Τα "Κίτρινα Ποδήλατα" μιλάνε στο Ε.Γ.\nΤα “Κίτρινα Ποδήλατα” μιλάνε στο Ε.Γ.\nΣτην παρέα μας έχουμε τον Γιώργο & τον Αλέξανδρο Παντελιά από τα Κίτρινα Ποδήλατα. Καλώς ήρθατε στο Επάγγελμα Γυναίκα!!!\nΕ.Γ. Έχετε δηλώσει ότι επιλέξατε το κίτρινο στην ονομασία του συγκροτήματος Κίτρινα Ποδήλατα γιατί είναι ένα χρώμα νεανικό και αισιόδοξο. Αν ξεκινούσατε τώρα, στην Ελλάδα της κρίσης, θα επιλέγατε πάλι το ίδιο χρώμα;\nΚ.Π. Στην Ελλάδα της κρίσης όχι μόνο θα επιμείνουμε αλλά θα ενισχύσουμε το χρώμα αυτό… γιατί δίνει αλληγορικά ένταση και δυνατότερο σήμα στα τραγούδια και τα μηνύματά τους. Ξορκίζει τη μιζέρια και τη μοιρολατρεία και προτρέπει να μην αφήσουμε στιγμή τη προσπάθεια για πρόοδο και αλλαγή νοοτροπίας. Έτσι θελήσαμε να είναι τα μηνύματα μας απ την αρχή κι έτσι θα συνεχίσουμε ό.τι κι αν υπάρχει τριγύρω μας. Πιστεύουμε όσο ποτέ στη νέα γενιά… το μόνο που χρειάζεται είναι ψυχολογία και πίστη στις δυνατότητές της.\nΕ.Γ. Ποια ήταν η πρώτη σας επαφή με το κοινό ως Κίτρινα Ποδήλατα; Θυμάστε το πρώτο σας live και τι συναισθήματα σας δημιουργούν αυτές οι αναμνήσεις;\nΚ.Π. Θυμόμαστε τη πρώτη μας ζωντανή εμφάνιση και την κρατάμε πάντοτε ζωντανή ως ανάμνηση στο νου μας. Πάει πολύ πιο πίσω απ τα Κίτρινα Ποδήλατα, τότε που ως έφηβοι επιλέξαμε τη μουσική ως τρόπο έκφρασης και τολμήσαμε να παίξουμε ζωντανά για μερικούς φίλους. Έκτοτε καταλάβαμε πως ο τρόπος που κάναμε αυτές τις… ερασιτεχνικές εμφανίσεις, περιείχαν μια ανάγκη για επαγγελματισμό και ιδιαίτερη φροντίδα στο τελικό αποτέλεσμα. Κάτι μέσα μας τότε μας έλεγε πως το ταξίδι για κάποιο λόγο θα μπορούσε να είναι μεγάλο. Μια πορεία ξεκινά λοιπόν απ το πρώτο εκείνο βήμα.. λίγο η άγνοια κινδύνου, λίγο η διάθεση να ονειροπολήσουμε, λίγο το μέσα μας που μας διέταζε να κάνουμε και το πιο απλό πράγμα όσο πιο σωστά μπορούμε.. με σκληρή δουλειά, γνώση και συνέπεια, με πείσμα κι επιμονή χρόνων συνεχίζουμε και μεγαλώνουμε παρέα με τη μουσική μας. Οι αναμνήσεις δε μπορεί παρά να είναι όμορφες, μιας και νιώθουμε ακόμα σαν δυο παιδιά που κάθε μέρα ξεκινούν απ την αρχή.. με το ίδιο πάθος, την ίδια δίψα.. πιο έμπειροι μεν, αλλά το ίδιο «έφηβοι» στη ψυχή.\nΕ.Γ. Γενικά έχετε κάνει αρκετά τραγούδια με πολιτικό στίχο όπως το “Θ”” κ το “! Θεωρείται πως η τέχνη πρέπει να έχει και ένα ρόλο αφύπνισης ή να ακολουθεί την ένταση που υπάρχει στην κοινωνία;\nΚ.Π. Η τέχνη μπορεί να εμπνεύσει, να αφυπνίσει, να οδηγήσει τους ανθρώπους.. η αληθινή τέχνη κατά την ταπεινή μας άποψη, πρέπει μέσα σε ανοιχτούς και πρωτοποριακούς μεν ορίζοντες, αλλά ταυτόχρονα και σε πολύ συγκεκριμένους ηθικούς κανόνες, να προσπαθεί να προηγείται της εποχής της. Είναι σπουδαίο να είναι περιγραφική, καυστική και ζωηρή αλλά είναι ακόμη πιο πολύτιμο να είναι αγγελιοφόρος πραγμάτων που δεν τα έχουν «δει» όλοι ακόμη, είτε γιατί δε μπόρεσαν, είτε επειδή δε θέλησαν-πρόλαβαν να τα αφουγκραστούν. Ένα αληθινό και διαχρονικό έργο, οποιαδήποτε τέχνη κι αν υπηρετεί, αξιολογείται κι αναδεικνύεται τελικά μόνο απ τον ίδιο το χρόνο και την αντοχή του μέσα σε αυτόν.\nΕ.Γ. Είναι εύκολο στις μέρες μας να κάνει κάποιος αυτό που αγαπάει χωρίς να συμβιβασθεί; Είναι εύκολο να πει κάποιος όχι στην δουλειά που κάνετε και στο σύστημα που επικρατεί από τις δισκογραφικές μέχρι και τα ραδιόφωνα;\nΚ.Π. Όχι δεν είναι εύκολο. Αντιθέτως είναι εξαιρετικά δύσκολο. Εκτός από υψηλό επίπεδο γνώσεων, πίστη, πάθος και ακέραιο χαρακτήρα, απαιτεί και τεράστια αποθέματα υπομονής, αντοχής και επιμονής. Πρόκειται πλέον για μια αέναη πάλη με τη ψυχολογία, τη αυτό-εκτίμηση και τη προοπτική του καθενός. Παρόλαυτά, όποιος ασχολείται με κάτι που το αγαπά και που τον συνοδεύει στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, με κάτι που τον γεμίζει και τον πλημυρίζει από λαχτάρα να προσφέρει, τότε τα «όχι» είναι επίσης εύκολα όσο κι αν ξέρεις πως θα σε πάνε πίσω. Είμαστε σίγουροι πως εκεί έξω υπάρχουν πολλοί ικανοί, ταλαντούχοι και πεισματάρηδες νέοι, σε πολλούς και διαφορετικούς τομείς, που δε γουστάρουν καθόλου τα εύκολα. Ούτε νιώθουν ικανοποίηση με το συμβιβασμό σε κάποιο σύστημα που θα ευτελίσει τη δουλειά και τα όνειρά τους.. Μια νέα γενιά που έχει γαλουχηθεί στα δύσκολα και θα τα καταφέρει είτε κάποιοι το θελήσουν έιτε όχι. Προφανώς δεν είναι η «μάζα».. δε θα μπορούσε να είναι… ο κόσμος πάντοτε πήγαινε μπροστά και άλλαζε απ τους λίγους κι εμπνευσμένους… κι όλοι οι άλλοι απλά ακολουθούσαν μοιραία κι ετεροχρονισμένα όπως έκαναν πάντα..\nΕ.Γ. Αν ερχόταν ένα νέο παιδί και σας ρωτούσε ποιους κατά την γνώμη σας θα “έπρεπε” να ακούει και πολύ περισσότερο ποιους καλλιτέχνες θα έπρεπε να μελετήσει ώστε να μάθει περισσότερα πράγματα πάνω στην μουσική τι θα του λέγατε και γιατί;\nΚ.Π. Θα τους λέγαμε καταρχήν να σπουδάσουν τη μουσική σε ωδεία, μουσικά σχολεία και σχολές, κοντά σε δασκάλους που αγαπούν το λειτούργημά τους και είναι υπεύθυνοι να εκκολαύσουν όχι μόνο σωστούς μουσικούς αλλά και συγκροτημένες προσωπικότητες. Αυτούς πρέπει να ακούνε πρώτα απ όλα και όχι να παρασύρονται απ τον καθένα που πατάει πχ ένα buzzer σε μια καρέκλα βολεμένος σε μια κορυφή από τραπουλόχαρτα. Θα τους λέγαμε να αναζητήσουν την ειδική αλλά και τη γενικότερη γνώση παράλληλα… να σπουδάσουν,. Να έχουν συμμάχους τους δικούς τους ανθρώπους, ώστε να είναι θωρακισμένοι ως χαρακτήρες και μουσικοί με άποψη και φιλοσοφία και όχι έρμαια απλά ενός ταλέντου που θα τους ανάγκαζε να κάνουν ο,τιδήποτε θα κάλυπτε την ημι-μάθεια ή την αμάθειά του. Αν ένας τέτοιος άνθρωπος λοιπόν, με σωστή παιδεία απ την οικογένειά και τους δασκάλους του ασχοληθεί σοβαρά με τη μουσική (με σκοπό να την υπηρετήσει και όχι να τη «χρησιμοποιήσει» ως σκαλοπάτι για ο,τιδήποτε ματαιόδοξο), τότε είναι εντελώς περιττό να του πούμε εμείς τι και ποιόν θα ακούσει.. Θα έχει ισχυρό και άρτιο κριτήριο να ακούσει τα πάντα, να φιλτράρει και να ξεχωρίσει εκείνους που πραγματικά τον εκφράζουν, τον εμπνέουν, ώστε να υπηρετήσει και ο ίδιος τη τέχνη που αγαπά…\nΕ.Γ. Αν στο πέρασμα των χρόνων έμεναν 5 τραγούδια διαχρονικά ποια πιστεύετε ότι θα μπορούσαν να είναι;\nΚ.Π. Θα μας επιτρέψετε να μην είμαστε εμείς αυτοί που θα πούμε για τα δικά μας τραγούδια. Όπως είπαμε παραπάνω κι όπως πολύ σωστά διατυπώσατε στην ερώτησή σας, ο χρόνος θα δείξει και θα αναδείξει κάποια τραγούδια μας ως διαχρονικά. Βρισκόμαστε σε μια διαρκή προσπάθεια για να προσφέρουμε αυτά που πιστεύουμε πως έχουμε να δώσουμε. Δουλεύουμε σε ρυθμούς εξοντωτικούς και συνεχείς και νιώθουμε πως έχουμε κι άλλα πολλά να πούμε. Κάποια στιγμή, χρόνια μετά , να μαστε καλά που λένε… ίσως σε έναν ετεροχρονισμένο απολογισμό να διαπιστώσουμε αν όντως αφήσαμε κάτι που θα το τραγουδούν κι επόμενες γενιές. Όχι απλά επιδερμικά, αλλά επειδή θα τους δίνουν σε ανάλογες καταστάσεις και φάσεις της ζωής τους ελπίδα και φως, εξιτάροντας τα συναισθήματά τους. Θα ήμασταν ευτυχισμένοι αν αυτό το καταφέρναμε… αλλά… είναι νωρίς ακόμη ώστε να ξέρουμε.\nΕ.Γ. Ποια ήταν η καλύτερη και ποια η χειρότερη στιγμή στην πορεία σας για τον καθένα σας και τι θα αλλάζατε αν είχατε αυτή την δυνατότητα;\nΚ.Π. Είναι φύσει αδύνατον να διαχωρίσουμε κάποιες στιγμές καλές ή άσχημες ατομικά ή ξεχωριστά ο καθένας… γιατί στην πορεία αυτή είμαστε ένα και βιώνουμε όλα τα συναισθήματα μαζί, όποια κι αν είναι αυτά. Στο χώρο αυτό γενικά, κι ιδιαίτερα με τον τρόπο που εμείς έχουμε επιλέξει να υπηρετήσουμε, οι άχαρες, δύσκολες στιγμές είναι πολύ περισσότερες. Είναι όμως πολύτιμες γιατί, αφενός μας δυναμώνουν, μας κάνουν πιο σοφούς, μας δένουν κι άλλο μεταξύ μας κι αφετέρου μας αποδεικνύουν συνέχεια πως για να μην έχουν καταφέρει στιγμή να μας λυγίσουν, τότε πράγματι στον κόσμο αυτό ήρθαμε για να «ξοδευτούμε» με χαρά για τη μουσική μας. Άλλωστε έρχεται κάποια στιγμή εκείνη η ώρα, που, οι όποιες κακοτοπιές και δυσκολίες, δίνουν τη θέση τους στις λιγότερες μεν, αλλά σπουδαίες και χαρούμενες στιγμές! Αυτές έχουν ένα ιδιαίτερα θετικό ειδικό βάρος που μας κάνει να αντέχουμε για μια ζωή ακόμα.\nΕ.Γ.Υπάρχει κάποιο τραγούδι που νιώθετε να σας έχει συγκινήσει και να έχετε πει «αχ, αυτό το τραγούδι πως θα ήθελα να είχα γράψει εγώ»\nΚ.Π. Φυσικά και υπάρχουν πολλά τέτοια τραγούδια… κι αυτό είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση πιστεύουμε για έναν καλλιτέχνη.. να δημιουργεί κάτι που να κερδίζει τόσο πολύ τις καρδιές των ανθρώπων, τόσο που να μην του «ανήκει» πια ως δημιούργημα.. να έχει γίνει τραγούδι όλων μας. Είναι πολλά τα τραγούδια αυτά και δε θα θέλαμε να μιλήσουμε μόνο για κάποιο.. Μπορούμε όμως, μιας και έχουμε την τιμή να εμφανιζόμαστε αυτή την περίοδο με τον Πάνο Κατσιμίχα να σας πούμε πως τα πιο πολλά τραγούδια του Χάρη και του Πάνου είναι θαυμαστά και όχι μόνο εμείς, αλλά πάρα πολλοί θα ήθελαν να τα έχουν γράψει..\nΕ.Γ. Μετά από τις επιτυχημένες σας εμφανίσεις στο πλευρό του Πάνου Κατσιμίχα σας είδαμε σε κάτι τελείως διαφορετικό και μιλάω για τις συναυλίες που κάνατε “με δυο κιθάρες” ! Ήταν δύσκολη απόφαση να κάνετε κάτι τόσο διαφορετικό;\nΚ.Π. Τον Πάνο Κατσιμίχα ετοιμαζόμαστε με μεγάλη μας χαρά, να τον συναντήσουμε ξανά το φετινό καλοκαίρι στην κοινή μας περιοδεία. Προς το παρόν εμείς ολοκληρώνουμε την προσωπική, ακουστική περιοδεία μας «με δυό κιθάρες…». Μια περιοδεία που ξεκίνησε το Δεκέμβρη και που έχει ως τελευταίο σταθμό τη σκηνή του Ρυθμού stage στην Ηλιούπολη. Ένα εγχείρημα που ετοιμάζαμε καιρό ως καλλιτεχνικό «πείραμα», απ αυτά που χρόνια τώρα πάντα προσπαθούμε σε κάθε μας μουσικό βήμα να προτείνουμε. Ήταν ένα στοίχημα που κερδίσαμε στις πολλές εμφανίσεις μας ανά την Ελλάδα, όπου διαπιστώσαμε και στην πράξη, αυτό που φανταζόμασταν ως εκείνη τη στιγμή… ότι δηλαδή η ίδια η «πρώτη ύλη», η ίδια η ψυχή των τραγουδιών μακριά ακόμη κι από πολύ δυνατές ηλεκτρικές ενορχηστρώσεις, αναδεικνύει το δυναμισμό των μηνυμάτων τους. Δουλέψαμε πολύ, για μεγάλο χρονικό διάστημα και σε υψηλό επίπεδο επάνω στις κιθάρες μας, ξεπερνώντας εύκολα ακόμη κι εκείνη τη γενική αίσθηση που ξέραμε πως πιθανώς να μας περίμενε, σχετικά με το κλίμα έκπτωσης που επιχειρούν πολλοί καλλιτέχνες τελευταία, προκειμένου να έχουν κάποια ευελιξία. Αυτό που προσπαθήσαμε εμείς ήταν καθαρά μια καλλιτεχνική ανάγκη που είχαμε την ευκαιρία φέτος να την υλοποιήσουμε και μάλιστα όλη αυτή η εμπειρία αποτυπώνεται ήδη σε ένα νέο album με τίτλο « Κίτρινα Ποδήλατα- the acoustic project».\n” το οποίο διαφέρει πολύ σε σχέση με όσα μας έχετε συνηθίσει! Θέλετε να μας πείτε κάτι για αυτό; Ποιο θα είναι το ύφος αυτής της δουλειά και ποτέ περίπου πιστεύετε ότι θα κυκλοφορήσει;\nΚ.Π. Όπως είπαμε και παραπάνω, το νέο album θα είναι ουσιαστικά η αποτύπωση των μουσικών εμπειριών που είχαμε όλους αυτούς τους μήνες στην περιοδεία μας. Σκεφτόμασταν καιρό να ηχογραφήσουμε ένα ακουστιοκό album παίρνοντας λίγη απόσταση απ τις γνώριμες δυνατές μας ενορχηστρώσεις. Η γενική του ιδέα, είναι ενορχηστρώσεις βασισμένες κυρίως σε μια ακουστική και μια κλασσική κιθάρα με αρμονίες και μελωδίες που θα ενισχύονται κάποιες στιγμές με τη προσθήκη κάποιων σολιστικών οργάνων. Το «Κάπου υπάρχει αγάπη» είναι ένα πολύ αντιπροσωπευτικό δείγμα και χαιρόμαστε που απ την αρχή του κέρδισε όμορφες εντυπώσεις. Η νέα μας δισκογραφική δουλειά, εκτός από νέα τραγούδια , θα έχει κι ενδιαφέρουσες επανεκτελέσεις γνωστών τραγουδιών μας απ την ως τώρα πορεία μας. Με το συγκεκριμένο album «Κίτρινα Ποδήλατα-the acoustic project» που αναμένεται τον ερχόμενο Οκτώβρη, ξεκινά μια τριλογία από albums που έχουμε προγραμματίσει ως το 2018 (πρώτα ο θεός που λένε…) και που θα κορυφώσει την όλη διάθεσή μας για πειραματισμό και καλλιτεχνικά στοιχήματα που βάζουμε καταρχήν με τους ίδιους μας τους εαυτούς.\nΕ.Γ. Και μιας και το site μας ονομάζετε “Επάγγελμα Γυναίκα” θα ήθελα να μας πείτε πως βλέπετε την σύγχρονη γυναίκα! Ποιο είναι το χαρακτηριστικό που θαυμάζετε σε μια γυναικά και τι είναι αυτό που ίσως θα θέλατε να αλλάξουν οι γυναίκες;\nΚ.Π. Η γυναίκα είναι η κινητήριος δύναμη αυτού του πλανήτη. Ένα όν σαφώς ανώτερο και εκ φύσεως πιο ολοκληρωμένο… και όπως κάθε ιδιαίτερη ύπαρξη, έχει και αυτή τις ιδιαιτερότητές της! Η υπόθεση- γυναίκα γενικά είναι μια τόσο απλή εξίσωση…τόσο μα τόσο απλή, που τελικά… είναι πάρα πολύ δύσκολο να λυθεί. Κι αυτό μάλλον είναι όλη η γοητεία της γυναίκας. Η θέση της δε στη σημερινή σύγχρονη κοινωνία είναι επιτακτική. Επειδή έχει τη μοναδική ικανότητα να συνδυάζει και να διαχειρίζεται ταυτόχρονα και την ρεαλιστική αλλά και την συναισθηματική-ρομαντική πλευρά των καταστάσεων. Δηλαδή σε μεγάλο βαθμό κατέχει εκείνη τη λογική που είναι απαραίτητη στις μέρες μας, ώστε να λυθούν με ρεαλιστικές μεθόδους τα πιο ευαίσθητα ζητήματα. Δεν τις καταλαβαίνουμε πάντα.. μάλλον… δεν τις καταλαβαίνουμε ποτέ! Αλλα… πραγματικά αυτό που θα θέλαμε να τις συμβουλεύσουμε είναι.. να μην αλλάξουνε ποτέ. Θα είμαστε εμείς πάντα εκεί.. έτοιμοι πάντα να μπορούν να μας παιδεύουν όσο θέλουν κι αγαπούν..\nΚ.Π. Ευχαριστούμε για τη φιλοξενία…Αλέξανδρος & Γιώργος\nΕ.Γ. Και κάπου εδώ κλείνοντας θα ήθελα να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ και να σας ευχηθώ τα καλύτερα και να μας ταξιδεύετε με τις όμορφες μουσικές σας για πολλά πολλά χρόνια!\nSee more at: https://www.epaggelmagynaika.gr/gossip/item/3183-ta-kitrina-podilata-milane-sto-e-g#sthash.64tsB8oN.dpuf


Ανεπιθύμητος ο Κυρ. Μητσοτάκης\nΑνεπιθύμητος ο Κυρ. Μητσοτάκης\nΑνεπιθύμητος από τους εκπαιδευτικούς της Λέσβου ο Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος αναμένεται να φτάσει στο νησί την Παρασκευή, προκειμένου να συμμετάσχει και να μιλήσει στην εκδήλωση που διοργανώνουν η ΝΟΔΕ και ΟΝΝΕΔ Λέσβου, με θέμα «40 χρόνια ΝΔ 40 χρόνια ΟΝΝΕΔ», στο «ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΟ».\nΣε ανακοίνωσή της, η Ένωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης καλεί σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στα Κεντρικά Λύκεια, στις 6 το απόγευμα, την Παρασκευή, χαρακτηρίζοντας «πρόκληση για τους εργαζόμενους, την νεολαία, την τοπική κοινωνία την επίσκεψη του Υπουργού Διοικητικής «Απορρύθμισης» Κ. Μητσοτάκη στη Μυτιλήνη για να μιλήσει σε κομματική εκδήλωση».\n«Ποιο είναι το έργο για το οποίο με περηφάνια θα μιλήσει ο κύριος Μητσοτάκης; - αναρωτιούνται οι εκπαιδευτικοί. Οι 2.000 συνάδελφοί μας εκπαιδευτικοί σε διαθεσιμότητα που τους κρατά σε καθεστώς ομηρίας, οι χιλιάδες άλλοι εργαζόμενοι, απολυμένοι ή σε διαθεσιμότητα (σχολικοί φύλακες, καθαρίστριες, διοικητικοί πανεπιστημίων), η διάλυση δεκάδων δημόσιων οργανισμών με κοινωνικό προσανατολισμό, το κλείσιμο σχολείων και νοσοκομείων, το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου; Ο Κ. Μητσοτάκης εκφράζει την σκληρότερη εκδοχή της νεοφιλελεύθερης επίθεσης που δέχεται σήμερα η ελληνική κοινωνία, η οποία παίρνει την αγριότερη μορφή της στον κυνισμό των κυβερνητικών στελεχών απέναντι στη συγκινητική διαμαρτυρία ενός νέου ανθρώπου που διεκδικεί επίμονα να σπουδάσει».


ΣΤΟΝ ΥΜΑ-Θ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗ OΙ ΠΡΕΣΒΕΙΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑΣ | Υ.ΜΑ.Θ.\nΑρχική Δελτία Τύπου ΣΤΟΝ ΥΜΑ-Θ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗ OΙ ΠΡΕΣΒΕΙΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑΣ\nΣΤΟΝ ΥΜΑ-Θ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗ OΙ ΠΡΕΣΒΕΙΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑΣ\nΤον Υπουργό Μακεδονίας-Θράκης Γιώργο Πασχαλίδη επισκέφθηκε το πρωί στο ΥΜΑ-Θ ο Γάλλος Πρέσβης στην Ελλάδα κ. Jean Maurice Ripert, συνοδευόμενος από το Γενικό Πρόξενο της Γαλλίας στη Θεσσαλονίκη κ. Pierre Voillery.\nΣτη συνάντηση συζητήθηκαν θέματα κοινού ενδιαφέροντος, όπως οι εξελίξεις στα Βαλκάνια. Ο κ. Υπουργός αναφέρθηκε στο ελληνικό σχέδιο για την ανασυγκρότηση των Βαλκανίων, στο ρόλο της Θεσσαλονίκης ως έδρας του Συμφώνου Σταθερότητας, της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Ανασυγκρότησης και άλλων πολλών Οργανισμών που λειτουργούν εδώ προς την κατεύθυνση αυτή.\n“Στο ΥΜΑ-Θ”, τόνισε ο κ. Πασχαλίδης, “εργαζόμαστε πάνω σε τρεις λέξεις: ανασυγκρότηση – σύγκλιση – συνοχή και ήρθε η ώρα να περάσουμε από τη θεωρία στην πράξη”.\nΑπό την πλευρά του ο κ. Ripert επεσήμανε το σημαντικό ρόλο της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας στη σημερινή συγκυρία και τόνισε ότι η χώρα του είναι αποφασισμένη να αναπτύξει περαιτέρω τη γαλλική παρουσία στην περιοχή αυτή σε όλα τα επίπεδα (οικονομικό, πολιτικό, πολιτιστικό κ.λπ.).\nΟ Υπουργός Μακεδονίας -Θράκης Γιώργος Πασχαλίδης αποδέχθηκε την πρόσκληση του Γάλλου Πρέσβη να επισκεφθεί τη Γαλλία και να μιλήσει σε εκδήλωση με θέμα ” Η Ευρώπη των Περιφερειών: Η εμπειρία της Βόρειας Ελλάδας”.\nΣτη συνέχεια, ο κ. Πασχαλίδης δέχθηκε την επίσκεψη του Τούρκου Πρέσβη στην Ελλάδα κ. Ali Tuygan, τον οποίο συνόδευε ο Γενικός Πρόξενος της Τουρκίας στη Θεσσαλονίκη κ. Seckin Cetinelli.\nΚατά τη συνάντηση διαπιστώθηκε η ενίσχυση των επιχειρηματικών σχέσεων, η αύξηση επενδυτικού ενδιαφέροντος και γενικότερα η ανάπτυξη συνεργασιών στους τομείς του πολιτισμού, του τουρισμού κ.ά., τόσο στη Θεσσαλονίκη, όσο και στο βορειοελλαδικό χώρο γενικότερα.\nΟ κ. Υπουργός είπε ότι σκοπεύει να επισκεφθεί την επόμενη εβδομάδα την Κωνσταντινούπολη, για να εγκαινιάσει την πρώτη Έκθεση Ελληνικών Επιχειρήσεων, που οργανώνει εκεί η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης.\nΠροηγούμενο άρθροΗ ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΜΑ-Θ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΣΧΑΛΙΔΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΑΚΗΣ\nΕπόμενο άρθροΕΠΙΣΚΕΨΗ VOJISLAV KOSTUNICA ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ


Ελληνική πατέντα λειτουργεί πιλοτικά στην Αργολίδα και «διαβάζει» τα υπόγεια ύδατα των γεωτρήσεων - Αργολικές Ειδήσεις\nΕλληνική πατέντα λειτουργεί πιλοτικά στην Αργολίδα και «διαβάζει» τα υπόγεια ύδατα των γεωτρήσεων\nΑΡΓΟΛΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ | 8:02:00 μ.μ. | ΑΡΓΟΛΙΔΑ | ΓΕΩΤΡΗΣΕΙΣ | ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΕΝΤΑ | ΥΠΟΓΕΙΑ ΥΔΑΤΑ\nΚατηγορίες: ΑΡΓΟΛΙΔΑ , ΓΕΩΤΡΗΣΕΙΣ , ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΕΝΤΑ , ΥΠΟΓΕΙΑ ΥΔΑΤΑ\nΜια συσκευή που εγκαθίσταται σε γεωτρήσεις και παρακολουθεί τα υπόγεια ύδατα σε πραγματικό χρόνο ανέπτυξε η ελληνική εταιρεία πληροφορικής και τεχνολογίας InTTrust. Ο μηχανισμός λειτουργεί ως έξυπνος «σύμβουλος» για τοπικούς φορείς και αγρότες, στοχεύοντας στη χρηστή διαχείριση των υπόγειων υδάτων.\nΓια την εν λόγω τεχνολογία, μίλησε στην «ΥΧ» ο επικεφαλής Τεχνολογίας της InTTrust, Δρ. Μιχάλης Μαυροφοράκης (σ.σ. στην κεντρική φωτό ο πρώτος από δεξιά): «Πέρσι το καλοκαίρι, συμμετείχαμε στον μεγάλο διεθνή διαγωνισμό της ΙΒΜ, ‘‘Call for Code – Global Challenge’’, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Το θέμα του διαγωνισμού ήταν η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Εκεί διαγωνίστηκαν περισσότεροι από 400.000 προγραμματιστές και data scientists από 179 χώρες, δημιουργώντας πάνω από 15.000 εφαρμογές.


Campion.gr ™ | Από τον Νίκο Νικολάου: Στην προπόνηση του Ολυμπιακού Λευκωσίας ο Γιάννης Πετράκης\nΣτην προπόνηση του Ολυμπιακού Λευκωσίας ο Γιάννης Πετράκης\nΣτην Κύπρο ήταν ο Γιάννης Πετράκης, όπου επισκέφθηκε τον γιό του, Γιώργο, που είναι προπονητής του Ολυμπιακού Λευκωσίας.\nΜάλιστα, ο έμπειρος κόουτς παρακολούθησε την προπόνηση της Κυπριακής ομάδας στο «Κερύνεια-Επιστροφή». Ο περσινός προπονητής της ομάδας χαιρέτησε τους παλιούς ποδοσφαιριστές του και τους ευχήθηκε καλή τύχη στην συνέχεια του Πρωταθλήματος.\nΔημοσίευση: Πέμπτη, Οκτωβρίου 21, 2021


12 Αυγούστου 2016 at 17:44\nΑπό το σατιρικό ποίημα προς τιμήν του Σπύρου Λούη, μέχρι τις γυναίκες που τελικά ήταν άνδρες, το ΒΗΜΑgazino καταγράφει τις υπέροχες ιστορίες που συνοδεύουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες εδώ και 120 χρόνια.*\nΚείμενο: Τσιόκανος Θανάσης, Καβάλα Μαρία**\nΗ Μις του Σπύρου Λούη\nΑθήνα (Ελλάδα), 1896\nΟι Ολυμπιακοί Αγώνες του Σπύρου Λούη. Ο χρυσός ολυμπιονίκης του Μαραθωνίου δεν σιτιζόταν δωρεάν στο πρυτανείο, όπως οι αρχαίοι ολυμπιονίκες, αλλά, ως λαϊκός ήρωας, θα γινόταν αποδέκτης εκδηλώσεων υπέρμετρου θαυμασμού και πληθώρας προσφορών. Του προσφέρθηκαν από ιδιώτες, εμπόρους και μικροεπαγγελματίες χρυσά και αργυρά κοσμήματα, αρχαιολογικά συλλεκτικά κομμάτια, προσωπικά αντικείμενα, δωρεάν καφέδες για έναν χρόνο, 100 οκάδες κρασί, δωρεάν εισιτήριο εφ’ όρου ζωής από τους σιδηροδρόμους, αλλά και ασυνήθιστα δώρα, όπως χωράφια, κυνηγετική καραμπίνα, ραπτομηχανή. Επίσης, τα προξενιά πήγαιναν σύννεφο.\nΟ σατιρικός ποιητής Γεώργιος Σουρής στο κλίμα της επικρατούσας ευφορίας έγραψε:\n«Ω νικητών απόγονε και Αμαρουσίου θρέμμα,\nξέναις περιηγήτριαις σ’ εχόρτασαν φιλιά,\nκαμμία Μις παράξενη θελήση να σε πάρη».\nΟ βάτραχος και η πολιομυελίτιδα\nΠαρίσι (Γαλλία), 1900\nΟι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Παρίσι απείχαν από το ολυμπιακό πνεύμα που διέκρινε τους αντίστοιχους της Αθήνας. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες πλαισίωσαν τις λοιπές εκδηλώσεις της Παγκόσμιας Εκθεσης του Παρισιού, σε μια Ευρώπη που γνώριζε την μπελ επόκ της και επεκτεινόταν σε ολόκληρο τον κόσμο. Ως αποτέλεσμα, πολλοί συμμετέχοντες αθλητές αντιλήφθηκαν ότι είχαν λάβει μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες ύστερα από χρόνια. Ο διασημότερος αθλητής των Αγώνων ήταν ο 27χρονος Ρέι Γιούρι. Σε ηλικία 11 ετών προσβλήθηκε από πολιομυελίτιδα στα άνω και κάτω άκρα και μέχρι τα 17 του χρόνια κινούνταν με αναπηρικό καροτσάκι, καταδικασμένος από τις γνωματεύσεις των ορθοπεδικών για καθήλωση σε όλη του τη ζωή. Όμως ο πεισματάρης Ρέι με τη δίψα του για μια φυσιολογική ζωή, με συνεχείς φυσικοθεραπείες, κατόρθωσε όχι μόνο να περπατήσει, αλλά στα 20 του χρόνια να είναι από τους κορυφαίους αμερικανούς άλτες. Στο Παρίσι, ο «άνθρωπος από λάστιχο», κατά τους Αμερικανούς, ή ο «βάτραχος», κατά τον γαλλικό Τύπο, πήρε την πρώτη θέση και στα τρία άλματα χωρίς φορά (σε μήκος, ύψος και τριπλούν), ενώ δέσποσε με την παρουσία του και στους Ολυμπιακούς του 1904 και του 1908 (συνολικά 8 ολυμπιακά χρυσά μετάλλια σε ατομικά αγωνίσματα).\nΟ Ρέι Γιούρι είναι ο αθλητής με τα περισσότερα χρυσά μετάλλια στον στίβο χωρίς να έχει χάσει ούτε μία φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες που αγωνίστηκε..\nΡατσισμός και πράσινα μήλα\nΣεντ Λούις (ΗΠΑ), 1904\nΤο πλέον επονείδιστο γεγονός αυτής της Ολυμπιάδας ήταν οι «ανθρωπολογικές ημέρες», η παράλληλη με τους Αγώνες διεξαγωγή αγώνων με μέλη πρωτόγονων φυλών του πλανήτη, με σκοπό την επιστημονική μελέτη της συμπεριφοράς τους στα σύγχρονα αθλήματα. Την επινόηση της ιδέας είχαν αμερικανοί καθηγητές Ανθρωπολογίας και Εθνολογίας συνεπικουρούμενοι από τους διοργανωτές των Ολυμπιακών, τον ιατρικό κόσμο και λοιπούς τοπικούς φορείς. Για την ιστορία, οι συμμετέχοντες ήταν από τις Φιλιππίνες, την Παταγονία, την Ιαπωνία, ινδιάνοι Σιου, Αφρικανοί Πυγμαίοι, Μεξικανοί Κοκόπας και μερικοί Τούρκοι και Σύροι. Η κύρια υπόθεση που επιδίωκε να αποδείξει η επιστήμη στο διήμερο της διεξαγωγής αυτών των εκδηλώσεων ήταν πως αυτοί οι άνθρωποι δεν διέθεταν υπεράνθρωπες ικανότητες∙ τελικά κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι οι πρωτόγονοι έχουν πενιχρές επιδόσεις και ότι η σταδιακή εξοικείωσή τους με την πολιτισμένη ζωή συμβάλλει στη βελτίωση της αγωνιστικής τους απόδοσης. Θετικό είναι πως την ίδια εποχή αυτές οι εκδηλώσεις καταδικάστηκαν από την ευρωπαϊκή πνευματική κοινότητα και πνευματικούς ανθρώπους της Αμερικής.\nΗ πλέον ενδιαφέρουσα περίπτωση αυτών των Αγώνων ήταν εκείνη του Κουβανού Φέλιξ Καρβαγιάλ. Ηταν ένας καλοκάγαθος και γελαστός κουβανός ταχυδρόμος που ύστερα από πολλές περιπέτειες έφτασε ρακένδυτος στο Σεντ Λούις. Έτυχε φιλανθρωπικής υποστήριξης με τροφή και ένδυση. Στη γραμμή της εκκίνησης εμφανίστηκε με μακρύ παντελόνι και αρβύλες, προκαλώντας το γέλιο των υπολοίπων. Όμως ο πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής τούς έβαλε όλους στη θέση τους και για να τον διευκολύνει κόντυνε τη στολή του κόβοντας κάποια κομμάτια της. Κατά τη διάρκεια της κούρσας ο συμπαθής Κουβανός ήταν επικεφαλής, μέχρι τη στιγμή που λόγω της πείνας του (λέγεται ότι ήταν 40 ώρες νηστικός) σταμάτησε σε μερικές μηλιές παρακείμενων σπιτιών, έκοψε και έφαγε μερικά πράσινα μήλα. Αυτό του προκάλεσε δυνατό στομαχόπονο, διπλώθηκε στα δύο, όμως παρ’ όλα αυτά ανασύνταξε τις δυνάμεις του και κατόρθωσε να τερματίσει τέταρτος.\nArtist’s rendition of Italian Dorando Pietri, flanked by two officials, breaking the tape at the finish of the Olympic marathon in July 1908 in London. Pietri who collapsed 100m from the finish line and was helped up by officials, was later disqualified following protest from 19-year-old John Hayes of the U.S., who had finished second. Pietri was carried off to the hospital following the race and remained long hours between life and death before recovering. Four months later, Pietri beat Hayes by 45 seconds in a revenge marathon. / AFP PHOTO / –\nΗ ταπείνωση της Αμερικής\nΛονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο), 1908\nΗ υπερφίαλη και υπεροπτική συμπεριφορά των βρετανών διοργανωτών καθ’ όλη τη διάρκεια των Αγώνων οδήγησε σε αντιδράσεις της αμερικανικής αντιπροσωπείας και σε αμερικανοβρετανική διαμάχη στους αγωνιστικούς χώρους. Η αρχή έγινε με τον σημαιοφόρο της αμερικανικής ομάδας που αρνήθηκε να γείρει τη σημαία ως ένδειξη τιμής προς το βασιλικό ζεύγος της Μεγάλης Βρετανίας, και κορυφώθηκε στον τελικό των 400 μ.\nΟ βρετανός υπολοχαγός Χάλσγουελ σημείωσε την πιο εύκολη νίκη των Αγώνων, αφού ήταν ο μοναδικός συμμετέχων. Είχε προηγηθεί η ίδια κούρσα την προηγούμενη ημέρα, με τη συμμετοχή του Βρετανού και τριών επιφανών αμερικανών δρομέων. Λίγο πριν τερματίσει ο Αμερικανός Κάρπεντερ και στεφθεί νικητής, οι κριτές και η ελλανόδικος επιτροπή (όλοι Βρετανοί) θεώρησαν σκόπιμο να τον ακυρώσουν για ανύπαρκτο λόγο. Εις ένδειξη διαμαρτυρίας στην επανάληψη της κούρσας δεν συμμετείχαν και οι υπόλοιποι Αμερικανοί.\nΓια πρώτη φορά σε Ολυμπιακό Μαραθώνιο η απόσταση ήταν 42.195 μ., που καθιερώθηκε ως σταθερή για το αγώνισμα το 1921. Και η αιτία της επιμηκυμένης διαδρομής, η διευκόλυνση της βασιλικής οικογένειας στην παρακολούθηση της εκκίνησης από την Ανατολική Ταράτσα του Κάστρου του Γουίντσορ!\nΤον νικητή του Μαραθωνίου δεν τον θυμάται κανείς (Τζον Γιόζεφ Χέις, ΗΠΑ). Τα επισκίασε όλα ο περιβόητος τερματισμός του Ιταλού Ντοράντο Πιέτρι, που, αν και πρώτος, αποκλείστηκε, επειδή δέχτηκε βοήθεια από κριτές και το υγειονομικό προσωπικό κατά τον τερματισμό. Είχαν προηγηθεί τέσσερις-πέντε καταρρεύσεις του εντός του Σταδίου και εκ νέου απόπειρες για να συνεχίσει. Η θρυλική του προσπάθεια συγκίνησε τους πάντες: η βασίλισσα του απένειμε χρυσό κύπελλο, οι εφημερίδες αφιέρωσαν διθυράμβους, συγκεντρώθηκαν 300 στερλίνες προς βοήθειά του και κατά την επιστροφή του στη γενέτειρά του έγινε δεκτός με τιμές ήρωα.\nΟ πιστός στρατιώτης Τσικλητήρας\nΣτοκχόλμη (Σουηδία), 1912\nΗ Ελλάδα στους Αγώνες της Στοκχόλμης κατέκτησε με τον Κώστα Τσικλητήρα ένα χρυσό και ένα χάλκινο μετάλλιο στο μήκος άνευ φοράς και στο ύψος άνευ φοράς αντίστοιχα. Ο Κώστας Τσικλητήρας αποτελεί ίσως την πιο ευγενική και σεμνή μορφή του ελληνικού αθλητισμού. Ο ίδιος, αν και επέστρεψε τροπαιούχος από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, δήλωσε «παρών» στην πρώτη γραμμή των Βαλκανικών Πολέμων, αρνούμενος κάθε προνομιακή μεταχείριση που του προσφέρθηκε, καθώς και την παραμονή του στην Αθήνα. Υπηρετώντας την πατρίδα στο μέτωπο, προσβλήθηκε από μηνιγγίτιδα και πέθανε στην Αθήνα, στις 10 Φεβρουαρίου του 1913, σε ηλικία 24 ετών. Το παγκόσμιο ρεκόρ του (3,55 μ.) στο μήκος άνευ φοράς διατηρήθηκε για 50 χρόνια.\nΟ Μαραθώνιος της Στοκχόλμης σημαδεύτηκε από τον θάνατο του Πορτογάλου Φραγκίσκο Λάζαρο. Κατέρρευσε στο 30ό χιλιόμετρο και εξέπνευσε το επόμενο πρωί, σε ηλικία 21 ετών. Ηταν ο πρώτος θάνατος αθλητή στη διάρκεια αγωνίσματος στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Την ημέρα της κηδείας του στη Στοκχόλμη, η γυναίκα του έφερνε στον κόσμο ένα υγιέστατο αγοράκι.\nH πιο περίεργη ιστορία του αγωνίσματος είναι αυτή του ιάπωνα μαραθωνοδρόμου Σίζο Κανακούρι, ο οποίος όχι μόνο δεν τερμάτισε στο Στάδιο της Στοκχόλμης, αλλά χάθηκαν τα ίχνη του. Η αστυνομία δεν μπόρεσε να δώσει κάποια απάντηση για το συμβάν. Πενήντα χρόνια αργότερα ένας σουηδός ρεπόρτερ αποκάλυψε ότι ο Κανακούρι κουράστηκε στο μέσο της διαδρομής και σταμάτησε να ξεκουραστεί στην αυλή κάποιου σπιτιού, όπου οι οικοδεσπότες τού έδωσαν να πιει υγρά και τον έβαλαν για ύπνο. Οταν ξύπνησε την άλλη μέρα, έφυγε για την πατρίδα του και από ντροπή δεν είπε τίποτα σε κανέναν. Ομως, το 1967 επέστρεψε «στον τόπο του εγκλήματος». Βρέθηκε στη Στοκχόλμη, σε ηλικία 76 ετών, για να τερματίσει τον μαραθώνιο που είχε ξεκινήσει πριν από 55 χρόνια. Περνώντας τη γραμμή του τερματισμού ανακοινώθηκε ότι ο χρόνος που σημείωσε ήταν 54 χρόνια, 8 μήνες, 6 ημέρες, 5 ώρες, 32 λεπτά και 20.379 δευτερόλεπτα!\nΗ Ελλάδα στους Αγώνες της Στοκχόλμης (1908) κατέκτησε με τον Κώστα Τσικλητήρα ένα χρυσό και ένα χάλκινο μετάλλιο στο μήκος άνευ φοράς και στο ύψος άνευ φοράς αντίστοιχα.\nΗ κλεμμένη σημαία\nΑμβέρσα (Βέλγιο), 1920\nΕδώ κυμάτισε για πρώτη φορά η ολυμπιακή σημαία με τους πέντε χρωματιστούς κύκλους (έμπνευση του Πιερ ντε Κουμπερτέν) και απαγγέλθηκε επίσης για πρώτη φορά ο ολυμπιακός όρκος, σε μια Ευρώπη συντετριμμένη από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, με τους ηττημένους αλλά και τη νεοϊδρυθείσα Σοβιετική Ενωση να μη λαμβάνουν μέρος. Σε ό,τι αφορά την πρώτη ολυμπιακή σημαία (κατασκευάστηκε στο Παρίσι, με διαστάσεις 2 x 3 μ.), αυτή κυμάτισε μόνο δύο ημέρες στο Στάδιο της Αμβέρσας και στη συνέχεια κλάπηκε. Σύμφωνα με τις πηγές, αυτή η πρωτότυπη σημαία κατέβηκε από τον ιστό της με τη λήξη των Αγώνων, παραδόθηκε στον δήμαρχο της Αμβέρσας, ο οποίος με τη σειρά του την παρέδωσε στον δήμαρχο της επόμενης διοργανώτριας πόλης. Ομως λίγα χρόνια πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ (2000), παρουσιάστηκε ο 100ετής πλέον Αμερικανός με αρμένικη καταγωγή Χεγκ Πριστ, χάλκινος νικητής στις καταδύσεις στους Ολυμπιακούς της Αμβέρσας, ο οποίος αποκάλυψε, γεμάτος περηφάνια, ότι μαζί με τον συναθλητή του Χαβανέζο Καχαναμόκου ήταν αυτοί που σκαρφάλωσαν στον ιστό και έκλεψαν την ολυμπιακή σημαία. Την είχε φυλαγμένη σε μια βαλίτσα και στα 103 του χρόνια ταξίδεψε ως το Σίδνεϊ για να την παραδώσει στον πρόεδρο της ΔΟΕ Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ. Ηταν μια σημαία παλιά, ξεθωριασμένη και εξαιρετικά λεπτή. Ομως η σημαία αυτή είχε διαστάσεις μόλις 1,35 x 0,90 μ., η μισή σχεδόν εκείνης του Σταδίου της Αμβέρσας. Τι είχε συμβεί; Ηταν κάποια μικρότερη που είχαν κλέψει ή ήταν κάποια απάτη; Εναν χρόνο αργότερα ο Πριστ πέθανε παίρνοντας μαζί το μυστικό του. Η σημαία που παρέδωσε ο Πριστ φυλάσσεται στο Ολυμπιακό Μουσείο της Λωζάννης.\nΠαρίσι (Γαλλία), 1924\nΓια πρώτη φορά ακούστηκε το μότο της αθλητικής άμιλλας «Citius, Altius, Fortius» (Πιο γρήγορα, πιο ψηλά, πιο δυνατά). Η πατρότητα του μότο ανήκει στον δομινικανό ιερέα Χένρι Ντιντόν, διευθυντή και ιεροκήρυκα του Κολεγίου Αρκέιγ στο Παρίσι, που το είχε συμπεριλάβει στον λόγο που εκφώνησε για την αθλητική επιτυχία των μαθητών του, το 1891, στο Παρίσι. Ο Ντιντόν ήταν παθιασμένος με τον αθλητισμό από παιδί, αναγνωρισμένος συγγραφέας σε Δύση και Ανατολή και μανιώδης αναγνώστης των αρχαίων κειμένων.\nΟι μορφές των αγώνων στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων ήταν «οι ιπτάμενοι Φινλανδοί» Πάαβο Νούρμι και Βίλε Ρίτολα. Ο Νούρμι σε έξι ημέρες έτρεξε εννέα κούρσες και τις κέρδισε όλες, κατακτώντας πέντε χρυσά μετάλλια (στα 1.500 μ. και έπειτα από 55 λεπτά στα 5.000 μ., στα 3.000 μ. ομαδικό, στον ανώμαλο δρόμο ατομικό και στον ανώμαλο δρόμο ομαδικό). Ο Ρίτολα κατέκτησε έξι μετάλλια, τέσσερα χρυσά (10.000 μ., 3.000 μ. στιπλ, ανώμαλος δρόμος ομαδικό, 3.000 μ. ομαδικό) και δύο αργυρά (5.000 μ. και ανώμαλος δρόμος ατομικό).\nΣτην ιστορία δύο βρετανών δρομέων, του εβραϊκής καταγωγής Χάρολντ Εϊμπραχαμς (χρυσό μετάλλιο στα 100 μ.) και του θεολόγου Ερικ Λίντελ (χρυσό μετάλλιο στα 400 μ.), είναι αφιερωμένη η βραβευμένη με Οσκαρ κινηματογραφική ταινία του 1981 «Οι δρόμοι της φωτιάς», με την εξαίσια μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου, που ακούγεται έκτοτε σε κάθε Ολυμπιάδα και έχει καταστεί η πλέον γνώριμη ολυμπιακή νότα.\nO Πάαβο Νούρμι, 1924\nΗ φλόγα και η Coca-Cola\nΑμστερνταμ (Ολλανδία), 1928\nΗ αρνητική στάση της βασίλισσας της Ολλανδίας Βιλελμίνης, μιας ένθερμης χριστιανής που έβλεπε τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως αναβίωση της αρχαιοελληνικής ειδωλολατρίας και του παγανισμού, δεν της επέτρεψε να τιμήσει με την παρουσία της την τελετή έναρξης πραγματοποιώντας την ημέρα εκείνη επίσημη επίσκεψη στη Νορβηγία. Παρ’ όλα αυτά, οι Αγώνες στέφθηκαν με απόλυτη επιτυχία. Οι γυναίκες συμμετέχουν για πρώτη φορά επίσημα στους Ολυμπιακούς. Για πρώτη φορά κάνει την εμφάνισή της η Ολυμπιακή Φλόγα, καθώς και η Coca-Cola (ως χορηγός της αμερικανικής ομάδας).\nΆμστερνταμ (Ολλανδία), 1928\nH γυναίκα που ήταν άνδρας\nΛος Αντζελες (ΗΠΑ), 1932\nΗταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του πλούτου και της λάμψης, στην πρωτεύουσα της 7ης τέχνης, μέσα σε ένα τεράστιο χολιγουντιανό σκηνικό. Αυτό δεν απέτρεψε την γκάφα στα 3.000 στιπλ, όταν η συσκευή μέτρησης των γύρων στον στίβο μέτρησε έναν λιγότερο, αναγκάζοντας τους αθλητές να τρέξουν 400 μ. επιπλέον. Αποτέλεσμα, ο τρίτος αθλητής να προσπεράσει τον προπορευόμενο δεύτερο και να πλασαριστεί αυτός στη 2η θέση.\nΗ πολωνοαμερικανίδα αθλήτρια Στανισλάβα Βαλασίεβιτς (Στέλλα Γουόλς) κατέκτησε το χρυσό στα 100 μ. σπριντ. Το 1980 έχασε τη ζωή της από πυροβολισμό σε ληστεία που σημειώθηκε σε σουπερμάρκετ. Κατά τη νεκροψία διαπιστώθηκε ότι έφερε ανδρικά γεννητικά όργανα! Η αθεόφοβη, στους Ολυμπιακούς του Βερολίνου, χάνοντας την πρώτη θέση από την Αμερικανίδα Ελεν Στέφενς, αμφισβήτησε ευθέως τη γυναικεία φύση της Στέφενς, κάτι που καταρρίφθηκε πανηγυρικά ύστερα από έλεγχο. Κάτι ήξερε η ΔΟΕ και στους Ολυμπιακούς του Μεξικού (1968) εισήγαγε το τεστ φύλου πριν από τους Αγώνες.\nΗ πολωνοαμερικανίδα αθλήτρια Στανισλάβα Βαλασίεβιτς (Στέλλα Γουόλς) κατέκτησε το χρυσό στα 100 μ. σπριντ.\nΟ Τζέσε Οουενς και ο Χίτλερ\nΒερολίνο (Γερμανία), 1936\nΟι επιτυχίες των έγχρωμων αμερικανών αθλητών και ιδιαίτερα ο θρίαμβος του Τζέσε Οουενς (4 χρυσά) καταρράκωσε το ναζιστικό γόητρο και κατέρριψε τον μύθο για υπεροχή της αρίας φυλής. Στον τελικό του μήκους προηγούνταν ο γερμανός φίλος του Οουενς, Λουτζ Λονγκ, όταν στην τελευταία προσπάθεια ο Οουενς πήρε την πρώτη θέση. Ο Χίτλερ αποχώρησε από τη θέση των επισήμων, ενώ ο πραγματικός φίλος Λονγκ πετάχτηκε και αγκάλιασε τον αντίπαλό του. Αυτή η φιλική διάθεση του Λονγκ τον έριξε σε δυσμένεια από το χιτλερικό καθεστώς. Οταν κηρύχθηκε ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος τον έστειλε ως απλό στρατιώτη στο δυτικό μέτωπο, όπου και έχασε τη ζωή του μαχόμενος στην πρώτη γραμμή. Ο Οουενς διατήρησε φιλικές σχέσεις με την οικογένειά του.\nΛονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο), 1948\nΗ 29χρονη Ολλανδέζα Φάνι Μπλάνκερς-Κόεν, μητέρα δύο παιδιών, κατέκτησε 4 χρυσά μετάλλια στα σπριντ (100 μ., 200 μ., 80 μ. με εμπόδια και 4 x 100 μ.) και έλαβε τον τίτλο του θηλυκού Τζέσε Οουενς. Η «ιπτάμενη νοικοκυρά» στον τελικό των 80 μ. με εμπόδια είχε να αντιμετωπίσει, μεταξύ άλλων, τη Βρετανίδα Οντρεϊ Ουίλιαμσον και την Αυστραλή Σίρλεϊ Στρίκλαντ. Επεσαν και οι τρεις συγχρόνως πάνω στο νήμα. Ενώ περίμεναν με αγωνία τα αποτελέσματα του εισαχθέντος για πρώτη φορά φωτοφίνις, η ορχήστρα του Σταδίου άρχισε να παίζει το «God Save the King» και η σούπερ Φάνι θεώρησε ότι έχασε την πρωτιά από τη Βρετανίδα. Ομως, σύντομα έμαθε ότι ήταν η νικήτρια, καθώς το εν λόγω άσμα απλώς απευθυνόταν στη βασιλική οικογένεια που εκείνη τη στιγμή έμπαινε στο Στάδιο.\nΕλσίνκι (Φινλανδία), 1952\nΚορυφαίος των Αγώνων ήταν ο λοχαγός του τσεχοσλοβακικού στρατού, ο «άνθρωπος-ατμομηχανή» Εμίλ Ζάτοπεκ, με τα τρία χρυσά στους δρόμους μεγάλων αποστάσεων (5.000 μ., 10.000 μ. και μαραθώνιος). Στο τέρμα του Μαραθωνίου εισέπραξε το ζεστό φιλί της γυναίκας του Ντάνα Ζατόπκοβα, χρυσής νικήτριας του ακοντισμού. Αργότερα ο Ζάτοπεκ, σε ένδειξη τιμής, προήχθη σε συνταγματάρχη, αλλά καθαιρέθηκε από το αξίωμά του και εκδιώχθηκε από τον στρατό στα γεγονότα της Ανοιξης της Πράγας, γιατί είχε υπογράψει τη Χάρτα των Ελευθεριών. Ως αντιφρονών, διώχθηκε από το φιλοσοβιετικό καθεστώς και αναγκάστηκε να βρει δουλειά ως οδοκαθαριστής και αργότερα ως εργάτης σε ορυχείο ουρανίου. Το 1990, μετά την κατάρρευση του σοβιετικού κομμουνιστικού μοντέλου και τις πολιτικές εξελίξεις στην Ανατολική Ευρώπη, αποκαταστάθηκαν η τιμή και η υπόληψή του.\nO «άνθρωπος-ατμομηχανή» Εμίλ Ζάτοπεκ ((πρώτος στην κούρσα)\nΜελβούρνη (Αυστραλία), 1956\nΣτον ημιτελικό της υδατοσφαίρισης συναντήθηκαν η Ουγγαρία με τη Σοβιετική Ενωση σε ιδιαίτερα τεταμένο κλίμα λόγω της εισβολής των σοβιετικών τανκς στη Βουδαπέστη, έναν μήνα πριν από τους Αγώνες. Οι Ούγγροι ήθελαν να πάρουν εκδίκηση και το πέτυχαν προηγούμενοι με σκορ 4-0, δύο λεπτά πριν από τη λήξη. Μην αντέχοντας την ταπείνωση ο Σοβιετικός Βαλεντίν Προκόποφ χτύπησε στο πρόσωπο τον Ούγγρο Ερβιν Ζαντόρ, με την πισίνα να γεμίζει αίματα. Ο αγώνας διακόπηκε και κατακυρώθηκε υπέρ των Ούγγρων, που τελικά στέφθηκαν χρυσοί ολυμπιονίκες.\nΗ πολιτική και ο Ψυχρός Πόλεμος δεν μπόρεσαν να σταθούν εμπόδιο στο πρώτο ανατολικοδυτικό ειδύλλιο, μεταξύ του αμερικανού χρυσού νικητή της δισκοβολίας Χάρολντ Κόνολι και της τσεχοσλοβάκας χρυσής δισκοβόλου Ολγκα Φικότοβα. Οι γάμοι έγιναν με μεγάλη λαμπρότητα στην Πράγα και το ευτυχές ζεύγος έφυγε για διαμονή στις ΗΠΑ.\nΚερδίζοντας χωρίς παπούτσια\nΡώμη (Ιταλία), 1960\nΟ ξυπόλυτος Αιθίοπας Αμπέμπε Μπικίλα, τρέχοντας μόλις τον τρίτο του αγώνα, ήταν αυτός που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στον μαραθώνιο ο οποίος διεξήχθη βράδυ λόγω της υπερβολικής ζέστης. Ο δεκανέας της αυτοκρατορικής φρουράς του Χαϊλέ Σελασιέ λέγεται ότι είχε βάλει σημάδι για τον τελικό του σπριντ έναν οβελίσκο που υπήρχε στην «αιώνια πόλη» και είχαν κλέψει οι Ιταλοί από την πατρίδα του το 1939. Στους επόμενους Ολυμπιακούς επανέλαβε τον θρίαμβό του, αυτή τη φορά με παπούτσια. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του (πέθανε μόλις 41 ετών) τα πέρασε καθηλωμένος σε αναπηρικό αμαξίδιο λόγω τροχαίου ατυχήματος…\nΜε αναπηρικό αμαξίδιο άρχισε τη ζωή της η Αμερικανίδα σπρίντερ Βίλμα Ρούντολφ, παράλυτη στο αριστερό της πόδι, αφού σε ηλικία 4 ετών προσβλήθηκε από πολιομυελίτιδα, διπλή πνευμονία και οστρακιά. Η μεγάλη της θέληση και η ορθοπεδική φροντίδα τής επέτρεψαν να σταθεί στα πόδια της και να γίνει μια από τις μεγαλύτερες σπρίντερ, με τρία χρυσά στη Ρώμη (100 μ., 200 μ. και 4 x 100 μ.) και το παρωνύμιο της «μαύρης γαζέλας».\nΟ Αιθίοπας Αμπέμπε Μπικίλα\nΤόκιο (Ιαπωνία), 1964\nΗ αυστραλή «γιαγιά» της κολύμβησης Ντον Φρέιζερ κέρδισε το τρίτο της χρυσό, σε τρεις συνεχείς Ολυμπιακούς Αγώνες, στα 100 μ. ελεύθερο. Μέσα στην παραζάλη από τη νίκη της συνελήφθη λίγες ημέρες αργότερα μαζί με φίλους της για κλοπή μιας ολυμπιακής σημαίας από τα αυτοκρατορικά ανάκτορα. Ο αυτοκράτορας κράτησε επιεική στάση, όχι όμως και η αυστραλιανή ΕΟΑ που την τιμώρησε με δεκαετή αποκλεισμό, αφού εξέθεσε την πατρίδα της.\nΠόλη του Μεξικού (Μεξικό), 1968\nΣτον τελικό του μήκους σημειώθηκε το «άλμα του αιώνα» από τον αμερικανό Μπομπ Μπίμον, στην πρώτη του προσπάθεια. Η επίδοση ήταν έξω από τα όρια των ηλεκτρονικών μέσων καταγραφής και γι’ αυτό επιστρατεύθηκε η κλασική μέτρηση με τη μεζούρα. Το άλμα μετρήθηκε στα 8,90 μ., παγκόσμιο ρεκόρ, «στοιχειωμένο» μέχρι το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου του 1991, όταν καταρρίφθηκε από τον Μάικλ Πάουελ (8,95 μ.). Κάτι τέτοιο θα εννοούσε ο αντίπαλός του Σοβιετικός Ιγκόρ Τερ-Οβανεσιάν όταν τον συνεχάρη και του ψιθύρισε με χιούμορ «Πήγες τόσο μακριά, που κατέστρεψες το άθλημα». Συγχρόνως, ο Μπίμον παρέλυσε από τη χαρά του, εμπλουτίζοντας το λεξιλόγιό μας με έναν επιπλέον ιατρικό όρο: «αποπληκτική υστερία».\nΜπομπ Μπίμον, 1968\nΜόναχο (Γερμανία), 1972\nΤο Ολυμπιακό Κίνημα δέχθηκε ισχυρό πλήγμα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου, καθώς η αραβοϊσραηλινή διένεξη μεταφέρθηκε στο Ολυμπιακό Χωριό. Ξημερώματα της 5ης Σεπτεμβρίου μέλη της παλαιστινιακής παραστρατιωτικής οργάνωσης «Μαύρος Σεπτέμβρης» εισέβαλαν στο οίκημα όπου στεγάζονταν ισραηλινοί αθλητές και προπονητές και συνέλαβαν ομήρους. Επειτα από μια αλληλουχία δραματικών γεγονότων και ανεπιτυχών διαπραγματεύσεων και μια τελική αποτυχημένη επέμβαση των γερμανών κομάντος είχαμε τον τελικό απολογισμό: νεκροί 11 όμηροι, 5 παλαιστίνιοι φενταγίν και 2 Γερμανοί και πλήθος τραυματιών.\nΤα δραματικά αυτά γεγονότα φόβισαν τον εβραιοαμερικανό υπεραθλητή της κολύμβησης Μαρκ Σπιτζ, ο οποίος εγκατέλειψε το Μόναχο και έφυγε για την Αμερική. Είχε προλάβει όμως να πετύχει κάτι το ακατόρθωτο: να κρεμάσει στο στήθος του 7 χρυσά μετάλλια και, κάτι πιο εύκολο, να κρατήσει τα παπούτσια του πάνω από το κεφάλι του (διαφήμιση) σε μια από τις τελετές απονομής!\nOtmar Alt, “Olympische Spiele München,” 1972. Screenprint, Gardiner Permanent Art\nΟ Μαρκ Σπιτζ\nΤο απόλυτο 10 και ο ρατσισμός\nΜόντρεαλ (Καναδάς), 1976\nΟι Ολυμπιακοί αυτοί έμειναν στην Ιστορία λόγω των τεσσάρων κύκλων. Οι αφρικανικές χώρες δεν συμμετείχαν, διαμαρτυρόμενες για τη συμμετοχή της Νέας Ζηλανδίας (η οποία είχε αναγνωρίσει μέσω αθλητικής συμμετοχής το απαρτχάιντ).\nΣτους άνδρες έλαμψε το άστρο του Κουβανού Αλμπέρτο Χουαντορένα, του δρομέα με το «αλογίσιο στυλ» (El Caballo), που κατέκτησε το χρυσό συγχρόνως στα 400 μ. και στα 800 μ. στους ίδιους Ολυμπιακούς, μοναδικό μέχρι σήμερα. Αργότερα υπηρέτησε τον αθλητισμό της πατρίδας του από τη θέση του υπουργού των Σπορ.\nΣτις γυναίκες, η 14χρονη ρουμάνα γυμνάστρια Νάντια Κομανέτσι κατέκτησε κριτές και θεατές με την τελειότητα στην τεχνική, την πλαστικότητα, την πρωτοτυπία και τη χάρη. Οι κριτές για πρώτη φορά στην Ιστορία έβαλαν άριστα σε αγώνισμα γυμναστικής και η ίδια κατέκτησε τρία χρυσά μετάλλια. Η ιστορία της, με τα όσα υπέφερε από το καθεστώς και τον υιό Τσαουσέσκου, η διαφυγή της στην Αμερική και ο μετέπειτα γάμος της με τον γυμναστή Μπατ Κόνερ εξακολουθούν να συγκινούν το φίλαθλο κοινό. Η ίδια ποτέ δεν ξέχασε την πατρίδα της και πολλές φορές τη βοήθησε εμπράκτως.\nΟταν έκλαψε ο Μίσα\nΜόσχα (Ρωσία), 1980\nΗ πιο αγαπημένη μασκότ Ολυμπιακών Αγώνων είναι ο Μίσα (Μιχαλάκης επί το ελληνικότερον), το χαριτωμένο αρκουδάκι των Αγώνων της Μόσχας. Αξέχαστη είναι η σκηνή της τελετής λήξης, όταν στις κερκίδες του Σταδίου Λένιν εμφανιζόταν η ψηφιδωτή μορφή του με τα χρωματιστά χαρτόνια των εθελοντών, τότε που κάποια δάκρυα αποχαιρετισμού κυλούσαν στα μάγουλά του…\nΟι αθλητικοί παράγοντες της Μεγάλης Βρετανίας έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια τις αποφάσεις της κυβέρνησης και της Βουλής για μποϊκοτάζ των Αγώνων, σε κοινό μέτωπο με τις άλλες δυτικές χώρες εναντίον της σοβιετικής εισβολής στο Αφγανιστάν. Ευτυχώς, γιατί έτσι ζήσαμε τις μάχες στους δρόμους ημιαντοχής των δύο κορυφαίων βρετανών δρομέων Στιβ Οβετ και Σεμπάστιαν Κόε. Στα 800 μ. ο Οβετ κέρδισε το φαβορί Κόε, ενώ στα 1.500 μ. με τη σειρά του ο Κόε το αδιαφιλονίκητο φαβορί Οβετ. Είναι να μην ποντάρει κανείς στη χώρα των στοιχημάτων.\nΛος Αντζελες (ΗΠΑ), 1984\nΟ πιο glamorous αθλητής των Αγώνων ήταν ο Καρλ Λιούις που κέρδισε τέσσερα χρυσά μετάλλια (100 μ., 200 μ., 4 x 100 μ. και άλμα σε μήκος), επαναλαμβάνοντας τον άθλο του Τζέσε Οουενς. Ομως το μεγαλύτερο χειροκρότημα των θεατών εισέπραξε η 39χρονη ελβετίδα μαραθωνοδρόμος Γκαμπριέλα Αντερσεν. Ημιλιπόθυμη και παραπαίοντας προσπαθούσε να καλύψει τα τελευταία μέτρα της διαδρομής μέσα στο Στάδιο. Αρνήθηκε κάθε προσφερόμενη βοήθεια των γιατρών από τον φόβο της ακύρωσης και ύστερα από πολλά ζιγκ ζαγκ και τις συνεχείς επευφημίες του πλήθους κατόρθωσε να τερματίσει, μόλις στην 37η θέση, και να σωριαστεί στο έδαφος ικανοποιημένη.\nΗ Γκαμπριέλα Άντερσεν\nΗ σκιά του Μπεν Τζόνσον\nΣεούλ (Νότια Κορέα), 1988\nΤαραχή προκλήθηκε σε όλο το Στάδιο και στη «χώρα της πρωινής γαλήνης» όταν εισήλθε ο τελευταίος δρομέας της Ολυμπιακής Φλόγας. Ηταν ο 76χρονος Ζον Κι Τσανγκ, ο οποίος είχε κερδίσει τον μαραθώνιο του 1936, συμμετέχοντας τότε αναγκαστικά υπό τη σημαία της Ιαπωνίας (η χώρα του βρισκόταν υπό ιαπωνική κατοχή) και μάλιστα υπό το ιαπωνικό όνομα Κιτέι Σον. Η μεγάλη τιμή και το χειροκρότημα ολόκληρου του Σταδίου ήταν μια έμμεση αποκατάσταση και βάλσαμο στην πίκρα τόσων ετών.\nΌταν ο Καναδός σπρίντερ Μπεν Τζόνσον βρέθηκε ντοπαρισμένος, μετά τη μοναδική κούρσα των 100 μ. ενάντια στα χρονόμετρα και στον μεγάλο του αντίπαλο Καρλ Λιούις, πολλοί βρέθηκαν να τον λιθοβολήσουν. Μεταξύ αυτών και η τριπλή χρυσή ολυμπιονίκης της Σεούλ και παγκόσμια ρεκορντγούμαν μέχρι σήμερα Φλόρενς Γκρίφιθ-Τζόινερ, που δήλωσε ότι ο Μπιγκ Μπεν «σκότωσε τον κλασικό αθλητισμό». Η λαμπερή λοιπόν και βιονική «Φλο Τζο», στο πνεύμα της «καθαρότητας» των αμερικανών υπεραθλητών, περίεργα και ξαφνικά εγκατέλειψε τον αθλητισμό μετά τη Σεούλ και διένυσε τη ζωή της με ένα εξίσου εντυπωσιακό σπριντ. Εφυγε ξαφνικά στον ύπνο της, προδομένη από μια αδύναμη καρδιά, σε ηλικία μόλις 38 ετών.\nΒαρκελώνη (Ισπανία), 1992\nΟ βραζιλιάνος συγγραφέας Πάουλο Κοέλιο αποφάνθηκε ότι «όταν θελήσεις κάτι πάρα πολύ, το Σύμπαν όλο θα συνωμοτήσει για να γίνει η επιθυμία σου πραγματικότητα». Κάτι τέτοιο φαίνεται ότι συνέβη και στην κούρσα των 100 μ. με εμπόδια γυναικών, όπου η Βούλα Πατουλίδου ήθελε πολύ τη νίκη. Εφαρμόζοντας συγχρόνως και το αρχαιοελληνικό «Συν Αθηνά και χείρα κίνει» και όντας δεύτερη, μετά το σκόνταμμα της Γκέιλ Ντίβερς στο 10ο εμπόδιο, έκοψε πρώτη το νήμα και έστειλε τους Ελληνες στον έβδομο ουρανό. Το ίδιο έκανε και ο Πύρρος Δήμας που μας συστήθηκε στη Βαρκελώνη κερδίζοντας το χρυσό μετάλλιο. Ηταν μόνο η αρχή.\nΤο απόφθεγμα του Κοέλιο δεν βρήκε εφαρμογή στην περίπτωση του Γερμανού Αντρέα Κέλερ, που κέρδισε το χρυσό μετάλλιο με την ομάδα του χόκεϊ. Για αυτόν ήταν θέμα οικογενειακής παράδοσης. Ο παππούς του ήταν ασημένιος ολυμπιονίκης το 1936 και ο πατέρας του Κάρστεν χρυσός ολυμπιονίκης το 1972 στο ίδιο αγώνισμα.\nΟ Φιντέλ Κάστρο και οι ΗΠΑ\nΑτλάντα (ΗΠΑ), 1996\nΗ Ατλάντα, η έδρα μιας μακράς λίστας πολυεθνικών κολοσσών, δεν κατάφερε να γιορτάσει επιτυχώς το ιωβηλαίο των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων και πολλές εφημερίδες ανά τον κόσμο, λόγω των πολλών χαοτικών καταστάσεων στη διοργάνωση, χαρακτήρισαν την Ολυμπιάδα αυτή «Δολαριάδα» και «Ιωβηλαίο της προχειρότητας».\nΗ πλέον εμβληματική μορφή των Αγώνων ήταν ο Μάικλ Τζόνσον, γνωστός και ως «πάπιας», λόγω του ανορθόδοξου για σπρίντερ στυλ τρεξίματός του (όρθιος σαν σε λόρδωση κορμός και χέρια σε ορθή γωνία). Κέρδισε στα 200 μ. κάνοντας απίστευτο παγκόσμιο ρεκόρ και στα 400 μ., ύστερα από 54 συνεχείς νίκες σε τελικούς αυτού του αγωνίσματος. «Τώρα ουδείς μπορεί να με αμφισβητήσει» δήλωσε ο συμπαθής Τζον, χωρίς τη γνωστή έπαρση των αμερικανών συναθλητών του, γόνος άλλωστε μιας αγαπημένης, ευγενικής και με αρχές οικογένειας.\nΣτις μεταδόσεις των Αγώνων από τους αμερικανικούς μιντιακούς κολοσσούς κυριαρχούσαν ο σοβινισμός και η ηρωοποίηση κάθε αμερικανού αθλητή. Ο αλαζόνας όμως σπορτκάστερ του δικτύου NBC κατάπιε τη γλώσσα του όταν την 28η Ιουλίου το τέλος του αγώνα μπέιζμπολ έβρισκε νικήτρια την ομάδα της Κούβας έναντι της οικοδέσποινας Αμερικής. Λίγο πιο μακριά, στην Αβάνα, ο σύντροφος Φιντέλ κάπνιζε με ικανοποίηση το ομώνυμο πούρο…\nΟ Κεντέρης είναι εδώ\nΣίδνεϊ (Αυστραλία), 2000\nΣτις 28 Σεπτεμβρίου 2000 ο Κώστας Κεντέρης τερμάτιζε πρώτος, με τα χέρια ψηλά, την κούρσα των 100 μ. αφήνοντας πίσω τα φαβορί, τον Βρετανό Ντάρεν Κάμπελ και τον Ατο Μπόλτον από το Τρίνινταντ και Τομπάγκο. Αμέσως μετά οι έγχρωμοι αντίπαλοί του χτυπιόνταν ξαπλωμένοι στο ταρτάν απαρηγόρητοι, γιατί τους φαινόταν απίστευτο που ένας λευκός έσπασε την πρωτοκαθεδρία της «μαύρης δύναμης» στα σπριντ. Στις πρώτες του δηλώσεις, συγκινημένος, ο Κώστας Κεντέρης αφιέρωσε τη νίκη του στις οικογένειες των θυμάτων του ναυαγίου του «Εξπρές Σάμινα».\nΣτο ταρτάν βρέθηκε, μετά το τέλος της κούρσας των 400 μ. γυναικών, και η Αβορίγινας Κάθι Φρίμαν. Αξέχαστη είναι η σκηνή που η Κάθι, καθιστή πάνω στον στίβο, έκλαιγε από χαρά και ανακούφιση, αφού αποτίναξε ένα τεράστιο βάρος. Ηταν χρυσή ολυμπιονίκης, εκπληρώνοντας τις προσδοκίες και τις ελπίδες ολόκληρης της Αυστραλίας, μέσα σε μια αποθεωτική ατμόσφαιρα.\nΟ Πύρρος έφυγε\nΑθήνα (Ελλάδα), 2004\nΌταν ο Πύρρος Δήμας ανέβαινε στο βάθρο για να πάρει το χάλκινο μετάλλιο στο Σπίτι της Άρσης Βαρών, στο κλειστό της Νίκαιας, μπροστά στο ελληνικό κοινό, το γυμναστήριο τραντάχτηκε από ποδοβολητά, πλημμύρισε από χειροκροτήματα, ιαχές και δάκρυα συγκίνησης και η γη έτρεμε για δέκα λεπτά… Ήταν η αυλαία της εντυπωσιακής καριέρας του παιδιού από τη Χειμάρρα με την ελληνική ψυχή. Είχαν προηγηθεί τα τρία χρυσά μετάλλιά του στους Ολυμπιακούς του 1992, του 1996 και του 2000. Όμως το χάλκινο της Αθήνας άξιζε περισσότερο κι από χρυσό!\nΗ κλαμένη Κίνα\nΠεκίνο (Κίνα), 2008\nΕνα από τα πιο αναμενόμενα μετάλλια στο Πεκίνο ήταν το χρυσό στα 110 μ. με εμπόδια για λογαριασμό του καλύτερου εμποδιστή στον κόσμο, του Κινέζου Λιου Ξιανγκ. Ο κινεζικός λαός είχε στηρίξει όλες τις ελπίδες πάνω του και ανέμενε την πολυπόθητη ημέρα του τελικού. Ομως το σοκ ήταν απερίγραπτο όταν ο αγαπημένος Λιου τραυματίστηκε πριν από τον προκριματικό, κάνοντας ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους να δακρύσουν.\nΤις προσδοκίες των συμπατριωτών του ωστόσο δεν διέψευσε ο Αμερικανός Μάικλ Φελπς, ο οποίος, ξεπερνώντας τη συγκομιδή του Σπιτζ στο Μόναχο, κέρδισε στην κολύμβηση 8 χρυσά μετάλλια, αγωνιζόμενος σε 8 τελικούς. Φανταστικό;\nΛίγο πριν από το Brexit\nΛονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο), 2012\nΈνας από τους οικοδεσπότες στο Λονδίνο ήταν και ο δήμαρχος της πόλης Μπόρις Τζόνσον. Τέσσερα χρόνια πριν από τους Αγώνες, κατά την τελετή παράδοσης της σκυτάλης της διοργάνωσης από το Πεκίνο στο Λονδίνο, ο Μπόρις ξεφούρνισε μια φανταστική ιστορία, ότι το πινγκ πονγκ εφευρέθηκε από τους Αγγλους στα τραπεζάκια φαγητού της αγγλικής υπαίθρου και ότι ονομαζόταν Γουίφ Γαφ! Λίγο καιρό αργότερα, το 2016, ως ένας από τους πρωτεργάτες του Brexit, έταζε στους ψηφοφόρους ότι η θετική έκβαση της υπόθεσης θα εξοικονομούσε 350 εκατ. στερλίνες που θα πήγαιναν όλες στο βρετανικό σύστημα Υγείας. Την επόμενη ημέρα διέψευσε κάτι τέτοιο, μαζί με τον συνοδοιπόρο του Νάιτζελ Φάρατζ, δηλώνοντας ότι είχαν γίνει λάθος υπολογισμοί. Ολα αυτά τα ανυπόστατα ψεύδη φαίνεται ότι δεν στάθηκαν ικανά να του στερήσουν τη θέση του υπουργού Εξωτερικών στη νέα κυβέρνηση του Ηνωμένου (;) Βασιλείου.\n** Ο Θανάσης Τσιόκανος είναι αναπληρωτής καθηγητής βιοκινητικής και διευθυντής του Κέντρου Έρευνας και Αξιολόγησης της Φυσικής Απόδοσης στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.\nΗ Μαρία Καβάλα είναι διδάκτωρ σύγχρονης ιστορίας, διδάσκουσα στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ και στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.\nΕτικέτεςΘανάσης Τσιόκανος Καβάλα Μαρία\nΑρχείο Επιλέξτε μήνα Ιανουάριος 2021 (7) Δεκέμβριος 2020 (16) Νοέμβριος 2020 (26) Οκτώβριος 2020 (20) Σεπτέμβριος 2020 (18) Αύγουστος 2020 (9) Ιούλιος 2020 (10) Ιούνιος 2020 (7) Μάιος 2020 (16) Απρίλιος 2020 (46) Μάρτιος 2020 (69) Φεβρουάριος 2020 (39) Ιανουάριος 2020 (26) Δεκέμβριος 2019 (21) Νοέμβριος 2019 (22) Οκτώβριος 2019 (53) Σεπτέμβριος 2019 (46) Αύγουστος 2019 (13) Ιούλιος 2019 (43) Ιούνιος 2019 (43) Μάιος 2019 (38) Απρίλιος 2019 (42) Μάρτιος 2019 (52) Φεβρουάριος 2019 (19) Ιανουάριος 2019 (34) Δεκέμβριος 2018 (37) Νοέμβριος 2018 (51) Οκτώβριος 2018 (42) Σεπτέμβριος 2018 (46) Αύγουστος 2018 (15) Ιούλιος 2018 (30) Ιούνιος 2018 (41) Μάιος 2018 (45) Απρίλιος 2018 (25) Μάρτιος 2018 (38) Φεβρουάριος 2018 (62) Ιανουάριος 2018 (112) Δεκέμβριος 2017 (68) Νοέμβριος 2017 (31) Οκτώβριος 2017 (29) Σεπτέμβριος 2017 (27) Αύγουστος 2017 (15) Ιούλιος 2017 (14) Ιούνιος 2017 (43) Μάιος 2017 (82) Απρίλιος 2017 (85) Μάρτιος 2017 (80) Φεβρουάριος 2017 (30) Ιανουάριος 2017 (38) Δεκέμβριος 2016 (27) Νοέμβριος 2016 (28) Οκτώβριος 2016 (35) Σεπτέμβριος 2016 (29) Αύγουστος 2016 (20) Ιούλιος 2016 (21) Ιούνιος 2016 (18) Μάιος 2016 (13) Απρίλιος 2016 (21) Μάρτιος 2016 (27) Φεβρουάριος 2016 (39) Ιανουάριος 2016 (23) Δεκέμβριος 2015 (14) Νοέμβριος 2015 (18) Οκτώβριος 2015 (11) Σεπτέμβριος 2015 (17) Αύγουστος 2015 (17) Ιούλιος 2015 (34) Ιούνιος 2015 (20) Μάιος 2015 (20) Απρίλιος 2015 (13) Μάρτιος 2015 (36) Φεβρουάριος 2015 (24) Ιανουάριος 2015 (30) Δεκέμβριος 2014 (24) Νοέμβριος 2014 (29) Οκτώβριος 2014 (49) Σεπτέμβριος 2014 (32) Αύγουστος 2014 (21) Ιούλιος 2014 (34) Ιούνιος 2014 (55) Μάιος 2014 (47) Απρίλιος 2014 (45) Μάρτιος 2014 (72) Φεβρουάριος 2014 (44) Ιανουάριος 2014 (51) Δεκέμβριος 2013 (24) Νοέμβριος 2013 (40) Οκτώβριος 2013 (43) Σεπτέμβριος 2013 (33) Αύγουστος 2013 (32) Ιούλιος 2013 (42) Ιούνιος 2013 (57) Μάιος 2013 (68) Απρίλιος 2013 (86) Μάρτιος 2013 (44)\nΚατηγορίες Επιλογή κατηγορίας e-Βιβλιοθήκη (223) Uncategorized (450) Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης (22) Απόψεις (1.733) Διεθνή (672) Ενημέρωση (648) Επιστήμες (451) Ιστορία (1.516) Κινηματογράφος (58) Λογοτεχνία (495) Μουσική (86) Οικονομία (305) Παιδεία (902) Πολιτική (997) Πολιτισμός (1.641) Τέχνες (99) Φιλοσοφία (379)


ΒΑΛΚΑΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟ: Γκεοργκιέφσκι: «Εμπλακήκαμε σε διπλωματική παγίδα από την Ελλάδα»\nΜάρτιος 25, 2018. 22:58\n«Ο Λιούμπτσο Γκεοργκιέφσκι να γνωρίζει ότι κανείς δεν αμφισβητεί τον ρόλο του Νίμιτς. Πρέπει να ξέρει ότι οι διμερείς συναντήσεις και συνομιλίες είναι μόνο μια προετοιμασία για τη συνέχιση των συνομιλιών υπό την αιγίδα του Νίμιτς. Πιθανόν, δεν βλέπει ότι πρόκειται για ένα στάδιο συνομιλιών και μια προσπάθεια να αυξηθεί η αμοιβαία εμπιστοσύνη των δύο πλευρών που συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις μέσω της διαμεσολάβησης του Νίμιτς».\n«Ο Νίμιτς εξακολουθεί να είναι επικεφαλής των διαπραγματεύσεων και είναι ο αποκλειστικός υπεύθυνος για την υποβολή των προτάσεων που θα απευθυνθούν στο Συμβούλιο Ασφαλείας, εφόσον επιτευχθεί συναίνεση και από τις δύο πλευρές.\nΠιστεύω, λοιπόν, ότι στις απευθείας συνομιλίες δεν τίθεται καμία διπλωματική παγίδα, αλλά τα δύο ενδιαφερόμενα μέρη επιδιώκουν να διώξουν την παγίδα του φόβου και να συζητήσουν ανοιχτά τους φόβους και τις στάσεις τους».\n(Στοιχεία από lokalno.mk, republika.mk)\nΕτικέτες Λιούμπτσο Γκεοργκιέφσκι, όνομα Σκοπίων, Σκόπια


ΚΟΗΝΖ ΑΠΟΦΑΖ ΟΗ ΤΠΟΤΡΓΟΗ ΔΘΝΗΚΖ ΑΜΤΝΑ, ΟΗΚΟΝΟΜΗΚΩΝ, ΠΑΗΓΔΗΑ ΘΡΖΚΔΤΜΑΣΩΝ ΑΘΛΖΣΗΜΟΤ ΚΑΗ ΠΟΛΗΣΗΜΟΤ, ΓΖΜΟΗΑ ΣΑΞΖ ΚΑΗ ΠΡΟΣΑΗΑ ΣΟΤ ΠΟΛΗΣΖ - PDF\nΚΟΗΝΖ ΑΠΟΦΑΖ ΟΗ ΤΠΟΤΡΓΟΗ ΔΘΝΗΚΖ ΑΜΤΝΑ, ΟΗΚΟΝΟΜΗΚΩΝ, ΠΑΗΓΔΗΑ ΘΡΖΚΔΤΜΑΣΩΝ ΑΘΛΖΣΗΜΟΤ ΚΑΗ ΠΟΛΗΣΗΜΟΤ, ΓΖΜΟΗΑ ΣΑΞΖ ΚΑΗ ΠΡΟΣΑΗΑ ΣΟΤ ΠΟΛΗΣΖ\nDownload "ΚΟΗΝΖ ΑΠΟΦΑΖ ΟΗ ΤΠΟΤΡΓΟΗ ΔΘΝΗΚΖ ΑΜΤΝΑ, ΟΗΚΟΝΟΜΗΚΩΝ, ΠΑΗΓΔΗΑ ΘΡΖΚΔΤΜΑΣΩΝ ΑΘΛΖΣΗΜΟΤ ΚΑΗ ΠΟΛΗΣΗΜΟΤ, ΓΖΜΟΗΑ ΣΑΞΖ ΚΑΗ ΠΡΟΣΑΗΑ ΣΟΤ ΠΟΛΗΣΖ"\n1 ΑΝΑΡΣΖΣΔΑ ΣΟ ΓΗΑΓΗΚΣΤΟ ΤΠΟΤΡΓΔΗΟ ΔΘΝΗΚΖ ΑΜΤΝΑ ΓΔΝΗΚΟ ΔΠΗΣΔΛΔΗΟ ΔΘΝΗΚΖ ΑΜΤΝΑ Β' ΚΛΑΓΟ/ΓΝΖ Β2 ΣΜ. ΔΘΝ. ΚΑΗ ΣΡΑΣ. ΔΚΠΑΗΓΔΤΖ ΓΗΑΚΛ. ΥΟΛΩΝ Σηλέυ Φ.337.1/ (ΦΔΚ 2310 τ. Β'/ ) ΚΟΗΝΖ ΑΠΟΦΑΖ «Καζνξηζκφο ηνπ αξηζκνχ ησλ ζπνπδαζηψλ -ηξηψλ πνπ ζα εηζαρζνχλ ζηα Αλψηαηα ηξαηησηηθά Δθπαηδεπηηθά Ιδξχκαηα (ΑΔΙ) θαη ζηηο Αλψηεξεο ηξαηησηηθέο ρνιέο Τπαμησκαηηθψλ (ΑΤ) θαηά ην αθαδεκατθφ έηνο » ΟΗ ΤΠΟΤΡΓΟΗ ΔΘΝΗΚΖ ΑΜΤΝΑ, ΟΗΚΟΝΟΜΗΚΩΝ, ΠΑΗΓΔΗΑ ΘΡΖΚΔΤΜΑΣΩΝ ΑΘΛΖΣΗΜΟΤ ΚΑΗ ΠΟΛΗΣΗΜΟΤ, ΓΖΜΟΗΑ ΣΑΞΖ ΚΑΗ ΠΡΟΣΑΗΑ ΣΟΤ ΠΟΛΗΣΖ Έρνληαο ππφςε : α. Σν Ν.1294/1982 «πκπιήξσζε ησλ δηαηάμεσλ ηεο λνκνζεζίαο ''Πεξί ηξαηησηηθήο ρνιήο Δπειπίδσλ'' πνπ αλαθέξνληαη ζηελ εηζαγσγή ζπνπδαζηψλ ζηε ρνιή.» (ΦΔΚ 122/ Σεχρνο Α') β. Σα άξζξα 1 θαη 4 ηνπ Ν.1351/1983 «Δηζαγσγή ζπνπδαζηψλ ζηελ Σξηηνβάζκηα Δθπαίδεπζε θαη άιιεο δηαηάμεηο (ΦΔΚ 56/ Σεχρνο Α'), φπσο ηξνπνπνηήζεθε θαη ηζρχεη ζήκεξα. γ. Σν άξζξν 31 ηνπ Ν.1481/84 «Οξγαληζκφο Τπνπξγείνπ Γεκφζηαο Σάμεο», (ΦΔΚ 152/ Σεχρνο Α ) φπσο ηξνπνπνηήζεθε κε ην άξζξν 1 ηνπ Ν.2018/92 «Ρχζκηζε ζεκάησλ αζηπλνκηθνχ πξνζσπηθνχ ηνπ Τπνπξγείνπ Γεκνζίαο Σάμεο θαη άιιεο δηαηάμεηο» (ΦΔΚ 33/ Σεχρνο Α'). δ. Σν άξζξν 22 ηνπ Ν.2362/95 «Πεξί Γεκφζηνπ Λνγηζηηθνχ, ειέγρνπ ησλ δαπαλψλ ηνπ Κξάηνπο θαη άιιεο δηαηάμεηο» (ΦΔΚ 247/ Σεχρνο Α'). ε. Σν άξζξν 12 ηνπ Ν.2552/1997 «Διιεληθφ Αλνηθηφ Παλεπηζηήκην θαη άιιεο δηαηάμεηο.» (ΦΔΚ 266/ Σεχρνο Α'), φπσο ηξνπνπνηήζεθε θαη ηζρχεη ζήκεξα. ζη. Σν άξζξν 6 ηνπ Ν.2913/2001 «Ρχζκηζε ζεκάησλ Μεηνρηθψλ Σακείσλ Τπνπξγείνπ Δζληθήο Άκπλαο θαη άιιεο δηαηάμεηο.» (ΦΔΚ 102/ Σεχρνο Α'), φπσο ηξνπνπνηήζεθε θαη ηζρχεη ζήκεξα.\n2 δ. Σν άξζξν 3 ηνπ Ν.3257/2004 «Ρπζκίζεηο ζεκάησλ πξνζσπηθνχ ησλ Δλφπισλ Γπλάκεσλ θαη άιιεο δηαηάμεηο.» (ΦΔΚ 143/ Σεχρνο Α'), φπσο ηξνπνπνηήζεθε θαη ηζρχεη ζήκεξα. ε. Σν άξζξν 31 ηνπ Ν.3320/2005 «Ρπζκίζεηο ζεκάησλ γηα ην πξνζσπηθφ ηνπ Γεκνζίνπ θαη ησλ λνκηθψλ πξνζψπσλ ηνπ επξχηεξνπ δεκφζηνπ ηνκέα θαη γηα ηνπο ΟΣΑ» (ΦΔΚ 48/ Σεχρνο Α'), φπσο ηξνπνπνηήζεθε θαη ηζρχεη ζήκεξα. ζ. Σν άξζξν 11 ηνπ Ν.3648/2008 Ν.3648/2008 «Ρπζκίζεηο ζεκάησλ αλαπήξσλ πνιέκνπ, πξνζσπηθνχ ηνπ Τπνπξγείνπ Δζληθήο Άκπλαο θαη άιιεο δηαηάμεηο» (ΦΔΚ 38/ Σεχρνο Α'), φπσο ηξνπνπνηήζεθε θαη ηζρχεη ζήκεξα. η. Σν άξζξν 59 ηνπ Ν.3966/2011 «Θεζκηθφ πιαίζην ησλ Πξνηχπσλ Πεηξακαηηθψλ ρνιείσλ... θαη ινηπέο δηαηάμεηο» (ΦΔΚ 118/ Σεχρνο Α'). ηα. Σν ΠΓ.86/2012 «Γηνξηζκφο Τπνπξγψλ, Αλαπιεξσηψλ Τπνπξγψλ θαη Τθππνπξγψλ» (ΦΔΚ 141 Σεχρνο Α'). ηβ. Σν ΠΓ 113/2010 «Αλάιεςε ππνρξεψζεσλ απφ ηνπο δηαηάθηεο» (ΦΔΚ 194 Σεχρνο Α'). ηγ. Σηο δηαηάμεηο ηνπ άξζξνπ 90 ηνπ Κψδηθα Ννκνζεζίαο, γηα ηελ Κπβέξλεζε θαη ηα θπβεξλεηηθά φξγαλα πνπ θπξψζεθε κε ην 1ν άξζξν ηνπ ΠΓ 63/2005 (ΦΔΚ 98 Σεχρνο Α'). ηδ. Σελ ππ αξηζκ. Τ48/ Απφθαζε θαζνξηζκνχ αξκνδηνηήησλ ηνπ Αλαπιεξσηή Τπνπξγνχ Οηθνλνκηθψλ Υξήζηνπ ηατθνχξα (ΦΔΚ 2105 Σεχρνο Β'). ηε. Σηο εηζεγήζεηο ησλ Κιάδσλ ησλ Δλφπισλ Γπλάκεσλ θαη ηεο ΔΛΑ. ηζη. Σελ ππ αξηζκ.1 γλσκάηεπζε ΑΑΔ ηεο 24εο Φεβξνπαξίνπ ηδ. Σν γεγνλφο φηη απφ ηηο δηαηάμεηο ηεο παξνχζεο, πξνθαιείηαη δαπάλε ζε βάξνο ηνπ Κξαηηθνχ Π/Τ χςνπο πεξίπνπ θαηά ην νηθνλνκηθφ έηνο 2012, πεξίπνπ θαηά ην νηθνλνκηθφ έηνο 2013, πεξίπνπ θαηά ην νηθνλνκηθφ έηνο 2014, πεξίπνπ θαηά ην νηθνλνκηθφ έηνο 2015, πεξίπνπ θαηά ην νηθνλνκηθφ έηνο 2016 θαη πεξίπνπ θαηά ην νηθνλνκηθφ έηνο Η ελ ιφγσ δαπάλε ζα θαιπθζεί γηα ην νηθνλνκηθφ έηνο 2012 απφ ηηο πηζηψζεηο πνπ έρνπλ εγγξαθεί ζηνλ Πξνυπνινγηζκφ ηνπ ΤΠΔΘΑ. Δ.Φ.: (Αξκνδηφηεηαο ΓΔΔΘΑ), ΚΑΔ: 0861, 0869, 1321, 1329, 0899, 0871, 0873, 1111, 1121, 1231, Δ.Φ.: (Αξκνδηφηεηαο ΓΔ), ΠΓ 407/80 (Μέιε ΓΔΠ) θαη ΚΑΔ: 200, 400, 411, 412, 421, 422, 424, 433, 435, 437, 517, 821, 813, 828, 831, 869, 871, 875, 899, 1111, 1121, 1131, 1211, 1231, 1411, 1421, 1423, 1424, 1431, 1432, 1699, 1500, Δ.Φ: , (Αξκνδηφηεηαο ΓΔΝ), ΚΑΔ: 0411, 0412, 0421, 0422, 0424, 0432, 0433, 0435, 0437, 0711, 0831, 0833, 1411, 1421, 1423, 1511, Δ.Φ: , (Αξκνδηφηεηαο ΓΔΑ), ΚΑΔ: 0415, 0434, 0863, 1421, 1423, 1411, 1325, 1511, 1699, Η αλσηέξσ δαπάλε ηα επφκελα νηθνλνκηθά έηε ζα θαιχπηεηαη απφ ηηο πηζηψζεηο πνπ ζα εγγξάθνληαη πξνο ην ζθνπφ απηφ ζηνπο αλσηέξσ Πξνυπνινγηζκνχο.\n3 ηε. Σηο ππ αξηζκ. Φ.831.1/21/166105/.376/23 Ηαν 2012/ΓΔΔΘΑ/Γ3 με α/α και Φ.831.1/50/166946/.556/07 Φεβ 2012/ΓΔΔΘΑ/Γ3 με α/α βεβαηψζεηο ηεο νηθνλνκηθήο ππεξεζίαο ΓΔΔΘΑ, ηηο ππ αξηζκ. Φ.813/1/841779/.22/05 Ηαν 2012/ΓΔ/ΓΟΗ/2ο με α/α βεβαηψζεηο ηεο νηθνλνκηθήο ππεξεζίαο ΓΔ, ηηο ππ αξηζκ /9/12/.99001/04 Ηαν 2012/ΓΔΝ/ΓΝΖ Π/Τ και 815.1/14/12/.99006/04 Ηαν 2012.ΓΔΝ/ΓΝΖ Π/Τ βεβαηψζεηο ηεο νηθνλνκηθήο ππεξεζίαο ΓΔΝ θαη ηηο ππ αξηζκ. Απ. Ππωτ. 35/03 Ηαν 2012/ΓΔΑ/Γ6/3α και 43/03 Ηαν 2012/ΓΔΑ/Γ6/3α βεβαηψζεηο ηεο νηθνλνκηθήο ππεξεζίαο ΓΔΑ, γηα ηελ δέζκεπζε ησλ νηθνλνκηθψλ πηζηψζεσλ. ηζ. Σν ππ Αξηζ. Πξση. 2/26951 έγγξαθν ηνπ Τπνπξγείνπ Οηθνλνκηθψλ (Γεληθφ Λνγηζηήξην ηνπ Κξάηνπο) απφ 25/5/12. θ. Σελ ππ αξηζ. ΓΙΠΠ/Φ.ΔΓΚΡ.3/47/7817/ εγθξηηηθή απφθαζε ηεο επηηξνπήο ηνπ άξζξνπ 2 ηεο παξ. 1 ηεο Π.Τ.. 33/2006, φπσο ηζρχεη. ΑΠΟΦΑΗΕΟΤΜΔ Άπθπο 1 Απιθμόρ Δισακτέων 1. Να εηζαρζνχλ θαηά ην αθαδεκατθφ έηνο , θαηά ρνιή Σκήκα, ζπνπδαζηέο, σο εμήο: α. ηα Αλψηαηα ηξαηησηηθά Δθπαηδεπηηθά Ιδξχκαηα (ΑΔΙ) Α/Α ΥΟΛΔ ΣΜΖΜΑΣΑ ΤΝΟΛΗΚΟ ΑΡΗΘΜΟ ΔΗΑΚΣΔΩΝ 1. ΣΡΑΣΙΧΣΙΚΗ ΥΟΛΗ ΔΤΔΛΠΙΓΧΝ (Δ) (1) ΟΠΛΑ (2) ΧΜΑΣΑ (3) Μ.ΤΠΞΚΟΙ Ξ Ν. 1294/82 (ΟΠΛΑ ΧΜΑΣΑ) 2. ΥΟΛΗ ΝΑΤΣΙΚΧΝ ΓΟΚΙΜΧΝ (ΝΓ) (1) ΜΑΥΙΜΟΙ (2) ΜΗΥΑΝΙΚΟΙ 3. ΥΟΛΗ ΙΚΑΡΧΝ (Ι) (1) ΙΠΣΑΜΔΝΟΙ (2) ΜΗΥΑΝΙΚΟΙ (3) ΔΛΔΓΚΣΔ ΑΔΡΑΜΤΝΑ ΣΡΑΣΙΧΣΙΚΗ ΥΟΛΗ ΑΞΙΧΜΑΣΙΚΧΝ ΧΜΑΣΧΝ (Α) 4. (1) ΙΑΣΡΙΚΟ (2) ΟΓΟΝΣΙΑΣΡΙΚΟ (3) ΦΑΡΜΑΚΔΤΣΙΚΟ (4) ΚΣΗΝΙΑΣΡΙΚΟ (5) ΣΜΗΜΑ ΦΤΥΟΛΟΓΧΝ (6) Ν (ΣΡΑΣΟΛΟΓΙΚΟΤ ΣΡΑΣΙΧΣΙΚΧΝ ΝΟΜΙΚΧΝ ΤΜΒΟΤΛΧΝ) (24 6)\n4 (7) ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΥΟΛΗ ΑΞΙΧΜΑΣΙΚΧΝ ΝΟΗΛΔΤΣΙΚΗ (ΑΝ) 39 β. ηηο Αλψηεξεο ηξαηησηηθέο ρνιέο Τπαμησκαηηθψλ (ΑΤ) Α/Α ΥΟΛΔ ΣΜΖΜΑΣΑ ΤΝΟΛΗΚΟ ΑΡΗΘΜΟ ΔΗΑΚΣΔΩΝ 1 ΥΟΛΗ ΜΟΝΙΜΧΝ ΤΠΞΚΧΝ Ξ (ΜΤ) (1) ΟΠΛΑ (2) ΧΜΑΣΑ ΥΟΛΗ ΜΟΝΙΜΧΝ ΤΠΞΚΧΝ ΝΑΤΣΙΚΟΤ (ΜΤΝ) 108 (1) ΔΙΓΙΚΟΣΗΣΔ ΠΔΓΙΟ Α (2) ΔΙΓΙΚΟΣΗΣΔ ΠΔΓΙΟ Β (3) ΔΙΓΙΚΟΣΗΣΔ ΠΔΓΙΟ Γ (4) ΔΙΓΙΚΟΣΗΣΔ ΠΔΓΙΟ Γ ΥΟΛΗ ΣΔΥΝΙΚΧΝ ΤΠΞΚΧΝ ΑΔΡΟΠΟΡΙΑ (ΣΤΑ) ΥΟΛΗ ΤΠΞΚΧΝ ΓΙΟΙΚΗΣΙΚΧΝ (ΤΓ) 53 5 ΥΟΛΗ ΙΠΣΑΜΔΝΧΝ ΡΑΓΙΟΝΑΤΣΙΛΧΝ (ΙΡ) 8 (πλνιηθά 1170 εηζαθηένη). Άπθπο 2 Καηεγνξίεο Πνζνζηά Τπνςεθίσλ 1. ηνλ νξηδφκελν ζπλνιηθφ αξηζκφ εηζαθηέσλ ησλ ρνιψλ, ηνπ άξζξνπ 1, πεξηέρνληαη νη εμήο εηδηθέο θαηεγνξίεο κε ηα αληίζηνηρα πνζνζηά : α. Σεο πεξηπηψζεσο ηεο παξαγξ. 1α ηνπ άξζξνπ 11 ηνπ Ν.3648/08 πνπ αθνξά ζηα ηέθλα πνιπηέθλσλ θαη ηξηηέθλσλ νηθνγελεηψλ, ηα νπνία εηζάγνληαη ζε πνζνζηφ κέρξη 35% επί ηνπ εθάζηνηε θαζνξηδνκέλνπ αξηζκνχ εηζαθηέσλ θαηά ζεηξά επηηπρίαο. Ν.3648/08 πνπ αθνξνχλ: β. Σσλ πεξηπηψζεσλ ηεο παξάγ. 1β ηνπ άξζξνπ 11 ηνπ (1) Σέθλα - αδειθνχο αλαπήξσλ θαη ηξαπκαηηζζέλησλ ζηξαηησηηθψλ (ζε πνζνζηφ αλαπεξίαο άλσ ηνπ 67%) πνπ ηξαπκαηίζηεθαλ ζε πνιεκηθέο επηρεηξήζεηο ή ζε εηξεληθή πεξίνδν, ιφγσ παζήζεψο ηνπο ζε δηαηεηαγκέλε ππεξεζία θαη έλεθα απηήο.\n5 (2) Σέθλα Διιήλσλ κφληκσλ ζηξαηησηηθψλ εθέδξσλ θαη θιεξσηψλ νπιηηψλ πνπ ζπκκεηείραλ κε νπνηνλδήπνηε ηξφπν ζηα πνιεκηθά γεγνλφηα ηεο ρξνληθήο πεξηφδνπ απφ 20 Ινπιίνπ έσο ηελ 20 Απγνχζηνπ 1974 ζηελ Κχπξν, θαζψο θαη ζηα γεγνλφηα πνπ έιαβαλ ρψξα ην 1964 ζηελ Σπιεξία θαη Λεπθσζία θαη ην 1967 ζηελ Κνθίλνπ θαη Αγ. Θενδψξνπο ηεο Κχπξνπ. (3) Σέθλα ζαλφλησλ ζηξαηησηηθψλ ησλ ΔΓ ζηνλ πφιεκν ή ζηελ εηξήλε θαηά ηελ εθηέιεζε δηαηεηαγκέλεο ππεξεζίαο θαη έλεθα απηήο. Οη πεξηπηψζεηο ηεο παξαγξ. 1β εηζάγνληαη ζε πνζνζηφ κέρξη 10% επί ηνπ πνζνζηνχ 35%, ζε θάζε πεξίπησζε φκσο ηνπιάρηζηνλ έλα (1) άηνκν. γ. Σεο πεξίπησζεο ηεο παξαγξ. 1γ ηνπ άξζξνπ 11 ηνπ Ν. 3648/08 πνπ αθνξά ζηνπο Έιιελεο Δμσηεξηθνχ ζε πνζνζηφ κέρξη 3%, (επηπιένλ ηνπ ζπλνιηθνχ αξηζκνχ εηζαθηέσλ) ζχκθσλα κε ην άξζξν 12 ηνπ Ν. 2552/97 (φπσο ηζρχεη ζήκεξα). δ. Σεο πεξίπησζεο ηνπ Ν.1294/1982, πνπ αθνξά ζε εηζαγσγή Μνλίκσλ Τπαμησκαηηθψλ ηνπ ηξαηνχ Ξεξάο, ζε πνζνζηφ 20% επηπιένλ ηνπ αξηζκνχ εηζαθηέσλ, κε ηηο δηαδηθαζίεο πνπ ζηνλ ίδην λφκν θαζνξίδνληαη. 2. Οη ππνςήθηνη πνπ ζα ππαρζνχλ ζηηο εηδηθέο θαηεγνξίεο 1α θαη β (35%), ζα θξηζνχλ γηα ηελ εηζαγσγή ηνπο κε βάζε ην ζχλνιν ησλ κνξίσλ πνπ ζα ζπγθεληξψζνπλ ζηηο παλειιαδηθέο γξαπηέο εμεηάζεηο ηνπ ΤΠΓΒΜΘ, θαηά θζίλνπζα ζεηξά κνξίσλ θαη ηε δήισζε πξνηίκεζήο ηνπο, θαηά πξψηνλ σο ππνςήθηνη ηεο γεληθήο ζεηξάο θαη εθφζνλ δελ ζπγθεληξψλνπλ ηε βάζε ηεο γεληθήο ζεηξάο θξίλνληαη ζηε ζπλέρεηα κε ηελ εηδηθή θαηεγνξία ζηελ νπνία αλήθνπλ. 3. ε πεξίπησζε χπαξμεο θελψλ ζέζεσλ ηεο εηδηθήο θαηεγνξίαο 1α θαη β (35%), απηέο ζπκπιεξψλνληαη απφ ππνςεθίνπο ηεο γεληθήο ζεηξάο. Αληίζηνηρεο θελέο ζέζεηο ηεο πεξίπησζεο 1δ, κεηαθέξνληαη αλαινγηθά ζηε γεληθή ζεηξά θαη ζηηο θαηεγνξίεο 1 α θαη β. Κελέο ζέζεηο ηεο παξαγξ. 1γ ( Έιιελεο Δμσηεξηθνχ) ηνπ παξφληνο άξζξνπ ζε θακία πεξίπησζε δε κεηαθέξνληαη θαη δελ θαιχπηνληαη απφ ππνςήθηνπο νπνηαζδήπνηε άιιεο ζεηξάο ή θαηεγνξίαο. 4. Απφ ην ζπλνιηθφ αξηζκφ εηζαθηέσλ ζην Ιαηξηθφ Σκήκα ηεο Α, ηνπ άξζξνπ 1, ηέζζεξηο (4) ζπνπδαζηέο εηζάγνληαη γηα ηελ θάιπςε ησλ αλαγθψλ ηεο Διιεληθήο Αζηπλνκίαο (ΔΛ.Α.) Άπθπο 3 Ποσοστά Απουοίτων Λςκείος Πεπασμένων Δτών ΔΠΑΛ Α'/ΣΔΔ 1. Ο αξηζκφο εηζαθηέσλ, ζα θαιπθζεί θαηά ην 90% απφ φζνπο ππνςεθίνπο δηαγσληζζνχλ ην έηνο 2012 ζηα καζήκαηα ηεο Γ Σάμεο ηνπ Γεληθνχ Λπθείνπ, ζε εζληθφ επίπεδν. Σν ππφινηπν 10% ηνπ αξηζκνχ ησλ εηζαθηέσλ, λα θαιπθζεί απφ φζνπο δηαγσλίζηεθαλ ζηα καζήκαηα ηεο Γ Σάμεο ηνπ Γεληθνχ Λπθείνπ, ζε εζληθφ επίπεδν, ηα δχν πξνεγνχκελα έηε (2010 θαη 2011). ε πεξίπησζε κε ζπκπιήξσζεο ηνπ αξηζκνχ εηζαθηέσλ απηήο ηεο θαηεγνξίαο, νη θελέο ζέζεηο ζπκπιεξψλνληαη απφ ηελ θαηεγνξία ηνπ 90 %. 2. Πνζνζηφ 8% επί ηνπ αξηζκνχ εηζαθηέσλ ζηα ΑΤ, θαιχπηεηαη απφ ππνςεθίνπο Α Οκάδνο εκεξήζησλ Δπαγγεικαηηθψλ Λπθείσλ (ΔΠΑΛ Α'). Σν πνζνζηφ\n6 απηφ ππνινγίδεηαη επί ησλ ζέζεσλ, πνπ αληηζηνηρνχλ ζηε Γεληθή εηξά θαη ζηηο Δηδηθέο Καηεγνξίεο ησλ πεξηπηψζεσλ 1α θαη 1β ηνπ αλσηέξσ άξζξνπ 2. Άπθπο 4 Λοιπέρ Γιατάξειρ 1. ηα ΑΔΙ ΑΤ δελ είλαη δπλαηή ε εηζαγσγή ππνςεθίσλ σο επηιαρφλησλ, γηα πιήξσζε ηπρφλ θελψλ ζέζεσλ νη νπνίεο δεκηνπξγνχληαη ιφγσ κε παξνπζηάζεσο, παξαηηήζεσο ή απνκαθξχλζεσο ππνςεθίσλ, πνπ έρνπλ θξηζεί εηζαθηένη ζηηο ρνιέο απηέο, βάζεη ησλ απνηειεζκάησλ πνπ εθδφζεθαλ απφ ην ΤΠΘΠΑ. 2. Με ηελ επηθχιαμε ηεο παξαγξ. 1.β., θαηά ηνλ ππνινγηζκφ ησλ πνζνζηψλ ηεο παξαγξ. 1 ηνπ άξζξνπ 2 θαη ησλ παξαγξ. 1 θαη 2 ηνπ άξζξνπ 3 ηεο παξνχζεο, ηα θιαζκαηηθά ππφινηπα απφ 0,5 θαη άλσ, ζηξνγγπινπνηνχληαη πξνο ηα άλσ ζηελ επφκελε κνλάδα, ελψ ηα θιαζκαηηθά ππφινηπα απφ 0,49 θαη θάησ ζηξνγγπινπνηνχληαη πξνο ηα θάησ, ζηελ πξνεγνχκελε κνλάδα ή ζην κεδέλ. Ο παξαπάλσ ηξφπνο ππνινγηζκνχ δελ εθαξκφδεηαη, εάλ πξνθχπηεη ππέξβαζε ή κείσζε ηνπ ζπλνιηθνχ αξηζκνχ εηζαθηέσλ. 3. Έλαξμε ηζρχνο, απφ δεκνζηεχζεσο. Η απφθαζε απηή λα δεκνζηεπζεί ζηελ Δθεκεξίδα ηεο Κπβεξλήζεσο Αζήλα 06 Απγνχζηνπ 2012 ΟΙ ΤΠΟΤΡΓΟΙ ΑΝΑΠΛ. ΤΠΟΤΡΓΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΧΝ ΔΘΝΙΚΗ ΑΜΤΝΑ ΥΡΗΣΟ ΣΑΨΚΟΤΡΑ ΠΑΝΟ ΠΑΝΑΓΙΧΣΟΠΟΤΛΟ ΠΑΙΓΔΙΑ ΚΑΙ ΘΡΗΚΔΤΜΑΣΧΝ, ΠΟΛΙΣΙΜΟΤ ΚΑΙ ΑΘΛΗΣΙΜΟΤ ΚΧΝ/ΝΟ ΑΡΒΑΝΙΣΟΠΟΤΛΟ ΓΗΜΟΙΑ ΣΑΞΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΑΙΑ ΣΟΤ ΠΟΛΙΣΗ ΝΙΚ.-Γ. ΓΔΝΓΙΑ