Miguel Mato analiza a obra poética de Manuel María nun ensaio no que o reivindica como un autor máis que ruralista ou só "poeta da patria"\nMONTSE DOPICO . SANTIAGO | 04.02.2011\nManuel María, nunha foto de arquivo do ano 2002\n"Manuel María non é unha figura só literaria. A súa desaparición foi tamén a dun xeito de ver o mundo, unha Galicia, unha valoración ética e estética de Galicia". Así o di o poeta e profesor de Lingua e Literatura Galegas Miguel A. Mato Fondo, autor do ensaio Señardade da luz, (A obra poética de Manuel María), que acaba de editar a Agrupación Cultural Alexandre Bóveda. A obra inicia ademais a andaina como editora desta asociación, que presentou onte o libro no seu local.\nO ensaio é o resultado dun proceso de varios anos, non si?\nSi, comecei nos anos 90, e fun pouco a pouco, facendo polo medio outras cousas. A Manuel María gustoulle moito o título... Como o ensaio non se publica moito, tardou moito, claro.\nXa ó principio do libro afirmas que tanto a visión labrega, como a etnográfica ou a política da obra de Manuel María, son reducionistas, pois o poeta era todo a un tempo e moito máis...\nNa literatura galega houbo moitas veces opinións moi mediatizadas politicamente. E tamén hai unha tendencia a explicar a obra de Manuel María, como lle pasou a Ánxel Fole, desde unha perspectiva etnográfica, ruralista... Toda definición vai ser reducionista. É poeta da terra, si, pero tamén amosa unha elevación estética, unha vontade de estilo. Tamén é político, non só ruralista... Pero eu non creo no tópico do poeta da patria: era un bo poeta, e iso é o máis importante.\nSi amosaba unha identificación e unha afectividade cara ó mundo rural, a paisaxe natural... Pero a súa é unha paisaxe humanizada, sinalas no libro...\nA nosa é unha paisaxe profundamente modificada pola acción humana: os camiños, os regos..., e a literatura galega reflicte isto. Hai nisto tamén unha tradición literaria que arranca xa con Rosalía de Castro...\nA casa, a auga e a luz son os tres símbolos máis importantes, segundo salientas, no relativo á paisaxe. Que significan?\nA casa é o centro do seu universo. Despois están a lareira, a xente, a terra, a tribo local: así é como expande o significado. A casa tamén é a nai, a tribo, a paisaxe que a rodea, a memoria dos que non están, os poemas..., o seu espazo íntimo. Os significados son múltiples: a luz resucitada, os ríos da Terra Chá... o seu xeito de estar no mundo.\nSubliñas "Terra Chá" como un libro innovador. Por que?\nManuel María e Uxío Novoneyra leran e descubriran xuntos os poetas de Lugo: Aquilino Iglesia... E despois trataron de innovar con respecto a esa tradición. Manuel utiliza un estilo moi directo, nada grandilocuente, ten unha visión da terra moi interiorizada...\n"Da poesía de tebra á de compromiso social e político". Dunha estética existencial, á identificación coa esquerda nacionalista... Así foi a súa evolución, segundo indicas tamén no libro.\nSi, o paso é do conflito do individuo consigo mesmo ó conflito social. Dunha protesta íntima ante o mundo, a un compromiso político e social que implica a comunicación cos outros... E dentro da súa visión social hai varios rexistros: do mítico ó épico, ó máis panfletario... Eu non desprezo o panfletario, que moitas veces é moi innovador, é como un berro, un ruído, que reclama a nosa atención. Unha poesía suxa, pouco estilizada... Sexa o rexistro que sexa, el denuncia as atrocidades do pasado e do presente.\nA viaxe, o camiño, é outro dos eixes da súa obra. Por que?\nO mito de Cristo e o mito de Ulises influíron moito na literatura occidental. Itaca está dentro dun, é a viaxe na busca de ti mesmo... Manuel María era un gran viaxeiro. Dicía que, se tivese que escoller unha segunda cidade, sería Florencia.\nO pesimismo era nel unha actitude vital e estética, apuntas. A angustia do mundo, o desacougo... Pero por outro lado celebraba a natureza, as pequenas cousas... e niso amosaba un vitalismo contraditorio con ese fatalismo...\nTodos somos contraditorios. O pesimismo de Manuel María ten que ver coa súa biografía: perdeu a seu pai de novo... Despois foi o desacougo ante o que estaba a pasar en Galicia... Manuel María pertence a unha xeración que agardaba uns cambios que non se produciron. Por iso o sentimento de desencanto... Tamén miraba a espiritualidade das cousas, dos obxectos pequenos, contemplaba a marabilla dos pequenos obxectos... A súa era unha visión cósmica, panteísta.\nRelacionas a Manuel María con outros poetas, sobre todo Ferrín, Bernardino Graña e Celso Emilio. Que abriron camiños cos seus primeiros libros, aseguras, para a poesía dos 70...\nSi, esa xeración amosa cousas en común. Aínda que en Manuel María tamén hai influencias de autores da preguerra. Ferrín e Braña son máis internacionalistas e teñen unha estética máis moderna que a de Manuel María.\nCreo que non o agradaba moito o "culturalismo" dos 80, aínda que este é un tópico que se está aínda a revisar. Que cres ti?\nA verdade é que eu nunca lle escoitei diatribas sobre iso. Si, claro, el era un poeta comprometido, que cría na función social da literatura. E tamén era unha persoa culta... Dixo Cáccamo que o culturalismo só pode molestar os incultos. Ademais, eu creo que todo vai unido, o culturalismo e unha visión do mundo...\nSalientas, por outra banda, a súa poesía amorosa, que segundo dis está presente en toda a obra, mesmo na socialrealista.\nSi, ten poesía amorosa, arredor do amor concreto a unha muller, Saleta. E tamén hai na súa poesía erotismo e sexualidade. Desde unha perspectiva menos íntima, as mulleres son símbolo da terra, a casa. Saleta é tamén a casa, a muller fundadora.\nNunca se esqueceu a Manuel María, e agora parece ademais que está máis presente, a través de iniciativas como a de rehabilitar a súa casa e musealizala...\nSi, a Fundación está facendo un traballo moi importante. Manuel María está chamado a ser un poeta institucionalizado, nese sentido. Aínda que o máis importante para un escritor é sempre ter lectores. Ademais, a súa obra non é só poética, tamén é moi importante o seu posicionamento sobre a cultura, a súa labor xornalística...


Teléfonos Linux, a opción libre | Consumer\nTeléfonos Linux, a opción libre\nOs teléfonos van camiño de converterse en computadores de petopara todos os públicos, especialmente se o sistema operativoé libre\nPor Darío Pescador Albiach 29 de Xaneiro de 2007\nNon é oprimeiro, nin será o último. O Neo1973 é unteléfono móbil intelixente, que inclúe moitos extras,como o receptor GPS, unha gran pantalla e navegación por Internet.Pero ademais utiliza o sistema operativo Linux e pódese actualizar con novos programas, controladores e mesmo cunhanova versión do sistema.\nPorque se chaman teléfonos intelixentes?\nOsteléfonos ‘parvos’ están deseñados para unha soafunción. É dicir, saben facer chamadas, almacenardireccións, lembrar citas, facer fotos e xogar ao tetris, porexemplo. Se se quere algunha funcionalidade nova, hai que comprar unteléfono novo. Con todo os teléfonos intelixentesfuncionan como un computador persoal, e pódenselles instalarprogramas, como lectores de libros, navegadores GPS, editores detexto, reprodutores MP3, e todo o que permita a potencia da súaprocesador.\nOsteléfonos intelixentes máis famosos son os Treo,fabricados por Palm e que utilizan os sistemasoperativos PALMOS e Windows Mobile. Os modelos de Nokia quereciben este nome utilizan o sistema Symbian. Moitos outrosfabricantes elixen un dos sistemas anteriores. Pero estessistemas son propietarios, é dicir, que o fabricante ten quepagar unha licenza para poder instalalos nos seus teléfonos, eterminan cobrando este sobreprezo ao consumidor.\nOpen MoKo: intelixencia libre e aberta\nO Neo1973 pódese conectar a Internet mediante GPRS, dispón dunha conexión USB para conectarse a un PC e pantalla táctil\nO Neo1973utiliza unha versión do sistema operativo Linux chamada OpenMoKo (‘Mobile Kommunikations’), co que non hai que pagarlicenzas. Ademais, o código do sistema operativo estádispoñible para que calquera programador do mundo póidao mellorar,corríxanse fallos ou se desenvolvan novas aplicacións.\nUnha dascaracterísticas máis atractivas do Neo1973 é apantalla VGA (640×480) de 2,8 polgadas. É unha resolución moialta, que permite ver as imaxes con moita nitidez. No seuinterior hai un receptor GPS para utilizalo como navegador coprograma adecuado. Non hai teclado, porque a pantalla é táctil.Non lembra lixeiramente a algún. teléfono moi famoso?\nO Neo1973é un teléfono GSM cuatribanda, é dicir, que se podeconectar a Internet mediante GPRS. Tamén dispón dunhaconexión USB estándar para conectarse a un PC, paraenviar ou recibir datos e ficheiros, e unha ranura para cartónsMicroSD. Os modelos próximos terán, ademais,WiFi e Bluetooth.\nA partemáis interesante é que ten unha versión do instaladorde aplicacións de Linux, que permite descargar novos programas ouactualizacións do sistema desde Internet, e desinstalarlas conigual facilidade.\nFirstInternacional Computer (FIC) é a compañía taiwanesaque fabrica o Neo1973, que empezará a venderse durante oprimeiro trimestre de 2007 e espérase que custe uns 350 dólares.Entrará en liza co iPhone de Apple, e os novos modelosde Palm, Nokia, HTC e outros fabricantes. Quizá esta vez aopción libre teña éxito.\nVantaxes para todos?\nSegundo os creadores de Neo1973, os programas son os ‘politonos’ do futuro\nSegundoFIC, fabricante do Neo1973, a utilización dun sistemaoperativo libre para un teléfono móbil é beneficiosapara todo o mundo. Por unha banda, os fabricantes de teléfonosafórranse o pago das licenzas a Symbian ou Microsoft, e podenreinvestir en desenvolver mellores produtos.\nAsoperadoras de telefonía móbil tamén gañan,grazas ao tráfico xerado pola descarga de aplicacións, epolas comisións que cobran ás empresas que faciliten programaspara descargar. Segundo din os responsables de FIC, osprogramas son os ‘politonos’ do futuro. Por último, osusuarios teñen un teléfono a un prezo máis baixo, quese pode actualizar e personalizar ao seu gusto.\nlibre-gl neo1973-gl pantalla-gl sistema operativo linux teléfonos


5 minutos | respuesta\nA crise de Coronavirus afectou a Turquía. Por máis de 82 millóns de habitantes, os casos de coronavirus confirmados son de 162.000, con máis de 4.000 mortes. Atopáronse o 60% dos casos en Estambul por agora, e todos os números poden ser cambiados cando o virus desapareceu. Polo momento, o índice sobre o que nos […]\nResumo Introdución O tratamento de perforacións non traumáticas da córnea é un verdadeiro desafío para a elección da técnica quirúrgica e para a xestión da patoloxía causal. O obxectivo do noso traballo é determinar os resultados anatómicos e funcionais da xestión de perforacións non traumáticas da córnea en ausencia de acceso urxente ao transplante de […]\nResumo: ABC Os transportistas forman unha gran familia de proteínas presentes en todos os organismos vivos. Estas proteínas utilizan a enerxía subministrada pola hidrólise ATP para transportar a través das membranas biolóxicas de sustancias moi variadas. Varias proteínas ABC son importantes para a saúde humana. Por exemplo, o defecto funcional da proteína CFTR causa a […]\nTerceira lección do grupo Deltaplus que aborda o traballo en espazo confinado e a dificultade de traballar alí. Un espazo confinado pode Definir como un espazo totalmente pechado que non está destinado á ocupación continua dos traballadores e onde está presente unha atmosfera perigosa ou pode ocorrer. O carácter de confinamento dun espazo provén principalmente […]\nSe as compañías de seguros de casa e as aseguradoras automotivas diversifican as súas actividades propoñendo para garantir dispositivos móbiles, os recén chegados non se deixan fóra. Ademais de ofrecer ofertas atractivas, estes dixitalizan todos os seus servizos. Pero que tal a xestión de declaracións fraudulentas? Moitas aseguradoras están a coidar da reparación de teléfonos […]\nO uso de nanomateriais como desinfectantes contra SARS-COV-2\nContext Aínda que o covid-19 se transmita principalmente durante os contactos estreitos cunha persoa infectada, SARS-COV -2 tamén está en pingas respiratorias e aerosois que se depositan en superficies. Para evitar a exposición ao virus nas superficies (vectores pasivos), recoméndase limpar, limpar e desinfectar a miúdo. Pero se as pingas infectadas a tempo caen alí, […]\nQue tolemia suscitou a relixión!\nFronte á estrañeza do misticismo (Trance, posesión, convulsións) ou á violencia do fanatismo (tolemia de Deus, terroristas cintores con explosivos), a tentación é sempre forte para reducir as manifestacións de vida relixiosa a patoloxías psíquicas. tal foi o caso de Jean-Martin Charcot (1825-1893) e os seus discípulos do Saltpêtriere na Idade de Ouro do Anticlericalismo […]\nO 9 de febreiro de 1999, por primeira vez desde o inicio da República FA, tres ex-ministros son xulgados por delitos ou delitos comprometidos no desempeño das súas funcións no caso de sangue contaminado. As vítimas esperan que se establecerán as responsabilidades políticas. “Responsable, pero non culpable”. 20 anos despois do xuízo de tres antigos […]\nConfigurar a depuración remota de dispositivos Android\n02/02/2021 6 minutos de xogo m Debug desde o contido en directo remoto nun dispositivo Android desde o ordenador de Windows ou MacOS .. A seguinte páxina de titorial ensínache a realizar as seguintes accións. Configurar o seu dispositivo Android para a depuración remota e descubrilo desde a súa computadora de desenvolvemento. Inspeccione e depuración […]\nNovas adquisicións do Departamento de Manuscritos da Biblioteca Nacional durante os anos 1924-1928 – Perseus\nNovas adquisicións do Departamento de manuscritos de A Biblioteca Nacional Durante os anos 1924-1928 Os seguintes avisos presentan unha visión xeral dos aumentos recibidos polo Fondos latinos e franceses do Departamento de Manuscritos durante os cinco anos transcorridos a partir do 1 de xaneiro de 1924 ao 31 de decembro de 1928. Adquisicións. – Notaremos […]


DESCARGAR Sardinia Photoreal FSX & P3D part2 - Rikoooo\ntransferencias 47 459\nSegunda parte do mega escenario fotoreal de Cerdeña FSX e Prepart3D v1 & v2. Para máis información sobre o escenario ver Páxina parte 1. Este escenario está dividido en partes 4 debido ao seu tamaño que sexa razoablemente consistente, máis de 5 GB en total. partes 4 representan Sardeña na súa totalidade. Ao facer a descarga todas as pezas que vai ter o escenario completo, con todo, as partes non están dependentes de un para o outro, e, polo tanto, pode ser usado por separado.\nEste descarga é 1 moi pesado.43 GB se non un son coloso membro esperar a unhas horas de descarga .. Este escenario foi dividido en 2 partes, tras a descarga descomprimir todo nunha carpeta e prema en sardinia_photoreal_part2.exe para iniciar a instalación automática.\nEsta parte inclúe as seguintes áreas: Baronía, Ogliastra, Posada, Golfo de Orosei, Cala Gonone, Arbatax (con aeroporto LIET), Villasimius.\nA continuación, esta é a área cuberta polas toda escenario (partes 4), seguido pola área abranguida pola Parte 2.\nescenario completo Escenario parte 2 (esta transferencia)


"Non chegando a todos os obxectivos, a reforma recupera dereitos"\nJosé Antonio Gómez, secretario xeral da UXT na Galiza\nJose Antonio Gómez (UXT) analiza para Nós Diario o acordo da reforma laboral que chega agora á Cámara Baixa para a súa aprobación definitiva. O sindicato que dirixe na Galiza foi, xunto con CCOO, o que apoiou o texto xunto á patronal e o Goberno español.\nphoto_camera José Antonio Gómez, secretario xeral de UXT na Galiza.\n—UXT, xunto con CCOO, o Goberno español e a patronal, vén de alcanzar un acordo para modificar o marco normativo en materia laboral. Que aspecto destacaría desta reforma?\nO principal é que a reforma laboral recupera dereitos e que para nós sen dúbida ten valor porque se dá con consenso. Hai que ter en conta que, das últimas reformas que se fixeron, só esta e a de 2006 foron con consenso.\nPara a Galiza e para o conxunto do Estado, a recuperación da prevalencia do convenio de sector sobre o de empresa é fundamental. Realmente iso foi o que provocou o deterioro das relacións laborais e unha tremenda desvalorización salarial. Xunto a isto, a recuperación da ultraactividade dos convenios colectivos, é dicir, que estes non venzan e queden ao pairo os dereitos dos traballadores e das traballadoras, é igualmente fundamental.\nCremos tamén firmemente que con esta reforma vaise impulsar a loita contra a temporalidade, na que estamos inmersos. Co reforzo da contratación indefinida vaise avanzar na estabilidade do emprego.\n—Mais estamos a falar dunha reforma, e non dunha derrogación, como exixían inicialmente.\nSen dúbida é un acordo que non cumpre todos os obxectivos que nós tíñamos marcados, pero é un acordo que se enmarca dentro do consenso. Imos ter que seguir loitando e falando, porque quedaron cousas no tinteiro, iso non se lle escapa a ninguén.\n—Que sectores se verán máis beneficiados polo novo texto?\nFundamentalmente o sector servizos. Quizais un dos logros máis importantes é que na externalización de servizos que se produce nas empresas, a partir de agora quedará baixo o convenio de referencia de sector da actividade principal.\nUnha firma que traballa noutra empresa cun servizo estabilizado, até o de agora e coa reforma laboral do PP, o que se lle implantaba era un convenio de empresa ao persoal, loxicamente cunhas condicións moito máis desvalorizadas. A partir de agora estarán amparadas polo convenio de referencia da actividade que desenvolven, con independencia do obxectivo social e forma xurídica da empresa, o que supón un importante golpe a fenómenos precarizadores como o das empresas multiservizos.\n—Cales son esas cuestións que quedaron no tinteiro?\nTemos que seguir traballando por mellorar a indemnización por despedimento ou o control administrativo dos expedientes de regulación de emprego, os salarios de tramitación e algunhas cousas máis. Sabemos que isto é difícil, pero loxicamente hai que pór en valor o contexto político de crispación total no que estamos actualmente. Non chegando a todos os obxectivos, a reforma recupera dereitos.\nCreo que fixemos un acordo en boa fe, en sintonía e que entendemos que agora debería validarse no Congreso dos Deputados porque se alguén ten que dicir algo nas relacións laborais somos as organizacións sindicais e os empresarios.\n—Son optimistas á hora de avanzar nos temas pendentes?\nVai ser moi difícil consensualo e acordalo coa patronal, porque realmente se negan totalmente a falar disto, pero nós imos seguir intentándoo. Son cuestións que estamos convencidos de que imos ter que abordar co Executivo e seguramente de maneira inmediata sexa difícil. Queda camiño por avanzar e nós imos seguir loitando por dar novos pasos, porque é o noso papel e a nosa obriga.\nemprego UXT temporalidade reforma laboral


A precariedade no xornalismo: un problema de todos – Observatorio Cidadán de Comunicación\nForon tres meses de duro traballo arredor dun tema non precisamente doce: a precariedade presente na profesión que, en principio, nós mesmos escollemos. Se ben o marco xeral dos problemas tratados xa estaba presente en apuntamentos e lecturas coñecidas, foi a relación directa cos membros do círculo a parte do proxecto que lle achegou verdadeiro valor a este. Non é o mesmo lelo que telo diante.\nComo non podía ser doutro xeito, este contacto con profesionais do sector rematou por traer de volta a vella pantasma do “pero iso ten saída?”. Aproveitando as experiencias persoais (e os agradecidos consellos) dos membros do círculo, decidimos orientar a Acción Final do noso proxecto cara a nós mesmos, estudantes de Xornalismo. O traballo consiste nun manual para sobrevivir á saída ó mercado laboral e, en definitiva, tentar con máis forza e tino a misión imposible que parece ser hoxe ter traballo nun medio. E vivir con el. E é que a situación non é para nada sinxela. Moitas horas de traballo, pouca remuneración económica. Unhas condicións moi duras que só son aplacadas por unha vocación que debe vir dentro do propio xornalista.\nPor suposto, non somos as únicas vítimas. A precariedade laboral da profesión é reflectida de xeito directo na sociedade e, polo tanto, na democracia. Lembremos o especial papel do xornalismo na vida política: os medios deben de actuar de cuarto poder, establecendo un control sobre as institucións. O “can gardián” da vida política.\nPorén, os medios de comunicación non se fan eco destes duros momentos para a profesión porque son eles os que, en parte, provocan a situación. Pero só en parte: cos círculos aprendemos que é a propia sociedade a que se dana a si mesma, demandando información de maneira completamente gratuíta, non deixando marxe a estes medios para poder facer xornalismo de calidade. Por isto, debido aos problemas económicos que propicia esta situación, deben apoiarse na publicidade para poder sobrevivir nestes momentos de crise, feito que reduce sensiblemente a independencia e calidade da información que producen.\nObxectivos desta investigación\nEn primeiro lugar, coñecer o mundo xornalístico para poder valorar as vantaxes e os inconvenientes desta profesión. Doutra banda, entender por que se está vivindo esta crise e, sobre todo, o xeito que ten de afectar á nosa sociedade. Por último, a nosa intención con este manual é que se poida estender xa non só entre os círculos que axudaron á súa creación, senón tamén entre o propio alumnado da facultade de Xornalismo, que debe ter en conta tamén algúns dos consellos recollidos.\nValoración do noso círculo\nDurante estes últimos meses, os membros do círculo souberon guiarnos e axudarnos en todo momento na elaboración do contido do noso blog, tanto prestándonos a súa imaxe, como a súa propia valoración, tanto positiva como negativa, desta profesión. Durante todo o proceso, recalcaron a idea de que é necesario achegar esta visibilidade ao resto da sociedade, vítima da escasa cobertura que os medios fan da problemática tratada.\nDentro do marco de recomendacións, foron eles mesmos os que aseguraron que en ningún momento había que ter medo ao fracaso, que tentalo sempre era o máis importante, sobre todo tendo en conta a profesión da que estamos a falar. Comentaron tamén a necesidade de cambiar a imaxe do xornalista, que a día de hoxe, máis que ser visto como un medio para contar a verdade e facilitar o acceso á información, é considerado un inimigo.\nEn canto á valoración das reunións, todos coincidiron no feito de que foron mesas redondas moi interesantes nas que se trataron multitude de temas relacionados con esta situación precaria, tentando achegar sempre unha visión realista da crise de modelo que está a vivir o xornalismo. Un destes membros, Andrea Pérez, recalcou o feito de que quizais botou de menos xornalistas representantes de medios como a radio ou a televisión, aínda que, en liñas xerais, quixo tamén deixar claro a súa impresión positiva sobre as reunións.\nComo conclusión, queremos agradecerlles toda a súa implicación durante os últimos meses a Marcos Mosquera, Gemma Melvido, Andrea Pérez, Carlos Miranda e Xaime Leiro. Foi unha etapa de duro traballo e contacto case diario con eles para que nos puidesen achegar a súa visión. Facilitáronnos moito o noso labor como investigadores, e tamén como futuros xornalistas.\nIago Codesido 20 Abril, 2018 20 Abril, 2018 Acción final,S1B.XPL2018\n2 comentarios en “A precariedade no xornalismo: un problema de todos”\n20 Abril, 2018 ás 5:23 pm\n20 Abril, 2018 ás 9:08 pm\nO decálogo está en castelán e con faltas de ortografía, Cecilia.\nAnterior Previous post: A importancia de contar co testemuño das persoas con enfermidade mental\nSeguinte Next post: Os puntos negros da accesibilidade en Santiago


Medo e pandemia | E digo eu...\n← Conflito social\nSentimento de inquietude que se experimenta ante a presenza, real ou imaxinaria, dun perigo. O gato tenlle medo ao can. Non lle metas medo ao neno. Unha película de medo.\nReceo que se sente por culpa de algo que pode causar algunha molestia ou ter un algún efecto contrario ao esperado. Levantouse cedo por medo a perder o tren. SINÓNIMO temorAviseino cun telegrama, porque tiña medo de que non lle chegase a tempo a carta.\nSe ben é certo que o medo pode ser útil nunha situación puntual extrema de perigo, na vida cotiá non adoita ser moi aconsellable.\nActualmente, debido á pandemia, este sentimento está moi presente en todxs nós. Nalgunhas persoas estase a converter en patolóxico.\nAo ser un sentimento non é racional pero a súa vez só se pode combater con racionalidade da persoa que o padece. Por iso costa tanto desfacerse del.\nNon pretendo que o que vou dicir teña validez científica pero as situacións que prantexo foron reais.\nAlgunhas persoas teñen medo a morrer soas e pretenden que iso non ocorra. Pero é algo que ninguén che pode garantir.\nOutras teñen medo a contaxiarse, especialmente as que pertencen a grupos vulnerábeis.\nÉ normal, se non fose porque nesa obsesión entran persoas que as rodean ás que se lle pode facer a vida moi complicada.\nNas circunstancias que nos toca vivir estanse a producir situacións moi conflictivas, mesmo diría que violentas, por mor das persoas que polo seu medo intentan controlar absolutamente todolos actos de tódalas persoas coas que se atopan.\nTres casos desta semana.\nUnha persoa afea a outra -ìa soa- que non leve a máscara posta todo o tempo facendo deporte ao aire libre. Subliño todo o tempo porque si que a levaba posta no momento que se cruzaron -é algo que se fai con bastante frecuencia, aproveitar que é un espazo pouco transitado para baixar a máscara un anaquiño cando non hai ninguén cerca. Eu entendo que unha persoa que traballa todo o día cunha máscar posta queira estar ao aire libre, respirando sen máscara, algo de tempo. Pero as persoas con medo patolóxico, non. E as que cren que estar cabreada en vez de contenta vai mellor para combater a pandemia, tampouco.\nNunha porta cortalumes atopei un cartel no que se nos pide mantela sempre aberta porque así “tocamos menos nos pomos”. Que digo eu que se será porque porque se hai virus xa non vai haber incendios… ??\nUn veciño protesta porque outro fuma no portal, fóra.\nQue eu entendo, porque son racional, o medo.\nGustaríame que as persoas que teñen medo fixeran un esforzo -sei que algunhas o fan- para diferenciar o coidado necesario para evitar a propagación do virus, da intromisión nas accións que poden facer máis levadeira a vida.\nE tamén que se deixase de utilizar a pandemia como argumento para controlar, en xeral.


ESTOUTRAS: Lembranzas do derrubo do Gran Teatro de Lugo\nLembranzas do derrubo do Gran Teatro de Lugo\nHai aproximadamente unha década, o PP de Lugo decidiu derrubar o Gran Teatro, único representante do seu estilo arquitectónico na cidade, e deixar que unha constructora edificara vivendas de luxo no seu privilexiado lugar. Perguntado Cacharro Pardo, un auténtico medievalista seguidor inconsciente de Boecio, a sua resposta foi brutalmente significativa: “Que máis dá, é un edificio moi feo”. Todo borrifador de sabiduria e inquedanzas artístiscas este represor fillo de represaliado e consecuente niilista.\nPerdida a batalla institucional habia tempo, a loita continuou só na rua. Era preciso chamar a atención sobre o atentado cultural que ia ter lugar. O dia que as autoridades escolleron para escomezar a desfeita, e grazas a unha persoa encarregada de vixiar o Gran Teatro, xuntamo-nos non máis dun cento de persoas ás portas do edifício. Daquela ainda non nos convenceran da necesidade do móbil para a pervivéncia da espécie humana, e o seu uso estaba limitados a “yupis”, aos que ollabamos con desprezo e sorna, descoñecederes de que aos poucos anos andariamos todos nós co aparello nalgún peto. Mais naquela época, as convocatórias imediatas tiñan que ser por meio do boca a boca, ou polo teléfone fixo aqueles que o tiveran.\nA nosa presenza imposibilitou que esa noite comezaran o derrubo e chamou a atención dos meios de información locais. Evidentemente non abondaba.\nCoincidia que esa mesma noite se celebraba no Círculo das Artes un desfile de modelos solidário (sic) con Cuba, que ia ser retransmitido en directo pola TVG. Entre os convidados estaba Cacharro..., polo que tiñamos unha boa oportunidade para nos facer ver. Así o decidimos nunha asemblea feita ad hoc na entrada do Gran Teatro.\nAo chegarmos á Praza Maior –por certo, tamén estragada polos intereses imobiliários de Caixa Galiza, que erguera un enorme edifício que rachaba e racha a continuidade Casa do Concello-Praza Maior-Praza Santa Maria-Catedral- soubemos que o Gran Ditador lucense ainda non chegara. Decidimos apostar-nos na porta do Círculo. Minutos despois unha morea de luces avisaban da chegada da comitiva de Cacharro: carros e motos da policia e vários carros de luxo, entre os que se atopaba o Jaguar do presidente da Deputación. Pasaron a toda velocidade dirección á porta traseira, que era un garaxe, do Círculo. Os que nos manifestabamos comezamos a correr para tentar chegar onde Cacharro. Lembro o momento: militantes da U, da F e da A correndo entre policias e señoras e señores burgueses que acudian ao acto cos seus abrigos de pel e os seus traxes tan caros como horteras. Tentativa fallida. Cacharro xa entrara.\nO único que nos quedaba era conseguir chegar ao salón onde se gravaba o programa. Amoreados e á carreira atravesamos a porta principal do edifício, sen que conserxes, membros da seguridade privada e militantes disciplinados do PP fosen quen de no-lo impedir. No remuiño do momento, comprobei que era o primeiro subindo as grandes escaleiras e que cara a min baixaba correndo un conserxe especialmente grande e con face de esnaquizar croios a dentadas. Cando xa o meu peculiar sentido do equilíbrio anunciaba unha máis que previsível caída, un rotundo e glorioso tsumani, interpondo-se entre o conserxe e este que escrebe, converteu ao primeiro nunha sorte de carrilana en descenso inharmónico escaleiras abaixo. Era a Helena, da que xa vira o seu accionar na entrada da prisión de Bonxe, cando ingresara o insubmiso galego Xosé Lois Cabanas.\nA última barreira que nos separada das cámaras da TVG foi imposível de atravesar. Unha pequena porta daba entrada ao salón no que se desenvolvia a gala e, ademáis de estar pechada, estaba blindada por policias. Perdida a iniciativa pouco faciamos alí así que decidimos volver ao parque e, arrodeados por todos os secretas de Lugo que coñecia, dimos por finado o acto e, tamén, o Gran Teatro.\nO derrubo dilatou-se uns dias grazas a que alguen conseguiu burlar a vixiáncia do Gran Teatro e sabotar as máquinas. Mais ao final os cascallos ocuparon o lugar do teatro.\nA noite da protesta, xa na madrugada, fomos uns cantos a unha tasca antes de retirar-nos. Todos pedimos o mesmo, un Cacharro Pardo. En todos os bares de Lugo sabian ben os ingredientes desta bebida: Cacique con cola.


Vostede está aquí: Inicio Reválida\nAlumnos matriculados 2018/2019\nAlumnos admitidos curso 2019-20\nREVALIDAS TERCEIRO PRIMARIA\nNa asamblea xeral extraordinaria do xoves 5, a anpa As Brañas de Ventín, acordou que a nosa posición con respecto as probas de terceiro de primaria é reixetalas.\nNon estamos dacordo cunhas probas que consideramos inxustas e abusivas.\n* Carta cancelación dos datos persoáis (word, odt)\n* Carta da plataforma en defensa do ensico público de Galicia para que as familias rexeiten a reválida (word, odt)\n* Qué é a avaliación de 3º de primaria (word, pdf)?\nTras o anuncio da Consellería de Cultura, Educación e O.U., a través da Resolución do 24 de abril de 2015, da Dirección Xeral de Educación, FP e Innovación Educativa da realización da proba de avaliación individual a todo o alumnado de terceiro curso de educación primaria.\nA Plataforma en defensa do ensino público de Galicia, configurada polas organizacións: CCOO, UGT, CONFAPA, SE, IESGA e Escola Viva que representan á comunidade escolar de Galicia, opoñemos a dita proba porque :\n1.- Dita proba pódese ter en conta para a repetición do alumnado.\n2.- Avalía unicamente as competencias de lingua e matemáticas en detrimento das outras materias do currículo.\n3.- Clasifica ao alumnado desde idades temperás, ao reflectirse o seu resultado no expediente.\n4.- Non se adapta ao alumnado con mais dificultades ao propor soamente adaptacións de tempo e técnicas.\n5 - Fomenta a competencia entre os centros e a súa estigmatización\n6.- Non terá en conta as variables contextuais dos centros, ao centrarse nun único aspecto do sistema de aprendizaxe.\n7.- Desconfía da profesionalidade do profesorado sometendo a verificación a valoración da proba externa..\n8.- Desautoriza ao profesorado rompendo a avaliación continua que xa fai do seu alumnado\n9.- Incrementa a carga de traballo nos centros no final de curso, polas tarefas propias de execución e valoración desta proba individual.\nA Plataforma en Defensa do Ensino Público esixe da administración educativa a paralización e a retirada da devandita proba en Galicia.\nA Plataforma en Defensa do Ensino Público de Galicia, apoia a proposta plantexada por CONFAPA pola que as familias do alumnado tratan de evitar consecuencias negativas para o mesmo negándose á realización destas probas por parte dos seus fillos/as e/ou titorandos/as.\nEsta Plataforma reitera o seu compromiso na loita pola derrogación desta Lei partidista e que conta coa oposición de toda a comunidade educativa e esixe a PARALIZACIÓN da implantación da mesma nesta comunidade


Reserve xa o calendario 2015 de O Sil no seu quiosco\nInicio/Cultura/Reserve xa o calendario 2015 de O Sil no seu quiosco\nUn elemento moi útil os 365 días do ano e con multitude de imaxes da Galicia interior\nUnha das páxinas do calendario 2015 do Periódico O Sil.\nUn ano máis e, a pesar da complexa conxuntura económica, o Periódico O Sil asume o reto de editar o seu calendario de sobremesa que tan boa acollida está tendo, ano tras ano, dende a súa saída á rúa por primeira vez no 2001. Os nosos subscritores recibirano co Especial Nadal de O Sil como un recoñecemento á súa fidelidade e apoio a este medio de comunicación. Os subscritores son un dos piares que fan posible que, a pesar das duras condicións actuais, esta cabeceira siga manténdose e poñendo na rúa cada mes unha nova edición, así como multitude de especiais. De aí a importancia de seguir contando coa súa confianza no futuro e de poder aumentar o seu número. Pero aqueles que non son subscritores tamén terán a posibilidade de adquirilo nos quioscos por un prezo de 3 euros.\nCada ano que pasa procuramos mellorar e facer máis práctico e útil este calendario, así como máis atractivo. Por iso mimamos o seu deseño (do que se ocupa Eduardo Martín Pita) e tamén a selección das fotos que o ilustran (obra de Carlos G. Hervella) nos meses do vindeiro ano 2015. Son dúas imaxes por mes (ás que hai que engadir ás da cuberta e contracuberta). Cada unha delas vai ademais acompañada dunha cita célebre e de información dos días e das lúas do mes correspondente.\nUn dos obxectivos desta edición é amosar os múltiples e valiosos recursos naturais, paisaxísticos, patrimoniais, etnográficos, deportivos, etc. da Galicia interior. A mellor forma de defender esta riqueza, que está ao noso carón, é coñecéndoa e valorándoa, de aí o noso esforzo por difundila.\nO calendario ábrese con dúas portadas: unha delas captura un engaiolante amencer no eito de Galicia, Trevinca, e a outra un solpor no encoro das Portas (Vilariño de Conso). A partir de aí, pasando as diferentes páxinas pode realizarse unha viaxe polas tradicións máis ancestrais (como os fachóns ou o Entroido) da provincia, a gastronomía, as súas paisaxes, o patrimonio artístico e natural, as súas citas deportivas e festivas, etc.\nAdemais, das 24 páxinas desta publicación, un total de 12 están en galego e castelán e o resto en inglés e portugués. A información deste calendario complétase cunha serie de teléfonos de interese, entre os que figuran os dos concellos da provincia de Ourense.\nO calendario está á venta nos quioscos a un prezo de 3 euros.\ncalendario fotografías O Sil Periódico O Sil


Parking Fury 3 - Establecer Parking Fury 3 gratis\nXogo Parking Fury 3\nSe che gusta Parking Fury 3 , por favor, ténteo un destes xogos:\nRacing GTA Cars é a opción perfecta para os amantes do puzzle. Este xogo trata de elegantes coches gta e ofrécelle a experiencia de crebacabezas perfecta. Resolve todos os crebacabezas e mantén o cerebro afiado. Tes tres modos para cada imaxe, fácil, medio e duro. Non tes límite de tempo para que vivas unha experiencia relaxada. Divírtete xogando.\nStop The Bus é un xogo de cartas no que tes que competir con outros tres xogadores controlados pola máquina. Todo o mundo ten que achegarse o máis posible aos 31 e parar o autobús. Só é posible unha rolda para cambiar a cartas mellores. O xogador con menor puntuación perde unha entrada.\nPare o autobús\nAquí recoméndase como un xogo de condución de vehículos e simulación de trucos que está feito de cadros de xogos de plataformas 3D. Podes conducir un coche Jeep e dirixirte ata a zona final de cada nivel. Alégrome de entreterte con todos os niveis e de pasalo ben!\nCompleta o xogo de puzzle Toy Shop construíndo o puzzle. Este xogo de puzzle ten niveis para completar un por un. Arrastra e solta as pezas do crebacabezas na posición correcta para construír as imaxes. Disfrutade!\nTenda de xoguetes Rompecabezas\nÉ un xogo en 3D que combina un estilingue e un coche. Debes botar o coche e tocar a meta con precisión para cruzar a fronteira. Voa, non chegaches, non cruzaches a fronteira. É hora de poñer a proba as túas habilidades.\nEstaciona o teu coche en Parking Fury 3. Coloca o vehículo nun espazo baleiro sen chocar con outros coches ou obstáculos. Asegúrese de non danar os coches.\nintelixencia Condución con obstáculos coche-camións Auto\n7. Coñeza Xogo\n8. RC Low Polly Toy Car Game\n9. Descubra a diferenza 2\n10. Flash MAZ


O Concello de Noia acomete diversas melloras no colexio da Barquiña e inicia a limpeza do exterior do IES Virxe do Mar\nColexio da Barquiña IES Virxe do Mar limpeza melloras Concello de Noia\nA próxima semana concluirán os traballos coa eliminación dos graffitis nas paredes exteriores do instituto\nO Concello de Noia vén de acometer distintas actuacións de mellora no colexio da Barquiña e no IES Virxe do Mar, onde nos próximos días tamén se procederá á eliminación dos graffitis das paredes exteriores do instituto. Dúas actuacións acometidas con fondos propios do Concello de Noia para dar resposta ás demandas presentadas polas Direccións de ambos centros educativos.\nA concelleira de Ensino, Ángela Neri, explica que “esta semana acometemos a limpeza do exterior do IES Virxe do Mar, atendendo unha petición do centro. Foi unha limpeza especial cun vehículo con máquina de auga a presión que permitiu eliminar o verdín que había na zona e que podía supoñer un risco de esvarar para os peóns”. Unha limpeza que rematou na tarde de onte martes, pero que terá continuidade nas próximas semanas pois “temos pendente a limpeza dos graffitis que hai nas paredes exteriores do instituto, que tentaremos de facer ao longo da próxima semana”, adianta a concelleira de Ensino.\nUnha actuación que se suma á realizada durante a semana pasada no colexio da Barquiña, tamén a petición dos responsables do centro. Ángela Neri explica que “nos presentaron unha lista con distintas demandas no centro ás que lles demos resposta, dende corrixir humidades ata colocar un novo buzón”. Entre esas actuacións figuran unha mellora na entrada ao centro, a rehabilitación do valado metálico exterior, a mellora e pintado do valado en madeira interior, a eliminación de pintadas, melloras nos baños e substitución de portas e fiestras.


Crónica da ruta San Román – Vicedo\nOs Sendeiros Comezamos o ano facendo a ruta no concello de Vicedo, dende A Praia San Román ata o Vicedo.\nNeste camiñar como xa dixe comeza na praia chamada San Román o Areagrande, unha Praia precedida por un ecosistema inigualable, entre acantilados e nun enclave natural rodeado de varias plantacións de piñeiros, e lugar de encontro de numerosas gaivotas. Conta cun reducido espazo de dunas. Unha gran cruz a preside, en recordo dun naufraxio e homenaxe permanente ás súas desgraciadas vítimas.\nNa compañía dunha fina choiva, achegámonos aos miradores de Toxoso onda podemos deleitarnos do frondoso mar Cantábrico con os maxestuosos acantilados tendo en primer plano a illa Coelleira. Ista illa existiu na antiguedade o mosteiro de San Miguel da Coelleira, os monxes ían a Viveiro en Barcas de coiro para celebrar a misa na capela que serveu despois a primeira igrexa dos frailes Franciscanos.\nO mosteiro da illa pudo ser fundado ao comenzó do xéculo V polo bispo Consencio, outros historiadores apuntan que poido ser fundado no reinado de Leovigildo nos anos 573 – 586 durante a vil persecución contra os cristianos.\nNo xéculo XI encóntranse documentos dunha doación que Vimara Menéndez fixo no ano 1095 ao mosteiro de San Miguel de Quonicularia, facendo de intermediario o bispo Gonzalo.\nDespois de moitos acontecementos o mosteiro pasó a ser mansión dos cabaleiros templarios, orden militar e relixiosa fundada ao comezo do século XII por Hugo de Payé.\nSE ignora o motivo da súa desapareción do mosteiro anos despois, aunque García Dóriga conta que “unha noite se escoitou tocar a rebato a campá do mosteiro e varios verdugos sen entrañas comezan a degollar os monxes que sufriron o martirio con valor e resignación.\nNo século pasado se utilizó a illa para poñer un faro que sirve para balizar a ría de Vicedo.\nUnha vez de admirar a beleza da illa Coelleira, chamada así pola gran abundancia de coellos que alí había, e a grandeza do mar dende o mirador de Toxoso seguimos a pista da ruta achégandonos a fermosisima Praia de Xilloi, praia de area branca, con ondada tranquila, de forma de cuncha, que constitúe de por si un dos recantos máis apreciados da zona. Está flanqueada por grandes acantilados, nun enclave de particular beleza paisaxística. Ámbito semi-urbanizado, con plantacións de eucaliptos e piñeiros nas proximidades. E aquí onda facemos un receso para reponer forzas e tomar un pequeño respiro, a choiva seguía con nos.\nDe seguido remontamos a marcha por un sendeiro ao final da praia un pouco en costa que ao mesmo tempo preséntanos unas preciosas vistas.\nSeguimos entre piñeiros e eucalíptos para achegarnos a un fermoso recuncho de praia do Caolin, xa moi preto do porto. Seguimos o percorrido polo porto e un pouco máis adiante no centro urbán rematamos a primeira caminata do ano 2016.\nUn bo xantar na sempre armonía que prevalece no grupo, e desexar que perdure no tempo.


Morre un home e outro resulta ferido grave tras unha colisión entre dous vehículos en Pontevedra\nEuropa Press 13 julio 2020 21:28 h.\npontevedra Sucesos accidente de tráfico\nOs servizos de urxencia, no vehículo onde viaxaba o falecido e un dos feridos. JOSÉ LUIZ OUBIÑA\nUnha terceira persoa sufriu feridas de carácter leve como consecuencia do accidente\nO condutor dun turismo faleceu nun accidente de tráfico rexistrado na tarde deste luns debido a unha colisión fronto-lateral na parroquia pontevedresa de Alba, mentres que o piloto do outro resultou ferido grave.\nSegundo informou a Garda Civil de Tráfico, este sinistro tivo lugar sobre as 16,30 horas deste luns no quilómetro 5 da estrada PO-531, que une Pontevedra e Vilagarcía, ao seu paso polo primeiro municipio.\nComo consecuencia do choque faleceu o condutor dun dos turismos, un home de 40 anos, mentres que o pasaxeiro que ía no asento dianteiro dereito resultou ferido leve.\nMentres, o condutor do segundo turismo, "posible responsable" do sinistro e que deu negativo na proba de alcoholemia, apuntan as mesmas fontes, resultou ferido grave e o pasaxeiro do asento dianteiro dereito, ferido leve.\nMorre un home e outro resulta ferido grave tras unha colisión entre...\nA deputada do PSOE Isaura Abelairas presidirá a constitución do Parlamento\nSeis proyectos participarán en la primera aceleradora de la Xunta


Un plan municipal de 260.000 ampliará a rede de saneamento en diversos núcleos | Concello de Culleredo\nPrincipal » Contenido » Un plan municipal de 260.000 ampliará a rede de saneamento en diversos núcleos\nUn plan municipal de 260.000 ampliará a rede de saneamento en diversos núcleos\n11 Mayo, 2017. 18:16\nO Concello de Culleredo emprenderá un novo plan para ampliar o servizo de saneamento de augas residuais en diversos núcleos. Será un investimento de 260.000 euros, procedentes das arcas municipais, para responder a peticións trasladadas polos veciños.\nUn primeiro paso será unha pequena actuación para instalar a rede no núcleo dos Condes, pertencente á parroquia de Sésamo. O Concello iniciou o procedemento de contratación da obra. Conta cun orzamento de 27.366,98 euros.\nA intervención consistirá na instalación dun colector de 164 metros de lonxitude que permitirá dar servizo aos inmobles da contorna. Os traballos obrigarán a acometer un cruzamento na AC-400 e incluirán a instalación dun pozo de rexistro de formigón prefabricado.\nPosteriormente, o plan contempla actuacións en Cillobre, Vinseira, Boedo, Conduzo, Outeiro, Souto e Os Confurcos.\nO primeiro tenente de alcalde e responsable de Obras, José Ramón Rioboo, sinala que o proxecto responderá as peticións transmitidas polos veciños. Explica que o incremento da rede de saneamento é "unha constante" nos plans municipais de cada ano polos beneficios para o medio e as mellores prestacións que supón o servizo para os residentes.


Reciclaxe de materiais plásticos de refugallo\nDiagnóstico do hábitat de Galicia\nPROXECTO DE INVESTIGACIÓN. DIAGNÓSTICO DO HÁBITAT DE GALICIA. FASE 1\nDenominación abreviada: PROXECTO HÁBITAT\nDirección: Plácido Lizancos Mora e Xosé Lois Martínez Suárez\nCoordinación: Juan Manuel Doce Porto e Nieves Rodríguez Brisaboa\nPromotor: Consellería de Vivenda e Consellería de Medio Rual da Xunta de Galicia en Convenio coa Universidade de A Coruña (ETS. Arquitectura e Facultade de Informática)\nOrzamento: 293.265,00 €\nDatas: Inicio en decembro 2007. Remate en decembro 2008\nInformáticos: David Trillo, Miguel R. Luaces, Isabel Pérez-Urria Lage, Jose Ignacio Lamas Fonte, Verónica Fariña Iglesias, María Sordo Regueiro, Sonia Porras Lema, Silvia López López, David Fernández Morenza\nTitores de grupo: Andrés Fdez-Albalat, Teresa Franco Martínez, Cristina García Fontán, Sonia Vázquez Díaz, José Ventura, Francisco Vidal, Javier Vizcaíno, Evaristo Zas\nAdministración: Natalia Mejuto\nRecollida de datos: Laura Fidalgo Soto, Óscar Fuertes Dopico, Fiz Seixo Vázquez, Paula Valea González, José Enrique Gómez Seijo, Verónica Míguez García, María José Zelada Tomé Liño Lema Tilve, Aida Ariza González, Gumersindo Freire López, Sonia Lemos Lamas, Sheyla García Rodríguez, Emma Taboada López, Jacobo Vázquez González, Maeva Lorenzo Brianes, Raimundo Ferreirós Ferro, Gabriel Alarcón Sabarís, David Carballa Fernández, Antonio Bouza Castaño, Juan Carlos Mancho Trigo, Francisco Cameselle Molares, Paula Cuervo Tuero, Cristian Marcos Álvarez, Beatriz García Ron, Noelia Ramalleira Barrera, Gloria Seijo Veiguela, Sonia Núñez López, Illán Sama Valdés, Iván López Carreira, Valerio González Somoza, José Enrique Pumar Vázquez, Leticia Rodríguez Rodríguez, Rocío Casampere Dalama, Javier Vila Álvarez, Natalia Alvaredo López, Iria López Chousa, Sonia González Sierra, Iago Fernández Blanco, Ana Cabo Merayo, Carlos Romero Valeiras\nContactar co autor: placido.lizancos@udc.es\nDereitos: O titular dos dereitos de propiedade intelectual autoriza a visualización dos contidos deste Proxecto a través de Internet, así como a súa reproducción, gravación en soporte informático ou impresión para o seu uso privado ou con fins de investigación. En ningún caso permítese o uso lucrativo deste documento.\nProxecto (pdf, 0,76Mb)\nInforme final (pdf, 138Mb)\nSíntese Informe (en inglés) (pdf, 9,2Mb)\nSíntese Presentación (en inglés) (ppt, 38,6Mb)\n1. XUSTIFICACIÓN E DEFINICIÓN DO PROXECTO\nA universidade ten entre os seus altos obxectivos a investigación.\nEsta debe entenderse como unha oportunidade para reforzar os seus vínculos coa sociedade que a soporta e ademais como ámbito de experimentación das propostas coas que transformar a sociedade enteira.\nNesta orde de cousas o hábitat humano aparece como un magnífico campo de investigación e experimentación, con múltiples liñas que inciden directamente na calidade de vida das xentes.\nDas múltiples vías hai unha especialmente relevante en Galicia, esta é a da análise das forzas que deron en moldear a actual configuración do hábitat. Sabido é que a Galicia non urbana ten unha paisaxe fermosa, tivo unha arquitectura vernácula magnífica e sobre este medio construíronse e estanse a construír algunhas arquitecturas de boa calidade. Mais a imaxe global do país é a dun territorio tensionado. E estas tensións teñen especial relevancia na contorna habitada isto é, no hábitat humano. Son forzas que hipotecan a vida humana, alterando a calidade do medio e incluso condicionante das capacidades produtivas deste. Por tanto deben ser introducidas nun proceso de racionalidade, aínda que sexa a feitos consumados. E para iso faise preciso, en primeiro termo o seu coñecemento e cuantificación.\nAsí pois, o coñecemento do hábitat da Galicia de inicios do século XXI expresará estas tensións e tamén revelará as oportunidades aínda dispoñibles.\nSon obxectivo do proxecto de investigación a obtención dos datos que permitan a modelización científica do hábitat da Galicia contemporánea. Ese datos son os referidos a:\na) Identificación, avaliación e localización xeográfica dos fenómenos derivados da construción do hábitat e da sensación transmitida ó ambiente pola edificación en función de parámetros visuais e de formas de crecemento residencial.\nb) Identificación, avaliación e localización xeográfica das edificacións de tipoloxía tradicional, avaliando o seu estado actual.\nc) Detección e localización do estado de uso do parque inmobiliario, identificando abandono, ausencia de uso, infravivenda ou vivendas inacabadas en calquera dos seus estados intermedios.\nd) Localización de zonas homoxéneas -en función de parámetros tales como potencial de transformación, operatividade técnica ou outros- nas que desenvolver accións de segundo orde.\ne) Elaboración de conclusións a partir dos materiais obtidos, que sinteticen unha diagnose e enuncien recomendacións para a administracións e, no seu caso, propostas de realización de estudios polo miúdo de aspectos ou ámbitos singulares.\nA vasta dimensión da mostra fixo necesario deseñar o estudio por fases, que se determinaron na memoria do documento.\nComprendería cada unha delas a máis ampla diversidade de situacións territoriais e poboacionais do país.\nO traballo lanzouse como Fase I, con vocación de ser replicado nun segundo momento á globalidade do territorio galego.\nResumo de datos recollidos:\nTotal de entidades de entidades de poboación analizadas: 3.156\nTotal de fotos recollidas e referenciadas: 92.902\nInformación procesada: 155 Gb\nComarcas analizadas: A Limia, A Mariña Central, A Mariña Oriental, Baixa Limia, Bergantiños, Deza, Eume, Noia, O Condado, Quiroga, Tabeirós-Terra De Montes e Terra De Lemos\nUn cambio político no Goberno de Galicia produciu como resultado a redefinición dos seus intereses en termos de estudo do hábitat. As conclusións do traballo non foron nunca publicadas nin analizadas. Tampouco se estendeu o traballo de campo alén dos límites das catas desta Fase I.


Esta será a segunda tempada de laranxa para Sofía Vázquez Iglesias, unha tempada chea de ilusións, soños e novas metas para a novísima ala ribadense, que acaba de cumprir 16 anos: “Estou moi orgullosa de estar neste club, de ter o apoio de todas as compañeiras e con ganas de seguir a por máis; esperamos ter mellores logros”, así de emocionaba falaba a 17 burelista onte tras o peche de compromisos de pretempada coa vitoria 7-2 fronte ao Viaxes Amarelle FSF de Copa Galicia.\n“Estiven moi a gusto, moi cómoda na pista” explicaba Sofía dunha cita, a copeira, da que Julio Delgado tamén saíu moi satisfeito: “Foi un bo partido, sobre todo polo resultado. Este ano vainos custar un pouco máis, imos ter máis o balón porque temos cadro para iso, pero aínda hai traballo por facer; as xogadoras están mentalizadas. O importante é ir medrando pouco a pouco e sobre todo que vaian acompañando os resultados porque iso daranos a motivación necesaria para ir dando pasos cara adiante” analizaba o técnico laranxa ao remate dun encontro de probas para as mariñás: “Utilizamos o partido para ensaiar, algunhas cousas non saíron ben, cos dous goles por exemplo, despois de deixar descolgar unha xogadora, pero esta era unha cita para traballar situacións que se poderán dar ao longo da tempada en momentos decisivos” explicaba Julio Delgado, destacando a adaptación das novas incorporacións, sobre todo de Julia: “É unha xogadora que está moi condicionada polo idioma e está facendo uns esforzos tremendos, coma todas; ademais co Amarelle tivo o acerto de marcar dous goles que nos devolveron inmediatamente a tranquilidade ao marcador tras os dous do rival”.\nComezo de liga, 16 de setembro\nConta atrás para o comezo ligueiro: As mariñás arrancarán a competición o sábado 16 de setembro, ás 18.30 horas, en Vista Alegre coa visita do Majadahonda FSF, unha tempada na que Sofía ten marcado o seu obxectivo persoal para seguir medrando e aprendendo no futsal: “Quero xogar máis e achegar un pouco máis tamén ao equipo” aseguraba a ribadense.


A Xunta destina máis de 20 millóns de euros aos concellos lucenses para as súas prioridades – EnComún\n•Balseiro explicou que os concellos poderán utilizar estes cartos do Fondo de Cooperación Local “nas obras e servizos que estimen necesarios”\nO delegado da Xunta en Lugo anunciou a partida do Fondo de Cooperación Local o pasado 19 de setembro. GPDTL\n• Todos os concellos da provincia de Lugo van percibir unha nova inxección económica procedente do Fondo de Cooperación Local. A partida total para os municipios lucenses supera os 20 millóns de euros, e estará distribuida de acordo cos criterios obxectivos pactados coa Federación Galega de Municipios e Provincias, baseados principalmente nos datos de poboación.\nAUMENTO DO 3%\nAdemais, supón un 3% máis na dotación que a Xunta destina ao Fondo de Cooperación Local, segundo precisou o delegado do Executivo autonómico en Lugo. Respecto a este incremento, José Manuel Balseiro afirmou que “se hai un Goberno que traballa por todos os veciños e veciñas da provincia por igual, vivan onde vivan, e con independencia da cor política do seu alcalde, este é o da Xunta”.\nAPOIO AOS CONCELLOS PARA SEGUIR PRESTANDO SERVIZOS SEN MÁIS IMPOSTOS\nEn canto ao destino que deberán dar os concellos a estes cartos, Balseiro insistiu en que non están condicionados á execución dunha obra ou servizo concreto. “Os concellos poderán investir estas partidas no que estimen máis axeitado para os intereses dos seus veciños”, precisou.\nEstes recursos servirán, segundo explicou o delegado da Xunta en Lugo, para que os concellos poidan continuar prestando os debidos servizos á cidadanía, mellorando as súas condicións de vida, e que o fagan sen necesidade de ampliar a carga impositiva que soporta a veciñanza”.•\n• CRÍTICAS DO GOBERNO DA DEPUTACIÓN AO ANUNCIO DESTE INVESTIMENTO\n• O Goberno provincial criticou que Balseiro “presuma” deste importe, xa que “só supón o 1,66% do total que a Xunta inviste en Lugo durante un ano”\n• No mesmo día en que se anunciou o reparto do Fondo de Cooperación Local por parte do delegado da Xunta en Lugo, o voceiro do Goberno da Deputación, Álvaro Santos Ramos, criticou que Balseiro “presuma” deste investimento de 20 millóns “que o Goberno galego fai de xeito obxectivo” nos municipios lucenses. Santos Ramos argumentou que “esta cantidade tan só representa un 1,66% do total dos fondos que a Xunta achega á provincia de Lugo durante un ano”, fondos que rondan os 1.200 millóns de euros, segundo apuntou o portavoz provincial.\nLEMBRAN QUE A DEPUTACIÓN INVESTIU 20 MILLÓNS A TRAVÉS DO PLAN ÚNICO\nO voceiro do Executivo da Deputación cualificou de “ridículo en comparación co orzamento que ten a Xunta” o investimento anunciado por Balseiro. Santos Ramos lembrou que, “fronte a isto, dende a Deputación achegamos outros 20 millóns a través do Plan Único”, cantidade equivalente “ao 25% do orzamento provincial”.\nAdemais de insistir nesta comparativa entre os orzamentos de ambas institucións, Santos Ramos lamentou que máis do 98% dos fondos investidos pola Xunta na provincia ao ano distribúense “de xeito partidista e arbitrario”. Neste sentido, o voceiro provincial citou os 32 convenios asinados pola Xunta de xuño a decembro de 2016 con 21 concellos lucenses, por 16,1 millóns de euros. Santos Ramos precisou que o 80% deste importe destinouse a mellorar infraestruturas públicas só en 19 municipios con alcaldes do Partido Popular.\nSantos lamentou a “clara discriminación” da Xunta con Lugo fronte ao resto das provincias, por destinar só o 13% do seu orzamento total.•


O socio da presidenta de Ayuso pide unha tregua co goberno central | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 27/09/2020 14:05\nEste luns entran en vigor as novas restricións de mobilidade impostas pola Comunidade de Madrid en 45 zonas sanitarias onde se rexistran máis de 1.000 contaxios por cada 100.000 habitantes.\nO ministro de Sanidade, Salvador Illa, insiste en que son insuficientes para dobregar a curva de contaxios. Esixe un confinamento moito máis amplo, na capital e en todas as cidades cunha incidencia de 500 contaxios por cada 100.000 habitantes. Díxoo o venres nunha conferencia de prensa simultánea e discrepante co conselleiro de saúde do Goberno madrileño. E este sábado lanzou unha advertencia ao Goberno autonómico.\nSalvador Illa, ministro de Sanidade: "Hai que actuar con determinación, hai que tomar o control da pandemia en Madrid".\nEste domingo foi o socio de Goberno da presidenta quen interveu tras falar co ministro de Sanidade e a titular de Política Territorial. A través das redes sociais, Ignacio Aguado pediu unha tregua e diálogo para coordinar as medidas sanitarias. Salvador Illa, tamén a través das redes sociais, admite que continúan os contactos entre as dúas administracións, pero reitera a petición ao Goberno rexional para que rectifique e atenda as recomendacións dos científicos e sanitarios.\nFontes do Goberno da comunidade aseguran que a presidenta estaría disposta a confinar unha maior parte da rexión se A Moncloa obriga a facer o mesmo a outras comunidades con taxas semellantes de contaxios. Pero se finalmente o Goberno decide intervir, todo apunta a que descartaría aplicar o estado de alarma e optaría polo decreto da chamada nova normalidade que aprobou en xuño. A próxima reunión do Grupo Covid-19 de cooperación está prevista para o martes.\nO Celta quere reforzar a súa identidade en Valladolid


Parlamento das Letras: Xulio López Valcárcel | Criticalia\n← A supernova Manuel Antonio\nDeriva romeira →\nParlamento das Letras: Xulio López Valcárcel\nPublicado o 16 Maio 2012 por Armando Requeixo\nNamentres escribo estas liñas contemplo unha foto antiga de Xulio López Valcárcel. É unha instantánea na que aparece xunto a outras compañeiras e compañeiros daquel grupo coruñés que publicara colectivamente De amor e desamor (1984-1985). Miro para Xulio e decátome do tempo pasado, si, mais hai algo naquel mozo, nese seu estar sen estar, case como acompañando o silencio, tunelando a súa transparente entraña, que dilúe a sombra dunha sospeita: a de que, malia os anos pasados, a esencia poética que o define segue a ser idéntica a si mesma.\nPorque Xulio non abandonou endexamais a espiral ardente, as voces habitadas que o guiaron nos escuros padecementos das horas angustiosas. E o milagre do naipelo que se abre ao mundo. E o amor, sempre salvífico, sempre luminoso. E a casa última, o ónfalos secuestrado, evadido, anulado.\nEsa súa poética, de harmonías e proporcións delicadísimas, de sonoridades anoadas aos sememas como volutas de adn, soubo convivir coas súas xeiras críticas, tradutoras, ensaísticas, nun ir e vir retroalimentado que foi facendo del unha das sinaturas imprescindibles neste tránsito entre milenios.\nA ollada de Xulio dende a foto recrimíname a impertinente extensión desta nota. Aconsella dar paso á voz de quen sabe, ás palabras que son memoria e presente e alén porque verdadeiramente teñen qué dicir. Sexa.\nTiven, desde cativo, culto pola letra impresa. Mesmo me gustaba o olor a tinta das imprensas e rotativas. Comencei publicando artigos e recensións na prensa, sobre todo no xornal El Progreso, de Lugo, concretamente na páxina literaria “Táboa Redonda”, que dirixía don Ánxel Fole en colaboración con Juan Soto. Ás veces, a publicación demorábase, por mor da gran cantidade de traballos pendentes —a páxina era semanal, aparecía os domingos—, eu agardaba con impaciencia. Logo, en Santiago, colaborei na revista do Colexio San Clemente, onde botei dous anos. Non lembro xa como se chamaba… Parellamente, colaborei, de xeito esporádico, noutros xornais e publiquei os primeiros versos.\nA percepción persoal do autor non ten por que coincidir coa dos lectores, nin sequera ser a máis atinada… ao contrario, parte de condicionantes e de prexuízos dos que o lector carece. Deixando a un lado os libros de viaxes e de ensaio, creo que Casa última foi ben acollido, recibiu o Premio da Crítica Española, o mesmo que Memoria de agosto; O sol entre os dedos, quizais pola temática, funcionou ben, mesmo como obxecto de regalo, como tamén o fixo o poema “Se envellecemos xuntos”. A melancolía dos corpos recibiu o Premio da AELG ao mellor libro do ano, en votación dos propios compañeiros/as. Foi o que máis me alegrou, precisamente por vir dos propios colegas. Dos títulos que non tiveron tanta aceptación, quizais merecerían mellor sorte Solaina de Ausencia e Campo de Marte. Pero non teño queixa, nunca pretendín máis do que obtiven.\nManía, ningunha. Cando era novo, fumaba algo e gustábame dispoñer de auga fría para contrarrestar a sequidade do tabaco. Agora, nada especial. Traballo todos os días, iso si, tomo notas nuns papeliños que sempre levo e vounas deixando nunha carpeta. Ao cabo de meses, ou de anos, volvo sobre elas. A maioría rómpoas, pero se atopo algo que “valla”, rescátoo… para unha reelaboración ulterior. Non é raro que dun mesmo texto faga dúas versións, independentes, para despois integralas, fusionalas. Isto referido á obra creativa. A outra, vouna facendo ao bo lecer.\nNon tería preferencias. Todas/os merecen o meu respecto e a miña consideración.\nNon me gusta falar de min, síntome incómodo pontificando sobre “a miña obra!”. Por dicir algo, destacaría o traballo constante, mesmo físico, horas diante da pantalla ou do papel. Ao non ser un “xenio”, non queda outra que compensalo con vontade e esforzo. A pretensión básica non é facer unha grande obra, unha obra maxistral, excepcional, senón un traballo ben acabado, honesto, comigo e co lector/a.\nConsidérome un bo lector, con sensibilidade para percibir a valía, a “verdade” e para detectar a fraude. Leo de todo, de maneira case compulsiva, e volvo sobre lecturas antigas, pero non concretarei nomes nin títulos. Sería unha relación demasiado extensa, e con lapsus e esquezos inevitables.\nAínda que se avanzou moito, falta aínda unha crítica rigorosa e independente, allea a amiguismos, camarillas e oportunismos. Coñecémonos todos… e iso condiciona bastante. Que falta? Moitas cousas. Desde logo, unha maior incidencia no tecido social galego e maior proxección exterior. A literatura “periférica” non existe en Madrid. A “metrópole” vive allea, de costas, ás “provincias”. Cómpre aumentar o prestixio e a presenza da literatura e da cultura galegas alén das nosas fronteiras.\nSempre escribimos contra o tempo, que, de maneira inexorábel, se esgota… “Perdoaríame” todo con comprensión e indulxencia. Satisfeito simplemente por intentalo, por facer “o que puiden”.\nEsperanzado, dinámico, ilusionante…, malia as adversidades, reticencias e desprezos que ás veces padecemos.\nEsta entrada foi publicada en Literatura galega, Parlamento das Letras e etiquetada Literatura galega, Xulio López Valcárcel. Garda a ligazón permanente.


McCartney componse so - Camilo Franco - Galiciae\n08 de enero de 2021 (15:24 h.)\nEsa fama de pouco artístico que tivo McCartney (Liverpool, 1942) púxolla, fundamentalmente, John Lennon. Tiña motivos, pero non eran musicais. Quería para si a fama artística de The Beatles e quería enviarlle ao seu socio un golpe que, como case todos os seus, eran golpes baixos. McCartney é un grandísimo relacións públicas, pero Lennon sempre tivo máis dominio da Historia. Ata o punto de que é moi posible que a quen estea tentando convencer o compositor de ‘Blackbird’ sexa a si mesmo. Que si, que foi el, o rapaz pouco dado á rebeldía, o das melodías suaves, o das cancións infantís, este mesmo a quen Lennon lle dicía que compuña «muzak», o responsable dalgúns dos mecanismos que fixeron avanzar estelarmente a banda máis importante de todos os tempos. Non ten queixa, pero nalgún sentido tocoulle cardar lá.\nMcCartney III non é un disco inédito na carreira de Paul McCartney porque casé é unha tradición. É o terceiro desa sucesión de discos nos que, de principio a fin, todo é asunto seu. Compón todo, produce todo, toca todos os instrumentos e asume todos os acertos e todos os erros. Todas as voces e todos os coros. É un músico facendo exactamente o que quere. Reclamando o respecto de que todo o tocado e todo o cantado sexa propio. Nin sequera se pode dicir que sexa un disco con catro instrumentos e pistas. Se o músico non presumise de tanta colleita propia, ninguén pensaría que non ten unha banda.\nAo baixista de The Beatles —e pese ás súas demostracións seguimos dicindo que é baixista: así de longas son as famas— ségueo acompañando todo, menos a voz. Segue ofrecendo rexistros distintos, pero non é a gama asombrosa á que nos afixemos ao longo da súa carreira. Esta é a principal diferenza deste ‘McCartney III’ con outros discos seus. O cantante segue xogando, pero o campo é máis pequeno. Viña dun campo de terratenente.\nO álbum utiliza os xéneros como se nacese neles, xogar con algunhas fronteiras da música pop e non desperdiciar as oportunidades de sorprender\nMusicalmente, o álbum ten todas as características do compositor: utilizar os xéneros como se nacese neles, xogar con algunhas fronteiras da música pop e non desperdiciar as oportunidades de sorprender. Quizais lle falte un reggaetón, favor polo que anticipamos as grazas. McCartney sempre tivo facilidade para moverse entre xéneros, para facelos seus. Nesta ocasión debuxa unhas marxes nas que quedan recoñecibles algúns elementos de toda a vida: algunha balada xoguetona (Winter bird/ When winter comes) que quizais é a canción que máis lembra ao propio; un pouco desa dureza rítmica que algún día terá que denominarse rock McCartney (Slidin); unha canción de pop serio, (Women and Wives); o rexistro acústico que tantas boas cancións leva sumado na discografía do músico por xunto ou por separado (The kiss of Venus), un puntiño de música negra (Lavatory Lil), e un monte de pequenos apuntamentos combinados en cancións entre a electrónica medida e algunha melodía que ben podería encaixar na metade da carreira de Wings (Seize the day).\nEn xeral, McCartney III é un disco calmado; está máis feito para demostrar que para gustar. Non hai ningunha desas cancións tan rapidamente tachadas como frivolidades na súa carreira, Mary had a little lamb, pero tampouco hai no disco ningún ‘Maybe I’m amazed’, que aparecera canda o primeiro McCartney postbeatle, tocando e cantando todo o que había que tocar e cantar. A pesar das datas de publicación do disco tampouco hai panxoliñas.\nO terceiro é máis serio que o segundo e máis concentrado que o primeiro. Máis sereno que os dous anteriores\nEn conxunto, o álbum soa a unha forma contemporánea do pop adulto, sen grandes alardes e sen caídas. Música seria sen ser solemne, que utiliza os recursos de moitos xéneros. Esa maneira de facer música que, con ou sen banda, McCartney sempre quixo para si. Postos a facer comparacións e poñer en marcha os odios correspondentes, desta terceira entrega de McCartney absolutamente en solitario poderíase dicir que o terceiro é máis serio que o segundo e máis concentrado que o primeiro. Máis sereno que os dous anteriores. No primeiro, Paul McCartney acababa de deixar The Beatles, no segundo pechaba a etapa con Wings. Non parece que agora o músico máis influente do século XX queira acabar con nada nin recuperar a autoestima de compositor.\nQuizais só quere lembrar que segue aquí, que segue sendo un talento musical con poucas semellanzas na Historia, e que algunhas das cousas que se din (ou dixeron) sobre a súa música non resisten o paso do tempo. Tamén pode querer contradicir a súa xuventude mentres vai cara aos oitenta anos: o rock non era música só para rapaces. ‘McCartney III’ está aquí para lembrarnos que por riba de flequillos axitados, dalgunhas cancións parvas e de videoclips ñoños tamén está o músico máis versátil da música popular e un dos máis afortunados compositores de melodías de todos os tempos. E tamén, tamén está o músico máis influente de todo o século XX.


O PP presume de incremento de persoal na sanidade, pero datos do Consello de Contas desmínteo | Noticias Vigo\nCritica que o titular de Sanidade compareza, por petición propia, para presentar “como gran logro” un acordo paralizado polo Partido popular dende hai 9 anos que non recoñece moitos dos dereitos dos profesionais da sanidade\nPublicado por Noticias Vigo o día 26/09/2018 na sección de BNG,Política\nA deputada do BNG, Montse Prado afeou onte a comparecencia do conselleiro de Sanidade, Jesús Vázquez Almuíña, a petición propia, para informar dos acordos sobre a carreira profesional. Neste sentido, a nacionalista criticou que o titular de sanidade non fora quen de comparecer despois do 4 de agosto, trala morte dun doente no PAC da Estrada por falta de atención médica e hoxe, dixo, “veña ao Parlamento a ler o DOG” nuN momento no que a sanidade pública galega está nunha “situación de emerxencia”.\nA deputada criticou que o titular de sanidade nunca comparecera en sede parlamentar cando a oposición llo reclamaba e cualificou de “lamentable” a política sanitaria a respecto dos profesionais da sanidade cos que se comportan explicou, como “o peor dos empregadores”. Hoxe, ven vostede a falarnos da carreira profesional como un “gran logro” pero en realidade este acordo leva “nove anos paralizado polo Partido popular. Un acordo, engadiu produto de “moito traballo sindical e mesmo unha folga”. A carreira profesional, recalcou Prado, non é “só un recoñecemento económico”, debe ser un instrumento para a promoción en termos de “formación continua, compromiso coa sanidade pública, e para que as mellores prácticas redunden en beneficiou do doente”.\nA parlamentaria, con certa cautela, deu a benvida a un acordo que a pesar de non abordar algúns aspectos importantes pode, en certa medida, ser o primeiro paso para mellorar unha situación moi afectada pola redución de prazas, precariedade laboral, OPEs insuficientes e contratacións por días e horas. Sobre esta última cuestión, a nacionalista acusou ao Partido popular de mentir e amosou dende a tribuna diferentes contratados para demostrar que a política laboral da Xunta provoca que moitos traballadores e traballadoras do sistema sanitario se vexan obrigados a buscar traballo fora. “Son contratos de acumulación de tarefas” de “quince contratos para unha persoas ao día”. Por outra parte, Prado tamén negou que o dato de incremento do número de traballadores e traballadoras no sistema sanitario que exhibe o Partido popular , e afirmou que o propio Consello de Contas avaliou aos traballadores a diario concluíndo que entre 2009-2016 en Atención hospitalaria hai “639 profesionais menos, e en Atención primaria, 1.096 profesionais menos” e si nos referimos a persoal fixo, “os datos son demoledores” a pesar de computar a substitutos e eventuais. A política real de persoal constata que hai menos traballadores a diario.\nA parlamentaria saudou o acordo para a carreira profesional pero reiterou que o Partido popular non pode presumir de facer ben as cousas en materia de política laboral na saúde, porque segue existindo “moita precariedade, non foron repostos os efectivos eliminados e sobre todo, non atende as xustas demandas do persoal do 061 e dos PACs de todo o país”, concluíu.


Inicio/En portada/Un especial sobre a lousa do Periódico O SIL gana o I Premio de Xornalismo do Clúster da Pizarra de Galicia\nO galardón era entregado esta mañá polo presidente do Clúster, Víctor Cobo, na sede desta entidade en Sobradelo\nUn monográfico sobre o sector da lousa realizado polo Periódico O Sil, publicado en papel en decembro de 2020, vén de facerse co I Premio de Xornalismo do Clúster da Pizarra de Galicia “Pioneiros da Lousa”. Esta mañá na sede desta entidade, situada en Sobradelo (Carballeda de Valdeorras), tiña lugar a entrega deste galardón (dotado con 1.000 euros) por parte do presidente do Clúster da Pizarra de Galicia, Víctor Cobo, a dúas xornalistas deste medio de comunicación.\nO traballo distinguido, dunhas 30 páxinas, inclúe informacións diversas, reportaxes e entrevistas a cargo de diferentes firmas do xornal e con fotografías propias. Nel abórdase en profundidade a realidade deste sector, asentado no rural da Galicia interior, partindo dos pioneiros da lousa ata o momento actual, explicando as singularidades técnicas deste material, o seu proceso produtivo e a súa relevancia socioeconómica xa que crea uns 2.400 empregos directos e expórtase como produto totalmente elaborado, polo que o seu valor engadido quédase integramente no territorio galego. Este especial foi distinguido entre varios traballos que optaban a este premio por un xurado formado polos xornalistas Ainhoa Carracedo, Jorge Isla e Felipe Vieira.\nEste galardón era convocado polo Clúster da Pizarra de Galicia coincidindo co XI aniversario da súa creación. “O certame pretendía seleccionar e recoñecer o mellor traballo xornalístico publicado ou emitido en prensa impresa e dixital, radio ou televisión, que difundise o valor da industria da lousa en Galicia”, sinalaba Víctor Cobo durante o acto de entrega do premio.\nNo caso do traballo gañador, o xurado tivo en conta que “axuda a visibilizar o sector desde diferentes puntos de vista o sector da lousa, pon en valor os seus actores clave a través de informacións e entrevistas e tamén contribúe a divulgar a importancia da lousa como palanca de emprego, tamén feminino, en Valdeorras”.\nAínda que o premio recoñece todo o suplemento, o xurado quixo destacar, en concreto, unha reportaxe protagonizada por dúas mulleres, Estíbaliz Álvarez e Sandra Carrasco, que levan 15 e 18 anos, respectivamente, desenvolvendo a súa actividade profesional no ámbito da lousa como escolledoras de material.\nDesde o Periódico O SIL agradecíase o recoñecemento, felicitando ao Clúster da Pizarra de Galicia pola iniciativa de convocar este premio xa que “pon en valor unha industria “tan importante para Galicia e para o conxunto de España”. Tamén agradeceron aos membros do xurado “por valorar con este premio o traballo do xornal sobre o sector da lousa, do que Valdeorras é referente mundial”, destacando ademais que este galardón coincide “co 25 aniversario” deste proxecto editorial, que nacía en outubro de 1996.\nclúster da pizarra de galicia entrega entrevistas galardón lousa monográfico premio premio de xornalismo reportaxes sector traballo\nO sector da lousa considera “imprescindible” a A-76, tras a caída dos tramos do viaduto da A-6


O Parlamento aproba a iniciativa do Grupo Popular para que a nova rede dixital de emerxencias e seguridade da xunta se poña a disposición doutras administracións - DXT - Stadio Sport - Diario Digital de Opinión Independiente\n14:55 h. Miércoles, 26 de Junio de 2019\nStadio Sport | 17 de Diciembre de 2014 (21:05 h.)\nO Parlamento de Galicia aprobou hoxe a proposición non de lei a través da que se insta á Xunta de Galicia a que, coa maior brevidade posible, poña a disposición doutras administración a nova rede dixital de emerxencias e seguridade, na que se integran os concellos, deputacións, consorcios de bombeiros e todas aqueles entidades aos que lles interese contar cunha rede integrada, multifuncional e coa que poidan compartir un espazo común nas comunicacións dixitais en caso dun accidente, emerxencia ou evento extraordinario.\nO portavoz de Novas Tecnoloxías do Grupo Popular, Moisés Blanco, explicou que esta nova rede de comunicacións móbiles de emerxencias “vai a substituír a actual rede, superada xa polos rápidos avances técnicos na materia e que presenta certas deficiencias”. Nese sentido, destacou que se trata dunha rede “pioneira en España que, tralas diferentes fases de implantación e as probas que se teñen feito coa instalación das 75 estacións base, estará funcionando plenamente nos primeiros meses de 2015 e suporá un aforro anual superior aos tres millóns de euros”.\n“As comunicacións móbiles convencionais xa non son axeitadas para a xestión dos servizos de emerxencias, debido a que presentan diversos problemas como a privacidade das comunicacións, a garantía de servizo, a posibilidade de comunicación en grupo, a rapidez no establecemento de chamadas ou a necesidade de dispor de recursos e aplicacións específicas, así como comunicacións garantidas con bases de datos”, concretou Blanco.\nDeste xeito, o portavoz popular subliñou que “Galicia disporá por primeira vez dunha rede dixital de emerxencias propia, que integrará e interconectará nun mesmo sistema a todos os colectivos que participan nas emerxencias, garantindo a dispoñibilidade e a seguridade das comunicacións entre eles, e mellorando a coordinación, a eficacia e a calidade do servizo que se ofrece aos cidadáns”.\nMoisés Blanco explicou que esta nova rede empregará a tecnoloxía TETRA, caracterizada pola súa fiabilidade en situacións extremas ou de saturación da rede, e que é a recomendada a nivel europeo para as comunicacións dos servizos de seguridade. En concreto, apuntou que esta tecnoloxía “garante a súa dispoñibilidade cando o resto de redes de telefonía móbil se colapsa, emprega dispositivos móbiles adaptados a condicións extremas e permite definir e programar múltiples grupos de radio, o que facilita a coordinación e a xestión das emerxencias”.\nAdemais, a tecnoloxía TETRA posibilita localizar xeograficamente aos efectivos de emerxencia vía GPS, permite envíos de sms a persoas ou grupos operativos, e inclúe o envío de fotos e mesmo a consulta de bases de datos ou a gravación de conversas.\nA posta en marcha desta rede é froito do convenio de colaboración asinado entre a Xunta de Galicia e a entidade pública empresarial Red.es, e será xestionada e explotada pola empresa pública RETEGAL, dependente da AMTEGA. Suporá un investimento de 6,5 millóns de euros, dos que 4,5 serán achegados por Red.es e os outros 2 millóns pola Xunta de Galicia\nO portavoz popular avanzou que “a previsión é que dende un primeiro momento se integren neste sistema a Dirección Xeral de Emerxencias e Interior; a Dirección Xeral de Montes, Consellería de Medio Rural e do Mar; e Urxencias Sanitarias 061 da Consellería de Sanidade. “A partir da implantación desta rede, todas as ambulancias do 061 contarán con este dispositivo que permitirá a transmisión de datos ou mesmo historiais clínicos”, explicou.


Mapas modernos. Biblioteca Nacional de España\nA Biblioteca Nacional recibe a través de Depósito legal, dende 1958, todos os mapas que se publican. Son os mapas, tanto en folla solta coma formando series, publicados por organismos oficiais, entidades públicas e privadas ou Comunidades Autónomas.\nAs series e coleccións de mapas modernos máis importantes son:\n1. Mapas topográficos\nMapa Topográfico Nacional. Elaborado polo Instituto Xeográfico Nacional. Recíbense e consérvanse as series do Mapa Topográfico Nacional dende o comezo da súa publicación en 1875, nas súas escalas 1:25.000 (edicións 1ª, 2ª e 3ª, e 1ª a 4ª dixitais) e 1:50.000 (edicións 1ª a 8ª, e 1ª dixital).\nProducidos tamén polo propio Instituto recíbense e consérvanse as series de ortofotomapas con escalas 1:10.000 e 1:25.000.\nMapas topográfico-militares. Elaborados polo Servizo Xeográfico do Exército. A colección reúne e conserva as distintas series básicas, con escalas dende 1:250.000 a 1:10.000, nas súas diferentes subseries: mapas de mando, mapas xerais, planos especiais, planos directores, etc. Todos estes mapas abranguen dende 1933 ata o ano en curso.\nMapas xeolóxicos. Elaborados polo Instituto Xeolóxico de España. Recíbense e consérvanse todas as series dende o seu inicio en 1866 ata a actualidade, entre elas a serie do Mapa Xeolóxico Nacional de España en todas as súas escalas, do 1:50.000 ao 1:400.000.\nProducidos polo mesmo organismo, recíbense outros mapas temáticos: mapa xeomorfolóxico, mapa hidroxeolóxico, mapa metaloxenético, etc.\n2. Cartas náuticas\nElaboradas polo Instituto Hidrográfico da Mariña. Recíbense e consérvanse as cartas cuxa zona de cobertura son as costas de España, zonas do Atlántico e Mar Mediterráneo. A Carta de Navegación Costeira, escala 1:50.000, constitúe a carta náutica base que cobre todo o litoral nacional. Tamén se conservan cartas xerais de arrumbamentos, aproches e derroteiros, con escalas entre 1:30.000.000 e 1:12.500, e cartas destinadas á navegación deportiva, que abranguen todas as costas españolas.\n3. Outras series temáticas\nRecíbense tamén as series publicadas polo Ministerio de Agricultura: Mapa de Cultivos e Aproveitamentos, escalas 1:50.000 a 1:200.000; Mapa de Clases Agrolóxicas, escala 1:50.000; Mapa de Series de Vexetación, escala 1:400.000, e Mapa Forestal de España, escalas 1:400.000 e 1:200.000.\n4. Mapas publicados polas Comunidades Autónomas\nActualmente todas as Comunidades Autónomas publican as súas propias series cartográficas, tanto de cartografía básica ou topográfica coma de cartografía temática. Tamén publican series elaboradas con novas tecnoloxías, coma ortofotomapas, ortoimaxes, ortomosaicos, etc.\nEntre os centros cartográficos autonómicos, destacan pola súa actividade e produción o Institut Cartogràfic de Catalunya, o Instituto de Cartografía de Andalucía e o Servizo Cartográfico Rexional de Madrid.\n5. Cartografía dixital\nA Biblioteca Nacional conserva unha pequena pero crecente colección de cartografía en CD-ROM que está en fase de descrición para poder ser utilizada na Sala de Consulta.\nBibliografía española: cartografía. Desde 1980 hasta la actualidad.


O Sergas pide axuda para atopar os participantes nunha festa ilegal en Samil tras detectar un gromo con oito positivos | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 05/04/2021 19:25\nO Sergas solicitou colaboración cidadá para localizar as persoas que estiveron nun restaurante e local de copas do paseo de Samil, Marina Cíes, en Vigo, o pasado 27 de marzo, tras detectarse un gromo de covid-19 que, polo momento, xa afecta 8 persoas. Así, Sanidade fixo un chamamento ás persoas que estiveron no local esa tarde, despois de que se detectou un caso positivo de coronavirus.\nOs primeiros rastrexos confirmaron outros sete contaxios máis. O Sergas pediu aos clientes que estiveron no establecemento que se poñan en contacto nos números de teléfono 986885910, 986885825 ou 986885823, para que se sometan a unha proba diagnóstica. O xerente do local, Odilo Rodríguez, puntualizou que esa tarde "non se estaba celebrando ningunha festa", senón que a xente estaba a gozar das súas consumicións e da música desde as mesas, "con máscara" e cumprindo a normativa sanitaria. De feito, precisou, a ocupacion da terraza superior do local é de 219 persoas, e a afluencia non chegou aos 200 clientes (162, segundo sinalou).\nRodríguez si recoñeceu que a Policía Local acudiu ao establecemento e que "unicamente" tramitou unha multa contra unha persoa, ademais de ordenar que cesase a música por non ter permiso para iso o local. En todo caso, sinalou que Marina Cíes ten rexistro das reservas e apuntou que o Sergas non se puxo en contacto con el para solicitarlle esa información.\nFinalmente, tras insistir en que o local e os clientes estaban a cumprir rigorosamente as normas anticovid, trasladou a súa sospeita de que os contaxios puideron producirse fóra do local, nalgún encontro ou reunión onde se xuntaron varias das persoas que previamente estiveran no establecemento.\nRepunta a 163 a incidencia en España, á espera de coñecerse o efecto da Semana Santa\nInvestigan a presunta falsificación de probas covid en Mallorca


Malestar entre veciños de Chapela polas obras | RedondelaTV\nMalestar entre veciños de Chapela polas obras de ampliación da AP-9\nAs obras de ampliación da AP-9 ao seu paso por Chapela están causando moito malestar entre os veciños e sobre todo entre os pais dos alumnos do colexio e do instituto desta parroquia de Redondela. O ruído das obras impidelles durmir pero tamén provocan vibracións e fendas no colexio, que agarda a ser expropiado. É a súa resposta aos continuos ruídos que sofren a diario estes veciños por mor das obras de ampliaón da AP-9 en Chapela.\nPoucas horas de sono e moitas pastillas para poder descansar polas noites ante a negativa de colocar aquí pantallas acústicas para o ruído. E sobre todo moito enfado entre os afectados por non cumprirse ata o de agora o plan de reposición de servizos polos continuos ruídos ocasionados ao longo da semana.\nSobre todo preocupa o que vai pasar cos alumnos do colexio Igrexa, que será expropiado. As fendas e as vibracións case diarias repercuten no día a día dos nenos e xeran moito medo entre os pais. Tamén no instituto se sobrepasan os decibelios permitidos despois da última medición. Con todo, eles seguirán aquí unha vez que rematen as obras. Convivirán a carón dunha autoestrada que se converterá no día a día destes veciños de Chapela.\n18 mayo, 2017 Unha familia de Redondela pide que os expropien\n24 enero, 2018 O Ministerio de Fomento acepta eliminar a peaxe da AP-9 entre Vigo e Redondela


Comunicacións en tempo real: que é WebRTC? | Martech Zone\nA comunicación en tempo real está a cambiar como as empresas están a usar a súa presenza na web para interactuar de xeito proactivo con clientes potenciais e clientes.\nQue é WebRTC?\nWeb Real-Time Communication (WebRTC) é unha colección de protocolos de comunicación e API desenvolvidos orixinalmente por Google que permiten a comunicación de voz e vídeo en tempo real a través de conexións peer-to-peer. WebRTC permite aos navegadores web solicitar información en tempo real dos exploradores doutros usuarios, permitindo a comunicación en grupo e en tempo real de pares a pares, incluíndo voz, vídeo, chat, transferencia de ficheiros e uso compartido de pantalla.\nTwilio - Que é WebRTC?\nO mercado global de WebRTC alcanzou os 1.669 millóns de dólares en 2018 e esperaba alcanzar os 21.023 millóns de dólares en todo o mundo para o 2025.\nInvestigación de mercado de Sión\nHai anos, WebRTC comezou como un provedor de protocolo VoIP dirixido a navegadores web. Hoxe non hai navegador que transmita audio / vídeo sen a implementación de WebRTC. Aínda que aquí hai algúns vendedores que cren que WebRTC non cumpriu coas súas expectativas, quizais sexan os vendedores os que non puideron facer uso de WebRTC para aproveitar unha experiencia de usuario superior.\nWebRTC trata de mellorar as conversas en tempo real a través do navegador web. Recentemente, Google revelou que Chrome ten máis de 1.5 millóns de audio / vídeo semanais en minutos. Iso é aproximadamente 214 millóns de minutos ao día. E iso é só en Chrome. Aquí tes un aspecto detallado das capacidades atopadas usando WebRTC.\nQue hai dispoñible en tempo real coa comunicación con WebRTC?\nCompartir en pantalla - Aproveite ao máximo a colaboración con outros usuarios ao instante. A aplicación de chat de vídeo Android / iOS de WebRTC permite compartir a pantalla de xeito remoto con outro dispositivo ou usuario con acceso adecuado. Coa sinalización WebRTC, dous dos principais provedores de plataformas de comunicación están a establecer unha colaboración remota moderna Skype& Mirrorfly. A función de compartición de pantalla moderniza toda a colaboración empresarial ata o seguinte nivel, onde as conferencias baseadas en reunións son as súas funcións fundamentais. Desde as discusións ata a presentación, os seminarios web e as reunións, o intercambio de pantalla foi o núcleo central.\nVideoconferencia multiusuario - Unha videoconferencia sublime con múltiples usuarios require moita escalabilidade para manexar toneladas de usuarios simultaneamente, aquí é onde entra en xogo o chat web de WebRTC. O servidor de sinalización WebRTC permite facer chamadas de voz e vídeo multi-partido en tempo real e suaves a nivel mundial. A chamada de vídeo e voz de WebRTC esixe unha cantidade mínima de fluxo multimedia para conectar a participantes enteiros nunha videochamada de varias partes. A aplicación de videochamadas WebRTC aumenta a conexión de varias partes a través de MCU (unidades de control multipunto) e SFU (unidades de reenvío selectivo).\nColaboración en Ease - Eses días nos que antes inicias sesión nunha conta, descarga a plataforma e instala varias plataformas só para conectarte con outro usuario para conversar. Co servidor de chat de voz e vídeo WebRTC, xa non hai procesos tradicionais. O chat de texto WebRTC fai que sexa máis cómodo e sinxelo experimentar a colaboración sen problemas. A colaboración en tempo real faise sinxela nas plataformas establecidas con navegadores compatibles con WebRTC.\nCompartir ficheiros - A transmisión de datos enormes sempre foi unha dura e dura acción que levou aos usuarios a conectarse a outras aplicacións como o correo electrónico ou o disco. O proceso de transferencia de datos non é tan sinxelo, consumiu moito tempo, esforzo e datos. Cun servidor de sinalización WebRTC, estreita o proceso deixando envialo directamente a través do sitio web integrado con API de videochamada. E ademais, WebRTC permite entregar os ficheiros cunha latencia ultra baixa calquera que sexa o ancho de banda. Ademais, WebRTC transmite datos baixo un mesmo teito seguro.\nComunicación de voz e vídeo multi-segura - A sinalización WebRTC WebSockets ofrece un protocolo RTP (SRTP) robusto que cifra todo o chat de voz de grupo de WebRTC transmitido en Android, iOS e aplicacións web. Ademais, xera autenticación para a comunicación a través de Wifi para protexer a chamada do acceso non desexado e a gravación das chamadas.\nServizos en tempo real para comunicación en directo - WebRTC ten o potencial de integrarse con calquera aplicación para experimentar unha conversa en directo en todos os sectores. A infraestrutura WebRTC e o chat de vídeo SDK crea un camiño directo para facer conversas en directo sexa cal sexa a industria, desde venda polo miúdo, comercio electrónico, asistencia sanitaria, atención ao cliente e ofrece servizos de comunicación en tempo real.\nRedes de baixa latencia - A API de videochamadas coa integración de WebRTC permite compartir datos directamente co respectivo dispositivo ou aplicación sen entrar na serie de servidores. O acceso entre navegadores racionaliza o fluxo de datos e beneficia a transmisión nunha rede de baixa latencia. A aplicación de chat habilitada por WebRTC experimenta un gran fluxo de mensaxes e ficheiros a outra aplicación independentemente do ancho de banda que posúa o sitio web.\nUnha videochamada WebRTC usando Node.js\nIntegra WebRTC usando MirrorFly\nQueres comezar hoxe? Mire o tempo real de MirrorFly API de chat. Coa súa API de chat, podes construír aplicacións de mensaxería versátiles usando unha variedade de funcións e funcións. Ofrecen unha API en tempo real para aplicacións web e un SDK para aplicacións móbiles Android e iOS.\ntags: google +en tempo realrtccompartición de pantallasdkvideoconferenciawebrtc


Ofertas de Hoteles en Sanxenxo: los mejores precios en viajes a España\nAlojamientos > España\t> Pontevedra\t> Hoteles en Sanxenxo\n97 hoteles listados en Sanxenxo\nLa Vichona, 3, 36990 Sanxenxo (Pontevedra). Ver mapa\nPaxariñas, S/N, 36970 Sanxenxo (Pontevedra). Ver mapa\nSoutullo, 125 C - Noalla, 36970 Sanxenxo (Pontevedra). Ver mapa\nMayor 125 (A Lanzada), 36990 Sanxenxo (Pontevedra). Ver mapa\nValoración: 4 1\nCalle Fonte de Ons, 18 A Revolta / Noalla, 36990 Sanxenxo (Pontevedra). Ver mapa\nMontalvo, 7 - Playa de Montalvo, 36970 Sanxenxo (Pontevedra). Ver mapa\nOuteiro, 1 (Adina), Sanxenxo (Pontevedra). Ver mapa\nPlaya de Montavo-Aios, 4, 36990 Sanxenxo (Pontevedra). Ver mapa\nLugar de Foxos, 2. La Lanzada Noalla, 36990 Sanxenxo (Pontevedra). Ver mapa\nLa Vichona, 5 (Villalonga), 36960 Sanxenxo (Pontevedra). Ver mapa\nFonte de Ons 22,Revolta, 36990 Sanxenxo (Pontevedra). Ver mapa\nCarretera de la Lanzada, 12, 36970 Sanxenxo (Pontevedra). Ver mapa\nBajada Playa de Bascuas, 13, 36990 Sanxenxo (Pontevedra). Ver mapa\nCalle La Lanzada, 118, 36990 Sanxenxo (Pontevedra). Ver mapa\nA Lanzada, 133, 36990 Sanxenxo (Pontevedra). Ver mapa