نگاهی به سینما هنر هفتم و تاثیرات آن در جامعه | به پيش\nجمعه, ژانویه 1, 2021 - 14:55\nهنر را می‌توان به عنوان زیربنای تکامل فرهنگی جامعه که منجر به رشد و شکوفایی آن می‌شود در نظر گرفت. سینما هنر شاخص قرن بیستم است و بدون شک سینما یکی از مهم‌ترین ابزارهای فرهنگی و هنری پرقدرت در جهان چند فرهنگی امروز به شمار می‌آید. سینما رسانه‌ای نسبتاً جدید محسوب می‌شود که از آن به عنوان هنر هفتم یاد می‌شود. در سال ۱۹۱۱، «ریچیوتو کانودو» (Ricciotto Canudo)، نویسنده، شاعر، نظریه‌پرداز سینما، موسیقی‌شناس و نقاد ادبی ایتالیایی، سینما را هنر هفتم نامید. او در واقع اولین نظریه‌پرداز سینما محسوب می‌شود. کانودو سینما را ترکیبی از سه هنر زمانی و سه هنر مکانی می‌دانست. سه هنر مکانی شامل نقاشی، مجسمه‌سازی و رقص بودند و سه هنر زمانی را موسیقی، تئاتر و ادبیات تشکیل می‌دادند. به همین جهت کانودو سینما را به عنوان هنر مستقل در نظر نمی‌گرفت، بلکه آن را هنری ترکیبی از شش هنر برشمرده در بالا تعریف می‌کرد. او اولین کسی بود که برای سینما بیانیه نوشت و بیانیه‌ی او به نام «سینما، هنر نو، هنر هفتم» معروف شد. او نخستین اندیشمند سینمایی است که مجله‌ای سینمایی به نام «نشریه‌ی هنر هفتم» چاپ کرد. کانودو در زمان خود توانست نخستین باشگاه دوستداران سینما را تشکیل دهد.\nوالتر بنیامین متفکر برجسته‌ی آلمانی جایگاه ویژه‌ای برای سینما قائل است و می‌گوید:" برای انسان معاصر بازنمایی واقعیت به‌وسیله‌ی فیلم به‌طور غیر قابل مقایسه‌ای اهمیت بیشتری نسبت به نقاشی دارد؛ چرا که این ابزار تکنولوژیکی به‌طور بسیار دقیقی در واقعیت نفوذ می‌کند و وجوهی از آن را برملا می‌سازد که هیچ ابزار دیگری چنین توانایی را نداشته است".\nامروز به‌راحتی می‌توان تاکید کرد که سینما با گذشت بیش از صد سال توانسته راه خود را در میان جوامع بشری باز کرده و در این مدت‌زمان موفق شده پيوندی نزدیک میان هنر و مخاطبانش برقرار کند. امروزه آثار هنری قادرند نگرش اجتماعی خاصی را در ما به وجود آورند و حتی موجب پیشرفت هویت اجتماعی و فرهنگی شوند. سینما در جایگاه رسانهای تصویری توانسته نقش مهمی در ظهور دوباره‌ی گفتمانهای متنوع داشته باشد. رابطه‌ی سینما و گفتمان موجب پیدایش دیدگاههایی مدرن و نو پیرامون مسایل گوناگون اجتماعی می‌شود. در جهان، سینما توانسته به‌عنوان ابزاری برای ارتقاء تفكر و بینش در زیباشناسی و آشنایی با فرهنگ‌های دیگر نقش گسترده‌ای بازی کند.\nدر دوران کنونی «هنر جادویی» سینما، به پاس مجموعه‌ی شگفتی‌ها، زیبایی‌ها و لذت‌جویی‌هایش از فرهنگ تصویری توانسته ثمره‌ی اندیشه و نظريات هنرمند را با بهره‌گیری از رشد فنی و تکنیکی به شکلی آشکار و در ابعاد گسترده در اختیار دوستداران این هنر قرار دهد. سینما بی‌تردید به سبب عملکردهایی كه دارد موفق شده مقام و منزلت شایسته‌ای را در میان هواداران خود ایجاد کند. تاثیرگذاری هنر هفتم به قدری عمیق و گسترده است كه بدون شک می‌توان ادعا کرد که با اين هنر می‌توان، فرهنگ، باورها و اندیشه‌ها را به سرعت به جامعه انتقال داد و در جهت تقویت و یا بی‌ثباتی موضوعات مختلف اجتماعی و فرهنگی در بین مردم تلاش کرد. از این جنبه است که سینما به عنوان یكی از جذاب‌ترین گرایش‌های هنری به حساب می‌آید.\nسينما در آغاز فعالیتش توانست مانند نوعی «هنر جادویی» نگرش‌ها و توجهات را به سوی خود جلب کند. هنر هفتم به‌عنوان هنری پرطرفدار، توانسته در دنیای ارتباطات و رسانه‌های بزرگ تصویری و شنیداری، صدها میلیون مخاطب در سرتاسر جهان داشته باشد و در این بین نقش تاثیرگذاری آن بر فرهنگ و تحولات اجتماعی بر هیچکس پوشیده نیست. این پدیده‌ی هنری و تکنیکی می‌تواند به راحتی نقش بسیار مهمی در ایجاد یا خلق فرهنگ، تغییر فرهنگ و فرهنگ‌پذیری افراد جامعه داشته باشد. سينما، مثل ديگر هنرها با توجه به گوناگونی فرهنگ‌ها، ارزش‌ها و باورهای فرهنگی، اجتماعی و مذهبی می‌تواند موجب تاثیرات متفاوت و گاه مشترکی در ميان مردم مناطق مختلف جهان، به‌جا بگذارد.\nانقلاب بهمن ۵۷ و پاکسازی و حذف هنرمندان پیش از انقلاب و دیگر غیر خودی‌ها\nدر فردای انقلاب سال ۵۷، بخش بزرگی از قدرت حکومتی به دست طرفداران آیت‌الله خمینی افتاد. آن‌ها به‌دنبال کسب کامل همه‌ی مراکز قدرت بودند. در این بین فرهنگ، آموزش، هنر، موزیک، سینما و تئاتر از جمله مراکز مهمی بودند که به دست آوردن کنترل آنها برای طیف اسلامی به قدرت رسیده دارای اهمیت بسیار زیادی بود. شرایط انقلابی، فضای آزاد بعد از انقلاب و تشکیل و برآمد علنی و گسترده فعالیت احزاب و سازمان‌های سیاسی و نهادهای مدنی در جامعه و تقسیم مراکز قدرت میان جریانات ملی-لیبرال طرفدار مهندس مهدی بازرگان و اسلام‌گرایان و بی‌تجربگی در حکومت داری به راحتی اجازه‌ی چنین کاری را به هواداران آیت‌الله خمینی نمی‌داد که همه‌ی عرصه‌های قدرت را در دست بگیرند.\nاولین دولت پس از انقلاب به رهبری مهندس مهدی بازرگان شروع به فعالیت کرد. در آن زمان سرپرست امور فرهنگی دولت موقت به آقای پرويز ورجاوند سپرده شده بود. او در نامه‌ی سرگشاده‌ای که در مطبوعات آن دوران انتشار یافت، نوشت: «گروهی که از ديدگاه بسته و قشری به مسئله [سينما] می‌نگرند، بر آن هستند تا بر اين گونه فعاليت‌ها نقطه پايان گذارده شود. اين گروه همان‌هايی بودند که ندانسته در جريان انقلاب با عوامل رژيم [پيشين] همگامی کردند و تعداد قابل‌توجهی از سينماها را به آتش کشيدند».\nدر واقع در ماه‌های اول انقلاب این دیدگاه‌ها تا حدودی توانسته بود در برابر جناح انحصارگر و اسلامی حاکمیت که به‌دنبال تعرض به آزادی‌های اجتماعی و مدنی بود سد ایجاد کند. آیت‌الله خمینی که در مقام رهبری انقلاب تکیه داده بود به دنبال این بود که همه چیز در خدمت اسلام در آید و از این زاویه خواهان این بود که همه‌ی نشريات، کتب، راديو و تلويزيون و سينماها از فساد و هر چه که غیرخودی است پاک شوند. او به روشنی دستور سانسور فیلم‌ها و پاکسازی صنعت سينما از عناصر طاغوتی و غیراسلامی را صادر کرد:«در ساخت فيلم‌ها نظارت کنيد. نگذاريد اشخاصی که متعهد نيستند کار را به دست گيرند. تصفيه کنيد آنها را و اين يک امر ضروری و لازم است».\nپیشتر متذکر شدیم که شرایط آن زمان و نیز فضا در میان برخی از نهادهای فرهنگی، علمی، سیاسی و روشنفکری فعال در عرصه اجتماعی اجازه نمی‌داد که به راحتی هر سیاستی اعمال شود. برای نمونه در این زمینه به‌طور مشخص می‌توان به نهاد دانشگاه با 175 هزار دانشجو و هزاران استاد و همکار و... توجه داد که اکثراً دانشجویان و نهادهای دانشگاهی طرفدار اسلام‌گرایان تازه به قدرت رسیده نبودند. دانشگاه، بعد از انقلاب برای مدت کوتاهی به مرکز عمده‌ی فعاليت سياسی و برخورد افکار و انديشه‌ها تبديل شد. در فضای آزاد به‌وجود آمده، احزاب و سازمان‌های چپ، ملی و ملی مذهبی به فعاليت علنی سياسی و صنفی در محيط دانشگاه پرداختند. دانشجويان همواره به‌دليل موقعيت اجتماعی خود در جامعه، قادر به کار توضيحی و تاثيرگذاری بر محيط پيرامون اعم از خانواده، محل زندگی و محل کار بودند. ديد جامعه به دانشجويان بسيار مثبت و اغلب مردم، آنها را به عنوان قشر پيشرو به حساب می‌آوردند. در واقع دانشجويان و سازمان‌های دانشجویی غير حکومتی، توان اين را داشتند که دانشگاه را به يکی از مراکز فعاليت‌های سياسی در جامعه تبديل کنند که در آن، رژيم تحت فشار سياسی و اجتماعی قرار گيرد! زيرا نيروی جوان در دانشگاه‌ها، همواره دارای گرايشات ضد سنتی، عدالت‌خواهانه و آرمان‌گرايانه است و زندگی دانشجویی چنين زمينه‌ای را برای ايجاد جنبش‌های اجتماعی عدالت‌خواهانه و آزادي‌خواهانه فراهم می‌سازد. از زمان رژيم گذشته و به‌ويژه از مقطع انقلاب، ارتباط دانشجويان با روشنفکران خارج از دانشگاه و نيز مردم در سطحی بسيار وسيع بوده و اين موضوع، باعث حساسيت شديد حکومت و رهبران تازه به قدرت رسيده بعد از انقلاب شده بود!\nبعد از انقلاب، رژیم اسلامی در همه‌جا جز در دانشگاه در اكثریت مطلق قرارداشت. در آن زمان دانشگاه در اكثریت خود برخلاف جامعه از حكومت اسلامی و آیت‌الله خمینی حمایت و پیروی نمی‌كرد. بعد از انقلاب تنها اقليتی فعال از دانشجویان به دفاع و حمايت از حکومت اسلامی آيت‌الله خمينی پرداخت و بخش اکثريت دانشجویان بیشتر به مخالفت با حکومت اسلامی گرايش داشت. اساتيد و کارکنان دانشگاه‌ها به‌همراه دانشجويان دلبستگی زيادی به جريانات سياسی چپ و لائيک غير حکومتی، نشان می‌دادند و دانشگاه فعاليت زيادی را جهت روشنگری و نيز افشای سياست‌های ارتجاعی حکومت وقت، انجام می‌داد. و حکومت از اين بابت از دانشجويان و دانشگاهيان به‌شدت ناراضی بود. سياست حکومت اسلامی ايران در اين دوره اين بود که از سویی نقش دانشگاه و به‌ويژه جنبش دانشجویی را در به پيروزی رساندن انقلاب منکر شود. در سطح جامعه نيز تبليغات عليه نظام آموزشی ايران از طرف روحانيت حاکم و ديگر جريانات مذهبی نزديک به حاکميت عليه دانشگاه و دانشگاهيان افزايش زيادی يافت. آيت‌الله خمينی و طرفدارانش به اشکال گوناگون از نفوذ فرهنگی غرب در جامعه و به‌خصوص در نهادهای آموزشی و فرهنگی و هنری ايران صحبت می‌کردند و اين فکر را تبليغ می‌کردند که موضوعات مورد تدريس در اين مراکز آموزشی فاقد مبانی اساسی است و نيز می‌گفتند که روش، روند و اصول اين مراکز، از بنيان ضد اسلامی است و بايد مراکز آموزش عالی و متوسطه را با تغييرات اساسی به سمت اسلامی شدن هدايت کرد. اما حضور قوی دانشجويان طرفدار اپوزيسيون در دانشگاه‌های کشور، باعث عدم پيشبرد سياست‌های انجمن‌های اسلامی و حکومت اسلامی شد.\nاز ۱۵ خرداد ۱۳۵۹ تا ۲۷ آذر ۱۳۶۱، مراکز آموزش عالی ايران تحت عنوان «انقلاب فرهنگی» نزدیک به سه سال تعطیل شد و بدين ترتيب به فعاليت تشکل‌های دانشجويی قدرتمند دگرانديش در دانشگاه‌ها پايان داده شد. بعد از انقلاب فرهنگی شعار اصلاح و اسلامی کردن دانشگاه‌ها پيش برده شد. در واقع به جای اصلاح نظام دانشگاه جهت بالا بردن هر چه بيشتر بهره‌وری، سياست اخراج و تصفيه غير خودی‌ها در دستور کار قرار گرفت. اين پاکسازی‌ها در آغاز با تصفيه اساتيد به بهانه‌ی ضد انقلاب، طاغوتی، کمونيست، غرب‌زده و ضد اسلامی شروع شد.\nدر سال ۵۹-۱۳۵۸ در سطح دانشگاه‌های سراسر کشور تعداد اعضای هيئت علمی دانشگاه به ۱۶۸۷۷ نفر بالغ می‌شد که بعد از انقلاب فرهنگی تعداد آنان به ۹۰۴۲ نفر رسيد. سپس با ايجاد فضای عدم اعتماد و برخوردهای زشت و خارج از شئون اجتماعی با اساتيد، عده‌ای از آنان، دانشگاه را ترک و به خارج از کشور رفتند و عده‌ای ديگر بازنشستگی اجباری را از ترس سرکوب و انواع آزار و اذيت ديگر پذيرفتند و بدين طريق تعداد اعضای هيئت علمی در اين دوره به نصف يعنی ۸۰۰۰ نفر رسيد. در نتيجه با اين روش، مراکز آموزش عالی از سرمايه‌های علمی خود که با هزينه و پول مردم تربيت شده بودند، محروم گرديدند. بعد از پاکسازی اساتيد نوبت به حذف بخش بزرگی از دانشجويان رسيد. در دانشگاه‌ها انجمن‌های اسلامی دانشجويی وابسته به حاکميت با دادن اطلاعات دقيق از فعالين جنبش دانشجويی توانستند هزاران دانشجوی دگرانديش را به علل سياسی و اعتقادی از دانشگاه‌ها اخراج، معلق، مشروط دائم يا موقت کنند. و بدين طريق در دانشگاه‌ها با اخراج و تصفيه‌ی غير خودی‌ها، فضای کاملاً آرامی برای اجرای اهداف‌شان فراهم گرديد. و در بیرون از دانشگاه‌ها از همان ماه‌های پس از انقلاب دادگاه‌های انقلاب و بنیاد فارابی و... دست به حذف هنرمندان پیش از انقلاب و هنرمندان مترقی بعد از انقلاب زدند و بسیاری از آنان خانه‌نشین، بیکار و یا از کشور به دلیل انواع آزار و اذیت خارج شدند و یا مجبور به فرار از کشور گردیدند.\nدر واقع در دو ساله‌ی اول انقلاب، نهادهای اسلامی و فرهنگی انحصارگر شکل‌گرفته پس از انقلاب ۵۷، با اختیاراتی گسترده اقدام به پرونده‌سازی برای اکثریت هنرمندان سینما و تلویزیون و خوانندگان زن و مرد پیش از انقلاب کردند. پس از تشکیل پرونده‌های قضایی به اتهام «نشر ارزش‌های منحط غربی» يا «اشاعه‌ی فساد و فحشا» و «بی‌حجابی»، با محکومیت‌هایی مانند پرداخت جریمه، دستگیری‌ها، تهدید به زندان، انواع تهدیدات و فشارهای روحی و روانی، مصادره‌ی اموال و... مواجه شدند و علاوه بر همه‌ی این محرومیت‌ها و تبعیضات به اکثر بازیگران و خوانندگان زن پیش از انقلاب اجازه‌ی ادامه فعالیت هنری ندادند. در اوایل دهه‌ی ۶۰، محمد بهشتی، که طرفدار حفظ سینما در جهت اهداف و برنامه‌های حکومت اسلامی بود مدیر بنیاد سینمایی فارابی شد. او در یکی در مصاحبه‌های سال‌های اخیرش در مورد حذف بازیگران قبل از انقلاب متذکر شد: «این جماعت توبه کردند و ما هم پذیرفتیم که در ایران بمانند و کار کنند. اما بعد دیدیم مگر می‌شود مخاطب سینما تک تک فیلم‌های قبلی را از یاد ببرد؟ به همین خاطر مجبور شدیم تمام مصادیق سینمای قبل از انقلاب را پاک کنیم و در نهایت تصمیم این شد که این افراد کار نکنند». در این میان یکی دیگر از ارگان‌های مربوطه که وظيفه‌ی کنترل زندگی معنوی جامعه را مانند وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عهده گرفته بود، اعلام کرد که هرگونه فعالیت سینمایی، از تولید و توزیع و نمایش تنها با مجوز این وزارتخانه ممکن است. بدین ترتیب فشارها از طریق کنترل، حذف، تهدیدات، پرونده‌سازی، ایجاد محدودیت با انگ‌های طاغوتی، عامل فرهنگ غربی و... بر سر هنرمندان آن روز کشورمان وارد شد. هیچ نهاد مدنی، اجتماعی، حقوقی و سیاسی به یاری آنان برای دفاع از حقوق‌شان نیامد و بدین ترتیب آنها در برابر انواع بی‌عدالتی و اتهامات در تنهایی مطلق بی‌دفاع باقی ماندند.\nزنده یاد فرزانه تأییدی هنرپیشه‌ی تئاتر و سینمای کشورمان در برخی گفت‌وگوهایش شرح دردناکی را از آن چه در اوایل انقلاب بر او رفت، بیان کرده است. از جمله در یکی از آن‌ها که در کتاب «گریز ناگزیر» و در گفت‌وگو با ناصر مهاجر انجام شده، چنین گفته است: "به‌مرور، از درون تحلیل می‌رفتم. درون و روحم خورده می‌شد. رفته‌رفته همه‌چیز را از ما گرفته بودند و ما را به جایى رسانده بودند که بشکنیم و تسلیم شویم و یا همه‌چیز را رها کنیم و از زندگى در مملکت‌مان بگذریم. اول حقوق مرا، کارمند رسمی وزارت فرهنگ و هنر را، قطع کردند. بعد کوشیدند که مرا به همکاری بکشانند. موفق نشدند و اذیت و آزارها شدت گرفت. بعد ممنوع‌الچهره شدم. تحقیرها و اذیت و آزارهایی که روزمره اتفاق می‌افتاد".\nمتاسفانه در آن دوره حذف هنرمندان، موزیسین‌ها، خوانندگان و بازیگران سینمای پیش از انقلاب ۵۷، با سکوت جریانات سیاسی، معترض و روشنفکری اوایل انقلاب روبرو شد. در واقع آنان علناً با سکوت آگاهانه‌ی خود با جریان اسلامی به قدرت رسیده که به دنبال حذف و محرومیت هنرمندان «غیر خودی» در همه‌ی عرصه‌های فرهنگی جامعه بود همراهی کردند. و بخش بزرگی از هنرمندان کشورمان با پاکسازی‌های گسترده در همه‌ی رشته‌های هنری مواجه گشتند و بدین ترتیب آنان از حقوق اجتماعی و مدنی خود در جامعه محروم شدند.\nسینما در ایران و رویکرد جوانان به آن\nبا ورود سینما به ایران در دوران مشروطه، و در ادامه با شروع مدرنیزاسیون، سینما به عنوان مهمترین فرم فرهنگی ساخته‌ی عصر نوگرایی(مدرنیته) در کشور گسترش پیدا کرد و به عنوان هنری وارداتی رفته‌رفته از دربار به گستره‌ی جامعه راه پیدا کرد. در ادامه بسیاری از هنرمندان کوشش کردند در کنار شناخت مدیوم سینما، به راه حل‌های لازم برای ساخت یک فیلم نیز دست پیدا کنند. از این زاویه، سینما خیلی با سرعت در ایران رشد کرد و بخش قابل توجهی از جامعه‌ی آن زمان کشور، مخاطب اصلی سینمای بومی شد. آزادی سینما منطقا در ارتباط با آزادی بیان معنی می‌شود. سینما به‌دنبال تحقق این امر مهم است. آزادی سینما و چالش‌های حقوقی مربوط به آن همشیه یکی از کشمکش های حکومت‌ها در هر کشوری بوده است و به همین دلیل دولت‌ها هنر سینما را با انواع قوانین و اگر و اماها و ممنوعیت‌ها و محدودیت‌ها مواجه کرده‌اند. در تمام دوره‌های گذشته‌ی تاریخ سینما تا به امروز اکثر تولیدات سینمایی ایران به دلیل وجود دیکتاتوری و محدودیت‌های بسیار همواره به سینمایی تعلق داشته که هدفش تسخیر گیشه‌ها به‌وسیله مردم بوده است. به همین خاطر ارزش‌های هنری فیلم برایشان چندان اهمیتی نداشته است.\nخانواده و نهادهای مهمی چون آموزش و پرورش و عالی نقشی حیاتی در هویت بخشی به نسل نوجوان و جوان کشور دارند. در این بین می‌توان از عنصر دیگری به نام رسانه‌های تصویری نیز نام برد که ظرفیت بسیار بالایی در شکل‌دهی به نگرش تماشاگران خود دارند. پس می توان چنین نتیجه گرفت که بخش قابل توجهی از مردم و به‌ویژه نسل جوان کشور از علاقمندان و مخاطبان جدی هنر هفتم می باشند. سینما چنانکه گفته شد، به عنوان رسانه، از امکان ارائه‌ی فرهنگ، ارزش‌ها و هنجارهای اجتماعی، و کلاً سبک زندگی به مخاطبان خود برخوردار است و آنها را به اشکال گوناگون به مخاطبان خود انتقال می‌دهد.\nمدیوم تصویر متحرک، دگرگون‌ساز است و همه‌چیز را می‌تواند به اشکال گوناگون متحول کند. این واقعی‌سازی می‌تواند مخاطب جوان را متحول نماید. جوان در مقابل یک اثر سینمایی خوب تمام احساساتش فعال می‌شود. بنابراین مداقه ارتباط فرهنگ، ارزش‌ها، اخلاق و هنر که از دل زندگی روزمره‌ی اجتماعی برآمده است در عصر زندگی مدرن با بحث‌های جدی روبرو شده است. نقش فرهنگی سینما به عنوان ابزاری ویژه، به فرد برای بیان و سامان بخشی به مسائل زندگی یاری می‌رساند.\nاین موضوعی پیچیده نیست که سبک زندگی فرآورده عصر نوگرایی(مدرنیته) می‌باشد. سبک زندگی حاصل انتخاب و خوی و سرشت فردی انسان‌ها است. در جهان کنونی و به‌ویژه دیجیتالی، رسانه‌ها در شکل دادن به سلیقه و انتخاب افراد نقش بسیار مهمی بازی می‌کنند. سینما به عنوان رسانه‌ای پرقدرت، با جاذبه‌های تکنیکی و شگفت‌انگیز و ویژگی‌های انحصاری و ظرفیت های لازم برای جلب و جذب جوانان به هنرپیشگی و طرح و معروف شدن در جامعه به عنوان هنر هفتم از امکان، توان و ظرفیت فوق‌العاده زیادی برای تاثیرگذاری بر مخاطبان خود و به‌ویژه جوانان برخوردار است. برای بخش‌هایی از جوانان گرایش به سینما برای معروف و ثروتمند شدن بسیار دارای اهمیت است. اما گرایش جوانان به سینما فقط از زاویه‌ی هنرپیشه و معروف شدن مطرح نمی‌باشد. بسیاری دیگر از شگفتی‌ها و عرصه‌های دیگر فعالیت در سینما مانند سناریونویسی، نویسندگی، فیلم‌نامه‌نویسی، كارگردانی و دستیاری؛ مدیر و طراح صحنه، مدیر طراح دکور و لباس، چهره‌پرداز، نورپرداز، صدابردار، تهیه‌کننده‌ی فیلم، موزیک سینما، مدیر تدارکات، سیاهی لشکر، طراحی و نقاشی صحنه‌ها، فیلمبرداری و ... می‌تواند موجب جذب جوانان به هنر هفتم شود. بدین ترتیب برای جوانان علاقمند به هنر سینما، حوزه‌های گوناگونی برای فعالیت وجود دارد. هنر سینما به عنوان هنری در دسترس و جذاب بیشترین مخاطب را پس از تلويزیون به خود اختصاص می‌دهد.\nاین واقعیتی است که سینما یكی از مهم‌ترین جاذبه‌های مورد توجه و علاقه‌ی بخشی از جوانان در ایران است. در دو دهه‌ی گذشته با افزایش موفقیت‌های سینمای ایران در جهان، رویكرد نسل جوان به مقوله‌ی سینما تا حدودی افزایش یافته و به همان ترتیب نیز نظر آنان به سینما متحول شده است. سینما از آغاز تا امروز توانسته به عنوان یکی از پدیده‌های هنری دوران مدرن، سهم زیادی در زندگی روزمره‌ی مردم و به‌ویژه جوانان ایفا کند. در مضمون نیز روند گسترش هنر هفتم گسترش پیدا کرده است و از جهت صرفاً سرگرم‌کننده تا حدودی به قلمرو اندیشه و واقعیت نیز کشیده شده است.\nهمه ما این تجربه را داریم که فیلم دیدن در سینما یکی از معدود تفریحات پسران و دختران جوان است. در ایران در میان اقشار متوسط و مزدبگیر جامعه تفریح چندانی برای گذراندن وقت یا اوقات فراغت وجود ندارد. انتخاب فیلم همراه با تجربه جمعی رفتن به سینما برای تماشای یک فیلم برای نسل جوان کشور بسیار دلپذیر و شیرین می‌باشد. البته وجود محدودیت‌ها و کاهش درآمد، گرانی و عدم وجود امکانات لازم برای گذاران اوقات فراغت در جامعه باعث گردیده که سینما بخش قابل توجهی از مخاطبین خود را از دست دهد. علاوه بر موارد فوق، گسترش شیوع ویروس کرونا سیمای عمومی جامعه‌های بشری و از جمله ایران را نیز دگرگون کرده است. زندگی روزمره تا حد زیادی متوقف و به حال تعطیلی موقت یا همیشگی موسسات و بنیادها منجر شده و تغییر عادات و روش‌های رفتاری، زندگی مدنی را یکسره دگرگون کرده است. در واقع همه به‌دنبال آن هستند که با وضعیت جدید پیش آمده خودشان را به شکلی انطباق دهند.\nسینما و مساله‌ی زنان در عرصه‌ی فرهنگی\nسینما همواره می‌تواند به عنوان یکی از تاثیرگذارترین و جذاب‌ترین رسانه‌های فرهنگی و هنری کشور نقشی مترقی و پیشرو در زمینه‌ی نگاه به جنسیت و مسائل زنان در جامعه داشته باشد.\nدر اوایل دهه‌ی ۶۰، بسیاری از موضوعات مهم اجتماعی مانند «عشق»، دوست داشتن، لذت بردن، و... در فیلم‌ها حذف شدند و با سرعت هرچه تمام‌تر محدودیت‌های شدید و سخت‌گیرانه‌ای برای حضور زنان در فیلم‌ها اعمال گردید. به‌طوری که سناریوهای فیلم‌ها غالباً پیرامون شخصیت‌های مردان متمرکز شدند.\nدر سال‌های اول دهه‌ی ۶۰، «بنیاد سینمایی فارابی» و «حوزه‌ی هنری سازمان تبلیغات اسلامی» به دنبال این بودند که تعریفی اسلامی از سینما و بیان مدلی جدید برای تولیدات فرهنگی اسلام‌گرایان به قدرت رسیده در ایران ارائه دهند. در آذرماه ۶۲، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با مصوبه‌ای و هیات دولت، «کمیسیون فیلم‌نامه» را زیر نظر اداره‌ی نظارت و ارزش‌یابی این وزارتخانه تشکیل داد که این امر از یک سو محدودیت‌های زیادی برای فیلم‌سازان به‌وجود آورد و از سوی دیگر حضور زنان در سینما را نیز محدودتر کرد.\nپس از سال ۱۳۶۲ با تسلط اسلام‌گرایان بر تمام مراکز قدرت، ضوابط فیلمسازی با توجه به شرایط پس از انقلاب تدوین و تنظیم گردید و همین باعث شد که بسیاری از فیلم‌ها بدون زنان ساخته شوند. در این زمان 50 فیلم را بدون حضور زنان ساختند که اغلب آنها فیلم‌های جنگی بود.\nبا گذشت سال‌های اولیه‌ی دهه‌ی ۶۰، زنان هرچند در حاشیه، رفته رفته به فیلم‌ها راه یافتند. زن بازیگر در فیلم‌ها به شکل مادر نمونه و پاک، همسر خوب، فداکار و وفادار و خواهر بردبار، مهربان و حرف شنو، به تصویر کشیده شدند. در همه‌ی این فیلم‌ها وابسته بودن و وفادار بودن زن به مرد کاملاً مشخص و عیان است. در این فیلم‌ها زنان به شکلی تصویر می‌شدند که گویا آنان بدون وجود مردان با مشکلات عدیده‌ای در جامعه روبرو می‌شوند. تصویر زن در این آثار سینمایی همچنان سنتی است. همه این فیلم‌ها با دیدگاه مردانه ساخته شدند. زیرا كه این فیلم‌سازان كه تولیدكنندگان اصلی رسانه هستند مرد می‌باشند و فضای اجتماعی و فرهنگی آن زمان هم چنین امکانی را به آنها می‌دهد.\nاز نظر تحلیل‌گرایان و منتقدین حوزه‌ی سینما در فیلم‌های فارسی، اکثریت بسیار بالایی از زنان، مشاغل مشخصی ندارند و حوزه‌ی قدرت آنان محدود به چهاردیواری خانه است. در واقع هویت زنان در این فیلم‌ها وابسته به پدر، برادر و شوهر است. موضوعی که در این عرصه متاسفانه برجسته است این می‌باشد که در برابر این همه فداکاری، گذشت و زحمت زنان در زندگی، مردان چیز خاصی برای دادن به زنان ندارند که ارائه دهند. روشن است که سینما در این دوره همچنان به عنوان یکی از ابزارهای فرهنگی، هنری و رسانه‌ای مهم و پرقدرت کشور بر اساس تبعیض قانونی و غیر قانونی میان دو جنس به فعالیت خود ادامه می‌دهد.\nزنان در دهه‌ی اول انقلاب به ندرت در فیلم‌ها نقش‌های اصلی را بازی می‌کنند و در صورت حضور، بیشتر به صورت زنی سنتی که در محیطی روستایی زندگی می‌کند به تصویر کشیده می‌شوند. در سال ۶۰ در فیلم‌ها تنها یک نقش معلم و در سال 61، یک زن پزشک دیده می‌شود. از سال 61 تا 64، هیچ زن شاغلی در میان 175 فیلم به نمایش درآمده دیده نمی‌شوند. (از پایان‌نامه‌ی خانم هلن همتی سال 78).\nدر سال 66 حضور زنان به عنوان بازیگر اصلی در 47 فیلم ساخته شده بسیار پایین بود. در سال 67، در هیچکدام از فیلم‌های تولید شده، زنان شاغل تصویر نشده‌اند(حمید نفیسی سال 78).\nواقعیت ده ساله اول انقلاب نشان می‌دهد که گفتمانی در این دوره در جامعه شکل گرفت که موجب تقویت نقش مذهب و سنت در برابر نوگرایی (مدرنیته) شد و از این طریق توانست همه‌ی ابعاد زندگی سیاسی، اجتماعی و فرهنگی را تحت پوشش خود قرار دهد. سلطه‌ی این طرز فکر ارتجاعی و عقب‌مانده در کشور باعث گردید که زنان به عنوان یک قشر اجتماعی مهم جامعه اجازه‌ی حضور فعال در عرصه‌های هنری و مدنی را نداشته باشند. این واقعیتی است که موضوعات فیلم‌های هر دوره‌ی سینما در ایران بازتاب شرایط اجتماعی حاکم در آن دوره‌ی زمانی می‌باشند.\nدر نیمه‌ی اول دهه‌ی 70، با پایان یافتن جنگ ایران و عراق، دوران بازسازی کشور مطرح است و در این زمان رفته رفته مسائل اجتماعی زنان در جامعه طرح می‌شوند. داستان فیلم‌ها غالباً به مسائل این دوره می‌پردازند. بعد از خرداد 76، تغییرات در سناریوی فیلم‌ها و نقش زنان در آن رفته رفته افزایش می‌یابد و می‌توان متذکر شد که دوره‌ی انتقالی در سینمای ایران در زمینه‌ی پرداخت به مسائل زنان از این زمان آغاز می‌شود.\nدر سینمای بعد از دوم خرداد، دلایلی مانند لغو کمیسیون فیلم‌نامه، کاهش سانسور، حمایت خاص از موضوعات مربوط به زنان در فیلم‌نامه‌ها، افزایش کارگردانان زن، تغییر در وضعیت اجتماعی زنان، و شکل‌گیری سازمان‌های غیر دولتی زنان، شرایط برای شکل‌گیری سینمای زن نسبتاً فراهم می‌شود.\nدر این دوره زنان نقش‌های مهم و عمده‌ای را در فیلم‌ها به عهده دارند و حتی به عنوان شخصیت اصلی نقش بازی می‌کنند. زنان هنرمند کوشش زیادی می‌کنند تا جای پای خود را در سینمای ایران هر چه بیشتر باز کنند و به طرح مشکلات و مسائل زنان برای کسب استقلال، زیر سوال بردن ارزش‌های سنتی، حق استقلال رای و موجودیت خود به عنوان انسان در اجتماع بپردازند. تغییر نسبی فضای جامعه در آن دوره منجر به طرح مسائل زنان و حقوق‌شان شد و آنان مشخصاً خواهان حضور بیشتر و آزادی‌های اجتماعی می‌شوند. در این دوره به فرهنگ پدرسالاری نقدهای اساسی وارد شد و در این زمان است که مشخصاً تصویر سنتی زنان تا حدودی در جامعه تضعیف می‌شود.\nبا ادامه‌ی تغییرات در عرصه‌های گوناگون زندگی در جامعه، نوع نگاه به مسئله‌ی «جنسیت» در حوزه‌ی فرهنگی دچار دگرگونی‌های جدی می‌شود. در سال 77 از 30 فیلم ساخته شده، زنان در آن نقش اصلی را داشتند. سناریوی این فیلم‌ها به موضوع زنان پرداخته‌اند و نگاهی انتقادی به شرایط اجتماعی که این مشکلات را برای زنان به وجود آورده‌اند، می‌کنند. در این فیلم‌ها به برابری‌طلبی جنسیتی، استقلال‌خواهی اقتصادی، تابوشکنی زنان، رد سلطه‌ی مردان و ستیز با آنها به عنوان سرپرست خانواده و به آزادی در انتخاب امور مختلف زندگی از جمله عشق، تحصیل و شغل، از سوی زنان می‌پردازند. در سناریوی این فیلم‌ها زنان تقریباً «برابر» با مردان معرفی می‌شوند. در این فیلم‌ها به موقعیت و تجربه‌های زنان در جامعه می‌پردازند و جهان از دیدگاه آنان تفسیر می‌شوند و دیدگاه انتقادی نسبت به مسائل زنان و منافع آنها طرح می‌شوند. در این دوره علاوه بر نقش‌های خانوادگی، همچنین بر نقش‌های شهروندی، جنسیتی و شغلی نیز افزوده شده است و میزان مشارکت زنان در مسائل اجتماعی، اقتصادی و سیاسی و فرهنگی به شکل گسترده‌ای افزایش یافته است. در این دوره با گسترش شهرنشینی، رشد فزاینده‌ی زنان در عرصه‌ی فعالیت و کسب استقلال اقتصادی، رشد تفریحات و استفاده از ساعات فراغت در میان زنان، رشد فردیت زنانه در عرصه‌ی انتخاب همسر، مدیریت مشارکتی در خانه‌ها، رشد فزاینده‌ی آموزش در میان زنان، ورود گسترده به دانشگاه، افزایش تعداد زنان فعال در عرصه‌ی نشر، تالیف، ترجمه و... در جامعه روبرو هستیم.\nاز میانه‌ی دهه‌ی 80 و به‌ویژه در دهه‌ی 90 به این طرف زنان نقش اصلی بسیاری از فیلم‌ها را تشکیل می‌دهند. در این دوره تولید فیلم‌هایی با محوریت زنان رشد قابل توجهی پیدا کرد. اما باید در نظر داشت که کمیت حضور زنان در دوره‌های پیش گفته به هیچ عنوان به معنای حضور کیفی آنها در نقش‌های چالشی نمی‌باشد. در دهه‌های 80 و 90، با وجود انجام تغییرات کمی و کیفی در ظهور دوباره و پرقدرت زنان در موقعیت‌های اجتماعی، آموزشی، علمی و حرفه‌ای و فعال در عرصه‌ی هنری و سینمایی، اما باز شاهد آن هستیم که بازنمایی تبعیض‌آمیز زنان نسبت به دهه‌ی اول انقلاب چندان کاهش پیدا نکرده است. زیرا به موازات به تصویر کشیده شدن زن مدرن گفتمان نقد و سرکوب زن مدرن نیز در قالب فیلم‌های دیگر و گفتمان‌های مردسالار در سینما و تلویزیون استراتژی‌های ارتجاعی‌تری در دستور کار و فعالیت قرار می‌گیرند که مشخصاً بر نقش منفعل زنان و تحقیر آنها تاکید دارند.\nدر واقع زنان در بسیاری از فیلم‌ها نقشی حاشیه‌ای و تزیینی در کنار بازیگر مرد دارند یا به عنوان نقش اول یک فیلم، تصویری وابسته و کلیشه‌ای را بازنمایی می‌کنند. در بسیاری از سناریوهای فیلم‌های به اکران درآمده زن خوب در سینمای بعد از انقلاب، زنی است که متاهل، مادر و خانه‌دار است و زن بد هم شاغل است. البته برخی کارگردانان تلاش کردند در برخی از آثار خود جایگاه خانوادگی زن در جامعه‌ی مردسالار، زن‌ستیزی در جامعه‌ی مردسالار، مشکلاتی که قوانین برای زنان ایجاد می‌کند و نیز استقلال زنان را به تصویر بکشند اما هیچ‌کدام از آنها نتوانستند در برابر موج زن‌ستیزانه‌ی حاکم بر قوانین تولیدات سینمایی ایران مقاومت همه‌جانبه کنند. زیرا مناسبات زن‌ستیزانه در سینما بعد از انقلاب تا امروز برخاسته از نگاه‌های تجویزی، ایدئولوژیک و ساختاری دولت‌ها و مسئولین وزراتخانه‌ها و ارگان‌های فرهنگی و هنری آن از بالا می‌باشد و تغییر آن به راحتی انجام نمی‌گیرد.\nبا وجود فیلم‌های بسیاری که با محوریت زنان در دهه‌های 80 و 90،ساخته شد، اما زنان کمتر در نقش‌های قهرمان داستان و با قابلیت و سوژگی لازم برای این نقش به نمایش در آمدند. با اینکه این تصویر از زنان، در معدود فیلم‌هایی که ارائه می‌شود بسیار مورد توجه مخاطبان قرار می‌گیرد اما با وجود وسعت آثار سینمایی رانتیِ مبلغِ ارزش‌های مردسالار، حیطه‌ی تاثیرگزاری کمتری دارند.\nروشن است که تبعیض رسانه علیه زنان تنها مختص به نقش‌های زنانه در سینما و تلویزیون نمی‌شود. در بازنمایی تصویر زنان در رسانه‌های ایران، امکانات فنی نیز علیه تصویر و نقش‌های زنانه است. در این رسانه‌ها، همچنان زن را در حوزه‌ی خانه، درگیر در روابط خانوادگی و بدون علایق شخصی مستقل از نقش‌های خانوادگی تصویر می‌شود. و غالباً زنان را به عنوان موجوداتی شکننده و ناتوان از مدیریت شرایط زندگی توضیف می‌کنند. این رسانه‌های تصویری نشان می‌دهند که زن در خارج از خانه با وجود اشتغال، استقلال فردی، موقعیت تحصیلی با جایگاه مناسب، اما بیشتر به عنوان یک قربانی معرفی می شود. و این تصویری دروغین و ساختگی از زن تحصیل‌کرده و مدرن و امروزی جامعه ایران است.\nچه تعداد سالن سینما، تولید فیلم و فیلمبین در کشور داریم؟\nسینما نشانه پیشرفت و ترقی در هر کشوری است. آمار و معیارهای جهانی که برای سالن سینما وجود دارد چنین می گویند که برای هر ۱۰هزار نفر از جمعیت یک کشور به یک سالن سینما نیاز است. در ایران فقط یک سالن سینما برای هر ۲۶۰ تا ۳۰۰ هزار نفر وجود دارد. در ضمن، بیش از ۱۰۸۰ شهر فاقد سینما می باشند. تنها ۶۰ تا ۷۰ شهر در ایران سالن سینما دارند. ۲۵ میلیون شهرنشین دسترسی به سینما ندارند که با احتساب روستاها این آمار به ۴۶ میلیون نفر می‌رسد. وزیر ارشاد و اسلامی جدیداً متذکر شدند که ۸۸ درصد مردم کشور به سینما نمی‌روند. شاخص سالانه‌ی سینما رفتن در ایران به طور متوسط ۰/۳ است یعنی به طور متوسط هر ایرانی هر ده سال فقط سه بار به سینما می‌رود. شاید، باورش سخت باشد بیشترین جمعیت شهری استان تهران دسترسی به سینما ندارند. بر اساس گزارش‌های رسمی، تا سال ۹۲ بیش از ۳۱ میلیون نفر از جمعیت ایران به سینما دسترسی داشته‌اند و بیش از ۴۳ میلیون نفر از این دسترسی محروم بوده‌اند. در ایران به ازای هر ۳۰۳ هزار نفر یک سالن وجود دارد. با احتساب میانگین هر سالن ۱۰۰ صندلی، در واقع سهم هر ۳۰۳۰ نفر یک صندلی سینماست. این آمار، بر اساس جمعیت کشور و تعداد صندلی‌های سینماست. در ایران وضعیت تعداد سینماها، آمار بسیار بغرنجی دارد، به گونه‌ای که در ۳۵ سال اخیر رشد جمعیت ۱۲۷درصد و رشد ساخت سینما در ایران منفی و ۴۴درصد بوده است(خبرگزاری دانشجویان ایران- ایسنا). بر اساس وب‌سایت مرکز آمار ایران، در سال ۱۳۹۶ تنها ۱۹ درصد از مردم به سینما رفته‌اند که حدود ۳۰ درصد این تعداد فقط یک‌بار، ۲۸ درصد آنها دو بار و ۴۲ درصد هم بیش از دو بار به سینما رفته‌اند. به این ترتیب و طبق این آمار در واقع ۸۱ درصد مردم اصلاً به سینما نرفته‌اند. یعنی براساس آمار یاد شده از جمعیت ۸۰ میلیونی ایران در حدود ۶۴ میلیون نفر اساساً بیننده‌ی سینمای ایران نیستند. البته با این حال بیشترین تعداد سالن‌ها یعنی ۱۱۰ سالن در تهران واقع شده‌اند و استان‌هایی داریم که اصلاً سینما ندارند. سیستان و بلوچستان، کهکیلویه و بویر احمد و خراسان شمالی تنها بین یک یا دو سینما دارند.\nحجت‌الله ایوبی در زمان ریاست خودش بر سازمان سینمایی (1392-95) با ارائه‌ی این آمار که در ایران ما به ازای هر 260 هزار نفر یک سالن سینما داریم و با مقایسه‌ی این معیار با دیگر کشورهای دنیا که یک سالن سینما به ازای هشت هزار نفر است(خبرگزاری تسنیم، 27 مرداد 1394)، خواستار راه‌اندازی و حرکت روند سیاست‌گذاری به سمت تاسیس سالن‌های سینمایی شد. سیاستی که بعد از او با ریاست محمد مهدی حیدریان(1395-1397) بر سازمان سینمایی ادامه پیدا کرد و تنها در سال 96 با دستورالعمل‌های سیاستی سازمان سینمایی، هر 3 روز یک سالن سینما در کشور احداث و آماده‌ی نمایش فیلم شد(گروه فرهنگی عصر ایران، 20 اسفند 1396). و آمار تعداد سالن‌های سینما را به چیزی در حدود 500 سالن سینما در کشور رساند (ایرنا، 17 اسفند 1396).\nهمانطور که در گزارش سازمان سینمایی "درباره‌ی وضعیت سالن‌های سینما در کشور 1397" آمده است تا انتهای سال 97 تعداد پرده‌های نمایش به بیش از 600 سالن رسیده است(اربابی، محمود، 1397) که این تعداد سالن 157855 صندلی را در خود جای داده‌اند. همینطور میانگین تعداد فیلم‌های تولیدی در چند سال اخیر، 100عدد بوده است. بر اساس آمار منتشر شده توسط سازمان سینمایی(غلامپور آهنگر، غلامرضا، 1396) در سال 96، بالاترین ماه فروش در سالن‌های سینما را ماه فروردین با تعداد مخاطب 3 میلیون و 200 هزار نفری و در سال 97 پربازدیدترین فیلم را «هزارپا» با چیزی حدود 4 میلیون مخاطب می‌توان تخمین زد. بر همین میزان می‌توان مخاطب فیلم‌بین سینمای ایران را چیزی در حدود 7 میلیون نفر در سال (فریب تعداد بلیط فروخته شده در سال 97 را که 27 میلیون عنوان شده است نباید خورد، این 27 میلیون بلیط را نهایتاٌ 7 میلیون مخاطب در سال خریداری کرده‌اند)و تعداد فیلم‌های تولید شده در سال را به صورت میانگین 100عدد به شمار آورد. در ایران به ازای هر 70 هزار مخاطب فیلم بین، یک فیلم در سال تولید شده است. و نیز به ازای هر یازده هزار نفر فیلم‌بین، یک سالن سینما وجود دارد.\nدر تهران در سال‌های اخیر قبل از بیماری کرونا شاهد افزایش سالن‌های سینما هستیم اما در شهرهای دیگر با چنین رویکردی مواجه نیستیم. در ایران سالن‌های سینما بر اساس استانداردهای جهانی و ویژگی‌های مناسب ساخته نشده‌اند. طبق آخرین گزارش منتشر شده در خصوص آمار سینماهای کشور در سایت‌های ایران، از میان ۱۱۴۸ شهر در کشورمان، تنها حدود ۶۰ شهر سینما دارند و به طور تقریبی ۱۰۸۸ شهر از سینما محرومند. شهریور سال گذشته بود که باشگاه خبرنگاران آماری از سالن‌های سینما در شهرهای مختلف منتشر کرد که در این آمار نام استان‌هایی به چشم می‌خورد که یا سالن‌های بی‌کیفیت و تغییرکاربری داده شده داشتند یا از دسترسی به سالن سینما به کل محروم بودند.\nایران بین 80 تا 100 فیلم در سال به صورت رسمی تولید می‌کند. اما به صورت غیررسمی به 150 تا فیلم در سال هم می‌رسد. تولید رسمی به فیلم‌هایی گفته می‌شود که با پروانه‌ی تولید، ساخته می‌شوند. از نظر سرانه‌ی تولید فیلم ایران جزو 25 کشور اول دنیاست. اما از نظر سرانه‌ی سالن سینما از 70 تا کشور در رتبه‌ی شصتمین قرار داریم. سرانه‌ی دیدن فیلم هم در جهان جزو همان رتبه‌ی 70 یا 60 کشور هستیم.\nکارشناسان، متخصصین، مسئولین و هنرمندان حوزه‌ی سینما، در وسایل ارتباط جمعی به اشکال گوناگون اعلام کردند که "سینمای ایران فاقد تئوری و استراتژی مشخص است. افق ندارد. تولیداتش در خدمت منافع ملی نیست. از این رو، سینمایی داریم که فعال نیست و به شدت، منفعل است و در سال‌های اخیر در سیطره‌ی روزمرگی و گیشه دست و پا می زند. یکی از مهم‌ترین دلایل برای چالش اکران و عدم رغبت مخاطب به سینما همین عرضه‌ی محصولات نامربوط با دغدغه‌ها و دردهای جامعه است".\nدر حدود ۷۸ درصد مردم ایران اصلاً به سینما نمی‌روند\nنتایج پژوهشی که دفتر طرح‌های ملی پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات انجام داده بسیار قابل توجه می‌باشند. جمع‌آوری اطلاعات مورد نیاز این طرح پژوهش، با تعداد نمونه‌ی ۱۵ هزار و ۵۰۰ نفر از افراد بالای ۱۵ سال ساکن شهر و روستا و در گستره‌ی ملی انجام شد و در این پیمایش، پرسشگران برای تکمیل پرسشنامه، به هموطنان ساکن در ۳۱ مرکز استان، ۸۵ شهر (غیر مرکز استان) و ۵۰۰ روستا مراجعه کردند. جامعه‌ی آماری این پژوهش از افراد ۱۵ تا ۷۵ سال تشکیل شده است.\nطبق نتایج این پژوهش؛ ۴۶.۶ درصد از مردم ایران کتاب می‌خوانند. به طور متوسط در هفته ۱ ساعت و ۳۰ دقیقه کتاب‌های غیردرسی می‌خوانند. هر فرد روزانه ۱۲.۳۰ دقیقه مطالعه می‌کند. در سال در حدود ۲.۱۴ جلد کتاب می‌خرند. در منزل حدوداً ۲۴ جلد کتاب غیردرسی به جز قرآن وجود دارد. همچنین ۳۰ درصد از مردم ایران به شبکه‌های مختلف رادیو گوش می‌دهند که این به میزان ۳۳ دقیقه در شبانه‌روز است. بالاترین میزان استفاده از رادیو با ۵۱ درصد در خانه انجام می‌شود، ۳۹ درصد در اتومبیل و ۱۰ درصد مردم در محل کار به رادیو گوش می‌دهند. مردم در روزهای تعطیل و در آخر هفته‌ها ۶ ساعت و نیم اوقات فراغت دارند. مردم تلویزیون می‌بینند. در شهرستان‌ها، تلویزیون مرجع خبر است. ۹۲.۷ درصد مردم در شبانه‌روز به طور متوسط ۲ ساعت و ۵۹ دقیقه تلویزیون ایران را تماشا می‌کنند. سریال‌های خانگی عدد مصرف قابل توجهی دارد و مردم نزدیک به ۲۰ درصد از سریال‌هایی را که عرضه می‌شود، تماشا می‌کنند. مردم در روز در حدود یک ساعت از دستگاه‌های صوتی، تصویری، سینمای خانگی و ستاپ باکس استفاده می‌کنند. ۷۲ درصد مردم حدود یک ساعت و هفت دقیقه در روز موسیقی گوش می‌کنند. در این آمارگیری مصرف موسیقی سنتی، رتبه‌ی اول را دارد. البته این رقم با فاصله‌ی کمی جلوتر از موسیقی پاپ قرار گرفته است. در حدود سه درصد از مردم، موسیقی راک و رپ ایرانی گوش می‌دهند. حدود ۳۳ درصد از کامپیوتر و لپ‌تاپ، ۶۰ درصد از اینترنت استفاده می‌کنند و در حدود ۹۰ درصد گوشی تلفن همراه دارند. بیشترین میزان مصرف اینترنت در ایران از طریق موبایل انجام می‌شود. ۲۸.۳ درصد روزنامه یا مجله می‌خوانند. ۱۱.۹ درصد به صورت الکترونیکی روزنامه یا مجله می‌خوانند. ۲۹.۴ دقیقه از وقت خود را در هفته صرف خواندن روزنامه‌ها یا مجلات می‌کنند. برای خرید روزنامه و مجله حدوداً سه‌هزار و ۵۷۸ تومان در هر ماه هزینه می‌کنند. در روزهای غیرتعطیل در شبانه‌روز ۴ ساعت و ۱۷ دقیقه وقت آزاد و فراغت دارند. در روزهای تعطیل و آخر هفته ۶ ساعت و ۲۶ دقیقه وقت آزاد و فراغت دارند.\n۴ درصد مردم در منزل خود مراسم پخش نذری یا سفره دارند و ۶۳ درصد جشن تولد اعضای خانواده را برگزار می‌کنند - جشن تولد مقوله‌ای فرهنگی و جزو سبک زندگی مردم شده است-. همچنین حدود ۷۳ درصد مردم فعالیت هنری و دستی انجام نمی‌دهند. قانون کپی‌رایت در ایران تعطیل است. ۷۲ درصد مردم در هیچ فعالیت یا انجمن اجتماعی مشارکت ندارند. در حدود ۷۸ درصد مردم اصلاً به سینما نمی‌روند. افراد سالی ۰.۸ بار به سینما می‌روند که این عدد نشان‌دهنده‌ی وضعیت وخیمی برای صعنت سینما است. در مراجعه به روستاها و شهرهای درجه دو نیز دیده می‌شود که این شهرها و روستاها سالن سینما ندارند که عدد شهر بدون سینما بالاست. همچنین در آمارهای دو دهه‌ی اخیر دیده می‌شود که تعداد سینماهای تعطیل شده زیاد بوده است. به عبارتی، تقریباً عمده‌ی شهرهای درجه دو ما سینما ندارند و به دلایل مختلفی تعطیل شده‌اند. در تهران هم تعداد سینماهای تعطیل شده کم نیست. اخیرا در ساخت مجموعه‌های تفریحی و فروشگاهی به تاسیس سینما هم توجه می‌شود، همچنین سازمان سینمایی طرحی برای تاسیس سینماهای کوچک برای شهرستان‌ها دارد. ولی در بررسی چند دهه‌ی اخیر دیده می‌شود با اینکه جمعیت حدود دو برابر شده، تعداد سینما افزایش نیافته است.\nتک محصولی بودن سینما و عدم تنوع در آن\nطبق آمار انتشار یافته در سایت های داخل کشور، سینما تنها توانسته در سال های اخیر، بین 4 الی 5 درصد از جمعیت 85 میلیونی کشور را به سمت خود جذب کند. آمار مربوطه نشانگر این واقعیت است كه سینمای ايران نمی تواند روشنفكران، تحصیل کردگان و مردم عادی را به سمت دیدن فیلم ها روی پرده‌ی اکران جذب کند، زیرا فیلم های موجود در ایران تنوع چندانی برای مخاطب سینما ندارد. تمام فیلم هایی که در ایران به اکران سینماها گذاشته می شوند بومی هستند. در کشورهای جهان بین ده تا هشتاد درصد فیلم هایی که بر روی پرده‌ی سینما می روند در اختیار فیلم های خارجی است. در ایران متاسفانه امکان تنوع در تولیدات سینمایی وجود ندارد. در جمعیت تشکیل‌دهنده‌ی هر کشوری تنوعات و سلیقه‌های مختلفی وجود دارد. این سلیقه‌ها در سینمای ایران امکان انتخاب ندارند. در ایران غالباً فیلم‌های کمدی، ملودرام، جنگی و گاهاً اجتماعی تولید می‌شوند. سینمای کشور فیلم موزیکال، فیلم هارور، فیلم کودک، فیلم انیمیشن و... ندارد. همه‌ی این‌ها نشان‌دهنده‌ی این واقعیت است که سینمای ایران طیف محدودی از مردم را دعوت به دیدن فیلم در اکران می‌کند و امکانی برای انتخاب فیلم مورد علاقه‌ی قشرهای مختلف جامعه ایجاد نمی‌کند. ساختار امـروزین روانـشناختی، اجتماعی و فرهنگی جامعه ایران متکثر است و سینما هم باید به پیروی از آن بافت تمايل به كثرت‌گرایی داشته باشد. جامعه‌ی چند گانه منطقا واقعیت‌های اجتماعی متنوعی دارد و سینما اگر بخواهد واقع‌گرا باشد، می‌بایست مانند واقعیت جامعه متكثر شود.\nعلاوه بر مشکلات بالا، وجود ممیزی‌های سخت‌گیرانه، قوانین محدودکننده، دخالت‌ها و نظارت‌های نادرست و نامناسب، وجود گروه‌ها و لابی‌های پرنفوذ در جامعه، وجود ساختارها و روندهای پیچیده‌ی اداری برای صدور مجوز برای هنرهای نمایشی و... هستند که باعث شده سینما بخش مهمی از هواداران سینماروی خود را به دلایلی که برشمردیم از دست بدهد. آقای ابراهيميان کارگردان سینمای ایران درباره‌ی جدول اكران فيلم‌ها می‌گوید: «یک سری سالن‌های خوب با سانس‌های بالا در اختیار فیلم‌های كمدی قرار می‌گیرد؛ در حالی كه فیلم‌های اجتماعی از سالن‌های زيادی برخوردار نیستند. اصلا منظورم اين نیست كه فیلم‌های كمدی ساخته نشوند اما سهم فیلم‌های اجتماعی هم از سالن‌ها به همان میزان فيلم‌های كمدی باشد».\nاین خواستی منطقی و درست است که بسیاری از کارگردانان سینمایی می‌گویند که عدالت فرهنگی در اين نوع سینما مناسب است برقرار شود. در سال‌های گذشته بارها کارگردانان جوان، پیشکسوت و مطرح سینمای ایران شاهد این واقعیت سخت بودند كه بودجه‌ها و امكانات فرهنگی و هنری و شرایط تولید فیلم‌های مستقل در بسیاری از مواقع قطع شده و بخش مهمی از امكانات و بودجه‌ها به گروه و طبقه‌ی خاصی كه با بخش بزرگ سازمان سینمایی ارتباط مستقیم دارند صرف شده است. در واقع چنانکه پیشتر متذکر شدیم فیلم های سینمای ایران بر اساس تنوع درست نمی شوند.\nدر دهه‌ی ۹۰، بنا به تحلیلی:"مدیریت سینمای ایران بیش از اینکه به صورت مستقیم توسط مدیران و مسئولین سینمایی انجام شود، به دفتر‌های پخش سینمایی سپرده شده است؛ دفاتری که به صورت غیر مستقیم توسط مدیران اجرایی و متولیان فرهنگی کشور تأسیس گردیده و آن‌ها هستند که تکلیف تولید و نمایش و فروش یک فیلم را مشخص می‌کنند و با سلیقه‌های سرمایه‌سالار و دلال مسلک و سودجوی خود، تنها به دنبال فروش هر چه بیشتر آثار و تولیدات در سطح گیشه‌های فروش و سالن‌های سینمایی هستند".\nشیوع بیماری کرونا در سینمای بحرانی ایران و پلتفرم‌های آنلاین فیلم\nبه خاطر همه‌گیری ویروس کرونا در کشور بخش‌های فرهنگی و هنری جامعه با آسیب‌های جدی مواجه شده‌اند. سالن‌های سینما، تئاتر، موسیقی، نمایشگاه، کنسرت و برنامه‌های هنری بسته شده‌اند. اغلب تولیدات و فعالیت‌های هنری و فرهنگی متوقف شده‌اند. سینمادارها و کارکنان و مزدبگیرانی که در سینماها کار می‌کنند و معیشت‌شان به نمایش فیزیکی فیلم مربوط است. آنان از وضعیت شیوع بیماری کرونا بسیار ضرر دیده‌اند. متاسفانه وزارت کار و وزارت ارشاد اسلامی هیچ نوع برنامه‌های حمایتی و مالی جدی از این مراکز فرهنگی، هنری و هنرمندان و کارکنان این مراکز صورت نداده و حمایت از سینما، تئاتر و هنرمندان و کارکنان این بخش‌ها بیشتر در همان قد و قواره‌ی گفته‌های مسئولین ارگان‌ها و وزراتخانه‌های مربوط به فرهنگ و هنر حکومت باقی مانده است.\nکرونا نزدیک به یک سال است که همه حوزه‌های زندگی و فعالیت را در جهان و نیز در ایران تحت تاثیر خود قرار داده است. جامعه‌ی جهانی هنوز نمی‌تواند مشخص کند که از دست کرونا کی راحت خواهد شد. سازمان بهداشت جهانی، چشم‌انداز نزدیکی برای رهایی از این بیماری در نظر ندارد. مدت‌هاست که جامعه بشری با دوره سختی از زندگی مواجه شده است و در این وضعیت پیش آمده همه‌ی مشاغل و حرفه‌ها باید خودشان را با این شرایط تحمیل شده وفق دهند. تغییر سبک زندگی با شرایط این بیماری همچنان در مرکز توجهات مردم و دولت‌ها قرار دارد.\nدر ایران و اکثر کشورهای جهان سالن‌های سینما همچنان در تعطیلی بسر می‌برند. در ایران با شیوع بیماری کرونا ابتکارات و امکانات دیگر که غالباً آنلاین هستند مد نظر صعنت سینما و دیگر هنرها قرار گرفته‌اند. نمایش فیلم از پرده‌ی سینما به چارچوب تلویزیون‌ها منتقل شده و از طریق اینترنت به صورت اکران آنلاین در دسترس علاقمندان قرار گرفته است. با کمک پلتفرم‌های دیجیتالی آنلاین سینما با وجود همه‌ی سختی‌ها تلاش دارد همچنان به حیات خود ادامه دهد.\nدر دوران کرونا، پلتفرم‌های آنلاین فیلم فعالیت‌شان افزیش گسترده‌ای یافته است. به گزارش سایت مشرق :"گرانی بلیت سینما و هزینه‌ها فرعی دیگری كه برای رفتن به سینما بر خانواده‌ها حمل می‌شود باعث شده بخش زيادی از مردم شبكه‌ی نمایش خانگی را به سالن‌های سینما ترجیح بدهند. توسعه‌ی فیلم‌های سینمایی در شبكه نمایش خانگی باعث شده سینمای ايران بخش عمده‌ی مخاطب خود را نه در سالن‌های سینما بلكه در خانه‌های مردم جست‌وجو كند و درآمد بالای عرضه محصولات اين شبكه در سرتاسر كشور به اين شبكه اعتبار اقتصادی زيادی بخشیده است. گفته می‌شود گردش مالی شبكه نمایش خانگی چیزی حدود 800 میلیارد تومان در سال است اما در حوزه‌ی سینما سالانه بنا به آماری انتشار یافته در سایت های ایرانی، فقط 50 میلیارد تومان گردش مالی وجود دارد. جدای از این، در بخش دانلود سایت‌های غیرمجاز فیلم در فضای مجازی حدود 500 میلیارد تومان گردش مالی وجود دارد. بخشی كه اگر با ابزار قانونی مهار شود بخش عمده‌ای از گردش مالی فیلم‌های ايرانی به سود سینماگران كنترل می‌شود. اين عدد و رقم جدا از نگرانی از اوضاع و احوال سینما، خبر از ایجاد فضا برای كسب درآمد و ایجاد اشتغال برای فعالان و فارغ‌التحصیلان رشته‌های فرهنگی و هنری به ویژه سینما در عرصه‌ی شبكه نمایش خانگی دارد".\nاما این پلتفرم‌های آنلاین با مشکلات قابل توجهی در عمل مواجه هستند. از یک طرف وجود انحصار در این شبکه‌های آنلاین کیفیت و ظرفیت این پلتفرم‌ها به لحاظ تعداد فیلم‌ها کاهش داده و همین تعداد مخاطبین را کم کرده است. از طرف دیگر صدور مجوز و اختلافات میان وزارت ارشاد اسلامی و تلویزیون بر مشکلات آنها افزوده است. سرنوشت سینما ماه‌هاست که با شیوع بیماری کرونا آینده‌اش ناروشن شده است و در این وضعیت فیلم‌سازان و کارگردانان باید از امکانات و شرایطی که پلتفرم‌های دیجیتالی آنلاین برایشان به‌وجود آورده‌اند نهایت استفاده را کنند. این شیوه‌ی نمایش آنلاین فیلم امکانی است که شاید در شرایط فعلی پیش آمده بتواند به کارگردانان و کلاً به صعنت سینما کمک کند. در ضمن اکران آنلاین فیلم موجب این شد که سینما دوباره به درون خانواده‌های بسیاری بازگردد. تلویزیون‌ها و سینماهای خانگی و... باعث شده‌اند تا خانواده‌ها، بیشتر توی خانه فیلم تماشا کنند. اکران آنلاین از جنبه اقتصادی به سالن‌های سینما ضربات اساسی زده است اما فاصله‌ی بین مخاطب و سینما را نیز کمتر کرده است.\nالبته پلتفرم‌های آنلاین می‌توانند موقتا جایگزین اکران سینمایی شوند، اما نمی‌توانند عشق، علاقه و لذتی که در فضای اکران فیلم در سالن و با حضور فیلم‌بین‌ها به صورت زنده ایجاد می‌شود را نادیده بگیرند. دیدن فیلم آنلاین در کامپیوتر، لپ‌تاپ و تلویزیون خانگی قابل مقایسه با تماشای فیلم در اکران سینما نیست. بنابراین فعلا می‌توان روی شیوه‌ی آنلاین اکران به عنوان ابزاری حمایتی در سینما حساب باز کرد اما نمی‌توان کاملا روی آن تکیه کرد. البته واقعیتی هم وجود دارد که بخش بزرگی از مردمی که دچار فقر، بیکاری و بدبختی در زندگی هستند و دائماً نگران معیشت و مخارج ماهانه‌شان می‌باشند، طبیعی است که تمایل چندانی برای پرداخت حق کاربری به این پلاتفرم‌ها از خود نشان ندهند و یا حتی کلاً به سراغ این امکانات آنلاین نروند. البته در این بین وظیفه‌ی ارگان‌های فرهنگی و هنری این است که شرایط برابر برای دسترسی به امکانات هنری و فرهنگی را برای همگان در جامعه فراهم کنند و این عادلانه نیست که عده‌ای قابل توجه از مردم کشورمان تحت عنوان فقر و محرومیت اقتصادی نتوانند از آثار فرهنگی و هنری استفاده کنند. دولت در این وضعیت برای اوقات فراغت مردم اینترنت را مجانی کند و امکان دسترسی به فیلم‌های آنلاین را برای همگان فراهم نماید.\nدر پایان این نوشته می‌توان چنین ابزار امیدواری کرد که امروز ارزش گذاشتن به وجود سینما، فیلم، آثار هنری و فرهنگی بیش از هر دوره‌ی دیگری مهم و ضروری است. زیرا که هنر هفتم پدیده‌ای بیش از یک سرگرمی بوده و خواهد بود. سینما و فیلم در بهترین حالت خود منشا شگفتی، لذت، امید به تغییر و به تصویر کشیدن جهانی بهتر است. سالن‌های سینما روزی نه چندان دوباره فیلم‌ها را به روی اکران خواهند برد. در این زمان ما با شرایطی متفاوت از گذشته و امروز مواجه خواهیم شد. در تمام سال‌هایی که سینما تا امروز دست به تولید و اکران فیلم زده هیچگاه نمی‌توانیم تاثیر همه‌جانبه‌ی سینما را بر زندگی مردم و روابط اجتماعی آن نادیده بگیریم. میراث فرهنگی و آموزشی سینما حقیقتاً پرشکوه است. 28 دسامبر 125مین سالگرد تولد سینما است این روز خجسته را ارج بگذاریم!\nسایت‌های ایرانی ایرنا، مشرق، تسنیم،\n- سایت‌های دویچه‌وله و رادیو فردا\n- با انقلاب فرهنگی، تنوع و دگراندیشی سرکوب و تک صدایی و دیکتاتوری مستقر شد! در سه بخش- نوشته علی صمد- سایت به پیش\n-نتایج موج سوم پیمایش مصرف کالاهای فرهنگی: ۷۸ درصد مردم ایران اصلاً سینما نمی‌روند. (خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران- ایرنا\n- والتر بنيامين و هنر بازتوليدپذير – زهرا کمالی و مجید اکبری\n- نتایج پژوهشی که دفتر طرح‌های ملی پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات\n- تحلیل محتواي فیلم «دو زن» به كارگردانی«تهمینه میلانی» با رویكرد به زن- دكترافسانه مظفری و فرزانه نیكروح متین\n- گفتگو با ابراهيميان کارگردان سینمای ایران.\n- رفتارهای فرهنگی ایرانیان؛ از آمار کتابخوانی و تماشای تلویزیون تا استفاده از اینترنت\n- زنان در سینمای ایران- مهدی سلطانی گردفرامرزی\n- چند سینما با چند صندلی در ایران فعال است؟ خبرگزاری دانشجویان ایران- ایسنا\n- عکس های مربوط به زنان هنرمند- نشریه شهروند- کانادا\n- عکس های مقاله از سایت های ایرانی در گوگل انتخاب شده است.


پیروزی گیتی پسند مقابل اهورا - ایسنا\nدوشنبه / ۲ دی ۱۳۹۸ / ۱۹:۰۸\nکد خبر: 98100201702\nایسنا/اصفهان در چارچوب هفته بیست و دوم لیگ برتر فوتسال، تیم گیتی پسند اصفهان با نتیجه ۳ بر ۲ اهورا بهبهان را شکست داد.\nتیم های گیتی پسند اصفهان و اهورا بهبهان در حالی از هفته بیست و دوم رقابت های لیگ برتر فوتسال به مصاف یکدیگر رفتند که این دیدار در پایان با نتیجه ۳ بر ۲ به سود گیتی پسند به پایان رسید.\nبرای گیتی پسند در این بازی الکس فالکون، بهزاد رسولی، محمد کشاورز، علی اصغر حسن زاده، سعید احمدعباسی، حمید احمدی، میثم برمشوری، محمدرضا درخشانی، محمدرضا سنگ سفیدی، حسین فهیمی، مرتضی عزتی و پیمان حفیظی به میدان رفتند.\nفرهاد ابراهیمی، سجاد مسیحی، رضا شایان پور، سروش حیدری، نعیم سیاری، ابوالفضل طیبی، مجتبی باسری، فخرالدین موسوی پور، حسن گفرامنش، منصور رفیع نیا، افشین مادری و سامان مادری برای اهورا بازی کردند.\nگیتی پسندی ها که میزبان بودند بازی را بهتر آغاز کردند و توپ و میدان را در اختیار داشتند و اهورایی ها در نیمه دفاع می کردند، در ۵ دقیقه ابتدایی قرمزپوشان اصفهانی موقعیت هایی را داشتند که هیچ کدام از آنها راهی به دروازه اهورا پیدا نکرد.\nدر دقیقه ۸ بازی محمد کشاورز پاس مرتضی عزتی از روی نقطه کرنر را وارد دروازه اهورا کرد. ۳۰ ثانیه از این گل نگذشته بود که تیم اهورا توسط رضا شایان پور بازی را به تساوی کشاندند.\nپس از گذشت یک دقیقه از گل تساوی، در دقیقه نهم بازی مرتضی عزتی روی پاس پیمان حفیظی گل دوم گیتی پسند را به ثمر رساند تا بازی با نتیجه ۲ بر یک به سود شاگردان بیغم دنبال شود.\nدر دقیقه ۱۴ بازی سعید احمد عباسی با یک ضربه برای سومین مرتبه دروازه اهورای بهبهان را باز کرد.\nشاگردان بیغم که حملات متعددی را روی دروازه اهورا ایجاد کردند در دقیقه ۱۶ بازی نیز توسط پیمان حفیظی تیرک دروازه را به لرزه درآوردند.\nدر دقیقه ۱۸ بازی اهورا بهبهان درحالی که موقعیت خطرناکی ایجاد نکرده بود، اما توپ با اشتباه کشاورز و فالکون وارد دروازه گیتی پسند شد تا بهبهانی ها برای دومین مرتبه اختلاف را به حداقل برسانند. پس از این گل تا پایان نیمه نخست توپی از خط دروازه دو تیم عبور نکرد تا بازی با نتیجه ۳ بر ۲ در نیمه اول به پایان برسد.\nبا شروع نیمه دوم بازهم گیتی پسندی ها بودند که گردش توپ را در اختیار داشتند حتی دو مرتبه توپ را به تیرک دروازه زدند، اما نتوانستند گلزنی کنند. در آن طرف نیز اهورایی ها چند موقعیتی داشتند که فالکون مانع از گلزنی بازیکنان اهورا شد.\nبازیکنان اهورا که نمی خواستند با شکست از اصفهان خارج شوند، موقعیت های خطرناکی ایجاد کردند، اما توپ های آن ها راهی به دروازه گیتی پسند پیدا نکرد.\nدر حالی که دو دقیقه تا پایان مسابقه باقی مانده بود تیم اهورا برای جبران گل خورده از سیستم پاورپلی استفاده کرد، اما نتوانستند گل بزنند تا بازی با نتیجه ۳ بر ۲ به سود گیتی پسند به اتمام برسد.\n*از این بازی استقبال خوبی به عمل نشده بود و هواداران معدودی برای دیدن بازی به ورزشگاه پیروزی آمده بودند.\n*مهران عالیقدر و حسین عظیمی به دلیل مصدومیت این بازی را از جایگاه تماشاگران نظاره کردند. همچنین والکس دوس سانتوس، بازیکن جدید و برزیلی گیتیپسند نیز این بازی را در کنار هواداران تماشا کرد.\n*در دقیقه ۲۸ بازی ضربه احمدعباسی در محوطه جریمه اهورا به دست بازیکن این تیم برخورد کرد اما داور اعتقادی به خطای هند نداشت و پس از اعتراض شدید احمدعباسی، داور این بازیکن را با کارت زرد جریمه کرد.\n* در دقیقه ۳۲ بازی داور با گرفتن تصمیم ناگهانی به سعید احمدعباسی که روی نیمکت بود، کارت زرد دوم را نشان داد و وی را از زمین بازی اخراج کرد.\nعلیپور: در شهرهای کوچک مسئولان، دیدِ ورزشی ندارند\nبازی تیم گیتی پسند:\nبازیکن تیم اهورا:\nمظلوم ترین تیم هستیم


رویکردی جدید برای پاسخ به اطلاعات جمع آوری کنید علوم هشتم » حرف آخر\nرویکردی جدید برای پاسخ به اطلاعات جمع آوری کنید علوم هشتم\nبا قسمت دوم از سری مقالات مربوط به اطلاعات جمع آوری کنید علوم هشتم در خدمت شما همراهان عزیز حرف آخر هستیم. در مطلب قبلی تا فصل ۴ پیش رفتیم و امروز قرار است آموزش خود ادامه بدهیم. اگر مطلب قبلی را خوانده باشید می‌دانید که ما به تمام فعالیت‌ها، فکر کنید‌ها و اطلاعات جمع آوری کنید علوم هشتم پاسخ می‌دهیم. بنابراین شما با خواندن این مطلب در انتها، پاسخ تمام مواردی که نیاز دارید را به دست خواهید آورد.\nعلاوه بر این مطالب، شما می‌توانید با پر کردن فرم زیر، به صورت رایگان صاحب پکیج آموزش ۲۰% از مطالب درسی شوید.\n۲۰ درصد محتوای آموزشی همه دروس\nجمع آوری اطلاعات فصل حس و حرکت\nفعالیت ص ۳۶: الف) خیر چون گیرنده‌ای تحریک نمی‌گردد. / ب) نه چون روی پوست گیرنده بینایی حساس به نور نداریم. / پ) امکان احساس گرما هست چون روی پوست گیرنده دمایی داریم اما گیرنده بینایی وجود ندارد.\nگفت و گو کنید ص ۳۹: مثال ساده در این مورد درک طعم مواد غذایی فاسد است که می‌تواند در صورت مصرف شدن باعث مسمومیت فرد شود.\nگفت و گو کنید ص ۴۰: قسمت عقب و انتهایی زبان طعم تلخ، لبه‌های راست و چپ متمایل به عقب زبان شوری و کناره‌های راست و چپ نزدیک به نوک زبان ترشی و ابتدا یا نوک زبان نیز طعم شیرینی را درک می‌کند. منظور از توضیحات داده شده این است که این بخش‌ها به آن طعم به خصوص حساسیت بیشتری دارند وگرنه تمامی بخش‌های زبان توانایی درک و دریافت تمام طعم‌ها را دارند.\nگفت و گو کنید ص ۴۰: گیرنده دما که به تغییرات دمایی حساس‌اند جلوی یخ‌زدگی و سوختگی پوست را می‌گیرند. گیرنده درد زمانی تحریک می‌شود که محرک آن قدر قوی باشد که احتمال آسیب به بدن زیاد شود. مواردی مثل لمس، کشیدگی و فشار به وسیله محرک مکانیکی قابل درک است.\nاطلاعات جمع آوری کنید ص ۴۲: لبنیات و فرآورده‌های گوشتی منبع کلسیم هستند که برای رشد و استحکام استخوان‌ها ضروری هستند. اگر این مواد مورد نیاز تامین نشود و فرد ورزش نیز نکند باعث بروز کاهش تراکم استخوانی و پوکی استخوان می‌شود که در این حالت استخوان که به عنوان اسکلت بدن است، به سادگی می‌شکند.\nآزمایش کنید ص ۴۲: ۱) استخوانی که بدون هیچ تغییر مانده است. / ۲) استخوانی که در سرکه بود. چون تمام مواد معدنی در شرایط اسیدی سرکه از بین رفته است. / استخوانی که روی شعله گرفتیم چون حرارت تمام مواد آلی آن را از بین برده است.\nگفت و گو کنید ص ۴۳: استخوان ران با لگن مفصل گوی و کاسه می‌سازد. در زانو مفصل لولایی داریم. تمام مفاصل جمجمه از نوع ثابت هستند. مفاصل مچ دست و پا از نوع مفاصل لغزنده هستند.\nاطلاعات جمع آوری کنید ص ۴۴: رباط‌ها به ۲ دسته داخلی و خارجی تقسیم می‌شوند. که در ساختمان مفاصل بر حسب نیاز وجود دارند و محدوده حرکت استخوان در محل مفصل را محدود می‌کنند تا از دررفتگی آن جلوگیری کنند.\nفعالیت ص ۴۵: از دو استخوان تشکیل شده که شباهت زیادی به ساختار دست انسان نیز دارد.\nتحقیق و پژوهش ص ۴۶: اگر ماهیچه یک حرکت ناگهانی انجام دهد یا بدون گرم کردن بدن ورزش یا حرکات کششی انجام دهد، دچار گرفتگی می‌شود که با کمپرس یخ قابل تسکین است. / کشیدگی ماهیچه هنگامی رخ می‌دهد که ماهیچه کششی بیش از توان خود را تحمل کند که اگر منجر به پارگی نشود با انجام فیزیوتراپی قابل درمان است. / بر اثر انجام فعالیت زیاد، ماهیچه دچار درد می‌شود که با کمی استراحت و خوردن مایعات به سرعت از بین می‌رود. اما اگر از بین نرود یعنی پارگی در ماهیچه رخ داده است که باید به پزشک مراجعه گردد.\nبرای بررسی پکیج‌های حرف اخر و یافتن مناسبترین پکیج باتوجه به ویژگی‌های فردی خود به صفحه فروشگاه حرف آخر سر بزنید.\nپاسخ اطلاعات جمع آوری کنید فصل تنظیم هورمونی علوم هشتم\nشما می‌توانید مطالب و محصولات مرتبط با پایه خود را در حرف آخر هشتم مشاهده کنید.\nاطلاعات جمع آوری کنید ص ۴۸: غده هیپوتالاموس در زیر بخش مرکزی مغز – غده هیپوفیز در قسمت تحتانی مغز – غده تیروئید بین نای و حنجره – غده پاراتیروئید به قسمت خلفی غده تیروئید چسبیده است – غده فوق کلیه در بالای کلیه قرار دارند.\nاطلاعات جمع آوری کنید ص ۴۹: باید از تابش مستقیم نور و قرار گیری در فاصله کم با حرارت و رطوبت جلوگیری شود و در پایان پخت، به غذا افزوده شود.\nگفت و گو کنید ص ۵۱: در هنگامی که فرد تحت فشار روحی است از غدد فوق کلیه هورمون کورتیزول آزاد می‌شود که وظیفه تجزیه پروتئن‌ها و تبدیلشان به گلوکز را دارد.\nاطلاعات جمع آوری کنید ص ۵۳: اکثر صفات ثانویه در جانور نر برای جلب توجه ماده پدیدار می‌شود. مثل یال شیر، شاخ گوزن، پر طاووس، تاج خروس و غیره.\nفکر کنید ص ۵۴: در تنظیم عصبی سرعت زیاد اما ماندگاری کم است. ماهیت این نوع از تنظیم الکتریکی است در حالی که ماهیت تنظیم هورمونی از جنس شیمیایی می‌باشد. تنظیم هورمونی ماندگاری زیاد و سرعت کمی دارد.\nاگر در طول خواندن این مطالب تمرکز ندارید بهتر است برای حل این مشکل از جلسات رایگان مشاوره تحصیلی مشاوران ارشید حرف آخر استفاده کنید. فقط باید فرم زیر را پر کنید. یک قدم تا حل مشکلات تحصیلی…\nجواب اطلاعات جمع آوری کنید فصل ۷\nاگر دوست دارید می‌توانید لیست قیمت محصولات حرف آخر را با کیک بر روی آن ببینید.\nفعالیت ص ۵۶: الف) اثر انگشت هر فرد با دیگری متفاوت است. / ب) خیر حتی اثر انگشت آنان نیز منحصر بفرد است. / پ) برای شناسایی و تشخیص هویت افراد از آن بهره می‌گیرند.\nگفت و گو کنید ص ۵۸: الف) اشتباه است چون مثلا پروانه از انسان کوچکتر است اما فام‌تن بیشتری دارد. / ب) احتمال کمی دارد چون محیط بر وراثت تاثیر زیادی دارد.\nآزمایش کنید ص ۵۹: پ) لیوان شماره ۱ چون در محیط و شرایط خوبی پرورانده شده است. / ت) بله\nفعالیت ص ۶۱: به عنوان جواب پیشنهادی می‌توان صفات نامطلوب را شناسایی و از دنا حذفشان کرد.\nفکر کنید ص ۶۲: چون ژنی که از ماهی به گوجه فرنگی منتقل شده است، دستور مقاومت به سرما را در گوجه فرنگی اجرا کرده است.\nاطلاعات جمع آوری کنید ص ۶۲: فایده تغییر ژن جانداران می‌تواند در این باشد که جاندار بهتر و مقاومتر شود و بتواند بهتر و سازگارتر زندگی کند. اما این کار ضررهایی نیز دارد. مثلا زندگی جاندار را از حالت طبیعی خارج می‌کند که شاید در جهت نامناسبی اتفاق بیافتد.\nگفت و گو کنید ۶۴: آلودگی این سوخت‌ها بسیار گمتر از سوخت‌های فسیلی است و نگرانی تمام شدن نیز نداریم چون تجدیدپذیر هستند.\nفعالیت ص ۶۴: غذای گروه اول بیشتر از مواردی مثل غذاهای سرخ کردنی، غذاهایی با مواد نگه‌دارنده، و موادی که ارزش غذایی ندارند مثل نوشابه یا سوسیس و کالباس و به طور کلی مواردی از این دست است.\nاما گروه دوم در غذای خود از خوراکی‌هایی با ویتامین و پروتئن بالا مثل غذاهای دریایی، میوه و سبزی و غذاهایی که به شی.ه آب‌پز یا بخارپز پخته شده‌اند.\nاطلاعات جمع آوری کنید فصل ۸ علوم هشتم\nگفت و گو کنید ص ۶۶: همانطور که در فعالیت ص ۶۶ نیز دیدید مخمر با روش جوانه زدن تکثیر می‌شود. اما راه تولید مثلی باکتری، دو نیم شدن است. که در هر دو روش هسته و سیتوپلاسم دو برابر می‌گردند.\nفعالیت ص ۶۷: می‌توان چند تکه نان برداشت و یکی را در محل مرطوب، دومی را در محل گرم، یکی را در تاریکی، دیگری را زیر نور آفتاب و موارد این چنینی قرار داد تا مشاهده شود که کدام یک نسبت به نانی که در یخچال است زودتر کپک می‌زند.\nگفت و گو کنید ص ۶۸: لکه‌های کوچک اول همان هاگ‌ها هستند که در روش تولید مثل غیرجنسی باعث تولید هاگ‌های بیشتر می‌شوند و با تکثیر تمام سطح نان را می‌پوشانند.\nفعالیت ص ۶۹: الف) هاگ‌زایی قارچ‌ها / ب) جوانه زنی هیدر / پ) دو نیم شدن باکتری‌ها\nفعالیت ص ۶۹: قلمه زدن، پیوند زدن، جدا کردن، خوابانیدن در خاک، کاشت اجزایی مثل برگ و جند مورد دیگر از راه‌های تکثیر گیاهان است که همه این موارد در یک نوع گیاه جواب نمی‌دهد و هر گیاه روش خاص خود را دارد.\nگفت و گو کنید ص ۷۱: در تقسیم میوز تعداد کروموزوم نصف می‌شود که با لقاح دو سری گامت، این مورد نیز حل می‌شود.\nفعالیت ص ۷۱: اول باید میوز کند تا گامت‌ها تشکیل شوند و بعد برای رشد میتوز می‌کند.\nگفت و گو کنید ص ۷۲: یاخته‌های جنسی بزرگترند و سیتوپلاسم بیشتری دارند و به شکل کروی هستند. زامه‌ها کوچک و درازند و دارای دم هستند که به حرکتشان کمک می‌کند.\nفعالیت ص ۷۲: الف) فقط جاندارانی مثل ماهی‌ها و دوزیستان که در آب زندگی می‌کنند می‌توانند لقاح خارجی داشته باشند. و در پرندگان، خزندگان و پستانداران لقاح از نوع داخلی است. / ب) پرندگان و پستانداران بیشتر از دیگر دسته‌ها از زاده‌های خود مراقبت می‌کنند. / پ) چون در محیط خارج از بدن عواملی که می‌تواند تخم‌ها را از بین ببرد بیشتر و احتمال تبدیل به فرزند هر کدام کمتر است. ت) درون بدن چون از لحاظ عوامل محیطی مثل دما، نور، رطوبت، اندوخته غذایی و غیره مناسبتر است.\nفعالیت ص ۷۳: در دوقلوهای غیرهمسان دو گنجینه ژنتیکی متفاوت وجود دارد اما در تولید دوقلوهای همسان یک زامه و یک یاخته جنسی داریم که به دو قسمت بخش شده است و از لحاظ ژنتیکی عین هم هستند.\nفعالیت ص ۷۴: راه تشخیص گلبرگ‌ها این است که اکثر آن‌ها رنگی هستند. مادگی در انتهای خود برآمدگی دارد و تعداد پرچم در اکثر موارد بیش از یک است. / از قسمت بالای پرچم که بساک نام دارد. نه پرچم هر گل رنگ و شکل خاص خود را دارد.\nاطلاعات جمع آوری کنید ص ۷۵: مثلا خفاش و پرندگان کوچکی مثل مرغ شهدخوار به پراکنده شدن و لقاح گل‌ها کمک می‌کنند.\nگفت و گو کنید ص ۷۵: از ویژگی‌های مثبت تولید مثل جنسی ایجاد تنوع ژنی در جانداران جدید است که باعث ایجاد تکامل و سازگاری می‌شود.\nفعالیت ص ۷۵: بعضی گل‌ها بوی خاصی از خود دارند که باعث جذب زنبورها و دیگر جانداران می‌شود. همچنین اکثر زنبورها نسبت به رنگ گلبرگ‌ها جذب می‌شوند.\nبه این ترتیب جواب اطلاعات جمع آوری کنید علوم هشتم را تا فصل ۸ خدمت شما ارائه کردیم. منتظر ادامه مطالب این سری باشید.


مجسمه ساز جوان نیم تنه بانوی اول شهید از جنگ بزرگ میهنی را ساخت – سایت چاپ هرم پرینت\nHomeدسته‌بندی نشدهمجسمه ساز جوان نیم تنه بانوی اول شهید از جنگ بزرگ میهنی را ساخت\nمجسمه ساز جوان نیم تنه بانوی اول شهید از جنگ بزرگ میهنی را ساخت\nLeave a Comment on مجسمه ساز جوان نیم تنه بانوی اول شهید از جنگ بزرگ میهنی را ساخت\n“پدرم ایلگار بالائف این هنر را به من و برادرم آگشین آموخت. من دانشجوی سال چهارم آکادمی دولتی هنر آذربایجان هستم. ما به همراه برادرم از بسیاری از شهدای خود نقش برجسته ساختیم.”\nباکو ، 12 ژانویه – اسپوتنیک. نیم تنه ارستا باهشووا ، اولین و تنها شهید زن از جنگ میهنی 44 روزه برای تمامیت ارضی آذربایجان ، ساخته شد.\nاین نیم تنه توسط مجسمه ساز جوان Mustakil Balaev طراحی شده است. بالایف مستقل درباره نیم تنه به اسپوتنیک آذربایجان گفت: “من یک هفته روی نیم تنه کار کردم. ما روی بسیاری از شهدا کار کردیم ، شهدا را تقسیم نمی کنیم. اما هدف از نیم تنه ما نشان دادن نترس بودن زنان آذربایجانی است. خانم آرتست با مردان استقامت نشان داد بدون این نیم تنه اینجا نیست ، بلکه در مقابل مردم است ، به طوری که نسل های آینده Aresta Bahishova را فراموش نکنند. “\nمجسمه دستگیری باخیشوف\nبالائف مستقل در روستای گاسیملی ، منطقه ماسالی ، در یک خانواده مجسمه ساز به دنیا آمد. پدرش ایلگار بالائف یک مجسمه ساز بود و هنری را که دوست داشت به فرزندانش آموخت. “پدرم ایلگار بالائف این هنر را به من و برادرم آگشین آموخت. من دانشجوی سال چهارم آکادمی دولتی هنر آذربایجان هستم. ما به همراه برادرم از بسیاری از شهدای خود نقش برجسته ساختیم.”\n“ما یک نیم تنه از شهید سرگرد انار نوروزوف ساختیم. آن را در روستای آرچیوان قرار دادند. ما یک ستون ارشد علیمردان گلووزاده را با برادرم یک نیم تنه ساختیم. سپس 12 نقش برجسته شهدای تووز را ساختیم. سپس 5 نقش برجسته دیگر نیز ایجاد کردیم.” برای برنده شدن. “مجسمه ساز اضافه شد.\nلازم به ذکر است که Aresta Bakhishova ، تنها شهید از جنگ بزرگ میهنی ، در واحد نظامی “N” نیروهای مسلح آذربایجان در منطقه بیلاگان خدمت می کرد.\nیک سرباز ، گروهبان Aresta Bakhishova ، در جریان نبردهای آزادسازی Gubadli در طول جنگ میهنی ، که در 27 سپتامبر سال 2020 توسط نیروهای مسلح آذربایجان برای آزادسازی سرزمین های اشغال شده توسط ارمنستان آغاز شد ، نظامیان مجروح را از میدان جنگ خارج کرد. دستگیری باهشووا در 23 اکتبر در جریان نبردها در گوبادلی کشته شد.\nطبق دستور الهام علی اف رئیس جمهوری آذربایجان از تاریخ 15.12.2020 ، آراستا باهشووا پس از مرگ به دلیل شرکت در عملیات جنگی برای اطمینان از تمامیت ارضی آذربایجان و انجام صادقانه وظایف خود در طول واحد نظامی ، مدال “برای سرزمین مادری” دریافت کرد.


سخاوت عامری 2018/08/29 بهترین و مطمئن ترین کارگزاران در ایران\nبرای مرور این ساعات معاملاتی فارکس تم های رایگان، به «ظاهر> تمها> اضافه کردن جدید» بروید، برای موضوعی که مطابق با نیازهای شما است را جستجو کنید و روی دکمه نصب کلیک کنید. حال بیایید فرض کنیم با افتتاح حساب آزمایشی، موفق به کسب سودهای رؤیایی طی مدت کوتاهی می‌شویم؛ اینجاست که دیگر روی پای خودمان بند نیستیم؛ البته پرواضح است که بر اساس توهم برتری تصور می‌کنیم تافته‌ی جدا بافته هستیم!\nدر پایان مو را می توان با نامرئی ثابت شده است. برای این منظور، شما می توانید پین های تزئینی زیبا و barrettes ها استفاده کنید. برای اطمینان از مناسب امن ترین، مو باید پوشش بپاشید. نرخ طلا و سکه قیمت لحظه ای بهار آزادی طرح جدید قدیم امامی نیم ربع یک گرمی مثقال طلا گرم نمودار و چون این قانون دایه مهربان‌تر از مادر وجود ندارد تا از شما در بازارهای کریپتو محافظت کند، باید خودتان حسابی حواستان را جمع کنید و مسئولیت تصمیم‌هایی که می‌گیرید را به عهده بگیرد و در واقع از خودتان محافظت کنید.\nداد و ستد CFD سهام ،ساعات معاملاتی فارکس\nچین واردات زغال سنگ و مواد دیگر از کره شمالی را متوقف می‌کند. در نهایت رضایت زناشویی در گرو به ارگاسم رسیدن زن و مرد است. در یک رابطه جنسی ایده آل زن و مرد هر دو به طور همزمان و یا با فاصله زمانی کوتاه از یکدیگر به ارگاسم می رسند. معمولا ارگاسم برای زنان در اولین رابطه جنسی اتفاق نمیفتد و ممکن است حتی هرگز آن را تجربه نکند، اما به طور طبیعی از رابطه جنسی لذت می برد. با اطلاع از بایدها و نبایدهای رابطه جنسی می توانید به کیفیت آن بیافزایید.\nبا توجه به اینکه انتظار میرود با روی کار آمدن آقای روحانی; رئیس جمهور جدید در سال ۲۰۱۷; این ریسک کاهش یابد; ولی متأسفانه صحنه سیاسی هنوز دارای تزلزل بسیار بوده است به طوری که جناح راست در صدد … علاوه بر آن شده است که بر سر راه آقای روحانی وجود دارد; دولت جدید آمریکا نیز با به کارگیری سیاست مخالف ایران که با همکاری کشور اسرائیل و چند کشور حوزه خلیج فارس همراه است;\nهدف خواندن منطقه کار را آسان می کند. برای بیشتر کاربران ، انجام آموزش و تجزیه و تحلیل فنی در یک طرح سیاه و سفید راحت تر است. زمانی که قیمت‌ها در حال کاهش هستند (کندل‌ها، قیمت بسته شدن و یا بیشترین قیمت پایین‌تری نسبت به قیمت قبل تشکیل می‌دهند)، بازار در یک قیمت متوقف می‌شود (عموما کندل برگشتی شکل می‌گیرد) و قیمت‌ها افزایش می‌یابند. این صعود قیمتی می‌تواند بلندمدت و یا بسیار کوتاه‌مدت باشد؛ اما مثل حالت قبل، چرخش بازار مهم است. در این ساعات معاملاتی فارکس نقطه اصطلاحا می‌گوییم که دره (Trough) شکل‌گرفته است.\n۵- داشتن مقدار مبلغ بسیار کم و حداقل باای انجام معاملات و داد و ستد.\n. داده های مربوط به همبستگی ارزها معمولا در قالب یک جدول نمایش داده می شود که نقاط تقاطع در این جدول، همبستگی جفت ارزها را نشان می دهد.\n- پرداخت غرامت پولی برای هر یک از اول تجارت سودآور 5 دقیقه در اندازه 4$.\nسه نوع وجود دارد که سیگنال هایی از نقاط قوت مختلف را ارائه می دهد. اگرچه برخی از معامله گران می گویند که همه سیگنال های واگرایی و همگرایی یکسان هستند. هر طور که ممکن است ، قانون زیر را بخاطر بسپار: هرچه بردارهای جهت قیمت و ضریب نشانگر همگرایی یا واگرایی بالاتر باشند ، بهتر است. در اینجا چگونه به صورت شماتیک به نظر می رسد: افشاگری در مورد سایت ایرانی، هرمی، و کلاهبرداری یونیک فاینانس\nاندیکاتور RSI - ساعات معاملاتی فارکس\nمردم ساعات معاملاتی فارکس برای محصولات و خدماتی هزینه میکنند که در آن ها حس خوب ایجاد کند.\nاین کیف پول برای سیستم عامل های اندروید ، ویندوز و مک قابل استفاده است .\n10 روش برای تامین مالی طرح‌های کسب و کار - ویرگول. شبکه همچنین وظیفه تولید و ساختن بیت کوین را هم برعهده دارد و به وسیله بانک مرکزی چاپ نمی‌شود، بلکه افرادی که از نرم‌افزارهای ماین روی کامپیوتر خود استفاده می‌کنند، آن را تولید می‌کنند که بیشتر این افراد از مزایا و معایب استخراج بیت کوین مطلع هستند. در واقع به این فرآیند بیت کوین (Mining) می‌گویند. شبکه، قوانینی برای تولید بیت کوین دارد، که ساعات معاملاتی فارکس چه کسی و چه وقت یک بیت کوین را تولید کند. بهترین مدل های دسته بندی باینری. تحلیل پیچیدگی زمانی برای حاالت بهترین ، بدترین و متوسط.\nهمانطور که از نامش پیداست برای تمیز کردن زمینه ی بوم استفاده می شود. از آقای قهوه چه می دانید؟ بهنرین کتاب های سال ۲۰۲۰ بلیط لحظه آخری هواپیما باشگاه لیورپول انگلستان بهترین لباس عروسی دنیا مشاوره ی خوب برای خرید ملک به چه معناست ؟ زندگی نامه لیونل مسی چند سایت خوب اینترنتی – آهنگ – انشا – عکس – محتوا چگونه یک پرستار مطمئن با تجربه و با سابقه انتخاب کنیم؟ بهترین موسسه زبان درباره پرفکت مانی و ووچر پرفکت مانی خرید فالوور اینستاگرام رژیم لاغری خوب رو از کجا بگیریم ؟ چت در ارتباطات دیجیتال چیست؟ ترمووود ایرانی و فلاندی چه تفاوت هایی دارند و چگونه تولید میشوند؟\nاز متغیرهای پولی در آمریکا که بگذریم، دیگر عامل مهم و محوری که می‌تواند بازهم طلا را به بهشت حفط ارزش و مقصدی امن برای سرمایه گذاری تبدیل کند افزایش تنش‌ها میان ایالات متحده و رقبای مهم تجاری آن همچون چین و اروپا است. از آنجا که دونالد ترامپ تاکنون شخصیتی غیر قابل پیش بینی از خود نشان داده این تصور که درگیری تعرفه‌ای این کشور با چین به عنوان دومین اقتصاد مطرح دنیا همچنان ادامه ساعات معاملاتی فارکس یابد، دور از انتظار نیست. 🔶ساخت دایره طلایی سهام بر اساس بهترین فیلترهای بنیادی. با این حال، همه ساخت و ساز لازم برای اسیلاتورهای کلاسیک با محدودیت موثر است. تنها پیش شرط اجرای "قانون 5٪" است. با توجه به آن، آن را لازم است برای انتخاب دوره محاسبه شاخص و سایر پارامترهای مهم به طوری که شاخص در منطقه فعال هستند (بین خرید / مناطق اشباع فروش) 95 +٪ از زمان. علاوه بر این، قدرت سیگنال در مناطق ازدحام بیش از حد / overselling افزایش تشکیل شده است.


نتیجه گیری پژوهش:پایان نامه رایگان رشته روانشناسی;راههای رسوخ مُدهای غیر متعارف بر جامعه - دانلود مقاله\nشاید مدگرایی و تقلید و الگو گرایی در میان جوانان و نوجوانان از مسایلی باشد که اظهارنظر قطعی و یقینی درباره آن بسیار سخت و دشوار است .\nدر این تحقیق نیز علاوه براینکه در فصل اول و در بان مسئله به شرح مد و مدگرایی و تقلید و الگوپذیری اشاره شده و به اهمیت و اهداف تحقیق اشاره شده و در تبیین متغیرها تا حدی به آن پرداخته شده است ولی باید گفت علیرغم دقت همه جانبه مطالب همه مطالب الگو و مدگرایی نیامده است .\nبه همین دلیل در فصل دوم از منابع روان شناسی رفتاری و جامعه شناسی رفتاری به استخراج مفاهیم مرتبط با الگوپذیری و نقش نمایی و مدگرایی پرداخته شده است و دیدگاه های مختلف نظری و تئوری در این زمینه پرداخته شده است . ولی آنچه مسلم است این است که مدگرایی خوب است اگر از هنجارها و ارزش ها و باورهای ملی و اجتماعی فراتر نرود و اگر هم رفت آفت و آسیب بر پدیده های ارزشی نباشد .\nدر یک کلام باید گفت نتیجه گیری بحث مد و مدگرایی معطوف به نتیجه است . یعنی صرف استفاده از یک رنگ ، استفاده از یک مدل ، استفاده از یک آرایش ، تبعیت از طرز پوششی ، پیروی از روش خاص لباس پوشیدن و راه رفتن و آرایش و … بد نیست و اگر بتواند انگیزه تعدد و تنوع طلبی نوجوان و جوان را خنثی کند ، بسیار سودمند هم هست . زیرا اصولاً نوگرایی و تنوع طلبی و احساس و نیاز به تغییر و تحول در فطرت و خون جوانان قرار داده شده است . و اصولاً پوشیدن لباس شاد و خوشایند و استفاده از تزیین و بوهای خوش و شرکت جوانان در محافل عمومی با شادابی و خوشحالی و نیز مردم پسند بسیار پسندیده و خوش پسند است که رسول اکرم (ص) و ائمه اطهار تاکیدات فراوانی در این باره به ما کرده اند.\nاما غرب و کشورهای غربی و کارتل های اقتصادی فقط با نیت چپاول و غارت ثروت ها و نیز تغییر دادن هویت انقلابی و شورآفرینی علمی به ابتذال و ملنگی و آوارگی و دل مشغولی به همین مدها و مدل ها بتوانند کشورها را غارت کنند و باید مسئولان و دولت مردان و صاحب نظران در این زمینه هشیار باشند که هستند .\nدر روش تحقیق هم با استفاده از پرسشنامه ۱۰ سوالی با ۵ گزینه که در میان ۲۰۰ نفر از دانشجویان ارائه شده است این موارد مورد سوال آنان واقع شده است که جوانان ضمن تاکید به نیاز به تنوع و تغییر و نبود الگوهای مناسب و جذاب با نیازهای خود در ایران و میهن اسلامی به الگوها و مدل های خارجی که متناسب با نیازهای آنان و مطابق افراد و شرایط متنوع آنان است روی می آورند و معتقدند که حتی مدها و الگوهای ملی و ایرانی هم تحت نظارت و محدودیت قرار دارند و استفاده از مدل های ذکر شده مشکلاتی به بار می آورد . و اگر قرار است مشکلاتی داشته باشد بگذارید با مدل های خارجی داشته باشد .\nشناخت نیازهای جوانان\nارائه مدل های پارچه و کفش و وسایل صوتی و تصویری و نقلیه مطابق با نیازهای جوانان\nعدم محدودیت و ملاحظه کاری از ویژگی های مدل های بیگانه است . و محدودیت و کم تنوعی و تکرار در مدل های ایرانی از الگوهای ملی و میهنی است .\nمحدودیت ها و ملاحظات پژوهش :\nخوشبختانه محدودیت ها و ملاحظات چندی در ارئه و برگزاری تحقیق وجود نداشت و از لحاظ پرداختن و ارائه و گفتگو با افراد و جوانان مشکلاتی دربرداشت.\nتنها مشکل و محدودیت به هنگام مصاحبه و برقراری ارتباط بود که جوانان فکر می کردند که غرض از گفتگو و صحبت با آنان برخورد و امر به معروف و نهی از منکر با آنها بوده که پس از ادامه گفتگو مشخص گردید که غرض از گفتگو و تکمیل پرسشنامه ادامه و تکمیل تحقیق بوده و در این صورت همکاری خوبی نشان دادند .\nمحدودیت دوم از لحاظ کمبود منابع تئوری و نظری بود که منابع و اطلاعات زیادی در دسترس نبود\nمحدودیت سوم از لحاظ آماری و فرصت زمانی اندک بود که این تحقیق در فاصله برگزاری امتحانات ترم بهاره انجام گردید .\nو بالاخره تفاوتهای مدگرایی در جنس دختر و پسر که در این تحقیق از هم جدا بررسی و مطالعه نشده اند .\nبا توجه به مطالعه منابع ارزشمند و درگیری و قرار گرفتن در نیاز ها و خواسته های جوانان و نیز اشراف و آگاهی از شرایط و مقتضیات اجتماعی و نتایج تحقیق حاضر پیشنهاد می گردد .\nرادیو و تلویزیون مدل های پسندیده و به هنجار ایرانی و خارجی را خود در برنامه های تلویزیونی و سریال ها ارائه نماید .\nنمایشگاههای بهاره وتابستانی و پاییزی زمستانی در این زمینه در تمام استان ها برگزار گردد .\nدر ورود مدل های نابهنجار کنترل بیشتری شود .\nو در بی توجهی به مدل های نابهنجار و توجه به مدل های ملی و میهنی خود به خود این مد ها از مد می افتند .\nاستفاده هنرپیشه ها و صاحبنظران و مسئولان از مدل های هنجار و ترویج آن در میان جوانان و نوجوانان\nردیف نویسنده و سال اثر ترجمه انتشارات محل انتشار\n۱ اتو کلاین برگ ، ۱۳۷۲ روان شناسی اجتماعی علی محمد کاردان اندیشه تهران\n۲ دلاور ، علی ، ۱۳۷۳ روش های آماری در علوم تربیتی _____—– پیام نور تهران\n۳ دوان شولتز ، ۱۳۷۷ نظریه های شخصیت جمعی از مترجمان ارسباران تهران\n۴ سید محمدی ، یحیی، ۱۳۷۷ روان شناسی یادگیری —– روان تهران\n۵ شعاری نژاد ، علی اکبر ، ۱۳۶۵ جامعه شناسی آموزش و پرورش —– امیر کبیر تهران\n۶ محسنی ، منوچهر ، ۱۳۶۲ جامعه شناسی عمومی —– طهوری تهران\n۷ نصری ، عبداله، ۱۳۷۲ مبانی انسان شناسی در قرآن —– فیض کاشانی تهران\n۸ هنسون، ۱۳۷۲ تکنولوژی جدید ارتباطی داوود حیدری ارشاد اسلامی تهران\nجوانان عزیز :\nپرسشنامه ای که در اختیار شماست ، حاوی سوالاتی درباره راههای رسوخ و نفوذ مدهای غیر متعارف و ناهنجار در ایران است . خواهشمند است با مطالعه دقیق و انتخاب گزینه مناسب ما را در رسیدن به اهداف تحقیق یاری و مساعدت کنید . « ذکر مشخصات اختیاری است »\nنام : سن : تحصیلات :\nنام خانوادگی : جنس : شغل:\nبا احترام گوهر امامی\nردیف عناوین سوالات خیلی زیاد زیاد متوسط کم خیلی کم\n۱ اصولا جوانان به تغییر و تحول در لباس و پوشش و رفتار علاقه مندند .\n۲ الگوهای جذاب و مورد پسند در الگوهای خارجی بیشتر است .\n۳ الگوهای بیگانه با هر نیتی نیازهای جوانان را بهتر می شناسند .\n۴ تنوع و روزانگی و تناسب در مدل های خارجی با سلایق جوانان تناسب دارد .\n۵ برای هر تیپ و هر زبان و هر فردی الگوی متناسب و شایسته وجود دارد .\n۶ عامل یا عوامل بازدارنده در الگوهای بیگانه بسیار کم است .\n۷ الگوهای ملی و ایرانی محدود و بسیار اندک هستند .\n۸ خود الگوها تحت نظارت و چهار چوب قرار دارند و اصولا از مد و الگو تبعیت نمی کنند .\n۹ تنوع و روزانگی در مدل هنجار ایرانی متناسب با نیازهای جوانان نیست .\n۱۰ از نیازها و خواسته های متنوع جوانان در الگوسازی و مدل گرایی استفاده نمی شود .\nپایان نامه ادبیات زنانه در آثار میرزاده عشقی و ایرج میرزا و عارف قزوینی\nدانلود پایان نامه رایگان روانشناسی :روش اجرای پژوهش


بایگانی‌های biodiversity - آموزش 365\nخانه » biodiversity\nکاوشگر، کاشف غار و زمین شناس فرانچسکو با سارو به قاره‌های پنهانِ زیر پاهای ما سفر و نقشه برداری عمقی می‌کند، مکان‌های تاریک درون زمین که قبلا هرگز هیچ انساتی قادر به رفتن به آنها نبوده است. درکوه‌های میز مانند جذاب ا...\nمعرکهترین حیوانی که دربارهاش هیچ چیز نشنیدهاید … و چگونه میتوانیم آن را حفظ کنیم\nبا اینکه تایپر یکی از بزرگترین پستانداران خشکی است، زندگی این موجودات انزوا طلب و شب‌زی در هالهای از رمز و راز باقی مانده است. معروف به "فسیل زنده،" تایپری که امروزه در جنگلها و مراتع آمریکای جنوبی می‌چرخد، درست از تی...\nهر سال، جهان غذای کافی برای تغذیه نیم میلیارد نفر را به خاطر قارچ از دست می‌دهد، مخرب‌ترین عامل بیماری‌زا در گیاهان. متخصص قارچ‌شناسی و همکار TED منا الغلید شرح می‌دهد چطور پیشرفتی قابل ملاحظه در درک ما از علامت‌های مولک...\nدرسال۱۹۶۳، ژاک کوستو ۳۰ روز را در آزمایشگاه دریایی واقع در کف دریای قرمز گذراند و رکورد جهانی را در این زمینه ثبت کرد. این تابستان نوه او یعنی فابین کوستو این رکورد را شکست، کوستو جوان ۳۱ روز در آکواریس زندگی کرد،آزمایش...\nدر این سخنرانی جذاب، زیست شناس امینه گوریب-فکیم ما را با گونه‌های گیاهی عجیب در جزایر دورافتاده و مناطقی از آفریقا آشنا می‌کند. بنجوئن را ببینید که تغییر قیافه می‌دهد، با بام دلیل پلات آشنا شوید که شاید درمانی جدید برای ...


اسکوچیچ: باید با ۱۲ امتیاز به ایران برگردیم :: ایجیگا\nاسکوچیچ: باید با ۱۲ امتیاز به ایران برگردیم\nسرمربی تیم ملی ایران می‌گوید که هدف تیم او بازگشت به ایران با ۱۲ امتیاز است....\nبه گزارش "ورزش سه"، دراگان اسکوچیچ سرمربی تیم ملی ایران در نشست خبری پیش از بازی با بحرین حضور یافت و مهدی طارمی را نیز به همراه داشت. اسکوچیچ گفت که به تیم بحرین احترام می‌گذارد و این بازی مسابقه سختی برای تیم او خواهد بود.\nاسکوچیچ با اشاره به وضعیت این بازی گفت: امیدوارم از منامه با ۱۲ امتیاز کامل برگردیم. تمام تلاش ما این است که ملت ایران خوشحال باشند. ما در اولین بازی به مصاف هنگ کنگ می‌رویم. البته تیم ملی فوتبال ایران به تمامی تیم‌های حاضر در این مسابقات احترام می‌گذارد.\nسرمربی ایران با اشاره به نفرات تیمش عنوان کرد: تیم کاملی در اختیار دارم. متأسفانه نتوانستیم در بازی‌های خانگی‌مان میزبان باشیم و از کنفدراسیون فوتبال آسیا خواستم بررسی کند و سؤال کردیم که چرا باید این بازی‌های مهم را در خارج از ایران و در بحرین انجام دهیم. به همین خاطر ناامید شدم.\nاو در مورد تمرینات تیم ملی اظهار داشت: زمین ورزشگاه برای این بازی مهم خیلی خوب نیست، اما من فقط باید روی تیم خودم برای این بازی تمرکز کنم. سعی کردیم خوب تمرین کنیم و امیدوارم بازیکنانم شرایط را درک کنند و بازی قدرتمندانه‌ای مقابل هنگ‌کنگ ارائه دهند. من آنها را باور دارم.


بایگانی‌های سلامت - روزنامه رسالت | روزنامه رسالت\nانجام پایان نامه – اکسپ مقاله – مقاله آماده – انجام پروژه دانشجویی\nبرچسب : سلامت\nجدیدترین رنگ‌بندی از وضعیت کرونایی کشور توسط اپلیکیشن ماسک منتشر شد.\nمقام معظم رهبری بر لزوم رسیدگی به مطالبات و روایت خدمات و مسائل پرستاران تأکید فرمودند\nرهبر معظم انقلاب تأکید کردند: اصرار دارم وزارت بهداشت همین مسئله تعرفه (خدمات پرستاری) را به‌طورجدی در این دولت دنبال کند. این درخواست مهم پرستاران و یک مطالبه واقعی است.\nحرکت سینوسی آمارهای کرونا در کشور/ خطر شیوع کرونا در شهرهای شرقی و مرکزی\nرئیس مرکز تحقیقات ویروس شناسی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی گفت: هم اینک تصمیمات و نظرات متناقض است و قاطعیت لازم را در تصمیم‌گیری‌ها مشاهده نمی‌کنیم.\nمحسنی اژه‌ای: وزارت بهداشت در برخورد با تخلفات حوزه سلامت پیشگام باشد\nرئیس قوه قضائیه گفت: باید با اقدامات سوداگرانه کسانی که برای منافع شخصی خود جان مردم را به خطر می‌اندازند قاطع برخورد کرد.\nرئیس مجلس شورای اسلامی گفت: در صورت تایید شورای نگهبان و تبدیل این طرح به قانون هم در امنیت ملی و هم در امنیت غذایی و هم در بحث سلامت و تولید و توزیع و کنترل قیمت ها در حوزه کشاورزی بسیار موثر خواهد بود.\nدبیر انجمن داروسازان ایران از کمبود داروهای کرونا در داروخانه‌ها انتقاد کرد.\nوزیر بهداشت از صدور مجوز مصرف واکسن ایرانی کرونا (کوو ایران برکت) خبر داد و گفت: دیشب از ذوق خبر صدور مجوز واکسن ایرانی نخوابیدم.


آیا برندها نیز اثری مشابه دارونما(placebo) بر رفتار مصرف کننده دارند؟\nصفحه نخست ویرا ویژن\nدرباره ویرا ویژن\nخدمات ویرا ویژن\nکارفرمایان ویرا ویژن\nوبلاگ ویرا ويژن\nصفحه نخستوبلاگ ویرا ويژنآیا برندها نیز اثری مشابه دارونما(placebo) بر رفتار مصرف کننده دارند؟\nدارونما یا placebo، داروی بی ضرریست که ذهن شما را هدف می‌گیرد و با تاثیر گذاری بر ذهنتان باعث بهبود شما می شود. به طور مثال دکتر شما قرصی برایتان تجویز می کند تا سردردهایتان کاهش بیابد، شما قرص را تهیه کرده، دوره ی درمان را می گذرانید و سردردتان کاهش می یابد، اما در مراجعه ی بعدی به پزشکتان، او به شما می گوید شما تنها از دارونما استفاده کرده اید و قرص هایی که خورده اید، هیچ خاصیت درمانی نداشته اند و تنها کپسول هایی خالی بوده اند. اما با تاثیری که ذهن شما از این دارو گرفته است، سردردتان درمان شده است.\nدر سال ۱۹۵۵، متخصص قلبی در سیاتل به نام لنرد کاب و تنی چند از همکارانش در مورد عمل جراحی بستن سرخرگ پستانی داهلی، برای ماهش درد قفسه سینه، دچار تردید شدند. این عمل آیا به راستی چاره ساز بود؟ کاب کوشید با شیوه ای بسیار ابتدایی به کارآمدی این عمل پی ببرد: او برروی نیمی از بیماران خود عمل را انجام داد، و بر نیمی دیگر تظاهر به عمل کرد. سپس مشاهده کرد که کدام گروه حال بهتری دارند. عمل دارونما بدین معنا بود که دکتر کاب تنها سینه ی بیماران را پاره میکرد و بدون انجام کاری آن را بخیه میزد اما نتایج تعجب آور بودند. هر دو گروه بیمارانی که سرخرگ های پستانی شان فشرده شده بود و آنانی که کاری رویشان صورت نگرفته بود، آرامش فوری از درد قفسه سینه را گزارش دادند، در هر دو گروه، آرامش حدود ۳ ماه ادامه یافت و پس از آن شکایت ها از درد قفسه سینه دوباره آغاز شد.جالب است بدانید که نوار قلب ها هیچ تفاوتی بین این دو گروه نشان نمیدادند! محققان ثابت کرده اند که دارونماها بر ارتباط بین ذهن و بدن تمرکز دارند\nیکی از مطرح ترین تئوری ها در این حوزه، اینست که دارونماها بر اساس انتظارات انسان کار می کنند، یعنی وقتی شخصی انتظار دارد که یک قرص تاثیری بر بدنش داشته باشد، حتی اگه آن قرص یک دارونما باشد، بدنش آن تاثیر را می پذیرد. به نظر شما چه درسی می توان از این موضوع گرفت؟کاری که برند ها با ذهن ما می کنند دقیقا همین است. شما وقتی از یک برند مشهور خرید می کنید، توقع دارید که محصولی ایده آل در اختیارتان بگذارد، و همین انتظار باعث می شود ماهیت محصول در ذهن شما بهتر به نظر بیاید.کاری که برند می کند این است که درک مصرف کننده را تغییر می دهد و این ادراکات به نوبه خود ماهیت محصول را تغییر می دهد. همانطور که جرمی بولمور گفته است: “آزمایشات دارونما بیش از هر سنجشی نشان دهنده قدرت واقعی نام تجاری است. به این فکر کنید که برند سازی چقدر می تواند بر ذهنی که بدن خود را، تنها با انتظارداشتن درمان می کند، تاثیرگذار باشد!\nبرای دریافت خدمات مشاوره کسب و کار، با کلیک روی لینک زیر به ما ایمیل بزنید:\nگروه مشاوران ویرا ویژن\nکلیه حقوق وب سایت محفوظ و متعلق به گروه مشاوران کسب و کار ویرا ویژن می باشد.


هنر تصمیم‌گیری‌های دشوار چیست؟\nکد خبر: 963064\nیکی از پارادکس‌های عجیب زندگی این است که برای تصمیم‌های ناچیز بیش‌ازحد حساب‌وکتاب می‌کنیم، ولی برای انتخاب‌های سرنوشت‌سازِ زندگی نه!\nسرویس جامعه جوان آنلاین: جست‌وجو‌های طولانی برای خرید یک لپ‌تاپ، اما تصمیمی عشقی برای ازدواج؛ بالا و پایین‌کردن متفکرانۀ هزینه‌های سفر، اما انتخاب بی‌پروا و یک‌شبۀ رشتۀ دانشگاه. یکی از پارادکس‌های عجیب زندگی این است که برای تصمیم‌های ناچیز بیش‌ازحد حساب‌وکتاب می‌کنیم، ولی برای انتخاب‌های سرنوشت‌سازِ زندگی نه. دل را می‌زنیم به دریا و لقمه‌های بزرگ‌تر از دهانمان برمی‌داریم، اما برسرِ کوچک‌ترین چیز‌ها دست‌به‌دامن معادلات پیچیده می‌شویم. هرودت می‌گفت ایرانیان باستان دو بار عزمشان را جزم می‌کردند: یک بار در مستی، و بار دیگر به‌وقت هوشیاری.\nدر جولای سال ۱۸۳۸، چارلز داروین ۲۹ساله و مجرد بود. دو سال پیش‌تر، از سفر با کشتی اچ. ام. اس بیگلز بازگشته بود و مشاهداتی را با خود آورده بود که درنهایت شالودۀ کتاب منشأ انواع شدند. در همین اثنا، با مسئلۀ تحلیلی اضطراری‌تری مواجه گشت. داروین به فکر خواستگاری از دختردایی‌اش، اِما ویجوود، بود، اما از این می‌ترسید که ازدواج و بچه‌داری مانع از مشغولیت علمی‌اش شود. او برای آنکه راه‌حلی پیدا کند، دو فهرست درست کرد. روی اولی نوشت: «ازدست‌دادن زمان، شاید جروبحث... بعدازظهر‌ها نمی‌توانم کتاب بخوانم... اضطراب و مسئولیت. شاید همسرم از لندن خوشش نیاید؛ که در این صورت مجازات من می‌شود تبعید و تنزل درجه به یک ابله عاطل و باطل»؛ و در فهرست دوم چنین نوشت: «فرزندان (اگر خدا بخواهد). همراهی همیشگی (و دوست دوران پیری) ... خانه، و کسی که مراقب خانه است». او تأکید می‌کند که: «تصورش هم دشوار است که تمام زندگی‌ات را، همچون یک زنبور کارگر، کار کنی و کار کنی... فقط زنی خوب و مهربان را مجسم کن که روی کاناپه نشسته، کنار آتشی برافروخته، کتاب و شاید هم موسیقی».\nداروین در پایین فهرست‌هایش با خطی شلخته نوشته است: «بدین ترتیب نتیجه می‌گیریم ازدواج، ازدواج، ازدواج». بااین‌حال استیون جانسون در کتاب دوراندیش: چگونه مهم‌ترین تصمیم‌ها را می‌گیریم۱ می‌نویسد: «شاهدی در دست نیست که بدانیم او چگونه این دو ایدۀ متضاد را با یکدیگر سبک‌سنگین می‌کرد». جانسون، نویسندۀ کتاب چگونه به دانایی رسیدیم۲ و دیگر کتاب‌های عامه‌پسند دربارۀ تاریخ اندیشه، کاری جز این از دستش برنمی‌آید که بر میان‌مایگی فرایند تصمیم‌گیری در داروین دقت کند. او اشاره می‌کند که بنجامین فرانکلین روش مزایا و معایب پیشرفته‌تری را به کار می‌برد. در چیزی که فرانکلین بدان «جبر دوراندیشانه» ۳ می‌گفت، به هرکدام از موضوعات فهرست‌شده یک وزنِ عددی اختصاص داده می‌شد و چیز‌هایی که سود و زیانی یکسان داشتند حذف می‌کرد (فرانکلین روش را این‌گونه برای دوستش توضیح داده است: «اگر یک مزیت منطقی با دو عیب منطقی برابر باشد، هر سه را کنار می‌گذارم... و همین‌طور ادامه می‌دهم تا با جزئیات متوجه شوم برابری در کجا نهفته است»). جانسون می‌نویسد حتی این رهیافت نیز تهی از دقت و بسیار شهودی است. او چنین نتیجه می‌گیرد: «هنر انتخاب‌های دوراندیشانه، یعنی تصمیماتی که مستلزم مداقۀ طولانی‌مدت هستند و پیامدهایشان شاید سال‌ها ادامه یابد، مهارتی است که به‌شکلی غریب مورد بی‌مهری قرار گرفته است».\nما می‌گوییم «تصمیم گرفتیم» ازدواج کنیم، بچه‌دار شویم، در شهری خاص زندگی کنیم یا به شغلی ویژه گام نهیم؛ همۀ این‌ها به یک معنا درست است، اما واقعاً چگونه چنین تصمیماتی می‌گیریم؟ یکی از پارادکس‌های زندگی این است که تصمیمات بزرگ ما اغلب کمتر از تصمیمات کوچکمان حساب‌شده‌اند. ما دربارۀ اینکه چه برنامه‌ای را در نتفلیکس ببینیم با خودمان کلنجار می‌رویم، سپس اجازه می‌دهیم نمایش‌های تلویزیونی اغوایمان کنند که عازمِ نیویورک شویم. برای خرید یک لپ‌تاپ تازه شاید هفته‌ها در اینترنت جست‌وجو کنیم، اما تأمل نهفته در پشت قطع رابطه‌ای که می‌تواند زندگی‌مان را دگرگون کند، شاید تنها چند بطری نوشیدنی باشد. بدین ترتیب پیشرفته‌تر از ایرانیان باستان نیستیم که هرودت درموردشان می‌گوید پیرامون تصمیمات بزرگ دو بار گفتگو می‌کردند: یک‌بار در مستی و بار دیگر به‌وقت هوشیاری.\nجانسون امیدوار است اصلاحمان کند. او تعدادی از تصمیمات پیچیده با پیامد‌های اساسی را بررسی می‌کند -مانند تصمیم باراک اوباما و مشاورانش برای چراغ سبز نشان‌دادن به حمله به مقر احتمالی اسامه بن‌لادن در ابیت‌آباد پاکستان- و سپس نشان می‌دهد چگونه صاحب‌منصبان از «علم تصمیم»، یک شاخۀ مطالعاتی در عطف اقتصاد رفتاری و روان‌شناسی و مدیریت، الهام می‌گیرند. او فکر می‌کند باید چنین شیوه‌هایی را در زندگی خودمان نیز به کار بریم.\nمن هیچ‌گاه مجبور نبوده‌ام تصمیم بگیرم آیا حمله‌ای مخفیانه به کمپ یک مظنون به تروریسم انجام دهم یا نه، اما سهم خود را در تصمیمات بزرگ ادا کرده‌ام. همین تابستان گذشته من و همسرم صاحب یک فرزند پسر شدیم. وجود او، به‌تعبیری، بدین معناست که من تصمیم گرفتم پدر شوم. باوجوداین آیا واقعاً تصمیم گرفتم؟ من هیچ‌وقت هیچ نوع جبر دوراندیشانه‌ای به کار نبردم. یعنی، به‌جای آنکه فهرستی از معایب و مزایا درست کنم و حساب کنم ببینم روی‌هم‌رفته بچه‌دارشدن خوب است یا نه، به‌تدریج و ناخواسته از نخواستن بچه به خواستن آن و از خواستن بچه در خانواده‌ام به داشتنش منتقل شدم. اگر تصمیمی گرفتم، آن‌قدری تعیین‌کننده نبود. تولستوی در جنگ و صلح می‌نویسد درحالی‌که ژنرالی پشت‌میزنشین خود را مشغولِ «تحلیل کارزار بر روی نقشه» و دستوردادن تصور می‌کند، یک ژنرال واقعی هیچ‌گاه خود را در «آغاز رویدادها» نمی‌بیند؛ در عوض، او همواره در بطن مجموعه‌ای از وقایع است که هریک حلقه‌ای است در زنجیره‌ای بی‌پایان از علت‌ها. ژنرال کاتوزوف متفکرانه\nسؤال می‌کند: «آیا من بودم که گذاشتم ناپلئون تا مسکو پیش بیاید؟ و چه وقت این کار را کردم؟ دیشب که به پلاتف دستور عقب‌نشینی دادم؟ یا پریشب که به خواب رفتم و فرماندهی را به بنیگسن واگذاشتم؟ یا پیش‌تر از آن؟» ۴ تولد پسر من، برخلاف فتح مسکو به‌دست ناپلئون، اتفاقی شعفناک بود. بااین‌حال، درست مانند کاتوزوف، از توضیح آن سردرگم می‌شوم: انتخابی سرنوشت‌ساز بود، اما نمی‌توانم آن را در زمان یا مکان مشخص کنم.\nیکی از بزرگ‌ترین راز‌های هستی، در نزد تولستوی، استعداد تصمیمات بزرگ به گرفته‌شدن بود. این بدان معناست که داستان‌هایی که ما دربارۀ زندگی‌مان می‌گوییم تهی از پیچیدگی واقعی‌شان هستند. جانسون قصد دارد راهی برای خروج از این معمای تولستوی‌وار پیش نهد. او می‌خواهد ما را نه خواننده، که نویسندۀ داستان‌های خودمان کند. چنین چیزی مستلزم پرداختن به بنیادی‌ترین پرسش‌های زندگی است: آیا ما مسئول شیوه‌های تغییرکردنمان هستیم؟\nاز منظر آرمانی، همه‌چیز‌دان و هوشیار و منطقی هستیم اما، در واقعیت، تصمیماتمان را در شرایطی ناکامل می‌گیریم که مانع از رسیدن به درکی درست از پیامدهایشان می‌شود. جانسون می‌گوید این مشکلِ «عقلانیت کرانمند» ۵ است. انتخاب‌های پیشین انتخاب‌های بعدی را محدود می‌سازند، واقعیات پوشیده می‌مانند، نادیده گرفته شده یا به دام کژفهمی می‌افتند. تصمیم‌گیران در فرایند تفکر گروهی به توافق می‌رسند و اذهان جایزالخطایشان بر یکدیگر تأثیر می‌گذارد. پیچیده‌ترین تصمیماتْ «اهداف متناقض» و «گزینه‌های کشف‌نشده» را پنهان ساخته، و مجبورمان می‌کنند احتمالات ممکن آینده را، به‌شکلی سردرگم‌کننده، صرفاً در «سطوح مختلف عدم قطعیت» پیش‌بینی کنیم (احتمال مشاجرۀ زناشویی باید به‌نحوی با احتمال مشاجرات حاصل از تولید یک شاهکار علمی مقایسه شود). جانسون می‌گوید انتخاب‌های دارای پیامدی حقیقی در زندگی را «نمی‌توان در یک مقیاس واحد سنجید». فرض کنید دو شغل به شما پیشنهاد می‌شود؛ یکی در بخش سلامت، که ارائۀ مراقبت‌های پزشکی به نیازمند‌ترین مردم جهان است، و دیگری در گلدمن ساکس۶. شما باید این را در نظر بگیرید که کدام گزینه امروز، امسال و یک دهه بعد برایتان جذاب‌تر است؛ کدامشان از نظر احساسی، مالی، و اخلاقی مطلوب‌تر است، و کدام برای شما، خانواده و جامعه‌تان بهتر است. تصمیم نهایی می‌باید از این ماتریس چندبعدی بیرون آید.\nجانسون گزارش می‌دهد که تصمیم‌گیرانِ حرفه‌ای فرایند‌های تصمیم‌گیری را به کار می‌برند تا راهنمای آن‌ها در این پیچیدگی باشد. بسیاری از بهترین فرایند‌ها در مراحل تصمیم‌گیری بسط می‌یابد -ممکن است یک مرحلۀ واگرایی پیش از مرحلۀ همگرایی وجود داشته باشد- و بر عهدۀ گروه‌ها سپرده می‌شوند (داروین می‌توانست دوستانش را در مرحلۀ واگرایی به دو گروه رقیب تقسیم کند، و بعد مناظره‌ای میان آنان به راه بیندازد). ممکن است تصمیم تبدیل به یک ماجرای تکرارشونده شود. در مجموعۀ جلساتی که به «کارگروه طراحی» موسوم‌اند -مفهومی که از رشتۀ طراحیِ محصول وام گرفته شده است- یک مسئلۀ بزرگ به تعدادی زیر مسئله تقسیم شده و هرکدام به یک گروه واگذار می‌گردد. سپس گروه‌ها نتایجشان را با تمامی تیم به اشتراک می‌گذارند، بازخورد می‌گیرند، دوباره گروه‌بندی می‌شوند، بازنگری می‌کنند و این چرخه تا زمان تصمیم‌گیری ادامه می‌یابد (برای معماران قرن نوزدهمِ پاریس، کارگروهی کارکردن به معنای بازنگری تا آخرین لحظه بود، یعنی حتی در خودرویی که آن‌ها را به‌سمت طرح یا جلسه دفاع می‌برد نیز این کار را ادامه می‌دادند). کارگروه‌ها به این دلیل ثمربخش‌اند که نه‌تن‌ها کار را خرد می‌کنند، بلکه گروه‌هایی با حساسیت‌ها و اولویت‌های گوناگون را -کُدنویس‌ها و طراحان، معماران و سازندگان- مجبور به تعامل کرده و بدین ترتیب پهنۀ دیدگاه‌های ممکن را گسترش می‌دهند.\nدر شرکت‌هایی مانند رویال داچ شل، یعنی جایی که رشد شرکت مستلزم سرمایه‌گذاری گران‌قیمت در حوزه‌هایی نامطمئن مانند بنادر و چاه‌ها و خطوط لوله است، تصمیم‌گیران «طراحی سناریو» را به کار می‌بندند تا تصویری از چگونگی سرمایه‌گذاری به دست آورند (جانسون می‌نویسد یک بستۀ طراحی سناریو دربرگیرندۀ سه آیندۀ محتمل است: یک مدل برای زمانی که اوضاع بهتر شود، یکی برای وقتی که وضع بدتر شود، و سومی هم برای هنگامی که اوضاع عجیب‌وغریب شود). برنامه‌ریزانِ نظامی از بازی‌هایی استفاده می‌کنند که به‌طور کامل شرکت‌کنندگان را در خود غرق می‌کنند. این بازی‌ها دور میز یا به‌شکل میدانی اجرا می‌شوند و وظیفه‌شان این است که جزئیات بیشتری از «نقشۀ تصمیمات» آشکار کنند. در چنین بازی‌هایی، دشمنانْ احتمالاتی را کشف می‌کنند که ما نتوانسته بودیم پیش‌بینی کنیم، و بدین ترتیب چاره‌ای هستند برای فقر تخیلات فردی ما. ازآنجایی‌که می‌توان بازی را بار‌ها و بار‌ها بازی کرد، تصمیم‌گیران امکان می‌یابند «کلاف را دوباره بپیچند» و بدین ترتیب شاخه‌های بیشتری از «درخت تصمیمات» را کشف کنند.\nبه‌راه‌انداختن یک بازیِ جنگی درمورد ازدواج چیز عجیبی خواهد شد. بااین‌حال جانسون می‌نویسد علم تصمیم برای ما آدم‌ها نیز آموزه‌هایی دارد. او در کتاب دوراندیش تجربۀ خودش را از راهبرد‌های علمیِ تصمیم‌گیری بازگو می‌کند که برای ترغیب همسر و دو فرزندش به نقل‌مکان از نیویورک به بِی ایریا۷ به کار برد. جانسون کارش را با تلقین شروع کرد -جنگل‌های سرخ زیبا هستند، منطقه منظرۀ امروزی‌تری دارد-، اما به‌سرعت فراتر رفت. او «طیف کاملی از تحلیل‌ها» را تهیه کرد که دربرگیرندۀ نتیجه‌گیری‌های گوناگون می‌شد، نتیجه‌هایی دربارۀ ابعاد مالی، روان‌شناختی (آیا نقل‌مکان به شهری جدید باعث می‌شد او احساس کند جوان‌تر شده است؟) و هستی‌شناختی (آیا او می‌خواست «فردی بوده باشد که بیشتر دوران بزرگ‌سالی‌اش را در یک محل زیسته است؟»). جانسون نتیجۀ یافته‌هایش را در قالب یک پاورپوینت برای همسرش نمایش داد، و او مخالفت‌هایی ابراز کرد که جانسون پیش‌بینی نکرده بود (تمام دوستان همسرش در بروکلین زندگی می‌کردند). درنهایت، آن‌ها با هم قراری گذاشتند: نقل‌مکان می‌کردند، اما اگر پس از دو سال همسرش خواهان بازگشت به نیویورک بود، بازمی‌گشتند، «بدون هیچ سؤالی».\nچند سال بعد، آن‌ها از زندگی دو کرانه‌ای۸شان راضی‌اند. آیا «اجرای یک کارگروه چندرشته‌ای» برای کاوش نقل‌مکان خانواده سودی به حال جانسون داشته داست؟ احتمالاً نه. بااین‌حال او می‌نویسد قواعد علم تصمیم - «جست‌وجوی چشم‌انداز‌های گوناگونِ انتخاب، به‌چالش‌کشیدن فرضیات خود، تلاش مشخص برای نقشه‌بندی متغیرها»- نسبت به فهرست‌های فایده‌هزینه‌ای که فرانکلین و داروین درست می‌کردند «قدمی به جلو» برداشته است. با نگاهی به تصمیم جانسون، می‌توان گفت که او دست‌کم اطمینان دارد که تصمیمی گرفته است.\nکتاب جانسون بخشی از یک سنت طولانی است. فیلسوفان، قرن‌ها، تلاش کرده‌اند تا بفهمند ما چگونه تصمیم می‌گیریم و، به‌طور کلی، چه چیزی باعث می‌شود هر تصمیمی درست یا نادرست، و عقلانی یا غیرعقلانی، به نظر برسد. «نظریۀ تصمیم»، یعنی نقطۀ مشترکی که فیلسوفان را گرد هم آورده است، به این گرایش دارد که آن تصمیماتی را درست بداند که برآمده از ارزش‌ها باشند. هنگامی که با یک انتخاب مواجه می‌شویم -مثلاً باید رشتۀ اقتصاد بخوانیم یا تاریخ هنر؟ - نخست از خودمان می‌پرسیم چه چیزی برایمان ارزش دارد، سپس به جست‌وجوی بیشینه‌سازی ارزش می‌رویم.\nبرخی فیلسوفان، در دهه‌های گذشته، نارضایتی‌شان را از نظریۀ تصمیم ابراز کرده‌اند. آن‌ها به این اشاره می‌کنند که اگر دربارۀ چیز‌هایی که برایمان مهم است مطمئن نباشیم، یا وقتی فکر می‌کنیم ممکن است چیز‌هایی که برایمان مهم‌اند تغییر کنند، نظریۀ تصمیم کارایی‌اش را از دست می‌دهد. ادنا اولمان‌مرگالیت۹، فیلسوف درگذشتۀ اسرائیلی، در مقاله‌ای در سال ۲۰۰۶، به نام «تصمیمات بزرگ: برگزیدن، همگرایی، انحراف» ۱۰ از ما می‌خواهد تصور کنیم از «پیشگامان پیشین صهیونیست سوسیالیست» هستیم که، در پایان قرن بیستم، رؤیای مهاجرت از اروپا به فلسطین و تبدیل‌شدن به «یهودیانی مطابق با آرمان‌های جدید» را در سر داریم. او می‌گوید چنین تغییری «پروژه و هستۀ درونی زندگی فرد را دگرگون می‌کند»، یعنی مثلاً کسی از «شخص قبلی»ای سخن بگوید که پیش از این بوده و کتاب‌فروشی‌های بوداپست را به‌دنبال کتاب زیر و رو می‌کرده است، و «شخص جدیدی» که بعداً شده و در جایی در صحرا کار می‌کند. نکتۀ چنین تغییری بیشینه‌سازی ارزش‌های فرد نیست، بلکه بازپیکربندی آن‌ها، و بازنویسی معادله‌ای است که فرد در حال حاضر بر اساس آن زندگی می‌کند.\nشاید فکر کنید کمی تحقیق می‌تواند پلی بر شکاف میان شخص قبلی و شخص فعلی بزند. ال. ای. پُل، فیلسوفی در دانشگاه ییل، در مقاله‌ای در سال ۲۰۱۳ با نام «وقتی منتظر هستید، انتظار چه چیزی را نکشید» ۱۱ می‌نویسد: «حتی اگر بچه نداشته باشید هم، احتمالاً فکر می‌کنید که می‌دانید داشتن بچه چطور چیزی است، چراکه می‌توانید تجربه‌های دیگران را بشنوید یا بخوانید، اما اشتباه می‌کنید». پل به دیوید لوییسِ فیلسوف ارجاع می‌دهد که چیزی را عنوان کرد که می‌توان قاعدۀ وجیمایت۱۲ نامیدش: اگر هرگز وجیمایت را، «خوراکی کرِم‌مانند» مرموز و محبوب استرالیایی که از مخمر آبجو به دست می‌آید، نچشیده باشید، نه توضیح ظاهرش (سیاه، چسبنده و گیاهی) برای آنکه مشخص کند از آن خوشتان می‌آید کافی خواهد بود، و نه تجربۀ دیگر خوراکی‌های کِرِمی (کرِم بادام‌زمینی، مارمالاد، نوتلا). پاول می‌گوید به همین ترتیب «بودن در کنار بچه‌های دیگران برای آنکه به چندوچون بچه‌داربودن پی ببرید کافی نیست». او توضیح می‌دهد:\nتجربه با فرزندان دیگران ممکن است چیز‌هایی در مورد نگه‌داشتن بچه، عوض‌کردن پوشک، یا دست‌گرفتن شیشۀ شیر بیاموزد، اما شباهتی به تشکیل نطفه، بارداربودن، زایمان، و بزرگ‌کردن بچۀ خودتان ندارد.\nممکن است پیش از بچه‌دارشدن کلوب بروید، چتربازی کنید و ال‌اس‌دی مصرف کنید؛ شاید غرق‌شدن در کار، سفر، آشپزی یا ورزش کراس‌فیت برایتان ارضاکننده باشد، و آزادی‌تان را با لذت به کاری اختصاص دهید که می‌خواهید. بچه‌دارشدن از این لذت‌ها محرومتان می‌کند. درعین‌حال شاید شما، در مقام والد، لذت‌هایتان را از دست ندهید. ممکن است واقعاً ترجیح دهید پوشک عوض کنید، لباس‌های بامزه بپوشید و کارتون «یخ‌زده» ۱۳ را ببینید. چنین فعالیت‌هایی احتمالاً برای نسخۀ بی‌فرزند شما همچون شکنجه می‌نماید، اما ممکن است نسخۀ والد شما سرشار از عشق و رهایی بیابدشان. شاید درنهایت تبدیل به فردی دیگر شوید، به یک والد. مسئله این است که پیش از آن نمی‌توانید بفهمید «والدبودن» چگونه است. پاول در این معما نکته‌ای هیجان‌انگیز می‌بیند. چرا ارزش‌های امروز می‌باید تعیین‌کنندۀ ارزش‌های فردا باشند؟ او در کتابی به نام تجربه دگرگون‌شونده۱۴ در سال ۲۰۱۴، می‌گوید زندگی «اصیل» مستلزم آن است که گهگاه خودِ قدیمی‌تان را پشت سر گذاشته تا «خودی تازه بیافرینید و کشف کنید». بخشی از زنده‌بودن انتظار برای این «مکاشفه» است که «چه کسی خواهید شد».\nما وارد بیمارستان شدیم. به طبقۀ بالا رفتیم و، در یک گوشۀ پرده‌دار، همسرم روی تخت دراز کشید. به مدت تقریباً یک ساعت گفتگو‌هایی کوتاه با پرستارها، که وزن بچه را حدس می‌زدند، و با جراح داشتیم، که ازقضا همکلاسی دانشگاه ما بود (همسرم وقتی دیدش گفت: «سلاااااام»). گاهی هم تنها بودیم؛ دست‌های یکدیگر را می‌گرفتیم و به همدیگر نگاه می‌کردیم.\nدرنهایت، دستیاری به همسرم کمک کرد تا روی صندلی چرخ‌دار بنشیند. من درحالی‌که دو پرستار دو طرفم بودند و لباس بیمارستانی گل‌وگشادی به تن داشتم، او را از راهرو‌هایی دراز به‌سوی اتاق عمل بردم. داخل اتاق، پزشکان داشتند از رادیو به ترانه «پلکانی به بهشت» گوش می‌دادند. در همین حیص‌وبیص، من با خودم فکر کردم جیمی پیج عجب گیتاری می‌زند. سپس، در همان راهرو نشستم و بچه‌مان را بغل کردم. بعید می‌دانم دیدن او برای نخستین بار باعث شده باشد احساس دگرگونی کرده باشم. احساس می‌کردم همان آدم قبلی‌ام، بااین‌حال هیچ‌یک از واژگانی که می‌شناختم برای بیان تجربه‌ای که داشتم کافی نبود. با دست‌هایم نفس‌کشیدنش را احساس می‌کردم. او با چشم‌های آبی تیره‌اش به من نگاه می‌کرد، آرام و راحت، گرم و بیدار: یک آدم جدید واقعی.\nتصور کنید در یک کلاس فهمِ موسیقی کلاسیک ثبت‌نام کرده‌اید که در آن نخستین مشقتان گوش‌دادن به یک سمفونی است. هدفون به گوش می‌گذارید، دکمۀ شروع را می‌زنید و خوابتان می‌برد. مسئله این است که شما درواقع نمی‌خواهید موسیقی کلاسیک گوش کنید؛ فقط می‌خواهید که بخواهید. کالارد فکر می‌کند سودا یک فعالیت عمومی میان انسان‌هاست: عاشقانِ سوداییِ شراب وجود دارند، ستایشگران هنر، طرفداران ورزش، شیفتگان مُد، دی‌جی‌ها، مدیران، کوه‌نوردان، خیرخواهان ساده‌لوح۱۷، والدین، و معتقدان مذهبی، که همگی برنامه‌ریزی می‌کنند تا به چیز‌های جدیدی بها دهند. وانگهی، بسیاری از تصمیمات عادی -مانند انتخاب میان گلدمن ساکس یا فعالیت در بخش سلامت- نیز برآمده از این پرسش هستند که سودای تبدیل‌شدن به چه کسی را در سر داریم.\nکالارد میان سودا و بلندپروازی تمایز قائل است. برخی از آن‌هایی که کلاس فهم موسیقی کلاسیک را انتخاب می‌کنند، زیاده‌خواه‌اند؛ یعنی به این دلیل ثبت‌نام نمی‌کنند که آرزوی دوست‌داشتن موسیقی کلاسیک را در دل دارند، بلکه، چون از این کلاس می‌توانند نمرۀ خوبِ بی‌دردسری بگیرند این کار را می‌کنند. از روز اول می‌دانند چه چیزی برایشان ارزش دارد: معدلشان (کالارد می‌نویسد: «یکی از وظایف هر معلمی تبدیل بلندپروازی به سودا است»). برای دانشجویان بلندپرواز توضیح اینکه چرا کلاس را انتخاب کرده‌اند ساده است. اما سودایی‌ها می‌باید با حدی از ظاهرسازی ناشیانه کنار بیایند. اگر کسی از شما سؤال کند چرا ثبت‌نام کرده‌اید، درصورتی‌که بگویید زیبایی ژرف موسیقی کلاسیک شما را برانگیخته است، پُرگویی کرده‌اید. حقیقت، که دشوار به کلام می‌آید، این است که حس مبهمی از ارزش موسیقی کلاسیک دارید، اما امیدوارید در نسخه‌های آیندۀ خودتان به‌درستی درکش کنید.\nتا زمانی‌که سودایی‌ها یاد نگیرند انگیزه‌هایشان را به‌طور کامل توضیح دهند، اغلب، اهدافشان را کوچک‌تر از آنچه هست می‌نمایانند. یک نقاش سودایی، به‌جای آنکه سعی کند توضیح دهد که امیدوار است با هنرش چه چیزی را بیان کند، می‌گوید هنر برایش آرامش‌بخش است. کالارد نتیجه می‌گیرد که سودا دو چهره دارد: یک چهرۀ نزدیک که سودایی «کمتر از آنچه هست» می‌نمایاندش، و چهره‌ای دور که او تمایلی به تشریحش ندارد، چراکه سبب می‌شود فعالیت‌های فعلی‌اش معنایی فراتر از جایگاه مشروعشان بیابند.\nاو به خود یادآوری می‌کند که معدل و نظر معلمش دربارۀ او بستگی به مقاله‌ای دارد که درمورد این قطعه خواهد نوشت. یا به خودش وعده می‌دهد وقتی کلاس تمام شد برای خودش یک شکلات بخرد. یا دارد در اتاق شیشه‌ای کتابخانه به موسیقی گوش می‌دهد و می‌داند سایر دانش‌آموزان او را می‌بینند، شاید هم تصویری رمانتیک از آینده را برای خودش تجسم می‌کند: خودِ موسیقایی، درست مانند کسی که در بعدازظهری برفی به درون نور گرم سالن کنسرت پا می‌نهد.\nمبهم و بی‌سروته حرف‌زدن، زمانی که سودای چیزی را داریم، نشانی از غیرمعقول‌بودن یا عدم صلاحیت نیست. درواقع، شاید خلاف این حرف درست باشد. کالارد می‌گوید: «همه به دانشگاه می‌روند تا فارغ‌التحصیل شوند، اما تا زمانی که خودم فارغ‌التحصیل نشده باشم واقعاً نمی‌دانم فارغ‌التحصیلی چیست و چه اهمیتی دارد». اگر نتوانیم سودای آن تغییراتی را داشته باشیم که برای توصیفشان تقلا می‌کنیم، درون افکارِ ازپیش موجودمان به دام می‌افتیم. ناتوانی از توضیح‌دادنِ دلایلمان مقیاسی است برای اینکه بدانیم آرزو داریم تا کجا سفر کنیم. کالارد می‌گوید تنها بعد از آنکه یک سودایی به مقصد برسد است که «خواهد گفت: دلیلش این بود».\nازآنجایی که مدت‌زمانی طولانی به درازا خواهد کشید که سودا به بار بنشیند، سودایی‌ها همواره در معرض گسیختگی هستند. مقالۀ سال ۲۰۰۶ اولمان‌مرگالیت به فردی اشاره می‌کند که برگزیده «تا جهان کارمندی را رها کند و هنرمند شود». کالارد چنین کار‌هایی را نتیجۀ سودا می‌داند، فرایندی که با پرسه‌ای کوتاه، و شاید تصادفی، در موزۀ هنر آغاز شده و زمانی به اوج می‌رسد که، سال‌ها بعد، فرد یک کارگاه سفالگری باز می‌کند. مسئله اینجاست که برخی ارزش‌ها برخی دیگر را مسدود می‌کنند. هنرمند سودایی می‌باید آن فضیلت‌های کارمندی را که زمانی سودایشان را داشت کناری نهد، و به‌جای آن‌ها فضایل خلاقانه را بپذیرد. اگر یک بیماری خانوادگی او را مجبور به ترک نقشه‌های هنری‌اش کند، ممکن است سرگردان شود، چراکه از افسون زندگی کارمندی رها شده، اما از رسیدن به رضایت واقعی یک زندگی هنری نیز عاجز است. کالارد می‌نویسد سودایی‌بودن یعنی قضاوت‌کردن خودِ امروزی فرد با معیار‌های خودِ آینده که هنوز وجود ندارد. اما چنین چیزی ممکن است ما را به گیاه سجافی شبیه کند که ریشه‌هایش را، به امید خاکی که شاید هرگز از راه نرسد، در هوا آویزان می‌کند.\nپیش از آنکه پسر ما به دنیا بیاید، من شروع به کاوش «چهرۀ نزدیک» به والدبودن کردم. متوجه شدم نوزادان و بچه‌ها چقدر می‌توانند بامزه باشند و اتاق‌خواب میهمانانمان را به شکل اتاق بچه تصور کردم؛ مجسم کردم من و همسرم فرزندمان را به ساحل نزدیک خانه‌مان می‌بریم (نسخۀ من از «واردشدن به نور گرم سالن کنسرت در یک بعدازظهر برفی»). می‌دانستم این تصورات حقایق واقعی دربارۀ بچه داشتن نیست؛ آشکار است بچه‌داربودن چیزی فراتر از بامزگی است. بااین‌حال، راهی برای فهمیدن «چهرۀ دور» پدربودن نداشتم، و در سودای فهمیدنش بودم.\nمعلوم شد من و همسرم مشکل بچه‌دارشدن داریم. پیمودن هزارتوی ناباروری پنج سال از وقتمان را گرفت. بیشتر آن دوران را با چیزی زندگی می‌کردیم که کالارد این‌گونه توصیفش می‌کند: «غمگینی خاصی که همبسته با ازدست‌دادن چیزی است که تازه تلاش برای شناختنش را آغاز کرده بودید». کالارد اشاره می‌کند این غمگینی مکمل آن ناامیدی‌ای است که فرد زمانی بدان دچار می‌شود که «سودا‌های تحصیلی‌اش را به‌دلیل مادربودن ترک می‌کند: ’دانشجوی سودایی، که می‌باید برای بزرگ‌کردن فرزندش رؤیاهایش را رها کند، مستعد این است که احساس کند تجربۀ دانشگاهی به زندگی‌اش معنا می‌داد». کالارد از کتاب بَرِن در سرزمین موعود۱۸، کتابی که الین تیلر مِی تاریخ‌دان دربارۀ ناباروری نوشته است، جملاتی را نقل می‌کند که زنی به مِی گفته است: «احساس غم. احساس فقدان. من شش سال از عمرم را سعی کردم مادر شوم، و این چیزی فراتر از آن بود که بتوانم کنترلش کنم. برای مدتی هیچ تصوری از آینده نداشتم. فکر می‌کردم اگر این کار را نکنم چگونه خود را تعریف کنم؟ اگر والد نیستم، پس چیستم؟». شاید اگر دگرگونی‌های بزرگمان به‌شکل ناگهانی اتفاق می‌افتاد، راحت‌تر بود، چراکه در این صورت مجبور نبودیم حالت سودایی را زندگی کنیم. اگر از کیستی خود اطمینان داشتیم، میان خود‌های گوناگون گیر نمی‌افتادیم.