Carta Xeométrica: O desprezo de Feijóo\nQue o seu apelido continúe a ser Feijóo, e non Feixóo é un indicativo ben claro de cal é o lugar que lle corresponden á lingua galega no seu ideario.\nQuen oíra algunha vez algúns minutos dun discurso seu tamén saberá do seu desleixo pois fala un galego contaminado.\nQuen coñeza a política lingüística que defende, a da queima da normalización, a prohibición do uso do galego, a exclusión e redución, tamén terá coñecemento do arraigado do seu auto-odio.\nPor se non quedara ben claro, onte volveu a facerlle un desprezo ao galego e polo tanto, a todos os galegos.\nA situación era a seguinte: Alberto Ruíz Galladrdón, o ministro de xustiza mantivo un encontro co presidente da Xunta. O resultado dese encontro divulgouse mediante unha nota de prensa aos medios na que se nos ofrece un vídeo de estética completamente institucional, na que Feijóo se dirixe á poboación galega... en castelán. Isto non é o habitual, o Feijóo do desleixo, da prohibición, e da exclusión do galego non se pode presentar espido diante da poboación pois provocaría o rexeitamento; pero claro, estaba de visita un señor de Madrid e o presidente da Xunta quixo deixar ben claro que pesa máis a presencia dun castelán ao que, por certo, non se estaba a dirixir no vídeo, que os 2.800.000 galegos aos que nos estaba a contar un acordo co ministro de xustiza.\nO resultado desta xuntanza publicitouse coas frases de Feijóo:“do mesmo xeito en que todo o mundo coincide en que o que contamina, paga; agora todo o mundo vai coincidir en que o que queima, paga”\nE pagará o que despreza a lingua galega?\nEtiquetas: Alberto Núñez Feijóo, Política, Política lingüística, vídeo, zunantes\nsendo 10:13 do 12 de xullo de 2012\npois iso, o da nosa lingua en mans de Feijo pirómano e a súa brigada de " dinamitación, é un queime de grande lamento.Por riba unha pailanada propia de tipos acomplexados do que son de certo e en nada lle favorece ao que aparentan.\nCibrán 16:30 do 12 de xullo de 2012\nConcordo. O malo é que estas evidencias acaban sendo imitadas por moitos: a hipocresía lingüística


ASOCIACIÓN XUVENIL XENTENOVA (AXX) | Voluntariado Galego\nASOCIACIÓN XUVENIL XENTENOVA (AXX)\nRepresentante legal: ANA PITA FERNÁNDEZ\nCoordinador técnico: DIEGO OTERO COMESAÑA\n1ª Trav. de Couto San Honoroto Nº3, Baixo\nTeléfono: Móbil: 626 531 723\nQuen somos: A Asociación Xuvenil Xentenova naceu no ano 1985 na cidade de Vigo coa finalidade última de contribuír no tempo libre á educación e promoción integral dos nenos/as e mozos/as. Tentamos ofertar unha resposta ás súas necesidades de asociación, formativas, culturais, sociais, recreativas,... de tentar responsabilizalos no seu propio desenrolo e colaborar con outras asociacións para realizar accións conxuntas en prol da xuventude. O noso ámbito concreto de actuación abarca a cidade de Vigo, centrándonos máis concretamente nos barrios de San Roque, A Salgueira, Castrelos, Estrada Provincial, Praza de España, Rúa Pizarro, A Dobrada e o Calvario. Sen embargo, en colaboración con outras entidades, o noso ámbito pode ser autonómico, estatal ou incluso a nivel europeo.\nA quen vai dirixida: Na actualidade contamos con 25 voluntarios/as que traballan en 5 programas educativos: PROGRAMA INFANTIL: Está formado por proxectos de lecer educativo e de ocio alternativo dirixidos a nenos/as de idades comprendidas entre 6 e 12 anos. As actividades soen ser grandes xogos, aventuras, obradoiros, campamentos de verán, etc... PROGRAMA ADOLESCENTE: Dirixido a rapaces e rapazas de idades comprendidas entre os 12 e os 15 anos, onde o obxectivo é aprender valores a través da xogos e aventuras. PROGRAMA XUVENIL: Está formado por proxectos de claro carácter formativo é critico coa sociedade, de lecer educativo e de ocio alternativo para rapaces/as entre 15 e 18 anos. Tentamos fomentar o acceso ás novas tecnoloxías, e ademais tamén ofertar actividades de ocio para os voluntarios e voluntarias da asociación. PROGRAMA SOLIDARIEDADE: Programa transversal que desenrola proxectos de cara a sensibilizar os nosos usuarios e paliar pequenas situacións de desigualdade social pensando sobre todo nos máis desfavorecidos. Vai dirixido a tódolos usuarios que participan noutros proxectos da Asociación (6 a 30 anos). Algunhas actividades son a Campaña de Nadal, a colaboración con ONG´S, ofertando unha biblioteca, apoio escolar, colaborando co proxecto Espabila, etc... PROGRAMA CULTIVARTE: Programa transversal adicado a fomentar a cultura e o arte en toda a Asociación. Vai dirixido a tódolos usuarios que participan noutros proxectos da asociación (6 a 30 anos). Aprender a tocar un instrumento, proxectos de animación a lectura, artes escénicas, cine, propostas culturais na web, etc... PROGRAMA FORMACIÓN E VOLUNTARIADO: Dende este proxecto, dirixido ós voluntarios da asociación e a promocionar o mesmo en outros ambitos, facilítanse cursos de distinta índole, foros de debate, mesas redondas, ponencias, etc...\nQuen pode colaborar: A oportunidade de colaborar como voluntario na nosa asociación está aberta a tódalas persoas que o desexen. O proceso de entrada está canalizado a través do noso plan de voluntariado baseado no acompañamento e na formación, sobre todo dos novos voluntarios, de cara a fomentar o coñecemento da identidade da Asociación e o noso proxecto educativo. Os novos voluntarios van, pouco a pouco, adquirindo coñecementos e responsabilidades na asociación segundo o nivel de implicación que desexen.


Os taxistas de Lugo matizan o estudio de Facua e defenden a calidade do servizo en Lugo - Cel - Confederación de Empresarios de Lugo\nOs taxistas de Lugo matizan o estudio de Facua e defenden a calidade do servizo en Lugo\nVisto o informe de Facua, publicado onte, en relación ás tarifas de taxi, en virtude do cal se fan afirmacións como que ?Lugo é a cidade galega máis cara para coller un taxi de noite? ou das ?máis prohibitivas de toda Galicia?, a Asociación Provincial de Taxis de Lugo desexa realizar algunhas puntualizacións.\nA Asociación considera que, tal e como está exposto o estudo, chégase á conclusión e transmítese a imaxe de que Lugo é a cidade máis cara para viaxar en taxi, cando a realidade non é esta.\nO colectivo indica que non se teñen en conta certos factores que inflúen á hora de calcular o custo final dun servizo de taxi. Por exemplo, non se valora o horario que abarca a tarifa nocturna (que en Lugo se aplica de 00:00 a 7:00, intervalo dos máis baixos de Galicia), ou que o cliente de taxi en Lugo paga unicamente a baixada de bandeira e a distancia efectivamente realizada, mentres que noutras cidades existe unha tarifa mínima por carreira aplicable independentemente do traxecto percorrido.\nPor outra banda, neste estudo só se analizan as capitais de provincia (co que quedan fóra outras cidades que si teñen prezos máis elevados).\nEn definitiva, os taxistas lucenses consideran que un informe destas características ha de interpretarse con moita cautela, pois descontextualizar os datos leva a afirmacións que poden danar ao sector. Considera que este tipo de formulacións alarma á poboación e xérase de face ao visitante unha imaxe equivocada do servizo de taxis da cidade


Tempo de lectura: < 1 min. Máis dun cento de investigadores, técnicos, empresarios e axentes políticos e sociais vinculados co patrimonio cultural de 17 nacionalidades diferentes reúnense desde este luns...\nBalacastro, o castro desde o que disparaban balas\nXan 20, 2017\nTempo de lectura: 3 min. Hai uns días, uns veciños da parroquia de San Salvador do Mao (O Incio) puxéronse en contacto co investigador Xabier Moure para comentarlle a...\nTempo de lectura: 2 min. Un novo castro foi descuberto o pasado 8 de xaneiro en Baralla grazas ao traballo do Colectivo Patrimonio dos Ancares. O sitio arquelóxico aínda...\nTempo de lectura: 2 min. Os restos dos bebés atopados nas escavacións que a Deputación de Pontevedra realiza na Lanzada están datados entre os séculos I e III despois...\nPáxina 28 de 36« Primeira«...1020...2627282930...»Última »


Víctor Sampedro: “Todos os recortes de liberdades que se aplican en Internet acaban sendo traducidos despois ás rúas” | Esculca\n“Todos os recortes de liberdades que se aplican en Internet acaban sendo traducidos despois ás rúas”\nVíctor Sampedro CC-BY-SA Montserrat Boix\nAs redes dixitais convertéronse xa en plataformas electorais decisivas, en ferramentas que acollen campañas de mobilización e desmobilización de alcance decisivo, en campos de batalla que son propiedade -ademais- de megacorporacións como Google ou Facebook. Ao mesmo tempo hai anos que determinados países -aos que cada vez máis se está unindo España- apostan por un control máis férreo dos dereitos e liberdades en Internet. Todo, nun contexto no que as nosas pantallas negras recollen unha parte máis importante das nosas relacións sociais que, no proceso, se foron empobrecendo. As utopías dixitais (a rede como conversa, a rede como espazo de colaboración, a rede como campo de liberdades) perden peso ante dinámicas que se atopan no seu reverso.\nVíctor Sampedro (Viveiro, 1966), catedrático de Opinión Pública e Comunicación Política (URJC), leva anos traballando estas cuestións en obras como Opinión pública y democracia deliberativa; medios, sondeos y urnas, La Pantalla de Las Identidades: Medios de Comunicación, Política y Mercados de Identidad, El cuarto poder en red: por un periodismo (de código) libre ou a recente Dietética Digital. Para adelgazar al Gran Hermano. Ou no seu espazo no xornal Público,El Cuarto Poder en Red.\nNo mes de outubro comezou a impartir no CGAI coruñés, no marco do Plan Proxecta un curso no que un grupo de docentes de ensino secundario afondan en cuestións de pedagoxía dixital contidas en Dietética Digital. Posteriormente, este grupo de docentes traballarán con alumnos de 3º de ESO a 1º de BAC ou Formación Profesional de dez centros de ensino de toda Galicia, afondando sobre as dinámicas e reflexións extraídas nas formacións do CGAI para poderen, á súa vez, debatelas con outros alumnos do mesmo centro. O obxectivo é que os propios alumnos tomen conciencia do seu papel ante a tecnoloxía e se convertan en prescritores para outros compañeiros. Falamos con el.\n“O decreto é indicativo dunha xudicialización crecente das expresións de disenso e protesta, unha xudicialización que se produce ademais con interferencias constantes do poder político”\nPrimeiro, o máis recente. Como valoras o decreto aprobado hai uns días polo Goberno que facilita o peche de páxinas web sen orde xudicial en base a unha suposta “ameaza grave e inmediata para a orde pública”?\nEste decreto é completamente inapropiado. Modifica por decisión dun Goberno en minoría e en funcións leis fundamentais que deberían ser reguladas por unha maioría de dous terzos do Parlamento, como unha Lei Orgánica. É, ademais, unha lei feita en período electoral, alterando as regras de xogo democrático. En terceiro lugar, a decisión prodúcese nunha situación de crise e non hai nada peor que regular dereitos nunha situación de crise.\nTodos os recortes de liberdades que se aplican en Internet acaban sendo traducidos despois ás rúas. O futuro apunta a un camiño moi perigoso, que xa estamos vendo dende hai un tempo. Porque este decreto aplicouse xa, sen estar sequera aprobado, o 1 de outubro de 2017 en Catalunya. O decreto é indicativo dunha xudicialización crecente das expresións de disenso e protesta, unha xudicialización que se produce ademais con interferencias constantes do poder político sobre a xustiza. Chama a atención, finalmente, a inconsciencia por parte de medios e xornalistas sobre a interferencia e o prexuízo que isto ten sobre o seu traballo.\n“Chama a atención a inconsciencia por parte de medios e xornalistas sobre a interferencia e o prexuízo que isto ten sobre o seu traballo”\nDá a impresión de que non hai unha resposta firme a este e a outros recortes de liberdades por parte da sociedade, sobre todo cando o pano de fondo é Cataluña. A que cres que se debe isto?\nArrastramos dende hai moito tempo unha cultura política, ou incultura poderíamos dicir, moi perigosa. Cando hai unhas semanas un grupo de persoas nos autoinculpamos polo tema dos Jordis, custounos moito sumar 30 sinaturas. Estamos nese punto de ‘primeiro foron polos xudeus, pero eu non era xudeu’. E os xudeus da política española estaban sempre moi claros: o vasco abertzale e o catalán secesionista.\n“A liberdade de expresión debe traducirse sempre na defensa desa liberdade de expresión para aqueles cos cales non estás de acordo”\nNo caso concreto da liberdade nas redes sociais, dá a impresión de que tampouco houbo nos últimos anos unha defensa da liberdade de expresión como un dereito absoluto, senón que dende cada bando se aplaude a censura ao bando contrario e se denuncia unicamente cando ‘un dos nosos’ é o perseguido…\nA liberdade de expresión debe traducirse sempre na defensa desa liberdade de expresión para aqueles cos cales non estás de acordo, en asumir que haxa discrepancia e que pode haber cousas que non che van gustar. Pero neste país reclámase unicamente a liberdade de expresión para o teu altofalante, para a xente do teu bando e négase por completo a do contrario. E, ademais, cando es ti o atacado o máis habitual é facerse a vítima.\nO caso máis claro disto último é o de VOX. Grupos como VOX fan pasar como censurados ou perseguidos o que son contidos hexemónicos (por exemplo o discurso machista) ou que están presentes nas elites e nos sectores máis reaccionarios. E valéndose dese argumento preséntanse como vítimas, buscan adquirir unha lexitimidade que non teñen.\n“Non é que ‘pasarán’, é que xa pasaron. VOX tivo o maior apoio que un partido extraparlamentario e ademais situado fóra da Constitución recibiu nunca neste país”\nAta que punto debemos estar preocupados polo ascenso de VOX e das súas ideas?\nO perigo é que temos un país inviable e que aqueles que representan as institucións degradáronas ata tal límite que un grupo que invoca un pasado negro, que era rexeitado pola maioría da poboación, pode agora chegar a monopolizar a axenda dos partidos de dereitas e a censurar e condicionar moito a do PSOE. Non é que ‘pasarán’ ou ‘non pasarán’, é que xa pasaron.\nVOX tivo o maior apoio mediático que un partido extraparlamentario e ademais situado fóra da Constitución recibiu nunca neste país. Por exemplo, sendo convidado aos debates electorais ou a programas de máxima audiencia como El Hormiguero. Creo que non somos conscientes do que está sucedendo. Ti imaxina que VOX tivera a metade da crítica mediática, das investigacións policiais e xudiciais que perseguiron a Podemos dende o minuto cero da súa aparición. Pero a realidade foi moi distinta.\nPresentación do Máster en Comunicación, Cultura e Cidadanía Dixitais CC-BY-SA Medialab\n“Todo o que aparece nunha pantalla o que fai é actuar con escenificacións que chaman a atención e cunha mensaxe que pretende ser informativa, pero é publicitaria”\nUn dos fenómenos de comunicación política que está adquirindo máis forza nos últimos anos é a utilización de estratexias de mobilización ou desmobilización do voto a través das redes sociais, en ocasións mesmo con campañas de bandeira falsa, como acabamos de ver nas últimas semanas en España. Semella que é un fenómeno que aínda non chegou á política española coa forza que tivo, por exemplo, en Brasil, Reino Unido ou Estados Unidos, pero que é crecente….\nA comunicación política xa non pon en comunicación nada, xa non apela a ningunha comunidade, é puro marketing político. Todo o que aparece nunha pantalla, todo o que emite dende un púlpito con representatividade, o que fai é actuar como un troll, con escenificacións que chaman a atención e cunha mensaxe que pretende ser informativa, pero é publicitaria. Porque esa é a lóxica destas contornas dixitais: atrapar a atención e xerar división. E iso é o que importa, con independencia de que estean debilitando a democracia. Xa está a pasar. Isto, ademais, só o poden facer aqueles que teñen cartos suficientes, de aí que o perigo sexa maior.\nA esta perigosidade engádese o enorme poder que lle fomos dando a megacorporacións como Google ou Facebook, que chegan a case monopolizar as redes e o que nelas se emite, mesmo a información ou as mensaxes políticas…\nA deixación de responsabilidade por parte dos usuarios é total e absoluta. Seguimos devorando algoritmos que están esnaquizando as nosas democracias, seguimos sen preservar a nosa identidade dixital e sen preservar os nosos datos. Somos vítimas propiciatorias simplemente pola vantaxe de poder utilizar unhas ferramentas que pensamos que son gratis. Pero tamén os poderes públicos teñen a súa responsabilidade, eles foron os primeiros en alimentar o poder destas estratexias e non fixeron nada por limitar o seu tamaño e alcance. E, igualmente, os medios e os xornalistas son reféns destes procesos.\n“A única forma de combater as fake news é crear unha contorna comunicativa que ofreza aquilo que as fake news negan: evidencias contrastadas, argumentación lóxica”\nA única forma de combater as fake news é crear unha contorna comunicativa que ofreza aquilo que as fake news negan: evidencias contrastadas, argumentación lóxica e unha ética de depuración e limpeza da esfera pública: é dicir, a nós non nos poden falar aqueles que menten, que nos enganan ou que son uns incompetentes. Cando o xornalismo ofreza este espazo, poderemos dirixir alí á xente, e acordar que puntos temos en común, que puntos aceptamos e cales non. O problema das fake news é que vén de moi atrás: antes de haber internet, unha parte do xornalismo xa era fake. Compúñase de noticias prefabricadas, ou procedentes de tramas ocultas, de intereses espurios ou que intentaban intoxicar a opinión pública con certezas que non eran tales.\n“Imos no camiño contrario e o que facemos é alimentar estas maquinarias de extracción de datos que están a degradar as nosas contornas persoais, colectivas e sociopolíticas”\nDá a impresión de que a efectividade e o poder destas campañas vese incrementado por chegar á cidadanía a través de redes sociais (Facebook) ou mesmo redes persoais (grupos de whatsapp) que dan a impresión de seren espazos privados ou semi-privados (os meus amigos) nos que a xente ergue menos filtros e controis para protexerse da propaganda ou das mentiras…\nNo século XXI ningunha liberdade ou dereito que non teña a súa plasmación dixital vai poder ser efectivo. A cidadanía ou é dixital ou non o é. E unha cidadanía realmente dixital debería superar a condición de cliente ou consumidor, pero isto non está a suceder. Os mesmos nativos dixital son puros analfabetos dixitais, e por suposto todos os demais tamén. É imposible que haxa democracias sen crear previamente cidadáns dixitais. Pero imos no camiño contrario e o que facemos é alimentar estas maquinarias de extracción de datos que están a degradar as nosas contornas persoais, colectivas e sociopolíticas.\nOutro dos temas que chamou a atención nas últimas semanas foi a nova de que o INE lles vai mercar ás compañías telefónicas unha serie de datos de posición dos nosos teléfonos móbiles para a realización dun estudo sobre mobilidade. Isto reabriu o debate sobre a privacidade. Como o valoras?\nOs datos das enquisas do CIS son públicos. Isto é así porque todos contribuímos a elas, cos nosos impostos e tamén respondendo ás súas preguntas. Os datos son un ben público. Se o INE ten datos nosos sobre mobilidade, ou os fai públicos ou non está a cumprir coa súa misión.\n“O primeiro que hai que facer é desconectarse temporalmente para volver colocar obxectivos que estean baixo o teu control, que sexan colectivos e que non sexan unicamente a autopromoción e o autobombo”\nCando Internet botou a andar como unha ferramenta social, hai xa unhas décadas, fíxoo cuns ideais de colaboración, de democratización do debate, e de rexeitamento do control público ou privado das redes. Dende logo, o panorama mudou moito. Que queda daquela utopía dixital e, sobre todo, como pode a cidadanía reapropiarse dese espazo e desas ferramentas?\nO primeiro que hai que facer é desconectarse, desconectarse temporalmente para volver colocar obxectivos que estean baixo o teu control, obxectivos que sexan colectivos e que non sexan unicamente a autopromoción e o autobombo. Evidentemente isto pasa por un coñecemento, por unha alfabetización tecnolóxica e dixital. E que sexa crítica, moi reflexiva, que replantexe o uso e as pedagoxías que lles estamos amosando aos máis novos e tamén aos maiores. Internet xa non é o que era, hoxe son as grandes corporacións tecnolóxicas e as industrias do marketing quen están controlando as redes e o uso principal que se fai delas e tamén a comunicación política. A regresión queda moi clara cando un ve que o 15M xorde en parte por unha lei antidescargas e oito anos despois temos aquí unha lei mordaza sobre Internet e un 155 dixital.\n“A regresión queda moi clara cando un ve que o 15M xorde en parte por unha lei antidescargas e oito anos despois temos aquí unha lei mordaza sobre Internet e un 155 dixital”\nDende hai unhas semanas estás a dirixir na Coruña un curso sobre pedagoxía dixital dirixido a profesorado de secundaria, que despois levarán aos seus centros e alumnado eses contidos e debates. Como está a ser a experiencia?\nA resposta é fantástica, e a miña sorpresa é que sexa un curso oficial e que a Xunta estea sendo pioneira nisto a través do Centro de Recursos do Profesorado. O feito de reunirte con 15 mestres que están debatendo estas cuestións, ao tempo que amosas capítulos de Black Mirror, para que despois leven estes contidos e estes debates ás súas aulas, é fantástico. É unha mostra de que se poden facer moitas cousas e avanzar moito neste terreo. O que fai falta é gañas de facelo e percibir a extrema urxencia de abordar estes temas, comezando polos centros de ensino.\nAnálise do custo dun dos anuncios da campaña para desmobilizar a esquerda vía Facebook CC-BY-SA eldiario.es\nO colectivo @BotsPoliticosNo identificou un gran número de perfís falsos operando en campañas do PP galego Dominio Público @BotsPoliticosNo\n← 40 anos da morte de Mikel Arregi, a vítima que PP, C’s e VOX non queren que sexa recoñecida\nUn grande home morre en absoluta indiferenza – Aurore Van Opsta →


Premio Nobel de Medicamento paira aqueles que inventaron terapias contra enfermidades e malaria provocadas por lombrigas parásitas - Elhuyar Aldizkaria\nHasiera » Albisteak » Medikuntzako Nobel Saria, zizare bizkarroiek eragindako gaitzen eta malariaren aurkako terapiak asmatu dituztenentzat\n2015/10/05 320. zenbakia\nPremio Nobel de Medicamento paira aqueles que inventaron terapias contra enfermidades e malaria provocadas por lombrigas parásitas\nO Instituto Karolinska anunciou que este ano se repartirá o premio Nobel de Fisiología ou Medicamento entre tres investigadores, a metade William C. Campbell e Satoshi van recibir ao Consorcio polos medicamentos inventados contra as enfermidades provocadas polos parásitos e a outra metade por Youyou Tuk, por inventar una terapia contra a malaria.\nWilliam C. Campbell, Satoshi Emprendedmura e Youyou O teu, premios Nobel de Medicamento. Ed. Fundación Nobel\nEste ano, o Instituto Karolinska, a través do Premio Nobel de Fisiología ou Medicamento, decidiu recoñecer o traballo de investigadores que desenvolveron terapias contra enfermidades que afectan a millóns e millóns de persoas nos lugares máis pobres do mundo.\nDe feito, na rolda de prensa anunciada polos galardoados constatouse que hai máis de 100 millóns de persoas afectadas por filariasis ou oncosis e 3.400 millóns por malaria. Estas enfermidades son endémicas nos países máis pobres do mundo e a representante da Fundación Nobel ha explicado que os medicamentos paira combatelas son esenciais paira mellorar o benestar e a saúde dos seus habitantes.\nPor tanto, a avermectina utilizada paira tratar a filariasis e a oncocercosis, así como a artemisina utilizada paira combater a malaria, serán os premios Nobel deste ano no campo da Fisiología ou o Medicamento.\nDo chan ao gando e de alí ás persoas\nSatoshi Emprendimiento foi o investigador que deu o primeiro paso cara ao desenvolvemento da avermectina. É un microbiólogo experto en illamento de compostos a partir de sustancias naturais. Así, centrouse nas bacterias Streptomyces que habitan na terra, xa que producen numerosos compostos con propiedades antibióticas. A bacteria refinou a súa metodoloxía de cultivo no laboratorio e seleccionou as especies que producían os compostos máis eficientes, cun total de 50 especies. Entre eles atopábase S. avermitilis, fonte de avermectina.\nWilliam C. O biólogo Campbell deu continuidade ao traballo de Creatividade. Adquiriu as culturas de Streptomyce e analizou a súa eficacia. Uno deles deuse conta de que era especialmente eficaz paira combater os parásitos gandeiros. Illouno e chamouno avermectina. Posteriormente transformouse químicamente paira formar un novo composto, aínda máis eficaz, a ivermectina. As probas humanas demostraron que era realmente eficaz paira tratar este tipo de enfermidades como a filariasis, a oncocercosis, e desde entón creáronse una serie de fármacos baseados na ivermectina.\nA outra metade do Premio Nobel de Medicamento recibiraa quen descubriu a artemisina utilizada paira combater a malaria, o farmacéutico Youyou O teu. Nas explicacións do premio, a Fundación Nobel ha destacado que o descubrimento se realizou a partir do medicamento tradicional chinesa.\nDe feito, a quinina ou cloroquina utilizábanse paira tratar a malaria, pero cada vez con menos eficacia. Fronte a iso, Youyou Tuk recorreu ao Medicamento tradicional chinesa en busca da base dun novo composto anti-malaria. Investigando con animais infectados coa malaria, un extracto da planta do Aremisia Annua pareceulle interesante. Cando o probou, con todo, non obtivo os resultados esperados.\nAsí, estudou a literatura médica do pasado e alí atopou as claves paira levar a súa investigación a bo camiño. Grazas a iso illou o composto activo da planta Aremisia annua, a artemisina. Demostrou a súa eficacia non só en animais, senón tamén en humanos. En base a iso desenvolvéronse os novos axentes que matan á malaria nas primeiras fases do ciclo.\nA Fundación Nobel ha destacado que os descubrimentos da avermectina e a artemisina revolucionaron as terapias de enfermidades causadas polos parásitos e non se pode medir o beneficio que reportaron.


«De neno pintaba a igrexa de San Martiño con anacos de tella no chan»\nBarbanza: «De neno pintaba a igrexa de San Martiño con anacos de tella no chan»\nDi que en Noia está a esencia artística que inspirou os cinco irmánsPío Costa Beiro Pintor\n13/12/2018 21:11 h\nA cabeza de Pío Costa é un lenzo permanente onde a luz e a cor desenvolven arreo paisaxes soñadas. Estamos ante un artista de titánica vocación. Con el as conversas derivan sempre cara aos eidos da pintura, a súa profesión e a súa paixón. Falamos na sala Francisco Creo da Sociedade Liceo de Noia, un espazo para a arte, onde este verán Pío expuxo a súa obra arredor dos Camiños a Santiago.\n?A pintura e a arte para ti significan....na pintura buscas?...\n-A pintura e a arte son para min a necesidade vital de expresar os sentimentos que flúen do meu interior creativo. Na pintura trato de atopar o equilibrio mediante a cor e as formas que me permitan reflectir a realidade dende un punto de vista persoal.\n?Como recordas aquela Noia dos anos cincuenta na que transcorren os anos da túa infancia?\n-Noia sempre a recordarei como parte moi importante da miña infancia, a pesar de que eran tempos difíciles pero á vez creativos, porque improvisabamos para distraernos xogando na praza do Tapal (o noso territorio por excelencia). Recordo como con papeis ou trapos atados cunha corda faciamos unha pelota para xogar ao fútbol. Era tan emocionante! Ter un balón de coiro era un luxo que non estaba ao noso alcance. Con pouca cousa nos conformabamos e eramos felices.\n?Con 13 anos, a familia trasládase a unha gran cidade como Barcelona. Que supuxo ese cambio tan radical na túa vida?\n-Eu non quería irme, tiveron que arrastrarme. Tras unha viaxe de dous días en tren, aí estaba a luz do Mediterráneo. Ao chegar a Barcelona púxenme a traballar de dependente. Adapteime ben. A cidade espértate, ponte en movemento: tranvía, metro, tren, todo era novo para min. Con 15 anos comezaba a descubrir a beleza da arte modernista: arquitectura, pintura, museos, sás de arte... a sensibilidade a flor de pel.\n?Como explicas que cinco irmáns nacidos na posguerra nunha vila pequena como Noia, con escasa ou nula actividade cultural, se dediquen á pintura ?tres profesionalmente??\n-Cando hai un sentimento tan forte por querer expresar algo tan profundo como para nós é a pintura, o de menos é o tempo ou o espazo. Os cinco irmáns sempre tivemos claro que este sentimento artístico ía acompañarnos no decorrer das nosas vidas. A esencia está aquí, en Noia, onde nacemos.\n?Como foi o teu primeiro achegamento á pintura?\n-Sempre me gustou pintar e debuxar. De neno pintaba a igrexa de San Martiño con anacos de tella no chan, que servía de lenzo. Os meus irmáns Alfonso e Nacho xa destacaban como bos pintores, e Jesús e Alejandro seguían os seus pasos. Tiven a sorte de telos preto e aprender deles. Tiña interese por expresarme nesa linguaxe que che fai soñar constantemente. Recordo que traballaba nun bingo e saía ás 3 ou 4 da mañá sen durmir, e cada fin de semana collía os trebellos de pintor e ía aos concursos de pintura rápida por toda Cataluña. Tiña tantas ganas e ilusión que non sentía o cansazo nin o sono.\n?Logo de anos vivindo en Barcelona, agora a túa vida transcorre en Noia. Por que o regreso á vila natal?\n-En Barcelona vivín 44 anos, pero sempre regresei a Noia, cada ano, e sabía que algún día volvería para quedarme, e así foi.\n?Sabemos da túa preferencia por pintar paisaxes urbanas, especialmente espazos cunha potente carga histórica. Por que esa atracción?\n-Nas paisaxes urbanas sempre atopei a enerxía que flúe, tanto da xente coma da beleza da súa arquitectura: as prazas, as rúas, recunchos, espazos cheos de vida que invitan a darlles a miña visión.\n-Fálanos desas Miradas poéticas a carón dos camiños a Santiago colgadas nas paredes da Sociedade Liceo de Noia.\n-Nesta exposición quixen amosar os diferentes lugares por onde acostumo pintar ao «aire libre». Lugares poéticos a carón dos camiños, que acompañan os peregrinos na súa andaina cara a Santiago. Ao mesmo tempo, render homenaxe ao 850 aniversario da fundación de Noia e, coincidindo tamén co 90 aniversario do Liceo, dar a coñecer nesta Sociedade un pouco máis a miña obra.\n?Esas luces atlántica e mediterránea coas que convives teñen presenza nas túas obras. Cal é o papel da luz e da cor nos teus cadros?\n-A luz e a cor son fundamentais na miña obra. Os estados de ánimo tamén. Ao pintar ao aire libre, a luz do Mediterráneo intensifica as cores e os tons tórnanse máis luminosos. Na miña obra hai gran predilección polos azuis ultramar, transpórtanme ao azul do noso océano e fanme flotar.\n?Que outro tipo de pintura te atrae?\n-O tema do deporte sempre me fascinou, pola sensación de movemento que a través de pinceladas de cor podía conseguir, darlle vida. Tamén me atrae o mundo dos soños: mediante manchas de cor intento espertar a sensibilidade do espectador e que participe dese espazo.\n?Para finalizar, fálanos de proxectos inmediatos. Que estás pintando agora?\n-Como cada ano, o 10 de decembro expoño en La Tacita de Juan, en Santiago. Con esta serán 19 anos expoñendo aí. Nesta ocasión tamén estarán presentes temas relacionados co Camiño e con Noia.


BIBLIOTUI2: IMOS AO TEATRO\nEsta semana tivemos a oprtunidade de ver dúas obras de teatro. Unha representada polos nenos e nenas de 3ºC e outra polos de 6ºB.\nA primeira obra titulábase "Soñar non custa nada" e trataba dun feito sucedido na noite máxica de San Xoán na que algúns personaxes das historias clásicas cobraron vida e foron sometidos a un xuicio por portarse mal nos seus respectivos contos de orixe.\nA segunda foi o coñecido conto "O príncipe feliz" de Óscar Wilde: Unha pequena andoriña que está a piques de marchar en busca de terras máis quentes descansa aos pés dunha estatua que lle pide un favor moi especial e por axudalo perde a súa vida pero salva a de moitas persoas.\nENCANTÁRONNOS AS VOSAS ACTUACIÓNS!


Nova folga e protesta nas Pontes por unha "transición xusta" ante o peche da térmica - Praza Pública\nMobilización dos traballadores das auxiliares de Endesa As Pontes CC-BY-NC-SA CIG\nNova xornada de mobilización nas Pontes por unha "transición xusta" e logo do anuncio de Endesa do próximo peche da térmica. Persoal da central e traballadores das auxiliares manteñen este martes un paro de 24 horas que foi apoiado pola veciñanza, comercios e locais de hostalería que pecharon ou pararon a súa actividade a mediodía para unirse á manifestación.\nPersoal da central e das auxiliares piden ao Executivo de Sánchez que convoque xa unha mesa que aborde a transición\nSegundo os sindicatos, o seguimento da folga foi "masivo" e case total nunha xornada na que máis dun milleiro de persoas saíu á rúa para amosar o seu apoio aos traballadores. O persoal da central pide que o Goberno, agora que xa non está en funcións, convoque xa unha mesa que aborde a transición e confía en que as probas que no vindeiro mes de marzo insistirán na posibilidade de novos combustibles mesturados co carbón permitan a continuidade uns anos da actividade, polo menos nunha parte das instalacións.\nNéstor Rego, na reunión co comité de crise nas Pontes CC-BY-NC-SA BNG\nCoincidindo con esta xornada de protesta, o deputado do BNG no Congreso, Néstor Rego, demandou ao Goberno central que no primeiro semestre deste ano se asine un convenio de transición xusta para As Pontes, "dotado coas partidas orzamentarias necesarias".\nO BNG reclama que ao Goberno central que no primeiro semestre deste ano se asine un convenio de transición xusta para As Pontes\nO deputado nacionalista reuniuse co comité de crise das Pontes para dar a coñecer as medidas alcanzadas polo Bloque no acordo para a investidura de Pedro Sánchez. Tamén advertiu do compromiso do Executivo central de realizar as modificacións normativas e lexislativas para que Galicia sexa incorporada aos plans alternativos de peches de centrais cos mesmos dereitos cos que contan Asturias, Aragón e Castilla y León.


Hai xente que pensa que mantendo unha certa distancia convértese nunha persoa máis atractiva e misteriosa. En realidade, igual devén sinxelamente fría e distante.\nPor Ramón Torrado | Ribeira | 24/05/2019\nCando nun establecemento, por dar un exemplo recorrente, devolven o cambio de mala maneira ou se despiden sen mirar ou sen dicir nada, que se sinte? Pensamos que igual non caemos ben, ou que non lles gusta algún detalle noso. Poderíase volver outro día, e observar se é algo que lle fan a todo o mundo, mais non quedan ganas de repetir, podendo ir a onde son máis amables e coidadosos.\nAlgo semellante ocorre coas relacións persoais. Moita xente está tan pendente do seu teléfono móbil que tememos molestar ou apartalos de ver algo máis interesante do que somos nós. Talvez pensen que as páxinas e as persoas que están na pantalla emocionan máis que o ser humano que teñen diante, alguén imperfecto que pode traer desilusións.\nNótase que hai medo no ambiente. As noticias pintan con esmero o retrato dunha sociedade enferma e perigosa, onde fiarse de alguén é como mínimo un exceso de inxenuidade. É realmente así?\nNas redes sociais, brilla cegador o resplandor da hipocrisía, o narcisismo e a falsidade, omnipresentes nesa pantalla que absorbe cun magnetismo perturbador.\nPodemos xirar cara a unha conciencia máis solidaria e persoal? Os abrazos son un dos xestos máis seguros de amosar un aprecio real, e representan a antítese do virtual, do sinistro glaciar de cristal e metal que forman as pantallas que nos devoran e conxelan. É o perigo das máquinas sobre a cal advertía o neurólogo e escritor Oliver Sacks.\nVolvamos aos abrazos; volvamos a bailar pegados; volvamos a viaxar amodo e en profundidade; volvamos á natureza que podemos tocar e gozar e coidar con todos os sentidos. Rescatemos o espírito na máquina, enfrontémonos á autoconciencia. Fagamos un exercicio de pensar que de verdade existe a xente boa e xenerosa.\nDous puntos relacionados:\n1. Un dos discos máis fermosos do que vai deste 2019 é “Titanic Rising” da cantautora Weyes Blood. Contén moitas cancións belísimas que lembran a Karen Carpenter, a Carole King e aos anos setenta. Se o álbum amosa algún problema, este consiste en que por intres reséntese dunha certa ... frialdade.\n2. hai ilusión por ver a nova película de Ken Loach: “Sorry We Missed You”. O título, algo así como “sentimos ter perdido poder verte”, é sacado da mensaxe que deixan os repartidores no Reino Unido cando alguén non está na casa. Aparece de súpeto a reflexión de que cada película de Loach é unha aperta chea de tenrura e comprensión dirixida aos individuos máis desfavorecidos da sociedade que el coñece, neste caso a da cidade de Newcastle, onde naceu o Sting que con The Police falaba dun sol invisible que a todos dá esperanza cando remata o día.


O Goberno recoñece que Canarias está nunha «situación límite» pola inmigración\nAs boas condicións meteorolóxicas están a avivar de novo as viaxes en caiuco desde África Occidental\nRamón da Rocha | EFE\nO secretario de Estado para a Unión Europea, Juan González-Barba Pera, admitiu este xoves que Canarias vive unha «situación límite» ante a continua chegada de migrantes e espera que coa colaboración do Estado e a UE prolónguese «o menor tempo posible». En declaracións aos xornalistas tras visitar o Parlamento de Canarias, comentou que a xestión da migración é unha das «grandes prioridades» do Goberno central pero non ocultou que sobre o arquipélago hai unha «tormenta perfecta» que xerou unha «crise sen precedentes».\nNese sentido, sinalou que as boas condicións climatolóxicas están empuxando as viaxes en patera e caiuco desde o África Occidental, favorecidos tamén porque a pandemia afectou ás economías dos países emisores «que fai que os mozos se suban a unha patera».\nAsí mesmo, dixo que a política de migración e asilo da UE «está por facerse» pois aínda que xa hai unha proposta da Comisión Europea «que se está negociando» e «é construtiva», debe «reequilibrarse» xa que o concepto de solidariedade entre territorios é «difusa» fronte ao da responsabilidade dos países en fronteira que si está ben recolleito.\nGonzález-Barba apuntou tamén que a capacidade de operativa de Frontex ten que materializarse cos países costeiros africanos para que pode despregarse en zonas de «máximo risco migratorio». Non obviou que se trata dun «período complicado» pero hai «máxima concienciación» no seo da UE, como o demostran viáxesvos da comisaria Ylva Johansson a Canarias e Mauritania ou a axuda de máis de 42 millóns ao Goberno español para cubrir os custos de atención humanitaria.\n«Comprendo a situación de urxencia extrema de toda a poboación canaria e todas as institucións», indicou, pois a situación é de «especial gravidade», xa que coa economía «practicamente parada» nin sequera os migrantes teñen posibilidade de atopar un emprego. Con todo, confesou que desde o Goberno admiran aos canarios por «como o están facendo» pois a pesar dunhas «circunstancias moi difíciles», aos migrantes acólleselles de «xeito humanitario».\nRescatadas cinco embarcacións\nSeguen chegando inmigrantes de forma irregular ás Illas Canarias. Un total de 140 inmigrantes, un deles falecido, arribaron hoxe a Gran Canaria e Lanzarote a bordo de cinco embarcacións irregulares, O rescate máis numeroso realizouse en augas de Mogán, onde se rescataron a 35 persoas


Cada vez somos máis mulleres en deporte adaptado\nSer portada de Time foi unha sorpresa nese momento\nO albinismo aínda é descoñecido para moita xente sobre todo en Europa\nNas pistas e fóra delas, semella que non hai obstáculos para Susana Rodríguez Gacio, quen ten albinismo coa discapacidade visual que leva aparellada. A deportista é unha habitual nos podios do paratríatlon a nivel nacional e internacional, unhas carreiras que compaxina co seu traballo como médico especializada en rehabilitación. Despois de estar en primeira liña cos sanitarios durante a pandemia, a galega viaxará a Toquio para facer historia. Rodríguez será a primeira muller española que compita en dúas modalidades deportivas distintas nos mesmos Xogos Paralímpicos; farao no tríatlon e nos 1500 metros T11.\nSusana Rodríguez, ouro na Copa do Mundo de Paratríatlon – FETRI\nEstes non serán os teus primeiros Xogos. Ter experiencia como paralímpica faite chegar máis segura e tranquila a Toquio?\nTokyo 2020 serán os meus segundos Xogos. As ganas e ilusión son as mesmas. Ou incluso máis, a responsabilidade é maior e a experiencia tranquiliza no sentido de non cometer erros previos.\nNestes Xogos farás historia, ao ser a primeira española en competir en dous deportes distintos na mesma edición. Como se preparan as dúas competicións?\nA preparación miña é específica para o tríatlon. Pero a planificación está orientada a chegar forte e en forma aos Xogos e polas miñas características estando en forma son capaz de defender tamén o 1.500.\nMundial de Tríatlon Chicago 2015 – CPE\nOs teus éxitos cruzaron o charco e chegaron á portada de Time, como viviches ser imaxe dunha das revistas máis prestixiosas do mundo? Que significou para ti?\nSer portada de TIME foi unha sorpresa nese momento. Co paso das semanas son consciente de que é un recoñecemento a moito traballo e en xeral ao deporte Paralímpico e aos traballadores da sanidade.\nNela salientábase o teu labor como médico, ademais da túa presenza nos próximos Xogos. Cal é a clave para compaxinar unha carreira na elite deportiva e unha carreira como Medicina?\nA clave para compaxinar ambas actividades durante os últimos anos foi a disciplina.\nEstar no medio dun hospital durante a pandemia non debe ser nada doado. O deporte serviuche como vía de escape?\nSi. O deporte foi útil para min no confinamiento. Era o meu rato de “ocio” diario.\nCres que aínda hai moito descoñecemento en torno ao albinismo?\nO albinismo aínda é descoñecido para moita xente sobre todo en Europa o que menos se coñece é a presenza de discapacidade visual grave.\nDurante a pandemia xurdiron novas regras para todos, como che afectaron a ti?\nPois todo se volveu máis complexo porque sempre se aconsella non empregar as mans para tocar… cando para unha persoa que non ve as mans son esenciais.\nSusana Rodríguez no Europeo de Paratriatlón\nde Valencia 2019\nDesde fóra, semella que a colaboración coa persoa que exerce como guía é fundamental. Como a cualificarías ti? Neste sentido, tes competido xunto a varias persoas ao longo da túa traxectoria. Como é a adaptación a un novo/a acompañante?\nEu teño adestrado e competido con diferentes persoas. É clave a confianza neles para poder executar o traballo con tranquilidade. A adaptación adoita ser fácil porque eu estou acostumada a confiar en xente para hacer deporte.\nOs éxitos e os fracasos vívense en comunión, sodes dúas persoas formando equipo, dádesvos folgos mútuos ao longo das competicións?\nSi nos podemos animar en determinados momentos pero a comunicación en carreira é sobre todo para explicar o circuíto.\nConsideras que hai unha representación cada vez maior de mulleres no deporte adaptado? Ti mesma es unha das referentes, creciches con algunha outra muller como inspiración?\nCada vez somos máis mulleres en deporte adaptado. Eu tiven como referente a Marta Arce que tamén ten albinismo aínda que practica outra modalidade que é o judo.


O Colexio de Xornalistas vén de asinar un convenio con Galicia Business School en virtude do cal os colexiados e colexiadas teñen dereito a un desconto do 15% sobre o prezo total dos programas de formación desta empresa. Ademais, até o 10 de outubro, tamén poden presentarse ao sorteo de medias bolsas (dun 50% de desconto sobre o prezo total) para profesionais en activo.\nAs medias bolsas poden aplicarse nos seguintes programas de postgrao de Galicia Business School: Bolsa Executive MBA, Bolsa MBA, Bolsa MBA Dirección Operacións & Supply Chain Management e Bolsa Mestrado en Márketing e Márketing Dixital.\nPara participar no sorteo é necesario inscribirse até o 18 de outubro neste formulario. Haberá unha persoa gañadora e 3 suplentes en cada programa de postgrao. As persoas gañadoras terán 48 horas para aceptar a bolsa desde a comunicación dos resultados.


A China aproba o uso interno no seu Exército dunha vacina contra o virus | Noticias de Galicia | CRTVG\nPublicado o 29/06/2020 17:52\nA China aprobou hoxe o uso interno no Exército da nova vacina de coronavirus desenvolta polo Instituto Científico Militar e a compañía biofarmacéutica chinesa CanSino Biologics, anunciou hoxe a empresa.\nA compañía, con sede na cidade nororiental de Tianjin, indicou que a súa nova vacina recombinante de coronavirus foi aprobada polo Exército o pasado 25 de xuño para "uso polos militares" no marco das "medicinas para necesidades especiais", segundo os medios locais.\nA empresa informou de que os ensaios clínicos de Fase I e Fase de II da vacina leváronse a cabo na China e que a fase II completouse o pasado 11 de xuño.\nAdemais, sinalou que as probas confirmaron a "boa seguridade da vacina" así como a súa "alta inmunidade" e un adecuado nivel de resposta inmune celular.\n"Os resultados continuos das probas mostran que a vacina Ad5-nCoV ten o potencial de previr enfermidades causadas polo SARS-CoV-2", asegurou canSino Biologics, citada polo portal de noticias Finance Sina.\nO uso da vacina foi aprobado unicamente para o seu "uso interno no Exército" e o seu alcance "non pode ampliarse" sen a aprobación do departamento de Apoio Loxístico da Comisión Militar Central.\nFai cinco días a Academia de Ciencias Militares dixo que os científicos chineses "lograran un gran avance no estudo dos novos anticorpos contra o coronavirus". Un equipo dirixido por Chen Wei, investigador da Academia, descubriu o primeiro anticorpo monoclonal neutralizante altamente eficiente e os resultados dese estudo foron publicados pola revista 'Science' o pasado 22 de xuño.\nA vacina recombinante de vector de adenovirus desenvolvida polo equipo de Chen fora a primeira do mundo en entrar na fase II de ensaios clínicos, segundo o portal de noticias privado Caixin. Con todo, aínda non se publicaron os resultados completos dos ensaios da devandita fase.\nCanSino Biologics desenvolveu xunto á Academia Militar de Ciencias chinesa unha vacina contra o virus do Ébola que obtivo unha licenza provisional en 2017. Porén, ao practicamente concluír a epidemia do ébola, a vacina non alcanzou a fase III de ensaios clínicos e permaneceu como reserva nacional de emerxencia.\nA compañía foi creada en 2009 en Tianjin e céntrase principalmente no desenvolvemento e produción de vacinas. En marzo do pasado ano converteuse na primeira compañía de vacinas da China continental en cotizar na bolsa de Hong Kong.\nO 24 de xuño a farmacéutica estatal chinesa Sinopharm anunciou que comezaba a fase III das probas clínicas en Emiratos Árabes Unidos dunha posible vacina, desenvolta conxuntamente co Instituto de Produtos Biolóxicos e Viroloxía de Wuhan e a Academia Chinesa de Ciencias.\nHabitualmente, o período para que unha vacina poida estar dispoñible para o seu uso a nivel masivo é de polo menos entre 12 e 18 meses, segundo a Organización Mundial da Saúde (OMS), aínda que A China acelerou os procesos debido á emerxencia sanitaria mundial e permitiu que leven a cabo ao mesmo tempo algúns estudos na primeira e segunda fase.


O conselleiro de Medio Ambiente recorda que a Xunta dispón de 150 vivendas de promoción pública vacantes para dar acubillo ás persoas que perdan o seu fogar\nA XUNTA PRIMARÁ ALOXAR NO PROPIO CONCELLO OU NA COMARCA ÁS FAMILIAS AFECTADAS POR UN DESAFIUZAMENTO\n-Salienta que o Goberno galego non é alleo a esta problemática e como mostra deste compromiso destacou que no primeiro Consello da actual lexislatura se aprobou o Programa de Realoxo de Colectivos Afectados por Execucións Hipotecarias\n-Sinala que, segundo os datos do Consello Xeral do Poder Xudicial, nos seis primeiros meses de 2012 en Galicia houbo 0,47 execucións hipotecarias por cada 1.000 habitantes, mentres que no conxunto de España esa cifra incrementase ata 1,02\nSantiago, 19 decembro de 2012.- O conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas, Agustín Hernández, explicou hoxe no Parlamento de Galicia que a Xunta tratará de aloxar no contorno máis próximo a aquelas familias que se vexan afectadas por unha situación de desafiuzamento. Precisou que en función das súas posibilidades e dispoñibilidades dese momento, o emprazamento desa nova vivenda realizarase no propio concello ou na comarca.\nA Xunta conta actualmente con arredor de 150 vivendas de promoción pública vacantes que poden destinarse a dar acubillo ás familias afectadas polas execucións hipotecarias e, nestes momentos, se están a tramitar as primeiras solicitudes de afectados por execucións hipotecarias na provincia de Pontevedra. Trátase fundamentalmente de vivendas usadas recuperadas polo IGVS, ao seren desocupadas polos seus adxudicatarios.\nAs vivendas con este fin forman parte do Programa de Realoxo de Colectivos Afectados por Execucións Hipotecarias, aprobada no primeiro Consello da actual lexislatura; co que a Xunta pretende dar resposta ás necesidades de ata 500 familias poñendo á súa disposición vivendas de promoción pública, como primeiro recurso e, cando non se dispoña delas, a través de vivendas privadas incluídas no Programa Aluga. Este programa trata de complementar as medidas adoptadas polo Goberno central a través dos sucesivos decretos ao respecto.\nHernández destacou que o Goberno galego vén traballando neste senso, xa que na proposta da Lei de Vivenda de Galicia xa se propoñen medidas para paliar esta situación, como: a creación de vivendas de inserción ou asistenciais; aprazamento do pagamento no caso de precariedade económica; ou maior facilidade para a dación en pagamento das vivendas protexidas.\nO conselleiro sinalou que a Xunta de Galicia non é allea aos problemas que os desafiuzamentos por execucións hipotecarias, que levan a cabo as entidades financeiras, causan ás familias e, por iso, tomou as medidas oportunas dentro das súas competencias para paliar os seus efectos.\nExplicou que, aínda tratándose dun problema grave, a súa gravidade non é tan acusada en Galicia como no conxunto de España. Tendo en conta os datos do Consello Xeral do Poder Xudicial, nos seis primeiros meses de 2012 en Galicia houbo 0,47 execucións hipotecarias por cada 1.000 habitantes, mentres que no conxunto de España esta cifra incrementase ata 1,02, é dicir, máis do dobre que na Comunidade galega.\nAsí pois, a Xunta dirixe a súa actuación a adoptar medidas de apoio aos afectados, tendo en conta que as execucións hipotecarias están reguladas a través da normativa estatal que, polo seu propio carácter, só se pode modificar no Congreso dos Deputados.\nA modo de resumo, o conselleiro explicou os requisitos fundamentais que os beneficiarios das axudas establecidas pola Xunta de Galicia deberán cumprir:\nQue os ingresos non sexan superiores a 2,5 veces o Iprem\nE que se trate da execución hipotecaria da súa única vivenda.\nAdemais, terán prioridade na adxudicación destas vivendas os seguintes colectivos:\nUnidades familiares monoparentais con fillos a cargo\nUnidade familiar en que un dos seus membros (ou parentes ata terceiro grao de consanguinidade ou afinidade que convivan na vivenda) teñan declarada discapacidade, situación de dependencia ou enfermidade que incapacite para realizar unha actividade laboral.\nUnidade familiar en que o debedor hipotecario se atope en situación de desemprego\nUnidade familiar en que exista unha vítima de violencia de xénero.\nAgustín Hernández aclarou que este Programa de Realoxo prevé que cando non se dispoña de vivendas de promoción pública, ou no caso de que as dispoñibles non se adapten ás necesidades da familia, se poida recorrer ás vivendas incluídas no Programa Aluga. Neste caso o custe mensual do alugueiro para os adxudicatarios podería oscilar entre 80 e 150 euros, aproximadamente, en función do tamaño e emprazamento da vivenda.


Revisión como estaba o 13 de setembro de 2016 ás 17:19\n*Microspora > micróspora.\nRevisión como estaba o 12 de setembro de 2016 ás 20:21 (editar)\nRevisión como estaba o 13 de setembro de 2016 ás 17:19 (editar) (desfacer)\n(*Microspora > micróspora.)\n* Como en todas as traqueófitas, o esporófito é un "cormo" (con sistema vascular, raíz e vástago). Como en todas as [[eufilófitas]], o vástago do esporófito medra grazas ó seu [[meristema]] apical, e ramifícase coma un talo principal con ramas laterais, e ademais ten follas ("eufilos").\n* Como todas as espermatófitas, teñen un ciclo de vida heterospórico e o gametófito desenvólvese de xeito endospórico (isto quere dicir que o esporófito dá esporas femininas dentro das que se desenvolve o gametófito feminino, e esporas masculinas dentro das que se desenvolve o gametófito masculino), os esporanxios nacen sempre nas follas ("follas fértiles", os estames e os carpelos), e as follas fértiles sempre fican nunha estrutura chamada flor (aquí definida como unha rama de crecemento limitado portadora de follas fértiles). Como en todas as espermatófitas, o megasporanxio (presente no carpelo) produce unha única megaspora que nunca o abandona (megasporanxio + megaspora + gametófito feminino + gameta feminina = óvulo). Como en todas as espermatófitas, o microsporanxio (o saco polínico, presente no estame) produce no seu interior "grans de pole" (microsporas[[Micróspora|micrósporas]] cun único gametófito masculino dentro) que son ceibadas ó exterior agardando que os axentes externos os transporten a carón do óvulo. Como en todas as espermatófitas, o gran de pole cando é estimulado emite un tubo polínico para fecundar o óvulo.\n# A flor de magnoliófita caracterízase por posuír un pedicelo que nace na axila de unha bráctea, que remata nun receptáculo portador dos verticilos ou espirais de sépalos, pétalos, estames e carpelos (nese orde). Os sépalos e pétalos son follas estériles non presentes no resto das espermatófitas. Polo xeral os '''sépalos''' son verdes e fotosintéticos, e teñen unha función de protección da flor cando aínda está en formación, mentres que os '''pétalos''' son vistosos e coloridos, e teñen unha función de atracción dos axentes polinizadores, case sempre animais. Xeralmente os '''estames''' constan dun filamento e unha [[antera]], e a antera posúe 4 microsporanxios (sacos polínicos) unidos por tecido conectivo. O [[gametófito]] masculino fica reducido a tres células (dúas son espermáticas e a terceira forma o [[tubo polínico]]). Polo xeral os '''carpelos''' son follas pechadas que manteñen os óvulos no seu interior, diferéncianse nunha superficie preparada para recibir o gran de pole chamada '''estigma''', unha gorxa ('''estilo''') preparada para facer medrar o tubo polínico cara ós óvulos, e unha cámara que contén os óvulos chamada '''ovario'''. O gametófito feminino ("[[saco embrionario]]") en xeral fica reducido a sete células. Os óvulos están unidos á parede do ovario cun tecido ás veces chamado "placenta", e o xeito de unión (ou "tipos de placentación") é útil para a determinación das familias. Non hai que confundir esta placentación coa placenta que une o embrión co gametófito feminino (característica de todas as embriófitas).\n# Nas magnoliófitas prodúcese o fenómeno de [[dobre fecundación]]. Isto quere dicir que os dous núcleos espermáticos que ceiban o gran de pole fecundan o óvulo (producindo o cigoto que dará o futuro esporófito adulto) e o outro a unha célula diploide, producindo un tecido 3n (triploide) de reserva chamado '''endosperma'''.\nTraído desde "https://gl.wikipedia.org/wiki/Especial:MobileDiff/4029719"


Un país de cinzas - Nós Televisión\nOutubro de 2017: unha desfeita ambiental. Sete testemuñas dunha desastre que non é a primeira vez que acontece no noso país\nDesde Galiza Contrainfo presentan unha reportaxe documental gravada a semana seguinte da desfeita ambiental dos lumes de outubro de 2017. Neste traballo audiovisual de urxencia, conversan con sete testemuñas dunha desastre que non é a primeira vez que acontece no noso país.\nAs protagonistas desta historia son Miguel Ucles, bombeiro e presidente da Plataforma de Bombeiros Públicos de Galicia, Elena Buch, fotógrafa e veciña da Insua, en Pontecaldelas, María Lado, escritora e veciña de Coruxo, Raquel Bastos, paisaxista e veciña do Freixo, Cesar Freiría, músico e veciño do Freixo, Xabier Vázquez Pumariño, biólogo ambiental e ecoloxista, e José Manuel Vázquez, da directiva da Comunidade de Montes de Tameiga.\n“Un país de cinzas” gravouse en pouco máis de 72 horas como traballo de urxencia, sabemos que faltan olladas e voces, pero quixemos achegar un pequeno gran de area para difundir os ecos da catástrofe e o que facer, porque non podemos resignarnos a que a nosa terra se converta nun país de cinzas. Por iso fixeron proxeccións por toda Galiza (e mesmo en Madrid), tecendo rede e coñecendo experiencias de defensa do territorio, resistencias fronte a ausencia de política forestal da Xunta.


O mar botará a Ence da Ría de Pontevedra se seguimos contaminando igual\nRedacción | Luns, 2 de Decembro de 2019, 17:09\nA celulosa quedará a mercé do mar nas próximas décadas, de acordo a os mapas do novo estudo publicado pola prestixiosa Nature, onde os científicos estiman que a subida do nivel do mar no próximas tres décadas desprazará a 300 millóns de persoas que residen en zonas costeiras. De seguir contaminando ao mesmo ritmo, o quecemento global fará subir o mar en toda a costa galega, tamén en Vigo, Coruña, O Grove, O Barbanza ou Ferrol. O fondo da Ría de Pontevedra sufriría un cambio drástico cun río Lérez que pasaría a gobernar de novo na cidade.\nO mar cubrirá a factoría de Ence en Pontevedra para 2050; en vermella a área que asolagada de manterse o actual ritmo de quecemento global, segundo o mapa que traslada os resultados de o estudo de Nature\nPontevedra é unha das cidades que sempre se pon como exemplo de sustentabilidade e respecto co medio ambiente. Proba diso é a participación da localidade na Cume do Clima da ONU que se celebra desde hoxe e ata o día 13 de decembro en Madrid. O alcalde Fernández Lores acode como convidada, a única localidade de Galicia con esa honra, para debater sobre a situación de emerxencia climática na que vivimos.\nCon todo, por moi ben que fixese os deberes Pontevedra, a cidade ten un futuro tan pouco optimista como o resto de municipios costeiros de Galicia. As próximas décadas debuxan un panorama onde parte de Pontevedra, Poio, Combarro ou Marín serán pasto das ondas .\nOs autores, coa axuda de a organización de divulgación científica Climate Central, trasladaron os seus achados a un mapa, o que permite visualizar facilmente a magnitude da potencial catástrofe. Por defecto, o mapa mostra a subida do mar en 2050 se se manteñen dúas variables. A primeira, o nivel de contaminación de gases de efecto invernadoiro. A segunda, o actual ritmo de desxeo nos polos.\nA PROPIA RÍA BOTA A ENCE\nCoa probable chegada de Podemos ao goberno de coalición, aumentará o debate sobre a planta da Lourizán. Está por ver que falla a Xustiza sobre o recurso do concello contra a prórroga concedida polo Goberno de Rajoy en funcións, pero está claro que a industria ten difícil lograr o apoio do novo posible executivo para atopar unha saída a un eventual pau xudicial.\nEn todo caso, a ciencia estima que Ence Pontevedra ten data límite por unha cuestión que escapa a todos os intereses políticos e económicos que levan décadas alimentado a polémica local. Sen medidas ambientais contundentes e globais que poidan desacelerar o cambio climático, a imparable subida do nivel do mar nos próximos anos megullará Ence en 2050, estiman Benjamin H. Strauss e Scott A. Kulp no seu artigo.\nClaro Ence non é un caso illado. Toda a zona con saída ao mar, desde a escola naval militar ata a Praza de Touros de Pontevedra pasando pola vía Pontevedra-Marín (que xa adoita asolagar algunhas mareas con temporal), sufrirá os efectos do cambio climático, deixando negocios e canles de comunicación afundidos nas augas do Atlántico.\nMesma sorte correrá a Isla de Tambou, un dos elementos máis reconocibles da Ría. O illote sobreviviu aos ataques piratas, a ser unha leprosería ou un polvoríon militar, pero contra a forza do mar pouco pode facer a Illa de Tambo que se converterá en 2050 nunha pequena Atlántida á galega.\nPero non só a papeleira e a Illa de Tambo veranse prexudicadas pola subida do nivel do mar. O Pazo dá Cultura de Pontevedra quedará totalmente asolagado e poderase chegar ata as portas do Estadio de Pasarón en barca. Peor sorte correrá o Pabellón Municipal de Deportes, fogar da SD Teucro ou o Leis, que quedará, que como toda a zona pegada ao serpenteo do Lérez pasará a ser dominada polo río.\nA investigación triplica as estimacións previas sobre áreas que se asolagarán. Unha das causas é que os científicos agora son capaces de medir mellor a topografía do terreo, discerniendo a altura real da superfice da altura da vexetación e outras construcións.\nEste estudo proba, unha vez máis, que o cambio climático non é unha problema solucionable a nivel local e que pode provocar crises en todos os ámbitos, tamén na industria do papel, que a miúdo está pegada á costa.


O Concello de Vigo coopera, un ano máis, coa organización das Series municipais de Atletismo, que se veñen desenvolvendo dende o ano 1983 na nosa cidade. As pistas de Balaídos acollerán un total de 5 probas esta tempada de verán de diferentes modalidades e categorías.\nO concelleiro de deportes Manel Fernández, presentou esta mañá as Series Municipais de Atletismo, que un ano máis, e dende o ano 1983, se veñen celebrando na cidade olívica grazas ás achegas do Concello de Vigo, en colaboración cos clubs de atletismo da cidade, e a delegación viguesa da Federación Galega de Atletismo. Serán un total de 5 probas, a primeira delas terá lugar hoxe, 7 de maio, e as seguintes celebraranse o días 21 de maio, 11 e 25 de xuño e 9 de xullo.\nEstas series, que naceron para promoción do atletismo, e para dar cabida a atletas que non tiñan oportunidade de competir a alto nivel, veñen de converterse nunhas probas de referencia para o resto de Galicia e norte de Portugal. Agárdase que máis de 700 deportistas, das distintas categorías e modalidades participen das series municipais, que terán unha duración estimada de dúas horas e media, e que comprenden carreiras dende os 60 metros ata 60 metros valla, e outras modalidades como salto de altura ou lanzamento de martillo.\nManel Fernández reiterou o compromiso e apoio ao atletismo por parte do Concello de Vigo, algo que valoran positivamente os atletas e clubes, xa que en palabras de Javier Álvarez Salgado, delegado da F.G.A, "hay poucos sitios en Galicia onde se podan facer probas deste tipo, xa que os clubes non teñen medios económicos".


Cinco exdirectivos de NovaCaixaGalicia comparecerán como imputados na Audiencia Nacional - Economía - Sermos Galiza - A Información precisa Saltar ao contido\nCinco exdirectivos de NovaCaixaGalicia comparecerán como imputados na Audiencia Nacional\nEstán acusados dun delito de administración desleal e apropiación indebida. CIG-Banca lembra que "son todos os que están mais non están todos os que son" e lamenta que a AN non a cite como parte malia ser esta central a que denunciou os feitos perante a fiscalía\nFeijóo con directivos de Novacaixagalicia\nA Audiencia Nacional vén de citar para declarar como imputados cinco exdirectivos de NovaCaixaGalicia. O maxistrado da AN Ismael Moreno atribúe a estes cinco directivos (Fernández Gayoso, García de Paredes, Rodríguez Estrada, Pego Alonso e Gorriarán Laza) un delito de administración desleal ou, alternativamente, apropiación indebida. Acusacións que derivan da adxudicación de prexubilacións e ocultar os importes destas ao consello de administración da entidade financeira.\nA raíz do acordo de fusión de Caixa Galicia e Caixanova, en maio de 2010, e a solicitude de apoio financeiro ao FROB, estes cinco altos exdirectivos comezarían a preparar a súa saída, acordando uns contratos e prexubilacións de cuxo importe non tería coñecemento o consello de administración. Estas decisións irían, ademais, en detrimento do propio patrimonio da entidade financeira.\nClodomiro Montero, secretario nacional de CIG-Banca, lembrou que a citación da Audiencia Nacional se produce a raíz da denuncia presentada no seu momento polo sindicato nacionalista perante a fiscalía xeral do estado por estes feitos. De aí a estrañeza, apunta Montero, polo feito de que a Audiencia Nacional "non nos cite como parte".\nO sindicato incide en que esta citación ten que ir máis alá "e a investigación non debe quedar circunscrita só a estes cinco exdirectivos e os seus contratos, "senón que hai que afondar en que foi a xestión das caixas galegas".\nMontero ten claro, a respecto deses cinco ex altos directivos de NovaCaixaGalicia, que "son todos os que están, mais non están todos os que son", e afirma que en momentos en que se está a falar dun novo rescate para a banca hai que abordar cuestións como o futuro de NGB e o seu cadro de persoal e os e as afectadas polo calote das preferentes.\nIntereses do PP?\nA CIG-Banca lembra, aliás, que aínda que no Parlamento galego se aprobou no seu momento constituír unha comisión de investigación sobre as caixas, esta non chegou a crear, por mor do anticipo electoral. Neste sentido, Clodo Montero fala de "escurantismo e falla de transparencia do PP", o que xera dúbidas, apunta, "porque non hai que esquecer que Caixa Galicia condonou empréstitos cuantiosos ao Partido Popular".


- Infantil (maiores de 10 anos):\n"La niña de la maleta" de Jacqueline Wilson, en Almadraba.\n"Andrea ten que facer a maleta cada semana porque os seus pais están divorciados e ela non se decide por ningún dos dous. É tan complicado!"\n"Mal de pedra" de Milena Agus, editado por Kalandraka.\n"Cando atopou o amor desexado xa era unha muller madura, casada e sen fillos. Coñeceuno mentras se restablecia nun balneario do seu mal de pedra"\nExposicións videográficas na Biblioteca Central Rialeda\nNo 2º andar da Biblioteca Central Rialeda presentamos tres monográficos:\n"Só para os teus ollos"\nCúmplese o 50 aniversario do primeiro film "Agente 007 contra el Doctor No" que presenta ao lexendario James Bond, personaxe froito da imaxinación do británico Ian Fleming. Nesta escolma presentamos 15 títulos que inclúen diversas etapas e diversos actores como Sean Connery, Roger Moore, Daniel Craig e o semidescoñecido George Lazenby.\n"Lecturas para ilusionar"\nNeste espazo poderás atopar os dvds e cds seleccionados para a presente Guía de Nadal. Obras pensadas para pasar un bo rato ou para ter en conta á hora de facer un agasallo.\nAmpla recopilación - máis de 50 títulos - de obras en dvd con títulos escollidos do universo xenuino, apaixoante e diverso culturalmente que é o asiático. Dende Oriente Próximo, con cinematografías como a libanesa, xordana e israelí, ata os confíns do continente, coas obras dos creadores xaponeses, chineses e taiwaneses, vietnamitas e coreáns, sen esquecer a importante e peculiar impronta do cine iraní e hindú.\nTodos os títulos están á túa disposición na Sala de Ordenadores e Audiovisuais, convintemente expostos para o teu fácil acceso.\n21 de decembro: o alcalde de Oleiros e a bibliotecaria municipal recollerán en Madrid o Premio Nacional María Moliner\nO día 21 de decembro, na Biblioteca Nacional de España en Madrid, o alcalde de Oleiros, Ángel García Seoane, acompañado da bibliotecaria municipal Luz Corral, recollerán o Premio Nacional María Moliner, correspondente ao ano 2011, na modalidade de municipio de entre 20.001 a 50.000 habitantes, concedido polo Ministerio de Educación, Cultura y Deporte e a FEMP.\nEste é un premio convocado a nivel de todo o Estado Español co obxectivo de premiar o mellor proxecto que inclúa as accións de animación á lectura, a eficiencia e labor bibliotecario, a integración social na comunidade e o uso das novas tecnoloxías, valorando a eficiencia na administración dos recursos da biblioteca e o esforzo realizado, os proxectos de extensión bibliotecaria levados a cabo, a colaboración cos centros educativos e outras entidades e en conclusión aqueles proxectos que fomentasen a convivencia intercultural e o desenvolvemento tecnolóxico.\nO agasallo (xa entregado ao Concello de Oleiros) consistíu nun lote de 200 libros e un premio en metálico de 12.000 €, financiado pola Fundación Coca-Cola Juan Manuel Sáinz de Vicuña.\nO proxecto presentado polas Bibliotecas Municipais de Oleiros denominouse “Lecturas refrescantes” e nel presentáronse as principais actividades de fomento da lectura levadas a cabo durante o primeiro semestre do ano 2011. As Bibliotecas municipais durante o ano 2011 realizaron un esforzo por achegarse á cidadanía, aumentar o número de actividades de promoción da lectura levadas a cabo para traballar en pro da difusión do libro e a promoción da lectura, co obxectivo de formar novas/os e mellores lectoras/es e conseguir máis poboación lectora dentro do Concello de Oleiros.\nExpresamos o noso agradecemento ás persoas, entidades, asociacións e centros educativos que colaboran habitualmente coas bibliotecas, ás usuarias e usuarios que participan nas nosas actividades, e a todas as veciñas e veciños de Oleiros. Grazas por facer posible que Oleiros sexa un referente a nivel estatal na promoción lectora cun servizo bibliotecario eficiente e de calidade.\nPublicado por Sistema de Bibliotecas Públicas Municipais do Concello de Oleiros en 18:54 No hay comentarios:\nTertulia literaria en Rialeda: 19 de decembro (Grupo B)\nComentario da obra "Os vellos non deben de namorarse" de Castelao.\nObras de Castelao nas nosas bibliotecas.\nA seguinte obra programada é "El palacio de cristal" de Amitav Ghosh.\nCon esta sesión remata o 1º trimestre. A actividade retomaráse o mércores 16 de xaneiro.\nDesexamos a todas/os as/os participantes un feliz nadal e un venturoso ano 2013!


COUSAS DE PEQUES: XOGAMOS COS ANIMAIS\nHoxe, na asemblea, estivemos xogando cun memori-quebracabezas de animais, eran animais e as súas crías. As crías estaban en pezas pequenas, e as súas mamás en pezas grandes. Así que... puxemos todas cara abaixo, e fomos levantando en orde, dúas pezas de cada vez, unha grande e unha pequena, para emparellar ben os animais.\nAlgúns atopamos ata catro parellas seguidas!!! Tamén, despois de estar falando un pouquiño dos animais e as súas crías... a profe presentou un novo xogo, cunhas mascotas que estarán na nosa clase, e ás que lle teríamos que dar de comer. Tratábase do crocodilo come números, e do león come palabras. Así que... durante a mañá estivemos traballando por recunchos, e mentres uns facían unha ficha ... outros facían os seus caligramas, outros mandalas... e outros, dábanlle de comer a estes animais a súa comida favorita. Mirade que cara de fame teñen!!!


Venres, 09 Marzo 2012 12:48\nOs nomes dos lugares é parte do "patrimonio inmaterial" dun país, sinalou de xeito contundente Gonzalo Navaza, na súa intervención que abriu o I Curso de Formación de Especialistas en Toponimia. Indicou que trátase dun valor que "nunca se gasta" e a diferenza de outros "canto máis se usa máis se fortalece".\nNese senso, Navaza salientou o perigo de perder esta riqueza de Galicia ao renomear espazos, rúas ou pontes esquecendo os topónimos que en moitos casos os identificaron durante milenios. Unha advertencia que sen descoñecer a vitalidade da lingua e o xeito dinámico das sucesivas poboacións que van ocupando os lugares, a situou nunha estratexia política que á vella usanza intenta "expandir a Civilización" sobre o que considera unha "terra incógnita", sen nomes propios. E o que é peor, sobre todo no eido urbanístico, en moitos casos eses cambios de topónimos están motivados nun prexuízo anti-galego, disfrazado de anti-rural.\nVenres, 09 Marzo 2012 12:43\nVenres, 09 Marzo 2012 12:37\nLuns, 05 Marzo 2012 18:41\nAnte as consultas dos asistentes ao Curso de Formación de Especialistas en Toponimia, a Organización achega os hoteis cos que se ten falado a atención dos alumnos.\nRelación de persoas admitidas no I Curso de Formación de Especialistas en Toponimia.


XA VAI UN ANO E DICÍAN ... - PSDEG-PSOE SILLEDA\nHome / ESTOXO / 2010 / XA VAI UN ANO E DICÍAN ...\nXA VAI UN ANO E DICÍAN ...\nCarta aberta escrita polos nosos concelleiros Loli, Manolo e Paula no aniversario da Moción.\nO tempo pasa sen apenas decatarnos, e fixádevos que xa vai un ano dende que unha banda de tránsfugas empeñados en destrozar a democracia neste Concello asaltaron a soberanía popular, con argumentos que, aínda agora, nin eles se creen. Levan exactamente un ano, facendo que gobernan, convertidos nuns títeres con pés de barro, que traballan a impulsos segundo as denuncias da oposición.\nOnte, estivemos relendo os discursos feitos no mesmo día da moción e mentres o noso, premonitorio, seguen a ter perfecta validez, o que fixo a que hoxe é unha Alcaldesa Tránsfuga, derrubase pola incoherencia\nDicían que ían a traballar por Silleda, esqueceron salientar que o farían somentes nos períodos nos que non estiveran desaparecidos polas liortas internas, maquilladas detrás dunha baixa médica.\nDicían que ían a traballar unidos, sen trifulcas nin escándalos, pero pouco tardaron en botar fora ao que resultaba molesto e arrinconar a concelleira que non lles é afín.\nDicían que ían a abrir as portas das administracións que segundo eles tíñamos pechadas, pero o certo é que seguimos esperando a que se solvente a débeda coa Semana Verde, a que se constrúa a piscina, a que rebaixe a auga, mentres eles andan a gañar tempo para ocultar as súas ineptitudes buscando un terreo para o centro de día , cando xa tiñan un cedido por unha veciña.\nDicían que eles ían a ser sensatos e coherentes, pero en principio, xa tiveron que devolver parte do seu salario que tiñan cobrado indebidamente, e solo o tempo nos dirá o que realmente non devolveron.\nDicían que ían a ser transparentes na xestión, e si nada se sabe das queixas dos veciños, que son moitas, para que falar logo do continuo hermetismo coa oposición\nDicían que ían a traballar en beneficio dos Silledenses con independencia do seu pensamento, pero o acceso a casa da alcaldesa ou os accesos as granxas dos amigos que xa están arranxadas, foron as súas prioridades inmediatas.\nDicían que un goberno non podía basear a súa acción no Plan E, e agora van orgullosos, eso si, acompañados da garda civil, a inaugurar obras de dito Plan, converténdose xunto con Roucho nos dous únicos alcaldes da historia da democracia, que presumen de facer obras pagadas cos cartos de todos, poñendo o seu nome nunha placa\nDicían que outra Silleda era posible sen autoritarismos e soberbia, pero a primeira orden da Alcaldesa tránsfuga foi dicir, que se cargara contra os veciños que estaban defendendo o seu dereito a elixir libremente fai hoxe un ano na casa da cultura. Autoritarismo é mandar a policía local a desaloxar un servicio municipal infantil. Soberbia, pedirlle a garda civil que estivera as portas do concello cando uns nenos estaban a manifestarse cos seus pais.\nTanto dixeron, e que pouco fixeron. O 19 de outubro podería ser un día calquera mais, pero para o Concello de Silleda foi é será un día triste, que será recordado como o día no que a vontade popular foi pisoteada deliberadamente por un grupo de sinvergonzas sen escrúpulos, escondidos detrás dunha acta de concelleiro.\nPor sorte, a democracia pon nas nosas mans, a través da súa ferramenta mais poderosa, o voto libre, a posibilidade de poñer a cada quen no seu sitio, e dentro de tan só sete meses teremos oportunidade de devolverlle a dignidade á política Silledense a través das furnas.\nNós, Paula, Manolo e Loli, o que dixemos e seguimos a dicir, é que temos gañas de traballar, de continuar co cambio iniciado, tantas gañas como tiñamos o día antes e o día despois da moción de censura. Gañas de seguir traballando por Silleda.


Visita do CB Breogán ao Museo Provincial de Lugo\nStadio Sport | 01 de abril de 2015\nOs xogadores e o cadro técnico do conxunto lucense gozou dunha visita guiada na que puido coñecer os tesouros que acolle a galería luguesa. “É un orgullo para nós que hoxe esteades aquí e tamén o é como levades o nome de Lugo e toda a súa provincia polo Estado”, sinalou Antonio Veiga\nOs xogadores e o equipo técnico do Club Baloncesto Breogán visitaron este mércores o Museo Provincial de Lugo. Acompañados polo vicepresidente e responsable de Deportes da Deputación, así como presidente da entidade, o nacionalista Antonio Veiga; polo delegado de Cultura e Turismo da institución provincial, Mario Outeiro; e pola xerente da Rede Museística Provincial, Encarna Lago, gozaron dunha visita guiada na que puideron coñecer as moitas xoias e segredos que garda a galería lucense entre os seus muros, entre eles a colección de ourivería prerromana de Álvaro Gil. Moitos quedaron abraiados co carneiro alado e co Torques de Burela.\nAntonio Veiga, Mario Outeiro e Encarna Lago foron os encargados de recibilos e de darlle as grazas por achegarse ata o Museo. “É un orgullo para nós que hoxe esteades aquí e tamén o é como levades o nome de Lugo por todo o Estado. É un pracer recibir a un club insignia de Lugo e que representa á cidade, á Ribeira Sacra e á toda provincia”, lles comentou Veiga.\nPola súa banda, o responsable provincial de Cultura e Turismo animounos a aproveitar a visita ao Museo, “sen dúbida un dos máis importantes de Galiza e do Noroeste peninsular”, afirmou Mario Outeiro. Así mesmo, agradeceu as visitas que levan realizado durante esta tempada a distintos emprazamentos da cidade amurallada e do resto de bisbarras da provincia, “xa que é un xeito moi importante de darlle aínda máis relevancia á promoción turística da nosa provincia e de proxectar a imaxe de Lugo a nivel incluso internacional, xa que hai varios xogadores estranxeiros”, asegurou Outeiro.\nAntonio Veiga, que na actualidade é o presidente da entidade breoganista, fixo unha comparación entre o Breogán e o Museo de Lugo e a Rede Museística Provincial. “Ambos son referentes, uns no deporte e outros na cultura do noso país, e concretamente da nosa provincia. Polo tanto, engadirlle a un club deportivo esa outra vertente, a función social e cultural que ten que facer, é motivo de ledicia. Creo que a visita foi importantísima para os membros do equipo e é unha forma de dar a coñecer todas esas riquezas culturais que temos na provincia de Lugo a través do noso club representativo no mundo do baloncesto e do deporte en xeral”, valorou.\nVeiga aproveitou a visita para explicarlle a Álex Llorca como é un ollomao e entregarlle a cada un dos xogadores e membros do corpo técnico unha destas cunchas, xa que a tradición di que son sinónimo de boa sorte.\nParalelismo coa colección de Álvaro Gil\nFinalmente, o vicepresidente provincial fixo un símil entre a situación do Breogán e a da colección de ourivería prerromana de Álvaro Gil. “Agardamos que, ao igual que coa colección de Álvaro Gil, este sexa o ano da volta definitiva do Breogán á ACB, a máxima categoría do baloncesto español, un obxectivo polo que estou seguro de que loitarán con todas as súas forzas nestas últimas tres xornadas de Liga”, concluíu Veiga.\nEsta visita e as que realizaron previamente á escola de idiomas de Lugo, á zona vella, á praia das Catedrais ou á Ribeira Sacra, entre outros puntos da cidade amurallada e da provincia, é o xeito no que o Breogán devolve toda a colaboración e axuda que recibe da provincia de Lugo a través da Deputación.\nPuede ver este artículo en la siguitente dirección http://stadiosport.opennemas.com/articulo/baloncesto/visita-do-cb-breogan-ao-museo-provincial-lugo/20150401183704034748.html


Acordo de colaboración entre o Consorcio de Turismo Ribeira Sacra e o Concello de Baiona ·\nInicioVal MiñorBaionaAcordo de colaboración entre o Consorcio de Turismo Ribeira Sacra e o...\nVal MiñorBaionaGaliciaLugoOurenseVigo e área\nAcordo de colaboración entre o Consorcio de Turismo Ribeira Sacra e o Concello de Baiona\nO alcalde de Baiona, Carlos Gómez, e o presidente do Consorcio de Turismo Ribeira Sacra, Luís Guitian, valoran propostas para potenciar as dúas contornas fundamentais dentro do ámbito turístico mundial. Por iso, aproveitarán a presentación do primeiro Encontro de Mercados gastronómico que promove a Praza de Abastos de Baiona os días 29 e 30 de maio, dedicado este ano aos produtos da Ribeira Sacra.\nO Encontro de Mercados, que se realizará na primeira planta do edificio multiusos Ángel Bedriñana, organiza un foro onde se tratarán distintas claves sobre o turismo, a cultura e a gastronomía. Nel participarán diversos organismos relacionados co sector, entre eles, o Consorcio de Turismo Ribeira Sacra, o Consello Regulador, a Federación Galega de Turismo Rural, ACEBA e a Escola de Hostalería Belarmino Fernández. Ademais, estará moderado polo presentador Rafa Durán.\nDurante a fin de semana tamén se farán diversas actividades desde a mañá ata a tarde. Os asistentes poderán gozar dun túnel do viño, catas, menús de degustación, exposicións de produtos e un concerto acústico, entre outros. Para iso contarase con adegas como Marcelino I, Regina Viarum, Casa Moreiras, Adobe Reitoral de Gundivós, Vía Romana, Condado Sequeiras, Viña Canceliño- Peon ou A Moucha. Ademais, elaboraranse pratos fusión con maridaxes de ambas as zonas con produtos de Mel do Castro, Queixos Arias Muñiz, Galletas Daveiga, Galletas Xiana, Bicas Malena, Queixos Touza Vella, Licores Ecos dá Pedra e terase unha pequena representación de Olería Reitoral Gundivós.\n“Desta maneira, comezará unha relación consolidada entre as dúas zonas de vital relevancia, quen, á súa vez, facilitarán mutuamente a difusión dos seus mercados turísticos, culturais e gastronómicos”, destaca o Alcalde de Baiona.\nArtigo anteriorA Cruz de Lampedusa chega este venres a Baiona para homenaxear aos migrantes\nSeguinte artigoA praia de Arealonga (Redondela) acolle dúas xornadas de educación medio ambiental co alumnado do Colexio Alexandre Bóveda


“Temos que sair disto e traballar pola lingua” | Ascandongasdoquirombo's Blog\n← A problemática dunha escolarización en galego\nFesta con Lingua!! →\n“Temos que sair disto e traballar pola lingua”\nPosted on 13 de Outubro de 2010\tby ascandongasdoquirombo\nA historia é o que nós creamos no presente. Unha das razóns polas que nos introducimos neste proxecto foi intentar ter unha incidencia positiva sobre as persoas e que así traten de cuestionarse a situación actual da lingua. E si a historia é presente a situación actual da lingua incidirá en nós e nas persoas do futuro.\nUnha das cuestións que realizamos nas nosas entrevistas é aquela que responde a como ven a situación do idioma na actualidade. As respostas son varias e diferentes segundo a situación persoal que viva cada quen. Na actualidade, @s profesionais que se adican ao ensino están moi espectantes pola situación da lingua nas escolas e institutos. Nos encontros que tivemos con profesoras e profesores o tema do novo decreto do plurilingüismo saía das súas propias palabras. Nesta ocasión entrevistamos a Montserrat, profesora en secundaria, quen nos amosa a súa preocupación pola implantación do novo decreto nas aulas e convídanos a “resistir” en todos os ámbitos co fin de defender o uso da lingua galega e os dereitos d@s galegofalantes.\nPorque a historia nace do presente, o que hoxe escribimos será o que apareza nos libros dentro duns anos.\nOne Response to “Temos que sair disto e traballar pola lingua”\nTemporalmente emigrada di:\n1 de Novembro de 2010 ás 8:36 pm\nun documental fantástico, que espero que mova conciencias! como galega e galegofalante este vídeo revolveume a alma, por que o galego á a parte máis viva e característica da miña personalidade. gustaríame poder colaborar convosco na medida do posible. podedes facilitar algún contacto????


A economía azul sostible únese en Baiona para falar dos retos e oportunidades do futuro - ValmiñorTV\nInicioBAIONAA economía azul sostible únese en Baiona para falar dos retos e oportunidades do futuro\nBaixo o concepto de economía azul sostible englóbanse todas as actividades relacionadas co ámbito marítimo dun territorio, desde a industria navieira ao turismo de costa, pasando pola pesca. Por tanto, representa a maneira de obter riqueza a partir das materias primas e os alimentos, así como das actividades industriais ou do sector servizos que nos proporciona o mar.\nEn consecuencia, debemos ser conscientes de que se acabamos cos recursos dos mares e océanos soamente conseguiremos que a economía e o medio ambiente experimenten consecuencias moi negativas. Traballar para mellorar a sustentabilidade do mundo mariño é a prioridade para reducir este risco. Non podemos esquecer que os océanos son unha fonte de riqueza, pero tamén son unha parte fundamental do ecosistema da Terra pola súa rica biodiversidade.\nTodos os axentes económicos involucrados deben ser conscientes da necesidade de buscar alternativas ao seu traballo que favorezan o mantemento dunha contorna sostible. Esta nova liña de traballo é a que empeza a trazar o Concello de Baiona coa posta en marcha do Blue Atlantic Forum, que se celebrará os próximos 24, 25 e 26 de novembro no Parador Conde de Gondomar. Esta mañá presentouse na Real Vila este foro.\nO Forum, que xorde por iniciativa do Concello, é financiado por fondos concedidos polo GALP Ría de Vigo – A Guarda e cofinanciado por Deputación de Pontevedra, Abanca Mar entre outras entidades. “Desde un principio non dubidamos en apoiar a iniciativa presentada polo Concello de Baiona xa que desde Abanca é prioritaria a proximidade á contorna e o apoio á Economía Azul con proxectos aliñados cos obxectivos do desenvolvemento sostible”, declaran Javier Fraga, director de Abanca Mar, e Jose Luis Romero, responsable de Abanca Institucional.\nTrátase dunha nova medida do goberno local de impulso á economía azul sostible que ten o obxectivo de crear un novo polo económico en Baiona, sumando competitividade económica e sustentabilidade ambiental ao sector marítimo. Para iso, ponse en marcha este foro que ten por obxectivo converterse no espazo de referencia da economía azul nos Estados Membros Atlánticos da Unión Europea.\nEconomía azul sostible en Baiona\nA particular xeografía do noso país convértenos na segunda economía azul europea, soamente por detrás do Reino Unido, segundo datos de 2019 da Unión Europea. Así mesmo, se hai unha cor que define a Baiona é o verde. Pero tamén o azul. Os seus quilómetros de costa que dan ao Atlántico dan boa conta da estreita relación co mar. Baiona sempre foi unha vila mariñeira e nun momento no que a economía trata de reinventarse, o Concello aposta por novos conceptos, como a economía azul, o blue growth ou crecemento azul. “Trátase dun concepto creado recentemente pola Comisión Europea dentro da súa estratexia atlántica, que aposta pola economía marítima como un dos principais impulsores do crecemento do futuro de Europa”, sinala o Alcalde, Carlos Gómez Prado.\nPor iso, o Parador de Baiona acollerá tres xornadas dedicadas a tres sectores da economía azul de vital importancia para o desenvolvemento sostible de Galicia en xeral e de Baiona, en particular. Desde o Concello de Baiona quíxose crear un espazo de cooperación, discusión, formación e difusión sobre a economía azul desde unha perspectiva atlántico-europea. O foro tratará diversas temáticas transversais aos tres sectores representados: Turismo Marítimo e de Costa, Pesca e Acuicultura e Biotecnoloxía Mariña, tales como a formación, o financiamento, o emprendemento, o cambio climático ou as oportunidades que ofrecen as rías galegas na economía azul.\nPara o Alcalde, “Baiona ten que superar a fase de vivir de costas ao mar. Agora tamén faremos que a economía mire cara ao Atlántico, cunha nova estratexia de economía azul con que potenciaremos a creación de empresas e postos de traballo de calidade en diversos sectores. Con esta nova medida de goberno abriremos un mar de oportunidades, sumando competitividade económica e sustentabilidade ambiental. Somos conscientes de que o mar é un motor económico e un activo de valor para Baiona, que implica unha vantaxe competitiva respecto a outras localidades e que debemos aproveitar para diversificar o noso modelo económico para lograr un crecemento económico máis innovador e sostible”.\nA economía azul é un sector que inclúe actividades como a pesca; a industria; o deporte (lecer, saúde, cultura), a gastronomía, así como a enerxía, a ciencia e a tecnoloxía vinculada ao mar e os océanos “desde a sustentabilidade”. Baiona conta con catorce quilómetros de costa que quere presentar como “gran atractivo” para o seu desenvolvemento económico para actividades como a pesca, a náutica, o turismo azul, a investigación e a formación e educación mariña.\n“O proxecto en si, á fin e ao cabo, é un compromiso cos veciños e veciñas de Baiona e con Europa. Temos unha responsabilidade á hora de xestionar toda a nosa contorna natural. Empezaremos a sentar as bases da sustentabilidade do Concello de Baiona. Trátase dun proxecto inédito xa que ata o de agora non houbo preocupación dos anteriores gobernos por este tema”, finaliza o rexedor.\nDurante tres xornadas o evento reunirá a representantes dos sectores públicos e privados para analizar as posibilidades do mar, da biotecnoloxía e do turismo, desde distintos enfoques, entre os que se atopa en primeiro lugar o da sustentabilidade e en segundo plano a economía. En concreto, o primeiro día, 24 de novembro, está enfocado ao sector da pesca e a acuicultura. A xornada comezará ás 9:00 coa recepción das persoas asistentes. O Alcalde de Baiona será o encargado de darlles a benvida para despois comezar cun simposio que ten por título “O pacto europeo: cara a unha economía azul sostible”. Continuarase con “Rías galegas circulares”. Tras unha pequena pausa tratarase o tema “Do produtor ao consumidor: retos do consumo local de peixe”. Despois abordarase o financiamento para proxectos de economía azul e exemplos de boas prácticas en pesca e acuicultura. Poñerase fin á xornada cunha sesión acerca das conclusións extraídas dos distintos temas expostos ao longo do día.\nO venres 26 de novembro, o turismo será o protagonista da última xornada. Abordarase o tema do turismo na Axenda 2030.\nDurante estas tres xornadas serán discutidos os principais eixos da economía azul en Galicia: a pesca, a biotecnoloxía, e o turismo costeiro tendo sempre a sustentabilidade como referencia.


Curso de iniciación á fotografía – Asociación Cultural Os Penoucos\nA Asociación Cultural Os Penoucos organiza un CURSO DE INICIACIÓN Á FOTOGRAFÍA, impartido por Agostiño Iglesias.\nA idea matriz deste curso é achegar a sétima arte a todas aquelas persoas que o desexen. O feito de poder usar a cámara no modo Manual no canto do Automático, aproveitando así todos os recursos de cantos dispón, leva consigo unha sorprendente mellora nas imaxes e no desfrute á hora de fotografar.\nA quen dispoña ou poida dispor dunha cámara réflex dixital ou compacta con controles manuais e que teña interese en sacarlle todo o proveito, sen importar idade nin nivel de coñecementos previos.\nTamén, para aquelas persoas que non dispoñan dunha cámara réflex dixital ou compacta con controles manuais, hai dispoñibles até 4 cámaras que poderían facilitarse durante as clases.\nDURACIÓN E DESENROLO DO CURSO\nO curso prolongarase 12 sesións durante os meses de xaneiro, febreiro, marzo e a primeira semana de abril do 2020, os sábados á maña en horario de 11:00 a 13:00, comezando o 18 de xaneiro de 2020.\nXaneiro: 18 e 25\nFebreiro: 1, 8, 15, 22 e 29\nMarzo: 7, 14, 21 e 28\nAs clases están compostas por unha parte teórica e outra práctica. Ademais proporanse exercicios dunha semana para outra, de cara a afianzar contidos, os cales son corrixidos unha por unha ao comezo da vindeira clase.\nCasa da Cultura de Ponte Valga\nEstrada de Raxoi, s/n\n36645 Ponte Valga (Pontevedra)\nPodes consultar o temario do curso facendo clic aquí.\nNÚMERO MÍNIMO E MÁXIMO DE ALUMNAS E PREZO\nO mínimo de asistentes para formar grupo será de 10 e o máximo de 15. A idea é ofrecer unha atención achegada ao alumnado e o máis personalizada posible.\nO prezo deste curso é de 150 € (50 €/mes). Para formalizar a inscrición deberás facer un depósito de 50 € na conta bancaria ES98 2080 0381 0430 4000 7173 e mandar o xustificante e os teus datos (nome, apelidos e DNI) ao correo electrónico info@agos.gal. Este pago corresponderá ao último mes do curso.\nA segunda cota págase na primeira clase (18 de xaneiro) e a terceira na metade xusta do curso (22 febreiro de 2020).\nO último mes xa queda pagado co ingreso feito no momento da inscrición.\nAgostiño Iglesias (Lousame, 1984). Son un fotoreporteiro de Vilacoba. O meu traballo céntrase principalmente na sociedade actual e o medio ambiente. Xustamente estas últimas semanas déronme unha mención especial no concurso de fotoxornalismo Galicia en Foco pola serie “El perdón de los pecados”.\nDurante os primeiros anos compaxinei a fotografía social e publicitaria con proxectos persoais, entre os que destaca unha reportaxe sobre os animais nos circos para Anima Naturalis e Infocircos.\nEn 2015 emprendín unha viaxe por diversos países de América do Sur nos que, ademais de traballar como docente de fotografía, levei a cabo unha reportaxe sobre a súa cultura e idiosincrasia.\nÁ volta en Galicia, seguín a impartir cursos e a facer distintos encargos (de fotografía e vídeo) para organizacións e asociacións como Greenpeace España, Verdegaia, Colabora Birmania… e para as revistas Tempos Novos e Luzes, con traballos como “1-O: Referendum in Catalonia” ou “Materia Prima”.\nActualmente colaboro cos xornais La Voz de Galicia (principalmente), e Faro de Vigo (puntualmente), ademais de estar desenrolando dous proxectos de creación propia a longo prazo, “Animal Animal” e “Turistán”.\nSe desexades ver parte do meu traballo podedes entrar en www.agos.gal e/ou en Instagram na conta @agostime.\nPrevious postPresentación de obaixoulla.gal\nNext postCinema Social 2020


Tampouco poderiamos ver a nova sensación de vida que xa cancelaron nos Estados Unidos | Marbrerie\nnin poderiamos ver o novo “sentimento de vida” que xa o cancelou nos Estados Unidos\nen A primavera anunciouse que a canle de Fox estrearía unha nova sensación de vida. Non foi exactamente unha continuación da serie senón un revitalio tolo onde os actores xogaron versións ficcionadas de si mesmos. Todos os protagonistas excepto Luke Perry foron subidos a bordo, que tamén morreu durante o proceso de desenvolvemento da serie. E, mentres aquí aínda non tivemos a oportunidade de ver a serie de forma xurídica, nos Estados Unidos xa cancelaron o renacemento titulado BH90210.\nAínda que é certo que vendeu o proxecto como Un evento de series de só seis episodios, todos aqueles implicados con concibiron BH90210 como unha serie que podería ter continuación. De feito, as parcelas foron despedidas en agosto cun cliffhanger que lle deixou erguer que había moitos materiais para ser explotados. En Fox, con todo, non o viron claro que outra tempada podería funcionar e preferiu cortar por saudable.\nA serie estaba en Limbo: non fora un gran pero non funcionara mal no verán “\n” Sentimos unha profunda gratitude e respecto por Brian (Austin Green), Gabrielle (Carteris), Ian (Ziering), Jason (Priestley), Jennie (Garth), Shannen (Doherty) e Tori (ortografía) que, ademais de todo o equipo e as persoas de Fox e CBS Television Studios, coloque os seus corazóns e almas neste revival verdadeiramente inventivo e nostálgico “, comunicaron a través dun comunicado de prensa.\nBH90210 estaba no limbo porque non era un éxito de audiencia, pero tampouco perdera o complicado verán, onde os espectadores foxen da grella tradicional e non habitual. Fixo 3,8 millóns no seu primeiro paseo e algúns datos demográficos moi esperanzadores e despois a partir dos dous millóns, aínda que sempre con algúns datos correctos para aquelas datas entre a PU Blick que busca anunciantes (consumidores de 18 a 49 anos).\n“Ás veces a túa casa non é onde estás senón as persoas con quen es. Xuntos, a familia de BH90210 podemos facer calquera cousa. Demostramos aos nosos fans máis fieis e nós mesmos. Estamos mellor xuntos “, dixo a ortografía en Instagram, que consistía como cocreader de ficción xunto con Jennie Garth, xa que comezaron o proxecto xuntos. O sorprendente é que advirten que o proxecto podería continuar dalgunha forma: “Queremos que o noso público continúe pensando que vai pasar, así que estea atento mentres a nosa viaxe continúa …”.\nComezou a serie precisamente con ortografía e reportación intentando relanzar un renacemento BH90210. Tanto eles como o resto do elenco interpretaron versións entre reais e descubriron de si mesmos, aproveitando que sempre tiñan en Vilo, xogando coas súas pelexas detrás das cámaras. Entón, xogando Coas impresións que tiñamos deles, ofrecéronlle un espectáculo metálico cheo de cameos e guiños ao que estaba a suceder na serie e os malos roles que supostamente protagonizaban.


A Coordinadora solidarízase co pobo de Nicaragua e esixe ao Goberno o cese da represión - Coordinadora Galega de ONG para o Desenvolvemento\nA Coordinadora solidarízase co pobo de Nicaragua e esixe ao Goberno o cese da represión\nRespectar os dereitos humanos, a liberdade de expresión e o dereito da cidadanía para manifestarse de forma pacífica.\nLevar a cabo investigacións que permitan clarificar as responsabilidades das mortes, detencións e desaparicións.\nAsegurar a integridade física da cidadanía.\nAcabar coa impunidade dos grupos de simpatizantes do goberno que actúan con violencia atacando a manifestantes pacíficos.\nConvocar de urxencia a un diálogo nacional amplo que inclúa a todos os actores da sociedade civil, incluídos os mozos que iniciaron as protestas.