O Goberno central ultima a renda mínima, que será aprobada nas vindeiras semanas polo coronavirus - Praza Pública\nO Goberno central ultima a renda mínima, que será aprobada nas vindeiras semanas polo coronavirus\nA ministra de Traballo, Yolanda Díaz, e o ministro de Seguridade Social, José Luis Escrivá © Goberno de España\nAdvertiuno este pasado xoves o ministro de Seguridade Social, José Luis Escrivá, e confirmouno este venres a ministra de Traballo, Yolanda Díaz: a renda mínima está moi preto de ser aprobada.\nO Goberno central conta con aprobar o ingreso mínimo vital nas vindeiras semanas\nAínda que a aprobación dese ingreso mínimo vital estaba previsto para esta lexislatura, o grave impacto económico da crise provocada polo coronavirus provoca que se adiantasen os prazos e que o Goberno central conte xa con aprobar esa renda mínima nas vindeiras semanas.\n"Cónstame que os equipos dos ministerios están traballando con intensidade", advertiu Díaz nunha entrevista na Cadena SER sobre unha medida que están aquelando o seu propio departamento, o de Seguridade Social e a Vicepresidencia de Dereitos Sociais. "Sen lugar a dúbidas, agora precisámola máis que nunca", insistiu.\nA renda mínima buscará "dar cobertura a todos os sectores vulnerables que están quedando fóra" das medidas implantadas pola crise da Covid-19\nDíaz non quixo concretar se a renda mínima --que considera "clave" nesta altura-- será aprobada xa no vindeiro Consello de Ministros, pero si aclarou que buscará "dar cobertura a todos os sectores vulnerables que están quedando fóra" do conxunto de prestacións implantadas.\nDe feito, tal e como asegurou tamén o ministro Escrivá, o Goberno central busca con este ingreso mínimo vital "facer unha reordenación das múltiples prestacións da Seguridade Social". "Por iso leva máis tempo, pero vai saír", insistiu Díaz.\nA ministra de Traballo cre que esta renda mínima servirá tamén para "racionalizar mellor os recursos" e evitar que certos colectivos queden fóra das axudas e lembra que aínda que o Executivo aprobou dous subsidios concretos --para traballadores temporais e para empregadas do fogar-- "non é o idóneo" ter que ir artellando recursos específicos para diferentes sectores.


A última noite - Ceos Galegos\nUnha saída proveitosa. A última do inverno. Deu para unha chea de imaxes de ceo fondo e paisaxes nocturnas. A viaxe foi longa, as horas de escuridade tamén. Mentres o material astronómico vai collendo temperatura miramos ao redor.\nAí vai a Vía Láctea, atravesando o ceo. Por baixo dela, de esquerda á dereita, un panorama co máis salientable do ceo invernal. Comezamos con Sirio, a estrela máis brillante do ceo nocturno. Como fiel can de caza acompaña á constelación de Orión no centro; as tres estrelas do cinto e as que forman a espada baixando permiten situala. A amarela Aldebarán marca o ollo do Touro, atopámola subindo desde o sinal indicador. Xa no extremo esquerdo está o grupo de estrelas ou cúmulo aberto das Pléiades. Unha paisaxe celeste típica do ceo de inverno pero que aínda non desapareceu. Ao longo da primavera seguirá aí, cada vez máis avanzada a noite. Desaparecerá na luz do día cando o Sol comece a andar por esa zona.\nNa terra podemos percorrer o perfil do miradoiro estelar das Tablillas (A Veiga, Ourense), nos montes de Trevinca. Un dos lugares máis escuros do país, adaptado para a observación astronómica. Os diversos paneis informativos explican a paisaxe do ceo. Estamos nunha das zonas que contan co selo de “destino turístico Starlight”. Ao fondo, sempre se cola algo de contaminación luminosa.\nA imaxe tirouse a finais de febreiro cunha cámara Sony A6000 e un obxectivo Sigma 10-20. Escolleuse unha sensibilidade de ISO 3200 e un tempo de exposición de 20 s.


CROQUES: Os buldogcer avanzan de novo\nDigan o que queiran e póñanse como se poñan, pero a cuestión é que sen ladrillo non hai economía: movemento de capital, salarios, innovación, etc. Os construtores galegos non somos mafiosos, somos creadores de postos de traballo e de riqueza en xeral. O litoral ten un potencial enorme que hai que saber renatibilizalo sen estragar a paisaxe nin o medio ambiente, pero é preciso saír do "purismo" ecoloxisteiro se queremos fuxir da crise.\nSi,e antes da crise o caso era encher os petos, impórtalles pouco a crise dos demais os contructores. Vender pisos de 1ª calidade (nunca poñen de segunda, e hainos) a prezos de chalet...\nSeñor Anónimo1, é cousa miña ou non se poden facer casas eternamente?\nDigo eu que o espacio e o número de compradores é limitado, non?\nE cando se chegue ao límite a que se van adicar os contrutores?\nE veña cos anónimos! Non hai maneira de despabilar a imaxinación...\nAnónimo 1: sei que ainda pretendedes seguir a encher o país de baleiros? Se non sodes quen de que se ocupe tanto edificio xa construido! Por qué non se da unha volta por outras costas (Irlanda, Cornualles, Bretaña) e aprende a respectar o cidadán? Teñen as suas propostas resolto o acceso; os subministros de auga, electricidade, telecomunicación; a evacuación e tratamento -tratamento, sí- de augas residuais; a recollida e tratamento do lixo e dos refugallos?\nA qué raio lle chama "purismo"?\nSemella que vostede tenta saír da crise (enténdase: da súa crise) destragando aínda máis o que é de todos...\nAtreveríase alguén a non deixar construir en tanto non estea xustificada a necesariedade de todo o xa construido?\nVaia cos "criadores de postos de traballo e de riqueza en xeral": pan pra hoxe, fame pra mañán!


Guerra anfibia - Wikipedia, a enciclopedia libre\nA guerra anfibia refírese á utilización de poder de fogo naval, loxística e estratexia, para proxectar unha forza militar nunha praia.\nEn tempos anteriores era o principal método de envío de tropas a un terreo descontinuo en poder do inimigo. Na era moderna a guerra anfibia persiste na forma de inserción de unidades comando por medio de minisumerxíbeis, botes patrulla e lanchas tipo Zodiac.\nNa guerra moderna, unha chegada anfibia de tropas de infantería a unha praia é a máis complicada de todas as manobras militares. A toma require un intricado nivel de coordinación de numerosos especialistas militares, incluíndo o fogo aéreo, naval, transporte, planeamento loxístico, equipo especializado, guerra en terra, tácticas, e un extensivo adestramento nos aspectos desta manobra por parte do persoal involucrado.\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Guerra_anfibia&oldid=5270147»


Ten moito de nova, pero non tanto de “normalidade”. Benvidxs á última fase - Costa da Morte - Que pasa na costa\nApós o Decreto do Presidente da Xunta esta fin de semana, inauguraremos ás 00:00h do luns 15 de xuño a chamada "nova normalidade", e seremos o primeiro territorio do Estado en facelo.\n➡Desde el próximo lunes, 15 de junio, la Comunidad Autónoma de Galicia se encontrará en la Nueva Normalidad. pic.twitter.com/tnCHjVM3yt\nImplica isto que xa rematou todo e que xa saímos da pandemia? NON! O noso país segue en estado de emerxencia sanitaria, e non debemos esquecernos disto. Non estraguemos agora a fráxil estabilidade que temos conseguido, cunha evolución en positivo dos datos epidemiolóxicos.\nEste novo período é en realidade unha fase máis, só que non ten unha duración concreta prevista. Este novo período durará o tempo abonda até que sexa posta en disposición unha vacina, ou unha terapia efectiva e con solvencia científica suficiente; isto é, até que o Goberno Central dea por finalizada a declaración de crise sanitaria.\nNeste sentido, a distancia social (recordade que agora é de 1,5m e non de 2) e o uso de máscara son medidas que se manterán até novo aviso. E o mesmo ocorrerá con outras moitas limitacións e prevencións.\nOutro factor a recordar é a referencia do Goberno galego con respecto ás medidas.\nA diferencia doutras fases, nesta xogaremos co BOE por unha banda, e co DOGA por outra (velaquí a norma estatal de referencia; e aquí a norma galega); mais cun protagonismo progresivamente maior deste último.\nAclarado todo iso, veña, imos a polas novidades que estrearemos dende o luns.\nAumento de capacidades (ou o imperio do 75%)\nSe algo caracteriza á nova normalidade é o aumento do número persoas permitidas en eventos, edificios e celebracións.\nAsí, nos velorios poderanse xuntar 60 persoas en espazos abertos, e 30 en espazos interiores.\nEn centros comerciais subimos ao 75% de capacidade dentro dos locais, cun 50% nas zonas comúns.\nBares, hoteis, restaurantes e aloxamentos turísticos pasan igualmente ao 75%, cun 80% nas terrazas. E esta mesma porcentaxe rexerá para os mercados Municipais.\nMuseos, piscinas e recintos deportivos soben tamén ao 75, con límite en 300 persoas en espazos interiores e 1.000 en aberto; e os cines, teatros, auditorios e circos quedan tamén nesa cifra máxica do 75%.\nNovidades "de verdade"\nE logo... todo isto da "nova normalidade" é só un baile de números?\nPois non exactamente.\nXs nenxs recuperan os parques infantís! Sempre que sexa ao aire libre. Tamén poden volver as pistas de skate e parques bio-saludábeis.\nEsquecemos os números nas xuntanzas familiares, que poden celebrarse con independencia das persoas asistentes.\nVolverán paulatinamente tamén as actividades presenciais na formación profesional e tamén nos obradoiros de emprego.\nA Xunta restrinxe, con respecto ao réxime estatal, o uso de discotecas e lugares de lecer nocturno. Namentres o BOE permitía abrir o interior ao 30% (e así volo contamos no artigo sobre a Fase III), só poderán abrir no país as terrazas destes establecementos.\nAforos ao 75% ña #novanormalidade a partir do luns #sentidiño pic.twitter.com/YZ2TLrZa3x\n— Comercio360 (@Comercio360_Gal) June 13, 2020\nA regulación da Xunta publicada onte establece que a partir do 1 de xullo poderán tomarse medidas adicionais, e que afectarán ao lecer nocturno, ás festas e verbenas e ás celebracións infantís.\nSe a situación epidemiolóxica segue a evolucionar favorabelmente, veremos novidades no final de xuño e/ou inicios de xullo. Do mesmo xeito, nos meses posteriores deberemos estar atentos ás medidas que o Goberno galego vaia poñendo en marcha; e das que vos daremos boa conta.\nPor último, recordemos que esta “nova normalidade” só se aplica á Galiza. Por tanto, non poderemos movernos a outras Comunidades Autónomas do Estado polo de agora. Temos que agardar á fin do estado de alarma no conxunto do Estado para poder facelo (en principio acontecerá o día 21 de xuño).\nUnha “pequena” trampa\nQue de pequena ten pouco.\nTer superado a Fase III fai que a Galiza saia das medidas do estado de alarma (pois así o indica o artigo 5 do derradeiro Real Decreto de prórroga). E isto ten cousas boas, pero non perdamos de vista que tamén coloca varios puntos preocupantes, pois cesan varias das medidas extraordinarias que podían beneficiar a colectivos especialmente vulnerábeis, como aquelas que prevían a garantía de subministro eléctrico ou de enerxía nos fogares.\nTanto é así, que a Xunta vén de anunciar medidas adicionais para intentar paliar os efectos máis pernicioso deste abandono das medidas do estado de alarma.


Publicadas as datas do comezo do curso escolar en Galicia - loquenosecuentanoexiste\nPublicadas as datas do comezo do curso escolar en Galicia\nPara o alumnado matriculado en 2º ciclo de infantil, en primaria e en educación especial as clases comezarán o día 11 de setembro de 2019 e rematarán o 19 de xuño de 2020; mentres que para os matriculados en ESO, Bacharelato, Formación Profesional e Ensinanzas de réxime especial o día de inicio de curso será o 16 de setembro e se prolongará ata o 19 de xuño de 2020.\nEstablécense como períodos vacacionais Nadal (desde o 21 de decembro de 2019 ata o 7 de xaneiro de 2020, ambos inclusive); Entroido (os días 24, 25 e 26 de febreiro de 2020) e Semana Santa (desde o 4 ata o 13 de abril de 2020). Tampouco serán días lectivos os declarados festas de ámbito estatal e os festivos oficiais da Comunidade Autónoma así como o Día do Ensino, que se celebrará o 31 de outubro de 2019.\nA Orde tamén recolle o calendario para o funcionamento dos comedores escolares dos centros públicos, que en Educación Primaria funcionarán desde o 11 de setembro de 2019 ata o 19 de xuño de 2020; e en ESO desde o 16 de setembro de 2019 ata o 19 de xuño de 2020.


ABC de Madrid, Araguas e Guerra da Cal - Xavier Alcalá\nHome Galego Desde a trincheira ABC de Madrid, Araguas e Guerra da Cal\nXavier Alcalá 17th Marzo 2011\t Desde a trincheira / Uncategorised\nOla a todos. Non pensedes que os case emigrados, a quen o Xavier Queipo chama “emigrantes” (emigrantes a medias) e eu comezo a chamar “esquizomigrantes” (pois acabamos algo esquizofrénicos), andamos desconectados do Impaís Galego. Non. Temos a orella posta, e o ollo, porque a Interrede (¿por que diaño temos que dicir Internet?) nos permite acceder aos servidores da Arañeira Global (¿por que demo temos que dicir web?). Escoitamos a Radio Galega e lemos os xornais do país por ese medio.\nPor eso recibimos aquí en Flandres a nova esperada da concesión de novas licenzas de radio en frecuencia modulada. Fixo a presentación o Afonso Cabaleiro, hoxe en cargo político de altura mais, no fondo, home da radio, onde el e eu nos coñecemos cando eu era director técnico da Compañía de Radiotelevisión. O Cabaleiro –que é un cabaleiro– argumentou a favor da normalización do galego. As emisoras de orixe local non dependen do que lles chega de Madrid en cadea, en castelán mal falado, “leísta” e “laísta”, no que un verbo non transitivo como “cesar” se converteu en transitivo (“al ministro Tal le cesaron”).\nO patético do asunto foi a noticia que deu o xornal madrileño ABC ao respecto. Como no caso xa histórico do conselleiro de Cultura e o Desván, funcionou a tradutor automático para o comunicado da Xunta e chegouse a unha situación propia do tempo en que estamos, o Entroido carnavalesco, esperpéntico. Sinalo asneiras da tradución automática: o concello de Carballo pasa a ser “Roble”, o de Ordes, “Órdenes”, o de Trabada, “Mordisco”, o de Viveiro, “Vivero”, o de A Estrada, “Carretera”. Mesmo hai un “Desfiladero” irrecoñecible.\nQuizais haxa alguén que diga que os xornalistas traballan ás marchas forzadas, que están pagos miserablemente etcétera, mais nada xustifica esta nova mostra de estulticia xornalística. O curioso é que a noticia vén asinada por algún traballador do ABC –se cadra o seu correspondente delegado– en Santiago de Compostela. ¿E logo este suposto profesional da información non foi capaz de repasar o que lle entregou o tradutor automático? ¿Non tivo tempo?\nNos países serios, cando alguén fai tamañas cagadas, pídese a súa destitución. Cómpre que sexa destituído para que cese nas súas función. Tamén nos países serios, quen manda en quen comete erros de vulto asume a súa responsabilidade. Na función ridícula que nos ocupa, é imprescindible sinalar que o director do ABC é un xornalista galego, galeguista ao seu xeito (tocado de dereitismo españoleiro), que mesmo mantén o seu nome galeguísimo, Bieito, malia que persoas de súa propia familia lle chamen “Benito” (a diglossia tremens do Impaís é para exemplo mundial de socio-lingüística).\nEn fin, aproveitando que o amigo Bieito é de Cedeira e Cedeira está a carón de Ferrol no mapa, tamén vos direi que no avión atopei o Vicente Araguas, que viña de Ferrol todo formalísimo e cunha insignia ferrolá de moito peso. Viña da homenaxe que lle fixera a Sociedad Artística Ferrolana, outro agasallo máis dos que recibe como “embaixador da Ferrolterra”. O atraso no aeroporto deu para que o grande cronista da “cidade departamental” me ilustrase sobre asuntos que producen aínda –logo de setenta e cinco anos– unha reacción propia dos que non se desprenden da mala conciencia familiar. Os descendentes dos que mataron non queren saber –coma min e o Vicente– das historias da barabarie.\nVicente é un perigo con pernas, porque sabe todo das nosas vidas (a min hai anos recordoume a vez en que nos atoparamos co Andrés do Barro na cafetería Avenida da Praza de España – Porta Nova– ferrolá para discutirmos se a canción galega había ser combativa ou baladista. Segundo mo contaba, revivino). O Araguas de Xuvia-Ferrol é perigoso por tanto como sabe, pero non o sabe nin usa para rexoubar no baleiro: ten unha conciencia de pobo abraiante. Esculca e lembra en función da sociedade que nos fai ser como somos. Agora seica anda a remoer unha secuela do seu Voces Ceibes (libro de memorias) que a tanta xente deixou “no seu sitio”. E prometeume dar á luz as interioridades de dramas coma o do fusilamento do almirante Azarola, fiel á República no aciago xullo de 1936 (por certo, non hai moito coincidín no Cervantes de Bruxelas co Ángel Viñas e contoume que está a escribir o día a día do Glorioso Alzamiento: eses momentos en que “Franquito” ou “Paquita” –dependendo do colega que menos lle quixese– se fixo co poder, cun exército propio e indiscutible trasladado pola Mariña alemá).\nA verdade é que eu tamén lle dei datos ao Vicente sobre o xeneral Cerillita (coñecido como o Xeneralísimo Franco fóra de Ferrol) e a súa relación con persoas que eu quixen ben e foran parte da miña familia “extendida”. Calquera día voulle dar copia dun documento que –tres xeracións despois da activa durante os feitos bestiais do 36– non se queren deixar publicar.\nFoi, coma sempre, un encontro inesquecible (o anterior fora o 31 de decembro do 2010, na casa do escultor Patinha. Alí estaban, entre outros o Miro Casabella, cantante de Voces Ceibes, a súa muller flamenga e nacionalista neerlandesa, o Xosé María “Morito” Dobarro –que ama Cuba e o castrismo malia as miñas advertencias– e o Carlos Fernández, que algún día me ha de contar a súa vida de fotógrafo e panadeiro).\nEsperemos que a natureza non nos dea moitas sorpresas e cheguemos a poder contar a Historia do mundo desde Ferrol. Xa dicía don Gonzalo Torrente parafraseando a Graham Greene: “Ferrol me fecit”. Ao Araguas –bisneto do Caldeireiro, tan industrioso– e a min, fillo do aluvión ferrolán, Ferrol tamén nos fixo diferentes.\nE remato, ferrolanamente, insistindo en que o 2011 é o ano do centenario dun ferrolán universal, famoso por aquela intervención súa na televisión brasileira en que o presentador dixo “Cá o Professor Ernesto Guerra da Cal, que insiste em ser chamado de galego” (téñase en conta que os galegos no Brasil son os louros, ou a xente bruta, “portugas” do norte). O seu bo amigo e ferrolán Ricardo Carvalho Calero (como el gustaba de grafar) pasou o centenario oficialmente esquecido (as pantasmas de Piñeiro e Filgueira Valverde a botar sombras sobre a figuriña de don Ricardo). Seica o 2010 era o centenario doutro ferrolán xa mencionado, coetáneo e compañeiro: don Gonzalo de Serantes (ou da Cabana de Santo Antonio, mellor). O 2011 é o centenario do mestre que nos trouxo o Mago Merlín ás terras de Meira. Pero non esquezamos, por favor, esa figura xenial do Guerra, que proxectou no mundo anglosaxón a Eça de Queiroz e Valle-Inclán.\nUn por certo: Guerra dicía que o Cunqueiro era un fascista e eu estaba presente, con Carballo Calero e Rodrigues Lapa, a noite en que dixo “o Cunqueiro foi um grande cozinheiro: inventou um prato e viveu toda a vida dele”. Referíase ao realismo máxico.\nABC / Araguas / Guerra da Cal\nPrevious PostAmigos sempre de Alfonso Eiré\nNext PostEl vicio de escribir\n26th Marzo 2011 at 7:33 p.m.\t8 anos ago\nNon me foi moi dificil “descubrir” que concello está detrás “Desfiladero”. É…FOZ\nCreo que no ABC deberon utilizar o mesmo tradutor que na Consellería de Cultura: o da Xunta (http://www.xunta.es/tradutor/text.do)\nProbe a introducir a listaxe dos nomes dos concellos e verá que “cousa máis pavera” devolve.\nCos mellores cumprimentos.\n14th Maio 2011 at 12:03 a.m.\t8 anos ago\nMany thanks. Ou sexa: “Hoz” en castelán dos que saben xeografía…


Parece que todos os que estamos aquí compartimos sentimentos bastante semellantes. Xeila, eu agora mesmo tamén sinto m...ei, valga a redundancia, moitos coñecementos con esforzo e autonomía, a miña aprendiz...\nEu en concreto non coñecía esta tampouco Laura, pero tal e como dixen nalgunha das miñas entradas...ute;xina en concreto, existen moitas outras que poden facilitar o proceso de aprendiz...\nBoas, Alba! En primeiro lugar, quero felicitarte por levar e...icas. Dende o meu punto de vista, a aprendizaxe cooperativa trae consigo mile...o. Ademais disto, con este tipo de aprendizaxe, os/as alumnos/as axúd...s do que lle supuxo, por exemplo, o aprendiz...\nIncreible o teu Prezi sobre as mestras!!!:) a verdade encantoume todo o que se dis nese desenvolvemento de diferentes...o vertebrador de todo desenvolvemento integral dos nenos e nas con un fin de aprendiz...\nMoi interesante a túa entrada Xeila, aquí che deixo a imaxe que utilicei no meu blog para falar da narrativa transmedi...e.jpg. Considero que a narrativa transmedia é unha boa metodoloxía á hora da aprendiz...\nEn reposta ás túas preguntas considero que unha cousa non quita á outra! Tanto o aprendiz...\nHola Ángela! Considero que os vídeos deben ser un apoio educativo, pero o proceso de aprendiz...\nBoas Alba Grazas pola entrada. Ata o de agora realizara algún MOOC en Miriada X ao igual ca compañeira Vanesa. Non...sación de que só aproveitaba deles, algún que outro concepto ou idea, pois a aprendiz...\nEstou totalmente de acordo en incorporar as novas tecnoloxías na aula para aproximar ao alumnado á reali...ro dicir, os aparellos tecnolóxico que incorporan a imaxe facilitan o aprendiz...


Boa tarde! Como van esas fins de semana de choiva? Supoño que afacéndonos a elas, que moito nos queda, mais que tamén... que fermosas son! Desta volta o sábado tivemos sorte e non choveu, así que aproveitei para estrear unha saia que merquei hai máis dun mes en River Island e que aínda non tivera oportunidade de pór, ademais esta saia de coiro e cor prata xa saiu entre as miñas escollidas cando vos falei da volta da tendencia do coiro, só lle vexo unha pega... que agardei tanto a estreala que xa me queda algo grande, porque adelgacei un chisco, e vexo complicado amañala polo material de que está confeccionada, así que tentarei tirarlle o máximo proveito nas vindeiras semanas.\nA outra prenda estrela do estilismo é a chaqueta de peluxe, se lembrades xa o ano pasado comezaron a aparecer e pasei un pouco da tendencia porque realmente achega volume, mais recoñezo que este ano probei esta en H&M e foi tan suave e cómoda que non me puiden resistir! Efectivamente é como levar un peluxe enriba e encántame, é destas prendas ás que de seguro lle hei de tirar un bo partido ao longo de todo o outono e inverno, o único que non me gustaba é que era aberta mais aí estaba a miña nai para lle pór un pequeno botón co que a cerrar, así si que ficou perfecta! Polo que respecta á blusa granate e de encaixe ten xa uns aniños e mercáraa en H&M+, agora fícame algo grande a pesar de que lle collín dos lados varias veces mais non puiden remediar poñela porque adoro esa cor e pensei que combinaba moi ben coa saia. Os zapatos oxford son os do estilismo anterior, negros e de charol, o colar tamén o vistes noutras ocasións e o cinto é metalizado e tornasolado, aínda que nas fotos non se aprecie moi ben e merqueino en Lefties.\nChaquela de peluxe de H&M (34,99 euros)\nSaia de River Island (42,86 euros)\nBlusa de H&M+ (29,99 euros)\nZapatos oxfordde Truffle (xa saíron aquí)\nCinto metalizado de Lefties (2,99 euros)\nColar negro (xa saíu aquí)\nE isto é todo por hoxe! Agardo que vos gustase o estilismo e que teñades un moi bo inicio de semana! Eu estou a contar os días para unha pequena escapada ao Salón Náutico de Barcelona... e aínda non sei que me poñer, mais de seguro que vos traio algún estilismo de aló!\nMoitos biquiños e sede felices! ;)\nEtiquetas: chaqueta de peluxe coiro encaixe H&M prata River Island Truffle zapatos oxford


OBRADOIRO DE CURTAS – FICBUEU\nOBRADOIRO DE CURTAS 13/08/2016\nA organización do Festival Internacional de Curtametraxes de Bueu vén de abrir a inscrición no obradoiro cinematográfico que o realizador David Hernández impartirá na vila durante sete xornadas entre o 2 e o 14 de setembro. Oito mozas e mozos de 14 a 18 anos gravarán a súa propia curta conxunta, que se proxectará o día 18 ás 18 horas no Centro Social do Mar, na xornada de peche do FICBUEU dedicada aos traballos de centros educativos.\nAs clases impartiranse de balde no IES Johan Carballeira, de 9.30 a 13 horas, e as prazas cubriranse tendo en conta, entre outros, a orde de inscrición a través do formulario dispoñible en www.ficbueu.com/actividades/obradoiro-de-curtametraxe. A formación dará comezo cunha introdución á narrativa audiovisual, para abordar logo as diferentes fases da realización: guión, produción, rodaxe e montaxe.\nPara o apartado práctico, a alumnado traballará en grupos sobre distintos guións, dos que logo se seleccionará un. Os cargos de director, cámara, sonidista, etc. repartiranse entre todas e todos os participantes, que tamén se encargarán da preprodución: localizacións, casting, plan de rodaxe… Tras a gravación, afrontaranse a montaxe e a postprodución.\nO monitor da actividade, David Hernández, conta con máis de dúas décadas de experiencia no eido do audiovisual, tanto en traballos profesionais coma en proxectos persoais, alén dunha longa traxectoria na docencia. Nestes momentos, áchase mergullado na produción da súa primeira longametraxe como director, ‘A néboa’.


Web non oficial de Pontecesures\nUsted está aquí: Inicio / Política / Programa Electoral do Partido Popular de Pontecesures\nPrograma Electoral do Partido Popular de Pontecesures\n17-05-2007 por Antonio Cortés 9 comentarios\n70 PROPOSTAS PARA UN NOVO PONTECESURES\nUN CONCELLO QUE ESCOITA\n* Queremos que o noso Concello sexa, ante todo, lugar de encontro e servizo os cidadans. Un concello dinámico, moderno e eficiente sin caciquismos nin despachos polos que os cidadans teñan que pasar obrigatoriamente.\n* Queremos un Concello con políticos honrados, eficaces , traballadores e de Pontecesures. Corrupción e Democracia son incompatibles.\n* Faremos públicas na páxina web do Concello, ao día seguinte de acordarse, todalas adxudicacións de obras municipais, convenios urbanísticos e subvencións.\n* Impulsaremos as medidas necesarias para unha rebaixa significativa no I.B.I. (contribución), reducindo a cuota que hay que pagar en función da capacidade económica do propietario.\n* Aplicaremos bonificacións fiscais directas para maiore de 65 anos con rendas baixas e unidades familiares con algún tipo de discapacidade.\n* Impulsaremos unha rede de locais comerciais para moz@s de ata 35 anos incentivando os propietarios dos locais comerciais baleiros con bonificacións no IBI para arranxalos e entrar na rede local de locais comerciais.\nURBANISMO TRANSPARANTE E PRIORIDADE DA VIVENDA\n* Evitaremos a burocratización do urbanismo, así como a súa arbitrariedade e politización. Faremos da transparencia, a sostenibilidade e xusta distribución de cargas e beneficios o eixo da actuación urbanística no noso Concello.\n* Facilitaremos a máxima participación cidadán na elaboración de futuros planeamentos urbanísticos, facilitando o acceso a documentación para unha máxima difusión e coñecemento .\n* Garantizamos a vixilancia da legalidade urbanistica como millor xeito de asegurar un tratamento obxetivo e integral para todos.\n* Velaremos, respectando a legalidade, pola axilidade nas tramitacións urbanísticas, tanto as que se realicen no Concello como as que requiran a intervención doutras administracións.\n* Disminuiremos os custos de licencias de obra para todas aquelas persoas que construan ou rehabiliten a súa primeira vivenda.\n* Construiremos Vivendas Sociais sufientes para VECI�?OS DE PONTECESURES que o necesiten e reúnan as condicións para súa adxudicación.\n* Potenciaremos dende o Concello con todolos empresarios da zona o pleno emprego para os traballadores e traballadoras do noso pobo\n* Negociaremos cos empresrios mecanismo para facilitar a conciliación da vida laboral persoal e familiar.\n* Impulsaremos programas mixtos de emprego e formación como as escolar taller, casas de oficios e talleres de emprego, asi como programas de garantía social.\n* Difundiremos a cultura de prevención de riscos entre todos os cidadáns, traballadores e empresarios no ambito local.\n* Difundiremos as novas tecnologías entre os Autónomos e Pymes para aumentar a súa productividade.\n* Apoiaremos os proxectos empresariais de autoemprego e constitución de microempresas.\n* Reduciremos o IBI para os locais de autónomos nos seus dous primeiros anos de actividade.\n* Axilizaremos para os Autónomos e Pymes os tramites tanto de licencia da apertura como de obras .\nCOIDAREMOS DO COMERCIO EN BENEFICIO DE TODOS\n* Disporemos no Concello dun servizo de asesoramento, asistencia técnica e orientación a comerciantes.\n* Desenvolveremos políticas que apoien o concepto de �??R�?A COMERCIAL�?�, mediante o recoñecemento e promoción dun comercio especializado e de calidade.\n* Planificaremos o noso Concello para facilitar o aparcamento tanto os nosos veciños como os dos concellos colindantes que acudan o noso comercio.\n* Apostaremos polo comercio tradicional e o fomento da Plaza de Abastos promovendo estudios de compatibilidade con outras entidades comerciais e fomentando a publicidade do noso comercio.\nMOZ@S, O FUTURO A COIDAR\n* Crearemos un servizo especializado en facilitar a procura dun emprego de tempada para novos estudiantes.\n* Crearemos a bolsa de curriculo xove, a que calquer moz@ maior de 16 anos podera enviar o seu currículo e actualizalo periódicamente.\n* Crearemos un carné municipal con descontos en comercios locais, actividades e servizos municipais para moz@s que desexen adicar parte do seu tempo a actividades de apoio a outras familias.\n* Ampliaremos o horario da Biblioteca Municipal na época de exames.\n* Promocionaremos e fomentaremos certames e exposicións de moz@s creadores.\n* Realizaremos cursos de formación e de seguridade vial para os moz@s, conxugado con iniciativas incentivadoras da conducción segura e responsable, como premios en gasolina para conductores que den negativo.\n* Apostaremos por iniciativas urbanísticas e de deseño medioambiental respetuosas co contorno arquitectónico, paixasitico e natural. Crearemos novos espacios verdes públicos.\n* Promoveremos un consumo racional da auga e os recursos naturais a través de medidas que incentiven o seu aforro e campañas de concienciación para evitar o seu derroche.\n* Promoveremos a recuperación integral da ribeira do rio Ulla, asi como a recuperación de pequenas infraestructuras hidráulicas como muiños , lavadoiros e pontes, creando redes de sendeiros e carreiros fluviais.\n* Saneamento integral do noso municipio e a INMEDIATA posta en funcionamento da nosa depuradora de residuais e coa separación das redes pluviais e fecais para mellorar a calidade do noso rio.\n* Elaboración de ordenanzas municipais para loitar contra a contaminación aérea e acústica, sobre todo de empresas contaminantes e de tráfico nas rúas principias.\n* Apoairemos a caza e pesca, sostibles e respetuosas co medio, así como todas as actividades que contribuan a conservación e disfrute do noso patrimonio natural.\n* Faremos do noso porto un referente nas actividades lúdicas, culturais e deportivas recuperando o noso patrimonio vinculado o rio e pontenciando o sector económico de turismo e de lecer.\n* Conseguiresmos dunha vez por todas a declaración de Festa de InterésTurístico de Galicia para a nosa �??Festa da lamprea do Ulla�?�.\n* Colaboraremos coa asociación profesional do sector de hostelerios para conseguir actuacións conxuntas atractivas para os visitantes e os nosos veciños.\n* Potenciaremos o Camiño de Santiago (esquencido durante oito anos) o paso polo noso municipio e conseguiremos un Albergue de Peregrinos que servirá o mesmo tempo como centro sociocultural da zona.\nMAIS MODERNOS, MAIS PREPARADOS\n* Cremos no potencial das novas tecnologías para modernizar o noso Concello e aumentar así a cercanía cos veciños.\n* Implantaremos a tramitación telemática dos procedementos administrativos para posibilitar a realización de trámites administrativos dende o propio domicilio.\n* Instalaremos unha rede de Internet gratuita para todolos veciños de Pontecesures. Todos poderemos ter un acceso directo e gratuito as 24 horas do día a Internet.\n* Crearemos un servicio de información a través do teléfono mobil que permita acceder de forma gratuita a información municipal sobre actividades e eventos que se realicen.\n* Promocionaremos a comunicación coa creación de blogs e encontros dixitais entre os vecinos e os responsables políticos.\nAPOIANDO AS FAMILIAS\n* Favoreceremos, en colaboración directa cos empresarios da zona, a cultura duns horarios laboraris máis flexibles que permitan a conciliación da vida persoal, laboral e familiar e unha mellor relación entre pais e fillos.\n* Beneficios para as familias numerosas a hora de acceder os servicios municipais.\n* Creación de espacios abertos como lugares de xogo e relación para todas as idades, accesibles, integradores e polivalentes.\n* Potenciaremos as Escolas de Pais, con programas específicos de prevención de conductas aditivas e violencia familiar, e a formación para a convivencia, reforzando o papel dos valores da familia.\n* Potenciaremos o trasporte escolar para que todos os nen@s poidan desplazarse en autobús o Colexio.\nMAIS SAUDE, MAIOR CALIDADE DE VIDA\n* Traballaremos pola potenciación do noso Centro Médico, cun novo servicio de Pediatria e a instalación dun Punto de Atención Continuada (PAC).\n* Programas de saúde escolar con vixiancia e control das condicións sanitarias e de seguridade do centro escolar e o seu entorno.\n* Realizaremos programas de prevención e detección precoz do consumo de sustancias tóxicas e aditivas, facendo especial fincapé no centro educativo e no seu entorno.\n* Fomento das campañas de educación sexual entre os moz@ procurando a prevención de enfermedades de transmisión sexual e de embarazos non desexados.\n* Plans de emerxencia municipal para o caso de inundacións, chuvias torrenciais, zonas industriais, e prevención de accidentes infantis.\nOS MAIORES PROTAGONISTAS\n* Traballaremos para que ser mayor supoña sobre todo vantaxes e por iso aumentaremos as dotacións e servicios os nosos mayores.\n* Faremos con carácter anual a �??Festa dos nosos maiores�?�, e propiciaremos dende os Servicios Sociais do Concello os viaxes, excursións e vacacións,\n* Potenciaremos as actividades xeneracionais e o voluntariado dos maiores.\n* Elaborarase un programa de formación e apoio de preparación a jubilación que permita dotar ás persoas mayores de recursos alternativos e hobbies, potenciando a creación dun Centro de Día.\n* Apoiaremos con axudas adecuadas os clubs e asociacións deportivas da localidade. Fomentaremos o mecenazgo por parte das empresas privadas para as nosas entidades deportivas.\n* Daremos apoio os deportistas na busca de patrocinadores, servindo de canle entre os clubs e as empresas que desexen colaborar con eles.\n* Garantizamos a accesibilidade as instalacións deportivas públicas de todolos veciños do noso pobo. Crearemos un campo de herba artificial e un campo de futbol sete.\n* Poñeremos o noso máximo empeño en conseguir que o noso pobo conte cunha piscina municipal climatizada cuns servicios modernos e eficaces.\n* Fomentaremos todolos tipos de practica deportiva e os espacios fisicos suficientes integrados en zonas de lecer.\n* Adicaremos unha especial atención e conservación do noso patrimonio cultural, poñendoo en valor e presentandoo como un atractivo máis para o turismo cultural.\n* Apoiaremos os diferentes grupos existentes na localidade, ofrecendo locais municipais dignos para os seus ensayos e actuacións.\n* Dedicaremos un esforzo especial para a creación dunha Banda de Música Municipal con moz@s do noso pobo e ponteciaremos a creación dun coro de persoas mayores.\n* Crearemos un Centro Socio Cultural moderno e atractivo, acorde coas necesidades das nosas asociacións culturais e do noso pobo.\n* Fomentaremos a colaboración do Concello coa iniciativa privada con formulas innovadoras como o copatrocinio e colaboración con entidades sen ánimo de lucro.\n* Potenciaremos a Biblioteca Municipal na promoción e fomento da lectura, flexibilizando o seu horario para facilitar a súa utilización como lugar de estudio.\n* Faremos un especial esforzo na difusión dos recursos culturais do Concello, con campañas de promoción nos medios de comunicación e nos soportes publicitarios municipais.\n* Fomentaremos todalas festas locais e daremoslle a necesaria publicidade para que se convirtan , de novo, en punto de atracción turístico da comarca.\nDescargar Folleto: : Formato PDF\nArchivado en:Política Etiquetado con:baleiros, Concello, horarios, lamprea, meca, obras, pesca, plaza, pleno, Pontecesures, pp, santiago, Ulla, xunta\n17-05-2007 en 21:38\nXa está todo dito, demasiada palabreria, esto non hai que o lea. Canto mas curto e escueto moito mellor. xa estamos fartos das promesas hai que prometer pouco e cumprir moito.\n18-05-2007 en 20:35\nno, paspallas, hay que denunciar mucho y promoter y cumplir poco. denuncio que paspallas se ha pasado con todo el pueblo,bueno, menos con los que voten a sabariz que son los unicos que no son mezquinos. hay que seguir denunciando paspallas\n18-05-2007 en 22:41\nDende logo hai de todo na viña do señor.\nA estes me parece a min que lles vai a pasar como a leiteira.\nA las cosas ciertas encomendaos\ny las vanas esperanzas, dejad de lado.\nTiroliro II dice\n19-05-2007 en 17:04\nA foto de Randulfe da medo, non sei quen sería o fotógrafo pero do PP non era, penso que sería do bloque\nEsa mirada medio ameazante, ese papo, sería Angel Cordo o asesor de imaxe para joder ¿Ou que?\n19-05-2007 en 17:41\n4 anos mais perdidos para o pepes\nde pena alengranse os dos bloques\n20-05-2007 en 11:58\ntiene cara de dictador y este año caera en picado si saca 2 concejales es con mucha suerte\n20-05-2007 en 21:37\nNo se pude cantar el aliron antes de tiempo\nQue unos ya andan tirando petardos\nY otros bombas antes de tiempo\nY este mundo es como una caja con sorpresas\nY muchos se quedaran sin�?�…\n21-05-2007 en 19:23\nAdiante, Maribel, eres a millor\n22-05-2007 en 10:56\nAbafante o programa este. Para levalo a cabo necesitarían varias lexislaturas.\nPoñen moitas propostas, e moitas delas moi xenéricas. ¿Estará escrito nalgures COMO pensan levar a cabo esas propostas?\n«Apostaremos por iniciativas urbanísticas e de deseño medioambiental respetuosas co contorno arquitectónico, paixasitico e natural. Crearemos novos espacios verdes públicos.»\nEsa frase queda que te c*gas en calquera programa de calquera forza política.\n-¿Que iniciativas teñen en mente?\n-¿Que tipo de espacios verdes públicos?\n-¿Onde van a crear esos espacios verdes?\nSó era un exemplo, pero poden desgranarse case todas as propostas.\nCreo que lles era mellor que puxeran menos cousas e mais concretas, porque eu quedo ca impresión de que a maioría as copiaron da «plantilla de propostas» que seguro que lles mandaron os superiores do PP 😉\nRecuperouse un tren máis en cada sentido.\nProblemas co alumeado dos andéns da estación de Pontecesures.\nO BNG de Pontecesures carga contra o alcalde.\nDe xogar «de nada» a historia dun club.\nPontecesures en el lugar 68 de los municipios gallegos por nivel económico.\nLuis Ángel Sabariz Rolán en Adif licita la renovación de traviesas entre Cesures y Catoira por 574.000 euros.\nJose en Veinte meses de cárcel por atentar contra un policía\nCaamaño en Os socialistas denuncian a incompetencia do goberno local na compra do vehículo para os vixiantes municipais.\nLuis Ángel Sabariz Rolán en Los trenes de Santiago a Vigo, de nuevo insuficientes ante el fin de semana.\nLuis Ángel Sabariz Rolán en Ábalos dará protagonismo al tren en el reparto de fondos europeos.\nA. C. Xarandeira\nDesarrollo empresarial en el medio rural de la comarca de caldas.\nEl show de los payasos\nFederación Galega de Dardos (FEGADE)\nForo da Ponte\nFuria Athletic Club\nHotel a Casa do Río\nParroquia de San Xulián de Pontecesures\npaxina blog do CB Rio Ulla\nPorto en Pontecesures\nPP de Pontecesures\nSocialistas de Pontecesures\nfútbol Angueira pp Catoira festa obras BNG Campaña correo gallego fiesta tripartito Caldas curso plaza fin de semana Historia Concello santiago ACP la voz de galicia Vigo xunta sábado faro de vigo lamprea pleno tren Pontevedra río ulla Maneiro psoe Ulla protección civil sar iglesia valga concurso n-550 Pontecesures padrón a ponte Diario de Arousa Porto sabariz Vilagarcía\n© 2020 · Desde 2005 manteniendo informados a los cesureños


Rutas na Illa de Ons\nDomingo 27/06/2021 - 09:30 h.\nDía: Domingo 27 de Xuño de 2021\nHora de saida de Ribeira: 09:30 h. - Hora de chegada a Ribeira: 20:30 h.\nDistancias: 4 km. - 5 km. - 6 km. - 11 km.\nDificultade: Baixa (4-5-6 km) - Media (11 km.)\npersoas de 13 anos(incluidos) a diante: 18 €\nnenos ata 12 anos incluidos: 15 €. A organización poderá comprobar a idade do menor esixindo a presentación dun documento oficial (DNI, libro de familia ou similar)\nData límite inscrición: Ata as 12 da noite do 23 de xuño ou ata agotar as prazas (do barco ou de acceso á illa facilitadas polo P.N. das Illas Atlánticas).\nLímite de prazas: 170\nIMPORTANTE: A reserva da praza implica a tramitación de solicitude de aceso á illa, esta é persoal e intransferible; polo que so se poden realizar modificacións 15 días antes da visita.\nXornada de contacto ca natureza nun entorno único en Galicia como é o Parque Nacional das Illas Atlánticas. Nesta ocasión e respetando as limitacións de seguridade e saude pública derivadas da Covid19, as rutas estructuraranse da seguinte maneira:\nRuta Fedorentos e Burato do Inferno (6 km.)\nRuta de Melide e Faro (5 km.)\nRuta do Castelo e Caniveliñas (4 km.)\nVolta á Illa (11 km.)\nAs rutas 1-2-3 teñen a saida ás 10:30 h. dende a igrexa de Ons e que levará a un máximo de 20 participantes ata os enclaves especificados da illa. Haberá unha segunda ruta ás 12:00 h. con outras 20 persoas. Débese reservar quenda ao facer a inscrición (actualización 20/6/2021: novas prazas disponibles, ainda que algunhas das quendas xa non se poden escoller por estar cubertas).\nPara a ruta 4 só haberá unha quenda de 20 participantes como máximo e a saida será ás 10:30 h. da igrexa de Ons, e a chegada ás 13:00 h. aproximadamente.\nA organización resérvase o dereito a reestructurar as quendas para cubrir o cupo máximo en cada unha delas (si se dera o caso que nunha quenda hai 10 participantes e noutra 10, agruparianse as dúas quendas nunha).\nTamén se pode escoller a visita por libre sin incluirse nin seleccionar nengunha ruta. Neste caso os guías poden aconsellar @s que soliciten información, pero non poden acompañal@s na súa visita.\nEstá permitido cambiar de ruta e de quenda, sempre que existan vacantes por cubrir na que se escolla e se notifique con anterioridade aos guías.\nÉ obrigatorio o uso de máscara durante o traxecto no barco e unha vez na illa, en cumplimiento ca normativa antiCovid actual.\nO barco é de 250 prazas pero limítase a ocupación a 170 prazas para garantir que se podan ocupar asentos dentro do grupo de convivencia (para @s que vaian en grupo), e a distancia entre o pasaxe. Prégase que respetedes esta recomendación.\nNo resto da xornada podes descubrir a gastronomía nos restaurantes da única das illas habitadas do Parque Nacional (non deixes de probar o Polvo de Ons, pescado e cociñado alí mesmo), e relaxarte nas súas praias que nada teñen que envididar a outras das illas do Parque.\nE si o prefieres, sempre quedan roteiros por descubrir, perfectamente balizados e indicados para que disfrutes dos paseos.\n- Os menores de 18 anos deben ir acompañados dun titor ou adulto.\n- A organización dispón de seguro de accidentes que cubre a actividade.\n- O pago da inscrición facerase na conta bancaria ES80 2100 4373 9402 0018 5544 (indicando o nome da/s persoa/s polas que se fai o ingreso) nos vindeiros 2 días do envío da solicitude. Tamén pode facerse en efectivo en Arosua NeO (Rua Lustres Rivas, 3 - Ribeira).\n- O embarque será -previsiblemente- ás 19:15 h. A saida de Ons será ás 19:30 h. A chegada a Ribeira será ás 20:30 h.


Que segredo gardan as fragas do Eume? Que aconteceu alí hai douscentos anos?\tPaloma, Paula e mais o seu curmán, Alex, van pasar as vacacións xunto da súa amiga Uxía, filla dun mariñeiro da aldea de aresá de Redes (A Coruña). Teñen pensado facer excursións e ir á praia, mais o verán será moi distinto a como os catro imaxinaran. A familia de Uxía fai fronte a unha ...\nUn cadáver no ascensor. Unha veciñanza na que as aparencias poden enganar. Unha detective, Ana Candeán, forzada a colaborar no caso por compromiso. Unha baiuca de Compostela, o Artefacto Burbur, presidida por unha invocación en vegliota, lingua que xa ninguén fala. No centro da novela o Conto da muller brava, que volve á memoria de Ana Candeán unha e outra vez, un cont...\nANA ROMERO MASIA / XULIA SANTISO ROLÁN\nDarlles voz ás cigarreiras . Iso mesmo debeu pensar Emilia Pardo Bazán . Darlles voz directa , non falar sobre elas ou por elas , senón que sexan elas as que falen por si mesmas . Nesta ocasión non puidemos ir á Fabrica de Tabacos - agora convertida en Audiencia Provincial- pero buscamos lugar no que encontrarnos para falar con elas . Así , ao longo de horas de conversa c...\nMERCEDES TELLA COMAS (1868-1934)\nMercedes Tella foi un referente destacado na vida da cidade durante o primeiro terzo do século XX e co seu traballo e actividade deu o mellor exemplo da reivindicación do papel que a muller debía ter na sociedade. Podería ter un posto merecido na historia da Coruña con so realizar o traballo docente e de Dirección da Escola Normal durante máis de 20 anos, pero non se con...\nTres en raia é a metáfora que tres mozos ourensáns utilizan para selar unha amizade que se propoñen perpetuar no futuro.\tA enfermidade de Guillerme propicia, despois de décadas de separación, o reencontro con Antonio e Gabriel e o punto de partida para coñecermos a historia da súa amizade nun Ourense, convertido aos nosos ollos, máis que nun mero espazo físico onde da...\nGañadora do III Premio Fina Casalderrey de Literatura Infantil pola Igualdade (2021)\tO tribunal recoñeceu na obra:\tA temática axústase estritamente ás bases, criticando os roles de xénero tan asentados na nosa sociedade e loitando contra os estereotipos, cunha historia orixinal, divertida e reivindicativa sen caer en dogmas nin estereotipos.\tEnmárcase nun mundo animal-...\nEste conto, ao igual que Nube Branca quere ser astronauta, está deseñado para tecer actividades de estimulación da linguaxe oral en galego a través dunha historia apaixonante e entrañable, pensada fundamentalmente para divertir a esgalla ás nenas e aos nenos, ao que, sen dúbida, contribúe visualmente as ilustracións de Manuel Uhía.\t***\tAo poboado de Nube Branca chego...\nFerreñas e Rock and Roll é un catálogo ilustrado a toda cor no que se outorga protagonismo a trinta e unha músicas ou formacións integramente femininas que marcaron un antes e un despois tanto nos seus respectivos estilos como no conxunto da música galega. Laura Romero ao lapis, Iria Pedreira ás letras e Baía Edicións á maquinaria xuntan os seus talentos nunha obra ...\nGañadora do II Premio Fina Casalderrey de Literatura Infantil pola Igualdade (2019).«O País do Gran Furado é unha obra que resalta polo seu humor irreverente, pola súa transgresión dos contos populares e por reivindicar a poesía, a alegría e a revolución como camiños para procurar a igualdade. ...\nLOSADA CORTIZAS, SABELA / REGOS, MINIA\nCando Flor atopa unhas pingas de sangue no cuarto de baño comeza, xunto con Leo, a investigación de tan estraño suceso... Foi un accidente?\tQuen é a vítima?\tSerán quen de resolveren este enigma? ...\nUn libro documental lúdico, claro e atractivo para responder as cuestións das crianzas.\tVen axiña descubrir comigo o mundo apaixonante dos piratas! Comprobarás que estes estraños personaxes teñen costumes moi sorprendentes! ...


Para o BNG, non ten sentido manter o "moucho bus" e o "tren das termas" carentes de usuarios, namentres noutras liñas existe saturación - BadalNovas\nInicio Política Para o BNG, non ten sentido manter o “moucho bus” e o...\nO Grupo Municipal do BNG denuncia que actualmente estanse mantendo servizos cando non están tendo usuarios. Servizos polos que ademáis o concello paga á empresa concesionaria polo mero feito de estar activos, teñan usuarios ou non\nO Grupo Municipal do BNG a través dos seus concelleiros Luis Seara e Rhut Reza, denuncian que actualmente, estanse mantendo servizos no transporte público cando non existen usuarios para os mesmos.\nPara os nacionalista é incomprensíbel que se manteña o servizo de “moucho bus” cando existen actualmente e derivadas das medidas adoptadas pola COVID-19, restriccións nocturnas á mobilidade que impide a circulación entre as 23:00 e as 06:00 horas.\nAlgo moi similar sucede co servizo do chamado “tren das termas”, o cal, actualmente e ante o peche das mesmas, carece de usuarios suficientes como para mantelo activo. De feito, segundo puideron constatar os nacionalistas, hai días nos que apenas é empregado por un usuario.\nPara o grupo Municipal do BNG, aparte de non ter sentido manter servizos claramente prescindibles nestes momentos e aproveitar os recursos, xa de por sí limitados, para reforzar outros que verdadeiramente precisan dese reforzo. O concello debe optimizar os recursos economicos, xa que, a empresa concesionaria cobra do concello tanto polos servizos de “moucho bus” como polo do “tren das termas” independentemente de si teñen usuarios ou non.\nÉ preciso que o concello corrixa esta situación polo que os nacionalistas pídenlle ao goberno local, suprima o “moucho bus” e o “tren das termas” ata que a situación sanitaria mellore e sobre todo, ata que volvan a ter demanda. Deste xeito optimizaríanse recursos ao tempo que se deixaría de pagar por uns servizos claramente prescindibles neste momento.\nDesde o BNG aproveitan unha vez máis para reiterar as peticións feitas en varias ocasións ao longo dos últimos meses. Piden que o Goberno local aclare cales son os límites de aforo nos autobuses urbanos da cidade e que adopte as medidas para garantir que se respeitan. Todo elo en base á situación sanitaria na que se atopa o conxunto do concello.\nOs nacionalistas, reclaman que se reforce con máis autobuses as liñas e frecuencias de maior demanda para evitar amoreamentos e garantir as mellores condicións preventivas fronte á Covid-19.\nLembran que desde o inicio da pandemia, formularon diversas propostas en relación ao transporte urbano. Estamos diante dun servizo esencial para o concello e desde o primeiro momento instouse a que se adoptasen as medidas que fosen precisas para facelo seguro. Máxime ante o actual recrudecemento da pandemia.\nAcotío con Diego Fernández concelleiro de cultura no Carballiño\nFotografía Ana Iglesias


15 agosto 2020 12:40 h.\nValga cursos inserción laboral\nAlumnos durante unha clase do curso impartido en Valga. CEDIDA\nO alcalde, José María Bello Maneiro, e a concelleira de Formación e Emprego, Carmen Gómez, asistiron venres á clausura do curso de operacións de gravación e tratamento de datos e documentos que se impartiu dende o pasado mes de decembro en dependencias do Centro para persoas con discapacidade (CODI), en Baño. O curso, con certificado de profesionalidade do Plan AFD (Accións Formativas para Desempregados), contou coa participación de quince persoas desempregadas e con contidos orientados ao traballo de auxiliar administrativo.\nO alcalde entregou os certificados aos alumnos que asistiron ao acto de clausura e felicitounos por completar a formación: "O Concello solicitou e organizou esta actividade coa ilusión de que fose positivo e proveitoso para os inscritos e que sirva de base para que todos siga medrando, tanto a nivel formativo coma laboral".\nO curso incluíu contidos de mecanografía, programas de ofimática (Word, Excel, presentacións e follas de cálculo, entre outros), gravación de datos e documentos, arquivo e reprodución dos mesmos e atención ao cliente. Impartíronse tamén dous módulos transversais de inserción laboral e igualdade de xénero.\nAdemais desta formación teórica, os participantes realizaron prácticas nas empresas Extrugasa, Exlabesa, ODL, Carpintería Laíño e Academia Mapa e en entidades públicas coma os concellos de Valga, Moraña e Caldas.\nValga clausura o curso de operacións de gravación e tratamento de...\nUnha pota esquecida no lume causa un incendio en Lalín


Amchitka - Wikipedia, a enciclopedia libre\nAmchitka é unha illa volcánica nunha zona de inestabilidade tectónica. Forma parte do grupo das illas Rat no sistema formado polas illas Aleutianas no suroeste de Alasca. Ten unha lonxitude de 68 quilómetros e varía entre os 3 e os 6 quilómetros de anchura. Ten un clima oceánico, con moitas tormentas e con ceos xeralmente nubrados.\n51°28′N 179°05′L / 51.467, -179.083Coordenadas: 51°28′N 179°05′L / 51.467, -179.083\nLocalizacións das probas nucleares\nA illa estivo ocupada durante máis de 2.500 anos polos aleutianos ou esquimós, pero non houbo unha poboación permanente desde 1832. Incluíuse na Compra de Alasca de 1867, e desde entón formou parte dos Estados Unidos. Durante a Segunda Guerra Mundial usouse como aeródromo para as forzas estadounidenses na batalla das Illas Aleutianas.\nAmchitka foi elixida pola Comisión de Enerxía Atómica dos Estados Unidos para levar a cabo detonacións de armas nucleares baixo terra. levaron a cabo 3 probas deste tipo: Long Shot, que produciu unha explosión de 80 quilotóns en 1965, Milrow, que produciu unha explosión de 1 megatón en 1969 e Cannikin en 1971. Esta última explosión, de "menos de 5 megatóns", é a maior explosión subterránea nuclear que se levou a cabo en chan estadounidense. As probas tiveron moitas críticas, xa que os grupos ecoloxistas tiñan medo de que a explosión Cannikin en particular puidese desencadear graves terremotos e tsunamis.\nDesde entón, Amchitka non se usou máis para probas nucleares, aínda que está baixo vixilancia pola presenza de contaminación radioactiva.\nAmchitka é a illa que se atopa máis ao sur do grupo das illas Rat na cadea Aleutiana, entre 51°21′N 178°37′L / 51.350, -178.617 e 51°39′N 179°29′L / 51.650, -179.483. Está rodeada polo mar de Bering polo norte e o este, e polo océano Pacífico polo sur e o oeste.\nA parte este da illa trátase dunha meseta de baixa altura, con estanques illados e outeiros de pendentes moderadas. Hai unha baixa pero abundante vexetación, con brións, liques, fieitos, herbas e arbustos do xénero Empetrum. O centro da illa é montañoso, e o extremo oeste é unha terra estéril e a vexetación é escasa.\nAmchitka ten un clima oceánico, e normalmente hai néboa e vento, con nubes cubrindo o ceo o 98% do tempo. Mentres que as temperaturas son moderadas grazas ao océano, as tormentas son frecuentes. Desde o punto de vista xeolóxico, a illa é volcánica, formando parte dun anaco do arco volcánico aleutiano que está escindíndose por subducción oblicua. É unha das contornas tectónicas máis inestables dos Estados Unidos.\nWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Amchitka\nPáxina de inicio de USS Worden (DD 352) Un destructor da Mariña dos Estados Unidos que se afundiu durante o desembarco en Amchitka, o 12 de xaneiro de 1943. Contén relatos de testemuñas presenciais dos desembarcos.\nAs seguintes ligazóns inclúen películas do Departamento de Enerxía sobre as instalacións de proba de Amitchka. Os vídeos inclúen imaxes das probas ".\nThe Amchitka Program (\ns1XFHSKXLDk Vídeo no YouTube)\nProject Long Shot (\nEHSPqw8NdG4 Vídeo no YouTube)\nThe Milrow Test (\n77CqV0a9vek Vídeo no YouTube)\nReview Cannikin Project (\nOMmFy4NdA8s Vídeo no YouTube)\nActividades de remediación da illa Amchitka\nAs seguintes ligazóns inclúen artigos actuais do Anchorage Daily News sobre a proba Cannikin.\n/ Por que a proba dunha bomba nas Aleutianas aínda causa medo aos traballadores 46 anos despois\nOs vellos pagan o custo das probas nucleares estadounidenses\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Amchitka&oldid=5597543"\nÚltima edición o 9 de outubro de 2020 ás 20:37\nA última edición desta páxina foi o 9 de outubro de 2020 ás 20:37.


O CONCELLO ORGANÍZALLE UNHA RECEPCIÓN A XIRAMOS POLO SEGUNDO POSTO NO TROFEO DON QUIJOTE | Xornal Galicia Sur\nOs 14 rapaces integrantes do grupo “Dentro del tiempo” do club mosense de patinaxe Xiramos foron recibidos no salón de sesións do Concello de Mos en recoñecemento polo segundo posto acadado no Trofeo Don Quijote. Os patinadores estiveron acompañados por Nidia Arévalo, alcaldesa de Mos, Baldomero Lorenzo, concelleiro de Deportes de Mos, e demais membros da Corporación Municipal.\nTras este logro deportivo xa participaron en novas citas de competición. O sábado 13 de abril fixérono no Trofeo Internacional de Vigo, e o 27 de abril farano no Trofeo Condado de Salvaterra. O primeiro sábado do vindeiro mes de maio participarán no Trofeo Cid Campeador en Burgos.\nabril 24, 2019\ten Concellos, Mos\nnoviembre 5, 2014\t0 comments 1160 visitas\nUnha vez adxudicada, a obra ten un prazo de execución de 2 meses O barrio ...\nProxecto de asfaltado acceso Pavillón A Raña\nfebrero 29, 2016\t0 comments 640 visitas\nO concello está a traballar mellorar e facer un investimento no acceso ao Pavillón ...\noctubre 22, 2018\t0 comments 333 visitas\nCon motivo do Día Europeo do Enoturismo, a iniciativa pretende poñer en valor os ...


restaurante tapería misturas – Como, logo existo\nNon descubro a pólvora se escribo que as tapas están de moda.\nA Tapería Restaurante Misturas está na rúa Platería, no Grove, en rúa e praza de importante oferta gastronómica. Arrodeada de restaurantes e taperías tradicionais, trátase dunha inxección de aire fresco na capital do marisco.\nA sensación de sitio distinto asoma xa desde antes de entrar.\nFachada coidada que destaca de e sobre os arredores. Terraza na rúa con bo tempo. Recibidor con avisos do que nos agarda. Primeira zona de barra e tapas, e paso, a través dun mínimo corredor pechado pola cociña, ao comedor.\nComedor pequeno e acolledor, decoración minimalista con boa asesoría e moito sentido; tres elementos diferenciadores: nun curruncho, gran cristaleira aberta a un mínimo xardín tipo zen; ao lado, cadro tipo collage que dá vida e cor ao conxunto; en diagonal, toda a parede cunha enorme ventá, longa e estreita, á altura dos ollos dos comensais, con vista permanente á cociña.\nDeses locais que teñen bonito ata o nome. Misturas. Gústame.\nResulta obvio desde un principio que neste local hai alguén que ten as ideas claras, que sabe o que quere, como chegar e que non ten excesivas présas en conseguilo. Logo, que chegue ou non xa depende doutros factores (a intercesión dos fados?).\nPero o esforzo está alí, presente, en cada pequeno detalle, na decoración, no xardínciño, na fiestra á cociña, na coidada imaxe de empresa dos logotipos, da carta, das tarxetas, no trato profesional que non distante.\nNa oferta gastronómica.\nCésar García elabora toda unha proposta na que mestura os pequenos bocados sobordados de suxerencias e coa etiqueta de ‘tapas’, con pratos máis contundentes. Entre as tapas están as ‘clásicas’ (que á hora da verdade non son tanto) como os Langostinos empanados con ali-oli, o Bocata de vieira ou a Tosta de Foie Grass con cítricos, e as novas propostas ‘frescas e divertidas’ como A ensalada de pementos asados con atún ou a Parrillada de verduras con queixo fundido.\nAutodefine a súa cociña como ‘tradicional pura e dura’, de mercado, de levar á mesa os produtos de temporada, sempre frescos, escollidos esa mesma mañá.\nDespois de pedir, e mentres esperamos cunha cervexa, tráennos unhas Croquetas de salmón afumado por conta do chef. Pasta moi fina e delicada, ben fritas, saborosas pero non empachosas, cremosas e envolventes na boca, moi, moi ricas.\nLogo, como está a ser habitual nestes últimos días de calor, seguiremos coa cervexa.\nDe primeiro compartimos o Foie Micuit con tostas quentes e tres salsas (Xelatina de Albariño, Froitos Vermellos e Aceite de oliva).\nTodo correcto agás a xelatina de Albariño; parécenos unha idea sensacional; está moi rica con toda a súa esencia do albariño e complementa á perfección o bocado de foie. Idea orixinal que merece ser explotada.\nDe prato, forte Carmen o Bocata de vieira e eu as Cocochas de pescada na súa salsa con navallas.\nA vieira vén envolta nunha masa caseira, sobre base de cebola pochada e espolvoreada con raiaduras de pan e ao forno. Como afirma o propio cociñeiro, leva todo o que debe levar unha vieira. Bocado fantástico, dos que deixan memoria.\nAs cocochas con navallas tamén exquisitas, mistura perfecta con sabor a mar, prebe ben ligadiño e no seu punto.\nDe sobremesa a Torrada de semana santa e Tiramisú. De ter que facer unha elección, quizá a torrada de Carmen; vén acompañada dun xeado que resulta ser de ron e pasa e unha crema-escuma con toda a esencia de augardente branca, a torrada ben fritiña, crocante por fóra e ben húmida por dentro.\nA interpretación do tiramisú, na máis pura liña da deconstrución: dados de biscoito ben bébedos, crema e o propio xarope ligando, e por riba o pó de café cun aire de chocolate.\nPor certo, xa que non tomamos viño, coa sobremesa pido unha copiña de Tokaji. Moi fresco, meloso, embaucador…\nCafé con chupitos, estes por conta da casa.\nSe teño que escribir algo negativo (que non se me vexa o plumeiro cun comentario excesivamente positivo) custoume un pouco acabar coa sobremesa. Era unha ración familiar e terminou por cansarme, por producir esa sensación de empacho que tan pouco me gusta; con menos cantidade tería quedado moito mellor.\nClaro que xa sabedes que este é problema do animal.\nPareceume deses locais que hai que coidar e apoiar. Se con oito meses de vida alcanza algunhas das marabillas que vos conto, no quero imaxinar as cotas a onde pode chegar con confianza, con pouso, coa posibilidade de soltar aínda máis as rendas á creatividade.\nSegundo o meu particular criterio, e a pesar da competencia na zona, volveremos.\nConfío e espero que para confirmar esta primeira e gran impresión.\nRúa Platería 20\nTlfno: 986 732 877\nGPS: 42º29’38”N 8º51’49”W


Herbert Rey Willisch - Wikipedia, a enciclopedia libre\n13 de marzo de 1987 (32 anos)\nDeportivo B 30 (0)\nMontañeros 88 (12)\nHerbert Rey Willisch, nado en Ribeira o 13 de marzo de 1987, é un futbolista galego. É un xogador zurdo, que se desenvolve como mediapunta ou extremo por ambas as bandas O seu club actual é o Atlético Coruña Montañeros C.F.\nComezou en etapa benxamín xogando no Montañeros CF e na categoría alevín pasou a formar parte do Deportivo da Coruña, co que disputou o Campionato Nacional de Fútbol 7 de Brunete organizado pola Cadena Ser e Canal+. Seguiu no club coruñés até incorporarse ao filial do conxunto branquiazul, onde permaneceu tres tempadas. No seu primeiro ano no Deportivo B acadou o ascenso de terceira división a 2ª división B. Nesta categoría xogou dúas tempadas, e nunha delas xogou a fase de ascenso a 2ª división.\nFichou polo Montañeros CF, tamén de 2ª división B, onde permaneceu tres tempadas. Alí coincidiu con varios dos seus antigos compañeiros da súa etapa branquiazul, como Jorge Cano, Rubén Rivera ou Manuel Romay. Despois fichou polo CCD Cerceda da terceira división. Tras un primeiro ano algo irregular, onde o equipo non acada as expectativas creadas, o equipo sufriu unha revolución en forma de altas e baixas de xogadores, pero Herbert decide continuar no novo proxecto. Nas dúas seguintes tempadas o equipo logra meterse na fase de ascenso a 2ª división B, onde o xogador tivo un papel relevante. Na súa segunda tempada como xogador do CCD Cerceda foi nomeado mellor xogador do grupo I da Terceira División.\nNa actualidade (outubro de 2018) milita no Atlético Coruña Montañeros C.F.\nVídeo do xogador https://www.youtube.com/watch?v=WAlowIy8mJ8\n↑ "Herbert - Montañeros At.Coruña :: Fútbol de Galicia ::". www.lapreferente.com. Consultado o 2018-10-18.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Herbert_Rey_Willisch&oldid=4954915"\nXogadores do CD Boiro\nA última edición desta páxina foi o 18 de outubro de 2018 ás 18:30.


ARS LEGENDI: UNHA PRINCESA REBELDE\nUNHA PRINCESA REBELDE\nSara Ruano é a autora das fermosas ilustracións que acompañan este relato.\nUnha mañá coma outra calquera, a princesa Rapunzel, a da longuísima melena, decide dar un xiro á súa vida de princesa fráxil e delicada. Está farta de soportar os tiróns de pelo da malvada feiticeira cada vez que sube a visitala á torre, está cansa de vivir encerrada á espera de ser rescatada por un príncipe que nunca chega.\nCorta a súa melena e a utiliza para abandonar o seu encerro.\nA partir de entón, Amèlia Mora Sanromà en Y Rapunzel se cortó la melena, fará que outras ilustres protagonistas de contos clásicos, axudadas pola rebelde e emprendedora Rapunzel, rompan coas convencións e as normas establecidas. Caperucita, Brancaneves e Cincenta xa non serán as mesmas despois de coñecer a Rapunzel.\nUn divertidísimo relato que fará rir a grandes e pequenos e que axudará aos máis cativos a comprender que con decisión, todo é posible, que a unión fai a forza e que unha princesa decidida e loitadora non precisa pasar a vida á espera dun príncipe salvador.\nEtiquetas: 9-11, princesas\nA Biblioteca do Colmeiro 6 de octubre de 2010, 12:06\nComeza un novo curso cun cambio de imaxe no blog, ao que ,coma sempre, imos seguir moi de preto.\nUnha aperta dende Silleda.


A miniserie 'O Camiño Primitivo' servirá de guía audiovisual para os peregrinos\nEfe 10 marzo 2021 19:28 h.\nXacobeo camino de santiago Peregrinos Camino Primitivo\nDous peregrinos, nun momento do documental. XUNTA\nValentín García afirma que este traballo mostra á perfección "a capacidade de Galicia para atraer ás persoas que veñen de fóra precisamente apostando polo propio, polo que é autenticamente noso e diferéncianos, como o Camiño de Santiago"\nOs peregrinos e todas as persoas interesadas no Camiño de Santiago terán unha nova ferramenta audiovisual na miniserie titulada O Camiño Primitivo.\nA miniserie de sete capítulos foi presentada na maña deste mércores polo secretario xeral de Política Lingüística da Xunta, Valentín García; a comisaria da organización Xacobeo 2021, Cecilia Pereira, e o director, Aitor Rei.\nO documental, da firma Boneca Lareta e Prot Comunicación, recibiu axuda do fondo de proxectos culturais de Xacobeo 2021, dependente da Xunta de Galicia.\nO primeiro capítulo desta produción audiovisual xa está dispoñible en www.lingua.gal/o-camiño-primitivo, onde, cada luns ás 21:00 horas e durante as próximas semanas, iranse publicando os restantes episodios ata completar os sete da serie.\nGarcía afirmou que este traballo mostra á perfección "a capacidade de Galicia para atraer ás persoas que veñen de fóra precisamente apostando polo propio, polo que é autenticamente noso e diferéncianos, como o Camiño de Santiago".\nPola súa banda, a comisaria de Xacobeo 2021 convidou á cidadanía para coñecer e percorrer virtualmente o Camiño Primitivo por medio deste novo proxecto audiovisual, que comparte experiencias de peregrinos "que transmiten perfectamente o espírito xacobeo".\nPereira animou tamén a emprender a experiencia de percorrer algún dos tramos do roteiro xacobeo, neste momento no que xa se reactiva o Camiño de Santiago "dunha maneira segura”.\nNeste sentido, anunciou que proximamente se celebrará unha conferencia virtual con responsables de asociacións internacionais do Camiño de Santiago para transmitirlles que o percorrido dos roteiros xacobeos pódese realizar con total seguridade.\nO produtor executivo da serie O Camiño Primitivo sinalou que a idea do documental xurdiu das súas propias experiencias no Camiño de Santiago e mostrouse convencido de que o documental servirá de guía aos peregrinos e revalorizará o patrimonio xacobeo.\nO Camiño Primitivo, que percorre o interior de Asturias ata Galicia, ten a súa orixe no roteiro seguido polo rei Alfonso II no século IX para visitar a recentemente descuberta tumba do apóstolo Santiago, a primeira peregrinación a Compostela da que se conservan referencias e, por tanto, a máis antiga.\nA serie documental mostra en cada un dos seus sete capítulos cada etapa, desde Grandas de Salime (Asturias) ata Compostela, mostrando a súa paisaxe, as súas poboacións e monumentos ou as súas lendas.\nAdemais, en todos os episodios hai unha sección denominada Historias peregrinas destinada a entrevistar os camiñantes chegados de diferentes lugares do mundo que percorren este trazado, co fin de coñecer as súas motivacións, sentimentos e experiencias ao longo e lda peregrinación.\nO Camiño Primitivo forma parte do fondo que a Consellería de Cultura puxo en marcha ao amparo do plan de reactivación do sector cultural ao comezo da pandemia de covid-19 e ao que as empresas, entidades e profesionais culturais, turísticos e lingüísticos poden presentar os seus proxectos ata o próximo 8 de abril.\nA miniserie 'O Camiño Primitivo' servirá de guía audiovisual para...\nLa casa de las Josefinas de Lugo acogerá un albergue


Cultivar allos porros na súa horta ou xardín | Consumer\nCultivar allos porros na súa horta ou xardín\nSó necesitará prestarlle algún tipo de coidado nos veráns calorosos, cando requirirá ser regado\nOs allos porros son unha hortaliza moi utilizada na cociña da península ibérica, sobre todo no País Vasco para realizar as tradicional “porrusalda”, ou puré a base de allo porro.\nO allo porro é unha hortaliza pertencente á familia das liliáceas. A súa fisionomía está formada por tres partes ben diferenciadas, unhas follas alongadas e en forma de lanza de cor verde, un bulbo alongado de cor branca e un sistema de raíces de reducidas dimensións. É unha hortaliza que chega a alcanzar unhas dimensións duns 50 centímetros de ancho e de 3 a 5 de grosor, como máximo.\nÉ unha verdura de crecemento moi lento, xa que madura desde setembro ata maio, aínda que se pode dispor del practicamente ao longo de todo o ano.\nSe desexa obter colleitas temperás, poderá plantar sementes no interior do seu invernadoiro desde finais de xaneiro ou principios de febreiro.\nPara crecer con normalidade, necesita dun chan abonado con estiércol e que dispoña dunha boa drenaxe. Antes de plantar os seus exemplares remova ben a terra para conseguir osixenala.\nÉ un exemplar que non require coidado algún, só ser regado se o verán é excesivamente seco.\nPode desenvolverse case en calquera zona climática, aínda que frutifica mellor naquelas de clima suave con algo de humidade, é un exemplar resistente ao frío, no entanto desenvólvese mellor con temperaturas entre os 13 e os 25º C.\nallo porro cultivo Jardín-gl


A Xunta non adquirirá a Casa Gótica - Xornal de Betanzos\nA Xunta non adquirirá a Casa Gótica\nUn instante da visita ás obras no Casco Histórico. Imaxe da Xunta\nNon estaba no guión da visita que a conselleira de Vivenda fixo onte ao Casco Histórico acompañada do goberno local e de edís do PP pero colouse. Ao punto de eclipsar unha visita rotineira. A exconselleira de Medio Rural confirmou o que anticipara a súa predecesora, a Xunta non comprará inmobles con cargas pendentes. E como a Casa Gótica ten cargas, por non pagar varias multas coercitivas o seu propietario, non entrará no lote.\nAs multas foron impostas polo goberno local para forzar ao propietario a cumprir coas ordes de execución que obrigaban a repoñer o inmoble no seu estado orixinal. O impago motivou que estean en vía executiva, como o goberno local informou hai meses. Este detalle frustra que poida ser comprada polo goberno galego.\nA titular de Vivenda explicou que a Xunta confía en resolver o concurso de compra de seis inmobles máis na zona monumental betanceira no próximo mes de novembro. E confirmou que o dono da Casa Gótica non procedeu ao pago das sancións pendentes, segundo fontes municipais, se ben o feito de ter pendente varias sancións administrativas parece apuntar a que a rehabilitación da construción terá que esperar.\nSinatura do novo convenio para a ARCH\nO Concello de Betanzos é un dos 35 municipios que o pasado venres asinou os convenios de colaboración para executar os investimentos nas Áreas de Rehabilitación Integral, recordou a conselleira. No caso concreto de Betanzos contará con 432 000 euros para recuperar a ARI do conxunto histórico e a súa área de protección; investimentos que se suman aos case 145 000 euros pendentes de convocatorias anteriores, é dicir, un investimento total de 600 000 euros.\nÁrea de Rehabilitación dos Camiños de Santiago\nA conselleira tamén destacou que dúas parroquias de Betanzos, Requián e Tiobre, están incluídas na Área de Rehabilitación dos Camiños de Santiago, polo que tamén se pode beneficiar das axudas que establece a orde para a rehabilitación de inmobles na que se ten reservado un importe de 2,8 millóns de euros. Indicou que ao longo das vindeiras semana o Instituto Galego de Vivenda e Solo analizará as solicitudes para a súa resolución.


Impostura de fumador: 2010\nA year of days - Ryan, Friday, October 8, 2010\nAo despertar, curioseou espida polos andeis da nutrida biblioteca. Descubriu un exemplar de Mein Kampf e un calafrio percorreu o seu corpo. Comprendeuno todo.\nPublicada por Fumador Impostado em 19:36\nEtiquetas: Sorpresas desagradábeis\nSobran os motivos: á folga xeral.\nUn xornalista entrevista un home de uns 70 anos na rúa. O ancián entrevistado exprésase do seguinte xeito:\n« −Son fillo de exiliados.\n» Até que tiven 27 anos e, pouco antes da transición, non puiden volver a España\n» Meu pai, pobriño, non sabiamos nin onde esterralo.\n» Mamá estivo durante moitos anos en cadeira de rodas, enferma.\n» Agora teño 70 anos.\n» Hai meses quítaronme o 30% dun pulmón pola pública.\n» A miña muller é inmigrante.\n» Teño tres fillos con ela.\n» Dos tres só traballa unha, a do medio..., pero non cobra nada.\n» Todos, mesmo os meus netiños, viven da miña paga.\n» A maior vén de se separar.\n» O meu xenro estábache metido na droga, e bebía, e a deixou con dous nenos pequenos.\n» O pequeno dos meus fillos aínda non marchou da casa e, por riba, casou unha divorciada que meteu na casa connosco.\n» Esa señora antes traballaba, pero desde que viu á miña casa non fai nada.\n» Agora teñen dúas fillas que tamén viven no noso teito.\n» E agora, con isto da crise, case non puidemos ir de vacacións e, se me apuras, nin puiden celebrar que España gañou o mundial de fútbol.»\nO xornalista, abrindo os ollos a sete cuartas, comenta atónito:\n« −Non creo que a súa situación sexa tan mala, Maxestade.»\nEste mércores, todos á folga xeral. Sobran os motivos.\nPublicada por Fumador Impostado em 11:07\nPublicada por Fumador Impostado em 22:35


Gonzar, O Pino - Wikipedia, a enciclopedia libre\nGonzar, O Pino\nCoordenadas: 42°49′30.48″N 07°41′46.68″O / 42.8251333, -7.6963000\nPara outras páxinas con títulos homónimos véxase: Gonzar.\nSanta María de Gonzar é unha parroquia que se localiza no norte do concello do Pino. Segundo o IGE en 2013 tiña 449 habitantes (239 mulleres e 210 homes) distribuídos en 10 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 493 habitantes.\n2 A espiritada de Gonzar\n3.1 Lugares de Gonzar\nXenio de bronce do século I atopado na Ponte Puñide.\nModio da Ponte Puñide (M.A.N.).\nIgrexa parroquial de Santa María de Gonzar.\nA espiritada de Gonzar[editar | editar a fonte]\nTrátase dun sucedido real sobre unha muller de Gonzar chamada Josefa de la Torre, nacida en 1772 ou 1773, e que recolleron autores como Benito Vicetto (Cristina, páginas de un diario, 1852) e Pardo Bazán (La santa de Karnar, 1890). Chámanse espiritadas aquelas persoas que permanecen durante meses e anos, ata a súa morte, inmóbiles, como mortas, sen comer nin beber, e con capacidade de conseguir curacións dos enfermos que as visitan, cualificadas de milagrosas.\nNeste caso, tratábase dunha muller casada, con tres fillos e posteriormente viúva. Dise que en 1806, un día de novembro, saíu baixo a chuvia -acalorada de traballar na cociña- e outro día de decembro saíu ó frío, e a consecuencia diso contraeu algunha enfermidade que a obrigou a encamarse. Pouco a pouco foi sumíndose e quedou inmóbil, sen comer e sen falar. Dise que o arcebispo mandou a alguén a investigar e que, tras observala durante 17 días (tras despedir ós criados, por se a alimentaban de noite), asegurou que non se alimentaba. Dise tamén que os soldados prenderon lume á cama pero que ela nin se moveu nin dixo nada, polo que apagaron o lume axiña. Hai testemuñas de persoas que a visitaron en 1815, e que daquela levaba dez anos encamada, e sen comer nin beber nada durante os últimos seis anos. Tampouco a lavaban nin peiteaban nin a cambiaban de roupa, e a pesar diso mantiña un aspecto impecable, limpio e aseado.\nEn 1838, despois de 30 anos en cama, foi examinada por un médico de Santiago, Varela Montes. Este escribiu que se ben comía algo nun principio, prondo deixou de comer en absoluto, e que a súa cara estaba tersa, sen signos de extenuación e coa respiración lenta, estando case cega. O párroco do lugar visitábaa tódolos meses para darlle a comuñón; declarou que algunhas veces choraba. Finalmente, morreu en 1848 e foi enterrada baixo o altar da igrexa de Santa María de Gonzar.\nExiste un retrato da espiritada de Gonzar no Museo de Pontevedra, obra de Juan José Cancela del Río. A medicina actual considéraa como o primeiro caso documentado en Galicia de anorexia.\nLugares de Gonzar[editar | editar a fonte]\nPáxina web do concello do Pino (en castelán)\nLa Voz de Galicia, 16.03.2014 (en castelán)\nTraído desde «https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Gonzar,_O_Pino&oldid=6025985»\nO Pino poboación 2013\nA última edición desta páxina foi o 26 de marzo de 2022 ás 22:24.


O Presidente pon en valor o retorno económico e turístico que ten para a provincia Live is Life, coa que colabora a Deputación | Deputación de Lugo\nJosé Tomé visitou este mércores no miradoiro de Souto Chao, en Sober, a rodaxe do novo filme do monfortino Dani de la Torre, que se grava en varios concellos da Ribeira Sacra. O organismo provincial achegará100.000 euros\n“A nosa colaboración ten un dobre obxectivo. Por un lado, seguir apoiando ao sector audiovisual lucense e galego, un sector que crea industria, emprego, e fomenta a cultura e a nosa lingua, e, por outro lado, porque esta produción audiovisual favorece a proxección nacional e internacional da nosa provincia e, con elo, o turismo”\nO Presidente lembrou que nos últimos dez anos a Deputación colaborou con máis de 30 películas, documentais, curtas e series, a última,O sabor das margaridas, o que demostra o apoio claro da Deputación coa industria audiovisual galega\nO Presidente da Deputación de Lugo, José Tomé Roca, visitou este mércores no miradoiro de Souto Chao, en Sober, a rodaxe de Live is Life, a nova película do monfortino Dani de la Torre, que se grava en varios concellos da Ribeira Sacra. A Deputación colaborará cunha achega económica de 100.000 euros a través dun patrociniocon este proxecto audiovisual, que se desenvolve nos municipios de Pantón, Sober, Quiroga, O Saviñao e Monforte de Lemos.\nDurante o encontro, José Tomé, acompañado do Deputado de Participación Cidadá, Roberto García Pernas, explicou que “o apoio da Deputación ten un dobre obxectivo. Por un lado, seguir colaborando co sector audiovisual lucense e galego, un sector que crea industria, emprego, e fomenta a nosa cultura e a nosa lingua, e, por outro lado, porque colaborar con esta produción audiovisual favorece a proxección nacional e internacional da nosa provincia e, con elo, o turismo”.\nA colaboración coa película, incidiu o Presidente, “é un investimento, polo retorno económico e a xeración de novos postos de traballo durante a rodaxe, e tamén pola proxección en todo o mundo que se lle dá á nosa provincia. Esta colaboración enmárcase no compromiso do organismo provincial por promocionar e potenciar o noso territorio, a través dun proxecto que converte á provincia nun plató de rodaxe, sendo unha oportunidade para a proxección nacional e internacional da riqueza patrimonial e paisaxística coa que contamos”.\nO mandatario provincial salientou o protagonismo da Ribeira Sacra en Live is Life, “trátase dun escaparate excepcional da provincia que atraerá a novos visitantes, impulsando o turismo lucense, nunha situación moi complexa para o sector debido á crise sanitaria provocada pola Covid-19”.\nA Deputación coa industria audiovisual\nO Presidente salientou a sensibilidade da Deputación co mundo da cultura, concretamente co sector audiovisual, “que está pasando por momentos moi difíciles por mor da pandemia do coronavirus. Con esta colaboración amosamos o noso compromiso con todas as persoas que traballan nun eido tan importante para a sociedade e que nos fai tanta compañía, como se demostrou durante o confinamento”.\nJosé Tomé engadiu que “é responsabilidade das administracións, cada unha dentro das súas competencias, traballar polo presente, pero sobre todo polo futuro da nosa cultura”. Neste senso, o Presidente informouque nos últimos dez anos o organismo provincial colaborou con máis de 30 películas, documentais, curtas e series, a última, O Sabor das Margaridas, o que demostra o apoio claro da Deputación coa industria audiovisual galega e lucense.\nDani de la Torre, recoñecido cineasta\nJosé Tomé puxo en valor o traballo do director da película, “un recoñecido cineasta, cunha traxectoria consolidada, que está no máis alto do audiovisual galego e nacional. Dani de la Torre é un dos embaixadores da nosa terra. Mostra diso son os numerosos traballos nos que pon no punto de mira, a través dunha pantalla de cine, a beleza paisaxística da provincia de Lugo”.\nProbas PCR constantes\nComo medida de prevención e seguindo os protocolos sanitarios, todo o persoal que traballa na produción da película someteuse a probas PCR para realizar a rodaxe con total seguridade, cumprindo cos protocolos sanitarios.\nA nova longametraxe do director monfortino, Live is Life,unha historia orixinal de Albert Espinosa, narra a historia dun grupo de cinco nenos, a mediados dos anos 80, que intentan cumprir os seus sonos durante a noite de San Xoán, nun pequeno pobo de Galicia.


maderne: Literatura e psicodrama\nHai unha relación evidente entre psicoloxía e drama, de xeito que os dramas constitúen casos a partir dos que realizar os máis diversos estudos sobre a conduta. A peza que presentamos, comentada no seu día en Faro da Cultura, pode ser un bo exemplo. O cadro é de John Morana\nBanqueiros e poetas. Últimos días de Manuel Ruíz\nManuel Ruíz e un home cunha enfermidade dexenerativa que xa perdeu control sobre o seu corpo. A súa mente permanece lúcida e esperta, mais é completamente incapaz de controlar o progreso da súa destrución física. Cos seus fillos, impotentes para atender adecuadamente unha persoa fisicamente dependente, argalla unha solución para ser admitido nun hospital e reclamar alí o dereito a unha morte digna. Todo isto acontece nunha cidade do Canadá, seguramente Montreal, a onde o tal Manuel chegara anos atrás na compaña da súa dona, xa falecida, e onde os dous viviran bastante tempo atrás.\nA peza ten unha dimensión basicamente expositiva, pois vanse sucedendo os cadros que exemplifican a peripecia de Manuel, desde o momento en que os seus fillos o abandonan na rúa, ata ese momento climático no que, co pano de fondo dunha peza de Shubert, abandona este mundo, logo de ser sometido, por vontade propia, a un proceso de eutanasia que a veces se define como execución, suicidio asistido ou asasinato consentido.\nMais a peza non remata aí, pois estamos ante unha creación que non é habitual atopar na bibliografía dramática. Doutor, por favor, máteme con xeito, ou 36 días na vida de Manuel Ruíz, defínese como unha “peza de teatro en forma de socio-drama en seis cadros (o derradeiro un debate)”, explicando que se pode representar ou simplemente ler. En efecto, tratase dun conflito dramatizado que non só persegue a posta en situación escénica do conflito senón unha valoración crítica por parte de lectores, e, o que resultaría máis importante, por parte dos espectadores, homes e mulleres.\nO psicodrama e o sociodrama son un desenvolvemento terapéutico de Jacob L. Moreno, médico psiquiatra de ascendencia sefardí nado en Bucarest, que entendía que na comprensión e na resolución de conflitos era fundamental promover unha vivencia activa dos mesmos, que propiciase pola súa vez unha nova comprensión, o que se lograba a través da súa escenificación, e da observación e comentario da mesma por parte do individuo inserido nun grupo de terapia. A diferenza da psicanálise de Freud, asentada no fluxo lingüístico, e na súa interpretación (ata chegar á hipérbole logocéntrica de Lacan), Moreno propoñía unha comprensión desde a acción, pois un xesto pode dicir tanto como as palabras, mesmo contradicilas.\nO psicodrama coñeceu importantes desenvolvementos en experiencias sempre marxinais, aínda que houbo países nos que foi amplamente considerado en épocas concretas. Derivou en múltiples direccións, unha delas en torno ao que se coñece como “terapias expresivas” que procuran que por medio da expresión e da comunicación no grupo, o suxeito vaia expulsando os conflitos que o aflixen e vaian agromando as causas latentes dos mesmos. Un dos máis coñecidos practicantes desta metodoloxía é Eduardo Paulovski, recoñecido actor e dramaturgo que nos anos sesenta formou parte dun grupo que promoveu a renovación das prácticas terapéuticas en América.\nUnha parte importante do proceso ten que ver coa participación no grupo, nun exercicio de comentario e deliberación que busca acompañar e arroupar o individuo, pero tamén analizar adecuadamente as causas e razóns dos conflitos, deliberacións que por veces se realizan mediante xogos de roles.\nPor iso no texto que presentamos se producen unha e outra vez intervencións de actores que desempeñan roles de espectadores e por iso tamén se solicita a intervención do público verdadeiro. O moderador, a modo de condutor da escena, vai organizando a presentación de xeito que todos os puntos de vista se manifesten e a concorrencia poida ter unha comprensión cabal da complexidade dun problema. Neste caso, unha cuestión tan transcendente como as razóns para aprobar ou rexeitar a eutanasia. Por iso creo que estamos ante unha peza que se debería escenificar adecuadamente para despois levala por toda Galicia, para que as persoas puidesen participar nun debate necesario sobre a mellor maneira de asumir e enfrontar a morte. Mais usos e beneficios do teatro, escola de cidadanía.\nCoñecín ao Doutor Teixeiro arredor de 1985, cando eu iniciaba en Vigo a miña colaboración co que daquela era a Escola Dramática Galega. Andaba coa idea de crear un grupo de traballo en torno ao que puidesen ser as terapias expresivas, despois de ter realizado un curso de psicodrama que me mostrara como na análise da conduta dos personaxes as xentes de teatro non poden renunciar ao potencial explicativo das ciencias da conduta. Finalmente a proposta non resultou naquela altura, se ben é probable que en breve ese grupo se poida constituír. Gardo daquel encontro unha lembranza indeleble e a imaxe dun home amable, atento, disposto a colaborar, pero tamén bastante escéptico.\nNon era para menos. Despois de ter traballado tanto tempo na posta en marcha de liñas de traballo eficaces pero marxinais para enfermidades marxinais de persoas marxinais, ou de ter iniciado experiencias pioneiras con resultados excelentes pero xamais recoñecidos, o Doutor Teixeiro seguramente non gardaba xa moitas esperanzas de que as propostas renovadoras que viña impulsando desde tantos anos atrás acabasen por callar. Esta peza que agora nos chega constitúe en boa medida o testamento intelectual dun médico que aparece cabalmente definido na páxina 97. A diferenza de tantas e tantas persoas o Doutor Teixeiro sabía que a misión do ser humano neste mundo non é a de atesourar riquezas senón experiencias e coñecemento. Como tamén o dicía Cavafis, no seu magnífico “Ítaca”.\nTEIXEIRO, XOSÉ, Doutor, por favor, máteme con xeito, A Coruña, Biblioteca Arquivo Francisco Pillado Mayor, Universidade da Coruña, 2009, 179 páxinas.\nPublicado por maderne en 23:50


📣O BNG insiste en investigar os contratos do imputado Villar Mir e lamenta o rexeitamento do PSOE | Noticias Vigo\nO BNG insiste en investigar os contratos do imputado Villar Mir e lamenta o rexeitamento do PSOE\nPublicado por Noticias Vigo o día 03/05/2017 na sección de BNG,Política,Vigo\nO Bloque tamén leva ao próximo pleno a demanda dunha comisión de investigación das concesións e adxudicacións públicas ao Grupo empresarial de Villar Mir, agora imputado na Operación Lezo por suposto financiamento ilegal do PP.\n“A cascada de corrupción do PP ten unha derivada moi clara para o noso país na venda ilegal das centrais do Xallas por parte de Ferroatlántica”, explicou, polo que pediu ao presidente da Xunta que se posicione.\n“Se Feijóo non ten nada que agochar estamos convencidos que apoiará esta iniciativa”, dixo Pontón quen a preguntas dos medios tamén lamentou as declaracións do portavoz parlamentario do PSOE. “O PSOE ten unha especie de síndrome de Estocolmo co PP, que espero sexa capaz de superar porque nin o entendo, nin o comparto”, alegou.\nAdemais, o Bloque vai levar a cabo diversas iniciativas centradas na defensa do emprego digno e en defensa do idioma e unha serie de iniciativas en relación ao agravio que sofre Galiza por parte do Estado. Ás portas da celebración do 17M, o BNG proporá na Cámara un “debate sosegado” sobre a situación do idioma porque o galego é a única lingua do país que perde falantes.\n“O PP ten que asumir que o decreto do plurilingüismo o único que fixo foi cercenar a normalización do noso idioma e poñer en perigo a súa continuidade xeracional”, por contra, é necesario “un novo marco legal que ampare á nosa lingua e que serva de estimulo para que o galego deixe de perder falantes, para ganar terreo e prestixio porque forma parte do que máis nos une”.\nO BNG tamén trasladará ao pleno unha serie de iniciativas para denunciar o agravio a Galiza por parte do Estado, a empezar polos orzamentos do recortazo “que consolidan un modelo antisocial” e que implican a redución en 442 millóns de euros dos investimentos do Estado cando hai moitos asuntos pendentes. “Imos pedir que o Parlamento se opoña ao orzamento do recortazo”, indicou.\nPontón tamén denunciou o bloqueo do PP á Comisión de investigación das caixas, sen convocarse desde o 23 de marzo, “case podemos dicir que está en busca e captura”, ironizou a portavoz nacionalistas, tras criticar a negativa da Sareb a enviar a información e a documentación solicitada.\ncosta da morte, ferroatlantica, Grupo Villar Mir, XALLAS\nA CIG lamenta que a Fiscalía desista de investigar…\nPontón pide cese do Director Xeral Montes tras ser…


Unha voda galego-venezolana e un enlace moi folclórico, esta noite en 'Casamos!' | Información corporativa da CRTVG | CRTVG\nUnha voda galego-venezolana e un enlace moi folclórico, esta noite en 'Casamos!'\nO programa (22.30 h) acompañará no seu gran día a Rubén e Patricia, cuxa historia demostra que existe o amor a primeira vista, e a Vanesa e Álex, unha parella pola que ninguén apostaba ao principio\nSantiago, 21.10.2020.- Os enlaces máis románticos, divertidos, curiosos e entrañables serán protagonistas un mércores máis na Televisión de Galicia cunha nova entrega dobre do programa ‘Casamos!’.\nOs protagonistas da primeira entrega desta noite serán Rubén e Patricia, cuxa historia demostra que existe o amor a primeira vista. Antes de coñecérense non tiveran moita sorte nas súas relacións, pero nunca perderon a confianza de atopar a parella das súas vidas.\nCando Rubén coñeceu a Patricia, un auténtico furacán venezolano, soubo que ela ía ser a elixida. Tres meses de relación foron suficientes para decidir que querían casar e comezaron a preparar o seu gran día. Así pois, os espectadores da TVG verán esta noite un enlace galego-venezolano onde non faltará a emoción, a festa e, sobre todo, o amor.\nNo amor, coma na vida, as aparencias enganan. Este é o caso de Vanesa e Álex, a segunda parella de hoxe. Ninguén apostaba pola súa historia porque… que ían ter en común unha militar e un gaiteiro? Cando superaron os prexuízos, decidiron ir por todas e selaron o seu amor no programa ‘Luar’.\nHoxe tamén queren escribir o seguinte capítulo da súa historia na Televisión de Galicia e por iso casan diante das cámaras de ‘Casamos!’, cun enlace moi folclórico en Tui, onde non faltará a música, o baile e moita emoción.


A historia do rexurdir dun símbolo da Coruña: así se salvou Labase\nDeza: A historia do rexurdir dun símbolo da Coruña: así se salvou Labase\nFernández Coto firmou a aplaudida rehabilitación do inmoble que acapara as miradas cada verán como sede do Espacio Mahou Coruña\nImagen del edificio de Labase antes de su remodelación en 1900 Cedida\na coruña / la voz 09/08/2019 13:03 h\nRenace cada verán. O antigo edificio da tenda de Labase, a marca textil creada por Javier Cañás Caramelo, acapara todas as miradas. O inmoble que acolle o Espazo Mahou Coruña, na praza de San Andrés, é un símbolo do modernismo coruñés. O arquitecto Carlos Fernández Coto (A Estrada, 1960), presidente da Asociación para a Defensa do Patrimonio Cultural Galego (Apatrigal), foi o responsable da aplaudida rexeneración da obra de Julio Galán.\nO traballo de rexeneración ocupou dous anos, nos que houbo que levantar os planos do edificio modernista, cheo de detalles, como as flores dos balcóns, que tiveron que pintar á man sobre papel vexetal co obxectivo de volver ao deseño primixenio de Julio Galán CESAR QUIAN\n-Con que se atopou en 1990, cando asumiu a rehabilitación?\n-Atopeime cun edificio precioso, pero cun deterioro importante, tanto nas fachadas, pola falta de mantemento durante moitos anos, como no interior. Tiña mesmo alteracións que, na miña opinión, perturbaban a súa esencia e estética, sobre todo, na planta baixa, onde estivera Casa Cabanela, totalmente mutilada. Esnaquizaran a súa composicións cuns enormes escaparates.\n-O que primou foi devolverlle o esplendor que perdera. Deixei a un lado o ego de arquitecto para darlle protagonismo a Julio Galán. É un edificio pequeno, pero que consolida unha esquina e fai cidade. Os exteriores aportan moito á praza e á configuración urbana da Coruña.\n-Que quixo proxectar?\n-Foi un traballo de cirurxía. Tanto na representación do edifico como na realidade física. No 1990 non tiñamos os recursos informáticos de agora. Debuxouse a man sobre papel vexetal, incluídas as flores dos balcóns. Está cheo de detalles. Non había outra técnica nin programas dixitais. Hoxe sería máis sinxelo.\nDeixei a un lado o ego para darlle a Galán o protagonismo\nO arquitecto Carlos Fernández Coto foi o responsable da rehabilitación encargada en 1990 polo empresario Javier Cañás Caramelo para a tenda de moda Labase CARMELA QUEIJEIRO\n-Foi un reto arquitectónico?\n-O proxecto levou bastantes meses. Case dous anos, e tivo un custe de, aproximadamente, 100 millóns de pesetas. As balconadas, de ferro fundido, enviáronse a un obradoiro onde as mimaron para que volveran ser o que foran.\n-Que se cambiou?\n-Do edificio orixinal, a parte da planta baixa onde se recuperou a estética proxectada por Julio Galán en 1911, o único que se fixo foi colocar un ascensor. Tamén aseos e instalacións eléctricas e de auga. Adaptalo a 1990. Foi un exercicio de limpeza.\nO edificio, que pasou a ser coñecido como Labase, foi tamén a tenda Casa Cabanela. A falta de mantemento e, sobre todo, os cambios feitos na primeira planta alteraran o deseño orixinal que Julio Galán proxectara en 1911 Cedida\n-Como lle gustaría que se conservarse e para que usos?\n-Cando recibín o encargo, hai agora case 30 anos, era para que fose unha tenda de roupa, Labase. Como toda a boa arquitectura, pode ser destinado a calquera uso. Alegreime bastante cando souben que ía ser o Espacio Mahou Coruña.\n-É un edificio moi querido. Condicionouno máis isto?\n-Para min, foi un dos meus proxectos máis importantes na cidade da Coruña, e cunha dobre responsabilidade. Non só como arquitecto que proxecta algo, senón como arquitecto que lle dá unha segunda vida ao que pensou outro arquitecto do talle de Julio Galán. Un dos máis relevantes na cidade e en Galicia.\n-Como se preparou?\n-Tiven que estudar a súa vida, o seu traballo, para empaparme da súa obra e ver como pensaba e como o recuperaría el. Tratouse de apartar a pegada propia e recuperar o que Galán pensara no seu momento.\n1911-1990. Son as dúas datas que marcaron a vida do inmoble. A primeira, a da súa creación. Unha obra modernista icónica do arquitecto Julio Galán, nacido en Asturias en 1875. A segunda, a da súa recuperación. A volta ao esplendor perdido. Un traballo que asinou Carlos Fernández Coto. A antiga La Base é agora o recinto de Espacio Mahou Coruña\nTiven que estudar a súa vida para ver como pensaba Galán e como recuperaría el o edificio\nO edificio agora, trala recuperación encargada a Carlos Fernández Coto ANGEL MANSO\nA Estrada A Coruña ciudad


Trinta anos de intenso servizo, na casa grande da familia, onde medraron moitos nenos, onde a avoa cociñou para toda a familia centos de veces,…merecida xubilación! Agora damos paso a novas solucións de almacenaxe, a unha distribución máis axeitada ó uso actual.\nXa non volverán a chocar coa esquina das estanterías, nin a pedir que se aparte o que se sente na mesa, que así non se pode cociñar. No baño xa pode maquillarse unha mentres a outra limpa os dentes e habilítanse espazos de almacenaxe.\nA limpeza, a orde, as cores claras, combinadas co inox dos electrodomésticos e grifería, e un toque de nostalxia no pavimento son a base da nova decoración.