ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ - Destanea\nDisplaying items by tag: ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ\nFriday, 22 March 2019 17:45\nΔημόσια ενημέρωση Δ. Κυριαζίδη αναφορικά με τη συζήτηση επίκαιρης ερώτησης στη βουλή με τον κ. Γαβρρόγλου για την συνένωση ΤΕΙ ΑΜΘ με Διεθνές Πανεπιστήμιο\nΩς είναι γνωστό από πλευράς του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων κατατέθηκε προς «δημόσια» διαβούλευση το Σχέδιο Νόμου «Συνέργεια Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος με Α.Τ.Ε.Ι. Θεσσαλονίκης, Τ.Ε.Ι. Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και Τ.Ε.Ι. Κεντρικής Μακεδονίας».\nΔυστυχώς κατά τη σημερινή συζήτηση στη Βουλή σχετικής ερώτησης του Αν. Γενικού Γραμματέα της Νέας Δημοκρατίας, Βουλευτή Δράμας κ. Δημήτρη Κυριαζίδη, προς τον Υπουργό Παιδείας, ο τελευταίος δεν έδωσε οποιαδήποτε ουσιαστική απάντηση. Απέφυγε να απαντήσει, εμμένοντας στη στερεότυπη και μοναδική παγκοσμίως θέση για την ανώτατη τεχνολογική κατεύθυνση, απρόσφορη και δυσοίωνη για την διασφάλιση-εξασφάλιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων.\nΣύμφωνα με το εν λόγω Νομοσχέδιο δημιουργούνται σαράντα μία (41) Σχολές και Τμήματα που εντάσσονται στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος (ΔΙ.Π.Ε.) με έδρα τη Θεσσαλονίκη, "αφαιρώντας” μάλιστα τη σχολή Αρχιτεκτονικής Τοπίου από τη Δράμα.\nΤο ΔΙ.Π.Ε. έχει ως αποστολή να παρέχει ανώτατη εκπαίδευση ιδίως σε αλλοδαπούς που ενδιαφέρονται να σπουδάσουν στην Ελλάδα. Για την επίτευξη της αποστολής του οργανώνει και πραγματοποιεί προγράμματα σπουδών σε προπτυχιακό και σε μεταπτυχιακό επίπεδο, με χρήση της διδασκαλίας στα αγγλικά.\nΗ επιχειρούμενη δια του νομοσχεδίου «συγχώνευση - απορρόφηση» του Τ.Ε.Ι. Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης στο ΔΙ.Π.Ε. μεθοδεύτηκε εντέχνως από τον κ. Υπουργό Παιδείας, ο οποίος προσέφερε ορισμένα «δωράκια» για συνηγορία, αποκλείοντας την συμμετοχή στο διάλογο για το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο.\nΗ Ανώτατη Τεχνολογική Εκπαίδευση είναι το απαραίτητο εργαλείο στην οικονομική ανασυγκρότηση της χώρας μας και αναγκαία προϋπόθεση ενός νέου παραγωγικού και καινοτόμου μοντέλου ανάπτυξης, διασφαλίζοντας και ένα τεράστιο κομμάτι των επαγγελματικών επιδιώξεων και διασφαλίσεων της νεολαίας μας.\nθα πρέπει να είναι η κοινή επιδίωξή μας για την Ανώτατη Τεχνολογική Εκπαίδευση στην περιφέρειά μας, η δημιουργία ενός αυτοτελούς και πλήρως αυτοδιοικούμενου Ανώτατου Τεχνολογικού Ιδρύματος Πανεπιστημιακού χαρακτήρα, με έδρα την Καβάλα.\nΤην προσεχή εβδομάδα, κατά πάσα πιθανότητα, θα εισαχθεί στη Βουλή προς ψήφιση το σχετικό νομοσχέδιο.\n*Επισυνάπτονται τα πρακτικά της Βουλής από τη σχετική συνεδρίαση.\nΑθήνα, σήμερα στις 22 Μαρτίου 2019, ημέρα Παρασκευή και ώρα 09.41΄, συνήλθε στην Αίθουσα των συνεδριάσεων του Βουλευτηρίου η Βουλή σε ολομέλεια για να συνεδριάσει υπό την προεδρία του Ζ΄ Αντιπροέδρου αυτής κ. ΜΑΡΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ.\nΘα συζητηθεί η πρώτη με αριθμό 4659/3-1-2019 ερώτηση των αναφορών-ερωτήσεων του Βουλευτή Δράμας της Νέας Δημοκρατίας κ. Δημητρίου Κυριαζίδη προς τον Υπουργό Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, σχετικά «με τη λύση της σύμπραξης του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης (ΔΠΘ) – ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (ΑΜΘ)».\nΗ επίκαιρη ερώτηση σήμερα έρχεται ως ένα προϊόν ερώτησης από τις αρχές του χρόνου, η οποία ήταν πολυσέλιδη. Εδώ έχω ένα ζήτημα. Θα παρακαλέσω να έχω την ανοχή σας.\nΚύριε Υπουργέ, πέρσι τον Μάιο προσπαθήσαμε να κάνουμε μια κουβέντα αναφορικά με τη σύμπραξη-συνέργεια-απορρόφηση του ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης στο Διεθνές Πανεπιστήμιο Ελλάδος –αγγλόφωνο βέβαια, μεταπτυχιακού χαρακτήρα- που έχει έδρα τη Θεσσαλονίκη, αποκλείοντας δηλαδή το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, εκπρόσωποι του οποίου ούτε καν εκλήθησαν να συμμετάσχουν στην Επιτροπή που συγκροτήσατε. Τότε αναφέρατε δημόσια ότι δική σας πρόθεση είναι μέσα από τις συγκεκριμένες ομάδες εργασίας να αφήσουν την ακαδημαϊκή κοινότητα να κάνει τη δουλειά της πρώτα αυτή, δηλαδή εμείς μέσα από τις διάφορες συζητήσεις είπαμε ποιος θέλει να συμμετέχει σε μια ομάδα εργασίας, ώστε να φέρει ένα πόρισμα για την αναβάθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη συγκεκριμένη περιοχή.\nΑυτό δεν το κάνατε. Προχωρήσατε μονομερώς, αποκλείοντας το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο από τη συμμετοχή, μολονότι λέγατε ότι αυτό είναι μια καθαρή θέση των πρυτανικών αρχών, της πανεπιστημιακής κοινότητας, πράγμα που δυστυχώς δεν τηρήσατε. Βεβαίως, το έργο της Επιτροπής έχει περατωθεί. Το αγνοούμε τελείως. Βεβαίως, δόθηκε στη δημοσιότητα, ενώ είχατε δεσμευτεί για μια συζήτηση με φορείς. Καλέσατε τους Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, όχι των άλλων κομμάτων. Για εσάς ενδεχομένως καλώς πράξατε. Προχωράτε βεβαίως σ’ αυτήν την απορρόφηση του ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης στο Διεθνές Πανεπιστήμιο, χωρίς να υπάρχουν όλα εκείνα τα πανεπιστημιακά δεδομένα, δηλαδή κριτήρια, αρχές, διασφάλιση, χρηματοδότηση, επιστημονικό προσωπικό. Άλλωστε και εξ αυτού παραιτήθηκε και ο Πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής του Διεθνούς Πανεπιστημίου, ο κ. Κώστας Γραμμένος, ένας καθηγητής εγνωσμένου κύρους εντός και εκτός της χώρας.\nΔημιουργήσατε σαράντα ένα τμήματα σε έξι πόλεις, ένα πολυεδρικό μοντέλο, ένα παγκόσμιο φαινόμενο –θα έλεγα- όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και αλλού. Άλλωστε, εσείς έχετε διδάξει και εκτός χώρας. Δεν ξέρω πού υπάρχει αυτό εδώ το μοντέλο που εσείς μας φέρνετε.\nΤελικά γεννώνται τεράστια ερωτήματα καθότι λείπουν ικανοί πόροι, λείπει ή όποια στρατηγική. Υπάρχει έλλειψη επιστημονικού προσωπικού. Πού θα βρεθεί;\nΆλλωστε, τονίζεται και σε άλλες συζητήσεις που έγιναν εδώ και από πλευράς του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους ότι δεν υπάρχουν οι σχετικές χρηματοδοτήσεις, δαπάνες για το πώς θα λειτουργήσει όλο αυτό το σύστημα και προφανώς, πρέπει να μας το πείτε.\nΤελικά, θα ήθελα να ρωτήσω γιατί αποκλείστηκε το Δημοκρίτειο από την όλη συζήτηση. Σε σχέση με το προωθούμενο σχέδιο, ελλείψει ικανού αριθμού μελών ΔΕΠ, πώς θα λειτουργήσουν εβδομήντα μέλη ΔΕΠ σε σαράντα μία σχολές και τμήματα; Αυτό είναι πρωτόγνωρο. Πιστεύουμε ότι θα έχετε κάτι να μας πείτε και για αυτό.\nΣτη συζήτηση που κάναμε είχατε πει ότι δεν είναι δυνατόν να δημιουργηθούν δύο πανεπιστήμια στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Βλέπουμε, όμως, τώρα στην Κρήτη δύο πανεπιστήμια και το ΤΕΙ και τελικά, δημιουργείται και ένα τρίτο πανεπιστήμιο, διότι δεν γίνεται αποδεκτό ή δεν βρέθηκε ένα αποτέλεσμα –θα έλεγα- από τις συζητήσεις.\nΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Μάριος Γεωργιάδης): Κύριε Κυριαζίδη, ολοκληρώστε.\nΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ: Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε.\nΤι τύχη, λοιπόν, έχουν τα τμήματα στη Δράμα, όταν τα γεωπονικά τμήματα της χώρας έχουν φθάσει σε διψήφιο αριθμό και τα δασολογικά σε πέντε, όταν η Γερμανία έχει τέσσερα με τετραπλάσια έκταση;\nΓια ποιον λόγο αφαιρείτε το υφιστάμενο Τμήμα Αρχιτεκτονικής από τη Δράμα και το μεταφέρετε στις Σέρρες; Δεν αρκούν τα τμήματα στις Σέρρες; Πώς στην Καβάλα προτείνετε Τμήμα Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής και ταυτοχρόνως, Τμήμα Οικονομικών Επιστημών στις Σέρρες με σοβαρές επικαλύψεις; Πώς είναι δυνατόν το ίδιο πανεπιστήμιο να έχει Τμήμα Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής στην Καβάλα και Τμήμα Λογιστικής και Πληροφορικών Συστημάτων στη Θεσσαλονίκη;\nΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Μάριος Γεωργιάδης): Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε. Έχουμε φθάσει στα πέντε λεπτά. Σας παρακαλώ πολύ!\nΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ: Τέλειωσα, κύριε Πρόεδρε.\nΠώς είναι δυνατόν το ίδιο το πανεπιστήμιο να έχει Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης και στη Θεσσαλονίκη και Τμήμα Διοίκησης και Επιστήμης και Τεχνολογίας στην Καβάλα;\nΤο θνησιγενές των συγχωνεύσεων-απορροφήσεων ομολογείται -αν θέλετε- και από εσάς, καθ’ ότι στο νομοθέτημα απορρόφησης του ΤΕΙ Θεσσαλίας και ΤΕΙ Στερεάς από το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας στο άρθρο 34 δημιουργείται Ακαδημαϊκό Συμβούλιο Εκπαίδευσης -στην προηγούμενη συγχώνευση-απορρόφηση των Τμημάτων Στερεάς Ελλάδας και της Θεσσαλίας- και δημιουργείται ένα Κέντρο ή ένα Συμβούλιο Εκπαίδευσης και Έρευνας, προκειμένου να μελετήσει τις προϋποθέσεις ίδρυσης ΑΕΙ και ερευνητικών κέντρων στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.\nΔεν έπρεπε να συμβεί το αυτό και στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, αναφορικά με το ΤΕΙ που υπάρχει και λειτουργεί;\nΣυγγνώμη, κύριε Πρόεδρε, δεν μπορούσα να τελειώσω στην ώρα μου.\nΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Μάριος Γεωργιάδης): Κύριε συνάδελφε, καταλαβαίνετε ότι ο χρόνος της πρωτολογίας είναι περιορισμένος στα δύο λεπτά. Να υπάρχει μία ανοχή για τα τρία λεπτά, να υπάρχει μία ανοχή για ένα λεπτό, δύο το πολύ. Έχουμε, όμως, φθάσει στα έξι λεπτά.\nΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ: Καταλαβαίνω, απλώς σας είπα αρχικά, κύριε Πρόεδρε, ότι επρόκειτο για μία ερώτηση…\nΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Μάριος Γεωργιάδης): Όλες οι ερωτήσεις όλων των συναδέλφων είναι πολύ σημαντικές και επίκαιρες.\nΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ: Όχι, άλλο θέλω να σας πω για να το καταλάβετε.\nΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Μάριος Γεωργιάδης): Ο χρόνος είναι συγκεκριμένος.\nΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ: Λέγω ότι η ερώτηση κατατέθηκε ως απλή ερώτηση.\nΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Μάριος Γεωργιάδης): Δεν θέλω κάποια δικαιολογία.\nΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ: Κατατέθηκε ως απλή ερώτηση αρχάς Γενάρη και ήρθε προς συζήτηση ως επίκαιρη, αλλά το περιεχόμενό της ήταν συγκεκριμένο.\nΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Μάριος Γεωργιάδης): Κύριε συνάδελφε, γενικότερα το κάνω ως ένα σχόλιο. Παράκληση προς όλους τους συναδέλφους: Γνωρίζετε τους χρόνους σας, προσαρμόστε αυτούς τους χρόνους…\nΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ: Δεν είναι επίκαιρη ερώτηση, κύριε Πρόεδρε. Ήρθε ως επίκαιρη ερώτηση ύστερα από μία απλή ερώτηση, που το περιεχόμενό της ήταν άλλο.\nΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Μάριος Γεωργιάδης): Και σας είπα ότι ένα, δύο λεπτά, το καταλαβαίνω. Τα έξι λεπτά είναι υπερβολή.\nΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Μάριος Γεωργιάδης): Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.\nΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ (Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων): Κύριε Κυριαζίδη, από σεβασμό στο πρόσωπό σας -και θέλω να το σημειώσετε αυτό- δεν θέλω να σας κάνω διευκρινιστικές ερωτήσεις επί των ερωτήσεων που μου κάνατε.\nΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ: Δεν έχω πρόβλημα, κύριε Υπουργέ και ευχαριστώ για την εκτίμηση.\nΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ (Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων): Διότι αυτές οι ερωτήσεις προκύπτουν από μία πλήρη άγνοια του προβλήματος και προφανώς δεν είναι δική σας, αλλά είναι των συνεργατών σας.\nΚοιτάξτε, συζητάμε αυτό το θέμα εδώ και έναν χρόνο. Δεν θα έπρεπε να ενημερωθείτε για το τι γίνεται επί της ουσίας, να πάτε να μιλήσετε με τους ανθρώπους εκεί;\nΓια ποιον λόγο γίνεται αυτή η προσπάθεια να δημιουργηθούν εντυπώσεις για κάτι στο οποίο υπάρχει εντυπωσιακή ομοφωνία από την επιτροπή η οποία μας έδωσε το πόρισμα; Αυτά δεν έχουν ξαναγίνει από τη Μεταπολίτευση και μετά. Δεν θέλω να πάω πριν, γιατί δεν έχει και κανένα νόημα.\nΛέω, λοιπόν, πρώτα από όλα, να σεβόμαστε το έργο, τις γνώσεις και τις άπειρες ανθρωποώρες που δούλεψαν αυτοί οι άνθρωποι για να δώσουν ένα τέτοιο πόρισμα.\nΔεύτερον -θα σας παρακαλούσα πάρα πολύ- σύμπραξη, συνέργεια και συνένωση είναι ένα από τα πολλά στοιχεία της νέας αρχιτεκτονικής που προτείνουμε. Καταλαβαίνω ότι το κόμμα σας έχει μία πολύ μεγάλη δυσκολία για αυτό και αυτό γιατί έχει πλέον πολύ μεγάλη δυσκολία στο να κάνει μία πρόταση για το πώς θα είναι το μέλλον των πανεπιστημίων μας σε μία Ευρώπη που αλλάζει συγκλονιστικά ως προς την πανεπιστημιακή εκπαίδευση.\nΕμείς, λοιπόν, τι λέμε; Τα πανεπιστήμια από το 1982 για πρώτη φορά άρχισαν να συζητούν τα ίδια για το μέλλον τους. Αυτό είναι μέσα σε μία αρχιτεκτονική που χαρακτηρίζεται από τέσσερα στοιχεία, τη δημιουργία νέων γνωστικών αντικειμένων, την αναβάθμιση των τμημάτων ΤΕΙ, ορισμένα από τα οποία είναι εξαιρετικής ποιότητας, τη δημιουργία πανεπιστημιακών ερευνητικών κέντρων με ινστιτούτα -καινούργιος θεσμός- και τη δημιουργία διετών προγραμμάτων σπουδών, στα οποία θα έχουν πρόσβαση οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ χωρίς εξετάσεις, δωρεάν, για να μπορούν να παίρνουν επαγγελματικά πιστοποιητικά.\nΑυτή είναι η αρχιτεκτονική και σε αυτή την αρχιτεκτονική τώρα έρχονται τα ιδρύματα μέσω των επιτροπών, μέσω των συζητήσεων που γίνονται στις συγκλήτους. Διότι αυτές οι επιτροπές δεν είναι ανεξάρτητες, δεν τις επέλεξε κανείς από το Υπουργείο. Τα ίδια τα ιδρύματα πρότειναν ανθρώπους που έχουν -τέλος πάντων- και τεράστιο κύρος και τεράστια γνώση. Αυτό τώρα το συγκεκριμενοποιεί κάθε χώρος.\nΜε αυτή τη λογική καταλήξαμε σε αυτό που είναι σε διαβούλευση εδώ και αρκετό καιρό για το Διεθνές Πανεπιστήμιο. Διότι εδώ υπάρχει πάλι από το κόμμα σας μία άλλου είδους φιλολογία, ότι ήταν ένα εξαιρετικά επιτυχημένο εγχείρημα το Διεθνές Πανεπιστήμιο και με αυτά που κάνουμε το οδηγούμε σε μαρασμό και οδηγούμε και σε παραιτήσεις και τα λοιπά.\nΤίποτα δεν είναι αναληθέστερο και σας μιλάω πραγματικά, διότι το Διεθνές Πανεπιστήμιο μετά από τόσα χρόνια έχει οκτώ ή εννέα μέλη διδακτικού προσωπικού, τα οικονομικά του είναι σε πολύ προβληματική κατάσταση και δεν υπήρχε μια προοπτική η οποία να δένει και με τα υπόλοιπα πανεπιστήμια.\nΕμείς, λοιπόν, αναβαθμίζουμε με αυτόν τον τρόπο το Διεθνές Πανεπιστήμιο -σε σχέση με ό,τι ήταν- και με αυτή τη συνέργεια και των υπολοίπων ιδρυμάτων θα έχουμε ένα πάρα πολύ ισχυρό εκπαιδευτικό ίδρυμα στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη.\nΝα ξέρετε ότι για το θέμα του διδακτικού προσωπικού δεσμευτήκαμε το Σάββατο πάλι στη σύνοδο πρυτάνεων για πεντακόσιες καινούργιες θέσεις προσωπικού και επιπλέον, για πρώτη φορά μετά την κρίση, μετά το 2010, νομοθετούμε τη δυνατότητα που θα έχουν τα ίδια τα ιδρύματα να προκηρύξουν τις θέσεις των καθηγητών που παίρνουν σύνταξη, κάτι που είχε παύσει να ισχύει από το 2010 και μετά.\nΟρίστε, κύριε Κυριαζίδη, έχετε τον λόγο για τρία λεπτά.\nΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ: Κύριε Υπουργέ, το Διεθνές Πανεπιστήμιο είχε έναν άλλο χαρακτήρα. Εσείς τώρα, βεβαίως, το μετουσιώνετε κάπως διαφορετικά ή τελείως διαφορετικά.\nΆλλωστε, αυτό τονίστηκε και από τον κ. Γραμμένο, σας το είπα. Και για το ίδιο -αν θέλετε- γεγονός, περιεχόμενο που πάτε με έναν βίαιο τρόπο -θα έλεγα- να νομοθετήσετε δεν συμφωνεί και η Ανεξάρτητη Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας. Το αναφέρει ως μία άναρχη διάταξη στον ακαδημαϊκό χάρτη της χώρας.\nΒεβαίως, η Νέα Δημοκρατία έχει μία άλλη αντίληψη για το πώς πρέπει να λειτουργήσει και η τεχνολογική εκπαίδευση, βεβαίως σε ανώτατο βαθμό, με μία αναβάθμιση, αλλά όχι με έναν τύπου αχταρμά. Αυτό πάτε να κάνετε. Αυτό τονίζεται από όλους. Το ομολογήσατε και εσείς προηγουμένως.\nΑπό την άλλη πλευρά, βεβαίως, σας ρώτησα γιατί δεν μετείχε στον διάλογο το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο. Δεν μου απαντήσατε.\nΣας λέγω, από την άλλη πλευρά, ότι υπάρχουν δύο πανεπιστήμια στην Κρήτη και ένα ΤΕΙ, τεχνολογικής εκπαίδευσης. Δεν εισέρχεται πουθενά και θα δημιουργηθεί ως λέγεται και ένα τρίτο πανεπιστήμιο.\nΚαι σας λέω, λοιπόν, γιατί δεν δημιουργείτε ένα δεύτερο πανεπιστήμιο στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, για να ενισχύσετε πολλαπλά εκείνο τον τόπο, με έδρα την Καβάλα –αν θέλετε- προκειμένου να υπάρχει ένα ανώτατο ίδρυμα τεχνολογικής εκπαίδευσης σε αυτή την περιοχή και όχι να αποδυναμώνεται, ως πάτε να κάνετε με τη δημιουργία και μιας τέταρτης Νομικής Σχολής στην Πάτρα, αποδυναμώνοντας το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο.\nΣας ρώτησα επιπλέον γιατί καταργείτε την Αρχιτεκτονική Σχολή στη Δράμα που αφορά εκείνον τον τόπο. Σας είπαμε κι άλλη φορά που κάναμε κουβέντα αναφορικά με τα τμήματα που υπάρχουν εκεί και μου είπατε ότι δεν παρεμβαίνετε εσείς στη λειτουργία του όλου ΑΕΙ, για το πώς θα διανεμηθεί -σε εισαγωγικά το λέω αυτό- το επιστημονικό προσωπικό. Σας είχα πει ότι το Τμήμα Οινολογίας λειτουργεί με έναν εκπρόσωπο ΔΕΠ, με έναν επιστήμονα -αν είναι δυνατόν!- και εκεί μεταφέρθηκαν είκοσι τέσσερα άτομα πέρυσι και πρόπερσι. Δεν παρεμβήκατε. Έτσι θα καταλήξουν και όλα τα τμήματα αυτής της περιοχής. Όλα θα εισρεύσουν ή θα απορροφηθούν στο Διεθνές Πανεπιστήμιο με το αντίστοιχο ΤΕΙ της Θεσσαλονίκης και εμείς θα είμαστε εκεί απλοί θεατές, αν θέλετε, της όλης διαδρομής της ανώτατης τεχνολογικής εκπαίδευσης στη χώρα.\nΑυτό είναι μία σκληρή πραγματικότητα, διότι τη ζούμε, κύριε Υπουργέ. Δεν καταλαβαίνω κάτω από ποιες διαθέσεις πάτε να το πραγματοποιήσετε αυτό εγχείρημα. Σας λέω ότι ένα άστοχο. Απλά θα υπάρξει μία έκδοση, όπως το είπατε, πανεπιστημιακών -σε εισαγωγικά- τίτλων για κορνίζα, χωρίς περιεχόμενο. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα.\nΠεριμένω στη δευτερολογία σας ή εν πάση περιπτώσει όταν θα έρθει το νομοσχέδιο -εύχομαι να μην έρθει- να καθίσουμε να συζητήσουμε, να υπάρχει δυνατότητα μιας εύρυθμης και παραγωγικής λειτουργίας διασφαλίζοντας πράγματι και τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων που με το σημερινό καθεστώς δεν συμβαίνει αυτό που πάτε να πραγματοποιήσετε.\nΘα σας παρακαλούσα επίσης -είναι ένα αίτημα και από την περιοχή μου- ότι για όποια, αν θέλετε, αναμόρφωση του πανεπιστημιακού χάρτη, αλλά και του περιεχομένου με τις πανελλαδικές εξετάσεις που επιχειρεί κάθε κυβέρνηση -αν και θα έπρεπε να υπάρχουν σταθερές και στα ζητήματα αυτά της παιδείας, που δεν υπάρχουν σε αυτό το κράτος δυστυχώς και έχουμε και εμείς ευθύνη- θα έπρεπε τουλάχιστον να υπάρχουν δύο χρόνια προετοιμασίας. Εσείς το αποφασίσατε και σε ένα εξάμηνο, οκτάμηνο πάτε να δημιουργήσετε ένα άλλο σύστημα εισαγωγικών στα πανεπιστήμια, πανελλαδικών δηλαδή εξετάσεων, και βεβαίως γεννώνται και ζητήματα, κύριε Υπουργέ, που θέτουν υπό αμφισβήτηση την όλη διαδικασία.\nΠιστεύω να έχω μία δεύτερη απάντηση που να ικανοποιεί σε ένα βαθμό ή να το ξανασκεφτούμε, διότι πράγματι η τεχνολογική εκπαίδευση της χώρας μας πάσχει και περιμέναμε, ότι, έχοντας και εσείς μία εμπειρία εντός και εκτός της χώρας, θα βοηθούσατε προς αυτήν την κατεύθυνση.\nΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Μάριος Γεωργιάδης): Κύριε Υπουργέ, έχετε τρία λεπτά για τη δευτερολογία σας.\nΚύριε Κυριαζίδη, δεν επιτρέπεται το κόμμα σας να χρησιμοποιεί τη λέξη «αχταρμάς» γι’ αυτά που κάνουμε εμείς στην ανώτατη εκπαίδευση. Θυμάστε το «Αθηνά»; Θυμάστε πως με πρωτοβουλία της δικής σας Κυβέρνησης τινάχτηκε στον αέρα η τριτοβάθμια εκπαίδευση; Μιλάτε για τεχνολογική εκπαίδευση. Θυμάστε τι έγινε στα ΤΕΙ; Εκτός αν το έχετε ξεχάσει. Λέω λοιπόν ότι θέλει μία ηρεμία όταν συζητάμε αυτά διότι…\nΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ: Το κάνετε επί το δυσμενέστερον. Κάθε πόλη και γήπεδο.\nΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Μάριος Γεωργιάδης): Κύριε Κυριαζίδη, δεν ακούγεστε.\nΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ (Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων): Είπε ο κ. Κυριαζίδης –το επαναλαμβάνω για να ακουστεί και να μην θεωρηθεί ότι δεν θέλω να απαντήσω- ότι το κάνουμε επί το δυσμενέστερον. Να ρωτήσετε τους φοιτητές και τους καθηγητές των τμημάτων. Γιατί δεν το κάνετε αυτό και έρχεστε εδώ και λέτε όλες αυτές τις κουβέντες; Γιατί δεν πάτε να ρωτήσετε κάποιον; Ο Πρόεδρος του Κόμματός σας προσέβαλε τους καθηγητές, οι οποίοι έβγαλαν ομόφωνη απόφαση, λέγοντας «μα τι κάνετε με αυτά τα ιδρύματα όταν δεν έχουν αξιολογηθεί;», ενώ είχαν αξιολογηθεί και είχαν αξιολογηθεί και θετικά. Και βγήκαν οι άνθρωποι και είπαν «εν πάση, περιπτώσει ηρεμία» κ.λπ.\nΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ: Δεν μπαίνω στα αντίδωρα -σε εισαγωγικά- που πάτε να δώσετε για να εξαγοράσετε…\nΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Μάριος Γεωργιάδης): Κύριε Κυριαζίδη, δεν σέβεστε καν τον Υπουργό που σας δίνει μία απάντηση.\nΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ (Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων): Κύριε Κυριαζίδη, το κάνετε χειρότερο.\nΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ: Ο κύριος Υπουργός είναι ανοιχτός στη συζήτηση.\nΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Μάριος Γεωργιάδης): Ναι, αλλά δεν ακούγεστε. Ούτε καν τα Πρακτικά.\nΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ (Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων): Τον επαναλαμβάνω εγώ, οπότε δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, κύριε Πρόεδρε.\nΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Μάριος Γεωργιάδης): Συνεχίστε, κύριε Υπουργέ.\nΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ (Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων): Κύριε Κυριαζίδη, δεν είναι σωστό να λέτε ότι δίνουμε αντίδωρα στον κόσμο εκεί δεν είναι σωστό. Υποτιμάτε τον κόσμο εκεί. Αυτόν που σας ψηφίζει, αυτόν που σας ακούει, αυτόν που σας εκτιμάει. Μην λέτε τέτοιες κουβέντες.\nΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΥΡΙΑΖΙΔΗΣ: Μακάρι να διαψευστώ.\nΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ (Υπουργός Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων): Τα αντίδωρα είναι της δικής σας πολιτικής κουλτούρας, της δικής μας πολιτικής κουλτούρας δεν είναι αυτή η λογική. Τι να κάνουμε, κύριε Κυριαζίδη; Διαφέρουμε και σε ορισμένα πράγματα με πάρα πολύ δραματικό τρόπο.\nΛέω λοιπόν να πάτε να ρωτήσετε, γιατί θίξατε όλα τα ζητήματα ακριβώς για να μην θίξετε τίποτα. Θίξατε όλα τα ζητήματα.\nΘέλω, όμως, να μιλήσω για το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο. Με το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο είμαστε σε μια συνεννόηση, η οποία θα αποτυπωθεί και στο νομοσχέδιο, σχετικά με το πώς το ίδιο μας προτείνει κάποια τμήματα και κάποια ινστιτούτα που με αυτό τον τρόπο βλέπει το ίδιο την εξέλιξή του για το μέλλον. Είμαστε, νομίζω, στις τελευταίες συζητήσεις.\nΟι προτάσεις που έχουν κάνει είναι απολύτως τεκμηριωμένες και λογικές. Υπάρχει και η πρόταση για την Κτηνιατρική Σχολή. Όμως, έχουμε πει ότι πρέπει να γίνει μια ομάδα εργασίας για να μελετήσει τα θέματα των κτηνιατρικών σχολών, γιατί υπάρχει και το Γεωπονικό Αθηνών και το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου που διεκδικούν μια τέτοια σχολή. Είναι μια ακριβή σχολή που θέλει μελέτη και θα προχωρήσουμε στη συγκρότηση αυτής της ομάδας.\nΠάντως, δεν υπάρχει κανένας αποκλεισμός του Δημοκρίτειου, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Ικανοποιούμε αυτό που το ίδιο το Δημοκρίτειο ζητάει από εμάς, εκτός από τη μελέτη της Κτηνιατρικής Σχολής.\nΓια τα υπόλοιπα νομίζω ότι θα ενημερωθείτε πολύ συστηματικά από τους συναδέλφους μας εκεί και όταν θα έρθει για συζήτηση το νομοσχέδιο, είμαι σίγουρος ότι θα έχουμε έναν πολύ δημιουργικό διάλογο.\nΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Μάριος Γεωργιάδης): Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο Υπουργό.\nΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Μάριος Γεωργιάδης): Με τη συναίνεση του Σώματος και ώρα 10.40΄ λύεται η συνεδρίαση για την Πέμπτη 28 Μαρτίου 2019 και ώρα 9.30΄, με αντικείμενο εργασιών του Σώματος κοινοβουλευτικό έλεγχο: συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων.


Νέο «χρυσό» deal η Μπαρτσελόνα – Βάζει στην τσέπη 600 εκατ. ευρώ | Radar.gr\nΝέο «χρυσό» deal η Μπαρτσελόνα – Βάζει στην τσέπη 600 εκατ. ευρώ\nΣε διαπραγματεύσεις για την πώληση ενός μέρους των τηλεοπτικών της δικαιωμάτων στην Bank of America (BofA) βρίσκεται η Μπαρτσελόνα, η οποία φιλοδοξεί να βάλει στο ταμείο της το ποσό των 600 εκατ. ευρώ.\nΔημοσιεύθηκε 04, Ιου. 2022 18:40\nΤο ιστορικό σωματείο από τη Βαρκελώνη, παρότι μέχρι στιγμής βρισκόταν σε επαφές με το CVC Capital για το 8% των τηλεοπτικών δικαιωμάτων, τώρα φαίνεται ότι εστιάζει στην εναλλακτική της BofA, εγκαταλείποντας τις διαπραγματεύσεις με το CVC.\nΣύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το πρακτορείο Bloomberg, επί τάπητος βρίσκεται το 25% των τηλεοπτικών δικαιωμάτων, δηλαδή το ¼. Η ψηφοφορία των μελών του συλλόγου επί του θέματος έχει οριστεί για τις 16 Ιουνίου.\nΤην ίδια ώρα, η Goldman Sachs είναι σε συζητήσεις με τη διοίκηση της ομάδας για την επέκταση της χρηματοδοτικής στήριξης, η οποία μέχρι στιγμής ανέρχεται σε 525 εκατ. ευρώ.\nΆλλωστε, ο ισπανικός σύλλογος καταβάλλει εδώ και μήνες μια προσπάθεια τόνωσης των εσόδων, ώστε να κλείσουν οι πολλαπλές οικονομικές «τρύπες» της πανδημικής περιόδου.\nΜόλις τον Μάρτιο, Μπαρτσελόνα και Spotify συμφώνησαν σ΄ ένα χρυσοφόρο εμπορικό και χορηγικό deal, αξίας 310 εκατ. ευρώ, με το logo της εταιρείας streaming να μπαίνει στις φανέλες τόσο της ανδρικής όσο και της γυναικείας ομάδας για τις επόμενες τέσσερις σεζόν.\nBofA Spotify Μπαρτσελόνα


Καταφυγή: 14/02/2014, Οι αόρατες υποσυνείδητες σχέσεις, του π. Βασιλείου Θερμού\n14/02/2014, Οι αόρατες υποσυνείδητες σχέσεις, του π. Βασιλείου Θερμού\nΟι αόρατες υποσυνείδητες σχέσεις\n...Η αναπαράσταση που έχουμε εμείς για την μητέρα μας και η σχέση που έχουμε με την εσωτερική της εικόνα, δεν αποδίδει ποιά ήταν ακριβώς η μητέρα μας, αν μπορεί να ειπωθεί ποτέ ποια είναι ακριβώς η μητέρα μας ή ο πατέρας μας ή όποιος άλλος, αν έχει νόημα αυτή η φράση. Κρατώντας πάντα την επιφύλαξη, την οποία λέγαμε πέρυσι, ότι το ανθρώπινο πρόσωπο χαρακτηρίζεταιαπό ένα βαθμό αποφατικότητας, όπως λέμε στην θεολογία, ότι είναι μυστήριο, δεν υπάρχει δηλαδή-ούτε θα υπάρξει πιστεύω- ένας τρόπος επιστημονικός να αποδοθεί και να περιγραφεί πλήρως ένα συγκεκριμένο πρόσωπο και να πούμε «τώρα το ξέρουμε», όπως περιγράφουμε ένα υλικό αντικείμενο ή όπως δίνουμε ένα γεωγραφικό στίγμα. Δεν θα γίνει ποτέ αυτό. Αλλά μιλώντας με την τρέχουσα καθομιλουμένη έννοια λέμε ότι δεν συμπίπτουν αυτές οι αναπαραστάσεις με το πως είναι ένας άνθρωπος. Γιατί αυτό; Για να μας μπερδεύει;\nΑυτό γίνεται διότι κάθε άνθρωπος προσλαμβάνει την πραγματικότητα με διαφορετικό τρόπο. Εδώ μπαίνει σε σημαντικό βαθμό η υποκειμενικότητα. Αλλά και δεύτερον, διότι το πρόσωπο εκείνο του οποίου εγγράψαμε την αναπαράσταση μέσα μας, ας πούμε η μητέρα μας ή ο πατέρας μας, δεν σχετίστηκε μαζί μας με τον ίδιο τρόπο που σχετίζοταν με όλα τα άλλα πρόσωπα. Έχει μιαμοναδικότητα ο τρόπος με τον οποίο σχετίστηκε μαζί μας, την οποία μοναδικότητα μόνο εμείς την βιώσαμε, για καλό μας ή για κακό μας, αναλόγως.\nΚαι αυτό, αν θέλετε, έχει και την καλή του πλευρά, ότι σώζει την μοναδικότητα κάθε προσώπου. Αυτό που λέμε υποκειμενικότητα είναι προφανές ότι δεν έχει μόνο αρνητικές πλευρές. Σώζει την μοναδικότητα του προσώπου. Έχει ένας γονέας πέντε παιδιά; Και τα πέντε μεταφέρουν διαφορετικές αναπαραστάσεις του πατέρα και της μάνας μέσα τους, διαφορετικές σχέσεις με την αναπαράσταση του πατέρα ή της μάνας. Αυτό οφείλεται πάλι σε δύο λόγους: ο ένας είναι ότι κάθε παιδί είναι διαφορετικό από το άλλο, έχει την μοναδικότητα, και ο άλλος λόγος είναι ότι ουδέποτε ο πατέρας αυτός ή η μάνα υπήρξαν ίδιοι με το κάθε τους παιδί....\nΠηγή: π.Βασίλειος Θερμός, «Άνθρωπος μόνος και μπερδεμένος ψάχνει», εκδ. Αρμός, http://monopatia-pou-diastavronontai.blogspot.gr


Φωτιστικό μονόφωτο Φ40εκ. Ε27 ΙΝΟΧ – HL11391 – KESKOR – ΧΟΝΔΡΙΚΗ ΠΩΛΗΣΗ\nΦωτιστικό μονόφωτο Φ40εκ. Ε27 ΙΝΟΧ\nΚωδικός προϊόντος: 1139-1 Κατηγορία: Μονόφωτα


Spongebob Slider - 1001paixnidia.gr\nΚορυφαία Παιχνίδια Νέα ΠαιχνίδιαΣτόχευσε και χτύπαΑναζήτηση ΕικόνωνΒρείτε τη διαφοράΠαιχνίδια διαφυγήςΑλυσιδωτές αντιδράσειςΕπίδραση ιούMurphyΒρες το δρόμο σουΑντιστοίχιση 3BejeweledΣκοπευτής φυσαλίδωνΤαιριάξτε τα χρώματαZumaΔιάφορα ΠαιχνίδιαAqua EnergizerΚινούμενα τετράγωναBloxorzΚαταρρέων ΔρόμοςGridlockΔείξτε το δρόμοΚατασκευή δρόμουΛαβύρινθοςΚορυφαία Παιχνίδια ΠάζλΠαιχνίδια μνήμηςΠαιχνίδια ΜνήμηςΝαρκαλιευτήςPuzzle QuestSudokuMatch Shapes\t1001 Paixnidia » Παιχνίδια Puzzle » Πάζλ » Spongebob Slider\t7.8 / 10 - 20850\nΑυτό το εθιστικό παιχνίδι με τίτλο Spongebob Slider θα σας κρατήσει απασχολημένους για ώρες! Μην ξεχάσετε να παίξετε τα παιχνίδια στην κατηγορία Παιχνίδια Puzzle και ομάδα Πάζλ.\tSpongebob Slider


MEDISPIN: Σεπτεμβρίου 2015\nΣτόχος των αλλαγών είναι τόσο η βιωσιμότητα όσο και η παραμονή της εταιρίας στη χώρα και κατ’ επέκταση η εξυπηρέτηση της ελληνικής αγοράς μέσα από τη διασφάλιση ενός σταθερού και βιώσιμου επιχειρηματικού μοντέλου ανάπτυξης.\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 11:48 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: www.medispin.blogspot.gr\nΑποκλειστικό:Κλείνει η φαρμακευτική εταιρία TEVA στην Ελλάδα\nΛουκέτο βάζει η TEVA HELLAS , σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του LIFE2DAY.GR , μία από τις μεγαλύτερες φαρμακοβιομηχανίες του κόσμου , η ισραηλινή TEVA κλείνει στην Ελλάδα και αποφασίζει να μην συνεχίσει τις επενδύσεις στην δοκιμαζόμενη από την κρίση πατρίδα μας.\nΗ διοίκηση της TEVA κάλεσε σήμερα Τετάρτη όλο το προσωπικό και τους ανακοίνωσε το κλείσιμο της εταιρίας και την απόλυση τους .\nΗ TEVA συμπεριλαμβάνεται στις 15 μεγαλύτερες φαρμακοβιομηχανίες του κόσμου, ενώ κατέχει την ηγετική θέση στον τομέα παραγωγής και εμπορίας γενοσήμων φαρμάκων. Ιδρύθηκε πριν από 111 χρόνια και σήμερα επιχειρεί σε 120 χώρες του κόσμου με 46.000 εργαζόμενους από τους οποίους 6.000 απασχολούνται στον τομέα του ποιοτικού ελέγχου και της διασφάλισης ποιότητας.\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 4:03 μ.μ. 1 σχόλιο: www.medispin.blogspot.gr\nΔελτίο τύπου ΙΣΠατρών: Απλήρωτες οι εφημερίες των ιατρών των Κέντρων Υγείας της 6ης ΥΠΕ\n· Να προχωρήσει άμεσα στην εξόφληση των δεδουλευμένων εφημεριών των ιατρών που εκκρεμούν από το Β’ τρίμηνο του 2015, χωρίς καμία αναδρομική περικοπή στα προεγκεκριμένα προγράμματα εφημεριών, καθώς αυτό επιτάσσει η κείμενη νομοθεσία.\n· Να ζητήσει άμεση αναπροσαρμογή των σχετικών κονδυλίων, στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων της, ώστε να χρηματοδοτείται επαρκώς η λειτουργία των Κέντρων Υγείας.\n· Να ασκήσει πίεση για νομοθετική επαναφορά της υπαγωγής των Κέντρων Υγείας στα νοσοκομεία αναφοράς τους καθώς η ένταξη τους στις Υγειονομικές Περιφέρειες προκαλεί ανυπέρβλητες δυσλειτουργίες.\n· Να επιταχύνει τις διαδικασίες στελέχωσης των Κέντρων Υγείας με το απαιτούμενο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, για την εξασφάλιση ασφαλούς και απρόσκοπτης καθημερινής παροχής υπηρεσιών υγείας.\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 1:31 μ.μ. 1 σχόλιο: www.medispin.blogspot.gr\nΑυστηρές ποινές σε όσους κλινικάρχες θέλησαν να υπερχρεώσουν τον ΕΟΠΥΥ αναμένεται να επιβάλει η ηγεσία του υπ.Υγείας.\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 12:46 μ.μ. 1 σχόλιο: www.medispin.blogspot.gr\nΠΙΣ: Εισήγηση για καθεστώς λειτουργίας ιδιωτικού διαγνωστικού τομέα Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας\nΙΣΤΟΡΙΚΑ Η ΥΠΟΚΟΣΤΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΕΧΕΙ ΑΠΟΤΥΧΕΙ ΠΑΤΑΓΩΔΩΣ ΝΑ ΕΞΟΡΘΟΛΟΓΗΣΕΙ ΤΙΣ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 12:01 μ.μ. 14 σχόλια: www.medispin.blogspot.gr\nΣτο «μικροσκόπιο» του υπουργείου Υγείας και του ΕΟΠΥΥ βρίσκονται οι ιδιωτικές κλινικές και συγκεκριμένα τα τιμολόγια που έχουν καταθέσει στον Οργανισμό για την νοσηλεία των ασφαλισμένων του.\nΤο θέμα τέθηκε σε συνάντηση που πραγματοποίησαν την Τρίτη ο υπουργός Υγείας, Ανδρέας Ξανθός και ο αναπληρωτής Υπουργός, Παύλος Πολάκης με τον πρόεδρο του ΕΟΠΥΥ, Δημήτρη Κοντό.\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 11:12 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: www.medispin.blogspot.gr\nΔεν κάνει πίσω το υπουργείο Υγείας στην απόφαση για claw - back και "πλαφόν" στις ιδιωτικές κλινικές\nΚαι διακοπή σύμβασης των ιδιωτικών κλινικών με τον ΕΟΠΥΥ, σε περίπτωση υπερβάσεων, προβλέπει η νέα απόφαση για το "πλαφόν" και το "claw back".\nΕμμένει η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας στην απόφαση να εφαρμόσει τον μαθηματικό τύπο, με τον οποίο υπολογίζει το «πλαφόν» και τα ποσά επιστροφής υπερβάσεων από ιδιωτικές κλινικές.\nΠαρά την προσφυγή των κλινικαρχών στη δικαιοσύνη κατά του μέτρου, η νέα πολιτική ηγεσία εμφανίζεται αποφασισμένη να μην προβεί σε καμία αλλαγή της σχετικής απόφασης που υπέγραψε λίγες μέρες πριν από τις εκλογές ο υπηρεσιακός υπουργός Υγείας.\nΤην υποβάθμιση της Ιατροδικαστικής στη χώρα μας, σε αντίθεση με ό,τι ισχύει σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες, αναδεικνύει η Ελληνική Ιατροδικαστική Εταιρεία.\nΕίναι χαρακτηριστικό ότι παρά τη μεγάλη ανάγκη παρουσίας ιατροδικαστών σε μόνιμες οργανικές θέσεις, εντοπίζονται πρωτεύουσες νομών αλλά και ολόκληρες περιφέρειες της χώρας που δεν διαθέτουν κανέναν ιατροδικαστή. Αυτό κατά την ΕΙΕ, μεταξύ άλλων, συνεπάγεται ένα σημαντικό κοινωνικό κόστος.\nΈνα «φλέγον» ζήτημα για τον κλάδο, που σχετίζεται με την προαναφερόμενη κατάσταση είναι η απουσία αναλογικών διορισμών ιατροδικαστών στις προκηρύξεις. «…δυστυχώς περιλαμβάνουν σχεδόν μηδαμινό αριθμό επικουρικών ιατρών. Αν ληφθεί υπόψη και το επίκαιρο ζήτημα των προσφύγων και των μετακινούμενων πληθυσμών από και προς τη χώρα μας, η άμεση κάλυψη των συγκεκριμένων θέσεων κρίνεται επιτακτική» αναφέρει χαρακτηριστικά η ΕΙΕ.\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 6:47 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: www.medispin.blogspot.gr\n“Τσουνάμι” στο Δημόσιο – Ποιες αλλαγές αφορούν στην Υγεία\nΑπό το νέο τρόπο αξιολόγησης αναμένεται να ξεκινήσει το σύγχρονο «τσουνάμι» αλλαγών στο Δημόσιο που έχει συμφωνηθεί με τους δανειστές, ενώ ακολουθούν οι νομοθετικές ρυθμίσεις για το νέο μισθολόγιο αλλά και ένα β΄ κύμα κινητικότητας.\nΣύμφωνα με το Έθνος, στα μέσα του επόμενου μήνα θα κατατεθεί καταρχήν το νομοσχέδιο για την αξιολόγηση των υπαλλήλων και την επιλογή των προϊσταμένων.\nΣτον «κορμό» της νέας ρύθμισης βρίσκεται η ενεργοποίηση θεσμών άμεση δημοκρατίας για τη «βαθμολόγηση» των υπαλλήλων από τους προϊσταμένους και τους υφισταμένους, καθώς και η αξιολόγηση των υπηρεσιών από την κοινωνία. Επίσης, προβλέπεται η ψηφοφορία σε επίπεδο τμήματος ή διεύθυνσης, τόσο για την ανάδειξη των καλύτερων υπαλλήλων όσο και για όσους θέσουν υποψηφιότητα για θέσεις ευθύνης. Σε ότι αφορά, τέλος, την επιλογή προϊσταμένων, θα ισχύει η μοριοδότηση αντικειμενικών κριτηρίων και θα παραμείνει το κριτήριο της συνέντευξης και πιθανά των γραπτών εξετάσεων.\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 6:42 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: www.medispin.blogspot.gr\nΚίνδυνος να μείνουν χωρίς διαγνωστικές εξετάσεις οι ασφαλισμένοι\nΟρατός είναι ο κίνδυνος να σταματήσουν άμεσα να εξυπηρετούν τους ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ, τα διαγνωστικά κέντρα και εργαστήρια! Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ιατρικών Διαγνωστικών Κέντρων με επιστολή που απέστειλε την Δευτέρα στην νέα ηγεσία του υπουργείου Υγείας.\nΌπως αναφέρει ο ΠΑΣΙΔΙΚ, έχουν συσσωρευτεί πολλά και επείγοντα προβλήματα, «οι εκκρεμότητες είναι πολλές και ο κίνδυνος να ζημιωθούμε όλοι ανεπανόρθωτα, κυρίως όμως οι πολίτες, είναι αρκετά σοβαρός». Παράλληλα, ο Σύνδεσμος διατυπώνει αίτημα συνάντησης «για να δρομολογήσουμε τις λύσεις εκείνες οι οποίες θα ωφελήσουν όλους, τους πολίτες της χώρας, τους παρόχους υπηρεσιών υγείας και κατά συνέπεια το Υπουργείο Υγείας που είναι η εποπτεύουσα αρχή, ενώ θα προλάβουν δυσάρεστες καταστάσεις που θα πλήξουν όλους μας».\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 11:38 π.μ. 1 σχόλιο: www.medispin.blogspot.gr\nΛήξη σήμερα των ενστάσεων για την ανατιμολόγηση των φαρμάκων\nΛήγει σήμερα η προθεσμία για την υποβολή τυχόν ενστάσεων και παρατηρήσεων των φαρμακευτικών εταιριών ενόψει την ανατιμολόγησης των φαρμακευτικών προϊόντων (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2015). Ήδη έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του ΕΟΦ οΚατάλογος με τα φαρμακευτικά προϊόντα που θα ανατιμολογηθούν, με βάση τα προβλεπόμενα στην ισχύουσα Υπουργική Απόφαση.\nΣτο πλαίσιο αυτό, οι Κάτοχοι Άδειας Κυκλοφορίας των προϊόντων καλούνται να αποστείλουν τυχόν παρατηρήσεις τους που θα αφορούν αποκλειστικά σε προσθήκες ή διαγραφές προϊόντων, υποβάλλοντας αίτημα και σχετικά δικαιολογητικά στην διαδικτυακή εφαρμογή του ΕΟΦ με την χρήση των κωδικών πρόσβασης που ήδη έχουν παραλάβει. Ο σχετικός σύνδεσμος είναι ο ακόλουθος: http://services.eof.gr/myeof/.\nΟι φαρμακευτικές εταιρίες έχουν προθεσμία έως και σήμερα 29-09-2015 (μέχρι 24:00). Σημειώνεται πως η συναλλαγματική ισοτιμία που θα χρησιμοποιηθεί για την ανατιμολόγηση είναι αυτή της 2ας Σεπτεμβρίου 2015.\nΚαλή η συνδιάσκεψη των Προέδρων των Ιατρικών Συλλόγων στη Κω που διοργάνωσε ο ΠΙΣ, ιδιαίτερα μάλιστα όταν συνδυάζεται και με διακοπές,\nΠότε όμως θα ασχοληθούν και με το ΤΣΑΥ?\nΠοτέ θα απαντήσουν στην επιστολή που τους έστειλε ο Πρόεδρος του Ταμείου μας με την οποία τους ζητά απεγνωσμένα την βοήθεια τους για να υποβάλλει υπόμνημα στο ΕΤΑΑ με τις θέσεις του ΤΣΑΥ στην επικείμενη αλλαγή του ασφαλιστικού ?\nΔεν κατανοούν ότι στην επιτροπή που συνέστησε ο Πρόεδρος του ΕΤΑΑ για να εισηγηθεί στο Δ.Σ προτάσεις για την αναμόρφωση του Ενιαίου Ταμείου( ΕΤΑΑ) από τα ενεά μελή της τα έξι είναι υπάλληλοι του ΕΤΑΑ , αλλά ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ.\nAυτοί θα αποφασίσουν για μας ?\nΕπιστολή προέδρου Ε.Τ.Α.Α.\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 11:06 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: www.medispin.blogspot.gr\nΜε μπαλώματα οι παιδίατροι προσπαθούν να μην αφήνουν ακάλυπτα τα παιδιά απέναντι σε λοιμώδη μεταδοτικά νοσήματα οπως η πολιομυελίτιδα, η ανεμευλογιά, ο κοκκύτης Σε... σχέδιο επί χάρτου μετατρέπεται για παιδιάτρους, γονείς και κυρίως μικρά παιδιά η τήρηση του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών στη χώρα μας.\nΗ πολύμηνη έλλειψη βασικών πολυδύναμων εμβολίων που πρέπει να γίνονται κατά τη βρεφική και την παιδική ηλικία και τα οποία θωρακίζουν τους λιλιπούτειους έναντι λοιμωδών νοςημάτων, οπως η πολιομυελίτιδα, οκοκκύτης και η ανεμευλογιά, έχει μετατρέψει τον εμβολιασμό σε σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες. Η περιορισμένη ή μηδενική διαθεσιμότητα εμβολίων από μεγάλες φαρμακευτικές εταιρίες στην Ελλάδα τους τελευταίους μήνες αλλάζει βίαια την εικόνα του συστήματος δημόσιας υγείας σε ό,τι αφορά τον εμβολιασμό των Ελληνόπουλων, αφήνοντας τα τελικά ακάλυπτα για μικρότερο ή μεγαλύτερο διάστημα.\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 10:50 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: www.medispin.blogspot.gr\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 8:11 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: www.medispin.blogspot.gr\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 8:14 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: www.medispin.blogspot.gr\nΣχέδιο 11 σημείων για την ΠΦΥ συζήτησε ο ΠΙΣ με τους προέδρους των Ιατρικών Συλλόγων της χώρας, στην Κω\nΣχέδιο 11 σημείων για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, συζητήθηκε ενδελεχώς, κατά την συνδιάσκεψη του Διοικητικού Συμβουλίου του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου με τους Προέδρους των Ιατρικών Συλλόγων της χώρας το Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου, στο Διεθνές Ιπποκράτειο Ίδρυμα της Κω (ΔΙΙΚΩ).\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 8:09 μ.μ. 1 σχόλιο: www.medispin.blogspot.gr\nΜε νέα υπουργική απόφαση θα καταρτισθεί το νέο δελτίο τιμών φαρμάκων,πιθανώς τον Νοέμβριο\nΜέσα στον Νοέμβριο φαίνεται ότι θα καταρτισθεί και θα τεθεί ισχύ το νέο δελτίο τιμών φαρμάκων, καθώς όλα δείχνουν ότι θα απαιτηθεί να έχει εκδοθεί προηγουμένως νέα υπουργική απόφαση από τον νέο υπουργό Υγείας Ανδρέα Ξανθό περί τιμολόγησης των φαρμακευτικών σκευασμάτων όχι τόσο επειδή ενδέχεται η ισχύουσα σχετική υπουργική απόφαση του υπηρεσιακού υπουργού Υγείας Θάνου Δημόπουλου να συναντήσει προσκόματα και αντιρρήσεις από το κλιμάκιο της τρόικας για την Υγεία, αλλά κυρίως επειδή οι διατάξεις τις οποίες περιλαμβάνει η παρούσα υπουργική απόφαση βρίθουν ασαφειών, είναι περίπλοκες και αρκούντως "σκοτεινές", δηλαδή δεν διευκολύνουν την πρακτική εφαρμογή τους.\nΌΠως είχε γράψει εγκαίρως το ygeia360.gr, μία από τις πλέον σοβαρές δυσκολίες των ως άνω διατάξεων είναι η ολοσχερής αδυναμία να βρεθούν τα πρώτα τιμολόγια των πρώτων γενοσήμων για τα off patent φαρμακευτικά σκευάσματα, οι τιμές των οποίων μειώνονται στο 50% των τιμών των πρωτοτύπων, καθώς καμία φαρμακευτική εταιρεία δεν έχει συμφέρον να εμφανίσει τέτοια τιμολόγια στα αρμόδια στελέχη του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ)...\nΞανθός: "Ναι" στην εισφορά 1,3 εκατομμυρίου ευρώ στον ΠαγκόσμιοΟργανισμό Υγείας (WHO)\nΣτην καταβολή δόσης 1,3 εκατομμυρίου ευρώ προς τον ΠΟΥ, προχωρεί το υπουργείο Υγείας, σύμφωνα με αποφαση του Ανδρέα Ξανθού.\nΜία από τις πρώτες αποφάσεις του νέου υπουργού Υγείας ήταν να εγκρίνει την καταβολή ποσού 1,3 εκατομμυρίου ευρώ στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ).\nΠρόκειται για εισφορά της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία καταβάλλεται τις τελευταίες δεκαετίες.\nΗ χώρα μας έχει συνάψει συμφωνία συνεισφοράς με τον ΠΟΥ, με αντικείμενο τη μεταρρύθμιση στον χώρο της Υγείας.\nΠεριλαμβάνει – μεταξύ άλλων – θέματα πρωτοβάθμιου δικτύου φροντίδας Υγείας, τη διασφάλιση της πρόσβασης των ανασφαλίστων στις υπηρεσίες Υγείας, καθώς και την προώθηση των στόχων της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης.\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 12:25 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: www.medispin.blogspot.gr\n«Δάνεια» γιατρών και υλικών ανάμεσα στα νοσοκομεία λόγω ελλείψεων\nΟι συνεχείς περικοπές των προϋπολογισμών των τελευταίων ετών, οι οποίες ανάγκασαν τα νοσοκομεία να κάνουν πολύ πιο «σφιχτές» προμήθειες υλικών, οδήγησαν τις διοικήσεις τους σε ευέλικτες, «ανορθόδοξες» διαδικασίες, με πιο διαδεδομένη αυτήν του δανεισμού.\nΣύμφωνα με την «Καθημερινή της Κυριακής» δεν υπάρχει κανένας περιορισμός ως προς το είδος των υλικών: σύριγγες, ράμματα, γάντια, πεταλούδες, επιδεσμικό υλικό, χειρουργικά πλέγματα, αντιδραστήρια, ό,τι είναι απαραίτητο για τη λειτουργία ενός νοσοκομείου.\nΌποτε το νοσοκομείο παραλάβει τις δικές του προμήθειες, θα επιστρέψει τα υλικά που δανείστηκε. Πρόκειται, φυσικά, για μία παράτυπη διαδικασία, που λύνει όμως τα χέρια υπό τις σημερινές δημοσιονομικές συνθήκες.\nΈρχεται εξονυχιστικός έλεγχος στις ιδιωτικές κλινικές για τις χρεώσειςστον ΕΟΠΥΥ!\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 8:32 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: www.medispin.blogspot.gr\nΜεταρρύθμιση του Εθνικού Συστήματος Πρόνοιας και Πρωτοβάθμιας Φροντίδας, προανήγγειλε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας κατά την πρώτη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου, που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή. Στόχος, είπε, να να δημιουργήσουμε μια μεταρρύθμιση ιστορικής σημασίας. « Μια μεταρρύθμιση εμβληματική για την ελληνική κοινωνία», όπως δήλωσε χαρακτηριστικά.\nΟ πρωθυπουργός αναφερόμενος στις προτεραιότητες του νέου κυβερνητικού σχήματος μίλησε για το « κρίσιμο θέμα της στήριξης του κοινωνικού κράτους σε όλες του τις πτυχές», θέτοντας στην 1η θέση την Υγεία.\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 8:20 π.μ. 1 σχόλιο: www.medispin.blogspot.gr\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 7:54 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: www.medispin.blogspot.gr\nΚω. Εντυπωσιακή η αναπαράσταση του Ιπποκρατικού Όρκου στο Ασκληπιείο\nΜια ακόμη αναπαράσταση του Ιπποκρατικού Όρκου στο Ασκληπιείο πραγματοποιήθηκε χθες στις 18:00 όπως ήταν προγραμματισμένο με αφορμή την συνδιάσκεψη των Προέδρων των Ιατρικών Συλλόγων υπό την αιγίδα του ΠΙΣ, που έλαβε χώρα στο νησί της Κω και πιο συγκεκριμένα στο Διεθνές Ιπποκράτειο Ίδρυμα Κω. Μετά την πρωινή συνδιάσκεψη στο ΔΙΙΚ και τις βραβεύσεις στους πρωτεύσαντες αριστούχους Ιατρούς που απεφοίτησαν το ακαδημαϊκό έτος 2014-2015 και την παρουσία των 7 προέδρων Πανεπιστημιακών Ιατρικών Σχολών της χώρας ακολούθησε η αναπαράσταση του Ιπποκρατικού Όρκου προς τιμήν τους.\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 3:06 μ.μ. 2 σχόλια: www.medispin.blogspot.gr\nΟι κλειστοί προϋπολογισμοί θα καθορίσουν μελλοντικά την πολιτική στο φάρμακο\nΤα Φάρμακα Υψηλού Κόστους (ΦΥΚ) είναι ένα από τα θέματα που "καίνε" και αναμένεται να αντιμετωπιστεί άμεσα καθώς η δαπάνη τους αγγίζει τα 700 εκατ. ευρώ ετησίως και "συμμετέχουν" στο clawback...\nτης Μαρίας Τσιλιμιγκάκη -IATROPEDIA\nΤα ΦΥΚ επηρεάζουν από τη μία πλευρά την συνολική φαρμακευτική δαπάνη της χώρας -που να θυμίσουμε έχει μειωθεί στο εξωντωτικό 1,94 δισ ευρώ- και από την πλευρά επιβαρρύνουν και τον προϋπολογισμό των νοσοκομειακών φαρμάκων (δηλαδή των φαρμάκων που απευθύνονται σε χρόνια και σοβαρά πάσχοντες).\nΟ μεν ΕΟΠΥΥ είναι υπέρ ενός κλειστού προϋπολογισμού, η δε φαρμακοβιομηχανία μάλλον κατά υποστηρίζοντας ότι μιλάμε για θεραπείες σοβαρά πασχόντων που δεν είναι δυνατόν να περικοπούν.\nΕξάλλου, κανείς δεν μπορεί να συνταγογραφήσει τα φάρμακα αυτά σε μη πιστοποιημένους ασθενείς που τα έχουν σίγουρα ανάγκη. χωρίς ωστόσο να υπάρχει κάποιο επεξεργασμένο σχέδιο.\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 11:36 π.μ. 1 σχόλιο: www.medispin.blogspot.gr\nΠΟΣΚΕ: ΑΛΛΑΓΗ ΟΜΑΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ\nΔ/νση Επικοινωνίας : Χαρ.Τρικούπη 12 Ηλιούπολη\n Αθήνα 25/09/2015\nΙατρικές Επιστημονικές και Επαγγελματικές Ενώσεις\nΘΕΜΑ: ΑΛΛΑΓΗ ΟΜΑΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ ΦΑΡΜΑΚΩΝ.\nΜε την εφαρμογή της Απόφασης για τον ποσοστιαίο στόχο γενοσήμων από τους Ιατρούς στο σύστημα της ΗΔΙΚΑ υπάρχουν στην ίδια θεραπευτική κατηγορία φαρμάκων υποκατηγορίες που δεν έχουν γενόσημα, αλλά ζητούν παρά ταύτα ποσόστωση γενοσήμων, όπως επίσης στην ίδια θεραπευτική κατηγορία υπάρχουν υποομάδες που θα πρέπει να διαχωριστούν. Επειδή οι μόνοι αρμόδιοι για τον διαχωρισμό αυτών των κατηγοριών είναι οι Επιστημονικές Εταιρείες και οι Επαγγελματικές τους ενώσεις προτείνουμε να γίνει υπό την αιγίδα του ΠΙΣ και του ΕΟΦ ομάδα εργασίας που να περιλαμβάνει εκπροσώπους από όλες τις Επιστημονικές Εταιρείες και Επαγγελματικές Ενώσεις ανά ειδικότητα που να επεξεργαστεί εκ νέου τις θεραπευτικές κατηγορίες και να κάνει τους απαραίτητους διαχωρισμούς όπου χρειάζονται.\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 11:45 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: www.medispin.blogspot.gr\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 3:51 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: www.medispin.blogspot.gr\nΑναρτήθηκε από Μαστοράκου Αννα στις 10:12 π.μ. 10 σχόλια: www.medispin.blogspot.gr\nΑλέξης Τσίπρας: Εμβληματική μεταρρύθμιση στην Υγεί...\nΠρόσβαση στην περίθαλψη για καρκινοπαθείς πρόσφυγε...\nΕνημέρωση ΕΦΕΤ σχετικά με φαινόμενα αντιποίησης Αρ...\nΠΡΟΣΟΧΗ! SOS με λάθος στην ηλεκτρονική συνταγογράφ...\nΔιοικητές Νοσοκομείων: Τι θα κάνει η νέα κυβέρνηση...


του Εθελοντή Αιμοδότη\nΗ 14η Ιουνίου, ημέρα τιμής και αναγνώρισης του Εθελοντή Αιμοδότη, θεσμοθετήθηκε από την Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας ως «Παγκόσμια Ημέρα του...\n...Εθελοντή Αιμοδότη» και γιορτάζεται σ΄ όλο τον κόσμο κάθε χρόνο.\nΣτόχος είναι η ενημέρωση - ευαισθητοποίηση και παρότρυνση του κοινού για εθελοντική προσφορά ασφαλούς αίματος και αυτάρκειας σε κάθε χώρα.\nΣτο πλαίσιο του εορτασμού της «Παγκόσμιας Ημέρας Εθελοντή Αιμοδότη» ο Σύλλογoς Εθελοντών Αιμοδοτών Ν. Άρτας, συνεχίζοντας την προσπάθειά του για τη διάδοση της ιδέας της Εθελοντικής μη αμειβόμενης Αιμοδοσίας, διοργανώνει μαζί με τον Σύλλογο Πασχόντων από Μεσογειακή Αναιμία και τον Σύλλογο Νεφροπαθών:\n1) Την Τετάρτη 12 Ιουνίου: Ποδηλατοβόλτα με τον Π.Ο.Α. Συγκέντρωση στην είσοδο του Δημαρχείου Άρτας (ώρα 17:30)\n2) Την Πέμπτη 13 Ιουνίου: Φιλικό Ποδοσφαιρικό αγώνα Αιμοδότες – Αναγέννηση Άρτας (Τ. Νέων) στο Δημοτικό Στάδιο Άρτας (ώρα 18:00)\n3) Την Παρασκευή 14 Ιουνίου: α) Αιμοδοσία στα γραφεία του Συλλόγου (ώρα 18:00) και β) Συναυλία ROCK με τοπικά σχήματα στην πλατεία Αγίου Δημητρίου (ώρα 21:00).\nΟι αιμοδότες στις δύσκολες συνθήκες ζωής που επιφέρει η βαριά οικονομική κρίση αντιπαραθέτουμε τις αξίες του αλτρουισμού, της αλληλεγγύης και προσφέρουμε το πολυτιμότερο αγαθό της ζωής, το αίμα μας στον άγνωστο πάσχοντα συνάνθρωπο. Είναι επιτακτική ανάγκη να αντιληφθούμε όλοι την τεράστια σημασία της προσφοράς αυτής.\nΔεν πρέπει να επιτρέψουμε την οικονομική κρίση να γίνει κοινωνική κρίση.\nΔεν πρέπει να ξεχάσουμε το ηθικό χρέος που έχουμε ΟΛΟΙ όσοι μπορούμε να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα της ανθρωπιάς, της προσφοράς αίματος.\nΑναρτήθηκε από Αρτινός Τύπος στις 7:32 π.μ.\nΕτικέτες εκδηλώσεις, Παγκόσμια Ημέρα, Σύλλογος Εθελοντών Αιμοδοτών


Η ιστορία διδάσκει και εμπνέει: ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ (Β’ Μέρος)\nΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ (Β’ Μέρος)\nΠρολεταριακή Σημαία φ. 273, 21-5-1994\nΠαρισινή κομμούνα -Πολιτική συζήτηση στο\nβουλεβάρτο της Μονμάρτης\nΩς γνωστό, δεν μπορούμε να κρίνουμε κάθε εποχή από την εικόνα που έχει για τον εαυτό της ή τουλάχιστον μόνο απ’ αυτήν. Η σύγκριση των εποχών, η παρακολούθηση, το πώς τίθενται μέσα στην ιστορική εξέλιξη τα διάφορα ζητήματα και πώς επιλύονται ή δεν επιλύονται, είναι ασφαλέστερος οδηγός. Το αντίθετο οδηγεί σε σφάλματα και παρανοήσεις.\nΑλλά και αντίστροφα, η κρίση και η κριτική μιας εποχής με τα δεδομένα μιας άλλης, προγενέστερης ή μεταγενέστερης (συνήθως συμβαίνει το δεύτερο), δημιουργεί επίσης προβλήματα.\nΤο να βρει κάποιος τη διαλεκτική «χρυσή τομή» ανάμεσα σ’ αυτές τις δυο υπερβολές δεν είναι εύκολο. Ειδικά όταν η παραποίηση, η αποσιώπηση, ο αποπροσανατολισμός δεν αποτελούν μόνο αδυναμίες που εμφανίζονται από λειψή κατανόηση των πραγμάτων αλλά είναι επιλεγμένα ιδεολογικά όπλα για να αμαυρώσουν, να συντρίψουν και να εκμηδενίσουν την αντίπαλη ιδεολογία.\nΕνα από τα πρώτα αμερικανικά συνδικάτα, το Γκρέιντζ,\nοργανώνει αγροτική εκδήλωση στο Ιλλινόις στις 4 Ιουλίου 1873\nΤο εθνικό ζήτημα, από την ίδια του τη φύση, έχει την «τιμητική» του σε μια τέτοια αντιμετώπιση. Και το πώς απάντησε το κομμουνιστικό κίνημα, ο μαρξισμός στην επίλυση των εθνικών ζητημάτων, ακόμα χειρότερα…\nΕιδικά οι εξελίξεις στην πρώην Σοβιετική Ένωση, η διάλυση της χώρας, η αναζωπύρωση των εθνικιστικών τάσεων, η ανάδυση της εθνικιστικής ιδεολογίας κ.λπ. θεωρήθηκε ότι προσέφεραν πλούσιο υλικό στο οπλοστάσιο των αστών.\n«Τεχνητή συγκόλληση λαών», «εγκλήματα κατά των εθνοτήτων», «εκατόμβες κατά των λαών», «ισοπέδωση ιδιαιτεροτήτων», …αυτά και πολλά ακόμη ακούστηκαν και γράφτηκαν. Διακηρύχθηκε πια η καταφανής «αποτυχία» του μαρξισμού να επιλύσει το εθνικό ζήτημα.\nΒέβαια το ποιος μιλάει είναι ένα θέμα που θα το δούμε παρακάτω, όμως χωρίς ιδεολογικά ταμπού θα προσπαθήσουμε να κάνουμε αυτή τη σύγκριση εποχών, διατηρώντας προς το παρόν την ψυχραιμία μας.\nΌταν πριν 70 και πάνω χρόνια το προλεταριάτο πραγματοποιούσε την πρώτη νικηφόρα επέμβαση στην ιστορία, τα ζητήματα που «γυροφέρνανε» το εθνικό πρόβλημα, σ’ όλη την οικουμένη ήταν -σε μεγάλο βαθμό- διαφορετικά και πιο περίπλοκα.\nΌταν σύμφωνα με την αναφορά του Λένιν στο Πολωνικό -δεν ήταν λυμένο αν η Πολωνία θα αποτελούσε ιδιαίτερο κράτος (το ίδιο ίσχυε για την πλειοψηφία των μελλοντικών κρατών της Ανατολικής Ευρώπης), όταν το ξεφλούδισμα της «ανατολικής αγκινάρας» (δηλαδή της οθωμανικής αυτοκρατορίας) δεν είχε ακόμα ολοκληρωθεί, όταν ακόμα στο ευρωπαϊκό έδαφος υπήρχαν απομεινάρια αυτοκρατοριών (π.χ. Αψβούργοι ή και η τσαρική Ρωσία), όταν το γερμανικό πρόβλημα αντιμετώπιζε τις «εκκρεμότητες» της Πρωσίας, της Αυστρίας κ.λπ., όταν, όταν… Για να μην μιλήσουμε για την αποικιοκρατία στην Ασία, την Αφρική, τη Βρετανική Κοινοπολιτεία, ακόμα και για τη Μεσόγειο (Αλγερία, Μαρόκο κ.λπ.).\nΗ Τρίτη Τάξη πετυχαίνει,τον Ιούνιο του 1790,\nστη Γαλλία, την κατάργηση των τίτλων ευγενείας\nΉταν πιο δύσκολα ή πιο εύκολα τα καθήκοντα του κομμουνιστικού κινήματος εκείνης της εποχής; Ασύγκριτα πιο δύσκολα. Κι ας ήταν νικηφόρα εκείνη η περίοδος ενώ η σημερινή είναι περίοδος διάλυσης. Κι ας αναμοχλεύονται σήμερα τα ζητήματα αυτά με προφανείς σκοπούς.\nΕίχε συμμετοχή έστω το κομμουνιστικό κίνημα στην επίλυση των ζητημάτων αυτών; Αν δεν είχε, γιατί, τότε, δεν υπήρξε τα τελευταία 70 χρόνια εθνικό ή ακόμα και εθνικιστικό κίνημα στο χώρο των πρώην αποικιών, που να μην έχει κάποια αναφορά στο σοσιαλισμό; Αν δεν είχε, γιατί η στροφή της Κίνας έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανακοπή της ανεξάρτητης πορείας πολλών τριτοκοσμικών κρατών, που βγήκαν μέσα από αντιαποικιακές εξεγέρσεις; Τα παραδείγματα, δυστυχώς, άφθονα: Μοζαμβίκη, Ζιμπάμπουε, Ερυθραία, Ζάμπια κ.λπ.\nΑν δεν είχε, γιατί κάθε ριζοσπαστική, αντιρατσιστική, μειονοτική κ.λπ. διεκδίκηση στο χώρο του ανεπτυγμένου καπιταλισμού είχε τις δικές της σοσιαλιστικές αναφορές; «Αυτά είναι τα αποτελέσματα του σταλινισμού», της «σταλινικής γραφειοκρατικής λύσης του εθνικού ζητήματος» αναφωνούν και κακόηχα επαναλαμβάνουν οι διάφορες σειρήνες. Από τη μεριά μας, φυσικά δεν θα κλείσουμε τα αυτιά μας -με τίποτα- αλλά θα καλέσουμε κάθε καλόπιστο άνθρωπο να αναρωτηθεί:\nΜα ζούσε ο Στάλιν όταν υψώθηκε το τείχος; Ζούσε ο Στάλιν όταν στην μπρεζνιεφική περίοδο επιβλήθηκε η μεγαλορωσική γλώσσα σ’ όλες τις εκδηλώσεις των πρώην Σοβιετικών Δημοκρατιών; Ζούσε ο Στάλιν όταν οι «ανανεωτές» της Ρουμανίας και της Ουγγαρίας έπαιρναν μέτρα εθνικής καταπίεσης, ένθεν και ένθεν, των εθνικών τους μειονοτήτων; Και για να έρθουμε στα «δικά» μας, ήταν «σταλινικό» έργο ή έργο του σφόδρα αντισταλινικού Τίτο η δημιουργία της Λ.Δ. της Μακεδονίας, για την οποία οι «σειρήνες» τότε δεν έβγαζαν κουβέντα, ενώ σήμερα διαπιστώνουν το τεχνητό, ανομοιογενές κ.λπ. «κρατίδιο»;\nΜα ποιοι έδρασαν τα τελευταία σαράντα χρόνια στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και στην ΕΣΣΔ; Δεν έδρασαν οι σημερινοί μεταλλαγμένοι εθνικιστές, οι μεταλλαγμένοι σοσιαλδημοκράτες, κεντρώοι, αυτοκρατορίσκοι μέχρι και μαφιόζοι; Οι πρώην, υποτίθεται, αντισταλινικοί «κομμουνιστές», δηλαδή οι αναθεωρητές του μαρξισμού-λενινισμού. Κι όταν βέβαια οι «σειρήνες» στριμώχνονται, σιγοψιθυρίζουν επιχειρήματα για κάποιες ιδιαιτερότητες των Ελληνοποντίων, των Τατάρων ή του κινέζικου Θιβέτ. (Χωρίς βέβαια να θεωρούμε περιθωριακό κανένα εθνικό ζήτημα, δεν μπορούμε να μην διαπιστώσουμε πού καταφεύγει τελικά η υποτιθέμενη πλούσια επιχειρηματολογία τους).\nΜα, ποιος πραγματικά μιλάει για εθνικό ζήτημα και δικαιώματα εθνικών μειονοτήτων;\nΜια πρόχειρη σταχυολόγηση:\nΗΠΑ: Μόλις το 1965 ψηφίζουν οι μαύροι (και μάλιστα ύστερα από τεράστιες πιέσεις, δολοφονίες κ.λπ.)\nΕλλάδα: Μόλις το 1950 ψηφίζουν οι γυναίκες!\nΕλβετία: Μόλις στα μέσα της δεκαετίες του ’80 επιτρέπεται στις γυναίκες μερικών επαρχιών να ψηφίσουν για πρώτη φορά!\nΛατινική Αμερική: Οι εθνικές εκκαθαρίσεις των Ινδιάνων σε Περού, Γουατεμάλα, Βολιβία και Μεξικό βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Απ’ όλες τις χώρες μονάχα η Κόστα Ρίκα διατηρεί κάποιες αναίμακτες ισορροπίες.\nΜεγάλη Βρετανία: αρνείται την ύπαρξη του βορειοϊρλανδικού ζητήματος!\nΙσπανία: αρνείται την ύπαρξη του Βασκικού.\nΚαι ακόμη παραπέρα…\nΣε ποιον κόσμο ανήκε η Γαλλία, όταν μέχρι τη δεκαετία του ’60, στις πύλες της Ευρώπης, ανεχόταν το αίσχος της αποικιοκρατίας (Αλγερία). Όταν συνεχίζει σήμερα να ματώνει το λαό της Καληδονίας;\nΣε ποιον κόσμο ανήκε η Αγγλία, όταν αρνιόταν για μια δεκαετία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης σε χώρες όπως η Ινδία, η Κύπρος, η Αίγυπτος;\nΣε ποιον κόσμο ανήκει η Νότια Αφρική, όταν μόλις το 1994 κατάφεραν να αποκτήσουν οι μαύροι εκλογικό δικαίωμα;\nΣε ποιον κόσμο ανήκει η Τουρκία, με το 1/3 του πληθυσμού της να μην αναγνωρίζεται εθνικά; Να απαγορεύεται ακόμα και να μιλά την κουρδική;\nΣε ποιον κόσμο ανήκουν οι τεχνητές διαιρέσεις των αφρικανικών κρατών, όπου είναι εμφανής η χάραξη των συνόρων, με τις ευθείες γραμμές πάνω στο χάρτη, από τους σχεδιαστές των ιμπεριαλιστών; (κι όχι βέβαια «επειδή εκεί υπήρχαν έρημοι», όπως «χαριτωμένα» λέγεται και υποστηρίζεται). Μάλιστα, τόσο άρεσε η αφρικανική «λύση» του εθνικού ζητήματος, που την μνημόνευσε και ο Όουεν για τη Γιουγκοσλαβία, όταν μεσολαβούσε. Το πόσο παραγωγική ήταν, φάνηκε κι από το γεγονός ότι χωρίστηκαν φυλές και οικογένειες. Το εθνικό δράμα των δυο κεντροαφρικανικών κρατών που διαδραματίστηκε το τελευταίο διάστημα, όπου η φυλή που κυβερνούσε τις δυο χώρες ανατράπηκε από τη φυλή που κυβερνιόταν, είναι τραγικά χαρακτηριστικό (εκατόμβες θυμάτων, φρίκη και εξανδραποδισμός).\nΣε ποιον κόσμο ανήκει το ιμπεριαλιστικό σχέδιο για την Παλαιστίνη, με τις ελεγχόμενες περιοχές, τους στρατιωτικούς διαδρόμους και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ουσιαστικά που θα χαρακτηρίζουν το υποτιθέμενο αυτόνομο παλαιστινιακό κράτος;\nΣε ποιον κόσμο ανήκει τελικά η «λύση» του εβραϊκού ζητήματος; Με τον «τρόπο» του Χίτλερ ή με τον τρόπο της ιστορικής επανόρθωσης του σιωνιστικού κράτους (η «άλλη» υποτίθεται πλευρά) που παλινόρθωσε αντιδραστικά την ιστορία στη Μ. Ανατολή και δημιούργησε ένα αγκάθι για όλη την ευρύτερη περιοχή; (Αγκάθι που με δυσκολία μπορούν να ελέγξουν και οι ίδιοι οι ιμπεριαλιστές, για τους δικούς τους φυσικά σκοπούς).\nΑνήκει καμιά από τις παραπάνω «λύσεις» ή έστω εμπίπτει στην αρμοδιότητα του σοσιαλιστικού κόσμου και του κομμουνιστικού κινήματος; Ποιος μιλάει, λοιπόν;\nΓια το κομμουνιστικό κίνημα στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν ισχύει το: «πες μου το φίλο σου, να σου πω ποιος είσαι», αλλά το αντίστροφο: «πες μου τον εχθρό σου». Και τα πεπραγμένα του εχθρού είναι πεπραγμένα βαριά και εγκληματικά… Όμως αυτό δεν πρέπει να φτάνει για τους κομμουνιστές.\nΓιατί, όσο και να φαίνεται περίεργο, το κομμουνιστικό κίνημα επιδιώκει και πρέπει να επιδιώκει την αυστηρή κρίση της ιστορίας. Να μην αρκείται στην απλή σύγκριση με την αθλιότητα του καπιταλισμού. Γιατί, σαν φορέας κάθε εθνικής και κοινωνικής χειραφέτησης των τελευταίων εκατό χρόνων, έχει πολύ μεγαλύτερες ευθύνες και «δεσμεύσεις». Πολύ πιο τεράστια καθήκοντα και προοπτικές.\nΣαν κάθε ανθρώπινο δημιούργημα, έτσι και το κομμουνιστικό κίνημα είχε κι αυτό τις δικές του αδυναμίες, λάθη και αντιρρήσεις, που εκδηλώθηκαν και στον τομέα των εθνικών ζητημάτων. Όμως άλλο πράγμα η αυστηρή κρίση κι άλλο η συστηματική παραχάραξη και το ψέμα. Παρ’ όλες τις αδυναμίες του, ο μαρξισμός-λενινισμός και το κίνημα που καθοδηγούσε έχουν -πιστεύουμε- την πιο ολοκληρωμένη προσφορά στην επίλυση των εθνικών ζητημάτων, όταν βρέθηκαν -και κατά κανόνα βρέθηκαν- αντιμέτωποι με τα ζητήματα αυτά. Θα προσπαθήσουμε να το εξετάσουμε αυτό…\nΠοια είναι η βάση της αντιμετώπισης του εθνικού ζητήματος, το σημείο κλειδί για τους μαρξιστές;\n«Ο αστικός εθνικισμός και ο προλεταριακός διεθνισμός είναι δυο συνθήματα ανειρήνευτα, εχθρικά, που αντιστοιχούν στα δυο ταξικά στρατόπεδα όλου του καπιταλιστικού κόσμου, που εκφράζουν δυο πολιτικές (κάτι παραπάνω, δυο κοσμοθεωρίες) στο εθνικό ζήτημα» (Λένιν, «Για την αυτοδιάθεση»).\n«Ο αναπτυσσόμενος καπιταλισμός γνωρίζει δυο ιστορικές τάσεις στο εθνικό ζήτημα. Η πρώτη είναι το ξύπνημα της εθνικής ζωής και των εθνικών κινημάτων, η πάλη ενάντια σε κάθε εθνικό ζυγό και η δημιουργία εθνικών κρατών. Η δεύτερη είναι η ανάπτυξη και η επιταχυνόμενη σύσφιξη των κάθε λογής σχέσεων ανάμεσα στα έθνη, το σπάσιμο των εθνικών φραγμών, η δημιουργία της διεθνούς ενότητας του κεφαλαίου, της οικονομικής ζώνης γενικά, της πολιτικής, της επιστήμης.\nΗ πρώτη τάση επικρατεί στην αρχή της ανάπτυξής του, η δεύτερη χαρακτηρίζει τον ώριμο καπιταλισμό που τραβά για να μετατραπεί σε σοσιαλιστική κοινωνία. Το εθνικό πρόγραμμα των μαρξιστών παίρνει υπόψη και τις δυο αυτές τάσεις, υπερασπίζοντας, πρώτον, την ισοτιμία των εθνών και των γλωσσών, το απαράδεκτο οποιωνδήποτε προνομίων απ’ αυτήν την άποψη (καθώς και το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των εθνών, που θα το εξετάσουμε ιδιαίτερα παρακάτω) και δεύτερο, την αρχή του διεθνισμού και της ανειρήνευτης πάλης ενάντια στη μόλυνση του προλεταριάτου από τον αστικό εθνικισμό, ακόμα και τον πιο ραφιναρισμένο» (Λένιν, «Για την αυτοδιάθεση»).\nΟι μαρξιστές, λοιπόν, είναι πριν απ’ όλα και πρώτα απ’ όλα διεθνιστές. Και ακριβώς επειδή είναι διεθνιστές αναγνωρίζουν την ισοτιμία και την αυτοδιάθεση των εθνών. Η ίδια η κοσμοθεωρία τους τούς οδηγεί να λύνουν αυτή την προϋπάρχουσα (από την εποχή που συγκροτούνταν τα εθνικά κράτη, όπως είδαμε στο α’ μέρος) αντίφαση του καπιταλισμού: την τάση για εθνική συγκρότηση και περιχαράκωση με την τάση για επέκταση και διεθνοποίηση.\nΑπό δω απορρέει και η αδυναμία του καπιταλισμού, που έχει φτάσει στο στάδιο της σήψης του, στο στάδιο του ιμπεριαλισμού, ν’ ανταποκριθεί στο ζήτημα των ολοκληρώσεων (εθνικών και υπερεθνικών).\nΔεν μπορούν, στην περιφέρεια, οι εξαρτημένες κι αντεθνικές αστικές τάξεις να ολοκληρώσουν την πορεία του αστικού μετασχηματισμού και να κατακτήσουν την εθνική τους ανεξαρτησία. Αδυνατούν οι αστικές τάξεις των ιμπεριαλιστικών μητροπόλεων να άρουν τις προϋποθέσεις ύπαρξής τους, που τους εξασφαλίζει το εθνικό κράτος, και να ρίξουν τα σύνορα, να ολοκληρώσουν στο πολιτικό επίπεδο την οικονομική τάση του κεφαλαίου για επέκταση και διεθνοποίηση.\nΤο πρώτο καθήκον το αναλαμβάνουν οι προλεταριακές πρωτοπορίες και οδηγώντας τις αντιιμπεριαλιστικές επαναστάσεις. Το δεύτερο ακόμα μεγαλύτερο καθήκον πέφτει πάλι στους ώμους των κομμουνιστών. Αυτοί, καταλύοντας την καπιταλιστική κυριαρχία, γκρεμίζοντας την εξουσία του κεφαλαίου και τσακίζοντας το όργανό του -το εθνικό-ιμπεριαλιστικό πια κράτος-, οικοδομούν την αυριανή σοσιαλιστική και κομμουνιστική κοινωνία, ρίχνουν τα σύνορα ανάμεσα στα έθνη και τους λαούς.\nΑπό ‘δω πηγάζει και η ανωτερότητα του μαρξισμού, όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με την επίλυση εθνικών ζητημάτων. Από ‘δω απορρέει η ικανότητά του να λύνει ζητήματα -αντιφατικά και αντιτιθέμενα εκ πρώτης όψεως- και προβλήματα. Όταν ο Λένιν, στο ίδιο κείμενο, χαιρέτιζε σαν προοδευτική συνεισφορά στην ιστορική και πολιτική εξέλιξη την αφομοιωτική διαδικασία ανάμεσα στο μεγαλορωσικό και ουκρανικό προλεταριάτο, θεωρώντας παράλληλα σαν βασικό όρο να υπάρχει εθνική λευτεριά και δημοκρατική ζωή τόσο στην Ουκρανία όσο και στη Ρωσία, μας δίνει ένα μέτρο του πώς χειριζόταν ο Λένιν δυο αντιφατικές, από πρώτη άποψη, διαδικασίες: Η σπουδαία, για τα διεθνιστικά καθήκοντα του προλεταριάτου, αφομοίωση (την οποία ο Λένιν υπερασπίζεται απέναντι στους εβραίους σοσιαλδημοκράτες και τις δικές τους εθνικές προκαταλήψεις) δεν μπορεί να κατακτηθεί έξω από το δικαίωμα της εθνικής αυτοδιάθεσης και ισοτιμίας (που υπερασπίζεται πιο κάτω, απέναντι στην ισοπέδωση και μεγαλοκρατική αντίληψη της Ρόζας Λούξεμπουργκ και των αυστριακών σοσιαλδημοκρατών).\nΚαι δεν είναι τυχαίο που ο Στάλιν στα επόμενα χρόνια, όταν έμπρακτα βρέθηκε μπροστά στην επίλυση του εθνικού προβλήματος μέσα από την ΕΣΣΔ, αναγκάστηκε να κάνει αυτό το διμέτωπο αγώνα, αντικρούοντας τάσεις και γραμμές που υιοθετούσαν εκλεκτικά και με ένα «ιερό δέος» πότε τη μια και πότε την άλλη πλευρά της λενινιστικής λογικής (κάτι βέβαια θυμίζει αυτό -τηρουμένων των αναλογιών- για τις θέσεις πάνω στο εθνικό ζήτημα διαφόρων οργανώσεων της «εκτός πλαισίων» αριστεράς).\nΟ ιδεολογικός αγώνας των Λένιν - Στάλιν\nΕίναι σημαντικό να δούμε το ιδεολογικό μέτωπο που ανάπτυξαν ο Λένιν και ο Στάλιν απέναντι στις διάφορες προκαταλήψεις της τότε σοσιαλδημοκρατίας.\nΓράψαμε στην αρχή πως σήμερα γίνεται προσπάθεια να διαχωριστεί η ιστορική παρουσία του ενός από το άλλο. Και θα είχε μόνο απλά ακαδημαϊκή σημασία να αποδείξει κανείς το αντίθετο, αν δεν είχε αυτό το πράγμα επιπτώσεις στην οπτική που πρέπει να διαθέτουν όσοι, τουλάχιστον, επικαλούνται το μαρξισμό για τα εθνικά ζητήματα.\nΚατά κανόνα η πολεμική είναι βαρετά ίδια: «Ο Λένιν ήταν υπέρ των εθνικών ιδιαιτεροτήτων ο Στάλιν υπέρ της αφομοίωσης και των εθνικών ενώσεων». Και μαζί μ’ αυτά πηγαίνει οπωσδήποτε -έχει γίνει μόδα πια- η θεοποίηση της Λούξεμπουργκ και η αναφορά στον Τρότσκι. Μόνο που ξεχνάνε ότι τα 2/3 των τοποθετήσεων του Λένιν για τα εθνικά ζητήματα αφορούν την αντιπαράθεση και την πολεμική με την Λούξεμπουργκ. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα…\nΚατ’ αρχήν απ’ τη δική μας μεριά, θέλουμε να πούμε πως ακόμα κι αν διαπιστωθεί μια διάσταση ή διαφοροποίηση ανάμεσα στον Λένιν και τον Στάλιν (και στον οποιονδήποτε θεωρητικό του μαρξισμού) δεν «παθαίνουμε». Δεν θα ταραχθούμε απ’ αυτό. Για μας σημασία δεν έχει να αποδείξουμε πως η εξέλιξη των θέσεων του μαρξισμού είναι μια διαδικασία «καρμπόν». Τα καθήκοντα να εκπληρώσουν οι κομμουνιστές κάθε φορά διαφοροποιούνταν ανάλογα με τα κέντρα βάρους που έπρεπε να σηκώνουν. Αν δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο, σήμερα ούτε που θα θυμόμασταν τα ονόματά τους. Μας ενδιαφέρει όμως να αποδείξουμε τη συνέχεια, αυτή την κόκκινη κλωστή που διαπερνά τις τοποθετήσεις αυτές. Γιατί πιστεύουμε πως ανοίγουν ορίζοντες…\nΤόσο στα γραπτά του Λένιν όσο και του Στάλιν υπάρχει άνοιγμα ιδεολογικού μετώπου στη θέση για εθνική-πολιτιστική αυτονομία, που είχε υιοθετήσει το αυστριακό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και προσπαθούσε να εφαρμόσει στις συνθήκες της Ρωσίας το εβραϊκό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (Μπουντ). Τι ήταν, με δυο λόγια, η θεωρία αυτή; Ξεκινούσε από την παραδοχή της ψυχογραφικής ιδεαλιστικής αντίληψης για το έθνος, που προέτασσε σαν βασικά στοιχεία τη γλώσσα και την ψυχοσύνθεση-κουλτούρα, ενώ δεν αναγνώριζε σαν συστατικά του στοιχεία το κοινό έδαφος και την κοινή οικονομικοπολιτική ζωή. Κάθε λοιπόν, εθνότητα και μειονότητα θα οργανωνόταν στο εσωτερικό κάθε αυτοδιοικούμενης περιοχής σε ένα δημόσιο, νομικό σώμα και θα είχε τα δικά της σχολεία κ.λπ. ξέχωρα από τις άλλες εθνότητες. Έτσι, για παράδειγμα, αυτονομία μπορεί να δοθεί όχι μόνο «στην Τσεχία ή στην Πολωνία, που την κατοικούν κυρίως Τσέχοι και Πολωνοί, μα γενικώς στου Τσέχους και Πολωνούς ανεξάρτητα από το έδαφος, αδιάφορα σε όποιο σημείο της Αυστρίας κι αν κατοικούν» (Στάλιν, «Εθνική Αυτονομία»). Αυτό σημαίνει ακόμα «πως Τσέχοι, Πολωνοί, Γερμανοί κ.λπ. που είναι σκορπισμένοι σε διάφορες γωνιές της Αυστρίας, παρμένοι ατομικά, σαν ξεχωριστά άτομα, οργανώνονται σε έθνη και σαν τέτοια μπαίνουν στη σύνθεση του αυστριακού κράτους» (στο ίδιο). Και τρίτο και ίσως σημαντικότερο, ενώ οι διάσπαρτοι εθνικά σύνδεσμοι σ’ όλη τη χώρα θα ασχολούνται με τα εκπολιτιστικά ζητήματα «τα ειδικά πολιτικά ζητήματα θα συγκεντρώνονται στο παναυστριακό κοινοβούλιο (Ράιχσταγκ)» (στο ίδιο).\nΤο ζήτημα είναι λεπτό και δεν φαίνεται από μια πρώτη ματιά. Ωστόσο… «τα πρόσωπα όμως, που αποτελούν τα έθνη δεν ζουν πάντα σαν μια συμπαγής μάζα, συχνά τεμαχίζονται σε ομάδες και με μια τέτοια μορφή σφηνώνονται στους ξένους εθνικούς οργανισμούς. Ο καπιταλισμός είναι εκείνος που τα διώχνει σε διάφορες περιοχές και πόλεις για μεροκάματο. Οι ομάδες αυτές όμως, μπαίνοντας σε ξένες εθνικές περιοχές και συγκροτώντας εκεί μια μειονότητα, υποφέρουν από τις τοπικές πλειοψηφίες, από την άποψη της απαγόρευσης της γλώσσας, του σχολείου κ.λπ. Από ‘δω και η ”αχρηστία” της εδαφικής αυτονομίας» (στο ίδιο).\nΟι ενστάσεις του Στάλιν με βάση τα παραπάνω στη θέση της εθνικοπολιτιστικής αυτονομίας είναι τέσσερις:\nΠρώτα πρώτα, έχουμε αντικατάσταση της αυτοδιάθεσης με την κίβδηλη έννοια της αυτονομίας. Η εθνική πολιτιστική αυτονομία δίνει στα έθνη μόνο πολιτιστικά δικαιώματα, ενώ «η αυτοδιάθεση πληρότητα δικαιωμάτων» (Στάλιν).\nΈτσι, στη συγκεκριμένη περίπτωση κερδισμένη έβγαινε η Αυστρία, όσο κι αν τα συνθήματα φάνταζαν ριζοσπαστικά.\nΎστερα ανοίγει ο δρόμος για το κόψε-ράψε, ανάμεσα στα έθνη και τα κράτη. «Τι είδους "λύση" του ζητήματος είναι αυτή που μηχανικά σπρώχνει τα έθνη στην προκρούστεια κλίνη της ακεραιότητας του κράτους;» (αναρωτιέται ο Στάλιν). Η θέση όμως αυτή έχει και αντιδραστικό χαρακτήρα. «Κείνοι που μετοικήσανε χάνουν τους παλιούς δεσμούς, αποκτάνε καινούριους στα νέα μέρη, αφομοιώνουν από γενιά σε γενιά καινούρια ήθη και γούστα και ίσως καινούρια γλώσσα. Είναι άραγε δυνατό να ενωθούν οι ομάδες αυτές, που χωρίστηκαν η μια από την άλλη, σε μια ενιαία εθνική βάση; …Αν όμως όλα αυτά είναι ακατανόητα και αδύνατα, τότε, στην περίπτωση αυτή, σε τι διαφέρει η αυτονομία απ’ την ουτοπία των παλιών εθνικιστών, που προσπαθούσαν να στρέψουν πίσω τον τροχό της ιστορίας;».\nΤέλος, υπάρχει και ταξικό-πολιτικό πρόβλημα για το προλεταριάτο: «Για ποια κοινή μοίρα μπορεί να γίνεται λόγος, όταν η κεφαλαιοκρατία διψάει για πόλεμο και το προλεταριάτο ”για πόλεμο ενάντια στον πόλεμο”; Μπορεί άραγε ύστερα απ’ αυτό να μιλάει κανένας για τη συσπείρωση όλων των μελών του έθνους σε μια εθνική-πολιτιστική κοινότητα;» (στο ίδιο) και πιο κάτω: «Από πότε όμως οι σοσιαλδημοκράτες άρχισαν ν’ ασχολούνται με την οργάνωση εθνών, με τη συγκρότηση εθνών, με τη δημιουργία εθνών; Τι σοσιαλδημοκράτες είναι αυτοί που μέσα στην εποχή της πιο σκληρής όξυνσης της ταξικής πάλης οργανώνουν πάνω από τάξεις εθνικές ενώσεις;».\nΑλλά για να φανεί η υποτιθέμενη διάσταση Λένιν - Στάλιν πάνω στο ζήτημα, αναφέρουμε: «Το κήρυγμα της πλέριας ισοτιμίας των εθνών και γλωσσών κάνει να ξεχωρίζουν σε κάθε έθνος μόνο τα συνεπή δημοκρατικά στοιχεία (δηλαδή οι προλετάριοι) και τα ενώνει με βάση όχι την εθνικότητα αλλά τον πόθο τους για βαθιές και ουσιαστικές αλλαγές του γενικού κρατικού καθεστώτος. Αντίθετα, το κήρυγμα της πολιτιστικοεθνικής αυτονομίας, παρά τις αγαθές προθέσεις ορισμένων ατόμων και ομάδων, διαιρεί τα έθνη και προσεγγίζει στην πράξη τους εργάτες ενός έθνους με την αστική του τάξη (αποδοχή αυτής της "πολιτιστικοεθνικής αυτονομίας» από όλα τα αστικά κόμματα των εβραίων)». («Κριτικά σημειώματα πάνω στο εθνικό ζήτημα»). Φαίνεται πως και ο Λένιν ήταν λιγάκι σταλινικός…\nΤα αποτελέσματα των θέσεων αυτών για «εθνική-πολιτιστική αυτονομία» κινδύνεψαν να είναι καταστροφικά για το τότε σοσιαλδημοκρατικό κίνημα: Το αυστριακό κόμμα διασπάστηκε σε 6 διαφορετικά εθνικά κόμματα, οι μπουντιστές της Ρωσίας έκαναν ξέχωρες απεργίες για να καθιερωθεί η αργία του Σαββάτου μόνο για τους Εβραίους εργάτες! Ενώ σαμπόταραν και έκαναν απεργοσπαστισμό στις απεργίες των Καυκασιανών εργατών. (Αναλογίζεται κανείς εδώ με τι πρωτόλεια ζητήματα ήρθαν αντιμέτωποι τότε οι κομμουνιστές.)\nΗ θέση της «εθνικπολιτιστικής αυτονομίας» οδήγησε σε δύο διαμετρικά αντίθετες (από πρώτη ματιά) απόψεις, που στην ουσία αποτελούσαν εκφάνσεις της ίδιας λαθεμένης ιδεολογικής κατεύθυνσης: Στην Ευρώπη η εθνικοπολιτιστική αυτονομία οδήγησε ακόμα και επαναστάτες μαρξιστές, όπως η Λούξεμπουργκ, στην άρνηση της αρχής της αυτοδιάθεσης των εθνών, σε μια μεγαλοκρατική και «γερμανική» θέση για το εθνικό ζήτημα. Στην Ανατολή, στη Ρωσία, το αντίστροφο. Πέρα από τους μπουντιστές, έδωσε ιδεολογική τροφή σε εθνικιστικές και χωριστικές τάσεις διαφόρων κινημάτων (Ουκρανοί, Λευκορώσοι κ.λπ.)\nΤο γεγονός πως ο Λένιν -όντας έξω από τη Ρωσία- δίνει την ιδεολογική του μάχη στην Ευρώπη και, άρα, το βάρος του μετώπου του βρίσκεται στην υπεράσπιση της έννοιας της αυτοδιάθεσης, ενώ ο Στάλιν, αντιμετωπίζοντας τα εσωτερικά προβλήματα της ρωσικής επανάστασης σε πρώτο πλάνο, κεντράρει -ας μας επιτραπεί- στην έννοια της βιωσιμότητας των εθνικών λύσεων και στην ενότητα του προλεταριακού-δημοκρατικού κινήματος της Ευρασίας (τότε δεν υπήρχε ΕΣΣΔ) δεν έχει να κάνει με καμιά διαφορετική ιδεολογική αφετηρία ανάμεσά τους. Κι αυτό το καταλαβαίνει ακόμα κι ένας κακόπιστος αναγνώστης των έργων τους. «Συνεπώς και το παράδειγμα όλης της προοδευμένης και πολιτισμένης ανθρωπότητας, και το παράδειγμα των Βαλκανίων, και το παράδειγμα της Ασίας αποδείχνουν, αντίθετα απ’ ό,τι λέει η Ρόζα Λούξεμπουργκ, ότι η θέση του Κάουτσκι είναι απόλυτα σωστή: το εθνικό κράτος είναι κανόνας και η νόρμα του καπιταλισμού, το παρδαλό από εθνική άποψη κράτος είναι καθυστέρηση ή εξαίρεση». Η κατηγορία για παρδαλό κράτος δεν αποτελούσε και τόσο… κατηγορία για τους υποστηρικτές της εθνικο-πολιτιστικής αυτονομίας, που τότε, τουλάχιστον, ήταν πιο ειλικρινείς. «Με τον τρόπο αυτό η σοσιαλιστική κοινωνία θα παρουσιάζει μια παρδαλή εικόνα από εθνικές ενώσεις ατόμων και εδαφικές ενώσεις», έλεγε ο αυστριακός σοσιαλδημοκράτης Σπρίνγκερ και το παραθέτει ο Στάλιν. Λεπτομέρειες και ψιλά γράμματα πάλι;\nΔε θυμίζει το παραπάνω κομμάτι τις νεόκοπες θεωρίες των σημερινών εραστών του ξεπεράσματος του σχίσματος με τη σοσιαλδημοκρατία, που όπως «ανακαλύπτουν» τον πολιτικό πλουραλισμό έτσι μιλάνε για «πολυσυλλεκτικές κοινωνίες» αυτόνομων κοινοτήτων, ομάδων εθνοτήτων χωρίς, βέβαια, ταξικό προσδιορισμό; Δεν θυμίζει ακόμα τους ιδεολογικούς υπερασπιστές της αστικής δημοκρατίας στυλ Ανδριανόπουλου;\nΑλλά δεν είναι όλα τα πράγματα να τα παίρνεις τόσο ελαφρά, καθώς ανάλογες «απόψεις» δεν αποτελούν μήπως το ιδεολογικό πασπαρτού λύσεων σαν τα ιμπεριαλιστικά σχέδια για την τριχοτόμηση της Βοσνίας; Δεν αποτελούν θέσεις ανοιχτά αντιδραστικών και επικίνδυνα τυχοδιωκτικών δυνάμεων; (βλέπε Σεβαστιανός, για την «αυτονομία της Β. Ηπείρου», Ρουγκόβα, με την εθνικοπολιτιστική αυτονομία και το παράλληλο εκπαιδευτικό σύστημα των αλβανόφωνων). Δεν αποτελούν τη βάση της πολιτικής των εθνικών εκκαθαρίσεων, όταν το δίκαιο του ισχυρότερου επιβάλλει ποια απ’ όλες τις εθνικοπολιτιστικές αυτονομίες θα επιβιώσει;\nΓράφει ο Στάλιν στην τοποθέτησή του για το καυκασιανό πρόβλημα: «Η πολιτιστικο-εθνική αυτονομία προϋποθέτει περισσότερο ή λιγότερο αναπτυγμένες εθνότητες, με αναπτυγμένη κουλτούρα, λογοτεχνία. Χωρίς τους όρους αυτούς, η αυτονομία χάνει κάθε νόημα, μετατρέπεται σε παραλογισμό. Μα στον Καύκασο υπάρχει μια σειρά από λαούς που ακόμα είναι σε μεταβατικό στάδιο, που, εν μέρει αφομοιώνονται, εν μέρει προοδεύουν. Πώς θα εφαρμοστεί γι’ αυτά η εθνικο-πολιτιστική αυτονομία; Πώς θα οργανωθούν σε ιδιαίτερες πολιτιστικές-εθνικές ενώσεις, πράγμα που προϋποθέτει η πολιτιστικο-εθνική αυτονομία; Τι θα γίνει με τους Μιγκρίλους, τους Αμπχαζιανούς, τους Ατζάρους, τους Σβάνους, Λζγκίνους κ.λπ. που μιλάνε διαφορετικές γλώσσες και δεν έχουν τη δική τους φιλολογία; Σε ποια έθνη να τους αναγάγει κανείς; Μπορούν να οργανωθούν σε εθνικές ενώσεις; Τι θα γίνει με τους Οσετίνους, όπου οι Οσετίνοι του Καυκάσου αφομοιώνονται από τους Γεωργιανούς (χωρίς όμως να έχουν αφομοιωθεί κιόλας τελείως), ενώ από τους Οσετίνους που ζουν στις παρυφές του Καυκάσου μια μερίδα αφομοιωνόταν με τους Ρώσους και μια μερίδα αναπτυσσόταν δημιουργώντας τη λογοτεχνία τους; Πώς θα οργανωθούν αυτοί σε μια εθνική ένωση; Σε ποια εθνική ένωση να υπαχθούν οι Ατζάροι που μιλάνε τη γεωργιανή γλώσσα και ζουν με τουρκική κουλτούρα και είναι στο θρήσκευμα μωαμεθανοί; Να οργανωθούν μήπως ξεχωριστά απ’ τη Γεωργία θρησκευτικά και μαζί με τους Γεωργιανούς για τα υπόλοιπα πολιτικά έργα; Και οι Κομπουλέτσοι; Και οι Ινγκούτσοι; Οι Ινγκιλοΐτσοι; Τι λογής αυτονομία είναι αυτή που αποκλείει από τον κατάλογο μια σειρά λαούς;».\nΠόσο τραγικά επίκαιρα ακούγονται, μέσα από τις δραματικές ώρες που περνούν οι λαοί του Καυκάσου, τα λόγια του Στάλιν! Ο «μεγάλος σφαγέας των λαών» ενδιαφέρεται για τους Κομπουλέτσους και τους Ινγκιλοΐτσους! Μα, θα πει κάποιος, όλοι αυτοί δεν ζητάνε εθνικο-πολιτιστική αυτονομία αλλά και κράτος! Ακόμα χειρότερα! Μήπως ο Στάλιν δεν θεωρούσε λειψό τον προσδιορισμό του έθνους με βάση μόνο το χαρακτήρα και την κουλτούρα; Το άνοιγμα του ασκού του Αιόλου πίστευαν αλήθεια κάποιοι ότι δεν θα έθετε θέμα εδάφους και κατά συνέπεια εδαφικών διεκδικήσεων και εκκαθαρίσεων; Και δεν θα οδηγούσε αυτή η αλληλοαποδυνάμωση στην «προκρούστεια κλίνη (για να θυμηθούμε τα λόγια του Στάλιν) της ακεραιότητας» του μεγαλορωσικού κράτους; Που παρεμβαίνοντας και υποδαυλίζοντας πολλές φορές σέρνει πάλι τα «άτακτα παιδιά» πίσω. Κι αυτό το «πίσω» δεν είναι μόνο γεωγραφικό αλλά και ιστορικό, εξαλείφοντας με τους όρους που γίνεται και τα όποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είχαν διατηρήσει αυτοί οι λαοί και οι εθνότητες ακόμα και την εποχή της μεγαλορωσικής ρεβιζιονιστικής κυριαρχίας. Επιστροφή λοιπόν… Στη μεγάλη φυλακή των λαών που ακούει στο όνομα Ρωσία και κάνει την ιστορική της επανεμφάνιση.\nΗ σοσιαλιστική λύση στο εθνικό ζήτημα\nΗ αποτυχία της αστικής τάξης\nΕίναι περίεργο κι οπωσδήποτε δεν «χαϊδεύει» τ’ αυτιά ορισμένων το γεγονός πως την πρώτη αυτόνομη παρουσία που κάνει το προλεταριάτο το 1870, με την εξέγερση της Κομμούνας, τη συνδέει με την υπεράσπιση και ενός πατριωτικού καθήκοντος. Η γαλλική αστική τάξη, στην αντιδραστική πια φάση της, προκειμένου να μη χάσει ολοκληρωτικά την κυριαρχία καλεί τα πρωσικά στρατεύματα του αιώνιου γερμανού αντιπάλου να χτυπήσουν το επαναστατημένο Παρίσι. Ο Θιέρσος, για να διασφαλίσει το συμφέρον της τάξης του, αποδέχεται αυτή την εθνική ταπείνωση και την απώλεια των αυτοκρατορικών συμφερόντων μιας χώρας που σε λιγότερο από μια εκατονταετία πριν είχε υποχρεώσει ολόκληρη τη Ευρώπη σε στρατηγική αναδίπλωση.\nΒλέπουμε πως το αυτοκτονικό σύνδρομο της αστικής τάξης, όταν πρόκειται να διασφαλίσει τα άμεσα συμφέροντά της, το «τομαράκι» της, έχει ιστορικό προηγούμενο. Δεν εμφανίστηκε πρώτη φορά στην πρώην ΕΣΣΔ, αν και εκεί ο ρεβιζιονισμός δημιούργησε μια ιστορική ιδιομορφία πρωτοφανέρωτη. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε πως «ρεβιζιονισμός στην εξουσία είναι αστική τάξη στην εξουσία» (Μάο), εν προκειμένω. Εχει κι εδώ την εφαρμογή του.\nΗ αποποίηση του πατριωτισμού απ’ τη μεριά της αστικής τάξης της Γαλλίας και η εγκόλπωση και αυτού του καθήκοντος στα καθήκοντα του επαναστατικού προλεταριάτου, που γίνεται μ’ αυτό τον τρόπο και ηθικός πολιτικός ηγεμόνας του έθνους (για να θυμηθούμε τον Γκράμσι), κλείνει οριστικά τον κύκλο των εθνικών αστικοδημοκρατικών μετασχηματισμών που καθοδήγησε η αστική τάξη και με πανηγυρικό τρόπο εντάσσει κάθε ανολοκλήρωτο ή δίκαιο εθνικοπατριωτικό αγώνα στον κύκλο της προλεταριακής επανάστασης. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό το κομβικό σημείο που δείχνει τις αδυναμίες και την ανεπάρκεια της αστικής τάξης στις λύσεις που έδωσε στο εθνικό ζήτημα. Απλά η εξέλιξη αυτή έδειξε τα όριά της. Γιατί κι ο Λένιν, παρ’ όλο που θεωρεί το «εθνικό ομοιογενές κράτος κατάκτηση» και το «παρδαλό εθνικό κράτος καθυστέρηση ή εξαίρεση», αυτό «δεν σημαίνει ότι ένα τέτοιο κράτος πάνω στο έδαφος των αστικών σχέσεων θα μπορούσε ν’ αποκλείσει την εκμετάλλευση και την καταπίεση των εθνών». Και τέτοιες εκκρεμότητες αφήνει η ευρωπαϊκή αστική συγκρότηση αρκετές. Ν’ αναφέρουμε μερικές: Βρετανία: πρόβλημα στη Σκοτία, Ουαλία και οπωσδήποτε ο αδύνατος κρίκος, η Ιρλανδία. Αλσατία και Λορένη: η αιώνια γερμανογαλλική διεκδίκηση (από τα χρόνια του Καρλομάγνου). Κι ακόμα το φλαμανδικό ζήτημα, η Αυστροουγγαρία(;) το ζήτημα των Κάτω Χωρών κ.λπ. Εδώ να προσθέσουμε και τις ιστορικές ιδιομορφίες της Δύσης, το γερμανικό και το ιταλικό πρόβλημα.\n«Η Γερμανία, σαν την Ιταλία, στάθηκε η έδρα ενός οργανισμού και μιας γενικής και υπερεθνικής ιδεολογίας (Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του γερμανικού Έθνους) και έδωσε έναν κάποιον αριθμό προσώπων στη μεσαιωνική κοσμόπολη, φτωχαίνοντας τις εσωτερικές της δυνάμεις και προκαλώντας αγώνες που απομάκρυναν από τα προβλήματα εθνικής οργάνωσης και συντηρούσαν την εδαφική διαίρεση του Μεσαίωνα. Η βιομηχανική ανάπτυξη συντελέστηκε με ένα μισοδεουδαρχικό επίστρωμα και κράτησε ως τον 18ο αιώνα και οι Γιούνγκερς διατήρησαν μια ιδεολογικο-πολιτική υπεροχή πολύ μεγαλύτερη από εκείνη της αγγλικής ομάδας» (Γκράμσι, «Οι διανοούμενοι»).\nΗ λύση που η αστική τάξη των πολυδιασπασμένων γερμανικών κρατιδίων δίνει είναι ο συμβιβασμός με τη στρατιωτικοφεουδαρχική πρωσική κάστα. Μια λύση του εθνικού ζητήματος σαφώς αντιδραστική και απολυταρχική, που όποιος διαφωνεί δεν έχει παρά να ψάξει το τι «έθρεψε» αργότερα ιστορικά (δυστυχώς).\nΠέρα όμως από τη Δύση, όπου η αστική εθνική συγκρότηση προχώρησε σε γενικές γραμμές κατά ολοκληρωμένο τρόπο, υπάρχει και η ανατολική ιδιομορφία. «Κάπως αλλιώτικα έγινε στην Ανατολική Ευρώπη. Τον καιρό που στη Δύση τα έθνη εξελίσσονταν σε κράτη, στην Ανατολή συγκροτήθηκαν πολυεθνικά κράτη, κράτη που αποτελούνταν από κάμποσες εθνότητες. Όπως είναι η Αυστροουγγαρία, η Ρωσία. Στην Αυστρία, από πολιτική άποψη, οι πιο αναπτυγμένοι ήταν οι Γερμανοί και αυτοί αναλάμβαναν να συνενώσουν σε κράτος τις εθνότητες της Αυστρίας. Στην Ουγγαρία, οι Μαγυάροι -πυρήνας στις ουγγρικές εθνότητες- φάνηκαν οι πιο ευπροσάρμοστοι στην κρατική οργάνωση, αυτοί, λοιπόν, συνενώσανε την Ουγγαρία. Στη Ρωσία το ρόλο του συνενωτή μέσα στις εθνότητες τον αναλάμβαναν οι μεγαλορώσοι, που είχαν ιστορικά συγκροτημένη, ισχυρή και οργανωμένη στρατιωτική γραφειοκρατία» (Στάλιν, «Μαρξισμός και Εθνικό ζήτημα»).\n«…Μα τα παραγκωνισμένα έθνη, που αφυπνίστηκαν για αυτοτελή ζωή, δεν συγκροτούνται σε ανεξάρτητα εθνικά κράτη, συναντούν στο δρόμο τους την πιο ισχυρή αντίπραξη από τα ηγετικά στρώματα των εθνών που κυβερνούν, που είχαν σταθεί από καιρό κιόλας επικεφαλής του κράτους. Είχαν αργοπορήσει!!» (στο ίδιο).\n…Εκείνο που στη Δυτική Ευρώπη ήταν μια εξαίρεση (Ιρλανδία), στην Ανατολή έγινε κανόνας» (στο ίδιο).\n…Ο αγώνας άρχισε κι άναψε κυρίως όχι ανάμεσα στα έθνη στο σύνολό τους, μα ανάμεσα στις κυρίαρχες τάξεις απ’ τα έθνη που καταπιέζονταν. Τον αγώνα συνήθως τον διεξάγει είτε η αστική μικροκεφαλαιοκρατία του καταπιεζόμενου έθνους ενάντια στη μεγάλη κεφαλαιοκρατία του έθνους που κυβερνάει (Τσέχοι ενάντια σε Γερμανούς), είτε η αγροτική κεφαλαιοκρατία του καταπιεζόμενου έθνους ενάντια στους τσιφλικάδες του κυρίαρχου έθνους (Ουκρανοί στην Πολωνία), είτε ολάκερη η ”εθνική” κεφαλαιοκρατία απ’ τα καταπιεζόμενα έθνη ενάντια στην αριστοκρατία του κυρίαρχου έθνους που κυβερνάει (Πολωνία, Λιθουανία, Ουκρανία στη Ρωσία)» (στο ίδιο).\nΚοντά στο γενικότερο εθνικό πρόβλημα της Ανατολής και το «Ανατολικό ζήτημα», το μοίρασμα των ιματίων της καταρρέουσας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η φωτισμένη αστική Ευρώπη κινήθηκε στο ζήτημα αυτό ανάμεσα στη γραμμή της διατήρησης του στάτους κβο για τον οθωμανικό δεσποτισμό και τη γραμμή της χρησιμοποίησης της τσαρικής επιρροής στα νοτιοβαλκανικά εθνικά κινήματα. Η κάθοδος της ρωσικής απολυταρχίας σαν μπαμπούλας για την ευρωπαϊκή επανάσταση. Μύριζαν βέβαια αντίδραση, οπισθοδρόμηση, συνθηκολόγηση με τον απολυταρχισμό όλα αυτά. Μα δεν ήταν η αστική τάξη που κατά τη διάρκεια της εθνογένεσης χρησιμοποίησε την απολυταρχία και το μοναρχισμό για να ανατρέψει τη φεουδαρχική κάστα (με την οποία τώρα συμμαχούσε μπροστά στον κίνδυνο της επανάστασης); Ο τότε όμως απολυταρχισμός είχε να παίξει έναν προοδευτικό ιστορικό ρόλο, ξεκαθαρίζοντας το έδαφος από τα φεουδαρχικά οχυρά. Ο ύστερος όμως απολυταρχισμός της αστικής τάξης που εκδηλώθηκε όπως ήταν φυσικό και στα εθνικά ζητήματα, αποτελούσε αντιδραστική πια ανάσχεση στην ιστορική εξέλιξη.\nΗ ανάδυση του ιμπεριαλισμού τροφοδότησε αυτές τις ανοιχτές εθνικές εκκρεμότητες που άφηνε πίσω του ο καπιταλισμός με μεγαλύτερη ένταση.\nΠοια είναι η εικόνα που αφήνει πίσω του ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος στα εθνικά ζητήματα; «Η μεταπολεμική περίοδος αποκαλύπτει την ανησυχητική εικόνα, από εθνική έχθρα, ανισότητα, καταπίεση, προστριβές, πολέμους, ιμπεριαλιστικές θηριωδίες από μέρους των εθνών των πολιτισμένων χωρών, τόσο μεταξύ τους όσο και απέναντι στους ανισότιμους λαούς. Απ’ τη μια μεριά είναι μερικές ”μεγάλες” δυνάμεις που καταπιέζουν κι εκμεταλλεύονται το σύνολο, τα εξαρτημένα κι «ανεξάρτητα» (στην πραγματικότητα ολότελα εξαρτημένα) εθνικά κράτη και η πάλη ανάμεσα στις δυνάμεις αυτές για τη μονοπώληση της εκμετάλλευσης των εθνικών κρατών. Απ’ την άλλη μεριά είναι η πάλη των εθνικών κρατών, εξαρτημένων κι ”ανεξάρτητων”, ενάντια στην αφόρητη καταπίεση που κάνουν οι ”μεγάλες” δυνάμεις. Η πάλη των εθνικών κρατών ανάμεσά τους για να πλατύνουν το εθνικό τους έδαφος. Η πάλη που κάνουν τα εθνικά κράτη το καθένα ξεχωριστά, ενάντια στις καταπιεζόμενες εθνικές τους μειονότητες. Τέλος το δυνάμωμα του απελευθερωτικού κινήματος στις αποικίες ενάντια στις ”μεγάλες” δυνάμεις και η όξυνση των εθνικών προστριβών τόσο μέσα στις δυνάμεις αυτές όσο και μέσα στα εθνικά κράτη που έχουν, κατά κανόνα, στη σύνθεσή τους μερικές εθνικές μειονότητες. Αυτή είναι η ”εικόνα” του κόσμου που άφησε κληρονομιά ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος. Η αστική κοινωνία έπαθε πλέρια χρεοκοπία στη λύση του εθνικού ζητήματος». (Στάλιν, «Το Κόμμα και το Εθνικό Ζήτημα»).\nΑυτή πραγματικά είναι η εικόνα που κληροδοτεί ο καπιταλισμός στα πρώτα σοσιαλιστικά έθνη που αναδύονται ιστορικά. Τα πράγματα από κει και πέρα αλλάζουν…\nΌταν το επαναστατικό προλεταριακό κίνημα βρέθηκε πρώτη φορά στην εξουσία έπρεπε πια να απαντήσει έμπρακτα, ολοκληρωμένα και πειστικά απέναντι στις εθνικές εκκρεμότητες και ιδιαιτερότητες που κληρονομούσε. Και η φοβερή ιστορική πρωτοτυπία έγκειται στο γεγονός πως η πρώτη νικηφόρα σοσιαλιστική επανάσταση ξεσπά σε μια γεωγραφική περιοχή μιας πρώην ανατολικής πολυεθνικής αυτοκρατορίας με τεράστιο πλούτο εθνών, εθνικοτήτων και λαοτήτων, με τεράστιες εθνικές και ιστορικές εκκρεμότητες. Την πιο πλούσια ίσως εθνογραφικά περιοχή του κόσμου (που αποτελεί από μόνη της και το 1/6 του κόσμου!). Και μόνο το γεγονός πως η τότε μεγαλορωσία, η μετέπειτα Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ρωσίας και η σημερινή Ρωσική Ομοσπονδία αριθμεί, πέρα φυσικά από την κυρίαρχη ρωσική, άλλες 60 και πάνω εθνότητες, αρκεί. Για να μη μιλήσουμε για τον Καύκασο, τη Μαύρη Θάλασσα και τις υπόλοιπες περιφερειακές χώρες και περιοχές.\nΗ ιστορική, λοιπόν, πρόκληση και το «στοίχημα» ήταν πραγματικά τεράστιο για τους μπολσεβίκους. Δεν υπήρχε ιστορικό προηγούμενο και ειδικά τέτοιας μορφής. Βέβαια υπήρχε μια ιδεολογικο-πολιτική υποδομή. Μια κατεύθυνση την οποία μνημονεύει και ο Λένιν όταν εξετάζει το σύνθημα της εθνικής αυτοδιάθεσης και τις ιδεολογικο-πολιτικές του ρίζες στη μαρξιστική σκέψη.\nΑναφέρεται στην «έγκαιρη» τοποθέτηση του Μαρξ για την υποστήριξη του ιρλανδικού εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος. Αναφέρεται στην αντιπαράθεσή του με τους προυντονιστές, που αρνιούνταν τις εθνικές διεκδικήσεις των καταπιεζόμενων εθνών και μειονοτήτων. Αναφέρεται ακόμα και στην υποστήριξη που δίνει ο Μαρξ στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των πολωνών ακόμα κι όταν 12 χρόνια πριν είχε τοποθετηθεί αρνητικά απέναντι στο εθνικό κίνημα των Πολωνών ευγενών. Ούτε βέβαια -θα προσθέταμε εμείς- ο σκεπτικισμός με τον οποίο αντιμετώπιζαν Μαρξ-Ένγκελς τα νοτιοσλαβικά εθνικά κινήματα εμπόδισε τον τελευταίο να γράψει το μοναδικό επικό λογοτεχνικό του έργο στους έλληνες μπουρλοτιέρηδες (πόσοι το γνωρίζουν αυτό;).\nΕδώ πάνω κατατίθενται και οι θέσεις του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου» για τα καθήκοντα των γερμανών κομμουνιστών σχετικά με την εθνική ενοποίηση της Γερμανίας, την εξολόθρευση του πρωσικού αγκαθιού πάνω στο σώμα του γερμανικού έθνους. Ή ακόμα η ανάλυση του Μαρξ για το πρόβλημα των Ινδιών, την εξέταση της φοβερής ληστρικής εκμετάλλευσης στην οποία υπέκειντο οι Ινδίες από τους αποικιοκράτες, την υπεράσπιση του αγώνα της απελευθέρωσης από την αποικιοκρατία, τη θέση για τον αντιδραστικό πόλεμο του οπίου κ.λπ.\nΥπήρχαν το ιδεολογικό έδαφος και οι αντίστοιχες ιστορικές αναφορές. Το ζήτημα σχετιζόταν με το τι θα ωφελούσε περισσότερο την παγκόσμια επανάσταση και ειδικά την ευρωπαϊκή. Ο Μαρξ έφτασε στο σημείο να πάει στην Αμερική και να αρθρογραφήσει μαχητικά υπέρ των Βορείων στον αμερικανικό εμφύλιο πόλεμο, θεωρώντας πως η ενοποίηση της Αμερικανικής Ομοσπονδίας και η κατάργηση της δουλείας θα έδιναν ώθηση στο αμερικανικό και ευρωπαϊκό εργατικό κίνημα (Φόστερ, «Ιστορία των τριών Διεθνών»).\nΗ αντιδραστικοποίηση, μετά το 1870, της αστικής τάξης και η εμφάνιση του ιμπεριαλισμού τροποποιούν τα κέντρα βάρους των επαναστατών, αφήνουν όμως ανέπαφη τη βασική οπτική που συσχετίζει την ανάληψη δράσης στα εθνικά ζητήματα με την υπόθεση του προλεταριάτου (και τα συσχετίζει ακριβώς γιατί ξέρει να διαχωρίζει το ένα από το άλλο).\nΌσοι νομίζουν πως το «Καταπιεζόμενα έθνη και λαοί ενωθείτε» του Λένιν είναι άσχετο με τη λενινιστική ανάλυση και στρατηγική της ανισόμετρης ανάπτυξης του ιμπεριαλισμού, του αδύνατου κρίκου και της δυνατότητας να ξεσπάσει και να νικήσει σε μια συγκεκριμένη ιστορική και εθνική περιοχή η επανάσταση, τότε καταλαβαίνουν την πολιτική μόνο με ηθικούς και ιδεαλιστικούς όρους.\nΌσοι νομίζουν πως είναι άσχετη η θέση αυτή από την αντίληψη των επαναστατικών εφεδρειών, που αποτελούν για το προλεταριάτο τα κινήματα των καταπιεζόμενων εθνών και λαών από τον καιρό ακόμη που ο Μαρξ έγραψε για τις Ινδίες, σίγουρα αδυνατούν να ξεχωρίσουν τη συνέχεια της μαρξιστικής σκέψης.\nΠρόκειται για την ίδια λογική που, όπως αποφασιστικά εκθειάζει την ανύψωση της Παρισινής Κομμούνας σε υπεράσπιση της πατρίδας, καταγγέλλει επίσης αποφασιστικά τους σοσιαλσοβινιστές της Β’ Διεθνούς για τη δική τους υπεράσπιση της Πατρίδας, επειδή οδηγούν στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και το μακελειό. Για την ίδια λογική που ξεχωρίζει τους πολέμους σε άδικους και δίκαιους, τις εθνικές διεκδικήσεις σε προοδευτικές και αντιδραστικές!\nΚαι δεν χωρά αμφιβολία πως ο αρχιτέκτονας της σοσιαλιστικής αντίληψης βοήθησε στο ξεκαθάρισμα διαφόρων ζητημάτων σχετικά με την εθνική συγκρότηση. Η έμπρακτη πια αντιμετώπιση των ζητημάτων αυτών από τους «πλειοψηφούντες» και οι λύσεις που έδωσαν οι κομμουνιστές εμπλούτισαν κι αυτό τον ίδιο τον προλεταριακό διεθνισμό συγκεκριμενοποιώντας τον υλικά με τη σειρά τους.\nΘα μας επιτραπεί μια συμπυκνωμένη παρουσίαση σε σημεία των πλευρών της σοσιαλιστικής κατεύθυνσης στην επίλυση των εθνικών καθηκόντων των προλεταριακών κομμάτων όπως βγαίνει από τα αντίστοιχα έργα των Λένιν και Στάλιν (υπάρχουν διάσπαρτες και συχνές αναφορές στα έργα τους σχετικά με τα ζητήματα αυτά).\nΗ αρχή της αυτοδιάθεσης των εθνών.\nΠρόκειται για την «εκ των ων ουκ άνευ» προϋπόθεση της εθνικής πολιτικής των προλεταριακών κομμάτων. Καμία τεχνητή εθνικοπολιτιστική αυτονομία εθνικιστικού τύπου και καμιά υπερτίμηση από την άλλη μεριά των προλεταριακών καθηκόντων δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη θέση αυτή.\nΤο δικαίωμα του χωρισμού και η κρατική αυτοτέλεια\nΟ Στάλιν επέμενε ιδιαίτερα πως στη νέα -για την τότε εποχή- φάση που έμπαινε το εθνικό ζήτημα η αρχή της αυτοδιάθεσης θα ήταν λειψή και κενή ουσίας αν δεν συμπληρωνόταν με το δικαίωμα των εθνών να αποχωρίζονται από τους παλιούς κρατικούς σχηματισμούς και να δημιουργούν δική τους κρατική οντότητα και αυτοτέλεια. «…Η αντικατάσταση του ακαθόριστου συνθήματος για το δικαίωμα αυτοδιάθεσης των εθνών με το ξεκάθαρο επαναστατικό σύνθημα για το δικαίωμα του κρατικού ξεχωρισμού των εθνών και των αποικιών για το σχηματισμό αυτοτελούς κράτους». Και κατηγορούνται οι σοσιαλσοβινιστές πως με το σύνθημα της εκπολιτιστικής αυτονομίας αφήνουν όλη την ουσιαστική εξουσία στα κυρίαρχα ιμπεριαλιστικά έθνη και τον πολιτιστικό μαϊντανό για τα «καθυστερημένα». Ειδικά το σύνθημα αυτό επιβαλλόταν από τη στιγμή που το εθνικό ζήτημα συγχωνεύτηκε με το ζήτημα της απελευθέρωσης των αποικιών και τα εθνικοαπαλευθερωτικά καθήκοντα που δημιούργησε στους κομμουνιστές.\nΤο δικαίωμα της ισοτιμίας\nΑποτελεί απαραίτητο στοιχείο της αυτοδιάθεσης των εθνών. Σύμφωνα με τον Λένιν, το σύνθημα αυτό έχει γενική ισχύ, γιατί δεν λογαριάζει μόνο τα κυρίαρχα και συγκροτημένα έθνη αλλά και τις εθνικές μειονότητες. Η διεκδίκηση της ισοτιμίας των εθνών και λαών με τη γενικότητά της φέρνει κοντά και αναδεικνύει σε κάθε έθνος τα γνήσια δημοκρατικά στοιχεία (που κατά τεκμήριο είναι τα προλεταριακά) σε αντίθεση με την εθνικοπολιτιστική αυτονομία που «προσεγγίζει στην πράξη τους εργάτες ενός έθνους με την αστική τους τάξη».\n«Η εθνική ισοτιμία σε όλες τις μορφές, γλώσσα, σχολείο, είναι ένα απαραίτητο σημείο, λοιπόν, στη λύση του εθνικού ζητήματος. Συνεπικουρούμενα, είναι απαραίτητος ένας γενικός δημοκρατικός νόμος που να εκδοθεί στη βάση του πλέριου δημοκρατισμού της χώρας και ν’ απαγορεύει όλα ανεξάρτητα τα εθνικά προνόμια κάθε μορφής και κάθε λογής παραμέριση είτε περιορισμό στα δικαιώματα που έχουν οι εθνικές μειονότητες» (Στάλιν, η θέση του εθνικού ζητήματος).\nΟ Στάλιν όμως, στις νέες «σοβιετικές» συνθήκες θεωρεί ελλιπές το σύνθημα αυτό.\nΗ εξίσωση των εθνών\n«Η εθνική όμως ισοτιμία, που είναι καθαυτή πολιτικό απόκτημα πολύ σοβαρό, κινδυνεύει ωστόσο να μείνει κούφια φράση, αν δεν υπάρχουν αρκετές δυνατότητες και μέσα για τη χρησιμοποίηση του πολύ σοβαρού δικαιώματος».\nΑπό ‘δω απορρέει το καθήκον για το προλεταριάτο των εθνικά αναπτυγμένων χωρών (και στην περίπτωση της Ρωσίας, του μεγαλορωσικού προλεταριάτου) να μπει επικεφαλής δέσμης μέτρων και κατευθύνσεων που θα οδηγήσουν στο «ανέβασμα» των καθυστερημένων εθνών, κάνοντας πράξη κι όχι κούφια φράση την ισοτιμία των εθνών.\nΗ περιφερειακή εθνικοεδαφική αυτονομία\nΌμως στην μαρξιστική σκέψη υπάρχουν και οι ασφαλιστικές δικλείδες για εθνότητες, που ενώ διεκδικούν την εθνική τους ύπαρξη, ωστόσο αδυνατούν να διαχωριστούν από μεγαλύτερους κρατικούς οργανισμούς. Περιφερειακή αυτονομία ονομάζει ο Λένιν αυτή την κατάσταση, ενώ ο Στάλιν επιμένει: «στο πρόγραμμα πρέπει να μπει επίσης ειδική παράγραφος για την εθνικο-εδαφική αυτονομία για τις εθνότητες εκείνες που δεν θα κρίνουν αναγκαίο να ξεχωριστούν» (Στάλιν, «Πάνω στο εθνικό ζήτημα στη Γιουγκοσλαβία»).\nΟι πλευρές αυτές που συγκροτούν, τελικά τη σοσιαλιστική απάντηση στο εθνικό ζήτημα, δεν αποτέλεσαν ακαδημαϊκές αναζητήσεις αλλά θέσεις που βγήκαν μέσα από το καμίνι της πολιτικής-ταξικής αντιπαράθεσης.\nΓια τους κομμουνιστές, συνεπώς, είχε αξία οι λύσεις που δίνονταν να μην αποτελούν απλή εφαρμογή των παραπάνω κατευθύνσεων αλλά και να είναι βιώσιμες εθνικά και ταξικά. Θα προσπαθήσουμε επίσης να κωδικοποιήσουμε μερικά από τα κριτήρια βιωσιμότητας των εθνικών λύσεων που προτείνει ο σοσιαλισμός.\nΕθνική σύνθεση: «Στην πραγματικότητα, σπάσιμο και παραμόρφωση των συνθηκών του σύγχρονου καπιταλισμού δεν είναι τίποτε άλλο παρά η διατήρηση των μεσαιωνικών, φεουδαρχικών, γραφειοκρατικών, διοικητικών διαιρέσεων… δεν πρόκειται να αμφισβητήσουμε την ανάγκη ν’ αντικατασταθούν οι απαρχαιωμένες διαιρέσεις με διαιρέσεις που ν’ ανταποκρίνονται κατά το δυνατό στην εθνική σύνθεση του πληθυσμού» (Λένιν, «Κριτικά σημειώματα στο εθνικό»).\nΌμως αυτό δεν φτάνει, γιατί υπάρχουν και οι μεγάλες πόλεις, όπου η αστικοποίηση έχει περιπλέξει εθνότητες και μειονότητες. «Γι’ αυτό η εθνική σύνθεση του πληθυσμού είναι ένας από τους σπουδαιότερους οικονομικούς παράγοντες μα όχι και ο μοναδικός ούτε ο σπουδαιότερος… Οι μαρξιστές δεν πρέπει να στηρίζονται ολοκληρωτικά και αποκλειστικά στη βάση της ”εθνικο-εδαφικής” αρχής».\nΗ εθελοντική ένωση απέναντι στον απομονωτισμό\nΤα μέτρα που παίρνει το προλεταριακό κόμμα δεν πρέπει να αντικαθιστούν τις πραγματικές αφομοιωτικές διαδικασίες που η ίδια η ζωή έχει ξεκινήσει με τεχνητές διαιρέσεις. Αντίθετα, πρέπει να διευκολύνουν αυτή την αφομοιωτική διαδικασία εκεί όπου είναι όρος προόδου.\nΗ ένωση όμως των εδαφικών αυτόνομων περιοχών πρέπει να γίνεται αυστηρά σύμφωνα με τη θέληση του τοπικού πληθυσμού.\nΔικαιώματα στις μειονότητες\n«Προτείνουν να ενωθούν οι διασπαρμένες μειονότητες σε μια ενιαία εθνική ένωση. Οι μειονότητες όμως έχουν ανάγκη όχι από τεχνητές ενώσεις μα από πραγματικά δικαιώματα εκεί μέσα, στον τόπο τους». (Στάλιν, «Το εθνικό ζήτημα στη Ρωσία»). Και συνεχίζει: «Τι συγκινεί ιδιαίτερα την εθνική μειονότητα; Η μειονότητα είναι δυσαρεστημένη όχι γιατί της λείπει το δικαίωμα της μητρικής γλώσσας… Η μειονότητα είναι δυσαρεστημένη όχι γιατί της λείπει η τεχνητή ένωση μα γιατί της λείπουν τα δικά της σχολεία… Η μειονότητα είναι δυσαρεστημένη όχι γιατί της λείπει η εθνική ένωση μα γιατί της λείπει η ελευθερία συνείδησης».\nΤα λόγια αυτά ηχούν ακόμη πιο επίκαιρα σήμερα.\nΣαν συμπέρασμα μπορούμε να πούμε πως οι σοσιαλιστικές λύσεις στα εθνικά ζητήματα δεν κινούνται πάνω σε τεχνητούς όρους αλλά στους όρους της πραγματικής ζωής, που εξασφαλίζουν τόσο την πραγματική εθνική «ανάσα» όσο και τη φιλία ανάμεσα στα έθνη: Στέρεα βάση, προοδευτική ένωση, διαχωρισμός και σεβασμός στην ιδιαιτερότητα.\nΤο ιστορικό παράδειγμα της ΕΣΣΔ\nΗ δημιουργία της ΕΣΣΔ αποτελεί ζωντανό παράδειγμα της σοσιαλιστικής λύσης στο εθνικό ζήτημα.\nΔεν αναφέρει τυχαία τα λόγια του Λένιν ο Στάλιν, πως «τα έθνη πρέπει να διαχωριστούν, ν’ αποκτήσουν το δικαίωμα του διαχωρισμού για να ενωθούν» και το συσχετίζει με την λογική που βλέπει ο μαρξισμός το ζήτημα του κράτους, ότι η απονέκρωσή του περνάει μέσα από την ισχυροποίηση της δικτατορίας του προλεταριάτου, δηλαδή του σοσιαλιστικού κράτους.\nΑυτή η αντικομφορμιστική και καθόλου συμβατική λογική αποτελεί την πεμπτουσία της αντίληψης πάνω στην οποία στήθηκε η ΕΣΣΔ. Γιατί η ΕΣΣΔ δεν υπάρχει από το 1917. Χρειάστηκαν διαστήματα πολλών συζητήσεων για το μέλλον της νέας ένωσης. Χρειάστηκε ισχυρός διμέτωπος αγώνας τόσο απέναντι στη μεγαλορωσική ή κρατικίστικη λογική που απαιτούσε συγχώνευση εθνών, όσο και στις εθνικιστικές τάσεις των περιφερειών, στην ιδεολογία του παντουρκισμού και στις διάφορες αυτονομιστικές τάσεις.\nΗ δημιουργία της Ένωσης δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί αν δεν αναγνωριζόταν το δικαίωμα της εθνικής αυτοδιάθεσης όπως αυτό εκτέθηκε πιο πάνω, σ’ όλες του τις πλευρές. Πειραματίστηκαν με διάφορες μορφές ομοσπονδίας, με το πέρασμα απ’ την ομοσπονδία πάνω στη σοβιετική αυτονομία (Κιργιζία, Μπασκιρία κ.λπ.) στην ομοσπονδία βασισμένη σύμφωνα με ανεξάρτητες σοβιετικές δημοκρατίες (Ουκρανία, Αζερμπαϊτζάν) και ενδιάμεσες βαθμίδες (Τουρκιστάν). Η ΕΣΣΔ, όπως τη γνωρίσαμε οι νεότεροι, υπάρχει μόλις από το 1925 και μετά. Η τέτοια λύση του εθνικού ζητήματος έβγαλε στην επιφάνεια κι έδωσε οντότητα σε μια πρωτοφανέρωτη ποικιλία εθνών και λαών που μέχρι εκείνο το σημείο ήταν χαμένοι ιστορικά.\n«Ίσαμε σήμερα τα πράγματα έχουν δείξει ότι η σοσιαλιστική επανάσταση δεν ελάττωσε μα αύξησε τον αριθμό των γλωσσών, γιατί, διεγείροντας τα βάθη των ”κάτω” της ανθρωπότητας και φέρνοντάς τα στην πολιτική σκηνή, αφυπνίζει στον αγώνα για τη νέα ζωή ολόκληρη σειρά από νέες εθνικότητες, που πριν ήταν άγνωστες ή λίγο γνωστές» (Στάλιν, «Λόγος στο Πανεπιστήμιο των λαών της Ανατολής»).\nΖωντανό παράδειγμα μέχρι τις μέρες μας αποτελεί η «Παγκόσμια Ιστορία» της Ακαδημίας Επιστημών της ΕΣΣΔ. Η μόνη Ιστορία που εξετάζει την ιστορική εξέλιξη ταυτόχρονα σε Ανατολή και Δύση, χωρίς να ξεχνά καμία χώρα ή περιοχή του κόσμου. Διαβάζουμε εκεί στον πρόλογο του Β1 τόμου: «Άλλο σοβαρότατο μειονέκτημα της αστικής ιστοριογραφίας είναι ο ευρωκεντρισμός που τη χαρακτηρίζει και που σύμφωνα μ’ αυτόν η ιστορία του αρχαίου κόσμου ανάγεται κυρίως στην ”κλασσική αρχαιότητα” … Οι αστοί επιστήμονες, και όταν ακόμα κατέφευγαν στα μνημεία της ιστορίας της Αρχαίας Κίνας, των Ινδιών και άλλων χωρών της Ανατολής, το μελετούσαν κυρίως από φιλολογική πλευρά, έξω από τη σχέση που είχαν τα μνημεία αυτά με όλο το προτσές της παγκόσμιας ιστορίας, και παρέβλεπαν στην ουσία την ανεκτίμητη προσφορά των λαών της Ανατολής, στο θησαυροφυλάκιο του πανανθρώπινου πολιτισμού».\nΕίναι φανερό γιατί ο σοσιαλισμός ταυτίστηκε με τη λύση και ύπαρξη του εθνικού ζητήματος στην πρώην ΕΣΣΔ. Η διατήρηση της ρευστότητας στο θέμα αυτό θα διατηρεί αναγκαστικά και την επικαιρότητα του σοσιαλισμού. Ειδικά όταν οι λαοί της πρώην ΕΣΣΔ βιώνουν τις καταστροφικές συνέπειες των εθνικιστικών λύσεων.\nΣτο τρίτο και τελευταίο μέρος: Η βαλκανική ιδιαιτερότητα του εθνικού ζητήματος, το Μακεδονικό κ.λπ.\nΑναρτήθηκε από ΣΤΕΦΑΝΟΣ Σ. στις 3:02 μ.μ.


Σύλλογος Πολυτέκνων Ν. Δράμας - Αρχεία\nΦίλτρο ΜήναςΙανΦεβΜαρΑπρΜαϊΙουνΙουλΑυγΣεπΟκτΝοεΔεκ Έτος20102011201220132014201520162017201820192020 5101520253050100Όλα\nΠρόστιμο 10.000 ευρώ σε εργοδότη που απέλυσε έγκυο\nΔημιουργήθηκε: Τρίτη, 25 Μαϊ 2010\tΑρθρογράφος: Admin\nΦαινόμενο εργοδοτικής αυθαιρεσίας, έλεγξε ο Συνήγορος του Πολίτη, μετά τη διαμεσολάβηση του οποίου, δικαιώθηκε η εργαζόμενη. Ειδικότερα, σ�...\nΔημιουργήθηκε: Δευτέρα, 24 Μαϊ 2010\tΑρθρογράφος: Admin\nEγκύκλιο για την κατάργηση της βάσης του 10 για την πρόσβαση των υποψηφίων στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, απέστειλε σήμερα υο υπ. Παιδείας �...\n«Εναρμόνιση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής», συγχρηματοδοτούμενης από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο στο πλαίσιο του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς για την Προγραμματική Περίοδο 2007-2013\nΔημιουργήθηκε: Παρασκευή, 21 Μαϊ 2010\tΑρθρογράφος: Admin\n39.Την με αριθμό Π1β/οικ.14951/9.10.2001 (ΦΕΚ 1397/Β) Απόφαση του Υπουργού Υγείας και Πρόνοιας «Προϋποθέσεις ίδρυσης και λειτουργίας Κέντρων Δημιουργι...\nΠαύει να ισχύει η εξαίρεση των ΟΤΑ από την αναστολή των προσλήψεων του ν. 3833/10για το έτος 2010\nΔημιουργήθηκε: Πέμπτη, 20 Μαϊ 2010\tΑρθρογράφος: Admin\nΜε τις διατάξεις του άρθρου 10 του ν. 3833/10 ορίστηκε ότι αναστέλλονται οι προσλήψεις και διορισμοί προσωπικού στους φορείς της παρ. 1 του άρθρο...\nΑλλάζει εκ βάθρων και εκ νέου ο Πτωχευτικός Κώδικας όσον αφορά την κατάταξη των πιστωτών, ώστε να μην ικανοποιούνται κατά προτεραιότητα οι ...\nΜωρά με barcode...\nΔημιουργήθηκε: Τετάρτη, 19 Μαϊ 2010\tΑρθρογράφος: Admin\nΒραχιολάκια με barcode, αντί του ονόματος των γονέων, αποφάσισαν να φορούν σε όλα τα νεογέννητα στο Νοσοκομείο Kettering General Hospital στη Βρετανία.«Τα �...\nΚαταβολή οφειλών στις Δ.Ο.Υ. με επιταγές ή με μετρητά.\nΔημιουργήθηκε: Κυριακή, 16 Μαϊ 2010\tΑρθρογράφος: Admin\nΑΠΟΦΑΣΗΟ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ Έχοντας υπόψη : 1.Τις διατάξεις του Α.Ν. 1819/51 (ΦΕΚ 149/28.05.51 τ. Α) ¨Περί τρόπου διεξαγωγής των πάσης φύσεως συναλλ�...\nΟδηγίες εφαρμογής διατάξεων του Ν.3842/2010 σχετικά με θέματα είσπραξης δημοσίων εσόδων\nΣας κοινοποιούμε τις διατάξεις που περιέχονται στο κεφάλαιο ΣΤ «Θέματα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων» του νόμου 3842/2010 (ΦΕΚ 58 Α 23.04.2010) «Αποκατάσ...\nΔικαιολογητικά εξόφλησης τίτλων πληρωμής ή επιστροφής-εξόφληση με εντολή μεταφοράς-ρυθμίσεις θεμάτων εξόφλησης τίτλων πληρωμών ή επιστροφής\nΑΠΟΦΑΣΗΟ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ Έχοντας υπόψη 1.–Τις διατάξεις της παρ.3 του άρθρου 28 και της παρ. 1 του άρθρου 29 του Ν.2362/27.11.1995 (ΦΕΚ. 247/Α/95) «πε�...\nΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ\nΔημιουργήθηκε: Σάββατο, 15 Μαϊ 2010\tΑρθρογράφος: Admin\nΑγαπητοί μας φίλοι, Η σπουδαιότερη προτεραιότητα των γονιών είναι να προσφέρουν στα παιδιά τους την καλύτερη δυνατή ανατροφή. Η ανατροφή π...\nΔημιουργήθηκε: Δευτέρα, 01 Μαρ 2010\tΑρθρογράφος: Admin\nΟύτε ο Γερμανός διοικητής των δυνάμεων Κατοχής δεν είπε στον ελληνικό λαό τo 1941 αυτό που είπε σήμερα κλείνοντας την συνέντευξή του ο Ευρωπα�...\nΗ Τουρκία ετοιμάζει αποκλειστική οικονομική ζώνη\nΔημιουργήθηκε: Τρίτη, 23 Φεβ 2010\tΑρθρογράφος: Admin\nΗ Τουρκία είναι έτοιμη να δημιουργήσει μια Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) στην Μεσόγειο όπως έκανε και στην Μαύρη Θάλασσα αγνοώντας τη�...\n<< Έναρξη < Προηγούμενο 21 22 23 24 25 26 27 28 Επόμενο > Τέλος >> Σελίδα 28 από 28


Μητσοτάκης: Το αεροδρόμιο Ιωαννίνων έπρεπε να ιδιωτικοποιηθεί\nΈντονη δυσφορία για τον Νικολακόπουλο\nΤελ. ενημ.: 07.01.2017, 18:03\nΕπίσκεψη του υποψηφίου προέδρου της ΝΔ στην ηπειρώτικη πρωτεύουσα\n«Θεμελιώδεις υποδομές της περιφέρειας, όπως το αεροδρόμιο των Ιωαννίνων, πρέπει να αναπτυχθούν, όχι να εγκαταλειφθούν», τόνισε υποψήφιος πρόεδρος της ΝΔ Κυριάκος Μητσοτάκης, απαντώντας σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφων με αφορμή δημοσιεύματα τοπικών ΜΜΕ της Ηπείρου, τα οποία χαρακτήρισε ανυπόστατα, και τα οποία αφορούσαν δηλώσεις του σχετικά με τα αεροδρόμια της Περιφέρειας Ηπείρου, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στην περιοχή.\nΟ Κυριάκος Μητσοτάκης υπογράμμισε πως «το γεγονός ότι το αεροδρόμιο των Ιωαννίνων, δεν συμπεριλήφθηκε στη συμφωνία του ελληνικού Δημοσίου με τη Fraport, αποτελεί τεράστια παράλειψη» και προσέθεσε:\n«Η ισόρροπη ανάπτυξη των περιφερειών της χώρας μας, θα επιτευχθεί μόνο με στρατηγικό προγραμματισμό και πλήρη αξιοποίηση της δυναμικής που έχει να προσφέρει κάθε περιοχή. Τα Ιωάννινα θα παίξουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη της ευρύτερης περιοχής και της χώρας».