Volta ao cole ecolóxica | Consumer\nVolta ao cole ecolóxica\nOs escolares poden asumir diversos hábitos ecolóxicos para reducir o seu impacto ambiental e, de paso, aforrar diñeiro\nTras as vacacións de verán, o calendario escolar volve chamar á porta de miles de alumnos de todas as idades. Os libros, o material escolar ou o transporte son un tema máis de preocupación para as familias nestas datas. Cuns cuantos consellos, os consumidores poden reducir a súa pegada ecolóxica e aforrarse ademais uns euros. Os pais e os profesores poden educar aos alumnos no respecto ao medio ambiente.\nConseguir o material escolar de forma ecolóxica\nEn primeiro lugar, convén estudar que hai que comprar de novo, ou devandito doutra maneira: concienciarse de que conservar e reutilizar os libros, os lapis, os bolígrafos, as pinturas, as regras, etc. do curso pasado, e usar só o necesario, serve para aforrar diñeiro e para evitar a acumulación de residuos e a contaminación producida na fabricación e distribución dos devanditos produtos.\nOs libros escolares de irmáns maiores ou amigos poden reutilizarse se se coidaron. As asociacións de pais de alumnos poden realizar unha colecta para conseguir e distribuír libros usados que poidan servir a outros estudantes. No caso de que xa non poidan usarse máis, é posible reciclalos ou doalos a unha ONG que poida levalos a países onde sexan ben recibidos.\nAo facer a compra, un consumidor responsable co medio ambiente deberíase fixar en como se fabricaron os produtos, se se elaboraron ou non con materiais nocivos, se levan etiquetas ecolóxicas ou calquera distintivo de calidade ambiental, como o certificados ISO 14001 ou o Regulamento Comunitario de Ecogestión e Ecoauditoría (EMAS). O papel debería ser reciclado e blanqueado sen compostos de cloro. Os materiais elaborados con madeira que levan o distintivo FSC certifican que proveñen de bosques sustentables.\nUsar só o necesario serve para aforrar diñeiro e para evitar a acumulación de residuos e a contaminaciónOs aparellos electrónicos, cada vez máis utilizados polos estudantes, poden ter un alto impacto ambiental se non se lles aplica a mesma fórmula do sete erres que ao resto de produtos. Tratar de non usar pilas evitará que os seus produtos químicos contaminen a contorna, e en caso de ter que utilizalas, reciclalas nos lugares correspondentes.\nSe se necesita un computador, un elemento cada vez máis común en colexios e fogares, pódese elixir un modelo cun certificado de alta eficiencia enerxética, que utilice compoñentes libres de sustancias nocivas, como o chumbo, e mesmo que o seu fabricante garanta un sistema da súa reciclaxe posterior. Se se posuía xa un computador antigo que aínda funciona, é posible tentar que outra persoa poida volver utilizalo ou ben doalo a algunha ONG. E se está inservible, débese reciclar de maneira adecuada nos puntos limpos.\nRoupa e comida ecolóxicas\nAo vestirse, ademais de asumir o tres erres (reducir, reutilizar e reciclar) co propio fondo de armario, pódese acudir ás tendas de roupa ecolóxica, tanto a elaborada de maneira natural, como a reutilizada tras habela higienizado.\nEn canto á alimentación, os centros educativos poden acumular montañas de lixo se se abusa dos produtos envasados. Ademais de constituír un hábito saudable, é preferible levar alimentos locais de tempada, froitas ou bocadillos feitos en casa. Tamén é recomendable evitar as bebidas embotelladas ou enlatadas, pola cantidade de residuos que xeran. Fronte a este tipo de envases de usar e tirar, é desexable utilizar recipientes, tarteras, cantimploras, bidóns, etc., para usarse máis dunha vez, e se é posible, que estean fabricados con materiais ecolóxicos.\nTransporte e colexio, tamén verdes\nO transporte é un aspecto importante que convén coidar. Elixir un centro educativo o máis próximo a casa, para ir a pé ou en bicicleta, é máis saudable e ecolóxico, ademais do consecuente aforro en transporte. Se é necesario un medio de locomoción, estudar se pode ser público para prescindir do coche privado. Así se evita colapsar o tráfico das cidades e redúcese a contaminación acústica e atmosférica.\nOs edificios escolares poden contribuír a conservar o medio ambiente. O idóneo sería que estivesen feitos de maneira ecolóxica e sustentable, con pautas de construción bioclimática. E se son edificios construídos, tratar de integrar todo tipo de elementos ecolóxicos, como paneis solares, lámpadas de baixo consumo ou papeleiras diferenciadas de reciclaxe.\nConcienciar mediante a educación ambiental\nA educación ambiental é un elemento importante no que os pais, profesores e alumnos poden participar. A educación baseada en valores como o respecto á natureza ou a sustentabilidade poden contribuír a desenvolver unha sociedade máis ecolóxica.\nCada vez máis centros educativos implantan programas de ecoloxía e sustentabilidade. Neles, contémplase a mellora de aspectos como a xestión de materiais, residuos e recursos do propio centro, ademais da extensión de hábitos de consumo ecolóxico (enerxía, auga, alimentación, etc.) tanto aos alumnos e profesores como ás familias. É un investimento coa que todos gañan: os colexios vólvense máis sustentables e reducen o seu gasto, á vez que os alumnos adquiren valores de respecto ao medio ambiente que lles guiarán na súa vida presente e futura.\nAlgúns destes programas, como o de a Axenda 21 Escolar, son cada vez máis populares nos centros educativos españois.\necolóxicos escolares libros-gl


DOG Núm. 39 Venres, 26 de febreiro de 2016 Páx. 7159\nNo marco do establecido nos artigos 47 e 149.1.13ª da Constitución española, o artigo 27.3 do Estatuto de autonomía de Galicia, aprobado pola Lei orgánica 6/1981, do 6 de abril, atribúelle á Comunidade Autónoma de Galicia a competencia exclusiva en materia de vivenda.\nO Parlamento de Galicia aprobou a Lei 8/2012, do 29 de xuño, de vivenda de Galicia, que inclúe regulacións orientadas a garantirlle o acceso á vivenda a quen realmente o necesita, partindo dos principios de igualdade e transparencia no acceso ás vivendas protexidas e ás axudas públicas, ao mesmo tempo que establece medidas que achegan seguridade xurídica ao mercado inmobiliario e garantías ás persoas adquirentes e usuarias das vivendas. No capítulo IV do título II do citado texto legal regúlanse outras actuacións protexidas en materia de vivenda, entre as cales se inclúen medidas dirixidas a impulsar a posta no mercado de vivendas en alugamento, cos obxectivos prioritarios de mobilizar as vivendas baleiras e de favorecerlle o acceso á vivenda a colectivos singulares, en particular colectivos sociais especialmente desfavorecidos, vulnerables ou en situación de exclusión social, mulleres vítimas de violencia de xénero, persoas maiores e persoas novas que pretendan acceder á vivenda por primeira vez.\nO artigo 17 da Lei 13/2015, do 24 de decembro, de medidas fiscais e administrativas, engade unha nova letra m) ao artigo 104 da Lei 8/2012, do 29 de xuño, de vivenda de Galicia, e tipifica como infracción o non inscribir no Censo de vivendas baleiras da Comunidade Autónoma de Galicia as vivendas cuxa inscrición sexa obrigatoria conforme a regulación do citado censo.\nA disposición derradeira primeira da Lei 8/2012, do 29 de xuño, habilita o Consello da Xunta de Galicia para desenvolver regulamentariamente o contido da lei e, polo tanto, para regular o censo de vivendas baleiras da Comunidade Autónoma de Galicia e os supostos de inscrición obrigatoria.\nO Consello da Xunta de Galicia aprobou, o 5 de decembro de 2012, o Programa de realoxamento de afectados por execucións hipotecarias, que segue en vigor e que ten por finalidade dar cobertura a todas as persoas que perdan a súa única vivenda nun procedemento de execución hipotecaria e teñan uns ingresos ponderados inferiores a 2,5 veces o IPREM. Este programa é complementario das medidas adoptadas polo Goberno do Estado dirixidas a paliar as situacións producidas polas dificultades de pagamento das cotas hipotecarias.\nAdemais, o 8 de abril de 2013 asinouse un convenio entre o Consello Xeral do Poder Xudicial, a Xunta de Galicia e a Federación Galega de Municipios e Provincias sobre a detección de supostos de vulnerabilidade con ocasión do lanzamento de vivenda familiar e medidas de carácter social, co obxecto de establecer un protocolo de actuación conxunta.\nO día 3 de outubro de 2013, o Consello da Xunta aprobou o Programa Reconduce co obxecto de apoiar as persoas e familias en risco ou en situación de desafiuzamento da vivenda habitual.\nO 12 de febreiro de 2015, o Consello da Xunta aprobou o Plan Rehavita, Plan galego de rehabilitación, alugamento e mellora de acceso á vivenda 2015-2020, que pretende facilitar o acceso á vivenda ás familias que máis o necesitan e que inclúe unha serie de medidas tendentes a reforzar o Programa de realoxamento de afectados por execucións hipotecarias.\nNo marco do citado Plan RehaVita, asináronse convenios coa Sareb e diversas entidades financeiras co obxecto de que o Instituto Galego da Vivenda e Solo poida dispor de vivendas con destino a alugamento social para as persoas con maiores dificultades e, de forma especial, para as persoas afectadas por execucións hipotecarias.\nO plan RehaVita inclúe, ademais, outra medida tendente a evitar desafiuzamentos por impagamento das rendas de alugamento, como o bono de alugueiro social.\nEn todo caso, como complemento a estes instrumentos, para conseguir unha adecuada aplicación das políticas publicas de vivenda, é necesario dispor da información oportuna que permita adoptar as medidas adecuadas en cada momento.\nPara estes efectos, o Instituto Galego da Vivenda e Solo xestiona o Rexistro Único de Demandantes de Vivenda da Comunidade Autónoma de Galicia, onde deben inscribirse todas as persoas interesadas en acceder á vivenda protexida; é así un instrumento válido e veraz para coñecer a demanda real de vivendas protexidas en cada localidade, ao proporcionar unha información actualizada que lles permite ás administracións públicas competentes adecuar as súas programacións á demanda existente.\nNos últimos anos produciuse unha acumulación de vivendas en mans das entidades de crédito, polo que é preciso tamén dispor dunha información fiable das vivendas baleiras propiedade destas entidades existentes en concellos de máis de 10.000 habitantes que poidan estar en situación de ser habitadas, para analizar as posibilidades de equilibrar a demanda existente coa oferta potencial de vivenda e así establecer unha planificación correcta das actuacións a realizar, co obxecto, de ser o caso, de incentivar a incorporación das vivendas baleiras ao mercado inmobiliario.\nA razón de limitar a obriga de inscrición aos concellos de máis de 10.000 habitantes está fundamentada nos datos de demanda de vivenda existentes no Rexistro Único de Demandantes de Vivenda da Comunidade Autónoma de Galicia que acreditan que son precisamente os que teñen unha maior demanda e, polo tanto, é neses concellos onde se busca ter un maior coñecemento do parque residencial existente para poder dar unha resposta adecuada á demanda. Non obstante, posibilítase tamén a inscrición voluntaria das vivendas baleiras que non pertenzan ás persoas obrigadas a inscribilas ou estean situadas en concellos cunha poboación igual ou inferior a 10.000 habitantes.\nNeste contexto, o presente decreto pretende habilitar os mecanismos para dispor da diagnose correcta das vivendas baleiras que son propiedade das entidades de crédito, das súas filiais inmobiliarias e das entidades de xestión de activos, incluídos os procedentes da reestruturación bancaria que están situadas nas localidades con maior demanda de vivenda de Galicia.\nPor último, o decreto prevé medidas dirixidas a favorecer o uso efectivo destas vivendas, principalmente por aquelas persoas que teñen maiores dificultades para acceder á vivenda.\nO presente decreto estrutúrase en tres capítulos, dúas disposicións adicionais, unha transitoria e dúas disposicións derradeiras.\nO capítulo I, co nome de «Disposicións xerais», regula o obxecto do presente decreto e define que se debe entender por vivendas baleiras.\nO capítulo II, denominado «Censo de vivendas baleiras da Comunidade Autónoma de alicia», recolle en cinco seccións o ámbito territorial e obxectivo, a finalidade, o órgano responsable e a organización do censo, definindo a súa estrutura e asentos, e o procedemento de inscrición, que se realiza a través dunha solicitude. Prevé tamén a inscrición obrigatoria e a voluntaria, os prazos, a súa modificación e cancelación, así como as correspondentes notificacións.\nO capítulo III, baixo a rúbrica «Medidas para favorecer a ocupación das vivendas baleiras inscritas no censo», establece unha previsión que incide no actual contexto económico, no cal coexisten, dun lado, un stock de vivendas baleiras e, ao mesmo tempo, unidades convivenciais que demandan vivenda en condicións accesibles. Esta previsión posibilita a intermediación do IGVS para favorecer a ocupación da vivenda a prezos similares aos das vivendas protexidas.\nA disposición transitoria establece o prazo para a inscrición das vivendas que estean baleiras no momento da entrada en vigor do presente decreto.\nEn virtude do disposto nos artigos 4.6, 37.1.a) e 37.2 da Lei 1/1983, do 22 de febreiro, de normas reguladoras da Xunta de Galicia e da súa Presidencia, por proposta da conselleira de Infraestruturas e Vivenda, de acordo co Consello Consultivo e logo da deliberación do Consello da Xunta de Galicia na súa xuntanza do día dezaoito de febreiro de dous mil dezaseis,\nArtigo 2. Vivenda baleira\nPara os efectos deste decreto, enténdese por vivenda baleira aquela que non sexa ocupada polo seu propietario e na cal, ademais, non exista unha persoa usuaria que dispoña do correspondente título que lle dea dereito a súa ocupación.\nCenso de vivendas baleiras da Comunidade Autónoma de Galicia\nArtigo 3. Ámbito obxectivo e territorial do Censo de vivendas baleiras da Comunidade Autónoma de Galicia\n1. Deberán inscribirse neste censo todas as vivendas baleiras que formen parte de edificios de tipoloxía residencial colectiva ou de complexos inmobiliarios situados en concellos de máis de 10.000 habitantes da Comunidade Autónoma de Galicia, sempre que sexan propiedade de entidades de crédito, das súas filiais inmobiliarias ou das entidades de xestión de activos, incluídos os procedentes da reestruturación bancaria, con independencia de onde estea o domicilio social dos seus titulares.\n2. Así mesmo, poderán inscribirse aquelas vivendas baleiras que, ao non seren de inscrición obrigatoria, estean situadas no territorio da Comunidade Autónoma e o soliciten os seus titulares, incluíndo as vivendas baleiras propiedade das administracións públicas.\n3. O censo será único para toda a Comunidade Autónoma de Galicia.\nArtigo 4. Finalidade\nArtigo 5. Órgano responsable\n1. O órgano responsable do Censo de vivendas baleiras da Comunidade Autónoma de Galicia é a Dirección Xeral do Instituto Galego da Vivenda e Solo (en diante IGVS).\n2. Correspóndelle á persoa titular da Dirección Xeral do IGVS ditar as resolucións de inscrición, modificación e cancelación da inscrición no Censo de vivendas baleiras da Comunidade autónoma de Galicia. Estas resolucións porán fin á vía administrativa.\nSección 2ª. Organización do censo\nArtigo 6. Estrutura do censo\nO censo consta de dúas seccións:\na) Sección 1ª. Vivendas de inscrición obrigatoria: inscribiranse nesta sección todas as vivendas que, de conformidade co artigo 3.1, deban constar no censo.\nb) Sección 2ª. Vivendas de inscrición voluntaria: nesta sección poderán inscribirse aquelas vivendas baleiras cuxa inscrición non sexa obrigatoria, sempre e cando así o soliciten os seus titulares.\nArtigo 7. Asentos\n1. As seccións levaranse por asentos.\n2. En cada asento constará o enderezo da vivenda, a súa superficie, mes e ano de última ocupación, data da licenza de primeira ocupación e, de ser o caso, do certificado de eficiencia enerxética. Tamén se fará constar o nome e o enderezo ou domicilio social da persoa titular, así como calquera outro dato que a persoa titular considere relevante ou sexa de interese en relación co grao de mantemento e conservación das vivendas.\nSección 3ª. Procedemento de inscrición\nArtigo 8. Procedemento para a inscrición obrigatoria de vivendas\n1. A inscrición obrigatoria realizarase mediante a presentación dunha solicitude.\n2. A presentación da solicitude unicamente poderá realizarase por medios electrónicos, a través do formulario electrónico normalizado dispoñible desde a sede electrónica da Xunta de Galicia, https://sede.xunta.es, de acordo co establecido nos artigos 27 da Lei 11/2007, do 22 de xuño, de acceso dos cidadáns aos servizos públicos, e 24 do Decreto 198/2010, do 2 de decembro, polo que se regula o desenvolvemento da Administración electrónica na Xunta de Galicia e nas entidades dela dependentes.\n3. A solicitude axustarase ao modelo normalizado que figura como anexo I a este decreto, xunto co que deberá achegarse a seguinte documentación:\nc) Copia debidamente compulsada da solicitude de inscrición no Rexistro de Certificados de Eficiencia Enerxética de Edificios da Comunidade Autónoma de Galicia dependente do Instituto Enerxético de Galicia, no suposto de que non estea rexistrado (de estalo, indicarase o número de rexistro no anexo II).\n4. A documentación complementaria presentarase electronicamente, utilizando calquera procedemento de copia dixitalizada do documento orixinal. Neste caso, as copias dixitalizadas presentadas garantirán a fidelidade co orixinal, baixo a responsabilidade da persoa solicitante ou, de ser o caso, do seu representante. A Administración poderá requirir a exhibición do documento orixinal para o cotexo da copia electrónica presentada, segundo o disposto nos artigos 35.2 da Lei 11/2007, do 22 de xuño, de acceso electrónico dos cidadáns aos servizos públicos, e 22.3 do Decreto 198/2010, do 2 de decembro, polo que se regula o desenvolvemento da Administración electrónica na Xunta de Galicia e nas entidades dela dependentes.\n5. Se a solicitude de inscrición non está debidamente cuberta ou non vai acompañada cos documentos indicados neste artigo, requirirase a persoa interesada para que nun prazo de 10 días emende a solicitude ou xunte os documentos preceptivos, conforme o previsto no artigo 71 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común. As solicitudes que reúnan os requisitos establecidos darán lugar á correspondente resolución de inscrición obrigatoria no Censo de vivendas baleiras da Comunidade Autónoma de Galicia.\n6. Correspóndelle á persoa titular da Dirección Xeral do IGVS ditar a resolución de inscrición obrigatoria no Censo de vivendas baleiras da Comunidade Autónoma de Galicia, que porá fin a este procedemento. A dita resolución será notificada á persoa interesada.\nArtigo 9. Procedemento para a inscrición voluntaria de vivendas\n1. No caso de inscrición voluntaria, as persoas propietarias, para os efectos da súa inscrición no censo, deberán presentar unha solicitude de inscrición.\n2. A solicitude presentarase preferiblemente por vía electrónica, a través do formulario normalizado dispoñible desde a sede electrónica da Xunta de Galicia, https://sede.xunta.es, de acordo co establecido nos artigos 27 da Lei 11/2007, do 22 de xuño, de acceso electrónico dos cidadáns aos servizos públicos, e 24 do Decreto 198/2010, do 2 de decembro, polo que se regula o desenvolvemento da Administración electrónica na Xunta de Galicia e nas entidades dela dependentes.\nTamén se poderá presentar a solicitude en soporte papel, en calquera dos lugares e rexistros establecidos no artigo 38.4 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común, utilizando o formulario normalizado dispoñible na sede electrónica da Xunta de Galicia.\n3. A solicitude axustarase ao modelo normalizado que figura como anexo IV a este decreto, xunto co que deberá achegarse a seguinte documentación:\na) Se a persoa titular das vivendas é unha persoa física, autorización para consultar os datos da súa identidade no Sistema de verificación de datos de identidade. No caso de non achegar a citada autorización, deberá presentar copia do DNI ou do documento que regulamentariamente o substitúa.\nb) Acreditación, de ser o caso, da representación de quen actúe en nome da persoa propietaria da vivenda.\nc) Anexo V, debidamente cuberto.\nd) Copia debidamente compulsada da solicitude de inscrición no Rexistro de Certificados de Eficiencia Enerxética de Edificios da Comunidade Autónoma de Galicia dependente do Instituto Enerxético de Galicia, no suposto de que non estea rexistrado (de estalo, indicarase o número de rexistro no anexo V).\ne) Documentación relativa a calquera outro dato que a persoa titular queira facer constar na inscrición por consideralo relevante ou de interese en relación co grao de mantemento e conservación das vivendas.\n4. A documentación complementaria poderá presentarse electronicamente, utilizando calquera procedemento de copia dixitalizada do documento orixinal. Neste caso, as copias dixitalizadas presentadas garantirán a fidelidade co orixinal baixo a responsabilidade da persoa solicitante ou representante. A Administración poderá requirir a exhibición do documento orixinal para o cotexo da copia electrónica presentada, segundo o disposto nos artigos 35.2 da Lei 11/2007, do 22 de xuño, de acceso electrónico dos cidadáns aos servizos públicos, e 22.3 do Decreto 198/2010, do 2 de decembro, polo que se regula o desenvolvemento da Administración electrónica na Xunta de Galicia e nas entidades dela dependentes.\nA documentación complementaria tamén poderá presentarse en formato papel, en calquera dos lugares e rexistros establecidos no artigo 38.4 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común.\nSempre que se realice a presentación de documentos separadamente da solicitude, a persoa interesada ou seu representante deberá mencionar o código e o órgano responsable do procedemento, o número de expediente e o número ou código único de rexistro.\n5. Se a solicitude de inscrición non está debidamente cuberta, ou non vai acompañada cos documentos indicados neste artigo, requirirase a persoa interesada para que nun prazo de 10 días emende a solicitude ou xunte os documentos preceptivos, conforme o previsto no artigo 71 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común. As solicitudes que reúnan os requisitos establecidos darán lugar á correspondente resolución de inscrición voluntaria no Censo de vivendas baleiras da Comunidade Autónoma de Galicia.\n6. Correspóndelle á persoa titular da Dirección Xeral do IGVS ditar a resolución de inscrición voluntaria no Censo de vivendas baleiras da Comunidade Autónoma de Galicia, que porá fin a este procedemento. A dita resolución será notificada á persoa interesada.\nArtigo 10. Prazo para solicitar a inscrición\n1. O prazo para solicitar a inscrición a que se refire o artigo 8 será de oito meses, contados desde o día seguinte a aquel en que se producise algún dos seguintes actos: a notificación da concesión da licenza de primeira ocupación, a desocupación da vivenda por vencemento ou resolución do contrato ou a adquisición da vivenda.\n2. A solicitude a que se refire o artigo 9 poderase facer en calquera momento.\nSección 4ª. Modificación e cancelación da inscrición\nArtigo 11. Modificación da inscrición\n1. As persoas propietarias das vivendas inscritas deberán solicitar a modificación da inscrición no suposto de execución de obras de rehabilitación ou reforma que xustifiquen a imposibilidade de ocupala temporalmente e, en xeral, cando se produza calquera modificación que afecte os datos consignados no censo. O IGVS poderá requirir a documentación que considere oportuna para comprobar a dita modificación.\n2. Para solicitar a modificación da inscrición utilizarase o anexo III, unido ao anexo I, para as vivendas inscritas na sección 1ª e para as vivendas inscritas na sección 2ª utilizarase o anexo VI, co anexo IV.\n3. A solicitude de modificación presentarase na forma prevista nos artigos 8 ou 9, segundo se trate, respectivamente, de vivendas de inscrición obrigatoria ou voluntaria. O procedemento de modificación finalizará mediante resolución da persoa titular da Dirección Xeral do IGVS, que lle será notificada á persoa interesada.\nArtigo 12. Cancelación\n1. No caso de inscrición obrigatoria, o asento correspondente cancelarase, por instancia da persoa propietaria, nos seguintes casos: cando se produza a ocupación da vivenda en virtude do correspondente título, cando se transmita a un terceiro ou cando a vivenda perda as condicións mínimas de habitabilidade.\nA causa que motive a cancelación da inscrición deberá ser debidamente acreditada.\n2. As persoas propietarias das vivendas de inscrición voluntaria poderán solicitar a cancelación da súa inscrición en calquera momento.\n3. Para solicitar a cancelación, no suposto de vivendas inscritas na sección 1ª, utilizarase o anexo III, unido ao anexo I, xunto coa copia da documentación xustificativa da ocupación ou da transmisión da vivenda ou da perda das condicións mínimas de habitabilidade. No caso das vivendas inscritas na sección 2ª, utilizarase o anexo VI, co anexo IV, debidamente cubertos.\n4. A solicitude de cancelación presentarase na forma prevista nos artigos 8 ou 9, segundo se trate, respectivamente, de vivendas de inscrición obrigatoria ou voluntaria.O procedemento de cancelación finalizará mediante resolución da persoa titular da Dirección Xeral do IGVS, que será notificada á persoa interesada.\n5. O IGVS poderá de oficio, logo de audiencia á persoa titular da vivenda ou vivendas inscritas, cancelar os asentos cando teña constancia da ocupación da vivenda, cando esta non cumpra as condicións mínimas de habitabilidade ou cando non reúna os requisitos exixidos para figurar no censo.\nSección 5ª. Notificacións\nArtigo 13. Notificacións electrónicas\n1. As notificacións só se practicarán en forma electrónica cando así o manifeste expresamente a persoa interesada nos anexos I e IV.\n2. As notificacións electrónicas realizaranse mediante a plataforma de notificación electrónica dispoñible a través da sede electrónica da Xunta de Galicia (https://sede.xunta.es). De acordo co artigo 25 do Decreto 198/2010, do 2 de decembro, polo que se regula o desenvolvemento da Administración electrónica na Xunta de Galicia e nas entidades dela dependentes, o sistema de notificación permitirá acreditar a data e hora en que se produza a posta á disposición da persoa interesada do acto obxecto de notificación, así como a de acceso ao seu contido, momento a partir do cal a notificación se entenderá practicada para todos os efectos legais. Sen prexuízo do anterior, o organismo que xestione o Censo de vivendas baleiras da Comunidade Autónoma de Galicia poderá remitirlles ás persoas interesadas avisos da posta á disposición das notificacións, mediante correo electrónico dirixido ás contas de correo que consten nas solicitudes para os efectos de notificación. Estes avisos non terán, en ningún caso, efectos de notificación practicada.\n3. Cando, existindo constancia da posta á disposición dunha notificación electrónica, transcorresen dez días sen que a persoa interesada accedese ao seu contido, entenderase que a notificación foi rexeitada e terase por efectuado o trámite. Seguirase, de ser o caso, o procedemento, salvo que de oficio ou por instancia da persoa destinataria se comprobe a imposibilidade técnica ou material do acceso.\n4. Se a notificación electrónica non fose posible por problemas técnicos, practicarase polos medios previstos no artigo 59 da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común.\nMedidas para favorecer a ocupación\ndas vivendas baleiras inscritas no censo\nArtigo 14. Actuacións para favorecer a ocupación das vivendas baleiras inscritas no censo\n1. O IGVS poderá impulsar a sinatura de acordos de colaboración co obxecto de destinar as vivendas inscritas no censo a atender persoas afectadas por procedementos de execución hipotecaria ou por desafiuzamentos por impagamento de rendas de alugamento.\n2. Ademais, o IGVS poderá mediar entre as persoas propietarias das vivendas baleiras inscritas e as persoas demandantes de vivenda, co fin de favorecer a súa ocupación, facilitando fórmulas de concertación de arrendamentos ou adquisición. Para tal fin, as vivendas baleiras inscritas propiedade das entidades de crédito, e das súas filiais inmobiliarias e das entidades de xestión de activos, incluídos os procedentes da reestruturación bancaria e, sempre que se axusten aos prezos máximos establecidos para as vivendas protexidas, poderán ser ofertadas polo seu propietario/a ao IGVS para a súa adxudicación a través do Rexistro Único de Demandantes de Vivenda da Comunidade Autónoma de Galicia, tanto en alugamento como en venda.\n3. Así mesmo, co consentimento previo dos/das propietarios/as, as vivendas inscritas no censo poderán ser utilizadas nos programas de fomento do alugamento que desenvolva o IGVS ou as administracións locais.\nDisposición adicional primeira. Actualización de formularios na sede electrónica da Xunta de Galicia\n1. Co obxecto de manter adaptados á normativa vixente os formularios vinculados aos procedementos previstos neste decreto, estes poderán ser actualizados na sede electrónica da Xunta de Galicia, sen necesidade de publicalos novamente no Diario Oficial de Galicia, sempre que a modificación ou actualización non supoña unha modificación substancial destes, sen implicar en ningún caso unha modificación do contido das solicitudes. Por conseguinte, para a presentación das solicitudes será necesario utilizar os formularios normalizados, dispoñibles na sede electrónica da Xunta de Galicia, onde estarán permanentemente actualizados e accesibles para as persoas interesadas.\n2. A modificación ou actualización dos formularios deberá ser aprobada mediante resolución da persoa titular da consellería con competencias en materia de vivenda, sen prexuízo da súa publicidade a través da sede electrónica da Xunta de Galicia.\nDisposición adicional segunda. Consentimentos e autorizacións\nAs solicitudes das persoas interesadas deberán achegar os documentos ou informacións previstos nesta norma, salvo que estes xa estivesen en poder da Administración xeral e do sector público autonómico de Galicia; neste caso, as persoas interesadas poderán acollerse ao establecido no artigo 35.f) da Lei 30/1992, do 26 de novembro, de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común, sempre que se faga constar a data e o órgano ou a dependencia a que se dirixiron ou, se é o caso, que os emitiron, sempre e cando non transcorresen máis de cinco anos desde a finalización do procedemento ao que correspondan.\nDisposición transitoria única. Prazo para solicitar a inscrición obrigatoria das vivendas que estean baleiras con anterioridade á entrada en vigor deste decreto\nAs vivendas que estean baleiras no momento da entrada en vigor deste decreto e que cumpran os requisitos indicados no artigo 3.1 deberán inscribirse no censo nun prazo de 6 meses, contados desde a súa entrada en vigor, agás que o prazo que lle correspondese, segundo o previsto no artigo 10, fose maior.\nFacúltase a persoa titular da consellería competente en materia de vivenda para ampliar a obriga de inscrición a outros concellos con número inferior de poboación ao previsto no artigo 3.1, no suposto de que se produza un incremento acreditado da demanda de vivenda naqueles concellos, así como para ditar, no ámbito das súas competencias, as normas necesarias para o desenvolvemento deste decreto.\nSantiago de Compostela, dezaoito de febreiro de dous mil dezaseis


En 1902, ao cumprir os dezaseis anos, Alfonso XIII é declarado maior de idade e proclamado Rei de España tras a rexencia da súa nai María Cristina. O seu reinado, que se prolonga ata 1931, caracterízase por unha relativa estabilidade con forte crecemento demográfico e industrial favorecido pola neutralidade española na I Guerra Mundial.\nAínda tratándose dunha etapa relativamente tranquila, existían serios problemas de fondo: un incipiente independentismo, malas condicións de vida e traballo de campesiños e obreiros influídos pola Revolución Rusa de 1917, a falta de representatividade política de grandes grupos sociais posto que segue vixente o sistema de "alternancia" política controlada polo caciquismo, e a Guerra do Rif en Marrocos.\nEn 1909, prodúcense uns altercados en Marrocos cuns traballadores das obras de construción dunha liña de ferrocarril e o goberno ordena a chamada a filas dos reservistas. As noticias das numerosas baixas producidas no Protectorado, xunto ao feito de que puidese comprar a exención do ingreso a filas, provocan a convocatoria dunha folga xeral que, en Barcelona, culmina na chamada Semana Tráxica. Perdido o control da folga polos seus convocantes e as autoridades, prodúcense desordes, incendios de igrexas e conventos, desatándose un auténtico motín popular. As autoridades acordan declarar o estado de guerra e para restaurar a orde contan inicialmente case exclusivamente con setecentos gardas civís, ata que se ven reforzados con novos efectivos formados tamén en gran parte por membros da Garda Civil. Dese xeito lógrase sufocar a revolta non sen un gran custo en vidas, feridos e detidos.\nMentres tanto, a Garda Civil ía modificando os seus servizos adaptándose ás necesidades do seu tempo nun continuo proceso de mellora técnica e organizativa. En 1902 créase unha sección de ciclistas, primeiro intento de dotar de medios mecánicos de transporte ao Corpo. En maio de 1922 créase o Parque de Máquinas de Locomoción que, aínda que inicialmente está formado por medios que na actualidade poden parecer limitados: dous ómnibus, unha camioneta, sete coches lixeiros e 2 motocicletas, foi o antecedente do Parque de Automobilismo. En 1921 dótase ao Corpo da pistola Star de 9 mm, arma regulamentaria que por máis espazo de tempo acompañaría á Garda Civil. Esta instalaría pouco despois o seu propio servizo radiotelegráfico para mellorar a súa resposta coa axuda de mellores comunicacións. A súa primeira emisión realízase o 1 de agosto de 1922.\nSon fitos importantes na historia da Institución que en 1913, se declare á Virxe do Pilar patroa da Garda Civil. A uniformidade, xa reformada en 1909, despois de máis de sesenta anos inalterada, volve revisarse en 1922 e de novo en 1925, cambiando o vello uniforme, vistoso pero pouco práctico, por un caracterizado pola súa cor verde e maior comodidade e adecuación ás necesidades do servizo. A creación do primeiro museo da Garda Civil no Colexio Infanta María Teresa de Madrid en 1921 e o establecemento do seu himno, que é cantado por primeira vez o 1 de agosto de 1922, constitúen outros fitos na tradición histórica da Garda Civil.\nComo vimos, no Protectorado marroquí viñan producíndose incidentes xa dende antes do seu establecemento formal en 1912. Co exército español cada vez máis comprometido na contención da resistencia, en 1921 prodúcese o Desastre de Annual. Cunha derrota apisoante ante o exército do Rif e unha retirada desordenada con numerosas baixas españolas e que puxo en perigo a propia Melilla, a sociedade non entende a conveniencia dunha guerra sanguenta e custosa nun territorio de gran pobreza e que se facía por mera cuestión de prestixio. Prodúcese polo tanto un aumento da violencia na rúa e as desordes que culminarán co asasinato do Presidente do Goberno D. Eduardo Dato por tres militantes anarquistas na Porta de Alcalá de Madrid.\nEstas circunstancias sociopolíticas inducen o golpe de estado do Capitán Xeral de Cataluña D. Miguel Primo de Rivera, avalado polo Rei. Durante a ditadura de Primo de Rivera poñerase fin á Guerra de Marrocos co Desembarco de Alhucemas en 1925 que supuxo a pacificación da zona española do Protectorado.\nA Garda Civil segue adaptándose aos cambios sociais e políticos nestes anos mediante unha substancial mellora de efectivos e importantes reformas como a inclusión en 1918 de tres xenerais de brigada propios no equipo da Institución, que aumenta por Real Decreto do 4 de xullo de 1924 a un xeneral de división e catro de brigada, ostentando o primeiro o cargo de Subdirector Xeral da Garda Civil, figura creada por esta disposición. En 1926, respondendo a un principio de rexionalización, créanse as Zonas, catro nun principio (cuxas sedes iniciais se situaron en Madrid, Barcelona, Sevilla e Burgos) ao mando cada unha delas dun xeneral de brigada.\nA Primeira Academia Especial coa que contou o Corpo para a formación da oficialidade situouse no Colexio Infanta María Teresa de Madrid e a súa primeira promoción incorporouse o 12 de febreiro de 1927. Pecharíase a continuación para volver abrir dous anos despois en Valdemoro.\nEn 1929 mediante Real Decreto do 4 de outubro, concédese á Garda Civil a Gran Cruz da Orde Civil de Beneficencia por "os innumerables actos e servizos abnegados, humanitarios e heroicos realizados con motivo de incendios, inundacións e salvamento de náufragos". Honrábase desta forma, de modo público e institucional, o carácter "benemérito" da Garda Civil que o seu sobrenome xa recoñecía.\nCon ocasión desta recompensa publícase unha escala de persoal do Corpo condecorado con esta alta distinción, resultando que en vinte e tres anos, entre 1906 e 1929, se outorgaran 438 Cruces de Beneficencia a título persoal a membros da Garda Civil.


Bolsas de análise e prospectiva agroalimentaria, rural, forestal, pesqueira e ambiental\nO Ministerio de Agricultura convoca 6 bolsas de formación e perfeccionamento técnico-profesional no ámbito da análise e prospectiva agroalimentaria, rural, forestal, pesqueira e ambiental para titulados universitarios, 2 por cada unha das tres áreas de coñecemento (1. Agroalimentación e Medio Ambiente, 2. Economía e 3. Análise estatística e Tratamento de datos).\nEstar en posesión ou en condicións de obter o título de graduado, diplomado, licenciado, enxeñeiro técnico ou superior, ou titulacións equivalentes nas materias e especialidades relacionadas coas bolsas que se convocan. Os títulos obtidos no estranxeiro ou en centros españois non estatais deberán estar homologados ou recoñecidos e producir plenos efectos xurídicos na data de presentación da solicitude.\n- Coñecementos de inglés, francés ou alemán.\n- Coñecementos específicos relacionados coas seguintes áreas de coñecemento:\nAgroalimentación e Medio Ambiente.\nAnálise estatística e Tratamento de datos.\nO prazo estará aberto ata o 21 de de novembro de 2017.\nMáis información o BOE do 30 de outubro de 2017


COVID-19 - Castrelo do Val\nMar 13, 2020 | Anuncios, Novas\nQue debido á situación de contención da transmisión do coronavirus (COVID-19) e de acordo coas instrucións da Consellería de Sanidade para evitar o contaxio e propagación da infección, este concello fai público o seguinte:\nPRIMEIRO: Suspéndense, ata novo aviso, as actividades de envellecemento activo, culturais, as dirixidas a nenos e nenas e deportivas programadas.\nSEGUNDO: Péchanse ao público, ata novo aviso, todas as instalacións e dependencias municipais, agás a Casa do Concello, en servizos mínimos.\nTERCEIRO: Polo que se refire á atención ao público no concello, prégase á veciñanza que acudan persoalmente só nos casos IMPRESCINDIBLES e OBRIGATORIOS e cando se trate de trámites improrrogables, o resto dos casos deberán agardar 15 días inicialmente. A atención ao público nas dependencias municipais limitarase só aos casos de extrema necesidade, chamando con anterioridade en horario de 9:00 h. a 13:00 h., para verificar a necesidade de dito/a veciño/a. En caso de presenza física na Casa do Concello disporase dunha distancia mínima dun metro co público , un tempo máximo de 15 minutos de atención e evitarase o contacto físico.\nLémbrase que todas as persoas que conten cun enderezo electrónico poderán realizar os seus trámites a través da sede electrónica https://castrelodoval.sedelectronica.gal/ ou por medio de enderezo electrónico a través da conta administración@castrelodoval.com ou chamando ao teléfono do concello:\nCUARTO: Lembre que é importante lavarse as mans con frecuencia e evitar espazos con moita afluencia de xente. Prégase ás persoas maiores ou con patoloxías varias que eviten saír dos seus fogares.\nQUINTO: Poden obter INFORMACIÓN sobre o CORONAVIRUS, chamando ao teléfono gratuíto.\nCastrelo do Val, 13 de marzo de 2020.


A lingua de signos estase a impartir no CDL do Torrón | Salceda de Caselas\nA lingua de signos estase a impartir no CDL do Torrón\nO pasado luns 5 de outubro tivo comezo ás 18:00 no Centro de Desenvolvemento Local do Torrón,o curso de Lingua de Signos, solicitado polo concello de Salceda de Caselas que está encadrado no Programa Actívate da Deputación de Pontevedra, que terá unha duración total de 40h finalizando o xoves 22 de outubro, e que acolle a un total de 25 alumnos.\nUn curso moi importante que permite a comunicación co colectivo sordo, nas que se adquirirá unha serie de coñecementos básicos da linguaxe de signos, que permitirá ter conceptos básicos sobre a lingua de signos, nas mans de Maria José, docente do curso.\nPara a selección do curso o O Concello de Salceda de Caselas realizou, previamente, unha enquisa a través do servizo da OMIX, nas redes sociais, onde a maior parte das persoas que solicitaban o seu interese nos cursos se decantaban polo curso de Ligua de signos.\nCarla Pérez, a concelleira de Mocedade salientou a importancia de que a poboación salcedense se dencantara por este curso, o cal mostra a sensibilización por parte da poboación de cara a mellorar a comunicación con diferentes colectivos da sociedade, “É moi importante ter en conta a todas as persoas que forman parte da sociedade, e poder comunicarnos sen excluír a ninuén, é unha mágoa que non se introduza esta lingua dentro do ensino básico”.\nCita co deporte esta fin de semana en Salceda Información do Programa ERASMUS+


Do turbio aos viños con D.O., debate na Semana Verde\nOs Colexios Oficiais de Enxeñeiros Técnicos Agrícolas, con presenza nas catro provincias, celebraron a xornada Enxeñaría Técnica Agrícola e viticultura moderna en Galicia no Recinto Feiral de Silleda dentro da programación da Semana Verde, que se celebra ata o domingo. Nela, fíxose un interesante percorrido do “turbio” aos viños con Denominación de Orixe. A xornada foi inaugurada pola conselleira de Medio Rural, Ánxeles Vázquez\nA xornada comezou coa ‘clase maxistral’ do profesor da Facultade de Xeografía e Historia da Universidade de Santiago, Xavier Castro, quen analizou desde unha visión histórica as prácticas erróneas na elaboración do viño. Pola súa parte, o biólogo e enxeñeiro José Mouriño, membro da Academía Galega de Gastronomía, un dos máximos impulsores das denominacións de calidade en Galicia, debullou esta influencia na Ribeira Sacra, e destacou “o labor de promoción” dos produtos agroalimentarios senlleiros.\nO enólogo Pablo Estévez, pola súa banda, deu o seu punto de vista como experto na súa ponencia Desde a viña ata a comercialización, no seu papel de experto asesor de diversas adegas das D.O. Ribeiro, Rías Baixas e Ribeira Sacra, e o enxeñeiro experto en industrias agrarias Fernando Vilariño analizou a evolución da viticultura en Galicia desde a perspectiva da D.O. Rías Baixas. Por último, o enxeñeiro agrícola Xosé Antonio Meixide, do Centro de Formación e Experimentación Agroforestal de Guísamo falou da variedade de uva máis senlleira e descoñecida, a Branca Lexítima, da Terra de Betanzos, e avogou polo seu recoñecemento.


Comentario : ausente\nA memoria litúrxica é o termo do rito romano ) úsase para indicar aquelas celebracións do santorale que teñen menos importancia litúrxica que as festas e as solemnidades . Pode ser obrigatorio, se se celebra todos os anos a non ser que o impida un domingo ou unha celebración de rango superior, ou opcional ( ad libitum ), se a decisión de oficiar ou non queda nos celebrantes.\nA maioría das celebracións dos santos teñen o grao de memoria. O memorial non prevé nin o canto da Gloria nin o Credo , que son exclusivos de festas e solemnidades, o primeiro, o segundo de solemnidades.\nOs recordos celébranse só se unha celebración de maior importancia non cae o mesmo día: para este propósito, o Misal e os libros da Liturxia das horas mostran ao comezo unha táboa na que a importancia relativa das distintas celebracións do determínase o ano litúrxico e a súa precedencia mutua.\nEn particular, os recordos que caen na Coresma celébranse cun ton aínda menor, para evitar privar a forza da propia Coresma, e chámanse conmemoracións: neste caso o santo é mencionado exclusivamente na colección .\n1 Memorias no calendario xeral romano\n2 A celebración eucarística nos recordos\n3 A liturxia das horas nas memorias\nLembranzas no calendario xeral romano\nAs seguintes recorrencias litúrxicas teñen un grao de memoria obrigatorio. A estes, a nivel local, súmanse os recordos propios das dioceses e congregacións; nestes contextos, ademais, algunhas recorrencias poden asumir o grao de festa ou solemnidade , ou celebrarse en diferentes datas (xeralmente o día seguinte) en caso de aparición permanente con recorrencias locais dun grao superior ou dunha institución anterior.\nxaneiro 2 Santos Basilio Magno e Gregorio Nazianzeno Branco\n17 Sant ' Antonio abade Branco\n21 Sant'Agnese vermello\n24 San Francisco de Sales Branco\n26 Santos Timoteo e Tito Si Branco\n28 Santo Tomé de Aquino Branco\n31 San Xoán Bosco Branco\nFebreiro 5 Sant'Agata vermello\n6 San Paolo Miki e compañeiros vermello\n10 Santa Escolástica Branco\n14 Os Santos Cirilo e Metodio  Branco\n23 San Policarpo vermello\nMarzo 7 Santos Perpetua e Felicita vermello\nAbril 7 San Xoán Bautista de La Salle Branco\n11 San Estanislao de Cracovia vermello\n29 Santa Catalina de Siena  Branco\nMaio 2 Santo Atanasio de Alexandría Branco\n26 San Filippo Neri Branco\nLuns despois de Pentecostés María Nai da Igrexa Si Branco\nxuño 1 San Giustino vermello\n3 Santos Carlo Lwanga e compañeiros vermello\n5 San Bonifacio vermello\n11 Apóstolo de San Bernabé Si vermello\n13 Santo Antonio de Padua Branco\n21 San Luigi Gonzaga Branco\n28 Santo Ireneo de Lyon vermello\nTerceiro sábado despois de Pentecostés Inmaculado Corazón de María Si Branco\nXullo 11 San Bieito  Branco\n15 San Bonaventura da Bagnoregio Branco\n26 Santos Joachim e Anna Si Branco\n29 Santos Marta , María e Lázaro de Betania Si Branco\n31 San Ignacio de Loyola Branco\nAgosto 1 Sant ' Alfonso María de' Liguori Branco\n4 San Xoán María Vianney Branco\n8 Santo Domingo de Guzmán Branco\n11 Clara de Asís Branco\n14 Santa Maximiliano María Kolbe vermello\n20 San Bernardo de Clairvaux Branco\n21 San Pío X Branco\n22 María Regina Si Branco\n27 Santa Mónica Branco\n28 Santo Agostiño de Hipona Branco\n29 Martirio de Xoán Bautista Si vermello\nSetembro 3 San Gregorio Magno Branco\n13 San Xoán Crisóstomo Branco\n15 Santísima Virxe das Dores Si Branco\n16 Santos Cornelio e Cipriano vermello\n20 Os santos Andrea Kim Taegon e Paolo Chong Hasang e compañeiros vermello\n23 San Pio de Pietrelcina Branco\n27 San Vincenzo de 'Paoli Branco\n30 San Xerome Branco\nOutubro 1 St Teresa de Lisieux Branco\n2 Santos Anxos Custodios Si Branco\n4 San Francisco de Asís  Branco\n7 Virxe do Rosario Si Branco\n15 St Teresa de Ávila Branco\n17 San Ignacio de Antioquía vermello\nNovembro 4 San Carlo Borromeo Branco\n10 Santo León o Grande Branco\n11 Martín de Tours Branco\n12 Saint Josaphat Kuncewycz vermello\n17 Santa Isabel de Hungría Branco\n21 Presentación de María Si Branco\n22 Santa Cecilia vermello\n24 Sant ' Andrea Dung-Lac e compañeiros vermello\nDecembro 3 San Francisco Xavier Branco\n7 Sant'Ambrogio Branco\n13 Santa Lucía vermello\n14 San Xoán da Cruz Branco\nA celebración eucarística nos recordos\nOs días nos que cae un memorial, as oracións litúrxicas propias do santo do que está feito o memorial úsanse na celebración eucarística .\nA liturxia da palabra é a da feria , a non ser que se faga mención explícita ao santo na primeira lectura ou no Evanxeo : neste caso úsanse as lecturas informadas no propio dos santos ou no municipio respectivo  .\nA liturxia das horas nas memorias\nNa liturxia das horas , a segunda lectura da Oficina de Lecturas debe tomarse necesariamente do santorale. As outras partes só cando se indican expresamente.\nEn particular, a primeira lectura da Oficina de Lecturas nunca se modifica: as rúbricas do breviario requiren que a feria se lea con fidelidade, a non ser que se celebre unha festa ou solemnidade .\nPola mañá Laudes e Vésperas , os salmos da feria recítanse na maioría das memorias. Algunhas memorias son unha excepción. A lectura curta co seu responsorio , a antífona á cantiga do Evanxeo , as invocacións e as intercesións pódense sacar da feria ou da comuna, a non ser que o santorale indique textos axeitados.\nSe se produce un recordo durante o tempo da Coresma, pódese celebrar como unha "conmemoración"  do seguinte xeito: primeiro celébrase todo o oficio previsto para a feria da Coresma, despois engádense algunhas partes do santo que se celebra. . No despacho de lecturas, despois da segunda lectura co seu responsorio, engádese a lectura haxiográfica adecuada co son responsorio e a oración do santo; pola mañá eloxios e polas vésperas, despois da oración final, engádese a antífona e a oración adecuada.\nUn recordo opcional particular na liturxia das horas é o de Santa María in Sabato .\n^ a b c Festival en Europa.\n↑ Partido en Italia.\n^ Non está claro nos libros litúrxicos se se usan as dúas lecturas do santorale ou só a que menciona ao santo; os dous usos son lexítimos.\n↑ Principios e normas para a liturxia das horas , n. 239.\nAno litúrxico na igrexa católica\nRecuperado de " https://it.wikipedia.org/w/index.php?title=Memoria_(liturgia)&oldid=122340332 "\nSen fontes - relixión\nSen fontes - maio de 2015


Tipos de letra para invitacións de xv anos ➡ Conversor de fontes para invitacións de xv anos\nTipos de letra para invitacións de xv anos\nTipos de letra para invitacións de xv anos. para xerar novos tipos de letra para Instagram, abre a plataforma, escribe ou pega a túa frase, visualízao en diferentes deseños, copia o extracto co tipo de letra desexado e pega o texto Instagram, Facebook, Twitter, Youtube, WhatsApp, Twitch, TikTok ou calquera rede social. Hai outros sitios que tamén ofrecen o servizo.\nCon todo, hai ferramentas de terceiros que ofrecen opcións para que os usuarios publiquen outras fontes. Continúa connosco para obter máis información sobre esta alternativa e aprender a facelo aplica fontes que fagan máis atractivas as túas publicacións, neste caso Tipo de cartas para invitacións de xv anos.\nTipos de letra para invitacións de xv anos. Se queres máis opcións para o texto decorado, só tes prema en "cargar máis tipos de letra". As opcións que aparecen aquí son máis aleatorias, desvíanse un pouco do estándar e combinan recursos que teñen pouco en común, emojis e símbolos.\n[Tipos de letra para invitacións de xv anos] ➡ Como usar fontes personalizadas?\n- Tipos de letra para invitacións de xv anos. Resulta que hai unha forma de engadir letras estilizadas que en realidade son caracteres especiais, así como emojis e outros símbolos. Na práctica, aparecen como tipos de letra personalizados, pero técnicamente chámanse Caracteres Unicode.\nComo este consello aínda é novo para moitos, o é unha gran oportunidade para facerse notar na rede social e quen sabe, obtén seguidores En Instagram. Sen esquecer que a xente terá Curioso saber como modificaches o tipo de letra dese xeito.\nTipos de letra para invitacións de xv anos. Por moi divertidos que sexan, usalos en exceso pode dar a impresión de que a túa conta é demasiado informal.\nTipos de letra para invitacións de xv anos. Ensinarémosche paso a paso, todos os sitios deste tema seguen unha operación similar. Polo tanto, é posible escoller calquera deles e as diferenzas en relación ás etapas serán mínimas.\nTipos de letra para invitacións de xv anos. Lembre que pode producirse algunha incompatibilidade de caracteres Unicode. Polo tanto, asegúrese de que o fragmento apareza como queira E se é así, axústao para non sorprender aos teus seguidores.\n❤ Tipos de letra para invitacións de xv anos\nTipos de letra para invitacións de xv anos. Xa te preguntas como se incorporan os usuarios fontes destacadas nas súas redes sociais? Se investigou en Instagram, Twitter, Fb, WhatsApp ou Tik Tok entre outros, xa sabes que non ten moitas alternativas á hora de personalizar letras desde o texto da biografía, comentarios, subtítulos, etc. teñen unha fonte predefinida.\nNon hai alternativas para personalizalos e editalos facéndoos máis esteticamente interesantes, segundo os teus intereses, simplemente relaxate! Aínda podes usar tipos de letra para invitacións do XV ano dun xeito agradable e atractivo a través deste xerador.\n🚀 Tipos de letra para invitacións de xv anos, fontes e fontes\nUsa fontes para invitacións de XV anos. Podes crear fontes, tipos de letra, letras, caracteres e símbolos orixinais dos titulares das túas redes sociais.\n🎯 Tipos de letra para invitacións de xv anos para copiar e pegar\nTipos de letra para invitacións de xv anos para copiar e pegar. Podemos resumir que cun convertedor de letras non se obtén fontes por si mesmos, sempre que sexan caracteres Unicode.\n✍ Conversor de fontes para invitacións de xv anos\nAsí que con este xerador de Fontes para invitacións de xv anos non crees fontes, usa Símbolos Unicode que podes usar en Instagram, Twitter, Pinterest, Facebook, Tumblr, Whatsapp, TikTok...\nXerador 🔥 Tipos de letra para invitacións de xv anos\n1 [Tipos de letra para invitacións de xv anos] ➡ Como usar fontes personalizadas?\n3 ❤ Tipos de letra para invitacións de xv anos\n4 🚀 Tipos de letra para invitacións de xv anos, fontes e fontes\n5 🎯 Tipos de letra para invitacións de xv anos para copiar e pegar\n6 ✍ Conversor de fontes para invitacións de xv anos\n7 Xerador 🔥 Tipos de letra para invitacións de xv anos


A Lareira Máxica: ** Bryan Adams: "Everything I do, I do it for you"\nPois, veume á cabeza, non sei moi ben por qué, unha gran persoa de fermoso plumaxe, gran sagacidade e mirada penetrante. Unha criatura desas da noite, que o mesmo se deleita contemplando a beleza da lúa chea que botándolle un baile a unha curuxa. Non sei si será hoxe o día do seu cumpreanos, pero, aproveitando a ocasión, ¡moitísimas felicidades, paxaro!\nÉ ben bonita a canción, si; e a de Robbie Williams tamén. Coñecía as dúas, son desas cancións que sempre lembramos polo seu significado.\nSeguro que esa persoa que hoxe cumpre os anos ha de estar ben contenta, porque é todo un detalle facer unha dedicatoria así.\nAlvariño: non, non é ese ser mitolóxico da noite que tan ben describes e que pouco ou nada sabemos del en A Lareira Máxica.\nEstrela de Xullo: en efecto, gustoulle moito esta adicatoria, do cal me alegro. Ela merece iso e moitas cousas boas máis.\nAlvariño e Estrela de Xullo, moitas gracias polos vosos comentarios. Saúdos Máxicos.\nPois, anque non acertara coa data, creo lembrar que o paxaro cumpre anos no mes de Agosto. E como teño una certeza dun 99,99% aproveito para felicítalo igualmente.\nBueno, e tamén parabéns para a misteriosa destinataria de tan fermosísima adicatoria.\nMuitas felicidades pra muller que recén acaba de se-lo seu cumpreanos. Cancións mui belas i románticas Xulio! Noraboa...


Decreto-Lei para frear os desafiuzamentos - Blog de Celso Delgado\nHome Vivenda Decreto-Lei para frear os desafiuzamentos\nDecreto-Lei para frear os desafiuzamentos\nO Consello de Ministros aprobou hoxe un Real Decreto Lei de medidas urxentes para reforzar a protección aos debedor hipotecario, Real Decreto Lei en cuxa tramitación parlamentaria espérase a achega de todos os grupos políticos, logo das reunións durante os últimos días entre o Goberno e o principal partido da oposición.\nEste Real Decreto Lei contén dúas medidas crave, as máis urxentes para atender e paliar as dificultades dos colectivos de maior vulnerabilidade:\nParalización durante dous anos dos lanzamentos, é dicir, da fase final de desafiuzamento, que afecten aos colectivos que non superen o nivel de rendas previsto tres veces o IPREM (Indicador Público de Renda de Efectos Públicos), que en 2012 é de 532 euros ao mes, o que representaría familias cuxos ingresos mensuais non superen os 1.597 euros; nos que se produciu unha alteración significativa das circunstancias económicas, é dicir, cando a carga hipotecaria multiplicouse, polo menos, por un 1,5 por 100 nos últimos catro anos; nos que a cota hipotecaria supere o 50 por 100 dos ingresos netos; nos que se trate dun crédito garantido con hipoteca sobre a única vivenda en propiedade; e, ademais, atópense nalgunha destas circunstancias:\nSer familias numerosas de acordo coa definición na lexislación vixente.\nConstituír unha unidade familiar monoparental con dous fillos a cargo.\nSer familias con algún menor de tres anos.\nTer ao seu cargo a persoas en situación de discapacidade superior ao 33 por 100 ou dependencia que incapacite de modo permanente para unha actividade laboral.\nSer debedores en paro e sen prestación por desemprego.\nConstituír unidades familiares nas que convivan na mesma vivenda unha ou máis acodes que estean unidas co titular da hipoteca ou o seu cónxuxe por vínculo de parentesco ata o terceiro grao de consaguinidad ou afinidade e que se atopen en situación persoal de discapacidade, dependencia ou enfermidade grave que lle incapacite de forma temporal ou permanente para unha actividade laboral.\nEstar nalgúns supostos de violencia de género.\nCreación urxente dun Fondo Social de Vivendas, cun parque de vivendas destinadas ao aluguer con prezos baixos para persoas que perderon a súa vivenda.\nMáis medidas na tramitación parlamentaria:\nAdemais, o Goberno, na consecuente tramitación parlamentaria, abordará outros asuntos que deberían formar parte da Lei consecuencia deste Real Decreto Lei.\nEn primeiro lugar, o establecemento de novos limiares para a aplicación do Código de Boas Prácticas, para poder entrar en procesos de reestruturación da débeda, de quita ou, no seu caso, de dación en pago.\nAsí mesmo, melloraranse aspectos relacionados coas poxas e cos intereses de demora, mecanismos para dar maior independencia ás sociedades de tasación fronte ás institucións bancarias á hora de taxar a vivenda, a posibilidade de establecer límites nas compras de vivenda habitual para evitar de face ao futuro o sobreendeudamiento ou mecanismos para evitar cláusulas abusivas nas negociacións hipotecarias.\nDecreto-Lei para frear os desafiuzamentos Reviewed by Celso Delgado on jueves, noviembre 15, 2012 Rating: 5


Máis Camariñas - AS CONFRARÍAS PERDERON PERMEX E EMPREGOS\nYou are here:Inicio/Novas/Galicia/AS CONFRARÍAS PERDERON PERMEX E EMPREGOS\nAS CONFRARÍAS PERDERON PERMEX E EMPREGOS\n09 Xuño 2012 Escrito por Redacción\nOs Socialistas advirten que o 66 por cen das Confrarías perderon PERMEX e empregos dende a chegada de Feijóo á Xunta. Marisol Soneira sinala que a ampliación de espazos produtivos pola Xunta é insuficiente mentres diminúe o número de traballadores e a produtividade da actividade pola caída de prezos.\nA portavoz de Pesca do Grupo Socialista, Marisol Soneira, advertiu hoxe que un 66 por cento das confrarías galegas perderon permex –permisos de marisqueo a pé- e emprego dende a chegada de Feijóo á Xunta. Soneira presentou unha pregunta oral na Comisión de Pesca sobre o “fracaso” da política de aumento da actividade marisqueira comprometida pola Xunta.\nA responsable socialista sinalou que mentres a Xunta establecía como obxectivo acadar as 15.000 mariscadoras, a realidade é que o número de permisos reduciuse en 153 no último ano, o que ofrece unha redución á metade dende os 6.591 de 2001 aos 3.970 que hai actualmente. Subliñou que “por mais investimentos que anuncien e por mais declaracións grandilocuentes que fagan, a realidade é que perdemos emprego”.\nSoneira dixo que actualmente apenas hai mariscadoras por debaixo dos 35 anos, ao que si lle sumamos a expectativa de xubilacións futuras “pode aumentar a tendencia” de perda de traballo no sector.\nAdvertiu que a escasa ampliación da superficie a recuperar para a explotación de marisqueo a pé por parte da Xunta constitúe outro elemento mais que dificulta a incorporación de novas traballadoras.\nExplicou que malia que o goberno anuncie como gran logro a recuperación de 1,2 millóns de metros cadrados entre 2011 e 2012, a realidade é que “estamos a falar de contías modestas” de apenas o 1 por cento dun total de mais de 100 millóns de metros cadrados.\nEsta situación ven agravada, dixo, pola caída da produtividade nos bancos de bivalvos provocada pola diminución de produto –salvo a almexa xapónica e algúns casos de berberecho- e a caída significativa dos prezos en determinadas especies.\nSoneira explicou que esta diminución do beneficio, unida ao escaso incremento da superficie, provocan que as agrupacións decidan non renovar para repartir a produción entre menos e manter así a súa produtividade. Dixo que a realidade é que a xestión do goberno galego e a lexislación actual provoca na práctica un “cuello de botella” que provoca a destrución de empregos.\n3101\tModificado por derradeira vez o Sábado, 09 Xuño 2012 11:27


Arousa: «Eu atendo á xente no despacho e na praia»\nNon tardou moito a concelleira en descubrir que na política, como na vida, o que máis lle interesaban eran as persoas. A xente e os seus problemas. A xente que precisa solucións. «Eu non lle teño medo a falar coas persoas. Relaciónome con todo o mundo, pídolle colaboración a quen sexa preciso, e non me custa traballo pedir perdón se me equivoco», relata. «Eu tanto atendo no despacho como na porta do Froiz, ou na praia, ou cando vou camiñar. Eu nunca deixei de escoitar a ninguén, entre outras cousas porque unha das leccións que aprendín nestes anos é que hai moita xente falta de que alguén lle escoite, lle preste atención. A xente precisa proximidade», conta. E lembra como, dunha volta, «na praia, mentres lle daba a merenda ás miñas fillas, tiven a un veciño sentado na toalla contándome un problema que tiña. Eu daquela non podía facer nada, agás escoitalo».\nPSOE O Grove


De Lugo para A Coruña | Galicia Digital\nDe Lugo para A Coruña\nAndan estes días as autoridades da UNESCO estudiando diversas candidaturas para decidir que lugares ou monumentos merecen ser declarados Patrimonio da Humanidade, e unha das candidaturas -para todos nós moi benquerida- é a da romana Torre de Hércules, na que ten importante presencia a historia, pero que tamén deixa un espazo importante para a lenda e os soños, de maneira que a imaxinación e as querencias sexan tan importantes como as constancias documentais.\nNós, os lucenses -maiores ou pequenos- coido que estamos perfectamente capacitados para entender o agarimo dos coruñeses pola súa torre, e o desexo de compartila con toda Galicia e todo o mundo.\nQue os pequenos teñen tamén moito que dicir nestes temas puiden aprecialo cando hai algo máis dun mes fun xurado nun certame de narración infantil onde os rapaces tiñan que falar da muralla, e había que ver os plantexamentos dos mozos escritores falando do noso monumento.\nDespois de ler centos de traballos sobre a muralla quedáronme na memoria determinados conceptos expresados que aínda fan que me embargue unha extraña sensación... porque os nenos, na súa infinita capacidade de fabulación, teñen solucións para case todo.\nMoitos falaban de que a nosa muralla era anterior á muralla china, pero un moi xuicioso afirmaba que Es muy grande, pero no como la muralla china, no nos pasemos.\nSobre a materia prima que forma a muralla, que os maiores temos por seguro que é pedra e terra, un rapaz indicaba que a muralla era de caramelo ou gominola, e outro afirmaba que a muralla era de xeo; mais por se alguén é capaz de mellorar a definición, velaquí que outro -ou outra, que tamén nesto as mulleres nos levan a dianteira- indica que la muralla es como una chica y un chico besándose por la noche.\nNos traballos dos concursantes aparecían ratos habitantes na muralla, e gnomos, trolls e mesmo o fabuloso Ieti. E un superhéroe que todo o arranxaba cos seus superpoderes que viñan do noso monumento xa que se chamaba Murallín.\nTodos soñaban coa muralla. E un falaba de descargas de paz a través da muralla para lograr a paz mundial. Outro abogaba por un Club de axuda á muralla. E moitos, moitos, temían a desaparición da muralla polas artes dalgún mago despistado, ou que algún desalmado pudiese pensar en alterar o rumbos dos acontecementos destruindo a muralla. Nun traballo un escolar lucense falaba da Eta en Lugo, e outro, con máis detalle, dos etarras que querían voar con bombas a nosa muralla.\nDiante desto, non me diredes que os nosos pequenos non viven na actualidade do momento, asumen a significación do monumento, e seguro que recibirán alborozados a nova de que a Torre de Hércules ten o mesmo recoñecemento oficial que a nosa muralla, podendo establecer vínculos de familia entre os dous monumentos, dentro do mesmo recoñecemento histórico, cultural e legal.\nA decisión vai producirse de inmediato, e por eso recentemente o Conselleiro de Cultura e Turismo entregou ó Concello da Coruña un total de doce mil sinaturas recollidas en todo Galicia. Orgullosos como lucenses de posuir un monumento patrimonio da Humanidade, suscribimos a petición de que tamén o sexa o único faro romano que segue a funcionar en todo o mundo, para ben da torre, da Coruña, e de Galicia enteira.\nE como Breogán, desde o alto da torre de Hércules, divisou un día de primavera as verdes terras de Irlanda, desde o alto da muralla de Lugo divisamos a torre irmá cos ollos da alma e desexamos para ela ese recoñecemento oficial que xa ten desde que Galicia foi romana.\nQue a Muralla de Lugo é unha realidade obxectiva en si, e aí está a súa vida de dezaoito séculos para acreditalo, pero tamén é unha realidade subxectiva e depende do noso xuizo sobre ela, da nosa atención, das nosas miradas e dos nosos feitos en relación con ela. E das miradas de xentes que en todo o mundo saben da existencia da nosa muralla.\nO dito: a muralla é unha realidade obxectiva, que nos parece feita de pedra. Pero non esquezamos que é de xeito especial unha realidade subxectiva, feita da materia coa que se fan os soños, e que ó mellor é verdade o que dicía o concursante de que a muralla de Lugo é como un rapaz e unha rapaza que se dan bicos nunha noite deste verán que ven de comezar.\nPolo de pronto, de Lugo para A Coruña, un bico fraterno desde a Muralla (Patrimonio da Humanidade) á Torre de Hércules, á que só lle falta o recoñecemento oficial, porque merecer merece selo.\nIlustración de Daniel Pérez Pereira (Danip).


O capitalismo é o problema | Galician | Other Languages\nO capitalismo é o problema\nRedacción do Onte e Hoxe\nThis is the Galician translation of the Spanish leaflet El capitalismo es el problema distributed by the Galician Marxists of El Militante\nA marea negra do petroleiro Prestige é un desastre ecolóxico, económico e social.\nÉ un desastre ecolóxico porque as súas consecuencias para a vida mariña son gravísimas e perdurarán durante anos. É un desastre económico porque a pesca e o marisqueo son o medio de vida directo (pescadores e mariscadores) ou indirecto (industria da conserva, transportistas, etc) de milleiros de persoas en Galiza, que de repente vense privadas do seu sustento. E é un desastre social precisamente a causa de todo o anterior.\nPero as mareas negras non son accidentes naturais. As bandeiras de conveniencia, os barcos vellos en mal estado, a limpeza ilegal de tanques en mar aberto, o incumprimento da lexislación, etc. son actuacións motivadas polo afán depredador dos capitalistas, que só perseguen a obtención do máximo beneficio. Os intereses das compañías petroleiras e das mafias que se dedican ó transporte antepóñense ós intereses da maioría da sociedade.\nEsa mesma preocupación pola rendibilidade económica guía toda a política do PP, tanto desde o Goberno como desde a Xunta, tanto no que se refire ás mareas negras como en política educativa, sanitaria, laboral, de vivenda, etc. Os traballadores e a mocidade non podemos esperar outra cousa da dereita que non sexa a defensa dos intereses dos empresarios. Ós feitos remitímonos: a falta de medios para combate-la marea negra é escandalosa (os quilómetros dispoñibles de barreiras anticontaminantes a penas chegan a nada e outros medios brillan pola súa ausencia), pero esto non é ningunha casualidade. Xa dixo López Veiga, conselleiro de Pesca, que non se vai ter un barco anticontaminante para un accidente cada dez anos. Ou sexa, como é un investimento ó que non se lle vai tirar beneficio, non paga a pena. Se o PP segue este fío argumental, calquera día proporá a desaparición do servicio de bombeiros. O PP chora bágoas de cocrodilo.\nPero ademais da total ineficacia do Goberno e da Xunta, tamén hai serias responsabilidades políticas. O PP está mentindo, enganando e manipulando a información coma nos mellores tempos do franquismo, algo que xa vimos na folga xeral do 20 de Xuño. ¡Hai que ter cara para dicir que non hai marea negra! É preocupante a deriva autoritaria do PP: nestes últimos días prohibiu unha manifestación en Madrid contra a Lei de "Calidade" do Ensino e en Málaga houbo unha carga policial salvaxe contra os xornaleiros que reclamaban os dereitos anulados polo decretazo.\nOs marxistas de EL MILITANTE facemos un chamamento a tódolos traballadores e mozos para acudir á manifestación do domingo 1 en Santiago, para reclamar axudas suficientes e polo tempo necesario para tódolos afectados pola marea negra e esixir a adopción de medidas preventivas no tocante ó tráfico marítimo e o establecemento nun porto galego dunha dotación completa dos medios anticontaminantes máis modernos que permitan unha actuación rápida e efectiva perante estas situacións.\nPero tamén hai que poñer límite á dictadura do mercado, que só entende de beneficios e condena á marxinación a centos de millóns de seres humanos. Mareas negras como esta, o cambio climático, a miseria, as doenzas e o sufrimento de centos de millóns de seres humanos están causados en última instancia pola propiedade privada dos medios de producción e a distribución inxusta da riqueza que a clase obreira crea co seu traballo, é dicir, polo capitalismo, como pode verse claramente en Arxentina, un país rico e un dos maiores exportadores de alimentos do mundo pero no que hoxe os nenos morren á fame. Por iso, a única maneira consecuente de evitar no futuro situacións como a creada polo Prestige é transformar a sociedade, para rematar con este sistema bárbaro e inxusto, porque a maior ameaza para o benestar e a saúde das persoas e do medio ambiente en todo o planeta é precisamente a existencia do capitalismo.\n¡Únete ós marxistas de EL MILITANTE para loitar pola transformación socialista da sociedade!


O valor engadido do compromiso sustentable das universidades | Universidad y Sociedad\nAntonio Abril Abadín – Presidente del Consello Social de la UDC\nO valor engadido do compromiso sustentable das universidades\n25 noviembre 2010 18 febrero 2015 por Antonio Abril Abadín\nHai dez anos empezábase a falar en España da responsabilidade social corporativa ou empresarial, institución que hoxe en día adquiriu carta de natureza ata o punto de que é difícil atopar unha empresa de certo tamaño que non teña un compromiso de responsabilidade social.\nCon todo, a responsabilidade social das administracións e institucións públicas tardou máis tempo en abrirse camiño ante a idea de que a súa ausencia de ánimo de lucro e a idea de servizo público implícita na súa actuación, parecían facer innecesario calquera compromiso social engadido. En efecto, o pasado mes de xuño tivo lugar en Nova York a conferencia mundial do Global Compact -iniciativa de Nacións Unidas para a responsabilidade social- e precisamente tratouse nela o papel da educación superior no desenvolvemento da responsabilidade social e a sustentabilidade. A conclusión a que se chegou é que, fronte á xeneralizada implantación da preocupación pola responsabilidade social no ámbito empresarial, as universidades están lonxe aínda de sentir ese compromiso.\nA responsabilidade social universitaria implica a integración voluntaria por parte das universidades, e ante todos os seus grupos de interese, do seu compromiso de bo goberno, social e ambiental, nas tres misións de ensino, investigación e transferencia de resultados á sociedade. E ese compromiso, se quere ser verdadeira responsabilidade social, debe xestionarse co mesmo afán de calidade e excelencia que se aplica ás súas funcións básicas.\nAparece así unha idea de universidade como conxunto de principios e valores éticos, sociais e ambientais, que asume o reto de impartilos e defendelos entre todos os seus grupos de interese, poñendo en práctica políticas de procura da calidade e da excelencia; xestión eficiente e participativa; mérito e capacidade; igualdade de oportunidades e non discriminación inxusta; atención ás persoas con discapacidades e necesidades educativas especiais; equidade de xénero; transparencia e rendición de contas que permita a avaliación de resultados; conciliación da vida laboral e familiar; respecto ao medio ambiente e un longo etcétera na mesma liña, poñendo en marcha, ademais, os pertinentes instrumentos formais de responsabilidade social. Entre eles destacan a definición de obxectivos de responsabilidade social en plans estratéxicos, plans de cooperación e desenvolvemento, adhesión a iniciativas colectivas de compromiso e defensa da responsabilidade social, códigos éticos de conduta e formación transversal en responsabilidade social corporativa e universitaria.\nVivimos unha época de crise económica xeneralizada en que se lles pide ás universidades un esforzo especial para incrementar a súa achega ao desenvolvemento económico e social. A RSU, na medida en que reforza o seu bo goberno, a transparencia e rendición das súas contas, así como o seu compromiso social e ambiental, contribúe a aumentar a lexitimación social das universidades porque fortalece o seu obxectivo esencial de formación integral do estudante como ser humano comprometido cos principios e valores éticos e sociais. Ademais, xustifica o seu financiamento, porque non pode existir investimento máis rendible que o que persegue non só a difusión do coñecemento, da investigación e do desenvolvemento económico, senón ademais o compromiso do ser humano co seu contorno social, cultural e ambiental.\nO Consello Social da UDC, consciente de que a sociedade reclama “o compromiso das universidades coa RSU e o desenvolvemento sustentable, a súa aplicación transversal en todas as súas misións e capacidades no conxunto da comunidade que a conforma e na súa relación co seu contorno”, en termos do documento Estratexia universidade 2015 do Ministerio de Educación, incluíu no seu primeiro plan operativo anual aprobado o 30 de marzo de 2009 o apoio ao posicionamento en responsabilidade social da UDC. Un convenio posterior asinado entre a UDC e INDITEX SA vénlle permitindo financiar o desenvolvemento de tres liñas de actuación para o fomento da responsabilidade social na nosa universidade: a coordinación dun grupo de traballo cos principais responsables da UDC con competencias vinculadas coa responsabilidade social, así como coa FUAC, para a elaboración posterior da primeira memoria de responsabilidade social da UDC; o lanzamento dunha colección de libros sobre RSU, iniciada co titulado “A Responsabilidade Social Universitaria”, publicado recentemente en colaboración coa editorial Netbiblo -que nos gustaría enriquecer con achegas de expertos da propia UDC- e o ensino transversal dunha materia sobre responsabilidade social empresarial e universitaria.\nArtigo publicado na edición de novembro de 2010 da revista U+S\nPublicado en Responsabilidad Social Universitaria, Universidade da CoruñaEtiquetas Buen gobierno, Excelencia académica, Rendición de cuentas, RSC, Sostenibilidad, Transparencia\nDebate sobre a gobernanza da Universidade na Conferencia de Consellos Sociais de Sevilla\nUniversidade e sociedade. A hora do cambio\nD. Antonio Abril Abadín\nPresidente del Consello Social de la Universidade da Coruña\nConsello Social UDC\nCátedra Inditex de Responsabilidad Social\nAutonomía universitaria Buen gobierno CCS Comisión de Expertos Competitividad Consejos Sociales CRUE Cámara de Comercio de España Cátedra Inditex Emprendimiento Excelencia académica Financiación Formación de talento Fundación CyD I+D+i Innovación Internacionalización Internet Investigación Libertad de cátedra Libertad de investigación Medio ambiente Reforma universitaria Rendición de cuentas Rendimiento académico RSC Sostenibilidad Tecnología Transparencia Universidad-Empresa


Una investigación internacional conclúe que o burro apareceu fai 10.000 anos en África | Consumer\nUna investigación internacional conclúe que o burro apareceu fai 10.000 anos en África\nO seu ADN revela que xurdiu en dous procesos separados de domesticación do asno salvaxe\nRestos arqueolóxicos achados en Exipto suxeriran que o burro, do mesmo xeito que o cabalo, apareceu como especie doméstica fai 5.000 anos. Pero a análise do ADN mitocondrial de 427 burros de 52 países de Europa, Asia e África demostra agora que esta especie (Equus asinus) xurdiu en dous procesos separados de domesticación do asno salvaxe que tiveron lugar exclusivamente no continente africano, o primeiro deles fai 10.000 anos.\nEsta investigación acometida por científicos franceses, belgas, estadounidenses, sudaneses e un español, Jordi Xordana, da Facultade de Veterinaria da Universidade Autónoma de Barcelona (UAB), vén demostrar que o burro é o único ungulado cunha orixe exclusivamente africana.\nO ADN da mitocondria, a “fábrica” de enerxía das células, é moi útil paira poder pescudar as orixes dunha especie e o seu parentesco con outras, dado que só se herda por vía materna e acumula mutacións a un ritmo constante, actuando como una especie de reloxo molecular. Os resultados destas análises mostran que todos os burros actuais descenden de dúas poboacións africanas orixinais, cuxa “berce” máis probable é o nordés de África. Os autores deste traballo precisan na revista “Science”que a domesticación do asno salvaxe puido ser efectuada polas comunidades de pastores do nordés africano, como resposta ao proceso de desertificación do Sahara fai máis de 5.000 anos e menos de 7.000.\nAnimal de gran enerxía e resistencia, o burro destaca pola súa capacidade paira resistir a escaseza de auga e as altas temperaturas, características que favoreceron a utilización polo ser humano deste ungulado perisodáctilo, grupo que comprende tamén aos cabalos, as cebras, os rinocerontes e os tapires. En Europa non quedan exemplares salvaxes como ocorre nalgunhas zonas de África. En España hai razas autóctonas ameazadas de extinción.\náfrica adn burro


Sinceridade, pragmatismo e rebeldía - Antón Reixa - Nós Diario - Diario de intereses galegos\nConfeso que non deixa de darme certo morbo o que quedará de nós despois das próximas eleccións xerais de España. Nese "nós" quero incluír a Galicia e a súa cidadanía como suxeito político e tamén aos que, algúns con retórica e outros con superávit de sinceridade, estamos tomando o risco de poñer sobre a mesa e explicitando a necesidade da unión electoral da esquerda do PSOE.\nPorque o primeiro banzo da sinceridade política inmediata é afirmar que do que se trata, en definitiva, é do avance na hexemonía electoral de todas as alternativas que non son o PSOE ou o PP nas eleccións de decembro. E esa esquerda do PSOE en Galicia son as mareas municipais, Podemos, o BNG, Anova e Esquerda Unida. Perdóenme outros núcleos políticos organizados que benvidos son tamén a este proceso. Igual que a nivel xeral e de estado fan mal Pablo Iglesias e Pedro Sánchez en non afrontar, nin sequera tácitamente, qué nivel de acordo e programa de transformación e cambio poden adoptar nos pactos postelectorais e cómo se verá condicionado ese acordo polos resultados cuantitativos que acade cada un dos seus aparatos partidarios.\nAs mareas municipais aportan a este proceso a audacia do seu resultado local (incluso onde non gobernan) e o exemplo da súa metodoloxía de converxencia que produciu programas anovadores e líderes emerxentes. Calquera que sexa a fórmula final de unión para as xerais debe contemplar adhesións individuais e primarias abertas, como fixeron as mareas. Teñen un valor simbólico, emocional e de pragmatismo activista.\nO BNG aporta a súa forte penetración en todo o espectro dos diferentes hábitats do país e que, por moito que os resultados nas últimas municipais fosen eclipsados polo fenómeno espectacular das mareas urbanas, avanzou en cargos electos e xuntou máis de 150.000 votos. Pero ten que ser sincero, dunha vez por todas, respecto as organizacións que en Galicia conforman seccións territoriais de partidos de ámbito estatal. Acepta ou non acepta e en qué condicións a confluencia con esas organizacións?\n"Cómo pode explicar Podemos-Galicia que non está sendo quen de dar acubillo político a líderes emerxentes como Carme Santos e as súas compañ[email protected]?"\nÉ máis importante que esa confluencia sexa unha estratexia triunfante agora e nas autonómicas de 2016 cá vitoria pírrica do grupo parlamentario\nPorque o interese estratéxico de que Podemos participe nesa candidatura unida é precisamente que sexa un partido estatal. E que non o deixe de ser. É dicir, que pode sumar votos doutros territorios para conformar alternativas de cambio e que debe respaldar con feitos esa afirmación, frecuentada polos seus líderes, de que o actual reino de España é un estado "multinacional". Por iso resulta especialmente decepcionante esa salmodia de que é irrenunciable que a candidatura leve, dunha forma ou doutra, o nome da súa "marca"(xa o concepto de "marca política", en si mesmo, é penoso). Non contaba eu que o partido que mellor debería expresar a "nova política" comezase as negociacións falando de "marcas" e non de programas políticos. Pero iso non deixa de sumar frustración a moitos e moitas que quixemos ver en Podemos unha alternativa aos modelos caducos de organización partidaria. En Galicia, especialmente, o fracaso é evidente nunha organización territorial que non aparece nin ten discurso propio se non é ao lado dos seus "maiores" centrais. Cómo pode explicar Podemos-Galicia que non está sendo quen de dar acubillo político a líderes emerxentes como Carme Santos e as súas compañ[email protected]? Xa non sei, respecto a Podemos - Galicia, se é peor que non soubesen transparentar os soldos de 800 € dos seus dirixentes ou que internamente algúns se escandalizasen dese nivel de austeridade.\n"Máis alá de 'marcas' e acusacións de sucursalismos, atreveríame a simplificar dicindo que o BNG e Podemos se deben sincerar"\nEn canto a Anova, que xa soubo sumar noutras circunstancias a Esquerda Unida, optimizando o seu programa social e a súa concepción do estado multinacional, ben lle cumpriría vacinar proactivamente os seus desgarros históricos co BNG e a UPG.\n[email protected] coincidimos en que este é un momento histórico nunha oportunidade que, para Galicia, debe sumar alternativas político-sociais xenuínamente avanzadas e que imprescindiblemente implementen o noso degrau de autogoberno nacional.\nÉ máis importante que esa confluencia sexa unha estratexia triunfante agora e nas autonómicas de 2016 cá vitoria pírrica do grupo parlamentario. Alguén imaxina o ridículo e a frustración dun grupo galego nas cortes pero cun goberno español e unha Xunta do PP?\nMáis alá de "marcas" e acusacións de sucursalismos, atreveríame a simplificar dicindo que o BNG e Podemos se deben sincerar. Porque a esquerda natural non organizada (a esquerda social, iso que se dá en chamar "a xente") xa falamos. Sinceridade, pragmatismo e rebeldía.\nrebeldía sinceridade pragmatismo


A Deputación de Pontevedra contará en 2021 cuns presupostos que ascenden a 164,5 millóns de euros - Canal Rías Baixas\nA Deputación de Pontevedra contará en 2021 cuns presupostos que ascenden a 164,5 millóns de euros\nPONTEVEDRA> O orzamento da Deputación de Pontevedra ascenderá a case 165 millóns de euros no 2021. A acción nos Concellos será a principal pata destes presupostos. De feito, a institución provincial flexibilizará o Plan Concellos para que os municipios poidan investir os seus recursos na crise da Covid.\n164,5 millóns de euros. Ese é o orzamento co que contará a Deputación de Pontevedra no 2021, un 2,2% máis que no 2020. Ademais, a institución provincial conseguirá reducir a débeda por debaixo do millón de euros. A axenda 2030 e os seus 17 ODS serán a folla de ruta deste novo presuposto.\nO presuposto de 2021 divídese en 6 liñas de actuación. A principal, a acción cos Concellos. Ademais, cabe destacar que a institución provincial tratará de flexibilizar o Plan Concellos, co obxectivo de que os municipios poidan investir máis recursos en paliar as consecuencias da pandemia.\nA segunda liña con máis investimento será a de medio ambiente e políticas de sostenibilidade con 35,5 millóns de euros. A institución provincial destinará 28,4 millóns en modernizar a administración e 21 na reactivación cultural, turística e deportiva. Por último o reforzo da política social contará con 17 millóns e a área de igualdade con 1,4. Ademais deste orzamento, a Deputación está a elaborar un Plan Estratéxico de captación de Fondos Europeos.\nA Deputación de Pontevedra espera que os fondos europeos e os remanentes supoñan unha inxección de 45 millóns máis, polo que a administración provincial podería contar en 2021 cun orzamento total superior aos 200 millóns de euros.\nArtigo anteriorO PP de Pontevedra acusa a Tino Fernández de faltar ao respecto ás federacións deportivas\nSeguinte artigoA Pobra volverá afondar na súa historia e patrimonio a través dunha viaxe no tempo


Rosa Campos: 'Xa hai menores que denuncian a violencia machista. Iso antes era moi raro' - Pontevedra Viva\nMartes 10 de Novembro, 2020 ás 14:36 do Martes 10 de Novembro, 2020\nO continuo traballo contra a violencia machista nos centros educativos está a dar os seus froitos. Iso, polo menos, é o que destaca a directora do Centro de Información á Muller (CIM) de Pontevedra, Rosa Campos, á vista do aumento das denuncias de casos en menores.\nEste incremento, segundo esta experta, "é bo en certo sentido" porque indica este tipo de situacións violentas "detéctanse antes", o que permite "poñer freo" a estas condutas.\nEn Pontevedra "xa hai menores que denuncian a violencia machista", sinala Rosa Campos, e tamén se rexistrou un aumento dos casos que se derivan ao CIM desde os propios centros educativos. "Iso antes era moi raro", engade.\n"Conseguimos que certos comportamentos que se asociaban ao amor romántico agora véxanse como o que é, violencia machista", explica a directora do centro.\nRosa Campos, na presentación da programación do 25-N, asegurou que os casos denunciados en Pontevedra non creceron durante a pandemia nin tampouco se detectou un incremento "importante" no número de consultas ao CIM, unhas catro diarias.\nO servizo, a diferenza doutras épocas, "non está colapsado", asegura a súa responsable, e grazas a un reforzo en atención psicolóxica "non existe lista de espera e todas as urxencias pódense ir atendendo segundo se producen".\n"No peor dos casos a espera é como máximo dunha semana, pero en xeral están a funcionar á perfección", matizou Campos, que lembrou que o CIM atende no teléfono gratuíto 900 119 741 ou a través do correo igualdade@pontevedra.es.\nA directora do CIM alertou, con todo, da actuación de "determinadas" administracións, entre os que citou o Servizo Público de Emprego (SEPE), a Seguridade Social e o Servizo Galego de Saúde (Sergas) que, ao seu xuízo, "non están a responder como deberían" aos asuntos relacionados coa violencia machista por falta de persoal.


Eutanasia para o Día das Letras | BiosBardia\n@cequelinhos / 9 Outubro 2018\nComo todo o mundo sabe, e se non o sabe pode miralo na web da Real Academia Galega, en marzo de 1963 tres numerarios desta institución, Francisco Fernández del Riego, Manuel Gómez Román e Xesús Ferro Couselo, propuxeron nun escrito á Academia a instauración dun Día das Letras Galegas. O mes seguinte, a douta institución resolveu, por unanimidade, aceptar a proposta, e celebrar o primeiro día ese mesmo ano. A data escollida foi o 17 de maio, data en que se cumpría o centenario da publicación de Cantares gallegos, de Rosalía Castro (ou de Castro, como escribimos agora). Cada 17 de maio, xa que logo, homenaxearíase a un escritor, a unha escritora, que a Academia elixiría na primeira reunión que se realizara despois do 17 de maio, etc.\nEn 1990, o goberno autonómico de Galicia, presidido por Manuel Fraga Iribarne, decidiu que o Día das Letras sería, a partir do ano seguinte, feriado. Desde aquel xa afastado 1963 até hoxe (2018) celebráronse 56 días das Letras e foron homenaxeados 58 escritores, de todas as épocas, mais maiormente dos séculos XIX e XX, e algún xa morto no XXI. Dentro deses 58 escritora/es homenaxeada/os hai de todo, desde o melloriño da nosa literatura até autora/es cuxa obra vai de ínfima a infumábel, pasando por ilexíbel, inaguantábel e dunha calidade literaria por debaixo de cero ou superior a cero en só medio punto, ou de mínima produción e esta non precisamente excelente, etc, etc.\nOs primeiros anos as celebracións foron pobres: estábase en pleno franquismo e as institucións públicas non estaban polo labor, polo que a cada ano que transcorría a celebración do Día das Letras, á parte de reivindicar o escritor, a escritora, a quen estaba dedicada a xornada, convertíase nunha reivindicación do país e da súa lingua e, polo tanto, da liberdade política. Esas reivindicacións continuaron mesmo despois da famosa instauración da democracia en España, instauración realizada, segundo din, logo dunha transición que nos quixeron facer crer (e asumir) como exemplar. O Día das Letras, a pesar de partidismos varios xa en tempos «democráticos» e autonómicos, continuaba a ser unha festa reivindicativa, malia que alguén encheu os petos a base de celebracións de congresos sobre a figura homenaxeada. Figura á que se lle dedicaban libros e biografías e da que se editaban mesmo as súas obras máis infumábeis. Teño escrito noutra parte, esaxerando un pouco, que se dedicaban, proporcionalmente, máis libros á figura homenaxeada ese día, aínda que fose de quinta ou décimo sexta fila –que tamén destas filas hai algún/ha homenaxeado/a–, que aos libros que se dedicaran a Voltaire en Francia cando o bicentenario do seu pasamento, etc. Mais non fagamos como sempre e non nos enrollemos: vaiamos ao que hai que ir.\nA partir de 1991, o día das letras de festa civil, ou cívica, ou que levaba camiño de en tal se converter, pasou a ser unha festa oficial, institucional e así, finalmente, nunha festa para descanso, lecer non literario e consumo, sobre todo se cae en venres ou luns.\nA institucionalización do día, unido á escolla de certos autores máis que discutíbeis (a escolla e os autores), acabou por converter o Día das Letras nun enfermo terminal ao que os seus médicos e enfermeiros (académicos e outras castes) intentan insuflarlle vida sen se decataren de que o doente o que quere é que legalicen e lle apliquen, dunha vez por todas, a eutanasia, para non continuar sufrindo e facer sufrir os seus familiares –é dicir, as duascentas ou trescentas persoas, se a tanto chegan, que se toman en serio tal xornada.\nAgora que, seica, no parlamento español se vai discutir a posíbel legalización da eutanasia ou «morte digna», por que non se discute no mundo literario galego sobre a posíbel, eu penso que desexábel, desaparición, máis que reconversión, do chamado Día das Letras Galegas?\nMais tamén cómpre afirmarmos que a morte, se quere ser digna, non pode ser súbita. Non debe ser súbita, senón meditada e pensada. Por iso avogaría pola súa total desaparición no 2021. É dicir, no ano 2020 que se celebrará o décimo cabodano de Francisco Fernández del Riego, a Academia debía dedicar o tal día á figura de quen foi o seu presidente –o presidente do cambio: porque todos sabemos que a partir da presidencia de don Paco, a Academia deu un xiro de 180 graos– e, en realidade, o «argallador» do tan mencionado día. Ese ano, despois de homenaxear, non só a Academia, senón toda Galicia, se é posíbel, a figura de del Riego, a institución da que foi membro e presidente, como derradeira homenaxe ao home de Lourenzá, debería aplicarlle unha «morte digna» á data. E, tamén como homenaxe a súa obra, e a súa vida, a de don Paco, a Academia tería a obriga de «inventar» unha nova celebración que acadase o que nun momento determinado estivo a piques de acadar o Día das Letras Galegas: a categoría de festa cívica; unha festa en que as institucións sexan meras comparsas e axentes vicarios ou secundarios, unha festa na que se celebre non só o homenaxeado ou homenaxeada, senón tamén a milagrosa supervivencia dun idioma e dun país que semellan a piques de desaparecer dun momento a outro, en medio, iso si, de grandes celebracións e outros delirios.\nEn fin, só nos cabe esperar que realice o que, modestisimamente e sabendo que ninguén nos vai facer caso, propomos. Mentres, como o ano que vén se homenaxea a figura do autor do libro Galicia insólita, esperemos que algún dos seus seguidores, alumnos, discípulos ou valedores escriba unha Galicia alucinante ou unha Galicia delirante que sexa fiel reflexo da vida social, política e cultural do «rincón verde» do noroeste ibérico.\n En 1970, dedicouse o día a Marcial Valladares. O entón alcalde da Estrada, Mario Blanco, acolleu os membros da Academia e diversos actos en honra do señor de Vilancosta: pouco despois era destituído: o poder franquista tíñao claro, e introducir o idioma galego nunha institución pública como era un Concello, percibiuno como un acto perigoso.\n9 Outubro 2018 in Opinión, Por Xesús González Gómez. Etiquetas:cultura galega, día das letras, francisco fernández del riego, real academia galega, rosalía de castro\n← A epopea de vender libros en Portugal\nA Eira das Meigas, un círculo lítico a través da memoria →\nUn comentario en “Eutanasia para o Día das Letras”\n10 Outubro 2018 ás 7:47 am\nPersoalmente non concordo coa proposta deste artigo. Pode ser que a selección dos autors homenaxeados, o feito de que deban levar 10 anos mortos ou mesmo que se considere un día feriado poda ser un erro para a difusión da literatura galega. Agora ben, o Día das Letras Galegas é, en termos comerciais se se quere, das poucas “marcas” coñecidas pola maior parte da poboación. Acabar con iso e remplazalo por unha “festa cívica” que non se sabe ben a quen ía interesar non me parece a mellor opción se o que se pretende é visibilizar a literatura galega.


O sector do cámping pide que se regulen ás autocaravanas | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 20/08/2019 14:35\nO auxe do turismo de autocaravanas na costa galega está a xerar polémica entre os propietarios destes vehículos e os dos cámpings. Uns e outros ven necesaria unha lei que atenda as demandas dos dous colectivos.\nVarias autocaravanas van, veñen e instálanse na praia da Frouxeira, en Valdoviño. Non son as decenas que din haber as fins de semana. A poucos metros, cámpings coma estes conviven con elas no medio da polémica. Unha polémica que fai abir o debate co aumento deste tipo de turismo en Galicia nos últimos anos.\nA ausencia dunha lei que limite a súa actividade fai que arestora os autocaravanistas teñan dereito a estacionar e a pernoitar ao igual que calquera outro vehículo, sempre e cando non despreguen elementos móbiles, non vertan fluídos nin emitan ruído. Poden aparcar, pero non acampar. No que si que coinciden ambos os dous colectivos é na necesidade dunha normativa.\nNa actualidade hai un borrador onde se contempla a creación de áreas privadas específicas de autocaravanas, á espera de ser aprobado.