Οκτώβριος | 2020 | Nomadic universality Οκτώβριος 2020 – Nomadic universality\nΟ Άγιος Δημήτριος είναι ένα ψεύτικο πρόσωπο\n26 Οκτωβρίου 2020 nomadicuniversalityχριστιανισμός,Κωνσταντίνος ο Α΄,μύθοι 7 Σχόλια\nτου Σιράκου-Ιωάννη Κεσέν\nΟ Άγιος Δημήτριος είναι ένα ψεύτικο πρόσωπο. Το story λέει ότι ο Δημήτριος ήταν ανώτατος αξιωματικός του στρατού των Ρωμαίων, έγινε χριστιανός και κήρυττε τον χριστιανισμό στους άλλους φαντάρους, είχε κι ένα φανταράκι με το οποίο είχε πιο προσωπικές σχέσεις, τον Νέστορα -μια μέρα οι Ρωμαίοι έβαλαν τον Νέστορα να παλέψει μ’ έναν γίγαντα, τον Λυαίο, ο μικρόσωμος Νέστορας με την ευχή του Δημητρίου σκότωσε τον γίγαντα, κι έπειτα οι Ρωμαίοι σκότωσαν τον Δημήτριο και τον Νέστορα, κι όλα αυτά γίνανε στη Θεσσαλονίκη, αρχές του 4ου αιώνα. Α! Ο κακός στην ιστορία αυτή που διατάζει τα σκοτώματα είναι ο Γαλέριος, αυτός που έφτιαξε την Καμάρα, που συν τοις άλλοις είχε ορίσει την Θεσσαλονίκη πρωτεύουσα δική του:\n17 Οκτωβρίου 2020 nomadicuniversality Σχολιάστε\nΔικτατορικές δικολαβίες δημιουργίας δημοσιότητας –και άλλα από Δ[ημ]\n11 Οκτωβρίου 2020 nomadicuniversalityΔημήτρης Δημητριάδης,Χρυσή Αυγή,κράτος δικαίου 1 σχόλιο\nΤο να επιχειρήσει κανείς να ανασκευάσει όσα γράφει ο Δημήτρης Δημητριάδης στο χθεσινό άρθρο του σε κάποιο ανυπόληπτο ηλεκτρονικό μέσο, θα ήταν σαν να εκτελεί πέναλτι σε κενή εστία. Παρόλα αυτά, εν ονόματι μιας παλιάς γνωριμίας και εκτίμησης, θα μπω στον κόπο να επισημάνω (κυρίως στον ίδιο, διότι για όλους τους άλλους πρέπει να είναι προφανείς) τις κυριότερες ανακολουθίες, αστοχίες και αυθαιρεσίες που το χαρακτηρίζουν, χωρίς καν να μπαίνω στο πολιτικό περιεχόμενο –ή έλλειψη περιεχομένου- του άρθρου. Έστω κι αν αυτός δεν φαίνεται να είναι σε θέση να ακούσει πλέον· διότι κάτι ανάλογο είχα επιχειρήσει και στο παρελθόν, αλλά μάλλον το πράγμα είχε ήδη πάρει έναν κατήφορο χωρίς επιστροφή.\nΚαταρχάς, ο ίδιος ο τίτλος είναι ασυμβίβαστος με κάτι που λέγεται μέσα στο κείμενο, έστω και προς το τέλος του: στην τελευταία παράγραφο, η καταδίκη τής Χρυσής Αυγής χαρακτηρίζεται «εξόχως δίκαιη και ζωτικής σημασίας για μία ευνομούμενη πολιτεία». Ωστόσο, ο τίτλος δηλώνει ότι «Στη θέση της Χρυσής Αυγής θα έπρεπε να καταδικαστεί ο ΣΥΡΙΖΑ» (η υπογράμμιση δική μου). Αν όμως ο Α πρέπει να καταδικαστεί στη θέση του Β, αυτό στα ελληνικά –και σε οποιαδήποτε άλλη γλώσσα- σημαίνει ότι ο Β δεν πρέπει να καταδικαστεί.\nΕν πάση περιπτώσει, το άρθρο μάς λέει ότι επιπλέον, ή αντί, της ΧΑ, θα έπρεπε να καταδικαστεί (και) ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό, ιδίως μάλιστα καθώς διατυπώνεται την επαύριο της έκδοσης μιας δικαστικής απόφασης μετά από μια ποινική δίκη τεράστια σε διάρκεια, σε όγκο και σε σημασία, αποτελεί πρώτα απ’ όλα νομικό ισχυρισμό.\nΕίναι φυσικά δικαίωμα, αν όχι καθήκον, του καθενός να ζητά να τιμωρηθεί κάποιος άλλος πολίτης, ή ομάδα πολιτών, εάν νομίζει ότι παρανόμησαν. Εξίσου όμως αναμένεται από τον καθένα, και ιδίως από κάποιον ο οποίος σε όλη του τη ζωή εργάστηκε –έστω και σε μη νομικά καθήκοντα- σε ένα Κέντρο Διεθνούς και Ευρωπαϊκού Δικαίου, να γνωρίζει ότι στις κοινωνίες αυτές που ζούμε, έτσι όπως είναι καλώς ή κακώς οργανωμένες, για να πάει κανείς στη φυλακή απαιτείται να εκδοθεί κάποια δικαστική απόφαση που να τον καταδικάζει σε φυλάκιση. Και για να εκδοθεί τέτοια απόφαση, με συγχωρείτε τώρα που λέω τα βου α βα του κράτους δικαίου, αλλά θα πρέπει να ασκηθεί κάποια ποινική δίωξη, είτε αυτεπάγγελτα από κάποιον εισαγγελέα, είτε κατόπιν έγκλησης από αυτόν τον «καθένα» που δηλώνει ότι έχει υπόψη του την τέλεση τέτοιων εγκλημάτων και τους δράστες τους. Για προφανείς πρακτικούς και δεοντολογικούς λόγους, που και ένα παιδί καταλαβαίνει, κανείς δεν μπαίνει φυλακή απλώς επειδή κάποιος δικτατορίσκος του καφενείου ξυπνά ένα πρωί, παίρνει ένα στυλό ή έναν υπολογιστή και γράφει κάπου την αποψάρα του ότι «ο τάδε είναι εγκληματίας» ή «θέλει κρέμασμα». Αν μη τι άλλο, αν ο καταγγέλλων δεν θέλει να μπαίνει σε πληκτικές δικαστικές διαδικασίες διακανονισμού διαφορών, θα μπορούσε τουλάχιστον να γνωστοποιήσει ποια είναι αυτά τα εγκλήματα σε αυτό το άρθρο όπου διατυπώνει αυτή την αποψάρα.\nΟ Δημητριάδης όμως στο άρθρο του μας διαβεβαιώνει ότι αυτή η έστω «δίκαιη» απόφαση που μόλις εκδόθηκε «δεν αγγίζει τούς αληθινούς ενόχους» (άρα ο Μιχαλολιάκος, ο Λαγός και οι λοιποί ναζιστές δεν είναι αληθινοί αλλά ψευδείς ένοχοι), δηλ. τον αρχηγό και τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι είναι «δράστες εξίσου ειδεχθών με την δολοφονία τού Παύλου Φύσσα εγκλημάτων» [sic].\nΠοιων εγκλημάτων; Παρασυρμένος από τον ποιητικό (;) του οίστρο, ο Δημητριάδης δεν μας κάνει τη χάρη ούτε εδώ, ούτε πουθενά αλλού να μας αναφέρει έστω ένα εξ αυτών. Διότι όταν μιλάμε, όπως εν προκειμένω, σε ένα δικαστικό συγκείμενο, δεν μπορούμε να παίζουμε με τις λέξεις και να χαρακτηρίζουμε «έγκλημα» το ότι κάποιος απλώς … προμηνύει (!) «την ζοφερότερη προοπτική γι’ αυτήν την χώρα, με όρους απολυταρχίας, εκχυδαϊσμού και εκμηδένισης όλων των βάσεων τού δημοκρατικού πολιτεύματος». Κανένας ποτέ δεν πήγε στη φυλακή επειδή «προμήνυε» οτιδήποτε. Δηλαδή, συγνώμη ρε Δημήτρη, πού ζεις τόσα χρόνια; Κάτι για nullum crimen nulla poena sine lege δεν έχει πάρει το αυτί σου; «Εγκλήματα», με την έννοια που συζητάμε εδώ, δεν είναι ό,τι απλώς δεν ταιριάζει με τα γούστα μας, η «προδοσία της εμπιστοσύνης», η «διαστρέβλωση των εννοιών» ή άλλες ηθικολογικού τύπου γενικότητες. Εγκλήματα είναι όσα τυποποιούνται στον Ποινικό Κώδικα. Ποια απ’ αυτά τέλεσαν ο αρχηγός και τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ; Δολία αποφυγή πληρωμής εισιτηρίου; Διευκόλυνση αλλότριας ακολασίας; Διάθεση προϊόντων εγκλήματος;\nΕάν έχεις κάτι υπόψη σου, πες το μας κι εμάς να το ξέρουμε. Αλλιώς, αν υποστηρίζεις ότι κάποιοι πολίτες πρέπει να τιμωρηθούν απλώς επειδή εσύ έτσι γουστάρεις, και μάλιστα με ποινές οι οποίες εξ όσων έχω υπόψη μου δεν προβλέπονται από το ποινικό σύστημα καμίας «ευνομούμενης πολιτείας», καμίας «πολιτισμένης» (ούτε καν απολίτιστης) χώρας, αλλά απλώς έβγαλες εσύ απ’ το κεφάλι σου, όπως «να βρίσκονται δια παντός σιδηροδέσμιοι, καταδικασμένοι στην απόλυτη σιωπή και στην δια βίου αφάνεια» (!!?), εν ονόματι κάποιας «αληθινής δίκης» και κάποιας «αληθινής απόδοσης δικαιοσύνης» των οποίων το μυστικό γνωρίζεις μόνο εσύ δυνάμει ποιος ξέρει ποιας θείας ενόρασης, τότε εσύ είσαι ο Χρυσαυγίτης. Πάντως είσαι κάποιος που επιχειρηματολογεί όχι μόνο εκτός, αλλά και εναντίον των στοιχειωδών δημοκρατικών κατακτήσεων του ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού. Για να διακανονίσεις ποιος ξέρει ποιες διαφορές με ποιον. Προφανώς με τον εαυτό σου.\n10 Οκτωβρίου 2020 nomadicuniversalityπληροφορική,Αντόνιο Νέγκρι,Ζακ Ντερριντά,Ζαν-Φρανσουά Λυοτάρ,Ζιλ Ντελέζ,Καρλ Μαρξ,Λουί Αλτουσέρ,Νόρμπερτ Βήνερ,κυβερνητική 3 Σχόλια\nτου Μαρκ Αλιζάρ\nΔημοσιεύουμε παρακάτω αποσπάσματα από το βιβλίο: Mark Alizart, Cryptocommunisme, PUF, Παρίσι 2019 (σελ. 9-13, 43-57). Οι σημειώσεις μέσα σε αγκύλες είναι του μεταφραστή.\nΟι κωδικοί του μέλλοντος\nΤο 1968, μια ομάδα χίππηδων ξεκινά ένα οραματικό περιοδικό με τον τίτλο Whole Earth Catalog, το οποίο αναμιγνύει κυβερνητική, οικολογία και σοσιαλισμό, και όλο αυτό υπό την καθοδήγηση της ενόρασης ότι η πληροφορική μπορεί να σώσει τον πλανήτη και να επαναφέρει στο προσκήνιο τον κομμουνισμό.\nΚατά τον ιδρυτή του, τον Στιούαρτ Μπραντ, οι υπολογιστές προορίζονται να θέσουν τέρμα στην αέναη εμπόλεμη κατάσταση μεταξύ των εθνών· είναι επίσης σε θέση να ανακουφίσουν την ανθρωπότητα από το βάρος της εργασίας· είναι μάλιστα ικανοί να επινοήσουν μία νέα φύση όπου, όπως λέει ο ποιητής Ρίτσαρντ Μπράουτιγκαν, «θηλαστικά και υπολογιστές θα ζουν μαζί σε μια αμοιβαία προγραμματισμένη αρμονία υπό τα βλέμματα μηχανών γεμάτων αγάπη και χάρη».\nH επιθεώρηση αυτή γνώρισε αμέσως επιτυχία. Κυκλοφόρησε ταχύτατα στους κύκλους της αντικουλτούρας, αλλά επίσης ανάμεσα στους μηχανικούς και τους προγραμματιστές, και μάλιστα, σύμφωνα με τον ιστορικό Φρεντ Τέρνερ, αυτή η κυβερνο-κομμουνιστική ή «κυβερνο-κοινοτική» ουτοπία συνέβαλε στη διαμόρφωση της κοινωνίας της πληροφορίας στην οποία ζούμε σήμερα. Υπήρξε το φόντο για να εφευρεθεί το διαδίκτυο· αρδεύει τα κοινωνικά δίκτυα και την δημοκρατική τους κουλτούρα. Αποτέλεσε τη βάση για προτάγματα open-source όπως το Linux και η Wikipedia. Και κυρίως, είναι ο λόγος για τον οποίο η Σίλικον Βάλλεϋ μπορεί να αυτοθεωρείται επιφορτισμένη με μία οιονεί θεϊκή αποστολή ευαγγελισμού ανεπίδεκτη αμφισβήτησης.\nΠενήντα χρόνια μετά το πρώτο τεύχος του Whole Earth Catalog, επιβάλλεται η διαπίστωση ότι η αισιοδοξία των τεχνο-χίππηδων υπήρξε αδικαιολόγητη. Είμαστε μάρτυρες του γεγονότος ότι από το διαδίκτυο πλούτισαν οι τράπεζες, οι πολυεθνικές των τηλεπικοινωνιών, οι γίγαντες της διανομής, το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα και οι κεραίες της κοινωνίας του ελέγχου. Στο εμπόριο και τη διαφήμιση συγκροτήθηκαν απίθανα μονοπώλια, τα οποία απειλούν την ίδια τη δημοκρατία που υποτίθεται ότι το Web θα αναζωογονούσε. Τα τείχη μεταξύ των λαών ξαναϋψώθηκαν σχεδόν εξίσου γρήγορα όσο είχαν πέσει. Ο διαπολιτισμικός διάλογος εκφυλίστηκε σε ταυτοτική σύγκρουση. Τα κοινωνικά δίκτυα έγιναν αλγοριθμικές φούσκες όπου η αγανάκτηση αυτοσυντηρείται σε ένα κλειστό κύκλωμα. Για κάποιους, ακόμα και η οικονομία του μερισμού και της συνεισφοράς το μόνο που πέτυχε είναι να εξασφαλίσει δωρεάν εργατικά χέρια στον «γνωσιακό καπιταλισμό». Oι γονιδιακές τεχνολογίες παραμόρφωσαν την «κυβερνητική οικολογία» του ποιητή. Με δυο λόγια, τις τρελές ελπίδες της δεκαετίας του 70 διαδέχθηκε μία απέραντη απογοήτευση, σε βαθμό που έχουμε χάσει πια το μέτρημα των διανοουμένων που μας καλούν να αποσυνδεθούμε από το διαδίκτυο, να σπάσουμε το μονοπώλιο των GAFA ή των FAΝG ή να διαλύσουμε τα big data όπως κάποτε είχαμε διαλύσει το big oil.\nΑντικείμενο του βιβλίου αυτού δεν είναι να αρνηθεί τη διαπίστωση αυτής της αποτυχίας, αλλά ούτε είναι να προσθέσει ακόμα μία φωνή στην ήδη πληθωρική χορωδία αυτών των κατηγοριών. Πράγματι, παρά τις ανεπάρκειές τους, θεωρούμε ότι οι τεχνο-χίππυς είχαν δίκιο να πιστεύουν στη σύζευξη του σοσιαλισμού και της κυβερνητικής.\nΚατά πρώτο λόγο, ξέρουμε πολύ καλύτερα τώρα ότι ο ίδιος ο Μαρξ είχε υποθέσει ότι μία «κοινωνία της γνώσης» θα υπερνικούσε τον καπιταλισμό. Ειδικότερα, ξαναανακαλύπτουμε τους δεσμούς που διατηρούσε ο μαρξισμός με μία επιστήμη γεννημένη την ίδια εποχή, τη «θερμοδυναμική», οι εργασίες της οποίας οδήγησαν στην καθιέρωση της έννοιας της ενέργειας, αλλά επίσης στην πραγματικότητα της έννοιας της πληροφορίας, από την οποία εν μέρει απορρέει η σύγχρονη πληροφορική.\nΈπειτα, οι ίδιοι οι πληροφορικοί άντλησαν τα διδάγματα από την αποτυχία τους. Από τη δεκαετία του 1980, οι κυβερνο-πανκ και ιδίως οι cypher-punks βάλθηκαν να κάνουν ξανά κατοικήσιμο το ψηφιακό σύμπαν. Ανέπτυξαν πρωτόκολλα προστασίας της ιδιωτικής ζωής βασισμένα στην κρυπτογράφηση, από τα οποία προέκυψαν τα «κρυπτονομίσματα», που μπορούν να διορθώσουν σε μεγάλο βαθμό τις αυταρχικές και εμπορευματικές εκτροπές του Web, αν όχι και να προσδώσουν στις κυβερνο-κομμουνιστικές ιδέες την ουσία που τους έλειπε.\nΟι κυβερνο-πανκ και οι cypher-punks σίγουρα θα βρουν εξωφρενικό να τους ανατεθεί ο ρόλος του ελλείποντος κρίκου ανάμεσα στην ιδέα του κομμουνισμού και την πραγματοποίησή της. Εκείνοι προτιμούν να αυτοπεριγράφονται ως πειρατές, ως ελευθεριακοί ή ως «κρυπτο-αναρχικοί», όταν δεν εκδηλώνουν μία ξεκάθαρη απέχθεια για οτιδήποτε έχει στενή ή χαλαρή σχέση με το σοσιαλισμό. Από την άλλη, οι μαρξιστές, καθώς θεωρούν τα κρυπτονομίσματα μία τερατογένεση της πληροφορικής και της χρηματοοικονομίας, δεν θα εκτιμούσαν καθόλου την ιδέα ότι ο Μαρξ θα μπορούσε να ενθουσιαστεί με το Bitcoin.\nΩστόσο, ο ίδιος ο Μαρξ (και ο Χέγκελ) μίλησαν για τις «πανουργίες» του Λόγου και της «διαλεκτικής» … Η ιστορία προχωρά ως τυφλοπόντικας, σκάβοντας στα τυφλά στοές κάτω απ’ τη γη, έλεγαν. Στο κάτω κάτω, αυτή η απρόσμενη συνάντηση μεταξύ «κρυπτο-» και «κομμουνισμού» θα ήταν απλώς μία ακόμα απόδειξη. Ποιος ξέρει, η λέξη «κρυπτοκομμουνιστής», που άλλοτε προσδιόριζε τους συγκαλυμμένους μαρξιστές, ίσως έχει γίνει ήδη το λάβαρο υπό το οποίο υπηρετούν χωρίς να το γνωρίζουν όλοι όσοι δεν έχουν ακόμα πάψει να ελπίζουν στον κωδικό για ένα ευτυχισμένο αύριο.\nΣοβιέτ συν wi–fi\nOι κυβερνο-κοινοτιστές της δεκαετίας του 1960 είχαν σκεφτεί την άρθρωση μεταξύ κομμουνισμού και κυβερνητικής κατά τρόπο όχι πολύ διαφορετικό από τον Μαρξ του “General Intellect”. Είχαν σκεφτεί το διαδίκτυο ως ένα “World Brain” το οποίο, συσσωρεύοντας μια ποσότητα πληροφορίας οιονεί άπειρη και διαχέοντάς την σε μια ταχύτητα οιονεί άπειρη, θα παρήγαγε μία αξία οιονεί άπειρη.\nΕίναι ενδιαφέρον ότι στο ίδιο συμπέρασμα κατέληξε και ο Νόρμπερτ Βήνερ, ο πατέρας της κυβερνητικής. Στο βιβλίο του Cybernétique et société διακηρύσσει ότι θα πρέπει να μεταφερθούν σε κλίμακα ολόκληρων κοινωνιών οι αρχές που διέπουν την επεξεργασία της πληροφορίας. Η δημοκρατία θεωρεί ότι μπορεί να περιγραφεί ως ένα θερμοδυναμικό σύστημα που επιτυγχάνει την ισορροπία (την «ομοιόσταση») χάρη σε θετικούς βρόγχους ανάδρασης. Aπό αυτό συνάγει ότι η κατάστασή της είναι τόσο καλύτερη, όσο ενθαρρύνουμε το σχηματισμό παρόμοιων βρόγχων μέσα στην κοινωνία και όσο πολλαπλασιάζουμε τους διαύλους εκπομπής και υποδοχής της πληροφορίας.\nΗ θέση αυτή, διατυπωμένη μέσα σε ένα κλίμα ψυχρού πολέμου σημαδεμένου από διώξεις κομμουνιστών, ερμηνεύτηκε ως μία δήλωση πίστης του κύκλου των πληροφορικάριων στην ιδεολογία της «αόρατης χειρός» που δημιουργεί αυθορμήτως ισορροπίες εντός μιας ελεύθερης αγοράς όπου τα άτομα συμπεριφέρονται ως μόρια κάποιου αερίου. Τα γεγονότα διαψεύδουν αυτή την ερμηνεία. Κάποιες σελίδες του βιβλίου του Βήνερ απορρίπτουν εξίσου τον καπιταλισμό όσο και το σταλινισμό, κατά τρόπο αρκετά καινοφανή και προκλητικό για την εποχή. Αυτό που ανησυχεί τον Βήνερ –όπως και όλους τους διανοουμένους που είχαν τρομοκρατηθεί από τον κίνδυνο πυρηνικής σύγκρουσης πυροδοτημένης από κάποιον Dr. Strangelove- είναι η ιδιωτικοποίηση της εξουσίας, και αυτή κάλλιστα μπορεί να συμβεί υπό καπιταλιστικό καθεστώς, με τα εργαλεία που προσφέρει η πληροφορική. Αλλά το καλύτερο αντίδοτο για τους κινδύνους που θέτει η πληροφορική είναι, κατ’ αυτόν, η ίδια η πληροφορική, εφόσον εφαρμοστεί ολικά, πράγμα που τον οδηγεί να ονειρεύεται μία «ενοποιημένη κυβέρνηση της Γης» βασισμένη σε αλγορίθμους που να ενεργούν κατά τρόπο ουδέτερο, αυτόματο και αποκεντρωμένο –ένα σχέδιο άλλωστε που θα τεθεί σε εφαρμογή με πρωτοβουλία ενός κομμουνιστή πολιτικού, του Σαλβαδόρ Αλιέντε, τη δεκαετία του 70. Το πρόγραμμα CyberSyn, από τις λέξεις Cybernetic Synchronisation, που συνέλαβε ο Στάφφορντ Μπήρ, ένας ερευνητής αρκετά εκκεντρικός (κυκλοφορούσε με λιμουζίνα και κάπνιζε πούρα), προέβλεπε ότι συλλέγονται δεδομένα στα εργοστάσια και διαβιβάζονται με τέλεξ σε ένα κέντρο εντολών όπου ένας υπολογιστής αναλαμβάνει να εξασφαλίζει τη συστημική σταθερότητα της οικονομίας αυτόματα και αποκεντρωμένα.\nΚαθώς η αποτυχία του «υπαρκτού σοσιαλισμού» γινόταν όλο και πιο φανερή, η κυβερνητική άρχισε να προσελκύει κομμουνιστές οι οποίοι δεν δίσταζαν πλέον να παίρνουν αποστάσεις από το ενεργειοκρατικό δόγμα του κόμματος. Έτσι, βρίσκουμε ίχνη κυβερνητικής στον Λουί Αλτουσέρ, τα οποία ίσως προέρχονται από τον στρουκτουραλισμό του: ο Κλωντ Λεβί-Στρως ήταν ακροατής στις «διαλέξεις Macy» οι οποίες συγκέντρωναν τον ανθό της μεταπολεμικής κυβερνητικής, ο Ζακ Λακάν ήταν παθιασμένος με την πληροφορική, ενώ ο Νόαμ Τσόμσκι χρησιμοποίησε γλώσσες προγραμματισμού για να αναπτύξει τη γλωσσολογική δουλειά του πάνω στη γενετική γραμματική. Eφοδιασμένος με αυτές τις αποσκευές, ο Αλτουσέρ ισχυρίστηκε ότι ο κομμουνισμός δεν υπέφερε τόσο από το ότι είχε περιπέσει στην ομηρία αυταρχικών και κοινωνιοπαθών ηγετών που θα έπρεπε να εξαλειφθούν ώστε να αναδυθεί ένας «σοσιαλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο», όπως πίστευαν ο Σαρτρ και ο Μερλώ-Ποντύ, όσο από το ότι παρέμεινε εγκλωβισμένος σε μία «ανθρωπιστική» θέαση της πολιτικής. Με αυτό δεν εννοούσε ότι ο Μάο ή ο Στάλιν ήταν υπερβολικά συναισθηματικοί, αλλά ότι ήταν το γελοιογραφικό παράδειγμα του «μεγάλου ανδρός» ο οποίος πρόδιδε την ιδέα που έτρεφε ο Μαρξ για μια διαφορική πολιτική. Αντίστροφα, ο Αλτουσέρ σκέφτηκε ότι ο μόνος τρόπος για να σώσουμε τον κομμουνισμό συνίστατο στο να γυρίσουμε την πλάτη στην «μεταφυσική του υποκειμένου» και να ασπαστούμε τη ριζοσπαστική ιδέα κατά την οποία η ιστορία κατευθύνεται από μόνη της, ότι είναι μια «διαδικασία χωρίς υποκείμενο». Ο κομμουνισμός του είναι μία δομή: ένα σύστημα με πολλές εισόδους, χωρίς κέντρο, χωρίς διοίκηση, που περιέχει πολλαπλά υπο-συστήματα τα οποία αρθρώνονται το ένα με το άλλο κατά τρόπο «επικαθορισμένο», πράγμα που σημαίνει ότι δεν καθορίζονται «μονόπλευρα» αλλά μέσω βρόγχων που εξασφαλίζουν τη συνοχή του, κατά το παράδειγμα που δίνει η κυβερνητική με τις «λούπες» και τις «ανατροφοδοτήσεις» της.\nΤέλος, η ίδια η υπόθεση του Μαρξ περί του General Intellect τράβηξε την προσοχή ενός ρεύματος της ριζοσπαστικής αριστεράς τη δεκαετία του 70. Εκκινώντας από την αρχή ότι η εργασία καταλήγει πάντοτε να ευνοεί τον καπιταλισμό, καθότι του παρέχει την ενέργεια με την οποία τρέφεται, το εξαιρετικά πρωτότυπο κίνημα των «εργατιστών», στο οποίο πρωτοστατούσαν ο Αντόνιο Νέγκρι και ο Μάριο Τρόντι, κήρυξε την αυτοκαταστροφή της εργατικής τάξης. Το ζητούμενο ήταν να διαρρήξουμε το δεσμό μεταξύ μαρξισμού και ενεργειοκρατίας, προς όφελος εκείνης της πληροφορικής υπεραξίας της οποίας ο Μαρξ αναγγέλλει την έλευση. Πλην όμως, οι εργατιστές δεν συνδέθηκαν με τους κυβερνο-κοινοτιστές. Όπως ο Μαρξ, έτσι και αυτοί παρέμειναν επιφυλακτικοί όσον αφορά την ικανότητα μιας κοινωνίας της πληροφορίας να οδηγήσει από μόνη της στην ανάδυση του κομμουνισμού. Έτσι, δεν αιφνιδιάστηκαν όσο εκείνοι από την αποτυχία της πληροφορικής επανάστασης την οποία διαπιστώνουμε σήμερα.\nΣύμφωνα με τους εργατιστές και τους κληρονόμους τους, υπάρχουν δύο κύριοι λόγοι για αυτή την αποτυχία. Ο πρώτος είναι ότι οι υπολογιστές δεν μετέβαλαν την κυριότητα του πάγιου κεφαλαίου. Και μάλιστα, την αξία την οποία παράγει η πληροφορία την καρπώνονται όλο και λιγότερα χέρια. Σε ένα βιβλίο με τον τίτλο «Πρωτόκολλο. Πώς ο έλεγχος εξακολουθεί να υπάρχει μετά την αποκέντρωση», ο Αλεξάντερ Γκάλλογουέι υπενθυμίζει ότι ξεχνάμε εύκολα πόσο το διαδίκτυο βασίζεται σε ένα σύστημα υποδομών [logistique] πολύ ιδιαίτερο, και πολύ συγκεκριμένο, εν προκειμένω ένα σύστημα άκρως συγκεντρωτικό. Εστιάζοντας στο ψηφιακό στοιχείο, οι κυβερνο-κοινοτιστές ξέχασαν τις πραγματικές οικονομικές συνθήκες παραγωγής του, εμφανίζοντας την παραγωγή των αλγορίθμων που μας κυβερνούν σαν έργο του Αγίου Πνεύματος, ενώ αυτή προφανώς εμπλέκεται με την παραγωγή ανθρώπινων και ιδεολογικών προκαταλήψεων.\nΌπως σωστά είπε ο Ζιλ Ντελέζ, σε μια συζήτησή του ακριβώς με τον Τόνι Νέγκρι: «Σε κάθε τύπο κοινωνίας μπορούμε προφανώς να αντιστοιχίσουμε έναν τύπο μηχανής: απλές ή δυναμικές μηχανές για τις κοινωνίες κυριαρχίας, μηχανές ενεργείας για τις πειθαρχίες, κυβερνητική και υπολογιστές για τις κοινωνίες ελέγχου. Αλλά οι μηχανές δεν εξηγούν τίποτε, πρέπει να αναλύσουμε τα συλλογικά συναρμολογήματα, μέρος μόνο των οποίων αποτελούν οι μηχανές. Μπροστά στις προσεχείς μορφές ασταμάτητου ελέγχου σε ανοιχτό χώρο, οι σκληρότεροι εγκλεισμοί μπορεί να μας φαίνεται ότι ανήκουν σε ένα ξένοιαστο και ευτυχισμένο παρελθόν. Η αναζήτηση ‘καθολικών εννοιών της επικοινωνίας’ πρέπει να μας κάνει να τρέμουμε».\nΌσο παράδοξο όμως κι αν ακούγεται, είναι πιθανό το πρόβλημα της «κοινωνίας της πληροφορίας», όπως αποκαλούμε τις κοινωνίες μας, να είναι ακριβώς η έλλειψη πληροφορίας.\nΚατά της επικοινωνίας\nΣτη συζήτησή του με τον Νέγκρι, ο Ντελέζ χρησιμοποιεί αυτή την παράξενη διατύπωση: ότι, αν οι κοινωνίες ελέγχου ή επικοινωνίας γεννήσουν μορφές αντίστασης, αυτό δεν θα συμβεί «στο βαθμό που οι μειονότητες θα μπορούσαν να ξαναπάρουν το λόγο. Ίσως ο λόγος, η επικοινωνία έχει διαφθαρεί». Το πρόβλημα, συνεχίζει ο Ντελέζ, έγκειται στη σχέση επικοινωνίας και χρήματος. «Μέσα στο λόγο και την επικοινωνία έχει πλήρως διεισδύσει το χρήμα –όχι συμπτωματικά, αλλά εκ φύσεως». Η ανάλυση αυτή εν μέρει συναντάται με εκείνη των εργατιστών. Για εκείνους, το κεφάλαιο δεν κατανέμει τον πλούτο της παραγόμενης πληροφορίας κατά τη δίκαιη αξία του. Αλλά οι δύο κριτικές δεν επικαλύπτονται πλήρως. Στη σκέψη του εργατισμού, το πρόβλημα είναι ότι η πληροφορία δεν μετατρέπεται ορθώς σε μετρητά, χειροπιαστά και κουδουνιστά. Ο Ντελέζ αντίθετα σκέφτεται ότι θα έπρεπε η πληροφορία να μην αφήνεται ποτέ να μετατραπεί σε χρήμα. «Απαιτείται μια υπεξαίρεση του λόγου. Η επικοινωνία ποτέ δεν ήταν δημιουργία. Το σημαντικό θα είναι ίσως να δημιουργήσουμε κενά μη-επικοινωνίας, διακόπτες, για να ξεφεύγουμε από τον έλεγχο».\nΗ διατύπωση αυτή ωστόσο μπορεί να νοηθεί κατά δύο αντίθετους τρόπους. Μπορούμε να σκεφτούμε ότι ο Ντελέζ οραματίζεται μια πληροφορία που θα αντιστεκόταν στη χρηματική της οικειοποίηση, μια κοινωνία της πληροφορίας που θα είχε «χακαριστεί», προκειμένου να διατηρηθούν μέσα της ζώνες αποσύνδεσης, μη εμπορευματικές. Αλλά μπορούμε και να σκεφτούμε ότι ο Ντελέζ ενδιαφέρεται για το γεγονός ότι ανταλλάσσουμε απλώς πληροφορία «φτωχή» σε πληροφορίες («επικοινωνία»), δίπλα στην οποία υπάρχει μια πληροφορία «πλούσια» σε πληροφορίες («η δημιουργική πράξη»). Αυτή λοιπόν η «πλούσια» πληροφορία, στο μέτρο που «αξίζει», θα μπορούσε να έχει την ικανότητα να είναι από μόνη της η μορφή-χρήμα του εαυτού της. Θα μπορούσε να ανταλλάσσεται χωρίς να περνά από το στάδιο της μετατροπής σε χρήμα, εκεί όπου ασκείται ο «έλεγχος», εκεί όπου βρίσκεται πράγματι το ρήγμα απ’ το οποίο οι φορείς της μετατροπής, οι χρηματιστές και οι κεφαλαιούχοι, μπορούν να εισέλθουν μέσα στην κοινωνία της πληροφορίας.\nΑπό τα τέλη της δεκαετίας του 60, μετά την ανακάλυψη του DNA, καταλάβαμε ότι ο γενετικός κώδικας δεν είναι καθόλου ένα καθαρό πρόγραμμα συγκείμενο από bits: δεν μπορεί να γίνει αντιληπτός αν δεν ενταχθεί στο χώρο, αν δεν γειωθεί στη χημεία των μορίων που τον εκφράζουν και, επιπλέον, είναι αδιαχώριστος από μία μορφή τυχαιότητας η οποία επιλέγει τα γονίδια που πρέπει να εκφραστούν εκ των υστέρων, επιγενετικά. (…) Με δυο λόγια, αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε ότι, στη φύση, τα πράγματα δεν ανταλλάσσουν απλώς πληροφορία μεταξύ τους όπως εμείς μιλούσαμε στο τηλέφωνο –καλά μονωμένοι από τον εξωτερικό θόρυβο μέσα σε μια καμπίνα-, αλλά είναι πληροφορία, και επιπλέον κολυμπάνε σε έναν τρομερό ορυμαγδό που προκαλούν οι συγκρούσεις των ατόμων μεταξύ τους, τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία, η αρτηριακή πίεση, οι χτύποι της καρδιάς, η θερμοκρασία του σώματος …\nΗ επιστημονική κοινότητα αναγκάστηκε να αναθεωρήσει τον τρόπο με τον οποίο αναπαριστούσε έναν κόσμο διεπόμενο από καθαρές ανταλλαγές πληροφορίας πολύ πριν αποκαλύψει τα όριά του το Web. Μάλιστα, οι φυσικές επιστήμες για ένα διάστημα εξέτασαν το ενδεχόμενο να εγκαταλείψουν τελείως το πληροφορικό μοντέλο, όπως άλλωστε και οι ανθρωπιστικές. Η κριτική του στρουκτουραλισμού από την οποία προέρχεται ο Ντελέζ είναι κριτική της κυβερνητικής. Αλλά ήταν την ίδια στιγμή φανερό ότι αυτό που χρειαζόταν ήταν όχι τόσο μια εγκατάλειψη, όσο μια εμβάθυνση της κυβερνητικής. Προφανώς, αυτό που έθετε πρόβλημα ήταν ο επικοινωνιακός αναγωγισμός της. Δεν επέτρεπε να θέσουμε το δάκτυλο πάνω σε αυτή την πιο βαθιά και μυστηριώδη πραγματικότητα της πληροφορίας που είναι ότι δεν αποτελεί ένα στρώμα νοήματος που τίθεται πάνω στην ενέργεια, αλλά μια έκφραση της ίδιας της ενέργειας, η ενέργεια υπό άλλη μορφή.\nΠώς μπορούμε να πετύχουμε η κοινωνία της πληροφορίας να μην είναι ένας μύλος φλυαρίας, αλλά ένας μύλος που αλέθει, για να επαναλάβουμε την έκφραση του Μαρξ; (…)\nΚατά μία έννοια, αυτό επιχείρησαν να διακρίνουν οι μετα-δομιστές υποστηρίζοντας ότι πρέπει να συμπληρώσουμε το πληροφορικό παράδειγμα με αυτό που του λείπει: το «συμβάν», την «διαφο/ωρά» ή την «ασυμφωνία» [différend]. Κατά τα λοιπά, ποτέ δεν έκοψαν τις γέφυρες ούτε με τον κομμουνισμό, ούτε με την κυβερνητική. Ο Ντελέζ, σε ένα κείμενο σύγχρονο με τη συνέντευξή του στον Νέγκρι, επιδόθηκε σε έναν εντυπωσιακό έπαινο του ανθρώπου προσαυξημένου από την πληροφορική. Ομοίως, ο Ζακ Ντερριντά εξήγησε στο Περί γραμματολογίας ότι η εργασία του επέβαλλε να ριζοσπαστικοποιήσουμε την κυβερνητική του Βήνερ, η οποία θεωρούσε ότι είναι ακόμα πολύ «ανθρωπιστική». Ο Ζαν-Φρανσουά Λυοτάρ προσπάθησε, με το Η μεταμοντέρνα κατάσταση και με Τα άυλα, να σκεφτεί μια νέα πληροφορική για την οποία ελπίζει ότι θα επιτρέψει την έλευση ενός νέου κομμουνισμού.\nΔεν είναι όμως μειωτικό για τους συγγραφείς αυτούς να πούμε ότι δεν ήταν ικανοί να πάνε πέρα από την φιλοσοφική τους διαίσθηση. Μόνο ένα τελευταίο πέρασμα από τη θεωρία της πληροφορίας μπορεί στην πραγματικότητα να δώσει σάρκα και οστά στον κυβερνο-κομμουνισμό.\n R. Brautigan, All Watched over by Machines of Loving Grace, 1967.\n Yann Moulier Boutang, Le Capitalisme Cognitif: La Nouvelle Grande Transformation, ed. Amsterdam, Paris 2008.\n [Ακρωνύμια από τα ονόματα των κολοσσών της ηλεκτρονικής επικοινωνίας: Google, Amazon, Facebook, and Apple και Facebook/ Αmazon/ Netflix/ GOOG αντίστοιχα – Σ.τ.μ.].\n Θα αναφέρουμε τους Εβγκένυ Μορόζοβ, Κάρμεν Ερμοσίγιο, Μπέρναρντ Στίγκλερ, Ρίτσαρντ Μπάρμπρουκ, ή τον Άνταμ Κέρτις, δημιουργό ενός πετυχημένου ντοκυμανταίρ που πήρε τον τίτλο του από το κυβερνο-βουκολικό ποίημα του Μπράουτιγκαν, All Watched over by Machines of Loving Grace, ο οποίος όμως εδώ χρησιμοποιήθηκε με καθαρά ειρωνική σημασία.\n Σκέφτομαι ιδίως την αξιοθαύμαστη δουλειά που έχει γίνει πάνω στο θέμα αυτό εδώ και είκοσι περίπου χρόνια από τους διανοούμενους που συγκεντρώνονται γύρω από το περιοδικό Multitudes, το οποίο ίδρυσε ο Yann Moulier Boutang.\n Βλ. Daniel Bensaïd, Marx l’intempestif, Paris, Fayard 1995· A. Tosel, Communisme de la finitude, Paris, Kimé 1996· J.B. Foster, Marx’s Ecology, New York, Monthly Review Press, 1999.\n Από την αγγλική λέξη cypher, «κρυπτογράφηση».\n Πρβλ. το Crypto-anarchist Manifesto του Τίμοθυ Μέι, διαθέσιμο ηλεκτρονικά.\n [Στο πρωτότυπο, εδώ, όπως και στον τίτλο της συγκεκριμένης ενότητας, χρησιμοποιείται η φράση les lendemains qui codent. Πρόκειται για λογοπαίγνιο αμετάφραστο στα ελληνικά, το οποίο παραλλάσσει μία πολύ γνωστή φράση που χρησιμοποιείται κοινώς στα γαλλικά για να δηλώσει την ελπίδα σε ένα καλύτερο αύριο, les lendemains qui chantent (κατά λέξη: «οι επαύριο που τραγουδούν»), αλλάζοντας το ρήμα σε «που κωδικοποιούν». Σ.τ.μ.].\n Έκφραση του H.G. Wells.\n Πρωτοκυκλοφόρησε στα αγγλικά το 1950 με τίτλο The Human Use of Human Beings.\n Οι σελίδες άλλωστε αυτές αφαιρέθηκαν από τον εκδότη κατά τη δεύτερη έκδοση, την περίοδο του μακκαρθισμού.\n Alexander R. Galloway, How Control Exists after Decentralization, ΜΑ MIT Press 2004.\n Gilles Deleuze, «Contrôle et devenir, entretien avec Toni Negri», στο: Pourparlers, Παρίσι, Minuit 2003.\n J. Monod, Le Hasard et la Nécessité, Paris, Seuil 1970 [Ζακ Μονό, Η τύχη και η αναγκαιότητα, Ράππα, Αθήνα 2008].\n Στο έργο του Foucault (1986).


Ο Πατέρας των Τριών Ανιψιών | ΚΟΜΙΞ Wiki | Fandom\nΝτον Ρόσα (πρώτο δέντρο)\nΝτον Ρόσα (δεύτερο δέντρο)\n2.1 Ποιος είναι ο κύριος;\n2.2 Πρώτη αναφορά στα στριπ\n2.3 Αποσάφηνιση ενός λάθους\n2.4 Στον Μπαρκς\n2.5 Στον Ρόσα\n2.5.1 Από την συνέντευξη του Ρόσα στον Oneman\nΟ άντρας αυτός συνάντησε και παντρεύτηκε την Ντέλλα Ντακ, την αδελφή του Ντόναλντ Ντακ, κάπου το 1930. Η Ντέλλα γέννησε τον Χιούη, Λιούη και Ντιούη Ντακ το 1940. Μερικά χρόνια αργότερα, έστειλε τα παιδιά να ζήσουν μαζί με τον Ντόναλντ. Είναι άγνωστο το τι συνέβη στο σύζυγο της, του οποίου, μετατρέποντας τον έτσι σε έναν από τους πιο αινιγματικούς χαρακτήρες στο σύμπαν των Ντακ.\nΤο ποιος είναι ο πατέρας των Χιούη, Λιούη και Ντιούη Ντακ αποτελούσε (και αποτελεί) ένα μυστήριο για πολλά χρόνια. Αρκετοί αναγνώστες των κόμικς είχαν προσπαθήσει να λύσουν το αίνιγμα επινοώντας φανταστικά πρόσωπα. Ο συγκεκριμένος πάπιος είναι σαν να μην υπάρχει... Ο σύζυγος της Ντέλλας είναι ένας άγνωστος ανύπαρκτος και ανώνυμος τύπος που θα παραμείνει ανώνυμος μέχρι κάποιος δημιουργός να μας αποκαλύψει περισσότερα. Πάντως, φαίνεται πως το επώνυμό του είναι Ντακ, αφού και τα παιδιά του έχουν αυτό το επίθετο. Ωστόσο, όπως και η Νταίζυ, δεν έχει την παραμικρή σχέση με την οικογένεια των Ντακ, απλά πρόκειται για συνωνυμία.\nΠρώτη αναφορά στα στριπ\nΑποσάφηνιση ενός λάθους\nΓια τις ανάγκες του Γενεαλογικού μου δέντρου αναγκάστηκα να επινοήσω πολλούς ήρωες,όπως ο Φέργκους Μακ Ντακ. Το μόνο μυστήριο που δεν έλυσα είναι το ποιος είναι ο πατέρας των Χιούη, Λιούη και Ντιούη. Ίσως δώσω μια απάντηση αργότερα!\nΣτο πρώτο γενεαλογικό δέντρο του Ρόσα, το πρόσωπο του είναι κρυμμένο πίσω από ένα πουλί ενώ στο δεύτερο μας δείχνει κανονικά το πρόσωπο του και μοιάζει με αυτό που έχει σχεδιάσει ο Μάρκ Γουόρντεν για το δέντρο του Μπαρκς. Δυστυχώς, δεν ικανοποίησε ποτέ την επιθυμία των αναγνωστών όσον αφορά το μυστήριο για την ταυτότητα του και την ιστορία του.\nΑπό την συνέντευξη του Ρόσα στον Oneman\nΓια όλη την εικοσαετία που δημιουργούσα Barks Duck ιστορίες οι φανς πάντα με ικέτευαν να απαντήσω σε αυτό το ερώτημα, στο τι συνέβη στους γονείς των Χιούη, Λιούη και Ντιούη. Και σκέφτηκα πολύ πώς να το προσεγγίσω. Ποια μπορεί να ήταν η εξέλιξη μιας τέτοια πλοκής; Σκέφτηκα τέσσερις.\nΥπάρχει ένα #5; Είχα ένα στο μυαλό πίσω στο 1990 όταν πρωτοπήγα να δουλέψω για την Egmont και έμαθα πως (αντιθέτως με την Αμερική) η Ευρώπη ήταν μια ήπειρος γεμάτη λάτρεις των παπιών του Μπαρκς που ήθελαν κάποιος να πει αυτή την ιστορία. Έβαλα ακόμα και μια σκηνή στο στόριμπορντ μιας από τις πρώτες ιστορίες μου για την Egmont (Επιστροφή στην Ζαναντού) που υπονοεί αυτό το 5ο ενδεχόμενο.\nΈνα καρέ που αφαίρεσε ο Ρόσα.\nΤο ίδιο καρέ διαφορετικό.


Θεόδοτος: ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΤΗΣ ΑΓΚΙΤΠΡΟΠ ΚΑΙ Ο ΕΓΓΟΝΟΣ ΤΩΝ ΜΠΕΝΑΚΗΔΩΝ\nΘα μου πει τώρα κάποιος επαΐων: Ναι, αλλά οι ντόπιες Μακεδόνισσες είναι πολύ χαριτωμένες κοπέλλες. Ε, αυτό είναι: εδώ ευρισκόμεθα. Πραγματικά, οι ντόπιες Σλαβομακεδόνισσες, σαν Σλάβες που είναι, ξανθές κ.λπ., είναι πραγματικά πολύ χαριτωμένες. Η μητέρα του Χρ. Σαρτζετάκη λοιπόν πράγματι ήταν χαρακτηριστικός τύπος σλαβομακεδόνισσας.\nΤο ερώτημα όμως παραμένει: Γιατί την παντρεύτηκε ο πατέρας του Χρήστου Σαρτζετάκη, ο εκ της λεβεντογέννας Κρήτης χωροφύλαξ; Εδώ, παλληκάρια μου, οι γνώμες διίστανται, που λέγανε και οι παλιότεροι. Η συνήθης εκδοχή έχει ως εξής. (Σας τη λέω, αν και όποιος λίγο καταλαβαίνει τι γίνεται στην Ελλάδα μπορεί να τη φανταστεί και μόνος του.) Κόρη μακεδονομάχου πιστού στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως (το Οικουμενικό ντε, που δεν εκπροσωπεί τίποτα, αλλά το κρατάνε οι Τούρκοι, επειδή έτσι τους λένε οι Αμερικανοί, για να μη το πάρουνε οι Ρώσοι) καθώς ήταν η μητέρα του μετέπειτα Προέδρου της Δημοκρατίας μας, αγαπήθηκε από τον λεβεντογεννημένο Κρητικό χωροφύλακα, τον παντρεύτηκε και ιδού ο Χρήστος Σαρτζετάκης.\nΥπάρχει όμως και άλλη εκδοχή: Οι Κρητικοί, οι οποίοι εκτενώς έδρασαν κατά τη διάρκεια του «Μακεδονικού Αγώνος» (1904-1908), είχανε κάνει φοβερή σφαγή γυναικοπαίδων ειδικά στο χωριό της μητέρας του Σαρτζετάκη. (Καθόλου απίθανο, εάν αναλογιστεί κανείς τη δράση της Κρητικής Χωροφυλακής, στη Νότια Ελλάδα, κατά τα έτη 1917-1920.) Μιλάμε για σκηνές αδιανόητες ακόμη και κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας στον Μοριά και τα νησιά. Όπως λέγεται, ενέσκηψαν οι λεβεντογεννημένοι Κρητικοί στο σλαβομακεδονικό χωριό την ώρα που γινόταν γάμος και κατέσφαξαν περίπου τους πάντες που, μαζεμένοι σε ένα από τα σπίτια του χωριού γιορτάζανε τον γάμο. (Σύμφωνα με την παράδοση, μόνο ο γαμπρός σώθηκε, κοντούλης καθώς ήταν, επειδή τον έκρυψε η πόρτα, που ξαφνικά ανοίξανε οι Κρητικοί και αρχίσανε να σκοτώνουνε τους άοπλους άντρες και τα γυναικόπαιδα.) Ε, μετά, ο πατέρας του Χρ. Σαρτζετάκη, αφότου κατατάχτηκε στη Χωροφυλακή, ζήτησε να μετατεθεί στο χωριό της Μεγάλης Σφαγής και, για να «εξιλεωθεί» (αυτός ο ίδιος; η οικογένειά του; συνολικώς η λεβεντογέννα Κρήτη; ένας Θεός ξέρει!) παντρεύτηκε γυναίκα από το χωριό.\nΕσείς, φίλοι και αναγνώστες του Θεόδοτου, μπορείτε να πιστέψετε όποια από τις δύο εκδοχές θέλετε. Εγώ πάντως, εδώ και καιρό εντρυφώντας στους διάφορους «ήρωες» που κατά φουρνιές, ιδίως από κατά τον 20ό αιώνα έχει βγάλει αυτός ο τόπος, σας δηλώνω ότι πιστεύω τη δεύτερη, δηλαδή εκείνη της Μεγάλης Σφαγής στο χωριό της Φλώρινας. Και ως ένδειξη (όχι απόδειξη βέβαια) θεωρώ το ότι ο κ. Σαρτζετάκης, όποτε γινόταν λόγος για την περίφημη ρήση του Ισοκράτη: Έλληνες καλούνται οι της παιδείας της ημετέρας μετέχοντες, αντιδρούσε ακαριαίως. Α, όλα κι όλα! Οι Έλληνες είναι Φυλή, με αδιάσπαστη αιματική συνέχεια, και όχι καρπός/προϊόν Παιδείας. Και αυτός δηλαδή, στο πιο ευγενικό και ευπρεπές βέβαια, έλεγε ό,τι λένε οι Καραμανλήδες (απόγονοι Μακεδονομάχων και αυτοί ), οι κάθε λογής Βενιζέλοι (απόγονοι Αγωνιστών του... 1821), οι Μινέικο (απόγονοι ηρώων των Βαλκανικών πολέμων) και όλες οι άλλες δημοκρατικές δυνάμεις που μας ρουφάν το αίμα: Κατευθείαν απόγονοι του Περικλή και βάλε... Άρα συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο\nΘα μου πείτε τώρα: Καλά, τι σχέση έχουν όλ’ αυτά με τον Σαμαρά και τη Μέρκελ; Ε, να σας πω. Λοιπόν, μετά από κάθε κρίσιμον καμπήν της Εθνικής μας Ιστορίας, ανευρίσκεται ένας λογοτέχνης που προωθεί στις «μάζες» την εκδοχή των γεγονότων που αρέσει στο καθεστώς. Δηλαδή: Πέφτει π.χ. το 1974 η «χούντα»; Πάπ! βρίσκεται ο Φρέντυ Γερμανός, που παίρνει συνεντεύξεις από τη μητέρα του Ανδρέα Παπανδρέου, τη Σοφία Μινέικο, και φτιάχνει τον θρύλο (δηλαδή μύθο) ότι ο Μινέικο, από οικογένεια της οποίας ο οικογενειακός τάφος είναι στο Βίλνιους της... Λιθουανίας, ήταν Πολωνός φιλέλλην που, το 1913, παρέδωσε τα Γιάννενα στον Ελληνικό Στρατό. (Ακριβώς το αντίθετο έγινε βέβαια.) Έχουμε τα γεγονότα των ετών 1941-1944 στην Αθήνα; Παπ! επέρχεται ο Δημήτριος Ψαθάς και δίδει λογοτεχνικώς την επίσημη εκδοχή. Έχουμε την ελληνογερμανική σύγκρουση του 1941 στο Ρούπελ; Παπ! επέρχεται ο Ζαλοκώστας και επίσης δίνει την επίσημη εκδοχή. Έχουμε το 1821; Παπ! εμφανίζεται ο Σπύρος Μελάς και επίσης δίνει την επίσημη εκδοχή.\nΠροσέξτε όμως! Όλα αυτά καθόλου δεν σημαίνουν ότι ο Γερμανός, ο Μελάς, ο Ζαλοκώστας, ο Ψαθάς και όλοι οι άλλοι που κάνανε αυτήν τη δουλειά ήταν λογοτεχνικώς αμελητέες ποσότητες. Ακριβώς το αντίθετο! Υπήρξαν σπουδαίοι λογοτέχνες οι οποίοι, κάποια στιγμή, δέχτηκαν, για διάφορους λόγους, να μπουν στην υπηρεσία του καθεστώτος –ή μάλλον της αθέατης κυβέρνησης αυτού του τόπου- και ανέλαβαν να «φρονηματίσουν» τις επόμενες γενεές.\nΚορυφαία σε αυτήν την σειρά των μεγάλων λογοτεχνών που είχαν θελήσει ή, έστω, αναλάβει να δώσουν την επίσημη εκδοχή υπήρξε η Πηνελόπη Δέλτα, γιαγιά του Αντώνη Σαμαρά. Το λογοτεχνικό της ταλέντο υπήρξε αναμφισβήτητο. Η ιστορία όμως του «Μακεδονικού Αγώνα» που ανέλαβε να μας παρουσιάσει υπήρξε πλήρως αντεστραμμένη: Τα πράγματα γίνανε όπως τα είπε αλλά αυτοί που, στα Μυστικά του Βάλτου π.χ., παρουσιάζονται ως θύματα στην πραγματικότητα είναι οι θύτες. Κάποιος, κάποτε, εδώ στην Ελλάδα είχε πει ότι πρέπει κανείς να λέει όχι «Μακεδονικός» μα «Αντιμακεδονικός Αγών».\nΔυστυχώς, παλληκάρια μου, πιστεύω πως έχει δίκιο.\nΟι Μπενάκηδες –και ιδίως αυτοί που πλαισιώσανε τον Ελευθέριο Βενιζέλο- ήταν οικογένεια ιουδαϊκής καταγωγής, όπως και πολλές άλλες, από τις ισχυρές και πλούσιες στην Ελλάδα. Η Πηνελόπη Δέλτα, κόρη του Εμμανουήλ Μπενάκη, σπόνσορα γενικώς του κόμματος των Φιλελευθέρων και προσωπικώς του Ελευθέριου Βενιζέλου, ήτανε άθεη. Το βιβλιαράκι της Η ζωή του Χριστού το είχε γράψει για να εξευμενίσει τη μητέρα της, που την ήθελε «πιστόν τέκνον» της (Αγιωτάτης, ως γνωστόν) Εκκλησίας μας. Είχε μια θυελλώδη ερωτική σχέση με τον Ίωνα Δραγούμη και λέγεται πως για αυτό ο ίδιος ο Εμμανουήλ Μπενάκης μεθόδευσε τη θανατική εκτέλεση του Δραγούμη το 1920 από τις βενιζελικές συμμορίες που τότε λυμαίνονταν ιδίως την Αθήνα. Όπως ήδη έχει γραφεί στον Θεόδοτο, αυτοκτόνησε το 1941 και, όσον αφορά την ταφή της, δεν ήθελε παπά. Η Εκκλησία όμως του φιλοχρίστου Γένους των Ελλήνων Ορθοδόξων Χριστιανών δεν ήταν δυνατόν να αφήσει να πάει έτσι, αλειτούργητη κοτζάμ Μπενάκη. Έτσι πήγε και έκανε την κηδεία της αυτοπροσώπως ο τότε Μακαριώτατος Μητροπολίτης Αθηνών και πάσης Ελλάδος.\nΟ Αντώνης Σαμαράς, γιος γνωστού γιατρού που δρούσε κυρίως στην Αθήνα, λέγεται ότι έφυγε στις Η.Π.Α., για να σπουδάσει Ιατρική. Εκεί όμως τον πλησιάσανε ομογενείς (σαν κι αυτούς, να πούμε, που τώρα ισχυρίζονται πως πουλάνε αέρα κοπανιστό στα Αμερικανάκια) και του δώσανε τη δυνατότητα να ασχοληθεί με την πολιτική. Έτσι, αντί για Ιατρική, «σπούδασε Κοινωνιολογία» στο Χάρβαρντ, με συμφοιτητή του τον Γιωργάκη Παπανδρέου: Μένανε μάλιστα στο ίδιο δωμάτιο, αλλά αυτό αποκαλύφθηκε μόνο πρόσφατα.\nΜέντορας τού Σαμαρά στην Αθήνα υπήρξε ο Ευάγγελος Αβέρωφ-Τοσίτσας. (Θα γράψουμε γι’αυτόν άλλη φορά.) Ο Αβέρωφ-Τοσίτσας, Βλάχος από το Μέτσοβο, υπήρξε στέλεχος του κεντρώου χώρου, μέχρις ότου ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έγινε, το 1955, πρωθυπουργός, οπότε τον προσέγγισε (όπως π.χ. ο Τρότσκυ τον Λένιν, να πούμε) και έκτοτε έγινε «στενός συνεργάτης» του, με ειδικότητα τα Εξωτερικά και τις Ἐνοπλες Δυνάμεις. Εάν ο Σαμαράς δεν είχε προσελκύσει την αντιπάθεια της οικογένειας Μητσοτάκη, θα είχε γίνει πολύ προ πολλού πρωθυπουργός. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης όμως έχει δική του άποψη σε πάρα πολλά θέματα – ιδίως αυτά που αφορούν τον ίδιο, προσωπικώς, και τα νεότερα μέλη της οικογένειάς του. ¨Εφερε π.χ. με τη βοήθεια των κκ. Κ.Σβολόπουλου και Ευ. Κωφού τον Θοδωρή Κουλουμπή στην Ελλάδα και έστησε το ΕΛΙΑΜΕΠ, αλλά δεν ήταν διατεθειμένος να αφήσει τον Σαμαρά -και τον κάθε Σαμαρά- να ανακόψει το μέλλον της κόρης του.\nΗ Μέρκελ σε νεαρή ηλικία ως στέλεχος του ΚΚΑΓ\nΓια τη Μέρκελ, πάλι, τα έχουμε γράψει και ξαναγράψει στον Θεόδοτο (νομίζω ο κ. Α. Γιαννάς). Είναι κόρη Ιουδαίου, που δήλωσε Λουθηρανός, έγινε... πάστορας και μετά διέφυγε (εδώ είναι το καταπληκτικό) όχι από την Ανατολική Γερμανία στη Δυτική μα το ανάποδο, από τη Δυτική στην Ανατολική. Το όνομα «Μέρκελ» δεν είναι το δικό της αλλά κάποιου με τον οποίο είχε παντρευτεί και μετά τον χώρισε αλλά κράτησε το όνομα. Μετά σταδιοδρόμησε στην Κομμουνιστική νεολαία, στον μηχανισμό του Κομμουνιστικού κόμματος (στην Αγκιτπροπ συγκεκριμένα) και μετά την ενοποίηση της Γερμανίας μπήκε, χάρη στον Χέλμουτ Κολ, στο Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα. (Παντού και πάντοτε οι Ιουδαίοι επιδιώκουνε να ελέγχουν τη Δεξιά, διότι την Αριστερά ούτως ή άλλως την έχουνε στο χέρι.) Τώρα έρχεται εδώ, για να συνεννοηθεί με τον άλλο κρύπτο, τον Σαμαρά. Τι θα βγει από τη συνάντηση και τις συνεννοήσεις αυτές; Τίποτα, απολύτως τίποτα το καλό για τον Ελληνικό Λαό. Και τούτο, διότι όπως είχε γράψει ο Ερνέστος Ρενάν\nΟπουδήποτε επικρατεί ο Ιουδαίος ο άλλος δεν μπορεί να ζήσει.\nΌλα τ’άλλα δεν είναι παρά για τους αφελείς - και τους εκ πεποιθήσεως δημοκράτες.\nΛίγα, πολύ λίγα μένουνε, για να συμπληρωθεί το παζλ, παλληκάρια μου. Ξέρετε τι παίζετε σήμερα στην Ευρώπη μας; Το εξής. Οι Ιουδαίοι της Αμερικής, αυτοί που τυπώνουνε τα δολλάρια ντε!, λένε στους ευρωπαϊκούς λαούς: Εμείς θα σας δώσουμε την ευκαιρία να επιτύχετα ό,τι αιώνες προσπαθούσατε και θέλατε, αλλά χωρίς να το κατορθώσετε. Θα έχετε όμως αρχηγό τον Ιουδαίο που σας υποδείξουμε εμείς.\nΤι θέλανε οι Γερμανοί; Την κυριαρχία στην Ευρώπη. Την έχουνε – αλλά με τη Μέρκελ ακλόνητη στο πρωθυπουργικό αξίωμα. Τι θέλανε οι Γάλλοι; Να τους υπολογίζουνε. Εντάξει, αλλά θα έχουνε Πρόεδρο Δημοκρατίας τον Σαρκοζύ πρώτα και τον Ολλάντ (επίσης Ιουδαίο) τώρα. Τι θέλουνε οι Άγγλοι; Όχι πολλά-πολλά με την ηπειρωτική Ευρώπη. Ουδέν πρόβλημα, μόνο που θα έχουνε τον Κάμερον, όχι κρυπτοϊουδαίο αλλά φανερό Ιουδαίο. Τι θέλουνε οι Ρώσοι; Να ξαναφτιάξουνε την αυτοκρατορία τους που διέλυσε ο Γέλτσιν και ο Γκορμπατσώφ. Εντάξει, αλλά ο Πούτιν θα υπολογίζει τον Μεντβέντιεφ (καθαρό Ιουδαίο) και θα κάνει ό,τι του λέει (ο Μεντβέντιεφ στον Πούτιν και όχι το αντίστροφο).\nΚαι για να έρθουμε και στα δικά μας. Τι φοβούνται οι Έλληνες; Τους Τούρκους! No problem από εδώ και στο εξής. Μόνο που θα μας προστατεύει το Ισραήλ.\nΚαταλάβατε πώς παίζεται το παιγνίδι;\nPosted by Θεόδοτος at 7:21 μ.μ.\nΚρυπτοϊουδαίος 10 Οκτωβρίου 2012 - 12:32 π.μ.\nΟ Σαρτζετάκης υπερασπίζεται την ελληνική φυλή - όχι, θα έπρεπε να λέει Έλληνες είναι οι Πακιστανοί επειδή ζουν εδώ.\nΗ Δέλτα αγωνίζεται για την Μακεδονία - όχι θα πρέπει να μιλούμε για «Αντιμακεδονικό Αγώνα» (όρος παρμένος από τον Λιθοξόου, τον Νακρατζά και το Βουλγαρμάκ - μα καλά, δεν ντρέπεστε λίγο; )\nΚι όλες αυτές οι ασυναρτησίες γιατί; Μπας και βρούμε πάλι να γράψουμε τίποτα για τους κακούς οβριούς; Τί ότι θα μάς κάνουν κακό; Όχι, ότι θα μάς βοηθήσουν να αντιμετωπίσουμε τους Τούρκους! Μα, αν είναι τόσο εθνοφελής η συμμαχία με το Ισραήλ, γιατί όχι; Αυτονόητη η ερώτησις. Μαγκιά μας αν καταφέρνουμε να κάνουμε συμμαχίες προς το συμφέρον μας.\nΑ, μα πώς! Πώς θα ικανοποιούν την αντιεβραϊκή συνωμοσιολαγνεία τους οι Τσεργίνηδες;\nNikolai Romanov 11 Οκτωβρίου 2012 - 4:22 μ.μ.\n"Όταν συνεργάζεσαι με τους Ιουδαίους ,στο τέλος γίνεσαι θύμα των εχθρών των Ιουδαίων ,αλλά και των ίδιων των Ιουδαίων"\nEθνοφρουρός 11 Οκτωβρίου 2012 - 4:41 μ.μ.\nΑνώνυμος 10 Οκτωβρίου 2012 - 5:36 π.μ.\nE, αφού τόσο πολύ αγαπάτε τους "Οβριούς" τι παραπονιέστε με αυτά που γίνονται; Φάτε τα και να είστε και ευχαριστημένοι. "Μαγκιά σας"!\nΑνώνυμος 10 Οκτωβρίου 2012 - 7:17 π.μ.\nΗ "φιλία" των Ιουδαίων κοστίζει πολύ ακριβά.\nΑνώνυμος 10 Οκτωβρίου 2012 - 8:18 π.μ.\nΤο μέγιστο διακύβευμα δεν είναι με ποιόν θα πάμε και ποιόν θα αφήσουμε, σε έναν δραματικά μεταβαλλόμενο υλιστικό κόσμο...αλλά με ποιούς θα διατηρήσουμε την ιδιοπροσωπία μας με σχετική ασφάλεια και εδώ θέλει πολύ συζήτηση τι θεωρεί ο καθένας σήμερα αδιαπραγμάτευτη συλλογική ιδιοπροσωπία!\nΠάντως το όνομα Ελλάς (εύδαιμον το ελεύθερον...), γιατί γιαυτό συζητούμε και όχι κάτι άλλο που κάποιοι ίσως θέλουν να επιβάλλουν, ιστορικά ποτέ δεν συνδέθηκε με χρηματουλιστικά επιτεύγματα, στα οποία ήσαν ανώτεροι άλλοι λαοί...( ουκ ην πάτριον, φησί, τοις Έλλησιν υπό αργυρωνήτων διακονείσθαι)\nΟ συγχωρεμένος Νεοκλής Σαρής κάποτε προέβλεψε πως... "όπως πάνε τα πράγματα, η Ελλάδα θα αναγκαστεί να κάνει είτε την οθωμανική είτε την σιωνιστική της επιλογή αλλά τότε θα πάψει να είναι Ελλάδα, έστω και ως παρακαταθήκη".\nEάν κατάλαβα καλά: Όταν οι Ιουδαίοι επίτηδες, για να πουλάνε όπλα, οξύνουνε την ελληνοτουρκική διένεξη (υπάρχει βιβλιογραφία, θα επανέλθουμε) είναι καλοί. Όταν μας βάζουνε να σκοτωθούμε στη Μικρά Ασία για να διασφαλίσουνε τη βρεταννική κατοχή των πετρελαϊκών κοιτασμάτων της Μοσούλης επίσης είναι καλοί. Όταν μας ρίχνουνε στη Θεσσαλονίκη, για να σωθούν οι εκεί Ιουδαίοι, τους οποίους, με συνοπτικές διαδικασίες, θα ξεπάστρευαν οι Σλαβομακεδόνες του Σαντάνσκυ, και πάλι είναι καλοί. Όταν χάνουμε τη Βόρειο Ήπειρο, περιοχή αναμφισβήτητα ελληνική, για να μπούμε στήν Ανατολική Μακεδονία και τη Δυτική Θράκη, περιοχές όπου σαφέστατατα αριθμητικώς μειονεκτούσε το ελληνικό στοιχείο, ξανά μανά είναι καλοί. Όταν μας φορτώνουνε τον Μινέικο, που "μοίρασε εκατομμύρια"στους ανόητους ψηφοφόρους του και ξεπάτωσε την ελληνική αγροτιά, ξανά μανά και πάλι είναι καλοί. Τώρα όμως που ζητάνε τα ρέστα, για να αρπάξουνε τα ελληνικά πετρέλαια, και συνακολούθως ξεζουμίζουνε με φόρους απίθανους τον Ελληνικό Λαό, ε τότε γίνονται κακοί.\nΤον λόγο, "κρυπτοϊουδαίε", τον έχει ο ψυχίατρος και όχι ο ιστορικός ή έστω ο μπλόγκερ. Και εάν και άλλοι σκέφτονται όπως εσύ, τότε δίκιο είχανε οι παλιότεροι που έλεγαν πως, όποιος πάει να συζητήσει λογικά με τους -όπως λέμε σήμερα- ελληναράδες, το μόνο που κάνει είναι να "χαλάει το σαπούνι του πλένοντας τον Αράπη".\nΗ "φιλία" των Ιουδαίων παντού και πάντα κοστίζει πολύ ακριβά. Οι λευκοί της Νότιας Αφρικής το έχουνε νοιώσει αυτό στο πετσί τους.\nΘα το νοιώσουνε όμως σύντομα και οι απανταχού της γης ελληνοορθόδοξοι, προοδευτικοί και δημοκράτες ελληναραίοι.\nΑνώνυμος 10 Οκτωβρίου 2012 - 8:50 π.μ.\nAλλά σεις οι Ελληναραίοι,που πηγαίνετε κάθε Κυριακή στην εκκλησία, μη χάσετε λειτουργία για λειτουργία, με την "Ελευθεροτυπία" υπό μάλης, αυτήν τη δημοκρατία θέλετε. Τη δημοκρατία των Βενιζέλων (με πατέρα τελείως αγνώστου καταγωγής που εμφανίστηκε ως αγωνιστής της... Επανάστασης του '21), του Καραμανλή (με πατέρα τουρκόφωνο της Μικράς Ασίας που εμφανίστηκε...μακεδονομάχος), του Στεφανόπουλου (εμφανώς απόγονου εξελληνισμένων, μέσω της Εκκλησίας, Σλάβων της περιοχής της Πάτρας) και του Κάρολου (!) Παπούλια, του οποίου την οικογένεια κανείς δεν έχει δει από κοντά και του οποίου το μόνο προσόν είναι το ότι υπήρξε υπεύθυνος του παιδομαζώματος στην Ήπειρο και πολεμούσε τους Γερμανούς με μιαν αραβίδα... μεγαλύτερη από το μπόι του, τον Τούρκογλου/Τουρκοτζόγλου Βενιζέλο, κατάλοιπο "ελληνικών"πληθυσμών της Ανατολίας (βλέπει κανείς τη φάτσα του τη συγκρίνει με ένα αρχαίο άγαλμα σε οποιοδήποτε μουσείο του κόσμου κι αν βρίσκεται αυτό και καταλαβαίνει πόσο "ακραιφνούς και αμιγούς ελληνικής καταγωγής" είναι ο τωρινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.\nΑυτά θέλετε, αυτά κι αυτούς έχετε.\nΤο θέμα όμως είναι τι γίνεται με μας, που πια δεν θέλουμε άλλα μπουρδολογήματα αλλά ένα πραγματικό, συγκροτημένο Κράτος.\nΚαι να ξέρετε, ελληνοορθοδοξάρες μου, ότι εμείς θα έχουμε τον τελευταίο λόγο.\nΓκέγκε; Πανιάτνα;(Για να σας το πω και στις γλώσσες των πραγματικών σας προγόνων).\nΑνώνυμος 10 Οκτωβρίου 2012 - 10:27 π.μ.\nΘα μου επιτρέψει, ελπίζω, ο Θεόδοτος να συμμετάσχω κι εγώ στη συζήτηση που άνοιξε το άρθρο του κ. Δ. Τσεργίνη. Από πού κι ως πού και από πότε, ένας "κρυπτοϊουδαίος" απέκτησε το δικαίωμα να εκφράζει την άποψή του στο δικό μας σάιτ; Μήπως γίναμε δημοκράτες και δεν εγώ -τουλάχιστον- ακόμη δεν το κατάλαβα; Μήπως ξεχάσαμε τη βασική μας αρχή, ότι όσο βλακωδέστερη είναι μια ιδέα, τόσο ευκολότερα επικρατεί; Μήπως αρχίσαμε κι εμείς να γλείφουμε τις ανοιχτές κοινωνίες και τα ρέστα; Εάν όχι, με ποιο δικαίωμα ο Θεόδοτος παραχώρησε δικαίωμα άποψης σε κρυπτοϊουδαίους; Υπάρχουν ένα σωρό μπλογκς με ελληναραίους, ελληνοορθόδοξους και άλλους τέτοιους, πολλούς και διάφορους. Να πάει εκεί ο κρυπτοϊουδαίος να πει ό,τι του κατεβαίνει στο κεφάλι. Εκεί άλλωστε το νοητικό επίπεδο των αναγνωστών είναι, λόγω ιδεολογικοπολιτικής τοποθέτησης, τόσο χαμηλό που σίγουρα και στο φτερό θα αποκτήσει πλήθη οπαδών. Εγώ θερμώς παρακαλώ να μην ξανασυμβεί αυτό.\nΚαι για να έρθουμε στον κ. Χρήστο Σαρτζετάκη. Σύμφωνα με όσα, εγώ τουλάχιστον, μπόρεσα κατά καιρούς να μάθω, ούτε μιαν επίσκεψη δεν έστερξε να κάνει στο μακεδονικό χωριό της μάνας του, για να μη χαλάσει το ίματζ του ελληναρά που ένωσε τον Ελληνικό Λαό και τα σχετικά. Και δεν βρέθηκε ένας ντόπιος αρχιμανδρίτης, μητροπολίτης, θεοφιλέστατος, παναγιώτατος κ.λπ. να του πει: "Πήγαινε βρε να κάνεις ένα τρισάγιο στους τάφους των αδικοσφαγμένων προγόνων σου!"\nΑλλά, βέβαια, πολλά ζητάμε. Σιγά που η Εκκλησία η οποία αφόρισε τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και σκότωσε τον Γιάννη-Ζορμπά Κολοκοτρώνη από τη μια και, από την άλλη, υποδεχόταν ως "Αυγούστα", με συνεχείς κωδωνοκρουσίες, τη Δήμητρα Λιάνη στην Τήνο, στην Εκκλησία της Μεγαλόχαρης, θα έκανε τέτοιο.\nΕ, τέτοια Εκκλησία, τέτοιο Κράτος εγώ δεν το θέλω. Και -είμαι βέβαιος- ότι τώρα πια υπάρχουνε και άλλοι που σκέφτονται όπως εγώ.\nAmfitryon 13 Οκτωβρίου 2012 - 6:42 μ.μ.\ncummulus 10 Οκτωβρίου 2012 - 2:54 μ.μ.\nὨστε οἱ μακεδόνισες εἶναι Σλάβες; Ὥστε πρέπει νά μιλᾶμε ὄχι γιά ἀπελευθέρωση τῆς μακεδονίας, ἀλλά γιά "ἀντιμακεδονικό ἀγῶνα"; Μέ συγχωρεῖτε, τό ἱστολόγιο προωθεῖ θέσεις τῶν Σκοπιανῶν; Αὐτός εἶναι ὁ δρόμος σας γιά μιά "πραγματική δεξιά"; Ὀ Σκοπιανοδοσιλογισμός πού ἐκφράζει ὁ ἄθρογράφος; Ντροπή σας!\nTheodotus 10 Οκτωβρίου 2012 - 4:32 μ.μ.\nNομίζω είναι ξεκάθαρο πως η αναφορά γίνεται στη σλαβική μειονότητα της περιοχής.\ncummulus 10 Οκτωβρίου 2012 - 8:03 μ.μ.\nΔεῖτε τό ἀπόσπασμα πού ἐπισυνάοτω. Δείχνει νά μιλάει γιά τήν "σλαβική μειονότητα τῆς περιοχῆς" πού λέτε; Ξέρουμε νά διαβάζουμε ἑλληνικά. Ὁ άρθρογράφος θεωρεῖ Σλάβους ὅλους τούε ντόπιους μακεδόνες, καί αὐτό δέν τό ἀρνεῖται στό παρακάτω σχόλιο του, ὡρα 6:07\nΠαραθέτω: "Θα μου πει τώρα κάποιος επαΐων: Ναι, αλλά οι ντόπιες Μακεδόνισσες είναι πολύ χαριτωμένες κοπέλλες. Ε, αυτό είναι: εδώ ευρισκόμεθα. Πραγματικά, οι ντόπιες Σλαβομακεδόνισσες, σαν Σλάβες που είναι, ξανθές κ.λπ., είναι πραγματικά πολύ χαριτωμένες. Η μητέρα του Χρ. Σαρτζετάκη λοιπόν πράγματι ήταν χαρακτηριστικός τύπος σλαβομακεδόνισσας."\nΚαί σεῖς μοῦ λέτε τώρα, ὅτι μιλάει γιά τήν "σλαβική μειονότητα τῆς περιοχῆς"! Προσέξτε ἀκόμα τόν ὐπαινιγμό τοῦ ἀρθρογράφου στό ἴδιο σχόλιο, ὅτι ὑπερασπιζόμενος κανείς τήν ἑλληνικότητα τῆς Μακεδονίας, συγχέει τήν Δεξιά μέ τόν Ἐθνικισμό. Ἄν εἶναι δυνατόν!!!!\nΑlex Synodinos 11 Οκτωβρίου 2012 - 1:18 π.μ.\nΝομίζω ειναι γνωστό πως υπήρχε σλαβική μειονότητα στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας, ο οποίος αργότερα αποχώρησε με ανταλλαγές πληθυσμών. Αυτό δεν επηρεάζει καθόλου το θέμα της ελληνικότητας της Μακεδονίας. Και σε νησιά του Αιγαίου υπήρχαν/υπάρχουν τουρκικές μειονότητες αυτό τι πάει να πει πως τα νησιά αυτά λέει κανείς ότι δεν είναι ελληνικά; Aς μην πιανόμαστε από λέξεις. Το αν συμφωνεί ή διαφωνεί κάποιος με τον όρο "σλαβομακεδόνας" είναι ένα ζήτημα αλλά δε νομίζω πως ο αρθρογράφος θεωρεί πως η Μακεδονία δεν είναι ελληνική.\nΑνώνυμος 10 Οκτωβρίου 2012 - 6:07 μ.μ.\nΣε προσεχές άρθρο μου στον Θεόδοτο θα αναπτυχθεί περιληπτικώς το Μακεδονικό. Και τούτο, επειδή ορισμένοι εξακολουθούν να συγχέουνε τη Δεξιά με τον εθνικισμό.\nsatiros 10 Οκτωβρίου 2012 - 9:49 μ.μ.\nΩραίο-προκλητικό άρθρο. Τώρα πόσο φυλετικά Σλάβοι είναι οι εθνικά Σλάβοι στα Βαλκάνια είναι θέμα συζητήσιμο. Σύγκρινε έναν Πολωνό ή έναν Ρώσο με έναν Σέρβο ή έναν Βούλγαρο, οι διαφορές είναι τραγικά τεράστιες.\nΑνώνυμος 10 Οκτωβρίου 2012 - 10:27 μ.μ.\nΘα γράψω αυτό και δεν θα επανέλθω.\nΔιαλυθείσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας δημιουργήθηκαν κράτη έθνη από γλωσσικούς, θρησκευτικούς κλπ πυρήνες που ξεχώριζαν ο ένας κάπως από τον άλλο.\nΑλλά για να δούμε και την στατιστική της ίδιας οθωμανικής αρχής πριν αρχίσουν τα "ντράβαλα" του 20ου αιώνα, μια γενιά πριν.... ΤΟΥΡΚΟΙ Κ/ΛΕΩΣ 400000, ΕΥΡΩΠΗΣ-ΝΗΣΩΝ 2600000. ΕΛΛΗΝΕΣ Κ/ΛΕΩΣ 150000, ΕΥΡ. ΤΟΥΡΚΙΑΣ-ΝΗΣΩΝ-Μ ΑΣΙΑΣ 4650000. ΣΕΡΒΟΙ-ΣΛΟΒΕΝΟΙ 1200000. ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ 3000000.ΒΛΑΧΟΙ ΠΙΝΔΟΥ 600000. ΑΛΒΑΝΟΙ 1600000. ΑΡΜΕΝΙΟΙ Κ/ΛΕΩΣ 250000...με όποια κριτήρια και να το δεί κανείς ποιοί και πόσο αδικήθηκαν από τους εθνικούς "ΑΝΑΔΑΣΜΟΥΣ" που έγιναν στούς βαλκανικούς πολέμους;\nΑλλά και μετά στην συνθήκη της Λωζάνης πόσα εκατομύρια ήσαν οι τουρκικοι πληθυσμοί εν σχέσει με τον ελληνικούς που θα εμοιράζοντο πάλι τα εδάφη της πρώην οθωμανικής επικράτειας; Προσέχουμε τον συνολικό χάρτη... Ελλάς/Τουρκία 1/6, πληθυσμοί 1922 7 εκ( 8,3 κατά Βενιζέλο)/ 13εκ, συμπεριλαμβανομένων Κούρδων, Αλεβιτών κλπ.\nΟ ελληνικός "ανθρωποχώρος" συρρικνώθηκε στα σημερινά ελληνικά εδάφη ενώ η πληθυσμιακή του έκταση ήταν ευρύτερη, όπως αποδεικνύουν οι αριθμοί.\nΚανείς λογικός άνθρωπος δεν ισχυρίζεται ότι καλώς εκδιώχθηκαν με την βία πληθυσμοί ένθεν και ένθεν...όμως έγινε ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΣ ΑΝΑΔΑΣΜΟΣ και συσσωματώθηκαν ευρύτερες μάζες (θρησκευτικώ κυρίως κριτηρίω ως προς τους ανατολίτες) πέριξ των εγγυτέρων ομοιογενέστερων περιοχών, πως αλλιώς θα γινόταν;\nΤο να τίθενται σήμερα ζητήματα εθνικών "αποκαταστάσεων" σημαίνει πως οι Έλληνες πρέπει να ξαναγυρίσουν (με τις τότε αναλογίες τους σε σχέση με τους Τούρκους) στον Πόντο στην Σμύρνη, Κ/λη και όπου αλλού ευρίσκοντο, είναι δυνατόν κάτι τέτοιο;\nΚάτι τελευταίο, είναι γνωστό πως ο Βενιζέλος πρότεινε να λάβει μέρος της Θράκης η Βουλγαρία προκειμένου να βάλουμε "πόδι" με ασφάλεια απέναντι...επίσης προτάθηκε στην Ελλάδα η Β. Ήπειρος έναντι των νήσων του ανατολικού Αιγαίου.\nΤα πάρα πάνω δείχνουν πως "παζάρια" έγιναν επί παντός και απλώς "κάθησε" το σημερινό σενάριο.\nΑκόμη κάτι, το μπλόγκ έχει μία συγκεκριμένη στάση και περί ορέξεως...όμως το θέμα είναι με ποιά επιχειρήματα; Το θέμα πχ αρχικής εγκατάστασης θα ήταν επιχείρημα που στέκει όταν είναι γνωστό πως πυρήνες σερφαδιτών ήλθαν στην χώρα από τον 16 αιώνα; Όταν πχ, όπως τονίζεται και αλλού, δεν ξέρουμε από που κρατάει η σκούφια μας;\nΓνώμη μου είναι πως ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ "εγγραφής" στα εθνικά "υποθηκοφυλακεία" έχουν όσοι συνέβαλαν με αγώνες γιά να γίνει η χώρα ανεξάρτητη με ελληνική γλώσσα και οι απόγονοι τους με κληρονομικό δικαίωμα σε δύο π. πολέμους που καλώς ή κακώς συνέβαλαν στο να επικρατήσουν αυτοί που έχουν τώρα τα μαχαίρια και τα πεπόνια.\nΑνώνυμος 10 Οκτωβρίου 2012 - 11:39 μ.μ.\nTο άρθρο είναι πνευματικά προκλητικό, με την έννοια ότι παρέχει τροφή για σκέψη.\nΑπό την άλλη όμως μπερδεύει το αίμα με τον πολιτισμό,το DNA με την γλώσσα (δηλ. το εγγενές με το επίκτητο) και γενικεύει, πράγμα που κάποιες φορές οδηγεί σε παρεξήγηση.\nΤο βέβαιο είναι, κατά την άποψή μου, ότι χρειάζεται επεξήγηση.\nΑνώνυμος 11 Οκτωβρίου 2012 - 4:06 μ.μ.\nΟι σημερινοί Έλληνες μπορεί να είμεθα αχταρμάς φυλετικός και πολιτιστικός αλλά όχι σε τέτοιο βαθμό που να μην διακρινόμαστε από άλλους τέτοιους αχταρμάδες. Αν θέλουμε να έουμε μέλλον καλό είναι να ενισχύσουμε την φυλετική μας ομοιογένεια και να εξελληνιστούμε πνευματικά.\nNikolai Romanov 11 Οκτωβρίου 2012 - 4:38 μ.μ.\nκατατοπιστικό άρθρο , είναι γνωστό ότι σλαβική και αρβανίτικη επιρροή υπάρχει σε όλη σχεδόν την ελλαδική επικράτεια. Αυτό κατά την γνώμη μου δεν είναι κακό αφού και τα δύο φύλα είναι πολεμικά. Το μεγάλο πρόβλημα στην νοοτροπία των νεοελλήνων ξεκινά μετά την Μικρασιατική καταστροφή (ας όψεται ο "μεγαλοιδεατισμός" του Μπενί Ζελί που ξεκίνησε μια εκστρατεία στά βάθη της Ανατολίας για να πάρουν οι αγγλογάλλοι ,οι Ρότσιλντ δλδ, τα πετρέλαια της Μοσούλης) όταν μας ήρθαν όλοι αυτοί οι πληθυσμοί ,οι οποίοι με εξαίρεση των Ποντίων, έφεραν μαζί τους μια διεθνιστική κουλτούρα, το πνεύμα του εμποράκου και φυσικά τον "πολιτισμό" του χασισιού και του μπουζουκιού!\nΕκτός από τους ελληναραίους-αρουραίους που εκκλησιάζονται με την "Ελευθεροτυπία" υπό μάλης έχουμε και τους εθνικοπατριώτας του Στόκου ,άλλη πληγή , που επί 30 έτη περιμένουν τον λοχία να σώσει τον τόπο . Για όλους αυτούς ελληναραίους και εθνικοπατριώτες οι αναρχοαριστερούληδες έχουν ένα πολύ πετυχημένο σύνθημα: "Πατριώτες του κ@λου απόγονοι του 5ου Στόλου"!\ncummulus 11 Οκτωβρίου 2012 - 7:10 μ.μ.\n@ Alex Synodinos\nΠαρακαλῶ ξαναδεῖτε τό κείμενο: Ναι, αλλά οι ντόπιες Μακεδόνισσες ΕΙΝΑΙ πολύ χαριτωμένες κοπέλλες. Ε, αυτό είναι: εδώ ευρισκόμεθα. Πραγματικά, οι ντόπιες Σλαβομακεδόνισσες, σαν Σλάβες που ΕΙΝΑΙ, ξανθές κ.λπ., είναι πραγματικά πολύ χαριτωμένες."\nΒλέπeτε ὅτι ὁ ἀρθρογράφος χρησιμοποιεῖ ἐνεστῶτα χρόνο. Δέν ἀναφέρεται στό παρελθόν. Κοιτᾶξτε ἀκόμη, ὅτι χρησιμοποιεῖ τόν ὅρο "Μακεδόνισσες" καί ἀμέσως παρακάτω τόν ὅρο "Σλαβομακεδόνισσες" μέ τρόπο πού οἱ ἔννοιες νά ταυτίζονται. Ἐξ΄ἄλλου, καί ἡ χρήση τοῦ ὅρου "άντιμακεδονικός ἀγῶνας" πού χρησιμοποιοῦν σήμερα οἱ Σκοπιανοί, δείχνει τήν ὀπτική τοῦ ἀρθρογράφου, πού ταυτίζεται μέ τούς σημερινούς Σκοπιανούς, καί τό ΚΚΕ τοῦ 1944-49. Τό ἄρθρο εἶναι καθαρά προβοκατόρικο. Φαίνεται καί ἀπό σχόλιο τοῦ ἀρθρογράφου πού σημειώνει πως, "κάποιοι ἐξακολουθοῦν νά συγχέουν τήν δεξιά μέ τόν έθνικισμό", προετοιμάζοντας ἔτσι μελλοντικούς άναγνῶστες του νά δεχθοῦν ἀπόψεις, ὅπως ὅτι ἡ προάσπιση τῆς ἐλληνικότητας τῶν μακεδόνων εἶναι "ἐθνικισμός" καί δέν εἶναι "δεξιά" ὀπτική. Ἄν αὐτή εἶναι ἡ Δεξία τοῦ κ.Τσεργίνη γιά τό μακεδονικό, σίγουρα εἶναι μιά Δεξιά πού έξυπηρετεῖ τόν Γκρουέφσκι. Μιά Δεξιά συνοδοιπόρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καί τῆς ΑΝΤΑΡΣΥΑ.\nΔέν εἶναι παράξενο τό παραπάνω μιᾶς κσί σέ παλαιότερο ἄρθρο του ὁ ἀρθρογράφος ἐξέφρασε τήν ἄποψη πώς ἡ Ἀριστερά εἶπε πολλά σωστά, πλήν ὅμως τά ἐξέφρασαν λάθος ἄνθρωποι.(κάπως ἔτσι...) Ἴσως τελικά νά εἶναι ὁ κατάλληλος γιά να ἐκφράσει τίς -πραγματικά- ἀντιμακεδονικές καί ἀνθελληνικές τους θέσεις. Λυπᾶμαι, γιά τήν Δεξιά τοῦ κ. Τσεγρίνη.\nΟταν ζητήσουμε την ψήφο σας, μη μας τη δώσετε. Ψηφίστε "Νέα Δημοκρατία" π.χ. ή -γιατί όχι;- ΠΑΣΟΚ ή κατευθείαν ΣΥΡΙΖΑ.\ncummulus 11 Οκτωβρίου 2012 - 8:15 μ.μ.\nΠαρακαλῶ διατηρεῖστε τήν ψυχραιμία σας. Οἰ δικές σας ἀπόψεις στό μακεδονικό συγκλίνουν μέ αυτές τῶν συνιστωσῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ. Δέν τό καταλάβατε; Ελεος!\nΑνώνυμος 12 Οκτωβρίου 2012 - 5:19 π.μ.\nYπάρχει μία διαφορά: Αυτά που λέμε εμείς στο Μακεδονικό είναι αποτέλεσμα έρευνας. Αυτά που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ό,τι του υπαγορεύεται από τις Η.Π.Α. Και τέλος πάντων σας εξηγήσαμε: Σήμερα Μακεδονικό στην πραγματικότητα δεν υπάρχει. Οι Ιουδαίοι του Σόρος στα Σκόπια και του Σταίητ Ντηπάρτμεντ στην Αθήνα αναζωπυρώνουνε το θέμα δημιουργώντας ψεύτικες ελπίδες στους Σλαβομακεδόνες αφενός και φοβίες στους εγκατεστημένους στη Μακεδονία Μικρασιάτες αφετέρου, για να μπορούν να ανακατεύονται. Ακριβώς δηλαδή ό,τι γίνεται με το Κυπριακό - που, όσο το κρατάνε στα χέρια τους οι Αμερικανοϊουδαίοι δεν θα λυθεί ούτε στον αιώνα τον άπαντα.\nΤην ψυχραιμία μας τη διατηρούμε και να είστε βέβαιος ότι εγώ προσωπικά θλίβομαι που σας στενοχώρησα με τις απόψεις μου. Για ένα όμως μπορείτε να είστε βέβαιος: Δεν μου τις υπαγόρευσε κανείς. Μη νομίζετε όμως ότι ο -έστω και οξύς- αυτός διάλογος μαζί σας δεν υπήρξε, σε εμένα προσωπικώς, ωφέλιμος. Και από σας κάτι έμαθα.\ncummulus 12 Οκτωβρίου 2012 - 11:32 π.μ.\n1) Μακεδονικό ζήτημα εἶναι σαφές ὅτι ὑπάρχει καί σήμερα.\n2) Μιλᾶτε στό παραπάνω σχόλιο σας, γιά Σλαβομακεδόνες καί Μικρασιάτες. Ὅπως ἀκριβῶς οἰ Σκοπιανοί.\n2) Ἐαν οἱ ἀπόψεις τοῦ ΣΥΡΙΖΑ προέρχονται ἀπό τίς ΗΠΑ, ένῶ οἱ δικές σας εἶναι ἀποτελέσματα "ἐρευνῶν" λίγο ἐνδιαφέρει. Αὐτό πού ένδιαφέρει εἶναι ἡ ταυτότητα τῶν ἀπόψεων.\n3) Δέν θά ἐπανέλθω. Εἶναι ἄδικος κόπος. Ἀπλῶς σᾶς τονίζω, ὅτι τό μόνο πού κάνετε -ἐάν δέν ένεργεῖτε συνειδητά- εἶναι νά μᾶς ΧΑΡΙΖΕΤΕ καί σεῖς μέ τίς "έρευνες σας", ἐμᾶς τούς μακεδόνες, στά Σκόπια, ὅπως στό παρελθόν μᾶς χάριζαν κάποιοι ἄλλοι στήν Βουλγαρία.\nΑνώνυμος 12 Οκτωβρίου 2012 - 4:38 μ.μ.\nΛυπάμαι πολύ, που σας στενοχώρησα, αλλά δυστυχώς την Ιστορία δεν μπορώ να την αλλάξω. Είναι δεδομένη.\nΑνώνυμος 28 Οκτωβρίου 2012 - 10:11 μ.μ.\nΔεν με ενοχλεί τίποτα στα κείμενα του Θεόδοτου, ακόμα και όταν διαφωνώ. Αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί υπάρχει μια μεγάλη επιθετικότητα, σχεδόν ''μπινελίκομα'',στα σχόλια ενός ιστολογίου με επίπεδο...Κύριοι ας κρατηθεί ένα φιλικό επίπεδο.\nΕΛΛΗΝΙΔΑ ΕΘΝΙΚΙΣΤΡΙΑ 27 Απριλίου 2016 - 10:54 π.μ.\n...η απαντηση μετα χρονων απο μια Κεφαλονιτισσα και Μεσσηνια προς τους ασυνενοητους λογαδες ανδρες ειναι¨η εξης " οι σλαβικοι πληθυσμοι του συνοριακου βορρα μας ειναι οι πιο συγγενεις μας ως προς τα ηθη και τα εθιμα και το θρησκευμα αξιζε και αξιζει ειναι σοφο και απαραιτητο να ενσωματωθουν στο Ελληνικο εθνος και κρατος! αλλιως τα λενε και τα λενε οι λιθοξοοι....αναντιρρητα να τιμουν την σλαβικη τους ριζα,μην ξεχναμε οτι οι σλαβοι(Σερβοι)εχουν δωσει στην ανθρωποτητα τον μεγαλυτερο επιστημονα ολων των εποχων ολης της ανθρωποτητας τον ημιθεο ΝΙΚΟΛΑ ΤΕΣΛΑ.Δεν Θελουμε ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΑΛΑΔΕΣ(τουρκους και οσους ειναι τουρκαλβανοι)αγαπαμε τους ΣΕΡΒΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ.


Προστατευόμενα έργα του πνεύματος | Ιστοσελίδα της Ε-Τ. Συνοδινού\nΗ πρωτοτυπία στο ελληνικό δίκαιο\nΑπαραίτητη προϋπόθεση για την προστασία ενός έργου, ενός πνευματικού\nδημιουργήματος, από τις διατάξεις του δικαίου πνευματικής ιδιοκτησίας\nείναι η ύπαρξη πρωτοτυπίας. Η πρωτοτυπία είναι μια αόριστη έννοια και\nδεν υπάρχει νομοθετικός ορισμός της πρωτοτυπίας. Στον νέο ελληνικό νόμο\nγια την πνευματική ιδιοκτησία ορίζεται πλέον ρητά ότι «ως έργο νοείται\nκάθε πρωτότυπο πνευματικό δημιούργημα λόγου, τέχνης ή επιστήμης». Τα\nελληνικά δικαστήρια αρχικά υιοθέτησαν μια υποκειμενική έννοια της\nπρωτοτυπίας, η οποία αναζητά στο έργο την σφραγίδα της προσωπικότητας\nΤα τελευταία, όμως, χρόνια ολοένα και περισσότερο φαίνεται να\nεγκαταλείπεται η θέση αυτή και η νομολογία προσανατολίζεται στην\nατομικότητα του έργου με την έννοια της στατιστικής μοναδικότητας.\nΣύμφωνα μ’ αυτήν, ένα έργο είναι πρωτότυπο όταν κάτω από παρόμοιες\nσυνθήκες και με τους ίδιους στόχους, κανένας άλλος δημιουργός δεν θα\nδημιουργούσε όμοιο έργο. Δεν απαιτείται ευθέως και άμεσα να διαφαίνεται\nη προσωπικότητα του δημιουργού στο έργο, αλλά το έργο να είναι μοναδικό.\nΦυσικά, τις περισσότερες φορές η μοναδικότητα θα οφείλεται στην έκφραση\nτης μοναδικής επίσης προσωπικότητας του δημιουργού μέσα από αυτό. Είναι,\nωστόσο, δυνατό με τη θεωρία αυτή να προστατεύονται και τυχαίες\nδημιουργίες (ζωγραφικό έργο που προκύπτει από το πέσιμο της παλέτας στο\nΤο κριτήριο της στατιστικής μοναδικότητας του έργου εμπεριέχει\nκρίσεις και στοιχεία τόσο υποκειμενικά όσο και αντικειμενικά, είναι\nδηλαδή συνθετικό. Το αντικειμενικό στοιχείο έγκειται στην σύγκριση του\nέργου μ’ αυτό που υπάρχει ή θα μπορούσε να υπάρχει (αφού η προστασία\nπαρέχεται εφόσον η δημιουργία όμοιου έργου δεν είναι δυνατή) και στο\nγεγονός ότι σημασία δίδεται στη μοναδικότητα, ατομικότητα του έργου. Το\nυποκειμενικό στην ιδιαιτερότητα, στη μοναδικότητα της δημιουργικής\nδιαδικασίας και της δημιουργικής συμβολής η οποία χαρακτηρίζεται από τις\nπροσωπικές επιλογές του δημιουργού σε κάθε της φάση. (Το έργο είναι\nμοναδικό. Η μοναδικότητα οφείλεται στο πρόσωπο του δημιουργού, αλλά αυτό\nδεν τίθεται ως προϋπόθεση).\nΠρωτότυπο έργο θεωρήθηκε ρυμοτομικός χάρτης\nπεριοχών εκτός των ορίων της Αθήνας (ΜονΠρΑθ 17170/1997)\nΠρωτότυπο έργο θεωρήθηκε η μορφή του φανταστικού\nήρωα SPIDERMAN (MoνΠρΑθ 1154/1997)\nΠρωτότυπο έργο θεωρήθηκε η μορφή του κωμικού ήρωα\nSNOOPY (απορρέουσα εκ της προσωπικότητας του δημιουργού και\nχαρακτηριζόμενης εκ πρωτοτυπίας-Μον ΠρΑθ 6983/1980)\nΗ σελιδοποίηση βιβλίου ή περιοδικού μη πρωτότυπη,\nαλλά καθαρά τεχνική εργασία (αντικείμενο πνευματικής ιδιοκτησίας είναι\nτο έργο ως πρωτότυπο δημιούργημα μορφής εκδηλωτικής της προσωπικότητας\nτου δημιουργού-ΜονΠρΑθ 9817/1977)\nΠροστασία τίτλων επίσης : Πρωτότυποι (Ο δρόμος με\nτα κόκκινα φώτα, ΠρΠρωτΑθ 20239/1963). Μη πρωτότυποι (Η κάθοδος των\nΝεωτέρων Μυρίων, ΠολΠρΑθ 710/1971)\nΗ πρωτοτυπία στο κυπριακό δίκαιο\nΣτο κυπριακό δίκαιο ακολουθείται το αγγλοσαξωνικό πρότυπο και ροστατεύεται κατά κανόνα ότι δεν είναι προϊόν αντιγραφής, δηλαδή η προστασία παρέχεται σε κάθε έργο που προέρχεται από το δημιουργό του. Η πιο γνωστή, ενδεχομένως, φράση που προσδιορίζει το κριτήριο της έλλειψης αντιγραφής ως τη μόνη προϋπόθεση της προστασίας είναι η ρήση του Δικαστή Peterson το 1916 σε υπόθεση-σταθμό που αφορούσε την προστασία ερωτηματολογίων για εξετάσεις : «δεν απαιτείται η έκφραση να είναι πρωτότυπη ή νέα, αλλά το έργο πρέπει να μην έχει αντιγραφεί από άλλο έργο, πρέπει, δηλαδή να προέρχεται από τον δημιουργό του» (University of London Press v. University Tutorial Presse, 1916).\nΣχετική κυπριακή νομολογία : Ανώτατο Δικαστήριο, Sokratous v. Gruppo Editoriale Fabbri – Bompiani and “Gnosi” publications (1997).\nΠρωτοτυπία προγραμμάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών και βάσεων\nΤα τελευταία χρόνια δημιουργήθηκε η ανάγκη προστασίας νέων\nαντικειμένων με σημαντική οικονομική σημασία, των οποίων η δημιουργία\nαπαιτεί σημαντικές επενδύσεις. Σταδιακά με τρεις Οδηγίες προωθήθηκε ένα\nκοινοτικό κριτήριο πρωτοτυπίας. Σύμφωνα με την κοινοτική προσέγγιση περί\nπρωτοτυπίας ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή, μια βάση δεδομένων ή\nμια φωτογραφία προσστατεύεται εφόσον αποτελεί προσωπικό πνευματικό\nδημιούργημα του δημιουργού του ή το αποτέλεσμα της προσωπικής\nπνευματικής εργασίας του δημιουργού του. Πρόκειται για μια συμβιβαστική\nεκδοχή της πρωτοτυπίας, σαφώς λιγότερο αυστηρή από τα κριτήρια του\nηπειρωτικού συστήματος, η οποία σύμφωνα με μια άποψη ταυτίζεται με το\nαγγλοσαξωνικό κριτήριο της έλλειψης αντιγραφής. Ωστόσο, ορθότερο να\nθεωρείται κάτι ενδιάμεσο, κάτι παραπάνω από το κριτήριο της έλλειψης\nαντιγραφής και κάτι παρακάτω από το κριτήριο της ατομικότητας του έργου.\nΝομολογιακό παράδειγμα από το ελληνικό δίκαιο :ΜονΠρΑθ 14106/1995\nΒάση δεδομένων που προορίζονταν για τον υπολογισμό της αντικειμενικής αξίας ακινήτων.(κοινότυπη, εφόσον δεν εμφανίζεται πουθενά κανένα στοιχείο έμπνευσης, δεδομένου ότι ο καθένας που θα έπρεπε να συλλέξει όλα αυτά τα στοιχεία θα κατέληγε στην ίδια συλλογή, αφού η συλλογή των στοιχείων ήταν αναγκαία και δεν υπάρχει άρα επιλογή, ενώ και η κατάταξη των στοιχείων γίνεται αλφαβητικά, δηάδή κατά τρόπο αυτονόητο και όχι πρωτότυπο. Τα στοιχεία βρίσκονται παρατεθειμένα κατά τον ίδιο αναγκαίο τρόπο στους πίνακες του Υπουργείου Οικονομικών, ενώ όποιος τα συλλέγει\nκαταλήγει αναγκαία στο ίδιο αποτέλεσμα αφού ο αντικειμενικός\nπροσδιορισμός είναι ένας και μοναδικός)\nΓια την έννοια του έργου στο κοινοτικό δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας βλ. T. Synodinou, “The foundations of the concept of work in European Copyright Law” in: Synodinou (ed.), “Codification of European Copyright, Challenges and perspectives, the Hague, Kluwer Law International, 2012, p. 93-113.\nΒασικές έννοιες και στόχοι του δικαίου πνευματικής ιδιοκτησίας →


Λαβρόφ: Η Μόσχα βοηθά τις ιρακινές δυνάμεις ενάντια των τζιχαντιστών | δημοκρατία\nΛαβρόφ: Η Μόσχα βοηθά τις ιρακινές δυνάμεις ενάντια των τζιχαντιστών\n14|10|2015 | 19:28\n“Είναι απαραίτητο να στηρίξουμε τη συνεργασία μεταξύ της Ιρακινής κυβέρνησης και του Ιρακινού Κουρδιστάν στην μάχη ενάντια στην τρομοκρατία, αλλά το πράττουμε με την συναίνεση της κυβέρνησης”, δήλωσε ο Λαβρόφ.\nΌπως μεταδίδει το ΑΠΕ, μιλώντας στο Ευρωαρκτικό Συμβούλιο του Μπάρεντς στο Όουλου της Φινλανδίας, ο Ρώσος ΥΠΕΞ τόνισε παράλληλα πως η πρόσκληση της Ρωσίας για συμμετοχή σε ένα νέο κέντρο πληροφοριών στη Βαγδάτη, που απαρτίζεται προς το παρόν από Ρώσους, Ιρακινούς, Ιρανούς και Σύρους αξιωματούχους παραμένει ανοιχτή σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη.\n“Αυτές οι πρωτοβουλίες δείχνουν πως όλοι όσοι εναντιώνονται στην τρομοκρατία πρέπει να ενωθούν και να συντονίζουν τις ενέργειες τους”, πρόσθεσε.


Βενετία 2013: Ο Ξαβιέ Ντολάν μιλάει στο Flix. Οχι μόνο για τον εαυτό του! | FLIX\nΟ Ξαβιέ Ντολάν δεν έχει αλλάξει. Τουλάχιστον όχι πολύ. Μιλάει γρήγορα, παθιασμένα, το νιώθεις πως περιμένει αχόρταγα τη στιγμή που θα του αναφέρεις λέξεις και εκφράσεις που θα βιαστεί να σου καταρρίψει με το γνωστό «σιχαίνομαι τις ταμπέλες», είτε αυτό είναι μια ερώτηση για το σύγχρονο queer σίνεμα και που ακριβώς τοποθετεί τον εαυτό του είτε η γνωστή συζήτηση γύρω από τον «ναρκισσισμό» του, που τον εκνευρίζει, λες και ότι ήταν κάποτε ένα παιχνίδι που διασκέδαζε έχει γίνει πια το εμπόδιο στο να παραδεχθεί κάποιος το γεγονός πως πριν από οτιδήποτε είναι ένας δημιουργός.\nΗ ειρωνία είναι πως ο Ξαβιέ Ντολάν βρίσκεται στη Βενετία με την πρώτη ταινία της παραγωγικότατης καριέρας του (τέσσερις ταινίες μέσα σε τέσσερα χρόνια) που θα άξιζε τη μνεία «δημιουργός», αφού το «Tom at the Farm» τον βρίσκει σε μια καμπή ωριμότητας να σκηνοθετεί χωρίς να εμπιστεύεται πρωτίστως το playlist στο ipod του και με τον κινηματογραφικό χρόνο να μοιράζεται ισόποσα και σε άλλους χαρακτήρες εκτός από τον εαυτό του.\nΔιαβάστε εδώ τη γνώμη του Flix για το «Tom at the Farm».\nΚαι, τελικά, πέρα από οποιαδήποτε γνώμη έχει κανείς για τις ταινίες και τον κωλοπαιδισμό του Ξαβιέ Ντολάν, δεν είναι λίγο να είσαι 24 ετών και να βρίσκεσαι στην αφρόκρεμα των μεγαλύτερων διεθνών φεστιβάλ με όλες τις ταινίες σου, έχοντας αρκετές πραγματικά πιθανότητες ειδικά φέτος που η Βενετία σε συμπεριέλαβε στο διαγωνιστικό της πρόγραμμα να φύγεις με κάποιο μεγάλο βραβείο .\nΛίγο πριν τον συναντήσουμε, το The Hollywood Reporter στην κριτική του για το «Tom at the Farm» ανέφερε ως σημαντικότερο ελάττωμα της ταινίας τον «ναρκισσισμό» του Ντολάν και για να μην ξεχαστεί κανείς με ποιον έχουμε να κάνουμε ο Ντολάν απάντησε μέσω του λογαριασμού του στο twitter λέγοντας «The Hollywood Reporter you can kiss my narcissistic ass».\nΕτσι στην κουβέντα που ακολούθησε η λέξη «ναρκισσισμός» απουσιάζει παντελώς. Οχι όμως και το «εγώ». Και μαζί η επιθυμία του να σκηνοθετήσει μια ταινία «Transformers» και μια πραγματικά συγκινητική ιστορία που ο Ντολάν χρησιμοποιεί για να εξηγήσει γιατί κανει τις ταινίες του τόσο γρήγορα που, μεταξύ μας, ίσως να μην είναι και αληθινή...\nΜε αυτήν την ταινία δήλωσες πως ήθελες να κάνεις μια αλλαγή. Γιατί ένιωσες αυτήν την ανάγκη;\nΓιατί οι πρώτες τρεις ταινίες μου μιλούν για την αγάπη. Οχι ότι αυτή δεν μιλάει με κάποιον τρόπο και για την αγάπη. Οι τρεις πρώτες ταινίες φτιάχνουν μια ενότητα, μια ασυνείδητη τριλογία και ήθελα να δοκιμάσω κάτι άλλο, να κάνω μια ταινία είδους. Είχα πάρει τα δικαιώματα του θεατρικού έργου πολύ καιρό πριν και πάντοτε ήξερα πως η ταινία νο.4 θα είναι διαφορετική.\nΑν θεωρήσουμε πως το «Tom at the Farm» είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ, η προσέγγιση σου είναι περισσότερο ειρωνική απ' όσο ήταν για παράδειγμα σε σχέση με το μελόδραμα στο «Laurence Anyways». Ηταν αυτή η επιλογή συνειδητή;\nΥπάρχει ειρωνία στην ίδια τη ζωή. Ακόμη και στις πιο δυσάρεστες καταστάσεις η ζωή είναι αστεία και γκροτέσκα. Δεν είχα καμία πρόθεση να ειρωνευτώ το είδος του ψυχολογικού θρίλερ, αλλά να δώσω στην ιστορία την αίσθηση μιας αλήθειας.\nΗ δυνατή μουσική στις σκηνές - κλειδιά της ταινίας όμως παραμένει μελοδραματική αλλά και φέρνει στο νου τον Μπέρναρντ Χέρμαν στις καλύτερες στιγμές του όταν συνεργαζόταν με τον Χίτσκοκ...\nΗ ταινία είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ, οπότε γιατί να μην έχει μια μουσική ψυχολογικού θρίλερ; Στην αρχή δεν θα υπήρχε καθόλου μουσική - κυρίως λόγω έλλειψης χρημάτων. Οταν όμως άρχισα να μοντάρω την ταινία, είδα ότι κάτι έλειπε και άρχισα να χρησιμοποιώ αγαπημένες μουσικές που λειτουργούσαν. Ολες οι σκηνές ζητούσαν τη μουσική τους. Και όταν ο Γκαμπριέλ Γιαρέντ μου έστειλε τις πρώτες δοκιμές του, σκεφτόμουν πως ίσως ήταν πολύ υπερβολική η χρήση της μουσικής του στην ταινία. Αν, όμως, οι «Transformers» μπορούν να είναι τόσο θορυβώδεις γιατί δεν μπορώ κι εγώ; Γιατί πρέπει να κολλάει κανείς σε μια indie προσέγγιση της μουσικής, τύπου Μπράιαν Ινο - τον οποίο λατρεύω παρεπιπτόντως. Αυτό που ήθελα ήταν ο Μπάτμαν. Ηθελα όταν ο Τομ αποφασίζει να φύγει από τη φάρμα και μαζεύει τα πραγμάτά του, η μουσική να είναι όσο πιο δυνατή γίνεται.\nΗ αισθητική της ταινίας θυμίζει μάλλον μια αναφορά στο παρελθόν, σε μελοδράματα των 50s και σε μια εποχή αθωότητας. Πως το πέτυχες αυτό έχοντας στη διαθεσή σου ελάχιστα χρήματα;\nΜπορώ να καταλάβω πως η ταινία φέρνει μια τέτοια αύρα, αλλά στην πραγματικότητα δεν υπήρχε καμία αναφορά. Απλά γιατί δεν υπήρχαν χρήματα. Η ταινία γυρίστηκε σε 17 μέρες, χωρίς περίτεχνα μηχανήματα για να κουβαλούν την κάμερα και έτσι έπρεπε να αποφασίσω από νωρίς πως το μοναδικό στιλ που θα έχει η ταινία θα ήταν κάτι κλασικό: ένα close-up για τον κάθε χαρακτήρα και ένα γενικό πλάνο. Δεν είχα πολλά πράγματα που μπορούσα να κάνω.\nΘα σκεφτόσουν ποτέ να αλλάξεις περιβάλλον και από μικρές ανεξάρτητες art house ταινίες να κάνεις κάτι μεγαλύτερο, στο οποίο όμως δεν θα είχες τον απόλυτο έλεγχο, όπως για παράδειγμα, αφού το αναφέραμε, να σκηνοθετήσει τους «Transformers»;\nΘα ήθελα πολύ να κάνω μια ταινία «Transformers». Και το λέω σοβαρά. Αλλά όλες αυτές οι έννοιες: art house σινεμά, ανεξάρτητο σινεμά, ταινίες στούντιο... όλα αυτά είναι έννοιες που γράφει το Variety για να ξέρουν οι επαγγελματίες του χώρου τι να αγοράσουν ένα πρωί στις Κάννες... Για μένα, θέλω να πιστεύω σε έναν κόσμο όπου οι ταινίες απλά δουλεύουν ή όχι. Αυτό. Εχεις δει το «Αλογο του Τορίνο»; Δεν είναι η πιο εύπεπτη ταινία του κόσμου, αλλά δουλεύει. Σπάνια έχω δει μια ταινία να κρατάει τόσο πολύ μια σκηνή - την αρχική σκηνή - και όμως να θες αυτό το άλογο να συνεχίσει να τρέχει για πάντα. Δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω του. Δεν με νοιάζει αν μια ταινία είναι εμπορική ή ανεξάρτητη. Αυτό ενδιαφέρει τη Fox. Εγώ χέστηκα. Εμένα με ενδιαφέρει αν μια ταινία δουλεύει. Το «Jumanji» είναι μια ταινία που δουλεύει. Το «Home Alone» είναι μια ταινία που δουλεύει. Και μάλιστα τέλεια.\nΠως ένιωσες όταν είδες πως το «Tom at the Farm», τουλάχιστον εδώ στη Βενετία, στο πρώτους θεατές που το είδαν, είναι μια ταινία που «δουλεύει»;\nΧάρηκα πολύ. Ολον τον τελευταίο καιρό, όσο ετοιμάζαμε την ταινία, δεν μου άρεσε τίποτα. Εβλεπα την ταινία και ήμουν σίγουρος πως κανείς δεν με αγαπάει σε αυτή τη ζωή. Αν με αγαπούσαν θα έπρεπε να μου πούνε να κάψω την ταινία και να ξαναρχίσω από την αρχή σε επτά χρόνια. Στο ενδιάμεσο, κάτσε να διαβάσεις, γνώρισε ένα καινούριο αγόρι να ερωτευτείς, ταξίδεψε λίγο, μάθε γερμανικά και μετά από επτά χρόνια κάνε ξανά την ταινία. Πάντα νιώθεις χάλια όταν βλέπεις πρώτη φορά την ταινία με κοινό. Ηταν πολύ συναισθηματική εμπειρία. Εχω βρεθεί σε προβολές στις Κάννες όπου ο κόσμος χειροκροτεί για δέκα λεπτά μια ταινία και εγώ είμαι σε φάση «μπορούμε να σταματήσουμε τώρα, ήταν μια μαλακία, αφού σας άκουσα που δεν σας άρεσε, όλη την ώρα γράφατε στο twitter πόσο μισήσατε την ταινία». Αλλά στην προβολή του «Tom at the Farm» είδα τον κόσμο να συγκινείται πραγματικά. Δεν ξέρω, μπορεί να υποκρίνονταν...\nΕχεις κάνει τέσσερις ταινίες μέσα σε τέσσερα χρόνια. Γιατί τόση βιασύνη;\nΔεν ξέρω αν έχω όλη τη ζωή μπροστά μου. Ο δεκατετράχρονος ξάδερφός μου πεθαίνει από καρκίνο. Πριν δύο βδομάδες άρχισε να τραυλίζει. Ο γιατρός είπες πως ήταν άγχος και πήρε μαθήματα για να το διορθώσει. Μετά από λίγο καιρό το τραύλισμα έγινε χειρότερο και προστέθηκαν και ζαλάδες. Τότε ο γιατρός του είπε πως έχει όγκο στον εγκέφαλο και πως δεν μπορεί να γίνει εγχείρηση και πως θα ζήσει ακόμη δύο εβδομάδες. Γι' αυτό η βιασύνη...\nΔιαβάστε εδώ περισσότερα για τον Ξαβιέ Ντολάν και το «Tom at the Farm».\nΠροηγούμενο Βενετία 2013: Τα «Αδέσποτα Σκυλιά» του Τσάι Μινγκ Λιάνγκ ουρλιάζουν για ένα μεγάλο βραβείο Επόμενο Το «Xenia» του Πάνου Χ. Κούτρα γίνεται θέμα στη γαλλική Libération


20% των νέων κρουσμάτων Covid-19 είναι μεταξύ εφήβων και παιδιών - Ειδήσεις\nΟ ιός εξαπλώνεται ήδη σε νηπιαγωγεία και σχολεία. Σύμφωνα με τον Γενικό Υγειονομικό Επιθεωρητή καθ. Άγγελ Κούντσεφ ο ιός όχι μόνο εξαπλώνεται πιο εύκολα, αλλά τα συμπτώματά του είναι παρόμοια με το κρυολόγημα - ρινική συμφόρηση, ερεθισμένος λαιμός και βήχας. Ο ίδιος ανακοίνωσε στη ΒΕΤ ότι τα αποτελέσματα μιας μεγάλης εξέτασης με 600 δείγματα αναμένονται στις αρχές της εβδομάδας. Αυτά τα δείγματα ανήκουν σε ασθενείς που έχουν μια ιδιαίτερη πορεία της νόσου και στοιχεία στις εξετάσεις, γεγονός που δημιουργεί αμφιβολίες για παραλλαγές της Covid -19.\nΒουλγαρική Ραδιοφωνία Ειδήσεις Επίκαιρα στοιχεία εξάπλωση κοροναϊός\nΣήμερα με πτήση από το Παρίσι στη χώρα μας επέστρεψαν τα μέλη της 29 ης Βουλγαρικής Ερευνητικής Αποστολής στο νησί Λίβινγκστον. Αυτό συνέβη με σχεδόν έναν μήνα καθυστέρηση μετά από μόλυνση με κοροναϊό μελών του πληρώματος του παγοθραυστικού..\nΤα νέα κρούσματα Covid-19 στη Βουλγαρία είναι 1076, δείχνουν τα στοιχεία της Ενιαίας Πύλης Πληροφοριών. Από τα 7822 τεστ που πραγματοποιήθηκαν, το 13,8%..\nδημοσίευση: 4/18/21 9:56 AM


"Πανέτοιμο" το ΙΝΚΑ για τη νίκη… επιβίωσης | athlitiko\n“Πανέτοιμο” το ΙΝΚΑ για τη νίκη… επιβίωσης\nΑΕΕΚ ΣΥΝΚΑ | 11 Μαρτίου 2017, 14:16\nΤο ΙΝΚΑ ολοκλήρωσε το πρωί του Σαββάτου την προετοιμασία του για το σημαντικό εντός έδρας παιχνίδι της Κυριακής (12/03, 12:00) με αντίπαλο τον Πανθηραϊκό, στο οποίο η νίκη αποτελεί μονόδρομο για να συνεχιστεί με μεγαλύτερη αισιοδοξία η προσπάθεια παραμονής στην κατηγορία.\nΟ Γιάννης Κατσούλης επέλεξε 19 ποδοσφαιριστές στην αποστολή, με τον τιμωρημένο Σουμπασάκη και τους τραυματίες Ταταράκη, Γαλανίδη και Κομπογεννητάκη να μένουν εκτός. Στην αποστολή, σε σχέση με τον αγώνα με τον Άγιο Ιερόθεο στο Περιστέρι, επιστρέφει ο Καρβουνιάρης.\nΑναλυτικά η αποστολή: Βλαχάκης, Καλοριζικάκης, Παληγεώργος, Σταθινάκης, Καρβουνιάρης, Δημήτρης, Βουρβαχάκης, Σέχου, Ζντράβκοβιτς, Κυτράκης, Ντεντάκης, Γιακουμάκης, Αρσενίεβιτς, Τσικουδάκης, Περδικάκης, Ντα Κόστα, Γκουτσίδης, Τσίτας, Βεστάκης.


Πρώτη Ημέρα Υποβολής: 25/2/13\nΤελευταία Μέρα Υποβολής: 10/5/13\nΤομέας Δραστηριότητας: Μεταποίηση, Τουρισμός, Εμπόριο, Υπηρεσίες\nΠεριφέρειες: αφορά σε επενδυτικά σχέδια που θα υλοποιηθούν στις 13 Περιφέρειες της χώρας, στους σχετικούς 'Αξονες των πέντε Περιφερειακών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων (ΠΕΠ).\nΣυνολικός Προϋπολογισμός: 456 εκ. ευρώ\n30/12/2016 Τροποποίηση του Οδηγού του Προγράμματος (Δεκέμβριος 2016)\n28/9/2016 Τροποποίηση του Οδηγού του Προγράμματος (Σεπτέμβριος 2016)\n30/3/2016 Απόφαση Παράτασης της ημερομηνίας υποβολής αιτημάτων επαλήθευσης-πιστοποίησης ολοκλήρωσης του Προγράμματος έως την 15/4/2016 και ώρα 17:00 μμ\n15/12/2015 Τροποποίηση του Οδηγού του Προγράμματος\n30/9/2015 Απόφαση Επαναξιολόγησης Αιτημάτων Θεραπείας για την περιφέρειες Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης\n18/9/2015 Τροποποίηση της Απόφασης Διαπίστωσης μη πλήρωσης των όρων ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης για δυνητικά εντασσόμενα έργα για την περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου\n9/9/2015 Ορθή Επανάληψη της Απόφασης Επαναξιολόγησης Αιτημάτων Θεραπείας για την Περιφέρεια Αττικής\n7/8/2015 Αποφάσεις Επαναξιολόγησης Αιτημάτων Θεραπείας για τις περιφέρειες Αττικής, Βορείου και Νοτίου Αιγαίου\n7/8/2015 Απόρριψη Αιτημάτων Θεραπείας επί των Υπουργικών Αποφάσεων Διαπίστωσης μη πλήρωσης όρων Ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης έργων στο Πρόγραμμα για τις περιφέρειες Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδας\n7/8/2015 Τροποποίηση Απόφασης Διαπίστωσης μη πλήρωσης των όρων Ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης για δυνητικά εντασσόμενα έργα της περιφέρειας Αττικής\n21/7/2015 Απόφαση ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης έργων μετά την επαναξιολόγηση αιτημάτων θεραπείας για την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων\n20/7/2015 Αποφάσεις απόρριψης αιτημάτων θεραπείας ένταξης & έγκρισης χρηματοδότησης έργων για τις Περιφέρειες Κ. Μακεδονίας, Αττικής, Ν. Αιγαίου\n8/7/2015 Αποφάσεις απόρριψης αιτημάτων θεραπείας ένταξης & έγκρισης χρηματοδότησης έργων για τις Περιφέρειες Στερεάς Ελλάδας, Κρήτης, ΑΜΘ & Θεσσαλίας\n7/7/2015 Αποφάσεις ένταξης & έγκρισης χρηματοδότησης μετά την επαναξιολόγηση αιτημάτων θεραπείας για τις Περιφέρειες Αττικής & Πελοποννήσου\n22/6/2015 Τροποποιήσεις των Αποφάσεων Ένταξης και έγκριση χρηματοδότησης των έργων για τις Περιφέρειες Κ. Μακεδονίας, ΑΜΘ & Θεσσαλίας\n19/6/2015 Τροποποίηση της Υπουργικής Απόφασης Ένταξης και έγκριση χρηματοδότησης των έργων για την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας\n9/6/2015 Τροποποίηση των αποφάσεων διαπίστωσης μη πλήρωσης των όρων ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης για δυνητικά εντασσόμενα έργα για τις Περιφέρειες Β. & Ν. Αιγαίου, Κρήτης\n9/6/2015 Αποφάσεις Ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης έργων μετά την επαναξιολόγηση αιτημάτων θεραπείας για τις Περιφέρειες Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης, Ν. & Β. Αιγαίου\n8/6/2015 Τροποποίηση του Οδηγού του Προγράμματος ως προς το χρονοδιάγραμμα υλοποίησης των χρηματοδοτούμενων επενδύσεων\n20/5/2015 Απένταξη ενταγμένου έργου για την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας\n13/5/2015 Τροποποίηση Απόφασης Ένταξης και έγκρισης έργων μετά την εξέταση αιτημάτων θεραπείας για την Περιφέρεια Κρήτης\n8/5/2015 Αποφάσεις Συγκρότησης Επιτροπών Αξιολόγησης για τις Περιφέρειες Αττικής & Ιονίων Νήσων και ΦΕΚ\n7/5/2015 Τροποποίηση απόφασης διαπίστωσης μη πλήρωσης των όρων ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης για δυνητικά εντασσόμενα έργα της Περιφέρειας Ν. Αιγαίου\n29/4/2015 Τροποποίηση απόφασης διαπίστωσης μη πλήρωσης των όρων ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης για δυνητικά εντασσόμενα έργα στην Περιφέρεια Αττικής\n24/4/2015 Τροποποίηση του Οδηγού του προγράμματος ως προς την προθεσμία ολοκλήρωσης των χρηματοδοτούμενων επενδύσεων έως τις 31/12/2015\n21/4/2015 Απόφαση σύστασης, συγκρότησης επιτροπής αξιολόγησης για το πρόγραμμα στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου\n17/4/2015 Απόφαση ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης μετά την επαναξιολόγηση αιτημάτων θεραπείας για την περιφέρεια Θεσσαλίας\n17/4/2015 Απόφαση ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης μετά την επαναξιολόγηση αιτημάτων θεραπείας για την περιφέρεια Κ. Μακεδονίας\n3/4/2015 Απόφαση ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης μετά την επαναξιολόγηση αιτημάτων θεραπείας για την Περιφέρεια Δ. Μακεδονίας\n2/3/2015 Απόφαση επαναξιολόγησης αιτημάτων Θεραπείας για το πρόγραμμα για την περιφέρεια Αττικής\n13/2/2015 Τροποποίηση των αποφάσεων διαπίστωσης μη πλήρωσης των όρων ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης για δυνητικά εντασσόμενα έργα\n13/2/2015 Απόφαση επαναξιολόγησης αιτημάτων θεραπείας περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας\n13/2/2015 Τροποποίηση της απόφασης 30/6/2014 ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης περιφέρειας Βορείου Αιγαίου\n16/1/2015 Τροποποιήσεις των αποφάσεων 3ης και 4ης επιτροπής αξιολόγησης αιτημάτων θεραπείας\n16/1/2015 Αποφάσεις Επαναξιολόγησης των Αιτημάτων Θεραπείας για τις Περιφέρειες Ιονίων Νήσων, Δ. Ελλάδας, Πελοποννήσου, Θεσσαλίας, Ν. & Β. Αιγαίου, Α. & Δ. Μακεδονίας, Στερεάς Ελλάδας\n17/12/2014 Τροποποίηση των αποφάσεων διαπίστωσης μη πλήρωσης των όρων ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης για δυνητικά εντασσόμενα έργα για τις Περιφέρειες Αττικής, Βορείου & Νοτίου Αιγαίου\n1/12/2014 Ορισμός, για τα ενταγμένα υπό όρους έργα της 2ας Φεβρουαρίου 2015 ως νέας καταληκτικής ημερομηνίας για την υποβολή αίτησης επαλήθευσης-πιστοποίησης των έργων\n26/11/2014 Τροποποίηση αποφάσεων διαπίστωσης μη πλήρωσης όρων ένταξης & έγκρισης χρηματοδότησης για δυνητικά εντασσόμενα έργα για τις Περιφέρειες Ανατολική Μακεδονία-Θράκη, Κεντρική Μακεδονία, Αττική, Βόρειο & Νότιο Αιγαίο,Ήπειρος,Δυτική Ελλάδα,Κρήτη\n26/11/2014 Απόφαση Τροποποίησης της ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης έργων μετά την εξέταση αιτημάτων θεραπείας για την Περιφέρεια Πελοποννήσου\n18/11/2014 Περιφέρεια Ιονίων Νήσων – Αποδοχή – Απόρριψη Αιτημάτων Θεραπείας\n31/10/2014 Αποφάσεις Ορισμού, για τα ενταγμένα υπό όρους έργα, της 1ης Δεκεμβρίου 2014 ως νέας καταληκτικής ημερομηνίας, αντί της 31ης Οκτωβρίου 2014\n31/10/2014 Τροποποίηση του Οδηγού του Προγράμματος ως προς την προθεσμία ολοκλήρωσης των χρηματοδοτούμενων επενδύσεων\n31/10/2014 Τροποποίηση της Απόφασης Eνταξης και έγκρισης χρηματοδότησης έργων μετά την εξέταση αιτημάτων θεραπείας για την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων\n31/7/2014 Απόφαση Συγκρότησης Κεντρικής Επιτροπής Αξιολόγησης Αιτημάτων Θεραπείας επί των Υπουργικών Αποφάσεων Διαπίστωσης μη πλήρωσης όρων των Υπουργικών Αποφάσεων Ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης έργων\n3/7/2014 Αποφάσεις διαπίστωσης μη πλήρωσης των όρων για τα δυνητικά εντασσόμενα έργα\n30/6/2014 Τροποποίηση των Αποφάσεων 30.10.2013 ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης των έργων μετά την εξέταση αιτημάτων θεραπείας\n30/6/2014 Αποφάσεις Ένταξης και Έγκρισης χρηματοδότησης υπό όρους για τα δυνητικά εντασσόμενα έργα, μετά την εξέταση των αιτημάτων θεραπείας\n30/6/2014 Απόφαση Τροποποίησης της με Α.Π. 6979/4018/A2/06.06.2014 Υπουργικής Απόφασης - Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας\n30/6/2014 Αποφάσεις διαπίστωσης πλήρωσης των όρων για την ένταξη και έγκριση χρηματοδότησης των δυνητικών εντασσόμενων έργων\n27/6/2014 Τροποποίηση της Απόφασης 27.03.2014 Διαπίστωσης Πλήρωσης των 'Ορων για δυνητικά εντασσόμενα έργα για την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας\n26/6/2014 Τροποποιήσεις των Αποφάσεων 15/04/2014 Διαπίστωσης Πλήρωσης των όρων για τα δυνητικά εντασσόμενα έργα\n26/6/2014 Τροποποιήσεις των Αποφάσεων 13/05/2014 Διαπίστωσης Πλήρωσης των όρων για τα δυνητικά εντασσόμενα έργα\n25/6/2014 Αποφάσεις 'Ενταξης και 'Εγκρισης Χρηματοδότησης 'Εργων μετά απο εξέταση αιτημάτων θεραπείας\n12/6/2014 Αποφάσεις ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης έργων μετα την εξέταση αιτημάτων θεραπείας για τις Περιφέρειες Κεντρικής & Δυτικής Μακεδονίας\n5/6/2014 Αποφάσεις διαπίστωσης πλήρωσης των όρων έγκρισης χρηματοδότησης των δυνητικά εντασσόμενων έργων για τις Περιφέρειες Αττική, B. & Ν. Αιγαίο\n3/6/2014 Αποφάσεις Αποδοχής – Απόρριψης Αιτημάτων Θεραπείας\n3/6/2014 Αποφάσεις διαπίστωσης πλήρωσης των όρων έγκρισης χρηματοδότησης των δυνητικά εντασσόμενων έργων\n13/5/2014 Αποφάσεις διαπίστωσης πλήρωσης των όρων έγκρισης χρηματοδότησης των δυνητικά εντασσόμενων έργων\n25/4/2014 Αποφάσεις Αποδοχής – Απόρριψης Αιτημάτων Θεραπείας\n22/4/2014 Απόφαση Αντικατάστασης τακτικού μέλους Επιτροπής Αξιολόγησης για την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας\n16/4/2014 Αποφάσεις διαπίστωσης πλήρωσης των όρων έγκρισης χρηματοδότησης των δυνητικά εντασσόμενων έργων για τις Περιφέρειες Αττική, Ν. Αιγαίο & Στερεά Ελλάδα\n15/4/2014 Αποφάσεις διαπίστωσης πλήρωσης των όρων έγκρισης χρηματοδότησης των δυνητικά εντασσόμενων έργων\n10/4/2014 Aπαντήσεις σε Συχνές Ερωτήσεις για την Υλοποίηση των Έργων των Δικαιούχων και των Δυνητικά Εντασσόμενων Έργων με αλλαγή στην Ερώτηση - Απάντηση 11.1\n8/4/2014 Επικαιροποιημένος Οδηγός Υλοποίησης Εργων των Δικαιούχων του Προγράμματος (4η έκδοση Απρίλιος 2014)\n28/3/2014 ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ της Απόφασης διαπίστωσης πλήρωσης των όρων έγκρισης χρηματοδότησης των δυνητικά εντασσόμενων έργων στο Πρόγραμμα για την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας\n27/3/2014 Αποφάσεις διαπίστωσης πλήρωσης των όρων έγκρισης χρηματοδότησης των δυνητικά εντασσόμενων έργων στο Πρόγραμμα\n27/3/2014 Αποφάσεις παράτασης της καταληκτικής ημερομηνίας έως την 31η Μαρτίου 2014 για τα δυνητικά εντασσόμενα έργα του Προγράμματος\n18/3/2014 Απόφαση Συγκρότησης Πέμπτης (5ης) Επιτροπής Αξιολόγησης Αιτημάτων Θεραπείας\n14/3/2014 Έντυπο Αίτησης Επαλήθευσης / Πιστοποίησης Δαπανών & Οδηγίες για την Κατάρτιση & Υποβολή της Αίτησης για τους Δυνητικά Δικαιούχους του Προγράμματος\n11/3/2014 Απόφαση Συγκρότησης τρίτης Επιτροπής Αξιολόγησης των Αιτημάτων Θεραπείας για την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας\n10/3/2014 Απόφαση Έγκρισης Πρακτικών Επιτροπής Αξιολόγησης Αιτημάτων Θεραπείας του Προγράμματος\n4/3/2014 Απόφαση Συγκρότησης μιας επιπλέον Επιτροπής Αξιολόγησης Αιτημάτων Θεραπείας για την Περιφέρεια Αττικής\n28/2/2014 Υπουργικές Αποφάσεις Ένταξης και Έγκρισης Χρηματοδότησης των Δυνητικά Εντασσόμενων\n28/2/2014 Απόφαση Τροποποίησης & Τροποποιημένoς Οδηγός Εφαρμογής του Προγράμματος και Παραρτημάτων\n28/2/2014 Καθορισμός παραδοτέων για την υλοποίηση του φυσικού και οικονομικού αντικειμένου ενεργειών και επιλέξιμων δαπανών σύμφωνα με τα Παραρτήματα VII και XV του Οδηγού του Προγράμματος\n28/2/2014 Υπουργική Απόφαση Ενταξης των Εργων που υλοποιούνται στο νησί της Ιθάκης\n18/2/2014 Απόφαση συγκρότησης μίας επιπλέον Επιτροπής Αξιολόγησης Αιτημάτων Θεραπείας για την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας\n17/2/2014 Έντυπο Αίτησης Τελικής Επαλήθευσης Έργου Δικαιούχου (Ολοκλήρωσης Έργου)\n11/2/2014 Επικαιροποιημένος Οδηγός Υλοποίησης Έργων των Δικαιούχων του Προγράμματος (3η έκδοση Φεβρουάριος 2014)\n11/2/2014 Aπαντήσεις σε Συχνές Ερωτήσεις για την Υλοποίηση των Έργων των Δικαιούχων και των Δυνητικά Εντασσόμενων Έργων (έκδοση 2/2014)\n10/2/2014 Αποφάσεις Ορισμού νέας καταληκτικής ημερομηνίας 20η Μαρτίου 2014 για τα δυνητικά εντασσόμενα έργα\n6/2/2014 Απόφαση Συγκρότησης δύο επιπλέον Επιτροπών Αξιολόγησης Αιτημάτων Θεραπείας για την Περιφέρεια Αττικής\n4/2/2014 2η Τροποποίηση της Απόφασης με Α.Π. 9247/2434/Α2/12.12.2013 Περιφέρεια Αττικής - Συγκρότηση Επιτροπής Αξιολόγησης Αιτημάτων Θεραπείας (4/2/2014)\n21/1/2014 Απόφαση Τροποποίησης της με α.π. 7782/1998/A2/30.10.2013 Απόφασης Ένταξης και έγκρισης χρηματοδότησης των έργων στο Πρόγραμμα για την Περιφέρεια Αττικής\n20/1/2014 Απόφαση Τροποποίησης της Απόφασης Συγκρότησης Επιτροπών Αξιολόγησης των Αιτημάτων Θεραπείας (20/1/2014)\n16/1/2014 Οδηγός Υλοποίησης των Έργων για τους Δικαιούχους του Προγράμματος ΝΕΟ ΑΡΧΕΙΟ με αλλαγή στη σελίδα 7\n12/12/2013 Συγκρότηση Επιτροπών Αξιολόγησης των Αιτημάτων Θεραπείας\n10/12/2013 Οδηγίες για την κατάρτιση και υποβολή Αιτημάτων Τροποποίησης & Πιστοποίησης Εγκεκριμένων Δανείων για το Πρόγραμμα\n9/12/2013 Αιτήματα Τροποποιήσεων, Επαλήθευσης, Πιστοποίησης & Οδηγίες για την υποβολή ενδιάμεσης επαλήθευσης για τους Δικαιούχους του Προγράμματος\n22/11/2013 Διευκρινήσεις σχετικά με την διαδικασία ένταξης και ενίσχυσης των δυνητικά εντασσόμενων έργων στο πλαίσιο του Προγράμματος\n31/10/2013 Απόφαση Τροποποίησης & Τροποποιημένoς Οδηγός του Προγράμματος και Παραρτημάτων\n30/10/2013 Αποτελέσματα Περιφέρειας Πελοποννήσου\n30/10/2013 Αποτελέσματα Περιφέρειας Ιονίων Νήσων\n30/10/2013 Αποτελέσματα Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου\n30/10/2013 Αποτελέσματα Περιφέρειας Αττικής\n30/10/2013 Αποτελέσματα Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης\n30/10/2013 Αποτελέσματα Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας\n30/10/2013 Αποτελέσματα Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας\n30/10/2013 Αποτελέσματα Περιφέρειας Ηπείρου\n30/10/2013 Αποτελέσματα Περιφέρειας Θεσσαλίας\n30/10/2013 Αποτελέσματα Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας\n30/10/2013 Αποτελέσματα Περιφέρειας Κρήτης\n30/10/2013 Αποτελέσματα Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου\n30/10/2013 Αποτελέσματα Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας\n4/10/2013 ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ - Τροποποιημένος Οδηγός του Προγράμματος & Τροποποιημένο Παράρτημα ΙΙ\n9/7/2013 Απόφαση Έγκρισης αρχείων και oδηγιών στο πλαίσιο της διαδικασίας αξιολόγησης\n10/5/2013 Απόφαση Παράτασης Καταληκτικής Ημερομηνίας Υποβολής έως τις 16/5/13\n12/4/2013 Απόφαση Τροποποίησης των Παραρτημάτων ΙΙ, ΙΙΙ και ΧΙΙ του Οδηγού του Προγράμματος και Παράταση Υποβολής Αιτήσεων Υπαγωγής επενδυτικών σχεδίων_πλήρες αρχείο 4/3/13\n2/4/2013 Συχνές Ερωτήσεις - Απαντήσεις (2/4/2013)\n12/2/2013 Νέο σημείο ενημέρωσης κοινού και υποβολής επενδυτικών προτάσεων για την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου. [Ανακοίνωση]\n6/2/2013 Βοηθητικό Σημείωμα για την Καινοτομία\n25/1/2013 ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ του Οδηγού του Προγράμματος «Ορισμός Επιλέξιμων ΚΑΔ – NACE 2008 και Στάθμιση αυτών ανά Περιφέρεια» - Οδηγός Προκήρυξης & Παραρτήματα\n14/1/2013 Οδηγός Προκήρυξης και Παραρτήματα\n6/8/2013 Αποφάσεις Συγκρότησης Επιτροπών Αξιολόγησης\n19/7/2013 Απόφαση Τροποποίησης του Παραρτήματος ΧΙΙΙ: "Αρμόδια Όργανα και Διαδικασία Αξιολόγησης"\n19/7/2013 Ορθή Επανάληψη Αποφάσεων Ορισμού Αξιολογητών για την Κεντρική & Δυτική Μακεδονία\n19/7/2013 Απόφαση Ορισμού Εποπτών Αξιολόγησης


Επιστημονικά Συνέδρια και Σεμινάρια | Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών\nΤα μέλη ΔΕΠ του τμήματος συμμετέχουν ενεργά στη διάχυση της επιστημονικής έρευνας τόσο στην ακαδημαϊκή όσο και επιχειρηματική κοινότητα μέσω της διοργάνωσης διεθνών επιστημονικών συνεδρίων και εκπαιδευτικών σεμιναρίων. Ενδεικτικά, τα μέλη ΔΕΠ του τμήματος έχουν συμμετάσχει ως διοργανωτές ή συνδιοργανωτές των ακόλουθων συνεδρίων και σεμιναρίων.\nΗμερίδα Ex MBA Alumni\n13ο e-Business Forum\n3η Ημερίδα Οργανωτικής Ψυχολογίας της Ελληνικής Ψυχολογικής Εταιρείας\n7ο Συνέδριο Διοίκησησης Ανθρώπινου Δυναμικού\n9th Internet & E-Business Innovation Forum\n8o Συνέδριο EuroITV 2013\n16o Διεθνές Συνέδριο σε "Συστήματα Υποστήριξης Αποφάσεων" - DSS2012-16th IFIP WG8.3\nΗμερίδα Business Analytics: The Knowledge Revolution\n5ο Διεθνές Ειδικό Συνέδριο στις Εμπορευματικές Μεταφορές και τα Logistics - ODYSSEUS 2012\nΣυνέδριο Wireless Innovation\nΣεμινάριο "OTEAcademy Shifting Workshop"\nΔιεθνές Συνέδριο 10 Χρόνια ΔΕΤ\nThe 9th International Conference on Mobile Business\nExecutive Program in Business Technology Excellence\nIEEE Intelligent Systems: Advanced Heuristics in Transportation and Logistics\n3rd International ECR Research Sympocium\nThe Second International Conference on Mobile Business\nIFIP Work Conference on IS Perspectives & Challenges in the Context of Globalization\n6o Πανελλήνιο Συνέδριο Logistics\nΔιημερίδα για το Ψηφιακό Video από την Rainbow\nCisco Systems Seminar\nΣυνέδρια-Σεμινάρια-Ημερίδες Ανά Έτος\nΕθνικά Συνέδρια, Σεμινάρια, Ημερίδες & Ομάδες Εργασίας