147 danbolin otsaila by DANBOLIN - issuu\ndanbolin indartzen lagundu nahi? egin zaitez bazkide!\nez da erraza etxetik joatea. kanpora. urrutira. ezezaguna den herrialde batera. ezagutzen ez dituzun lekuetan galduta ibiltzen zara eta ohitura arrotzen aurrean nola erantzun ez dakizula gelditzen zara. egia esan behar bada, ez da izango ni askotan irten naizelako herritik. eta irten naizenean, egun batzuetarako. oporretara normalean. sekula ez denbora luzez bizitzera. bilbora edo Madrilera joateak ere ez du balio. antzeko ohiturak ditugu eta. berdinak ez esatearren. urrutira joan behar da. lan bila. askotan, zertan lan egingo duzun jakin gabe. ameriketara edo londresera, adibidez. edo zestoara. bai gurera. herrian gero eta atzerritar gehiago daude eta gure umeak eskolan Mohamed, ibrahim edo Fatimarekin jolastuko dute. etorkizuna oraina bihurtu da. eta hori ona da. nahiz eta hainbat pertsona ez egon ados. umeak erraz, eta azkar, ohitzen dira egoera berrietara. helduak izaten gara arazoak izaten ditugunak. egia da kanpotik datorrenak askotan ez direla integratzen saiatzen baina bertakoek ere prozesu horretan lagundu egin behar dugu. herria, ohiturak eta gure hizkuntza erakustea ondo dago, baina guk ere beraien ohiturak, hizkuntza eta jatorria ezagutzea ere ongi dago. kulturak ez du hiltzen. Mundua ez da hasten eta bukatzen Cristianoren azken golean. aurreiritziek, ordea, atzera botatzen gaituzte. ulertzen ez dugun hizkuntza batean hitz egiten dute, emakumezkoek buruan zapi bat daramate... esku artean duzun ale honetan, nadiaren bizimoduak izan dituen aldaketak agertzen dira. handiak eta deigarriak izan dira. ez dakit gauzak aldatzeko balioko duen baina irakurri. ez duzu damurik izango. gainera baliteke hau irakurtzen duzunean martxoaren 8a izatea eta nazioarteko emakumearen egunean emakumeen inguruan irakurtzea. kointzidentzia polita. baina ez gelditu datu hutsean. anekdotan. emakumeen egoeraz meditatu eta aurreiritziak albo batera utzi. euskaldunak zerbait badakigu-eta aurreiritziez, eta ez zaizkigu gustatzen. Modu berean, eta badakit egoera ez dela berdina, ale honetan ere ainhoa vila elkarrizketatu dugu. ikasketak kanpoan egin, etxera itzuli eta loiolan jesuitekin lanean hasi zen. tradizionalki emakumea bigarren maila batean utzi duen erakunde batean, erantzukizun postu bat izateak hainbat aurreiritzi apurtzen dituela onartu beharra dugu. elizaren barruan guztiak berdinak ez direla erakusten digun kasua dugu hau. egia da ale honetan emakume ugari sartu ditugula. kasualitatea izango da. edo ez. konplexurik ez da izan behar eta hilabete honetan emakumeek leku gehiago merezi badute zerbaitengatik izango da. danbolin egiten dugunon ustea izan da, eta norbaitek bere iritzia eman eta artikuluak idazten kolaboratu nahi badu, bilerak normalean astelehen arratsaldeetan izaten dira. guztiok izango zarete ongi etorriak.\nU d a n b o l i n ek\nd anbolin : Jone Bergara, Amaiur Aristi, Urko Canseco, Aimar Etxeberria, Maialen Kortadi, Oier Arregi, Janire Diaz, Naiara Exposito, Joxeba Larra単aga eta Nerea Odriozola\n34 6 9 10 13 14 16 18\nudale ko berriak\njardun ian ainhoa vila\ns. engraziko erlojua\nhortik zihar diruz lagundutakoa\nenbidoa I. TECHNE LOGIA n earra jarri diak, Ortzi! Idaztea gorroto duen bati idazlana eskatu, eta nola egin behar nuen galdetutakoan, “ordenagailuz, Word-en, ez dakit zer formatutan”. Seguruenik ez zen ideia txarra izango, nire idazkera ulertzen nahiko lan izango zuten eta! “Teknologia” hitza antzinako Greziatik datorkigu. Artea, abilezia edo eskulanen trebetasuna zen “techne”, eta “logia”, berriz, erreminta, teknika eta abarren eraldaketa, jakituria eta sorkuntza. Beraz, teknologia berriak sortzearen helburua giza ekintza oro erraztea da. Arazo nagusia hemen sortzen zaigu: zenbateraino erraztu behar ditugun egiten ditugun ekintzak. Dudarik gabe, teknologia berriek eragin handia dute gure gizartean. Baina giza izaeran, jaio orduko dugun herentziazko —berezko— izaera horretan, aberastu ala pobretu egiten gaituzte? Gaur egun, informazio askoz gehiago dugu eskura; gure jakinmina asetzeko sortutako tresnak daude, baina ez dut uste berez guk daukagun jakin-min hori areagotzen dutenik. Komunikazio arloan ere aurrerapen izugarriak egin dira, une oro; nahiz eta bakarrik egon, ehunka pertsonak kontaktatu dezakete gurekin. Batzuetan oso ondo datorkit hobekuntza hau, baina noizean behin eskertuko nuke bakardade apur bat. Gu bizi garen lur honetan ere eragin handia izaten ari dira teknologia berri horiek, guretzat berriak direnak noski, bere garaian aitzurra teknologia berria izango zen eta! Guretzat egiten ditugun hobekuntzek, normalean, eragin nabarmena izaten dute ingurumenean. Bukatze aldera, lehengo batean, lagun batek agindu zidan esaldi hau hemen sartzeko: “Gaur egun, debalde lor ditzakegu hainbat programa eta aplikazio, baina, zerbait muxutruk ematen badigute, pentsatu behar dugu erabiltzailea beharrean produktua geu garela”. Azken finean, guk publiko eginiko eta askotan gure ustez pribatua den informazioa eskuragarri izaten dute haiek. Datu horiek beren edo beste enpresa batzuen iragarkiak eta produktuak pertsonalizatzeko erabiltzen dira. Gobernuak ere datuen gose dira, eta norberak ikusi beharko du zenbateraino axola zaion bere bizia ezezagunekin partekatzea. Gure esku dago, maila pertsonalean behintzat, zenbat murgiltzen garen teknologia berrien espiral honetan. Gauza berriak probatzea ondo dago, baina ea tamainan erabiltzen ikasten dugun. Hurrengo enbidoa Xabier Etxaberi: zer moduzko esperientzia izan da zeure herrian negozioa dutenen munduan murgiltzea?\nuken Bergara O’Keeffe\nZer egiten duzu denbora librean? Gaur egun, behintzat, umearekin paseatzen dut. Lehen beste gauza batzuk egiten nituen baina orain hori bukatu da. Umea neskak hartzen duenean eta badaukat beste gauza batzuetarako denbora baina ez da lehen bezala.\nKirol pixka bat egiten dut, aspaldian korrika eta kiroldegira ere joaten naiz. Eskolako lanak egiten ditut eta lagunekin egon ere bai.\nintada . Telebistan ematen diren futbol partidak direla eta gure tabernetara ume mordoxka etortzen dira futbola ikustera helduen zaintzarik gabe. jakinekoa da heldurik gabe ezin dutela tabernan egon eta gainera gure jarduera ekonomikoa normalki garatzen ez digute uzten, benetako bezeroentzako ez baita lekurik gelditzen eta alde egiten dute gure tabernetatik. ume hauen gurasoei eskatu nahi genieke arduraz jokatzea, ez baitzaigu gustatzen tabernarioi umeak tabernatik bidaltzen ibiltzea gure lana normaltasunez bete ahal izateko.\n5 KUPIDOREN BAKARRIZKETAK Etxeko lanak egiten diKalean ibilttut, euskaltegira zen naiz lagunePaseatu, ira- joaten naiz. Gekin. Tartean kurri, zinea ere ro paseatzera behin paseatzera asko gustatzen eta iluntzean joaten naiz haiLagunekin zait. Ez dakit afaria prestatzea hartzera. ibiltzen naiz eta ba... umeekin zen dut familia Amari etxean laetxean telebista egon parkean. osoarentzat gundu eta Iretara ikusten dut. ere joaten naiz Julia Agirre Dantzan ibiltzen Emiliano Perez baserrira. 42 urte naiz, esku pilota56 urte ko entrenamen- Ane Iruretagoiena dua, futboleko 24 urte entrenamendua, etxeko lanak...\ntsailaren 14a: San Valentinek oraindik ere dibertsitate sexuala zer den ez daki. Kupido jaunak sexu desberdineko bikoteak soilik maitemindu zituen. Kupidori, maiteminduen egunaren aferan, eta “Corte Ingleseko” marketing ildo heterosexual hutsari erreparatuz, besteak beste, sortu zait hausnartzeko premia. LGTB (Lesbiana, Gay, Transexual eta Bisexual) kolektiboa aurreiritzien biktima garbia izan da historian zehar. Haurrak garenetik, denok heterosexualak izateko aurreiritziak markatu egiten gaitu. Gai honen inguruan, aldaketa nabarmena izan da azkeneko urteetan, baina ez erabatekoa. Hots, gay, lesbiana, transexual eta bisexualen kontrako bazterkeriarekin amaitzeko egin beharreko ibilbidea hasi dugu; baina oraindik ere, ibilbide horren bukaera, urrun baino urrunago ikusten da. Milaka ume eta gazte gay, lesbiana, transexual edo bisexualek euren izaera onartzen ez duten eskoletan egin beharko dituzte ikasketak oraindik ere. Horrek, eredurik gabeko afektibitatea bizitzera behartuko ditu, ezkutuan eta errudun sentiarazi eta zailtasun handiei egin beharko diete aurre. Biztanleriaren %3-10ek sexu berekoenganako desio sexuala du, Euskal Herrian gutxienez 10.000 ikaslek izugarrizko esfortzua egin beharko dute euren sexualitatea askatasun osoz bizitzeko. Ez da bidezkoa beste aukerak edo bizitza ereduak baztertu edo ezkutatzea, haurrei behar duten babesa eskaini behar diegu. Errealitate heterosexuala, errealitate bakar bihurtzen dugu gainontzeko errealitate sexual guztiak baztertuz. Dibertsitate sexuala ezinbestekoa da gizakiaren garapenerako. Hezkuntza-sisteman kontzeptu hau aplikatuz, LGTB kolektiboaren normalizazioa lortuko da, diskriminazioarekin amaituz. Ideia hori zabaltzeko saiakerak amaigabeak dira Euskal Herriko makina bat erakundetan. Gehitu (Lesbiana, Gay, Transexual eta Bisexualen erakundea) ere horretan dabil lanean, eta duela aste batzuetatik ni ere LGTB kolektiboak dituen zailtasunen testigu bihurtu naiz Gehitun, eurekin batera. “Pertsona bakoitzak sexualitatea bere modura bizi du, beraz, zenbat pertsona munduan, hainbat sexualitate mota dago” esan zidan duela aste batzuk Gehituko teknikariak. Lau haizetara oihukatu beharra sentidu dut, Kupido jauna. Maitasun geziak denontzat, mesedez.\nnbido 2. Aintzane Diaz Jauregi\nemakumea ama adoretsua langilea apala baketsua pazientzia handikoa\nmaitagarria lagunkoia... horrela definitzen du Nadia Kerdik bere burua. Ez du esan moldagarria dela, baina horri esker egin du aurrera, egokitzen dakielako. Egokitu da Zestoara eta egokitu da lanera Arozenan. Baldintzarik gabe lan egitea; hori da, askorentzat, lana izateko baldintza gaur egun. Eta etxetik kanpoko beharra amatasunarekin uztartzeko komeriak datoz gero. Horixe Nadiaren zailtasun nagusia. Bere pasio eta bere arnas, literatura eta antzerkia, urruti geratu zaizkio orain. Aljerian agian, edo urrunago. Kafea, madalenak eta zukua mahaian zituela hartu nau, “Jarri hor, mi niña. Azukrerik?”. Bera bai, azukrea baino goxoagoa. Horregatik ez zaio gaizki hartu behar zera esaten duenean: “Batzuetan zestoarrei irribarrea falta zaizuela uste dut”. Literatura eta antzerki kritikaria da, ikasketaz, baina Arozenan “komunak garbitzen edo gelak egiten, edo behar denean” lan egiten du. Nahi baino lan gehiago egiten du, eta horrek amatasuna mugatzen dio. “Ez naiz ama perfektua; lanean zisko eginda bukatzen dut, batzuetan parkera joateko indarrik gabe. Nahi baino gutxiago eskaintzen diot Mohamed-i”. Semeak hiru urte ditu, eta haren siesta garaian elkartu gara ama eta biok, lasai hitz egiteko: “Lo dagoenean, aingerua; bestela, oso mugitua da”, esplikatu dit semearen loa miresten zuela. Mohamed, bai, zestoarra da, baina ama, Nadia, Aljeriakoa. Aljerian bizitza oparoa zuen, kazetari egiten zuen lan egunkari batean. “Nik ere ez nuen grabagailurik erabiltzen”, esan dit nire eskuin eskua dantzan ikusi duenean.\n«Ez naiz ama perfektua»\nAgur, sorlekua Zergatik, ordea, etxetik alde egin, han ondo egonda? Maitasunagatik. “Bikotekidea hemen nuen lanean, eta beragatik etorri nintzen duela hamar urte”. Apustua ez zen erraza, “Espainiarako hiru hilabeteko turista bisa bat besterik ez nuen; aldiz, Libanon, ikasketekin jarraitzeko aukera nuen”. Bikotekidearekin elkartu nahi, eta Zestoara iritsi zen. Etorri eta zaplatekoa: bost urte eman zituen paperak lortzeko, etxera itzuli ezinik. “Sorterria utzi nuenean, burutik pasatu ere ez zitzaidan egin halakorik gerta zitzaidakeenik”. Familiaren, lagunen, janarien, usainen, ohituren eta lekuen falta sumatzea ez da samurra, baina min hori baino urrunago doa etorkinaren erronka: “Ez dizut gezurrik esango: oso gogorra da hasiera, gutxietsia izatearen beldurra duzu, desberdina izatearen beldurra. Badirudi hasieran gainditu beharreko harresi bat dagoela, eta jauzi hori egitea zaila da”. Baina adorea nabari zaio Nadiari, egin zuen “jauzi”, eta orduan dena “sorpresa kaxa” bat zen. “Oso positiboa izan zen jauzi egitea; batez ere, jendearen jarrera gustatu zitzaidan”. Zestoarrak goraipatzen ditu, eta eus-\n7 kaldunen laguntasuna. “Hasieran, harritu egin ninduen jendeak kalean edo lanean batzuetan ez zizkidalako agurrak erantzuten. Gero, ordea, konfiantzarekin, aldatuz joan da dena. Uste dut euskaldunak ez zaretela bereziki irekiak jende berriarekiko. Esan nahi dut lagunak egitea hemen ez dela erraza; hori bai, lagunak egindakoan, munduko leialenak dira! Nik hemen zenbaitekiko lortu dudan laguntasuna ez dut etxean ezagutu”. Herriak ere inpresio oso ona egin zion hasieratik: “Oso polita\niruditu zitzaidan; zelaietako berdeak txunditu egin ninduen. Gure paisaien guztiz kontrakoa da, eta klima ere ederra. Hainbeste bero dugu Aljerian, ezen gustuko baititut hemengo freskotasuna eta euria”. Kaleko bizitza, ordea, tristeagoa iruditzen zaio hemen, Aljerian baino. “Batzuetan, herri fantasma bat dela dirudi. Badira egunak kalera irten eta inor ez duzula topatzen; tabernak hutsak, kalean arimarik ere ez, eta orduan pentsatzen dut: “Hemen aizkora batekin zatikatzen naute, eta inor ez da konturatuko!”, esan du barrez. Segurtasunaren harira, bada zerbait xelebrea. “Etorri nintzenetik, asko harritu izan nau etxebizitzetako ateak ixteko ohiturak. Guk zabalik izaten ditugu etxeetako ateak, eta gure etxean zein bestearenean nahi adina sartzen gara. Nik haurtzaroa bizilagunen etxeetan igaro dut! Ama lanean zegoenean, adibidez. Hemen, berriz, atez ate bizi zaitezke 30 urtean bizilagun berarekin, eta ez dakizu nolakoa den bere etxea”. Kontraesana badirudi ere, pena eta segurantzia eman dizkio, aldi berean, gure jarrera honek. Bigarren aldiz elkartu garenean, beste egia batekin azaldu da Nadia: “Aurrekoan, etxetik joan zinenean, sentimendu triste bat geratu zitzaidan gorputzean. Ez dakit nola azaldu, baina gauza asko mugitu zitzaizkidan”. Argi azaldu du bere sentimendua: “Familia umil batetik nator, baina ikasketa onak egiteko aukera izan nuen, esfortzu askorekin; hezkuntza eta heziketa onak jaso ditut. Lanean hasi nintzenean, kazetaritza sarean sartu nintzen, kultura maila bat nuen…”. Baina, gero, zer ekarri zuen Zestoara? “Maleta bat eta fotokopiatutako artikulu batzuk. Hirugarren munduan, sakrifizio askorekin lortu nuenak hemen ez dit ezertarako balio izan. Atzeratua sentitzen naiz herri aurreratuan. Hirugarren munduan lortu dudana lehengoan galdu dut”. Ezin malkoei eutsi geratu da.\n«Atzeratua sentitzen naiz herri aurreratuan»\nDamuak eta mamuak Orduan, galderak hasten dira: “Merezi ote du egin dudanak? Zertan ari naiz hemen?”. Kulturalki eta intelektualki aurreratu ezinda dagoela dio, bere aberastasunak bidean galdu dituela. Eta etortzeko izan zuen arrazoiak ere, bikote harremanak, zentzua galdu du; gauzak ez dira ondo joan.\nIzan ala ez izan, hor dago koxka Shakespeareren Hamlet oinarri hartuta, psikologia eta antzerkiaren erlazioa landu zituen Nadiak karrerako azken proiektuan. Gai hori zuen etengabe buruan, baina proiektua amaitu eta hor geratu zen. “Orain zer naiz? Izan ala ez izan Arozenan”. Baina bizitza erritmoak ez du hausnarketarako denbora asko lagatzen, jende askori gertatzen zaiona gertatzen zaio berari ere: “Besteei ordaintzeko dirua irabazi beharra. Lanerako bizitzea. Oso zaila da ama izan eta etxetik kanpo lan egitea. Haurdun nengoela, Zestoako haurtzaindegian dagoeneko lekurik ez zegoen, eta Azpeitira eraman behar izaten nuen haurra egunero autobusean. Gero, umeak eskolako oporrak dituenean-eta, sekulako buruhausteak izaten ditut zainduko duen norbait bilatzeko. Azken finean, ez dut familiarik hemen”.\ni rakurtzea eta idaztea Mait e dit u n adiak , literatura da bere biz itz ako euskarrietako bat . a rtikuluak argitarat zeko go go a duela ere aitortu du , eta ekarpen berezi bat egitea pro po satu dio gu . h o rrela , bizitza Markatu dion liburuetako bat aukeratu eta haren iruzkina eskaini digu .\nHitz egitea, hizkuntza desberdinetan bada ere Lanak ateak ireki zizkion Nadiari jendea ezagutzeko eta bertako ohituretara egokitzeko. “Errespetu handia sentitu izan dut beti neure buruarekiko, eta nik ere hori erakutsi dut besteekiko. Lanak asko lagundu izan dit; hori ere esan beharra dago”. Ezer gutxi zekien Euskal Herriari buruz iritsi aurretik: “Terrorismoa, Donostiako Zinemaldia... Hizkuntza desberdin eta berezia zenutela ere banekien. Etorri eta lau pareta artetik irteten hasi nintzenean, gauza asko ikasi nituen”. Etorkin askori bezala gertatu zaio Nadiari: gaztelaniaz ikasi du lehendabizi. Euskara ikasi nahi du, baina, oraingoz, gutxi daki. Bost hizkuntza hitz egiten ditu, eta Mohamed ere bide horretatik doa: frantsesa, arabiera eta euskara ikasten ari da oraingoz, amari eta eskolari esker. Nadiak badu hizkuntzekiko sentsibilitatea, eta euskararen errealitateak ere ukitu egiten du: “Zergatik gertatzen ote da hau: etorkin gehienok gaztelaniaz ikasten dugu lehendabizi, segituan, eta hori munduko herri euskaldunenetako batean gaudela. Zergatik gertatzen da? Gure errua da? Edo bertakoena? Askotan pentsatzen dut gai horren inguruan”. Euskaraz ikasteko oraindik denbora pixka bat beharko du, baina ea hurrengo aleren batean euskal literaturako kritika bat egiten digun. Gonbita gustura hartu du.\nAtzerritarra Atzoko eta gaurko lanak\nLiteratura lan gutxi izan dira, Hamlet-en atzetik, Atzerritarra-k utzi dizkidan zalantza, zirrara berriak eta emozio bereziak sortzeko gai. Liburu menderaezina, tristea, erromantikoa, dramatikoa, baina egiazkoa. Ze zaila den klasiko bat iruzkintzea edo kritikatzea. Batez ere Albert Camus-etaz ari bagara. Bigarren Mundu Gerraren ondoren gertatu zen dena, nahiz eta askoz lehenagotik ere bazetorren. Camus horrela hasten da bere lanean: “Gaur, gure ama hil da, edo atzo izan zen? Ez dakit…”. Hasieran hoztasun horrek kolpatu egiten zaitu, baina zera esaten duzu “Hara, honek itxura ona du”. Baina zergatik hasiera hau? Esango nuke Meursault pertsonaia nagusiagatik izan daitekeela, bere existentziaz paso egiten du, guztiaz paso egiten du. Mundu honetan egonagatik, bere pentsamenduekiko atzerritarra zen. Bera bakarrik denen aurka, bera eta bere sufrimenduak. Beren ama lurperatu zuen emozio handirik gabe, ezkondu nahi zuen maitemindua zegoen jakin gabe, ez zuen lagunik… Azken finean, bizitza absurdua da berarentzat. Hortaz, zer axola dio 30 urterekin hil edo 70 urterekin? Hiltzea bada bukaera, gainontzekoak gutxi inporta du. Dena hain da zentzugabea bere iritziz, ezen hilketa zentzugabe bat egiten baitu azkenean. Nire ustez, Camusen benetako bizitza islatu da Atzerritarra liburuan, pertsonaia nagusiaren bitartez. Kontuan izan behar da Aljerian bizi zen frantziar bat zela, alemaniarren aurkako gerran parte hartu zuela eta, beraz, arnasbide bat behar zuela. Meursaultek eskaini zion arnasbide hori, baina malenkonia eta heriotza gailentzen dira. Lan hau behin irakurri duenak bigarrengoz irakurri nahi izaten du. Gaurkotasuna galtzen ez duen lan bat da, jende askok ikusi dugu gure burua bertan islatua. Pertsonaia zigortua izan zen zintzoa eta zuzena izan nahi zuelako, eta aldi berean ezerk ez ziolako ardura. Camusek liburu labur bat egin nahi izan zuen, esaldi motzekin baina istorio handi batekin eta absurduaren filosofia bikain batekin. Hitz gutxitan laburtzen zaila den liburua. Gure bizitza neurtzen laguntzen duen liburua, amaigabeko unibertsotik irten ezin duen pertsonaiaren bitartez. Hau bai dela Camusen obra bat, eta berriz irakurriko dut ez dudalako ergel bat bezala hil nahi.\nUrtarrilean Zestoako Udalak “Kalean ere birziklatzen dugu!” kanpaina jarri zuen abian. Ordutik aurrera, herriko kaleetan, parkeetan, eskoletan… birziklatzeko aukera dugu. Horretarako, Udalak, kaleko hainbat zakarrontzi berrerabili, dagokien kolorea eman, eta sailkatzeko moduan jarri ditu: marroia (organikoa), horia (ontzi arinak), urdina (papera eta kartoia) eta grisa (errefusa). Ondorengo hondakinak bota ditzakegu zakarrontzi bakoitzean: ORGANIKOA: janari-hondarrak, fruitu lehorren azalak, fruta azalak, hosto eta belarrak… ONTZI ARINAK: plastikozko botilak, elikagaien plastikozko ontziak, plastikozko bildukiak, plastikozko tapak eta tapoiak, aluminiozko papera, metalezko ontziak, edari eta elikagaien brikak… PAPERA ETA KARTOIA: egunkariak, aldizkariak, erosketa-tiketak, paperezko poltsak, kartoizko bilgarriak… ERREFUSA: erabilitako fardelak, zigarro-mutxikinak, txupeteak, pizgailuak (metxeroak)…\nZakarrontziak ondo erabiltzen baditugu ingurumenak eskertuko digu. Guztira 30 gune jartzea dago aurreikusita. 115 zakarrontzi jarriko dira, horietatik gehienak (83) berrerabilita. Hauek izango dira kalean hondakinak sailkatzeko zakarrontziak topatuko ditugun puntuak.\nArteagako parkean Lizarraitz auzunean Gisasolako parkean Laranjadi plazan Umeen parkean Axun Arrazola plazan Gurutzeagako markesinan Gurutzeaga. Vending makinan Herri Eskola. Txanpiñoian Zubimusu kalearen hasieran Zubimusu kalearen amaieran Gesalaga kalean Arozena aurrean Herri Eskola. Txikien portxean Herri Eskola. Handien portxean Herri Eskola. Erdiko sarreran San Juaneko parkean Lau Iturrin Iraeta Umeen parkean Futbol zelaian Lasao Umeen parkean Frontoian Arroa Goia Plazatxo berrian Umeen parkean Arroa Behea Eskolako parkean Plazan Narkis Balentziagan Olaeta kalean Aizarna Plazan Frontoian\nÂŤNi hasi aurretik nire lanpostuan beti gizonezko jesuita bat egon daÂť\nZein da zure lana Loiolako santutegian? Turismo arduraduna naiz, beraz, nire zereginak dira estatistikak ateratzea eta bisita bereziak daudenean santutegia erakustea. Bestalde, museoko proiektuen arduraduna ere banaiz. Gainera, kanpo-harremanak ere neure gain daude, batez ere, Salamanca, Manresa eta Xabier-ko egoitzekin. Orain Inaziotar bidea ezagutarazten ari gara baina garaiak direnak dira eta ez dugu erakunde publikoen diru laguntzarik bideko seinaleak jartzeko eta publizitaterako. Hori dela eta kongregazioaren baliabideak erabiltzen ditugu eta pixkanaka ari gara. Bere denbora beharko du. Noiz hasi zinen lanean Loiolan? 2005. urtean hasi nintzen. Kanpoan egin nituen ikasketak eta itzultzean Iraurgi Lantzenen hasi nintzen lanean, turismo sailean. Lan kontuak zirela eta, jesuita batekin harremanetan jarri behar izan nuen eta curriculuma eskatu zidan. Curriculuma eman eta lanerako hartu ninduten.\nLoiolan lanean hastea aldaketa handia izan al zen? Ni hasi aurretik nire postuan beti gizonezko jesuita bat egon zen eta esan zidaten emakume bat sartzea beti gizon bat egon zen lekuan zaila izango zela baina jesuitak beti izan dira aurrerakoiak gai horietarako. Lehenengo hiru hilabeteak laneko kontuak ikasten pasa nituen: San Inazioren bizia, kongregazioaren historiaâ€Ś eta ordudanik aurrera hementxe nabil lanean. Emakumea izanda elizarentzako lanean hastea gogorra izan al zen? Jesuiten artean ez dut sekula inolako arazorik izan emakumea naizelako, ezta gutxiago ere. Guk hemen, elizan, sakristau lanetan neska bat dugu. Emakumeak beti oso ondo tratatu dituzte, eta hemen ez dira soilik garbiketa lanetan aritzen. Gizonezkoak eta emakumezkoak ditugu garbiketaz arduratzeko baina baita bestelako lanetarako ere. Beste lanpostuetan ere emakumeak badaude: turismoan ni nago, administrazioan beste bat, liburu dendan ere bada emakume bat eta baita liburutegiko arduradunen artean ere. Gainera, lanerako formakuntza ere izaten dugu. Aurreko astean ikastaro batean izan nintzen eta gustura ibili nintzen. Hala ere, nik jende aurrean lan egiten dut eta beste kongregazio batzuetakoak etortzen direnean gauza desberdina izaten da.\nAinhoa Vilak ez du herrian lan egiten eta hori dela eta askori ez zaio ezaguna egingo. Ikasketak kanpoan egin ostean, etxera itzuli eta, patua medio, Loiolako santutegian hasi zen lanean. Bertan, “erreginen” gisan tratatzen dituztela dio eta “oso gustura” ari da lanean. Urtean 80.000 bisitari jasotzen dituen santutegiko turismo arduraduna da eta harekin hitz egin ostean elizaren inguruko hainbat aurreiritzi eraitsi zaizkigu. Loiolan 70 pertsonek egiten dute lan, nahiz eta jesuitek nahiago duten “kolaboratzaile” deitu. Jesuitentzat “langileak baino gehiago” direla dio Ainhoak. Langile kopurua eta gaur egungo egoera kontuan izanik, bailarako lantoki handienetakoa dugu Loiola. Aita Santu berria jesuita izateak ere modan jarri duela dirudi baina bokazio faltaren arazoari buelta emateko nahiko izango ote den ikusteko dago. Hala ere, gai hori beste baterako utziko dugu.\nKanpoan ikasketak egin zenituela kontuan izanik zure bizitzan aldaketa handia izan al zen Loiolan lanean hastea? Londresen ikasketak bukatu nituenean, ez nuen hona itzultzeko gogorik, hango bizitzara ohituta bainengoen eta lagunartea ere egina nuen. Baina Zestoara etortzean segituan ohitzen zara zure betiko bizitzara. Azken finean hemengoak gara eta! Nik uste denoi etortzen zaigula ondo kanpora joan eta beste kultura batzuetako jendea ezagutzea. Denok egin beharko genuke. Zer ikasketa egin zenituen? Londresen eta Parisen egin nituen ikasketak. Lehenik eta behin Harreman Publikoak eta gero Turismoa. Hizkuntzei dagokionez Frantsesa eta Ingelesa hitz egiten ditut eta arabiera klasikoa ere ikasten aritu naiz, oinarrizko mailan geratu banaiz ere. Orain, berriz, txinerarekin ari naiz. Orain dela hiru urte hasi nintzen eta bi aldiz joan naiz hara hizkuntza hobetzera. Lehenengo aldiz joan nintzenean zazpi aste pasa nituen baina hala ere, txinerako goi-mailara iristeko, bi urte edo bi urte t'erdi beharko ditut oraindik ere. Aurrera egin ahal izateko egunero goizeko zazpietan (Txinan zazpi ordu gehiago dira) Skype bidez ordubeteko klaseak izaten ditut. Goi-maila horretara iristen naizenean, berriz joango naiz bertara azterketa prestatzera eta titulua ateratzera. Lana dela eta hasi al zinen txinera ikasten edo beste arrazoi batengatik? Hemen jendeari arraroa egingo zaio txinera ikastea, ez dakit zer pentsatuko duten… baina asko erabiltzen da, gero eta gehiago. Malasia, Indonesia eta inguru horretatik etortzen direnek bigarren hizkuntza txinera dute. Eta gero gurera etorrita (Jesusen Lagundia) Aita Jeneralak, jesuita guztien buru denak, garrantzi handia eman dio Asiari. Lanerako ondo etortzen zait eta gainera ez da hain zaila. Ez al da hain zaila? Ez, gramatika oso erraza da. Idaztea bueno… asko praktikatu eta ikasi beste erremediorik ez duzu. Hala ere, zailena hiztegia da. Ez du ezagutzen duzun ezeren antzik eta, beraz, buruz ikastea besterik ez zaizu geratzen. Ni txinatarren %85ak hitz egiten duen mandarin-txinera ikasten ari naiz. Dialektoak badaude baina mandarinarekin ongi moldatzen naiz, euskara batuaren parekoa dela esan daiteke.\nEta nondik etortzen dira normalean bisitariak? Asiatik gero eta gehiago etortzen dira, Txinatik batez ere baina baita Malasiatik, Thailandiatik, Koreatik, Japoniatikâ€Ś ere. Europarren artean, berriz, frantsesak dira nagusi. Amerikatik etortzen direnen artean estatubatuarrak dira gehiengoa baina Hego Amerikatik ere gero eta gehiago etortzen dira. Esaterako, brasildarrak asko ugaritu dira. Australiarrak ez dira asko izaten eta normalean lanean edo ikasketa garaian jesuitekin harremana izan dutelako etortzen dira. Estatu mailan lehen madrildar eta katalan asko izaten genituen baina orain leku guztietatik etortzen dira. Asiatik datorren turistak ba al daki nora datorren edo ezustekoa hartzen du Euskal Herrira iristen denean? Normalean Santutegien ibilbidea egitera etortzen dira eta, beraz, antolatutako bidaian, gehienetan. Touroperadoreek erlijioaren inguruan antolatutako bidaiak izaten dira eta Santutegien ibilbide hori Fatiman hasi, Salamancatik pasa eta Lourdes aldera joaten da. Bidaia bera alderantziz egiten duenik ere bada baina egiten duten noranzkoan egiten dutela, guri ondo etortzen zaigu erdi bidean gaude eta. Bere kabuz etortzen diren kulturarekin interesatutako bidaiariak ere asko izaten dira. Bestalde, bailara mailako proiektuetan sartzen garenean, esan daiteke bertako turistak ez direla Loiolan gelditzen. Euskal Herriko turistak, berriz, Loiola ikusi eta gero joan egiten dira. Orduan ingurua ez al dute bisitatzen? Ez. Askotan esaten dut Loiolan bisitari asko izaten dela baina Azpeitian kalera irten eta ez da batere ikusten. Zestoan, bertan, turista gehiago ibiltzen da. Aisialdirako turistak izaten dira, jubilatuak askotan, eta horiek Zestoara edo Zarautzera joaten dira hotel gehiago baitago. Bestalde, niri hotelen batengatik galdetzen didatenean, Zestoara bidaltzen ditut, nola ez! Lehen esan duzu bisita bereziez arduratzen zarela, Txinatik etorritako taldeak izan litezke, adibidez? Diplomatikoak, presidenteak, enpresetako zuzendariak... hartzen ditugu bisita berezitzat, baina oso-oso bereziak izan behar dute. Urtean 80.000 pertsona etortzen dira eta ezin zara guztiekin joan. Hemen gutxi batzuk ari gara lanean eta bisitari kopuru hori asko da guretzat. Bisita berezi horiek, normalean, jesuiten unibertsitateetan ikasitakoak izaten dira eta harrera egin behar zaie. Baina bestalde, adibidez, Indiatik bizitzan behin irtengo den 45 pertsonako talde bat etortzen bada haiekin joaten naiz. Zer motatako bisitariak etortzen dira normalean Loiolara? Guk bisitariak lau taldetan sailkatzen ditugu: erlijioagatik etortzen direnak, aisialdiagatik etorritakoak, kulturagatik eta, azkenik, eskola-bisitak. Marketinaren lau ateak deitzen dira. Lau talde horietatik handiena erlijio arrazoiengatik etortzen direnek osatzen dute eta atentzioa ematen diguna urteroko 4.000 hegokorearren bisita da.\nBisita kopuruan eragina izan al du Aita Santu berria jesuita izateak? Bai, aurten bisitari kopurua %35 igo da. Turistei, deitzen dutenean, zergatik etorriko diren galdetzen diet eta, askotan, Aita Santu berria jesuita delako antolatzen dutela bidaia esaten dute. Galdetu egiten diegunez, bisitarien kopurua igo izanaren arrazoietako bat hori dela badakigu. Aukeratu zutenean ospakizunik egin al zenuten hemen? Meza berezi bat egin zen. Lehen aita santu jesuita izanik Loiolara etorriko da, ezta? Bi aldiz izana da hemen baina badakigu berriz ere etorriko dela. Ez dakigu noiz izango den baina etorriko da.\nINAUTERIAK laru nbata\n17:00. Txokolatada, Ekain Guraso Elkarteak antolatuta. 18:00. Desfilerako izen-ematea. 18:30. Umeentzako mozorro desfilea Udaletxeko arkupetan. 19:00 21:00. Laranjadi txaranga. 23:30. Helduen desfilerako izen-ematea. 24:00. Helduen desfilea, Zestoako Gazteen Asanbladak antolatuta. 00:30 - 2:30, Ezten Giro erromeri taldea.\n17:00. Merienda, Gure Txokoa elkarte inguruan, Ekain Guraso Elkarteak antolatuta. 17:30. "DJ-ON, festa aparta!”, udaletxeko arkupetan, Ekain Guraso Elkarteak antolatuta.\no ste guna\nArroagoian, “Barbantxo” aisialdi taldea.\nTraste zaharren bilketa. Arroabean eta herrian, “Barbantxo” aisialdi taldea. Zestoan, 6-8 urtekoGaztelekuan, Mandala tailerra. entzat. igandea\nEskualdeko umeen ibilaldi neurtua Azkoitian. asteartea\nSilo bola plastikoen bilketa o stirala\nIraetan eta herrian, “Barbantxo” aisialdi taldea. Zestoan, 9-11 urtekoentzat. Odol ematea, 19:00-21:00, anbulatorioan. Gaztelekuan, Mandala tailerra. Gaztetxea, 22:30etan, bertso saioa. Bertsolariak: Peio Ormazabal, Aitor Salegi, Ane Labaka, Jone Uria, Oier Aizpurua eta Agin Laburu. Ondoren, erromeria.\naste bu rua\nAgiro Mendi Taldeak antolatuta eski zeharkaldia. igandea\nXXXVI. Herri Krosa. 10:00etan hasi eta goiz guztian zehar izango dira lasterketak. Gaztetxoen lasterketak beti bezala izango dira. Aurtengo edizioan berrikuntza moduan aipatu behar da nagusien lasterketan bi distantzien artean aukeratu ahal izango dutela lasterkariek. Aukera bat lasterketa motza izango da, 2650m-takoa. Beste aukera, lasterketa luzea izango da 8567m-takoa. Bi lasterketei hasiera goizeko 11:30etan emango zaie. Lasterkariek aukera izena ematerakoan egin beharko dute. Nagusietan sariak lasterketa bakoitzeko 5 lehenengoentzako eta herriko lehenengoarentzako izango dira. Izen ematea irekita dago www.herrikrossa.com orrian. Herriko lasterkariek Zestoako kiroldegian ere eman dezakete izena.\nTraste zaharren bilketa. Puy Oses, "Andrina Basandrina" ipuin-kontaketa animatuarekin, liburutegian, 18:30etan. , Aste Santurako planak prestatzen hasiko dira. Zestoan, “Barbantxo” aisialdi taldea 6-8 urtekoentzat. Gaztetxean kontzertuak, Malder eta Madeleine.\nGaztelekutik, “Active english” Sastarrainen. igandea\nAgiro Mendi Taldeak antolatuta irteera sagardotegira. ostirala\nZestoan, “Barbantxo” aisialdi taldea 9-11 urtekoentzat. Arroabean, “kontaidazu ipuin bat”. Gaztelekuan, Sexulapikoa. Hileko gaia: haurdun geratu naiz.\nGaztelekuan, Sexulapikoa. Hileko gaia: haurdun geratu naiz.\ninarrizko internet ikastaroa. “Gurutze” pentsiodun eta jubilatu elkarteak oinarrizko internet ikastaroa antolatu du edozein pertsona heldurentzat, bereziki jubilatuentzat. Esperientziarik ez da behar. Doan izango da ikastaroa.non: kultur etxeko kz gunean.noiz: martxoaren 10etik 14ra. 9:00-11:00 eta 11:00-13:00.Interesatuek deitu dezatela 650 708 770 telefonora, otsailaren 28 baino lehen.\nestoako Tabernarien Elkarteak pintxo potea martxan jarriko du martxoaren 20tik uztailaren 17ra arte. 1,60 eurotan urteko ardoa/zuritoa eta pintxoa dastatzeko aukera izango dute bezeroek; pintxoa bakarrik hartuz gero 0,80 euro. Pintxo potea dastatzen duten bezeroen artean, hileko azken ostegunean, zozketa bat egingo da. Pintxo pote bakoitzeko papertxo bat banatuko zaio bezeroari eta bertan bere izena eta kontakturako telefono zenbakia jarri beharko ditu. Martxoan, otar eder bat zozketatuko dute taberna guztien artean.\nJulen Aldalur eta Aitor Eizagirre Aranburu landetxeko mus txapelketa azkarrean azpitxapeldun\nBe単at Etxeberria eta Mikela Diaz Mutrikuko pala txapelketako txapeldunak\nOtsailaren 1a Zestoako Wadna Elkarteak Saharara bidaltzeko janari bilketa egin zuen\nOtsailaren 6a Herritar mordoxka irten zen kalera Arkaitz Bellonen heriotza eta indarrean den espetxe politika salatzera\nOtsailaren 7a Mus txapelketa arrakastatsua Agustin tabernan\nOhiturari jarraiki, Santa Ageda bezperan, goiz goizetik kantuek eta koplek hartu zuten protagonismoa. Zestoan, goiz partean, Etorra auzoan ibili ziren eta arratsaldez, berriz, Akoa eta Lili auzoetan. Iluntze alderako gerturatu ziren herriko kale eta tabernetara. Aurtengoan dirua odol emaileentzat bildu dute. Herri Ikastetxeko haurrak ere, kurtso amaierako irteerarako dirua lortzeko asmoz, egun osoan kantari ibili ziren. Aizarnako haurrak ere irten ziren eskean. Lasaotarrek ere ez zioten hutsik egin usadioari. Goizeko 9:30ak aldera ekin zioten lanari eta iluntzeko 20:00ak arte ibili ziren eztarriak astintzen. Auzo elkartearentzat bildu zuten dirua. Lanak amaituta, afaldu eta gauerdira arte jarraitu omen zuten kantuan mahai bueltan. Arroabeko gazteak, berriz, hilaren 6an irten ziren kantari; Arroako abesbatzaren erreleboa hartuz. Goiz osoan ibili ziren eskean eta bildutako dirua auzolanerako izango da.\nEskualdeko “Libre” dinamikak antolatutako pilota jaialdiak erantzun bikaina izan zuen\npaseorako ohiko ibilbidea\nda bainuetxeko buelta. seguru ote gabil-\narroarrekako bidea ere zuloz beteta dago. Foru aldundiari oMen dagokio konpontzea, ea zerbait egiten duten!\nTS enpresa itxi dute Otsailaren 14an egin zion iragarpena TS Fundicioneseko zuzendaritzak enpresa batzordeari: “enpresa likidazioan sartuko dute eta, beraz, itxi egingo dute”. Zuzendaritzaren arabera, langileekin akordioak lortzeko “ezintasunak” bultzatu du enpresaren itxiera. Egoera horren aurrean, mobilizazioaren bidea hautatu dute langileek eta negoziatzeko “prest” daudela adierazi dute, eskatzen duten bakarra kaleratzerik ez izatea dela gaineratuz. Ildo horretan, 24 orduko itxialdia egin zuten otsailaren 20an eta datozen egunetan mobilizazio gehiago egongo direla aurreratu dute.\nOtsailaren 14a, 15a eta 16a Haur eta gurasoak ederki ibili ziren, Somporten, eskiekin eta erraketekin\nArantxa Zigaranek eta Luisa Perezek Euskadiko pista estaliko beteranoen atletismoko frogetan domina lortu zuten\nOtsailaren 21a “Libre” mosaikoa osatu zuten herritarrek plazan\nOtsailaren 21a Julen Eizagirre, 9 urte espetxean pasata, kalean da\na iz arna e ta z es toa ko alka te ak , bent ako ba lkoian , j os e M ari a zpe itia o drioz ola rekin , oroiga rria j as o e ta gero , 1975. urt ean .\nY e re gui M ant erola\ns an ta e n grazia\nFaMilia , erloju gint zan a itzind ariak .\n(a rga zkia : x a bie r a lva rez )\ne rMita ko erloj ua\nanta Engrazia ermitan dagoen erlojuak, Aizarna bailarako biztanleei orduak aditzera ematen, ehun urte beteko ditu aurten. Hori dela eta, omenaldi gisa, aipamen txiki bat egin gabe ezin dugu utzi urtemuga pasatzen. Altxor berezi horrek ez duelako hitz egiten, bestela esango luke â€œnik baino urte gutxiagotan lan egin duten aizarnarrak jaso dituzte goraipamen handiagoakâ€?. Ehun urte hauetan gauza asko ikusi eta entzungo zituen mekanismo zoragarri horrek. Batek daki zenbat kanpai jo dituen, zenbat meza lagundu eta zenbat amodiozko elkarrizketa entzun. Horietaz gain, hitz egiteko arazoak dituzten haurren amek Santari eskainitako errezoen lekuko ere izan da urte hauetan. Atsedenaldiak ere izan ditu noizbehinka, erreumaren erasoak direla-eta, baina sendagile onak bisitatu zuten eta ebakuntza egoki bat egin ondoren, lanean ari zaigu gaur egun ere. Lanean ari da, eta bizirik dagoen seinale. Izen-abizenak nola agerian dituen badakigu erloju honen gurasoak Yeregitarrak direla, urte askotan erlojugintzan adituak. Hau jartzen du bertan: "YEREGUI Y CIA CONSTRUCCIONES ZUMAYA. AĂ‘O 1914"\nFamilia horren nondik norakoak jasotzen ari den Xabier Alvarez Yereguik Aizarnan emandako hitzaldian argitu zuenez, erloju horrek anaia asko ditu Euskal Herrian, baina denen artean bera omen da gazteena. Urtemuga honen ondoren ez baita ikusten Yereguitarrek eginda- a n gel p irala k 1907. u rtea n Ma rgotu zu en erMita ren itx ura ko erlojurik, motor dieselak egitera transformatu zutelako beren lantegia. Badakigu, baita ere, Zumaian j os e M aria a z peit ia , ga ur egu ngo e rloj u za intz ailea jaio zela eta Santa Engrazia ermitan “bataiatu” zutela. Seguru “bataio” hartan Aizarnako jende askok hartu zuela parte, baina aspaldiko kontuak direnez ahoz aho iritsi zaizkigunak aipatu behar, agiri zehatzik ez dugulako. Bentan bizi den Jose Mari Azpeitiaren esanetan, bere aitona ibili zen “bataio” lanetan, garraiatzen eta abar. Garraiatzeaz gain, beste zeregin gehiagotan Egiaztatua dagoena da ermita 1975. ere lagundu beharra izango urtean eta auzolanean berriztatu zutela. zuen seguruenik. Aitonak hemeEta ondoren erlojuari ere “ebakuntza” zortzi urte zituen erlojua maregin ziotela. Sendagile talde ona ibili zen txan jarri zutenean eta, bere eta haien arduradun Erramun Etxaide esanetan, teknikariekin asko "Legoia" izan zen. Lan bikaina egin zuteikasi omen zuen erlojuaren mela esateko bisita egin besterik ez dago kanismoa zaintzen. tontorrera. Ondorengo urte pila batean “Transplanteak” ere egin zizkioten eta bera arduratu zen erlojua zaindu organo berri horiekin lanean hasi zen beeta harriak jasotzeaz (kontrapisuak): bi egunetik behin jasotzen omen rriro, erreuma Altzola aldera bidali eta zituen harriak, nahiz euria, haizea edo elurra egin, eta ondo koipetu ere gero. Lanean hasi eta orduak zuzen adiebai ardatz eta engranaje guztiak beti distiratsu egon zitezen. razi ditu ondorengo urteetan, eta hori Oso zuzen egiten omen zuen bere lana baina erlojuan zerbait izaten gutxi balitz berak bakarrik eta automatibazuen, laster izaten omen zen bateren bat bentan, zer pasatzen ote koki jasotzen ditu orain harriak. Bi eguzen jakiteko. Kanpai hots horiek oso beharrezkoak ziren, nonbait, bainetik behin jasotzera joan beharrik gabe. larako zereginak antolatzeko garaian. Ondorengo urteetan Legoia bera izan Nabaria da erloju horren bizitzako zati handi bat benta horretako fazen erlojuaren zaintzailea. Galtzada zamiliaren esku egon dela eta gehien bat Jose Mari Azpeitia Odriozolaren harretik egin zituen gora-behera ugari eresku, gaur egun bentan bizi den Jose Mari Azpeitiaren aitona. mitarako bidean. Orain, adin kontuak diMerezimendu osoarekin, baina eskerrona ere jaso zuen Jose Mari rela-eta, bentan bizi den Jose Mari AzAzpeitia Odriozolak 1975.urtean, erloju zaintzan egin zituen lanengapeitiari eman dio lekukoa. tik. Argazkian ikusten dugu, bentako balkoian, oroigarriak eskuan diAizarnak dituen ezaugarri nagusiak dituela: berari eskainitako plaka eta erloju dotore bat jaso zituen Aizarna ra Santa Engraziako ermita eta bertan eta Zestoako alkateen eskutik. Nahiz parrokiari dagokion elizan egon, kokatzen den erlojua. Eskerrak eman gaesan behar erlojua ez dela elizarena, herriarena baizik. be ezin amaitu gaur egun duten itxura Erloju horrek garai zaharrak nota onarekin gainditu dituela esan beegokia izateko lan egin duten guztiei. harra dago. Baina urte askotan lan egin ondoren, tontorreko hezetasuIkusi dugu gizaldi oso batean egin nak erreuma ezarri zion mekanismo osoan. duela lan gure erlojuak. Beste gizaldi bat berrikuntzak egingo ote du? Hurrengo belaunaldiak eta apaingarri bezala ikusiko du ermitan edo garai berriak erakusketaren batean? Etorkizunak esango du. Ermita zahar horrek bizirik irauteko berrikuntza ugari izango zituen seguruenik eta eskuratu dudan margo batean ikusten dudanez, kanpaiari eusten dion dorretxoak ere bai. Angel Piralak 1907. urtean margotu zuen ermita hau eta hemen ikusten denez, dorretxoak ez dauka gaur egun duen itxura. Margoa denez ez da baliagarri egiaztatzeko baina nire ustetan seguru itxura hau zuela urte horretan.\nhortikzihar mikel elorza\nNorekin eta non bizi zara? Duela hilabete batzuetatik hona, Cacabelos herrian bizi naiz neskalagunarekin. Ponferradatik gertu dagoen herri txiki bat da, Zestoa baino zertxobait handiagoa. Zer eramanago zenuke hemendik horra? Asteburutan koadrilakoekin “poteatzera” irtetea faltan botatzen dut. Noizean behin koadrila hona ekarri, poteatu eta afaritxo bat egitea ez zen txarra izango, jajaja! Askotan esan didate bisitan etorriko direla baina azkenean behin ere ez dira etorri, ea Danbolinen hau irakurrita animatzen diren! Eta zer ekarriko zenuke handik hona? Udan batik bat, eguraldia hartuko nuke. Negua hotza da baina udan ez du hainbeste euri egiten. Ez dakit... hela Cueta rrira joaten naizenean nahiago dut beti bezala ikustea, bere gauza onekin eta txarrekin. Kontatzeko moduko bitxikeriarik? Esaten didatenez gaztelaniaz hitz egiterakoan, batzuetan, azentu galiziarra irteten omen zait. Ematen duenez Galizian pasa ditudan urteetan itsatsi egin zait. Euskal azentua galiziarrarekin nahasten dut, arraro xamarra. Hara joanez gero, zer da egin gabe utzi ezin dena? Ikusteko leku batzuk badaude. Donejakue bidea pasatzen da hemendik eta batik bat udan jende asko ibiltzen da. Hemendik Santiagora dagoen zatitxoa egin nuen eta gustatu zitzaidan. Las Médulas erromatar garaiko meategia ere ikusteko oso bitxia da eta Ancares mendilerroa ere gertu xamar dago. Noiz arte hor? Momentuz ez dut datarik buruan, hala ere uste dut lehenago edo beranduago itzuliko naizela. Garaiak edukitzen ditut, batzuetan itzultzeko gogo handia izaten dut eta beste batzuetan ez hainbeste, baina seguruenik urte gutxiko kontua izango da. Etorritakoan egingo duzun lehengo gauza? Ez dakit… egun hauetan koadrilakoak sagardotegian bazkaria antolatzen ari dira. Uste dut itzulera ospatzeko era egokia izan daitekeela, baina beno… ez daukat ezer pentsatuta.\n008ko ekainean irten nintzen Zestoatik. Lan bila nenbilen eta momentu hartan kanpora irteteko gogoa neukan. Kanpoko enpresenak ziren izena eman nuen lan eskaintza gehienak eta azkenean leku bat baino gehiagotan lantokiak dituen enpresa batean sartu nintzen. Orain arte lantoki horietako bitan ibili naiz lanean, bost urtean lau aldiz aldatu naiz batetik bestera eta, horren ondorioz, baita bizilekuz ere. Baina, esan bezala, beti enpresa berdinean aritu naiz. Hasieran Lugoko probintzian ibili nintzen, Sarria herrian, eta orain Leongo El Bierzo eskualdean nago.\nZein da zure eguneroko bizimodua? Egia esan, astegunak ez dira horkoen hain desberdinak, lanetik etxera eta etxetik lanera, ez dut denbora libre askorik. Uda garaian, hondartza urruti xamar dudanez batzuetan igerileku ireki batera joaten naiz.\nsan MarCos jauregia, leon\nAsteburuetan, ahal badut behintzat, inguruak ezagutzen saiatzen naiz. Eta noski, aukera dudanean Euskal Herrira bueltatxo bat egiteko aprobetxatzen dut, hilean behin edo bi hilean behin joaten naiz normalean.\na rga zkia : h arl uxe t h izte gi e n tziklope dikoa , “ i nt su Mis io ”\no k u t s a ? l a r e g joal\nenek aldam ugu. ti u k s e gor ko d utsi go ndi bat osatu baina e k o n De i-alai bil ha ta boro tiok ala ure izekoari e siko gara guz ak g a duen eharko n ha r u te d s r e a b a i-adi, atu b era bir rean ad aldi be adu beste ald a entzutean! izen en b na esat za nire o p u a ta! H dugu e\nala kinkir rinera ala kinkirr ine ala samur ra, rera, (haurraren izena) plaz a berr Jira hadi b este aldera iko .\nterako, Kakitzat osatzen genuenon maisuak: Anardi, Riki… Borrokan zaildutako jendea, gazteagoei gizarte hau aldatzeko grina sartu zigutenak... 25 urte egin ditu aurten intsumisioak. Gaztetxeak ere bai. Gu intsumisio kontuekin hasi ginenean, gure bilerak gaztetxean egitea eskatu genuen, baina haiek ezetz. Gaztetxean egin zen aurreneko botazioa gu bertan ez onartzeko izan zen. Udaletxeko kultur aretoan biltzen segi behar izan genuen. Udaletxeak bai intsumisoei, eta gaztetxeak ezetz. Hamaika ikusteko jaioak gara! Gainerakoan, beltz-gorriak, adi-adi, beren peloteroekin, artaldea bidetik atera ez dadin. Erreparatu –kirol zaleek esango luketen bezala– ekipazioari: zein oinarrizkoa gaurkoarekin konparatuta!\nHarluxet Hiztegi Entziklopedikoan, “Intsumisio” hitza zestoarra da: Arkaitz, bi Arretxe, Unai Kanka, Apolio, Izaskun Lizaso, ni neu… Donostia, 1996ko martxoa. Zazpi urte intsumisioa hasi zela. Bi familia ideologiko ginen orduan (1989): Kakitzat talde antimilitaristakook “Soldaduskarik ez” aldarrikatzen genuen. Jarraik, ezker abertzaleko gazteriak, berriz, “Soldaduska honi ez” esaten zuen. Jarraikoek ezin zuten begi onez ikusi, nonbait, bakezaletasun usain gehiegizkoa zeukan saltsa hura. Zorionez, argazki hau atera zenerako, konponduta zeuden gauzak eta bi familiok elkarrekin ageri gara. Bi belaunaldi gaude argazkian. Gu baino zaharragoak falta dira; esate ba-\nhemen zure publizitatea\n147 danbolin otsaila\nNadia Kerdi, Ainhoa Vila, Mikel Elorza, Santa Engraziko erlojuak 100 urte...


2020 Eskaera/ K-BIZIAK ALOKAIRUA PROIEKTUA\n3. Bestelako datuen inprimakia / Impreso otros datos\n4. Bideragarritasun Plana (eredua) / Plan de Viabilidad (modelo)\n2019 Justifikazioa/ K-Biziak Alokairua Proiektua\n2020 Justifikazioa/ K-Biziak Alokairua Proiektua\nTabla que ofrece los datos de 2020 Eskaera/ K-BIZIAK ALOKAIRUA PROIEKTUA\nZenbatekoa 53.000,00 euro.\nHartzaileak Sortu berri diren enpresak eta ireki berri diren establezimenduak.\nBaldintzak Ikusi behaketak (Observaciones)\nEpe amaiera data 02-11-2020\nBeharrezko dokumentazioa - "Sustapen Ekonomikoko Dirulaguntzak - Bestelako Datuen Inprimakia".\n- Gauzatu beharreko proiektua deskribatuko duen memoria eta aurrekontua ("Negozio-Plana" ereduaren arabera).\n- Lokalaren alokairu kontratuaren kopia.\n- Ekintzailearen NANaren fotokopia edo enpresaren identifikazio fiskaleko txartelaren fotokopia, kasuaren arabera.\n- Ezarri berria den jarduera ekonomiko baten titularra izatea\n- Jarduera ekonomiko hori ezartzeak establezimenduan irekiera berri bat ekartzea. Bertan, aurretik egiten zen jardueraren jarraipen baten (osoa edo partziala) jarraipena den kasuetan, titularren artean ezingo da inolako ahaidetasun harremanik izan odolkidetasun zein afinitatezko ahaidetasun harremanik bigarren gradura arte (hau ere barne). Salbuespenez, ahaidetasun harremana onartu ahal izango da, baldin eta aurreko titularrak uzten badu erretiroa hartu duelako edo ezintasun iraunkorra duelako (absolutua edo osoa).\n- Udalerriko beste zonalderen bateko aktibitate bat lekuz aldatzen den kasuetan, K-biziak alokairua dirulaguntzaren onuraduna ez izatea azken 5 urteetan.\nAktibitatea Bidasoa Biziriken Enpresa Mintegian edo bide publikotik sarrera zuzena ez duen etxebizitza batean gauzaten duten establezimenduen irekiera, ez da toki-aldaketatzat hartuko.\n- Bide publikotik sarrera zuzena duen eta zeinean jarduera ekonomikoa gauzatuko den lokal baten gaineko errentamendu kontratu baten titularrak izatea. Ondorio horietarako, ulertzen da merkataritza-galerietan dauden lokaletara zuzenean sartu daitekeela bide publikotik.\n- Eskaera egiteko momentuan, jarduera hasi denetik SEI hilabete baino gehiago igaro ez izana. Epea kontatzen hasteko, Jarduera Ekonomikoen gaineko Zergan alta eman zeneko data hartuko da kontuan. Data hau diru-laguntzaren xede den helbidearena izango da.\n- “Aktibitatearen aurretiko komunikazioa” edo, hala dagokionean, “Aktibitate lizentzia” Udal hoentan izapidetuta eduki beharko dute.\n- Lokalaren alokairu-kostuak (BEZ gabe) ez dezala gainditu 12 €/m2-ko muga.\nMetro koadroaren prezioa zehazteko, bide publikoaren nibelean ez dagoen lokalaren azalerak (sotoak, solairuarteak...) % 50ean zenbatuko du, salbu eta egiaztatzen bada azalera hori merkataritza-erabilerarako dela (erakusketa eta salmenta, jendeari arreta ematea...)\n- Enpresa edo establezimendu berriaren Negozio-Planak aldeko txostena jaso beharko du Bidasoa biziriken aldetik. Bideragarritasun planean argi adieraziko da negozioarekin jarraitzeko borondatea dagoela.\n- Ezin izango da izan pertsona bera jabe-errentatzaile eta sustatzaile-errentaria, ezta sozietate-modura parte hartuta ere.\n- Onuradunak ez du ahaidetasun-loturarik izan behar, ez lokalaren jabearekin, ez haren ezkontideekin, ondorengoekin eta jabearekin bigarren mailarainoko odolkidetasunezko edo ezkontza-ahaidetasunezko ahaidetasun-lortura duten gainerako ahaideekin ere.\nJarduera gauzatzen den lokalaren errentaren lehendabiziko hogeita lau hilabeteak ordaintzen laguntzeko izango da diru-laguntza; inola ere ez da diruz lagunduko Jarduera Ekonomikoaren gaineko Zergaren (JEZ) alta eman aurretik egindako inolako gasturik. Diru-laguntza honela emango da:\nLehenengo 12 hilabeteetan, alokairu kostuaren %50a (BEZ kanpo) eta hurrengo 12 hilabeteetan, alokairu kostuaren %25a (BEZ kanpo).\nOro har, laguntza hileko 400,00€-ko maximora mugatuta dago lehenengo 12 hilabeteetarako, eta hileko 200,00 €ra hurrengo 12 hilabeteetarako.\nLokalaren azalerak, eranskin honetako ONURADUN IZAERA LORTZEKO BALDINTZAK atalaren h) sekzioan adierazitakoaren arabera kalkulatuta, 100m2 gainditzen baditu, muga horiek 100,00 eta 50,00 euroan igoko dira hilean, hurrenez hurren, 25 m2-ko edo zatiko; gehienez ere 800,00 eta 400,00 euroraino hilean, hurrenez hurren.\nDiru-laguntzaren ordainketa, justifikatzen ez den bitartean konturako ordainketatzat joko dena, zuzenean egingo zaio errentatzaileari, eskaera-orrian adierazitako banku-kontuaren zenbakian; banku-kontu hori eta –hala dagokionean– errentamendu-kontratuan adierazitakoa bat bera izango dira ezinbestean.\nDiru-laguntzaren helburua kontuan izanda –horretarako aurretik onuradunarentzako ordainketa beharrak dakarren errentamendu-kontratu bat egon behar du–, ez da berme-neurririk ezartzen.


Enpresa-topaketa nola heldu gauzen Interneteko (IoT) proiektu handien zailtasunei\nEnpresa-topaketa: nola heldu gauzen Interneteko (IoT) proiektu handien zailtasunei\nTokia: TECNALIA, Bizkaiko Zientzia eta Teknologia Parkea, Astondo bidea, 700 eraikina, 48160-DERIO\nEtorri enpresa-topaketa honetara: Gauzen Interneteko (IoT) proiektu handien zailtasun eta erronkei buruzko ikuspegi eguneratua emango da.\nIoT proiektu handietan zer zailtasun izaten diren, porrotak zergatik gertatzen diren eta proiektu arrakastatsu bat nola antolatzen den jakitea.\nEuropar Batasunean halako proiektuetarako zer araudi- eta lege-esparru dagoen eta sistemek zer osagai dituzten jakitea.\nHalako proiektuak ontzat emateko eta haien adostasuna ebaluatzeko laborategi-instrumentazioa erakustea.\nGauzen Interneteko proiektu handien zailtasunei buruzko gogoeta- eta eztabaida-foro bat ezartzea.\nGaldera hauen erantzunak jasoko dituzu:\nZergatik egiten du huts gauzen Interneteko proiektuen % 70ek?\nZer betekizun ditu araudi berriak IoT sistema bat osatzen duten ekipamenduetarako?\nNola heltzen diete halako proiektuei administrazio publikoek?\nZer instrumentazio behar da IoT sistema baten osagaiak ontzat emateko eta haien adostasuna ebaluatzeko?\nNola kudea daiteke hainbeste soluzio, hain desberdinak eta hain gutxi onduak dituen mundu bat?\nNola heltzen diete halako proiektuei telekomunikazio-operadoreek?\nIoT proiektu handiei heltzeko asmoa duten administrazio publikoak eta enpresak.\nHalako proiektuak kudeatzeko plataformen eta gailuen fabrikatzaileak.\nIoT soluzioekin lan egiten duten ingeniaritzak eta integratzaileak.\n► José Luis Elejalde, Lab_services-ko Zuzendaria, TECNALIA\nIoT proiektuen zailtasunak eta aukerak\n► Iñaki Del Río, Digital Labseko zuzendaria, IBERMÁTICA\nIoT produktuen Europako lege-esparrua\n► Diego Oteo, Telekomunikazioen Ikuskaritzako Zuzendariordetza Nagusiko Ziurtapeneko eta Merkatu Zaintzako Alorreko burua, Ekonomia eta Enpresa Ministerioa\nIoT teknologiak eta instrumentazioaren erronkak\n► Adolfo de Solar, aplikazio-ingeniaria, KEYSIGHT\nGauzen Internet, telekomunikazio-operadore global baten ikuspegitik\n► Ainhoa Pérez Antolín, iparraldeko IoTren arduraduna, VODAFONE\n► Moderatzailea: Ibon Arechalde, Digital Labseko zuzendaria, TECNALIA\nTECNALIAko IoT laborategia ikustea


Jotzen da hori 1xbet operadorea osoena apustuak merkatuan etxeetan bat da, beraz 1xbet erregistratu gomendatzen da. Eskaintza hau oso zabala da, kirol apustuak, casinos jokoarekiko, kirol birtual, 1XGames eta zuzeneko apustuak zuzeneko streaming bidez. 1xBet Brasilen: Review Brasilen gutxiko inbertsio bat izan arren, a […]\nAplikazio 1xBet Gero eta pertsona gehiago dira fun eta entretenimendu modu internet eta modu ona bila kirol apustuak, bertan aparteko dirua irabaz dezakezu, asmatzen badu. Eta eszenatoki honetan 1xBet du bookies coolest bat bezala agertzen. Best guztiak, Han aplikazio bat 1xBet egiteko […]\n1xbet bonus lan egitea: azalpen zehatza iragarkiak asko erdian 1XB Brasilgo Txapelketaren joko Series A eta B Multzoko, jendeak zer den jakin nahi, eta noiz bonus planteatzen dugun galdera ezagutuko dute. Hau balio handiko bonus bat da, Gehienez US ezarleak gehiago gehitzen da […]\n1xBet gainditzen Rice Extreme Aukera hormigoizko nahastaileak ugaritasuna politika Apustuak Leads keyword 1xBet Sportsbook plataforma da. The online joko guneak dute eskaintzen duten aukera gehiago erabiltzaileei euren zerbitzuei buruzko politikak. Hau baino gehiagotan ikusi ahal izango 50 bertsioak eskuragarri, bi barne portugesez – […]


Ate joka… Lisboan (Portugal) | oiartzun atez ate\nLisboa Portugalgo hiriburua eta bertako hiririk handi zein aberatsena da. Portugalgo biztanleriaren %27a bizi da Lisboako hirigunean eta Europan azkarren hazten ari den hirigunea da Lisboakoa. PS-k (Alberdi sozialistak) du agintea. Portugalgo birziklatze tasa %9koa da.\n“Birziklapenak eta zaborrak Lisboan, Oiartzunen orain gutxi arte funtzionatu bezala funtzionatzen dute.\nGainera, nik ezagutu ditudan portugaldarrek ez dute birziklatzeko ohitura handirik: dena ontzi berera botatzen dute.\nAdibidez, ni ez naiz ikasle-egoitzan bizi, baina baditut lagunak hala bizi direnak. Eurengana joan garenetan konturatu naiz Portugalen ez dagoela birziklatzeko kontzientziarik. Zaborrontzi bakarra dago sukaldeetan eta inork ez du ezer birziklatzen. Eta birziklatu nahi duenak, ez ditu erraztasun asko: egoitzaren sarreran edukiontzi grisak bakarrik daude. Gertu, ez dago birziklatzeko edukiontzirik.\nGainontzekoan, zaborraren edukiontziaren ondoan, hiru kontenedore ezberdin daude: paperarena, beirarena eta ontzi arinena.\nOlioa biltzeko, merkatalgune batzuetan ontzi berezi batzuk daude, baina nik ez dut jende asko ikusi hori erabiltzen…\nDeigarria egiten zait kalean botata pila mordoa ikustea. Penagarria da, ez baitute ikusten pila batek sor dezakeen kaltea.\nHondartza inguruak eta erreka bazterrak ere nahiko zikinak egoten dira.”


Aniztasun eta Immigrazio Zerbitzuak | EMUN\nAniztasun eta Immigrazio Zerbitzuak\nHerrietan aniztasuna kudeatzeko ekintzak garatzeko estrategiak planifikatzen ditugu, metodologia sistematizatua, parte hartzailea eta malgua aplikatuz.\nAniztasunaren kudeaketa eraginkorra egiten dugu, kultura ezberdinen elkar ulertzetik eta aitortzatik, herritarren elkarbizitzarako. Hau guztia, bertakotasun ikuspegiarekin eta euskara kohesiorako elementu estrategiko gisa ulertuz egiten dugu.\nMigrazio mugimenduak hain eguneroko bilakatu zaizkigun gizartean, gaia kudeatzeko premia sortu da administrazioan, gizarte erakundeetan eta arlo pribatuan. Gure ikuspegitik, aniztasuna ezin da modu isolatuan landu, arlo guztietan eragina duelako. Esperientziak erakutsi digu eragile askok parte hartzen duten esparrua dela, eta administrazio baten barruan ere hainbat sailek egiten dute lan ildo horretan.\nGizartea berdintasunean eta aniztasunean bizi dadin bultzatu nahi dugu Emunen, herritar guztien artean bertakotasuna lantzeko, eta horretarako estrategia eta ekintzak planifikatu behar direla uste dugu. Metodologia sistematizatua, parte hartzailea eta malgua aplikatzen dugu gurekin elkarlanean bideratutako proiektuetan.


Hezkuntza eta jakin-mina | TeknoZientzia txokoa-Haurtzaro ikastola\nZergatik ditu egunak 24 ordu eta orduek 60 minutu? →\nAzken hilabeteotan, eztabaida bat piztu da gizarte-sareetan eta blogetan. Eztabaidak ez du kasu guztietan emaitza interesgarririk eman, baina sutsua izan da beti ere: zientzia-ikasketetan emakume gutxi daude. Ikerketa batzuek agerian jarri omen dute adin txikiko ume guztiek erakusten dutela zientziarekiko jakin-mina, eta askoz ere beranduago hasten direla neskatoak grina hori alde batera uzten. Izan ere, beste ikasketa batzuetara jotzen dute beranduagoko aldi horretan.\nEmakumeei erreparatzen ari ginela, ahaztu egin dugu kontuaren benetako gakoa: zientzia-grina falta. Izan ere, zientzietako karreretan izen-emateak jaisten ari dira eta bestelakoetara aldatzen ari dira eten gabe, eta bestelako horiek praktikoagotzat jotzen omen dira.\n1. irudia: Zer izango ote dira gure seme-alabak etorkizunean?\nEragile asko daude zientzia-grinaren galera honen atzean. Zientzia gutxitan azaltzen da hedabideetan, eta gizarteak arrotz eta elitista ikusten du esparrua. Gizarteak uste du zientzialaria friki bat dela, eta zientzialariek eragozpenak dituzte gazte jendearengana iristeko moduko diskurtso bat gauzatzeko. Eragile hauek guztiak oso garrantzitsuak dira, baina nire ustez bada are funtsezkoagoa den kontu bat, gure gizartearen oinarri betean kokatua: gurasoek seme-alabei helarazten diegun hezkuntza eta diskurtsoa.\n“Zertarako ikasiko duzu hori?”\n“Ez du eta ezertarako balio”.\n“Goseak hilda bukatuko duzu azkenean”.\nHemengo post honetan oinarri horretara jo nahi dut: hasiera-hasierako irakaskuntza, eta zer ikasi erabaki behar den garaia. Argibide batzuk helarazi nahi dizkiet gurasoei, beren umeak ilusioz eta nolabaiteko itxaropen errealaz aukeratu dezaten lan bat eskain diezaieketen ikasketa.\nGirls.Inc web-orriak hainbat aholku ematen ditu zientzia-bokazioa pizteko, baina hori neskato zein mutikoetan lortzeko egiten du. Izan ere, nik uste, zertarakeria da orain inguruan dugun arrisku nagusia. Gurasoen kezka ulergarria da, baina kezka horrek baldintzatu eta murriztu egiten ditu gure seme-alaben ondo bideak.\nOnartu gure seme-alabek zientzia, teknologia eta matematikarekiko duten grina. Galdetu zein ikasgai dituzten atseginen.\nJakin gure seme-alabak nola dabiltzan ikastetxean. Zein irakasle dituzten gustukoen, eta zein irakaslek ematen dieten kemena, atsegin duten gaietan aritzeko. Esan seme-alabei irakasleei galderak egin eta laguntza eskatu behar dietela. Zer esanik ez, komenigarria da, ahal dela, irakasle horiekin hitz egin, jakin behar baitugu gure seme-alaben jakin-minei buruz beraiek duten iritzia, eta gainera guztion artean erabaki dezakegu gure seme-alaben pizgarriak etxean nola jorratu.\nGaldetu seme-alabei nola ikusten dituzten zientzialariak eta zientzia bera.Erakutsi gure eguneroko bizitzaren parte dela zientzia. Museo, erakusketa eta beste edozein tokitara joan, baldin eta bertan zientzia “ikusgarri” bilakatzen bada. Egun era eta eduki askotako baliabide ugari daude, gure seme-alabek zientzia beregana dezaten.\nKemena eman seme-alabei bere jakin-mina aintzat hartzeko eta garatzeko. Ez utzi inoiz “bakarrik mutikoena” edo “bakarrik neskatoena” dela pentsatzen. Laguntza eman edukiak eta materialak erosotasunez, konfiantzaz eta lasaitasunez jorratzeko. Ulertarazi arazo eta oker handienetatik sortu direla batzuetan aurkikuntza handienetako batzuk.\nGaldetu etorkizuna nola ikusten duten. “Zer izan nahi duzu handitzen zarenean?” Neskatoei zientzian aritzeko kemena eman, orain arte esparru horretan neska gutxi aritu bada ere. Mutikoei ez eragotzi erizaintza, haur-eskolako irakaslea edo emagin izatea.\nGiza eredu desberdinak ezagutu behar dituzte, bereziki emakume ereduak, esparru guztietakoak. Emakumearen presentzia ageri-agerikoa izan behar da, bai neskatoentzat bai mutikoentzat ere. Emakumezkoen ereduak normaldu egin behar dira. Telebistaz agertzen denaz harago joan behar dugu. Izan ere, futbolariak, abeslariak eta meriturik gabe ospetsu bilakatu den jendea, besterik ez da ikusten bertan. Iraganeko edo egungo zientzialarien bizitzaren berri eman behar zaie. Beraiengandik gertu dagoen jendearen berri eman behar zaie: kimikariak, fisikariak edo matematikariak, zientzia-eremu guztietan lan egitea zer izan litekeen erakutsiko dietenak.\nSeme-alabak ekartzen ditugunean, mundua berriz aurkitzen dugu, edo agian lehendabizi aurkitzen ditugu munduaren hainbat esparru. Oso pizgarriak izan daitezke umeentzat guretzat inola ere interesgarriak ez ziren esparru batzuk, eta hori dela eta, erraz gerta daiteke etengabe guri galdezka ibiltzea. Ama edo aita modura, suerte hobeagoa dugu aurreko belaunaldiko kideek baino. Badakigu Internet baliabide oso garrantzitsua dela, eta bertan aurki ditzakegu haurrei emateko moduko erantzunak edota gure zalantzak argitzeko moduak ere. Areago, beraiekin batera egin dezakegu “bidaia”, ikerketaren gozotasuna dastatuz.\nGutako asko, txikitan, ez ginen ondo moldatzen irakasgai batekin: fisika, kimika, historia… Berriz pentsatu behar dugu horretaz, gure garai hartako jarrera aldatzeko. Edonola, garbi dago gure iragan horrek ez diela gure seme-alabei eragin behar, eta ez ditugula desbideratu behar guk jorratu genituen okerreko bide berberetara.\nPentsatzen erakutsi behar diegu, “ez dakit, nork lagunduko dit” edo “saiatuko naiz”. Inola ere ez “ezin dut”. Funtsezkoa da zaila izan arren bide hori jorratzeko moduan daudela erakustea. Bai zientzietan, bai bestelako esparruetan aritzeko, oso garrantzitsua da lana eta jarraikitasuna. Bizitzan ere halaxe gertatzen da: matematikan, fisikan edo bestelako batean okertzeak ez du esan nahi txarrak garenik; saiatu saiatu garela esan nahi du.\nEz esan inoiz “hori oso zaila da” edo “hor asko ikasi behar da”, eta are gutxiago “…eta gainera gero lanik ez lortzeko”. Askoz ere txarragoa da zure gustukoa ez den zerbait ikasi, beti ere ustezko lan bati begira. Bultza ditzagun gure seme-alabak atsegin dutena ikastera, eta eman diezaiegun are babes sendoagoa, baldin eta uste badute ezinezko gertatuko zaiela, oso zaila dela, ikasketak bertan behera utzi behar dituztela. Ez diegu guk behintzat esango ezinezko geratuko zaiela edo ez duela merezi.\nAurreko hauek guztiak, aholkuak baino zehatzago, gure seme-alaben hezkuntzan hartu beharreko jarrerak dira. Eta berdin-berdin balio dute, historia, artea zein arkeologia tartean dagoelarik.\n2. irudia: Hezkuntza ez da bizitzarako prestakuntza, hezkuntza bizitza bera da.\nEz dugu ahaztu behar unibertsitateko ikasketak ez direla langile-sorgune bat, batzuek nahierara sortutako langileak nahi balituzte ere. Unibertsitatean, ezagumendu jakin batzuk lortu behar dira, pentsatzen ikasi behar da, eta jarrera kritikoa garatu behar dugu.\nAlde batera utziko dugu bada zertarakeria eta sor dezagun gure seme-alabengan fisika, kimika, arte edo dena delako esparruarekiko grina. Lagun diezaiegun bokazio-izar horren atzetik ibiltzen, aukeratzen duten izarra aukeratzen dutela ere.\nIturria: Ana Ribera, Zientzia kaiera\nPosted on 2015/06/26, in Berriak, DBH-4 and tagged zientzia. Bookmark the permalink.\tUtzi iruzkina.


Zenbat dakiten Salamancan euskal literaturaz | Boligrafo gorria\nHasiera » Bilardorekin hizketan » Zenbat dakiten Salamancan euskal literaturaz\nAtalak: Bilardorekin hizketan\nSerafin Baroja, Donostiako euskal idazlea\nAzkenean El Diario Vasco libratu da. Hartu dut eta hasi naiz Realaren partiduaz irakurtzen. Labur batera begiak: “El speaker grito ‘Viva España’ tras dar el once y podría ser expulsado”. Juxtu orduan sartu da Bilardo, balantzaka. Uste dut azkenaldian etxetik kargatuta etortzen dela. Uxuala eskatu du, tragoan hustu, berun urtua edaten duenaren aurpegia jarri, eta parean eseri zait.\n— Irakurri duzu hau? —galdetu diot— Bai modu bitxia probokatzeko, ezta?\n— “Viva España” oihukatzea zer da, ba?\n— Probokazioa ez, noski.\n— Ba, nik esango nuke horretarako egin duela esatariak.\n— Hori duk, Bereziartua, oraingo unibertsitarioek ez duzuelako ezer irakurtzen.\n— Tira, Bilardo, ez nahi bezainbeste; baina zer edo zer…\n— Irakurri behar dena ez! Serafin Baroja ezagutzen?\n— Entzuna dut.\n— Entzuna… Donostiako XIX. mendeko euskal poetak ez dituk ezagutu ere egiten. Eta klaro, horrela nahastu duk omenaldia probokazioarekin.\nBeti bezala, ez dakit zer arraio, kristo edo demoniori buruz ari den. Argibideak eskatu dizkiot. Baita berak eman ere.\n— Serafin Baroja, donostiarra, liberala, beste idazle handi baten, Pio Barojaren aita.\n— Bai, bai… Baina zer du ikusteko horrek atzoko Salamancakoarekin?\n— Ba, gure Serafinen konposizio batekin. Ez al duk Viva España poema ezagutzen?\n— Ez ba.\n— “Baziaztik gureak/ Rataplan!/ soldadu fin maiteak/ Rataplan!/ manbisak zapaltzera/ beltz zatarrak astintzera. // Mulatu etorkin hori/ Rataplan!/ sudur zanpatu lodi/ Rataplan!/ alfer guztiak nahaspil/ bai mutil/ mando pil/ bota zak Kuba aldetik/ esanaz bihotzetik:/ Viva España!”. Ederra, ez duk hala?\n— Orain ulertzen duk zergatik esan zian esplikerrak hori? Donostiari eta euskal literaturari egindako omenaldi txiki bat izan zuan.\n— Ba, letraren parterik handiena ahaztu zuen, ez?\n— Hik gehiegi eskatzen duk. Keinua eduki izana gutxi iruditzen zaik, ala?\n— Aukeran nahiago izango nuke beste idazleren baten testua aukeratu izan balu.\n— Baina gaur egungo euskal idazle donostiarren artean nor zegok Baroja bezain gertu salamancar arruntaren pentsaeratik?\n— Hori esango banizu, Bilardo, eta gero blogean jarriko banu, agian esatariak baino arazo handiagoak izango nituzke.\n— Abertzaleekin ibiltzeagatik gertatzen zaik hori.\n— Goazen beste zerbaiti buruz hitz egitera.\n— Ongi. Beste uxual bat aterako didak?\nLuistxo | 2010 martxoa 17 at 9:45\nGainera, seguro Salamanca kanpotarrez betea dagoela. Sikiera gure Athletic izan balitz!