dodano: 17.08.12 - 21:40 Czytano: \nLitwini to antypolacy\nTak twierdzi nie żaden Polak, a tylko współczesny i zapewne życzliwie do nas ustosunkowany historyk litewski Alfredas Bumblauskas. W audycji „Komentarze tygodnia” w prywatnej litewskiej stacji telewizyjnej TV3 powiedział: „Cała nasza litewska tożsamość jest antypolska. My, współczesny naród litewski, urodziliśmy się jako antypolacy. Najważniejsi XIX-wieczni twórcy naszej tożsamości narodowej mówili, że podstawowym dążeniem tworzącego się narodu litewskiego powinno być wyzwolenie się spod dominacji polskiej (zasianie nienawiści do Polski i Polaków i wszystkiego co polskie). Stąd, przy najmniejszym pretekście, Litwini tak łatwo wpadają w złość na swojego strategicznego sąsiada - Polskę."\nZdaniem Bumblauskasa każdy humanista i naukowiec litewski powinien zadać sobie pytanie, co osobiście zrobił, by przezwyciężyć te uformowane w okresie międzywojennym antypolskie stereotypy we wszystkich naukach, a w tym i w polityce. Jego zdaniem w tej dziedzinie nie zrobiono nic albo bardzo mało (Kresy24.pl 18.5.2011).\nNa usta ciśnie się pytanie: Jeśli WSZYSCY (prawie wszyscy) Litwini, a już na pewno prawie wszyscy politycy litewscy są nastawieni antypolsko – wrogo wobec Polski i Polaków, to jak Polska i Polacy mogą uważać Litwę za swego strategicznego partnera?!\nPrezydent Litwy bił żonę – Polkę\nFanatyzm nacjonalistyczny jest zbrodnią przeciwko ludzkości.\nLitwin Antanas Smetona (1874-1944), który w latach 1919-20 i 1926-40 był prezydentem Litwy, w 1904 r. ożenił się z Polką z Kowieńszczyzny Zofią Chodakowską (1885-1968). Wkrótce potem został on jednym z czołowych nacjonalistów litewskich, wielkim wrogiem Polski, Polaków i wszystkiego co polskie, szczególnie na Litwie; Polaków na Litwie uważał za Litwinów, których zmuszono mówić po polsku (jest to ciągle oficjalne podejście Litwinów do Polaków na Litwie!). Red. Edmund Jakubowski, który przed wojną był redaktorem polskiej gazety „Chaty Rodzinnej” w Kownie, a po wojnie mieszkał w Sydney, opowiadał mi, że tajemnicą poliszynela w Kownie było, że Smetona bił i molestował żonę, aby zrobić z niej Litwinkę.\nCzterech zaborców Polski w 1939 roku\nWszyscy Polacy wiedzą, że we wrześniu 1939 r. Hitler i Stalin dokonali czwartego rozbioru Polski. Tymczasem de facto było wtedy czterech zaborców Polski: oprócz Niemiec i Związku Sowieckiego także Litwa, która dzięki Stalinowi objęła w posiadanie etnicznie polskie Wilno i część Wileńszczyzny oraz Słowacja, która zajęła zbrojnie polski Spisz i Orawę oraz Jaworzynę Tatrzańską.\nPrezydent B. Komorowski rodem z Litwy\n6 sierpnia 2010 roku nowym prezydentem Polski został Bronisław Komorowski. Moim zdaniem było to symboliczne wydarzenie. Bowiem Bronisław Komorowski jest synem Polaków, którzy do 1940 roku mieszkali w Kowaliszkach na Litwie Kowieńskiej. W 1918 roku powstało na tej Litwie skrajnie nacjonalistyczne państwo litewskie, w którym ok. 10% ludności (250 tys.) stanowili Polacy. Nacjonaliści litewscy wypowiedzieli brutalną wojną tym Polakom i wszystkiemu co polskie na Litwie. Tamtejsi Polacy drogą różnych nacisków i terroru administracyjnego mieli się stać Litwinami. I właśnie potomek tych skazanych na zagładę Polaków nie tylko, że nie stał się Litwinem, tak jak i jego rodzice, którzy w 1945 roku przenieśli się do Polski, ale został teraz prezydentem Polski. Jest to więc symbol triumfu polskości nad zwyrodniałem nacjonalizmem litewskim!\nPół-Litwin prezydentem Polski?\nCzy tylko co wybrany na prezydenta Polski Bronisław Komorowski w ogóle jest Polakiem?\nPremier Litwy Andrius Kubilius w wywiadzie dla litewskiego radia Żiniu Radijas (8.7.2010) powiedział: "Pana Komorowskiego nazywam pół-Litwinem. Jego rodzina pochodzi z Litwy. Możemy więc pogratulować mu zwycięstwa i wyrazić z tego faktu zadowolenie".\nNależy tu wyjaśnić, że rodzina Bronisława Komorowskiego nie pochodzi z polskiego Wilna czy polskiej Wileńszczyzny (które bezprawnie Stalin ofiarował Litwie), ale z etnicznej Litwy, czyli tzw. Litwy Kowieńskiej.\nLitewski poeta, pisarz i publicysta Tomas Venclova oskarża Litwinów o to, że od czasów powstałego 22 lat temu niepodległościowego ruchu Sajudis „w kraju zapanował niekwestionowany prymitywny nacjonalizm” (PAP 6.7.2010).\nPolacy w Wilnie i na Wileńszczyźnie są prześladowani przez ten prymitywny litewski nacjonalizm.\nZobaczymy co zrobi prezydent Bronisław Komorowski dla polepszenia doli Polaków w Wilnie i na Wileńszczyźnie. Platforma Obywatelska, której członkiem był Komorowski, drwiła z wielu wizyt prez. Lecha Kaczyńskiego w Wilnie, które w niczym nie przyczyniły się do poprawy trudnej sytuacji Polaków na Litwie, a właściwie w Wilnie i na Wileńszczyźnie.\nJeśli nie zrobi niczego w tym kierunku, to potwierdzi słowa premiera litewskiego, że jest pół-Litwinem. I dlatego ma w nosie los prześladowanych Polaków w Wilnie i na Wileńszczyźnie.\n...(W kontekście odzyskiwania wpływów rosyjskich na Litwie) warto poruszyć także kwestię sytuacji mniejszości polskiej na Litwie. Mniejszość rosyjska w tym kraju maleje bardzo szybko. W momencie odzyskania przez Litwę niepodległości Rosjan było więcej niż Polaków, a teraz jest ich mniej. Rosjanie od 20 lat wyjeżdżają albo się lituanizują. W tej sytuacji jedyną mniejszością, która może destabilizować Litwę są Polacy. I Rosja ten fakt rozgrywa. Ta gra jest łatwa z dwóch powodów. Pierwszy - obie strony konfliktu są przez Rosję zinfiltrowane. Drugi powód - Litwini są więźniami swojej tradycji historycznej z okresu międzywojennego. Widzą w Polakach główne zagrożenie, chociaż tak naprawdę stanowi je Rosja. Spychają Polaków w ramiona Rosji, nie przestrzegając przepisów Unii Europejskiej. Bo to przecież przepisy unijne, a nie żądania polskie, zobowiązują Litwę do napisów polskich wszędzie tam, gdzie Polaków jest powyżej 20 procent. Ale prawdą jest również to, że agentura rosyjska ma duże poparcie mniejszości polskiej. Dzieje się tak jednak dlatego, że Polacy nie widzą możliwości porozumienia się z państwem litewskim.\nW lutym 2010 roku ministrem spraw zagranicznych Litwy został szowinista (a tym samym faszysta!!!) i polakożerca Audronius Azubalis. „Kurier Wileński” pisał wówczas, że Azubalis słynął z podgrzewania nastrojów nacjonalistycznych wśród Litwinów. Wypowiadał się przeciwko Karcie Polaka, twierdząc, że może ona zagrażać bezpieczeństwu Litwy. Niejednokrotnie publicznie zarzucał szefowi Akcji Wyborczej Polaków na Litwie europosłowi Waldemarowi Tomaszewskiemu, że podnosząc kwestie przestrzegania praw mniejszości narodowych na Litwie kompromituje Litwę na arenie międzynarodowej. Azubelis jest także przeciwnikiem pisania po polsku polskich nazwisk na Litwie. Głosi otwarcie również i tę głupotę nacjonalistów litewskich, że Polska okupowała Wilno i Wileńszczyznę w okresie międzywojennym (była by to jedyna w dziejach ludzkości „okupacja”, kiedy w tym przypadku Polacy okupowali Polaków, gdyż Wilno i Wileńszczyzna były prawie czysto polskie; np. w Wilnie Litwini stanowili zaledwie 1% mieszkańców!). Konserwatywny rząd litewski premiera Andriusa Kubiliusa stanął w obronie ministra, nazywając go „zdrowym nacjonalistą”.\nPolskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych powinno uznać Audroniusa Azubalisa personą non grata w Polsce. Z polakożercą tym nie powinien mieć nic wspólnego, nie powinien prowadzić z nim żadnych rozmów oraz potępiać i bojkotować go na arenie międzynarodowej.\nLitwini zrozumieliby wówczas, że skończyło się pobłażanie przez rząd Polski nacjonał-faszyzmu litewskiego i antypolskiej polityki przybłędów z Kowna w Wilnie i na Wileńszczyźnie, gdzie ciągle Polacy stanowią albo większość ludności, albo duży jej odsetek.\nKościół katolicki na Białorusi. Jeszcze polski, ale na jak długo?\nDo 1939 roku Sowieci zniszczyli struktury organizacyjne Kościoła katolickiego w Republice Białoruskiej. Po ostatecznym przyłączeniu pn.-wsch. części Polski w 1945 roku do Związku Sowieckiego (Sowieckiej Białorusi), na którym to obszarze znajdowały się części polskich diecezji: wileńskiej, pińskiej i łomżyńskiej, Sowieci przystąpili do likwidacji katolicyzmu. Przede wszystkim wymordowano lub wysiedlono stąd ok. 800 000 Polaków-katolików (głównie do PRL), zlikwidowano administrację kościelną i wszelkiego rodzaju instytucje i organizacje katolickie. Pozostało jednak na tych terenach 600-700 tys. katolików (prawie wszyscy Polacy), którzy potrafili wywalczyć sobie to, że część parafii (duże) była ciągle czynnych.\nUpadek Związku Sowieckiego 1988-91 przyniósł ze sobą odrodzenie Kościoła katolickiego na całej dzisiejszej Białorusi. W 1989 r. papież Jan Paweł II konsekrował w Rzymie ks. bpa Tadeusza Kondrusiewicza i mianował go administratorem apostolskim katolików na Białorusi, otwierając w ten sposób drogę do odnowy życia religijnego i struktur kościelnych w tym państwie. W 1990 r. otwarto w Grodnie Wyższe Seminarium Duchowne, w którym wyświęcono już 173 księży. W 1991 r. utworzono Metropolię Mińsko- Mohylewską, w skład której weszła archidiecezja mińsko-mohylewska, diecezja pińska i grodzieńska, a od roku 1997 także witebska. W latach 90-tych odbudowano setki odzyskanych i włączonych ponownie do kultu świątyń. Erygowano cały szereg nowych parafii. W sumie Kościół na Białorusi ma już 410 parafii.\nWładze białoruskie naciskają na Kościół, aby przyczynił się do depolonizacji Kościoła – aby stał się on białoruski. Wychodzi temu naprzeciw zapoczątkowana za pontyfikatu Jana Pawła II polityka Watykanu dążąca do powstania na bazie mieszkających na Białoru (i na Ukrainie) Polaków-katolików etnicznie białoruskiego (i ukraińskiego) Kościoła katolickiego. Skandalem jest to, że do depolonizacji Polaków na Białorusi (i Ukrainie) są kierowani polscy księża z Polski!\nCzyli w depolonizacji Polaków na Białorusi (i Ukrainie) brał udział “polski” papież Jan Paweł II i brał i bierze udział Kościół polski!\nPolacy i polonika w Finlandii, Rosji, na Białorusi, Litwie, Łotwie i Estonii\nGranice Polski ostatni raz uległy wielkim zmianom w 1945 roku i to na wszystkich stronach świata, w porównaniu z granicami Polski sprzed 1 września 1939 roku. Przede wszystkim nasz kraj jest mniejszy obszarowo aż do 20%.\nMam „Kalendarz na rok 1957” wydany przez polskie wydawnictwo Veritas w Londynie. Jest tam mapa Polski, pokazująca jednocześnie przedwojenne i dzisiejsze granice Polski. Granica wschodnia jest zaznaczona napisem: „Granica bezprawia i krzywdy”.\nI taka jest prawda. Dla nas – Polaków jest to prawdziwie granica bezprawia i krzywdy. Bezprawia, gdyż granicę tę narzucił nam – i to bez konsultacji z nami – Stalin za zgodą prezydenta USA Roosevelta i premiera Wielkiej Brytanii Churchilla, a Polaków potraktował jak bydło, które można zagnać z jednego pola na drugie. Od Polski oderwano Lwów i Wilno – miasta, które odegrały wielką rolę w dziejach narodu polskiego. Uważam, że bez tych miast Polska nie jest pełną Polską czy Polską w całym tego słowa znaczeniu. To tak jakby od Anglii oderwano jednocześnie Oxford i Cambridge czy od Włoch Padwę i Bolonię.\nStało się tak jednak i, tak jak już powiedziałem, tak musi już być. Nie sposób dzisiaj wyrzucić Litwinów z Wilna, Ukraińców ze Lwowa, Polaków z Wrocławia i Szczecina, Czechów z Kraju Sudeckiego, Rosjan z Obwodu Kaliningradzkiego czy Litwinów z Kłajpedy. Dziś to byłaby jeszcze większa wędrówka ludów od tej jaka miała miejsce po II wojnie światowej. I nie obeszło by się bez przelewu krwi.\nChociaż w ostatnich 20 latach i do tegorocznego lata odwiedziłem 53 kraje, nigdy się nie wybrałem i nie planowałem się wybrać do krajów na wschód od Polski. I nie dlatego, że mam jakieś uprzedzenia do państw i narodów na wschód od Polski, ale dlatego, że uważałem, że, chociaż jestem daleki od rewizji granic, taka podróż będzie dla mnie – patrioty polskiego – tragedią. Uważałem, że będzie dla mnie tragedią być w litewskim Wilnie, białoruskim Grodnie czy ukraińskim Lwowie, zdając sobie sprawę z tego, w jak niegodziwy sposób te miasta odpadły od Polski.\nTeraz dopiero dowiedziałem się, że tak samo myśli wielki kompozytor polski rodem ze Lwowa Wojciech Kilar (ur. 1932), który powiedział, że nigdy nie pojedzie do ukraińskiego Lwowa – swego rodzinnego miasta. I nie dlatego, że ma jakieś pretensje do Ukraińców. Przeciwnie, współpracuje z muzykami ukraińskimi. Nie chce jednak zburzyć cudownego obrazu tego Lwowa jaki zna z lat swej młodości. Ja nie chciałem patrzeć na coś co było polskie – tak bardzo polskie, a dziś nie jest jedynie przez dyktat wielkiego tyrana, wielkiego zbrodniarza i wielkiego wroga Polski i Polaków Józefa Stalina. Chciałem jednak zobaczyć Łotwę, Estonię i Finlandię, a nawet i Rosję. Może nie tyle Rosję jako taką co Moskwę i Petersburg – jedne z najważniejszych miast Europy.\nO prywatnym wyjeździe do Rosji nie mogło być mowy, a wycieczki grupowe były organizowane albo tylko do Rosji, albo tylko do krajów nadbałtyckich, a więc także na Litwę z Wilnem. Natomiast angielska renomowana firma podróżnicza Trafalgar organizowała wycieczkę do Finlandii, Rosji, na Białoruś i Litwę, do Łotwy i Estonii. Ta wycieczka nam odpowiadała i w taki to sposób znalazłem się w tych krajach, a także w Wilnie i na Kresach. W drodze powrotnej z Londynu do Australii przez Singapur lecieliśmy nad Lwowem. A że było bezchmurne niebo, widziałem dobrze również miasto Orląt z lotu ptaka (po drodze do Londynu nie widziałem Lwowa gdyż nad miastem unosiły się chmury, ale widziałem dobrze zalane słońcem polskie Podkarpacie i Tatry w całej swej krasie z lotu ptaka).\nDodam tu, że tak ja ani moja najbliższa rodzina ze strony matki i ojca nie pochodzi z Kresów. Ziemie te są mi bliskie po prostu przez dobrą znajomość historii Polski.\nByłem więc i zobaczyłem trochę Finlandii, Rosji, Białorusi, Litwy, Łotwy i Estonii. Każde z tych państw na swoje uroki. A są bardziej urokliwe przy ładnej pogodzie, a ta nam wyjątkowo wszędzie dopisywała (poza pobytem w Rydze). W Finlandii podobały mi się Helsinki i wielkie lasy brzozowe – to było coś dla mnie nowego, bardzo oryginalnego. Poza tym Finlandia przypominała mi mój kraj lat dziecinnych – Pomorze, także krainę lasów i jezior. Petersburg i Moskwa to naprawdę coś, to wielkie i znane miasta europejskie. Litwa, Łotwa i Estonia są krajobrazowo bardziej monotonne – tereny nizinne o dużym zalesieniu. Ładna za to jest Ryga i jeszcze ładniejszy Tallin. Wilno? Nie, nie zrobiło na mnie dużego wrażenia. Jest ładnie położone i ma wiele zabytków. Jednak nie może konkurować nie tylko z Petersburgiem i Moskwą, czy Rygą i Tallinem, ale nawet Helsinkami. Będąc w Wilnie nie czułem, że jestem w mieście, które jest stolicą państwa; a czułem się, że jestem w mieście stołecznym jak byłem w Helsinkach, Rydze i Tallinie, chociaż Tallin jest mniejszym miastem od Wilna. W Wilnie czułem się tak jak bym był w Toruniu, Bolonii czy Oxfordzie.\nMińsk zrobił na mnie duże i pozytywne wrażenie. Prawda, nie widziałem za wiele dzielnic mieszkaniowych i fabrycznych, ale to co widziałem zmieniło w moich oczach obraz miasta. A był to obraz jak się okazało zupełnie fałszywy. Dlatego że Mińsk był nie za ładnym miastem przed wojną (widziałem pocztówki) i że był zniszczony podczas wojny, myślałem, że stolica Białorusi jest typowo sowieckim brzydkim miastem. Tymczasem 17-kilometrowa Aleja Niepodległości przeniesiona do Warszawy na pewno upiększyła by naszą stolicę.\nW ogóle najbardziej z wszystkich z tych państw podobała mi się Białoruś. Od granicy z Rosją od strony Smoleńska po granicę białorusko-litewską w rejonie Oszmiany kraj był miły oku i wyglądał na dobrze zagospodarowany i nawet zasobny (np. nie widziałem ziemi leżącej odłogiem, której było wiele w Rosji i sporo na Litwie). Mińsk jest bardzo czystym miastem i ładnie zabudowanym wokół dużego sztucznego jeziora. Nie wiem jak to robią, ale na murach miasta nie widziałem żadnych grafitti (stolicą grafitti jest Berlin!). No i kraj wydał mi się być taki swojski, szczególnie od przekroczenia koło Rakowa przedwojennej granicy polsko-sowieckiej. Prawie w każdej miejscowości obok cerkwi polskie z architektury kościoły; w pierwszej miejscowości - w Rakowie kościół jest neogotycki. A poza tym właśnie Białorusini są najbliżsi Polakom i to chyba pod każdym względem. Nawet jedzenie – kiełbasy, kotlet schabowy, ogórki kiszone i ciasta przypominały mi Polskę.\nBiałoruś nazywana bywa: miłą Rusią. Zgadzam się zupełnie z tym określeniem. Jest to bardzo miły kraj. Szkoda, że Białorusini to tak nieszczęśliwy naród.\nBędąc w Smoleńsku uświadomiłem sobie, że jestem na terytorium, które kiedyś należało do Rzeczypospolitej. W XVII-wiecznej Polsce było województwo smoleńskie i katolickie biskupstwo smoleńskie, a wcześniej i później miasto to odegrało znaczącą rolę w wojnach polsko-moskiewskich: w 1513 roku, 1609 roku, 1633 roku, 1654 roku i 1812 roku. W tym ostatnim roku, 17 sierpnia, korpus polski pod dowództwem księcia Poniatowskiego miał decydujący udział w zajęciu miasta przez wojska Napoleona.\nI tak od rosyjskiego dziś Smoleńska przez całą Białoruś, Litwę, Łotwę i Estonię po estońską Parnawę – wszystko to były kiedyś czy jeszcze w XX wieku tereny „polskie” czy po prostu polskie. Jak wielka była nasza przedrozbiorowa Polska (do lat 1772-95)!\nCzęsto powracała do mnie ta myśl jak jechałem przez te ziemie, na których przez kilka wieków królował język polski i polska kultura, ludność się polonizowała i jej szczątkowe ślady spotyka się tu po dziś dzień, chociaż najpierw rozbiory i zaborca rosyjski, a w 1945 roku Stalin robili i zrobili wszystko, aby tu Polski i Polaków więcej nie było. A bez wątpienia byłaby tu dziś Polska i tylko lub prawie tylko Polacy, gdyby nie rozbiory.\nAle tak nie miało być. Są dzisiaj Litwini, Białorusini, Łotysze i Ukraińcy świadomi swej odrębności narodowej, którzy mają prawo do posiadania własnych państw. Teraz chodzi tylko o to, abyśmy z sobą zgodnie współżyli. I o to, aby nie niszczono polskiego dziedzictwa narodowego na tych obszarach. Bowiem jego niszczeniem narody te nie tyle szkodzą Polsce czy Polakom, co – przez swój szowinizm - uszczuplają historię tych ziem. A więc historię swoich państw, a nawet i częściowo swoich narodów.\nPrawie każdy kościół katolicki na Białorusi i Wileńszczyźnie był czy jest nadal polski. W Mińsku wszystkie kościoły katolickie mają polski rodowód. Tak samo w Wilnie, gdzie w 1939 roku tylko 1 kościół (św. Mikołaja) był litewski, a wszystkie inne polskie, bowiem ich parafianami byli Polacy. A na litewskiej Wileńszczyźnie ciągle w 44 parafiach zdecydowanie dominują Polacy. Ale nie tylko kościoły mówią o byłej polskości tych ziem, ale także pałace, dwory i miejsca licznych bitew oręża polskiego. W tych dworach, pałacach, wsiach i miastach urodziło się wiele setek znanych Polaków, ludzi, którzy odegrali wielką rolę w dziejach narodu polskiego, jak np. Józef Piłsudski, Tadeusz Kościuszko, Adam Mickiewicz, Stanisław Moniuszko, Eliza Orzeszkowa, Gabriel Narutowicz, kard. Henryk Gulbinowicz, Melchior Wańkowicz, Tadeusz Rejtan, Kleofas Ogiński, Czesław Miłosz, Czesław Niemen czy nawet premier z czasów PRL Piotr Jaroszewicz.\nPoloników czy polskiej przeszłości nie brak również w Rosji i Estonii oraz na Łotwie.\nO polonikach katolickich jakie widziałem podczas tej podróży już pisałem (zob.: „Niektóre polonika katolickie w Europie”). Dlatego tutaj ograniczę się do poloników świeckich, jakie udało mi się zobaczyć czy z którymi mogłem się zetknąć.\nŻe Polacy mieszkają na całym świecie, stąd nie brak ich było i jest również i w stolicy Finlandii - Helsinkach. Finlandię do 1917 roku zajmowali Rosjanie i stąd pod koniec XIX wieku także i w Helsinkach osiedliła się spora grupa Polaków, chcących polepszyć swoje życie lub uciec od prześladowań w zaborze rosyjskim; bowiem poza ziemiami zaboru rosyjskiego Polacy na ogół nie byli prześladowani. Przeciwnie mogli nawet wysoko awansować zawodowo i budować kościoły katolickie. Metropolita mohylewski Jerzy Józef Szembek erygował w 1904 roku w Helsinkach parafię katolicką pod wezw. Św. Henryka, która liczyła wówczas 2180 wiernych, głównie Polaków; jej proboszczem został ks. Julian Matusewicz. Po odrodzeniu się państwa polskiego w 1918 roku większość Polaków z Helsinek wyjechała do Polski. Pozostali skupili się wokół organizacji Zjednoczenie Polskie, istniejącej od 1917 roku. W wyniku emigracji posolidarnościowej (po 1981) także w Finlandii osiedliła się spora grupa Polaków. Dzisiaj mieszka tu 3000 Polaków. W Helsinkach działają następujące organizacje: ciągle Zjednoczenie Polskie w Helsinkach, Polonijne Towarzystwo Oświatowo- Kulturalne w Finlandii PTOK i Związek Towarzystw Finlandia-Polska, ukazuje się biuletyn „Kontakt” i istnieje Szkolny Punkt Konsultacyjny przy Ambasadzie RP w Helsinkach. W 1980 roku duszpasterstwo wśród katolików w Helsinkach podjęli polscy sercanie, a w 2000 roku polski duchowny – Józef Wróbel został katolickim biskupem Helsinek. Pierwszym miastem w Rosji, które zwiedziliśmy był Wyborg, który jako Viipuri należał do 1940 roku do Finlandii. Będąc sporym miastem i dużym garnizonem rosyjskim, Wyborg stał się największym ośrodkiem polskim w Finlandii. Po upadku caratu w 1917 roku w Wyborgu organizacja polska zrzeszała aż 1000 Polaków i w mieście powstał batalion polski – 400 żołnierzy pod dowództwem Bogusławskiego. Większość Polaków powróciła potem do wolnej Polski. Natomiast Petersburg do 1914 roku był wielkim ośrodkiem polskości. Mieszkało tam wtedy aż 70 000 Polaków, przeważnie inteligencji. Na tutejszych wyższych uczelniach studiowało setki młodzieży polskiej, a wykładali tak wielcy polscy uczeni jak profesorowie: L. Petrażycki, J. Baudouin de Courtenay - obaj na uniwersytecie czy J. Ciągliński w Akademii Sztuk Pięknych, której uczniami byli m.in. znani późniejsi malarze polscy jak: W. Wańkowicz, J. Oleszkiewicz, W. Gerson, H. Weyssenhoff, W. Podkowiński, F. Ruszczyc. Było tu kilka polskich kościołów, polskie organizacje, ukazywały się polskie pisma, m.in. „Dziennik Petersburski”, tygodnik „Kraj” czy „Życie Kościelne”. Tutaj zmarł w 1798 roku król Stanisław August Poniatowski i urodziło się wiele dziesiątek znanych i zasłużonych Polaków, m.in. wielki dziennikarz okresu międzywojennego Stanisław Cat-Mackiewicz czy gen. Stanisław Kopański, podczas II wojny światowej dowódca Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich, a następnie 3 Dywizji Strzelców Karpackich. W Petersburgu najważniejszym polonikiem jaki widziałem, poza polskim kościołem św. Katarzyny, była brama triumfalna wystawiona na cześć zdławienia Powstania Listopadowego w Polsce w 1831 roku. A więc polonik raczej niemiły dla Polaka. W kościele św. Katarzyny rozmawiałem z polskim księdzem, dominikaninem o. Andrzejem Bielatem, który jak się okazało studiował w seminarium zakonnym razem z moim polskim duszpasterzem w Australii, o. Dominikiem Jałochą OP. Rozmawiałem z innymi Polakami, od których dowiedziałem się o współczesnym polskim życiu narodowym w Petersburgu. A życie to jest doprawdy bardzo bujne. Działają tu: Związek Polaków w Sankt Petersburgu im. Ks. Bp. A. Maleckiego z siedzibą przy Prospekcie Newskim 32-34 (niedaleko kościoła św. Katarzyny), który prowadzi polską szkołę niedzielną, Stowarzyszenie Kulturalno - Oświatowe "Polonia" im. A. Mickiewicza, Instytut Polski w Sankt Petersburgu, Polskie Towarzystwo Historyczne w Sankt Petersburgu (prezes prof. Włodzimierz Michajlenko), Stowarzyszenie Lekarzy Polskich przy Związku Polaków w Sankt Petersburgu (prezes prof. Ernest Walkowicz). Nauczaniem języka polskiego zajmują się placówki pedagogiczne: Ośrodek Metodyki Nauczania Języka Polskiego przy Liceum Słowiańskie nr 294, Szkoła Kultur Słowiańskich nr 479 i Szkoła nr 216 z poszerzonym programem nauczania języka polskiego. Ukazuje się „Gazeta Petersburska” (red. Światosław Swiacki) oraz były wydawane: biuletyn „Polonus” i kwartalnik „Polacy w Sankt Petersburgu”. Polskim kościołem jest rzymskokatolicka parafia Św. Stanisława przy ul. Sojuza Pieczatnikow 22, której proboszczem jest ks. Krzysztof Pożarski.\nW drodze z Petersburga do Moskwy zwiedziliśmy m.in. Nowogród Wielki i Twer. Za Rosji carskiej (XIX w.) osiedliło się w obu miastach po kilkuset Polaków, którzy skupiali się wokół polskich kościołów katolickich (w Nowogrodzie parafialnego od 1893; dekanat petersburski), należących do polskiej (kresowej) metropolii mohylewskiej. W soborze Sofijskim w Nowogrodzie podziwiamy słynne romańskie drzwi brązowe (z XII w.), które do pocz. XV w. znajdowały się w katedrze w Płocku na Mazowszu. Jest to jeden z najcenniejszych poloników w Rosji. Jadąc z Nowogrodu do Moskwy ok. 20 km przed Twerem minęliśmy Miednoje – miejsce pochówku oficerów polskich z obozu w Ostaszkowie zamordowanych przez NKWD w marcu-kwietniu 1940 roku w Twerze. Natomiast przed Smoleńskiem widziałem duży drogowskaz, a raczej tablicę z napisem polskim i angielskim wskazujący drogę do pobliskiego lasku katyńskiego (Katynia), drugiego i bardziej znanego miejsca kaźni polskich oficerów z 1940 roku. Niestety, tylko tyle danym mi było zobaczyć z tych polskich tragicznych miejsc na terenie Rosji. Pocieszającym jest to, że o zbrodni sowieckiej w Katyniu mówią przewodnicy turystyczni firmy Trafalgar, których autobusy przejeżdżają tą trasą. Będąc w Moskwie zwiedziłem Kreml i znajdujące się tam bogate muzeum, zwane Orużejnaja pałata. Są tam m.in. wszystkie dary jakie otrzymywali carowie od władców innych państw. W osobnej bardzo dużej gablocie są dary od polskich królów. Jeden dar zwrócił na mnie specjalną uwagę. Otóż w Moskwie na rzece Moskwie stoi wzniesiony przed kilku laty wielki i bardzo oryginalny pomnik Piotra Wielkiego z okazji 300-lecia Petersburga. Chyba mało kto wie, że wzorcem dla tego pomnika był jeden z prezentów króla polskiego – dużych rozmiarów wyrób złotników wrocławskich z XVII w. Co do tego nikt nie może mieć żadnych wątpliwości. Podobieństwo tych dwóch rzeczy jest wyjątkowe. Moskwa odegrała pewną rolę w dziejach Polski i narodu polskiego. Tylko trzy razy w swych dziejach Moskwę zajęły obce wojska: 20 czerwca 1605 roku wojska polskie, wspomagające pretendenta do tronu carskiego Dymitra Samozwańca I, w październiku 1610 roku wojska polskie, dowodzone przez hetmana Stanisława Żółkiewskiego i w 1812 roku Napoleon. Z tym , że z Napoleonem do Moskwy weszli także polscy żołnierze. A nawet byli tam pierwsi. Po przegranej przez Rosjan bitwie pod Borodino, 7 września 1812 roku, do opuszczonej Moskwy wszedł jako pierwszy 10 pułk huzarów płk Jana Nepomucena Umińskiego.\n12 maja 1606 roku odbył się na Kremlu ślub cara Dymitra I (Samozwańca I) z Polką Maryną Mniszchówną. Jednak już 17 maja Dymitr został zamordowany przez zwolenników Wasyla Szujskiego, którego od razu obrano nowym carem. Dymitr I ponoć jednak nie zginął – rzekomo cudownie uratowany, co potwierdziła Maryna Mniszchówna, która stanęła przy boku Dymitra Samozwańca „II” jako jego żona. Wówczas do wojny domowej ponownie, ale tym razem już oficjalnie wmieszała się Polska. Król Zygmunt III wysłał wojsko polskie do Rosji pod dowództwem hetmana Stanisława Żółkiewskiego. Hetman po pokonaniu wielkiej armii moskiewskiej pod Kłuszynem, a następnie pod Cariewo-Zajmiszczem wkroczył do Moskwy. Wówczas przychylni Polsce bojarzy (m.in. Mścisławowcy) obalili Wasyla Szujskiego, a Sobór Ziemski zebrany w Moskwie wybrał carem królewicza polskiego Władysława, syna króla Zygmunta III. Żółkiewski uroczyście żegnany wyruszył do Warszawy zabierając ze sobą jako więźniów obalonego cara i dwóch jego braci: Dymitra i Iwana Szujskich. Dowództwo załogi polskiej na Kremlu objął Aleksander Gosiewski. Władysław nie objął jednak tronu carskiego, gdyż warunkiem było przejście na prawosławie. W 1613 roku carem został Michał Fiodorowicz Romanow, założyciel dynastii Romanowów, która rządziła Rosją do 1917 roku.\nByło wiele innych powiązań Moskwy z polską i Polakami. Np. w Moskwie urodził się Teodor Potocki (1664-1738), arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski od 1722 roku. W latach 1863-65 działało w Moskwie kółko Opieka Narodowa, którym kierował Paweł Majewski, a które ukrywało uczestników Powstania Styczniowego w Polsce (1863-64) i organizowało ich ucieczki za granicę. 25 lipca 1932 roku zawarto w Moskwie polsko-radziecki układ o nieagresji, złamany przez Związek Radziecki 17 września 1939 roku, tj. po napadzie Moskwy na Polskę do spółki z Hitlerem. Tutaj także 23 sierpnia 1939 roku III Rzesza Niemiecka i ZSRR zawarły pakt o nieagresji, zwany potocznie “paktem Ribbentrop-Mołotow”, który był de facto dokumentem tzw. czwartego rozbioru Polski; jego realizacja nastąpiła po napadzie na Polskę Niemiec 1 września i ZSRR 17 września 1939 roku. W dniach 18-21 czerwca 1945 roku miał miejsce w Moskwie głośny i skandaliczny proces 16 wybitnych działaczy polskiego państwa podziemnego podległych w czasie wojny rządowi polskiemu na obczyźnie (w Londynie). Na XXII Igrzyskach Olimpijskich w Moskwie w 1980 roku drużyna polska zdobyła 3 złote medale, 14 srebrnych i 15 brązowych medali.\nMoskwa przed rewolucją bolszewicką w 1917 roku i zaraz po niej była również dużym ośrodkiem polonijnym, który czeka na swego historyka. Według rosyjskiego spisu ludności z 1897 roku mieszkało w Moskwie 7800 Polaków, których liczba wzrosła do 20 000 w 1914 roku. Już w XIX w. były dwa kościoły katolickie: św. Piotra i Pawła dla Polaków i Niemców i św. Ludwika dla Francuzów, a później także i dla Polaków. Polskie Katolickie Towarzystwo Dobroczynności powstało w Moskwie już w 1885 roku i zrzeszało bardzo wielu Polaków. Po rewolucji 1905 roku powstało tu stowarzyszenie kulturalno-oświatowe „Dom Polski”, a przy nim duża polska biblioteka wraz z czytelnią. W okresie I wojny światowej działały w Moskwie polskie szkoły i duże gimnazjum. Ukazywały się tu polskie gazety, m.in.: „Głos Polski” 1913-14), „Echo Polskie” (1915-16), „Gazeta Polska” (1915-18). Sowiecki spis ludności z 1926 roku odnalazł w Moskwie ciągle 17 000 Polaków. Już wtedy byli oni poddani intensywnej sowietyzacji. Kościół św. Ludwika był jednak ciągle czynny w okresie sowieckim.\nPo upadku Związku Sowieckiego w 1991 roku odrodziło się w Moskwie polskie z charakteru życie narodowe. Dzisiaj w Moskwie działają Kongres Polaków w Rosji i Stowarzyszenie Kulturalne "Dom Polski", w Szkole Średniej nr 112 jest nauczany język polski, a przy ul. Nowaja Basmanskaja 16/31 jest polski kościół pod zarządem arcybiskupa katolickiego Moskwy, Polaka, ks. Tadeusza Kondrusiewicza oraz jest dom zakonny polskich werbistów; o. Jerzy Jagodziński, SVD jest proboszczem Parafii Werbistów.\nLeżące niedaleko Moskwy Borodino, przez które przejeżdżamy w drodze do Mińska, o tyle mnie zainteresowało, że w stoczonej tu zwycięskiej przez Napoleona bitwie z Rosjanami 7 września 1812 roku brał udział 5 korpus ks. Józefa Poniatowskiego.\nJak daleko na wschód w kierunku Moskwy sięgała Polska i Litwa? Stwierdziłem, że bardzo daleko bo aż na wschód od Wiaźmy, czyli mniej więcej w połowie drogi między Moskwą a Smoleńskiem, a więc zaledwie 120 czy 150 km od Moskwy. Wiaźma należała do złączonej z Polską Litwy do 1494 roku. Nie było to duże miasto, ale może dlatego, że leżało na drodze z „polskiej” Białorusi do Moskwy, w XIX w. osiedliło się tu trochę Polaków, którym pozwolono nawet na zbudowanie kościoła katolickiego.\nSmoleńsk interesował mnie tym, że w latach 1404-1514 i 1611-54 należał do Rzeczypospolitej, że zdobyły go na Moskalach wojska polskie w 1611 roku po 20-miesięcznym oblężeniu i obroniły w czasie oblężenia przez Rosjan w latach 1632-34, że w XVII w. polski wówczas Smoleńsk został stolicą województwa smoleńskiego i polskiego katolickiego biskupstwa smoleńskiego (istniejącego do 1798 r.). Polska parafia katolicka p.w. Niepokalanego Poczęcia NMP istniała tu do czasów sowieckich. I wreszcie przez to, że tutaj mój dziadek ze strony ojca odbywał służbę w wojsku rosyjskim.\nNie myślałem, że po ciemnej nocy sowieckiej odrodzi się jak Feniks z popiołów polskie życie narodowe w Smoleńsku. Dzisiaj działa tu Stowarzyszenie Kulturalno-Oświatowe Polaków Obwodu Smoleńskiego "Dom Polski", które ma swój Dom Polski i jest czynna ponownie parafia rzymskokatolicka Niepokalanego Poczęcia NMP, przy której działa Polska Biblioteka Parafialna.\nPierwszym miastem po białoruskiej stronie granicy przez które przejeżdżamy jest Orsza. Było to bardzo znane miasto w Rzeczypospolitej. Pułkownik wojsk polskich Samuel Kmicic, pierwowzór bohatera „Potopu” Henryka Sienkiewicza, był chorążym orszańskim. Tutaj 8 września 1514 roku wojska polsko-litewskie pod wodzą K. Ostrogskiego zadały głośną klęskę armii moskiewskiej. Bitwa pod Orszą jest tematem dużego obrazu namalowanego po 1514 roku przez artystę z kręgu L. Cranacha st. (Muzeum Narodowe w Warszawie), niezwykle dokładnie odtwarzającego poszczególne fazy bitwy. Z kolei 7 lutego 1564 roku zadał tu klęskę wojskom moskiewskim M. Radziwiłł Rudy. W 1654 roku pobił tu Moskali Janusz Radziwiłł. W 1620 roku król Zygmunt III nadał Orszy prawo magdeburskie. Był to znany ośrodek polskości na ziemiach białoruskich. Były tu polskie kościoły i klasztory: jezuitów wraz z kolegium (1612, istniało do 1822), bernardynów (1636), dominikanów (1650), franciszkanów (1680), trynitarzy (1714), misjonarzy (XVIII w.), benedyktynek (XVII w.) i mariawitek (XVIII w.). Wszystkie klasztory i kościoły zostały zamknięte przez władze carskie w XIX w. Po 1863 roku katolikom pozostawiono tylko jeden kościół parafialny – murowany kościół podominikański św. Józefa Oblubieńca z 1819 roku, w którym były do rewolucji bolszewickiej dwa obrazy Smuglewicza; w 1880 r. parafia liczyła 2082 wiernych.\nPrzed Mińskiem był jeszcze Borysów nad Berezyną – jeszcze jedno miasto białoruskie związane historią z Polską i Polakami. Już w 1642 roku wzniesiono tu pierwszy kościół katolicki. W 1880 roku tutejsza parafia katolicka Wniebowzięcia NMP miała 3635 wiernych, a do dekanatu borysowskiego należało 11 parafii z ogólną liczbą 20 560 katolików. Byli tu królowie polscy Zygmunt I w 1514 roku (dokonał przeglądu wojska) i Zygmunt III w 1635 roku, obaj ciągnący z wojskiem do Smoleńska. W 1660 roku okupowany przez Moskali Borysów oblegał Stefan Czarniecki, a w 1812 roku, podczas wojny francusko-rosyjskiej Borysów przeszedł do historii z powodu przeprawy wojska francuskiego przez Berezynę. 21 listopada 1812 roku miała tu miejsce bitwa o przeprawę na tej rzece, w której brały udział wojska polskie pod wodzą gen. Henryka Dąbrowskiego, niestety przegranej mimo pełnej poświęcenia walki. Jednakże dzięki zręcznemu manewrowi oraz odkryciu przez Polaków brodu pod Studzianką i budową mostu Napoleon przeprawił jednak resztki swojej armii na drugą stronę rzeki. Była to zasługa saperów gen. Dąbrowskiego i kpt. Prądzynskiego. Do bitwy nad Berezyną doszło ponownie już w końcowej fazie przeprawy przez mosty. Dywizja Dąbrowskiego znowu osłaniała uchodzące na drugą stronę rzeki wojska. 28 listopada doszło do całodziennej bitwy z korpusami Wittgensteina i Cziczagowa. Polacy walczyli bohatersko. Drugi pułk piechoty polskiej wraz z „młodą gwardią” francuską asekurował artylerię i amunicję. Bohaterstwo Polaków i tragedię przeprawy berezyńskiej pokazali znani malarze polscy Wojciech Kossak i Julian Fałat na wielkiej panoramie „Przejście przez Berezynę” (1895-96). Życie polskiej ludności nad Berezyną na pocz. XX w. utrwalił pochodzący z tych stron prozaik Florian Czarnyszewicz (1895-1964) w 3-tomowej powieści „Nadberezyńcy” (Buenos Aires 1942, Toronto 1976, pierwsze wydanie krajowe Warszawa 1991).\nPolaków w Orszy, Borysowie i nad Berezyną zdziesiątkował fizyczny terror stalinowski, wielu innych wywieziono w głąb Związku Sowieckiego. Polskość, już jednak w dużo skromniejszej dawce odrodziła się po upadku Związku Sowieckiego w 1991 roku i powstaniu państwa białoruskiego. W Orszy powstał Rejonowy Oddział Związku Polaków na Białorusi, a w Borysowie także Rejonowy Oddział Związku Polaków na Białorusi oraz Dziecięcy Zespół Pieśni i Tańca "Słoneczko"; w obu miastach odrodziły się parafie katolickie.\nPrzyjeżdżamy do stolicy Białorusi Mińska. Polski Mińsk, a ma on bogate dzieje, żył zawsze aż do I wojny światowej w cieniu stosunkowo niedalekiego polskiego Wilna. Jednak i to miasto było kiedyś bardzo polskie, o czym pisał Michał K. Pawlikowski we wspomnieniach „Dzieciństwo i młodość Tadeusza Irteńskiego” (Londyn 1959). Pisze on m.in., że przekonanie o tym, że Mińsk był najbardziej zruszczonym miastem na ziemiach litewsko-białoruskich jest daleka od prawdy. Za carskich czasów i aż do 1920 roku prezydentami miasta byli wyłącznie Polacy! Ludność przedmieść Lachówka Górna i Dolna, Komarówka, Uborki lub Trojecka Góra mówiła wyłącznie po polsku. A kiedy w 1919 roku miasto zajęły wojska polskie „wszyscy Żydzi – starzy i młodzi – zaczęli zupełnie poprawnie wysławiać się po polsku... Czyżby nauczyli się polskiego w ciągu 24 godzin?” Jeszcze w 1914 roku były tu 4 kościoły polskie, a po 1917 roku polski teatr, polskie szkoły, ukazywały się gazety polskie, m.in. „Dziennik Miński”; miasto było katolicką stolicą biskupią, a biskupami zawsze byli i są Polacy.\nW dzisiejszym Mińsku mieszka ok. 40 000 Polaków. Działają tu: Obwodowy Oddział Związku Polaków na Białorusi im. St. Moniuszki i Rejonowy Oddział Związku Polaków na Białorusi, Polskie Stowarzyszenie Kulturalno Oświatowe "Polonia", Instytut Polski, Polskie Towarzystwo Naukowe, Stowarzyszenie Lekarzy Polskiego Pochodzenia, Szkoła Polska przy Ambasadzie RP w Mińsku, 1 Drużyna Harcerska w Mińsku, Polski Zespół Pieśni i Tańca "Skowronki", Dziecięco młodzieżowy zespół "Tęcza", Dziecięcy Zespół "Mińskie Kukułeczki", Chór Piosenki Polskiej "Czerwone Maki" przy Oddziale ZPB w Mińsku, chór studentów polskich. Mińsk jest siedzibą katolickiego administratora apostolskiego Białorusi, prymasa Białorusi ks. kard. Kazimierza Świątka, wielkiego Polaka zakochanego w Białorusi, przewodniczącego Konferencji Episkopatu Białorusi. O polonikach wileńskich można by było napisać całą książkę. Starczy powiedzieć, że prawie wszystko co było w Wilnie w 1939 roku było polskie lub miało polskie korzenie lub związki z polskością. Po 1945 roku wiele z tych poloników zniszczono i nadal się niszczy. Pomimo tego nawet katedra wieleńska, tak bardzo związana z Polakami, chociaż od 1990 roku jest oficjalnie Litewską Świątynią Narodową i dlatego nie wolno w niej było odprawić nawet mszy polskiej po zgonie papieża Jana Pawła II (!), jest pod wezwaniem św. Stanisława Biskupa – patrona Polski, a na górze jej fasady są rzeźby św. Stanisława i św. Kazimierza, a w jej wnętrzu, chociaż usunięto wszystkie inne liczne polonika, jest Kaplica św. Kazimierza z trumną z Jego – królewicza polskiego - szczątkami i z rzeźbami królów polskich oraz Kaplica Królewska ze szczątkami kilku przedstawicieli dynastii jagiellońskiej i Kaplica Częstochowska.\nOczywiście oficjalny litewski przewodnik po mieście pomija milczeniem wszystkie mijane po drodze polonika. Nie zauważa pięknego wewnątrz i jedynego dziś całkowicie polskiego kościoła św. Ducha, nie mówi nawet czyj to pomnik (Adama Mickiewicza) stoi przy przepięknym kościele św. Anny jak stoimy przy nim. Jednak te polonika same rzucają się w oczy przybywającym do Wilna Polakom, jak np. właśnie pomnik Mickiewicza, Muzeum Mickiewicza czy tablice na domach w języku polskim informujące, że tu mieszkał Juliusz Słowacki, Władysław Syrokomla czy Ferdynand Ruszczyc. Nawet dziedzińce w starych zabudowaniach uniwersytetu: Skargi i Sarbiewskiego, chociaż ze zlitwinizowanymi dziś ich nazwiskami, mówią same za siebie.\nChyba w każdym z ponad 20 starych kościołów wileńskich są liczne polonika, widziałem ich wiele np. w kościele akademickim św. Jana, w zdewastowanym niemiłosiernie kościele Bernardynów czy przepięknym kościele św. Piotra i Pawła na Antokolu. Na czoło wysuwa się jednak swoją polskością Ostra Brama do tego stopnia, że nawet litewski przewodnik turystyczny mówi nam, że MB Ostrobramską czczą najbardziej Polacy. Kaplica Ostrobramska jest wyłożona wotami, których jest aż 8000 – w zdecydowanej większości polskich. Na uwagę zasługuje wotywo-srebrna plakietka znajdująca się na filarze, a ofiarowana przez marsz. Józefa Piłsudskiego z napisem: „Matko, dziękuję Ci za Wilno”. Natomiast jak się jest na starych cmentarzach wileńskich to człowiek ma wrażenie, że jest po prostu na cmentarzu w Polsce.\nW Wilnie, w którym według spisu ludności w 2001 roku mieszkało ciągle 104 446 Polaków jest tyle polskich organizacji, stowarzyszeń, instytutów, szkół i różnych placówek naukowych i kulturalnych, że nie sposób tu je wszystkie wymienić.\nByłem także w Trokach i w tamtejszym zamku na wyspie, w którym jest muzeum. Jest w nim wiele poloników, szczególnie z okresu międzywojennego. Jest m.in. dużo mniejsza kopia obrazu Jana Matejki „Grunwald”. Przewodnik turystyczny informuje turystów, że do zwycięstwa w bitwie pod Grunwaldem przyczyniły się głównie oddziały litewskie, z czym nie zgadzają się jednak historycy wojskowości.\nW Poniewieżu na Żmudzi przed kościołem św. Piotra i Pawła, w którym do XX w. w liturgii używano także języka polskiego, stoi Pomnik Powstańców 1863 roku. Jednak napis w języku litewskim nie tłumaczy co to było za powstanie i oczywiście nie mówi, że jego celem było wyzwolenie Polski i zbratanej z nią Litwy spod zaboru rosyjskiego. Poniewież i Szawle, które także zwiedzamy, były do 1940 roku sporymi ośrodkami polskości. Dzisiaj oba ośrodki nie istnieją. Polacy pozbawieni w okresie sowieckim polskich organizacji, szkół, a nawet księży polskich i prześladowani przez samo bycie Polakami ulegli asymilacji. Chociaż spis ludności przeprowadzony w 2001 roku wykazał jeszcze 348 Polaków w Poniewieżu i 309 w Szawlach.\nW drodze do stolicy Łotwy Rygi przejeżdżamy przez Jelgavę, znaną w naszej historii jako Mitawę. W latach 1561-1795 była to stolica księstwa kurlandzkiego, które było lennem Rzeczypospolitej. Tu zawsze byli Polacy. Spis rosyjski z 1863 toku wykazał tu 305 Polaków, potem było ich tu dużo więcej. Skupiali się przy kościele katolickim św. Jerzego, wzniesionym jeszcze za czasów polskich – w 1634 roku. Obecnie działa tu oddział Związku Polaków na Łotwie i Polska Szkoła Początkowa.\nW Rydze, należącej do Polski w latach 1561-1621, udało mi się zobaczyć kilka poloników: polski kościół Matki Boskiej Bolesnej w centrum miasta z polskimi pamiątkami; zamek, który był niegdyś rezydencją polskich namiestników królewskich, m.in. Jana Hieronima Chodkiewicza czy kard. Jerzego Radziwiłła; katedrę ewangelicką, w której znajdują się: sarkofag ostatniego arcybiskupa ryskiego Wilhelma, margrabiego brandenburskiego a ciotecznego brata króla polskiego Zygmunta Augusta oraz nagrobek wodza szwedzkiego Lindersona, który wystawił mu hetman Jan Karol Chodkiewicz i pomnik nagrobny Kaspra Tyzenhauza, rotmistrza oraz podkomorzego króla polskiego Zygmunta III i jego małżonki z domu Effern w Kaplicy Tyzenhauzowskiej; Politechnikę, którą ukończyło wiele setek Polaków, w tym prezydent Polski Ignacy Mościcki i na której działały znane polskie korporacje studenckie Arkonia i Walencya; oraz przepiękny gotycki Dom Czarnogłowych z dużym popiersiem króla polskiego Stefana Batorego na froncie (na pamiątkę jego triumfalnego wjazdu do Rygi w 1582 roku), w którym 18 marca 1921 został podpisany traktat (tzw. traktat ryski) między Polską a Rosją Sowiecką i Ukrainą, ustalający wschodnią granicę Polski (Polsce przypadła Wileńszczyzna, Nowogródczyzna, Polesie i Wołyń).\nOd XIX w. Ryga była dużym ośrodkiem polonijnym. W 1897 roku mieszkało tu według danych rosyjskich 15 000, a w 1913 roku już i aż 47 000 Polaków. Jeszcze przed II wojną światową było tu 16 000 Polaków, a i dzisiaj jest ich ładnych kilka tysięcy. W przedwojennej Rydze bujnie kwitło życie polskie. Grywał tu nawet stały teatr polski, stojący na wysokim poziomie. Ukazywał się tygodnik „Nasze Życie”. Dzisiaj działa tu Związek Polaków na Łotwie, Stowarzyszenie "Inflanty", Liga Polskich Kobiet na Łotwie, Związek Młodzieży Polskiej na Łotwie, Klub Kultury "Polonez", Towarzystwo Dobroczynności na Łotwie, Drużyny Skautowe na Łotwie, 36 Polska Drużyna Harcerstwa (męska), 48 Polska Drużyna Harcerstwa (żeńska), Ryska Polska Szkoła Podstawowa /dawniej Polska Szkoła Podstawowa w Rydze/, Średnia Ogólnokształcąca Szkoła Polska w Rydze im. Ity Kozakiewicz, ukazują się pisma polskie: "Dzwon", dwumiesięcznik "Polak na Łotwie" i czasopismo społeczno-kulturalne "Echo Rygi". Polskim kościołem jest Parafia Rzymsko-Katolicka p.w. Matki Boskiej Bolesnej w Rydze przy ul. Niegales.\nKoło Rygi mijamy miejscowość zwaną z łotewska Salaspils. Ale ten kto zna historię Polski wie, że to po „naszemu” Kircholm, gdzie 27 września 1605 roku, a więc dokładnie 400 lat temu, wojska polskie pod dowództwem hetmana Jana Karola Chodkiewicza odniosły wielkie brawurowe zwycięstwo nad wojskami szwedzkimi pod wodzą króla Karola IX. 4000 żołnierzy polskich pobiło sromotnie 11 000 Szwedów. Naszych zginęło stu kilkudziesięciu. Wrogów - 6 tysięcy. Stracili wszystkie działa i chorągwie. Z wyższych dowódców ocalał tylko sam król, który - poraniony - zdołał uciec na okręt. O niebywałym zwycięstwie mówiono na wszystkich dworach Europy. Maciej Rosolak w „Rzeczpospolitej” („Kircholm - uskrzydlona szarża” 27.9.2005) jakże słusznie napisał: „Dużo słyszeliśmy i czytaliśmy, zwłaszcza za PRL, o naszych przegranych wojnach, o siedemnastowiecznym zmierzchu Rzeczypospolitej. Może właśnie jest czas, aby przypominać, że niekiedy bywaliśmy jednak górą”.\nNo i na koniec Estonia, właściwie południowa jej część, z Parnawą i Dorpatem (Tartu), która w XVI-XVII wieku należała do Polski. Były tu wówczas województwa parnawskie i dorpackie, a także od 1583 roku polska katolicka diecezja wendeńska, która w 1621 roku została włączona do metropolii gnieźnieńskiej. To także teren wielu bitew podczas wojen polsko-szwedzkich w latach 1600-1625. Tutaj hetman Jan Karol Chodkiewicz np. w 1603 roku odzyskał Dorpat, w 1604 roku gromi przeważające siły szwedzkie pod Białym Kamieniem, a w 1609 roku zdobywa Parnawę. W Dorpacie w 1583 roku polscy jezuici założyli kolegium, które Szwedzi w 1632 roku przemianowali na uniwersytet. W 2. poł. XIX w. i do 1914 roku, z braku uniwersytetu polskiego w Królestwie Polskim, na uniwersytecie tym studiowało setki Polaków, włącznie z moim dziadkiem ze strony ojca. Niektórzy Polacy osiedlili się tu na stałe. Dlatego w 1890 roku powstała tu polska parafia katolicka, a w okresie międzywojennym działał tu oddział Związku Narodowego Polaków w Estonii.\nTak, aż po Parnawę i Dorpat w Estonii sięgała Polska w XVII wieku.\nStolica Estonii Tallin nigdy nie należała do Polski, a w przedrozbiorowej historii Polski zaznaczyła się tylko raz – w 1602 roku pod Tallinem pobił Szwedów hetman Stanisław Żółkiewski, zdążający na odsiecz twierdzy Biały Kamień (est. Paide). Jednak w mieście należącym do Rosji przed I wojną światową osiedliło się trochę Polaków; w 1867 było ich tu 558. Już w 1842 roku powstała tu polska parafia katolicka. Do 1939 roku działał tu Związek Narodowy Polaków w Estonii i istniała szkoła polska. Polacy mieszkają tu do dziś i spotkałem się z nimi przed kościołem katolickim św. Piotra i Pawła, znajdującym się w centrum miasta, przy uliczce Vene, i w którym odprawiane są polskie msze. Działa tu Związek Polaków w Estonii "Polonia" i Towarzystwo Estonia – Polska. Ukazywały się polskie pisma: „Nasza Polonia” (red. Maryna Bieniasz) i kwartalnik informacyjny Związku Polaków w Estonii „Polonia Estońska” (ted. Tatiana Danielewicz-Muna). Po uzyskaniu ponownie niepodległości przez Estonię w 1991 roku, w Tallinie osiedlili się polscy dominikanie – klasztor św. Katarzyny (o. Jacek Szpeglewski) oraz polskie zakonnice: brygidki i Siostry matki Teresy.\nJednak dla mnie Tallin, a szczególnie kiedy z jego portu wypływałem promem do Helsinek, kojarzy się zawsze z brawurową ucieczką 18 września 1939 roku polskiego okrętu podwodnego „Orzeł”, który 15 września wszedł do tutejszego portu, by wysadzić na ląd chorego dowódcę, i został – z powodu trwającej wojny polsko-niemieckiej – podstępnie internowany, częściowo rozbrojony i pozbawiony map. A mimo to uciekł i 14 października dotarł do Anglii.\nPodróż moja po pn.-wsch. Europie była nie tylko ciekawa z punktu widzenia krajoznawczego ale także sentymentalna, jako że wiodła również przez ziemie aż kilku państw, które dłużej (nieraz kilkaset lat) lub krócej należały do Rzeczpospolitej Obojga Narodów czy bezpośrednio do Polski, co dało mi możność zobaczenia wielu nieraz bardzo ważnych, a na pewno ciekawych poloników i poznania obecnej sytuacji tamtejszych Polaków (Marian Kałuski).\nmoherowy beret - 15.12.12 20:29\nnie czuję żadnej więzi duchowej z Komorowskim.Jestem z Wilna Z ul.Wileńskiej(dawniej Ludos Giros gatve),a rodzina Komorowskich z Kowieńszczyzny.Natomiast czułam więź duchową z każdą osobą ,którą spotykałam na ulicach Wilna(gdy odwiedzałam Wilno).\nLubomir - 21.08.12 21:58\nSytuacja dojrzewa do tego żeby któryś z dni polskiego kalendarza ustanowić Dniem Jedności Polsko-Litewskiej. Może np dzień imienin Świętego Kazimierza?.


Sądy / Sądownictwo : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\nTag: Sądy / Sądownictwo\nOd kwietnia 2021 roku do tzw. wydziału frankowego Sądu Okręgowego w Warszawie wpłynęło łącznie 17.892 sprawy, w tym wpływ rzeczywisty to 14.817 spraw, a resztę... Czytaj więcej...\nObecnie przed polskimi sądami toczy się ponad 71 tys. spraw dotyczących kredytów walutowych, w tym w II instancji jest 7 proc. spraw. W okresie od... Czytaj więcej...\nPolski Związek Firm Deweloperskich zawiadamia Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów o opóźnieniach w postępowaniach wieczystoksięgowych. Czytaj więcej...\nTwój bliski zmarł, zostawiając długi? Nie zawsze musisz je spłacać. Eksperci Rzecznika Finansowego przypominają, co i kiedy trzeba zrobić, żeby ograniczyć odpowiedzialność za zobowiązania. To... Czytaj więcej...\nPięć kluczowych wyzwań dla polskiej gospodarki w najbliższych miesiącach zdiagnozowali eksperci Europejskiego Kongresu Finansowego. Należy do nich m.in. głęboka recesja na rynku wspólnotowym, osłabienie wymiany... Czytaj więcej...\nmBank zaskarżył postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi, który zdecydował, że część jego klientów w ramach pozwu zbiorowego może skorzystać z zabezpieczenia polegającego na zawieszeniu spłaty... Czytaj więcej...\nW dzisiejszym wydaniu Dziennika Gazety Prawnej znajduje się Poradnik Frankowicza. W publikacji tej zamieszczono szereg opinii, informacji, komentarzy oraz konkretnych porad, które mogą być przydatne... Czytaj więcej...\nDługi Polaków wobec sądów wzrosły w minionym roku o ponad połowę do 608 mln zł, wynika z danych BIG InfoMonitor. Gwałtowny przyrost był głównie efektem... Czytaj więcej...\nOd kilkunastu miesięcy można zaobserwować coraz większą liczbę kancelarii prawnych czy tzw. doradców prawnych, którzy decydują się na oferowanie usług związanych z pomocą dla kredytobiorców,... Czytaj więcej...\nNie było podstaw do postawienia zarzutów Wojciechowi Kwaśniakowi, jego zatrzymanie było niezasadne, zastosowanie środków zapobiegawczych także - orzekł sąd ws. byłego wiceszefa Komisja Nadzoru Finansowego,... Czytaj więcej...\nNiemiecki Sąd Najwyższy orzekł, iż samochody grupy Volkswagen, emitujące nadmierne ilości spalin i posiadające tzw. urządzenie oszukujące testy homologacyjne, są obarczone wadą materialną. Oznacza to,... Czytaj więcej...\nByły szef KNF Marek Chrzanowski ma opuścić areszt. Jest decyzja sądu\nByły przewodniczący Komisji Nadzoru Finansowego opuści areszt. Sąd Rejonowy Katowice-Wschód nie przychylił się do wniosku prokuratury o przedłużenie tymczasowego aresztu dla Marka Chrzanowskiego o kolejny... Czytaj więcej...\nDlaczego przedsiębiorcy się ufają sądom polubownym?\nW naszym kraju istnieje kilkadziesiąt sądów polubownych, najczęściej przy szanowanych instytucjach biznesowych. Arbitrami są tam znane osobistości ze świata prawa czy biznesu, nierzadko noszące tytuły... Czytaj więcej...\nPodważenie prawdziwości wypowiedzenia umowy o pracę może być dla pracownika kosztowne. Zwłaszcza, gdy na odejście otrzymał odprawę. Sąd może, bowiem kazać mu ją zwrócić. Czytaj więcej...\nMonetia podpisała umowę na obsługę pięciu sądów: Sądu Okręgowego w Radomiu, a także sądów w Zwoleniu, Lipsku, Szydłowcu oraz Przysusze, podała spółka. Umowa dotyczy prowadzenia... Czytaj więcej...\nSąd Apelacyjny Warszawie 18 czerwca wydał wyrok w sprawie z powództwa Związku Banków Polskich z siedzibą w Warszawie przeciwko Maciejowi Pawlickiemu i Fratria sp. z... Czytaj więcej...\nPlanowane zmiany prawa zwiększą zatory płatnicze w Polsce\nZ prof. dr hab. Jackiem Gołaczyńskim z Wydziału Prawa, Administracji i Ekonomii Uniwersytetu Wrocławskiego, sędzią Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu rozmawia Robert Lidke. Czytaj więcej...\nMinisterstwo Sprawiedliwości przygotowało projekt gruntownej nowelizacji przepisów, regulujących wykonywanie zawodu komornika i zasady egzekucji sądowej. Jednym z obszarów zmian mają być zasady pobierania opłat egzekucyjnych... Czytaj więcej...\nProblem oczekiwania na spłatę przeterminowanych należności z tytułu faktur za towar lub usługę nie jest niestety obcy polskim przedsiębiorcom. Narusza on płynność finansową na tyle,... Czytaj więcej...\nSąd Arbitrażowy przy Konfederacji Lewiatan obchodzi w tym miesiącu dziesiąte urodziny. Od początku systematycznie rośnie liczba spraw wnoszonych przed sąd. Wiele z nich kończy się... Czytaj więcej...\nZmiany w prawie podatkowym stawiają przed gminami poważne wyzwania w zakresie rozliczenia podatku VAT. W dostosowaniu się do nowych przepisów samorządom pomagają zewnętrzni eksperci. Na... Czytaj więcej...\nPolska awansowała z 32 na 25 miejsce w najnowszym raporcie Banku Światowego „Doing Business 2016”, oceniającym warunki do prowadzenia biznesu w 189 krajach świata. Poprawę... Czytaj więcej...\nW ramach organizowanego przez Ministerstwo Gospodarki cyklu imprez promocyjno-edukacyjnych „Dzień bez konfliktu w biznesie”, poświęconych mediacjom gospodarczym. 22 października 2015 w ramach organizowanego przez Ministerstwo... Czytaj więcej...\nDo Rejestru Dłużników BIG InfoMonitor trafiają już pierwsze wpisy z sądów. Okazuje się, że Polacy potrafią nie zapłacić nawet 50 zł grzywny i 60 zł... Czytaj więcej...\nDokładnie osiem lat temu utworzenie Komisji Nadzoru Finansowego - która przejęła kompetencje Komisji Nadzoru Bankowego oraz Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych - ujednoliciło system... Czytaj więcej...


Makijaż permanentny – Trementi\nMakijaż permanentny I stopnia\nMakijaż permanentny dla zaawansowanych\nMakijaż permanentny I stopień (3 dni)\nCena regularna 4490zł\nCena szkolenia z maksymalnym dofinansowaniem: 898zł*\nOsoba prowadząca: Justyna Jonienc – Ułanowska, Kinga Michalska\nCele kursu – nabycie umiejętności wykonywania makijażu permanentnego brwi, oczu, ust poszczególnymi metodami oraz dobór kształtu i koloru makijażu do klientki.\nKurs jest skierowany do właścicieli salonów kosmetycznych jak i pracowników salonów kosmetycznych. Doświadczenie nie jest wymagane.\nMakijaż permanentny to makijaż trwały, który utrzymuje się od jednego roku do kilku lat, w zależności od osobistych uwarunkowań (rodzaj i koloryt skóry). Jest całkowicie bezpieczny i wykonywany za pomocą specjalnych biodegradowalnych barwników, które wnikają w płytszą warstwę naskórka w odniesieniu do tradycyjnego tatuażu.\nPo kursie każdy kursant otrzymuje skrypt z dokładnym opisem poruszanych na kursie zagadnień, certyfikat oraz kartę zgody pacjenta.\nPo kursie będziesz potrafił/potrafiła wykonać makijaż permanentny:\nMakijaż permanentny II stopień (2 dni)\nCena szkolenia z maksymalnym dofinansowaniem: 700zł*\n„Hybrydowy makijaż permanentny brwi” oraz usuwanie źle wykonanego makijażu permanentnego\nCele kursu – nabycie umiejętności wykonywania makijażu permanentnego brwi metodami nowoczesnymi oraz usuwanie źle wykonanego makijażu permanentnego.\nKurs jest skierowany do właścicieli salonów kosmetycznych jak i pracowników salonów kosmetycznych. Wymagane jest doświadczenie w wykonywaniu makijażu permanentego.\nKurs II stopnia skierowany jest do osób, które:\nukończyły kurs I stopnia techniką cieniowania\nukończyły kurs z metody ręcznej/piórkowej\nusuwać źle wykonany makijaż permanentny\nUsta GLOSSY 3D expert lub usta AQUARELL (1 dzień)\nCena regularna 1950zł\nCena szkolenia z maksymalnym dofinansowaniem: 390zł*\nPoszerzenie wiedzy z zakresu pigmentacji ust udoskonalenie techniki pracy. Poznanie innowacyjnej metody w zakresie pigmentacji ust.\nMetoda pozwalająca na optyczne powiększenie ust przy użyciu odpowiedniej pigmentacji. Usta wyglądają naturalniej i jest to zabieg bardziej bezpieczny niż zabieg chirurgiczny. Daje piękne efekty i staje się on coraz bardziej popularny.\nZabieg jest skierowany do kosmetyczek, kosmetologów oraz linergistek posiadających podstawową wiedzę z zakresu pigmentacji ust.\nKreska dekoracyjna – eyeliner & shadow eyeliner (1 dzień)\nPoszerzenie wiedzy z zakresu pigmentacji powiek górnych. Udoskonalenie dotychczasowej techniki pracy. Poznanie innowacyjnych metod pigmentacji w zakresie kresek ozdobnych. Dobór kształtu i koloru kreski do rodzaju powieki oraz koloru tęczówki.\nKurs jest skierowany do kosmetyczek, kosmetologów oraz linergistek radzących sobie z podstawową pigmentacją kresek przy wieńcu rzęs.\nPerfekcyjny rysunek brwi (1 dzień)\nCena regularna 950zł\nCena szkolenia z maksymalnym dofinansowaniem: 190zł*\nSzkolenie skierowane do osób, które chcą pozyskać lub poszerzyć dotychczasową wiedzę z zakresu prawidłowego rysunku wstępnego brwi. Na szkoleniu pokażemy i nauczymy jak uzyskać perfekcyjną symetrie i podpowiemy jak umiejętnie dobrać odpowiedni kształt brwi do twarzy klientki. Kursantka otrzyma informacje i cenne wskazówki dotyczące poprawnego wykonania dokumentacji zdjęciowej wykonanej pigmentacji, a także zostanie poinstruowana w zakresie zasad umieszczania zdjęć swoich prac w sieci jako formy reklamy.\nPonadto teoria wprowadzająca, pokaz i 6 godzin zajęć praktycznych pozwolą nabyć lub/i udoskonalić umiejętności w wykonywaniu rysunku wstępnego, który jest nieodzowną częścią prawidłowej pigmentacji przynoszącej dobre efekty – bo dobry projekt to klucz do sukcesu!\nWprawa nabyta na szkoleniu umożliwi samodzielne wykonanie perfekcyjnego rysunku przez kursantkę w krótkim czasie, tym samym znacząco podniesie kwalifikacje, a co za tym idzie liczbę zadowolonych klientek i kondycję firmy.\nKurs jest skierowany do kosmetyczek, kosmetologów oraz linergistek chcących pozyskać lub poszerzyć dotychczasową wiedzę z zakresu prawidłowego rysunku brwi.\nAll about brows (4 dzień)\nCena regularna 6450zł\nCena szkolenia z maksymalnym dofinansowaniem: 1290zł*\nCzas trwania szkolenia: 36h\nSzkolenie skierowane do osób, które mają na celu zdobycie wiedzy od podstaw lub poszerzenie dotychczasowej z zakresu najbardziej popularnych metod pigmentacji brwi.\nPodczas trzydniowego szkolenia będą poruszane tematy z czterech różnych technik jak technika pudrowa w tym ombre, microblading, techniki łączone, technika klasyczna/cieniowana. Na kursie omówiony zostanie temat kolorymetrii, poprawności doboru pigmentu oraz kształtu brwi do danej skóry/klientki, a także umiejętność dopasowania odpowiedniej techniki. Ponadto kursantka zostanie przeszkolona z bardzo ważnego aspektu jakim jest prawidłowy rysunek brwi.\nWiedza i wprawa nabyta na szkoleniu podczas 6 godzin teorii i 21 godzin nauki praktycznej umożliwi samodzielne wykonanie rysunku wstępnego i makijażu permanentnego technikami wyuczonymi na szkoleniu. Podniesie to posiadane kwalifikacje, a co za tym idzie liczbę zadowolonych klientek i kondycję firmy.


Jakiej diety należy przestrzegać z dną moczanową na nogach - Biodra - 2020\nPodstawy dobrego odżywiania są kluczem do udanego zdrowia dnawego, jednocześnie zmniejszając ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych (zaostrzeń) choroby.\nPrawidłowe odżywianie dny (w tym podczas zaostrzenia)\nDna jest przewlekłym problemem stawowym, objawiającym się silnym bólem (bólem stawów) i innymi negatywnymi objawami - zaczerwienienie skóry nad stawem wraz ze wzrostem „miejscowej” temperatury, gromadzeniem się płynu w postaci obrzęku. Oczywiście te objawy wymagają rozpoczęcia leczenia (na przykład allopurynol), ponieważ choroba dramatycznie wpływa na jakość życia, przede wszystkim wpływając na mobilność osoby. Tę patologię należy monitorować w domu po podaniu odpowiednich zaleceń lekarza. Jednym z wiodących elementów leczenia jest przestrzeganie zasad diety. Ponadto zasady te powinny mieć zastosowanie zarówno do okresów wysokiej patologii, jak i do okresów „zastoju”. Ponadto zasady te muszą być przestrzegane bezwarunkowo i codziennie, bez wyjątków. Dna sama w sobie jest oznaką choroby metabolicznej. Dlatego właściwe odżywianie powinno być na czele środków terapeutycznych. Cechą pojawienia się dny moczanowej jest stabilizacja stanu podwyższonych stężeń kwasu moczowego (MK), który następnie zamienia się w mikrolity i jest przechowywany w jamach stawowych. Przepisana dieta dny powinna minimalizować ilość pierwiastków kwasu moczowego, ponieważ w przyszłości wszystkie te złogi mogą powodować niewydolność nerek.\nOdżywianie dny nóg: podstawowe zasady\nJak wspomniano powyżej, dna jest dolegliwością, która nie wymaga leczenia szpitalnego i można sobie z tym poradzić w domu. Pierwszym i głównym punktem w podejściu do patologii jest dieta - główna metoda zapobiegania i leczenia choroby i jej powikłań. Menu na każdy dzień powinno zostać złożone po badaniu przez lekarza, biorąc pod uwagę obecność indywidualnych cech dny moczanowej, w tym współistniejących patologii. Jego celem, w tym w przypadku bólu, jest zmniejszenie niedopuszczalnego poziomu MK i odpowiednio „stłumienie” objawów dnawych. Ważną kwestią jest to, że wszystkie produkty muszą być wolne od puryn, aby powstrzymać patologiczne gromadzenie się MK, powstałe z tych samych puryn. Jednocześnie prawie wszystkie owoce warzywne i owocowe są uznawane za korzystne produkty spożywcze, dlatego dietę dny można bezpiecznie nazwać wegetarianinem.\nTakie podejście pomoże niezdrowej osobie szybko pozbyć się szkodliwych objawów w domu. W przypadku nieprzestrzegania diety, jej naruszenia w postaci przyjmowania tłustych lub pikantnych potraw może objawiać się proces zaostrzenia (nawrotu choroby) z gwałtownym wzrostem poziomu związków kwasu moczowego. Na przykład, biorąc napój zawierający purynę - kawa, która może spowodować atak dny moczanowej, może prowadzić do takiego wyniku. Również napoje zawierające alkohol, w szczególności piwo i „alkohol winogronowy”, mają podobne konsekwencje, dlatego ich obecność w diecie jest surowo zabroniona. Najważniejsze jest to, że określone zasady żywieniowe są przestrzegane przez pacjenta ściśle i codziennie. Ze względu na fakt, że leczenie dny odbywa się głównie w domu, dna powinna mieć wielkie pragnienie i chęć zakończenia objawów choroby, a także wystarczającą siłę woli, aby zastosować się do zasad zdrowej diety.\nDna moczanowa: produkty zabronione\nIstotą problemu jest to, że istnieje pewna liczba produktów (wśród których są owoce), które zawierają niepotrzebną dnę, liczbę puryn. Ponadto tabela produktów wskazuje, które pokarmy nie mogą być spożywane z dną:\nGrupa żywności Przykłady przedstawicieli grupy, których nie należy spożywać\nProdukty z mąki Produkty maślane\nJakie mięso nie może być spożywane z dną? Kiełbasy różnych metod gotowania, kiełbasy, tłuste mięso wieprzowe, konserwy\nProdukty rybne Ryby (sardynki w puszkach, szproty, dorsz), kawior\nJakiego sera nie należy jeść? Ser - odmiany pikantne i słone\nLista nieprawidłowych zbóż Soczewica, Fasola, Fasola\nOwoc Winogrona, Maliny\nRóżne potrawy Rosół dowolnego rodzaju, dania z roślin strączkowych i szpinaku\nSłodycze Kremowe produkty kulinarne\nDrinki Wszelkie napoje zawierające alkohol (w szczególności piwo); kawa, herbata o wysokim stężeniu (mają silne działanie moczopędne, powodując odwodnienie)\nNaczynia z dną moczanową i zapaleniem stawów: zasady tworzenia menu\nWielokrotnie wskazywano już, że dieta jest podstawą leczenia dny moczanowej na nogach. Oprócz leków przepisanych przez lekarza będzie potężną bronią w walce z dnawymi chorobami. Dieta diety dny, którą lekarz pomoże mu rozwinąć, ma pewne cechy odżywcze. Po pierwsze, muszą być obecne naczynia płynne lub półpłynne, z wyjątkiem składników z listy zabronionych produktów spożywczych. Podstawą tego podejścia jest przygotowywanie zup warzywnych (zupy na dnę dużego palca to jedno z głównych dań), przydatne są sałatki warzywne na dnę, stosowanie kompotów, alkalicznej wody mineralnej. Ogólnie rzecz biorąc, cała dieta powinna być zorganizowana w formie ułamkowej, od 5 lub więcej przyjęć dziennie. Po drugie, należy przestrzegać schematu picia przy spożyciu około dwóch litrów czystej wody dziennie. Po trzecie, harmonogram diety powinien obejmować dni „rozładunku” mające na celu pomoc ciału w przetwarzaniu żywności, a także maksymalizację wydalania produktów metabolizmu kwasu moczowego. W tych dniach pacjentowi zaleca się jeść wyłącznie sałatki warzywne i żadnych innych potraw.\nJak zrobić menu, podstawowe zasady\nDobra dna odżywcza zapewnia maksymalny nacisk na spożywanie potraw warzywnych (wegetariańskich). Konieczne jest podkreślenie takich podstawowych zasad tworzenia menu, jak:\nOgranicz w jak największym stopniu stosowanie soli do przygotowywania różnych przepisów, ponieważ przyczynia się to do powstawania moczanu w organizmie.\nAby szybko usunąć formacje kwasu moczowego purynowego z organizmu, warto wziąć więcej czystej wody (pod warunkiem, że nie ma problemów z układem sercowo-naczyniowym).\nCałkowita zawartość kalorii w gotowanych potrawach nie powinna być wysoka.\nPomidory i ich produkty - dozwolone.\nNajlepszym rozwiązaniem byłoby całkowite odrzucenie majonezu, tłuszczów zwierzęcych i napojów zawierających etanol.\nNiepożądane jest picie herbaty lub kawy (szczególnie mocnych), ponieważ mogą nasilać ból i wywoływać ataki nawrotów..\nPrzejadanie się jest dodatkowym obciążeniem dla wszystkich układów ciała, dlatego wskazane jest, aby unikać takich obciążeń dla ciała.\nPatologia dny jest nieuleczalną chorobą, szczególnie trudno jest naprawić ten stan w połączeniu z nadwagą i cukrzycą. Konieczne jest skupienie się na następujących cechach odżywiania dny:\nWyklucz wszystkie produkty zawierające purynę z żywności, a także produkty zawierające kwas szczawiowy w swoim składzie.\nWażne jest, aby uwzględnić żywność alkaliczną - warzywa, mleko.\nTabela numer sześć sugeruje zmniejszenie ilości białek zwierzęcych i opornego tłuszczu w codziennej diecie dla pacjentów z dną moczanową.\nWażne jest, aby zmniejszyć spożycie białka w żywności do 0,9-1 gramów na kilogram masy. Pomoże to zawiesić produkcję MK i spowolnić rozwój nawracającego zaostrzenia dny nóg..\nJak wskazano powyżej, lekarz łączy cotygodniową dietę. W sumie istnieje kilka opcji szóstej diety na tydzień (z dną moczanową i zwiększonym kwasem moczowym). W tym samym czasie jedzenie gotuje się w trybie standardowym, w zwykłej temperaturze. Najlepiej gotować mięso z dną i rybami, lepiej jest osuszyć bulion, ponieważ zawiera szkodliwe puryn z tych produktów. Zasada ta dotyczy także gotowania grzybów..\nW menu szóstego stołu jest jeden dzień na „rozładunek”. „Rozładunek” wpłynie na utratę masy ciała, pomoże usunąć stany zapalne i bolesny dyskomfort, zmniejszy ryzyko bolesnych nawracających zaostrzeń.\nPrzybliżone menu na dnę na tydzień, jaką owsiankę można zjeść z dną\nPon 1. Jutro Owsianka lub kasza manna (najlepiej z mlekiem na dnę) Ogórek jest świeży. 1 szt., Bulion z dzikiej róży.\n2. Informacje o Twarożek zmieszany ze śmietaną (0% tłuszczu), owocami. galareta.\n3. Popołudniowa przekąska. Zupy ziemniaczane, cukinia faszerowana ryżem, truskawki.\n4. Och. Serniki, kotlety kapuściane, pomidor. sok.\nVT 1. Jutro Owsianka ryżowa (mleko), starta marchewka, jajko na miękko, herbata z cytryną.\n2. Informacje o Gotowane ziemniaki, świeży ogórek. 1 szt. Soku jabłkowego.\n3. Popołudniowa przekąska. Wegetariański. zupa, zapiekanka z twarogu, mleczna galaretka.\n4. Och. Pieczone jabłka, sok owocowy.\nSR 1. Jutro Colesław z rastem. masło, makaron z twarogiem, zielona herbata.\n2. Informacje o Oliwki ziemniaczane, owoce. sok.\n3. Popołudniowa przekąska. Wegetariański. barszcz, gotowany indyk, galaretka cytrynowa.\n4. Och. Serniki, gulasz warzywny, owoce kissel.\nCzw 1. Jutro Kasza gryczana (mleko), surówka z kapusty i jabłka, jajko, herbata.\n2. Informacje o Zapiekanka z jabłek i marchwi, bulion z dzikiej róży.\n3. Popołudniowa przekąska. Marynata warzywna, naleśniki twarogowe, galaretka owocowa.\n4. Och. Pieczone jabłka, dynia, sok owocowy.\nPT 1. Jutro Sałatka pomidorowa, twarożek zmieszany ze śmietaną, galaretka owocowa.\n2. Informacje o Kotlety z kapusty, bulion z dzikiej róży.\n3. Popołudniowa przekąska. Zupa z makaronem (mleko), gołąbki (nadzienie - kasza gryczana), daktyle lub persimmons.\n4. Och. Budyń twarogowy, kotlety marchewkowe, kompot owocowy.\nSob 1. Jutro Kasza jaglana (mleko), sałatka jarzynowa, jajko na miękko lub jajecznica, herbata.\n2. Informacje o Marchewka zrazy (można dodać jabłko), bulion z dzikiej róży.\n3. Popołudniowa przekąska. Kapusta kapuściana, budyń twarogowy, galaretka mleczna.\n4. Och. Omlet białkowy, cukinia (w formie wypiekanej), owoce. sok.\nSłońce 1. Jutro Sałatka jarzynowa, twarożek ze śmietaną, kompot.\n2. Informacje o Kapusta brokułowa (pieczona), owoce. galareta.\n3. Popołudniowa przekąska. Okroshka, gotowany kurczak, pieczone jabłka.\n4. Och. Gulasz, jęczmień perełkowy, twarożek, zielona herbata.\nCechami tego rodzaju żywności jest brak kawy, alkoholu, grzybów, tłuszczu. W diecie szczególną uwagę zwraca się na świeże warzywa i produkty z nich, w tym soki. Słodki z dną jest dozwolony w „umiarkowanych dawkach”. Jeśli ten przykład diety nie jest odpowiedni dla konkretnego pacjenta, możesz wprowadzić w nim niezbędne zmiany. Wykwalifikowany lekarz może łatwo stworzyć spersonalizowaną dietę dla każdej dny, biorąc pod uwagę osobiste podejście. Niepożądane jest, aby osoba z chorobą dnawą łączyć produkty dietetyczne z szóstego stołu.\nCo gotować z dną moczanową (przepisy kulinarne)\n1 szt. miąższ,\nłuk 1 szt.,\n1 szt. marchew,\n4 stoliki. l Ryż,\n1 szt. papryka,\nczarny pieprz (młotek).\nMusisz wziąć jedną małą cukinię (najlepiej młodą i miękką, ponieważ jej miąższ posłuży jako nadzienie przyszłego dania). Umyć, wysuszyć. Przekrojony na pół. Wyjmij całe ciało. Pokrój go na małe porcje.\nObierz marchewki i cebulę. Potrzyj marchewki, posiekaj cebulę na małe kawałki.\nDodaj pokrojone warzywa na patelnię rozgrzaną olejem, smaż do miękkości (≈ 10 minut).\nUmyj paprykę, zdobądź nasiona. Drobno posiekaj. Włóż na patelnię miąższ cukinii i pieprzu. Wymieszaj wszystko, gotuj na wolnym ogniu ≈ 10 minut na małym ogniu.\nUmyj ryż, ugotuj go. Dodaj do warzyw. Dodaj sól przyprawową i pieprz. Mieszaj, gotuj ≈ 10 minut na średnim ogniu. Fajne.\nDodaj odrobinę soli do wrzącej wody, dodaj przygotowaną cukinię. Blanch ≈ 5 minut. Następnie umyj zimną wodą, usuń wilgoć serwetką. Przygotuj blachę do pieczenia, przykryj folią, można nasmarować olejem. Cukinia faszerowana ryżem. Połóż na blasze do pieczenia. Rozgrzej piekarnik do dwustu stopni, gotuj przez 20-25 minut.\nDanie jest gotowe, podawane na ciepło na stole. smacznego!\nRoladki z kapusty warzywnej\njedna głowa kapusty,\nzboże z kukurydzy - do 400 gramów,\nkoncentrat pomidorowy 6 łyżek stołowych.,\nKukurydza. włóż płatki do miski. Zagotuj wodę i wlej ją do grysów. Przykryj pokrywką, pozostaw na dwadzieścia minut.\nObierz cebulę i marchewkę, pokrój cebulę w kostkę, natrzyj marchewki. Smażyć te warzywa na oleju do miękkości (≈ 10 min.).\nDodaj połowę koncentratu pomidorowego, zamieszaj, gotuj na wolnym ogniu przez maksymalnie siedem minut.\nUmyj główkę kapusty, pokrój łodygę, zawiń folię spożywczą i włóż do kuchenki mikrofalowej na 10 minut (850 W). Przenieś kapustę do przygotowanego ciepłego ręcznika, pozostaw na pół godziny.\nGotowanie nadzienia. Przeprowadź spuchniętą kasze przez małe sito. Połóż grys na patelni na smażonych warzywach, zamieszaj. Rozgrzej do 5 minut. Dodaj sól, mielony pieprz. Po ugotowaniu ostudzić nadzienie.\nObierz kapustę z folii, oddziel arkusze. Aby usunąć grubą żyłę z liści kapusty.\nPołóż łyżkę ugotowanego nadzienia na arkuszu, zawiń w kształcie tuby. Podobnie jak wszystkie arkusze.\nAby uniknąć faszerowanej kapusty, możesz położyć kilka liści kapusty na dnie. „Preparaty” kapusty ściśle przylegamy do siebie.\nDo sosu możesz użyć kwaśnej śmietany, pozostałą pastę pomidorową z wodą, solą i pieprzem do smaku. Dodaj do patelni z bułeczkami i gotuj na kuchence, aż liście kapusty zmiękną. Aby przetestować gotowość, możesz przebić bułkę kapuścianą, na przykład za pomocą szpikulca - po pełnym przygotowaniu przebijają się z łatwością. Opcjonalnie możesz gotować, piecząc w piekarniku - 180 stopni przez 60-80 minut.\nDanie jest gotowe, podawaj na ciepło. smacznego!\nZapobiegawcze „środki przeciw dławicy”\nObecnie należy stosować następujące środki zapobiegające dnie moczanowej:\nKonieczne jest staranne monitorowanie współistniejących patologii, takich jak nadciśnienie, otyłość, ponieważ są one jednym z inicjatorów pogorszenia dny moczanowej;\nAby zmniejszyć ilość moczu w organizmie, konieczne jest racjonalne leczenie raka lub patologii autoimmunologicznej;\nKonieczne jest przestrzeganie zasad schematu picia, terminowe leczenie chorób układu moczowego, które poprawią stan metabolizmu wodno-mineralnego i przyczynią się do zwiększenia objętości wydalanego MK.\nGłównym środkiem zapobiegawczym, jak wielokrotnie wspomniano powyżej, jest przestrzeganie diety o niskiej zawartości puryn. W przypadku dny szczególnie ważne jest wykluczenie produktów mięsnych i rybnych, herbaty, fasoli, produktów czekoladowych i napojów zawierających etanol (w szczególności piwa jako jednego z najsilniejszych źródeł pierwiastków purynowych w organizmie). Jeśli będziesz przestrzegać tych zasad, zmniejszy się ilość puryn otrzymywanych z zewnątrz, co zapewni przedłużony stan remisji (bez zaostrzeń), masa ciała spadnie, metabolizm wróci do normy (w tym białko, lipidy, węglowodany).\nNależy powiedzieć, że dna od dawna przestała być „elitarną patologią”, ponieważ obfitość produktów wpłynęła na częstość tej choroby w ogólnej populacji. Dnę pogarszają takie stany, jak otyłość i miażdżyca, na które należy szczególnie zwrócić uwagę. Ich korekta wymaga właściwego podejścia do żywienia. Najważniejszą rzeczą do zapamiętania jest to, że dieta na dnę moczanową to nie tylko „porada żywieniowa”, ale pełnoprawna część leczenia.\nDna u mężczyzn\nDna moczanowa jest specyficzną chorobą stawów u mężczyzn spowodowaną zaburzeniem procesów metabolicznych, zaburzeniami metabolizmu związków purynowych i dużym nagromadzeniem kwasu moczowego w organizmie.\nPo raz pierwszy z naukowego punktu widzenia dnę zaczęto rozważać w 1865 r. Traktat na temat dny został napisany przez Thomasa Sendegama, w którym na podstawie własnego doświadczenia (chorował od 30 lat) opisał, czym była choroba, jakie są jej objawy, objawy i jak manifestują się ostre ataki choroby. Wcześniej, od czasów Hipokratesa, dna została znaleziona pod nazwą „choroba królów”. Główną przyczyną tego zdarzenia jest nieczytelność i brak środków w alkoholu i żywności.\nWarto zauważyć, że mężczyźni po 40 latach i kobiety w okresie menopauzy są najbardziej podatne na tę chorobę. Dotyczy to zarówno stawów na nogach, jak i stawów na rękach.\nDna rozwija się u mężczyzn z powodu nadmiernego gromadzenia się soli moczowej we krwi. Różne przyczyny mogą prowadzić do tego stanu..\nSpośród wielu wymagań eksperci wyróżniają następujące grupy czynników:\nChoroby i stany patologiczne organizmu. Krystalizacja osadzonych soli może być wywołana przez wiele chorób - cukrzycę, niewydolność nerek, łuszczycę, zatrucie z powodu narażenia na ołów. Nadwaga może również przyczyniać się do rozwoju. Czasami dna rozwija się podczas operacji lub po urazach o charakterze traumatycznym..\nNegatywny wpływ terapii lekowej - pewna liczba leków może wywołać rozwój dny pod pewnymi warunkami. Na przykład przy długotrwałym stosowaniu kwasu acetylosalicylowego i leków z grupy moczopędnej możliwa jest manifestacja zaburzeń czynności nerek. Takie odchylenie powoduje naruszenie bilansu soli. Podobny efekt można zaobserwować, jeśli leki te będą przyjmowane w niewłaściwej dawce lub niekontrolowane.\nZłe odżywianie. Stosowanie fast foodów, tłustych potraw, alkoholu, napojów gazowanych może przyczyniać się do odkładania się soli w stawach. Podobny efekt ma pokarm dla ryb, owoce morza i pokarmy wysokobiałkowe..\nDziedziczność i predyspozycje genetyczne. W przypadku mężczyzn często powstają zagrożenia z powodu zaburzeń odżywiania, odrzucenia zdrowego stylu życia i nadużywania złych nawyków. Jeśli jednak mężczyźni w większości przestrzegają zasad zdrowego stylu życia, patologia może przybrać ukryty kurs.\nEksperci zauważają, że wśród pacjentów z dną moczanową istnieje wiele osób, które:\ndoświadczanie regularnego przeciążenia psycho-emocjonalnego, stresu, depresji;\nnie przestrzegają optymalnego reżimu przyjmowania płynów w organizmie;\nmasz niektóre choroby zapalne.\nWażne jest, aby mężczyźni pamiętali, że z powodu palenia występuje wzrost procesów zapalnych w organizmie i znacznie hamuje aktywność wewnętrznych układów usuwania soli. Pewne niebezpieczeństwo i dyskomfort są spowodowane noszeniem niewygodnych butów. Pacjenci, którzy wolą wybierać ciasne buty syntetyczne, są skłonni do częstych skarg na zwiększony ból..\nRola kwasu moczowego w rozwoju dny moczanowej\nDna negatywnie wpływa na procesy metaboliczne organizmu..\nPuryny są wytwarzane przez organizm niezależnie i mogą również wchodzić do organizmu wraz z pożywieniem. Po wejściu puryn do organizmu rozkładają się i tworzą kwas moczowy. U pacjentów z dną moczanową poziomy kwasu moczowego są znacznie wyższe niż normalnie. Cały nadmiar kwasu jest skoncentrowany w stawach, ścięgnach i chrząstce (innymi słowy, w miejscach, gdzie praktycznie nie ma dopływu krwi).\nWedług lekarzy, ze względu na wysokie stężenie kwasu moczowego, dotyczy to nie tylko stawów, ale także samych nerek, wywołując rozwój niewydolności nerek i kamicy moczowej. Przyczyną takiej reakcji nerek na kwas moczowy jest elementarna niewydolność nerek w przetwarzaniu i wydalaniu go. Zdarzają się również przypadki, gdy objętość kwasu moczowego w organizmie jest normalna, ale nerki nie mogą go przetworzyć i wydalić.\nAle warto wziąć pod uwagę, że kwas moczowy nie jest jedyną przyczyną choroby, takiej jak dna moczanowa, istnieje wiele powiązanych czynników, w tym: genetyka, waga, wiek, płeć, styl życia, dieta i złe nawyki.\nDnawe zapalenie stawów jest klasyfikowane zgodnie z kilkoma ważnymi kryteriami, które pozwalają ocenić charakter, nasilenie choroby i prawdopodobieństwo powikłań..\nObecna klasyfikacja wyróżnia 2 rodzaje dny:\nPierwotna lub idiopatyczna dna moczanowa. Występuje w wyniku nierównowagi hormonalnej i predyspozycji genetycznych. Sytuację pogarsza alkohol i agresywne jedzenie. Wpływ na wzrost poziomu kwasu moczowego mają elementy rozpadu puryn.\nWtórna dna moczanowa. Powstaje w wyniku zahamowania aktywności procesów metabolicznych, przedłużonego lub niekontrolowanego stosowania antybiotyków i innych grup leków (na przykład aspiryna, niacyna, leki moczopędne, pirazynamid). Jest to powikłanie wywoływania chorób.\nGłówne rodzaje dnawego zapalenia stawów to:\nforma metaboliczna - zwiększona synteza kwasu moczowego;\nforma nerkowa - gwałtowny spadek wydalania mocznika przez nerki;\nmieszany wygląd z powodu umiarkowanego zmniejszenia wydzielania kwasu moczowego i jego wyraźnej produkcji.\nW praktyce klinicznej częściej występuje dna mieszana. Umiarkowane zaburzenie funkcji wydalniczej przy braku terapii prowadzi do stopniowego postępu patologii.\nGłówne objawy dny obejmują:\ngorączka w obszarze zapalenia;\nzaczerwieniona skóra na stawie z połyskiem i zwiększoną wrażliwością;\nstaw ma ograniczony ruch.\nZasadniczo dna wpływa na staw dużego palca i może wywoływać niestabilny nastrój, pobudliwość nerwową, utratę apetytu, zgagę, nudności, podwyższone ciśnienie krwi, duszność.\nObjawem rozwoju dny jest tworzenie gęstych guzków (tofusów), które są wizualizowane na stawach nadgarstka, małżowinach usznych, ścięgnach kości piętowej, stawach łokciowych\nPierwsze objawy dny moczanowej u mężczyzn mogą być nagłe i ciężkie, powodując ból, zaczerwienienie i obrzęk dotkniętego stawu, najczęściej dużego palca. Ataki występują najczęściej w nocy lub we wczesnych godzinach porannych. Nieleczone powtarzające się ataki mogą prowadzić do deformacji stawów i stopniowego ograniczenia ruchu.\nChociaż nasilenie objawów może być różne, dna ma tendencję do stopniowego rozwoju i pogarsza się z czasem. Rozpoznając objawy na wczesnym etapie i lecząc je, można uniknąć wielu długotrwałych powikłań i poprawić ogólną jakość życia..\nObjawy dny moczanowej u mężczyzn mogą się różnić w zależności od stadium choroby. Napady, które występują we wczesnych stadiach, często mogą być łagodne i możliwe do opanowania, ale mają tendencję do pogarszania się z każdym kolejnym napadem..\nDna bezobjawowa to okres poprzedzający twoje pierwsze ataki. W tym czasie stały wzrost poziomu kwasu moczowego we krwi prowadzi do tworzenia kryształów moczanu. Chociaż na tym etapie nie będziesz mieć żadnych objawów, stopniowe gromadzenie się kryształów prawie nieuchronnie doprowadzi do napadów.\nOstre dnawe zapalenie stawów jest etapem, w którym zaczynasz doświadczać napadów trwających od trzech do dziesięciu dni. Ataki (najczęściej dotykające dużego palca, ale także kolana, kostki, pięty, śródstopia, łokcia, nadgarstka i palców) powodują nagły i silny ból, któremu towarzyszy obrzęk, sztywność, zaczerwienienie, zmęczenie, a czasem łagodna temperatura.\nPrzewlekłe dnawe zapalenie stawów - jest późnym etapem choroby, w którym kryształy moczanu są skonsolidowane w stwardniałe grudki zwane tofuzami. Powstawanie tych zmineralizowanych mas może stopniowo niszczyć kości i chrząstki i prowadzić do przewlekłego zapalenia stawów i deformacji stawów..\nOstre ataki dny zwykle trwają od trzech do 10 dni z lekami lub bez. Chociaż ból może nagle uderzyć, ma tendencję do nasilania się na początku ataku, zanim stopniowo zniknie. Ponad połowa przypadków spowoduje staw śródstopno-paliczkowy u podstawy kciuka. Inne wspólne obszary to kolano, kostka, pięta, śródstopia, łokieć, nadgarstek i palce u stóp..\nAtaki często występują w nocy lub we wczesnych godzinach porannych. Wynika to częściowo z nocnego odwodnienia (co zwiększa stężenie kwasu moczowego) i obniżenia temperatury ciała (co sprzyja krystalizacji kwasu moczowego).\nNajczęstsze objawy ataku dny obejmują:\nnagły i silny ból stawów, który niektórzy pacjenci opisują jako zbliżony do złamania kości, przeszywającego lub silnego oparzenia;\nobrzęk i zaczerwienienie stawów spowodowane ostrym stanem zapalnym;\nsztywność stawów i ból podczas ruchu;\nAtaki dny mogą często występować w grupach, gdy poziomy kwasu moczowego są stale podwyższone (stan znany jako hiperurykemia). Ogólnie rzecz biorąc, pierwsze 36 godzin będzie najbardziej bolesne, po czym ból zacznie ustępować, choć stopniowo.\nPrzewlekła dna moczanowa\nPrzewlekła hiperurykemia może prowadzić do rozległego tworzenia się tofusów pod skórą w przestrzeni stawowej i wokół niej. Nagromadzenie się tych twardych, nierównych złogów może niszczyć kości i chrząstkę i prowadzić do rozwoju objawów przewlekłego zapalenia stawów..\nPodczas gdy dna charakteryzuje się ostrymi napadami bólu, przewlekłe zapalenie stawów jest zdeterminowane uporczywym bólem i stanem zapalnym, któremu towarzyszy zmęczenie, niedokrwistość i ogólne złe samopoczucie. Z czasem staw może ulec deformacji i zakłócać ruchliwość i ruch..\nPomimo faktu, że większość tofusów rozwija się w dużym palcu, wokół palców lub na czubku łokcia, węzły tofusów mogą pojawić się prawie w dowolnym miejscu na ciele. W niektórych przypadkach mogą przenikać przez skórę i powodować powstawanie delikatnych guzków. Wiadomo również, że rozwijają się w uszach, na strunach głosowych, a nawet wzdłuż kręgosłupa. Większość guzków uważa się za nieszkodliwych, jeśli nie wpływają one na ruchomość stawów..\nCo jest niebezpieczną dną dla mężczyzn\nKonsekwencją dny moczanowej często może być niepełnosprawność, ponieważ przy stale powracającym zapaleniu w dotkniętym stawie powstają nieodwracalne zmiany, rozwija się wtórna zwyrodnieniowa artroza, co ostatecznie prowadzi do uporczywych zaburzeń ruchowych. Tofus pociąga za sobą nie tylko defekt kosmetyczny, ale także poważne komplikacje: mogą spontanicznie otworzyć się, ropić, zwiększając ryzyko ropnego zapalenia w pobliskim stawie.\nUszkodzenie nerek jest niebezpieczne z powodu rozwoju tak ostrego stanu, jak kolka nerkowa. Często moczany tworzą duży „koralowy” kamień, który może całkowicie zablokować światło miednicy, utrudniając odpływ moczu i prowokując rozwój transformacji wodno-frotycznej (nerka traci swoją funkcję, zamieniając się w „torbę z moczem”), powodując przewlekłą niewydolność nerek.\nZewnętrzne objawy dny moczanowej - obrzęk, obrzęk - lekarz odkrywa już podczas badania. Podczas badania okazuje się, że pacjent ma objawy choroby.\nNajdokładniejszym kryterium diagnozy dny moczanowej jest wykrycie przez badanie mikroskopowe moczanu sodu w tofusie lub mazi stawowej. Tofus to osadzanie się kryształów w tkankach miękkich kwasu moczowego: są one osadzane w postaci guzków. Elastyczna gęsta masa wypełniająca jamę stawu nazywa się mazią stawową.\nIstnieją inne objawy dny moczanowej, które są bardzo ważne w procesie diagnozy. Przede wszystkim hiperurykemia, w której krew zawiera zbyt wysoki poziom kwasu moczowego. Jednak w przypadku tego zjawiska dna nie zawsze występuje, dlatego zjawisko to nie może być uważane za główne kryterium w ustaleniu diagnozy. W procesie diagnozowania dny ustala się dzienny poziom wydalania kwasu moczowego z moczem. Podczas zaostrzenia dny wyniki badania krwi wskazują na wzrost ESR, zwiększoną liczbę leukocytów. Badanie rentgenowskie jest również jednym z ważnych punktów w diagnozie dny moczanowej. Jednak w tym przypadku oznaki choroby można wykryć, jeśli postępuje ona od kilku lat..\nWażne jest, aby odróżnić dnę od innych dolegliwości o podobnych objawach. Tak więc czasami dna jest mylona z reumatoidalnym lub pourazowym zapaleniem stawów..\nLeczenie dny moczanowej u mężczyzn\nAby uzyskać maksymalny efekt, stosuje się kompleksową metodę terapii. Aby wyeliminować ostry atak, musisz natychmiast podjąć środki, leczenie dny moczanowej u mężczyzn składa się z następujących głównych etapów:\nWstęp Kolchicyna. Lek pomaga złagodzić ostry atak, może być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza i w celu zapobiegania. Lek ma minimalne skutki uboczne, jest dobrze wydalany z organizmu. Przeciwwskazania obejmują tylko niewydolność nerek i wątroby. Spośród działań niepożądanych występuje spadek nasienia w płynie nasiennym, wskaźnik wraca do normy natychmiast po zatrzymaniu kolchicyny.\nLeki normalizujące funkcjonowanie nerek, regulujące zawartość kwasu moczowego w ciele mężczyzny, aby zapobiec zaostrzeniu patologii.\nKontrola wagi. Otyłość może prowadzić do zwiększonej produkcji kwasu moczowego. Zaleca się odmawianie pikantnych, słonych potraw, grzybów i roślin strączkowych, ciężkich pokarmów białkowych.\nMasaż. Przydziel dwa kursy rocznie (wiosną i jesienią).\nZdrowy tryb życia. Odrzucenie złych nawyków. Normalizacja diety pacjenta, zwiększenie aktywności fizycznej pomoże uniknąć powtarzających się ataków i przejścia choroby do stadium przewlekłego.\nPrzy pierwszych oznakach patologii musisz udać się do lekarza i nie ignorować obecności choroby. Jeśli zaostrzenie mężczyzny nastąpiło nagle, zaleca się wykonanie następujących czynności:\numieść kratę, poduszkę pod dotkniętą chorobą kończyną, tak aby była w stanie uniesionym;\nprzymocuj lód do dotkniętego obszaru;\nwtedy możesz użyć kompresów z maści Vishnevsky'ego lub z dimeksydem;\nprzyjmowanie środków przeciwbólowych jest bezużyteczne, nie pomogą złagodzić bólu;\npo poprawie należy natychmiast udać się do lekarza i rozpocząć leczenie.\nPowołanie leków do leczenia dny moczanowej u mężczyzn wynika z osiągnięcia dwóch głównych celów terapeutycznych:\nspadek stężenia kwasu moczowego i jego ewakuacja.\nStosowane są zarówno leki ogólnoustrojowe, jak i lokalne.\nGłównymi lekami łagodzącymi ból są indometacyna, kolchicyna. W przypadku silnego nieznośnego bólu zalecana jest blokada śródstawowa (często zastrzyki z nowokainy).\nAby przyspieszyć rozpuszczanie kryształów moczanu, przepisuje się leki moczopędne:\nAllopurynol Przeznaczony do podawania doustnego. Znacząco zmniejsza produkcję mocznika. Zwykle jest tolerowany przez pacjentów z kamieniami nerkowymi..\nFebuksostat. Działanie leku jest podobne do działania allopurynolu. Lek jest wskazany w chorobach nerek i wątroby w łagodnym stadium..\nPeglothicase. Lek jest dostępny jako zastrzyk dożylny, zawiera enzymy, które niszczą strukturę kryształów mocznika. Jest stosowany w zaawansowanych stadiach dny moczanowej, których przebieg jest już trudny do kontrolowania..\nProbenecid. Doustny lek, który pomaga nerkom usunąć nadmiar kwasu moczowego. Przeciwwskazane u pacjentów z ciężką chorobą nerek, w tym kamicą moczową.\nAby usunąć atak dny, odpowiednie są różne alternatywne metody leczenia, w tym samodzielnie wykonane maści i kompresy. W domu możesz przygotować maści i inne produkty lecznicze, zastosować kompresy, wykonać płyny na obszarach objętych stanem zapalnym, ogrzać obolałą nogę za pomocą ciepłego leczenia, tylko wtedy, gdy jest zgoda ze specjalistą. W przeciwnym razie wszystkie te metody mogą tylko pogorszyć przebieg procesu patologicznego..\nInne metody leczenia to fizjoterapia, fitoterapia i pobyt w sanatorium w kurorcie. Fizjoterapia jest odpowiednia tylko w spokojnym okresie dny moczanowej, ponieważ wraz z zaostrzeniem może powodować pogorszenie.\nJako dodatkową metodę leczenia można zastosować różne przepisy medycyny alternatywnej. Te środki zaradcze nie mogą być uważane za główne leczenie. Są one stosowane w połączeniu z terapią lekową po konsultacji z lekarzem. Takie leki mają zastosowanie zewnętrzne lub wewnętrzne..\nW przypadku kompresów zaleca się stosowanie takich przepisów:\nWeź szklany słoik o pojemności 0,5 l i wlej do niego 1 szklankę kefiru. Reszta słoika jest wypełniona okruchami brązowego chleba. Następnie wlej 1 łyżkę stołową do pojemnika. proszek do pieczenia.\nWymieszaj sól z płynnym miodem. Składniki te należy przyjmować w równych proporcjach. Otrzymaną masę nakłada się na mały kawałek tkaniny i równomiernie rozprowadza. Tkankę nakłada się na dotknięty obszar stawu i pozostawia na noc. Po przebudzeniu kompres jest usuwany, a skóra jest myta czystą wodą..\nWeź tabletki węgla aktywnego i zmiażdż je lub zmielić na proszek, aby uzyskać 0,5 szklanki. Dodaj 1 łyżkę stołową. posiekane siemię lniane. Do powstałej mieszaniny wlewa się wodę i miesza się aż do uzyskania masy podobnej do pasty o gęstej konsystencji. Należy go nakładać na powierzchnię dotkniętego obszaru. Wierzch pokrywa się folią, a następnie materiałem lub bandażem..\nDnę można leczyć za pomocą środków ludowych, które są stosowane w środku. Do przygotowania preparatów medycznych należy stosować naturalne składniki:\nWeź trzy cebule i napełnij je wodą w objętości 1 litra. Doprowadzić do wrzenia i gotować, aż będą miękkie i zaczną wrzeć. Powstałą kompozycję należy naturalnie schłodzić, a następnie przefiltrować. Rosół weź 1 szklankę trzy razy dziennie.\nAby zmniejszyć stężenie kwasu moczowego we krwi, zaleca się stosowanie świeżych lub mrożonych wiśni w ilości nie większej niż 0,5 kg każdego dnia.\nKwiaty bzu wlewa się do 0,5-litrowego szklanego słoika, a następnie dodaje się 1 szklankę wódki. Rozwiązanie nalega na 7 dni. Po ugotowaniu odfiltruj i weź 50 kropli przed posiłkami.\nWeź jagody bez i wlej je 1 szklanką wrzącej wody. Nalegaj 30 minut, po czym możesz jeść przed posiłkami w ilości 1 łyżki..\nZmiel cytrynę w ilości 4 sztuk za pomocą maszynki do mięsa lub blendera. Nie trzeba go czyścić - jest mielony razem ze skórką. W powstałej mieszance dodaj zmiażdżony czosnek, a następnie wlej wszystkie 2 szklanki wrzącej wody. Infuzuj mieszaninę przez 3 dni w ciepłym miejscu bez światła. Użyj 2-3 łyżki. 1 dziennie.\nJeśli nie ma indywidualnej nietolerancji, możesz zaparzyć trawę. Musisz pić jak zwykłą herbatę.\nKompleksowe leczenie zaburzeń patologicznych, takich jak dna moczanowa, może obejmować procedury fizjoterapeutyczne. Ważne jest, aby zapewnić skuteczność leczenia, dlatego fizjoterapia odbywa się na kursach. W przypadku pacjentów z dną moczanową plan leczenia obejmuje:\nekspozycja laserowa na pacjenta;\nprocedury nakładania wosku;\nleczenie promieniowaniem ultrafioletowym;\nUmiejętność korzystania z metod fizjoterapii powinna określić specjalista prowadzący na podstawie stanu pacjenta, cech procesu patologicznego i ciężkości choroby. Kierunek procedur jest zalecany z uwzględnieniem niektórych terapii lekowych.\nTaki stół można pobrać z Internetu, można go wydrukować i wykorzystać do stworzenia własnego menu..