News2Night | Latest News | "Alkohol tylko potęguje strach". Lotnictwa psycholog Aleksiej Герваш o walce z аэрофобией\n"Alkohol tylko potęguje strach". Lotnictwa psycholog Aleksiej Герваш o walce z аэрофобией\nDla jednych podróż samolotem oznacza radość i pozytywne emocje. Przecież przed nami upragniony wypoczynek, morze, nowe emocje. Ale dla innych jest to ciężki psychologiczny test. O tym, dlaczego występuje strach przed lataniem i jak z nim walczyć, "Wstążce." powiedział pilot lotnictwa psycholog i założyciel centrum do walki z аэрофобией "Latamy bez strachu" Aleksiej Герваш.\nDlaczego ludzie boją się latać? Czy wpływają na to, katastrofy i inne zdarzenia związane z podróżą lotniczą?\nPrzede wszystkim pragnę zauważyć, że nie ma związku między ilością wypadków lotniczych i liczby аэрофобов. Аэрофобия — zaburzenie psychiczne, które dotyka około 30 procent ludzi. Korzeń аэрофобии — w tak zwanym deficytu zaufania do życia. Ogólnie ludzie dzielą się na dwie kategorie. Do pierwszej należą ci, dla których świat globalnie niezawodny i bezpieczny, pomimo pojedyncze zamachy, katastrofy i inne. Do drugiej — ci, którzy praktycznie zawsze i wszędzie widzą zagrożenie i tylko w kilku sytuacjach czują się bezpiecznie. Dlatego żadna katastrofa nie będzie miała znaczącego oddziaływanie psychologiczne na pierwszą grupę, ale może być jeszcze jednym argumentem przeciwko podróży samolotem na drugi.\nU osób z drugiej grupy jest parę złudzeń, które pozwalają im zaistnieć w tym "strasznie niebezpiecznym świecie". Po pierwsze, jest to iluzja absolutnego bezpieczeństwa w określonych miejscach (np. w domu). Ulica, samochody, miejsca publiczne "na ziemi" są postrzegane jako stosunkowo bezpieczne. Innymi słowy, istnieje niebezpieczeństwo, ale albo ja "zawsze pod kontrolą", albo "chyba, że ucieknę i oso". Ludzie uzupełnić deficyt zaufania do życia tymi złudzeniami i dążeniem do całkowitej kontroli.\nАэрофобы postrzegają samolot jako źródło zagrożenia — miejsce, z którego nie wrócić żywy i zdrowy. A jeśli to jednak udało, to wbrew całym lub dzięki szczęśliwemu przypadkowi. Przy okazji, co ciekawe, wśród аэрофобов więcej kobiet niż mężczyzn (stosunek około 55 do 45 procent). Przy tym kobiety znacznie częściej zwracają się o specjalistycznej pomocy, starając się przezwyciężyć swój strach.\nCzy istnieje jakiś związek pomiędzy strachem lotów i, na przykład, terroryzmu?\nNie ma takich, którzy boją się latać tylko z powodu zagrożenia atakami terrorystycznymi. Bo, niestety, to może zdarzyć się wszędzie. Niebezpieczeństwo czyha na nas wszędzie. Może cegła na głowę spaść, można poślizgnięcia się na schodach. Ale to nie oznacza, że musimy siedzieć w domu. Po prostu w przypadku lotu samolotem u człowieka nie ma złudzenie kontroli sytuacji.\nEksperci ustalili, że po zamachu w USA z 11 września 2001 roku naprawdę nastąpił zbiorowy stres i wielu stały się rzadsze latać między Nowym jorkiem i Waszyngtonem, woli jeździć samochodem. Przy tym wielokrotnie zwiększyła się liczba wypadków i wzrosła śmiertelność na drogach. Szacuje się, że liczba ofiar strasznego zamachu w USA zbliża się do 40 tysięcy osób. Bezpośrednio z 11 września zginęło około trzech tysięcy osób, a reszta — tak zwane "towarzyszące" ofiary, tych, którzy zginęli w wyniku wypadków, których nie powinno było się wydarzyć.\nCzy można pokonać аэрофобию? A jeśli tak, to jak to jest?\nTak, leczyć można praktycznie każdego аэрофоба. Tylko u 2% аэрофобов ten problem jest poza psychologii, przeszła na poziom psychiatrii. Ale, co ciekawe, pozostałe 98% uważa, że są one właśnie są te 2 proc.\nW naszym społeczeństwie istnieje nie całkiem odpowiednie nastawienie do аэрофобам. Ich nie rozumieją i nie dostrzegają ich obawy poważnie. Co mówić — u nas nie ma kultury ubiegania się o pomoc do psychologów w zasadzie. Na przykład, jeśli w Holandii u człowieka boli głowa lub plecy, to idzie do lekarza i rozwiązuje problem. W Rosji większość najpierw zajmie się samoleczenia, potem испробует "wierni" porady przyjaciół i znajomych, a dopiero jeśli to nie pomoże, zwróci się o pomoc do lekarza. Taka jest nasza mentalność. A аэрофобы do tego szczególnie мнительные i podejrzliwi z natury ludzie, oni ciągną do ostatniego, aby nie uznawać istnienie problemu. Na przykład, tłumią lęk przed alkoholem.\nAle czy to nie jest jedno z możliwych rozwiązań tego problemu? Wypił przed lotem kilka kieliszków wina i pięknie przespał cały lot...\nNie, alkohol tylko pogorszyć strach. Po pierwsze, alkohol mocno wpływa na układ przedsionkowy. Stan lotu, już poza pole dla organizmu, alkohol sam wielokrotnie potęguje te odczucia. Po drugie, w świadomości wyraźnie kształtuje się schemat: "ja piję alkoholu, aby usunąć się z tego środowiska, to znaczy, że ta sytuacja, w której jestem, jest niebezpieczna". Tak człowiek jeszcze mocniej na poziomie podświadomości tworzy związek między ryzykiem i samolotem, i wydostać się z tej pułapki samemu mu się coraz trudniejsze.\nWielu boi się wejść turbulencji...\nTo po raz kolejny pokazuje, że nie ma związku między аэрофобией i ryzykiem. Samolot w strefie turbulencji — to standardowa sytuacja, do której absolutnie przystosowany i pokład, załoga. Wielu wydaje się, że gdy samolot "trzęsie", coś z nimi nie w porządku. Właściwie to nie ma nic wspólnego z bezpieczeństwem lotu. Ale strach nie poddaje się logice. Masz urojenia, niespokojny człowiek skłonny wymyślać, fantazjować i tworzyć własne "kino", w którym turbulencje — synonim zagrożenia.\nStrach przed lataniem to taki sam strach jak klaustrofobia lub lęk wysokości i tysiące innych fobii. Аэрофобы boją się nie z powodu tego, że nie rozumiem, jak i dlaczego leci samolot. Ten strach ma psychologiczne przyczyny. I walczyć z nimi pomoże psychologia, a nie tylko logika i zdrowy rozsądek.\nZwracają uwagę czy problem аэрофобии same linie lotnicze?\nDzisiaj na świecie istnieje około 50 ośrodków nauki аэрофобии i walce z nią. 40 z nich działają w dużych liniach lotniczych. Problem lęku przed lotów nie jest nowy, a jego głębokość jest oczywiste. Duże przewoźnicy zdają sobie sprawę, że 30 procent аэрофобов — to setki tysięcy potencjalnych pasażerów.\nCo zrobić, jeśli u ciebie lub u sąsiada atak paniki?\nJak banalnie to brzmi, spróbuj się uspokoić. Zrozumcie: emocje przed lotem — to normalne. Tu nie ma nic niezwykłego. Przecież lot samolotem dla nas — niestandardowa sytuacja. Większość nie latają codziennie. Więc odczuwać lekkie podniecenie jest to całkowicie dopuszczalne.\nAle аэрофобия — to prawdziwa fobia, a więc dość poważne zaburzenia. I leczyć go alkoholem, rozmawiając z przyjaciółmi, porady pooglądać telewizję, posłuchać muzyki lub rozwiązać krzyżówkę, niestety, się nie uda. To tylko tworzy "umiejętności niewłaściwym lotu", kiedy człowiek wymyśla sobie szereg rytuałów i stara się zawsze postępować zgodnie z nim. Obszary te obejmują, na przykład, dokładne sprawdzenie tego, że telefon jest wyłączony w czasie startu i lądowania. Аэрофоб bardzo poważnie traktuje tę prośbę załogi i wymaga od wszystkich otaczających natychmiast wyłączyć telefony i tablety. Czy uważasz, że bezpieczeństwo statku powietrznego o wartości 300 milionów dolarów zależy od włączonego telefonu? Samolot — skomplikowana konstrukcja, gdzie wszystko jest zaplanowane i każdy system wielokrotnie powielany. Dlatego najlepiej podczas lotu człowieka powinno być takie samo uczucie, jak, na przykład, podczas podróży w tramwaju.\nMój główny rada: nie czytaj porady amatorów w internecie, a trzeźwo ocenić swój stan. Należą do 70 procent zwykłych ludzi, którzy po prostu martwią się przed lotem, czy znaleźć się w pozostałe 30 procent аэрофобов. Jeśli jesteś w drugiej grupie, najlepiej szukać profesjonalnej pomocy. Wstydzić się nie musimy.


Truskawki z miętą i ganaszem | Crust and Dust\nOstatni przepis z naszego gotowania w Puszczy Białowieskiej – deser, jak przystało na koniec. Z truskawek, jak przystało na sezon.\nNiby nic szczególnego – truskawki polane czekoladą. Tym razem jednak do\ntruskawek dodaliśmy świeżej mięty prosto z ogrodu (w Siole Budy znaleźliśmy aż 3 różne odmiany mięty, choć niestety nie umieliśmy ich nazwać) i prosty deser został w ten sposób stuningowany.\nTruskawki z miętą i czekoladą są orzeźwiające, co przy obecnej pogodzie może się przydać… Radzimy więc trzymać się\nprzepisu, nie żałować mięty (bo naprawdę tu pasuje) i zaprosić kilka\nosób na cudowny deser.\nTagi:czekolada, mięta, słodkie, truskawki\n2 komentarze “Truskawki z miętą i ganaszem”\n24 czerwca, 2013 o 8:56 am\n24 czerwca, 2013 o 5:52 pm


Schronienie w Eucharystii | Niedziela.pl\nSchronienie w Eucharystii\nOkreślenie „Dom Boży” przypomina nam budynek kościoła, w którym uczestniczymy w obrzędach liturgicznych, głównie w Ofierze Eucharystycznej. Czy jednak uświadamiamy sobie, że Domem Bożym dla naszego serca jest sama Eucharystia w każdym z nas?\nKiedy myślimy o Bożej miłości względem nas, czujemy się zażenowani jej głębią, choć tylko w małej części jesteśmy w stanie ją pojąć. Ks. Alfons Skowronek snuje refleksje na ten temat: „Czyżby Bóg wychodził nam naprzeciw aż tak bardzo? Czy pomimo moich słabości może we mnie roziskrzyć nowe życie? Na te i na inne pytania istnieje tylko jedna odpowiedź: Bóg jest miłością (1J4,8) i ta miłość dokonuje takich rzeczy!” W sposób najdoskonalszy Bóg zamieszkał wśród ludzi poprzez wcielenie Swego Syna. Jest pośród nas obecny w swoim Kościele, głównie w Eucharystii. Katechizm wymienia także inne sposoby Bożej obecności na ziemi: w sakramentach św., w Biblii oraz w Ludzie Bożym.\nSłusznie więc bł. Maria Pasterka zaprasza wszystkich: Niech się udają o pomoc do Dobrego Pasterza, który jest pośród nas w Najświętszym Sakramencie, jest jako nasz Ojciec, jako Ognisko światła i miłości nadprzyrodzonej, około którego obraca się cały Dom Boży.\nBóg w dziejach świata\nBóg stworzył świat oraz byty widzialne i niewidzialne. Uczynił to przez Słowo, które stało się Ciałem Chrystusa. Boski Znawca wszystkich pokoleń i wieków szkicuje w Ewangelii wizję ponurej przyszłości świata i ludzi. Zapowiada prowokacje zwodzicieli, wojny i przewroty, kataklizmy w przyrodzie, głód i zarazy, wielkie znaki na niebie, prześladowania i zabójstwa. Jezus naucza, że wszystko to musi się stać, zanim nastąpi koniec i odnowienie świata. Oznacza to, że taka jest droga dojrzewania świata i rodziny ludzkiej w oczach Chrystusa. Zapewnia jednak, że to Bóg sprawuje pełną kontrolę nad tymi wydarzeniami. Umocnieniem dla wierzących są słowa: „Nie trwóżcie się” (Łk 21,9), „Ja bowiem dam wam wymowę i mądrość” (Łk 21,15), „włos z głowy wam nie zginie” (Łk 21,18). Bóg więc nie jest biernym świadkiem historii świata, lecz czujnym jej obserwatorem. Co więcej, Chrystus określa te zjawiska jako okazję do składania świadectwa wiary: „Przez swoją wytrwałość ocalicie wasze życie” (Łk 21,19). Pan Jezus zachęca nas do wytrwałości w wierze pośród ogólnego zamieszania i niepokoju i liczy na to, że zdamy egzamin z dojrzałości swej wiary. W chwilach krytycznych naszym zadaniem jest bezgraniczne zaufanie Bogu: „Jezu, ufamy Tobie!”.\nMoja odpowiedzialność za Dom Boga\nJedną z cech świadczących o naszej dojrzałości duchowej i człowieczeństwie jest odpowiedzialność. Dzisiejsze czasy ujawniają nam wysoki poziom agresji wobec wartości chrześcijańskich, osób duchownych i wszelkich znaków wiary, szczególnie katolickiej. Czy stać nas, katolików, na otwarty sprzeciw wobec wielorakich aktów wandalizmu; niszczenia świątyń, ośmieszania prawd wiary, wizerunków Matki Najświętszej i prześladowania chrześcijan? Słusznie stwierdził kardynał Stefan Wyszyński w swoich „Zapiskach więziennych”: „Coraz więcej lękam się wolności niż więzienia”.\nA Matka Maria Karłowska dodaje, że „jedynie poświęcając się w Duchu Mistrza naszego Dobrego Pasterza serca nasze dojdą do coraz większej miłości i doskonałości, do coraz gorętszych pragnień ofiary heroicznej, aż do pragnienia męczeństwa dla miłości Boga i bliźniego”.\nEucharystia – Centrum świata\nO. Raniero Cantalamessa w jednym ze swoich artykułów posłużył się metaforą koła: „Eucharystia jawi się nam jako centrum i słońce, nie tylko Kościoła, ale i reszty ludzkości i całego, także nieożywionego świata. Różnica jest tylko taka, że Kościół, mając za swoje centrum Jezusa Chrystusa, wie o tym; świat natomiast nie wie, że jego centrum jest Jezus Chrystus”.\nJakie więc schronienie w naszych niebezpiecznych czasach ograniczeń wolności fizycznych i duchowych wskazuje każdemu z nas bł. Maria? „Jak roślina – człowiek i każde stworzenie szukają słońca, ażeby się w jego promieniach ogrzać, uzdrowić umocnić, nic nie robiąc, tylko trwając w miejscu – tak i dusza skupiona, w obecności Bożej nic czynić nie potrzebuje, jak tylko trwać w tej obecności, ażeby z niej korzystać”. Niech częste przyjmowanie Komunii świętej stanie się naszą ucieczką i ratunkiem w niełatwej przyszłości, jaką gotuje nam współczesny zlaicyzowany świat.


Pianino marki Yamaha model U3 o numerze seryjnym 479486 z 1965 roku.\nPiękne, wiśniowe pianino wykończone w poliestrze na wysoki połysk. Yamaha U3 jest jednym z najlepiej sprzedających się pianin. Klienci na nie nie narzekają. Są zwykle zadowoleni z ich brzmienia oraz trwałości. Jest to jeden z najbardziej lubianych modeli Yamahy jak i w ogóle – pianin.\nPianina Yamaha U3 są to instrumenty wysokie (30 cm), dzięki czemu posiadają duży potencjał akustyczny. Są głośniejsze dzięki temu i dłużej wybrzmiewają (dłuższe struny, większy rezonans). Dzięki takiej konstrukcji, są zaliczane do grona pianin koncertowych, w których dźwięk musi być nośny.\nWymiary instrumentu: szerokość 152 cm, głębokość 69 cm, wysokość 130 cm


Kolorowe wielkanocne jarmarki… | Serwis Ekologiczny\nWiosenne, wielkanocne jarmarki stały się już w wielu miejscach w Polsce coroczną tradycją. Można podczas nich kupić nie tylko palmy, ręcznie haftowane serwety, koszyki czy pisanki, ale także lokalne wyroby i przetwory – ciasta, chleb, wędliny, sery, soki i miody. Dzięki takim akcjom, idea „slow food” staje się coraz popularniejsza. Po regionalne produkty możecie wybrać się w niedzielę, 25 marca do Muzeum Etnograficznego w Warszawie, w Toruniu oraz do Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku. Również w Białymstoku odbędzie się tego dnia Jarmark Wielkanocny Sztuki Ludowej Podlasia. Od piątku, 30 marca przez cały tydzień będzie trwał Ekojarmark we Wrocławiu. W sobotę, 31 marca możecie odwiedzić jarmark w Przysieku koło Torunia, zaś 1 kwietnia w Muzeum Wsi Opolskiej w Opolu. A już od dziś rozpoczyna się Jarmark Produktów Regionalnych w Jankach pod Warszawą, który będzie trwał do 18 marca.\nŹródło: Kolorowe wielkanocne jarmarki…\nkopiowanie skanowanie Lublin skanowanie lublin wydruki lublin centrum tanie wydruki lublin wielkoformatowe format serwis niszczarek lublin niszczarki lublin naprawa niszczarek lublin


Kąpiel borowinowa TOŁPA® - czy warto? ⋆ sparklings.pl\nKąpiel borowinowa TOŁPA® była w kręgu moich zainteresowań od dawna. Jednak wahałam się, jaka będzie jej skuteczność w domowych warunkach. Ale od początku.\nKąpiel borowinowa – dlaczego chciałam ją przetestować?\nSwojego czasu dużo czytałam o borowinie. Wiem, że stosują ją chociażby w sanatorium, w gabinetach spa. Chciałam przetestować ją na własnej skórze, bo ma właściwości odprężające, kojące, lekko rozgrzewające. W sumie czemu nie? Lubię naturalne rzeczy 🙂\nJak trafiłam na produkt kąpiel borowinowa TOŁPA®?\nZupełnie przypadkiem. Kupowałam produkty na sklepie i w sumie wiedziałam, że ta marka jest znana z tego składnika, ale jednak jakoś do tej pory nie dorosłam do stosowania tego produktu. I zwyczajnie promocja mnie przekonała 🙂\nMoja opinia o kąpiel borowinowa TOŁPA®\nAnti stress. To sformułowanie mnie przyciągnęło. Potrzebowałam wtedy odprężenia. I odstresowania do długim dniu. I kąpiel faktycznie mi to dała! Olejki eteryczne zawarte w kompozycji na mnie działają kojąco, teraz kojarzą mi się już z odpoczynkiem, miłym czasem w wannie, czasem dla siebie. Idealnie! 🙂\nPoza tym, skóra po niej jest super miła, lekka napięta i mam wrażenie, że koloryt jest lepszy. Borowina ma w końcu brązowy kolor. Produkt jest wydajny, nie trzeba przecież stosować ilości zalecanej zawsze i wtedy mamy go na więcej kąpieli. Fajnie, że producent za miarkę używa korka produktu – nie musicie mieć jakiejś osobnej dodatkowej miarki lub lać na oko. Super – idealnie to współgra z filozofią i komunikacją marki.\nKąpiel borowinowa TOŁPA® zawiera 83% borowiny – wg mnie sporo 🙂\nProduktu używam już dość długo, bo chyba 8 opakowanie w tym momencie stoi w łazience. Ufam mu, działa na mnie i kąpiel jest naprawdę fajna. Nawet ukochana do tej pory sol nie sprawiała mi tyle frajdy, co ten produkt. Bardzo lubię i polecam serdecznie.\nOD KIEDY UŻYWAM: 8 miesiąc\nILE OPAKOWAŃ ZUŻYTYCH: 8 sztuki\nWYDAJNOŚĆ: niezła – do dozowania indywidualnego\nzaoach borowniy to nie dla mnie, ale ciawy wpis\nnajlepsza kapiel z borowina, po ćwiczeniach! miesnie nie bola, zakwasow nie ma!\nlubie w zimowe wieczory


17269 • Strona 625 z 1234 • 1 ... 622, 623, 624, 625, 626, 627, 628 ... 1234\nprzez dusznomi 14 wrz 2013, 22:38\nklaudek, same z siebie, nie wiem czego sie boje. Tzn teraz boje sie ze moge dostac ataku...wlasnie sprawdzalam tetno i o dziwo 69, a mam wrazenie jakby bylo ponad 100 ;/\nprzez klaudek 14 wrz 2013, 22:43\nDusznomi. Nie warto nie sprawdzaj pulsu. Zawsze jest nie reguralny zależy od tego co robisz itp. Rozumię lęk przed nie wiadomo czym jest najgorszy. Postaraj się nie myśleć o tym. Mnie ten lęk przeszedł. Zajełam się pisaniem na forum i jakoś przeszło. Dasz radę. Zaraz twój lęk też miniem\n-- 14 wrz 2013, 22:50 --\ndusznomi. Idę spróbować zasnąć. Mam nadzieję,że się uda. Pa.\n-- 14 wrz 2013, 22:51 --\nTrzymam kciuki,żeby puściły Cię lęki. Wierzę,że się tak stanie.\nprzez dusznomi 14 wrz 2013, 22:55\nklaudek, dobrej nocy! spokojnej przede wszystkim!\nprzez nerwa 14 wrz 2013, 23:05\ndusznomi, ja tez jakis ogolny lęk odczuwam i takie pobudzenie dziwne, a juz pozno sie powoli robi, ja prawie nie spalam i wstalam o 8 rano, nie kladlam sie w ciagu dnia - kiedys to juz bym zasypiala na stojaco, a teraz... niedosc, ze jestem zmeczona ale nie senna, to jeszcze ten lęk tak wszystko pogarsza :-/ A juz napawde mam stresa, bo od tygodnia nie moge spac w nocy... wiec kazda kolejna noc , to coraz gorszy dzien potem\n-- 14 wrz 2013, 22:07 --\na jeszcze zrobilam dzis przemeblowanie w pokoju, zeby nic mi sie nie kojarzy z poprzednimi bezsennymi nocami... ale nie wiem - oczywiscie stres jest :-/ Kurde, ja chce normalne zycie odzyskac!!!!!\n-- 14 wrz 2013, 22:11 --\nja bym w sumie chciala teraz dostać ataku paniki, i potem zeby mi przeszlo i zebym byla zrelaksowana i zasnela jak dziecko :)\n-- 14 wrz 2013, 22:15 --\na tętno 91 w spoczynku :-/ tez nie jest dobrze , jak na noc...\nprzez dusznomi 14 wrz 2013, 23:17\ndokładnie to samo powiedziałam właśnie mojemu męzowi!\nLeże na łóżku i czekam na atak, to franca jak na złośc nie przychodzi tylko tak będzie męczyć ogólnym napięciem i strachem...jak zabawa w kotka i myszkę... nie wiem, boi się ta nerwica że przezyje czy co! eh...aż se zapale!@\nprzez nerwa 14 wrz 2013, 23:23\ndusznomi, no dokladnie!!! Ale wiesz co, bo to jest najgorsze, takie napiecie i strach, nie wiaodmo przed czym - bo o ile atak paniki jest intensywny ale szybko w miare mija, tak to dziadostwo moze sie utrzymywac nie wiem ile A ja to pewnie nie dostane ataku, bo ostatnio w domu nie dostawlam.. raczej wlasnie ten lęk sie tak ciagnął i ciagnął - i do tej pory nie znalalzm sposobu zeby sie go jakos pozbyc. Juz sobie wyobrazalam przed chwila nawet, ze panike dostaje ale nic nie dalo...\nMi to w ogole sie wydaje, ze u mnie ten lęk sie zaczal pojawiac, jak zaczelam olewac panike - tzn. jak zaczelam sobie mowic, ze dobra, pare minut sie pomęcze, umrzeć nie umre na 100% wiec byle przeczekac. I jak tak sie przekonalam juz do tych ataków, to one sie rzadziej pojawiają a włączył się ten lęk uogólniony :-/\nprzez mika211 14 wrz 2013, 23:25\nnerwa, tak, tak samo chyba mam z tym lękiem.\nDziś nie czułam się najgorzej, ale przez chwilę było kiepsko, bo szłam na dworze i w głowie mi się koławało, serce biło mocno i myślałam, że wywrócę się.\nprzez nerwa 14 wrz 2013, 23:26\na teraz to jeszcze wkręcam sie w to dziwne pobudzenie i już nie wiem czy ono prawdziwe czy wyimaginowane... niby bralam tą 1/10 antydepresanta-stymulanta, mogloby byc od tego... ale tak mała dawka... a dzisiaj to nawet 1/20 wzielam zdaje sie Wiec troche niemozliwe.. ale kto to wie!\nI jeszcze ten zespoł niespokojnych nóg! mi sie wydaje, ze to jest jeden z glownych powodow mojej bezsennosci tez, bo od kilku dni, noc w noc -nogi mi latają i nie moge tego ogarnać, smaruje już czym sie da - dzisiaj to samo. Zaraz chyba aspiryne wezme bo wyczytalam, ze czasem pomaga na to.\n-- 14 wrz 2013, 22:28 --\nmika211, ehhh :-/ ale taki uogólniony w domu, też miewasz?\nJak tak sie zastanowie.. to w sumie ostatnio jak wychodzilam na spacery to chyba sie lepiej czulam niż w domu z tym lękiem wolnopłynącym\nprzez dusznomi 14 wrz 2013, 23:28\nnerwa, dokładnie cie rozumiem, czekam i czekam i gówno ( za przeproszeniem) suka się wystraszyła, że się jej nie boję czy co... nie boję się ataku ( samego w sobie) ale że go dostanę, a jak czekam żeby dostać, to zaś moja nerwica wywiesza biała flagę. Ja już cholerstwa nie ogarniam, aż mi się śmiać chce! Włączam Świat według Kiepskich bynajmniej się pośmieje, i piję cole i palę i mam w nosie. A jak ma atakować to niech daje! Będzie mnie straszyć...a duchy od czego są, ja się pytam, jak nie od straszenia?\nI taki właśnie lęk ogólny, żebym go chociaż nazwać umiała...no...boje się,a le czego...cholera wie? bez sensu, no bez jakiegokolwiek... głupie uczucie, durne dziadostwo! Ta nerwica jest jakaś jebnięta ( sorki, ale juz mam nerwy) bo sama klipa nie wie czego chce!!! No gorzej kuźwa niż z dzieckiem !\nprzez mika211 14 wrz 2013, 23:32\nUogólniony czyli taki lęk niby delikatniejszy, ale częsty? Tak miewam. Teraz może rzadziej na lekach, ale cały czas czegoś tam się boję, mam niepokój. O to Ci chodzi?\nA miałyście czasem tak jak ja, że mocne bicie serca i przy tym drżenie ciała i duszności? Ja tak miewam szczególnie nocą. Wtedy tak mogę drżeć, że mam wrażenie, że serce też mi drży i przez to uderzenia serca to nie dość, że nieregularne to też takie drżące są, takie trżesienie się, coś w rodzaju jakichś wyładowań .\nprzez dusznomi 14 wrz 2013, 23:32\nszłam na dworze i w głowie mi się koławało, serce biło mocno i myślałam, że wywrócę się\nmiałam ident i w nagrodę że przeszłam miasto kupiłam sobie hamburgera, a w domu jak go jadłam, przypomniało mi się, że raz dostałam ataku właśnie po takim hamburgerku i masz ci los.. zjadłam kawałek i oddałam mężowi, bo się wystraszyłam....jaka ja głupiutka jestem przez tą nerwicę brawo franco, że mi życie niszczysz! Ale... jakby nie było cholesterolu mniej :D:D i zawsze jakiś pozytyw !\n-- 14 wrz 2013, 23:36 --\nteraz własnie tak mam zresztą nie raz pierwszy w mojej znerwicowanej historii\nprzez nerwa 14 wrz 2013, 23:36\nOna jest taka cwana, ze az trudno w to uwierzyc!!! Skubana! Kurde wie co zrobic, zeby jak najgorzej bylo dla czlowieka. I czekasz na cos, chcesz czegos, to to oczywiscie nie przyjdzie! To tak jak ja sobie obiecalam, ze za kazdy atak moge objerzec odcinek serialu - no i nie bylo ataków! tylko ten lęk za który nic sobie nie obiecywalam ))\nA ostatnio juz mialam pomysl, zeby horrory jakeis poogladac i zeby sie pobac wreszcie czegos realnego Nawet wlaczylam jeden... ale dla odmiany, w ogole sie nie bałam :-/\n-- 14 wrz 2013, 22:40 --\nmika211 napisał(a): Uogólniony czyli taki lęk niby delikatniejszy, ale częsty? Tak miewam. Teraz może rzadziej na lekach, ale cały czas czegoś tam się boję, mam niepokój. O to Ci chodzi?\ntak dokladnie, taki niepokoj, lekki lęk, niewiaodmo co - niby nic mega silnego a skutecznie potrafi uprzykrzyc zycie...\nJa to mam wtedy wrazenie, jakbym bala sie po prostu wszystkiego.\nA miałyście czasem tak jak ja, że mocne bicie serca i przy tym drżenie ciała i duszności? Ja tak miewam szczególnie nocą.\nnie wiem czy takie wyładowania mialam... ja bardziej bicie serca + takie roztrzesienie ogólne + raz goraco na maksa i poty, nagle zaraz zimno i trzęse się, deszcze mam, potem znowu gorąco i tak pare razy.\nprzez dusznomi 14 wrz 2013, 23:40\nnerwa, żeby było śmiesznie, mnie horrory śmieszą bardziej niż komedie, albo usypiają jak moda na sukces a może zacznijmy sobie coś obiecywać i za tę nieokreślone lęki już nie wiem co z ą franczeską zrobic, ale ja suce jutro pokarze, ooooo ja jej dam, dziś za późno, ale jutro zobaczymy. Jestem tak zła na tą nerwicę, że gdyby mogła ze mnie wyjśc na chwilkę to bym jej dupsko skopała, a przecież sama siebie kopać nie będę !!!\nprzez mika211 14 wrz 2013, 23:42\nNo tak, ja też często tak mam, jak pisałam czasem codziennie.\nMacie rację, głupia ta nerwica, świetnie sobie radzimy, ale ona i tak nie chce odpuścić, franca jedna.\nRozumiem nerwa, każda z nas w końcu może mieć inne objawy...\nMnie horory dosyć straszą, za to je lubię, bo na nich lubię się bać, to taki przyjemny strach akurat, a nie taki nerwicowy co uprzykrza życie.\nOstatnio edytowano 14 wrz 2013, 23:50 przez mika211, łącznie edytowano 1 raz


Podlaskie: kary za błędnie zrealizowane recepty - Finanse i zarządzanie\nPodlaskie: kary za błędnie zrealizowane recepty\nAutor: Gazeta Współczesna/Rynek Zdrowia 08 maja 2013 12:51\nPodlaski Oddział Wojewódzki NFZ zakwestionował prawidłowość realizacji 3 606 recept w aptekach oraz w punktach aptecznych. Kwota zwrotu z tytułu nienależnej refundacji cen leków to blisko 150 tys. zł - informuje Gazeta Współczesna.\nNFZ zwraca uwagę, że apteki i punkty apteczne realizowały recepty po upływie terminu ich ważności, a także niespełniające wymogów określonych postanowieniami rozporządzeń ministra zdrowia ws. recept lekarskich. Punkty apteczne sprzedawały z kolei leki, których sprzedawać nie powinny.\nZakwestionowane recepty nie zawierały np. wymaganych danych dotyczących pacjenta, tj. pełnego adresu miejsca zamieszkania, wieku, nr PESEL, identyfikatora płatnika czy autoryzacji poprawek zawartych w ich treści danych. Nieprawidłowości dotyczyły też sposobu wydawania refundowanych leków i wyrobów medycznych: wydawane były niezgodnie z ordynacją lekarską albo wydawano większą ilość leku, niż pozwalają na to przepisy.\nKontrolę przeprowadzono w 2012 r.


Noclegi Gdańsk | Apatament przy Arenie .\nApatament przy Arenie .\nul.Gospody 13a 19, 80-340 Gdańsk\nSet in Gdańsk, 1 km from Ergo Arena, 2.4 km from Oliwa Park and 2.9 km from Oliwa Cathedral, Apatament przy Arenie. Offers accommodation with a balcony and free WiFi. The property features city views and is 3.5 km from Olivia Hall and 4.W naszej ofercie m.in.: pokoje rodzinne,dostęp do Internetu,sklep na miejscu,bezpłatne WiFi,WiFi dostępne w całym obiekcie,pokoje dla niepalących,sklepy na miejscu,całkowity zakaz palenia,WiFi,plac zabaw. Doba hotelowa zaczyna się od godziny: 14:00 a kończy o godzinie: 10:00. Depozyt na poczet zniszczeń w wysokości PLN 200 jest wymagany po przyjeździe. Będzie to płatność gotówkowa. Zapłacona kwota powinna zostać zwrócona przy wymeldowaniu. Całość depozytu zostanie zwrócona w gotówce po sprawdzeniu stanu obiektu.\nOferta partnera Booking.com - BG-3237910\nTagi: noclegi, oferta #BG-3237910, wolne-miejsca, nadmorzem, spanie, wczasy, tanie noclegi, BG, Gdańsk


Agnieszka Barszcz: Nie bądź obojętny! Nie bój się reagować na hejt! - Europejski Klub Kobiet Biznesu\n– Hejt jest po prostu szybki, łatwo napisać o kimś, że jest głupi, wygląda paskudnie, ma krzywe nogi czy zęby – paradoksalnie możemy to nawet wyrazić za pomocą emotikonek nie wysilając się zbyt wiele. Niestety pewnie dopóki nie będziemy uczyć siebie i otoczenia — a dużą rolę upatruję tutaj w szkole, w edukacji, w postawie osób publicznych czy też w tak niezwykle cennych inicjatywach jak kampania edukacyjna “Nie hejtuję, motywuję”— tak długo będziemy doświadczać szybkiego i coraz bardziej brutalnego hejtu w mediach społecznościowych. – mówi Agnieszka Barszcz, Członkini Europejskiego Klubu Kobiet Biznesu, certyfikowany coach, trenerka talentów Gallupa, germanistka.\nDlaczego hejt jest tak niebezpiecznym zjawiskiem?\nHejt jest niezwykle niebezpiecznym procederem, który zagraża zarówno osobie, jaka go doświadcza, jak i osobie, która dokonuje procederu hejtowania. Często skupiamy się wyłącznie na osobach, których hejt dotyka; chciałabym jednak żebyśmy mieli świadomość, iż ci którzy hejtują również doświadczają negatywnego wpływu tego zjawiska. Osoba, która hejtuje pozwala sobie w ten niewspierający i często naruszający dobra osobiste drugiego człowieka sposób, poradzić sobie z własną frustracją, trudnościami i wyzwaniami w życiu. Z kolei osoba, która doświadcza hejtu czuje się stygmatyzowana, doświadcza poczucia krzywdy, a czasem hejt przynosi nawet doświadczenie traumy. Pamiętajmy, że każdy z nas jest niepowtarzalny. A to oznacza, że nie możemy swoją miarą mierzyć innych ludzi — jeśli jakieś zdanie w moim osobistym odczuciu nie jest hejtem, niekoniecznie druga osoba musi odczytywać je tak samo. Dlatego sądzę, że wszyscy – dorośli, ale też i młode osoby, nastolatkowie – powinniśmy się uczyć kultury wypowiedzi, netykiety, a nade wszystko trenować empatyczną postawę na co dzień. Moją osobistą rekomendacją na to jak rugować hejt z naszego życia zawsze jest postawa pełna empatii i uważności na drugiego człowieka. Nie jest to proste, ale warto o to dbać.\nOsobiście nie zgadzam się z powszechną opinią, iż hejtują jedynie znudzeni, sfrustrowani i nie mający ciekawego życia ludzie. Niestety zbyt często, zwłaszcza w mediach społecznościowych, czytam komentarze ludzi, którzy odnieśli sukces czy też odbierani są przeze mnie jako ci którym się powiodło, a mimo to pozwalają sobie na niewybredne komentarze, często na pograniczu hejtu i niezdrowego konkurowania z innymi. Tłumaczę to sobie zawsze tym, iż dla mnie „hejter” to przede wszystkim człowiek, który nie potrafi zadbać o siebie. Przyjmuje bardzo niewspierającą I niezwykle niebezpieczną strategię radzenia sobie z własnymi frustracjami, trudnościami i wyzwaniami — ta strategia polega na sztucznym podbudowywaniu siebie, wywyższaniu, pouczaniu innych, tylko po to, by samemu poczuć się choć ciut lepiej. Na dłuższą metę taka strategia radzenia sobie z własnymi wyzwaniami czy problemami jest nieskuteczna i również w hejterze zaszczepia bardzo wiele negatywnych mechanizmów – na dłuższą metę nie umie już sobie radzić inaczej niż tylko poprzez uniżanie innych ludzi. Dlatego uważam, że hejt bierze się głównie z naszej nieumiejętności zadbania o siebie, własne szczęście, dobrostan i niezachwiane poczucie własnej wartości. Osoby, które mają zdrowe poczucie pewności siebie, czują się na co dzień sprawcze, tworzą wspierające relacje, nie będą prawdopodobnie miały potrzeby hejtowania kogokolwiek.\nMam to szczęście, że niezwykle rzadko doświadczam tego procederu. Tłumaczę to sobie dwoma rzeczami: po pierwsze jedną z moich naturalnych wrodzonych cech jest zgodność (jeden z moich talentów wg Instytutu Gallupa to Harmony), która powoduje, że w naturalny sposób wypowiadam się tak, by nie dolewać oliwy do ognia. Mam naturalny język dyplomaty czy też negocjatora, a odkąd znam swoje talenty (kilka lat temu zrobiłam badanie Clifton Strengths) i pracuję nad nimi, wykorzystuję ten mój wrodzony potencjał ze zdwojoną siłą. To powoduje, że również o tematach kontrowersyjnych, trudnych, tabu potrafię mówić w sposób, który nie ogniskuje konfliktu, a raczej zaprasza do dyskusji. Po drugie: pielęgnuję w sobie uważność i postawę empatyczną. Bardzo pomagają mi w tym narzędzia z NVC („Nonviolent Communication” Marshalla Rosenberga). Dlatego dość rzadko doświadczam hejtu, chociażby w moich mediach społecznościowych. Zdarzało mi się jednak doświadczyć hejtu dotyczącego mojej osoby. Np. kiedyś, kiedy zawodowo zajmowałam się edukacją (pracowałam przez 18 lat jako nauczyciel w szkole) zdarzało mi się usłyszeć na swój temat hejterskie wypowiedzi. Dotykały one mnie osobiście, mojej postawy, a czasem nawet rykoszetem – mojej rodziny. Od zawsze jednak pielęgnowałam w sobie poczucie, że hejt jest o hejterze. Dlatego zadawałam sobie pytania, które pomagały mi odróżnić zdrową, konstruktywną krytykę od niebezpiecznego hejtu.\nNie jest to łatwe i wymaga od nas – osób, które doświadczają hejtu – olbrzymiej uważności. Cienka granica, która moim zdaniem oddziela wyrażanie własnej opinii od tworzenia komentarzy hejterskich przebiega dla mnie przede wszystkim w kulturze języka oraz sposobie, w jaki próbujemy podzielić się własną opinią, a nade wszystko jest ukryta w intencji tego, który tworzy komunikat. Dobrym filtrem jest zastanowienie się czy komentarz, który właśnie czytam na swój temat wzbudza we mnie bardzo duże obciążające emocje, niesie ze sobą dużo negatywnych wrażeń. Jeśli po przeczytaniu komentarza odpala się we mnie złość, frustracja, gniew, rozżalenie to każdą z tych emocji potraktowałabym jako informację o tym, że dzieje się we mnie coś trudnego, coś niewspierającego, coś z czym potrzebuję sobie poradzić. I oczywiście nie zawsze musi to oznaczać, że komentarz był już hejterski, ale jest to zawsze sygnał dla mnie osobiście, by przyjrzeć się temu bliżej. Krytyka jest według mnie czymś co ma pozytywny cel — jeżeli dzielę się z koleżanką moją uwagą na temat jej niestosownego do danego miejsca czy sytuacji stroju, a moją intencją jest uchronienie jej przed wpadką, gafą czy też niepowodzeniem i dodatkowo zadbam o to, by mój komentarz był sformułowany tak, by był jak najbardziej wspierający i empatyczny, to ma to słuszny cel i dobrą intencję. Mogę mojej koleżance powiedzieć: „Wyglądasz w tym paskudnie. Na pewno wszyscy cię zapamiętają jaką tą, która nie umiała się ubrać stosownie do sytuacji”. I to w moim odczuciu jest już komentarz, który mieści się w już kategorii hejt. Natomiast mogę sformułować go w sposób, który będzie wspierający i będzie miał dobrą intencję np.: „Chciałabym się z Tobą podzielić moją obserwacją na temat twojego stroju jeśli mi na to pozwolisz. Rozważ proszę czy ten strój, który wybrałaś jest stosowny na tę okazję, czy będzie ci dawał poczucie pewności siebie i budował taką markę osobistą jakiej pragniesz? Może warto rozważyć jakieś inne opcje? A może potrzebujesz posprawdzać, jak inni rekomendują by ubierać się w to miejsce? Zależy mi na tym żebyś czuła się dobrze i jednocześnie osiągnęła cel jaki przyświeca tej wizycie”. Zauważmy o ile łatwiej jest sformułować ten pierwszy komunikat – prosto, ostro, konkretnie. Bycie w postawie empatycznej wymaga od nas niezwykłego wysiłku. W tym niestety upatruję główną przyczynę zalewania nas ilością hejtu w Internecie. Hejt jest po prostu szybki, łatwo napisać o kimś, że jest głupi, wygląda paskudnie, ma krzywe nogi czy zęby – paradoksalnie możemy to nawet wyrazić za pomocą emotikonek nie wysilając się zbyt wiele. Niestety pewnie dopóki nie będziemy uczyć siebie i otoczenia — a dużą rolę upatruję tutaj w szkole, w edukacji, w postawie osób publicznych czy też w tak niezwykle cennych inicjatywach jak kampania edukacyjna Europejskiego Klubu Kobiet Biznesu „Nie hejtuję, motywuję”— tak długo będziemy doświadczać szybkiego i coraz bardziej brutalnego hejtu w mediach społecznościowych.\nPoczucie własnej wartości budujemy przez całe nasze życie. Bardzo często jednym z istotnych składników, które wpływają na to, na ile czujemy się dobrze z samymi sobą, jest nasza samoocena. Samoocena natomiast jest związana z porównywaniem się z innymi – sprawdzamy jak wypadamy na ich tle. Aby to porównywanie miało sens i było konstruktywne, służyło naszemu rozwojowi, musimy zawsze pamiętać o tym, że każda z nas, każdy z nas, jest jako człowiek po prostu UNIKATOWY. Jeżeli jako osoba rozumiem, że nikt nie jest dokładnie taki sam jak ja (moja osobowość, doświadczenia, wartości, przekonania, ambicje i cele, to tylko niektóre ze składników które budują mnie jako osobę) to zaczynam rozumieć, że porównywać mogę jedynie efekty moich działań, uczę się od innych jak pracować skuteczniej, jak budować bardziej wspierające strategie, natomiast nigdy nie pozwalam sobie na myślenie, że ktoś jest lepszy lub gorszy, co najwyżej, że potrafi coś lepiej lub gorzej niż ja. Przypominam często ludziom, że tak jak nie da się znaleźć dwóch identycznych odcisków palców, tak każdy z nas jest absolutnie unikatowy i porównywanie się całościowo do innych będzie nieskuteczne i niewspierające. Ja zawodowo na co dzień wspieram ludzi w budowaniu poczucia własnej wartości na ich unikatowych cechach — wykorzystuję do tego wiele narzędzi coachingowych, a także testów takich jak np. Clifton Strengths (potocznie znany w Polsce jako test Gallupa). Dobrą codzienną praktyką jest kończenie dnia z refleksją na własny temat — ja lubię zadawać sobie pytania: Co zrobiłam dzisiaj co napełnia mnie dumą z siebie i samozadowoleniem? Co po dzisiejszym dniu chciałabym robić inaczej i jakie lekcje z tego dnia zabieram ze sobą na przyszłość?\nTe dwa pytania zadawane systematycznie każdego wieczoru — ja osobiście wierzę również w moc pisanego słowa, dlatego uwielbiam prowadzić dziennik i zachęcam wszystkich do tego działania — budują mi duży zasób i wysoką samoświadomość tego jaką osobą jestem, za co siebie cenię, jak wykorzystuję mój potencjał w codzienności i nad czym chcę jeszcze bardziej pracować. Takie zdrowe skupienie na sobie, pozwala nam wzmacniać poczucie własnej wartości, pozwalając sobie jednocześnie na uczenie się od otoczenia i innych ludzi bardziej skutecznych strategii zachowania, podejścia do problemu czy wyzwań, pozwala nam skupiać się wyłącznie na porównywaniu zachowań i efektów, a nie siebie jako ludzi.\nDla mnie najważniejszą odpowiedzią na to pytanie jest cytat z pana Mariana Turskiego, który mówiąc o lekcjach jakie niesie dla nas jako ludzi ludzi doświadczenie obozu koncentracyjnego w Auschwitz, sformułował pewne przesłanie: 11 przykazanie: Nie bądź obojętny! Dla mnie osobiście to najważniejsza rzecz w radzeniu sobie z hejtem, nie bądźmy obojętnymi.\nPo pierwsze: reagujmy, ale w sposób adekwatny do własnych zasobów. Co to oznacza? Jeśli jesteś osobą, która jeszcze nie czuję się na siłach by wchodzić w konfrontacje, by dowodzić własnych racji, która nie ma na tyle siły by spierać się z hejterem i udowadniać, że jest inaczej — skorzystaj ze swoich możliwości. To, co możesz zrobić, to wrzucić w odpowiedzi na hejterski komentarz – komentarz przeciwstawny, pozytywny, skupiający się się na podkreśleniu tych aspektów, które są przeciwwagą dla tego hejtu. Nie zachęcam ludzi, którzy nie mają na to gotowości, do wchodzenia w interakcje z hejterami. Natomiast każdy z nas może również zgłaszać treści i komentarze niewłaściwe. Każdy kto zakłada konto lub profil w mediach społecznościowych akceptuje politykę prywatności i regulamin danego miejsca, dlatego zgłaszajmy niewłaściwe, obraźliwe czy wręcz hejterskie komentarze i wpisy do właścicieli stron, moderatorów grupy itp. Nie zasłaniajmy się tutaj myśleniem, że to jedynie kropla w morzu — owszem, ale co gdyby każdy z nas robił to nawykowo i systematycznie? Pamiętajmy, że ocean jest niczym innym jak olbrzymim zbiorem kropel.\nPo drugie: jeśli jesteś osobą na tyle zbudowaną by interagować z hejterami, pamiętaj o kilku dobrych zasadach. Odnoś się do treści nie do osoby: ci którzy posługują się hejtem w sieci lubią „tarzać się w błocie” — nie zniżaj się do tego poziomu dyskusji. Odnoś się zawsze do spornej treści, a nie do jej autora. Swoją wypowiedź buduj na faktach i jeśli to możliwe podaj ich wiarygodne źródła. Wyraźnie zaznacz, że treść którą komentujesz jest niewłaściwa lub wręcz odrażająca. Nie angażuj się jednak w rzucanie inwektywami w jej autora.\nPo trzecie: miejmy również świadomość prowokacji. Wiele treści kontrowersyjnych jest wrzucanych celowo do sieci tylko po to, by prowokować. Miejmy świadomość tego procederu i reagujemy tylko wtedy, gdy naprawdę warto. Często brak odzewu czy odniesienia się może być dla hejtera skutecznym sygnałem, że nikt nie zgadza się z jego opinią. Pamiętaj jednak, że nie jest to uniwersalna taktyka. Złu bardzo często nic nie służy tak bardzo jak nasza obojętność.\nI na koniec jeszcze pewna refleksja: z mojej perspektywy — coachki, nauczycielki, matki, kobiety — naszym największym grzechem jest zaniechanie. Pamiętajmy, że istnieje coś takiego jak „syndrom gotującej się żaby” (żaba wrzucona do naczynia z wodą, która stopniowo zwiększa swoją temperaturę, dostosowuje się do temperatury wody. Kiedy jednak woda zaczyna wrzeć, a żaba potrzebowałaby wyskoczyć by się uratować, nie ma już na to siły – bo całą energię zużyła na dostosowanie się do wzrastającej stopniowo temperatury) — przyzwyczajamy się do okruchów zła, obojętnieją nam, a gdy urasta ono do zbyt dużych rozmiarów byśmy mogli pozostać bierni — nie mamy już wystarczająco sił do działania. Dlatego tak ważne jest by sobie nie umniejszać i reagować nawet w drobnych sprawach, na miarę własnych zasobów i możliwości. Dodatkowo buduje to nasze poczucie sprawstwa i kontroli nad własnym życiem — wychodzimy z roli ofiary do postawy osoby aktywnie zarządzającej problemami czy wyzwaniami. A taka zdrowa postawa to w moim odczuciu najważniejszy element walki z hejtem. Nie bójmy się zatem reagować.\nAgnieszka Barszcz – certyfikowana life&edu coachka ICI, Członkini ICF i EMCC.\nCertyfikowana trenerka talentów Gallupa, Właścicielka marki CoachIt, Ekspertka platformy rozwojowej dla kobiet HER IMPACT, Ex-nauczycielka, germanistka.\nRenata Kądziela: Pasja i biznes – tandem doskonały\nPoprzedni Poprzedni wpis: Majowe spotkanie Europejskiego Klubu Kobiet Biznesu w galerii sztuki Flow Art House\nNastępny Następny wpis: Inspirujące spotkanie Europejskiego Klubu Kobiet Biznesu w Gdańsku


Dla zleceniodawców, którzy szukają podwykonawców. Cennik - WlasnyBiznes.pl\nOferta dla zleceniodawców, którzy szukają podwykonawców\nDlaczego warto opublikować zlecenie na portalu WlasnyBiznes.PL?\nPublikacja ogłoszenia aż do uzyskania efektu, tj. nawiązania współpracy z freelancerem lub firmą outsourcingową\nPłacisz tylko raz za publikację (dot. ogłoszeń wyróżnionych i premium). Nie musisz wznawiać ogłoszenia po 30 dniach\nDane kontaktowe zleceniodawców są publiczne, co daje szeroki dostęp do potencjalnych podwykonawców (freelancerów, firm outsourcingowych), ponieważ nie muszą oni zakładać konta ani opłacać abonamentu, aby się skontaktować\nBez prowizji dla pośrednika! Portal WlasnyBiznes.PL nie pośredniczy w umowach i nie pobiera żadnych prowizji\nDocierasz do precyzyjnie określonej grupy docelowej. Skupiamy zarówno firmy outsourcingowe, jak i freelancerów\nOgłoszenia mogą dodawać zleceniodawcy (wyłącznie aktywne firmy lub w organizacji oraz osoby, które planują rozpocząć działalność gospodarczą), którzy chcą zlecić zadanie, proces lub projekt freelancerowi albo firmie na zasadach outsourcingu.\nCzas emisji: aż do uzyskania efektu, tj. nawiązania współpracy z freelancerem lub firmą na zasadach outsourcingu\nPublikacja ogłoszenia przed ogłoszeniami podstawowymi (60 dni)\nWyróżnienie ogłoszenia (60 dni)\nCena: 19 PLN + VAT\nPublikacja ogłoszenia przed ogłoszeniami podstawowymi i wyróżnionymi (90 dni)\nWyróżnienie ogłoszenia (90 dni)\nPublikacja ogłoszenia na stronie głównej w sekcji „Zlecenia dla freelancerów i firm" (60 dni)\nCena: 49 PLN + VAT\nOgłoszenia publikowane są na czas nieokreślony aż do uzyskania efektu, dlatego prosimy o stosowną informację, aby zakończyć publikację ogłoszenia.\nChcesz zlecić zadanie, proces lub projekt freelancerowi albo firmie na zasadach outsourcingu? Załóż bezpłatne konto na portalu WlasnyBiznes.pl lub zaloguj się przez Facebooka, Google, LinkedIn i w łatwy sposób opublikuj zlecenie 👇\nOutsourcing polega na przekazywaniu procesów, projektów lub poszczególnych zadań firmie zewnętrznej, która specjalizuje się w danym obszarze. Nazwa outsourcing pochodzi z języka angielskiego i jest skrótem stworzonym z trzech słów outside-resource-using, co oznacza korzystanie z zewnętrznych źródeł. Więcej informacji znajduje się w artykule Czym jest outsourcing?\nFreelancer to osoba, która realizuje projekty na zlecenie, powszechnie zwana "wolnym strzelcem", "człowiekiem do wynajęcia". Więcej informacji znajduje się w artykule Kto to jest freelancer?\nDo kogo adresowane są zlecenia?\nDo firm outsourcingowych oraz freelancerów, którzy specjalizują się w jednym z poniższych obszarów: księgowość, kadry, rekrutacja pracowników, programowanie, IT, doradztwo, konsultacje, audyt, sprzedaż, telemarketing, pozyskiwanie lead'ów, pozycjonowanie i SEO, reklama, mailing, media, PR, redagowanie artykułów, przepisywanie tekstów, tłumaczenia, poligrafia, DTP, grafika, fotografia, multimedia, logistyka, transport, naprawa, serwis, praca budowlane, remontowe i wykończeniowe, montaż instalacji oraz sprzątanie biura.


Rajd Dolnośląski 2017 - Butvilas nowym liderem\npią, 8 września 2017 godz. 14:59:35 skomentuj rajdy\nTagi: rajd dolnośląski, inter cars rsmp, rsmp, butvilas\nDominykas Butvilas popisał się najlepszym czasem na odcinki Jaworek i zakończył pierwszą pętlę Rajdu Dolnośląskiego jako lider klasyfikacji generalnej. Kierowca pilotowany przez Renatasa Vaitkeviciusa po pokonaniu 22,6 km o 1,1 sekundy wyprzedził Bryana Bouffiera i Gilberta Dini. Trzeci czas wykręcił Filip Nivette (+4,6) pilotowany przez Kamila Hellera. Czwarty czas uzyskał Tomasz Kasperczyk (+10,3), a piąta lokata przypadła w udziale Gabrysiowi i Natkańcowi (+19,4). Na odcinku zatrzymała się załoga Bogucki/Drahan, która na mecie straciła ponad cztery i pół minuty.\nPo dwóch odcinkach Butvilas ma 0,2 sekundy przewagi nad Nivettem i 11,4 sekundy zapasu nad Bouffierem. Czwarty jest Kasperczyk (+18,5), a piąty Gabryś (+29,9). Szósta i dziewiąta lokata należy do kierowców Subaru Poland Rally Team: Marczyka (+1:32,3) i Słobodziana (+1:42,9). Siódma pozycja należy do Lubiaka (+1:36,5) i Kotarby (+1:36,5).\nW 2WD na fotel lidera awansował Jurecki, który za swoimi plecami zostawia Byśkiniewicza (+1,9), Kalickiego (+9,0) oraz Gryca (+13,9).


Jesteś tutaj: Sklep online WÓDKA POLONIA 0,5L "MEGA CENA!" (PRZY ZAKUPIE WIĘKSZEJ ILOŚCI TANIEJ!) "Kliknij i sprawdź szczegóły!"\nPOLONIA 0,5L "MEGA CENA!" (PRZY ZAKUPIE WIĘKSZEJ ILOŚCI TANIEJ!) "Kliknij i sprawdź szczegóły!"\nPrzy zakupie pow. 100 szt 24,99zł!\nWódka pakowana po 12 szt. w kartonie\nWódka Polonia - elegancja zamknięta w szklanej butelce\nZ całą pewnością wódka Polonia to czysta esencja polskich smaków najwyższej jakości. Przy jej tworzeniu połączone zostało doświadczenie oraz tradycje, które umożliwiły stworzenie wódki o zaskakujących walorach smakowych. Polska tradycja gorzelnictwa spotkała się z najnowszymi technologiami, które umożliwiają jeszcze lepszy wydobycie smaku i charakterystycznych nut.\nWódka Polonia inspiruje\nWódka Polonia powstała, aby stać się wizytówką polskiego przemysłu gorzelnictwa. Niezwykle elegancka, nawiązująca do ludowych motywów, z całą pewnością będzie nie tylko doskonałym dopełnieniem każdego rodzinnego spotkania, ale i większych imprez o charakterze nawet międzynarodowym. Klasyczna butelka z biało-czerwonymi zdobieniami prezentuje się niezwykle patriotycznie, dzięki czemu w sam raz będzie także prezentem dla gości z zagranicy. Najwyższej jakości grube szkło zabezpiecza przed zarysowaniami i pęknięciami. To na pewno wódka jedyna w swoim rodzaju, która nada polskości każdej imprezie i okoliczności.\nWódka Polonia - opinie tych, którzy decydują się tylko na nią\nWarto wiedzieć, czym dokładniej charakteryzuje się wódka Polonia. Opinie, które o niej krążą, są niezwykle pochlebne, co jeszcze bardziej umacnia jej pozycję na rynku. Przede wszystkim jest to wódka zbożowa, która łączy w sobie wiele walorów oraz konkretnych smaków. Butelka, w której sprzedawana jest wódka, ma pojemność 500 ml i ma klasyczny, wydłużony kształt, który jest bardzo wygodny oraz praktyczny. Całość ozdobiona jest biało-czerwonymi motywami. Wódka ma moc 40%. Starannie wykonana butelka oraz napis Polonia, który zdobi jej front, na pewno sprawi, że ta wódka nie tylko doda elegancji każdej imprezie, ale będzie także doskonałym prezentem, zwłaszcza dla osób, które do tej pory nie miały styczności z polską wódką.\nZ czym powinna być pita wódka Polonia?\nBardzo ważne jest także odpowiednie podanie i zestawienie. To właśnie z tego powodu warto od razu wiedzieć, z czym pita powinna być wódka Polonia, aby jeszcze bardziej uwypuklić jej walory smakowe. Prezentowana wódka pomimo znaczącej mocy, ma dość łagodny smak, który znacząco odróżnią ją od innych alkoholi tego typu. Dzięki swojej uniwersalności może być podawana do różnego rodzaju dań i na pewno zawsze doskonale będzie z nimi współgrać. Polonię można podawać do obiadu, jak i do kolacji. Będzie idealnym dopełnieniem nawet po sytym posiłku. To dlatego tak często wybierana jest na wesela i innego typu rodzinne spotkania.\nJ.A. BACZEWSKI 0,5l (PRZY ZAKUPIE WIĘKSZEJ ILOŚCI TANIEJ!) "Kliknij i sprawdź szczegóły!"\nŻUREK ŻYTNI 0,5L (PRZY ZAKUPIE WIĘKSZEJ ILOŚCI TANIEJ!) "Kliknij i sprawdź szczegóły!"\nOGIŃSKI 0,5l + miniaturki (CZARNA ETYKIETA)\nMOROSHA SPRING 0.5L (PRZY ZAKUPIE WIĘKSZEJ ILOŚCI TANIEJ!) "Kliknij i sprawdź szczegóły!"\nCZARNY BOCIAN 0,5l (PRZY ZAKUPIE WIĘKSZEJ ILOŚCI TANIEJ!) "Kliknij i sprawdź szczegóły!"\nINCANTARE CABERNET SAUVIGNON 0,75L CZERWONE PÓŁWYTRAWNE\nGRAN LIVENZA CAVA BRUT WINO MUSUJĄCE 0,75L\nGRAN LIVENZA SEMI-SECO CAVA WINO MUSUJĄCE 0,75L


Wariacje za złoty kubek i sto dukatów | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Dodatek » Wariacje za złoty kubek i sto dukatów\nWariacje za złoty kubek i sto dukatów\nTen utwór napisano dla klawesynu. Jest jednak tak uwodzący, że nie sposób już zliczyć jego aranżacji na inne instrumenty.\nGlenn Gould w trakcie nagrywania utworów Bacha. Nowy Jork, 1 marca 1956 r. Fot. Gordon Parks / GETTY IMAGES\n„Wariacje Goldbergowskie” Johanna Sebastiana Bacha: trudno o utwór bardziej emblematyczny dla gdańskiego Festiwalu Goldbergowskiego. „Bach napisał kompozycję (BWV 988), która oznacza właściwie początek historii nowoczesnych wariacji, a jednocześnie jest jednym z najpiękniejszych i największych dzieł tego rodzaju w ogóle” – zauważa Ernest Zavarský, słowacki autor monografii Bacha.\nTa klawesynowa (w oryginale) perła w twórczości Bacha mocno wybiegała w muzyczną przyszłość, na co z kolei zwraca uwagę Albert Schweitzer: „Spośród wszystkich utworów Bacha żaden nie jest bliższy nowoczesnemu stylowi fortepianowemu niż ten właśnie”. Może więc mistrz kontrapunktu, kantat, organów i klawesynu spogląda w przyszłość, przygotowując grunt dla takich gigantów techniki wariacyjnej, jak Mozart, Beethoven (który mu dorówna fortepianowymi „Wariacjami na temat walca Diabellego”), Chopin (techniką wariacyjną podszyta jest niemal cała jego twórczość), Brahms, a później Webern czy Lutosławski. Wszyscy ci kompozytorzy – i wielu innych po dziś dzień – pełni byli atencji wobec autora „Koncertów Brandenburskich”, a Witold Lutosławski sformułował kiedyś tak celną opinię: „Gdyby jakimś przewrotnym cudem odjęto nam to, co zbudowała w nas twórczość największego z geniuszów muzycznych ludzkości, nie moglibyśmy w tym spustoszeniu poznać samych siebie”...\n„Wariacje Goldbergowskie” są od lat jednym z najchętniej słuchanych utworów Bacha. Wiele do powiedzenia na temat ich powstania miał już Forkel, pierwszy biograf kompozytora (jego książka o Bachu ukazała się w 1802 r.). To jemu zawdzięczamy uroczą historię o „Wariacjach” zamówionych przez cierpiącego na bezsenność hrabiego Keyserlingka. Dzieło Bacha jako „środek nasenny” podczas nocnych udręk hrabiego serwować miał Johann Gottlieb Goldberg, urodzony w Gdańsku wybitnie uzdolniony klawesynista. Forkel ponadto dodaje ciekawą uwagę: „Chyba za żadną inną pracę nie otrzymał Bach tak znacznego wynagrodzenia. Hrabia ofiarował mu złoty kubek, wypełniony stu luidorami”.\nNazwisko młodego gdańskiego klawesynisty na zawsze już łączyć się będzie z tym arcydziełem, jednak współcześni znawcy twórczości Bacha zdecydowanie podważają autentyczność anegdoty. Wiele wskazuje na to, że „Wariacje” nie powstały na szczególne zamówienie, lecz były raczej zaplanowanym przez kompozytora monumentalnym ukoronowaniem czteroczęściowego cyklu dydaktycznego „Klavier-Übung” („Ćwiczenia klawiszowe”). Cykl obejmował utwory klawesynowe i organowe, publikowany był w latach 1731-41.\nW 1741 r. w Norymberdze ukazała się ostatnia, czwarta część, zawierająca właśnie „Wariacje Goldbergowskie”. Oryginalny tytuł brzmiał zupełnie inaczej: „Aria mit verschiedenen Veränderungen vors Clavicimbal mit 2 Manualen”. Chodzi tu więc według tytułu o Arię „z różnymi odmianami” (wariacjami), przeznaczoną na klawesyn o dwóch manuałach. Jakże to skromny, rzeczowy tytuł, niedający nawet cienia wyobrażenia o pięknie i bogactwie zawartości.\n„Wariacje” to około 70 minut (przy realizacji wszystkich powtórek) nieprzerwanego występu klawesynisty, który musi wspiąć się na wyżyny wirtuozerii, a jednocześnie umysłem objąć złożoną konstrukcję kompozycji. Mało który solista odważa się wykonać to dzieło przed publicznością. Śpiewna i wprost zaczarowująca słuchacza Aria – skupiona, zatrzymująca czas – jest tu punktem wyjścia dla trzydziestu wariacji. Wszystkie one nawiązują jednak nie do melodii tej Arii, ale do jej linii basowej, do powtarzającego się schematu harmonicznego (obecnego w kolejnych wariacjach z regularnością niemal co do taktu). Kompozytor narzuca więc sobie niesamowitą dyscyplinę, którą łączy ze swobodą wyobraźni, bogactwem inwencji. „Mistrza poznaje się w ograniczeniach” – twierdził Goethe.\nPoszczególne wariacje można rozpatrywać w pewnych grupach, w których na przemian słuchacz koncentruje się na takich aspektach, jak użycie konkretnego gatunku muzycznego, porywająca wirtuozeria czy wreszcie – ścisła technika polifoniczna (co trzecia wariacja jest kanonem, za każdym razem inaczej skonstruowanym). „Kunsztowne założenia i naturalny wdzięk nie muszą się wzajemnie wykluczać” (Christoph Wolff).\nDo popularności utworu przyczynił się legendarny pianista kanadyjski Glenn Gould, którego fortepianowe nagranie z 1955 r. (później ukazały się jeszcze dwa wykonania Goulda) zelektryzowało muzyczny świat. Właśnie: co lepsze dla „Wariacji” – klawesyn czy fortepian? A może organy, gitara, orkiestra? Gdy słynny gitarzysta Andres Segovia usłyszał przez radio, jak małżeństwo gitarzystów Charles Ramirez i Helena Kalamuniak gra swoją aranżację utworu na dwie gitary, napisał im w liście: „Wiele z tych wariacji brzmi lepiej na gitarze niż na klawesynie, niegdyś dokuczałem Wandzie Landowskiej, mówiąc jej, że klawesyn brzmi jak mocno przeziębiona gitara”.\nI inne instrumenty...\nWielu muzyków innych specjalności dokonywało aranżacji, transkrypcji z myślą o swoich instrumentach. Znany rosyjski skrzypek Dymitr Sitkowiecki opracował „Wariacje Goldbergowskie” na trio smyczkowe w 1984 r.; właśnie jego wersja zabrzmi podczas Festiwalu Goldbergowskiego. Artysta wspomina: „Transkrypcja była zarówno owocem miłości do utworu, jak też obsesji na punkcie nagrania Glenna Goulda z 1981 r. Przez dwa miesiące pracy nad aranżacją pozostawałem w stałym towarzystwie Bacha i Glenna Goulda”. Podobno otoczenie Sitkowieckiego przyjęło wtedy pomysł aranżacji ze sceptycyzmem, ale wersja na trio smyczkowe zdobyła popularność. Brzmi bardzo ciekawie. Trzy instrumenty smyczkowe: skrzypce, altówka i wiolonczela w naturalny sposób potrafią realizować trzygłosową fakturę wielu wariacji. A gdy przychodzi pora na dwugłosowy kanon (Wariacja 27) wiolonczela po prostu milknie.\nIstnieje rzadko grywana XIX-wieczna wersja na dwa fortepiany autorstwa Josepha Rheinbergera, brzmiąca trochę sztucznie i ociężale. Bardziej przekonujący jest współczesny amerykański gitarzysta i aranżer Kurt Rodarmer, który przez 10 lat pracował nad transkrypcją „Wariacji” na gitarę. Ażeby zaprezentować rezultat w postaci wirtuozowskiego nagrania dzieła, wykorzystał dwie specjalnie zaprojektowane gitary i posłużył się montażem dźwięku. Efekt był imponujący: są to kameralne, pełne ciepła, ale również wirtuozowskie i wierne wobec oryginału „Wariacje Goldbergowskie”. Można także posłuchać wersji na harfę solo autorstwa brytyjskiej harfistki Catrin Finch, w jej wykonaniu Aria brzmi wprost zjawiskowo, dźwięki długo wybrzmiewają, choć to sonorystyczne bogactwo harfy może nieco zamazać klarowność kontrapunktu Bacha.\nOkoło 1938 r. opracowanie na orkiestrę kameralną stworzył Józef Koffler, pierwszy polski dodekafonista. Francuski organista Jean Guillou ponad ćwierć wieku temu przedstawił zaskakująco świetnie brzmiącą aranżację na organy, tak dalekie przecież od klawesynu. Nie brakuje innych, często bardziej zaskakujących opracowań. Niestrudzony w łączeniu jazzu z Bachem Jacques Loussier grywa „Wariacje Goldbergowskie” w wersji na trio jazzowe. Dzieło do nowszych technologii muzycznych starają się wprowadzić współcześni twórcy, przykładu dostarcza austriacki kompozytor Karlheinz Essl i jego „Gold.Berg.Werk”, zawierający m.in. wersję na trio smyczkowe i elektronikę. Z drugiej strony: właśnie w naszych czasach „Wariacje Goldbergowskie” doczekały się opracowania na... orkiestrę barokową (zespół Parnassi Musici). Co powiedziałby na to Bach?


Prezydent widzi tylko premiera Marka Belkę\n- To, że Marek Belka będzie miał problemy z uzyskaniem poparcia dla swojego gabinetu, było jasne jak słońce już w momencie desygnowania go na stanowisko premiera. Pozostaje tylko pytanie: jaką grę uprawia prezydent Kwaśniewski i jakie sprawy chce rękami Belki załatwić? Jerzy\n- Normalny obywatel (nie polityk) potraktuje przyspieszone wybory krajowe tak samo jak wybory europejskie, czyli zignoruje je. Te same twarze, te same zbawienne rady — ale dla własnego ugrupowania, a nie dla Polski. Zastanawia mnie, dlaczego nikt nie stawia pytania, czy nowy skład parlamentu — wybrany na chybcika, w chaosie, w okresie urlopowym i zapewne w większości spośród tych samych polityków — będzie w stanie zrobić coś dobrego dla kraju? Obawiam się, że nie będziemy długo czekać na kolejne przedterminowe wybory. Mjp\n- Wiedziałem, że po upadku rządu Leszka Millera (rządził zbyt długo) trzeba od razu przeprowadzić nowe wybory. Szkoda, że całe społeczeństwo musi ponosić koszty tego całego kabaretu, przy jakim się upiera SLD. Znik\nInteres budżetu ponad sprawiedliwością\n- Nie po raz pierwszy instytucje powołane do strzeżenia praworządności w Polsce relatywizują prawo. W stosunkach obywatela z państwem ten pierwszy jest tylko przedmiotem, służącym realizacji idiotycznych ambicji polityków. Decyzję Trybunału Konstytucyjnego w sprawie VAT można śmiało nazwać jego kompromitacją. Wynika z niej, że jeśli parlament uchwali prawo pozbawiające właścicieli ich samochodów, a następnie zostanie stwierdzona niezgodność takiej ustawy z Konstytucją, to TK może — powołując się na interes budżetu — zalegalizować owo bezprawie i odmówić prawa do dochodzenia odszkodowań przez okradzionych. George\nSkoda i Vagonka wchodzą do Polski\n500 mln zł w zawieszeniu\nBelki , Marka , Prawo , Premier , Obywatel , Parlament , Wybory\t, Marek Belka , Budżet , Premiera


Nowy Eizo FlexScan EV2480 - biurowa doskonałość - Wzorniki.eu\n» Nowy Eizo FlexScan EV2480 - biurowa doskonałość\nNowe produkty (28)\nNowy Eizo FlexScan EV2480 - biurowa doskonałość\n25-05-2021 , radek\n20-05-2021 , radek\n1 295,00 zł 1 149,00 zł\nNowy Eizo FlexScan EV2480 - biurowa doskonałość 0\nDodano: 25-05-2021 w kategorii: Nowe produkty, Blog autor: radek\nNowy Eizo FlexScan EV2480 - 24 cale biurowej doskonałości\nMonitory 24 calowe to wciąż najpopularniejszy segment rynku. Nowe Eizo FlexScan EV2480 doskonale wpisuje się wymagania nowoczesnego i ekologicznego biura i domu. Z praktycznego punktu widzenia, najważniejsze cechy nowego EV2480 to przede wszystkim: Funkcje dbające o wzrok, automatyczna jasność oraz obraz bez migotania. Producent przemyślał także kwestię ergonomii pracy i wyposażył monitor w liczne wejścia i wyjścia umożliwiające bezproblemowe wpięcie się w laptop i podłączenie sporej liczby urządzeń peryferyjnych. W nowoczesnych laptopach często brakuje złączy wejściowych, ponieważ producenci rezygnują z nich, by „odchudzić” swoje urządzenia i sprawić, by były bardziej przenośne. Wbudowany port UBS-C w modelu EV2480 daje dostęp do czterech złączy USB-A, umożliwiających podłączenie urządzeń takich jak mysz, klawiatura, kamerka internetowa lub pamięć zewnętrzna. Oprócz tego terminal USB-C dostarcza zasilanie o mocy do 70 W, co pozwala wygodnie ładować małe komputery stacjonarne i laptopy bez konieczności podłączania osobnego zasilacza.\nDzisiejsze FlexScany to także styl i dbałość o środowisko naturalne. Monitor EV2480 ma wyjątkowo cienkie, niemal niewidoczne ramki, dzięki którym doskonale wpisuje się w styl minimalistyczny. Dostępny jest w dwóch wersjach kolorystycznych: klasycznej czerni albo czystej bieli, która wnosi nieco świeżości do przestrzeni biurowej. Kable dołączone do monitora są w takim samym kolorze, co obudowa. Starając się minimalizować wpływ wyprodukowanych produktów na środowisko naturalne, EIZO bazując na doświadczeniu popartym latami badań, produkuje obudowy monitorów o jednolitych kolorach i gładkiej fakturze bez użycia farby. Kilka sztuk nowego EIZO EV2480 można zamówić w opakowaniu zbiorczym aby wyeliminować nadmiar tektury użytej do pakowania pojedynczego egzemplarza.\nEIZO EV2480 - najważniejsze funkcje i możliwości:\nPort USB-C do wygodnego podłączenia laptopa\nFlexScan EV2480 wyposażono w złącze USB-C umożliwiające wyświetlanie sygnałów audio, wideo i USB, a także ładowanie podłączonych urządzeń. Dzięki temu osoby przenoszące się między stacjami roboczymi lub pracujące poza biurem mogą łatwiej i szybciej podłączyć laptopa.\nZłącze USB-C dostarcza zasilanie o mocy do 70 W, co pozwala wygodnie ładować małe komputery stacjonarne i laptopy bez konieczności podłączania osobnego zasilacza.\nPodłącz urządzenia peryferyjne bezpośrednio do monitora\nW nowoczesnych laptopach często brakuje złączy wejściowych, ponieważ producenci rezygnują z nich, by „odchudzić” swoje urządzenia i sprawić, by były bardziej przenośne. Wbudowany port UBS-C w modelu EV2480 daje dostęp do czterech złączy USB-A, umożliwiających podłączenie urządzeń peryferyjnych takich jak mysz, klawiatura, kamerka internetowa lub pamięć zewnętrzna.\nPracuj lepiej i wygodniej z EV2480\nMonitor FlexScan EV2480 wyposażono w funkcje poprawiające komfort i wydajność pracy.\nStopka FlexStand umożliwia wygodną regulację wysokości, nachylenia i obrotu ekranu. Dzięki temu monitor można ustawić w wygodnej pozycji do pracy zarówno na siedząco, jak i na stojąco.\nPo podniesieniu ekranu na stopce do maksymalnej wysokości pod monitorem można zmieścić mały laptop, aby zaoszczędzić miejsce na biurku. Pozwala to nawet trzykrotnie powiększyć dostępną przestrzeń roboczą i pracować wygodniej, bez konieczności przewijania zawartości ekranu i przełączania się między oknami.\nMonitor wyposażono w złącza wejściowe USB-C, DisplayPort i HDMI, umożliwiające podłączenie go do różnych urządzeń.\nIdealny w małych przestrzeniach\nDzięki swoim kompaktowym rozmiarom (537,8 mm szerokości i 230 mm głębokości) monitor bez problemu zmieści się w niewielkim domowym biurze lub przestrzeni dzielonej z innymi.\nAutorskie oprogramowanie EIZO Screen InStyle oferuje funkcję „Color Briefcase”, która pozwala zachować preferencje dotyczące ustawień ekranu i z łatwością przenosić je między monitorami. Przydaje się to zwłaszcza osobom przenoszącym się między różnymi stacjami roboczymi lub pracującym zdalnie.\nKorzystając z regulowanej stopki, ekran monitora można obrócić o 90 stopni do trybu portretowego, aby ułatwić sobie lekturę długich dokumentów i stron internetowych.\nMinimalistyczny design EIZO EV2480\nMiły dla oka monitor pomaga stworzyć przyjazne, komfortowe środowisko pracy. Dzięki prostemu designowi i ergonomicznym funkcjom model EV2480 idealnie wpisuje się w każdą przestrzeń roboczą, zarówno w domu, jak i w biurze.\nFlexScan EV2480 ma bezramkową konstrukcję, które doskonale wpasowuje się w minimalistyczne trendy. Niewielka odległość między krawędzią obudowy a obszarem wyświetlania obrazu sprawia, że monitor świetnie wtapia się w otoczenie.\nOprócz standardowej czarnej obudowy dostępna jest także wersja biała, która świetnie wpisuje się w przestrzeń roboczą nowoczesnych biur, wnosząc do niej nieco świeżości i oddechu. Kable dostarczane są w kolorze odpowiadającym kolorowi obudowy.\nMonitor ma wiele funkcji pomagających użytkownikowi lepiej koncentrować się na wykonywanych zadaniach i ograniczyć zmęczenie oczu podczas wielogodzinnej pracy.\nDobry widok pod dowolnym kątem\nEV2480 ma panel IPS LCD z podświetleniem LED i kątami widzenia 178° w pionie i w poziomie. Dzięki temu monitor wykazuje minimalne zmiany koloru i kontrastu przy patrzeniu na ekran pod różnymi kątami, może więc wygodnie korzystać z niego kilka osób naraz.\nDrukowanie dokumentów biurowych staje się coraz rzadsze, m.in. za sprawą zwiększonej popularności pracy w domu oraz zaostrzenia środków bezpieczeństwa. Tryb Paper Mode ogranicza ilość niebieskiego światła emitowanego przez monitor, zapobiegając w ten sposób zmęczeniu wzroku podczas lektury cyfrowych dokumentów. Używając jednocześnie funkcji Auto EcoView, emisję niebieskiego światła można zmniejszyć aż o 80%\nW słabo oświetlonym środowisku pracy dla oczu najlepsze jest ustawienie niskiej jasności ekranu. FlexScan EV2480 korzysta z podświetlenia LED, które pozwala precyzyjnie regulować jasność ekranu, a nawet ustawić ją na poziomie zaledwie 1% wartości maksymalnej.\nOchrona wzroku potwierdzona certyfikatem\nMonitory z serii FlexScan mają certyfikaty TÜV Rheinland potwierdzające niski poziom emisji niebieskiego światła i ograniczone migotanie obrazu\nEIZO wytwarza swoje monitory we własnych zakładach, aby mieć ścisłą kontrolę nad procesem produkcji i jakością każdego urządzenia zjeżdżającego z taśmy fabrycznej.\nDoskonała reprodukcja kolorów\nMonitor konwertuje dane pochodzące z 8-bitowego sygnału wejściowego i dobiera odpowiednie przejścia tonalne, aby wiernie odtwarzać wyświetlane obrazy. Ponadto na etapie produkcji każdy monitor poddaje się pomiarom i regulacji, aby prawidłowo wyświetlał obrazy od razu po wyjęciu z pudełka.\nWszystkie monitory FlexScan są projektowane, wytwarzane i poddawane kontroli jakości w zakładach EIZO. Dzięki temu producent może dostarczać klientom urządzenia najwyższej klasy.\nFlexScan EV2480 jest przyjazny dla środowiska dzięki funkcjom obniżającym pobór mocy. EIZO dokłada wszelkich starań, by tworzyć energooszczędne produkty w duchu zrównoważonego rozwoju.\nZmniejszenie wykorzystania lotnych związków organicznych (np. niektórych farb) w produkcji towarów stanowi globalne wyzwanie. Bazując na doświadczeniu popartym latami badań, EIZO produkuje obudowy monitorów o jednolitych kolorach i gładkiej fakturze bez użycia farby.\nOgraniczony pobór energii\nMonitor wykorzystuje autorskie technologie EIZO EcoView, które ograniczają pobór mocy nawet o 50%* w porównaniu do monitora wyświetlającego obraz na maksymalnym poziomie jasności.\n*Typowy pobór mocy nie uwzględniający zasilania przez USB.\nMonitor LCD EIZO 23,8" EV2480-WT Widescreen 1920x1080 (16:9)\nPaleta barw sRGB\nPrzekątna 23,8" / 60,5 cm\nrozdzielczość 1920 x 1080 (16: 9)\nwielkość piksela 0,275 x 0,275 mm\nkąt widzenia: poziom/pion 178/178 (10:1)\nczas reakcji matrycy pośredni 5 ms\nwejście sygnału: USB-C (DisplayPort Alt Mode, HDCP 1.3), DisplayPort (HDCP 1.3), HDMI (HDCP 1.4)\nWymiary: 537,8 x 332,4 - 523,6 x 230 mm\nRegulacja wysokości: 191,2 mm\nPiwot: 90° (w lewo i w prawo)\nDołączone akcesoria: Kabel zasilający (2 m), kabel USB-C (2 m), przewodnik instalacji\nKompatybilny z komputerami MAC.\nGwarancja: 5 letnia gwarancja producenta realizowana przez punkt serwisowy w Polsce, szczegóły w karcie gwarancyjnej (EIZO Exclusive Service).\nEIZO EV2480 w kolorze białym: https://wzorniki.eu/monitor-eizo-flexscan-ev2480-wt-bialy\nEIZO EV2480 w kolorze czarnym: https://wzorniki.eu/monitor-eizo-flexscan-ev2480-bk


Agnieszka Kołakowska: Nick Cohen, Jak lewica zwróciła się przeciwko Żydom - Agnieszka Kołakowska\nAgnieszka Kołakowska: Nick Cohen, Jak lewica zwróciła się przeciwko Żydom\nCohen słusznie zauważa, że niektóre cechy rasizmu starej lewicy wydają się bardzo współczesne.\nW kwietniu 2012 Nick Cohen napisał w angielskim piśmie „Standpoint” ciekawy i bardzo potrzebny – także w Polsce – tekst o antysemityzmie na lewicy. Formalnie jest to recenzja niedawno wydanej książki Colina Shindlera Israel and the European Left (Izrael i europejska lewica). Cohen zaczyna mocno. Ruth Fischer – pisze on – w swoich wypowiedziach przypominała nazistkę: „Posługiwała się tym samym językiem nienawiści. Chciała mordować Żydów. Ale Hitler nie mógłby jej zaakceptować. Fischer była przewodniczącą niemieckiej partii komunistycznej. Drobne różnice między jej postawą a postawą nazistów stały się jasne, gdy oświadczyła, że należy stratować i zatłuc na śmierć nie tylko żydowskich kapitalistów, lecz wszystkich kapitalistów”. Książka Shindlera – relacjonuje dalej Cohen – wyjaśnia, dlaczego w oczach komunistów jej antysemityzm nie był zdradą.\nShindler „pokazuje, jak potworne stereotypy i antysemickie teorie spiskowe wymyślone przez marksistów – nie przez faszystów ani przez islamistów, ani przez katolickich czy prawosławnych nacjonalistów, lecz przez lewicę – przetrwały, podczas gdy cały świat wokół się zmienił”.\nWolno wątpić – pisze Cohen – czy książka Shindlera doczeka się szerokiego rozgłosu w angielskiej prasie: „prawicowej prasie się nie spodoba, bo nie jest to konwencjonalne potępienie lewicy. (…) Lewicowej prasie się nie spodoba z tego samego powodu, z którego Kalibanowi nie podobał się widok własnej twarzy w lustrze”. To, o czym pisze Shindler, jest właściwie tematem tabu. Cohen wspomina o czymś, o czym świetnie wiemy: że zrównywanie potworności faszyzmu z potwornościami komunizmu, moralne ich zrównanie, patrzenie na nie z tym samym obrzydzeniem, nadal jest nie do przyjęcia na lewicy, choć, jak pisze – i o tym też należy przy każdej okazji wspominać – „nawet jeśli chcemy się zachowywać jak księgowi i liczyć czaszki zamordowanych, okazuje się, że komuniści wymordowali o wiele więcej ludzi, niż faszyści, zaczęli ich mordować zanim faszyści objęli władzę i dalej mordowali, gdy faszyści już władzę stracili”. Nawet Robert Conquest – dodaje Cohen – który tak świetnie pisał o zbrodniach Stalina i sam był w swoim czasie wyśmiewany i potępiany przez lewicę jako fantasta zimnej wojny – mawiał, że jego zdaniem naziści byli gorsi od komunistów. „Nie umiał wyjaśnić dlaczego, po prostu tak to odczuwał”.\nByć może – pisze Cohen – po części da się to wyjaśnić tym, że po wojnie mieliśmy dostęp do nazistowskich archiwów, podczas gdy na przykład chińskie archiwa o Mao Tse Tungu, największym zbrodniarzu dwudziestego wieku, nadal są niedostępne. Do tego dochodzi mgliste, sentymentalne poczucie, że cele komunizmu były szlachetne: równość, uniwersalne braterstwo itp.\nTak czy inaczej, relacja Shindlera o rasizmie antyrasistów, o tym, jak skrajna lewica atakuje najbardziej prześladowane mniejszości, nie pasuje do gotowego, powszechnie przyjętego schematu, według którego komunizm był „wiarą emancypacyjną”. Kontrowersyjność jego książki sprawia, że – zdaniem Cohena – nawet centrystyczna prasa, dla której powszechnie przyjęte schematy są jedynie słuszne, może się nie kwapić do pisania o niej. A jest to, „jeśli nie sekretna historia, to historia sekretu, który jest w pełni widoczny: ukazanie faktów, które są dostępne, ale o których się nie mówi”. Cohen pisze, że gdy zrobił wywiad z Shindlerem w Londynie podczas festiwalu żydowskiej książki, spośród publiczności padły głosy, iż po raz pierwszy słyszą analizę rasistowskich nurtów w myśli lewicowej, choć przecież od początku nurty te były w niej widoczne.\n„Rosyjski komunizm i ruchy walczące o żydowską samodeterminację były bliźniakami, rozdzielonymi po urodzeniu” – pisze Cohen. Środowiska żydowskie i lewica były splecione. Wielu z tych, którzy wyjechali do Palestyny, to socjaliści, marzący o „Nowej Jerozolimie w Jerozolimie”. Inni widzieli Nową Jerozolimę w Moskwie. Ale z powodów praktycznych nie mniej niż teoretycznych nie mogli dojść do porozumienia: „Dla rewolucjonistów walka o żydowską samodeterminację przeszkadzała w skupieniu się na głównym celu, jakim było uniwersalne wyzwolenie. Antysemityzm był tylko pozostałością średniowiecznych zabobonów, które – twierdził Lenin – w miarę postępu ludzkości znikną, wraz z samym judaizmem, wraz z wszelkimi narodowymi, klasowymi i religijnymi różnicami”.\nCohen jest jednym z bardzo niewielu na Zachodzie – i nie tylko na Zachodzie – którzy rozumieją (i na dodatek ośmielają się głośno twierdzić), że „przekonanie, iż komunizm jest lepszy od nazizmu, przeszkadza nam w rozpoznaniu rewolucji bolszewickiej jako pomysłu, który był szalony od samego początku”, i którzy pamiętają o tym, że bolszewicy musieli zniszczyć niezależne żydowskie organizacje tak samo, jak wszelkie inne. Przypomina też Cohen o szczególnym zagrożeniu, jakie dla bolszewików stanowił socjalistyczny syjonizm – i o tym, jak Lenin oczyścił ruch komunistyczny z Bundowców.\nStalin natomiast, pisze Cohen, w odróżnieniu od Lenina (czy słusznie ich pod tym względem odróżnia – nie jestem pewna) był prawdziwym antysemitą i może to właśnie między innymi przeszkodziło mu w rozpoznaniu, czym naprawdę jest nazizm i doprowadziło do paktu z Hitlerem. Rzecz ciekawa, że po pakcie Ribbentrop-Mołotow, który oddał Żydów z ziem zachodnich w ręce Hitlera, liczba członków brytyjskiej partii komunistycznej wzrosła, pisze Shindler. I dodaje, że choć według niektórych historyków pakt ten miał niby wstrząsnąć „całym pokoleniem lewicowców” (choć trudno to po nich poznać), prawie nikt nie przejmował się losem polskich Żydów.\nCohen słusznie zauważa, że niektóre cechy rasizmu starej lewicy wydają się bardzo współczesne. Po pierwsze, przypomina on, że komuniści nie mogli oczywiście oskarżać Żydów o należenie do „judeo-bolszewickiego” spisku; musieli nazwać to spiskiem prawicowym i syjonistycznym, nie „żydowskim”. Podczas procesu Slanskiego i innych czechosłowackich komunistów w 1952 r. władze mówiły o „światowym ruchu syjonistycznym”, organizowanym przez amerykańskich imperialistów, na czele których z kolei stali amerykańscy syjoniści. Także w Polsce, gdzie dobrze to wszystko znamy z czasów PRL, warto o tych rzeczach przypomnieć – by zdać sobie sprawę z historycznych powiązań, o których pisze Cohen, i uświadomić sobie, jak bardzo obecne zjawisko antysemityzmu na lewicy przypomina oficjalny komunistyczny antysemityzm, nazywany także wtedy „antysyjonizmem”. „Komuniści – pisze Cohen – wyobrażali sobie gigantyczny syjonistyczny spisek, (…) ale twierdzili, że są wrogami syjonizmu, nie antysemitami. U współczesnych lewicowców spotykamy bardzo podobne wypowiedzi, gdy mówią oni o „izraelskim lobby”, zastrzegając się, że ich teorie spiskowe nie mają nic wspólnego z rasizmem”.\nZa Stalina lewicowi Żydzi stawali w obliczu kolejnego testu lojalności; wśród nich, pisze Cohen, było wielu, którzy „w ogóle nie uważali się za Żydów i z ulgą porzucili swoją dawną religijną i kulturalną tożsamość, by życie poświęcić Partii; i oto Partia teraz ich za to żydostwo potępiała. W Czechosłowacji każdy Żyd był podejrzany. Gdy aresztowano Artura Londona, wiceministra spraw zagranicznych w rządzie Slanskiego, jeden z aresztujących go powiedział, że Hitler miał rację na temat Żydów i że „my skończymy to, co on zaczął”. Zachodni komuniści nie protestowali, ze strachu, że zostaną wyklęci na lewicy.\nOd tego czasu – pisze Cohen – wiele było podobnych testów lojalności dla Żydów i prób wymuszania na nich, by potępili Izrael; by wypowiedzieli się „jako Żydzi” i oświadczyli otwarcie, że „jako Żydzi” wstydzą się państwa Izrael i nim gardzą. „Kampania bojkotowania izraelskich uniwersytetów domaga się od izraelskich pracowników uniwersyteckich, by udowodnili, że nie są antypalestyńscy, inaczej nie zostaną dopuszczeni do współpracy z Europejczykami”.\n„Lewicowe postawy – pisze Cohen – były niezwykle konsekwentne. Komunizm przerodził się w antykolonializm. Izrael pozostał obiektem szczególnie wściekłego potępiania – mimo że syjonizm był zarazem ruchem osiedleńców i ruchem antykolonialnym, który atakował imperium brytyjskie. Antykolonializm z kolei przerodził się w bunty 1968 r. W Niemczech lewicowi terroryści związani z grupą Baader Meinhof twierdzili, że odrzucają nazizm swoich rodziców, ale udowodnili, że niczym się od tych ostatnich nie różnią, gdy podłożyli bombę na spotkaniu upamiętniającym rocznicę Kristallnacht. Dziś większość lewicy zapomniała o hasłach uniwersalnych wartości, jakie kiedyś głosili. To konserwatyści i liberałowie prędzej podkreślają potrzebę asymilacji, podczas gdy lewica nad wszystko wynosi „różnorodność” i „inność” – dla wszystkich oprócz Żydów. (…) Izrael jest wyjątkiem wśród narodów: jest jedynym suwerennym państwem, którego prawo do istnienia bywa rutynowo kwestionowane”.\nCóż jednak, pyta Cohen, ma dziś z nami wspólnego historia antysemityzmu na lewicy? “Przez ‘lewicę’ Shindler rozumie bowiem skrajną lewicę, która to za czasów Stalina i Mao była jedną z najbardziej przerażających sił w historii ludzkości, ale dziś jest już niczym. Związku Sowieckiego nie ma. (…) Kogo dziś obchodzi komunizm? (…) Nawet marksiści nie wierzą już w marksizm-leninizm”.\nCohen zauważa jednak, że „w dziwny sposób, o którym mało się mówi, śmierć komunizmu uwolniła idee skrajnej lewicy z klatki zimnej wojny. Gdy skrajna lewica była światową siłą, główny nurt liberalnej lewicy musiał się od niej odcinać i bronić się przed jej atakami. Dziś, gdy skrajna lewica nie jest już żadnym zagrożeniem, nie ma już tych dawnych granic. Media wyklęłyby z życia publicznego konserwatystę, który by występował na wspólnej platformie z neonazistą. Ale szanujący się lewicowcy mogą dziś zawierać sojusze z ludźmi, którzy kiedyś uchodziliby za nieakceptowalnych ekstremistów – i nikt nie piśnie. Tak samo z ideologią. Wstrętne idee przepływają sobie spokojnie przez niestrzeżone granice, z katastrofalnymi skutkami dla Żydów i dla Arabów”.\n„Wpływ skrajnie lewicowych idei na postawy wobec konfliktu izraelsko-palestyńskiego jest zbyt oczywisty, by go opisywać. (…) Większość Izraelczyków i większość Palestyńczyków jest za kompromisem, który oznaczałby sprawiedliwą dystrybucję ziemi, koniec przemocy i bezpieczeństwo – to znaczy mniej więcej podział kraju według granic z 1967 r. Kompromis jest natomiast tak samo nie do przyjęcia dla skrajnej lewicy i dla islamistów, jak dla izraelskiej i amerykańskiej prawicy. Ale coraz bardziej jest też nie do przyjęcia dla głównego nurtu liberalnej lewicy. Przekonanie, że Izrael jako państwo nie ma racji bytu, przeniosło się ze skrajnych brzegów do głównego nurtu lewicowego dyskursu”.\n„Także dla Arabów – pisze Cohen – wpływ europejskiej lewicy jest zgubny. Duch paktu między Hitlerem i Stalinem żyje nadal w koalicji między zachodnimi lewicowcami i islamską religijną prawicą. Takiego rodzaju sojusze są skandaliczne. Nic dobrego z nich nie wyniknie dla Arabów, a w szczególności dla arabskich kobiet. Widać w nich wyraźnie, jak nieszczere są głoszone przez lewicowców zasady antyrasizmu i antyseksizmu. A mimo to są przyjmowane bez komentarzy”. Cohen przypomina, że dla islamistów, tak samo jak dla lewicy, wrogiem jest ogólnie Zachód, a w szczególności Izrael, i że zatem lewica nie przejmuje się cierpieniami, jakie teokraci narzucają ludności od Iranu do Gazy; może je spokojnie ignorować. Wspomina on też – i nie on jedyny – o tej skłonności na lewicy do zapominania o tych właśnie ludziach czy grupach, których rzekomo się broni. I ta skłonność, mówi, jest „ostatnim dziedzictwem mrocznej przeszłości”.\nCohen cytuje Ralpha Milibanda, angielskiego marksistę (i ojca Eda i Davida), który trafnie to ujął. „W 1967 r., podczas Wojny Trzydniowej, Miliband zwrócił uwagę na podstawową prawdę, że skorumpowane reżimy Bliskiego Wschodu potrzebują Izraela i antysemickich teorii spiskowych, by odwrócić uwagę swoich społeczeństw od tego, co się dzieje w ich własnych krajach. Ubolewał nad tym, jak chętnie lewica akceptowała Egipt Nassera. Wystarczyło, by Nasser krzyczał o „socjalizmie”, „imperializmie” i „rewolucji” – mówił Miliband – i lewicowcy już do niego pędzili. Najsmutniejsze jest to, powiedział, że ta nieskazitelna lewica jest niezdolna do odróżnienia czegokolwiek od czegokolwiek innego i reaguje z pawłowską przewidywalnością na hasła, na dźwięk których kiedyś się śliniła”.\nI nic się nie zmieniło. Teraz, tak samo jak dawniej – pisze Cohen – „ta nieskazitelna lewica automatycznie się ślini, gdy tylko pada słowo ‘Izrael’. Być może o tym nie wie, bo ta lewica wie bardzo mało, ale źródła jej pawłowskiej reakcji są głęboko zakorzenione w strasznej historii dwudziestowiecznej lewicy”.\nBronisław Wildstein: Polska, antysemityzm, lewica\n które przy okazji gorąco polecam; jest do niego darmowy dostęp na stronie www.standpointmag.co.uk\nTomasz Merta: Odkrywanie Ameryki\nKatarzyna Górska: Portret artysty z czasów starości\nKrzysztof Dybciak: Pisarze wobec religii w okresie powojennym\nPiotr Nowak: Hodowanie troglodytów\nJerzy Mierzejewski: Nie ma artysty, który by wszystko zawdzięczał sobie


wyborowa – Agnieszka Tatera\nImpreza na koniec roku, czyli blogerzy nie mogą bez siebie żyć!\nPublished on 28 grudnia 2012 przez Agnieszka Tatera15 Komentarzy\nWygląda na to, że grono warszawskich (i okołowarszawskich) blogerów chyba zapałało do siebie sympatią. Zapewne w dużej części jest to wynik działań Ilony z BlogoStrefy, ale wygląda na to, że my sami łyknęliśmy bakcyla spotkań, bo o Wigilię B(v)logerów prosiło przynajmniej kilka osób. Ilona kolejny raz błysnęła talentem organizatorskim, Marianna z Warsaw Spotted załatwiła nam ciekawą miejscówkę – Prochownię Żoliborz (czynne będzie dopiero za jakiś czas, mieliśmy więc okazję zrobić tam przedpremierową imprezę), a niezawodna Wyborowa wspomogła nasze humory butelkami smakowych wódek oraz winami Campo Viejo, które dopiero wchodzą na polski rynek. W Pernod Ricard wiedzą, jak dopieszczać blogerów 😉 Blogerzy kulinarni zadbali o przekąski słodkie i słone, inne osoby dostarczyły napoje niealkoholowe oraz fanty do konkursów, których było sporo.\n* Po kliknięciu na zdjęcia możecie zobaczyć ich większe wersje.\nZjawiło się naprawdę sporo osób, szczerze pisząc, nie spodziewałam się, że będzie nas tylu. Ostatni tydzień przed Świętami, czas, kiedy większość z nas ma przeważnie przynajmniej 1-2 Wigilie robocze/studenckie/branżowe/inne do „zaliczenia”, miałam więc miłą niespodziankę. Było też sporo nowych osób, co według mnie jest świetną sprawą! Kolejne osoby, kolejne blogi, wspólny czas razem. I to w offline 🙂 Ucieszył mnie też fakt, że skusiłam na przyjście również Maję (która zresztą została jedną z gwiazd imprezy :D), a także pojawiła się – dla mnie niespodziewanie, nie wiedziałam, że będzie – Avo_lusion. Tym razem były więc już trzy blogerki książkowe i oby ta zwyżkowa tendencja się utrzymywała dalej!\nW trakcie wieczoru mieliśmy okazję uczestniczyć w warsztatach zapachowych zorganizowanych przez jedynego w Polsce(?) blogera – Marcina (zapewne pań piszących o tej tematyce jest sporo, ale o innym panu jeszcze do tej pory nie słyszałam). Było pachnąco, interesująco, również zabawnie. Chociaż nie wszystkie zapachy podbiły nasze serca 😉\nByło też sporo różnych konkursów, w których można było wygrać różności – buteleczki Porto, książki, różnorakie gadżety, zamrożone jagody Acai i wiele innych rzeczy. I to jest fajne – nie dość, że lubimy obdarowywać innych, to zawsze jest przy tym mnóstwo zabawy i śmiechu, bo większość konkursów jest od czapy 😉\nBył też pokaz zdjęć z Brazylii oraz możliwość zakupu cegiełki-kuponu z kodem do audiobooka Loko, nagranego przez blogerów. W ten sposób można pomóc dzieciakom, o czym pisałam kilka postów wcześniej!\nJednak przebojem dużej części imprezy była sesja fotograficzna, którą zorganizowała dla nas ekipa Kobiecego Punktu. Przytaszczyli ze sobą sprzęt (co było sporym wyczynem biorąc pod uwagę ilość śniegu, jaka wtedy była na zewnątrz i całkiem spory mróz) i pozwolili nam szaleć przed obiektywem ile tylko chcieliśmy. Działo się, oj działo! Były harce i swawole, a oglądając zdjęcia zrobione w trakcie tej arcydługiej sesji można jasno powiedzieć: blogerzy lubią być w centrum uwagi i lubią się przytulać 😀 Zobaczcie sami!\nKoło północy – wraz z pięcioma innymi osobami – pojechaliśmy na drugą Wigilię (tzw. branżową). I muszę to napisać – blogerska była fajniejsza 😀 W naszej grupce było nam oczywiście dobrze i zabawnie, ale generalnie impreza blogerów była bardziej wyluzowana i odjechana. Co nie zmienia faktu, że z piątką mych towarzyszy spędziłam świetną resztę wieczoru. Tylko poranek po zmieszaniu trunków był trochę bolesny, szczególnie, że trzeba było wstać do pracy 😉 Ale podróż w szóstkę jednym autem, opowieści w obcych językach, grę w szachy między zdziwionymi imprezowiczami i picwąsa będę wspominać jeszcze jakiś czas 😉 A tak a propos – zna ktoś z Was słowo picwąs i wie skąd pochodzi i jaka jest jego etymologia?\nTo druga impreza dla blogerów, w której miałam okazję ostatnio uczestniczyć (pierwszą opisałam w notce pod tytułem „Lans i bans na 22 piętrze, czyli spotkanie blogerów„). Znowu mam te same odczucia – jestem zachwycona! 🙂 A nawet więcej – podobało mi się (siłą rzeczy, bo czułam się już bardziej swojsko, znałam dużą część uczestików etc.) jeszcze bardziej niż za pierwszym razem! Blogerzy, których spotykałam to naprawdę fajni, kreatywni, zabawni i inteligentni ludzie. Cóż, znowu pewnie ktoś mi zarzuci tworzenie koła wzajemnej adoracji, ale nic mnie to nie obchodzi – ja tych „blogierów” zwyczajnie lubię i dobrze mi z nimi. A te spotkania dają mi jeszcze wielką ilość pozytywnej energii, kopa do działania i często sporo ciekawostek do przemyśleń. Mam więc nadzieję, że będzie mi dane uczestniczyć jeszcze w wielu podobnych wieczorkach towarzyskich 😉\nPS. Zdjęcia należą do BlogoStrefy, Kobiecego Punktu, Agaty, Iwony oraz Kamila.\nCategories Blog, blogerzy, blogi, Blogosfera, Przemyślenia i inne takie, Spotkania•Tags blog, bloger, impreza, lans, spotkanie blogerów, Warszawa, wieczor, wyborowa, zabawa\nLans i bans na 22 piętrze, czyli spotkanie blogerów\nPublished on 19 listopada 2012 przez Agnieszka Tatera25 Komentarzy\nJakiś czas temu blogowa Mamma z BlogoStrefy rzuciła pomysł kolejnego spotkania blogerów. Podrażniła nas jeszcze ciekawym i tajemniczym miejscem spotkania i zapadła cisza. Niedawno jednak zaprosiła warszawskich (i krakowskich, i gdańskich, i w ogóle chętnych do spotkania) blogerów na tajemnicze 22 piętro jednego z budynków w centrum Warszawy. Na miejscu okazało się, że zmierzamy do siedziby Pernod Ricard, zwanego swojsko Barem Wyborowej 😉 Tamże czekały na nas już pięknie wyglądające przekąski oraz tzw. otwarty bar pełen alkoholi. Kuszono nas także widokami, jednakże pogoda miała inne plany 😉\nNa początku byliśmy grzeczni, mili, trochę sztywni. Typowe rozglądanie się za znajomymi, „obwąchiwanie” nieznanych nam osób, badanie gruntu. Sprawdzaliśmy kto jest kim, o czym piszemy, rozmawialiśmy o blogowaniu, współpracy z firmami, imprezach branżowych i setkach innych tematów. Integracja powolutku toczyła się do przodu.\nZa to Wyborowa i organizatorka mieli w stosunku do nas inne plany!\nPostanowiono nam dzielnie pomóc nawiązywaniu kontaktów, zapewniając pełen bar, miłą obsługę, barmanów tworzących smaczne drinki, a do tego konkursy, muzyka i integracja mogła ruszyć z kopyta.\nSzybko więc przestaliśmy być grzeczni i wyszły na jaw nasze prawdziwe twarze. Zaczęły się tańce, swawole, dzikie sesje fotograficzne, nawiązywanie bliższych znajomości, a nawet chwile szczerości 😉 Robiło się coraz weselej, tematy zrobiły się luźniejsze. Typowa udana impreza.\nRozhulaliśmy się tak bardzo, że skończyliśmy na afterku w Huśtawce, było zacnie. Tylko sobota była ciężkim dniem…\nWiecie co? Ja naprawdę uwielbiam spotykać się z innymi blogerami. Wcale nie muszą być to osoby piszące o książkach. Jakimś cudem większość blogujących osób jest zwyczajnie naprawdę fajna 😉 Są to ludzie z pasją, często talentem, lepiej lub gorzej realizujący swoje plany rozwoju, otwarci na nowe wyzwania i nowe osoby, z którymi idzie porozmawiać na wiele różnych tematów. A ostatnio dochodzę do wniosku, że lubię takie spotkania „nie-tylko-książkowe”, bo zawsze dowiem się wielu nowych rzeczy i spoglądam potem na swój blog z innej perspektywy. Jestem więc całym sercem za integracją blogosfery jako całości i już nie mogę doczekać się kolejnych spotkań!\nNa koniec podziękowania, a co trzeba doceniać dobre chwile 😉\n– Dla Ilony za zorganizowanie spotkania,\n– Dla Wyborowej za gościnność, współorganizatorzy poszli z nami nawet w środku nocy na afterparty, co doceniam, bo przecież mogli wybrać łożko zamiast grupy blogerów,\n– Dla My Taxi za porozwożenie nas do domów,\n– Dla Segi za stałe i przekonujące motywowanie nas do pojechania do Huśtawki 😉\nAle nade wszystko dla wszystkich tych, którzy umilali mi piątkowy wieczór. Świetnie było z Wami spędzić tych kilka godzin i mam nadzieję do zobaczenia niedługo!\nPS. Zdjęcia należą do: Moniki Kamińskiej, Kobiecego Punktu, BlogoStrefy, Warsaw Spotted oraz Justynides.\nPS2. Zdjęcia można powiększyć, wystarczy tylko na nie kliknąć.\nPS3. Zapomniałam o liście obecności. Oto kto był na spotkaniu:\nBlogoStrefa, Warsaw Spotted, Segritta, Fashionelka, Pani Ekscelencja, Kominek, Black Dresses, Siouxandthecity, Blogomodzie, Klaudia Klara, Cosmefreak, Kuba Jankowski, Marco Prezentuje, Polimaty, AleLaba, 20m2 Łukasza, Mediafun, Podróżniccy, Kobiecy Punkt, Olga Smile, Eksperymentalnie, Zombie Samurai, Moja Trawa, Paweł Lipiec, Bookeriada, Gra Jansona, Arek Bibliotekarz, Przemysław Żyła, Porcelanowa, Czujnym Okiem, Show Your Sushi, SocialGuru, Szarmant, Facet o perfumach, Lisely Inspiration, FotoKreska, Vanilla Rum, Jaga Design, Kotlet.tv, Rudomi.pl\nCategories Blog, Przemyślenia i inne takie, Spotkania•Tags blog, bloger, impreza, spotkanie blogerów, Warszawa, wyborowa


Sto dni wdzięczności (6081271) - Anna H. Niemczynow - Książka, recenzja, streszczenie\nOpinie o książce - Sto dni wdzięczności\nPrzeczytane:2019-10-26, Ocena: 6, Przeczytałam, Wyzwanie - wybrana przez siebie liczba książek w 2019 roku,\nTa książka to cośotwiera oczy na pewne kwestie. Narzekamy, że tego czy tamtego nie mamy. Jednak czy dostrzegamy jak dużo mamy? Powiennyśmy być za to wdzięczni.\nKup książkę Sto dni wdzięczności\nNowa powieść autorki bestsellerowego ZOSTAŃ ILE CHCESZ Lilianna Berg każdego poranka otwiera oczy i przyjmuje z radością to, co przyniesie kolejny...\nTo nie przypadek, że się spotkaliśmy. Być może świat oddał nam kilka zaległych godzin, tych, które w przeszłości nam zabrano. (...) Spóźniliśmy...


ᐅ Ranking: TOP 5 bezprzewodowych telefonów stacjonarnych👌 - 2022 testy i opinie na Terdeals\nTelefon to fantastyczny wynalazek, który w znaczący sposób usprawnił funkcjonowanie ludzkości. W dawnych czasach, jedyną możliwością kontaktu, była osobista wizyta. Nie da się ukryć, że było to mało komfortowe. Dziś nikt nie wyobraża sobie załatwiana wszystkich spraw osobiście. Wciąż dość popularne są telefony stacjonarne, które związane są na stałe z konkretnym miejscem. Numer takiego urządzenia przywiązany jest do miejsca zamieszkania, a nie do konkretnego sprzętu. Wiele starszych osób zapewne kojarzy telefon stacjonarny, który posiadał dużą słuchawkę ze spiralnym kablem. Jednak z racji, iż technologia wciąż się rozwija, w dzisiejszych czasach coraz częściej spotykamy telefony stacjonarne bezprzewodowe. Przedstawiamy Państwu nasz ranking bezprzewodowych telefonów stacjonarnych, który może być pomocny przy zakupie nowego sprzętu.\n5. Telefon stacjonarny bezprzewodowy Panasonic KX-TG2511PDM\nJest to urządzenie z ekranem 3- linowym, LCD z podświetleniem o kolorze bursztynowym. Posiada często wykorzystywaną opcję blokady telefonu, która okaże się skuteczna w przypadku chwilowej potrzeby noszenia telefonu w kieszeni lub gdy posiadamy małe pociechy, które uwielbiają przypadkowo zmieniać ustawienia wszelkiej elektroniki. Oprócz tego posiada 6 różnych poziomów głośności, 5 tonów dzwonka oraz 10 melodii. Dzięki temu będziemy mogli wybrać dźwięk, który najbardziej będzie nam odpowiadał. W jego książce telefonicznej może znaleźć się maksymalnie 50 pozycji. Posiada również możliwość wyłączenia mikrofonu podczas rozmowy, gdy zajdzie taka konieczność. Oczywiście znajdziemy w nim menu w języku polskim. Z dodatkowych funkcji warto wspomnieć o możliwości połączenia konferencyjnego oraz o korekcji błędów dźwięku. Urządzenie posiada również możliwość uruchomienia tzw. trybu Eco, który znacząco ograniczy zużycie baterii.\n4. Telefon stacjonarny bezprzewodowy Panasonic KX-TG6821PDB\nJest to elegancki telefon z białym LCD. Duży ekran LCD 1.8 cala pozwoli na jego użytkowanie także osobom, które mają drobne problemy ze wzrokiem. Książka adresowa pozwala na wpisanie 120 pozycji. Umożliwia nagrywanie wiadomości głosowych do 30 minut. Do podstawowych funkcji, o których warto wiedzieć, należą tryb głośnomówiący, 3-stronna konferencja, możliwość wyciszania oraz zawieszania połączeń. Dodatkowo dostępna jest lista połączeń, dzięki której możemy zaobserwować 50 numerów wraz z nazwami. Przydatna jest także opcja przywołania słuchawki. W telefonie mamy do wyboru 30 polifonicznych dzwonków oraz 10 polifonicznych sygnałów dzwonka. Całość zasilana jest 2 akumulatorami Ni-MH o czasie ładowania do 7 godzin oraz 15 godzin rozmów. Zdecydowanie możemy powiedzieć, że jest to dobry, bezprzewodowy telefon stacjonarny, opinie jakie dostrzeżemy o tym modelu, są pozytywne.\n3. Telefon stacjonarny bezprzewodowy Panasonic KX-TG6811PDB\nBezprzewodowy telefon stacjonarny Panasonic KX-TG6811PDB zapewnia podstawową współpracę telefonów/słuchawek DECT, które pochodzą od różnych producentów. Podobnie jak w przypadku pozycji numer 4, urządzenie posiada wyświetlacz LCD z białym podświetleniem o wielkości 1.8 cala. Książka adresowa jest w stanie pomieścić nawet 120 różnych wpisów. Całość zasilana jest przez akumulatory Ni-MH (2 x AAA), których czas ładowania wynosi około 6-7 godzin, natomiast czas czuwania do 170 godzin (około 7 dni). W zestawie otrzymujemy słuchawkę, bazę z zasilaczem, przewód telefoniczny, pokrywę akumulatorów słuchawki, a także instrukcję obsługi oraz niezbędne do bezprzewodowego zasilania, akumulatory 2 x AAA. Do przydatnych i praktycznych funkcji możemy zaliczyć m.in. zawieszanie i wyłączanie połączeń, możliwość współpracy do 6 słuchawek, transfer połączeń, szybkie wybieranie, listę połączeń, a także 3-stronną konferencję oraz możliwość wyboru spośród 30 dzwonków.\n2. Telefon stacjonarny bezprzewodowy Gigaset C530\nWśród dominujących modeli Panasonic, możemy wysoko wyróżnić inną markę- Gigaset. Telefon posiada duży, kolorowy wyświetlacz TFT o przekątnej 1,8 cala. Umożliwia zmianę podstawowych ustawień, m.in. personalizacji dzwonków, a także wygaszacza ekranu. Książka telefoniczna zmieści nawet 150 wpisów. Jego czas czuwania wynosi do 320 godzin, a do praktycznych funkcji możemy zaliczyć kalendarz, alarm, bezpośrednie wybieranie numeru, bezpłatne połączenia wewnętrzne, tryb głośnomówiący, a także możliwość zawieszenia rozmowy i chwilowego wyłączenia mikrofonu. Cechuje się niskim zużyciem energii, dzięki czemu jest dużo bardziej przyjazny dla środowiska, ale przede wszystkim dla portfela, gdyż jego cena jest zaskakująco niska.\n1. Telefon stacjonarny bezprzewodowy Panasonic KX-TG6812PDB\nW naszym zestawieniu bezkonkurencyjnie zwyciężył bezprzewodowy telefon stacjonarny Panasonic KX-TG6812. Wyróżnia się redukcją szumów. Wszelkie odgłosy z tła podczas rozmowy nie będą już problemem. Inteligentny klawisz funkcji umożliwia wyświetlenie listy połączeń nieodebranych, odbieranie połączenia przychodzącego z włączonym głośnikiem, a także wyłączenie dźwięku alarmu. Co ważne, z urządzenia można korzystać także, gdy dojdzie do przerwy w dostawie prądu, może on być zasilany energią zgromadzoną w słuchawce. Nie sposób nie wspomnieć także o 1.8- calowym wyświetlaczu monochromatycznym LCD, który jest odporny na upadki. Czas czuwania wynosi około 170 godzin. Użytkownik ma również możliwość zmiany brzemienia dzwonka oraz wygaszacza ekranu. Nie brakuje również podstawowych, często niezbędnych aplikacji typu kalendarz, alarm.\n4.8 z 981


Rząd zajmie się "sprawą Krauzego" - WP Finanse\nniegospodarnośćnowelizacjastratafirmaszkodazarzutyprawoandrzej zollministerstwo sprawiedliwościprokuratorspółka\nJak powiedział dla "Pulsu Biznesu" Andrzej Zoll, przewodniczący Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Karnego w Ministerstwie Sprawiedliwości, projekt nowelizacji prawa przedstawiony przez Naczelną Radę Adwokacką oceniany jest pozytywnie.\n- Bezsporne jest to, że prokuraturze należy odebrać ściganie z urzędu przestępstw działania na szkodę spółek - mówi Andrzej Zoll.\nJednocześnie zapowiada, że prace nad nowelizacją w resorcie rozpoczną się już w lutym.\nPrzedsiębiorcy i przedstawiciele Ministerstwa Sprawiedliwości chcą, by prokuratura mogła ścigać jedynie na wniosek akcjonariuszy lub udziałowców. Zdaniem prezesa Polskiej Rady Biznesu Zbigniewa Niemczyckiego, nowelizacja prawna zapewni przedsiębiorcom ochronę przed bezzasadnymi atakami prokuratury\nZa odebraniem prokuratorom takich przywilejów wnioskowali przedstawiciele Polskiej Rady Biznesu. To oni oprotestowali działania katowickiej prokuratury, która zarzuciła Ryszardowi Krauzemu działanie na szkodę Prokom Investment poprzez udzielanie kredytu niewypłacalnej spółce.\nZarzuty działania na szkodę spółki Prokom Investments postawiła biznesmenowi katowicka prokuratura. Podejrzanemu grozi do pięciu lat więzienia.\n- Korzyści, które spółka odniosła i których oczekuje z tego projektu sprawiają, że nie za bardzo rozumiem, po co zostałem tu poproszony. To jest trwający projekt biznesowy - spółka już odniosła korzyści, oczekuje jeszcze sporych korzyści w przyszłości - powiedział dziennikarzom po przesłuchaniu Krauze.\nRzecznik prowadzącej śledztwo w tej sprawie Prokuratury Apelacyjnej w Katowicach prok. Leszek Goławski tłumaczył, że według śledczych udzielenie trzymilionowej pożyczki dla King&King w 2006 r. było działaniem na szkodę Prokomu i jego akcjonariuszy, ponieważ nie został wówczas sprawdzony standing finansowy spółki King&King, która nadawała się do upadłości.\nPrzedstawiciele Prokom Investments uważają zarzut prokuratury za "zdumiewający". Dyrektor do spraw komunikacji firmy Bartosz Jałowiecki wyjaśnił, że w ramach normalnej działalności, jaką prowadzi Prokom Investments jako prywatny fundusz inwestycyjny, firma sprzedała wynikającą z tej pożyczki 3-milionową wierzytelność oraz wszystkie wierzytelności przysługujące Prokom Investments wobec King&King na kwotę 6,2 mln zł, otrzymując za nie łączną kwotę ok. 10,157 mln zł.\n- Oznacza to, że Spółka nie tylko nie poniosła żadnej szkody w związku z zaangażowaniem finansowym w King&King, ale że fundusz wręcz zarobił na tym ok. 1 mln zł - napisał Jałowiecki. Firma Prokom Investments przekazała prokuraturze związane z tymi transakcjami dokumenty i liczy na umorzenie postępowania.\nJak mówił Goławski, zarzuty śledczych nie dotyczą sprzedaży wierzytelności, ale umowy pożyczki z 2006 r. - Jeśli chodzi o wierzytelności, to jest to przedmiotem sprawy, która jest już w sądzie z aktem oskarżenia. To inny wątek tego śledztwa - powiedział prokurator.\nChodzi o sprawę, którą wkrótce ma zacząć rozpatrywać warszawski sąd. Dotyczy ona m.in. przekazania spółce King&King ponad 20 mln zł przez spółki, w których udziałowcem jest Krauze. Przedstawiciele firm są oskarżeni o działanie na ich szkodę i nadużycie zaufania. Goławski tłumaczył, że przekazywane środki miały być przeznaczone na objęcie udziałów w tej spółce, jednak np. Petrolinvest ostatecznie udziałów nie objął.