HUNGRY FOR IDEAS: stycznia 2013\nKoronki ręcznie robione\nW zeszłym roku dostałam od mojej cioci pudełko starych, ręcznie robionych koronek.\nI to nie są koronki w formie bieżnika, obrusa czy serwety.\nSą to tasiemki różnej szerokości, grubości i koloru.\nRozpakowując je, odkrywałam nowe wzory i możliwości jakie daje szydełko i włóczka. Przyznam szczerze, że ostatnio szydełkiem wykańczałam haftowaną serwetę w szkole podstawowej na zajęciach plastycznych. I to było baaaaardzo daaaaawno temu......\nSzło mi całkiem, całkiem. Szkoda tylko, że nie mam żadnej swojej pracy z tamtych lat:(\nKiedyś koronkami wykańczało się kołnierzyki, a właściwie często sama koronka była kołnierzykiem. Doszywano koronki do mankietów damskich bluzek koszulowych. Zdobiono pościel, czy wspomniane prze ze mnie serwety.\nTeraz z koronek robimy abażury, biżuterię, przystrajamy przedmioty metodą decoupage wykorzystując koronki itp.\nJa na początek uszyłam prosty lniany obrus z dwóch kawałków obiętych lnianych zasłon.\nNajpierw zszyłam dwa kawłki jednym bokiem do siebie i tradycyjnie obrobiłam brzegi.\nNie chciałam obszywać go na około, koronkę przyszłyłam w poziomie i w pionie tworząc kwadraty.\nObrus wygląda nowocześnie, ale jednocześnie bardzo naturalnie.\nInne koronki wykorzystam jako łączenia serwet i może kiedyś spróbuję zrobić z nich abażur do wiszącej lampy. A może jeszcze coś wymyślę, któż to wie?\nWitryna kuchenna a może "górka"? cz. III\nOdnawianie witryny niestety trochę trwa. :(\nPracuję zawodowo i mimo wszystko, że każdą wolną chwilę spędzam z moimi "staruchami"\n(mówię o meblach) to jest bardzo mało czasu.\nAle nie poddaję się. !!!!!\nZawsze zależy mi, by moje meble były odnowione z każdej strony.\nWażny jest front, wykończenie tyłu, czy zakamarków w środku.\nI w tym przypadku musiałam odnowić tył.\nUzupełniłam ubytki i zabejcowałam na ciemny kolor.\nPotem wyczyściłam metalowe części.\nO rany, wszystko zamalowane niebieską farbą.\nSzorowałam metalową szczotą, by wydobyć ich metaliczny wygląd.\nI to na razie jest wstępnie wyczyszczone:)\nBo przecież musi być bez starej farby, więc będę musiała przetrzeć to płynem na rdzę i zabrudzenia.\nKońcowy etap jest najprzyjemniejszy.\nWewnątrz pomalowałam pastą do rozjaśniania drewna. Nie chciałam by półki były ciemne i ponure.\nPo pomalowaniu, a właściwie nałożeniu wybielającej pasty,\nbawełnianą szmatką wtarłam ją a tym samym usunęłam jej nadmiar.\nTeraz wygląda bardzo świeżo i czysto. A najważniejsze, że widać strukturę drewna.\nPo wyschnięciu pasty, przetarłam delikatnie metalową watą, by zakończyć proces bielenia.\nCzas upiększyć front witryny!\nI tu użyłam bejcy koloru orzecha. Muszę dodać, mojego ulubionego.\nStwierdzam, że uroda mojej witryny poprawia się z każdą chwilą.\nNiestety jeszcze nie skończyłam jej odnawiać, ale jak tylko to zrobię obiecuję się pochwalić.:)\nŻyczę miłego i mroźnego tygodnia.\nWielka lampa LOFT\nOstatnio wpadła mi w ręce super wielka lampa.\nLampa stara jak świat, ale przepiękna.\nNie wiem gdzie ją powieszę, bo jest duża, ale nie mogłam oprzeć się pokusie, więc ją zaadoptowałam.\nPamiętacie jak już taką lampę przerabiałam na kinkiet do pokoju dla syna ( kliknij TU)\nAle ta jest ogromna!!\nNa razie ma wymienione wnętrzności na nowe i jest wstępnie wyczyszczona z brudu.\nAle nie mam pojęcia jak ją wykończyć.:(\nCzy pomalować ją na czarno, czy może na srebrny kolor?\nA może zostawić właśnie taką - rdzawą?\nJeśli macie pomysł, jak wykończyć tego olbrzyma, piszcie proszę.\nJa poszperam w internecie i może coś znajdę.\nŻyczę miłego tygodnia! Beata


Alina Pienkowska – narracja i wspomnienia – Metropolitanka\nYou are here: Home › SH 2013 › Alina Pienkowska – narracja i wspomnienia\n← Aktywistki z Polenhof\nEwa Felińska →\n15/09/2013 | Filed under: SH 2013, Trasa "S" - Trasa Strajkowa\tand tagged with: alina pienkowska, goście, ikm, książka, relacja, wydarzenie\nDrugie spotkanie Herstorycznej Czytelni Metropolitanki poświęcone było książce Barbary Szczepuły Miłość w cieniu polityki. Jej bohaterka, Alina Pienkowska, drobna pielęgniarka, która swoją odwagą i determinacją przyczyniła się do zwycięstwa strajku w Stoczni Gdańskiej w sierpniu 1980. roku. W czasie wieczoru nie zabrakło też wątku miłości głównej postaci i Bogdana Borusewicza. Miłości, która przetrwała trudne czasy polskiej rzeczywistości lat 80., kiedy oboje musieli ukrywać swoje spotkania i ślub przed służbą bezpieczeństwa, nieustannie śledzącą ich życie.\nAutorki: Karolina Ojer, Grażyna Knitter, Anna Maria Miler\nBarbara Szczepuła, reportażystka i felietonistka, autorka pięciu książek, w 2013 roku wydała biografię Aliny Pienkowskiej Miłość w cieniu polityki. Poza budowaną na faktach, relacjach, wspomnieniach opowieścią o Alinie Pienkowskiej, autorka dużo miejsca poświęciła sytuacji społeczno-politycznej, w której rozgrywają się wydarzenia z życia bohaterki.\nInstytut Kultury Miejskiej 12 września 2013 r. gościł wielu słuchaczy i słuchaczek. Znaczą ilość uczestników oraz uczestniczek spotkania znała Alinę Pienkowską osobiście. W ich wypowiedziach dominował podziw i szacunek dla jej umiejętności łagodzenia konfliktów, wspierania osób potrzebujących. Podkreślano jej odwagę – towar deficytowy w czasach PRL-u, jak zauważył jeden z uczestników.\nNa spotkanie przybyła też Kinga Borusewicz, córka Aliny Pienkowskiej i Bogdana Borusewicza, która podzieliła się wspomnieniami o swojej mamie. Podkreśliła, że publikacja Barbary Szczepuły bardzo dobrze odzwierciedla to, jaka była jej matka.\nBardzo żałuję, że nie może podpisać się Państwu w tej książce,\npowiedziała Kinga Borusewicz.\nAlina Pienkowska zmarła w 2002 roku, ale wiele osób wciąż szuka sposobów zachowania pamięci o niej. Obok wspomnień o Alinie Pienkowskiej, pojawiła się informacja, że od przyszłego roku pielęgniarki będą otrzymywały nagrodę jej imienia. Obecnie trwają prace nad kształtem statuetki, która byłaby wręczana wraz z tą nagrodą. Sala przyjęła pomysł nagrody oklaskami.\nPoza przypominaniem roli i znaczenia Aliny Pienkowskiej dla losów sierpniowego strajku roku 1980, w czasie rozmowy pojawiła się również refleksja o kobiecie, którą podjęła Barbara Szczepuła.\nDziękuję Pani za tę książkę, ale w jednym miejscu mnie zdenerwowała,\nprzyznała jedna z uczestniczek i odczytała fragment książki, w którym mężczyźni spotykają się, by ustalać działania opozycyjne, a Alina Pienkowska w tym czasie przygotowuje dla nich obiad.\nDyskusja, na ile rola żony i matki była wyborem Aliny Pienkowskiej, a na ile została zdeterminowana ówczesną rzeczywistością, brakiem szans wyboru, wzbudziła emocje. Barbara Szczepuła tak skomentowała całą sytuację:\nTo dobrze, że w mojej książce coś się podoba, a coś nie. Cieszy mnie, że się o niej mówi, dyskutuje. Słyszałam, że zarzuca mi się, że w tej książce jest za dużo o Bogdanie Borusewiczu, ale nie mogłam go pominąć, wyjąć Aliny ze świata, w którym żyła. Dla mnie miłość Aliny i Bogdana była niezwykła i o tym też jest ta książka.\nNierozstrzygnięte pozostało pytanie, na ile sposób narracji wybrany przez autorkę utrwali obraz Aliny Pienkowskiej jako kobiety w czerwonych szpilkach, a na ile przyczyni się do uświadomienia czytelnikom i czytelniczkom znaczenia osoby Pienkowskiej i jej wpływu na tworzenie się polskiej demokracji. Na ile, w końcu, wpłynie na świadomość, że była osobą o określonych podglądach, przekonaniach, wyznawała określone wartości.\nSpotkanie prowadziła Grażyna Knitter, a fragmenty książki czytała Anna Miler. Obie są członkiniami grupy Metropolitanka zajmującej się odkrywaniem i pokazywaniem różnorodności pełnionych przez kobiety ról w historii.\nZapraszamy wszystkie osoby, które pragną podtrzymywać pamięć o bohaterkach dnia codziennego i tych, które zmieniały bieg wydarzeń historycznych na kolejne spotkanie w ramach Herstorycznej Czytelni Metropolitanki.\nJuż 10 października 2013 spotkanie z książką Anny Poppek Żony opozycjonistów. Spotkanie odbędzie się w Instytucie Kultury Miejskiej przy Długim Targu 39/40 w Gdańsku w godz. 18:00-19:30. Wstęp wolny.\nDrugie spotkanie Herstorycznej Czytelni Metropolitanki poświęcone postaci Aliny Pienkowskiej i książce Barbary Szczepuły “Alina Pienkowska. Miłość w cieniu polityki”. Fot. Szymon Knitte


Obrazy mono i jeden kolor na ścianę do salonu i sypialni\nStrona główna / sklep / Obrazy mono i jeden kolor\nObraz tryptyk fantazyjny\nTryptyk folkowe serca\nObraz z zabytkową bramą wjazdową\nObrazy mono i jeden kolor – szarość plus jeden element w intensywnym kolorze\nNie jest tajemnicą, że kolory mają ogromny wpływ na nasze samopoczucie. A odpowiednio dobrane mogą relaksować, pobudzać lub wyciszać, rozweselać i wpędzać w nostalgię. A nawet powodować agresję lub stany depresyjne. Każdy z nas posiada swój ulubiony kolor, w którym czuje się doskonale i jeszcze lepiej wygląda. A który wyraża jego istotę i wiele mówi o charakterze. W kategorii obrazy mono i jeden kolor znajdziesz dekoracje na ścianę do salonu i sypialni.\nZ drugiej strony ta ulubiona barwa wykorzystana w nadmiarze lub w nieodpowiednim towarzystwie w otaczającym nas wnętrzu potrafi być nieprzyjemna. Dokuczliwa i drażniąca i negatywnie oddziałująca na nasze samopoczucie. Ponieważ kiedy kolor, który kochamy bywa ryzykowny warto pomyśleć o odpowiednim tle dla niego. Jakim będzie jednolita szara barwa.\nObrazy mono i jeden kolor idealne do upiększenia ścian w salonie i sypialni\nPonieważ jeśli nie chcemy smutnych szarych obrazów w naszym kolorowym wnętrzu alternatywą dla nich mogą być też motywy szare z pojedynczym elementem kolorystycznym. Dlatego salon lub sypialnia urządzone w intensywnych barwach uzyskają doskonała oprawę w postaci czarno-białego obrazu z widokiem sadu czy ulicy miejskiej, na której tylko jeden element przyjmuje kolor wykorzystany w stylizacji wnętrza.\nIntensywnie czerwone poduszki. Zasłony czy dywaniki doskonale skomponują się z czerwoną koroną drzewa lub samochodem zaparkowanym w uliczce. Dlatego ilość barwy na obrazie będzie na tyle subtelnie dawkowana, że nie wzmocni wrażenia zmęczenia i przeładowania.


pisanki wykonane różną techniką\nW dzisiejsze wiosenne przedpołudnie przyszły do nas przedszkolaki z przedszkola „Zaczarowany Domek”. Dzieci z zainteresowaniem wzięły udział w wielkanocnym spotkaniu, chętnie opowiadały o zwyczajach i tradycjach Wielkiej Nocy. Spontanicznie reagowały na opowiadanie Renaty Piątkowskiej „Prima Aprilis” z książki „Gdyby jajko mogło mówić”. Były też zabawy z wielkanocnym jajkiem, a na zakończenie wizyty dzieci wykonały paluszkowego zająca.\nCiepłych i radosnych Świąt Wielkanocnych.\ndzieci i opiekunka spontanicznie reagują na czytane opowiadanie\nzabawa z wielkanocnym jajkiem\ndzieci odrysowują dłoń na kolorowej kartce\ndzieci wycinają dłoń i ozdabiają zająca\ndziecko prezentuje swojego zająca


Jarosław Grzędowicz - eBooki i Audiobooki - Virtualo.pl\nAutor Jarosław Grzędowicz (17)\nWyobraź sobie, że jest pierwiastek, który stanowi niewyczerpane źródło energii. Dwa tiry tego surowca starczą, by zapewnić energię elektryczną dla USA na cały rok. Jest tylko jeden problem… Złoża znajdują się na ...\nKoty żyją krócej niż ludzie. To tak jakby drzewo miało człowieka. Nie oszuka pan śmierci. Wybór trzynastu niezwykle plastycznie i filmowo napisanych opowiadań.\nNikt nie wie, co się dzieje z grupą naukowców. Vuko Drakkainen ma ich odnaleźć i sprowadzić na Ziemię lub zabić i zatrzeć ślady. Z taką misją przybywa na Midgaard - świat kryjący w sobie rasę istot rozumnych oraz magię. ...\nWierzysz w demony? Większość ludzi nie wierzy. Niesłusznie. Demony istnieją. I potrafią zniszczyć twoje życie. Tylko dlatego, że na kogoś musiało paść. A może kiedyś wszedłeś w ich sfery lub po prostu zwróciłeś na siebie ...\nDrugi tom serii, która zachwyciła czytelników i słuchaczy. Posłuchajcie koniecznie, jeśli jesteście ciekawi dalszych losów odważnego i bezkompromisowego Vuko...\nNie wiadomo, czy istnieją niebiosa. Nie wiadomo też, czy istnieje piekło. Jedyne, co jest pewne, to popiół i kurz zalegające piętro wyżej. Tu każdy przedmiot, myśl, uczucie mają swoje Ka - odbicie świata materialnego. Tu pełzają ...\nSpokojnie, to tylko fikcja… Czyżby? A więc wierzysz w to, co widzisz... Strzeż się! Bo znane i bezpieczne bywa podstępne. Zbłądzić możesz, podążając jedną z dróg, gdy wiele innych w zasięgu wzroku. Przyszłość jawi się ...


Kosmetyki naturalne a cera trądzikowa – Malaya\nKosmetyki naturalne a cera trądzikowa\nMalaya Bez kategorii\nKosmetyki naturalne do cery trądzikowej?\nTak! Ale zanim sięgniesz po kosmetyki naturalne poznaj przyczyny powstawania trądziku.\nZ problemem cery trądzikowej borykali się już nasi przodkowie, którzy radzili sobie z tą przypadłością jedynie za pomocą domowych specyfików, które dziś można by uznać za swego rodzaju kosmetyki naturalne. Trądzik pospolity był i nadal pozostaje jedną z najstarszych i najczęściej występujących chorób skóry. Jest schorzeniem przewlekłym. Trądzik opisywany jest jako przewlekła zapalna choroba występująca wszędzie tam gdzie są gruczoły łojowe. W tych miejscach zwykle zauważa się zwiększony łojotok, tworzą się zaskórniki czy krostki zapalne lub guzki.\nZanin przystąpisz do pielęgnacji skóry naturalnymi kosmetykami musisz wiedzieć jaki rodzaj trądziku dotkną Twoją skórę… Pamiętaj także, że jeżeli przyczyną trądziku jest problem hormonalny lub dieta to będziemy tylko leczyć objawy, przyczyna nadal będzie nie rozwiązana. Jeżeli żadne zabiegi, kosmetyki nie powodują poprawy należy zbadać poziom hormonów, konieczna będzie wizyta u endokrynologa. Jeżeli hormony są ustabilizowane należałby przyjrzeć się swojej diecie (ale do tego potrzebny jest osobny wpis na blogu). Jeżeli natomiast borykasz się z problemami skórnymi spowodowanymi złą pielęgnacją i kosmetykami o złych składach (zbyt wiele składników chemicznych, konserwantów czy substancji drażniących) ten artykuł powinien Ci pomoc…\nWyróżniamy wiele rodzajów trądziku. Wiedziałeś, że jest ich aż tyle…?\nTrądzik zaskórnikowy, inaczej zwanym młodzieńczy, zazwyczaj obejmuje okolice twarzy w strefie “T” (nos, czoło, brodę). Objawia się w formie licznych zaskórników otwartych lub zamkniętych. Różnica między nimi polega na tym, że w zaskórnikach otwartych ujścia gruczołów mieszków łojowych są widoczne, natomiast w zaskórnikach zamkniętych ujścia gruczołów mieszków łojowych są niewidoczne. Powodem ich pojawiania się jest nadmierne wydzielanie łoju oraz obecność bakterii. Trądzik zaskórnikowy jest najłagodniejszą formą tej choroby, pojawiającą się najczęściej w okresie dojrzewania i często ustępująca samoistnie po kilku latach. Jest to też rodzaj trądziku, który można wyleczyć w dość szybki i bezproblemowy sposób jak prawidłowa pielęgnacja skóry i podstawowe zabiegi oczyszczające, których zadaniem jest usunięcie nadmiaru sebum (np peeling kawitacyjny)\nTrądzik krostkowy to odmiana trądziku młodzieńczego. Objawia się w formie krost, których zapowiedzią są niewielkie zaczerwienia lub twarde, bolesne guzki pojawiające się na twarzy. Krosty często przekształcają się w ropne wypryski i stany zapalne skóry, po których zostają blizny i przebarwienia.\nW tym rodzaju choroby dominuje proces zapalny. Objawia się on nie tylko zaskórnikami, lecz także wykwitami o wielkości kilku milimetrów i w formie wyniosłych czerwonych grudek i krostek. Grudki często znikają, nie pozostawiając śladów na skórze.\nTrądzik ropowiczy to jedna z bardziej uciążliwych odmian trądziku, po której pozostają blizny. Objawia się zaskórnikami, grudami, krostami oraz zmianami ropnymi, które mają formę torbieli będących następstwem stanu zapalnego i ucisku.\nJakie działanie mają kosmetyki naturalne w pielęgnacji skóry trądzikowej?\nPrzede wszystkich ilość substancji aktywnych i składniki pochodzenia naturalnego. Odpowiednio dobrane składniki naturalne korzystanie wpływają na wygląd naszej skóry. W kosmetykach naturalnych powinniśmy szukać kompozycji, które korzystanie wpłyną na naszą skórę. Począwszy od działania nawilżającego po oczyszczenie i dodatkowe działania jak złuszczanie naskórka, działanie antyoksydacyjny, antyseptyczne itp.\nPielęgnacja skóry trądzikowej wymaga od nas zwiększonych działań niż w przypadku innych skór. Dobrze jest wprowadzić do swojej pielęgnacji pewnego rodzaju rytuały, które pomogą nam w pielęgnacji skóry i cieszeniu się gładką i piękną skórą. Należy przestrzegać wszystkich kroków pielęgnacji i poświecić temu od kilku do kilkunastu minut dziennie, tylko wtedy mówimy o skutecznej pielęgnacji skóry trądzikowej za pomocą kosmetyków naturalnych.\nWprowadź do swojej pielęgnacji codzienny rytuał składający się z kilku następujących kroków:\nJest to pierwszy i najważniejszy etap. Oczyszczenie skóry to proces usunięcia zanieczyszczeń jak filtry UV, kremy, makijaż a także zanieczyszczenia wynikające z zanieczyszczonego powietrza czy bakterii, które przenosimy po przez dotykanie twarzy w ciągu dnia. Wiele z Was jest zaskoczonych kiedy mówię o prawidłowym etapie oczyszczania skóry… dlaczego? Oto jeden z przykładów…\nMoja klientka wiosną i latem używała codziennie filtra +50 SPF, nie opalała się i nie nakładała makijażu a nawet kremów BB. Jak wielkie było jej zaskoczenie kiedy po całym okresie skóra była mocno zapchana, z mnóstwem zaskórników… dlaczego? Dlatego, że niezależnie czy nakładamy na skórę ciężki makijaż, krem BB czy nawet sam krem/krem z filtrem są to produkty, które zapychają naszą skórę. Przetarcie skóry samym tonikiem na koniec dnia jest niewystarczające, a nawet powiedziałabym, że takie zachowanie jeszcze bardziej pogłębiło efekt zapchania skóry. Każdy! produkt należy zmyć ze skóry. Różnica polega na tym, czy przed użyciem żelu/pasty myjącej użyjemy płynu micelarnego (niżej opiszę działanie tego kosmetyku).\nW przypadku używania takich produktów jak kremy z UV, kremy BB czy kremy koloryzujące można zacząć etap oczyszczania od użycia produktu myjącego z wodą.\nW przypadku nakładania na skórę makijażu (szczególnie tego “ciężkiego”, który niestety często jest nakładany podczas trądziku) etap oczyszczenia skóry należy rozpocząć od usunięcia kolorowych kosmetyków za pomocą płynu micelarnego. I tu UWAGA! Płyn micelarny to nie tonik. Wiele z Was myśli, że to ten sam rodzaj kosmetyku… Nic bardziej mylnego… Płyn micelarny został stworzony z myślą o usuwaniu kosmetyków kolorowych, jest to nowoczesna forma lekkiego kosmetyku zmywającego, który wyparł niegdyś stosowane mleczka do demakijażu. Płyn micelarny to swojego rodzaju “detergent”, który ma za zadanie usunąć tłuste, kolorowe, lepkie kosmetyki i MUSI być zmyty wodą. Nie wolno pozostawić skóry oczyszczonej płynem micelarnym bez użycia wody. Płym micelarny pomoże też uporać się z makijażem oczu i rzęs (nawet w przypadku tuszu wodoodpornego) bez tarcia, silnego pocierania rzęs co w efekcie może je uszkodzić. Po rozpuszczeniu kolorowych kosmetyków należy przystąpić do etapu oczyszczania skóry kosmetykiem myjącym. Co ważne? Nigdy nie używaj kosmetyków z alkoholem, kosmetyków z cynkiem czy innymi substancjami wysuszającymi. Jest to błędne koło. W pierwszym efekcie możemy myśleć że taki kosmetyk jest skuteczny jednak przy częstym (codziennym) stosowaniu nasza skóra na tyle się przesuszy, że będzie produkowała większą ilość sebum aby wyrównać jej odpowiednie nawilżenie. Tu zaczyna się błędne koło bo większa ilość sebum to większy problem z trądzikiem. Przy cerach zarówno suchych jak i trądzikowych ważne jest aby kosmetyk skutecznie oczyścił skórę i ją odpowiednio nawilżył. Za działanie antybakteryjne, ściągające w produktach myjących mogą służyć dodatki np glinki, które bardzo dobrze sprawdzają się w pielęgnacji skór trądzikowych.\nJakże ważny i mam wrażenie trochę zapominany etap pielęgnacji skóry. Jest równie ważny jak oczyszczanie. Przede wszystkim dlatego, że jest to jedyny etap, który wyrówna nasz naturalne pH skóry. Odczyn pH skóry mocno zmiana się po umyciu twarzy środkiem myjący i stosując wodę. Często u wielu z nas zauważamy silnie ściągnięcie skóry twarzy… to własnie zmienione pH jest tego powodem. Najlepszym rozwiązaniem jest użycie toniku z atomizerem bo dzięki temu w delikatny sposób (bez kolejnego pocierania i w sposób przyjazny środowisku- waciki kosmetyczne to duży problem na świcie :[ ) nanosimy produkt na skórę i pozostawiamy go co całkowitego wchłonięcia. Na tym etapie możemy dopasować produkt pod kątem naszej cery, np trądzikowa czy idąca bardziej w kierunku cery suchej. Do cery normalnej lub suchej możemy użyć toniku z kwasem hialuronowym. Do cer problematycznych jak cery łojotokowe, mieszane lub z trądzkiem polecam stosować tonik z witaminą C lub z wyciągiem z zielonej herbaty.\nMuszę tutaj wspomnieć o hydrolatach. Hydrolaty to wody kwiatowe. Mówimy o nich, że są całkowicie w 100% naturalnymi tonikami. Wypróbowałam wiele rodzajów hydrolatów przez ostatnie lata i wg mnie najlepszym będzie hydrolat lawendowy, o którym więcej przeczytacie tutaj. Hydrolaty oprócz właściwości tonizujących ma także dziłanie wspomagające przy użytkowaniu maseczek, kremów i serum. Nałożenie hydrlatu przed maseczką lub serum pogłębi ich działanie, dlatego, że wchłanialność substancji aktywnych w połączeniu z hydrolatem jest znacznie większa. Jest to też idealny kosmetyk w celu odświeżenia skóry w ciągu dnia czy latem.\nJest to ważny etap w pielęgnacji ponieważ dzięki niemu usuwamy martwy naskórek, który powoduje, że nasza skóra ma nieestetyczny szary koloryt, substancje aktywne z kosmetyków nie wchłaniają się w znaczącej ilości oraz powoduje, że makijaż wygląda ciężko, często “rolując” się na twarzy. Sposobów złuszczania jest wiele. W domowych sposobach wyróżniamy peelingi enzymatyczne, które w delikatny sposób rozpuszczają martwy naskórek, peelingi ścierające dzięki drobnym granulkom zawartym w kosmetyku (np drobna sól czy pumeks, który ma najdelikatniejszą gradację z pośród wszystkich rodzajów drobinek ścierających- znajdziecie go w naszej pascie myjącej 3w1) usuwają martwy naskórek. Istnieją również produkty wspomagające naturalne peelingi skóry jak płatki loofah czy kokony jedwabne. Są to produkty pochądzące z naturalnych zasobów. Płatki loofah idealnie spradzą się jako mocniejsza forma peelingu mechanicznego. Polecam stosować je w przypadku cer grubych i porowatych, idealnie sprawdzą się jako “gąbeczka” do usuwania, zmywania maseczek. Kokony polecam stosować w przypadku cery wrażliwej, delikatnej czy naczyniowej\nNawilżanie i działania dodatkowe dzięki zastosowaniu masek\nMaseczki! Ten kosmetyk kocha każda skóra. Silnie skoncentrowane produkty nie tylko pogłębią oczyszczenie ale także niesamowicie ją nawilżą. W przypadku cer problematycznych polecam stosować maseczki na bazie glinek, z zieloną glinką lub z biała glinką i aktywnym węglem. Można je stosować nawet 3 razy w tygodniu. Jest to czas silnej regeneracji skóry i chwila wytchnienia dla niej.\nOlejowanie skóry “OCM”\nO olejowaniu skóry pisałam już wcześniej ( szczegóły znajdziesz tutaj). Jest to proces pielęgnacji dla zaawansowanych. Po tym jak już będziesz codziennie pielęgnować skórę wg wyżej wymienionych wskazówek czas na OCM (Oil Cleansing Metod). Każda skóra odwdzięczy się pięknym zdrowym wyglądem, bez zaskórników, krostek i o równomiernym kolorycie. Niestety w przypadku skór trądzikowych w pierwszym okresie olejowania skóry zauważ się powiększenie ilosci zaskórników czy krost. Jest to normalne i trzeba to przetrwać. Skóra oczyszcza się w sposób naturalny. OCM przynosi spektakularne efekty ale tylko wtedy kiedy naprawdę systematycznie i rzetelnie wykonujemy taki sposób pielęgnacji skóry. OCM to także odpowiedni i umiejętny wybór mieszania olejów. Zrobiłam to za Was i stworzyłam odpowiednią mieszankę olejków do olejowania twarz, ciała i włosów. O produkcie All In One a także o technice olejowania przeczytasz tutaj.\nTo jak kochani?! Gotowi na rozpoczęcie przygody z naturalnymi kosmetykami i stworzeniu rytuału pielęgnacyjnego w domowym zaciszu, rytuału który da Wam satysfakcjonujące efekty? Mam nadzieję, że tym wpisem uświadomiłam Was o prawidłowej pielęgnacji skóry twarzy i przekonałam Was do naturalnych kosmetyków.\nPamiętajcie też, że jestem do Waszej dyspozycji w sprawie pielęgnacji skóry w domu i w gabinecie. Dla moich klientów układam plany zabiegowe i pielęgnacyjne więc jeśli tylko potrzebujesz pomocy jestem do Twojej dyspozycji 🙂\nJak prawidłowo pielęgnować skórę olejami?\tMasło Shea – zastosowanie w kosmetykach\nWybierz kategorię Akcesoria kosmetyczne (8) Kosmetyki (14) Wystrój wnętrz (15)


Szpilka o krok od zmiany dyscypliny? "Mamy ustalone warunki"\nSzpilka o krok od zmiany dyscypliny? „Mamy ustalone warunki”\nArtur Szpilka zmieni dyscyplinę? Wiele na to wskazuje. Głos ws. przyszłości pięściarza zabrał bowiem szef KSW, Martin Lewandowski. Jego słowa wskazują na to, że być może już niebawem dojdzie do zaskakującego transferu.\n22 maja Artur Szpilka stoczy swoją kolejną walkę na ringu bokserskim. Zawodnik wyjdzie na ring w Rzeszowie, a na przeciwko niego stanie niepokonany dotąd na zawodowych ringach Łukasz Różański.\nW tym pojedynku trudno wskazać faworyta. Wiele wskazuje jednak na to, że obaj zmierzą się o możliwość rywalizacji o pas mistrza świata organizacji WBC w nowo utworzone kategorii wagowej bridger, w której ma obowiązywać limit wagowy 101,6 kg.\nOd wyniku walki zależy najprawdopodobniej przyszłość Artura Szpilki. Jeżeli zawodnik przegra, być może zmieni dyscyplinę. Okazuje się, że prowadził już w tej sprawie zaawansowane rozmowy.\nSzpilka o krok od zmiany dyscypliny?\nGłos ws. zmiany dyscypliny przez Szpilkę zabrał w rozmowie z serwisem sport.pl Martin Lewandowski. Szef największej polskiej federacji MMA, czyli KSW przyznał, że prowadził już z pięściarzem zaawansowane rozmowy ws. przyszłego „transferu”.\n– Artur nadal chce, nadal jest w grze. Rozmawiamy, mamy ustalone warunki współpracy pod względem finansowym i marketingowym. Nawet dyskutowaliśmy na temat rywali. I to nie o jednym przeciwniku, a trzech – powiedział Lewandowski.\nSzef KSW przyznaje, że czeka na wynik najbliższej walki bokserskiej, w której Szpilka zmierzy się z Łukaszem Różańskim. – Czekamy teraz na wyniki walki bokserskiej i co Artur będzie chciał po niej robić – powiedział.


W czwartek Chrobry U-14 wyjeżdża na turniej Api Cup do Zakopanego po kolejne piłkarskie doświadczenia, a przy okazji po wsparcie akcji "Polskie dzieci dla przyjaciół z Afryki". W klubowym budynku Chrobrego możecie zostawić sprzęt piłkarski, używany lub nowy, który zostanie zabrany przez nasz zespół na finał zbiórki, skąd trafi do trenujących dzieci w Kamerunie. Warto zaznaczyć, że w zbiórkę włączyli się m.in. Robert Mandrysz i inni zawodnicy pierwszej drużyny.\nTurniej Api Cup 2007 w Zakopanem z udziałem m.in. Chrobrego potrwa w dniach 19-21 marca. Pomarańczowo-Czarnych czekają mecze z Arkonią Szczecin, Borkiem Kraków, Górnikiem Libiąż, Józefovią Józefów, Karpatami Krosno, Młodą Orawą, Stalą Rzeszów, SMS-em Rzeszów, Śląskiem Wrocław i Unią Oświęcim.


Polecane drogi letnie w Tatrach - część 2 - trudności VI+ do IX+\nPolecane drogi letnie w Tatrach - część 2 - trudności VI+ do IX+\nOpracowanie dotyczące najładniejszych/najciekawszych letnich dróg wspinaczkowych w Tatrach. W części drugiej propozycje "trudniejsze" - wyceniane od VI+ do IX+, część pierwsza z liniami o trudnościach od III do VI dostępna jest TUTAJ. Wykaz nie obejmuje oczywiście wszystkich ciekawych tatrzańskich dróg, jego celem jest zebranie największych "klasyków" oraz pozostałych atrakcyjnych linii na ścianach zlokalizowanych w każdej z głównych dolin. Listy stworzone zostały na bazie wybranych materiałów, opinii wielu doświadczonych wspinaczy oraz własnych przejść i obserwacji działań innych. Dodatkowo we wpisie znajdziecie część opisową z komentarzami do poszczególnych dolin, ścian i dróg oraz (stale aktualizowane) zdjęcia z wybranych dróg. Ostatnia aktualizacja listy - 06.2022.\nDrogi wypisane zostały z podziałem na doliny i szczyty, w umownej kolejności „geograficznej” - od Hali Gąsienicowej począwszy, na Dolinie Furkotnej skończywszy. Przy nazwie szczytu widnieje wystawa ściany i polecane na niej drogi (w kolejności wg wyceny), przy nazwie drogi orientacyjna wycena w skali UIAA, szacowana jakość asekuracji (skala R/S) i długość. Dodatkowo wyróżnione zostały drogi powszechnie uznawana za "klasyki" lub szczególnie ciekawe - w ten sposób powstał tatrzański TOP 100 z liniami w miarę przystępnym na dzisiejsze czasy zakresie trudności (50 od III do VI i 50 od VI+ do VIII+) które chyba każdy taternik chciałby mieć na koncie! Oczywiście wybór w pewnej części pozostaje subiektywny - sporo dróg spoza ścisłego TOP mogłoby spokojnie znaleźć tam miejsce. Drogi dziewiątkowe również trafiły na szeroką listę, ale ponieważ jest ich w Tatrach niewiele polecić można właściwie wszystkie - z tego powodu oraz małej liczby przejść tych najtrudniejszych nie zostały ujęte w TOP100.\nOprócz pozycji najbardziej popularnych wśród wspinaczy od pokoleń, w wykazie umieściłem również ciekawe historyczne drogi na mniej uczęszczanych ścianach oraz ładne linie z ostatnich lat, które już zyskały uznanie, lub/i zostały logicznie wytyczone w interesujących miejscach. Większość z dróg oferuje dobrą lub bardzo dobrą asekurację własną (choć znajdzie się kilka propozycji z oceną R3), jest również sporo linii obitych częściowo lub całkowicie "na sportowo".\nLista otwiera się w formacie PDF po kliknięciu w obrazek lub w formacie PNG otwierając grafikę na nowej karcie. Poniżej listy znajduje się część opisowa, zawierająca informacje uzupełniające (warto się zapoznać!) oraz linki do relacji z dróg, które robiłem. Dodatkowo w zakładce Lista dróg można filtrować i sortować wg różnych parametrów, m.in. długości, trudności czy dolin i szczytów. W galerii zamieszczam po 1-2 zdjęć z wybranych dróg opisanych na blogu – zdjęcia dodawane są regularnie i umieszczone są w kolejności według dolin i ścian jak na liście.\nUwagi oraz propozycje do aktualizacji listy proszę przesyłać na maila: andrzej@climber.com.pl lub w umieszczać w komentarzach na dole strony.\nTekst uzupełniający do listy przygotowany został w oparciu o powyższą listą i dotyczy tylko dróg w zakresie trudności VI+ do IX+. Stąd też poszczególne doliny i ściany zostały opisane tylko w odniesieniu do łatwiejszych linii. Tekst dotyczący dróg łatwiejszych (III do VI) i charakterystyka dolin oraz ścian pod tym kątem znajduje się w pierwszej części opracowania – TUTAJ. Pod nazwami wybranych dróg znajdują się linki – przekierowania do relacji umieszczonych na blogu. Propozycje na danej ścianie wymieniane są od tych wycenionych najniżej do najtrudniejszych.\nTrudniejsze uczęszczane drogi letnie znajdziemy właściwie tylko na zachodniej ścianie Kościelca (tradowe i sportowe) oraz w obitym sektorze na Zadnim Kościelcu. Ciekawostka to dwie krótkie sportowe drogi w Laboratorium nad Czarnym Stawem.\nKOŚCIELEC (W) – sporo linii z cyfrą od "sześć plus" wzwyż, wśród tych w niższym zakresie trudności obowiązkowe do zrobienia są dwa klasyki – znana z charakterystycznego trawersu między okapami Sprężyna (VI+ R1 90m) oraz wyposażone w stałe punkty asekuracyjne Lobby Instruktorskie (VII-/VII S2 130m). Ciekawą opcją dla pierwszej drogi jest współczesny, ospitowany w trudnościach Amortyzator (VI+ RS2 140m), dzielący ze Sprężyną drugi wyciąg, a oferujący ciekawszy start oraz bardziej wymagające wspinanie na kolejnych. Inna powstała po 2015 roku linia o podobnych trudnościach to przecinająca Gnojka i posiadająca kilka interesujących fragmentów Droga Ratowników (VI+ RS2 140m). Propozycje o dużo bardziej górskim charakterze i dość wymagające jak na swoją wycenę to Dosia (VI+ R3 130m) i Środkowy Wolf (VII R3 140m). Dwie piękne, całkowicie sportowe linie poprowadzone w świetnej skale to Matrix (IX- S1 90m) i Pulp Fiction (IX- S1 100m), na którym pokonujemy słynne Okapy Jungera. Popularna jest również inna obita "dziewiątka minus" - Buena Vista Social Club (IX- S1 100m).\nZADNI KOŚCIELEC (W) – w ostatnich latach na skalnej „Piramidzie” pomiędzy Drogą Patrzykonta i Kominem Strumiły powstało kilka w pełni obitych dróg – dobra opcja również na niepewną pogodę. Są to bardzo ładny Zakaz stękania (VI+ S1 100m), trochę mniej interesujący Odvet (VII S1 90m), oferujące świetne wspinanie szczególnie na ostatnim wyciągu Problemy przy kasie (VIII- S1 100m) i uklasyczniona dopiero w 2021 roku Gama (VIII+ S2 90m).\nLABORATORIUM (E) - dwie krótkie i kompletnie obite drogi sportowe spod znaku VI.4/4+ to dwuwyciągowe Podróże na chmurze (IX- S1 50m) i Dziewczyna proroka (IX S1 50m), robiąc je do pierwszego stanowiska będzie łatwiej (VI.3+ i VI.4).\nKilka ładnych dróg tradowych i częściowo obitych o wyższych trudnościach znajdziemy na Zamarłej Turni.\nZAMARŁA TURNIA (S) – jedna z najładniejszych i najbardziej obleganych ścian w Tatrach, wśród największych klasyków w drugiej części opracowania na pewno należy wymienić robionych często jako pierwsze „sześć z plusem” w Tatrach Prawych Wrześniaków (VI+ RS1 150m), znaną z pięknej rysy linię Jargiło-Paćkowski (VI+ R1 90m), prowadzącego pod słynnym „Dziobem” Prawego Heinricha (VII- RS2 130m), historyczny Kant Pietscha (VII+ R2 140m) czy bardziej współczesne, piękne i różnorodne Mu-mu-mu (VII+/VIII- S2 150m). Dwie najnowsze, prawie w całości obite w trudnościach linie o wyższej cyfrze to Prze Puklina (VIII RS1 160m) i Pasieka (IX+ RS1 120m).\nZMARZŁA PRZEŁĘCZ (S) – wśród starszych i łatwiejszych linii środkiem płyt poprowadzono i wyposażono w stałą asekurację Lato w Kobylanach (VI+/VII- S2 110m).\nW mekce polskiego taternictwa pięknych ścian oferujących drogi dla średnio-zaawansowanych i zaawansowanych wspinaczy oczywiście nie brakuje. Sporo wysoko wycenionych sportowych dróg (choć nie tylko) znajdziemy na Mnichu, największą przygodę przeżyjemy natomiast na „najhonorniejszej” ścianie po polskiej Stronie Tatr, Kazalnicy. Do tego wiele innych, różnorodnych ścian dla każdego – od niewielkich litych turni począwszy, na dużych „przygodowych” masywach skończywszy.\nMNICH (NW) – na najprzystępniejszej północno-zachodniej wystawie znajdziemy również kilka trudniejszych propozycji. Wśród nich na pewno warto wspomnieć o bardzo popularnej tarciowej linii ze stałą asekuracją - Zemście Wacława (VI+/VII- S1 90m), dodatkowy 40-metrowy wyciąg za VII+ (S1) nosi nazwę Wacław Spituje. Na prawo od Wacławów w 2017 roku powstała ciekawa linia łącząca drobne warianty i "wolne" formacje - Sorry Vader (VII- RS2 130m), po lewej znajdziemy z kolei dwa lata młodsz, piękną linię z kluczową Rysą Rekina na własnej asekuracji - Alabamę (VIII RS2 130m).\nMNICH (N) – w sektorze północnym znajdziemy zarówno drogi zaliczane do największych tradowych tatrzańskich klasyków jak i nowoczesne, kompletnie ospitowane linie – wszystko w pięknym, litym granicie. Wśród tych pierwszych pozycje obowiązkowe to niezwykle popularna Międzymiastowa (VI+ RS1 110m) i oferujący niepowtarzalne wspinanie rysowe Kant Hakowy (VII R1 80m), warto zrobić również Międzykancie z Rysą Marcisza (VII R1 100m). Wspinacze sportowi zainteresować powinni się na pewno pięknym Folwarkiem Montano (VIII S1 75m) oraz trudniejszymi drogami słynnego duetu Korczak-Marcisz - Superatą młodości (IX- S1 75m) i Rokokową Kokotą (IX- S1 75m).\nMNICH (E) – jedna z najsłynniejszych tatrzańskich ścian, niewysoka ale niezwykle lita i gęsto zagospodarowana liniami oferującymi spore nagromadzenie trudności. Polecić można właściwie każdą drogę, jeśli chodzi o te przystępniejsze to największym klasykiem jest bezapelacyjnie Sprężyna (VII- RS1 110m), zdecydowanie warto zrobić również jedną z najładniejszych tatrzańskich rys (Hobrzańskiego) i piękne Zacięcie Kosińskiego, najlepiej w ramach kompletnej kombinacji zwanej Seven up (VII R1 130m). Alternatywą dla 7UP jest dłuższa kombinacja BieHoWaNy (VII R2 160m) - w tym przypadku łączymy wyciągi z dróg Biela, Hobrzańskiego, Wali i Nyki. Inne piękne, historyczne drogi to m.in. Fereński (VII/VII+ R2 80m) czy Łapiński (VII+ R2 80 m). Z propozycji ósemkowych wyróżnić można m.in. prowadzące dwoma pięknymi zacięciami drogi – w dolnej części ściany jest to Baryła-Stonawski (VIII RS1 70m), a nad półkami świetny Wachowicz (VIII RS1 80m). Popularnością i długością (sporą jak na Mnicha) bije je jednak na głowę jedna z najlepszych sportowych dróg w Tatrach - American Beauty (VIII+ S2 160m). Jeżeli dla kogoś ósemkowe wyciagi to za dużo, może rozważyć kombinację składającą się z trzech pierwszych wyciągów tej drogi i trzech ostatnich Sprężyny, roboczo nazwałem ją American Spring. Dwie z kilku propozycji jeszcze trudniejszych to piękny, historyczny Wariant R (IX- RS2 100m) oraz trudny sportowy mega-klasyk tria Korczak-Marcisz-Opozda, Metallica (IX+ S1 140m).\nZADNI MNICH (E/S) – na turni znajdziemy m.in. trzy krótkie siódemkowe linie wyposażone w stałe przeloty, mimo tego rzadko obecnie powtarzane. Na ścianie południowej to Wakacje w Tybecie (VII S2 50m), na wschodniej - Kompleks stolicy (VII+ S2 80m) i Masowanie kompleksów (VII+ S2 50m).\nCZOŁÓWKA MSW (N) – na co najmniej równie popularnej zimą ścianie czołowej Mięguszowieckiego Szczytu Wielkiego znajdziemy m.in. dwa morskooczne klasyki i dwie pół-sportowe ósemkowe linie. Najczęściej powtarzaną i należącą do kanonu standardów taternickich drogą jest Szare Zacięcie (VI+ R1 220m), a drugi hit czyli częściowo obity Greystone (VII RS1 220m) biegnie tuż obok. Najlepiej zrobić obie drogi, ale jeżeli siódemkowe płyty to za dużo, warto rozważyć kombinację – dół Szarym Zacięciem, a górę Greystonem (VII-). Inna ciekawa tradowa propozycja na ścianie to Czarne Zacięcie (VII-/VII R1 200m), z kluczowym wyciągiem w tytułowej formacji. Wspomniane na wstępie trudniejsze drogi z asekuracją mieszaną to Porfawora (VIII RS2 240m) i Preludium (VIII RS2 200m).\nKAZALNICA (NE) – słynna „Zerwa” to jedna z najlepszych ścian w Tatrach, trudniejszych dróg i kombinacji jest tutaj bez liku, do tego sporo z nich zachowało swój oryginalny, „górski” charakter. Problemem w lecie jest jedynie niekorzystna wystawa – spore zacienienie i wilgotność sprawiają, że w górnej i dolnej części jest sporo roślinności oraz ściana długo schnie, przez co rzadko kiedy warunki wspinaczkowe są bardzo dobre. Koniecznie warto zrobić jednak przynajmniej kilka dróg należących do grona wielkich klasyków. Te przystępniejsze to Schody do Nieba (VI+ R2 400m) z jednym wyraźnie trudniejszym wyciągiem oraz słynne Warianty Małolata (VI+), które urozmaicić najlepiej przechodząc cztery pierwsze wyciągi Wędrówki Dusz (wtedy to tzw. Wędrówka Małolata, VII- R2 350m). Inna linia pokonująca cruxa na Małolacie, czyli tzw. Ściankę z Jedynkami to Malczyk (VI+ R2 350m), będący dla Wariantów ciekawą alternatywą. Spośród wielu trudniejszych dróg i kombinacji te najczęściej polecane to Zaczadzony umysł (VII R2 400m), Piękny umysł (VII+ R2 500m), Symfonia Klasyczna (VII/VII+ R2 300m) i Epitafium (VII+ R2 300m) oraz efektowny Kant Filara (VII+/VIII- R2 300m). Na osobną opowieść zasługuje z kolei propozycja dla najmocniejszych wspinaczy – słynny Filar (IX+ RS2 380m), którego próby uklasycznienia trwały latami.\nWOŁOWA TURNIA (N) – rzadko obecnie odwiedzana, wysoko położona północna ściana Wołowej ma do zaoferowania kilkanaście dróg, wśród których wyróżnić należy na pewno Chrobaka (VII+ R2 300m) i słynne, nie mające za wielu przejść klasycznych Pająki (VIII+ R2 300m).\nKOPA SPADOWA (W) – ściana czołowa Zachodniego Filara Kopy odwiedzana jest najczęściej dla przepięknej drogi o charakterze sportowym - Pachniesz Brzoskwinią (VII- S1 140m). Warto zrobić ją jednego dnia wraz z opisanym w pierwszej części opracowania Skłodowskim (VI-) – początkowe dwa wyciągi pokonywane są najczęściej tak samo. Propozycja trochę bardziej przygodowa, na której znajdziemy jednak świetny wyciąg w płycie to rzadziej obity Bastion (VII- RS3 140m).\nŻABI MNICH (W) – poza kilkoma wcześniej opisanymi ładnymi szóstkami na ścianie znajdziemy m.in. dwie krótkie, ale bardzo ładne linie ze stałą asekuracją i kluczowym wyciągiem na tej samej, pięknie urzeźbionej płycie. Starsza i przystępniejsza, choć rzadziej obita jest Fantazja (VII- RS3 100m), na Pro Pain (VII+/VIII- S2 100m) będziemy musieli zmierzyć się z mniejszymi i bardziej ostrymi chwytami.\nRozległa dolina, która wspinaczy poszukujących trudniejszych linii przyciąga przede wszystkim położoną na odludziu i zachowującą górski charakter Galerią Gankową oraz przewieszoną wschodnią wystawą Młynaczyka. Obie ściany na trwałe wpisały się we wspinaczkową eksplorację Tatr i należą do miejsc, które koniecznie trzeba odwiedzić. Pozostałe ściany w rejonie (poza Małym Młynarzem), a szczególnie ogromny Kaczy Mur, nadają się bardziej do działalności zimowej.\nMAŁY MŁYNARZ (NE) – drugą obok opisanej we wcześniejszym opracowaniu Sprężynie szczególnie polecaną drogą jest tutaj Kurtykówka (VI+ R3 350m), która była pierwszą „szóstką plus” w Tatrach. W tym przypadku trzeba nastawić się na przygodę – zarówno na podejściu jak i na samym wspinaniu.\nMŁYNARCZYK (E) – ściana znana z trudnych i bardzo trudnych dróg (do X-), z niebanalnym podejściem i powietrznymi zjazdami. Do najciekawszych powtarzanych linii należą bez wątpienia świetna Szewska Pasja/Pankiewicz-Wolf (VII+ RS1 280m) i nowsza ale i trudniejsza od niej Pasja (VIII RS1 350m) oraz dwie wspaniałe drogi sportowe - Kastrator (IX- S2 340m) i jedna z trudniejszych w Tatrach, VO2max (IX+ S2 360m).\nGALERIA GANKOWA (NW) – kilka spośród wielu pięknych dróg na jednej z najbardziej charakterystycznych tatrzańskich ścian to Kuchař (VI+ R2 250m), Zacięcie Czarnej Płyty (VI+ R2 250m, info o drodze TUTAJ) z efektownym choć rzadko suchym wyciągiem w tytułowej formacji, należący do najładniejszych i najbardziej litych „siódemek” w Tatrach Centralny Filar (VII R2 280m), historyczny i przygodowy Komin Łapińskiego-Paszuchy (VII R2 300m) czy też coś dla najlepszych górskich łojantów - Centralny Kut (IX- R3 300m).\nRejon słynący z niskich słonecznych wystaw, z którymi kontrastują mroczne północne zbocza masywu Małego Kieżmarskiego Szczytu. Do wyboru jeśli chodzi o propozycje od VI+ wzwyż mamy więc zarówno krótkie linie w litej skale z dużym nagromadzeniem trudności, jak i górskie eskapady na jednej z największych tatrzańskich zerw. Dodać należy, że umiejscowiona naprzeciwko niej południowo-wschodnia ściana Jastrzębiej oferuje jedne z najbardziej wymagających dróg w Tatrach, w tym najtrudniejszą obecnie (stan na 2022) Korónę (XI-).\nRZEŻUCHOWE TURNIE (S) – na tej położonej blisko schroniska południowej ścianie najpiękniejsze drogi wśród tych trudniejszych to Čepela (VI+ R1 110m), Korsvoldov tanec (VII S2 120m) z trudnościami w świetnej, rzadko ospitowanej płycie i dodany jako ostatni ale bardzo ciekawy i różnorodny Fantomas (VIII RS2 100m).\nJASTRZĘBIA TURNIA (E) – na wspomnianej we wstępie ścianie wyróżniającą się niezwykle efektowną przewieszoną płytą o pomarańczowym kolorze wielkim klasykiem są Płyty Pochylego (VIII+ RS2 120m), inna z ciekawych a jeszcze nie ekstremalnych linii to Amazonia Vertikal (IX RS2 120m).\nJASTRZĘBIA TURNIA (SW) – dwie propozycje na przystępniejszej wystawie to linie biegnące pięknymi płytami poprzecinanymi pasem przewieszek – w miarę regularnie powtarzane Červené previsy (VII-/VII R2 200m) oraz bardziej wymagające i trzymające trudności do końca Pavúci lezú do neba (VIII-/VIII RS1 200m).\nMAŁY KOŁOWY SZCZYT (S) – mającym już na koncie Motykę albo poszukującym trudniejszej dla niej alternatywy polecić można drogę Slámy (VI+ R3 250m).\nKOŁOWY SZCZYT I KOŁOWY MNICH (SE) – jedna z trudniejszych dróg na ścianie o uznanej renomie to Archa (VII+/VIII- R2 280m). Ciekawe krótkie drogi z prawie kompletnym obiciem powstały na pięknych płytach położonego z prawej strony masywu Kołowego Mnicha – są to Merci la Vie (VII+/VIII- RS2 90m) i Morálový tanec (VII+/VIII- RS2 105m).\nMAŁY KIEŻMARSKI SZCZYT (N) – ogromny masyw oferuje dużo większe możliwości efektownego działania w zimie. Latem poza jednym Stanisławskim pozostałe drogi przechodzone są bardzo rzadko – jedną z takich jest np. Direttissima (VI+ 350m), podobnie jak wspomniany wyżej klasyk robiona najczęściej tylko do Niemieckiej Drabiny.\nDo dyspozycji mamy przede wszystkim dwie duże ściany należące do najwspanialszych w całych Tatrach. Liczba dróg na południowej wystawie Kieżmarskiego i zachodniej Łomnicy oraz możliwość skorzystania z kolejek by skrócić podejście sprawiają, że obie są niezwykle popularne wśród taterników. Dla średniozaawansowanych i zaawansowanych znajdzie się co najmniej kilkanaście pięknych linii, w tym i takie zaliczane do największych tatrzańskich klasyków.\nKIEŻMARSKI SZCZYT (S) – to co najlepsze i najtrudniejsze znajduje się (poza nielicznymi wyjątkami) w górnej części ściany, nad Rampą. Dwa wielkie tatrzańskie klasyki wypada jednak zrobić od samego dołu – są to aspirujące do najładniejszej szóstki w Tatrach Wielkie Zacięcie (VI+ R2 500m) oraz prowadzący wyraźną rynną w dolnej części ściany i świetnymi płytami w górnej Kriššák (VI+ RS2 500m). Propozycje siódemkowe nad Rampą to przepiękne Zacięcie Fiali (VII R2 100m), które warto robić w kombinacji np. z Prawym Puškášem oraz przede wszystkim – według mnie jedna z najładniejszych dróg w Tatrach bez podziału na trudności, Óda na radosť (VII+ S2 130m). Na najładniejszej chyba tego typu formacji w Tatrach, Płytach Pochylego, zlokalizowane jest zresztą kilka innych „honornych” dróg – zdecydowanie najbardziej znana i najczęściej powtarzana z nich to Pająki (VIII- RS2 460 m). Bardziej wymagające propozycja i jako jedyna na ścianie posiadające trudne wyciągi również w dolnej części to niesamowita Cesta do hôr (VIII/VIII+ RS3 500m).\nŁOMNICA (W) – przepiękna i wyjątkowo lita ściana na której wytyczono kilkadziesiąt dróg, w tym sporo trudniejszych. Jedna z polecanych „szóstek plus” to ciekawa ale i mocno „przygodowa” Čuňasova (VI+ R3 280m) autorstwa słynnego Pálenička. Największym hitem jest jednak zaliczana do najwspanialszych dróg w Tatrach Hokejka (VII- RS1 300m), tłumnie oblegana gdy są na niej warunki - leży w linii głównego ścieku wody więc trzeba sporo odczekać po opadach deszczu, a jeszcze dłużej po śniegu. Propozycje siódemkowe to płytowa Cez platnu/Arnoldova (VII- R2 250m), biegnąca w bliskim sąsiedztwie Hokejki i wyposażonaw stałe stanowiska Pšendova (VII- R2 300m) oraz bardzo ciekawa - Bonbónová (VII R2 270m). Wśród ósemek na pewno warto zrobić wspaniałe, częściowo obite i oferujące bardzo zróżnicowane wspinanie Patagonské léto (VII+/VIII- RS3 320m), słynny i posiadający mocno górski charakter Czarny Filar (VIII- R2 300m) oraz wytyczoną niedawno prawie w całości obitą drogę Perzeidy (VIII RS2 320m).\nWspinacze poszukający trudniejszych linii najwięcej takowych znajdą na ścianach położonych poniżej Terinki – na szybko i łatwo dostępnej Łomnickiej Baszcie (mocne drogi!) oraz obu Żółtych Ścianach. Piękna południowo-zachodnia ściana Baranich Rogów poza łatwiejszymi propozycjami opisanymi wcześniej do zaoferowania ma niewiele jeśli chodzi o drogi od VI+ wzwyż, jednak jedna z nich to wielki współczesny klasyk.\nWIELKA ŁOMNICKA BASZTA (SW), słow. LOMNICKÁ VEŽA VEĽKÁ PP – jedna z najtrudniejszych ścian w Tatrach – podobnie jak południowo-wschodnia Jastrzębiej oferująca stosunkowo niedługie linie, mające jednak ciągowy charakter. Łatwej cyfry tutaj na pewno nie znajdziemy, warto jednak próbować bo wspinanie jest kapitalne. Najłatwiejsza propozycja jest jedną z najmłodszych na ścianie – to częściowy obity Zárez (VI+ RS1 150m). Przechodząc jednak do tego co najciekawsze trzeba licytować już wyżej – jeszcze w miarę przystępne są rysowa Čelnou stenou na ľavý pilier (VII+ R2 140m) oraz płytowy Začiatok príbehu (VIII- RS2 160m), wytyczony jak nazwa wskazuje (pol. Początek Opowieści) jako wstęp do położonej na ścianie wyżej drogi Nekonečný príbeh/Niekończąca się opowieść (VIII- RS1 100m) z kluczowym wyciągiem w pięknej płycie. Dwie kolejne ósemkowe linie są już znacznie poważniejsze – to zlokalizowana w najtrudniejszym sektorze Via Verona (VIII- RS2 120m) oraz biegnący efektownymi żółtymi płytami na lewo Stargate (VIII/VIII+ RS2 150m). Najtrudniejsza droga na ścianie i jedna z najtrudniejszych (klasycznie) w Tatrach to forsująca efektowny okap od którego wzięła się słowacka nazwa turni Variant PP (IX+ RS2 100m).\nMAŁA ŻÓŁTA ŚCIANA (E) – ściana swoim charakterem (trawy, porosty) odpowiednia bardziej pod trudne zimowe wspinanie, na której jednak w przeszłości robiono latem sporo dróg. Obecnie odwiedzana rzadko, najczęściej w celu przejścia częściowo obitej (a więc i bezpiecznej) Vivat Gorbi (VII+/VIII- RS2 150m).\nŻÓŁTA ŚCIANA (NE) – położona nieco wyżej i świetnie widoczna z okien Chaty Teryho Żółta Ściana ma do zaproponowania naprawdę sporo ciekawych dróg, z powodu górskiego charakteru dość rzadko jednak powtarzanych. Dwa „pewniaki” poza opisanymi łatwiejszymi drogami to Cagasik (VII R2 220m) oraz biegnąca obok, wyposażona w nowe stanowiska i posiadająca polski wariant na wyjściu Direttissima (VII, war. VIII- R2 200m).\nBARANIE ROGI (SW/W) – na pięknych płytach południowej ściany pozycja obowiązkowa (jedna z ładniejszych w Tatrach w tej wycenie) to Indiánske leto (VII- RS1 250m), na ścianie zachodniej wytyczono z kolei dwie krótkie ale ciekawe drogi - Druháčik (VI+ R2 90m) i Prváčik (VII RS2 100m).\nDolina w której znajdziemy kilka pięknych słonecznych ścian (najpopularniejsze z nich to Mały Lodowy i Ostry), oferujących głównie łatwe i średnio-trudne drogi. Uczęszczanych trudnych linii na lato nie ma za wiele, osoby poszukujące ekstremów powinny zainteresować się płytami Małej Pośredniej Grani, dodatkowo sporo „przygodowych” propozycji jest na nie wymienionym w tej części opracowania południowym murze Jaworowego Szczytu.\nMAŁA POŚREDNIA GRAŃ (W), słow. MALÝ HROT – niewielka i położona wysoko ściana słynąca z jednej z najwspanialszych formacji w Tatrach – Płyty Karłowicza. Na samej płycie znajdziemy dwie bardzo trudne drogi (w tym jedną X-), zacięciem na prawo od niej biegnie coś bardziej „dla ludzi” – krótki ale należący do grona tatrzańskich perełek Kút (VII R2 80m).\nSTRZELECKA TURNIA (S) – na tej zlokalizowanej na niewielkiej wysokości i wystawionej na Słońce ścianie znajdziemy dwie trudniejsze propozycje. Pierwsza z nich to przepiękny i śmiało mogący pretendować do lokalnych klasyków Kút v platni (VII- R2 200m), pierwotnie wyceniony na V+ co jednak nie dziwi gdy poznamy autora drogi (Páleníčka). Druga droga to prawie w całości obita Misia (VIII- RS2 200m).\nMAŁY LODOWY SZCZYT (S), słow. ŠIROKÁ VEŽA – jedna z najładniejszych ścian w Tatrach w centralnej części posiada kilka ambitniejszych linii. Dwie proponowane drogi posiadają co prawda taką samą wycenę, różnią się jednak powagą. Všetko v poriadku (VII- R2 200m) to piękna i logiczna linia z bardzo przystępnym cruxem oraz gotowymi stanowiskami, Gross-Páleniček (VII- R3 240m) nie odbiegając urodą posiada bardziej górski charakter, niebanalną linię i wymagającą miejscami asekurację.\nOSTRY SZCZYT (S) – jedyna klasyczna linia z trudnościami powyżej VI (do tej cyfry włącznie znajdziemy kilka ładnych propozycji) to Ostra realita (VIII- RS2 200m) – rzadko powtarzana droga z trudnościami na częściowo obitej, wielkiej płycie.\nNa położonych w bliskim sąsiedztwie Domu Śląskiego ścianach masywu Granatów Wielickich poza wieloma przystępnymi liniami znajdziemy również kilka wycenionych od VI+ wzwyż. Dodatkowo taternicy interesujący się historią i odwiedzaniem odludnych zakątków koniecznie powinni zainteresować się wschodnią ścianę Gerlacha.\nWIELKA GRANACKA BASZTA (SW) – propozycja historyczna to wyszukująca słabych punktów w ścianie czołowej Direttissima (VI+ R2 300m). Dużo więcej wspinania znajdziemy jednak na wyposażonej częściowo w stałą asekurację drodze Rozlúčka so slobodou (VIII- RS2 450m), należącą do grona współczesnych klasyków.\nPODUFAŁA TURNIA (SW), słow. OPÁLOVÁ VEŽA – na położonej na uboczu ścianie do dyspozycji mamy m.in. piękną i przyjemną drogę w litej skale – obity spitami Francouzský polibek (VII- S2 170m).\nGERLACH (E) – na odludnej, położonej powyżej 2300 metrów wschodniej wystawie Króla Tatr znajdziemy jedną z pierwszych tatrzańskich szóstek, której ówczesne trudności pokonane zostały przez prowadzącego boso (!). To droga Kupczyka (VI+ R2 300m), któremu towarzyszył m.in. Birkenmajer ścigający się tego lata o pierwsze przejście ściany ze Stanisławskim.\nNajpopularniejsza ściana w rejonie to należąca do grona najładniejszych w Tatrach południowa wystawa Batyżowieckiego. Poza klasykami piątkowymi znajdziemy na niej również kilka pięknych linii z pogranicza szóstego i siódmego stopnia. Warto zainteresować się również położonym nieopodal Kościółkiem oraz zachodnią ścianą Urbanowych Turni należących do masywu Małego Gerlacha. Gerlach od zachodu wspomniany został w poprzedniej części opracowania, nie znajdziemy bowiem na nim obecnie klasycznych dróg wycenionych powyżej VI+ (choć i te szóstkowe są poważne).\nMAŁY GERLACH (SW), słow. KOTLOVÝ ŠTÍT – w centralnej części tej ciekawej, ale rzadko obecnie odwiedzanej przez taterników ściany polecić można m.in. dwie siódemkowe linie wytyczone w 2013 roku – krótsze, dochodzące do Lewego Żebra Budhove oči (VII RS 150m) oraz dłuższe, prowadzące aż na grań szczytową 50 rokov pre James Bobrovec (VII R2 240m).\nKOŚCIÓŁEK (W) – dwie propozycje na tej niewielkiej, ale ciekawej ścianie to linia historyczna - Páleníček (VI, proponowane VI+ R2 120m) oraz współczesna - La Bomba (VII+ R2 120m).\nBATYŻOWIECKI SZCZYT (S) – piękne i słoneczne płyty Batyża warto odwiedzić przynajmniej dla kilku dróg. Najładniejsze szóstki to popularny Pytlákův expres (VI+ R2 210m), biegnąca obok i wyposażona obecnie w stałe stanowiska zjazdowe linia Tatarki (VI+ RS2 250 m) oraz przepiękne Čiernobiele sokolíky (VI+ RS2 130m), na których wspinamy się w unikalnej jak na Tatry formacji – skalnych „kaloryferkach”. Propozycja siódemkowa (obecnie jedna z trzech) to najnowsza linia na ścianie, biegnąca po pięknym Filarze Čihuli Pilierissima (VII R2 300m), wyposażona w stałe stanowiska.\nDOLINA MIĘGUSZOWIECKA I ZŁOMISK\nMnóstwo trudniejszych linii ze stałą asekuracją znajdziemy na jednej z najszybciej dostępnych i najczęściej odwiedzanych ścian w Tatrach, Galerii Osterwy. W poszukiwaniu dróg o bardziej górskim charakterze wybrać trzeba się wyżej – najpopularniejsze miejsca to Wołowa i Szarpane, ciekawe są również m.in. rzadziej odwiedzane ściany Małego Siarkana, Żelaznych Wrót, czy opisany w poprzedniej części opracowania Smoczy Szczyt. W ostatnich latach kilka nowych linii powstało na Koziej Strażnicy, co może stanowić alternatywę dla wymienionych ścian.\nGALERIA OSTERWY (W/NW) – na jej ścianach znajdziemy obecnie ok. 50 dróg, z czego kilka zalicza się do grona największych tatrzańskich klasyków – głównie tych o charakterze sportowym. Spośród najpopularniejszych szóstek i siódemek na pewno wymienić należy dwie krótkie linię z asekuracją mieszaną - bardzo ładną Via AliNinę (VI+ RS1 80m) i znajdującą się już po północnej stronie Autonovę (VI+ RS1 90m), dwie tradowe perełki – słynącą z przepięknego zacięcia Dieškę (VII- RS2 140m) i prowadzące pod efektownymi okapami Trojkráľové limby (VII R3 150m) oraz nowoczesną Haninę (VII+ RS2 120m) z powietrznym wyciągiem na kancie. Nie brakuje obitych ósemek – najładniejsze i najczęściej powtarzane z nich to Carpe Diem (VIII- S2 130m), Správny čas (VIII S1 140m), Oceľová niť/Haľkova (VIII S1 140m) i Shangri La (VIII S1 95m). Wszystkie oferują kapitalne wspinanie w litej skale i różnorodnych formacjach, są dobrze obite i posiadają stanowiska zjazdowe – dzięki temu spokojnie można próbować dwie drogi jednego dnia. Propozycje dziewiątkowe na liście to posiadające już ugruntowaną renomę Kororo (IX- S2 105m) oraz nowszy ale już zyskujący uznanie Titanic (IX- S1 100m).\nWOŁOWA TURNIA (S) – przepiękna południowa ściana oferująca wiele interesujących dróg w pełnym zakresie trudności. Najbardziej popularne „szóstki plus” to wielki klasyk rejonu czyli Puškáš (VI+ R2 150m) oraz krótsza Hviezdova (VI+ R2 120m), warto zainteresować się również Direttissimą Belicy (VI+ R2 200m). Spośród siódemek absolutny „must climb” to Eštok-Janiga (VII- RS2 140m) z ciekawym bulderem w trudnościach. Bardzo ładne są też Moribundus (VII- RS3 130m) na którym pokonać trzeba imponujący okap, stary i uznany klasyk o przygodowym charakterze - Orolin (VII R3 160m) oraz płytowy Stupid Wall, który warto przedłużyć sobie ciekawą przerysą (razem VII RS2 100m). Propozycje trudniejsze to nowoczesne, biegnące pomiędzy dwoma wspomnianymi na początku klasykami Medzi legendami (VIII- RS1 130m) oraz coś dla najmocniejszych czyli Droga Wolfów (IX- R2 150m).\nMAŁY SIARKAN (SW), słow. DRAČIA HLAVA MALÁ – położona w rzadko odwiedzanej Dolince Smoczej ściana oferuje kilkanaście dróg, z których ciekawsze siódemki to m.in. rozwiązujący środkową część ściany Drag”on”line (VII- R3 220m) i położony na jej prawy skraju, krótki Relaxačný kút (VII R3 100m).\nSZARPANE TURNIE (SE) – na przepięknych kompaktowych płytach znajdziemy kolejną „szóstkę plus” z tatrzańskiego topu – Puškáša (VI+ RS1 150m), miłośnicy rajbungów zdecydowanie zainteresują się też dwoma tarciowymi perełkami którymi są Magické oko (VII S2 140m) i odważniejszy Bravo Mozart (VII+ S3 150m).\nSZARPANE TURNIE (W) – ściana zachodnia posiada kilka uznanych linii, wśród których te topowe to słynna i niebanalna Strecha (VII/VII+ RS3), wybitnie tarciowe Sedem životov (VIII RS2 90m) oraz bardziej zróżnicowana droga duetu Staruch-Zavaky (VIII RS2 100m).\nKOZIA STRAŻNICA (SW), słow. KOZIA STRÁŽ - na ładnych płytach w prawej części ściany po 2010 wytyczono cztery siódemkowo drogi. Dwie z nich to polskie linie - Cesta TOPR-u (VI+/VII- R2 200m) oraz trudniejsza, ale nie wymagająca zabrania haków Instastory (VII RS2 200m).\nŻELAZNE WROTA (SW) – ciekawa i piękna (również widokowo) linia to startujący wprost z siodła Wschodnich Żelaznych Wrót Kant Tillego (VII-/VII R2 100m).\nSzybko i łatwo dostępne ściany w dolnej części doliny są mocno eksplorowane w ostatnich latach, co sprawia że oprócz kilku starych uznanych klasyków do dyspozycji jest coraz więcej nowoczesnych linii o charakterze sportowym. Zarówno wystawy położone na prawo przed Wodospadem Skok jak i te naprzeciwko umożliwiają wspinanie wczesną wiosną i późną jesienią, stanowią też dobrą alternatywę przy niepewnych warunkach.\nŚCIANA POD SKOKIEM (W) – trzy propozycje na tej niewysokiej ale dość rozległej ścianie to biegnąca w jej lewej części, często powtarzana Eufória (VI+/VII- S2 110m), mocno przygodowe i miejscami niestety zarośnięte ale oferujące piękny powietrzny bulder w trudnościach LTT (VII- R3 130m) oraz przede wszystkim jeden z największych klasyków doliny – zróżnicowany Nemorálny tanec (VII+/VIII- S2 140m), rozwiązujący środek wielkiej płyty oraz imponujące okapy ją wieńczące.\nTURNIA NAD SKOKIEM (N/W), słow. VEŽA POD SKOKOM – nowsza, przystępna propozycja to obity w trudnościach Deň Zombi (VI+ RS3 180m). Dwie piękne historyczne drogi przechodzące okapy na północno-zachodnim kancie ściany to doposażony w spity Tatarka (VII+/VIII- RS2 140m) oraz bardziej wymagająca Ľavá hrana (VIII/VIII+ R2 130m). Na płytach ściany zachodniej oraz północnej poprowadzono kilka trudnych sportowych linii – dwie najpopularniejsze z nich to dość przystępna jak na wycenę ale zdecydowanie warta zrobienia Pre Jarku (IX- S2 120m) oraz mocna Aurora borealis (IX S2 100m).\nSOLISKA (E) – na wschodnich ścianach Solisk znajdziemy kilkadziesiąt dróg letnich i zimowych, do tego kolejne ciągle powstają. Na jednym z filarów Soliska Młynickiego znajdziemy trzy ładne drogi siódemkowe oferujące różnorodne wspinanie - Ale je nám hej (VII- R2 140m), Quo Vadis (VII R2 120m) i Moylan (VII R2 120m). Wszystkie mają cztery wyciągi i umożliwiają szybki powrót pod ścianę dwoma zjazdami, dzięki czemu nadają się na „szybkie akcje” lub łańcuchówki. Na położonej wyżej ścianie Skrajnego Soliska znajdziemy z kolei sportową drogę prowadzącą pięknymi płytami - Kant (IX- S2 100m).\nRzadko odwiedzana przez taterników dolina – latem sporadycznie zdarzają się przejścia m.in. na Skrajnej Liptowskiej Turni oraz wspomnianej w poprzedniej części opracowania Ważeckie Turni.\nSKRAJNA LIPTOWSKA TURNIA (SE), słow. KOZIA STENA – warto zainteresować się tą słoneczną ścianą, znajdziemy na niej bowiem kilka ładnych dróg. Poza opisanymi wcześniej piątkami propozycja do omawianej listy to powstała stosunkowo niedawno ale biegnąca w pięknej skale Suma wszystkich strachów (VI+ R2 300m).


Fanboj i Życie | Blog poświęcony przemyśleniom i twórczości Piotra Przemysława Muszyńskiego | Strona 2\nDasz odpór z jednej strony, to okazuje się, że z drugiej strony podkrada się wróg gotowy wbić nóż w plecy… Czytaj dalej →\nJeśli popatrzyć na statystyki sprzedażowe poszczególnych książek, to robi się naprawdę dziwnie. Czytaj dalej →\nOtóż: bardzo często w owych głowach nie ma nic. Oprócz trocin ewentualnie. Czytaj dalej →\nNie wiem, czy zauważyliście, ale dwa tygodnie temu miało miejsce rozdanie Oskarów. Tegoroczna impreza została w prawdzie przyćmiona przez wojnę na Ukrainie, jednak nie stało się nic złego. Tak naprawdę bowiem w całym tym wydarzeniu ciekawe były tylko dwie rzeczy. Po pierwsze jeden aktor dał drugiemu w mordę. Po drugie: impreza odnotowała drugą, najniższą oglądalność w całej swojej historii. W tym niechlubnym wydaniu pobiła ją tylko zeszłoroczna odsłona gali. Co więcej: Oskary ocalały tylko dzięki ofierze Willa Smitha, który (dosłownie) podbił oglądalność prawie dwa razy…\nKaże to zadać pytanie o kondycję amerykańskiej kultury, a w szczególności jej najważniejszego elementu: kina.\nA raczej o przyczyny jej braku… Czytaj dalej →\nAkcja nowego, netfliksowego serialu Vikings: Valhalla przenosi nas w ciekawy okres historii Skandynawii, gdy obok siebie żyli zarówno chrześcijanie, jak i poganie. Jak wiemy z historii (i czego w zasadzie łatwo domyślić się samemu) koniec końców chrześcijaństwo zwyciężyło.\nDlaczego do tego doszło, skoro dawni Skandynawowie mieli tak ciekawą mitologię pełną fascynujących bóstw? Czytaj dalej →\nMiniony miesiąc był dla mnie bardzo słaby pod względem czytelniczym. Zaczął się od tego, że Diabeł mnie podkusił, bym kupił w automacie rogalik z ciasta francuskiego, który to rogalik okazał się przeterminowany i na prawie dwa tygodnie wysłał mnie był w niebyt i na L4. Zmagając się z różnymi sensacjami, których nie będę tu opisywał, sił czytać książek nie miałem. Dopiero, gdy trochę zdrowie mi wróciło nabrałem ich do walki z różnorodną lekturą. Walka ta daleka była od owocnej, albowiem wiele z książek, które przeczytałem w minionym okresie nie była (delikatnie mówiąc) najciekawsza. Wojna cara Putasa też nie zachęcała mnie do czytelniczej aktywności.\nW efekcie przeczytanych książek było jedynie pięć. Czytaj dalej →\nŚwiat Mroku to rodzina systemów RPG, w których przenosimy się do bardzo podobnego naszej rzeczywistości świata, z tym, że w uniwersum tym faktycznie istnieją różne stwory rodem z horrorów. Do najważniejszych należą trzy: wampiry, wilkołaki i magowie. A przynajmniej to one najbardziej interesowały wydawców.\nOd prawie 30 lat między fanami poszczególnych linii wydawniczych trwa dyskusja o tym, która z tych ras wygrałaby w konfrontacji. Spróbujemy dziś ten konflikt rozwiązać.\nOgólnie rzecz biorąc widziałem już całkiem sporo dzieł kultury, które szły w modne obecnie, postmodernistyczne podejście do historii, fabuły, społeczeństwa, obsady i narracji. Dzieła te czasem były złe, czasem dobre, a czasem średnie. W żadnym wypadku nie wynikało to akurat z faktu, że były one politycznie poprawne, reprezentatywne czy nawet woke (choć były i zwykle to denerwowało).\nFaktyczny problem jednak leżał gdzie indziej.\nWróćmy do tematów o których mowa była, zanim zły car Putas napadł Ukrainę… Jak pisałem kilka tygodni temu: w tej chwili w USA komiksy amerykańskie sprzedają się nie tylko gorzej, niż manga, ale cały ich rynek radzi sobie gorzej, niż Kimetsu no Yaiba. Pytanie brzmi, co jest przyczyną takiego stanu rzeczy?\nWbrew pozorom jest całkiem dużo całkiem niezłych powodów sprawiających, że japoński komiks podbija Amerykę. Czytaj dalej →\nCo najmniej od drugiej wojny światowej lotnictwo wojskowe jest kluczowym elementem zwycięstwa, zarówno na lądzie jak i na morzu. Strona posiadająca przewagę w powietrzu automatycznie zyskuje też przewagę na lądzie, jest bowiem, przynajmniej w teorii, w stanie zdezorganizować siły naziemne przeciwnika. Dominacja w przestworzach zapewnia też dominację wywiadowczą, pozwala atakować kolumny marszowe oraz punkty dowodzenia w zasadzie bezkarnie…\nTym dziwniejsze wydaje się, że Rosja, dysponując na początku wojny prawie trzykrotnie większą ilością samolotów bojowych nie zdołała rzucić na kolana Ukrainy. Jak było to możliwe i co w zasadzie nad Ukrainą lata? Czytaj dalej →


X U 167/19 - Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu\nX U 167/19 - Wyrok Sądu Rejonowego dla...\nOpublikowano: LEX nr 2735130\nX U 167/19\nSąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2019 r. we W. sprawy z odwołania L. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. z dnia 16 stycznia 2019 r. znak: (...) w sprawie L. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. o świadczenie rehabilitacyjne\nI. zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W. i przyznaje wnioskodawczyni L. S. prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 3 sierpnia 2018 r. do dnia 2 listopada 2018 r;\nUbezpieczona L. S. wniosła odwołanie od decyzji organu rentowego - Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział we W., z 16 stycznia 2019 r. znak (...) - (...) przyznającej jej prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 3 sierpnia 2018 r. do 1 września 2018 r. i odmawiającej jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego za dalszy okres i domagała się jej zmiany poprzez przyznanie spornego świadczenia również za dalsze miesiące. Ubezpieczona wskazała, że ani decyzja, ani też orzeczenia lekarzy orzeczników ZUS nie odnoszą się merytorycznie do jej stanu zdrowia. Ubezpieczona wskazała, że dopiero w październiku 2018 r. jej stan zdrowia uległ poprawie. Wskazała że dopiero na komisji w dniu 30 listopada 2018 r. zapadła decyzja o jej zdolności do pracy. Wniosła o przyznanie jej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego za dalszy okres który umożliwiałby jej powrót do zdrowia.\nOdpowiadając na odwołanie, organ rentowy wniósł o jego oddalenie z uwagi na brak podstaw prawnych do jego uwzględnienia.\nUzasadniając swoje stanowisko organ rentowy wskazał, iż Lekarz Orzecznik ZUS dokonując bezpośredniego badania ubezpieczonej, analizując dokumentację medyczną, uwzględniając stopień naruszenia sprawności organizmu, rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy, poziom wykształcenia i wiek, w orzeczeniu stwierdził, iż wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy oraz brak okoliczności uzasadniających przyznanie świadczenia rehabilitacyjnego. Strona pozwana wydała decyzję z dnia 17 grudnia 2018 r. w której odmówiła ubezpieczonej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. Następnie Komisja Lekarska po badaniu własnym i analizie dostępnej dokumentacji uznała, że istnieje podstawa do zmiany stanowiska w sprawie i przyznania prawa do świadczenia rehabilitacyjnego za okres do 1 września 2018 r. W związku z tym organ rentowy zaskarżoną decyzją uchylił decyzję z dnia 17 grudnia 2018 r. i przyznał ubezpieczonej prawo do świadczenia rehabilitacyjnego od 3 sierpnia 2018 r. do 1 września 2018 r. i odmówił ubezpieczonej prawa do świadczenia rehabilitacyjnego za okres po 1 września 2018 r.\nUbezpieczona L. S. z dniem 2 sierpnia 2018 r. wykorzystała 182 dni zasiłku chorobowego. W dniu 20 września 2018 r. złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego w związku z niezdolnością do pracy spowodowaną ogólnym stanem zdrowia.\nLekarz Orzecznik ZUS w orzeczeniu z 30 listopada 2018 r. ustalił, iż ubezpieczona nie jest niezdolna do pracy i brak jest podstaw do ustalenia uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego.\nDecyzją z dnia 17 grudnia 2018 r. strona pozwana odmówiła wnioskodawczyni prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.\nKomisja Lekarska ZUS, w orzeczeniu z dnia 10 stycznia 2019 r. stwierdziła, że istnieje podstawa do ustalenia prawa do świadczenia rehabilitacyjnego dla ubezpieczonej na okres jednego miesiąca.\nDecyzją z dnia 16 stycznia 2019 r. strona pozwana uchyliła decyzję z dnia 17 grudnia 2018 r. i przyznała ubezpieczonej prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 3 sierpnia 2018 r. do 1 września 2019 r.\nDowody: - akta organu rentowego\nUbezpieczona L. S. ma lat 51, z zawodu jest krawcową, nigdy nie podejmowała zatrudnienia w wyuczonym zawodzie, pracowała jako kasjer-sprzedawca, od 2005 do 2018 r. była zatrudniona jako pracownik hali w Selgrosie.\nChoroba podstawowa rozpoczęła się kilka lat temu pod postacią przewlekłej niedokrwistości, najprawdopodobniej w przebiegu obfitych krwawień miesiączkowych. Leczona doustnymi preparatami żelaza, jednak bez widocznej poprawy. W lutym 2018 r. była hospitalizowana w oddziale chorób wewnętrznych (...) im. G. we W. celem diagnostyki omdleń. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono niski poziom Hb 7,7 g/dl oraz niskie stężenie żelaza. Usg jamy brzusznej uwidoczniło niewielką ilość płynu w zatoce D., wysunięto podejrzenie obecności mięśniaków macicy. Badanie endoskopowe górnego odcinka przewodu pokarmowego wykazało zmiany o charakterze gastropatii rumieniowo-wysiękowej, w pobranych wycinkach histopatologicznych obraz zaniku kosmków I stopnia według skali M.\nPodczas pobytu w szpitalu pacjentce przetoczono 2 j ME; uzyskując nieznaczną poprawę stanu ogólnego chorej. Chora została wypisana do domu z zaleceniem konsultacji ginekologicznej.\nW dniu 6 marca 2018 r. ubezpieczona przyjęta została do oddziału ginekologiczno-położniczego w O., gdzie wykonano zabieg abrazji z powodu przerostu endometrium. Podczas pobytu w oddziale nadal utrzymywała się niedokrwistość rzędu Hb 9,3 g/dl. Pomimo przewlekłego leczenia preparatami żelaza i prowadzenia oszczędzającego trybu życia nie obserwowano poprawy-nadal utrzymywała się anemia.\nUbezpieczona ponownie przyjęta została do szpitala w lipcu 2018 r., gdzie w znieczuleniu ogólnym wykonano zabieg nadszyjkowej amputacji trzonu macicy wraz z jajowodami. Uzupełniono również niedobory krwi (Hb 8,0 g/dl)) przetaczając 2 j ME. Uzyskane badanie histopatologiczne nie wykazało istotnych nieprawidłowości w zakresie narządu rodnego. Od tej pory ubezpieczona pozostawała pod stała kontrolą ginekologiczną, prowadziła oszczędzający tryb życia, zażywała doustne preparaty żelaza i wykonywała regularne badania laboratoryjne, w tym 31.08.2018- Hb 10,2 g/dl; (...) 5,4 tys; Erytrocyty 4,6 mln/ul. (...) morfologia krwi z dnia 19 listopada 2018 r.- Hb 13,2 g/dl; Ery 4,93 mln/ul; (...) 5,1 tys.\nU ubezpieczonej jest stan ogólny dobry, w logicznym kontakcie słownym, prawidłowo zorientowana w czasie i przestrzeni. Budowa ciała prawidłowa. Chód prawidłowy, samodzielny, żwawy. Źrenice równe, okrągłe, symetryczne, z prawidłową reakcją na światło. Skóra-blizna pooperacyjna nad spojeniem łonowym. RR 130/90; AS miarowa ok. 70/min. Klatka piersiowa symetryczna, prawidłowo ruchoma oddechowo, nad oboma polami płucnymi szmer pęcherzykowy prawidłowy. Tony serca dźwięczne, prawidłowo akcentowane. Brzuch miękki, bez objawów otrzewnowych, wysklepiony powyżej poziomu klatki piersiowej. Wątroba niepowiększona, śledziona niewyczuwalna. Kończyny dolne-bez obrzęków obwodowych. Objaw G. obustronnie ujemny. Objawy oponowe ujemne. Węzły chłonne obwodowe niepowiększone. Tętno na kończynach w miejscach typowych obecne.\nU ubezpieczonej występuje niedokrwistość z niedoboru żelaza-obecnie wyrównana. Stan po abrazji macicy z powodu przerostu endometrium 03.2018. Stan po usunięciu macicy z przydatkami 05.07.2018. Obfite krwawienia z dróg rodnych w wywiadzie. Gastropatia rumieniowo-wysiękowa. Guzki krwawnicze I stopnia. Torbiel prawej nerki.\nWnioskodawczyni jest nadal od dnia 3 sierpnia 2018 r. nie tylko do 1 września 2018 r. ale również w okresie od dnia 2 września 2018 r. niezdolna do pracy, a dalsze leczenie i rehabilitacja rokują nadzieję odzyskania zdolności do pracy na dotychczasowym stanowisku pracy. Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje na dalszy okres do dnia 2 listopada 2018 r.\nUbezpieczona ma od wielu lat anemię z niedoboru żelaza na tle obfitych krwawień miesiączkowych, po zabiegu abrazji w marcu 2018 r., następnie usunięciu macicy z przydatkami w lipcu 2018 r. Po zabiegu operacyjnym nadal utrzymująca się niedokrwistość z niedoboru żelaza-w badaniu z dnia 31 sierpnia 2018 r. poziom Hb 10,2 g/dl. Wyraźna poprawa stanu zdrowia widoczna była dopiero w listopadzie 2018 r., gdzie poziom Hb wzrósł do 13,2 g/di.\nUbezpieczona po leczeniu zabiegowym w dniu 5 lipca 2018 r., z niewyrównaną wówczas niedokrwistością wymagała rekonwalescencji oraz suplementacji preparatów żelaza przez około 4 miesiące do czasu wyrównania poziomu hemoglobiny, który nastąpił dopiero w listopadzie 2018 r., co potwierdzają wykonane badania laboratoryjne.\n- opinia biegłego sądowego internisty - karta 14-17\nZgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorobach zawodowych (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322 z późn. zm.) zwanej dalej ustawa wypadkową, z tytułu wypadku przy pracy ubezpieczonemu przysługuje prawo do świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy.\nNatomiast zgodnie z art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (tj. Dz. U. z 2014 r. poz. 159) w zw. z art. 7 ustawy wypadkowej, świadczenie rehabilitacyjne przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy.\nJak wykazała biegła sądowa ubezpieczona cierpi na niedokrwistość z niedoboru żelaza-obecnie wyrównana. Stan po abrazji macicy z powodu przerostu endometrium 03.2018. Stan po usunięciu macicy z przydatkami 05.07.2018. Obfite krwawienia z dróg rodnych w wywiadzie. Gastropatia rumieniowo-wysiękowa. Guzki krwawnicze I stopnia. Torbiel prawej nerki.\nBiegły w sposób wyraźny uzasadnił, że: ". Ubezpieczona po leczeniu zabiegowym w dniu 5 lipca 2018 r., z niewyrównaną wówczas niedokrwistością wymagała rekonwalescencji oraz suplementacji preparatów żelaza przez około 4 miesiące do czasu wyrównania poziomu hemoglobiny, który nastąpił dopiero w listopadzie 2018 r., co potwierdzają wykonane badania laboratoryjne..."\nUbezpieczona po 1 września 2018 r. była niezdolna do pracy na dotychczas zajmowanym stanowisku co najmniej do 2 listopada 2018 r.\nŻadna ze stron nie wniosła zastrzeżeń do opinii biegłego sądowego. Wręcz przeciwnie, strona pozwana w odpowiedzi na zobowiązanie Sądu wskazała, że nie składa zastrzeżeń do opinii. Nie złożyła też żadnych wniosków i dowodów na poparcie stanowiska w sprawie.\nOceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy, Sąd dał wiarę przedstawionej w sprawie dokumentacji zawartej w aktach organu rentowego, a także dokumentacji przedstawionej przez samą ubezpieczoną, jako że żadna ze stron w toku postępowania nie podważyła skutecznie ich autentyczności i wiarygodności.\nPonadto, Sąd uznał za wiarygodne, opinię sporządzoną w toku niniejszego postępowania przez biegłego sądowego. W ocenie Sądu, wydana w sprawie opinia jest rzetelna, oparta na dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy i badaniu ubezpieczonej i Sąd w pełni podzielił dokonane w niej ustalenia, w szczególności wobec stanowiska strony pozwanej, że nie kwestionuje zawartych w niej postanowień.\nZdaniem Sądu, brak jest podstaw do zanegowania takiego stanowiska biegłej, jaki został przedstawiony w opinii, tym bardziej, że wydana opinia zawiera pełne i jasne uzasadnienie, uwzględniające rozpoznane u ubezpieczonej schorzenia i stopień ich nasilenia po przeprowadzonym leczeniu.\nBiegli sądowi obowiązani są zaś orzekać zgodnie z wiedzą medyczną, posiadanymi kwalifikacjami i obowiązującymi przepisami. Zatem ich pole orzekania nie jest ograniczone żadnymi dodatkowymi kryteriami, poza obowiązującymi przepisami. Dlatego zdaniem Sądu, sporządzonym przez biegłych opiniom, nie można odmówić rzetelności i fachowości co do medycznej oceny stanu zdrowia ubezpieczonej, w odniesieniu do obowiązujących przepisów. Tym bardziej, że są to specjaliści z dużym doświadczeniem medycznym i stażem orzeczniczym.\nWydający w sprawie opinię biegły sądowy jest lekarzem niezależnym od stron i nie ma żadnego powodu, aby orzekać na korzyść którejkolwiek ze stron. Zgodnie z art. 282 § 2 k.p.c. w związku z art. 283 § 2 k.p.c. biegły sądowy wydający opinię w niniejszej sprawie złożył przed objęciem funkcji przysięgę, którą jest związany. Sąd nie znalazł podstaw do zanegowania bezstronności biegłych, jak i ich rzetelności przy wydaniu opinii. Opinia biegłego sądowego podlega ocenie przy zastosowaniu art. 233 § 1 k.p.c. - na podstawie właściwych dla jej przymiotu kryteriów zgodności z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia stanowczości wyrażanych w niej wniosków.\nTo Sąd, w ramach zastrzeżonej dla niego swobody, decyduje, czy ma możliwość oceny dowodu w sposób pełny i wszechstronny, czy jest w stanie prześledzić jego wyniki oraz - mimo braku wiadomości specjalnych - ocenić rozumowanie, które doprowadziło biegłego do wydania opinii. Sąd czyni to zapoznając się z całością opinii, tj. z przedstawionym w niej materiałem dowodowym, wynikami badań przedmiotowych i podmiotowych. Wszystko to, a nie tylko końcowy wniosek opinii, stanowi przesłanki dla uzyskania przez sąd podstaw umożliwiających wyjaśnienie sprawy. Z tego też względu zastosowanie art. 286 k.p.c. pozostawione jest uznaniu sądu, co w niniejszej sprawie, dało podstawę do jego zastosowania.\nMając powyższe na uwadze, w punkcie I sentencji wyroku, Sąd zmienił decyzję strony pozwanej i przyznał ubezpieczonej prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za cały okres uznany za okres niezbędny do powrotu do zdrowia tj. nie tylko od 3 sierpnia 2018 r. do 1 września 2018 r. (jak w treści samej zaskarżonej decyzji) ale za okres od 3 sierpnia 2018 r. do 2 listopada 2018 r. (zgodnie z opinią biegłego sądowego).\nOrzeczenie o kosztach postępowania, jak w punkcie II sentencji wyroku, znajduje uzasadnienie w treści art. 36 oraz 98 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, a także w treści art. 102 k.p.c.


November, 2020 | Hobby\nMarketing w sieci – musisz o tym Odpoczynek zagranicą – gdzie jeździć?\nReklama w Internecie a promocja jednostki gospodarczej Co poniektórzy stawiają na jakość, a inni na ilość. Biura podróży oferują wycieczki, które łączą oraz jedno i drugie. Są to eskapady objazdowe. W ciągu tygodnia lub dwóch odwiedza się kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt miejsc. Niejednokrotnie jeździ się po całej europie. Wycieczki objazdowe cieszą się dużym zainteresowaniem. Dostarczają wrażeń, jakich nie zyskamy leżąc na leżaku tuż przy hotelowym basenie drogiego kurortu. Wiąże się [ Read More ]\nComments Off on Marketing w sieci – musisz o tym Odpoczynek zagranicą – gdzie jeździć? Read Full Post\nDziały produktów w sklepie online DecorisDziały produktów w sklepie www Decoris dokładnie ukazują zamawiającym, w co mogą się w tym sklepie zaopatrywać. Dlatego, każdy może szybciej zrobić zakupy i na pewno zachęcony wróci w to miejsce w przyszłości. Promocje oraz bony podarunkowe są w osobnych kategoriach, aby można było korzystać z oferty specjalnej. Opłaca się także zajrzeć na bloga, omawiającego chociażby pomysł na prezent dla mamy, jak i wiele pozostałych [ Read More ]\nSesja zdjęciowa rodzinna Z pewnością wielokrotnie zdarzyło Tobie się korzystać z usług warsztatu samochodowego, zwłaszcza jeżeli potrzebne było naprawienie jakieś istotnej części pojazdu lub dokonania innej usługi. W tej chwili warsztaty samochodowe są coraz to o wiele bardziej nowoczesne i profesjonalne, a to w zasadzie za sprawą postępu technologicznego, jaki sprawił, że też w tych miejscach coraz to częściej pojawia się obeznany i innowacyjny sprzęt, który usprawnia i ułatwia pracę [ Read More ]\nBiokominki wolnostojące W dzisiejszych czasach w budownictwie wykorzystuje się niesłychanie wiele ulepszaczy i domieszek, niektóre są wybitnie potrzebne oraz rzeczywiście spełniają swoje zadanie, inne natomiast niestety są w stanie nawet zaszkodzić, skutkiem tego w tym wypadku niebezużyteczne jest posiadanie należytej wiedzy oraz kierowanie się rozsądkiem i przede wszystkim ostrożnością. Niezmiernie wielu inwestorów oraz wykonawców stoi w takim razie przed niemałym dylematem, który dotyczy właśnie wykorzystywania tych wspomagaczy. Chemia budownicza producent [ Read More ]\nElektromechanik Pruszków Często okazuje się, że stres może wywołać depresję, kiedy pojawia się niespodziewanie oraz jest nadzwyczaj silny. Tak samo jest w przypadku długo trwającego stresu. Po przeżyciu sytuacji stresowej objawy depresji występują znacznie częściej niż w innych ciężkich żywotnych sytuacjach. Stres ma okazję spowodować predyspozycję do wystąpienia depresji lub ewentualnie być elementem ją wywołującym. Takie zdarzenia życiowe, jak utrata życiowego partnera, strata pracy, lub śmierć bliskiej osoby są w [ Read More ]\nComments Off on Ozdoby komunijne hurtownia Read Full Post\nPakiety abonamentowe, z jakich można skorzystać w firmie BDW zajmującej się sprzątaniemPakiety abonamentowe, z jakich można korzystać w firmie BDW jaka zajmuje się usługami sprzątającymi rekomendowane są klientom indywidualnym a także przedsiębiorstwom. Profesjonalna sprzątanie biur chwali się wobec tego dobrą opinią na Śląsku. Udostępnione pakiety to: Standard, Mała Firma oraz Duża Firma. Ich szczegóły opisane są na stronie www. Każdy pakiet zawiera 5 wizyt w tygodniu. Zaliczają się do niego: [ Read More ]\nComments Off on Sprzątanie Katowice Read Full Post\nGdzie zamówić usługi dezynsekcji?Dbanie o własną higienę jest niezwykle ważne dla zdrowia. Nie bez przyczyny dzieci już od najmłodszych lat uczone są tego, w jaki sposób porządnie wykorzystywać z toalety, iż przed posiłkami wypada myć ręce oraz że należy zadbać o ogólną czystość. Oczywiście wszelkie te czynności nie byłyby możliwe, gdyby nie należyte wyposażenie toalet. Skutkiem tego w niemal wszystkich miejscach tak wielką wagę przykłada się obecnie do tego, żeby [ Read More ]\nRzetelny serwis kotłów i piecyków gazowych Vaillant i Saunier DuvalProfesjonalny serwis kotłów oraz piecyków gazowych Vaillant i Saunier Duval w Krakowie to punkt doskonale znany właścicielom tego typu urządzeń. Firma prosperuje już od ponad dwóch dekad, dzięki czemu ma nie tylko spore doświadczenie w branży, ale również serwisanci wiedzą, w jaki sposób odpowiadać na bieżące oczekiwania konsumentów. Kiedy ktokolwiek ma jakiekolwiek kłopoty z kotłem lub z piecykiem gazowym, to warto [ Read More ]\nComments Off on Serwis saunier duval kraków Read Full Post\nSerwis ogłoszeniowy dla Polaków mieszkających na terenie Anglii Portal z ogłoszeniami dla rodaków mieszkających w Wielkiej Brytanii Polonia24.uk to miejsce obowiązkowe dla wskazanej grupy odbiorców. Z kategorii jakimi są londynek news można wiele się dowiadywać. Największy serwis polonijny jest wyjątkowo praktyczny. Z ogłoszeń tutaj zamieszczonych mogą zrobić użytek na równi te osoby, które poszukują na terenie Anglii pracy po raz pierwszy, jak i takie, które już od paru lat w [ Read More ]\nZupa z paprykaKażdy z nas był dawno temu chory. Niektórzy z nas chorują częściej, inni rzadziej. W większości wypadków schorzenia przytrafiają się dzieciom. Ich systemy nie są jeszcze zahartowane, uodpornione. Z czasami taka odporność organizmu wzrasta a my chorujemy coraz rzadziej. Dorośli ludzie w pewnych momentach chorują raz na kilka lat. Nie można jednakże ignorować jakichkolwiek objawów choroby. Leczeniem przeróżnych chorób zajmuje się przychodnia lublin. Jest to lekarz pierwszego kontaktu. [ Read More ]


Ta niemiecka limuzyna nie ma sobie równych. Teraz...\nFilip Trusz 07.11.2016 17:42\nBazą dla Rocketa 850 jest Mercedes klasy S Cabrio w bardzo mocnej odmianie S63 AMG. Pod maską kabrioletu standardowo pracuje 5,5-litrowa V-ósemka. Inżynierowie AMG wyciskają z niej 585 KM i 700 Nm maksymalnego momentu obrotowego. Jednak ekipa Brabusa doszła do wniosku, że to stanowczo zbyt mało. V8 zostało poddane gruntownej modyfikacji, a pojemność silnika wzrosła do 6 litrów. Zmieniono też wydech.\nEfekt? 850 KM mocy i aż 1450 Nm maksymalnego momentu obrotowego.\nTo wyraźnie więcej niż w potężnych, stworzonych do ciężkiej pracy amerykańskich pickupach. Fordy Super Duty i Chevrolety Heavy Duty mogą się pochwalić odpowiednio 1255 Nm i 1230 Nm maksymalnego momentu... A jak nowy Brabus wypada na tle supersamochodów? Dla porównania, Bugatti Chiron to 1600 Nm, Koenigsegg One:1 1371 Nm, Porsche 918 Spyder 1280 Nm a Lamborghini Aventador "tylko" 690 Nm.\nPodawane przez tunera osiągi również są imponujące:\nPrzyspieszenie 0-100 km/h - ok. 3,5 sekundy\nPrędkość maksymalna - powyżej 300 km/h\nRocket 850 fot. Brabus\nOprócz grzebania pod maską, Brabus zajął się także nadwoziem (pakiet aerodynamiczny dopracowany podczas testów w tunelu), wyglądem (nowe wzory felg i stylistyczne dodatki) i wnętrzem kabrioletu (jeszcze większy luksus). Cena transformacji eSki Cabrio w Rocketa 850 nie została ujawniona. Jednak to zabawa tylko dla najbogatszych. Już sam zakup Mercedesa S Cabrio 63 AMG to wydatek minimum 833 tysięcy złotych.\nWygląda jak klapek Kubota.\nNiemcy pokazali TO... Kultowe auto miażdży system [WYJAŚNIAMY]\nw wersji 2.0 podwoją te parametry.\nI będzie taki wyścig jak w smartfonach na ilość rdzeni itp.\nJak się stanie jemu na drodze , na pewno zwali z nóg.\nKupuję 2 szt. Ale,ale,czy można go zagazować?\nGość: Bronco Billy\nKupiłbym nawet, gdyby nie ten kolor...\nNiby ładniejszy ale to nadal Mercedes.\nNo i ta moc w kabriolecie, przesada, chyba dla chłopaków z Arabii.\nZwala z nóg??? Chyba jak wjedzie na chodnik i potrąci pieszego...\nFajnie, może ciągnąć furę z sianem


„Hamilton” w Disney+ – streamingowa premiera najpopularniejszego musicalu naszych czasów | iMagazine\n03/07/2020, 08:45 · Anna Gabryś · @ania13 · 2\nWłaściwie wszystko już powiedziałam, teraz trzeba to wyjaśnić. Ale najpierw zwiastun.\nDla tych, którzy nie lubią czytać dużo: 3 lipca o północy PST (Pacific Standard Time), czyli naszej 9 rano, można zacząć oglądać „Hamiltona”, najważniejszy musical naszych czasów, na platformie streamingowej Disney+.\nZgodnie z historyczną metodą zaczynam od źródeł. Ojcowie założyciele czynnie uczestniczyli nie tylko w procesie uzyskiwania niepodległości przez angielskie kolonie w Ameryce Północnej u schyłku XVIII wieku, ale także ukształtowali nowe państwo pod względem ustrojowym. To im USA zawdzięczają konstytucję, która, warto zaznaczyć, obowiązuje od 1787 roku do dzisiaj. Wśród nich byli Jerzy Waszyngton, Benjamin Franklin czy Thomas Jefferson, a także właśnie Alexander Hamilton. Ojcowie założyciele to jeden z najważniejszych mitów fundamentalnych USA; trudno się dziwić, że upomina się o nich popkultura.\nTytułowy Hamilton był prawnikiem, dowódcą wojskowym, bankierem, ekonomistą. Miał wpływ na kształt i ratyfikację Konstytucji USA. Przede wszystkim zaś na system finansowy i bankowy nowo tworzonego państwa. Wspinał się po szczeblach drabiny społecznej, jako „bękart, sierota, syn ulicznicy”. Student prawa w Nowym Jorku, wojskowy dowódca zasłużony w wojnie o niepodległość, wreszcie pierwszy Sekretarz Skarbu USA.\nJednocześnie miał barwne życie prywatne. Skandalem, który przekreślił jego szansę na zostanie prezydentem USA, był nawet nie sam fakt romansu z pewną mężatką. Zgubiło go… przyznanie się do niego w opublikowanej przez siebie broszurze, z informacją, że w zamian za milczenie, opłacał męża owej damy. W 1804 roku zginął w pojedynku zabity przez Aarona Burra, swego wieloletniego przyjaciela, potem zagorzałego wroga politycznego i prywatnego. Na tej ambiwalentnej relacji tych dwóch osnuta jest opowieść mistrzowsko napisana przez Lina-Manuela Mirandę.\nHamilton na Broadwayu\nLin-Manuel Miranda, twórca musicalu, który od 2015 roku rozpala publiczność, to kompozytor, tekściarz, artysta musicalowy, autor sztuk – długo by wymieniać. Wybrał postać Hamiltona do opowiedzenia historii USA, bo, jak powtarza w swoich wypowiedziach, to człowiek, którego zna dzisiaj, imigrant, który zjawił się w Nowym Jorku i zrobi wszystko, bo to miejsce stało się „jego” miejscem na ziemi (La Fayette, Francuz walczący ramię w ramię z Amerykanami za wolność, śpiewa w spektaklu: „Immigrants, we get the job done” – imigranci, my robimy, co trzeba). Historia Hamiltona staje się esencją amerykańskiego snu – od bękarta do Sekretarza Skarbu. To sen człowieka, który za wszelką cenę pragnie odcisnąć swój ślad na ziemi. Któż tego nie chce…?\nOlbrzymi sukces musicalu najpierw na Broadwayu, a następnie na kolejnych scenach świata to jednak nie tylko uniwersalna historia człowieka gotowego ponieść śmierć za sprawę (na marginesie – jakże to bliskie nam, Polakom…). Przede wszystkim to porywająca fuzja różnych gatunków muzycznych, głównie hip-hopu, R&B, jazzu z typowo broadwayowską nutą.\nPosłuchajcie kawałków takich jak „My Shot” czy „The Room Where It Happens”, to są okrutne ear-wormy, melodie, których nie można z głowy się pozbyć nawet po jednorazowym przesłuchaniu. Do tego mocne przesłania – choćby z otwierającej spektakl piosenki: „there’s a million things I haven’t done. But just you wait, just you, wait.” – „jest tysiąc rzeczy, których jeszcze nie zrobiłem, ale daj mi szansę, daj mi szansę”. Odrobina humoru (piosenki króla Jerzego III), wiele wzruszenia („It’s Quiet Uptown”), ale przede wszystkim rewolucyjne zaangażowanie przebijające ze słów („Raise a glass to freedom”), z muzyki (znowu „My Shot”), z choreografii (np. „Hurricane”). Nie dziwię się, że kilka lat po premierze „Hamiltona” amerykańskie społeczeństwo wyszło na ulice.\nPozwalam sobie wykorzystać motyw przewodni aktualnych rozruchów w USA – Black Lives Matter – do zwrócenia uwagi na najbardziej przełomową cechę „Hamiltona”. W role Ojców założycieli USA i ich współpracowników wcielili się potomkowie niewolników – Afroamerykanie – i latynoscy imigranci (rodzice Lina-Manuela Mirandy pochodzą z Puerto Rico). Aaron Burr jest ciemnoskóry, żona Hamiltona ma azjatyckie pochodzenie, sam Hamilton z kolei jest Latynosem (w oryginalnej obsadzie to Miranda grał tytułowego bohatera).\nDzisiaj protestujący na ulicach amerykańskich miast mogą cytować słowa piosenek z „Hamiltona”, wznosząc podobne hasła na swoje sztandary (np. „Oceans rise, empires fall” z piosenki króla Jerzego III). Miranda, podejmując taką decyzję obsadową, myślę, że stał się jednym z Ojców założycieli dzisiejszych protestów. Hamilton wypowiada – jak sądzę – myśli Mirandy:\nAs a kid in the Caribbean I wished for a war / I knew that I was poor / I knew it was the only way to —\nDisney+ 3 lipca udostępnia w streamingu filmową realizację „Hamiltona” w oryginalnej obsadzie broadwayowskiej. To miks trzech różnych spektakli zarejestrowanych w 2016 roku. Reżyserem jest Thomas Kail, który był również reżyserem wersji scenicznej. Disney pierwotnie planował kinową premierę filmu – zapowiadano ją na jesień 2021. Tymczasem Amerykanie na swój kolejny Dzień Niepodległości (4 lipca) otrzymują prezent w postaci streamingu.\nRecenzenci, którzy już widzieli wersję filmową, potwierdzają, że jest ona równie rewolucyjna pod względem realizacji, jak sceniczna muzycznie czy choreograficznie i inscenizacyjnie. To rejestracje live, ponoć maksymalnie bliska scenicznemu doświadczeniu – zobaczymy krople potu na skroniach bohaterów przy zbliżeniach, na scenę wejdziemy, „śledząc” króla Jerzego III, patrząc na publiczność, będzie nawet przerwa między aktami! Jedyne, co będzie różniło oryginał od streamingu, to cenzura wulgaryzmów, a konkretnie „f-word”. Disney+ wszak to kanał rodzinny, a „Hamiltona” przeznaczono dla widowni 13+.\nOficjalnie platforma nie jest dostępna w Polsce. Nieoficjalnie – nie wiem, nie znam się i nie będę się wypowiadać, choć wiem, że są sposoby. Możecie poczytać, co Paweł Okopień napisał na temat tej platformy na łamach iMagazine. Ja, w każdym razie, zrobię wszystko, by być subskrybentką, wyłącznie dla „Hamiltona”.\nJedno jest pewne: Disney+ całkiem niedawno zlikwidowało darmowy okres próbny, zatem kto może mieć platformę, będzie musiał i tak zapłacić, żeby obejrzeć choćby tylko ten jeden tytuł. Ale wiecie, jest różnica między niecałymi 7 dolarami za miesiąc Disney+ a jakimiś 200 funtami za dobre miejsce w Londynie.\nCzego nie wiecie o mnie, to to, że jestem obsesyjną fanką „Hamiltona”. W ogóle lubię musicale, bo łączą moje ulubione muzykę, śpiew i taniec. Jako dziecko oglądałam do zmordowania stare musicale amerykańskie, do dzisiaj jestem wierną fanką Gene’a Kelly, odgrywałam przed lustrem kroki Judy Garland i Freda Astaire’a z „A Couple of Swells” w „Paradzie Wielkanocnej”. Nie mogłam pominąć „Hamiltona”.\nW marcu tego roku, w ostatnim tygodniu przed lockdownem z powodu koronawirusa, udało mi się w końcu zobaczyć ten musical w Londynie, bo – nie uwierzycie – ale w sieci naprawdę nie było nawet pirackich wersji rejestracji spektaklu, tylko fragmenty! Oglądałam te „ochłapy”, słuchając piosenek, marząc o obejrzeniu na żywo; w końcu mogłam dzięki temu w Londynie razem z resztą publiczności śpiewać najlepsze numery. Ostatnio dzięki pandemii i akcji udostępniania wielu dóbr kultury w sieci, odświeżyłam sobie kilka musicali Andrew Lloyda Webera; to te największe hity Broadwayu i West Endu. Powiem Wam tyle: „Hamilton” bije je na głowę. Daje siłę, daje moc, daje wiarę w to, że możesz osiągnąć wszystko, ale jesteś też odpowiedzialny za swoje czyny, które przynoszą czasem tragiczne konsekwencje. Przede wszystkim uświadamia, że wielcy ludzie, jak Ojciec założyciel, Alexander Hamilton, są… ludźmi. Jak my.\nWięc… rise up!\n#Disney Plus #film #Kultura #musical #streaming\nDisney+ już z 50 milionami subskrybentów Telewizja naszych czasów, czyli catchUP Kompaktowy, stylowy i dostosowany do naszych czasów – DENON PMA-150H Znak czasów – Foxconn buduje fabrykę w Stanach Zjednoczonych Największym innowatorem wszech czasów jest Edison…a Jobs zaraz po nim Polska Premiera Panasonic


Nauka Edukacja Praktyka CEiE-UKSW\nBogate zbiory antropologiczne ze stanowisk archeologicznych\nProf. UKSW dr hab. Jacek Tomczyk\nZakład Antropologii Środowiskowej i Toksykologii Instytutu Nauk Biologicznych dysponuje bogatymi i cennymi zbiorami kostnymi (osteologicznymi) z kilku stanowisk archeologicznych. Materiały zostały pozyskane podczas ekspedycji naukowych pracowników Zakładu.\nMateriały te stały się podstawą wielu badań i opracowań naukowych, jak również powstających prac magisterskich i licencjatów studentów Ochrony Środowiska, badających różnorodne markery informujące o wpływie środowiska na organizm człowieka.\nZgromadzone zbiory zostały skatalogowane i zdeponowane w specjalnie przygotowanym do tego celu magazynie kostnym.\nPraktyczne wykorzystanie GPS w badaniach naukowych\nW lipcu 2020 studenci kierunku Ochrona Środowiska uczestniczyli w kursie „Metody dokumentowania działań ochronnych i badań naukowych: wykorzystanie GPS i oprogramowania GIS w praktyce“. Zajęcia były prowadzone w Stacji Terenowej Instytutu Nauk Biologicznych we Wróblach-Wargocinie oraz na wyspach Wisły środkowej, na unikalnym obszarze chronionym Natura 2000 (PLB 140004 Dolina Środkowej Wisły).\nStudenci brali udział w badaniach naukowych oraz czynnej ochronie zagrożonych gatunków ptaków (m. in. mewy siwej, rybitwy rzecznej i białoczelnej, sieweczki rzecznej i obrożnej oraz ostrygojada).\nMamy nadzieję, że zdobyte na zajęciach umiejętności przydadzą się naszym studentom w przyszłości i zapraszamy na kolejną edycję zajęć w semestrze letnim 2021. Kurs jest realizowany w ramach projektu: „Uniwersytet 2.0. Innowacyjna edukacja. Efektywne zarządzanie” (POWR.03.05.00-00-Z230/17).\nWykopaliska antropologiczne w Starorypinie\nOd połowy sierpnia (przed pandemią) nasi pracownicy (antropolodzy) oraz studenci kierunku Ochrony Środowiska uczestniczyli w kolejnym sezonie wykopaliskowym prowadzonym na stanowisku "Starorypin".\nStanowisko to jest niezwykle interesujące, bo datowane na XI wiek. Datowanie zostało przeprowadzone na zlecenie Instytutu Nauk Biologicznych UKSW.\nAnalizy biologiczne - osteologiczne oraz odontologiczne - prowadzili: prof. dr hab. Krzysztof Szostek, prof. UKSW dr hab. Jacek Tomczyk oraz dr Anna Myszka. Studenci uczestniczący w pracach badawczych mieli możliwość poznania terenowych metod pracy z materiałami biologicznymi.\nWspółpraca pomiędzy CEiE a Cukrownią Glinojeck\nPierwsze spotkanie, pracowników Instytutu Ekologii i Bioetyki UKSW (obecnie Centrum Ekologii i Ekofilozofii) z przedstawicielami cukrowni Glinojeck panem Dariuszem Kamińskim i panem Pawłem Łepkowskim, odbyło się na UKSW w lutym br. Rozmowy dotyczyły możliwości współpracy miedzy naszymi jednostkami. Biorąc pod uwagę potencjał badawczy Instytutu oraz zapotrzebowania cukrowni wskazano na dwa obszary przyszłej współpracy: w zakresie badań nad żyznością i aktywnością biologiczną gleby na plantacjach buraka cukrowego oraz w zakresie wykorzystania metod biologicznych do ochrony upraw buraków przed szkodnikami.\nW ślad za spotkaniem, w połowie kwietnia br. pracownicy Centrum Ekologii i Ekofilozofii (dr Krassimira Ilieva-Makulec, dr Anna Augustyniuk-Kram oraz mgr Kamil Karaban) odwiedzili kilka plantacji buraka cukrowego znajdujących się w okolicy Działdowa. Od kilku lat cukrownia Glinojeck zachęca plantatorów w tym rejonie do stosowania tzw. pasowego systemu (strip-till) w uprawie buraka cukrowego. Oprócz wymiernych korzyści wynikających ze zmniejszenia nakładów finansowych na produkcję (mniej zabiegów agrotechnicznych i oszczędności w zużyciu paliwa czy nawozów i środków ochrony, które aplikowane są bezpośrednio w strefie wzrostu korzeni buraków), system ten pozwala chronić glebę przed erozją wietrzną i wodną, zapobiega przesuszaniu gleby, poprawia strukturę gleby. Jak dotąd jednak mało wiadomo o wpływie tej metody uprawy buraków na aktywność biologiczną gleby, której miarą jest różnorodność i struktura zespołów organizmów glebowych.\nAudyt strategii zrównoważonego rozwoju gmin\nZakład Ekologii, Monitoringu i Ochrony Przyrody prowadzi badania w zakresie szeroko rozumianej problematyki ochrony środowiska ze szczególnym uwzględnieniem zrównoważonej strategii rozwoju gmin. Jednym z bardzo istotnych problemów, przed którym stoją gminy jest kwestia zrównoważonego zarządzania zasobami w obliczu narastającej antropogenizacji środowiska przyrodniczego.\nZatrzymanie procesu antropogenizacji nabiera tym większej wagi w gminach mających charakter uzdrowiska. W gminach tych szczególnego znaczenia nabierają zasady funkcjonowania stref ochrony uzdrowiskowej i ich roli w utrzymaniu właściwego stanu sanitarnego powietrza oraz mikroklimatu.\nKwestie strategii rozwoju gmin, w tym całych regionów uwarunkowane są prawidłowo zdefiniowaną Wizją strategii zrównoważonego rozwoju będącą spójną z możliwością wykorzystania funduszy unijnych w ramach idei „Zielonego Ładu”, w tym Krajowego Funduszu Odbudowy.