje.\nRadość i uśmiech dzieci uczestniczących w zajęciach wynagrodził wszelkie trudy.\nDziękujemy Pani Wioli, Kamilowi, Jadzi, Kasi i członkiniom KGW Hopkie i KGW Wólczanki za włączenie się do działań. Zdjęcia z zajęć można obejrzeć tutaj.


CMENTARZ PARAFIALNY W RAJCZY - Urząd Gminy Rajcza\n24 czerwca 2021 | Obiekty, Turystyka\nCmentarz parafialny w Rajczy został założony w połowie XIX wieku (parafię erygowano w 1844 roku) na płaskim terenie przy głównej drodze wsi, w pobliżu kościoła parafialnego z jednej strony i rzeki Soły z drugiej.\nWcześniej zmarli byli grzebani na cmentarzu kościelnym (zabytek nieruchomy, nr rej.: A-600/89 z 3 grudnia 1989) przy starym drewnianym kościele u podnóża Compla.\nNekropolia była i jest wykorzystywana głównie do pochówku parafian; członków społeczności żydowskiej grzebano w sąsiedniej wsi, Milówce, gdzie w 1891 roku powołano gminę żydowską. Wcześniej żydzi z Rajczy podlegali pod gminę w Zabłociu.\nPółnocno-zachodnia część nekropolii to tzw. kwatera wojenna bądź wojskowa. Większość nagrobków w tej części nekropolii wieńczą żeliwne krzyże projektu Hansa Mayra z motywami Krzyża Żelaznego, miecza i wieńca, które zostały wykonane nieodpłatnie w oddalonej o około 14 km od Rajczy odlewni w Węgierskiej Górce. Na skraju nekropolii znajduje się kaplica cmentarna, rozbudowana około 2006 roku według projektu Magdaleny Piątek i Joanny Łopaty z żywieckiej pracowni Mpstudio; w rogu cmentarza, przy drodze, stoi kamienny nieprofesjonalnie polichromowany nepomuk.\nNagrobki znajdujące się na cmentarzu pochodzą z różnych lat i są zróżnicowane pod względem zastosowanego materiału; oprócz żeliwnych krzyży umieszczono na nim również nagrobki kamienne.\nurzędnicy z czasów Monarchii Austro-Węgierskiej, niektórzy z nich służyli w majątku Habsburgów;\n261 żołnierzy, uczestników I wojny światowej, którzy leczyli się w sanatorium zorganizowanym w pałacu w Rajczy, zmarłych na choroby płuc (głównie gruźlicę) po 1918 roku (miejsce pamięci), m.in. kapitan piechoty Franciszek Joniak (1894–1921), odznaczony orderem Virtuti Militari V klasy, Krzyżem Niepodległości oraz Krzyżem Walecznych (dwukrotnie);\nosoby pomordowane w odwecie za pomoc partyzantom przez hitlerowców podczas pacyfikacji Osiedla Czanieckich w Rycerce Górnej w 1945 roku – grób zbiorowy po lewej stronie głównej alei (miejsce pamięci)\nkapral Kruk oraz starszy szeregowy Kiszewa (a. Kiszera), żołnierze Wojsk Ochrony Pogranicza, polegli w 1946 roku;\nKazimierz Szymański, porucznik Wojsk Ochrony Pogranicza, zastrzelony w 1946 roku na Czarnym Groniu w Korbielowie; postawiono w tejże miejscowości obelisk upamiętniający jego śmierć;\nMichał Ryłko (1878–1948), prezes Ogniska Związku Podhalan w Rajczy;\nksięża związani z rajczańską parafią – grobowiec;\nWacław Majewski (1882–1977) – założyciel i pierwszy prezes Akademickiego Związku Sportowego;\nRoch Sygitowicz (1958–2017) – aktor.


O instytucji - Szkoła Podstawowa nr 5 im. Marii Konopnickiej w Sędziszowie Małopolskim\nDebiutowała utworem "W zimowy poranek", opublikowanym w piśmie "Kaliszanin".\nW różnorodnym dorobku pisarskim Konopnickiej największe znaczenie miała twórczość poetycka. Tworzyła pod pseudonimami i kryptonimami: Mruczysław Pazurek, Piotr Surma, Jan Sawa, K. Marka, Jan Waręż, Ursus, Ko-Mar, M.K..\nPierwszy jej okres objął: "Z przeszłości - Fragmenty dramatyczne" (1881), trzy serie "Poezji" (1881, 1883, 1887) i początkowe fragmenty poematu "Imagina" (1886). Napisała wówczas liczne utwory o motywach społecznych: "Najkrwawsze pole", "Noce letnie", "Myśl, Czy marzą?", "Czy warto?" i patriotycznych: "Sclavus saltans", "Contra spem spero", "Toast, O wy, co cierpieć umiecie w pokorze." Przystosowała w nich romantyczne wzory obrazowania do wyrażania aktualnych zjawisk życia społecznego. Główny motyw tych utworów, występujący w zróżnicowanych wariantach tematycznych - obrazy nędzy, głodu, bezdomności, buntu, rozpaczy, próby zemsty - przyczynił się do tego, że twórczość poetycka Konopnickiej uznana została przez niektórych krytyków za wzór poezji społecznej.\nW drugim etapie twórczości, przypadającym na okres pobytu za granicą, powstały: "Linie i dźwięki" (1897), "Damnata" (1900), "Italia" (1901), "Drobiazgi z podróżnej teki" (1903), "Śpiewnik historyczny" (1904), "Ludziom i chwilom" (1905), "Nowe pieśni" (1905), "Głosy ciszy" 1906), "Przez głębinę" (1907). Wystąpiły tu tematy znane z pierwszych zbiorów i doszły do głosu nowe: motywy antyczne ("Hellenica" - 1896), biblijne ("Z mojej Biblii", "Linie i dźwięki"), wprowadzona została stylizacja balladowa ("Kartki prowansalskiewiększą dyscyplinę składni, opanowała rozlewność, unikała akcentów deklamacyjno-retorycznych, świadomie wprowadzała różne układy metryczne. Duże znaczenie miała jej poezja polityczna, stanowiąca protest przeciwko gwałtom zaborców. Składały się na nią takie utwory, jak "Do granicy" (1886), "O Wrześni" (1902) oraz "Rota" (1908), która z muzyką Feliksa Nowowiejskiego uświetniła uroczystość 500-lecia zwycięstwa grunwaldzkiego, w okresie międzywojennym pełniła rolę pieśni wojskowej i nieoficjalnego hymnu narodowego, a do dziś jest hejnałem kilku miast na Ziemiach Zachodnich. Na uwagę zasługuje utwór stanowiący próbę epopei chłopskiej - "Pan Balcer w Brazylii". Autorka zaczęła go pisać w 1892 r., a ukończyła ok. 1910 r.\nKonopnicka tworzyła też prozę narracyjną, napisała liczne zbiory obrazków i nowel: "Moi znajomi" (1890), "Na drodze" (1893), "Nowele" (1897), "Ludzie i rzeczy" (1898), "Na normandzkim brzegu" (1904). W kompozycji utworów pisanych prozą posługiwała się różnymi formami, od reportażu i gawędy po studia środowiskowe i nowele. Niektóre z nich były i są w kanonie lektur szkolnych.\nZnaczną zdolność oddziaływania i dużą wartość artystyczną zachowała do dzisiaj twórczość pisarki dla dzieci. Obrazki prozą: "Jak się dzieci w Bronowie z Rozalią bawiły" (1884), drukowane w pracy zbiorowej "Światełko", zbiorki poezji i pieśni: "Wesołe chwile małych czytelników" (1889), "Śpiewnik dla dzieci" z muzyką Zygmunta Noskowskiego (1891), "Szczęśliwy światek" (1895), utwory wiążące prozę z poezją: "Czytania dla Tadzia i Zosi" (1892), poetyckie opowieści o przygodach - "O Janku Wędrowniczku" (1893), "Na jagody" (1903), legendarne przypowieści: "Jak to ze lnem było" i parodie heroikomiczne: "Szkolne przygody Pimpusia Sadełko" (ok. 1905) - wszystkie te utwory podniosły świat przeżyć i wyobraźni dziecięcej do wyżyn sztuki. Największą popularność zdobyła baśń "O krasnoludkach i o sierotce Marysi" (1896), łącząca motywy fantastyki, legendy, baśni ludowej ze światem realnym. Tłumaczona była na języki obce, sfilmowana i wielokrotnie adaptowana dla potrzeb teatrów.\nO ile twórczość Konopnickiej adresowana do dorosłych straciła dziś wiele ze swej aktualności i ekspresji, o tyle literatura dziecięca jest nadal żywa, poczytna i wznawiana.\nCopyright © 2019 Szkoła Podstawowa nr 5 im. Marii Konopnickiej w Sędziszowie Małopolskim


Depilacja laserowa – nowatorski sposób na usunięcie nadmiernego owłosienia | Neo Net\nMaszynki i balsamy do golenia, kremy zatrzymujące wyrastanie włosków, depilacja woskiem – to zapewne najtańsze środki usuwania nadmiernego owłosienia. Czy są one efektywne? Na pewno zdają egzamin na kilka czy kilkanaście dni, aczkolwiek po tym czasie operację należy powtórzyć. I to oczywiście jest podstawowy motyw odkrycia depilacji laserowej – inaczej zabiegu usunięcia owłosienia na całe życie. Bynajmniej nie jest to pomysł nowy, bo niedawno dużo osób umawiało się na sesje z zastosowaniem Light Sheer Duet. Dziś najnowocześniejszym i najwydajniejszym laserem jest Palomar Vectus, który w szybszym tempie usuwa owłosienie nawet z obszernych partii ciała. Badacze, którzy zaprojektowali, a następnie wdrożyli oba urządzenia, za drugim razem zamontowali bardziej jednorodną wiązkę świetlną. Takie rozstrzygnięcie umożliwiło pogłębienie efektywności zabiegu, zminimalizowanie czasu jego wykonywania i zredukowanie tzw. „gorących punktów”. Depilacja laserowa jest pewnym zabiegiem i możemy ją z dobrym skutkiem wykorzystywać do okolic intymnych, skóry wyjątkowo delikatnej albo oliwkowej. Mają możliwość się na niego zdecydować osoby, które mają przebarwienia skóry, reagują bardzo źle na balsamy do depilacji czy mają delikatne naczynka krwionośne. Palomar Vectus to medyczny laser diodowy, który zyskał sporą ilość wspaniałych nagród. Co ważne, wcale nie powoduje jakichkolwiek efektów ubocznych.\nPrzeciętnie potrzeba od 3 do 5 zabiegów, by całkiem usunąć wszystkie włosy. Jeżeli wybierzemy jedną lub więcej partii, przykładowo brzuch i bikini zarazem, wtedy kosmetyczka jest w stanie to wykonać podczas jednej konsultacji. W praktyce ilość zabiegów jest uzależniona od typu owłosienia i etapu, na jakim znajduje się włosek. Pierwszy zabieg redukuje włoski dobrze rozpoznawalne, najintensywniejsze, które są w ostatniej fazie wzrostu. Mówiąc w skrócie nie wszystkie zwyczajnie rosną jednocześnie, z tego względu laser usuwa orientacyjnie 30 % owłosienia po pierwszej sesji.\nCzy epilacja laserowa na 100% gwarantuje rewelacyjne efekty?\nZ całą pewnością są one znacznie lepsze aniżeli w przypadku depilacji innymi metodami. Depilacja laserowa to trwała depilacja, zaś w ciągu życia są w stanie pojawić się tylko sporadyczne włoski (m in. w wyniku w wyniku przyjmowania niektórych leków). Panie, jakie zdecydowały się na owy zabieg i zamieszczają swoje obserwacje na forach w 99% są dumne z efektów. Szczególnie, że jest to dobra technika na wrastające włoski. A dokładniej? Poważnym wynikiem lekkomyślnych depilacji czy zwyczajnie dyspozycji są drobne ranki na skórze, zaczerwienione grudki albo krosteczki. Potrafią także pojawić się stany zapalne, a wówczas konsultacja u specjalisty jest niekiedy nieunikniona. Włosy nie mogą przebić się przez skórę i zostają w niej. W zagłębieniu przy włosie zaczyna kumulować się ropa, zaś wówczas powstają blizny. Depilacja laserowa jest dobrą możliwością, by poradzić sobie z owym kłopotem.\nPrzed pierwszym zabiegiem kosmetyczka zbliża do skóry czujnik SkinTel. Jego zadaniem jest stworzenie obserwacji włosków i dostosowanie mocy wiązki laserowej. Lasery starszego rodzaju absolutnie nie mają takiej opcji, z tego względu przed wizytą warto zobaczyć, jakim sprzętem dysponuje wybrany salon. Nowoczesny skaner kontroluje kilka paramentów jednocześnie, m.in. odcień i gęstość włosów. W ogóle nie musimy się denerwować, że urządzenie będzie wywoływało ból czy powstaną poparzenia.\nJako najistotniejszy walor należy uznać wygospodarowany czas, gdyż nie trzeba już więcej używać kosmetyków do golenia po depilacji laserowej. Wystarczy dbać o higienę osobistą tak, jak wykonywaliśmy to do czasu pierwszej sesji. Nie należy także fundować sobie nowych golarek, inwestować w markowe urządzenia używane w domach, fatygować się z nagrzewaniem wosku i dyskomfortem. Panie preferują epilację z powodów typowo praktycznych. Mają możliwość naturalnie powędrować na plażę w bikini, ogólnie rzecz ujmując nie muszą wstydzić się pojedynczych stojących włosków ani krostek. Można cieszyć się aksamitną skórą! Sporym pozytywem dla Pań depilujących bikini jest perspektywa znieczulenia niniejszego niesamowicie delikatnego miejsca. Schładzający żel uśmierza intensywność odczuwania następujących impulsów wysyłanych przez laser. Do pozostałych zalet można zaliczyć brak komplikacji po kuracji (trzeba jednakże zaznajomić się z przeciwwskazaniami). Trwałe usuwanie owłosienia jest zazwyczaj bardzo kosztowne, stąd też warto obejrzeć regionalne oferty i zweryfikować czy przypadkiem któryś salon nie wprowadził promocji.\nW czasie trzeciej sesji laserem medycznym Palomar Vectus możemy pozbyć się prawie 90% włosków\nZ wykorzystaniem Palomar Vectus możemy usuwać włoski nawet na bardzo opalonej skórze\nW 1997 roku został opracowany laser aleksandrytowy, dzięki któremu można było ograniczać nadmierne owłosienie\nMożna wyszczególnić cztery rodzaje laserów, stosowanych dzisiaj na potrzeby depilacji laserowej: laser rubinowy, aleksandrytowy, klasyczny i neodymowo yagowy.\nJeżeli wzbudziła Twoją ciekawość trwała depilacja, wejdź w link i przeczytaj najczęstsze pytania.


Odpowiednio przygotowane wyjazdy wakacyjne | Wsparcie dla firm i pomoc prawna\nOdpowiednio przygotowane wyjazdy wakacyjne\nJeśli nie chce się poświęcać czasu na samodzielne przygotowanie wyjazdu wakacyjnego można obecnie korzystać z dostępu do bardzo szerokiego zakresu ofert turystycznych, które są zapewniane przez firmy turystyczne. Doskonałym rozwiązaniem jest zapoznanie się z ofertami turystycznymi za pośrednictwem stron internetowych, co pozwala wyselekcjonować takie, które są dostępne na odpowiednich warunkach. Jednocześnie informacje turystyczne można obecnie bardzo wygodnie pozyskiwać za pośrednictwem coraz większej liczby profesjonalnych oraz specjalistycznych stron.\nJeśli chce się spędzić wakacje zgodnie z oczekiwaniami niezbędne jest wstępne dokonanie analizy tego jak zamierza się odpoczywać czy też spędzać wolny czas. Z jednej strony są turyści, którzy wolą spędzać wolny czas aktywnie, a z drugiej strony są osoby zainteresowane przede wszystkim wypoczynkiem. Warto jest wstępnie określić to jak zamierza się spędzać wolny czas na wakacjach, co następnie pozwala dokonać znacznie lepszych wyborów ofert turystycznych dostępnych na rynku. Wykorzystać można w tym celu różnorodne strony turystyczne, gdzie można wygodnie sprawdzić oraz porównać różne atrakcje, bazę hotelarską. W ten sposób można następnie zdecydować się na takie miejsca wyjazdu wakacyjnego, które w pełni zgodne są z oczekiwaniami oraz potrzebami. Jednocześnie wykorzystanie stron specjalistycznych pozwala wyselekcjonować takie oferty, które są dostępne na specjalnych warunkach, co obejmuje między innymi takie oferty jak wakacje na krecie.\nWybierając poszczególne firmy turystyczne można również wygodnie sprawdzić informacje na stronach firmowych. Dodatkowo można również sprawdzić informacje dostępne na specjalistycznych stronach internetowych, które pozwalają na zapoznanie się między innymi z usługami poszczególnych firm, czy też z informacjami o konkretnych firmach. W ten sposób można zapoznać się z doświadczeniem poszczególnych firm turystycznych w zakresie realizowania wyjazdów wakacyjnych w wybrane miejsca. Jednocześnie można również sprawdzić oceny poszczególnych firm ze strony klientów. Nie bez znaczenia jest również możliwość sprawdzenia ofert wakacje na krecie, co pozwala wybrać dostępne na odpowiednich warunkach.\nKierowanie się przy wybieraniu ofert turystycznych jedynie cenami nie jest najlepszym rozwiązaniem, ale zawsze można wybierać takie oferty, które są dostępne na bardziej optymalnych warunkach cenowych. Doskonałym rozwiązaniem jest w tym względzie zarówno sprawdzenie a jednocześnie porównanie poszczególnych ofert, co pozwala wyselekcjonować oferty na lepszych warunkach cenowych. Zdecydować się można na takie oferty, które są dostępne są równie zna specjalnych warunkach promocyjnych.


Pełnomocnik Rządu ds. Cyberbezpieczeństwa: zwiększyła się częstotliwość cyberataków na instytucje i podmioty krajowe - GF24.pl\nPełnomocnik Rządu ds. Cyberbezpieczeństwa: zwiększyła się częstotliwość cyberataków na instytucje i podmioty krajowe\nWydział Promocji Polityki Cyfrowej KPRM przekazał, że w ostatnim czasie zwiększyła się częstotliwość ataków typu DDoS wymierzonych w instytucje i podmioty krajowe. Może to powodować utrudnienia w dostępie do usług realizowanych za pomocą strony internetowej.\nDDos (Distributed Denial of Service) to rozproszony atak na systemy komputerowe lub usługę sieciową uniemożliwiający jego poprawne działanie. “Nieskomplikowane, siłowe ataki DDoS na strony instytucji i innych podmiotów krajowych, są obserwowane przez odpowiednie służby od samego początku działań wojennych na Ukrainie” – wskazano w informacji.\n“Do obecnej fali ataków w otwarty sposób przyznają się rosyjskojęzyczne grupy haktywistów, które za cel obrały sobie uznane przez siebie za istotne strony internetowe” – dodano.\nPodkreślono, że “ataki te nie wpływają na poufność danych przetwarzanych przez zaatakowane podmioty”, a sytuacja jest “na bieżąco monitorowana”.\nWskazano jednak, że grupy hakerskie za pośrednictwem komunikatorów, “w sposób otwarty informują o kierunkach swoich działań lub obranych do zaatakowania celach”. “Prowadzone są także ankiety mające na celu wyłonienie następnej ofiary. Wielokrotnie publikowane były także groźby oraz oczekiwania związane z prowadzoną przez rząd RP polityką. Dotychczas jako potencjalne ofiary swojej działalności grupa wymieniła m.in. strony internetowe PKP, polskich lotnisk międzynarodowych, Straży Granicznej” – wymienia Pełnomocnik.\nPoprzedni artykułInflacja w Turcji wyniosła prawie 70 proc. w ujęciu rocznym\nNastępny artykułMcKinsey Global Institute: firmy z Europy rosną wolniej i mają mniejsze zyski niż amerykańskie


Johnson poprosi o opóźnienie brexitu i doda, że tego nie chce? - Brexit - rp.pl\nBrytyjski rząd będzie stosował się do ustawy Hilary'ego Benna, która w poniedziałek zostanie podpisana przez królową, ale jednocześnie "przyjrzy się uważnie" temu, jak można interpretować tę ustawę - oświadczył szef brytyjskiego MSZ Dominic Raab.\nPrzyjęta w ubiegłą środę przez Izbę Gmin ustawa Benna ma, zgodnie z intencją popierającej ją opozycji, uniemożliwić rządowi Borisa Johnsona wyprowadzenie Wielkiej Brytanii z UE bez umowy. Ustawa przewiduje, że jeśli do 19 października rząd nie zdoła doprowadzić do przyjęcia przez parlament umowy ws. brexitu, ani nie znajdzie w parlamencie większości gotowej poprzeć brexit bez umowy, wówczas brytyjski rząd ma być zobligowany do tego, by zwrócić się do Unii z prośbą o kolejne przełożenie daty brexitu, zaplanowanego obecnie na 31 października.\nW poniedziałek premier Boris Johnson po raz drugi złoży w Izbie Gmin wniosek o przedterminowe wybory - ale prawdopodobnie, podobnie jak w ubiegłym tygodniu, przegra głosowanie w tej sprawie. Aby doszło do samorozwiązania parlamentu musi opowiedzieć się za tym 2/3 parlamentarzystów - tymczasem opozycja w piątek zapowiedziała, że ponownie zagłosuje przeciwko wnioskowi premiera.\n9 września odbędzie się ostatnie posiedzenie Izby Gmin przed zawieszeniem, na wniosek Borisa Johnsona, prac parlamentu. Parlament rozpocznie nową sesję dopiero 14 października. Tymczasem 17 października w Brukseli rozpocznie się szczyt unijny, na którym mają rozstrzygnąć się losy brexitu.\nRząd zarzuca opozycji, że ustawa Benna osłabia jego pozycję negocjacyjną w rozmowach z Brukselą na temat zmian w umowie brexitowej wynegocjowanej przez Theresę May.\nBoris Johnson wielokrotnie zapowiadał, że nie zwróci się do Brukseli z prośbą o przełożenie daty brexitu. Teraz, na mocy ustawy Benna będzie jednak prawdopodobnie do tego zmuszony.\nJednak - jak pisze BBC - rozważana jest opcja, w której rząd formalnie zwróci się do UE z prośbą o przełożenie daty brexitu, ale w oddzielnym piśmie, wysłanym do Brukseli, wyjaśni, że tak naprawdę nie chce opóźnienia terminu wyjścia z Unii.\nInnym wariantem rozważanym przez rząd w Londynie jest zwrócenie się do jednego z członków UE z prośbą o zawetowanie wniosku o przełożenie daty brexitu.\nTakie weto mogłaby postawić np. Francja - szef MSZ Francji Jean-Yves Le Drian oświadczył niedawno, że "w obecnych okolicznościach" jego kraj nie będzie w stanie poprzeć kolejnego opóźnienia brexitu (pierwotnie Wielka Brytania miała wyjść z UE 29 marca).\nRząd Johnsona ma sondaże, z których wynika, że nie wygra


Dzialka na sprzedaż - Tyniec Mały - GS-2364 - 1210.00m² - City Nieruchomości\n247,93 zł/m2 cena: 300 000 zł\nDo sprzedania działka budowlana w Tyńcu Małym o pow. 1210 m2 w atrakcyjnej lokalizacji.\nW okolicy powstają nowe posiadłości, domki w zabudowie jednorodzinnej z możliwością zabudowy bliźniaczej. Dojazd do działki drogą asfaltową, media w drodze.\nDoskonała komunikacja z Wrocławiem, ok 1,5 minuty do obwodnicy autostradowej, 4 min do centrum Aleja Bielany w Bielanach Wrocławskich, siłowni, kina oraz basenu, 7 minut do Centrum Factory, niespełna 10 minut na lotnisko. Usytuowanie w Tyńcu Małym daje możliwość dojazdu do Wrocławia kilkoma drogami w krótkim czasie. Do centrum Wrocławia 12 minut.\nSymbol oferty GS-2364