Porozmawiajmy z ludźmi - PDF\nPorozmawiajmy z ludźmi\nDownload "Porozmawiajmy z ludźmi"\n1 Porozmawiajmy z ludźmi Ruch self adwokatów w Warszawie Warszawa 2006\n2 Copyright by PSOUU, Warszawa 2006 ISBN Opracowanie: Kinga Mazurek, Dorota Tłoczkowska Współpraca self adwokaci: Dorota Nawrocka Katarzyna Janikula Marek Dzięgielewski Paweł Kalupa Fotografie: archiwum Warsztatów Terapii Zajęciowej Zarządu Głównego PSOUU Skład i druk: Daniel Jakoniuk, DG GRAF Warszawa Warsztaty Terapii Zajęciowej Zarządu Głównego Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Warszawa, ul. Głogowa 2b tel.: , , fax.: e mail: Bank BPH SA w Warszawie Publikacja wydana przez Warsztaty Terapii Zajęciowej Zarządu Głównego Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym w ramach programu finansowanego przez Mazowieckie Centrum Polityki Społecznej Tworzenie i rozwijanie działalności grup samopomocowych.\n3 Wstęp Każdy człowiek ma potrzebę i chęć wyrażania własnego zdania. Wszyscy ludzie chcą być wysłuchani i rozumiani. Ludzie chcą mówić innym o sobie, o swoich potrzebach, pragnieniach i planach. Dorośli chcą sami decydować i wybierać to co dla nich jest ważne. Mówienie o sobie i podejmowanie decyzji o swoim życiu nie jest łatwe. Osoby niepełnosprawne intelektualnie mają trudności z mówieniem i decydowaniem o sobie. Nie zawsze mają odwagę. Potrzebują pomocy osób, które wesprą je w wyrażaniu swojego zdania. Ruch self adwokatów umożliwia ludziom niepełnosprawnym mówienie we własnym imieniu. Na spotkaniach osoby niepełnosprawne uczą się rozmawiać, słuchać siebie nawzajem, przedstawiać swoje zdanie i bronić swojego stanowiska. Przez to ludzie doświadczają co to znaczy być razem. Być razem to nie tylko być w tym samym pokoju czy ośrodku, siedzieć przy tym samym stole. Być razem to rozmawiać, wyrażać myśli i opinie. Ja mówię do ciebie o tym, co sądzę na ten temat a ty mówisz do mnie. Wtedy więcej wiemy o sobie nawzajem. Możemy mieć różne zdania lub być tego samego zdania. To jest normalne. W 2006 roku czterech self adwokatów, którzy obecnie już pracują a wcześniej uczestniczyli w zajęciach Warsztatu Terapii Zajęciowej w Warszawie, prowadziło zajęcia dla osób niepełnosprawnych z ośrodków: Środowiskowego Domu Samopomocy przy ul. Grochowskiej 259a; Środowiskowego Domu Samopomocy przy ul. Hożej 27; Zespołu Szkół Dać Szansę przy ul. Głogowej 2b; Warsztatu Terapii Zajęciowej przy ul. Głogowej 2b. Przed rozpoczęciem projektu kadra tych ośrodków uczestniczyła w spotkaniach, na których rozmawiano o ruchu self adwokatów i założeniach tego projektu. Projekt miał na celu powstanie trzech grup samopomocowych (self adwokatów) w wyżej wymienionych ośrodkach oraz wzmocnienie już istniejącej grupy w WTZ. Czterech self adwokatów pełniło rolę liderów odpowiedzialnych za przebieg spotkań z innymi osobami niepełnosprawnymi intelektualnie. Mieli za zadanie poprowadzić rozmowy na ważne tematy, które sami wybrali. Najpierw liderzy spotykali się z osobą wspierającą aby przygotować się do każdego tematu. Osoba wspierająca była obecna na zajęciach i w razie potrzeby wspierała liderów w wypowiadaniu się.\n4 Zajęcia dotyczyły następujących tematów: 1. Kim jestem i jakie mam prawa? 2. Co to jest dyskryminacja? Co to jest ubezwłasnowolnienie? Czy czujesz się dyskryminowany? 3. Czy osoba niepełnosprawna może pracować i gdzie? 4. Jakie są moje mocne i słabe strony. Co mogę robić w pracy? Projekt trwał cztery miesiące. Każdy temat był omawiany w ciągu jednego miesiąca w każdym z ośrodków (tzn. cztery spotkania w miesiącu). W ramach projektu przewidziano dwa wyjazdy szkoleniowe: 1) wzmacniający członków już istniejącej grupy self adwokatów z WTZ; 2) warsztatowy dla osób najbardziej aktywnych na spotkaniach, potencjalnych liderów nowopowstających grup. Liderzy byli odpowiedzialni za przebieg i organizację tych wyjazdów. Na początku tej broszury znajdziecie pytania, o których rozmawiali self adwokaci oraz niektóre ich odpowiedzi. Następnie są artykuły o ważnych sprawach napisane w języku łatwym do czytania, przedrukowane z czasopisma Społeczeństwo dla wszystkich. Zachęcamy Was do ich przeczytania.\n5 Na pierwszych (1) zajęciach rozmawialiśmy o tym Kim jestem i jakie mam prawa? Napisz odpowiedzi na te pytania: 1. Kim jesteś? 2. Czy czujesz się osobą niepełnosprawną? W czym masz trudności? 3. Jakie masz zainteresowania/hobby? 4. Co teraz robisz? Co chcesz robić w dalszym życiu? 5. Czy czujesz się wolny? To znaczy, że możesz sam decydować o sobie. Czy czujesz, że ktoś ogranicza Twoją wolność? 6. Czy masz jakieś obowiązki?\n6 7. Jakie masz prawa?\n7 To są odpowiedzi uczestników pierwszych (1) zajęć: 1. Kim jesteś? Jestem młodym mężczyzną, uczestnikiem WTZ i ministrantem. Człowiekiem, jestem dorosła, niepełnosprawna intelektualnie. 2. Czy czujesz się osobą niepełnosprawną? W czym masz trudności? Tak, czuję się niepełnosprawny. W pisaniu i czytaniu. Pokonywaniu złości. Mam trudności z kontaktowaniem się z ludźmi i z liczeniem. W liczeniu pieniędzy. Nie potrafię jeździć sama, nie umiem gotować, mam trudności z liczeniem pieniędzy, nie umiem sprzątać i prać. Nie mogę kontrolować cukrzycy. 3. Co teraz robisz? A co chcesz robić w dalszym życiu? Teraz chodzę do szkoły. Chcę być piosenkarką i aktorką. Chodzę na Warsztaty. Chcę pracować. Pracować i mieć praktyki. Chciałbym coś zmienić, swoje życie na przykład. Ożenić się ze swoją dziewczyną. 4. Czy czujesz się wolny? Czy czujesz, że ktoś ogranicza Twoją wolność? Czuję się niewolna. Mam czas bardzo ograniczony. Jestem wolnym człowiekiem. Czuję się dobrze i nie narzekam na ciężką pracę, bo mi praca odpowiada, żebym zarabiał pieniądze na utrzymanie rodziny. Ograniczają rodzice. 5. Czy masz jakieś obowiązki? Mam wyjścia z psem. Pomagam w kuchni. W pracy zmywam naczynia. Dyżury mam. Mam obowiązek słuchać się w kościele. Wykonuję polecenia proboszcza lub brata zakrystiana. Mam drugi obowiązek słuchać instruktorów w Warsztacie Terapii Zajęciowej, nawet w pracowni stolarskiej trzeba się słuchać dyżurnego. Sprzątanie, wyrzucanie śmieci. Moim obowiązkiem jest wstawanie, szykować teczkę do szkoły. Odkurzanie w domu, pomagam przy komputerze, załatwiam z mamą sprawy. 6. Jakie masz prawa? Mam. Prawo do życia, wolności i walczyć o swoje szczęście. Mam prawo do pracy, mam prawo do małżeństwa i do opieki lekarza, do wypoczynku i rehabilitacji. Mam prawo jeździć do Warsztatu (...).\n8 Prawo pracy. Moim prawem jest głosować na prezydenta (...) Zagłosowanie w wyborach. Uczestniczyć w imprezach. Pracować w Warsztacie. Sprzątać. Chodzić na lekcje. Do życia. Mam prawo sprzeciwiać się rodzicom. Mam prawo do spotykania się z ludźmi. 7. Jakie masz zainteresowania / hobby? Lubię śpiewać i tańczyć. Zajmuje się końmi i je pielęgnuję i jeżdżę już od 15 lat. Zajmuję się muzyką. Gram na keyboardzie. Chodzę na koncerty do Filharmonii Narodowej. Lubię też chodzić do opery, słuchać muzyki i tańczyć. Geografia, historia, astronomia, tarot Tańczyć i słuchać muzyki. Oglądać telewizję. Skakać na skakance i pohuśtać się na skakance. Lubię pływać.\n9 Na drugich (2) zajęciach rozmawialiśmy o tym Co to jest dyskryminacja i ubezwłasnowolnienie? Napisz odpowiedzi na te pytania: 1. Co to jest dyskryminacja? 2. Czy czujesz się dyskryminowany? Kto cię dyskryminuje? 3. Co to jest ubezwłasnowolnienie? 4. W jakich sytuacjach czujesz się ograniczany? Przez kogo?\n10 To są odpowiedzi uczestników drugich (2) zajęć: 1. Co to jest dyskryminacja? Wytykanie palcami. To jest wtedy jak cię wyśmiewają. Upośledzenie i prześladowanie ludzi ze względu na ich pochodzenie, przynależność klasową, narodową, rasową, wyznaniową itp. 2. Czy czujesz się dyskryminowany? Kto cię dyskryminuje? Tak. To co chcę to nie mogę robić. Nie jestem dyskryminowana. 3. Co to jest ubezwłasnowolnienie? To znaczy nie być wolnym. Jak ktoś na siłę załatwia sprawy za kogoś. Tak, nie lubię jak ktoś mną rządzi, decyduje za mnie. Ubezwłasnowolnienie oznacza częściowe lub całkowite odebranie praw. 4. W jakich sytuacjach czujesz się ograniczany? Przez kogo? Czuję się ograniczony ponieważ nie mam pracy. Ja uważam, że w ośrodku też jestem ograniczona, bo nie mam z kim rozmawiać. Przez siebie. Jak mi nie wychodzi załatwianie czegoś, rozmawianie. Definicje pojęć, które pojawiły się na spotkaniu: Dyskryminacja Ubezwłasnowolnienie jest wtedy, kiedy ludzie nie są wobec ciebie w porządku, gorzej cię traktują niż innych, tylko dlatego, że jesteś osobą niepełnosprawną. Każda dyskryminacja jest zła; jest wtedy, kiedy sąd odbiera ci twoje prawa między innymi do wolności, decydowania o sobie, pracy. Wtedy sąd wyznacza ci opiekuna.\n11 Od września zaczynamy kolejne zajęcia. Na trzecich (3) zajęciach będziemy rozmawiać o tym Czy osoba niepełnosprawna może pracować? Napisz odpowiedzi na te pytania: 1. Czy chcesz pracować? Czy jesteś gotowy podjąć pracę? 2. Dlaczego chcesz pracować? 3. Gdzie chcesz pracować? 4. Czy masz siłę do pracy? 5. Co potrafisz robić?\n12 Na czwartych (4) zajęciach będziemy rozmawiać o tym Jakie są twoje mocne i słabe strony? Co możesz robić w pracy? Napisz odpowiedzi na te pytania: 1. Jakie są twoje słabe strony? 2. Jakie są twoje mocne strony? 3. Co lubisz robić? 4. Co chcesz robić w pracy?......\n13 Wnioski liderów (self adwokatów) Spotykamy się z każdą grupą raz w miesiącu: w maju, w czerwcu, we wrześniu i w październiku. W ramach programu odbył się jeden wyjazd szkoleniowy dla osób uczestniczących w programie self adwokatów. Byliśmy w Puszczy Kampinoskiej i rozmawialiśmy o problemach osób niepełnosprawnych. O tym co robią i jakie mają prawa. Na koniec programu osoby aktywne na zajęciach pojadą na drugie szkolenie do Wrocławia. Będziemy rozmawiać i oglądać różne miejsca pracy. W tym programie rozmawialiśmy na temat pracy, ubezwłasnowolnienia, dyskryminacji, czyli o gorszym traktowaniu osób niepełnosprawnych. Rozmawialiśmy o samodzielności i o tym jakie mamy prawa. W tym programie była najważniejsza rozmowa z ludźmi. Na początku było trudno bo uczestnicy spotkań nie wiedzieli jak z nami rozmawiać. Nie wiedzieli czy mówić po imieniu czy Pan/Pani. Tematy, które były poruszane dla wszystkich były ważne. My zadawaliśmy pytania a uczestnicy odpowiadali na nie. Czasami atmosfera była gorąca i emocje brały górę nad głową. My jako prowadzący jesteśmy zadowoleni z siebie, że przełamaliśmy strach i poradziliśmy sobie z emocjami. Dobrze współpracowało się z grupami. Najbardziej aktywna była grupa ze Środowiskowego Domu Samopomocy przy ul. Grochowskiej. Uważamy, że trzeba uczyć osoby niepełnosprawne, żeby więcej mówiły o swoich sprawach, żeby współpracowały ze sobą i poszły do pracy. Prowadzący self adwokaci: Dorota Nawrocka, Katarzyna Janikula, Marek Dzięgielewski, Paweł Kalupa\n14 W tym roku zapraszamy Państwa do czytania i pisania prostych tekstów. Redagowane będę one z myślą o uczestnikach WTZ, ŚDS, OREW itp. Chcemy, aby osoby, mające problemy z czytaniem i rozumieniem długich tekstów, znalazły coś dla siebie w naszym czasopiśmie. Zaczynamy od serii artykułów na temat wycieczki turystycznej. JEDZIEMY NA WYCIECZKĘ USTALAMY MIEJSCE część I Nasza grupa z Warsztatu Terapii Zajęciowej w Warszawie chce pojechać na wycieczkę. Dziś zaczynamy ją planować. Niektórzy byli już na jakiejś wycieczce. Siadamy wszyscy razem i rozmawiamy. Każdy opowiada gdzie był i co widział. Paweł był nad morzem. Spacerował po plaży i kąpał się w morzu. Adam był nad jeziorem, na Mazurach. Pływał łódką i kajakiem. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 1 (7) marzec 2002\n15 Ewa była na wsi. Karmiła zwierzęta. Spacerowała po lesie i zbierała grzyby. Ula była w Karkonoszach. To są góry. Wspinała się na szczyty. A Ty byłeś kiedyś na wycieczce? Planowanie wspólnego wyjazdu zaczynamy od ustalenia gdzie chcemy jechać. Rozmawiamy. Każdy ma inny pomysł. Adam chce pojechać w wysokie góry. Paweł też chce jechać w góry. Wspinać się na szczyty. Agnieszka chce pojechać nad jezioro. Mówi, że będziemy tam kąpać się i palić ogniska. Ewa chce pojechać do ładnego miasta i zwiedzać zabytki, muzea i stare zamki. Teraz trzeba wspólnie wybrać miejsce wycieczki. Spisujemy pomysły i robimy głosowanie. Ile osób chce jechać w góry? Ile osób chce jechać nad jezioro? SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 1 (7) marzec 2002\n16 Ile osób chce jechać do innego, ładnego miasta? Głosowanie zakończone. Najwięcej osób chce jechać w góry. Teraz bierzemy mapę gór, które nazywają się Tatry i przyglądamy się jej. Na mapie Tatr są zaznaczone jeziora. Największym miastem w Tatrach jest Zakopane. Jest też wiele wsi. Super!!! Będziemy mogli wspinać się, zwiedzić miasto i pójść nad jezioro. Wybraliśmy miejsce wycieczki Zakopane. To miejsce będzie ciekawe dla wszystkich osób z naszej grupy. A jak Ty wybierasz miejsce wycieczki? Napisz o tym do nas. NASZ ADRES: Skrzynka korespondencyjna redakcji: Społeczeństwo dla Wszystkich ul. Głogowa 2b, Warszawa PAMIĘTAJ!!! O pomysły na wycieczkę możesz spytać rodziców i kolegów. Możesz zobaczyć je w telewizji. Przeczytać o nich w gazecie, książce i przewodniku turystycznym. Po informacje możesz zwrócić się do biura turystyki. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 1 (7) marzec 2002\n17 Dobre miejsca na wycieczkę w Polsce, mojej ojczyźnie. Kraków to stare i zabytkowe miasto. Dawno temu mieszkali tu królowie. W Krakowie można zwiedzić zamek Wawel, Sukiennice, kościół Mariacki, muzea i wiele innych pięknych budowli. Można zobaczyć tam arrasy czyli tkane obrazy, zbroje rycerskie i inne stare przedmioty. Gdańsk, Sopot, Gdynia leżą nad morzem i razem są nazywane Trójmiastem. W Gdańsku można obejrzeć bardzo ładne Stare Miasto. W Gdyni jest port. Sopot to małe miasto, w którym jest długi pomost wchodzący w morze. To jest molo. Karpacz to miasto w górach o nazwie Karkonosze. Jest tu ciekawa świątynia o nazwie Wang. Zbudowana z drewna bez użycia gwoździ i przeniesiona do Polski z innego państwa, z Norwegii. Jest tu kilka szlaków turystycznych prowadzących w góry. Osoby o mniejszej sprawności fizycznej mogą wjechać na górę kolejką linową. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 1 (7) marzec 2002 tekst: Dorota Tłoczkowska rysunki: Joanna Krukowska\n18 W tym roku zapraszamy Państwa do czytania i pisania prostych tekstów. Redagowane będą one z myślą o uczestnikach WTZ, ŚDS, OREW itp. Chcemy, aby osoby, mające problemy z czytaniem i rozumieniem długich tekstów, znalazły coś dla siebie w naszym czasopiśmie. JEDZIEMY NA WYCIECZKĘ JAK ORGANIZUJEMY WYJAZD część II Najpierw wspólnie wybraliśmy miejsce wycieczki Zakopane. Teraz zaczynamy układać program wyjazdu. Przyglądamy się mapie Polski i rozmawiamy jak dojechać do Zakopanego. Ula proponuje pojechać pociągiem. A Adam mówi, że najlepiej autobusem. Trzeba sprawdzić, który pomysł jest lepszy. Na dworcu kolejowym i autobusowym jest INFORMACJA. Tam dowiesz się jaka jest cena biletu i godzina odjazdu pociągu lub autobusu. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 2 3 (8 9) wrzesień 2002\n19 W Warsztacie Terapii Zajęciowej są inwalidzi I grupy, inwalidzi II grupy oraz instruktorzy. Trzeba dowiedzieć się o ceny biletów: dla osób niepełnosprawnych inwalidów I grupy ogólnego stanu zdrowia, dla osób niepełnosprawnych inwalidów II grupy ogólnego stanu zdrowia, dla instruktorów opiekunów. Ula z koleżanką jadą na dworzec kolejowy. W INFORMACJI pytają o ceny biletów i godzinę odjazdu pociągu do Zakopanego. Adam z Pawłem jadą na dworzec autobusowy. Tam szukają punktu INFORMACJI. W informacji pytają o ceny biletów oraz godzinę odjazdu autobusu do Zakopanego. Wszyscy wracają do Warsztatu ze zdobytymi informacjami. Ewa głośno czyta nam wszystkie informacje. Porównujemy ceny. Sprawdzamy, które bilety są tańsze. Taniej jest pojechać do Zakopanego pociągiem. Adam pyta gdzie będziemy spać. Rozmawiamy o tym. Paweł proponuje nocleg w hotelu. Ewa mówi, że można nocować w innych warsztatach terapii zajęciowej. Ula mówi, że można wynająć pokój w Schronisku Młodzieżowym. Znów trzeba sprawdzić ceny. SPOŁECZEŃSTWO WSZYSTKICH nr 2 3 (8 9) wrzesień 2002\n20 Idziemy na pocztę. Bierzemy książkę telefoniczną miasta Zakopanego. Razem szukamy telefonu do zaproponowanych miejsc: do hotelu, do schroniska młodzieżowego, do warsztatu terapii zajęciowej. Przez telefon Ula pyta jakie są ceny noclegu. Najdroższy jest nocleg w hotelu. Nocleg w warsztacie terapii zajęciowej nic nie kosztuje. Na miejsce noclegu wybieramy warsztat terapii zajęciowej. Wspólnie liczymy koszty wyjazdu. Podjęliśmy najważniejsze decyzje. Jak pojedziemy do Zakopanego i gdzie będziemy nocować. Teraz wspólnie ustalamy termin wycieczki. Rozmawiamy o tym, ile dni będzie ona trwała. Zgadzamy się na 4 dniowy wyjazd. Zastanawiamy się ile pieniędzy potrzeba na jedzenie? Ile pieniędzy potrzeba na zwiedzanie muzeów i innych miejsc? Ile pieniędzy będą kosztować bilety na pociąg w obie strony? Dodajemy wszystkie ceny. Rozmawiamy z kierownikiem warsztatu o tym, czy będziemy mogli pojechać na tę wycieczkę. Prosimy go o pomoc w telefonowaniu do warsztatu terapii zajęciowej w Zakopanem. Prosimy aby pomógł nam rozmawiać o noclegu. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 2 3 (8 9) wrzesień 2002 tekst: Dorota Tłoczkowska rysunki: Joanna Krukowska\n21 W tym roku zapraszamy Państwa do czytania i pisania prostych tekstów. Redagowane bśdą one z myślą o uczestnikach WTZ, EDS, OREW itp. Chcemy, aby osoby, mające problemy z czytaniem i rozumieniem długich tekstów, znalazły coś dla siebie w naszym czasopiśmie. W tym numerze ostatnia część serii artykułów na temat wycieczki turystycznej. JEDZIEMY NA WYCIECZKĘ WYJAZD część III Kupiliśmy bilety na pociąg. Już jutro wyjeżdżamy do Zakopanego. Dziś musimy jeszcze raz zorganizować spotkanie dla osób wyjeżdżających. Przypominamy o rzeczach, które trzeba zabrać ze sobą: dokumenty dowód osobisty legitymacja uprawniająca do zniżki komunikacyjnej lekarstwa, jeżeli jakieś stale zażywacie środki higieny osobistej (mydło, szczoteczka i pasta do zębów, grzebień, szampon, niektóre kobiety zabiorą podpaski) ręcznik ubrania i buty na zmianę na każdą pogodę piżama do spania jedzenie na drogę 2 produkty spożywcze na dalszy czas pobytu (konserwy, wędlina paczkowana, serki, ogórek lub papryka). W miejscu, które wybraliśmy na nocleg nie ma łóżek. Każdy musi zabrać ze sobą śpiwór i materac lub karimatę. Na wycieczce będą potrzebne pieniądze na różne wydatki. Wycieczka już jutro. Hurra!!! SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 4 (10) grudzień 2002\n22 Jest godzina Wszyscy zebraliśmy się przed kasą numer 1. Adam poszedł do INFORMACJI spytać o to, z którego peronu odjeżdża nasz pociąg. Czekamy na jego powrót. Już idzie. Mówi, że pociąg odjeżdża z peronu 3. Wszyscy razem idziemy na peron. Pociąg wjeżdża na peron. Wsiadamy i każdy zajmuje miejsce. Chcemy wszyscy siedzieć w przedziałach znajdujących się w jednym wagonie. Jak najbliżej siebie. Pociąg rusza. Przed nami długa podróż... Paweł i Adam grają w karty. Ula i Ewa przeglądają czasopisma. Czas się dłuży. Idziemy do wagonu WARS, żeby kupić coś do picia i jedzenia. Jest godzina W końcu dojechaliśmy do Zakopanego. Adam pyta przechodnia jak dojść do Warsztatów Terapii Zajęciowej. Mówi: Przepraszam, jak dojść do ulicy Kamieniec 32D. Tam są Warsztaty Terapii Zajęciowej. Jeszcze chwila i będziemy na miejscu. To już tu. Teraz chwila odpoczynku. W czasie podróży wszyscy zgłodnieli. Ktoś z nas zaraz przygotuje kolację. Ewa i Paweł zbierają od wszystkich kanapki pozostałe z drogi. Z przywiezionych produktów szybko przygotowujemy posiłek. Czas na wspólną kolację. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 4 (10) grudzień 2002\n23 W czasie kolacji organizatorzy przedstawiają propozycję na spędzenie następnych dni wycieczki. Proponują, abyśmy: poszli do doliny Chochołowskiej, wjechali kolejką na Gubałówkę, weszli na szczyty gór, zwiedzali muzea, zobaczyli skocznię narciarską, na której skakał Adam Małysz. chodzili po Krupówkach. Beata pyta, co to są Krupówki? Wspólnie ustalamy, że jeden dzień wycieczki spędzimy w górach a dwa zwiedzając Zakopane. Dziś już ostatni dzień wycieczki. Rano, przed śniadaniem każdy pakuje swój bagaż. W czasie śniadania robimy kanapki na drogę. Picie kupujemy w najbliższym sklepie. Żegnamy się z uczestnikami i pracownikami warsztatu w Zakopanem. Z wdzięczności za gościnę kupujemy dla nich prezent. Wspólnie decydujemy się na zakup zegara wiszącego na ścianę. Wyruszamy w drogę powrotną. Wycieczka do Zakopanego już się skończyła a nam w głowach zostały przeżycia i pamięć o poznanych osobach. JEŻELI ZNASZ ODPOWIEDŹ NA PYTANIE BEATY: CO TO SĄ KRUPÓWKI? NAPISZ DO NAS. CZEKAMY NA ODPOWIEDŹ Skrzynka korespondencyjna redakcji Społeczeństwo dla Wszystkich ul. Głogowa 2b Warszawa Do wszystkich osób, które udzielą odpowiedzi na powyższe pytanie i podadzą swój adres, wyślemy zdjęcie Kasprowego Wierchu. tekst: Dorota Tłoczkowska rysunki: Joanna Krukowska SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 4 (10) grudzień 2002\n24 JAK SPĘDZASZ CZAS WOLNY? Sylwia i Katarzyna znają się ze szkoły w Brwinowie koło Warszawy. Kiedy chodziły razem do szkoły, bardzo się zaprzyjaźniły. Po skończeniu szkoły Sylwia zaczęła chodzić do Warsztatu Terapii Zajęciowej w Warszawie. Katarzyna razem z rodzicami przeprowadziła się do innego miasta, do Torunia. Od tego czasu dziewczyny długi czas nie spotykały się. Bardzo tęskniły za sobą. Czasami dzwoniły do siebie i rozmawiały przez telefon. Wczoraj Katarzyna zadzwoniła do Sylwii. Powiedziała, że w kwietniu przyjeżdża z rodzicami do Warszawy. Chce spotkać się ze wszystkimi swoimi przyjaciółmi. Sylwia bardzo się ucieszyła. Obiecała, że zorganizuje ciekawe spotkanie. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 1 (11) marzec 2003\n25 Następnego dnia Sylwia w Warsztatach poprosiła 2 koleżanki i 2 kolegów o pomoc przy zorganizowaniu spotkania z Katarzyną. Cała grupa usiadła razem, żeby porozmawiać. DANIEL B A RTEK A G ATA M A RTA Daniel zaproponował spotkanie w kinie. Powiedział, że w gazecie sprawdzi gdzie grają ciekawy film. Sylwia spytała ile kosztują bilety. Daniel powiedział, że pojedzie do kina. Spyta w kasie jaka jest cena biletów. Bartek powiedział, że on woli iść z Katarzyną na spacer. Jest wiosna i miło jest spacerować po parku. Sylwia spytała który park jest najładniejszy. Bartek powiedział, że lubi park, który nazywa się Łazienki i Park Saski. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 1 (11) marzec 2003\n26 Agata powiedziała, że lepiej pójść do muzeum. Można razem obejrzeć wystawę obrazów. Sylwia spytała w którym muzeum jest wystawa i ile kosztują bilety. Agata odpowiedziała, że dowie się tego od mamy. Marta długo zastanawiała się co zaproponować Katarzynie. Powiedziała, że najfajniej byłoby pójść do kawiarni. Wszyscy mogliby usiąść przy jednym stoliku i rozmawiać. W kawiarni można zamówić ciastka i picie. Sylwia spytała którą kawiarnię wybrać. Marta odpowiedziała, że najlepiej pójść do tej kawiarni, którą Sylwia zna. Ważne jest to, żeby ceny były nie wysokie. Sylwia zapamiętała kilka pomysłów jak spędzić czas z Katarzyną: 1. pójść do kina na ciekawy film, 2. pójść na spacer do parku, 3. pójść do muzeum na wystawę obrazów, 4. pójść do kawiarni, zamówić ciastka i porozmawiać. Sylwia po zajęciach w warsztacie pojechała do domu. W domu rozmawiała z rodzicami o przyjeździe Katarzyny do Warszawy. Powiedziała, że chce spędzić z nią całą sobotę. Rodzice chcieli zaprosić Katarzynę do swojego domu. Planowali razem zjeść obiad i oglądać telewizję. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 1 (11) marzec 2003\n27 Sylwii nie spodobał się ten pomysł. Ona chciała pójść z Katarzyną na spacer i do kawiarni. Powiedziała o tym rodzicom. Rodzice zaniepokoili się. Przestraszyli się tym, że dziewczyny mogą zgubić się w Warszawie. Bali się o to, czy dadzą sobie same radę w kawiarni. Rodzice spytali Sylwię o dokładny plan spotkania z Katarzyną: 1. Kiedy dziewczyny się spotkają? 2. Gdzie odbędzie się spotkanie? 3. Gdzie pójdą na spacer? 4. Do której kawiarni pójdą? 5. Ile pieniędzy zabiorą ze sobą? 6. O której godzinie Sylwia wróci do domu? Rodzice sprawdzili czy Sylwia dobrze zaplanowała spotkanie. Kiedy przekonali się, że ich córka wie, jak chce spędzić czas z koleżanką zgodzili się. Sylwia bardzo się ucieszyła. Czy Twoim zdaniem, Sylwia dobrze zaplanowała spotkanie z Katarzyną? Jak Ty planujesz swój czas wolny? Napisz do nas o tym, jak spędzasz czas wolny. Czekamy na Twój list. Skrzynka korespondencyjna redakcji: Społeczeństwo dla Wszystkich ul. Głogowa 2b Warszawa tekst: Dorota Tłoczkowska rysunki: Joanna Krukowska SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 1 (11) marzec 2003\n28 ZRÓBMY PRZYJĘCIE!!! Kilku uczestników z Warsztatu Terapii Zajęciowej w Warszawie chce zorganizować uroczystość z okazji 10 lecia powstania ośrodka. To ważna rocznica. Jubileusz. Katarzyna i Małgorzata są najbardziej zaangażowane w przygotowanie uroczystości. Organizują zebrania z innymi uczestnikami i pracownikami Warsztatu. Razem ze wszystkimi próbują ustalić termin uroczystości i jej przebieg. Kiedy zrobimy imprezę na 10 lecie? Najlepiej w lato, jak będzie ciepło. odpowiedziała Agnieszka. A Ty Tomku jak myślisz? spytała Małgorzata. W ten dzień kiedy pierwszy raz otworzyli Warsztaty. odpowiedział Tomek. Nie wiem kiedy otworzyli Warsztaty... powiedziała Małgorzata. Jak ja przyszłam do Warsztatów to był wrzesień 1993 roku. powiedziała Magda. Po rozmowach dziewczyny podjęły decyzję, że obchody 10 lecia założenia Warsztatu odbędą się na jesieni w 2003 roku. To będzie uroczysty jubileusz. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 2 3 (12 13) wrzesień 2003\n29 Swoją decyzję przedstawiły kierownikowi Warsztatu. W jakim terminie chcecie to zrobić? spytał kierownik Warsztatu. Na jesieni, we wrześniu albo październiku. odpowiedziała Małgorzata. Czy macie już plan imprezy? zapytał kierownik. Jeszcze nie, ale jutro go napiszemy. odpowiedziała Katarzyna. A jakie atrakcje planujecie? spytał on. Jeszcze nie podjęłyśmy decyzji. powiedziała Małgorzata. Przyjdźcie do mnie jak przygotujecie wstępny plan. Czy potrzebujecie ode mnie jakiejś pomocy? Nie, same sobie poradzimy. powiedziała Małgorzata. Po rozmowie z kierownikiem dziewczyny rozmawiały z innymi uczestnikami Warsztatu o tym, jak zorganizować obchody 10 lecia założenia ośrodka. Może zróbmy poczęstunek i dyskotekę. zaproponowała Dorota. Zróbmy wystawę i poczęstunek na jednym stole. Kto będzie chciał jeść to się sam poczęstuje. powiedział Tomek. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 2 3 (12 13) wrzesień 2003\n30 Po rozmowach z kolegami Katarzyna i Małgorzata podjęły decyzję. Na obchody 10 lecia założenia Warsztatu dziewczyny zorganizują wystawę prac i duże przyjęcie. Poszły do kierownika przedstawić mu swój pomysł. Na obchody 10 lecia założenia Warsztatu chcemy zrobić przyjęcie i wystawę. powiedziała Małgorzata. Gdzie chcecie zrobić to przyjęcie? spytał kierownik Warsztatu. W Warsztacie. Na sali postawimy stół z jedzeniem i każdy będzie się częstował. powiedziała Katarzyna. Wiecie, że przygotowanie takiego przyjęcia wymaga dużo pracy i pieniędzy na zakup jedzenia? Tak, ale sobie poradzimy. powiedziała Katarzyna. A jak wyobrażacie sobie zorganizowanie wystawy? spytał kierownik Warsztatu Każda pracownia przyniesie ładne prace i ustawi na sali. odpowiedziała Małgorzata. Kto będzie odpowiedzialny za organizację wystawy a kto za organizację przyjęcia? zapytał kierownik. Ja za organizację przyjęcia. powiedziała Małgorzata. A ja za wystawę. głośno krzyknęła Katarzyna Dziewczyny mają różne wątpliwości. Nie są pewne czy wszystko dobrze przygotują. Najwięcej problemów mają z organizacją przyjęcia. Chcą tak przygotować poczęstunek, żeby jedzenia wystarczyło dla wszystkich i wszyscy mogli się poczęstować. Tomek zaproponował, żeby urządzić szwedzki stół. Co to jest szwedzki stół? spytała Katarzyna. Jedzenie jest wyłożone na jednym stole. Przy tym stole się nie siada. Każdy nakłada na talerz to co chce zjeść i odchodzi od stołu. Jak już zje to może znowu podejść do stołu i wybrać inną potrawę do spróbowania. odpowiedział Tomek. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 2 3 (12 13) wrzesień 2003\n31 A gdzie stawia się brudne talerze? spytała Katarzyna. Obok, na innym stole. Można też zanieść do kuchni. powiedział Daniel. Postawicie jedzenie na jednym stole. Kto będzie głodny to nałoży sobie na talerz to, co chce zjeść. wtrąciła Małgorzata. Ja się boję, że Darek nałoży sobie wszystko i nie wystarczy dla innych. powiedziała Katarzyna. Trzeba mu powiedzieć, że jedzenie jest dla wszystkich a nie tylko dla niego. powiedziała Małgorzata. Może wszystkim powiemy jak zachować się przy szwedzkim stole... Dziewczyny zorganizowały zebranie na temat zachowania się na przyjęciu. Powiedziały, że: 1. Na przyjęciu będzie szwedzki stół. 2. Każdy może częstować się sam. 3. Poczęstunek jest dla wszystkich. 4. Nakładając na talerz trzeba pamiętać o tym, żeby wystarczyło dla innych. 5. Do nakładania jedzenia służą specjalne sztućce. Nie wolno kłaść swoich, oblizanych widelców i noży do wspólnego jedzenia. 6. Przy szwedzkim stole nie siada się. Każdy nakłada na talerz to, co chce zjeść i odchodzi na bok, żeby inni mogli sobie nałożyć. 7. Najpierw trzeba poczęstować gości a dopiero potem zjeść samemu. Jak myślisz, czy udało się dziewczynom dobrze zorganizować tę uroczystość? A jak Ty organizujesz ważne uroczystości w swoim ośrodku i w domu? Napisz do nas o tym. Czekamy na Twój list. Skrzynka korespondencyjna redakcji: Społeczeństwo dla Wszystkich ul. Głogowa 2 b Warszawa SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 2 3 (12 13) wrzesień 2003 tekst: Dorota Tłoczkowska rysunki: Joanna Krukowska\n32 Każdy człowiek ma prawo do pracy Kiedy jesteśmy już dorośli możemy iść do pracy. Co to jest praca? To wykonywanie różnych rzeczy, na przykład pomaganie w sklepie, za co możemy dostawać pieniądze, czyli zarabiać. W wielu krajach pracodawcy wiedzą, że zatrudnianie osób o różnorodnych umiejętnościach jest korzystne dla przedsiębiorstwa. Pracodawca to główny szef. Często rozmawiamy o pracy. Trzeba dużo umieć, aby pracować. Osoby, które chodzą do warsztatu terapii zajęciowej mogą się tego nauczyć. To pozwoli im pójść do pracy w prawdziwym zakładzie pracy. Pracownicy mówią o swoim zakładzie: moja firma, bo tam pracują. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 4 (14) grudzień 2003\n33 Gdzie można znaleźć pracę? Pomogą ci w szukaniu pracy urzędnicy Powiatowego Urzędu Pracy w twojej miejscowości. Powinieneś pójść do Urzędu Pracy i wziąć ze sobą: dowód osobisty odcinek renty z ostatniego miesiąca orzeczenie o niepełnosprawności Urzędnik zarejestruje cię w tym urzędzie. Staniesz się wtedy osobą, która poszukuje pracy. Możesz korzystać z pomocy w znalezieniu pracy. W twoim warsztacie terapii zajęciowej jest osoba, która może ci pomóc w szukaniu pracy. Pomoże ci zrozumieć trudne terminy urzędowe, może pomóc ci opowiedzieć, co potrafisz robić. Czasami pracodawcy szukają osoby o takich umiejętnościach jak twoje i wtedy urzędniczka zawiadomi cię o tym. W Urzędzie Pracy pracują też doradcy zawodowi. Są to osoby, które pomogą ci opowiedzieć, co potrafisz robić i wybrać rodzaj pracy. Jeżeli pracodawca szuka osoby, która potrafi robić to, co umiesz robić ty umówi cię na rozmowę. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 4 (14) grudzień 2003\n34 Rozmowa o pracy jest bardzo ważna. Czasem rozmowę o pracy nazywamy rozmową kwalifikacyjną. W czasie rozmowy kwalifikacyjnej dowiadujesz się: jakie będziesz miał obowiązki, ile pieniędzy dostaniesz za swoją pracę, ile godzin będziesz pracował, gdzie będziesz pracował. Możesz zadawać pytania na temat tej pracy i zobaczyć czy warunki są dla ciebie dobre. Jeżeli wiesz, że źle czujesz się sam w nowym miejscu możesz poprosić, by w czasie rozmowy towarzyszyła ci osoba wspierająca. Ona ci pomoże. Będziesz się czuł bezpiecznie. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 4 (14) grudzień 2003\n35 Jeżeli wszystko pójdzie dobrze będziesz mógł zacząć pracę, ale najpierw trzeba podpisać umowę o pracę Co to jest umowa o pracę? To napisane porozumienie między tobą a osobą, u której będziesz pracował twoim pracodawcą. Umowa informuje o: o twoich obowiązkach w pracy o czasie twojej pracy o miejscu, w którym będziesz pracować o pieniądzach, które będziesz zarabiał. A czy ty zastanawiałeś się jaką pracę chciałbyś wykonywać? Czy dowiadywałeś się o taką pracę? Napisz do nas o tym. Czekamy na Twój list. Skrzynka korespondencyjna redakcji: Społecze stwo dla Wszystkich ul. Głogowa 2b Warszawa opracowała: Dorota Wójcik PSOUU wydało tłumaczenie trzech poradników opracowanych przez MENCAP angielską organizację działającą na rzecz osób z niepełnosprawnością intelektualną, pt.: Praca dla osób niepełnosprawnych. Poradnik dla rodziców i opiekunów, Praca dla osób niepełnosprawnych. Poradnik dla pracodawców i Praca dla osób niepełnosprawnych. Poradnik dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. Poradniki można zamówić w Zarządzie Głównym PSOUU. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 4 (14) grudzień 2003\n36 Dorosły czy dziecko... Do Warsztatu Terapii Zajęciowej w Warszawie został przyjęty nowy uczestnik. Ma na imię Michał. W ubiegłym roku skończył szkołę. Teraz ma 20 lat. Jest w Warsztacie najmłodszy. Pierwszy dzień w Warsztacie jest pełen niespodzianek. Przypomnij sobie jak to było... najpierw nikogo nie znałeś, potem po kolei poznawałeś kolegów i koleżanki; najpierw nie wiedziałeś, gdzie jest łazienka, kuchnia, a potem nauczyłeś się do nich trafiać; najpierw nie znałeś planu dnia, a potem zrozumiałeś jak przebiegają zajęcia. Dla każdego pierwszy dzień w Warsztacie może być trudny... A jak wyglądał pierwszy dzień Michała? Rano, przed śniadaniem, kierownik Warsztatu przedstawił Michała uczestnikom. Michał przywitał się z każdym podając rękę. Przy stole usiadł obok Jarka i Magdy. Zaczął z nimi rozmawiać. Po śniadaniu koledzy i koleżanki oprowadzili go po wszystkich pracowniach w Warsztacie. Przed rozpoczęciem zajść Michał rozmawiał z kierownikiem. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 1 (15) marzec 2004\n37 Kierownik wytłumaczył mu, jakie ma zadanie do wyko nania podczas pierwszego miesiąca zajęć. Zadaniem Michała było poznać wszystkie pracownie w Warsztacie i wybrać tę, która najbardziej mu odpowiada. Pierwszego dnia Michał miał wiele trudności. W trakcie śniadania nie umiał zrobić sobie kanapki. Nie umiał posmarować chleba masłem. Na talerz nałożył tyle wędliny, że nie wystarczyło dla innych. Rozlał herbatę. Nie odniósł talerza do kuchni. Ala powiedziała o Michale, że jest jak dziecko. Jest dorosły, a nie umie nic sam zrobić. W jadalni było gorąco. Michał otworzył okno. Zrobił się przeciąg. Zarówno Michał jak i jego koledzy mogli się zaziębić. Kiedy wszyscy zaczęli zajęcia w pracowni plastycznej, Michał wyjął magazyn motoryzacyjny i zaczął przeglądać. Nie chciał pracować tak jak inni. Joasia powiedziała, że jest dorosły, a dorośli mają obowiązki. W Warsztacie ma się obowiązki. Po kilku minutach Michał zaczął rozmawiać z instruktorem. Powiedział, że interesuje go sport i wyścigi samochodowe. Razem z instruktorem ustalili, że Michał namaluje obraz ulubionego samochodu. Swoją pracę rozpocznie od robienia szkiców. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 1 (15) marzec 2004\n38 W czasie przerwy koledzy poszli do cukierni po ciastka. Spytali Michała, czy pójdzie z nimi. Michał nic nie odpowiedział. Nie wiedział, czy może iść do cukierni. Bał się spytać instruktora. Jarek powiedział mu, że jest dorosły. Sam może decydować o pójściu do sklepu w wolnym czasie. Jak będzie dobrze pracował, to zarobi pieniądze. Będzie mógł kupić sobie, co będzie chciał. W czasie obiadu Michał też miał trudności. Na obiad była zupa pomidorowa, a Michał zamiast dużej łyżki wziął małą łyżeczkę do herbaty. Beata powiedziała: zupę je się dużą łyżką. Ty jesteś jak dziecko. Michał nie czuł się dobrze po pierwszym dniu zajęć w Warsztacie. Miał trudności ze zwykłymi sprawami, które dla dorosłych nie są trudne. Nie wiedział, jak się zachować. Ciągle coś robił nie tak jak potrzeba i koledzy go poprawiali. Gdy przyszedł do domu, mama powiedziała do niego: Dobrze, że już jesteś z powrotem, moje dziecko. Michał sam już nie wiedział, czy jest człowiekiem dorosłym czy dzieckiem?? SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 1 (15) marzec 2004\n39 ! Człowiek dorosły jest odpowiedzialny za swoje zachowanie. Czy Michał zachował się odpowiedzialnie otwierając okno?! Człowiek dorosły samodzielnie wykonuje codzienne czynności. Czy Michał umiał samodzielnie przygotować sobie jedzenie?! Człowiek dorosły sam decyduje o tym, co i kiedy będzie robił. Czy Michał potrafił sam zdecydować o pójściu do cukierni?! Człowiek, który skończył 18 lat jest uważany za dorosłego, pełnoletniego. Czy Michał był pełnoletni?! Człowiek dorosły planuje swoją pracę i czas wolny. Czy Michał zaplanował, jak będzie malował obraz ulubionego samochodu?! Człowiek dorosły ma swoje pieniądze i wydaje je na swoje potrzeby. Czy Michał miał swoje zarobione pieniądze? Czy Twoim zdaniem Michał jest osobą dorosłą czy dzieckiem? Kiedy można powiedzieć, że człowiek jest dorosły? Czym różni się zachowanie człowieka dorosłego od zachowania dziecka? Napisz do nas o tym. Czekamy na Twój list. Pisz na adres: Społeczeństwo dla Wszystkich ul. Głogowa 2b Warszawa tekst: Dorota Tłoczkowska rysunki: Joanna Krukowska SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 1 (15) marzec 2004\n40 Nasze Stowarzyszenie Cześć, nazywam się Dorota Nowak. Jestem uczestniczką Warsztatu Terapii Zajęciowej w Gdańsku. Moi rodzice należą do Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym. Wczoraj rozmawiałam z rodzicami o Stowarzyszeniu. Tata powiedział, że dawno temu nie było szkół i ośrodków dla osób niepełnosprawnych. Dzieci niepełnosprawne siedziały cały dzień w domu. Nie miały przyjaciół. Wielu rodziców chciało pomóc swoim dzieciom i otworzyć dla nich szkołę. Rozmawiali o tym, jak to zrobić. Razem pisali pisma do ważnych osób i chodzili na spotkania do urzędów. Razem było im łatwiej i dlatego założyli Stowarzyszenie. Teraz jest dużo szkół dla dzieci niepełnosprawnych ale nadal nie ma dla nich mieszkań wspieranych, zajęć i pracy. Tata powiedział, że teraz już pora aby dorosłe osoby niepełnosprawne same zaczęły mówić o swojej sytuacji. Każda osoba niepełnosprawna może zapisać się do Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym. Ja jestem osobą niepełnosprawną intelektualnie i chcę zapisać się do tego Stowarzyszenia. Dowiem się jakie problemy mają osoby z niepełnosprawnością intelektualną i jak im można pomagać. Dziś byłam w biurze Stowarzyszenia. Opowiem wam o tym, jak przebiegała moja wizyta. Do biura poszłam z mamą. Biuro Koła Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym w Gdańsku. Spotkałam tam panią Przewodniczącą Zarządu Koła Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym w Gdańsku. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 2 (16) czerwiec 2004\n41 Gdy weszłam do biura to najpierw się przedstawiłam: Dzień dobry. Nazywam się Dorota Nowak. Chcę zapisać się do Stowarzyszenia. Pani, która była w biurze też się ze mną przywitała i powiedziała: Dzień dobry. Nazywam się Magdalena Skiba i jestem Przewodniczącą Zarządu Koła Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym w Gdańsku. Pani Magda zadawała mi różne pytania a ja odpowiadałam. Czy Pani wie czym zajmuje się nasze Stowarzyszenie? Odpowiedziałam, że Stowarzyszenie pomaga osobom niepełnosprawnym intelektualnie uczyć się samodzielnego życia, zakłada różne ośrodki i dba o przestrzeganie prawa wobec ludzi niepełnosprawnych. Pani Doroto, w Polsce są różne stowarzyszenia. Czy zna Pani jakieś inne stowarzyszenie? Odpowiedziałam, że nie znam. Pani Magda powiedziała mi, że jest wiele stowarzyszeń. Są stowarzyszenia dla: rowerzystów, artystów, bezrobotnych i jeszcze dla innych osób. Stowarzyszenia są po to, żeby ludzie razem wspólnie robili ważne dla nich rzeczy. Razem są bardziej odważni, wspierają się. Człowiek sam, pojedynczo łatwiej się myli. I jest nieśmiały. Rowerzyści chcą więcej ścieżek rowerowych. Chcą też żeby jeździło mniej samochodów. Artyści chcą pokazywać swoje dzieła. Razem jest im łatwiej organizować wystawy i aukc je. Wtedy są doceniani i mogą sprzedawać swoje prace. Osoby bez pracy zapisują się do stowarzyszenia dla bezrobotnych. Te osoby chcą aby ktoś organizował dla nich szkolenia, pomógł znaleźć pracę i tworzył nowe miejsca pracy. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 2 (16) czerwiec 2004\n42 Pani Przewodnicząca opowiedziała mi o naszym Stowarzyszeniu. Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym tworzą osoby z niepełnosprawnością intelektualną, ich rodzice oraz przyjaciele. Osoby te pomagają sobie nawzajem. W naszym Stowarzyszeniu jest bardzo dużo osób. Mamy dużo obowiązków i spraw do załatwienia. Dowiedziałam się, że dorosłe osoby niepełnosprawne potrzebują pomocy w różnych sytuacjach. Na przykład w poruszaniu się po mieście, w robieniu zakupów. Niektórzy mieszkają sami i potrzebują pomocy w dbaniu o siebie i swoje mieszkanie. Młodzi ludzie niepełnosprawni intelektualnie chcą chodzić na zajęcia do Warsztatu Terapii Zajęciowej. Chcą być razem z innymi, razem robić rzeczy potrzebne ludziom. Chcą poznawać swoje miasto i kraj. Chcą przygotować się do podjęcia pracy. Nasze Stowarzyszenie prowadzi takie Warsztaty i inne ośrodki. Małe dzieci potrzebują specjalnych zajęć rehabili tacyjnych. Chcą się bawić z innymi dziećmi. Stowarzyszenie organizuje takie zajęcia. Nasze Stowarzyszenie zajmuje się wieloma sprawami dotyczącymi osób z niepełnosprawnością intelektualną. Czasami organizuje festyny a czasami przygotowuje pisma i spotyka się z urzędnikami, żeby powiedzieć im jakie są potrzeby osób niepełnosprawnych intelektualnie. Podczas mojej wizyty wypełniłam formularz deklaracji członkowskiej. Pani Przewodnicząca powiedziała, że wybrani członkowie Stowarzyszenia zdecydują o tym, czy BĘDĘ CZŁONKIEM POLSKIEGO STOWARZYSZENIA NA RZECZ OSÓB Z UPOŚLEDZENIEM UMYSŁOWYM. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 2 (16) czerwiec 2004\n43 Pani Przewodnicząca powiedziała, że członkowie Stowarzyszenia muszą płacić pieniądze na składki członkowskie. Każdy, kto należy do naszego Stowarzyszenia wpłaca składkę. Ta składka to są pieniądze, potrzebne w działalności Stowarzyszenia. To jest mapa Polski. Każda kropeczka oznacza jedno Koło. Jest ich dużo. Każdy może zostać członkiem naszego Stowarzyszenia. Koła Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym pomagają osobom z niepełnosprawnością intelektualną mieszkającym w całej Polsce. W naszym Stowarzyszeniu są osoby mieszkające nad morzem i w górach. Niektórzy z nas mieszkają na wsi a inni w dużych miastach. Wszędzie tam gdzie są osoby niepełnosprawne intelektualnie powstają Koła Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym. Jeżeli Ty też chcesz zostać członkiem naszego Stowarzyszenia wypełnij deklarację i zanieś ją do biura Koła Stowarzyszenia. Napisz do nas o tym. Czy trudno jest zostać członkiem Koła PSOUU? Czekamy na Twój list. Nasz adres: ZG PSOUU Społeczeństwo dla Wszystkich ul. Głogowa 2b Warszawa tekst: Dorota Tłoczkowska rysunki: Joanna Krukowska zdjęcia: archiwum ZG PSOUU SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 2 (16) czerwiec 2004\n44 Wystąpienia publiczne Cześć, to znowu ja Dorota Nowak. Ostatnio pisałam Wam jak zostać członkiem naszego Stowarzyszenia, pamiętacie? Nasze Stowarzyszenie nazywa się Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym. Ma wielu członków. Spośród wszystkich wybierają kilka osób, które kierują Stowarzyszeniem. W Warszawie jest Zarząd Główny Stowarzyszenia. W innych miastach są Zarządy Kół Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym. Spotykają się razem i ustalają plan pracy, kto i co ma zrobić, skąd zdobyć pieniądze. To jest mapa Polski z zaznaczonymi miejscami gdzie są Koła Stowarzyszenia. Ja mieszkam w Gdańsku. Tu też jest Zarząd Koła. W Zarządzie pracuje kilka osób, które załatwiają ważne sprawy dla osób niepełnosprawnych intelektualnie w naszym mieście. Zanim coś załatwią, rozmawiają z nami i pytają się nas. Czasem ktoś z moich kolegów bierze udział w ważnych spotkaniach lub konferencjach i sam mówi o naszych sprawach. Ja też chcę występować i sama mówić o tym, co jest ważne dla mnie. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 3 4 (17 18) grudzień 2004\n45 Moi koledzy z Warsztatu chcą sami wypowiadać się publicznie. Chcemy żeby inni ludzie nas słuchali i rozumieli. Nie chcemy, żeby zawsze za nas ktoś mówił. Jest takie powiedzenie, że dzieci i ryby głosu nie mają. A my przecież nie jesteśmy już dziećmi. Dzisiaj chcę przekazać Wam jak przygotować się do publicznego wystąpienia, jak zacząć mówić o swoich sprawach. Każda osoba, która chce wystąpić publicznie musi się do tego przygotować. Najpierw dowiedz się jaki będzie temat spotkania, na którym chcesz wystąpić. Zastanów się, co chcesz powiedzieć innym ludziom? Pomyśl dlaczego ten temat jest ważny dla Ciebie i dla twojej rodziny albo koleżanek i kolegów. Trzeba wiedzieć o czym chce się mówić, jakie sprawy poruszyć najpierw, jakie później. Jakich słów użyć. Co ma być na wstępie, o czym powiedzieć więcej, co na zakończenie. Jakie mają być wnioski na końcu. Myślisz o całej sprawie, Rozmawiasz z innymi. Możesz prosić o radę osobę, która Cię wspomaga. Gdy jesteś zdecydowany co mówić zapisz krótką notatkę. Podczas wystąpienia będziesz mógł popatrzeć na nią. Pomoże Ci przypomnieć sobie sprawy, o których chcesz mówić czy nawet pojedyncze, ważne słowa. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 3 4 (17 18) grudzień 2004\n46 Na wszystkich publicznych spotkaniach ludzie są elegancko ubrani. Szykując się do wystąpienia Ty też zadbaj o swój wygląd. Nie ubieraj się tak jak na wycieczkę ani jak na dyskotekę. Trzeba ubrać się elegancko ale skromnie. Gdy zabierający głos poważnie wygląda to ludzie go lepiej słuchają. Najtrudniejsze jest pierwsze wystąpienie. Czasami trzeba wyjść na środek sali a czasami można mówić ze swojego miejsca. Każdy kto publicznie zabiera głos powinien się przedstawić, to znaczy powiedzieć swoje imię i nazwisko. Może też wymienić miasto w którym mieszka. Niektórzy mają tremę, denerwują się czasami. Wstydzą się i zapominają co chcieli powiedzieć. Wtedy mogą popatrzeć na przygotowaną notatkę i przypomnieć sobie co chcą powiedzieć. Podczas wystąpienia trzeba zachowywać się poważnie. Nikt nie powinien się śmiać ani robić głupich min czy zakrywać ust. Osoba wypowiadająca się publicznie powinna mówić głośno i wyraźnie. Przecież chodzi właśnie o to, aby inni ją zrozumieli. Na koniec wystąpienia można powiedzieć Dziękuję. Wtedy słuchacze będą wiedzieli, że już skończyłeś. Poruszaj tematy, które dla Ciebie są ważne. Żeby nauczyć się występować przed dużą salą trzeba najpierw potrenować w małej grupie w ośrodku. Nasze Stowarzyszenie organizuje dużo konferencji. Na niektórych osoby niepełnosprawne intelektualnie same mówią o swoich sprawach. Są z tego dumne. Dumne też jest Stowarzyszenie, że jesteście aktywni i odważni, i macie coś do powiedzenia. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 3 4 (17 18) grudzień 2004\n47 Już niedługo będą Święta Bożego Narodzenia. Cała rodzina usiądzie razem do stołu. Wszyscy będą rozmawiać i śpiewać kolędy. W czasie Świąt opowiedz rodzinie o tym, co chciałbyś najbardziej. Spytaj, jak to zrobić. Po Świętach będzie Nowy Rok Wszyscy będą robić plany na cały rok. W Nowym Roku zaplanuj pierwsze wystąpienie publiczne. Spytaj przewodniczącą lub przewodniczącego Zarządu Twojego Koła kiedy będzie konferencja i na jaki temat, a potem dobrze przygotuj się do wystąpienia. Napisz do nas o swoim wystąpieniu publicznym. Twój list wydrukujemy w następnym numerze. Życzymy Ci powodzenia! ZG PSOUU Społeczeństwo dla Wszystkich ul. Głogowa 2b Warszawa tekst: Dorota Tłoczkowska rysunki: Joanna Krukowska zdjęcia: archiwum ZG PSOUU SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 3 4 (17 18) grudzień 2004\n48 W Polsce będą wybory Niedługo w Polsce będą wybory. W jednych wyborach obywatele zdecydują o tym kto będzie prezydentem. W innych wyborach obywatele zdecydują kto zostanie parlamentarzystą, czyli kto będzie posłem na Sejm, kto senatorem. Osoby, które chcą pełnić te ważne funkcje w naszym Państwie nazywa się kandydatami: kandydat na prezydenta, kandydat na posła, kandydat na senatora. Prawie każdy kandydat należy do jakiejś partii politycznej. Partii jest dużo. Każda partia ma swój program polityczny. Programy różnią się między sobą. W programie jest zapisane co partie zamierzają robić dla ludzi po wygraniu wyborów. Jedni chcą utworzyć więcej miejsc pracy, inni chcą zamknąć sklepy w niedziele. Jeszcze inni obiecują podwyższenie emerytur. Kandydaci spotykają się z wyborcami, czyli ludźmi, którzy będą głosować. Ty również jesteś wyborcą jeżeli skończyłeś 18 lat. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 1 2 (19 20) czerwiec 2005\n49 Na spotkaniach kandydaci będą zachęcali aby ich wybrać, żeby na nich głosować. Takie spotkania nazywa się spotkaniami przedwyborczymi. Po takich spotkaniach łatwiej jest wybrać dobrego prezydenta, dobrego parlamentarzystę. Dobry kandydat powinien w ważnych sprawach mieć dobre poglądy. Powinien umieć je jasno przedstawić, żeby inni rozumieli o czym mówi. Ważne jest, żeby zajmował się sprawami, które są ważne dla ciebie. Uważaj! Nie wszyscy kandydaci mówią prawdę. Niektórzy obiecują rzeczy, których później nie spełnią. Dlatego trzeba chodzić na spotkania przedwyborcze i zadawać pytania. Na przykład: Co pan zrobi dla ludzi niepełnosprawnych, żeby mieli pracę? Albo: Co pan zrobi, żeby ludzie niepełnosprawni otrzymywali wsparcie, gdy nie mogą sobie sami poradzić? Dobrze jest dowiedzieć się, co kandydat robił do tej pory. Co zrobił dobrego dla ludzi. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 1 2 (19 20) czerwiec 2005\n50 Prawo do oddania swojego głosu na wybraną osobę pozwala każdemu jednakowo decydować o tym: kto będzie rządził naszym krajem jak się będzie żyło ludziom co będzie działo się w Polsce. W dzień wyborów należy zabrać ze sobą dowód osobisty i pójść do lokalu wyborczego. Komisja wyborcza najpierw sprawdzi czy twoje nazwisko jest umieszczone na liście wyborców, potem każe ci się podpisać i da ci do ręki karty do głosowania. Na tych kartach są nazwiska wszystkich kandydatów. Nie dziw się, że aby zaznaczyć na kartach do głosowania wybrane przez ciebie nazwiska, będziesz musiał wejść za kotarę. To się nazywa tajne głosowanie. Nikt nie będzie widział kogo wybrałeś. SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 1 2 (19 20) czerwiec 2005\n51 Na karcie do głosowania przeczytaj nazwiska i w wyznaczonym miejscu zaznacz tych kandydatów, których chcesz wybrać. Potem wrzuć swoje karty do urny wyborczej. Spełniłeś swój obowiązek, jesteś dobrym obywatelem. Po zamknięciu lokalu wyborczego komisja policzy głosy oddane na każdego kandydata i ogłosi wyniki. Parlamentarzystami lub prezydentem zostaną ci kandydaci, na których swój głos oddało najwięcej obywateli. Czy byłeś kiedyś na spotkaniu przedwyborczym? Jak myślisz, jaka jest sytuacja osób niepełnosprawnych w Polsce? Co nowy Parlament i nowy Prezydent powinien zrobić dla osób niepełnosprawnych? Napisz do nas. Twój list wydrukujemy w następnym numerze. Nasz adres: ZG PSOUU Redakcja Społeczeństwo dla Wszystkich ul. Głogowa 2b Warszawa tekst: Dorota Tłoczkowska rysunki: Joanna Krukowska SPOŁECZEŃSTWO dla WSZYSTKICH nr 1 2 (19 20) czerwiec 2005


Przestępstwo oszustwa - Legio24.pl - wiadomości z Legionowa i powiatu\nStrona główna/Legio Plus/Porady prawne/Przestępstwo oszustwa\nWraz z rozwojem w Polsce gospodarki rynkowej dużego znaczenie w praktyce stosowania prawa karnego nabrały przestępstwa przeciwko mieniu, obrotowi gospodarczemu, w tym także przestępstwo oszustwa.\nŚciganie wskazanego przestępstwa ma doniosłe znaczenie także dlatego, że ofiarami przestępców stają się zwykli ludzie, często nieporadni. Sprawcy zaś to ludzie, którzy nie odpowiadają ogólnemu wzorcowi kryminalisty. Odrębną kategorią pokrzywdzonych stanowią przedsiębiorcy, którzy oszukiwani, tracą często płynność finansową i bankrutują.\nZadać należy pytanie, jak się zatem bronić. Oczywiście nie ma jednoznacznej odpowiedzi i pewnej recepty. Należy jednak mieć świadomość, czym jest przestępstwo oszustwa i kiedy możemy szukać skutecznej pomocy u organów ścigania.\nZ przestępstwem oszustwa mamy do czynienia wtedy gdy sprawca działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej (także dla osoby trzeciej) wprowadza pokrzywdzonego w błąd, korzysta z tego, że osoba pozostaje w błędzie albo wyzyskuje niezdolność danej osoby do należytego pojmowania przedsiębranego działania.\nWprowadzenie w błąd polega na tym, że sprawca podstępnymi sposobami wywołuje u pokrzywdzonego mylne wyobrażenie o określonym stanie rzeczy. Takie mylne wyobrażanie może przykładowo odnosić się do wartości przedmiotu, cech sprzedawanego lub nabywanego towaru, możliwości uzyskania korzyści z zawartej transakcji itd.\nPrzy wyzyskiwaniu błędu ofiary, przestępca wykorzystuje już istniejącą rozbieżność między stanem świadomości dokonującego rozporządzenia mieniem a rzeczywistością, której sprawca nie koryguje, lecz używa dla uzyskania przez siebie lub kogo innego osiągnięcia korzyści majątkowej, wynikającej z niekorzystnego dla pokrzywdzonego rozporządzenia mieniem\nOstatni sposób, w jaki sprawca może dopuścić się przestępstwa oszustwa, to wyzyskanie niezdolności pokrzywdzonego co do należytego pojmowania podjętych działań. Niezdolność tę utożsamiamy ze stanem psychicznym, w którym znajduje się dana osoba. Istota omawianej formy sprawczej polega na braku zdolności do prawidłowej oceny rzeczywistości przez pokrzywdzonego. Niezdolność taka występuje przykładowo u osób chorych psychicznie czy małych dzieci, może ona wynikać także z ciemnoty, zabobonu lub naiwności osoby pokrzywdzonej\nKodeks karny wymaga, aby sprawca przestępstwa oszustwa działał w zamiarze bezpośrednim, to znaczy sprawca musi chcieć wprowadzać w błąd daną osobę, zakładać, że dzięki takiemu zachowaniu może uzyskać korzyść majątkową oraz mieć świadomość istnienia związku przyczynowego pomiędzy swoim działaniem, a zakładanym skutkiem.


Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy w TV (WOŚP 2012 w TV)\nJuż w najbliższą niedzielę odbędzie się finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. 20. edycję imprezy charytatywnej organizowanej przez Jurka Owsiaka w tym roku relacjonować będzie TVP2. W „dwójce” zobaczymy 7 wejść „na żywo” w których zobaczymy jak bawią się „orkiestrowicze” w różnych zakątkach Polski.\nW tym roku pieniądze zebrane przez wolontariuszy WOŚP przekazane zostaną na wcześniaki oraz przyszłe matki chorujące na cukrzycę. Jubileuszowemu finałowi Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy będą towarzyszyły liczne koncerty i imprezy kulturalne. Relacje telewizyjne w TVP2 rozpoczną się już o 9 rano i będą występowały kilkakrotnie w ciągu dnia. Podczas ostatniego wejścia o 20:05 zapewne zobaczymy „światełko do nieba” i usłyszymy pierwsze podsumowania tegorocznej zbiórki.\nGodziny „wejść na żywo” w TVP2\n20:05 – 23:55\nMateriały związane z „orkiestrą” będzie można zobaczyć także na antenach TVP Polonia oraz TVP Info.\nOpublikowano 6 stycznia 2012 6 stycznia 2012 Autor Bartek [Cyfrowa-TV.eu]Kategorie Programy TelewizyjneTagi akcje charytatywne, TVP INFO, TVP Polonia, TVP2, Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy\nPoprzedni Poprzedni wpis: Polska jest nr 1… w niepłaceniu abonamentu!\nNastępny Następny wpis: Telewizja Trwam nie zniknie z kablówek i platform!


OZZL apeluje: nie podejmujcie pracy w szpitalu w Siedlcach - Finanse i zarządzanie\nOZZL apeluje: nie podejmujcie pracy w szpitalu w Siedlcach\nAutor: OZZL/Rynek Zdrowia 09 stycznia 2013 16:59\nZarząd Oddziału Terenowego OZZL przy Mazowieckim Szpitalu Wojewódzkim w Siedlcach Sp.z o.o. poinformował, że 140 lekarzy zatrudnionych w tej placówce otrzymało wypowiedzenia zmieniające w zakresie wynagrodzenia. Zarząd Spółki proponuje 15 proc. obniżenie wynagrodzenia, na co lekarze nie wyrażają zgody.\nPrzekształcona w spółkę siedlecka lecznica ma obecnie ujemny wynik finansowy. W sierpniu ub. roku pracownicy zgodzili się na okresowe (roczne) obniżenie wynagrodzenia o 6 proc. Po osiągnięciu poziomu 30 mln zł straty odwołano prezesa szpitalnej spółki, a nowy zarząd zwrócił się do pracowników z propozycją kolejnego obniżenia wynagrodzenia - tym razem o 15 proc. (co najmniej na trzy lata).\nLekarze nie zgadzają się, aby pracownicy ponosili konsekwencje błędnych decyzji zarządu i braku kontroli ze strony rady nadzorczej. W piśmie skierowanym do Zarządu Krajowego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy piszą: "Nie zgadzamy się aby plan restrukturyzacji polegał przede wszystkim na obniżaniu wynagrodzeń. W naszej grupie zawodowej od 2008 roku nie było żadnych regulacji płacowych”.\nWszyscy otrzymali wypowiedzenia zmieniające, przy czym nie wiadomo, ile spośród nich będzie miało charakter definitywny. Wielu lekarzy wniosło pozwy do sądu pracy, ponieważ wypowiedzenia wręczono bez wymaganych prawem konsultacji ze związkami zawodowymi.\nTymczasem zarząd spółki już szuka nowych pracowników. Dlatego lekarze z siedleckiego szpitala apelują do kolegów z innych placówek, aby do czasu wyjaśnienia sytuacji nie podejmowali dyżurów ani pracy w Mazowieckim Szpitalu Wojewódzkim Sp. z o.o. w Siedlcach.


Chcesz zacząć używać pomady do włosów, ale nie wiesz którą wybrać? Zastanawiasz się, która pomada będzie pasowała do Twojego rodzaju włosów? Chcesz kupić dobrą pomadę, Czytaj dalej\nPosted on 30 sierpnia 2015 9 czerwca 2019 by beardrust\nPosted In Różności, WłosyTagged In brylcreem, ducktail, flat top, hairstyles, historia pomady, history, murray's pomade, pomada, pomade, pompadour, royal crown pomade\nPomada to jedna z najbardziej popularnych i zróżnicowanych produktów do stylizacji włosów. Właśnie przeżywa swój renesans. Na rynku dostępna jest masa różnego rodzaju pomad. Są Czytaj dalej


MOJA LALKA: WYMIANKA I WIELKA RADOŚĆ\nAutor: Dama w bieli o 02:42\nMamelkowo 29 stycznia 2015 04:30\nZachwycające prezenty! Jak miło, że znalazłaś taką pomocną bratnią duszę w blogosferze!!!\nDama w bieli 29 stycznia 2015 06:32\nNo, okazuje się ,że to fajna forma kontaktu z ludźmi, którzy żyją i mieszkają gdzieś tam daleko a jednak blisko.\nMagdalena Beck 29 stycznia 2015 05:31\nCudne i już wiem kto zrobi dla mnie właśnie taki wózeczek dla mojej little tildy którą w niedługim czasie wykona Danusia z Anstahe\nJestem zachwycona i już zaglądam do ani :)\nDama w bieli 29 stycznia 2015 06:31\nFajnie, że też będziesz miała wózeczek od Ani- jak dla mnie to arcydzieło.\nAla Gajewska 29 stycznia 2015 11:30\nPrześliczne rzeczy dostałaś, aż buzia sie smieje :)\nDama w bieli 30 stycznia 2015 13:53\nOj śmieje mi się, śmieje, odkąd tylko dostałam paczkę nie mogę oderwać oczu od wózka, który ciągle stoi przy lali.\nAnia S 30 stycznia 2015 13:36\nKochana ja również dziękuję za wymiankę i za cudeńka, które od Ciebie dostałam :) Masz wspaniały talent :) i cudownie dbasz o szczegóły :* Buziaki :*\nAnia S 30 stycznia 2015 13:37\nA lala z wózeczkiem wygląda przeuroczo :)\nDama w bieli 30 stycznia 2015 13:55\nCieszę, się że paczka już dotarła i że choć trochę rozjaśniłam Twoją twarz uśmiechem. Jeszcze dotrze do Ciebie karteczka, której z przyczyn od mnie niezależnych nie wsadziłam do paczuszki.Więc oczekuj jeszcze raz na coś miłego.\nNatalia F 4 lutego 2015 03:51\nSuper prezenty dostałaś :) Obie macie wielki talent :) widziałam u Ani co Ona dostała:) Na ten blog trafiłam właśnie dzięki niej, ale teraz sama będę tu z przyjemnością zaglądać:)\nBiebrzmilska Kraina 4 lutego 2015 09:03\nBardzo fajna wymianka. Ania tworzy piękne rzeczy.Miałam okazję się o tym przekonać ,a Twój blog ,zapisuję u siebie w ulubione bo masz niebywały talent. Pozdrawiam


Zmarszczki Maska dekolt: najskuteczniejszymi recepty | LadyJournal.EU Polska\nZmarszczki Maska dekolt: najskuteczniejszymi recepty\nTo smutne, ale wiek może dać zmarszczki na szyi i dekoltu. Powstają one przed innymi i to bynajmniej nie na najlepsze biżuterii damskiej. Dlatego ważne jest, aby zrobić jak najszybciej, aby zapobiec ich i zacząć dbać o skórę. Maski do zmarszczek szyi – jeden z najskuteczniejszych sposobów walki z tym problemem. Jeśli o nich pamiętać i regularnie używać, nawet po 35 latach, można nosić sukienkę z wysokim dekoltem. W tym artykule będziemy mówić o przedłużenie młodzieńczej skóry w tych obszarach ciała.\nPrzyczyny pojawienia się zmarszczek\nOdmładzająca maska \nFilm z białek jaj\nMaska na bazie żelatyny\nOwocowe i warzywne maski\nWideo recepty anti-aging maski na dekolt\nSzyja i dekolt narażone na pojawienie się zmarszczek, nawet bardziej niż twarz. Aby to zrobić, nie ma powodu:\nW tych obszarach ciała w 2 razy mniej niż w obliczu komórek ochronnych – melanocytów. Ich zadaniem jest ochrona wierzchniej warstwy skóry (naskórka) z wpływu promieniowania ultrafioletowego. Dlatego, długotrwałe narażenie na wieki słońce szybko skóra.\nTu prawie nie ma tłuszczu podskórnego, który jest zdolny do zatrzymywania wilgoci. Dlatego miejsca te muszą stale nawilżać, w przeciwnym razie skóra stanie się sucha i staną się zwiotczałe wygląd.\nBiegiem lat zmienia się naturalnie występują w całym organizmie, a skóra – nie jest wyjątkiem. Elastyny i kolagenu produkowane są wolniej, dzięki czemu skóra staje się mniej gładka i napięta niż w młodości.\nPodczas zmiany hormonalne zmniejszyła produkcję estrogenów. Brak żeńskich hormonów wyraża się wbrew elastyczności skóry i pojawienie się zmarszczek związanych ze starzeniem się.\nSkóra w okolicy klatki piersiowej i szyi może z wiekiem z powodu złych nawyków.\nTa często występuje u tych, którzy śpią na pełnym poduszek i pisze, gięte nisko nad stołem. Miłośnicy czytaj leżącej może również pojawić się wcześnie podłużne zmarszczki.\nMoże uszkodzić skórę szyi, jeśli ciasnych tie szale i szaliki.\nSkóra staje się pomarszczona, zwiotczała i sflaczałe po dramatycznej utraty wagi. Dlatego należy obserwować swoją dietę i unikać gwałtownych wahań wagi.\nSpecjalna maska dekoltu i szyi są potrzebne, aby dokręcić skórę i wygładzają zmarszczki powstałe. Fundusze można kupić w sklepach lub stworzyć własną. Efekt ten będzie większy, jeśli jednocześnie stać stosować się do następujących wskazówek:\nBiorąc prysznic, podnieść głowę wysoko i wykonać delikatny masaż obszaru problemowego. Więc można poprawić krążenie krwi, potreniruetes mięśnie szyi i gładką skórę.\nPrzy stosowaniu kosmetyków, myśleć nie tylko o danej osobie. Przed pójściem do łóżka nie zapomnij wcierać w karku i szyi krem odżywczy, a rano, zastosować balsam. To powinno być wykonane z lekkich ruchów masujących od dołu do góry. W lecie, stosowanie ochrony przeciwsłonecznej, chroni przed promieniami UV.\nZnaleźć pół minuty dziennie, aby zrobić prosty masaż. Głowa musi być podniesiona wysoko w powietrzu. Alternatywnie, różne ręce wierzchem dłoni szybkich ruchów masażu szyi od dołu do góry. Zakończyć pat na brodzie.\nWszystko to będzie skuteczne zapobieganie przed powstawaniem zmarszczek. Jeśli jednoczesnego stosowania maski na szyi i klatki piersiowej, można opóźnić ich wygląd przez wiele lat.\n. Wszelkie środki zmarszczek mają na celu wygładzenie skóry. Warto pamiętać, że po nałożeniu maski, staje się sucha i zaostrzone, więc należy natychmiast nawilżają.\nMaska dekolt z bananów doskonale nadaje się do starzenia się i suchość skóry.\nDo jego przygotowania trzeba rozciągnąć pół dojrzałych bananów. Przez 3 łyżki. Powstałe łyżki przecieru trzeba dodać 2 łyżki. łyżki oleju roślinnego. Mieszaninę naniesiono na wstępnie oczyszczone i pozostawia się na ciele przez 20-25 minut. Umyć letnią wodą.\nMożna zastąpić świeżym żółtkiem i dodać do puree z banana 1 h. łyżka miodu.\nDobrze odżywia banana skóry w połączeniu z serem. Weźmy taką samą 3 łyżki. łyżką miąższ z banana i 1 łyżka. łyżka twarożku. Aby rozcieńczyć gęstą masę, dodać do niej trochę mleka tłuszczu lub śmietany.\nFilm z białek\nBiałko jaj jest stosowany jako maska, pomaga wygładzić zmarszczki i pozbyć się zaskórników. Aby to zrobić, należy rozdzielić biały z żółtkiem i trzepaczka to dobrze. Otrzymaną masę rąk spienione lub pędzlem, stosuje się do obszaru problemowego i pozostawić na 15 minut. Następnie spłukać powstałej folii i nałożyć krem.\nMożna zrobić maski w domu do cięcia przy użyciu żelatyny. Pomagają w zwalczaniu zmarszczek i wygładzają skórę dobrze.\n1 godz. Łyżka żelatyna odtworzony z taką samą ilością zimnej wody. Otrzymaną mieszaninę ogrzewa się w łaźni wodnej. Stopniowo dodano 1 łyżka. łyżka mleka. Do gęstości mieszaniny w wypełnieniu się talkiem lub skrobią.\nOtrzymaną zawiesinę nakłada się za pomocą pędzla na szyi i dekoltu. Jak tylko zacznie wysychać, należy go usunąć za pomocą wilgotnej gąbki.\nNastępnie 5-6 razy, aby dołączyć ręcznik wokół szyi, na przemian moczenie w zimnej i ciepłej wodzie.\nPo kontrastujące ciało kompresuje smaru krem odżywczy.\nMaski owocowe i warzywne\nMash miąższu brzoskwini i dodać do niej 1 łyżka. łyżka płatków owsianych i 1 łyżeczka mleka. Trzymając go w kark i szyję na 20-30 minut i spłukać ciepłą wodą.\nZiemniaki trzeba gotować i zrobić z niego smoothie. Dodanie do niej żółtka i 1 h. Łyżka miodu, gliceryna i oleje roślinne. Maski rozszczepiania stosuje się do mycia skóry, przez 15-20 minut.\nRuszt marchew i wymieszać z połową żółtka i 1 h. Łyżka płatków owsianych. Wszystko dokładnie wymieszać i stosować na obszarach problemowych. Maska okres 20 minut. Marchew może być zastąpiony przez małą pomidora.\nWeźmy jeden biały jaj, 1 h. Łyżka oleju słonecznikowego i sok z połowy cytryny. Wszystkie składniki dokładnie wymieszano, stosuje się do ciała i utrzymywano przez 10-15 minut.\nWideo recepty anti-aging maskę dekolt\nJeśli zastosujemy się do powyższych zaleceń zrobić kosmetologów i maskę co najmniej 3 razy w tygodniu, to nigdy nie należy mylić z odzieżą dekoltem. Życzymy wytrwałości i cierpliwości!


Berta Ház Siófok - Noclegi.pl\nulica Szent László 32/b, 8400 Siófok (Węgry)\n"Bardzo mili i pomocni właściciele czyste pokoje oraz super lokalizacja blisko jeziorka i plaży."\nKatarzyna Wujko - rodzina z większym dzieckiem 11 miesięcy temu\nPokoje, usługi Berta Ház Siófok oferuje 4 komfortowo wyposażone pokoje dla osób poszukujących noclegu w Siófok. Jeśli potrzebujesz zaparkować samochód, skorzystaj z parkingu apartamencie za darmo. Niektóre pokoje posiadają balkon lub taras, pozwalając Ci cieszyć się jasnym porankiem bez potrzeby opuszania pokoju. Dzięki klimatyzacji we wszystkich pokojach, możesz odpoczywać i być pewnym, że dotrzesz do chłodnego i przyjemnego pokoju nawet po wyczerpującym i długim dniu. Dzięki bezprzewodowemu połączeniu z Internetem (WiFi), dostępnym w apartamencie, będziesz online podczas wakacji. Osobna łazienka i toaleta są dostępne we wszystkich pokojach. Dokładny i szczegółowy wykaz wyposażenia i usług udostępnianych przez Berta Ház Siófok znajdziesz w informatorze poniżej oraz w informatorze konkretnego pokoju, również informacje czy doliczone zostaną dodatkowe opłaty.\nZakwaterowanie Apartament jest usytułowany 1.3 km od Plázs, 1.5 km od Galerius SPA i Kąpielisko, 2.1 km od Restauracja BackStage, 2.3 km od Port Siófok - Balatoni Hajózás Zrt., 800 meters od Darmowa plaża Złoty Brzeg, 1.9 km od Wieża Wodna i Kawiarnia Siófok, 2 km od Muzeum minerałów, 1.3 km od Diabelski młyn, 600 meters od Promenada Petőfi, 4.5 km od ZOO Bella, 1.6 km od Willa Thanhoffer, 4.6 km od Odwrotny Dom, 2.2 km od Śluza Sió, 100 meters od Plaża przy Balatonie.\nPłatność Będziesz miał możliwość zapłacenia za swoją rezerwację tylko w gotówce. Aby ostatecznie potwierdzić Twoją rezerwację Berta Ház Siófok prosi o zapłatę 30% zaliczki.\nPrzyjazd, godziny otwarcia Najwcześniejsza godzina na zameldowanie do Twojego pokoju to 14:00, najpóźniej wymeldować się z pokoju możesz o 09:00. Personel apartament może rozmawiać z Tobą po węgiersku i niemiecku.\nBerta Ház Siófok - informacje o pokojach - informacje o pokojach\nObiekt Berta Ház Siófok otrzymał ocenę 9.5 na 10, na podstawie opinii 131 gości.\nRodzinny (76) Przytulny (73) Cichy / Spokojny (60) Wygodny (36)\nKatarzyna Wujko - rodzina z większym dzieckiem\n"Nagyon kedves szállásadók, kényelmes, tiszta szoba, saját hűtő, jól felszerelt közös konyha. Közel van a kisgyerekeknek való szabadstrand."\n"Nagyon kedvesek a szállásadók, bátran ajánlom mindenkinek!"\nObiekt Berta Ház Siófok jest bardzo wysoko oceniany, goście Noclegi.pl wystawili obiektowi ocenę 9.5/10.\nRezerwacja zostanie potwierdzona przez Berta Ház Siófok


Niedziela.pl - Artykuł - Jasna Góra: kolejny Wieczór Maryjny z cyklu „Moja Mama jest Królową”\nJasna Góra: kolejny Wieczór Maryjny z cyklu „Moja Mama jest Królową”\nTajemnicy Bożego Narodzenia poświęcony był trzeci Wieczór Maryjny z cyklu „Moja Mama jest Królową”. Spotkania stanowią przygotowania do sierpniowych uroczystości jubileuszu 300-lecia koronacji Cudownego Obrazu Matki Bożej. Gośćmi wieczoru byli o. Wojciech Dec, paulin i Urszula Mela, mama Janka, niepełnosprawnego zdobywcy dwóch biegunów.\n- Bóg chciał doświadczać tego czego my doświadczamy, tak by nikt nie mógł powiedzieć 'Boże nie rozumiesz mnie, bo jesteś gdzieś daleko, nie wiesz jak to jest, jesteś bogiem daleko'. Bóg chciał doświadczyć wszystkiego - podkreślił paulin.\nZobacz zdjęcia: Trzeci Wieczór Maryjny\nZakonnik zachęcał do ciągłego zatrzymywania się nad tajemnicą Bożego Narodzenia. - W każdej Komunii świętej daje mi się Chrystus i mówi: 'zaopiekuj się mną'. Tajemnica Bożego Narodzenia odnawia się w sakramentach, w Komunii św. – podkreślał paulin.\nO sile płynącej z betlejemskiej stajenki, o rodzinie i wychowaniu mówiła Urszula Mela, matka czwórki dzieci. Podkreśliła, że Maryja jest Tą, która w najbardziej dramatycznych dla człowieka okolicznościach, pomaga na nowo rodzić wiarę i nadzieję. - Pierwszy raz kiedy sobie to uświadomiłam, to był moment po śmierci naszego synka Piotrusia, który utopił się niemal na naszych oczach, gdy miał 7 lat. Maryja w była jedyną osobą, której mogłam wtedy patrzeć w oczy, bo wiedziałam, że Ona wie, Ona rozumie – wyznała.\nSpotkanie w związku z jubileuszem 300-lecia koronacji Cudownego Obrazu Matki Bożej, poprzedziła Msza św. w Kaplicy Matki Bożej. Witając pielgrzymów o. Marian Waligóra, przeor Jasnej Góry przypomniał, że to nasze kolejne dziękczynienie za wydarzenie, które miało miejsce 300 lat temu. - Chcemy spoglądać na Maryję, która niesie Chrystusa i uczyć się od Niej jak stawać się tymi, którzy niosą Jezusa i zapraszają, by Pan rodził się w sercu każdego człowieka – powiedział jasnogórski przeor.


Jazz rumuński… rumuński, węgierski, a może jednak amerykański? | Magiel\nStosunek do rumuńskiego folkloru w muzyce wzbudza niekiedy skrajne emocje – asymetria rytmów czy agresywne brzmienie instrumentów smyczkowych nie zawsze bywają przyjemne dla niewprawionego ucha. Pomimo fascynującej budowy i rytmów, na które nie bez wpływu pozostaje tradycyjna muzyka romska, kompozycje ludowe Rumunii nie pretendują zwykle do miana potencjalnej bazy dla współczesnych gatunków muzyki rozrywkowej. Sam rozwój jej jako takiej pozostaje w dwudziestym wieku dla Rumunii w jakimś sensie problematyczny. Najtrudniej jest z jazzem, którego w nowoczesnym wydaniu niemal do 1965 r. praktycznie grać nie można.\nJedno imię, wiele obliczy\nJancsy Körössy – bądź też Ianscy, János, Jancy czy Iansci, w zależności od perspektywy – na świat przychodzi jako rodowity Węgier pod sam koniec 1926 r. w miejscowości Cluj w Rumunii. Jego pierwszym instrumentem są skrzypce, na których młody muzyk grywa w orkiestrze ludowej. Dzięki temu doświadczeniu, ma szanse dogłębnie przeanalizować strukturę zarówno rumuńskiej, jak i węgierskiej muzyki ludowej – zwrócić uwagę na liczne podobieństwa, dostrzec subtelne różnice, a przede wszystkim, odnaleźć osobistą inspirację, do której sięgać będzie do końca swojej artystycznej działalności. W połowie lat 40. odkrywa powołanie – grze na fortepianie – w konsekwencji czego rozpoczyna muzykowanie w Electrode Ensemble – orkiestrze należącej do najważniejszej państwowej wytwórni płytowej w Rumunii. Nieusatysfakcjonowany działalnością grupy mężczyzna porzuca ją, aby ostatecznie poświęcić się fascynującemu wówczas jazzowi z Ameryki.\nIle wersji jego imienia, tyle różnych wpływów przejawiać będzie Körössy w całokształcie swojej twórczości. Pierwsze nagrania pianisty, zarejestrowane na terenie kraju jeszcze w drugiej połowie lat 50., prezentują jednak nieszczególnie wymagające kompozycje fortepianowe, niekiedy własne adaptacje rumuńskiej klasyki. Artysta swoje muzyczne skrzydła rozwinąć może dopiero w czasie pobytu w Czechosłowacji, gdzie środowisko jazzowe jest w tym czasie relatywnie mniej skrępowane. Nie tylko nagrywa tam kilka płyt, ale regularnie muzykuje jako członek licznych praskich formacji. Pianistę fascynuje, z jaką łatwością Czesi potrafią zaadaptować styl grania amerykańskich mistrzów.\nW 1961r. jako jedną z płyt dla Supraphonu nagrywa Körössy dziesięciocalowy album Jazz Recital, gdzie prezentuje głównie standardy jazzowe zza oceanu. Zaledwie rok później pojawia się na festiwalu Jazz Jamboree w Warszawie. W tym czasie nagrane zostaje poświęcone w całości występowi pianisty (z akompaniamentem m.in. Romana Dyląga na kontrabasie oraz Bernta Rosengrena na trąbce) Jazz Jamboree 1961 nr 5 – można na nim usłyszeć aż sześć utworów tego znakomitego kompozytora i instrumentalisty. W Polsce ma szansę nagrać jeszcze jedną skromną, niezobowiązującą muzycznie siódemkę. Tutaj postrzegany jest jako niezwykle utalentowany, tajemniczy geniusz fortepianu. Swoje nagrania wydaje Jancsy również nakładem węgierskiego Qualitonu. Na Węgrzech komponuje ponadto ścieżki dźwiękowe do filmów. Przede wszystkim jednak, w 1964 r. pojawia się jego pierwsza płyta dwunastocalowa – János Kőrössy es Együttese – na której artysta podejmuje się własnej interpretacji amerykańskich standardów, a także sięga do dorobku współczesnych sobie węgierskich twórców.\nW kolejnym roku powraca do kraju, aby tam zainicjować powstanie Seria Jazz, czyli serii albumów z nagraniami rumuńskich (i nie tylko!) zespołów jazzowych. Okres ten jest niezwykle pamiętny dla rozwoju nowoczesnego rumuńskiego jazzu – właśnie wtedy słuchacze w Rumunii słyszą po raz pierwszy audycję stacji radiowej nadającej zakazaną dotychczas muzykę. Pierwsza pozycja z Seria Jazz nagrana zostaje wraz z kontrabasistą (i również pianistą) Johnnym Răducanu, któremu około 1967 roku Jancsy Körössy towarzyszyć będzie na kilku utworach znajdujących się na albumie Jazz In Trio (czyli czwartego woluminu wspomnianego płytowego cyklu). W 1969 roku pianista rozpoczyna eksperymenty z awangardowym jazzem wolnej formy, nagrywając kolejny album, tym razem w RFN. Niedługo potem definitywnie opuszcza Rumunię na rzecz przeprowadzki do Stanów Zjednoczonych. Umiera w 2013 r. – choć ceniony przez Polaków i Czechów, w swoim kraju pozostaje relatywnie mało uznanym muzykiem.\nRebelia o wspólne jutro To my, Polacy Zbyszek Na marginesie\nPrevBass on top – o węgierskim kontrabasiście słów kilka\nNextSekret mrocznego r&b


maja 2021 - | Domzkamienia.com\nByło już po osiemnastej. Ruch motorowy, który rozgrzewał drogi Mugello i Alto Mugello przez cały weekend nareszcie osłabł. Zatrzymaliśmy się na ostatnim widowiskowym zakręcie przed Passo della Faggiola. Horyzont był czysty, na końcu kiedy się człowiek dobrze przypatrzył widać było nie tylko linię Adriatyku, ale też delikatny zarys przedgórza Alp.\nCała dolina Santerno tonęła w zieleni, spośród której to tu to tam wyłaniały się kostropate linie pietra serena. Ciszę gór mąciło jedynie wieczorne granie świerszczy. Poezja Alto Mugello...\nWiem, że mam do zdradzenia kolejny wielki sekret Florencji, mam też do pokazania mugellańskie miasteczko, po którym spacerowaliśmy wczoraj, mam również do opowiedzenia niezwykłą historię, niezwykłego człowieka, ale...\nDziś do tego nie mam zwyczajnie weny. Będę bajać o konkretach w najbliższych dniach i ręczę, że to bajanie będzie arcyciekawe, ale dziś muszę poukładać myśli na ten tydzień.\nMaj schodzi dziś z afisza i dziś Mario świętuje 70 urodziny - to są szokujące liczby. Wydaje się jakbym wczoraj przygotowywała film zmontowany z naszych nagrań na jego sześćdziesiątkę... Chłopcy zaczynają ostatni tydzień szkoły. Tomek ledwo dziś powłóczył nogami, a Mikołaj dalej z właściwą sobie nonszalancją, trochę na przekór bratu deklarował, że on to do szkoły bardzo lubi chodzić. Ogródek daje pierwsze plony - teraz to dopiero będzie jedzenie eko! Nikon odmówił posłuszeństwa - bez komentarza... Ja znów nie wyrabiam się na zakrętach - to też bez komentarza. Sok z kwiatów dzikiego bzu stał się przebojem - przepis już w kuchni, a zaraz za nim obiecuję, że pojawi się sernik na zimno z mascarpone i pesto z rukoli.\nTo był bardzo miły, ale też bardzo intensywny weekend. Kolejne dni też będą niczym jazda na karuzeli bez trzymanki.\nMoim największym problemem jest nie ilośc zajęć i pracy, ale permanentny brak czasu. Doba 24 godziny? Kto to widział! Śmiechu warte!\nDobrego dnia wszystkim Wam, a Mario tantissimi auguri!!!!\nSIEDEMDZIESIĄT to po włosku SETTANTA (wym. settanta)\nPrzed Duomo znów ustawiła się kolejka. Aż się wierzyć nie chciało, że ledwie tydzień wcześniej weszliśmy sobie do katedry ot tak. Na Piazza della Signoria też się zagęściło, a długi ogonek turystów ciągnął się również w cieniu murów Palazzo Pitti.\nNie opętał jeszcze Florencji turystyczny chaos jak w czasach przed pandemią, ale zniknął już spokój i uśpienie, które celebrowałam w czasie, gdy turyści o zwiedzaniu miasta mogli tylko pomarzyć. Zawsze będę wspominać ze wzruszeniem tamten czas, te moje spacery w ciszy...\nTak czy inaczej dobrze się dzieje i niech dzieje się tak dalej, bo takie miasto jak Florencja rozkwita i żyje w głównej mierze dzięki turystom.\nO tym co było moim głównym celem wyprawy opowiem pewnie jutro. Tymczasem dziś tylko kilka florenckich impresji na dobry początek dnia i garść refleksji o szczęściu, które ulęgły mi się w głowie dziś rano po ciepłym komentarzu mojej wiernej Czytelniczki.\nKelner stawiający przed nami toskańskie przystawki podśpiewuje. Nie, nie podśpiewuje. Tak naprawdę to śpiewa na całe gardło. Dla każdego ma miłe słowo. Rubaszny i uprzejmy jednocześnie. Molto caloroso powiemy po włosku. Wędlina i crostini u Zio Gigo są pyszne, tak jak pyszny jest cały dzień.\nWzrok rozbiegany pomiędzy tym co wielkie, bo przecież nijak nie może spowszednieć splendor Duomo, majestatyczna rdzawość San Lorenzo, nijak nie można zobojętnieć na panoramę miasta z San Miniato i na finezję rzeźbionych "strażników" Signorii, jednocześnie wzrok już inny, wzrok wyczulony na detale, na urodę chwili.\nJakie ładne te trzy dziewczynki na via Toscanella, jaka poetycka schadzka światła i cienia w bocznej uliczce, jaki swojski i sam w sobie obrazem artysta uliczny zajadający pappardelle, jak charakterne to San Frediano dźwięczące florencką gwarą.\nZawsze odkrywam coś nowego, zawsze czegoś nowego się uczę, wracam tu przecież tak często i wciąż za każdym razem, choć po całym florenckim dniu zmęczona, to jednak mam poczucie, że było za mało... Florencji wiecznie mi mało...\nPrzeczytałam dziś rano, że dobrze widzieć mnie szczęśliwą i aż się nad tym moim szczęściem zamyśliłam...\nSzczęście to pojęcie względne. Dla każdego może być czymś innym i bycia szczęśliwym też trochę można się nauczyć. Myślę, że aby być szczęśliwym warto trzymać się dwóch podstawowych zasad.\nPo pierwsze: skupiać się zawsze na jasnej stronie życia.\nTo, że ja pieję z zachwytu nad kwiatkami, łąkami i w Dyzia się zabawiam, to nie znaczy, że nie mam trosk. Och! Ile ja ich mam tak naprawdę i ile miałam w ostatnich latach! Na wspomnienie niektórych do tej pory mam ciarki. Z czasem jednak, po tak długim czasie pisania bloga, coraz mniej zaczęłam je analizować i rozpamiętywać. Jeśli się dobrze człowiek zastanowi to zobaczy, że to niczemu nie służy. Staram się więc - raz wychodzi mi to lepiej, raz gorzej - skupiać mimo wszystko na tej pięknej stronie życia.\nTo drugie było chyba trudniejsze. Po drugie: nie porównywać się do nikogo. To jest tak, że porównując się do innych zawsze okaże się, że czegoś nam brakuje, że mamy gorzej, że inni mają lepiej, więcej, że chcielibyśmy to czy tamto.\nDziś już się nie porównuję, dziś cieszę się jeśli ktoś ma, jeśli komuś życie sprzyja i z serca życzę jak najlepiej. Sama skupiam się tylko na tym co ja mam, kim jestem, kim być mogę. Większość tak naprawdę zależy tylko ode mnie.\nA zatem tak - w ostatnich latach jestem szczęśliwa. Staram się to szczęście moje pielęgnować i celebrować, mimo wszystko, mimo przeciwności. Wciąż będę powtarzać, że mam tak wiele. Wśród tego co mam, jest też i ta moja Florencja...\nTak mi wyszło spontanicznie - filozoficznie. Już jutro albo pojutrze albo w któryś z najbliższych dni podzielę się z Wami nowym florenckim sekretem. Opowiem Wam o pewnym zaczarowanym ogrodzie. O miejscu, w którym rzeka nie ma wody, w którym rosną sekwoje, w którym krypta wcale nie jest kryptą i wieży, która symbolizuje życie.\nPięknego szczęśliwego dnia!\nPOJUTRZE to po włosku DOPODOMANI\nTe momenty są mistrzostwem mistrzostwa do mistrzowskiej potęgi... Istny majstersztyk natury, doskonałość.\nTym razem wprawdzie nie spadałam na żadne kwiatkowe dywany, nie zasypiałam, nie byłam żadną królewną, Kapturkiem, czy Dyziem, ale i tak było fenomenalnie. Przeganiając z mojego zachłannie łapiącego słońce ciała upier...we mrówki odpłynęłam do Florencji Medyceuszy. Czytałam o wełnie, jedwabiu, o stróżach prawa...\nPiątek to dla mnie trudny dzień. W piątek zaczynam się już na serio podpierać nosem. Piątek to już jest taka kumulacja zmęczenia, że sama nie wiem jak się nazywam. Piątek też nie daje dużo czasu na dalekie dreptanie i dlatego takie rozwiązanie - krótki spacer i łąka w górach - jest bardziej niż doskonałe.\nToskańska łąka cała dla mnie!\nJeszcze chętniej z tego przywileju korzystam teraz, kiedy w końcu mamy temperatury, przy których nawet ja mogę uczciwie powiedzieć - jest ciepło, a moje "ciepło" to dla niektórych już pewnie gorąco. Jest bosko. Zwłaszcza na tej łące, kiedy jestem sam na sam z majową naturą albo nocą, kiedy przez otwarte na oścież okno wpada do sypialni szemranie rzeki.\nW starym domu okna sypialni wychodziły na wąską, ale przelotową ulicę, więc spanie przy otwartym oknie zawsze było okupione wczesną pobudką, wściekłym rabanem jaki robią dostawcy. Tu Za Rzeką okna mojej sypialni wychodzą nie tylko na wstające słońce i rzekę, ale też na góry. To jest prawdziwa poezja.\nGinestre kwitną już na potęgę i pachną coraz silniej. I to jest właśnie najlepszy trening oddychania - chciałoby się tym zapachem nasycić, wypełnić po ostatnią komórkę, więc znów zachłannie wdech... wydech... wdech... wydech...\nZ zapachem ginestre mogą stawać w szranki tylko lipy.\nZmienia się powoli wystrój świata na letni. Fioletowe irysy już prawie przekwitły, a ich miejsce wzdłuż Lamone zajęli ich biali bracia. Białe irysy są jeszcze piękniejsze i co ciekawe nie pamiętam ich kompletnie z poprzednich lat. Czy to możliwe, żebym ich nie zauważyła?\nWczoraj wieczorem już prawie kładłam się spać, kiedy przypomniało mi się, że przecież syrop trzeba dokończyć. Przecedziłam to co było nastawione, zagotowałam z cukrem i tak narodziła się prawdziwa poezja, jeszcze jedna poezja w ciągu zwykłego dnia. Obiecuję, że w weekend podzielę się przepisem, tym zaległym na urodzinowy sernik Mikołaja też.\nTymczasem na mnie już czas - jeśli wszystko uda się tak jak zaplanowałam, będę dziś spacerować po niezwykłym miejscu.\nOTWARTA NA OŚCIEŻ to po włosku SPALANCATA (wym. spalankata)\nDo lekcji popołudniowych miałam już ledwie ponad półtorej godziny. Nawet nie robiłam zakusów na jakieś trekkingi czy Dyziów na łące. Złapałam torbę na zakupy i stwierdziłam, że choć ciut się przejdę, okrężną drogą do sklepu, zanim te otworzą po sjeście. Przeszłam może trzysta metrów i zaraz przy Cardeto wzrok mój zatrzymał się na uginającym się od kwiatów krzewie dzikiego bzu. Wtedy dopiero mnie olśniło!\n- Przecież ja kwiaty dziś miałam zebrać. Czytelniczka radziła, że w czas pełni to jest właśnie top.\nOdwróciłam się na pięcie tak jak stałam i powędrowałam w stronę Campigno, gdzie od dzikiego bzu jest aż gęsto. Swoją drogą z moją głową naprawdę nie jest dobrze. Żebym ja o takich sprawach zapominała...\n- Będziesz robiła frittatę? - zapytał znajomy mężczyzna. Przerwał na chwilę pracę w ogródku i podszedł do ogrodzenia.\n- Nie, z tych będzie syrop, ale nie leczniczy, tylko taki żeby zrobić letni orzeźwiający napój.\n- Frittata też dobra.\n- Też. Pewnie zrobię, któregoś dnia.\nMój rozmówca upewnił się, że znam przepis na frittatę, chwilę porozmawialiśmy o przysmakach z kwiatów, nie tylko o sambuco ale i o akacji, na koniec życzyliśmy sobie miłego popołudnia, a ja zwinęłam się do Marradi między innymi po porządny słój i eko cytryny, by ten mój syrop nastawić.\nNazbierałam sambuco cały bukiet. Szłam i co chwilę wciskałam nos w białe, drobniutkie kwiatki. Zapach maja, zapach natury. Ogromną radość mam z własnych pomidorów, cukinii i ogórków, z ziół, bez których nie ma obiadu, ale jeszcze większą radość dają dzikie dary natury - syrop z kwiatów czarnego bzu, z którego będzie potem orzeźwiający napój na upały, stridoli, kwiaty akacji, kwiaty lipy, grzyby, kiedy nadejdzie ich pora i już nawet nie wspominając o wodzie świętego Jana. To taki mój mariaż z naturą - najpiękniejszy i najzdrowszy ze wszystkich mariaży.\nPrzepisem na syrop podzielę się w weekend, kiedy już będzie gotowy. Teraz jest jeszcze w fazie cieszenia oczu.\nTen syrop i te kwiaty to był najmilszy przerywnik dnia. Drugim miłym akcentem było te kilka minut, kiedy znów w kuchni po kolacji pokazywałam Mikołajowi kroki walca wiedeńskiego. Chwile do zabutelkowania na kiedyś. Chwile, w których reszta świata może zniknąć.\nTymczasem znów idzie weekend, choć przecież dopiero co był. Weekend bardzo ambitny jeśli chodzi o plany. Mam tylko nadzieję, że głowa, która od wczoraj znów urządza rebelię pozwoli się okiełznać i tych planów mi nie zrujnuje.\nTrzeba też pomyśleć o torcie dla Mario, przecież to już tuż tuż i na jego liczniku przetasują się numerki - to będzie przetasowanie bardzo wyraźne.\nMam też plany na różne wojażowania, niektóre tak niezwykłe, że już z marszu bym ruszyła nawet bez śniadania. Tylko czy to się uda tak wszystko sprytnie zorganizować?\nDobrego ostatniego już w tym roku majowego piątku.\nPs. Kwiatów sambuco muszę nazbierać jeszcze więcej.\nBUKIET to po włosku MAZZO (wym. macco)\nAppennino Tosco - Romagnolo\nNagle poczułam jak spadam. Nagle, niespodziewanie, tak że aż całym ciałem wstrząsnęło. Spadłam na pachnący majowy dywan różowo żółtych kwiatów. To znaczy tak naprawdę to mi się tylko przyśniło...\nCzasami tak się dzieje, kiedy człowiek zasypia - zdarzyło się i Wam? Wpada się w głęboki sen i potem siup... "spada się"! Zaczynamy śnić, a może wręcz przeciwnie - głowa się przed tym snem broni, nie mam pojęcia. W każdym razie ja tak wczoraj spadałam w wyjątkowych okolicznościach przyrody.\nNajpierw nie wiedziałam co mam z tymi dwiema godzinami pauzy zrobić: czy się polenić na leżaku i poopalać, bo pogoda w końcu letnia, czy iść na trekking, czy pojechać do miasta po zakupy, czy jeszcze coś. W końcu wzięłam plecak, Florencję Medyceuszy, cienki ręczniczek i poopalać się poszłam w góry. Trzy w jednym. Lenistwo, trekking i lektura.\nRozłożyłam się naprzeciwko Castellone na łące tak ućkanej kwiatami, jakby miała być scenerią do jakiejś bajki i chwilę potem nie wiedzieć dokładnie kiedy... zasnęłam. Obudziło mnie właśnie to spadanie i w pierwszej chwili zrobiło mi się zwyczajnie głupio. Najpierw rozejrzałam się dookoła czy nikogo nie ma i zaraz pomyślałam - a nawet jeśli, to co z tego, co mnie to obchodzi? Kto mi zabroni spać na łące?\nByło tak niezwykle...\nI choćbym się siliła na nie wiem jakie epitety, to i tak nie udałoby mi się tego godnie opisać. I zapach i kolory i widok na zielone Lavane i słońce i Castellone i świerszcze trajkoczące. Naprawdę była to gruba przesada natury w kipieniu swoim splendorem - upajająca przesada!\nMyślałam o tym, co pisałam kilka godzin wcześniej, o potrzebie wakacji, o odpoczynku...\nMam nadzieję, że kiedy we wrześniu turystyczny ruch ucichnie, gdzieś chłopców będę mogła zabrać. Tymczasem jednak mimo natłoku zajęć, mimo braku wakacji już od lat, nie zamieniłabym za nic i na nic, tego co mam. Przecież mam tak wiele! Mam coś, o czym tak naprawdę większość może tylko pomarzyć. Choćby taka możliwości drzemki w ciągu dnia w okolicznościach przyrody jak z bajki. Gdzie do tego wszystkiego luksusowym Malediwom czy innym Seszelom? Phi!\nTaki piękny ten apeniński świat. Tak kolorowo, ale nie tandetnie. Trajkocząco, ale z drugiej cicho.\nPrzerywnik w pracy w takich okolicznościach to jak zjedzenie na raz całego słoiczka witamin. Oto czwartek już na drugim zakręcie, czyli koniec tygodnia przyspiesza obroty. Nie wiem co dziś, ani co jutro, może znów Dyzio zakradnie się pod skórę.\nDobrego dnia końcówki maja...\nTrzeba nazbierać kwiatów sambuco - nasuszyć na zimowe napary i nastawić na syrop - pomyślałam fotografując białe kwiaty w drodze do moich cyprysów. W zeszłym roku się zgapiłam, więc w tym roku sama sobie przypominam, żeby znów wśród natłoku spraw nie uciekło.\nA tych spraw teraz tyle, że głowa boli od myślenia. Marzę o tym, żeby choć przez dwa dni nic nie musieć. Przychodzą takie momenty, kiedy permanentny brak wakacji daje mi się we znaki. Ile to już czasu? Ile lat bez wakacji? A może ja już nawet nie umiem się nawet "wakacjować"?\nCzasem mam wrażenie, że dla mnie wakacje będą w innym życiu. Z drugiej strony jestem dowodem na to, że bez wakacji też da się funkcjonować, wystarczy dobre i piękne otoczenie.\nAle żarty żartami. Trzeba tu coś wykombinować.\nW tle już słychać tik tok końcowego odliczania szkoły. Jak ja się cieszę, że teraz poranki będą tylko dla mnie i może czasem nawet bez budzika. Cieszę się, że chłopcy odpoczną. Jeszcze ten tydzień mocno wariacki, ale już następny od święta republiki przynajmniej oni zaczną zwalniać, przechodzić na niższy bieg.\nWiatr, który wczoraj targał włosy, dziś już dał sobie spokój. W dolinie znów zapanował spokój, aura jest piękna i czas ruszyć do ogródka - w myśl zasady "pańskie oko konie tuczy".\nSłońce już ma być stabilne, a i temperatury wreszcie bardziej letnie.\nChodzi mi trekking po głowie, w najbliższych dniach też Florencja w planach i jeszcze to i tamto, ale chwalić się będę po fakcie. Gór bardzo potrzebuję, bo taki marsz do cyprysów, to już nawet nie porządny trekking, skoro nawet buciorów nie zakładam. Znam na pamięć każdy kamyk i szyszkę, więc ganiam tam już w balerinkach i sukienkach.\nInspiruje mnie bardzo taki jeden szlak... Trzeba pomyśleć o tym na serio. Trzeba ten pomysł zrealizować, a nie tylko o nim myśleć.\nDobrego dnia! A dodatkowo w tym wyjątkowym dniu Mamom w Polsce - MOJEJ MAMIE przede wszystkim - ZDROWIA, UŚMIECHU i SIŁY!\nSYROP to po włosku SCIROPPO (wym. sziroppo)


Bilety kombo do Madame Tussauds i San Francisco Dungeon | musement\nBilety kombo do Madame Tussauds i San Francisco Dungeon\nStrona główna / San Francisco / Bilety kombo do Madame Tussauds i San Francisco Dungeon\nPoznaj słynne postacie z przeszłości i teraźniejszości.\nZrób idealne selfie ze swoją ulubioną gwiazdą.\nZobacz, że postacie ożywające przed Tobą w San Francisco Dungeons.\nMadame Tussauds San Francisco dysponuje siedmioma różnymi galeriami tematycznymi, wypełnionymi oszałamiającymi figurami najsłynniejszych ludzi w historii. Każdy z eksponatów odtwarza scenografie ikonicznych scen ze świata sztuki i rozrywki - jak fortepian, na którym siedzi Elton John, czy siedzenie autobusu z Rosą Parks. Zbliż się do setek szczegółowych modeli woskowych wszystkich ulubionych gwiazd!\nDostaniesz rzadką szansę na zrobienie zdjęć takich osobistości jak George Clooney, Anne Hathaway, Leonardo DiCaprio i nie tylko! Wyobraź sobie siebie w świecie głównych sportów ligowych, stań twarzą w twarz z każdym, od zwycięzców Wimbledonu do rozgrywających San Francisco 49ers. Nie zapomnij o muzyce! Michael Jackson, Elvis, Lady Gaga, Adele, Bob Marley - to tylko niektóre z gigantów przemysłu muzycznego, które napotkasz na tej popularnej wystawie.\nOtrzymasz również dostęp do San Francisco Dungeon, jedynej w swoim rodzaju ekscytującej atrakcji, która przeniesie Cię z powrotem do najbardziej niebezpiecznej przeszłości Barbary Coast.\nPozwól, aby Twoje zmysły wchodziły w interakcję z zabawnymi postaciam ożywającymi przed Tobą.\nZ doświadczeniami takimi jak The Descent, Lost Mines of Sutter's Mill, Gangs of San Francisco, The Ghosts of Alcatraz i Escape Alcatraz Drop Ride, San Francisco Dungeon jest atrakcją, która gwarantuje dzień pełen wrażeń.\nBilety do Madame Tussauds San Francisco\nBilety do The San Francisco Dungeon\nPo dokonaniu rezerwacji, otrzymasz swoje bilety natychmiastowo za pośrednictwem poczty elektronicznej.\nNie trzeba drukować biletów, można je pokazać na smartfonie przy wejściu.\nSan Francisco Dungeon nie jest zalecany dla dzieci poniżej 10 roku życia, a goście poniżej 13 roku życia muszą być pod opieką osoby dorosłej.\nGodziny i daty otwarcia mogą się zmieniać w zależności od pory roku. Przed wizytą prosimy o dokładne sprawdzenie godzin otwarcia na oficjalnych stronach internetowych atrakcji.


Precyzyjne wycinarki laserowe do obróbki metalu - podziemny rocknroll\nPrecyzyjne wycinarki laserowe do obróbki metalu\nStart » Zakupy » Materiały Eksploatacyjne » Precyzyjne wycinarki laserowe do obróbki metalu\nDodane: 2016-02-09 Kategoria: Zakupy / Materiały Eksploatacyjne\nZajmujemy się produkcją oraz dystrybucją profesjonalnych maszyn i sprzętów przemysłowych. Dostarczmy takie rozwiązania, jak wycinarki laserowe, wykorzystujące technologię światłowodową. Sprzęty te przeznaczone są do obróbki stali, aluminium, mosiądzu oraz innych metali. Cechą, która wyróżnia nasze urządzenia, jest ich wysoka wydajność oraz precyzyjny sposób działania. Z urządzeń tych korzystają zakłady przemysłowe, działające w kraju i za granicą. Dostarczmy uniwersalne wycinarki laserowe, przystosowane do obróbki blach, rur, profili i innych elementów. Są to wygodne w obsłudze urządzenia, wyposażone w nowoczesne technologie. Maszyny do obróbki posiadają ekrany dotykowe, elementy sterownicze oraz odpowiednio przystosowany obszar roboczy. W naszej ofercie można znaleźć sprzęty o zróżnicowanych rozmiarach oraz właściwościach, które mogą być stosowane podczas wszelkiego typu prac. Maszyny te odznaczają się ekonomiczną pracą, pobierając minimalne ilości energii elektrycznej. W urządzeniach zastosowano także nowoczesne systemy zabezpieczające.\nStyl to podstawa.\nNowoczesne wnętrza cechują się tym, że wszystko do siebie pasuje i współgra. Często urządzając nasze mieszkanie wybieramy białe drzwi, które optycznie powiększają i rozświetlają nasze pomieszczenie. Idealn...\nŁagodzenie objawów atopowego zapalenia skóry\nProblemy skórne są widoczne u coraz większej ilość ludzi i mają bardzo negatywny wpływ na życie. Wszelkiego rodzaju nieestetyczne zmiany powodują duży dyskomfort. Człowiek zmagający się z chorobą dermatolog...\nNiezależnie od pory roku miłośnicy snowboardu chcą mieć pewność że ich sprzęt, zawsze jest odpowiednio przygotowany do jazdy. Mieszkańcy Wrocławia są w tej komfortowej sytuacji, że w ich mieście znajduje si...\nMeble hotelowe są czasem specyficzne\nSpecyficznymi klientami zamawiającym, często w ilościach hurtowych, różnego rodzaju meble, są oczywiście hotele, pensjonaty i ośrodki wypoczynkowe, w których wykorzystywane są tak zwane meble hotelowe. Producen...


Festiwale 2017 - męskie trendy modowe!\nNie bez powodu podczas Festiwalu Coachella wszyscy skupiają się na gorących, letnich stylizacjach pięknych dziewczyn! Tutaj prym wiodą mega krótkie szorty, damskie topy odsłaniające opalone brzuchy, zwiewne sukienki i najmodniejsza, przyklejana biżuteria. To robi wrażenie!\nMy przeanalizujmy jednak festiwalowe męskie trendy modowe 2017, kreowane przez celebrytów jak Brooklyn Beckham czy Jared Leto, ale też przez fashionistów i zwykłych facetów przyciągających uwagę nietuzinkowym wyglądem. Przed nami przecież mnóstwo ciekawych koncertów i innych kulturalnych imprez pod chmurką!\nW tym roku modowe inspiracje sięgają lat 90-tych. Z pewnością rzuciły Wam się w oczy ubrania z ogromnymi logotypami marek na przedzie. Śmiało można eksponować logo na T-shirtach, bo jest to bardzo silny trend nadchodzącego lata. Na topie są też hawajskie koszule z palmami czy innymi, kolorowymi motywami florystycznymi. W ogóle koszule to must have wszelkiego rodzaju letnich festiwalów. Sprawdzą się i te o bogatym wzornictwie, z drobnymi lub gęstymi nadrukami jak i zupełnie klasyczne, jednokolorowe. Nie zapinamy ich pod szyję. Nosimy rozpięte, na gołe ciało, albo na wszelkiego rodzaju bezrękawniki i mocno wycięte Tank-Topy. Niezależnie czy zdecydujesz się jednolite kolory, kwiaty czy wdzianko w klimacie wiktoriańskiej tapety – będzie dobrze jeśli Twój T-shirt będzie przewiewny i wygodny! Oczywiście motywy kamuflażu, znane u nas jako moro – są na topie cały czas.\nKrótkie spodenki męskie z motywem moro Denley.pl. Idealne na letnie plenerowe festiwale\nW militarnym stylu można wybrać również szorty, jednak sprawdzą się także nieco bardziej stylowe i dopasowane bermudy, krótkie spodenki z kwiatowym motywem, a w razie chłodu długie jeansy lub klasyczne chinosy.\nCoachella w Indio podkreśla, że bezustannie modny jest też ponadczasowy jeans. Koszule jeansowe, katany, patchworkowe spodnie jeansowe z przetarciami i oryginalnymi wstawkami, szorty – denim dozwolony jest pod każdą postacią. Szczególnie wyróżniające się są ubrania ozdobione wszelkiego rodzaju pinami i naszywkami.\nJeśli chodzi o dodatki – warto zaopatrzyć się w bandany! Te chusty są wielofunkcyjne i trendy! Można je nosić na głowie, szyi, nadgarstku czy przewiązane na nodze, albo zawieszone przy szlufce jeansów. Idealne są też męskie akcesoria kojarzące się z letnią beztroską i wylegiwaniem się na trawie – słomkowe kapelusze chroniące przed słońcem, bransolety z rzemyka i skóry, czapki z daszkiem. Podczas letnich festiwali modne są aviatory, okulary przeciwsłoneczne z żółtymi lub innymi, kolorowymi szkiełkami, a podręczne rzeczy jak portfel czy telefon – nosimy tego lata w nerkach, torbach przewieszonych przez ramię ramię i plecakach. Do tego buty wygodne do tańca na naturalnym podłożu. Świetnie sprawdzą się tu trampki i komfortowe sneakersy.


Męskim okiem - o serwisowaniu autKto to teraz posprząta?Dlaczego wartość nieruchomości ma znaczenie?Czego jeszcze nie wiesz o klimatyzacjiPrzejść szkolenie z bhp? Dobrze albo wcale!Taki mamy klimat - zadbaj o ciepły domCO na skuter?Subtelne przechowywanie osobistych rzeczyPoland - travel destinationCzy istnieje DJ idealnyWielkie maszyny na budowieKrótko o kancelariach prawniczych i adwokackichDlaczego czystość jest ważna?Wielki mały problemBudowa i wykończenie domu. Kilka słów o kostceJak budować dom?Kto potrzebuje przejść szkolenie z bhp?O wnętrzach - kilka przydatnych poradRuch, sport i odżywkiSłów kilka o środkach transportu - autokaryTid for et sunt smilPrinting - brief lookJak zorganizować miejsce w torebceDoradca finansowy - warto skorzystać?Korzystanie z konsultacji profesorskich w trakcie leczenia ortopedycznegoZobacz te 12 ciekawostek o tym jak przejść szkolenie z bhp w prosty sposóbSzczury w Twoim domu? Nie chcesz tych gościWykształcenie i praca w zawodzie geodety. Krótko i na tematAdwokaci w KatowicachSzkolenia bhp online


Przestronna szafa Locarno LCRS821\nStrona główna > Meble>Szafy >Szafa Locarno LCRS821\nPrzestronna szafa dwudrzwiowa Locarno LCRS821 pomoże Ci zachować porządek oraz zmieści większość Twoich rzeczy. Dzięki dużej ilości półek zorganizujesz jeszcze więcej miejsca. Szafa jest odporna na zarysowania dzięki płycie laminowanej. Do wykonania obrzeży częściowo zastosowano okleinę PCV. Wybrany kolor to dąb nelson.