Badok | “Inon kabitu ezinda sentitu izan naiz askotan, ase ezinda”\n“Inon kabitu ezinda sentitu izan naiz askotan, ase ezinda”\nElkarrizketa: Jokin Azpiazu Carballo (OLOR)\nJokin Azpiazu Carballo (Ermua, Bizkaia, 1981) ikerlaria da eta genero ikasketen inguruan aritzen da bere eguneroko jardunean. Masculinidades y Feminismo liburua argitaratu zuen orain bi urte eta egun bere tesia idazten ari da. Dena dela, musikaren mundua ere bere-berea du eta PAM, Después de Nunca edo Occhi di Farfalla bezalako taldeetan aritu izan da, nahiz eta honakoa duen bere bakarkako lehen lana. Zerua urez izena jarri dio diskoari, atzekoz aurrera ere irakur genezakeen izenburua, eta OLOR ezizenarekin sinatu ditu kantuok. Muin elektronikoa duten abestiak dira eta poroetatik herdoila zein dirdira dariela dio. Izerdi horren jatorria ezagutu nahian elkartu gara berarekin, lurrin kontraesankorrak erakarrita.\n“Oso biszerala naiz zuzenean, zutik baino denbora gehiago egoten naiz lurrean…”\nNola sortu zen OLOR? Berez proiektua 2017. urtean sortu zela diozun arren, noiztik existitzen da zeure buruan halako proiektu bat sortzeko grina?\nOso atzera jotzen badut, agian nire lehenengo proiektu musikala dela esan nezake. OLORen egiten dudana oso lotuta dago nik musika aurkitzeko izan nuen moduarekin. Instrumentu batekin egin nuen lehen gauza gitarra batekin, destorniladore batekin eta anplifikadore baten bidez izan zen. 14 urterekin punk talde bat osatu genuen, baina lehenago jada nire lehen harremana musikarekin izana nuen esperimentazioaren bitartez. Niretzat hor dago, gutxi gorabehera, abiapuntua. Gerora nire eskuetara iritsiko ziren lehen sintetizadore eta sekuentziadoreak, lagunek erdi kasualitatez oparitutakoak. 2005ean oraingo hau baino askoz esperimentalagoa den disko bat ere grabatu nuen, 10 kopia daude hortik zehar. Beti mantendu izan dut elektronikaren eta esperimentazioaren ate hori irekita eta, denboraldi luze batean taldeetan aritu ondoren, bakarkako zerbait egiteko gogoa ere banuen.\nEta zer moduz sentitu zara bakarkako lanean?\nJo izan dudan taldeen kontzertu batean ikusten nindutenean, ingurukoek askotan esaten zidaten nire zerbait egin beharra nuela. Nabari zela talde horietan bazegoela nire zati bat, baina barnean dudana ez nuela guztiz ateratzen, nolabait esateko. Nik beti izan dut elektronika eta zaratarekiko zaletasuna baina taldeak gehiago egon dira rockera bideratuak. Maila interpertsonalean ere, bakarka lan egiteak gauzak eman eta kentzen dizkizu, logistika errazten du adibidez, baina batzuetan taldean lan egiteko beharra ere sentitzen dut. Proiektua berez bakarkakoa eta lagundu nautenekin “diktatoriala” izan da, nirekin kolaboratu dutenek, Ander Barriusok eta Maialen Belaustegik, argi izan baitute proiektua nirea dela. Are gehiago, baldintza horrekin parte hartu dute, gustura daude nik zuzendari lanak hartzearekin, edo hori diote behintzat. Lagun zaharrak dira gainera, konfiantza osoa dugu.\nArgi zenuen zure bakarkako lehen lanak duen soinua izango zuela? Atera den bezalakoa irudikatzen zenuen?\nKantu batzuk buruan argi nituen, baina beste batzuk ez. Proiektu honek punkarekin lotzen dudan zerbait izan du lehen minututik, sortzen joan naizen guztia zuzenean erakutsi dudala, alegia. Kontzertu bakoitzean abesti berri bat aurkeztu dut eta abestiak emanaldiz-emanaldi joan naiz garatzen. Halere, abestiak ixten ere joan dira, orain abestiak hasi eta bukatu leku berdinean egiten hasi baitira. Horrek arduratu ere egiten nau. Mania txiki bat ere izan dut, izan ere, elektronikan talde ezberdin askok antzerako soinua izaten dute, besterik gabe, gailu berberak erabiltzen dituztelako. Horregatik nik gehienbat sanplerrekin lan egiten dut, soinuak nik bilatu eta sortuko nituela hasieratik izan dut argi. Beraz, ez, ez nuen batere argi nora eramango ninduen proiektuak eta oraindik ere hala izaten jarraitzen du. Hiru abesti berri ditut, batek trapera jo du, besteak techno-popera eta azkena death metal abesti bat da! Inprobisazioari lekua egiteko asmoa daukat dena dela, kolaborazioekin, zaratarekin…\nBi ibaiertzetan batera egon nahia adierazten du Rikardo Arregi Diaz de Herediaren letrak “Aldi berean” izeneko kantuan eta promozio testuan ideia beretik jo duzu. Zuk zeuk ere hala sentitzen zarela diozu, oin bat synth-popean eta bestea industrialean ditu zure musikak, Akauzazte eta Anita Parker gomendatzen dituzu BADOKerako egindako zerrendan…Bi ertzetan egoteko gogoaren ala inon erabat gustura ez sentitzearen ondorio da hori?\nNire bizitzaren historia da hori apur bat, eta uste dut bigarrenetik duela gehiago. Asko gustatuko litzaidake hemen eta han gustura egoten dakien pertsona bat izatea, halako jendea egon badago. Horretatik ere badaukat, baina nagoen lekuan nagoela, hori ez dela nire lekua sentitzen dut gehiago. Nire kalterako izan daiteke, baina baita alderako ere. Punk eszenaren bueltan bizi izan naiz nire bizitzako zatirik handienean eta oso gustura izan naiz bertan, baina gauza batzuk faltan botatzen nituen eta beste batzuk soberan aurkitu, dela eredu heterosexuala edo soinu homogeneotasuna. Synth-poparen, EBMaren eta musika industrialaren munduak ere gauza asko eman dizkit, beste genero eredu eta errepresentazio batzuk adibidez, baina ez da agian hain eszena politikoki konprometitua. Inon kabitu ezinda sentitu izan naiz askotan, ase ezinda. Zerbaitek kale egiten duela dirudien une horretan gertatzen dira gauza interesgarrienak askotan, dena dela. Oreka-desoreka horiek espreski bilatzen ditut musika egiterakoan, horretarako beharra sentitu ohi dut.\n“Kanon heterosexualaren kontua da bereziki gainditu beharrekoa euskal musikan. Ez dago erreferentziarik, Yogurinha Borova kenduta”\nErdibideko zoru bat du eraikitzeko Euskal Herriko musika eszenak?\nErdibidea hitzak zentzu asko izan ditzake. Bien artean egon zaitezke, edo tartean, traban. Ez zara nahikoa elektronikoa batzuentzat, ez nahikoa zaratatsua besteentzat. Politikan gerta litekeen gauza berbera, ez zara nahikoa abertzalea edo ezkertiarra edo espainola… Euskal Herrian erdiko zoru hori izatea baino, disfrutatzea eta den bezalakoa onartzea falta zaigu agian. Lehen atera delako aipatuko dut, baina Anita Parker adibidez, oso oinarri elektroniko sendoa duen taldea iruditzen zait baina ia inork ez du horrela bizi. Elektronika zaleentzat komertzialegia edo txoznazaleegia izango da eta txoznazaleentzat arraroegia… Erdibideko talde bat da eta horretaz ere gozatu behar dugu. Kanonaren ikuspegitik gauza asko ditugula hausteko uste dut, bereziki kanon heterosexualaren kontua da euskal musikan gainditu beharrekoa. Ez dago erreferentziarik, Yogurinha Borova kenduta; estatu mailan La Ira edo Tribade bezalako erreferente lesbiko oso potenteak daude, baina hemen oso motel gabiltza, salbuespenak salbuespen. Ez naiz ari esaten soilik lesbiana edo maritxu gehiago egon behar garenik ez dakit non, kanona ikuspegi horretatik ere kuestionatu beharra dagoela baizik.\n“Euskal Herrian ez dugu berezko LGBT kulturarik garatu”, zenioen Entzun! aldizkariak argitaratutako Aho Bete Doinu #3 liburuan. Garatu duguna inpostatua eta onbera izan da, agian?\nEuskal Herrian ezkerrak eta abertzaletasunak interesatzen ez zaizkion gaiak baztertzeko aitzakia ona izan du beti, zerbait gustatzen ez zaigunean, kanpotik datorrela diogu. Korrikako bideokliparena eskandalagarria izan da zentzu horretan. Gaitzesteko argumentu nagusia gure kulturaren nolabaiteko McDonaldizazioaren parte dela esatea… Alderdi abertzaleen kanpainak ikustea besterik ez dago, horiek ez badira kanpaina yankiak, esango didazu zer diren. Horrelakoak oso barneratuak ditugu hainbat girotan. LGBT kulturarekin adiskidetu nintzenean zera esan nuen, euskal kulturak heterosexuala izateagatik baztertzen nauen maila berean baztertzen nauela LGBT kulturak euskalduna izateagatik. Pentsatu nuen zein kontraesan lehenetsi erabakitzeari uko egingo niola. Elkarrizketa hartan hori nioenean, esan nahi nuen euskal musikari dagokionean gauza batzuk azkarregi baztertu ditugula kanpotik omen zetozelako eta horrek musikari horiek ezkerreko munduarekin edo mundu abertzalearekin zereginik ez zutela pentsaraztera eraman dituela. Esango nuke benetako LGBT kultura batek molestatu egin behar duela bai kanpora bai bere komunitate propioari begira, eta hasieran oso garbi neukan OLOR proiektuak hortik jo behar zuela eta letra guztiek horrekin lotura izango zutela.\nHorri dagokionez, hitzekin abila zara eta baduzu zer esana, baina ez duzu abesti hauetarako letrarik idatzi. Argi dago, dena den, letrak ez daudela ausaz aukeratuta. Garbi zeneukan ez zenuela abesti hauetarako ezer idatziko?\nBai, garbi neukan. Orain ez, bi letra egin baititut azken asteotan. Liburu bat idaztearen tortura gustagarri horretatik netorren eta, gainera, oso konfiantza gutxi dut neure buruarengan letrak egiterako orduan. Beldurtu egiten naiz distantzia txikian hitz gutxi daudenean jokoan. Era berean, liburua idaztetik nentorrelako hain zuzen, asko ari nintzen irakurtzen, poesia eta literatura batez ere. Beraz, pentsatu nuen beste batzuek gauzak hain ondo espresatzen dituztenez, ez zuela merezi bazterrak nahasten hastea. Orain, aldiz, neure burua bai bultzatu nahi dudala letrak idaztera edo, behintzat, horri muzin ez egitera.\nZerk iradokitzen dizu hainbeste Martxel Mariskalek “Homo Homini Lupus” kantuari egin zion letratik? Masculinidades y Feminismo liburuko kapitulu bati hasiera emateko erabili zenuen eta berriz agertzen da diskoan.\nBeti Mugan barruraino heltzen zait, segur aski, kontu biografiko batengatik. Ermuako festetan ikusi nituen aspaldi eta maitemindu egin ninduten. Martxel Mariskalek letra oso onak idazten zituela iruditzen zait, letra ezberdinak baitziren. Beti Muganena da, adibidez, euskal gatazkari buruzko letrarik ausartenetako bat, “hemen ere ikasi dugu inoiz ikasi behar ez dena” hura. Oso gauza bereziak zituzten. Aipatzen duzun kantuak “denak gara errudunak errua ez bada inorena” esaldia dauka, asko gustatzen zaidana. Norbaitek beste inor konkretu eta zehatz bati zerbaiten errua leporatzen dionean, beti du atzean besteen errua zuritzeko nahia. Horrek ez du esan nahi egoera konkretuetan zenbaitek ardura zehatzak ez dituztenik, baina niri oso susmagarria egiten zait zerbaiten errugabea garela uste dugunean. Eta uste dut oso ariketa desastrosoak egiten ari garela horrekin azken urteetan, dela feminismoan, euskal gatazkarekin edota injustizia ekonomikoarekin… Agian erruaren ordez arduraz hitz egin beharko genuke baina uste dut horren gainean gogoeta egin beharra dugula. Horrez gain, abestiak konposatzerakoan buruz dakizkidan gauzak probatzen ditut eta hau letra horietako bat da. Hortik etorri zen.\n“Posmoderno” kantua Julio Kagetarena zen, zure jaioterri Ermuako taldearena. Ondoren etorriko zen PAM, gitarrista gisa izan zaituen taldea. Kafea Aleak liburuan zenioen Julio Kagetarekin erabaki zenuela “musikari leku pribilegiatua” emango zeniola. Zein eragin izan du Ermuak zugan, ikuspegi musikaletik?\nGertu bizi dituzun gauzek askoz gehiago eragiten dizute nahiz eta inperfektuak izan. Batzuetan irakurtzen dut bere eragin nagusiak Beatles izan zirela dioen jendea… nireak ez. Nireak nire alboan gauzak egiten ikusi nituen pertsona horiek izan ziren. Eta horietako batzuk ziren Julio Kageta. Rocka euskaraz egiten zuten eta alboan zeuden, horrek eragin handiagoa izan zuen, nik zer dakit, Metallica entzuteak baino. Nigan eragin handia izan zuen, adibidez, Carlos Balseiroren Kubanakhan proiektuak. Minidisc batean grabatutako baseak zituen, boxeolariz janzten zen eta orruka aritzen zen eszenatoki gainean. Nik neuk ere hortik jo nezakeela ikusi nuen eta gainera bera izan zen nire lehen sintetizadorea oparitu zidana. Norberarentzat beti da berezia bere herria eta minorien politika oso interesgarri bat duen herri bat da Ermua. Nik 14 urterekin death metala edo hardcorea jorratzen zuten taldeen kontzertu pila bat ikusi nituen bertan eta 15 urterekin ni neu ere dinamika horietan sartu nintzen kontzertuak antolatzen eta bestelako kontuetan.\nGerora etorriko zen Occhi Di Farfalla taldea. Zertan da taldearen egoera egun?\nDisko berria prest dugu eta udarako egotea espero dugu. Oldseed kantari kanadiarrak egin ditu produkzio lanak. Uztailean Europan zehar egingo dugu bira txiki bat, oso ondo pasatzen baitugu horrelakoetan, eta uda ostean hasiko gara hemen aurkezten. Aurreko diskoa baino zuzenagoa izango da.\nLetretara itzuliz, “Eusteagatik ehizatuak” kantuko letrak Anne Clarki hartu dizkiozu eta honakoa diote: “elkarri gizon irakasten / kalean oka egitearen eginez / orain badakit zer egin / nire gizona osoa izan dadin (…) Gaua ehiztarientzat da / eta ehizatuak zu eta ni gara / identitate arrastoren bat izateagatik ehizatuak”. Hemen iradokitzen da gizon izaten ikasi egiten dela eta, gainera, identitate arrasto bat dutenei kontrajarriz —kasu honetan maritxuak— egiten dela hori. Zein paper jokatzen du musikak, zure ustez, gizon bilakatze horretan?\nLehenik eta behin, esan beharra daukat Anne Clark asko miresten dudala. Jatorrizko abestia bere garai technoetakoa da eta letra ere oso gordina da. Musikak gizon izaten irakasten digu, bai, nabarmen. Musikak gizontasun eredu batzuk barneratzen laguntzen digu eta, era berean, musikan gizon ala emakume gisa egoten ikasten dugu. Nik inguruan ditudan musikari emakume askoren maila gizonezkoena baino altuagoa da, baina eszenatoki gainera igotzeko dituzten beldurrak ere handiagoak izaten dira. Punkak hori pixka bat apurtu zuen eta gizonok oso gustura hartu genuen musika jotzen jakin behar ez izatea; emakumeek, aldiz, oso barneratuta izaten dute zaratarik eta akatsik ez egiteko jarrera. Askoz ere zailagoa izan da beraietako askorentzat. Ni natorren eszenan maskulinitate eredu oso matxorro bat egon da, autosufizientzian oinarritua. Eta musikak irakasten digu erreferentzialtasun espazioak direlako. Horrez gain, esango nuke musika estilo askotan badagoela ortodoxia musikal bat eta emakumeek parte hartzen dutenean estetikan nabari dela, soinuan. The Slits taldekoak berritzaileak izan ziren, besteak beste, emakumeak zirelako eta beraien estetikak ez zuelako, ondorioz, kanonari hain lotuta egon beharrik. Berdin, adibidez, The Ex taldeko bateria jotzailearekin. Eztabaidagarria da eta ez nago honetaz guztiz ziur, baina nik uste dut kanon heterosexual maskulino zuri horretatik irteten denak zerbait berezia eskaintzen diola musikari.\n“Musikak gizon izaten irakasten digu, nabarmen. Musikak gizontasun eredu batzuk barneratzen laguntzen digu eta, era berean, musikan gizon ala emakume gisa egoten ikasten dugu”\nZu honetaz guztiaz horren konsziente izanik, taularatzen zarenean hori problematizatu egingo duzu. Nola ari zara bizitzen hori zure azalean?\nOso kuriosoa da. Eszenatoki gainean nahiko nukeena baino askoz gizonagoa naiz eta konturatzen naiz pertzepzioa zenbateraino dagoen baldintzatuta ikuslearen begiradagatik. Nire bikoteak esaten dit oso matxorroa naizela oraindik taula gainean, baina aurrekoan lagun batek esan zidan inoiz ez duela ikusi musikaririk horren forma marikan mugitzen. Nik problematizatzen dut puntu bateraino. Gauzak gehiegi ez kontrolatzearen puntu horretara hurbiltzen saiatzen naiz, askatasun leiho hori irekitzen. Halere, askatasun espazio hori ere mugatzen dut nire gorputzarekin toki tipiko batzuetara ez jotzeko. Etengabe jartzen dut zalantzan hori. Erreferente berriak bilatzen ere saiatzen naiz. Anhoni edo Marc Almond dira nire erreferenteetako batzuk, haiena inoiz lortuko ez dudan jarrera bat den arren. Eszenatokian egoteko forma horrek erakartzen nau, edo Grace Jonesenak. Jarrerari dagokionez, sanpler bat erabiltzen ikasi nuen bezala ikasi dezaket nire gorputza erabiltzen transmititu nahi dudana transmititzeko. Batzuetan uste dugu gorputz espresioa oso barrutik datorkigun gauza bat dela, hau da, heavy guztiek hanka monitore gainean eta gitarra hankartean jartzen dutenean, berez, horrela ateratzen zaiela. Ez dut uste hori baieztatu dezakegunik. Dena dela, ez da kontua esperimentatzeagatik esperimentatzea ere, horrek barrutik bizitzea eskatu behar baitizu eta hori errespetutik egin beharrekoa da. Esperimentatze horrek beste maskulinitate edo feminitate batzuk habitatzera eraman behar zaitu eta hori prozesu motela eta sakona izan behar da. Oso aske sentitzen naiz, ez naizelako paper bat antzezten ari, barrutik sentitzen ari naizen prozesu bat da, hausnarketa pausatua eskatzen didana.\nEta uste duzu ezerosotasunik sortzen duela horrek entzulearengan?\nGehienetan ez, ezerosotasuna niri sortzen dit. Normalean izaten dudan publikoa ez da erraz ikaratzekoa. Egia da oso biszerala naizela zuzenean, zutik baino denbora gehiago egoten naiz lurrean… baina ez dut erreakzio txungorik jasan. Ezerosotasuna etorri zait jendeak mobilarekin grabatzeko duen ohituratik gehiago. Oso arraro sentitzen naiz eta asko molestatzen dit. Normaltasunetik urruntzen naizenean kamerak pizten direla konturatu naiz, horraino besterik ez da iritsi kontua edonola ere.\nEmakume erreferenteak sortzea ezinbestekoa den modu berean da beharrezkoa bestelako eredu maskulinoak ikustea oholtza gainean?\nBai, dudarik gabe. Badaude, gainera. Nire taula gainean aritzeko moduak ez lirateke diren modukoak izango Deabruak Teilatuetan taldeko abeslariagatik ez balitz. Uste dut oso ausarta izan zela. Niretzako interesgarriagoa da bere postura gizon sentsiblearen kanon baten barruan koka genezakeen beste abeslari batzuena baino, errespetu osoz diot. Sentsibilitatea adierazteko modu ezberdinak esploratu behar ditugu. Itziar Markiegi saltoka eta beldurra ematen ikustea, adibidez, oso interesgarria egiten zait. Edo RIPeko Mahomaren edo Gaitzekoen amorrua adierazteko modu estatiko hori ere oso pertsonala iruditzen zitzaidan, adibidez.\nZuzenean, ahal duzunean, Maialen Belaustegi Lapeyra AKA Dodomaren zuzeneko irudiak proiektatzen dituzu. Landu nahi duzuen kontzeptuak garatzen dituzue ala askatasun osoz aritzen da?\nKontzeptu baten bueltan aritzen gara. Abestiak aurkezten dizkiot eta nire sentsazio bisualak planteatzen dizkiot. Abiapuntu gisa kantuei zein kolore dagokien eztabaidatzen dugu, adibidez, eta hortik eraikitzen du berak. Normalean bigarren proposamenerako ados egoten gara. Orain biok elkarrekin gauzak sortu eta bilatzeko gogoa era badaukagu, gauzak grabatu, filmetako zatiak hautatu… Askotan berez konektatzen dugu baina gehienetan lanketa bat dago atzean eta lanketa hori aurrerantzean gehiagora joatea nahiko genuke.\nETIKETAK:AkauzazteAnita ParkerAnne ClarkBeti MuganDeabruak TeilatuetanJokin Azpiazu CarballoJulio KagetaMartxel MariskalOcchi di FarfallaOlorPAMRikardo Arregi Diaz de HerediaYogurina Borova


(Euskera) Kalera irteteko deia egin du LABek, lan erreforma honen kontra eta lan harremanen euskal esparruaren alde - leihoa.info\n26 de enero de 2022 26 de enero de 2022 adminLeioa, Entrada\nGarbiñe Aranburu, LAB sindikatuaren idazkari nagusia Naiz Irratian izan da, aktualitateko zenbait gairi buruz hitz egiteko; lan erreformari buruz, bereziki. Zentzu honetan, Madrilgo Kongresuan hartu beharreko erabakian eragiteko kalera irtetzearen garrantziaz hitz egin du, eta urtarrilaren 27an LABek eskualdeetan antolatutako Aldarrikapen Eguna eta urtarrilaren 30ean euskal gehiengo sindikalak Hego Euskal Herriko hiriburuetan deitutako manifestazioak ekarri ditu lehen lerrora.\nSindikatu abertzalearen Idazkari nagusiak adierazi du oraindik badagoela partida jokatzeko, eta, partidaren zati bat Madrilgo jokalekuan izaten ari den arren, nabarmendu du “ Euskal Herritik eta Euskal Herrirako egin beharra dagoela; alegia, euskal bide bati ekin behar zaiola Madrilen posible ez dena Euskal Herrian posible egin ahal izateko. Izan ere, lan-harremanak eraldatzea dugu erronka, eta eraldaketa hori ez da posible izango Madrilen. Hortaz, lan duina bermatzeko ezinbestekoa da lan-harremanen berezko esparru bat”.\nGarbiñe Aranburuk azaldu du lan erreformarekin hasieratik LABek esandakoa gertatu dela: “Elkarrizketa Sozialeko Mahai horretatik patronala atera da garaile. Lan erreforma ez da indargabetu eta lan harremanetan ez dago inolako eraldaketarik. Gure ustez, lan erreforma honi ezezkoa eman behar zaio, ezin zaio bide eman”.\nLABen arduradunaren esanetan, “guretzat badaude zuzendu beharreko eta lehentasuna duten gai batzuk. Estatalizazioaren aldeko apustua Zapateroren erreformak egin zuen, eta bere horretan jarraitzen du. Bertako hitzarmenak, izan sektorekoak, izan herrialde zein autonomikoak, lehenetsi behar dira. Oso garbi jaso behar da Estatuko hitzarmenen gainetik egon behar dutela. Aldi berean, badaude beste elementu batzuk garrantzitsuak direnak; kaleratzeei dagokiena, adibidez. Kaleratzeak oso merkeak eta ia libre izaten jarraituko lukete, eta honek esan nahi du azken hilabeteotan herri honetan ikusi ditugun ERE-ak posible izango liratekeela; Tubacex, ITP, H&M… Azken batean, ikusten duguna da prekarizazioa eta pobretzea ekartzen duten lan harremanetan ez dagoela sakoneko aldaketarik, eta hobekuntzarako tartea egon beharko luke”.


Prostituzioa legeztatu lezake Belgikan herrialdeko gobernu berriak | Consumer\nProstituzioa legeztatu lezake Belgikan herrialdeko gobernu berriak\nProposamenak, emakume horien segurtasun juridikorik ezari amaiera emateaz gain, urtean 50 milioi euro biltzea ahalbidetuko luke.\narabera: Larunbata, 2003ko uztailaren 12a\nBelgikan sozialistek eta liberalek asteazkenean lortutako Gobernu Itunak prostituzioa legeztatzeko promesa du, eredu holandarrari jarraituz. Neurri horrek, gainera, urtean gutxienez 50 milioi euro emango dizkio Belgikako fiskalari. Erabaki horren ondorio fiskalak, jakina, ez dira lehen ministro liberala, Guy Verhofstadt, bigarren exekutiboaren programan legeztatze hori sartzera bultzatu duen arrazoia.\nAurreko legegintzaldian, liberalek, sozialistek eta ekologistek Herbehereek eutanasia-legea eta sexu bereko pertsonen arteko lehen ezkontzak egin zituzten. Beraz, prostituzioa legeztatzea, batez ere, beste urrats bat da norabide berean.\nJoan den asteazkenean itxitako itunean, 68. orrialdeko paragrafo itxi batean, “prostituten segurtasun juridiko eta soziala etetea” hitzeman zen. Holandako legegileari mugiarazi zion arrazoibidea sinplea da: tolerantziatik legezko onarpenera pasatzean, sexuko langileei Gizarte Segurantzaren onurak eskuratzeko aukera ematen zaie, eta legez kontrakoak izatetik eta esplotaziotik irteteko aukera.\nBide batez, beren diru-sarrerak langile autonomo edo soldatapeko langile deklaratzean, meretrizeek 50 milioi euro inguru emango zizkioten Belgikako Fiskalari, duela gutxi Britainia Handiko azterlan batek adierazi duenez. Kopuru hori ezin da alde batera utzi jarduera ekonomikoa gelditu eta kontu publikoen defizita handitu bitartean. Beheranzko estimazioa da, oso zaila baita ebaluatzea, alde batetik, murgildutako lehen jarduerak zer diru-sarrera sortzen dituen negozio-bolumenari dagokionez, eta, bestetik, funts horien zer ehuneko azaleratuko litzatekeen lege-sisteman.\nAzken puntu hori txanponaren beste aldea da: legeztatzeak, Herbeheretako legeak frogatu duenez, mundu honen zati bati bakarrik egiten dio mesede, paperak ordenatuta dituzten eta etxeetan erregulartasunez lan egiten duten prostitutei. Baina beste zati handi bat, erdia baino gehiago, kalean prostituzioan aritzen da, are baldintza ominosoago batzuetan, bizitzeko baimenik gabe eta sare kriminalek ustiatuta. Azken horiei, legeztatzeak ez die bizitza aldatuko.\n“Sei hilabeteko epean Holandako arauaren antzeko lege-proiektu bat Parlamentutik ateratzea espero dut, munduko lanbiderik zaharrenari estatutu partikularra emango diona”, azaldu zuen “Het Nieuwsblad” egunkariaren orrietatik Hilde Vautmans senatari liberalak, Amberesko osasun-zentroan kaleko prostituten errealitate gogorrena ezagutu baitzuen. “Prostitutarik marjinalenak iristen zitzaizkigun, askotan tratu txarrekoak, batzuetan seropositiboak. Neska hauek zein ingurune degradatutan lan egin behar duten ikusten duzunean, herrialde aberats batean gaudela, orduan esan behar duzu horrek ezin duela horrela jarraitu, sexu-industria legeztatu behar dugu honekin amaitzeko”, adierazi zuen.\nVerhofstadt lehen gobernuak 1999. urtean jarri zuen abian iraultza etiko eta moral berezia, holandarren arrastoari jarraituz. Lau urte geroago, lanak aurrera jarraitzen du: sexuaren industria legeztatzeaz gain, liberalek eta sozialistek eutanasiaren legea ukitu nahi dute, baina soilik ospitaleetan aplikatzeko alderdi praktikoetan, eta transexualen nortasun berria onartuko duen nortasun-agiria proposatuko dute.\nProstituzioa despenalizatu zuen Holandako legea 2000ko urrian sartu zen indarrean, nahiz eta Holandako Zigor Kodeko 250. artikuluak zigortzen jarraitzen duen bere prostituziorako pertsonen salerosketa, derrigorrezko prostituzioa eta adingabeena, zortzi urteko kartzela-zigorra izan baitezakete. Orduko Erdialdeko Ezkerreko Gobernuak bere ahalegina justifikatu zuen, “legearen letra errealitatera egokitzea, prostituzioaren sektoreko egoera bidegabe eta onartezinei amaiera emateko” aukeratu zuela argudiatuz.\nLege horren arabera, herrialde horretan prostituzioan aritzen diren pertsonak errentaren aitorpena egitera eta zergak ordaintzera behartuta daude, beste edozein langile bezala. Prostitutek, ordea, ez dute langabezia-sorospena jasotzeko eskubiderik jarduera hori egiteari uztea erabakitzen dutenean, baina enplegu-bulegoan eman dezakete izena lan-eskatzaile gisa. Eta burdelak beste edozein enpresak bezala tratatzen dira, hau da, sozietateen gaineko zergak eta Gizarte Segurantzako kotizazioak ordaintzen dituzte eta laneko zuzenbidea eta indarrean dauden osasun arauak errespetatu behar dituzte. Udalek, bestalde, burdelek udal mugen barruan onartuak izateko bete behar dituzten baldintzak ezartzen dituzte, eta arrazoi moralengatik ezin diote uko egin instalazioari.\nBelgika legalizacion-eu prostitución-eu


Mahastiak zaintzea gomendatu du Guardiako Ardoaren Etxeak, mildiu gaixotasunarengatik | El Correo\nZurekinMahastiak zaintzea gomendatu du Guardiako Ardoaren Etxeak, mildiu gaixotasunarengatik\nMahastiak zaintzea gomendatu du Guardiako Ardoaren Etxeak, mildiu gaixotasunarengatik\nGaixotasuna Ebro ibaiaren inguruko eremuetan dago hedatuen\nPAUL PICADO Miércoles, 8 agosto 2018, 23:16\nGuardiako Ardoaren Etxeak Arabako mahastiak kontrolatzen jarraitzen du astero, eta mahastiak zaintzen jarraitzea gomendatu du, izan ere, mildiu gaixotasunak oraindik jarraitzen du. Udako hilabeteetan oso baldintza onak ematen onddoak garatzeko, eta mildiua hedatu egin da. Ebro ibaiaren inguruan batik bat hedatu da gehien, Lapueblan, Eltziegon, Guardiako hegoaldean, Mañuetan eta Bastidan.\nHorrenbestez, bai Arabako Errioxan, bai Arabako Txakolinaren inguruan kezkatuta agertu dira, Arabako Txakolinaren kasuan egoera honetara ohituago badaude ere, onddoak ere izaten ari direlako. Dena den, badirudi arazoa amaitzear dagoela, udako garai honetan landareak hazteari uzten diolako, eta hemendik bi astetara desagertzea espero dute. Mahasti gehienetan hostoetan bakarrik agertzen da mildiua, baina beste mahasti askotan mordoetan ere agertu dira.\nDatozen egunetan ingurumen baldintzei erreparatzen jarraituko diete, eta baita onddoen bilakaerari ere lursail bakoitzean. Hala ere, badirudi abuztuko lehen egun hauetan eragin txikiagoa izaten ari dela. Mahastiak orbanak berriro agertu arte ongi babestuta mantentzea gomendatu dute, eta tratamenduen epeak errespetatzea. Horrez gain, aldez aurretik ez badira tratatu, ez da egokia puntak moztea eta hostoak kentzea. Azkenik, onddoen arriskua desagertu bitartean ez dira belar txarrak ere kendu behar.\nEdonola ere, mahastietan kolore-aldaketa hasten ari da orain, beraz, urte arrunt batean baino hiru edo lau egun beranduago gertatzen ari da. Mahats eta mordo kopuru handia dago ia eskualde osoan, eta egoera, oro har, kontrolatuta dago izurrite eta gaixotasunei dagokienez.\nDoctor Deseo taldea izango da gaur Gasteizen Jokabide arazoak taldean hitz eginez zuzendu daitezke


Beleak, gitarra eta ahotsa\nMikelot, gitarra eta ahotsa\nSantos Records (Ondarroa, Bizkaia)\n2010 - Erzsebet\nKantauriko trabain erruak(Aiumeen Basoa)\nJentil odola(Aiumeen Basoa)\nAintzinako guduen oroimenak(Aiumeen Basoa)\nAkelarrearen sua(Aiumeen Basoa)\nEkaitzaren begitik(Aiumeen Basoa)\nArlekina / Aiumeen Basoa(Aiumeen Basoa)\nAiumeen Basoa 1994an sortu zen Mutrikun (Gipuzkoa). Euskara, muturreko metala, euskal mitologia eta folka uztartu zituen aurreneko taldeetakoa da. Hasiera hartan, lau musikarik osatzen zuten: Egoitz (baxua eta teklatua), Beleak (gitarra eta ahots urratua), Mikelot (gitarra eta ahots garbia) eta Belainotz (bateria). Gutxira beste hainbat kide batu ziren taldera: Paul (haize instrumentuak), Herio (teklatua), Ibone (ahotsa) eta Aitor (biolina).\nAiumeen Basoa taldea.\nHiru abestiko maketa bat grabatu ondoren, Triarchy of Vasconia–Iluntasunaren Itzulera izeneko disko partekatuan parte hartzea erabaki zuten. Horrela, 1999an Adhur eta Ilbeltz euskal taldeekin batera lehen lana argitaratu zuten War Is Inminent diskoetxe espainiarraren eskutik. Bi urte beranduago Donosti Rock zigiluak berrargitaratu zuen. Lan horrek zer esana eman zuen bere garaian eta underground mailako muturreko metalaren harribitxi bat da. Hurrengo urteetan, Aiumeen Basoa taldeak makina bat aldaketa izan zituen. Ondorioz, gipuzkoarren ibilbideak etenaldia izan zuen, nahiz eta kide sortzaileek konposatzen segitu.\nHutsuneak bete eta taldea finkatzeko asmoarekin zenbait musikari batu ziren: Fory (bateria), Ibai (eskusoinua eta teklatua), Oihane (ahotsa), eta Imanol (biolina). Aldaketekin aurrera egitea lortu eta lehen diskoa grabatzea erabaki zuten. Horretarako, 2006an Ondarroako Santos Records estudioetan sartu ziren. Lorturiko emaitza ona biribiltzeko, lau urte beranduago, Dan Swanö musikari eta teknikariak masterizatu zuen diskoa Suediako Unisound estudioetan. Horrela, 2010ean Iraganeko bide malkartsutik estreinako diskoa argitaratu zuten. Ordutik, taldeak hainbat aldaketa izan ditu.


Gabriel Matzneffek 83 urte ditu egun. 50 beteak zituen Vanessa Springorarekin (orduan 14) harremanak izan zituenean.\n"Hamalau urte dituzunean, ez duzu pentsatzen 50 urteko gizon bat zain izango duzula eskolatik ateratzean, ez duzu imajinatzen harekin hotel batean biziko zarenik, ezta haren ohean aurkituko zarenik ere, bere glandea ahoan duzula, hamaiketakoaren orduan". Vanessa Springorak Le consentement liburu autobiografikoan idatzitako esaldia da. 14 urte zituenean ordurako gizon heldua zen Gabriel Matzneff idazlearekin izandako harremana kontatu du bertan. Afari batean ezagutu zuten elkar: idazlea, gaur egun editorea den Springora, eta honen ama. Gero etorri ziren gizonak neskari idatzitako gutunak, kalean zihoala atzetik jarraitzea, eskola-atarian itxarotea, hotel bateko gelara eramatea, gainontzeko guztia. Harreman pedofilo bat, zeinaren biktimak, bizi izandakoa kontatzera ausartu denean, Frantziako Estatuko panorama literarioa astindu duen.\nLiburuak aletzen ditu harreman horren menpe zegoen bitartean Springorak izan zituen sentimendu kontraesankorrak, bere burua erruduntzat jotzea adibidez, hasieran Matzneffekin egotea onartu zuelako. Amak izandako erreakzioa ere kontatzen du: “Ez zara konturatzen pedofilo bat dela?”. Baina 14 urte zeuzkan. Maiteminduta zegoela uste zuen, nahiz eta bazekien zerbait ez zegoela ongi. Biktima izatearen kontzientzia ezaz eta ondoren jasandako sufrikario psikologikoaz ari da luzerako debatea ekar dezakeen liburuan.\n1974an idatzi zuen liburu batean, Matzneffek adierazi zuen 10 eta 16 urte bitarteko pertsonek "hirugarren sexu" bat osatzen zutela\nKasuari buruz zenbat eta gehiago irakurri, orduan eta asaldagarriagoa da, urtarrilean publikatu den liburuak, berez, ez baitu ezer berririk kontatzen. Matzneff, sexu-abusuak isilpean gorde beharrean, pedofilia publikoki defendatzen aritu da urte luzetan. Haren liburu askotan agertzen da gaia eta bere burua pederasta gisa definitzeko arazorik ere ez du izan. Les moins de seize ans saiakeran (1974) 10 eta 16 urte bitartean dituzten pertsonek “hirugarren sexu” bat osatzen zutela defendatu zuen eta ñabardura batzuk ere egin zituen: ez zuen bere burua irudikatzen 16tik gorako mutilekin harremanak edukitzen, baina nesken kasuan salbuespena egiteko prest zegoen, askok “desiragarri” izaten jarraitzen zutelako adin hori pasa ondoren ere. “Nire bizialdian ezagutu ditudan bi izaki sentsualenak hamabi urteko mutiko bat eta hamabosteko neska bat dira”, idatzi zuen Passions schismatiques (1977) liburuan. Saiakerez gain, Matzneffen nobeletan ere nabarmen ageri da pedofilia, L’archimandrite (1966), Nous n’irons plus au Luxembourg (1972) edo Ivre du vin perdu (1981) eleberrietan adibidez, batzuk bakarrik aipatzearren. Springora bezalako gaztetxoekin zeuzkan harremanek lanerako baliagarria izan zaion material ugari ere eman zioten, beraz.\nJarrera horien despit, ia atzo goizera arte Matzneffek presentzia publiko normal-normala izan du. Gallimard argitaletxeak iazko azaroan publikatu zion azken liburua, Le consentement-ek ekarri duen eskandaluaren ondoren dendetatik erretiratu duena –argitaletxearen historian aurrekaririk ez duen erabakia–; eta Bea Salaberrik aldizkari honetako iritzi sailean gogora ekarri duen moduan, aitortza bereziak ere ez zaizkio falta izan: 2013an Renaudot sari prestigiotsua eman zioten, Goncourt sariarekin batera letra frantsesetan ematen den garrantzitsuena.\nIntelektualek pedofilia babesten zuten garai hura\nBaina nola da posible mundu guztiaren aurrean jarrera horiek defendatzen dituen norbaitek orain arte problemarik eduki ez izana? Springorak berak eman ditu auzia ulertzeko gako batzuk France Inter irrati katean. Duela 40 urteko “ohituren iraultza” hartu du hizpide: “1968an 18 urte zeuzkaten helduen aurrean nengoen, eta haiek jaso zuten heziketa gerruntze oso estukoa zen, maiz erlijiosoa, zeinean erabateko tabua zen sexualitatea aintzat hartzen zuen kontu oro. Hori guztia txiki-mila puska egin zen 70eko hamarkadako liberazio sexualarekin eta ohituren askatzearekin, eta egiazki, zoritxarrez, agian zenbait gehiegikeria ekarri zituen, nahiz eta emakumeen berdintasunarentzat, nagusiki, aurrerapen handiak izan ziren. Baina egia da bidean sakrifikatu ditugula haurrak eta adoleszenteak. Pertsonaia ilunak zeuden tartean, kausa bat bultzatzen zutenak, pedofilia; eta jende oso antolatua ziren”.\nJoan den mendeko intelektual frantziar garrantzitsuenetako batzuek bat egin zuten Matzneffekin, 15 urtetik beherakoekin sexu harremanak edukitzea despenalizatzeko eskarian\n1977. urtean gertatuak ilustratzen du hoberen Springorak deskribatutako iritzi-giroa. Noraino iristen ziren pedofiliaren proselitismoa egiten zutenen garroak. Urte hartan, Matzneffek gutun ireki bat sinatu zuen beste zenbait intelektualekin batera, Frantziako zigor kodea errebisatzen ari zen batzordeari zuzendua. Eskari nagusia: hainbat artikulu ezabatzea, besteak beste 331 §3.a, 15 urte baino gutxiagoko norbaitek sexu harremanak edukitzeko baimena emanez gero ere, erlazio horretan indarkeria presuntzioa ezartzen zuena. Sinatzaileen ustez, adulterioaren aurkako legeak bezain zaharkituta zegoen; haurdunaldia nork bere borondatez eteteak edo antikontzeptiboen erabilerak izan zuten jazarpen legalaren parekotzat jo zituzten umeak pedofiliatik babesteko ezarritako mugak; eta horrelakoak bertan behera uzteko eskatu zuten, edo sakonki aldatzeko, “haurrak eta nerabeak aukeratzen dituen pertsonekin harremanak edukitzeko eskubidea aitortzeko bidean”. Praktikan pederastiaren zigorgabetasuna ekarriko zuen eskari horrekin bat egin zutenen artean, XX. mendeko bigarren erdiko idazle eta intelektual frantziar garrantzitsuenetariko asko: Louis Althusser, Roland Barthes, Simone de Beauvoir, Gilles Deleuze, Jacques Derrida, Françoise Dolto, Michel Foucault, Felix Guattari, Jean-François Lyotard, Alain Robe-Grillet, Jean-Paul Sartre... Gaur egungo betaurrekoekin zaila da sinesten, baina hala izan zen.\nLe consentement liburuarekin sortu den lurrikarak ikasgai ugari utz dezake. Horietako bat da, agian, garai bakoitzean aurrerakoitzat jotzen diren pentsamoldeak erabil daitezkeela bidegabekeriak zuritzeko ere: 68ko maiatzaren ostean, askatasun berriak lortzeko grinak orduko pentsalari handienak pedofiliaren aldeko testu bat sinatzen jarri bazituen, zer ez ote dugu onartu edo babestuko, pixka bat adi egoten ez bagara, libertateak galtzen ari garen garai hauen espirituari jarraituz.\nKanal hauetan artxibatua: Nazioarteko literatura | Frantzia | Haurren eskubideak | 68ko Maiatza\n"Emakumeak egon ziren, han zeuden, nik ezagutu nituen, baina haien familiek eroetxeetan giltzaperatzen zituzten, elektroshock-ak ezartzen zizkieten. 50eko hamarkadan, gizona bazinen, errebelde izan zintezkeen, baina emakumea bazinen zure familiak giltzapetzen zintuen. Izan... [+]


Gogaitua | Iritzia | Berria\nOstegun goizez ari naiz. Oraindik ez du argitu, baina badira bederatziak. Gaur omen da gertatzekoa. Hizpide nagusi da hedabide gehienetan. Adi segitu beharreko zentsura mozioa, nonbait. Eta ni... gogaitua harrapatu nau uneak.\nEz zait piperrik ere axola zein irtenbide emango dioten Madrilen sortu duten krisiari. Entzuten ditut batzuk eta besteak betiko diskurtso aspergarriari katigatuak, eta ihes egiteko gogoa sortzen zait. Demokraziaren helduaroaz hizketan sumatu nuen oraintsu Mariano Rajoy presidentea, eta gazteleraz hain polit zirudiena euskarara ekartzea aski izan nuen, askotan lengoaia egiak ezkutatzeko lagunik onena izan daitekeela frogatzeko. Bazekiat ze «helduaroz» ari haizen! «Joan eta harrapazank!» deitzen zioagu guk horri.\nGogogabetua naukate, baina zulo txiki batetik gustura ikusi-entzungo nituzke erabakia hartu beharreko jeltzaleen goi-bilera batean gertatzen direnak. Ez daukate samurra oraintxe. Aurrekontuei babesa ematea, Pedro Sanchezen laguntza eskaera, kataluniarren egoera eta hango alderdi nagusiek gaur hartuko duten erabakia... Zurrunbilo horretatik nola irten daitezkeen jakingo nuke gustura. Baina irten egingo dira. ( Ikusten? Ez dut politikari izateko balio. «Egin» ongi erabiltzen dut gehienetan).


Datuen tratamenduaren helburuak Puianako "Irungo baratze parkea" deiturikoan dauden aisialdiko udal baratzeak erabiltzeko baimen-eskaerak kudeatzea. Zehazki:\n-Erabiltzeko baimenak, uko egiteak, bajak eta/edo errebokatzeak.\n-Baratzeen esleipenen behin betiko emaitzak.\n-Udal baratze ekologikoak esleitu eta kudeatzea erregulatzeko Arautegia, GAO zkia 132, 2016/07/12koa\n-45/2007 Legea, abenduaren 13koa, nekazal ingurunearen garapen jasangarrirako.\nInteresdunen kategoriak Eskatzaileak.\nDatuen lagapena – Hartzaileak Legez ezarritakoen artean tratamendu honen esparruan aplikagarriak direnak eta baratzen erablitzaileen elkartea, IRUNBAPE.\nDatuen lagapena – Legitimazioa - Lege betekizunak betetzea: Datuen Babeserako Europear Erregelamendu Orokorraren 6.1.c) art.\n- Baimena: Datuen Babeserako Europear Erregelamendu Orokorraren 6.1.a) art.


Banatu dituzte 2015eko kirolari onenen sariak\n“Iazko urtea aberatsa eta emankorra izan zen, norbanako zein taldeek txapelketa ugari irabazi zituzten-eta”, adierazi zuen Xabier Euzkitzek Kirol Galaren hasieran, ostiral iluntzean. Hura aritu zen aurkezle lanetan eta banan banan aitortu zieten iaz egindako lana Alba Menendez Bera Berako jokalariari, Xanti Ubera kayaklariari, Aiala Zarautz eskubaloi taldeari, Leihoak Zarautz saskibaloi taldeari, eskola kiroleko entrenatzaileei, Inma Saenz de Santamaria Zarauzko Eskubaloiko arduradunari eta Zurekin Zarauzko ostalari elkarteari.\nIban San Martin Kirol zinegotziak eman zion oroigarria 2015eko emakumezko kirolari onenari, Menendezi, iaz Bera Berarekin liga eta superkopa irabazteagatik, besteak beste. Eskubaloi jokalariak adierazi zuen “pozgarria” dela bere herrian halako sari bat jasotzea eta “ilusio handia” egin diola. Uberak jaso zuen 2015eko gizonezko kirolari onenaren aitortza, Xabier Vazquez zinegotziaren eskutik. Zarauztarrak kayak surfeko munduko txapelketa irabazi zuen iaz Euskadiko selekziorekin. Horrek txapelketa guztietan bere ondoan egoten den Jon Agirreri eskaini zion saria. “Sari honen erdia, gutxienez, berarena da”.\nIazko emakumezko talde onenaren izenean, Aiala Zarautz eskubaloi taldearen izenean Nerea Arregik hartu zuen hitza. Aitortu zuen urte “biribila” izan dela eta ez dutela “inoiz ahaztuko”. Izan ere, iaz lortu zuten Ohorezko Mailara igotzea. Gloria Vazquez zinegotziak eman zien eskubaloi jokalariei oroigarria. Ana de Benito zinegotzia arduratu zen, berriz, Leihoak Zarautz taldeari, 2015eko gizonezko talde onenari saria emateaz. EBA ligara igo zen iaz taldea eta urteak aurrera joanda ere ospatzeko arrazoiak izatea espero dute taldekideek.\nSari berria, entrenatzaile berriarena eskola kirolean aritzen diren entrenatzaileek jaso zuten, La Sallekoek, Antonianokoek, Salbatore Mitxeleneakoek eta Orokietakoek. Nekane Iribar zinegotziak eman zien orogarria.\nHunkituta igo zen oholtza gainera Saenz de Santamaria. Bizitza osoan boluntario gisa lanean jarduteagatik jaso zuen saria Ane Arruti zinegotziaren eskutik. Saenz de Santamariak gogoratu zuen 31 talde aurrera ateratzeako beharrezkoa dela entrenatzaileen lana eta haiei eskaini zien saria.\nIxidor Larrañaga zinegotziaren eskutik, Zurekineko Asier Aldalurrek jaso zuen babesle onenaren saria Zarauzko ostalarien elkartearen izenean.\nAinhoa Muruari aipamen berezia\nAipamen berezia egin zioten “herriko kirol enbaxadoreari”: Ainhoa Muruari. Xabier Txurruka alkateak triatletari indarra eman nahi izan zion Rio de Janeiroko Olinpiar Jokoetara hel dadin. Hala izanez gero, laugarren aldiz hartuko luke parte Joko Olinpikoetan, Atenas, Pekin eta Londresekoen ondoren. “Ez da lorpen makala”, nabarmendu zuen alkateak. Aitortza hori ilusioz hartu du Muruak, “gertuko jendearengandik” heldu zaiolako.


Nazioarteko merkatu eta azoka profesionaletan parte hartzeko diru-laguntzak: arte eszenikoak (2018) - Eusko Jaurlaritza - Euskadi.eus\nNazioarteko merkatu eta azoka profesionaletan parte hartzeko diru-laguntzak: arte eszenikoak (2018)\n[nazioarteko azokak arte eszenikoak]\nMusika, arte eszeniko, ikus‑entzunezko eta liburugintza sektoreetako profesionalei, 2018. urtean eta euskararen eremu geografikotik kanpo, merkatu, azoka, edo gertaera profesionaletan parte hartzeko diru-laguntzak emateko baldintzak arautzea.\nDeialdi honetarako gehienezko zenbateko orokorra eta modalitate bakoitzari dagokion zenbatekoa honakoa izango da:\nIkus-entzunezkoetarako, 45.000 euro\nMusikarako, 15.000 euro\nArte eszenikoetarako, 15.000 euro\nLiburu azoketarako, 15.000 euro\nZein gastu laguntzen dira diruz?\nMerkatuetan akreditatzeko edo instalatzeko gastuak, joan-etorriak, ostatua eta dietak.\nEz dira emanaldi edo kontzertuak lagunduko deialdi honetan.\na.- Arte eszeniko, musika, eta liburu modalitateak:\n5.000 km-tik harago egitekoak diren azokak, 1.000 euro\n1.200 km-tik 5.000 km artean egitekoak diren azokak, 800 euro\nGehienez ere 1.200 km-tara egitekoak diren azokak, 500 euro\nb.- Ikus-entzunezkoen modalitatea:\nGehienezko diru-laguntza honakoa izango da azokako, 1.000 euro\nModalitatea edozein izanik ere, eskatzaile batek azoka guztietarako jasotako diru-laguntzen batura ez da inoiz 2.250 euro baino handiagoa izango.\nEskatzailearen bizilekuari buruzko datuak egiaztatzeko | Bizilekua hemen izatea:\nZure datuak kontsultatzeko baimena ematen badiozu Administrazioari, ez duzu agiririk aurkeztu behar.\nOharra: Zabaldu nahi den obraren edo lanaren komunikazio-hitza euskara denean, sozietate-egoitza edo helbidea euskararen eremu geografikoan duten pertsona fisiko edo juridiko pribatuak ere aurkeztu ahal izango dira.\nOndokoa joko da euskararen eremu geografikotzat: Euskal Autonomia Erkidegoa, Nafarroako Foru Komunitatea, eta Frantziar Pirineo Atlantikoen departamentuko euskal lurraldeak, hots, Lapurdi, Nafarroa Beherea eta Zuberoa.\nPersona juridiko pribatua\nMerkataritza-sozietateetan (SA eta SM), kooperatiba, elkarte eta fundazioen kasuetan legezko ordezkariak justifikatu egin behar du ordezkari izateko ahalmen nahikoa duela\nSozietate-egoitza Euskal Autonomia Erkidegoan izatea\nZabaldu nahi den obraren edo lanaren komunikazio-hitza euskara denean, sozietate-egoitza edo helbidea euskararen eremu geografikoan duten pertsona fisiko edo juridiko pribatuak ere aurkeztu ahal izango dira.\nEskaerak aurkezteko epea amaitzen denerako alta emanda egotea Jarduera Ekonomikoen gaineko Zergan, egingo den jarduerari dagokion epigrafean.\nOharra: Zergak Nafarroako Foru Komunitatean ordaintzen badituzu, akreditazio dokumentazioa aurkeztu behar dituzu.\nOharra:1/1997 Legegintzako Dekretuan dago ezarrita nor izan daitekeen diru-laguntza eta laguntza publikoen onuraduna (50. artikuluko 30. idatz-zatian).\nAraudia EBAZPENA, 2018ko ekainaren 17koa, Etxepare Euskal Institutuko zuzendariarena, musika, arte eszenikoak, ikusentzunezkoak eta liburugintza sustatzen diharduten pertsona fisiko eta pertsona juridiko pribatuek, euskararen eremu geografikotik kanpo, 2018. urtean antolatutako merkatu, azoka, edo gertaera profesionaletan parte hartzeko diru-laguntzak emateko modua arautzen duena.\nAlexander Aginagalde a-aginagaldelopez@etxepare.eus\nBulegoa: Etxepare Euskal Institutua, Andre zigarrogileen plaza 1, Tabakalera, 20012 Donostia - San Sebastián.\nTeléfono: 943 023406\nDokumentazio espezifikoa: Persona juridiko pribatua\nEratze-eskrituraren eta estatutuen kopia konpultsatuak ,edo, bestela erregistro ofizialaren ziurtagiria Jarraibideak\nBerariazko betekizunak: Persona juridiko pribatua\nAndre zigarrogileen plaza 1, 3. Tabakalera\nOrdutegia: 8:30etik 14:00etara\nZerrendatzen diren agiriak 2018ko abenduaren 31 aurretik aurkeztu beharko dituzte. Abenduan egindako jardueren kasuan, 2019ko urtarrilaren 31 arteko epea izango dute agiriok aurkezteko.\nGastuen zerrenda ordenatua (pdf , 148.35 KB)\nDieten justifikazioa (pdf , 221.12 KB)\nKilometraje taula (pdf , 217.98 KB)\nHonela kalkulatuko da kilometro kopurua: jarduera egiten den herritik eskatzailearen egoitzara, sozietate egoitzara edo establezimendura dagoen joan etorriko distantzia.\nDiruz lagundutako gastuen egiaztagirien zerrenda ordenatua\nNorberaren ibilgailuan egindako bidaietarako dagokion zuriketa formularioan kilometraje taula bete eta sinatu\nDiruz lagundutako jarduera dela eta sortutako katalogo, programa, iragarpen-kartel, argazki eta gainontzeko material grafiko edo soinuzkoaren aleak, hala badagokio, EEIren logoaren bidez laguntza jaso dela adierazita.\nHelburu berbererako jasotako bestelako diru-laguntzen zerrenda\nEEIk emandakoaz gain beste diru-laguntzarik jaso ez bada, hori horrela dela adierazten duen erantzukizunpeko aitorpena aurkeztuko da.\nLaguntza justifikatzeko inprimakia (pdf , 1.27 MB)\nBeste finantziatzio iturriak inprimakia\nBeste finantziatio iturriak edo eta diru-laguntzak erabili ba dituzu, inprimaki hau aurkeztu beharko duzu justifikaziorako dokumentazioarekin batera.\nBeste finantziatzio iturriak (pdf , 967.9 KB)


Konpetentzia digitala ze den ezagutzea.\nUnitate didaktiko digitaletan Konpetentzia digitala nola aplikatu daitekeen ikustea.\nUnitate didaktiko digitalak sortzerakoan autonomo izatea lortzea.\nKonpetentzia digitalak ikas-/irakas-prozesuetan daukan garrantziaz eta egin dezakeen ekarpena baloratzea.\nTaldean lan egiteko eta guztiok elkarrengandik ikasteko aukera izatea.\nMetodologia: Proiektuetan oinarritutako ikaskuntza.\nEbaluaketa: Errubrika bidez ebaluatuko den proiektua, taldeka sortutako unitate didaktiko digitala izango da.\nXXI. mendeko hiritarraren testuingurua:\nJakina da teknologiaren garapenak hainbat arlotan izan duen eragina: industrian, komunikabideetan, harreman pertsonaletan... Teknologia digitalak hezkuntzan duen eragina bor-bor dagoen eztabaida da. Ikastaro honetan, eztabaida horretan argia jartzen saiatzeko ekarpen teorikoak bildu eta zuen hausnarketa jasoko ditugu.\nXXI. mendeko eskolaren erronkak:\nNola eragiten du testuinguru honek eskoletan? Errealitate honek ikasleei, irakasleei eta hezkuntza-zentroei nola eragiten dieten ikusiko dugu. Horrela, XXI. mendeko eskolak hartu beharreko konpromisoei buruz aritu nahi dugu, eztabaidari ekarpen eraikitzaile bat egiteko asmoz.\nTeknologia-Hezkuntza binomioari buruzko hausnarketa.\nGuzti horrek, derrigor eramango gaitu hausnarketa sakon batera: Teknologia-Hezkuntza binomioaren inguruko iritzi eta bizipenak jasoko ditugu.\nKonpetentzia Digitalaren marko orokorraz arituko gara DigComp markoa (Ferrari, 2013) ezagutuko dugu. Hiritarrentzako orokorrean sortutako marko orokorretik haratago, DigCompEdu erreferentziaz ezagutzen dugu hezkuntzarako konpetentzia digitalen markoa eta hori ere ikusteko aukera izango dugu.\nBestalde, teknologia digitalaren integrazioa lantzeko hainbat eredu dauden arren, esaterako, TPACK, SAMR-RAT... guk TPACK eredua aztertuko dugu.\nKonpetentzia digitalaren arabera sailkatutako erreferentziak\nKonpetentzia digitalaren eremu ezberdinak kontuan hartzen dituen sailkapena egin dugu. Ezin duzu galdu!\nUnitate didaktiko digitalaren diseinua\nUnitate didaktiko digitala zer den ikusiko dugu. Badakigu unitate didaktikoa zer den eta zertarako baliatzen den. Baina, ba al dakigu zein den unitate didaktikoa eta unitate didaktiko digitalaren arteko ezberdintasuna? Hori argitu ostean, halako bat diseinatzen hasteko moduan izango gara. Horretarako, lagungarri izango zaigun tresna bat baliatuko dugu.\nParean dugun zeregina ez da nolanahikoa izango, baina, lana ondo egin ahal izateko iparrorratz ezinhobea izango dugu: errubrika.\nUnitate didaktiko digitalaren garapena\nDiseinatutako unitate didaktiko digitala sortzen\nTaldeka lan egingo dugu, eta hainbat erabaki hartu beharko ditugu: diseinatutako unitate didaktiko digitala zein euskarritan jasoko dugu? Unitate hori osatu, atondu eta aberasteko behar ditugun baliabideak non bilatuko ditugu? Guzti horretan lagunduko zaituztegu.\nLan horiek egikaritzeko baliagarri izango zaizkizuen tresnak aurkeztuko ditugu: batzuk gure gustukoak izango dira, besteak, zuek aurkeztutakoak. Animo!\nUnitate didaktiko digitalaren aurkezpena\nUnitate didaktiko digitala aurkezten\nDiseinatu eta sortu dituzuen unitate didaktiko digitalak aurkezteko garaia iritsi da. Oso pauso garrantzitsua izango da hau. Izan ere, ikastaro osoan ikasitakoa eta egindako lana besteon aurrean azaltzeko aukera paregabea izango duzue!\nErrubrikan oinarritutako ebaluazioa\nEgindako lana aurkeztu ostean, gure burua eta gure ikaskideena ebaluatzeko aukera izango dugu. Ebaluazioa, ia hasieratik eskuartean izandako errubrikan oinarrituko da. Koebaluazioa, edo berdinen arteko ebaluazioa, oso aberasgarria izan ohi da, besteen lanetan gure lanen gabeziak konpontzeko baliabide eta ideaiak aurki ditzakegulako.\nFeedbacka eta itxiera\nIkastaroa ixteko, irakasleak eta zuzendariak feedbacka emango dizuegu. Guztion ekarpenek aberastuko dute ikastaroa eta aste honetan, gure lanaren ondorioz hazitako uzta jasoko dugu.\nHaur Hezkuntzan diplomatua (Universidad de Burgos, Burgos, 2012). Txikitatik argi zeukan hezkuntzaren arloan lan egin nahi zuela, betidanik irakasteko grina adierazi duelarik. Aurretik KZgunea proiektuan lan egin zuen, adin ezberdinetako pertsonei formakuntzak eskainiz. Era berean, eta bere denbora librean lantzen dituen proiektuak modu profesionalean jorratzeko asmoz, Inprimatutako Argitalpenen eta Multimediakoen Diseinu eta Edizioa (Ceinpro, Donostia, 2017) -ri buruzko goi mailako ikasketak burutu zituen. Egun IKT on-en irakaslea da.\nIRAKASTEKO IKASTEN MURRIZPENA 102,00 EUR\nEuskaltegi edo autoikaskuntzarako zentro homologatuko kide 102,00 EUR\nELKAR txarteldunak 102,00 EUR\nMATRIKULA EXENTZIOA 84,00 EUR


Urriaren 25ean eta 26an, VI. Musika Bizian festibalak Man Irlako, Frisiako, Eskoziako eta Euskal Herriko taldeak ekarriko ditu Galdakaora\nUrriaren 25ean eta 26an, Musika Bizian festibaleko VI. edizioak Man Irlako, Frisiako, Eskoziako eta Euskal Herriko taldeak ekarriko ditu Galdakaora. Euskal ordezkaria "Alboka" talde beteranoa izango da. Alan Griffinek eta Joxan Goikoetxeak zuzentzen duten folk talde ezagunak zortzi kide ditu gaur egun. Euskal folkaren ordezkari sendoenetako bat da, erromantze tradizionaletan oinarritutako doinuak birsortzen ditu, baita beste berri batzuk ere, beti ere musika herrikoia aintzat hartuz.\nTalde hau birritan izendatuta egon da SGAE-AIE Arte eta Musika Zientzien Akademiak ematen dituen sariak jasotzeko. Bere lanetako batzuk "FolkWorld" aldizkari alemaniarrak hautatu ditu bere generoko disko europar onenen artean.\n"Modus Operandi" ere etorriko da aurten; Iñaki Ortiz de Villalba, Betagarriren sortzaileak lideratutako skarock proiektua. Kartela ondokoek osatuko dute: "Skipinnish" talde eskoziarra, "Baldrs Draumar· talde frisiarra eta "Mec Lir!" Maneko taldea.\nEdizio honetan, aipagarria da luthier azoka. Bultzada bat eman nahi izan zaio eta lehenengoz Okzitania, Sardinia eta Galiziako musika-trena tradizionalen fabrikatzaileak, Euskal Herrikoez gain, egongo dira. Programa barruan musika-saioak eta tailerrak eskainiko dituzte, larunbat goizean.\nTaberna Ibiltaria eta Xistra de Coruxo talde galiziarra kale animazioan arituko dira, Andra Mari Eusko Dantzari Taldeak Iturrondo plazan antolatuko duen festibal honetan. Sarrera librea eta doakoa izango da.\nEstaturik gabeko herrialdeen musika plazaratzen duen Festibal bakarra da hau. Eta ekimen honetan, orain arte, Europako, Amerikako eta Afrikako hogeita hamar talde inguruk parte hartu dute. Iaz 5000 ikusle izan ziren.\nMusika Bizian festibalaren seigarren edizioa gaur goizean aurkeztu da Bilboko Euskal Museoan. Bertan izan dira Lorea Bilbao Kultura eta Euskara diputatua; Iñigo Hernando Galdakaoko alkatea; eta Jon Gomez Garai, talde antolatzailearen izenean.


Anjel Larrañaga: “«Lehen uste zuten dena ‘golferia’ zela, bertsolaria izatea eta soinu jolea izatea»\nAnjel Larrañaga –\nAndoni Imazek Berria egunkarian.\nKantaria eta kantugilea da Larrañaga. Kantuaz gozatzen du, bertsotan zein Kupela taldean. Hitzak eta doinuak sortzen ditu, entzuleak gogoan izanda: «Beti akordatzen naiz jendearekin».\nArg: JON URBE / FOKU\nAfizioa etxekoa du Anjel Larrañagak (Azkoitia, Gipuzkoa, 1947), bai bertsotarako, baita musikarako ere. Hala ere, «berandu» hasi zen bertsotan, eta diskoak grabatzen ere bai: 32 urterekin kantatu zuen Bertsolari Txapelketa Nagusiko finalean, eta 52rekin atera zuen lehen diskoa, Tomas Soraluze Epelde soinu jolearekin batera: Elkarren ondoan. «Nobedade bat zen; boom bat izan zen». Puntatik jaitsi gabe, beste lagun batzuekin aritu da azken urteetan, Kupela taldean. Orain, agurtzeko garaia iritsi zaio taldeari, baina Larrañagak ez du kolpetik gelditzeko asmorik: «Oraindik ondo sentitzen naiz, baina komeni da gauzak bere garaian leuntzea».\nKantua, panderoa eta bertsoa. Erromeria giroan aritu zara beti.\nTrikitia, panderoa eta dantza izaten zen asteburuko erromerietan. Ogitartekoren bat jan eta ardo edo sagardo trago bat edanda, izaten zen umorea, tenplea; horrela hasi nintzen bertsotan. Plazara irteteko saltoa berandu egin nuen, ordea, gaurkoarekin konparatuta; 24 urterekin. Entzutera joaten nintzen, eta iruditzen zitzaidan bertsolariak kristorenak zirela, gaia jarrita aritzen zirelako. Nik taberna giroan kantatzen nuen, baina, azkenean, lagunak zirela eta ez zirela, animatu egin nintzen txapelketetan aritzera.\nZer moduz moldatu zinen?\nEgin nuen lehenengo plazan bigarren geratu nintzen, Patxi Etxeberriaren atzetik. Horrek animoa eman zidan, eta hurrengoa Xenpelar saria joan zen. Han ere geratu nintzen bigarren, eta harekin ere gustura. Urtebeteren barruan, hirugarrenean txapela eman zidaten. Jaialdietara eta auzoetako festetara joaten nintzen orduan, baina, txapela daukazunean, hargatik edo honengatik, dena egin nahi duzu, eta orduan eta okerrago geratzen da. Ez nintzen denetara joaten, ikusten nuelako ez nintzela neu naizena.\nLaster beteko dira 40 urte Bertsolari Txapelketa Nagusiko finalean kantatu zenuenetik.\nHala da, bai, maila horiek egin genituen. Halere, sekula ez naiz izan jaialdi zalea. Gu ondo moldatzen ginen geure baserri munduko gaiekin, gai ezagunekin, baina pixka bat geure lekutik ateratzen gintuzten gaiekin ez horrenbeste. Ez da ez genekiela, baina kezka geneukan, zer jarriko ote zuten. Puntutan-eta herriarengana ailegatzen nintzen, baina bakarkako gai hartan… Akordatzen naiz Jon Lopategi zenak esan zidala behin: «Hi finalean ibiltzeko bertsolaria bahaiz, baina heuri gustatzen ez zaiken horretan ez haiz saiatzen». Gero bertsolaritza berria etorri zen: batetik onak, eta bestetik ikasiak.\nNoiz igaro zinen bertsotik kantura?\nBi bertsolari baldin bazeuden, beti soinu joleren bat izaten zen festan. Juan Mari Narbaizak eta biok plaza asko egin genituen, eta, behin, proposatu nion soinu jole batekin zerbait grabatzea. Doinu eta hitz zahar batzuk hartu, berriak egin, eta grabazioa egin genuen Agurtzane Elustondo eta Imuntzorekin [Juan Ramon Azpitarte]. Arrate irratiak eman zuen hori, eta gero beste bat egin genuen Loiolan, hobeto grabatuta. Ez nintzen konforme geratzen, ordea, eta disko bat grabatzeko saiakera egin nuen, estudioetara joanda. Pena ematen zidan halako estimua izan zuen grabazio bat hor lagatzeak.\nEpelderekin grabatu zenuen, azkenean.\nProposatu nionean, hark ez zidan ezetz esan, baina bai lan handia zela. Azkenean, haren iloba Aitor ere animatu zen, eta Joseba Tapiak lagundu zigun. Kapritxoz bezala egin nuen lehenengo diskoa, eta berehala esan ziguten: «Hau gutxiegi duk; beste bat egin behar diagu».\nDisko hartan zegoen Kupela abestia.\nEpeldek esan zuen: «Hau diferentea duk». Nire alabak 18 urte edukiko zituen, eta hark ere esan zidan: «Hau entzungo da!». Entzun? Oraindik ere joaten garen leku guztietan eskatzen digute. Hiru aldiz askotan jo izan dugu. Izaten da zeuk ez dakizula…\nAurrera jarraitzeko indarra ematen du horrek?\nBi urtez behin egin dugu disko bat: hiru egin nituen Epelde eta Larrañagarekin, bost Kupelarekin, eta, azkenean, Lana festa bihurtuz, Anjel Larrañaga izenarekin. Bederatzi dira. Ez da erraza hainbeste hitz sortzea, baina beti akordatzen nintzen jendearekin. Jendeari zer gustatuko zaio? Kanporako egin behar dituzu hitzak, ez zeuretzat bakarrik. Asko asmatu dugu. Zabale [Xabier Alberdi] ere kristoren soinu jolea da. Guk ehun plaza egindako urteak baditugu, eta 80 egindako pila bat. Azkenaldi honetan, 40ren bueltan, eta, aurten, zerbait gutxiago.\nAurten hartuko duzue erretiroa?\nGauza asko pasatu dira. Erretiratu ere egin gara, eta horrek gastu handia dakar, altak direla eta bajak direla. Abenduaren 29an egingo dugu azken kontzertua, Aristerrazun. Aurretik, hilaren 13an, Santa Luzia egunean, Saizarren izango gara. Hemendik atzerako denak dira bukaerak. Ematen dit zera bat, baina, hainbeste ibili eta gero, iruditzen zait bukatu ere egin behar dela.\nBukatzen ere jakin egin behar da, ezta?\nBai, bai. Narraska ibiltzea ere ez da polita: jendeak bidali baino lehenago, alde egin. Kolpera ezin gelditu, ordea. Bertsotan jarraituko dut, osasunak laguntzen badu. Bertsotan kosta askoz gehiago egiten da, ordea, eta gutxi ibiltzen bazara, oraindik eta gehiago, baina pixka bat asmatzen baduzu eta jendea gustura badago, norbera oso satisfazio handiarekin geratzen da. Bestela ere bai: zeure kantuak kantatzea ederra da.\nPublikoak garrantzi handia du zuretzat?\nGure garaiko jende bat egon da hor urte askoan, hiru ordu dantzan egiteko kapaz dena, eta horrek ikaragarri laguntzen dio soinu jole bati. Beste gazte batzuk sartu dira orain, eta oso onak dira dantzan. Halere, lotuan ez dute soltean bezala egiten. Bazterrean egoten dira, tragoarekin, kontuak esaten. Ez da erraza hiru orduz dantzan segitzea; hori kirol ikaragarria da!\nErromeria giroa asko aldatu da?\nGauzak aldatu egiten dira. Hernion, adibidez, urtero jo dugu, Zelatunen. Aurten sekulako eguraldia tokatu zen. Ikusi egin behar zen jende pila hori, herrialde denetatik etorria, dantzan. Zazpi bat orduz jo genuen, eta ez ginen inor gabe egoten. Hori ez da galdu: hori hobetu egin da. Orain soinu jole pila bat dago erromeria on bat egiteko; nik ez dut batere gaizki ikusten giroa. Modernoa ondo dago, eta beti gauza berarekin ezin duzu jardun, baina gauza onak baldin badaude lehengo puska horietan, eutsi egin behar zaio horri, eta beste zerbait eman, gainera.\nEtxean hasi zinen panderoa jotzen?\nErregeek 9 urterekin ekarri zidaten panderoa. Berehala puskatuko nuen, eta aita zenak larrua jarri zion. Oraindik han dago hura. Gure etxean soinua ez, baina panderoa beti egon da, eta soinu giroa ere bai. Osaba ezagutu nuen jotzen, eta nik banuen ikasteko ilusioa, baina hark ez zuen batere aurreratzen. «Soinu jole izatea oso morroia duk, gauean ordu pila bat, beti besteak agindutakoa egin behar…». Parranda bezala ikusten zuen. Orduan, dena golferia zela uste zuten, bertsolaria izatea eta soinu jolea izatea. Gero bertsoa etorri zen, eta soinua, atzeratu. Esku artean ere zer egongo zen, bada, soinua ekartzeko? Ezer ez! Gosea kentzeko, justu-justu. Halere, oso garai onean jaio nintzela pentsatzen dut, zorteko naizela bizitzan.\nDenbora asko pasatuko zenuen etxetik kanpo…\nPlazagizon bat oso gogorra da etxerako. Emazteak horrekin ezagutu zaitu, zurekin daramazu, eta hori izugarrizko meritua da, izugarrizkoa. Puntan dagoen jende hori ez dago etxean sekula. Har bat egoten da barruan… Eta dirua ere badago tartean, noski. Dena ez da kanpotik ikusten den arrosa eder hori: festa festa da, baina lan asko dago tartean.\nKamioi gidari aritu zinen 30 urtez. Kantatzeko ondo, behintzat?\nBai, hori bai ona! Bolantea oso ona da, bolantea eta bakardadea. Akordatzen naiz doinu batekin buelta eta buelta ibiltzen nintzela, baina han utziz gero, kito, igual ez zara gehiago akordatzen. Orduan, hots egiten nion alabari, grabagailua prest izateko, eta lasai geratzen nintzen. Azken urteetan, neuk ibili nuen grabagailua, eta han unean bertan grabatu.\nLana festa bihurtuz liburuan, Andoni Egañak esan zuen bi ahots dituzula: bertsotakoa, serioagoa, eta kanturakoa, jostalariagoa. Hala da?\nFestak tristura ez du maite. Serio egon zaitezke, baina festak konexioa behar du jendearekin. Bidean gauza asko ahaztu zaizkigu. Ahaztu zaigu kontuak esaten, pasadizoak, barre egiten ere bai! Dena aurrerapena dago orain, eta inora ezin gara ailegatu. Patxada galdu dugu. Uste dut hor labainduko garela, eta erori ere bai, igual. Labaindu eta tente ibiliz gero, hor nonbait, baina erortzen bagara, kolpea hartuko dugu.\nTags: anjel larrañaga erromeria kupela trikitixa


Titularra: Larraitz Gezala Oyarbide\nKabinete eta Komunikazio Zuzendaritzari eskudantzia hauek, bai dekretu honen 7. artikulua adierazitakoak, dagozkio:\nBehar duen laguntza eta aholkularitza ematea sailburuari, sailari esleitutako egiteko instituzionaletan eta orokorretan.\nSailaren komunikazio-politika zehaztu, zuzendu eta koordinatzea eta, ildo horretan, gizarte-komunikabideekiko harremanak garatu eta zaintzea, sailari lotutako jardueren, erabakien eta politiken hedapena eta zabalkundea errazteko.\nSailaren organoen ekitaldi publikoak, kanpoko jarduerak eta protokoloa programatzea.\nSailaren eta Arartekoaren arteko harremanak bideratzea, Gobernantza Publiko eta Autogobernu Sailaren organo eskudunaren bitartez.\nSailak administrazio, erakunde eta antolakunde desberdinekin dituen elkarrizketa eta, orokorrean, harremanak bideratzea, bai Euskal Autonomia Erkidegoan, bai eta Estatu edo Europar Batasunean ere, beste organo batzuei berariaz esleitutakoak salbu.\nKabinete eta Komunikazioaren zuzendariari dagokio bere jardun-eremuko espedienteen ondoriozko gastua baimentzea, baldin eta baimen hori ez bada beste organo baten eskumenekoa.\nKabineteko eta Komunikazioko zuzendari


2021-09-09 - Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza : Lea-Artibai eta Mutrikuko Hitza\nEsther Olabarria: "Ura da lore eta landare ederrak edukitzeko gakoa"\nLoreek eta landareek poza ematen diote etxe bati, baina mundu guztiak ez du lore eta landare ederrak mantentzea lortzen. Loreen maitale, Esther Olabarriak urteak daramatza haiekin lanean, eta landareak dituzten behar guztiak ezagutzen ditu.\nMikele Sotil etxebarritarraren erakusketa dakar Uhagonera Harriak ekimenak\nDomekan [irailak 12] egingo da Markina-Xemeinen, arte garaikideko diziplina ezberdinak uztartuko dituen ekimena. Guztira lau ekintza egongo dira, tartean etxebarritarraren erakusketa. Parte hartzeko mezu bat bidali behar da Harriaken helbide elektronikora.\nPanpako luma-mottoak ugaritzen ari direla salatu du Eguzkik\nLandare espezie inbaditzaile horrek inguruko biodibertsitatean "kalte larriak" eragin ditzakeela azpimarratu dute. Erakundeei hartu beharreko neurriak hartzeko eskatu diete.\nMutriku, Munduko Sokatira Txapelketara begira\nDatorren astean, irailaren 16tik 19ra lehiatuko dute lur gaineko Munduko Sokatira Txapelketa, Getxon. Hamasei selekzio nazional eta 580 kirolari bilduko dira.\n33. Ziortzako Kontzertuen zikloa, abian\nZapatuan hasi [irailak 11] eta datorren asteko domekara [irailak 19] aintzinako musikaz gozatzeko aukera egongo da Ziortzako Monasterioan. Lehen mundubiran parte hartu zutenak omenduko dituzte zapatuko emanaldian.\nIntzidentzia tasak gora eginda, Mutriku gune laranjan sartu da\nAtzo [irailak 8] 7 positibo erregistratu zituzten Lea-Artibai eta Mutrikun: 4 Mutrikun, 2 Markina-Xemeinen eta 1 Lekeition. Markina-Xemeingo intzidentzia tasa ere igo egin da, baina herriak gune horian egoten jarraitzen du. Lekeitioko tasak, aldiz, behera egiten jarraitzen du.


"Hertzainak", Konplexu Gabeko Istorioak Kontatu Nahian\n1987ko uztailaren 26a\nJosu Zabala, "Hertzainak"eko partaideari eta Ruper Ordorika, "Hertzainak"eko ekoizleari elkarrizketa\nBingen Mendizabal Eta Ruper Ordorika, Partaide Eta Ekoizle Berriekin, Hirugarren Diska Grabatzen Ari Dira Â«ElkarÂ»Erako\n"Hertzainak" taldeak "Elkar"ekin fitxatu eta hirugarren diskoren bila doazela enteratu garen bezain pronto, diskaetxeak Lasarten dituen estudioetara abiatu gara, eguerdi sargortitsu batek utzi zigun parada baliatuz.\nTaldeko liderra den Josu Zabala, eta Ruper Ordorika ekoizle berriarekin hitzegin dugu iraganaz, orainaz eta udazkenaldea argitaratuko duten plastikoaz. AspalditxotIk etengabe entsaiatzen ari direla jakin dugu, eta prexipitazioan erortzeko arriskurik ez dutela nahi ere. Azkenean elkar hizketa moztu beharra izan dugu; rockaren erro eta mila gauza enroilante gehiago ezingo ditugu kondatu oraingoan baina horren truke hor doa primizia hau.\nARGIA.Ã°Nolakoa izango da datorren diska? Hitzegin ezazue projektu berri honetaz.\nJOSU.Ã°Oraindik goiz samar da diskaz hitz egiteko. Pentsatzen dut prestatzen ari garen diska hau definitiboa izan behar duela gure karreran, ze orain arte oso lan irregularrak egin ditugu. Ustez, orain arte egin ditugun lan guztiak gaindituko ditugu, teknika aldetik, eta diska dexentea ateratzea espero dugu.\nA.Ã°Zailtasunik aurkitzen ari zarete projektu hau gauzatzeko ala dena ongi doa?\nJ.Ã°Ez da erraza ale zailagoa. Asuntoa da zure diskarekiko lotura noraino eramaten duzun. Diska honetan malla hobeagotara igo nahi dugu.\nA.Ã°Orain Ruperrekin sartuko gara: nolatan sartu zaigu Ruper Â«HertzainakÂ» taldearen ekoizle?\nRUPER.Ã°Nik dakidala egin dira horrelako lanak hemen, baina kasu bakanetan, zeren produzitzearena hitz haundia da; hemendik kanpo produktorea derrigorrezko pertsonala bat da diska guztietan, eta geroz eta garrantzi gehiago ematen zaio alde horretatik. Hitz bitan esan da, uste dut nik egin dezakedana hori dela: beharbada, esperientzia, gusto piska bat aportatu nire ikuspuntutik, baina ez daukat produktorearen lan zehatzik. Duela urte asko jo nuen Josurekin eta ustez Hertzainak, talde bezala, oso ondo ezagutzen dut. Horregatik harrera ona eman nion ideia honi. Bestetik, ba dugu joera hori, soinu berdintsurako zaletasuna... baldintza guztiak betetzen ditugu.\nA.Ã°Soinua hobetzea da helburuetariko bat. Elemendu folklorikoak edo ildo horretatik doazenak sartuko dituzue aurreko diskan bezala?\nJ.Ã°Bigarren diskan ez genituen sartu elemendu folklorikoak; kantu zahar bat atera genuen, bai, single batetan; horretatik aparte rockanrol hutsa egiten genuen. Honetan ere egongo da elemendu folklorikoren bat baina ez aurreko diskaren antzera eta ildo horretatik ez da joango.\nR.Ã°Nik uste talde gutxi egongo direla hauen baldintzekin alde horretatik rokanrolean. Halako kasualitate batez edo, elkartu zaretelako rock-ean adituak eta nonbait tradizioa ere ezagutzen duzuenak. Bide hori izugarri gustatzen zait, eta gainera erakusten da bata ez dagoela bestearen kontra.\nJ.Ã°Ruperri eskatu genionean diska honetan sartzeko, gure kritikorik serio eta onena izango zelakoaren komenzimendu osoa geneukan. Honelako pertsona baten laguntza ezinbestekoa da. Zeren zu hain sarturik zaude ezen ez zarela konturatzen gauza askotaz, ongiegi dakizulako. Hain zuzen ere akats horietan ez gara erortzen Ruperrek laguntzen gaituela. Kanpotar baten eritzia, konfiantza dagoenean eta oso kritiko denean beti ere oso baliagarria da.\nA.Ã°Gaiak badituzue, kantuak landu eta eginak daude?\nJ.Ã°Baseak eginak daude, azken jantzia falta zaie...\nR. - ... Ikuituak, agian denbora batean luzatuko zaigu, estudioko lanak direla eta, baina alde honetatik aurreraturik dago ia dena.\nA.Ã°Aldaketarik bada, sasoian zaudete?\nJ.Ã°Sasoi onean gaude, agian inoiz baino hobeagoan, ze bigarren diska grabatu genuenean sikologikoki oso gaizki genbiltzan, prolema asko izan genituen, Tito-ren istripua eta abar. Taldearen morala ez zegoen bere puntuan orain bezala. Iazko roilo txarrak ahaztuta direla uste dut ia eta taldea inoiz baino hobeto ari gara funtzionatzen, bai banan-bana bai batera. Taldean beste elemendu bat 'kolatu' zaigu: gurekin askotan kolaboratu duen Bingen Mendizabal (bibolina eta tekletan). Guk nahi genituen baldintzak betetzen dira, oso lasaigarria da eta esan dezakegu nahi genuena ari garela egiten.\nA.Ã°Orain arteko letretako istorioak bezain esanguratsuak izango al dira honoko honenak?\nJ.Ã°Ahalegintzen gara gai berriak ikuitzen. Bigarren diskan erreakzio txar bat izan genuen, oso umore txarreko istorioak kondatzen genituen, autentikoak. Umore txarrez genbiltzen, horrelakoak ginen. Lehen diskaren tema batzuk jendeak nola hartu zituen ez zitzaigun batere gustatu eta horren kontrako erreakzioa izan zen. Mementu honetan iruditzen zaigu jendearen eritzietatik pasatu egin behar dugula, eta ez dugula gaizki hartu behar jendeak dioena.\nA.Ã°Orduan, zuen gustora eginez gero lasai zinatekete?\nJ.Ã°Noski. Ez dugu errepikatu behar tematika aldetik, ahal den neurrian. Arriskatu egin behar da, ze Euskal Herrian oso "revival" gutxi egiten da edo rockanrol era gutxi ematen da, baina letra erak are gutxiagoak dira. Kanpo itxiagoa dela dirudi. Konplexu gabeko istorioak kondatzen ditugu, kaleko istorioak. Hik zer uste duk, Ruper?\nR.Ã°Zenbait lan egina edukiz gero ofizioa hartzen dela, norberak begiratu egiten diola aurretik eginari, eta gaindituz joaten zarela. Gaien aldetik "Hertzainak" taldea ez da erre eta hor topatuko dituzue kantu politikoak eta beste. Kantaren bat oso politikoa izango da.\nJ.Ã°Beste batzu berriz intraszendenteak neurri batean. Istorioen Â«collageÂ» bat izan daiteke, kanta desberdinak.\nA.Ã°Esan da gai serioak bota zenituztela eta jendeak txantxetan hartu zituela, eta alderantzizkoa ere gertatu dela, ze konklusio atera daitezke?\nJ.Ã°Jendea, gu ikustera joatean, ondo pasatzera doa eta kitto. Batzuk, agian, politika egitearekin nahasten dute. Gehiengoa izerdia ateratzera doa, edatera, Â«gora Euskadi eta apurtu bokadiloÂ», besterik ez. Ulertu behar da espektakuluan gaudela eta jendea dibertitzera doala, askotan jakin gabe zerekin dibertitzen den. Norberak bera lasaitzeko eran interpretatzen du egiten duguna, kontzientzia moldatzen du. Â«Euskadi TropikalÂ»aren istorio hura Â«tripiÂ» txar bat izango zen ia-ia.\nA.Ã°Nola ikusten ditu kanpoxeagotik istorio hauek Ruperrek?\nR.Ã°Hitz bietan esateko oso konplexua da. Identifikaziok sortzen dira jendeengan, eritzi horiek behar izaten dute denbora mugitzeko jendearen baitan. Donboraren poderioz nik uste gauza horiek argituko direla, zer zen txiste eta zer serioa. Berri-zaletasun eta modak izan du hor bere eraginik. Gertatzen da kantuen ideia mezu laburra eta erraza dela, rockanrolaren ezaugarri bat dela. Hauek ere erabili zuten lehen diskan. Nik ez diot ezer txarrik ikusten. Garrantzitsuena estiloa da, horrekin dena esanda dago, esateko erak ez dira agortzen, denborak esango du "Hertzainak" taldeak estilo berrikuntza bat ekarri zuen ala ez. Txisteak eta horiek beste asunto haundiagoen erakusgarri argiena dira. Talde honekin, eta beste batzurekin ere, garbi dago herrietako kantuen zirkuitoak piztu zirela, dinamika haundi bat sortu zela. Orain ailegatu da ordua talde hauen artean dauden desberdintasunak ikusteko, eta bakoitza nondik joan behar duen jakiteko.\nA.Ã°Zer suposatuko du zuentzat datorren diska horrek?\nJ.Ã°Roilo komerzialetatik at, lan dexente bat egin dugula jakitea lasaigarria izango zaigu. Gure ikuspuntutik, taldeko erizpideak eta batez ere talde lanaren erakusgarria izan behar du, ondo grabaturik eta hobeto entzungo dena.\nA.Ã°Honetatik eta honetarako bizi zarete, zer aurpegira jaurti eta zer aportatu nahi diozue gizarteari?\nJ.Ã°Aportatu? Ezer ez. Hemen inork ez du lan egiten ez merke ez eta doan. Lapurtu, lapurtu! ahal dugun guztia.\nJosu Zabala larrean, esku-soinuarekin, eta Gari kantaria, normalean Josuk jotzen duenari ekinez.\n"Hertzainak" taldeak hirugarren diska honekin marka jarri nahi du bere ibilbidearen barruan.


Akordio ekonomikoa Sopelako United Caps enpresan, 65 eguneko grebaren ostean – Sopela.net\n2021 otsaila 1 by Willy Iruzkinik ez\nUnited Caps Sopelako enpresa da eta tapoi plastikoak ekoizten ditu. Enpresako kudeatzaileek azaroaren 20an iragarri zuten Sopelako lantokia itxiko zutela eta ekoizpena Gironara (Katalunia) eramango zutela. Ondorioz,lanpostua galduko zuten langileek greba mugagabeari hasiera eman zioten azaroaren 24an. Enpresaren itxiera honek 37 langileengan du eragina, horietatik 6 Sopelakoak dira eta 16 eskualdekoak\n65 eguneko greba\nELA sindikatuak azpimarratu duenez, “ez dago mugikortasunik, ezkutuko itxiera da”, hori dela eta, hainbat proposamen egin ditu enpresa lekuz aldatzea saihesteko, baina multinazionalak ez ditu onartu.\nELAk euskal erakundeen pasibotasuna ere kritikatu du; izan ere, langileak babesik gabe utzi dituzte haien lanpostuen aldeko defentsan. Lan Ikuskaritzaren jokabidea ere salatu du ez duelako ebazpenik eman grebarako eskubidea urratu dela egiaztatu arren eta greba-batzordeak salaketak aurkeztu zituenetik ia bi hilabete igaro ondoren. Horrek gatazka luzatzea baino ez du eragin. (W.)\nSopela United Caps


nork Euskaltzaleen Topagunea • 2015/12/15 • Iruzkin 1\nEuskaltzaleen aktibazioa izango da aztergai XIII. Topaldian. “Euskaltzaleen aktibazioa 21. mendean; autoeraketa, ahalduntzea eta performatibitatea” izenburua izango du jardunaldiak. Topaldia urtarrilaren 21ean osteguna, egingo da, Durangon, goiz eta arratsaldez. Eta gaurtik aurrera eta urtarrilaren 18a bitartean izena emateko aukera zabalik…\nAzken urteetan bezala, aurten ere mintegia antolatu du Eibarko …Eta Kitto! euskara elkarteak. Mintegiaren ardatza euskararen transmisioa izango da beste behin eta arlo honetan dauden esperientzia eredugarri eta praktika onak ezagutzeko aukera izango da maiatzaren 25ean Portalean egingo den saioan.…\nnork Euskaltzaleen Topagunea • 2015/02/13 • Iruzkin 1\nGogoetarako aukera paregabea izan genuen urtarrilaren 29an Durangon, euskaltzale antolatuok kulturgintzan dugun funtzioaren inguruan pentsatu eta jarduteko modu berrien gainean aritzeko aukera. Hitzaldi motibagarriak eta esperientzia interesgarriak izan genituen bertaratutakoek eta hurrengo urtetarako kultur jardueraren oinarri izango diren ardatz asko…\nKultur komunitate bizia: zein da eragile euskaltzaleon egitekoa? izenburua izango du 12. Topaldiak, urtarrilaren 29an Durangoko Landako elkartegian ospatuko den jardunaldiak. Urtero antolatzen diren jardunaldietan euskaltzaleen mugimenduarentzako intereseko diren gaiak lantzen dira eta oraingoan kulturgintza izango da aztergai. Euskaltzaleen elkarteak…\nUrtebete da jadanik Ibaizabal Mendebalde Kultur Elkarteak eta Zenbat Gara elkarteak Juan Carlos Etxegoien Xamar-en Euskara Jendea liburuan oinarritutako dokumental sorta aurkeztu zutela. Emanaldi ugari eskaini dituzte azken urtean zehar eta oraindik ere, interesa duen ororentzat eskaintza zabalik dute. Azken…\nOrrialdea: 2 / 4


Arratia: Parisko infernua: Rufino Iraola\n«Nor sinetsiko die ‘Jainkoa handia dela’, arma eta lehergailuen premian badago?» idazten dau Rufino Iraolak bere blogean.\nJainkoa. Hain da hitz edo kontzeptu manipulatzen erraza, egundoko astakeriak egin dira bere izenean, historian zehar, erlijiorik gehienetan, eta batzuek oraindik ere egiten jarraitzen dute, Parisen Charlie Hebdo-ko kazetariekin gertatu den bezala. Parisko terroristak iritsi diren estremoraino iritsi gabe, beti izan dugu tentazioa Jainkoa “otzantzeko”, geure interesak defenditzearren. Orain esango dudanak ez du orijinaltasun handirik; ez beste inori ostu diodalako, baizik eta neuk asmatua eta askotan esana berriro esatera noalako: «Jainkoa defenditu nahia da Haren kontrako “bekaturik” handiena, neurririk gabeko harrokeria eta Jainkoa ezdeustzat hartzerainoko ezjakintasuna erakusten duelako».\nJoxe Arregi teologoak ederki azaltzen du: «Nor sinetsiko die ‘Jainkoa handia dela’, arma eta lehergailuen premian badago? Nor erakarriko du fede horrek, oihu fanatiko, gorroto eta odolez artikulatua badago?». (Bide batez esanda, ni konbentziturik nago armaz eta lehergailuz defenditzen den ezer ez dela handia, nahiz eta mundu zabalean dirurik gehien armagintzan gastatu). Baina, zorionez, musulman guztiak ez dira fanatikoak. Islama, berez, bakearen erlijioa da, kredo horretako jende askok eta askok manifestazioetan, atentatuen kondenetan eta meskitetako errezoetan azaldu duten eran.\nHori garbi eta altu esan beharra dago, zeren gure bazkalosteko txolartetaraino iritsi baita Islamak laster zapaldu eta jango gaituen ideia, bakez ala terrorearen bidez jarraitzen diotenen artean inolako bereizketarik egin gabe. Beldurra eta ezjakintasuna nahasian dabiltza, gure artean, gai horren gainean. Eta ez nuke esango interesik ez dagoenik norbaitzuen aldetik, beldur eta nahasmen hori bultzatzeko.\nBestalde, Parisa itzulita, badakigu terroristek gaizki egin dutela, ez buru eta ez bihotz jokatu dutela, bineta batzuk ez direla inoiz ere motibo pertsonak modu anker horretan garbitzeko. Baina ziur jakinik, munduan zehar, milaka edo milioika musulman ofenditurik sentituko zirela, publikatu behar al zituzten? Begoña Amestoy-k dioen eran: «Ironiaz mintzatuko naiz, parodiatu eta hitz zatarrak bota ere bai, baina inoiz ez dut egingo Mahoma, Jesukristo edo “sandiosen” karikatura iraingarririk».\nManifestazioa. “Chapou”. Ongi etorriak, terrorismoaren eta injustizia ororen kontrako manifestazioak! Baina beldur naiz norbaitek ez ote dituen utzi nahiko nire buruko ileak baino motzago adierazpen-askatasunaren hegoak?


Baliabide zentroa – Ingurumen Aretoa Getxo\nCategory: Baliabide zentroa\nBaliabide zentroa, Jarduerak |\nMartxoaren 3an Izaki Basatien Nazioarteko Eguna ospatzen da. Getxoko Ingurumen Aretotik egunarekin bat egin nahi dugu gure Baliabideen Zentroko gaiarekin lotuta dauden hainbat ikasketak ezagutzera emanez. Adibidez, 2011. Urtean “Seguimiento y gestión de la Fauna silvestre del Medio Natural del Municipio de Getxo” lana argitaratu zen....\nBALIABIDE ZENTROA ZABALTZEN JARRAITZEN DUGU\nGure baliabideen zentroak zabaltzen jarraitzen du. Duela gutxi “Hegaztiak Getxo Inguruan” gidaliburua hedu zaigu, Basozaleak elkarte getxotarrak argitaratu duena. Begirada bat bota nahi diozu gure katalogoari? ESTEKA HONETAN katalogo osoa ikusteko aukera duzu.


Saiaz getaria hotela - Gida komertziala - Hiruka.eus\nRoke deuna 25, Getaria, Getxo\nTel.: 943-14-01-43 | info@saiazgetaria.com | http://saiazgetaria.com/eu/\nItsasaldera zabaltzen diren leiho zabaleko gelak edo XV. mendeko harrizko horma gotikoak izango dituzue aukeran. Hautua edozein dela ere, Getariako alde historikoan esperientzia paregabea bizi ahal izango duzue.\n17 logela ditugu, guztiak wifiz, minibarrez, segurtasun-kutxaz eta telebistaz hornituak.\nZazpi gela kalera begirakoak dira, harrizko hormadunak, etxaurre gotikoaren xarma guztiarekin. Hauetariko bat elbarrientzako egokituta dago.\nBegiratokian, itsasoaren gain-gainean beirate zabaleko sei gela daude.\nItsas aldeko bi Gela Bereziak (25.ak eta 36.ak) eta bi Junior Suitak (pop. 26 eta 35), bereziki zabalak eta erosoak dira, eta familientzat egokitzeko aukera ematen dute.\nItsaso, lur eta harri koloreko koadroa da Getaria.\nBalentziaga jostun ezagunaren eta munduari lehen itzulia eman zion Juan Sebastian Elkanoren jaioterriak itsasoaren handitasuna eta txakolin mahastiek orraztutako muino leunak bateratzen ditu.\nGastronomia, enologia, goi-mailako joskintza, kultura eta kirola maite dituen orok aukera ugari aurkituko du gure inguruan egun ahaztezinez gozatzeko. Arraina parrilan, pintxoak edo txakolina dastatzeko; upeltegiak, museoak, kostaldeko Donejakue (Santiago) bidea (jatorrizkoa, zaharrena)… bisitatzeko; eta ur-kirolak (surfa, urpekaritza eta arrantza) egiteko aukera zabala daukagu.\nGainera, inguruak bisitatzeko kokagune ezin hobean dago Getaria: Donostia 25 minutura du; Biarritz 55era; Bilbo 60ra eta Iruñea 65era. Ibilbide ahaztezinak diseinatzen lagunduko dizuegu.\nESPERIENTZIAK: Gastronomia, kultur eta kirol esperientziei forma ematen ari gara, SaiazGetaria hotelean egonaldi gogoangarria izan dezazuen.\nGida komertziala / HOTELAK ETA LANDETXEAK


Papillon | Faroa\n← Berria, RSS eta izenburuak\nData: 2006(e)ko urtarrilaren 23a Egilea: Joxe Aranzabal\nIzango zen 1972an. Donostian ikasten ari ginen, eta diruz nahiko urri genbiltzan. Hotsa zabaldu zen pelikula bat filmatu behar zela Hondarribian, eta hara joan ginen, aktore lanak egitera, estra moduan. Egun hauetan, eta aspaldiko partez, berriro ikusi dut Papillon, huraxe izan baitzen film haren izena, eta gustatu zait.\nFilmaren hasieran agertzen dira Hondarribian hartutako irudi gehienak, baina gure buruak, ezta sumatu ere. Gogoan dut nola egun pare batez soldadu frantsesez jantzita ibili nintzen. Eta beste batean, kaletar xumez. Fatima, berriz, balkoi batean paratu zen, paradore pareko plazatxo hartan.\nEgun politak izan ziren haiek. Gu haurrak baino alaiago, jakina. Han ikusi genituen Steve McQueen eta Dustin Hoffman handiak. Baita Ali MacGraw ere, garai hartan Steve McQueenen neska laguna. Eta orduan ikusi genuen, lehen aldiz, nola filmatzen zen pelikula bat. Eta ez zitzaigun bat ere inporta eszena bat bost edo hamar aldiz errepikatu behar baldin bazen. Guretzat jolasa zen hura.\nEgun hauetan ikusi dut berriro filma, DVD formatuan. Film ona iruditu zait, nahiz eta apur bat luzea gaurko neurrietarako.\nKategoria: Sailkatugabeak Etiketak kontu zaharrak. Gorde lotura.


Costa-Gavrasen zinema konprometitua omenduko du Donostia Sariak | Kultura | Naiz\nCosta-Gavras greziar jatorriko zinegile frantsesak jasoko du 67. Zinemaldiko Donostia Sarietako bat, haren zinema konprometituari aitortza gisa. ‘Z’, ‘Missing’ edota 2012an Urrezko Maskorraren lehian sartu zen ‘Le capital’ dira bere lan ezagunenetakoak. ‘Adults in the Room’ ekarriko digu aurten.\nCosta-Gavrasek irailaren 21ean jasoko du Donostia Saria. (NAIZ)\n67. Donostiako Zinemaldiak Costa-Gavras zinegile frantsesari emango dio aurtengo Donostia Sarietako bat, bere ibilbidean zehar eredu izan duen zinema konprometituari aitortza egiteko. Besteren artean, ‘Z’, ‘Missing’ eta 2012an Urrezko Maskorraren lehian sartu zen ‘Le capital’ filma dira horren lekuko.\nZuzendariak irailaren 21ean jasoko du saria, Victoria Eugenia antzokian egingo den gala batean, eta bertan aurkeztuko du ‘Adults in the Room’, bere azken lan luzea. Yanis Varoufakis greziar Finantza-ministro ohiaren oroitzapenen egokitzapena da filma eta Veneziako Mostran estreinatu ostean aurkeztuko da Donostian.\nVaroufakisek bere agintaldi laburraren ostean atera zuen ‘Adults in the Room: My Battle With Europe's Deep Establishment’ liburua argitara. 2015eko lehenengo sei hilabeteetan egon zen karguan, Greziako finantza-krisi betean. Sinopsiak aditzera ematen duenez, filma «tragedia» bat da, hitzaren adiera klasikoan, eta «botere-sare gizagabe batean harrapatutako» pertsona batzuk irudikatzen ditu, «Greziari austeritatearen diktadura ezarri nahi dion Eurotaldearen bilera-gurpil bortitzean».\nZinema politikoaren adierazle\nFormatu luzean ‘Compartiment tueurs’ (1965) filmarekin egin zuen debuta eta ‘Un homme de trop’ (1967) egin zuen gero, taldean traidore bat dagoela uste duen frantses erresistentziako komando bati buruzkoa. Atzetik iritsi zen Jorge Semprunekin elkarlanean idatzitako hainbat filmetatik lehena: ‘Z’ (1969), diputatu ezkertiar baten hilketari buruzko drama politiko saritua.\nBeste lan aipagarri batzuk ere egin zituen garai hartan, gehienak liburuetatik egokituta (‘L’aveu’, ‘État de siege’, ‘Section Spéciale’ edota ‘Clair de femme’ tartean) eta ‘Missing’ (1981) izan zen ingelesez filmatu zuen lehenengo arrakasta. Harrezkero Estatu frantsesaren eta Estatu Batuen artean proiektuak txandakatzen hasi zen zinemagilea. Txileko estatu-kolpearen ondorengo uneetan girotutako thriller politiko horrek Urrezko Palma irabazi zuen Cannesen eta egokitutako gidoi onenaren Oscar saria eraman zuen.\n‘La petite apocalypse’-rekin (1993) komedian sartu-irten ezohiko bat egin zuen, eta ondoren John Travolta eta Dustin Hoffman zuzendu zituen ‘Mad City’ (1997) filmean, non langileak murrizteko kaleratutako segurtasun-zaindari batek zenbait lagun bahituko dituen. ‘Amen’ (2001) filmaren bidez, Vatikanoa nazismoan isilik egon izana gaitzetsi zuen.\nOrain arteko azken lanak inmigrazioa jorratzen duen ‘Eden à l'Ouest’ (2008) eta ‘Le capital’ (2012), finantza-munduaren neurrigabekeriei buruzko satira garratza dira.\nEntrevista en 7K con Costa Gavras


Askatuko ote da ehun urteko sokaren korapiloa? — dantzan.eus\nHemen zaude: Hasiera › Komunitatea › Oier Araolaza › Askatuko ote da ehun urteko sokaren korapiloa?\nOñati, Eusko Ikaskuntzaren I. kongresua, 1918. Argazkia: Kutxateka / Ricardo Martin / CC BY-NC 4.0\nLarunbat honetan, azaroaren 24an, Eusko Ikaskuntzaren sorreraren 100. urteurreneko ekitaldi nagusia ospatuko da Oñatin. 1918. urtean egindakoa gogoan, mendeurrenerako antolatutako programaren azken ekitaldia egingo da, erakunde horren jaiotzaren testigu izan zen herri eta plaza berean. Orain 100 urte Eusko Ikasketen lehen kongresu hura euskal munduarentzat hito fundazionala izan zen. Garaiko pentsalari eta agintarien ordezkaritza nabarmena bildu zen Oñatin, eta mende betez euskal kultura, ekonomia eta identitatearen garapenerako oinarriak ezarri ziren: Eusko Ikaskuntza sortu zen, Euskaltzaindiaren sorrera proposatu zen, ikastolen beharra adierazi zen, euskal unibertsitatearen premia azpimarratu zen, euskaldunok mundu kapitalistari egindako ekarpen berdinzaleenetako bat, kooperatiben ideia zirriborrotzen hasi zen...\nHerri-, edo esan dezagun konplexurik gabe, nazio-proiektua, euskaldunon XX. menderako plan estrategikoa jorratu zen beraz, eta horren adierazpen erritual-koreografikoa Oñatiko plaza ikusgarrian dantzatu zen. Pentsalariak, intelektualak eta agintariak, denak elkarri eskuak eman, eta esku-dantza, soka-dantza edo aurreskua (deitu ezazue nahi duzuen modura, gauza bera baitira) dantzatu zuten denek batera Oñatiko plazan.\nTalde dantza bat, herri-proiektu baten sinbolo\nMendeurrena hurbildu ahala, ekitaldi eta urteurren horrek daukan garrantzia sinbolikoaz konsziente, bere errepresentazio koreografikoa, bere adierazpen sinbolikoa berriz ere dantza kolektibo eta parte-hartzaile baten bidez agertzeko borondatea adierazi dugu zenbaitek. Orain hiru urte Mikel Irizarrek bere blogean "Begirada luzea" izeneko sarrera idatzi zuen, 1918ko Oñatiko Kongresuak ezarritako oinarriak azpimarratuz eta urteurrenari begira euskaldunok aurrean genuen erronka agerian jarriz.\nOrain 100 urte izan zen begirada luzearen falta eta horren premia aldarrikatu zuen Irizarrek, eta bere blogean utzitako erantzunean hori dantzaren bidez nola irudikatzen zen idatzi nuen nik. Izan ere, euskal munduarentzat orain ehun urte pentsatu zen proiektu komun eta bateratua nola zatikatzen joan den ikusi dugun bitartean, elkarrekin dantza egitetik, indibidualki dantza egiten den zerbaiti begira egotera pasa gara. Hauxe da Mikel Irizarri jarri nion erantzuna ideia hori azalduz:\nMikel Irizarren gogoetarekin bat eginez Aingeru Epaltzak Diario de Noticias de Navarran argitaratu duen Soka-dantzan izeneko artikuluan hauxe kontatu du:\nAgintarien soka-dantza da Eusko Ikaskuntzaren 1. kongresutik gelditu zaigun irudirik ezagunena: galaz jantzirik, gizon andana -guztiak ziren gizonezko-, serio demonio, eskuz esku ibilian. “Asmoz eta jakitez” goiburuari men, ukaezina da erakunde honek Euskal Herriko jakin-tzari mende batean egin dion ekarpena. Asmatu, ez zuen beti asmatuko 1918tik hona, baina bai behar izan denetan. Euskaltzaindia sortu zuelarik, abiatu eta urtebetera. Gerla ondoan, Iparraldean lanari berriz ere lotu zitzaiolarik. 1954an, ohartarazi zuelarik: “Erne euskaldunok: euskara hiltzeko arriskuan dago”. Eusko Ikaskuntza sortu zeneko Euskal Herriak ikusteko guti du mende bat geroagokoarekin, ez ekonomiaren, ez politikaren, ez egitura administratiboen aldetik. Kezka intelektualak bulkaturik sortu zutenek ez zuten amestuko jakintzaren eragintzak gure herrian egun duen ikuspegi askotarikoa. 2018an, jakitez nor aritu ez dugu hemen falta. Asmoz dihardutenak, berriz, ez dira hainbertze. Jakitea, berez, deus gutitarako baita, asmatzeko balio ez badigu, aditzaren adiera zabalean. Zazpi probintzietan jakintzan ari zirenei elkartzeko plaza eskaintzeko sortu zenak izan du euskal izaera urardotzeko eta jakintsuendako klub pribatua bilakatzeko arriskua. Horri uko eginik, inoiz baino (euskal) herritarrago antolatu du Eusko Ikaskuntzak bere mendeurreneko kongresua. Geroa elkar-ekin lelo adierazgarria hautatuta, etorkizunean ezarri du begia, asmatzen ez dena eraikitzen zaila dela jakitun. Gure 5 hiriburuetan bere aztarna utzi ondoan, bere sorlekura itzuliko da heldu den asteburuan, Oñatira. Duela mende bat, Alfontso XIII.a izan zen han, Baionako, Gasteizko eta Iruñeko apezpikuekin batera. Oraingoan, ez da erregerik ez gotzairik izanen Oñatin. Bai, ordea, euskal agintari eta kargudunak, gizon eta emakume. Eusko Ikaskuntzak esku-dantzan jarriko ditu berriz. Argazkirako bakarrik ez, agian.\nAingeru Epaltza, Diario de Noticias de Navarra, 2018-11-20.\nAgintariak izango ote dira sokan?\nEusko Ikaskuntzaren kudeatzaileek eta mendeurrenaren antolatzaileek bat egin zuten Oñatin aurreskua sokan dantzatzeko ideiarekin eta Oñatiko Oñatz dantza taldearekin elkarlanean soka-dantza prestatzen aritu dira luzaroan. Larunbatean Oñatin ospatuko den ekitaldian euskal erakundeetako ordezkari gorenak parte hartuko dute: EAEko eta Nafarroako Lehendakariak, Eusko eta Nafar Legebiltzarretako presidenteak, Bizkaiko, Arabako eta Gipuzkoako Diputatu Nagusiak eta Batzar Nagusietako presidenteak, Espainiako Gobernuko Ordezkaria, hainbat herritako alkateak, eta jakina Eusko Ikaskuntzako presidente eta batzordekideak, beste hainbat pertsonalitateren artean.\nUrteurreneko ekitaldi nagusirako aurreikusitako plana Eusko Ikaskuntzako ordezkariek eta agintari nagusiek aurreskuan parte hartzea zen, orain 100 urte egin zuten bezala. Azken unean zalantzak sortu dira ordea. Ez dago argi euskal agintari nagusiek sokan parte hartuko ote duten. Oñatin Eusko Ikaskuntzaren ibilbideari eskerrona adierazi eta urteurrena ospatzeko udaletxe aurrean argazkia egiteko prest agertu dira euskal erakundeetako hainbat agintari nagusi. Orain ehun urte bezala dantzan, aurreskuan, sokan parte hartzeko (ez dute dantzarik egin beharko, sokan ibili baino, Oñatiko dantzariek dantzatuko dituzte desafio eta agurrak) zalantzak daude ordea.\nZer gertatuko ote da larunbatean Oñatin? Euskal agintari gorenek parte hartuko ote dute soka-dantzan? Ala beren buruan dantzatik kanpo kokatuko dute eta politikoki eta kulturalki herri honetan gertatzen ari den zatiketa islatuko da dantzan? Gizartean bezala dantzaren alorrean XX. mendean izan dugun bilakaera, elkarren eskutik taldean jardutetik nor bere kasa ibiltzera, protagonistek elkarrekin sokan dantzatzetik ertz batean geldi egon eta aurreskulari indibidualak dantzan ikustera egin dugun ibilbidea negargarria berretsiko ote da larunbatean? Azaroaren 24an, Oñatiko plazan, goizeko 11:30ean argituko dira zalantzak.


Literaktum 16: Zilarrezko Euskadi Saria - Donostia Kultura\nLiteraktum 16: Zilarrezko Euskadi Saria\nApirila(r)en 12-(e)an, 2016 [13:10 h.]\nBi idazle hauek aurtengo Literaktum jaialdian parte hartuko dute:\n- James Rhodesek literatura eta musikari buruzko bere ikuspuntu pertsonala eskainiko du datorren maiatzaren 5ean San Telmo Museoan, arratsaldeko 19:30ean.\n- Alaine Agirre, Jasone Osoro eta Saioa Royorekin batera, Koldo Mitxelena Kulturunean egongo da maiatzaren 6an arratsaldeko 19:30ean.\nBeste hirugarren protagonista aurkeztu da gaur: aurtengo jaialdiaren Literaktum Kaiera bloga sinatuko duena Aritz Gorrotxategi idazlea izango da. Bertan dituzue jada egile hauei buruz Aritzek berak idatzitako testuak.\n2016ko Literaktum: apirilaren 12ko dossierra (600 KB, pdf)\n2016ko Literaktum: apirilaren 12ko dossierra (doc)\nPrentsaurrekoa: argazkia (3,40 MB, jpg)\nKomunikazioa: Yolanda Martín (943 48 12 40)


Ion Zabaleku Mendiburu 'Zapo' hil da : Oarsoaldeko Hitza\nIon Zabaleku Mendiburu Zapo oiartzuarra hil zen bart, gaixotasun baten ondorioz. Askok ezagutuko zuten bere dendara ordenagailua konpontzera eraman zutelako, edo zerbait erostera joateagatik. Kastroko iturriaren ondoko txoko batean lehendabizi, Rafael Pikabea etorbidearen hasieran ondoren, Zabaleku Informatika denda kudeatu zuen. 2017ko irailean saria jaso zuen dendak: Gipuzkoako Merkataritza Bazkundeak ematen duen 10 Bitxiak Saria jaso zuten, Oarsoaldeko denda kuttunenaren sarian boto gehien lortuta.\nMerkataritza txikiko sektorean lan eginda, herriko elkartean sartuta zebilen. Azkenera arte izan da Itturri merkataritza elkarteko presidentea. Lanetik harago, herriko beste hainbat saltsatan ibilitakoa zen. Adibidez, bere auzoko —Iturriozko— jai batzordean, edo ihoteetakoan. Xanisteban Eguneko sokatira txapelketan ere maiz defendatzen zuen bere auzoaren izena.


SARS-CoV-2 birusa detektatzeko test bat baliozkotu du Euskal Herriko zientzialari-talde batek - Elhuyar Aldizkaria\nProba fidagarria eta azkarra da, eta ez du kit komertzialik behar\nArg. Ugo Mayor, EHU\nSARS-CoV-2 birusa detektatzeko test berri bat doitu du EHUko, Ikerbasqueko, Achucarroko eta Biofisika Bizkaia Fundazioko ikertzaile-sare batek, BioCruces eta Bioaraba Institutuetako ikertzaileekin batera, RT-PCR test bat doitzea lortu du SARS-CoV-2a detektatzeko. Proba fidagarria eta azkarra da; eta ez du kit komertzialik behar, hortaz, beste test batzuek dituzten horniketa-arazoetatik kanpo dago. Hala, baliagarria izan liteke diagnostiko-test gehiago egin ahal izateko, OMEk aholkatu bezala.\nMaterial genetikoaren kantitate oso txikiak, kasu honetan birusarenak, anplifikatzeko teknika da PCRa. RT-PCR aldaerak material genetikoaren detekzio kuantitatiboa egiten du, eta, hortaz, aukera ematen du kutsatuak eta birusik ez dutenak bereizteko.\nKonfinamenduko lehenengo astean abiatu zuten teknika doitzeko lana, eta abiadura bizian egin dute. 55 ikertzaileko talde bat aritu da lanean. Bigarren astean, 6 euste-laborategi egokitzea lortu zuten EHUko Maria Goyri Bioteknologia Zentroan, Leioa-Erandio Arean. Martxoaren 27an Osakidetzak dagoeneko diagnostikatutako lehenengo laginak jaso zituzten Euskal Biobankutik. Protokoloak doitzen 10 egun eman ostean, lortu dute detekzio-testak % 92ko sentikortasuna eta % 100eko espezifikotasuna izatea. Sentikortasunak kasu positiboak detektatzeko gaitasuna adierazten du, eta espezifikotasunak, berriz, probaren fidagarritasun-maila, alegia, zenbateraino emango dien emaitza negatiboa infektatuta ez dauden pertsonei.\nEgindako kalkuluen arabera, detekzio-probak 15 € inguruko kostua izan lezake, eta 4 ordu baino gutxiagoko tartean egin ahal izango litzateke. Eta beste ikerketa-zentro askotako laborategietan egin ahal izango lirateke probak, baita ospitaleetan ere.\nEkimenaren koordinatzaile Ugo Mayor (EHU) ikertzailearen iritziz, “ordezko test hau auzolanean garatu izanak ikerketaren eta zientziaren balioa nabarmentzen du, baita bi horiek gizartearen ongizatean izan dezaketen inpaktu erreala ere, dagokion babes instituzionala izanda”.