ΜΠΟΤΙΛΙΑ ΣΤΟ ΠΕΛΑΓΟΣ: 2010\nΕΥΧΟΜΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ\nΑΝΤΙ ΓΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ\nΠρέπει να διαλυθεί μια χίμαιρα\nγια να γεννηθεί το Θείο.\nΌταν πασχίζουμε με προφάσεις αφελείς\nνα πείσουμε την μάνα μας\nότι 'μαστε μανάβηδες\nσαν σπρώχνουμε το καρότσι\nγεμάτο ελεφαντοστούν και φίλντισι\nαυτή χαμογελά γιατί γνωρίζει\nπως όλ' αυτά είναι κομμάτια άστρων λαμπερά\nπου φθάσαν ως εμάς να μας θυμίσουν\nκάποια μεριά πολύ βαθιά στον ουρανό\nόπου η συνείδηση γεννά\nένα μικρό μαργαριτάρι\nμέσα σε κείνο το πονετικό παχνί\nσε κείνο το σεπτό αχούρι.\nΜην μας τρομάξει γύρω η παγωνιά\nτο χιόνι στο αχνό σκοτάδι\nείναι μονάχα τα φτερά που σκόρπισαν οι Άγγελοι\nγια να γλιστρά πάνω στα δάκρυα απαλά\nσαν έλκηθρο η ελπίδα\nκαι ο πόνος - σπόρος της ζωής\nπου στην καρδιά φωλιάζει\nέλξη, συνουσία και κύηση\nμιας Τάξεως Αληθινής και Νέας\nκόντρα σε κάθε ύβρη απάνθρωπη.\nΑναρτήθηκε από botilastopelagos στις 3:12 μ.μ. 13 σχόλια:\nΠΕΡΙ ΤΟΥ ΤΡΑΓΙΚΟΥ - ΣΥΝΕΧΕΙΑ\n1. ΤΑ ΤΡΑΓΙΚΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ\nΊσως να αντιμετωπίζουμε σήμερα ως χώρα, ως λαός και ως κοινωνία κάποια τραγικά αδιέξοδα.\nΟπωσδήποτε όμως δεν είμαστε μόνοι. Τα αδιέξοδα μπορεί να εκδηλώνονται με εμφανή τρόπο στην Ελλάδα, στην ουσία όμως Η ΙΔΙΑ ΑΠΕΙΛΗ ενδημεί παντού, πέρα από τα χρώματα των προσόψεων. Όταν "κάποιοι" θέσουν σε κίνηση την αλυσιδωτή πτώση, αυτή θα συμπαρασύρει όλα τα πούλια του ντόμινο. Από ότι καθίσταται ήδη ορατό, κάποια επιδίωξαν και προφανώς επέβαλλαν μια επιθυμητή διάταξη, δια της οποίας δύνανται να αποφασίζουν επί θεμάτων ζωής και θανάτου αναφορικώς με το σύνολο. Η υφήλιος υπήρξε ανέκαθεν παγκοσμιοποιημένη. Αυτό το δεδομένο, υπήρξε καλυμμένο και στην σύγχρονη φάση ανέρχεται για πρώτη φορά, βάσει των επιλογών μιας εξουσιαστικής δυνάμεως με παγκόσμια εμβέλεια, στην επιφάνεια. Αυτοί που ορίζουν τις τύχες της υφηλίου, έκριναν σκόπιμο να τα καταστήσουν όχι μόνο εμφανή, αλλά απροκάλυπτη την επιδίωξη επιβολής ενός πλανητικού καθεστώτος.\nΔυνάμεις, τις οποίες θεωρούσαμε άκρως διαφορετικές, εντονότατα ανταγωνιστικές μεταξύ τους, ευρισκόμενες υπό αμοιβαία αμφισβήτηση, ή και εν πολλοίς φανατικά εχθρικές, ως εκπροσωπούσες τελείως διαφορετικά κοσμοείδωλα, κοινωνικά και οικονομικά συστήματα, θρησκευτικούς και φιλοσοφικούς προσανατολισμούς, τις παρακολουθούμε στην εποχή μας να προβαίνουν σε ένα αμοιβαίο πλησίασμα, το οποίον εισέρχεται εις την περιοχήν της πλήρους εξουσιαστικής συνουσίας.\nΤα μέλη αυτής της συνουσίας, είναι σύμφωνα με τις κοσμοαντιλήψεις μας τόσο ετερόκλητα, ούτως ώστε αυτή η διαδικασία να διεμβολίζει παν όριο της φαντασίας μας. Οι μεταστροφές των πολιτικών ειδών, αποτελούν μεταλλάξεις απροσμέτρητου υβριδισμού και οι συνευρέσεις τους καταργούν τα όρια των ειδών στα όρια της ύβρεως, οδηγώντας στην τερατογένεση, η οποία ονομάστηκε ΚΑΤ' ΕΥΦΗΜΙΣΜΟΝ "παγκοσμιοποίηση".\nΑς μην απατόμεθα: Αυτά τα οποία συνετελέσθησαν και συντελούνται δεν αποτελούν παγκοσμιοποίηση, αλλά σκόπιμη και οργανωμένη καταβαράθρωση της διεθνούς τάξεως δια μιας νυκτός.\nΟι κατά τόπους πόλοι οικονομικής και πολιτικής "ολοκλήρωσης" ισχυροποιούνται μεν με γεωμετρική ταχύτητα, παραμερίζοντας τα έθνη κράτη, οι πολυεθνικές εταιρίες έχουν επιβάλει - ιδιαίτερα στην νεολαία - σχεδόν παγκοσμίως μια μονοκουλτούρα στον τρόπο ένδυσης, στα μουσικά ακούσματα, στον τομέα των αξιών, στην διατροφή, στο τι μπορεί να συνίσταται η ποιότητα ζωής. Οι περιφερειακές συμμαχίες ενισχύονται. Ακόμη και για την βρακοζώνη του μπάρμπα έχει συσταθεί ένας "παγκόσμιος" "οργανισμός", έχοντας κατοχυρώσει με πλήρως δυσδιάκριτο τρόπο για τα δεδομένα του μέσου ανθρώπου το δικαίωμα να παρεμβαίνει, όπου, όποτε και όπως αυτός αρέσκεται. Οι τελωνειακοί δασμοί έχουν καταργηθεί, εξισώνοντας μέσα σε μια νύκτα την Στοκχόλμη με την Καλκούτα, από πλευράς παραγωγικών διαδικασιών και εργασιακών δικαιωμάτων. Τα κράτη εμφανίζονται καταχρεωμένα στο έλεος μιας κλίκας διεθνών κερδοσκόπων. Η ανεργία, η ανασφάλεια, η διάλυση της πραγματικής οικονομίας, τα κοινωνικά, οικογενειακά και ατομικά αδιέξοδα αποτελούν πλέον μια χιονοστιβάδα χάους, η οποία απειλεί να συμπαρασύρει προς κάποιο βάραθρο, το οποίο προδιαγράφεται με πολύ μαύρα χρώματα τους πάντες.\nΚάποιοι φαίνονται να κινούν τα νήματα των εξελίξεων με παρασκηνιακό τρόπο, διαφεύγοντας της δικής μας οπτικής δυνατότητος. Επειδή όμως ακριβώς στερούμεθα μιας αναλόγου πληροφορήσεως, όλες αυτές οι διαπιστώσεις παραμένουν μετέωρες και χωρίς χειροπιαστή προσέγγιση.\nΚάποιοι διαφαίνονται να ελέγχουν πάρα πολλά. Ως εμάς φθάνει μια πληθώρα πληροφοριών, η οποία αφορά παρασκηνιακούς οργανισμούς, αποκλειστικά φόρα, "λέσχες", όπως η περιώνυμη "Μπίλντερμπεργκ", "επιτροπές" όπως η λεγόμενη "Τριμερής", "δεξαμενές σκέψεις" υπό το πατρονάρισμα του ενός ή του άλλου πολυεκατομμυριούχου, "ιδρύματα", ομάδες πολυεθνικών εταιριών, συγχωνεύσεις τραπεζών, τραστ, ομάδες συμφερόντων ή "λόμπυ" και άλλα παρόμοια. Όμως όλα τα προηγούμενα αφορούν τις παραδοσιακές δυνάμεις τις Δύσεως ή της παραδοσιακής κεφαλαιοκρατίας, εάν συμπεριλάβουμε την Ιαπωνία και τις λεγόμενες "Ασιατικές Τίγρεις".\nΌμως η "παγκοσμιοποίηση" χωρίς ενεργό συμμετοχή της Ρωσίας και την Κίνας είναι αδιανόητη.\nΚαι επ' αυτού παρατηρούμε ένα υβριδισμό, ο οποίος αποτελεί από πλευράς επιλογής των ειδών χονδροειδή ύβρη: Πολυεθνικές εταιρίες πετρελαίου των ΗΠΑ εισχωρούν με συγκατάβαση της Ρωσίας στο μαλακό της υπογάστριο, τα πετρέλαια της Κασπίας, τα οποία αποτελούσαν διαχρονικό ταμπού των παλαιοτσαρικών και νεοτσαρικών καθεστώτων, για να μην γίνει αναφορά στην πλήρη στρατιωτική παραχώρηση της Γεωργίας και του Ατζερμπαϊτζάν στις ΗΠΑ από την Ρωσία.\nΑυτομάτως προκύπτουν τα ερωτήματα: Ποιοι είναι αυτοί, που αποσκοπούν, ποιο εικάζεται να είναι το μέλλον της ανθρωπότητος που αυτοί προετοιμάζουν; Πως εκδηλώνεται αυτό στην περίπτωση των Ελλήνων και του Ελλαδικού κράτους;\nΑναρτήθηκε από botilastopelagos στις 7:39 μ.μ. 7 σχόλια:\nΑυτο που περιγραφεις, ειναι η σκηνη του δραματος, οι ηθοποιοι και οι κομπαρσοι.Προσωπικα ομως δεν αμφιβαλλω οτι οι θεατες θελουν πλεον την συμμετοχη την τιμωρια και την ΚΑΘΑΡΣΗ.Μιμηση πραξεως\n"έστιν ούν τραγωδία μίμησις πράξεως σπουδαίας καὶ τελείας..." Αριστοτελης ,Περι Ποιητικης.\nΓνωρίζω ότι δεν είμαι ο κατάλληλος για να γράψω περί του τραγικού. Δεν τυγχάνω φιλόλογος, ή θεατρολόγος και δεν μπορώ να επιστρατεύσω κανένα επιχείρημα έναντι των επισκεπτών, ώστε να τεκμηριώσω κάποιο μικρό στοιχείο τραγικότητος, που να αφορά την ζωή μου. Ούτε ως απλός ακτιβιστής του δράματος πέτυχα να ανέλθω ποτέ επί σκηνής, υπό την ιδιότητα του αναμενόμενου μίμου.\nΓουστάρω όμως να μπουκάρω αυθαίρετα στα παρασκήνια, να παίρνω με το έτσι θέλω τους προβολείς από τα χέρια του φωτιστού και να τους στρέφω εκεί, που εγώ νομίζω ότι θα έπρεπε να εκτυλίσσεται η παράστασις. Δεν γνωρίζω κατά πόσο είμαι δαιμονισμένος, ή απλά βγάζω τα απωθημένα μου, επειδή παράκουσα την συμβουλή ενός φίλου να σπουδάσω σκηνοθεσία. Ρίχνοντας το φως των προβολέων όχι στην σκηνή, αλλά προς το μέρος των θεατών, αυτοί συχνά με παίρνουν για τρελό, ή για κακόγουστο δολιοφθορέα της λογικής του εισιτηρίου, που κατέβαλαν στην είσοδο. Ο σκηνοθέτης εξαντλώντας τα όρια της υπομονής, εξεσφενδονίζει απεγνωσμένα εναντίον μου το βιβλίο με το σενάριο, γνωρίζοντας από άλλο φιάσκο, πόσο χοντροκέφαλος είμαι. Απευθυνόμενος στους θεατές φωνάζω " Εσείς, εσείς είστε το έργο!" και μετά προσπαθώ να καταλάβω μια θέση στην πρώτη σειρά των καθισμάτων.\nΚανένας όμως δεν κάνει την παραμικρή κίνηση για να μπορέσω να καθίσω, ώστε να απολαύσω την συνέχεια μιας παράστασης, που προηγουμένως την έκανα λίμπα. Αντίθετα, όλοι μου δείχνουν την σκηνή με ειρωνικά χαμόγελα.\nΚοιτάζοντας προς τα εκεί, βλέπω έξι μίμους επί σκηνής, να κάθονται γύρω από ένα τραπέζι. Αρχίζω να τρέμω στην ιδέα, ότι μπορεί να προβλέπει το σενάριο και κάποιον έβδομο, με κίνδυνο να ακολουθήσει το "Και οι Επτά Ήσαν Υπέροχοι" ή το "Οι Επτά Σαμουράι". Η χειρότερη περίπτωση βέβαια θα ήταν το "Οι Επτά Αρουραίοι".\nΗ καρδιά μου επανέρχεται στην θέση της, όταν ένας εκ των μίμων αναγγέλλει στους θεατές, ότι η παράσταση που ακολουθεί είναι "Οι Άθλιοι". Καταρρακώνομαι δυστυχώς αμέσως μετά, όταν ο ίδιος ζητάει συγνώμη, επειδή δεν μπορούν να ξεκινήσουν, ισχυριζόμενος ότι δεν έχει φθάσει ακόμη ο Ιαβέρης.\nΤότε οι θεατές ξεκινούν ένα εκκωφαντικό χειροκρότημα, κοιτώντας προς εμένα και φωνάζοντας: "Ιαβέρης, Ιαβέρης!".\nΤότε κατανοώ, ότι έφτασε η στιγμή να την κοπανήσω, όσο πιο γρήγορα μπορώ. Τρέχοντας προς την έξοδο, με τσουβαλιάζουν οι ταξιθέτες και με πετούν επάνω στην σκηνή με το υβρεολόγιο: "Βρωμόπαιδο, κάνεις τόση ώρα αταξίες για να κρύψεις ότι είσαι ένας μπάτσος της πλάκας".\nΒάζω τα κλάματα και ζητάω την μαμά μου. Είμαι απαρηγόρητος, παρά τα χάδια και την πολλαπλή έκφραση συμπάθειας των μίμων. Τότε οι θεατές ξεσπούν σε ατελείωτα γέλια. Μετά χειροκροτούν πολλή ώρα. Οι μίμοι σηκώνονται από το τραπέζι και υποκλίνονται στους θεατές. Ακολούθως εξέρχεται ο σκηνοθέτης στην σκηνή. Το κοινό τον χειροκροτεί με όλη του την καρδιά. Ο σκηνοθέτης μου χαϊδεύει την καράφλα και μου δίνει μια ανθοδέσμη.\nΑυθόρμητα μπαίνω στα παρασκήνια, για να δραπετεύσω από την πίσω πόρτα. Αυτή είναι όμως κλειδωμένη. Μου την ανοίγει ο Χάρυ Κλην με τον πιο περιφρονητικό τρόπο. "Άντε από δω χάμω, φρικιό", μου λέει. "Μας ξεπάγιασες με τις κρυάδες σου".\nΕγώ του απαντάω: "Ότι και να πεις για πάρτη μου, για μένα είσαι πάντα ο βασιλιάς".\n"Έλα ρε βλήμα, για πλάκα τα λέω", συνεχίζει, κλίνοντας το μάτι. "Καλούτσικος είσαι, θα σε πάρω και στον θίασο. Πήγαινε τώρα στο σπίτι σου και δέσε κανένα μαξιλάρι γύρω από την κοιλιά σου, γιατί στην επόμενη παράσταση θα κάνεις την έγκυο".\n"Και ποιο έργο θα ανεβάσουμε"; τον ρωτάω.\n"Την Μαμή της Ιστορίας, βρε βλάκα", μου απαντάει. "Πως δεν το κατάλαβες, έχεις και ιστοσελίδα";\nΗ συνέχεια λοιπόν επί σκηνής, έστω κι αν είμαι ο ακατάλληλος σε παράσταση ακατάλληλη προς ενηλίκους:\n1. Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ\nΚατά την κλασσική περίοδο ως ποιηταί εχαρακτηρίζοντο οι θεατρικοί συγγραφείς, δηλαδή αυτοί που συνέγραφαν τραγωδίες και κωμωδίες. Η Δημοκρατία, θεωρώντας το αποτέλεσμα της ποιήσεως ως βασικό συστατικό της, καλούσε τους πολίτες να επισκεφθούν τις θεατρικές παραστάσεις, όχι μόνο χωρίς αυτοί να χρειάζεται να καταβάλλουν τέλη εισόδου, αλλά τουναντίον αποζημιώνοντας τους για τον χρόνο της συμμετοχής τους στην παράσταση. Οι θεαταί εισέπρατταν τα λεγόμενα "θεωρικά".\nΓια ποιο λόγο ήταν όμως τόσο σημαντική για την πολιτεία η συμμετοχή των πολιτών στα θεατρικά δρώμενα; Ποιο ήταν το περιεχόμενο και η σκοποί τους οποίους εξυπηρετούσε η ποίησις;\nΣυμφώνως προς τα δεδομένα της εποχής μας ποιηταί ονομάζονται οι συγγραφείς των λυρικών πονημάτων, γεγονός που δεν συνέβαινε κατά την κλασσική περίοδο.Έτσι εθιστήκαμε την έννοια της ποιήσεως να αποδίδουμε νοηματικώς στην καλλιτεχνική, ποιητική δημιουργία, καθότι ποιητής σημαίνει δημιουργός.\nΣυμφώνως όμως προς την νοηματοδότισιν αυτού του όρου κατά την κλασσική περίοδο η δημιουργική διαδικασία δεν απεδίδετο εις αυτό καθ' αυτό το πόνημα της ποιητικής συγγραφής, αλλά εις την επενέργειά του κατά την διάρκειαν των παραστάσεων.\nΑυτή η διαφορά στην ερμηνεία του όρου καθιστά στην εποχή μας δυσπρόσιτο και το νόημα του ορισμού, τον οποίο έδωσε ο Αριστοτέλης στην τραγωδία. Εάν δεν κατανοηθεί προηγουμένως η έννοια της ποιήσεως, δεν είναι καθόλου εύκολο να συλλάβουμε και τις έννοιες της ΜΙΜΗΣΕΩΣ και της ΚΑΘΑΡΣΕΩΣ, οι οποίες είναι συνεκτικές για την έννοια της τραγωδίας.\nΜε τον όρο ποίηση, υπό τον οποίον ο Αριστοτέλης εννοεί κυρίως την τραγωδία, αγόμεθα στην εν τέλη ποίηση, στην δημιουργία της φύσεως και του ανθρώπου. Μπορεί μεν ο Δημιουργός να έχει ποιείσει και τα δύο. Αυτά όμως οφείλουν να γίνουν καλύτερα, να βρουν το αληθές νόημά τους και φθάσουν στον οριστικό τους στόχο μέσα από την παρέμβαση του ανθρώπου. Με αυτήν την έννοια η ποίηση αποτελεί συντέλεση κοσμογονίας με την ανθρώπινη συμβολή στο Θείο Σχέδιο της Δημιουργίας. Δεν είναι λοιπόν διόλου τυχαία η διαπίστωσις, ότι η ποίησης αποτελεί το σημαντικότερο επίτευγμα του ανθρώπου. Ένα επίτευγμα, το οποίον επεκτείνεται σε όλα τα επίπεδα, ως εκπορευόμενο από το πρωταρχικό επίπεδο, το οποίο είναι το οντολογικό: Το γίγνεσθαι των όντων προς την τελείωση. Η μεταφυσική αυτή επιταγή της τελειώσεως θα βρει εφαρμογή στην έννοια της ευταξίας. Αυτή οφείλει να ανταποκρίνεται κυρίως στον Θείο Νόμο και να προάγεται από αυτόν. Οι νόμοι των ανθρώπων οφείλουν να υπόκεινται εις αυτόν και να μην αντιφάσκουν στην υπερκείμενη τάξη, την οποίαν ορίζει το Θείον, το οποίον δέον να εδράζεται εντός της συνειδήσεως των αληθώς ευσυνειδήτων ανθρώπων.\nΑντικείμενο της ποιήσεως είναι η αναγνώρισις και η πραγμάτωσις της ανθρωπίνου φύσεως, η νέα και οριστική δημιουργία του ανθρώπου. Η ρήσις του Ηρακλείτου "ΦΥΣΙΣ ΚΡΥΠΤΕΣΘΑΙ ΦΙΛΕΙ" πιστοποιεί ακριβώς τις κρυμμένες δυνατότητες της φύσεως έξωθεν, αλλά κυρίως έσωθεν του ανθρώπου, οι οποίες αφού κυοφορηθούν, καλούνται να αναδυθούν ενεργώς και να συνθέσουν την νέα πραγματικότητα, σηματοδοτώντας την ιστορική διαδικασία ως διαρκή τοκετό της εξανθρωπίσεως του ανθρώπου.\nΟι συνέπειες, οι οποίες προκύπτουν από αυτήν την οντολογική αφετηρία, διέπουν αντιστοίχως όλες τις βασικές εκφάνσεις του ανθρωπίνου βίου, στο πολιτικό, στο κοινωνικό, στο οικογενειακό επίπεδο, στο επίπεδο του ήθους και σε όλα όσα έπονται.\nΗ Θεία εκπόρευση της επιταγής για τελείωση του ανθρωπίνου βίου συγκροτεί σύστημα αξιών, επί του οποίου δεσπόζει ως σημαντικότερη όλων η Θεία Δικαιοσύνη. Όχι υπό την έννοια της άνωθεν επιβολής του δικαίου υπό την μορφήν της Νεμέσεως, αλλά ως πρόκληση στην ανθρώπινη δραστηριότητα να προτάξει αυτήν έναντι όλων των υπολοίπων σκοπιμοτήτων, ανεξαρτήτως τιμήματος.\nΓια τους φίλους και φίλες, που έτυχε να έχουν διαβάσει την σύντομη αναφορά μου, την οποίαν τιτλοφορώ "ΘΡΗΣΚΕΙΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ" και την οποίαν έχω επισυνάψει σε μια από τις πρόσφατες αναρτήσεις, συμπληρώνω εδώ, ότι η οντολογία της τραγωδίας είναι αυτή του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ. Η Υπέρβασις της Δυαρχίας, υπό την μορφήν της προτάξεως της Θείας Δικαιοσύνης έναντι πάσης σκοπιμότητος, όσο πολύτιμη ή αναγκαία και εάν είναι αυτή δια παν έκαστον, συγκροτεί ένα ΑΝΘΡΩΠΟΛΟΓΙΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ. Το πρότυπο του Ανθρώπου, ο οποίος όχι μόνο εμφορείται από αξίες, αλλά ανάγει αυτές σε αδιαπραγμάτευτο αγαθό και μέτρον όλων του των επιλογών.\nΕξ αυτού προκύπτει παρεπιπτώντως και μια τεραστίας σημασίας συνέπεια, όσο αφορά τον τρόπο, με τον οποίον πρεσβεύει η Δημοκρατία ότι συνίσταται το κοινωνικώς υγιές, δηλαδή η ίδια: Αυτό δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τον εν ποιήσει άνθρωπον, δηλαδή τον συνειδητό πολίτη, ως θεματοφύλακα αδιαπραγματεύτων αξιών. ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΟΥΤΟΠΙΑ ΑΛΛΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ. Αυτή εκδηλώνεται υπό την μορφήν μεταδώσεως του ποιητικού πνεύματος μέσω του θεάτρου. Η πολιτεία καταβάλουσα εις τον πολίτην - θεατήν τα θεωρικά, έρχεται να πραγματώσει το πρόταγμα, ότι αληθής τέρψις της ψυχής είναι η διδαχή της αρετής δια της τραγωδίας. Το εμφύσημα ενός συγκεκριμένου οντολογικού σχήματος, το οποίον καλείται να μετουσιώσει την οπτικήν του πολίτου, καθιστών αυτόν όχι ποιητήν εντός του θεάτρου, αλλά ποιητήν μιας Νέας Ζωής αφού εξέλθει του θεάτρου, στηριγμένης στα πρότυπα που εμφυσεί η τρωσγωδία, μέσω της διαδικασίας που καλείται ΜΙΜΗΣΙΣ.\n2. ΜΙΜΗΣΙΣ ΠΡΑΞΕΩΣ ΣΠΟΥΔΑΙΑΣ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΑΣ\nΟ ποιητής προβαίνει σε "μίμησιν πράξεως σπουδαίας και τελείας".\nΓια να το πούμε απλούστερα: Δομεί πρότυπα, τα οποία δια της δραματικής τέχνης εμφυσά εις τους θεατάς. Μια κοινωνία στερουμένη προτύπων είναι εκ των προτέρων μια κοινωνία τυφλή, μια κοινωνία η οποία είναι καταδικασμένη να βαίνει - ή κατά κανόνα να σπεύδει εν τάχει - στο αδιέξοδο.\nΑυτό που βιώνουμε σήμερα είναι μια φαυλότατη κοινωνία. Θα ήτο απλώς φαύλη εάν παρέβλεπε την επιταγή της δομήσεως προτύπων. Κατ' ουσίαν όμως, οι σύγχρονες κοινωνίες και οι υποτιθέμενοι επικεφαλείς των όχι μόνο δεν απεργάζονται πρότυπα, αλλά συνειδητά και οργανωμένα προβαίνουν στην αποδόμησιν των προτύπων τα οποία έχουν μέχρι σήμερον, έστω υπό λανθάνουσαν μορφή, διασωθεί.\nΤα πρότυπα ως φορείς αξιών, τα οποία παριστά έμπροσθεν των θεατών η μίμησις, δεν δύνανται να μεταδοθούν δια στείρων παραινέσεων και ηθικολογικού τύπου εκκλήσεις. Απαιτείται η εφαρμογή της αισθητικής, η μαστοριά της τέχνης, η οποία δύνεται να συναρπάζει τον θεατήν και να τον οδηγεί εις την σφαίραν του κάλους. "Ηδυσμένος λόγος και μέγεθος", προσεγμένα, εύστοχα και προικισμένα εκφραστικά μέσα, δραματουργία και πλοκή ωθούν τα δρώμενα να οδηγηθούν μέχρι την τελειότητα. Κατ' αυτόν τον τρόπον το τέλειον δεν ορίζεται απλώς ως αυτό που φθάνει εις το τέλος, τον σκοπόν - κατά το "τετέλεσθεν" του αρχαιότερου τελετουργικού γεγονότος - αλλά μέσω της πλήρους εκπληρώσεως των αξιακών επιταγών.\nΓράφει πάρα πολύ εύστοχα ο Δρ. Η. Π. ΝΙΚΟΛΟΥΔΗΣ στην εισαγωγή της εκδόσεως της "ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ" του Αριστοτέλους των εκδόσεων "ΚΑΚΤΟΣ":\nΗ μίμηση, όπως θα πεί ο Χάιντεγγερ, συνιστά εισβολή στο είναι των πραγμάτων.\nΗ φαντασία, ως παράγωγο του φαίνω, παραπέμπει στη φαινομενικότητα και στη φαινομενολογία, ενώ η μίμηση, η οποία είναι αδιάρρηκτα δεμένη, ως έργο μίμου με την πράξη, παραπέμπει στη οντότητα και οντολογία...\n... Η μίμηση δεν είναι μεταφορική έννοια, αλλά πραγματικότητα. Δεν αποσκοπεί μόνο, ή τελικά, στην αισθητική ικανοποίηση ή απόλαυση, όπως λέμε σήμερα, αλλά στην γνωστική ικανοποίηση, στη χαρά της λογικής και της δημιουργίας...\nΗ αρχή κάθε πράξεως εδρεύει στην προαίρεση, στην πρόθεση του φορέα της. Η πρόθεση αυτή, όσο κι αν διαμορφώνεται υπό το κράτος φυσικών και ιστορικών καταναγκασμών, διακατέχεται και διαπνέεεται στο βάθος από μια ελεύθερη βούληση, η οποία κατευθύνεται προς ένα σκοπό που υπερβαίνει μια υλική πραγματικότητα. Στα ΦΥΣΙΚΑ ο Αριστοτέλης εκφράζει περίπου την σκέψη αυτή, όταν, συσχετίζοντας την τέχνη με τη φύση διαπιστώνει ότι "ἡ τέχνη τά μέν ἐπιτελεῖ ἅ ἡ φύσις ἀδυνατεῖ ἀπεργάζεσθαι, τά δέ μιμεῖται. Στο ίδθιο πνεύμα λέγεται και στα ΠΟΛΙΤΙΚΑ ότι "πᾶσα τέχνη και παιδεία το προσλεῖπον βούλεται της φύσεως αναπληροῦν".\nΑυτή η αντίληψις, ότι η δημουργία εμπεριέχει ως ΕΝΤΕΛΕΧΕΙΑ, δηλαδή εσωτερική ροπή προς συγκεκριμένο στόχο -τέλος - για να χρησιμοποίσω τον όρο του Αριστοτέλους - την ολοκλήρωσή της μέσω της ανθρωπίνου δραστηριότητος - εν συνδυασμώ πάντοτε με την επενέργεια του Θείου - στα πλαίσια μιας τελειωτικής κοσμογονίας και ανθρωπογενέσεως, συναντούμε και στην ζώσα διδασκαλία ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, έστω και εάν η ΑΜΙΓΩΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΦΕΤΗΡΙΑ αυτού του προτάγματος δεν ομολογείται, ένεκα λόγων σκοπιμότητος, ευθέως. Αυτή είναι και μια από τις σημαντικότερες προσφορές αυτών των μεγάλων μορφών του Ελληνισμού, η προσπάθεια ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΣΕΩΣ δηλαδή της χριστιανικής πίστεως, στα πλαίσια της Ορθοδοξίας. Μια προσπάθεια, η οποία συνετελέσθη σε ΜΟΝΙΜΗ ΙΣΧΥΡΟΤΑΤΗ ΡΗΞΗ με την καθεστηκίαν εκκλησιαστικήν τάξιν, την οποίαν εκπροσωπούσαν κατά κανόνα οι άνωθεν επιβεβλημένοι "ταγοί", ως κατά κανόνα επιτηρηταί μιας συμβατικώς συντηρητικής, τουτέστι υποταγμένης σε συμφέροντα κρατικής ηγεσίας. Ας μην θεωρηθεί τυχαία ΚΑΙ Η ΣΧΕΔΟΝ ΠΛΗΡΗΣ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΙΣ αυτών των φωτεινών μορφών από την σύχρονον κατεστημένην εκκλησίαν. Εάν δεν υπήρχε η σύγχρονη θεολογική αναγέννησις των λεγομένων "Νεοορθοδόξων" (προσδιορισμός τoν οποίoν οι ίδιοι αποποιούνται, διεκδικούντες την συνεπήν συνέχισιν της εκκλησιαστικής παραδόσεως) ίσως αγνοείτο πλήρως η προσφορά των Μυστικών Πατέρων, ή έφθανε ως εμάς μέσα από το παραμορφωτικό πρίσμα των γραπτών κάποιων Αγιορητών μοναχών, οι οποίοι διακρίνονται από άκρως τοξική αρτηριοσκλήρωση ιδεών. Ενώ το θέμα αυτό αξίζει μιας ειδικής, συγκεκριμένου πραγματείας, η οποία κατά την άποψη του υποφαινομένου σήμερα ζωτικώς απουσιάζει, με αποτέλεσμα η σύγκρουση των καλώς νοούμενων Ελληνιστών και των καλώς νοούμενων Χριστιανών να αποτελεί διάλογο κωφών, υποσχόμενος μιαν μελλοντικήν αναφοράν επί του θέματος, θα αρκεσθώ να αναφέρω επιγραμματικώς και δειγματοληπτικώς την διδασκαλίαν του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού περί ΟΓΔΟΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ, τα όσα παραθέτει ο Αγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς στο σύγγραμμα "ΕΙΣ ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ", το "ΠΕΡΙ ΘΕΙΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ" του Αγίου Διονυσίου Αεροπαγίτου και το "ΠΕΡΙ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ"του ιερού Καβάσιλα.\nΕπ' αυτού θα ήταν σοβαρή παράληψη να μην αναφέρω την όλως σημαντική επικαιροποίηση του προτάγματος της ανθρωπίνου μετοχής στην ολοκλήρωση της Δημιουργίας, στο συνολικό έργο του Χρήστου Γιανναρά. Ο εντοπισμός του κ. Γιανναρά, ότι "ο άνθρωπος έχει κληθεί να βάλει την φύση να λειτουργήσει", είναι ιδιαιτέρως επιτυχής και αποκαθιστά ένα από τους βασικούς άξονες της διδασκαλίας των μυστικών πατέρων της εκκλησίας. Με αυτήν την ευκαιρία, αξίζει να εξάρω τους εύστοχους εντοπισμούς του κ. Γιανναρά, που αφορούν μια σύνδεση του Εκκλησιστικού Πνεύματοςμε αυτό της Κλασσικής Ελληνικής Δημοκρατίας, στην βάση της σύνδεσις του "Εκκλησισιαστικού Γεγονότος" με την δομή και την φύση του επιτεύγματος της Δημοκρατικής Πόλεως της κλασσικής περιόδου. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι "καθαγιάζεται" σύνολη η εκκλησιαστική παράδοσις, όπως επιχειρεί να πείσει με το - αναμφινβόλως ιδιαιτέρως σημαντικόν και πρωτοποριακόν έργον του - ο Χρήστος Γιανναράς. Η αξιολόγησις της Ορθοδόξου Εκκλησίας από τον γράφοντα είναι πολύ διαφορετική από αυτήν του Δασκάλου που προαναφέρθηκε και παρ' όλην την προσήκουσα τιμή, έχω επιτρέψει στον εαυτό μου να διαφοροποιηθώ στα πλαίσια αυτής της σελίδας ακόμη και σε στοιχειώδη και θεμελιώδη ζητήματα απέναντι στις απόψεις του, όπως στο ζήτημα της οντολογίας.\nΝομίζω, ότι μια αντιπαραβολή αυτού που καλείται να επενεργήσει η τραγωδία, δηλαδή η ΚΑΘΑΡΣΙΣ, με αυτό που επιδιώκει η συμμετοχή στην Ορθόδοξη εκκλησία, μπορεί να αποκαλύψει την διαφορά των δυο αυτών οδών, η οποία δεν είναι καθόλου μικρή, παρά τα σημεία τομής, που αποτελούν στην ουσία δρώμενα του τραγικού θεάτρου και συστατικά στοιχεία της Δημοκρατίας , τα οποία η υιοθέτησε η εκκλησία.\n3. ΚΑΘΑΡΣΙΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ\nΠροανέφερα, ότι χωρίς την κατανόηση της έννοιας της ποιήσεως, δεν είναι δυνατόν να κατανοηθεί η μίμησις και αυτό που αυτή αποσκοπεί, τουτέστιν η κάθαρσις. Εν πολλοίς και η έννοια της καθάρσεως, πιστεύω ότι έχει ως ένα βαθμό σήμερα παρεξηγηθεί, με αφετηρία αυτό που προσφέρουν τα θεάματα στην εποχή μας. Είχα υπογραμμίσει σε προηγούμενη ανάρτηση, ότι αυτό που προσφέρουν σήμερα τα θεάματα, αποτελεί κατά κανόνα ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΤΟ. Υποκατάστατο, αυτού που θα θέλαμε να συμβαίνει, κατά αντιπαραβολή αυτού που πραγματικά συμβαίνει. Όπως πχ. η επικράτησις του καλού επί του κακού, κυρίως με την μορφή που έχει το "αίσιον πέρας" ή Χάπυ Έντ, κατά τον νεοελληνικότερον, μιας ταινίας ή παραστάσεως. Ή η ανάπτυξη υπερνεργητικής δράσεως, την οποίαν εμείς τελείως παθητικά απολαμβ-αυνάνουμε. Η συνδιαστικώς: η επικράτησις του "καλού" επί του "κακού" χωρίς να κουνήσουμε το δακτυλάκι μας. Όπου, το τι είναι "καλό" και τι "κακό" αποφασίζει το κάθε Χόλλυγουντ του σειρμού.\nΜε αυτό δεν αποσκοπώ να μηδενίσω την έβδομη τέχνη. Τουναντίον ο κινηματογράφος έχει προσφέρει και σπουδαία αριστουργήματα, δίπλα όμως σε μαζικότατη παραγωγή σαχλαμάρας. Η μεταφορά στον κινηματογράφο κλασσικών λογοτεχνικών έργων, μπορεί μεν να κατέστησε αυτά υπό ένα τρόπον προσιτά στο ευρύ κοινό, από την άλλην όμως απεμάκρυνε τους ανθρώπους σε σημαντικό βαθμό από την ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων και μυθιστορημάτων, με στόχο την τέρψη. Οι οικιακές βιβλιοθήκες - στον βαθμό που υπήρχαν - αντικατεστάθησαν από "βιντεοθήκες". Η μεγάλη καθίζησις όμως, την οποίαν επέφερον οι κινούμενες εικόνες σε βάρος του γραπτού λόγου, επήλθε με μοχλό την τηλεόραση. Το να λειτουργούμε με εικόνες, προσδίδει στον εγκέφαλο μια τελείως διαφορετική λειτουργικότητα, από την περίπτωση που λειτουργούμε με γραπτούς όρους, δηλαδή έννοιες. Με αυτή την μέθοδο αδυνατίζει φοβερά όχι μόνον η φαντασία μας, αλλά ευνουχίζεται και η ικανότης δημιουργικής προβολής, δηλαδή ο οραματισμός.\nΑυτό που αναμένουμε βλέποντας μια ταινία - πέρα από τις "ωραίες εικόνες" και την δια της οθόνης μεταφοράς μας σε θαυμαστούς κόσμους, τους οποίους ουδέποτε θα ευδοκιμήσουμε να επισκεφθούμε φυσικώς στα πλαίσια της πεζής μας καθημερινότητος, του μέσου που εύστοχα ονομάσθηκε "φάμπρικα παραγωγής ονείρων" - αφορά κυρίως την ικανοποίηση ενός αισθήματος δικαιοσύνης, το οποίον καταπατείται κατάφωρα στα πλαίσια ενός αγρίως αδίκου ντουνιά. Η να ξεδώσουμε από την μονοτονία της ρουτινιασμένης ζωής μας με τις φάρσες μιας κωμωδίας, παράγοντας την αναμφιβόλως σωτήρια αδρεναλίνη του γέλωτος. Ή να δακρύσουμε, στα πλαίσια της σκληρόκαρδα και αδιάφορα δομημένης ονειρώξεώς μας, με τα παθήματα των πρωταγωνιστών ενός δράματος.\nΟΛΑ ΑΥΤΑ ΟΜΩΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΞΕΣΑΛΩΜΑ ΜΗ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΟΝ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΝ ΤΗΣ ΚΑΘΑΡΣΕΩΣ. ΤΟΥΝΑΝΤΙΟΝ ΚΑΤΑ ΒΑΣΗ ΕΠΕΝΕΡΓΟΥΝ ΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΜΕΤΑΘΕΤΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΣΙΝ ΤΟΥ ΗΡΩΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΑΤΗΝ ΕΙΣ ΤΑ ΣΤΗΜΕΝΑ ΑΝΑΠΑΡΑΓΟΜΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΑΡΙΑ ΕΠΙ Η ΕΝΤΟΣ ΚΑΠΟΙΑΣ ΟΘΟΝΗΣ.\nΑυτό όμως δεν σημαίνει ότι οι κινούμενες εικόνες δεν μας επιρρεάζουν με την μετάδοση προτύπων. Σαφώς και αυτές υποβάλλουν, η ορθότερον επενεργούν ένα σκόπιμον και οργανωμένον καταιγισμόν υποβολών. Αυτά όμως τα οποία υποβάλλουν, είναι τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που επιδιώκει η ΚΑΘΑΡΣΙΣ. Μάλιστα, σήμερα θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε, ότι μια ενεργός κάθαρσις οφείλει να επενεργεί απελευθέρωση από όλην αυτήν την τοξικήν υποβολήν.\nΓράφει επ' αυτού ο κ. Δρ. Νικολούδης εις τον πρόλογον που προανέφερα:\nΗ ΚΑΘΑΡΣΙΣ, ουσιαστικό ενεργείας, προέρχεται, μέσω του καθαίρω, από το καθαρός, το οποίο έχει αντίθετο στην θρησκευτική γλώσσα το μιαρός - και διακρίνεται από το αγνός...\n...Κάθαρσις σημαίναι "καθαρμός" και "εκκένωση" και δεν φαίνεται να έχει θρησκευτικό περιεχόμενο, ενώ καθαρμός χρησιμοποιείται κυρίως από τους τραγικούς με θρησκευτική σημασία...\n...Από την χρήση αυτή των καθαρός, καθαίρω και κάθαρσις προκύπτει ότι έχομε ένα σώμα ή ένα σύστημα από το οποίο αποβάλλεται κάτι και ότι η αποβολή αυτή έχει ως άμεση συνέπεια την αποκατάσταση του σώματος ή του συστήματος στην αυθεντικότητά του και την αποκάλυψη έτσι του πραγματικού εαυτού του.\nΚάθαρση σημαίνει άρση της αλλοτρίωσης, αποκατάσταση της ακεραιότητας, της γνησιότητας. Το καθαρό πράγμα δεν έχει τίποτε ξένο ή συμπτωματικό και δεν του λείπει τίποτε απ' ότι αποτελεί την ουσία του.\nΚατ' ουσίαν η κάθαρσις αποτελεί ΘΕΡΑΠΕΙΑΝ από την τοξιτότητα, δια της εμφυσήσεως του ηρωικού τρόπου υπάρξεως. Ο ΗΡΩΣ και η ΗΡΩΙΣ - και εδώ οφείλω να υπογραμμίσω, ότι η τραγική ποίησις απευθύνει ομότιμα και ταυτοχρόνως την έκκλησιν ηρωισμού προς αμφότερα τα φύλλα, επειδή ακριβώς διακρίνεται από τον οντολογικό της προσανατολισμό - εμφορούνται από την αδιαπραγμάτευτον ετοιμότητα της προασπίσεως υψηλών αξιών. ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΠΙ ΑΞΙΑΚΗΣ ΒΑΣΕΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟΝ ΣΥΝΙΣΤΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.\nΑυτό το οποίον οδηγεί εις την κοινωνικήν τοξικότητα είναι η τοξικότης των κυττάρων του κοινωνικού οργανισμού, δηλαδή η ατομική τοξικότης. Τα άτομα διαμορφώνουν, υπό την ιδιότητα του πολίτου, τους θεσμούς. Οι θεσμοί όμως επιδρούν τ' ανάπαλιν επί των ατόμων και συμβάλλουν σημαντικότατα εις την διαμόρφωσίν των. Ο ΗΡΩΙΣΜΟΣ εκπεφρασμένος στο επίπεδο του τραγικού ατόμου, δεν απεργάζεται μόνον τον ατομικόν αποκαθαρμόν από την τοξικότητα, αλλά επιφέρει τοιουτοτρόπως και την εξυγίανσιν των κοινωνικών θεσμών, τουτέστιν δομεί Δημοκρατίαν δια της καταργήσεως της κοινωνικής αλλοτριώσεως.\nΌπως ανέλυσα σε προηγούμενη ανάρτηση η τοξικότης αποτελεί το αίτιον της βαθμιαίας αλλοτριώσεως.\nΕδώ βρίσκεται και Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΤΟΜΗ της τραγικής ποιήσεως. Η αποκάλυψις της λειτουργικής αλληλουχίας του μέρους προς το όλον και του όλου προς το μέρος, του ατόμου προς την κοινωνίαν και τ' ανάπαλιν, του πολίτου προς τους θεσμούς και τους θεσμούς προς τον πολίτην, καταρρίπτει όλες τις θεωρήσεις, οι οποίες επιχειρούν να επιβάλλουν ένα ιδεολογικό μονόδρομο, επιχειρώντας να ανασκευάσσουν τον άνθρωπο, χωρίς να αποδίδουν έμφαση στους θεσμούς, ή επιχειρούν να ανασκευάσουν τους θεσμούς, χωρίς να αποδίδουν έμφαση εις τον παράγοντα άνθρωπον.\nΤόσο οι μεταφυσικές αναζητήσεις, οι οποίες περιφρονούν τα εγκόσμια, οι θρησκείες, οι οποίες επιμένουν ότι δεν τους αφοράς στο ελάχιστο το πολιτικόν γίγνεσθαι, αλλά και οι κοινωνιστικές θεωρίες, οι οποίες φρονούν, ότι η κοινωνία μπορεί να μετεξελιχθεί με την δράσιν ανθρώπων, οι οποίοι είναι καθίκια, φθάνει αυτοί να έχουν ταξικήν συνείδησιν, δηλαδή να μην αποτελούν μόνο τάξιν "καθ' εαυτήν" αλλά τάξιν "δια τον εαυτόν της", ως αι μαρξιστικαί ονειρώξεις προπαγανδίζουν, οδηγούν - ως αποσπασματικαί και ως εκ τούτου μη λειτουργικαί θεωρήσεις - εις αδιέξοδον.\nΣε αντίθεσιν προς αυτά ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΟ αποτελεί το αληθές πνεύμα ατομικής και κοινωνικής χειραφετήσεως, ως εμβαπτισμένο εις την αρχήν ΤΟΥ ΚΑΘ' ΟΛΟΥ.\nΑκριβώς εις αυτήν την αρχήν προσβλέπει η Κάθαρσις.\nΕις το δεύτερον μέρος της αναπτύξεως αυτού του θέματος θα ασχοληθώ με τις εξής ενότητες:\n4. Η αρχή του καθόλου\n5. Ο ΜΥΘΟΣ ως βάσις της τραγωδίας. Η διαχρονικότητα του μύθου και η τραγική πρόκληση στο σήμερα.\n6. Σύγχρονοι τραγικαί μορφαί της Ελλάδος. Οδοδείκται ΚΑΘΑΡΣΕΩΣ δια τον τόπον μας και την οικουμένην.\nΑυτήν την ανάρτησιν κλείνω με στίχους από την μαγνησοσκόπησιν του άσματος του συγκροτήματος "Νέα Τάξη Πραγμάτων" που ακολουθεί. Οι φίλοι μου ζήτησαν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου την προβολή κάποιας άλλης προσφάτου μαγνητοσκοπήσεως, η οποία δεν ανοίγει ένεκα δικαιωμάτων της δισκογραφικής εταιρείας.\n...Το κομμάτι αυτό απευθύνεται σε σένα\nκ' είναι μοναδικό όπως εσύ\nξέροντας πως η κατάσταση θα είναι τραγική\nΤότε καλά έκανα και έπιασα την πένα\nγιατί στην τελική αυτό είναι ζωή\nπου προοιμίου έχει χαθεί\nκαι όμως κάπου θα δοθεί\nΗ ιστορία εκεί γυρνά σελίδα\nόταν τριακόσιοι πολεμούν χωρίς ελπίδα\nόταν το σκότος ματωμένο των ανθρώπων\nεπουλώνει τις πληγές σου για να μείνεις ηλιαχτίδα\nΚι αν ξεσπάσει καταιγίδα δεν τρέχεις να κρυφτείς\nαπλά υπομένεις τις στάλες της βροχής\nη χαρά σου έγινε θλίψη μα μην ντραπείς\nνά' σαι περήφανος που στάθηκες στο τέρμα αξιοπρεπής.\nΕυχαριστώ τους φίλους της ΝΤΠ για την αποστολή της πολύ άξιας μαγνητοσκόπησης, για την προσοχή που απέδωσαν με αυτήν την αποστολή στην σελίδα και τους εύχομαι κάθε επιτυχία.\nΑναρτήθηκε από botilastopelagos στις 11:52 π.μ. 6 σχόλια:\nΛΙΤΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΓΚΑΠΟΝ\nI) ΓΕΝΙΚΑΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΑΙ ΟΠΟΙΑΙ ΠΡΟΗΓΗΘΗΣΑΝ\nΣε παρελθούσες αναφορές έτυχε να εντοπίσω:\n1. Κλιμακώνεται η εξόντωσις του συνολικού πληθυσμού της Ελλάδος.\n2. Της εξοντώσεώς του θα προηγηθεί προσπάθεια της πλήρους απαξιώσεώς του. Οι ψυχοπαθείς της εξουσίας, οι οποίοι κατ' ουδένα τρόπο είναι εις θέσιν να βελτιώσουν τους εαυτούς των, βαυκαλίζονται να εκφυλίζουν τους άλλους. Κατά το ρηθέν: "Όλοι το ίδιο είμαστε", ή "Όλοι ανώμαλοι είμαστε", η πιο απλά "Όλοι μαζί τα φάγαμε (τα βοθρολύματα)" .\n3. Ο δια της βίας πόλεμος αποτελεί μικρότατο μέρος του κυρίως πολέμου, δηλαδή του ψυχολογικού. Εάν δεν υπήρχε ο στόχος της δραστικής μειώσεως του παγκοσμίου πληθυσμού, υπέρ της οποίας έχει τοποθετηθεί με έμφαση και ο "φιλάνθρωπος" Μπιλ Γκέτις, καθώς και της μεταφοράς αξίας από τους παγκοσμίους πόρους επιβιώσεως εις τα ταμεία των κατασκευαστών μέσων βιαίου εξοντώσεως ανθρώπων, το θέμα θα έληγε "ειρηνικότερα" και "στοργικότερα", με υποχρεωτικούς τοξικούς εμβολιασμούς, τσουνάμια, τοξικούς ψεκασμούς, υποβιβασμό της τροφής σε πλήρες επίπεδο του νάυλον και τα τοιαύτα.\nΤεράστιοι μηχανισμοί για την επιβολή του ψυχολογικού πολέμου χρηματοδοτούνται και δρουν παγκοσμίως: Σκουπιδομήντια, πολιτικά κόμματα, "δεξαμενές σκέψης", μηχανισμοί χαφιέδων, μηχανισμοί προβοκατόρων, τεκτονικές στοές, σατανολατρική υποκουλτούρα, μηχανισμοί εκφυλισμού της συνειδήσεως, θρησκευτικά κυκλώματα και παρακυκλώματα υποταγμένα σε μυστικές εταιρείες και μυστικές υπηρεσίες.\n4. Ο ανορθόδοξος πόλεμος, ο οποίος κλιμακώνεται παγκοσμίως, έχει επιβληθεί με πάρα πολύ μεγάλη έμφαση στην Ελλάδα. ΟΣΟ ΚΙ ΑΝ ΕΠΙΧΕΙΡΟΥΝ ΝΑ ΑΠΑΞΙΩΣΟΥΝ ΤΗΝ ΜΙΚΡΗΝ ΑΥΤΗΝ ΚΟΥΚΙΔΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΓΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΑΠΟΚΡΥΒΕΙ ΟΤΙ Η ΕΛΛΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟΝ ΤΩΝ ΕΠΙΘΕΣΕΩΝ ΤΟΥ ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΑΥΤΗ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΘΕΣΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΟΥ. Αυτό καθίσταται ορατόν από τις εν Ελλάδι διεξαγόμενες επιχειρήσεις ανορθοδόξου πολέμου. Εάν τις συγκρίνουμε με αυτές που διεξάγονται σε άλλα γεωγραφικά θέρετρα, θα διαπιστώσουμε ότι στην Ελλάδα δαπανάται υπεράνω του ημίσεως παγκοσμίου δυναμικού.\nΕπειδή η σύγκρουσις εκτυλίσσεται πρώτιστα εις την σφαίραν της συνειδήσεως, η Ελλάς διαθέτει τις προϋποθέσεις, εφ' ενός μεν να αμυνθεί αποτελεσματικώς, αφ' εταίρου δε να νικήσει εις αυτήν την σύγκρουσιν.\nΗ αντίληψις της εθνικής κακομοιριάς, την οποίαν μας υποβάλλουν, ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΠΡΟΣΕΧΩΣ. Καθ' όσον το τεραστίας εμβέλειας δυναμικόν της Ελλάδος θα μορφώνεται εις δύναμιν κρούσεως, αποδίδον κτυπήματα εις τα ευαίσθητα σημεία των ανθελληνικών κυκλωμάτων, θα καθίσταται ορατόν ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΤΙΚΟΝ ΚΤΥΠΗΜΑ.\n5. Στα πλαίσια της διεξαγωγής του ανορθοδόξου πολέμου η πτώχευσις η οποία κλιμακώνεται εις την παρούσαν φάσιν αποτελεί το πρώτον μέρος ενός γενικότερου σχεδίου, το οποίον θα κλιμακωθεί με τα εξής βήματα:\nα. Δημιουργία δοτού χάους δια της δράσεως προβοκατόρων, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι την δικαίαν λαϊκήν αγανάκτησιν θα μετατρέψουν την χώρα σε κόλασιν. Μια απο τις μεθόδους που θα εφαρμοσθεί θα είναι η δολοφονία μεροκαματιάρηδων αστυνομικών, αλλά και μελών των ειδικών δυνάμεων καταστολής, ώστε να τους φανατίσουν και αυτοί να κτυπήσουν στο ψαχνό.\nΟι αναμενόμενοι φόνοι πολιτών προφανώς θα γίνουν από εισηγμένους από το εξωτερικόν πράκτορας - εκτελεστάς, κατά παρόμοιον διαδικασίαν ήτις εφαρμόσθη εις την περίπτωσιν του Αλεξάνδρου Γρηγοροπούλου, καθώς και των θυμάτων της ξενοκινήτου οργανώσεως "17η Νοέμπρη".\nβ. Εις την κατάστασιν χάους, ήτις θα δημιουργηθεί, οι ξενόδουλοι εντολοδόται του κομματικού κατεστημένου θα καλέσουν την παραστρατιωτικήν δύναμιν των αφιονισμένων εκτελεστών EUROGENTFOR. Αυτοί θα επιχειρήσουν να δημιουργήσουν κατάστασιν εμφυλίου πολέμου εις την Ελλάδα.\nΕπί του θέματος έχω προβεί σε ξεχωριστήν ανάρτησιν:\nΑνάρτησις περί ευροφονιάδων\nEυχαριστώ επ' ευκαιρίας τον συναγωνιστήν ιστολόγον, ο οποίος ευρίσκεται εις τους συνδέσμους της σελίδος, δια την ευγενικήν αναπαραγωγήν της εν λόγω αναρτήσεως εις την σελίδαν του.\nγ. Κατά την δημιουργίαν χαοτικής καταστάσεως θα επιβληθεί κυβέρνησις γκρουπούσκουλων, η οποία θα συμβάλλει εις τον απρόσκωπτον διαμελισμόν της εδαφικής ακεραιότητος του υπάρχοντος προτεκτοράτου.\nΙΙ) ΑΙ ΤΑΡΑΧΑΙ ΕΝ ΛΟΝΔΙΝΩ ΩΣ ΠΡΟΟΙΜΟΙΟΝ ΤΩΝ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΕΚΤΡΟΠΩΝ\nΤας ανωτέρω γενικού περιεχομένου διαπιστώσεις, νομίζω ότι πιστοποιούν αι πρόσφατοι εξελίξεις εις την κατεύθυνσιν της δημουργίας χαοτικού κλίματος διεθνώς εν γένει, αλλά και εν Ελλάδι ειδικότερον.\nΑς μου επιτραπεί προ της συγκεκριμένου αναφοράς μια γενικής φύσεως διαπίστωσις:\nΗ εξουσία αποτελείται από πολύν μικρόν αριθμόν ατόμων, συγκριτικώς με το τεράστιον πλήθος πολιτών, τους οποίους επιχειρεί να εξανδραποδίσει και καταδυναστεύσει. Δι' αυτόν τον λόγον κάνει χρήσιν ενός τεχνάσματος της πάλης Τζούντο. Επιχειρεί να πάρει δύναμιν από τον αντίπαλον και την χρησιμοποιήσει ενανατίον του. Υπό αυτήν την έννοιαν, έχει δώσει εις έκαστον εξ ημών ένα φτυάρι και προσπαθεί να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες, εντός των οποίων θα ανοίξουμε οι ίδιοι και με ιδίαν προαίρεσιν τον λάκκον του τάφου μας.\nΣαφές βήμα προς αυτήν την στόχευσιν της εξουσίας δια δημιουργίαν χάους δια εξυπηρέτησιν ιδίων ανόμων σκοπών, αποτελεί η εκμετάλλευσις των δικαίων διαμαρτυριών των φοιτητών και των σπουδαστών ένεκα της αυξήσεως των διδάκτρων εις το Λονδίνον, με την δημιουργίαν εκτρόπων δια της εισαγωγής εις την χώραν αλλοδαπών συμμοριών, αι οποίαι απεργάζονται βιαιότατες επιθέσεις και έκτροπα. Κορύφωση αυτών των γεγονότων ήταν η επίθεσις την οποία εδέχθη εις το αυτοκίνητόν του ο πρίγκιψ του Αγγλικού Θρόνου μετά της συζύγου του. Εφόσον κρίνουμε, ως πιστοποιεί και η εφημερίς Daily Telegraph από το χαμόγελον και την ατάραχον στάσιν του Καρόλου κατά την διεξαγωγήν της επιθέσεως, αυτή ήτο προσυνεννοημένη και σικέ. Στόχος της όλης σαπουνόπερας των μπαχαλάκηδων ήταν προφανώς η νομοποίησις της επιθέσεως τεθωρακισμένων οχημάτων, που φέρουν κανόνι ύδατος με επικίνδυνα χημικά, εναντίον των διαμαρτυριών. Αυτό φυσικά είχε ως τελικόν αποδέκτη τα δρώμενα εν Ελλάδι.\nΘα ανέμενε ο λογικώς σκεπτόμενος συν τοις άλλοις, οι πρωταγωνισταί των διαμαρτυριών εναντίον των αυξήσεων των διδάκτρων να είναι φοιτηταί μικρού και μεσαίου εισοδήματος. Πωτοστάτης των εκτρόπων, ήτο όμως ο υιός του κιθαρίστα των Pink Floyd Ντέιβιντ Γκίλμουρ, η περιουσία του οποίου ανέρχεται εις 98.000.000 λίρες. Ο νεαρός υιός του παρασημοφορημένου από την βασίλισσαν της Αγγλίας Γκίλμουρ (αναρωτιέμαι κατά πόσο τα παρτάσημα συνεπάγονται και καρέκλα στα αδερφάτα) προξένησε ζημιές εις το κτίριον του ανωτάτου δικαστηρίου.\nΕδώ ευρίσκεται το αντίστοιχον δημοσίευμα της εφημερίδος Daily Telegraph:\ndailymail.co.uk news article Tuition-fees-protest Anarchists- Argentina-Germany-Italy-plotted-mayhem\nΕάν προασέξει κάποιος εις την μαγνητοσκόπησιν που ακολουθεί, τον βίαιον, συγχρονισμένον και συντονισμένον τρόπον με τον οποίον εφορμούν οι προφανώς εκπαιδευμένοι προβοκάτορες - εκτροπείς, κρατούντες σιδηρούν κιγκλίδωμα εναντίον των αστυνομικών, δύναται να εξάγει τα κατάλληλα συμπεράσματα. Η δύναμις ωθήσεως ενός διαδηλωτού είναι περίπου σαράντα κιλά. Δέκα άνθρωποι που σπτώχνουν τον σωλήνα, του προσδίδουν δύναμιν μισού τόνου. Πολλαπλασιαζόμενος αυτός με την ταχύτητα των 10 Km/h αποκτά ορμή που μπορεί να κάνει λιώμα άνθρωπο.\nΜε ανάλογον βιαιότητα με αυτήν των μπαχαλάκηδων έδρασε και η αστυνομία εις μιαν επιχείρησιν επιθέσεως εφίππων εναντίον των διαδηλωτών, με στόχο να ρίξει λάδι εις την φωτιάν δια την επέκταση των εκτρόπων, όπως φαίνεται εις μαγνητοσκόπισιν που ακολουθεί:\nΙδιαίτερα προκλητική στάθηκε επίσης η επίθεσις της αστυνομίας εναντίον αναπήρου διαδηλωτού, ο οποίος επαίβαινε επί αναπηρικού οχήματος. Τα "όργανα της τάξεως", αφού έριξαν τον ανάπηρο κάτω τον έσυραν βιαίως εις το κατάστρωμα της οδού, προς πλήρην αποτροπιασμόν των συγκεντρωμένων διαδηλωτών.\nΒλέπουμε λοιπόν, ότι οι προβοκάτορες εκτός αστυνομίας, ως μπαχαλάκηδες και οι προβοκάτορες εντός αστυνομίας, ως πρόσωπα με διατεταγμένη προκλητική και απάνθρωπη τακτική, εκμεταλλευόμενοι την δίκαιη διαμαρτυρίαν των φοιτητών προέβησαν ΑΜΟΙΒΑΙΩΣ εις έκτροπα, τα οποία έκαναν μέσω των δημοσιογραφικών οργανισμών τον γύρον της υφηλίου.\nΔια του προπηλακισμού του οχήματος του πρίγκιπος Καρόλου προσέδωσαν στα έκτροπα αυτά δυο χαρακτηριστικά: Από την μια αυξήθκε υπερμέτρως η αίσθησις πέριξ των γογονότων, από την άλλη προσπάθησαν να πείσουν ότι κάθε άνθρωπος, μη εξαιρουμένων των υψηλοτάτων, κινδυνεύει αμέσως από το αναπτυσσόμενον χάος.\nΧαμένοι, ως ευρισκόμενοι εις την πρώτην γραμμήν όπου διεξέγονται τα έκτροπα, είναι δυο:\n- Οι καλώς νοούμενοι διαμμαρτυρόμενοι εναντίον ενός αντικοινωνικού μέτρου φοιτηταί και σπουδασταί.\n- Οι αστυνομικοί, οι οποίοι επιτελούν άνευ υπουλίας τον καθήκον της διαφυλάξεως της δημοσίας τάξεως. Οι άνθρωποι, τους οποίους συχνά αποκαλούμε περιφρονητικώς "μπάτσους", στους οποίους όμως θα σπεύσουμε να απευθυνθούμε όταν πέσουμε θύματα βιαιοπραγίας ή κακουργηματικής πράξεως. Οι άνθρωποι, οι οποίοι ρισκάρουν την σωματική τους ακεραιότητα, για να πάνε ένα πιάτο φαΐ στην φαμίλια τους.\nΑλλά χαμένοι είμαστε και όλοι οι υπόλοιποι, όλη η κοινωνία. Με εξαίρεση τους αλητάμπουρες της εξουσίας, που απεργάζονται την ανωμαλία και την εκτροπή.\nIII) ΤΑ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΕΚΤΡΟΠΑ ΩΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ\nΈχω εντοπίσει και εις το παρελθόν, ότι τα ψυχανώμαλα της υπερεξουσίας, που παρουσιάζουν "ως δεξαμενές σκέψεις", στερούνται φαντασίας. Ελλείψει εγκεφαλικών κυττάρων "εκπονούν" ένα "σχέδιο", το οποίον εφαρμόζουν μονίμως με κάποιες παραλλαγές, προσαρμόζοντάς το στα εκάστοτε δεδομένα.\nΈτσι και στο Λονδίνο και στην Αθήνα, τα γεγονότα κινήθηκαν επάνω στο ίδιο σάπιο πανομοιότυπο ρεφραίν: Ταραχές από μπαχαλάκηδες με ταυτόχρονο κτύπημα ενός υψηλά ισταμένου δημοσίου προσώπου.\nΣτο Λονδίνο ο πρίγκιπας, στην Αθήνα ένας πρώην υπουργός.\nΟ πρίγκιψ, ως μυημένος στην δουλειά, επροστατεύθη και τις άρπαξε μόνον το όχημα εις το οποίον ευρίσκετο, ενώ ο ίδιος έσπαγε πλάκα με την ταραχήν της συζύγου του, την οποίαν δεν είχεν ενημερώσει δια το αναμενόμενον συμβάν, ούτως ώστε οι φωτοπορεπόρτερς να μπορέσουν να αποθανατίσουν και κάποιες στιγμές εκπλήξεως και τρόμου.\nΑντιθέτως ο κ. Χατζιδάκης, ως αμύητος, καίτι παιδί γι όλες τις δουλειές του "φιλελευθερισμού", τις άρπαξε κατ' ευθείαν. Αυτή η πρακτική υπέχει βεβαίως και ένα κατ' ευθείαν μήνυμα προς όλους τους αχθοφόρους του συστήματος, στην φάση που αναμένονται οι μεγάλες προδοσίες, εις περίπτωσιν που κάποιοι από αυτούς θα τολμούσαν να διαφοροποιηθούν: "Προσέξτε διότι αι στρατειαί τρομοκρατών εκτελεστών τας οποίας ελέγχομεν μπορούν να σας στείλουν μόλις κουνήσετε κανένα ποδαράκι στα θυμαράκια".\nΕίμαι ο τελευταίος που θα σπεύσει να χαρεί από τέτοιου είδους "τιμωρίες". Διότι πριν ξεσαλώσω, φροντίζω να βάζω το μυαλό μου να δουλεύει, με βάση τα ερωτήματα που σχετίζονται με τις συνθήκες, που συμβαίνουν τέτοιου είδους γογονότα, καθώς και το ποιος οφελείται ένεκα αυτών.\nΠρέπει να είναι κάποιος αφελής, δια να μην μπορεί να καταλάβει, ότι με αυτό το γεγονός στρέφεται το μένος όχι εναντίον της κυβερνήσεως των δοσιλόγων ΑΛΛΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ.\nΚΑΙ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΤΥΧΑΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ. ΟΙ ΝΤΟΡΙΚΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ - ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΟΥΣΗΣ ΤΗΣ κ. ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ - ΗΤΑΝ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΙΧΑΝ ΤΗΝ ΣΥΓΓΕΝΕΣΤΕΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗΝ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΩΝ ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ. Ο Κώστας Χατζηδάκης ήταν ο κατ' εξοχήν εντολοδότης του Μητσοτακισμού, δια την διεκπεραίωσιν μιας πασοκικού τύπου "φιλελευθέρας" πολιτικής ξεπουλήματος εις ιδιώτας της δημοσίου περιουσίας, αφού κάποιοι εφρόντισαν προηγουμένως να γίνει αυτή ασύμφορος δια το δημόσιον. Κατ' αυτόν τον τρόπον ήτο ευκόλως δυνατόν να περάσει το μένος από το Πασόκ εις την πρώην κυβέρνησιν του Κώστα Καραμανλή. Πράγματι μια σατανικού χαρακτήρος επιλογή.\nΠαρατηρείστε τα χέρια του ανθρώπου που επιτέθηκε εναντίον του κ. Χατζηδάκη. Χέρια ανθρώπου, ο οποίος είναι αλήτης, δεν εργάστηκε ποτέ στην ζωή του και είναι προφανώς εξαρτημένος από ναρκωτικές ουσίες και αφιόνια. Χέρια που πολύ σπάνια μπορούμε να συναντήσουμε. Προσέξτε τους ακόπους όνυχας, τους υπερεξογκωμένους χόνδρους των δακτύλων, τα εξαμβλωματικά δάκτυλα.\nΤυπικός στημένος προβοκάτορας και χαφιές, αντικοινωνικόν στοιχείον, έτη φωτός μακρόθεν ευρισκόμενος του αιτιολογημένως αγανακτισμένου πολίτου, ο οποίος βλέπει το εισόδημά του και την χώραν του να εκμηδενίζονται πλήρως. Κάτοχοι τέτοιων χειρών δεν απολαμβάνουν εισοδήματος, αλλά "παροχάς", δια την ξάπλαν, την πρέζαν και την κόκαν. Η έκφρασις του προσώπου του δυκνύεει άτομον ουχί εξεγερμένον, αλλά δι' ουσιών αφιονισμένον.\nΑνάλογος ήτο και η πρακτική των μπαχαλάκηδων.\nΠάνοπλοι, με αντιασφυξιγόνες μάσκες και μηχανισμούς εκτοξεύσεως αερίων, τα οποία μπορούν να απωθήσουν την αστυνομία δεκάδες μέτρα μακρυά.\nΈχω γράψει σε παρελθούσα ανάρτηση προσφάτως, ότι τα αέρια, τα οποία θα εκτοξευθούν κατά την διάρκειαν εκτρόπων θα είναι ιδιατέρως τοξικά, καρκινογόνα με στόχο να πλήξουν τον πληθυσμόν, που ευρίσκεται πολύ μακράν του σημείου εκτοξεύσεως.\nΠροφανώς τα εισαγόμενα επιθετικά αέρια, τα οποία εκτοξεύουν οι ειδικές δυνάμεις είναι ειδικώς κατυασκευασμένα για την Ελλάδα και έχουν υπεραυξημένη τοξικότητα, με στόχο την προξένηση σοβαρών βλαβών υγείας στον πληθυσμό, ο οποίος δεν μετέχει στις διαμαρτυρίες. Η τοξικότης όμως των υλικών, που μπορούν να εκτοξεύσουν δυνάμεις του κράτους, δεν μπορούν να υπερβαίνουν κάποιο όριο, λόγω ξεσκεπάσματος σκανδάλου, που μπορεί να γίνει.\nΓι' αυτό η υπερεξουσία εφοδιάζει τους μπαχαλάκηδες με αέρια πολύ υψηλής τοξικότητος, τα οποία χρειάζονται προφανώς αρκετές ώρες μέχρι να αντιδράσουν χημικώς με στοιχεία του αέρος, έως ότου διαδοθούν.\nπροσέξτε τα: 1.20-1.30 και 1.50-2.15\nΝομίζω ότι αξίζει προσοχής το σύστημα που κρατάει στο χέρι του αυτός που βρίσκεται στην είσοδο της στοάς στο 1.50-1.80. Μοιάζει με μολότωφ, αλλά φλέγεται επί μακρόν, χωρίς να εκρήγνυται. Ενώ στην στοά πέφτουν σωρηδόν τα εκρηκτικά, κανείς δεν τολμά να πλησιάσει την έξοδο της στοάς, λόγω του φλεγομένου συστήματος. Επειδή πρόκειται για την είσοδο που οδηγεί στα γραφεία των βουλευτών, το επισόδειο φαίνεται πολύ καλά δουλεμένο και προετοιμασμένο με την διανομή των ρόλων.\nΓια τον σκανδαλώδη τρόπο, που η αστυνομία προστάτευε τους μπαχαλάκηδες, μπορείτε να δείτε την μαγνητοσκόπηση στην σελίδα του gamostavros:\nΓια μια ακόμη φορά έκανε την λιτανεία του ο παπά Γκαπόν. Μόνο που εις την περίπτωσιν των σημερινών εκτρόπων δεν προστατεύτηκαν τα χειμερινά ανάκτορα στην Αγία Πετρούπολη, αλλά η Βουλή στην Αθήνα. Όσο αφορά την διαπίστωσιν, ότι όπισθεν του αρχιπροβοκάτορος δεν εβρίσκετο στην προκειμένην περίπτωση η Οχράνα, θα αντιτάξω, ότι όλες οι έχιδνες από την ίδια φιδοφωλιά βγαίνουν.\nΤο πήραν βεβαίως επάνω τους. Νομίζουν ότι μας τρομάζουν. Παραβλέπουν, ότι ο Ηρακλής τις έπνυγε, από την εποχή ακόμη που ήταν μωρό, στην κούνια. Εμείς δε, μπορεί να μην είμεθα Ηρακλείς, αλλά γαμώ το στανιό μου, τουλάχιστον μεγαλώσαμε.\nΑναρτήθηκε από botilastopelagos στις 6:00 μ.μ. 9 σχόλια:\nΤΑ ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΔΟΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ ΕΝΙΣΧΥΟΥΝ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΕ Η ΣΕΛΙΔΑ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ\nΊσως αρμόζει να αφήνουμε τους νεκρούς σε ησυχία - ειδικά στην περίπτωση που αυτοί έγιναν θύματα δολοφονικής ενέργειας με πολιτικά ελατήρια - σεβόμενοι την μνήμη τους, τον πόνο των συγγενών και των φίλων τους, το χλωμό φως του Άδου, που φωτίζει το μεταθανάτιο αινιγματικό χαμόγελό τους.\nΊσως όμως η εμμονή μας, να επανερχόμαστε στις συνθήκες υπό τις οποίες αυτοί έπεσαν θύματα μιας στυγνής απόφασης να τους αφαιρεθεί η ζωή, ώστε να αποκομίσουν κάποιοι ακατονόμαστοι, ύπουλα απάνθρωποι και ευρισκόμενοι πίσω από το σκοτεινό επικάλυμμα της συνομωσίας άνομα ωφέλη, να ανταποκρίνεται πράγματι -όχι μόνο σε ένα βαθύ σεβασμό της μνήμης τους - αλλά και σε αυτό που τα θύματα των πολιτικών δολοφονιών θα επιθυμούσαν, εάν διέθεταν θέληση.\nΊσως τα θύματα του ύπουλου πολιτικού φονικού να μην είναι τα μόνα που δέχονται το κτύπημα της φυσικής εξόντωσης. Ίσως αυτό να επεκτείνεται και σε μας, ίσως το δικό μας τμήμα που εξοντώνεται μετά από μια πολιτική δολοφονία, ενώ δεν αφορά άμεσα την φυσική μας εξόντωση, να μας αφαιρεί κάτι εξίσου ζωτικά πολύτιμο. Όσο τραγικό χαρακτήρα κι αν έχει η συνέπεια του φόνου για το θύμα, ίσως οι συνέπειες για την κοινωνία που αυτό εγκαταλείπει να είναι ακόμη μεγαλύτερες. Υπάρχει κάτι σημακόντερο από την ζωή; θα μπορούσαμε να αναρωτηθούμε. Ίσως πράγματι να υπάρχει. Όσοι αψήφησαν τον θάνατο για κάποιο σκοπό, αυτό δηλώνουν με την επιλογή τους.\nΗ πολιτική δολοφονία είναι παλιά ιστορία. Τόσο παλιά όσο και ο άνθρωπος. Η οργισμένη φωνή του Θείου αφήνει μετέωρη την ερώτηση άνωθεν των κεφαλών μας: "Κάιν γιατί σκότωσες τον αδελφό σου";\nΗ σειρά των γνωστών και αγνώστων δολοφονημένων ανθρώπων με πολιτικά κίνητρα είναι ατελείωτη. Σπάνια οι φόνοι τους εξιχνιάσθησαν. Συχνά προβλήθηκαν στην δημοσιότητα ως δολοφόνοι άτομα που δεν είχαν ενοχή. Άλλοτε παρουσιάστηκαν οι φόνοι ως αυτοκτονίες, ή ως ατυχήματα, ή ως θάνατοι από δήθεν φυσικά αίτια. Κάποιους που ανήκαν σε μηχανισμούς του συστήματος, τους εξόντωσαν "τρομοκράτες", όταν αυτοί αμφισβήτησαν με κάποιο τρόπο σημαντικά ταμπού του κατεστημένου. Για τους περισσότερους τα αίτια των δολοφονικών ενεργειών δεν έγιναν γνωστά. Η υπουλία, η δειλία και η άνωθεν κάλυψη, που διακρίνει τους εκτελεστές, αλλά κυρίως τους ηθικούς αυτουργούς, σχεδόν πάντοτε τους εξασφαλίζει το απυρόβλητο.\nΟι Ηρακλείς Πουαρώ, οι Σέρλοκ Χολμς, η κα. Μαρπλ και ο δικός μας υπαστυνόμος Μπέκας, εξιχνιάζουν εγκλήματα στην σφαίρα της φαντασίας, για να ικανοποιείται η στρεβλή μας τέρψη μέσα ένα περιβάλλον, το οποίο έχει αποξενωθεί τελείως από την έννοια της δικαιοσύνης και την πρακτική της εφαρμογή. Αγόμεθα και φερόμεθα μέσα στον κόσμο του αδίκου, γνωρίζοντας καλά, ότι η ανθρώπινη ζωή δεν αξίζει περισσότερο από αυτήν της μύγας, όταν αμφισβητηθούν κάποια ευαίσθητα σημεία του συστήματος. Η προτροπή "Γιάννη μ' κάτσε ήσυχος να γίνεις νοικοκύρης" στιγματίζει την προσαρμογή μας σε μια κατάσταση που μας εξοντώνει σιγά - σιγά, μετατρέποντάς μας σε παθητικούς συνενόχους αυτής της εξόντωσης.\nΗ δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου νομίζω ότι λειτουργεί σε δυο επίπεδα: Η προμελετημένη αφαίρεση της ζωής ενός εφήβου, ενός παιδιού που κάνει αυθόρμητη χρήση του δικαιώματος στη ζωή, μέσα σε ένα βεβαρυμένα τοξικό περιβάλλον, εμπεριέχει τον συμβολισμό της απρόσκωπτης ύβρεως σε βάρος της δημιουργίας, από κυκλώματα στυγνών και απάνθρωπων μηδενιστών, η διαστροφικότης των οποίων τους οδηγεί στην πλήρη απαξίωση της ζωής, στην πλήρη υποδούλωση στο ένστικτο του θανάτου, μέσα σε ένα διεστραμμένο εξουσιστικό παραλήρημα. Ιδιότητες που βρίσκονται πέρα από τα μέτρα της μικροψυχίας και μικρόνοιας του όποιου "μπάτσου", που μπορεί μεν να εκφυλίζει το λειτούργημα της διαφυλάξεως της τάξεως με το σύμπλεγμα ιδιοποίησης αρχής ενός επίδοξου, θρασύδειλου και πωρωμένου σερίφη, αλλά πολύ απέχει από το να γίνεται συνειδητός πυροδότης μιας δοτής εξέγερσης, η οποία δίδαξε τον τρόμο όχι μόνο στην πρωτεύουσα, αλλά έφερε ολόκληρο το πρωθυπουργικό επιτελείο σε συνθήκες ολοφάνερης αμηχανίας με μοιραίες συνέπειες για την επιβίωση του τότε κυβερνητικού σχήματος.\nΜια διαστροφικότητα, η οποία σύμφωνα με τις θρησκειολογικές μου πεπειθήσεις, μόνο κύκλωμα που υπόκειται στον γνωστικισμό μπορεί να επιδεικνύει. Και εφόσον επιθυμούν τα "καρντάσια", ευχαρίστως να αντιπαρατεθούμε επ'αυτού. Μπορεί να διαθέτουν τα ρόπαλα, αλλά σε επίπεδο επιχειρημάτων μάλλον άλλοι θα χάσουν.\nΤο δεύτερο επίπεδο που λειτουργεί αυτή η δολοφονία είναι σαφώς το κοινωνικό. Όταν η οργή της κοινωνίας καναλιζάρεται σε αυτοκαταστροφικά αδιέξοδα, ανοίγοντας την αντίστροφη μέτρηση γι όσα άνωθεν επιβλήθησαν και τα ακόμη χειρότερα, που αποτελούν τα "προσεχώς επί της οθόνης".\nΣτη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου αναφέρθηκα στο παρελθόν σε τρεις αναρτήσεις:\nΠου αποσκοπεί η στοχοποίηση της αστυνομίας\nΠου αποσκοπεί η στοχοποίηση της αστυνομίας - Δέυτερο μέρος\nΚαι στις 20.07.2008:\nΗ διακριτική γοητεία της ανθρωποφαγείας\nΘα παρακαλέσω τις φίλες και τους φίλους, εάν επιθυμούν, να ανατρέξουν σε όσα έγραψα εκεί, για να μην χρειαστεί χάριν ευκολείας να τα επαναλάβω. Στόχος αυτού του κειμένου είναι να αναφερθώ επιπροσθέτως σε κάποια δεδομένα τα οποία προκύπτουν από δημισιεύματα στον τύπο, σχετιζόμενα με την διεξαγωγή της δίκης του φερομένου ως δολοφόνου του Αλέξη Επαμεινώνδα Κορκονέα και του φερομένου ως συνενόχου του Βασίλη Σαραλιώτη. Καθώς και σε αυτά που παραθέτει στην πολύ σημαντική τηλεοπτική εκπομπή ο κ. Στέλιος Κούλογλου υπό τον τίτλο: "Το Χρονικό Ενός Προαναγγελθέντος Θανάτου", μαγνητοσκόπηση της οποίας παραθέτω ακολούθως.\nΗ εν λόγω εκπομπή χαρακτηρίζεται από πολύ συνεπή δημοσιογραφική δεοντολογία. Καθήκον της εντίμου δημοσιογραφίας δεν είναι να προβεί σε ανάλυση δεδομένων εγκληματολογικού χαρακτήρος, αλλά να προβάλλει εκείνα τα δεδομένα, τα οποία αποτελούν την ουσία ενός ζητήματος. Η επιλογή και ο τρόπος προβολής των δεδομένων από αυτήν την εκπομπή, νομίζω ότι πληρούν με συνέπεια και ευστοχία αυτό το ζητούμενο, παρέχοντας την δυνατότητα να βγουν κάποια σημαντικότατα συμπεράσματα σχετικά με τον τρόπο που εξελίχθηκαν τα γεγονότα και τους στόχους για τους οποίους δολοφονήθηκε ο Γρηγορόπουλος.\nΑυτά τα συμπεράσματα ενισχύουν την ερμηνεία στην οποία έχω προβεί και παρέχουν την δυνατότητα μιας πιο ολοκληρωμένης εικόνας του παζλ. Πριν όμως αναφερθώ στην αξιολόγηση αυτών των δεδομένων, σας παρακαλώ να δείτε την βιντεοσκόπηση που ακολουθεί:\nHochgeladen von tvxorissinora. - Familienevents, Geburtstage und Eltern Videos.\nΑς δούμε αρχικά κάποια θέματα, τα οποία ετέθησαν στην πορεία της δικής, στα μέσα του προηγουμένου Φεβρουαρίου, όταν "εξετάσθησαν" τα βασικότερα ζητήματα:\n1. Χαρακτηριστική ήταν η απόρριψη του αιτήματος της οικεγενείας του Γρηγορόπουλου να κλητευθούν προς εξέταση μια σειρά βασικοί μάρτυρες από το δικαστήριο, με την δικολαβικού τύπου αιτιολόγηση, ότι η γνωστοποίηση δεν υποβλήθηκε εγκαίρως. Αποτέλεσμα αυτής της απόρριψης ήταν να απόσχει η μητέρα του Γρηρόπουλου από την διεξαγωγή της δίκης. Ο συνήγορος της οικογενείας Χρήστος Μυλωνόπουλος, επικαλέστηκε αεροπαγητική απόφαση σύμφωνα με την οποία, η γνωστοποίηση του καταλόγου μαρτύρων γίνεται άπαξ και ισχύει σε περιπτώσεις αναβολής, όπως εν προκειμένω. Όπως σημείωσε μάλιστα, αυτός υπέβαλε και σχετική αναφορά στον Άρειο πάγο.\nΟ αποκλεισμός όλων σχεδόν των μαρτύρων, οι οποίοι ήταν αυτόπτες στο γεγονός, σε συνδυασμό με την άρνηση του βασικού μάρτυρος, του φίλου του Αλέξη, οποίος εβρίσκετο δίπλα του κατά την στιγμή της δολοφονίας, να προσέλθει στο δικαστήριο, αποτελεί σαφή ένδειξη, ότι άνωθεν χειρ επιχείρησε να συσκοτίσει τα συμβάντα.\nΣτην ουσία η μόνη βασική μαρτυρία ήτο του ιατροδικαστού Λευκίδη.\nΗ ΣΚΟΠΙΜΑ ΠΛΗΜΜΕΛΕΣΤΑΤΗ εξέταση μαρτύρων φαίνεται πολύ γλαφυρά και από τον τρόπο που η εγκληματολογική υπηρεσία αρνήθηκε να εξετάσει την βασικότατη μάρτυρα Λητώ Βαλιάτζα, η οποία μαγνητοσκόπησε τα συμβάντα της δολοφονίας από το μπαλκόνι της. Επί του θέματος γίνεται εκτενής αναφορά στην εκπομπή του κ. Κούλογλου, όπως θα αναπτύξω στην συνέχεια.\nΗ τυχαία - εάν σε αυτόν τον ντουνιά μπορεί να υπάρξει τυχαίο γεγονός - παρέμβαση στα γεγονότα της κ. Λητούς Βαλιάτζα, ήταν ο απρόβλεπτος παράγων που δεν υπολόγισαν οι στυγεροί δολοφόνοι του Αλέξανδρου, όταν σχεδίασαν την όλη ιστορία παραγωγής του απαραιτήτου θύματος για την εκτροπή που ακολούθησε, με στόχο να την φορτώσουν στον Κορκονέα.\nΟ στημένος και χοντρά σκηνοθετημένος χαρακτήρας της όλης υποθέσεως δεν προκύπτει μόνο, όσα αφορά τα συγκεκριμένα συμβάντα, από την μαγνητοσκόπηση της κ. Βαλάτζα. Όμως αυτή η βιντεοσκόπηση παρέχει ένα επί πλέον ιδιαίτερα αποκαλυπτικό στοιχείο για τον τρόπο που έγιναν στην πραγματικότητα τα γεγονότα.\n2. Ο ιατροδικαστής κ. Λευκίδης κατέθεσε ότι: "Η σφαίρα τρύπησε τον αριστερό ημιθώρακα, μετά τον αριστερό πνεύμονα, μετά τρύπησε το περικάρπιο, πέρασε στην καρδιά, την θωρακική αορτή και κατέληξε να σφηνωθεί στον δέκατο θωρακικό σπόνδυλο οπότε προήλθε ακαριαίος θάνατος του άτυχου αγοριού".\nΟ κ. Λευκίδης κατέθεσε ότι πρόκειται για εξωστρτασκισμό αφού το μπροστινό μέρος της σφαίρας είχε διαβρωθεί. "Αυτή η αλοίωση που είχε η σφαίρα σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να γίνει από το κόκαλο του άτυχου παιδιού. Εξοστρακισμός υπήρξε, όμως το όπλο ήταν στραμμένο προς το θύμα, γιατί αν δεν ήταν, τότε δεν θα υπήρχε τραυματισμός", τόνισε.\nΌπως μετέδωσαν τα μαζικά μέσα "σύμφωνα με τον κ. Λευκίδη, η θέση του χεριού του Κορκονέα την ώρα του πυροβολισμού ήταν ευθεία στο ύψος του στήθους σε απόσταση 1,5 μέτρου από το έδαφος ενώ στην σφαίρα βρέθηκε υποξείδιο του πυριτίου, υλικό που σημαίνει ότι η σφαίρα χτύπησε σε άμμο ή οικοδομικό υλικό".\nΑς μου επιτραπεί σε αυτό το σημείο μια πρώτη παρατήρηση σχετικά με τα λεγόμενα του κ. Λευκίδη:\nΟ ισχυρισμός "Εξοστρακισμός υπήρξε, όμως το όπλο ήταν στραμμένο προς το θύμα, γιατί αν δεν ήταν, τότε δεν θα υπήρχε τραυματισμός" αποτελεί είτε δείγμα διανοητικής αναπηρείας, πράγμα αδύνατο να συμβαίνει σε ιατροδικαστή, είτε αυτή η τερατολογία εξυπηρετεί συγκεκριμένες σκοπιμότητες. Εξ αρχής προβλήθηκε σκόπιμα η στημένη θεωρία του ανθρωποκτωνίας με φονική καραμπόλα μπιλιάρδου, πριν γίνει εργαστηριακή εξέτεση του βλήματος, μετά τον ισχυρισμό του Κορκονέα ότι πυροβόλησε προς τα άνω.\nΕάν δεχθούμε το εξοστρακισμό, αυτόματα προκύπτει το συμπέρασμα ότι ο δολοφόνος δεν σκόπευσε στην καρδία του θύματος, κατά συνέπεια ο φόνος δεν ήταν ηθελημένος, αλλά προϊόν συμπτώσεως, έστω κι αν υπήρξε πρόθεση προκλήσεως σωματικής βλάβης. Τι θέλει να πεί τελικά ο κ. Λευκίδης με το επιχείρημα "το όπλο ήταν στραμμένο προς το θύμα, γιατί αν δεν ήταν, τότε δεν θα υπήρχε τραυματισμός"; Κατ'αρχήν ούτε ο πρωταθλητής μπιλιάρδου της Γουατεμάλας δεν είναι σε θέση να πετύχει στόχο με σφαίρα δι εξωστρακισμού. Άλλοι οι νόμοι της πράσινης τσόχας και άλλοι των πυροβολισμών. ΕΞΟΣΤΡΑΚΙΣΜΟΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΒΛΗΜΑ ΕΣΤΑΛΗ ΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟ ΘΥΜΑ. ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ ΤΟ ΒΛΗΜΑ ΜΕ ΕΞΟΣΤΡΑΚΙΣΜΟ ΕΝΑ ΘΥΜΑ ΚΑΙ ΕΦΟΣΝ ΥΠΗΡΧΕ ΠΡΟΘΕΣΗ ΑΥΤΟ ΝΑ ΧΤΥΠΗΘΕΙ - ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΟ ΣΚΟΠΕΥΤΗ ΟΠΩΣ Ο ΚΟΡΚΟΝΕΑΣ -ΑΥΤΟ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΠΛΕΟΝ ΤΡΑΒΗΓΜΕΝΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ ΟΤΙ Η ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΤΟΥ ΕΞΟΣΤΡΑΚΙΣΜΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΘΥΜΑΤΟΣ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΕΛΕΙΩΣ ΚΑΚΗ ΣΚΟΠΕΥΣΗ. ΣΕ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΟ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ:\n1. ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΕΞΩΣΤΡΑΚΙΣΜΟΥ - ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΟΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΣΦΑΙΡΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΜΠΑΛΑΚΙ ΤΟΥ ΤΕΝΝΙΣ - ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙΜΟ ΣΤΑ ΤΕΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΕΥΡΙΣΚΟΝΤΟ ΣΕ ΠΟΛΥ ΜΙΚΡΗ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΘΥΜΑΤΟΣ. ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΙ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ κ. ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ ΤΙΣ ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΓΚΑΚΙ ΟΠΟΥ ΚΑΘΟΤΑΝ Ο ΓΡΗΓΟΡΟΠΥΛΟΣ ΕΜΠΡΟΣΘΕΝ ΤΟΥ ΤΕΙΧΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΑΝΕΙ ΟΤΙ ΑΥΤΗ Η ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ.\n2. ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΤΑ ΙΧΝΗ ΤΟΥ ΟΞΥΔΕΙΟΥ ΤΟΥ ΠΥΡΙΤΙΟΥ ΠΟΥ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΣΤΟ ΒΛΗΜΑ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ ΣΤΑ ΥΛΙΚΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΟΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΤΕΙΧΟΥ.\nΔιότι κατά άλλα βρίσκεται πλήρως στις δυνατότες μια μυστικής υπηρεσίας, η οποία έχει ακροβολήσει σε κάποια σκεπή τον εκτελεστή της, να κάνει χρήση εκ των προτέρων σκοπίμως και εντέχνως παραμορφωμένου βλήματος, στο οποίο έχουν προστεθεί ίχνη οξειδίου του πυριτίου. ΤΑ ΓΕΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΟΡΙΣΤΑ ΠΥΡΙΤΙΑ ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΤΙΠΟΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ ΠΟΥ ΣΕΡΒΙΡΙΣΤΗΚΕ. Τι πάει να πει "΄αμμος ή οικοδομικό υλικό" γενικόλογα, χωρίς πιστοποίηση των συγκεκριμένων δομικών τμημάτων πέριξ του θύματος, κύριοι "εγκέφαλοι" των εργαστηριακών αλχημειών;\nΠοια είναι τα βασικά σημεία που θέτει η εκπομπή του κ. Κούλογλου;\n1. Ήδη το πρώτο θέμα που θέτει η εκπομπή είναι αρκετό για να τραβάμε τα βυζιά μας για να τα κάνουμε ματζούνια: ΕΝΩ ΟΙ ΚΟΡΚΟΝΕΑΣ ΚΑΙ ΣΑΡΑΛΙΩΤΗΣ ΕΥΡΙΣΚΟΝΤΟ ΣΕ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΔΕΝ ΥΠΑΚΟΥΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΝΤΟΛΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΠΑΝΕ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΙΤΣΙΡΙΚΑΔΕΣ ΗΛΙΚΙΑΣ 15 - 16 ΕΤΩΝ ΠΟΥ ΟΥΤΕ ΤΟΥΣ ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΟΥΤΕ ΕΙΧΑΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΔΙΑΠΛΗΚΤΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΠΙΣΤΟΛΙΔΙ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥΣ.\nΥΠΕΡ ΑΝΩ ΠΟΤΑΜΩΝ\nΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΡΩΤΗΣΑΤΕ, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΑΤΕ ΚΥΡΙΟΙ ΔΙΚΑΣΤΑΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ ΔΕΝ ΕΞΕΤΕΛΕΣΑΝ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΤΑΞΕΩΣ ΤΗΝ ΔΙΑΤΕΤΑΓΜΕΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΤΟΥΣ;\nΔΕΝ ΣΑΣ ΕΝΔΙΕΦΕΡΕ ΑΥΤΟ;\nΚΑΤΩ ΑΠΟ ΕΝΤΟΛΕΣ ΠΟΙΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΠΟΡΕΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝ;\nΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΑΣ ΕΝΔΙΕΦΕΡΕ;\nΕΞΙΧΝΙΑΖΕΤΕ ΕΓΚΛΗΜΑ ΔΙΑ ΝΑ ΑΠΟΔΩΣΕΤΕ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΝ Η ΠΟΥΛΑΤΕ ΑΥΓΑ ΤΟΥΡΚΙΑΣ;\nΠΟΙΟΣ ΔΙΟΙΚΕΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΚΥΡΙΟΙ ΔΙΚΑΣΤΑΙ;\nΑΠΟ ΠΟΙΟΝ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΤΑΞΕΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ΛΟΓΟ;\nΠΟΥΛΑΕΙ Ο ΚΑΘΕΙΣ ΤΡΕΛΛΑ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΟΚΟΥΝ Η ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ ΘΕΡΕΤΡΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣ ΠΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ ΑΛΛΑ ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΟΜΙΜΟ ΕΚΛΕΓΕΙΣΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΙΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ;\nΕΔΩ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΜΟΝΟΝ ΠΕΡΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΣΤΑΣΕΩΣ\nΤο ντουέτο των "Ράμπο των εξαρχείων" δεν μεταβαίνει στον τόπο της διατεταγμένης αποστολής ούτε μετά τους πυροβολισμούς. Η υπηρεσία τους τους αναζητεί επί ημίσιαν ώραν. Η εγκληματολογική υπηρεσία τους αναζητεί επί ημίσιαν ώραν.\nΌπως μεταδίδει αυτόπτης μάρτυς σε μαγνητοσκόπησιν, η οποία αφηρέθη από την ιστοσελίδαν YOUTUBE.COM ο Κορκονέας είναι και φτιαγμένος. Έχει πάρει και τα αφιόνια του. Τι εορτάζετε ρε μάγκες τέλος πάντων; Τον οικο της ανωμαλίας ή την αποκαθήλωση του Κώστα Καραμανλή;\n2. Η εκπομπή συναχίζει με μαρτυρία της μάρτυρος κ. Λητώ Βαλιάτζα, η οποία μηγνητοσκόπησε και έδωσε στην δημοσιότητα την μμανητοσκόπηση των γεγονότων.\nΜΙΑ ΤΡΑΓΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΔΙΟΤΙ ΕΝΩ ΑΝΕΥΡΕΘΗΣΑΝ ΤΡΕΙΣ ΚΑΛΥΚΕΣ ΑΚΟΥΣΘΗΚΑΝ ΤΡΕΙΣ ΕΚΠΥΡΣΟΚΡΟΤΗΣΕΙΣ ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΩΝ.\nΟι τρεις πυροβολισμοί βεβαίως δεν θα ακουσθούν το ίδιο ισχυροί σε όλα τα σημεία, όπως πιστοποιούν άλλες βιντεοσκοπήσεις μαρτυριών που βρίσκονται στο YOUTUBE. Γεγονός που καταδεικνύει, ότι ο τρίτος πυροβολισμός ΕΡΙΦΘΕΙ ΑΠΟ ΑΛΛΟ ΣΗΜΕΙΟ. Μάρτυρες που παρακολουθούν από ψηλά ακούν τους δυο πυροβολισμούς. Άνθρωποι που βρίσκονται στην πλατεία ακούνε και τον τρίτο:\nΠΡΟΣΕΞΤΕ ΤΟ 1.18\nΑυτά που μαρτυρεί η κ. Βαλιάτζα στην εκπομπή είναι υπέρ άνω ποταμών: Όταν διεξάγεται η πρώτη επιτόπιος αυτοψία κατέρχεται της οικίας της και συναντά τον επικεφαλής, κάποιον κ. Κουζέλη. Προσφέρεται να μεταβεί στην ασφάλεια και να καταθέσει. Ο εν λόγο κύριος υπόσχεται να την καλέσει. Οι μέρες παρέρχονται και αυτή δεν καλείται. Μεταβαίνει η ίδια στην ασφάλεια. Εκλιπαρεί να καταθέσει. Ουδείς ενδιαφέρεται. Θα της απαντήσουν ότι ο κ. Κουζέλης είναι άγνωστος στην "υπηρεσία".\nΓνωστός ή άγνωστος τελικά ο κ. Κουζέλης; Ή μήπως γνωστός άγνωστος; Η μήπως άγνωστος γνωστός;\nΑναφορά στο όνομα αυτό θα γίνει κατά την διάρκεια της δίκης από τον συνήγορο του Επαμεινώνδα Ράμπο Κορκονέα Αλέξη Κούγια. Όπως διαβάζουμε στο τύπο του παρελθόντος Φεβρουαρίου:\n"Την επανεξέταση του αστυνομικού κ. Κουζέλη, ο οποίος ήταν ο προϊστάμενος της ομάδας αστυνομικών η οποία συνέδραμε στην αυτοψία που διενήργησε ο ανακριτής λίγες ημέρες μετά την δολοφονία του δεκαπεντάχρονου μαθητή, ζήτησε από το δικαστήριο, ο Αλέξης Κούγιας. Όπως υποπστήριξε ο εν λόγω αστυνομικός πρέπει να διευκρινίσει το λόγο που υπέδειξε άλλη θέση του θύματος από αυτή που είχαν μέχρι εκείνη την στιγμή, αλλιώς θα πρέπει να διωχθεί για ψευδορκία".\nΕίναι προφανές ότι ο Κουζέλης, η ο άνθρωπος φάντασμα που το έπαιζε "Κουζέλης", δεν επενέργησε αυτοψία, αλλά επιχείρησε μόνο να αλοιώσει τα στοιχεία της δολοφoνίας επί τόπου. Άρα η συνομωσία φτάνει ψηλά.\nΤώρα βέβαια κάτι υποτίθεται ότι έγραψα. Ακόμη και οι τυροπιτάδες, που χρωστάνε δέκα ενοίκια στα Εξάρχεια, γνωρίζουν, ότι η αστυνομία και υπηρεσίες ασφαλείας είναι διαβρωμένες από τα συνδικάτα του εγκλήματος και τις ξένες μυστικές υπηρεσίες.\nΞένες; θα ρωτήσετε. Καλέ αυτές είναι πιο δικές μας και από τον εαυτό μας. Τι πάει να πει δικό μας και ξένο;\nΚαι μια ερώτηση κρίσεως:\nΓιατί θέτει θέμα ο Κούγιας για τον Κουζέλη στην δίκη, εφόσον είναι προφανής η προσυνενόηση των Κορκονέα και Σαραλιώτη να πυροβολήσουν, έστω κι αν τελικά τους εξαπατούν, χωρίς να τους έχουν ενημερώσει για τον σχεδιασμό του φόνου, που θα τους φόρτωναν;\n3. Η εκπομπή κάνει μνεία και δείχνει φωτογραφίες από το τραύμα του γρηγορόπουλου στην καρδιά. Δεν θα κάνει όμως αναφορά στην γωνία που σχηματίζει το κανάλι της σφαίρας από πάνω προς τα κάτω, που πιστοποιεί ότι ο Γρηγορόπουλος πυροβολήθηκε από μεγάλο ύψος. Το παραμύθι ότι έσκυψε πριν φάει την σφαίρα, δεν ευσταθεί. Σε μια τέτοια περίπτωση ο Ράμπο, που υποτίθεται ότι πυροβόλησε, έπρεπε να έπαιζε μπιλιάρδο με στόχο το κεφάλι, πράγμα που μπορεί να ανήκει μόνο στον χώρο της πιο αρωστημένης επιστημονικής φαντασίας.\nΤα γεγονότα πιστοποιούν, ότι ο ακροβολισμένος εκτελεστής δεν σημάδεψε την καρδιά, αλλά την σπονδηλική στήλη. Η σφαίρα έπρεπε να σφηνωθεί. Πράγματι "δουλειά" ακριβείας, "δουλειά" για την οποία εκπαιδεύεται κάποιος σαν ρομπότ χωρίς κρίση και αισθήματα χρόνια και χρόνια και μάλιστα όταν πυροβολεί με παραμορφωμένη σφαίρα και στόχο σχετικά μικρό, όπως το κορμί ενός αθώου εφήβου.\nΜόνο που δίπλα στην σπονδυλική στήλη του Αλέξη βρισκόταν η καρδιά μιας νόμιμα εκλεγμένης κυβέρνησης.\nΑκόμη μια "άψογη" δουλειά των μυστικών υπηρεσιών.\n"Άψογη" για τους σάπιους εγκεφάλους που την σχεδίασαν.\nΜε μικρά όμως λαθάκια και ατέλειες...\nΤόσο μικρά, που από το πολύ τράβηγμα τα βυζιά όσων καταλαβαίνουν πέντε απλά πράγματα στο τέλος θα καταντήσουνε μακαρόνια.\nΕξ άλλου, για όσους διαθέτουν ωραίο στήθος, πραγματικό είναι μόνο αυτό που μεταδίδουν τα σκουπιδοκάναλα.\n(Σας παρακαλώ θυμηθείτε την έκκληση που έκανα στην προηγούμενη αναφορά.\nΕάν θέλετε ενσωματώστε σε αυτήν και μια ενορατική προσπάθεια για την αποκάλυψη των πραγματικών ενόχων ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥΣ. Προβάλλετε ένα τείχο. Μια χειρ δικαιοσύνης τραβάει ένα τμήμα του. Όπισθεν βρίσκονται κρυμμένοι οι ένοχοι ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ. Η Νέμεσις επιβάλλει ποινήν ισοβείου καθήρξεως και καταναγκαστικών έργων ένεκα ειδεχθούς δολοφονίας ανηλίκου, καταστροφής περιουσιών, δημιουργίας χάους, βαρείας διαταράξεως της κοινωνικής ειρήνης και στάσεως σε βάρος του ισχύοντος πολιτεύματος.\nΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ "ΓΑΜΩΣΤΑΥΡΟΥ" ΣΤΟ:\nΑναρτήθηκε από botilastopelagos στις 11:46 μ.μ. 6 σχόλια:\nΜΑΛΛΟΝ ΜΠΕΡΔΕΨΑΤΕ ΤΟ ΣΩΒΡΑΚΟ ΜΕ ΤΗΝ ΓΡΑΒΑΤΑ ΑΞΙΟΤΟΜΟΙ ΚΥΡΙΟΙ\nΟμηρικός Ύμνος εις την Θεάν Αθηνά\nΠαλλάδ' Ἀθηναίην ἐρυσίπτολιν ἄρχομ' ἀοίδειν\nδενήν, ἦ σύν Ἄρήϊ μέλει πολεμήϊα ἔργα\nπορθόμεναί τε πόληες ἀϋτή τε πτόλεμοί τε,\nκαί τ' ἐρρύσατο λαόν ἰόντα τε νισόμενόν τε,\nΧαῖρε, Θεά, δός δ' ἄμμι τύχην εὐδαιμονίην τε.\nΕις τα νέα Ελληνικά:\nΞεκινώ ψαλμόν της Παλλάδος (κουκουβάγια) Αθηνάς προστάτιδος της πόλεως\nτην δεινήν Θεάν, η οποία μαζί με τον Άρη φροντίζει την πολεμικήν ικανότητα\nστην πόρθηση των πόλεων και τις συγκρούσεις των μαχών\nκαι που προστατεύει τον λαόν-στρατόν αναχωρούντα και επιστρέφοντα.\nΧαίρε Θεά, δος μας τύχη και ευδαιμονία (ή πολύ απλούστερα την νίκη).\n1. ΤΗΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΙΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΚΑΙ ΚΑΛΥΜΜΕΝΗΣ ΒΙΑΙΗΣ ΑΠΟΨΙΛΩΣΕΩΣ\nΤα γεγονότα που προηγήθηκαν προσφάτως, με την ανελέητη επίθεση των ταγμάτων κρούσεως εις βάρος ειρηνικών διαμαρτυριών στην Αθήνα και τον Βόλο, ο αναίτιος τραυματισμός πολιτών και φωτορεπόρτερς, η εκτεταμένη χρήση τοξικότατων χημικών πολεμοφοδίων που επεκτείνονται σε όλην την ατμόσφαιρα μακράν των σημείων εκτοξεύσεως, σε συνδυασμό με ταυτόχρονους αεροψεκασμούς με αεροσκάφη, καθώς και η διεξαγωγή δίκης σε βάρος δεκαεξαχρόνων στην Λάρισα με χρήση του αντιτρομοκρατικού νόμου, δείχνουν χωρίς περιστροφές μια στημένη και από πολύ καιρό λίαν λεπτομερώς προγραμματισμένη επίθεση εναντίον του συνόλου πληθυσμού, η οποία προαναγγέλει τα ορεκτικά στο μεγάλο φαγοπότι που ετοιμάζεται.\nΔεν είναι καθόλου πρωτότυπος ο ισχυρισμός, ότι οι ανθελληνικές δυνάμεις δεν περιμένουν στο άμεσο μέλλον την αντιπαράθεση των δοτών και εισαγόμενων χαφιέδων -ταραξιών του Σόρος, όπως έγινε στα μέσα του Δεκεμβρίου του 2008, οι οποίοι ενεργούντο από τα ίδια παρασκήνια, που αποτελούν τους εντολόδότας των "εγγυητών ταγών της δημοσίας τάξεως" την σήμερον. Περιμένουν διευρυμένες διαμαρτυρίες, οι οποίες αναμένεται να προσλάβουν εξεγερσιακό χαρακτήρα, από πληθώρα πολιτών, η πλειοψηφία των οποίων διήγεν εν πλήρη ειρηνικότητι μέχρι τώρα.\nΣε παλαιότερον σημείωμα της σελίδος είχα κάνει μνεία, ότι ο παπατζής είχε ζητήσει ήδη την παρέμβαση από την ΕΕ. της EUROGENDFOR, της παραστρατιωτικής δυνάμεως καταστολής των "πολιτισμένων" συμμάχων μας, οι οποίοι έχουν ακόμη νωπά εις το ενεργητικόν των τα Βερντέν και Άουσβιτς. Αλλά μήπως και ο πάππος του εν λόγω "κυρίου" δεν ήταν αυτός, ο οποίος οικοδόμησεν τους "νέους παρθενώνας" εις την Μακρόνησον και τον Άγιον Ευστράτιον, οθών δια της εντέχνου βίας τον κορμόν της Εθνικής Αντιστάσεως εις τας αγκάλας του κομμουνιστικού κόμματος, ώστε να δύναται το καθεστώς του μονοπλεύρου εμφυλίου να δολοφονεί και μαστίζει αυτούς, ως "αναρχιστάς" και "επιβουλομένους την έννομον τάξιν", ώστε μέσω των διώξεων, της κοινωνικής απαξιώσεως και των ανηκέστων βλαβών της υγείας τους, να μην μπορέσουν τα καλύτερα παιδιά του Ελληνικού Λαού να δημιουργήσουν οικεγένειες και να τεκνοποιήσουν; Αναρωτηθήκατε ποτέ, ποία ήτο η δύναμις του κομμουνιστικού κόμματος προ της εφαρμογής του μονοπλεύρου εμφυλίου και ποία μετά από αυτήν; Οι "εθνικόφρονες" και "κομμουνιστοφάγοι" ήταν αυτοί, οι οποίοι εφρόντισαν, βάσει προδοτικού και εν τη αλλοδαπή εξυφανθέντος σχεδίου, να σπρωχθούν τα λαϊκά στρώματα σωρηδόν εις την επιρροήν του αντιλαϊκού και σταλινόδουλου κομμουνιστικού κόμματος, δια να εξοντώσουν τον κοσμάκη και τον Ελληνισμόν.\nΤα παρασκήνια, τα οποία δομούσαν την μορφήν του μεταπολεμικού κόσμου, με τον προγραμματισθέντα "ψυχρόν πόλεμον", ο οποίος ακολούθησε, κινούσαν τα νήματα όπισθεν των Ρούσβελτ, Τσώρτσιλ και Στάλιν. Και είχαν προγραμματίσει για την Ελλάδα δοτές εξεγέρσεις, προαποφασισμένα καθεστώτα αντιλαϊκής τρομοκρατίας, δολοφονίες, εκτοπίσεις, εμφύλιες συρράξεις και προσφυγοποίηση μεγάλου αριθμού Ελλήνων. Δηλαδή δοτές και προγραμματισμένες εθνικές αιμορραγίες. Με ξενοκίνητες - ή ορθότερεν από τις ΗΠΑ ελεγχόμενες - χαφιέδικες και προβοκατόρικες οργανώσεις, όπως η "Χ" και η "ΟΠΛΑ", με επικεφαλείς τους πράκτορες των ΗΠΑ Γρίβα και Νικόλαο Πλουμπίδη, έχυναν εκατέρωθεν λάδι στην φωτιά για να ξεσηκώσουν τους πάντας εναντίον όλων.\nΚαι ο λαός - παρά τους τεράστιους αγώνας του, τον τεράστιο ηρωισμό και την αυταπάρνησή του - πέφτοντας θύμα της μιας και της άλλης προπαγάνδας, κατήντησε ο θλιβερός κομπάρσος εις το ρέκβιεμ του εξανδραποδισμού του, στα πλαίσια της μονίμου αναπαραγωγής της ξένης εξαρτήσεως του κρατιδίου.\n"Ο πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδομένος".\nΝα λοιπόν, για ποιον λόγο η πολιτική ειλικρινούς εθνικής συμφιλιώσεως, που ακολούθησε προσφάτως ο Κώστας Καραμανλής (σε αντίθεση με την πρακτική του λαοπλάνου σπορέως εμφυλίου μίσους Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος δημιούργησε τα πράσινα και μπλε καφενεία) αποτέλεσε αγκάθι για το κατεστημένο. Και να γιατί, οι όψιμοι οπαδοί του Αβερωφισμού ("φωτιά και τσεκούρι στα ουρητήρια ομονείας") επιχειρούν συστηματικά με καλυμμένο τρόπο να απαξιώσουν τον Κώστα, χωρίς να έχουν το θάρρος και την ειλικρίνεια να το κάνουν αυτό ανοικτά.\nΟΧΙ ΑΓΑΠΗΤΕΣ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ. ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΔΑΧΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΜΦΟΡΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ.\nΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΚΛΗΣΕΩΝ ΠΟΥ ΕΠΟΝΤΑΙ ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΑΝΑΛΟΓΑ ΛΑΘΗ.\nΔΙΟΤΙ ΠΟΛΛΑ - ΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΛΕΓΩ - ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟΝ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1944.\nΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΟΤΕ ΗΤΟ Ο ΠΑΠΠΟΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΓΓΟΝΟΣ.\nΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΟΤΕ ΗΤΟ Ο ΣΚΟΜΠΥ, Ο "ΠΑΠΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ" ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΚΚΕ.\nΕΝΩ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΡΟΪΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ.\n2. ΑΣ ΔΙΔΑΧΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΟΦΗ ΠΑΡΟΙΜΙΑ\nΑγαπητοί φίλες και φίλοι σας καλώ να διδαχθούμε από μια σοφή παροιμία:\n"Άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας".\nΑναρωτηθήκατε ποτέ το νόημα που συμπυκνώνει αυτή η λαϊκή ρήσις;\nΕίναι βαβαίως κατανοητό, ότι η κουκουβάγια έχει μεγάλα μάτια και συμβολίζει την σοφία, ενώ ο λαγός τρέχει γρήγορα. Δια ποιον λόγον όμως, κατέστη αναγκαίον να επινοηθεί μια ακόμη παροιμία, εκεί που θα επαρκούσε το "Όποιος δεν έχει μυαλό, έχει πόδια";\nΜήπως το νόημα, που ήθελε με αυτόν τον τρόπο να συμπυκνώσει το λαϊκό ασυνείδητο, μεταβιβάζοντάς αυτό ως εμάς, πηγαίνει μακρύτερα;\nΗ εν λόγω παροιμία κάνει λόγο στην κουκουβάγια - δηλαδή το σύμβολο της Θεάς της Σοφίας - και τους οφθαλμούς, σε αντιπαραβάλλοντας σε αυτά τον λαγό. Το ζωάκι, που το βάζει γρήγορα στα πόδια μόλις αισθανθεί κίνδυνο: "΄Εφυγε σαν λαγός", λέει μια άλλη παροιμιώδης έκφραση.\nΟ συνδυασμός ΣΟΦΙΑΣ και ΟΦΘΑΛΜΟΥ ανάγει στην ενόραση. Τι είναι αυτή, είναι μια ολόκληρη ιστορία. Στην ουσία η ανάλογος προβληματική είναι σχεδόν τελείως ξεχασμένη, με εξαίρεση κάποια αμφίβολα ίσως κυκλώματα επίδοξων "γκουρούδων", ή άλλου είδους σωματεία, τα οποία αποτελούν το προθάλαμο αποκρυφιστικών ενώσεων, στην ουσία δηλαδή αποτελούν μαγαζάκια της δυαρχίας, τα οποία είτε καλλιεργούν τον αποπροσανατολισμό, είτε ψαρεύουν στα θολά νερά για τσικό του τεκτονισμού.\nΗ ενόραση, στην οποία αναφέρεται η παροιμία που παρατέθηκε, αντιδιαστέλλεται στην άτακτη υποχώρηση κατά την εμφάνιση κινδύνου. Αποτελεί δηληδή ΟΔΟ ΑΜΥΝΗΣ, ή κατά το Ελληνικότερον ΠΟΛΕΜΙΚΗΝ ΜΕΘΟΔΟΝ.\nΠράγματι, από τον Ομηρικόν Ύμνον εις την Θεάν Αθηνά, διαφαίνεται ότι η Παλλάς δεν ήτο μόνον Θεά της Σοφίας, αλλά και Θεά του Πολέμου. Σε αντιδιαστολή με τον Άρη, ο οποίος ως Θεότης συμπυκνώνει την έννοιαν της ρώμης, της πολεμικής ασκήσεως, της μαχίμου ορμητικότητος, της γενναιότητος και της αντοχής, η Αθηνά συνδυάζει ΣΟΦΙΑ και ΠΟΛΕΜΟΝ. Ως θύλις Θεότης Η ΕΜΦΑΣΙΣ ΔΙΔΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΣΟΦΙΑ. Προκειμένου όμως περί του οφθαλμού - δηλαδή του κατ'εξοχήν ενορατικού οργάνου - η σοφία της Αθηνάς δεν αφορά αφηρημένα την επεξεργασία κάποιας στρατηγικής για τον πόλεμο, αλλά:\nΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗΝ ΘΕΟΥΡΓΙΑΝ\nΣε συνδυασμόν μάλιστα με αυτά τα οποία αναφέρθησαν εις την προηγούμενον ανάρτησιν αναφορικώς με το μύθον του Περσέως, γίνεται κατανοητόν, ότι η εσωτερική πλευρά της ασπίδος αφορά τον εσωτερικόν οφθαλμόν.\nΚάποιοι φρόντισαν να μας αποκόψουν από την Θεουργίαν γενικώς και την Πολεμικήν Θεουργίαν ειδικότερον, κρατώντας αυτοί το δικαίωμα, ως δικό τους πλεονέκτημα, να χειρίζονται τα σύμβολα και το ασυνείδητο στις στοές της ανωμαλίας.\nΒεβαίως υπάρχει μια διαφορά, όχι μόνον ετών φωτός, αλλά αιώνων φωτός, μεταξύ της υποδουλώσεως εις το ασυνείδητο και της ασκήσεως εις την οδόν της αρετής.\nΓΙ ΑΥΤΟ ΣΑΣ ΤΟ ΛΕΩ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΡΕ ΔΗΘΕΝ ΜΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ:\nΕΧΕΤΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΕΙ ΤΗΝ ΔΟΤΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΤΕ ΣΑΝ ΑΡΝΙΑ ΣΤΟΝ ΓΚΡΕΜΟ.\nΕΑΝ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΜΩΣ ΟΤΙ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΦΟΡΑ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΠΙΤΣΙΡΙΚΑΔΕΣ Η ΑΠΛΩΣ ΟΡΓΙΣΜΕΝΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΑΓΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΥΜΦΩΝΩΣ ΜΕ ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ ΣΑΣ ΣΤΟ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟ ΜΠΕΡΔΕΨΑΤΕ ΤΟ ΣΩΒΡΑΚΟ ΜΕ ΤΗΝ ΓΡΑΒΑΤΑ.\n3. ΠΡΩΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΗΣ ΣΕΛΙΔΟΣ:\nΑφού προβείτε εις καθαρμόν εις το λουτρόν της οικίας σας, αναζητήσατε ήσυχον τόπον εντός του οποίου δύνασθαι να απομονωθείτε. Κλείοντες τους οφθαλμούς σας και αναπνέοντες βαθέως, επικαλεσθείτε το ΤΡΙΑΔΙΚΟΝ ΠΝΕΥΜΑ και κατόπιν οραματισθείτε επί δεκαπεντάλεπτον τον σχηματισμόν ατσάλινου τείχους επί του οποίου συντρίβεται η επιθεσις του ΔΝΤ. Οραματισθείτε τον Περσέα να επικαλύπτει δια της ασπίδος της Θεάς Αθηνάς την Ελλάδα και την οικουμένην.\nΠροσεχώς, με την βοήθειαν του Υψίστου, ακολουθούν και άλλαι εκκλήσεις.\n...Παλλάδ' Ἀθηναίην ἐρυσίπτολιν ἄρχομ' ἀοίδειν\nΧαῖρε, Θεά, δός δ' ἄμμι τύχην εὐδαιμονίην τε...\nΓια τους φίλους που ενδιαφέρονται για το κείμενο "Θρησκειολογικές Προσεγγίσεις":\nΑναρτήθηκε από botilastopelagos στις 6:47 μ.μ. 2 σχόλια:\nΗ ΕΛΛΕΙΨΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΠΑΝΟΥΚΛΑΣ - ΣΥΝΕΧΕΙΑ\n1. Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΑΠΕΓΚΛΩΒΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΩΝ ΟΦΘΑΛΜΩΝ ΑΠΟ ΤΟΞΙΚΑ\n"Κι αν είναι ο λάκκος σου πολύ βαθύς, χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς", είχε γράψει ο Κώστας Βάρναλης, φτιάχνοντας ένα στίχο, ο οποίος έμεινε παροιμιώδης για τα συχνά κοινωνικά αδιέξοδα που αντιμετωπίζουμε και την προσπάθεια που οφείλουμε να καταβάλλουμε στην κατεύθυνση του ξεπεράσματός των.\nΧωρίς να επιδιώκω να αμφισβητήσω την αξία της παραίνεσης του στίχου αυτού, πιστεύω ότι ένας μελετητής της σκέψεως τους Σωκράτους θα διαμόρφωνε ένα ανάλογο στίχο με τον εξής τρόπο:\nΚι αν είναι ο λάκκος σου πολύ βαθύς, χρέος σου να σκάψεις και να βγεις. Η έμφαση βρίσκεται στο σκάψιμο. Όχι στο σκαρφάλωμα προς τα επάνω. Το βάθαιμα του λάκκου με αγωνιστικό τρόπο και φρόνημα είναι αυτό που μπορεί να τον καταργήσει. Δεν αποτελεί η απόδραση από τις δυσκολίες του πεπρωμένου σωτηρία. Υπάρχει ένα φαινόμενο, το οποίο ένας Ινδός φιλόσοφος ονόμασε "ελεύθερη πτώση προς τα πάνω". Σαν σχήμα ακούγεται οξύμωρο. Η επίγνωση όμως κάποιων σημαντικών αληθειών, δεν είναι δυνατόν να συντελεσθεί με στενά λογικό τρόπο, ή με διαδικασίες που αναπαράγουν στερεότυπα, επικαλούμενες το αυτονόητο.\nΗ υπερβατική λεγόμενη θεώρηση της ζωής συχνά κάνει χρήση αντινομιακών, ή αντιφατικών, χαρακτηρισμών και ρήσεων, για να μπορέσει να μεταδώσει σημαντικά νοήματα, τα οποία βρίσκονται εκτός μιας εγκλωβισμένης στα τετριμμένα και δήθεν αυτονόητα σκέψης. Χαρακτηριστική είναι η παραίνεση του Ηρακλείτου, που ανήκει στα πλέον παλαιά χωρεία που έφτασαν ως εμάς, η οποία μας καλεί να ελπίσουμε το ανέλπιστο. Η συγκεκριμένη διατύπωση αποτελεί μια σαφέστατη αντίφαση. Η συνέχεια της διατύπωσης αυτής της παραίνεσης, η οποία επικαλείται ότι, εάν δεν ελπίσουμε το ανέλπιστο δεν θα το συνατήσουμε αυτό ποτέ, αποκτά ένα ιδιαίτερα σημαντικό βάθος. Κατά βάση, η λογική της συγκρότηση αφορά κάτι τελείως κοινότυπο και αυτονόητο. Είναι φυσικό, ότι εάν δεν επιδιώξει κάποιος κάτι που είναι ιδιαίτερα δύσκολο - ή και σχεδόν αδύνατο - να πραγματοποιηθεί, δεν πρόκειται αυτό ποτέ να συμβεί. Μετά λοιπόν από την εκφορά μιας αντιφάσεως, προβαίνει ένα πνεύμα της τάξεως μεγέθους του Ηρακλείτου στην επισύναψη επ'αυτής μιας λογικής κοινοτυπίας. Με αυτόν τον τρόπο ζευγαρώνοντας σε ενιαίο σχήμα το αδιανόητο με το αυτονόητο, έρχεται να υποδείξει το ενεργούν ανθρώπινο δράμα ως τεντωμένο σχοινί μεταξύ του μεγαλεπήβολου και απλά αναγκαίου, ως πρόκληση της εναργούς (στέρεας) πίστεως έναντι των δυνάμεων του πεπρωμένου. Έτσι η συγκεκριμένη λογική αμφισβήτηση αποτελεί την εγκατάλλειψη μιας ευσταθούς ισορροπίας, όσο αφορά την δεοντολογία της σκέψης, καλώντας αυτήν να εισέλθει σε ένα χώρο επίγνωσης, όπου η εφησύχαση της συνήθους συμβατικής λογικής δεν επαρκεί για να γίνει η πρόσβαση σε αυτόν τον χώρο.\nΗ ελεύθερη πτώση προς τα άνω αποτελεί έκκληση λοιπόν, για να συντελεστεί η επίγνωση, ότι οι νόμοι της βαρύτητος δεν ισχύουν για τις ψυχές που έγιναν ανάλαφρες, όσο κι αν βαραίνει αντιστοίχως η συνείδηση στα πλαίσια του ατσαλώματός της, που τις συνοδεύει. Εδώ δεν πρόκειται για μια ρομαντική εκδοχή της πραγματικότητος στα πλαίσια ενός οράματος, αλλά για ένα άλλο ρεαλισμό, διαφορετικόν από αυτόν που εθιστήκαμε να αποδεχόμαστε. Οι αντιφατικές επιταγές, όταν δομούν παραινέσεις υπερβάσεως αυτού που θεωρούμε πραγματικό, δεν επιχειρούν απλά και μόνο να μεταλλάξουν την πραγματικότητα, μεσω της δικής μας αναπτύξεως πέραν των συμβατικών μας δυνατοτήτων. Στην ουσία προσβλέπουν σε κάτι σημαντικότερο: Θεωρούν την αντίληψή μας ως προς το τι είναι η δεδομένη πραγματικότητα πλασματική. Δηλαδή την θεωρούν προϊόν υποβολής. Άρα στοχεύουν στην αποκατάσταση μιας ορθότερης και λειτουργικότερης πρόσληψης της πραγματικότητος από αυτήν που εφαρμόζουμε.\nΔεδομένου ότι κάθε υποβολή προϋποθέτει υποβάλλοντες και υποβαλλομένους, μια επίκτητη πρόσληψη της πραγματικότητος που την παραμορφώνει, δεν είναι δυνατόν να συντελείται με ασυθόρμητο τρόπο. Για να το πούμε με πιο απλά: Κάποιοι μας έχουν στριμώξει μέσα σε ένα λούκι της δικής τους λογικής. Μας υπαγορεύουν το τι είναι πραγματικό, εμείς το αποδεχόμαστε και προσαρμόζουμε την συμπεριφορά μας αντιστοίχως.\nΠαλαιότερα εγίνετο ένας ανοικτός χωρισμός των ανθρώπων σε μυημένους και μη. Από την εποχή όπου έλαβε χώρα η λεγόμενη "απομυθοποίηση του κόσμου" στα πλαίσια της διάδοσης και επικράτησης συγκεκριμένων "ορθολογικών" (ρασιοναλιστικών) θεωρήσεων, ασχέτως εάν αυτές ενεδύθηκαν κατά καιρούς και κοινωνικούς χώρους μεταφυσική ή υλιστική εκδοχή, αυτός ο διαχωρισμός, ενώ εξακολούθησε να υφίσταται στο ακέραιο, πέρασε σε δεύτερο πλάνο. Από την στιγμή κατά την οποία όλα γίνονται απτά και προσιτά, είτε μέσω της λογικής, είτε μέσω της εμπειρίας, είναι προσβάσιμα από πάντα έκαστον, ο οποίος διαθέτει νόηση και πειραματικό εργαστήριο, ώστε να μπορεί να διξάγει έρευνα, χωρίς να χρειάζονται αποκαλυπτήρια του αθέατου από κάποιους επαϊόντες. Υπό αυτήν την έννοια, η μύησις συρρικνούται σε ιστορικά ξεπερασμένο δεδομένο, το οποίον αναφέρεται στο παρελθόν, πριν ακριβώς αναπτυχθεί ο λεγόμενος "καθαρός λόγος" και ο "εμπειρισμός". Και η ενασχόληση με τις "μυητικες" διαδικασίες δεν μπορεί κατά συνέπεια, παρά να συρρικνούται σε εξωτερική επίφαση, χωρίς ουσιαστικό γνωστικό αντικείμενο, πέρα από την εθιμικού χαρακτήρος διατήρηση κάποιων παραδόσεων, που προκύπτουν από το προ της αναπτύξεως του Διαφωτισμού παρελθόν και που λειτουργεί ως συνεκτικός κρίκος κάποιων ατόμων, τα οποία συνασπίστηκαν σε μυστικές εταιρίες, με στόχο την προώθηση στενών τους συντεχνειακού χαρακτήρα στοχεύσεων, υπό το ψευδές επικάλυμμα δήθεν μυητικών ταγμάτων.\nΑυτή η θεώρηση όμως παραβλέπει, ή ορθότερα παρερμηνεύει συνειδητά και εκ συστήματος, το γεγονός, ότι για να συντελεσθεί η προώθηση στόχων από μια στενή ομάδα συμφερόντων, ή "λόμπυ", όπως συνηθίσαμε να αποκαλούμε τέτοιου είδους συγκλήσεις, δεν χρειάζονται τελικά σομπρέρο, σπαθάκια, τελετουργίες και σύμβολα επί συμβόλων στην κυριολεξία του θανατά, αλλά επαρκούν οι συνεννοήσεις και η λήψη μέτρων σε στενό κύκλο.\nΣε αυτήν την συλλογιστική της απομυθοποίησης θα αντιτάξω εν πρώτοις, ότι η χρήση συμβόλων - εφόσον αυτή λαμβάνει χώρα με συστηματικό τρόπο - όπως συμβαίνει στα πλαίσια προδιαγεγραμμένων τελετουργιών και εφαρμογής τυπικών, δομεί ψυχικές ποιότητες, νοοτροπίες και αντιλήψεις των εξωτερικών δεδομένων και μάλιστα με τρόπο, που οι διαδικασίες αυτές αποκτούν πρόσβαση στο ασυνείδητο. Ταυτόχρονα μεταδίδονται μεν και κάποιες αναλύσεις ως προς τον νόημα των δρώμενων, οι οποίες απευθύνονται στην λογική πρόσληψη. Κατά πόσον όμως αυτά αποτελούν ερμηνείες, αποκαλύπτουν δηλαδή νοήματα τα οποία βρίσκονται κάτω από ερμητικό επικάλυμμα, είναι ευρέως αμφισβητούμενο, τουλάχιστον για τους χαμηλούς βαθμούς μυήσεως.\nΚατ' ουσίαν, τα εν λόγω κυκλώματα με τις μεθόδους που ακολουθούν, θεσμοθετούν κάποιους πολύ σημαντικούς τρόπους πρόσληψης πλευρών της πραγματικότητος, οι οποίοι υπέχουν ρόλο κλειδιών, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις κάποιων, που επιδιώκουν επιβολή. Και μάλιστα εν κρυπτώ και αποκλείοντας την συντριπτική πλειοψηφία των μελών των κοινωνιών. Ο αποκλειστικός τους χαρακτήρας συγκροτεί επιλλεκτικά ένα σώμα ατόμων, το οποίο έχει υποστεί μια ψυχονοητική παρασκευή και το οποίον καλείται - κατά κανόνα από θέση ισχύος στους δφιαφόρους τομείς του κοινού βίου - να δράσει αναλόγως, αναπαράγοντας σε ευρύτερα πλαίσια το κοσμοείδωλο που έχει προσλάβει. Εδώ πρόκειται για την πλέον μύχια ρύθμιση της πρόσληψης της πραγματρικότητος. Οι υπόλοιποι τομείς, οι οποίοι επιμερίζονται στην συνέχεια στα ΜΜΕ, στο εκπαιδευτικό σύστημα, τους διάφορους "ειδικούς" και "διανοητές", οι οποίοι βρίσκονται σε διατεταγμένη αποστολή - καθώς και στα πολιτικά κόμματα- είναι σε σύγκριση με τους προηγούμενους δευτερευούσης σημασίας, προκύπτουν από αυτούς και επιχειρείται να ελέγχονται από εκείνους, οι οποίοι έχουν υποστεί μύηση τέτοιου είδους.\nΣυχνά έχει γίνει λόγος από κάποιους πρωταγωνιστές του αποκρυφισμού, όπως π.χ. από τον Γκεόργκι Γκουρτζίεφ, ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων ακολουθεί μια οδό υπνώσεως. Με αυτή την διαπίστωση συμφωνώ, έστω και εάν διαφωνώ με το είδος της αφυπνήσεως, την οποία διατείνονται ότι παρέχουν τα ανάλογα αποκρυφιστικά τάγματα. Αρνούμαι τον χωρισμό των ανθρώπων σε "μυημένους" και "βεβήλους" (συμφώνως προς τον χαρακτηρισμό που εφαρμόζουν αυτά τα τάγματα). Αρνούμαι την απόδωση αξίας στους ανθρώπους με κριτήριο τον βαθμό της μυήσεώς τους, διότι αυτό οδηγεί σκοπίμως σε μια ελιτική οργάνωση της κοινωνίας, στα πλαίσια της διασπάσεώς της σε διευθυντές και διευθυνομένους.\nΠροσβλέπω σε μια δημοκρατική κοινωνία, σε μια κοινωνία ισότητος έναντι και στο δικαίωμα της μυήσεως για όλους, όσους διαθέτουν την αγνότητα και καθαρότητα να διαβούν την μυητική πύλη, όπως οι Σοφοί του Ελληνικού Πνεύματος την έχουν υποδείξει. Πιστεύω σε μια μυητική διαδικασία, η οποία δεν αποτελεί προνόμιο ολίγων επιλέκτων, αλλά καθήκον δια κάθε μαχητή Άνθρωπο, κυρίως δια κάθε μαχητή Έλληνα, δεδομένου ότι ο καθαρμός και η αγνότης, ως μυητικές προϋποθέσεις, απευθύνονται εις όλους, καθότι δεν υπάρχει δραστικότερος καθαρμός και τελειοτέρα αγνότης από την ίδια την στράτευση στις επιταγές του Πνεύματος.\nΦρονώ ότι τα μυστήρια δεν αποτελούν συγκεχυμένες διαδικασίες, αλλά συγκεκριμένη ιερή πρακτική. Πιστεύω ότι δεν έχει νόημα οποιαδήποτε τελείωσις, η οποία χωρίζεται από τον αγώνα για την ελευθερία, από την προάσπιση των δικαίων της ανθρωπότητος, από την εφαρμογή ευαισθησίας απέναντι σε κάθε αναξιοπαθούντα.\nΔεν έχει όμως νόημα η επιδίωξις των Μυστηρίων, τα οποία απευθύνονται στους οφθαλμούς του Νοός, εάν δεν απεγκλωβιστούν προηγουμένως οι σωματικοί, αλλά κυρίως οι οφθαλμοί της ψυχής από την τοξικότητα. Αυτό συνεπάγεται ότι απορρίπτουμε την πλασματική "πραγματικότητα", που μας υποβάλλουν οι δυνάστες της ανθρωπότητος. Ότι αυτονομούμε την όρασή μας, ούτως ώστε να μπορέσουμε να εισέλθουμε στην Θεωρία.\nΟφείλουμε να αποδομήσουμε το πλασματικό και τοξικό βήμα προς βήμα με επιμονή, καρτερία, αποφασιστικότητα και συστηματική εργατικότητα, ώστε να μπορέσουμε να συναντήσουμε τον εαυτό μας. Ως πρόσωπα και ως κοινωνία.\nΣυχνά έχει γίνει επίσης λόγος τα τελευταία χρόνια, μετά την προβολή της ταινίας "MATRIX", για την πλασματική πραγματικότητα μέσα στην οποία είμαστε ενταγμένοι. Η Ορίζουσα, όπως χαρακτηρίσθηκε η διαδικασία καθορισμού της πλασματικής και τοξικής αναπαραγωγής μας, αποσκοπεί βαθμηδόν στην ολοκληρωτική μας αλλοτρίωση, στην εξόντωση δηλαδή του Ελληνισμού.\nΗ σύγκρουση με την ορίζουσα δεν είναι διαδικασία που αφορά μόνο την εξωτερική μας διάσταση. ΑΦΟΡΑ ΠΡΩΤΙΣΤΑ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΜΑΣ ΔΙΑΣΤΑΣΗ. ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΔΙΑΘΕΤΟΥΜΕ ΥΠΕΡΟΠΛΙΑ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΑΛΩΝ ΜΑΣ.\nΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΩΝ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΩΝ ΜΑΣ ΝΑ ΑΝΤΙΤΑΞΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΑΝΤΙΔΥΝΑΜΗ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΤΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ ΟΠΟΥ ΔΙΑΘΕΤΟΥΜΕ ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΥΠΕΡΟΧΗ ΟΠΟΥ ΘΑ ΔΙΕΞΑΧΘΕΙ Η ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ.\n2. Η "ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ" ΠΟΥ ΜΑΣ ΥΠΟΒΑΛΛΟΥΝ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ\nΗ κατάσταση η οποία επικρατεί σήμερα στην Ελλάδα, όσο κι αν πασχίζουν τα εξουσιαστικά κυκλώματα να πείσουν ότι πρόκειται περί κατάντιας, η οποία προέκυψε από μια δέσμη Ελλαδικών ιδιαιτεροτήτων, αποτελεί την συγκεκριμένη, επί μέρους εφαρμογή μιας ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ παγκόσμιας, δηλαδή πλανητικού εύρους πολιτικής, στην χώρα μας. Μετά την Ελλάδα ακολουθούν και άλλες χώρες, είτε του Ευρωπαϊκού νότου, είτε από αυτούς που θεωρούνται αδύναμοι κρίκοι στην φαύλο άλυσο της υπερχρεώσεως και χρηματιστικής διαστροφής. Μετά τον νότο ακολουθεί τον κέντρο και μετά το κέντρο ο βοράς, σε μια δοτή και στημένη πτώση των ντόμινο. Η ηγέτης δύναμις του συστήματος χαρακτηριστικά παρουσιάζεται να πλέει σε πελάγη προβλημάτων. Είδαμε πολύ γλαφυρά πριν δυο περίπου χρόνια, πόσο μοιραία για την παγκόσμια οικονομία ήταν η χρηματοπιστωτική κρίση στον τομέα των ακινήτων. Σαν συνέπεια του μεγάλου αριθμού αγοραστών κατοικιών στις ΗΠΑ, που δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στην αποπληρωμή των στεγαστικών δανείων, υποχρεώθηκε η Ελλαδική κυβέρνηση να δωρίσει ζεστό και ανύπαρκτο στα ταμεία του κράτους χρήμα ύψους 20 δις Ευρώ σε κάποιες εγχώριες τράπεζες. Και η Γερμανία για τον ίδιο λόγο δώρισε 750 δις σε κάποιες γερμανικές. Η υπάρχουσα αλληλοεξάρτηση - πραγματική ή στημένα πλασματική (και ποια εκ των δυο εκδοχών ισχύει ουδείς μπορεί να το καταδείξει με σαφήνεια, στην φάση κατά την οποία το χρήμα και οι αγορές υπόκεινται στην λογιστική αλχημία των χρηματιστικών κολοσσών, προσλαμβάνουσαι φαντασιακόν χαρακτήρα) - είναι τόσο ισχυρή, που το φτέρνισμα ενός μερμυγκιού στο χρηματηστήριο του Τόκυο μπορεί να ξηλώσει τειχεία στις τράπεζες στο Παρίσι. Ενδιαμέσως έχει καταστεί προφανές, ότι όλο το παραμύθι για τους "κακούς", "σπάταλους" και "τεμπέληδες"Έλληνες, που έφεραν την χώρα από καθαρά εσωτερικές, δικές τους επιλογές σε καθεστώς υπερχρεώσεως και επιτηρήσεως θυμίζει κάτι από κροκοδείλια δάκρυα μαστρωπού, που δήθεν έπεσε θύμα απιστίας, εξωθώντας σε αλκοολισμό την δήθεν αραβωνιάρα, για την κατεβάσει στην συνέχεια στο πεζοδρόμιο, ώστε να μπορεί ο ίδιος να ικανοποιεί το πάθος του για κόκα.\nΑυτή η εκτίμηση δεν συνεπάγεται, ότι η Ελλάδα δεν διακρίνεται από ιδιαιετερότητες. Κάθε άλλο. Η επιλογή της συγκεκριμένης χώρας ως πιλοτικού χαρακτήρος προγράμματος για το ξέσπασμα κρίσεως σε συνθήκες υπερχρέωσης δεν είναι καθόλου τυχαία. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι θέτουν και κατανοούν το ζήτημα, ότι σε αυτήν την περίπτωση κάτι βρίσκεται υπό δοκιμήν. Η εν λόγω δοκιμή δεν είναι αφηρημένη και ούτε είδαμε ακόμη τις βασικές φάσεις που αυτή έχει προγραμματιστεί να περιλαμβάνει. Η πρώτη φάση, η οποία έχει ανατεθεί στον ΓΑΠ και το επιτελείο του, έχει οπωσδήποτε εκδηλωθεί ήδη. Παρά τον ζοφερό χαρακτήρα των όσων ζήσαμε σε αυτήν την φάση, θεωρώ ότι ακόμη δεν έχουμε δει σχεδόν τίποτε από τα δεινά, τις συμφορές και τις καταστροφές, που έχουν προγραμματιστεί σε βάρος όλων μας και που σύντομα πρτόκειται να εκδηλωθούν.\nΕπειδή όμως πάντοτε το επόμενο προάγεται μέσα από το προηγούμενο, θα έπρεπε να λάβουμε πολύ σοβαρά δυο από τις βασικότατες απερίφραστες εξαγγελίες του σημερινού "πρωθυπουργού":\nΗ πρώτη αφορά την απροκάλυπτα εξαγγελθείσα απεμπόληση της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας. Αυτή περιλαμβάνει -και η πλειοψηφία των κατοίκων του Ελλαδικού χώρου πλέον θεωρεί ότι αυτή δεν αποτελεί μόνο απειλή, αλλά ήδη εφαρμόζεται το πρώτο στάδιο της - όχι μόνο διοικητικού χαρακτήρα μετατροπή της χώρας από καλυμμένο σε ανοικτό προτεκτοράτο ξένων δυνάμεων. Αυτό το οποίο βαθμηδόν συντελείται, είναι ο ακρωτηριασμός της εδαφικής ακεραιότητος της χώρας, με την προγραφή προς απόσκιση και προσάρτηση σε γειτονικές χώρες πληθώρας περιοχών της επικράτειάς της. Τα σύνορα στα οποία προδικάζεται να περιορισθεί η Ελλάς είναι περίπου αυτά, τα οποία ίσχυαν στα μέσα του πρόπερασμένου αιώνος. Ο αγώνας δηλαδή για εθνική ολοκλήρωση πέντε γενεών, που έχυσαν το αίμα τους, ούτως ώστε να επεκταθεί η εθνική επικράτεια έστω στα αγρίως καρατομημένα σημερινά όρια, κρίνεται προϊόν που διατίθεται για ξεπούλημα από τις δυο γενεές, στις οποίες και εμείς ανήκουμε και βρίσκονται σήμερα στα πράγματα, για την επίτευξη των πλέον ποταπών στόχων. Ο ονειδισμός, ο οποίος απειλούμεθα να επωμισθούμε, εφ΄ όσον δεν πράξουμε τα δέοντα, ακολουθούντες τις υπεκφυγές καθήκοντος που μέχρι σήμερα μας χαρακτήρισαν, κινδυνεύουμε να μας απαξιώσει ως τις δυο πλέον άχρηστες, ρυπαρές, κοινωνικά και εθνικά αναίσθητες γενιές, που αναπτύχθησαν σε αυτόν τον τόπο από την έναρξη της ιστορίας του μέχρι σήμερα.\nΤο δεύτερο ζήτημα αφορά την απροκάλυπτα ομολογημένη προώθηση της εθνικής, δημογραφικής και πολιτιστικής αλλοίωσης της Ελλάδος, μέσω της εφαρμογής κρατικής βίας, σε τέτοιο βαθμό, που οι γηγενείς να αποτελούν σε πρώτη φάση μεσοπρόθεσμα μια μικράν μειοψηφίαν των κατοικούντων την χώραν και στην επόμενη φάση να εκδιωχθούν και να εξοντωθούν πλήρως.\nΓια την επιβολή αυτών των σχεδίων, αφού προηγουμένως αναπτύχθηκε μια τεράστια τοξικότητα των ψυχοσωματικών δεδομένων, επενεργώσα πλέον και την βαθμιαία αλλοίωση του γενετικού κώδικος των ημεδαπών, στην συγκεκριμένη φάση επιχειρείται η εφαρμογή ενός συνδρόμου, το οποίο θα χαρακτήριζα σύνδρομο της Μέδουσας, προσφεύγοντας ταυτοχρόνως και στον ανάλογο αρχαιοελληνικό μύθο. Έστω κι αν μας έχουν αποκόψει από την μυθολογική μας συνέχεια, με την μετάγγιση της σαθρής παρανόησης, ότι η αξία και η εφαρμογή των μύθων δεν μπορεί να ανταποκρίνεται στις ανάγκες μιας "μοντέρνας" κοινωνίας, ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΔΕΝ ΠΑΥΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΤΕ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΙ ΔΙΑΤΗΡΩΝΤΑΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΗΝ ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΑΞΙΑ ΤΟΥΣ ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΔΕΙΚΝΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΤΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΩΤΗΡΕΙΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΑΠΕΙΛΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΑΝΑΛΟΓΕΣ ΠΟΙΟΤΗΤΕΣ ΜΕ ΑΠΕΙΛΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ. Οι μύθοι κωδικοποιούν αλήθειες, οι οποίες ανάγονται στα ιδιαίτερα δεδομένα κάποιων φύλων και φυλών, ώστε να αγκυρώσουν και να μεταφέρουν στο μέλλον εμπειρίες αγώνων, οι οποίοι διεξήχθησαν επιτυχώς στο παρελθόν. Για να αξιοποιηθούν αυτά τα μηνύματα, οφείλουμε να δούμε μέσα και πέρα από το ιστορικό στοιχείο - που μπορεί να περιλαμβάνουν εξ' ίσου κάποιοι μύθοι - εκείνα ακριβώς τα στοιχεία που κωδικοποιούν ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΑ.\nΚαι η ιστορία γενικά δεν είναι καθόλου φειδωλή με την παροχή διδαγματων, αρκεί εμείς να θέλουμε να τα αξιοποιήσουμε. Εδώ δεν πρόκειται μόνο για την μελέτη εποχών του απώτερου παρελθόντος, οι οποία μπορεί να συνδέεται με επίπονη προσπάθεια και καταβολή ερευνητικού κόστους. Η πρόσφατη ιστορική εμπειρία, δηλαδή η συγκεκριμένη ενασχόληση με σημαντικά γεγονότα της εποχής μας, τα οποία τα ζήσαμε άμεσα και είτε το επιθυμούμε, είτε όχι, αυτά έφτασαν μέσα από την καθημερινότητα ως εμάς, έχουν τεράστια αξία, εφ'όσον μας απασχολεί η συνειδητή και υπεύθυνη ενασχόληση με τα τεκταινόμενα. Η αξιολόγηση της πρόσφατης, ή και σχεδόν τρέχουσας ιστορικής εμπειρίας, έχει πολύ μεγάλη αξία, διότι μέσα από αυτή μπορούμε να μελετήσουμε την ψυχοσύνθεση και τον τρόπο δράσης των δεξαμενών σκέψεως, των οποίων χρώται η υπερεξουσία, για την επιβολή των στόχων της. Η πρακτική π.χ. της Ιεράς Συμμαχίας χαρακτηρίσθηκε από κάποιες σταθερές διαρκείας, ασχέτως εάν αυτές εφαρμόστηκαν κατά την εποχή που ο Μέττερνιχ ήταν ενεργός, ή την εποχή που αυτός είχε βγει στην σύνταξη.\nΜια περίπτωση, κατά την οποία εφαρμόστηκε το σύνδρομο της Μέδουσας και η οποία βρίσκεται πολύ κοντά μας ήταν η διάλυσις της Γιουγκοσλαβίας μέσω του εμφυλίου πολέμου, που έντεχνα επιβλήθηκε εξωθεν και της επιθέσεως του ΝΑΤΟ εναντίον της Σερβίας. Δυστυχώς αυτό το σύμπλεγμα γεγονότων δεν μας απασχόλησε κατ' ουδένα τρόπον στον βαθμό που είναι απαραίτητος.\nΤο πρώτο που οφείλαμε να έχουμε αποτιμήσει - προβαίνοντας και στον αντίστοιχο παραλληλισμό με τα δικά μας πρόσφατα χουνέρια - είναι ότι η οικονομική κρίση στην Γιουγκοσλαβία προηγήθηκε της εθνικής συμφοράς, δηλαδή της διαλύσεως του κρατικού της μορφώματος δια του εμφυλίου πολέμου. Και θα το επαναλάβω: Τα τεχνάσματα που μηχανεύονται οι δεξαμενές σκέψεις στις εκάστοτε φάσεις είναι συχνά πανομοιότυπα. Τις ονόμασαν "δεξαμενές σκέψης". Ίσως άρμοζε καλύτερα ο χαρακτηρισμός "μπιντέδες διαστροφικών επινοήσεων".\nΜέσω της οικονομικής κρίσης, που προηγήθηκε της εθνικής διαλύσεως στην Γιουγκοσλαβία, όταν ο κόσμος στηνόταν ουρές μπροστά στις τράπεζες, για να αλλάξει την μιά μέρα τα χρήματά του από δηνάρια σε μάρκα και την επομένη για το ανάπαλιν, σε κατάσταση όπου ο πληθωρισμός είχε γίνει τεράστιος, έμπαιναν εκεί οι βάσεις για την εφαρμογή του συνδρόμου της Μέδουσας. Ποιο είναι αυτό το σύνδρομο, περιγράφει ο μύθος: Όποιος κοίταζε το κεφάλι της Μέδουσας πάθαινε σύγκρυο και έμενε μεταίωρος, τουτέστιν πάθαινε σοκ και κοκάλωνε.\nΕπιτρέψτε μου σε αυτό το σημείο την εξής ερώτηση, αγαπητές φίλες και φίλοι: Αναρωτηθήκατε ποτέ ένεκα ποιου λόγου βλέπουμε στις απεικονίσεις αρχαίων μαχητών επί των ασπίδων τους να εικονίζεται συχνότατα η κεφαλή της Μέδουσας; Το επιχείρημα, ότι αυτό συμβαίνει ένεκα της ασπίδος που εδώρησε η Αθηνά στον Περσέα, ώστε να μπορέσει αυτός να δει την Μέδουσα μέσω του αντικατοπτρισμού της στο εσωτερικό της ασπίδος και να μπορέσει να την αντιμετωπίσει χωρίς να υποστεί το σύνδρομο του συγκρύου, προφανώς ευσταθεί. Όχι όμως ως περιγραφική αναπαράστασις των δεδομένων του μύθου, αλλά κυρίως ως επίγνωσις του κωδικοποιημένου μυνήματός του.\nΜετά τον τοξικό εκφυλισμό, οι δυνάμεις που απεργάζονται την διάλυση της Ελλάδος και τον αφανισμό των Ελλήνων εφαρμόζουν και εδώ το σύνδρομο της Μέδουσας, μέσω της υπερχρεώσεως και την επιβολή καθεστώτος επιτηρήσεως. Ο μετεωρισμός ένεκα συγκρύου, ή το κοκάλωμα λόγω σοκ, έχει αρχίσει βαθμιαίως να επέρχεται και θα εντείνεται συνεχώς, όσο κλιμακώνεται η πολιτική του συνδρόμου. Ήδη η επιβίωσις απαιτεί την καταβολή για την όπως - όπως αντιμετώπιση των βιωτικών προβλημάτων ενός μάξιμουμ της υπάρχούσης ενεργείας των πολιτών. Σε συνθήκες τοξικότητος μάλιστα, όπου η ενεργειακή στάθμη των ανθρώπων είναι ιδιαίτερα πεσμένη. Μέσα στον οχετό της υποβολής αξεπέραστων αδιεξόδων από τα ΜΜΑΠΕ (μέσα μαζικού αποπροσανατολισμού και πλύσεως εγκεφάλου) την κλιμακούμενη και στημένη αυτοαπαξίωση των δήθεν πολιτικών φορέων κάθε χρώματος και αποχρώσεως, την συνεχή επανάλειψη της απειλής, ότι σύντομα επέρχεται κατάρρευση του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος, την υποβολή της απειλής, ότι ο μεγάλος αδελφός, ο αντίχριστος και ο γκοντζίλα πήρανε αμπάριζα και έρχονται να μας φάνε, πάρα πολλοί άνθρωποι μετεορίζονται σε σύγκρυο, κακαλώνουν σοκαρισμένοι, συνθηκολογούν και θεωρούν μοιρολατρικά πάσα αντίδραση άσκοπο και εκ των πραγμάτων ανέλπιδο.\nΓνωρίζοντας στα βασικά σημεία τον τρόπο διαστροφικής "σκέψης" των "εγκεφάλων", οι οποίοι χειρίζονται τα κομβία και τους μοχλούς της κοινωνικής μηχανικής, μπορούμε με σχετική βεβαιότητα να ισχυριστούμε, ότι μετά το σύνδρομο της Μέδουσας, θα εφαρμοστεί το σύνδρομο του "Τιτανικού" ως β΄φάση, το οποίο συνίσταται στην επιβολή καταστάσεως πανικού μέσα από εφαρμογή απροσμέτρητου χάους. Όπως στην περίπτωση της Γιουγκοσλαβίας ακολούθησε η εθνική καταστροφή της οικονομικής κατάρρευσης, πάντοτε ως λαγοί που πηδούν έξω από το ημίψηλο ταχυδακτυλουργού της υπερεξουσίας.\n"Ο Θεός να μας έχει καλά, για να ανταμώνουμε βρε και να ξεφαντώνουμε βρε", που τραγουδάει κι ο Σαββόπουλος. Εδώ θα είμαστε με την βοήθεια του Θεού και τον Απρίλη, για να κάνουμε παιχνίδι, με τον ήλιο στο ζώδιο του Κριού, αλλά αυτήν την φορά και τον πλανήτη Ουρανό μέσα και θυμηθείτε το , ότι ο Απρίλιος με το καλό και ζωή ν' άχουμε, δεν θα καταγραφεί στην πολιτική μνήμη αυτού του τόπου κυρίως ένεκα του πραξικοπήματος της 21ης, αλλά για τα όσα το 2011 εικάζεται να μας φέρει.\n"Καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια" και όταν η ΘΕΑ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΕΔΟΥΣΑ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΑΣΠΙΔΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΜΕ ΝΑ ΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΟΥΜΕ ΕΝΝΟΕΙ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΑΝΘΡΩΠΟ.\nΛαέ μου, εάν ήξερες πόση δύναμη κρύβει ο εσωτερικός άνθρωπος μέσα σου, θα γίνονταν κάθε μέρα σεισμοί στην Αλάσκα, όπου εδρεύει το σύστημα HAARP, με το οποίο γίνονται πλέον οι σεισμοί.\nΌταν ο Σωκράτης είπε στον Αλκιβιάδη, ότι εφόσον αυτός θέλει να ηγηθεί της πόλεως, αυτός οφείλει να γίνει εραστής του, ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΤΟΥ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΟΝ ΟΦΘΑΛΜΟ (στον Διάλογο του Πλάτωνος "Αλκιβιάδης Α΄" ) σκέφθηκε άραγε καθόλου τον δικό μας αρκουδιάρικο ερωτικό νταλκά, την δική μας μανική στύση, στις συνθήκες ελλείψεως του έρωτα στην εποχή της πανούκλας, τα ωραία όργια των Ελλήνων στη φάση που ξεδιπλώνουν ως λάβαρο τον εσωτερικό άνθρωπο μέσα σε μια λαίλαπα πνευματικού πυρός στην διαδικασία εξοντώσεως του θηρίου;\nΚαι εάν οι εθνικοσοσιαλιστές πέτυχαν να δομήσουν τον ισχυρότερο σύγχρονο στρατό - που υπήρξε ο αναφανδόν νικητής του Β΄ΠΠ., έστω κι αν εξοντώθηκε αυτός ύπουλα εκ των έσω, καθότι το όλο σκηνικό ήταν στημένο - αναβιώνοντας το σαμανιστικό ασυνείδητο του γερμανικού λαού, τι θα συμβεί όταν οι Έλληνες θέσουν σε κίνηση εκείνες τις δυνάμεις, που δημιούργησαν τον άθλο του Πολιτισμού;\nΤι θα συμβεί, όταν η Μέδουσα δει το είδωλό της να αντικατοπτρίζεται στην εσωτερική πλευρά της ασπίδος στα στιβαρά χέρια χιλιάδων Ελλήνων, που τους δώρισε Η ΣΟΦΙΑ;\nΉ νομίζετε ότι αυτοί δεν υπάρχουν;\nΚάντε ένα σύντομο περίπατο στα νεκροταφεία τεράτων και μετά κοιταχθείτε στον καθρέπτη της ψυχής σας, αφού τον ξεσκονίσετε, πριν προβάλλει το αιχμηρό κρύσταλλο του νοός.\nΑναρτήθηκε από botilastopelagos στις 5:16 μ.μ. 2 σχόλια:\nΕΥΧΟΜΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΥΓΕ...\nΤΑ ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΔΟΘΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑ ...\nΜΑΛΛΟΝ ΜΠΕΡΔΕΨΑΤΕ ΤΟ ΣΩΒΡΑΚΟ ΜΕ ΤΗΝ ΓΡΑΒΑΤΑ ΑΞΙΟΤΟ...\nΗ ΕΛΛΕΙΨΗ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΠΑΝΟΥΚΛΑΣ - ΣΥΝ...


Musee des Arts Et Traditions de la Vallee de Draa (Zagora, Μαρόκο) - Κριτικές\nMusee des Arts Et Traditions de la Vallee de Draa: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: Musee des Arts Et Traditions de la Vallee de Draa\nMusee des Arts Et Traditions de la Vallee de Draa, Zagora - Κριτικές\nΝο 4 από 6 δραστηριότητες - Zagora\nKasbah Ziwana Ksar Tissergate, Zagora 47900, Μαρόκο\nΩραία φτωχη διακοσμηση των δωματιων museum, όχι πολύ φανταχτερό αλλά ωραίο να βλέπει κανείς. " Petros , Keratsini για να δείτε πόσο δύσκολη ήταν η ζωή εκεί πριν από μερικά χρόνια.\nΤι υπέροχο μικρό μουσείο κρυμμένη μέσα σε ένα ksar 8χλμ από Ζαγορά. Οι οθόνες είναι χτισμένο σε τρία επίπεδα του Σώματος και να περιγράφουν τον τρόπο ζωής για τις διαφορετικές φυλές που ζει η Draa Valley. Επίσης γραπτές αιτιολογήσεις ψήφου σε γαλλικά και αγγλικά για...να προσθέσετε την έκκληση της αυτό το εκκεντρικό μικρό μουσείο. Κόστος είναι μόνο μερικά ντίρχαμ.Περισσότερα\nΑυτό είναι ένα πραγματικά Ποσότ μουσείο με πολλά στοιχεία της περιοχής. Εάν ενδιαφέρεστε για τον πολιτισμό και την ιστορία Berber θα τη βρείτε ενδιαφέροντα. Το κτήριο διαθέτει πολλές αρκετά απότομες σκάλες οπότε ίσως δεν είναι κατάλληλο για κάποιον με περιορισμένη ευελιξία. Όταν φτάσαμε, ήταν σκοτεινό...και θεωρήσαμε ότι ήταν κλειστό, αλλά ένας ηλικιωμένος εμφανίστηκε και άνοιξαν για εμάς ... πολύ φθηνό εισόδου.Περισσότερα\nΔείτε και τα 13 κοντινά ξενοδοχείαΔείτε και τα 15 κοντινά εστιατόριαΔείτε και τα 39 κοντινά αξιοθέατα\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Musee des Arts Et Traditions de la Vallee de Draa και από προηγούμενους επισκέπτες.