poz. 17. KURACJA DETOX i WZMACNIAJĄCA z VILCACORĄ i inne zioła - waclaw-kaczor.pl\npoz. 17. KURACJA DETOX i WZMACNIAJĄCA z VILCACORĄ i inne zioła\nKURACJE Oczyszczające zaleca się przeprowadzić 2x w roku !\nŚwietna Kuracja Profilaktyczna, a także pomocna w różnych stanach zapalnych preparatami peruwiańskimi\n3 ZIOŁA z Peru :\nMANAYUPA - Flor de Arena - VILCACORA\nKoszt : 380,- złotych\nczas kuracji ok 7 - 8 tygodni\nMateriał żródłowy :\nopis kuracji w skrócie:\n1./ Manayupa – – zioła do sporządzania naparu\nna 15 dni - po 3 szklanki dziennie (Manayupa ma działanie oczyszczające krew i nerki)\n2./ Flor de Arena – zioła do sporządzania naparu na 15 dni – po\n3 szklanki dziennie ( po skończeniu picia Manayupa zioła :\nFlor-de-Arena ma działanie oczyszczające organizm z toksyn.\n3./ VILCACORA - zioła do parzenia ok. 5 tyg. (po 3 szklanki dziennie)\n(wzmocnienie systemu odporności) opis na stronie głównej\n( zioła do parzenia ) lub w kapsułkach\n( Tiguilia paronychioides – Phil. )\nRoślina zielna występująca na wybrzeżu oraz terenach górzystych Peru.\nZioła Flor de Arena wchodzą w skład kuracji oczyszczającej, a także jako podstawowe zioło w schorzeniach niewydolności nerek (stosuje się z obniżoną zawartością płynów), ale pracę nerek reguluje rewelacyjnie. Jest bardzo dobrym środkiem „odtruwającym" organizm, „wymiata" wszelkie toksyny z organizmu. Uwalnia organizm od toksyn powstałych w wyniku nieprawidłowej diety - głównie powstałych przy spożywaniu czerwonego mięsa i żywności szczególnie „przetworzonej” z zawartością dodatków takich jak polepszacze smaku, konserwanty, sztuczne barwniki.\nEliminuje nadmiar kwasu moczowego we krwi, dlatego polecana jest w zapaleniu stawów i chorobie RZS.\nFlor de Arena wzmacnia system nerwowy, pomocne w nieżytach żołądkowych. Napary zalecane są w otyłości. Najbardziej zaleca się stosowanie tego zioła w formie naparu pijąc 3 x dziennie po 1 szklance. Można z niego także stosować kąpiele w celu oczyszczania skóry.\nVILCACORA – Uńa de Gato - Cat's Claw\n(te dwie występują w Peru)\nZ tych dwóch wyselekcjonowanych gatunków, pod kontrolą sanitarną w Państwowych Laboratoriach produkuje różne produkty lecznicze Vilcacory : odpowiednio pociętą korę , z której sporządza się „wywary” do picia, oraz różne kapsułki .\nDo kuracji dostarczone będą materiały drukowane, oraz dokładnie rozpisany plan parzenia ziół i dawkowania\nC. d. kuracji będzie opracowany indywidualnie.\nProszę o kontakt kilka dni wcześniej przed ukończeniem 1-ego etapu.\nKontakt: Wacław Kaczor Tel. 604-885-311\nLub e-mail : wilkakora.jelonek@gmail.com\nW celu podniesienia odporności można dodatkowo zamówić\nSUPLEMENTY organiczne 100% Naturalne (bez dodatków)\nw komplecie 3 szt. lub osobno na naszych aukcjach:\nMACA Bio z Peru 200 gram proszek, lub 200 tabletek Forte = 80 zl\nACEROLA - sproszkowany owoc z Brazylii 100% Vitamina C = 55 zł.\nNONI sok 1.litr z wyspy Fidżi ( bomba witaminowa) - 1.litr


TRASA „A” - „WOKÓŁ JEZIORA ŚNIARDWY” – szlak niebieski - Orzysz.pl\nOrzysz.pl » Turystyka » Trasy rowerowe » Trasa A (szlak niebieski)\nPisz - Niedźwiedzi Róg- Wejsuny- Popielno - Mikołajki –Dziubiele – Suchy Róg - Tuchlin – Zdęgówko – Wężewo - Okartowo – Zdory – Szczechy Wielkie – Pisz (100,4 km, w tym na terenie gminy Orzysz 26,0km)\nJest to najdłuższa z proponowanych tras, o ponadlokalnym charakterze, biegnąca wokół największego jeziora w Polsce, zwanego czasami „mazurskim morzem”. Szlak bardzo malowniczy, prowadzący niemalże w całości przez Mazurski Park Krajobrazowy, przy czym część przez lasy Puszczy Piskiej. Odcinek z Pisza do Mikołajek prowadzi przez lasy mieszane i liściaste, mija się wiele terenów bagiennych, nabrzeży jezior. Z tego powodu trasę polecamy w upalne dnie, kiedy swoisty mikroklimat tego regionu sprzyja takim wędrówkom. Końcowa część trasy prowadzi wzdłuż stromego odcinka brzegu, miejscami z aktywnym klifem, bardzo rzadko spotykanym nad jeziorami. Ponadto występują liczne punkty widokowe, dogodne miejsca do wypoczynku i kąpieliska. Na trasie znajduje się wiele innych atrakcji turystycznych: Mazurska Izba Regionalna w Wejsunach, Stacja Badawcza Rolnictwa Ekologicznego i Hodowli Zachowawczej Zwierząt PAN w Popielnie, rezerwat pokazowy konika polskiego w lasach popielańskich, Muzeum Reformacji w Mikołajkach, kościoły ewangelickie w Wejsunach i Mikołajkach. Na przebycie trasy najlepiej przeznaczyć 2 dni. Możliwość noclegu m.in. na licznych polach namiotowych, w schroniskach PTSM (Mikołajki, Okartowo, Wejsuny), hotelu „Gołębiewski” w Mikołajkach i na kwaterach prywatnych. W niniejszym przewodniku przedstawiamy opis całej trasy wokół jeziora Śniardwy, mającej znaczenie ponadlokalne, ze szczególnym uwzględnieniem odcinka przebiegającego przez gminę Orzysz.\nNietypowy opis trasy wynika stąd, że szczegółowo przedstawiliśmy obiekty występujące na terenie gmin Orzysz, natomiast poza nią z uwagi na brak oznakowania tejże trasy skupiliśmy się na jej dokładnym przebiegu w terenie.\nUwaga! Ze względu na przeprawę promową przez Bełdany w Wierzbie wycieczka na całej trasie możliwa jest do odbycia od maja do października.\n0 km. Wycieczkę rozpoczynamy spod komendy Państwowej Straży Pożarnej przy ulicy Olsztyńskiej (naprzeciw dworca kolejowego). Udajemy się szosą w kierunku Rucianego Nidy.\n3,1 km. Na zachodnim skraju wsi Snopki mijamy po lewej stronie szosy cmentarz wojenny z okresu pierwszej wojny światowej (1914-1915). Udajemy się dalej w kierunku Rucianego Nidy.\n4,1 km. Dojeżdżamy do Jagodzina - niewielkiej osady składającej się z zabudowań robotników leśnych. Tuż za leśniczówką skręcamy w prawo w lokalną drogę o nawierzchni asfaltowej i wjeżdżamy w granice Mazurskiego Parku Krajobrazowego. Po przebyciu odcinka około 100 m skręcamy w leśną drogę, którą podążamy w kierunku północnym.\n5,4 km. Skrzyżowanie leśnych duktów. Skręcamy w prawo. 400 m dalej po lewej stronie rośnie stara lipa. Po przebyciu około 500 m mijamy kępę starodrzewu, składającą się z dwóch dębów i lipy.\n6,8 km. Jesteśmy na terenie dawnego przysiółka Radzewo, który został opuszczony w latach 80. ubiegłego wieku, natomiast budynki ostatecznie rozebrano około 1995 r. Przysiółek jest wyjątkowym miejscem, położonym na niewielkim wzniesieniu wśród rozległych Bagien Snopkowskich. Mają one 800 ha i gromadzą 16 mln m3 torfu. W latach 30. zmeliorowano całą okolicę przystosowując ją dla potrzeb rolniczych i leśnych. Od wschodu ukazują się nam bory sosnowe, zaś w pozostałych kierunkach obserwować możemy nieduże powierzchnie zabagnionych lasów olszowych, rozrzuconych wśród wilgotnych łąk.\n9,1 km. Skrzyżowanie leśnych dróg. Przecinamy szeroką, poprzeczną drogę i jedziemy dalej prosto. Po prawej stronie mijamy ukrytą w lesie leśniczówkę Orle, położoną na terenie dawnej osady Kierzek. Tu swój dom miał pisarz Bogdan Czeszko. Brzeg jeziora w na tym odcinku jest dość stromy i wzdłuż jego podstawy biegnie ścieżka, przy której rosną wyjątkowo okazałe dęby. Są one żywą pozostałością po dawnej puszczy. Zamierzchłych czasach tworzyły ją głównie lasy mieszane. Panowały wszak drzewa iglaste, niemniej jeszcze w XVII w. udział drzew liściastych był zdecydowanie większy. Z zapisów archiwalnych Zakonu Krzyżackiego z 1663 r. wynika, że w Kniei Jańsborskiej lasów z obfitym udziałem dębu było 17 tys. ha. Rabunkowo gospodarka zasobami leśnymi, której początki datuje się na XVIII w. doprowadziła jednak zmiany pierwotnego charakteru puszczy. Największego spustoszenia dokonali działający na tych terenach bartnicy wybierający na swoje barcie najlepsze okazy dębu i smolarze ceniący głównie drzewa liściaste. Północny część Puszczy Piskiej, w której jesteśmy należy do najmniej przekształconych. Ciekawostką jest, że już na mapach Henneberga z 1576 r. wzdłuż brzegu jeziora widoczne są niewielkie tereny bezleśne, w miejscach, gdzie pojawiali się pierwsi osadnicy trudniący się połowem ryb, karczowaniem lasu. Po przebyciu 1,7 km docieramy nad brzeg Sekst, do bindugi Młyńskiej, na której latem czynne jest pole namiotowe. Z plaży na polu biwakowym roztacza się widok na jezioro Seksty będącego zatoką Śniardw. Widok ten przesłania w oddali wyspa Kaczor, zwana też Małym Ostrowiem i dochodząca do niej ostroga półwyspu Zagon. Obserwowane połączenie utworzone jest z roślin szuwarowych na wypłyconym dnie. Jeszcze niedawno, co widać na mapach sprzed stu lat, połączenia tego nie było. Z prawej strony bindugi, wzdłuż brzegu jeziora biegnie ścieżka. Warto przejść się kilkadziesiąt metrów by przekonać się jak wygląda struktura roślinności wypłyconego brzegu zbiornika wodnego. Od strony lądu pojawia się pas olsu złożony z olszy czarnej. Drzewostan rozluźnia się i przechodzi w szuwary z dominacją trzciny zajmującej szeroki pas.\n10,8 km. Z Młyńskiej Bindugi podążamy dalej drogą w kierunku zachodnim za czerwonymi znakami szlaku pieszego. Tuż za Młyńską Bindugą teren porośnięty borem mieszanym z dominacją sosny lekko opada i mijamy z lewej strony młody drzewostan wilgotnego boru bagiennego na dawnym torfowisku wysokim. Po przebyciu około 600 m mijamy bindugę Port, z kolejnym polem namiotowym. Dalej trasa rowerowa biegnie w odległości kilkuset metrów od jeziora Kaczerajno, będącym zatoką Sekst, nad którym znajdowały się ongiś dwie kolejne bindugi (Osowa i Gogolnik).Dotychczasowy odcinek trasa wpada na utwardzoną drogę tuż przed mostkiem na niewielkim cieku wodnym, który płynie malowniczą doliną.\n14,4 km. Mijamy drewniany most na Blankowej Strudze, wypływającej z niewielkiego jeziora śródleśnego Wierzcholisko. Skręcamy w prawo i dalej podążamy za czerwonymi znakami. Po obu stronach trasy miejscami widzimy skupienia lasów liściastych, gdzie ciekawostką jest występujący tu poza swoim naturalnym zasięgiem buk. Po przebyciu 1,6 km czerwony szlak odbija w kierunku leśniczówki Lipnik, leżącej na skraju Wilczego Bagna. My podążamy dalej żużlówką na północ, ku Śniardwom.\n17,1 km. Rozwidlenie dróg przed wsią Niedźwiedzi Róg. Droga w prawo prowadzi na półwysep Zagon, na którym do 1945 r. istniała osada o tej samej nazwie. Biegnie ona wzdłuż dawnej linii brzegowej, dzięki czemu można zaobserwować tempo zarastania jeziora. W połowie odległości między nieistniejącą osadą a Niedźwiedzim Rogiem na bindudze Lipnik w sezonie turystycznym funkcjonuje duże pole namiotowe. Na terenie dawnej osady zachował się w dobrym stanie okazały drzewostan, głównie lipowo-dębowy. Czytelne są ślady dawnych zagród, zdziczałe drzewa owocowe, czy urokliwy cmentarzyk ewangelicki (odległość do Zagonu w jedną stronę 2,5 km). Na wschodnim skraju Niedźwiedziego Rogu znajduje się kolejna nieczynna binduga, z której rozpościera się pierwszy widok na bezmiar wód jeziora Śniardwy. Przy pochmurnej pogodzie, nie widać przeciwległego brzegu, skąd jezioro czasem budzi skojarzenia z morzem. Trasa rowerowa na wspomnianym rozwidleniu dróg skręca w lewo. Jedziemy przez Niedźwiedzi Róg, wzdłuż brzegu Śniardw, z którego roztaczają się piękne widoki na rozległy akwen jeziora oraz wyspy Czarci Ostrów, Pajęczą i Szeroki Ostrów. Wieś nie zachowała pierwotnego charakteru i obecnie dominuje zabudowa letniskowa. Warto zwrócić uwagę na pomnikową lipę o średnicy 380 cm, rosnącą tuż przy brzegu na jednej z posesji.\n18,0 km. Opuszczamy Niedźwiedzi Róg. Droga zaczyna się oddalać od brzegu Śniardw. Trasie wiedzie przez obszar o większych różnicach wysokości względnych i jednocześnie prowadzi przez zróżnicowane układy roślinności. Droga na tym odcinku jest piaszczysta. Po obu stronach mijamy młode lasy sosnowe. W tych kompleksach leśnych, trochę dalej od drogi po prawej stronie, znajdują się dobrze wykształcone bory bagienne. Po przebyciu niespełna 2 km docieramy do skrzyżowania z drogą Wejsuny - Głodowo. Skręcamy w lewo.\n21,7 km. Wjeżdżamy do Końcewa. Po lewej stronie mijamy budynek dawnej szkoły. Z prawej strony mijamy Bagno Końcewskie, w nie tak odległej przeszłości jezioro. Na drugim krańcu Końcewa znajduje się przysiółek Zydlągi. Po przebyciu kolejnych kilkuset metrów wyjeżdżamy z lasu. Z prawej strony rozpościera się panorama na jezioro Warnołty (Zatoka Śniardw), które objęte jest strefą ciszy i stanowi rezerwat przyrody. Wkrótce osiągamy Wejsuny.\n25,1 km. Skrzyżowanie koło kaplicy rzymskokatolickiej w Wejsunach. Warto zwiedzić kościół ewangelicki, który minęliśmy wcześniej z prawej strony, a którego masywna budowla z czerwonej cegły dominuje na wsią (informacja o kluczu podana jest na drzwiach świątyni). Warto również zobaczyć Mazurską Izbę Regionalną (około 300 m w stronę Pisza, w pobliżu szkoły). Na dalszą trasę wyruszamy ze skrzyżowania w centrum wsi. Udajemy się asfaltową drogą w kierunku Popielna. Przekraczamy most na strudze łączącej jeziora Warnołty i Wejsunek. Za nim rozciąga się rozległy Półwysep Popielski. Po przejechaniu 0,5 km wjeżdżamy do kolejnej wsi - Onufryjewa. Po prawej stronie drogi mijamy część ocalałych zabudowań po dawnym majątku, który niegdyś nazywał się Luisethal.\n28,6 km. Za Onufryjewem przy wjeździe do lasu przekraczamy bramę. Jesteśmy na terenie lasu doświadczalnego należącego do Stacji Badawczej Rolnictwa Ekologicznego i Hodowli Zachowawczej Zwierząt w Popielnie. Nie wolno zbaczać z drogi Onufryjewo - Popielno, bowiem lasy są zamknięte dla ruchu turystycznego. W ostatnich latach urządzono trasę dydaktyczną biegnącą przez wiele ciekawych zakątków tego odosobnionego kompleksu leśnego z trzech stron jeziorami. Lasy należące do stacji badawczej są okazałym borem sosnowym z licznym starodrzewem, porastającym ciąg wzniesień czołowo-morenowych. Stanowią one ostoję wielu gatunków zwierząt. Żyje tu również leśne stado koników polskich, tzw. tarpanów. W lasach na Półwyspie Popielskim występuje stanowisko zimoziołu północnego, będącego rzadkim w kraju reliktem polodowcowym (tundrowym). Na wysokości Warnowa w zagłębieniu po lewej stronie mijamy śródleśne, zabagnione jeziorko Smolak Mały. Otaczające je torfowisko porastają rzadko spotykane gatunki roślin bagiennych. Niebawem w obniżeniu, które ciągnie się aż do Onufryjewa mijamy po lewej stronie kolejne śródleśne jezioro, Smolak Wielki.\n33,6 km. Po zjeździe ze wzniesienia na skraju lasu przekraczamy ponownie bramę, za którą na rozwidleniu skręcamy w prawo. Po pokonaniu około 1,5 km znajdujemy się w Popielnie.\n35,1 km. Aby zwiedzić obiekty Stacji Badawczej należy zgłosić się do biura. Z Popielna do wspomnianego rozwidlenia powracamy tą samą drogą. Następnie skręcamy w prawo by znaleźć się w Wierzbie.\n37,3 km. Szosa doprowadza nas do przeprawy promowej. Po drodze mijamy z prawej strony wioskę żeglarską, zaś z lewej Ośrodek Pracy Twórczej PAN. Promem przeprawiamy się na drugą stronę Bełdan. W pobliżu przeprawy promowej znajdują się 2 pola namiotowe (,,Śniardwy” i ,,Koło promu”). Stąd podążamy na północny zachód za znakami szlaku czerwonego. Trasa biegnie dalej wzdłuż rynny Jeziora Mikołajskiego.\n39,1 km. Na rozwidleniu koło leśniczówki Śniardwy skręcamy w prawo, podążając dalej za znakami czerwonymi.\n40,1 km. Mijamy położoną na polanie nad brzegiem jeziora niewielką osadę leśną Kulinowo, a za nią dwa pola namiotowe.\n41,2 km. Za nimi przekraczamy mostek na niewielkiej leśnej strudze uchodzącej do Jeziora Mikołajskiego. Jedziemy dalej za znakami czerwonymi drogą biegnącą wzdłuż strugi. Dojeżdżamy do ulicy Leśnej w Mikołajkach, przy której zlokalizowane jest kilka ośrodków wczasowych.\n43,1 km. Następnie na rozwidleniu skręcamy w prawo w ulicę Warszawską\n43,6 km. Dojeżdżamy do drogi wylotowej na Mrągowo. Opuszczamy szlak czerwony i na rozwidleniu tym skręcamy również w prawo i ulicą Mrągowską przejeżdżamy przez most drogowy. Tym sposobem przedostajemy się na drugą stronę przesmyku łączącego jeziora Mikołajskie i Tałty. Tuż za mostem obok kościoła ewangelickiego skręcamy w prawo, udając się Aleją Żeglarską na Plac Wolności lub w okolice wioski żeglarskiej. Tu możemy zaplanować zwiedzanie unikalnego Muzeum Reformacji, kościoła ewangelickiego lub stacji IMiGW.\n44,9 km. Z centrum Mikołajek podążamy do ulicy Łabędziej, którą wyjeżdżamy z miasta w kierunku Łuknajna. Za skrzyżowaniem mijamy po lewej stronie budynki Szkoły Podstawowej, w której w sezonie letnim czynne jest schronisko PTSM.\n46,3 km. Za miastem jedziemy żużlówką, niegdyś będącą szerokim gościńcem prowadzącym do majątku w Łuknajnie. Po lewej stronie zaczyna się rezerwat biosfery „Jezioro Łuknajno” należący do przyrodniczego dziedzictwa światowego, stanowiący jedną z największych ostoi łabędzia niemego w Europie. Jest to jedno z kilkuset tej rangi miejsc w świecie. Z lewej strony pojawia się również ścieżka, którą można dojść do pierwszej platformy widokowej. Została wzniesiona około 800 m od gościńca. Dookoła jeziora, będącego zarośniętym wytopiskiem bryły lodowej, występuje wąska 100 m opaska olsu. Przez pnie drzew prześwituje tafla jeziora. Do olsów przylegają szuwary trzcinowe, tatarakowe, oczeretowe i wysokie turzycowiska. Niewielkie powierzchnie zajmują rośliny wodne, w skład których wchodzi kilka gatunków rdestnic. Osobliwością są tu podwodne „łąki ramienicowe” tworzone przez glony ramienice, przypominające swą budowa skrzypy. Jezioro jest płytkie, średnia głębokość około 1,5 m. Na środku jeziora występuje kępa trzcin i oczeretów, którą można zobaczyć z platformy widokowej. Tereny przywodne jeziora są miejscem występowania tysięcy ptaków, zwłaszcza łabędzi.\n50,7 km. Tuż za mostkiem na kanale łączącym jezioro Łuknajno ze Śniardwami ścieżka z lewej strony prowadzi do drugiej platformy widokowej nad jeziorem Łuknajno (około 100 m). Podążamy dalej gościńcem na wschód mijając podupadające zabudowania osady Łuknajno. Nasza trasa biegnie wzdłuż mocno zabagnionego brzegu Śniardw, następnie oddala się od jeziora i wkracza w las sosnowy. Po kilkuset metrach po prawej stronie mijamy kolejny rezerwat ornitologiczny ,,Czapliniec”.\nA1 - Rezerwat Czapliniec – 61,4 km\nRezerwat ornitologiczny ,,Czapliniec” obejmuje część boru sosnowego i zubożonego grądu z dorodnymi 160-letnimi sosnami z domieszką świerka i dębu (oddziały leśne: 41, 42, 48, 49). Na terenie rezerwatu gnieżdżą się czaple i kormorany, a w jego pobliżu żyje orzeł bielik, największy ptak drapieżny w kraju. Obserwowano tu także orła przedniego. W dnie lasu obficie odnawia się grab, dąb i lipa, co świadczy o zasobnym siedlisku i sądzić należy, że w przyszłości na sporej części rezerwatu wykształci się tu żyzny las liściasty – grąd. W runie znajduje się wiele gatunków typowych dla lasów mieszanych jak: kokoryczka wielokwiatowa, turzyca palczasta, konwalia majowa, przetacznik leśny, pajęcznica gałęzista i in. Na terenie rezerwatu obowiązują ograniczone zasady poruszania się, w związku z czym najlepiej oglądać go z drogi. Szczególnie interesująco prezentują się przydrożne wąwozy, na których obserwować można roślinność związaną z ciepłolubnymi dąbrowami i okrajkami, jak np.: ciemiężyk białokwiatowy, czyścica storzyszek, kokoryczka wonna, koniczyna dwukłosowa, czy smółka pospolita. Przy odrobinie szczęścia można zaobserwować z przelatującego krogulca lub jego większego kuzyna jastrzębia.\nA2 - Wysoczyzna „Dąbrowa” – 53,9 km (53˚49’08”N, 21˚43’18”E)\nBardzo interesujące z punktu widzenia przyrodniczego jest wzniesienie, porośnięte lasem sosnowym z mniejszym udziałem dębów. Siedlisko wyraźnie nawiązujące do ciepłolubnych dąbrów. Od południowej strony znajduje się duże nagromadzenie roślin ciepłolubnych, wśród których na uwagę zasługują: szparag lekarski, czyścica drobnokwiatowa, rumian żółty, bukwica pospolita, czy driakiew żółta. Rosną tu też gatunki bardzo rzadko spotykane, na terenie mazur, jak: zawilec wielkokwiatowy, gęsiówka szorstkowłosista i szałwia łąkowa. Za ciekawostkę uznać należy też duże nagromadzenie ligustru pospolitego, który rozprzestrzenia się tu spontanicznie. Szczególnie malowniczo zakątek ten prezentuje się w czerwcu, w czasie kwitnienia większość z wyżej wymienionych roślin. Do południowych zboczy wysoczyzny dojechać najłatwiej kierując się na północ od drogi Mikołajki - Orzysz (odległość około 1 km).\nLIGUSTR W WIERZENIACH MAZURÓW. W wierzeniach Mazurów ligustr odgrywał istotna rolę. „Pomiędzy godzinami jedenastą a dwunastą w noc świętojańską idzie się z chustką do krzaka ligustrowego, który jednak musi mieć przynajmniej siedem lat, i stara się dosięgnąć jego kwiatów. Powodzenie, gwarantuje spełnienie się wszystkich życzeń tego, kto się do tej wróżby ucieka.” (Wybrano z „Wierzeń Mazurskich”, M. Toeppen, 1894)\nA3 - Wzniesienie pod koło wsi Dziubiele – 55,3 km (53˚47’52”N, 21˚42’54”E)\nZe wzgórza rozpościera się wspaniała panorama na jezioro Śniardwy i okoliczne wzniesienia morenowe. W oddali widać wieś przysiółek Dziubiele. Południowe zbocza pagórka porastają suche łąki, w których składzie obecne są: tymotka Boehmera, chaber driakiewnik i przytulia właściwa. Ze wzniesienia można prowadzić również obserwacje ornitologiczne, m.in. przelatujących kormoranów, śmieszek krążących nad jeziorem oraz podziwiać chybotliwy lot błotniaków stawowych.\nA4 - Wieś Dziubiele – 55,3 + 3 km\nDziubiele (niem. Dziubiellen, Zollerndorf). Wieś położona na północnym brzegu Jeziora Śniardwy, w odległości 15 km od Orzysza. Wieś została założona przez karczmarza Wicusia na 50 włókach na prawie chełmińskim, który jednocześnie sprawował obowiązki sołtysa. Szkołę założono w 1737 r., w której w 1935 r. 2 nauczycieli uczyło 74 uczniów. W 1864 r. Dziubiele liczyły 470 mieszkańców w 1867 – 513, natomiast w 1939 r. - 364. Obecnie mieszka tu około 130 osób. We wsi znajduje się przystanek PKS, natomiast nad Śniardwami Stanica Wędkarska warszawskiego SPEC-u. Około 1,5 km na północ od wsi występuje wzniesienie Dąbrowa o wysokości 157 m n.p.m. W okolicy Dziubieli stwierdzono ślady po osadzie staropruskiej.\n•\tPrzystanek PKS z połączeniami do Orzysza i Mikołajek\nStanica Wędkarska SPEC, tel. 423 74 96.\nA5 – Wzniesienie widokowe koło wsi Suchy Róg – 57,1 km\nNa wysokim, miejscami urwistym, brzegu znajduje się imponujący punkt widokowy, z którego widać rozległy akwen Śniardw. Na przeciwległym brzegu widnieje ciemna smuga borów Puszczy Piskiej. Brzegi jeziora porasta szeroki pas szuwarów. Po prawej stronie można dojrzeć stanicę wędkarską warszawskiego SPEC, z długim pomostem wybiegającym poza pas szuwarów. Na wysokiej skarpie jeziornej w wielu miejscach występują ślady umocnień z okresu ostatniej wojny. W kątach pól porozrzucane są betonowe kręgi służące w czasie II wojny światowej za punkty oporu, swoiste małe bunkry. Wysoki brzeg, wznoszący się miejscami do kilkunastu metrów ponad taflę jeziora, nazywany bywa Pieczyskami. Natomiast skarpa jeziorna koło Suchego Rogu nosi nazwę Dziubielskich Gór. W okolicy Dziubiel rzeźba terenu jest mocno zróżnicowana, bowiem występuje tu fragment wysoczyzny morenowej. Przy drodze znajdują się dwa zapomniane cmentarze ewangelickie. Są one całkowicie zadrzewione, a jedynie obecność szczególnych gatunków roślin i grobów schowanych w trawiastym runie świadczy o obecności cmentarzy. Do tych szczególnych gatunków należy sporych rozmiarów daglezja zielona rosnąca przy drodze, nagromadzenie zarośli bzu lilaka oraz barwinka i hodowlanych odmian rozchodnika. Pobocza drogi porastają rośliny synantropijne jak bylica polna, maruna bezwonna, chaber driakiewnik, dzwonek jednostronny, kocanki piaskowe, przymiotno białe - dające ciekawe zestawienia kolorystyczne na przesuszonym siedlisku. W oddali wśród pół i łąk znajdują się niewielkie obniżenia terenu, pozostałości po niewielkich oczkach wodnych zarośnięte wierzbami szarymi i uszatymi.\nA6 - Wieś Suchy Róg – 58,3 km\nSuchy Róg zwane niegdyś Danielczykami (niem. Trockenhorn), to niewielka miejscowość położona nad jeziorem Tuchlin. Do 1945 r. Suchy Róg był przysiółkiem, który pod względem administracyjnym należał do wsi Dziubiele. Niewielki majątek i dwór ulokowano tam na przełomie XIX i XX wieku. Posiadłość należała do rodziny Perl. Dwór wzniesiony został na rzucie prostokąta, na podmurówce z łupanego kamienia. Budynek jest parterowy, kryty dachem dwuspadowym, od frontu na osi ganek kolumnowy. Nad zwieńczeniem ganku znajdują się pozostałości kartusza herbowego. Po wojnie majątek przejęło państwo i powstało PGR. Obecnie obiekt wydzierżawiono. Wieś sprawia wrażenie opuszczonej. Od napotkanej osoby dowiedzieliśmy się, że już tylko jeden gospodarz żyje tu tak z uprawy roli. Pozostałe domy zostały już kilka lat temu wykupione przez zamiejscowych i są sukcesywnie odnawiane na cele rekreacyjne.\nA7 - Gytiowisko przy jeziorze Tuchlin – 59,5 km\nZ drewnianego mostku na kanale łączącym jezioro Tuchlin i Śniardwy widać oba jeziora, ogromny łan trzciny pospolitej porastający zabagnione brzegi kanału. W oddali na drzewach nad jeziorem Tuchlin widać osadę kormoranów. Ptaki posiadają bardzo silnie palące odchody, dlatego drzewa na których wysiadują są uschnięte. W nurcie cieku, przy samym mostku, można dostrzec strzałkę wodną i grążele żółte. Niezwykła roślinność zasiedla, schowane w mało dostępnych miejscach wilgotne łąki i torfowiska na gytiach jeziornych. W ich składzie masowo występują przedstawiciele rodziny storczykowatych, jak kruszczyk błotny oraz storczyki krwisty i szerokolistny. Z innych obecnych tu gatunków warto wymienić podlegający ochronie całkowitej czarcikęsik Kluka oraz rzadko spotykane rośliny – dziewięciornik błotny, wąkrotę zwyczajną i kozłka całolistnego.\nGYTIA – należy do sapropelu, czyli ciemnych mułów jeziornych, bogatych w substancję organiczną. Jest biogenicznym osadem jeziornym ewentualnie bagiennym, złożonym z detrutusu roślinnego (rozdrobnionych szczątków), znajdującego się w różnym stopniu rozkładu, substancji humusowych i iłu. Materii organicznej dostarcza głównie plankton, tj. drobne glony żyjące w powierzchniowych wodach jeziornych. Jeśli sapropel zawiera koloidalne produkty humusowe pochodzące z rozkładu materii organicznej wówczas nosi nazwę dy. Osad ten tworzy się w źle przewietrzanych jeziorach dystroficznych, ubogich w życie organiczne. Gytia i dy są nazwami pochodzenia szwedzkiego.\nA8 - Wieś Tuchlin – 61,2 km\nTuchlin (niem. Tuchlinnen) powstał na prawie magdeburskim na obszarze 10 włók, nad jeziorem Tuchlin (niem. Tuchlinner-See), oddzielonym przesmykiem od jeziora Śniardwy. W 1477 r. nastąpiło odnowienie przywileju lokacyjnego dla Piotra Przerowskiego, co wskazuje na to, iż wieś założono jeszcze przed tą datą. Początkowo nosiła nazwę Toclin (1477) lub Camelosen (1494). Podczas epidemii dżumy w latach 1709-1710 wymarła cała ludność wsi. Szkoła powstała w 1745 r., do której w 1935 r. uczęszczało 64 uczniów i nauczał 1 nauczyciel. W 1867 r. wieś liczyła 143 mieszkańców, a w 1939 r. już 421 mieszkańców. U schyłku 1945 r. w Tuchlinie mieszkał zaledwie 70 Niemców i 5 Polaków. Obecnie wieś liczy około 200 mieszkańców. Tuchlin ma charakter ulicówki, układ dobrze zachowany tak jak wiele domów i zabudowań gospodarczych z początków XX wieku, krytych czerwoną dachówką. Ze wzniesienia rozpościera się interesujący widok na jezioro Tuchlin, zwane czasami Tuchlińskim (236,1 ha). Jest ono stosunkowo płytkie, maksymalna głębokość wynosi 4,9 m. Dawniej stanowiło zatokę Śniardw, a obecnie połączone jest wąskim kanałem. Brzegi jeziora są płaskie. Nad jeziorem Tuchlin można spotkać wiele cennych ptaków jak czapla siwa czy kormoran. Południowym brzegiem przechodzi granica MPK. We wsi znajdują się niewielkie plaże, a na wschodni brzeg jeziora przysłania pas lasów z olszą czarną. Przy drodze znajdują się stare wierzby, niegdyś ogławiane przez okolicznych mieszkańców. Na terenie szkoły podstawowej pomnikowy okaz lipy drobnolistnej (354 cm obwodu).\nA9 - Wieś Zdęgówko – 62,9 km\nZdęgówko jest niewielką osadą, aczkolwiek zachowała w dużej mierze swój dawny charakter z XIX w. Dominują tu stare domy z czerwonej cegły z charakterystyczną czerwoną dachówka ceramiczną. W środku wsi na rozjeździe znajduje się kapliczka, po drugiej stronie drogi widać interesujący budynek opuszczonej szkoły z przełomu wieków XIX i XX. Przy wjeździe do Zdęgówka przy drodze leżą betonowe kręgi z prostokątnymi otworami z boku, pochodzące z czasów drugiej wojny światowej, służyły wówczas jako umocnienia punktów obserwacyjnych w okopach. W rejonie jeziora Tuchlin zachowało się wiele takich kręgów, nie wykopanych z ziemi. Ze Zdęgówka do wsi Dąbrowa odchodzi prosta aleja lipowa wzdłuż asfaltowej drogi, po czym dalej skręca w kierunku Tuchlina.\n•\tStacja kolejowa na linii Olsztyn – Mrągowo – Mikołajki - Ełk.\nPrzystanek PKS z połączeniami do Orzysza i Mikołajek.\nA10 - Wzniesienie morenowe pod Zdęgówkiem – 65,0 km (53˚48’52”N, 21˚49’07”E)\nWśród malowniczych dróg gruntowych i mocno pofalowanego terenu na trasie Wężewo - Zdęgówko znajduje się wyraźne wzniesienie morenowe. Tutejszy krajobraz polodowcowy jest szczególnie urozmaicony dzięki licznym pagórkowatym wyniesieniom pokrytym polami uprawnymi, barwnymi od bylin ugorami, zaroślami śródpolnymi i zadrzewieniami. Liczne są też zagłębienia bezodpływowe z zaroślami olsów i cieki z rzędem wodne. Pełne barw i wymyślnych kształtów są rośliny rosnące na tutejszych przydrożach. Szczególnie imponująco prezentują się: dzwonek skupiony, chaber driakiewnik, szparag lekarski i lucerna siepowata. Na okolicznych krzewach obserwować można siedzące gąsiorki i śpiewające trznadle; czasem dostrzec można przemykającego między drzewami dudka. Późnym latem na przyległych łąkach gromadzą się stada czajek i żurawi.\nDudek to pięknie ubarwiony ptak z rodziny kraskowatych, którego łatwo rozpoznać po charakterystycznym falistym, motylkowatym locie, w czasie którego stawia czub. Jego środowisko życia w naszym kraju stanowią suche tereny, pokryte rozproszonymi drzewami i krzewami. Jak przystało na ptaka stepowego kapie się wyłącznie w piasku, a nie ale w wodzie. Samiec wydaje dość charakterystyczny głos - „hup up up”. Od tego dźwięku urobiono naukową, łacińską nazwę tego ptaka Upupa epops. Dudek zakłada najczęściej gniazdo w dziuplach starych, zmurszałych drzew.\nGąsiorek jest jedną z naszych dzierzb. Głowę samca zdobi czarny pas biegnący przez oczy - niczym maska Zorro. Żyje w otwartych przestrzeniach, w których obecne są skupiska krzewów – zwłaszcza ciernistych. Kolce i ciernie służą do nabijania schwytanych w nadmiarze ofiar, głównie chrząszczy i drobnych gryzoni, a nawet ptaków, funkcjonując jako swoista spiżarnia. Obecność takiego, nieco makabrycznie „przystrojonego” krzewu świadczy niezbicie o obecności gąsiorka.\nA11 - Wieś Wężewo – 67,3 km\nWężewo (niem. Wensen). W 1484 r. Georg Ramung von Ramek, kontur ryński, Maciejowi Wężowskiemu (Wansofsky) 10 włók między dwoma bagnami, z obowiązkiem jednej służby zbrojnej. Z kolei w 1496 r. kontur Rudolf von Diepoltskirchen odnowił przywilej na młyn nad prawie chełmińskim. Początkowo majątek nosił nazwy: Wansoffen lub Spirdingborn). Do 1945 r. funkcjonował tu majątek Wensen, pod względem administracyjnym należącym do wsi Okartowo. Po wojnie majątek przekształcony został w PGR i powstał samodzielna osada. Obiektem wartym uwagi w Wężewie jest zabytkowe założenie dworskie z parkiem znajdującym się przy samej drodze. Zachował się czytelny układ zabudowań, przy czym dwór po 1945 roku został odbudowany jako zwykły budynek mieszkalny, a jedynie zabudowania gospodarcze zachowały swój charakter. Dość charakterystyczny jest układ kompozycyjny tego założenia. Od frontu budynku znajduje się wyjście na plac otoczony zabudowaniami gospodarczymi i jednocześnie podjazd. Z tyłu dworu znajdowało się natomiast wyjście do ogrodu, przy czym z tarasu budynku widać było zarówno zieleń i staw ogrodowy jak i otaczający krajobraz. W tym celu dwór usytuowany został na krawędzi doliny niewielkiej rzeki Wężówka. Interesujący jest układ zadrzewienia parkowego z udziałem pojedynczych „egzotów” sadzonych powszechnie na przełomie XIX i XX wieku min. stara sosna wejmutka rosnąca przy drodze.\nA12 - Miejscowość Okartowo - ? km\nOkartowo (niem. Eckersberg). Wieś nad Orzyszą, łączącą północno-wschodni kraniec jeziora Śniardwy z jeziorem Tyrkło, na wąskim przesmyku między wymienionymi jeziorami. Okartowo leży w odległości 5 km na zachód od Orzysza. Początki rozwoju wsi, sięgające czasów osadnictwa Prusów. Na wzgórzu koło kościoła, w miejscu zabudowań byłej plebani, znajdowała się pruska strażnica. Po 1340 r. w miejscu strażnicy Krzyżacy wznieśli zamek służący do obrony przesmyku między jeziorami na wschodniej rubieży rozwijającego się Państwa Krzyżackiego. Była to budowla typu drewniano-ziemnego, umocniona kamieniem polnym. Prawie równocześnie z podbudowaniem zamku powstała osada służebna (Egirsbergk), którą dokumenty wymieniają tylko raz - w 1360 r. W 1361 r. załoga zamku rozbiła najazd wojsk litewskich pod wodzą Kiejstusa – Patryk, którego trzymano w niewoli w Okartowie. Podczas drugiego odwetowego najazdu Litwinów w 1361 r. zamek został częściowo zniszczony, ale załoga obroniła się w wieży. W 1378 r. podczas kolejnego ataku wojsk litewskich zamek został doszczętnie zniszczony, a jego załoga wraz z dowódcą Janem Sunderbachem dostała się do niewoli. Z upadkiem zamku przestała istnieć osada służebna. W 1485 r. była osada rybaków pszczelarzy, zaś 1492 r. wieś otrzymała przywilej lokacyjny na prawie chełmińskim. W 1511 r. Okartowo stanowiło wieś czynszową na obszarze 8 włók. Wieś nazywała się wtedy Eckerspurg. W 1656 r. Okartowo zostało spalone przez Tatarów. Podczas wielkiej epidemii dżumy w latach 1710 - 1711 większość mieszkańców zmarła. W 1785 r. Okartowo liczyło 16 zagród. W 1881 r. powstało połączenie telefoniczne między Okartowem a Orzyszem. W 1905 r. pobudowano linię kolejową przez Okartowo do Pisza, Orzysza i Giżycka, a 1911 r. w kierunku Mikołajek i Mrągowa. Podczas działań wojennych w latach 1914 - 1915 (tzn. pierwsza i druga bitwa nad jeziorami mazurskimi) wieś została częściowo zniszczona. Nierozerwalnie z losami wsi związany jest kościół. Pierwsza świątynia pod wezwaniem św. Bartłomieja została wzniesiona w 1500 r. na gruncie byłego zamku Egirsbergk. Ostatnim Księdzem Katolickim był Bartłomiej Danowski, zmarły w 1530 r. Po sekularyzacji Prus pierwszymi duchownymi ewangelickimi byli: Jakub Danowski (brat poprzedniego) i Jan Danowski. W 1799 r. na starych fundamentach został pobudowany nowy kościół z kamienia polnego. Świątynia miała ta wewnątrz płaski strop wykonany z desek. Z poprzedniego kościoła pozostał barokowy ołtarz połączony z kazelnicą z XVII wieku. Po pierwszej wojnie światowej świątynia okartowska uległa poważnemu zniszczeniu i obecny wygląd architektoniczny pochodzi z 1923 r., o czym świadczy data nad głównym wejściem do kościoła. Jest to świątynia murowana z cegły na rzucie prostokąta bez wydzielonego prezbiterium. Dolna część wieży jest usytuowana w obrębie murów, górna nadbudowana i oszalowana deskami zwieńczona małą wieżyczką, nad którą znajduje się ozdobny krzyż z motywem gwiazdy betlejemskiej. Na murze kościoła zachował się jasny tynk w kolorze kremowym. Dach jest dwuspadowy, kryty dachówką holenderską, a wieża i jej zwieńczenia kryte gontem. Portal zachodni i okna zwieńczone półkoliście. Wnętrze świątyni kryte jest barokowym stropem, a z trzech stron obiega szeroka empora wsparta na 12 kamiennych słupach. Całe wnętrze posiada bogatą i ciekawą polichromię roślinno-geometryczną i symboliczną, wkomponowaną w prostokątnych płytkach malarskich. Nad ołtarzem niegdyś ambonowym znajduje się symbol Chrystusa otoczony 12 znakami zodiaku. Z wyposażenia kościoła uwagę zwracają dwa piękne drewniane żyrandole, drewniana chrzelnica i ambona, dawniej umieszczona w ołtarzu, obecnie stojąca obok. W wieży są umieszczone 2 dzwony: większy i mniejszy z datami 1914 - 1918. Na kamieniu w murze otaczającym cmentarz kościelny jest wykuty napis w języku niemieckim: ,,Z okazji odbudowy po zniszczeniach wojennych mur ten wznosili wspólnymi siłami mieszkańcy Okartowa w 1920 r.” Obecnie kościół pw. Niepokalanego Serca NMP należy do parafii rzymskokatolickiej. Po wielu latach starań kościół został nabyty od ewangelików w 1981 r. Parafię erygował biskup warmiński Jan Obłąk, najpierw jako tymczasową, a następnie jaką stałą dekretem z dnia 5 listopada 1984 r. Prawie do końca lat siedemdziesiątych istniała tu parafia ewangelicko-augsburska.\n•\tStacja kolejowa na linii Olsztyn-Mrągowo-Mikołajki-Ełk.\nPrzystanek PKS z połączeniami: Ełk, Mikołajki, Pisz, Orzysz.\nBaza noclegowa: Pole biwakowe „Nad Śniardwami”, tel. 423 75 15, pole biwakowe nad jeziorem Śniardwy na 30 namiotów, posiada kąpielisko i pomost dla jachtów. Obozowisko „Pod sosnami”, tel.423 77 46, obiekt sezonowy nad jeziorem Śniardwy na 90 namiotów, teren ogrodzony i zalesiony. Stanica Wodna WOPR, tel. 425 30 77, obiekt sezonowy, obozowisko w starym sosnowym lesie nad jeziorem Tyrkło, w bezpośrednim sąsiedztwie Śniardw, zakwaterowanie w namiotach, całodzienne wyżywienie, szkolenie na stopień żeglarza jachtowego oraz młodszego i starszego sternika motorowodnego. Schronisko Młodzieżowe przy Szkole Podstawowej w Okartowie, tel. 425 30 48, www.sp.okartowo.prv.pl., obiekt czynny w okresie letnich wakacji, 35 miejsc noclegowych w pokojach 7-osobowych i 15 miejsc w pokojach 3-osobowych w domku campingowym, pole namiotowe na 8 namiotów, łazienki i WC w budynku szkolnym, pomost, możliwość wypożyczenia kajaków.\nMożliwość zakupu świeżych ryb w miejscowym gospodarstwie rybackim.\nA13 - Biwakowisko „Pod Sosnami” koło Okartowa - ? km (53˚47’47”N, 21˚52’26”E)\nPrzy drugim końcu starej alei klonowej zaczyna się kilkudziesięcioletni las sosnowy, przy którym znajduje się biwakowisko „Pod sosnami”. Interesujące jest nabrzeże, gdzie piaszczystą plażę oddziela od lądu błotnisty szuwar z pływającym „dywanem” z roślin wodno-błotnych. Plaża jest efektem falowania, w wyniku czego utworzyła się piaszczysta mierzeja, odgradzająca część brzegu od pływów jeziora. Powstałe w ten sposób zabagnienie opanowały specyficzne gatunki roślin, jak: szalej jadowity, siedmiopaleczik błotny, bobrek trójlistkowy, narecznica błotna, tworzące pływający na powierzchni splot korzeni – tzw. pło. Całą konstrukcja stabilizowana jest przez źdźbła trzcin, zakorzenionych w dnie zbiornika. Pło akumuluje osadzające się martwe szczątki organiczne, przez co przyspiesza odgórne lądowacenie, odizolowanej części jeziora. Na starsze, bardziej stabilne pło wkraczają nawet krzewy – zwłaszcza różne gatunki wierzb szerokolistnych. Przekrój przez ten osobliwy twór natury najlepiej obserwować z obecnego tam pomostu.\nA14 – Punkt widokowy koło Nowych Gut – 72,0 km (53˚47’11”N, 21˚52’09”E)\nWzdłuż drogi położonej na północ od wsi Nowe Guty znajduje się stara aleja klonowa.\nPnie drzew obficie okrywają porosty, z których najokazalej prezentują się gatunki z rodzaju odnożyca (Rhamalina), a zwłaszcza długie plechy odnożycy jesionowej (R. fraxinea). Porosty te są bardzo wrażliwe na zanieczyszczenie atmosfery, a zwłaszcza na niewielkie nawet stężenia dwutlenku siarki, który powoduje ich obumieranie. Duże nagromadzenie tego typu organizmów, świadczy niezbicie o wysokiej czystości tutejszego powietrza. Z alei widoczne jest wyniesienie widokowe oddalone o 300 m od szosy, do którego prowadzi gruntowa droga. Ze szczytu wzniesienia roztacza się malowniczy widok na jezioro Śniardwy oraz charakterystyczny krajobraz morenowy o zróżnicowanej rzeźbie terenu.\nA15 - Wieś Nowe Guty – 74,8 km\nWieś Nowe Guty przez wielu uznawana jest za jedną z najładniej położonych osad na Mazurach. Usytuowana jest na wysokim brzegu jeziora i ciągnie się na przestrzeni 2 km. Wieś ma charakter rolniczy, jednak dzięki korzystnemu położeniu, przybyło w ostatnich latach sporo domów letniskowych, przez co coraz większego znaczenia nabiera funkcja turystyczno-rekreacyjna . Zachowało się jeszcze wiele starych domostw zbudowanych z kamienia polnego, nierzadko położonych tuż nad brzegiem jeziora.\nNowe Guty (niem. Gutten E., 1936 Seegutten) są jedną z najstarszych wsi tego regionu. Powstały jako wieś czynszowa na prawie chełmińskim i początkowo nosiła nazwę Gussepilcke, co sugeruje na to, iż była ona pochodzenia pruskiego. Hipotezę tę potwierdzają odkrycia archeologiczne, które wskazują na istnienie w okolicy Gut jakieś pruskiej osady. Spotyka się też inne formy zapisu nazwy tej miejscowości: Guttloffker (1483) i Gutten (1493). Przywilej lokacyjny został wystawiony 11 listopada 1450 r. dla zasadźcy Barka Schmidta (Kowala) przez Wolfganga Sauera, pełniącego urząd prokuratora kętrzyńskiego, za wiedzą i wolą wielkiego mistrza krzyżackiego Ludwiga von Erlichshausena. W momencie powstania wieś liczyła 66 włók (1włóka około 17 ha), z czego 6 włók sołeckich przypadło Bartkowi. Od 1737 r. istniała tu szkoła, do której w 1935 r. uczęszczało127 uczniów i pracowało w niej 3 nauczycieli. W dawnym budynku szkoły mieści się obecnie Pensjonacik „Śniardwy”. Wieś zapewne już w momencie powstania przyjęła kształt ulicówki. Jeden szereg zabudowań ciągnął się wzdłuż Śniardw, a drugi po przeciwległej stronie drogi. Po tej stronie drogi znajdowały się też pola o układzie niwowo-łanowym, a gospodarstwa były o systemie trójpolowym. Taki układ pól przetrwał do XIX wieku, kiedy przeprowadzono tzw. separację gruntów. W 1867 r. wieś liczyła 665 mieszkańców, w 1925 r. – 770 mieszkańców, a w 1939 r. już 1027 mieszkańców (wraz z przysiółkiem Gaudynki, powstałym w 1934 r. w następstwie likwidacji wsi Szwejkowo na skutek rozbudowy poligonu orzyskiego). Obecnie wieś liczy około 260 mieszkańców.\nMiędzy Nowymi Gutami a Kwikiem ongiś znajdowało się największe na Mazurach głazowisko, o łącznej objętości 12 tys. m3. Większość głazów narzutowych (eratyków) i kamieni wykorzystano do budowy domów i dróg. Zachowały się nieliczne. Dwa głazy narzutowe (900 cm i 800 cm obwodu), znajdujące się między Nowymi Gutami a Gaudynkami, chronione są jako pomniki przyrody.\n•\tPrzystanek PKS z połączeniami: Pisz. Orzysz, Giżycko.\nBaza noclegowa: Pole namiotowe „U Faryja”, tel. 0501 512 004, obiekt sezonowy, możliwość noclegu w domkach campingowych 4-osobowych, pawilon z natryskami i WC, tawerna z gorącymi posiłkami i napojami, parking, lekcje surfingu, boisko do piłki siatkowej i nożnej. Gospodarstwo agroturystyczne – Anna Borkowska, Nowe Guty 11, tel. 423 86 67, obiekt całoroczny, 12 miejsc noclegowych w pokojach 2- i 3-osobowych, z dwiema wspólnymi łazienkami i WC, teren ogrodzony z miejscem na samochody, ognisko i grill. Pensjonacik „Śniardwy”, Nowe Guty 12, tel. 423 80 38, obiekt całoroczny, 8 pokoi 2- i 3 –osobowych z łazienkami i WC, ślizgi lodowe, możliwość całodziennego wyżywienia, teren ogrodzony, z miejscem na ognisko, grill i samochody, pomost i łączka do plażowania, obiekt polecany do miłośników bojerów surfingu.\nBaza gastronomiczna: Bar „Pod żaglami”, Nowe Guty 36.\nA16 - Zabagnione nabrzeże jeziora Śniardwy koło wsi Nowe Guty – 75,8 km\nInteresującym elementem krajobrazu jest aleja starych, ogławianych wierzb białych rosnących przy drodze z Nowych Gut w kierunku Kwiku. Dochodzi ona do wyraźnego, zabagnionego, obniżenia łączącą jezioro Śniardwy z jeziorem Białoławki. W dalekiej przeszłości owe obniżenie było po prostu wąską zatoką Śniardw, w której panowały dogodne warunki dla rozwoju roślinności i tym samym osadzania się torfów niskich. Torf niegdyś stanowił ważne źródło opału dla mieszkańców pobliskiej wsi Nowe Guty. Jest on z resztą wciąż wydobywany sporadycznie w kilku okolicznych miejscach. W XIX w. wspomnianą obniżenie terenu zmeliorowano i przekształcono w ekstensywne użytki zielone. Niski brzeg jeziora położony na przedłużeniu opisywanej niecki porastają rozległe trzcinowiska. Na ich obrzeżu wykształciły już się wąskie pasy młodych olsów, przesłaniające widok na jezioro Śniardwy. W kilku miejscach występują dzikie plaże.\nA17 - Klifowe nabrzeże jeziora Śniardwy koło przysiółka Kwik – 76,6 km\nZatrzymujemy się na wzniesieniu wyniesionym na 5 m ponad poziom wody w jeziorze. Roztacza się stąd widok na Śniardwy, częściowo przesłaniany jednak przez rosnące poniżej drzewa i krzewy. Tuż pod nogami obserwować możemy wyraźną krawędź wysokiego brzegu misy jeziornej. Klif ten budują utwory złożone przez lądolód, w których największy udział ma spoista glina zwałowa. Postępujące osuwanie i cofanie się brzegu jest szczególnie intensywne w miejscach nieosłoniętych przez roślinność, gdzie falowanie jeziora uderza bezpośrednio w stromą krawędź. W tym przypadku procesy stokowe zachodzą stosunkowo wolno, ze względu na występowanie wspomnianego już, pas drzew i zarośli, za którym dodatkowo rozpościera się szeroki pas szuwarów. Wokół jeziora obecne są więc trzcinowiska, za którymi w kierunku lądu, wykształcają się mniej lub bardziej zwarte zarośla wierzb szerokolistnych i olszy czarnej. Na ścianie tych zarośli, przylegającej do klifu, wykształciły tzw. zbiorowiska „welonowe”, złożone z naszych rodzimych pnączy wspinających się po krzewach. W skład tych żywych „zasłon” wchodzą najczęściej chmiel zwyczajny i kielisznik zaroślowy, a niekiedy także pasożytnicze kanianki. Wierzchowina wzniesienia dawniej użytkowana rolniczo, jest obecnie kwietnym ugorem. Znaczna jego część zdominowała marchew zwyczajna. Towarzyszą jej bylica piołun, mak polny, koniczyna polna, przelot pospolity, chabry i nostrzyki oraz wiele innych roślin. Podczas naszej podróży z opisywanego punktu widokowego obserwowaliśmy przelatujące czaple siwe, bąka, jastrzębia oraz największego z naszych ptaków drapieżnych – bielika.\nSTREFOWOŚĆ ROŚLINNOŚCI JEZIOR. Brzeg znajdujący się w zasięgu oddziaływania wód rzeki zwykle jest mniej lub bardziej nachylony, co wpływa na zróżnicowanie uwilgotnienia podłoża w miarę oddalania od lustra wody. Od strony zbiornika znajdują się siedliska silnie uwilgotnione, ku lądowi stają się coraz bardziej suche. W konsekwencji w zbiorowiskach przywodnych udział gatunków związanych z fitocenozami wodnymi od strony zbiornika maleje w stronę lądu, a wzrasta udział roślin siedlisk typowo lądowych. Ze strefą o zmiennej wilgotności związana jest jednak specyficzna grupa zbiorowisk szuwarów właściwych (oczeretowych i trzcinowych), turzycowiskowych, krzewiaste zarośla wierzb szerokolistnych – łozowiska i zbiorowiska leśne – olsy.\nA18 - Wypłycone nabrzeże jeziora Śniardwy koło przysiółka Kwik – 77,4 km\nWschodnie nabrzeża jeziora Śniardwy od strony podmywanej najintensywniej przez fale (na Mazurach jak i prawie w całej Polsce dominują wiatry zachodnie) tworzą klify dochodzące na południu od przysiółka Kwik do 10 m. W opisywanym miejscu brzeg jest stosunkowo łagodnie nachylony i użytkowany sporadycznie jako dzikie biwakowisko z plażą. Piaszczysto-kamienista plaża jest bardzo wypłycona i w odległości 100 m od brzegu posiada dopiero 2 m głębokości. Brzeg jest prawie pozbawiony roślinności, gdyż aktywne procesy podmywania brzegu i przemieszczania przez fale piasku, żwiru i kamieni, czasem dochodzących do 2 m (jeden z takich leży 100 m na południe od plaży) uniemożliwiają jej rozwój. Wykształcają się tu lokalne skupiska trzciny pospolitej i oczeretu zwyczajnego, a na wyżej położonych piaszczystych brzegach, mozgi trzcinowatej. Nad plażą góruje pomnikowych rozmiarów wierzba biała, nieco z boku widać rozpadające się niezamieszkałe od kilku lat budynki, zapuszczone sady, pozostałości po dawnym PGR. Do 1945 r. znajdował się tu niewielki majątek o nazwie Kalthof. Rozpadający się budynek nad samym brzegiem to pozostałość po dawnym dworze ówczesnych właścicieli. Z wysokiego rozciąga się piękny widok na wschodnią część akwenu Śniardw. Przy odrobinie szczęścia można stąd podziwiać kormorany, perkozy, bieliki i czaple siwe.\nJEZIORO ŚNIARDWY, zwane niedgyś Szniardewno (niem. Spirding See), jest największym jeziorem w Polsce o powierzchni 11487,5 ha (wraz z zatokami: Seksty, Kaczerajno i Warnołty). Jezioro leży na obszarze czterech gmin, z czego około 2/3 w gminie Pisz. Rozciągłość równoleżnikowa jeziora wynosi 17 km, zaś południkowa 12 km. Jest to stosunkowo płytkie jezioro, o charakterze wytopiskowo-morenowym, którego dno na płyciznach w rejonie wysp: Czarci Ostrów, Pajęcza i Szeroki Ostrów - jest usiane licznymi głazami i kamieniami. Głazy na jeziorze są nie oznakowane, a jedynie tor wodny do Mikołajek. Czarci Ostrów, wznoszący się do 11 m ponad lustro wody, był miejscem kultowym i grzebalnym pruskiego plemienia Galindów. W latach 1785 - 1786 wybudowano na wyspie Fort Lyck, którego strzegło 69 żołnierzy. W 1894 r. obiekt został rozebrany i obecnie pozostały po nim nikłe ślady. Wyspa Pajęcza jest bagnista i trudno dostępna dla żeglarzy. Szeroki Ostrów o powierzchni około 100 ha, jest największą wyspą na jeziorze Śniardwy i największą śródlądową w Polsce. Ma urozmaiconą rzeźbę, brzegi północno-zachodnie strome, miejscami z aktywnym klifem jeziornym. Jest użytkowana rolniczo. Do 1945 r. na wyspie istniała niewielka osada o tej samej nazwie, składająca się z sześciu zagród, licząca przeszło trzydziestu mieszkańców. Jeszcze dziś w kępach zadrzewień można oszukać fundamenty dawnych chałup. Szeroki Ostrów łączy z lądem grobla, wybudowana przez jeńców wojennych w latach 1941-1944. Z północno-zachodniego krańca wyspy roztacza się piękny widok na Śniardwy. Prawie połowa brzegów jeziora Śniardwy jest niska i podmokła. Prawie wzdłuż całej linii brzegowej występuje pas trzciny, miejscami dochodzący do 200 m szerokości. Rozległy akwen Śniardw ma ogromne znaczenie jako ostoja i lęgowisko licznych gatunków ptactwa. Jezioro Śniardwy leży w granicach Mazurskiego Parku Krajobrazowego. W typologii rybackiej jezioro określane jest jako leszczowe.\nDalej trasa wykracza poza obręb gminy Orzysz, dlatego też została opisana mniej szczegółowo.\n77,4 km. Stąd podążamy na południe drogą żużlową, która prowadzi przez pola uprawne, o wyjątkowo\nurozmaiconej, pagórkowatej rzeźbie atrakcyjnej wizualnie. Po przebyciu 2,3 km znajdujemy się w centrum wsi Kwik (miejscowi nazywają ją często Krzyk) malowniczo położonej nad jeziorem Białoławki.\n79,5km. W centrum wsi skręcamy w prawo. Jedziemy dalej przez wieś w kierunku zachodnim. Za wsią droga żużlowa biegnie wzdłuż północnego brzegu jeziora Białoławki i skrajem niewielkiego lasu. Następnie trasa prowadzi przez tereny torfowiska. Dojeżdżamy do mostu na kanale Wyszka, który kiedyś był naturalnym ciekiem wodnym łączącym jeziora Śniardwy z Białoławki.\n81,8 km. Obok mostu znajduje się strażnica wodna Kwik. Na Wyszce znajduje się jaz ze względu na różnicę poziomu wód w pobliskich jeziorach. Za mostem podążamy dalej na południe drogą przez łąki. Następnie trasa prowadzi przez niewielki las, który kończy się tuż przed Zdorami. We wsi na najbliższym rozwidleniu skręcamy w lewo. Drogą brukowaną jedziemy przez wieś w stronę szkoły.\n84,5 km. Koło szkoły drogą gruntową w prawo możemy dotrzeć na Szeroki Ostrów Nasza trasa biegnie dalej przez wieś. Po przebyciu 200 m z lewej strony odchodzi droga gruntowa do Kociołka Szlacheckiego. Mijamy przystanek PKS i wyjeżdżamy ze Zdor. Po prawej stronie widać jezioro Seksty. Szosa asfaltowa prowadzi częściowo przez las sosnowy. Przed Szczechami Wielkimi droga przecina nasyp dawnej linii kolejowej (Pisz – Orzysz), która po 1945 r. nie została odbudowana.\n93,6 km. W Szczechach Wielkich dojeżdżamy do drogi krajowej nr 63 i następnie skręcamy w prawo w kierunku Pisza.\n96,0 km. Most na Kanale Jeglińskim. Można zrobić krótki postój (zatrzymujemy się na chodniku), gdyż z mostu widać niemalże cały południowy odcinek kanału wraz z przyległymi łąkami. Następnie przejeżdżamy drogą przez Jeglin i Maldanin.\n100,4 km. Trasa kończy się w Piszu na skrzyżowaniu ulic Olsztyńskiej i Orzyskiej.\nDrukuj | Wyślij znajomym | 2005-06-30 12:52 |


Bytomski Piknik Sportowy już w najbliższą niedzielę - Rowery.org\nHome / Wiadomości / Z kraju / Bytomski Piknik Sportowy już w najbliższą niedzielę\nW niedzielę 28 września na uczestników będzie czekało kilka specjalnie przygotowanych tras. Będzie można wziąć udział w biegu na 5 i 10 km, Nordic Walking oraz zawodach MTB XC.\nZarówno zawodowcy jaki amatorzy mogą zmierzyć się w rywalizacji sportowej.\nDla najmłodszych przewidziano zawody rowerowe jak również biegowe.\nHonorowy patronat nad imprezą objął Prezydent Miasta Bytom jak również nasz Olimpijczyk z Londynu Marek Konwa.\nPoniżej link do filmu, gdzie można zobaczyć trasę zawodów:\nDla każdego uczestnik,a który ukończy zawody będzie czekał ciepły posiłek oraz okolicznościowy medal.\nNajlepsi uczestnicy zostaną udekorowani oraz otrzymają ręcznie robione medale, jak i cenne nagrody.\nSwój udział w zawodach MTB zapowiedziała już czołówka Polska m.in. legenda Polskiego Kolarstwa Andrzej Kaiser, aktualny Mistrz Polski w Maratonie MTB Mariusz Kowal, uczestnik tegorocznych Mistrzostw Świata jak i v-ce Mistrz Polski w Maratonie MTB oraz Cross country Bartłomiej Wawak.\nW zawodach biegowych swój udział potwierdziło wielu znakomitych zawodników z Polskiej czołówki.\nZapraszamy na profil wydarzenia oraz stronę www gdzie można znaleźć więcej informacji.


Fotorelacje - relacje z ciekawych miejsc\nKorona Gór Świętokrzyskich - Altana\nAltana to najwyższe wzniesienie Wzgórz Niekłańsko-Bliżyńskich. Liczy 408 metrów n.p.m. Znajduje się na liście Korony Gór Świętokrzyskich. Ciekawostką jest to, że leży już poza województwem świętokrzyskim. Jej wierzchołek znajduje się w granicach województwa mazowieckiego (powiat szydłowiecki), niecałe dwa kilometry od granicy obu województw.\nKorona Gór Polski - Kowadło\nKowadło to szczyt zaliczany do Korony Gór Polski. Jego wysokość wynosi 988 metrów n.p.m. Geograficznie przynależy do Gór Złotych. Przez jego wierzchołek biegnie granica polsko-czeska.\nKorona Gór Polski - Tarnica\nTarnica to najwyższy szczyt polskiej części Bieszczadów. Wznosi się na wysokość 1346 metrów n.p.m. Z tej wysokości możliwe jest podziwianie połonin leżących na terenie Polski, a także Bieszczadów Wschodnich i Środkowych na Ukrainie. Szczyt należy do Korony Gór Polski. Jego zdobycie było częścią dłuższej wyprawy na niewiele niższy Halicz, a także Rozsypaniec.\nKorona Gór Świętokrzyskich - Drogosiowa\nDrogosiowa leżąca w Paśmie Bielińskim jest szczytem należącym do Korony Gór Świętokrzyskich. Jej wysokość to 446 metrów n.p.m. Szczyt nie znajduje się na szlaku i aby zameldować się na nim, kilkaset metrów trzeba przejść poza wyznaczoną drogą.\nKorona Gór Świętokrzyskich - Chełmowa Góra\nChełmowa Góra to najwyższe wzniesienie Pasma Pokrzywiańskiego. Jej wysokość (351m n.p.m.) sytuuje ją jako jeden z niższych szczytów Korony Gór Świętokrzyskich. Po wędrówce na jej szczyt nie spodziewałem się niczego wielkiego. A jednak po jej zdobyciu, mile się zaskoczyłem.\nKorona Gór Świętokrzyskich - Szczytniak\nSzczytniak w Paśmie Jeleniowskim to drugi pod względem wysokości szczyt na liście Korony Gór Świętokrzyskich. Wznosi się na wysokość 554 metrów n.p.m. Jego wierzchołek jest zalesiony. Łatwo go odnaleźć, gdyż na nim krzyżują się dwa szlaki - czerwony i czarny.\nMARCIN KARPIŃSKI © 2010-2020 ⋅ Wszystkie prawa zastrzeżone


Regulamin konkursu na "Najpiękniejszą Kartkę Świąteczną"\nOrganizator konkursu na ”Najpiękniejszą Kartkę Świąteczną” zwany w dalszej części regulaminu „Konkursem” jest „Rabat Rolniczy” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Piotrkowie Trybunalskim, przy ul. Belzackiej 176/178 (97-300 Piotrków Trybunalski) wpisana do Rejestru Przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie, KRS nr 0000534100, kapitał zakładowy 3.000.000,00 PLN, posiadająca REGON 360286552 oraz NIP 525-260-34-79;.\nOrganizacja – zrzeszona w ramach Związku jedna z następujących organizacji: kółko rolnicze, koło gospodyń wiejskich, gminny, powiatowy, rejonowy, regionalny, okręgowy lub wojewódzki związek rolników, kółek i organizacji rolniczych, spółdzielnia kółek rolniczych, lub niezrzeszona w ramach związku organizacja skupiająca środowisko wiejskie: Stowarzyszenie lub Koło Gospodyń Wiejskich\nKonkurs trwa od 11.10.2017r. do 08.11.2017r. i jest prowadzony za pośrednictwem Portalu www.mojekgw.pl.\nUczestnikiem Konkursu mogą być tylko Organizacje, które dokonają rejestracji w aplikacji Policzmy Się dostępnej na Portalu www.mojekgw.pl oraz prześlą zgłoszenie konkursowe na wskazany adres. Zgłoszenie do konkursu jest równoznaczne z akceptacją regulaminu.\nPrzedmiotem Konkursu jest wykonanie kartki świątecznej według własnego autorskiego pomysłu, dowolną techniką (malowanie, rysowanie, haftowanie itp.).\nOcenie będzie podlegać tylko pierwsza strona kartki. Kartka nie musi zawierać życzeń. Okładka powinna mieć format A5 (148 x 210 mm) i oddawać klimat Świąt Bożego Narodzenia. Nie może zawierać nazwy organizacji/koła autora.\nAby wziąć udział w Konkursie Uczestnik Konkursu jest zobowiązany do 8.11.2017r.: przesłać kartkę drogą pocztową na adres: Redakcja „mojekgw” ul. Belzacka 176/178 97-300 Piotrków Trybunalski, z dopiskiem „Kartka Świąteczna”, zgłoszenie konkursowe, zawierające:\nNazwę Organizacji, która przygotowała kartkę\nNazwiska i loginy autorów kartki z rejestracji na portalu www.mojekgw.pl,\nWarunkiem przystąpienia do Konkursu jest rejestracja na portalu www.mojekgw.pl Organizacji oraz wszystkich członków organizacji uczestniczących w wykonaniu zaproszenia. Przesłanie zgłoszenia jest jednoznaczne z akceptacją regulaminu. Rozstrzygnięcie Konkursu nastąpi 16.11.2017r.\nWyniki zostaną ogłoszone na łamach kwartalnika "MojaWieś". Kartka, która zajmie I miejsce zostanie wydrukowana i wysłana do wszystkich prenumeratorów wraz ze świątecznym wydaniem kwartalnika.\nNagrodami w Konkursie są: Paczki Świąteczne ufundowane przez właściciela długopisu termościeralnego Pixel, firmę Emerson Polska.\nOrganizator nabywa prawo do wykorzystania nagrodzonych i wyróżnionych w Konkursie prac w zakresie publikowania i prezentowania ich na portalu www.mojekgw.pl oraz w magazynie Moje KGW, z zachowaniem praw autorskich.\nNagrody zostaną przekazane zwycięzcom za pośrednictwem Poczty Polskiej lub firmy kurierskiej, w terminie 14 dni po ogłoszeniu wyników Konkursu jednak nie później niż do dnia 30.11.2017r. na adres korespondencyjny podany przez Uczestnika.\nNadesłane prace będą oceniane przez przedstawicieli redakcji kwartalnika i portalu mojekgw.pl.\nAkceptując niniejszy Regulamin Uczestnik wyraża zgodę na wykorzystanie i publikację przez Organizatora nadesłanych materiałów multimedialnych, w tym zdjęć, a oraz na publikację swojego wizerunku na portalu www.mojekgw.pl oraz w kwartalniku Moje KGW. Zgoda obejmuje: wykorzystanie, utrwalanie, obróbkę, powielanie, archiwizację, publiczne udostępnianie, jak również tworzenie, przechowywanie i użytkowanie kopii zapasowych i publikację za pośrednictwem dowolnego medium, w tym w wersji elektronicznej w globalnej sieci WWW (Internet) oraz w formie drukowanej. Zgoda zostaje wyrażona bezterminowo, nieodpłatnie i bez ograniczeń podmiotowych i przedmiotowych. Zgoda powyższa obejmuje prawo do dokonywania wszelkich modyfikacji całości lub części materiałów multimedialnych jak i wizerunku, opatrywania ww. materiałów oraz wizerunku dodatkowymi zdjęciami, elementami graficznymi, napisami, wszelkiej obróbki cyfrowej materiałów multimedialnych.\nosoby, których wizerunek jest przedstawiony na materiałach multimedialnych nie będą dochodzić roszczeń od Organizatora Konkursu z tytułu wynagrodzenia za rozpowszechnianie, zwielokrotnianie, wykorzystywanie wizerunku tych osób w portalu www.mojekgw.pl oraz w kwartalniku Moje KGW.


Fidget Cube: kostka warta 3 miliony dolarów - Trends Week - technologia\nFidget Cube: kostka warta 3 miliony dolarów\nMasz problem z usiedzeniem w miejscu przed dłuższą chwilę, zawsze musisz coś przewracać w dłoniach, bawić się długopisem, bądź ruszać nerwowo nogi? Jeśli tak, to ten gadżet będzie dla Ciebie idealny. Mowa o kostce Fidget Cube, która pozwoli Ci się skupić, rozładować napięcie i stres. Wszystko wskazuje na to, że nerwowych ludzi nie brakuje, gdyż twórcy kostko zebrali już ponad 3 miliony dolarów.\nKostka gabarytami jest nieco większa od standardowej kostki do gry, jednak w każdym z jej boków został umieszczony maleńki gadżet, który ma zająć nasze ręce. Jest to miniaturowy dżojstik, przełącznik, obracająca się kulka, zębatki oraz kilka głośnych i cichych przycisków, a także wyżłobiona ścianka.\nZapotrzebowanie na tak małe urządzenie okazało się bardzo duże, twórcy gadżetu zebrali już przeszło 3 miliony dolarów. Jedna kostka ma kosztować jedynie 19 dolarów, jednak przesyłka do naszego kraju wyniesie drugie tyle. Fidget Cube musi być wysyłany w kartoniku. Jeśli dokonując zakupu, kupicie 10 sztuk możecie liczyć na darmową przesyłkę, dlatego dobrze jest złożyć zbiorowe zamówienie i znaleźć w swoim otoczeniu osoby, które również mają problem z niespokojnymi rękami. Wysokość zebranej kwoty jednie potwierdza, że nie powinniście z tym mieć żadnego problemu.\nTagi: Fidget Cube, gadżet, kostka, stres\nWybierz kategorię Wybierz kategorię Design (10) Komórkomania (22) Lifestyle (24) Nauka (15) Rozrywka (28) Strefa Gadżet (31) Technologia (37)\nHB Ring: Pierścień pozwalający czuć bicie serca ukochanej osoby niezależnie od odległości\nMad Catz RAT 8: Niesamowita mysz komputerowa z sensorem PMW3360 już w sklepach\nStartup Lief Therapeutics: proste rozwiązanie Twoich problemów ze stresem w postaci niewielkiego modułu\nIxoost Esavox Lamborghini Speaker System: bezprzewodowy głośnik Bluetooth niczym Lamborghini Aventador


Andrzej Sapkowski - ile jest wart jego majątek? Zagraniczny serwis podliczył twórcę wiedźmina\nZagraniczny portal zainteresował się zasobnością portfela Andrzeja Sapkowskiego. "Wartość netto" majątku twórcy wiedźmina Geralta, jaką obliczono, jest imponująca i oderwana od polskich standardów.\nNie da się ukryć: Andrzej Sapkowski to twórca fenomenu, który na prawdziwy międzynarodowy sukces musiał trochę poczekać. Doskonałe przyjęcie serii gier studia CD Projekt RED to jedno, ale to dzięki serialowi Netfliksa pisarz trafił m.in. na szczyty list Amazonu - czytelnicy na całym świecie rzucili się na prozę polskiego mistrza fantasy, ponieważ serial "Wiedźmin" zafascynował ich przedstawionym światem, bohaterami i ich historią.\nWidzowie chcieli jak najszybciej dowiedzieć się, jak potoczą się ich późniejsze losy, a wydawcy to przewidzieli. Przy okazji premiery 1. sezonu "Wiedźmina" amerykański wydawca zapowiedział przecież dodruk 500 tys. egzemplarzy książek Sapkowskiego. Inna sprawa, że jeśli serial sprawia, iż widz chętnie sięga po materiał źródłowy, to chyba dowód na to, że twórcy odwalili całkiem przyzwoitą robotę (choć wielu fanów nie może im darować części odstępstw od oryginału - mam wrażenie, że w myśl zasady "każde odstępstwo jest złe i kropka").\nCo jeszcze miało niebagatelne znaczenia dla potfela Sapkowskiego? Rzecz jasna ugoda ze studiem CD Projekt RED - przypominamy, że prawnicy pisarza swego czasu powołali się na tzw. klauzulę bestsellerową. Jest to przepis ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i pozwala artyście domagać się od wydawcy podniesienia wynagrodzenia, o ile projekt okaże się wielkim sukcesem (jego pierwotne wynagrodzenie miało wynieść zaledwie 35 tyś. zł).\nCzytaj też: Nie, familijny „Wiedźmin” nie zrujnuje uniwersum. Serial dla młodszych ma szansę być strzałem w dziesiątkę\nWiedźmin, sezon 2. - zwiastun\nSpór sądowy dotyczył aż 65 mln złotych; ostatecznie jednak Sapkowski poszedł z wydawcami na ugodę, zgarniając kwotę znacznie, rzecz jasna, niższą, ale z pewnością wysoką. Szczegóły pozostają nieznane. Być może pisarz zmniejszył żądania jeszcze bardziej tytułem procentu zysków z czwartej części gry związanej z wiedźmińską franczyzą, która najpewniej w końcu zostanie ogłoszona.\nAndrzej Sapkowski - majątek twórcy Wiedźmina. Na ile go wyceniono?\nSapkowskiego nazwać płodnym autorem nie można (ostatnią książkę wydał przecież w 2013 roku), jakkolwiek zapytany często twierdzi, że coś pisze, ale pracować nie lubi. Cóż, wcale nie musi, przynajmniej zdaniem zagranicznego serwisu wealthypersons.com, który wyliczył szacunkową "wartość netto" majątku twórcy (tantiemy ze sprzedaży i zysk z udzielonych licencji). Jest to 18 mln dol., a zatem niemal 72 mln złotych - kwota imponująca, tym bardziej jak na standardy polskich pisarzy.\n2. sezon serialu Wiedźmin już w grudniu na Netfliksie.\nTagi: andrzej sapkowskiCD Projekt REDnetflixseriale netfliksaWiedźmin


Bio Medical Pharma Licur 7000 płynna kurkumina z witaminą D3 30 kapsułek | mybionic.pl\nBio Medical Pharma Licur 7000 płynna kurkumina z witaminą D3 30 kapsułek\nNajważniejsze właściwości Licur 7000 z witaminą D:\nnowa większa zawartość kurkuminy z dodatkiem wysokiej ilości witaminy D\ncholekalcyferol poprawia pracę mięśni [ID 155]\nwitamina D wspomaga odporność i kontroluje przebieg reakcji zapalnej [ID 154]\nwitamina D3 zapewnia utrzymanie dobrej kondycji kości i zębów [ID 150]\nwysoka biodostępność dzięki innowacyjnej kapsułce\nSuplement diety Licur 7000 z wit. D zawiera kurkuminę z dodatkiem witaminy D, aby jeszcze bardziej poszerzyć dobroczynne działanie preparatu i zapewnić poprawę ogólnej kondycji organizmu bez konieczności przyjmowania kilku suplementów.\nKurkumina, czyli główny składnik kurkumy (kłącza ostryżu długiego), która na Dalekim Wschodzie już w starożytności była wykorzystywana jako żółtozłocisty barwnik, ale także w celach medycznych - w przypadku niestrawności i innych dolegliwości żołądkowych oraz wspomagała gojenie się ran.\nWitamina D to niezwykle ważna substancja dla zachowania prawidłowych funkcji naszego organizmu. Jest witaminą rozpuszczalną w tłuszczach, może być syntezowana w skórze pod wpływem działania promieni słonecznych, jednak jej niedobór jest bardzo powszechny. Pozwala na zachowanie dobrej kondycji i gęstości kości i zębów poprzez pobudzanie wchłaniania wapnia i fosforu. Kontroluje także funkcjonowanie układu odpornościowego.\nPodsumowując, suplement diety Licur 7000 z wit. D to nowoczesny produkt zawierający kurkuminę - związek bioaktywny o wielkiej mocy i wielokierunkowym pozytywnym działaniu dla człowieka. Jej suplementacja polecana jest każdej osobie chcącej w całkowicie naturalny sposób wesprzeć pracę organizmu i wspomóc jego regenerację. Dodatek witaminy D czyni go jeszcze bardziej wszechstronnym, uzupełniając niedobór powszechny u tak wielu Polaków. Preparat został stworzony przy wykorzystaniu innowacyjnych technologii, bazując przy tym na medycynie naturalnej. Uzyskano produkt skuteczny o wszechstronnym działaniu i najwyższej przyswajalności.\nDodaj własną opinięBio Medical Pharma Licur 7000 płynna kurkumina z witaminą D3 30 kapsułek\nSolubilizat miceralny ekstrakt z kłącza ostryżu długiego (Curcuma longa L.) 720mg -\nWitamina D 312IU 156%\nSolubilizat micelarny ekstraktu z kłącza ostryżu długiego (Curcuma longa L.) w monooleinianie polioksyetylenosorbitolu (E433); hydroksypropylometyloceluloza; cholekacyferol (witamina D3).


Troje uczniów z klasy IV E: Kacper Adamek, Martyna Pietruszka i Oliwia Waleczek wzięło udział w projekcie edukacyjnym „Zdolni z Czechowic-Dziedzic, miasta z zapałem”będącego wspólnym przedsięwzięciem Gminy Czechowice-Dziedzice - reprezentowanej przez Zespół Placówek Oświatowych oraz Grupy LOTOS SA - będącej partnerem strategicznym realizowanego projektu. Pod opieką wychowawczyni – Agnieszki Łukaszek, przez kilka miesięcy zgłębiali tajniki powstawania naturalnych kosmetyków. Początkowo przygotowywali się teoretycznie: czytali czasopisma, przeglądali strony internetowe, przeprowadzili wywiad z kosmetyczką zajmującą się wyrobem naturalnych kosmetyków. Wreszcie przyszła pora na zajęcia praktyczne! Dzieci pod opieką Pani Moniki Waleczek, dyplomowanej kosmetyczki, zrobiły swoje pierwsze mydła. Mogły dodać do nich, co tylko chciały: susz kwiatów, barwniki oraz aromaty. Mydełka o różnych kształtach i zapachach dostarczyły wiele radości. Drugie spotkanie warsztatowe odbyło się z Panią Anią Adamus, również dyplomowaną kosmetyczką, która w swojej pracy wykorzystuje tylko naturalne kosmetyki. Dzięki niej, dzieci wykonały: peelingi do ciała, proszki do kąpieli i masła do ust. Pracy było sporo, jednak efekt końcowy wszystko wynagrodził.\nTak oto powstał pierwszy zestaw kosmetyków, wyprodukowany przez Naturalnych Naukowców. Pięknie zapakowane wyroby uczniowie wręczyli tym, którzy ich bardzo wspierali: rodzicom, dyrekcji i paniom, które przeprowadziły warsztaty.\nZespół projektowy spędził ze sobą blisko 50 godzin, wykonał ponad 600 zdjęć i nakręcił kilka godzin filmów!\n17 maja Naturalni Naukowcy wzięli udział w podsumowaniu programu w Urzędzie Miasta w Czechowicach-Dziedzicach. Tam zaprezentowali efekty swojej pracy dzieląc się zgromadzonymi zdjęciami, filmami, ale przede wszystkim wrażeniami, jakie wywarł na nich udział w konkursie.\n24 maja w Miejskim Domu Kultury w Czechowicach-Dziedzicach odbyła się uroczysta gala, na której ogłoszono zwycięzców. Uczniowie z klasy IV e zajęli III miejsce w kategorii klas IV-VII! Z rąk burmistrza Pana Mariana Błachuta, prezesa LOTOS TERMINLE S.A. Pana Tadeusza Szkudlarskiego i Dyrektora Zespołu Obsługi Placówek Oświatowych Pana Mirosława Olka odebrali nagrody: nowoczesne tablety.\nTo wielka duma, że uczniowie naszej szkoły zajęli tak wysokie miejsce, a ich praca została doceniona!\nNaturalni Naukowcy nie zwalniają! Spotykamy się regularnie, nie tracimy czasu! Pomysły się nie kończą, a czas ucieka… Oglądamy filmy edukacyjne, dużo czytamy, ale także nie zapominamy o zajęciach praktycznych! Pod opieką Pani Ani Adamus, wykwalifikowanej kosmetyczki i zwolenniczki naturalnych kosmetyków, zrobiliśmy (własnymi rękami!) masła do ust, peelingi do ciała\ni proszki do kąpieli. A co najważniejsze- wszystko jest NATURALNE! Zestaw naszych kosmetyków jest coraz większy! Pojawiliśmy się także w „Biuletynie Samorządowym” – chętnie współpracujemy z lokalnymi mediami. Powoli zbliżamy się do finału… J\nPierwsze koty za płoty - powstała pierwsza kolekcja i inne starannie uszyte gadżety. Nie wiadomo tylko, co sprawia dziewczynkom większą przyjemność...szycie czy pozowanie...?\nJak widać dziewczyny pracują z wielkim zapałem. Odmierzają, rozcinają matriały i z ogromną przyjemnością szyją na maszynie, która aż czerwienieje od pracy. A jeszcze tyle przed nami...\nW koncu nożyczki poszły w ruch... Dziewczyny po fachowym szkoleniu u pani krawcowej przystąpiły do odmierzania i cięcia materiałów, z których powstanie ciekawa kolekcja :) Kolory tkanin, zamków i nici dobrane profesjonalnie. Ciąg dalszy niebawem, a jest coraz ciekawiej.\nUczennice klasy 3b uczestniczące w projekcie odwiedziły pracownie krawiecką z prawdziwego zdarzenia. Pani Maria szczegółowo pokazała i objaśniła dziewczynkom etapy szycia – przygotowanie papierowych form i materiałów. Miały okazję zasiąść przy profesjonalnych maszynach i szyć podstawowym ściegiem. Właścicielka pokazała kilka kreacji własnoręcznie uszytych na zamówienie.\nNastępnie spotkały się z panią Kasią, prowadzącą sklep z damska odzieżą, która zajmuje się również szyciem modnych dodatków do sprzedawanych przez siebie kolekcji. Spotkania miały na celu pokazanie, że zawód wykonywany z pasją przynosi wiele korzyści.\nBardzo dziękujemy pani Marii i pani Kasi za poświęcony czas, cenne uwagi i miłą atmosferę podczas spotkania.\nNaturalni Naukowcy – „Zdolni z Czechowic-Dziedzic, miasta z zapałem”!\nTroje uczniów (Oliwia Waleczek, Martyna Pietruszka, Kacper Adamek) z klasy 4e Szkoły Podstawowej nr 2 im. Królowej Jadwigi w Czechowicach-Dziedzicach wspólnie ze swoją wychowawczynią p. Agnieszką Łukaszek bierze udział w programie edukacyjnym „Zdolni z Czechowic-Dziedzic miasta z zapałem”. To wspólne przedsięwzięcie Gminy Czechowice-Dziedzice oraz Grupy Lotos S.A.\nNaturalni Naukowcy postanowili wziąć pod lupę kosmetyki, ich skład i działanie. Chcą udowodnić wyższość kosmetyków naturalnych nad tymi, w których składzie są szkodliwe substancje. W tym celu dużo czytają, wciąż pytają… . Zaprosili do współpracy profesjonalne kosmetyczki zajmujące się wytwarzaniem naturalnych produktów.\nUczniowie wspólnie z fachowcami stworzą serię kosmetyków bezpiecznych dla zdrowia i skóry. Efekt końcowy ich pracy będzie można poznać już w maju.\nByć może któryś z uczestników projektu zostanie w przyszłości znanym naukowcem? Dzieci już teraz zapowiadają, że to dopiero początek ich przygody!\nW listopadzie 2017r. uczniowie z naszej szkoły rozpoczęli prace nad projektem: ”Zdolni z Czechowic-Dziedzic, miasta z zapałem”. Uczennice z klasy 3b pod opieką pani Moniki Gacek-Podbioł poznają i zgłębiają tajniki szycia ręcznego oraz maszynowego. Natomiast uczniowie z klasy 4e pod okiem pani Agnieszki Łukaszek przygotowują naturalne kosmetyki.\nW pierwszym etapie Julka, Wiktoria i Maja projektowały – rysowały torebki, saszetki, poduszki i inne części garderoby, które później będą szyć. Dziewczynki wykazują się ogromną kreatywnością i pomysłowością na zajęciach. Same wybierały pod czujnym okiem pani Moniki oraz rodziców materiały oraz dodatki .\nŻródło: czecho.pl (http://www.czecho.pl/22973-zdjecia-bedzie-2-edycja-programu-naukowego-zdolni-z-zapalem-czechowice-dziedzice)


Grypa czy delta? Co robić, aby się przed nimi uchronić? - Rzeszów, Podkarpacie - wiadomości, informacje, wydarzenia\nGrypa czy delta? Co robić, aby się przed nimi uchronić?\nOpublikowano: pt, 24 wrz 2021 08:17 2021-09-24T08:17:01.907Z\nAutor: DB/PAP MediaRoom\nWiadomości Sezon jesiennych infekcji możemy uznać za rozpoczęty. W przychodniach pojawiły się bowiem tłumy chorych pacjentów. Katar, kaszel, ból gardła, gorączka – w tym roku pojawiły się wyjątkowo wcześnie! Sprawdź, co można zrobić, aby zmniejszyć ryzyko zachorowania na przeziębienie, grypę, a także COVID-19.\nDelta ma prawie identyczne objawy co zwykła grypa. Lekarze, żeby rozróżnić te dwie choroby wirusowe, zalecają wykonywanie testów antygenowych. Na co zwrócić uwagę podczas infekcji dróg oddechowych?\n- Tłumy w przychodniach nie powinny nikogo dziwić. Dzieci od miesięcy nie chodziły do szkół, nie spotykały się na zajęciach czy placach zabaw. Młodzież też miała głównie zdalne nauczanie, mało rówieśniczych kontaktów. To sprawiło, że teraz nie mają odporności, są narażeni na wszelkie zakażenia, infekcje łapią bardzo szybko\n– mówi dr n. med. Joanna Zabielska specjalista medycyny rodzinnej z Porozumienia Zielonogórskiego.\nTej jesieni dodatkowym zmartwieniem jest rozróżnienie: czy to "tylko" zwykła infekcja, czy też zakażenie koronawirusem? Nie od razu bowiem wiadomo, jaka to infekcja.\n- Od trzech tygodni trafia do mnie znacznie więcej pacjentów z infekcją, przeziębieniem, gorączką, bólem mięśni. Od kilku tygodni mam możliwość bezpłatnego wykonania im szybkich testów antygenowych na obecność koronawirusa. Początkowo wszystkie wyniki były ujemne. To były zwykłe, jesienne infekcje. Niestety, od kilku dni mamy już wyniki dodatnie. I to zarówno u dorosłych, jak i u dzieci\n– mówi dr n. med. Agata Sławin z Porozumienia Zielonogórskiego.\n- Dobrym nawykiem powinno być zakładanie maseczki. Jestem przeziębiony, mam katar, kaszel – więc noszę maseczkę. Nie chcę nikogo zarazić. Nie chcę narazić innych na infekcję\n– namawia dr Joanna Zabielska z Porozumienia Zielonogórskiego.\n- Jeśli więc chcemy być bezpieczni – nośmy maski, dezynfekujmy ręce i zachowujmy dystans\n– zachęca lekarka.\nCzęsto wietrz mieszkanie, to pozwala przywrócić w pomieszczeniach optymalne warunki dla zdrowia, mniej sprzyjające rozwojowi pleśni, grzybów i chorobotwórczych patogenów, a także koronawirusa.\nWychodząc na dwór,odpowiednio się ubieraj. Zadbaj o to, aby nie zmarznąć, ale też, żeby się nie przegrzać. Ubieraj się na cebulkę, miej przy sobie apaszkę, albo szalik, który ochroni cię przed wiatrem. Ważne są też nieprzemakalne buty.


Targi Książki 2017. Okolica stanęła w korkach | Gazeta Krakowska\nTargi Książki 2017.…\nred. 28 października 2017, 14:41\nJadący na Targi Książki utknęli w korkach pb\nUlice zaczęły korkować się po godzinie 10. Parking pod Expo Kraków, gdzie odbywają się 21. Międzynarodowe Targi Książki zapełnił się bardzo szybko. Kierowcy zaczęli parkować pojazdy na okoliczny ulicach, placach. Zapełnił się także pobliski parking pod M1.\nPo południu najbardziej zakorkowane były ulice Nowohucka do skrzyżowania z Centralną oraz ulice dochodzące do ronda Dywizjonu 308.\nGosc 29.10.2017 19:29:39\nW sobotę byłam pierwszy raz na długo wyczekiwanych targach, o których już kilka lat temu słyszałam zachwyty, ochy i achy. No i okazało się totalną porażką. Ciasno, brak folderu, brak info, krzeseł dla oczekujących na spotkania, bufet ubogi\njak za komuny. Ja tej imprezy nie zaliczam do wydarzeń kulturalnych. Dziękuję, to był ostatni raz.\nDominika K. 29.10.2017 10:02:37\nGdyby ludzie jechali zgodnie z zasadami ruchu drogowego i stosowali się do ogólnych czasach dobrego wychowania i odbycia społecznego to ruch odbywałby się płynnie. Abstrahując od ruchu drogowego, ludzie na hali expo też pokazali klasę. Tylko, że to była najniższa klasa. Przepychanie się, chamskie wpychanie się przed osobę poprzedzającą, niemalże wchodzenie na plecy drugiego człowieka. Czułam się tam jakbym była na wiejskim targu, a nie na Targach książki, która wydawać by się mogło, że przyciąga ludzi oczytanych i kulturalnych. Krótko mówiąc tam nie było ludzi. Tylko bydło i buraki :-/ Nie polecam\nGość 28.10.2017 20:23:31\nNiech żyje zikit ;P\ndf 28.10.2017 19:45:17\nlepiej orgranizować targi w szczerym polu. I okolicę się wypromuje i korków nie bedzie\ndlf 28.10.2017 19:43:42\nByle tylko ścieżki rowerowe były zdatne i możnaby wprowadzić - riksze :) Serio, jak w Łodzi. Coś dla tych co wolą dojechać ale nie ot tak rowerem, np turyści czy tacy goście targów. Wskakują do rikszy i heja!\nKrakus 28.10.2017 17:47:46\nOj tak, zdecydowanie. To wbrew konstytucji!!! To skandal..\nKrakus 28.10.2017 17:46:26\nKtoś 28.10.2017 17:16:40\nKto pozwala na organizowanie masowych impres w miejscach, gdzie mogą wywołać zatory drogowe?! Pociągnąć winnych do odpowiedzialności!\nMorski 28.10.2017 15:02:57\nzgadzam się i dodam ,że mieszkańcy okolicy tego oczekują , były badania\nkurz 28.10.2017 15:00:32\nZIKIT powinien zakazać wszelkich targów w Krakowie !!!


chadecja – EURACTIV.pl\nPolityka wewnętrzna UE 09-10-2017\nKanclerz Angela Merkel, która stoi na czele zwycięskiej we wrześniowych wyborach chadeckiej CDU, osiągnęła porozumienie z przywódcami siostrzanej bawarskiej CSU. Obie partie miały inny pomysł na uregulowanie migracji. Porozumienie w łonie chadecji otwiera drogę do rozmów z innymi potencjalnymi koalicjantami....\nPolityka wewnętrzna UE 27-09-2017\nBawaria i kłopoty z koalicją rządową w Niemczech\nW Berlinie trwają negocjacje na temat utworzenia nowej koalicji rządzącej. Wiele wskazuje na to, że rząd utworzą zwycięzcy chadecy wraz z liberałami z FDP i Zielonymi. Na razie najtrudniejsze są jednak rozmowy w łonie samej centroprawicy. Bawarska CSU stawia mocne...\nRSS - chadecja


ePłock - O początkach i drugim życiu chusty - [ePłock]\nO początkach i drugim życiu chusty\nPóki co głównie mamy noszące dzieci nie są już nowością na ulicach miast. Świadomość pozytywnych zmian jakie daje ten szczególny rodzaj bliskości jest coraz większa wśród mieszkańców. Jednak nadal wiele osób ma obawy. Po co? Jak zacząć? Z drugiej strony kto raz spróbuje, rzadko rezygnuje. Do zakochania jeden krok i okazuje się, że trudno rozstać się kawałkiem szmatki. Co wtedy?\nCo daje noszenie?\n- Bliskość, budowanie więzi między mamą a dzieckiem, wolne ręce i wiele, wiele możliwości zdobywania przygód których z wózkiem nie da się przeżyć - zachęcała Joanna Zajkowska, która promuje macierzyństwo bliskości.\nNoszenie jednak miewa trudne początki. Co trzeba wiedzieć?\nNosidło - panel miękki (czyli część otulająca dziecko). Mierzymy u dziecka rozstaw nóżek od kolanka do kolanka i wychodzi nam szerokość, jaką powinien mieć panel. Dziecko ma wtedy zapewnione odpowiednie ułożenie nóżek oraz swobodę ruchów nie krępowaną usztywnionym materiałem.\nWisiadło - powszechnie dostępne, niestety niezdrowe dla dziecka. Ma bardzo wąski, sztywny panel, nóżki dziecka wiszą, a maluch wisi na swoich narządach rozrodczych, nienaturalnie wyprostowane, ze skrępowanymi ruchami.\nNowa nie znaczy lepsza - używana chusta jest tak samo dobra jak nowa, a.czasem lepsza bo już miękka.\nPodstawowe wiązania to kangurek i kieszonka - z przodu, odpowiednie do noszenia dzieci od narodzin.\nDo wyboru mamy cztery rodzaje chust – elastyczną, tkaną, chustę kółkową i kieszonkową. Zależnie od wagi dziecka powinniśmy dopasować odpowiedni model, a różne sposoby wiązania pozwolą nam na wybranie najwygodniejszej pozycji.\nNoszący rodzice często wspominają czas, kiedy dziecko było noszone jako niezwykle szczególny, podczas którego zacieśniane są więzi nie tylko z dzieckiem, ale i sympatia do samej chusty, z którą ciężko się rozstać. W co można zamienić chustę, aby nadal była potrzebna?\n- Nosidła, ubrania, zabawki, biżuteria... wszystko można - zapewnia Beata Milas, prawdziwa pasjonatka chustonoszenia i rękodzieła, które niejedno ma imię, choć przyznaje, że początki do łatwych nie należały. - Nieświadoma bezpiecznego i prawidłowego noszenia, pierwszego syna próbowałam nosić w (jak się później dowiedziałam) najgorszym wisiadle, które powodowało u Dominika płacz. W ciąży z drugim dzieckiem na zajęciach w szkole rodzenia była pani, która przyszła z chustą i zakochałam się w niej. Zaczęłam czytać i to mnie uświadomiło.\nJak się okazało, od miłości do chust do początków szalonej twórczości było całkiem niedaleko. Jak tylko mały "wkład" był na tyle duży, aby samodzielnie siedzieć, nasza bohaterka postanowiła sama uszyć pierwsze nosidło, które jest rozwiązaniem dla mnie cierpliwych noszących, "z miłości i pasji" oraz dla samej satysfakcji.\n- Mam kosmetyczkę, portfel i notes od Beaty, która robi cuda z chust, a jej biżuteria to coś o czym marzy chyba każda, która z chustami ma lub miała coś wspólnego. Chociaż kosmetyczki nie używam, ale tylko dlatego, że nie chcę jej ubrudzić, to portfel mam zawsze przy sobie. To taka część mojej pasji zamkniętej w niedużym przedmiocie od Beaty - mówiła Patrycja Kałkowska.


Jaką podłogę wybrać do domu? Deski, panele, a może wykładzinę? - bydgoszcz24.pl\nJaką podłogę wybrać do domu? Deski, panele, a może wykładzinę?\n15:40, 30.04.2019 | materiał partnera\nPodłoga to podstawa każdego pomieszczenia. Jej wybór stanowi fundament i punkt wyjścia wystroju całego wnętrza. Podłoga to wybór na lata, dlatego powinien być dobrze przemyślany. W końcu wybrana posadzka służyć nam będzie co najmniej kilka lat. Wśród rodzajów podłóg najpopularniejsze są deski, panele oraz wykładziny. Wybór uzależniony jest od wielu czynników, ale dla większości z nas najważniejszą rolę odgrywają cena, wytrzymałość oraz sposób pielęgnacji. Jaką podłogę wybrać do domu? Podpowiadamy!\nWybór podłogi do naszego domu to jedna z najważniejszych decyzji, jaką przyjdzie nam podjąć przy projektowaniu wnętrza. To właśnie podłoga stanowi podstawę dla planowanej aranżacji pomieszczenia, ale również dla komfortu samych mieszkańców. Jej wymiana może być czasochłonna i kosztowna, dlatego warto wybór ten dobrze przemyśleć.\nWłaściwie podjęta decyzja stanowi gwarancję tego, że podłoga służyć nam będzie latami i nie znudzi nam się po kilku miesiącach. Dobrze dobrana podłoga otworzy przed nami nieskończone możliwości aranżacyjne również przy kolejnych zmianach w wystroju wnętrza. Nie zapominajmy jednak, że zakup podłogi to też spory wydatek, dlatego lepiej nie podejmować tej decyzji pochopnie.\n- Kupując podłogę najczęściej kierujemy się ceną. Warto jednak zwrócić uwagę również na wytrzymałość, sposób pielęgnacji, funkcjonalność oraz efekt wizualny, jaki chcemy osiągnąć w pomieszczeniu – wyjaśnia Beata Mierzejewska-Kula, ekspert Komfort. – Największą popularnością cieszą się podłogi drewniane lub drewnopodobne, a więc panele czy deski podłogowe.\nDrewniana podłoga urzeka nas swoją uniwersalnością. Sprawdzi się w każdym wnętrzu, począwszy od rustykalnych, przez skandynawskie, na nowoczesnych loftach kończąc. Wykładziny podłogowe też zyskują coraz większą rzeszę fanów, którzy cenią sobie przede wszystkim ich funkcjonalność. Jaką podłogę wybrać do domu?\nDeski podłogowe – solidna podstawa\nDeski podłogowe od razu nasuwają nam na myśl szlachetne wnętrza, w których motywem przewodnim jest bliskość z naturą. Na rynku dostępne są dwa rodzaje desek: lite oraz warstwowe. Różnica pomiędzy nimi tkwi w strukturze. Lite deski wykonane są z jednego kawałka drewna. – Może to stanowić jednocześnie zaletę i wadę. Z jednej strony naturalne drewno prezentuje się bardzo dostojnie, z drugiej lite deski podatne są na odkształcenia powodowane wilgocią czy zmianą temperatury – podkreśla Rafał Stępniak, ekspert Komfort. – Lite deski wymagają odpowiedniego zabezpieczenia, inaczej będą się zarysowywać, a nawet pękać - dodaje.\nAlternatywą są deski warstwowe, których konstrukcja stanowi najlepszą gwarancję wytrzymałości. Największą popularnością cieszy się deska barlinecka, wykonana z trzech warstw klejonych krzyżowo. Wierzchnią warstwę stanowi drewno wykończone olejem lub lakierem. Na środkową i spodnią część składa się konstrukcja z drewna iglastego. Dzięki tak skonstruowanym warstwom deska barlinecka jest odporna na wilgoć i odkształcenia, a to sprawia, że doskonale sprawdzi się ona przy ogrzewaniu podłogowym.\nZaletą tego rodzaju podłogi jest również jej montaż. Elementy łatwo ze sobą połączyć, a po ułożeniu podłoga nie wymaga dodatkowej obróbki, jak cyklinowanie czy lakierowanie. Podłogę z desek łatwo również odnowić. Wierzchnia warstwa jest na tyle gruba, że nie uszkodzi jej nawet kilkukrotne zeszlifowanie. Pielęgnacja drewnianej podłogi też nie jest wymagająca. Co ważne, naturalne drewno ociepla wnętrze zarówno optycznie, jak i w dotyku. Drewniana podłoga nie wychładza się tak jak płytki czy panele.\n- Najpowszechniejszym materiałem na deski jest dąb, ale mogą być on wykonane również z klonu, jesionu czy orzecha – podpowiada Rafał Stępniak. – Deski podłogowe, podobnie jak panele podłogowe, dostępne są w szerokiej palecie odcieni, co sprawia, że łatwo będzie je dopasować do każdego wystroju wnętrza – dodaje.\nCena desek podłogowych zaczyna się już od około 100 zł za metr kwadratowy. Przy dużych powierzchniach może to być spory wydatek, ale warto pamiętać, że z inwestycji tej korzystać będziemy nawet 30-40 lat.\nPanele – ekonomiczne rozwiązanie\nPanele to zdecydowanie najbardziej ekonomiczny wybór. Ich ceny zaczynają się w okolicach 20 zł za metr kwadratowy i dla wielu kupujących to cena stanowi podstawowy czynnik wyboru tego rodzaju podłogi. Nie oznacza to jednak, że za niską ceną idzie nie najlepsza jakość. Panele nie będą tak wytrzymałe jak drewniane deski, ale coraz częściej producenci gwarantują trwałość na 20 lat. Wpływ na to ma, podobnie jak w przypadku desek, warstwowa budowa paneli, która znacząco wpływa na ich odporność.\n- Panel laminowany tworzą trzy warstwy. Na wierzchu znajduje się laminat, w środku płyta HDF lub wiórowa, a od spodu panel wzmacnia kilka warstw papieru lub laminat – wyjaśnia Beata Mierzejewska-Kula, ekspert Komfort. – Taka konstrukcja zapewnia im odporność na wilgoć, więc doskonale sprawdzą się przy ogrzewaniu podłogowym - podkreśla.\nPanele dostępne są w sześciu klasach ścieralności. Im wyższa, tym panel wykazuje większą odporność. Klasę ustala się na podstawie testu sprawdzającego odporność m.in. na ścieranie, uderzenie, zaplamienie, oddziaływanie mebli, kontakt z wodą, a także z żarem z papierosa. Panele wykazują też coraz większą odporność na oddziaływanie promieniowani UV, a to oznacza, że nie odbarwiają się pod wpływem promieni słonecznych.\nPanele podłogowe należą do najłatwiejszych w montażu rodzajów podłóg. Szybkie i łatwe dopasowanie do siebie kolejnych elementów przypomina układanie puzzli. Najważniejsze jest jednak to, że dostępne są w niemal wszystkich kolorach i wzorach, a to ma największe znaczenie przy projektowaniu wnętrza.\nWykładzina – przytulne wyciszenie\nWykładzina będzie najlepszym wyborem, jeśli zależy nam na wprowadzeniu do wnętrza przytulności. – Wykładzina najlepiej sprawdzi się w sypialni, gdzie komfort jest najbardziej pożądany. Coraz chętniej też decydujemy się na wykładzinę w salonie. Za jej sprawą może on jednocześnie pełnić funkcję bawialni – podkreśla Bartosz Ludwicki, ekspert Komfort.\nWykładzina stanowi warstwę ochronną i wyciszającą, stąd najczęściej kojarzy nam się z pokojem dziecięcym. Coraz częściej wykładziny wykonane są z materiałów odpornych na zabrudzenia i gromadzenie wilgoci. Wciąż jednak trudniej będzie usunąć zabrudzenia na wykładzinie niż na panelach czy deskach. Co ważne, wykładzina doskonale sprawdzi się jako materiał maskujący na starą i spracowaną podłogę. Układamy ją w całym pomieszczeniu, a istniejącą podłogę możemy potraktować jako dodatkową warstwę izolacyjną. Montaż wykładziny podłogowej wymaga pewnych umiejętności technicznych, ale efekt z pewnością będzie długotrwały.\nW przypadku wykładziny odchodzi również problem wszelkich wgnieceń i zarysowań. Na takiej podłodze trudno również o poślizg. Wybór wzorów wykładzin jest bardzo duży. Pamiętajmy, że podłoga pokryta wykładziną, może zupełnie odmienić wnętrze. Rozwiązanie to jest również mało kosztowne. Cena metra kwadratowego wykładziny zaczyna się już od 20 zł.\nWybór podłogi do domu to niełatwa decyzja. Dostępne na rynku materiały wykazują coraz większą trwałość i odporność na użytkowanie, a to nie ułatwia wyboru. Ważną o le nie decydującą rolę odgrywać będzie cena, ale nie zapominajmy, że wybór uwzględniający również nasze poczucie estetyki jeszcze bardziej nas usatysfakcjonuje.\nWszystko o podłogach10:53, 23.08.2021\nPrzy wyborze podłogi powinniśmy kierować się nie tylko stylem wykończeniowym ale także właściwościami materiałów z jakich jej rodzaj jest wykonany, np trwałość, ścieralność, łatwość czyszczenia czy odporność na działanie wody. Pamiętajmy, by przy wyborze wykończenia posadzki uwzględnić też poziom natężenia ruchu panujący w poszczególnych wnętrzach jak i posiadanie zwierząt. Więcej publikacji z tematu podług znajdziecie na http://wszystkoopodlogach.pl/ 10:53, 23.08.2021


06.06.2020Indywidualne Mistrzostwa Elbląga w Biegach na Orientację\nZapisz się na Bieg Piekarczyka\nDwa tygodnie temu rozpoczęły się zapisy do Elbląskiego Biegu Ulicznego Piekarczyka, który w tym roku odbędzie się w niedzielę, 31 maja. W tym czasie na listach startowych w biegu głównym na 10 km, biegu towarzyszącym na 5 km oraz w Mini Biegu Piekarczyka znalazło się już 170 miłośników biegania.\nKaruzela związana z Biegiem Piekarczyka rozkręciła się na dobre. W ciągu dwóch tygodni na liście startowej znalazło się aż 170 nazwisk, a z każdym dniem przybywają kolejne osoby, które w tym roku pobiegną z Piekarczykiem.\n– Tempo zapisów jest większe niż w ubiegłym roku. Liczymy na to, że ta tendencja utrzyma się w kolejnych tygodniach – informuje Krzysztof Fedak, z Działu Organizacji Imprez MOSiR. – Zainteresowanie biegami w naszym mieście jest naprawdę bardzo duże, a wiemy, że im bliżej startu tym więcej chętnych zgłasza swój udział. Wiąże się to między innymi z pogodą jaka panuje za oknami. Im cieplej, tym więcej osób wychodzi biegać, a to z kolei przekłada się na ilość zapisów na bieg.\nW tegorocznej, już 12 edycji Biegu Piekarczyka pojawią się nowości. Jedną z nich jest bieg na 5 km, czyli propozycja dla osób, które mniej wyczynowo podchodzą do tego sportu, ale chcą wziąć udział w największej imprezie biegowej w naszym mieście. Jest to dystans, który dla większości osób nie powinien sprawić większego kłopotu.\n– Mamy nadzieję, że dodatkowy dystans na 5 km przyciągnie kolejne osoby, które dotąd nie odważyły się wystartować w Biegu Piekarczyka – dodaje Krzysztof Fedak. – Jest to bieg towarzyszący, ale start rozpocznie się razem z biegiem głównym na 10 km, a trasa ułożona została tak, aby jedna pętla miała właśnie 5 km.\nUdział w imprezie można zgłaszać za pomocą oficjalnej strony internetowej biegu pod adresem www.biegpiekarczyka.pl. Aby dokonać rejestracji, należy wypełnić formularz zgłoszeniowy znajdujący się na stronie Biegu Piekarczyka. Wchodząc na wskazaną stronę klikamy w menu zgłoszenia, następnie w formularz zgłoszeniowy i wówczas pojawi nam się szczegółowa instrukcja dotycząca zapisów. Należy jednak pamiętać, że formularz zgłoszeniowy dostępny jest dopiero po założeniu konta lub jeśli zawodnik posiada już konto, to po zalogowaniu się do panelu zawodnika. Posiadacze konta mają możliwość porównywania wyników, śledzenia statystyk, a także wygenerowania certyfikatu ukończenia zawodów po każdej imprezie.\nOrganizatorami XII Elbląskiego Biegu Piekarczyka są: Urząd Miejski w Elblągu oraz Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji. Patronat honorowy nad imprezą objął Witold Wróblewski – Prezydent Elbląga.


Jakubiak: Żegnamy Magierowskiego bo jest rozbieżność między prezydentem i PiS-em | Telewizja Republika\nkos 15:41 5 maja 2017\nPopołudniowym gościem Telewizji Republika był poseł Marek Jakubiak z ruchu Kukiz'15. Rozmowa dotyczyła poruszonego przez prezydenta Andrzeja Dudę tematu zmiany konstytucji. Hasło to było jednym ze sztandarowych haseł przedwyborczych ruchu Kukiz'15.\n– Partiom politycznym coś się pomyliło, mamy mały dysonans. Platforma Obywatelska mówi, nigdy w życiu nie będziemy z PiS-em współpracować, ja przypominam, że niedawno PiS mówił nie będziemy współpracować z PO. Do tego Nowoczesna, która też podkreśla, że w żadnym wypadku nie będzie współpracować. Przypominam, że ta konstytucja miała być weryfikowana po kilku latach, to co jest dobre miało zostać, to co jest złe miało zostać zmienione. Ja przypominam partiom politycznym, że konstytucja jest ustawą napisaną dla i przez suwerena, na mocy konstytuanty. Suweren ją albo zatwierdza, albo nie. Konstytucja jest o tyle istotna, że powoduje całą resztę. Osobiście jestem zadowolony, że rozmawiamy o konstytucji, że głos Kukiz'15 jest słyszalny. Mówimy, że aktualna konstytucja jest wadliwa, nie jest proste naprawienie jej, ale jak nie zaczniemy to nie spróbujemy. Przypominam, że do zatwierdzenia konstytucji jest 50 proc. próg wyborczy. To nie do przeskoczenia, większością 40 proc. zabetonowano 50 proc. próg. Polacy jednak szybko uczą się bycia suwerenem, dzisiaj, następne wybory będą miały frekwencje powyżej 70 proc. – zauważył Marek Jakubiak.\nRozmówcy przeszli do tego, jak mogłaby wyglądać nowa konstytucja. – Wszystkie punkty, które prowadzi Kukiz'15 miała wcześniej PO i po części PiS. Wszyscy, którzy mieli te pomysły to dochodzą do władzy i zapominają, jakie mieli pomysły. Jest pomysł nawet nie tyle likwidacji Senatu, ale zmiany, żeby Senat był taka izbą zadumy, byli prezydenci, marszałkowie zasiadali raz w miesiącu, nie biorąc za to pieniędzy. My np. chcemy wprowadzić zasadę zakazu zadłużania państwa. To jasne rzeczy, nikt na kredyt nie żyje. Ludzie starają się wiązać koniec z końcem, tak samo jest z państwem. Ustrój powinien być prezydencko-kanclerski. Dzisiaj prezydent jest taki malowany, ma silne veto, ale wątpliwe jest żeby stosował wobec Prawa i Sprawiedliwości. Uważamy, że nadzór nad armią i polityką zagraniczną powinien mieć prezydent. Łączymy wybór bezpośredni prezydenta, który ma najmocniejszy mandat i to on powinien tymi ważnymi dziedzinami kierować – dodaje poseł Kukiz'15.\n– Dzisiaj władza jest partiokratyczna. O ile prezydent powinien być apolityczny, to dzisiaj ma PiS do prezydent pretensje, że wyskakuje przed szereg z pomysłem konstytucji. A efekt jest taki, że dzisiaj żegnamy ministra Magierowskiego, bo jest pewna rozbieżność między prezydentem a partią. Dzisiaj PiS zawładnęła państwem, pozbawiła różnorodności państwa. Wszyscy muszą być z PiS, nawet prezydent jak odskoczy to jest sprowadzany na ziemię – zakończył Marek Jakubiak.\nTAGI: Marek Jakubiak, Marek Magierowski, prezydent Andrzej Duda, Andrzej Duda, konstytucja


Strona główna Wiadomości Regionalne Posłanka Siarkowska zaprasza do Solidarnej Polski. Prezydent Siemianowic komentuje\nW październiku 2021 roku odbyło się spotkanie liderów struktur krajowych ruchu Polska Jest Jedna. W spotkaniu wzięła udział m.in. posłanka Anna Maria Siarkowska oraz prezydent Siemianowic Śląskich Rafał Piech.\nW czwartek dowiedzieliśmy się, że posłanka Siarkowska opuszcza szeregi Prawa i Sprawiedliwości i wstępuje do Solidarnej Polski. Poprosiliśmy o komentarz prezydenta Siemianowic Śląskich, który jest założycielem PJJ.\nRafał Piech: Ruch Polska Jest Jedna nie utożsamia się z żadną partią polityczną i to zostaje niezmienne. Ruch będzie cały czas niezależny, tworzymy coś całkowicie czystego, coś co nie będzie się utożsamiało ze złymi i negatywnymi emocjami. Stara scena polityczna niestety już się wypaliła. Liczymy jednak na wsparcie tych parlamentarzystów, którzy są świadomi i to niezależnie z jakiej są opcji.\nJeżeli tylko pomogą nam walczyć z sanitaryzmem i obnażają te wszystkie kłamstwa. Dla mnie nie liczy się szyld partyjny, ważne aby parlamentarzysta jako człowiek stał w prawdzie. Tak naprawdę każdy polityk, który będzie walczyć o prawdę, będzie walczył z przymusem szczepień i segregacją, to człowiek z którym warto współpracować.\nźródło: pjj.tv, tarnogorski


www.gosc.pl → Anioły z hostiami\nJesteśmy obecnie jednym z nielicznych muzeów w Polsce, które kupuje na większą skalę przedmioty do swoich zbiorów – mówi prof. Jan Ostrowski, dyrektor Zamku Królewskiego na Wawelu. – Warto dodać, że zakupów dokonujemy z wypracowanych funduszów, nie z dotacji – zaznacza Jerzy Petrus, wiceszef zbiorów wawelskich. Wśród nabytków najwięcej miejsca zajmują 72 obrazy XVIII-wiecznej kodeńskiej galerii portretów Sapiehów. Znajdująca się od 2003 r. w depozycie wawelskim galeria była niedawno pokazywana. Teraz eksponuje się ją jednak ponownie, gdyż dwa lata temu została formalnie wykupiona od rodziny Sapiehów.\n– Patrz, jaki piękny, drewniany XVIII-wieczny zegar – mówiła jedna z odwiedzających wystawę. Tymczasem mniemany zegar, z tarczą i dwiema wskazówkami, okazał się być... kalendarzem do oznaczania terminu odnawiania zapasów hostii. „Renovatio SS-mi Sacramenti uczynione było dnia 17 miesiąca czerwca i co miesiąc, a letnią porą co dwa tygodnie odnawia się, na co dla pamięci sporządzona jest w zakrystii tablica” – przytoczyli autorzy wystawy wpis ze starego dokumentu parafialnego, odnoszący się do praktyki, z którą jest związany ten rzadki kalendarz. Z XVIII wieku pochodzi również porcelanowy półmisek. Wchodził kiedyś w skład kilkutysięcznego tzw. serwisu łabędziego, wykonanego dla Henryka Brühla, ministra króla Augusta III. Jego elementy są bardzo rzadkie, gdyż pod koniec wojny 80 proc. jego zawartości uległo zniszczeniu. Zwraca uwagę pudełko z aniołami trzymającymi hostie. – Po bliższym zbadaniu okazało się, że to ufundowany przez Stanisława Chrząstowskiego z Brzezia bardzo rzadki krakowski wyrób z XVII w., przeznaczony na komunikanty, ale do zboru kalwińskiego – mówi Dariusz Nowacki z działu złotnictwa zbiorów wawelskich. Podkreśla również piękno wykonanej ze złoconego srebra XVII-wiecznej polskiej łyżki. Tadeusz Przypkowski, wybitny kolekcjoner i znawca staropolskiej gastronomii, zwrócił uwagę, że będące niegdyś przedmiotem codziennego użytku łyżki, są teraz rzadkością, gdyż wiele z nich, wykonanych z metali szlachetnych, zaginęło lub zostało po prostu przetopionych. – Część z prezentowanych tu przedmiotów zasili ekspozycję sztuki staropolskiej na zamku w Pieskowej Skale – deklaruje dyrektor Ostrowski. Do zbiorów wawelskich rzadko trafiają przedmioty współczesne. Wśród najnowszych nabytków są jednak monety z 2010 r., upamiętniające ofiary zbrodni katyńskiej. Mają znaczenie symboliczne. Wyciągnięto je bowiem ze szczątków samolotu prezydenckiego, który uległ katastrofie pod Smoleńskiem, a następnie ofiarowano na Wawel. Ciekawych przedmiotów na tej wystawie jest znacznie więcej. Można je oglądać do 31 sierpnia.