Sztajer: Maja : Myśl Konserwatywna\nW Dołecku Ruskim życie płynęło dość zwyczajnie, ale coraz wolniej. Był tam więc sklep, w którym coraz mniej sprzedawano, domy, w których coraz mniej mieszkano, przystanek, na który poza miesiącami letnimi nie zajeżdżał już żaden autobus (a i o nim mówiło się, że ma przestać kursować, i teraz człowieku radź sobie sam albo w ogóle nie wyjeżdżaj, bo po co) i kościół, do którego ksiądz zajeżdżał tylko raz w tygodniu, w niedzielę, kwadratowym samochodem, a po zakończonym nabożeństwie niecierpliwie obracał klucze w palcach, bo kostropate baby w kolorowych chustach nie chciały przestać śpiewać i pozwolić mu zamknąć kutych drzwi, i pojechać do domu. Była też stara butwiejąca cerkiew, podparta ze wszystkich stron drewnianym rusztowaniem, oraz dwa cmentarze – jeden katolicki, zapełniający się powoli, ale systematycznie, błyszczący granitem i lastryko i woniejący zapachem starego plastiku sztucznych kwiatów i olejnych wkładów do zniczy, oraz drugi, wschodni, na którym od lat nikogo nie pochowano, a który obrastał mchem i schylał się do ziemi przy samej cerkwi. Niedaleko stała granica schowana w gęstym lesie, który obrósł wzgórza. Na tych wzgórzach dawno temu bili się Niemcy z Ruskimi, ale ani tutaj, ani na bardzo długim jeszcze odcinku nie dało się przez nią legalnie przejść, co prowokowało do pytań – jaki właściwie kraj leży bezpośrednio w sąsiedztwie wciśniętego w kotlinkę Dołecka Ruskiego? Czy ten, do którego można wjechać pięknym przejściem obok najbliższego miasta, wiecznie zakorkowanym przez szpalery ciężarówek i samochodów uginających się od wódki i papierosów? Czy może jakiś inny, jakieś cesarstwo zarządzane przez zesłanego na banicję cesarza z ogromnymi wąsami i czerwonymi lampasami na czarnych spodniach? A może nie było tam żadnego kraju, w każdym razie żadnego kraju z walutą i paszportami, szkołami i wojskiem, a tylko jakaś chimera, co roku zwijająca się w kulkę jesieni razem z żółknącymi liśćmi drzew w Dołecku Ruskim, i eksplodująca obfitością w okolicach maja, kiedy to bzy porastały wschodni cmentarz tak, że nie było widać ani nagrobków, ani cerkwi, i tylko kopulasta wieża wyglądała zza zlepionego słodkim zapachem kwiatowego ulepka? Wszystko to było otwartą możliwością, ale nie wydaje się, żeby okoliczni mieszkańcy trapili się tym albo wiele o tym myśleli. Wychowani poza miastami, które rozpościerają troskliwy klosz i żywią swoją populację słodką nierzeczywistością, wiedzieli, że możliwość przychodzi zawsze znienacka i szybko zamienia się w rzeczywistość, wtedy zaś – nigdy wcześniej! – trzeba ją chwycić za łeb jak krnąbrnego koguta i poradzić sobie z nią po swojemu. Gdyby zbyt uważnie wpatrywać się w noc, gdzie w nierzeczywistości czają się tysiące cieni, a nigdy nie wiadomo, który z nich przybierze realność, szłoby po prostu zwariować. Tak się zresztą z niektórymi działo, a wtedy stawiano ich za wzór tego, co dzieje się z człowiekiem, kiedy da sobie namieszać w głowie bajkami – instytucja wioskowego głupka zawsze stawia do pionu całą resztę.\nAktualnie w Dołecku Ruskim nie było żadnego wioskowego głupka; może dlatego, że nawet tutaj przyzwyczajono się do głupoty pokazywanej w telewizorze i nie było już tak prosto rozróżnić między głupim a mądrym. Ale to tylko jedna z możliwości, a nad możliwościami nie ma się co zastanawiać.\nO śmierci nie rozmawiano, ponieważ wszyscy się jej bali. Był czas przywyknąć! – a jednak się jej bali. Oczywiście, wiele mówiono o pogrzebach, kostnicach, nagrobkach i kwiatach – tak właśnie przecież wygląda rzeczywistość, kiedy trzeba kogoś pochować, a to zdarza się w Dołecku regularnie. Ale śmierć jest zawsze możliwością – czy ktoś ją kiedykolwiek widział? – człowiek jest ciepły i żyje, należy do świata rzeczy realnych, a potem – nie wiadomo dokładnie kiedy – zamienia się w sztywnego denata, nic już nigdy nie powie ani nawet nie kiwnie ręką. I tak to się dzieje, ale sama śmierć jest w tym wszystkim nieodgadniona i nierzeczywista. Właśnie dlatego najlepiej byłoby o niej nie myśleć ani nie rozmawiać.\nTak myślano w okolicznych wioskach, tak myślałoby i w samym Dołecku, gdyby nie to, że mieszkał tu pewien człowiek – Kuba Iwaniuk – o którym mówiło się, że przeżył własną śmierć i powrócił do świata żywych z tamtej strony.\nKuba Iwaniuk nie wyróżniał się niczym specjalnym. Patrząc na niego nie sposób byłoby nawet odgadnąć, ile ma lat. Wszyscy we wsi wiedzieli oczywiście, że jest stary, ale nie bardzo stary – tak samo stary, jak wszyscy, ale nie aż tak stary, jak sama wieś, cerkiew i opuszczony cmentarz. Ci pierwsi – czyli ludzie starzy – byli całkiem zwyczajni; to właśnie oni (z wyłączeniem, oczywiście, samego Kuby Iwaniuka) nie bardzo rozmawiali o śmierci. Wieś i jej starość były niezwyczajne: w jesiennych ciemnościach błyszczały domy i obejścia, których za dnia nie było widać, w cerkwi na poprzecznej belce pod sufitem kłębiły się anioły i demony, których delikatna materia jeszcze nie złuszczyła się płatami farby po spróchniałej desce, w starych betonowych schronach na zboczu góry drżeli bladzi żołnierze, jeżeli noc była zimna i niespokojna.\nKiedy pytano Kubę Iwaniuka o to, czy prawdą jest, że odwiedził zaświaty i z nich do Dołecka powrócił (a można go było zastać o każdej niemal porze dnia za sklepem), kiwał miarowo głową przybraną w kaszkiet, i nie wiadomo było, czy to znak potwierdzenia, czy choroba sieroca.\nNa rzecz prawdziwości przypuszczeń o jego niezwykłych przypadkach przemawiało jednak co innego. Wskazując dłonią cmentarz przycerkiewny, odległy od sklepu zaledwie o rzut kamieniem (w Dołecku wszystko było blisko siebie, tak blisko, że czasem miało się wrażenie, że spłachetki pól i dachy domów zaraz zamkną się w sobie razem, zakryją szczelinę powietrza, zamurują wszystkich w tej kotlinie, i chciało się wtedy wyjść na wzgórza, ku betonowym schronom, w stronę granicy i szarego nieba z rozrzedzonym, przestronnym i nieokreślenie daleko roztaczającym się powietrzem), mówił czasem:\n– Gdybyście wiedzieli, co to śmierć, na wyprzódki byście rwali się do umierania. Odechciałoby wam się pić i palić, jeść i oglądać telewizję, czytać gazety i robić kawę – myślelibyście tylko, jak to zrobić, żeby już czym prędzej umrzeć.\nSłuchacze kręcili zakłopotani głowami, ale starali się zrozumieć, co też im mówi Kuba. Odkąd powrócił z zaświatów, zawsze miał pieniądze – przestał przepijać emeryturę, a co miał, to rozdawał. Zamiast zaklinać starą Nikitiukową albo jej młodą ekspedientkę – pomagierkę i obiecywać, że „na zeszyt, na zeszyt”, ale się wszystko odda, co do grosza odda, i to już niedługo – można było jak król położyć kubowe pieniądze na ladzie i oczekiwać kulturalnego obsłużenia. Niegrzecznie byłoby ignorować dobrodzieja. Swoją drogą, przy winie zawsze warto o czymś pogadać, czemu więc nie miałoby to być gadanie o chwalebnych przypadkach Kuby Iwaniuka.\n– Był przecież tutaj taki, co postanowił i umarł, Jacek Korneluków powiesił się w stodole za transformacji – powiedział jeden z słuchaczy, a inni przytaknęli, przecież wszyscy pamiętali te mnóstwo policji, tę zaryczaną Kornelukową i kłótnie o to, komu się potem sprzeda pole i stodołę, które wszyscy chcieli mieć, ale się bali.\n– Nie o to idzie – odpowiadał wtedy najspokojniej w świecie Kuba Iwaniuk – rwać się do umierania nie może ten, komu życie niemiłe. Tam przecież wszystko tak samo jak tutaj. Wieszasz się w stodole – budzisz się w stodole. Korneluk wcale nie chciał umierać, on umrzeć musiał, a to różnica.\n– Tak samo jak tutaj? To nie może być! – oburzali się słuchacze.\n– A ja wam mówię, że tak samo. Sklep ten sam, i domy te same, i wzgórza, i wszystko naraz i każde z osobna to samo i tak samo.\n– Komu w takim razie tam spieszno? – zapytywał Czesiek nazywany Puszką z powodu dawnych błędów. Nie leżało mu to, co mówił Iwaniuk. Wyznaczono go do kupna następnej butelki, a że brakło pieniędzy, wiedział, że długo będzie musiał korzyć się przed Nikitiukową, żeby dała na zeszyt. Komu mogłoby być do tego spieszno?\n– Rzecz w tym – odpowiadał Iwaniuk, przekrzywiając głowę i odruchowo wsadzając do gęby papierosa, którego mu usłużnie odpalano – że ty jesteś nie ten sam.\nDziwne rzeczy opowiadał Kuba Iwaniuk. Gdyby go ktoś naprawdę słuchał, mógłby orzec, że plącze się i kluczy w zeznaniach. Bywało bowiem, że oglądał się naokoło i mówił:\n– Nic nie jest w zaświatach takie jak tutaj.\nPytano go wtedy:\n– Czy w zaświatach jest raczej jak w miastach? Albo jak w rajskim ogrodzie? Albo może jest ciemno i zimno, i nie ma Boga ani nawet amerykańskich i radzieckich kosmonautów?\n– Nie jest ciemno – odpowiadał – bo ciemność jest przeciwnością światła, a w zaświatach wszystko jest jedno, nigdy przeciwne. Nie jest zimno, bo do odczuwania zimna potrzebujesz stóp, ramion i skóry na stopach i ramionach, a w zaświatach nie masz nic – ani ramion, ani stóp; masz tylko twarz, ale widzi ją tylko Bóg.\n– Więc widziałeś Boga? – zainteresował się ten i ów; to robiło wrażenie. Może niezbyt duże, bo o Bogu mówił sporo ksiądz odwiedzający Dołecko raz w tygodniu, osoba w naturalnie prostorozumowym antyklerykalizmie wioskowym nielubiana – ale w końcu, jeśli opowiada o nim Kuba Iwaniuk, to musi być co innego.\nAle na to pytanie Kuba odpowiedzieć nie chciał albo nie mógł: wywracał wtedy oczyma i zaczynał kaszleć i charczeć straszliwie. Nie było to nic nowego – kaszel taki męczył go od czterdziestu lat i był wieczną pamiątką i zapłatą za stale podsycany romans z kiepskim tytoniem.\nCzasami po ataku Kuba uśmiechał się jak dziecko, oczy zachodziły mu mgłą i wzdychał błogo jak po dobrej świątecznej galarecie podlanej wódką lepszą niż powszednia.\n– Gdybyście podpalili nasz las – i wskazywał drżącą ręką jesienne, pomarańczowe i czerwone, płomieniste drzewa na wzgórzach okalających Dołecko – a on nie spalałby się tysiąc dni i tysiąc nocy, wiedzielibyście, że to Bóg na was patrzy. A w płonącym lesie mieszkałyby płonące sowy i jelenie z ognistymi rogami, a wszystkie z oczyma na całym ciele, rozpalonymi jak węgle. Tak i Bóg widziałby was, choć wy jego nie, bo do tego samemu trzeba stanąć w wielkim ogniu. Ciepło, ciepło … – wzdychał i mruczał, i nikomu już nie chciało się go słuchać, ale słuchano, bo zaraz znowu wysupływał z kieszeni piątkę i można było iść do sklepu.\nKiedy przychodził maj, a bez krzaczył się dziko dookoła cerkwi, kryjąc ją przed wzrokiem przejezdnych, mówiono:\n– Przyszła wiosna.\nKiedy słońce wypluskiwało wczesnym rankiem zza wschodniej granicy, dźwigając z sobą w górę zapach dojrzałego żyta, a w powietrze niósł się przenikliwy dźwięk dziesiątka ostrzonych kos, mówiono:\n– Przyszło lato.\nKiedy nad kotliną krzyczały dziko i gardłowo dzikie gęsi i żurawie, uroczyście oznajmiając migrację do ciepłych krajów, a myszy coraz liczniej i śmielej szturmowały spiżarnie, nic sobie nie robiąc z obecności spasionych, stroszących futro na chłodne wieczory kotów, mówiono:\n– Przyszła jesień.\nKiedy powietrze nabierało ostrości, ziemia szarzała i stawała się całkiem smutną i beznadziejną, a jedyną zielenią w okolicy były żywiczne brzozy, i to one ratowały pokurczone, niepewne i znikające słońce, kołysząc je w swoich najeżonych igłami, długich ramionach, mówiono:\n– Przyszła zima.\nOd czasu swojej wycieczki w zaświaty, Kuba Iwaniuk przestał zgadzać się w tej kwestii z sąsiadami i znajomymi. „Zima, zima” – powtarzał pod nosem, poirytowany – „nie ma żadnej zimy, to tylko jęczmień w oku”. Innym razem mówił : „Wiosna? Gdyby tylko oczy im wyzdrowiały, pojęliby, że te bzy, co oplotły cerkiew, to kwiat pustki”. Albo też: „Lato? Jesień? Nic takiego nie ma, nie ma nic takiego w zaświacie, a więc i tutaj nie ma!”\nDziwiono się tym kaprysom, a nawet zaczęto niepochlebnie mówić o Iwaniuku. Tyle przecież opinii dzieli ludzi, skłóca rodziców z dziećmi, teściową z synową i sąsiada z sąsiadem. W kwestii pór roku i pogody zgadzali się jednak wszyscy i należało to doceniać. Najważniejsze, żeby był spokój i zgoda – a jak może być spokój i zgoda, kiedy nawet w takiej sprawie był ktoś, kto jątrzył i kwestionował? Ale poza tym Iwaniuk był nieszkodliwy, więc dano mu spokój.\nJednego lata wydarzyło się coś dziwnego. Do Antoniukowej przyjechał wnuk z zagranicy i, jak to młodzi bywający w świecie, zaczął wygadywać głupoty. Tam, gdzie miejscowi widzieli tonącą w kwiatach cerkiew, on widział jeden niepozorny krzew oparty o murszejącą ścianę; gdy miejscowi słyszeli śpiew kos pod ostrzałkami, on mówił: „Przecież to tylko stary Antoniuk ostrzy swoją kosę, nikt poza nim nie wykasza łąk od lat”; kiedy słyszano wycie wilków w lesie na wschodzie, on mówił „To tylko psy szczekają w obejściu leśniczówki, albo muzyka gra u kogoś w domu”. Po kilku tygodniach tubylcy stracili zupełnie rachubę; nie wiedzieli, czy to oszalał młody przyjezdny czy oni potracili zmysły. Zaprowadzili go więc w nabożnym strachu do Iwaniuka otoczonego świtą, spodziewając się, że na jego widok wykrzyknie: „Oto ten, co widzi prawdziwie i nie ma jęczmienia na oczach!”\nWydarzyło się jednak co innego: na widok młodzieńca z zaciętą miną popychanego naprzód przez rozgdakane jak perliczki, przerażone wiejskie kobiety, splunął na ziemię i wykrzyknął:\n– Ten ma nie tylko jęczmień na oczach, ale cały jest okiem pokrytym straszliwym ropniem i zaraz utraci zdolność widzenia! Wyrzućcie go poza wieś, byście zaraz wszyscy nie oślepli!\nStara Antoniukowa osłoniła wnuka ramieniem, zabrała go do domu, nasmażyła kotletów i zawekowała ogórki w słoiki, i chociaż się wzbraniał, kazała mu to wszystko zapakować do bagażnika i czym prędzej pod osłoną nocy odjechać.\nPytano kiedyś księdza, który przyjeżdżał do Dołecka raz w tygodniu, jak to jest z Kubą Iwaniukiem – czy to może być, żeby ktoś był w zaświatach i powrócił.\nKsiądz zmieszał się bardzo, a może zwyczajnie zniecierpliwił, i powiedział, że o takie rzeczy trzeba pytać biskupa, po czym wsiadł w kwadratowy samochód i prędko odjechał.\nWszyscy wiedzieli, że biskup mieszka bardzo daleko i jest zajęty zupełnie innymi sprawami. Jego pałac wciąż oblegali dziennikarze, roztrząsając kłopoty stare i nowe, więc sprawa z martwych powróconego z Dołecka Ruskiego nigdy nawet do niego nie dotarła.\nKubą Iwaniukiem zainteresował się jednak pewien dziennikarz. Był to człowiek bardzo niespokojny i nie mogący znaleźć sobie miejsca. Mieszkańcy Dołecka Ruskiego powiedzieliby, że zbyt dużo czyta, a za mało pije. W każdym razie wziął z sobą to, czego potrzebują dziennikarze, żeby sklejać kolorowe bajki o świecie, spakował swoje kamery i mikrofony do samochodu, i pojechał do Dołecka. Pierwszego napotkanego mieszkańca zapytał, gdzie można znaleźć człowieka, który osiągnął maję – bo jest tu podobno taki.\nChłop wybałuszył oczy i wykrzyknął zdumiony, że miastowy przyjeżdża tu, do Dołecka, i wyciąga stare sprawy:\n– Maja Pietraszkowa dawała za przystankiem trzydzieści lat temu! Od dziesięciu tu nie mieszka, a odkąd wszystkie dziewuchy, które mogłyby ją zastąpić, wyjeżdżając na naukę w mieście, co się tłumaczy: dawać miastowym zamiast swoim, nie ma tu po co człowiekowi żyć.\nDziennikarz zmieszał się i odjechał. Nigdy się nie dowiedział, że Kuba Iwaniuk zmarł spokojnie w pewien czerwcowy wieczór, z rękami złożonymi jak u zmurszałego aniołka z ukruszoną twarzą na cmentarzu przycerkiewnym. We wsi zapamiętano to różnie – jedni twierdzili, że w rzeczywistości wtedy tylko zasnął, a naprawdę odszedł w zaświaty, tym razem na dobre, na początku grudnia, idąc do lasu w pogodny dzień, aby zszabrować kilka wonnych gałązek świerkowych. Co jeszcze diwniejsze, nagrobek z jakichś powodów głosił październikowy zgon – nikt już nie wiedział, czy na skutek kompromisu czy niedomówienia. Co gorsza, byli i tacy, co twierdzili, że Kuba Iwaniuk wcale nie umarł, i że regularnie można go spotkać pod sklepem, a najlepszym dowodem na to, że jest wśród żywych i w dobrym zdrowiu, jest ciągle wypłacana emerytura, którą wciąż, piątka po piątce, wydziela kompanem, sam będąc bez potrzeb. Nagabywana w tej sprawie Nikitiukowa ze sklepu wzrusza ramionami i każe wyjść – znerwicowana jest jak rzadko, bo mało kto przychodzi do sklepu, i może trzeba go będzie w końcu zamknąć.\nKto też i ma przychodzić, skoro nowy cmentarz zapełnia się powoli, ale systematycznie, i umierają ci, którzy mogliby nam powiedzieć prawdę o Kubie Iwaniuku.\n« Wawrzonek: Argumentum ad verecundiam jako metoda manipulacji tłumem\nŚrama: Stany Zjednoczone też były… monarchią »


Potrzebny mechanik do case mx kępno Wielkopolskie - Case - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPotrzebny mechanik do case mx kępno Wielkopolskie\nPrzez Karol92145, 10 Styczeń w Case\nCiagnik po regeneracji pompy paliwa oraz wtrysków A na wolnych obrotach kopci na biało i czuć że nie przepala ropy\nJesteś pewien, że dobrze ustawiona ta pompa?\nMam nadzieje że pompy nie robiłeś w Kępnie?\nNie facet co to robił to ją do Sieradza wysyłał\nNo to ktoś Ci to robił i jeszcze żle i nawet nie wiesz czy dobrze pompa zrobiona?Jeśli chodzi o pompy itd to mogę polecic gościa w Biadkach koło Krotoszyna,robi całą tutaj okolice i o dziwo nawet z Wieruszowa tam wożą\nOd dłuższego czasu borykam się z problemem wałka WOM w ciągniku Case mx150. W ciągniku zostały wymienione :\n-tarczki w koszu WOM, wszystkie uszczelniacze, tłok, nowy elektrozawór i problem dalej jest. Na obrotach wałka 540 po włączeniu wałek działa kilka sekund i przestaje (rozłączy) , miga zielona dioda ( dodam że po włączeniu wałek startuje tak agresywnie)\nNa obrotach 1000 problem z rozłączeniem wałka WOM nie występuje (silnik zdusi a nie rozłączy) Problem występuje tylko na zakresie wałka 540. Co może być przyczyną\nCase 685XL -Odpowietrzanie hamulców\nWitam mam pytanie jak odpowietrzyć hamulce w Case 685 xl i gdzie znajduje się odpowietrznik z góry dziękuję\nGdzie sprawdza się poziom oleju w skrzyni?\ncase 4240 problem z napędem\nPotrzebuję rady. Case 4240 skrzynia 4 z rewersem i połówkami.\nPo wymianie wałka, pierścieni, kosza, tarczek, planszy. Ciągnik już zaczął jechać na żółwiu. Po kliknięciu i przełączeniu na zająca ciągnik, zamiast przyspieszać, zaczyna tak jakby przyhamowywać i zaczyna wyć...\nCiśnienie po wpięciu manometrów od spodu pokrywy na zającu 22 bary.\nCzy Mógłby ktoś coś doradzić czego się tu czepić? Dlaczego zaczyna wyć i dlaczego nie przyspiesza..\nCase seria 51xx skrzynia 30 na 40 km/h\nCześć, przerabiał ktoś skrzynie z 30 na 40 w CaseIH serii 51?\nDa rade przez sam dekiel? Opisałby mi ktoś ta operacje? Albo może macie jakieś zdjęcia jak się za to zabrać?


Będą nowe miejsca pracy dla osób z niepełnosprawnością w PKO Banku Polskim - Magazyn Informacyjny Osób Niepełnosprawnych „Nasze Sprawy”\nSygnatariusze składają podpis pod porozumieniem\nNowe miejsca pracy dla osób niepełnosprawnych w największym banku w kraju to efekt podpisanego 23 października porozumienia między Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych a PKO Bankiem Polskim. Instytucje podejmą wspólne działania w ramach realizowanej przez Fundusz kampanii „Aktywni Plus”.\n– Osoby niepełnosprawne są takimi samymi obywatelami jak wszyscy inni, mają takie same prawa, natomiast realizacja tych praw, możliwość korzystania z nich jest często ograniczona. Powinniśmy zrobić wszystko, żeby te osoby mogły w pełni korzystać z przysługujących im praw, w pełni uczestniczyć w życiu społecznym, żeby czuły się potrzebne i żeby wokół nich budować świat przyjazny i rozumiejący ich potrzeby i ich funkcjonowanie. Mamy dziś historycznie niski poziom bezrobocia w Polsce; jest to więc szansa także na zwiększenie poziomu zatrudnienia wśród osób niepełnosprawnych. Cieszę się, że PKO Bank Polski dołącza do grona pracodawców przyjaznych osobom niepełnosprawnym i ich zatrudnieniu – podkreślał Krzysztof Michałkiewicz, pełnomocnik rządu ds. osób niepełnosprawnych, prezes Rady Nadzorczej PFRON.\nOsoby z niepełnosprawnościami są w PKO Banku Polskim, nie tylko docenianymi pracownikami, ale również ważną grupą klientów. Bank od 100 lat aktywnie uczestniczy w przemianach społecznych i gospodarczych Polski. Podejmuje wiele inicjatyw, m.in. w każdej placówce banku osoby Głuche mogą komunikować się z pracownikami za pośrednictwem tłumacza języka migowego Migam (online). Współkreuje również wspólne działania podmiotów polskiego sektora finansowego służące przeciwdziałaniu wykluczeniu w dostępnie do usług finansowych.\nPakiet programów PFRON „Aktywni Plus” ma zwiększać aktywność zawodową osób z niepełnosprawnościami i ułatwiać im zatrudnienie na otwartym rynku pracy. Inicjatywa obejmuje trzy programy, których budżet wynosi prawie 24 mln zł. Do współpracy przy realizacji projektu zaproszone zostało szerokie grono podmiotów, wśród których znalazły się uczelnie („Absolwent”), organizacje pozarządowe, instytucje publiczne („Stabilne zatrudnienie”), a także spółki z udziałem Skarbu Państwa („Praca-Integracja”).


Zakłady frontowe kafli - uprawnienia-budowlane.com\nZakłady frontowe kafli\nOkrycia z kafli\nZakłady frontowe kafli nie mogą być mniejsze od 100mm, a te po bokach nie mniejsze od rozpiętości jednej fałdy. Muszą one być zgadzające się ze stroną najczęściej pojawiających się wiatrów deszczonośnych. Poleca się dostawić kafle do podkładu wkrętami o rozmiarach 3x30mm z łbami kulistymi przez podkładki o przekroju 10mm z blachy ocynkowanej obszerności 0.7mm. (uprawnienia budowlane kontakt) Okrycie z kafli blisko szczytów potrafi zostać zakończone deskami wiatrowymi albo murem ogniowym. Tak samo deski oraz mury ogniowe muszą zostać obrobione blachą wchodzącą na górną część fałdy skrajnej, przeciętej blisko grzbietu. Kalenica oraz naroża dachu muszą zostać okryte pasem blachy ocynkowanej po rozmieszczeniu okrycia, a kosze przed jego rozmieszczeniem. Każda część widniejąca powyżej dachu musi być opracowana blachą, jak w okryciach dachówkowych albo z kafli rodzaju a-c. (uprawnienia budowlane 2021) W okryciach dachowych pojawiają się części jakie potrzebują używania innowacyjnych rozwiązań pozwalających na faktyczne funkcjonowanie dachu i robiących ochronę dachu oraz obiektu przed deszczem.\nDo najbardziej istotnych ochron wliczają się: okrycia gzymsów oraz okapów, okrywanie koszów, murów ogniowych oraz szczytowych, obrobienie kominów, obrobienie rur widniejących powyżej dachu, obrobienie włazów dachowych, obrobienie masztów i rozbieżnych wspórek, ochrony wietrzników dachowych, dylatacje. Ochrony te robi się z blachy stalowej ocynkowanej o obszerności 0.5+0.6m albo cynkowej obszerności 0.6-0.7mm. (uprawnienia budowlane program) Wszystkie ochrony bywają zakończone zębem okapowym. Metody zestawień ochron z okryciem zależne bywają od typu okrycia, we wszystkich sytuacjach muszą one zapewniać nieprzepuszczalność okryciom.\nUmocowanie ochron do ścian\nNiezwykle istotne bywa też dobre umocowanie ochron do ścian normalnych bezspoinowych. Poniżej blachy musi zostać umieszczony rząd papy izolacyjnej aby odosobnić rzędy cynku i zapraw. Od kierunku ściany blacha razem z papą muszą zostać odwinięte na ścianę do rosłości 100mm. (akty prawne uprawnienia budowlane)\nW rozwiązaniach takich wszędzie pod blachą widnieje papa będąca głównym okryciem dachu. (segregator egzamin ustny uprawnienia) W okryciach bez rynien woda bywa odpompowana z niezmienną szybkością z połaci dachowych na blisko znajdujący się do obiektu obszar. Podczas korzystania z rynien standardowy spływ wody z połaci bywa zatrzymany, potem zachodzi zmiana jego kierunku i widoczne zatrzymanie szybkości. W czasie zimnych temperatur, rynny najprościej zapełniają się lodem i wypompowanie wody bywa niezwykle wolne, co dodatkowo nasila możliwość zamarzania. Jak obiekt posiada gzymsy poniżej okapu, to potrzebne bywa okrywanie gzymsów blachą podkładową.\nGąsiory i obróbki z blachy\nGąsiory i różne obróbki z blachy muszą zostać zrobione tak jak w okryciach kaflami PWS. Podkład z łat pod profilowane kafle celulozowo-fenolowe musi posiadać spadek chociaż 58%. Średnica łat musi równać się chociaż 50x32mm, a ich rozmieszczenie 25cm. Łaty dostawia się do wszystkich krokwi. Blisko kalenicy, naroży i koszy i w punktach obróbek blaszanych warto zrobić deskowanie. Kafle blisko narożników, koszów, szczytów oraz okapów docina się na wymagane rozmiary piłką do metalu. (program egzaminu na uprawnienia) We wszystkich kaflach warto wywiercić dziewięć luk o przekroju o 2mm większym od przekroju wykorzystywanych wkrętek. Kafle wszystkich wyższych warstw muszą zostać przesunięte o połowę rozpiętości kafli co do warstwy dolnej.


 KUFEREK (181)\n LISTONOSZKI (1092)\n NERKA (8)\n PLECAKI (136)\n WORKI (450)\n138,00 zł - 170,00 zł (9)\n203,00 zł - 380,00 zł (76)\n LICOWA GROSZKOWA (41)\n LICOWA POWLEKANA (77)\nRODZAJ: KLASYCZNE \nTorebka wykonana z niezwykle solidnej, włoskiej skóry, wyposażona w jedną główną komorę zamykaną\nza pomocą zamka, w środku podzieloną na kilka mniejszych przegródek. Dodatkowo na zewnątrz\nznajduje się jedna kieszonka na suwak. Dno produktu jest usztywniane, wyposażone w metalowe nóżki,\nchroniące przed ścieraniem. Przedmiot zawieszony jest na dwóch uchach.\nBardzo elegancki kuferek wykonany z naturalnej, włoskiej skóry, posiadający piękne, zamszowe\nwstawki. Produkt wyposażony jest w jedną, główną komorę zamykaną za pomocą paska z magnesem i\nzamka, w środku podzieloną na mniejsze przegródki. Przedmiot jest usztywniany na całej powierzchni,\nna dnie posiada metalowe nóżki, chroniące przed ścieraniem, zawieszony jest na dwóch uchach. Walor\nestetyczny stanowi ozdobna, elegancka klamra.\nTorebka wykonana z naturalnej, groszkowej skóry, wyposażona w jedną główną komorę na suwak, w\nśrodku podzieloną na mniejsze kieszonki oraz dwie przegródki na zewnątrz zamykane za pomocą\nzamka. Produkt zawieszony jest na uchu, a w zestawie ma dołączony odpinany, regulowany pasek. Dno\nprzedmiotu jest usztywniane i wyposażone w metalowe nóżki, chroniące przed ścieraniem.\nElegancki kuferek, usztywniany na całej powierzchni, wykonany z naturalnej, groszkowej skóry,\nposiadający jedną główną komorę, zapinaną za pomocą zamka i ozdobnego, wsuwanego paska,\ndodatkowo na zewnątrz znajduje się jeszcze jedna przegródka na suwak. Główna komora dzieli się w\nśrodku na kilka mniejszych kieszeni. Torebka zawieszona jest na dwóch uchach, a w zestawie\ndołączony ma odpinany, regulowany pasek, jej dno wyposażone jest w metalowe nóżki, chroniące przed\nElegancka torebka, wykonana z naturalnej, włoskiej skóry, wyposażona w dwie główne komory, w\nśrodku dzielące się na mniejsze kieszonki. Produkt na całej powierzchni jest usztywniany, zawieszony\nna dwóch uchach. Z tyłu przez środek torebki przebiega ozdobne przeszycie.\ngłówną komorę zamykaną za pomocą dwóch magnesów, w środku zawierającej odpinany wkład na\nzamek oraz jedną dodatkową kieszonkę. Produkt zawieszony jest na dwóch uchach, a w zestawie\ndołączony ma odpinany pasek. Dno przedmiotu jest nieznacznie usztywniane. Walor estetyczny stanowi\nimitacja zapięcia głównej komory w postaci paska i klamry.


Start » Filmy » Strefa Toksyczna! » Szkodliwa żywność » Dr Leonard Coldwell - Mikrofalówka zabija jedzenie, a ostatecznie zabije również CIEBIE! [PL]\nData dodania: 2015-02-02 04:32:21, Dodane przez: Honia\nKomentarze do filmiku: Dr Leonard Coldwell - Mikrofalówka zabija jedzenie, a ostatecznie zabije również CIEBIE! [PL]\nFilmiki podobne do Dr Leonard Coldwell - Mikrofalówka zabija jedzenie, a ostatecznie zabije również CIEBIE! [PL]:\nArtykuły podobne do Dr Leonard Coldwell - Mikrofalówka zabija jedzenie, a ostatecznie zabije również CIEBIE! [PL]:\nDziś na całym świecie obchodzony jest Światowy Dzień Bez Papierosa. Z tej okazji w wielu zakątkach świata odbywają się festyny, pochody, konferencje i wiele innych imprez, których celem jest uświadamianie społeczeństwu jak szkodliwe jest działanie nikotyny. Tymczasem Światowa Organizacja Zdrowia (WHO)...\nZawarte w popularnej yerba mate substancje wywołują obumieranie komórek raka jelita grubego - informuje pismo "Molecular Nutrition&Food Research".


Region - whitehorsecharters.co.uk\nWspółcześnie sporo biur turystycznych wychodzi naprzeciw oczekiwaniom konsumentów i udostępnia swoje usługi online. Tym samym można zapoznać się z zagranicznymi wyjazdami bez wychodzenia z domu i wybrać dla siebie doskonałą ofertę.\nZnaczna większość z nas uwielbia wyjeżdżać na wakacje. Statystyki rosną z roku na rok, co jest oczywiście rewelacyjną informacją dla obywateli.\nEccoHoliday to rzetelny organizator wycieczek czarterowych działający na polskim rynku od ponad pięciu lat. Specjalizują się w organizowaniu bombowych wypraw egzotycznych i niecodziennych rejsów wycieczkowych oraz ofert typu Last minute. Jako pierwsi w kraju zaoferowali wypoczynki czarterowe w tak dalekich krajach. Biuro podróży Ecco Holiday jako organizator wypoczynku oferuje przede wszystkim 7-dniowe lub 14-dniowe pobytowe wycieczki samolotowe. Wyloty, jakie firma organizuje dotyczą lotnisk w Warszawie, Poznaniu, Katowicach, Krakowie, Wrocławiu i Gdańsku.\nBieszczady, pomimo dość małej gęstości zaludnienia, były obszarem zamieszkałym już w czasie neolitu. Ciekawe zjawisko, szczególnie że większość starszych osad z biegiem czasu nabierała znaczenia oraz rozrastała się do wielkości ogromnych obecnie ośrodków, a takich rzeczy w Bieszczadach nie zaobserwujemy.\nRuch to same korzyści dla dobrej kondycji i wspaniałego samopoczucia. Nie zapominajmy o tym\nDziennikarz: Natalia García\nSkarżysz się na różne dolegliwości, czujesz się coraz gorzej, chce ci się spać i nie wiesz dlaczego? Nic Ci się nie chce, marzysz o ucieczce, planujesz zmienić pracę?\nPożyczki bez BIKu - sam podejmujesz decyzję czy możesz sobie na to pozwolić\nNiejednokrotnie znajdujesz się w położeniu, gdy szybko potrzeba ci zastrzyku gotówki, a bank nie chce ci dać kredytu. Przyczyną mogą być niedostateczne dochody czy wcześniejsze zadłużenia.\nCzy wiemy, gdzie poszukiwać wsparcia przy temacie, jak otworzyć firmę w Niemczech?\nDziennikarz: Administración Nacional de la Seguridad Social\nNieraz jest tak, że bardziej opłacalne warunki roboty dla przedsiębiorców, proponowane są poza granicami własnego kraju.


Henryk Janusz Zarychta 24-09 00:58 Zgłoś komentarz\nHenryk Janusz Zarychta 24-09 00:52 Zgłoś komentarz\nHenryk Janusz Zarychta 24-09 00:49 Zgłoś komentarz\nArtt 23-09 23:34 Zgłoś komentarz\nADAMAW3 23-09 13:02 Zgłoś komentarz\nsproket55 23-09 12:12 Zgłoś komentarz\nPoliczcie lepiej temu złodziejowi startów ostrzeżenia na starcie,i wtedy porównajcie go z Bartkiem.Ten frajer powinien w każdym meczu co najmniej raz być wykluczony chociaż w jednym\nzeeet 23-09 11:33 Zgłoś komentarz\nLiczenie do średniej biegopunktowej bonusów jest śmieszne . Zawodnik który przyjechał na trzeciej pozycji za kolegą z drużyny zdobywa 2 punkty ? Nie , gdyby tak było to wynik biegu nie\nbyłby 3 : 3 , tylko 3 : 4 . Bonus odnosi sie tylko i wyłącznie do wypłaty i został wprowadzony aby zawodnicy tej samej drużyny bezsensownie nie konkurowali miedzy sobą .\nAndrzej Kowalski 23-09 10:57 Zgłoś komentarz\nKacperzgorzowa 23-09 10:28 Zgłoś komentarz\nDziwne dziwne, Leonowi liczą się biegi poza rundą zasadniczą, a zmarzlikowi już nie będą?\nGodfather-Darth Vader 23-09 09:34 Zgłoś komentarz\nPrawdziwe jełopy. Bartek nie miał możliwości jazdy w PO. Liczy się tylko runda zasadnicza. Jełopy to jest proste - równość szans.\nglobal DJs 23-09 07:43 Zgłoś komentarz\nMadsen ma lepszą średnią dzięki wyjazdom 2.41 do 2.28, co wynika z faktu,że jedzie ciągle z numerem 1 a nie z numerem 5 ( postaw go na miejscu Zagara i nie ma takiej średniej) i ma\ndodatkowy bieg 12 na swojego juniora i juniora rywala czyli (zawodników 11 i 14) zamiast ciężki bieg 13 (zawodnicy 9 i 12). Patrząc na statystyki u siebie Zmarzlik 2.55 a Madsen 2.48. Podobnie jest z Emilem i Vaculikiem gdzie na wyjeździe z trudnym numerem jedzie Pawlicki i Dudek- ewentualnie Pedersen.\nWódka 07 23-09 07:31 Zgłoś komentarz\nCzym się tu chwalić? Madsen ma 19 Biegów więcej od Bartka i dla tego ledwo ledwo lepszy...\nPoznaniak z Gorzowa 23-09 00:27 Zgłoś komentarz\nMinimalna różnica, która nie zmienia faktu, że Bartek jest fenomenem. Nikt od dawna nie dominował w lidze tak jak on. Gdyby nie fatalna postawa drużyny (oraz bezkarne często\n"lotniaki" Madsena), byłby liderem czwarty raz. I de facto jest nim. A za chwilę przypieczętuje to mistrzostwem świata. Cieszę się, że mogę kibicować Stali oraz Polsce w czasach Bartosza Zmarzlika.\nPolska Żużel Janusz Kołodziej Emil Sajfutdinow PGE Ekstraliga Leon Madsen Bartosz Zmarzlik Piotr Pawlicki Bartosz Smektała Max Fricke Maksym Drabik Wiktor Lampart


Mój debiut na Běhu Broumovskými Stěnami – Biegi Górskie\nprzez Sławomir Szarafin · 02-09-2019\nJeśli powiedziałby ktoś, że trasa Biegu Bromowskimi Ścianami jest ciężka, to jakby nic nie powiedział!!! Na 24km dystansie jest ponad 30 dłuższych, bądź krótszych podbiegów i zbiegów. O długości od kilku do kilkuset metrów, krótsze najczęściej oznaczające wspinaczkę na kilka głazów stanowiących fragment ścieżki, a dłuższe to przeważnie trawersy, ścieżkami wijącącymi się wśród skalnych ścian i leżących pod kogami kamieni. Do tego dochodzą setki korzeni, którymi drzewa łapczywie trzymają się skalnego podłoża. Łatwiejsze fragmenty trasy, stanowią podbiegi lub zbiegi. Według mojego Garmina przewyższenie na trasie wynosiło 795m w górę i 842m w dół. Ale mimo niewielkiego przewyższenia na całości trasy, ciągle biegnie się pod górę, lub w dół i nikt się nie nudzi. Jeden błąd, chwila zagapienia i można wylądować wśród skał i w najlepszym przypadku tylko mocno się poobijać. Start biegu rozpoczyna się niedaleko restauracji U Generala Laudona w Pekovie. Trasa wspina się na grzbiet Bromowskich Ścian i prowadzi do Hvezdy > http://www.chatahvezda-novakovi.cz , dalej na Bożanowski Szpiczak, skąd opada w dół, by pod koniec wyścigu wspiąć się na szczyt Lhotecký Šefel (693m) i stromym zbiegiem dotrzeć do mety znajdującej się w miejscowości Machovska Lhota przy restauracji „U Lidmanu” > https://www.ulidmanu.cz\nNiedzielny start w Bromowskich Skałach był nie planowanym występem, ale nadarzyła się okazja na udział w biegu, dlatego mimo beznadziejnego przygotowania do tak ciężkiej trasy, postanowiłem wziąć w nim udział. Może dlatego, że od kilku lat, ciągle stawało coś na przeszkodzie i nie mogłem w czeskich zawodach wystartować? A może na przekór? Pomyślałem, że zajadę się i będę na sto procent wiedział, że jestem do niczego i w Rumunii powinienem odpuścić, zamiast nadal łudzić się, że coś w Transylwanii ugram.…\nZnalazł się transport na zawody oraz towarzystwo niesamowitych chłopaków ze Strzegomia, którzy zabrali mnie do Czech i mogłem ruszyć z nimi na trasę biegu! Bromowskie Skały znam bardzo dobrze ze startów w SGS-ie, udziałów w Biegu na Hvezdę, kilku treningów oraz wycieczek turystycznych i wiedziałem, jak ciężka przeprawa jest przede mną! Dlatego nastawiłem się na jedno – przebrnąć trasę, chociażbym miał kamienie gryźć! Na szczęście nie było aż tak źle. Mój czas na kolana nie powala, mogę powiedzieć, że jest słaby i wynosi zaledwie 3:28:22. Co dało mi 11-te miejsce w kategorii na dwunastu zawodników, a w klasyfikacji generalnej zająłem 92 miejsce na 109 uczestników wyścigu kończących bieg, ponieważ była grupa 12 osób, którym się to nie udało.\nPo moim starcie, niczego więcej, oprócz zaliczenia trasy się nie spodziewałem. Mały kilometraż w tym miesiącu oraz brak akcentów i słaba dyspozycja, o czym więc mogłem myśleć? Najwyżej o przebrnięciu trasy. Na początku wyścigu byłem nieco podłamany tym, że po piątym kilometrze biegu, do 11-tego nie widziałem nikogo przed, ani za sobą i myślałem, że zamykam stawkę uczestników. Później wyprzedziłem kilka osób, które najwyraźniej przeforsowały tempo i od 14km do mety ponownie biegłem sam. Ale warto było wystartować, zamiast zrobić długi trening. Przecież nie zmusiłbym się bez presji, do mocnego wysiłku, po trzech tygodniach truchtania z bolącą nogą! A udział w zawodach zawsze mobilizuje, nawet jeśli biegnie się ze świadomością walki o przetrwanie, a nie o dobry wynik…\nByło słabo, lecz ten teren bez względu na moją dyspozycję, zawsze sprawiał mi dużo trudności. Po prostu nie potrafię szybko biegać po tak trudnym technicznie podłożu, lecz warto popróbować i pogimnastykować umysł oraz nogi na biegowej łamigłówce w przepięknych skałach.\nDziękuję Grześkowi za transport, Zbyszkowi za uratowanie honoru polskiej reprezentacji, Krzyśkowi, Filipowi, Darkowi, Oli, Grzegorzowi i pozostałym uczestnikom zawodów za rozmowę oraz walkę na trasie 33 edycji Běhu Broumovskými stěnami, a także Arturowi Żakowi za pokazanie wielu ciekawych imprez u naszych czeskich sąsiadów, w których uczestniczy coraz więcej biegaczy z naszego kraju. W Czechach jest mniejsza napinka na biegowy lans, oni mniej uwagi przykładają do medialnego szumu i wiele imprez z niezłą organizacją, obywa się bez medali, elektronicznego pomiaru czasu, a numery startowe często są starsze od niektórych uczestników zawodów. Ale biega się tutaj naprawdę bardzo mocno! Zrobić na przykład 24km trasę biegu w Bromowskich Ścianach poniżej dwóch godzin, to robi wrażenie! Podoba podoba mi się również u nich to, że kładą nacisk na rywalizację w kategoriach wiekowych, przynajmniej tak było na imprezach w których brałem udział. Klasyfikacja open również jest prowadzona, ale na drugim miejscu i tak powinno podchodzić się do biegania amatorskiego, w którym biorą udział uczestnicy w wieku od kilkunastu, nawet do 80-tego roku życia, a czasami trafiają się i starsi!\nLink do wyników zawodów >>>\nLink do trasy biegu >>>\nNastępny post VIII Zawody o Puchar Jesieni – 28.09. Bystrzyca Kłodzka\nPoprzedni post Czarne chmury nade mną…


Google prezentuje swoją wizję przyszłości gier: Stadia – Nerdomancer\nSTRONA GŁÓWNA/GRY/PC & KONSOLE/Google prezentuje swoją wizję przyszłości gier: Stadia\nGoogle prezentuje swoją wizję przyszłości gier: Stadia\nPo długim oczekiwaniu i mnogich plotkach w końcu dowiedzieliśmy się, co takiego tworzy technologiczny gigant w związku z grami. Jakiekolwiek były Wasze oczekiwania, zapewne zostaną one przytłoczone skalą. Stadia, jak została nazwana nowa platforma Google, to nie tylko streaming gier, ale coś znacznie większego.\nNa początku skupmy się na tym, co ma oferować Skadia – to de facto usługa streamingu gier z wykorzystaniem zaawansowanej i potężnej chmury obliczeniowej pozwalającej w dniu premiery na swobodną grę w rozdzielczości 4K, 60 klatkach na sekundę i z włączonym HDR w dowolną produkcję. W przyszłości technologia ma zostać rozwinięta do poziomu 8K i 120 fps. Użytkownik nie będzie potrzebował żadnego dodatkowego sprzętu w postaci konsoli lub innej przystawki, a grę włączy np. klikając odnośnik w serwisie YouTube i tyle. Gra uruchomi się w przeglądarce, a stany gry będą dostępne z dowolnego urządzenia na świecie, bo wszystkie zapisy będą zachowywane po stronie serwera.\nZapis konferencji dla chcących wiedzieć więcej\nProjektowi towarzyszyć będzie kontroler, który niczym specjalnym nie różni się od tych dostępnych na rynku z wyjątkiem dodania dwóch przycisków. Jeden odpowiadać będzie za możliwość szybkiego udostępniania materiału video z rozgrywki, drugi pozwoli na obsługę asystenta Google.\nPlany firmy są jednak znacznie większe, niż po prostu stworzenie bardziej zaawansowanej wersji Ouya. Stadia ma umożliwiać m. in. kanapową grę w co-opie na współdzielonym ekranie, możliwość wykorzystania przez streamerów do gry z widzami, rozgrywkę cross-platformową, system antycheaterski i nie tylko. Firma chwali się również możliwościami uczenia maszynowego, które ma pomóc twórcom gier w szybkim tworzeniu rozległych i zaawansowanych światów. A to tylko wstęp do potencjalnej przyszłości gier, która ma wystartować jeszcze w tym roku.\ngdc 2019 google google stadia project stream stadia streaming


Kolejny atak terrorystyczny w Hiszpanii — Radio Łódź\npia, 18 sie 2017 07:04:17 +0200\nKolejny atak terrorystyczny w Hiszpanii\nDo ataku doszło w nocy w nadmorskim kurorcie Cambrils w Katalonii. Sprawcy również posłużyli się samochodem, którym wjechali w grupę osób. Rannych zostało siedem osób, w tym jeden policjant. Funkcjonariusze zastrzelili czterech zamachowców, a ciężko ranili jednego, który zmarł później w szpitalu.\nDo kolejnego zamachu doszło w nocy w nadmorskim kurorcie Cambrils. Sprawcy również posłużyli się samochodem, którym wjechali w grupę osób. Rannych zostało siedem osób. Policja zabiła 5 zamachowców. Kataloński minister spraw wewnętrznych Joaquim Forn powiedział, że konieczne jest ustalenie ich tożsamości oraz siatki powiązań.\nHiszpańskie służby poinformowały, że wśród zabitych i rannych są osoby co najmniej 18 narodowości. Między innymi: Holandii, Węgier, Rumunii, Włoch i Weneuzeli. MSZ w Warszawie poinformowało, że "hiszpańskie władze dotychczas nie potwierdziły, by ucierpieli polscy obywatele".\nCambrils znajduje się kilkadziesiąt kilometrów na południe od Barcelony, gdzie wczoraj na deptaku w centrum miasta na ulicy La Rambla furgonetka wjechała w tłum ludzi, zabijając co najmniej 13 osób, a raniąc około stu. Hiszpańskie władze twierdzą, że za atakiem w Barcelonie stoi komórka złożona z 8 terrorystów. Grupa miała też planować zamach z użyciem butli gazowej.\nRośnie liczba ofiar zamachu w Barcelonie. Jak informuje katalońska policja, zginęło 13 osób, a ponad 100 jest rannych. Władze ostrzegają, że liczba ofiar śmiertelnych może wzrosnąć.\nPolicja informuje również, że doszło do wybuchu w jednym z domów w Katalonii i zdarzenie to ma związek z atakiem w Barcelonie. W eksplozji jedna osoba zginęła. Policja podkreśla, że w Barcelonie doszło do zamachu terrorystycznego, którego celem było zabicie jak największej liczby osób.\nDwóch sprawców zatrzymanych - jeden to Marokańczyk, drugi pochodzi z Melilli - hiszpańskiej enklawy na północnym wybrzeżu Afryki. Żaden z nich nie był jednak kierowcą furgonetki, która wjechała w ludzi. Policja potwierdziła, że funkcjonariusze zastrzelili mężczyznę, który potrącił samochodem dwóch policjantów na posterunku drogowym. W tej chwili nie wiadomo, czy miał on związki z zamachowcami.\nTak zwane "Państwo Islamskie" twierdzi, że to ono stoi za zamachem w Barcelonie. Według katalońskich władz, zginęło w nim 12 osób, a 80 zostało rannych.\nZatrzymanych zostało dwóch sprawców zamachu. Pod Barceloną znaleziono ciało trzeciego mężczyzny związanego z zamachem. Wcześniej potrącił on samochodem dwóch policjantów na posterunku drogowym. Funkcjonariusze oddali strzały. Nie wiadomo, czy mężczyzna odebrał sobie życie, czy został śmiertelnie postrzelony.\nWedług telewizji RTVE, jeden z zatrzymanych to Driss Oukabir, który pochodzi z Marsylii, ale mieszka w katalońskiej Gironie. Wcześniej informowano, że to on wypożyczył furgonetkę w jednej z miejscowości pod Barceloną.\nWedług katalońskiej policji, zostały uruchomione procedury obowiązujące w przypadku ataku terrorystycznego, nie można jednak powiedzieć, jaki był motyw sprawców.\nDo zamachu doszło ok. godz. 17 w centrum Barcelony, na ulicy La Rambla, pełnej o tej porze roku turystów. Doszło do wybuchu paniki, ludzie szukali schronienia w barach, restauracjach i sklepach. Później dopiero byli ewakuowani przez policję. Taksówkarze za darmo odwozili ich do domów. Jedno ze stowarzyszeń turystycznych zaoferowało noclegi w hotelach tym, którzy nie mogą się dostać do miejsc, gdzie się zatrzymali ze względu na policyjne blokady.\nPolski Konsulat Generalny w Barcelonie pozostaje w kontakcie w miejscowymi władzami hiszpańskimi. MSZ informuje, że obecnie brak szczegółów, co do obywatelstwa poszkodowanych. Resort uruchomił specjalną infolinię 22 523 86 04. MSZ apeluje do Polaków przebywających w Barcelonie, by poinformowali najbliższych, jeżeli są bezpieczni.\nHiszpańska rodzina królewska potępiła atak. - Nie pozwolimy się sterroryzować przestępcom - poinformowali na Twitterze jej członkowie. Premier Hiszpanii Mariano Rajoy powiedział, że zrobi wszystko, aby wzmocnić bezpieczeństwo i aresztować napastników. Także Islamskie Centrum Kultury w Madrycie potępiło atak.\nŚwiatowi przywódcy składają kondolencje rodzinom ofiar zamachu w Barcelonie, potępiają atak i zapewniają, że są gotowi pomóc Hiszpanii. Odpowiednie oświadczenia złożyli: przewodniczący Rady Europejskiej Donald Tusk, przewodniczący Komisji Europejskiej Jean-Claude Juncker, a także kanclerz Niemiec Angela Merkel, prezydent Francji Emmanuel Macron oraz premier Wielkiej Brytanii Theresa May i prezydent Rosji Władimir Putin.\nZ kolei papież Franciszek modli się za ofiary zamachu i pragnie wyrazić solidarność z całym narodem hiszpańskim, szczególnie z rannymi oraz rodzinami ofiar - poinformował rzecznik prasowy Watykanu.\nDo największego zamachu w Hiszpanii doszło w 2004 roku, w pociągach podmiejskich pod Madrytem. W eksplozjach zginęło ponad 190 osób, rannych co najmniej dwa tysiące.\nHiszpańska rodzina królewska potępiła atak w Barcelonie. - Nie pozwolimy się sterroryzować przestępcom - poinformowali na Twitterze jej członkowie. Premier Hiszpanii Mariano Rajoy powiedział, że zrobi wszystko, aby wzmocnić bezpieczeństwo i aresztować napastników.\nW zamachu w Barcelonie zginęło 12 osób, a około 80 zostało rannych. Są to wstępne dane, ponieważ wielu rannych odniosło ciężkie obrażenia. Katalońska policja poinformowała, że zatrzymała dwóch mężczyzn w związku z atakiem terrorystycznym w Barcelonie.\nMinister spraw wewnętrznych Katalonii Joaquim Forn poinformował, że w zamachu w Barcelonie zginęło 13 osób, a około 50 zostało rannych. Podkreślił, że są to wstępne dane ponieważ wielu rannych odniosło ciężkie obrażenia.\nKatalońska policja poinformowała, że zatrzymała jednego z mężczyzn w związku z atakiem terrorystycznym w Barcelonie. Według telewizji RTVE, zatrzymany to Driss Oukabir, który pochodzi z Marsylii, ale mieszka w katalońskiej Gironie [czyt.: Hironie]. Wcześniej informowano, że to on wypożyczył furgonetkę w jednej z miejscowości pod Barceloną.\nDrugi z mężczyzn, jak twierdzi portal gazety "La Vanguardia", został zastrzelony przy próbie zatrzymania przez policję. W czasie incydentu ranni zostali policjanci.\nSłużby porządkowe odgrodziły teren, gdzie doszło do incydentu. Ewakuowano pobliskie bary, restauracje i sklepy. Poproszono by mieszkańcy nie wychodzili z domów. Zamknięto pobliskie stacje metra. Ci którzy schronili się w sklepach i barach są wyprowadzani z centrum miasta. Taksówkarze za darmo odwożą ich do domów. Jedno ze stowarzyszeń turystycznych zaoferowało noclegi w hotelach tym, którzy nie mogą się dostać do miejsc, gdzie się zatrzymali ze względu na policyjne blokady.\nKatalońska policja poinformowała, że traktuje wydarzenia w Barcelonie jak zamach terrorystyczny. Wbrew wcześniejszym nieoficjalnym informacjom o nawet kilkunastu zabitych, oficjalnie potwierdzono śmierć tylko 1 osoby. 32 zostały ranne, w tym 10 poważnie.\nLokalne media podają różne informacje, co do liczby zabitych - mówiąc o 10, a także 13. Policja potwierdza jedynie, że są zabici i ranni, nie wymienia jednak ich liczby. Funkcjonariusze policji mają dowód osobisty jednego z napastników - wynika z niego, że pochodził z Melilii, hiszpańskiej enklawy w Maroku. Polski Konsulat Generalny w Barcelonie pozostaje w kontakcie w miejscowymi władzami hiszpańskimi. MSZ informuje, że obecnie brak szczegółów co do obywatelstwa poszkodowanych.\nWedług katalońskiej policji, zostały uruchomione procedury obowiązujące w przypadku ataku terrorystycznego, nie można jednak powiedzieć, jaki był motyw kierowcy furgonetki. Jeden ze sprawców ma być otoczony w pobliskim barze szybkiej obsługi. Z kolei miejscowe media informują o dwóch uzbrojonych mężczyznach w jednej z restauracji.\nCarles Puigdemont prezydent Generalitatu - rządu katalońskiego wzywa mieszkańców Barcelony do maksymalnej ostrożności. Taki apel zamieścił na swoim profili w serwisie Twitter. Generelitat poinformował, że weryfikuje informacje o ataku. Generalna Dyrekcja Ochrony Ludności prosi mieszkańców, aby komunikowali się z bliskimi za pomocą portali społecznościowych, aby odciążyć sieci telefoniczne.\nWedług nieoficjalnych informacji, 2 osoby zginęły, co najmniej 20 zostało rannych.\nBarcelona - według pierwszych informacji kierowca zbiegł i wtopił się w tłum. Miejscowa policja zamyka metro i rozpoczyna obławę #Barcelona pic.twitter.com/c8yvFg7bhv\nPowiedzmy głośno! To jest jest efekt polityki imigracyjnej i sprowadzenia muzułmanów! #Barcelonapic.twitter.com/4AuNM929RV\nPolicja - wbrew wcześniejszym informacjom - potwierdza, że był to zamach terrorystyczny. Lokalne media informują, że dwóch uzbrojonych mężczyzn zabarykadowało się w jednej z restauracji.\nSłużby porządkowe odgrodziły teren, gdzie doszło do incydentu. Ewakuowano pobliskie bary, restauracje i sklepy. Poproszono by mieszkańcy nie wychodzili z domów. Zamknięto pobliskie stacje metra.\nZamachowcy w #Barcelona są w tureckiej restauracji. Prawdopodobnie mają zakładników.\n— Bartosz Węglarczyk (@bweglarczyk) 17 sierpnia 2017\nAtak terrorystyczny, awaria maszyny, wielu rannych. Ćwiczenia na piotrkowskim lotnisku Łowiczanie o Barcelonie po zamachach Turysta z Konstantynowa Łódzkiego świadkiem dramatycznych wydarzeń w Londynie Pierwsi turyści z Tunezji już w Polsce


ZASTOSOWANIE - ELS POLAND\nZaizolowanie cylindrów podnosi standard pracy, chroniąc użytkowników przed częstymi poparzeniami. Izolacja elementów grzejnych pozwala zredukować emitowaną temperaturę o ok. 70%. Termomaty mają również znaczący wpływ na redukcję zapylenia oraz poprawiają stabilność temperaturową cylindra wydłużając tym samym żywotność elementów grzejnych maszyny.\nZastosowanie pokryć termoizolacyjnych w znacznym stopniu przyczynia się do zmniejszenia emisji energii cieplnej do otoczenia czego efektem jest minimalizacja kosztów związanych z koniecznością intensywnego chłodzenia hal produkcyjnych.\nPrzeprowadzone różnego rodzaju testy i porównania wykazują około 3 krotnie wyższą efektywność otulin firmy BOCO w porównaniu z produktami oferowanymi przez firmy konkurencyjne.\nSzczegółowe analizy ekonomiczne wykazały, możliwy do uzyskania zwrot inwestycji średnio po 3-5 miesiącach od instalacji pokryć termoizolacyjnych.\nTermomaty znajdują zastosowanie w:\nprzemyśle tworzyw sztucznych – cylindry wtryskarek, głowice płaskie, szczelinowe, rozdmuchowe i łączniki wytłaczarek, zawory, zasuwy, pompy, filtry, połączenia kołnierzowe i zamknięcia klinowe, agregaty grzewcze.\nelektrociepłowniach – izolacja turbin parowych, redukując straty ciepła oraz zwiększając ochronę przed poparzeniem, sprzęt prądotwórczy, rurociągi, zbiorniki, kotły, zapory,\ni wiele innych stosowanych przemysłowych w których występują wysokie straty ciepła.\nTermomaty ELS – Katalog – Ściągnij plik PDF\nTermomaty ESL – Prezentacja – Ściągnij plik PDF


W 2019 roku przypada 450. rocznica podpisania przez Polskę i Litwę Unii Lubelskiej. Postanowiłyśmy więc włączyć się w obchody rocznicy organizując plener malarski na ulicach naszego pięknego miasta.\nŚwięta coraz bliżej... W piątkowy wieczór Fanki Sztuki spotkały się kolejny raz, by robić świąteczne dekoracje. Bo każdy z nas wie, że nie ma to jak śnieg za oknem, filiżanka aromatycznej kawy i odświętnie udekorowany dom własnoręcznie zrobionymi ozdobami.\nO zjawiskach zachodzących podczas burzy, o tym, co ją zwiastuje, gdzie nie należy się chować i co może się zdarzyć w czasie burzy rozmawialiśmy dziś z grupą IV z Przedszkola nr 50 w Lublinie. W części plastycznej dzieci wykonały swoje małe burzowe chmurki.


Wyspy Kanaryjskie - Teneryfa - Mercado Nuestra Señora de África\nwyspy-szczesliwe.pl >> Teneryfa >> Mercado Nuestra Señora de África\nAv. San Sebastían 51\nTelefon 922 21 47 43\n28.46309 N, -16.25191 W\n28°27.785' N, 16°15.114' W\nMiejska hala targowa (La Recova lub Mercado Central de Santa Cruz de Tenerife), której nazwa pochodzi od imienia żony (Africa) zarządzającego miastem po Wojnie Domowej generała Serrador, który podjął decyzję o konieczności wzniesienia nowego budynku dla potrzeb hali targowej. Powierzchnia dawnej, XIX-wiecznej hali targowej w centrum Santa Cruz nie była w stanie pomieścić wszystkich towarów i kupujących. Współcześnie przekształcono ją w salę wystawową.\nNowa La Recova otwarta została w 1943 roku w 2-piętrowym budynku w stylu neokolonialnym, z przestrzennymi otwartymi dziedzińcami, ławeczkami i roślinami doniczkowymi. Poza sklepami są tutaj także bary i kawiarnie, w których można odpocząć po zakupach czy zjeść obiad. Zakupy z dziećmi umili dobrze wyposażony plac zabaw. W soboty organizowane są degustacje i pokazy kulinarne.\nŚwieże owoce, warzywa, ryby, mięsa, drób, wędliny, sery, słodycze, miody, wina, kawy, herbaty, stoisko z przyprawami i ziołami z całego świata, kwiaciarnie, stragany z biżuterią, produkty kuchni chińskiej, japońskiej. Na stoiskach z pieczywem można poprosić o zrobienie kanapki. W jednym z barów sąsiadujących ze stoiskami rybnymi w podziemiu serwowane są smażone ryby i owoce morza, w innym świeże ostrygi.\nIl Gelato del mercato - na piętrze naprzeciwko wieży z zegarem, bardzo ładne stoisko z włoskimi lodami, również w wariantach na jogurcie, bez cukru i bez laktozy, sorbety ze świeżych owoców, tiramisu.\nAntojitos de mi tierra - arepy, cachapy, tamales i inne przysmaki kuchni wenezuelskiej przygotowywane na miejscu oraz produkty importowane z Ameryki Łacińskiej.\nTapas del Huerto - zielone stoisko z kuchnią wegetariańską i wegańską (szaszłyczki z owoców, sałatka z quinoa z pieczonymi warzywami, z orkiszu bio z pesto, z gruszek, gorgonzoli i orzechów, z awokado i tofu, wytłaczane soki z warzyw i owoców bez cukru i bez wody, jogurty z owocami).\nTerraza de la Recova - batidos (mleczne koktaile) ze świeżych owoców, kawy, wina, piwo, tapasy.\nAceitunera Canaria Pilar - ogromny wybór doskonale przyprawionych oliwek.\nCanary Wine - duży wybór win z Teneryfy, Gran Canarii, La Palmy, La Gomery, El Hierro i Lanzarote, sosy mojo, przyprawy, miód palmowy z La Gomery.\nDo La Recova przynależy położone w sąsiedztwie centrum handlowe Centro Comercial de La Recova z ponad 40 butikami i dwoma bufetowymi restauracjami, kanaryjską i chińską, czynne od poniedziałku do soboty od 9:00 do 21:00 i w niedziele od 9:00 do 15:00 oraz pasaż handlowy La Rambla Azul czynny codziennie od 9:00 do 14:00.


Dyplomatoria 2019 – 7 Dekad Politechniki Białostockiej 1949 – 2019\nNawet po 70 latach można coś zacząć – mówił Rektor Politechniki Białostockiej prof. Lech Dzienis otwierając pierwsze w historii uczelni Dyplomatoria. Ogólnouczelniana uroczystość wręczenia dyplomów ukończenia studiów odbyła się 22 marca 2019 r. Na spotkanie z władzami uczelni i wydziałów przyszło blisko 300 absolwentów w towarzystwie przyjaciół i rodzin.\nW odświętnych togach i biretach nasi absolwenci odebrali dyplomy z rąk Rektora i gratulacje od Dziekanów swoich wydziałów. Specjalne wyróżnienia trafiły do studentów z najwyższą średnią i najlepszą oceną na dyplomach. Dyplomatoria 2019 zapamiętamy przede wszystkim jako wyjątkową, radosną uroczystość. Były momenty wzruszenia, ale i szczerego uśmiechu, życzenia powodzenia oraz dobre rady na początek drogi zawodowej. Na koniec wysoko w górę poszybowały birety.\nRektor prof. Lech Dzienis mówił do absolwentów: Wykształcenie musi być na miarę dzisiejszego świata, globalizacji oraz możliwości, które macie przed sobą: pracy w naszym mieście, kraju i w całej Europie. Mam nadzieję, że wiedza, którą wynieśliście z Politechniki Białostockiej zaowocuje sukcesami w pracy zawodowej. Czerpcie z innych, ale ich nie kopiujcie – bądźcie zawsze sobą.\nPodkreślił, że tegoroczni absolwenci opuszczają mury uczelni w roku jubileuszowym Uczelni. Politechnika Białostocka obchodzi 70-lecie działalności. Przez te lata nasza Uczelnia przeżywała różne koleje. Jednak niezależnie od tego, w jakich czasach przyszło jej trwać i jaką nazwę nosiła, zawsze charakteryzował ją rozwój. Ten rozwój trwa dalej, a Wy jesteście jednym z jego elementów – mówił prof. Dzienis.\nRocznicowym obchodom na Politechnice Białostockiej towarzyszy grafika, której głównym elementem jest suwak logarytmiczny. To przyrząd dziś zapomniany, który jednak dla pokolenia rozpoczynającego studia 70 lat temu był podstawowym narzędziem – wyjaśniał prof. Dzienis. Wybraliśmy go jako motto jubileuszu także z tego względu, że wiąże się z nim wyjątkowa ludzka historia. Rok temu, podczas uroczystości nadania tytułów Honorowego Ambasadora Politechniki Białostockiej, gościliśmy słuchacza pierwszego rocznika studentów naszej uczelni, jednego z pierwszych jej absolwentów – śp. inż. Władysława Świaniewicza. To on przypomniał nam wtedy o suwaku logarytmicznym, jako swoistym znaku czasu. Suwak symbolicznie spina historię 70 lat naszej uczelni, pokazując jednocześnie jak daleko przez ten czas, zarówno uczelnia, jak i cały świat, poszły do przodu – przypomniał Rektor.\nDyplom Politechniki Białostockiej ma wartość. Dyrektorzy firm działających na rynkach światowych, naukowcy, którzy rozwijają wiedzę techniczną, inżynierowie, którzy budują markę Podlasia i całej Polski – oni wszyscy znajdują się w gronie absolwentów Politechniki Białostockiej. Dziś do tego grona dołączacie Wy, dyplomanci rocznika 2019 – podkreślał Mateusz Adaszczyk, prezes Stowarzyszenia Absolwentów PB i zachęcał do działalności w strukturach SAPB.\nTuż przed uroczystym wręczeniem dyplomów i gratulacji do uczestników Dyplomatoriów 2019 zwracali się przedstawiciele poszczególnych wydziałów.\nProdziekan Wydziału Architektury dr inż. arch. Jolanta Owerczuk mówiła: Spędziliście w murach naszego wydziału kilka najpiękniejszych lat swojego życia, współtworząc z nami jego historię i wartość. Dzieliliśmy się z Wami swoją wiedzą i doświadczeniem – Wy zarażaliście nas swoim entuzjazmem. Dziś jest Wasze święto. To dzięki Wam i dla Was tu jesteśmy, by wspólnie cieszyć się z Waszych osiągnięć.\nProf. Michał Bołtryk, dziekan Wydziału Budownictwa i Inżynierii Środowiska przekonywał: Ukończyliście bardzo dobry wydział! Proszę po uzyskaniu uprawnień zawodowych nie przyjmować niższych stanowisk jak dyrektorów czy zastępców prezesów! Głowa do góry i śmiało atakujcie swój zawód! Miejcie satysfakcję nie tylko z pracy zawodowej, ale i w życiu osobistym.\nDziekan Wydziału Elektrycznego dr hab. inż. Mirosław Świercz, prof. PB: Dyplom świadczy o tym, że uczelnia wyposażyła Was w dwa moduły zawodowego GPS-a: mapę wiedzy i umiejętności oraz instrukcję, jak nawigować po tej mapie. Ta mapa zapewne stanie się nieaktualna po kilku latach i wtedy tylko od Was samych zależeć będzie, jak ją będziecie aktualizować. Chciałbym żebyście zawsze odnajdowali drogi szybkiego ruchu i autostrady kariery zawodowej i nigdy nie zabrnęli w ślepej uliczce.\nChciałbym pogratulować, że udało się Wam pokonać aparat represji, który przygotowaliśmy. To była wielka przyjemność uczyć Was. Powodzenia na tej nowej drodze życia – mówił do absolwentów dziekan Wydziału Informatyki dr hab. inż. Marek Krętowski, prof. PB.\nProdziekan Wydziału Inżynierii Zarządzania dr hab. inż. Katarzyna Halicka, prof. PB nie kryła wzruszenia: Łezka się w oku kręci, bo całkiem niedawno, prawie wczoraj… ponad 20 lat temu byłam na Waszym miejscu i odbierałam dyplom Politechniki Białostockiej. Byłam trochę z siebie zadowolona, ale też wystraszona: co będzie dalej? Wszyscy jesteście tacy młodzi, utalentowani, a teraz – dobrze wykształceni. Jestem przekonana, że będziecie godnie reprezentować naszą Uczelnię oraz wspominać Berlin, Szanghaj, Filadelfię… (to nazwy wydziałowych budynków).\nDziekan Wydziału Mechanicznego prof. Andrzej Seweryn: Chciałbym pogratulować, że daliście radę. Nie tylko zdobyliście dyplom, ale zdobyliście wiedzę i umiejętności. Wszędzie będziecie naszymi ambasadorami. Zawsze reprezentujecie przede wszystkim siebie, ale także naszą Alma Mater.\nZamiejscowy Wydział Leśny w Hajnówce reprezentował jego absolwent Radosław Lewoń. Z sentymentem i żalem, że już się zakończyły, wspominał studia w samym sercu Puszczy Białowieskiej. Swoim stwierdzeniem: studia to poważna rzecz, nie wolno się śpieszyć – wywołał salwy śmiechu wśród publiczności.\nNa zakończenie Dyplomatoriów 2019 wystąpił Honorowy Ambasador PB, prezes rady nadzorczej w firmie Unibep S.A Jan Mikołuszko: Dziś wszyscy Was żegnają, a ja witam: w gronie absolwentów Uczelni i życiu zawodowym. Jestem dumnym absolwentem Politechniki Białostockiej rocznik 1973 i dziś wiem jedno, że trzeba uczyć się przez całe życie. Życzę Wam wszystkim: co byście nie robili, gdzie byście nie byli – bądźcie zawsze zadowoleni ze swego życia i wierzcie w siebie.\nUroczystość zakończył mini koncert w wykonaniu chórzystów Politechniki Białostockiej pod dyrekcją prof. Wioletty Miłkowskiej. Był też poczęstunek na osłodę pożegnania z Uczelnią.\nW 2019 roku Politechnika Białostocka świętuje jubileusz 7. dekad działalności. Uczelnia wykształciła do tej pory 45 tysięcy inżynierów.\nZapraszamy do obejrzenia relacji z finału konkursu na platformie Telewizja HD PlatonTV: biaman.platontv.pl/show


Kredyty z komornikiem - Kredyt z komornikiem.pl\nPożyczenie pieniędzy staje się trudne, gdy długi obciążają zdolność kredytową. Zła historia kredytowa sprawia, że bankowy kredyt z komornikiem nie może zostać udzielony. Sprawdź, jakie finansowanie jest dostępne dla osób w trudnej sytuacji.\nNa czym polega kredyt z komornikiem?\nPoprzez określenie kredyt z komornikiem należy rozumieć pożyczkę pozabankową, która jest regulowana prawem między innymi poprzez ustawę o kredycie konsumenckim. Kredyt bankowy nie jest udzielany osobom, które mają długi, borykają się z zajęciem komorniczym. Odmowa ze strony banku spotyka nawet osoby, które listownie otrzymują propozycję kredytu. Po zaktualizowaniu danych, z uwagi na przeterminowany dług, egzekucję komorniczą, okazuje się, że brak zdolności kredytowej uniemożliwia pożyczenie pieniędzy.\nDla takich osób pozostają pożyczki, również te oferowane za pośrednictwem internetu. Są przyznawane bez względu na historię płatności posiadanych dotychczas zobowiązań finansowych. Zła historia kredytowa nie jest przeszkodą do uzyskania dodatkowej gotówki, gdyż pożyczkodawca obniża ryzyko swojej działalności w inny sposób. Osoby zadłużone często poszukują finansowania i używają potocznego wyrażenia kredyt z komornikiem, choć niestety mogą liczyć wyłącznie na produkty z rynku pozabankowego.\nNa co może zostać wykorzystana pożyczka z komornikiem?\nNic nie stoi na przeszkodzie, aby pożyczone pieniądze zostały wydane na spłatę długu egzekwowanego przez komornika. Podobnie jak kredyt gotówkowy, pożyczka pozabankowa może zostać wykorzystana na dowolny cel. Warto wykorzystać dodatkową gotówkę, żeby pozbyć się problemów finansowych.\nIle kosztuje kredyt z komornikiem?\nPożyczki pozabankowe udzielane przez firmy pożyczkowe są obarczone dodatkowymi kosztami. Pożyczkodawcy nie mogą dowolnie narzucać opłat i prowizji. Pożyczka dla zadłużonych potocznie określana jako kredyt z komornikiem aktualnie nie może być droższa od 45% całkowitej kwoty pożyczki. Pozaodsetkowe koszty pożyczki konsumenckiej zostały obniżone wskutek przyjętych przepisów tarczy antykryzysowej. Taki poziom kosztów będzie obowiązywał do końca marca 2021 roku i dotyczy pożyczek udzielanych po 31 marca 2020 roku. Zapisy ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim1 dotyczą opłat oraz prowizji, a do tego wymuszają na pożyczkodawcach informowanie konsumenta o kosztach. Podstawą jest podanie RRSO, czyli Rzeczywistej Rocznej Stopy Procentowej. Osoby z komornikiem niejednokrotnie muszą również liczyć się z dodatkowym zabezpieczeniem spłaty zobowiązania. Wobec tego dodatkowe koszty mogą zostać wygenerowane przez:\nTrzeba pamiętać, że brak terminowej spłaty również pociągnie za sobą naliczenie opłat. Warto zapoznać się ze wszelkimi kosztami nowego zobowiązania, aby uniknąć dopłacania. W tym celu należy:\nzapoznać się z ramową umową,\nprzeanalizować tabelę opłat i prowizji,\nprzeczytać treść umowy przed podpisaniem jej.\nGdzie i w jaki sposób wnioskować o kredyt z komornikiem?\nCi, którzy udali się do banku po kredyt z komornikiem, mogli doświadczyć zawiłych procedur oraz negatywnej odpowiedzi instytucji finansowej. W przypadku pożyczki z komornikiem jest nieco inaczej. Z ogłoszenia znalezionego w internecie można przejść do składania wniosku. Warto korzystać z rankingu pożyczkowego. Tworzą go znawcy rynku, którzy sprawdzają firmy pożyczkowe pod kątem legalności działania. Lista pożyczkodawców pozwala na dokonanie wyboru optymalnej oferty. Najtańsza pożyczka z komornikiem nie zawsze okazuje się tą odpowiednią, np. z uwagi na propozycję zbyt niskiej kwoty.\nAplikowanie o pożyczkę, rozumianą jako konsumencki kredyt z komornikiem, należy rozpocząć od sprawdzenia i porównania dostępnych ofert. Następnie konieczne będzie:\nprzygotowanie wymaganych dokumentów przez danego pożyczkodawcę – najczęściej wystarczy dowód osobisty, ewentualnie dodatkowe dokumenty związane z zabezpieczeniem spłaty,\nwypełnienie wniosku online – liczy się poprawność danych,\noczekiwanie na odpowiedź pożyczkodawcy.\nInternetowy wniosek jest rozpatrywany niemal automatycznie.\n1 Ustawa o kredycie konsumenckim: http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20111260715.


Konsekwencje kupna Viagry przez internet\nAutor: Marek Gola • Opublikowane: 2017-09-20\nKupiłem Viagrę przez internet. Okazało się, że firma, która prowadziła sprzedaż robiła to nielegalnie. Zostałem wezwany na policję jako świadek w celu złożenia zeznania w sprawie, że kupiłem Viagrę przez internet, a w Polsce jest ona sprzedawana tylko na receptę. Czy czekają mnie jakieś konsekwencje tego zakupu?\nPodstawę prawną niniejszej opinii stanowią przepisy Kodeksu postępowania karnego, przepisy Kodeksu karnego oraz przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne zwanej dalej ustawą.\nZ treści Pana pytania wynika, że przez internet zakupił Pan Viagrę. Okazało się, że firma, która sprzedała Panu tabletki nie miała na to pozwolenia. W chwili obecnej został Pan wezwany na policję w charakterze świadka. Zastanawia się Pan, czy w związku z powyższym grozi Panu jakaś odpowiedzialność karna.\nW pierwszej kolejności podkreślić należy, iż został Pan wezwany w charakterze świadka. Istotnym z punktu widzenia Pana interesu jest, iż jako świadek może Pan uchylić się od odpowiedzi na pytanie, wówczas jeżeli udzielenie odpowiedzi mogłoby narazić Pana lub osobę dla Pana najbliższą na odpowiedzialność za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe.\nOsoba, od której zakupić miał Pan tabletki, w mojej ocenie naruszyła przepis art. 124 ustawy, zgodnie z którym, kto wprowadza do obrotu lub przechowuje w celu wprowadzenia do obrotu produkt leczniczy, nie posiadając pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.\nMniemać zatem należy, iż osoba od której zakupił Pan takie tabletki nie była uprawniona do wprowadzenia do obrotu tego rodzaju produktu leczniczego. Pana zeznania mogą jedynie pomóc w poszukiwaniu sprawcy tego przestępstwa. Nie wskazuje Pan bowiem w treści pytania, jakoby zakup leku nastąpił w aptece internetowej, która posiada uprawnienia do tego rodzaju działalności.\nWyraźnie zatem podkreślić należy, iż od Pana zależy, czy będzie chciał Pan współpracować z policją i poda wszystkie wiadome Panu informacje, czy też nie. Proszę jednak pamiętać o odpowiedzialności za składanie fałszywych zeznań. Kto, składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Odpowiedzialność karna jest nie tylko za składanie fałszywych zeznań, ale także za zatajenie czegoś co jest Panu wiadome. Niestety w chwili obecnej nie wie Pan co policja wie na temat przeprowadzonej przez Pana transakcji, a czego nie wie.\nZ uwagi na przedstawiony przez Pana stan faktyczny nie widzę podstaw do pociągnięcia Pana do odpowiedzialności karnej. W mojej ocenie należy wskazywać, iż nie miał Pan świadomości, iż zakup Viagry przez internet nie jest dozwolony. Nie sądzę, aby Pana zachowaniu można było przypisać jakiekolwiek czyn karalny.


czego nie mo - Zasoby - e-prawnik.pl\nz mocy ustawy nie uiszcza opłat sądowych i nie ponosi wydatków, które obciążają tymczasowo Skarb Państwa. Jak ubiegać się o zwolnienie od kosztów sądowych\nPorada prawna na temat czego nie mo\nNie szukaj dłużej informacji na temat czego nie mo, zapytaj naszego prawnika, a otrzymasz wycenę Twojego problemu. Opinie prawne od 40 zł, profesjonalnie, błyskawicznie, anonimowo\nadministracji państwowej stopnia podstawowego, którym to przedsiębiorstwem PKP ani jego poprzednicy prawni nigdy nie byli. Nie ulega wątpliwości, że PKP nigdy nie należało do (...)\npodstawę swojego umocowania.Art. 69. Dla strony nie mającej zdolności procesowej, która nie ma przedstawiciela ustawowego, jak również dla strony nie mającej organu (...)\nbudowlany albo projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz – jeżeli budowa nie została zakończona – zezwala na jej wznowienie. Sposób ustalania oraz wysokość opłat legalizacyjnych (...)\npotrącenia ze świadczenia przedemerytalnego netto od marca 2011|PODATEK OD ZWROTU ZA OKNA 2011|zus emerytura na konto wniosek|czy pracodawca moze mnie zmusic do pracy w sobote|jak napisać podanie do związków zawodowych o wypisanie się|darowizna 1 000 000|wniosek pracownika o podwyżkę|najnowszy kodeks karny|prawo do mieszkania|ile trzeba czekac na zwrot z rozliczenia|kwota zasiłku dla bezrobotnych 2011 netto|sprawa o wykroczenie z art. 92aKW|wniosek o odszkodowanie za wypadek na ulicy|praca w usa a polski podatek dochodowy|czy można zrezygnować z ubezpieczenia KRUS|2009-01-01 Dz.U.2009.201.1239|wniosek o macierzyński|jak napisac wniosek o wycofanie pozwu o alimenty|wniosek o odrolnienie|art.27f ustawy o pit|wzór wniosku o zmianę stanowiska pracy|socjalne i umowa|art.30 ust 1 pkt 5a ustawy o podatkach|art16 |art.59 ustawy 3


Płyty główne do kin domowych | north.pl - oryginały i zamienne elementy\nPłyty główne do kin domowych\nPoniżej znajdziesz oryginalne i zamienne Płyty główne do kin domowych. Skorzystaj z filtrów by szybciej znaleźć odpowiednią część. By uniknąć niepewności czy dana część pasuje do Twojego sprzętu, wpisz w wyszukiwarkę model sprzętu. Każdy Twój sprzęt posiada tabliczkę znamionową, która w zależności od urządzenia znajduje się wewnątrz lub na obudowie zewnętrznej sprzętu. Skorzystaj z listy części dostępnej na stronie internetowej, aby znaleźć szukaną część. Chcesz usunąć tłuste plamy po pieczeniu swojej ulubionej potrawy zajrzyj do naszej oferty preparatów pielęgnacyjnych do sprzętów AGD.


„Niezwykłe wakacje Julki” 6 | Anna Pisze\n← „Niezwykłe wakacje Julki” 3,4\n„Niezwykłe wakacje Julki” 5 →\n– Auu, puszczaj! Boli! – krzyknęła Julka wyrywając rękę z uchwytu siostry. – Zwariowałaś?\nZuźka gwałtownie usiadła, kompletnie oszołomiona, nie mogąca odnaleźć się w rzeczywistości.\n– Gdzie ja jestem? – spytała rozglądając się po pokoju.\n– Jak to gdzie? W łóżku – mruknęła Julka rozcierając obolałą rękę. – Będę miała przez ciebie siniaka ty małpo jedna! Wstałam pierwsza i podeszłam, żeby cię obudzić. Miałyśmy wcześnie rano iść na zamek, nie pamiętasz?\n– Przecież poszłyśmy!\n– Chyba burza ci w głowie pomieszała – stwierdziła młodsza siostra patrząc na starszą z politowaniem. – Przez te burzę wyruszymy dużo później.\nSzilunia weszła do pokoju i merdając ogonkiem zbliżyła się do Zuzi.\n– Szila! A gdzie twój pierścień i piękna suknia? Znowu cię przemienili?\nJulka spojrzała z niechęcią na siostrę.\n– Ty chyba naprawdę oszalałaś. Idę po ciocię, bo może trzeba wezwać lekarza.\nZuźka całkiem oprzytomniała. Ach, więc to był sen! Z jednej strony – ulga, ale z drugiej – szkoda, bo przecież wszystko się dobrze skończyło.\n– Nie, nie, już ok. Miałam niesamowity sen.\n– To pewnie dlatego, że myślałaś o zamku. Wczoraj cioci coś wypadło w pracy i nie poszliśmy a dziś znowu ta burza…\n– Zaraz się skończy – powiedziała Zuźka. – Tam się już przejaśnia, widzisz?\n– Może. A co ci się przyśniło takiego, że musiałaś mi narobić siniaków?\nZuźka opowiedziała siostrze swój sen wciąż żywy w pamięci, choć sny mają to do siebie, że najczęściej znikają w krainie snów gdy tylko otworzy się oczy. Pominęła jednak drobne szczegóły, a mianowicie swoje podobieństwo do Doroty, czy też odwrotnie, oraz imię rycerza i jego konia.\n– Julka! – krzyknęła jakby doznała nagłego olśnienia. – Szukaliśmy klucza nisko a on może być wysoko!\n– Jak w moim śnie. Klucz do drzwi był u góry, na belce a tam nikt nie sprawdzał.\n– Fakt – przyznała siostra. – To co, idziemy?\n– Noo, może nam się uda nie obudzić maluchów – skinęła głowa Zuzia.\nSkradając się opuściły pokój. Jak mogły najciszej przeszły przez „pokój” chłopców i rozejrzały się po „dzikiej” części strychu. Słupy podtrzymujące dach łączyły poprzeczne belki na których stały różne małe przedmioty wielkości najwyżej puszki od herbaty. Było tego bardzo, bardzo dużo.\n– Czekaj, mam pomysł. Wejdę na tamto wielkie pudło i wtedy będę mogła z góry zobaczyć, czy nie leży – zaproponowała Julka.\n– Gdzie? Spadniesz i jeszcze zrobisz sobie krzywdę a potem będzie na mnie, że cię nie dopilnowałam – zaprotestowała Zuźka. – A poza tym jak chcesz zobaczyć mały kluczyk, skoro wszystko co jest na belkach pokrywa gruba warstwa kurzu?\n– No to musimy przejrzeć każde pudełeczko, jedno po drugim, nie ma wyjścia.\n– Dopiero jak maluchy wstaną, bo trzeba przynieść od cioci odkurzacz przed ruszeniem tego wszystkiego.\n– Coś ty! Odkurzacz mógłby wciągnąć kluczyk i trzeba byłoby szukać włamywacza do otwarcia zamka – trafnie zauważyła Julka.\n– Wiesz co siostra, masz rację – przyznała Zuzia. – Uważaj jak idziesz!\nAle było za późno. Julka rozciągnęła się jak długa zahaczywszy nogą o wiszący od wczoraj koniec sznurka, który zapomnieli odciąć. Łapiąc się podczas „lądowania” wszystkiego co się znalazło w zasięgu obu rąk wywołała istną lawinę, w wyniku której mnóstwo przedmiotów zmieniło swoje dotychczasowe miejsce pobytu, w efekcie czego z jednej z belek zmiecione zostały na podłogę wszystkie znajdujące się tam drobiazgi. Posypały się obok Julcynej głowy, zaś Zuźka w ostatniej chwili zdążyła złapać tuż nad siostrą trzy zbite razem długie drągi będące głównym sprawcą owej demolki. Julka – albo nie zdając sobie sprawy z grożącego jej niebezpieczeństwa, albo zupełnie je lekceważąc – wyszczerzyła się w uśmiechu do chłopców, których rozespane i przestraszone buzie wyłoniły się zza papierowej ściany.\n– Nic, nic maluchy. Postanowiłyśmy z Zuźką trochę posprzątać przed śniadaniem. Prawda siostra? – zwróciła się do siostry dyskretnie pokazując w dłoni mały metalowy kluczyk.\n– No właśnie – przytaknęła Zuzia. – Chciałyśmy pomóc waszej mamie, bo przecież wam się nie chce…\n– Skończymy po powrocie – zerwała się Julka z podłogi – Teraz idę na dół.\nZaraz po śniadaniu każdy z uczestników wycieczki wziął swój plecak i wyruszyli. Po drodze ciocia opowiadała o historii zamku.\n– Zamek wznosi się na wzgórzu – zaczęła.\n– Mamo, to przecież każdy widzi – skomentował Krzyś. – Powiedz raczej coś ciekawego.\n– Wzgórze ma około czterystu metrów wysokości – ciągnęła niezrażona. – To dlatego tak dobrze widać z daleka tajemnicze postacie…\n– Jakie? – spytał już bardziej zainteresowany.\n– Niektórzy widzieli cień rycerza, co się przemyka po zamku jakby nie ruiną był ale przepięknym zamczyskiem z okresu swojej świetności. Czasem cień jego przechodzi między okienkami strzelniczymi, czasem widać go w oknie, czasem na krużganku, czasem na swym koniu galopuje po bezdrożach… Inni widzieli płomień buchający oknem z wieży i dym kłębiący się gęsty, jeszcze inni się zaklinają, że słyszeli płacz dziewczyny wyglądającej z baszty, jakby kogoś wypatrywała i czekała z utęsknieniem…\nDzieci umilkły zasłuchane. Zuzina wyobraźnia przeniosła dziewczynkę do jej snu.\n– Podanie mówi, że rycerz Tynek z rodu Starżów miał dwie córki: Tęczę i Przeginię. Po jego śmierci starsza wybudowała sobie zamek w Przegini, niedaleko Krakowa i tam zamieszkała. Młodszej, Tęczy, tak spodobały się okolice dzisiejszego Tenczynka, że tutaj zbudowała zamek nazwany od jej imienia.\n– Naprawdę tak było? – zapytał Krzysiu.\n– Kto to wie? – zadumała się Julka. – Może i tak było.\n– Źródła wymieniają żyjącego za panowania króla Władysława Łokietka Nawoja z Morawicy herbu Topór jako fundatora zamku. Podobno na jego polecenie w roku tysiąc trzysta dziewiętnastym rozpoczęło się karczowanie lasu pod budowę. Na pewno dotyczyło to wsi Tenczynek, bo wzniesiono tu kościół parafialny niedługo potem.\n– Od razu zbudowali taki wielki kamienny zamek jak widać? – spytał Zbysiu.\n– Z pewnością nie – odpowiedziała na pytanie. – Przypuszczać należy, że pierwotnie zamek był drewnianą budowlą na podmurowaniu, jak wszystkie inne. Dopiero syn Nawoja, Jędrzej, który zresztą pierwszy zaczął się zwać panem na Tęczynie, postawił twierdzę z kamienia i cegły. Był to bowiem okres wielkiego rozwoju budownictwa murowanego zapoczątkowany przez Kazimierza Wielkiego.\n– Stąd przysłowie, że Kazimierz zastał Polskę drewnianą a zostawił murowaną – pochwaliła się wiedzą Julka.\n– A skąd wiesz? – zdziwiła się siostra.\n– Czytałam – spojrzała na Zuzię. – Jak się czyta, to się różne rzeczy wie, chyba normalne.\n– Brawo Julka – pochwaliła ciocia. – Nie będę wam opowiadała szczegółów, bo i tak nie spamiętacie. Zainteresowanym podam materiały do przeczytania. Poza Julką są jacyś? Nie? Tak myślałam. To tylko powiem, że od około roku tysiąc pięćset siedemdziesiątego do około tysiąc pięćset dziewięćdziesiątego przebudowano zamek gruntownie tak, że stał się przepiękną budowlą w stylu odrodzenia. Dokonał tego Jan Tęczyński. Aha, przebywał tutaj sławny Mikołaj Rej z Nagłowic i zamkiem się zachwycał.\n– Jak był taki wspaniały to czemu się rozleciał na kawałki? – spytał Krzyś.\n– A słyszeliście o potopie szwedzkim? – odpowiedziała pytaniem na pytanie.\n– To jak się Kmicic z Olbrychskim na szable bił! Oglądałem – oświadczył chłopiec z dumą.\n– O matko, ręce opadają – jęknęła Zuzia. – Małe dzieci nie powinny oglądać telewizji jak leci, bo im się w głowach miesza. Olbrychski, Daniel zresztą, grał Kmicica, Andrzeja Kmicica w filmie nakręconym na podstawie „Potopu” Henryka Sienkiewicza.\n– Siostra, jestem z ciebie dumna – powiedziała młodsza siostra do starszej .– Chyba mi nie powiesz, że czytałaś.\n– A wyobraź sobie, że tak, – całą trylogię, bo mi się podobała. Tam ciągle jeżdżą na koniach…No i w ogóle jest fajna…\n– Świetnie – ucieszyła się ciocia. – Łatwiej wiec będzie wam sobie wyobrazić co teraz powiem. W czasie oblegania Krakowa przez Szwedów w celu zmylenia nieprzyjaciela puszczono plotkę, że królewski skarbiec został wywieziony i ukryty na zamku w Tęczynie. Najeźdźcy odstąpili od stolicy i ruszyli na Tęczyn. W roku tysiąc sześćset pięćdziesiątym piątym złupili zamek dokumentnie i spalili mszcząc się za to, że nie znaleźli skarbca. Potem już nigdy zamek nie odzyskał dawnej swojej świetności mimo, że go odbudowano po zwycięstwie nad Szwedami. W roku tysiąc siedemset sześćdziesiątym ósmym zamek strawił drugi pożar, tym razem od pioruna. Tak się skończyła świetna historia zamku, teraz tylko ruiny przypominają o dawnych czasach…\n– Dzikie zielska pełzają po dziedzińcu, wiją się po murach i straszą duchy strzegące skarbów… – ponurym głosem włączyła się Julka.\n– Duchy się nie boją zielska – skomentował Zbyszek.\n– Nie udało ci się, siostro – zaśmiała się Zuzia.\n– Bo my się niczego nie boimy – buńczucznie stwierdził Krzyś.\n– To się jeszcze okaże, macie to u mnie jak w banku – mruknęła Zuzia.\nZuźka słuchała opowiadania cioci z zainteresowaniem tym większym, że miała wciąż przed oczami obraz zamku ze swojego snu. Zastanawiała się jak to możliwe, że widziała na własne oczy to, o czym teraz słyszała. Gdyby sen przyśnił się dzisiejszej nocy – no, mógłby być wytłumaczalnym zjawiskiem, ale na odwrót? Widocznie naprawdę są na świecie takie rzeczy … jak to było…o których nie śniło się filozofom… jakoś tak… Ciocia Halinka też nie wiedziała skąd wiedziała jak dom wygląda w środku. A mówiła, że wiedziała…Ona, Zuźka, nie będzie się teraz nad tym zastanawiała tym bardziej, że… schodząc ze wzgórza miała wrażenie, że słyszy rżenie konia.\n– O, patrzcie, Bartek na Kasztanie nas dogonił – Zbyszek pokazał kierunek skąd dobiegło rżenie.\n– Nie dogonił, bo nas nie gonił – sprostowała pani Halinka. – Po prostu obaj wybrali się na spacer. Prawda chłopaki? – zwróciła się do konia i jego opiekuna.\n– Pomyślałem, że przewiozę Zuzię na Kasztanie – powiedział chłopiec. – Wczoraj o tym rozmawialiśmy. Pomału mam zamiar Kasztana przygotowywać do roli terapeuty, tata nawiązał już kontakt z ośrodkiem hipoterapii. A z Zuźką moglibyśmy wrócić konno.\n– Mogę? – Zuzia błagalnie spojrzała cioci w oczy.\n– Bartuś, jeśli obiecasz, że ją całą i zdrową odstawisz do domu, to tak – odpowiedziała.\n– Daję słowo – oświadczył Bartek poważnie.\n– Wierzę ci – odrzekła patrząc mu równie poważnie w oczy.\nChłopiec pomógł Zuzi wskoczyć na Kasztana i odjechali. Reszta towarzystwa przez chwilę marudziła, że oni też chcą, że co to za porządki, żeby tylko Zuźka dostąpiła przyjemności jazdy na koniu a oni nie. Julka chłopakom krótko wytłumaczyła.\n– Moja siostra wczoraj zaprzyjaźniła się z Kasztanem a wy co robiliście w tym czasie? Tłukliście się!\nObietnica zjedzenia pysznych lodów poprawiła dzieciom humory.\nZuzia nie pierwszy raz siedziała na koniu. Przez pewien czas uczęszczała na lekcje konnej jazdy i spędziła z tatą na obozie jeździeckim cały turnus. Nie była więc nowicjuszką, co Bartkowi ogromnie zaimponowało. Siedziała wyprostowana, z wysokości końskiego grzbietu podziwiając okolicę. Chłopiec skierował konia w las i jechali stępa mało komu znaną dróżką. Zuźka opowiedziała towarzyszowi swój sen pomijając te same szczegóły, które pominęła opowiadając siostrze. Rozmawiali o różnych dziwnych historiach przytrafiających się ludziom. Nagle Kasztan zastrzygł uszami, zarżał krótko, niespokojnie rzucił łbem a odczuwalny przez jeźdźców dreszcz wstrząsnął całym jego ciałem. Oddech stał się chrapliwy a krok nierówny.\n– Coś się dzieje – stwierdziła Zuźka.\n– Kasztan najwyraźniej się przestraszył – zauważył Bartek. – Tylko czego?\nWtedy oboje usłyszeli dochodzące z głębi lasu wołanie o pomoc. Kasztan zaparł się wszystkimi czterema nogami i nie chciał pójść w tamtą stronę. Głuchy na prośby dzieci drżał na całym ciele. Przywiązali konia do drzewa, sprawdzili dobrze, czy się nie zerwie i ostrożnie poszli w kierunku słyszanego głosu. Po chwili Zuzia dostrzegła leżącego na ziemi mężczyznę, który trzymając się za nogę jęczał i wzywał pomocy. Spojrzała na Bartka i zastygła w bezruchu zobaczywszy na jego twarzy wyraz wstrętu i nienawiści.\n– Co to? Co ty? Trzeba mu pomóc – wyjąkała niepewnie.\n– Niestety, masz rację – szepnął jej do ucha, zaś głośno i dobitnie: – Komuś takiemu pomoc się nie należy. Za krzywdy, jakie wyrządza zwierzętom, za znęcanie się nad psem i moim Kasztanem zostawimy go tu.\n– Nie bądź głupi, zapłacę ci. Nogę złamałem, nie wydostanę się stąd bez pomocy – zajęczał mężczyzna.\n– No i bardzo dobrze. Nikt tędy nie chodzi, więc życzę panu, żeby przynajmniej przez kilka tygodni żaden człowiek tu nie trafił. Najwyżej jakiś zabłąkany głodny wilk albo niedźwiedź. Chodź, wracamy – wziął Zuzię za rękę i odciągnął ją.\n– Przecież tak nie można – powiedziała, kiedy mężczyzna nie mógł ich usłyszeć. – Zrozumiałam, że to poprzedni właściciel Kasztana, ta wredna kreatura, ale nie możemy go tak zostawić.\n– Przecież wiem. Chciałem go tylko nastraszyć, żeby choć przez chwilę poczuł to, co Kasztan. Już dzwonię do kuzyna, który jest leśnikiem. A może ten drań tu kłusował? Trzeba sprawdzić.\nZadzwonił, wytłumaczył w którym miejscu znajduje się poszkodowany.\n– Możesz się wcale nie spieszyć – dodał na koniec rozmowy.\nSzli piechotą prowadząc konia za uzdę. Kasztan pomału się uspokoił, dzieci także odzyskały równowagę. Stopniowo wracał im dobry humor i wrócił całkiem, gdy kuzyn leśnik zadzwonił z informacją, że już zgarnęli delikwenta i, że faktycznie to on jest wyjątkowo okrutnym kłusownikiem którego od dawna mieli na oku. Odpowie za kłusownictwo i za znęcanie się nad zwierzętami, nad psem też. Psa zabrał do siebie i wyleczył właśnie ów kuzyn. Będzie mógł zaświadczyć wspólnie z weterynarzem także o traktowaniu Kasztana i o stanie w jakim koń trafił do Bartka. Tym razem więc drań nie uniknie kary za swoją podłość. Aha, przy transporcie do szpitala nie obchodzili się z nim jak z jajkiem i nie wybierali najlepszej drogi ale najkrótszą. A że była wyboista… to trudno, liczył się czas…\nZuźka z Bartkiem, choć wiedzieli, że nie powinni, byli zadowoleni z obrotu sprawy, tylko jak tu Kasztanowi wytłumaczyć, że jego oprawca dostał za swoje?\nWrócili Zamkową Drogą omawiając różne interesujące ich sprawy. Jeszcze przed bramką ogrodu cioci Halinki stali i nie mogli przestać omawiać. Wreszcie przyjechała ciocia z Julką i chłopcami. Zdążyli być w Krzeszowicach na pysznych lodach, odwiedzić starszą krewną a młodzi wciąż omawiali.\n– Bartek, a twój kuzyn złapał kłusownika i teraz pójdzie do więzienia – wyskoczył z auta Krzysiu obwieszczając newsa wszem i wobec.\n– Kłusownik a nie kuzyn pójdzie siedzieć – sprostował Zbysiu wyskakując za bratem.\n– Ja myślę – odrzekł Bartek i mruknął: – ale się wieści szybko rozchodzą.\nKasztan zarżał znudzony długim postojem. Bartek się pożegnał i po chwili zniknął ze swoim czterokopytnym przyjacielem.\nMimo spałaszowanych ogromnych porcji lodów chłopcom bez trudu zmieściła się w brzuchach smaczna kolacja. Posiedzieli przed domem na ławeczce opowiadając wujkowi Emilowi o wydarzeniach całego dnia, jednak szybko zmęczenie dało się malcom we znaki i szeroko ziewając jako pierwsi poszli na górę.\nGość: [L.G.] *.play-internet.pl 2 lata temu Fajna książka dla młodzieży i nie tylko. Czekam na więcej.\nannazadroza 2 lata temu L.G. Dzięki:) Zapraszam do dalszego czytania. Cieszę się ogromnie, że się podoba:)


Definicje z różnych ustaw nie muszą być jednakowe - Podatki - PIT, CIT, VAT, Ulgi podatkowe - Najnowsze informacje podatkowe - GazetaPrawna.pl -\ngazetaprawna.plPodatkiDefinicje z różnych ustaw nie muszą być jednakowe\nDefinicje z różnych ustaw nie muszą być jednakowe\n18.08.2007, 11:18; Aktualizacja: 13.02.2008, 13:46\nZe względu na istnienie w ustawie o podatku akcyzowym definicji wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów brak jest podstaw do sięgania do definicji tego pojęcia zawartej w ustawie o VAT.\nSpółka akcyjna złożyła do naczelnika urzędu celnego wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym. W uzasadnieniu wyjaśniła, że zawarła z podmiotem z siedzibą na Słowacji umowę sprzedaży na próbę, której przedmiotem był automat do gier. Skarżąca spółka nabyła ten automat pod warunkiem, że zostanie on zaakceptowany przez nabywcę po praktycznym przetestowaniu jego wykorzystania w kasynie na terytorium Polski. Okres testowania strony ustaliły na cztery miesiące od momentu zainstalowania maszyny przez nabywcę w kasynie. Przed upływem tego okresu spółka zrezygnowała z nabycia automatu. Automat ten został odesłany do sprzedającego, który odebrał go 7 marca 2005 r. Na dowód tego spółka załączyła do wniosku dokument CMR. Spółka podnosiła, że od nabycia tego automatu zapłaciła podatek akcyzowy. Zdaniem spółki, fakt wywozu automatu przed ostatecznym jego nabyciem przesądza o tym, że zapłacony podatek stanowi nadpłatę.\nOrgany celne odmówiły stwierdzenia nadpłaty i sprawą zajął się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Uznał jednak, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.\nW ocenie sądu organy zasadnie oparły się na treści przepisu art. 2 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym. Zawiera on definicję wewnątrzwspólnotowego nabycia. Zgodnie z jego treścią jest nią przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Jak zauważył sąd, ze względu na istnienie w ustawie o podatku akcyzowym definicji legalnej pojęcia nabycie wewnątrzwspólnotowe brak było podstaw do sięgania do definicji tego pojęcia zawartej w art. 9 ust. 1 ustawy o VAT. Strona skarżąca w sposób niezasadny w skardze powoływała się na tę definicję. Ustawodawca w ustawie o VAT i w ustawie o podatku akcyzowym zawarł dwie różne co do treści definicje tego samego pojęcia. I już z tego faktu należy wywodzić, że każda z tych definicji ma zastosowanie tylko w zakresie aktu prawnego, w którym została zawarta. Gdyby ustawodawca chciał, żeby pojęcie nabycie wewnątrzwspólnotowe było tak samo rozumiane na gruncie obydwu powołanych ustaw, to zdefiniowałby je tylko w jednej z tych ustaw. I wówczas dokonując interpretacji tego pojęcia na gruncie ustawy, w której pojęcie to nie byłoby zdefiniowane, należałoby stosując wykładnię systemową sięgnąć do drugiej ustawy, która pojęcie to by definiowała. Zabieg ten byłby tym bardziej uzasadniony, że obydwa podatki, to jest podatek akcyzowy i VAT, mają charakter podatków obrotowych obciążających konsumpcję. Definicja dotycząca podatku akcyzowego ma zdaniem sądu szerszy zakres niż definicja zawarta w ustawie o VAT. W przypadku akcyzy do nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych dochodzi z chwilą ich przemieszczenia z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, tj. do Polski. Natomiast zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy o VAT przez wewnątrzwspólnotowe nabycie rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. Jak podkreślił sąd, nabycie wewnątrzwspólnotowe w zamyśle ustawodawcy nie oznacza tylko sytuacji, gdy do przemieszczenia wyrobów akcyzowych dochodzi wskutek zawarcia umowy sprzedaży.\nSąd wskazał, że w wyniku nabycia na próbę przedmiotowego automatu do gry doszło na terenie Polski do konsumpcji tego nabycia, gdyż automat ten był wykorzystywany w Polsce do działalności w zakresie gier. Zatem został spełniony tutaj podstawowy cel opodatkowania akcyzą w postaci objęcia tym podatkiem konsumpcji określonych wyrobów, których opodatkowanie ustawodawca uznał z różnych względów za celowe.\nWyrok WSA w Warszawie z 11 kwietnia 2006 r.\nSYGN. AKT III SA/Wa 3048/05, niepublikowany


Taśma LED 300XSMD3528 24W IP68 - BIAŁA CIEPŁA\nLampy tubaLampy tuba\nKod produktu: OLTBC300A68b12s\nTaśma LED o mocy 24W to nowoczesna forma oświetlenia dekoracyjnego wykorzystywana zazwyczaj do oświetlenie mebli, witryn sklepowych oraz podwieszanych sufitów. Pasek LED został przystosowany do szybkiego oraz prostego montażu. Wysoka klasa szczelności IP68 pozwoli na korzystanie w miejscach narażonych na kontakt z wodą np. w łazienkach lub kuchniach. Taśma LED została wyposażona w wysokiej jakości 300 diod LED SMD 3528, które emitują światło o białej ciepłej barwie, która nadaje przyjemny i miły klimat w pomieszczeniu.\nBarwa światła: ciepła biała (3000K)\nMożliwość cięcia co 5 cm (UWAGA: Miejsce cięcia trzeba dodatkowo zasilikonować w celu utrzymania wysokiej klasy szczelności)\nPrąd przewodzenia: 2A\nStrumień świetlny (jasność): 1300lm\nTaśma LED 1200XSMD3528 96W IP65 - BIAŁA ZIMNA\nTaśma LED 480XSMD3528 28W - BIAŁA ZIMNA


Fundacja. Fundacja - jest to forma prawna organizacji pozarządowej, której istotnym substratem jest KAPITAŁ przeznaczony na określony cel oraz STATUT. - ppt pobierz\nFundacja. Fundacja - jest to forma prawna organizacji pozarządowej, której istotnym substratem jest KAPITAŁ przeznaczony na określony cel oraz STATUT.\nOpublikowałDyta Szczurowski Został zmieniony 4 lata temu\nPrezentacja na temat: "Fundacja. Fundacja - jest to forma prawna organizacji pozarządowej, której istotnym substratem jest KAPITAŁ przeznaczony na określony cel oraz STATUT."— Zapis prezentacji:\n2 Fundacja - jest to forma prawna organizacji pozarządowej, której istotnym substratem jest KAPITAŁ przeznaczony na określony cel oraz STATUT zawierający reguły dysponowania tym kapitałem. Fundacje są po stowarzyszeniach drugą co do popularności formą prawną wśród organizacji pozarządowych. Fundacja jest zakładem (osobą prawną typu zakładowego), w związku z czym nie ma członków w odróżnieniu do np. stowarzyszeń, partii społecznych, związków zawodowych itp. Jest przez to bardziej niezależna. O celu, wysokości wniesionego majątku i zasadach działania decyduje jej założyciel, inaczej zwany „fundatorem”.\n3 W Polsce podstawowym aktem prawnym regulującym problematykę fundacji, przebieg ich zakładania i całokształt funkcjonowania jest ustawa z dn. 06.04.1984r. o fundacjach. Zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego fundacji nie zaliczono do organizacji społecznych. Jednak pogląd ten ostatnio został przełamany przez uchwałę siedmiu sędziów NSA, w której stwierdzono, że także fundacjom przysługuje status organizacji społecznych. (Uchwała 7 sędziów NSA z dn. 12.12.2005r.) Dnia 01.10.2010r. w Polsce w rejestrze REGON zarejestrowanych było ok. 12 tys. Fundacji.\n4 Tak jak już wcześniej o tym wspomniałam, minimum nakładów nie jest określone bezpośrednio. Wyjątek stanowią jedynie fundacje, które chcą prowadzić działalność gospodarczą. Wtedy to minimum majątku jest określone przez ustawę i wynosi 1000 zł.\n5 Fundacja „Dziewczynka z zapałkami”\n6 Fundacja „Dziewczynka z zapałkami” została utworzona (wpisana do KRS) dn. 04.10.2000r. Siedziba Fundacji znajduje się w Łodzi przy ul. Gdańskiej 29. Pomysłodawcą powstania i twórcą fundacji jest Piotr Myśliwiec, który jednocześnie pozostaje Prezesem Zarządu. Nad koordynacją projektów realizowanych w ramach Fundacji czuwa zespół około 50 osób. Jednak niemniejszą rolę odgrywają wolontariusze, których liczba szacowana jest na około 10 tys. w całej Polsce.\n7 Celem statutowym Fundacji jest niesienie pomocy dzieciom i młodzieży z rodzin ubogich, patologicznych, zagrożonych demoralizacją lub znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej lub życiowej. Stosowane są różne formy nieodpłatnej edukacji pozaszkolnej, zajęcia, imprezy dla dzieci i młodzieży w/w, opieka dzienna nad dziećmi, w dużej mierze wycieczki krajowe i zagraniczne, a także finansowanie niezbędnych potrzeb (np. posiłki, odzież, pomoce szkolne, stypendia).\n8 Majątek Fundacji stanowi wkład pieniężny w kwocie 5000 zł stanowiący fundusz założycielski Fundacji. Z tego 2500 zł przeznaczona jest na rozpoczęcie przez Fundację działalności gospodarczej, stanowiącej jedno ze źródeł jej dochodów. Fundacja posługuje się pieczęcią z nazwą Fundacji.\n9 Sprzedaż zapałek odbywa się obecnie na terenie całego kraju w około 100 miastach. Fundacja współpracuje ze szkołami, z których to wolontariusze pod opieką animatorów sprzedają zapałki na terenach marketów i pomagają pakować klientom zakupy. Jest to oczywiście tylko jedna z form współpracy, zabawy i pozyskiwania dochodów. Istnieje ich znacznie więcej.\n10 Identyfikator wolontariusza „Dziewczynki z zapałkami”\n11 Fundacja „Dziewczynka z zapałkami” współpracuje z Naszą szkołą od września 2011r. Współpraca z Fundacją została podjęta z mojej inicjatywy tj. Kamili Kurz uczennicy profilu technik ekonomista przy pomocy Pedagoga Szkoły Pani mgr Elżbiety Molickiej, która sprawuje opiekę nad wolontariuszami w szkole. W tym czasie zorganizowanych zostało 7 akcji marketowych we współpracy z naszymi wolontariuszami, których liczba wynosi około 60-70 osób. Na akcjach tych zebrane zostało 6 625,08 zł. Miały miejsce nie tylko akcje marketowe, ale pod opieką Pani Pedagog odbyła się również zbiórka misi pluszowych, czy też sprzedaż ciasta ofiarowanego przez kilku uczniów. Z pieniędzy pozyskanych na terenie szkoły (247 zł) zostały przekazane fundusze (połowa tejże kwoty) na dofinansowanie wyjścia do kina dziesięciorga uczniów naszej szkoły.\n12 W sumie od początku współpracy Fundacji z naszą szkołą dzięki wolontariuszom ekonomika uzyskanych zostało 6872,08 zł.\n13 Moja osobista przygoda z Fundacją rozpoczęła się we wrześniu 2008r. Byłam wówczas w I klasie gimnazjum. Przez niecałe 5 lat współpracowałam z Fundacją jako wolontariusz. W tym czasie wyjechałam trzy razy na kolonie jako uczestnik: Świnoujście (2009r.), Przemyśl (2010r.) i Warszawa (2011r.). Obecnie od czerwca 2013r. pracuję w Fundacji jako „młodzież pracująca” otrzymując niewielkie wynagrodzenie. Ponadto tydzień ferii zimowych 2014 spędziłam z Fundacją na koloniach, gdzie byłam pomocnikiem opiekuna. Opiekowałam się dziećmi ostatniej klasy podstawowej i pierwszaków gimnazjum. Było to dla mnie coś zupełnie nowego i niesamowitego. Jednakże w niedalekiej przyszłości planuję zostać animatorem, a później ukończyć kurs pełnoprawnego opiekuna kolonijnego i wyjeżdżać z dziećmi już nie tylko jako pomocnik zdobywający doświadczenie.\n14 Przez ten długi czas poznałam dzięki Fundacji wiele nowych miejsc, wspaniałych ludzi z Polski i zza granicy, w tym najlepszych przyjaciół, dowiedziałam się ciekawych informacji o świecie. Mogłam podróżować i zdobyć dużo doświadczenia, takiego z codziennego życia. Już prawie 6 lat jestem świadkiem, ile dobra Fundacja ta daje dzieciom i młodzieży, również mi i moim rówieśnikom. Jestem dumna z tej współpracy.\n15 Prezentację wykonała Kamila Kurz dn. 07.04.2014r. Źródła: -pl.wikipedia.org -www.dzz.org.pl -Statut Fundacji „Dziewczynka z zapałkami” oraz źródła własne. Wykonano przy pomocy pracownika biura Fundacji Pani Ewy Czernek oraz Pani Pedagog mgr Elżbiety Molickiej.\nPobierz ppt "Fundacja. Fundacja - jest to forma prawna organizacji pozarządowej, której istotnym substratem jest KAPITAŁ przeznaczony na określony cel oraz STATUT."