Namorado dos ríos, maiormente dos ríos, pero tamén dos montes, que por algo nacín no monte, ¡nada menos que en Montecubeiro! Pero non son o primeiro en despedirme deles, que xa Rosalía lles volveu os seus ollos románticos e sentimentais na súa despedida entenrecedora. ¿Que o romanticismo está periclitado, pasado de moda? ¡Para min, non!\nFiel aos meus principios, tamén o debo ser aos meus fins; así que, nesta actitude insoslaiable diríxome desde aquí ao único porteiro que ninguén, nunca, lle meteu un gol:\nBenquerido San Pedro, que se morro esta noite me sirva de confesión: ¡Por nada deste mundo quero que me deixes entrar no Ceo se aí non tedes ríos! ¡Deixádeme na terra, e concretamente na nosa Galicia, onde si os temos, incomparables!\nPor se acaso, onte fun ao Pedregal da Irimia, e tiven un coloquio cordialísimo co pai de tódolos galegos. Esta foi a miña oración:\n¡Oh, pai Miño, que naces rebuldeiro neste Pedregal, ensínamos a rir, que boa falta nos fai nestes tempos de crise globalizada! Ensínanos, tamén, de paso, a perdernos no mar, noese mar lonxano, coa conciencia tranquila dos prados verdes, e coa fertilidade da obra ben feita! Refírome á obra humana, pois a Opus Dei non é para humanos sinxelos coma min, pobres de espírito…, ¡e tamén de peto!\nSentado aquí, nestes croios brancos da Irimia meirega, pasarei as doas da túa ladaíña, unha ladaíña de toxos e de xestas, de ameneiros e de abrairas, de troitas bulideiras e de rulas namoradas. ¡Amén!\nNada máis chegar, vin e cheirei unha columna de fume que partía desas Pontes do señor García, enxurrando o ceo; daquela mesmo deron en tusir os lobos da serra de Meira, ¡meus pobres!\n-¿Fai resío aquí, na Serra; non si, meus irmáns?\n-¡Cala, home, que isto da civilización dos homes é cousa de lobos!\n-¡Para alumar, precísase queimar!\n-¡A nós alúmanos a lúa, e chéganos!\n-¡Seica lle puxeron filtros ao fume, nesas chemineas; e logo que agora, por se fose pouco importar eucaliptais, están traendo carbón de Australia! Tedes que saber que o eucaliptol é un cosmético de primeira…, ademais de expectorante!\n-¡Será, home, será; pero nosoutros seguimos tosendo…, que por iso deixamos de ouvearlle á lúa, e por iso emigran eses de aí abaixo, eses de San Martín de Lúa, aburridos da súa soidade!\nDiscutimos, moito, cousa de sete horas, sen poñernos de acordo: que se a civilización ten os seus gaxes; que se civilizar aos civilizados é posible ou é unha utopía, etcétera. ¡Algo de todo! En definitiva, que como nas serras non hai enxeñeiros, ninguén arbitrou nunha cuestión tan técnica de seu. Quedamos en táboas e, de cansados, botámonos a durmir. Xa se sabe, os lobos, ao abeiro dos toxos; e eu, que me dou de civilizado, fíxeno enriba dun xergón de fentos verdes, ¡pero por pouco collo un costado! Quen gañou a partida foi o sono, que non sempre está da parte dos cansos, ¡pero si daqueles que temos a conciencia tranquila!\nAmenceu pouquiño a pouco, pois en Meira, ¡xa se sabe!, adoita facelo con meiras, iso espeso ao que os castrapos deron en denominar, meras. Con meiras ou sen elas, ¡Deus, qué cousa tan marabillosa é un amencer, no alto desta serra, ou en calquera delas, en calquera dos sitios onde a natureza sexa a raíña deste mundo! Daquela os lobos fóronse un pouco máis arriba, pola morena arriba, para ouvearlle ao amencer desde a pena que fai crista no punto máis alto, agora macelado con eses muíños, todos eles fillos espurios daqueles fantasmas que tanto irritaron ao noso paisano don Miguel. Isto foi o que dixeron, isto foi o que ouvearon, isto foi o que berraron, traducido á nosa lingua:\nOídenos, xente desta Galicia verde,\nunha terra preñada de ingratos;\nenxurradores da montaña e do val,\ndo río e das rías,\ndo ceo, da terra e do mar.\n¡Escoitade aos lobos que vos ensinan a amar!\nEstá amencendo no alto da serra,\nasí que, co resplandor deste sol abrideiro,\nollade por un intre a vosa desfeita:\n¿Que, estades satisfeitos?\n¡Daquela quen no o estea,\nque se poña a varrer!\nPara os satisfeitos,\n¡mortalla teñades coa borralla que estades a facer!\nE para os inquedos,\npara os que gozan con este amencer,\n¡que rindo vos colla a morte,\nque vos colla rindo co pracer de vivir na limpeza\ndesta serra de Meira!\nRío abaixo, xa na Pastoriza, están as lagoas da Fomiñá, onde o Miño se fai adulto e ponse a meditar: ¿Para qué vin a este mundo? ¿Non sería para Galicia fertilizar?\n¡Deus, qué reflexión máis sensata! Pois con estas, por hoxe, voume, que a min tamén me cómpre meditar, rumiar…, ¡ou non sería galego! Tema levo, así que, ¡a por outro, por outro río!\nNon é difícil achegarse ás fontes do Azúmara, un dos afluentes máis verdes e máis simpáticos do Gran Miño; ¡o difícil é verllas! (Direino cunha paréntese: Houbo unha vez un enxeñeiro, secundado por un contratista de obras, que para aforrar unha ponte na DP1611 entullaron con entullo a metade das fontes do Azúmara, e, segundo os veciños do lugar, do lugar de Sarceda, non lles rezaron nin un mal responso!) En vista do visto, responsarei eu:\n¡Oh, bendito Azúmara,\n-que así te chamaron aqueles celtiñas\nao ver que eran douradas as túas areíñas-,\nde qué che serviu o teu verdor,\nencubridor daqueles dourados,\nse polas pernas arriba\nche subiron aqueles lagartos…,\nOs fillos da loba capitolina\narroubáronte para enxoiar as gorxas\ndas súas concubinas, das súas sabinas,\npor obra e graza dalgún fenicio,\nque se chibou das nosas\nPero eu devólvoche,\nantes de que pases por Castro de Rei,\na falta de ouro un cento de roseiras\nplantadas pola miña man,\n¡para que cheires a rosas, para que cheires a mel,\npara que volvas a sorrir\ncon risos de pracer!\n¡Xa me gustaría ser poeta para cantarlle tal e como se merece! Pero a culpa non é súa, nin do río nin do val, que entenrecen a calquera, salvo que sexamos de natureza, coma min, prosaicos! E mellor estaría, máis presentable e máis visible, se alguén, ¡unha autoridade competente!, tivese o acerto de meterlles unha escavadora río arriba, que retirase os derrames térreos e mailas árbores caídas, causantes dun, frecuente, empantanado illante e desagradable. De paso, polo lateral máis sólido, un simple carreiro peado, que nos permitise olla-lo río en extensión e profundidade. ¡Tamén o agradecerían as troitas, pois agora non teñen quen as admire, nin pescantíns cos que coquetear!\nÉ certo que este Azúmara arrastra algunha impureza diso que os meus veciños chaman purín… ¡Impuros eles, cegos eles, que así o mortifican, cando tanto lle deben! Estes veciños dinlle “río das Lagas”, ¡desde que xa non o honran con elas, coas lagas do liño, preferindo vestirse de plásticos inmundos!\n¡Oh, Azúmara, bendito Azúmara, canto zume che debo! O último que de ti recibín, o último que de ti saquei, foi unha vara de sanguiño, á que me arrimo na miña vellez para contempla-las ruínas que che inferiron os meus coetáneos. Precisamente cando baixei para colle-la vara, quedei absorto cunha música saltariqueira, que me invitaba a saltar, a marca-los puntos dun son entrañable; proviña das ruínas dos teus muíños, ¡un cento, desde Sarceda ao Miño! Pero xa sei o seu metro, a súa procedencia: ¡Eran aquelas muiñeiras de antano parrafeando cos mozos da bisbarra, namorándoos, sorríndolles, invitándoos a casar!\nE logo a toponimia, outro cento, pero de lugares aos que deches auga e clareo para lava-los cueiros de milleiros de rapaces. ¡Rapaces e rapazas de, Sarceda, As Cavozas, Bergland, Veiga, Bascuas, O Mazo, Trasín, a Ribadauga, Mosteiro, Andión, Couto de Arriba, Castro do Rei…!\nNas túas augas refrescantes, purificadoras, a calzón quitado ben veces me quitaches as calores estivais…, ¡secándome, ás carreiras, en pelota picada, arriba e abaixo, por aqueles prados recén gadañados!\n¿Con todo isto recibido, cómo poderei esquecerte, ausentarme? Non, nunca, meu adorado, meu adorable Azúmara: ¡Quero quedarme contigo, se non de vivo, xa que non son, coma ti, eterno, si en cinsas volto! ¿Verdade que me queres, verdade que me admites? ¡Xa me parecía que si! ¿Óelo, San Pedro? Ou o levas comigo, para o verxel celeste, ou non contes co meu pasamento, pois deste río nin Deus me separa, por Creador que sexa, que se El ten eses dereitos de creación, eu téñoos posesionais, longi temporis praescriptio…, de máis de setenta anos!\nA chamada do Chamoso\nXa o sei, xa, que o teu nome non vén de chamar, senón da flamma, daquela flamma ou chama que presentaban os teus trigais, ¡flammosos!, aos ollos do depredador romano, pero…, ¡sen despreza-lo trigo, eu prefiro os teus reflexos, a ledicia narcisiana de verme fervido nas túas fervenzas!\nPor se algo lles faltase ás terras deste vello condado de Flammoso, Deus, non sei se antes ou despois de crea-la Mesopotamia asiática, dotándoa dese par de ríos xemelgos que tanto a miman, o Tigris e mailo Éufrates, ollou para o seu Val Verde, e apoiando na nosa serra do Pradairo cinco dedos das súas mans divinas, saíronlle, así coma quen non quere a cousa, discretos, cinco regueiros pola esquerda, e outros tantos pola dereita, ¡a cal máis limpo, a cal máis puro!\nDescoñecemos o nome que lles deu Adán a ese par de cincos, porque os nativos adoitan ser os máis desagradecidos da riqueza herdada, que non gañada, así que houbo que esperar polos romanos para que nomeasen ao río Chamoso, que o fixeron precisamente lembrando aquilo de que, ¡coñecerédelos polos seus froitos! En canto ao xemelgo, sen deixar de ter as súas virtudes saíu algo moceiro, un namorado dos prados e das flores, ¡aínda que as tivese que buscar nos lugares máis recónditos do seu val! De aí lle vén o seu alcume de Tordea…, ¡que tordea! Ben o di o dicionario: “Tordear é andar ou moverse coma un tordo, dun lado para outro”. Pero cómpreme pospoñelo pois a circulación neste país segue sendo pola dereita, así que debo acompañar, de primeiras, ao meu querido e nunca ben ponderado Chamoso.\nNaqueles tempos nos que eu facía zocas para levalas á feira de Castroverde, ben veces me viches chegar suado, ofrecéndome, na túa ponte de Bolaño, un pousadoiro para o saco, e un refresco confortable para a miña gorxa. Agora, de vello, ando medio rouco, pero non podo volver a verte sen recitarche uns cantos latexos do meu corazón:\n¡Ai, Chamoso, Chamoso, qué agradecido che estou!\nO único que de ti me enfadaba,\no único de ti que me poñía nervioso,\nera aquela nitidez coa que reflectías as caras\ndaquelas mozas de feiras e mercados\nque aproveitaban para repasa-lo seu peiteado\nfacendo que agardaban\npolo zoqueiro esmirrado.\n¡Desagradecidas, que se rían aló por dentro,\npois eu ben que llelo notaba,\ndaquel pobre artesán\nfeito un burro de carga,\ne total…, ¡para calzalas!\n¡Desagradecidas, que sen as miñas zocas,\nas miñas ou as do Pintor de Luaces,\nos seus peíños anxelicais acabarían…,\n¡enzoufados na lama!\n¡Chamoso, xa que así te chamas,\nnon te esquezas de reclamarme,\nnon te esquezas de chamar\ncando pase por aquela ponte a carroza funeraria!\nMeu querido Tórdea…\nNon por verte menos deixei de quererte. Tamén te levo no corazón, aínda que os meus ollos non poidan verte tanto e tantas veces como más pide o peito.\nXa sei, xa, que se meten contigo por iso de que imitas ao tordo… Eu son do partido das andoriñas, por tanto, de esquerdas, pero ti, con outras plumas, con outros trinos, a dereito tampouco andas! O que sinto de ti, que tamén me pasa co Chamoso, é que non desen os vosos nomes ata que, ámbolos dous, vos cargastes de auga, e por tanto, de razón. ¿Que é iso de que tanto o lugar de Chamoso coma o de Tordea estean situados augas abaixo, case a medio camiño da vosa vida? Non se vos respectou nin na nacenza nin na mocidade, e a voso curmán Azúmara pasoulle outro tanto, pois o lugar de Azúmara, de Sarceda ben lonxe queda, ¡pero eu xa sei o por qué! O home, e eu son un deles, así que, ¡mea culpa!, évos un desagradecido, que non recoñecemos os favores ata que os temos acugulados, multiplicados, e por veces, ¡nin así!\nPara concluír cun amén, o gran favor que vos pido, aos tres, é:\nAzúmara, Chamoso e Tordea,\nríos do meu sorriso,\nfavorecedores desta terra na que me criei,\ncando cheguedes a xunto do Miño,\nque tamén é meu,\ncando lle deades de beber,\nlembrádelle que non me quero ir


Acto de entrega de premios do III Certame de Debuxo da Natureza “Vida silvestre do encoro de Cecebre” – federación Ecoloxista Galega\nActo de entrega de premios do III Certame de Debuxo da Natureza “Vida silvestre do encoro de Cecebre”\nO vindeiro venres 4 de marzo ás 20:30h terá lugar o Acto de entrega de premios do III Certame de Debuxo da Natureza “Vida silvestre do encoro de Cecebre”: o encoro que nunca dorme. Iniciativa desenvolvida polo G.N.Hábitat da man da Empresa Municipal Aguas de La Coruña (Emalcsa).\nO evento, de carácter público, celebrerase na sala de exposicións de Emalcsa -Casa da Auga- (rúa Manuel Murguía s/n, planta baixa. Ver mapa), e o aforo virá limitado polo espazo dispoñible nas instalacións.\nNo acto, ao que acudirán representantes do Concello da Coruña, Emalcsa, Reserva de Biosfera Mariñas Coruñesas e Terras do Mandeo e G.N.Hábitat, farase entrega dos agasallos e diplomas correspondentes, previstos nas bases reguladoras do certame, a todos os gañadores recoñecidos nesta convocatoria (consulta os gañadores).\nSe non o tedes feito xa, animámosvos a visitar as instalacións de Emalcsa, onde poderedes gozar xa da exposición pública das 170 obras de nenos e maiores achegadas nesta convocatoria. Un fermoso homenaxe á natureza a través do debuxo…non vola perdades!\nEXPEDICIÓN GALICIA, un desafortunado xeito de achegarse á natureza galega\nENCE: Política e portas xiratorias


O bebé de Alison | Galicia Digital\nO bebé de Alison\nHai unhas semanas descubrín a historia de superación de Alison Lapper. Unha muller que naceu sen brazos e coas pernas atrofiadas froito da focomelia provocada nos anos 60 pola talidomida. Alison é unha pintora que sempre loitou pola súa autodeterminación pero fíxoo aceptando o seu propio corpo, sen axudas de próteses que moitas veces requiren unha adaptación moi dolorosa.\nA súa vida foi unha continua busca de autonomía e liberdade que lle leva, como tantos outros, a buscar xeitos de facer para ser o máis autónoma posible. Nun documental que se pode ver en youtube, poñendo el bebé de Alison podemos ver cómo se manexa na súa vida diaria para satisfacer tanto as súas necesidades como os compromisos cos demais.\nA polémica xurdiu na vida de Alison cando ela, ao quedarse embarazada, manifesta o desexo de ser nai. Non contaba co apoio do pai e para moitos era unha auténtica toleada que intentara criar ao neno nesas condicións. Non en tanto, Alison contaba co seu traballo de pintora e sobre todo coa súa vontade. Por iso, coa axuda da súa asistente persoal, acomete a crianza do seu fillo Parys, que hoxe xa conta con quince anos. O que para moitos era loucura para ela foi un soño que día a día fixo realidade.\nNo documental pódese ver a consciencia de Alison fronte o embarazo e posteriormente unha busca de técnicas que lle permitiran satisfacer as necesidades do bebé sen mancalo ou poñelo en risco. En todo momento, vemos unha nai entregada á crianza do seu fillo, entregándose tamén á conquista do espazo vital que lles corresponde a ambos.\nEsta historia de superación mereceu unha homenaxe que consistiu nunha escultura representando a Alison nos últimos meses de xestación. Esta escultura estivo presente en Trafalgar Square do ano 2005 ao 2007 e unha réplica da mesma foi exposta na Cerimonia de Apertura dos Xogos Paralímpicos do 2012. Cómpre dicir que a obra foi obxecto de críticas por parte de diversas persoas e colectivos pero, como a mesma Alison di, a Venus de Milo tampouco ten brazos e ninguén se queixa.\nAlison Lapper é unha muller que nos amosa que se pode ir máis alá do establecido á procura da felicidade e que ningunha diversidade funcional é tan forte como para anular a capacidade de criar un neno ás beiras da ledicia. Unha historia que nos invita a repensarnos e volver a procurar o xeito de rachar os nosos propios límites.


Asinados dous contratos por 230.000 euros para seguir avanzando na mellora dos servizos urbanos e da accesibilidade. Novas | Concello de Carballo\n---- Inicio ---- O Concello Alcaldía Axenda institucional Concellarías Corporación municipal Guía de contactos Carballo do futuro Presentación Novas Museo de Bergantiños Visitas Guiadas Solicitude de visitas Imaxes Visita virtual Centro de atención cidadá Sede electrónica Rexistro electrónico Liña directa Liña directa co alcalde Ordenanzas Instancias Transparencia Convocatorias Calendario do contribuínte Calendario laboral Carballo ao día Novas Hemeroteca Axenda Avisos Boletíns As xentes Asociacionismo\nInicio Carballo ao día Novas Asinados dous contratos por 230.000 euros para...\nAsinados dous contratos por 230.000 euros para seguir avanzando na mellora dos servizos urbanos e da accesibilidade\nA reurbanización da rúa Montevideo e a eliminación de barreiras nas rutas do pedibús dos colexios Bergantiños e Fogar serán unha realidade nos vindeiros meses\nVenres 9 de febreiro do 2018\nO alcalde de Carballo, Evencio Ferrero, asinou hoxe coa empresa Construcciones López Cao dous contratos, por un importe total de 230.142 euros, que permitirán seguir avanzando na mellora dos servizos urbanos e da accesibilidade.\nLuis Lamas e Evencio Ferrero, na rúa Montevideo\nPor unha banda levaranse a cabo obras de mellora e acondicionamento da rúa Montevideo por un importe de 123.904 euros. O proxecto, incluído no POS + 2017, ten un prazo de execución de catro meses a partir do día seguinte ao da firma da acta de comprobación de replanteo.\nNestes momentos a rúa Montevideo ten beirarrúas en ámbalas marxes de 1,25 metros de ancho, un carril de circulación de 6,5 metros, e conta ademais cuns servizos deficientes, xa que non hai rede separativa de augas pluviais e residuais, a de telecomunicacións e a eléctrica son parciais e hai varias luminarias con cableado aéreo. Coa actuación proposta instalaranse, renovaranse ou completaranse todos os servizos, eliminando as antigas tubaxes de fibrocemento, e ademais modificarase o acabado da rúa, que será de plataforma única e contará con beirarrúas de 1,8 metros, zona de aparcamento e carril de circulación de pavimento continuo de formigón con sentido de circulación única. Tamén se inclúen pasos de peóns e sinalización horizontal e vertical, así como novas luminarias. O proxecto afecta tamén ao tramo de beirarrúa da rúa Alfredo Brañas comprendido entre a Montevideo e a Vázquez de Parga, que tamén está deteriorada.\nCatro meses é, así mesmo, o prazo de execución do proxecto de rutas sen barreiras nos itinerarios peonís escolares. Neste caso, o investimento de 106.238 euros, financiado con cargo ao PAI Adicional, permitirá mellorar a accesibilidade ao longo das rutas do pedibús dos colexios Bergantiños e Fogar. No primeiro caso as obras realizaranse nas rúas Fábrica, Nicaragua, Costa Rica, Brasil, Cuba, Ponte da Pedra e Eduardo Pondal; mentres que no segundo afectarán ás rúas Alfredo Brañas, Vila de Corcubión, Reus, Vázquez de Parga e Gran Vía. Serán unha trintena de pequenas actuacións en cruces, vaos e pasos de peóns grazas ás cales as rutas escolares gañarán en comodidade e seguridade.


Sarria celebra o concurso de tapas "Tapicheo'16"\nHome / Axenda / Sarria celebra o concurso de tapas “Tapicheo’16”\nSarria celebra o concurso de tapas “Tapicheo’16”\n2 Decembro, 2016 · in Axenda\nA vila lucense de Sarria celebra, do 2 ao 8 de decembro, a edición 2016 do seu concurso de tapas: o “Tapicheo’16“.\nDo mesmo xeito que en edicións anteriores, os locais inscritos poderán participar en dúas modalidades, a de tapa tradicional e a de tapa innovadora. O horario de degustación dos aperitivos será 8 da tarde ás 11 da noite, aínda que algúns locais ofrecerán, de forma voluntaria, os seus pratos tamén en horario de mediodía. O prezo das tapas irá dos 50 céntimos aos 2 euros.\nHaberá 5 rotas diferentes, e todos aqueles que degusten as tapas poderán votar polas súas favoritas: da votación popular sairán os 5 finalistas de cada categoría. Ademais, haberá un xurado profesional degustando os aperitivos o día 15 de decembro, que será o encargado de seleccionar o gañador de entre os finalistas. Haberá 5 rotas diferentes, e todos\nTags: concurso de tapas, concurso gastronómico, gastronomía gallega, Gastronomía Lugo, Tapas\n← Inés Abril pecha os Showcookings de Códax\nPereira Productos del Mar anuncia aos gañadores do seu concurso →


Noticias - O RMB apreciouse máis do 8% fronte ao dólar estadounidense en medio ano e as empresas de comercio exterior tomaron moitas medidas para evitar riscos de cambio.\nDesde o baixo nivel de finais de maio ata agora, a taxa de cambio de RMB recuperouse ata o final e recentemente alcanzou as 6,5, entrando nas "eras 6,5". dólar o 30 de novembro, mostraron os datos do sistema de comercio de divisas de China. Con base no mínimo do 27 de maio de 7.1775, o yuan apreciou o 8,3% ata o momento.\nPola forte actuación recente da RMB, os investigadores do Instituto de Investigación do Banco de China consideran que as principais razóns son dúas: en primeiro lugar, a sinatura do RCEP trouxo boas novas, promóvese aínda máis a integración rexional Asia-Pacífico, o que axuda a promover a o crecemento do comercio de exportación de China e a recuperación económica; Por outra banda, a debilidade continua do dólar estadounidense, caendo de novo ata os 92,2. A semana pasada, a depreciación alcanzou o 0,8%, o que impulsou a apreciación pasiva do tipo de cambio de RMB.\nNon obstante, para as empresas de comercio exterior, o agradecemento ao RMB é alguén que alguén se preocupe. Cando a moeda nacional apréciase, a vantaxe de prezo das mercancías de exportación reducirase e as mercadorías importadas serán máis baratas. Polo tanto, é beneficioso importar empresas, pero o impacto nas empresas de procesamento e reexportación de importacións é limitado, mentres que o impacto nas empresas exportadoras é maior. Para as empresas de comercio exterior, ademais de que o persoal financeiro necesita emitir un xuízo prospectivo sobre a tendencia do tipo de cambio, tamén é moi importante escoller ferramentas de cobertura para riscos de tipo de cambio como opcións e adiantos.


Presentado o equipamento do Club Deportivo Concello de Zas para a tempada 2021-2022. Noticias do Concello de Zas\nPresentado o equipamento do Club Deportivo Concello de Zas para a tempada 2021-2022\nO Salón de Plenos do Concello de Zas acolleu onte á tarde a presentación do equipamento que os xogadores do Club Deportivo Concello de Zas vestirán durante esta tempada 2021-2022. No acto estiveron o Alcalde de Zas, Manuel Muíño; o Concelleiro de Deportes, José Brenlla; e os representantes das empresas patrocinadoras que son: Autos Facal, Ansega Electricidade, Limpiezas Ruris, Asesoría Espasandín, Pizzería Tívoli e Cafetería Europa92.\nDurante a presentación, o Alcalde de Zas destacou que cada vez son máis as empresas locais as que se implican co fútbol base e aproveitou a ocasión para agradecerlle este xesto. Nesta mesma liña, Muíño recordou que o Concello de Zas destina todos os anos unha partida dos seus orzamentos ao apoio das diferentes actividades deportivas que se promoven dende o noso municipio. Entre elas están as axudas directas que recibe o Club Deportivo Concello de Zas coas que se pretende facilitar o desenvolvemento desta actividade deportiva e fomentar o deporte entre os máis pequenos.\nO Club Deportivo Concello de Zas naceu no ano 2016 e actualmente conta con tres equipos en competición nas categorías prebenxamín, benxamín e alevín cun total de 49 licencias federativas. Emilio Corzón é o coordinador deportivo do club.


Tomiño e Vila Nova de Cerveira acolleron unha “fin de semana saudable” - Concello de Tomiño\n27 Mai 2014 Tomiño e Vila Nova de Cerveira acolleron unha “fin de semana saudable”\nPosted at 14:20h in Concello, Deportes, Novas, Uncategorized\tby\tdani\nAmbas as dúas actividades, enmarcadas dentro do programa “Eurorrexión Activa: vida saudable nos concellos da raia”, resultaron un éxito\nA “Fortaleza de Goián” acolleu, o domingo pasado, unha Master class de Taichí, que permitiu ás persoas participantes disfrutar dunhas marabillosas vistas, mentres realizaban movementos lentos e fluídos co fin de relaxar mente e corpo.\nUnha aula conxunta fitness foi a actividade que se levou a cabo no “Parque de Lazer do Castelinho” de Vila Nova de Cerveirao, o sábado pola tarde.\nAs dúas actividades encadráronse dentro do proxecto “Eurorrexión Activa: vida saudable nos concellos da raia”, que conta cunha ampla axenda de propostas saudables e totalmente gratuitas ata o mes de agosto.\nA concelleira de Deportes do Concello de Tomiño, Cristina Martínez, salientou a boa acollida que tiveron estas dúas actividades, que “pretenden ademais de promover hábitos saudables, estreitar lazos coas poboacións fronteirizas”.\nAsí, haberá andainas saudables, diversas ‘master class’, fitness, paseos de BTT e diferentes conferencias en torno ao deporte e os beneficios do exercicio físico. Trátase dun proxecto financiado con fondos europeos que busca, a través da cooperación intermunicipal, promover hábitos de vida activa dende a infancia ata a vellez, traballando conxuntamente por un envellecemento máis activo e saudable.\nCon esta serie de accións preténdese que a poboación galega e portuguesa incorpore a actividade física ao seu día a día. A dose mínima de exercicio para un bo estado de saúde segundo a Organización Mundial da Saúde (OMS) é de 60 minutos ao día para os menores de idade e de 30 minutos ao día para os maiores de idade e con este tipo de actividades preténdese divulgar esta práctica.


Fernández Lores, preocupado polos recortes en persoal e material na sanidade pública - Pontevedra Viva\nMiguel Anxo Fernández Lores, alcalde de Pontevedra, preocupado pola sanidade pública\nMércores 15 de Xaneiro, 2020 ás 11:50 do Mércores 15 de Xaneiro, 2020\nMiguel Anxo Fernández Lores, alcalde de Pontevedra, mostraba a súa preocupación este mércores ante a saturación de enfermos que se rexistra durante estas datas nas Urxencias do Hospital Montecelo, ademais dos problemas de listas de espera nas especialidades médicas e sinalou que está contrastada a deterioración do servizo público sanitario.\nNeste sentido, o rexedor lamentou os recortes en material e, sobre todo, en persoal sanitario de todo tipo que se observa na sanidade pública. "*É un erro", apuntou para afirmar que xa desde hai anos se detecta un desfasamento entre o número de profesionais que se xubilan e o número de estudantes da Facultade de Medicina. Apuntou a que falta planificación política e que, por este motivo, agora non hai especialistas en pediatría ou anestesistas.\nFernández Lorez sinalaba tamén que existe un intencionado abandono da sanidade pública que "se vai notar" porque non se fan investimentos e a deterioración, afirmou, será "constante".\nSATURACIÓN EN URXENCIAS DE MONTECELO\nPrecisamente, profesionais de Urxencias de Montecelo denunciaban unha nova aglomeración de pacientes no servizo. A primeiras horas do martes, afirmaban fontes sindicais, había 20 pacientes pendentes de cama, 18 deles ingresaran en Urxencias 12 horas antes.


Constrúe un levitador ultrasónico sinxelo Maker Faire Galicia\nConstrúe un levitador ultrasónico sinxelo\nSen inscrición previa - 11:00\nNeste taller aprenderás a construír un levitador ultrasónico sinxelo formado por dous emisores ultrasónicos opostos. Estes emisores pódense sacar facilmente dun sensor de distancia ultrasónico (tipo HC-SR04). Un arduino xerará sinais cadrados de 40 kHz, estes sinais se amplificarán cun driver L298N e excitarán os 2 emisores. Entre os emisores crearase unha onda estacionaria capaz de manter pequenos obxectos lixeiros no medio do aire. Para suxeitar os compoñentes utilizarase un pequeno soporte impreso en 3D.\nAsier Marzo é doutor en informática pola Universidade Pública de Navarra, onde desenvolve o seu labor investigador e docente. Realizou investigacións no ámbito dos videoxogos, realidade aumentada e levitación acústica. O seu traballo actual céntrase en utilizar o son e a luz para manipular a materia. Os seus proxectos de investigación apareceron en varios programas de televisión da BBC, Antena 3 e en blogues de tecnoloxía (Xataka, Microsiervos, I fucking love science).\nÉ necesario ter coñecementos previos:\n-Arduino básico: compilar e subir programas.\n-Electrónica básica: conectar compoñentes con cables ponte. Soldadura moi básica,\nFerramentas necesarias: un PC para subir o programa de arduino, unha chave de parafusos pequena (plano ou philips), soldador e estaño, un pouco de pegamento e o kit que se enviou tras a inscrición neste taller.


Enchendo a piscina no tellado - Le Fort Pouzols-Minervois 11120\nEncher a piscina no tellado de Le Fort Pouzols-Minervois sempre é un momento especial. Sinaliza o comezo da tempada estival.\nAs actividades deste ano ao redor do recheo da piscina no tellado son especialmente intensas, xa que só a principios deste mes a forte xeada destruíu o crecemento novo en moitos dos viñedos circundantes durante a noite.\nA piscina do tellado en Le Fort Pouzols-Minervois descansa sobre a súa propia torre de apoio, construída antes do 2006.\nNun momento dado, unha parede de cristal na entreplanta permitiu aos veciños e visitantes mirar directamente á piscina desde dentro da casa. Isto cambiou cando o cristal rompeu e un tsunami de auga da piscina arrasou pola casa.\nO noso antigo membro do equipo, David, enche a piscina da azotea. Tamén mantén discretamente a piscina para o uso dos hóspedes durante a tempada estival.\nDesde o tellado de Le Fort Pouzols-Minervois poderás gozar de vistas inigualables das Montañas Negras (Montaigne Noire), Montes Corbières gl Pirineos orientais. Non obstante, a terraza do tellado en si é marabillosamente privada.\nNos bos días, se o tempo o permite, podes ver claramente a montaña nevada do Canigú, a unha distancia de 160 km. Cernícalos, velozes e martiños rodean o ceo por riba de Le Fort Pouzols-Minervois durante todo o día. Incluso podes escoitar o distintivo chamado da upupa entre principios de abril e finais de agosto.\nA terraza no tellado coa súa piscina de inmersión é un lugar perfecto para relaxarse ou divertirse. A mesa de comedor alta consta de dúas metades que se poden mover facilmente á terraza para comidas tranquilas e aperitivos, a tradición francesa de bebidas e picaduras a última hora da tarde. Coa cociña de verán totalmente equipada dispoñible no último andar, todo o que necesitas é de fácil acceso.\nA piscina en si está filtrada e limpada continuamente por un sistema de filtrado de última xeración. A auga quéntase suavemente para maior confort, o que tamén garante un uso agradable da piscina antes de que a calor do verán chegue á auga.


Débeda pública, como se compra? | Consumer\nDébeda pública, como se compra?\nA adquisición de títulos de débeda pública pode realizarse abrindo unha conta no Banco de España ou a través de intermediarios financeiros\nData de publicación: Mércores, 03deOutubrode2012\nImaxe: Robert Brook\nA escalada de tensión experimentada pola débeda pública española nos últimos tempos obrigou ao Goberno a un aumento dos seus custos para financiarse. Ante a escasa demanda rexistrada nas súas emisións, o Tesouro español vese forzado a ofrecer unha rendibilidade cada vez maior a cambio dos seus títulos de débeda pública. Con todo, esa maior rendibilidade implica un maior risco, debido á crecente desconfianza dos mercados na capacidade de España para facer fronte ás débedas. Aínda así, os expertos consideran a débeda pública como unha das mellores opcións para investidores cun perfil conservador. No presente artigo móstrase o procedemento necesario para adquirir títulos do Tesouro e explícanse as claves para moverse dentro do mercado de débeda pública español.\nMercados de débeda pública\nHai dous mercados diferentes nos que se pode levar a cabo a compra, ou venda, de débeda pública española. Tal e como informa a web do Tesouro Público, o investidor pode optar entre o mercado primario ou o secundario.\nA adquisición de valores no mercado primario realízase no momento en que estes se emiten, mediante poxa, e coñécese como subscrición. É o mercado recomendado para os investidores particulares, xa que a operación resulta máis sinxela e económica, con comisións por compra, ou venda, máis baixas. Pero sempre que invistan coa intención de manterse a vencemento, ata a data acordada, pois nese caso o Estado asegura, por lei, o capital e os intereses pactados.\nUnha vez que se emitiron os valores do Tesouro, todos negócianse neste mercado onde participan a inmensa maioría dos bancos ou intermediarios financeiros. Ofrece a posibilidade de comprar títulos xa emitidos ou de vender os que xa ten en carteira o investidor, podendo facelo a través destas entidades; pero entón rexeranse polos prezos de mercado, renunciando ás garantías asinadas ao comprar o activo.\nComo vantaxe, o investidor pode investir a prazos distintos dos 6, 12 e 18 meses das letras ou dos 3, 5, 10, 15 e 30 anos de bonos e obrigacións. É un mercado profesionalizado, caro para operacións minoritarias e que non ofrece alta liquidez. Fluctúa a diario en función de distintas variables como a oferta, a demanda, os tipos de interese ou a situación e evolución económica do país emisor.\nAdemais, debe terse en conta que o prezo dos activos móvese de maneira inversa á súa rendibilidade. Tamén se poden comprar ou vender valores do Tesouro no mercado secundario a través da Bolsa no Mercado Electrónico Bolsista de Débeda Pública. A orde de compra débese presentar mediante un membro da Bolsa, ou de calquera outro intermediario financeiro, quen a tramitará en colaboración cunha das entidades xestoras membros da Bolsa.\nOs valores ou títulos de débeda pública divídense nas seguintes clases:\nLetras do Tesouro: valores de renda fixa a curto prazo, emitidos mediante poxa a 3, 6, 12 e 18 meses. O seu importe mínimo é de 1.000 euros e as peticións por importe superior han de ser múltiplos de 1.000. Son valores emitidos ao desconto, o seu prezo de adquisición é inferior ao importe que o investidor recibirá no momento de reembolso, sendo a diferenza o interese xerado pola letra.\nComo son valores a curto prazo, as variacións do seu prezo no mercado secundario adoitan ser bastante reducidas e supoñen un menor risco para o investidor que necesite vendelos antes de vencemento.\nBonos e obrigacións do Estado: valores emitidos a un prazo superior a dous anos. Do mesmo xeito que as letras, emítense mediante poxa competitiva e cun importe mínimo de 1.000 euros. O Tesouro vende bonos a tres e cinco anos e obrigacións a 10, 15 e 30 anos.\nProcedemento e canles de compra\nOs investidores que queiran adquirir títulos de débeda de España poden facelo mediante un procedemento sinxelo, a través das seguintes canles:\nBancos e intermediarios financeiros: bancos, caixas, sociedades ou axencias de valores. O maior problema radica nas súas elevadas comisións, que van desde as comisións por transferencia de efectivo (por amortización, unha vez finalice o produto, ou para o pago de intereses), ata posiblemente pola compra, venda e subscrición dos títulos.\nBanco de España: permite aforrar diñeiro en comisións, xa que non precisa intermediarios. Só cóbranse comisións por transferencia de efectivo. Deberá abrirse unha conta de valores no Banco Central, vinculada con outra conta corrente, sen ningún tipo de comisión. Esta conta só será válida para operar no mercado primario. Pero para operar no secundario, deberase transferir a débeda á conta vinculada e ese proceso si leva comisións. Hai dúas opcións:\nInternet: na web. Precísase un certificado dixital ou DNI electrónico para operar e abrir unha conta.\nSucursal: o investidor deberá acudir a unha sucursal do Banco de España provisto do DNI, número de conta bancaria e diñeiro en efectivo ou un cheque para abrir a conta. Cando se necesite vender os títulos antes do vencemento, debe darse a orde á entidade financeira onde se adquiriron. Se os valores compráronse de forma directa no Banco de España ou a través de Internet, a orde pode tramitarse mediante un intermediario financeiro ou a través dunha entidade xestora.\nCando adquirir débeda pública?\nNo principio do ano, o Tesouro publica no Boletín Oficial do Estado o calendario de poxas, con vixencia durante todos os meses dese ano. Aínda que, se reserva a posibilidade de convocar poxas adicionais ou de cancelar algunha das programadas. Na súa web publícanse e actualizan as datas das poxas.\nAs peticións deben facerse cunha antelación suficiente para que o diñeiro estea en poder do Banco de España antes das 14:00 horas do día da poxa. Aínda que, recoméndase facelo dous días hábiles antes. O calendario inclúe non só as datas de poxa, senón tamén as de presentación de peticións e desembolso.\nAs peticións deben facerse con antelación suficiente para que o diñeiro estea no Banco de España antes das 14:00 horas do día da poxa\nAs peticións de subscrición poden ser de dous tipos:\nCompetitivas: o participante debe indicar que importe desexa adquirir e a que prezo, expresado en tanto por cento do valor nominal.\nNon competitivas: nelas só é preciso sinalar o importe que se desexa adquirir; o seu custo será o prezo medio que resulte da poxa. As peticións non competitivas son, en xeral, as máis adecuadas para o pequeno investidor. A través delas leste asegúrase que a súa petición sexa aceptada, salvo que a poxa quede deserta, e, ademais, garántese recibir un interese en liña coa media resultante da poxa.\nbanco bolsa bonos débeda pública letras-gl rendibilidade


Ethel Vázquez avanza que a Xunta dotará de vallas reforzadas fronte ao xabaril as novas estradas que coincidan con zonas de maior risco | Xurado de Expropiación de Galicia\nInicio / Noticias / Ethel Vázquez avanza que a Xunta dotará de vallas reforzadas fronte ao xabaril as novas estradas que coincidan con zonas de maior risco\n23/11/2019 - 05:05\nA Coruña, 23 de novembro de 2019.- A conselleira de Infraestruturas e Mobilidade, Ethel Vázquez, clausurou hoxe as xornadas técnicas da 49ª Convención Internacional de Autoescolas, onde avanzou que a Xunta dotará de vallas reforzadas fronte ao xabaril as novas estradas que coincidan cos treitos de maior risco. Así sucederá, por exemplo, na futura autovía entre Lugo e Sarria, que contará con esta medida, a de maior eficacia fronte aos accidentes por animais.\nA conselleira anunciou tamén que a Xunta iniciará no 1º semestre do vindeiro ano a elaboración do Plan de seguridade viaria 2021- 2025 para sumar esforzos a prol da redución dos accidentes de tráfico.\nVázquez Mourelle explicou que na elaboración do plan vixente xa participaron distintos colectivos, asociacións e profesionais da seguridade viaria, entre eles a Federación galega de autoescolas, aos que convidou a volver realizar as súas achegas ao novo programa.\nIndicou que o conxunto da sociedade ten responsabilidades no eido da seguridade viaria e por suposto, as Administracións públicas, que deben liderar e centrar os esforzos e recursos nesta materia.\nO Goberno galego, no marco do Plan de seguridade Viaria 2016-2020, vén desenvolvendo unha serie de medidas para tratar de reducir os accidentes de tráfico e minimizar as súas consecuencias nas vías de titularidade autonómica.\nEste plan ten en conta as singularidades de Galicia, onde existen catro titulares de estradas diferentes: o Ministerio de Fomento, a Xunta, as catro Deputacións provinciais e os concellos. Ademais, cómpre considerar que na comunidade, o 77% de territorio ten características de terreo accidentado e conta co 50% dos núcleos de poboación de España e o 71% deles ten menos de 50 habitantes.\nSubliñou que estas actuacións, adaptadas á realidade territorial de Galicia, van acompañadas de orzamento, polo que no ano 2020 se destinarán case 80 millóns de euros a mellorar as estradas, a mantelas en boas condicións e eliminar os puntos de concentración de accidentes.\nDestacou que ademais de avanzar na construción de grandes eixos de comunicación como as autovías do Morrazo ou da Costa da Morte, a Xunta aposta por conservar en bo estado a rede de estradas mediante o Plan de reforzos de firmes ou o Plan de Vialidade Invernal.\nIndicou que tamén se está a poñer o acento nos usuarios vulnerables das vías, os peóns e ciclistas, co desenvolvemento do Plan de sendas de Galicia, a través do que xa se acometeron máis de 100 quilómetros de itinerarios seguros e sustentables.\nEngadiu que actualmente a Xunta está a traballar de xeito intenso na estratexia para eliminar os tramos de concentración de accidentes nas estradas autonómicas, unha medida orientada tamén á redución de sinistralidade.\nTamén se referiu ao traballo para reducir a accidentalidade en estradas como consecuencia do xabaril, a través de varias liñas de actuación como os ensaios de orina sintética de lobo como repelente destes animais en algúns tramos da rede viaria. Apuntou que se está ultimando o decreto para a comercialización de carne de xabaril e se están incrementando as accións de caza para reducir a poboación destes animais e os accidentes de tráfico.\nNo marco desta problemática, a conselleira tamén trasladou a importancia de que os condutores saiban reaccionar ante un imprevisto como a irrupción dun xabaril ou outro animal e nese sentido afirmou que o traballo das autoescolas pode resultar interesante.\nNon obstante, apuntou que todas estas actuacións deben ir acompañadas de condutas responsables nas vías, para o que precisou que é fundamental a formación e a concienciación, liñas que vén reforzando o Goberno galego nos últimos anos.\nPuxo como exemplo a campaña ‘O corazón está do teu lado’, un programa de seguridade viaria que a Xunta está a levar aos colexios galegos para fomentar a cultura dos hábitos responsables nas estradas entre os cativos.\nAdemais, a consellería está a impulsar outras campañas como a da sensibilización da importancia de facerse ver nas estradas a través das prendas reflectoras que se están a distribuír aos usuarios máis vulnerables. Ao remate do vixente plan, o Goberno galego terá repartidas unhas 37.600 prendas destas características para evitar os atropelos.


Álvarez Blázquez, editor de Monterrei – Brétemas\nSen establecer distincións con outros homenaxeados que, por veces, podían involuntariamente devaluar o mesmo día das letras galegas, o deste ano é un acerto total e un acto completo de xustiza. Só había que escoitar o ritmo das frases (case sen atender ao seu significado, denso e complexo) lidas onte polo seu fillo para comprendermos o altísimo nivel retórico e literario de XMAB. Eu espero que as institucións estean ao nivel que se precisa nestes casos.\nO do Congreso será cuestión de falar co Departamento de Galego da Universidade de Vigo, que é, ao meu xuízo, a quen correponde en primeiro termo dar tamén o primeiro paso. Ao meu entender. Trataremos de facérllelo ver.\nPor certo, como entendeu vostede a alusión de Barreiro (que fixo unha intervención preciosa pola emoción sentida que amosaba) á creación dunha sucursal da RAG en Vigo?\n27 de Xaneiro de 2008 en 12:44 p.m.\nConcordo plenamente, amigo Arume. O da elección de XMAB vai axudar a revitalizar a efeméride. Sobre o Congreso, de caso de non organizalo a Consellaría (o pasado ano María Mariño xa non o fixo) a Universidade Vigo ten unha magnífica oportunidade de acometer a iniciativa (aínda hai tempo no segundo semestre do ano).\nCon respecto á creación dunha sucursal da Academia, a iniciativa do Alcalde é retórica, sen dúbida, pero non deixa de ter miga. Moi intelixentemente, o presidente da RAG (un grande orador e diplomático excelso) recolleu a luva. Algo moi interesante, que podería contribuir a descentralizar a institución e revitalizala no seu funcionamento. Con todo, vexo difícil que se concrete a proposta. Unha manobra intelixente de Abel Caballero que, a verdade, está dando unha boa cobertura institucional á celebración.\n28 de Xaneiro de 2008 en 1:31 a.m.


The Full Monty - Wikipedia, a enciclopedia libre\n(Ver repartimento completo en IMDb)\nThe Full Monty é un filme inglés de comedia estreado en 1997, dirixido por Peter Cattaneo e protagonizada nos principais papeis por Robert Carlyle, Mark Addy e Tom Wilkinson. Foi nomeada a catro Premios Óscar en 1998.\nEste filme influíu e inspirou a creación de espectáculos de stripers masculinos, dos que moitos eventos deste tipo en todo o mundo foron realizados por actores, cantantes e até xente común para un público netamente feminino. En diversas cidades do planeta ditos eventos gañaron moita fama e publicidade, pois eran producións exclusivamente para as mulleres, o cal creou un efecto mediático e inmenso en practicamente todos os países onde se realizaron estas presentacións. Así mesmo foi a fonte de inspiración do filme español Búscanse fulmontis, dirixida en 1999 por Alejandro Calvo-Sotelo.\n2.1 Premios Oscar de 1997\n2.2 Outros premios e nomeamentos 1997\nA acción desenvóvese no norte de Inglaterra, concretamente na cidade de Sheffield, que nos anos 1970 fora o eixe da prosperidade da zona de Yorkshire. Alí residían más de medio millón de persoas, cun importante movemento económico sustentado pola metalurxia: as fábricas de laminación, as forxas e os talleres daban emprego directo a case un 20 % da poboación total da rexión. A avanzada maquinaria da que dispoñían permitía fabricar o mellor aceiro do mundo para múltiples usos, desde trabes de gran resistencia até cubertarías de aceiro inoxidábel que se encontraban en todos os fogares. Foi unha das primeiras cidades planificadas urbanisticamente, onde os barros victorianos fixeron sitio a fogares máis modernos. En fin, Sheffield estaba marcando a pauta do desenvolvemento económico do norte de Inglaterra.\nO fime comeza facendo referencia a ese pasado glorioso de Sheffield, mediante unha curtametraxe a maneira de documental. A trama empeza a desenvolverse na cidad en tempo actual (os anos 90), con ambientes urbanos agora degradados. A reconversión industrial transformara esta rexión nun páramo onde unha gran parte da poboación non só quedara sen traballo, senón que tamén quedara sen ilusións.\nA través dos diferentes personaxes preséntanse os efectos do desemprego, que afectaba á maior parte da xente. A medida que a trama comeza a tomar forma, pódese ver como desfilan ante o espectador vidas rotas, precariedade laboral, axencias de emprego, familias divididas e circunstancias familiares especialmente difíciles. Mostra diso é o que lle toca enfrontar ao protagonista, Gaz, quen, debido á súa falta de ingresos se ve impedido de manter unha relación estábel co seu pequeno fillo Nathan. A súa única alternativa é facer algo totalmente innovador.\nAsí, pouco a pouco, idea un plan que viña tomando corpo na medida en que as circunstancias vitais o asfixian. Gaz debe encontrar o modo de facerllle unha tregua á vida que leva nese momento. Cunha convicción a proba de fracasos, proponse saír deste pozo sen fondo no que se atopan el, a súa familia e os seus amigos.\nGaz, o seu fillo Nathan e o seu amigo Dave emprenden unha desatinada idea: converterse en stripers ou, como din eles, 'striper boys'. Isto ocórreselles cando un show de stripers masculino de verdade chega á cidade, e case todas as mulleres acoden a velos en masa. Para iso conseguen a axuda de Gerald, ex-xefe deles, agora tamén desempregado, e Lomper, outro ex-obreiro que se encontraba ao bordo do suicidio.\nFacendo algo parecido a un casting, a este grupo incorpóranse dous novos candidatos ao espectáculo: Cabalo (Horse) e Guy, igual de perdedores que os outros catro, pero tamén coas mesmas necesidades e o mesmo desexo de triunfar, e así comenzan a ensaiar. Desde este momento, Gaz comeza a ter unha esperanza para cambiar a súa situación. A sía vida adquire un sentido, creando un equipo que xorde coa forza da mesma necesidade.\nPero os problemas comezan a xurdir: Gaz necesita diñeiro para montar o espectáculo e para pagar a pensión á súa ex-muller, porque do contrario perde a custodia do seu fillo; Dave, amargado polo seu peso e por non encontrar traballo, ten un gromo de impotencia sexual e decide abandonar o espectáculo; a muller de Gerald descobre, despois de seis meses de ocultalo, que o seu marido está sen traballo.\nDurante un dos ensaios nunha planta metalúrxica abandonada, os cinco integrantes que quedan son descubertos pola policía, bailando semiespidos. Son levados á comisaría de policía xunto co menor, Nat, e posteriormente apareceron en todos os xornais, o que representou un duro golpe para a súa dignidade. Porén, a afronta tórnase ao seu favor, pois desperta o interese de todas as damas por velos bailar.\nOutros acontecementos poñen a proba o seu valor e a súa coraxe que, por medio de divertidas situacións, faranos demostrar a súa autenticidade e tomar decisións importantes para salvar a súa reputación. Gaz tamén deberá ensinar ao seu hijo Nathan o sentido da responsabilidade co seu propio exemplo.\nPremios Oscar de 1997[editar | editar a fonte]\nMellor filme Candidata\nMellor director Peter Cattaneo Candidato\nMellor guión orixinal Simon Beaufoy Candidato\nMellor banda sonora - Comedia ou música Anne Dudley Ganadora\nOutros premios e nomeamentos 1997[editar | editar a fonte]\nGlobo de Ouro: Nomeada a mellor filme de comedia ou musical.\nPremios BAFTA: 11 nomeamentos e 3 premios: filme, actor (Carlyle) e actor secundario (Wilkinson).\nPremios Goya: Mellor filme europeo.\nPremios César: Nomeada a mellor filme estranxeiro.\nPremios David de Donatello: Mellor filme estranxeiro.\nPremios do Cine Europeo: Mellor filme e premio do público.\nCritics' Choice Awards: Nomeada a mellor filme.\nSindicato de Guionistas (WGA): Nomeada a mellor guión orixinal.\nSindicato de Actores (SAG): Mellor repartimento (Longametraxe).\n↑ Filmaffinity (en inglés).\nThe Full Monty na IMDb (en inglés).\nThe Full Monty, en Filmaffinity (en inglés).\nBox Office Mojo: fullmonty\nRotten Tomatoes: full_monty\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=The_Full_Monty&oldid=5739990"\nA última edición desta páxina foi o 9 de abril de 2021 ás 11:39.


O Concello de Boiro continúa en Cimadevila coa renovación do alumeado – O Barbanza\nO Concello de Boiro continúa en Cimadevila coa renovación do alumeado\nO Concello de Boiro levou a cabo a renovación do alumeado público na zona de Cimadevila. As 50 luminarias de vapor de socio e cor laranxa substituíronse por luces LED e de cor branca. Este investimento ten como principal obxectivo o aforro enerxético e a redución de emisións de CO2. A finalidade do Concello de Boiro é “dotar a todo o municipio dun alumeado público ecolóxico e de calidade”.\nEsta iniciativa preséntase como unha continuación do plan de renovación do alumeado comezado o pasado mes de maio. Así Cimadevila súmase a Treites, Louriño, Brea, Valmaior, Vilariño, Sandrenzo, Comba, Cespón e Nine que foron os primeiros núcleos en cambiar un total de 600 luminarias. As novas LED, con potencias dende os 30w ata os 50w, contribúe co medio ambiente, reducindo os gases de efecto invernadoiro e asegurando a eficiencia enerxética e a visibilidade nos camiños e estradas.\nEste investimento do Concello de Boiro de luminarias LED fabricadas en España supón un avance en canto ao seu compromiso co medio ambiente, xa que o alumeado reducirá a emisión de CO2 en ata 70 toneladas por ano. Ademais implica un aforro económico, nun total de 30.000 euros anuais. Por último, as LED posen un sistema para a telexestión remota, en caso dunha futura implantación da xestión informatizada do alumeado.


Fins e Funcións | COITIVIGO\nA Asociación de Enxeñeiros Técnicos Industriais e Graduados en Enxeñería da Rama Industrial de Pontevedra ten plena personalidade xurídica e capacidade de obrar para o cumprimento dos seus fins sociais e profesionais, e réxese polos seus propios estatutos.\nA Asociación estará integrada por socios numerarios, pre-asociados e socios de Honra.\nSocios numerarios: Os Enxeñeiros Técnicos Industriais, titulados con arranxo aos plans de estudos anteriores ao Real decreto 1497/1987, de 27 de novembro, os titulados conforme aos reais decretos 1402/1992, 1403/1992, 1404/1992, 1405/1992 e 1406/1992, todos eles de 20 de novembro, e os titulados universitarios en calquera Escola de Grado nos campos do ensino técnico propios da enxeñería da Rama Industrial.\nPre-Asociados: Os alumnos das Escolas que impartan as titulaciones anteriormente citadas que se atopen no último curso de carreira poderán ter acceso a cantos servizos presta a Asociación, coas limitacións definidas pola súa Xunta Directiva, sen ter voz nin voto nas Xuntas Xerais, nin poder ser elixidos para cargos directivos.\nSocios de Honra: Aquelas persoas que a xuízo da Asociación reúnan os méritos suficientes para o outorgamento de tal distinción.\nEntre as finalidades e funcións descritas nos Estatutos atópase a de fomentar, crear e organizar servizos e actividades que teñan como obxecto a formación e perfeccionamento profesional. Na Asociación se promoven actos, xornadas, seminarios, cursos e reunións sobre materias relacionadas, directa ou indirectamente, cos devanditos fins.\nConstitúen, xa que logo, os fins da Asociación:\nFomentar a profesión dos Enxeñeiros Técnicos Industriais e titulados de Grado en Enxeñería da Rama Industrial en calquera Escola e co devandito fin, defender a mellora dos ensinos e as atribucións conferidas aos mesmos e desenvolver as iniciativas que lle sexan expostas polos asociados, mantendo un eficaz servizo de información en todo aquilo que se refire aos asuntos relacionados coa profesión.\nCooperar coa industria, autoridades e entidades ou corporacións económicas, privadas ou públicas, para o estudo dos problemas económico-industriais e técnico-industriais, tanto de interese local ou rexional, como de carácter estatal ou de repercusión internacional.\nEstablecer relacións coas demais organizacións técnicas industriais e Asociacións españolas ou internacionais, podendo integrarse nas dun e outro carácter, de seu ou a través de Federacións e Confederación de Asociacións.\nRealizar o labor cultural, científica e técnica relacionada coa Enxeñería Técnica e adicar unha preferente atención á formación permanente do Enxeñeiro Técnico Industrial.\nPromover a formación continua ou permanente do profesorado e colaborar coas institucións educativas para programar e realizar actividades de formación científica e técnica.\nCooperar con outras organizacións e asociacións profesionais de Enxeñeiros Técnicos Industriais en problemas de interese común.\nColaborar con calquera entidade de previsión que para beneficio dos seus asociados se creara.\nVelar polo prestixio e os intereses xerais dos seus asociados.\nInformar á Administración Pública, calquera que sexa o seu ámbito territorial, de cantos asuntos industriais, económico-industriais e técnico-industriais, sexan de interese, así como asesorar aos mesmos cando sexa requirida para iso.\nCalquera outros fins que acorde a Xunta Xeral, sempre que garden relación coa profesión e non se opoñan ás disposicións legais vixentes.


A importancia de medios en galego - Miguel Anxo Bastos Boubeta - Nós Diario - Diario de intereses galegos\nPoucas cousas poden ser tan nobres, e tan conservadoras, como querer preservar no tempo o legado cultural e lingüístico dos nosos maiores. A pesar do que proclaman moitos discursos progresistas de que a uniformidade cultural no só é desexable, senón que é o único camiño posible, en ningún tempo foi tan fácil como hoxe conservar e incluso facer florecer unha cultura milenaria como a nosa. Nunca foi tan sinxelo elaborar cultura en galego nin nunca foi tan doado difundila. As modernas tecnoloxías abarataron substancialmente o custo de preservar dixitalmente nosa música tradicional.\nNunca foi tan barato en termos relativos facer documentarios ou filmes na nosa lingua, e nunca foi tan cómodo producir medios escritos, xa sexa na rede xa impresos en papel. Neste último caso cóntase cunha grande vantaxe fronte aos medios tradicionais.\nO grande historiador económico Alexander Gerschenkron escrebeu hai tempo das vantaxes de chegar o segundo na competición económica. O último en chegar conta con toda a experiencia dos anteriores e xa redeseña súa organización de acordo coas novas tecnoloxías, o cal é moito máis conveniente que tentar redeseñar unha vella para adaptala a outras realidades. Cos medios de comunicación pode acontecer algo semellante. Non é o mesmo pasar do papel ao dixital que do dixital ao papel tendo experiencia neste e concibindo o novo medio para as realidades da nova época. Lembremos que Galiza ten moi boas experiencias de reinventar sectores supostamente maduros ou esgotados, como o téxtil ou a alimentación, as novas realidades sociais, e non dubido que no sector da comunicación vai pasar algo semellante.\nBoa parte do imaxinario cultural galego foi alleo aos medios de comunicación escritos. Mais estes foron quen o fixaron e contribuíron á súa continuidade ao longo do tempo. Lendas, contos, eventos históricos, incluso fazañas desportivas permanecen na nosa memoria en boa medida porque foron recollidas no seu momento nos xornais da época. Tamén a propia idea da nación galega foi construída en todo o país a través dos medios escritos, pois xa dende os tempos das Irmandades os nosos maiores preocupáronse moito de fundar medios para preservar a nosa identidade. Sería impensábel que nós, con medios infinitamente superiores non fósemos quen de seguir o seu camiño, e estou seguro de que seremos capaces


'Angry Birds, la película' chega a rebobina - BlogR\n‘Angry Birds, la película’ chega a rebobina\nA película ‘Angry Birds, la película’, baseada na colección de videoxogos do mesmo nome, está dispoñible en rebobina dende o mércores 7 de setembro.\nTres excéntricos amigos viven nunha paradisíaca illa poboada por paxaros felices que non voan. Pero un día chegan ata alí uns misteriosos porcos verdes e comezan os problemas. Entón, Red, un paxaro con moi mal xenio, o hiperactivo Chuck e o volátil Bomb deciden pescudar cales son as intencións dos recén chegados e enfrontarse a eles. Porque o rei Leonard e os seus malvados porcos queren conseguir os tan prezados ovos dos paxaros.\nO equipo da película conta con dilatada experiencia no sector da animación. Os directores son Clay Kaytis (‘Frozen: El reino del hielo’) e Fergal Reilly (‘Hotel Transilvania’). Pola súa banda, o guión é obra de Jon Vitti (‘Alvin y las ardillas’, ‘Los Simpson’).\nA versión orixinal do filme conta coas voces de Jason Sudeikis (‘Somos los Miller’), Bill Hader (‘Star Wars: El despertar de la Fuerza’, ‘Del revés (Inside Out)’ ou Peter Dinklage (‘Juego de tronos’), entre outros. En castelán, as voces dos protagonistas pertencen a Santiago Segura, José Mota e Álex de la Iglesia.\nEtiquetas: Angry Birds: la película, cine, estrea, estreno, mundo R, os de R, R Cable, rebobina, televisión R


Ateneo Ferrolán: xaneiro 2008\nPublicado por ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879) o día 30.1.08\nO xoves, 17 de xaneiro de este ano 2008, un incendio intencionado (que se atopa baixo investigación policial), queimaba a porta de acceso ó Ateneo Ferrolán.\nPódense ver as fotos AQUÍ.\nDesde ese mesmo día, o Concello de Ferrol (entidade propietaria do edificio) mostrou interés por arranxar os desperfectos; como aparece reflexado nesta nova da Voz de Galicia do 19 de xaneiro.\n[....compromiso del gobierno municipal con el Ateneo y adelantó que los técnicos del Concello trabajarán «de xeito inmediato» para reparar los desperfectos que causaron las llamas. Con ese fin, ya el propio día del incidente, el concejal de Rehabilitación, Miguel Reimúndez se trasladó al Ateneo para conocer de primera mano el alcance de lo sucedido y analizar las acciones a acometer por parte del Ayuntamiento....]\nAinda que non saise na nova, a concelleira Beatriz Sestayo tamén pasou polas dependencias para ver in situ o acontecido. [www.lavozdegalicia.es]\nO sábado pasado, 26 de Xaneiro, como consecuencia dos desperfectos, o Ateneo sufriu outro incendio froito dun cortocircuito, provocado polas luces queimadas que iluminaban ate o día 17 a entrada a esta entidade cultural.\nO Presidente deste Ateneo leva case quince días insistindo para que o Concello arranxe a entrada, e ata o momento non se realizou.\nO Ateneo Ferrolán é unha entidade cultural sen animo de lucro con 129 anos de historia, e durante os últimos trinta anos un referente socio-cultural da Comarca, "Un lugar de encontro para a Cultura" é o lema desta entidade.\nO Ateneo Ferrolán desenvolve durante todo o ano actividades como:\nO Concurso Internacional de Gaita Galega " Constantino Bellón "\nCertame Fotográfico de Medio Ambiente\nDuas publicacións : Revista Atenea ( trimestral ) e Os Cadernos do Ateneo ( anual ) ,\nExposicións, teatro, proxeccións.\nE todo o que reflexa a súa Memoria de actividades.\nÉ un lugar de encontro para moitas asociacións culturais, politicas e veciñais que atopan no Ateneo ese sitio onde facer moitas das suas actividades.\nBaixo o noso punto de vista, O Ateneo, ten dúas cousas que o fan ainda máis valioso: Por unha banda, manter o posto de traballo de tres mulleres desde fai 25 anos e por outra ter no seu Patrimonio a única Hemeroteca da Comarca de Ferrolterra, que conta con exemplares editados en Ferrol no século XIX e principios do XX como Faro de Ferrol, El Eco Ferrolano, La Lucha, El Radical, La Democracia ou Diario Ferrolano dos que o Ateneo conserva os únicos exemplares.\nA Xunta Directiva do Ateneo Ferrolán demanda do Concello de Ferrol que :\nSe arranxe de inmediato a entrada ó público. Pois nas condicións nas que se atopa, e logo do sucedido o sábado 26, periga tanto a vida das persoas, como a Hemeroteca-Bliblioteca, o Patrimonio da entidade e os edificios 202 e 204 da Rúa Magdalena.\nSe acometan as obras de REHABILITACIÓN tal e como esta contemplado no acordo de inversións (21 millóns de euros) que en Xullo do 2002 suscribiron o Goberno Local e a Xunta para a Rehabilitación do Barrio da Magdalena e Ferrol Vello.\nSe respete e se valore a unha Entidade Cultural con mais de 129 anos facendo Cultura con e para o noso pobo.\nFerrol, 29de Xaneiro do 2008\nREHABILITACION DA SUA SEDE, XA !!!!\nPublicado por ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879) o día 28.1.08\nXa está na rúa o número 30 da nosa publicación, a revista “ATENEA”.\nSUMARIO “ATENEA nº30”\nBreves historias da nosa BibliotecaHemeroteca (3)\nXosé María Álvarez Blázquez: Día das letras galegas 2008\nXosé Fontenla Leal: “Fillo predilecto de Ferrol”\n150 Anos da concesión do título de Cidade á Vila de Ferrol\n“A Choiva do mundo” de J.M. Pacho Blanco. Premio Torrente Ballester\nPintar en Ferrol Vello\nCiclo de conferencias ALGA de Antropoloxía Aplicada\nXaneiro, febreiro e marzo de 2008\nVI Certame de teatro infantil e xuvenil "ATENEA 2008"\n"Ateneo Ferrolán: A súa historia"\n"O Ateneo Ferrolán e o espiritu do 'Legado Carvajal'" por Pilar Blanco Vidal\n"A igrexa de San Martiño de Xuvia no 1776" por Fernando Dopico\n"De puntillas polo Franquismo" por P. Veiga\nLibro: "Contra Franco, testimonios y reflexiones" por VV.AA.\nAngel Ruíz de Velasco\nPublicado por ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879) o día 25.1.08\nDentro do Ciclo "Censura e cine español", este martes 29 de Xaneiro às 19:30hs. proxectarase no Ateneo Ferrolán.\n“EL CRIMEN DE CUENCA” de Pilar Miró (1979)\nIntérpretes: Amparo Soler Leal, Héctor Alterio, Fernando Rey, Daniel Dicenta, José Manuel Cervino, Mary Carrillo, Assumpta Serna.\nSinopse: En 1913, Gregorio Valero Contreras e León Sánchez Gascón, amigos e veciños de Osa de La Vega (Cuenca) son detidos como autores da morte de José María Grimaldos López, pastor de oficio e compañeiro dos anteriores. O pobo acúsaos, incluso a muller de Gregorio reúne probas contra eles. Os dous homes confesan o crime logo de ser sometidos a torturas. Son xulgados en 1918 na Audiencia Provincial de Cuenca que, tras modificar a petición de pena capital, os condena a dezaoito anos de cárcere...\nPublicado por ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879) o día 24.1.08\nComunicado da Xunta Directiva do Ateneo Ferrolán logo de condenar o atentado e case que superada a impresión e o medo pasado, queremos expresar o noso agradecemento (ante o acontecido o pasado xoves día 17 de xaneiro, o incendio na entrada deste Ateneo aínda sen aclarar), en primeiro lugar ao Corpo de Bombeiros pola súa rápida intervención e aos servizos de emerxencia (061, 092), aos diferentes colectivos, entidades culturais, ateneos de España e internacionais e ás diferentes persoas que nos mostraron o seu apoio e solidaridade.\nEstamos á espera de que se acondicione por parte do Concello a entrada deste emblemático edificio do século XVIII patrimonio da cidade de Ferrol, ou tal e como apuntaba La Voz de Galicia do pasado 19.01.08, á espera da EXECUCIÓN DESAS OBRAS DE RESTAURACIÓN APROBADAS NO ANO 2002 deste edificio 202-204 na súa totalidade para albergar esta entidade con máis de cen anos de antigüidade (Fundada en 1879). Que, non podemos esquecer, conserva dentro do seu patrimonio a ÚNICA hemeroteca de Ferrol e da súa comarca.\nPendentes destas resolucións reiteramos o noso máis profundo agradecemento.\nFerrol a 24 de xaneiro de 2008.\nPublicado por ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879) o día 23.1.08\nAs entidades Ateneo Ferrolán e Caixa Nova convocan o VI CERTAME DE TEATRO INFANTIL E XUVENIL “ATENEA” 2008, dirixido a Centros de Ensino, Entidades ou Sociedades Culturais que teñan sección infantil ou xuvenil de actividades, coa fin de promover entre eses primeiros segmentos da nosa cidadanía o interese, afección e amor ás letras e á representación escénica.\nPoderán participar e optar ós premios que se establecen tódolos grupos teatrais, non profesionais, vencellados a Colexios Públicos e Privados, a Sociedades Culturais ou Veciñais, que se correspondan coas categorías que se establecen nestas bases.\nEstablécensecatro categorías para a participación neste Certame:\na) Grupos de Teatro Infantil\nb) Grupos de Teatro Primaria\nc) Grupos de Teatro Xuvenil\nd) Educación Especial\nA idade límite para participar como actor ou actriz será de 20 anos, salvo nos casos excepcionais que serán valorados polo xurado.\na) Cada grupo participante só poderá presentar ao certame unha obra.\nb) A duración da representación de cada obra estará entre 20 e 75 minutos.\nc) Haberá unha distinción especial para aqueles grupos que presenten unha obra inédita.\nTódolos grupos que queiran participar deberán envia-las súas solicitudes ao Ateneo Ferrolán:\nEnderezo: Rúa Magdalena, 202-204, 1º. Aptdo. 303. CP 15402 – Ferrol.\nApdo. Correos: 303 Ferrol\nNas solicitudes farán constar os seguintes datos: nome do colexio ou entidade e persoa responsable cos datos correspondentes ao grupo presentado (nome do grupo, nome da obra, número de actores e idades, duración da obra e espazo necesario).\nO prazo de presentación para a participación no Certame remata o 22 de febreiro de 2008. Co gallo de facilita-la asistencia e traballo do xurado, xunto coa solicitude deberá achegarse unha copia do texto da obra. Os grupos, optativamente poderán presentar unha gravación da obra en formato DVD.\nA representación das obras, na súa primeira fase, terá lugar nos meses de marzo, abril e maio do 2008, dentro dun programa que estará en función do número de participantes. O xurado fará unha selección de DOUS grupos nas categorías A, B e C, así como na categoría D haberá un só grupo seleccionado. O xurado valorará en cada representación os seguintes apartados:\na) Mellor posta en escena\nb) Mellor representación\nO Xurado será nomeado, de mutuo acordo, entre o Ateneo Ferrolán e Caixa Nova.\nDos grupos finalistas, como parte do premio, poderán ser seleccionados para unha representación o día da entrega de premios nun lugar a determinar pola organización. Tamén recibirán unha cantidade en metálico, igual para todos polo importe de douscentos cincuenta euros (250Є) que deberán ser destinados á adquisición de materiais para a formación e promoción das artes escénicas.\nA presentación a este concurso supón a plena aceptación destas bases. Tódolos imprevistos non contemplados nelas, serán resoltos polo xurado sen ningún tipo de apelación.\nPublicado por ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879) o día 22.1.08\nDentro do Ciclo "Censura e cine español", este martes 22 de Xaneiro proxectarase no Ateneo Ferrolán.\nDIARIO DE UNA CAMARERA de Luis Buñuel (1964)\nIntérpretes: Jeanne Moreau, Michel Piccoli, Georges Géret, Françoise Lugagne, Daniel Ivertiel, Jean Ozenne, Gilberte Géniat.\nSinopse: Historia dunha doncela que entra a traballar para unha familia da aristocracia.\nPublicado por ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879) o día 17.1.08\nArredor das 13:25 horas do día 17 de xaneiro de 2008, un fume denso que sae da porta de entrada, alerta á traballadora do Ateneo Ferrolán que ao abrir a porta ve como está ardendo a entrada.\nEntrevista de Rádio FilispiM á trabalhadora do Ateneo Ferrolán\nDescarga a entrevista en OGG ou MP3\nPublicado por ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879) o día 14.1.08\nO Ciclo de Conferencias “Cultura e sociedade nun mundo global” estará en tres ocasións no Ateneo Ferrolán, esta é a primeira.\nDia: Xoves 17 de Xaneiro ás 18:00hs.\nOrganiza: ALGA (Asociación Luso-Galega de Antropoloxía Aplicada)\nTema: “Sistemas Sexo/Xénero 'matriarcais' ”:\n- Os Bijagós (Guinea Bissau)\n- Os Zapotecas (México).\nImparte: Águeda Gómez Suárez (Socióloga naUniversidade de Vigo e membro de ALGA)\nPresenta: Rosario Alabau Albors (Concelleira da Muller-Concello de Ferrol)\nZapotecas e Bijagós son dúas sociedades nas que as relacións, roles e identidades de xénero rompen cos estereotipos que dende Occidente debuxamos das chamadas “sociedades en vías de desenvolvemento”, articulando pautas de sexualidade e relacións de poder que permitiron a algúns antropólogos e sociólogos plantexarse a existencia do matriarcado nas mesmas. Nun mundo no que impoñemos unha visión etnocéntrica e monolítica do modelo de igualdade de xénero, Zapotecas e Bijagós permiten repensar a igualdade dende paradigmas respectuosos coa diversidade cultural.\nPara mais Info. sobre o ciclo, pincha sobre a imaxe.\nPublicado por ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879) o día 10.1.08\nO Ciclo "A Censura e o cine español", proxectará o Martes 15 de Xaneiro às 19:00hs.\n“EL VERDUGO” de Luis García Berlanga (1963)\nIntérpretes: José Isbert, Nino Manfredi, Emma Penella, José Luis López Vázquez, Ángel Álvarez, María Luisa Ponte, María Isbert, Julia Caba Alba.\nSinopse: Jose Luis empregado nunha funeraria está a pensar en emigrar a Alemaña para converterse nun bo mecánico. Namorado de Carmen, filla de Amadeo, un administrador de xustiza, que parece ter solucións para todo, será sorprendido con ela na intimidade, polo que se vén obrigados a casar. Ante a afogante falta de medios económicos e a necesidade de buscar un piso, Amadeo convence a Jose Luis para que solicite a praza de vacante que quedará libre trala súa xubilación.\nEn xaneiro, Ciclo de Cine “A CENSURA E O CINE ESPAÑOL”\nPublicado por ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879) o día 8.1.08\nAs proxeccións terán lugar todos os MARTES ás 19hs. no Salón de Actos do Ateneo Ferrolán.\n8 de xaneiro: “SURCOS” de José Antonio Nieves Conde (1951)\nLuis Peña, Maruja Asquerino, Francisco Arenzana, Marisa De Leza, Félix Dafauce, Francisco Bernal, Félix Briones, Rafael Calvo Revilla, Montserrat Carulla, Chano Conde, Ramón Elías, Casimiro Hurtado, Pilar Sirvent, Marujita Díaz\nA familia Pérez trasladase dende o campo a Madrid coa esperanza de mellorar a súa vida. Sen embargo, a cidade tampouco lles ofrecerá unha vida máis fácil. Manuel, o pai, atopará traballo nunha fundición. Pepe, o maior dos fillos, dedicarase a turbios asuntos relacionados co estraperlo. Manolo o menor atopará traballo como chico dos recados e a Tonia, a irmán, lle buscarán traballo de asistenta.\nPublicado por ATENEO FERROLÁN (Fundado en 1879) o día 4.1.08\nO Colectivo Opaíí! organiza para este SÁBADO 5 de Xaneiro de 2008, a partir das 12:00 do mediodía, no Ateneo Ferrolán, a 'IV Sesión Vermú'.\nNesta ocasión contaremos coas actuacións en directo dos artistas ferroláns:\nMiguel Alonso MySpace.com/miguelalonsocantautor\nLa Patraña MySpace.com/mentirasycalumnias\nHaberá petiscos de balde pra @s asistentes e pra acompañalos, un estupendo vermú.\nA 'IV Sesión Vermú' terá formato radifónico, sendo retransmitida en directo pola radio libre e comunitaria, Radio FilispiM, 93.9 FM.\nA entrada será libre e gratuita, e alí estaremos até que o corpo aguante (ou se remate o vermú).\nAteneo Ferrolán e a Escola da Vaca.


Os fillos de inmigrantes sofren a mesma discriminación que os de españois\nMadrid, 11 xullo (EFE).- Os fillos de inmigrantes en España alcanzan a mesma situación social que os de españois e os episodios de discriminación que sufriron son tamén similares: o 5% afirma ter vivido algunha experiencia discriminatoria, unha porcentaxe comparable ao dos nativos.\nSon datos do estudo "Crecer en España: actitudes, desempeño e integración dos fillos de inmigrantes" presentado hoxe pola Obra Social "a Caixa", elaborado a partir do testemuño de 7.000 menores de entre 12 e 17 anos en Madrid e Barcelona en 2008 e catro anos máis tarde (entre 2011 e 2012) 4.000 deles foron de novo entrevistados.\nO estudo, no que tamén foron enquisados preto de 1.500 fillos de españois e 1.800 pais dos adolescentes da mostra orixinal, fai unha radiografía da integración dos fillos de inmigrantes, examinando a súa identidade e autoestima, as súas experiencias de discriminación, os seus logros educativos e a súa participación no mercado laboral.\nO 78,4% dos fillos de inmigrantes non rexistra ningún indicador de integración problemática aos 18 anos, unha cifra similar á obtida a partir dos testemuños dos españois (o 76,5%).\nA metade identifícase como español (o 49,4% dos que residen en Madrid e o 46,9%, en Barcelona), pero hai diferenzas: aos 18 anos, o 81,5% dos nacidos en España de pais estranxeiros identifícase co país, pero a cifra cae ao 40% no caso dos que foron traídos a idade temperá.\nCon respecto á primeira enquisa de 2008, crece nos nacidos no estranxeiro a identificación con España entre a adolescencia temperá e tardía: en 2008 só o 22,1% se sentía español mentres que en 2012 esa cifra se duplica ata o 43,1%.\nOs datos revelan que as percepcións de discriminación entre os fillos de inmigrantes "son moi escasas", xa que aos 18 anos, "só" o 5% declarou tela sufrido "algunha ou moitas veces", unha cifra "practicamente idéntica" á dos de españois (6,1%).\nNo caso dos pais, un de cada catro afirma ter sido discriminado.\nA cifras revelan, segundo o informe, un proceso de adaptación "xeralmente positivo" e unha "converxencia" psicolóxica e cultural entre os fillos de inmigrantes e os de nativos.\nNeste sentido, apunta que o status socioeconómico, así como crecer en familias nas que os dous proxenitores están presentes e, de forma especial, as boas relacións entre pais e fillos na adolescencia temperá reducen as experiencias de discriminación en anos posteriores.\nRespecto ao ámbito educativo, nos catro anos transcorridos dende a primeira e a segunda mostra, só o 15% abandonaron os estudos, un resultado que queda desviado pola "elevada" porcentaxe (o 32%) dos fillos de chineses que deixan o sistema educativo.\nAsí mesmo, a nota media é inferior á dos españois: 6,15 fronte a 6,54.\nMáis dun terzo dos matriculados tratan de completar a Educación Secundaria, ou programas de Cualificación Profesional Inicial (PCPI), en tanto que o 44,1% está matriculado en Bacharelato ou Formación Profesional Superior, e o 4,7% xa accedeu á universidade.\nO coñecemento do español mellora a media académica no 3% pero o "máis importante" corresponde á ambición do estudante, que está influída tamén polas expectativas familiares, que aumentan nun 6% as notas académicas dos fillos.\nMalia que as rapazas inmigrantes obteñen mellores notas, a súa autoestima é máis baixa que a dos rapaces.\nO 87,4% dos pais está moi satisfeito coa educación que reciben os seus fillos en España e opinan que terán as mesmas oportunidades de prosperar que os nativos (o 90,8%) e o 85% espera que os seus fillos sigan vivindo no país.\nEn canto ao emprego, o 12% dos menores inmigrantes entrevistados traballan (o 22,5% faino a tempo completo), e o 9,1% dos nativos, cifras que son baixas debido ao alto nivel de permanencia no sistema escolar.\nDos mozos inmigrantes que traballan, o 52,2% faino sen contrato e o 73,6% percibe menos de 600 euros mensuais, uns datos que non rexistran diferenzas significativas con respecto aos fillos de españois: o 53% traballa sen contrato e o 85,7% recibe menos de 600 euros ao mes.


Espertou o meu interese ler hai uns días un polémico intercambio de mensaxes na páxina de facebook do Círculo Podemos de A Mariña\n3 comentarios | 5330 lecturas\n[28-07-2014 08:55] Raúl comentou:\nEstamos afeitos a que as organizacións estatais proclamen unha cousa en Madrid e fagan outra diferente en Galiza e iso é o que parece estar sucedendo con Podemos nos seus primeiros pasos da súa implantación no País. A teórica mensaxe do seu líder, máis comprensiva cos fenómenos nacionais, non parece estar tendo gran predicamento entre os seus seguidores residentes en Galiza.\nDos círculos de Podemos consultados na rede só unha minoría usa o galego como lingua habitual. A maioría debátese entre o bilingüísmo harmónico e o o uso exclusivo do español, con casos tan significativos como o de A Mariña ou A Pontenova. Deste feito e das mensaxes dos simpatizantes pódese concluír que gran parte da organización está a demostrar un sesgo preocupantemente antigalego.\n[23-07-2014 17:35] Pereira comentou:\nPois daquela moita xente vai ter de marchar de Podemos. Mais que non teñan pena. Sempre lles queda UPyD ou Vox.\n[16-07-2014 13:33] Miguelanxo comentou:\nOs principios programáticos de Podemos encol da defensa activa das linguas minorizadas están ben claros. Quen se manifesta contra destes principios autoubícase fóra de Podemos, por moito que diga representar o movemento. Podemos está en proceso de formación, terá a súa asemblea constituínte durante o vindeiro outono e a partir de aí, unha vez estabelecidos sólidos criterios organizativos, quedarán excluídos quen non asuman a súa indeoloxía, programa e compromisos éticos, como é o caso do pretendido representante do "círculo" da Mariña: como ben expresan as súas opinións, esta persoa e quen o ampare non poden dicir que estean con Podemos.


A narrativa inmisericorde de Manuel Darriba | Criticalia\n← Mester de Vida\nAedos modernos →\nManuel Darriba (Sarria, 1973) ten o bo gusto de ser impredicible na súa escrita. De libro a libro acepta o reto de subir a aposta, de desafiar o lectorado con novas e arriscadas propostas que van alén do acomodaticio da fórmula testada para avanzar polos noiros do insospeitado.\nO bosque é grande e profundo, a súa máis recente novela, é unha boa mostra do que afirmo. Arquitecturizada a modo de peculiar contrafacta do Hänsel und Gretel dos Grimm, esta narración propón un descenso á palafurna dos instintos nunha parábola moderna na que pairan chiscadelas cómplices ao mellor Conrad.\nO novo Hansel de Darriba non se perde no bosque, grande e profundo, xaora. Intérnase nel fuxindo da crudel guerra. O bosque, por tanto, é o refuxio, a posibilidade, a esperanza, mais tamén a única solución, o mal necesario, o inevitable.\nNo bosque Hansel aprende a incrible dureza da vida. A violencia extrema das situacións, a ferocidade da loita pola supervivencia que se desata páxina a páxina fan desta historia un relato estarrecedor, salvaxe, implacable, onde apenas se hai espazo para a conmiseración, para a xenerosidade ou o desprendemento, pois a vida está en xogo a cada paso e, antes nada, cómpre sobrevivir.\nExtremadamente plástico, decididamente simbólico, o relato de Darriba defróntanos cos universais da amizade, a fidelidade, a solidariedade e mesmo o amor para neutralizalos, balizalos e devolvérnolos arrasados polo imperativo do instinto, a brutalidade do necesario, a ética do cazador, ese escuro animal que nos goberna.\nDa súa parte, Gretel desfarrapa a inocencia nun mundo que esfarela, ve facerse cascallo unha infancia lábil ante a perentoria necesidade de conservar a vida no fragor da guerra, o horror, sempre o horror, ese réptil dos limos que asexa mortal e condena a un imposible reencontro os irmáns.\nNon é O bosque é grande e profundo unha narración amable. Non pinta ben o mundo que visita. O seu non é aloumiñar na confianza esperanzada dun futuro posible. Hai unha airexa de agónica derrota en todo o libro que, porén, empurra os personaxes a morrer matando, a erguerse unha e outra vez ata a extenuación.\nÉ mérito, e non cativo, de Darriba contarnos todo cunha estilística depurada, de fraseo curto, despenado en beirís agresivos nos que case non cabe outra cousa que non sexa o substantivo esencial, o verbo de acción e contados complementos. Un dicir apositivo, paratáctico, que arrebola as secuencias como lanzadas, frechas no ar de voo infinitesimal que chegan ao cerebro como lostregadas semánticas. Unha dicción cinematográfica que emparenta este libro coa narración guionizada, pois non é doado ler a obra sen imaxinar as secuencias, as transicións, os planos e aínda os enfoques e efectos posibles da cámara que Darriba oculariza na súa maxinación.\nBrutal, terrible e inmisericorde, O bosque é grande e profundo de Manuel Darriba é unha subxugante novela que metaliteratuliza sutil, deixando pedras no camiño para quen saiba ler, como facía o Hansel tradicional, para que saibamos recoñecer a xente ao lonxe e sintamos medrar a herba aquí e acolá, para que nos decatemos de que a inocencia xa non é posible e que, remontando o río ou cruzando o corazón do bosque infindo, os perigos asexan e as feras —tamén si e, sobre todo, as interiores— andan ceibas.\n[Publicado nos xornais El Ideal Gallego, Diario de Ferrol, Diario de Arousa e Diario de Bergantiños, 17-11-2013]\nEsta entrada foi publicada en Crítica literaria, Narrativa galega actual e etiquetada Crítica literaria, Edicións Xerais, Manuel Darriba, Narrativa galega actual, O bosque é grande e profundo. Garda a ligazón permanente.


A Xunta rectifica o intento de reducir a liberdade artística do Centro Dramático, pero confirma o menor peso de danza e música - Praza Pública\nA Xunta rectifica o intento de reducir a liberdade artística do Centro Dramático, pero confirma o menor peso de danza e música\nO conselleiro de Cultura, Román Rodríguez, e o director de Agadic, Jacobo Sutil, nun recente acto no Centro Dramático Galego (CDG) CC-BY-SA Xunta de Galicia\nA Xunta quere reducir a liberdade artística da dirección do Centro Dramático, que pasará de “decidir” a “propoñer” as montaxes\nAgadic reinterpreta as súas bases de selección en tres montaxes que impedían que a mesma actriz tivese varios papeis\nO Goberno galego troca o nome do Centro Galego das Artes da Imaxe (CGAI) polo de Filmoteca de Galicia, no marco dunha mudanza dos estatutos da Axencia Galega das Industrias Culturais (Agadic) menor da que pretendía, criticada polo sector\nTras protestas do sector, e ano e medio despois de iniciar o proceso, a Xunta fai oficiais este mércores, coa súa publicación no Diario Oficial de Galicia (DOG), diversas mudanzas nos estatutos da Axencia Galega das Industrias Culturais (Agadic) entre as que xa non figura o seu intento de reducir a liberdade artística do Centro Dramático Galego (CDG) pero si se confirma o menor peso da área de música e danza e do Centro Coreográfico Galego. Unhas mudanzas que tamén fan oficial a denominación de Filmoteca de Galicia para o antigo Centro Galego das Artes da Imaxe.\nO proceso de cambio de estatutos da Agadic iniciouno a Xunta a finais de 2019, cando someteu a exposición pública un borrador no que entre outras cousas mudaba o artigo 26 do texto anterior, encargado de regular o departamento de Produción Teatral, cuxo responsable é ao tempo director do Centro Dramático. O borrador facía que pasase de poder “decidir” o plan de programación anual do centro e “seleccionar e contratar” tanto as compañías como os artistas encargados de cada espectáculo a simplemente “propoñer” ambas cuestións. A Asociación de Actores e Actrices de Galicia (AAAG), a Academia Galega de Teatro e Músicos ao Vivo criticaron aquel borrador por esa e outras cuestións, como o menor peso da música, e finalmente no texto aprobado e agora publicado no DOG non se muda nada do artigo 26.\nRedacción orixinal dos estatutos de Agadic no referente ao Centro Dramático e texto que a Xunta quería mudar pero que finalmente non tocou tras as protestas do sector CC-BY-SA Praza Pública\nCréase unha nova figura de coordinación xeral e xerencia de Agadic por baixo da do director, Jacobo Sutil, nomeado no seu momento precisamente pola súa experiencia en xestión e non en políticas culturais\nOs novos estatutos da Agadic crean unha nova figura de coordinación xeral e xerencia para encargarse da xestión da entidade por baixo da do director da axencia, actualmente Jacobo Sutil, nomeado no seu momento precisamente pola súa experiencia en xestión -desenvolvera a súa carreira previa en Constructora San José- máis que en políticas culturais. Canto ás áreas da axencia, estas quedan configuradas arredor de catro departamentos: Fomento e Promoción de Políticas Culturais, Política Audiovisual, Produción Teatral e Música e Danza.\nO último departamento, o de Música e Danza, é a nova denominación do anterior departamento de Produción Coreográfica, do que depende o Centro Coreográfico Galego. Pero se o anterior texto atribuíalle “a dirección artística” e “decidir o plan de programación anual” do centro, o novo texto agora aprobado limita as súas funcións a un xenérico “exercer a dirección do Centro Coreográfico Galego” e sen ningunha referencia á súa programación. Nada se di no texto da música máis alá de que a ese departamento lle corresponde “realizar as actuacións necesarias para o impulso do fomento da música e da danza”, o que para a asociación Músicas ao Vivo supuña que “estará baleiro de contidos para o sector musical”.\nConcentración en 2016 ante a sede do CGAI, agora Filmoteca de Galicia, en protesta polo seu desmantelamento Dominio Público Praza Pública\nO cambio dos estatutos tamén deixa mudanzas máis formais que de fondo no anterior Centro Galego das Artes da Imaxe (CGAI), que ao igual que o Centro Coreográfico leva ano e medio sen dirección. Agora pasará oficialmente a chamarse Filmoteca de Galicia, denominación que a Xunta xa comezara a usar. E no departamento de Política Audiovisual ao que pertence engádese de xeito expreso como función a de “impulsar a recuperación, catalogación, custodia e difusión das producións e obras do patrimonio audiovisual e fotográfico galego co fin de proporcionar un maior coñecemento das artes da imaxe”. Un aumento formal dunhas funcións que na práctica xa viña desenvolvendo o CGAI malia os recortes que sufriu nos últimos anos.


Quédate en casa desde Vigo, 17 de Mayo | MCEP\n← ESCUELA y COVID19. Aves enjauladas, Rozalén y la clase de 3ºA del Nueva Almería\nMCEP-IMAGEN POÉTICA-42 →\nOla bos días familias, como seguides? Como ides de saúde, e de ánimo ante o paso a esta nova fase?\nPode que xa vaiamos vendo a luz ao final do túnel, e agora tanto como antes temos que seguir conservando a calma e obrar con sentidiño.\nComezamos unha semana na que vouvos propor a meirande parte dos días traballiños de lingua galega, e para facelo dun xeito animado propoño comezar escoitando o audio de Xosé Manuel Budiño . Música de raices galegas e fusión con otros ritmos escoitadea,, e bailala se vos apetece.\nEste ano o persoeiro ao que se lle adica o día das letras galegas e Ricardo Carballo Calero.\nNeste primeiro enlace podedes atopar un resumo da súa vida escoitadeo atentamente e informadevos ben de todo o que lle aconteceu.\nUnha das súas obras E «As Pitas baixo a choiva», na que narra algo que lle aconteceu sendo neno. Neste outro enlace podedes ver o audio conto de dita obra\nDespois de escoitalo , podes facer varias cousas, imaxinar como era esa aldea e debuxar a Ricardo e mais a súa familia nese día de choiva, podes tamén escribir en poucas palabras cal e a anécdota que narra o conto.\nPodedes empezar asi… Sendo Neno un dia na…..\nEspero imáxes e escritos da anécdota.\nNon esquezades esta información pois mañán seguimos coas cousas de Ricardo Carballo Calero\nOla bos días ! aqui estou de novo! Seguimos con Carballo Calero e as súas pitas baixo a auga, imos comezar tamén con música.\nEsta canción fai referencia ao titulo do libro no que Carballo Calero narra a súa anécdota coas pitas na súa aldea.\nA música desta canción as pitas baixo a choiva ten a musiquilla doutro tema cinematográfico o podedes ver neste outro enlace\nagora volvede a escoitar a cantiga das pitas baixo a choiva, e que tal se dibuxades as pitas e o galo cantando e bailando baixo a choiva o estilo do actor da peli. (vos imaxinades un galo cantado así de namoradiño e molladiño).\nSe queredes seguir investigando en Carballo Calero e as súas pitas baixo a choiva, tedes unhas actividades interactivas no seguinte enlace\nUn saudiña Saúde alegría e cooperación Carmen\nComezamos o día con outra cantiga que fai referencia a un personaxe do conto das pitas baixo a choiva. E o personaxe do galo. podedes esoitar a canción no audio que vos adxunto.\nAgora que xa a escoitaches como te imaxinas que é a pesonalidade do galo,\nPara tratarnos de facer ver ese aire chulesco e dominante do galo, nun curral, escolleron os ritmos dunha música con aires de tango, se che apatece investigar podes ver algún video en youtube e ver como é esa musica.\nHoxe deixamos de lado a Carballo Calero e centradevos , nas actividades que vos envían as profes de Ingles repaso de vocabulario da familia ,\na profe Bea, para plástica unha receita de galletas\ne a profe de música.\nTodas as súas propostas están nos arquivos adxuntos.\nBos días familias, Como ides, avanzachedes moito no coñecemento de Ricardo Carballo Calero, comezamos o día con outra canción que fai referencia a súa obra «as pitas baixo a choiva».\nEscoita ben a música que tes no arquivo adxunto, nela fala dun momento do día, , podes dicir que momento do día é?, tamén fala da comida que se fai nese momento do día, podes dicir como se chama esa comida que se fai polas mañás e que e o que comían ,pero sobre todo escoita a música e gozaa e se che apatece movete pola habitación e baila e baila para estirar o corpo.\nNeste enlace tes outras actividades para seguir aprendendo cousas da vida de Ricardo Carvallo Calero\nE neste outro que nos achega Paloma a mamá de Raquel podedes seguir afianzando coñecementos da sua vida á vez que disfrutades doutra cantiga.\nDespois de pasar un rato entretido agora tocache pensar. Poderías facer unha historia Matemática na que os seus protagonistas e os datos tiveran que ver cos personaxes do conto das pitas.\nSeguiremos mañán Saude alegría e cooperación Carmen\nOla bos días familias! Outra semana que se vai,e xa estamos a mediados de Maio\nÍa propoñer pechar a semana bailando un chotis, pois son as festas do meu pobo, (San Isidro en Madrid) pero para non renunciar o espiritu galego da mesma no seguinte enlace tedes unha mazurca con aires galegos. As mazurcas son bailes moi presentes no folklore europeo son bailes que polo xeral se bailan en parellas\nAgora que xa a escoitaches, dariaste de conta que está tocada cun instrumento tradicional. podes decirme o nome. Que tal se a bailas con alguén da casa ?\nDespois de toda a semana falando das pitas baixo a choiva, xa estamos en condicións de ler o conto. É un conto un pouquiño longo pero o podedes ir lendo aos poucos. tedes de tempo ata o martes. o luns 18 no noso cole era festivo así que despidome de vos ata o martes. Gustaríame que o disfrutarades moito e si vos apetece enviademe un audio `para escoitarvos o ben que leedes.\nNo outro arquivo pdf envío os retos da profe Ángela . invitando a mover o esquelete e ter o corpo activo\nComo ides coas tarefiñas de lengua? o martes enviareivos os audios para seguir avanzando.\nEsta entrada fue publicada en Actividades, MCEP de León, Recursos para el aula, Taller 0-8 años y etiquetada Educación Infantil, Educación Primaria, Quedarse en casa. Guarda el enlace permanente.


mundo R Archives - Páxina 7 de 48 - BlogR\nCoñeces as nosas listaxes na portada de rebobina? Nelas atoparás unha selección de títulos listados para ti coas últimas novidades, especiais,… e a nosa última incorporación é ‘Lo mejor de Prime Video’, perfecta para...\nO mellor de Netflix para marzo, na túa televisión R\nLembras que podes acceder a Netflix directamente co deco 4K da túa televisión R? Tan fácil como pulsar un botón e poderás desfrutar dos mellores contidos de entretemento. Contámosche algúns dos contidos máis destacados...\nO tecnolóxico, un mundo de oportunidades para o talento novo\nEstamos no momento do cambio. Unha transformación que se acelerou a pasos de xigante especialmente na contorna dixital. E que abre un mundo de oportunidades profesionais aos novos talentos. Dende R seguimos incorporándolles todo...\nEspecial Mujeres COSMO, en marzo, en rebobina\nEn marzo, coincidindo coa celebración do Día Internacional da Muller, temos dispoñible en rebobina, durante todo o mes e en colaboración con COSMO, un ‘Especial Mujeres COSMO’ composto por series completas e pelis protagonizadas...\nNat Geo Wild, en aberto, en marzo\nGústanche os animais e a natureza? A canle Nat Geo Wild está en aberto para todos os clientes da televisión R en marzo, coincidindo coa celebración de varios días internacionais relacionados coa natureza ao...\nEntrevistamos a Ana Fernández Vilas, directora da Cátedra R en Ciberseguridade\nAna Fernández Vilas compaxina o seu labor investigador e o seu traballo como docente no Mestrado InterUniversitario de Ciberseguridade UVIGO-UDC, coa dirección da Cátedra R en Ciberseguridade. E reservou un oco para charlar connosco....\nComo se vive San Valentín na televisión R?\nChega San Valentín, ese día do ano polo que algúns/as suspiran, do que outros/as renegan, algúns/as din esquecer e que para outros/as nin existe no calendario. Sexa cal sexa o teu caso, propoñémosche varios...\nPágina 7 de 48« Primera«...56789...»Última »


O golpe iniciouse en Aranjuez pero non tivo o suficiente respaldo e Prim e os sublevados tiveron que pasar a Portugal dende Villarejo de Salvanés, é dicir atravesando unha parte importante de España.\nPouco despois morre O’Donnell. O 23 de abril de 1868 morría tamén Narváez dunha pulmonía. As desacertadas medidas do seu sucesor Luis González Bravo, favoreceron o paso de numerosos xenerais e militares á Unión Liberal, entre eles Zabala e o almirante Juan Bautista Topete. Este último defendía un cambio dinástico e a candidatura do duque de Montpensier, pero sendo consultado Prim de este cambio, deulle a negativa. Non obstante, Prim obtivo a neutralidade de Napoleón III no conflito interior de España, e puido trasladarse a Vichí, pero pronto volveu a Londres. Os contactos cos xenerais exiliados e os descontentos estaban feitos, e a revolución decidida.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Joan_Prim_i_Prats&oldid=4998688"


Preto de 700 establecementos da provincia súmanse aos Bonos Impulso da Deputación\nR.S. 26 mayo 2021 19:00 h.\nLugo Diputación de Lugo comercio\nOs técnicos visitarán cada un dos negocios adheridos para explicar o seu funcionamento de forma individualizada, resolver dúbidas e repartir os distintivos que os identifican como participantes na campaña\nPreto de 700 establecementos de toda a provincia se sumaron aos Bonos Impulso da Deputación de Lugo, unha medida recollida no Plan de Impulso da Economía da Provincia coa que a institución provincial "busca inxectar máis de 1,5 millóns de euros ao comercio, hostalería e turismo para axudarlles a paliar a crise económica derivada do covid-19".\nO deputado de Promoción Económica e Social, Pablo Rivera Capón, explicou que, “unha vez finalizada a fase de inscrición de establecementos, nos vindeiros días publicaremos a listaxe de participantes definitiva e farémoslles chegar a cada local un distintivo da súa adhesión ao programa para facilitar que os veciños e veciñas saiban onde poderán canxear os seus bonos”.\nSegundo informou Rivera, “técnicos da Deputación de Lugo visitarán a cada un dos negocios inscritos para explicar o seu funcionamento de forma individualizada, resolver dúbidas e repartir os distintivos”. Na páxina web da Deputación hai habilitado un espazo específico e visual onde os negocios poden encontrar información útil sobre a campaña. Así mesmo, a institución provincial ten habilitado o enderezo electrónico [email protected] e o teléfono 982.260.204 para calquera dúbida que poida xurdir.\nA Deputación de Lugo destina a este programa 510.000€, pero "terá un efecto multiplicador porque para utilizar os descontos, de 30€, as persoas deberán facer unha compra ou consumición mínima de 60€". Repartiranse 17.000 bonos entre a poboación da provincia de tal forma que as persoas beneficiarias gasten o seu bono no concello no que residen, “unha medida que nace co propósito de que haxa actividade económica en todos e cada un dos 67 municipios que conforman a provincia. Por iso, cada persoa que teña un bono só o poderá gastar nos establecementos adheridos do seu municipio”, apuntou o deputado.\nNa páxina web da Deputación de Lugo habilitarase nos vindeiros días un espazo no que todos os maiores de 18 anos empadroados na provincia poderán pedir o seu desconto para gastar nos establecementos adheridos do seu concello. En cada municipio haberá un reparto equitativo dos bonos seguindo criterios obxectivos, como a poboación, o número de persoas en situación de desemprego e o número de empresas dadas de alta no IAE (Imposto de Actividades Económicas). En base a isto, "a Deputación establece un mínimo de 20 bonos para os concellos máis pequenos e un máximo de 5.000 para os máis grandes".\nOs bonos poderanse gastar en todo tipo de actividade comercial, hostaleira e de servizos agás á compra de bebidas alcohólicas, tabaco e lotarías. Asignaranse por orde de presentación de solicitudes, respectando o número mínimo e máximo establecido de bonos por concello, e fixando nesta primeira fase de asignación un máximo dun bono por persoa. Os beneficiarios recibirán na súa casa o seu Bono Impulso, que poderán utilizar como método de pagamento nun único establecemento. Este bono será nominativo, é dicir, levara o nome e apelidos de cada persoa, o que permitirá identificalo no momento da compra.\nPreto de 700 establecementos da provincia súmanse aos Bonos Impulso...\nRozas acoge el lanzamiento de los satélites de alumnos de nueve institutos, uno de O Saviñao