o szemranym hoteliku, oliwkowym kolesiu i początku francuskiej choroby – Anna w Walii\nNapisano 05/10/2010 01/01/2011 Autor: AnnaW wyprawy poza Walię\nNo to wróciłam, jestem. Bogatsza o doświadczenie, wnioski socjologiczne oraz dwa kilo.\nPlan był ambitny, ale niemożliwy do zrealizowana. Miała być Francja, Szwajcaria, zamki Ludwika w Bawarii i Ojczyzna, obyło się bez Szwajcarii, a Niemcy zostały potraktowane tranzytowo. Zabrakło czasu i sił. Kto by pomyślał, że Francja jest takim wielkim krajem :> Przejazd z punktu A do punktu B zajmuje cały dzień. Jak masz pecha i trafisz na roboty drogowe, to dwa dni. Plus rozstawianie namiotu, składanie namiotu, trzy godziny stracone na szukanie nieistniejącego kempingu itp. Męczące. Lecz w równej mierze fascynujące.\nZaczęliśmy od Reims, takiego miasta z wielką katedrą i nieistniejącym kempingiem, w związku z którym miałam pierwszą okazję przetestowania swojego francuskiego. Szukając pokoju na noc odbyłam dwie konwersacje z tubylcami, z których pierwszy posługiwał się francuską odmianą akcentu z Maesteg (wtajemniczeni zrozumieją) ale na szczęście miał sprawne ręce, więc się dogadaliśmy. Niestety w Reims odbywał się właśnie kongres kanalarzy, czy innych cyklistów, i jedyny wolny pokój jaki znaleźliśmy znajdował się w szemranym przybytku o standardzie minus dwie* o dumnej nazwie Alhambra, zarządzanym przez sympatycznie zlewającego wszystko recepcjonistę. Recepcjonista wręczył nam żeliwny klucz, nie zadawał zbędnych pytań i prawie mnie uściskał na wieść, że śniadania nie trzeba, merci. Pokryte białym miałem schody wiły się wężem w tajemniczą nieskończoność pięter, wokół migającej żółto żarówki latała ćma, a w kiblu na korytarzu, obok prośby o spłukiwanie umieszczony był naturalnej wielkości portret skąpo odzianej Britney z czasów świetności. Do czego mógł służyć, boję się spejakulować. Pierwszy raz widziałam pokój hotelowy z wbudowanym w ścianę betonowym prysznicem. Było kilka takich pierwszych razów w Alhambrze w Reims; było to wszystko okropnie podniecające.\nPrawdziwie intrygująca rzecz wydarzyła się jednak następnego dnia. Sprostawszy bohatersko wyzwaniu betonowego prysznica wyglądam sobie przez pokryte sympatyczną warstewką brudu okno, susząc włos w porannej bryzie i obserwując terriera szczającego koło naszego zderzaka, i nagle moją uwagę przykuwa Koleś wchodzący do Bramy Naprzeciwko, o, tej:\nWłos ciemny, kręcony, karnacja południowa, wzrost słuszny, krok powolny (ci co mnie znają, wiedzą, że lecę na taki zestaw), w ręce niesie siatkę z której wystaje – bien sur – bagietka. Jak miło, myślę sobie, serwuje komuś śniadanko do łózia, ach ach. Dwie minuty później Koleś wyłazi ze swojej bramy, na plecach dźwiga wielki plecak i ciągnie za sobą megawalizę na kółkach, która natychmiast zaczyna produkować łomot na całą dzielnicę.\nI w sumie nie byłoby w tym nic szczególnie interesującego, gdyby nie fakt, że podczas kręcenia się po Reims w poszukiwaniu katedry, która nie chciała się znaleźć (wykluła się teza, że Cyganie podpieprzli w zemście za depo), spotkaliśmy Kolesia z jego tobołami jeszcze trzy razy. W różnych miejscach i o różnych godzinach. A to znikał gdzieś za rogiem, pozostawiając za sobą falę dźwiękową produkowaną przez walizę, a to siedział na krawężniku z głową podpartą na plecaku, a to wcinał melancholijnie bułę przycupnięty na ławce. Nie wiem, o co w tym wszystkim chodziło, ale przypomniał mi się film, w którym dwoje ludzi wynajmowało jeden pokój – na zmiany. Ona była córą Koryntu, pracowała w nocy, spała w dzień, on na odwrót, tzn. nie że był Koryntem córy, ale wiadomo oso chozi. Koleś był częścią jakiejś historii, to się czuje. Ta bagietka, którą kupił dla kogoś, stanowi jej oś, dowód. Dowód na historię, albo na desperację mojej skapcaniałej wyobraźni.\nAnyway. Katedra w Reims, cel i mekka, jest duża i ładna, i nie trzeba płacić za wejście, chociaż w internecie pisało, że trzeba. Reims jest duże i malowniczo rozkopane, bo mer buduje tramwaj i wszędzie jest gruz i pył, ale dzięki temu można chwilowo parkować za darmo, co jest cenne niezwykle i lubimy. Jednym z ciekawszych wynalazków lokalnej władzy jest szczacz (szczalnik tudzież siknik, nie mogłam się zdecydować) miejski dla piesków. Piesek po załatwieniu swych spraw zobowiązany jest zawinąć co tam załatwił w woreczek i wrzucić do kosza. Przepełnione szaconkiem dla inicjatywy merostwa pieski obchodzą szczalnik szerokim łukiem. Vide wspomniany uprzednio terrier.\nNastępnie następuje kilka godzin jazdy prostymi, niekończącymi się drogami Szampanii i Burgundii, o takimi:\nz przerwą na pulpety w sosie pomidorowym odgrzewane na skraju drogi, i oto jesteśmy w Troyes; w którym natychmiast znajdujemy kemping miejski o standardzie podwyższonym. W strugach deszczu stawiamy dach nad głową, z wbiciem ostatniej szpili deszcz znika, niebo rozświetla złote wieczorne słońce, a pierwszy ptak radośnie obsrywa nasz namiot. Zdajemy sobie sprawę, że rozbiajanie namiotu pod drzewem było pomysłem o niskim współczynniku inteligencji. Już tego błędu nie popełnimy. Tymczasem słońce zachodzi, nad głową latają nietoperze, herbata grzeje dłonie. Cisza i spokój. Bosko.\nTroyes uczy nas dużo o Francji i Francuzach. Po pierwsze, że każden Francuz zjada rano bagietkę względnie croissanta. Dwa, że są one smaczne i nie przypominają wcale zmaltretowanych gniotów z Tesco. Trzy, każden Francuz zjada w ciągu dnia ciacho z jednej z setek milionów patisseries-boulangerries, czyli piekarni-cukierni. Cztery, ciacha są nie z tej ziemi (człowiek tyje od samego patrzenia) i w dodatku pakują je w takie tam różne rozkoszne pakuneczki, że aż serce topnieje.\nCdn, bez wątpienia, potrzebuję chwili, żeby otrząsnąć się ze słodyczy wspomnień.\nanna we francjico zobaczyć we Francjifrancjakempingi we Francjioliwkowy koleś z bagietkąpodróżeza co kochamy francuzów\n9 uwag do wpisu “o szemranym hoteliku, oliwkowym kolesiu i początku francuskiej choroby”\nMało, mało, więcej!\n05/10/2010 o 8:38 pm\t Odpowiedz\nA serów wonnych kosztowałaś?\n05/10/2010 o 8:42 pm\t Odpowiedz\nI napitków rozmaitych?\n05/10/2010 o 9:27 pm\t Odpowiedz\nI pocałunków, ach…\n05/10/2010 o 10:49 pm\t Odpowiedz\nTo była wyprawa na budżecie pod każdym względem:>\n06/10/2010 o 7:46 am\t Odpowiedz\nCzytając o tym hoteliku aż uśmiech sam mi się pojawił na twarzy. „ÇA VA” – z pewnością nie raz usłyszałaś ;)\n06/10/2010 o 11:48 am\t Odpowiedz\nNie raz.. Za to ani jednego merde ;/\n07/10/2010 o 7:12 pm\t Odpowiedz\nWszystko pięknie, zdjęcia super, niepokoi mnie tylko ta „francuska choroba” w tytule. Mam nadzieję, że nie oznacza tego, co oznacza…\n12/10/2010 o 6:45 pm\t Odpowiedz\nOznacza, oczywiście, to co oznacza. Jak się domyśliłeś?!\n12/10/2010 o 7:19 pm\t Odpowiedz


Omega 3-6-9 1000 mg Kwasy Tłuszczowe (250 sgels) Now Foods - sklep internetowy Enaturalnie.pl\n> Suplementy Diety>na Pamięć, Mózg, Umysł>Omega 3-6-9 1000 mg Kwasy Tłuszczowe (250 sgels) Now Foods\nOmega 3-6-9 1000 mg Kwasy Tłuszczowe (250 sgels) Now Foods\nKod produktu: no-071\nKWASY TŁUSZCZOWE OMEGA 3-6-9 1000 mg 250 KAPSUŁEK MIĘKKICH NOW FOODS - SUPLEMENT DIETY\nNOW FOODS Omega 3-6-9 zawiera pełen zestaw niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych.\nSkładniki preparatu pozyskiwane są z naturalnych i wartościowych źródeł roślinnych tj.:\nOleje są tłoczone na zimno, zachowując pełne spektrum korzystnych właściwości.\nZestaw kwasów omega 3-6-9 jest potrzebny do prawidłowego przebiegu wielu procesów biologicznych w organizmie człowieka.\nTrzeba pamiętać, że kwasy omega 3 i 6 nie są wytwarzane przez nasz organizm i musimy je dostarczać wraz z pożywieniem.\nZwiększone zapotrzebowanie na kwasy omega-9 występuje u osób z zaburzeniami pracy wątroby, a także u osób starszych w związku z nasileniem procesów katabolicznych.\nKwasy Omega-3 zaliczamy do nich:\nkwas α-linolenowy (ALA):\nWywierają pozytywny wpływ na układ sercowo-naczyniowy,\nMogą przeciwdziałać rozwojowi miażdżycy,\nStosowanie dodatkowej suplementacji może zmniejszyć ryzyko wystąpienia zaburzeń pracy lub zawału serca,\nPrzyczyniają się do utrzymania cholesterolu i trójglicerydów we krwi na właściwym poziomie,\nObserwuje się korzystny wpływ na funkcje umysłowe jak pamięć i koncentracja,\nOdpowiadają za utrzymanie prawidłowego poziomu serotoniny.\nKwasy Omega 6 do tej grupy należą:\nWpływają na dobrą kondycję skóry,dzięki właściwościom odżywczym,\nSą składnikiem budulcowym ceramidów, dlatego wpływają na kondycję włosów i paznokci,\nMogą działać łagodząco w stanach zapalnych, np. skóry, zmniejszają świąd i pieczenie oraz zaczerwienienie,\nMogą zmniejszać dolegliwości około menstruacyjne,\nPomagają utrzymać równowagę hormonalną u kobiet,\nWpływają korzystnie na przemianę materii,\nWykazują silne działanie przeciwzapalne,\nWchodzą w skład błon komórkowych oraz komórek odpornościowych krwi (leukocytów).\nKwasy Omega 9:\nPrzyczyniają się do zwiększenia frakcji HDL cholesterolu we krwi (dobry cholesterol),\nMogą obniżać poziom trójglicerydów, chroniąc przed udarem mózgu i zawałem serca,\nPoprzez wpływ na zmniejszenie wydzielania kwasu solnego w żołądku, mogą przeciwdziałać nadkwasocie,\nPomagają utrzymać prawidłowy poziomu cukru we krwi.\nTłuszcze jednonienasycone 20 kcal\nOlej z pestek dyni (tłoczony na zimno organiczny) 20 mg\nInne składniki: Otoczka kapsułki: (żelatyna wołowa, woda, gliceryna, karmel w proszku, mączka chleba świętojańskiego).\nNie zawiera alergenów: drożdży, pszenicy, soi, mleka, jaj, ryb/skorupiaków.\n250 kapsułek miękkich


Odp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 06/04/2014 20:59\nDość płakania. Epson miłośnik "talentu" Mikiemy sprowadzonego z rezerw z Bragi. Wyszedł mu mecz w 30 % a ten pieje z zachwutu jak Jagoda na NC +. Jaja ale to jeszcze nie Welkanoc. Do tego dwa posty, jeden pod drugim. To się nazywa samogwałt.\nZygmunt-Nikiema nie zagrał pierwszego takiego meczu.Może Ty nie oglądasz wiec wiesz mniej nawet od Jagody.Dwa posty-bo pisane jednocześnie z kimś komu potem odpowiadam a czytelniej jest rozdzielić odpowiedz w innej kwestii od głównego wątku.\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 06/04/2014 21:17\nWczoraj jeden gosc na vce napisal ze remis bedzie na pewno, zeby stawiac wszystko. Czyzby bukmacherka ustawiala mecze? Bramka wyrownujaca tuz przed koncem....\nSetke Baka przemilcze, bo w takiej sytuacji nie trafic w bramke..nie rozumiem tego, jeszcze bardziej nie rozumiem jak mozna tak niecelnie przylozyc. Nawet jakbym chcial to bym tak nie umial chyba.\ni to się właśnie "zemściło" , szkoda , ale nie ma co płakać i tak jest zajebiście\nDzisiaj ten sam typ który "przewidział" remis z Piastem, też sieje ferment mówiąc ,że z Widzewem też będzie wtopa..\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 06/04/2014 21:21\nz inej beczki..Troszkę słabo, wyszedł Chłopcom Turbokozak w Lidze + extra a tak swoją drogą nadal "experci" typują nas jako czarnego konia w grupie mistrzowskiej...\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 06/04/2014 21:28\nBąk takich setek jak dzis najebał w tym sezonie tyle że hej, że nie przystoi gościowi który kopie gałe nawet na takich szczeblu jak nasza ekstraklapa. Dlatego byłem mocno zdziwiony że wykorzystał setke w pamiętnym meczu z Lechia.\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 06/04/2014 22:14\nBąk prędzej strzeli bramke piętką z połowy niż z 3 metrów na pustą bramkę. Cóż, taki rodzaj zawodnika, że chyb woli cięższe sytuacje.\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 06/04/2014 22:33\nz tego co dzis z Gollapokazali w Turbokozaku to watpie niestety\nPS kto akurat ich wybral/wyznaczyl do Turbo ??\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 06/04/2014 22:40\nSzkoda, że tak zwani "eksperci" zazwyczaj się mylą Mi się wydaję, że te drużyny zagrają w pucharach, które będą do tego bardziej zdeterminowane. Prawdopodobnie będzie to Legia, Lech no i ciężko powiedzieć kto ten trzeci... Dziś niestety Pogoni tej determinacji w końcówce zabrakło. Być może nadal panuje wśród graczy Pogoni przekonanie, że gra o podium ich nie interesuje...\nBąk potwierdził dziś, że ze skutecznością jest na bakier. Te kilka goli przez niego strzelonych nie zmienia obrazu całości.\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 06/04/2014 23:07\nWiadomo, chciałabym jak wielu z nas ,żeby Pogoń była jak najwyżej w tabeli ale z drugiej strony powiem szczerze,że ja osobiście nie napalam sie zaraz na Europejskie Puchary, sie wie ,że apetyt rośnie w miare jedzenia a my kibice Dumy Pomorza ,od wielu lat mamy pod górkę z wieloma sprawami,często musieliśmy przełykać też gorycz porażki ,ale jestem już teraz niesamowicie zadowolona z tego ile nam chłopaki i dumy i radości dali w tym sezonie zasadniczym, bo to chyba najrówniejszy jeżeli chodzi o formę i najlepszy jeżeli chodzi o całokształt sezon odkąd kibicuje Pogoni a ładnych pare lat już kibicuję pomimo stosunkowo jeszcze młodego wieku nawet wicemistrzostwo tak nie smakowało bo wiele osób pamięta jak te niektóre mecze z tamtego sezonu za Bekdasa wyglądały na wiosne.. i Powiem tyle dla mnie oni zrobili już naprawdę bardzo dużo i bez wgłedu na to, co będzie sie dziać w grupie mistrzowskiej (swoją drogą stawiam ,że sprawimy jeszcze jakieś niespodzianki) zaznałam tyle radochy ,jak jeszcze chyba nigdy że zapamiętam ten sezon na długo napewno ,Dla mnie Portowcy są rewelacją ligi bezprzecznie i za to wszystko co już zrobili,mogę im tylko podzekować i kciuki trzymam dokońca choć już jak mówie nie wymagam za wiele aczkolwiek będę sie napewno cieszyć bardzo gdyby sie udało być jeszcze wyżej w tabeli...\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 06/04/2014 23:13\nLegia wygra mistrzostwo, Lech będzie w trójce to więcej niż pewne. Kto będzie trzecim do pucharów?\n- Ruch i Górnik odpadają, raz że sportowo wyraźnie oklapli do tego nie mają szans z powodów finansowych na licencję na grę w europejskich pucharach.\n- Zawisza bardzo by chciał, ale niestety bez Goulona i Masłowskiego to już nie jest ten sam zespół. Do tego mają jeszcze Puchar Polski gdzie droga łatwiejsza i pewnie na tym się skupią.\n- na ósmym miejscu wejdzie najprawdopodobniej Lechia (lub Jaga/Cracovia). Jaga i Cracovia sportowo nie dadzą rady, Lechia zaczęła grać fajną piłkę, jest tam ciśnienie na dobry wynik - mogą zawalczyć.\n- Wisła na pewno celuje w podium jednak forma nie ta, Brożek się zaciął na dobre, sporo kontuzji i kartek, ale zapewne będą się liczyć.\nWychodzi mi, że prócz Pogoni realnie powalczy Wisła oraz Lechia jeśli awansuję. Dlatego lepiej aby to Jaga lub Cracovia w ostatniej kolejce wskoczyła do ósemki i wtedy liczba kandydatów do pudła powinna być znikoma. Zobaczymy czy na koniec cokolwiek się sprawdzi bo w naszej lidze to różne cuda się już działy\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 07/04/2014 01:19\nNie ma co rozpatrywać tego pod tym względem. Lechia gra teraz fajną piłkę co nie znaczy, że nie przegra ostatnich 8 spotkań. W drugą stronę z kolei Wisła. Kto wie może zaczną seryjnie wygrywać? Ruch pokazał, że w naszej lidze ciężko doszukiwać się jakiś prawidłowości. Lali wszystkich po kolei, teraz przegrywają z każdym. Przy czm rzeczywiście Lech i Legia pewnie awansują do pucharów, bo po prostu mają najlepszych piłkarzy. Co do reszty każdy może zawalczyć, chociaż tak jak wspomniałeś pewnie Górnik i Ruch odpuszczą, bo ewentualne puchary byłyby dla nich większym problemem niż nagrodą.\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 07/04/2014 02:47\nJak dla mnie pod względem sportowym tamten sezon wicemistrzowski był lepszy, przynajmniej runda jesienna. Pogoń była wtedy po rundzie jesiennej najlepszą drużyną w Polsce, miała perspektywę gry w eliminacjach do Ligi Mistrzów. Autentycznie wierzyłem w to, że Pogoń z Bekdasem byłaby w stanie nawiązać do sukcesów klubów tureckich w Lidze Mistrzów. Runda rewanżowa to już faktycznie była klapa z wiadomych względów...\nMoim zdaniem Pogoń nie powinna teraz spoczywać na laurach, że w tym sezonie już i tak dużo osiągnęła, ale powinna podjąć walkę o awans do europejskich pucharów. Trzecie miejsce w lidze wydaje się być w jej zasięgu. Jak się nie uda to nic się nie stanie, ale spróbować nie zaszkodzi\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 07/04/2014 04:13\nOglądam Ligę Nikiema średni grajek.Kupmy jeszcze Wilczka strzeluł przecież nam dwa gole.Od takich wynalazków jak Nikiema wolę jednak Ławę czy Rogala. Cieszmy się bo mamy czym nie mamy zjazdu formy jak Ruch czy Wisła.Zakładamy że jesteśmy w pucharach co ze stadionem?\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 07/04/2014 07:15\nPo ostatnich dwóch meczach uważam, że wszystkie Wasze opinie są trochę złudne. Nikt jeszcze nie zauważył, że w ostatnich meczach punkty zdobywamy tylko i wyłącznie dzięki Marcinowi Robakowi. To on właśnie strzela albo asystuje, sorry, że to powiem ale On nie do końca robi to dla Pogoni, oczywiście dzięki niemu jesteśmy tak wysoko i za to wielkie dzięki dla niego, ale On to robi sam dla siebie. I nie zdziwię się jak na koniec rundy obudzimy się z ręką w nocniku, tak jak to zrobił Piast Gliwice w tamtym sezonie, kiedy to "zżyty" z nimi Marcin Robak odszedł do Pogoni Szczecin. Powiedzmy sobie szczerze, Marcin Robak jest bardzo dobrym napastnikiem a do tego profesjonalistą, który zarabia pieniądze a w jego sercu jest tylko jeden klub - Widzew Łódź. Dlatego też są 2 wyjścia. Albo cała Pogoń Szczecin zacznie grać tak w piłkę jak grała chociażby z Lechem lub Ruchem albo prezesi będą dobrze pilnowali Marcina aby się nie dogadał z Lechem, który zagra w pucharach. Moim zdaniem opcja druga będzie ciężka do zrealizowania.\nMoim zdaniem trochę Nas wszystkich poniosło. Założeniem było budowanie dobrej drużyny małymi kroczkami za pomocą doświadczonych graczy oraz młodych perspektywicznych, której celem była pierwsza ósemka i ten cel został zrealizowany, więc teraz zostawmy ich i nie wymagajmy więcej bo zobaczycie, tak jak szybko zabłysnęli tak szybko mogą zgasnąć. Niech grają w piłkę jak drużyna a nie uzależniają 70% ofensywnych akcji od jednego gracza. Już mecz z Podbeskidziem pokazał jakby wyglądała gra bez Marcina.\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 07/04/2014 08:13\nWszyscy zagrali poniżej swoich możliwości ,w zasadzie tylko Robaczek zrobił to czego od niego oczekujemy.\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 07/04/2014 08:32\noglądając wczoraj Ligę + Extra nasunęło mi się jedno spostrzeżenie\njeżeli chodzi o naszych Turbo kozaków (Golla i Bąk) i ich główkowanie\nw decydującym momencie meczu z Piastem Bąk zrypał główkę, Golla tez sie nie popisał\nchyba nieudany start w zabawie siedzial im w głowie podczas meczu\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 07/04/2014 08:45\nPompowanie balonu to domena kibiców.Jak już człowiek ochłonie spojrzenie jest już inne.Spostrzeżenia Szymonka007 jak najbardziej słuszne.Widać różnice poziomu w drużynie.Mamy słabe ogniwa ,kilku średnich grajków i kilku ludzi których stać na to by grac o najwyższe miejsca w lidze oraz trenera z ambicjami.Generalnie drużyna różni się od takiego Ruchu,Piasta czy innych średniaków skutecznym Robakiem i Akahoshim który czasem potrafi zagrać coś co przesądza na naszą korzyść.Liderowanie tej dwójki w klasyfikacjach kanadyjskich to powód do dumy ale i niepokoju.\nBrak tych ludzi oraz Janukiewicza to najpewniej miejsce w okolicy Zagłębia albo i niżej.Inna kwestia to to że po za Lechem i Legią cała reszta ligi to podobne zespoły.Jedne bardzie wyrównane ,inne podobnie jak my oparte na dwóch, trzech lepszych grajkach.\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 07/04/2014 09:45\nPanowie nie ma co się spinać, trzeba dobrze skończyć sezon - zgarnąć kasę od sponsora i zrobić dobre transfery. Dla mnie najważniejszy wczoraj nie był remis, a to że Robak strzela i nie marnuje patelni - tzn. jest w formie i regularnie pakuje piłkę do siatki - jak dla mnie to bardzo ważny prognostyk przed rundą finałową. Na Legii czy Lechu na pewno będzie miał kilka sytuacji i nie będzie ich marnował jak Teodorczyk w Lechu... Legia na dziś nie ma napadu bo niech mi ktoś powie, że Radovic to klasyczna 9tka..... Dlatego jestem wielkim optymistą przed rundą mistrzowską. Pogoń walczyć!\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 07/04/2014 11:25\nMam pytanie, wie ktoś może gdzie znajdę powtórkę wczorajszego meczu? Z góry dzięki.\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 07/04/2014 11:39\nJak myslicie, lepiej miec 3. czy 4. miejsce po rundzie zasadniczej? Liczba meczów u siebie taka sama, a na 4 miejscu gramy chyba w Szczecinie z Legia co gwarantuje pełne trybuny.\nOdp: Występy Pogoni w ekstraklasie - 07/04/2014 12:09\nto zalety czy wolisz cieszyć się ze zwycięstwa nad Legią w Warszawie czy w Szczecinie\na tak na serio to wg mnie tak na prawdę nie ma znaczenia, które miejsce zajmą\nna wyjazdach zdobyliśmy więcej pkt niż u siebie\nwiec akurat w naszym wypadku nie wiem czy atut własnego boiska będzie ważny\nna pewno dla prezesów tak bo to wpływy z biletów\ndo boju MKS....


Konieczność zaakceptowania objawów ubocznych związanych z leczeniem - MEDYCYNA.anauk.net\nvalidol usuwa objawy nudności - validol pulsujący ból głowy - validol nerwica lękowa - validol leczenie nerwicy - validol nerwica lękowa - validol zmniejsza ciśnienie krwi - validol depresja - validol uczucie odprężenia - validol odprężenie psychiczne - validol odprężenie psychiczne - validol zmniejsza poczucie zagrożenia - validol zaburzenia nerwicowe - validol układ nerwowy - validol leki uspokajające nie powodujące uzależnienia - validol odprężenie psychiczne - validol\nLeczenie dolegliwości nerwowych i psychicznych zawsze spotykało się z nieufnością wśród szerokich rzesz społecznych. Być może powodem była tajemniczość chorób i niejasność stosowanych metod terapeutycznych. Niewątpliwie objawy uboczne, jakie zazwyczaj towarzyszyły większości kuracji, a i dzisiaj są nierzadko utrapieniem pacjentów, nieufność tę potęgowały. Teofil Modrzejewski w 1909 roku tak pisał:\nZnacie szatana - ludzkości wroga,\nArcychytrego ducha ciemności?\nOn to wymyślił neurologa\nNa udręczenie biednej ludzkości.\nWszak neurolog, gdy cię ma w pieczy,\nPomimo, że cię nigdzie nie boli,\nMówi, żeś chory na straszne rzeczy!\nKaże ci jadać wszystko bez soli...\nA gdy cię wreszcie strawi to trucie,\nGdy cię ziołami, jak mumię natrze,\nGdy zaspokoi wszystkie swe chucie,\nWtedy w prezencie da cię - psychiatrze.\nDziałania uboczne leków przeciwdepresyjnych są częstą przyczyną subiektywnego dyskomfortu u pacjentów i nierzadkim powodem nie stosowania się do zaleceń lekarza prowadzącego.\nPrzyznać należy, że istnieje wiele jednak powodów dla, których tak się dzieje. Istotnymi są objawy uboczne jakie towarzyszą przyjmowaniu leków przeciwdepresyjnych „starszej generacji”. Najczęściej są to:\nMusimy jednak wiedzieć, że leki te cechuje znaczny potencjał terapeutyczny i niekiedy są one środkami działającymi najszybciej a tym samym ratującymi życie pacjenta.\nMimo upływu lat, nadal są stosowane i cenione a często pozostają lekami „z wyboru”. Tak zwane „nowoczesne leki”( z grupy SSRI), aczkolwiek w mniejszym stopniu, wywołują niekiedy różnorodne działania uboczne. Są to zazwyczaj:\nJednakże uspakajające działanie uboczne może być pomocne w leczeniu bezsenności lub niepokoju depresyjnego pacjenta.\nNatomiast stymulujące działanie innych leków, które u jednych może dawać niepokój, wskazane być może u osób, u których w obrazie depresji dominuje apatia i stagnacja. Podobnie leki dające przyrost wagi jako efekt uboczny, będą z zadowoleniem przyjmowane przez pacjentów wychudzonych a przytycie będzie traktowane jako widoczny objaw zdrowienia.\nZe względu na znaczące różnice w profilu działań niepożądanych leków z grupy SSRI i starszych preparatów (trójpierścieniowych), trudno porównując obie te grupy rozstrzygać, która z nich jest „lepsza".\nRelacje pacjentów znacząco różnią się co do tego, które efekty uboczne uważają za najbardziej uciążliwe - jest to w przeważającej części kwestia indywidualnej, subiektywnej oceny. Ogólnie jednak leki z grupy SSRI wydają się być lepiej tolerowane niż leki trójpierścieniowe, jednak istnieje nadal znacząca grupa pacjentów, nie mogąca ich przyjmować z powodu uciążliwości występujących objawów niepożądanych. Leki te nie są jednak tak skuteczne w leczeniu zaburzeń snu i same mogą stanowić przyczynę bezsenności. Mogą być lekiem pierwszego rzutu z wyboru, jeżeli pacjent ma dolegliwości ze strony układu sercowo-naczyniowego, cierpi z powodu otyłości, lub wtedy, gdy sedacja stanowiłaby istotny problem. SSRI stanowią alternatywną opcję leczniczą dla pacjentów, którzy źle tolerują efekty niepożądane, u których odpowiedź na wcześniej stosowane leczenie była niezadowalająca. Podobnie w przypadkach zagrożenia samobójstwem, w których istnieje wywiad dotyczący wcześniejszych prób samobójczych czy innych działań autodestruktywnych, leki z grupy SSRI, czy inne, nowsze leki przeciwdepresyjne, mogą stanowić właściwą opcję terapeutyczną.\nWiększość objawów niepożądanych utrzymuje się przez stosunkowo krótki okres, chociaż i tutaj dają się zauważyć indywidualne różnice pomiędzy pacjentami.\nZnalezienie najodpowiedniejszego leku dla naszego pacjenta może być dokonane poprzez próbę jego zastosowania u tej osoby, oczywiście z uwzględnieniem wskazań. Dokuczliwość objawów ubocznych zmniejsza się w miarę poprawy nastroju chorego i nie musi mieć zaś istotnego związku z rodzajem leku przeciwdepresyjnego. Istnieją jednak znaczące różnice w indywidualnej reakcji pacjentów na dany lek, które często bardzo jest trudno przewidzieć. Jeżeli więc z doświadczenia wynika, że dany lek jest dobrze tolerowany przez pacjentów, nie należy go zmieniać na inny.\nWiększość leków przeciwdepresyjnych ma początek działania nieco opóźniony w stosunku do oczekiwań pacjentów.\nPierwsze oznaki poprawy pojawiają się w 10 - 14 dniu stosowania leku, natomiast na pełny efekt trzeba poczekać przynajmniej 4 - 6 tygodni. Ta opóźniona odpowiedź na działanie leku jest sprawą naturalną związaną ze zmianami biochemicznymi, jakie musi on wywołać. Opóźnienie początku działania terapeutycznego i w konsekwencji brak szybkiego odczuwania poprawy przez pacjenta może stanowić znaczący problem w praktyce lekarza prywatnie praktykującego. Dlatego niezwykle ważne jest, aby lekarz prowadzący uprzedził już na początku terapii o możliwości opóźnionego działaniu leku i starał się maksymalnie ułatwić pacjentowi czas oczekiwania na rozpoczęcie poprawy - np. poprzez przepisanie leku o działaniu nasennym lub małych dawek benzodiazepin w przypadku nasilonego niepokoju lub bezsenności. Bardzo ważne aby lekarz mógł być w tym czasie osiągalny telefonicznie przez pacjenta, aby mógł służyć mu wsparciem i wyjaśnieniem działania preparatu, aby potrafił uspokoić jego lęk.\nW przypadku tradycyjnych leków trójpierścieniowych dawkę należy zwiększać powoli w ciągu kilkunastu dni czy nawet kilku tygodni.\nCały czas należy sprawdzać obecność i natężenie działań ubocznych. Jeśli trzeba redukować je środkami korygującymi. Najistotniejszym czynnikiem, wywierającym wpływ na tolerancję leczenia, jest postępujący efekt tego leczenia. Nawet bardzo uciążliwe działania niepożądane leku mogą być przez pacjenta tolerowane, jeżeli preparat je wywołujący skutecznie leczy depresję. Z punktu widzenia terapeuty najważniejsze jest zadbanie o to, by pacjent nie przerywał leczenia a właściwa dawka leku była przyjmowana przez odpowiednio długi czas.\n<<< Kiedy rozpoznajemy depresję\nLeczenie farmakologiczne depresji >>>


Wajda Summer School – Wajda School\nWajda Summer School to nowy program Szkoły Wajdy prowadzony w języku angielskim i kierowany do osób powyżej 20 roku życia, które chcą zacząć swoją przygodę z filmem.\nWajda Summer School wraz z zespołem Szkoły Wajdy poprowadzi uznany reżyser, wieloletni tutor międzynarodowych programów dla profesjonalistów filmowych Udayan Prasad.\nWyobraźmy sobie, że pracujemy nad filmem rozgrywającym się według poniższego schematu:\nDziewczyna upuszcza chustkę, chłopak podnosi zgubę.\nPierwsze pytanie, które musimy sobie zadać brzmi: Co jest opowieścią?\nCzy chłopak i dziewczyna się znają? Jaka jest natura ich relacji? Czego pragną?\nDlaczego dziewczyna upuściła chustkę? Czy upuściła ją przypadkiem, czy też celowo?\nKiedy chłopak zobaczył chustkę? Widział jak dziewczyna ją upuszcza, czy zobaczył ją po tym jak ją upuściła? Czy zwraca chustkę dziewczynie? Zatrzymuje ją? Wyrzuca?\nCo oznacza w filmie chustka?\nCzy chłopak i dziewczyna spodziewają się swojego spotkania, czy wpadają na siebie przypadkiem?\nCzyją historię chcemy opowiedzieć? Dziewczyny? Chłopaka? Osoby, która obserwuje całą sytuację z zewnątrz?\nWniosek jest stosunkowo prosty:\nDobra historia jest początkiem i punktem dojścia każdego filmu.\nUczestnik zostanie przydzielony do jednej z 3-4 grup realizujących filmowe ćwiczenie „Chustka” na planach zlokalizowanych blisko Szkoły Wajdy. Na koniec dnia materiał zostanie oceniony, a potem gdy filmy zostaną zmontowane i ponownie poddany ocenie przez całą grupę. Podczas drugiego oglądania zmontowanego materiału do oglądających dołączy profesjonalny scenarzysta, montażysta, autor zdjęć.\nPozostała część tygodnia minie na wykładach mistrzowskich i warsztatach z tutorami, którzy będą wprowadzać uczestników w zagadnienia dotyczące:\npracy z aktorami;\nW pierwszym tygodniu kursu każdy uczestnik napisze swój własny krótki scenariusz bazujący na motywie „chustki”, korzystając z indywidualnych konsultacji z tutorem-scenarzystą.\nNa pierwsze scenariusze będą nałożone ograniczenia dotyczące wyboru lokacji, liczby planów zdjęciowych, skomplikowania stosowanych ujęć. Grupa zostanie skierowana do lokacji z Udayanem Prasadem i tutorem ds. zdjęć, by przygotować się przed pierwszymi zdjęciami.\nW drugim tygodniu uczestnicy nakręcą swoje sceny w ciągu dwóch dni zdjęciowych. Uczestnicy wyreżyserują napisane przez siebie scenariusze, ale będą także uczestniczyli w etiudach swoich kolegów jako operatorzy i aktorzy.\nPo obejrzeniu materiału z danego dnia reżyserowi zostanie przydzielony montażysta i indywidualny czas w montażowni, by przygotować pierwszą układkę filmu.\nDwanaście filmów uczestników zostanie ocenionych raz jeszcze w obecności grupy i zaproszonych na pokaz tutorów specjalizujących się w tematach scenariopisarstwa, montażu i zdjęć filmowych. Każda decyzja podjęta na każdym etapie produkcji zostanie drobiazgowo omówiona.\nRównolegle grupa będzie uczestniczyć w serii seminariów i wykładów mistrzowskich prowadzonych przez filmowców omawiających wybrane zagadnienia:\noś akcji i punkt widzenia w filmie (wykład poprowadzi Udayan Prasad);\nwybór lokacji i manipulacja przestrzenią filmową (wykład poprowadzi scenograf);\nsztuka i funkcje montażu filmowego (wykład poprowadzi montażysta)\nW trzecim tygodniu każdy z uczestników nakręci ponownie swoją scenę z „chustką”, tym razem z profesjonalnymi aktorami, operatorem, dźwiękowcem. Podczas realizacji tej wersji sceny ograniczenia inscenizacyjne zostaną w dużej mierze zniesione. Uczestnicy wykorzystają zdobytą wiedzę, by stworzyć etiudę, która odzwierciedli umiejętności nabyte podczas całego programu Wajda Summer School.\nTak jak podczas pierwszych dwóch tygodni, w programie ostatniego tygodnia znajdą się kolejne wykłady mistrzowskie, które tym razem będą dotyczyły:\nanalizy tekstu dramatycznego (z udziałem profesjonalnych aktorów);\nużycia dźwięku i muzyki w filmie.\nPodsumowaniem kursu będzie pokaz wszystkich 12 finałowych filmów, po którym nastąpi ich analiza, ocena i grupowa dyskusja. W pokazie etiud razem z Udayanem Prasadem weźmie udział zespół profesjonalistów filmowych, którzy doradzali uczestnikom podczas trzech tygodni programu i którzy podzielą się z uczestnikami swoimi przemyśleniami na temat końcowych prac.\nDeadline naboru: 31 maja 2017\nBirth date (obligatory)\nPersonal statement (obligatory)\nLinks to your activities (optional)


WYNIKI KONKURSU “wyremontujemy Twoje M.” – Forum\nWYNIKI KONKURSU “wyremontujemy Twoje M.”\nONI JUŻ SZYKUJĄ SIĘ NA REMONT!\nZakładamy robocze ubrania, chwytamy w ręce narzędzia i zaczynamy ten remont! A nawet dwa remonty. Dwa, gdyż po przeanalizowaniu Waszych zgłoszeń i odwiedzeniu wybranych lokali, zdecydowaliśmy się pomóc w zmodernizowaniu dwóch mieszkań. Zgodnie z regulaminem konkursu „Forum wyremontuje Twoje „M” zobowiązaliśmy się tylko do jednego, ale skoro jest okazja i możliwości uczynić więcej dobra, robimy to z miłą chęcią.\nU Pani Krystyny Pawluś nie tyle chodzi o sam remont, ile o poprawę komfortu codziennego życia. Przymierzamy się w jej mieszkaniu, w którym żyje z niepełnosprawnym synem, do zastąpienia niewygodnej wanny funkcjonalną kabiną. W tym celu przeorganizujemy łazienkę i przebudujemy instalacje. Zaproponujemy też lokatorom unowocześnienie systemu ogrzewania i zamontowanie gazowego. O wiele lepiej sprawdzi się – zdaniem naszych specjalistów – w położonym na parterze mieszkaniu.\nDrugą z wytypowanych przez nas osób, Tomasza Ambrozika, życie zaskoczyło chorobą. Pan Tomasz zmuszony był przerwać prowadzony własnym sumptem remont i skupić się na powrocie do zdrowia. Rozgrzebany front robót w łazience pozostał, ale już go przejmujemy i wkrótce sprawa znajdzie szczęśliwy finał.\nTo wszystko możliwe dzięki konkursowi „Forum wyremontuje Twoje „M”, który ogłosiliśmy w wakacje. Otrzymaliśmy mnóstwo zgłoszeń, które wnikliwie przeanalizowaliśmy z pomocą partnerów konkursu: Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Gliwicach i Caritasem Diecezji Gliwickiej. Wraz z ich pracownikami socjalnymi odwiedzaliśmy mieszkania zakwalifikowane do ścisłego finału. Chcieliśmy się upewnić, czy pomoc jest uzasadniona, a planowany zakres prac możliwy, także z technicznego punktu widzenia.\nTeraz zabieramy się do pracy i wyboru materiałów. Wspierać nas w tym będą budowlani partnerzy konkursu, gliwickie firmy: Art Ceramika i Buster (sieć PSB Profi). Skorzystamy też z rad konsultantki, którą w naszej akcji jest znana gliwicka architektka Agata Twardoch (Pracownia 44STO). Upiększyć wybrane „M” pomogą również najemcy CH FORUM: Carrefour, DUKA, Eurofirany oraz Home&You.\nTym z Państwa, z którymi nie spotkaliśmy się osobiście, bardzo dziękujemy za udział w konkursie. Wszystkie historie opisane w zgłoszeniach były dla nas równie ważne. Doceniamy to, że okazaliście nam Państwo duże zaufanie, dzieląc się z swoimi osobistymi sprawami. Zachęcamy do śledzenia wydarzeń i innych przedsięwzięć organizowanych przez CH FORUM. Jako podmiot społecznie odpowiedzialny często inicjujemy akcje prospołeczne, na których korzysta lokalna społeczność.\nSierpień 27, 2017Wrzesień 6, 2017\nOferta specjalna w sklepie TOP SHOP.Dni LifeStyle


Policjanci odzyskali kradzionego Volkswagena Caravelle - Aktualności - KPP w Mińsku Mazowieckim\nPolicjanci odzyskali kradzionego Volkswagena Caravelle\nKryminalni z Mińska Mazowieckiego odzyskali Volkswagena Caravelle skradzionego z terenu Rawy Mazowieckiej oraz kradzione tablice rejestracyjne. Zabezpieczono także przedmioty służące do kradzieży pojazdów. W sprawie zaplanowano dalsze działania.\nPolicjanci mińskiego wydziału kryminalnego, zwalczający przestępczość samochodową, otrzymali informację, że na jednej z warszawskich posesji może być przechowywany samochód pochodzący z kradzieży. Gdy pojechali na miejsce odnaleźli Volkswagena Caravelle. Pojazd nosił ślady przerobienia numerów fabrycznych.\nBiegli z zakresu mechanoskopii wykazali, że samochód został skradziony z terenu Rawy Mazowieckiej w czerwcu zeszłego roku.\nKryminalni odzyskali także, tablice rejestracyjne poszukiwane przez jedną z Komend Rejonowych Policji. Zabezpieczyli także przedmioty i narzędzia służące do kradzieży aut.\nSprawa jest rozwojowa, policjanci planują dalsze działania.\nOdzyskany Volkswagen Caravelle\nZabezpieczone przedmioty służące do kradzieży aut\nOcena: 1.4/5 (12)


WkrÓtce Wielkanoc - Ogólnie - Forum Kulinarne Smaczny.pl\nMusimy się przygotować,wybrać przepisy,sprawdzić jak smakują więc piszcie o swoich mazurkach , babach wielkanocnych i nie tylko...\nWitam! Masz rację Basga jest jeszcze trochę czasu do świąt więc trzeba powoli zacząc planowac strategię w kuchni :) ja na pewno zrobię jajka faszerowane pieczone, kiełbasę białą pieczoną z cebulką w piekarniku, kołacz z kapustą, a co do ciast to mazurki u mnie raczej nie mają wielbicieli chyba że biszkoptowe, więc na pewno jakieś inne ciacha ale jeszcze pomyślę. Przepisy na jajka i kiełbasę zamieszczę w przekąskach tam będą dostępniejsze dla zainteresowanych. Pozdrawiam :P\nA już myślałam,że nie będzie odzewu! Osobiście też nie przepadam za kruchymi mazurkami ale to w końcu tradycja,zawsze można zrobić np.taki waflowy bo w mazurkach najważniejsza jest dekoracja.Ja robię wafle przekładane jakąś masą,wycinam w ksztalcie dużego jajka i dopiero jest zabawa przy ozdabianiu takiej pisanki /córka układa sobie wzorki z perełek curowych i inne szlaczki/.\nIm bliżej świąt tym więcej będzie przepisów teraz jeszcze każdy sprawdza nowości żeby podjąc decyzję ostateczną , więc na konkretne wiadomości trzeba jeszcze poczekac . Tak myślę :) chyba że mamy potrawy które tradycyjnie robimy co roku od lat. Pozdrawiam\nHej dziewczyny, no co Wy? Jeszcze nie odpoczęłam po jednych świętach, bo tyle napiekłam jakbym miała gościć pułk wojska, a potem z konieczności musiałam część zamrozić i teraz sukcesywnie je zużywam. Nie, nie żartuję oczywiście, bo choć jeszcze trochę czasu jest to zleci jak nic. Ale jeszcze nie mam pojęcia co będzie, jeszcze planów nie ma. A mazurki u mnie nie były znane do jakiegoś czasu. Od kilku lat robię 1-2, w tym zawsze pomarańczowy dla córki bo jej smakuje.\nGdzieś czytałam o galaretce wlewanej do wydmuszek po jajkach-po zastygnięciu mamy kolorowe jajka z galaretki-robiłyście kiedyś coś takiego? Potem można użyć do dekoracji świątecznego stołu,np.na wieńcu bezowym.\nBasga, ja robiłam kilka lat temu takie kolorowe jajka. Po prostu w jajku robiłam jedną mała dziurkę (na dole jajka, i tą dziurką miało wypłynąć całe jajko) później wlewało się tam wodę i potem wylewało (po prostu myło się wydmuszkę od środka). Kilka galaretek o różnych kolorach rozpuszczało się (każą galaretkę należało rozpuścić w 1 szklance wody) i gdy galaretka ostygła wlewało się ją do wydmuszki, i później odstawiało w zimne miejsce, a następnie jajka delikatnie obierało się ze skorupek. Takie kolorowe jajka bardzo ładnie prezentują się na stole ...być może i ja się skusze na takie jajka :grin:\nBasiu to jest przepis co podałam" Bajkowe jajka" znajduje się w słodkościach na str.19\nIno-faktycznie że to na naszym forum są te jajeczka ,po prostu zapomniałam gdzie o tym czytałam a pomysł bardzo ciekawy-jadę do rodziców na Wielkanoc i tam dzieciakom zrobię takie pisaneczki,napewno będą miały radochę. Dla czwórki maluchów to pewnie z tuzin jajek trzeba będzie zrobić :grin: :grin:\nDla ułatwienia podaję link do Bajkowych jajek :grin:\nWłaśnie przeczytałam o tych bajkowych jajkach i napewno zrobię je na święta wielkanocne gdy przyjadą moje siostrzenice to będą miały radochę,szczególnie,że są smakoszkami galaretek.Droga ino bardzo dziękuję za przepis. Pozdrawiam :grin: :grin:\nW rodzinnym domu mojego męża tradycyjną potrawą wielkanocną jest "smażonka". Wiem, że ta potrawa funkcjonuje pod różnymi nazwami. Nie mogą się już doczekać kiedy mąż zrobi to cudo, cały rok czekam z utęsknieniem na smażonkę. Według rodzinnej tradycji tą potrawę robi się tylko i wyłącznie na Święta Wielkanocne. Poproszę męża żeby podał przepis na forum. Wiem, że się tam daje pieczony ser, chrzan, szynkę pieczoną, jajko gotowane i coś jeszcze na pewno. Wszystko smaży się na patelni. Pychota Za mną chodzi galareta z kurczaka, chyba zrobię na święta, nad resztą jeszcze nie myślałam.\nW moim rodzinnym domu tradycyjnie zawsze jest żur z kiełbasą i jajkiem a najbardziej podoba mi się to,że śniadanie trwa do południa a potem nikt nie chce obiadu :grin: :wink: :mrgreen:\nJak dlugo jestem mezatka,nie robilam jeszcze wielkiego swiatecznego sniadania :smile: Caly czas pracuje,wiec brak czasu byl moja wymówka.Najczesciej sniadanie-odswietne choc skromniejsze,bo w naszym malym gronie-jedlismy sami,a potem spotykalismy sie z rodzina na obiedzie,czy u nas,czy u kogos innego. W tym roku jednak bedzie pare dodatkowych osób na sniadaniu i ja juz panikuje :smile: CO ZROBIC? U mojej tesciowej np.glownym daniem jest zupa chrzanowa-chyba na kefirze,czy cos takiego,nie wiem,bo nie jadlam... :smile: Na pewno biala kielbaska,szyneczka,no i jajka i co jeszcze?


Strona Główna · Sport szkolny · Dokumenty szkolne · Plan lekcji · Artykuły · Linki · Download Sierpie� 25 2019 16:42:39\nProjekt „Przyjaciele Pisanicy – Dzieciom” jest finansowany ze �rodk�w Polskiej Fundacji Dzieci i M�odzie�y w Warszawie, dzi�ki kt�rym powsta�a w 2010 r. w Pisanicy pierwsza �wietlica �rodowiskowa. Projekt realizuje Zesp� Szk� w Pisanicy we wsp�pracy ze� Stowarzyszeniem Przyjaci� w Pisanicy.\nW ramach projektu korzystamy w �wietlicy, kilka razy w tygodniu, po lekcjach, r�wnie� w soboty, z dodatkowych zaj�� edukacyjnych z fizyki, przyrody, ta�ca oraz zaj�� dziennikarskich.\nZaj�cia prowadzone przez nauczycieli Zespo�u Szk�l w Pisanicy ciesz� si� uznaniem w�r�d uczni�w gimnazjum i najm�odszych, i to do nich g��wnie s� kierowane.\nNale�� do Ko�a M�odych Tw�rc�w w naszej szkole, a pisanie to moja pasja. St�d pomys�, by napisa� ten w�a�nie �kr�tki tekst.\nW kwietniu zako�czyli�my druga edycj� projektu. Na zako�czenie, w ramach wyjazdu studyjnego, odwiedzili�my Muzeum Przyrody w Drozdowie ko�o �om�y.\nBy� sobotni ranek. Autokar wycieczkowy pe�en podekscytowanych dzieciak�w ruszy� spod szko�y.� Sama mia�am mniej entuzjastyczne nastawienie do wyjazdu. Kolejna wycieczka po nudnym muzeum… Tak sobie my�la�am. Jak�e si� w�wczas pomyli�am…\n���� Pogoda nie dopisywa�a. O ironio… deszcz ze �niegiem? Teraz? Wiosno, gdzie jeste�? Pomy�la�am sobie: „Super… Nie do��, �e si� wynudz� jak mops , to do tego zmokn�”.�\nGdy weszli�my do muzeum, oniemia�am. Pi�kny dworek Lutos�awskich… Bia�e �ciany w salonach zdobi�y ogromne obrazy.� W jednym z salon�w sta� wielki, czarny fortepian.� Jedna z naszych opiekunek zasugerowa�a, �eby Paula, moja kole�anka wolontariuszka, zagra�a co�. Niestety, przewodnik nie wyrazi� na to zgody. Instrument wymaga� nastrojenia, �a to zaj�oby troch� czasu. Pomaszerowali�my dalej. Tym razem trafili�my do pomieszczenia z eksponatami� zwierz�t. Co� wspania�ego… takie okazy… od wielkolud�w do malutkich owad�w czy przepi�knych motyli… Nasz� uwag� przyku� ogromny nied�wied�. Zamiast s�ucha� przewodnika, wszyscy robili sobie zdj�cia w „u�cisku” nied�wiedzia. Mogli�my te� zobaczy� r�nego rodzaju ryby. Nawet kole�anka wolontariuszka �zasugerowa�a, �e mo�emy zrobi� sobie zdj�cia „w akwarium”. Na zmian� stan�y�my po dw�ch stronach akwarium i udaj�c nurk�w, pstryka�y�my i pstryka�y�my… fotki… Moc wra�e� i emocji. Wycieczk� zako�czy� spacer po pi�knym ogrodzie wok� dworku.\n���� Wracali�my do domu. A mnie nie opuszcza�a refleksja, ilu miejsc jeszcze nie znamy, „ ile jest dr�g do� zdobycia…”, jak m�wi poeta.\nNie s�dzi�am, �e b�d� si� tak �wietnie bawi� w muzeum przyrody. Bardzo ch�tnie powt�rzy�abym ten wyjazd.\nwolontariuszka projektu, Wioletta Kochanowska , kl. 3 G\nlprzekop dnia maj 07 2012 07:28:56 ·


Zapomnij o nadmiernym poceniu się! | SkinClinic Warszawa\nHome / Odłóż problem z potem na… potem\nOdłóż problem z potem na… potem\nNadmierna potliwość w znaczący sposób wpływa na pogorszenie jakości naszego życia. Utrudnia kontakty z innymi ludźmi i często stawia nas w niekomfortowych sytuacjach, wywołując złe samopoczucie. Gdy drogie antyperspiranty nie pomagają i inne powszechnie dostępne metody również zawodzą, należy pomyśleć o specjalistycznym leczeniu nadpotliwości toksyną botulinową, która gwarantuje wygraną, w nierównej do tej pory, walce…\nNadmierna potliwość w znaczący sposób wpływa na pogorszenie jakości naszego życia. Utrudnia kontakty z innymi ludźmi i często stawia nas w niekomfortowych sytuacjach, wywołując złe samopoczucie. Gdy drogie antyperspiranty nie pomagają i inne powszechnie dostępne metody również zawodzą, należy pomyśleć o specjalistycznym leczeniu nadpotliwości toksyną botulinową, która gwarantuje wygraną, w nierównej do tej pory, walce z potem.\nToksyna botulinowa znana jest w medycynie od dawna. Odkrył ją i nazwał belgijski bakteriolog Emile Pierre van Ermenghen w 1897 roku. Jednak pierwszy zastosował ją w 1973 roku dr P. Scott do stworzenia blokady neuromięśniowej. Botulinę produkuje bakteria Clostridium. Wcześniej używana była m.in. do leczenia: nietrzymania moczu, kreczu karku, zeza, szyjnych dystonii czy kurczu powiek oraz nadmiernej spastyczności. Obecnie zakres jej zastosowania jest powiększany także w medycynie estetycznej. Jest to niezwykle popularny sposób na usuwanie różnego rodzaju zmarszczek. Owa toksyna ma aż siedem typów (od A do G). Dla potrzeb leczenia nadpotliwości istotny jest szczególnie typ A.\nDziałanie zabiegu jest proste i skuteczne. Stosuje się na dłonie, pachy, plecy i stopy. Podaje się go podskórnie. Wstrzyknięcie botoksu jest stosowane miejscowo i ma na celu wywarcie wpływu na gruczoły potowe, które pod wpływem substancji hamują wydzielanie potu. Botulina blokuje zakończenia nerwowe. Zabieg nie należy do bolesnych, ale kliniki dają zazwyczaj możliwość skorzystania ze znieczulenia. Cała kuracja jest całkowicie bezpieczna, na co zwracają uwagę specjaliści z warszawskiej kliniki medycyny estetycznej SkinClinic. Przed zabiegiem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu lekarskiego z pacjentem, który ma na celu wybrać odpowiedni rodzaj leczenia i poznać indywidualne predyspozycje konkretnej osoby. Zabieg trwa od kilku do kilkunastu minut i nie wymaga później żadnego okresu rekonwalescencji. Efekty utrzymują się kilka miesięcy do momentu naturalnego odnowienia się połączeń nerwowych w organizmie. Dla poprawienia skuteczności zabieg wykonuje się kilka razy w przeciągu okresu, który uzna za stosowny lekarz przy wcześniejszej konsultacji. Ewentualna miejscowa bolesność, która może pojawić się po zabiegu, nie utrzymuje się dłużej niż kilka godzin.\nZabieg jest bezwzględnie zabroniony osobom z zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, nadwrażliwością na składniki zawarte w preparacie oraz przyjmującym niektóre specjalistyczne leki, np. aminoglikozydy, aminochinolony czy cyklosporyna. Nie zaleca się go także chorym na wszelkiego rodzaju nowotwory. Leczyć nadpotliwości botoksem nie mogą kobiety w ciąży i okresie laktacji oraz dzieci poniżej 12 roku życia. Zrezygnować z niego powinni też ci, którzy mają zaburzenia krzepnięcia krwi oraz wszyscy, stosujący leki antykoagulacyjne, czyli np. aspirynę.\nOd kiedy toksyna botulinowa znalazła swoje zastosowanie w leczeniu nadpotliwości, problem został praktycznie rozwiązany. Nie musisz już nigdy więcej wstydzić się mokrych dłoni ani stóp. Twój komfort jest najważniejszy i nie pozwól go sobie odebrać, w dodatku przez tak nieprzyjemne uczucia, jakie wywołuje pot.


stanowisko ds. promocji gospodarczej w Wydziale Zarządzania Nieruchomościami i Biznesu - Praca - Biuletyn Informacji Publicznej Miasta Słupska\nstanowisko ds. promocji gospodarczej w Wydziale Zarządzania Nieruchomościami i Biznesu\nds. promocji gospodarczej\nznajomość nowoczesnych narzędzi komunikacji;\nmile widziana znajomość języka angielskiego lub niemieckiego w stopniu komunikatywnym.\nOgólna charakterystyka: osoba zatrudniona na wskazanym stanowisku realizować będzie zadania dotyczące prowadzenia i koordynowania spraw dotyczących współdziałania Prezydenta Miasta z przedsiębiorcami i instytucjami otoczenia biznesu oraz zadania w zakresie promocji gospodarczej..\nkreowanie kierunków działań w zakresie rozwoju gospodarczego Miasta i tworzenia przyjaznego klimatu inwestycyjnego;\ninicjowanie działań służących szeroko pojętemu rozwojowi gospodarczemu Miasta;\nopieka i współpraca z kluczowymi inwestorami funkcjonującymi w regionie słupskim;\npozyskiwanie środków zewnętrznych na przedsięwzięcia ukierunkowane na rozwój przedsiębiorczości oraz wzrost zatrudnienia i spójności społecznej;\norganizowanie wydarzeń biznesowych, konferencji, seminariów dla przedsiębiorców oraz udział w targach, seminariach i konferencjach związanych z priorytetowymi kierunkami rozwojowymi w regionie;\npodejmowanie inicjatyw współpracy samorządu lokalnego z samorządem regionalnym, samorządami lokalnymi, instytucjami, przedsiębiorstwami i organizacjami działającymi na rzecz rozwoju gospodarczego Miasta;\nwspółtworzenie, aktualizacja i wdrażanie dokumentów dotyczących strategicznego rozwoju gospodarczego Miasta;\nanaliza dokumentów strategicznych wyższego rzędu w zakresie spójności działań strategii gospodarczego rozwoju Miasta;\nprogramowanie lokalnego rozwoju przedsiębiorczości i promocji zatrudnienia oraz rynku pracy;\nwspółpraca ze stowarzyszeniami wskazanymi w Regulaminie Organizacyjnym Urzędu Miejskiego w Słupsku, samorządami gospodarczymi, stowarzyszeniami i instytucjami około biznesowymi;\nwspółpraca z Powiatowym Urzędem Pracy w przedmiocie aktywizacji lokalnego rynku pracy mającego na celu pobudzanie przedsiębiorczości oraz sprawowanie nadzoru nad realizacją zadań zleconych do realizacji Powiatowego Urzędu Pracy;\nprogramowanie pomocy publicznej dla przedsiębiorców;\norganizowanie przedsięwzięć mających na celu promocję gospodarczą Miasta;\nprzygotowanie i obsługa posiedzeń Rady Biznesu przy Prezydencie Miasta Słupska i innych zespołów służących rozwojowi gospodarczemu Słupska;\ninformowanie o aktualnych, dostępnych dla przedsiębiorców narzędziach wsparcia takich jak pożyczki fundusze poręczeniowe, dotacje, refundacje, szkolenia projekty unijne itd.;\nwspółpraca z uczelniami wyższymi, szkołami ponadgimnazjalnymi oraz instytucjami naukowo-badawczymi celem dostosowania kierunków kształcenia do potrzeb lokalnej gospodarki.\nkserokopia świadectw pracy lub zaświadczenie o zatrudnieniu w przypadku pozostawania w zatrudnieniu, dokumentujących 1- rok stażu pracy, w przypadku pracy za granicą – przetłumaczenie dokumentów na język polski przez tłumacza przysięgłego.\n„Nabór na stanowisko ds. promocji gospodarczej w Wydziale Zarządzania Nieruchomościami i Biznesu” w terminie do dnia 12 lipca 2018 r.\nInformuję, że w wyniku zakończenia naboru na wymienione stanowisko została wybrana Pani Joanna Tomaszewska\nzamieszkała w Łosinie.\nKomisja Rekrutacyjna dokonała w trakcie rozmowy kwalifikacyjnej oceny kandydatów zgodnie z kryterium punktowym. Pani Joanna Tomaszewska uzyskała najwyższą liczbę punktów tj. 22 na 30 możliwych do uzyskania.


Kominár - dym z komina - Przygotowanie systemu C.O. do zimy\nJeśli w ciągu całej zimy modliłeś się o to, żeby twój od dawna nie modernizowany układ C.O. jakoś przeżył tę porę roku i nie uszkodził się w ciągu chłodów to wreszcie możesz odzyskać spokój. Jakkolwiek to poczucie ulgi jest raptem przejściowe, bo jeśli dziś nie zadbasz o rewitalizację dogrzewania w swym budynku, to w następnym okresie grzejnym prawdopodobnie możesz nie mieć już tak dużo szczęścia.\nObecnie w końcu zaczęła się ta pora roku, że da się na spokojnie zająć się remontami w centralnym ogrzewaniu. Kotły są już z normy wygaszone, o ile jeszcze nie zatrudnia się ich do grzania wody na mycie, jednak to i tak świadczy, iż nie funkcjonują pełną parą. Można w tego rodzaju wypadku skupić się na reperacjach jakie i tak mogą być przymusowe. Jeżeli nie zainteresujesz się nimi aktualnie, to czas szybko minie i przypomnisz sobie o tym kiedy znowuż trzeba będzie ogrzewać dom.\nPo okresie grzejnym należałoby zbadać kocioł C.O. i wyszorować go dokładnie z sadzy i kurzu. Natomiast prócz pieca właściwie zająć się też kominem, zwłaszcza iż zwykle nie posiadasz do niego lekkiego dostępu. Po każdym okresie grzejnym opłaca się oczyścić przewód kominowy, jakkolwiek co parę lat - najczęściej w starych obiektach - przydatne są precyzyjniejsze oględziny (tutaj więcej). Nie w każdej sytuacji starczy do tego kominiarz w ciemnym surducie.\nSkuteczną metodą na sprawdzenie stanu spodziewanych zakłóceń w przewodzie kominowym jest spuszczenie do jego środka kamery. Umożliwia to wizualnie osądzić stan wnętrza przewodu kominowego na całej jego rozciągłości. Skoro w efekcie takiego dochodzenia okaże się, że przewód kominowy nastręcza reperacji, to powinno się co rychlej umówić się z firmą parającą się remontami przewodów kominowych.


Kto powiedział, że kobiety nie potrafią parkować? Miotły szczotki ułożone memy, gify i śmieszne obrazki facebook, tapety, demotywatory zdjęcia\nOglądasz zdjęcie Kto powiedział, że kobiety nie potrafią parkować? Miotły szczotki ułożone zdjęcia demotywatory - śmieszne memy, zdjęcia na facebooka, śmieszne obrazki i tapety na fejsa 2017 roku - memy zabawne zdjęcia i obrazki pinterest, tumblr i twitter 2017 r. demotywatory lepsze niż kwejk, repostuj, jbzd, fishki, jeja, strefa beki, wiocha, chamsko, besty i mistrzowie xD\n16 stycznia 2020 19:38:48 przez Anonim\nKto powiedział, że kobiety nie potrafią parkować? Miotły szczotki ułożone\n#kobiety #parkowanie #miotła #szczotka #miotły #szczotki


MPiPS: 275 tys. bezrobotnych skorzystało ze staży i szkoleń | Edukacja | pulshr.pl\nMPiPS: 275 tys. bezrobotnych skorzystało ze staży i szkoleń\nW tym roku Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej na aktywne formy wsparcia osób bezrobotnych przewidziało 3 403,5 mln zł, tj. o 140,4 mln zł więcej niż w roku ubiegłym. Ze szkoleń i staży podnoszących kwalifikacje skorzystało już ponad 275 tys. bezrobotnych z całej Polski.\n22 gru 2014 14:23\nStaże dostępne są we wszystkich urzędach pracy. Od stycznia do października tego roku skorzystało z nich 206 680 osób.\nO staż mogą ubiegać się osoby bezrobotne, których sytuacja na rynku pracy jest szczególnie trudna. To osoby do 25. roku życia, długotrwale bezrobotni, kobiety, które nie wróciły do pracy po urodzeniu dziecka, osoby bezrobotne powyżej 50. roku życia, bezrobotni wychowujący niepełnoletnie dzieci, niepełnosprawni bezrobotni, czy bezrobotni po odbyciu kary pozbawienia wolności.\nStaż może się odbyć u wskazanego przez starostę pracodawcy, w spółdzielni rolniczej lub prowadzącej działalność gospodarczą osoby fizycznej. Staż nie powinien trwać dłużej niż 6 miesięcy, może jednak być wydłużony do 12 mc, w przypadku młodych do 25. roku życia. Stażyście przysługuje stypendium w wysokości do 997,40 kwoty zasiłku dla bezrobotnych.\nCzytaj też: Praca za darmo, wyzysk, parzenie kawy, nuda. Z tym staże kojarzą się studentom\nMonice Szulii z Legnicy staż pozwolił rozpocząć nową karierę zawodową.\n- Mimo kierunkowego wykształcenia po latach pracy w księgowości straciłam zatrudnienie. Nie liczyłam, że zaledwie po 3 miesiącach po rejestracji w urzędzie pracy moja sytuacja się zmieni. Urząd zaproponował mi staż na stanowisku referenta ds. administracji w firmie, w której pracuję do dziś. Udało mi się awansować i teraz jestem koordynatorem projektów - mówi.\nDla Patrycji Żyznowskiej z Ciechanowa staż okazał się szansą na zbycie pracy.\n- Skończyłam studia z zarządzania bezpieczeństwem. Po studiach zgłosiłam się do urzędu pracy, który zaproponował mi staż na stanowisku asystentki zarządu z firmie. Firma gwarantowała roczną umowę o pracę po zakończeniu stażu, więc propozycja była bardzo atrakcyjna - mówi.\nSzkolenia dostępne są dla wszystkich bezrobotnych zarejestrowanych w urzędzie pracy. Są bezpłatne i otwarte, co oznacza, że mogą się o nie ubiegać wszystkie osoby bezrobotne. Dodatkowo w szkoleniach uczestniczyć mogą osoby pracujące, które są w okresie wypowiedzenia z przyczyn dotyczących zakładu pracy oraz osoby zatrudnione w przedsiębiorstwie będącym w stanie upadłości. Ponadto na szczególnych zasadach, korzystać ze szkoleń mogą osoby korzystające z pomocy społecznej.\nOd stycznia do października br. szkolenia rozpoczęło 68 330 osób z całej Polski.\n- Zdecydowałam się na szkolenie w UP, ponieważ chciałam rozszerzyć swoje umiejętności i wiedzę. Z wykształcenia jestem plastykiem i pedagogiem, a kurs instruktora rękodzieła, który skończyłam pozwala mi prowadzić warsztaty. Zajmuję się wykonywaniem Ikon, które sprzedają w sklepach z dewocjonaliami. Jednak kurs pozwolił mi na poszerzenie oferty i w przyszłości być może zajmę się też projektowaniem biżuterii. Kurs z pewnością pomoże mi też w zajęciach z osobami niewidomymi i chorymi, które niedługo rozpoczynam - mówi Monika Borowik, www.artmania.org.pl.\nOsobom korzystającym ze szkolenia, w zależności od wieku, przysługuje zasiłek szkoleniowy lub stypendium. Urząd pracy może także pokryć koszty związane z kosztami przejazdu na miejsce szkolenia lub kosztami zakwaterowania.\n- Zdecydowałem się na szkolenie z Urzędu Pracy, ponieważ przez blisko pół roku byłem osobą bezrobotną. Ale należę też do ludzi, którzy lubią podnosić swoje kwalifikacje zawodowe, bo nigdy nie wiadomo kiedy będą przydatne do wykorzystania. Szkolenie "Operator wózków widłowych" pomogło mi w zdobyciu pracy, a umiejętności, które na nim zdobyłem, wykorzystuję każdego dnia - mówi Michał Kuśmierczyk ze Skierniewic.\nDo końca października tego roku na staże i szkolenia urzędy pracy rozdysponowały 1 217 124 zł.


www.myslec.pwn.pl - Myśleć - Warto przeczytać - 50 lat psychoz Lacana\nJesteś tutaj: Strona główna › Warto przeczytać › 50 lat psychoz Lacana\n[Jacques Lacan, Seminarium III. Psychozy, przeł. J. Waga, PWN, Warszawa 2014].\nTwórczość Lacana dzieli się zwykle na Écrits i Seminaria. Pierwsze to wydany w 1966 roku i liczący prawie tysiąc stron zbiór trzydziestu czterech artykułów i referatów konferencyjnych. W języku polskim wydano dotąd kilka pojedynczych fragmentów Écrits, m.in. Kanta Sadem oraz Funkcję i pole mowy i mówienia w psychoanalizie. Obszar drugi obejmuje dwadzieścia siedem seminariów pochodzących z lat 1953–80. Od pewnego czasu wydawane są także teksty nie należące do żadnej z powyższych grup, wśród nich zapisy domowych seminariów Lacana sprzed 1953 roku, w tym Mit indywidualny neurotyka, a także wydany w tomie Imiona Ojca stenopis pierwszego i jedynego Seminarium XI z 1963 roku, przerwanego wykluczeniem Lacana z Międzynarodowego Towarzystwa Psychoanalitycznego (IPA). Cała spuścizna Lacana, Écrits, Seminaria i inedita, są redagowane przez Jacques’a Alaina-Millera, jedynego spadkobiercę i właściciela praw autorskich. Praca redakcyjna nad seminariami trwa do dziś. Seminarium III. Psychozy zostało wygłoszone przed gremium psychiatrycznym w szpitalu świętej Anny w semestrze akademickim 1955/56 i po raz pierwszy wydane po francusku w 1981 roku. Jest to pierwszy wydany po polsku pełny tekst Lacanowskiego seminarium.\nPrzedstawiona w Seminarium III teoria psychoanalityczna stanowi polemikę ze współczesnymi Lacanowi nurtami psychiatrycznymi i psychologicznymi. Po pierwsze, przedmiotem krytyki jest psychologia ego (współczesny coaching), wywodzącą się głównie z amerykańskiej recepcji psychoanalizy, która za cel terapii przyjęła wzmocnienie ego. Psychoanaliza Lacana ma dokładnie odwrotny cel, ponieważ ego pojmuje się tu jako tożsame z mechanizmami obronnymi, które mają zostać właśnie osłabione, a nie wzmocnione (s. 304–06). Kolejnym przedmiotem krytyki są teorie psychologiczne oparte na Buberowskiej filozofii dialogu i filozofii egzystencjalnej. Ich błędem jest ujmowanie relacji pacjent–psycholog jako relacji symetrycznej, nazywanej przez Lacana relacją wyobrażeniową bądź lustrzaną. Psycholog traktuje tu pacjenta jako kogoś podobnego do siebie – w wersji skrajnej staje się jego przyjacielem od dobrych rad. W ten sposób, podobnie jak w psychologii ego, terapia może doprowadzić jedynie do normalizacji, do wsparcia wyobrażeniowych, egoistycznych i narcystycznych mniemań pacjenta na własny temat. To, co rzeczywiście dla pacjenta ważne, pozostaje ukryte (zob. s. 497–98). Lacan krytykuje także psychopatologię ogólną Karla Jaspersa, w myśl której podstawowym fenomenem, który pozwala odróżnić psychozę od nerwicy (lub szerzej: zdrowie od wszelkiego zaburzenia psychicznego), jest fenomen rozumienia. Zdaniem Jaspersa psychotyk to taki podmiot, którego mowa bądź zachowanie nie ma sensu i nie daje się zrozumieć. Lacan nie twierdzi, że psychoza jest zrozumiała, ale że to, co zrozumiałe, jest tylko pewną konwencją przyjmowaną przez większość (zob. s. 13–15). Lacan krytykuje także wprowadzony przez Kraepelina obraz kliniczny paranoi, w skład którego wchodzą takie elementy jak pycha, nieufność, przewrażliwienie i sztywność psychologiczna (zob. s. 89–90). Lacan odwołuje się do przykładów z własnego doświadczenia klinicznego (w tym czasie jest jeszcze aktywnym psychiatrą), przywołuje także opisany przez Freuda przypadek Schrebera, aby dowieść, że te negatywne cechy nie są dla psychozy istotne; co więcej, ustabilizowana psychoza urojeniowa może mieć wręcz odwrotny obraz kliniczny. Jednak niezależnie, czy opisze się ten obraz pozytywnie, czy negatywnie, jest on tylko nieistotną psychologizacją. Najważniejsze jest to, że podobnie jak w przypadku psychologii ego, psychologii egzystencjalnej oraz psychopatologii ogólnej, teoria Kraepelina nie uchwytuje tego, co istotne, nie dostarcza prawomocnych podstaw do odróżnienia zdrowia od choroby psychicznej.\nWymienione wyżej polemiki, jakkolwiek aktualne i powtarzane przez Lacana także w innych miejscach, są drugorzędne w obliczu krytyki totalnej, leżącej u podstaw całego Seminarium III i wymierzonej w dwóch kierunkach: w naturalistyczne interpretacje psychoanalizy Freuda, które przypisują jej sprowadzenie człowieka do kierowanego przez popędy zwierzęcia, oraz w nozologię psychiatryczną opartą na symptomatologii. W ujęciu Lacana Freud jawi się niemal jak klasyczny filozof niemiecki, dla którego wszystko, co istnieje, jest rozumne. Każda myśl, marzenie senne, pomyłka – cała idiotyczna codzienność ma swój wyższy, chociaż ukryty cel. „I rzeczywiście, ostatnie słowo Freudowskiej antropologii dotyczy tego, co opętuje człowieka i czyni z niego nośnik nie irracjonalnego – [wszak] freudyzm to nie irracjonalizm, wręcz przeciwnie – lecz nośnik jakiegoś rozumu, którego jest on w większym stopniu ofiarą niż panem i przez który jest on z góry skazany na porażkę” (s. 445). Wreszcie w całym Seminarium III Lacan wymierza ciosy w fundującą psychiatrię nozologię (klasyfikację chorób i zaburzeń psychicznych), polegającą na chwytaniu, izolowaniu, opisywaniu i klasyfikowaniu symptomów chorobowych. Lacan twierdzi, że te działania nie mówią niczego istotnego ani o chorobie, ani o pacjencie. Ani choroba psychiczna, ani człowiek nie są bowiem sumą symptomów. Dla psychiatrii współczesnej Lacanowi oraz nam, mówiąc tylko z niewielką przesadą, chorób psychicznych jest niemal tyle co pojedynczych symptomów. Na gruncie psychoanalizy Lacanowskiej analityk zamiast symptomów, których odpowiednie konfiguracje pozwalałyby postawić diagnozę, poszukuje leżących głębiej struktur podmiotowych.\nU podstaw podejścia Lacana do zagadnienia psychozy (i psychiki w ogóle) leży założenie, iż symptom ma znaczenie tylko w odniesieniu do tej głębszej struktury podmiotowej (s. 38). Stąd psychoanalizę Lacana należy nazywać psychoanalizą strukturalną, nawiązując nie tyle do słynnych inspiracji strukturalizmem, do wyróżnionej roli języka i dyskursu itp., co do zupełnie podstawowej idei pojmowania podmiotowości jako struktury. Lacan twierdzi, iż samo wskazanie i nazwanie symptomu ma wartość tylko o tyle, o ile doprowadzi do wydobycia odpowiedniego mechanizmu strukturalnego, to od tego mechanizmu bowiem zależy diagnoza i przebieg analizy (zob. s. 39). Co więcej, psychoanaliza Lacanowska, inaczej niż psychiatria czy psychoterapia, nie ma na celu usunięcia czy wycięcia symptomu, ale zmianę stosunku podmiotu do symptomu. Analiza może, ale nie musi doprowadzić do jego zniknięcia. Dotyczy to nie tylko błahych symptomów neurotycznych, ale także w porównaniu z nimi poważnych symptomów psychotycznych, takich jak urojenia i halucynacje.\nZamiast mnożyć tabele symptomów oraz odpowiadających im chorób i zaburzeń psychicznych, Lacan wyróżnia trzy główne typy struktur podmiotowych: psychozę, nerwicę i perwersję (ta ostatnia w Seminarium III nie pojawia się, w całym zaś oeuvre Lacana znajduje się tylko wstępne jej omówienie). W psychoanalizie Lacanowskiej przyjmuje się ścisłe granice między poszczególnymi typami struktur. Struktury są zatem niepodzielne: nie można być w 20% psychotykiem, w 30% perwersem, a w 50% neurotykiem. Zatem po osiągnięciu dojrzałości – górną granicę wieku stanowi cztery i pół roku (zob. s. 291) – określona struktura krystalizuje się i nie może już nigdy zostać zmieniona. Podmiot neurotyczny nie może stać się podmiotem psychotycznym i odwrotnie, podmiot psychotyczny nigdy nie zostanie neurotykiem. Lacan twierdzi, że osoba, która doświadczyła epizodu psychotycznego (urojeń, halucynacji, rozszczepienia, otępienia bądź innych psychotycznych symptomów) w późnym wieku bądź pod wpływem psychoanalizy, zawsze miała psychotyczną strukturę osobowości (zob. s. 460). Stąd z punktu widzenia szkoleń psychoanalityków tak ważna jest zdolność do rozpoznania psychotycznego mechanizmu strukturalnego (które nie jest tym samym co zobaczenie podanego zasadniczo na dłoni, odsłoniętego symptomu).\nMechanizmy strukturalne są określonymi formami negacji. To praca negacji nadaje symptomom znaczenie, a nie symptomy człowiekowi. Lacan wyróżnił trzy typy negacji, odpowiadające kolejnym strukturom podmiotowym. Strukturę neurotyczną określa wyparcie, strukturę perwersyjną zaprzeczenie, psychotyczną zaś wykluczenie. Lacan używa francuskich pojęć refoulement, déni, forclusion; ich niemieckimi odpowiednikami wydobytymi z pism Freuda są kolejno Verdrängung, Verleugnung, Verwerfung, a w tłumaczeniach anglojęzycznych: repression, disclousure i foreclousure. Głównym tematem Seminarium III jest wypracowanie teorii psychotycznej negacji (wykluczenia) i odróżnienie jej od negacji neurotycznej (wyparcia; zob. s. 24–27).\nAby wyjaśnić mechanizm wykluczenia, Lacan na jednym z pierwszych spotkań omawia scenkę z Freudowskiego opisu przypadku Człowieka Wilka.\n<c>Scenka jest następująca. Bawiąc się nożem, przyciął sobie palec, który ledwo trzymał się na kawałeczku skóry. Podmiot opowiada o tym zdarzeniu w stylu „kalkującym” dawne przeżycie. Wydaje się, że wszelkie odniesienia czasowe zniknęły. Potem usiadł na ławce, obok swojej niańki, będącej akurat powierniczką jego pierwszych doświadczeń, i nie odważył się jej o tym powiedzieć. Jakże znamienne jest to zawieszenie wszelkiej możliwości mówienia – i to wobec osoby, której mówi się o wszystkim, a zwłaszcza o tego typu rzeczach. Jest tu jakaś otchłań, zapaść czasowa, cięcie w doświadczeniu – po tym okazuje się, że nic mu nie jest, wszystko minęło, nie ma o czym mówić. Ustanowiona przez Freuda relacja między tym zjawiskiem a owym jakże szczególnym niewiedzeniem niczego o tej rzeczy, nawet w znaczeniu wypartego wyrażonego w tekście, tłumaczy się w następujący sposób: to, co zostało odrzucone w porządku symbolicznym, wyłania się na nowo w realnym [s. 26].\nZ powyższej opowieści wynikają dwie kwestie. Po pierwsze, wykluczenie nie oznacza negacji wydarzenia. Problem nie polega na tym, że wydarzenie zostaje zanegowane (zapomniane, wyparte czy odrzucone), ale na tym, że nie zostaje przez podmiot wypowiedziane, czyli nie zostaje poddane symbolizacji. I właśnie dlatego, że nie zostaje usymbolizowane, nie może zostać wyparte, bowiem wyparcie polega na zachowaniu symbolu bez rzeczywistego wydarzenia, wykluczenie zaś, odwrotnie, na zachowaniu rzeczywistego wydarzenia bez symbolu. Zatem mechanizm wyparcia prowadzi do wytworzenia wokół wydarzenia dyskursu, który nadaje mu znaczenie, a mechanizm wykluczenia pozostawia wydarzenie poza dyskursem. Po drugie, wydarzenie, do którego odwołuje się Lacan, nie jest przypadkowe – to doświadczenie utraty, które w jasny sposób nawiązuje do doświadczenia kastracji. To kastracja – utrata siły, potencji, pełni – jest tym, czego niemożliwość wypowiedzenia funduje psychotyczną strukturę podmiotu. „Co do Verwerfung, Freud mówi, że podmiot nie chciał nic wiedzieć o kastracji, nawet w sensie wyparcia” (s. 278). Stąd podmiot psychotyczny można nazwać podmiotem niewykastrowanym symbolicznie.\nW całym Seminarium III Lacan eksperymentuje z kolejnymi ujęciami psychotycznego mechanizmu wykluczenia. Jest jasne, że nie ma gotowej teorii, ale pracuje nad nią na bieżąco i nie zakłada z góry punktu dojścia. Raczej rzuca kolejne, czasem niepowiązane ze sobą pomysły, niż prowadzi logiczny wywód. Robi liczne skróty, nie kończy wątków. Jedno jest natomiast pewne: zarysowana wyżej scena wykluczenia symbolicznej kastracji jako wydarzenia źródłowego dla rozwoju psychozy zostaje wciśnięta w dramat rodzinny, którego najwyższym, boskim punktem jest imię ojca: wszystko dzieje się w domu zamieszkanym przez chorą na Edypa świętą rodzinę. W kolejnych latach Lacan będzie stopniowo modyfikował swoje stanowisko, jednak w Seminarium III nie ma wątpliwości, iż to od przebiegu kompleksu Edypa zależy, czy dojdzie do symbolizacji, czy nie, czy aktywizuje się mechanizm wyparcia, czy wykluczenia. Najprościej rzecz ujmując, wyparcie wiąże się z powodzeniem, a wykluczenie z niepowodzeniem kompleksu Edypa i funkcji ojcowskiej. „Wszystko, co spotyka się w naszej literaturze, podstawowe zasady, co do których się zgadzamy, implikują to właśnie: żeby była rzeczywistość, wystarczający dostęp do rzeczywistości; żeby poczucie rzeczywistości było należytym drogowskazem, żeby rzeczywistość nie była tym, czym jest w psychozie, trzeba, by kompleks Edypa został przeżyty” (s. 365).\nSymboliczną, trójkową relację edypalną poprzedza preedypalna relacja podmiotu z matką, którą Lacan nazywa wyobrażeniową (imaginaire). W ramach relacji wyobrażeniowych (zarówno tej dotyczącej dziecka, jak i dorosłego) podmiot pojmuje innego na własne podobieństwo, na swój obraz (image), jako przedłużenie siebie, bądź odwrotnie, sam czuje się przedłużeniem ciała innego (na tym poziomie sytuuje się wspomniana wyżej psychologia ego oraz psychologia dialogu). Inny wyobrażeniowy jest przez Lacana zwany małym innym. Wyobrażeniowe relacje z małym innym charakteryzują się postawami skrajnymi: bezpośrednią agresją lub miłosnym ogłupieniem. W nawiązaniu do heglowskiej dialektyki pana i niewolnika zostają porównane do walki na śmierć i życie i odróżnione od relacji symbolicznych, polegających zawieszeniu bezpośredniego działania na rzecz walki o uznanie (zob. 76–77). Do przejścia od pierwszego do drugiego typu relacji dochodzi, gdy w układ ego – mały inny (czy też dziecko–matka) wkracza imię ojca jako trzeci, pośredniczący element: „wymiar prawdy wkracza w życie, w ekonomię człowieka […] za pośrednictwem znaczenia idei ojca” (s. 394, zob. także s. 179). To dzięki imieniu ojca zawiązuje się właściwy trójkąt edypalny. Imię ojca wyprowadza podmiot z wyobrażeniowej relacji z matką i wprowadza w społeczny rejestr zwany symbolicznym: odtąd podmiot może osiągać satysfakcję tylko w sposób niebezpośredni, symboliczny, zapośredniczając się w wielkim Innym.\n<s>Zakaz i pierwotny znaczący\nImię ojca, francuskie Nom-du-Père, oznacza także zakaz (w języku francuskim nom, czyli „imię”, wymawia się tak samo jak non, oznaczające „nie”). Pierwszemu zakazowi, pochodzącemu od imienia ojca, Lacan przyznaje rolę sensotwórczą. Zanegowanie relacji matka–dziecko (ja – mały inny) sprawia, że ta relacja staje się znacząca. Neurotyczne wyparcie pierwotne oznacza zatem nadanie sensu temu, co zostało utracone. Sam ten zakaz, pierwszy znaczący, nie posiada jednak sensu. „Kładę nacisk na to, że nie podlega on znaczeniu, lecz jest jego źródłem” (s. 455, zob. także s. 63–64). Właśnie dlatego, że pierwszy znaczący jest bezsensowny, może być bez końca interpretowany. Nieświadomym reprezentantem nieznaczącego pierwszego znaczącego (bądź znaczenia źródłowego wydarzenia) jest wielki Inny. Podmiot neurotyczny próbuje zgadnąć, czego ten Inny pragnie, zgaduje zaś właśnie przez kolejne interpretacje, które z konieczności są błędne, ponieważ zawsze, wcześniej czy później, docierają do czegoś, co niczego nie znaczy. Symptomy neurotyczne są generowane właśnie przez kolejne interpretacje pragnienia Innego.\nW przypadku odwrotnym, gdy zamiast mechanizmu wyparcia zadziała mechanizm wykluczenia imienia ojca, podmiot pozostaje na poziomie relacji wyobrażeniowej, w której brakuje „nieznaczącego znaczącego”, tak radośnie interpretowanego przez podmiot neurotyczny. Zatem podmiot psychotyczny w ogóle nie może podjąć interpretacji. „Chodzi o odrzucenie jakiegoś pierwotnego znaczącego w zewnętrzne ciemności – znaczącego, którego odtąd będzie brakować na tym poziomie. Oto zasadniczy mechanizm, którego dopatruje się u podstaw paranoi” (s. 280).\nJest jasne, że imię ojca nie jest tylko elementem w strukturze rodziny czy strukturze edypalnej, ale elementem wyróżnionym – pierwotnym znaczącym, który warunkuje pojawienie się wszystkich pozostałych znaczących (innych członków rodziny, ról społecznych). To, kim podmiot mniema, że jest, zależy od miejsca, jakie zajmuje względem imienia ojca. Oznacza to, że matka, syn, siostra, jak i ojciec realny, otrzymują symboliczną tożsamość ze względu na nie: matka to żona ojca, dziecko to syn albo córka itd. To tutaj kształtuje się także poczucie historii i ciągłości pokoleniowej, ponieważ imię ojca można rozumieć także jako nazwisko. Za sprawą nazwiska podmiot odróżnia swoją rodzinę od pozostałych rodzin i jako Jan Kowalski nie jest już jakimś Janem, ale indywiduum symbolicznym, które nie tyle tworzy swój świat, co wkracza w wykraczający poza niego porządek symboliczny. „Podmiot odnajduje swoje miejsce w uprzednio ukształtowanym aparacie symbolicznym, który ustanawia w seksualności prawo. A prawo to nie pozwala dłużej podmiotowi realizować jego seksualności inaczej niż na płaszczyźnie symbolicznej. To właśnie oznacza Edyp – i gdyby analiza tego nie wiedziała, nie odkryłaby kompletnie niczego” (s. 313–14). Krótko mówiąc, w Seminarium III Lacan stoi na stanowisku, iż tylko dzięki imieniu ojca dziecko otrzymuje tożsamość w ramach struktury rodzinnej oraz wszelkiej możliwej struktury symbolicznej.\nWykluczenie imienia ojca uniemożliwia podmiotowi zajęcie miejsca w tej symbolicznej sferze miejsc czy ról w obszarze rodzinnym, społecznym i historycznym. W całym Seminarium III to te elementy psychozy Lacan uznaje za kluczowe, zmniejszając przy tym rolę popędów czy pragnień. To istotny punkt, w którym Lacan odróżnia swoją teorię od psychoanalizy Freuda, przede wszystkim przedstawiając nową interpretację Dzienników nerwowo chorego Schrebera. Freud twierdził, że paranoja Schrebera była spowodowana wypartym pragnieniem homoseksualnym, które nie mogąc zrealizować się w rzeczywistości społecznej, symbolicznej, pojawiło się pod postacią halucynacji, doprowadzając ostatecznie do wytworzenia złożonego systemu urojeń. Lacan zauważa, że takie ujęcie nie pozwala na odróżnienie psychozy od nerwicy: psychoza byłaby po prostu ostrą nerwicą, która – nie wiadomo dlaczego – prowadzi do psychozy (zob. s. 22, 578). W ujęciu Lacana Schreber wykluczył imię ojca, w efekcie czego nie wytworzył żadnej tożsamości symbolicznej – był zdolny tylko do wyobrażeniowego symulowania roli, jaką odgrywał jako radca prawny oraz mąż. Psychoza wybuchła w momencie, gdy awans zawodowy doprowadził go do otrzymania wysokiego stanowiska, na którym nie miał już kogo naśladować (zob. s. 588). To zatem nie pragnienie homoseksualne wywołało psychozę, ale niejako odwrotnie – brak tożsamości doprowadził do wyobrażeniowo-realnej transseksualizacji, która pojawiła się dopiero wtórnie.\nTożsamość symboliczna nie oznacza jednak, że podmiot neurotyczny nabywa jakąś esencję, że wie, kim jest, a kim nie jest. Dramat podmiotu neurotycznego polega właśnie na tym, że nie wie, kim jest. Tożsamość symboliczna oznacza tylko i wyłącznie zdolność do postawienia pytania o miejsce i rolę w świecie, a nie posiadanie prawidłowych odpowiedzi (zob. s. 315). Podmiot neurotyczny jest zawsze niepewny swojej roli, płci, pragnienia itd. „Zaiste, pewność jest dla normalnego podmiotu czymś najrzadziej spotykanym” (s. 137). Kluczowe jest to, że rejestr symboliczny jest skonstruowany z elementów znaczących, czyli takich, które mają znaczenie tylko ze względu na opozycję do innych znaczących (zob. s. 63, 220). Lacan podkreśla, że znaczące stanowią budulec ludzkiej rzeczywistości, w przeciwieństwie do znaczonych (znaczeń), z których skonstruowany jest rejestr wyobrażeniowy charakteryzujący także świat zwierzęcy – w przyrodzie, na poziomie wyobrażeniowym, kolor czerwony oznacza ostrzeżenie, ale ten sam kolor w kartach nabiera znaczenia czy wartości tylko ze względu na relację do innych kolorów (zob. s. 20). Lacan powraca do tego zagadnienia w kilku miejscach.\n<c>Dzień i noc, mężczyzna i kobieta, pokój i wojna – mógłbym dalej wymieniać inne przeciwieństwa, które nie wydobywają się z realnego świata, ale nadają mu jego ramy, jego osie, jego strukturę, organizują go, sprawiają, że dla człowieka faktycznie istnieje rzeczywistość [s. 366].\n<c>Opozycja dnia i nocy jest opozycją znaczącą i wykraczającą niepomiernie poza wszystkie znaczenia, które może ona w końcu objąć, czy wręcz poza wszelkie rodzaje znaczeń. […] Znaczący-mężczyzna i znaczący-kobieta to coś innego niż postawa bierna i postawa czynna, postawa agresywna i postawa uległa, coś innego niż zachowania [s. 364].\n<c>Obie strony – męska i żeńska – seksualności nie są danymi, nie są niczym, co moglibyśmy wywieść z jakiegoś doświadczenia [s. 455].\nNiepewność podmiotu neurotycznego to cena życia w świecie skonstruowanym z elementów, które nie istnieją w naturze. Neurotyczne wątpliwości mogą dotyczyć każdej z takich znaczących par, przy czym dwie z nich (kobieta-mężczyzna oraz istnienie-nieistnienie) Lacan uważa za najważniejsze. Jeżeli dla Lacana istnieje jakakolwiek dająca się odkryć esencja struktury neurotycznej, to ma ona formę jednego z dwóch pytań: „czy jestem kobietą, czy mężczyzną” (główne pytanie neurotyka histerycznego) bądź „czy istnieję, czy nie istnieję” (główne pytanie neurotyka obsesyjnego). Egzystencjalne rozterki neurotyka sprowadzają się do ambiwalencji wyboru w znaczących parach. Właśnie z tego zdaje sprawę Lacanowskie ujęcie kompleksu Edypa, w którym przyjmuje się, że podmiot staje się wszystkimi postaciami rodzinnego dramatu, ale staje się nimi na sposób symboliczny: jest kobietą oraz mężczyzną, jest zabijany przez ojca oraz tym, który zabija, ale jako symbolicznymi znaczącymi.\nCeną za wykluczenie rejestru symbolicznego jest autonomizacja znaczącego, który znaczy już tylko siebie, staje się wyobrażeniowo-realny (Lacan nie jest co do tego jednoznaczny) i nabiera dla podmiotu psychotycznego ogromnej wagi. W psychozie znaczący powraca w strukturalnej dziurze po rejestrze symbolicznym (zob. s. 20), jako „znaczenie, które nie odsyła w gruncie rzeczy do niczego oprócz siebie samego i które pozostaje nieredukowalne. Sam chory podkreśla, że słowo ciąży w nim samym […], oznacza samo przez się coś niewypowiadalnego” (s. 63, zob. s. 104, 518). Znaczący pojawia się pod postacią halucynacji oraz dziwacznej mowy, dla której charakterystyczne są neologizmy – słowa-klucze, w których łączą się najdziwniejsze pary słów, autografy psychozy, które miałyby sens jako oddzielone elementy par znaczących, ale jako zbite razem znaczone – są sensu pozbawione: „jest to coś w rodzaju ołowianego ciężarka w sieci – w siatce dyskursu podmiotu. To strukturalna charakterystyka, po której, z klinicznego punktu widzenia, rozpoznajemy sygnaturę urojenia” (s. 64), która odsyła „nie tyle do możliwego do uzgodnienia systemu znaczeń, ale do znaczenia jako niewypowiadalnego, do rdzennego znaczenia jej rzeczywistości, jej osobistego pokawałkowania” (s. 104–05).\n<s>Rozwój i recepcja\nW artykule napisanym jeszcze w trakcie trwania Seminarium III, streszczającym najważniejsze zagadnienia, Lacan dopuścił możliwość, by strukturalny brak w symbolicznym został wypełniony przez metaforę urojeniową. Metafora urojeniowa miałaby nawiązywać do metaforycznej funkcji pełnionej przez imię ojca, czyli funkcji, zgodnie z którą imię ojca jest warunkiem wszystkich możliwych znaczących i w tym sensie je metaforycznie oznacza – każdy znaczący na samym końcu oznacza pierwszego znaczącego. Lacan sugerował, że taki właśnie jest „zdrowy” cel rozwoju systemu urojeniowego, na niego powinna być nakierowana praca analityczna z podmiotami psychotycznymi (właśnie dlatego nie godził się na czysto negatywny obraz kliniczny paranoi Kraepelina).\nNie jest to ostatnie słowo Lacana na temat podmiotów psychotycznych. Wypracowaną w Seminarium III teorię Lacan poddał krytycznej rekapitulacji w wygłoszonym w latach 1975/76 Seminarium XXIII, zatytułowanym Sinthome i poświęconym Jamesowi Joyce’owi. Tytułowy sinthome pełni mniej więcej tę samą funkcję co w teorii z lat 50. pierwotny znaczący, który sam nie posiada znaczenia i nie może zostać zinterpretowany. To właśnie odróżnia sinthome od „zwyczajnych” symptomów, które posiadają znaczenie i poddają się interpretacji. Zasadnicza różnica między wczesną i późną teorią Lacana polega na tym, że w Seminarium XXIII Lacan odrzuca konieczność, by pierwszy znaczący bądź sinthome był wprowadzany do struktury podmiotu tylko za pośrednictwem imienia ojca. Imię ojca samo określone jest jako sinthome, taki mianowicie, który leży u podstaw neurotycznej struktury podmiotowości. Istnieją, twierdzi Lacan, inne sposoby wejścia podmiotu w rejestr symboliczny i znalezienia miejsca w społeczeństwie niż za pośrednictwem przejścia przez kompleks Edypa, przyjęcia imienia ojca. Ściśle rzecz biorąc, na tym etapie nauczania Lacan twierdzi, że celem sinthome’u jest nie tyle wprowadzenie podmiotu w rejestr symboliczny, co powiązanie ze sobą trzech rejestrów: realnego, wyobrażeniowego i symbolicznego, a on sam jest czwartym elementem. Przepracowanie struktury psychotycznej polega zatem nie tyle na wprowadzeniu trzeciego z nich do struktury podmiotu, ile na ich połączeniu. W Seminarium XXIII Lacan twierdzi, że ta praca powiodła się Joyce’owi, który wytworzył własny sinthome, imię własne „Joyce”. Stąd powiedzenie Joyce’a, iż pisząc Finneganów tren, zadał akademikom pracę na czterysta lat, Lacan rozumie jako potwierdzenie powodzenia scalenia struktury psychotycznej.\nGdy spojrzeć z tej perspektywy na teorię psychozy z Seminarium III opartą na mechanizmie wykluczenia, wydaje się, że Lacan chce przede wszystkim dokonać opisu psychotycznej struktury podmiotowej bez uciekania się do terminów wydobytych wcześniej ze struktury neurotycznej. W Seminarium III strukturapsychotyczna sprowadza się do wybrakowanej struktury neurotycznej; pierwszej brakuje wszystkiego, co posiada druga, imienia ojca, wielkiego Innego, relacji symbolicznych, pierwotnego znaczącego. W Seminarium XXIII to struktura neurotyczna pokazana jest jako „ta gorsza”: zedypalizowana, zależna od wielkiego Innego, wykastrowana symbolicznie itd. Czy jednak Lacan nie jest tu jeszcze bardziej radykalny? Jeżeli bowiem neurotyczne imię ojca jest rzeczywiście sinthome’em, to sama struktura neurotyczna jest tylko pewnym zbiorem w większym zbiorze struktury psychotycznej. Podmiot neurotyczny to tylko pewien wypadek podmiotu psychotycznego. Taki mianowicie, w którym sinthome został wytworzony (a właściwie zaaplikowany) odpowiednio wcześnie. Z tej perspektywy nerwica jest tylko szczególnym przypadkiem psychozy.\nTego ruchu nie należy rozumieć jako prowokacji, ale jako odpowiedź Lacana na rosnącą liczbę chorób i zaburzeń psychicznych, zarówno w postępie jakościowym, jak i ilościowym: coraz więcej osób doświadcza coraz trudniejszych do zdiagnozowania problemów psychicznych. Teoria Lacana dostarcza wstępnych narzędzi teoretycznych do opisu tego zjawiska. Wstępną odpowiedź lokuje w osłabieniu tradycyjnego modelu rodziny i wartości konserwatywnych, depatriarchializacji – słowem, w załamaniu porządku symbolicznego i autorytetu imienia ojca. W tym względzie teoria Lacana otrzymuje nawet potwierdzenie w faktach, zwraca się bowiem uwagę, że w krajach rozwijających się, w których tradycja jest wartością, psychozy są rzadsze i mają spokojniejszy przebieg niż w krajach rozwiniętych. Odpowiedź Lacana byłaby następująca: sukcesja ciągłości imienia ojca gwarantuje przewagę w społecznej produkcji podmiotów neurotycznych nad psychotycznymi.\nNie jest to ostatnie słowo lacanistów w tej kwestii. Jacques Alain-Miller rozwinął teorię psychozy strukturalnej, proponując pojęcie „psychozy zwyczajnej”, która obejmowałaby te podmioty, u których, chociaż brakuje imienia ojca, nie dochodzi do rozpętania psychozy. Kluczowe jest to, że symptom, zgodnie z podstawowym założeniem psychoanalizy strukturalnej, traktuje się tu jako odpowiedź podmiotu na głębszy mechanizm wykluczenia. Kwestia, jakie dokładnie typy zaburzeń i chorób psychicznych wyróżniane w najnowszych klasyfikacjach psychiatrycznych miałyby należeć do psychoz zwyczajnych, jest stale przez lacanistów dyskutowana. Podkreślenia wymaga przede wszystkim fakt, że jest to teoria nie tylko dyskutowana, ale i rozwijana oraz praktykowana. Oryginalny użytek uczynili z niej belgijscy lacaniści, modelując za pomocą teorii psychozy strukturalnej Lacana oraz psychozy zwyczajnej Millera pracę z pacjentami uzależnionymi od leków, alkoholu i narkotyków. Uzależnienie traktuje się jako psychotyczny symptom będący efektem mechanizmu wykluczenia (zgodnie z Seminarium III), ale także jako sinthome, który ratuje podmiot przez rozpętaniem psychozy (zgodnie z Seminarium XXIII). W szerszym kontekście Lacanowski podmiot psychotyczny i Millerowska psychoza ogólna pozwalają ująć szeroki zespół zaburzeń, które przejawiają się ogólnie pojętą niezgodą bądź nieumiejętnością poradzenia sobie z zastanym porządkiem symbolicznym.\nTyle w kwestii kliniki. Strukturalna teoria podmiotowości psychotycznej przedstawiona przez Lacana w Seminarium III nie została jeszcze w pełni zasymilowana przez współczesnych teoretyków. Przeważa rozpoczynanie od podmiotu wybrakowanego, dla którego realne wydarzenie jest tylko utraconą ideą. Wychodząc od braku, nigdy nie osiąga się wydarzenia. Seminarium III pokazuje, że takie ujęcie jest tylko połową teorii Lacana, tą mianowicie, która opiera się na neurotycznej strukturze podmiotowości. Jej druga strona, podmiotowość psychotyczna, byłaby krokiem ku takim konstrukcjom, w których wychodząc od wydarzenia, pracuje się nad podmiotem, który je udźwignie. Wydaje się, że taką perspektywę otwierają Lacanowskie rozważania na temat psychozy. Rozważania te nie miały nawet okazji zostać odrzucone, ponieważ poza drobnymi wyjątkami nigdy nie wyszły na powierzchnię.\n Numery stron podane w tekście odsyłają do omawianej książki.\n Zob. J. Lacan, W. Granoff, Fetyszyzm: symboliczne, wyobrażeniowe i realne, „Kronos” 2010 nr 1, s. 24–31; B. Fink, Kliniczne wprowadzenie do psychoanalizy Lacanowskiej, przeł. Ł. Mokrosiński, Warszawa 2002, s. 234–86.\n Zob. Z. Freud, Psychoanalityczne uwagi o autobiograficznie opisanym przypadku paranoi (Demetia Paranoides), w: tenże, Charakter a erotyka, przeł. R. Reszke, D. Rogalski, Warszawa 1996, s. 103–65 oraz D.P. Schreber, Dziennik nerwowo chorego, przeł. R. Darda-Staab, Kraków 2006.\n Zob. J. Lacan, On a Question Prior to Any Possible Treatment of Psychosis, trans. B. Fink, New York–London 2006, s. 481.\n Vanheule wyróżnia u Lacana cztery etapy rozwoju teorii psychoz: (1) okres przedanalityczny w latach 30. i 40., w którym Lacan pojmował psychozę jako dominację wyobrażeniowych relacji identyfikacji i projekcji; (2) okres analityczny z lat 50., do którego należy Seminarium III, gdzie projekcja i identyfikacja są tylko efektami głębszego mechanizmu wykluczenia ojca; (3) okres analityczny z lat 60., w którym kluczowa rola zostaje przyznana niezdolności podmiotu do poradzenia sobie z zalewem jouissance; (4) okres ostatni z lat 70., w którym Lacan pracuje nad zdolnością podmiotu psychotycznego do samodzielnego wytworzenia sinthome’u. Zob. S. Vanheule, The Subject of Psychosis: A Lacanian Perspective, New York 2011.\n J. Lacan, Book XXIII. Le sinthome, Paris 2005.\n Zob. J.-M. Rabaté, Jacques Lacan. Psychoanalysis and the Subject of Literature, London 2001, s. 154–82.\n Zob. A. Rowan, Psychoanalytically Working with Psychosis. Some Reflections on Practice, tekst dostępny w sieci.\n Zob. J.-A. Miller, Ordinary Psychosis Revisited, „Psychoanalitical Notebooks” 19 (2009), s. 139–68.\n Zob. J.D. Redmond, Contemporary Perspectives on Lacanian Theories of Psychosis, tekst dostępny w sieci.\n Zob. J.-M. Josson, Toksykomania, leczenie następstw psychozy, przeł. P. Szczur, „TeXty” nr 3: psychoza, s. 14–26.\nwykluczenie psychologia mózg neuropsychologia II wojna światowa prekariat Philip Zimbardo ekonomia psychoanaliza gospodarka umysł filozofia umowy śmieciowe kapitalizm mądrość filozofia francuska historia Lacan Guy Standing prekaryzacja nierówności globalizacja historia Polski Psychologia i życie socjologia


Waniliowo-karmelowe parfait, czyli pyszne, kremowe lody. – Sezon na smak\nHomeSłodkości Waniliowo-karmelowe parfait, czyli pyszne, kremowe lody.\nWaniliowo-karmelowe parfait, czyli pyszne, kremowe lody.\nPosted in : Słodkości on 4 lipca 2021 by : Sezon na smak Tagi: domowe lody, lato, letnie desery, lody, lody waniliowe\nParfait – niesamowity deser lodowy, miękki i delikatny. Bazą są ubite żółtka z cukrem, które dodaje się do ubitej śmietanki. A potem? Dodajemy, co nam w duszy gra: kawę, alkohol, owoce, czekoladę, orzechy. Ja dodałam sos karmelowy, słono-słodki, intensywny w smaku, idealnie kontrastujący z delikatnym, waniliowym kremem.\n550 g śmietany 36%\n150 g śmietanki podgrzewamy w garnku. W drugim garnku przygotowujemy karmel: wsypujemy 100 g cukru, 2 łyżki wody i podgrzewamy na wolnym ogniu, aż cukier całkowicie się rozpuści i nabierze złotego koloru. Dokładamy gorącą śmietankę i odrobinę soli. Gotujemy do czasu, aż karmel połączy się ze śmietanką. Gotową masę odstawiamy do ostygnięcia. Od czasu do czasu mieszamy.\nŻółtka oddzielamy od białek. Białka ubijamy na sztywną pianę. Żółtka ucieramy z 60 g cukru i pastą waniliową na puszysty kogel-mogel. 400 g śmietany również ubijamy. Do masy jajecznej dodajemy najpierw bitą śmietanę, a potem pianę z białek.\nForemki, w których będziemy zamrażać krem opłukujemy zimną wodą. Nakładamy 1/3 masy, na wierzchu rozkładamy 1/3 karmelu, następnie znowu masę waniliową i tak do wyczerpania składników. Ostatnią warstwą powinna być masa waniliowa. Przykrywamy i wstawiamy na noc do zamrażalnika.\nForemki wyjmujemy z zamrażarki na 15 minut przed podaniem. Można ozdobić orzechami w karmelu.\n« Truskawkowa tarta z marcepanem. Torcik rabarbarowy z bezą. »


POP ROCKOWE WARSZTATY - Szkolne Schronisko Młodzieżowe w Lubachowie\nOdsłony: 1876 Drukuj\tE-mail\nPo raz szósty Szkolne Schronisko Młodzieżowe w Lubachowie gościło uzdolnionych muzycznie uczniów gminnych szkół, którzy ferie zimowe zamienili na warsztaty wokalne pod patronatem Teresy Mazurek wójta gminy. Warsztaty jako zimowy wypoczynek, a jednocześnie działania ukierunkowane na rozwój talentów wokalnych dzieci i młodzieży, to pomysł na promocję gminnych talentów.\nOd 20 do 25 lutego 34 uczniów gminnych szkół podstawowych i gimnazjów w wieku od 10 do 15 lat z placówek oświatowych gminy Świdnica spędziło tydzień na nagraniach nowej płyty pt. „Mosty ponad słowami”. Kolejny autorski materiał Dariusza Jarosa i Tadeusza Szarwaryna, przy współpracy Anny Lutz, Pawła Zająca, Lidii Bakalarczyk i Joanny Jaros koncentruje się na nieco mocniejszym uderzeniu w stylu pop rockowym. Przez cały tydzień od samego rana podczas zajęć obowiązkowych, w trakcie przerw czy podczas obiadu można było usłyszeć w Lubachowie rozśpiewane głosy młodzieży.\nPodsumowanie muzycznych warsztatów w sobotę 25 lutego zgromadziło w naszej sali konferencyjnej tłumy gości. Dumni rodzice, dziadkowie i wszyscy zgromadzeni goście mogli usłyszeć pierwsze efekty pracy i brzmienie pop rockowych utworów.\nOczekujemy niecierpliwie na najnowszą płytę, która zostanie wydana za kilka tygodni.


Jak zaplanować spłatę pożyczki? - Monitor Urzędowy\nJak zaplanować spłatę pożyczki?\nWzięcie pożyczki to w dzisiejszych czasach bułka z masłem, gorzej sytuacja wygląda w przypadku spłaty zobowiązania. Jak wynika z danych BIK, problemy ze zwrotem długu dotyczą 2,76 mln Polaków. Jak pożyczać, by nie wpaść w spiralę zadłużenia?\nCzy pożyczka faktycznie jest niezbędna?\nZanim zdecydujemy się na jakiekolwiek zobowiązanie zadajmy sobie pytanie – czy pożyczka jest nam naprawdę potrzebna? Bardzo często podjęcie zobowiązania podyktowane jest chwilą. Podczas zakupów wypatrzyliśmy promocję na telewizor lub postanowiliśmy kupić upragniony model telefonu itp. Nie wszystkie nasze potrzeby wymagają natychmiastowej realizacji. I chociaż zdarzają się sytuacje w których nagły zastrzyk gotówki jest niezbędny, to zanim podpiszemy umowę rozważmy wszystkie za i przeciw.\nDokładnie zaplanuj budżet\nKiedy już podejmiemy decyzję o skorzystaniu z pożyczki, warto przeanalizować naszą finansową sytuację. Skoncentrujmy się przede wszystkim na przychodach. Najlepiej wziąć pod uwagę najniższy możliwy dochód, by w razie jakichkolwiek nieprzewidzianych zdarzeń nie mieć problemów ze spłatą raty. Od tej sumy należy odjąć także opłaty, z których nie można zrezygnować – czynsz, media, ubezpieczenie, a także codzienne wydatki.\nDobierz kwotę do możliwości\nDecydując się np. na pożyczkę online, powinniśmy dopasować kwotę zobowiązania do naszych możliwości. Pożyczkodawcy oferują często duży zakres, jeśli chodzi o wysokość finansowania. Nasze konto może zasilić suma od kilkuset do nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych. Nie warto jednak przesadzać, jeśli mamy określony cel pożyczki, wnioskujmy o minimalną kwotę, która pomoże nam go zrealizować. Warto także zwrócić uwagę na okres spłaty – od niego będzie zależeć wysokość zaproponowanych rat. W celu dopasowania rozwiązania do naszego budżetu skorzystajmy z kalkulatora pożyczek dostępnego np. na stronie Providenta.\nTrzymaj się ustalonych terminów\nW przypadku pożyczki online istotne jest, by ustalić dogodny termin spłaty. Ratę pożyczki najlepiej spłacić w kilka dni po otrzymaniu wynagrodzenia. Jeśli będziemy z tym zwlekać zbyt długo może okazać się, że zwyczajnie zabrakło nam środków na pokrycie zobowiązania. Ważne jest także trzymanie się ustalonych terminów. Opóźnienia mogą poskutkować naliczaniem odsetek karnych. Jeśli zechcemy uregulować nasze należności wcześniej, także mamy taką możliwość.


Psychiatria sądowa - opiniowanie w postępowaniu cywilnym, Jerzy Przybysz,\nPsychiatria sądowa - opiniowanie w postępowaniu cywilnym\nAutor, Redaktor: Jerzy Przybysz,\nToruń 2007, wyd. 2, format 165 x 235, objętość 224 str., oprawa twarda\nZachęcony powodzeniem dwóch wydań pierwszej części Psychiatrii sądowej - opiniowanie w procesie karnym podjąłem zamysł przygotowania drugiej części omawiającej opiniowanie w postępowaniu cywilnym. Realizacja zamierzenia okazała się jednak trudniejsza niż można się było spodziewać z przyczyny zbiegu kilku okoliczności.\nUdział psychiatrów w postępowaniu cywilnym (wyjąwszy ustawę o ochronie zdrowia psychicznego) jest liczbowo nieporównanie mniejszy niż w procesie karnym (w archiwum autora opinie cywilne nie przekraczały 2% opinii karnych). Wynika stąd znacznie mniejsze zainteresowanie nimi biegłych psychiatrów, czego efektem jest u wielu niedostateczna znajomość podstawowych przepisów prawa cywilnego. Większość z nich, nawet ci mający duże doświadczenie w opiniowaniu w procesie karnym, nie mają go w postępowaniu cywilnym. Brak zainteresowania skutkuje ubóstwem piśmiennictwa, wśród którego wciąż egzystują opracowania sprzed 30 lat. Obowiązujące prawo cywilne dotyczące problematyki interesującej psychiatrów jest tak niedoskonałe, że w wielu wypadkach rola biegłego sprowadza się do karkołomnego zadania jak sformułować rzeczową opinię uwzględniającą współczesne poglądy, omijając meandry ułomnego prawa.\nKodeks cywilny, choć nowelizowany wielokrotnie zgodnie z potrzebami transformacji ustrojowej, pozostawił nie zmieniane od 40 lat, a powtarzające sformułowania swych poprzedników, przepisy dotyczące postępowania z osobami zaburzonymi psychicznie. Nie przystają one do współczesnych poglądów na stosunek do tych osób, nie uwzględniają postępów terapii, operują anachroniczną terminologią. Nie uwzględniają funkcjonujących już w powszechnej świadomości konwencji europejskich (Europejska konwencja o prawach człowieka i godności ludzkiej wobec zastosowań biologii i medycyny). Ich konserwatywne i dogmatyczne poglądy wyraźnie nie nadążają za potrzebami dynamicznie rozwijających się nauk przyrodniczych.\nUstawa o ochronie zdrowia psychicznego, uchwalona w celu realizacji standardów europejskich i wypełniająca dotkliwą lukę w polskim ustawodawstwie, nie wykorzystała szansy gmatwając w gąszczu biurokratycznych przepisów zasady postępowania lekarzy wobec chorych, co powoduje, że wielu lekarzy nie zna jej dostatecznie, a potrzebną kontrolę prawną decyzji lekarskich zastąpiła przekazaniem decyzji lekarskich sądom.\nW tej sytuacji autorowi trudno było uniknąć akcentów polemicznych, na które nie powinno być miejsca w podręczniku. Może jednak ich znajomość pomoże przyszłym autorom opinii pogodzić sprzeczności obowiązujących przepisów ze współczesnymi zasadami postępowania z osobami zaburzonymi psychicznie.\nPodręcznik nie ma aspiracji naukowych. Zbyt często z konieczności przedstawia psychiatrię niewspółczesną, bo taka jest zrozumiała na sali wydziału cywilnego sądu. Jest on rezultatem doświadczeń wielu lat pełnienia funkcji biegłego i chciałby przekazać je Kolegom, zwłaszcza tym rozpoczynającym trudne obowiązki opiniowania w sprawach cywilnych. Może dzięki niemu uda się im uniknąć kilku błędów. Autor byłby usatysfakcjonowany, gdyby podręcznik wkrótce okazał się makulaturą wskutek reformy psychiatrycznej części prawa cywilnego. Brak jednak znaków, które by na to wskazywały.\nPrzedstawione przypadki pochodzą w części z archiwum autora w części z praktyki biegłego sądowego lek. med. Krzysztofa Przybysza, któremu w tym miejscu składam za nie podziękowanie. W przedstawionej skrótowej formie nie mogą one stanowić podstaw do dyskusji czy krytycznej oceny. Pisane kursywą komentarze pochodzą od autora.\nZasadniczo podręcznik nie zawiera opisów zaburzeń psychicznych wychodząc z założenia, że biegli posiadają dostateczną wiedzę kliniczną a w razie potrzeby skorzystają z podręczników.\nSkąpość piśmiennictwa nie jest winą autora. Kilkanaście starszych pozycji pominięto wychodząc z założenia, że nie pogłębią one wiedzy zainteresowanych. Nie wykazano również pozycji klinicznych znanych psychiatrom. Cytaty i odwołania do piśmiennictwa opatrzono numerem w nawiasach pozycji wykazu na końcu książki.\nPrzytoczone orzeczenia SN nie zawsze pomogą biegłym w zrozumieniu myśli prawodawcy. Przytłaczająca większość pochodzi sprzed co najmniej 30 lat i nie uwzględnia postępów myśli i praktyki psychiatrycznej. Należy pamiętać również, że nie są one obowiązującymi zasadami prawnymi i wielokrotnie sprzecznie rozstrzygają te same problemy. Przytoczone orzeczenia nie publikowane pochodzą z opracowań kodeksów cywilnych wymienionych w piśmiennictwie.\nObjaśnienia terminów prawniczych\nHospitalizacja bez zgody pacjenta\nWażność oświadczenia woli\nProblemy etyczne w postępowaniu cywilnym\nKomentarz do projektu ustawy o zmianie k.p.c.