Pola Negri – polska gwiazda filmowa. Część 1. - Culture Avenue1\nPola Negri,, kadr z filmu „Mania. Historia pracownicy fabryki papierosów”, 1918 r., fot. wikimedia commons\nPola Negri (1896–1987) zdobyła na początku XX wieku pozycję największej aktorki kina niemego. Była pierwszą Europejską i jak dotąd jedyną Polką, która podbiła Hollywood. W okresie kina niemego jej kariera w Europie, Ameryce i na świecie sięgnęła szczytów. Dziś powoli następuje w Polsce renesans Poli Negri, autentycznej i profesjonalnej artystki, prawdziwej gwiazdy światowego formatu.\nNiekwestionowana gwiazda kina podawała różne daty i miejsca urodzenia, nazwisko rodowe własne i matki. Otóż właściwe dane Poli Negri to: Apolonia Chalupec, urodzona 22 grudnia 1896 roku – data według obowiązującego wtedy kalendarza juliańskiego zapisana w akcie urodzenia i chrztu sporządzonym w Lipnie w kościele parafialnym. Akt spisano czytelnie, cyrylicą i dopisano obok/poniżej – jak prawo nakazywało – drugą datę według kalendarza gregoriańskiego tj. 3 stycznia 1897 roku. Dziecko zgłosiła 31 grudnia 1896 roku – i podawała dane urodzenia – jej babka Apolonia Chalupec ze świadkami.\nPowiatowe miasto Lipno leży w ziemi dobrzyńskiej, nieopodal Włocławka nad Wisłą, wtedy było w zaborze rosyjskim. W dorosłym życiu Pola odejmowała sobie lat; w publikacjach funkcjonuje kilka dat jej urodzenia, np. w amerykańskiej encyklopedii The Film Encyklopedia Ephraima Katza (Nowy Jork, 1982 r.) napisano, że: Barbara Eleonora Chałupiec urodziła się 31 grudnia 1894 roku w Janowie pod Lipnem – to miejsce urodzenia podawała czasami Pola w różnych opowieściach. W swoich wspomnieniach (w których jest mnóstwo nieścisłości) pt. Pamiętnik gwiazdy, wyd. polskie 1976 r., w tłumaczeniu Tadeusza Everta. z posłowiem Jacka Fuksiewicza, aktorka podaje jako datę urodzenia 31 grudnia 1899 roku, zaś wielu jej biografów i publicystów 3 stycznia 1897 roku – przepisując jeden po drugim. USC wydawał nieprecyzyjne i błędne skrócone akty urodzenia, raz z datą 3 stycznia 1896 r., a innym razem 3 stycznia 1897 r. W dokumentach występuje tylko jedno imię: Apolonia.\nMatka aktorki, Eleonora, zapisana w ww. akcie urodzin i chrztu jako Kełczewska, później pojawia się jako Kiełczewska (1861–1954) pochodziła z Brdowa k. Koła (Kujawy). W Słowniku Biograficznym Ziemi Dobrzyńskiej (wyd. 1992) prof. Mirosław Krajewski napisał, że jej matka Eleonora Kiełczewska (sic!) była córką wieśniaka spod Lipna. Pisownia nazwiska jako Kełczewska figuruje w odpisach aktu urodzenia z USC, a także na akcie ślubu z hr. Dąmbskim w 1919 roku, który Apolonia podpisała. Pola miała dwie siostry, które zmarły w wieku dziecięcym.\nOjcem Poli był słowacki Rom Jerzy Chalupec (1871-1920), dziesięć lat młodszy od Eleonory. Wspomniana encyklopedia podaje, że był skrzypkiem cygańskim, inne źródła, że był wędrownym kotlarzem/blacharzem. W „Ziemi Dobrzyñskiej” nr 1/15 z 1997 roku, Zenon Góźdź pisał o dziele Chalupca:\nDziś na wieży ratuszowej [w Lipnie] chyboce kołysany wiatrem mały blaszany kogucik, a raczej fantastyczne jego przetworzenie (…) Blaszana figurka świadczy o dużej wyobraźni jego twórcy – blacharza, o duszy nie zrealizowanego artysty.\nPola wspominała w książce, że ojca uwięziono w Warszawie, dlatego matka przeprowadziła się z nią do stolicy; prawdopodobnie w 1903 roku. W Lipnie starzy ludzie powtarzali jeszcze nie tak dawno, że ojciec Poli często był więziony za wykroczenia i przestępstwa, był na bakier z prawem, przemycał towary przez granicę, fałszował pieniądze itd. Pola idealizowała go, broniła – miły gest córki. Przeprowadzka ich wynikała z zaproszenia przez pewne małżeństwo; nazwała ich w książce Kosińskimi. Otóż państwo ci zobaczyli ją jako dziewczynkę tańczącą na rynku w Lipnie, urzekł ich ogromny talent dziecka i zaproponowali matce pracę w ich domu w stolicy, mieszkanie, pomoc w kształceniu córki. Pola dostała szansę na rozwój swoich talentów scenicznych, których nie zmarnowała! Nazwisko ojca pisano też Chałupec, córka szła dalej i pisała Chałupiec. Na afiszu do baletu w 1910 roku nazwisko Poli wydrukowano jako Hałupiec, zaś ona adresowała własnoręcznie kartki wysyłane z Berlina do matki w Warszawie na: Eleonora Halupec, ul. Trębacka 5. Nazwisko Poli jako Apolonia Chałupec występuje w akcie urodzenia/chrztu i odpisach USC; na tablicy pamiątkowej dla matki w kościele w Los Angeles napisała Eleonora Chałupec, zaś na „swojej” nagrobnej w Los Angeles poleciła napisać: Pola Negri nee Apolonia Chalupec.\nWakacje spędzała m.in. w Brdowie na Kujawach, u rodziny matki, wspomniała w książce te pobyty; m.in. 29 grudnia 1915 roku podawała tu do chrztu dziecko krewnych. Dziś dyrektor szkoły w Brdowie pan Dariusz Racinowski jest strażnikiem pamięci i źródłem wiedzy o Poli i rodzinie matki. Aktorka była dobrą córką, opiekowała się matką przez całe życie i bardzo zmieniała jej wizerunek, ukrywając chłopskie pochodzenie. Zabrała matkę do swoich posiadłości do Francji, a po wojnie w 1948 roku do Ameryki; Eleonora zmarła w Santa Monica, została pochowana niemal z honorami na cmentarzu w Los Angeles.\nPola Negri w „Argentinean Magazine”, 1927 r., fot. wikimedia commons\nW Warszawie jako tancerka zadebiutowała na scenie Teatru Wielkiego w Jeziorze Łabędzim Piotra Czajkowskiego w 1908 roku, w spektaklu z udziałem słynnej i wielkiej Tamary Karsawiny, primabaleriny Teatru Maryjskiego w Petersburgu. Pola była jednym z łabędziątek. Balet był pierwszym etapem na drodze do kariery artystycznej, w rozwoju której pomógł jej słynny Kazimierz Hulewicz – wtedy wiceprezes Warszawskich Teatrów Rządowych. Pola pisała, że koleżanki ze szkoły baletowej przy Teatrze Wielkim mówiły, że był kochankiem Sary Bernhardt… Hulewicz był człowiekiem ustosunkowanym w Europie, bardzo pomógł Poli i był jej przyjacielem, żył jej karierą, bardzo chciał, aby jej się udało.\nPola kształciła się w szkole baletowej przy Teatrze Wielkim (balet) i Szkole Aplikacyjnej przy Warszawskich Teatrach Rządowych (aktorstwo, śpiew). Była piękna – choć nie olśniewająco, miała wdzięk, przyciągała i przykuwała uwagę widowni tak męskiej jak i żeńskiej. Miała wyobraźnię, osobowość, styl kobiety wampa tak wtedy lansowany i pożądany. Była kobietą pociągającą, o ładnych brązowych oczach płonących jak pochodnie, czarnych włosach, śniadej cerze, egzotycznej urodzie, niskiego wzrostu, proporcjonalnie zbudowana.\nMiała „impulsywność żywiołowego talentu”, wspaniałą mimikę. Miała dużo wdzięku i uroku, sex-appealu, głos z lekką chrypką (naturalny kontralt, rzadko spotykany), ktoś napisał że ochrypły, wreszcie – była bardzo fotogeniczna. Poza tym bardzo pracowita, odważna, ambitna, konsekwentna, do końca życia dbała o kondycję i sylwetkę. Pola mówiła, że wytworzyła swój oryginalny styl.\nJej debiut teatralny miał miejsce w Warszawie w 1912 roku. Zagrała Anielę w Ślubach panieńskich Aleksandra hr. Fredry w Teatrze Małym; nosiła już wtedy pseudonim artystyczny Pola Negri, zaczerpnięty, jak się powtarza, od włoskiej poetki Ady Negri. Recenzent sztuki w czasopioemie „Świat” nr 36 z 7 września 1912 roku w artykule pt. Urocza debiutantka dał jej zdjęcie i pisał m.in. o jej prostocie i szczerości, przepowiadał szczęśliwą przyszłość:\nRzadko się zdarza, aby młoda, wstępująca na scenę aspirantka była równie bogato uposażona od natury. Wytrwała praca winna powieźć ją na drogę prawdziwych artystycznych zwycięstw.\nJeszcze à propos jej wieku, tekst ten świadczy o tym, że Pola miała wówczas dużo więcej lat (szesnaście według metryki), bo trzynastoletnie dziecko – gdyby trzymać się jej kalendarza – nie udźwignęłoby tak du¿ej roli, a żaden reżyser, czy dyrektor teatru nie pozwoliłby na taki angaż dla dziecka.\nW 1914 roku nakręciła pierwszy film – Niewolnica zmysłów w wytwórni „Sfinks”, z którą podpisała długoletni kontrakt i jako nastolatka zaczęła zarabiać niezłe pieniądze. Film reżyserował Jan Pawłowski, scenariusz napisał dla niej jej „opiekun” Kazimierz Hulewicz. Grała też w teatrze m.in. Jadwisię w Dzikiej kaczce Henrika Ibsena w tym samym roku, zaś w 1915 dała świetny popis aktorstwa i tańca w Teatrze Wielkim, w operze Niema z Portici Daniela F. E. Aubera. Wystąpiła w bardzo trudnej roli Fenelli, ta niema bohaterka jest postacią dramatyczną, która dużo tañczy, gra mimiką twarzy, gestykulacją. W filmie Bestia w reż. Aleksandra Hertza (1917) gra dziewczynę uwikłaną w trójkąt miłosny, ucieka z prowincji do miasta, robi karierę tancerki, romansuje z bogatym mężczyzną. Gra bardzo emocjonalnie, żywiołowo, jest jak zawsze uwodzicielska. Ale gra też siebie, co widać i na planie – w jej pokoju po sukcesach scenicznych zawieszono wieniec kwiatów z taśmą z jej nazwiskiem.\nPola Negri w magazynie”Screenland”, 1923 r., fot. wikimedia commons\nPola Negri, kadr z filmu „Fanatyzm”, 1934 r., fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe\nZ Lucyną Messal, Ireną Szyling, Leną Żelichowską, Zulą Pogorzelską stanowiły wówczas kwiat warszawskich młodych aktorek. Występowały i w modnych warszawskich variétés, kabaretach, rewiach; Pola jeździła też z występami po kraju. Grała u boku Juliusza Osterwy, zatem uczyła się sztuki aktorskiej od mistrza, dla którego służebność sztuki była najważniejsza. W Warszawie pracowała m.in. z Ryszardem Ordyńskim (wł. Dawid Blumenfeld), który później jako asystent słynnego reżysera i dyrektora Deutsches Theater Maxa Reinhardta w Berlinie, zaprosił Polę do „ich” berlińskiego teatru. Zdecydowała się wyjechać do Berlina, dokąd pierwszy raz przybyła w 1917 roku. Zaczęła grać w teatrze (pantomimę, m.in. Sumurun), filmach, pracowaæ dla słynnej wytwórni filmowej Union Film Alliance (UFA). Film Oczy mumii Ma w reżyserii Ernsta Lubitscha (1918) okazał się wielkim sukcesem. Z reżyserem tym będzie pracować dalej, później także w Ameryce. W Berlinie nakręciła jeszcze z nim słynne filmy: Carmen (1918), Madame Dubarry (1919), Sumurun (1920) i Dziką kotkę (1921).\nW 1922 roku wyjechała do Ameryki, w Hollywood pracowała dla Paramount Pictures, została gwiazdą tej wytwórni, Ameryki i świata. Gwiazda to wybitna autentyczna indywidualność, to więcej niż świetny światowej klasy artysta; dziś w zaniku. Władze kreują i lansują propagandowo tzw. celebrytów – to zaprzeczenie gwiazdy i wszelkiego artyzmu. Pola była gwiazdą kina do końca życia. George Bernard Shaw powiedział o niej w 1928 roku: „Najgenialniejsza kobieta filmu”! zaś Leopold Brodziński w 1929 roku w magazynie „Rewja Filmowa” pisał: „Ani przed nią, ani po niej nie dała żadna aktorka ekranu takiej kwintesencji cierpiącej duszy kobiecej”.\nKariera i gwiazda Poli rozbłysły w Berlinie na początku lat dwudziestych przy boku reżysera Ernsta Lubitscha, który mówił o niej:\nJest tak pełna życia i magnetycznego uroku, że nie spotkałem w życiu nikogo, kto by jej dorównał. Wielką wrażliwość artystyczną łączy ze wspaniałymi warunkami fizycznymi. To ona wniosła do Hollywood ów „cudzoziemski temperament”, który moim zdaniem polega na szczególnym darze przykuwania do siebie uwagi zarówno na ekranie, jak i w życiu: posiada go ona w najwyższym stopniu. Jest kobietą i aktorką pełnego wewnętrznego ognia, a zarazem odznacza siê dużą klasą.\nRobiła szaloną karierę w Niemczech i Europie, filmy z jej udziałem cieszyły się ogromną popularnością i za oceanem. Została zaproszona do Hollywood, gdzie dotarła jesienią 1922 roku. Pola mogła zagrać niemal każdą rolę, ale o ile kino niemieckie ją ukształtowało, to Hollywood zepsuło i ograniczało jej mo¿liwości rozwoju. Jej nazwisko jako gwiazdy pojawiało się na ekranie jako pierwsze, przed tytułem, przed reżyserem, gaże gwiazd przekraczały w owym czasie o wiele pozostały budżet produkcyjny filmu. W Hollywood otrzymała wieloletni kontrakt z Paramount Pictures i gażę 500 tys. dolarów rocznie; słynnej Mary Pickford wytwórnia płaciła 100 tys. dolarów. Nakręciła tu m.in. w 1924 roku wybitny film z Lubitschem pt. Cesarzowa, zwany też Zakazanym rajem – tytuł ang. Forbidden Paradise, trwa 76 minut, zagrała Katarzynę Wielką, partnerował jej Rod La Rocque. W tej roli i filmie mogła wreszcie pokazaæ Ameryce swój kunszt; była władcza, arystokratyczna, namiętna – jak caryca Katarzyna, ale przy tym naturalna, prawdziwa i przekonująca jako aktorka. Obsadzano ją w rolach: królowej, matki, czarodziejki, śpiewaczki operowej, kurtyzany, prostytutki, prostej dziewczyny, robotnicy, Cyganki, Żydówki, kokietki, namiętnej kochanki itd.\nKreowała role kobiet demonicznych i drapieżnych, tajemniczych i intrygujących, kobiet-wampów, których urokowi nie potrafi się oprzeć żaden mężczyzna. Grała emocjonalnie i z pasją, namiętnymi spojrzeniami i zmysłowym tańcem elektryzowała widzów – pisze M. Szydłowska w „Między Broadwayem a Hollywood”.\nPoza pochlebnymi opiniami były i krytyczne, np. że „brak w jej grze kultury i wewnętrznej podniety”, że „nie władała środkami najwyższej subtelności”, itd., itd. Trzeba jednak analizować tu konkretne filmy, reżyserów, wytwórnie; na ile pozwalano jej grać swoimi „środkami”, a na ile (i kiedy) wymagano od niej stosowania obcych jej „środków” wyrazu – nawet blokując ją i ograniczając jej możliwości. Temperament, zmysłowość, przykuwanie uwagi trwały wiele lat. Uwielbiali ją i jej talent także Albert Einstein, George B. Shaw, Fiodor Szalapin, Walt Disney, bywali u niej we francuskich posiadłościach Maria M. Krzesiñska, Pablo Picasso, Maurice Ravel; w Ameryce gościła gen. Józefa Hallera, z którym także korespondowała. W Ameryce okrzyknięto ją „królową Hollywood”. Była tu pierwszą europejską gwiazdą, po niej przyszły Marlena Dietrich i Greta Garbo. Istnieje siedemdziesiąt filmów z udziałem Poli Negri, z czego trzydzieści trzy zostały zrealizowane w Niemczech, dwadzieścia cztery w Ameryce (głównie dla Paramount Pictures), dziesięć w Polsce, po jednym w Anglii, Francji i Rosji; dwadzieścia z nich to filmy dżwiękowe. Ich pełną szczegółową listę, z przepisanymi czołówkami, zamieszczono w katalogach wystawy w Muzeum Kinematografii w Łodzi.\nPola Negri na okładce magazynu „Photoplay”, luty 1923 r., fot. wikimedia commons\nPola Negri na okładce magazynu „Picture-Play”, 1923 r. malował Henry Clive, fot. wikimedia commons\nJak na gwiazdę przystało, musiała stale podtrzymywaæ zainteresowanie swoją osobą – zwłaszcza poza ekranem. Działo się to poprzez promocję, sesje zdjęciowe, plakaty, obecność w gazetach i kolorowych magazynach, w ¿yciu prywatnym poprzez głośne romanse, podróże, jej egzotykę, skandale towarzyskie czy drogie inwestycje jak: zakupy willi w Hollywood, białego rolls-royce’a z dodatkami z kości słoniowej, zamku we Francji, klejnotów Habsburgów. Nosiła perłowe broszki i naszyjniki, biżuterię z diamentami, futra z gronostajów etc. Aktorka lansowała też modę: nosiła turbany, wysokie buty „kozaczki”, malowała na ostry czerwony kolor usta, a latem na taki sam kolor paznokcie u stóp. Szokowały plotki o romansowaniu z Hitlerem, że była szpiegiem, że nosiłą tytuł księżnej. Zwracały uwagę słynne awantury i gry (wg wielu sztuczne) prowadzone przez nią z młodszą gwiazdą Hollywood i jej rywalką Glorią Swanson, Amerykanką o szwedzko-włoskich korzeniach. Pracowały dla tej samej wytwórni filmowej, Swanson odeszła w proteście i atmosferze przegranej. Pola nie lubiła kotów, była przesądna i kiedyś nie wyszła na plan filmowy z garderoby, bo ktoś wypuścił pełno czarnych kotów. Padło podejrzenie na Glorię Swanson, która uwielbiała koty.\nKręcąc po wojnie film w Londynie, Pola postanowiła mieć przy sobie coś niecodziennego, rzadkiego – prowadzała na smyczy nie psa, a geparda. Gdy drapieżnik ryknął kiedyś w kierunku dziennikarzy podczas konferencji prasowej i pokazał kły, pogłaskała go i skarciła łagodnie: – Przestañ kochanie. Przestraszysz panów. Jak wiemy, Helena Modrzejewska prowadzała na smyczy dwa krokodyle: Jasia i Kasię (taką legendę stworzył jej agent, red. JSG).. We francuskich posiadłściach Pola trzymała wyżły, w domu w San Antonio w Teksasie, gdzie spędziła ostatnie lata życia, miała ukochanego pudla Zizi.\nPoczątek mniejszego zainteresowania Polą przez Hollywood zbiegł się z początkiem epoki kina dźwiękowego (koniec lat 20.) choć weszła w to kino przebojowo i zaczęła śpiewać w filmach. Znawcy X Muzy mieli obiekcje związane z jej chrypiącym niskim głosem, zbyt silnym obcym akcentem w jej angielskim – ale sto razy gorszy niemiecki twardy akcent miała Greta Garbo, a podbijała kino. Pola twierdziła, że problem leżał gdzie indziej: Amerykanki i inni fani kina nie wybaczyli jej małżeństwa z księciem Mdivanim. Stało siê to kilka miesiêcy po śmierci Rudolfa Valentino, za którego miała wyjść za mąż, więc w oczach wielu nie dochowała żałoby i dozgonnej wierności bożyszczu Amerykanek. Nastąpiło też zmêczenie u samej Poli, nowe propozycje coraz mniej ją interesowały, tutejsze życie coraz bardziej rozczarowywało. A może następowało zmęczenie jej gwiazdą, szukanie nowej, młodej? W Hollywood, o miejsce królowej kina rywalizowały w latach trzydziestych i czterdziestych po niej Marlena Dietrich (ur. 1901 r.), Greta Garbo (ur. 1905 r.) i inne. W kolejnym pokoleniu gwiazd, podobną jak Pola aurę i zainteresowanie wzbudzi Marylin Monroe.\nNie otrzymując wielkich propozycji, a odmawiając nieciekawym: „strząsnęłam z pantofelków pył Hollywood i jestem znów Europejką” – powiedziała w 1929 roku powróciwszy do Europy, gdzie wszędzie przyjmowana była jak gwiazda. Nakręciła filmy w Londynie, we Francji, po czym całą serię w wytwórniach niemieckich. Nie\nprzyjęła zaproszenia do powrotu do Hollywood, miała też plany zostać producentką filmową. W filmie Tango Notturno (1938 r.) zaśpiewała zjawiskowo tytułowe tango, które śpiewał później i grał cały świat – i gra do dziś. Doskonale śpiewała też w innych filmach np. Na rozkaz kobiety. Musiała odpierać ataki związane z pracą w Niemczech, że otrzymywała wielkie profity od faszystowskiej władzy jako gwiazda wytwórni UFA. W 1935 roku film Mazur zrealizowała z Gregorem Rabinowiczem i Arnoldem Pressburgerem, filmowcami żydowskiego pochodzenia, którym naziści nakazali wyjechać z Niemiec. Z hitlerowcami nie kolaborowała, nie kręciła filmów propagandowych, poza tym Polska podpisała w 1935 roku układ pokojowy z Niemcami, Niemcy prowadzili ożywioną działalność i wymianę kulturalną z całym światem, także ze Stanami Zjednoczonymi i Polską.\nPola Negri, Portugalia 1938 r., fot. wikimedia commons\nBroniła się przed oskarżeniami o granie w niemieckich filmach gdy Hitler był już u władzy także i tak, że Amerykanie byli bardzo zajęci sobą, rozwojem biznesu i wielkim kryzysem, nie poświęcali uwagi Europie i Hitlerowi, prasa niewiele o tym pisała. Wyjeżdżając z Ameryki do Niemiec, powracając tu by kręcić filmy, tak naprawdę nie wiedziała, co się tam dzieje. Pisała, że nigdy w życiu nie spotkała się z Hitlerem, mimo że wzruszał się na jej filmach – nie tylko on!; widziała go z bliska raz, w kościele św. Jadwigi w Berlinie na mszy za duszę śp. marszałka Józefa Piłsudskiego w maju 1935 roku. Przygnębiła ją hipokryzja Hitlera, gdy długo klęczał i modlił się – a później dopuszczał do takich zbrodni. We Francji wygrała proces z tygodnikiem „Pour\nVous”, który napisał o jej rzekomych związkach z nazistami, że przyjaźni się z Hitlerem itd. Przeproszono ją.\nUciekając od nazistowskich nalegań na współpracę propagandową wyjechała do Francji. Tu mieszkała nadal po wybuchu II wojny oewiatowej i stąd via Lizbona w 1941 roku udała się ponownie do Ameryki. Czekając na statek za ocean, mieszkała w Estoril w hotelu „Atlantico”; zachowała się karta meldunkowa z 28 czerwca 1941 roku. Jak na gwiazdę przystało była znakomita na ekranie, na deskach teatru, w tańcu, w śpiewie. Gdy zatem nie grała aktorsko, tak w Europie jak w Ameryce jeździła w tzw. trasy z występami estradowymi, podczas których opowiadała, śpiewała pieśni, piosenki, romanse cygańskie, rosyjskie.\nPierwszym jej szlagierem był „Paradis” z filmu Na rozkaz kobiety (1932). Po wybuchu wojny zagrała jeszcze tylko w dwóch filmach: w 1943 roku w Stanach w komedii Hi Diddle Diddle i w 1963 roku w Londynie w produkcji Disneya Księżycowe prządki. Gdy zjawiła się w Anglii by kręcić ten drugi film, miłośnicy kina i prasaangielska znów oszaleli na jej punkcie. Gazeta „Daily Mirror” napisała, że „do Londynu przyleciał najsłynniejszy wamp świata”. Inna gazeta pisała, że jest „królową wampów, pełną temperamentu, władczynięfilmowych uczuć, kobietą huraganem lat dwudziestych, której sex-appeal sprawiał, że mężczyźni omdlewali na widowni”. Można domniemywać, że liczyła po tym filmie na Oscara… Ale nie otrzymała go; był to ostatni jej film.\nOd chwili powrotu do Stanów Zjednoczonych w 1941 roku, okres do końca życia Pola Negri spędziła godnie i dostatnio w dużej mierze dzięki bogatej przyjaciółce Margaret West. Spotkała ją po przybyciu do Nowego Jorku na Piątej Alei, zaprzyjaźniły się, zamieszkały razem. Posądzano Polę o bliższe intymne relacje z Margaret, ale są to informacje nieprawdziwe. Mieszkały w Nowym Jorku, w Santa Monica, w Beverly Hills, w latach 1959-1962 w słynnym hotelu „Menger” w San Antonio. Po przeprowadzeniu się do willi pani West w tym mieście, Pola mieszkała tu do koñca życia, gdyż zmarła o wiele lat wczeoeniej właścicielka w zapisie testamentowym zagwarantowała Poli utrzymanie i opiekę.\n(Pola Negri i Margaret West mieszkały w Hotelu „Menger” w latach 1957-1959. Zatrzymały się tu po przeprowadzce do Teksasu i mieszkały dotąd, aż Margaret West wybudowała dom w Olmos Park. Po śmierci Margaret West w 1963 r. dom został sprzedany, a Pola Negri kupiła townhouse na osiedlu Chateau Dijon i tam mieszkała do końca życia, red. J. Sokołowska-Gwizdka).\nCzęść druga ukaże się we wtorek, 15 czerwca 2021 r.\nArtykuł ukazał się w „Marsz, marsz Polonia” – dodatku do „Kuriera Plus”, sponsorowanym przez Stowarzyszenie Weteranów Armii Polskiej w Ameryce, okręg 2, Nowy Jork 8 maja 2021 r.


': Rozdział 30\n"Przecież nie wtrącam się w życie żadnego z was od jakiegoś miesiąca!"\n- Natalia! Co ty do cholery robisz?\n- Niall? Co ty tu robisz? - Spytałam zdziwiona. Byłam pewna, że wszystko zaplanowałam tak by nikt się nawet nie dowiedział, że wyjechałam. Staranie ułożyłam sobie plan w głowie i solidnie go wykonałam. Jak widać na darmo.\n- Naprawdę, zrobiłabyś to? - spytał głęboko oddychając, byłam przekonana, że biegł parę dobrych przecznic by mnie zatrzymać. Utrudnił wszystko. Chciałam odejść, bez zbędnych pożegnań, tylko po to by nie cierpieć, nie musieć słuchać ich rad na ten temat. Przyjęłam samolubne podejście, ale równie dobrze by im to wyszło. Harry zapewne skakał by z radości, nie musiał by patrzeć codziennie na mnie, a ja w końcu mogłabym zapomnieć o imprezowym Harry'm, a zacząć wspominać tego, którego poznałam na początku.\n- Wyjechałabyś, tak? Bez konkretnej przyczyny, zniknęłabyś od tak, po prostu?\n- Bez cholernego pożegnania!? - krzyknął. W tamtym momencie zauważyłam łzy w jego oczach, idealne rysy twarzy układały się w zawiedzenie i zdziwienie. Jakby nie mógł uwierzyć, że mogłabym zniknąć. Przeszedł mnie dreszcz, a moje usta zaczęły drżeć. Nigdy wcześniej nie zastałam takiego widoku. Było dla mnie nie realne, żeby Niall Horan, mógł być na tyle smutny by płakać. Emitowała od niego tak pozytywna energia, że nie wyobrażalne było nawet pomyśleć, że mój czyn, który wydawał sie dla mnie najlepszym rozwiązaniem, wywołał u niego łzy.\n- Ja.. po prostu uznałam, że tak będzie lepiej - przełknęłam głośno ślinę.\n- Lepiej? Dla kogo, co? - spytał - Dla ciebie? Powiedz, pomyślałaś przez chwilę, jak my byśmy się poczuli jak dowiedzielibyśmy sie po fakcie, że jesteś w Berlinie, co?\n- Nie pomyślałam - westchnęłam - Nie chciałam wam siedzieć na karku, rozumiesz?\n- O czym tu mówisz, równie dobrze mógłbyś znaleźć prace w Londynie!\n- Boże, nie chciałam po prostu widzieć go! Rozumiesz? Nie chciałam patrzeć na jego idealne życie beze mnie, kiedy moje rozsypuję się na kawałeczki. Nie mogłam uwierzyć, że to go przestaje obchodzić, że przestałam go obchodzić ja sama. - ściszyłam ton głosy, wzdrygnął się.\n- Lepiej było uciec, niż przejść to wszystko z moją pomocą, z naszą? - Spytał spokojniej.\n- A łatwiej jest spoglądać na to wszystko, czy po prostu wyjechać?\n- Łatwiej, nie znaczy lepiej - stwierdził. - Z tym trzeba się zmagać, z problemami. Nie da się od nich uciec, Liam by wysłał za tobą stu detektywów i by kazał przyprowadzić się z powrotem. Na tym polega przyjaźń. Żeby zostać z kimś, być zawsze, a przede wszystkim szczerość. To, że Harry obdarował cię kłamstwem, nie znaczy, że my także na nie zasługujemy.\n- Natalia Grogsvort proszona o pokierowanie się do odprawy.\n- Ja muszę już iść - szepnęłam ze łzami w oczach.\n- Nie wierze, po prostu nie wierze.. - spojrzał na mnie ostatni raz i obrócił się w przeciwnym kierunku. Odszedł, ani razu się nie obrócił i zniknął z moje pola widzenia. Dopiero teraz pomyślałam o tym, co się stanie jeśli to był ostatni raz kiedy go widziałam? Co jeśli, przez mój wyjazd się wszystko popsuje. To miało pomóc, nie jeszcze bardziej wszystko skomplikować. [...]\n- To wszystko twoja wina! - usłyszałem krzyk co automatycznie sprawiło, że się obróciłem.\n- O co ci chodzi? Przecież nie wtrącam się w życie żadnego z was od jakiegoś miesiąca! - również podniosłem głos, zastawiając się o co może chodzić blondynowi. Był podenerwowany, jego ręce się trzęsły, a wyrazy z jego ust wychodziły, jakby z poszarpanej struny.\n- O co mi chodzi, o co mi chodzi? - prychnął.\n- Nie to ja mam kurwa o coś do ciebie pretensje. - powtórzyłem jego gest. Nie wiedziałem o co mu chodzi. Po ostatnich wydarzeniach odsunąłem sie od tego wszystkiego. Stworzyłem niewidzialną ścianę między nami wszystkimi. Oddalałem się od nich. Wydawało mi się, że nie przejęli się brakiem mojej obecności. Teoretycznie mnie nie było w domu, praktycznie siedziałem w ogrodzie popijając whisky. Nikt nie zauważył, że ktoś się błąka, albo po prostu nikt nie chciał widzieć. W ich oczach jestem imprezowiczem, ha! Wielki Harry Styles, jak on by mógł się stoczyć? Pozory mylą, a ja za bardzo nie umiem się przystosować to tego co się dzieję. Do obojętności. A przed wszystkim do straty jedynych i najważniejszych ludzi w moim życiu.\n- Przez ciebie - bardziej szepnął niż powiedział. Jego głos wydawałby się tracić siły, a w jego oczach widniały łzy. Przełknęłam głośno ślinę, co ja zrobiłem? Nie pewnie do niego podszedłem i jedną ręką objąłem.\n- Co ja zrobiłem? - Zacząłem się zastanawiać, czy nie stałem się jakimś tyranem, który nie umie robić nic, oprócz wywoływania łez u ważnych dla niego osób.\n- Ona przez ciebie wyjechała, jak mogłeś ją tak skrzywdzić? - Głos mu się załamał. Spojrzałem na niego zdziwiony. Przełknąłem ślinę i odsunąłem się od niego siadając na kant łóżko.\n- Co? - Wyjęknąłem. Wszystko nagle wydawało się inne. Strata jej bolała, jak sobie poradzę bez jej widywania? Bez jej opiekowanie kiedy jestem pijany? Byłem przekonany, że ona nie wie że to pamiętam. Ale dawało mi to w pewnym rodzaju siłę na dalsze dni. Jakby bez konsekwencji mogłem poczuć jej dotyk i zobaczyć zmartwienie na twarzy. Czuję się jakbym to wykorzystał. Wiedziałem, że chciała być tylko miła, ale też chciałem wiedzieć, że tęskni tak samo jak ja. Nie chciałem widzieć jak przeze mnie cierpi, wypłakując miliony białych chusteczek. Chciałem widzieć ja uśmiechniętą z tymi specyficznymi iskierkami w oczach. Sam doprowadziłem do tego, że one zniknęły. Co się stanie, jeżeli jej tu nie będzie? Co będzie z nami wszystkimi? To takie głupie przyzwyczajenie. Spójrz jak wszystko się zmienia, ktoś jest a później tego kogoś nie ma. Nie ma jej przez ciebie Harry, zacznij działać idioto.\nAutor: Oktawia Kaczmarek o 12:16\nAnonimowy 16 marca 2014 12:44\nej, dziewczyno co ty gadasz! ten rozdział jest MEGA!!!! Błagam nie czekaj na komy :c pleaseeeeeeee *.* czekam na next!\nNatalia Wancek 16 marca 2014 14:07\nOMG OMG Zaje...fajny XD Jak ty możesz tak mówić że ten rozdział niby nie jest fajny?Kocham to opowiadanie!!!Czekam na next+popieram tą wyżej :))\nAnonimowy 16 marca 2014 23:48\nAle Niall jest słodki.\nKocham ten rozdział i czekam na kolejny. Zycze weny. I moim zdaniem nie masz racji.\nAnonimowy 18 marca 2014 04:34\nPłacze:( Natalia nie może wyjechać, musi zostać! Ja chce już kolejny :D\nAnonimowy 18 marca 2014 11:14\nHazza mądrze o sobie mówi: tak,tak,... jest IDIOTĄ!\nżal mi NIallera, tyle biedak musi wycierpieć :( przez to wszystko(oraz przez to, że uśmiercili moją ulubioną postać w serialu Teen Wolf) chce mi się ryczeć!!!\nA rozdział ogólnie bardzo dobry :)\nAnonimowy 19 marca 2014 09:59\nNiech Harry sie ogarnie! I niech pojedzie do Natalii, oni muszą być razem! Rozdział świetny:*\nAnonimowy 19 marca 2014 11:56\nO BOŻE BOŻE BOŻE !!! Kocham ten blog !!! I chce naxta :D Natalia ma byc z Niallem !!! ~~Livia\nAnonimowy 20 marca 2014 04:30\nNatalia musi być z Harrym!!! On ją kocha i ona jego też <3 Kiedy następny? :)\nAnonimowy 21 marca 2014 03:11\nplis, niech Natalia będzie z Niallem\non się tak stara!\nViolaa Tini 22 marca 2014 00:38\nNatalia powinna być z Niallem ♥♥\nJejku płacze.Natalia nie może wyjechać.Kocham to opowiadanie i czekam na nn\nAnonimowy 24 marca 2014 07:39\nSuper rozdział!!Czekam na nn\nAnonimowy 24 marca 2014 16:10\nsuperr, pisz dalej\nAnonimowy 24 marca 2014 16:12\npliss oni muszą być razem, w sensie że Niall i Natalia. Bardzo ciekawy blog czekam na nn\nAnonimowy 24 marca 2014 16:22\nJak ona wyjedzie i pozna kogoś innego ? Nie dość że Niall musiał cierpieć przez związek Hazzy i Natalii to teraz ten wyjazd. Biedaczek. Świetnie piszesz. // Jessy\nOla Jach 25 marca 2014 01:59\nRoma Sobacka 26 marca 2014 06:38\nGRATULUJE! twój blog został nominowany do Liebster Award! więcej informacji tutaj: http://little-storyxx.blogspot.com/2014/03/liebster-awards.html\nKornelia Gruszczyńska 20 lipca 2014 02:40\n*płaczę* to takie piękne ♥


Ocena skuteczności diagnostycznej radiografii cyfrowej w rozpoznawaniu ubytków próchnicowych • Nowa Stomatologia 3/2000 • Czytelnia Medyczna BORGIS\nCzytelnia Medyczna » Nowa Stomatologia » 3/2000 » Ocena skuteczności diagnostycznej radiografii cyfrowej w rozpoznawaniu ubytków próchnicowych\n© Borgis - Nowa Stomatologia 3/2000, s. 6-8\nKornel Krasny, Anna Sałacińska, Hanna Markiewicz\nThe value of digital radiografy in caries diagnostic\nz Zakładu Radiologii Stomatologicznej i Szczękowo-Twarzowej Instytutu Stomatologii w Warszawie\nKierownik Zakładu: dr n. med. Hanna Markiewicz\nBadanie stomatologiczne aby było pełne i prawidłowe powinno opierać się nie tylko na badaniu klinicznym ale być poparte badaniami uzupełniającymi. Do takich badań należy m.in. badanie promieniami RTG. Obecnie rozwijająca się technika zezwala nam na ulepszanie tego rodzaju badania poprzez konstruowanie nowych urządzeń dających więcej możliwości oraz zwiększanie czułości materiałów. Nie bez znaczenia jest oczywiście także ciągłe dążenie do zmniejszenia dawki promieniowania RTG. Takie warunki techniczne spełnia radiografia cyfrowa i jej dwa systemy – VISUALIX z zastosowaniem czynnika wewnątrzustnego oraz system DIGORA (ryc. 1). Systemy te dają nam możliwość wykrywania ognisk próchnicy już w ich bardzo wczesnych stadiach co zezwala nam na szybkie wdrożenie leczenia.\nRyc. 1. Radiografia cyfrowa – system DIGORA.\nCelem pracy była ocena skuteczności diagnostycznej w rozpoznawaniu ubytków próchnicowych klas I, II, III, V wg Black&acutea. Nie ocenialiśmy ubytków klasy IV ponieważ ubytki te są doskonale widoczne w badaniu klinicznym. Próbowaliśmy także odróżnić radiologicznie ubytki klasy V policzkowe od językowych (podniebiennych).\nPrzeprowadzono badania in vivo i in vitro. Materiał stanowiły naturalne zęby ludzkie stałe. W badaniach invitro zęby te osadzono w sztabkach gipsowych. Zęby zbierano w klinikach AM w Warszawie, w których pracują studenci. Były one usuwane ze wskazań ortodontycznych, protetycznych, periodontologicznych, chirurgicznych i ogólnych.\n– siekaczy: 38,\n– kłów: 18,\n– przedtrzonowców: 52,\n– trzonowców: 46.\nW sumie materiał obejmował 154 zęby.\nŁącznie zbadano 714 powierzchni zębowych: styczne, żujące, przedsionkowe, językowe, podniebienne. W badaniach in vivo wykorzystano zdjęcia zębowe pacjentów leczonych przez studentów na zajęciach stomatologii zachowawczej, u których rozpoznano badaniem klinicznym ubytki próchnicowe wybranych klas a także zęby nie wykazujące zmian próchnicowych.\nWykonano 18 zdjęć wewnątrzustnyh zębów u 7 pacjentów obejmując badaniem 43 zęby, w tym:\n– 8 siekaczy,\n– 2 kły,\n– 15 przedtrzonowców,\n– 18 trzonowców.\nW sumie materiał stanowiły 43 zęby.\nW zębach badanych in vitro zostały wypreparowane ubytki klas I, II, III, V, wg Black&acutea (ryc. 2). Oceną objęto także ubytki próchnicowe naturalne tych klas (tab. 1). W sumie oceniono 405 ubytków próchnicowych.\nRyc. 2. Zęby badane in vitro zatopione w sztabkach gipsowych. Widoczne liczne ubytki.\nTabela 1. Liczba ubytków objętych badaniem.\nKlasa ubytku wg Black&acutea Ilość ubytków wypreparowanych i naturalnych Co stanowi całości\nI 57 14,07\nII 139 34,32\nIII 87 21,48\nV 122 30,12\nV język, podn. 61 15,06\nV policzk. 61 15,06\nSuma 405 100,00\nGłębokość wypreparowanych ubytków w klasyfikacji radiologicznej określana była jako C-1, C-2.\nW badaniach wykorzystano metodę radiografii cyfrowej systemu VISUALIX z zastosowaniem czujnika wewnątrzustnego oraz radiografii cyfrowej w systemie DIGORA.\nObydwa te systemy dają duże możliwości obróbki wykonanych zdjęć w postaci:\n– zmian kontrastu,\n– zmian wysycenia,\n– pomiarów gęstości optycznej tkanek zęba,\n– obracaniu zdjęcia,\n– zmiany wielkości zdjęcia,\n– obrazu pozytyw – negatyw,\n– obrazu w kolorze,\n– projekcji 3 D (pozornej),\n– wykonaniu pomiarów wielkości ognisk próchnicowych.\nTak szeroka gama możliwości decyduje o tym, że właściwie każde zdjęcie jest dobrze wykonane. Niweluje to konieczność powtarzania technicznie nieudanych zdjęć, dzięki czemu nie trzeba dodatkowo naświetlać pacjenta, zwiększając dawkę promieniowania.\nZdjęcia mogą być katalogowane i przechowywane w komputerze w celu zbierania dokumentacji lekarskiej lub porównywania sytuacji na kolejnych zdjęciach.\nIstotną sprawą jest także niższa dawka promieniowania niż w konwencjonalnym RTG.\nZdjęcia wewnątrzustne zębów wykonywano techniką kąta prostego. Następnie porównano wyniki badań klinicznych i radiologicznych.


Tanuki-Anime - Recenzja Love Hina\nJak łatwo przewidzieć po tym wstępie, produkcja ta jest komedią romantyczną typu „fajtłapa i czterdzieści rozbójniczek”, okraszoną licznymi scenami kąpielowymi (wszelką nagość zakrywają jednak gustowne ręczniki). Role główne grają: wymieniony już Keitaro, który ma tę cechę, że ilekroć się potknie, spada na którąś z dziewcząt – najczęściej na Naru Narusegawę, impulsywną blondynkę o niezwykle ciężkiej ręce, lub trenującą kendo Motoko Aoyamę. Obok tych panien występują jeszcze dwie gimnazjalistki: pochodząca z obcego, bliżej nieustalonego kraju Kaolla Su oraz nieśmiała i spięta Shinobu Maehara. Oprócz nich w kolejnych epizodach pojawia się jeszcze kilka barwnych postaci płci obojga.\nNiestety seria, mimo że początkowo kusząca, nie jest do końca udana. Prezentowany rodzaj humoru nie sprawdza się. Mamy do czynienia z żartami sytuacyjnymi, które naprawdę śmieszą, jednak niektóre gagi prezentują poziom typu „przez ścianę wjeżdża czołg”. Nie wiem, po co zostały wprowadzone, wybitnie nie pasują do klimatu, wprowadzają jedynie zamęt i zamiast śmieszyć, psują zabawę. Scenariuszowi wyszłoby na zdrowie, gdyby zrezygnowano z nich – oraz ze wszystkich lewitujących i cybernetycznych żółwi, duchów, upiorów i przeklętych mieczy – a poprzestano na wątkach romantycznych i obijaniu głównego bohatera przez dziewczęta. Widać to na przykładzie kilku pierwszych i ostatnich odcinków, najlepszych w serii, a koncentrujących się właśnie na tych motywach.\nKreska – jak po dość nowym anime na podstawie poczytnej mangi należałoby się spodziewać – jest bardzo dobra. Dominuje pogodna, barwna paleta kolorów oraz duże oczy, czyli styl rysowania, mający równie wielu zwolenników jak i przeciwników. Muzyka również jest dobra, choć nie zaobserwowałem niczego powalającego.\nW kategorii „komedia romantyczna” serii należy się w skali szkolnej czwórka. Brak tu rażących błędów, jednak wszelkie pretensje do wyższych not zostały zamordowane przez szwendające się po ekranie duchy i gadające lalki. Z uwagi na dużą ilość scen prysznicowych (acz nie golizny, naga kobieta właściwie chyba się nie pojawia) tytuł ten może nie przypaść do gustu przedstawicielkom płci pięknej i osobom o bardziej purytańskich poglądach.\nProduction I.G., TV Tokyo, XEBEC, Yomiko


W zatoce Starca, czyli raj dla turystów w Egipcie - Sharm El Sheikh, Egipt, Wakacje, Atrakcje, Veturo.pl google.com, pub-7556925068511030, DIRECT, f08c47fec0942fa0\nPerła Egiptu Sharm el Sheikh to zaledwie kilkuletni kurort położony na samym cyplu półwyspu Synaj. Sharm to Morze Czerwone z malowniczymi rafami koralowymi, gorący klimat przez 300 dni w roku oraz majestatyczny widok na górę Synaj. Jest to raj dla miłośników nurkowania i snorkelingu oraz windsurfingu i kitesurfingu. A także miejsce warte zwiedzania.\nSharm El Sheikh obecnie jest najważniejszą miejscowością wypoczynkową w basenie zatoki Aqaba, jak również ważnym centrum mediacyjnym w sprawach bliskiego wschodu. To znakomita baza wypadowa na wycieczki do Kairu, Gizy oraz Górę Mojżesza.\nMiędzy Polską a Egiptem obowiązuje ruch wizowy - należy o tym pamiętać jeszcze przed wyjazdem z Polski. Turyści, którzy nie zamierzają opuszczać Półwyspu Synaj mogą dostać tzw. wizę „Synaj only”, która zwalnia z obowiązku zakupu wizy turystycznej. Żeby jednak ją otrzymać należy spełnić określone warunki: pobyt na Synaju nie może być dłuższy niż 14 dni, nie można wyjechać poza półwysep, więc nie można jednocześnie odbyć wycieczek do Kairu, Gizy czy Luksoru oraz nie można poruszać się żadną drogą prowadzącą do stolicy. Oznacza to, że bez wizy turystycznej możemy zwiedzać rejon Zatoki Aqaba, Klasztor Św. Katarzyny czy Górę Mojżesza, ale nie będziemy mogli odbyć wycieczki do Parku Krajobrazowego Ras Mohamed. Tymczasem w okolicy jest wiele wartych zobaczenia zabytków i atrakcji.\nBędąc w samym kurorcie można wybrać się za to na rejsy żaglowe lub podziwiać morski świat z łodzi podwodnej. Często organizowane są pustynne safari jeepami, quadami lub na wielbłądach. Do popularnych należą też konne wieczorne przejażdżki czy gra w golfa.\nEpicentrum życia w Sharm el Sheikh, czyli Zatoka Starca dzieli się na kilka rejonów, z których każdy ma własną historię i ofertę.\nNabq Bay – niegdyś była to niewielka wioska, dziś jest luksusowym kurortem wakacyjnym oddalonym kilka kilometrów od centrum Sharm el Sheikh. Jedną z zalet tej zatoki jest bardziej kameralna atmosfera, a jednocześnie możliwość korzystania z wszystkich atrakcji Sharm. Malownicza zatoczka z piaszczysto-żwirową plażą i rafą koralową - to raj dla miłośników nurkowania i snorkelingu.\nHadaba – jest to południowo-wschodnia dzielnica Sharm el Sheikh, położona na wysokim klifie na południu zatoki Sharm al-Maja. Znajdują się tu hotele różnych kategorii, restauracje, bary aquapark i jedno z dwóch w tym regionie delfinarium. Punktem orientacyjnym tej części kurortu jest skała Ras Kennedy – przypominająca twarz dwudziestowiecznego prezydenta USA.\nDahab – nadmorska miejscowość nastawiona głównie na turystykę, która znajduje się na wybrzeżu Zatoki Akaba. Znajduje się ok. 100 km na północ od Sharm el Sheikh i dzięki bliskości raf koralowych jest bardzo atrakcyjnym miejscem do nurkowania i snorkelingu. Rafy są w bardzo dobrym stanie, pełne ryb i rozmaitych korali, a niektóre z nich dostępne są prosto z brzegu.\nDoskonałe warunki do wypoczynku i uprawiania sportów wodnych panują tu przez cały rok. Temperatura wody jest zazwyczaj wyższa niż 20°C, a w miesiącach letnich dochodzi do 30°C. Wysokie temperatury powietrza w nadmorskich kurortach nie są bardzo uciążliwe, gdyż łagodzi je wiatr wiejący od morza. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że w głębi lądu panują wyższe temperatury niż na wybrzeżu, a różnice temperatury między dniem a nocą również się zwiększają (zwłaszcza od listopada do kwietnia). Tak więc trzeba dostosować ubiór do różnych warunków.\nKraj ten cechuje się szerokimi i piaszczystymi plażami z łagodnym zejściem do morza. Ciągną się kilometrami i sprzyjają długim, wieczornym spacerom. Oprócz sportów wodnych, na plażach organizowane są inne rozrywki jak np. beach party, turnieje siatkówki plażowej czy kursy tańca. Przy hotelach wyższej kategorii lub w wybranych kurortach plaża jest usypywana sztucznie lub znacznie różni się od typowych plaż miejskich, dlatego wybierając kurort i hotel warto upewnić się do jakiej plaży będziemy mieli dostęp.


DD Bełchatów - Nowa jakość nauczania języka angielskiego w Bełchatowie - [Bełchatowski Portal Internetowy]\nNowa jakość nauczania języka angielskiego w Bełchatowie\nKultura i Edukacja 30-01-2018 Autor: materiał zewnętrzny\nPowstałe kilka miesięcy temu w Bełchatowie Centrum Języka Angielskiego „Falcon” wraz z rozpoczęciem nowego semestru wprowadza do swojej oferty zajęcia robotyki z elementami języka angielskiego. Kurs przewidziany jest dla dzieci w wieku 4-8 lat.\n- Pracowałam niedawno w pewnej szkole językowej, nie w Bełchatowie, i tam takie zajęcia cieszyły się ogromną popularnością. Dzieci z wielkim entuzjazmem podchodziły do możliwości tworzenia różnych pojazdów czy urządzeń, a po zajęciach wszystkie bardzo chętnie pokazywały rodzicom efekty swojej pracy. Z tego co wiem, inne szkoły językowe w naszym mieście nie oferują takich zajęć – mówi 25-letnia właścicielka „Falcona”, Sylwia Sokołowska.\nBełchatowianka, absolwentka filologii angielskiej na Uniwersytecie Łódzkim twierdzi, że klocki LEGO, z którymi pracują uczniowie są narzędziem, mającym na celu zmobilizować dzieci do nauki.\n– Zasada jest prosta: klocki przyciągają uwagę, są atrakcją, natomiast „przemycają” one wiele zwrotów z języka angielskiego. Dzieci z pierwszą lekcją już rozumieją, że na zajęciach też panują pewne reguły. Jest to zabawa, owszem, natomiast wszystko odbywa się w języku angielskim. Łączymy przyjemne z pożytecznym. Dzieci tak naprawdę nie zdają sobie z tego sprawy. Z czasem się przyzwyczajają i jest to dla nich naturalne. Nie mamy żadnych zeszytów, nie mamy żadnych książek – dodaje.\nJak wyglądają zajęcia robotyki z językiem angielskim?\n– Na zajęciach dzieci układają różne konstrukcje z klocków LEGO. O różnej tematyce. Od safari, czyli zwierząt, układamy klocki aż po różne roboty czy statki kosmiczne, mamy również elementy LEGO Star Wars. W trakcie zajęć, które głównie odbywają się w języku angielskim, ćwiczymy zwroty, rozmowy, kształty, kolory, nazewnictwo i inne tego typu rzeczy. Dodatkowo, jeśli na lekcji mamy coś o zwierzętach, to poznajemy również części ciała zwierząt. Dzielimy się klockami z innymi osobami, czyli przy okazji uczymy się też zwrotów przydatnych na co dzień, takich jak „czy mogę prosić”, „czy możesz mi podać”, „czy mogę wziąć”. Uczymy się także najprostszych komend i czasowników, takich jak „złóż”, „rozłóż”, „dołóż”, „zamień”, „podaj”. Na każdych następnych zajęciach powtarzamy to, co poznaliśmy ostatnio, później jest kontynuacja. Zwroty są powtarzane, dodajemy nowe, ale za każdym razem utrwalamy to, co już było – opisuje Sylwia Sokołowska.\nZorganizowanie takich zajęć to nie tylko zakup zestawów LEGO, potrzebnych do pracy, ale także oprogramowanie, które umożliwia budowanie różnych przedmiotów. W „Falconie” nie ma ograniczenia do schematów z już zakupionych kursów. Właścicielka mówi, że jest już w momencie, w którym sama tworzy swoje, trudniejsze schematy, które trafiają do starszych użytkowników, potrafiących już dobrze składać klocki.\n– Szukam czegoś bardziej wymagającego, stwarzającego coś trudnego do rozgryzienia. Moim pomysłem był most zwodzony, pociąg czy wyścigówka. Jeśli chodzi o wyścigówkę: można zrobić ją bardzo łatwą i nieskomplikowaną, ale można też zrobić bardziej złożoną, której już nie zrobi 4-latek, ale zrobi ją 7-latek – słyszymy.\n„Falcon” to tradycyjna szkoła języka angielskiego dla osób chcących udoskonalić swój język, jak i dla takich, którzy chcą po prostu się go nauczyć, bo kiedyś „nie było im z nim po drodze”. Z nauki korzystają dzieci, młodzież oraz dorośli (nawet emeryci) w formie grupowej lub indywidualnej. Szkoła ma również w ofercie zajęcia z Business English, oferuje także swoje usługi firmom z Bełchatowa i okolic, które chciałyby szkolić i doskonalić swoich pracowników jeśli chodzi o język angielski.\nJak słyszymy od właścicielki, dużo klientów przychodzi do „Falcona” i mówi, że chce mówić po angielsku. W przypadku dorosłych, z reguły motywacją jest lęk przed zostaniem w tyle. Takie osoby zdają sobie sprawę z tego, że dziś angielski jest podstawą i że trzeba się do niego przyłożyć, ale też trafić na kogoś, kto bardzo konkretnie przedstawi pewne pojęcia i posłuży się klarownymi przykładami. Przepisywanie rzeczy do zeszytu lub uczenie się ich na pamięć nie przyniosło i nie przynosi skutku, a tylko taką metodę te osoby znają, ponieważ jest to coś z czym spotkali się jakiś czas temu w szkole.\n- Dość ważną sprawą jest, żeby zarówno dzieci, jak i dorosłych, kształcić kreatywnie, z duchem czasu. Trzeba dać szansę poznać ten angielski namacalnie, a nie tylko za pomocą książki i słownika, dać od siebie coś nowego. Myślę, że moje podejście do wymowy języka angielskiego jest dość nietypowe jak na Bełchatów. Wiem to na sobie, poznałam to na własnej skórze. Mało kto w naszym mieście stara się do tego przywiązywać należytą uwagę.\n- W mojej szkole tablica interaktywna czy projektor to nie są narzędzia, które stoją i się kurzą. Angielski to nie jest książka i zeszyt. Stawiam na takie rzeczy jak mądre korzystanie z urządzeń multimedialnych. Nie może być tak, jak często bywa w szkołach publicznych, że tablica wisi na ścianie, a nauczyciel nie zawsze chce jej używać. Jestem młodą osobą, dla mnie technologia nie jest żadną tajemnicą i staram się na bieżąco w tym dokształcać. Uważam, że im nowsze rzeczy, które przyciągną uwagę współczesnych dzieci i młodzieży, tym większa szansa, że ten angielski będzie przekazany w odpowiednim stopniu. Tym bardziej, że coraz trudniej jest dzieci zachęcić do nauki.\nSylwia Sokołowska, właścicielka „Falcona”, ma zaledwie 25 lat i ogromną motywację do nauczenia języka angielskiego bełchatowian reprezentujących każdą kategorię wiekową. Pracując w szkole językowej poza Bełchatowem podpatrzyła wiele rzeczy, jeśli chodzi o zarządzanie takim miejscem i zdecydowała się utworzyć swoją własną szkołę w naszym mieście, aby edukować ludzi w taki sposób, jaki jej zdaniem jest odpowiedni i przynosi oczekiwane rezultaty.\n– Jestem z Bełchatowa i brakuje mi tutaj powiewu świeżości. W momencie, w którym ja skończyłam swoją edukację, tak naprawdę zmieniło się tutaj niewiele, doszło parę placówek, ale niestety nie ma zderzenia z językiem angielskim. Pracując w innej szkole, wyciągnęłam wiele wniosków dotyczących prowadzenia takiej placówki edukacyjnej. Zastanawiałam się jak ja zachowałabym się w pewnych kwestiach, aż po czasie pomyślałam „a czemu sama nie spróbuję?”.\nCentrum Języka Angielskiego „Falcon” zlokalizowane jest przy ulicy Wojska Polskiego 23M (na drugim piętrze) w Bełchatowie. Wszystkich zainteresowanych zajęciami grupowymi lub indywidualnymi, ale przede wszystkim – rozpoczynającymi się od nowego semestru – zajęciami robotyki z elementami języka angielskiego, w trakcie ferii zimowych zaprasza się do kontaktu telefonicznego pod numerem 515 15 33 33.\nJest to konieczne, ponieważ trzeba zapowiedzieć chęć przybycia na zajęcia.\nDarmowe zajęcia próbne z robotyki odbędą się w pierwszym tygodniu po feriach, w piątek 16 lutego. Uczniowie będą podzieleni na dwie kategorie wiekowe – dzieci w wieku 4-6 lat rozpoczynają 60-minutowe zajęcia o godzinie 15:00, a te w wieku 7-8 lat o godzinie 16:30.


Baleriny Kickers LIBER kolor brązowy - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Baleriny › Baleriny Kickers LIBER\nBaleriny Kickers LIBER kolor brązowy\nTe Baleriny Kickers LIBER były tanio do kupienia w www.spartoo.pl. baleriny damskie są niepodważalnie czołowym po kątem wygody obuwiem kobiecym. A Kickers dba, aby ten tytuł miał odzwierciedlenie w rzeczywistości. Baleriny Kickers LIBER to obuwie niesamowicie wygodne, daje kobiecie komfort na długie godziny. Z tego względu kobiety je pożądają -.. więcej »\nTe Baleriny Kickers LIBER były tanio do kupienia w www.spartoo.pl. baleriny damskie są niepodważalnie czołowym po kątem wygody obuwiem kobiecym. A Kickers dba, aby ten tytuł miał odzwierciedlenie w rzeczywistości. Baleriny Kickers LIBER to obuwie niesamowicie wygodne, daje kobiecie komfort na długie godziny. Z tego względu kobiety je pożądają - a bardzo często ich wybór pada na model prezentowany poniżej. Jednym z najważniejszych powodów - tuż przy komforcie - jest unikalny fason, integrujący się z wieloma zarówno dziewczęcymi jak i kobiecymi stylizacjami. Poniżej możesz znaleźć szczegółowy opis obuwia:\nBaleriny Kickers LIBER brązowy. Dostępne w rozmiarach dla kobiet: 36.\nJeżeli chodzi nam o damskie baleriny firmy Kickers to u nas znajdą Państwo obszerny wybór zbliżonych do zamieszczonego modelu Baleriny Kickers LIBER. Proszę zwrócić szczególną uwagę, że praktycznie wszystkie baleriny marki Kickers charakteryzuje genialny design i pierwszej klasy forma wykonania. Nic dziwnego więc, że są tak cenione przez kobiety z całego świata.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Baleriny Kickers LIBER kolor brązowy


Cysterna zderzyła się z busem. Cztery osoby ranne - Polsat News\nAutostrada A1 (Łódź-Gdańsk) na wysokości miejscowości Sójki jest zablokowana w obu kierunkach, po tym jak samochód cysterna zderzył się z busem. Cztery osoby zostały ranne - informuje łódzki oddział GDDKiA. Policja zorganizowała objazdy.\nWedług wstępnych informacji z cysterny nastąpił wyciek substancji. Na czas przepompowywania zawartości cysterny autostrada A1 została zamknięta w obu kierunkach.


Pomysł na niebanalną uroczystość szkolną - Jolanta Zabielska - ebook - pdf - Virtualo - Virtualo.pl\nPomysł na niebanalną uroczystość szkolną - ebook\nKsiążka „Pomysł na niebanalną uroczystość szkolną” składa się z 14 rozdziałów. Każdy z nich proponuje inną formę teatralną związaną z jakąś uroczystością szkolną. Każda część zawiera omówienie teoretyczne, przedstawia założenia, a następnie prezentuje scenariusz przygotowany według omówionej formuły. W książce jest m.in. pomysł na akademię w formie programu telewizyjnego, audycji radiowej na żywo, wywiadu scenicznego, spotkania po latach, parodii znanego utworu, prezentacji komputerowej, świeczornicy. Jest propozycja wykorzystująca zabieg teatru w teatrze, odwiedzin, scenicznej burzy mózgów, „żywego” pamiętnika. Wykorzystano konwencję snu, motyw podróży w czasie i przestrzeni oraz magiczne działanie rekwizytu. Tematyka jest niezwykle zróżnicowana – każdy scenariusz na inną okazję. Jest pomysł na niebanalne obchody Święta Niepodległości, uświetnienie wielu różnych rocznic – wybuchu Powstania Warszawskiego, wprowadzenia stanu wojennego, wejścia Polski do Unii Europejskiej, program poświęcony pamięci Jana Pawła II, patronowi szkoły. Jest koncepcja obchodów Dnia Polskiej Niezapominajki, Dnia Edukacji, Dnia Chłopaka, walentynek. Jest propozycja spektaklu, w którym młodsi koledzy żegnają absolwentów oraz inscenizacji dla absolwentów na pożegnanie ze szkołą. W zbiorze znalazł się także pomysł na sztukę promującą przyjaźń i kulturę na co dzień, a przeciwdziałającą agresji oraz scenariusz prezentacji multimedialnej z okazji Świąt Bożego Narodzenia. Reasumując należy stwierdzić, że książka „Pomysł na niebanalną uroczystość szkolną” to szerokie spektrum imprez, które są ważne w każdym szkolnym kalendarzu. Książka „Pomysł na niebanalną uroczystość szkolną” to propozycja całkowitego odejścia od szkolnej rutyny i sztampy. Zawarte w niej scenariusze są kreatywne, a nawet odkrywcze, łączą różnorodne środki wyrazu jak słowo, obraz i muzykę oraz nowoczesne środki przekazu. Mogą być gotowym materiałem do realizacji albo stanowić źródło nowych ciekawych inspiracji. Niektóre z nich wręcz zachęcają do dopisywania kolejnych scen odwołujących się do wydarzeń z własnej szkoły i własnego środowiska, najbliższego uczniowi. W zbiorze występują propozycje zróżnicowane stylistycznie, są teksty poważne, ale nie brakuje także zabawnych. Wszystkie propozycje mają charakter teatralny, to rodzaje spektakli, z których każdy kreuje inną rzeczywistość sceniczną, tworzy nastrój ściśle związany z tematyką.\nWstęp Pomysł I Program telewizyjny Za chwilę „Relacje”, czyli 11 listopada w szkolnej TV Scenariusz inscenizacji z okazji Narodowego Święta Niepodległości Pomysł II Audycja radiowa Wiele pozytywnych wibracji w koncercie życzeń z okazji Dnia Edukacji Scenariusz programu teatralnego dla nauczycieli (i nie tylko) w dniu ich święta Pomysł III Konwencja snu O Joachimie Lelewelu scen kilka... naście Scenariusz spektaklu poświęconego patronowi szkoły Pomysł IV Teatr w teatrze Szczęśliwej drogi, koledzy Scenariusz inscenizacji, którą uczniowie przedostatniej klasy żegnają absolwentów Pomysł V Spotkanie po latach Co się dzieje z naszą klasą Scenariusz spektaklu na pożegnanie szkoły Pomysł VI Żywy pamiętnik Mroki stanu wojennego Scenariusz programu teatralnego upamiętniającego rocznicę wprowadzenia stanu wojennego w Polsce Pomysł VII Twórcza narada, czyli burza mózgów Sześćdziesiąt trzy krwawe dni Scenariusz przedstawienia z okazji rocznicy wybuchu powstania warszawskiego Pomysł VIII Goście w szkole Nasza europejska rodzina Scenariusz widowiska z okazji Dnia Europy (9 maja) albo rocznicy przystąpienia Polski do Unii Europejskiej Pomysł IX Motyw podróży w czasie albo/i przestrzeni Co za tymi drzwiami Scenariusz spektaklu na Dzień Chłopaka Pomysł X Wywiad sceniczny Nie zapomnij... Scenariusz widowiska z okazji Święta Polskiej Niezapominajki (15 maja) Pomysł XI Magiczne pudełko Magia działa, czyli i ty potrafisz inaczej Scenariusz sztuki przeciwko agresji Pomysł XII Parodia utworu Świteź i Anka, czyli zdrada zły koniec miewa Scenariusz zabawnej inscenizacji z okazji walentynek Pomysł XIII Prezentacja PowerPoint albo film Najgorętsze życzenia z okazji Świąt Bożego Narodzenia Tekst do prezentacji multimedialnej Pomysł XIV Świeczornica Pamięci Jana Pawła II – Anioła Dobroci i Miłości Scenariusz na wieczór poezji Karola Wojtyły


variusana | 2015-01-07\nNie lubię poradników dlatego książka nie przypadła mi do gustu. Część druga jest miejscami zabawna np. rozdział o mężczyźnie, interesująca np. rozdział Dzieło życia. Jednak jeśli ktoś chce bliżej poznać autorkę powinien całość przeczytać.


Archiwa: Zabawy dla dzieci - Strona 2 z 3 - Blog Parentingowy Tygrysiaki.pl\n30 grudnia 2015 8\nPrzed Tobą ostatnie chwile starego roku, które najprawdopodobniej spędzisz w mężem na kanapie oglądając film? Daj się porwać sylwestrowemu szaleństwu, zerwij z rutyną wieczornego zapędzania dzieciarni do łóżek ..\n20 listopada 2015 10\nTwoje dziecko uwielbia pomagać Ci podczas pieczenia wycinając foremkami ciasteczka, ale dla Ciebie ta świetna zabawa oznacza jedynie wielkie sprzątanie? Zastanawiasz się co robić? Tygrysiaki mają na to sposób… Jak k..\nZachwycające piękno i niska cena rzadko idą ze sobą w parze. Można się o tym przekonać przeglądając oferty sklepów z pięknymi, designerskimi dodatkami i zabawkami dla dzieci, ale jeśli poświęcimy trochę c..\n2 października 2015 7\nJesień nieodmiennie każdego roku kojarzy mi się z wyprawami do lasu i jedną wielką lekcją przyrody. Wypatrywanie ptaków ukrytych między drzewami, zabawa w tropienie saren i poszukiwanie jagód, malin i jeżyn to..\nTworzymy słowa – recenzja gry\nNiedawno pisałam o tym dlaczego warto rozpocząć naukę czytania już w przedszkolu. Na pierwszym etapie nauka czytania sprowadza się do rozpoznawania liter w czym bardzo pomocne są zabawki typu klocki, puzzle czy ka..\nfot. Shutterstock Wiek przedszkolny to okres poprzedzający pójście do szkoły i rozpoczęcie obowiązkowej nauki literek. Jest to zwykle okres beztroskiej zabawy, nieskrępowanego poznawania świata nas otaczająceg..\n6 lipca 2015 9\nW czasach, gdy coraz trudniej szybko kupić prawdziwe masło bez dodatku tłuszczu roślinnego, doszliśmy pewnego dnia do wniosku, że zrobimy je sami. W ten sposób mieliśmy świetną zabawę i oszczędziliśmy c..\nMali ogrodnicy czyli sadzimy rośliny\nOstatni weekend nie należał do najłatwiejszych. Pogoda za oknem zachęcała bardziej do leżenia w łóżku niż do aktywnego wypoczynku, a i zdrowie Tygrysiaków nie miało się najlepiej. Cóż więc&..


TOP: 10 najbrzydszych zwierząt na świecie | NAOBCASACH.com - Serwis Wysoce Kobiecy\nPoniższe gatunki występują w różnych częściach świata i w większości nie są niebezpieczne dla człowieka, ale dzisiaj skupimy się tylko na ich urodzie, a raczej jej braku. Oto 10 najbrzydszych na świecie przedstawicieli świata zwierząt.\n10. Trąbiasta małpa\nTa długonosa małpa żyje na wyspie Borneo w Azji Południowo-Wschodniej. Co ciekawe, małpy te rodzą się z niebieską twarzą i małym nosem. Od ponad 40 lat populacja małp trąbiastych maleje. Obecnie są chronione i zaliczone do gatunków zagrożonych .


Najlepsze pakiety wakacyjne Kiruna - TripAdvisor\nWszystkie hotele w: Kiruna\nOferty hoteli w: Kiruna\nKiruna Last minute\nNajlepsze pakiety wakacyjne Kiruna, Szwecja\nKiruna Vacations and Packages\nKiruna pakiety wakacyjne\nPakiety wakacyjne w lokalizacji Kiruna\nKiruna — chcesz zarezerwować tam wakacje? Bez względu na to, czy wybierasz się na romantyczne wakacje, rodzinny wyjazd czy wakacje typu all-inclusive, pakiety wakacyjne (Kiruna) w serwisie TripAdvisor Ci zaoszczędzić czas i pieniądze.\nZnajdź idealny pakiet wakacyjny (Kiruna) w serwisie TripAdvisor, porównując ceny pokoi hotelowych i lotów do:Kiruna. Podróżni tacy jak Ty napisali 2 435 recenzje(-i) hoteli (Kiruna) i opublikowali 2 273 autentyczne(-ych) zdjęcia(-ć) . Zarezerwuj swoje wakacje (Kiruna) już dziś!\nSzukaj pakietów wakacyjnych w miejscowości Kiruna.\nPrzepraszamy, w mieście Kiruna nie ma gotowych pakietów wakacyjnych.\nMożesz stworzyć własny pakiet wakacyjny w miejscowości Kiruna.\nSpróbuj stworzyć własne pakiety wakacyjne w miejscowości Kiruna.\nHotel nr 1 w: Kiruna\n“Domki - wygodnie i funkcjonalnie” 19/03/2016\nhotel składa się z samodzielnych domków, nasz miał dwa osobne pokoje (jeden z dużym łóżkiem a drugi z łóżkiem piętrowym), aneks kuchenny dość dobrze wyposażony, malutką łazienkę...\nKiruna — wyświetl wszystkie hotele\nWyszukaj loty do lokalizacji Kiruna\nHotel nr 2 w: Kiruna\n“Klimatyczny hotel na coraz dalszej północy” 22/07/2015\nW starym, drewnianym budynku zaskakująco sympatyczny hotel z dużymi pokojami i nowocześnie wyposażonymi łazienkami. Śniadanie smaczne. Miła obsługa - po przyjeździe zaoferowała...\nHotel nr 3 w: Kiruna\nKiruna — tanie loty


Młodzi w natarciu – LINIA OTWOCKA\n28 września 2018 5 grudnia 2019 Sylwia Wysocka\t531 Views Brak komentarzy\nKARCZEW: KANDYDACI DO RADY MIEJSKIEJ.\nZgodnie z ordynacją wyborczą mieszkańcy miasta i gminy Karczew wybiorą w nadchodzących wyborach samorządowych 15 reprezentantów do rady miejskiej. O mandaty radnych powalczy 56 osób.\nSwoich kandydatów do Rady Miejskiej w Karczewie wystawiły w większości okręgów cztery główne komitety wyborcze: PiS, Twoja Wspólnota Samorządowa, Wspólnota Obywatelska Miasta i Gminy Karczew oraz komitet wyborczy wyborców Michała Rudzkiego Razem dla gminy Karczew (dwa pozostałe komitety Nasz Wspólny Dom oraz Królewski Karczew wystawiły kandydatów tylko w kilku okręgach). Podobnie jak ma to miejsce w innych samorządach dotychczasowi radni tak cenią sobie pracę na rzecz lokalnej społeczności, że będą ubiegać się o reelekcję. Po raz kolejny w wyborach do rady wystartują: Agnieszka Salwa, Danuta Trzaskowska, Piotr Trzaskowski, Rafał Olszewski, Małgorzata Spirowska, Anna Trzepałka, Mateusz Stanaszek, Piotr Kwiatkowski, Sławomir Walicki, Radosław Kociszewski, Mirosława Guba i Tadeusz Marek Płaczek.\nDo rady miejskiej startować będzie także kandydat na burmistrza Tomasz Laskus. Na radnego nie kandyduje za to sprawujący jeszcze tę funkcję Michał Rudzki, który stawia wszystko na jedną kartę i kandyduje tylko w wyborach na burmistrza Karczewa. Na listach wyborczych do gminy nie ma także dwojga innych obecnych radnych – Anny Osial i Grzegorza Leszczyńskiego.\nW przypadku pozostałych kandydatów komitety wyborcze postawiły m.in. na osoby z tzw. dawnych rodów karczewskich (na listach pojawiają się nazwiska Trzaskowskich, Teperków, Laskusów) lub na osoby młode, dla których są to pierwsze wybory. O tym, czy dostaną szansę, żeby sprawdzić się w samorządzie, wyborcy zdecydują 21 października.\n← Większość chce zostać\nSzkolił pilotów z Dywizjonu 303 →


Zasłona młodzieżowa w serca 140x250 | slowdeco.pl\nZasłona młodzieżowa w serca 140x250\nKod produktu: ZASŁONA 140*250 TENDER\nZasłona do sypialni posiada uniwersalny rozmiar 140x250 cm, który pasuje do większości wnętrz. W szczególności dedykowana jest dla młodzieży. Wykonana została z tkaniny poliestrowej zwanej mikrowłóknem, która jest lekka, zwiewna, a do tego przyjemna w dotyku.\nZasłona doskonale wpasuje się do wnętrz w młodzieżowym stylu. Inspirowana jest motywem serduszek. Mocowana jest na 8 chromowanych przelotkach o średnicy 4 cm, które są bardzo proste w zawieszeniu na karnisz.


WIELOSIŁ PÓŹNY HEAVEN SCENT POLEMONIUM BOREALE - Sklep internetowy oferujący wieloletnie rośliny ozdobne (doskonale sadzonki, byliny, krzewy, rośliny na suche bukiety, skalniaki). Wysyłka roślin ze szkółki roślin ozdobnych "MAGDA"\nKolor kwiatów purpurowo niebieski. Wysokość dorosłej rośliny -50cm, kwitnienie V-VI, stanowisko słońce, półcień.\nkolor liści: zielony, zielonobrązowy\nkolor kwiatu/owocu: niebieskopurpurowy\nRoślina wieloletnia, bylina o ozdobnych kwiatach i liściach. Kwiaty bardzo liczne.\nKolor kwiaty purpurowo niebieskie, liście zielone wiosną z czasem z brązowym zabarwieniem.


Uwaga! Dieta Dukana może zaszkodzić zdrowiu | Gazeta Pomorska\nUwaga! Dieta Dukana może zaszkodzić zdrowiu\nBogata w proteiny dieta stanowi zagrożenie dla nerek i wątroby. Może także skutkować zakwaszeniem organizmu Fot. sxc\nJeszcze do niedawna, aby schudnąć, Polacy objadali się kapustą. Teraz prym wiodą białka i tłuszcze. Dzięki takiej diecie gubi się nawet 20 kilogramów w ciągu miesiąca. Niestety, dla organizmu oznacza to często poważne szkody.\n"Nie potrafię schudnąć. Przepisy specjalnie dla Polaków" - to książka francuskiego internisty Pierra Dukana. Pojawiła się w Polsce we wrześniu tego roku, ale już od sierpnia dopytywano o nią w księgarniach. Niektórzy dystrybutorzy przyjmowali nawet zapisy na ten swoisty hit dietetyczny. Okazało się bowiem, że dzięki wcześniejszej pozycji Dukana (z 2008 roku) - "Nie potrafię schudnąć", wielu Polaków straciło na wadze. I to sporo. Przeglądając fora internetowe, słów pochwalnych na temat tak zwanej diety Dukana nie brakuje. A internauci wręcz prześcigają się w wyliczaniu zrzuconych kilogramów.\nNiewątpliwej atrakcyjności opracowanej przez Dukana diecie dodaje fakt, że korzystały z niej sławy takie jak piosenkarka i aktorka Jennifer Lopez, która dzięki radom Francuza zgubiła 25 kilogramów. Blisko 18 kg w ciągu sześciu miesięcy schudła natomiast Dorota Zawadzka, znana jako telewizyjna superniania.\nNa czym polega proteinowa (białkowa) dieta Dukana i dlaczego umożliwia tak szybką utratę masy ciała? - Jest to dieta bazująca przede wszystkim na produktach wysokobiałkowych, czyli na mięsie, wędlinach, rybach i jajach - tłumaczy Anna Kaczanowska, dietetyk z poradni dietetycznej "Avocado" w Bydgoszczy. - Osoby stosujące ją, ograniczają natomiast spożycie węglowodanów.\nDynamiczne tempo chudnięcia możliwe jest dzięki wysokiej zawartości protein w przyjmowanych produktach. Aby przyswoić białko, organizm musi je najpierw rozbić na aminokwasy. Proces ten wymaga z kolei energii. Dlatego im więcej protein w jedzeniu, tym więcej kalorii na ich przyswojenie traci ludzki organizm.\nZa pośrednictwem diety wysokobiałkowej osoba, która chce zrzucić zbędne kilogramy otrzymuje nawet 30 proc. energii pochodzącej z białka dziennie. Norma wynosi od 10 do maksymalnie 15 proc. - Organizm ludzki nie jest przyzwyczajony do takiej ilości protein - wskazuje Anna Kaczanowska. - Niestety, stanowi to zagrożenie, zwłaszcza dla nerek.\nJak podkreśla, nadmiar białek może się przyczynić do powstawania kamieni nerkowych. Ale nie tylko. Codzienne spożywanie mięsa nasyconego kwasami tłuszczowymi i cholesterolem grozi miażdżycą. - Dieta Dukana w pierwszym etapie eliminuje z jadłospisu węglowodany - wyjaśnia dietetyk. - Osoba, która ją stosuje, nie jada wówczas owoców i warzyw. Dopiero w kolejnych etapach dopuszczalne są małe ilości owoców i warzyw. W efekcie może dojść do zakwaszenia organizmu skutkującego bólami głowy, zaburzeniami snu oraz brakiem apetytu.\nZ drugiej strony, w związku z dużymi ilościami białka, w organizmie ludzkim gromadzi się nadmiar wapnia oraz witaminy A i B. To z kolei prowadzi do hiperwitaminozy.\nJednak dla wielu osób najważniejsze jest chudnięcie. A w przypadku diety Dukana utrata kilogramów następuje bardzo szybko. Niestety, tak nagły spadek wagi może doprowadzić do efektu jo-jo. Powód jest oczywisty - wskutek eliminowania z diety wielu ważnych składników, organizm ludzki zaczyna się ich wkrótce domagać. - Normalna, zbilansowana dieta gwarantuje chudnięcie około jednego kilograma na tydzień - tłumaczy Anna Kaczanowska. - Jest ona urozmaicona, dzięki czemu minimalizuje efekt jo-jo. Natomiast dieta Dukana jest zaprzeczeniem zdrowego odżywiania.\nDlatego, jak zaznacza dietetyk, osoby korzystające z porad francuskiego lekarza powinny zbadać sobie krew, mocz oraz wątrobę. - Przyznaję, że przychodzili do mnie pacjenci, którzy stosując dietę Dukana, bardzo źle się czuli - mówi Anna Kaczanowska.\nNa szczęście, jak wskazuje, dietę tę można w każdej chwili przerwać i wrócić do normalnego, zbilansowanego odżywiania. Trzeba jednak pamiętać o wcześniejszym wykonaniu badań.\nNie potrafię schudną...


Grzegorz Kamiński ‹Niezwykły dar kontra marzenia mordercy› (recenzja: Dean Koontz „Odd Thomas”) – Esensja\nTytuł Odd Thomas\nTytuł oryginalny Odd Thomas\n[Dean Koontz „Odd Thomas” - recenzja]\nKażdy z nas przeżywa taki moment w życiu, kiedy to marzy o tym, by móc kontaktować się z duchami. Dean Koontz umożliwia nam spełnienie tego marzenia. Jego dzieło „Odd Thomas” zabiera nas w świat, gdzie duchy i ludzie mijają się na co dzień, a główny bohater urodził się z darem „szóstego zmysłu” – tylko czy na pewno jest to dar, czy może przekleństwo?\nTytułowy Odd Thomas jest bohaterem jakich wielu w książkach Deana Koontza: przeciętny Amerykanin o nadprzyrodzonych zdolnościach. Tym razem autor wyposażył bohatera w „szósty zmysł” – możliwość kontaktów z duchami. O zdolnościach Odda wiedzą tylko jego dziewczyna i szef policji, który często prosi bohatera o pomoc w rozwiązywaniu szeregu różnych spraw kryminalnych. Pewnego dnia Odd Thomas staje się świadkiem inwazji tajemniczych cieni, które przedostają się do naszego świata przez portal umieszczony w domu Boba Robertsona – fascynata wszelkiego rodzaju morderców i psychopatów. Odd, próbując dowiedzieć się czegokolwiek o przybyłych istotach, odkrywa, że Robertson w zgromadzonej kartotece, pomiędzy mistrzami zbrodni, umieścił również swoją własna teczkę, w której znajduje się jedynie kartka z kalendarza odnosząca się do daty w bliskiej przyszłości. Bohater musi zmierzyć się z czasem i odkryć, w jaki sposób Robertson chce się wpisać w poczet najsłynniejszych morderców świata, a następnie powstrzymać go w jego morderczych zamiarach.\n„Odd Thomas” nie jest jednak dziełem, o którym będą rozpisywać się portale internetowe i czasopisma związane z szeroko pojętą fantastyką. Książka jest przeciętna, podobnie jak jej tematyka: kontakty zjawa-człowiek to temat dość często poruszany w literaturze, a sposób w jaki przedstawił ją Koontz nie wnosi nic odkrywczego.\nPostać Odda jest pozbawiona jakichkolwiek wyrazistych cech, co w połączeniu z monotonną akcją powoduje, że tak dobrze znany z innych dzieł Koontza klimat mroku i tajemniczości znika po paru pierwszych stronach lektury. Nietrafiony wydaje się także pomysł pierwszoosobowej narracji, który uniemożliwia czytelnikowi wczucie się w klimat lektury.\nTo jednak nie wszystko, bo im dalej tym gorzej. Rozwiązanie wielce tajemniczej zagadki jest mało wyszukane, co w połączeniu z innymi wadami powoduje, że książka raczej nie stanie się lubianą pozycją w jakiejkolwiek domowej biblioteczce. Zasługuje ona na miano „jednostrzałowego dzieła” – raz przeczytana nie wróci do łask nigdy więcej.


Szaleństwo w Lesznie. Efekt? Kontuzja juniora Get Well Toruń | Gazeta Pomorska\nSzaleństwo w Lesznie. Efekt? Kontuzja juniora Get Well Toruń\nPeter Kildemand trzy razy wyjeżdżał na tor w Lesznie, ale tylko raz dojechał do mety. Sławomir Kowalski\nCzy trzeba przyjrzeć się pracy medykom w Speedway Ekstralidze? Zbyt pochopna zgoda na start Petera Kildemanda w Lesznie mogła się skończyć fatalnie. Igor Kopeć-Sobczyński zapłacił za to poważną kontuzją.\nKildemand we wtorek groźnie upadł w swoim kraju i doznał bolesnego urazu żeber. W czwartek przyjechał na badania w Lesznie i jeszcze tego samego dnia Unia ogłosiła, że lekarz wyraził zgodę na jego start w tym meczu.\nSam Duńczyk już w trakcie spotkania "pochwalił się" na twitterze, że ma problemy z oddychaniem po pierwszym starcie. W połowie meczu stracił na chwilę przytomność, potrzebna była szybka reakcja służb medycznych. A gdyby przytomność stracił w trakcie jazdy? W trzecim starcie w prostej sytuacji nie opanował motocykla, co skończyło się groźnym upadkiem i kontuzją juniora Get Well Igora Kopcia-Sobczyńskiego. 17-latek ma pęknięty obojczyk i złamane trzy palce. Będzie pauzował przynajmniej miesiąc.\n- To nie tak, że przystąpiłem do spotkania za wszelką cenę. To była wspólna decyzja, którą podjęliśmy z lekarzami i sztabem szkoleniowym. W dniu meczu czułem się naprawdę okej i byłem dobrej myśli. Wygrałem swój pierwszy wyścig, ale organizm zaczął protestować - tłumaczył później Duńczyk portalowi sportowefakty.pl.\nW czasie meczu emocji nie ukrywał właściciel toruńskiego klubu Przemysław Termiński. Wydarzenia komentował na facebooku. "Może jednak Kildemand, który ma połamane żebra i nie jest w stanie utrzymać motocykla, nie powinien być dopuszczony do jazdy?! Czekamy aż kogoś zabije?!". I po chwili jeszcze: "Podobno Kildemand nie jest w stanie jechać. Ciekawe. A może adrenalina dożylnie, dwa Tramale i niech go przywiążą do motocykla. Da radę!"\nPotem wpisy usunął, ale trudno odmówić mu racji. W tej chwili o dopuszczeniu zawodnika do startu decydują klubowi lekarze, często związani z klubami finansowo lub zwykłą kibicowską sympatią. W takich sytuacjach są pod dużą presją i zdarza się, że zgoda na start udzielana jest mocno na wyrost, a delikwent czasami nie za bardzo wie, gdzie znajduje się po groźnym upadku.\nDo startów na siłę prą także sami żużlowcy, bo przed sezonem kluby często zastrzegają sobie kary finansowe za określoną ilość nieobecności w składzie. Gdzie stawką są duże pieniądze tam po prostu zaczyna brakować zdrowego rozsądku.\nNiewykluczone, że problemem służb medycznych w czasie meczu zajmie się wkrótce Speedway Ekstraliga. Prezes Wojciech Stępniewski na twitterze skomentował całą sytuację: - Dopuszczanie do jazdy zawodników w stanie, w jakim jest Peter Kildemand przez lekarzy klubowych, daje efekt taki jak widać w relacji. Nie atakowany zawodnik nie potrafi utrzymać motocykla, przez co cierpią inni zawodnicy.\nPojawił się już pomysł, żeby stan zdrowia zawodników w trakcie meczu oceniali zupełnie niezależni lekarze, którzy zapewne przyjeżdżaliby z innych miast.\nunia leszno - get we...\nJerry 24.04.2016 10:20:26\nZa takie nieodpowiedzialne zachowanie karany powinien być klub bo ich efektem jest kontuzja zawodnika z Torunia\njanuszek 23.04.2016 22:13:37\nTak ch.u_ju. Miedziński jest ok\nax 23.04.2016 21:40:45\nA Miedziński jest ok?


Marta Piórkowska - The CREW\nMarta Oyrzanowska urodziła się w 1989 roku w Warszawie. W 2013 roku ukończyła Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie prof. Jana Staniendy. W latach 2000 – 2008 została laureatką kilkunastu konkursów skrzypcowych, m.in. otrzymała II nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. G. Ph. Telemanna w Poznaniu, IV nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Młodych Skrzypków im. S. Serwaczyńskiego w Lublinie oraz II nagrodę (I nie przyznano) i nagrodę dla największej indywidualności artystycznej na Ogólnopolskim Konkursie Interpretacji Muzyki skrzypcowej im. I. Dubiskiej w Łodzi. Jako kameralistka otrzymała II nagrodę na Festiwalu Zespołów Kameralnych w Sierpcu (z pianistą Konradem Wantrychem) oraz II nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Smyczkowych Zespołów Kameralnych im. G. Bacewicz\nw Łodzi (z wiolonczelistą Marcelem Markowskim).\nByła stypendystką Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci (2005 – 2008) oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2005). Brała udział w kursach mistrzowskich w kraju i za granicą (Bruksela, Bad Leonfelden [Austria], Nowy Sącz, Zakopane, Żagań). W latach 2004 – 2007 była corocznym uczestnikiem Letniego Kursu Interpretacji Muzyki Solowej i Kameralnej Karol Szymanowski in memoriam, w ramach którego współpracowała z Wandą Wiłkomirską. Koncertowała jako solistka, kameralistka i członek orkiestry m.in. w Filharmonii Narodowej, Studio Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego, sali koncertowej Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, Sali Kongresowej i wielu innych.\nObecnie realizuje się artystycznie zarówno w muzyce poważnej jak i rozrywkowej, współpracuje również z warszawskimi teatrami. Od 2010 roku pogłębia swoją wiedzę pedagogiczną na studiach pedagogicznych na Uniwersytecie Warszawskim. Uczy gry na skrzypcach w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych nr 4 im. K. Szymanowskiego w Warszawie.\nPrywatnie jest szczęśliwą żoną i mamą, która stara się znaleźć czas na wszystko i nie zwariować.


Jak poradzić sobie z opuchniętymi nogami? - Medyczny.info - diagnoza i leczenie chorób\nPuchnięcie nóg to dosyć częsta dolegliwość, na która skarżą się głównie osoby starsze, osoby, których praca polega na wykonywaniu większości czynności w pozycji siedzącej, kobiety w ciąży. To także bardzo częsty objaw osób mających problemy z prawidłowym funkcjonowaniem układu krwi czy krążeniem krwi. Wobec tego mimo, że objaw ten jest z wydawałoby się niepozorny i w pierwszej fazie stosunkowo mało uciążliwy, to jednak powinien on nas skłonić do wizyty u lekarza. Puchnięcie nóg może być bowiem symptomem wielu różnych chorób.\nWielu z nas na własnej skórze miało okazje się przekonać, że nogi puchną. Jednak dlaczego tak się dzieje, co jest przyczyna takiego stanu rzeczy? Puchnięcie i obrzęki nóg wynikają z przenikania wody z krwi do tkanek. Powody, dla których nogi puchną są więc związane z zaburzeniami pracy układu krążenia, niewydolnością serca. Obrzęki nóg to również wynik niskiego poziomu białek we krwi. To z kolei może być spowodowane złą dietą, niedożywieniem lub zaburzeniem pracy układu moczowego.\nObrzęk nóg w swojej zaawansowanej formie jest bardzo dobrze widoczne gołym okiem. Skarpetki czy pończochy zdają się na wówczas uciskać, nogi sprawiają wrażenie cięższych, mamy problemy z założeniem butów. Na pierwszy rzut oka widać, że rozmiar nóg jest zdecydowanie większy niż zwykle. Bardzo często szczególnie w pierwszej fazie choroby mamy do czynienia z mniej widocznymi objawami. To czy nogi w istocie puchną można sprawdzić w warunkach domowych w stosunkowo łatwy sposób. Wystarczy uścisnąć nogę w okolicach kości piszczelowej. Jeżeli powstałe w ten sposób zagłębienie będzie się utrzymywało przez kilka sekund i dłużej to znak, że mamy do czynienia z obrzękniętymi, spuchniętymi nogami.\nNależy pamiętać o tym, że puchnięcie nóg samo w sobie nie jest chorobą, a jedynie jej objawem. Z tego powodu, aby pozbyć się tej dolegliwości niezwykle ważna jest odpowiednia diagnostyka oraz wyleczenie choroby podstawowej. Niezależnie jednak od przyczyny powinniśmy stosować się pewnych zasad, które będą łagodzić te objawy. Po pierwsze powinniśmy ograniczyć ilość soli w naszej codziennej diecie. Sól ma bowiem skłonności do zatrzymywania wody w organizmie, co tylko potęguje obrzęk. Po drugie powinniśmy się pozbywać nadmiaru wody z organizmu. Z tego powodu w wielu przypadkach wskazane jest przyjmowanie leków moczopędnych. Należy jednak pamiętać o tym, aby nie przyjmować tych leków na własną rękę, a zawsze zgodnie z zaleceniami lekarza.\nPo trzecie należy pamiętać o odpowiednim położeniu nóg. Nogi powinny mieć nieco wyżej punkt podparcia. Z tego powodu podczas pracy siedzącej warto opierać je na stołeczku. Warto także wypoczywać z nogami do góry. Wskazane są także długie spacery i aktywność fizyczna usprawniająca krążenie. Istotne jest również to co ubieramy. Powinniśmy unikać mocno obciskających nogi rajstop czy skarpet. Jeśli dolegliwości są uciążliwe można także po konsultacji z lekarzem lub farmaceutą wesprzeć się preparatami zawierającymi diosminę lub też żelami zawierającymi przykładowo wyciąg z arniki.\ncypr słynie z aromatycznej kawy najlepszych win i światowej klasy brandy to właśnie narodowym napojem tego kraju nazywany jest cypryjski alkohol


Frankowicze triumfują. SBB: "Banki będą teraz ponosić konsekwencje swojej chciwości" - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plFinanseFinanse osobisteFrankowicze triumfują. SBB: "Banki będą teraz ponosić konsekwencje swojej chciwości"\n>>> Czytaj też: Wyrok TSUE ws. frankowiczów. Zaskakująca reakcja rynków: frank tanieje, akcje banków drożeją\n>>> Czytaj też: Masz kredyt we frankach? Oto, co w praktyce oznacza wyrok TSUE [WYWIAD]


Koszmar na granicy z Macedonią. Policja kontra uchodźcy z dziećmi. ZDJĘCIA - Dziennik.pl\nImigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia. Macedoński rząd nakazał obstawić zieloną granicę. Jednak po starciach uchodźców z policją pozwolił na wpuszczenie na teren Macedonii określonej liczby imigrantów. Uchodźcy cały czas mają nadzieję, że Macedończycy otworzą granice. Prowizoryczne obozy po greckiej stronie są przepełnione. Panują w nich złe warunki sanitarne. / PAP/EPA / GEORGI LICOVSKI\n1 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n2 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n3 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n4 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n5 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n6 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n7 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n8 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n9 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n10 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n11 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n12 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n13 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n14 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n15 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n16 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n17 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n18 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n19 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n20 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n21 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n22 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n23 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n24 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n25 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n26 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n27 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n28 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\n29 Imigrantów ciągle przybywa. Ludzie całymi rodzinami w namiotach, a czasem po prostu na rozłożonych na ziemi kocach, koczują przy granicy. Tłumy gromadzą się przed kordonami policjantów broniących przejścia.\ngrecja Macedonia granica uchodźcy imigranci\nDegrengolada ONZ, USA i UE\njaki los szykujemy naszym dzieciom z muzułmanami NIE\njak "wielka wędrówka ludów", po których nastąpił upadek cesarstwa rzymskiego. to co się dzieje może być początkiem olbrzymich zmian, niewyobrażalnych dla współczesnego europejczyka,\nMiejsce uchodzcow z Bliskiego Wschodu, Afryki i Azji jest na Bliskim Wschodzie, w Afryce i w Azji.\nTeraz muzułmanie idą na siłę do Europy jak sie jednym dało wejsć do Europy to następni sie mobilizują w siłę i chcą nasz spokój europejski zakłócić wdzierając się na ziemie europejskie jakby UE chciała to by tylu uciekinierów nie puścili do Europy mają siły odpowiednie ale nie chcą tylko nas chcą ukarać tymi nierobami przecież mają kraje arabskie tam ich tradycie obyczaje to niech tam jadą a nie do nas zwiększyć armię na granicach i odesłać intruzów do swoich krajów .\nI znowu jakis Islamista/25-letni Marokanczyk, uzbrojony w pistolet, Kalasznikow i 10 magazynkow z amunicja X 30 sztuk, jak i noz do podzynania gardel niewiernym,chcial urzadzic rzez wsrod pasazerow szybkiego pociagu Amsterdam - Paryz. Tylko dzieki amerykanskim Marines w cywilu, ktorzy tez tym pociagiem podrozowali i go obezwladnili do rzezi nie doszlo !\nNie trzeba wojska by zdobywać inne kraje.Za kilka lat opanują kraje europejskie i zrobią to samo co w swoich krajach.\nGłówna wina leży po stronie palantów z UE , w tym w dużej mierze dziennikarzy, w tym\nw dużej mierze z otoczenia Agory i przystawek. Nie tylko jawne deklaracje, że należy przyjmować , ale choćby sama bierność i odrętwienie tylko rozzuchwala Afrykanów i Azjatów.\nZa rok będziemy tu mieli 50% Afryki i 30% Azji. Brakująca reszta do 31 grudnia 2016 nie zdąży\njeszcze dojść do wybrzeża Śródziemnego. Co więcej , palanty , drugie pokolenie\ntych litościwie przyjętych uchodźców przyłączy UE, w tym Polskę, do Państwa Islamskiego.\nWyjątkiem będą Węgry i Macedonia.\nWedług PO dzieci w Polsce nie głodują,bezrobocie spada,ci na śmietnikach to element. Było nam za dobrze więc może być tylko gorzej. Właśnie zmierza. Jak nic poważnego się nie dzieje to każdy dureń może być władzą.Przed UE problem komu ile utkać.Stawiam na PO.Wezmą na maxa + pieniądze z Brukseli na początkowe wyżywienie.Kasa zniknie,ludzie zostaną .Będzie wesoło!!!\nNie mają odpowiedniego wykształcenia żeby podjąć pracę,! nie znają języka , obyczajów kraju, nie znają nic !!! z czego będą żyć? podniosą nam podatki , no bo ktoś musi ich utrzymywać ! a może My mamy uciekać z kraju? może do Afryki? ONI TU A MY TAM ! Jaka przyszłość nas czeka ? My głupie narody jesteś my za bardzo tolerancyjni... oni się nami nie przejmują,,, narzucą naszym dzieciom islam, zarzucą burki, i zgwałcą nasze dzieci w wieku 9 lat. GDZIERZ HONOR POLAKÓW?\nRzeczywiście to już jest klęska humanitarna. Co jednak nie przeszkadza robić zdjęcia i zgarnąć jakąś nagrodę w "World Press Photo".\npopatrzcie na ich (wychudzone twarze są tak zagłodzeni )a nasze dzieci nie mają co jeść a renciści żyją w skrajnej biedzie.Ich stać zapłacić 3000-4000tys.euro przemytnikom żeby się ostać do Europy a po jakimś czasie zacząć mordować miejscową ludność\nJeśli chcą mieszkać w Polsce , to nastepujace rzeczy powinny być obowiązkowe\na) nauka Polskiego\nb) nauka religiii poniewaz Polska jest krajem katolickim i muszą zrozumięć jego mentalność\nc) muszą sie ochrzcić.(Wtedy problem w dużej częsci sie rozwiąże, bo duża cześć sobie pojedzie do krajów laickich)\nKto finansuje im przewóz do Europy, to są gigantyczne pieniądze, których imigranci i ich rodziny nie mają. Ci co chcą zdestabilizować Europę. A Macedończycy powinni strzelać jak do kaczek do tej bandy wdzierającej się siłą, na przemoc trzeba odpowiedzieć przemocą. Tysiące wdzierające się do Europy to nie są imigranci polityczni, won stąd.\nKto finansuje przewóz tym tysiacym dzikusów. Podobno USA, żeby zaognić w Europie sytuacje, żadna rodzina imigrancka nie ma tysięcy euro na przejazd, więc skąd ?\nAutentycznych uchodźców (czyli ludzie pochodzących z terenów objętych walkami, niekoniecznie prześladowanych w jakimkolwiek stopniu) jest ok 5-10%.\nWeryfikacja musi trwać długo, bo ludzie często nie mają dokumentów, a ci którzy mają dokumenty świadczące, że azyl im nie przysługuje - wyrzucają je.\nW tym roku w Niemczech o azyl poprosiło ok 800 tys. ludzi. Trzymanie ich w "halach takich jak na Oktoberfest" jest po prostu niemożliwe, również ze względów sanitarnych. To nie 1945 rok, kiedy z oficerami niemieckimi Rosjanie i Amerykanie robili co tylko im się podobało: m.in przetrzymywali miesiącami, dzień i noc w obozach, będących ogrodzonymi polami - bez żadnej osłony przed słońcem czy deszczem.\nGdyby ktos z Dziennika, przeczytal doniesienia innych agencji informacyjnych, wiedzialby, ze wszyscy uciekinierzy dawno przekroczyli granice Macedonii...\nPolacy uciekający z Polski w czasach zaboru tworzyli siły zbrojne,do walki z zaborcami: Haller, Dąbrowski. Podobnie było w czasie najazdu hitlerowskiego w czasie II Wojny w krajach zachodu i w Rosji Wśród przybyszów z Afryki i Syrii MOŻNA OCENIĆ liczbę MĘŻCZYZN ZDOLNYCH DO WALKI na ok 100 000. Można by stworzyć przy pomocy krajów UE armie zdolne do walki z bandami we własnych krajach.Lecz oni chcą od UE pracy , mieszkań przyjęcia na studia.Losy ich krajów ich nie obchodzą. Chcą tego o czym marzy jeszcze wielu naszych obywateli..A przybysze od zaraz chcą żyć ,,jak w Europie."Kraje które przyjęły duże liczby uchodzców, już roszczących, od zaraz, prawa do dobrego życia,NIE MAJĄ POJĘCIA CO ICH W PRZYSZŁOŚCI CZEKA, OD LUDZI KTÓRYCH NIE INTERESUJĄ LOSY ICH WŁASNYCH KRAJÓW.\nTak nie dawno przyjeźdźali uchodzcy z Polski do Niemiec. Ale nikt ich nie bił ani na nich nie strzelał, tylko pomagaliśmy na ile nas było stać. Bardzo sczybko to sapomnieliście Polacy!!!\n~Tadek - to jedyne, proste i sprawdzone rozwiązanie. Brawo p. Tadku.\nwszyscy jesteście jak SS co było z Polską 2 wojn swiatowa Polaków do gazu do tej pory wypominany to niemcom a sami nie lepiej byśmy też z nimi tak zrobili jak chrześcijanie się wypowiadamy ale co by było jak byście byli na ich miejscach...\nDlatego trzeba ich odsyłać, tym dzieciom obca jest asymilacja one są tylko instrumentem wywarcia wpływu na opinię publiczną. Niech wracają i walczą o swoje, a nie bazują na tym co zbudowała europa.\nMy Europejczycy dużo krwi przelaliśmy by zbudować to co mamy! Czemu oni nie walczą o swój świat tylko przyjeżdżają "na gotowe" i żądają opieki. Jesteśmy bardzo naiwni wpuszczając ich do europy, to są barbarzyńcy, ich religia nie mówi o kochaniu bliźniego. Za kilkadziesiąt lat my europejczycy, będziemy żyć w gettach stworzonych przez islamistów.


Choćby grzechy wasze były jak szkarłat, wybieleją nad śnieg. (Św. Paweł)\nśroda, 31 stycznia 2007 15:37\njestem trwam oddycham tylko za pomocą respiratora jakim jest wiara ale żyję miłość zastyga gdzieś w miejscu co się z nią stanie czy można nic nie czuć gdzie jest euforia radośc szał opętanie szczęście w mojej duszy ale ja coraz bardziej ukrywam swoje wnętrze przed obrazami dnia codziennego tak jest mi lepiej lżej oddycham widzę czuję granicę wytrzymałości zastrzyk znieczulenia chyba mi anioł mój dał i co z tym zrobić trwać patrzeć ale nie czuć zyć po prostu ale jak\nDzień jak co dzień, ale Anioł czuwał nad moją głową, bym nie upadła... Czy tylko dziś...?\nponiedziałek, 29 stycznia 2007 23:28\n"Nie wiesz jak to jest umierać z miłości po kryjomu i żyć dalej tak, żebyś nie zauważył jak bardzo jestem tym zmęczona. Udajesz, że o niczym nie wiesz; jak zwykle wolisz niczym się nie przejmować, ale może kiedyś... Zatęsknisz Zapłaczesz? Ja robię to codziennie. I wiesz co? Mam dość naprawdę..."\nTAJEMNICA ANIOŁÓW CZ. I\nna kwiatnącej łące wśród trawy pachnącej gdzie słychać trel słowika mógłbyś kochać mnie utulić do wiecznego snu całować do utraty tchu...\nPs. żeby każdy dzień był choć taki jak dziś... daj Matko Boża...\nDziś mija rok od tragedii w Katowicach\nniedziela, 28 stycznia 2007 10:17\nPamiętam, że byłam wtedy w domu, leżałam w łóźku i źle się czułam. Czekałam na moją operację. Moja siostra włączyła telewizor. Z minuty na minuty coraz bardziej uświadamiałyśmy sobie ogrom tej tragedii. To był wielki szok dla całej Polski. Kiedy już znalazłam się w szpitalu, myślałam o tym codziennie. Po roku niektórzy nadal opłakują swoich bliskich, których zabrał do siebie Bóg albo cieszą się ze swojego drugiego życia, które zostało im podarowane. Jutro w TVP1 o 20.15 będzie można zobaczyć film dokumentalny "Przerwany lot". Na pewno warto zobaczyć. Będzie się on głównie składał ze wspomnień ludzi, którzy przeżyli tą tragedię.\nczekam na equinoxe...\nsobota, 27 stycznia 2007 14:43\nMogłaby być już wiosna... Tak dobrze czuć promienie słoneczne na swojej twarzy... Teraz jest szaro i zimno. Pada gesty, biały śnieg i zasypuje wszystko oprócz mojego bólu. Tylko on jest stale widoczny w moim życiu... (A miałam się nie pogrążać...)\nCzekam na dzień, jak na zbawienie. Czy dzień kiedyś nadejdzie? Co stało się z moim Jutrem?! Wszystkie MOJE SYMBOLE zniknęły. Nie ma już chyba nic. Help.\nwtorek, 23 stycznia 2007 13:02\n"Nie wierzę, że zobaczę znów w Twoich oczach dla mnie blask..."\nchciałabym przejść obok Ciebie\nale przecież znam Twoje imię\nBoże daj mi taką siłę\nbym mogła to zrobić i pomyśleć\nże szkoda mych łez\nbo zbyt wielkie są gdy\nspływają po policzku\nGdyby "jawa" równała się "sen" ...\nponiedziałek, 22 stycznia 2007 16:24\nCzasami zastanawiam się nad tym, jak wygląda normalne, ludzkie szczęście... Jak to jest? Budzę się rano i nie "przygniata" mnie ciężar moich smutków i łez? Teraz siedzę sobie spokojnie w domku i jakos ten czas leci... Jednak jestem pewna, że juz za tydzień nie przejdę obok obojętnie, ale z szybko bijącym sercem... Poniedziałek to dzień, który lubie najmniej, poniewaz wtedy jestem skazana na pewien widok, który rani moje serce.\nI tak czasem zastanawiam się, jak to jest, kiedy nagle spotyka Cię coś dobrego i czujesz, że to dar od Boga, być może niezasłużony, ale piękny... Jak to jest??\nJestem znienawidzona. Dlaczego?? Chciałabym choć raz usłyszeć od kogokolwiek: "Wiesz, jesteś naprawdę OK". ...\nZ 19 na 20 I miałam piękny sen... SEN JAK MARZENIE... Ale to przecież nierealne...\nDla tych, którzy potrzebują pomocy...\npiątek, 19 stycznia 2007 16:20\nWystarczy przekazać 1% podatku, aby pomóc Pawełkowi. Chłopiec jest bardzo chory, a operacja, której wymaga, kosztuje około 30 tys. euro... Pomóż, jeśli masz dobre serce... Więcej informacji na stronie www.pawelek.waw.pl\nczwartek, 18 stycznia 2007 23:23\nPamiętam ten dzień. Niebo było takie wyblakłe. Nie widziałam już żadnej nadziei. Smutek jak mgła zasłaniał mi widok na słońce i gwiazdy. Andromeda gdzieś zniknęła… Cancer oddalał się od wspólnego środka masy. Nagle Ziemia zatrzymała się, a wszystko starło się w proch. Nie mogłam cieszyć się, gdy obraz się rozmywał… Padał deszcz. Posklejał ze sobą pożółkłe, jesienne liście. Niebo stało się czarne, a powietrze napełniło się popiołem zimnym i wygasłym… Gdzie był wtedy Bóg? Czy był w tym zimnym powietrzu? Czy może w czarnym popiele? Widziałam wtedy tylko chaos, a przecież Boga można zobaczyć tylko w ciszy… W ciszy… Widziałam drogę krętą i niebezpieczną. Nikogo na niej nie było… Tylko ja i strach. Od tego mrocznego dnia minęło kilka lat, a ja wciąż wędruje wśród stromych gór i głębokich dolin. Setki lat mijają dzień za dniem, a ja ciągle jestem…\nNoc jest ciemna, ale Bóg jest moim jedynym światłem.\nczwartek, 18 stycznia 2007 0:11\nChcę już odkryć tę noc... Zasnąć i zapomnieć... Pragnę się nią otoczyć ze wszystkich stron, zaszyć w jej czerni i tkwić tak dopóty, dopóki Bóg nie zlituje się nade mną - nad biedną, zagubioną dziewczynką, która tylko trochę zbłądziła, ale ciągle marzy o Dziesięciu Przykazaniach. Ta dziewczynka modli się do Boga każdej nocy, choć nie powinna Mu zadawać aż tylu pytań. Ta dziewczynka pragnie uwolnić się od zła i chorych ludzi. Pragnie też, aby życie jej Mamy stało się piękne, a nade wszystko ona chce po prostu KOCHAĆ... Boże, przyjmij cierpienie tej osóbki w wiadomych Tobie intencjach.\nśroda, 17 stycznia 2007 13:22\nWróciłam. I wszystko jest tak beznadziejne, jak było kiedyś. Minęły kolejne dwa dni mojego nudnego życia, w którym jestem sterowana, również dziś... Może lepiej byłoby zaszyć się w domu i już nigdy niegdzie nie wychodzić, bo po co, jeżeli to zaraz taki problem. Oczywiście, najlepiej byłoby, gdybym tylko siedziała i się uczyła, a o wakacjach ze znajomymi z mojej klasy, mogę już w ogóle zapomnieć. Dlatego nie pojadę nigdzie i będę robić na złość światu, który mnie otacza. Jak świat nie kocha mnie, to ja świata też nie mam zamiaru kochać. Chciałabym być daleko stąd... Gdybym mieszkała w jakiejś mniejszej miejscowości, to na studia już bym się mogła wyprowadzić, ale że mieszkam w największym skupisku studentów, czeka mnie bardzo męczące - jeszcze conajmniej 7,5 roku... To będzie 7,5 roku spedzone wyłącznie na nauce i łzach. No i oczywiście jeszcze na ubolewaniu nad sobą i swoim złamanym sercem i nad tym, że inni się śmieją (A JA NIE). Człowieku, który to czytasz - nie próbuj mnie pocieszać. Raczej przyznaj mi rację i powiedz: "Tak. Jest beznadziejnie".\nByło tu tylu aniołów...: 376 397