Jean-Paul Belmondo – aktor - Biografie niemieckie\nJean-Paul Charles Belmondo (ur. 9 kwietnia 1933 w Neuilly-sur-Seine; zm. 6 września 2021 w Paryżu) – francuski aktor, producent filmowy i dyrektor teatru. Jego akrobacje kaskaderskie szybko uczyniły z niego jedną z największych gwiazd francuskiego kina. Stawiany jest na równi z Louisem de Funèsem i Alainem Delonem, a jego filmy obejrzało w ciągu pięćdziesięcioletniej kariery aktora blisko 160 milionów widzów. Współpracował z takimi reżyserami jak Alain Resnais, Louis Malle, Philippe de Broca, Henri Verneuil, Jean-Luc Godard, Claude Chabrol, François Truffaut, Claude Sautet, Jean-Pierre Melville, Claude Lelouch, Jean-Paul Rappeneau, Georges Lautner, Gérard Oury, Alexandre Arcady, Vittorio De Sica, Mauro Bolognini czy Peter Brook.\nOd połowy lat 80-tych jego filmy przyciągały coraz mniej widzów, a krytyka nie oszczędzała go. W 1991 roku kupił Théâtre des Variétés, który sprzedał w 2004 roku. Za całokształt swojej kariery otrzymał Honorową Złotą Palmę na Festiwalu Filmowym w Cannes w 2011 roku.\n2.3 Początek sławy\n2.4 Szczyt kariery (1970–1985)\n2.5 Powrót do teatru (1985–2001)\n2.6 Koniec kariery i życia (2001-2021)\n2.7 Życie prywatne\nOjciec : Paul Belmondo (1898–1982), rzeźbiarz;\nMatka : Sarah Rainaud-Richard (1901–1997), malarka;\nRodzeństwo : brat Alain-Paul (ur. 1931), producent filmowy i menadżer Jean-Paula Belmondo i siostra Muriel (ur. 1945);\nŻona : 1) od 17 stycznia 1959 (separacja od 1965, rozwód 1968) Renée „Elodie“ Constant, 2) od 29 grudnia 2002 (rozwód 2008) tancerka i aktorka Natty Tardivel (ur. 1965);\nDzieci : 2 córki Patricia, (1953–1993, zginęła w pożarze własnego mieszkania) i Florence (ur. 1960) oraz syn Paul (ur. 1963) z Renée „Elodie“ Constant; córka Stella z Natty Tardivel.\nJean-Paul Belmondo był synem rzeźbiarza Paula Belmondo i malarki Sarah Rainaud-Richard (1901–1997). Przodkowie ojca mieszkali w Algierii dokąd przybyli z Piemontu i Sycylii. Do Paryża ojciec przybył po I wojnie światowej, gdzie zaliczał się do znanych artystów. Do grona jego przyjaciół należał Albert Camus. Jean-Paul miał bardzo dobre relacje z ojcem, który zainteresował go sztuką i kulturą. Uważany był za trudnego i niezdyscyplinowanego ucznia, co spowodowało, że kilka razy musiał zmieniać szkołę. Interesował się kolarstwem, piłką nożną, a po wysłuchaniu relacji radiowej z wygranej walki Marcela Cerdana nad Tony Zale zapragnął zostać bokserem. Mając szesnaście lat zachorował na gruźlicę i na leczenie wyjechał do Owernii. Tam zastanawiał się nad swoją przyszłością i postanowił zostać aktorem.\nOd początku lat 50-tych Belmondo występował jako aktor amator m.in. w paryskich szpitalach. Ojciec skontaktował go z André Brunot'em, członkiem Comédie-Française. Jednak doświadczony aktor po przesłuchaniu go dał mu przyjacielską radę, by w żadnym wypadku nie robił kariery aktorskiej, gdyż najwyraźniej brak mu talentu. Belmondo nie zrezygnował i pod okiem aktora Raymonda Girarda przygotowywał się do egzaminu wstępnego do Narodowego Wyższego Konserwatorium Sztuk Dramatycznych (fr. Conservatoire national supérieur d'art dramatique) w Paryżu. Wprawdzie w 1951 roku nie przeszedł pomyślnie egzaminu, ale został przyjęty jako audytor. W styczniu 1952 roku ponownie przystąpił do egzaminu wstępnego, ale ponownie nie zdał. Dopiero w październiku 1952 roku pomyślnie przeszedł egzamin i został przyjęty. Na uczelni pozostał cztery lata, poznał tam Jeana Rochefort'a, Bruno Cremera, Annie Girardot, Jean-Claude'a Brialy'ego, Pierre'a Verniera, Michela Beaune'a i Jean-Pierre'a Marielle'a, którzy zostali jego przyjaciółmi i występowali później w jego filmach. W 1956 roku, podczas konkursu dyplomowego w Konserwatorium, publiczność nagrodziła go brawami, ale jury pod przewodnictwem Marcela Acharda przyznało mu zwykłe wyróżnienie, uniemożliwiając tym samym dostanie się do Comédie-Française. Aktor i nauczyciel w Konserwatorium Henri Rollan powiedział mu: „Nauczyciel nie pochwala cię, ale człowiek mówi brawo”.\nW 1953 roku Jean-Paul Belmondo zadebiutował w dwóch sztukach na scenie Théâtre de l'Atelier. W 1956 roku zagrał w filmie Les Copains du dimanche, w którym wystąpiło kilkoro wschodzących gwiazd filmowych, w tym Michel Piccoli. Film nie został jednak upubliczniony ze względu na naciski związku producentów i był pokazywany poufnie jedynie wiosną 1957 roku w Paryżu, a w następnych latach za darmo w różnych radach zakładowych. Wprawdzie Belmondo uchodził za utalentowanego, jednak z powodu wyglądu jego kariera filmowa wydawała się mało prawdopodobna. Później o tym powiedział : „Nigdy nie myślałem, że stanę się sławny. Z moją twarzą nie miałem nic z uwodziciela i w tym czasie nie grałem jeszcze ważnych ról.” Uczestniczył w kilku kastingach, np. do filmu Windą na szafot (1958), ale nie otrzymał angażu. Prawdziwa kariera aktora rozpoczęła się dopiero wraz z małą rolą w filmie Bądź piękna i milcz, wyreżyserowanym w 1958 roku przez Marca Allégret'a. Na planie filmowym spotkał, również debiutującego, Alaina Delona. Tego samego roku Marcel Carné zaangażował go do filmu Oszuści. Razem z Bourvilem i Danielle Darrieux wystąpił w 1958 roku w Un drôle de dimanche. Jean-Luc Godard zatrudnił go w tym samym roku do filmu krótkometrażowego Charlotte et son jules, w którym zaczął współpracę z ruchem Nowej Fali w kinematografii francuskiej.\nWojna algierska przerwała karierę aktorską Belmonda, gdyż w 1958 roku powołano go do służby wojskowej. Po powrocie do Francji ożenił się 17 stycznia 1959 roku z tancerką Renée „Elodie“ Constant, którą poznał w 1953 roku, i z którą miał dwie córki i syna. Pierwszą ważną rolę otrzymał od Claude'a Chabrola w dramacie filmowym Na dwa spusty. Belmondo wystąpił następnie w kolejnym filmie Nowej Fali, Do utraty tchu Jean-Luci Godarda, który powstał między 17 sierpnia a 15 września 1959 roku. Aktor uznał ten film za mniej ważny od filmu Chabrola. Warunki pracy z Godardem, często improwizowane dialogi skłoniły aktora do udziału w filmie kryminalnym Claude'a Sautet'a Classe tous risques, który na ekrany wszedł w 1960 roku. W międzyczasie zagrał w pierwszym filmie telewizyjnym Les Trois mousquetaires.\nUkazanie się w marcu 1960 roku filmu Do utraty tchu okazało się wielkim sukcesem, a Jean-Paul Belmondo stał się znany. W latach 60-tych Belmondo nakręcił 34 filmy i stał się pierwszoplanową postacią kina francuskiego. Występował w filmach włoskich jak La Viaccia (reżyseria Mauro Bolognini) z Claudią Cardinale, La ciociara (reżyseria Vittorio De Sica) z Sophią Loren. Po drugim filmie z reżyserem Jean-Pierre'em Melville'em Le Doulos, Jean-Paul Belmondo zagrał w filmie Philippe'a de Broca Cartouche-zbójca, który odniósł wielki sukces. Następnie w ekranizacji powieści Antoine'a Blondin'a spotkał na planie filmowym Małpa w zimie Jeana Gabina. W tej ekranizacji Belmondo okazał się godnym następcą komików poprzedniej generacji. Po kilku kolejnych filmach zagrał z Françoise Dorléac (siostrą Catherine Deneuve) w Człowiek z Rio, który okazał się kolejnym sukcesem komercyjnym. Od 5 listopada 1963 do 1966 roku był prezydentem Syndicat français des artistes-interprètes.\nKolejne sukcesy aktora łączyły się z filmem przygodowym 100 tysięcy dolarów w słońcu i dramatycznym Weekend w Zuydcoote. Podczas kręcenia filmu Człowiek z Hongkongu zakochał się w partnerce filmowej Ursuli Andress. Żona Belmonda wystąpiła o rozwód, który nastąpił w 1965 roku. Apogeum współpracy Belmonda z reżyserem Jean-Luciem Godardem stanowił Szalony Piotruś, dobrze przyjęty przez krytyków i publiczność, w którym wystąpiła Anna Karina. Jean-Paul Belmondo, zachęcony przez Ursulę Andress, próbował przygody z amerykańskim kinem, mieszkali tam przez pół roku, ale w końcu zrezygnowali, nie czując się dobrze w Hollywood.\nSzczyt kariery (1970–1985)\nLata siedemdziesiąte Jean-Paul Belmondo rozpoczął współpracą z reżyserem Jacques'em Derayem w filmie kryminalnym Borsalino, w którym wystąpił także Alain Delon. Film okazał się sukcesem komercyjnym, z frekwencją prawie 5 milionów widzów. Współpraca Delona z Belmondo została jednak nadszarpnięta przez proces sądowy pomiędzy dwoma aktorami w momencie premiery filmu, ponieważ Delon, producent filmu, naruszył warunki kontraktu, umieszczając swoje nazwisko dwukrotnie na plakacie (jako producent i jako aktor). Belmondo w końcu wygrał sprawę sądową.\nW 1971 roku Belmondo założył wytwórnię filmową Cerito Films. W latach 70-tych Jean-Paul Belmondo odnosił kolejne sukcesy współpracując z takimi reżyserami jak Philippe de Broca, Henri Verneuil, Claude Chabrol i José Giovanni. W 1972 roku rozpoczął romans z włoską aktorką Laurą Antonelli.\nUważa się, że film zrealizowany przez Alaina Resnais'a Stavisky, który nie odniósł sukcesu, znacząco wpłynął na karierę Jean-Paula Belmondo, który odtąd koncentrował się niemal wyłącznie na filmach rozrywkowych i komercyjnych. Komercyjny zwrot aktora symbolizują plakaty, na których od Strach nad miastem (1975) na górze pojawiało się tylko jego nazwisko, pisane dużymi literami, zawsze tymi samymi znakami, jak marka. W filmie Henri Verneuil'a Strach nad miastem, w którym wykonywał niebezpieczne i ryzykowne akrobacje, w tym scenę, w której wydawał się być zawieszony na helikopterze, Belmondo doznał kilku kontuzji, co przyczyniło się do wzrostu jego reputacji. Choć odnosił większe sukcesy niż kiedykolwiek, jego powodzenie u krytyków zaczęło słabnąć. Kariera Belmondo obejmowała szereg thrillerów, filmów przygodowych i komedii (Niepoprawny, L'Alpagueur, Ciało mojego wroga, Dubler, w którym gra podwójną rolę).\nW 1980 roku poznał dwudziestoletnią brazylijską emigrantkę, Carlos Sotto Mayor, córkę bankiera. Burzliwy związek z tą aktorką i piosenkarką trwał sześć lat.\nMiędzy 1978 a 1983 rokiem kariera Jean-Paul'a Belmondo osiągnęła apogeum komercyjne, każdy film aktora okazał się sukcesem publicznym, widzowie podziwiali go za jego gibkość i pracę bez dublerów w scenach akrobatycznych. Nakręcił trzy filmy w reżyserii Georges'a Lautnera: Glina czy łajdak, który po raz pierwszy w karierze Belmondo przekroczył milion sprzedanych biletów w Paryżu, Błazen, w którym powtórzył swój wyczyn z helikopterem, oraz Zawodowiec, ten ostatni film przekroczył pięć milionów sprzedanych biletów we Francji. Komercyjnymi triumfami Belmondo okazały się kolejne obrazy: As nad asy (1982, reżyseria Gérard Oury), Raptus (1983, reżyseria Jacques Deray). Od ukazania się w 1984 roku filmu Złoto dla pazernych, w reżyserii Henriego Verneuila, krytykowano aktora za powtarzalny charakter jego prac. Cecha ta była szczególnie widoczna w reklamie jego filmów kryminalnych, która coraz bardziej koncentrowała się na Belmondo, który jako jedyny obiekt zainteresowania na wielu plakatach przybierał niezmienną pozę mściciela lub supergliny. Jean-Paul Belmondo postanowił zmienić swój wizerunek, powracając do czystej komedii w filmie Wesołych Świąt (1984), wyreżyserowanym przez Georges'a Lautnera na podstawie sztuki Jeana Poireta. Podczas kręcenia w 1985 roku komedii kryminalnej Skok, zrezygnował z usług kaskadera i uległ poważnemu wypadkowi. W wieku pięćdziesięciu dwóch lat skończył się dla aktora czas filmów akcji.\nPowrót do teatru (1985–2001)\nPo niepowodzeniu w 1987 roku, reżyserowanego przez Jacques'a Deraya filmu kryminalnego W imię przyjaźni, wrócił na scenę teatralną i wystąpił w sztuce Kean Jean-Paula Sartre'a.\nW 1988 roku Claude Lelouch zaproponował aktorowi główną rolę w filmie Podróż rozpieszczonego dziecka, co pozwoliło mu zmienić dotychczasowy wizerunek filmowy. Za swoją kreację otrzymał w 1989 roku Cezara dla najlepszego aktora. Belmondo nie wziął udziału w ceremonii wręczenia nagród i nie odebrał swojej nagrody, w ten sposób przypominając, że tak jak na początku jego kariery, kiedy nie dostał się do Comédie Française, publiczność jest jedynym jury, które może przyznać mu wyróżnienia.\nNa kilka lat Jean-Paul Belmondo oddalił się od kina. W 1989 roku wystąpił w sztuce Cyrano de Bergerac, która odniosła wielki sukces. Razem z grupą teatralną odbył tournée, docierając nawet do Japonii. Po powrocie Belmondo sprzedał wytwórnię filmową Cerito Films stacji Canal+ i nabył Théâtre des Variétés, którym zarządzał.\nNa ekran wrócił dopiero w 1992 roku w kryminale Obrońca w reżyserii Georges'a Lautnera, a po trzech latach kręcił Nędzników w reżyserii Claude'a Leloucha, swobodną adaptację powieści Victora Hugo z częścią akcji przeniesioną do XX wieku. Żaden z tych filmów nie odniósł sukcesu. Odtąd aktor występował przeważnie na scenie teatralnej.\nW 1998 roku wystąpił razem z Alainem Delonem w reżyserowanej przez Patrice'a Leconte'a komedii kryminalnej Dziewczyna dla dwóch, nawiązującej do filmu Borsalino (Belmondo ponownie, w wieku 65 lat, wykonał kaskaderską sztuczkę zwisając z helikoptera). Ten film, w którym u boku obu weteranów wystąpiła Vanessa Paradis, osiągnął gorsze wyniki niż oczekiwano, ledwie przekraczając milion sprzedanych biletów. Zagrał także jedną z głównych ról w filmie science-fiction Być może Cédrica Klapischa.\nKońcem listopada 1999 roku Jean-Paul Belmondo przebywał w szpitalu w miejscowości Brest, po tym jak źle się poczuł podczas tournée ze sztuką Frederick ou le Boulevard du Crime. Od 2000 roku Jean-Paul Belmondo nie występował już na scenie.\nKoniec kariery i życia (2001-2021)\n8 sierpnia 2001 roku, miesiąc przed transmisją filmu telewizyjnego Moja krew, w którym zagrał główną rolę, przebywając na wakacjach na Korsyce u przyjaciela Guya Bedos'a, Jean-Paul Belmondo doznał udaru mózgu. Chociaż jego stan uważano za poważny (zakrzep krwi spowodował paraliż twarzy po prawej stronie), wieczorem został przewieziony do szpitala Saint-Joseph w Paryżu. Po tym wypadku nie mógł występować. W telewizyjnej adaptacji powieści Josepha Kessela Lew, w której planował zagrać, wystąpił ostatecznie Alain Delon.\nJean-Paul Belmondo, 2013.\nW kwietniu 2007 roku uhonorowano artystę odznaczeniem Komandora Legii Honorowej. Rok później powrócił na plan filmowy, by pod kierunkiem Francisa Hustera nakręcić film Un homme et son chien. Remake filmu Umberto D. (reżyser Vittorio De Sica) to dramat, w którym zagrał mężczyznę, który z dnia na dzień staje się bezdomny.\nPodczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Cannes otrzymał w 2011 roku Honorową Złotą Palmę za całokształt kariery. 19 czerwca 2012 roku w Brukseli został odznaczony za całokształt twórczości medalem Kawalera Orderu Leopolda wraz z Coq de Cristal.\n9 lutego 2015 roku Jean-Paul Belmondo ogłosił na antenie RTL swoje definitywne odejście na emeryturę z kina i teatru. Na Festiwalu Filmowym w Wenecji w 2016 roku został nagrodzony Złotym Lwem za całokształt kariery przez aktorkę Sophie Marceau. Wprawdzie pojawiały się różne projekty filmowe z udziałem Belmondo, ale żaden nie został zrealizowany.\n14 lipca 2019 roku Belmondo otrzymał order Wielkiego Oficera Legii Honorowej.\nJean-Paul Belmondo zmarł 6 września 2021 roku w Paryżu w wieku 88 lat. W uroczystości pogrzebowej, która miała miejsce 9 września na dziedzińcu Les Invalides, uczestniczyły osobistości świata polityki i rozrywki, tysiące anonimowych osób oraz prezydent Francji Emmanuel Macron, który wygłosił mowę pogrzebową. Tego samego wieczoru jego trumna została wystawiona w Les Invalides, aby publiczność mogła przyjść i złożyć wyrazy szacunku. Następnego dnia odbył się jego pogrzeb w kościele Saint-Germain-des-Prés w obecności krewnych i rodziny. Po wielu hołdach i ceremonii religijnej, trumna Jean-Paula Belmondo została skremowana na Cmentarzu Père-Lachaise, a jego prochy zostały pochowane w grobie ojca, rzeźbiarza Paula Belmondo, na Cmentarzu Montparnasse.\nJean-Paul Belmondo ożenił się 17 stycznia 1959 roku z Renée „Elodie“ Constant, z którą żył już od kilku lat. Z tego związku przyszło na świat troje dzieci: Patricia, (1953-1993), Florence (1960) i Paul (1963). Para rozstała się w 1965 roku, a rozwiodła w 1968. Powodem tego był romans Belmondo z partnerką filmową Ursulą Andress, z którą żył od 1965 do 1972 roku. Następne osiem lat spędził z włoską aktorką Laurą Antonelli. W latach 1980–86 związał się z brazylijską aktorką Carlos Sotto Mayor.\n29 grudnia 2002 roku Jean-Paul Belmondo poślubił w Paryżu Natty Tardivel, którą poznał w 1989 roku. Gdy miał 70 lat został ojcem czwartego dziecka, córki Stelli, która urodziła się 13 sierpnia 2003 roku. W 2008 roku para się rozwiodła. Następnie Belmondo żył z Barbarą Gandolfi, belgijską bizneswoman i byłą modelką. Życie prywatne aktora i działania jego nowej dziewczyny przyciągnęły uwagę mediów i spowodowały napięcia w jego rodzinie. Pod koniec czerwca 2010 roku prasa oskarżyła Barbarę Gandolfi o wykorzystywanie słabości aktora. 1 października 2012 roku Belmondo ogłosił rozstanie z Barbarę Gandolfi.\nW 2020 roku magazyn Gala ujawnił, że od ponad roku aktor jest w związku z byłą partnerką Carlos Sotto Mayor. Kiedy Carlos Sotto Mayor opublikowała we wrześniu książkę Jean-Paul - Mon homme de Rio o jej relacjach z gwiazdorem, rodzina Belmondo i ich adwokat oskarżyli ją o to, że nagle wróciła do jego życia dopiero wiosną 2020 roku, wykorzystując go do medialnego powrotu, znikając równie nagle, nie dając żadnych wiadomości wiosną 2021 roku.\n1958 : Les Copains du dimanche (Niedzielni kumple) jako Trebois\n1958 : Oszuści (Les Tricheurs) jako Lou\n1958 : Un drôle de dimanche (Zabawna niedziela) jako Patrick\n1958 : Charlotte et son jules (Charlotte i jej facet) jako Jean\n1958 : Bądź piękna i milcz (Sois belle et tais-toi) jako Pierrot\n1959 : Na dwa spusty (À double tour) jako Laszlo Kovacs\n1959 : Les Trois mousquetaires (Trzej muszkieterowie) jako D'Artagnan\n1960 : Do utraty tchu (À bout de souffle) jako Michel Poiccard alias Laszlo Kovacs\n1960 : La Française et l'amour jako Gilles\n1960 : Les Distractions jako Paul\n1960 : Charlotte et son jules jako Jean\n1960 : Ryzykanci (Classe tous risques) jako Eric Stark\n1960 : List nowicjuszki (Lettere di una novizia) jako Giuliano Verdi\n1960 : Matka i córka (La ciociara) jako Michele\n1961 : Un nommé La Rocca jako Roberto La Rocca\n1961 : Ksiądz Leon Morin (Léon Morin, prêtre) jako Leon Morin\n1961 : Kobieta jest kobietą (Une Femme est une femme) jako Alfred Lubitsch\n1961 : Syn marnotrawny (La Viaccia) jako Amerigo\n1961 : Sławne miłości (Amours célèbres) jako Lauzun\n1962 : Małpa w zimie (Un singe en hiver) jako Gabriel Fouquet\n1962 : Cartouche-zbójca (Cartouche) jako Louis-Dominique Bourguignon alias Cartouche\n1963 : Młodszy Ferchau (L'Aîné des Ferchaux) jako Michel Maudet\n1963 : Wzburzone morze (Mare matto) jako Il Livornese\n1964 : 100 tysięcy dolarów w słońcu (Cent mille dollars au soleil) jako Rocco\n1964 : Weekend w Zuydcoote (Week-end a Zuydcoote) jako Julien Maillat\n1964 : Człowiek z Rio (L'Homme de Rio) jako Adrien Dufourquet\n1964 : Polowanie na mężczyznę (La Chasse à l'homme) jako Fernand\n1965 : Człowiek z Hongkongu (Les Tribulations d'un chinois en Chine) jako Arthur Lempereur\n1965 : Szalony Piotruś (Pierrot le fou) jako Ferdinand Griffon zwany Piotrusiem\n1966 : Kochany łobuz (Tendre voyou) jako Tony Marechal\n1966 : Czy Paryż płonie? (Paris brûle-t-il?) jako Pierreflot/Y. Morandat\n1967 : Casino Royale jako francuski legionista\n1967 : Życie złodzieja (Le Voleur) jako Georges Randal\n1968 : Człowiek w pięknym krawacie (Ho!) jako François Holin (Ho)\n1969 : Mężczyzna, który mi się podoba (Un homme qui me plaît) jako Henri\n1969 : Syrena z Missisipi (La Sirène du Mississippi) jako Louis Mahé\n1969 : Mózg (Le Cerveau) jako Arthur Lespinasse\n1970 : Borsalino jako Francois Capella\n1971 : Cenny łup (Le Casse) jako Azad\n1971 : Małżonkowie roku drugiego (Les Mariés de l'an II) jako Nicolas Philibert\n1972 : Doktor Popaul (Docteur Popaul) jako Dr. Paul Simay\n1973 : L'Héritier jako Barthelemy Cordell\n1973 : Wspaniały (Le Magnifique) jako Bob Saint-Clair/François Merlin\n1974 : Stavisky... jako Serge Alexandre Stavisky\n1975 : Niepoprawny (L'Incorrigible) jako Victor Vauthier\n1975 : Strach nad miastem (Peur sur la ville) jako Komisarz Jean Letellier\n1976 : Ciało mojego wroga (Le Corps de mon ennemi) jako François Leclercq\n1977 : Dubler (L'Animal) jako Mike Gaucher i Bruno Ferrari\n1979 : Glina czy łajdak (Flic ou voyou) jako Antonio Cerutti/Stanislas Borovitz\n1979 : Błazen (Le Guignolo) jako Alexandre Dupré\n1981 : Zawodowiec (Le Professionnel) jako Josselin Beaumont (Joss)\n1982 : As nad asy (L'As des as) jako Jo Cavalier\n1983 : Raptus (Le Marginal) jako komisarz Phil Jordan\n1984 : Złoto dla pazernych (Les Morfalous) jako Pierre Augagneur\n1984 : Wesołych Świąt (Joyeuses Pâques) jako Stephane Margelle\n1985 : Skok (Hold-Up) jako Grimm\n1987 : W imię przyjaźni (Le Solitaire) jako Stan Jalard\n1988 : Podróż rozpieszczonego dziecka (Itinéraire d'un enfant gâté) jako Sam Lion\n1992 : Obrońca (L'Inconnu dans la maison) jako Loursat\n1995 : Sto i jedna noc (Les Cent et une nuits) jako Profesor Bébel\n1995 : Nędznicy (Les Misérables) jako Henri Fortin/Jean Valjean/Roger Fortin\n1996 : Désiré jako Désiré\n1998 : Dziewczyna dla dwóch (Une chance sur deux) jako Léo Brassac\n1999 : Być może (Peut-être) jako Ako\n2000 : Moja krew (L'Aîné des Ferchaux) jako Paul Ferchaux\n2000 : Amazonka (Amazone) jako Edouard\n2000 : Aktorzy (Les Acteurs) jako on sam\n2009 : Un homme et son chien jako Charles\nAlexandre Grenier: Jean-Paul Belmondo, 1985.\nCarlos Sotto Mayor: Jean-Paul. Mon homme de Rio, Flammarion, 2021.\nJean-Paul Belmondo w fr.wikipedia.org, online.\n↑Jean-Paul Belmondo: “80 piges, au fond de moi, je n’y crois pas” w Paris Match, 14 kwiecień 2013, online.\n↑"Hommage à Jean-Paul Belmondo : son cercueil bloqué dans un ascenseur aux Invalides" w Femme Actuelle, 15 wrzesień 2021.


Otwórz firmę i zgarnij nawet 1500 zł- PKO Bank Polski\nNAWET 1500 ZŁ NA START TWOJEJ FIRMY Z PKO BANKIEM POLSKIM\nTeraz za otwarcie firmy i konta w iPKO lub IKO możesz zgarnąć do 1500 zł do wydania na Allegro.pl.\nTo proste- wszystko zrobisz w jednym wniosku online bez dodatkowej wizyty w urzędzie.\nPromocja zakończyła się 31 sierpnia 2021 r.\nW dniach 26 lipca - 31 sierpnia 2021 r., w iPKO lub IKO zarejestruj firmę i otwórz konto PKO Konto Firmowe lub PKO Konto Firmowe Premium z kartą debetową Mastercard.\nPodaj nam swój numer telefonu i adres e-mail oraz wyraź zgodę marketingową.\nOdbierz vouchery Allegro o równowartości 500 zł.\nChcesz zgarnąć więcej?\n500 zł na Allegro - prowadź nasze konto firmowe przez min. 3 miesiące od dnia zawarcia umowy.\n200 zł na Allegro – w ciągu 30 dni od otwarcia konta aktywuj aplikację mobilną IKO.\n100 zł na Allegro – zapłać min. 100 zł kartą Mastercard w danym miesiącu. Możesz otrzymać do trzech nagród po 100 zł każda – wystarczy że w każdym z trzech miesięcy następujących po otwarciu konta spełnisz powyższy warunek.\nMaksymalnie w promocji możesz odebrać 1500 zł w voucherach do wykorzystania na Allegro.pl.\nJak przygotować się do rejestracji firmy online?\nWięcej informacji na temat usług dodatkowych do konta znajdziesz tutaj.\nWięcej o kontach firmowych, w tym o związanych z nimi opłatach znajdziesz tutaj oraz w placówkach PKO Banku Polskiego. Materiał nie stanowi oferty w rozumieniu Kodeksu cywilnego.


Wiedźmie drzewo (Tana French) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\n“Wiedźmie drzewo” to niezwykle wciągająca powieść Tany French!\nJeżeli lubisz zapierające dech w piersiach i owiane tajemnicą powieści kryminalne, ta książka jest dla ciebie!\nBohaterem powieści jest Toby. Toby wiedzie szczęśliwe, pełne rozrywek życie. Ma dobrą pracę, w której się sprawdza i którą lubi. Ma wspaniałą, piękną dziewczynę i wielu oddanych przyjaciół. Jest beztroskim młodym człowiekiem. Można by rzec, że los jest dla niego niezwykle łaskawy, a życie jest barwne i pozbawione większych problemów. Niestety, do czasu. Pewnego dnia Toby przyłapuje na gorącym uczynku włamywaczy, w konsekwencji zostaje przez nich napadnięty i brutalnie pobity.\nNasz bohater postanawia wyjechać na wieś, do wuja, u którego spędzał jako dziecko wakacje wraz ze swoim kuzynostwem. Tam postanawia uleczyć rany fizyczne po pobiciu oraz lęki i urazy psychiczne, które pozostawił na nim napad. Opiekując się śmiertelnie chorym wujkiem, powoli wraca do zdrowia.\nPoczątkowo wszystko wskazuje, że po negatywnym zdarzeniu z przeszłości jego życie wraca do normy. Nic mylnego - los szykuje dla niego niespodziankę. Jego życie w jednej chwili zmienia się diametralnie. Pewnego dnia w przydomowym ogrodzie, w pniu starego wiązu znajduje ludzki szkielet. Badania wskazują, że to szkielet kolegi Toby'ego z lat szkolnych. Śledztwo miejscowej policji koncentruje się na Tobym, który próbuje dowiedzieć się, co stało się w gospodarstwie jego wuja przed laty. Powoli odkrywa mroczne tajemnice rodziny, okazuje się, że jego wspomnienia i wyobrażenia z okresu dziecinnego są iluzją - rzeczywistość okazuje się całkiem inna. “Wiedźmie drzewo” to książka trzymająca w napięciu do samego końca.\nNadzwyczajna! Tak ponurą książkę mógłby napisać Thomas Hardy French jest równie doskonała warsztatowo, choć posługuje się znacznie nowocześniejszym językiem.\nTa powieść odpowiada nie tylko na pytanie kto zabił?, ale także na bardziej fundamentalne kim jestem?. French jest mistrzynią gęstej intrygi i nieoczekiwanych zwrotów akcji. A rozwiązanie zagadki jest naprawdę zdumiewające.\nNiezwykle interesujące portrety psychologiczne i fascynująca zagadka kryminalna to znaki rozpoznawcze Tany French i bardzo mocne strony jej pisarstwa.\nCoś niesamowitego! French jest mistrzynią psychologicznych niuansów ma się wrażenie, że nie tylko bawi się swoimi bohaterami, ale też, że czytelnicy stają się marionetkami w jej sprawnych dłoniach.\nW Wiedźmim drzewie Tana French wspina się na wyżyny swojego talentu. To jej jak dotąd najlepsza i najbardziej intrygująca powieść. Nie skręćcie karku bo pod koniec książki autorka przygotowała naprawdę gwałtowny i niespodziewany zwrot akcji!\nFrench niezwykle zręcznie układa wszystkie elementy łamigłówki. Bardzo wciągająca i psychologicznie głęboka powieść.\nTana French (urodziła się 10 maja 1973 roku) to irlandzka autorka powieści sensacyjnych, które słyną z niezwykłej błyskotliwości. Jest również aktorką. W 2008 roku otrzymała nagrodę im. Edgara Allana Poe za debiut powieściowy “Zdążyć przed zmrokiem”. Innymi książkami autorki są takie tytuły jak: “Lustrzane odbicie”, “Bez śladu”, “Kolonia”, “Ściana sekretów” czy “Ostatni intruz”.\nChoć nie jest to w moim odczuciu najciekawsza książka Tany French, to mimo wszystko uważam, że miałam okazję przeczytać coś naprawdę konkretnego. Niejednokrotnie narzekam, że wszystkie książki czytam tak szybko, na jedno posiedzenie, i czasami po prostu tęsknie za czymś bardziej rozbudowanym. W tym przypadku odkładanie książki na półkę w celu złapania oddechu nie wynikało z frustracji czy znużenia, tylko było dobrym aktem regeneracji, aby na nowo powrócić do tej tajemniczej historii. Chyba właśnie takiej lektury potrzebowałam.\nDodana przez Małgorzata P. w dniu 2019-06-23\nDzięki uprzejmości Wydawnictwa Albatros do recenzji otrzymałam najnowszą książkę Tana French – „Wiedźmie drzewo”. Na okładce widniał opis który mnie zaintrygował:\n„Znaleziony w starym wiązie szkielet człowieka ściąga do spokojnego domu na przedmieściach Dublina zastępy policji. Zbrodnia nie wydarzyła się dawno – według oceny biegłych około dziesięciu lat wcześniej. Wtedy, kiedy w lokalnym liceum zaginął chłopak. Znał go właściciel domu i troje jego bratanków – Susana, Leon i Toby.”\nPrawda, że opis intrygujący? Porozmawiajmy więc o fabule.\nToby to dorosły mężczyzna. Pracuje w galerii, ma śliczną dziewczynę, kochających rodziców i przyjaciół. Sam siebie określa jako dziecko szczęścia. Wszystko toczy się po jego myśli, do czasu, aż pewnej nocy zostaje napadnięty w swoim własnym mieszkaniu. Zostaje bardzo poturbowany, ledwo uchodzi z życiem. Po długotrwałym pobycie w szpitalu oraz długiej rehabilitacji zostaje wypisany do domu. Przebywając w nim cały czas ma tzw. syndromy stresu pourazowego. Boi się wychodzić z domu, przebywanie z innymi ludźmi bardzo go męczy i denerwuje. Ma problemy z pamięcią, chodzeniem i wysławianiem się.\nZa namową rodziców oraz kuzynów postanawia przenieść się na jakiś czas do domu na przedmieściach – Ivy house. Kiedyś należącego do dziadków a obecnie do jednego z jego wujów - Hugo. Wuj jest ciężko chory i wymaga opieki. Toby przeprowadza się do wuja wraz ze swoją dziewczyną Melissą. Wiodą spokojne życie. Dziewczyna chodzi do pracy, Toby pomaga wujowi w pracy – Hugo jest genealogiem. Mieli swoje małe rytuały. Hugo przygotowywał śniadanie, Toby odprowadzał Melissę na przystanek a potem mężczyźni krzątali się po domu. Snuli się po ogrodzie, zmywali, prali. Następnie brali się do pracy. Po powrocie Melissy z pracy wspólnie gotowali kolację i grali w gry.\nPewnego dnia, podczas jednego z rodzinnych spotkań syn Susany odnajduje w ogrodzie czaszkę. Jak się pewnie domyślacie wydarzenie wstrząsa spokojnym życiem, jakie do tej pory wiedli. Policja przeszukuje ogród oraz dom. Znajduje dowody, które potwierdzają, że w zabójstwo zamieszany jest członek rodziny…\nWiedźmie drzewo to ciekawy i w miarę czytania rozkręcający się thriller, choć muszę przyznać, że przez pierwsze 200 stron męczyłam się. Akcja rozkręcała się jak dla mnie zbyt długo. Nie jestem specjalistką od pisania, od czytania już chyba tak . Wydaje mi się, że gdyby książka była o 200 stron krótsza nie straciłaby na swojej wartości. Dla mnie zdecydowanie za długa. Poza tym za bardzo nie mam się do czego przyczepić.\nAkcja po przydługim wstępie rozgrywa się wartko. To historia, która trzyma w napięciu. Do końca nie wiedziałam kto zabił i jakie będą konsekwencje. Dodatkowo zaniki pamięci głównego bohatera, jego dylematy, próby przypominania sobie wydarzeń, podejrzenia, że ktoś chce go wrobić w morderstwo są niesamowicie wciągające. Tak od 250 strony nie mogłam się od książki oderwać. Polecam.\nDodana przez Jolanta B. w dniu 2019-06-15\nNiemal każdy z nas ma takie miejsce z dzieciństwa, o którym myśli z sentymentem i chętnie wraca we wspomnieniach. Dla Tobiego, bohatera powieści „Wiedźmie drzewo”, takim miejscem jest Ivy House, w którym spędzał czas swej młodości wraz z kuzynostwem.\nToby urodził się w czepku, jego życie przebiega bezproblemowo aż do momentu jednej błędnej decyzji i włamania, podczas którego zostaje poważnie poturbowany. Czyżby złodzieje oprócz telewizora i samochodu ukradli również jego szczęście? Od tej pory nic nie jest już proste i przyjemne, a życia z pewnością nie ułatwiają mu luki w pamięci, duże jak dziury w szwajcarskim serze.\nGdy przyjeżdża do Ivy House, by zaopiekować się umierającym wujkiem i samemu dojść do siebie, odnaleziony przypadkowo ludzki szkielet ukryty w dwustuletnim wiązie wywoła lawinę zdarzeń, które zmienią na zawsze jego życie.\nGdy okazuje się, że ofiarą jest kolega szkolny Tobiego, to właśnie ON staje się pierwszym podejrzanym. Tylko dlaczego? Chłopak nie przypomina sobie nic, co mogłoby rzucić światło na sprawę. Narażając się na utratę ukochanej, rozpoczyna własne dochodzenie.\nCzy każda rodzina chowa w szafie własnego trupa? Czy wspomnienia Tobiego to prawda, czy tylko projekcje dziurawej pamięci?\nChłopak odkrywa mroczne sekrety z przeszłości swojej i swoich najbliższych, których jak się okazuje, w ogóle nie zna.\nJest to książka ze znakomicie skonstruowaną fabułą, stopniowo budującą klimat tajemniczości, podsycającą napięcie i zaskakującą. Czytałam ją prawie pięć dni, delektując się niespieszną akcją i emocjami targającymi głównym bohaterem. Każde słowo wydaje się ważne, nieprzypadkowe, tylko czy stanowi o prawdzie?\nDodana przez Małgosia B. w dniu 2019-06-08\nWyjątkowa. Przerażająca, dryfująca po niespokojnym oceanie ludzkich umysłów.\nToby ma zawsze z górki. Szczęście jest jego wiernym przyjacielem, nigdy go nie opuszcza. Piękna dziewczyna, satysfakcjonująca praca, grono wiernych przyjaciół, czego można oczekiwać więcej od życia? Wydawać by się mogło, że anielska sielanka będzie trwać w nieskończoność. Ale dobra passa też się kiedyś kończy.\nToby, po brutalnym pobiciu, wypoczywa w rodzinnym domu Ivy House na prowincji, w którym jako nastolatek spędzał najpiękniejsze chwile ze swoim kuzynostwem. Stara się wyleczyć nie tylko fizyczne, ale i psychiczne rany. Po tym nieszczęśliwym zdarzeniu ma zaniki pamięci. Wydaje się, że pamięć działa teraz wybiórczo, pamięta tylko to, co chce.\nW starym drzewie, na posesji wuja, zostają odnalezione szczątki człowieka. Wszystkich ogarnia przerażenie, ale i niewiara, że coś takiego zostało znalezione akurat w tym ogrodzie. Jak się okazuje był to szkielet znajomego Tobiego i jego kuzynów, Leona i Susanny, Dominica. Zadają sobie pytanie, jak ON się tam znalazł, skoro Dominic popełnił samobójstwo skacząc ze skarpy? Skąd więc zwłoki znalazły się w tym drzewie? Domysłom nie ma końca. Do akcji wkraczają miejscowi detektywi, którzy coraz skrzętniej dociskają Tobiego, staje się głównym podejrzanym. Dowody też wskazują nie niego. Ala jaki miałby motyw? A na dodatek nic nie pamięta. Czy stanie się zakładnikiem zaniku pamięci? Taką osobę można łatwo oskarżyć, a ona nie jest w stanie się bronić? Pytanie się mnożą, ale odpowiedzi z każdą kolejną stroną się komplikują i zamiast nas przybliżać do rozwiązania zagadki tego morderstwa, tylko nas oddalają …\nTana French zafundowała nam niesamowitą przygodą, pełną niecodziennych i nietuzinkowych wrażeń. Przeniosła nas w świat skomplikowanych relacji międzyludzkich, nieodgadnionych i pełnych zakłamania. Obraz stworzony przez bohaterów napełnia grozą i wszechogarniającym strachem, tracimy poczucie prawdy i zadajemy pytanie: gdzie jest granica między prawdą a kłamstwem? Kiedy została przekroczona? W wykonaniu bohaterów jest płynna i trudna do uchwycenia.\nWiedźmie drzewo to przerażająca i niebezpieczna psychologiczna rozgrywka między bohaterami. Kto z nich jest bardziej wyrafinowany i pozbawiony uczuć? Kto potrafi zabić z premedytacją i odczuwać z tego powodu satysfakcję i błogą ekstazę? Często osoby z pozoru spokojne i ciepłe pod fałszywą maską ukrywają pokłady złych emocji. Są zdolne do najgorszych czynów, ale dzięki swojemu dotychczasowemu postępowaniu są zawsze poza wszelkimi podejrzeniami. Ułuda i zakłamanie. Cały pokład manipulacji, nieczystych zagrywek i prowokacyjnych zachowań otrzymamy w tej powieści. Bohaterowie wzajemnie się oskarżają, prowokują i sugerują, że winny jest ten drugi, oczywiście nie on. Powstaje zamknięty krąg i rodzi się pytanie, kto przerwie tą niebezpieczną zabawę? Kto jest na tyle słaby psychicznie, że się wyłamie?\nDla mnie – tak naprawdę – głównym, nienamacalnym bohaterem, są emocje. Cała paleta skrajnych i różnorodnych emocji, wrażeń i przeżyć stanowi tło wątku kryminalnego. To thriller psychologiczny, świetny materiał do przestudiowania etapów rozwoju osobnika o psychopatycznych upodobaniach. Świetna gra pozorów, przenikliwości i podstępności. Melanż zła z dobrem, strachu i odwagi, miłości i nienawiści.\n„Człowiek przyzwyczaja się do takiego siebie, jakim jest”.\nNieocenionym atutem powieści jest prowadzona w pierwszej osobie przez bohatera narracja. To dzięki temu zręcznemu zabiegowi możemy głębiej wniknąć w jego psychikę, toczyć -w jego imieniu - walkę z samym sobą, być pośrodku trwającej zawieruchy w jego umyśle.\nZaskakujący pomysł na wątek, niecodzienny i trudny do przewidzenia efekt końcowy, zaskakujące i zmierzające w nieznanym kierunku zwroty akcji, groza i spowita tajemniczością aura stanowią o wyjątkowości tej powieści. Nie wspomnę już o przyśpieszonym biciu serca, nierównomiernym oddechu i gęsiej skórce na całym ciele. Takie wrażenia są już od pierwszej strony, a z każdą kolejną jest coraz goręcej i bardziej emocjonująco. Aż chce się zawołać: chcę więcej, i więcej, i tak w nieskończoność . . . Marzeniem jest, aby ta lektura się nie skończyła …\nJestem pewna, że do sięgnięcia po tę powieść nie trzeba nikogo namawiać, ona sama nas znajdzie i zniewoli niewidzialną pajęczą nicią ...\nDodana przez Skr B. w dniu 2019-06-04\nTana French to irlandzka pisarka. Pracowała dla filmu, teatru i telewizji. Jest autorką dziewięciu thrillerów psychologicznych, z których siedem zostało bestsellerami. Do tej pory nie miałam okazji zapoznać się w pisarstwem Tany French. „Wiedźmie drzewo” to pierwsza powieść, którą przeczytałam.\nTony zostaje napadnięty we własnym domu przez włamywaczy i ciężko pobity. Po zdarzeniu długo dochodzi do siebie, ma zaniki pamięci, jego ciało szwankuje, do tego ma napady paniki i lęku. Ratunkiem wydaje się powrót do rodzinnego domu, gdzie zawsze spędzał wakacje z kuzynostwem. I rzeczywiście stan psychiczny Tonego znacznie się poprawia. Do czasu odnalezienia w ogrodzenie ludzkich kości...\nAkcje śledzimy z perspektywy głównego bohatera, a że ma ON problemy z pamięcią nie jest to łatwe. Ciągle napotykamy białe plamy czy zwodnicze wyobrażenia Tonego. Książkę na początku czytało mi się trudno. Męczyły mnie długie przemyślenia naszego bohatera. Ciągłe rozpamiętywanie napaści, własnych uczuć. Powieść długo się rozkręcała. Na szczęście na kolejnych stronach oprócz przemyśleń Tonego pojawiają się nowa zdarzenia i fabuła wciąga. Autorka świetnie wodzi czytelnika za nos. Myślimy, że wiemy, jak się sprawa skończy, kto musiał zawinić, a sytuacja okazuje się całkiem inna. Muszę przyznać, że Tana French zaskoczyła mnie zakończeniem.\nMyślę, że jest to świetna lektura dla wielbicieli thrillerów psychologicznych. Polecam!\nDodana przez Kinga Ł. w dniu 2019-05-28\nUwielbiam thrilery, szczególnie z elementami psychologicznymi, chociaż w sumie tego elementu akurat nie jest tutaj najwięcej. Jest to bardzo dobry thriler, na poziomie. Może nie jest ON idealny, bo czytałam lepsze, ale zdecydowanie wiele wnosi do literatury. Jest to książka złożona, zawiera bardzo wiele ciekawych elementów, które razem stworzyły całkiem ciekawą powieść.\nTutaj mamy przede wszystkim bardzo dobrze wykorzystany pomysł na fabułę. Nie da się ukryć, że Autorka w pełni wykorzystała ten potencjał. Wokół wyczuwa się ten klimat, intrygę, ten dreszczyk emocji. Na dodatek bardzo podobali mi się bohaterowie. Ja byłam zachwycona ich doborem, opisaniem ich przez Autorkę. Za to kolejny plus, bo zrobiła to naprawdę na bardzo wysokim poziomie. Można powiedzieć, że te postacie jeszcze bardziej jak gdyby podsycały fabułę i odbiór książki przez czytelnika.\nTak szczerze? ja przez pewien czas czytania tej książki miałam wrażenie, że spotykam tu taki misz masz. Jest tu chyba uwzględniony każdy gatunek w tej książce. Począwszy od obyczajówki, zahaczając o fikcje, wątek kryminalny, a kończąc na thrilerze. Jak dla mnie, troszkę tego wszystkiego jest tutaj za dużo, ale w sumie... ta fabuła ratuje tutaj wszystko i sposób w jaki Autorka łączy ze sobą te wszystkie elementy.\nMożna tę książkę w sumie interpretować wielorako, odbierać ją na różne sposoby, bo jest niezwykle oryginalna i zawiera w sobie tak jakby otwartą fabułę.\nKsiążka jest pełna mroku, zagadek, które toczą się stale gdzieś obok. I tak jak mówiłam, miejsce w którym toczy się akcja, jest już od samego początku niezwykle dziwne, przesiąknięte tak jakby taką skazą. Przyznam, że czasami wyczuwałam dreszczyk emocji podczas czytania tej oto lektury.\nI tak jak mówiłam, ja tutaj bardziej postawiłam na wątek psychologiczny. Bardzo wiele mamy opisów dotyczących tego co dzieje się z głównymi bohaterami, ich przemyśleń, zachowań... Czy to dobrze? W pewien sposób tak, ale z drugiej strony miejscmi miałam trochę tego dosyć.\nToby - jeden z bohaterów jest typem osoby, która tak naprawdę ma dosłownie wszystko czego zapragnie. Jego życie ułożyło się na tyle dobrze, że ma wokół siebie wspaniałych przyjaciół, dom, pieniądze. Pewnego razu jednak jego dobra passa kończy się.\nToby staje się świadkiem przestępstwa, nakrywa włamywaczy. Kończy się to w sposób przerażający, ponieważ nasz bohater zostaje przez nich pobity i zraniony.\nTo wydarzenie odciska na nim w pewien sposób piętno. Rani go i robi mu krzywdę, jeżeli chodzi o aspekty psychologiczne. Potrzebuje ratunku, dlatego wyjeżdża na prowincję, do domku, gdzie kiedyś, jak był małym chłopcem, spędzał tam sporo czasu.\nOn regeneruje swoje zdrowie psychiczne i dodatkowo pomaga na wsi swojemu choremu wujowi.\nJednak nie do końca jest tak idealnie jakby się to mogło wydawać. Pewnego razu, podczas przechadzki odkrywa w pniu drzewa ciało, a raczej sam szkielet. Jak się okazuje, te zwłoki prawdopodobnie należą do jednego z kolegów Tobiego ( ze wczesnych lat).\nI właśnie Toby stopniowo będzie odkrywał tajemnice i prawdy, które wydarzyły się u wuja na podwórku. Wiele jak się okazuje ma wspólnego z jego dzieciństwem na wsi, które było zupełnie inne niż zakładał ze wspomnień.\nOryginalny tytuł: The Witch Elm\nWymiary: 13.5x20.5x0.4 cm\n35,55 zł 39,51 zł Do koszyka dodaj do schowka\n32,67 zł 36,30 zł Do koszyka dodaj do schowka\nKryminał psychologiczny. W parku przy ekskluzywnej szkole dla dziewcząt na przedmieściach Dublina zostają odnalezione zwłoki szesnastoletniego Chrisa Charpera. Rok po tragicznej śmierci na „ścianie tajemnic“ – korkowej tablicy, na której dziewczęta ze szkoły Świętej Kildy anonimowo zwierzają się...\n27,72 zł 38,50 zł Do koszyka dodaj do schowka


ADMIN – WEGA OKNA\nNasze okna są zawieszone na jednym końcu oraz wychodzą z drugiego końca, tak jak drzwi. Są wielkie i najczęściej używane tam, gdzie rozmiarjest większa niż szerokość.br> Architektura funkcjonalna to styl architektoniczny, który identyfikuje rolę systemu oraz ich interakcje. Opisuje, w jaki sposób funkcje będą działać wspólnie w celu wykonywania zadań systemowych. Generalnie to więcej niż…\nNiewielkie okna nie zapewniają odpowiedniej wentylacji ani naturalnego naświetlenia. Niestety, oba te elementy odgrywają istotną kwestię w tworzeniu poczucia większej przestrzeni. Dowiesz się również u nas w salonie wskazówki, jak dopasować dobre rolety do okien w pomieszczeniach łazienkowych, informacje i [pomoc dotyczące wyboru płytek okien, jakie zasłony najlepiej pasują do Twojej łazienki i dużo więcej.…\nJaki typ szyb stosowany jest w oknach aluminiowych? Czy szyba w oknach jest wytrzymała?\nW obecnych czasach właściciele domów chcą cieszyć się ładnymi widokami z sypialni, salonów i przestrzeni kuchennej. Jako znany producent szkła, wiem jak istotne jest dla naszych handlowych i mieszkaniowych klientów, aby uzyskać idealne rozwiązanie szkła dla każdego indywidualnego klienta . Szkło hartowane jest dopięciu razy lepsze niż zwykłe szkło o tych samych parametrach. Dzięki lepszej…\nJaki domek jest twoim celem? Myślałeś nad tym. Sprawdź co wybierają inni.\nWartość u jest skalą tego, jak łatwo ciepło może przechodzić przez materiał. Materiały, które oddają więcej ciepła, mają wyższe wartości współczynnika u, podczas gdy materiały, które przepuszczają przez nie mniej ciepła, mają niższe wartości współczynnika u. Nie każdy dom przedstawia sposób, w jaki aspirują do życia. Dlatego kupujący przychodzą do nas. Jesteśmy ekspertami we wszystkim…\nPonadto, niektórzy fachowcy nie mają łatwego dostępu do materiału PCV używanego do wykonania okna lub do samego okna z podwójnymi szybami. Zasłony karniszowe są doskonałym dodatkiem i dekoracją współczesnego stylu i, co najważniejsze, zapewniają doskonałą kontrolę nad światłem w pomieszczeniu i ciepłem w domu. Nasza kolekcja posiada ponad 200 ładnych odcieni – od naturalnych po…\nJakie okna do łazienki? Co najczęściej wybierają klienci? Koniecznie przeczytaj. Posiadanie zagraconego pomieszczenia gwarantuje że przestrzeń będzie wydawała się jeszcze mniejsza. Konieczne jest, aby zminimalizować obiekty, które nie tylko zmniejszają pokój ale też zajmują dużo miejsca. Aby ukryć bałagan zainwestuj w meble, które są zarówno funkcjonalne, jak i mogą służyć jako tło do przechowywania. Ponadto…\nRealizacje najlepszych sprzedawców stolarki okiennej. Czego można się nauczyć? Przeczytaj.\nMroźne zimowe dni nie tylko powodują gwałtowne wahania temperatury ale także wichury i zamiecie śnieżne. W swej ofercie można znaleźć okna aluminiowe, drzwi wewnętrzne oraz wejściowe, rolety domowe, rolety, moskitiery, nowoczesne parapety i podobny asortyment pozwalające udoskonalić komfort i wygląd Twojego bloku. Współpracujemy z wielkimi producentami, dlatego wszystkie produkty zajmują się wysoką opinią. W ostatniej…\nNajcenniejsze porady fachowców od stolarki okiennej. Koniecznie przeczytaj.\nIstnieje wiele powodów, dla których zatrudnienie profesjonalisty do sporadycznego sprzątania stolarki otworowej jest preferowaną opcją dla wielu właścicieli lokali oraz przedsiębiorstw.br> Jeśli myślisz lub jesteś gotowy na kupno okien nowych, możesz zostać zderorientowany dostępnymi opcjami. Jest możliwość wyboru wiele różnych stylów okien i akcesorii, między innymi jak powłoki szklane do wyboru. Musisz też rozważyć rozliczenie…\nNowinki w oknach. Jakie są trendy i co jest rozchwytywane? Zobacz\nOmówimy tutaj wady oraz korzyści najpopularniejszych materiałów wykorzystywanych do produkcji okien. Nowy rodzaj budowy okna skrzydła został dodany na rynek. Są one nazywane oknami z PCV i są nowoczesne, podobnie jak proste okna, a są znacznie bardziej energooszczędne i nie wymagają tak często konserwacji i malowania. Decydując się na zakup okien skrzydeł, uważaj, by nie…\nJak budowało się kiedyś a jak buduje się w dzisiejszych czasach? Architektura największych miejscowości w Polsce.\nPopraw swoje żaluzje okienne – Innym rozwiązaniem chwilowym jest ponowne przemyślenie polakierowanie powierzchni okna.br> Kraków jest miastem powszechnym na całym świecie ze swojej budowy architektonicznej z starego do nowego, od tradycyjnego do współczesnego od art deco do gotyckiego, a dużo stylów pomiędzy nimi – w warszawie są setki wspaniałych budynków. Znajdujemy rozwiązania na kluczowe pytanie,…


Nowe laboratoria hodowlane dla upraw warzywniczych - Hodowla roślin\nNowe laboratoria hodowlane dla upraw warzywniczych\nDodano: 15-06-2012 11:39\nBayer CropScience świętuje rozbudowę swojego centrum badawczo-rozwojowego w Leudal w Holandii. Wartość inwestycji wyniosła 12 milionów euro.\nIstniejący budynek prawie trzykrotnie zwiększył swoją wielkość – obecnie oferuje powierzchnię 6400 metrów kwadratowych i jest wyposażony w najnowocześniejsze laboratoria do badań nad technologiami produkcji nasion, biologii komórki i hodowlą molekularną.\nPodczas ceremonii otwarcia, Marijn Dekkers, Prezes Zarządu firmy Bayer, podkreślił ważność ogrodnictwa i zdrowej żywności. - Naszym celem jest zapewnienie rolnikom na całym świecie rozwiązań gwarantujących wydajną produkcję, a konsumentom zdrowych i smacznych warzyw – podkreślił Dekkers.\n- Nasiona warzyw Bayer, sprzedawane na świecie pod marką Nunhems są ważnym elementem naszej strategii. Chcemy utrzymać naszą pozycję rynkową opartą na innowacji – dodała Sandra E. Peterson, Prezes Bayer CropScience.\n- Nasza praca skupia się na skutecznym wykorzystaniu istniejących przyrodniczych zasobów genetycznych i oferowaniu ciekawych rozwiązań dla upraw – wyjaśnia Johan Peleman, Szef Działu Prac Badawczo-Rozwojowych w nasiennictwie warzyw.\n- W ramach naszych zintegrowanych programów hodowlanych, wykwalifikowani hodowcy ściśle współpracują z naukowcami w celu wprowadzenia innowacyjnych cech użytkowych do odmian komercyjnych.\nOprócz obiektu w Leudal, Bayer CropScience posiada drugi warzywniczy ośrodek badawczy w Davis (Kalifornia, USA). Oba centra działają w ścisłej współpracy z 26 stacjami hodowlanymi warzyw na całym świecie, a także dwoma centrami serwisowymi znajdującymi w USA (Brookes, stan Oregon) i Indiach (Bangalore).\nDziałalność Bayer CropScience związana z nasiennictwem warzyw prowadzona jest pod marką Nunhems. Asortyment Nunhems obejmuje około 2 500 odmian 28 gatunków warzyw, w tym marchwi, ogórków, porów, sałaty, melonów, cebuli, papryki, pomidorów i arbuzów, dzięki którym firma zatrudniająca ponad 1 700 pracow¬ników, jest obecna we wszystkich najważniejszych obszarach produkcji warzyw na całym świecie.


Polifenole przeciw wirusom – Instytut Integracji Medycyny\nPolifenole roślinne powinno się rozważać jako możliwe i cenne źródło przyszłych leków stosowanych w celu zwalczania COVID-19 – uważają specjaliści technologii żywienia z Politechniki Południowouralskiej (Rosja).\nW niedawnej pracy podsumowali aktualną wiedzę na temat skuteczności najlepiej przebadanych polifenoli w zwalczaniu zakażeń wirusowych, ze szczególnym uwzględnieniem wirusów pokrewnych SARS-CoV2, czyli SARS i MERS.\nPolifenole mają wielorakie działania, najczęściej są antyoksydantami i działają przeciwzapalnie, m.in. mogą hamować nadmierną aktywację układu immunologicznego, zapobiegając tym samym ciężkiemu przebiegowi zakażeń wirusowych. Niewielką część z nich przebadano w kontekście zapobiegania zakażeniom wirusowym u ludzi, część ma nawet udowodniony wpływ hamujący replikację wirusów grypy lub innych wirusów „oddechowych” – są to jednak w przeważającej większości wyniki badań eksperymentalnych, tj. na liniach komórkowych lub na zwierzętach, i nie wiadomo, czy efekty te uzyskuje się u ludzi. Do polifenoli, w przypadku których wykazano hamowanie replikacji lub inwazji wirusów SARS i MERS, autorzy zaliczają:\nkatechiny – te obecne w zielonej herbaty zapobiegały grypie u ludzi!; mają powinowactwo do jednego z enzymów replikujących SARS-CoV2, jednak nieznane jest znaczenie klinicznego tego faktu;\nresweratrol – blokuje aktywność replikacyjną wirusów grypy i rynowirusów (częste przyczyny przeziębień); jest także aktywny (sam lub jego pochodne) wobec wirusów SARS i MERS, jest w związku z tym zdaniem autorów bardzo poważnym kandydatem do opracowywania leków przeciw COVID-19;\npolidatynę (prekursor resweratrolu, uzyskiwana głównie z korzenia rdestowca japońskiego);\napigeninę (jest obecna m.in. w pietruszce);\nhesperetynę (z grupy flawonoidów cytrusowych);\neriodiktiol (obecny m.in. w mięcie i tymianku, oregano i meksykańskiej Yerba santa).\nTo tylko wierzchołek góry lodowej. Autorzy wymieniają jeszcze inne substancje z grupy polifenoli, które mają działanie antywirusowe, aczkolwiek niekoniecznie udowodnione w badaniach klinicznych. Zwraca jednak uwagę bogactwo świata roślinnego i możliwość wykorzystania tych surowców – z których wiele przecież ma wielotysiącletnie tradycje lecznicze – do poszukiwania nowych leków, także przeciwwirusowych. Są też naukowcy, którzy już teraz upatrują w wybranych polifenolach metod zapobiegania czy leczenia COVID-19, awangardą jest zdecydowanie prof. Paul Marik, który włączył kwercetynę w schemat profilaktyki tej choroby. Większość tych polifenoli jest też dostępna w postaci suplementów diety i ma znane właściwości nutraceutyczne. Nawet jeśli ich działania nie udowodniono w badaniach klinicznych, wciąż można próbować wykorzystać ich potencjał, choćby pijąc jesienią i zimą duże zielone ilości herbaty zamiast, dajmy na to, piwa. Albo kupując więcej natki pietruszki. Albo wreszcie – uzupełniając dietę w indywidualnie dobrane suplementy.\nNat Prod Bioprospect. 2020 Oct 15;1-19. The upshot of Polyphenolic compounds on immunity amid COVID-19 pandemic and other emerging communicable diseases: An appraisal. Ayman Khalil, Diana Tazeddinova et al.\nPoprzedni Poprzedni wpis: Witamina D i COVID-19: obserwacje z Chin\nDalej Następny wpis: Wezwanie do suplementacji żywieniowej w COVID-19


Boimy się jutra. By pomagać, potrzebujemy pomocy | RatujemyZwierzaki.pl\nBoimy się jutra. By pomagać, potrzebujemy pomocy\nSupported by 2 680 people\n89 764 zł (89,76%)\n4 319 shares\nZaadoptowało 15 people\n335 ended causes\nStarted: 25 January 2022\nEnds: 14 March 2022\nDziękujemy Wam za wsparcie! Wasz odzew sprawił, że odetchnęliśmy i mogliśmy zebrać siły, by odpowiedzieć na potrzeby psów z Ukrainy.\nBędziemy to powtarzać - BEZ WAS, NIE MA NAS!\nPod opiekę przyjmujemy średnio 100 psów miesięcznie. Dajemy szansę najciężej chorym, połamanym, skrzywdzonym. Zapewniamy leczenie na najwyższym poziomie, rehabilitację, opiekę behawiorystów i szkoleniowców. Dajemy ciepło, troskę, dobrą karmę i profilaktykę taką, jaką dostają psy właścicielskie.\nAle jesteśmy przerażeni.\nCeny karm skoczyły o 20-50%.\nCeny usług weterynaryjnych o co najmniej 20%.\nNa rynku brakuje karmy! Te weterynaryjne tak trudno dostać, że gdy pojawia się cokolwiek, skupujemy gdzie się da. Po kilka worków w każdym miejscu - bez względu na cenę - bo przecież mamy u siebie psiaki, które muszą jeść właśnie takie karmy. Ceny leków poszybowały w górę. Zabezpieczenie naszych psiaków tabletkami przeciwkleszczowymi i odrobaczającymi to kolosalny wydatek.\nBŁAGAMY WAS O POMOC. O ZABEZPIECZENIE NA NAJBLIŻSZY CZAS.\nBOIMY SIĘ JUTRA, BO ODPOWIADAMY ZA BLISKO 280 ISTNIEŃ (liczba podopiecznych wrosła po połączeniu się z gdańską Paką). A prośby o pomoc płyną do nas szerokim strumieniem. Jak mamy odmawiać wiedząc, że dla tych psiaków jesteśmy ostatnią deską ratunku?\nMila po wypadku - złamana łapa i narządy wewnętrzne wbite w klatkę piersiową - żyje.\nPola ze skomplikowanymi złamaniami obydwu łap - operowana kilkukrotnie.\nSunia z pożaru.\nBoss z chorobami skóry.\nZnajdka, Góral - z połamanymi miednicami.\nZgredek ze złamanym kręgosłupem i strzaskaną miednicą\n6 matek ze szczeniętami.\nTy tylko część z blisko 70 psów, jakie trafiły do nas przez 3 pierwsze tygodnie styczna tego roku! Umiemy pomagać. Na taką skalę robimy to od dawna. ALE TYM RAZEM POTRZEBUJEMY WASZEJ POMOCY, BY CZUĆ SIĘ BEZPIECZNIE I BY NIE MARTWIĆ SIĘ O JUTRO.


KidsLab - Zasady rekrutacji\nZasady rekrutacji do przedszkoli 2020/2021\nRekrutacja do Publicznego Przedszkola KidsLab odbywa się poprzez stronę internetową w miesiącu marcu każdego roku:\nGdańsk przeprowadza wspólną rekrutację do przedszkoli, oddziałów przedszkolnych (tzw. „zerówek”)\nO przyjęciu dziecka do przedszkola NIE decyduje kolejność zgłoszeń!!!\nDzieci już uczęszczające do przedszkoli NIE LOGUJĄ SIĘ DO SYSTEMU ELEKTRONICZNEGO, a jedynie składają u dyrektora placówki wypełnioną i podpisaną kartę kontynuacji wychowania przedszkolnego.\ndzieci zamieszkałe poza Gminą Gdańsk: rekrutacja dzieci spoza Gminy Gdańsk możliwa będzie pod warunkiem dysponowania przez Gminę Gdańsk wolnymi miejscami.\n3-latki i 4-latki - mają ustawowe prawo do korzystania z wychowania przedszkolnego w przedszkolu lub w innej formie wychowania przedszkolnego.\n5-latki - mają prawo do korzystania z wychowania przedszkolnego w przedszkolu\n6-latki – obowiązane są odbyć roczne przygotowanie przedszkolne w przedszkolu. Dziecko 6-letnie na wniosek rodziców będzie mogło rozpocząć naukę w klasie pierwszej pod warunkiem, że danym roku szkolnym korzysta z wychowania przedszkolnego. W przypadku, gdy dziecko w bieżącym roku szkolnym nie korzysta z wychowania przedszkolnego, do podjęcia nauki w klasie pierwszej potrzebna jest opinia poradni psychologiczno-pedagogicznej o możliwości rozpoczęcia nauki w szkole podstawowej.\nJeżeli w wyniku postępowania rekrutacyjnego dzieci nie zostaną przyjęte do wybranego przedszkola, Prezydent Miasta wskaże rodzicom miejsce w innym przedszkolu.\nRekrutacja dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego: Dzieci posiadające orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane ze względu na niepełnosprawność mogą ubiegać się o przyjęcie do przedszkoli ogólnodostępnych, przedszkoli integracyjnych lub do przedszkoli specjalnych. W wyborze właściwej placówki pomagają publiczne poradnie psychologiczno- pedagogiczne wydając orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego wraz z diagnozą oraz informacją o zalecanym typie placówki.\nPrzesłanie danych osobowych do KIDSLAB Publiczne Twórcze Przedszkole Językowo-Artystyczne, stanowi jednocześnie wyrażenie zgody na przetwarzanie danych osobowych opiekuna prawnego i samego dziecka dla potrzeb niezbędnych do realizacji procesu rekrutacji (zgodnie z Ustawą z dnia 29.08.1997 roku o Ochronie Danych Osobowych; tekst jednolity: Dz. U. 2016 r. poz. 922).


Bogusław Pietrzak: Wolę być pewny swojej decyzji\n- Wolę o tydzień dłużej zwlekać z decyzją, niż się pomylić. Słynna jest historia Emanuela Olisadebe w Chorzowie i takich błędów nie chcę powtarzać - mówi szkoleniowiec Pogoni Szczecin.\nSzkoleniowiec Pogoni dla jednych był wczoraj dobry, dla innych nie. Część zespołu (polscy piłkarze plus asystenci trenera) dostała od Pietrzaka wolne do wtorku, pozostali (testowani plus wychowankowie klubu dobijający się do pierwszego składu) ostro trenowali. Najbardziej poszkodowany był kapitan zespołu Julcimar de Souza. Poliglota Pogoni świetnie wywiązuje się z roli tłumacza i pomaga Pietrzakowi w zajęciach. Ale musi to robić. Kameruńczyk Endene Elokan w Polsce jest od pół roku, a nauczył się dopiero... - Parę wyrazów - wydusił.\nTo co ma powiedzieć piątka Brazylijczyków? - Nawet nie mówią mi, czy im się podoba Szczecin, bo cały czas siedzą w hotelu i odpoczywają między zajęciami. Nic złego im się nie przytrafiło, a to najważniejsze - mówi Julcimar.\nPoniedziałkowe zajęcia bez bramkarzy miały charakter zabaw z piłką. Piłkarze sporo biegali, a już na prawie pełnych obrotach ćwiczył Sergio Batata.\nDziś o godz. 17.30 Pogoń ma już trenować w pełnym składzie. Dla testowanych graczy będzie to jeden z ostatnich treningów, by przekonać do siebie Pietrzaka.\nCzy po poniedziałkowych zajęciach jest Pan bliżej decyzji, kogo zostawić w Pogoni, a komu podziękować i odesłać do Brazylii?\n- Każde zajęcia przybliżają do podjęcia takiej decyzji, aczkolwiek poniedziałek to był dzień zajęć supertreningowych, a nie selekcyjnych. Kto zostanie? Elokan, Glauber i być może Dudu. Mineirę już potwierdziliśmy i czekamy jedynie na certyfikat z Brazylii. W sobotę powiedziałem, że pozostałej reszcie będziemy się bardzo bacznie przyglądać i robię to.\nCzy we wtorek mogą zapaść ostateczne decyzje?\n- Nie, na pewno nie. Trzeba brać pod uwagę różne czynniki: ile ktoś jest w Polsce, ile ma za sobą treningów, jaki to etap treningów. Mamy wiedzę na ten temat i dziś na koniec ćwiczeń trzech zawodników zrobi dodatkowe obciążenia. Zobaczę, jaka będzie reakcja ich organizmów. Wolę o tydzień dłużej zwlekać z decyzją, niż się pomylić. Słynna jest historia Emanuela Olisadebe w Chorzowie (Olisadebe był na testach w Ruchu, ale nie poznano się tam na jego talencie). Wolę takich błędów nie powtarzać, a jak tydzień dłużej będę obserwował kandydata, to chyba nic złego się nie stanie. Wolę być pewny swojej decyzji.\nChce Pan już mieć w środę meczową 18 piłkarzy, którzy będą przygotowywać się do wtorkowego spotkania inauguracyjnego z Wisłą Płock?\n- Ja już mam taką pewność składu.\nLiczy Pan również tę trójkę testowanych: Elokana, Glubera i Dudu?\n- Na dobrą sprawę na mecz z Wisłą potrzebuję 14 superzawodników, którzy zdobędą trzy punkty. Potrzebuję zawodników zdrowych, przygotowanych psychofizycznie do wojny z Płockiem. Czternastka na pewno już jest, a myślę, że mam nawet 15-16. Myślę, że to, co teraz robimy, ma sens bardziej pod kątem rozszerzenia kadry. Im lepszy zawodnik przyjdzie, tym lepiej, bo wypchnie tego, którego obecnie mam. Liczę, że podniesie się poziom zespołu. Do końca sierpnia będziemy testować, bo przed nami długa jesień i wiemy, czego możemy się wtedy spodziewać. Im wcześniej wejdzie ktoś nowy, lepszy, tym lepiej.\nJak będą wyglądać ostatnie dni przed meczem z Wisłą?\n- Jeszcze jeden dzień - sobota - będzie dla piłkarzy wolny. Plan jest rozpisany, zawodnicy go znają i będziemy go spokojnie realizować.


darluc 12.04.2013 13:00\nW rozpoczynającym się dzisiaj 41. Rajdzie Świdnickim na prawym fotelu w aucie prowadzonym przez Aleksa Zawadę zasiądzie francuska pilotka Cathy Derousseaux, która w ubiegłym roku sięgnęła po mistrzostwo Libanu, a także zaliczyła start w Rajdzie Dakar\nPolsko-francuski duet pojedzie 250-konnym renault clio r3 i będzie rywalizował w klasie R5 z siedmioma innymi załogami, m.in. Janem Chmielewskim, Szymonem Kornickim i Radosławem Typą, którzy pojadą citroenami ds3, oraz Tomaszem Grycem, który pojedzie rzadko spotykanym na rajdowych trasach w Polsce suzuki swiftem s1600.\n- Nastawienie przed Świdnickim jest całkiem dobre - mówi Aleks Zawada, dla którego będzie to pierwszy start z Cathy Derousseaux. Francuską pilotkę polecił mu trzykrotny mistrz Polski Xavier Panseri, który początkowo miał zasiąść na prawym fotelu w renault Zawady. - Debiut z Xavierem musimy trochę odłożyć w czasie, bowiem startuje on u boku Bryana Bouffiera w Rajdzie Portugalii. Wszystko zapowiada ciekawą współpracę, z której oboje powinniśmy wynieść dużo nauki. Cathy jest otwarta, sympatyczna i bardzo pomocna, a w dodatku doskonale mówi po angielsku, przez co łatwo się dogadujemy. Być może kobieca aura pomoże mi w samochodzie? - zastanawia się Zawada.\nCathy Derousseaux to pilotka pochodząca z Francji, zadebiutowała w roli "umysłowego", mając 16 lat. Za swój największy sukces uważa mistrzostwo Libanu z ubiegłego roku w klasyfikacji 2WD, czyli samochodów napędzanych na przednią oś oraz start w Rajdzie Dakar 2012, w zespole Race2Recovery. - Jestem bardzo podekscytowana faktem startu w Polsce. Przejeździłam cały świat, jednak tutaj jestem dopiero pierwszy raz. Chcę podziękować Xavierowi za propozycję oraz oczywiście zespołowi za powierzone mi zaufanie. Liczę na udany rajd - mówi Derousseaux.\nW 41. Rajdzie Świdnickim wystartuje 48 załóg, które będą miały do pokonania 14 odcinków specjalnych o łącznej długości 170 km. Na starcie pojawią się czołowi polscy kierowcy Kajetan Kajetanowicz, Tomasz Kuchar, Michał Bębenek i Grzegorz Grzyb.\nUroczyste otwarcie rajdu odbędzie się w dzisiaj o godz. 17.15 na świdnickim rynku. Po niej zawodnicy dwa razy przejadą trzykilometrowy prolog ulicami miasta. Pierwszy przejazd o godz. 19.03, drugi o 20.06. W sobotę załogi będą miały do pokonania dwie pętle złożone z trzech odcinków Witoszów - Złoty Las, Zagórze - Walim i Świerki - Kamionki. W niedzielę także czekają na nich dwie pętle na słynnych odcinkach Rościszów - Walim, Jodłownik - Srebrna oraz Kamionki Ludwikowice. Zwycięzcę rajdu poznamy w niedzielę ok. godz. 18.


Prosecco - jak podawać wina musujące? – Altom\nWino musujące doskonale sprawdzają się jako dodatek do wielu potraw. Idealne jako aperitif, serwowane w czystej postaci lub mieszane z różnymi dodatkami. Jednym z coraz bardziej popularnych win musujących jest prosecco o lekkim, orzeźwiającym smaku. W tym pochodzącym z Włoch trunku, obok dominujących aromatów gruszki wyczuwalny jest aromat jabłka, cytryny, melona i delikatnych świeżych kwiatów. Średnia kwasowość sprawia, że prosecco znajduje szersze grono zwolenników w porównaniu z jego dostojniejszym, musującym kuzynem – szampanem, który cechuje się wyraźnie wyższą kwasowością. Aby wino mogło się nam zaprezentować się w pełnej krasie, należy zapewnić mu odpowiednią oprawę.\nLider w produkcji kieliszków\nMarka Royal Leerdam to światowy lider w produkcji szkła stołowego. Firma założona w 1878 roku w holenderskim mieście Leerdam od lat słynie z wyjątkowego rzemiosła i cieszy największym uznaniem, również wśród polskich konsumentów. Przy współpracy z sommelierami i największymi znawcami szlachetnych trunków, projektanci opracowują doskonałe kształty szklanych naczyń. Nowe linie kieliszków trafiają do produkcji dopiero wtedy gdy twórcy mają pełne przekonanie, że właśnie taki kształt wydobędzie wszystkie walory szlachetnych trunków. Odpowiednia forma i wykonanie szklanego naczynia wpływa na różne nasze zmysły podczas smakowania wina. Dopiero łącząc wszystkie doznania możemy odkryć prawdziwy smak wina. Właściwa szerokość u wylotu kieliszka zbiera pełen bukiet zapachowy wina. Niezwykle cienkie, niewyczuwalne dla ust wykończenie czaszy wpływa na zmysł dotyku. Idealnie gładkie i przezroczyste szkło pozwala odpowiednio docenić barwę napoju.\nIdealny kieliszek do prosecco\nProsecco powinno być podawane schłodzone, w temperaturze od 3 do 10°C. Najlepszym szkłem do jego podania będzie kieliszek o rozszerzającej się ku górze czaszy. Kształt kieliszków Doyenne marki Royal Leerdam sprawia, że trunek może swobodnie musować na dużej powierzchni, skupiając swój aromat u skraju czaszy. Konstrukcja kieliszka, z wyraźnie zaznaczonym „uskokiem”, poprawia nie tylko natlenienie trunku, ale również wskazuje nam optymalny poziom napełnienia. Kieliszek o pojemności 300 ml wypełniamy do załamania otrzymując w ten sposób zalecaną porcję prosecco czyli około 150 ml trunku. Kształt czaszy pełen prostoty i symetrii płynnie połączony został z wyjątkowo smukłą, nóżką o średnicy 6 mm, która jest jednocześnie wytrzymała, dzięki czemu naczynia doskonale sprawdzą się w użytku domowym oraz w restauracjach. Uniwersalne, przezroczyste szkło doskonale będzie komponować się z każdą zastawą, dodając lekkości całej aranżacji. Szeroka stopa kieliszka stabilnie utrzymuje rozłożystą czaszę. Kieliszki do prosecco Doyenne dostępne są w ofercie Altom w zestawach po 6 szt. Zapakowane zostały w kolorowe kartony i oznaczone marką europejskiego producenta szkła – marki Royal Leerdam.\nEuropejska huta szkła Royal Leerdam produkuje wyroby szklane o nowoczesnym i funkcjonalnym designie, spełniające wymagania jakościowe zarówno dla odbiorców handlu detalicznego jak również profesjonalnej gastronomii. Szkło sodowe wykorzystywane do produkcji nie zawiera ołowiu ani innych zanieczyszczeń. Można je bezpiecznie myć w zmywarkach. Nie matowieje, utrzymując krystaliczny blask nawet po wielu cyklach mycia w zmywarkach przemysłowych. Kieliszki wykonane z najwyższej jakości surowców będą niezwykle wytrzymałe w codziennym użytkowaniu.\nEleganckie kieliszki do prosecco Doyenne marki Royal Leerdam:\nsprawdzona, znana marka Royal Leerdam;\nkieliszki o pojemności 300 ml\nrozłożysta czasza ułatwiająca natlenianie się trunku;\nkształt czaszy, z wyraźnym załamaniem wskazującym optymalny poziom napełnienia kieliszka;\ncienkie, niewyczuwalne dla ust wykończenie czaszy;\nsmukła, elegancka nóżka o średnicy 6 mm;\nszeroka stopa stabilnie utrzymująca rozłożystą czaszę;\ndoskonale przezroczyste szkło pasujące do każdej zastawy stołowej;\nszkło sodowe nie zawiera ołowiu oraz innych zanieczyszczeń;\nmożna bezpiecznie myć w zmywarkach w warunkach domowych oraz w gastronomii;\nzapakowane w bezpieczne, kolorowe kartony oznaczone marką Royal Leerdam.


Pierwsza pomoc, szkolenia bhp czy ppoż to chyba najbardziej popularne, bo podlegają im wszyscy ci, którzy pracują zawodowo. Otóż, pracodawca ma obowiązek zapewnienia szkoleń swoim pracownikom, gdyż takie są przepisy. Z reguły jest tak,\nże do danego zakładu przychodzą osoby, które mają wiedzę w danym obszarze i realizują czy szkolenie bhp, pierwsza pomoc czy też szkolenie ppoż i już. Ale okazuje się, że szkolenia to w obecnej dobie bardzo popularny sposób na podniesienie swoich kwalifikacji lub też na zdobycie nowych umiejętności i tym samym sposób na poprawienie swojej pozycji zawodowej na coraz bardziej wymagającym rynku pracy. Niektórzy twierdzą, że dobre szkolenie to faktycznie coś, w co zawsze warto zainwestować. Czemu nie zmienić zawodu, skoro nadarza się taka okazja? Kto powiedział, że człowiek przez całe swoje życie musi robić to samo? Prawdą jest, że wiele osób jest niezadowolonych z pracy, jaką wykonują, a to przecież nie jest dobre. W pracy spędzamy sporo czasu i dobrze by było, gdyby oprócz pieniędzy dawała nam jeszcze zadowolenie.\nNowe fakty - Dowiedz się jak zrobić szkolenie bhp Warszawa w tych 4 banalnych krokachUczyć bhp profesjonalnie?Zobaczyć symulator dachowania Profesjonalnie!Cała Prawda O Tym Jak uczyć bhp (a Której Sprzedawcy Ci Nie Powiedzą)9 Niepodważalnych Dowodów, Faktów I Liczb, Które Pokazują Jak korzystać z alkogogliCiekawe kto może uczyć bhp?Komu opłaca sie szkolić z bhp?Nowe podejście w 2021 jak odbyć kurs bhpCzy w 2020 warto poświęcić czas aby przejść szkolenie z bhp7 sposóbów na to jak przejść szkolenie z bhpKto potrzebuje przejść szkolenie z bhp?Czy można uczyć bhp w pracy?BHP WarszawaTo Nie Twoja Wina, że Nie Wiesz Jak uczyć bhp (chyba, że Popełniasz Te 5 Największych Błędów)Przerażający symulator dachowania5 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby szkolić z bhp we WrocławiuCzy można szkolić z bhp we Wrocławiu w niedzielę handlową?Przerażający symulator dachowaniaCzy w 2020 można szkolić z bhp we Wrocławiu?Jak bez problemu odbyć kurs bhpSzukam 7 Osób, Którym Przekażę Rozwiązanie Jak szkolić z bhpLepsze sposoby jak szkolić z bhpJak w 2020 skuteczniej szkolić z bhp w Białymstoku?Czy wiesz jak wyjść cało z dachowania żeby później tego nie żałować?Kilka faktów jak przetrwać dachowanie pojazduSzkolić z bhp we Wrocławiu Profesjonalnie!Jak przyjemnie szkolić z bhp?12 Niepokojących Sygnałów, Które Nie Pozwalają Ci Szkolenie bhp OnlineCzy wyjść cało z dachowania można tanio?Dachowanie samochodem


Wyświetlanie wyników dla tagów 'eiti' . - Forum.Studia.net\nWyświetlanie wyników dla tagów 'eiti' .\nOdwieczny problem PW - mini vs eiti\nkkklops dodał temat → w Matematyczno-informatyczne\nCześć! Zdaje sobie sprawę, że takich tematów w internecie było już mnóstwo, jednak większość z nich ma już 5-6 lat, więc postanowiłem rozeznać się jak wygląda sytuacja teraz. Zamierzam iść na Politechnikę Warszawską na Informatykę, ale nie mam pojęcia który wydział wybrać. Matematykę lubię, informatykę także, lecz fizyka nie jest moją mocną stroną, także wolałbym kierunek gdzie jest jej mniej. Czy znajdzie się tu ktoś, kto mógłby mi powiedzieć czym głownie różnią się te wydziały (mini, a eiti) w kontekście informatyki i podpowiedzieć co lepiej się sprawdza? Z góry dziękuję!


O drodze do Prawdy...o Bogu i o sobie » Nadzieja Kościoła w Apokalipsie św. Jana. Rozważania Ap 2,1-7; Listy "do siedmiu Kościołów, które są w Azji"; List do kościoła w Efezie. Osłabła miłość Kościoła.\nW starożytności Efez był jednym z 12 miast jońskich w Azji Mniejszej, na terenie dzisiejszej Turcji. Leżał przy ujściu rzeki Kaystros do Morza Egejskigo. W I wieku wiara chrześcijańska dotarła tu za sprawą św. Pawła, który prawdopodobnie trzykrotnie gościł tu i nauczał. Rosnąca licz ba Efezjan przyjmujących nową wiarę spowodowała zmniejszenie zysków płynących z kwitnącym na tym terenie kultem bogini Artemidy. Nie podobało się to oczywiście czerpiącym z tego korzyści, stąd prześladowania chrześcijan.\nAp 2,1 Aniołowi Kościoła w Efezie napisz: To mówi Ten, który trzyma w prawej ręce siedem gwiazd, Ten, który się przechadza wśród siedmiu złotych świeczników:\n(Ap 1,13; Ap 1,16; Ap 1,20)\n(2,1) Św. Jan pełni tu rolę sekretarza. Dyktującym list jest osoba, która przedstawia się jako „trzymający w ręce gwiazdy” i „przechadzający się wśród złotych świeczników”. Poprzez te symbole rozpoznać możemy Boga Stwórcę Wszechświata i Najwyższego Kapłana, który ma władzę nad całym Kościołem, obdarza i zabiera Boże dary - dary duchowe, charyzmaty czy łaski. Chodzi tu zatem o Boga-Człowieka Jezusa Chrystusa. Przechadza się pośród Kościołów, zatem nie jest oddalony, jest obecny i zna je dogłębnie. I jako Bóg mówi teraz jak je widzi Swoimi Oczami, czyli w Prawdzie.\nList kierowany jest na ręce "anioła", czyli do jakiejś wybranej wiarygodnej osoby o czystym anielskim sercu. Może tamtejszego Biskupa, ale możliwe też, że na ręce nawet najmniej znaczącej osoby w Kościele efeskim, która jednak spragniona Boga napełniona jest Duchem Świętym. Pokora, prostota, miłość i żywa wiara uzdalnia ją do rozpoznania nadprzyrodzonego pochodzenia Listu. Osoby o racjonalnym i naturalistycznym myśleniu, wewnętrznie skomplikowane, zadowolone ze swego duchowego stanu, mające wysokie mniemanie o sobie, a stąd podatne na duchową zazdrość - mają z tym problem.\nOsoba ta przed swoim Kościołem będzie rzecznikiem.\n2,2 Znam twoje czyny: trud i twoją wytrwałość, i to że złych nie możesz znieść, i że próbie poddałeś tych, którzy zwą samych siebie apostołami, a nimi nie są, i żeś ich znalazł kłamcami.\n(Fałszywi prorocy: 1Jan 4,1; Mt 7,15; Dz 20,29)\n2,3 Ty masz wytrwałość: i zniosłeś cierpienie dla imienia mego - niezmordowany.\n2,4 Ale mam przeciw tobie to, że odstąpiłeś od twej pierwotnej miłości.\n(2,2-4) Zaskakujący, niemal wzorcowy jest obraz tej gminy chrześcijańskiej w pierwszych wersetach.\nJest to Kościół, który wytrwał pośród wielu trudów i ataków zła z zewnątrz i od wewnątrz. Nie uległ wygodnemu fałszywemu ekumenizmowi, by wzmocnić swoją pozycję w świecie. Ataki zewnętrzne na pewno go jeszcze bardziej zjednoczyły, wzmocniły i oczyściły z elementów chwiejnych i szukających własnego wyniesienia. Ale również pozostał niezwykle czujny na podstępnie działające zło pod płaszczykiem dobra wewnątrz niego. Zapewne pamiętał o strachu związanym ze sprawą małżeństwa Ananiasza i Safiry (zob. Dz 5, 1-11), których śmierć z powodu próby "oszukania Ducha Świętego", głośnym echem odbiła się w całym Kościele. Nie dał się zwieść różnym nie do końca czystym naukom osób podających się za apostołów ani tendencjom do liberalizacji wymagań Ewangelii, do tolerowania moralnego zła pośród swoich członków. Zapewne pomny też na przestrogi Pana, że mała ilość kwasu zakwasza całe ciasto, wykluczał ze swoich szeregów nieprawych aż do czasu ich skruchy, okazania żalu, pragnienia wynagrodzenia za szkody i zgorszenie, i powrotu do Prawdy Ewangelii.\nMoże Kościół przez to mniej liczny, ale za to żarliwy, nie zdradził Jezusa. Niezmordowany wytrwał w Prawdzie wiary aż do ustabilizowania się sytuacji. To jednak sprowadziło na dusze inne poważne, niespodziewane niebezpieczeństwo. Zapewne niezauważenie zerwano nić miłości, stąd mijano się z oczekiwaniami Boga\nBo ani ta dotychczasowa heroiczna postawa, ani wytrwanie w prawdzie nie zadowala Boga. Jego Dar (charyzmat), który otrzymali członkowie wspólnoty był większy, był największy z możliwych. Była nim płomienna Miłość do Boga Trójjedynego. Jako, że ta Miłość tak wielkie ma znaczenie, warto bliżej jej się przyjrzeć i ją głębiej rozważyć.\nZapewne kiedyś ktoś prawdziwie miłujący Boga rozbudził w otwartych sercach pojedynczych mieszkańców Efezu wielkie pragnienie poznania, doświadczenia, przyjęcia tej Bożej Miłości. Pragnienie przyciąga Ducha Świętego. Mocą Jego łaski ono wzrasta, wzrasta Jego Światło w umyśle człowieka, rodzi się dobre nastawienie, dobra wola. Miłość Boża - jak Apostołów w Wieczerniku - tak rozpala serce człowieka, że ten pragnie nią się dzielić. Tak powstawała wspólnota. Dzięki wspólnej modlitwie, zapewne dzięki uczestniczeniu w Eucharystii pojawiało się świadome dążenie do zrealizowania się tego, o co i my dziś modlimy się podczas Eucharystii: „ pokornie błagamy, by Duch Święty zjednoczył nas wszystkich przyjmujących Ciało i Krew Chrystusa..., byśmy stali się jednym ciałem i jednym duchem w Chrystusie”. W rosnącej braterskiej miłości nie skupiali się jednak na sobie, nie byli jedynie wspólnotą wzajemnej adoracji dla przeżywania jakiegoś ciepełka doznań, dla zabezpieczenia sobie niepewnej przyszłości. Z jednej strony ożywione dusze pragnęły samego Boga bez oglądania się na świat. Z drugiej doświadczenie Boga Żywego otwiera oczy na Boże pragnienie zbawienia tego świata. I tak wzrastająca Boża miłość w sercu człowieka uzdalniała go do heroicznych poświęceń na rzecz uczestniczenia w Chrystusowym dziele zbawienia dusz ludzkich. Ta nadprzyrodzona Miłość, która nie pragnie niczego ze świata, niczego, co świat ceni i za czym się ugania dała im zatem moc, by wytrwać znosząc cierpienia i stać się solą ziemi i światłem dla tego świata goniącego za wielkością i strumieniem bodźców zmysłowych. To ta płomienna miłość do Boga niweczy ducha krytykanctwa i walki z każdym człowiekiem myślącym inaczej, a uzdalnia do współczucia i pragnienia niesienia pomocy każdej istocie, która znosi ból, która jakkolwiek cierpi czy to w ciele, psychicznie, moralnie lub duchowo.\nNie wspaniałość świątyń, nie piękno szat i oprawy zebrań liturgicznych, nie dobra organizacja, nie środki finansowe, techniczne, ewangelizacyjne czy cokolwiek innego, ale ofiarna Miłość, która nie jest z tego świata (nie jest jedynie nagrodą, a przede wszystkim lekarstwem dla grzeszników nie znających tej miłości) przynosiła owoce.\nTeraz zapewne w sytuacji w miarę ustabilizowanej, gmina efezka odstąpiła od tej pierwotnej miłości.\nMiłość podtrzymuje się Prawdą przyobleczoną w miłosierdzie, wymaga ona nieustanego podtrzymywania płomienia chrustem ofiar, wyrzeczeń i poświęceń. Już samozadowolenie, dobre mniemanie o sobie przygasza ten ogień miłości, a tym bardziej szukanie wygód, myślenie o sobie, pięcie się po szczeblach hierarchii, pragnienie swojego wywyższenia, powrót do życia przyjemnościami tego świata. Zatem odstępuje od niej ten, kto traci z pola widzenia Niebo, komu nie zależy już na rozszerzaniu Królestwa Bożego, na bezinteresownej służbie Bogu dla ratowania, dla zbawiania dusz. Świat (którego władcą wciąż jeszcze jest szatan), przez popularność, pod pozorem dobra dla np. skuteczniejszej ewangelizacji, łatwo wciąga w pułapkę nawet głęboko uduchowionego człowieka. Z duchowego łatwo wówczas stać się na powrót osobą zmysłową i cielesną, gdy pokorę, pobożność, bojaźń Bożą i ofiarność (fundamenty cnót i poznania tajemnic Boga) zajmie wyniosłość, rutyna czy praca dla samozadowolenia.\nCiągłe przyzywanie Boga jak ognia, który zdolny jest rozpalić moje serce, nieustanne pragnienie, by powiększał Swoją miłość we mnie sprawia, że na takie prośby Pan chętnie odpowiada. Daje siłę, moc, radość, wspiera w oczyszczaniu duszy, w codziennym zapieraniu się siebie, swojej cielesnej natury, swojego cielesnego „ego” w drodze do przebóstwienia, do zjednoczenia z niepojęcie wspaniałym Bogiem. Tak Bóg udoskonala człowieka, uzdalnia do radosnej, heroicznej ofiarności, bo tego potrzebuje dla ratowania dusz przed wiecznym potępieniem. A radosnego dawcę Pan miłuje miłością szczególną. Ale może przyjść na człowieka chwila, gdy postawi Bogu granice, gdy niebacznie zerwie nić miłości, jaką jest czujność, pragnienie i oczekiwanie. Wówczas stopniowo zmniejsza zasilanie gałązkami swych ofiar ten płonący w nim ogień miłości. Walka ze swoimi słabościami, ze światem i szatanem zaczyna wydawać się zbyt wielkim trudem, ciężarem, głupstwem. Stopniowo władzę nad człowiekiem bierze zmysłowość, zaczyna się liczyć przyjemność i wygoda. Przy coraz bardziej oziębłych, rutynowych praktykach religijnych.\nPan tego, kto Mu się ofiarowuje nie opuszcza w tej sytuacji. Przypomina i upomina się wszak pozostawiając wolną wolę. Gdy nie nawiążemy bliskiej relacji, sami będziemy czuli się władni działać według swoich pomysłów, wówczas walka z wpływami świata wrogiego Bogu i Jego Prawu, walka z sobą samym, ze swoimi przyrodzonymi słabościami oraz grzechami, z ich podstępnym sprawcą – szatanem, przeradza się w walkę z człowiekiem nie podzielającym jedynie słusznych własnych poglądów. Tak powoli, niezauważalnie służba Żywemu Bogu zastąpiona zostaje ideą Boga, stopniowo przeradzając się w walkę dla zwycięstwa jakiejś wyrosłej z Bożego Prawa ale sprzecznej z Nim ludzkiej ideologii.\nW służbie idei czy ideologii człowiek może się zmieniać, ale już nie udoskonalać. Traci bowiem nadprzyrodzone pragnienia nieskazitelności (zgodnie z nakazem Jahwe), traci wiarę w nadprzyrodzoność, traci możliwość uzyskania przebóstwienia, przyobleczenia Chrystusową szatą świętości. To nie jest zarezerwowane dla wybranych, to oczekiwania Boga od każdej duchowej istoty, jaką jest człowiek mający w sobie ducha. A duch naszej duszy - to nasze nieśmiertelne "ja" nie jest stworzone. Jest iskierką, która wytrysnęła z Bożego Ognia Miłości, z niepojętego Bożego JA, by ożywić nasze ciało dla przejścia przez próbę miłości w dążeniu do zjednoczenia na powrót z OGNIEM. Idea nawet największa i najpiękniejsza wzbudza często złe emocje, odbiera pokój, a w konsekwencji i miłość. A to zakłóca i uniemożliwia żywy kontakt z Bogiem, osobiste miłosne relacje. Rezygnacja z tego jest szkodzeniem sobie, wystawieniem siebie na ryzyko zabicia siebie czym jest utrata Nieba.\nTak więc ten Kościół utraciwszy Miłość czyli Boga samego, już nie wzrasta, nie karmi się już Miłością, nie zabiega w swym sercu o Nią. Pobożność staje się czysto formalistyczna. Jedynie siłą dawnego rozpędu pozostaje jeszcze przywiązanie do wiary, a właściwie już coraz bardziej nie wiary, lecz wyrosłej z niej pustej tradycji, zwyczajów, folkloru. Ten proces – jeżeli nic się nie zmieni – będzie się pogłębiał. Jeszcze wspólnota trwać będzie w postawie dbałości o dobro moralne, o ład, porządek, przestrzeganie prawa, ale nie to ma być przecież celem walki. O te wartości starają się przecież także ateiści. Chrześcijanin nie o nie ma walczyć, bo taka walka dzieli, nie jednoczy. Wszelkie dobro pojawiać się będzie samoistnie, gdy posiądzie się Miłość. Z płynących z niej uczuć (tak, Miłość to również uczucia wynikające ze stałej postawy serca, a nie inne współczesne teorie tłumaczące własną oschłość), wyłaniają się pragnienia przynoszenia Bogu chwały i wszelkie działania człowieka posiadającego dobrą wolę. Z uwagi jednak na dostrzeganie wówczas swojej człowieczej słabości, niestałości, nieporadności, wręcz nędzy w sprawach duchowych, człowiek lęka się żyć swoją wolą, pragnie zjednoczenia z Wolą Bożą. Sercem tej Miłości jest entuzjazm. Wtedy tylko człowiek jest w stanie czynić nie tyle dobre uczynki, co czyny miłości. Uczynek dobry dla innych, może być równocześnie szkodliwy dla naszej duszy, jeżeli uczynimy go na pokaz, dla powiększenia własnej chwały, dla samozadowolenia, przypodobania się innym, z wyrachowania, obłudy, lęku czy jakiegokolwiek wzglądu ludzkiego.\nJedynie wypływające z woli Bożej czyny miłości, w pokorze, w ukryciu przed światem, nie dla nagrody, w zapomnieniu, by się nawet przed sobą samym nimi nie szczycić, oczyszczają naszą duszę i mają wartość przed Bogiem. Mogą one mieć moc równą Mocy Bożej. Pan mówi dziś do nas:\n„ (...) Niech wszystkie twoje chwile przemienią się w uczucia, jakby w pieśni z których czerpać będę twoją miłość i miłość do grzeszników, i łaski do rozdawania...” (OiJ)\n„ (...) w walce o zwycięstwo Miłości , miłość tworzy cuda. A jeśli takich dzieci Boga-Hostii Miłości jest wiele i ze sobą związanych, i złączonych, to tworzy się taka potęga, że zmobilizowane przez moce zła siły atomowe są słabymi drgnięciami, które moc Miłości jednym aktem ujarzmić i unicestwić może, bo miłość jest potęgą, która rządzi nie tylko ziemią, ale nie dającymi się zliczyć gwiazdami i wszystkimi duchami, i całym stworzeniem – Wszechmocna Miłość, której na imię Bóg.” (Di 2992)\nDomyślić się również można, że wielu członkom tego Kościoła, tak bardzo ostrożnego, dbającego o czystość doktryny, który jednak utracił już miłosną więź Bogiem, a Światło Ducha Świętego sprowadzał do ziemskich wartości, zagraża realne niebezpieczeństwo. Wynika ono z tego, że jego ostrożność może stać się nieostrożnością związaną z nierozpoznaniem, nieuznaniem Boskiego pochodzenia tego upominającego listu i odrzucenia go. Dlatego chyba Pan Jezus przypomina:\n2,5 Pamiętaj więc, skąd spadłeś, i nawróć się, i pierwsze czyny podejmij! Jeśli zaś nie – przyjdę do ciebie i ruszę świecznik twój z jego miejsca, jeśli się nie nawrócisz.\n(2,5) „Pamiętaj skąd spadłeś”. Skąd? Bóg nie gani za zbyt słabą miłość, gdy ktoś jej pragnie i wzrasta. Lecz ten Kościół już nie wzrasta, spadł z wyżyn miłości. To miłość do Jezusa winna być jedynym odniesieniem ludzkich wyborów, a nie wartości moralne, nawet największe, lecz bez miłosnego ukierunkowania jedynie na chwałę Bożą.\n„Prawdziwa bowiem miłość daje wszystko, na siebie nie zważając, inaczej nie daje nic. /.../ Miłość rodzi miłość, ale nie dlatego kocha. /.../ Miłość jest bowiem całkowitym oddaniem i oboje oddają sobie nawzajem całych siebie bez reszty i rachuby – i to jest dopiero oddanie w miłości, oddanie prawdziwe. I na tym polega świętość, dzieci Moje, i innej nie ma.” (Di 2985)\n„Objawiłem się wam, Ja–Miłość jedyna i absolutna, z której wszystkie inne wytryskują jak promienie ze słońca. Pragnę, o, jak bardzo pragnę... by ta miłość rozpaliła wszystkie serca Mych braci-ludzi, by jej zapragnęli, by ją wybrali za jedyną drogę i powołanie swego życia. Chcę jednak być zdobytym. Chcę, byście mnie zapragnęli, byście zapragnęli Jezusem-Miłością zapalić świat. (Di 2980)\n„Pierwsze czyny podejmij”. Jakie mogły być te pierwsze czyny, które doprowadziły do tej prawdziwej żarliwej miłości? Zapewne zburzenie ołtarzy, na których składano bałwochwalcze ofiary. Ołtarzy nie tylko fizycznych, ale tych zbudowanych w sercach: egocentryzmu, pychy, zarozumialstwa, arogancji, chciwości, zmysłowości, zazdrości (również duchowej), nieumiarkowania, gniewu, samozadowolenia. Pozbycie się wszystkiego, wszelkich rzeczy materialnych i niematerialnych, wokół siebie i z siebie, które oddalają nas od Boga. Ponad wszystko Miłość – sama istota wiary, bezcenna wartość, skarb niewyczerpany, niezniszczalny, nieprzemijający, z którego czerpać będziemy przez wieczność. Zdobywa się ją poprzez mocne pragnienie, by oddać się wyłącznie tej Jedynej, Prawdziwej Miłości. Przez wysiłki życia w posłuszeństwie nauce Ewangelii i temu, czego uczy Duch Święty. To posłuszeństwo jest najdoskonalszym sposobem pełnienia Woli Bożej prowadzącej bezbłędnie pewną drogą do zbawienia, do zjednoczenia z Bogiem i wypełnienia się Bożych planów.\nNasze posłuszeństwo z miłości daje zadośćuczynienie Jezusowi za tak wielkie nieposłuszeństwo i pogardę świata. Poświęcanie Mu swojego czasu, stałe obcowanie z Nim – swoim najlepszym przyjacielem, oblubieńcem, sprawianie Mu przyjemności i radości ukrytymi czynami miłości, wynagradza Jezusowi za zadawane Mu wciąż rany, zniewagi, bluźnierstwa.\nJezus nie pozostaje dłużny, wręcz przeciwnie, nie da się prześcignąć w miłości. Odczuwając nasze pragnienia i dobrą wolę sam rozpala stopniowo w nas Swoją Boską Miłość. Wówczas nasze ofiary, modlitwy i działania łączone z Jezusowymi stają się miłe Ojcu Niebieskiemu. I są zapisane w naszej księdze żywota.\nNiestety, nie podsycany nieustannym pragnieniem, prawdą, wysiłkiem i ofiarami, ten ogień miłości stopniowo słabnie. Dawne zniszczone ołtarze, zostają w sercach zastąpione nowymi. Dochodzi do usiłowania pogodzenia Boga z życiem dla tego świata, z Mamoną dzięki której możemy błyszczeć, zażywać przyjemnego, wygodnego, ospałego życia. Pozostawać można nawet gorliwym chrześcijaninem, ale już bez prawdziwej religii sprowadzonej do czystego formalizmu. Nawet sądzenie, że wypełnia się Wolę Bożą, ale bez uniżenia, pokory, skruchy, prostoty, bezgranicznej czci, radości, spontaniczności, zaangażowania serca, uwielbienia Boga - jest już odchodzeniem. Czyż nie jest hipokryzją okazywanie i czynienie na zewnątrz tego, co już sprzeczne jest z wnętrzem? Czyż nie są fałszywe w Oczach Boga nawet wielkie i piękne czyny, ale podejmowane z pragnieniem osiągnięcia jakiejś osobistej korzyści, ukazywania w nich siebie, z nakierowaniem na swoją, nie jedynie Bożą chwałę? To zatracanie się w sobie, czynienie z siebie idola, ze swojego „ego” bożka, przyćmiewa rozum. Nie chcemy wówczas dostrzegać trudnej prawdy, w jakimś nieuświadomieniu oszukujemy siebie i próbujemy oszukiwać Boga. Tak wszystko, nawet modlitwy i ofiary stają się obłudne, dlatego obrzydliwe stają się w Oczach Boga.\nDawne czyny podejmij – zburz te nowe ołtarze, przestań oddawać cześć sobie i swoim bożkom: ekranom komórek, komputerów, telewizji, firmie czy pracy, papierosów, alkoholu, seksu, władzy, bogactwa, mody, urody, opinii, względu ludzkiego, uznania w oczach świata, wykształcenia, kariery, sukcesu, pozycji społecznej, autorytetu, ciekawości, pedanterii, skrupulanctwa... , nawet rodziny i setkom innych. Bóg oczekuje, że będziemy Go kochać bardziej niż kogokolwiek i cokolwiek na świecie, bardziej niż siebie.\nProś o łaskę zapragnięcia wyłącznie Boga, oczyść się ponownie łzami skruchy, wynagradzaj i pocieszaj swego Pana, rozpalaj się żarliwą miłością, bliskim obcowaniem z Jezusem na modlitwie, w Eucharystii, trwaj na radosnym pełnieniu w najdoskonalszym stopniu jedynie Jego woli, pozwalając się kierować Jego Słowem, dojdź do życia modlitwą nieustającą. Tak wzrastając w miłości dojdziesz i wytrwasz w czystości i pięknie duszy – tym, na czym Bogu najbardziej zależy. Heroiczne postawy wynikać mogą i z niskich, egoistycznych pobudek, niszcząc czystość i piękno duszy – świątyni Boga.\nO to upomina się Miłośnik dusz. Jeżeli tego nie otrzyma, mówi:„ruszę świecznik twój z tego miejsca”, co można zrozumieć: poruszę tym światłem, które sam dla swojej chwały palisz w swym wnętrzu, w sercu którego posadziłeś na tronie własne „ego”. To wstrząs, który ma przebudzić tak pojedynczą duszę jak i wspólnotę, parafię, Kościół.\n2,6 Ale masz tę [zaletę], że nienawidzisz czynów nikolaitów, których to czynów i Ja nienawidzę.\n(Drzewo życia: Ap 22,2; Rodz 2,9; Rodz 3,22; Rodz 3,24; Prz 11,30)\n(2,6) Tego, kto jednak nie chce spełnić pragnień Jezusa, On nie odrzuca, nie zraża się, nie obraża. Bierze tyle, ile człowiek chce Mu dać. I kocha miłością czułą, niczym ojciec i matka swe bardzo ułomne dziecko. Po słowach Prawdy, po upomnieniach i zachętach słyszymy więc od Jezusa słowa pociechy i miłości. To wskazówka, to jeden ze sposobów rozróżniania prawdziwego Słowa Bożego od podszywającego się pod nie kłamstwa. Bo gdy Prawdę głosi Miłość, nigdy człowiek nie jest pozostawiony z poczuciem odrzucenia, z lękiem i brakiem nadziei. Miłość udzielając się, przynosi może upomnienie, ale pragnie pozostawić wewnętrzny pokój, otuchę, zachętę.\nTu najpierw Jezus ukazuje jedną zaletę, której mamy się trzymać: nienawidzić czynów złych. Warto z mocą podkreślić, że w naszej służbie Bogu nie ludzi mamy nienawidzić, ale ich złych czynów. Wszak nie znając ich serca, intencji, pobudek, słabości, zranień, całej historii życia nie możemy osądzać człowieka. Jednak chrześcijanin, uczeń, naśladowca Chrystusa powołany jest do otwartej walki. Kto miłuje, dla ratowania bliźnich podejmuje się walki z ich grzechem, wierzeniami, ideologiami, jednocześnie obejmując ich wyciągniętymi ramionami w nieustannym przebaczaniu, odpłacaniu im dobrem za zło, kochając nawet jeśli nas prześladują, szukając i akcentując w nich nawet okruszyny dobra. Nie sprawiedliwą odpłatą i sądem (to chrześcijanin pozostawia Bogu), ale dobrem. Zrozumienie sensu i wagi tej postawy pomaga we wprowadzaniu jej w życie. Dziś uważamy się za chrześcijan, a jednocześnie tego nie przestrzegamy, a nawet nie akceptujemy i odrzucamy znajdując setki ludzkich wytłumaczeń. To jest przecież podstawa tego nowego Prawa Miłości ustanowionego przez Jezusa - kochać każdego człowieka tak, jak Jezus nas kocha. To co dziś się uwidacznia, to jest jakaś potworna pomyłka. Kto ustanawia prawa w Kościele, my czy Chrystus? Czy dziś dotyczą nas te słowa, że mamy choć tę zaletę i nienawidzimy czynów złych? Czy też porównujemy się do tego świata, do wypaczonego katolicyzmu i dochodzimy do wniosku, że np. związki partnerskie są dzisiaj dobre, że spędzanie wolnego czasu w Dzień Pański w galeriach handlowych jest dobre, że tatuaż może być dobry, że "seks jest boski", że brzuch jest mój i mam prawo zabić własne dziecko... ileż tego jest.\nCzyjś czyn zły na nas dokonany, na nas powinien się skończyć (jest to niewątpliwie wielka ofiara, do niej jednak powołany jest każdy chrześcijanin), a nie rozprzestrzeniać się obmową, krytyką, złorzeczeniem, pragnieniem odwetu... zataczając coraz dalsze kręgi. Tak rodzą się zabójstwa i wojny. Pokój na świecie uzależniony jest od pokoju w każdej poszczególnej duszy. Dlatego z duszy chrześcijanina powinny promieniować i rozprzestrzeniać się przebaczenie, pokój i miłość. Jak to się dzieje, że Boża Miłość i Boże Królestwo po dwudziestu wiekach chrześcijaństwa nie może objąć nawet cząstki ziemi?\nNie wiadomo dokładnie, na czym polegał błędny pogląd nikolaitów, ale prawdopodobnie na tym, do czego robił aluzje Jan w swych listach. Jan wiele lat spędził w Efezie i dobrze znał tamtejszy Kościół. Pojawili się wówczas heretycy, którzy głosili, że jedynie duchowy Chrystus zstąpił na wybitnie inteligentnego człowieka podczas jego chrztu w Jordanie, dlatego Syn Boży tylko pozornie złożył siebie w ofierze za nas.\nDziś ponownie pojawili się „nikolaici”. Pomimo nauczania Piotra naszych czasów -papieża Jana Pawła II, posiadającego tak wielki autorytet, pomimo papieża Benedykta XVI i Franciszka, zalewają nas fałszywe nauki. Zanika wiara w Ofiarniczy charakter Eucharystii i w rzeczywistą Obecność Jezusa w Swym Ciele i Krwi, Duszy i Bóstwie. Mówi się, albo postępuje jakby Msza Św. była jedynie pamiątką, a „opłatek” tylko symbolem. Stąd wielka część chrześcijan już stała się „nikolaitami”. Prowadzi to do przepowiedzianej „ohydy spustoszenia w świątyni Pańskiej”:\n(...) Pokolenie, usunęliście Moją Stałą Ofiarę* z waszego wnętrza, bo utraciliście wiarę.\nNie bójcie się Mnie, Ja jestem Źródłem Życia. Ja jestem Drogą do Nieba, Ja jestem jedyną Prawdą prowadzącą was do dzielenia Mojej Chwały na Wieczność. Świątynio Boga, córko, należąca do Mnie, krocz ze Mną”.\n* - Stała Ofiara to Najświętsza Eucharystia, Komunia Święta.\nBy przebadać się, czy nie jestem współczesnym „nikolaitą” potrzeba odpowiedzieć sobie na pytania. Czy moja postawa wskazuje, że posiadam tę wiarę, że podczas sprawowania Eucharystii Jezus Chrystus ponawia ofiarowywanie siebie samego Bogu Ojcu, nieustannie dokonując dzieła naszego zbawienia? Jeżeli tak, to czy uznając się za Jego ucznia, posiadam lub proszę o ten przywilej jak najczęstszego, nawet codziennego uczestniczenia w Eucharystii i adoracji swego Zbawiciela, by mieć udział w Jego dziele zbawienia? A może wierząc, bez skrupułów korzystam z tego nieustannego wynagradzania za nasze grzechy, powstrzymującego karzącą Rękę doskonałej Sprawiedliwości Ojca Niebieskiego i pozwalam sobie używać życia tak, jak to czynią niewierzący i bluźniercy? Nadawanie ludzkich celów swojemu chrześcijaństwu sprowadza na siebie przekleństwo i czyni nas jeszcze gorszymi od pogan.\nCzy czujemy się dłużnikami Jezusa za Jego Ofiarowywanie się i Modlitwy, które są również uprzedzającymi, by te nasze często obłudne i samolubne modlitwy wzywające Ojca Niebieskiego nie przynosiły nam kary? To tylko dzięki tej uprzedzającej miłosiernej miłości, mimo naszej obłudy, możemy wkroczyć na drogę prowadzącą ku doskonałemu tak w miłosierdziu, jak i sprawiedliwości, najwspanialszemu Ojcu. Kochajmy więc w każdej chwili, silną i czystą miłością Trójcę Przenajświętszą przyjmując Dary Ducha Świętego, naśladując Syna, uwielbiając Ojca.\nW dalszej części zobaczymy, co się będzie działo na świecie, gdy z powodu wzrastającej niewiary w ludzkich sercach nieustająca Ofiara zostanie całkiem zniesiona.\n2,7 Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów. Zwycięzcy dam spożyć owoc z drzewa życia, które jest w raju Boga.\n(2,7) Ostatni werset wyjaśnia nam sam Pan:\n(...) Z powodu Mojego Nieskończonego Miłosierdzia, zstępuję na ziemię was ostrzec. Ja jestem Duchem Prawdy, który mówi. Słuchajcie tego, co mam do powiedzenia Moim Kościołom. (...)\n(...) Jest powiedziane: „Zwycięzcy dam spożyć owoc z drzewa życia..." /Ap 2,7/ To odnosi się do Mnie. Tak, Ja jestem drzewem życia wiecznego i daję wam Siebie jako pokarm w Eucharystii, a oglądanie Mnie będzie radosnym pokarmem zwycięzców w życiu przyszłym.\nZwycięzcami są ci, którzy w samych sobie pokonują pragnącą nimi zawładnąć Bestię. /Por. Ap 13/ Zaprawdę, kiedy się zestawi okrutne, lecz krótkie męczeństwo - wspomagane przez czynniki nadprzyrodzone i naturalne - z walką ukrytą, nieznaną i stałą, to ta druga ma u Boga znacznie większą wartość lub przynajmniej wartość innego rodzaju, w każdym razie - wielką.\nMoje Słowo zstępuje, aby nakarmić dusze, które wszystko oddały swemu Panu Bogu. Przychodzi moje Słowo, aby być kapłanem i przewodnikiem dla was, którzy szukacie prawdziwego kierownictwa, a widzicie tylu słabych przewodników rzesz, które giną bez prawdziwego przewodnictwa. Wy, którzyście pojęli Prawdę, wiecie, że jedno jest konieczne: żyć moim Słowem, wierzyć w moje Słowo, postępować według mojego Słowa.\nCo powiedziałabyś o tym, kto chciałby żyć [karmiąc się] tylko słodyczami, likierami, papierosami? Powiedziałabyś, że umrze, gdyż nie jest to pokarm konieczny dla życia i zdrowia. To samo odnosi się do tego, kto trudzi się tysiącem powierzchownych spraw, a nie zajmuje się tym, co stanowi istotę całego życia duszy: Moim Słowem.\nDlaczego Msza, dlaczego Eucharystia, dlaczego Spowiedź nie uświęcają was tak, jak powinny to czynić? Dlatego, że są dla was sprawami czysto formalnymi. Brak waszej uwagi skierowanej na moje Słowo sprawia, że nie przynoszą owocu. Gorzej jeszcze: moje Słowo - które zsyłam z Nieba, aby was wezwać i dać wam światło - tłumicie oziębłością, obłudą i grzechem, mniej lub bardziej ciężkim. Po prostu nie kochacie Mnie.\n[Wyjaśnię], jak w tym stopieniu dochodzi się do zrozumienia. Nie przemawiam już z daleka, z wysokości Niebios, lecz ustanawiam swą siedzibę - a wraz ze Mną Ojciec i Duch, bo jesteśmy jedno /Por. J 10,30/ - ustanawiam siedzibę w kochającym Mnie sercu i Moje Śłowo nie jest już szeptem, lecz pełnym głosem, nie jest już odosobnione, lecz stałe. Wtedy jestem prawdziwym „Nauczycielem". Jestem tym, który przed dwudziestoma wiekami przemawiał niestrudzenie do tłumów, a teraz znajduje radość, przemawiając do swoich wybranych, którzy potrafią słuchać i stają się moimi kanałami łaski.\nIleż Życia wam daję! Życia prawdziwego, Życia świętego, Życia wiecznego, Życia radosnego - wraz z moim Słowem, które jest Słowem Ojca i Miłością Ducha. Tak, zaprawdę, daję „zwycięzcy" spożywać owoc z drzewa Życia. Dam wam go na tej ziemi wraz z moją duchową nauką, którą na nowo przynoszę ludziom, aby nie wszyscy zginęli. W przyszłym życiu dam wam go przez Moją obecność pośród was na wieczność. Ja jestem prawdziwym Życiem. Trwajcie we Mnie, moi umiłowani, a nie zaznacie śmierci.\n/.../Powtarzam jeszcze raz, że Ja, Jezus Chrystus, Pan, wasz Zbawiciel, wybrałem Piotra, tego Piotra, którym jest aktualnie Jan Paweł II, aby was karmił i czuwał nad Moimi barankami i owieczkami aż do Mego Powrotu Posłuchajcie, co Duch mówi do Kościołów. /.../\n„Podnoś glos bez obawy i prorokuj. Prorokuj, Moje dziecko, aby wymazać niegodziwość z wielu serc! Niech ci, którzy mają uszy, słuchają, co Duch mówi dziś do kościołów. /Por. Ap 2,7/ Niech przyjdą wszyscy, którzy są spragnieni. Pisz i mów moim kapłańskim duszom:\nBunt już się dokonuje, ale w tajemnicy, gdyż ten, który go powstrzymuje, najpierw musi zostać usunięty, wtedy Buntownik ukaże się otwarcie (...)\n/Por.2Tes2,7/ (z dalszego tekstu wynika, że tym, który powstrzymuje bunt był papież Jan Paweł II, teraz zapewne kolejni Papieże)\n(...) Przyjdźcie zanurzyć się w strumieniach /Jezus mówi o Swoim Świętym Duchu/ płynących z Mojego Najświętszego Serca. Moje Najświętsze Serce jest waszym poręczycielem i Drzewem życia dla tych, którzy Je posiadają. (...)\nNadzieja Kościoła w Apokalipsie św. Jana. Rozważania Ap 2,1-7; Listy "do siedmiu Kościołów, które są w Azji"; List do kościoła w Efezie.\nOsłabła miłość Kościoła.