FÚTBOL CARBALLIÑO: Arenteiro B 1, Nogueira 5 (Copa 2ª Alevín)\nArenteiro B 1, Nogueira 5 (Copa 2ª Alevín)\nA CRÓNICA: Sábado de Pasión na Uceira, que rematou convirtíndose en sábado de "Flaxelación" , como ben comentaba Mónica, a nai de Manu.\nVisitaba o feudo verde, o noso "Old Trafford" particular, (o teatro dos soños verdes, por desgraza hoxe, teatro dos pesadelos...), o líder Nogueira.\nPartido denominado dos da verdade, no ambiente palpábase tensión e certo nerviosismo o que quizais puido ser trasladado os nosos rapaces visto o desenvolvemento do encontro.\nO líder Nogueira chegaba en cadro, con soamente oito efectivos (suficientes), oito "pretorianos", disciplinados, correosos e cas ideas claras, e con un xogador, Rodolfo, que levaba o ¡casualidade! número 8 á espalda, convertíndose no mellor xogador sobre o céspede (ollo á progresión diste rapaz).\nO Arenteiro saiu de inicio con:\nPorteiro: Óscar "Casillas", na defensa Yoel, "Ramos" Martín e "Tarzán" Anxo, como mediocampistas Tato, Alex e "R7" Raúl, e na punta do ataque "Cristiano" Manu, tamén xogarían neste primeiro periodo, Dani, Zaide e David..\nO Arenteiro saiu con decisión e xa no minuto 2 unha falta lanzada por Martín é rexeitada polo gardamaias visitante e o rechace non é aproveitado polos verdes.\nMinuto 7, chega o primeiro gol do Nogueira, lanzamento seco dende fóra da área, Óscar non atalla nun primeiro momento e o rechace (eles si o aproveitaron),cae nos pes do Nogueira e anota.\nO partido era un toma e daca constante, o Nogueira ben asentado no campo, e cun Arenteiro que o intentaba pero máis co corazón que coa cabeza, sin lograr facer dano ó entramado defensivo rival, que de vez en cando aproximábase ós dominios de Óscar en fugaces e perigosos contragolpes.\nNo minuto 17, Martín sumándose ó ataque e dende lonxe dispara a porta e un efecto òptico fai pensar que o balón entrara, a entusiasta afición verde xa cantou ¡¡¡gol!!!, pero todo quedou nunha efímera ilusión...\nNo minuto 23 chega a mellor ocasión verde, Dani rouba no medio do campo e cando se adentraba na área rival, foi derribado, falta perigosa que é executada coa súa habitual maestría por "Ramos" Martín e o porteiro visitante despexa de puños por enriba do longueiro, mágoa non fora executada algo máis escorada, porque suporía o empate dos carballineses, quizais merecedores dun mellor resultado niste primer tempo, aínda que o Nogueira desmostrou solidez defensiva, sin apenas fisuras e parapetados baixo un porteiro do mellor da categoría.\nComeza o segundo tempo, no que xogarían tamén "Diego Alves" Pablo, Brandon e Héctor; no minuto 2 aconteceu unha xogada que iba a ser determinante para o descurrir do encontro, falta que lle fan ó noso zagueiro David, a Sra. Colexiada non a pita, os rapaces non reaccionan entre a confusión e a dúbida, e a situación é aproveitada polo Nogueira para anotar o 2º gol, ante un desconcertado Pablo; a raiz dise gol, o equipo verde veuse abaixo, a sensación de abatimento era palpable nos rostros dos rapaces e incluso na bancada verde, onde a tristura era a tónica xeral, estado de ánimo que puido trocar si Dani, no minuto 5 e despois de quedarse diante do porteiro lograra introducir o esférico, circunstancia por desgraza que non ocurriu... O mesmo Dani no minuto 7, errou outra ocasión despois dunha parede con Anxo.\nNo minuto 11 o Nogueira volve marcar, ó aproveitar un rechace (eles si están atentos), do noso gardameta Pablo.\nNo minuto seguinte o Nogueira fai o 4, evidenciando as lagunas defensivas verdes, e certo desbaraxuste no equipo, Castor intentou distintos cambios de posición, outras alternativas de xogo, pero o equipo non conseguia dar coa tecla acertada, ¡estaba claro que hoxe non era o noso día...!\nMinuto 17, o Nogueira fai o quinto e definitivo para eles, trallazo e imparable para Pablo.\nMinuto 19, tiro de Martín e paradón do porteiro visitante.\nMinuto 20, xogadón de Manu, que se zafa do seu contrario, cede a Martín e iste ante o fallo anterior, decide pasar a Zaide que engatilla un tremendo zurdazo que se cola polo lado esquerdo da meta contraria, Gran gol dos verdes, que foi festexado pola hinchada cunha tremenda ovación.\nA partir dise momento o equipo embotellou ó Nogueira na súa área, foi un arreón final, o equipo sacou garra e casta coincidindo coa saída novamente ó campo de "Cristiano" Manu, e motivado polo desgaste físico (lóxico) do Nogueira, ante a falta de efectivos para facer trocos.\nNistes 5 minutos finales o Arenteiro gozou dalgunha ocasión máis, sobor de todo dun clarísimo penalty do que foi obxeto Martín, que incomprensiblemente a Sra. Colexiada non pitou; en liñas xerais a labor arbritral foi boa, pero con dous lunares importantes, iste do penalty e a falta non pitada que orixinou o segundo gol do Nogueira.\nHai que felicitar ós rapazes polo seu esforzo e entrega, aínda que hoxe as cousas non saíron como esperábamos (gañando colocaríamosnos líderes da categoría), iste equipo sigue gozando de crédito.\nSemana de recollemento e penitencia para xa pensar no seguinte encontro contra o Ribeiro que foi onde comezou a senda de éxitos, e entre medias, o torneo de Santa Cruz, un bonito escaparate para lucir as mellores galas...\nAnónimo 31 marzo, 2013 23:37\nBravo por los niños....


INFOGAUDA: UN ESPAZO DE INFORMACIÓN TRANSFRONTEIRIZA: LÍNGUA\nA 17ª edición do Correlingua chega a Tui o vindeiro 15 de maio\nBaixo o lema: “En galego, sen cancelas”, máis de 1000 alumnos e alumnas da comarca percorrerán as rúas da vila até a Área Panorámica.\nA edición 2017 do Correlingua, carreira pola lingua do alumnado de todos os ciclos educativos organizada pola CIG-Ensino, a Asociación Socio-Pedagóxica Galega (AS-PG) e a Mesa pola Normalización Lingüística, chega a Tui o próximo luns día 15 de maio.\nFaino na recta final da actividade e faino baixo o o lema: En galego, sen cancelas.\nO Correlingua conta coa colaboración de diversas institucións, varios concellos e as Deputacións da Coruña, Lugo e Pontevedra axudan a que a actividade poida levarse a cabo. En Tui o Correlingua conta tamén coa colaboración do Concello de Tui, a través da Concellaría de Cultura e Educación. A todas estas entidades agradecemos o apoio recibido.\nA Tui acudirán escolares de: Salvaterra de Miño, do IES Salvaterra de Miño, O Rosal, do CPI Manuel Suárez Marquier, Ponteareas, IES Pedra da Auga e IES Val do Tea e de Tui, dos colexios de Randufe, Rebordáns e Maristas e os institutos Indalecio Pérez Tizón e San Paio. Máis de 1000 alumnos e alumnas que terá a oportunidade de participar nunha actividade e nunha festa coa que queremos enviar a mensaxe de que podemos e queremos vivir en galego.\nA festa final estará conducida polo músico e regueifeiros Luis “O Caruncho” e contará coa actuación do grupo A Compañía do Ruído, un dos gañadores do certame Cantalingua, do Correlingua. Na festa final participará o alumnado de Salvaterra de Miño que preparou unha actuación, e teremos ocasión de escoitar o manifesto gañador do Correlingua elaborado polo alumnado de 4º da ESO do CPI Afonso VII Caldas de Reis, que será lido polo alumnado do CPI Suárez Marquier do Rosal, que foron as gañadoras e gañadores do certame de Vídeo.\nA actividade iniciarase ás 11:30 horas na Praza de Vigo e a Corredoira, desde onde sairán os dous itinerarios, o reducido de Infantil, e o que realizarán o alumnado de Primaria e Secundaria, para estar ás 12:00 na Área Panorámica, onde terá lugar a festa final.\nVídeo do CPI Suárez Marquier do Rosal, gañador do certame de Vídeo da edición de 2017.\nManifesto escrito polo alumnado de 4º da ESO do CPI Afonso VII Caldas de Reis, gañador nesta modalide.\nBanda deseñada que foi galardoada nesta edición, do alumnado de infantil do CEIP Manuel Luís Acuña de Ourense.\nPublicado por Infogauda ás 15:45 ((•)) Escucha este post


A Eurocidade Cerveira-Tomiño estrea a súa páxina web\nTomiño e Cerveira asinarán o 4 de outubro a constitución da Eurocidade\nA Eurocidade Cerveira-Tomiño comeza unha nova andaina estreando páxina web. O dominio eurocidadecerveiratomino.eu pretende funcionar como lugar de encontro no que toda a cidadanía teña á súa disposición dun xeito claro e rápido toda a información sobre o que é e o que representa a Eurocidade e en que afecta aos veciños e veciñas de Tomiño e Cerveira.\nAdemais de información xeral sobre os orixes deste proxecto e a documentación que se foi xerando ao longo do proceso ata chegar á constitución desta Eurocidade, a web recolle información gráfica e audiovisual sobre as liñas estratéxicas e sobre unha das iniciativas que servirá como elemento identificador de unión entre ambas as dúas beiras: a ponte peonil e o parque da Amizade Cerveira-Tomiño, un proxecto que busca a unión física entre o Parque de Lazer do Castelinho de Cerveira e o Espazo Fortaleza de Goián para uso e desfrute da cidadanía das dúas marxes.\nOs veciños e veciñas atoparán tamén aquí toda a información sobre as accións participativas postas en marcha pola Eurocidade, que descansa un dos seus eixos principais na implicación da cidadanía na proposta de solucións comúns para resolver problemas comúns. Neste apartado atoparán toda a información actualizada sobre o Orzamento Participativo Transfronteirizo, así como sobre como acceder ás valedoras da cidadanía transfronteiriza.\nOutro dos apartados desta nova páxina web estará centrado en aglutinar todos os servizos compartidos entre os dous concellos, como a piscina, a Escola Municipal de Música, o disco azul ou o programa de deporte para todas as persoas. Tamén haberá información actualizada sobre as actividades conxuntas, como o Simposio Internacional de Escultura no Miño, tríatlon ou a Ponte da Amizade-Europa sen fronteiras.


Convocan un concurso para escoller o cartel da Feira do Viño de Monterrei - Campo Galego\nInicio / Portada arriba dereita / Convocan un concurso para escoller o cartel da Feira do Viño de Monterrei\nO deseño gañador levará un premio de 600 euros. Os interesados en participar poderán remitir ó Consello Regulador dúas obras inéditas ata o día 28 deste mes\nCampo Galego - 11/06/2019\nO Consello Regulador da Denominación de Orixe de Monterrei convoca un concurso para seleccionar o cartel anunciador da XIV Feira do Viño de Monterrei, que se celebrará do 9 ó 11 de agosto en Verín.\nO concurso, convocado por cuarto ano consecutivo, está aberto a deseñadores, pintores e artistas que poderán presentar un máximo de dúas obras inéditas. Os deseños deberán entregarse nun formato único de 43 x 63 centímetros, en posición vertical.\nA obra poderá realizarse con calquera técnica pictórica, informática ou fotográfica. No cartel deberá incluírse tanto a edición da feira como as datas e lugar da mesma.\nO deseño gañador será seleccionado por un xurado conformado por persoas relacionadas co mundo da arte e do deseño, así como pola presidenta do Consello Regulador ou membros do pleno nos que delegue e o alcalde de Verín. Concederase un único premio de 600 euros.\nOs carteis deberán remitirse en soporte informático en arquivo jpg ou png en alta resolución, cun mínimo de 300 ppp, ó email [email protected] . Tamén se poderán entregar na sede do consello regulado en Verín. O prazo para remitir os deseños rematará ás 14.00 horas do día 28 deste mes.\n– Consulta aquí as bases do concurso.\nCurso sobre viños doces en Monterrei\nTapias-Mariñán: unha adega que combina a mecanización tecnolóxica co apego á terra\nMonterrei organiza un curso sobre os solos vitícolas\nAutorizan un maior rendemento de extracción de mosto para a DO. Monterrei


Non foi quen no 2019 de revalidar o escano que tiña no Parlamento Europeo, e volveu ao campo, á agricultura ecolóxica que sempre defendeu. «A finca parouse nos cinco anos que fun eurodeputada porque, se asumes unha responsabilidade, tes que dedicarlle todo o tempo, e agora retornei». A plantación que ten Lidia Senra (Pobra do Brollón, 1958) está en Vedra, na parroquia de San Cristovo de Merín. «Cultivamos verduras de temporada. Agora temos porros, repolo, coliflor... horta de inverno». Vende a particulares, ten un posto no Mercado de Alimento Galego de Os Tilos, e forma parte do proxecto Non é o mesmo que defende o produto ecolóxico e de proximidade.\nMáis que para vivir, Senra di que dá para sobrevivir, porque son moitos os problemas que ameazan o campo. «Os mercados locais tiveron que pechar polo coronavirus e aínda non se recuperaron, déronlles un pau moi forte. E eu nunca entendín por que se pecharon os mercados locais, que son ao aire libre, e non os supermercados». Pero hai máis atrancos, máis alá do coronavirus, como a competencia das grandes cadeas de alimentación ou o cambio climático.\nMalia ter deixado a primeira liña, Lidia Senra segue a defenderse moi ben. «Non estar nun cargo de representación non significa abandonar o mundo sindical, eu sigo afiliada ao Sindicato Labrego Galego e participo nas actividades sempre que podo».\nSenra foi secretaria xeral dese sindicato entre 1989 e 2007, inicialmente vencellada ao BNG. Cando na asemblea de Amio rachou o Bloque, Senra foise con Xosé Manuel Beiras e, coa marca de Alternativa Galega de Esquerdas, presentouse as eleccións europeas. Foi elixida deputada perante cinco anos. Cando no 2019 se celebraron de novo eleccións europeas, optou por unha candidatura da man de En Marea que non obtivo representación. Desde entón non milita de forma activa en ningunha organización. «Eu agora non vexo ningún proxecto político que realmente defenda os intereses dos agricultores ou dos mariñeiros, da clase traballadora, en xeral. Os agricultores agora estamos orfos» na política, di.\nFoi polémica no 2017 a súa pregunta no Parlamento Europeo cuestionando as vacinas. É consciente diso, pero Lidia Senra non se retracta. De feito, admite que non vai vacinarse contra o coronavirus, e é moi crítica coa xestión que se está a facer da pandemia. «Non me parece serio. Ata agora levaba anos conseguir calquera medicamento e agora nun ano teñen a vacina». Cre que se aos gobernos lles interesara a saúde dos cidadáns reforzarían o sistema público, e considera «inmoral» que a reparación da pandemia se deixe en mans de laboratorios privados. Por todo iso e por máis, «non, non vou vacinarme», conclúe.\nSecretaria xeral do Sindicato Labrego Galego e deputada no Parlamento Europeo\nAgricultora, vendo produtos de horta ecolóxicos cultivados en Merín (Vedra)\nArchivado en: Coronavirus Cambio climático BNG Covid-19 Xosé Manuel Beiras


Museo de Arte Contemporánea--Gas Natural Fenosa\nEstás en: Inicio > Actividades > Comunidade e patrocinio > Museo de Arte Contemporánea\nMuseo de Arte Contemporánea Un dos obxectivos prioritarios do Museo de Arte Contemporánea é ser un centro multidisciplinar de cultura contemporánea, cuxo prestixio e calidade sexan un referente no ámbito sociocultural español. O MAC conta cunha colección permanente, distribuída entre o Museo Patio Herreriano de Valladolid e o Museo de Arte Contemporánea da Coruña, que pretende reflectir a nosa razón de ser como empresa enerxética global, comprometida coa mellora da calidade de vida das persoas e co progreso da sociedade, coa misión principal de subministrar enerxía de xeito eficiente, sostíbel e seguro.\nPor todo iso, o noso museo non é só un espazo concibido para mostrar a obra dos artistas contemporáneos máis significativos. É tamén un lugar de encontro con todos os públicos cos que o noso grupo se relaciona, entendido como unha realidade que vai máis alá dos obxectivos empresariais, ao enlazar o noso espírito de servizo coa difusión da arte e a cultura.\nAnimámolo a que visite persoalmente as salas que acollen a colección permanente na Coruña e Valladolid, así como as exposicións temporais que presentan a creatividade emerxente e o talento dos nosos novos artistas. Enlaces relacionados


Adicción - Wikipedia, a enciclopedia libre\né un estado en que o corpo depende dunha sustancia para funcionar normalmente, e desenvolve unha dependencia física cara esta\nO termo adicción (do latín addictus) é utilizado nun amplo abanico de contextos para describir unha inclinación, unha obsesión, unha obrigación ou unha dependencia física ou psicolóxica excesiva. Algúns exemplos de adicción poden ser a adicción ás drogas (drogadicción), os videoxogos, ao xogo (ludopatía), ao tabaco (tabaquismo), ao alcohol (alcoholismo), ao ordenador, a pornografía, ou a comida, entre outros.\nO alcohol e o tabaco son as adiccións máis comúns.\nDe estar procurando por adición vexa suma.\nFrasco de heroína, unha droga que pode causar adicción moi rapidamente.\nEn terminoloxía médica, unha adicción é un estado en que o corpo depende dunha substancia para funcionar normalmente, e desenvolve unha dependencia física cara esta, como no caso da drogadicción. Cando a droga ou a substancia da que alguén depende se lle retira, isto causa no enfermo unha síndrome de abstinencia, feito que presenta un conxunto característico de síntomas. No campo da psicoloxía, unha adicción non está asociada necesariamente cun uso abusivo dunha substancia, xa que esta forma de adicción pódese xerar incluso seguindo a medicación dun tratamento médico convencional, prescrito por un médico.\nO OMS, por exemplo, utilizou os termos "habituación", "farmacodependencia", "uso prexudicial" e outros para referirse ao uso de substancias, o que reflicte a discusión no interior dos diversos comités que se formaron para discutir o tema.\nHoxe en día existe un certo consenso, non completamente aceptado, que distingue polo menos dous fenómenos relacionados co uso de substancias psicoactivas: adicción e dependencia. Estes dous fenómenos son completamente diferenciables tanto na clínica como na neurobioloxía, conduta e tratamento. Con todo, os dous grandes manuais de consenso en torno aos trastornos psiquiátricos (o DSM IV da American Psychiatric Association, e a CIE-10, da OMS) presentan unha mestura dos seus signos característicos.\nOrixinalmente, adicto era quen seguía cegamente ao líder, sen criticar nin dicir nada (en latín a-dicte: 'non dicción'). Despois chamouse addictus a un 'escravo' por débedas. De alí addictio: adxudicación, cesión ao mellor ofertante, consagración, dedicación '.\nCon todo, o uso común do termo adicción ampliou o seu campo semántico á dependencia psicolóxica. Neste contexto, utilízase o termo na drogadicción e os problemas de abuso de substancias, pero tamén se refire a comportamentos que non se recoñecen xeralmente como problemas de adicción, como a adicción á comida , ao xogo ou os ordenadores. Neste tipo de acepción, o termo denota o comportamento compulsivo dun individuo en realizar algunha actividade específica, malia as consecuencias prexudiciais que poida ter para a súa saúde, o seu estado mental ou a súa vida social .\n1.1 Dependencia e adiccións\n1.2 Tolerancia e síndrome de abstinencia\n1.2.1 Síndrome de abstinencia neonatal\n1.3 Sensibilización e adiccións\n1.4 Contexto, tolerancia e adicción\n2 Neurobioloxía do consumo de psicotrópicos\n2.1 Fenómenos homeostáticos\n3 Tipo de adiccións\n3.2 Adiccións a actividades\n3.2.1 Adicción os xogos\n3.2.2 Adicción ao traballo\n3.2.3 Adicción ao sexo\n3.2.4 Adicción a comer e o non facelo\n3.3 Dependencia emocional\n5 Mecanismos biolóxicos\nO consumo de substancias psicoactivas como as drogas é probablemente unha das actividades máis antigas do ser humano. A importancia do espazo psíquico para a especie humana, é con seguridade o motivo polo que estas condutas han ter e seguen tendo unha alta frecuencia en todas as sociedades. Os seres humanos usaron psicótropos para os máis diversos fins: mellora do estado de ánimo, control da ansiedade, da dor, comunicación cunha realidade non ordinaria, socialización e un simple benestar.\nDependencia e adicciónsEditar\nCerebro afectado pola adicción.\nA distinción entre "dependencia" e "adicción" é unha preocupación actual dos investigadores.\nA dependencia é o uso dunha substancia para evitar os efectos que tería a súa carencia. Neste sentido os diabéticos que deben utilizar insulina constitúen un grupo dependente. A dependencia a substancias psicoactivas é o uso de substancias co obxecto de evitar os efectos que provoca a súa suspensión (uso preventivo) ou ben de diminuír os síntomas da suspensión cando xa se produciu (uso paliativo). Típicamente as benzodiacepinas provocan dependencia. Utilízanse para inducir o soño, por exemplo, pero o uso continuado delas provoca, finalmente, que o soño só sexa inducido grazas ao seu consumo. Un suxeito que leva un tempo consumindo benzodiazepinas para durmir, terá logo grandes dificultades para conciliar o soño sen consumilas. Fíxose dependente. O seu consumo de benzodiazepinas, entón, faise de xeito preventiva (en prevención de non poder durmir), ou ben, para inducir o soño cando descobre que doutro xeito non pode logralo (uso paliativo).\nTolerancia e síndrome de abstinenciaEditar\nAs substancias capaces de provocar dependencia inducen un fenómeno chamado "tolerancia", que consiste na diminución dos efectos típicos dunha substancia cando se usa de xeito regular, ou ben, o que é o mesmo, un efecto que se mantén similar aínda que se aumente a cantidade de substancia. É o fenómeno habitual nos bebedores de alcohol, que son capaces de tolerar grandes cantidades de alcohol cando levan anos consumindoo. Pasa tamén de xeito marcado cos efectos euforizantes da cocaína. A tolerancia aparece sobre algúns efectos das substancias psicoactivas e non sobre outros.\nUn fenómeno que está estreitamente ligado á tolerancia é o da síndrome de abstinencia, ou simplemente abstinencia. A síndrome de abstinencia é un fenómeno agudo que ocorre ao interromper o consumo dunha substancia nun suxeito que leva moito tempo utilizándoa de xeito máis ou menos continuo. Cada substancia ten unha síndrome de abstinencia característica, e entre eles o do alcohol é sen dúbida o máis grave. A síndrome de abstinencia ao alcohol varía entre leve, moderada e grave.\nA síndrome grave ten unha significativa mortalidade se non é tratada a tempo, constituíndo unha real urxencia médica. A síndrome grave de abstinencia ao alcohol coñécese como delirium tremens (do latín "delirio temblorosa", en alusión aos seus dous grandes síntomas).\nCon todo, non todas as substancias adictivas provocan abstinencia. Por exemplo, a síndrome é intensa (e grave) no consumo de alcohol. Tamén é moi notorio no consumo de opiáceos. Con todo, é pouco notorio ou inexistente no consumo de cocaína e nicotina.\nA síndrome de abstinencia é o conxunto de reaccións físicas ou corporais que ocorren cando unha persoa con adicción a unha substancia (alcohol ou bebidas con etanol, tabaco ou outras drogas) deixa de consumila.\nEsta síndrome tamén pode presentarse nalgunhas patoloxías psicolóxicas como a dependencia emocional, no que non se depende dunha substancia ou unha droga, pero si dun afecto desmesurado cara a outra persoa, onde o individuo presenta somatización (proceso polo que se confunden problemas emotivos ou psicolóxicos con dores físicas) . Aínda que os síntomas varían en forma e intensidade segundo o produto utilizado e o tempo que fai que se desenvolveu en dependencia, en todos os casos débense a que se alterou o funcionamento normal do sistema nervioso central. A síndrome de abstinencia denomínase coloquialmente mono.\nA tolerancia e a síndrome de abstinencia son fenómenos reversibles. Un suxeito que se fixo dependente, pode deixar de consumir unha substancia e nun tempo variable perder a tolerancia que tiña. En termos prácticos isto significa que, se volve consumir, sentirá os mesmos efectos que un suxeito virxe de experiencia. Adoita pasar aos consumidores de alcohol cando pasaron un longo período sen consumir (por exemplo, un ano). Cando volven consumir unha pequena dose, que normalmente non lles faría efecto, sofren unha intensa embriaguez.\nA síndrome de abstinencia tamén é reversible e ten un tratamento eficaz. O máis grave, o do alcohol, ten unha duración que, no peor dos casos, non supera dos 10 a 12 días. Logo deste tempo, o individuo pode volver facer unha vida normal. Deste xeito, ao ser reversibles e ter un tratamento eficaz, dependencia e abstinencia en estrito rigor non representan un grave problema sanitario.\nSíndrome de abstinencia neonatalEditar\nCando unha muller embarazada é adicta, as substancias que consome chegan ao torrente sanguíneo do feto a través da placenta. Ao nacer, a dependencia do bebé respecto da droga continúa, pero non a súa administración, polo que sofre diversos trastornos no seu sistema nervioso e no seu organismo en xeral.\nAbstinencia en recentemente nados. Ademais das dificultades específicas da síndrome, de acordo coa substancia utilizada pola nai, un bebé pode presentar outros problemas:\nChoro excesivo e moi forte.\nMala alimentación; pobre succión de leite materno.\nSensibilización e adicciónsEditar\nO que si representa un problema grave é a adicción, que consiste no consumo compulsivo dunha substancia.\nA adicción parece estar relacionada co fenómeno da sensibilización. A sensibilización é un fenómeno oposto á dependencia. Consiste no aumento dalgúns efectos das substancias psicoactivas co uso regular delas. Por exemplo, é moi evidente cos efectos neuromotores da cocaína. O uso regular de cocaína (en calquera das súas formas) provoca hiperfunción e condutas estereotipadas tanto en humanos como en animais de experimentación, así como fenómenos paranoico e ilusións angustiantes, á vez que os efectos euforizantes diminúen produto da tolerancia. Os consumidores de alcohol de moitos anos embriaganse con doses cada vez menores de alcohol.\nDado que a sensibilización é un fenómeno que permanece por moitos anos (talvez sexa irreversible) utilizouse como un dos modelos para explicar a adicción. A conduta compulsiva do consumo parece, igualmente, non ser reversible, aínda que si poida ser controlada con adestramento. A adicción, é dicir, a conduta compulsiva de procura e consumo de substancias, malia todos os problemas persoais, físicos e sociais que leve o individuo, é en rigor o problema real, e o que leva a pedir axuda ao suxeito e a súa familia.\nA conduta compulsiva aparece só nalgunhas condicións especiais. Hai polo menos tres elementos que disparan a compulsión por consumir: os estímulos ambientais asociados a drogas, os estados afectivos desagradables (como a tristeza ou o estrés) e probar a substancia ou outra similar. Calquera destes tres é capaz de desencadear un intenso desexo de consumir e a aparición de condutas de procura (o que se chama estratexias de consumo).\nHai substancias que son capaces de provocar unha intensa dependencia e síndrome de abstinencia, pero que non provocan adicción, por exemplo, as benzodiazepinas. Os suxeitos consomen benzodiazepinas de xeito preventiva ou paliativa, pero non existen estímulos ambientais ou internos que lles provoquen o desexo compulsivo de consumilas. É tamén a experiencia dos suxeitos que consomen opiáceos como paliativo do dor crónico (por exemplo, cancro).\nPor outra banda, hai substancias que non provocan dependencia nin síndrome de abstinencia notable, e que con todo son intensamente adictivas. Entre elas, as máis importantes son, sen dúbida, a nicotina e a cocaína. En animais de laboratorio estas dúas demostraron ser as substancias máis rapidamente adictivas, aínda que non provoquen síndrome de abstinencia.\nO alcohol ten efectos mixtos, segundo o período de consumo. No curto prazo provoca tolerancia, pero si o consumo é abusivo e por longo tempo, aparecerá a compulsión.\nO cánnabis é unha substancia conflitiva. Non se conseguiu que os animais de laboratorio a inoculen así mesmos con facilidade, como ocorre rapidamente con todas as demais, o que concorda cos escasos efectos adictivos e de dependencia en seres humanos.\nContexto, tolerancia e adicciónEditar\nTolerancia e adicción son fenómenos que dependen do contexto. Por exemplo ratas de laboratorio adestradas para realizar algunha tarefa baixo os efectos do alcohol, presentan unha resposta tolerante ante unha dose de alcohol de proba, a diferenza das ratas de control que son adestradas sen alcohol e que reciben unha dose equivalente de alcohol pero unha vez terminado o adestramento, presentan embriaguez ante unha dose de proba.\nDe igual xeito, o contexto é capaz de extinguir a resposta tolerante. Por exemplo un suxeito que tolera grandes doses de cocaína nun contexto de festa, onde está afeito facelo, pode sufrir unha severa intoxicación se consome a mesma cantidade nun lugar desacostumbrado.\nA adicción tamén é dependente do contexto. Por exemplo as respostas sensibilizadas neuromotoras á cocaína son moito máis evidentes en ratas que reciben unha dose de cocaína na gaiola experimental, onde "esperan" recibila, que se a reciben na súa gaiola-dormitorio, onde non esperan recibila.\nSensibilización e dependencia (tolerancia) parcialmente superpoñense. Por exemplo, en animais de experimentación, a tolerancia precede e enmascara a sensibilización. Con todo, cando desaparece a tolerancia, faise evidente a sensibilización ante dose de proba. A sensibilización e a tolerancia tamén parecen depender do modo de consumo. As doses que se consomen ou inoculan de xeito continuo ou semi-continuo, provocan tolerancia e abstinencia en animais de laboratorio. As doses descontinuas (por exemplo, varias veces ao día, pero con intervalos importantes entre elas), tenden máis ben a provocar sensibilización. Hai que ter coidado para que estes fenómenos permiten fundamentar a existencia unha distinción notable entre os fenómenos de tolerancia-abstinencia-dependencia, cos fenómenos de sensibilización-adicción. Estas diferenzas teñen tamén unha relevante base neurobiolóxica.\nEn resumo, as substancias psicoactivas poden ou non provocar dependencia, pero o clínicamente importante é a súa capacidade para provocar condutas compulsivas como resposta a estímulos específicos, que poden ser internos ou externos.\nNeurobioloxía do consumo de psicotrópicosEditar\nHai polo menos tres tipos de tolerancia:\nTolerancia metabólica, na que o organismo é capaz de sintetizar enzimas, en xeral no fígado.\nTolerancia farmacolóxica, vinculada ao cambio nos receptores neuronais (up e down-regulation) ligados a proteínas G e AMP cíclico. Esta consiste na desensibilización de receptores específicos para as substancias psicoactivas, a través de mecanismos ligados a AMP cíclico.\nTolerancia condicionada, vinculada a fenómenos de aprendizaxe, como a que ocorre durante o adestramento en tarefas psicomotoras baixo efecto de alcohol, por exemplo.\nTipo de adicciónsEditar\nA sensación de benestar ou pracer que produce o consumo dalgunhas substancias é provocada por transformacións bioquímicas no cerebro, de tal maneira que a ausencia de consumo provoca o efecto contrario: malestar xerado pola falta de químicos que alivien a tensión.\nO pracer que provoca a substancia ao adicto é pouco duradeiro e segundo transcorre o tempo, o pracer é menor. Esta insensibilización progresiva chamase tolerancia.\nSe as drogas se usan como unha fuga de problemas que non se saben resolver, a probabilidade de adicción é moito máis alta que se é por motivos lúdicos. Aínda que sempre hai, en maior ou menor medida, algún tipo de risco.\nArtigo principal: Drogadicción.\nA drogodependencia ou drogadicción é un tipo de adicción considerada como enfermidade crónica, recorrente e tratable que consiste no abuso de drogas, a miúdo ocasiona danos na saúde.\nO DSM-IV-TR (2002) "O Manual diagnóstico e estatístico dos trastornos mentais" fai que para poder ser diagnosticada como tal, a dependencia a substancias debe comportar un patrón desadaptativo de consumo que leva consigo malestar ou deterioración (físico, psicolóxico ou social) e xunto ao que han de darse, polo menos, tres dos seguintes criterios nalgún momento dun período continuado de 12 meses:\nA substancia é consumida en cantidades maiores ou durante máis tempo do que se pretendía nun principio.\nHai un desexo persistente ou esforzos infrutuosos de interromper o consumo ou de controlalo.\nUtilízase moito tempo en actividades relacionadas coa obtención da substancia, consumo ou recuperación dos seus efectos.\nDáse unha importante redución das actividades cotiás do suxeito debido á inxestión da substancia.\nContinúase consumindo a substancia a pesar de ter conciencia dos seus potenciais riscos.\nA CIE-10 (Organización Mundial da Saúde, 2005) fai que para poder falar de dependencia deben presentar tres ou máis dos seguintes criterios nun período de 12 meses:\nForte desexo de consumir a substancia (craving).\nDificultades para controlar o devandito consumo.\nSíndrome de abstinencia ao interromper ou reducir o consumo.\nAbandono progresivo de intereses alleos ao consumo da substancia. Investimento cada vez maior de tempo en actividades relacionadas coa obtención da substancia ou coa recuperación dos seus efectos.\nPersistencia no uso da substancia a pesar de percibir de forma clara os seus efectos prexudiciais.\nOs anteriores criterios fan referencia tanto a aspectos relacionados coa dependencia física como coa psicolóxica.\nIlustración representando un borracho\nO alcoholismo ou dipsomanía é unha dependencia con características de adicción ás bebidas alcohólicas. A súa causa principal é a adicción provocada pola influencia psicosocial no ambiente social en que vive a persoa. Caracterízase pola necesidade de inxerir substancias alcohólicas en forma relativamente frecuente, segundo cada caso, así como pola perda do autocontrol, dependencia física e síndrome de abstinencia.\nO alcoholismo supón un serio risco para a saúde que a miúdo comporta o risco dunha morte prematura como consecuencia de infeccións de tipo hepáticas como a cirrose hepática, hemorraxias internas, intoxicación alcohólica , hepatocarcinoma, accidentes ou suicidio.\nO alcoholismo non está fixado pola cantidade inxerida nun período determinado: persoas afectadas por esta enfermidade poden seguir patróns moi diferentes de comportamento, existindo tanto alcohólicos que consomen diariamente, como alcohólicos que beben semanalmente, mensualmente, ou sen unha periodicidade fixa. Aínda que o proceso dexenerativo tende a acurtar os prazos entre cada inxesta.\nO consumo excesivo e prolongado desta substancia vai obrigando ao organismo a requirir cantidades crecentes para sentir os mesmos efectos, a isto chámaselle "tolerancia aumentada" e desencadea un mecanismo adaptativo do corpo ata que chega a un límite no que se inverte a suposta resistencia e entón "asimilaa menos", por iso tolerar máis alcohol é en si un risco de alcoholización.\nAs defuncións por accidentes relacionados co alcohol (choques, atropellos e suicidios) ocupan os primeiros lugares entre as causas de morte en moitos países.\nOs problemas sociais que se derivan do alcoholismo poden incluír a perda do posto de traballo, problemas financeiros, conflitos conxugais e divorcios, condenas por crimes tales como condución baixo a influencia do alcohol, desordes públicas ou maltratos, marxinación, falta de respecto de xente que chega a ver no alcoholismo como un mal que o alcohólico se inflixe así mesmo e que ven como facilmente evitable. Estudos exhaustivos, mostran que o alcoholismo non só afecta aos alcohólicos senón que pode afectar profundamente a calquera persoa da súa comunidade que estea o seu redor.\nExiste unha sinxela fórmula para pescudar se se esta consumindo unha cantidade excesiva de alcohol cos prexuízos que iso supón, mediante o cálculo dos gramos de alcohol. Esta fórmula consiste en multiplicar a cantidade de bebida en ml ou cc polo número de grados de alcohol e por 0,8, e este resultado divídese entre 100 para coñecer os gramos de alcohol da bebida en cuestión.\nConsidérase un consumo excesivo diario, 40 gramos de alcohol en homes, debido á súa suposta maior tolerancia ao alcohol, e 20 gramos de alcohol en mulleres. Un detalle que se pode mencionar tamén na inxesta desmedida de alcohol son os patróns de personalidade das persoas adictas a estas substancias. Moitos alcohólicos chegan ao alcoholismo por beber para saír dun estado de dificultade para socializar, ou por problemas de baixa autoestima. Nalgúns casos tamén o maior ou menor o efecto que produce en relación ao tempo de inxestión ata o momento en que a tolerancia e o procesamento deixan de ser efectivos. Unha persoa cun complexo de inferioridade, entre outros exemplos, é máis propensa á pouca resistencia ao alcohol, pero non é unha regra xeral.\nVéxase tamén: Alcólicos Anónimos.\nDiferentes formas de fumar tabaco.\nO tabaquismo é a adicción ao tabaco provocada, principalmente, por un dos seus compoñentes activos, a nicotina; a acción desta substancia acaba condicionando o abuso do seu consumo. O tabaquismo é unha enfermidade crónica sistémica pertencente ao grupo das adiccións e está catalogada no Manual diagnóstico e estatístico dos trastornos mentais (DSM-IV) do American Psychiatric Association. Actualmente crese que é a principal causa mundial de enfermidade e mortalidade evitable. Considérase unha enfermidade adictiva crónica con posibilidades de tratamento.\nSegundo a Organización Mundial da Saúde o tabaco é a primeira causa de enfermidade, invalidez e morte prematura do mundo. En Europa o tabaquismo provoca cada ano 1,2 millóns de mortes. Está directamente relacionado coa aparición de 29 enfermidades, das cales 10 son diferentes tipos de cancro, e é a principal causa do 95% dos cancros de pulmón, do 90% das bronquites e de máis do 50% das enfermidades cardiovasculares. En España cada ano morren máis de 50 000 persoas debido ao consumo de tabaco, máis que polos accidentes de tráfico e o consumo de todas as drogas ilegais xuntas.\nNon existe hoxe en día unha opinión unánime sobre a importancia da dependencia física á nicotina como o maior ou único compoñente da adicción. Allen Carr, creador dun coñecido método para deixar de fumar, afirmaba que aínda que a ansiedade provocada pola retirada da nicotina é fisicamente real, é moito máis leve do que aparenta. Xa que logo, esta ansiedade, aínda que existente, podería estar multiplicada na mente do fumador por factores sociais, situacións de estrés ou os seus propios temores, o que, de ser certa, agregaría un compoñente psicolóxico moi importante á adicción física.\nDependencia moderada-intensa: consumo de máis de 20 cigarros ao día, fuman o primeiro cigarro na primeira media hora logo de levantarse.\nDependencia leve: consumo de menos de 20 cigarros ao día, fuman o primeiro cigarro logo de media hora de levantarse.\nAdiccións a actividadesEditar\nAs adiccións a actividades están relacionadas cunha baixa autoestima e seguridade nun mesmo (autoconfianza), que xeran frustración e medo. Estas, mal xestionadas, inducen á procrastinación e a evitación. As actividades desenvolvidas de forma compulsiva axudan a non pensar o que crea angustia e deixalo para despois. Unha vez terminadas a angustia é maior, e a miúdo súmase á culpabilidade, co que a fuxida cara a adiante é retomar novamente a actividade, aínda que racionalmente non teña nada de interese para a persoa e esta sexa consciente de que afecta negativamente a súa saúde, traballo ou vida afectiva.\nCalquera actividade para non facer ou pensar no que dá medo pode ser adictiva: exercicio físico, videoxogos, xogos de cartas, ver a televisión etc. .\nAdicción os xogosEditar\nArtigo principal: Ludomanía.\nO xogo das cartas tamén poden producir adicción.\nCaravaggio, Os xogadores de cartas, c. 1594\nA ludopatía ou ludomania é un impulso irreprimible de xogar malia ser consciente das súas consecuencias e do desexo de deterse. Considérase como un trastorno do control dos impulsos, e por iso a American Psychological Asociación non o considera como unha adicción.\nAínda que o sistema DSM (III, III-R e IV1) e a CIE-102 inclúe este trastorno entre as alteracións debidas a un baixo control dos impulsos, o certo é que os criterios diagnósticos operativos DSM teñen exactamente o mesmo deseño que o das adiccións a substancias, o que mostra a concepción subxacente para a enfermidade neste sistema: trátase dun problema adictivo "sen substancia" incluído nun apartado que non é o seu.\nA definición de ludopatía está suxeita a debate. A ludopatía caracterízase por graves dificultades en limitar a cantidade de diñeiro ou tempo empregado no xogo, o que orixina consecuencias adversas para o xogador, para outros ou para a comunidade. A investigación realizada por varios gobernos en Australia conduciu a unha definición universal que parece ser a única baseada en estudos que non utiliza criterios diagnosticos.\nA maioría das outras definicións pódense sintetizar nun tipo de xogo que produce danos ou prexuízos no xogador oa outras persoas de calquera xeito. Non obstante estas definicións están vinculadas con descricións do tipo de dano ou o uso de criterios diagnósticos como os do South Oaks Gambling Screen, Canadian Problem Gambling Index  ou o de Victorian Gambling Screen.\nAdicción ao traballoEditar\nColoquialmente un adicto ao traballo, ou polo seu nome orixinal en inglés, workaholic é unha persoa á que lle gusta, estima e é adicta ao traballo. Non hai unha definición médica para tal condición. Con todo algunhas formas de estrés, e trastornos de personalidade obsesivos-compulsivos poden estar relacionados co traballo. Aínda que o termo workaholic xeralmente ten unha connotación negativa, úsase ás veces para persoas que expresan forte motivación cara a unha carreira ou oficio. O "traballo" en cuestión, normalmente asociado a un posto de traballo pago, tamén pode facer referencia a actividades tales como deportes, música, artes, ou adicción a Internet, a través do mantemento dunha páxina ou un espazo, persoal ou organizacional.\nO nome como tal deriva do termo alcohólico. O primeiro rexistro da súa utilización data de 1968 nunha imprenta, despois popularizado en 1971 por Wayne Oates, no seu libro Confessions of a Workaholic. (Confesións dun adiccto o traballo)\nPero o termo non obtivo moita difusión, senón ata a década de 1990, onde se expandió grazas á súa relación coas teorías de auto axuda, movemento centrado nas adiccións, formando analoxías entre as condutas daniñas socialmente como a adicción ao traballo e drogadicción, incluíndo a adicción o alcohol. Aínda que o termo workaholic non é unha acepción admitida dentro da terminoloxía psicolóxica, estendeuse para referirse a aquelas persoas que perden o seu tempo no traballo, ou problemas relacionados ao mesmo, quen levan unha vida moi atarefada e que vai en detrimento coa súa saúde e funcións fisiolóxicas, vidas sociais, familiares e persoais ou sinxelamente contra o seu tempo libre.\nAdicción ao sexoEditar\nA hipersexualidade ou adicción ao sexo é o desexo de manter un nivel de comportamento sexual humano o suficientemente alto como para ser considerado clínicamente significativo. Tense unha necesidade incontrolable polo sexo de todo tipo, desde relacións sexuais con outras persoas ata masturbación ou consumo de pornografía.\nA hipersexualidade caracterízase por unha frecuente estimulación xenital que, unha vez alcanzado o clímax, pode que a longo plazo, o individuo, non resulte nin emocional nin sexual satisfeito. En cambio, vai acompañada en ocasións de sentimentos de malestar e culpa. Pénsase que esta insatisfacción é a que alenta a elevada frecuencia de estimulación sexual, así como síntomas psicolóxicos e neurolóxicos adicionais.\nO concepto de hipersexualidade substitúe os antigos conceptos de "ninfomanía" (ou "furor uterino") e "satiríase". A ninfomanía considerábase como un trastorno psicolóxico exclusivamente feminino que se caracteriza por unha libido moi activa e unha obsesión co sexo. Nos homes o trastorno chamase satiríase. Hoxe en día, os termos "ninfomanía" e "satiríase" non aparecen listados como trastornos específicos no DSM-IV, aínda que permanecen como parte do CIE-10.\nO limiar para o que constitúe a hipersexualidade está suxeito a debate, e os críticos preguntan se pode existir un limiar de diagnóstico. O desexo sexual varía considerablemente nos humanos, o que unha persoa consideraría como desexo sexual normal podería ser entendido por outros como excesivo e por outros como baixo.\nO consenso entre aqueles que consideran a hipersexualidade como un trastorno é cando o limiar que se alcanza no comportamento sexual causa incomodidade ou impide o funcionamento social . Os hipersexualis poden ter problemas laborais, familiares, económicos e sociais. O seu desexo sexual obrígalles a ir a miúdo a prostíbulos, comprar artigos pornográficos, realizar con frecuencia chamadas a liñas eróticas e manter relacións sexuais con descoñecidos, o que fai que a vida xire en torno ao sexo.\nA hipersexualidade pode expresarse tamén naqueles con trastornos bipolares durante períodos de manía. Persoas que sofren de trastorno bipolar poden presentar continuamente enormes oscilacions na libido, dependendo do seu estado de ánimo. Algunhas veces esta necesidade psicolóxica de actividade sexual é moito máis alta do que eles recoñecen como normal, e ás veces está moi por baixo diso.\nA hipersexualidade é unha das dependencias menos coñecidas e visibles, posto que as persoas que o padecen adoitan mantela oculta e disimulala, sobre todo coas persoas coñecidas (coas que son ata tímidos). Estímase que ata o 6% da poboación padéceo, e que só o 2 % dos afectados son mulleres. Ten tratamento sempre que a persoa que o sofre sexa capaz de recoñecelo.\nAdicción a comer e o non faceloEditar\nArtigos principais: anorexia, bulimia e obesidade.\nAlgunhas alteracións da conduta alimentaria, como a anorexia, a bulimia e a obesidade, pódense considerar consecuencia dunha autoestima ferida fronte á que a persoa reacciona compulsivamente cun comportamento adictivo inconsciente resultado dos efectos da persecución inútil de metas inalcanzables.\nA maioría de persoas anoréxicas recoñecen que o seu estado de desnutrición é adictivo porque satisfai unha necesidade emocional importante, por exemplo o autocontrol ou a sexualidade, e necesítano para aliviar a tensión nerviosa ou o estrés.\nNa bulimia e na obesidade o feito de aplacar o dor crónico dunha fame real ou imaxinaria pódese entender tamén como unha adicción, neste caso a comida. Sería nun principio un mecanismo de defensa non racional para non ser consciente do fracaso e da dor asociada que representaría darse conta da enorme diferenza entre o suxeito e o ideal imposto pola sociedade. Estas actividades compulsivas satisfan carencias afectivas e fanse para aliviar e acougar a ansiedade que producen.\nO dependente emocionalmente a outra persoa adoita esquecerse de si mesmo para centrarse nos problemas do outro (a súa parella, un familiar, un amigo etc), é por iso que é moi común que se relacione con xente "problemática", xustamente para poder rescatalo e de crear deste xeito un lazo que os una. Así é como se fai adicto, o preocuparse polo outro, esquece as súas propias necesidades e cando a outra persoa non responde como o adicto espera, este frústrase, deprímese e intenta controlalo aínda máis. Coa súa constante axuda, o adicto busca xerar, no outro, a necesidade da súa presenza, e ao xerar necesidade cre que deste xeito nunca van abandonalo.\nÉ moi común que nunha relación, o dependente emocional non poida poñer límites e sixelamente o perdoe todo, malia que a outra persoa chegue a ferilo de xeito deliberado, isto é simplemente porque o adicto confunde a "obsesión" e "adicción" que sente polo outro cun inmenso amor que todo o pode. Xa que logo, o adicto é incapaz de afastarse por si mesmo dunha relación enfermiza, por máis insana que esta sexa, e é moi común que cheguen a pensar que máis aló desta persoa acábase o mundo, ata que recoñece a súa condición psicolóxica e busca axuda, para terminar coa adicción e non volver a xerar dependencia noutras persoas ou en futuras relacións.\nArtigo principal: Síndrome de abstinencia.\nA abstinencia é a reacción do corpo ao ser privado dunha substancia adictiva da que se volveu dependente e tolerante. Sen a substancia, as funcións fisiolóxicas que dependían da substancia van reaccionar debido á tolerancia e a dependencia da substancia do corpo. Desequilibrios químicos e hormonais poden xurdir se non se introduce a substancia e é de esperar estrés fisiolóxico e psicolóxico.\nInvestigacións sobre a adicción indican que os mecanismos biolóxicos están presentes. Hai moitas variables nas que os estudos non están de acordo, entre os principais factores contribuíntes. Como se discutiu no debate natureza versus natureza, a natureza biolóxica das calidades innatas individuais pode explicar moitas decisións e accións, como unha historia familiar na que a xenética, o ADN e outros trastornos mentais permanecen en estado latente durante xeracións e logo desencadéanse. Os que ofrecen tratamentos profesionais teñen diferentes opinións sobre este tema.\nO risco dun futuro trastorno adictivo increméntase en gran medida se unha persoa exponse a unha sobrecarga constante ou se involucra no abuso de drogas durante a adolescencia debido a que é unha etapa do desenvolvemento neurolóxico crítico que é sensible a este tipo de experiencias. A razón de que o abuso de substancias e a tensión durante a adolescencia aumente o risco de adicción débese aos cambios que provoca no cerebro.\nVarias rexións do cerebro tamén están involucradas nos mecanismos biolóxicos da adicción. Principalmente, a liberación de dopamina no núcleo accumbens, que se desencadea por unha ampla variedade de fármacos nunha ampla variedade de formas, xoga un papel en calidades de reforzo de estímulos. Xa que a secreción da dopamina é tamén característica de reforzos naturais, estímulos tales como alimentos, auga, e o sexo, é evidente que a natureza adictiva da droga implica procesos que secuestran estes mecanismos. A investigación indica que este proceso iníciase no sistema dopaminérxico límbico e posteriormente modifica outras partes do cerebro que reciben información de entrada das neuronas afectadas. Entre estas áreas esta a área texmental ventral..\n↑ Addictus era o deudor insolvente que, por falta de pago, era entregado como escravo ao seu acredor.Adicto, el deudor en la Antigua Roma.\n↑ Definición de Adiccón no DRAG\n↑ American Society for Addiction Medicine (2012). "Definition of Addiction" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 14/06/2018. Consultado o 19/07/2014.\n↑ Goleman, Daniel (2009). Editorial Kairós, ed. Intel·ligència emocional. p. 86. ISBN 8472454630.\n↑ Drogas. Secretaría Xeral de Sanidade e Delegación do Goberno para o Plan Nacional Sobre Drogas. Ministerio de Sanidade e Consumo. Goberno de España. 2008.\n↑ Petry, Nancy M. (2006-9). "Should the scope of addictive behaviors be broadened to include pathological gambling?". Addiction (en inglés) 101: 152–160. doi:10.1111/j.1360-0443.2006.01593.x. Arquivado dende o orixinal o 25 de setembro de 2019. Consultado o 02 de abril de 2019.\n↑ Concordança entre els criteris diagnòstics CIE-10 I DSM-IV DE Ludopatia. I Congreso Virtual de Psiquiatria 1 de febreiro - 15 de marzo 2000\n↑ "UK Gambling Commission 2006" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 21 de febreiro de 2007. Consultado o 21 de febreiro de 2007.\n↑ "Gambling Research Austràlia (2005) Problem Gambling and Harm: Towards a National Definition" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 30 de agosto de 2018. Consultado o 29 de agosto de 2018.\n↑ Lesieur, H. R., & Blume, S. B. (1987). The American Journal of Psychiatry, 144 (9), 1184-1181., ed. "The South Oaks Gambling Screen (SOGS): A new instrument for the identification of pathological GAMBLERS".\n↑ "Ferris, J., & Wynne, H. (2001). The Canadian problem gambling index: Final report. Canadian Centre on Substance Abuse (CCSA )." (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 13 de agosto de 2006. Consultado o 13 de agosto de 2006.\n↑ "Ben-Tovim. D., Esterman. A., Tolchard. B., & Battersby, M. (2001). The Victorian Gambling Screen: Project report. Melbourne: Victorian Research Panell." (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 24 de outubro de 2009. Consultado o 27 de agosto de 2013.\n↑ Termo específico en inglés para "Adicto ao traballo"\n↑ 14,0 14,1 14,2 La autoestima, Luís Rojas Marcos, Ed Espasa, 2007. ISBN 978 84 670 2465 4(en castellà)\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Adicción\nFraser, Suzanne; Moore, David; Keane, Helen (2014). Palgrave Macmillan, ed. Habits: Remaking addiction (1ª ed.). Basingstoke. p. 272. ISBN 9780230308107.\nAlcoholismo: adicción ó alcohol\nDrogodependencia: adicción as drogas\nLudomanía ou ludopatía: adicción ó xogo\nTabaquismo: adicción ó tabaco\nComo chegamos a adicción (en inglés)\nO uso de drogas e a adicción (en castelán)\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Adicción&oldid=6104662»\nÚltima edición o 14 de xuño de 2022 ás 10:31\nA última edición desta páxina foi o 14 de xuño de 2022 ás 10:31.


A DXT desenvolve desde o luns unha campaña de vixilancia contra as distraccións ao volante, causante nun de cada catro accidentes en Galicia en 2019 – O Barbanza\nA DXT desenvolve desde o luns unha campaña de vixilancia contra as distraccións ao volante, causante nun de cada catro accidentes en Galicia en 2019\nAs distraccións na condución prodúcense cando algún suceso, actividade, obxecto ou persoa, dentro ou fóra do vehículo, captan a atención do condutor e desvíana da tarefa de conducir. É fundamental que o condutor centre toda a súa atención na tarefa de conducir. De feito, segundo os datos da Dirección Xeral de Tráfico, as distraccións ao volante concorreron no 25,19% dos accidentes que se produciron nas estradas de Galicia en 2019. A maioría das desatencións ao volante teñen como orixe o uso indebido de teléfonos móbiles, navegadores GPS ou outros dispositivos.\nNeste sentido, é importante destacar que o uso do teléfono móbil multiplica por catro o risco de accidente equiparándoo ao de facelo baixo os efectos do alcol.\nNa mesma campaña do ano pasado, realizada tamén en setembro, a Agrupación de Tráfico da Garda Civil controlou 35.326 vehículos nas estradas galegas, e impuxo 417 sancións, das que 101 foron por uso indebido do móbil. Convén lembrar que as distraccións poden carrexar sancións de 200 euros e perda de tres puntos no carné.


Concerto U2 Zen Garden. Axenda | Concello de Carballo\nInicio Carballo ao día Axenda Concerto U2 Zen Garden\nConcerto U2 Zen Garden\nSábado 16 de xuño do 2018 Ás 23:00 horas - Praza do Concello Cultura\nSó a maxia do San Xoán podía conseguir que a mellor banda tributo a U2 do mundo estivese en Carballo. Será na noite do sábado 16 de xuño cando o grupo italiano Zen Garden, considerado pola crítica como o clon da lendaria banda irlandesa, suba ao escenario da Praza do Concello para ofrecer un espectáculo sen precedentes. Con só pechar os ollos crerás ter diante túa ao mesmísimo Bono e aos seus inseparables músicos interpretando With or without you ou I still haven’t found what I’m looking for. E con eles abertos tamén! Vestiario, repertorio, maquillaxe e unha coidada posta en escena, que roza a perfección, son as claves para lograr unha réplica exacta dunha das formacións máis aclamadas da historia da música.\nZen Garden chega disposto a emocionarnos e facernos vibrar co mellor tributo do mundo a U2. Vén gozar dunha noite inesquecible na que non faltarán grandes clásicos como Beautigul Day, One ou New Year’s Day, últimos éxitos como Vertigo e Magnificent e algúns temas de Songs of innocence. Que máis se pode pedir? Vémonos no San Xoán!


Unha ciclista pasa 20 minutos incosciente ao esfociñarse para evitar un valo | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 15/04/2019 13:11\nO golpe foi de tal magnitude que non se sabe se perderá un ollo, segundo declaracións que fixo o pai da ciclista, unha rapaza de 17 anos que circulaba coa súa bicicleta por esta vía o venres ás nove da noite, cando tratou de esquivar este cercado que ocupa parte da beiravía peonil. Nesa manobra bateu contra un dos marcos que separan a beiravía da estrada e esfociñouse contra un deles.\nComo consecuencia do golpe, a rapaciña perdeu o coñecemento e estivo uns vinte minutos tirada na estrada ata que unha muller que viaxaba de copiloto nun coche se fixou en que había unha ciclista ferida na beiravía, polo que lle pediulle ao condutor que parase o coche e inmediatamente avisaron os servizos de urxencia.\nAdemais de cinco puntos nunha cella, a rapaza quedou coa cara desfeita e ten abrasións no peito e no pescozo.\nO pai da ciclista expresou o seu agradecemento a esta muller que se detivo para socorrer a súa filla e dixo que, de non ser por ela, se cadra a rapaza non estaría viva.\nMalia o accidente, esta mañá o valo metálico permanecía no mesmo lugar.\nTrátase dunha estrada moi empregada polos veciños para practicar deporte, tanto por ciclistas, coma por corredores ou xente que vai camiñar.\nEsta mañá, moitos dos seus usuarios aseguraban que se trata dunha vía bastante segura.\n"Eu non a vexo insegura". "As bicis van un pouco mal ás veces". "Ás veces os coches van moi rápido".\nO pai da ciclista atribúe o accidente á falta de iluminación e tamén a que non hai sinal ningún que indique a presenza do valado que invade a beiravía, nin tampouco dos marcos, que son un tanto irregulares, xa que algúns están tortos, outros rotos e outros xa nin están.\nA rapaza recupérase das feridas na súa casa e o pai presentou denuncia perante a Policía Local.


Tipos de titorías | UNED – Centro Asociado de Lugo\nAnexo de acordo do consello de goberno da Uned aprobado o 7 de marzo de 2012 sobre modalidades titoriais (BICI de 25 de marzo).\n1. TITORÍA DE CENTRO:\nTitorías nun aula do centro, neste caso o titor:\nFacilita orientacións para a preparación da materia.\nAclara dúbidas de contidos.\nExplica os criterios aplicados para a corrección das PEC.\nOrienta para as probas presenciais.\nAdemais, participa no seguimento do curso virtual: facilita información no foro da titoría sobre as actividades que vai celebrar na titoría semanal, xa que as dúbidas de contidos serán atendidas nos foros xerais da materia polo equipo docente; desta forma todos os estudantes benefícianse de explicacións e aclaracións uniformes e garantidas.\nFinalmente, participa na avaliación continua mediante a corrección das probas de avaliación continua, cando así se contemple polo equipo docente da materia.\n2. TITORÍA DE CAMPUS:\nDesde un centro se titoriza simultaneamente a estudantes doutros centros ou aulas do campus, mediante a utilización de aulas AVIOP ou a través de titorías en conferencia en liña. As funcións da titoría son as mesmas que no caso anterior.\n3. TITORÍA INTERCAMPUS:\nNestas materias asígnase un titor por cada 40 estudantes, segundo a distribución entre campus realizada previamente polo Vicerrectorado de calidade e innovación docente. Neste caso, as funcións do profesor titor son as seguintes:\nRealización de sesións de titoría en liña mediante ferramenta de conferencia en liña existente na plataforma de cursos virtuais. Estas sesións teñen unha duración de 50 a 60 minutos. Nestas sesións o profesor titor:\nFacilita orientacións para a preparación da materia;\nAclara dúbidas de contidos;\nExplica os criterios aplicados na corrección das PECs;\nOrienta á preparación das probas presenciais.\nA realización das sesións semanais de titoría distribúense entre os profesores titores da materia. Estas sesións son gravadas coa finalidade de facelas accesibles aos estudantes que non poidan conectarse.\nParticipa no seguimento do curso virtual: atende a través dos foros xerais as posibles dúbidas sobre os contidos das sesións de titoría que realice; a través do foro do grupo de titoría mantén o contacto cos estudantes de cuxa avaliación continua ocúpase; participa na avaliación continua mediante a corrección das probas de avaliación continua (PECs).\nOs equipos docentes destas materias deben levar a cabo unha planificación das sesións de titoría, indicando a cada titor de cal ou cales lles corresponden.\nTitorías de Centro\nTitorías de Campus


TDT NA LOURIÑA: 06/01/2008 - 07/01/2008\nlaSexta denuncia a ´posición comprometida´ dos operadores no avance da TDT\nO director de operacións de laSexta, Fernando de Miguel, denunciou a "posición comprometida" dos operadores no avance da Televisión Dixital Terrestre (TDT) debido á "brecha notable" que existe entre os datos de penetración deste sistema e o consumo nos fogares españois.\nA TDT rexistrou unha cota de pantalla do 13,8 por cento durante o pasado mes de maio, superando por primeira vez aos operadores de televisión por cable (13 por cento). Con todo, o índice de penetración ascende ao 33 por cento, cifra "considerablemente superior" á anterior.\nDe Miguel mostrou a súa preocupación ante o futuro do sector televisivo no marco do III Congreso Internacional de Televisión Dixital Terrestre. Así, sinalou que todas as cadeas implicadas no proceso de transición a televisión dixital terán que "reformularse un impulso adicional" aos seus contidos para facer "máis accesible" o compromiso coa TDT.\nEste directivo avanzou que unha das solucións pasará por "complementar" a oferta en aberto coa de pago, tal e como sinalou o pasado mes o presidente desta cadea, Jaume Roures. Neste sentido, sinalou que os novos desenvolvementos tecnolóxicos, como a alta definición, deberán ser "exclusivos" da televisión de pago, para "animar" a novas formas de consumo.\nDe Miguel criticou a "falta de espazo" para todos os operadores e incidiu na necesidade de engadir "algún elemento novo". Este directivo afirmou que o crecemento do mercado publicitario (superior ao 8 por cento no último ano) é "suficiente" co actual sistema, pero non poderá "soster" o cambio a 44 canles dixitais.\nPola súa banda, a directora de canles temáticas de TVE, Yolanda Marugán, resaltou o panorama de "gran competitividade" ao que se enfrontan as diferentes cadeas xeneralistas. Así, subliñou que os espectadores atoparanse proximamente con "a televisión do Youtube".\nO director xeral de estratexia de Veo Tv, Enrique Soria, apuntou a un modelo de "venda á carta" no que os espectadores poderían comprar distintos programas "de calidade e non maioritarios". Mentres tanto, o director de canles dixitais de Antena 3, Bernd Reichart, apostou pola produción propia e unha redución de contidos de programas da televisión xeneralista para o novo sistema dixital.\nAPAGAMENTO EN SORIA\nO director xeral de Red.es, Gonzalo Die, aludiu á situación actual do apagamento analóxico en Soria programado para o 23 de xullo. Die asegurou que, a falta de 50 días, o 11,8 por cento dos edificios non están aínda adaptados. Ademais, o 15 por cento das persoas que aínda non ten acceso a este sistema afirman que non teñen intención de comprar o decodificador necesario para as televisións dixitais.\nPola súa banda, o presidente de Impulsa TDT, Eladio Gutiérrez, felicitou ao Goberno por esixir aos comerciantes que inclúan advertencias sobre os televisores non adaptados á emisión dixital. No entanto, recordou que o 12, 3 por cento dos televisores vendidos no mes de abril non estaban preparados para a televisión dixital.\nPublicado por A VOZ DA MÚSICA en 20:39:00 1 comentario: Enlaces a esta entrada\nlaSexta denuncia a ´posición comprometida´ dos ope...


Este libro encantoume, pareceume unha historia preciosa, aínda que a base parece ser a soidade, o fracaso, o frío e a tristeza, resulta en amor, complicidade, amizade, recordos e sobre todo felicidade e soños cumplidos, todo grazas a unha simple frase: “When will those clouds all dissapear?”\nA autora mostra como os tres personaxes (unha nai solteira que traballa como limpadora, un adolescente con problemas familiares e amorosos, e un vello profesor de instituto que non asume a morte da súa muller) van establecendo entre eles unha relación, a base de silencios e pequenas conversas, vanse desprendendo de fríos, de tristuras, de odios e de amarguras e asumirán o reto de recobrar as súas vidas. O final pareceume moi bonito aínda que un pouco feliz de máis, polo que non resulta moi creíble. Tamén me gustou moito o xogo das dúas Ánxelas. O meu personaxe favorito é Amanda pola súa gran capacidade de mellora ao longo da novela. O personaxe que menos me gustou foi Luís, pola súa amargura e desdén pola vida, os seus anacos de historia foron os que me resultaron menos entretidos.\nEn conclusión, pareceume unha historia moi bonita, que non é a típica que estou acostumada a ler e gustoume moito. Recomendaríalla ler a todas as persoas para demostrar que con traballo e ilusión todo será máis fácil de conseguir.\nAtoparalo en Amizade, Amor, Nai solteira, Xerais, Xuventude


Vieiros: Galiza Hoxe - O Estado Español, entre os que usan máis wi-fi na Unión Europea\nO Estado Español, entre os que usan máis wi-fi na Unión Europea\nPorén, o Eurobarómetro sobre tecnoloxías da comunicación segue a amosar un atraso fronte á media continental.\nRedacción - 18:20 30/06/2008\nTags: Estado Español Europa internet Wi-fi\nSegundo un Eurobarómetro da Comisión Europea, o Estado Español é o segundo da Unión cunha porcentaxe máis alta de conexións á rede sen fíos, só por detrás de Luxemburgo. O estudo consistiu en máis de 20.000 entrevistas a persoas dos 27 estados membros nos dous últimos meses de 2007 sobre o seu uso de internet, telefonía e televisión.\nOs estados cun uso máis alto de conexións wi-fi son Luxemburgo (75%), o Estado Español (68%) e Francia (67%). No outro extremo están Letonia, Hungría e Lituania, por debaixo do 25%. Porén, é o único dato en que destacan os fogares españois. Así, o acceso á rede é do 38%, por debaixo da media, do 49%. A banda larga aumenta até o 28%, fronte ao 36% da media do continente.\nNo uso do móbil, o Estado Español está lixeiramente por riba do habitual en Europa, co 25% dos fogares españois fronte ao 24% dos europeos. Tamén é o estado é o segundo, por detrás de Austria, no uso de cabinas telefónicas. No leste de Europa unha media do 43% dos fogares usa as chamadas telefónicas a través de internet, fronte ao 18% dos 15 primeiros membros da UE. Os dous estados ibéricos están mesmo por debaixo desa media.\nO Estado Español é tamén un dos que máis reciben a televisión a través da antena (77% fronte ao 41% europeo), e dos que menos empregan o cable (11% fronte ao 34% da UE).


O rexistro da xornada laboral xa é obrigatorio - CIG: Confederación Intersindical Galega\nO rexistro da xornada laboral xa é obrigatorio\nUnha iniciativa da CIG que o PSOE fixo súa pero con recortes\nNacional - 05 Xun 2019\nNo mes de xuño do ano 2017 a CIG remitiulles a todos os grupos parlamentarios do Congreso dos Deputados/as e do Parlamento galego unha proposición de lei para que o rexistro diario da xornada laboral fose obrigatorio. Poucos días despois o PSOE fixo súa a proposta da nosa central sindical, aínda que introducíndolle algúns recortes.\nA precarización das condicións de traballo en materia de xornada, o abuso na contratación a tempo parcial, as horas extraordinarias non remuneradas ou a flexibilidade horaria que permite a actual lexislación laboral deu lugar a numerosos litixios nos que se cuestionou se as empresas están ou non obrigadas a levar un rexistro diario da xornada de traballo.\nAs horas extraordinarias non retribuídas supoñen que a clase traballadora lle entrega gratis ao capital a súa forza de traballo\nPara a CIG trátase dunha cuestión transcendente non só por afectar aos medios de proba dos que dispoñen as persoas traballadoras para acreditar a realización de horas extra en caso de discrepancias na súa realización e abono, senón porque incide nas obrigas de cotización en materia de Seguridade Social, con importantes consecuencias tanto para os dereitos dos traballadores/as como para as arcas públicas.\nFoi por iso que en xuño de 2017 a CIG remitiulles a todos os grupos do Congreso dos Deputados/as e do Parlamento de Galiza unha proposición de lei para que o rexistro de xornada fose obrigatorio. Días despois, a deputada do PSOE por Ourense (inspectora de traballo en excedencia) presentou unha iniciativa nos mesmos termos, aínda que recortando a proposta da CIG.\nA entrada en vigor o pasado 12 de maio do Decreto-Lei 8/2019 no que se aproba a obriga do rexistro diario da xornada, chega tarde e é insuficiente. Tarde porque neste tempo fixéronse milleiros de horas extras que se realizaron sen control algún. Horas que son unha fraude á Seguridade Social, porque as empresas non llas pagan ao seu persoal, nin cotizan por elas. É tamén unha fraude para os traballadores/as, xa que ademais de non cobralas ven imposibilitada a conciliación da súa vida laboral e persoal.\nNo sector bancario, en servizos, no comercio, en grandes superficies ou en supermercados, entre outros, o persoal sofre unha desregulación horaria ou extensión ilegal da xornada máis propia do século XIX.\nAs horas extraordinarias non retribuídas supoñen que a clase traballadora lle entrega gratis ao capital a súa forza de traballo. As empresas melloran desta maneira a súa conta de resultados, pero sen que acrediten máis competitividade ou unha xestión máis eficiente. Este novo capitalismo que xurde coa crise é un capitalismo parasitario, incapaz de xerar riqueza e crecemento económico, e que está instalado na confiscación da renda e da riqueza da clase traballadora.\nUnha lei insuficiente\nPara a CIG, a que se vén de aprobar é unha lei insuficiente porque deixa para a negociación colectiva, empresarial ou de sector as formulas de implementación do rexistro de xornada en atención ás necesidades, características e circunstancias organizativas de cada actividade. Isto sucede nunha situación de parálise dun bo número de convenios de sector en Galiza, onde a maioría das empresas son pequenas e carecen de representación sindical. Tamén o é porque non regula de forma clara a xestión dos descansos entre xornada, ademais de non obrigar a empresa a dar copia por escrito aos representantes dos traballadores/as.\nEn consecuencia, contar cunha representación sindical forte será imprescindíbel para poder acabar co abuso nas horas extraordinarias e nas horas de traballo non retribuído, polo que a presenza da CIG nas empresas faise máis necesaria ca nunca para garantir o control da xornada non só das persoas traballadoras da compañía principal, senón tamén das subcontratas e das ETT, cuxos cadros de persoal sofren a explotación laboral de forma máis dura.


www.fundaciongaliciaeuropa.eu / Financiamento comunitario / Programas / Saúde e protección dos consumidores\nDecisión (CE) 1926/2006 do Consello e o Parlamento Europeo, do 18 de decembro de 2006, pola que se constitúe o marco financeiro da política de consumo comunitaria.\nAsegurar un alto nivel de protección dos consumidores, sobre todo mediante o aumento da información ao consumidor en relación aos datos, mellores consultas e mellor representación dos intereses dos consumidores.\nAsegurar a efectiva aplicación das normas de protección dos consumidores, sobre todo a través da cooperación entre autoridades e organizacións responsables da posta en práctica da lexislación de consumo, información, educación e resolución de conflitos.\nRecolección, intercambio e análise dos datos e información que provea un coñecemento de base para o desenvolvemento da política de consumidores, e para a integración dos intereses de consumo noutras políticas comunitarias.\nRecolección, intercambio e análise dos datos e información, e desenvolvemento da avaliación das ferramentas que provean un coñecemento de base na seguridade dos produtos e servizos de consumo, incluíndo exposicións de consumo das emisións químicas dos produtos, riscos e danos en relación con específicos produtos e servizos de consumo, e análises técnicas sobre as notificacións de alerta.\nApoio ao asesoramento científico e á avaliación de riscos, incluíndo as tarefas dos comités científicos independentes establecidos pola Decisión 2004/210/CE da Comisión.\nPreparación de iniciativas lexislativas e outras iniciativas reguladoras e promoción das iniciativas co-reguladoras e autorreguladoras.\nContribucións financeiras ao funcionamento das organizacións europeas en materia de consumo.\nContribucións financeiras ao funcionamento das organizacións europeas en materia de consumo que representen intereses de consumo no desenvolvemento dos niveis de calidade dos produtos e servizos a nivel comunitario.\nCapacidade de construción polas organizacións de consumidores a nivel rexional, estatal e europeo, sobre todo a través da formación e o intercambio de boas prácticas e habilidades para membros do persoal, en particular para organizacións de consumidores nos Estados membros que accederon á Unión Europea en 2004 ou posteriormente.\nAccións para aumentar a efectiva aplicación da lexislación comunitaria de protección dos consumidores.\nHabilidade legal e técnica, incluíndo estudos para a xestión e avaliación da transposición, posta en práctica e aplicación da lexislación de protección dos consumidores por parte dos Estados membros.\nAccións de información, asesoramento e reparación.\nAccións de educación en materia de consumo.\nEntidades públicas e entidades sen ánimo de lucro designadas mediante un procedemento transparente por un Estado membro ou por unha autoridade competente de acordo coa Comisión, institucións de educación superior dos Estados membros ou de terceiros países, estudantes e profesores que participen en Mestrías europeas en asuntos de consumidores, etc.\n156,8 millóns de euros.\nPáxina do programa\nDirección Xeral de Saúde e Consumidores\n25/03/2011 - Accións conxuntas entre as autoridades nacionais na aplicación da lexislación de consumo\n25/03/2011 - Accións conxuntas de vixilancia da seguridade de productos non alimentarios\n16/04/2013 - Cooperación entre as autoridades nacionais encargadas da evaluación, vixilancia do mercado e da aplicación da seguridade en produtos e servizos non alimenticios – EAHC/2013/CP7GPSD-JA


COMEZA A NOVA TEMPADA DO CLUB DE LECTURA DE CATOIRA. - Concello de Catoira\nComo xa vén acontecendo desde os últimos tres anos, o Club de Lectura de Catoira comeza unha nova tempada, que nos levará a través da lectura por mundos descoñecidos, apaixonantes, divertidos, entretidos… e que nos farán vivir unha nova vida cada vez que comezamos un novo libro.\nEsta tempada comezamos coa lectura da novela Era por setembro, que xa podedes solicitar prestada na Biblioteca, de Xabier Quiroga, que virá visitarnos para conversar con nós da súa obra.\nSomos xa un grupo numeroso as e os que participamos nesta actividade, que ten por único obxectivo o pasar un bo rato lendo e outros estupendos momentos falando entre nós e compartindo todo aquilo que queiramos no momento de comentar o que nos suxire a lectura dun libro.\nPara poder facelo, pomos a disposición de todas e todos varios exemplares dun mesmo libro para que cada un o lea onde e cando estime máis oportuno. Despois reunímonos todas e todos unha vez ao mes para por en común as sensacións que o libro nos produciu.\nSe queredes sumarvos ao noso grupo, non tedes máis que comunicalo na biblioteca.\nCanto custa a actividade: é gratuíta: a Biblioteca Municipal préstache o libro.\nPrazo para ler cada libro: entre quince e vinte días.\nCada canto nos reunimos: unha vez ao mes, sempre despois de ler o libro.\nOnde nos reunimos: na Biblioteca Municipal do Concello de Catoira.\nQue días nos reunimos: alternamos o día mes a mes: luns, martes, mércores ou xoves.\nA que hora nos reunimos: en outono e primavera, ás 20:45. En inverno, ás 20:30.\nAnímate a ler con nós! Estaremos encantados de recibirvos!


Protección Civil de Noia, O Son, Outes e Ribeira reciben tendas de campaña – O Barbanza\nProtección Civil de Noia, O Son, Outes e Ribeira reciben tendas de campaña\nO delegado da Xunta na Coruña, Gonzalo Trenor, visitou este 4 de febreiro varios concellos da provincia (beneficiados pola orde de axudas do Goberno galego para equipamentos de emerxencias de Protección Civil, AVPC, dotada con 932.400 euros) para facerlles entrega de tendas de campaña. Trátase dunha vintena de concellos, entre os que se atopan, na nosa comarca, os de Noia, Porto do Son, Outes e Ribeira, amais de Mazaricos e outros municipios limítrofes.\nEsta convocatoria está destinada a reforzar o equipamento das AVPC para que poidan levar a cabo as súas intervencións e labores de prevención de riscos en condicións de seguridade e co instrumental necesario. Inscríbese no plan do Goberno galego para mellorar os medios de emerxencia dos concellos de menos de 50.000 habitantes. Deste xeito, vén a complementar outros programas de apoio para mellorar o funcionamento das agrupacións ou a formación dos voluntarios.


Club Alpino Ourensán: Mampodre 15-16 de Marzo\nMampodre 15-16 de Marzo\n15 e 16 de Marzo\nOllo!!! Imprescindible ter coñecementos de progresión con crampóns e piolet\nNos quedaremos no Albergue de Sabero (Aquí a web)\nUbicación e percorrido.\nO prezo por noite é de 14 € en réxime de aloxamento e almorzo.\nTeñen cociña e cociñeiro que poderá baixo reserva preparar bocadillos ou ceas para o sábado ou domingo.\nHaberá persoal do albergue até a unha da mañán pero se chegas máis tarde instalate en silencio. Non estaremos só nos.\nSe tes algún problema contactar con Victor.\nMOI IMPORTANTE: Non está permitido codiñar con hornillo dentro do Albergue pero si no exterior e comer no interior ao quentiño así como levar comida preparada etc... . Hai tamén un microondas a disposición de quen o poida precisar para quentar auga etc...\nSerá necesario levar saco de durmir.\nVenres: Saida de Ourense e noite en Maraña ou alrededores (ainda por determinar, pero vaixo teito e en colchón) Entre 12-16€ noite, a ver como negociamos.\nSábado e Domingo: Ascensión a diverosos picos, Peña Ten, Polinosa, Gilbo, etc\nMampodre é un macizo que se eleva até preto de 2200 m ao sur de Picos de Europa. Pouco transitado ao atoparse cerca de Posada de Valdeón ou Oseja de Sajambre, bases para acceder ao parque nacional. Atópase menos masificado e conta coa ventaxa de que o refuxio está a 1250m de altura e nos permite, nun fin de semana, aproveitar ven os días sen ter que facer aproximacións de 3 ou 4 horas como no caso de Picos.\nA ruta non ten complicacións técnicas especiais, ainda que a pesar de non superar os 2200 m en ningún caso, presenta un aspecto semellante a montañas de maior altura. O percorrido ten un desnivel aproximado de entre 1000 e 900 metros cada un dos días. O trazado exacto está ainda por definir e iremos informando.\nMaterial: - Saco de durmir.\n- Crampons e piolet de travesía.\n- Comida para os dous días.\nApuntarse no clube antes do martes 11 para reservar aloxamento, maís info en clubalpinoourensan@gmail.com, Chicho, Victor ou Lucas\nPublicado por Lucas a las 23:52\nINICIAMOS LA TEMPORADA DE BARRANCOS....... Buena...\nCURSOS ESCUELA GALLEGA AÑO 2014\nTécnicas de Instalación en Verticales


O tubo de nivel do nivel de burbulla está feito de vidro. A parede interna do tubo de nivel é unha superficie curva cun determinado raio de curvatura. O tubo contén líquido. Cando o nivel é inclinada, as burbullas no movemento do tubo para o nivel final do nivel para determinar a posición nivelada. Canto maior sexa o radio de curvatura da parede interna do nivel de burbulla, maior será a resolución, e canto menor sexa o radio de curvatura, diminuíndo a resolución. Polo tanto, o radio de curvatura do nivel de espírito determina a precisión do nivel de espírito. O nivel de burbulla é usado principalmente para inspeccionar o nivelación, rectitude, verticalidade e posición horizontal da instalación de equipos de diversas ferramentas de máquinas e útiles. Sobre todo cando se mide a verticalidade, o nivel magnético pode ser absorbido sobre a superficie de traballo vertical sen apoio manual, o que reduce a intensidade do traballo e evita o erro de medida causada por radiación de calor do corpo humano a nivel.\nA parte inferior e os lados do nivel de burbulla son estruturas en ángulo recto, cunha lonxitude de 2,000 milímetros, ea precisión adoita (, 02-, 025) mm / m. Se o usuario ten necesidades especiais, pode ser personalizado individualmente. A estrutura de zerar o nivel de espírito é único, en comparación coa estrutura convencional: 1. Doado de cero. 2. Despois do axuste, a posición cero non é fácil cambiar. Tal como se mostra na Figura 1. Cando o fondo da rañura en forma de V de roda nivel espírito eixe en torno ao núcleo por 5 veces, as burbullas se moven, pode cumprir os requisitos, axustar o parafuso 2. Este artigo foi axustado na fábrica e é xeralmente inalterada.\nA estrutura do nivel de burbulla varía segundo a clasificación. O nivel de burbulla de tipo de cadro é xeralmente composto de un nivel de burbulla de corpo principal, un nivel horizontal, un identificador adiabático, un nivel principal, unha placa de cuberta e un dispositivo de axuste de cero. O nivel regra é xeralmente composto por un corpo de nivel, unha placa de cuberta, un nivel principal e un dispositivo de axuste de cero.\nO nivel de espírito usa un nivel de burbulla como unha ferramenta de medición para medir e ler elementos. O nivel é un tubo de vidro selado, ea sección lonxitudinal da superficie interior é unha superficie de arco circular cun determinado raio de curvatura. O tubo de vidro de nivel é cuberto con un líquido cun coeficiente de viscosidade baixo, como alcohol, éter ea súa mestura. A parte sen líquido é xeralmente chamado de unha burbulla de nivel. Hai unha certa relación entre o radio de curvatura da seco lonxitudinal da superfie interna do tubo de vidro eo valor de graduación. Segundo esta relación, a inclinación do plano de medida pode ser medida.\nPos tempo: Jan-09-2020\nsoporte de parede , trip , Estación Total , VH-525 Cinco Liña , 8 Liña E 4 Liña Horizontal , Receiver ,


Dec 4, 2018By tmancebo\nComparto a miña ponencia nas xornadas de Arteixo Innovación 2018 do pasado mes de maio.\nDec 4, 2018tmancebo\nSet 29, 2018By tmancebo\nSet 29, 2018tmancebo\nAbr 29, 2018By tmancebo\nAbr 29, 2018tmancebo\nAbr 11, 2018By tmancebo\nA semana pasada comezamos a unidade de pneumática en 4º da ESO, e puxen a disposición do meu alumnado diferentes materiais para traballar os contidos. Se queres acceder a eles, fai clic aquí.\nA recompilación inclúe un simulador de circuítos pneumáticos que empregamos para a resolución de problemas mediante un deseño. Como cada alumno dispón dun portátil para o seu uso persoal, tamén empregarán o simulador na realización do exame da unidade, na vez de executar os seus deseños en papel.\nAbr 11, 2018tmancebo\nDentro de Classroom\nOut 9, 2017By tmancebo\nEsta semana comezo, por terceiro ano, co traballo dentro da plataforma educativa Classroom. Na primeira sesión o alumnado que aínda non o fixo se unirá ao seu grupo e poderá acceder ao contido. Normalmente introduzo o funcionamento da plataforma cunha pequena actividade na que o alumnado debe escribir a súa resposta nun comentario privado. O obxectivo é que aprenda a publicar un comentario e entregar unha tarefa.\nA miña experiencia con Classroom dime que é preferible ir aos poucos, e por iso evito nestas primeiras tarefas o uso de documentos compartidos de Drive ou operacións como inserir imaxes.\nO alumnado que remata a tarefa asignada para a sesión, pode ir á Área de Xogos. Nela recollo diferentes propostas que gardan relación co contido da materia. Tamén aparecen as recomendacións que o alumnado realiza cada ano a través do seu grupo de classroom, e que deben pasar unha revisión antes de ser incorporadas.\nEsta será a mecánica de traballo ao longo de todo o curso: explicación de 10 minutos, actividades novas para realizar en Classroom, revisión e actualización das actividades anteriores, e Área de Xogos.\nOut 9, 2017tmancebo\nSet 18, 2017By tmancebo\nComparto tamén un resumo da miña programación que recolle nunha única táboa para cada bloque de contidos e curso, os seguintes elementos: contidos, estándares de aprendizaxe, temporización, grao mínimo de consecución, procedementos e instrumentos de avaliación, e indicadores de logro.\nA idea é ter un documento manexable para consultar durante a programación de aula.\nSet 18, 2017tmancebo\nSet 13, 2017By tmancebo\nSet 13, 2017tmancebo\nXul 10, 2016By tmancebo\nEn abril chegou o AAduino, unha placa de arduino inalámbrica de reducido tamaño pensada para ser introducida nun portapilas para baterías AA.\nSe queres coñecer todas as especificacións desta placa, podes ler a entrada orixinal ou a revisión que fan dende xataka.\nXul 10, 2016tmancebo


DOG Núm. 18 Xoves, 27 de xaneiro de 2022 Páx. 5213\nRESOLUCIÓN do 30 de decembro de 2021 pola que se aproban as bases reguladoras dos premios ao desenvolvemento rural de Galicia e se convoca, mediante tramitación anticipada de gasto, a décimo terceira edición (código de procedemento MR709A).\nPor estas razóns, considérase conveniente convocar os premios ao desenvolvemento rural de Galicia, coa finalidade de premiar aquelas actuacións que contribúan de xeito singular a promocionar o medio rural e a xerar unha sociedade rural máis dinámica e cohesionada.\nA facultade para aprobar as bases dos premios ao desenvolvemento rural de Galicia e para convocalos está delegada na persoa titular da Dirección Xeral da Agader, segundo o acordo do Consello de Dirección da Agader, do 11 de xullo de 2013, sobre delegación de funcións do Consello de Dirección, publicado mediante a Resolución do 24 de xullo de 2013 (DOG núm. 148, do 5 de agosto).\n1. Aprobar as bases reguladoras dos premios ao desenvolvemento rural de Galicia, que se xuntan a esta resolución como anexo I, co código de procedemento administrativo MR709A.\n2. Convocar para o ano 2022, en réxime de concorrencia competitiva, a décimo terceira edición dos premios ao desenvolvemento rural de Galicia. Os premios que se convocan correspóndense coas seguintes categorías:\ne) Categoría sector agrogandeiro, dirixida a iniciativas desenvolvidas dentro dos sectores da gandaría, agricultura e/ou transformación agroalimentaria que aposten polo valor engadido na súa produción.\nf) Categoría mulleres, orientada ás iniciativas levadas a cabo por mulleres ou destinadas a elas no medio rural, desde unha óptica de igualdade e progreso, en que sexan fundamentais valores como o asociacionismo, a profesionalización e a innovación.\nPara financiar esta convocatoria (código de proxecto 2017-00002) está previsto un crédito de 80.000 €, que se imputará ás aplicacións orzamentarias 14-A1-712A-770.0 (03.01 03/04/01 656701) e 14-A1-712A-781.0 (03.01 03/04/01 656811) dos orzamentos da Axencia Galega de Desenvolvemento Rural para o ano 2022.\nEsta convocatoria tramítase conforme o establecido na Orde da Consellería de Economía e Facenda do 11 de febreiro de 1998, modificada polas ordes do 27 de novembro de 2000 e do 25 de outubro de 2001, relativa á tramitación anticipada de expedientes de gasto, polo que queda condicionada a súa eficacia a que exista crédito axeitado e suficiente nos orzamentos da Comunidade Autónoma de Galicia para o próximo ano 2022. Así mesmo, a concesión das subvencións queda condicionada á existencia de crédito axeitado e suficiente no momento da resolución de concesión.\nContra esta resolución, que pon fin á vía administrativa, cabe interpor potestativamente recurso de reposición ante o Consello de Dirección da Agader, no prazo dun (1) mes, contado desde o día seguinte ao da publicación desta resolución no DOG ou recurso contencioso-administrativo ante o Xulgado do Contencioso-Administrativo de Santiago de Compostela que corresponda, no prazo de dous meses contados desde o día seguinte ao da citada publicación no DOG.\nd) De xeito presencial na Agader (lugar da Barcia, 56, Laraño, 15897 Santiago de Compostela), logo de cita no teléfono 981 54 58 58.\nDe conformidade co artigo 45.2 da Lei 4/2019, do 17 de xullo, de administración dixital de Galicia, as notificacións electrónicas practicaranse mediante a comparecencia na sede electrónica da Xunta de Galicia e a través do Sistema de notificación electrónica de Galicia-Notifica.gal. Este sistema remitiralles ás persoas interesadas avisos da posta á disposición das notificacións á conta de correo e/ou teléfono móbil que consten na solicitude. Estes avisos non terán, en ningún caso, efectos de notificación practicada e a súa falta non impedirá que a notificación sexa considerada plenamente válida.\nA persoa interesada deberá manifestar expresamente a modalidade escollida para a notificación (electrónica ou en papel) no formulario de inicio. No caso de optar pola notificación en papel practicarase a notificación segundo o establecido na normativa reguladora do procedemento administrativo común.\nOs actos de instrución do procedemento en virtude dos cales deba ditarse a resolución de concesión corresponderán á Subdirección de Promoción Internacional e Rural Intelixente.\nPara conceder os premios constituirase un xurado, que será designado para o efecto por resolución da persoa titular da Dirección Xeral da Agader, no prazo máximo dun (1) mes contado desde que se publique a convocatoria no Diario Oficial de Galicia.\nO xurado, ou a Comisión de Preselección, fará unha valoración inicial das candidaturas tendo en conta exclusivamente a descrición da iniciativa (anexo III). A valoración final das candidaturas que merecesen unha valoración inicial máis positiva poderá realizarse tendo en conta, ademais da descrición da iniciativa, a documentación de interese achegada en relación ás ditas candidaturas.\nUnha vez tramitado o procedemento nos termos anteriormente previstos, a persoa titular da Dirección Xeral da Agader resolverá a concesión dos premios, nos termos previstos na proposta motivada efectuada polo xurado. Contra esta resolución, que esgota a vía administrativa, poderá interporse, no prazo dun mes contado a partir do día seguinte ao da notificación, un recurso potestativo de reposición perante o Consello de Dirección da Agader, nos termos previstos nos artigos 123 e 124 da LPACAP, ou ben directamente un recurso contencioso-administrativo, no prazo de dous meses contados a partir do día seguinte ao da notificación, ante o Xulgado do Contencioso-Administrativo de Santiago de Compostela que corresponda, de conformidade co artigo 46 da Lei 29/1998, reguladora da xurisdición contencioso-administrativa. Non obstante, pode interporse calquera outro recurso que se considere procedente.\na) Destinar o importe dos premios a realizar melloras, conservación ou actuacións complementarias respecto das iniciativas premiadas durante o ano seguinte ao pagamento do premio. O importe dos premios non se pode destinar a gastos correntes propios do funcionamento ordinario da iniciativa premiada que non teñan a consideración de inventariables. As persoas premiadas acreditarán o destino dado ao premio ante a Agader ou ante os órganos de control financeiro cando estes o soliciten, mediante a presentación da documentación xustificativa dos gastos e dos pagamentos realizados.\ne) Comunicar a Agader todos os cambios que se produzan nos requisitos e condicións que determinaron a concesión do premio.


Calidade asistencial mellorable e carencia de prazas | Revista - Part 3\nTransporte adaptado: un investimento caro pero preciso\n/imgs/20070101/img.tema-portada.05.jpg No 2002 a metade dos centros de día consultados carecían de servizo de transporte propio, pero neste estudo púidose constatar que o 13% dos centros non contan con transporte adaptado (mediante elevadores, guindastres, ramplas, etc.), un elemento básico para persoas con problemas de mobilidade reducida, como é o caso dos maiores dependentes. Ademais, en case un de cada catro centros con transporte, os maiores van nos autobuses só co chofer, sen persoal sanitario ou doutra índole que os acompañe nos seus desprazamentos.\nNo tocante aos custos de transporte, cómpre salientar que dous de cada tres centros inclúen as tarifas do transporte na mensualidade, mentres que o resto o cobran á parte. O prezo medio rexistrado nos centros privados consultados é de 125 euros ao mes: as medias máis caras, en Madrid (260 euros), Barcelona (240 euros) e Cantabria (220 euros ao mes) e as máis baratas en Valencia e Valladolid (60 euros ao mes), Zaragoza (70 euros mensuais).\nPodoloxía e salón de peiteado\n/imgs/20070101/img.tema-portada.06.jpg A podoloxía e o salón de peiteado son os servizos “estrela” dos centros de día. No caso particular da podoloxía, son moitos os maiores e familiares que lle conceden grande importancia a esta prestación, debido aos frecuentes problemas relacionados cos pés que sofren as persoas de avanzada idade. Uns servizos que normalmente se cobran á parte, nun 85% dos centros no caso do servizo de podoloxía, e nun 94% no caso do salón de peiteado. Os prezos medios oscilan entre os 8 euros por un servizo de salón de peiteado e os 12 euros polo de podoloxía, sen que se aprecien diferenzas significativas entre os públicos, privados e concertados. Así e todo, atopáronse centros onde, por exemplo, o servizo de salón de peiteado chega a custar ata 23 euros, como nalgún centro de día de Navarra e ata 50 euros en Málaga polo servizo de podoloxía.\nAccesi- bilidad e, mellorable\nCase todos os centros contan con baños xeriátricos, cunha media de tres baños por centro. Ademais, o 94% dos centros de día están ben adaptados (pódese acceder ao centro cunha cadeira de rodas, escaleiras salvadas por ramplas, etc.). Non obstante, catro de cada dez centros visitados non posúen accesos ben habilitados nas diferentes dependencias do complexo que así o requiren (ramplas ou ascensores no interior do edificio). Ademais, só no 54% dos centros se atoparon barras para asirse distribuídas por todo o recinto, moi importantes para evitar caídas non desexables. Ademais, un 6% dos centros visitados non dispuñan de aseos adaptados debidamente sinalizados.\nEn xeral, as notas finais, baseadas nos resultados recollidos polos técnicos de CONSUMER EROSKI na súa análise in situ e pola información facilitada polos responsables dos centros, son bastante satisfactorias (oscilan entre ben e moi ben), aínda que se observan diferenzas entre provincias. No apartado de servizos a media é de ben-moi ben, aínda que os centros da provincia de Granada suspenden. O eido no que peores cualificacións se rexistran é na atención asistencial: a valoración media non pasa dun aprobado. As provincias que non aproban son A Coruña, Cantabria, Guipúscoa, Sevilla e Zaragoza, que deben conformarse cun regular. Os mellor dotados a nivel asistencial son os de Madrid, Murcia, Navarra e Valladolid (valoración de moi ben). No tocante ao estado de limpeza e conservación dos centros, todas as provincias reciben valoracións moi positivas, agás A Coruña e Granada, que se conforman cun aceptable por mor das carencias atopadas nalgún centro de día visitado (mobiliario vello, asentos escasos e gastados polo uso, chans e paredes lixadas, etc.).\nEn definitiva, os centros que mellor parados saen son os de Álava, Alacante, Madrid, Murcia, Navarra e Valladolid (media de moi ben).\nCanto custan os centros de día?\n/imgs/20070101/img.tema-portada.07.jpgA media mensual sitúase nos 508 euros por usuario. Nos centros privados a media ascendeu a 638 euros, case o dobre do que cobran de media os centros de titularidade pública (336 euros). Algo menos cobran os concertados: 473 euros. Pódese concluír que os centros de día na actualidade son relativamente caros en comparación cos prezos das residencias, xa que, segundo publicou CONSUMER EROSKI no 2005 (ver estudo de Residencias da Terceira Idade), a media do que hai que pagar en residencias privadas foi de 1.342 euros ao mes, mentres que nas públicas foi de 956 euros mensuais. Ademais, no caso dos centros de día, como se viu anteriormente, os prezos de servizos como podoloxía ou salón de peiteado e o transporte nos centros privados non están incluídos na tarifa mensual, polo que o gasto para as familias é aínda maior. Cómpre mencionar os casos particulares dos centros privados de día situados en Guipúscoa (un centro), Navarra (un centro), Málaga (dous centros) e Barcelona (catro centros) que cobraban arredor de 900 euros ao mes, case como unha residencia, chegando a duplicar a media do estudo.\nIr á páxina anterior: « Calidade asistencial, materia pendente\nIr á páxina seguinte 10 respostas que axudan a acertar co Centro de día »


O Pleno insta á Xunta a garantir as condicións das obras do CEIP Castelao\nA moción socialista, que foi aprobada cos votos favorables de Marea de Vigo, defende que se modifique o proxecto de obras de forma "madurada e consensuada" para evitar arranxos posteriores.\nmartes, 27 dec 2016\nA Corporación deu luz verde á moción na que o grupo municipal socialista insta á Xunta de Galicia a levar a cabo as modificacións necesarias para garantir unhas obras en condicións no CEIP Alfonso R. Castelao, tendo en consideración as numerosas deficiencias denunciadas e contribuír así a ofrecer unha educación de calidade.\nA edil de Educación, Olga Alonso, criticou que a Consellería de Educación non escoite á comunidade educativa en cuestións deste tipo cando as familias teñen manifestado, dixo, a través da Anpa e referendadas por FOANPAS, que debe facerse unha ampliación "madurada e consensuada para evitar que se teñan que facer arranxos posteriores". Así, expuxo que tras a revisión da documentación, o centro atopou "numerosas e importantes deficiencias que cómpre corrixir" e que afectan a cuestións como a inexistencia de zonas cubertas axeitadas, espazos insuficientes, biblioteca e ximnasio reducidos ou un sistema de calefacción incompleto.\nXosé Lois Jácome, de Marea de Vigo, amosou o acordo do seu grupo coa proposta socialista mentres a edil popular, Teresa Egerique, defendeu que o proxecto de obra se realizou con criterios técnicos e non políticos.\nO Concello aproba unhas contas para 2017 "de gran contido social, inversor e de fomento do emprego"


Redacción | Xoves, 8 de Agosto de 2019, 12:12\nARCHIVADO EN | enfermeras Sergas\nEnfermeiras galegas mobilizaranse o próximo 12 de agosto diante de varios centros sanitarios do SERGAS baixo o lema "Coida a quen che coita". As mobilizacións están organizadas polo colectivo Enfermeiras Eventuais en Loita e pola Asociación de Enfermería Sociosanitaria da Coruña (AENSAC).\nHai concentracións confirmadas, entre outros lugares, diante do CHUAC da Coruña e do CHOU de Ourense, pero espéranse tamén en máis centros sanitarios. As concentracións serán ás 12 do mediodía e forman parte da campaña "12 meses, 12 loitas".\nEnfermeiras eventuais en loita protestando coas súas camisetas negran nas últimas oposicións do SERGAS\nAs profesionais levan meses mobilizándose contra os altísimos índices de precariedade na Sanidade Pública galega. Uns contratos temporais que, ademais, dificultan que moitas mulleres opten pola maternidade nun país que afronta unha enorme crise demográfica.\nApostar pola conciliación laboral e familiar é, precisamente, un dos obxectivos da próxima mobilización. Os organizadores animan aos familiares e pacientes a sumarse, pois entenden que eles son as principais vítimas da súa precariedade. As enfermeiras acudirán coas súas camisetas negras ou con roupa de traballo e un lazo negro.