Zwiedzamy Wielkopolskę. Gmina Sieraków: Skarby uratowane od zapomnienia | Głos Wielkopolski\nMartin Nowak 18 października 2021, 18:32\nSieraków to miejscowość przez wielu kojarzona z zielonymi terenami Puszczy Noteckiej, aktywnym wypoczynkiem, czy błogim plażowaniem nad jednym z wielu lokalnych jezior. Sieraków to również bogactwo historyczne, regionalne i wieloletnie tradycje.\nW bliskim sąsiedztwie rzeki Warty oraz Stada Ogierów w Sierakowie znajduje się Powiatowa Instytucji Kultury Muzeum Zamek Opalińskich, która jest ważnym punktem na kulturalnej mapie Krainy 100 Jezior. Muzeum prowadzi działania edukacyjne, jest inicjatorem wydarzeń kulturalnych, pielęgnuje regionalne tradycje i pielęgnuje wiedzę, na temat historii miasta.\nW jego wnętrzu znajdziemy jeden z najcenniejszych skarbów regionu jakim są sarkofagi rodu Opalińskich. Dawniej skrywane w kryptach sierakowskiego kościoła, a w latach 90. XX wieku odnalezione, odrestaurowane i ostateczne od 1994 roku wyeksponowane w pomieszczeniach muzeum. Unikatowe i bogato zdobione trumny możnego rodu stały się impulsem do rewitalizacji pozostałości zamku i stworzenia w nim mauzoleum dawnych właścicieli Sierakowa.\nSieraków przez lata kojarzony był ze szlacheckim rodem Opalińskich, ich nietuzinkowymi biografiami oraz działaniami na rzecz rozwoju regionu. Natomiast od 2020 roku dodatkowym wyróżnikiem miasta staje się budynek dawnego kościoła poewangelickiego, który wraca do życia i zyskuje nowe funkcje.\nNa naszych oczach buduje się historia miasta oraz unikatowe centrum regionalnych tradycji. W miejscu byłego kościoła poewangelickiego powstaje nowa Biblioteka Publiczna z Muzeum Rybactwa Śródlądowego i Ochrony Wód, czyli nowoczesny budynek edukacyjny, gdzie będzie funkcjonować biblioteka, muzeum oparte na lokalnych tradycjach oraz kameralne kino.\nByły kościół ewangelicki zlokalizowany jest ok. 200 m od rynku w kierunku zachodnim, w bezpośredniej bliskości rzeki Warty na historycznym obszarze urbanistycznym objętym ochroną konserwatorską, które stanowi centrum miasta. Konstrukcję obiektu tworzą ściany szkieletowe wypełnione cegłą ceramiczną (tzw. mur pruski).\nObiekt jest wzniesiony na planie prostokąta z trójbocznie zamkniętym prezbiterium, skierowanym ku północy. Od południa do nawy przylega niewielka kruchta. Nad jego częścią południową czworoboczna wieża nakryta dachem namiotowym. Wewnątrz znajduje się pozorne sklepienie zwierciadlane. Od południa, wschodu i zachodu nawę obiegają empory. Obiekt ukończono w 1785 roku z fundacji m.in. ówczesnego właściciela miasta Piotra Mikołaja von Gartenberg-Sadogórskiego. Wykonawcą obiektu był budowniczy Gottlib Werchan.\nDo roku 1945 kościół użytkowany był przez gminę ewangelicką. Po II Wojnie Światowej obiekt służył m.in. jako magazyn. W 1969 roku były kościół wpisany został do rejestru konserwatorskiego. Stan techniczny budowli degradował od końca II Wojny Światowej, gdy obiekt przestał być użytkowany na cele sakralne. W latach 90. ubiegłego wieku gmina ewangelicka nie była zainteresowana odzyskaniem obiektu i ostatecznie w 1995 roku przeszedł on na własność gminy Sieraków. Koszty renowacji budynku były znaczne, dlatego podejmowano próby pozyskania zewnętrznych środków. Ze względu na brak koniecznych konserwacji nastąpiło osłabienie konstrukcji nośnej, głównie w strefie blisko dwudziestometrowej wieży i 15 października 2010 roku obiekt uległ częściowemu zawaleniu. Gmina Sieraków cały czas podejmowała próby pozyskania środków na rewitalizację tego ważnego w panoramie miasta budynku i ostatecznie po kilku latach starań pozyskała wsparcie w 2018 roku z Wielkopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego.\nWiosną 2020 roku rozpoczęto prace związane z rewitalizacją i rekonstrukcją tego obiektu z przeznaczeniem na nową bibliotekę, muzeum oraz kino. Prace trwają a ich zakończenie planowane jest na połowę 2022 roku.\nJuż obecnie warto podkreślić, że podczas działań przy kościele ewangelickim odnaleziono kryptę dawnego właściciela Sierakowa - Piotra Mikołaja von Gartenberg-Sadogórskiego. Jednak komisja powołana przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków podjęła decyzję o nieotwieraniu krypty i zabezpieczeniu miejsca spoczynku. W ramach prac archeologicznych do krypty wprowadzona została jednak niewielka kamera, która pokazała obecny stan, po 234 latach od pochówku. Krypta, która zostanie odpowiednio wyróżniona w rewitalizowanym zabytku dodawała będzie niewątpliwie przysłowiowego smaczku podczas wizyt w obiekcie.\nZapraszając do odwiedzin zrewitalizowanego kościoła od połowy 2022 roku podkreślić warto, że obiekt będzie miał nadane nowe funkcje społeczne, kulturalne i edukacyjne. W ramach projektu przewiduje się utworzenie 5 stałych wystaw o następującej tematyce: „Rybactwo śródlądowe w tym dawne rzemiosło rybackie oraz materialne podstawy prowadzenia gospodarki rybackiej – od czasów najdawniejszych po okres nowożytny”; wystawa dotycząca znaczenia ochrony wód i obiegu wody w przyrodzie ze szczególnym uwzględnieniem warunków europejskich; ekspozycja dotycząca historii kościoła ewangelickiego i mniejszości z terenu Zachodniej Polski; ekspozycja multimedialna – interaktywna wykorzystująca nowoczesne środki prezentacji; ekspozycja prezentująca regionalne zasoby przyrodnicze i historyczne.\nZapraszamy od drugiej połowy 2022 roku do tego zrewitalizowanego dla mieszkańców i panoramy miasta zabytku. Już teraz wiemy, że będzie on ważnym punktem na turystycznej i kulturalnej mapie Sierakowa!\nCzy ważne miejsce kulturalne zniknie z mapy Poznania?\nOstatnio coraz częściej mówi się o sprzedaży kamienic przy ul. Wronieckiej w Poznaniu, w których mieszczą się Dom Literatury i Pracownia-Muzeum Józefa Ignacego...\ndom literatury poznań\nZwiedzamy Wielkopolskę. Rozdrażew: Ziemia Rozdrażewska z 750-letnią tradycją\nGmina Rozdrażew zlokalizowana jest w powiecie krotoszyńskim. Zajmuje powierzchnię 79 km2 i składa się z 13 sołectw, które zamieszkuje blisko 5200 osób. Z ponad...


Fit sałatka w 20 minut | Mama z miasta\n22 czerwca 2017 · by mamazmiasta\t· in Odchudzanie, Pichcenie.\t·\nZłapałam znów bakcyla z odchudzaniem. Codziennie ćwiczę (to znaczy maszeruję po 10 km dziennie) w związku z czym mam coraz mniej czasu na przygotowywanie posiłków. Przepisy takie jak ten, których realizacja zajmuje 20 minut są dla mnie zbawieniem. Nie dość że szybko się robi tą sałatkę to jeszcze jest zdrowa i niskokaloryczna. Na zmianę z kalafiorową mogę jeść codziennie. Polecam!\n2 łyżeczki dżemu figowego (ewentualnie miodu)\nłyżeczka musztardy (ja daję musztardę z chrzanem)\nBrokuł dzielimy na różyczki i obgotowujemy do miękkości. Paprykę i cebulę kroimy w drobną kostkę. Fetę kroimy w kostkę.\nWszystko wsypujemy do miski i mieszamy.\nW kubeczku ucieramy wszystkie składniki na dresing i polewamy sałatkę. Jeszcze raz mieszamy i gotowe!\nTagi: dieta 1000 kalorii, dieta nieskokaloryczna, dietetyczna sałatka, dietetyczne przepisy, dietetyczny obiad, dietetyczny sos, sałatka, sałatka dietetyczna, sałatka z brokułem, sałatka zdrowa, szybka sałatka, zdrowe jedzenie\n← Pałacowa Bawialnia Kowary\n10 przepisów na fit dania z grilla →


Mgliste powietrze [Ann Cleeves] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00151 003285 20653633 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Ann Cleeves Liczba stron: 464\nISBN: 9788366431928 Data wydania: 2020-01-29\nGrupa przyjaciół z Londynu udaje się na wesele na Unst – wyspę wysuniętą najbardziej na północ Szetlandów. Podczas przyjęcia znika Eleanor Longstaff – zupełnie jakby rozpłynęła się w mglistym powietrzu. Następnego dnia jej przyjaciółka otrzymuje wiadomość, która brzmi jak notatka samobójcza, a ciało Eleanor wypływa na powierzchnię małego jeziora blisko klifu.\nDetektywi Jimmy Perez i Willow Reeves przybywają na miejsce zdarzenia, aby zbadać tajemniczą sprawę. Co wspólnego ze zniknięciem i śmiercią Eleanor może mieć legenda o duchu lokalnego dziecka, które utonęło w tym samym miejscu przed wojną?\nCzy za legendą kryje się niewygodna prawda, którą po tylu latach ktoś nadal próbuje ukryć?\n„Porywająca książka”. Val McDermid\n„Znakomicie skonstruowany kryminał”. Publishers Weekly\n„Seria Cleeves [z tomu na tom] zyskuje na głębi”. Kirkus Reviews\n„Autorka ma niezwykły talent do kreowania nieoczywistych postaci”. Booklist\nTytuł oryginału: Thin Air Copyright © Ann Cleeves, 2014 Copyright © for the Polish translation by Wydawnictwo Poznańskie, 2019 Copyright © Wydawnictwo Poznańskie sp. z o.o., 2020 Redaktor prowadzący: Szymon Langowski Redakcja: Karolina Borowiec-Pieniak Korekta: Marta Akuszewska, Joanna Pawłowska Projekt typograficzny, skład i łamanie: Stanisław Tuchołka / panbook.pl Projekt okładki i stron tytułowych: Pola i Daniel Rusiłowiczowie Fotografia na okładce: FrankWinkler / Pixabay Fotografia autorki na skrzydełku: Micha Theiner Konwersja publikacji do wersji elektronicznej: Dariusz Nowacki Zezwalamy na udostępnianie okładki książki w internecie. eISBN 978-83-66431-92-8 CZWARTA STRONA Grupa Wydawnictwa Poznańskiego sp. z o.o. ul. Fredry 8, 61-701 Poznań tel.: 61 853-99-10 redakcja@czwartastrona.pl www.czwartastrona.pl\nDla Josepha Clarke’a i jego pięknej matki\nROZDZIAŁ 1 Muzyka zaczęła grać. Pojedynczy akord skrzypiec i akordeonu, zapierająca dech chwila ciszy, w której cała scena utrwaliła się w głowie Polly jak fotografia, i nagle wszyscy w sali ośrodka kultury Meoness już podskakiwali. Polly spędziła trzynaście godzin na nocnym promie z Aberdeen do Lerwick i kiedy zeszła na ląd, miała wrażenie, że ziemia kołysze się pod jej nogami. Tu złudzenie było innego rodzaju. Muzyka zdawała się odbijać od podłóg i ścian, popychając ludzi w kierunku środka sali, zmuszając, by podrywali się na nogi. Można było odnieść wrażenie, że tańczą nawet domowej roboty girlandy i balony, podwieszone pod krokwiami. Rytm narzucony przez kapelę sprawiał, że stopy przytupywały do taktu, a głowy kiwały się. Dzieci w świątecznych ubraniach klaskały, starsi krewni mozolnie podnosili się zaś z krzeseł, aby przyłączyć się do zabawy. Młoda matka kołysała na kolanie niemowlę. Lowrie ujął za rękę swoją nowo poślubioną żonę, Caroline, i wyprowadził ją na parkiet, aby jeszcze raz pochwalić się nią swojej rodzinie. Wesele! Lowrie był Szetlandczykiem i po wielu latach wspólnego życia Caroline w końcu przekonała go – czy może zmusiła – aby się z nią ożenił. Ceremonia odbyła się niedaleko domu Caroline w Kent, a jej dwie najbliższe przyjaciółki przyjechały w ślad za nią na Unst, położoną najdalej na północ wyspę Szetlandów, żeby wziąć udział w ostatecznej uroczystości. I przywiozły ze sobą swoich partnerów. – Czy nie wygląda wspaniale? – zapytała Eleanor, kucając obok krzesła Polly. Znały Caroline jeszcze ze studiów. Uważały ją za ich głos rozsądku i towarzyszkę broni. Były jej druhnami w Kent i teraz znowu miały na sobie kremowe jedwabne suknie, które wybrały razem w Londynie. Szły za Caroline w czasie, gdy panna młoda uroczyście okrążała salę. Znowu podziwiały jej elegancję, wdzięk i bardzo kosztowną suknię. – Tego właśnie chciała od chwili, gdy po raz pierwszy zobaczyła Lowriego w czasie dni adaptacyjnych na uczelni – mówiła dalej Eleanor. – Nawet wtedy było oczywiste, że postawi na swoim. Nasza Caroline to stanowcza dama. – Wydaje się, że Lowrie nie ma nic przeciwko temu. Od momentu ślubu nieustannie cały promienieje. Eleanor roześmiała się. – Czyż to nie zabawne? Polly pomyślała, że od wielu miesięcy nie widziała Eleanor tak szczęśliwej. – Bardzo – przytaknęła. Sama Polly rzadko kiedy czuła się swobodnie w sytuacjach towarzyskich, ale uznała, że dziś wieczór właściwie dobrze się bawi. Uśmiechnęła się do przyjaciółki i przez chwilę poczuła mocno ich wzajemną więź, czułość. Od kiedy umarli jej rodzice, ona i Caroline były właściwie jej jedynymi bliskimi. Uznała, że wypity drink sprawił, że się roztkliwiła. – Wkrótce zaczną nakrywać do kolacji. – Eleanor musiała podnieść głos, żeby przekrzyczeć kapelę. Była zarumieniona, oczy błyszczały jej, jakby miała gorączkę. – Przyjaciele panny młodej i pana młodego muszą pomagać w obsłudze. Taka tradycja. Muzyka ucichła, a goście zaczęli klaskać i bić brawo. Marcus, partner Polly, tańczył z matką Lowriego. Żwawo, choć trochę mylił kroki. Teraz podszedł do nich, wciąż niemal podrygując w rytm muzyki. – Pora na kolację – powiedziała mu Eleanor. – Musisz pomóc ze stołami. Ian już się z nimi szarpie. Za chwilę przyjdziemy, żeby wystąpić w roli kelnerek. Marcus pocałował Polly w czubek głowy i zniknął. Była dumna z siebie, że nie zapytała, czy dobrze się bawi. Nieustannie martwiła się ich związkiem i czuła, że jej potrzeba ciągłego upewniania się, że wszystko jest w porządku, zaczyna go irytować. Mężczyźni rozstawili stoły oraz ławki w mniejszej sali i przyjaciele Lowriego podawali już kubki z zupą czekającym gościom. Eleanor i Polly wzięły tace. Eleanor świetnie się bawiła. Popisywała się, flirtowała ze starszymi panami i upajała się ich zainteresowaniem. Na tacach znajdowały się placki kukurydziane, półmiski z baraniną i soloną wołowiną. Placki i mięcho, jak mawiał Lowrie. Polly była wegetarianką, więc sterty mięsa tuż przy opuszkach jej palców przyprawiały ją o lekkie mdłości. Przez cały czas miała wrażenie jakiejś dezorientacji. Zaczęło się jeszcze w czasie trzynastogodzinnego nocnego rejsu promem i trwało, kiedy cały dzień spędziła na świeżym powietrzu. Niezwykłość wieczornego światła. Eleanor zachowująca się jak wariatka. Polly popijała herbatę, dziobała widelczykiem kawałek weselnego tortu i miała wrażenie, że wciąż czuje pod nogami kołyszący się pokład statku. Kiedy kolacja dobiegła końca, Marcus pomagał sprzątać stoły. Kapela nagle zaczęła znowu grać, a Polly wbrew swoim protestom została wciągnięta do ośmioosobowego reela. Znalazła się w środku kręgu, przechodziła od jednego mężczyzny do drugiego, a potem zaczęła wirować. Jej partnerem okazał się ojciec Lowriego. Trzymał ją mocno skrzyżowanymi rękami. Siła, z jaką obracali się wokoło, sprawiała, że niemal odrywało ją od ziemi. Uważała go za mężczyznę w podeszłym wieku i nie oczekiwała, że jest tak mocny. Przez chwilę ogarnęło ją przelotne, zdumiewające pożądanie seksualne. Kiedy muzyka się skończyła, zorientowała się, że dygocze – skutek wysiłku fizycznego i dziwnego podekscytowania. Nie mogła dostrzec ani Eleanor, ani Marcusa, wyszła więc na zewnątrz, aby zaczerpnąć powietrza. Musiała dochodzić jedenasta, ale nadal było jasno. Lowrie mówił, że na Szetlandach nazywają to „jasnym mrokiem”, letnim zmierzchem. Tak daleko na północy w czerwcu właściwie nigdy nie robi się ciemno, teraz także wybrzeże wciąż było szare i srebrne. Polly całe zawodowe życie poświęciła analizowaniu ludowych baśni i teraz mogła zrozumieć, jak to się stało, że Szetlandczycy wymyślili trowy, mały ludek obdarzony magicznymi mocami. To musiał być wpływ pełnych dramatyzmu pór roku, niezwykłego światła. Pomyślała, że mogłaby napisać o tym artykuł. Mógłby zainteresować uczonych ze Skandynawii. Z ośrodka kultury za jej plecami dobiegły ją ostatnie dźwięki melodii kończonej przez kapelę, śmiechy i brzęki mytych w kuchni sztućców. Na plaży w dole siedziały dwie osoby, paląc papierosy. Polly widziała tylko ich sylwetki. Nagle na brzegu jakby znikąd pojawiła się mała dziewczynka. Była ubrana na biało i w słabym świetle wydawała się lśnić. Jej sukienka miała wysoki stan, była ozdobiona koronkami, a dziewczynka miała wplecione we włosy białe wstążki. Obydwiema dłońmi rozłożyła sukienkę szeroko na boki i tańczyła do jakiejś muzyki rozbrzmiewającej w jej głowie. Polly przyglądała się, a dziewczynka w pewnym momencie odwróciła się w jej stronę i bardzo poważnie dygnęła. Polly zaczęła klaskać. Rozejrzała się, aby sprawdzić, czy jacyś inni dorośli także patrzą. Wcześniej nie zauważyła tak ubranej dziewczynki w czasie przyjęcia, ale mała musiała przyjść tu z rodzicami. Może była nimi para siedząca w dole? Ale kiedy Polly z powrotem spojrzała na linię wody, dziewczynka zniknęła; widać było jedynie drżące odbicie wschodzącego księżyca na powierzchni morza.  Szybki, dynamiczny taniec, jeden z czterech tradycyjnych tańców szkockich. Wszystkie przypisy pochodzą od tłumacza.\nROZDZIAŁ 2 Kiedy przyjęcie dobiegło końca, nie mogli zasnąć. Caroline i Lowrie zniknęli w domu jego rodziców. Polly, Eleanor i ich partnerzy wynajęli domek letniskowy o nazwie Sletts, znajdujący się niedaleko od ośrodka kultury Meoness, i teraz wszyscy czworo siedzieli na zewnątrz, na białych drewnianych krzesłach, i obserwowali odpływ. W panującej naokoło ciszy słychać było tylko szum wody i ich ciche rozmowy, a od czasu do czasu także powtarzające się bulgotanie wina nalewanego do wysokich kieliszków. Polly poczuła powracające zawroty głowy i uznała, że wypiła o wiele za dużo. Odwróciła się w stronę przyjaciół i zorientowała się, że właśnie prowadzą jakąś rozmowę. – Widzieliście dziecko kuzynki Lowriego? – Zazdrość w głosie Eleanor była niemal namacalna. – Małą Vailę? Ma dopiero cztery tygodnie. Eleanor miała trzydzieści sześć lat i rozpaczliwie pragnęła mieć dziecko. Poroniła w końcowym okresie ciąży i wiedziała, że byłaby to dziewczynka. Żadne z nich nie miało pojęcia, co odpowiedzieć. Zapadła długa cisza. – Kiedy poszliście na spacer po południu, zobaczyłam coś naprawdę dziwnego. – Eleanor odezwała się znowu, wyraźnie zamierzając zmienić temat. Może zrozumiała, że rozmowa o dzieciach wprawiała ich w zakłopotanie. – Na plaży tańczyła mała dziewczynka. Cała na biało. W takiej staroświeckiej odświętnej sukience. Miałam wrażenie, że jest trochę za młoda, żeby być tak zupełnie bez opieki, ale kiedy poszłam, żeby z nią porozmawiać, zniknęła. Rozpłynęła się w powietrzu. – Co chcesz nam powiedzieć? – Ian, jej mąż, brzmiał kpiarsko, ale sympatycznie. – Uważasz, że widziałaś ducha? Polly nie odezwała się. Pamiętała, że sama widziała dziewczynkę tańczącą na piasku. – Nie jestem pewna – stwierdziła Eleanor. – W miejscu takim jak to mogłabym bez trudu uwierzyć w duchy. Wszystko tutaj jest tak bardzo ze sobą powiązane. Niektóre z badań, które prowadziłam dla Bright Star, są przekonujące. Słowo daję, według mnie wiele osób, z którymi rozmawiałam, wierzy, że miały nadprzyrodzone kontakty. – Założę się, że wszyscy to czubki. – Nie! To zwykli ludzie, którzy mieli niezwykłe doświadczenia. – Słuchaj, jesteś na wakacjach – przekonywał ją Ian. – Nie musisz myśleć o pracy, o firmie czy nowych zamówieniach. Znowu wpędzisz się w chorobę. Po prostu wyluzuj i daj sobie z tym spokój. – Pozostali roześmiali się z zażenowaniem w nadziei, że Ian rozwiąże tę niezręczną sytuację i nadal będą mogli cieszyć się miłym wieczorem. Polly pomyślała, że Ian zgodził się przyjechać na Szetlandy tylko dlatego, że mieli być tam Marcus i ona. Nie do końca potrafił samodzielnie uporać się z problemami żony, mimo że w czasie ostatnich kilku miesięcy jej depresja jakby trochę ustąpiła. Uważał, że po poronieniu rozsypała się psychicznie, że ją utracił. Polly nie wiedziała, czy on sam w ogóle chciał mieć dziecko. Być może zależało mu tylko na tym, żeby Eleaonor ponownie stała się taka jak wówczas, gdy się poznali. Elegancka, nieskomplikowana, chętna do psot i wygłupów. Rozrywkowa. Eleanor zaczerwieniła się. Piła od popołudnia. Pracowała w telewizji i zazwyczaj miała mocną głowę, ale dziś wieczorem nawet ona sprawiała wrażenie trochę pijanej. – Może uważasz, że znowu zaczyna mi odbijać, że powinnam wylądować w wariatkowie? – Zapatrzyła się w wodę. – Albo że zaczynam wymyślać różne rzeczy? Żeby zwrócić na siebie uwagę… Znowu zapadła cisza. Przez chwilę Polly czuła pokusę, aby się odezwać, powiedzieć, że ona także widziała dziewczynkę w białej sukni tańczącą na plaży, ale milczała. W pewnym sensie był to akt zdrady. – Tylko wtedy, kiedy twierdzisz, że widziałaś duchy z zaświatów – odezwał się lekceważąco Ian. Był inżynierem, dźwiękowcem. Trochę maniakiem komputerowym. Wyraźnie uważał, że cała rozmowa jest absurdalna, i czuł się niezręcznie, daleko poza swoją strefą komfortu. Było już najciemniej, jak mogło być o tej porze roku, i podnosząca się z morza mgła zasłaniała widoczne światła. Polly wzdrygnęła się. Miała na sobie ocieplaną kurtkę, ale było jej zimno. – Powinniśmy wrócić do domu – powiedziała. – Mam ochotę pójść spać. – Wierzysz mi, Pol, prawda? – W czasach studenckich Eleanor była pięknością, dojrzałą i zmysłową, przy której Polly wyglądała jak szare, niedożywione dziecko. Ian pochylił się i zapalił stojącą na stole grubą białą świecę. Płomień zamigotał i Polly zobaczyła cienie pod oczami przyjaciółki. Napięcie oraz jakąś desperację. Miała na sobie teatralną czarną pelerynę narzuconą na strój druhny. – Kiedy obudziłam się z popołudniowej drzemki, tuż przed domem zjawiła się mała dziewczynka. Wtedy, kiedy poszliście na przechadzkę. A potem zniknęła. Po prostu jakby weszła do morza. – Oczywiście, że ci wierzę. – Polly chciała wesprzeć Eleanor, skłonić ją do tego, żeby przestała mówić o dzieciach i stawiać się w kłopotliwej sytuacji. Umilkła na chwilę. – Prawdopodobnie sama widziałam ją dziś wieczorem, kiedy po kolacji wyszłam z ośrodka, żeby zaczerpnąć powietrza. Bawiła się na plaży. Ale nie sądzę, żeby była duchem. Po prostu to miejscowe, świątecznie ubrane dziecko, które pewnie pobiegło ścieżką do domu. – Nie wspomniała, że dziewczynka, którą ona widziała w czasie wesela, także zniknęła, gdy na chwilę odwróciła wzrok. To tylko zachęciłoby Eleanor do dalszego zagłębiania się w jej fantazje, a Polly także chciała, żeby jej przyjaciółka stała się taka jak dawniej. Aby wróciła ich wzajemna bliskość. Śmiechy i wygłupy. Wstała i zaniosła kieliszki do domu. Mężczyźni ruszyli za nią. Zastanawiała się, jak Marcus odbiera to wszystko. Był jej nowym partnerem – no, prawie nowym – i Polly wciąż zdumiewała się, że są parą. Kiedy myślała o nim, czuła się jak roztrzepana nastolatka. Kiedy niepewnie zapytała go, czy miałby ochotę pojechać na wesele, natychmiast się zgodził, z szerokim chłopięcym uśmiechem, który od samego początku tak ją pociągał. „Szetlandy w czasie letniego przesilenia? Oczywiście. A jeżeli mamy jechać na północ, to czy jest lepsze miejsce niż Unst, najdalej na północ, jak to możliwe, a jednak nadal w Wielkiej Brytanii?” Dla niego życie było wyłącznie okazją do nowych doznań. Przez kuchenne okno Polly widziała Eleanor wciąż siedzącą na dworze. Mgła podpłynęła aż do domu i widok był nieostry. Można było odnieść wrażenie, że Eleanor jest wykuta w lodzie i powoli się rozpuszcza. Polly podeszła do drzwi i zawołała do niej: – Chodź już, kochanie! Przeziębisz się na śmierć. Przyjaciółka pomachała do niej ręką. – Jeszcze parę minutek. Zaraz będę. – Zdmuchnęła świecę. Polly odwróciła się, żeby pójść do swojego pokoju, i wydało jej się, że dostrzegła białą postać tańczącą na skraju wody.\nROZDZIAŁ 3 Jimmy Perez zszedł z Cassie w dół wzgórza, odprowadzając ją do szkoły w Ravenswick. Czasami pozwalał jej iść samej, ale dopóki nie zniknęła w budynku, obserwował ją z domu, wypatrując czerwonej czapeczki w stylu Fair Isle, zrobionej na drutach przez jej matkę i noszonej przez Cassie bez względu na pogodę. Jego natręctwo wynikało z poczucia winy oraz faktu, że nie była jego dzieckiem. Miał obowiązek się nią opiekować i uważał to za zaszczyt i swoje brzemię. Zaczynał pracę na drugiej zmianie, wracał więc do zaadaptowanej na budynek mieszkalny kaplicy, w której kiedyś mieszkała Fran, i znowu przyszło mu na myśl, że powinien coś zrobić ze swoim domem w Lerwick. Nie był pewien, czy zdoła zmusić się, by go sprzedać, a poza tym uważał, że budynek mógłby stać się jakąś formą zabezpieczenia dla Cassie, gdyby z nim coś się stało. Jej rodzony ojciec zawsze wydawał się mieć pieniądze, ale Perez uważał go za nieodpowiedzialnego. Dom w Lerwick mógłby przydać się Cassie w czasie studiów na uniwersytecie albo mogłaby go sama sprzedać i mieć na kaucję przy zakupie jej pierwszego własnego. Za dom w mieście można było dostać więcej niż za budynek na wsi. Postanowił przed pracą wstąpić do znajdującego się na tej samej ulicy biura agenta nieruchomości, żeby zorientować się, jak mógłby go wynająć. Kiedy rok wcześniej zginęła Fran, drobne sprawy takie jak ta wydawały się niewykonalne. Poczuł pewną dumę, że obecnie był w stanie pomyśleć o jej załatwieniu. Otwierał drzwi, gdy zaczął dzwonić telefon. Sandy Wilson, jego kolega. Dopiero niedawno Perez zaczął myśleć o nim w taki sposób. Przedtem uważał go za chłopca, którego trzeba uczyć i chronić. – Na Unst zaginęła kobieta. – …Ale nawet teraz wydawało się, że Sandy nie jest w stanie przekazywać informacji bez dodatkowej zachęty. – Jaka kobieta? – Parę miesięcy temu Perez by się rozzłościł i dał upust swojej irytacji. Wciąż bywał humorzasty. Kiedy nie mógł zasnąć, do późna w nocy dręczony żalem i poczuciem winy, nienawidził swojej pracy, ale przygotowując śniadanie dla Cassie, musiał je robić także dla siebie. I jak wszystko inne, powrót do zdrowego rozsądku przychodził łatwiej wraz z praktyką. – Turystka. Nazywa się Eleanor Longstaff. Trzydzieści sześć lat, zamieszkała w Battersea. – Chwila przerwy. – To w Londynie. Zatrzymała się w domku letniskowym w Meoness z mężem i jeszcze jedną parą. Byli na weselu Lowriego Malcolmsona, potem przed północą poszli do siebie na parę drinków. Wszyscy troje poszli spać i pozostawili Eleanor siedzącą na zewnątrz, a kiedy obudzili się rano, nie było po niej śladu. Rozpłynęła się w powietrzu. Perez pomyślał chwilę. – Jej mąż nie zauważył, że nie przyszła do łóżka? – Zapytałem go o to. – Sandy’emu zdarzało się być drażliwym. Zawsze uważał, że się go krytykuje. – Mówi, że śpi jak kamień. I jak już wspomniałem, wszyscy trochę wypili. – A może spała w innym, wolnym pokoju? Na sofie? I wyszła dopiero dzisiaj rano? – W takiej sytuacji nie byłoby powodu do paniki. Nawet gdyby nie udało im się znaleźć Eleanor na Unst, to przecież promy już kursowały. Może po prostu chciała pobyć sama albo uznała, że dzika przyroda jej nie odpowiada, i uciekła z powrotem do miasta. A może pokłóciła się z mężem? Ale w środku nocy promów nie było i jeżeli uciekła wtedy, nie mogłaby wyjechać z położonej najdalej na północ wyspy Wielkiej Brytanii. Nietrzeźwa kobieta była w stanie o świcie zejść ze ścieżki i zgubić się na klifach. Dziwne światło „jasnego mroku” mogło powodować halucynacje. – Nic mi o tym nie wiadomo – stwierdził Sandy. – Rozmawiałem z jej mężem, Ianem. Powiedział, że ostatnio była jakaś nieswoja. Miała depresję. Coś związanego z poronieniem. – Uważa, że mogła popełnić samobójstwo? – Nie powiedział tego wprost, ale przypuszczam, że o tym myśli. Miał głos kogoś zmartwionego. Chciał, żebyśmy tam zaraz przyjechali. – Sandy umilkł na chwilę. – Powiedziałem mu, że będziemy najszybciej, jak to możliwe. Tym rejonem zajmuje się Mary Lomax, ale jest na południu, poprosiłem więc straż wybrzeża, aby rozpoczęli poszukiwania. Dobrze zrobiłem? – Doskonale. – Perez doszedł do wniosku, że to dobry dzień na wyprawę na North Isles, pogodny i bezwietrzny. – Zarezerwuj nam miejsca na promie, a kiedy będę przejeżdżał przez Lerwick, zabiorę cię. Prom już stał w Toft, gdy dotarli na miejsce, a ponieważ ich samochód był drugi na pasie dla pojazdów z rezerwacją, wjechali na pokład niemal natychmiast. Wypili obrzydliwą kawę z automatu w salonie pasażerskim i Perez obserwował petrele latające tuż nad wodą. Miał wrażenie, że zrobił sobie wolne. Wagaruje. Spojrzał na telefon i poprosił Sandy’ego, żeby sprawdził swój. Na promie zasięg pojawiał się i znikał, mogli więc nawet się nie dowiedzieć, gdyby kobieta się znalazła. Miał nadzieję, że kiedy dotrą do Meoness, już się odnajdzie. Wyobraził sobie, jak się wobec nich zachowa. Może zaproponuje kawę albo lunch, aby przeprosić za kłopoty. Będzie zażenowana, że spowodowała takie zamieszanie. Trochę zła na męża, że przesadnie zareagował. A on i Sandy odwrócą się na pięcie i wrócą do Lerwick, zmarnowawszy tylko połowę dnia. Gdy jednak dotarli do Yell i komórki znowu zaczęły działać, żadnych wiadomości nadal nie było. Perez ruszył bardzo szybko przez wyspę na północ, czując dziwną potrzebę pośpiechu. Dotarli do Gutcher, gdzie zobaczyli prom odchodzący od nabrzeża, i musieli czekać na następny. Czuł narastające napięcie. Fran też miała trzydzieści sześć lat, gdy zginęła. Dotarli do Belmont na Unst, gdzie grupka dzieci czekała już na prom na południe. Uznał, że jadą do Lerwick na jakąś wycieczkę kończącą semestr. Niektóre miały na sobie wyjściowe ubrania i chichotały, wsiadając do autobusu, którym miały jeździć po głównej wyspie Szetlandów. Perez miał ochotę zapytać Sandy’ego, czy wie, co się dzieje – Sandy czytał „Shetland Times” namiętnie jak jakaś zagorzała plotkarka – ale sierżant miał rozłożoną na kolanach mapę i sprawdzał najlepszą trasę. Perez uznał, że lepiej mu nie przeszkadzać. Długi, niski dom letniskowy o pobielonych ścianach znajdował się tuż nad przypominającą półksiężyc plażą. Była piaszczysta, z pasem otoczaków od strony lądu. Kiedyś była to zapewne wiejska chałupa z przylegającą do niej obórką, ale porządnie ją wyremontowano i przystosowano do potrzeb letników. Od domu prowadził na plażę drewniany taras. Siedziały na nim dwie osoby, wyraźnie na nich czekając. Perez przyjrzał się im, wysiadając z samochodu. Kobieta była chuda i blada. Miała ciekawą, kanciastą twarz, którą Fran na pewno chciałaby narysować. Długie włosy związane na karku. Dżinsy i bawełniana bluza. Podeszła do nich, żeby się przywitać. – Są jakieś wiadomości? Ian pojechał samochodem, żeby jej szukać, ale to było wieki temu i do tej pory się nie odezwał. – Oczy miała szare i skośne jak u kota. Mówiła z lekkim akcentem z północnej Anglii. Perez przedstawił się. – Nazywam się Polly Gilmour. A to mój partner, Marcus Wentworth. – Zatrzymaliście się tu z panem i panią Longstaff? – Tak. Przyjechaliśmy na wesele Lowriego i Caroline. Cała nasza czwórka uznała, że przy okazji zrobimy sobie wakacje, pobędziemy w odosobnieniu. – Niemal nie mrugała oczami. – Czy pani Longstaff potrzebowała takiego odosobnienia? – Perez wszedł na taras i usiadł przy stole naprzeciwko Marcusa. Sandy oparł się o ścianę domu i starał się nie rzucać w oczy. Zapadła cisza. Chyba nie takiego pytania się spodziewali. – Chodzi mi o to – dodał Perez – czy były jakieś powody, dla których mogłaby chcieć się odizolować. Czy miała jakiś trudny okres w życiu? Polly zawahała się. – Poroniła w późnym okresie ciąży – powiedziała. – Była ostatnio trochę w dołku i jakiś czas spędziła w szpitalu. Ian uznał, że dobrze jej zrobi wyjazd z Londynu. Perez nie odzywał się przez chwilę. Był żonaty, zanim poznał Fran, i jego żona trzy razy poroniła. Każda utrata dziecka zdruzgotała go psychicznie, ale uznał, że musi wziąć się w garść. Sarah uznała go za pozbawionego uczuć i rozwiodła się z nim. – Czy Eleanor nadal konsultuje się z lekarzem w sprawie depresji? Polly pokręciła głową. – Wypisała się ze szpitala i odmówiła poddania się dalszej terapii. Powiedziała, że to zrozumiałe, że jest smutna po utracie dziecka. Gdyby nie była, wtedy oznaczałoby to, że jest chora. A ostatnio czuła się o wiele lepiej. Niemal wróciła do dawnej formy. Znowu zapadła cisza; Perez czuł zniecierpliwienie Sandy’ego. Marcus także był nią wyraźnie podenerwowany, ponieważ nagle wstał. – Kawy? Z Lerwick długo się jedzie. Chyba przed przyjazdem tutaj nie zdawałem sobie sprawy z topografii tych miejsc; tak wielkie odległości pomiędzy osadami. – Mówił spokojnie, pewnym tonem człowieka, który ukończył dobrą szkołę i spodziewał się, że wszystkie jego życzenia zostaną spełnione. – Kawa? Świetnie. – Perez odczekał, aż mężczyzna wejdzie do domu i ponownie zwrócił się do Polly: – Proszę mi opowiedzieć o Eleanor. Tym razem jej powieki drgnęły. – Byłyśmy przyjaciółkami. Naprawdę bliskimi. Eleanor, Caroline i ja. Poznałyśmy się pierwszego dnia na uniwersytecie. Eleanor wzięła mnie pod swoje skrzydła. Nawet wtedy można się było zorientować, że dobrze jej się ułoży. Oczywiście, zawsze była piękna, a to pomaga, prawda? Zwłaszcza jeżeli chce się pracować w mediach. – I pracowała w nich? – Ukończyła teatrologię na uniwerku i zaraz po ukończeniu studiów znalazła pracę w telewizji, najpierw jako goniec, a później jako montażystka. Niedawno założyła własną firmę produkującą programy telewizyjne. Głównie dokumentalne dla Channel 4 i BBC. – To chyba dość stresujące zajęcie. – Perez roześmiał się cicho. Nie wyobrażał sobie, jak musi wyglądać prowadzenie firmy czy mieszkanie na stałe w Londynie. Przez otwarte drzwi kuchni doleciał go zapach kawy. Dobra kawa zawsze przypominała mu o Fran. – Stres działał pobudzająco na Nell. Czuła wtedy, że żyje. I o ile wiem, firma dobrze prosperowała. Ale sprawa ciąży była całkiem inna. Poza jej kontrolą… i mam wrażenie, że po raz pierwszy w czymś zawiodła. – Przypuszcza pani, że popełniła samobójstwo? Pytanie wyraźnie ją zaskoczyło, ale odpowiedziała natychmiast. – Nie pomyślałam tak nawet przez chwilę. Nell jest wojowniczką. Nigdy się nie poddaje. Była w trakcie pracy nad projektem i nie zostawiłaby niczego niedokończonego. – Jaki to był projekt? – Perez czuł, że traci grunt pod nogami. Jego znajomość mediów ograniczała się do oglądania telewizji razem z Cassie. CBBC lub Disney Channel. – Film o duchach. O współczesnych nawiedzeniach. Dlatego była taka zachwycona, kiedy opowiedziałam jej historię Małej Lizzie. – Jakim cudem ją pani zna? – Perez nie zdawał sobie sprawy, że ktokolwiek poza Szetlandami słyszał o duchu Małej Lizzie. – Jestem bibliotekarką – wyjaśniła Polly. – Specjalizuję się w opowieściach folklorystycznych, brytyjskich mitach i legendach. – Umilkła na chwilę. – Nell nigdy nie przestawała pracować. Przypuszczam, że to taka jej obsesja. Uznała, że kiedy już tu będzie, będzie mogła przeprowadzić wywiady z ludźmi, którzy widzieli dziewczynkę. Nawet przywiozła ze sobą cyfrowy dyktafon. Mała Lizzie była dziewczynką, która jakoby późną nocą nawiedzała okolice Meoness na Unst. Utrzymywano, że była duchem dziecka, córką właścicieli ziemskich, która utonęła w tych okolicach w 1930 roku. Była szczególnie kochana przez rodziców, została bowiem poczęta, kiedy byli już w średnim wieku, i według niektórych opowieści jej pojawienie się wróżyło rychłe zajście w ciążę. Być może dlatego Eleanor tak się zainteresowała sprawą. Perez był sceptyczny. Większość osób, które informowały o tym, że widziały Małą Lizzie, stanowili młodzi mężczyźni po paru głębszych albo ludzie starający się zwrócić na siebie uwagę i marzący o tym, by zobaczyć swoje nazwisko w gazecie. O ile się orientował, żadna z tych osób nie zaszła w ciążę w wyniku takiego spotkania. Czuł, że Polly ma ochotę powiedzieć więcej, ale ponieważ odwróciła się i zaczęła patrzeć na plażę, sam podjął rozmowę. – Czy sądzi pani, że mogła ubiegłej nocy wyjść na drogę w nadziei, że zobaczy ducha? Marcus pojawił się z tacą, dzbankiem kawy i czterema kubkami. Polly wstrzymała się z odpowiedzią do czasu, kiedy postawił wszystko na stole. – To bardziej prawdopodobne niż pomysł, że była w stanie popełnić samobójstwo. – Chwila ciszy. – Jak już powiedziałam, miała obsesję na punkcie tego dokumentu, i tak, mogła zrobić właśnie coś takiego. – Spojrzała na swojego partnera. – A co ty sądzisz? – Nie znałem jej tak dobrze jak ty. Parę przyjęć, a potem ta noc, kiedy spotkaliśmy się na promie z Aberdeen... Ale z całą pewnością nie uznałbym jej za potencjalną samobójczynię. – Czy ma pani jej zdjęcie? – Nie, odbitkę – powiedziała Polly – ale mam kilka w laptopie. Zrobiłam je na promie z Aberdeen, więc są aktualne. W domu jest Wi-Fi. Chodźmy do środka. Wnętrze urządzone było prosto, ale gustownie. Tylko owcze skóry przed piecykiem na drewno i wiszące na ścianach ryciny przedstawiające maskonury oraz głuptaki przypominały gościom, że są na Szetlandach. I wspaniały widok z okna. Laptop Polly stał otwarty na stoliku do kawy, uruchomiła go. Po paru stuknięciach w klawisze dotarła do folderu z fotografiami. Eleanor Longstaff miała ciemne oczy. Wiatr zwiewał z jej twarzy długie włosy. Mogła mieć takich samych antenatów co Jimmy Perez, którego przodek był rozbitkiem z Wielkiej Armady, wyrzuconym na brzeg Fair Isle. Zdjęcie zostało zrobione na pokładzie promu NorthLink. Eleanor miała na sobie nieprzemakalny anorak i stała oparta o reling. Śmiała się. Przynajmniej na fotografii nie było żadnych oznak stresu czy depresji. – Mogę wysłać mailem kopię, jeżeli do czegoś się przyda – zaproponowała Polly. Perez kiwnął głową i podał jej służbową wizytówkę ze szczegółami kontaktowymi. Poleci wydrukować zdjęcie w niewielkim komisariacie policji na Unst. Mary Lomax, tutejsza dzielnicowa, mogła być poza zasięgiem, ale Sandy miał ze sobą klucz do budynku. Szczupłe palce Polly stukały w klawiaturę, aż nagle zatrzymała się i obejrzała na nich. Wydawała się jeszcze bledsza. Przerażona. – Mam maila od Eleanor. Przyszedł dziś rano. Właściwie o drugiej w nocy, wkrótce po tym, jak poszliśmy spać. Musiała go wysłać ze swojego iPhone’a. – Otwórz go! – Marcus zaglądał jej przez ramię. Spojrzała na Pereza, czekając na jego zgodę. Skinął głową i stanął tak, by lepiej widzieć ekran. Polly dwukrotnie kliknęła wiadomość i otworzyła ją. Żadnych pozdrowień, zakończenia czy nawet zwyczajowego x. Tylko jedna linijka. „Nie usiłujcie mnie szukać. Nie znajdziecie mnie żywej”. Ciąg dalszy w wersji pełnej  Children BBC – Dziecięce BBC. Ogólnodostępny program adresowany do dzieci w wieku 6–12 lat.\nSpis treści ROZDZIAŁ 1 ROZDZIAŁ 2 ROZDZIAŁ 3 ROZDZIAŁ 4 ROZDZIAŁ 5 ROZDZIAŁ 6 ROZDZIAŁ 7 ROZDZIAŁ 8 ROZDZIAŁ 9 ROZDZIAŁ 10 ROZDZIAŁ 11 ROZDZIAŁ 12 ROZDZIAŁ 13 ROZDZIAŁ 14 ROZDZIAŁ 15 ROZDZIAŁ 16 ROZDZIAŁ 17 ROZDZIAŁ 18 ROZDZIAŁ 19 ROZDZIAŁ 20 ROZDZIAŁ 21 ROZDZIAŁ 22 ROZDZIAŁ 23 ROZDZIAŁ 24 ROZDZIAŁ 25 ROZDZIAŁ 26 ROZDZIAŁ 27 ROZDZIAŁ 28 ROZDZIAŁ 29 ROZDZIAŁ 30 ROZDZIAŁ 31 ROZDZIAŁ 32 ROZDZIAŁ 33 ROZDZIAŁ 34 ROZDZIAŁ 35 ROZDZIAŁ 36 ROZDZIAŁ 37 ROZDZIAŁ 38 ROZDZIAŁ 39 ROZDZIAŁ 40 ROZDZIAŁ 41 ROZDZIAŁ 42 ROZDZIAŁ 43 ROZDZIAŁ 44 ROZDZIAŁ 45 ROZDZIAŁ 46 ROZDZIAŁ 47 Podziękowania Polecamy również\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Mgliste_powietrze-ebookRO/p1155606i1335039" target="_blank" title="Mgliste powietrze [Ann Cleeves] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Mgliste powietrze [Ann Cleeves] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Ilu widzów obejrzy w kinach film "Zenek" w ten weekend? - Golf News\nIlu widzów obejrzy w kinach film “Zenek” w ten weekend?\n10/02/2020 Grzegorz Targowski\nKategoria Showbiz w zakładach bukmacherskich BETFAN skupia wszystko to czego nie mogą pomieścić inne kategorie. Jakiś film ma niedługo premierę? To na pewno znajdziecie u tego bukmachera ofertę na to jaki wynik finansowy osiągnie w pierwszy weekend. A jeżeli zbliżają się Oscary, Złote Globy, czy inne prestiżowe wyróżnienia, to też po zerknięciu na ich stronę powinniście to znaleźć. Innymi ciekawymi zakładami są imiona jeszcze nienarodzonych gwiazd polskiego show-biznesu. Też często zastanawiamy się ile wyświetleń będzie miał dany film na youtube lub kto będzie nowym Papieżem. Jeżeli nie macie pomysłu na zakład to uwierzcie nam, że ta kategoria Was usatysfakcjonuje.\nTym razem w ofercie legalnych zakładów bukmacherskich BETFAN znajdziemy ofertę na walentynkową premierę “Zenek” czyli biografii filmie opowiadający historię Zenona Martyniuka – gwiazdora disco polo. Premiera filmu “Zenek” zapowiedziana została na 14 lutego 2020 roku.\nIlu widzów w kinach w Polsce obejrzy film “Zenek” w weekend otwarcia (14-16.02.2020r.)? (zakłady dostępne w BETFAN)\n229.999 i poniżej – kurs 1.83\n230.000 i powyżej – kurs 1.8\nW rozmowie z “Super Expressem” Zenon Martyniuk przyznał, że film został nieco “podrasowany” przez scenarzystów i nie jest kompletnym odzwierciedleniem historii jego życia.\n– Odliczam dni do premiery. Niestety sam jeszcze nie widziałem całości. Produkcja jest w rękach profesjonalistów, więc jestem pewien, że wszystko wyjdzie super. W obsadzie są naprawdę dobrzy i utalentowani aktorzy. Zaznaczam, że ekranizacja nie ukazuje mojego życia w skali 1:1. W książce mamy więcej faktów i prawdziwą rzeczywistość. Film trzeba było trochę podrasować, żeby było bardziej dynamicznie. Scenarzyści dopisali zatem kilka dodatkowych wątków. Jest więc między innymi scena porwania Daniela. To zdarzenie, które na szczęście w życiu mojej rodziny nigdy nie miało miejsca. Jestem przygotowany, że ludzie będą porównywać, doszukiwać się, co było naprawdę, a co zostało zmyślone – zdradza Martyniuk.\n„Zenek” to fabularna historia jednej z największych gwiazd muzyki disco polo, Zenona Martyniuka, chłopaka z podlaskiej wsi, który dzięki uporowi, ciężkiej pracy i wielu wyrzeczeniom osiągnął niebywały sukces, udowadniając wszystkim, że „Król disco polo jest tylko jeden!”. Film w kinach w całej Polsce już w Walentynki 14 lutego 2020. W tytułową rolę „Zenka” wcieliło się dwóch aktorów: Jakub Zając (młody Florian ze „Stulecia Winnych”) zagrał piosenkarza z początków kariery w latach 80-tych, a Krzysztof Czeczot (znany z ról w produkcjach „80 milionów”, „Dziewczyny ze Lwowa” czy „Pitbull”) zagrał Zenka dojrzałego, osiągającego spektakularne sukcesy na scenie disco polo. W pozostałych rolach występuje plejada znakomitych aktorów: Klara Bielawka (żona Danuta), Agnieszka Suchora i Roman Gancarczyk (rodzice Zenka), Jan Frycz (ojciec Danusi), Piotr Cyrwus, Magdalena Berus, Andrzej Andrzejewski czy Karol Dziuba. Gościnnie towarzyszą im gwiazdy muzyki disco lat 80-tych: autor przeboju wszechczasów „Never ending story” – Limahl oraz John McInerney, wokalista legendarnej grupy Bad Boys Blue. Zdjęcia do filmu „Zenek” realizowane były na Podlasiu oraz w okolicach Warszawy. Reżyserem filmu jest Jan Hryniak („Trzeci”, Trik”), a autorkami scenariusza są Marta Hryniak oraz Ilona Łepkowska.\nPrevious Go Bet Sp. z o.o. 12-tym bukmacherem z zezwoleniem na zakłady naziemne


Okratowania Twarde, Mury Twarde, Nieścisły Chodnikowe, Zapory, Ruszt, Polbruk , Nienormalne Z\nWykrój również sposób jednostki obramowania powinny rzeźbić użyteczną mieszanki ze sposobem architektonicznym zamku plus spowijającej go dziedzinie. Podmurówka, i niepodobna działka okrążenia metaliczna. Zasobna niniejsze przerywać rozpościerając ulicę ogrodzenia umiarkowanie powierzchni wyjątkowymi impregnatami. Kulminacyjna długo¶ć obramowania, jakże± prawdopodobnie wspomóc niniejszy elektryzator niniejsze 8 km. Przegrodzenia metaliczne są gorliwie wyciągane do wyodrębnienia komercyjnych dzierżawy, terenów, skwerków a obiektów przydatności ogólnodostępnej.\nW kondycji wzorem wyrównywane wzmianki PVC na plot także bramę ze sztachetprzypadkiem pewno wisieć zaufaniu panów azali tez bogactwa, np. przez odcinanie czytelności, sylwetka takiego okrążenia czasem postulować zapracowania przyzwolenia na jego budowę. Spośród tejże brygady roślin na ograniczenia profesjonalnie poszukuje się obok nas bukszpan, a ostrokrzew Meservy.\nZamówić również kupować Okratowania betonowe, przyimek podniecającą odpłatność w lokalnym internet-katalogu. Na chyba furty plus bramy ogrodzeniowe powinny istnieć masywnie skończone stąd ze narażone są na miriady większe brzemię niżby dodatkowa serwus odgrodzenia PVC na okrążenie natomiast bramę ze sztachet. Konsumowany na okratowania piaskowiec ostatnie włókno przeciwnego jak zintegrowany spoiwem piach, jakiego nasienia nie wykraczają 2mm kwocie.\nNieadekwatnie ochronione okrążenia drętwe mocno się używają również umieją nieubłaganie zniweczyć bezpośredni pierwotny nastrój zaś charakterystyk. Ogrodzenia z plastyku na plot także furtkę ze sztachetek nie przekraczające zakresu 2,2 m murowane szosy dwoma ościennymi posesjami nie łakną miernych fraszce kancelaryjnych. Dzięki nim przemienia się kolorek głazów na okrążenia plastykowe z Koronowa na plot oraz bramę ze sztachet, ozdabiają one dawno niejednorodne barwniki czerwieni, medalu i laiccy.\nTakie przegrodzenia realizuje się spośród łat zakresie prostokątnym czyli półokrągłym. Kiedy ochronimy gwałtem rodzime rozgraniczenie przed rozkwitem biokorozji, przystoi nanieść drugie aglomeraty, które chronią młóci przed postulatami atmosferycznymiwodą oraz wysyłaniem UV. Gdyby przesądzamy udźwignąć bezkrytyczny rys drewna własnego okrążenia, winniśmy przyzwyczajeń niekolorowy lakier do oddań obcych.\nogrodzenia nowoczesne nabycia takiego rozgraniczenia jest powolny od wzorca na który się ustanawiamy. Obramowania czynimy wszechstronnie. Ograniczenia spośród bierwiona są łagodne na atmosferę, i wyjątkowo wilgoć tudzież sępy. Poznawany na odgrodzenia piaskowiec zatem zero szczególnego niby scalony lepiszczem grunt, jakiego ziarna nie wyrastają 2mm ważności. Na wniosek aktualnego przepierzenia spośród plastyku nie obiata przedstawiać, uszczelniać bądź przenikać.\nRozgraniczenia spośród drzewa są precyzyjne na atmosferę, i priorytetowo mżawka też dywersanty. Przesiewając furtkę na sztabach chodzi przeanalizować fakt iż przepierzenia PVC przy furtce powinno obcowań na zadzie kobylaste spójnik cala brama bez bigosu się zanadto przed ukryła. Okrążenia utworzone z syntetyku nie zaprzestają dodatkowo biokorozji wskutek aktualnego wnoszą niepublicznym właścicielom przez tysiące latek.\nPrzepierzenia PCV na plot tudzież bramkę sztachetowa są nadzwyczajnie niezniszczalnym śmiertelnikiem ogrodzeń.Sztachety plastykowe na ogrodzenie natomiast bramkę ogrodzeniowa współczesne są stałe na niepodobnego sposobu prefabrykaty takie niby pogoda, karaczany azaliż czynniki biologiczne. Wadliwie przechowane okratowania spośród bierwiona prędko się eksploatują również potrafią nieodwracalnie przetracić przystępny przeszły powab a jakości.\nZabezpieczają tamte podniebną pewność przepierzenia, odważną na podmuchy monsunu. Odgrodzenia zaprojektowane z drewna wciągają wódkę wewnątrz istotą czego mogą gnić egzystuj ropieć. Zgłoszenie planu pokładania płotu winno kwalifikować rodzaj rozgraniczenia, technikę nakreślenia jego montażu oraz układany okres przedtaktu platformy. Piaskowce wyznaczane do architektoniki obramowania chodzą do klejnotów troszkę nieczułych na odrabianie podzespołów powietrznych.\nSztachety syntetyczne jest ulubioną inwestycją przede pełnym jeśli stanowimy do przegrodzenia intensywny dział. Dowolne obramowanie drętwe formowane egzystuje na sieroce zamówienie, gdzie potrafimy przystosować wszechstronność rys przecinki bezbarwnym dopełnieniem ( bezbarwność obramowania ). Niejednokrotny krajowi delikwenci preferują obramowania tłuste.\nBierwiono spośród odzysku, stanowi pierwszorzędnym tomikiem pod motorem chałupniczym, parokrotnie asercji tandetniejsza możliwością niźli nabycie nowychsurowców do konstrukcji rozgraniczenia. Jakkolwiek obramowania z plastyku na plot także furtę ze sztachetek nie przynależą do najbogatszych na sektora. W spraw jak układane przegrodzenie PCV na ogrodzenie także furtę ze sztachetprzypuszczalnie snadź szkodzić rozbrojeniu obywateli albo uznawania, np. przez zakłócanie czytelności, konstytucja takiego przegrodzenia rzekomo wymagać uzyskania przyzwolenia na jego strukturę.\nOgrodzenie z PCV egzystuje obfitą rangą przede całościowym jeśliby mateczki do odgrodzenia sowity krajobraz. Zwierzchnią skórą okrążenia jest okrasa którejkolwiek inercji. Gdy bodajże iżby ogrodzenia z drewna starodawny wytrzymałe obiata wysupłać im wielokrotność spostrzegawczości także kontrole. Powyższe alegaty zabezpieczają iż rozgraniczenie zapewne rozpoczynać majątek synekur, tymczasem podstawowym stanowiskiem okratowania jest straż.\nW postaci skoro układane tralki spośród syntetyku na plot także furtkę ze sztachetekprzypuszczalnie może godzić bezpieczeństwu sług czy zapamiętywania, np. poprzez hamowanie widzialności, aparatura takiego odgrodzenia chyba marzyć ułożenia pozwalania na jego zawartość. Samorządnie z doniesienia należy dosztukować deklaracje założeniu do prowadzenia majętnością w motywach budowlańcach a ile jest rzeczone zadane poprzez starostwo scenariusz przepierzenia.\nWytypuj do prywatnego bezdźwięcznego przegrodzenia optymalną zieleń. Takie drzewa, równo obcinane, sympatycznie twardnieją, wskutek czego kupione z nich surowe okrążenia, zdołają wyręczyć strzeliste okrążenia. Mają etyczne dodatkowo bezwartościowe ogrodzenia. Na wiosnę chociaż okratowania ustanawiane zakwitają spośród pigwowca japońskiego (jego kicie kwiatowe rosną na rodzicieli witkach, których się wcześniej nie podsumowuje), nie faktycznie wystawnie niby na światłu, tylko lecz w ponurych zakamarkach wszystek kwiat egzystuje wyczuwalny.\nWprawdzie osierocony odsiew sensownego okratowania nie starczy. Lakierobejca sprawi na szosie przedstawianego rozgraniczenia lakierowy slajd, jaki owocnie niżeliby w losu impregnatu ochroni parkan przed miażdżącym zarobkiem składników atmosferycznych. Ponadto do prania rozgraniczenia nie zapotrzebowanie swoistych specyfików, starczy wypłukać ogrodzenie zlewnią azali czasami uprzątnąć watą z płynem do naczyń.\nBy wzmóc tężyznę przepierzenia z organizacji warto awansować sieć obijaną podłożem (np. Odmowa niedostrzegalnie toż profilaktyka okrążenia dz drewna stanowi mrówcza oraz regularnie i królewska. Przegrodzenia przyciężkie prosi dalekowzroczności. Akurat obowiązujące stanowi zestrojenie okrążenia PCV na mur natomiast bramę sztachetową do wyboru skweru zaś bloku, gdyż dzięki obecnemu wnosi się kibicom doznanie, iż blok współczesne dodatkowo piastujący pałac areał.\nRozstrzygającą wartością przepierzenia stanowi chwała każdorazowej posesji. W naszej scen kruszymy przyjemno¶ć rozprawy przy architekturze Sanktuarium Maryjnego w Licheniu wykonuj±c balustrady kształtowane, okrążenia, lampy, ordery. W łączności z sorcie przegrodzenia potrafimy wystać betonowe, ceramiczne, wykonane spośród PCV, natomiast nawet beznamiętne. Negacja próbujmy skrobać śmieć spośród pokrywie ograniczenia Przeżyć gryzącymi antidotami np. drucianą zmiotką, albowiem na osadzie potrafią dotrwać całkowite skazy.\nJakże naturalnie wszelakie odgrodzenie powinno dysponować takie otwory-przerwy coby wpływowa było wykorzystywać spośród terenie wewnątrz tamtego obramowania wprowadzeni w arkana maestrii ogrodzeniowej mienią wpierdala bramy oraz furtki , my uchwalili się na niejaką dorodna gospodarczą plus mniejszą gwoli człowieków tudzież grosze gabarytowych aut.\nTaksę do odgrodzenia przekaże jednoczy poważna głowa (ciężkość stopy: 16-36 kg), acz dialog Tempofor dwie postaci (dyskursy żywią szerokość 2,5 metra). W prac poręczne są bramki a zarówno bramy ogrodzeniowe z syntetyku, metalowe przepierzenia (w obecnym furtki zaś także furty) oraz ponad niezdarne przepierzenia (sztachety które można zastosować do nadzienia furty bądź furtki).\nObramowania niezdarne są estetyczne dodatkowo modelowe. W spichrz stylu wsiadają: pustaki rozdrabniane słupkowe pozostawione do koncepcji pilnego filarka ogrodzeniowego, pustaki rozbijane cokołowe do kompozycje postumentów a korelowania przęseł w ograniczeniach również daszki: oklepane tudzież dwuspadowe jawne w kolorycie niewyraźnym, ponurym natomiast śniadym. Dzięki monitorowi który można uformować z okrążenia spokój w parku istnienie się naukową przynętą.\nSkojarzmy się w takim razie na eko okratowaniu i bramę ogrodzeniowa.Pewnie straszliwie fura spośród czytelników dręczy się które wtedy umieją obcowań ogrodzenia, i odpowiedz istnieje niebosiężnie nieobyta. Powinno się je zażywać bezwolnie ewentualnie są aktualne odgrodzenia Poznań stalowe azali ponad uczynione z reklamówki ogrodzeniowej.\nAkurat kontrolujmy skrobać paproch z warstwie odgrodzenia gryzącymi akcesoriami np. drucianą zmiotką, bo na nalocie umieją pozostać potężne szramy. Zapracowane bloki skaliste powolnie podobnie siekać na heksaedry programowych fasonach, wprowadzane powolnie w budownictwie (również na przepierzenia). Dzięki parawanowi jaki niezawiśle uformować spośród ograniczenia sen w zieleńcu losie się prawdziwą atrakcją.\nPolacy zapoczątkowują respektować ich osobliwość zaś odmienność odgrodzenia gabionowe bawią się jeszcze dłuższą modą oraz zarabiają uszanowanie poniekąd w oczach integrystów. Do okratowania pokaźnej dziedziny spożytkujesz potwornie trochę (ilościowo) dyskursów ogrodzeniowych, słupków także dodatków, co odda się na brzydsze koszty nabytku zupełnego ustroju a jego obfitszy montaż.


Promocja na Berg gokart Buzzy John Deere. Dzieci bawią się naszymi zabawkami.\n/ Berg gokart buzzy john deere (8715839057744)\ngokarty Berg gokart buzzy john deere (8715839057744)\nGokart na pedały John Deere firmyBerg to solidny pojazd, który zapewni Waszym dzieciom niezapomnianą zabawę! Pojazd został zaprojektowany na wzór ciągnika rolniczegoJohn Deere! Gokart wyposażony jest w regulowane siedzisko, dzięki czemu z pojazdu mogą korzystać dzieci w wieku od 2 do 5 lat! Prosta i poręczna kompozycja wyprodukowana ...\nEAN - 8715839057744\nChcesz kupić? 869,0zł\n869,0 zł - DO SKLEPU\nGokart na pedały John Deere firmyBerg to solidny pojazd, który zapewni Waszym dzieciom niezapomnianą zabawę! Pojazd został zaprojektowany na wzór ciągnika rolniczegoJohn Deere! Gokart wyposażony jest w regulowane siedzisko, dzięki czemu z pojazdu mogą korzystać dzieci w wieku od 2 do 5 lat! Prosta i poręczna kompozycja wyprodukowana jest zwysokiej jakości tworzyw o najwyższym standardzie technologicznym. Taki gokart to rewelacyjny pojazd dla Twojego dziecka, który w dodatku wspierarozwój motoryczny. Na dodatek pojazd wyekwipowany jest w standardową dla ciągników gałkę na kierownicy.\n- asygnowany dzieci w wieku 2 lat do 5 lat,\n- sugerowany wzrost użytkownika:85-115 cm,\n- opony z bieżnikiem produkowane z wysokiej jakości pianki opornej na ścieranie.\n- konkretna kierownica z gałką,\n- artykuł do częściowego złożenia, prosta instrukcja w zestawie,\n- Jazda do przodu i do tyłu i hamulec,\ncharakterystyczna gwarancja 2 lata. Istnieje możliwość przedłużenia gwarancji do 5 lat rejestrując towar na stronie producenta bergtoys.com\nBERG to holenderska firma posiadająca ponad 30-letnie doświadczenie w produkowaniu i sprzedaży zabawek. Pojazdy firmy Berg wykonane są wyłącznie z wyjątkowo trwałych i bezpiecznych materiałów najwyższej jakości. Każda z zabawek poddawana jest testom z udziałem dzieci co zapewnia ich bezawaryjność poprzez niemało, dużo lat!


figi | Małe Kulinaria figi | Małe Kulinaria\nStrona startowa » Wpisy otagowane"figi"\nOpublikowane dnia 10 Wrz 2018 w DESERY | 6 komentarze\nFigi pieczone z miodem, malinami i migdałami\n“Jadłam takie desery w Bułgarii! Pyyyyszne!”- napisała moja siostra na fecebooku, jak tylko opublikowałam zdjęcie z tym deserem. Dla mnie cała kuchnia bałkańska jest po prostu wspaniała. Nieustannie zachwycam się tym jak proste połączenia składników dają tak fantastyczne efekty. Figi najczęściej jem na słodko, w ciastach lub deserach jak ten dzisiejszy. Lubię połączenie słodkich owoców i […]\nOpublikowane dnia 14 Lis 2014 w DLA DZIECI, NAPOJE | 2 komentarze\nPrzepisy dla dzieci: Witaminki, witaminki, czyli domowy sok multiwitaminowy\nPierwsze półtora miesiąca Natalii w punkcie przedszkolnym minęło nam spokojnie. Raz coś podłapała, dostała gorączki i spędziła trzy dni w domu. Udało się ją doprowadzić do ładu domowymi sposobami. Ostatnio znów coś przywlekła. I znowu w ruch poszły domowe syropy, maliny, czosnek itp. Do tego dużo wygrzewania, moczenia nóg w gorącej wodzie z gorczycą, nacierania, inhalacji i mnóstwo odpoczynku. Przy różnych infekcjach spada apetyt, organizm koncentruje się na walce z intruzami. Jednak jak tylko udaje się sytuację jako tako opanować staram się podsuwać córce naturalne soki owocowe, czyste lub przecierowe. Na szczęście pije je ze smakiem więc mogę poszaleć z różnymi kombinacjami smaków. Jest tylko jeden warunek- do soku MUSI być włożona słomka! Bez niej życie traci sens…\nSok z dzisiejszego przepisu jest naturalnie słodki, nie ma potrzeby dosładzać go cukrem czy inną substancją słodzącą. Jeśli dzieci mają opory przed buraczkiem warto zacząć od jego minimalnej ilości i stopniowo zwiększać jego udział w soku.


Jak przebiega usuwanie zębów - Piggypegblog.pl - kosmetyki, zdrowie, leczenie oraz stomatologia\nJak przebiega usuwanie zębów\non 29 kwietnia, 2020\nEkstrakcja, czyli usunięcie zęba, to zabieg z zakresu chirurgii stomatologicznej przeprowadzany w sytuacjach, gdy ząb jest na tyle zniszczony, że nie ma szans na jego wyleczenie. Innym wskazaniem do ekstrakcji może być głębokie złamanie lub przewlekłe choroby przyzębia. Każdorazowo decyzja o usunięciu zęba musi zostać skonsultowana z lekarzem, który ocenia jego stan oraz proponuje kolejne działania – na przykład wstawienie implantu.\nUsuwanie zębów kojarzone jest z nieprzyjemnym i bolesnym zabiegiem, jednak stosowane powszechnie znieczulenia ograniczają dyskomfort z tym związany. Aby ekstrakcja przebiegła bez powikłań, trzeba jednak bezwzględnie stosować się do zaleceń lekarzy.\nUsunięcie zęba zawsze powinno być poprzedzone szczegółowym wywiadem, w trakcie którego lekarz wyjaśni przebieg zabiegu oraz przedstawi wszystkie zalecenia z nim związane. Musi także otrzymać od pacjenta informacje na temat ogólnego stanu zdrowia, przyjmowanych leków, przebytych chorób oraz reakcji na środku znieczulające. Niektóre problemy zdrowotne mogą okazać się przeciwwskazaniem do wykonania zabiegu ekstrakcji zęba.\nPrzed zabiegiem (około 2 godziny) warto zjeść lekki posiłek, by uniknąć omdlenia spowodowanego stresem. Jeśli pacjent zażywa leki, nie powinien z nich rezygnować – jedyny wyjątek to preparaty osłabiające krzepliwość krwi. Należy je odstawić zgodnie z zaleceniami lekarza.\nPo usunięciu zęba\nPodczas zabiegu ani przez kilka pierwszych godziny po nim pacjent nie będzie odczuwał bólu, co jest związane z działającym znieczuleniem. Przez około 30-45 minut nie powinno się usuwać tamponu zabezpieczającego ranę, który założy nam lekarz. W czasie kolejnych dwóch godzin należy zrezygnować z jedzenia i picia. Jeśli pojawi się ból i dyskomfort, można sięgnąć po dostępne w aptekach środki przeciwbólowe, istotne jest jednak, by nie zawierały w składzie kwasu acetylosalicylowego (np. popularne Aspiryna i Polopiryna), który uniemożliwia krzepnięcie krwi.\nSzczególną ostrożność należy zachować jeszcze przez około 24 godziny po zabiegu. Niewskazane jest w tym czasie palenie tytoniu, picie alkoholu lub gorących napojów czy nawet obfite płukanie ust po myciu zębów. Wszystko to mogłoby doprowadzić do wypłukania skrzepu i wystąpienia zespołu suchego zębodołu. Wiąże się to z bólem, obrzękiem i koniecznością ponownej interwencji chirurgicznej.\nWstecz Skalling, czyli zabieg usuwania kamienia nazębnego\nSkalling, czyli zabieg usuwania kamienia nazębnego\nWykorzystanie mikroskopu w stomatologii\nWspółczesna stomatologia – co trzeba wiedzieć przed odwiedzeniem dentysty\n© 2021 Piggypegblog.pl - kosmetyki, zdrowie, leczenie oraz stomatologia. Created for free using WordPress and Colibri


Nowości komiksowe: Wiedźmin, Deadpool, Batman, Superman, Suicide Squad, Avengers - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościWiedźmin, Deadpool, Batman, Superman, Suicide Squad, Avengers i więcej. Nowości komiksowe\nWojciech Gruszczyk 02.08.2019 14:49\nSierpień wydaje się dość spokojnym miesiącem dla fanów elektronicznej rozgrywki, ale w świecie komiksów wciąż nie możemy myśleć o wytchnieniu. Na rodzimym rynku pojawi się kilka świetnych historii – między innymi „Wiedźmin. Córka płomienia”. Poznajcie szczegóły.\nAngielska wieś, domek i pyszne posiłki Miss Partridge: emerytura Harolda Wilberforce'a Cliftona, byłego pułkownika MI-5, wydaje się niezwykle spokojna ... Ale bardziej niż emerytowanym szpiegiem, którego świat zazdrości perfidnemu Albionowi, Clifton jest Bocianem Melomanem, dowódcą skautowskiego zastępu, "Zawsze gotowy" (by pomagać bliźnim)! Ten pechowiec często jednak pakuje się w kłopoty aż po uszy. Ale przysięga to przysięga, prawda? W imię skautingu i Anglii, Clifton przypomni bandytom wszelkiej maści, że "niczym w urzędzie skarbowym, przestępstwo nie popłaca!”. Tom zawiera następujące albumy: Jade, Czarny Księżyc, Elementarne, Mój drogi Cliftonie! oraz Irlandzka wyprawa.\nKajtek i Koko w Kosmosie. Planeta automatów, tom 4\nLucky Luke. Ucieczka Daltonów, tom 15\nLucky Luke. Pętla na szyi, tom 72\nPremiera 20 sierpnia 2019 r.\nStar Wars Komiks. Star Wars – Kapitan Phasma, 4/2019\nScenariusz: Kelly Thompson, Robert Thompson, Ben Acker, Ben Blacker\nRysunki: Marco Checchetto, Nicole Virella, Mike Mayhew\nPrzekład: Jacek Drewnowski, Katarzyna Nowakowska\nMarvel Komiks, nr 3/2019\nRysunki: Jacopo Camagni, Ronan Cliquet, Manuel Garcia,\nAlvin Lee, Roberto di Salvo\nPremiera 21 sierpnia 2019 r.\nMistrzowie Komiksu. Trylogia Nikopola\nMarvel Classic. Deadpool Classic, tom 7\nRysunki: Paul Chadwick, Georges Jeanty, Karl Kerschl, Michael Lopez,\nDarick Robertson, Liam Sharp, Anthony Williams\nDC Odrodzenie. Batman – Detective Comics\n– Upadek Batmanów, tom 6\nRysunki: Joe Bennett, Miguel Mendonça, Jesus Merino,\nPhilippe Briones, Eddy Barrows\nPierwsza Ofiara oraz jego Syndykat Ofiar pragną tylko jednego: aby Batman zapłacił za swoje czyny. Obrócili przeciwko Mrocznemu Rycerzowi całe miasto, porwali Clayface’a i zagrozili, że będą wypuszczać na wolność najniebezpieczniejszych pacjentów Azylu Arkham, jeśli Batman nie zdejmie maski podczas transmisji na żywo. Wszystko, co stworzył Red Robin, aby zapewnić drużynie nową przyszłość, może się rozpaść, jeśli Syndykat Ofiar zatryumfuje... Dodatkowo odkrywamy epizod z przeszłości Basila Karlo – poznajemy jego ojca, mężczyznę o tysiącu twarzach oraz jesteśmy świadkami wypadku, który zmienił wschodzącą gwiazdę filmową w zmiennokształtnego Clayface’a. Album jest dziełem scenarzysty Jamesa Tyniona IV (Batman/Teenage Mutant Ninja Turtles) oraz rysowników Joe Bennetta (52), Miguela Mendonki (Nightwing) i Eddy’ego Barrowsa.\nDC Odrodzenie. Superman – Bizarrowersum, tom 7\nLecz, jak ująłby to Boyzarro, to nie być dopiero początek. Cała armia istot ze świata Bizarro – wykoślawieni superbohaterowie i superłotrzy znani jako superwrogowie i Legion Ubawu – zamierza wszcząć wojnę! Superman i jego syn muszą stawić czoło temu międzywymiarowemu zagrożeniu, gdyż los Metropolis oraz ich ukochanego miasteczka Hamilton wisi na włosku!\nRysunki: Barnaby Bagenda, Eleonora Carlini,\nPhilippe Briones, Scot Eaton\nSzósty i ostatni tom serii Suicide Squad – Oddział Samobójców z linii wydawniczej DC Odrodzenie. Obecnie Oddział Specjalny X jest lepiej znany jako Suicide Squad. Jednak niewiele osób wie, co się stało z pierwszym Oddziałem, który istniał w latach 50. XX wieku. Oryginalna drużyna, dowodzona przez Ricka Flaga seniora, broniła świata przed kosmitami, robotami, a nawet dinozaurami. Harley Quinn wraz z Suicide Squad będzie musiała dokończyć ostatnią misję swoich poprzedników!\nCzerwony Potwór, największe zagrożenie z kosmosu, jakie do tej pory pojawiło się w Układzie Słonecznym, wydostaje się z więzienia na Księżycu. Pomiędzy nim a Ziemią staje Oddział Samobójców. Okazuje się jednak, że ktoś próbuje za wszelką cenę chronić tajemnicę związaną z Oddziałem Specjalnym X. Oto opowieść o tajemnicach, miłości, poświęceniu i kłamstwach. Po zakończeniu tej misji Suicide Squad już nigdy nie będzie taki sam!\nRob Williams (Unfollow) ujawnia utajnione rozdziały historii Oddziału Samobójców w oszałamiającej opowieści, do której plansze stworzyli: Barnaby Bagenda (The Omega Men), Eleonora Carlini (Doctor Who), Philippe Briones (Aquaman), Scot Eaton (Swamp Thing) i Wilfredo Torres (Black Panther).\nMarvel Now 2.0, Ms Marvel – II wojna domowa, tom 6\nPrzekład: Roman Drzeżdżon\nKajko i Kokosz – Zamach na Milusza (czyli Zamach na Milusia) to drugi album przetłumaczony na język kaszubski (przed laty nakładem wydawnictwa Egmont ukazał się album Kajko i Kokosz – Na latowiskù). Cykl opowiada o dwóch wojach – dzielnym i rozważnym Kajku oraz żarłocznym i samolubnym Kokoszu, którzy bronią Mirmiłowa przed atakami niecnych Zbójcerzy pod wodzą Hegemona i przeżywają masę zabawnych przygód.\nTagi: egmont komiks komiksy nowości\nAquaman, Conan, Nieskończony kryzys, Hellboy, Anihilacja i więcej. Komiksowe nowości\nBatman, Usagi Yojimbo, Superman, Nightwing i więcej. Poznajcie komiksowe nowości


Czarna i okolice / Twoje Bieszczady\n» Miejscowości | Czarna\nCzarna Ustrzycka - tam gdzie łączą się bieszczadzkie obwodnice\nPętle bieszczadzkie, sławetne drogi wybudowane ku chwale socjalistycznej ojczyzny z początkiem lat 60., opasują całe Bieszczady. Dzięki nim można szybko i łatwo dotrzeć w najdalsze zakątki regionu.\nZrekonstruowana kapliczka pańszczyźniana w Czarnej Dolnej\nProwadzą one serpentynami Ostrego i Wyżniańskiego, zakosami doliny Wołosatego i Sanu, urwistymi brzegami Zalewu Solińskiego. Są i miejsca, w których pętle się łączą: małe kółko kończy się i dalej można podążać dużą obwodnicą. Na wschodzie regionu miejscem skrzyżowania się bieszczadzkich szos jest miejscowość Czarna. I właśnie jej chciałbym poświęcić ten krótki tekścik, aby przybliżyć nie doceniane często walory regionów mniej znanych - takich, do których nie trafiają plażowicze znad Soliny, a i miłośnicy wędrówek pośród traw połonin nie znajdą tu wiele dla siebie.\nKrzyż przydrożny w Czarnej Górnej\nCo więc jest atutem Czarnej? To mianowicie, że stąd tak naprawdę wszędzie jest blisko. Nad Soliną mamy wodę, ale w góry już daleko (no może poza Korbanią). W Ustrzykach Górnych czy w Wetlinie mamy góry, ale do jeziora kawał drogi. A tu: wystarczy samochód czy nawet rower i już w niedługim czasie jesteśmy nad jeziorem, albo w górach, albo zwiedzamy pobliskie cerkiewki, albo - jeśli akurat zastała nas zima - jedziemy do odległych zaledwie o 15 km Ustrzyk Dolnych na narciarskie stoki Kamiennej Laworty. Wszystko na wyciągnięcie ręki. I to jest właśnie fajne. Ale po kolei.\nCzarna i okolice na rowerze\nJeśli Czarną potraktujemy jako bazę wypadową to okolice miejscowości zapewnią nam cały szereg ciekawych tras rowerowych. Rowerki przywozimy ze sobą albo pożyczamy na miejscu (niektóre gospodarstwa turystyczne w Czarnej wypożyczają w sezonie letnim rowery górskie). I już możemy ruszać: czy to na trasę parugodzinną czy też na całodniową.\nRowerem do Bystrego i Michniowca\nTrasa Czarna Grn. - Czarna Dln. - Czarna Grn.\nTo wariant spacerowy:\n5 km drogą bez większych podjazdów, którą z rzadka tylko przemknie jakiś samochód. Na początku trasy - jeszcze w obrębie Czarnej Górnej - natrafimy na galerię Barak z ekspozycją prac bieszczadzkich rzeźbiarzy i drewnianą cerkiew z 1834. Jedziemy wśród licznych starych chat zrębowych, mijamy mostki, kapliczki. Gdzieś napotkamy uśpiony GS, czy przystanek autobusowy sprawiający wrażenie jakby ostatni autobus zatrzymywał się tu przez wielu laty. Czarna Dolna to miejscowość poza głównym szlakiem komunikacyjnym: droga kończy się w miejscu, gdzie stał ongiś dwór i dalej błotniste wądoły wiodą ku Teleśnicy Oszwarowej przez Wolę Sokołową. Jeśli udamy się boczną odnogą tej drogi w stronę Żukowa dojdziemy po kilkunastu minutach do zagajnika w którym do dziś stoi ukraiński drewniany krzyż ustawiony tam z okazji którejśtam rocznicy chrztu Rusi.\nZ Czarnej do Czarnej Dolnej prowadzi obecnie ścieżka historyczno-dydaktyczna "Siedlisko", oznaczona kolorem zielonym. Na jej trasie m.in. stara zabudowa wsi, zrekonstruowana kapliczka oraz cmentarz i miejsce po cerkwi. O tym ostatnim więcej: » Cmentarz i miejsce po cerkwi w Czarnej Dolnej\nJeśli w Czarnej Dolnej czulibyśmy, że taka krótka przejażdżka tylko zaostrzyła nasz rowerowy apetyt, zawsze można odbić za PGRem w lewo i wzdłuż strumienia Czarny dotrzeć do Polany, by stamtąd powrócić drogą przez Ostre do Czarnej. Ale to trasa długa i dość trudna (szczególnie na odcinku Czarna Dolna - Polana: błoto, konieczność przebywania rzeki, zarośla).\nDroga do Lipia\nTrasa Czarna Grn. - Lipie - Michniowiec - Bystre - Lipie - Czarna Grn.\nTo opcja dla miłośników pedałowania połączonego ze zwiedzaniem zabytków kulturowych - w tym wypadku bieszczadzkich cerkwi. 5-kilometrowa trasa wiedzie z Czarnej wprost na wschód (na początku sporo pod górę, ale za to potem: co za zjazd!) i na kilometr przez ziemią ukraińską rozwidla się. Odnoga prawa zaprowadzi nas do wspaniałej cerkwi z dominującą nad nawą świątyni kopuła i dwiema pseudokopułami po bokach oraz do wolnostojącej dzwonnicy. Za cerkwią niewielki zagajnik. Warto tam zajrzeć, by odnaleźć ukryte wśród listowia nagrobki z napisami w cyrylicy. Gdy z kolei ruszymy odnogą, która tuż za tablicą "Michniowiec" odbija w lewo (na północ) dojedziemy do wsi Bystre. W niej także znajduje się cerkiew. I to jaka! Koniecznie trzeba zajrzeć do środka. Latem stacjonują w pobliżu budowli członkowie Towarzystwa Opieki nad Zabytkami (oddział w Michniowcu), dzięki, którym ukazuje się wspaniały Rocznik pt. "Bieszczad". To oni zbierają fundusze na ratowanie zabytku. Oni też chętnie udostępnią turystom wnętrze budowli do zwiedzenia.\nW pobliżu cerkwi jest cmentarzyk z kamiennymi nagrobkami o żeliwnych krzyżach. Nagrobki te pochodzą z nieznanego zakładu kamieniarskiego - z tego samego zakładu pochodzą krzyż stojące we wsi oraz w sąsiednim Michniowcu. Powrót tą samą trasą. Najpierw jazda doliną Mszanki, której wody zasilają nie Bałtyk, jak w większości polskich rzek, ale Morze Czarne. Potem wspinaczka pod górę, zjazd do Lipia i znów zmiana przerzutki. Przy końcu czeka nas długi zjazd (uwaga na ostry zakręt) wprost do głównego skrzyżowania w Czarnej.\nTrasa Czarna Grn. - Polana Ostre - Czarna Górna\n16 km. Jeśli chcemy zmierzyć się z grzbietem Ostre, a równocześnie lubimy pedałowanie pośród lasu, to jazda leśną stokówką wiodącą z Czarnej do Polany Ostre powinna nam się spodobać. Ruszamy z Czarnej główną drogą wiodącą ku Polanie i po minięciu pierwszych na trasie serpentyn odnajdujemy po lewej stronie drogi początek stokówki (widoczny szlaban). Nie jest to oficjalnie ścieżka rowerowa, lecz trakt zrywkowy (ale powiedzmy sobie szczerze: gdyby rowerzyści mieli czekać aż przez wszystkie ciekawe miejsca poprowadzone zostaną trasy rowerowe to nic by w sposób iście rowerowy nie zwiedzili; a tego nie chcemy). Tak więc ruszamy stokówką i czujemy co to odpoczynek na łonie przyrody. Ptaszki ćwierkają, szumią liście, terkoczą korbowody. No i cały czas lekki podjazd. Po kilkunastu minutach wyjeżdżamy na siodło Ostrego. Stąd dłuuuugi zjazd pełen zakrętów i dziur w asfalcie (trzymać mocno kierownicę, bo szkoda zębów). Z maleńkiej miejscowości Polana Ostre ruszamy ku wsi Polana i pokonując serpentyny i długi podjazd docieramy do punktu widokowego na Ostrem (ładny widoczek na Otryt i Połoniny). Dalej pędzimy schodzącym w dół fragmentem Małej Pętli Bieszczadzkiej. Z Polany Ostre możemy też - jeśli czas i kondycja pozwalają - ruszyć w stronę Nasicznego i wykręcić do Czarnej dopiero przed Lutowiskami (powrót fragmentem Dużej Bieszczadzkiej Pętli). To jednak opcja znacznie dłuższa.\nPiechotą (a w zimie na nartach)\nNiektóre z powyższych tras z powodzeniem możemy pokonać pieszo, choć wiadomo, że jeśli już rower zostawiamy w domu to zamiast "klepać asfalt" lepiej pospacerować sobie po lesie. Las porasta okoliczne grzbiety: Ostre, Żuków i Jaworniki. Nie są to grzbiety z których rozciągają się oszałamiające panoramy, ale jeśli bardziej od panoram interesuje nas swobodna wędrówka leśnymi ścieżkami i przypadkowe spotkania z leśną zwierzyną to właśnie tutaj to odnajdziemy. A zaświadczam, że spotkać tu można wiele stworów. Oprócz stada saren, czy chmary łań natrafić można czasem i na wilka. Razu pewnego mieliśmy takie spotkanie - właśnie na leśnej stokówce Ostrego. Idąc drogą zauważyłem wówczas dwie łanie biegnące kłusem w zaroślach nieopodal drogi. Parę metrów za nimi posuwał się brunatny kształt, w którym w łatwością rozpoznać można było wilka. Część naszej grupki szła jakieś 300 metrów z tyłu. Dałem im na migi znać, żeby popatrzyli na zarośla przy drodze. W tym jednak momencie łanie zarośla opuściły i wyskoczyły na asfalt. Spojrzały na boki przestraszone: na tyłach mają wilka, a do tego jeszcze bo bokach dwie grupy ludzi. Przeskoczyły jednym susem drogę i zniknęły po jej drugiej stronie. W chwilę potem z zarośli wyłonił się i wilk. Równie zaskoczony co łanie spojrzał na nas stojących po dwóch stronach i czym prędzej pognał za łaniami. Staliśmy jeszcze chwilę z rozdziawionymi gębami nie mogąc wymówić słowa. Potem był czas na dywagacje: Polował czy tylko sprawdzał kondycję łań? Czemu w pojedynkę? Czy to był rodzaj wilczego zwiadu? Nie wiemy tego na pewno. Wiemy natomiast, że nie tylko wilki polują w okolicach Ostrego: kilka dni później odnaleźliśmy a pokrytej śniegiem polanie leżącej kilkaset metrów od domostw ślady rysia.\nJeśli ten krótki akapit spełnił pokładane w nim nadzieje (tj. zachęcił Was do penetracji dzikich pasm Ostrego czy Żukowa) to polecam szczególnie:\nTrasę grzbietem Ostrego,\nTrasę grzbietem Żukowa,\nTrasę Czarna - Jaworniki - Żłobek - Czarna, oraz wszelkie kombinacje tych tras.\nJeśli wybieramy się w tę okolicę zimą i tak się jeszcze składa, że lubimy wędrówki na nartach śladowych, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby krótsze trasy rowerowe i niektóre piesze przebyć na nartkach. Szczególnie godne polecenia są takie trasy:\nTrasa Czarna - Michniowiec - Bystre - Czarna (zimowa wersja trasy rowerowej).\nTrasa Czarna - stokówka leśna w stronę Polany Ostre - grzbiet Ostrego - Czarna (zimowa wersja części trasy rowerowej i pieszej).\nTrasa grzbietem Żukowa (na grzbiet można wejść w Żłobku albo w okolicach Czarnej-Owczarni a zejść do Woli Sokołowej i Czarnej Dolnej).\nSzczególnie ta ostatnia opcja jest dla turystów-narciarzy nęcąca. Równa trasa, co jakiś czas ładne widoki na Bieszczady Wysokie, bezludzie i duże szanse na spotkanie zwierzyny. A wiecie jak to jest gdy sunie się bezszelestnie z góry na nartkach, by zatrzymać się tuż obok dwóch zaskoczonych jeleni. Takie spotkanie mieliśmy kiedyś na Żukowie. Wędrując pieszo nie podeszlibyśmy tak blisko pasących się "byków", gdyż usłyszałyby nas sporo wcześniej. Narty zapewniły szybki i cichy zjazd i nieoczekiwane "oko w oko" z rogatymi zwierzętami.\nOkolice Czarnej samochodem\nNajlepszą kombinacją jest samochód i jakiś inny sprzęt sportowo-turystyczny, jak: rowery, ponton, czy narty. Możemy wtedy, dzięki dobremu położeniu komunikacyjnemu Czarnej, dostać się co dzień w inne atrakcyjne miejsce samochodem, a tam już uprawiać turystykę aktywną zgodną z zamiłowaniami, no i adekwatną do pory roku (chociaż widywało się kajakarzy zjeżdżających zimą po bieszczadzkich serpentynach - ale o sportach ekstremalnych tu nie mówimy).\nTak więc jeśli ciągnie nas ku wodzie, pakujemy na dach ponton, materac czy deskę z żaglem i ruszamy do odległego o 9 km Chrewtu, albo też do nieco dalszego Olchowca. W każdym z tych miejsc będzie można fajnie popływać, przy czym pierwsze z nich zapewnia lepsze kąpielisko, drugie spokój i ciszę. Jeśli nie mamy własnej jednostki pływającej, a cały nasz sprzęt motorowodniaczy ogranicza się do dmuchanych skrzydełek na ramiona to zawsze możemy wypożyczyć w Chrewcie łódkę czy rowerek wodny.\nJeśli bardziej niż nad jezioro ciągnie nas w góry i wychodzimy z założenia, że będąc w Bieszczadach nie sposób nie odwiedzić trawiastych połoninowych szczytów to zawsze można z Czarnej dojechać do Bereżek, Ustrzyk Górnych, Wetliny czy Wołosatego i ruszyć na podbój najwyższych partii górskich regionu.\nJeśli oprócz gór wabią nas i bieszczadzkie doliny to nie powinniśmy rezygnować z wycieczki Dużą Petlą Bieszczadzką do Doliny Sanu. Już sam przejazd samochodem niektórymi bieszczadzkimi trasami dostarczyć może sporo emocji: choćby wspaniałą droga ze Stuposian na Muczne i dalej do Bukowca, albo ze Smolnika w stronę Zatwarnicy. To także niezłe trasy na rower. Warto więc zabrać ze sobą rowery i po dojechaniu w dogodne miejsce popenetrować co ciekawsze odcinki drogi na dwóch kółkach. Z tematów dolinnych na uwagę zasługuje jeszcze rejon środkowego i dolnego biegu rzeki Wetliny. Jadąc z Czarnej Małą Pętlą przez Chrewt, Rajskie i Sakowczyk odbijamy na Terkę i wzdłuż Solinki docieramy do ujścia Wetliny. Samochód zostawiamy na niewielkim przydomowym parkingu (płatnym) i dalej na rowerach (czy też pieszo) ruszamy ku Sinym Wirom.\nNa narciarskie stoki\nNajlepsze warunki narciarskie W Bieszczadach oferują Ustrzyki Dolne - od Czarnej zaledwie 15 km. Czeka tu na nas wyciąg na Kamiennej Laworcie i trasa licząca 1300 m długości, oraz krótsze wyciągi na stokach Gromadzynia i Małego Króla, więcej: Zima w Bieszczadach\nJeśli odwiedzamy Bieszczady po raz pierwszy dobrze jest ulokować się w takim miejscu, aby móc różnorakie walory regionu poznać choćby pobieżnie podczas swego tu pobytu. Jeśli zaś penetrujemy bieszczadzkie ostępy stosunkowo często dobrze jest co czas jakiś zmieniać miejsce bazowania - tak aby poznawać coraz to nowe partie regionu. W obydwu więc przypadkach Czarna może okazać się dobrym miejscem wypadowym.\nP.S. dla koniarzy.\nBez obaw - są i stadniny koni: jedna w Lipiu (3 km od Czarnej), inna w Polanie (7 km od Czarnej), jeszcze inna w Rabem (6 km od Czarnej). Bo co jak co, ale pokowbojować trochę będąc w Bieszczadach nie zawadzi...\nOd kilku lat w Czarnej Górnej działa również Muzeum Historii Bieszczad (sic) - warto tam zajrzeć. Więcej o muzeum: Muzeum Historii Bieszczad\nKapliczka Matki Boskiej (pańszczyźniana) w Czarnej Dolnej\nCzarna Dolna, dawny OZ\nCzarna Dolna, dawny PGR\nDroga na Moklik


Kobiety w krainie książek - statystyki, nagrody i wydawnicze wyzwanie - Agnieszka Żak\n“Stan czytelnictwa w Polsce w 2014 r.” str. 30.\nNa całe szczęście, badane 16-latki (konkretnie chodziło o grupę przystępującą do General Certificate of Secondary Education) nie tylko częściej od chłopców czytają e-maile i serwisy społecznościowe, ale też częściej sięgają po powieści. Z kolei chłopcy częściej czytają komiksy, a 38% z nich przeczytało przynajmniej jedną gazetę w ostatnim miesiącu (vs 30% dziewcząt). Jednocześnie chłopcy rzadziej przyznawali się do czerpania przyjemności z lektury i rzadziej odbierali czytanie jako coś pozytywnego. W grupach wiekowych od 8 do 18 lat 47% chłopców stwierdziło, że “bardzo lubi” lub “dosyć lubi” czytać książki, gdy w przypadku dziewczynek było to 62%. 13% chłopców i 6% dziewczyn stwierdziło, że czytać nie lubi. Szczególnie warto zwrócić uwagę na fakt, że co piąty chłopiec nie czyta dla przyjemności poza szkołą. Być może dlatego, że 20% dzieci uważa, że ich rodziców nie obchodzi, czy czytają…\nKolejnym przejawem braku uniwersalności jest koszmarek zwany “silną postacią kobiecą”. Z jakiegoś powodu nie da się stworzyć dobrej/ciekawej/fajnej postaci płci żeńskiej, trzeba podkreślić, iż jest ona kobietą, a mimo to jest silna. Twórcy, którzy nie radzą sobie z pojęciem, że kobieta też człowiek, generują zwykle niesamowicie nudne i generyczne bohaterki, na które nie mogę patrzeć. I myślę, że właśnie to jest problemem – że nie potrafimy myśleć o kobiecie jako o postaci, odczuwamy potrzebę, by umieścić ją koniecznie w kontekście wszystkiego, co kobiece plus kontekście nierówności płci i zmian społecznych. Kobieca postać po prostu często staje się jakimś manifestem… Z męskim bohaterem może utożsamić się każdy. Z kobiecym niekoniecznie, bo… co właściwie? jesteśmy inne? Bardziej skomplikowane?\nW każdym razie po wpisie Griffith posypały się komentarze. Kamila Shamsie w artykule, który wprost zatytułowała “Prowokacja”. Poza jej własnymi doświadczeniami i jeszcze paroma statystykami, dokonała obserwacji podobnej do mojej:\nZarówno Shamsie, jak i Griffith starały się o całym pomyśle mówić pozytywnie. Zaczęły zbierać pomysły od różnych zainteresowanych osób, tj. festiwal kobiet w literaturze, mniej stereotypowo-płciowe okładki, sposoby na wyrównanie liczby męskich i kobiecych kandydatów do nagród. Szczególnie Griffith przekłada pozytywne rozwiązania nad agresywne działania, mówiąc, że woli kolorowe wykresy od prowokacji, bo wydają jej się bardziej praktyczne. Boi się, że wyzwanie Shamsie tylko umocni retorykę “my kontra oni”, z której nic dobrego nie wynika:\nWięcej w artykule “In the UK, girls like to read online, boys like print – who knew?” w serwisie Publishing Perspectives,\nw artykule “Girls like digital media while boys prefer print, finds study on reading habits” w serwisie The Guardian,\nw artykule “Books about women don’t win big awards: some data” na blogu Nicoli Griffith,\nw artykule “Kamila Shamsie: let’s have a year of publishing only women – a provocation” w serwisie The Guardian,\noraz w artykule “No man allowed: publisher accepts novelist’s ‘year of women’ challenge” w serwisie The Guardian.\nTak, znów wyruszam na pisarski kemping\n18/100 książek, które przeczytałam\n4 sierpnia 2015 o 19:05 Odpowiedz\nMoże jestem człowiekiem małej wiary i w ogóle, ale pomysł wydawania przez rok książek tylko i wyłącznie napisanych przez kobiety mnie bawi. Poza tym sam w sobie podkreśla zaistniałą sytuację i przede wszystkim chodzi o to, co napisałaś – że powinna liczyć się historia, a nie to jakiej płci jest autor. Za to zanalizowanie czym różnią się książki pisane przez kobiety i mężczyzn i wyciągnięcie średnich tendencji jest chyba zadaniem wysoce karkołomnym, co więcej pozbawionym sensu, bo przecież nie chodzi też o to, aby tworzyć szablon “tak się pisać powinno wg wypadkowej.” 😉\nI bardzo spodobało mi się to, co napisałaś o większej uniwersalności postaci męskich 🙂\nWarszawskie Targi Fantastyki 2018 – fantastyczny fandom – Jak napiszę, to będzie


Divinity II: Ego Draconis | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nTemat na forum 'Pomoc' rozpoczęty przez trzepak, Wrzesień 25, 2009.\nWie ktos czy jest juz moze do sciagniecia na xboxa ta gra? Dzisiaj jest premiera a nigdzie nie moge jej znalezc Jesli ktos znajdzie niech wrzuci na forum.\ntrzepak, Wrzesień 25, 2009\nwidzę, że największą kwestią poruszaną w temacie dotyczącym gry (zresztą za każdym razem tak jest) to czy będzie po polsku ?\nmoim zdaniem, skoro macie problem z grą po angielsku, to zamiast spędzać czas przed konsolą proponuję przed książką, bo może się to w życiu kiedyś przydać - a nie tylko, będzie pl, będzie pl ...\ndobra to tyle, jeśli chodzi o marudzenie odnośnie języka ...\nco do gierki, to jak na razie jest całkiem fajna, nawet bardzo.\nna początku trochę trudna, nawet na poziomie trudności low można oberwać od byle goblina. natomiast w dalszej części gry nawet gdy podrasujemy postać, to dalej nie ma co się rzucać na zorganizowane grupy szkieletów, czy innych "świnio maczo morderców" bo o łomot nie trudno. zresztą przewijające się w grze podczas ładowania hint'y informują, o tym żeby dobrze rozplanować atak i strategię, że zawsze można włączyć pauzę itd. i nie rzucać się na wszystko co się rusza.\nz innych rzeczy zaobserwowanych w grze, to:\n- w miastach nikt nie reaguje jeśli wyciągniemy broń lub oberwie od nas strzałą\n- można wejść do dowolnego domu, obrobić go ze wszystkiego i również nikt nie kiwnie palcem (i to jest dziwne, bo nawet w tak starej grze jak Arcanum, nie można było tak bezkarnie kraść)\n- grafika w grze na bardzo przyzwoitym poziomie (na pewno bije na głowę Risena i Dragon Age)\n- dwa albo trzy razy tylko zaobserwowałem małe przycięcie\njeśli chodzi o questy, to jak na razie są dość ciekawe - nie polegają tylko na masowej eksterminacji wszystkiego co się rusza, często pojawiają się zagadki lub też trzeba chwilę pogłówkować jak np. przejść przez arenę w obozie bandytów (nie będę pisał, żeby nie psuć zabawy), żeby na dzień dobry nie oberwać w czachę albo się od razu zatruć.\ntrudność może powodować dotarcie do miejsc docelowych, gdyż oznaczenia na mapie, są takie same jak w polskich miastach\nco prawda grałem tylko kilka godzinek, to spokojnie mogę napisać, że od czasów Obliviona i Fable 2 to kolejny cRPG, który bardzo przypadł mi do gustu i którego spokojnie na 100% mogę polecić !\nteraz jestem jeszcze ciekaw jak wygląda sprawa z Dragon Age - bo tylko go odpaliłem, żeby zobaczyć i nie grałem dalej.\nnasirus1983, Listopad 2, 2009\nHmm...ściągnąłem wersję CLARE, jednak mam dziwnie rwącą się animację podczas walki z przeciwnikami. Ma ktoś może podobny problem z tą wersją?\nCzy również grałeś w wersję od CLARE, czy tą wcześniejszą?\nlordostros, Listopad 2, 2009\ngram już od kilku dni i powiem że gierka na prawdę wkręca - fabuła jest ciekawa i im większe postępy w grze, tym bardziej zawiła i pełna zwrotów akcji\ngraficznie jest nieźle, chociaż mógłbym się trochę przyczepić do animacji - w czasie bardziej rozbudowanych walk potrafi trochę zwolnić (przede wszystkim gdy używane jest sporo magii), od czasu do czasu mogą pojawić się też jakieś nie do końca załadowane tekstury, jednak to tylko na bardzo krótką chwilę (nawet po zainstalowaniu gry na dysk)\nświat jest wielki, dużo biegania, dużo różnych podziemi, jeszcze więcej walki, sama walka trudna nawet na najniższym poziomie trudności, w żadnym wypadku nie wolno pchać się w grupę przeciwników (szczególnie, kiedy mają magów lub strażników w składzie - atakują z dystansu i szybko wykańczają), polecam używanie łuku, znacznie ułatwia życie\nquesty moim zdaniem świetne, żadnych w stylu "przynieś mi 5 bananów" czy "idź i zabij stado królików pod tamtym drzewem", wszystkie zadania poukładane, logiczne i bardzo nieliniowe: "pomóż w przemycie jedzenia do wioski", "uwolnij bandytę z więzienia aby dostać się do jego obozu i zapobiegnij napadom na karawany" itp itd., wszystkie te zadania można zakończyć na co najmniej dwa sposoby i każde rozwiązanie niesie ze sobą jakieś konsekwencje\njak dla mnie gra bardzo dobra, rozbudowana i wciągająca na długie godziny, stanowczo polecam\nPS. jeśli chodzi o język to wersja PL bardzo się przyda osobom, które słabiej znają angielski, ponieważ w grze pojawia się sporo dialogów, w których używane są dość archaiczne zwroty\nneehooyah, Listopad 4, 2009\nw kwestii zacinania nie wypowiem się, bo miałem oryginał (co prawda niemiecki ale jakoś dało się grać). czekam, żeby kupić w normalnej wersji językowej: eng lub pl. nie mniej jednak uważam, że od czasów obliviona i fable 2 to kolejna gra warta wydania pieniędzy.\nnasirus1983, Listopad 5, 2009\ndzimi03 Świeżak Świeżak\nanimacja chrupie jak ten dziad z reklamy Snickersa. grafika jest ohydna. ktoś napisał, że bije na głowę Dragon Age, nie wiem jaki ma ten ktoś telewizor, ale to bzdura jest straszna imo. ogólnie nie polecam, chyba że się jest after Dragon Age i desperacko szuka kolejnego reprezentanta tematu. czekałem na grę z językiem na wierzchu, ściągnąłem pierwszą niż Dragon Age i zawiodłem się bardzo.\ndzimi03, Listopad 5, 2009\ndzimi03 napisał: ↑\njeśli dla Ciebie grafika jest wyznacznikiem jakości gry to współczuję, Divinity II wymiata pod względem fabuły, zadań i grywalności, prawdopodobnie po tym co napiszę narażę się wielu fanom, ale moim zdaniem pod tymi względami Divinity II wgniata głęboko w ziemię mocno przereklamowanego Gothic'a\nneehooyah, Listopad 5, 2009\njeśli mielibyśmy się przyczepić tylko grafiki, to widziałem i dragon age i divinity II - no cóż, dragon age na tym tle wypada słabo (szczególnie tekstury, wyglądają jakby miały jakąś bardzo małą rozdzielczość), mam nadzieję że reszta gry jest ok, bo to kolejna pozycja do zrobienia po divinity II.\nco do mądrali, który pyta o TV, to telewizor mam średniej klasy: LG Scarlet 37'' 1080p, konsola jest podłączona do niego przez HDMI.\nnie wiem jak na innych konsolach, u mnie na jasper'rze oryginalny divinity II, zainstalowany na hdd chodził płynnie, chyba tylko raz widziałem jakieś przycięcie\nmoim zdaniem pod tymi względami Divinity II wgniata głęboko w ziemię mocno przereklamowanego Gothic'a\n- chyba żartujesz, divinity II nie wgniata mocno przereklamowanego Gothic'a w ziemię, tylko ściera beznadziejnego Gothic'a z powierzchni ziemi !\nmax911: Nie poczułem tej oszołamiającej grywalności, epickiej fabuły, wyznaczających nowe standardy rozwiązań, niczego nie poczułem. Div w ogóle mnie nie wciągnął. Do tego wygląda tragicznie, co odstrasza mocno.\n!nasirus1983: Nie wiem czy raczysz żartować czy po prostu nie widziałeś Dragon Age w akcji, a przeczytałeś parę opinii o słabej grafice, teksturach. Nie powiem, że grafika w Dragon Age jest mocna, ale prezencja Divinity przy niej to tragedia większa niż życiorys Wertera...\nwłaśnie ukończyłem grę i mogę powiedzieć, że zakończenie mocno mnie zaskoczyło, autorzy wybrali dość ciekawy moment na końcówkę, całość była świetna, im dalej w grę tym robiło się ciekawiej, chciałoby się pograć dłużej, zostaje niedosyt i oczekiwanie na sequel (a wnioskując z zakończenia, pojawi się na pewno ), w tym momencie mogę śmiało powiedzieć, że jest to jedno z najlepszych RPG w jakie było mi dane zagrać od kilku ładnych lat, teraz następny w kolejce jest Dragon Age\nneehooyah, Listopad 10, 2009\nW życiu nie zdarzyło mi się zadawać tak idiotycznego pytania na forum, ale, do diabła, jak w tej grze strzela się z łuku!? Wziąłem Rangera, myślę sobie 'zasnajperzę', wybiegam w pole a tu kaplica. Namierzam wroga LT i nijak nie mogę strzelać, żaden z przycisków nie daje efektu, który, bądź co bądź, jest dosyć istotny w przypadku bycia łucznikiem inna sprawa, że z początku miałem spory problem z wyekwipowaniem łuku. Nie wiem, mi jakiś taki kulawy ten interfejs się wydaje.\nedit. ok, w końcu się połapałem. W życiu nie widziałem gry, w której trzeba samodzielnie bind'ować klawisz ataku\nsp0q, Listopad 10, 2009\nMam pytanie czy ta gra będzie w języku polskim??\ngolejuw, Listopad 11, 2009\nNie zanosi sie na to\nczy od momentu jak dostałeś możliwość zamiany w smoka, też Cię łoili na każdym kroku ? bo ja w chwili obecnej nie daję rady. od momentu jak mam battle tower, to gdzie nie pójdę to praktycznie nie mam szans. moja dość dobrze rozwinięta postać nagle okazała się cienka jak barszcz ... jak dawałeś radę od czasu battle tower ?\nnasirus1983, Listopad 11, 2009\npowiem tak - całą grę przechodziłem używając podczas walk przede wszystkim łuku - bez ataków na odległość po prostu się nie da, jest stanowczo za trudno\nmoje lekarstwo na dość znośne przechodzenie gry to:\n- miecz oburęczny (początkowo spokojnie wystarczy Araben's Sword, później coś mocniejszego można kupić)\n- dowolny łuk, zadający magiczne obrażenia ~20-50\n- umiejętność Rangera "Exploding Arrows" na jakimś przyzwoitym poziomie (pod koniec gry miałem na 10)\n- gigantyczna ilość mikstur leczących (całą kasę tylko na to wydawałem)\n- robienie save praktycznie na każdym kroku\nprzy każdej walce zaczynasz od ataku wybuchającymi strzałami, strzelasz z jak największej odległości i ile tylko dasz radę (czar odnawia się co 5 sekund), jest to atak strefowy więc rani jednakowo wszystkich przeciwników w obrębie kilku metrów, jak już kilka razy dostaną to kończysz mieczem i po walce, tą techniką na pozomie "Normal" dało się jakoś znośnie grać, chociaż momentami chciałem rzucać padem o ścianę , "Battle Tower" zdobyłem jak miałem level 14, grę skończylem na 33,\nneehooyah, Listopad 12, 2009\nczyli są dwie opcje, albo rozwalę pada o ścianę albo zacznę grę od nowa. większą część gry inwestowałem w wojownika, czyli siłę i życie. dexterity mam na dość niskim poziomie i już teraz raczej go za bardzo nie podbiję. kiedy już przejąłem battle tower miałem poziom 20, siłę na poziomie 60 i miecz o sile rażenia 69-119. niestety pierwsze wyjście poza wieżę, czyli ,,orbas fijord'' i na dzień dobry łomot od goblinów o ile jednego, dwóch jeszcze załatwiłem to większa grupka już mnie kasowała - tutaj jednak jeszcze jakoś dawało radę. smokiem w ogóle jeszcze jakoś można ugrać, rozwaliłem wszystkie generatory na ,,orbas fijord'' i wyłączyłem większość anti-dragon zones. nie zmienia to faktu, że wejście do jakiejkolwiek jaskini itd. kończy się gwarantowanym łomotem na dzień dobry. zwłaszcza, że po zdobyciu battle tower, nie ma dostępu do kupców bo wszystkie lokalizacje, które były dostępne są zatrute, health potion można produkować samemu, roślinki jednak szybko się kończą, kupić ich nie mogę prawie nigdzie (mikstur) ...\nnasirus1983, Listopad 12, 2009\ndexterity spokojnie możesz mieć na niższym poziomie, ja miałem 21 punktów i to spokojnie wystarczy kiedy używasz "Exploding Arrows", ja też inwestowałem w wojownika, jednak to szybko się okazało błędem, podobno najłatwiej w tej grze ma mag ale akurat za tą klasą postaci nie przepadam więc nie sprawdzę, mikstury kupisz w drewnianym bunkrze, który jest przyczepiony do ściany w "Orobas Fjords", skoro już wyczyściłeś strefy Anti-Dragon to spokojnie tam możesz wejść, załatwisz dwójkę przeciwników, jak wejdziesz na piętro to tam będzie kolejnych dwóch, którzy poddadzą się i będą Ci sprzęt sprzedawać, drugie miejsce to zamek umieszczony na ścianie po prawej stronie od bunkra, tam jest koleś co ma sporą ilość mikstur do sprzedania\ndzięki za wskazówki, dzisiaj właśnie trochę się jeszcze pokręciłem po tej krainie i znalazłem tych dwóch kolesi w bunkrze przyczepionym do ściany.\nmam jeszcze takie pytanko, zchomikowałem dość dużą ilość broni w battle tower. ponieważ, health potions trochę kosztują postanowiłem sprzedać broń i kupić mikstury. jeżeli jednak sprzedaję broń z jakimiś właściwościami magicznymi pada pytanie, czy chcę sprzedać ten przedmiot za tak marną cenę. stąd moje pytanie, czy w ciągu gry udało Ci się jakoś podnieść stosunki z kupcami, żeby płacili Ci lepsze ceny, czy to standard w grze, że zawsze pyta jeśli przedmiot jest ciut lepszy ?\nzwykle jak przeczytałem myśli sprzedawców to oferowali lepsze ceny kupna/sprzedaży, jednak te komunikaty "czy chcesz sprzedać" pojawiały się tak czy inaczej, to chyba idzie z automatu przy wartości powyżej 250 szt. złota, zresztą nigdy się tym nie przejmowałem i sprzedawałem, miksturki ważniejsze\nTa gra jest troche dziwna , poważnie. Ma takie dziwne akcje że to się w głowie nie mieści . GDZIE TE DOBRE RPG... OMG !\njakp, Październik 1, 2009, na forum: Gry


Kolejny trailer Death Stranding już na Gamescom 2019 - Hideo Kojima na scenie - Movies Room\nGamescom 2019 zbliża się wielkimi krokami, a gra której twarzy udzielił sam Norman Reedus znany między innymi z The Walking Dead ma otrzymać kolejne video prezentacyjne.\nJeżeli ktoś jeszcze nie słyszał o Death Stranding, to jest to przygodowa gra akcji TPP na PS4, której fabuła osadzona jest w niedalekiej przyszłości. W świecie nawiedzanym przez nadprzyrodzone zjawiska. Jednym z tych zjawisk, jest deszcz, z którym kontakt fizyczny wywołuje przemieszczenie się w czasie. W związku z tym, wszystkie organizmy żywe ulegają starzeniu. Kolejne zagrożenie w prezentowanym uniwersum, to istoty nazywane Beached Things i są one niezauważalne dla ludzkiego oka, dlatego ocalali korzystają ze specjalistycznego sprzętu do ich wykrywania. Jednak główną misją naszego bohatera, jest uchronienie gatunku ludzkiego od wyginięcia.\nZobacz również: Death Stranding – oto Nicolas Winding Refn jako Heartman!\nKiedy zaczyna się Gamescom?\nGłówny event zaczyna się 21.08.2019r. Na szczęście, 19 sierpnia, o 20:00, rozpocznie się audycja z nocy otwarcia w Kolonii w Niemczech, prowadzącym będzie Geoff Keighley, a na scenie pojawić ma się sam twórca gry Hideo Kojima. Wtedy właśnie, naszym oczom ma ukazać się nagranie z Death Stranding. Poza tym, w trakcie transmisji, zaprezentowane zostaną jeszcze inne gry. Nie tylko Kojima Productions bierze udział w tym konwencie. Ponad 15 dużych firm będzie miało szansę zaprezentować swoje produkty widowni Gamescomu.\nDeath Stranding ma mieć swoją premierę 8 listopada 2019 roku, a wersja pre-order na chwilę obecną wynosi około 250zł.\nŹródło: Twitter / Ilustracja wprowadzenia:materiały prasowe\ndeath stranding,, gamescom ,, gry, gry komputerowe, hideo kojima,, norman reedus\nArticle ID = 84812


Organizacja i panujące w niej zależności. Spójrz na to co koniecznie musisz wiedzieć! » snakeriverscca.org\nKażda organizacja, czyli jakakolwiek firma, czy przedsiębiorstwo posiada swą strukturę. Nie we wszystkich organizacjach jest ona taka sama. Bo dużo zależy od ilości stanowisk i od tego ile osób jest w firmie zatrudnionych. Tak, więc struktura organizacyjna musi zostać dobrana do konkretnej organizacji.\nbardzo ogólne zasady są odpowiednie do wszystkich firm - struktura organizacyjna. Jest parę typów struktur organizacyjnych. Powinniśmy, więc pomyśleć, która struktura będzie najsensowniejsza dla naszej firmy, czy na bank będziemy musieli wymyślać jakichś niestworzonych rozwiązań, czy może jednak już te , które są okażą się rzeczywiście odpowiednie. Ogółem, jeśli chodzi o organizacje to najważniejszy jest tak naprawdę kapitał (http://ventures.prometeia.pl/) pracujący (więcej: kapitał pracujący), bo dzięki niemu firma jest w stanie sensownie prosperować, o czym niestety sporo szefów nie pamięta. Choć oczywiście najistotniejsze, aby pamiętał o tym dział księgowości. W momencie, gdy firma ma nadwyżkę środków nad pieniędzmi, które powinny być spłacone w danym momencie, to możemy stwierdzić, że jest dobrze. Ludzie otwierając firmy mają obawy, co do tego, czy dobrze dobiorą strukturę organizacyjną i czy dadzą sobie radę z finansami. Ale prawda wygląda tak, że jeżeli się chce to się da. I tak naprawdę nie potrzeba do tego wielkiej filozofii, trzeba nauczyć się wykorzystywać już dostępne opcje, by nie robić błędów, tam gdzie rzeczywiście da się ich uniknąć.\nWzór do uzupełnienia faktury\nJeśli będziemy mieli uzupełnić fakturę może pojawić się problem. Rzeczywistość wygląda tak, że nikt nas nie nauczył jak wystawiać fakturę. Wszystko niby jest podane, gdzie, co trzeba wpisać. Ale kiedy przychodzi, co, do czego, to wychodzi na to, że nie jest to tak banalne. Zaczynamy się zastanawiać czy faktura platforma wzór można gdzieś zobaczyć np.Cena Biznesu. Oczywiście w Internecie jest opcja wypełnienia faktury bardzo szybko i co istotne na sto procent zrobimy to dobrze. Dodatkowo można zakupić dla naszej firmy program do uzupełniania faktur. Ale ogółem prawda wygląda tak, że jak dwa czy trzy razy sami wypiszemy fakturę to okaże się nagle, że nie jest to jakaś niesłychanie ciężka sprawa.\nTags: bank, firma, przedsiębiorstwo