မိုးတိမ်၏ ဘာညာသာရကာ နေကြာ ကွာစိ: July 2007\nကွန်ပျူတာတစ်လုံးမှာ Virus/spyware ထိသွားလို့ .. Antivirus/spyware နဲ့ရှင်းပြီးသွားပေမယ့် စက်ဖွင့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ... "Can't find the specific file .. pls locate ....." စတဲ့ Error တွေ တက်တက်လာတတ်ပါတယ်။ အများအားဖြင့်တော့ spyware ကြောင့်ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ... စက်ထဲမှာ အဲ့ဒီကောင်တွေ မရှိတော့ပေမယ့် . အဲ့ဒီလို error တက်လာရင် စိတ်ရှုပ်ရပါတယ် ... အဲ့ဒါကို ဖြေရှင်းချင်တယ်ဆိုရင် .. Hijackthis application လေးကို သုံးနိုင်ပါတယ် .. စက်ဖွင့်လိုက်လို့ တက်လာတဲ့ Error မှာဖော်ပြတဲ့ File name ကိုမှတ်ထားပြီး Hijackthis ကို Run လိုက်ပါ။ Run ပြီးသွားရင် သူဟာ PC Startup Object တွေကို List တစ်ခုလုပ်ပြီးပေးပါလိမ့်မယ် .. အဲ့ဒီထဲကမှ မိမိ စက်မှာ Error တက်စေတဲ့ ဖိုင်ပါတဲ့ အချက်ကို check လုပ်ပြီး .... Remove/fix လုပ်ပေးပါ။ အဲ့ဒါဆိုရင် စက်နောက်တစ်ခါဖွင့်တဲ့အခါကျရင် ဘာError မှ မတက်တော့ပါဘူး။ Hijackthis ကို ဒီနေရာမှာ ယူပါ ...\n>>>> Download Hijackthis <<<<<\n>>>> Mirror Link <<<<<\nရေးသားသူ - မိုးတိမ် at 12:05 PM0comments\nLabels: Anti-Spyware, Anti-Virus, သိစေချင်တာလေးတွေ\nExperience နဲ့ အသက်ကြီးမသွားစေနဲ့\nမြန်မာနိုင်ငံမှာရှိကြတဲ့ လူငယ်တွေ၊ ကျောင်းပြီးလို့ အလုပ်စလုပ်တဲ့ လူငယ်တွေ၊ ကျောင်းတက်ရင်း အလုပ်လုပ်ကြတဲ့ လူငယ်တွေ တော်တော်များများဟာ ... experience လိုချင်တယ်ဆိုပြီးတော့ ကုမ္ပဏီတွေမှာ၊ အလုပ်ရုံတွေမှာ ကျွဲလို၊ နွားလို အခိုင်းခံပြီးတော့ လုပ်နေကြတာတွေ တွေ့နေရတယ်ဗျာ .. စိတ်မကောင်းစရာဘဲ။ မြန်မာနိုင်ငံမှာ လစာနဲ့ စားဝတ်နေရေး မညီမျှတဲ့အတွက် တော်တော်များများ ဒုက္ခရောက်ကြတယ်။ လုပ်ရတာက ကျွဲလို နွားလို့ ... ပေးတော့ လစာက တစ်ပဲနှစ်ပြား .....။ လုပ်ငန်းရှင်တွေကလည်း အဲ့ဒါမျိုးတွေကို စောင့်နေကြတယ် ထင်ပါရဲ့။ ရန်ကုန်မှာဆိုရင် ကိုယ်ပိုင်အိမ် ရှိတဲ့သူတွေက ပိုဆိုးကြတယ် ..\n.. လစာရချင်ရ မရချင်နေ .. အလုပ်လုပ်နေရ ပြီးရော .. လုပ်ငန်း အတွေ့အကြုံရ ပြီးရောဆိုပြီး လုပ်နေကြသူတွေ တစ်ပုံကြီး။ အဲ့ဒါဟာ နောက်ဆက်တွဲ ဘာတွေဖြစ်ပေါ်စေသလဲဆိုရင် အလုပ်သမားတွေ ဖောင်းပွလာတယ်။ ဆိုလိုတဲ့သဘောက ဈေးပေါပေါနဲ့ အလုပ်သမားတွေ၊ ၀န်ထမ်းတွေ ပေါများလာတယ်ဆိုတာပါပဲ။ ကျွန်တော် ရည်ရွယ်တာက အလုပ်စလုပ်တဲ့ လူတွေကိုနော် .... Pro ကြီးတွေ မပါဘူး။ ကျွန်တော့်အသိတစ်ယောက် အကြောင်းပြောပြချင်တယ်။ သူကဘွဲ့ရပါ။ ကျွန်တော့်ထက်တော့ အသက်အများကြီးကြီးတယ် ..... သူတို့တွေက အရေးခင်ကာလမှာ ကျောင်းနားလိုက်ရတာတွေ မနည်းဘူးဆိုတော့ ဘွဲ့လည်းရရော အသက်က တော်တော်ကြီးနေကြပြီ .. ၂၄-၂၅ လောက် ရှိနေပြီ။ သူလည်းဒီလိုပဲ ... Experience လိုချင်တယ်ဆိုပြီး ကုမ္ပဏီမှာ ၀င်လုပ်တာ .... ၇နှစ်လောက်ရှိတယ် .. လစာက ခြောက်လကို ၅၀၀၀၊ ၁၀၀၀၀ လောက်တော့တိုးပါရဲ့ဗျာ .... နောက်ဆုံး အဲ့ဒီ ကုမ္ပဏီကနေလည်းထွက်ရော အသက်က ၃၂ နှစ်ရှိနေပြီ .... တစ်ခြား ဘယ်နေရာမှ အလုပ်လျှောက်ဖို့လည်း အဆင်မပြေတော့ဘူး။ အသက်က ကြီးသွားပြီကို သူရခဲ့တဲ့ ၇ နှစ်တာ experience က သူ့ကို ဘာမှမကူညီနိုင်တော့ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ်ပိုင်အလုပ်လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး အိမ်မှာ ဓါတ်ပုံဆိုင်ဖွင့်ထားတယ်လေ။ ဒါပါပဲ .. ရည်မှန်းချက်နဲ့ နှမ်းထွက်က တစ်ခြားစီ ... ဒါက အားလုံးကို ရည်ညွန်းတာမဟုတ်ဘူးနော် ... ယေဘူယျ ကိုပြောတာ။ ကျွန်တော် ပြောချင်တာက .. Experience ကိုမက်ပြီး .. ကိုယ့်ဘ၀ကို မနှစ်မြှုပ်သွားစေနဲ့။ ကိုယ်က အသိရှိဖို့လိုတယ် .... အဲ့ဒီ Experience က ကိုယ့်အတွက် ရေရှည်မှာ အထောက်အကူပြုနိုင်သလားဆိုတာကို သိထားရမယ်။ တစ်နေရာမှာ .. Experience အများကြီးမယူပါနဲ့ ... ကိုယ် Experience ယူနေတဲ့နေရာဟာ ကိုယ့်ဘ၀တိုးတက်ဖို့အတွက် အထောက်အကူဖြစ်သလားဆိုတာကိုလည်း စမ်းစစ်ကြည့်ရမယ်။ Experience ဆိုတာ တစ်ခြားနေရာမှာလဲ ယူလို့ရပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကိုယ့်ဘ၀တိုးတက်ဖို့အထောက်အကူမဖြစ်တဲ့ နေရာမှာ အကြာကြီးနှစ်မြှုပ်မနေပါနဲ့။ နေရာလေးပြောင်းကြည့်ပါ .... ဆိုရိုးလေးတောင်ရှိပါတယ် .. “တစ်ရွာ မပြောင်း သူကောင်းမဖြစ်တဲ့” .. လူတိုင်းကို အလုပ်ပြောင်းဖို့ တိုက်တွန်းနေတာမဟုတ်ဘူးနော် .. ကိုယ်လက်ရှိအခြေအနေကို ကိုယ်သာအသိဆုံးပါပဲ .... “ ကံ ၊ ဥာဏ် ၊ ၀ိရိယ ” သုံးခုပေါင်းနိုင်မှ တော်ရုံကျမှာလေ .. ဒါကြောင့် လက်ရှိအခြေအနေကို စမ်းစစ်ပါ .. စဉ်းစားဆုံးဖြတ်ပါ ... လုပ်ရေကိုင်ရေ ရှိသူတိုင်း အောင်မြင်ဖို့ လမ်းစတွေ အများကြီးရှိပါတယ် .. တစ်နေရာတည်းမှာပဲ နှစ်မြှုပ်မနေပါနဲ့ .... “မမြင်ဘူး .. မူးမြစ်ထင်” “ရေတွင်းထဲက ဖားသူငယ်”လို အဖြစ်မခံပါနဲ့ ..... သိထားရမှာက Experience က ကိုယ့်ကို အသက်ကြီးသွားစေတယ်ဆိုတာပါပဲ ........ အချိန်ဆိုတာ ပြန်ရယူလို့မရနိုင်တဲ့ အရာပါ။\nရေးသားသူ - မိုးတိမ် at 11:12 AM0comments\nတော်တော့်ကို စိတ်ညစ်ဖို့ကောင်းပါတယ်ဗျာ .. ဘလော့မတင်ဖြစ်တာလည်း တစ်လကျော်နေပြီ .. ကွန်နက်ရှင်က တော်တော်ကို စိတ်ညစ်ဖို့ကောင်းတယ် ..... ဒီနေ့တောင် ရုံးစောစောရောက်လို့ လက်ကမင်းပြီးဝင်လိုက်တာ ရသွားလို့ ..... အိမ်မှာလည်း ကော်နက်ရှင်ကောင်းရင် တင်ဖို့ဆိုပြီးရေးထားတဲ့ပိုစ့်တွေ ၇ ခုလောက်က Harddisk ပျက်လို့ ပါသွားတယ် .. နမျောလိုက်တဲ့ဖြစ်ခြင်း ..... Harddisk ပျက်တယ်ဆိုလို့ ပြောရဦးမယ်ဗျာ .. သူငယ်ချင်းတို့ရေ မြန်မာနိုင်ငံမှာ Computer Sparနparts ၀ယ်တဲ့အခါ ဂရမ်တီပေးတယ်ဆိုရင် ၀ယ်ကတည်းက သေသေချာချာမေးထားပါ .... ကျွန်တော် ကောင်းကောင်းကြီးခံလိုက်ရပြီးပြီဗျ ..\nဒီလို .. ပြီးခဲ့တဲ့လက ကွန်ပျူတာရောင်းတဲ့ ဆိုင်ကြီးတစ်ဆိုင်မှာ Seagate တံဆိပ် IDE 80GB Harddisk တစ်လုံးဝယ်လိုက်တယ်ဗျာ။ ဂရမ်တီက ၂ နှစ်ပေးတယ်။ ကျွန်တော်လည်း အမှတ်တမဲ့မို့ အသေးစိတ်မမေးမိလိုက်ဘူး။ ၀ယ်ပြီးတော့ ကျွန်တော့်အိမ်ကစက်မှာ Slave အနေနဲ့သုံးလိုက်တယ် .. လက်ရှိသုံးနေတဲ့ 40 GB ကို 1/2 ခွဲပြီး Window တင်ထားလိုက်တယ်။ တစ်ချို့အရေးကြီးတဲ့ဖိုင်တွေကို HD အသစ်ပေါ်ရွှေ့ထားမိလိုက်တယ်ဗျာ။ အဲ့ဒီလိုသုံးနေတာအကောင်း .. တစ်လတင်းတင်းပြည့်တဲ့နေ့ တစ်ကယ့်တစ်လကွက်တိပဲ .... စက်ကသုံးနေရင်းက Auto Restart ဖြစ်သွားတယ်ဗျာ . ပြီးတော့ စက်မတက်တော့ဘူး .... အစကတော့ window ဖြစ်တာပဲထင်ပြီး recover လုပ်ဖို့ကြိုးစားကြည့်တယ် .. နောက်မှ သတိထားမိလိုက်တယ် စက်က Slave ကို လုံးဝမသိတော့ဘူးဗျ .... အဲ့ဒါနဲ့ အဲ့ဒီ HD ကိုဖြုတ်ပြီး စက်ပြန်ဖွင့်လိုက်တော့ window တက်လာတယ် .. ဒါနဲ့ပဲ ကျွန်တော်လည်း ဂရမ်တီကဒ်နဲ့ ဆိုင်ကိုပြေးရတော့တာပေါ့ဗျာ .. ဆိုင်ရောက်တော့ သူတို့က ဟိုစစ်ဒီစစ်နဲ့ပဲပေါ့ .. ပြီးတော့မှကျွန်တော့်ကိုပြောတယ် ...\n“အကို .. အကို့ HD က လောင်သွားပြီဗျာ့ မရတော့ဘူး”တဲ့ ....\n“ဟာ .. ဒုက္ခပဲ .. ငါ့ အရေးကြီးတဲ့ Data တွေ အများကြီးပဲဟ .... ဒါဆိုရင် ငါ့ကို မင်းတို့ ၂နှစ် ဂရမ်တီပေးထားတာ ဘယ်လိုလုပ်ပေးမလဲ ...”လို့မေးလိုက်တော့ ဘာပြောတယ်ထင်လဲ ..\n“အကို HD ကလောင်သွားတော့ ဘာမှလုပ်ပေးလို့မရဘူး .. ကျွန်တော်တို့ ဂရမ်တီပေးတဲ့ထဲမှာ လောင်တာမပါဘူး ..”တဲ့ဗျာ ... သေရော .. ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ ... ငွေ ၆၅၀၀၀ ကို တစ်လပဲခံတယ် .. ပြီးတော့ အထဲမှာလည်း အရေးကြီးတဲ့ Data တွေ .... ကျွန်တော်လည်း မကျေနပ်လို့ပြန်မေးတာပေါ့ ....\n“ညီလေး .. ငါ့စက့်မှာက ဒီ HD ကို Slave အနေနဲ့သုံးတာ .... လောင်စရာရှိရင် .. ငါ Master သုံးတဲ့အလုံးကော ထိမှာပေါ့ .. ခုဟာက ငါ့စက်မှာ တစ်ခြားဘာမှ ထိခိုက်တာမရှိဘဲ .. မင်းတို့ဆီဝယ်တဲ့ HD ပဲကွက်လောက်သွားတာလေ .. ငါ့ဝယ်တာမှ တစ်လပဲရှိသေးတယ် .. မင်းတို့ တစ်ခုခုတော့လုပ်ပေးသင့်တယ်ကွာ ....”လို့ပြောလိုက်တော့ ..\n“အကို့အနေနဲ့ကြည့်ရင်လည်း မှန်ပါတယ် . ကျွန်တ်ာတို့ကလည်း Service ပိုင်းကဖြစ်နေတော့ ဒါတွေကို ဆုံးဖြတ်ပေးလို့မရဘူး ... ဒီလိုလုပ်ပါလား အကိုမန်နေဂျာနဲ့ နက်ဖြန်ကျရင်လာတွေ့ကြည့်ပါလား ... သူဘယ်လိုလုပ်ပေးမလဲဆိုတာကို အကိုတစ်ခါတည်းသိနိုင်တာပေါ့ .. ပြီးတော့ ဒီလိုကိစ္စတွေက အကိုတစ်ယောက်တည်းဖြစ်တာမဟုတ်ဘူး .... လူတိုင်းနီးပါးဖြစ်နေကြတာပဲ .. ကျွန်တော်တို့လည်း စကားပြောရလွန်းလို့ ဂရမ်တီကဒ်မှာ တစ်ခါတည်း ရိုက်ထားတာ ”တဲ့ .. ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ ... ကျွန်တော်လည်း စကားတွေအများကြီးမပြောချင်တော့ဘူး ... ထပ်ပြောရင် ပြဿနာပဲတက်တော့မှာ .. ဒါကြောင့် ကိုယ့်ကံနဲ့ကိုယ် ရှိပါစေတော့လေ ဆိုပြီး စိတ်လျော့လိုက်တယ် .... သူတို့ပြောတဲ့စကားကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ဦး သူတို့ဆိုင်မှာ ၀ယ်နေတဲ့သူတွေ လူတိုင်းနီးပါးဖြစ်နေတာတဲ့ .. ဒါဆိုရင် ရှင်းနေတာပဲ သူတို့ဆိုင်က အရေအသွေးမကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ရောင်းနေတယ်ဆိုတာ သူ့ကိုယ်သူဝန်ခံနေတာပဲ .... HD တစ်လုံးပျက်ဖို့ဆိုတာ တစ်ကယ်မလွယ်တဲ့ကိစ္စဗျာ့ .... အိမ်မှာ သုံးနေတဲ့ PIII အဟောင်းကဆိုရင် နှစ်ပေါင်းမနည်းတော့ဘူး .. ခုချိန်ထိဘာမှမဖြစ်ဘူး .. ခုဟာက UBS လည်းခံသုံးထားပါရက်နဲ့ ဖြစ်တာဆိုတော့ တော်တော့ကို စဉ်းစားစရာပဲဗျာ ... ဒါကြောင့် ကွန်ပျူတာအပိုပစ္စည်းဝယ်ရင် သေသေချာချာ မေးမြန်းပြိးဝယ်ကြပါလို့ ... သူငယ်ချင်းအားလုံးကို သတိပေးချင်ပါတယ် .... ကွန်ပျူတာနဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း ပြုနေသူဟာ .. ကွန်ပျူတာတစ်ခုခုဖြစ်ရင် ဆုံးရှူံးနစ်နာမှုတွေ မနည်းပါဘူး .. ဒါကြောင့် အစစအရာရာ သတိထားမှ တော်ရုံကျမှာ .. ခုဆိုရင် ဈေးကွက်ထဲမှာ အရေအသွေးမကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေ မနည်းဘူး ... သတိထားပြီး သေချာမေးမြန်းပြီးဝယ်မှ ဖြစ်မှာ ... ကျွန်တော်တောင် ဆိုင်ကြီးပဲဆိုပြီးတော့ တစ်ချက် သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားတယ်။ အများကြီး ဆုံးရှူံးခဲ့ရတယ် .....\nရေးသားသူ - မိုးတိမ် at 11:01 AM0comments


E-Journal: “ဆေးလိပ်တစ်တုို ရဲ့ ကျေးကျွန်”\n“ဆေးလိပ်တစ်တုို ရဲ့ ကျေးကျွန်”\nယနေု့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဆေးလိပ်သောက်သုံးနေသူ လူဦးရေ ဘယ်လောက် ရှ်ိတယ် ဆိုတာ ကျနော်မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာ့နိုင်ငံတိုင်းလိုလို ဆေးလိပ်ရဲ့ ကျေးကျွန်တွေ (သောက်သုံးနေသူ) တော်တော်လေးများတယ်ဆိုတာတော့ သေချာပါတယ်။ ကျနော်တို့ အရှေ့ တောင်အာရှနိုင်ငံတွေ ဖြစ်တဲ့ စင်္ကာပူ၊ မလေးရှား၊ အင်ဒိုနီးရှား၊ ဖိလစ်ပိုင် စတဲ့ နိုင်ငံတွေမှာဆို အမျိုးသမီးတွေကအစ ဆေးလိပ်ရဲ့ကျေးကျွန် တွေဖြစ်နေတာ တော်တော်လေး တွေ့နေရပါတယ်။ ကျနော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံမှာတော့ ကံအားလျှော်စွာ အမျိုးသမီး ဆေးလိပ် သောက်တဲ့သူဆိုတာ မရှိသလောက်ရှားပါတယ်။ ဒါဟာ ကျနော်တို့ နိုင်ငံက အမျုိးသမီးတွေ အတွက်ဂုဏ်ယူစရာ တစ်ခုပါ။\nနောက်တစ်ချက်က ကျနော်တို့ နိုင်ငံက အမျိုးသမီးတွေ ဘာကြောင့် ဆေးလိပ် မသောက်တာလဲလို့ မေးရင်တော့ “ယဉ်ကျေးမှု”ကြောင့် လို့ ကျနော်ဖြေမှာပါ။ ကျနော်တို့ နိုင်ငံမှာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်တစ်လေ ဆေးလိပ်သောက်တာ၊ ကွမ်းဝါးတာ၊ ဘီယာဆိုင် ထိုင်တာ စတဲ့ ယဉ်ကျေးမှုကနေ သွေဖယ်စေတဲ့ အပြုအမှုတွေ လုပ်လာပြီဆိုရင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က “ဒီကောင်မ မိန်းမတန်မဲ့ ဆေးလိပ်ကြီး လက်ကြားညှပ်လို့” “ဒီမိန်းမ အရှက်ကို နဲနဲမှ မရှိဘူး” “ကိုယ့်ဟာကို မိန်းမလို့ရော သဘောထားရဲ့လား” “အဆင့်အတန်း ကို မရှိဘူး” စသည်ဖြင့် ပြစ်တင်ရှုံ့ချလေ့ ရှိပါတယ်။ ဒါဟာ ကျနော်တို့ လူမျိုးစုတွေ ရဲ့ဓလေ့ လေးတစ်ခုပါ။ မြန်မာနိုင်ငံက အမျိုးသမီးတွေ အတွက် အင်မတန် တန်ဖိုးရှိတဲ့ ဓလေ့လေး တစ်ခုလို့ ယူဆမိပါတယ်။\nအဲ့ဒီလိုပဲ ကျနော်တို့ ယောက်ျားလေးတွေကိုလဲ တချို့မိဘတွေ၊ ဆွေမျိုးတွေ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကလူတွေက ပြောလေ့ပြောထရှိတဲ့ စကားတစ်ခွန်းရှိပါတယ်။ “ယောက်ျားလေးပဲ ဆေးလိပ်သောက်တာ၊ အရက်သောက်တာ၊ ဖဲရိုက်တာ၊…..လုပ်တာ ဘာဆန်းသလဲ” စသည်ဖြင့် ပြောကြပါတယ်။ အဲ့ဒီစကားရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှု (Effect) ဘယ်လောက်ထိ သက်ရောက်မှု ရှိတယ်ဆိုတာ မစဉ်းစားကြပါဘူး။ လွယ်လွယ်ပဲ ပြောလိုက်ကြတာပါ။ လူ့လောကကို ရောက်လာတဲ့ လူသားတစ်ယောက်ကို “ဟိုပစ္စည်းလေး” တတ်ပေးလိုက်တာနဲ့ပဲ မကောင်းမှု လိုင်စင်ထုတ်ပေးထားတဲ့အတိုင်း ပြောနေလိုက်ကြတာ။ အဲ့ဒီလို ဘာမဟုတ်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းက ကျနော်တို့ နုပျိုတဲ့ ယောက်ျားလေး လူငယ်တွေ အတွက် မကောင်းမှုဆီကို တွန်းပို့စေတဲ့ တွန်းအားတစ်ခု ဖြစ်သွားနိုင်တယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ ဘာကြောင့် ကျနော်ပြောနိုင်သလဲ ဆိုရင် ကျနော်ကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့ရဘူးလို့ပါ။\nမှတ်မှတ်ရရ ပြောရရင် ကျနော် ၈တန်းစာမေးပွဲအပြီး နွေရာသီကျောင်းပိတ်ရက် ကာလဟာ ကလေးဘဝကနေ လူပျိုဘဝ ကို သိသိသာသာကြီး ပြောင်းလဲလာတဲ့ ကာလပါ။ ကျနော်ရဲ့ အသံကအစ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွေဟာ ကလေးဘဝကို ကျောခိုင်းစပြုတဲ့ အချိန်ပါ။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ကျနော့် ပတ်ဝန်းကျင်က အစ်ကိုတွေ၊အစ်မတွေ၊ ဦးလေးတွေ၊ လေးလေးတွေကလဲ သတိထားမိလာပါတယ်။ ကျနော့် ကိုတွေ့လို့ ခေါ်ရင်တောင် ခါတိုင်းလိုမဟုတ်တော့ဘူး။ “လူပျိုကြီး” ဆိုတဲ့ ပညတ်ချက်လေး ကို သုံးလာပါတယ်။ သူတို့ အဲ့ဒီလို ခေါ်လိုက်တိုင်း ကျနော်က အရမ်းသဘောကျနေတာဗျ။ ကျနော့်ကိုယ် ကျနော်တောင် တကယ့်လူပျိုသိုးကြီးစတိုင် ထင်မှတ်နေမိတယ်။\nအဲ့ဒီလိုနဲ့ တစ်နေ့မှာတော့ အစ်ကိုဝမ်းကွဲတစ်ရောက်ရဲ့ တဲကို(လယ်တောစောင့်တဲ့ တဲ) ကို ရောက်သွားတော့ အစ်ကိုဝမ်းကွဲတွေ စုပြီးထန်းရေ(ရည်)သောက်နေတာနဲ့ တွေ့ပါလေရော။ သူတို့ကလည်း ဘာရယ်မဟုတ် ကျနော့်ကို စချင်နောက်ချင်တာ နဲ့ ထန်းရေသောက်ဖို့ ခေါ်တယ်လေ။ အစကတော့ ကျနော် အကြောက်အကန် ငြင်းနေခဲ့တာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ “မင်းယောက်ျား မဟုတ်ဘူးလား”“မင်းအခြောက်လား”“မင်းကတော့ မိန်းမများ သာရရင် မြင်လှသေးတယ်”(မြင်ယောင်သေးတယ်) “ယောက်ျားဆိုတာ သောက်တတ် စားတတ်ရတယ်ကွ ငါ့ညီရ” စသည်ဖြင့် သူတို့ရဲ့ စကားနာတွေ ကို ကျနော်မလွန်ဆန်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။ အဲ့ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင် မှာ ကျင်လည်ရင်း နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက်လဲ ကုန်လို့ ကျောင်းတွေလဲ ပြန်ဖွင့်ရော…။ မြီးကောင်ပေါက်စ အရွယ် လူပျိုကြီးဂိုက်အပြည့်နဲ့ ကျနော် နဝမတန်း ဆိုတဲ့စာသင်ခန်းဆီ ချီတက်လာခဲ့တယ်လေ။\nအဲ့ဒီမှာ ကျနော်နဲ့ ပေါင်းတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေထဲမှာ ငကျော်နဲ့ငလား က ၈တန်းလောက် ကထဲက ဆေးလိပ်ကို အစပြုခဲ့တဲ့သူတွေ ဆိုတော့ ၉တန်းလဲရောက်ရော ဆေးလိပ်ကို ဟန်ပါပါ လက်ကြားညှပ်တတ်နေပြီ။ သူတို့တတွေနဲ့ အတူ လက္ဘက်ရည်ဆိုင်ထိုင်လိုက်၊ ၈တန်း၊၉တန်း၊၁၀တန်း ကကောင်မလေးတွေကို လူပျိုလှည့်လိုက်ပေါ့လေ။ စော် ပတ်တယ်ပေါ့ ဗျာ။ ဒီလိုနဲ့ သူတို့နဲ့နေလာရင်း ကျနော် သူတို့ကိုအားကျလာတယ်ဗျ။ ကောင်မလေးတွေ ကို သွားပတ်တာတောင် ဆေးလိပ်လေး လက်ကြားညှပ်ထားရင် ပိုပြီး စတိုင် ပိုကျသလိုနဲ့ ထင်နေတာလေ။ နောက်ပြီးတော့ ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်က မိန်းကလေးတွေကို ကိုယ်ဟာ လူပျိုတစ်ယောက်ဖြစ်လာပြီဆိုတာကို အင်မတန်သိစေချင်တာလဲ ပါတာပေါ့။ မိန်းကလေးတွေရှေ့မှာ ဆေးလိပ်သောက်ပြတာဟာ ကိုယ့်ကို လူပျိုတစ်ယောက် ဖြစ်ကြောင်း အလွယ်တကူ သိနိုင်တဲ့ သင်္ကေတတစ်ခုလို့လည်း ထင်နေခဲ့တာပါ။\nနောက်ပြီး ယောက်ျားလေး တော်တော်များများ အချင်းချင်းပြောလေ့ ပြောထ ရှိတဲ့ စကားရှိ သေးတယ်။ ယောက်ျားလေးတစ်ယောက် ဆေးလိပ်သောက်တတ်၊ အရက်သောက်တတ်၊ ဖဲရိုက်တတ်၊ ……အစသဖြင့် မကောင်းမှုတွေ အစပြုလာပြီဆိုရင် “ဟာ ဒီကောင်ကိုသွား မစမ်းနဲ့ ဒီကောင်က ဆရာဖြစ်နေပြီ” ။ မကောင်းမှု့လုပ်တဲ့ နေရာမှာ “ဆရာတစ်ပါး အဖြစ်” အချင်းချင်း အသိအမှတ်ပြုတာတောင် ကျနော်အကျေနပ်ကြီး ကျေနပ်ခဲ့တာလေ။ အဲ့ဒီလိုနဲ့ ကျနော်ဟာ ဆေးလိပ်ရဲ့ ကျေးကျွန် ဖြစ်မှန်းမသိဖြစ်လာခဲ့ တာ အခုအချိန်ထိပဲလို့ ပြောရမှာပဲ။ ဆေးလိပ်ရဲ့ ကျေးကျွန်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျနော် အထူးသဖြင့် ထမင်းစားပြီး ခါစ၊ လက္ဘက်ရည်သောက်တဲ့ အချိန်၊ စာအုပ်ဖတ်တဲ့အခါ စတဲ့ အချိန်တွေမှာဆိုရင် ကျနော့်ရဲ့ လက်တွေက ဆေးလိပ်ရှိတဲ့ဆီကို အလိုလိုရောက်တတ်နေပြီလေ။ဘယ်လောက်ထိ ဆိုးသလဲ ဆိုရင် ကျနော်တို့ရဲ့ နေ့စဉ်မရှိမဖြစ် ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် နေရာယူခဲ့တဲ့ အထိပါပဲ။ ကိုယ်ဆီမှာ ဝယ်ပြီးသား မရှိတော့ဘူး ကုန်နေရင်လည်း နီးစပ်ရာသောက်တတ်တဲ့ သူငယ်ချင်းဆီ က တောင်းသောက်မယ်။ ဘယ်မှာမှ ရှာမရတဲ့ အဆုံး လက်ထဲမှာပိုက်ဆံမရှိခဲ့ရင်တောင် နီးစပ်ရာလူဆီက ငွေချေးပြီး ဆေးလိပ်ဝယ်ဖို့ ဝန်မလေးတော့ပါဘူးး။\nဆေးလိပ်တိုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အဖြစ်အပျက်ကလေးတစ်ခု ပြောပြအုံးမယ်။ ကျနော် အင်းစိန် GTI ကျောင်း၊ ဗဟိုဆောင် မှာ ဆရာဖြစ်သင်တန်း ပထမနှစ်တက်တုန်းက အဖြစ်အပျက် လေးပါ။ မိတ်ဆွေတို့ သိတဲ့အတိုင်းပါပဲ အဆောင်နေကျောင်းသားတို့ ရဲ့ သဘာဝ ဆိုတာ ညရောက်ပြီ ဆိုရင် မူးတဲ့သူကမူး၊ ဂစ်တာတီးပြီး သီချင်းအော်တဲ့သူကအော်၊ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် စရင်းနောက်ရင်း လုံးထွေးနေသူလည်း ထွေးရဲ့၊ အဲ့ဒီနေ့ က ကျနော်တို့ အခန်း ၉ မှာတော့ စကားဝိုင်းလေးနဲ့ စည်ကားနေတယ်လို့ ပြောရမှာပေါ့။ စကားဝိုင်းဆိုလို့ ခေါင်းစဉ်လဲ မယ်မယ်ရရ မရှိပါဘူး။ စပ်မိစပ်ရာ ကောင်းမလေးတွေ အကြောင်း၊ ကျောင်းအုပ်ကြီးကအစ ဆရာ၊ဆရာမတွေအကြောင်း ၊ ကိုယ့်အကြောင်း သူ့ကြောင်း၊ ဘာမသိညာမသိ လက်ရှိ မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ပညာရေး စနစ်ကြီးကိုလည်း ဝေဖန်လို ဝေဖန်ရဲ့၊ ခြောက်တီးခြောက်ချက် နိုင်ငံရေးအကြောင်းလေးလည်း ပြောတဲ့အခါပြောပေါ့လေ။ ဆေးလိပ်လေးဖွာလိုက်၊ ရယ်လိုက်မောလိုက်နဲ့ စကားလက်စုံကျနေတာ ညဉ့်နက်မှန်းမသိ နက်လာခဲ့တာမို့လား။ စကားဝိုင်းကလဲ ညဉ့်နက်လေ ပိုမြိုင်လာလေပါပဲ။ ပတ်ဝန်းကျင်က တိတ်ဆိတ်နေတာလည်း ပါမှာပေါ့။ အဲ့ဒီလိုနဲ့ ည၁နာရီလည်း ကျော်လာရော ပြသနာက စတော့တာပါပဲ။ စကားဝိုင်းတစ်လျှောက်လုံး ဘာတစ်ခွန်းမှပြန်မပြော၊ ပြောသမျှအားလုံးနားထောင်ရင်း တစ်ဝိုင်းလုံး လစ်ဟင်းမှု့မရှိအောင် အလှည့်ကျ အသုံးတော်ခံလာခဲ့တဲ့ ကိုရွှေဆေးလိပ်တိုလေ နောက်ဆုံးထွက်သက် အငွေ့လေးတောင် လွတ်လပ်စွာ ထွက်ခွင့်မရလိုက်ပဲ စကားဝိုင်းကို ကျောခိုင်းသွားပါပကော။ စကားဝိုင်းကလဲ စည်ကားနေတုန်း ဆီပျက်သွားတဲ့ အင်ဂျင်တစ်လုံးလို အခိုက်အတန့်တော့ ထိုးရပ်သွားတာပေါ့။\nအဲ့ဒီမှာ “ဗညား” ကစပြီး ဟေ့ကောင် “ရွှင်ကြီး” ဆေးလိပ်ကျန်သေးလား။ ရှိတော့ဘူး ကွ၊ ဒါနောက်ဆုံးပဲ။ “မောင်လှိုင်”ဆီရော ဟင့်အင် ကုန်ပြီဗျ။ “ကရင်” ဆီမေးငေါ့ ပြတော့ လည်း ခေါင်းရမ်းပြတယ်။ “သထုံ” ဆီလှမ်းကြည့် တော့ လည်း အခြေအနေက မကောင်း ။ ချစ်တိုးနဲ့၊ အရှည်ကြီးတို့ကတော့ ဆေးလိပ်မသောက်ကြပေမယ့် နားလည်မှု့ရှိစွာနဲ့ စကားဝိုင်း ကို နားထား ပေးတယ်လေ။ အဲ့လိုနဲ့ “ဗညား” က လာကွာ“ ရွှင်ကြီး”မင်းနဲ့ငါ “ဖက်တီး” တို့ အခန်းဘက်သွား ဖန်ကြည့်ရအောင်ဆိုပြီး နှစ်ယောက်သား ချီတက်လာခဲ့ တာပေါ့။ ဟိုရောက်တော့ ဟိုလူ့မေး . . . မရှိ၊ ဒီလူ့မေး . . . မရှိနဲ့ “ဖက်တီး” ကုတင်လဲရောက်ရော မေးတောင် မမေးရသေးဘူး “ဟီး…ဟီး မမေးနဲ့တော့ ..ငါတောင်အိပ်ယာဝင် ဆေးလိပ် မသောက်ရလို့ အိပ်လို့ မပျော်သေးဘူး”လို့ ဆီး (ကြို) ပြောလေရဲ့။ ဒီလိုနဲ့ ဘယ်မှာမှရှာမရတဲ့ အဆုံး နှစ်ယောက်သား လူမိုက်တို့ထုံး နှလုံးမူပြီး အခန်းရှေ့က အမှိုက်ပုံးကို ကြက်ယက်သလို့ ရှာပေမဲ့လဲ ကံများဆိုးချင်တော့ အဲ့ဒီနေ့မှပဲ တစ်ဆောင်လုံး သန့်ရှင်းရေး အဒေါ်ကြီးက ရှင်းသွားလေရဲ့။ ခါတိုင်းလည်း ဒီလိုပဲ နောက်ဆုံး ဘယ်မှရှာမရရင် အမှိုက်ပုံးထဲ အရင်က စွန့်ထားတဲ့ အတိုအစ ပြန်ရှာသောက်နေကြတာ မို့လား။\nအဲ့ဒီအချိန်မှာ….. ကျနော်က “ဟာ..ဟုတ်ပြီ” လဲဆိုလိုက်ရော အားလုံး မျက်လုံးတွေ လက်လာကြတယ်။ “မင်းတို့ငါတို့ အနန္တဂိုဏ်းဝင်ကျေးဇူးရှင် ဆေးလိပ်ရဲ့ ကျေးကျွန်ကြီးကို မေ့နေလိုက်တာ” “ဟေ့ကောင်တွေ…. ဆရာကြီးကားထဲ သွားရှာရင် မြေကြီးလက်နဲ့ ခတ်တာကမှ လွဲအုံးမယ်” လဲဆိုလိုက်ရော၊ အားလုံးဘယ်လို ဆုံးဖြတ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေတယ်လေ။ မတော် ဆရာကြီးနဲ့ မိသွားရင် မလွယ်ဘူးကိုး..။ သူ့ဆေးလိပ် ခိုးသောက်တာက တစ်မှု့၊ အဆောင်မလွယ်ပေါက်က ခိုးထွက်တာကတစ်မှု့ မို့လား။ ဒါပေမဲ့ ကြာကြာစဉ်းစားမနေပါဘူး …“လာကွာ သထုံ မင်း လိုက်ခဲ့ မင်းကလူကောင်သေးတယ်..” ဆိုပြီး အိပ်ယာခင်း စောင်တစ်ထည်ယူပြီး အောက်ကို ဆင်းလာခဲ့တယ်။ အောက် ရောက် တော့ ပြတင်းပေါက်အပေါ်က မှန်လည်ကိုဖွင့် စောင်စတစ်စ ကိုအပြင်ချ၊ သထုံကို စောင်စကိုင်ပြီး အောက်ကို ဆင်းခိုင်း၊ နောက်ပြီး ဆရာကြီးကားထဲက ဆေးလိပ်ခွက်ထဲ က မီးညှိပြီးခါစ ဆေးလိပ်တိုတစ်တို ရလာတယ်လေ။ အဲ့ဒီမယ် ကားဆိုလို့ သော့ ဘယ်လိုရသလဲ မမေးနဲ့ ဗျ၊ ကျနော်တို့ ကျောင်းအုပ်ကြီးကို ဝန်ကြီး ပေးထားတဲ့ကားက သော့မပြောနဲ့ နဲနဲမြန်မြန် မောင်းရင် တခါးဂျက်က ပြုတ်ပြုတ်သွားလို့ ဆိုက်ကားသာသာလေး မောင်းလို့ ရတာ။ ဒါတောင် မနက်ခင်းဆိုရင် ကိုက်၃၀၀ လောက် ကျနော်တို့ တွန်းပေးမှ နိုးတာလေ။ ဒါကထားလိုက်ပါ စကားကြုံလို့ပါ။\nစောစောကစကား ပြန်ဆက်ရရင် ဆေးလိပ်တစ်တိုနဲ့ စကားဝိုင်းလေး ပြန်အသက်သွင်းတာပေါ့ ။ အဲ့ဒီလိုနဲ့ စကားကောင်းနေလိုက်ကြတာ ၂နာရီကျော်ကျော် လဲ ရောက်ရော ပြတင်းပေါက်နားထိုင်နေတဲ့ “ချစ်တိုး”က “ဟာ..ဟေ့ကောင်တွေ….. မော်ကြီးဟ.” လို့လဲ ဆိုလိုက်ရော ပြောလက်စ စကားဘယ်ရောက်မှန်းမသိတော့ပါဘူး။ အားလုံး ကိုယ့်ကုတင်ကိုယ် ပြေးလိုက်ကြတာ တန်းနေတာပဲ။ “မော်ကြီး” ဆိုတာဘယ်သူ ဟုတ်ရိုးလဲ ..ကျနော်တို့ ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီး ဦးဝင်းမော်ထွန်းလေ။ ဆေးလိပ်တိုလေးရဲ့ အရှင်သခင်ပေါ့။ ကော်ရစ်ဒါမှာ ကားကား . . ကားကားနဲ့ အဆောင်ကို ပတ်ကြည့်နေတာလေ။ အဲ့ဒီလိုပဲ ဆရာကြီးက ညတရေးနိုးရင် အဆောင်ကကျောင်းသားတွေ မအိပ်ပဲ စကားထိုင်ပြောနေပြီး မနက်ကျောင်းပျက်မှာစိုးရိမ်လို့ အဆောင်အပေါ်ထပ်ကို တက်တက် စစ်တာလေ။ ဆရာကြီး ကျနော်တို့အခန်းရှေ့က ဖြတ်သွားတော့ အားလုံးအသက်တောင် ပြင်းပြင်းမရှုရဲ ကြဘူး။ နဲနဲလဲ ဝေးသွားရော ပါးစပ်ကို စောင်နဲ့ပိတ်ပြီး တခွီးခွီးနဲ့ ရယ်လိုက်ကြတာ ကျနော်ဆို မျက်ရည်တောင် ထွက်တယ်။\nဒီအဖြစ်ပျက်လေးက ကျနော်တို့တတွေ ပြန်တွေးမိရင် အလွမ်းပြေစရာလေးပါ။ ဒါပေမဲ့ ဆေးလိပ်ရဲ့ ကျေးကျွန်ဖြစ်သွားတဲ့ ကျနော်တို့ဟာ တလျှောက်လုံး ချစ်ကြောက်ရိုသေ ခဲ့ရတဲ့ ဆရာကြီးအပေါ်မှာ အရိုသေတန်ခဲ့ပါတယ်။ အများတကာ လိုက်နာခဲ့တဲ့ အဆောင် စည်းကမ်းကိုလည်း ချိုးဖောက်ခဲ့တယ်လေ။ အဲ့ဒြီပစ်မှုအတွက် ဒီနေရာကနေပဲ ဆရာကြီးကို ရှိခိုးဦးချ တောင်းပန်လိုက်ပါတယ် ဆရာကြီးခင်ဗျား..။\nမျိုးဆက်သစ်လူငယ်များ ကျနော်တို့လို ဆေးလိပ်ရဲ့ ကျေးကျွန်၊ ဘယ်. မူးယစ်ဆေးဝါး ရဲ့ ကျေးကျွန်မှ မဖြစ်အောင် ကျော်လွှားနိုင်ကြပါစေလို့ ဆုတောင်းလိုက်ပါတယ်။….\nခံစား၊ ဝေမျှ၊ တင်ပြသူက အိမ်လွမ်းသူ(မှန်နီကုန်း) at 11:42 PM\nဒီကဏ္ဍအောက်မှာ ဖတ်အုံးမယ်ဆိုရင် အိမ်လွမ်းသူ (မှန်နီကုန်း), အရောင်စုံ အတွေးများ . . . . .\nကျနော်တော့ ပြတ်ဆဲသွားပြီဗျ ကြာပြီ..\nပြောရဦးမယ် - အခုခေတ် မြန်မာမိန်းကလေးတွေသာ ဆေးလိပ်မသောက်ကြတာ ကျနော့် ဂျီးတော်တွေဆို သောက်ကြတယ်ဗျ...\nမူးယစ်ဆေးရဲ့ ကျေးကျွန်ဖြစ်ရတာ ဘဝနာတာပါပဲ။ အခုလို လူငယ်တွေအတွက် သတိပေးစာလေးကို မြင်ရတော့ သဘောကျမိပါတယ်။ ယောကျာင်္းလေးဖြစ်တာနဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိသလိုလို လူငယ်တွေအပေါ် မတိုက်တွန်းမိအောင် သတိထားပါ့မယ်။\nကိုယ်တိုင်လည်း ရုန်းထွက်နိုင်အောင် ကြိုးစားရအုံးမယ်။\nအမှတ်တရ လေးတွေပေါ့။ ကျွန်တော်လည်း ၈ တန်းထဲက သောက်တာ. ဒီနေ့ထိ. ၄ လပဲ တစ်ခါ ပြတ်မိသေးတယ်။ အခုတော့ တစ်နေ့ တစ်ဘူးပဲ။ စားစရာမရှိ တစ်လကို $ 50 နီးပါးပဲ။ ဆေးလိပ်ဘိုးနဲ့ မွဲတော့မယ်။ သတိပေးတာ ကျေးဇူး။ ဖြတ်ဘို့ စိတ်ပြန်ကူးလိုက်ဦးမယ်။ :D\nတောရွာက အမျိုးသမီးများဆို ဆေးပြင်းလိပ်ခဲတယ်၊ ခုခောတ် မိန်းကလေးများက ပြည်ပရောက်ရင်၊ စိတ်ပြေလက်ပျောက် ခဲကြတယ်၊ သတိပေးလိုက်အုံးမယ်၊ အရင်က ကျေးလက်တောရွာက အရီးတို့လုပ်တာကော၊ ခုပြည်ပရောက် အမျိုးသမီးများခဲတာရော မှားပါတယ်လို့။ ကောင်းလိုက်တဲ့ ပို့စ်။\nကိုယ်က မသောက်ပဲ အနံ့ရှုပြီးမူး\nကိုအိမ်လွမ်းသူရေ ဆေးလိပ်နဲ့ ပက်သက်ရင်တော့ ပြောစရာက အပုံအပင်ဗျ။\nသေချာတာကတော့ ဆေးလိပ်ဆိုတာ မကောင်းဘူး ဆိုတာပဲ ။\nကျနော် ငယ်ငယ်က အတူနေတဲ့ အဘွားက ဆေးလိပ်ကြိုက်တယ်။ ပြောင်းဖူးဖက်ပေါ့ဗျာ။ ကျနော်လည်း လိုက်ဖွာတာပေါ့။ ချိုတယ်လေဗျာ။ အဲနောက်တော့ အဖေကပြောတာနဲ့ သူ့မြေး (ကျနော့်) အနား နေချင်လို့ အဖွားက ဆေးလိပ်ဖြတ်တယ်။ ၁၉၈၅ လောက်ပေါ့။ အဲလိုနဲ့ ဆေးလိပ်နဲ့ ဝေးလာလိုက်တာ ၁၉၉၇- ၂၀၀၇ ကျတော့ ဆေးလိပ်ကို ပြန်နီးပြန်ရောဗျို့။ ကျနော့် ဘော်ဘော်တွေ တော်တော်များများက ဆေးလိပ်ဂျိုးတွေဗျ။ စတွေ့တာက တော့ ကိုဗာဘို နဲ့ နေကြီး ပြီးတော့ ခင်ဗျား တို့ပေါ့ဗျာ။ ကျနော်ကတော့ ဆေးလိပ်မကောင်းဘူးဆိုတာ သိလာတော့ မသောက်တော့ဘူးဗျ။ခက်တာက ကျုပ်တို့က သွားအတူ လာအတူကိုး ။ ခင်ဗျားတို့ဆိုတာကလည်း မနက် မိုးလင်းရင် မျက်လုံးမဖွင့်ခင် ဆေးလိပ်ကို ပါးစပ်မှာတပ်ရမှ နေထိ ထိုင်သာရှိတဲ့သူတွေကိုးဗျာ။ အဲဒီအချိန်ကတည်းက ကျနော့်မှာ ဆေးလိပ်ကို ဖင်စီခံ မပါပဲ သောက်လိုက်ရတာ(အငွေ့ရှူနေရတာ) ၂၀၀၇ အထိပဲ ။\nပြောချင်တာက ခုမှလာမှာ ။ ခင်ဗျားပြောသလိုပါပဲ ။ ကျနော်တို့ နောက်မျိုးဆက်တွေ ရေလိုက်လွဲနေ အတုယူလွဲနေတာတွေ ရှိသဗျ။ ဆေးလိပ်သောက်နိုင်မှ လူရာ ၀င်သလိုလို၊ ဆေးလိပ်သောက်နိုင်မှ ဂုဏ်ရှိသလိုလို ထင်နေတတ်ကြတာက ခက်သဗျာ။ ပြီးတော့ ကျနော်တို့တောဘက်မှာ ပြောတတ်ကြတာက စီးကရက် လက်ကြားညှပ်လို့ပါလား ဘာညာပေါ့လေ။ စီးကရက်လေး လက်ကြားညှပ်ပြီး လမ်းလျောက်လာရင်ကို မေးဖော်၊ ခေါ်ဖော်ရှိတဲ့သူတွေကလည်း အများသား။ အဲလို ဆေးလိပ်သောက်နိုင်ရင်ကို ဂုဏ်ရှိတယ် ထင်ကြတာလည်း ခက်တယ်ဗျ။ ကားပေါ် ရထားပေါ်မှာ ဆေးလိပ် မသောက်ရ ဆိုင်းဘုတ် ရှိသော်လည်း ကျနော်တို့ မြေလတ်ဘက်၊ အကြေဘက်က တော့ ဖွာကြတာ တထောင်းထောင်းကို ထလို့ဗျာ။ ခက်ပုံများ အဲဒီလို ။\nကဲ ကျနော်တို့ ဘယ်လို ပညာပေးကြမလဲ၊ ဘယ်လို အစွဲတွေ ချွတ်ကြမတုံးဗျာ ။\nဒါဆို တို့ဝယ်သောက်တဲ့ ဆေးလိပ်တွေကို ဒီကောင် ခိုးရှုသွားတာပဲ။ အခုမှ မိတော့တယ်၊ ငတာတူး။ နင်ရှုသွားတဲ့ ဆေးလိပ်တွေ အရော်ပြန်ပေး။\n... Love Story from Future !\nNever say " I can't "\nFlower under sunshine\nChanging to words!\nThe Ring, I wanna ...\nရ ထားတဲ့ ရထား\nအခြားတဖက်မှ ဆင်ခြင်ကြည့်ပါရန် ....\nJust for Smile!\nIn this Evening!\n7 July မမေ့နိုင်


ဆံပင်ညှပ်ဆိုင်လုပ်ငန်းနှင့် KP ပညာ – အခါပေး ဗေဒင်\nဆံပင်ညှပ်ဆိုင်လုပ်ငန်းနှင့် KP ပညာ\nakhapaybaydin 10 Jan 2014 10 Jan 2015 Uncategorized\nRef: Comment on 6.1.2014 by Ma Naing\nဆရာရေ… မေးပြန်ပြီ အားတော့နာပါတယ်. မနိုင်နိုင်မော်. အခုလက်ရှိ ထိုင်းနိုင်ငံ ပူကက်မြို့မှာ ဆံပင်ညှပ်ဆိုင်ဖွင့်ညှပ်ဆိုင်ဖွင့်ထားပါတယ် လာမဲ့ ၄လပိုင်း သင်္ကြန်မှာ မြိတ်ကိုပြန်ပြီး ရှင်ပြုပွဲလုပ်မှာဖြစ်ပါတယ်. အလှုလုပ်ပြီး မြိတ်မှာဘဲ ဆိုင်ခန်းဆောက်မယ်လို့ စီစဉ်ထားပါတယ်. အဆင်ပြေပါ့မလား. ဒီနှစ်စီးပွားရေး လှုမှုရေး အလုပ်အကိုင်တစ်နှစ်စာ ဟောပေးပါဆရာ. ရန်ကုန် ဘုရားဖူးလဲသွားမှာပါ။\nကျေးဇူးအထူးတင်လျှက်… မနိုင်…ပူကက်၊ ထိုင်းနိုင်ငံ…..\n(အလှုကြရင် ဆရာ့ကိုလည်းဖိတ်မှာပါ။ မှတ်ချက်။ ။ ကျွန်တော့် ဘာသာ ထည့်ထားခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။)\nName: Ma Naing\nDate: 9.1.2014(Thu) Time: 18:01:18\nRandom no: 164 Place: Yangon\nQuery: ဆံပင်ညှပ်ဆိုင်လုပ်ငန်း အဆင်ပြေမလား?\nအထက်ပါ Astro data များကို KP ဟူးရားဇာတာဖွဲ့လျှုင် အောက်ပါ ဇာတာကို ရရှိမည်-\nဇာတာရှင်၏ စိတ်သည် ရိုးသားမှုရှိမရှိကို ၂-င်္လာဂြိုဟ်မှ ဖော်ပြသည်။ အကယ်၍ ၂-င်္လာဂြိုဟ်သည် မေးသည့်မေးခွန်းနှင့် ဆက်စပ်မှုရှိလျှင် ဇာတာ ရှင်သည် ရိုးသားပြီး ရှေ့ဆက်ဟောရပေမည်။ Otherwise, NOT.\nအထက်ပါဇာတာတွင် ၂-င်္လာဂြိုဟ်သည် ၉-တန့်ပိုင်ရှင်ဖြစ်၍၊ ၅-တန့် ဘာဝတွင်ရပ်ကာ ၅-တန့်တွင်ရပ်နေသော ၉-ကိတ်ဂြိုဟ်ပိုင် နက္ခတ်ကိုစီးထား ၏။ ၉-တန့်ဘာဝသည် ၁၀-တန့်မှရေလျှင် ၁၂-တန့်ဘာဝ ကျရောက်၍၊ ၅-တန့် ဘာဝသည် ၁၀-တန့်မှရေလျှင် ၈-တန့်ဘာဝ ကျရောက်၏။ ၈-တန့်၊ ၁၂-တန့် တို့သည် ဘာဝတစ်ခုကို ပျက်စီးစေ၏။ ထို့ကြောင့် လက်ရှိအလုပ်(ပူးကက်)မှ နားမည်ကို ဖော်ပြနေသည့်အတွက် မေးခွန်းသည် ရိုးသားပြီး ရှေ့ဆက်ဟောရ ပေလိမ့်မည်။\nဇာတာရှင်၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့်ဆိုင်သော ၁-တန့် Sub-lord သည် ၈-ဟုဂြိုဟ်ဖြစ်၍ ၁၁-တန့်တွင်ရပ်ကာ မိမိပိုင် ၈-ဟုနက္ခတ်ကို စီးထား၏။ မိမိ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် ဆန္ဒပြည့်ဝမည်ကို ဖော်ပြနေ၏။\nမည်သည့်အလုပ်ပဲလုပ်လုပ် ၁၀-တန့်ဘာဝကို သုံးသပ်ရမည်။ အကယ်၍ ၁၀-တန့် Sub-lord သည် ၂-တန့်(ဝင်ငွေတိုးပွားခြင်း)၊ ၆-တန့်(အပြိုင်အဆိုင် အနိုင်ရခြင်း)၊ ၁၀-တန့်(အလုပ်အကိုင်ကောင်းခြင်း)၊ ၁၁-တန့်(ဆန္ဒပြည့်) ဘာဝ တို့၏ ဇာတ်ဆောင်ဖြစ်လျှင် လုပ်သည့်အလုပ်အကိုင် အောင်မြင်မည်။ အလှ ပြင်လုပ်ငန်းဖြစ်၍ ၆-ကြာဂြိုဟ်နှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပါတ်သက်ရပေလိမ့်မည်။\nအထက်ပါဇာတာတွင် ၁၀-တန့် Sub-lord သည် ၈-ဟုဂြိုဟ်ဖြစ်၍ ၁၁-တန့့််(ဆန္ဒပြည့်) ဘာဝတွင်ရပ်တည်ကာ ၁၁-တန့်တွင်ရပ်တည်သော မိမိ ပိုင် ၈-ဟုနက္ခတ်ကို စီးထား၏။ ၈-ဟုဂြိုဟ်သည် ၆-ကြာဂြိုဟ်ပိုင် တူရာသီတွင် ရပ်တည်နေ၍ ၆-ကြာဂြိုဟ်သည် ပါဝင်ပါတ်သတ်လာလေ၏။\n၂၀၁၄ သင်္ကြန်အပြီးတွင် (၂၄.၄.၂၀၁၅)ထိ ၉-ကိတ်ထူလ၊ ၄-ဟူး ဘုတ္တိ ဒသာစားမည်။ ဘုတ္တိဒသာသခင် ၄-ဟူးသည် ၂-တန့်(ဝင်ငွေတိုးပွားခြင်း) ဘာဝတွင်ရပ်၍၊ ၂-တန့်တွင်ရပ်နေသော ၁-နွေဂြိုဟ်ပိုင်နက္ခတ်ကို စီးထား၏။ ထို့ကြောင့် ဆိုင်စဖွင့်မည့် ဒသာကာလသည်ကောင်း၏။\nထို့နောက် (၂၄.၄.၂၀၁၅) မှ နောင်နှစ်ပေါင်း (၂၀)ကြာ ၆-ကြာထူလဒသာ စားမည်ဖြစ်၏။ ၆-ကြာသည် ၂-တန့်(ဝင်ငွေတိုးပွားခြင်း) ဘာဝတွင်ရပ်၍၊ ၂-တန့်တွင်ရပ်နေသော ၁-နွေဂြိုဟ်ပိုင်နက္ခတ်ကို စီးထား၏။ ထို့ကြောင့် နောင် နှစ်ပေါင်း (၂၀)တိုင် အကျိုးပေးမည်။ ဤကာလအတွင်း မကောင်းသော ကာလ များလည်း ရှိနိုင်ပါသည်။ သို့သော် စာရင်းချုပ်ကြည့်လိုက်လျှင် ဝင်ငွေတိုး၍ အကျိုးပေးလိမ့်မည်။\nမြိတ်မြို့ ဆံပင်ညှပ်ဆိုင်လုပ်ငန်း သေချာပေါက် အကျိုးပေးမည်။ No doubt.\n(ထပ်မံစကားဆိုခြင်း။ ။ ဤဆောင်းပါးကို သေချာလေ့လာပါ။ အကျိုးပေး မည့်အလုပ်သည် မည်သည့်အချိန်တွင် စပြီးလုပ်လုပ် အကျိုးပေးမည်။ အခါ ကောင်းကို ရွေးရန်မလို။ ဇေယျတု သဗ္ဗမင်္ဂလံ ရွတ်ရန်မလို။\nအကျိုးမပေးမည့် အလုပ်သည် မည်သည့်အချိန်တွင် စပြီးလုပ်လုပ် အကျိုးပေး မည်မဟုတ်။ ကြိုက်သလောက်အခါရွေး…. အကျိုးမပေး။ မယုံလျှင် လက်တွေ့ လာခဲ့ပါ။\nဒီဆောင်းပါးထဲက ကံကြမ္မာကို ကြိုက်သလောက်အခါရွေးပြီး၊ ဓာတ်ရိုက် ဓာတ်ဆင်လုပ်ပြီး ပြုပြင်လိုက်ဦး… လက်ညောင်းယုံသာရှိမည်။ ကံကြမ္မာက ဒီအတိုင်းပဲသွားမည်။ Exact prediction offered cannot be changed.\nမကောင်းသည့်ကာလ ဖြတ်ကျော်လျှင်လည်း စိတ်တုန်လှုပ်စရာမလို။\n“ဖုဌဿ လောကဓမ္မေဟိ၊ စိတ္တံယဿ နကမ္ပတိ”\n(လောကဓံတရားတို့နှင့်ကြုံတွေ့သည့်အခါ စိတ်မတုန်လှုပ်ခြင်းသည် မင်္ဂလာ ဖြစ်သည်။)\nPrevious Football Final Match (Thai vs Indo)\nNext ၂၀၁၅ခုနှစ်၊ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲ ဖြေဆိုမည့် ကျောင်းသား၊ ကျောင်းသူများအတွက်\n11 Jan 2014 at 6:33 am\nမင်္ဂလာပါဆရာ လေ့လာနေပါတယ် သောကြာက အလှ\n11 Jan 2014 at 11:23 am\nဟုတ်ပါတယ် ကိုParhtike ရေ…\n30 Jan 2014 at 7:49 am\n4 Apr 2014 at 3:07 pm\nဆရာ ရေ ကျမ သင်္ကြန်ပြီးယင် ရန်ကုန်သွားမလို့ ပါ .ဆရာ့ကိုဝင်ကန်တော့\nဆရာ့ကိုကျေးဇူးဆပ်ချင်လို့ ပါ ဆရာနဲ့တွေ့ပြီးမှကျမဆိုင်ပိုပြီးအဆင်ပြေလာ\nပါတယ် ဆရာ့ကျေးဇူးကြောင့်ပါ အခုလာမဲ့ 8 ရက်နေ့ထိုင်းကနေမြန်ပြည်ပြန်\nမှာပါ ဘိတ်ရောက်ယင် နက်သုံးဖြစ်မှာမဟုတ်တဲ့အတွက် 8 ရက်နေ့နောက်ပိုင်း မှ စာကိုဆရာဖတ်ဖြစ်ယင် ကျမ ဖုန်း 0949874107 ကိုခေါ်ပြီးအကျိုးအကြောင်းပြောပေးပါဆရာ..ဆရာ့ကျေးဇူးတသက်မမေ့ပါ\n12 Apr 2014 at 2:09 pm\nEmail ထဲမှာဖတ်ပါ မနိုင်ရေ….