Oblężenie niebios. Rozdział dwunasty – RodzinaKatolicka.pl\nOblężenie niebios. Rozdział dwunasty\nOkryta welonem kobieta przeszła przez wąską uliczkę w contrada della Civetta, znikając w domu, nad którego wejściem znajdowała się drewniana statuetka sowy. Ostrożnie zeszła schodami do piwnicy i po chwili wahania pociągnęła za sznurek dzwonka. Drzwi otworzyły się, a elegancki służący skłonił się jej i wpuścił do środka. Wewnątrz znajdował się krótki, słabo oświetlony korytarz, z innymi drzwiami na końcu i innym służącym, który je otworzył. Pokój, do którego w końcu dotarła, należał do bardzo zamożnego arystokraty. Na podłodze leżały perskie dywany, okna przesłaniały aksamitne draperie, zaś pośrodku stały pięknie rzeźbione stoły i krzesła. Światło, jakie pokój ów oświetlało, pochodziło z sześciu ciężkich, wykonanych ze srebra świeczników, z trzema świecami każdy.\nNa widok kobiety, przystojny i młody ser Francesco Malavolti podniósł się energicznie:\n– Przyszłaś jednak – powiedział uradowany. – Ależ ze mnie szczęściarz.\nSpróbował ją przy tym objąć, ona jednak zesztywniała, spoglądając tylko dookoła.\n– Czy jesteśmy tu bezpieczni? – spytała.\n– Bardziej, niż gdziekolwiek indziej w całej Sienie. Rozumiem, że nierozważnie byłoby dla ciebie pojawiać się w Palazzo Malavoti…\n– Byłoby to czyste szaleństwo! Nazajutrz mówiłoby o tym całe miasto.\n– …albo też dla mnie iść do twego domu, chociaż twój mąż akurat wyjechał.\n– Ahimè! Nigdy nie wyjeżdża, a poza tym służący nie są mi całkiem oddani.\n– Tu jednak jesteśmy bezpieczni, bellissima.\n– Jakimże to sposobem? Przecież to gospoda. Może tu przyjść praktycznie każdy.\n– Przyjść, owszem. Ale nie wejść. Przynajmniej nie bez mojego pozwolenia. Poza tym to nie jest gospoda.\n– Jak to? Pod Złotą Sówką…\n– Tak było, dopóki jej nie kupiłem. To miejsce należy do mnie, mono Giulio. Kupiłem je, by mogli się tu spotykać niektórzy moi przyjaciele i to w godzinach, w jakich żadne inne spotkanie, poza wyznaczonymi przez włodarzy, nie ma prawa bytu. Teraz, skoro jest już nadzieja na pokój, spotykam się tu z przyjaciółmi w mniej groźnych celach.\n– Oczywiście masz na myśli przyjaciół płci żeńskiej. Wszystkie te kobiety na tyle głupie, by ci uwierzyć, kiedy powtarzasz, że kochasz je nad życie – powiedziała mona Giulia, odrzucając wreszcie kaptur.\n– Ach, jakże mnie źle oceniłaś – zaprotestował Malavolti. – Nie będę mógł też się obronić. Twoje piękno wystarczy, by wybić z głowy wszelki zdrowy rozsądek, nawet Platona czy Arystotelesa. Wyglądasz niczym królowa Kleopatra, której oprzeć nie potrafił się nawet Juliusz…\n– …i która musiała umrzeć, ponieważ mężczyźni jej życia okazali się całkowicie bezwartościowi – śmiejąc się, piękna dama pokazała swemu adoratorowi rząd równych zębów, natychmiast porównanych przez niego do pereł w otoczeniu rubinów.\n– Hej, Pastrano! – krzyknął potem. – Gdzież on się podział? Pastrano! Przynieś dzban dla królowej Kleopatry. Usiądź, bellissima, i powiedz mi, w jaki sposób udało ci się uciec od tego okropnego człowieka, myślącego, że skoro jest twoim mężem, posiada cię na własność.\n– Nie mówmy o nim – odparła mu z niewielkim, choć stosownie dobranym drżeniem. – Jeśli kiedykolwiek się o tym dowie, zabije mnie.\n– Nigdy – rzucił Malavolti. – Wenus jest boginią, przez co cieszy się nieśmiertelnością. Poza tym, jeśli tylko chciałby podnieść na ciebie rękę, obrócę go w perzynę, nawet jeśli mieliby mnie za to wygnać albo pokarać jakąś okrutną śmiercią. Przysięgam.\nPo chwili zjawił się służący z dzbanem złoto-brązowego, słodkiego wina, które natychmiast nalał im do kielichów.\n– Na co więc przysięgasz? – zapytała mona Giulia, obserwując go uważnie.\n– Na twoją miłość do mnie! – odparł jej młodzieniec. – I tylko mi nie mów, że nie jest to odpowiedni wybór. Nie przeżyłbym tego.\n– Jesteś bardzo atrakcyjnym łobuzem, messer Francesco. Nie zaufałabym ci ani odrobinę. Zastanawiam się też, ile kobiet przyjmowałeś już w tym niezwykłym gniazdku miłości.\n– Żadnej, która zasługiwałaby służyć ci za pomoc w kąpieli, mono Giulio.\n– Moja próżność i twoja reputacja mówią mi, że oznacza to większość mieszkanek Sieny – odparła oschle.\n– Doprawdy robisz ze mnie jakiegoś potwora – zaoponował. – Moimi gośćmi są przede wszystkim mężczyźni. Chociażby taki Gabriele di Davino Piccolomini, Paolo di Guccio, Niccolo di Bindo Ghelli, albo Neri di Landoccio dei Pagliaresi, ten poeta, pewnie go znasz. Był moim najlepszym przyjacielem.\n– Zmarł? Tak mi przykro.\n– Ależ nie. Albo może tak, w pewnym sensie – mówiąc to, Malavolti wydał z siebie dziwny chichot. – Oszalał bowiem i stał się nadgorliwie pobożny. Dołączył do grupy ludzi skaczących wokół jakiejś zakonnicy, którą wszyscy uważają za świętą, choć nazywają mammą. Zdaje się, że jego też adoptowała do swojej rodzinki…\n– Jaka szkoda. A wszystko przez jakąś zakonnicę. Chyba że tylko udaje taką świętą.\n– Moja droga, nie znasz najwyraźniej Neriego. Uwielbia stawiać ludzi na piedestale, oni zaś muszą później żyć tak, by do niego dorastać. Jeśli jednak nie radzą sobie z tym, jest tak zawiedziony, że nawet już na nich nie spojrzy. Więc ta zakonnica musi się naprawdę starać.\n– Czy jest ładna? Jestem pewna, że i owszem…\n– Bellissima, skąd mam to niby wiedzieć? Nigdy na nią nawet nie spojrzałem, choć Neri bardzo chciał, bym poszedł się z nią zobaczyć.\n– Tak, ale go wyśmiałem. O czym niby miałbym z nią rozmawiać? Doprowadziłaby mnie do szału. Dobrze, nie mówmy już o zakonnicach. Jakie masz życzenia co do kolacji? Cokolwiek by to nie było, Pastrano przyniesie to w jedną, krótką chwilkę. Jest wyśmienity – oczywiście jeśli się go odpowiednio opłaca.\n– Co bez wątpienia czynisz – odparła z lekkością. – Cały świat wie, że ser Francesco di Vanni Malavolti jest równie szczodry, co bogaty.\nKiedy to mówiła, jej oczy chciwie spoglądały na zdobiące jego palce pierścienie.\n– No tak, jakoś sobie radzimy – odparł jej radośnie. – Mój ojciec i dziadek mieli wspaniałe głowy do interesów, przez co pracowicie uskładali mnóstwo florenów, guldenów, denarów i dukatów, tak bym mógł je teraz wydawać na rzeczy, dla których warto żyć. Chętnie kupiłbym Pod Złotą Sówką tylko po to, by móc cię tutaj spotkać, oczywiście gdyby nie należała do mnie już wcześniej.\n– Słysząc jak mówisz, można by pomyśleć, żeś naprawdę we mnie zakochany – uśmiechnęła się.\n– Miłości ty moja – odparł Malavolti, biorąc ją za dłoń i uważnie badając piękne palce. – Często zastanawiałem się, co takiego sprawia, że mężczyzna staje się dla kobiety gotowy robić z siebie głupca i dlaczego jest niepocieszony, kiedy nie zdoła podbić jej serca. Gdybyś jednak dziś do mnie nie przyszła, mono Giulio, byłbym właśnie niepocieszony. Cóż się z tobą dzieje? Ta obietnica ukrywanej namiętności w twoich oczach… piękny kształt małego noska… twoje usta…\nSłysząc to, zaczęła niecierpliwie wiercić się na swoim miejscu. – Czy mógłbyś już puścić moją dłoń? – zapytała.\n– Czemuż to? Przecież masz ją dla siebie cały czas… daj więc i mi na kilka krótkich chwil.\n– Obawiam się, że niczym diabeł, nie zadowolisz się tylko moją dłonią, ale przywłaszczysz sobie zaraz całe ramię.\n– Jakże mało mnie rozumiesz, bellissima. Jestem przecież o wiele mniej wstydliwy od diabła!\nSłysząc te słowa, zaśmiała się.\n– Zdaje się, że dobrze go znasz. Ja zaś jestem chyba najodważniejszą ze wszystkich kobiet.\nNagle usłyszała ostry, metaliczny dźwięk, więc przestraszona rozejrzała się wokół.\n– To nie był diabeł, bellissima – z uśmiechem na ustach poinformował ją Malavolti – a jedynie ktoś ciągnący na zewnątrz za sznurek dzwonka.\nW tej samej chwili skoczyła na równe nogi.\n– Ascanio – wyszeptała. – Jestem pewna, że to Ascanio. Zastawił na mnie pułapkę. To do niego podobne. Ach, cóż ja teraz zrobię…\n– Ale przecież mówiłaś, że wyjechał na dzień z miasta…\n– Tak mi powiedział i widziałam nawet, jak wychodził z domu, ale… och, po co ja tu przychodziłam. Zabije mnie teraz.\n– O nie! – odparł jej Malavolti, wyciągając swój cienki, wykonany z pięknej, damasceńskiej stali miecz. – Jestem dobrym szermierzem. To dla Ascanio bardzo zła wiadomość… oczywiście jeśli to rzeczywiście on. Za chwilę się okaże. Idzie Pastrano.\n– Ser Neri di Landoccio dei Pagliaresi chce widzieć się z messer Francesco – przekazał mu po chwili służący.\nMona Giulia wydała z siebie westchnienie ulgi, zaś Malavolti uśmiechnął się tylko szeroko, odkładając miecz do aksamitnej pochwy.\n– Czy nie powiedziałeś mu, że nie życzę sobie, by mi przeszkadzano?\n– Ależ tak, messer Francesco, ale mówi, że to bardzo ważne i do końca życia nie wybaczyłby sobie, gdyby natychmiast tego nie powiedział. Wydaje się czymś bardzo podekscytowany.\n– Może wyrzuciła go ta jego zakonnica – odparł Malavolti. – Bellissima, czy wybaczysz mi na kilka minut, dopóki nie pozbędę się mojego porywczego poety? Zapewniam, że nie potrwa to długo.\nNa słowa te nadąsała się ślicznie.\n– Nie chcę zostawać sama – powiedziała. – Czemu nie powiesz mu, by wszedł do środka? Nie zna mnie przecież, a na dodatek narzucę swój welon, tak że nawet jeśli spotkam go ponownie, na pewno mnie nie rozpozna. Widzisz? Nie mam racji?\nMłodzieniec zaśmiał się radośnie.\n– Dobrze więc. Pastrano, powiedz proszę ser Neriemu, by wszedł.\n„Rzeczywiście przystojny – kobieta pomyślała, widząc po chwili poetę. – Szczupły, elegancki, ma duże, ciemne oczy. Poza tym dobrze ubrany. Ale z drugiej strony poeci są tacy niepewni…”\n– Oto Neri di Landoccio dei Pagliaresi – przestawił go Malavolti. – Poeta gorszy tylko od Dantego i jednocześnie mój znakomity przyjaciel. Neri, carissimo, oto najpiękniejsza kobieta całej Italii, więc przykro mi powiedzieć, że nie będzie ci nigdy dane zobaczyć jej twarzy, ani usłyszeć jej imienia.\nMona Giulia zaśmiała się na ten komplement, zaś dość zakłopotany Neri odparł:\n– Przykro mi, że nachodzę cię w takim momencie, Francesco. Nie wiedziałem oczywiście…\n– Pani wybacza ci – odparł mu Malavolti – więc jedyne, co mi pozostaje, to zrobić to samo. Usiądź, proszę.\n– Mam tylko jedno usprawiedliwienie – mówił dalej poeta. – Jesteśmy starymi przyjaciółmi, co znaczy, że mogę przychodzić i mówić z tobą, kiedy tylko zaistnieje taka potrzeba. I to bez względu, czy niosę wspaniałe, czy też fatalne wieści.\n– Napij się wina – wtrącił Malavolti – i powiedz wreszcie to, co masz do powiedzenia. Mam tylko nadzieję, że nikt nie umarł. To znaczy nikt szczególnie ci bliski. Nie? To już dobrze. Czy twój ojciec stracił fortunę? Ponownie się ożenił? Wyrzuciła cię… prawie nie mam na to nadziei… wyrzuciła cię ta świętoszkowata, okropnie denerwująca grupa, z którą się zbratałeś?\nNeri potrząsnął tylko przecząco głową.\n– Czemu jesteś przekonany, że moja wiadomość jest zła?\n– W ogóle. Ale byłem właśnie świadkiem jednej z najbardziej zdumiewających bitew w historii świata, która okazała się tak ekscytująca i miała tak nieoczekiwany i oszałamiający koniec, że nie mogłem się powstrzymać od opowiedzenia ci o wszystkim.\n– Świadkiem bitwy? – wykrzyknął zdumiony Malavolti. – Chyba Salimbeni nie zaczęli wszystkiego od nowa?\nNeri uśmiechnął się dziwnie, przez co wyglądał teraz jak mały chłopczyk.\n– Nie taką bitwę miałem na myśli – powiedział. – Polem jej był tak maleńki pokoik, że można by go nazwać celą. Do walczących ze sobą armii należeli: po jednej stronie wielebny przeor Giovanni Terzo Tantucci ze Sieny, mistrz teologii z zakonu Świętego Augustyna, oraz wielebny ojciec Gabriele z Volterry, również będący mistrzem teologii z Zakonu Braci Mniejszych, czyli największy uczony i kaznodzieja, jakiego w obecnych czasach mają franciszkanie, a zarazem przełożony zakonu na całą Toskanię. Po przeciwnej zaś stronie jedna opończanka bardzo niewielkiego wzrostu w wieku dwudziestu pięciu lat. Świadkami tego starcia byli ojciec Tommaso della Fonte z Zakonu Kaznodziejów, Matteo Tolomeo, Piccolo de’Mini, stary Tommaso Guelfacci, pięć innych opończanek oraz niejaki Neri di Landoccio, zupełnie nieważny gryzipiórek.\nMalavolti spojrzał na obecną w pokoju damę w welonie, po czym przeniósł wzrok z powrotem na przyjaciela.\n– Chcesz przez to powiedzieć, że przyszedłeś tutaj i bez względu na to, co akurat robiłem, chciałeś się ze mną koniecznie widzieć, ponieważ miałeś ochotę opowiedzieć mi o jakiejś dyskusji teologicznej? Bo jeśli tak, to…\n– Czekaj chwileczkę – przerwał mu Neri. – Czy w ogóle nie masz wyczucia proporcji? Czy kiedykolwiek doszło do bitwy bardziej ekscytującej, niż ta pomiędzy Dawidem a Goliatem? Ja zaś widziałem bitwę pomiędzy Dawidem, czyli młodą dziewczyną, a dwoma Goliatami, chcącymi całkowicie ją zniszczyć!\n– Sprzeczka! – rzucił mu Malavolti, wzruszając tylko ramionami. – Kogo to obchodzi? Kogo, poza dzielącymi włos na czworo dialektologami, tymi nieszczęsnymi durszlakami komarów…\n– Ach, ale nie wiesz, co się w końcu stało, Francesco!\n– Jeśli nie masz już nic bardziej interesującego…\n– Pozwól mu chociaż skończyć tę historię – przerwała mona Giulia. – Jedna młoda kobieta i dwóch mężczyzn… to może być zdumiewające.\nZ jakiegoś względu Malavoltiemu nie spodobała się ta uwaga, zaś Neri chyba w ogóle jej nie usłyszał.\n– Owszem, wszystko zaczęło się od sprzeczki – przyznał. – Dwaj niezgrabni uczeni wybrali najtrudniejsze i najbardziej podchwytliwe tematy, zadając jej w związku z nimi wiele pytań. Przez pewną chwilę siostra Katarzyna odpowiadała im bardzo prosto i skromnie, więc zaczęli zadawać pytania, na które w ogóle nie było odpowiedzi, chcąc sprawić, by zdała się wszystkim kompletną ignorantką. Kiedy jednak nie opowiedziała na te tematy nic, do czego mogliby się przyczepić, stwierdzili, że ignoranci, którzy w dodatku są kobietami, nie powinni odzywać się w sprawach, o których nie mają pojęcia. Odpowiedziała im, że nadeszła już pora, by to ona zaczęła zadawać pytania, więc tylko pokiwali protekcjonalnie głowami. Ona zaś zapytała: „W jakiż to sposób rozumiecie wszystko, co należy do Królestwa Niebieskiego, skoro żyjecie wyłącznie na tym świecie i jesteście cenieni i szanowani wyłącznie przez ludzi? Wasze nauki nie są użyteczne dla innych, a dla was samych okazują się wręcz szkodliwe, ponieważ poszukujecie tylko skorupy, a nie sedna wiary. Wzywam więc was na Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego, przestańcie żyć w ten sposób”. Odpowiedziała jej, Francesco mój drogi, cisza, niezapomniana cisza… z której zadowolony byłby nawet i sam kardynał. Widziałem też twarz Volterry. Jakże starał się utrzymać swoją rangę ważniejszego, jakże szukał słów, którymi mógłby w nią uderzyć, a nie potrafił znaleźć ani jednego… W końcu spojrzał na Tantucciego, jakby prosząc o pomoc, ale ten zgarbił się tylko i pobladł, w żaden sposób nie potrafiąc na to zaradzić. Jestem pewien, że Volterra chciałby w tej chwili zerwać się w powietrze i w popłochu odlecieć, jednak przykuło go do krzesła oskarżenie, które wymagało przecież udzielenia jakiejś odpowiedzi. Istniało tylko jedno, co mógł w tej sytuacji powiedzieć, on zaś dobrze wiedział, co to było i właśnie dlatego tak bardzo chciał odpowiedzi tej uniknąć. W końcu, po bardzo długiej chwili ciszy, wziął do ręki wiszące mu u pasa klucze i złamanym głosem rzekł: „Czy znajdzie się tu ktoś, kto pójdzie do mojej celi i zabierze stamtąd wszystko, oddając to później biednym?”. Myślę, że nie ufał nawet swojej odwadze, więc nie chciał tego robić samemu.\n– Też tak uważam – oschle odparł mu Malavolti.\n– Poza tym chciał, by zrobiono to natychmiast, zanim zdążyłby się z tego jakoś wymigać. W końcu klucze wziął od niego stary Tommaso Guelfacci, a później, razem z de’Minnim poszedł wyczyścić najbardziej okazałą ze wszystkich stajni Augiasza – to znaczy najelegantszą celę w całej Sienie. Tantucci zresztą stwierdził, że zrobi dokładnie to samo, tyle że już samemu.\n– …i uciekł?\n– I poszedł, czyniąc dokładnie to, co obiecał.\n– Ta wasza zakonnica jest więc dość niesamowita – stwierdził Malavolti. – Już wcześniej zrobiła przecież podobną rzecz z jakimś franciszkaninem, o ile mnie pamięć nie myli. Cóż, jeśli chce reformować duchowieństwo, nie mam nic przeciwko temu. Bóg jeden wie jak bardzo to jest potrzebne. Ale zupełnie inną kwestią jest to, co sobie przy tej okazji podkrada dla siebie.\n– Jestem szczęśliwy, że mogłem ją poznać – odparł Neri. – Czy można mnie winić za to, że tych, których znam, chcę również uczynić szczęśliwymi?\n– Znałem kiedyś człowieka, który uwielbiał spożywać jakiś dziwaczne zioło, rosnące wyłącznie w Arabii – stwierdził Malavolti. – O ile pamiętam, był to jakiś rodzaj konopi. Nazywają je haszyszem, a ten, który je zjada, ma niezwykle przyjemne, ekscytujące sny i wierzy, że znalazł się w raju namiętności… wszystkich namiętności. Niestety później budzi się z przeszywającym bólem głowy i targającymi konwulsjami. A mimo to, próbuje jeszcze raz. Zjadacze haszyszu również by chcieli, by przyłączano się tłumnie do nich.\n– Czy wyglądam, jakby bolała mnie głowa? – zapytał go Neri.\n– Wyglądasz bardzo ładnie – odparła mu zawoalowana dama.\n– Możesz nie cierpieć z powodu bólu głowy – ciągnął dalej Malavolti – ale wydaje mi się, że już teraz musiałeś odrzucić wszystkie znane ci wcześniej radości. Ja zaś nie mam zamiaru czynić podobnie, o tym mogę cię zapewnić. Przynajmniej nie przed dziewięćdziesiątką.\n– Jak sobie chcesz – odparł poeta – ale dlaczego nie pójdziesz ze mną poznać siostrę Katarzynę?\n– O, nie. Byłaby to tylko strata czasu.\n– Zapewne… dla niej – rzucił zdenerwowany już Neri.\n– Dokładnie, więc dajmy temu spokój.\n– …ale jednak chciałbym zaryzykować.\n– Słuchaj, Neri. Już o tym rozmawialiśmy. Jeśli chcesz udawać głupka, siedząc u stóp jakiejś młodziutkiej zakonnicy, zamiast… zamiast zachowywać się jak normalny mężczyzna, trudno, nie będę cię powstrzymywał. Ja jednak chcę żyć tak, jak mi się podoba i chciałbym, żebyś się do tego nie mieszał. Nie uda ci się mnie zmienić, tak samo, jak nie uda się to ani twojej opończance, ani żadnej innej zakonnicy w całym chrześcijańskim świecie. Dorzuć do tego samego papieża, jeśli masz taką ochotę.\nNeri westchnął tylko głęboko.\n– Czy nie możesz zrobić dla mnie jednej małej rzeczy i po prostu się z nią spotkać? Na naszą przyjaźń…\n– Neri, o co ci chodzi?\n– Drogi Francesco, musisz chyba bardzo bać się tej biednej kobiety – wtrąciła dość niespodziewanie mona Giulia.\nMalavolti spojrzał na nią.\n– Bać się? Żartujesz chyba, bellissima?\n– Cóż, jeśli się nie boisz, czemu nie pójdziesz do niej i nie zakończysz całej tej sprawy?\n– Dobry Boże, dobrze już! – ryknął Malavolti. – Pójdę. Jesteś zadowolony, Neri?\n– I to bardzo – odparł promieniujący radością poeta. – Czy możemy więc umówić się na jutro rano o ósmej? Och, nie. Zapomniałem, że nigdy nie wstajesz przed dziesiątą. O jedenastej więc? Doskonale. Przyjdę po ciebie. I dziękuję, że byliście dla mnie tak cierpliwi.\nTo powiedziawszy, uśmiechnął się do Malavoltiego, pokłonił nieznajomej damie i szybko wyszedł.\n– Po co to powiedziałaś? – spytał ostro Malavolti.\nMona Giulia uśmiechnęła się na to, odpowiadając:\n– Był to przecież jedyny sposób, by się go pozbyć. Wszyscy ci fanatycy są do siebie podobni. A jutro zawsze będziesz mógł znaleźć jakiś wykręt, by jednak tam nie iść, nieprawda?\n– Nie – odparł jej stanowczo młodzieniec. – Obietnica to obietnica.\n– Jak tam chcesz. – Mona Giulia zdjęła w końcu welon. – Nie sądzę, bym musiała obawiać się tej zakonnicy, jako potencjalnej rywalki – dodała, uśmiechnięta.\nOn zaś skoczył na równe nogi, objął ją mocno i szepnął:\n– Nie masz rywalki. Żałuję tylko, że na Neriego i jego fanaberie straciliśmy tak wiele czasu. Do Hadesu z nim i z tą jego opończanką. Ja chcę życia, chcę ciebie!\n– Już jedenasta – powiedział Neri.\n– Nie wierzę, nie może być tak późno – odparł Malavolti, ziewając.\n– Ale naprawdę, szczerze mówiąc, już nawet chwilę po.\n– Nie mów tego w tak złowieszczy sposób, błagam cię. Obiecałem, że z tobą pójdę, więc pójdę – wyjęczał Malavolti. – Jeszcze pół godziny temu byłem w łóżku. A niech mnie! Wcale nie mam na to ochoty.\n– Trochę świeżego powietrza ci nie zaszkodzi.\n– Nigdy o to nie dbałem. Hej, Pietro! Mój kapelusz i płaszcz. Ale powiem ci prosto z mostu, Neri: jeśli ta twoja zakonnica zacznie mi prawić o skrusze, rozpoczynaniu nowego życia i tego typu bzdurach, będę dla niej cholernie niegrzeczny i zanim policzysz do pięciu, już mnie w jej celi nie będzie.\n– Rozumiem, Francesco. Nikt cię nie będzie do niczego zmuszał. A jeśli będziesz dla niej niegrzeczny, sam otworzę ci drzwi.\n– Być może gromadzi wokół siebie teologów i innych nudziarzy, ja jednak nie złamałem żadnych ślubów, dlatego nie odeśle mnie do spowiedzi, jak jakiegoś małego, niesfornego chłopca.\n– Oczywiście, że nie. Jesteś już w końcu dużym chłopcem…\nMalavolti spojrzał na niego podejrzliwie.\n– I nie bądź sarkastyczny – rzucił. – Miejmy to już za sobą.\nWchodząc po schodach domu przy Via dei Tintori, Malavolti zachichotał:\n– Córka farbiarza, tak? Nic więc dziwnego, że zna się na praniu ludzi.\nW celi zastali już ojca Tommaso della Fonte, jakiegoś nieznanego im, starego mężczyznę, oraz kilka opończanek stojących rzędem obok posłania Katarzyny. Dominikanin spojrzał na Neriego i natychmiast zaczął wyprowadzać z celi pozostałych. W końcu on sam również opuścił pomieszczenie, więc arystokrata zobaczył wreszcie niewielką, ubraną w czarno-biały habit postać, która siedziała na swoim sienniku. Twarz miała śmiertelnie bladą. Szeroko otwarte oczy przeszywały go na wskroś, spoglądając gdzieś w przestrzeń, skupione na czymś tak niezmierzonym, że sam sobie wydawał się zupełnie niczym, nawet nie przeszkodą.\nW ułamku sekundy uświadomił sobie, że widział ją już wcześniej, leżącą na schodach kościoła Świętego Dominika, kiedy to jacyś ulicznicy skopali ją boleśnie i uciekli, słysząc jego kroki. W chwilę później on również uciekł, ponieważ nie mógł znieść jej wzroku. Nikt nie miał prawa widzieć tak niepohamowanego, przerażającego szczęścia.\nTeraz również chciał uciec, ale wiedział, że to niemożliwe. Neri z pewnością by go wyśmiał i miałby przy tym rację. Nie, nie taki był powód jego pozostania, choć nie wiedział, jaki jest prawdziwy i nie potrafił nawet skupić się, by zacząć go szukać. Poza tym, nic jeszcze nie powiedziała. Być może w stanie, w jakim się obecnie znajduje, w ogóle nie daje się mówić… i to bez względu na to, jaki to stan. Albo też, jeśli może mówić, wcale tego nie zamierza. Nie było jej tu. Znajdowała się tam, gdzie sięgał jej wzrok. Ucieczka była niemożliwa. Zresztą wcale nie chciał uciekać. Zamierzał stawić temu czoła. O tak. Nie ucieka się, nosząc nazwisko Malavolti. Wtedy, na schodach kościoła, to co innego. Nie było to wyzwanie, a i tak już nadchodziła dla niej pomoc.\nW pewnej chwili jej niewielkie ciało przeszedł widoczny dreszcz. Uśmiechnęła się, a jej oczy wróciły z wieczności, spoglądając na gościa i obejmując go. Czy to jej oczy, czy też uśmiech? Ani to, ani to. A może i jedno i drugie? Jedno było pewne: wiedziała. Znała go lepiej od jego własnej matki, lepiej nawet niż on sam. Znała go, jak znał go Bóg, a mimo to uśmiechała się do niego, do tego głupca, tego uganiającego się za spódniczkami nicponia, szukającego przyjemności idioty, udającego przed samym sobą, że świat musi natychmiast spełniać każdą jego zachciankę, a dzięki swojej arogancji i grubiaństwu odsuwającego od siebie każdą odrobinę prawdy o sobie.\nWiedziała, a mimo to uśmiechała się. Kopnął przecież i ją i wszystko, czego była symbolem, dokładnie tak, jak kopali ją ci ulicznicy. Nie był więc od nich lepszy… był zwykłym ulicznikiem. A to, co jej uczynił, było praktycznie tym samym, co uczynili jej Panu. Tak naprawdę, była przecież Jego symbolem. Czy właśnie o to chodzi w świętości?\n„O, Boże – pomyślał – wszystko to szczera prawda. Dlaczego mi nie powiedzieli? Ale mówili przecież, tylko ich nie słuchałem, a teraz jest ona. Uśmiecha się”.\nPo chwili Katarzyna wydała z siebie tylko dwa, krótkie słowa:\n– Bądź pozdrowiony.\nJakże jednak mógł być pozdrowiony? Jakże mógł patrzeć na twarz tej kobiety w stanie, w jakim właśnie się znajdował. Był przecież tylko kupą brudu, śmierdzącego brudu…\nKrzyknął, odwrócił się i wybiegł.\n– Przykro mi, mammo – odezwał się zszokowany i rozczarowany Neri. – Myślałem… Miałem nadzieję, że przynajmniej cię wysłucha. Chyba w ogóle nie powinienem go tu sprowadzać.\n– Nie martw się o niego – odparła spokojnie Katarzyna. – Wkrótce wróci. Pobiegł tylko do spowiedzi…


Gra czerwonym i niebieskim grzyby, czerwony kapturek\nW tej grze zabawne i wciągające, można zobaczyć Czerwony Kapturek w górnej części ekranu, aw dolnej części ekranu, inne Czerwony Kapturek z niebieskim kapturem. Czerwony Kapturek musi złapać niebieskie grzyby i niebieski kaptur trzeba złapać czerwonych grzybów. Jeżeli jeden z graczy połowy grzyby w tym samym kolorze, tracisz życie. Użyć strzałek. Czerwony Kapturek jest jednym z najbardziej znanych opowieści classic.\nTa gra został rozegrany 16902 razy on-line. Klasyfikacja 1174 z najlepsze darmowe gry.\nOcena na podstawie 1006 opiniami użytkowników\nZagrał 16902 razy\nklasycznej baśni, grzyby połowu, Czerwony Kapturek,\nO czym jest ta gra? Jest to darmowa gra o nazwie Czerwonym i Niebieskim Grzyby, Czerwony Kapturek w przeglądarce bez konieczności pobierania lub instalowania czegokolwiek, jest całkowicie wiarygodna. Na tej stronie będzie można grać za darmo to flash gra Dzieci i dla Dzieci o nazwie Czerwonym i Niebieskim Grzyby, Czerwony Kapturek. I pamiętaj, to jest wolny gra o nazwie Czerwonym i Niebieskim Grzyby, Czerwony Kapturek i jest to związane Dzieci i dla Dzieci. Nasza nowa gra Czerwonym i Niebieskim Grzyby, Czerwony Kapturek jest jedna z najlepszych gier Dzieci i dla Dzieci znajdziesz i możesz podzielić się nim ze swoimi przyjaciółmi i kontaktów na portalach społecznościowych. Jest to gra on-line i gier wideo o nazwie Czerwonym i Niebieskim Grzyby, Czerwony Kapturek, że zapraszamy do zabawy, cieszyć się i dowiedzieć się o niej, jak również do dzielenia się w komentarzach i znajomych na sieć społeczna.


Niepełnosprawność zazwyczaj kojarzy nam się z ograniczeniami, z brakiem perspektyw, brakiem możliwości. Niestety, wszystkie te skojarzenia mają swoje źródło w aktualnej sytuacji osób niepełnosprawnych.\nW świadomości społeczeństwa nadal przeważa indywidualny model niepełnosprawności, oparty na założeniu, że niepełnosprawność jest osobistą tragedią jednostki i to w niej „umiejscowiony” jest problem. Takie podejście nie daje zbyt wielu szans osobom niepełnosprawnym, w przeciwieństwie do podejścia opartego na społecznym modelu niepełnosprawności, gdzie uznaje się, że niepełnosprawność człowieka wynika w dużej mierze z przeszkód i barier, z którymi taka osoba styka się na co dzień. Przyjęcie tego modelu przez społeczeństwo daje początek działaniom, mającym na celu zniesienie tych barier i integrację.\nO ile w krajach wysoko rozwiniętych społeczny model niepełnosprawności zyskuje na popularności, to w krajach Globalnego Południa osoba niepełnosprawna nadal zbyt często pozostaje na marginesie społeczności lokalnej. Czy w takich warunkach osoba niepełnosprawna ma szansę na samorealizację? Czy osoba niepełnosprawna, która oprócz swojej niepełnosprawności zmaga się także z uwarunkowaniami kulturowymi umie marzyć?\nZostawiając chwilowo kwestię niepełnosprawności, postanowiliśmy sprawdzić o czym marzą dzieci. Czy dziecko w Polsce ma podobne marzenia, jak jego afrykański rówieśnik?\nZapytaliśmy… i okazuje się, że w kraju wysoko rozwiniętym, gdzie w większości domów znajduje się co najmniej jeden komputer, telewizor i inne sprzęty RTV, gdzie dziecko zazwyczaj ma szafę pełną ubrań na różne okazje, a drugą pełną zabawek, marzenia materialne skupiają się bardziej na tym, co dziecko lubi, a nie czego potrzebuje. I tak, nasze polskie dzieci marzą o zwierzaku, inne o braciszku lub siostrzyczce. Marzą też o spotkaniu z idolem – tym realnym, jak znany sportowiec, czy tym mniej realnym, jak Harry Potter. Niektóre marzą też np. o dożywotnim zapasie herbat\nW Afryce dzieci o pewnych rzeczach, które w naszych domach są łatwo dostępne mogą tylko pomarzyć. I faktycznie marzą.\nChłopcy marzą często o laptopie, na którym mogliby odrabiać lekcje, grać, oglądać filmy. Marzą też o sterowanym samochodzie. Dziewczynki marzą o strojach – eleganckiej garsonce, sukience księżniczki. A niektóre marzą o… nowych skarpetkach szkolnych (!)\nDzieci – i polskie i afrykańskie, często wybiegają w marzeniach w przyszłość, kreując różne obrazy w wymarzonym miejscu lub wymarzonej roli.\nCo ciekawe część „naszych” dzieci, pochodząca z dużych miast marzy, żeby mieszkać na wsi lub w małym domku na wyspie w otoczeniu zwierząt.\nW ich marzeniach często też pojawia się troska o innych – „nasze” dzieci marzą o świecie bez wojen, lub o znalezieniu schronienia dla wszystkich bezdomnych zwierząt. Marzenia są też odzwierciedleniem dziecięcych tęsknot – za babcią, której już nie ma lub za ulubionym zwierzakiem, który „przeszedł na drugą stronę tęczy”.\nDziecięce marzenia dotyczą też ich przyszłości – marzą by zagrać w ulubionym serialu, zostać sławnym piłkarzem lub zdobyć mistrzostwo świata w konkursie tanecznym.\nW Afryce dzieci również marzą o tym, co niematerialne, a marzenia te dotyczą głównie życia zawodowego, które dałoby im stabilizację i poczucie bezpieczeństwa. Niektórzy chcą zostać lekarzem i marzą o wiszącym na szyi stetoskopie. Inne dzieci marzą, by być… prezydentem i móc zmieniać świat na lepsze.\nNajbardziej jednak za serce chwytają marzenia, które niektóre afrykańskie dzieci narysowały – marzą o domu i rodzinie…\nA dlaczego piszemy o marzeniach, skoro mowa o dyskryminacji niepełnosprawnych?\nBo im na pewno trudniej je spełniać, chociaż mają do tego takie same prawo, jak w pełni sprawni członkowie społeczeństwa.\nByć niepełnosprawnym w Afryce…\nZacznijmy od tego, że dzieci niepełnosprawne w Afryce jakby nie istnieją.\nNiestety nie znaczy to, że problem nie istnieje – wręcz przeciwnie. Sęk w tym, że nikt nie wie, ile jest na dzień dzisiejszy niepełnosprawnych na tym kontynencie. Milczą nawet statystyki UNICEF, ponieważ zbyt wiele krajów nie dysponuje danymi na podstawie których jakiekolwiek statystyki można by było stworzyć. Starania różnych organizacji i wyliczenia „na oko” pozwalają przyjąć, że niepełnosprawnych dzieci i młodych dorosłych żyje w Afryce ok. 52 mln.*\nKolejna płaszczyzna, na poziomie której dochodzi do dyskryminacji, to edukacja. Dzieci niepełnosprawne napotykają utrudnienia nie tylko w kontekście dotarcia do szkoły (mała liczba placówek edukacyjnych, duże odległości), ale mają też duży problem z uzyskaniem akceptacji – zarówno ze strony rówieśników jak i nauczycieli, dla których dziecko niepełnosprawne, ze specjalnymi potrzebami jest wyzwaniem… których nie lubią. Przykłady można by mnożyć, my podamy jeden, który nas szczególnie boli, bo dotyczy dzieci z ośrodka Cheshire Home wspieranego przez Fundację. W tym roku szkolnym nie wszystkie dzieci, zgłoszone przez polskie misjonarki prowadzące ośrodek, zostały przyjęte do I klasy. A jest to jedyna szkoła podstawowa, do której dzieci z Cheshire Home mogą uczęszczać. Kryterium, którego dzieci nie spełniły, była ich sprawność ruchowa…\nSzacuje się, że w całej Afryce tylko 5%* niepełnosprawnych dzieci ma szansę ukończyć szkołę podstawową. W związku z tym łatwo się domyślić, że rynek pracy jest kolejną płaszczyzną na poziomie której dochodzi do dyskryminacji.\nTrudno oprzeć się wrażeniu, że dziecko niepełnosprawne w Afryce o realizacji swoich marzeń może jedynie pomarzyć.\nDlatego Fundacja Dzieci Afryki wspiera ośrodki dla dzieci o specjalnych potrzebach, by wspólnie z misjonarzami zmieniać ich świat, by poprzez działanie zapewniać je, że są tak samo ważne jak każde inne dziecko, jednocześnie otwierając im drzwi do nieco lepszej przyszłości.\n* dane liczbowe na podstawie publikacji AbleChildAfrica „Still not going to school”


Syberia II (demo-test) (AleX-Under)\nDodane przez drozda dnia 17.04.2006 00:04\nKilka lat temu, chyba w 2000 (nie jestem do końca pewien) roku, pojawiła się doskonała gra przygodowa, The Longest Journey (Najdłuższa Podróż). Niedługo prawdopodobnie wyjdzie sequel. Ma on zawierać... ach, nie, nie rozmarzaj się! Na sequel TLJ jeszcze trochę poczekasz, podczas, gdy Syberia 2 już za chwileczkę, już za momencik... Sequel doskonałej, według wielu, gry przygodowej, która pojawiła się w czasach, kiedy przygodówki umierały... i nadal trwają te czasy! Gra owa przez wielu została uznana za lepszą od TLJ. Jednak nie przeze mnie. Ja do niej miałem mieszane uczucia... Nie powiem teraz, z jakich powodów, to w końcu nie jest jej recenzja. Tak czy inaczej, według mnie, była to bardzo dobra gra, ale oczekiwałem czegoś o wiele lepszego... I mam nadzieję, że Syberia 2 nie mnie nie zawiedzie. W każdym razie, nie zanosi się na to, żeby sequel w czymś ustępował części pierwszej, nawet wręcz przeciwnie. Wnioskuję to tylko z dema. No właśnie, skoro to wnioskuję tylko z dema, to znaczy, że mnie zauroczyło. O wiele bardziej, niż część pierwsza (co nie znaczy, oczywiście, że wolę demo S2 od pełnej wersjii części pierwszej).\nKto CDA numer 99 ma, pewnie Syberię 2 demo grał. Kto nie grał, niech czyta dalej... szczególnie, jeżeli nie lubi grać w wersje demonstracyjne i zamiast zainstalować lub ściągać z Netu woli czytać czyjeś słowa. Oj, błąd, błąd... W Syberię grał chyba każdy fan przygodówek, i chyba każdy ją przeszedł, więc nie będę tutaj pisał jej fabuły. W każdym razie, S2 zaczyna się prawie dokładnie po wydarzeniach z części pierwszej. Niestety, tylko mi się tak wydaje, bo filmikiem wstępnym twórcy nas nie uraczyli, to w końcu tylko demo. Kate wygląda tak samo, porusza się tak samo, ma taki sam telefon, który się tak samo obsługuje, ale, nie wiedzieć czemu, nie ma notatnika. Natomiast ma inny strój i... psa! Tak, teraz będziemy mieli towarzysza przez prawdopodobnie całą grę! Ów pies nazywa się Youki i jest rasy... no, nie wiem, jaka to rasa, pewnie jakaś wymyślona. Zachowuje się różnie w zależności od miejsca i sytuacji. Jest zrobiony starannie, chociaż czasami zdarza się, że wnika w skałę. Bardzo starannie wykonaną skałę, trzeba rzec. Ładną, tak jak wszysko inne. No właśnie, grafika. Nie jest ona lepsza od części pierwszej. Jest więc gors... nie, nie jest gorsza, jest moim zdaniem po prostu inna, ale bardzo szczegółowa, szczególnie, kiedy wejdziemy do pewnego domku nad rzeką. Właśnie, rzeka, wydaje naturalny szum, i jest zrobiona wręcz rewelacyjnie. Oprócz tego, w drze natkniemy się na przykład, na przelatującego orła, albo przechodzącego w dolinie wilka. Jest to realistyczne i czyni grę ciekawą. Także podczas gry pada śnieg, również dobrze zrobiony. Muzyka jest - moim zdaniem niczym nie ustępuje części pierwszej, zagadki - tych zbyt wiele w demie nie uraczymy - niezbyt trudne. W całym demie chodzi o to, żeby przedostać się na drugą część przepaści. Jak zdobędziemy siekerę, myślimy, że już zrobione właściwie wszystko, ale nie. Na naszej drodze staje niedźwiedź, którego, oczywiście trzeba przepędzić. Raczej nie będziemy się długo się zastanawiać, jak, ale nie powiem. Niedźwiedź równieź zrobiony całkiem zgrabnie, bardzo realistycznie ryczy. Głos Kate jest prawdopodobnie taki, jak w części pierwszej - piszę prawdopodobnie, bo nie miałem przyjemności grać w angielską wersję części pierwszej. Jak wyżej wspomniałem, Kate ma telefon komórkowy. Uleciały z niego dwa numery, doszedł nowy. W pewnym momencie ktoś do nas zadzwoni, nie powiem kto, mimo iż to żadna tajemnica. Podsumowując, gra ma wszystko to, co miała częśc poprzednia, ale czy o wiele więcej? Przekonamy się już w krótce. Zacierać ręce, wszyscy fani przygodówek! Ja osobiście wierzę, że S2 będzie o wiele lepsze od części pierwszej.\nOcena, jak na razie: 9\nWymagania: PII 350, 64 MD RAM, akcelerator 16 MB\nGrałem na: procesor 1.4 GhZ, 256 MB RAM, GeForce 2 ileśtam, nie pamiętam (c: Chodziło jak klozet spuścił, jak siekierą rąbnął, jak z bicza trasnął, jak w mordę strzelił, jak makiem zasiał :). Innymi słowy - płynnie.


Bloober Team ma umowy dofinansowania dwóch projektów gamingowych - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nBloober Team ma umowy dofinansowania dwóch projektów gamingowych\n19 lipca 2019, 16:41 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nWarszawa, 19.07.2019 (ISBnews) - Bloober Team zawarł umowy z ministrem kultury i dziedzictwa narodowego w przedmiocie dofinansowania projektów gamingowych spółki na łącznie ponad 94 tys. zł, podała spółka w dwóch odrębnych komunikatach.\nJeden projekt pn. "Rozwój firmy Bloober Team S.A. poprzez wprowadzenie na rynek nowego produktu - gry z gatunku hidden horror". Maksymalna wartość dofinansowania wynosi 41 250 zł, a całkowita wartość projektu: 51 562,5 zł. Umowa została podpisana w ramach Programu Rozwój sektorów kreatywnych ze środków finansowych ministra kultury i dziedzictwa narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.\nKolejny to "Wzrost konkurencyjności firmy Bloober Team S.A. poprzez działalność eksportową na rynku amerykańskim". Maksymalna wartość dofinansowania wynosi 53 020 zł, a całkowita wartość projektu: 66 275 zł. Umowa została podpisana w ramach Programu Rozwój sektorów kreatywnych ze środków finansowych ministra kultury i dziedzictwa narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury.\nBloober Team AUTOPUB gry komputerowe giełda finanse


Mieszkanie Sprzedaż, Warszawa, Mokotów, 60.00, 566000.00\nMieszkanie dwupokojowe o powierzchni 60 mkw na Starym Mokotowie.\nMieszkanie znajduje się na 5 ostatnim piętrze kamienicy z windą\nAktualnie mieszkanie składa się z dwóch pokoi o powierzchni 23 i 16 mkw, widnej kuchni, łazienki i osobnego WC.\nMieszkanie z dużym potencjałem aranżacyjnym, istnieje możliwość zrobienia 2 sypialni i salonu z aneksem kuchennym.\nSprzedam 2 pokojowe mieszkanie na Starym Mokotowie, ul . Puławska. Mieszkanie ma 60, 31 m2, jest przestronne i jasne. Usytuowane jest na 5 ,ostatnim piętrze w pięciopiętrowej kamienicy. W budynku miała miejsce pełna wymiana wszystkich instalacji.\nBardzo dobra lokalizacja - w pobliżu przystanki autobusowy i tramwajowy, poczta, park Morskie Oko, wiele sklepów i knajpek.\nMieszkanie dwustronne z ekspozycją okien na wschód-zachód, salon na Puławską, kuchnia i sypialnia na podwórze.\nMieszkanie aktualnie wynajmowane i istnieje możliwość przejęcia umowy najmu.


Ma zapłacić prawie 38 tysięcy złotych za... informacje z urzędu - plus.gloswielkopolski.pl\nMa zapłacić prawie 38 tysięcy złotych za... informacje z urzędu\nFot. UM Rakoniewice\nDokładnie 37 905 złotych ma zapłacić mieszkaniec Rakoniewic w powiecie grodziskim za odpowiedź na złożony przez siebie wniosek o udostępnienie informacji publicznej.\nDo naszej redakcji zgłosił się Marcin Zaremba. - Od kilku lat zabiegam o gruntowny remont kamienicy przy ulicy Grodziskiej, w której mieszkam, a która jest częściowo własnością gminy i prywatną. Kilkukrotnie zwracałem się do gminy z wnioskiem o udostępnienie m.in. książki obiektu budowlanego, a także chociażby protokołu z badania instalacji elektrycznej, bowiem stan budynku w mojej ocenie wymaga pilnej interwencji - wyjaśnia.\nWłaśnie dlatego zdecydował się wystąpić w czerwcu tego roku z wnioskiem o udostępnienie wszystkich faktur wystawionych przez sześć podmiotów gospodarczych, a konkretnie firmy świadczące usługi na zlecenie gminy Rakoniewice, w latach 2010-2018.\nW złożonym wniosku Marcin Zaremba podkreślił, że prosi o udostępnienie informacji drogą poczty elektronicznej. W odpowiedzi gminy, jaką otrzymał, a którą poprzedziło uszczegółowienie przez niego wniosku na prośbę urzędu, czytamy między innymi:\nOpłatę za udostępnienie żądanej informacji ustalono na kwotę 37 905 złotych. Powyższą kwotę ustalono na podstawie szacunkowego czasu potrzebnego na odszukanie, zeskanowanie, ewentualnie zanonimizowanie danych i przesłanie dokumentów oraz średniej stawki za godzinę pracy pracownika merytorycznie odpowiedzialnego za udostępnienie żądanych informacji.\nMieszkaniec w ciągu 7 dni miał wpłacić żądaną kwotę. W przeciwnym razie, jak podkreślono w odpowiedzi, wniosek o udostępnienie informacji publicznej pozostanie bez rozpatrzenia.\n- Odpowiedź na wniosek uważam za niegodną z prawem. A kwotę prawie 38 tysięcy odebrałem jako próbę zniechęcenia mnie do wyjaśnienia sytuacji związanej z kontrolami kamienicy - dodaje M. Zaremba.\nJak sprawę komentuje rakoniewicki ratusz? Przeczytasz w dalszej części artykułu.


Jakie artystyczne zastosowanie może posiadać beton?\nStrona głównaStrona główna>Blog>Jakie artystyczne zastosowanie może mieć beton?\nJakie odmiany betonu można wyróżnić?\nChoć beton może się wydawać dość surowym materiałem, to właśnie taka estetyka jest obecnie w modzie. Szczególnie nadaje się ona do wnętrz o charakterze industrialnym, na przykład w loftach, czyli w przestrzeniach poprzemysłowych dostosowanych do potrzeb mieszkaniowych. Do ich urządzenia świetnie nada się beton nazywany architektonicznym.\nJakie są najważniejsze zalety betonu architektonicznego? Pierwsza z nich to niewątpliwie spore możliwości dostosowawcze. Ze względu na swój neutralny design materiał ten bez większych problemów dopasowuje się do rozmaitych aranżacji. Z pewnością pomocna jest w tym także duży wybór odmian betonu, który pomaga w dobraniu jak najlepszego rozwiązania.\nBeton architektoniczny to jednak tylko jedna spośród kilku odmian tego materiału. Inną jest beton dekoracyjny, czyli ściśle rzecz biorąc imitacja betonu wykonana z tynku mineralnego. Umożliwia ona stworzenie niezwykle interesujących wzorów na ścianach i ozdobienie w ten sposób pomieszczeń.\nIstnieje także beton, który nazywa się artystycznym. Podczas gdy dekoracyjna odmiana tego materiału najlepiej nadaje się do ozdabiania ścian, beton artystyczny to doskonały sposób na aranżację podłóg. Jest on nie tylko niezwykle estetyczny, ale również wytrzymały i, co ważne, wodoodporny. Świetnie sprawdzi się zatem wszędzie tam, gdzie powierzchnia narażona jest na częsty kontakt z wodą. Dodatkową zaletą betonu artystycznego jest także to, że aby go zamontować, nie trzeba kłaść fug.\nPodsumowując, artystycznych zastosowań betonu może być wiele. Nie jest to więc surowy materiał bez walorów estetycznych, lecz ciekawy sposób na aranżację pomieszczeń.


torebkacity.pl - Strona 2 z 3 - Wszystko o dodatkach i torebkach\nButy i torebki / 4 lutego, 2015\nBiżuteria i zegarki / 3 maja, 2020\nButy i torebki / 5 grudnia, 2016\nJaka torba męska na ramię?\nUncategorized / 28 czerwca, 2018\nGadżety i akcesoria / 1 kwietnia, 2016\nButy i torebki / 27 września, 2019\nRzeczą, która każda kobieta ma zawsze przy sobie jest torebka. Jak pokazuje doświadczenie, kobiece torebki, nawet te najmniejsze, są w stanie pomieścić szereg różnego rodzaju gadżetów, które nie zawsze są przydatne na co dzień. Noszenie zbyt dużej ilości rzeczy powoduje chaos, a także wpływa na ciężar torebki. A to z kolei może powodować ból ramienia. Przeciążona torebka też szybciej ulega …\nNa temat damskich torebek krąży mnóstwo dowcipów – a to że mieszczą cały dobytek, a to że kobiety wydają na nie krocie i nigdy nie mają ich zbyt dużo. Są zabawne, bo prawdziwe. I nie ma co z tym walczyć – elegancka kobieta, by podkreślić swój styl i charakter, po prostu potrzebuje kilku torebek na każdą okazje. Dla niewtajemniczonych – …\nUlubiona torebka, zwłaszcza ta dobrej jakości, wykonana z wysokiej klasy skóry lub zamszu, to prawdziwy skarb w szafie kobiety. I tak właśnie powinniśmy ją traktować: dbać o nią, regularnie czyścić i konserwować. Prawidłowa pielęgnacja sprawi, że torebka będzie nam służyć wiele lat w idealnym stanie. Podstawowe zasady pielęgnacji torebki Torebkę czyścimy co kilka tygodni – najlepiej raz w miesiącu, choć …\nIn Buty i torebki by Uzależnionatorebka 4 lutego, 2015 Leave a Comment\nNawet najbardziej zagorzałe wielbicielki klasycznych szpilek muszą w sezonie zimowym znaleźć alternatywę adekwatną do warunków klimatycznych. To od odpowiednio dobranych butów zależy nasz komfort i zdrowie podczas tych najchłodniejszych miesięcy. Jakie buty damskie na zimę wybrać, by przejść przez mrozy, śniegi i deszcze suchą stopą nie rezygnując ze stylowego wyglądu? Mróz, śnieg i deszcz – te trzy zjawiska atmosferyczne potrafią …


• atrakcyjne wisiorki - agat niebieski jadeity i srebro wisior\nart-Madam.plbiżuteriawisiorkiagat niebieski jadeity i srebro - wisior, liść\nChileart - Liść wisiorki\nAgat niebieski jadeity i srebro - wisior\nagat niebieski jadeity srebro wisior liść niebieskie wisiorki srebrne wisiorki\nPiękny, niepowtarzalny wisior wykonany z plastra agatu 50x36 mm, ok. 4 mm fasetowanych jadeitów w dwóch kolorach oraz srebra próby 925 i 999. Kamień został wybarwiony na kolor niebieski, przy czym kolor nie jest jednolity. Wspaniale odznaczają się w nim smugi i wstęgi - agat wygląda jak cieniowany. Widoczne jest w nim też naturalne zagłębienie. Kamień miejscami jest transparentny. Jadeity tworzą śliczną, bogatą "koronę", a srebrny listek dodaje całości niesamowitego uroku.\ndługość wisiora ok. 6,8 cm\nwaga wisiora ok. 21,6 grama\n• Ręcznie robione atrakcyjne wisiorki • biżuteria - wisiorki • Ręcznie robione chileart •\nNaszyjnik miedziany lazurowy ogród iv c747. Wisiorki handmade Cudowny, druga jest prosta a wręcz minimalistyczna, Długość naszyjnika wynosi 45 cm495,00 zł Wisiorek emaliowany, malowany.50,00 zł\nWisiorek emaliowany z ręczną grafiką. Wisiorki handmade Wisiorek emaliowany prawdziwą emalią jubilerską w białym kolorze, 1,9x3,3cm, Waga60,00 zł Wisiorek emaliowany rysunek ręczny. Wisiorki handmade Następnie trawiona warstwa i ręczne rysowanie obrazka grafitem, Wymiary elementu, 3,0x3,5cm75,00 zł


Jesienno zimowe zmiany w diecie – Strefa Opiekunki\nJesienno zimowe zmiany w diecie\nZaufanie do siebie, innych i świata\nNadzieja – tylko dla wytrwałych!\nAura za oknem powoli się zmienia, nasz organizm odczuwa chłodniejsze temperatury oraz coraz mniej promieni słonecznych udaje się złapać.\nWraz ze zmianą pory roku warto zadbać również o zmiany na swoim talerzu, oraz wprowadzić zdrowe nawyki, które skutecznie w tym chorobowym okresie ochronią nas przed wirusami i bakteriami.\nPostaw na ciepłe rozgrzewające śniadania.\nCo to dokładnie znaczy? Zanim przystąpisz do jedzenia zasygnalizuj twojemu ciału, że czas obudzić się do pracy – wypij w tym celu szklankę gorącej wody z cytryną, imbirem, kurkumą lub innymi dodatkami.\nJeżeli masz natomiast problem z cukrzycą lub insulinoopornością – ZREZYGNUJ z dodatku miodu do wody.\nPo wypiciu czegoś ciepłego postaw w tym okresie na zdrowe zupy z dodatkiem mięsa, rozgrzewające kasze z ziołami lub jeżeli dobrze trawisz białka wspaniałym rozwiązaniem będą jajka z blanszowanymi warzywami i przyprawami. Takie śniadanie zapewni Ci sytość na długo, oraz zdecydowanie doda energii i poprawi trawienie w ciągu dnia. Zrezygnuj w tym czasie z zimnych sałatek, jogurtów lub płatek na zimnym mleku.\nPamiętaj w kompozycji posiłków o zdrowych tłuszczach! Analizując życie naszych przodków jak sama natura pokazuje to właśnie mięso i tłuszcz przeważało w jedzeniu jesienią i zimą. Nie mieliśmy w tym czasie dostępu do słodkich owoców, dużej ilości węglowodanów oraz wychładzających warzyw – takich jak np. świeże ogórki czy sałatki.\nDlatego jesień jest idealnym momentem na leczo, gulasz z mięsem, potrawkę z kawałkami ryby lub zupy z dużą ilością zdrowego tłuszczu.\nCo mam dokładnie na myśli ? Masło klarowane, smalec gęsi, oliwa z oliwek lub olej lniany. Pamiętaj tylko aby oleje roślinne stosować głównie na zimno – gdyż w ten sposób nie doprowadzamy do ich utleniania.\nDodawaj rozgrzewające przyprawy – nie bój się i eksperymentuj ze smakiem. Przyprawy to naturalna apteka natury, warto korzystać z ich uzdrawiających właściwości.\nImbir, Tymianek, Kardamon, – rewelacyjnie poprawią trawienie, pomogą w infekcjach górnych dróg oddechowych oraz wspomogą przy mdłościach czy zatruciu pokarmowym.\nGoździki – polecam ssać kilka razy dziennie jak cukierki, gdyż w ten sposób ochronimy się najskuteczniej przed chorobami, które niepostrzeżenie próbują dostać się do naszego organizmu poprzez śluzówkę nosa, gardła czy uszu. Goździki miej zawsze przy sobie – załagodzą ból w obrębie jamy ustnej oraz rewelacyjnie pomogą przy zgadze.\nKurkuma, Cynamon, Pieprzy Cayenne – świetnie sprawdzą się w działaniu przeciwzapalnym, pomagają w regulacji poziomu cukru we Krwi co jest wyjątkowo dobrą informacją dla osób walczących z nadwagą, cukrzycą lub za wysoką insuliną.\nPostaraj się stosować post nocny – czyli ograniczyć jedzenie kiedy robi się już ciemno. Żyjąc w zgodzie z rytmem natury, nie jedliśmy dużo po zmroku gdyż nie było takiej możliwości i do dziś tak nasze organy działają. Po godzinie 17:00 wątroba zdecydowanie woli się wyciszyć i zabrać za regenerację, dlatego postaraj się największe posiłki zjeść właśnie w ciągu dnia a nie zostawiać ich na wieczór. Wtedy najlepiej postawić na coś lekkiego, napić się naparu z ziół i zrobić sobie przerwę od kolacji do śniadania minimum 12h\nPracowakacje – praca podczas wakacji czy wakacje w pracy?\nPomaganie innym czy pomaganie sobie?


WIARY GODNE II Czy wystarczy być „dobrym człowiekiem”? [VIDEO] - PCh24.pl - Prawa Strona Internetu. Informacje z życia Kościoła i prawicowa publicystyka\nWIARY GODNE II Czy wystarczy być „dobrym człowiekiem”? [VIDEO]\n#WIARY GODNE #TOMASZ ADAMSKI #DOBRY CZŁOWIEK #KTO ZOSTANIE ZBAWIONY #JAK ZOSTAĆ ZBAWIONYM #NAUCZANIE KOŚCIOŁA #ZBAWIENIE #NIEBO #PIEKŁO #POTĘPIENIE\nWielu ludzi mówiąc, że do zbawienia wystarczy być „dobrym człowiekiem” bagatelizuje wiele tych elementów życia chrześcijańskiego, o których Kościół mówi, że są „więcej niż konieczne”. Czy do zbawienia rzeczywiście wystarczy być „dobrym człowiekiem”? Tomasz Adamski zaprasza na program Wiary Godne.\nDATA: 2019-11-15 12:53:00\nCo znaczy być dobrym? Co to w ogóle jest dobro? Bycie dobrym ściśle się wiąże z pytaniem o prawdę. Sam Pan Jezus odpawiada: "dlaczego nazywacie mnie dobrym? Któż jest dobry jak nie sam Bóg". Dobry człowiek to niestety pusty frazes...\nwystarczy ,religie nie są do tego potrzebne\nNIE, nie wystarczy. Milczenie dobrych ludzi prowadzi do tryumfu zła, a to już nie jest dobroć. Trzeba być dobrym i dobrym walecznym. Nie milczeć.


DMAK: Gudete - radujcie się\nGudete - radujcie się\n"Radujcie się! Pan jest blisko". Chrześcijanin powinien być człowiekiem radosnym. Niewątpliwie nasza radość nie jest zwykłą radością - jest radością Chrystusa, który przynosi sprawiedliwość i pokój. Jedynie On może w pełni ją dać i zachować, ponieważ świat nie posiada jej sekretu. Radość świata prowadzi do wyobcowania... Rodzi się właśnie wtedy, kiedy człowiekowi udaje się uciec przed samym sobą, kiedy udaje się mu odwrócić wzrok od swego pustego i samotnego świata wewnętrznego. Chrześcijanin nosi swoja radość w sobie, ponieważ w swojej duszy będącej w stanie łaski spotyka się z Bogiem. To jest źródłowego trwałej radości. W tych dniach Adwentu nie trudno wyobrazić sobie Maryję oczekującą z radością na narodziny Syna Bożego...\nRadość świata jest uboga i przelotna. Radość chrześcijanina jest głęboka i może trwać pośród trudności. Jest do pogodzenia z bólem, chorobą, niepowodzeniem, porażkami i przeciwnościami. "Rozraduje się wasze serce, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać". Nikt i nic nie pozbawi nas tego radosnego pokoju, o ile nie odejdziemy od jego źródła.\nPosiadanie pewności, że Bóg jest naszym Ojcem i zawsze chce dla nas tego, co najlepsze przynosi nam pogodną i radosną ufność. W momentach, które człowiek bez wiary traktowałby jako cios, chrześcijanin odkrywa Pana, a wraz z Nim o wiele większe dobro, które zdawałoby się - utracił. Ile przeciwności znika, kiedy powierzamy się Bogu, który nigdy nas nie opuszcza...\nBędziemy oczywiście przeżywali trudności - tak jak wszyscy ludzie - ale te przeciwności nie pozbawią nas radości. Trudności są czymś zwyczajnym, z czym musimy się liczyć. Bez przeszkód napotykanych w naszym życiu wewnętrznym nie mielibyśmy możliwości wzrastania w dobrem. Mocny zatem powinien być fundament naszej nadziei. Nie można znajdować oparcia wyłącznie w rzeczach przemijających: miłych wiadomościach, zdrowiu, spokoju, obfitości środków materialnych. Są to rzeczy niewątpliwie dobre, jeżeli... nie oddalają nas od Boga, ale same w sobie nie są wystarczające, aby zapewnić nam prawdziwą radość.\nPan domaga się od nas, abyśmy zawsze byli radośni. Dlatego bardzo często powinniśmy zwracać się do Niego w zażyłej i szczerej rozmowie przed tabernakulum. Również często powinniśmy otwierać nasze dusze na spowiedź. Wtedy z pewnością znajdziemy źródło radości. Naszą wdzięczność wyrazimy w większej wierze, we wzmożonej nadziei, która usunie wszelki smutek, a także w trosce z miłości o innych ludzi.\n"Jeszcze bowiem za krótką, za bardzo krótką chwilę przejdzie Ten, który ma nadejść", a wraz z Nim nastanie pokój i radość. Wraz z Jezusem odnajdujmy sens naszego życia, naszej codzienności.


Industrialna metalowa lampa wisząca, pojedyncza czarna 1xE27, Aldex... Industrialna metalowa lampa wisząca, pojedyncza czarna 1xE27, Aldex (Piko) 775G1 | ePlafoniera\nIndustrialna metalowa lampa wisząca, pojedyncza czarna 1xE27, Aldex (Piko) 775G1\nNumer katalogowy: 775G1\nDodaj do koszyka 252 zł\nWysublimowana metalowa lampa serii Piko III jest skierowana do miłośników prostoty, stylowych rozwiązań i wysokogatunkowych produktów.\nGdy dorzucimy taką lampę w kompozycje industrialne bądź vintage z pewnością podkreśli ich indywidualny charakter.\nTa piękna lampa posłuży jako jedyny w swoim rodzaju uzupełniający element dekoracyjny.\nLampa malowana proszkowo na kolor czarny. Złote wnętrze pięknie odbija światło tworząc niepowtarzalny klimat przy stole lub blacie.\nKolekcja Piko Aldex\nczarny, jasno złote wnętrze klosza


Na lato - MCK Sport sklep sportowy\nTempish longboard to wyjątkowe deski. Porównamy kilka modeli i pomożemy Ci wybrać ten optymalny dla Ciebie. Gdy przychodzi wiosna lub lato, to każdy ma ochotę, wyjść z domu. To również odpowiedni moment na to, aby zaprzyjaźnić się z nową dyscypliną sportu. Jeżeli nigdy wcześniej nie jeździłeś na longboardzie, to najwyższy czas to zmienić. Tempish longboard może się stać Twoim nowym środkiem lokomocji przeznaczonym do jazdy po mieście. Jeżeli właśnie planujesz kupić Twoją pierwszą w życiu deskorolkę, to zachęcamy Cię do…\nLongboard Tempish to alternatywa dla klasycznej deskorolki. Jazda na longboardzie Tempish pozwala przyjemnie spędzić wolny czas. Ten sprzęt sportowy możesz wykorzystywać do poruszania się po mieście. To idealnie rozwiązanie na wycieczkę po pracy lub do niej, gdy nabierzesz już trochę wprawy. Jakie są rodzaje deskorolek? Którą wybrać? Chociaż wcześniej wspomnieliśmy już o klasycznej deskorolce oraz o longboardzie Tempish, to rynek sportowy ma do zaoferowania o wiele więcej opcji. Omówimy je bardzo krótko, żebyś wiedział, co jeszcze masz do wyboru. Wtedy…\nLongboard to nowoczesna, większa deskorolka. Możesz się na niej poruszać po mieście albo wykonywać skomplikowane triki i ewolucje powietrzne. Myślisz o tym, że jest to deskorolka odpowiednia dla Ciebie, ale nie masz pojęcia, jak ją wybrać? Chętnie Ci w tym pomożemy. Pamiętaj o tym, że wybrany przez Ciebie model musi być dopasowany do Twojego wzrostu oraz do wagi. Podpowiemy Ci, jaki model będzie dobry dla osoby początkującej, a jaki dla kogoś, kto jest już na poziomie zaawansowanym. Podpowiemy Ci też,…\nTempish - rolki damskie tego producenta to wspaniały wybór dla osób początkujących. Jazda na rolkach jest korzystna dla zdrowia i poprawia samopoczucie psychiczne. Sport wzmacnia mięśnie łydek i pośladków. Dzięki jeździe na rolkach możemy dotlenić organizm i przy okazji spalić nawet kilkaset kalorii. Regularna jazda na rolkach przyczynia się do poprawienia krążenia krwi oraz ogólnej wydolności organizmu. Żebyś mogła zacząć uprawiać ten sport konieczne jest posiadanie dobrych rolek. To znaczy jakich? My z pełnym przekonaniem możemy Ci polecić rolki damskie…\nMyślisz o tym, żeby kupić sobie nowe Tempish rolki? Jeżeli tak, to zachęcamy do przejrzenia naszego subiektywnego przeglądu rolek tej marki. Będzie coś dla wielbicieli fitness, dynamicznej jazdy oraz dla osób początkujących. Zaczynamy! Jaki model proponujemy dla miłośników fitnessu? Temish rolki fitness pozwolą Ci w przyjemny sposób spalić nadmiar kalorii. Rolki fitness charakteryzują się tym, że są bardzo dobrze dopasowane i rewelacyjnie wesprą Twoje stopy. Możemy Ci polecić na przykład model TEMPISH Ayroo Lady. Są niesamowicie wygodne. Będzie to odpowiedni…\nWybór odpowiednich rolek dla kobiety może nie być sprawą prostą. Najlepiej zdecydować się na takie rolki Tempish damskie, które występują w wielu rozmiarach i dodatkowo są regulowane. Wtedy łatwiej będzie Ci znaleźć rolki, które będą dla Ciebie najbardziej komfortowe. Warto też zwrócić uwagę, z czego są wykonane kółka w rolkach damskich. Dobrym pomysłem jest wybranie takich, które są wyprodukowane z wytrzymałego tworzywa PU. Takie kółka na pewno szybko się nie przetrą. Wiązania w formie sznurówek, klamer oraz rzepów zapewniają odpowiednie…\nRolki Tempish to świetnej jakości sprzęt sportowy w stosunkowo niskiej cenie. To dobra propozycja dla osób początkujących, które poszukują rolek budżetowych wykonanych z trwałych komponentów. Rolki marki Tempish wyróżniają się bardzo nowoczesnym designem, który powinien przypaść do gustu każdemu. Konsumenci cenią w nich wyjątkowo dużą wytrzymałość, bezawaryjność oraz optymalne parametry. Jakość tych rolek jest o wiele lepsza niż większości sprzętów sportowych, które możesz spotkać w supermarketach. Czym wyróżniają się rolki Tempish typu fitness? Jak sama ich nazwa wskazuje się to…\nDlaczego powinieneś poznać okulary Head? W czasie jazdy samochodem bardzo ważna jest dobra widoczność. Mają na nią wpływ zarówno warunki na drodze, jak i czystość szyb i dobrze przygotowanie Ciebie jako kierowcy do jazdy. Właśnie dlatego tak ważne jest dobranie idealnych okularów przeciwsłonecznych. Gdy wybierasz tego rodzaju akcesoria, to powinieneś uwzględnić trochę inne parametry niż w przypadku okularów, które nosisz na co dzień. Jeżeli masz wadę wzroku, to musisz mieć odpowiednie okulary korekcyjne do jazdy samochodem. W tym artykule pomożemy…\nMCK Sport / Na lato


Elektroporacja, Ultradźwięki | Ocean Urody\nELEKTROPORACJA (mezoterapia bezigłowa) to nieinwazyjna metoda wprowadzania składników aktywnych w głąb skóry. Wyjątkowa technologia, dzięki której bez bólu, bez nakłuwania skóry osiągamy świetne rezultaty.\nZjawisko elektroporacji zachodzące w warstwie rogowej i na poziomie komórkowym pozwala na otwarcie kanałów, przez które przepływają substancje aktywne. Dzięki impulsom elektromagnetycznym o niskim natężeniu i wysokiej częstotliwości wprowadzamy z dużą szybkością substancje o różnej wielkości molekularnej. Fenomen elektroporacji polega na tym, że po zabiegu kanały się zamykają, a skóra jeszcze przez długie tygodnie czerpie bogactwo z wprowadzonych preparatów. Proponujemy zabiegi odmładzające, regenerujące, nawilżające, wzmacniające naczynia krwionośne, rozjaśniające skórę.\nPeeling kawitacyjny bezboleśnie uwalnia pory od martwych komórek, nadmiaru łoju, bakterii, substancji toksycznych oraz pozostałości kosmetycznych pozostawiając skórę czystą i gładką. Mikrowibracje o wysokiej częstotliwości sterylizują skórę niszcząc patogeny odpowiedzialne za powstawanie i rozwój trądziku i alergii.\nSonoforeza umożliwia skuteczne przenikanie substancji aktywnych zawartych w kosmetykach aplikowanych bezpośrednio na skórę. W zależności od rodzaju skóry stosujemy preparaty nawilżające, rewitalizujące, witaminowe, obkurczające rozszerzone naczynia krwionośne.\nMikromasaż pobudza fibroblasty do biosyntezy kolagenu i elastyny, skóra pozostaje jędrna, elastyczna, doskonale nawilżona i zrelaksowana.\nZabieg przy użyciu ultradźwięków można zastosować dla każdego rodzaju skóry.\nWskazania do zabiegu elektroporacji i ultradźwięków:\n – zmarszczki, wiotkość skóry\n – skóra szara, zmęczona, gruba\n – rozszerzone naczynia krwionośne, rumień\n – skóra sucha, słabo nawilżona\n – zasinienia i obrzęki wokół oczu\n – skóra tłusta, mieszana, trądzikowa\nPRZECIWWSKAZANIA do wykonywania zabiegów elektroporacji i ultradźwięków:\n• infekcje, procesy zapalne i stany gorączkowe\n• wszczepiony rozrusznik serca, pompa insulinowa\n• metalowe płytki zespalające\n• zakrzepy, zakrzepowe zapalenie żył


Doprowadziła do kolizji i uciekła. W chwili zatrzymania miała ponad 2 promile : Lublin112.pl – Wiadomości z Lublina i regionu. Ważne informacje z kraju\nDoprowadziła do kolizji i uciekła. W chwili zatrzymania miała ponad 2 promile 13:35 25-11-2020\nWe wtorek po południu na ul. Urzędowskiej w Kraśniku doszło do zderzenia dwóch pojazdów. Na miejscu interweniowali policjanci. Mundurowi zauważyli stojący na chodniku uszkodzony pojazd marki Peugeot, zaś wewnątrz znajdował się mężczyzna, który potrzebował pomocy medycznej. Funkcjonariusze wezwali natychmiast zespół ratownictwa medycznego, który przetransportował 43-latka do szpitala.\nPolicjanci ustalili wstępnie, że kierujący peugeotem zatrzymał się za pojazdem stojącym przed przejściem dla pieszych. W pewnym momencie w tył jego samochodu uderzył inny pojazd, spychając peugeota na chodnik. Sprawca zdarzenia oddalił się z miejsca. Jeden ze świadków ruszył za nim w pościg, jednak w pewnym momencie stracił go z pola widzenia.\nFunkcjonariusze przystąpili do poszukiwań sprawcy. W trakcie prowadzonych czynności, dyżurny policji przyjął zgłoszenie od mieszkanki gminy Dzierzkowice, z którego wynikało, że ktoś uderzył w pojazd, którym kierowała. Kobieta miała czekać na mundurowych w miejscu swojej pracy. Kobieta wskazała na parkingu nissana należącego do pracodawcy. Auto posiadało widoczne uszkodzenia. Właściciel nissana przekazał mundurowym, że pojazdem kierowała tego dnia jego pracownica. Dodał też, że nie była mu w stanie wyjaśnić, gdzie i jak doszło do kolizji.\nJak się okazało, 38-latka miała w organizmie ponad 2 promile alkoholu. W trakcie rozmowy z policjantami ostatecznie przyznała, że to ona doprowadziła do zderzenia na ulicy Urzędowskiej i uciekła. Jak się tłumaczyła, alkohol spożyła później. Kobieta została zatrzymana, a policjanci odebrali jej też prawo jazdy. Teraz mundurowi ustalają szczegóły tego zdarzenia w prowadzonym postępowaniu. 38-latka musi teraz liczyć się z odpowiedzialnością karną za swoje postępowanie.\nChciał dać funkcjonariuszom na obiad i wódkę na święta. Został zatrzymany\nBart 25 listopada 2020 o 13:54\nNo tak, przecież to oczywiste. Każdy szanujący się kierowca po jakiejkolwiek stłuczce pierwsze co robi to sięga po alkohol który jest panaceum na wszystko.\nFranio 25 listopada 2020 o 14:10\nPolicjanci nie musieli się wygłupiać z tym zatrzymaniem Prawa Jazdy. Ktoś kto decyduje się kierować samochodem po pijaku, nie powstrzyma się przed kierowaniem samochodem pomimo braku Prawa Jazdy.\nx 25 listopada 2020 o 14:22\n2 promile to jest cala malinówka Soplicy…\nKibic z dala 25 listopada 2020 o 14:33\nFajną ma pracę\n12345 25 listopada 2020 o 15:18\nlucypher 25 listopada 2020 o 14:59\nKajfasz 25 listopada 2020 o 15:25\nSpartoliła sprawę. Trzeba było się zachowywać jak kard. Dziwisz pytany o pedofilię w kościele: „nic nie widziałem”, „nic nie słyszałem”, „o niczym nie wiem”, „niczego nie pamiętam”. Czyli jak złapią cię za rękę, mów, że to nie twoja ręka.\nChristian Paul 25 listopada 2020 o 17:18\nWidocznie nie uważała na ostatnim kazaniu.\nMoya 25 listopada 2020 o 15:43\nWychodzi wydawanie prawa jazdy każdemu. To jeszcze nic. Kolejna wyzwolona w Ślaskim zamordowała własne 2 letnie dziecko przewożone w swoim aucie. Musi dojść do niewyobrażalnej tragedii żeby taki pustak zrozumiał ze na kierowce się nie nadaje.\nAs 25 listopada 2020 o 16:14\nCo te lewaki wyprawiają.\nPolak 25 listopada 2020 o 17:57\nLewaki czyli wyborcy pisu? Bo to pis jest lewicowy – cenralne zarzadzanie, rozdawnictwo, kradzieze i rozboje.


W lipcu 2018 r. wszedł w życie "Program działań mających na celu zmniejszenie zanieczyszczenia wód azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych oraz zapobieganie dalszemu zanieczyszczeniu". W ramach projektu planowana jest m.in. jest organizacja 12...\nCzytaj więcej o Szkolenia „Wdrażanie Programu Azotanowego” już wkrótce\nCzytaj więcej o Szkolenie poświęcone efektom prawidłowego wapnowania gleb - 7.02.2019, Brzesko\nZgodnie z ustawą z dnia 9 listopada 2018 r. KGW zarejestrowane w Krajowym Rejestrze Kół Gospodyń Wiejskich prowadzonym przez ARiMR uzyskują osobowość prawną, mogą prowadzić działalność zarobkową i pozyskiwać dotację na prowadzone przedsięwzięcia.\nCzytaj więcej o Zasady prowadzenia uproszczonej ewidencji przychodów i kosztów w działalności KGW\nKonferencja dla hodowców i producentów trzody chlewnej - 30.01.2019, Karniowice\nMałopolski Ośrodek Doradztwa Rolniczego z siedzibą w Karniowicach oraz Trouw Nutrition Polska zapraszają do udziału w konferencji hodowców i producentów trzody chlewnej.\nCzytaj więcej o Konferencja dla hodowców i producentów trzody chlewnej - 30.01.2019, Karniowice\nMałopolski Ośrodek Doradztwa Rolniczego z siedzibą w Karniowicach zaprasza na XXIII Wojewódzką Konferencję Pszczelarską, która odbędzie się 26 stycznia 2019 roku w siedzibie MODR (ul. Osiedlowa 9; 32 - 082 Karniowice).\nCzytaj więcej o XXIII Wojewódzka Konferencja Pszczelarska - 26.01.2019, Karniowice\nKrajowa Stacja Chemiczno-Rolnicza w Warszawie umieściła na swojej stronie internetowej materiał pn."Program azotowy", zawierający kluczowe dane dotyczące zmniejszenia zanieczyszczenia wód azotem pochodzącym ze źródeł rolniczych.\nCzytaj więcej o Program azotowy\nCzytaj więcej o Nowe preferencje dla rolników w ramach RHD\nDo 25 lutego 2019 roku ARiMR przyjmuje wnioski o pomoc na operacje "Inwestycje mające na celu ochronę wód przed zanieczyszczeniem azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w gospodarstwach rolnych" ...\nCzytaj więcej o Inwestycje mające na celu ochronę wód przed zanieczyszczeniem azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych\nCzytaj więcej o Ważna informacja dla posiadaczy bydła\nRusza wsparcie rolników na małe przetwórstwo\nOd 31 stycznia do 1 marca 2019 r. oddziały regionalne ARiMR będą przyjmowały wnioski o pomoc w ramach poddziałania „Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi i ich rozwój, objętego PROW.\nCzytaj więcej o Rusza wsparcie rolników na małe przetwórstwo


Narożnik Coco do salonu rozkładany wypoczynkowy - Meblar - sklep meblowy Meble BIK\nNarożnik Coco do salonu rozkładany wypoczynkowy\nWypoczynkowy narożnik z funkcją spania. Dostępny jest w wielu wariantach kolorystycznych.\nOszczędzasz 9% (198,00 zł).\nNarożnik Coco to nowoczesny i wygodny narożnik z funkcją spania oraz pojemnikiem na pościel.\nIdealnie pasuje do każdego pokoju gościnnego lub salonu. Mebel dostępny jest w wielu wariantach kolorystycznych, a dzięki zastosowaniu sprężyn falistych zapewnia maksymalną wygodę i zachowuje swój piękny wygląd także po wielu latach intensywnego użytkowania.\nZamówienia przyjęte do dnia 16.11.2018 będą realizowane do końca grudnia 2018. Zamówienia złożone po tym terminie będą realizowane od stycznia 2019 roku .\nNarożnik Coco: Tkaniny G I\nKanapa Coco do salonu rozkładana\n1 388,00 zł1 461,00 zł\nFotel COCO do salonu wygodny\n737,00 zł776,00 zł\nNarożnik Diarado z funkcją spania do salonu wypoczynkowy\n2 127,00 zł2 250,00 zł\nNarożnik wypoczynkowy Damario U do salonu z funkcją spania\nNarożnik MAXX z wysokim oparciem rozkładany do salonu\nNarożnik Link I wypoczynkowy do salonu\n3 046,00 zł3 206,00 zł\nNarożnik Link II do salonu rozkładany\n2 194,00 zł2 309,00 zł


Ogrzewanie domu pompą ciepła – Pałac Końskich\nKażdy inwestor budujący swój dom musi wcześniej czy później podjąć decyzję o rodzaju ogrzewania swojego nowego domu. Wybór systemu ogrzewania nie jest zadaniem prostym. Dotyczy to zarówno osób, które już mają ogrzewanie i zastanawiają się nad zmianą jak i również w przypadku projektowania nowych wnętrz. Dostępna na rynku są następujące metody ogrzewania: tradycyjny piec węglowy, ekogroszek, kocioł olejowy, pompa ciepła czy też ogrzewanie na gaz. Obecnie ze względu na dofinansowania oraz wytyczne w prawie budowlanym wiele osób decyduje się na ogrzewanie za pomocą pompy ciepła gdańsk lub gazu.\nOgrzewanie zarówno gazem jak i za pomocą pomp ciepła jest bezobsługowe. Nie generuje odpadów, nie wymaga codziennego czyszczenia lub zasilania. Urządzenia te pracują cicho, są niemalże niezauważalne.\nDuże znacznie podczas wyboru źródła ogrzewania mają koszty. Zarówno instalacji samej kotłowni jak i również późniejsze koszty eksploatacji. Decydując się na pompę ciepła musimy dopasować ją do wielkości naszego budynku. Źle dobrana pompa ciepła może spowodować niedogrzanie budynku lub znaczny wzrost kosztów eksploatacyjnych.\nPompa ciepła jest idealnym rozwiązaniem jeżeli chodzi o ogrzewanie budynku. Wybór modeli na rynku jest bardzo duży, a co za tym idzie bez problemu można dopasować do swoich potrzeb. Pompa ciepła oprócz ogrzewania może zapewnić nam ciepłą wodę użytkową.\nJak widać tego rodzaju ogrzewanie ma bardzo wiele zalet. W połączeniu z panelami fotowoltaicznymi możemy zejść z rachunkami za ogrzewanie naszego domu niemalże do zera. Warto przemyśleć takie rozwiązanie podczas budowy swojego domu.


Marzec, 2009 | fotograciarnia\ntak maluje Natura\nOpublikowano 30 marca 2009 Autor: domowa kurka\nObraz namalowała Natura wczorajszego ranka…\nz ostatniej chwili…muflon\nOpublikowano 28 marca 2009 Autor: domowa kurka\nNiestety, nie udało mi się podejść bliżej….\ni wybaczcie jakość…zoomu…trochę bliżej…\nPewnie same wiecie, ze kiedy człowiek przebudzi się w nocy, to niezbyt logicznie myśli.\nLuśka w nocy złapała mysz…no, cóż do myszy w domu na wsi trzeba się przyzwyczaić- są częścią składową jakby …\nTo, że Luśka te myszy łapie, to dobrze, bo następuje naturalna selekcja, nie trzeba łapek, czy trutki stosować, bo to niehumanitarne…nie wolno zabijać nic!\nSzlag mnie tylko trafia , bo Luśka te myszki przynosi na moje łóżeczko…takie milusie, cieplutkie, senne…\nNastępuje walka , żeby Luśkę razem z myszą zamknąć w kuchni i próba ponownego zaśnięcia…co nie zawsze sie udaje, bo wybudzona jestem i gotowa dzień zaczynać …o 4 rano na przykład…\nI kiedy ja się już namęczę i muszę wstawać, to Luśka idzie spać i śpi tak słodko, taka spełniona…\nA…jeszcze ..wczoraj w pracy, szef powiedział, że mój wrodzony optymizm….coś tam…\nJaki OPTYMIZM????? …jestem stłamszona, załamana…itp…\nNormalnie przeżyłam szok! A może ja trochę przesadzam???\nAle to muszę przemyśleć… i to nie teraz bo coś mnie rozkłada anginowo. Kiedy łapie mnie jakiś wirus, to robi mi się taaak smuuutnooo!\nA teraz Luśka…bo na zdjęcia dziś nie pójdę, choć świeci słonko…Gripex w podwójnej dawce!\nMaleńczuk umila czas….wolny czas…\nOpublikowano 27 marca 2009 Autor: domowa kurka\nOstatnia płyta Maleńczuka dominuje nasze ostatnie spotkania w gronie przyjaciół…. Atutem jej jest śpiewność, a rozśpiewanym gronem jesteśmy na maxa…\nBardzo przyjemnie jej się słucha przez słuchawki, bo dziecko uważa ją za obciachową….\nCóż nieuchronny konflikt pokoleń…\nMaciej Maleńczuk [Psychodancing] – Twarze przy …\nMaciej Maleńczuk [Psychodancing] – Ande la more\nPłyta prawie w całości jest na Youtubie…\nA jeśli psycho…to dziś zdjęcie mojego psychodelicznego kota KITKA…\nKitek jest kotką, która wychowała się na łóżku Kuby, potem trochę zaczęła odjeżdżać psychicznie…i teraz jest strasznym agresorem ślepym na jedno oko. Oko ze cztery lata temu leczyłam jej sama, bo nie było siły , która zapchałaby ją do kosza….\nGeneralnie rozmawia tylko ze mną, choć nie zawsze daje się pogłaskać…i choć w kuchni jest średnio trzy razy dziennie , to nie mieszka w domu…\nna psa ogon…\nOpublikowano 26 marca 2009 Autor: domowa kurka\nKomp wrócił, ma nadzieję, na dobre. Niemniej wczoraj nie udało mi się napisać choćby słówka…\nAle to i dobrze, bo w dzień moich imienin zawsze jestem wkurzona…\nHistoria rodzinna mówi, że zapisać w urzędzie poszedł zapisać mnie tato. Miałam być Iwona , ale tato sobie zapomniał ( PONOC JEGO STAN WSKAZYWAŁ, ZE MOGLO TO SIE ZDARZYĆ) i pani posunęła mu imię, które wówczas było modne.\nGdybym miała do wyboru choć imie drugie !!! Ale nie ! i tu się tato popisał i imię mam jedno….\nCo ja sie nacierpiałam, bo rymowanki byly niewybredne…\nPotem okazało sie, że bohaterki ksiażek obdarzone tym imieniem, nie dość, że mało inteligentne, to jeszcze zakrawały wręcz na nimfomanki….\nNawet teraz, gdy kupiłam marcowy Bluszcz główny limeryk w imienniku też jakoś monotematyczny…\nAle tak czy inaczej stosunek mam do imienia ambiwalentny i nawet telefon po tym moim imieniu mnie woła…(fragment piosenki KAzika o gąskach)…\nNawrót zimy przeczekuję, bo obiecałam sobie , ze ani jednego zdjecia ze śniegiem wiecej tej wiosny…poczekam !\nI tak udało wytropić mi sie lepiężniki białe i śledziennice…ale to w zeszłym tygodniu…\nwyprawa do Pragi stanęła na tym, że Wrocławiacy mają sie zorientować ile kosztowałoby wynajęcie małego autobusu na dwa dni…chyba będziemy musieli pomyśleć o indywidualnym wyjeździe w innym terminie…\ntrochę i moze marudzę o tej Pradze, jakby to było nie wiadomo co, ale nie chodzi w końcu o Pragę, tylko o te czakramy….\nSama uwierzyłam, że muszę się poddać działaniu energii wszechświata, bo moja wytrzymałość psychiczna spadła ostatnio bardzo…\nZ lepiężników wyrastaja liście, pod którymi chyba wszyscy bawiliśmy się w dzieciństwie…tzw…parasolki…no i rzepy psie…\nw dzikim mchu….\nOpublikowano 22 marca 2009 Autor: domowa kurka\nKomputer jedzie znowu do naprawy. Tym razem brak dźwięku…Student nie sprawdził , bo nie przyszło mu do głowy…\nAle teraz damy radę, bo zaczynam i ja sezonową prace w moim biurze….z dostępem do neta…\nNa wyjazd do Pragi przybył Adaś wiatrówka z rodziną, siostra agi i Agnieszka z narzeczonym….\na tu z albumu ” bliżej ziemi” moje ukochane trombitki…\nOpublikowano 21 marca 2009 Autor: domowa kurka\npatrzę, patrzę , a we wierzbie jakieś kule…znów do nas przyjechali cyrkowcy z europy i plączą sie miedzy gałęziami….\n<form target=”loginframe” name=”f_login2″ style=”display: inline;” method=”post” action=”http://secure.onet.pl/forum/login.html” onsubmit=”if(document.f_login2.ssl.checked) document.f_login2.action=’https://secure.onet.pl/index_extended.html’”><input name=”url” value=”http://stepelkowo.blog.onet.pl/1,log.html” type=”hidden”><input name=”errurl” value=”http://stepelkowo.blog.onet.pl/-1,log.html” type=”hidden”><input name=”app_id” value=”70″ type=”hidden”><input name=”ok” value=”1″ type=”hidden”><input name=”r” value=”http://stepelkowo.blog.onet.pl/1,log.html” type=”hidden”>\n1. Wstawić na swój blog logo zabawy (spełnię ten warunek ale trochę później)\n2. Podać link do bloga osoby, która nam to wyróżnienie nadała,\n3. Nominujemy co najmniej siedem innych blogów do tego wyróżnienia,\n4. Podajemy „namiary”na wyróżnione przez nas blogi i zostawiamy komentarz z wiadomością o nominacji na tych blogach.\ndziękuje bardzo za wyróżnienie Pani Stępelkowej i Alob...miła to niespodzianka po powrocie….\na moje blogi….hm mam kilka (naście- teraz już kilkadziesiąt ) ulubionych i co : będą się powtarzać???\n- nr. 1- Ania z siedliska -za wiosnę w sercu i za to, ze jest ze mną od mojego początku, od pierwszego blaga…\n- nr. 2- KAsia z malinowych ogrodów- za cudne podejście do życia i taki sam ogród\n- nr. 3- Dośka , wcale nie zołzowata, wręcz przeciwnie , o wielkim sercu….\n- nr. 4- Kogut Domowy- za codzienny łyk czytelniczy i (póki co) wielką wytrwalość\n- nr. 5 – za oczekiwanie na spotkanie i miłość do Pupili\n- nr.6 – Bura Kotka – za serce wypełnione kocim futrem…\n- nr. 7- Agnieszka i Ania , czyli parasol na smutki, a raczej niezmienny humor i wytrwałość w macierzyństwie….\ni po kolej…wszyscy….\nza to ,że spotykamy się , że kosztem często innych , być może pozornie ważniejszych, spraw, mówimy sobie o wszystkim, co cieszy, boli, razi….\nOpublikowano 20 marca 2009 Autor: domowa kurka\nWrócił komputer, wróciłam ja….\nchciałabym powiedzieć, że przyniosły mnie promyki wiosennego słonka, ale w zasadzie spadłam z płatkami śniegu.\nMam nadzieję, że ostatniego śniegu !\nTrochę czasu zajmie mi nadrobienie zaległości…tych czytelniczych i odwiedzinowych, bo utraconych moich dni nic nie wróci…ale co tam!\nDzień za dniem toczy sie tak szybko. Zauważyliście jak wcześnie wstaje już dzień i o ile później wpada noc do naszych okien?\nW mieście nie ma to takiego znaczenia, bo i tak życie toczy się swoim torem, ale na wsi!???\nZwłaszcza na takiej wsi jak moja… Gdzie mieszka mało ludzi, nie ma sklepu, droga ma swój koniec w lesie, tuż za ostatnim domem…\nZimą , kiedy zapadnie mrok zamiera na wsi jakikolwiek ruch….ewentualnie wieczorem , około siódmej, ktoś ruszy w tę ciemność do sąsiada po świeże mleko.\nKury , z ostatnim promykiem zmykają do kurnika…i zalega cisza..\nAleż się rozpisałam…a wszystko przez tę wiosnę, przez ten dzień dłuższy i cieplejsze promyki słonka…\nZaraz trzeba będzie przepchać zimowe zdjęcia do jednego albumu i łapać w aparat nowe i nowe…\nBardzo nastawiam sie na odświeżenie mojej wiedzy na temat kwiatków polnych , leśnych i przede wszystkim tych nieogródkowych…tu niepodzielnie królują Kasiexa , Ania z Siedliska ….\nPierwsze już mam…wychyliły spod liści swe główki lepiężniki , a nad strumykiem zażółciły się śledziennice…\nAle zdjęcia jutro …\nCo do nogi Kuby, a raczej jego palca…jest dobrze…gips ściągnięty. Wizyta za dwa tygodnie…\nNasz pan doktor , zdobyty podstępem, planuje w naszych górach rajd samochodami terenowymi…Trasy tych rajdów prowadzą koło naszego domu, o czym go skwapliwie poinformowaliśmy…\nZ wizyty na wizytę wydaje mi sie coraz przystojniejszy…he,he…\nTeraz próbujemy Kubę przekonać, że test szóstoklasisty warto dobrze napisać…\nNo i zdjęcie…\nPromyk słońca , który wpadł do złamanego pnia…ależ mi się to podoba…\nwiosna, wróble i gips…\nOpublikowano 14 marca 2009 Autor: domowa kurka\nKochani…Student ugrzązł gdzieś w świecie z naszym komputerem…ma przyjechać 20 marca…cokolwiek to znaczy…\nAle bez kompa życie rodzinne kwitnie...w pokoju na stoliku królują gry, karty, stare zeszyty zabazgrane w kółko krzyżyk, okręty i tym podobne…i jeszcze jest czas na naukę, czytanie i przede wszystkim rozmowy….\nwięc nie jest to czas stracony….\na z drugiej strony brak blogowych znajomości…\nbyło kilka dni, że myślałam sobie , co bym dziś napisała i te zdjęcia… zalegające w aparacie…\nkilka mam takich , które podobają mi się bardzo…\nAle jest jeszcze jedno…jeszcze jedna istotna w naszym życiu sprawa\nPlącze sie gdzieś w nosie zapachami raz mokrego śniegu, raz promykami słonka głaszczącymi zwinięte krokusiki.\nWiosenna wilgoć rozlewa się wokół nas, skręca w loki misterne fryzury , które w końcu wylazły spod czapek….\nNa dodatek myśli, że sprawia nam przyjemność chlupot pod nogami…\nDziś rano przyleciały szpaki, narobiły harmidru w całej wsi, kosy na czubkach drzew zaczynają miłosne trele, a wróble przechodzą same siebie…sznurki, dziurki, zaloty, nie zważają na koty…\ntak było wczoraj, a tak dziś…\nA poza wiosną, to Kuba dalej w gipsie…w środę kolejna wizyta u pana doktora, w szkole sztukę chodzenia na kulach opanowali wszyscy…\nMąż wrócił do świata domowego z radością. Sunia po kilku dniach zorientowała sie , że ten pan , to jej pan.\nSprawę jedną mamy z głowy…no trudno…była to sprawa o alimenty…nasza żona wyskoczyła z dość wysoką sumą, dużą ilością papierów, poza tym syn naszej byłej żony i mojego męża ma 20 lat i ona nic nie miała do powiedzenia , zresztą on (biedny, zmanipulowany) też nie…. o mały włos byłaby jakaś rewizja dokumentów ( cokolwiek to znaczy), która ciągnie się zwykle długo, ale sędzina stanęła w obronie męża i koniec….aż nasza pani adwokat nie wierzyła…\nW sprawie o dom posunęło się o tyle, że biegli złożyli swoje opinie,ustosunkowaliśmy się do nich i czekamy…Nasza była żona dalej jeździ do sądu i wszyscy mają jej po dziurki w nosie…nasza druga pani adwokat stwierdziła, że sekretarki jak ją widzą, bez mała mdleją….nota bene …my w tym sekretariacie sądu nie byliśmy ani razu, bo nie mamy po co….ona też ma adwokata, ale on coś tylko ręce załamuje….\nTermin na wyjazd do praskich czakramów ustalony, chętnych coraz więcej…już nie 5 samochodów…niedługo opłaci nam sie wynająć autokar…he,he.…aja dalej tkwię w przeświadczeniu, że może się zdarzyć, że niewiele nas będzie czerpać tę energię wszechświata, wręcz mogę to być ja i dzieci wszystkich tych, którzy dzieci na ową wycieczkę wezmą…\nKochani, dziękuję wszystkim, którzy zaglądają na mojego bloga i patrzą, czy już jestem…\nJeszcze tydzień i mam nadzieje wrócić do was pełna sił i nowych zdjęć…czekam i ja…\na tymczasem korzystając z dostępu do necika, lecę odwiedzać Was dalej….


W Lucasfilmie nie ma wojny domowej :: Bastion Polskich Fanów Star Wars\nTAGI: Dave Filoni (511) George Lucas (1069) Jon Favreau (145) Kathleen Kennedy (393) Phil Szostak (20) Plotki (1169) The Mandalorian (339) Wielka Republika (The High Republic/Project Luminous) (96)\nLord Bart2021-02-14 06:25:34\nakurat internet działa dobrze - najsłabszym ogniwem każdej akcji na Ziemi są ludzie :P\nRodzyN jr.2021-02-06 21:31:38\nWystarczy obejrzeć Disney Gallery o tworzeniu Mando.\nZablokowany 2.02021-02-06 17:49:47\n"Wizyta przebiegła w bardzo pozytywnej atmosferze."-źródło?\nPo drugie to ten "news" próbuje udowodnić jedynie, że KK nic nie obchodzi poza tabelkami finansowymi więc na jej miejsce wystarczyłaby zwykła księgowa, zwłaszcza że sprzedaż filmów w ostatnich latach mocno spadła, a zabawki z trylogii sequeli nie sprzedały się wcale.\nA potem niektórzy wrzucają link do randomowego filmiku i każą paczeć że niby cośtam cośtam :)\nYouTube jest tak zaspamowane fake newsami o SW, że naprawdę się nie dziwię, że ludzie wierzą w te bzdury - nawet nie oglądając, z samych clickbaitowych thumbnaili. Warto sprawdzać źródła. :)\nFajny news, dobra robota ;)\nTeż bym chętnie skasował E9, ale on się nie odstanie.\nTrzeba iść dalej, czeka nas (filmowo) Rogue Squadron, a potem zobaczymy co następnego...\ndarth sheldon hiszpański inkwi2021-02-03 21:25:45\nLudzie zapominają chyba, że Disney ma jeden, a właściwie to 4 miliardy powodów dlaczego trylogia sequeli zostanie. Sam ich fanem nie jestem, ale co się stało, to się nie odstanie, po prostu pora iść dalej\nWidzę, że ktoś tu cierpi na brak uwagi\nNo niestety, tak działa dzisiejszy internet.\nAle i tak nie zmienię zdania w temacie, że K.K powinna zostać odcięta raz na zawsze od SW. Ta baba to zuo.\nAdam Skywalker2021-02-03 20:37:41\nMyślę, że jest to temat warty poruszenia. Gorąco polecam zarówno książki Szostaka, jeżeli chodzi o rozwój projektów Star Wars, jak film "Dylemat społeczny", który skupia się na modelu biznesowym, który karmi się fałszymi treściami. Ten drugi można oberzjeć na Netflixie. Na pewno nie otworzyło mi to oczu, ale po części zainspirowało ten artykuł.\nChciałbym też podziękować Rusisowi za trafne spostrzeżenia. Chyba czasem ważniejsze niż to, co mówimy, jest jak to mówimy. Zdawałem sobie z tego sprawę, ale potrzebowałem też tego pierwszego czytelnika.


Jak zrobić łapacz snów? KURS DIY - Pasart Blog\nJak zrobić łapacz snów? KURS DIY\nKoralina 30 listopada 2015 Kurs biżuterii DIY, jak zrobić łapacz snów, kurs, łapacz snów, piórka, porady hand made\nW dzisiejszym kursie, Magda z Time To Dream, pokaże Wam jak zrobić łapacz snów. Piękny symbol indiańskich wierzeń i etniczna ozdoba w jednym. Sami zobaczcie jakie to proste!\nDla jednych łapacz snów to jedynie fajna ozdoba, dla innych symbol i amulet, mający chronić przed złymi snami. Według indiańskich wierzeń, w sieć łapacza wpadają złe sny, które giną wraz z nadejściem dnia. Przez oczka sieci przejść mogą jedynie dobre sny. Łapacze snów wieszano przy wejściu, nad łóżkami lub kołyskami niemowląt. Dziś zazwyczaj wiesza się je tam, gdzie po prostu ładnie się prezentują :).\nTradycyjne łapacze snów, przygotowywano z elastycznych gałązek i zwierzęcych ścięgien.\nAle spokojnie, Magda w swoim tutorialu zostawiła tradycję nieco w tyle :). Zamiast ścięgien użyjemy woskowanego sznurka. Ulga co :)? No to do dzieła!\nDo wykonania własnego łapacza, potrzebne Wam będą:\nRzemień zamszowy – potrzebujesz dwa odcinki rzemienia o wymiarach 3x 1,5mm. Oczywiście to Ty decydujesz w jakiej kolorystyce wykonasz swój łapacz snów. Kolorów rzemieni jest sporo, możesz przebierać :).\nSznurek woskowany – o wielkości 1mm, posłuży Ci do zaplecenia sieci łapacza.\nKoraliki Miracle – potrzebujesz 4 koralików w rozmiarze 8mm i 7 w rozmiarze 10mm.\nKulki jubilerskie – wielkości 4mm, w kolorze antycznego brązu. Jeśli chcesz wybrać kulki w innym kolorze, zwróć uwagę na to, by były w tym samym kolorze co przekładki. Różne kolory metali mogą się ze sobą nieco “gryźć”.\nPrzekładki – potrzebujesz dwóch o wymiarach 9x9mm. Magda wybrała te w kształcie walca, w kolorze antycznego brązu.\nSzkło weneckie – potrzebujesz trzech koralików o rozmiarze 12mm i trzech o rozmiarze 8mm.\nPiórka – Magda użyła 2 piórka gęsie, 4 gołębie i 1 przepiórcze. Ty masz tu szerokie pole do popisu, bo możesz poszaleć zarówno z rodzajem piórek, jak i ich kolorami, a wybór jest spory!\nKlej – wystarczy najzwyklejszy klej szybkoschnący np. Super Glue\nWszystkie produkty niezbędne do wykonania łapacza znajdziesz tutaj. Może się zdarzyć, że któryś z produktów się wyprzeda, ale to nic strasznego. Pamiętaj, że przedstawiony w tutorialu łapacz to jedynie inspiracja, którą możesz dowolnie zinterpretować. Możesz poszaleć zarówno z kolorami, jak i materiałami. Im więcej nakombinujesz przy łapaczu, tym ten projekt będzie bardziej po Twojemu :). A przecież bardziej po Twojemu = lepiej :)!\nTo tyle wstępu, oddajemy głos Magdzie, która pokaże Wam jak zrobić łapacz snów krok po kroku :). Powodzenia!\n1.Rzemień przyklejamy kropelką Super Glue do obręczy i dociskamy. Czekamy aż klej wyschnie.\n2. Ciasno oplatamy rzemień wokół obręczy.\n3. Jeśli w pewnym momencie się nam rzemień, przyklejamy koniec do obręczy i powtarzamy cały proces, aż cała obręcz wygląda tak:\n4. Zaplatamy rzemień w pętelkę i zaciągamy. Nie obcinamy wiszącego – przyda się do osadzenia piórka. Obręcz gotowa.\n5. Teraz do gry wchodzi sznurek – kluczowy element naszego łapacza snów.\n6. Sznurek przywiązujemy ściśle do obręczy w dowolnym miejscu i rozpoczynamy zaplatanie sznurka tak, jak pokazano na zdjęciu.\n7. Powtarzamy te kroki aż dojdziemy do końca obręczy. Odległość między węzełkami jest dowolna i decyduje o ostatecznym kształcie splotu na obręczy.\n8. Dalej zaplatamy analogicznie, przez środek najbliższego odcinka sznurka.\n9. Nasza sieć nabiera kształtu i zwęża się. Czas na koralik. Nawlekamy go na nitkę.\n10. Zaplatamy sieć do momentu, gdy pozostanie miejsce na ostatni koralik (można oczywiście zakończyć sieć wcześniej lub nie dodawać koralika wcale, to zależy od indywidualnych upodobań).\n11. Nawlekamy koralik i kończymy zaplatanie.\n12. W tym miejscu należy zawiązać sieć. Można to zrobić dowolnym sposobem. Mój wygląda tak:\n13. Przewlekamy sznurek na drugą stronę łapacza i wracamy sznurkiem z powrotem na front, owijając go wokół najbliższego “supełka”.\n14. Przewlekam sznurek przez oczko “supełka”.\n16. Dodajemy kapkę kleju, żeby ten newralgiczny punkt nigdy nas nie zawiódł:\n17. Zapleciona obręcz, po odcięciu sznurków powinna wyglądać mniej więcej tak:\n18. Na dół łapacza dodajemy odcinek rzemienia. Wiążemy go wokół ogonka, który pozostał po owijaniu obręczy.\n19. Dodajemy przekładkę, pod którą ukrywamy spojenie.\n20. Wiążemy sznureczki, na których będą koraliki i piórka.\n21. Nawlekamy złote kulki i koraliki według uznania.\n22. Piórka wciskamy w otwory ostatnich koralików (można użyć na końcu kleju, natomiast na pewno dobrze jest wcisnąć piórka najgłębiej w otwór koralika, żeby konstrukcja była niezawodna i elementy nie odczepiały się):\n23. Wciskamy większe pióra i piórko perliczki w przekładkę (możemy dodać kroplę kleju). Na rzemień nawlekamy korale:\n24. Pozostały kawałek rzemienia zawiązujemy na górze obręczy.\n25. Nawlekamy przekładkę.\n26. Łapacz snów gotowy!\nMagdalena Bartnicka, z wykształcenia filolog rosyjski, na co dzień pracująca w biurze, po pracy kochająca mama i żona. Fascynuje ją sztuka z recyklingu, dawanie nowego życia starym przedmiotom. Zainspirowana kulturą Indian stworzyła projekt TimeToDream, w ramach którego wykonuje łapacze snów. Wykorzystuje do nich z resztki tkanin z odzysku, stare korale i kamienie ozdobne. W każdym łapaczu zamyka symbolikę i estetykę. Kamienie wplecione w jej łapacze nawiązują do odległych układów planet i piękna Wszechświata. W weekendy wyjeżdża za miasto by podglądać mikro i makrokosmos. Entuzjastka wsi, ogrodów i przyrody. Prace Magdy można oglądać i zamawiać na jej stronie Facebook: https://www.facebook.com/TimeToDreamNow/.\n3 grudnia 2015 at 14:15\nKluczowe pytanie – gdzie można dostać taką obręcz ?? bo ja szukam już od 2 mc.\n7 grudnia 2015 at 13:46\nMagda mówi, że swoją obręcz dostała od taty, który odciął kawałek od rury :). Może tamborek zda egzamin?\n9 maja 2017 at 18:30\nJa wykonałam go z giętkiego drutu, kilka razy go zakręciłam i gotowe! ;D\n24 grudnia 2015 at 12:12\nZrobiłam łapacz snów dla koleżanki na Mikołajki. Troszkę się przy tym namęczyłam bo miałam tylko zdjęcie i nie bardzo wiedziałam jak zacząć :/ Szkoda że nie natrafiłam na ten kurs wcześniej. No ale łapacz wyszedł cudownie i koleżanka była zachwycona więc trochę we mnie zdolności jest ;) Pozdrawiam :)\n28 grudnia 2015 at 10:16\nNa pewno było trudniej, ale za to satysfakcja jeszcze większa :)! Pozdrawiamy!\nGdziemozna dostać taką obręcz ?\n27 października 2016 at 08:41\nMożesz wykorzystać sztywną bazę do bransoletki albo drut pamięciowy (http://www.pasart.pl/druty-jubilerskie,c,235.html). Niezależnie od tego, czego użyjesz, pamiętaj, żeby materiał był dość twardy i nie za szeroki;)\n14 czerwca 2017 at 13:40\nGdzie można kupić taką obręcz?\n16 czerwca 2017 at 18:31\nDzień dobry,wspaniały kurs,Dziękuję.Mam pytanie jakiej długości jest ten sznurek,o grubości 1 mm.,ponieważ nie było napisane ,jaka długość tego sznurka.Miło pozdrawiam.\n13 listopada 2017 at 12:30\nOo dawna dziergałam serwetki.Wiele z nich rozdałam,ale trochę zostało.Teraz się przydały znakomicie do łapaczy.Zrobiłam już kilkanaście takich cudeniek.Obdarowałam rodzinę i większość znajomych.Kółka różnej wielkości można zamówić w firmie zajmującej się wycinaniem drobnych elementów dekoracyjnych.Idealna jest cienka, drewnopodobna dykta. Z niej laser wycina kółka szybko i precyzyjnie.POLECAM! Rezultaty są rewelacyjne. Pozdrawiam-Maria


Zdjęcie traktor Ursus 11054 #505384 - Galeria rolnicza agrofoto\nZobacz zdjęcia XMK13\nRadyjko też dali.\nCiągnik Ursus 11054, 110 KM AGROWIEC Autoryzowny Dealer PROMOCJA!!! 147 000 zł\nCiągnik URSUS 11054, C3110 NOWY 110KM RABATY 147 500 zł\nTak samo pomyślałem tzn. "dla jaj"\nA myślicie że u jd to jakie made in jd germany? Wątpię na 98% made in PRC.\ntu nie chodzi już o miejsce wyprodukowania, ale czy ciężko jest dać JVC, Alpina, Sony, żeby w oczy nie raziło ?\nTym bardziej, że Pioneer bez odtwarzacza CD ale za to z czytnikiem USB, SD i AUX kosztuje na allegro poniżej 200zł <_<\nNo ale tu 200, tam 200 i prawie świniak na bzdety.\nJakie by nie było ale JEST\nWłaśnie, każdemu nie dogodzisz, to na moc ani trwałość nie wpływa, jak ktoś chce mieć wypasione to niech se kupi w sklepie za 2000zł i ma. A nie ma co niepotrzebnie zawyżać ceny ciągnika.\nmnie się podoba radyjko... po co komu cd w dzisiejszych czasach... 99% rolników i tak słuchają tylko radia które ustawia w serwsie... a młodzi i tak mp3 ...\nCzyżbyś się rozgladał za nowym ciągnikiem??\nradjo różni sie tylko nazwą od jvc czy sony a w srodku 90% jest to samo\nmamy takie radio w Belarusie od 2 lat i jesteśmy z niego bardzo zadowoleni\nOj chciałbym :rolleyes:\nJak Unia zasponsoruje , to się kupi ^^\nRadio jest ok, 90zł w Media Expert ale ktoś tam porównał, że 90% to samo co w oryginalnych radiach i tu się nikt nie zgodzi Radio JVC, Kenwood itp ma czystość dźwięku i prawdziwą moc np 4x50, a takie ma tylko "napisane" 4x50. Ale mam takie u siebie bo radio i MP3 jest i gra ;D to najważniejsze\nNa pewno to samo co kenwood Jvc pioneer alpine Jak kupisz radio za 200 zł (niby sie w promocji ) to jest radio ? mam starsze jvc kd 925 drugie jvc cameleon sony i kenwood ze zmiennym podswietleniem (wszystkie jeszcze na cd i wszystkie na pełnym panelu a aby wsadzić cd to panel sie odchyla ale zazwyczaj radio słucham ) a mam nowego kenwood kdc 4037 u i myslałem jeszcze coś kupić na usb ale to nie radia a pasci bo lepsze radio to już 500zł\nNikt przecież nie broni, żeby włożyć na miejsce tego radia jakieś JVC, Sony, czy inne markowe. Takie było założone, ale nie wiem, czy w każdym jest takie samo (fabrycznie). Może dealer takie włożył? Ogólnie radio to opcja, więc można kupić ciągnik bez radia, a potem sobie wstawić jakie się chce.\nWażne jest to, że jest ono usytuowane w dobrym miejscu.\nDla gimnazjum widzę radyjko najważniejsze i kierownica od malucha\nnie, nie najważniejsze ale jeżeli wykładam 180k za taki ciągnik to oczekuję czegoś lepszego niż biedronkowe radio\nZałozenie tego modelu miało być takie że ma prezentować sobą prostotę i trwałość.\nA na pewno pracując w polu będziesz przykładam uwagę jak jest czysta barwa głosu.\nEhh szkoda gadać.\nKup sobie fendta albo john deera bo to marka.(Większość ma taki jeden jedyny argument i niech przy nim sobie zostanie)\nMoże i jest prosty ale dalej mówię że jeżeli wykładam 180k za traktor to czy ciężko jest wsadzić coś innego, może i nie jest złe, ale jakoś bije w oczy. Znowu powiem: radio nie jest najważniejsze, może było tylko na wystawie takie\nNetto ten ciągnik kosztuje 130 tyś, brutto 160. Może dopiero w full opcji dojdzie do 180, ale wtedy można zażądać firmowego radia.\nNo ja mówię o full opcji, skończmy ten temat radia\nCiekawe gdzie by niektórzy wykorzystali Alpine,JVC i inne.Może jaki soobofer i wzmaka Niech wali basem\nNa pewno Jakoscią kolego


Pasta z orzechów arachidowych 500g naturalna bez soli 100% to nie masło orzechowe arachidowe - Sadowniczy.pl\nCeny podane w: zł€ (1 zł = 0.1875€)\naż 500 gramów PASTY Z ORZECHÓW ZIEMNYCH bez soli i bez cukru !!!\nPASTA Z ORZECHÓW ZIEMNYCH to przysmak całych pokoleń w Holandii i Stanach Zjednoczonych. Jest to kolejny "wynalazek" amerykańskiego lekarza (!), Johna Kellogg'a, któremu zawdzięczamy również płatki kukurydziane. Doskonale smakuje na kanapkach z różnymi dodatkami. Najpopularniejsza wersja takiej kanapki ma dodatek dżemu. Elvis uwielbiał dodawać do masła orzechowego banany. Na bazie PASTY ORZECHOWEJ Z ORZECHÓW ARACHIDOWYCH można również przygotować zupę o niezwykłym smaku.\nProponowana przez nas PASTA Z ORZECHÓW ZIEMNYCH zostało przygotowane w 100% z najlepszych orzechów arachidowych. W czasie jego powstawania nie użyto żadnych konserwantów, sztucznych barwników ani polepszaczy smaku. Taki skład gwarantuje najwyższą jakość PASTA Z ORZECHÓW ZIEMNYCH i zachowanie wszystkich wartościowych składników. Wśród nich znajdziemy witaminę E, określaną „witaminą płodności i młodości”, wapń i żelazo oraz dużą ilość aminokwasów.\nWartości odżywcze w 100g PASTY Z ORZECHÓW ARACHIDOWYCH:\n- wartość energetyczna – 2540kJ/613kcal,\n- tłuszcze – 50,2g (w tym nasycone kwasy tłuszczowe – 6g),\n-węglowodany- 8,4g (w tym cukry proste – 6,7g),\n- białko – 27,2g,\n- sól – 0g.\n- błonnik - 9,7g.\nSkładniki PASTY Z ORZECHÓW ARACHIDOWYCH:\norzechy arachidowe łuskane, prażone 100%.\nWyprodukowano w Polsce Kraj pochodzenia surowca: USA\nZakupione opakowanie PASTY Z ORZECHÓW ZIEMNYCH zostanie zapakowane w sposób uniemożliwiający przypadkowe uszkodzenie w czasie transportu.\nZestaw Zdrowy DUET do ogrodu Jagody Życia\nCytryniec chiński jagody wiecznej młodości Sadova\nAmanda Compuesta Con Hierbas Ziołowa 500g\nMszycarz szklarniowy Aphipar 5000 Wysyłka Gratis


Biały Dom: 200 żołnierzy USA pozostanie czasowo w Syrii - RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Świat / Biały Dom: 200 żołnierzy USA pozostanie czasowo w Syrii\n22 lutego 2019 09:03 /w Informacje, Świat\nBiały Dom poinformował w czwartek, że po wycofaniu wojsk USA z Syrii pozostanie w tym kraju „niewielka grupa sił pokojowych” licząca 200 żołnierzy.\n„Niewielka grupa ok. 200 żołnierzy pozostanie w Syrii przez pewien okres czasu” – powiedziała rzeczniczka Białego Domu Sarah Sanders.\nWedług Białego Domu obaj prezydenci zgodzili się „koordynować działania zmierzające do utworzenia w Syrii potencjalnej strefy bezpieczeństwa”. Dalsze rozmowy w tej sprawie mają być prowadzone w najbliższych dniach podczas wizyty w Waszyngtonie tureckiego ministra obrony i grupy wojskowych wysokiej rangi.\nW grudniu ub. roku Donald Trump zaskoczył sojuszników, a także swych współpracowników, decyzją wycofania wszystkich (ok. 2 tys.) żołnierzy USA z Syrii po pokonaniu ostatnich bojowników tzw. Państwa Islamskiego (ISIS). Erdogan mówił później, że nie jest jasne w jaki sposób i kiedy ta ewakuacja nastąpi.\nAnkara chce utworzyć z pomocą logistyczną sojuszników, tzw. bezpieczną strefę w północnej Syrii i podkreśla, że powinna ona być wolna od popieranych przez USA kurdyjskich bojowników z organizacji YPG. Turcja uważa ją za organizację terrorystyczną powiązaną z rebeliantami kurdyjskimi na swoim terytorium.\nReuter podkreśla, że niektórzy doradcy Trumpa nalegali na niego aby wycofując żołnierzy USA z Syrii nie naraził na niebezpieczeństwo bojowników kurdyjskich. Odegrali oni znaczną rolę w walkach z dżihadystami z ISIS, a po wycofaniu wojsk USA mogłaby im zagrozić Turcja.\nSejm za upamiętnieniem 100. rocznicy debiutu i 50. rocznicy śmierci Wierz... Niedziela ostatnim dniem zimowych ferii szkolnych


Święto pod wymarzonym pomnikiem\nSzósty raz w historii Gorzowa uroczystości z okazji Narodowego Święta Niepodległości odbyły się pod pomnikiem marszałka Piłsudskiego.\n11 listopada 2013 r. obchodziliśmy 95. rocznicę odzyskania niepodległości. W Gorzowie po raz szósty uroczystości odbyły się pod pomnikiem marszałka Józefa Piłsudskiego.\nW przeddzień święta w Katedrze bp Stefan Regmunt powiedział:\n– Niepodległość i wolność jest potrzebą każdego narodu. Jesteśmy wdzięczni rodakom i ich rodzinom, które w przeszłości cierpiały, by tę niepodległość odzyskać. Dziś powinniśmy dla tej Polski angażować się i pracować, szukać w niej tego, co zaspokoi pragnienia każdego, kto swoją ojczyznę miłuje. Ten wieczór woła, byśmy nadal byli razem, byli solidarni.\nWśród gości, którzy wysłuchali koncertu „Zaszum nam Polsko” był gorzowianin, który od prawie 30 lat mieszka w Australii. To Stanisław Wicik, kolega Zenona Michałowskiego. Okazało się, że obaj byli działaczami „Solidarności”, obaj też przed laty trafili do aresztu w Zielonej Górze.\n– Tam Staszek miał ze sobą gipsową figurkę marszałka. I tam rozmawialiśmy, że jak odzyskamy niepodległość, to postawimy mu pomnik – wspomina Z. Michałowski.\nZenon Michałowski, Stanisław Wicik, Jan Markuszewski po koncercie "Zaszum nam Polsko" w gorzowskiej katedrze\n– Te marzenia zawsze w nas żyły – dodaje Stanisław Wicik. – Kiedy już wyjechałem do Australii i tam odwiedzili mnie Zenek z Januszem Mazurkiem, znów rozmawialiśmy o tym, jak gorzowianie świętują niepodległość. Powiedziałem, że w tym mieście ciągle brakuje pomnika marszałka. Wtedy Zenek wstał, podał mi dłoń i powiedział: „Obiecuję ci, że zrobię wszystko, żeby ten pomnik tu zaistniał”. I on tu dziś jest.\nTo była pierwsza wizyta Stanisława Wicika w Gorzowie od czasu, gdy jego marzenie się spełniło. I choć od wielu lat mieszka w Australii, wciąż interesuje się Gorzowem i ludźmi, którzy tu mieszkają.\n11 listopada świętował niepodległą w swoim mieście i pod pomnikiem, w którego powstaniu ma ogromny udział.\nZa wcześniejszą informację o piątym świętowaniu niepodległości pod pomnikiem J. Piłsudskiego - przepraszam.\nFotorelacja Michał Kapuściński\n11 listopada 2013 20:04, admin ego\nPo raz szosty! Pomnik odslonieto w 2008, w 90.rocznice! Zatem "W Gorzowie po raz piąty uroczystości odbyły się pod pomnikiem marszałka Józefa Piłsudskiego. " to blad.\nAnonim_6922, 12.11.2013, 18:00, 94.254.210.70 ##\nSzosty raz w historii Gorzowa...\nAnonim_6922, 12.11.2013, 18:01, 94.254.210.70 ##\nAnonim_9533, 12.11.2013, 20:02, 46.215.124.83 ##\nsmutny pan wojewoda od śmieci i smutny pan prezydent smutnego miasta..ot i mamy radosne święto niepodległości\nAnonim_1656, 13.11.2013, 09:17, 83.13.138.138 ##