ΗΦΑΙΣΤΟΣ : 11/20/13\nΣήμερα η κε του μπλοκ αναδημοσιεύει ένα ακόμα απόσπασμα από το κείμενο του πγ της κετουκε στο τρέχον τεύχος της κομεπ, για την «πορεία αποκατάστασης του επαναστατικού χαρακτήρα του κκε». Πρόκειται για το τελευταίο μέρος του κειμένου και περιλαμβάνει τις εκτιμήσεις του πγ για τη στρατηγική του κόμματος από το 88’ ως και τις μέρες μας, με την προγραμματική επεξεργασία του 19ου συνεδρίου. Ο τίτλος του κειμένου είναι δικός μου, όπως άλλωστε και ο χρονικός διαχωρισμός. Επέλεξα να τα αναδημοσιεύσω γιατί θεωρώ ότι αφορούν μία πολύ σημαντική περίοδο με κρίσεις και συμπεράσματα για την πορεία του κόμματος, που διατυπώνονται για πρώτη φορά –σε τέτοια έκταση και με τόση σαφήνεια τουλάχιστον- κι αξίζει συνεπώς να σημειωθούν και να αναδειχθούν.\nΠαραλείπω συνειδητά το ενδιάμεσο κομμάτι, που είναι ίσως και το πιο ουσιαστικό μέρος, για τα ιδεολογικά-θεωρητικά προβλήματα στην προγραμματική αντίληψη του κόμματος μεταξύ των δύο κρίσεων του 68’ και του 91’. Η αναδημοσίευση αυτή (που είναι κι η τελευταία) δεν έχει το νόημα να αποτρέψει τον αναγνώστη να αγοράσει της κομεπ, αλλά αντιθέτως να του εγείρει το ενδιαφέρον για να την πάρει και να διαβάσει προσεκτικά ολόκληρο το κείμενο. Καλή ανάγνωση.\nΗ απόφαση της Ολομέλειας της Κε του Δεκέμβρη του 1988 επικύρωσε το πόρισμα της ομάδας εργασίας ΚΚΕ-ΕΑΡ, το εκτίμησε ως μια πρώτη προσέγγιση ανάμεσα στα δύο κόμματα σε βασικά θέματα, με συγκλίσεις που επιτεύχθηκαν με αμοιβαίες υποχωρήσεις. Εκτιμούσε ότι μπορούσε να συμβάλει στη διαμόρφωση μιας προγραμματικής διακήρυξης των δυνάμεων της Αριστεράς και της προόδου, που θα έβαζε τις βάσεις ενός συνασπισμού μακράς πνοής, αποτελούσε επίσης κείμενο προετοιμασίας του εκλογικού προγράμματος, με τη συμβολή των απόψεων και των ιδεών όλων των δυνάμεων που θα έπαιρναν μέρος σ’ αυτόν (σελίδα 147 των ντοκουμέντων «Από το 12ο στο 13ο Συνέδριο του ΚΚΕ»).\nΣημειωνόταν επίσης ότι το κοινό πόρισμα της ομάδας εργασίας ΚΚΕ-ΕΑΡ διέρρευσε από την επιτροπή που το επεξεργαζόταν πριν να έλθει στο ΠΓ και στη συνέχεια στην ΚΕ για συζήτηση κι απόφαση. Αποτελεί κι αυτό ένα δείγμα, ανάμεσα σε χιλιάδες άλλα, για το πώς οι οπορτουνιστές μέσα κι έξω από το Κόμμα προσπαθούσαν να το φέρουν προ τετελεσμένων γεγονότων. Δεν είναι βέβαια ζήτημα του παρόντος κειμένου η συζήτηση για τα γενικά και ειδικά προβλήματα που συνδέθηκαν και με τη διαδικασία συγκρότησης του «Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου».\nΚάτω από το παραπάνω πρίσμα, στις εκλογικές αναμετρήσεις της περιόδου 1989-1991 το Κόμμα δεν κατέβηκε αυτοτελώς στις εκλογές, αλλά ως «Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου»· πήρε μάλιστα στην πλάτη του την ευθύνη να πριμοδοτήσει και βουλευτές που ανήκαν στις άλλες δυνάμεις του φορέα, πριν απ’ όλα της οπορτουνιστικής ΕΑΡ ή πρώην «ΚΚΕ εσωτερικού». Στο ίδιο πλαίσιο έγινε ενιαία κοινοβουλευτική ομάδα, αναστάλθηκε μέρος της δραστηριότητας της ΚΝΕ, όπως το Φεστιβάλ, που διοργανώθηκε ως του «Συνασπισμού».\nΤο 1989 το ΚΚΕ, με απόφαση της ΚΕ και του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΟΔΟΥ, προχώρησε στη συμμετοχή σε κυβέρνηση συνεργασίας μεταβατικής-υπηρεσιακής και όχι κανονικής προγραμματικής, αρχικά με τη ΝΔ και στη συνέχεια και με τη συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ. Οι λόγοι σχηματισμού ης πρώτης κυβέρνησης, με τη ΝΔ είναι γνωστοί, να κερδηθεί ο απαιτούμενος χρόνος μέχρι τις επόμενες εκλογές ώστε να μην παραγραφεί το σκάνδαλο Κοσκωτά, το οποίο από σκοπιμότητα, πριν απ’ όλα από την πλευρά της ΝΔ, μετατράπηκε σε μείζον πολιτικό πρόβλημα ώστε να διευκολυνθεί η επιστροφή της στη διακυβέρνηση ύστερα από 8 χρόνια ΠΑΣΟΚικής θητείας. Η δεύτερη κυβέρνηση με τη συμμετοχή και του ΠΑΣΟΚ έγινε με στόχο να αποκλειστούν οι αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις σε μια περίοδο που το πρώτο κόμμα δεν είχε την απαιτούμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να διαμορφώσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Δεν είναι της πρόθεσης του κειμένου να προχωρήσει σε μια πιο λεπτομερειακή ανάλυση της περιόδου εκείνης, που σίγουρα η επιλογή της συγκυβέρνησης όξυνε την κρίση που υπέβοσκε στο Κόμμα και η οποία με ευθύνη των δεξιών κι «αριστερών» οπορτουνιστών είχε μεταφερθεί μελετημένα και μέσα στην ΚΝΕ. Και οι δύο ομαδοποιήσεις, που δρούσαν καθαρά ως φράξιες, αλληλεπικαλύπτονταν και αλληλοσυνεργάζονταν, δεν ασκούσε κριτική η μία στην άλλη, ενώ εμφανίζονταν με εκ διαμέτρου διαφορετικές απόψεις. Στην πραγματικότητα συνέβαινε το αντίθετο. Είχαν πλήρη σύμπνοια μεταξύ τους όσον αφορά την πολεμική κατά της πλειοψηφίας της ΚΕ με στόχο την αλλοίωση του επαναστατικού χαρακτήρα του Κόμματος, την ανοιχτή απομάκρυνσή του από το μαρξισμό-λενινισμό.\nΔε θα σταθούμε επίσης στη στάση των περίφημων συμμάχων των οπορτουνιστών στο πλαίσιο του τότε ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ που, μόλις ξέσπασε ανοιχτά η κρίση στο Κόμμα, έπαιρναν αποστάσεις –οι περισσότεροι- στο σχηματισμό των δύο κυβερνήσεων για να στριμώξουν το Κόμμα στη γωνία και ν’ ανοίξουν διαύλους επικοινωνίας με το ΠΑΣΟΚ.\n1. Η συμμετοχή και στήριξη των δύο κυβερνήσεων του 1989-1990 από τυπική πλευρά δεν αποτελεί παραβίαση του Προγράμματος του Κόμματος, δεδομένου ότι στη γενικότητά της ήταν ενταγμένη στη λογική της συνεργασίας και με αστικές πολιτικές δυνάμεις. Εκφραζόταν ακόμα και η αντίληψη ότι, όταν το αστικό πολιτικό σύστημα δυσκολεύεται εξασφαλίσει σταθερή αστική κυβέρνηση κι επομένως εμφανίζεται ένα είδος αστάθειας, που έχουν διαπαιδαγωγήσει το λαό να τη φοβάται αντί να την αξιοποιεί, τότε δεν είναι θέμα αρχής το Κόμμα να μετέχει ή να στηρίζει κυβέρνηση για τη σταθεροποίηση, που θα εξασφάλιζε βελτίωση της θέσης του.\nΓια πολλά χρόνια μετά από το 1974, κεντρικό πολιτικό αίτημα αποτέλεσε η διεκδίκηση της απλής αναλογικής όχι μόνο ως εκλογικό σύστημα που εξισώνει για όλα τα κόμματα τις προϋποθέσεις για την εκλογή βουλευτή, αλλά και ως σύστημα που μπορούσε να στερήσει από την αστική τάξη τη δυνατότητα μονοκομματικής κυβέρνησης, ως κλειδί για πολιτική συνεργασία, για την ανάδειξη του ΚΚΕ σε ρυθμιστή στο σχηματισμό κυβέρνησης.\n2. Η συμμετοχή του Κόμματος σε τέτοιες κυβερνήσεις φούντωσε μέσα στο Κόμμα τον οπορτουνισμό, που σήκωσε ανοιχτά κεφάλι μ’ επικεφαλής μέλη της ΚΕ και τον τότε ΓΓ Γρηγόρη Φαράκο.\n3. Ως επακόλουθο των αναλύσεών μας για το τι πραγματικά σήμαινε κρίση του πολιτικού συστήματος (που βεβαίως δεν ταυτίζεται με αδυναμία για ένα διάστημα να εξασφαλίσει σταθερή κυβέρνηση) ήταν η εκτίμηση ότι το σκάνδαλο Κοσκωτά και η διάψευση ελπίδων από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ μπορούσε να οδηγήσει στη μεγάλη αποδυνάμωσή του κι έτσι ν’ απελευθερωθούν οι εργατικές λαϊκές δυνάμεις που ήταν εγκλωβισμένες, να δυναμώσει ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ πολιτικά και κοινοβουλευτικά ή να σχηματιστεί μια νέα αντιιμπεριαλιστική αντιμονοπωλιακή σοσιαλδημοκρατία που θα ευνοούσε τη συνεργασία και νέο κυβερνητικό συνασπισμό στο πλαίσιο του αστικού κράτους, στο έδαφος του καπιταλισμού. Να έσπαγε δηλαδή η συσκευασία που έκλεινε μέσα το «καλό» και το «κακό» ΠΑΣΟΚ. Η άποψη για την «καλή» και «κακή» σοσιαλδημοκρατία κυριαρχούσε σε όλον τον 20ό αιώνα, σε πείσμα των πραγματικών εξελίξεων και των χιλιάδων αποδείξεων από την εποχή ακόμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και κυρίως από το διάστημα του Μεσοπολέμου.\n4. Η αποδυνάμωση του αστικού πολιτικού συστήματος μπορεί να συντελείται σταδιακά ή και με γρήγορους ρυθμού ανάλογα με την όξυνση των εσωτερικών αντιφάσεών του και την αντανάκλασή της στο εσωτερικό πολιτικό επίπεδο και σ’ επίπεδο διακρατικών συμμαχιών. Βέβαια πρόκειται για διαδικασία που επιδρά στις διαθέσεις της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, στην πρόοδο της πολιτικής συνειδητοποίησης, τον απεγκλωβισμό σε κάποια έκταση και βάθος από τη στρατηγική της καπιταλιστικής ανάπτυξης, και όχι γενικά γιατί υπάρχει δυσαρέσκεια εξαιτίας οικονομικών και κοινωνικών προβλημάτων σε θέματα ηθικής, δημοκρατίας, διαχείρισης απέναντι στα αστικά κόμματα.\nΟι εξελίξεις κατά το 2012, συμπεριλαμβανομένων και των εκλογών, προσφέρουν ισχυρή απόδειξη για το γεγονός ότι η κρίση για μεγάλα αστικά κυβερνητικά κόμματα δεν ταυτίζεται με την πραγματική αστική πολιτική κρίση. Ουσιαστική αποδυνάμωση του αστικού πολιτικού συστήματος δεν υπήρξε, όπως προέκυψε και από τις εκλογές του Ιούνη, όπου η παλιά διαχωριστική γραμμή «Δεξιά-αντιΔεξιά» πήρε τη μορφή «Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο».\nΤα επίσημα κόμματα της αστικής τάξης καταποντίστηκαν –ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ- κι όμως το αστικό πολιτικό σύστημα, όσο κι αν δεν μπορεί να διαχειρίζεται τη λαϊκή δυσαρέσκεια με την ίδια ευκολία, όσο κι αν δεν μπορεί να υπηρετείται από μονοκομματικές κυβερνήσεις, έχει σημαντικές εφεδρείες, ανάμεσα στις οποίες δεσπόζουσα θέση κατέχει ο ΣΥΡΙΖΑ.\nΗ ΠΟΡΕΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ\nΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΑΠΟ ΤΟ 1991\nΤο 14ο Συνέδριο αποτελεί τομή με την έννοια ότι προετοίμασε ιδεολογικά και πολιτικά την πορεία επαναστατικής ανασυγκρότησης του ΚΚΕ, κυρίως προετοίμασε τα επόμενα χρόνια το Πρόγραμμα του 15ου Συνεδρίου. Το Πρόγραμμα του 15ου Συνεδρίου, ως αποτέλεσμα της ωρίμανσης του Κόμματος, αλλά και συστηματικής μελέτης των εξελίξεων, στη βάση των επεξεργασιών εκτίμησης της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, της μελέτης της ιστορίας του Κόμματος, δηλαδή της στρατηγικής του την περίοδο 1949-1968, αντικαταστάθηκε με νέο Πρόγραμμα στο 19ο Συνέδριο.\nΣτο 15ο Συνέδριο το 1996 έμεινε ως παλιό, ανεδαφικό, αποπροσανατολιστικό αποτύπωμα στο νέο τότε Πρόγραμμα του Κόμματος μια φράση που συνιστούσε εκτίμηση πιθανότητας ανάδειξης, μέσω κοινοβουλίου, κυβέρνησης αντιιμπεριαλιστικών αντιμονοπωλιακών κοινωνικών δυνάμεων που, κάτω από προϋποθέσεις και στο βαθμό που έπαιρνε ριζικά μέτρα, μπορεί ν’ άνοιγε την επαναστατική διαδικασία. Στο Πρόγραμμα δεν ήταν σαφής (ως συνέπεια του επιπέδου της ωριμότητας, άρα και της ικανότητας ν’ απαλλαγούμε από λαθεμένες κληρονομημένες αντιλήψεις) η σχέση του Κόμματος με το Αντιιμπεριαλιστικό Αντιμονοπωλιακό Δημοκρατικό Μέτωπο, η στάση του Κόμματος απέναντι στο ενδεχόμενο σχηματισμού κυβέρνησης που θα εξέφραζε συμφέροντα αντιιμπεριαλιστικών αντιμονοπωλιακών δυνάμεων. Δεν υπήρχε ρητή αναφορά ότι το ΚΚΕ δεν έχει θέση σε καμία κυβέρνηση στο έδαφος του καπιταλισμού, ζήτημα που ξεκαθάρισε το 19ο Συνέδριο και ως αποτέλεσμα μελέτης της πείρας του 20ού αιώνα, τόσο του Κόμματος όσο και του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος. Με το τότε επίσης επίπεδο ωρίμανσης του Κόμματος, αλλά και τις περιορισμένες από τα ίδια τα πράγματα τότε δυνατότητες επεξεργασιών, οι προγραμματικές κατευθύνσεις αποτελούσαν περισσότερο μέτωπα πάλης και λιγότερο συνεκτικό και συμπυκνωμένο πρόγραμμα.\nΤο 15ο Συνέδριο ξεκαθάριζε ότι η συμμαχία δε συμπεριλαμβάνει όλα τα ενδιάμεσα κοινωνικά στρώματα, ούτε βεβαίως τμήματα της αστικής τάξης. Οι ελλείψεις στο Πρόγραμμα του Κόμματος, ορισμένες αμφισημίες δεν μπορεί να υποσκελίσουν τη μεγάλη σημασία του Προγράμματος του 15ου, που έλυσε το πιο βασικό ζήτημα, την κατάργηση των σταδίων, το σαφή προσδιορισμό του χαρακτήρα της επανάστασης ως σοσιαλιστικού, ζήτημα που δεν εξαρτάται από το συσχετισμό δυνάμεων, αλλά το χαρακτήρα της εποχής.\nΈχει ενδιαφέρον για το ζήτημα που διαπραγματεύεται το άρθρο αυτό ένα σημείο των Θέσεων της ΚΕ για το 14ο Συνέδριο, στη Θέση 38, στο οποίο δινόταν μια πλευρά στο ερώτημα: Αν η ένταση της κρίσης θα ήταν μικρότερη σε σύγκριση με την έκταση και το βάθος που πήρε. Συγκεκριμένα αναφερόταν:\n«Η ένταση και έκταση της κρίσης στο Κόμμα θα ήταν πολύ μικρότερη αν η προηγούμενη ΚΕ εξασφάλιζε τη σωστή προετοιμασία του 13ου Συνεδρίου και διαμόρφωνε όρους συζήτησης των διαφορετικών απόψεων, στην ουσία διαφορών, με βάση τις αρχές και τους κανόνες λειτουργίας του Κόμματος […] Η προσπάθεια που έκανε η πλειοψηφία της ΚΕ να συντεθούν οι διαφορετικές απόψεις ξεκινούσε από τη θέληση να αποτραπεί η ρήξη και διάσπαση. Η όλη μετασυνεδριακή πορεία απόδειξε ότι η σύνθεση μπορεί να γίνει μόνο στο βαθμό που υπάρχει κοινή ιδεολογική αφετηρία, ενιαία ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική δομή. Οι διαφορές όμως ήταν βαθύτατες και σε τελευταία ανάλυση αφορούσαν την αναγκαιότητα ύπαρξης Κομμουνιστικού Κόμματος και κομμουνιστικού κινήματος στην εποχή μας. Γι’ αυτό και η κρίση δεν μπόρεσε να αποφευχθεί».\nΕξάγεται λοιπόν ένα πολύτιμο, στην ουσία αυτονόητο συμπέρασμα. Σε περιόδους που για διάφορους λόγους ο οπορτουνισμός απειλεί το Κόμμα από τα μέσα ή δυσκολεύει ακόμα την αποτελεσματικότητά του, διαβρώνει την ιδεολογικοπολιτική του ενότητα, η ΚΕ έχει την ευθύνη να θέσει μπροστά στα μέλη του Κόμματος τις διαφορές και τα μέλη του Κόμματος μετά λόγου γνώσης κι ευθύνης να δώσουν λύση από τα κάτω προς τα πάνω. Σύνθεση διαφορών σε ιδεολογικό και προγραμματικό επίπεδο δεν μπορεί να γίνει, και, αν γίνει, τότε το Κόμμα μετατρέπεται σε οπορτουνιστικό και μόνο, γιατί εκφράζει συμβιβασμό ανάμεσα σε αντιδιαμετρικές απόψεις. Η λεγόμενη «ενότητα μέσ’ από τη διαφορετικότητα», η σύνθεση διαφορετικών απόψεων σε θέματα ιδεολογίας και προγράμματος, στο όνομα να μη γίνει διάσπαση, λειτουργεί ως ο πιο ασφαλής δρόμος για τη μετάλλαξη του Κόμματος ή για την αυτοπεριθωριοποίησή του, ακόμα και την αυτοδιάλυση που την γνωρίσαμε ως εξέλιξη σε πολλά κομμουνιστικά κόμματα μετά από το 1991.\nΤο ΚΚΕ μετά από το 19ο Συνέδριο είναι πιο δυνατό γιατί διαθέτει επεξεργασμένη επαναστατική στρατηγική που είναι προϊόν και της καθοδηγητικής μας κοσμοθεωρίας, του μαρξισμού-λενινισμού, αλλά και της συστηματικές μελέτης των εξελίξεων που συμβάλλουν στην ανάπτυξή της. Είναι πιο δυνατό γιατί είναι στην πρώτη γραμμή της συσπείρωσης και πάλης στα καθημερινά οξυμένα προβλήματα των εργαζομένων, γιατί με ουσιαστικό τρόπο παλεύει τη στρατηγική με τακτική ευέλικτη, αλλά και με συνείδηση ότι τα όρια της ευελιξίας της προσδιορίζονται από τη στρατηγική.\nΌ,τι κατάφερε το Κόμμα από το 1991, χρονιά της κρίσης και ολοκλήρωσης της νίκης της αντεπανάστασης στην ΕΣΣΔ, οφείλεται στο γεγονός ότι πάντα ήταν στενά δεμένο με την πάλη της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, ότι πάλεψε σθεναρά άλλοτε μ’ επιτυχία, άλλοτε με λάθη και αντιφάσεις τον οπορτουνισμό, ότι δε μετατράπηκε σε οπορτουνιστικό κόμμα, ότι είχε και έχει το σθένος να μελετάει κριτικά κι αυτοκριτικά την πορεία του, ν’ αναγνωρίζει λάθη και αδυναμίες δημόσια. Από την άποψη αυτή αξίζει να επαναλάβουμε την τελευταία φράση στην εισαγωγή του Β’ τόμου του Δοκιμίου Ιστορίας του Κόμματος: «Ασπίδα του Κόμματος είναι η ίδια η εργατική τάξη, οι πρωτοπόροι νέοι και νέες εργατικής και λαϊκής καταγωγής, οι συνειδητοί επιστήμονες και επιστημόνισσες, γιατί επιστήμη είναι αλήθεια, γιατί αλήθεια για την κοινωνική πρόοδο σημαίνει σοσιαλιστική κομμουνιστική προοπτική».\nΟ θρησκευτικός πουριτανισμός γίνεται το μέσο απόρριψης της προκλητικής χλιδής των πλουσίων εκμεταλλευτών και των ξένων συνεργατών τους, καθώς επίσης και ένα σύμβολο αποτίναξης της εθνικής, θρησκευτικής και εκκλησιαστικής αλλοτρίωσης\nΟ ισλαμισμός είναι ένα ρεύμα πολιτικού και ιδεολογικού χαρακτήρα, που έχει πάρει, τα τελευταία χρόνια, μεγάλες διαστάσεις. Οπως δείχνει και το όνομά του, εμφανίζεται με επίκεντρο τις χώρες κληρονόμους του αραβοϊσλαμικού πολιτισμού, δηλαδή τις χώρες όπου ο πληθυσμός είναι κατά πλειοψηφία ή καθ' ολοκληρίαν μουσουλμανικός. Η μορφή του είναι η μορφή της «ισλαμικής αναγέννησης» και η δημιουργία μιας κοινωνίας ιντρεγκριστικής με αφετηρία τη «Σαρία» (Ιερό νόμο του Κορανίου).\nΗ μεγάλη διάδοση του ισλαμισμού οφείλεται στην ύπαρξη ενός ολύ μεγάλου μέρους της ανθρωπότητας που είναι κληρονόμος της ισλαμικής παράδοσης. Σήμερα, ο αριθμός των μουσουλμάνων σε όλο τον κόσμο ασφαλώς ξεπερνά το 1.000.000.000, ενώ υπάρχουν πολλές χώρες που είναι κατ' εξοχήν ή τελείως μουσουλμανικές. Δεν είναι χωρίς ενδιαφέρον να παρατηρηθεί ότι, συνήθως, μουσουλμανικές είναι και οι κοινωνίες που σήμερα παρουσιάζουν και την εντονότερη δημογραφική κίνηση.\nΚατ' αρχήν, δεν είναι καινούρια η θρησκευτική μορφή πολιτικών αντιθέσεων, γενικά. Δεν είναι, μάλιστα, καινούρια ούτε η «ισλαμική» μορφή τέτοιων αντιθέσεων. Αν το δούμε από καθαρά ιστορική άποψη, μια τέτοια μορφή υπήρξε και η ίδια η επικράτηση του Ισλάμ στη Μέση Ανατολή στον 6ο-7ο αιώνα, που όλοι οι σημερινοί ιστορικοί ξέρουν πόσο επεισοδιακή ήταν τόσο αυτή καθ' εαυτή, όσο και από την πλευρά όσων είχαν προηγηθεί.\nΗ τάση δημιουργίας ισλαμικών ιντεγκριστικών** κρατικών σχηματισμών δεν είναι καινούρια και δεν εμφανίζεται, όπως γενικά πιστεύεται, στο Ιράν το 1979. Στη Σαουδική Αραβία, π.χ., αυτό ήταν πολύ φανερό και, μάλιστα, διακηρυγμένο εδώ και πολλά χρόνια.\nΚάποια φαινόμενα ενός ιδιόμορφου ισλαμικού ιντεγκρισμού παρουσιάστηκαν στο παρελθόν και σε συνθήκες απροσδόκητες και πέρασαν τότε μάλλον απαρατήρητες, τουλάχιστον από το πλατύ κοινό. Σαν μια τέτοια εκδήλωση, μπορούμε (και, ίσως, πρέπει) να θεωρήσουμε τη δραστηριότητα του Μάλκολμ Λιτλ (πιο γνωστού σαν «Μάλκολμ Χ») στις ΗΠΑ στις αρχές της δεκαετίας του '60. Ο γνωστός αυτός ηγέτης των νέγρων των ΗΠΑ στράφηκε προς το Ισλάμ και πήγε και στη Μέκκα, όπου και προσκύνησε. Η οργάνωση της οποίας ήταν αρχηγός ονομαζόταν «Μαύροι Μουσουλμάνοι». Αρχισε, μάλιστα, να εκδίδει και εφημερίδα με τον τίτλο «Muhammad speaks» (Ο Μωάμεθ μιλά).\nH φύση του ισλαμισμού είναι ένα φαινόμενο πολυσχιδές και πολύπλευρο.\nΩς ένα βαθμό είναι αναπόφευκτο αποτέλεσμα της ιστορικής εξέλιξης που θα υπήρχε οπωσδήποτε και σε οποιεσδήποτε συνθήκες. Δεν μπορούμε, π.χ., σοβαρά και έντιμα να απαιτήσουμε από τον αραβοϊσλαμικό πολιτισμό, που πήρε τεράστιες και, ουσιαστικά, παγκόσμιες διαστάσεις, να μην έχει πολιτικοϊδεολογική επιρροή.\nΣτις συγκεκριμένες συνθήκες, ο ισλαμισμός αποτελεί εκδήλωση, με διαφόρους βαθμούς συνειδητής έκφρασης, των «ιστορικών αντανακλαστικών» διαφόρων δυνάμεων.\nΑ. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στα μάτια πλατιών μαζών των εργαζομένων, το Ισλάμ είναι μια μαζική αντίδραση ενάντια στα δεινά της ιμπεριαλιστικής επέκτασης. Η επέκταση αυτή έχει για τους λαούς αυτούς οδυνηρές συνέπειες. Η πορεία αυτή χαρακτηρίζεται ακόμη και από φαινόμενα εκτεταμένων καταστροφών, από μια ένταση, συχνά επικίνδυνη και απειλητική, της εκμετάλλευσης, που γίνεται ακόμη βαρύτερη ακριβώς γιατί είναι «ξένη». Η διείσδυση του ιμπεριαλισμού συνοδεύεται από φαινόμενα πολύ συχνά ακραίας εθνικής καταπίεσης και ταπείνωσης, από τη μετατροπή (και, ακόμη χειρότερα, από την αίσθηση της μετατροπής) σε «ανθρώπους δεύτερης αξίας». Η «επιστροφή στο Ισλάμ» γίνεται, έτσι, ένα εργαλείο αντίστασης, ένα μέσο αντιμετώπισης μιας πραγματικότητας που γίνεται όλο και πιο αβίωτη, όλο και πιο καταπιεστική. Ο θρησκευτικός πουριτανισμός γίνεται το μέσο απόρριψης της προκλητικής χλιδής των πλουσίων εκμεταλλευτών και των ξένων συνεργατών τους, καθώς επίσης και ένα σύμβολο αποτίναξης της εθνικής, θρησκευτικής και εκκλησιαστικής αλλοτρίωσης.\nH ιμπεριαλιστική διείσδυση, ακόμη και μέσα σε συνθήκες υποδούλωσης, φέρνει μαζί της τον εκσυγχρονισμό, ακριβέστερα την τάση εκσυγχρονισμού. Μια τάση πολύ ανώμαλη και ανόμοια, που πληρώνεται πολύ ακριβά, που έχει πολύ έντονα, επικίνδυνα ή ακόμη και απειλητικά χαρακτηριστικά, αλλά που είναι πραγματική. Η τάση αυτή απέκτησε νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά στην περίοδο της αναμέτρησης των δυο συστημάτων, καθώς ο ιμπεριαλισμός αναγκάστηκε να κάνει μια σειρά παραχωρήσεις, συχνά σημαντικές, και πήρε ακόμη πιο πολλά νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά στη δεκαετία του '70, όταν η κρίση του πετρελαίου συσσώρευσε μεγάλα κεφάλαια στην περιοχή των ισλαμικών και ιδιαίτερα των αραβικών χωρών. Η εισροή των κεφαλαίων αυτών έδωσε νέα ώθηση στις κοινωνικές διαδικασίες ανάδειξης νέων κοινωνικών δυνάμεων. Στον αραβικό χώρο, δημιουργείται ο τύπος του «κράτους - εισοδηματία», που αναφέρει ο Λένιν και άλλοι μελετητές του ιμπεριαλισμού των αρχών του 20ού αι. και, μάλιστα, σε μορφή ίσως πιο εμπεριστατωμένη. Εχει, π.χ., αποδειχθεί ότι κράτη που δεν έχουν μεγάλη έκταση ή πληθυσμό, αλλά που έχουν μεγάλα έσοδα από το πετρέλαιο, όπως, π.χ., το Κουβέιτ, το Μπαχρέιν, το Κατάρ, το Ομάν κλπ., θα μπορούσαν να ζήσουν μόνο με τις προσόδους από τις επενδύσεις των εσόδων τους από το πετρέλαιο στην παγκόσμια αγορά, ακόμη και χωρίς να συνεχίσουν τις εξαγωγές πετρελαίου.\nΗ εξέλιξη αυτή δεν ήταν δυνατόν να μη δημιουργήσει στρώματα που θέλουν να «γίνουν κάτι», να παίξουν επιφανή ρόλο στα διεθνή πράγματα, για να μην πούμε ακόμη και να πάρουν τη θέση του ιμπεριαλισμού. Αλλωστε, το φαινόμενο της «ανανέωσης - και - κινητοποίησης» των διαφόρων στρωμάτων και πλευρών του αστικού στοιχείου του αραβικού κόσμου στις τελευταίες δεκαετίες είναι πλέον πασιφανές.\nΤο φαινόμενο αυτό συχνά σχετίζεται, κατ' αρχήν, και με αντιθέσεις στο εσωτερικό των δυνάμεων αυτών.\nβ) Από την άλλη μεριά, τα στρώματα που συνδέονται με τους πιο συγχρόνους τομείς, κυρίως τη βιομηχανία και, κυρίως, τον ισχυρό κρατικό τομέα, τις εισαγωγές κλπ. Τα στρώματα αυτά είναι από την ίδια τη φύση των απασχολήσεών τους συνδεδεμένα με τη «Δύση» - ακριβέστερα, στραμμένα προς αυτή.\nΜια από τις πιο μεγάλες και μακρόχρονες εκστρατείες της ανεξάρτητης Αλγερίας ήταν ο «εξαραβισμός της χώρας». Τα κίνητρα αυτής της εκστρατείας είναι πολλά και ποικίλα. Ενα από αυτά είναι, αναντίρρητα, ο φόβος του πραγματικού κινδύνου εξάλειψης του αραβικού χαρακτήρα της χώρας. Αρκεί να πούμε ότι, στις αρχές της δεκαετίας του '60, σε σύνολο πληθυσμού όχι πάνω από 10.000.000, τα 2.500.000 είναι άμεσα ευρωπαϊκής καταγωγής και ένα μεγάλο μέρος (ίσως, μάλιστα, η πλειοψηφία) του ιθαγενούς πληθυσμού μιλά μόνο γαλλικά.\nΣε άλλες περιπτώσεις, η εφαρμογή δεν είναι τόσο φανερή. Γενικά, μπορούμε να πούμε ότι η προτίμηση που δείχνουν στον ισλαμισμό οι μεσαίες και ανώτερες τάξεις των μουσουλμανικών χωρών έχει ένα βαθύτερο ιδεολογικό νόημα: Αποδοχή των στασιαστικών κηρυγμάτων του ισλαμισμού, αλλά μόνο εφόσον θα είναι προς όφελός τους. Δηλαδή, εφόσον θα παίρνουν τη μορφή της μετατροπής του Ισλάμ σε έναν ιδεατά «κλειστό» κόσμο, όπου η εκμετάλλευση, ας πούμε, θα είναι καλή, αν είναι «ισλαμική». Ετσι, ανοίγεται και ο δρόμος για το χαρακτηρισμό των σοσιαλιστικών, των μαρξιστικών κλπ. ιδεών σαν «ξένων», «μη - ισλαμικών» κλπ. Πρόκειται, άλλωστε, για τακτική της αστικής τάξης και έξω από τις ισλαμικές χώρες, όπως, π.χ., στη Λατινική Αμερική.\nΑναδημοσίευση του μεγαλύτερου μέρους του άρθρου από την «Κομμουνιστική Επιθεώρηση» - ΚΟΜΕΠ (τεύχος 1, του 1996)\n* Φουνταμενταλισμός: (Από τη λατινική λέξη FUNDAMENTUM = Θεμέλιο). Κοσμοαντίληψη που βλέπει διάφορες λειτουργίες και πλευρές του περιβάλλοντος θεμελιωμένες στις θρησκευτικές αντιλήψεις και γι' αυτό απαιτεί την απαρέγκλιτη συμμόρφωση με αυτές. Ο όρος χρησιμοποιήται κατ' αναλογία για την περιγραφή και ιδεολογικών τοποθετήσεων που δε σχετίζονται με θρησκευτικές, κατ' ανάγκην, αντιλήψεις, διακρίνονται όμως για τον αδιάλλακτο δογματισμό τους.\n**Ιντεγκρισμός: (Από τη λατινική λέξη INTEGRUS = ακέραιος, ολόκληρος, πλήρης). Αντίληψη που απαιτεί οργάνωση της κοινωνικής ζωής σε όλες της τις πλευρές, με βάση την πλήρη εφαρμογή των θρησκευτικών κανόνων, επιταγών και προσταγμάτων.\nΤο 1980, η συνηθισμένη μεγάλη πορεία με την οποία κορυφώνονται οι εκδηλώσεις για τον εορτασμό τού Πολυτεχνείου, έγινε την Κυριακή 16 Νοεμβρίου. Η νεοδημοκρατική κυβέρνηση Ράλλη επέτρεψε την πραγματοποίησή της μέχρι το Σύνταγμα, απαγορεύοντας την κατεύθυνσή της προς την πρεσβεία των ΗΠΑ. Η πλειοψηφία των παρατάξεων τής ΕΦΕΕ πειθάρχησε αλλά ένα μεγάλο μπλοκ (πάνω από 5.000 άτομα, κυρίως προσκείμενοι σε ΠΠΣΠ, ΑΑΣΠΕ και ΕΚΟΝ Ρήγας Φερραίος-Β' Πανελλαδική) αποφάσισαν να συνεχίσουν. Μόλις οι διαδηλωτές έστριψαν από την Σταδίου προς την Βασιλίσσης Σοφίας, τα ΜΑΤ επιτέθηκαν και τους κυνήγησαν σε όλο το κέντρο της Αθήνας αντί απλώς να τους απωθήσουν. Κατ' αυτή την επίδειξη δύναμης των ΜΑΤ δολοφονήθηκαν με χτυπήματα στο κεφάλι η εργάτρια Σταματίνα Κανελλοπούλου και ο κύπριος φοιτητής Ιάκωβος Κουμής ενώ δυο ακόμη διαδηλωτές τραυματίστηκαν σοβαρά από σφαίρες αστυνομικών. Παραδόξως, μετά τα επεισόδια ο Ανδρέας Παπανδρέου έβαλε πλάτη τόσο στα ΜΑΤ όσο και στην κυβέρνηση με μια ανακοίνωση που συζητήθηκε πολύ: "Μικρές ομάδες ανευθύνων στοιχείων και προβοκατόρων άγνωστης και ύποπτης προέλευσης δημιούργησαν θλιβερά έκτροπα με προφανή σκοπό να αμαυρώσουν και να δυσφημήσουν τη μεγάλη λαϊκή επέτειο του Πολυτεχνείου...".\nByΦιλιππος Ανθης ΗΦΑΙΣΤΟΣ στις 3:50 μ.μ.\nΙμπεριαλιστικές επεμβάσεις και νέα επιθετικά σχέδια κατά των λαών\nΟι ΗΠΑ κήρυξαν τον πόλεμο όχι ενάντια σε μια χώρα αλλά κατά «αόρατων» τρομοκρατικών ομάδων. Οι χώρες - μέλη του ΝΑΤΟ κήρυξαν κι αυτές τον πόλεμο ενεργοποιώντας για πρώτη φορά από το 1949 το άρθρο 5 του επιθετικού συμφώνου του Ατλαντικού, τασσόμενες με την πλευρά των ΗΠΑ. Ο Πρόεδρος Μπους κάλεσε σε συνεργασία όλες τις χώρες στη δημιουργία μιας «συμμαχίας ενάντια στην παγκόσμια τρομοκρατία». Το πολεμικό κυνήγι των «τρομοκρατών» δεν αφορά μόνο τις οργανώσεις που κάθε δυο χρόνια ανακοινώνει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ των ΗΠΑ αλλά και χώρες και κυβερνήσεις που στηρίζουν ή υποθάλπουν την «τρομοκρατία». Απείλησε επίσης καθαρά ότι όποιος δεν ταχθεί με το μέρος της κυβέρνησης των ΗΠΑ σ' αυτή τη νέα σταυροφορία παγκόσμιας «εξυγίανσης» είναι εναντίον της. Πολλοί έσπευσαν να ανταποκριθούν. Αλλοι από «συνήθεια» χρόνων, άλλοι από το ισχυρό συμφέρον τους να πάρουν μέρος στη νέα παρτίδα πόκερ που αρχίζει και άλλες κυβερνήσεις, επειδή δε θέλουν ν' ανοίξουν λογαριασμούς με τις ΗΠΑ... «Είναι η ώρα όπου οι ΗΠΑ μετράνε τους φίλους τους» σύμφωνα και με τη δήλωση του Ελληνα υπουργού των Εξωτερικών Γιώργου Παπανδρέου.\nΠοτέ ίσως στα χρονικά της ιστορίας, τόσοι φίλοι δε μαζεύτηκαν γύρω από ένα τραπέζι, στημένο μάλιστα κάτω από την ομπρέλα μιας «συμμαχίας κατά της τρομοκρατίας». Ζωηροί όλοι οι συνδαιτυμόνες, κι ο καθένας καταθέτει με επιμονή τα ιδιαίτερα προβλήματά του. Αν και κανένας δεν το ομολογεί ακόμα ανοιχτά, είναι φανερό πως κανείς δεν πιστεύει στο σκοπό για τον οποίο κλήθηκαν κάτω από αυτή την ομπρέλα. Στη λίγο πιο απομακρυσμένη από το κέντρο του τραπεζιού περιφέρεια, υπάρχει ένα ποικιλώνυμο πλήθος επαγγελματιών παπαγάλων όπου με διάφορες παραλλαγές διατυμπανίζουν σε όλους τους τόνους τους «υψηλούς σκοπούς» του οικοδεσπότη. Τι έχουν άλλωστε να χάσουν από τις «χίλιες και μια νύχτες» και τα παραμύθια της Χαλιμάς που αραδιάζουν για τους αφελείς και τους ευκολόπιστους;\nΕνα διαστημικό Περλ Χάρμπορ\nΟ «εχθρός» καθορίστηκε κι αν είναι να παραδοθεί «ζωντανός ή νεκρός», μικρή σημασία έχει. Οπως δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Φλάισερ, στις 9 Οκτώβρη, «ο πόλεμος δε γίνεται ενάντια στον Μπιν Λάντεν. Είναι ένας πόλεμος κατά των τρομοκρατών σε πολλαπλά επίπεδα. Ακόμα κι αν φύγει από τη μέση σήμερα ο Οσάμα Μπιν Λάντεν, ο πόλεμος θα συνεχιστεί αύριο» («Globe and Mail», 9.10.2001). Ασφαλώς. Λίγοι όμως γνωρίζουν ότι ο Μπιν Λάντεν και η οργάνωσή του κατονομάζονταν σε μια έκθεση μιας ειδικής επιτροπής με επικεφαλής τον Ράμσφελντ (σημερινό υπουργό Αμυνας) για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ και τη δημιουργία της Εθνικής Πυραυλικής Αμυνας (το διαστημικό αντιπυραυλικό πρόγραμμα των ΗΠΑ - NMD), ως ο υπ' αριθμόν ένα κίνδυνος, μια και βεβαίωνε ότι άνθρωποι σαν αυτόν θα μπορούσαν να αποκτήσουν δορυφορικά μέσα και να πλήξουν από το διάστημα τις Ηνωμένες Πολιτείες!! Η έκθεση ανέφερε ότι οι ΗΠΑ είναι «όλο και περισσότερο ευάλωτες» σ' ένα διαστημικό τώρα Περλ Χάρμπορ και θα έπρεπε να αναπτύξουν τα όπλα τους στο διάστημα για να προστατευτούν!! Η έκθεση, όπως γράφει ο Philip S. Golub στην εφημερίδα «Le Monde» (και αναδημοσίευσε η «Ελευθεροτυπία» στις 12.8.2001), δόθηκε στη δημοσιότητα στις 11 Γενάρη του 2001 λίγο πριν δηλαδή, ο Ράμσφελντ, γίνει υπουργός Αμυνας στην κυβέρνηση Μπους του νεότερου. Την 1η Μάη ο Μπους ανακοίνωσε την απόφασή του να προχωρήσει με γοργούς ρυθμούς στη δημιουργία του αντιπυραυλικού συστήματος. Στις 8 Μάη ο Ράμσφελντ, υπουργός Αμυνας πλέον, ανακοίνωσε, χωρίς να δώσει αριθμητικά στοιχεία, μια σημαντική αύξηση της προσπάθειας της αμερικανικής άμυνας στο διαστημικό χώρο. Οπως σημειώνει στο εμπεριστατωμένο άρθρο του ο Golub, τη φορά αυτή ο Ράμσφελντ δε θεώρησε συνετό να επαναλάβει την αξιοθρήνητη δικαιολογία του περί Μπιν Λάντεν, άλλωστε δεν πρόσφερε καμιά δικαιολογία... Του αρκούσαν τα ενθουσιώδη χειροκροτήματα και οι αλαλαγμοί της Lockheed-Martin, της Raytheon, της Boeing και άλλων πολεμικών βιομηχανιών που αναλάμβαναν την υλοποίηση των διαστημικών εξοπλιστικών προγραμμάτων τρισεκατομμυρίων δολαρίων... Αλλά η ζωή έχει παράξενα γυρίσματα... Στις 11 Σεπτέμβρη 2001, τα συντριπτικά πλήγματα στους Δίδυμους της Νέας Υόρκης και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον ήρθαν μεν από τον ουρανό αλλά όχι από δορυφόρο. Ολοι ακούσαμε και διαβάσαμε κατά κόρον τις επόμενες μέρες, περισπούδαστες αναλύσεις για καταστροφές τύπου Περλ Χάρμπορ (μόνο που δεν ήταν διαστημικό) και κατόπιν φωτογραφήθηκε αδρά και ο κύριος υπεύθυνος, ο Μπιν Λάντεν (ένα παιδί όλο δικό τους, που στη συνέχεια παραστράτησε). Η έκθεση της επιτροπής Ράμσφελντ μπορεί να μην έπεσε εκατό στα εκατό μέσα στις προβλέψεις της, τη δουλίτσα της πάντως, όπως φαίνεται, την έκανε.\nΑλλά δεν είναι μόνο αυτό. Ο Ράμσφελντ είναι ένθερμος υποστηρικτής των πιο επιθετικών απόψεων που έχει εκφράσει κατά καιρούς η Βικτόρια Τένσινγκ, μια μεγαλοδικηγόρος στην Ουάσιγκτον που είναι στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα και πρώην αναπληρωτής του Γενικού Εισαγγελέα, για την τρομοκρατία και την αντιμετώπισή της. Με αφορμή την έκρηξη βόμβας που σημειώθηκε στο πολεμικό πλοίο USS Cole στην Υεμένη στις 12.10.2000 με 17 θύματα, οι νομικοί σύμβουλοι του Εθνικού Συμβουλίου Ασφάλειας (NSA) ασχολήθηκαν με τα νομικά προβλήματα μιας στρατιωτικής απάντησης των ΗΠΑ σε τρομοκρατικά πλήγματα, όταν η εφημερίδα «Ουάσιγκτον Ποστ» επικαλέστηκε τις δηλώσεις του Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου, στρατηγού Σέλτον, που υποστήριξε ότι η δυνατότητα επιλογής μιας πυραυλικής επίθεσης ως πολεμικά αντίποινα σε ένα τέτοιο πλήγμα παρέμενε σε ισχύ, όταν ο τελικός ένοχος - δράστης είχε αναγνωριστεί. Οι νομικοί σημείωναν, ότι κάθε πυραυλικό χτύπημα πρέπει να είναι προληπτικό, αποτρεπτικό και όχι να έχει χαρακτήρα αντιποίνων. Ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ όπως σημείωναν, απαγορεύει τα πολεμικά αντίποινα, αλλά επιτρέπει ενέργειες που γίνονται για αυτοάμυνα. Για τους λόγους αυτούς, κάθε πυραυλικό χτύπημα θα έπρεπε να γίνεται για να αποτρέπει ένα μελλοντικό χτύπημα από τρομοκράτες σε αντίθεση με χτυπήματα που θα γίνονταν για να τους τιμωρήσουν για ενέργειες που είχαν κάνει στο παρελθόν. Η Τένσινγκ αντίθετα δήλωνε «ότι δεν υπάρχουν νομικοί ή ηθικοί λόγοι εμποδίων για τη χρήση βίας» στην απάντηση που δίνεται σε τρομοκρατικά χτυπήματα, και από το 1995 ακόμα έκανε κριτική στην ανεπάρκεια του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, ο οποίος με μια αυστηρή - περιοριστική ερμηνεία του έκανε τα Ηνωμένα Εθνη ανίκανα να αποτρέψουν την τρομοκρατία. Η Τένσινγκ υποστήριξε πως οι ΗΠΑ έπρεπε να κάνουν με όλους τους τρόπους γνωστό προς επίδοξους μελλοντικούς τρομοκράτες ότι «διαθέτουν ένα συγκροτημένο αντιτρομοκρατικό σχέδιο το οποίο περιλαμβάνει και την ικανότητα ανταποδοτικού χτυπήματος», έτσι ώστε κάθε τρομοκράτης θα έπρεπε να το σκεφτεί σοβαρά πριν κάνει κάποια απαγωγή ή σκοτώσει κάποιον, μιας και θα γνωρίζει ότι «μια από τις απαντήσεις σ' αυτές τις πράξεις, θα είναι η βία». Το δικαίωμα επίσης, στην αυτοάμυνα που δίνει το άρθρο 51 του ΟΗΕ, η Τένσινγκ και η κυρίαρχη πολιτική αντίληψη που επικρατεί στις ΗΠΑ το ερμηνεύουν πλατιά κι όχι στενά. Πολλές χώρες υποστηρίζουν ότι ενέργειες αυτοάμυνας μπορούν να γίνουν μόνο κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης που βρίσκεται σε εξέλιξη και μέχρις ότου το Συμβούλιο Ασφαλείας πάρει τα αναγκαία μέτρα για τη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, ενώ οι ΗΠΑ θεωρούν ότι το δικαίωμα αυτοάμυνας μπορεί να ασκείται σε μια βάση συνέχειας και βάθος χρόνου, και μετά την εκδήλωση της επίθεσης ακόμα και μετά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας. Αυτές είναι και οι βασικές απόψεις του Ράμσφελντ και που σήμερα εφαρμόζονται με τα εγκληματικά σαρωτικά πλήγματα ενάντια στον λαό του Αφγανιστάν.\nΗ στρατηγική της πρωτοκαθεδρίας\nΟι ΗΠΑ αξιοποιώντας τα γεγονότα στις 11/9, υλοποιούν με γοργούς ρυθμούς τη λεγόμενη στρατηγική της πρωτοκαθεδρίας στις νέες συνθήκες ανατροπής του σοσιαλιστικού συστήματος στην Ευρώπη, διάλυσης του Συμφώνου της Βαρσοβίας και διάλυσης της ΕΣΣΔ. Η στρατηγική αυτή παρουσιάστηκε το 1992, σε μια εμπιστευτική έκθεση κάτω από τον τίτλο «Κατευθυντήριες γραμμές αμυντικής πολιτικής 1992-1994» με συντάκτες του κειμένου τον Πολ Βόλφοβιτς (σημερινό αναπληρωτή υπουργό Αμυνας) και τον Λιούις Λίμπι (σύμβουλος σήμερα σε ζητήματα ασφάλειας του αντιπροέδρου Τσέινι).\nΗ έκθεση συνιστούσε:\n«να εμποδιστεί κάθε εχθρική δύναμη να κυριαρχήσει σε περιοχές που οι πόροι τους θα της επέτρεπαν να κατακτήσει το καθεστώς μεγάλης δύναμης»,\nνα «αποθαρρυνθούν οι προχωρημένες βιομηχανικές χώρες από κάθε απόπειρα που θα απέβλεπε στην αμφισβήτηση της ηγεσίας μας ή στην ανατροπή της εγκατεστημένης πολιτικής και οικονομικής τάξης»,\nκαι να «προλάβουμε τη μελλοντική ανάδυση κάθε ανταγωνιστή σε παγκόσμιο επίπεδο».\nΕξαιρετικοί στόχοι, τους οποίους οι ΗΠΑ έχουν βαλθεί με κάθε μέσο να πετύχουν.\nΓίνεται ακόμα πιο φανερή η εκτίμηση της ΚΕ του ΚΚΕ στην ανακοίνωσή της στις 15 Σεπτέμβρη 2001, ότι «βρισκόμαστε μπροστά στην ανάπτυξη ενός ιδιαίτερα επικίνδυνου επιτελικού σχεδίου, που θα βάλει σε κίνδυνο την ασφάλεια, την ειρήνη και τη σταθερότητα σε ευρύτερες περιοχές του πλανήτη μας, με απρόβλεπτες συνέπειες στην πορεία, καθώς θα εμπλακούν ένα μεγάλο μέρος χωρών, και οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις θα πάρουν πιο ανοιχτή μορφή».\nΘα κλείσουμε προσωρινά αυτό το άρθρο δημοσιεύοντας δυο πίνακες που απεικονίζουν παραστατικά τα σχέδια των ΗΠΑ για ολοκληρωτική κυριαρχία με πρόσχημα την αντιμετώπιση της «παγκόσμιας τρομοκρατίας». Οι πίνακες σχετίζονται και με τη φωτογράφηση περίπου 60 και πάνω χωρών που είναι «ύποπτες» για τις ΗΠΑ ότι στηρίζουν ή υποθάλπουν την «τρομοκρατία».\nΟι πίνακες με τους χάρτες βρίσκονται στο τεύχος Αυγούστου 2001 του περιοδικού «Rand Review», που εκδίδει η Rand Corporation, που επίλεκτο ανώτερο στέλεχός της ήταν ο Ράμσφελντ πριν αναλάβει το υπουργείο Αμυνας των ΗΠΑ. Αφορούν το σχεδιασμό για την αναδιοργάνωση του στρατού των ΗΠΑ για να ανταποκριθεί σ' έναν νέο παγκόσμιο ρόλο.\nΟ πρώτος πίνακας - χάρτης απεικονίζει τη σημερινή θέση των βάσεων και την παρουσία αμερικανικού στρατού έξω από την επικράτεια των ΗΠΑ και έχει τον εύγλωττο τίτλο ότι οι βάσεις είναι κατά κύριο λόγο σε λαθεμένες τοποθεσίες, και ο δεύτερος πίνακας - χάρτης προτείνει τη νέα ευέλικτη αναδιάταξη που πρέπει να γίνει, για να ασκήσουν οι ΗΠΑ την παγκόσμια ηγεμονία τους και κυριαρχία τους.\nΤο Αφγανιστάν είναι μόνο η αρχή και κάνει επιτακτικά αναγκαίο να διαμορφωθεί ένα παγκόσμιο κίνημα καταδίκης του νέου γύρου του ιμπεριαλιστικού πολέμου που εξαπέλυσαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στο ΝΑΤΟ, ένα κίνημα που να στρέφεται στην καρδιά της πολιτικής και της κυριαρχίας του χρηματιστικού κεφαλαίου.\nByΦιλιππος Ανθης ΗΦΑΙΣΤΟΣ στις 12:41 μ.μ.\nΓκέμπελς, Μακάρθι και Κοντολίζα\n«Γιατί στέλνουμε τα αεροπλανοφόρα μας στην άλλη άκρη του κόσμου να αναζητήσουν τους εχθρούς - κομμουνιστές που έχουν κηρύξει μια αντιαμερικανική τζιχάντ - όταν θα βρίσκονται εδώ, ακριβώς μπροστά από το μνημείο του Ουάσιγκτον;». Ετσι ωμά διατύπωσε την απειλή ο Μακ Κέιν αρθρογράφος των «Ουάσινγκτον Τάιμς» την παραμονή της αντιπολεμικής διαδήλωσης της 29ης Σεπτέμβρη του 2001. Ο ίδιος είχε φροντίσει πριν να «αποκαλύψει» πως όλοι αυτοί που θα διαδήλωναν υπό τις σημαίες διαφόρων οργανώσεων δεν ήταν τίποτα άλλο παρά κομμουνιστές! Για τις ΗΠΑ, μετά από δεκαετίες καλλιέργειας της αντικομμουνιστικής ψύχωσης, μια τέτοια κατηγορία παραπέμπει σε άτομα άξια για την ηλεκτρική καρέκλα.\nΤο πρόβλημα δεν είναι καινούριο. Πριν από κάθε άλμα του σε ανώτερα επίπεδα βαρβαρότητας ο καπιταλισμός προσπαθεί να καθαρίσει το τοπίο από τον «εσωτερικό εχθρό». Και κάθε φορά είναι πιο μεγάλα τα ψέματα, πιο βάρβαρες οι διάφορες «σταυροφορίες». Η προβοκάτσια στο Ράιχστανγκ, το 1933, μοιάζει σήμερα με πταίσμα μπροστά στην προβοκάτσια της «τρομοκρατίας» που χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για την εξελισσόμενη επίθεση κατά των λαών όλου του κόσμου που εξαπέλυσαν οι προς το παρόν συνασπισμένες δυνάμεις του διεθνούς κεφαλαίου.\nΣταθεροί στο στόχο τους...\nΤο Ράιχστανγκ συνοδεύτηκε με εκατόμβες νεκρών. Το ακόλουθό της, η χιτλερική επέλαση, βύθισε στα μαύρα εκατομμύρια ανθρώπους. Κι όμως, αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ξεσπά νέα αντικομμουνιστική εκστρατεία καθώς η υπεροχή του σοσιαλισμού κατακτά και το εσωτερικό των ΗΠΑ. Αρα συνιστά απειλή. Στο ξεκίνημα του ψυχρού πολέμου η Επιτροπή Αντιαμερικανικών Ενεργειών του Μακάρθι έβγαλε στην αχρηστία εκατοντάδες διανοούμενους και καλλιτέχνες με την κατηγορία ότι ήταν κομμουνιστές. Είχε προηγηθεί ο νόμος για τα συνδικάτα που έστειλε χιλιάδες συνδικαλιστές στη φυλακή ή την ανεργία. Ο Πρόεδρος της «Τζένεραλ Ελέκτρικ» το είχε πει ωμά: Δύο οι εχθροί: Στο εξωτερικό η Ρωσία, στο εσωτερικό οι εργάτες.\nΗ ιστορία, βέβαια, έγραψε με χρυσά γράμματα τα ονόματα των «δέκα του Χόλιγουντ»: Ντόναλντ Τράμπο, Αλμπερτ Μαλτζ, Σάμιουελ Ορνιτζ, Τζον Χάουαρντ Λόουσον, Χέρμπερτ Μπάιμπερμαν, Ρόμπερτ Αντριαν Σκοτ, Λέστερ Κόουλ, Αλβα Μπέσι, Εντουαρντ Ντμίτρικ και Ρινγκ Λάρντνερ. Ηταν η ομάδα που αρνήθηκε να συνεργαστεί με την επιτροπή Μακάρθι. Εχασαν τις δουλιές τους, φυλακίστηκαν, έμειναν όρθιοι. Αντίθετα, ένα κατάμαυρο στίγμα συνοδεύει έκτοτε πολλούς άλλους. Το έργο το είδαμε σε επανάληψη αρκετές φορές από τότε. Νωπό ακόμα το Κόσσοβο.\nΚαι φτάσαμε σήμερα με τον πρόεδρο των εταιριών πετρελαίου, όπλων και ναρκωτικών να δηλώνει απερίφραστα πως «όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας». Κηρύσσοντας έτσι τη νέα «σταυροφορία».\nΠριν προλάβει να μεταδοθεί ο εκβιασμός είχαν σπεύσει μια σειρά διανοούμενοι -κλωνοποιημένοι Γκέμπελς, να επιτεθούν σ' όποιον είχε αρνηθεί να λοβοτομηθεί. Σ' όποιον απλά θυμόταν λέξεις - έννοιες - χώρους όπως Αλέξινατς, Μάι- Λάι, Χιροσίμα. Τώρα πια δεν επιλαμβάνεται της αντιμετώπισης κάποια επιτροπή αντιαμερικανικών ενεργειών, αλλά ευθέως τα «think tank» (δεξαμενές σκέψεις) του κεντρικού μηχανισμού αντιμετώπισης αντικαπιταλιστικών σκέψεων.\nΑν μάλιστα αυτές οι σκέψεις φτάνουν ως τη λογική κατάληξή τους να δείχνουν δηλαδή ευθέως ως κύριο εχθρό, τον ιμπεριαλισμό, τότε επίσης ευθέως καλούνται τα αεροπλανοφόρα αντί να πάνε στον Κόλπο, να στρέψουν τα όπλα τους στην Ουάσινγκτον όπου συγκεντρώνονται οι συνοδοιπόροι των κομμουνιστών!\nΕξακόσιες χιλιάδες παιδιά έχουν ήδη πεθάνει στο Ιράκ, εξαιτίας της ιμπεριαλιστικής επέμβασης. Εκατό χιλιάδες παιδιά θα πεθάνουν στο Αφγανιστάν σαν συνέπεια της νέας επέμβασης (τα στοιχεία προέρχονται από την ίδια την UNISEF). Το Κοράμ, πόλη του Αφγανιστάν χωρίς κανένα στρατόπεδο, καταγράφηκε ήδη ως ο τόπος της «τελευταίας σφαγής που διέπραξαν οι ΗΠΑ».\nΑυτά είναι ορισμένα από τα δεδομένα που καλείται να επεξεργαστεί κάθε μυαλό, για να καταλήξει στα συμπεράσματά του και ανάλογα να καθορίσει μια στάση ζωής.\nΑμ δε. Τα «think tank» έχουν ήδη έτοιμη την απάντησή τους: Το αυτόματο «Αμερικάνοι φονιάδες των λαών», που έρχεται στα χείλη, ενοχοποιείται ως ναζιστικού τύπου σύνθημα! Πόσο μάλλον η ερώτηση: «Πόσοι δίδυμοι πύργοι πρέπει να βομβαρδιστούν για να επέλθει το "οφθαλμόν αντί οφθαλμού"»; Η διατύπωσή της και μόνο εξασφαλίζει κατηγορία για υποκίνηση σε τρομοκρατική πράξη.\nΔεν πρόκειται για κυνήγι μαγισσών. Για έναν διαρκή πόλεμο πρόκειται. Οπου το κεφάλαιο δείχνει να διδάσκεται από κρίση σε κρίση και να παίρνει μέτρα αντιμετώπισης του «εσωτερικού εχθρού», γνωρίζοντας -από την ίδια την ταξικότατη ανάλυση που κάνει- πως ο όλο και πιο βαθύς εκβαρβαρισμός του συστήματος δε μπορεί παρά να προκαλεί και δυναμικές αντιδράσεις. Τις οποίες, αν δεν έχει κατορθώσει εγκαίρως να υπονομεύσει - εκφυλίσει με τύπου Μπιλ Λάντεν «επαναστάτες», οφείλει να τις τσακίσει με κάθε άλλο πρόσφορο μέσο, πριν ένα πραγματικό επαναστατικό κίνημα βάλει τα πράγματα στη θέση τους...\n... και δικάζουν\nΟι εισηγήσεις για τις προχτεσινές αποφάσεις του Συμβουλίου Υπουργών της ΕΕ για την τρομοκρατία είχαν γραφτεί πριν το χτύπημα στους δίδυμους πύργους. Και ποινικοποιούν ακόμα και την υποψία ανατρεπτικής σκέψης.\nΣ' αυτό το πλαίσιο το κόψιμο 100 «ύποπτων» τραγουδιών σε 2.500 ραδιοφωνικούς σταθμούς των ΗΠΑ είναι ίσως πταίσμα μπροστά σ' ό,τι ακολουθεί. Ηδη ο Μπλερ ζητά να εγκρίνει ο ίδιος τι θα μεταδίδει ως κι αυτό το BBC. Η Κοντολίζα παραδίδει καθημερινά μαθήματα ορθής δημοσιογραφίας και φτάσαμε στο σημείο ένα θρασίμι της ελληνικής δημοσιογραφίας να ρωτά αναιδέστατα την πρέσβειρα της Αιγύπτου «γιατί φυλακίσατε μόνο 3 χρόνια το δολοφόνο του Σαντάτ;» την ώρα που αυτή μάταια δήλωνε πως στο δικαστήριο δεν αποδείχτηκε πως αυτός ήταν ο δολοφόνος.\nΗ λίστα των 100 κομμένων τραγουδιών έκανε τη δουλιά της. Ο Μακ-Κάρτνεϊ ήδη δήλωσε πως ο πόλεμος είναι δίκαιος. Ο Τζάκερ έχει ήδη πάρει ανάλογη θέση. Ο Μακαρθισμός, πράγματι, δεν εξαφανίστηκε ποτέ στην πραγματικότητα. Σε λίγο είναι ικανοί να φέρουν σε δίκη τον Κόπολα που έγραψε το 1979: «Ηθελα η Αμερική να δει το πρόσωπο της φρίκης και να το δεχτεί σαν το δικό της πρόσωπο. Μόνο έτσι θα μπορέσει να προχωρήσει προς μια νέα εποχή που πρόκειται να έρθει». Η φράση του αφορούσε το «Αποκάλυψη Τώρα». Κι ακόμα πιο πίσω θα δικάσουν τον Τένεσι Ουίλιαμς που το 1953 δήλωνε για το «Καμίνο Ρεάλ»: «Η φασιστική δημαγωγία του Μακάρθι σκέπασε τη χώρα μου. Και η χώρα μου σκοτείνιασε. Το "Καμίνο Ρεάλ" συνοψίζει την άποψή μου για τους καιρούς και τον κόσμο που ζω... Μιλά για το έλλειμμα της ανθρώπινης ελευθερίας στο σημερινό κόσμο, έναν κόσμο που με ανησυχεί βαθιά».\n... προς συμμόρφωση\nΣτα καθ' ημάς, των επερχόμενων μέτρων φίμωσης έχει προηγηθεί η έκθεση του αμερικάνικου κογκρέσου που αξίωνε ουσιαστικά να περιοριστεί η απήχηση του ΚΚΕ στην ελληνική κοινωνία, μια απήχηση που είναι ευρύτερη της εκλογικής του επιρροής, έλεγαν τότε οι Αμερικάνοι.\nΚαι στο πλαίσιο αυτό σαν εχθρός έφτασε να αντιμετωπίζεται ως κι ο Λαζόπουλος! Εκανε το λάθος να ρωτήσει ένας από τους Μήτσους του «οι αμερικάνοι για ποιον λαό έχουν κλάψει;». Εγκλημα καθοσιώσεως - «συγκινησιακή κοινοτοπία», και «κραυγαλέος λαϊκισμός», χαρακτηρίστηκε το τηλεοπτικό επεισόδιο κι αν ο καλλιτέχνης δεν έλαβε το μήνυμα φρόντισαν να του το κάνουν καθαρό μ' ένα μπαράζ δημοσιευμάτων - καρμπόν που ανέφεραν ότι οι Μήτσοι πάτωσαν σε ακροαματικότητα, ενώ πουλάει ο μπιγκ μπράδερ...\nΕιρωνεία της τύχης. Ενας άλλος Μακάρθι, ο Κόλμαν, του Κέντρου Διδασκαλίας Ειρήνης στην Ουάσιγκτον έγραψε: «Η βία φέρνει βία». Και αναφέρει ως βία τις επεμβάσεις σε άλλες χώρες όπου «40.000 πεθαίνουν, λέει ο ίδιος, εξαιτίας της δικής μας πολιτικής».\nΕνώ δίνοντας μάθημα στους σύγχρονους γερμανοτσολιάδες του ελληνικού Τύπου, ένας άλλος Αμερικανός, ο Τζάστιν Ραϊμόντο γράφει αναφερόμενος στους πύργους ότι «οι ένοχοι θα παραμένουν αόρατοι γιατί είμαστε εμείς»!\nΕν τέλει δεν ξενίζει το άρθρο στην «Ουάσιγκτον Ποστ» που «αποκαλύπτει» τον κομμουνιστικό δάκτυλο πίσω από τις διαδηλώσεις. Ηδη και εδώ δύο διαδηλώσεις των συνδικάτων βαπτίστηκαν διαδηλώσεις του ΚΚΕ. Τιμή, βέβαια, για το ΚΚΕ, αλλά όλοι γνωρίζουν πως άλλο πράγμα τα συνδικάτα κι άλλο ένα πολιτικό κόμμα. Για τις ανάγκες όμως της προπαγάνδας τους πρέπει κάθε διαδηλωτής να χαρακτηριστεί υποχείριο των κομμουνιστών και να ενοχοποιηθεί διπλά, γιατί βρίσκεται σε λάθος μεριά, αφού ήδη ο εν εξελίξει πόλεμος πλασάρεται σαν «δίκαιος» πόλεμος των δυνάμεων του φωτός της Δύσης ενάντια στο σκότος της Ανατολής.\nΥΓ: Στις «παράπλευρες απώλειες» αυτού του πολέμου οφείλουμε να καταγράψουμε την κατάντια διαφόρων αριστερών που ανακάλυψαν στα γεράματα το διάλογο ως τρόπο συγκάλυψης της εγκληματικής συνυπευθυνότητας της Ευρωπαϊκής Ενωσης στη νέα σφαγή. Ετσι είναι: Οταν θες να σύρεις την εργατική τάξη, από θέση συνολικής αντιπαράθεσης με τον καπιταλισμό, να περάσει σε θέση υπέρ της μιας πλευράς στον υπό εξέλιξη και ενδοϊμπεριαλιστικό πόλεμο, καταντάς αυτό που καταγγέλλει η Γιούτα Ντίτφουρτ: «Με σπουδή ορκίζεται η ...πολέμιος του καπιταλισμού Attac! -η οποία χρηματοδοτείται και από την ΕΕ - να είναι υπάκουη και να μην κάνει διαδηλώσεις μπροστά σε ουρανοξύστες»...\nΠληθαίνουν σταθερά οι σκεπτικιστές ως προς την πορεία της αμερικάνικης οικονομίας. Η ανεργία αυξάνεται, η ύφεση βαθαίνει, «παλιά» και «νέα» οικονομία έχουν περιπέσει στη δίνη μιας ισχυρής κρίσης, η κήρυξη του πολέμου αποτελεί μια προσπάθεια, εκτός του ελέγχου μιας περιοχής, να ξεπεραστεί και η κρίση της οικονομίας\nΦαίνεται πως οι πολιτικές αναλύσεις που κάνει το ΚΚΕ έχουν σημαντική απήχηση στον ελληνικό λαό, γιατί δεν εξηγείται με διαφορετικό τρόπο το γεγονός, ότι, παράλληλα με τις συνεχείς και ιδιαίτερα βίαιες επιθέσεις που έχουν εξαπολύσει εναντίον του οι άλλες πολιτικές δυνάμεις, με αφορμή τα πρόσφατα τραγικά γεγονότα της 11ης Σεπτέμβρη, δέχεται, ταυτόχρονα, και προσκλήσεις από ορισμένους καλοθελητές να αλλάξει τις πολιτικές του θέσεις, προκειμένου να πάρει μέρος σ' ένα ενιαίο μέτωπο ενάντια στην τρομοκρατία, ακόμη και με επικεφαλής τις ΗΠΑ.\nΗ επιχειρηματολογία τους είναι καλοδουλεμένη και παρουσιάζεται με δύο βασικές παραλλαγές. Η πρώτη αφορά στην καταδίκη και την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, ως μιας επικίνδυνης υπόθεσης για τους λαούς, που έχουν ζωτικό συμφέρον να την καταπολεμήσουν ως «εκ των ων ουκ άνευ», για να προχωρήσουν στην επίλυση των ολοένα και περισσότερο οξυμένων προβλημάτων τους. Οι ιδεολογικές και οι πολιτικές αναλύσεις, μετά τη νίκη εναντίον της τρομοκρατίας, μπορεί να ακολουθήσουν.\nΗ δεύτερη αναφέρεται στην κοσμοθεωρητική αντίληψη του ΚΚΕ, με βάση την οποία αναλύει τις εξελίξεις, του αποδίδει δογματική αντίληψη, ιδεολογική ακαμψία και παρωχημένη σκέψη. Περιλαμβάνει τη σχέση της τρομοκρατίας και του ιμπεριαλισμού, υποστηρίζει ότι η τρομοκρατία αποτελεί μια αυτονομημένη δράση πέρα και έξω από το ιμπεριαλιστικό σύστημα και ως αποδεικτικά στοιχεία προσκομίζει δύο επιχειρήματα. Πρώτον, ότι το μέγεθος του τρομοκρατικού χτυπήματος ξεπερνά το διαχωρισμό μεταξύ μεγάλων δυνάμεων - εθνών που καταπιέζουν και μικρών εθνών που καταπιέζονται. Δεύτερο, ότι ακριβώς επειδή η τρομοκρατία έχει αλλάξει χαρακτηριστικά και ενδιαφέρει το ίδιο μεγάλες και μικρές δυνάμεις, γι' αυτό το λόγο, τόσο οι μεγάλες όσο και οι μικρές χώρες συνασπίστηκαν, αναγνώρισαν ως δίκαιο τον αγώνα των ΗΠΑ κατά της τρομοκρατίας, της δίνουν τη θέση του επικεφαλής στην επιβεβλημένη απάντηση εναντίον της, και χαρακτηρίζουν δίκαιο τον πόλεμο που έχουν εξαπολύσει οι ΗΠΑ με τους συμμάχους τους εναντίον του Αφγανιστάν. Κατά λογική προέκταση, μας λέει αυτή η δεύτερη παραλλαγή, ο κόσμος είναι ενιαίος, δεν υπάρχουν αντιθέσεις μεταξύ των μικρών και μεγάλων χωρών, γιατί τις ενώνουν κοινά συμφέροντα και στόχοι, πολύ περισσότερο δεν υπάρχουν αντιθέσεις μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων. Αν συνδυάσουμε τα παραπάνω και με όσα έχουμε ακούσει μέχρι τώρα περί παγκοσμιοποίησης, το συμπέρασμα φαίνεται σωστό. Η κοσμοθεωρία του ΚΚΕ έχει εκπέσει, δεν ανταποκρίνεται στο «πρόσταγμα της νέας εποχής», και όσοι δε σπεύδουν για μια θέση στο μέτωπο κατά της τρομοκρατίας δεν είναι παρά οι ...Λακεδαιμόνιοι της ιστορικής συγκυρίας. Είναι όμως έτσι;\nΚατ' αρχάς δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο, που τόσες πολλές χώρες, μεγάλες δυνάμεις, περιφερειακές και μικρές χώρες να συνασπίστηκαν εναντίον της πιο φτωχής χώρας του πλανήτη, ενός τρομοκράτη και ενός ...μουλά.\nΚαι μόνο αυτό το γεγονός επιτρέπει, αν σκεφθούμε, ότι κάτι σοβαρότερο και ιδιαιτέρως ουσιαστικότερο συντρέχει και ενδιαφέρει από τον αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Πολύ περισσότερο που συμβαίνει ο τρομοκράτης και ο μουλάς να είναι μέχρι πρότινος οι δοξασμένοι αγωνιστές της ελευθερίας! Της ελευθερίας, βέβαια, που χρηματοδοτείται, εξοπλίζεται και καθοδηγείται από την CIA και κατασκευάζεται στις ΗΠΑ κατά το γνωστό λογότυπο «Made in USA».\nΑυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει στην ευρύτερη περιοχή πέραν του Αφγανιστάν είναι ότι εξελίσσεται ένα τεράστιο και ταυτόχρονα επικίνδυνο γεωστρατηγικό παιχνίδι συμφερόντων των μεγάλων δυνάμεων, με πρόσχημα τα θανατηφόρα χτυπήματα στις ΗΠΑ.\nΟυσιαστικά η εξέλιξη αυτή ήταν αναμενόμενη και είχε αναγγελθεί με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους από τους ίδιους τους Αμερικανούς ιθύνοντες. Η περιοχή της Ευρασίας ήταν πάντα στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των ΗΠΑ, πολύ περισσότερο μετά την ανατροπή του ευρωπαϊκού σοσιαλιστικού συστήματος και τη διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης.\nΤο γεγονός αυτό έκανε ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη να ελεγχθεί η περιοχή και ιδιαίτερα τα νεοσχηματισμένα κράτη που προέκυψαν από τη διάσπαση της Σοβιετικής Ενωσης. Αλλωστε, αυτό ομολογείται ευθέως και από έγκυρα στελέχη της αμερικανικής πολιτικής που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο σχεδιασμό της αμερικανικής στρατηγικής για την παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ. Κίσινγκερ, Μπρζεζίνσκι, Χάντινγκτον στον ιδεολογικό τομέα, αλλά και το Χόλιγουντ στον αντίστοιχο προπαγανδιστικό τομέα, προετοίμαζαν την τελευταία δεκαετία τον αμερικανικό λαό, αλλά και τη διεθνή κοινή γνώμη, για ό,τι ακριβώς συμβαίνει σήμερα. Η άνοδος του νεότερου Μπους στην εξουσία και με τον τρόπο που έγινε, δεν ερμηνεύει παρά τις δρομολογημένες εξελίξεις.\nΥπόβαθρο όλων των παραπάνω γεγονότων αποτελούν δύο βασικοί παράμετροι. Πρώτη παράμετρος είναι η εκτίμηση ότι στις επόμενες δεκαετίες αλλάζουν οι σχέσεις των μεγάλων δυνάμεων μεταξύ τους. Ειδικά οι σχέσεις μεταξύ της Κίνας και των ΗΠΑ, των ΗΠΑ και της ΕΕ συμπεριλαμβανομένης και της Ρωσίας. Υπολογίζεται πως αν η Κίνα εξακολουθήσει να αναπτύσσεται με τους σημερινούς ρυθμούς, μέχρι το 2050 θα έχει αναδειχτεί στην πιο ισχυρή οικονομική δύναμη του πλανήτη. Αν δίπλα στο προηγούμενο προσθέσουμε και το γεγονός ότι η Κίνα είναι πυρηνική δύναμη, διαθέτει το μεγαλύτερο στρατό του κόσμου και γεωγραφικά δεσπόζει στην περιοχή, τότε μπορούμε να κατανοήσουμε το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τη διασφάλιση της κυριαρχίας τους στην ίδια περιοχή που βρίσκεται και η Κίνα.\nΤην ίδια στιγμή γίνεται όλο και πιο φανερό πως μια διευρυμένη ΕΕ με όλο και αυξανόμενο το ρόλο της Γερμανίας και με μια πιθανή συνεργασία της Ρωσίας διαφοροποιεί σημαντικά τις ισορροπίες και αδυνατίζει τις ΗΠΑ.\nΓια τις ΗΠΑ, λοιπόν, οι σημερινές εξελίξεις στην Ευρασία εκφράζουν μια προσπάθεια για ένα πρωθύστερο ματ στον ανταγωνισμό μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων.\nΗ δεύτερη παράμετρος είναι η οικονομική κατάσταση των ΗΠΑ. Πληθαίνουν σταθερά οι σκεπτικιστές ως προς την πορεία της αμερικάνικης οικονομίας. Η ανεργία αυξάνεται, η ύφεση βαθαίνει, «παλιά» και «νέα» οικονομία έχουν περιπέσει στη δίνη μιας ισχυρής κρίσης, η κήρυξη του πολέμου αποτελεί μια προσπάθεια, εκτός του ελέγχου μιας περιοχής, να ξεπεραστεί και η κρίση της οικονομίας. Χωρίς, σαφώς, να είναι και βέβαιο.\nΜπροστά σ' αυτή την κατάσταση, οι μεγάλες δυνάμεις δε θα μπορούσαν να αντιπαρατεθούν μεταξύ τους ανοιχτά. Σκέπασαν τις αντιθέσεις τους με το ιερό λάβαρο του αγώνα κατά της τρομοκρατίας, την ίδια στιγμή που αναζητούσαν να προσδιορίσουν το ρόλο τους και τη συμμετοχή τους στην αρπαγή της λείας.\nΗ ομοφωνία, λοιπόν, που παρουσιάστηκε στις μεγάλες δυνάμεις, επί της ουσίας δεν εκφράζει τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο παρά την τάση ενότητας των ισχυρών καπιταλιστικών χωρών μπροστά στην ένταση της εκμετάλλευσης των λαών και της κατανομής των σφαιρών επιρροής.\nΟι ΗΠΑ, παράλληλα, εξασφάλισαν μια πλατιά αποδοχή στις κινήσεις τους και των μικρών χωρών. Το εκβιαστικό και κυνικό δίλημμα «όποιος δεν είναι μαζί μας είναι με την τρομοκρατία» εξασφάλισε τη στάση των μικρών χωρών είτε μέσα στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, είτε έξω από αυτούς τους σχηματισμούς.\nΑπό τις μεγάλες δυνάμεις πρώτη η Μ. Βρετανία τάχτηκε ανοιχτά υπέρ του πολέμου και πέτυχε ταυτόχρονα και τη συμμετοχή της στις πολεμικές επιχειρήσεις.\nΠρέπει, όμως, να τονίσουμε ότι η συμμετοχή αυτή μπορεί να παραπέμπει σε μια παραδοσιακή και σταθερή συμμαχία με τις ΗΠΑ, αλλά ταυτόχρονα η Μ. Βρετανία αποσκοπεί να επανακάμψει ως μεγάλη παγκόσμια δύναμη και διατυπώνει τις επιφυλάξεις της και τους δικούς της στόχους σε σχέση με το σχεδιασμό των ΗΠΑ για την επέκταση του πολέμου, ειδικά σε χώρες που η Μ. Βρετανία αποβλέπει να αυξήσει την επιρροή της, όπως είναι οι χώρες της Μ. Ανατολής.\nΑπό την άλλη μεριά, βέβαια, η άμεση συμμετοχή της Μ. Βρετανίας στον πόλεμο δημιουργεί πρόβλημα στην ΕΕ και στη συνοχή της μια και οι άλλες δυνάμεις, Γερμανία και Γαλλία κατά κύριο λόγο, βλέπουν την πρόθεση της Μ. Βρετανίας να παίξει το ρόλο μιας ηγεμονεύουσας δύναμης. Ρόλος που επιδιώκεται να εξασφαλιστεί σε βάρος της Γαλλίας και της Γερμανίας.\nΗ Γαλλία και η Γερμανία έσπευσαν πολύ γρήγορα να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στις ΗΠΑ για την κήρυξη του πολέμου, ενώ συνέβαλαν στις αποφάσεις της ΕΕ για ενιαία στάση συνολικά της Ενωσης σε ό,τι αφορά τα ζητήματα τρομοκρατίας στο εσωτερικό της.\nΜε μια δεύτερη ματιά, όμως, θα διαπιστώσουμε ότι ούτε η Γαλλία, ούτε πολύ περισσότερο η Γερμανία «μέτρησαν» στις αποφάσεις των ΗΠΑ. Η Γαλλία είχε πιο σοβαρούς λόγους πέρα από την έκφραση της αλληλεγγύης της να κρατήσει επιφυλακτική στάση σε σχέση με την εξέλιξη των πολεμικών επιχειρήσεων, την επέκτασή τους σε άλλες χώρες, όπως π.χ. το Ιράκ, τη Συρία κ.ά.\nΔεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Γαλλία έχει ζωτικά συμφέροντα στο Ιράκ και ήδη έχει έρθει σε συνεννόηση με τον Σαντάμ Χουσεΐν για την εκμετάλλευση πετρελαϊκών κοιτασμάτων. Ενδιαφερόμενη εταιρία η Elf - Total. Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι οι βομβαρδισμοί που επιχειρούν κάθε τόσο και λιγάκι οι Αμερικανοί στο Ιράκ, αφορούν και περιοχές μέγιστου ενδιαφέροντος για τη Γαλλία.\nΔιακαής πρόθεση της Γερμανίας είναι η ανάδειξή της σε δύναμη με παγκόσμιο ρόλο. Οι τελευταίες δηλώσεις του Γκ. Σρέντερ αναδεικνύουν αυτή την κατεύθυνση ως τον κύριο άξονα της γερμανικής πολιτικής.\nΠαρ' όλα αυτά, όμως, ουσιαστικά η Γερμανία αισθάνθηκε ιδιαίτερα απομονωμένη από τις τελευταίες εξελίξεις. Δεν ήταν μόνο οι εσωτερικές τριβές που παρατηρήθηκαν και που γρήγορα ξεπεράστηκαν σε σχέση με την αποστολή γερμανικών στρατευμάτων στο χώρο των πολεμικών επιχειρήσεων.\nΟι ΗΠΑ δε θα είχαν κανένα όφελος από την πιο ενεργή ανάμειξη της Γερμανίας, παρά την επιθυμία και την ετοιμότητα της ίδιας. Τώρα, μπορούμε να εξηγήσουμε το γεγονός της εσπευσμένης συνάντησης του Γκ. Σρέντερ με τον Βλ. Πούτιν στο Βερολίνο, όπου συζητήθηκαν θέματα συνεργασίας, όχι μόνο στα πλαίσια των δύο χωρών, αλλά και σε σχέση με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.\nΤόσο η Γερμανία όσο και η Γαλλία θα ήθελαν να αναμειχθούν πολύ περισσότερο στον πόλεμο με το Αφγανιστάν και να μην περιοριστούν στο ρόλο της παροχής διευκολύνσεων στις ΗΠΑ. Αυτό είναι προφανές, γιατί η συμμετοχή τους στην περιοχή της Ευρασίας θα τους έδινε τη δυνατότητα για μεγαλύτερη αντίστοιχα συμμετοχή στην εκμετάλλευση των φυσικών πόρων αυτής της ζώνης.\nΣε χειρότερη θέση βρίσκεται η Ιταλία, που είναι μέλος του κλαμπ G7 και θεωρείται... οικονομική δύναμη του πλανήτη.\nΗ τέτοια στάση των ΗΠΑ απέναντι στη Γαλλία, Γερμανία κατά βάση και δευτερευόντως στην Ιταλία, εκφράστηκε και ως στάση των ΗΠΑ απέναντι στην ΕΕ. Ηταν φυσικό, αφού οι τρεις αυτές χώρες αποτελούν τις μεγάλες δυνάμεις της ΕΕ μαζί με τη Μ. Βρετανία.\nΟταν, λοιπόν, οι πολιτικοί παρατηρητές δηλώνουν ότι πάλι η ΕΕ δεν κατόρθωσε να παίξει ουσιαστικό ρόλο και να έχει ενεργότερη συμμετοχή στα ζητήματα του πολέμου, στην πραγματικότητα μιλάνε για τη στάση των ΗΠΑ απέναντι στην ΕΕ.\nΑυτή η στάση των ΗΠΑ σε σχέση με την ΕΕ ασφαλώς τροφοδοτεί τον ανταγωνισμό και οξύνει τις αντιθέσεις μεταξύ τους. Αλλά οι αντιθέσεις δε σταματάνε σ' αυτό το σημείο. Οξύνονται, ταυτόχρονα, και οι αντιθέσεις μεταξύ των χωρών - μελών της ίδιας της ΕΕ. Ο λόγος είναι απλός. Αλληλοσυγκρούονται οι ιδιαίτερες επιδιώξεις της κάθε χώρας χωριστά.\nΗδη έχει εκφραστεί η ανησυχία, από πολλές πλευρές, για τη συμμετοχή της ΕΕ, ιδιαίτερα αν ο δήθεν πόλεμος κατά της τρομοκρατίας επεκταθεί με τον ίδιο τρόπο και σε άλλες χώρες.\nΣτη χώρα μας ο πιο αδιάψευστος και αυθεντικός μάρτυρας αυτών των ανησυχιών είναι ο ΣΥΝ, που έσπευσε ταχύτατα να επισημάνει και να υπερτονίσει τον κίνδυνο που ελλοχεύει για το μέλλον της ΕΕ.\nΤο τοπίο διαταράσσεται\nΗ περιγραφή των αντιθέσεων που αναπτύσσονται ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις θα ήταν ελλιπής, αν δεν περιλάμβανε και τις συνέπειες που θα έχουν αυτές στις μικρές χώρες, κατά κύριο λόγο, της περιοχής που διεξάγεται ο πόλεμος, αλλά και τη Ρωσία.\nΤο τοπίο που ξέραμε μέχρι τώρα φαίνεται ότι διαταράσσεται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι σχέσεις μεταξύ του Ισραήλ και των ΗΠΑ, της Σ. Αραβίας και των ΗΠΑ, όπως και οι σχέσεις που αναπτύσσονται, προς το παρόν υπό την επίβλεψη της Ρωσίας, μεταξύ των ΗΠΑ και των νοτιότερων πρώην Σοβιετικών Δημοκρατιών Καζαχστάν, Ουζμπεκιστάν, Τατζικιστάν κλπ.\nΤο Ισραήλ αντιλήφθηκε αμέσως την πίεση από το ξέσπασμα του πολέμου και τους γεωστρατηγικούς στόχους που υπηρετεί και η θέση που πήρε ήταν η έκφραση μιας οξύτατης αντίθεσης στην απώλεια της προνομιακής σχέσης του με τις ΗΠΑ.\nΠαρά τις καθησυχαστικές κινήσεις των ΗΠΑ φαίνεται ότι το Ισραήλ δεν πείθεται. Διαταραγμένες είναι και οι σχέσεις των ΗΠΑ με τη Σ. Αραβία, που φοβάται τη γενίκευση του πολέμου και εναντίον αραβικών κρατών, γεγονός που θα έχει σοβαρές συνέπειες στο εσωτερικό της.\nΣε ό,τι αφορά τις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες εκείνο που μπορούμε να σχολιάσουμε αυτή τη στιγμή είναι ότι η Ρωσία πρέπει να λαμβάνει πολύ σοβαρά τους κινδύνους που υπάρχουν γι' αυτήν από την εμφάνιση των ΗΠΑ στην περιοχή, γι' αυτό άλλωστε έσπευσε να έχει σημαντική συμμετοχή με άμεσες επαφές και στρατεύματα.\nΣε ό,τι αφορά ιδιαίτερα τη Ρωσία φαίνεται ότι προσπαθεί να αναδειχτεί σε έναν από τους σημαντικούς παίχτες στο παιχνίδι των ζωνών επιρροής. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι συνολικά η περιοχή αυτή βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με αυτήν και ότι την αφορά τόσο στρατηγικά όσο και για τους φυσικούς πόρους που διαθέτει. Η αντίθεση με την επεκτατική πολιτική των ΗΠΑ είναι προφανής ανεξάρτητα των δυνατοτήτων που έχει.\nΕίναι φανερό, πως πέρα από την προσπάθεια που καταβάλλεται για τη δημιουργία ενός ενιαίου συνασπισμού κατά της τρομοκρατίας, αυτό που κυριαρχεί είναι οι αντιθέσεις που υπάρχουν μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, για την κατανομή των ζωνών επιρροής και την εκμετάλλευση των τεράστιων πρώτων υλών που διαθέτει. Εκείνο που μπορούμε να προβλέψουμε είναι η παραπέρα όξυνση αυτών των αντιθέσεων και το άδηλο μέλλον τους.\nΜοχλός σαρωτικών ανατροπών οι επιχειρησιακές συμβάσειςΟι όροι που περιλαμβάνουν στην πλειοψηφία όσες έχουν υπογραφεί μέχρι σήμερα, είναι εφιάλτης για την εργατική τάξη\nΗ υποχώρηση από την πάλη για κλαδικές συμβάσεις χωρίς μειώσεις στους μισθούς, θα γυρίσει την εργατική τάξη πολλά χρόνια πίσω, σε ό,τι αφορά τις συνθήκες δουλειάς\nαραπέρα συμπίεση του μισθού και του μεροκάματου, ωράρια που συρρικνώνονται ή επιμηκύνονται ανάλογα με τις ανάγκες της εργοδοσίας, προκειμένου να αυξάνεται ο απλήρωτος χρόνος της εργασίας, κατάργηση επιδομάτων, ακόμα και «θεσμοθέτηση» της καθυστέρησης στην καταβολή του μισθού, μέχρι και 3 μήνες, περιλαμβάνουν οι επιχειρησιακές συμβάσεις που υπογράφονται σε μια σειρά χώρους δουλειάς.\nΚαι ενώ οι επιχειρήσεις καθυστερούν να καταβάλουν για ολόκληρους μήνες ακόμα και αυτούς τους πετσοκομμένους μισθούς, φροντίζουν να θεσμοθετήσουν το καθεστώς της απληρωσιάς. Πρωτοφανής είναι η πρόβλεψη επιχειρησιακής σύμβασης (υπογράφηκε, σύμφωνα με το δημοσίευμα στις 3 Νοέμβρη, σε εταιρεία παροχής υπηρεσιών φύλαξης) που νομιμοποιεί την καθυστέρηση έως 90 ημέρες στην καταβολή των μισθών.\nΕίναι αξιοσημείωτο ότι το μαχαίρι στους μισθούς μπαίνει με την επίκληση όχι μόνο της οικονομικής κρίσης, αλλά και της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας της επιχείρησης. Στο δημοσίευμα αναφέρεται το παράδειγμα εταιρείας που στη συμφωνία της με το σωματείο των εργαζομένων για επιχειρησιακή σύμβαση με μειώσεις μισθών και ελαστικά ωράρια, αναφέρει ρητά το στόχο «να διατηρήσει την ανταγωνιστικότητά της έναντι ομοειδών επιχειρήσεων».\nΟι επιχειρησιακές συμβάσεις αξιοποιούν ακόμα τη νομοθετημένη ανατροπή του σταθερού ημερήσιου χρόνου εργασίας και προβλέπουν τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας με βάση τις ανάγκες της εργοδοσίας. Η 5ήμερη εργασία γίνεται παρελθόν και καθιερώνεται η 6ήμερη απασχόληση. Για χρονικό διάστημα που φτάνει έως και τους 6 μήνες, ο ημερήσιος χρόνος εργασίας μπορεί να επιμηκύνεται μέχρι και τις 10 ώρες, με μόνη υποχρέωση της επιχείρησης να χορηγήσει μέσα στο έτος τις αντίστοιχες ημέρες άδειας. Προβλέπεται επίσης εκ περιτροπής εργασία 4 ή 3 ημερών την εβδομάδα, πράγμα που οδηγεί σε ανάλογη μείωση στο μισθό.\nΟι άξονες και οι βασικές τάσεις\nΗ συζήτηση για την ΚΠΑΑ στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είναι η πρώτη μετά το 2008 και με βάση τα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ του Δεκέμβρη του 2012 θα κινηθεί γύρω από 3 άξονες:\nΒελτίωση της αποτελεσματικότητας της ΚΠΑΑ.\nΠροώθηση της ανάπτυξης των πολεμικών δυνατοτήτων της ΕΕ σε διεθνή κλίμακα.\nΙσχυροποίηση της αμυντικής βιομηχανίας στην ΕΕ.\nΗ ανάγκη αναδιάταξης σε πιο επιθετική κατεύθυνση της ΚΠΑΑ καθορίζεται από διάφορους παράγοντες, όπως η καπιταλιστική κρίση που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ευρωζώνη και την ΕΕ, οι δυσκολίες της αστικής διαχείρισης, η όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων στο έδαφος της καπιταλιστικής κρίσης, η δυναμική εμφάνιση στο προσκήνιο των διεθνών ανταγωνισμών ανερχόμενων καπιταλιστικών χωρών, όπως αυτές της ομάδας BRICS (Ρωσία, Κίνα, Ινδία, Βραζιλία, Ν. Αφρική), ο προσανατολισμός του «αμυντικού δόγματος» των ΗΠΑ στην περιοχή Ασίας - Ειρηνικού κ.ά. Κοινός παρονομαστής των επιδιώξεων των αστικών τάξεων των κρατών - μελών της ΕΕ και των πολιτικών εκπροσώπων τους είναι η ένταση της επιθετικότητας της ΕΕ ενάντια στους λαούς, στο εσωτερικό της και σε τρίτες χώρες, η μεγαλύτερη στρατιωτικοποίηση της ΕΕ και η αύξηση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της, ώστε να εξαπολύει ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους σε κάθε γωνιά του πλανήτη, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την Ευρώπη.\nΟι κύριες τάσεις και προσανατολισμοί για την «ανανεωμένη» ΚΠΑΑ της ΕΕ, που διαφαίνονται ενόψει της Συνόδου Κορυφής του Δεκέμβρη 2013 είναι οι εξής:\n-- Πυλώνας της στρατιωτικής επιθετικής πολιτικής της ΕΕ συνεχίζει να αποτελεί το ΝΑΤΟ και η παραπέρα ανάπτυξη της στρατηγικής συνεργασίας των δύο ιμπεριαλιστικών οργανισμών, ώστε να αυξηθεί η ισχύς πυρός των ιμπεριαλιστικών τους επεμβάσεων. Ωστόσο, η ΕΕ θέλει να αποκτήσει εκείνες τις στρατιωτικές δυνατότητες που θα της επιτρέπουν να ενεργεί και μόνη της, αυτοτελώς, χωρίς τη στήριξη των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ.\n-- Η γεωγραφική έκταση της ιμπεριαλιστικής δράσης της ΕΕ πρέπει να περιλαμβάνει κάθε σημείο του κόσμου, όσο μακριά κι αν βρίσκεται από την Ευρώπη. Γεωγραφικά, η ζώνη της ευθύνης της εκτείνεται πέραν της περιοχής της «Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας» (Ανατολική Ευρώπη, Καύκασος, χώρες του Μαγκρέμπ και Μέση Ανατολή). Περιλαμβάνει και αυτούς που τώρα συχνά ονομάζονται «οι γείτονες των γειτόνων», στην υποσαχάρια Αφρική (Σαχέλ), το Κέρας της Αφρικής, τον Κόλπο και σε μικρότερο βαθμό την Κεντρική Ασία.\n-- Η ΕΕ πρέπει να επεκτείνει τις στρατιωτικές της δυνατότητες σε όλα τα πεδία ιμπεριαλιστικής παρέμβασης. Εκτός από τα μέχρι σήμερα παραδοσιακά, όπως η «καταπολέμηση της τρομοκρατίας», η «διασπορά όπλων μαζικής καταστροφής», πεδία δράσης αποτελούν η «ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού της ΕΕ», η «μετανάστευση», «οι επιθέσεις στον κυβερνοχώρο», η «προστασία των διαστημικών δικτύων της ΕΕ», ακόμη και «οι κίνδυνοι που συνδέονται με την κλιματική αλλαγή», όπως οι συγκρούσεις για το νερό ή άλλους φυσικούς πόρους. Με λίγα λόγια, οτιδήποτε μπορεί να αποτελεί πρόσχημα για την εξαπόλυση της δολοφονικής βαρβαρότητας της ΕΕ ενάντια στους λαούς, για την εξασφάλιση των συμφερόντων των μονοπωλίων. Για το σκοπό αυτό, πρέπει να αξιοποιούνται εκτός από τις στρατιωτικές και οι λεγόμενες «μη στρατιωτικές» αποστολές της ΕΕ (π.χ. εκπαίδευση αστυνομικών δυνάμεων, καταπολέμηση της διαφθοράς, οικοδόμηση «δικαστικών θεσμών», πρόληψη συγκρούσεων κ.λπ.), που θα εξασφαλίζουν την εγκατάσταση μηχανισμών της ΕΕ στις τρίτες χώρες μέχρι να επιτευχθούν οι στόχοι της ιμπεριαλιστικής επέμβασής της. Χαρακτηριστικά παραδείγματα τέτοιων αποστολών αποτελούν σήμερα η αστυνομικο-δικαστική αποστολή EULEX της ΕΕ στο Κόσσοβο, η EUTM για την εκπαίδευση στρατιωτών στη Σομαλία, η EUCAP στο Νίγηρα.\nΣχεδιασμοί για ταχύτερη ανάληψη ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων\nΓια να πετύχει τους παραπάνω στόχους η ΕΕ επιδιώκει την αποφασιστική αύξηση των στρατιωτικών της δυνατοτήτων. Κλειδί των στρατιωτικών επιχειρήσεων της ΕΕ συνεχίζουν να αποτελούν οι «Τακτικοί Σχηματισμοί Μάχης» (Battlegroups). Ως στόχος τίθεται η κινητοποίηση αυτών των στρατιωτικών δυνάμεων πολύ ταχύτερα, ώστε να αποτελέσουν πραγματικές «δυνάμεις ταχείας αντίδρασης». Γι' αυτό θα γίνεται χρήση των «σπονδυλωτών» μάχιμων μονάδων, δηλαδή των πιο «πρόθυμων», των δυνάμεων εκείνων των χωρών - μελών «που ενδιαφέρονται περισσότερο για μια δεδομένη κρίση». Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και ο σχεδιασμός της λεγόμενης «Συγκέντρωσης και Κοινής Χρήσης» («Pooling and Sharing») των στρατιωτικών μέσων και υποδομών που ανήκουν σε ένα ή περισσότερα κράτη - μέλη.\nΟι σχεδιασμοί αυτοί προσπαθούν να ξεπεράσουν την εγγενή αδυναμία της ΕΕ να αποφασίζει γρήγορα για την ανάληψη ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, λόγω των ενδοαστικών αντιθέσεων στο εσωτερικό της. Για να ξεπεραστεί μάλιστα η αρχή της ομοφωνίας που απαιτείται στα ζητήματα της ΚΠΑΑ, γίνεται προσπάθεια να ενεργοποιηθούν δύο μηχανισμοί που προβλέπονται στη «Συνθήκη της Λισαβόνας», αλλά μέχρι σήμερα οι οξυμένοι ανταγωνισμοί δεν έχουν επιτρέψει την υλοποίησή τους. Πρόκειται για το «Μηχανισμό μόνιμης διαρθρωμένης συνεργασίας», με τον οποίο μία ομάδα κρατών - μελών μπορεί να συνιστά μόνιμη στρατιωτική συνεργασία, με στόχο να επεμβαίνει στρατιωτικά οπουδήποτε, ακόμη και παρά την αντίθεση άλλων κρατών - μελών. Ο δεύτερος προκύπτει από το άρθρο 44 της «Συνθήκης της Λισαβόνας», με βάση το οποίο το Συμβούλιο μπορεί να αναθέτει σε ομάδα κρατών - μελών την πραγματοποίηση μιας αποστολής για «τη διαφύλαξη των συμφερόντων και των αξιών της Ενωσης».\nΗ Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Αμυνας\nΣημαντική εξέλιξη είναι η θέση σε λειτουργία της Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης της ΕΕ (ΕΥΕΔ), η οποία αποσκοπεί στην εναρμόνιση της εξωτερικής πολιτικής και των επεμβάσεων της ΕΕ, στο συντονισμό της εξωτερικής πολιτικής των χωρών - μελών.\nΟ Ευρωπαϊκός Οργανισμός Αμυνας (ΕΟΑ/EDA), από υποστηρικτικό όργανο με αρμοδιότητες μόνον την πολεμική βιομηχανία και την έρευνα, αναβαθμίζεται σε στρατηγικό οργανισμό για τον καθορισμό των στρατιωτικών προδιαγραφών, των οπλικών συστημάτων και των σχεδίων για την αναθεώρηση των εθνικών σχεδίων ασφάλειας και άμυνας των κρατών - μελών της ΕΕ.\nΗ καπιταλιστική κρίση αξιοποιείται από την ΕΕ για την επίσπευση των διαδικασιών, για την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς, τη συγκεντροποίηση κεφαλαίου και στο χώρο της πολεμικής βιομηχανίας. Η ανακοίνωση της Επιτροπής για τη «Μετάβαση προς ένα ανταγωνιστικότερο και αποδοτικό τομέα άμυνας και ασφάλειας» στις 24/7/2013, καθώς η σχετική έκθεση για «την εφαρμογή της κοινής πολιτικής ασφάλειας και άμυνας» (Α7 - 0360/2013) -σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Συμβουλίου προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο- θέτουν τη στρατηγική της ΚΠΑΑ και το σχέδιο δράσης για τη προώθηση καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων στον τομέα της πολεμικής βιομηχανίας, καθώς και την αναδιάταξη των ενόπλων δυνάμεων στα κράτη - μέλη της ΕΕ.\nΑποτέλεσμα αυτών των σχεδιασμών αποτελεί η συρρίκνωση, η διάλυση της αμυντικής βιομηχανίας (ΕΑΣ, ΕΛΒΟ) και της ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας της χώρας, που προωθούν από κοινού η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, μονοπώλια - ΕΕ και τρόικα.\nΠροσαρμογή των εθνικών Ενόπλων Δυνάμεων στους ευρωενωσιακούς στόχους\nΓια την προώθηση αυτών των σχεδιασμών είναι απαραίτητη η προσαρμογή των εθνικών Ενόπλων Δυνάμεων, των εθνικών αμυντικών δογμάτων των κρατών - μελών στους «υπέρτερους» στόχους της ευρωενωσιακής ιμπεριαλιστικής πολιτικής, με τη συμμετοχή και τον προσανατολισμό τους σε στρατιωτικούς σχηματισμούς ταχείας αντίδρασης, υποστήριξης επιχειρήσεων, σε συμπληρωματικούς σχηματισμούς στήριξης ΝΑΤΟικών επεμβάσεων. Με άλλα λόγια, ένα πλέγμα μέτρων που δεν αφορούν τόσο τις επιχειρήσεις διαχείρισης κρίσεων, όσο τις εθνικές Ενοπλες Δυνάμεις στο σύνολό τους και τις αμυντικές πολιτικές των κρατών - μελών και της ΕΕ συνολικά.\nΗ συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, υπέρμαχος της στρατηγικής της ΚΠΑΑ, συμμετέχει στην ένταση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας της ΕΕ, διεκδικώντας μερίδιο από νέα πεδία καπιταλιστικών αγορών, για την ντόπια αστική τάξη, τα μονοπώλια.\nΟι οπορτουνιστές, το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, ο ΣΥΡΙΖΑ, κ.ά. κοροϊδεύουν τους εργαζόμενους χρόνια τώρα ότι η ΕΕ μπορεί δήθεν να αποτελέσει το «αντίπαλο δέος» απέναντι στις ΗΠΑ, βάζουν τους λαούς να διαλέξουν ιμπεριαλιστή. Η ΕΕ δεν εξανθρωπίζεται. Μόνο χειρότερη μπορεί να γίνει και αυτό το δείχνουν καθημερινά οι εξελίξεις.\nΤα τελευταία 8 χρόνια αναπτύχθηκαν 29 στρατιωτικές επεμβάσεις της ΕΕ σε 3 ηπείρους, με αντίστοιχες στρατιωτικές αποστολές, στις οποίες συμμετείχαν 80.000 άτομα. Αυτή τη στιγμή, βρίσκονται σε εξέλιξη πάνω από 20 αποστολές της ΕΕ σ' ολόκληρο τον κόσμο, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Συρία, Κόσσοβο, Βοσνία κ.α. Τα παραπάνω στοιχεία, η συνολική πολιτική της ΕΕ δείχνουν ότι η επιθετικότητα του ευρωενωσιακού κεφαλαίου τόσο ενάντια στους εργαζόμενους της ΕΕ, όσο και ενάντια σε χώρες και λαούς ανά τον κόσμο εντείνεται. Σοβαροί κίνδυνοι για γενικευμένο ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην ευρύτερη περιοχή της Ν. Μεσογείου - Μ. Ανατολής - Β. Αφρικής απειλούν με αιματοκύλισμα τους λαούς.\nΑπό το 2010 και μετά η ΚΕΠΠΑ εντάσσεται όλο και περισσότερο στην αντιλαϊκή Στρατηγική της ΕΕ «Ευρώπη 2020». Ολο και περισσότερο η ΚΕΠΠΑ επιστρατεύεται ακριβώς για να ανοίξει το δρόμο και για να εξυπηρετήσει όσο γίνεται πιο ολοκληρωμένα τα οικονομικά, ενεργειακά και άλλα γεωπολιτικά συμφέροντα των ευρωενωσιακων μονοπωλίων, στον ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό. Επιταχύνεται η στρατιωτικοποίηση της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ συνολικά, με αύξηση των στρατιωτικών και μη μέσων και δυνατοτήτων της για πολέμους και επεμβάσεις μεγάλης διάρκειας και σε μεγάλες αποστάσεις από την ΕΕ. Μεγαλώνει η διασύνδεση ΕΕ - ΝΑΤΟ. Με την υιοθέτηση του νέου, ακόμα πιο επιθετικού δόγματος του «ΝΑΤΟ 2020», με την προσθήκη σειράς νέων «απειλών» (ενεργειακός εφοδιασμός, κλιματικές αλλαγές, επιθέσεις στον κυβερνοχώρο) και την υιοθέτηση της απαίτησης των ΗΠΑ να αναλάβει η ΕΕ μεγαλύτερο βάρος των εξόδων και των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων.\nΑκριβώς αυτές τις αναπροσαρμογές έρχεται να κωδικοποιήσει η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ, του Δεκέμβρη του 2013, να χαράξει τους νέους ιμπεριαλιστικούς επιθετικούς προσανατολισμούς και κατευθύνσεις της ΕΕ για την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Αμυνας.\nΗ ελπίδα για την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα βρίσκεται στη συμπόρευση με το ΚΚΕ, την ανασύνταξη του εργατικού - λαϊκού κινήματος, το δυνάμωμα της Λαϊκής Συμμαχίας, της αντιμονοπωλιακής - αντικαπιταλιστικής πάλης, για αποδέσμευση από την ιμπεριαλιστική διακρατική ένωση του κεφαλαίου - ΕΕ, τη μονομερή διαγραφή του χρέους, με την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και τον εργαζόμενο λαό στην Εξουσία.\nΤης Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ


ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΓΙΑΤΡΟΙ ΚΥΠΡΟΣ – #WorldHeartDay «Δώσε Δύναμη στην Καρδιά σου»\n29 Σεπτεμβρίου - Παγκόσμια Ημέρα Καρδιάς #WorldHeartDay\n1.Μέτρηση βάρους σώματος 2. Μέτρηση ύψους 3. Μέτρηση περιφέρειας μέσης 4. Υπολογισμός του Δείκτη Μάζας Σώματος 5. Μέτρηση αρτηριακής πίεσης 6. Λήψη αίματος από το δάκτυλο για αναλύσεις: χοληστερίνη, LDL, HDL, τριγλυκερίδια και γλυκόζη. (Τα αποτελέσματα των αναλύσεων δίνονται στον συμμετέχοντα με την ολοκλήρωση της εξέτασης) 7. Λαμβάνεται ιατρικό ιστορικό 8. Γίνεται κλινική εξέταση ( καρδία, πνεύμονες)\n← Επόμενη προγραμματισμένη εξέταση -Λευκωσία\nΗ επόμενη προγραμματισμένη εξέταση στην Λεμεσό →


Σπυρίδων Σούλης – Ἀντίβαρο\n«…Στρατηγέ, ο αγώνας σας με γοήτευσε και αποτέλεσε παράδειγμα για την απελευθέρωση της Πατρίδας μου. Συγχαρητήρια, Εύχομαι η Δημοκρατία και η Δικαιοσύνη να βασιλεύσουν επιτέλους στον κόσμο…» Φιντέλ Κάστρο, Κουβανόςσε επιστολή του προς τον Γεώργιο Γρίβα. Αντίβαρο\nCategory: Σπυρίδων Σούλης\tΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ 1826: ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ\tPosted on 14 April 2014 by Θεόδωρος Ορέστης\nΗ απόφαση της φωτοφόρου Εξόδου συνοψίζεται στην φράση: «εκείθε με τους αδελφούς, εδώθε με το Χάρο» του Σπυρίδωνος Κ. Σούλη Μετά από ένα έτος πολιορκίας, τα γεγονότα της οποίας μόνον με της Ψυχής τον σεβασμό δύνασαι να προσκυνήσεις, το Σάββατο του Λαζάρου οι πολιορκημένοι μετέλαβαν των Αχράντων Μυστηρίων από το χέρι του μετέπειτα Εθνομάρτυρος Επισκόπου Ρωγών Ιωσήφ. Ο Θεσσαλός ιεράρχης […]\nΕπίκαιρα / Σπυρίδων Σούλης\tLeave a comment\tΣύνδεση\tRegisterLog inEntries RSSComments RSS\tSearch for:\nΣχόλιαΝ on Έλληνες από το Άρβανον: Η αλήθεια για την ταυτότητα των ΑρβανιτώνΜΩΡΑΪΤΗΣ on Ερωτηματολόγιο προς τους πολίτες για Συνταγματική Αναθεώρηση – ΛΗΓΕΙ την 1η Απριλίου 2017!Ελευθέριος on Επιστημονικό Συνέδριο για τον καθηγητή Χρήστο Γιανναρά στο Πανεπιστήμιο του CambridgeΠΑΝΑΓ.ΚΟΚΚΑΛΙΔΗΣ on Επιστημονικό Συνέδριο για τον καθηγητή Χρήστο Γιανναρά στο Πανεπιστήμιο του CambridgeLia on Είναι η γιόγκα σωματική άσκηση (γυμναστική);Γεώργιος Ἰακ. Γεωργάνας on Επιστημονικό Συνέδριο για τον καθηγητή Χρήστο Γιανναρά στο Πανεπιστήμιο του Cambridgeleon11gr on Οι Έλληνες της Μικρά Ασίας στην επανάσταση του 1821Ν on Οι Έλληνες της Μικρά Ασίας στην επανάσταση του 1821Ν on Οι Έλληνες της Μικρά Ασίας στην επανάσταση του 1821Ταγαράκης Χρήστος on Επιστημονικό Συνέδριο για τον καθηγητή Χρήστο Γιανναρά στο Πανεπιστήμιο του Cambridge\tΔημοφιλή εβδομάδας\tΕρωτηματολόγιο προς τους πολίτες για Συνταγματική Αναθεώρηση – ΛΗΓΕΙ την 1η Απριλίου 2017! (1300) αναγνώσεις\nΤο Κρυφό Σχολειό κι η Ιστορία: Οι πηγές, οι μαρτυρίες, η αλήθεια (70) αναγνώσεις\nΜήνα\tΕρωτηματολόγιο προς τους πολίτες για Συνταγματική Αναθεώρηση – ΛΗΓΕΙ την 1η Απριλίου 2017! (1300) αναγνώσεις\nΤο Κρυφό Σχολειό κι η Ιστορία: Οι πηγές, οι μαρτυρίες, η αλήθεια (1033) αναγνώσεις\nGoogle ads\tΑρθρα που διαβαζονται τωρα! Ερωτηματολόγιο προς τους πολίτες για Συνταγματική Αναθεώρηση – ΛΗΓΕΙ την 1η Απριλίου 2017! 30 seconds ago Το Κρυφό Σχολειό κι η Ιστορία: Οι πηγές, οι μαρτυρίες, η αλήθεια 47 seconds ago Χριστιανοί στη Λέσβο: «Ναι, είναι αυτό που νομίζεις» 1 minute, 4 seconds ago Εκκλησία Κύπρου κατά «Νεοκυπριακής συνειδήσεως» 1 minute, 27 seconds ago Να μετατρέψουμε την υποχώρηση σε προέλαση 1 minute, 40 seconds ago ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΤΣΗΣ, ο ήρωας της ΕΟΚΑ, ο φιλόσοφος 2 minutes, 15 seconds ago Χάνονται τα πλεονεκτήματα της Δύσης. 2 minutes, 26 seconds agoΑρχείο\tΑρχείο


Πλυστικά Οικίας | Κοντόπουλος - Γεωπονικό Κατάστημα\nFF Group7 Hyundai2 Michelin4 Total3\nΚατασκευαστής: Hyundai Barcode: 107192\nΠΛΥΣΤΙΚΟ HYUNDAI HPW 165 B\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ HYUNDAI HPW 165 BΜε Total Stop Χαρακτηριστικά:Ισχύς:2,2 KWΑπόδοση: 378 Lt/minΠίεση max: 165 barΤάση: 220VΒάρος: 11kgΣυμπεριλαμβάνονται:ΠιστόλιΣωλήνα ΠιέσεωςΜπεκ + TURBO ΜπεκΔοχείο Χημικού ΚαθαρισμούΦίλτρο Νερού..\nΚατασκευαστής: FF Group Barcode: 108305\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ FF GROUP HPW 100 EASY\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ FF GROUP HPW 100 EASY Αναλυτικά Τεχνικά ΧαρακτηριστικάΜέγιστη πίεση: 100 barΟνομαστική πίεση: 70 barΟνομαστική παροχή: 330 lt/hΟνομαστική ισχύς: 1.400 WΤάση παροχής: 220-240V / 50HzΚλάση προστασίας: IIΒαθμός προστασίας: IPX5Κεφαλή αντλίας: ΑλουμίνιοΒάρος: 5,8kgΠλεονεκτήματα3 α..\n-33 % Διαθέσιμο / Παράδοση 1-3 ημέρες\nΚατασκευαστής: FF Group Barcode: 108306\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ FF GROUP HPW 130 EASY\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ FF GROUP HPW 130 EASYΑναλυτικά Τεχνικά ΧαρακτηριστικάΜέγιστη πίεση: 130 barΟνομαστική πίεση: 100 barΟνομαστική παροχή: 402 lt/hΟνομαστική ισχύς: 1.800 WΤάση παροχής: 220-240V / 50HzΚλάση προστασίας: IIΒαθμός προστασίας: IPX5Κεφαλή αντλίας: ΑλουμίνιοΒάρος: 8,8kgΠλεονεκτήματα3 α..\nΚατασκευαστής: FF Group Barcode: 108307\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ FF GROUP HPW 140 EASY\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ FF GROUP HPW 140 EASYΑναλυτικά Τεχνικά ΧαρακτηριστικάΜέγιστη πίεση: 140 barΟνομαστική πίεση: 110 barΟνομαστική παροχή: 402 lt/hΟνομαστική ισχύς: 2.000 WΤάση παροχής: 220-240V / 50HzΚλάση προστασίας: IIΒαθμός προστασίας: IPX5Κεφαλή αντλίας: ΑλουμίνιοΒάρος: 10kgΠλεονεκτήματα3 αξ..\nΚατασκευαστής: FF Group Barcode: 108308\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ FF GROUP HPW 145i PLUS\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ FF GROUP HPW 145i PLUSΑναλυτικά Τεχνικά ΧαρακτηριστικάΜέγιστη πίεση: 145 barΟνομαστική πίεση: 110 barΟνομαστική παροχή: 402 lt/hΟνομαστική ισχύς: 2.000 WΤάση παροχής: 220-240V / 50HzΚλάση προστασίας: IIΒαθμός προστασίας: IPX5Κεφαλή αντλίας: ΑλουμίνιοΒάρος: 19,3kgΠλεονεκτήματαΕ..\nΚατασκευαστής: Total Barcode: 109468\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ TOTAL 100bar (TGT11236)\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ TOTAL 100bar (TGT11236)Αναλυτικά Τεχνικά ΧαρακτηριστικάΤΑΣΗ 230V - 50HzΙΣΧΥΣ 1.500WΠΙΕΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ 100 barΑΠΟΔΟΣΗ 6 Lit / minΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ Max 40o CΒΑΡΟΣ 13 KgΕΓΓΥΗΣΗ 1 ΧΡΟΝΟΣΠλεονεκτήματαΠιστόλι με μπεκΛάστιχο υψηλής πίεσης 8mΜοτέρ χωρίς καρβουνάκια (INDUCTION MOTOR)ΕΓΓΥΗΣΗ 1..\nΚατασκευαστής: Total Barcode: 109252\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ TOTAL 130bar TGT11316\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ TOTAL 130bar TGT11316Αναλυτικά Τεχνικά ΧαρακτηριστικάΤΑΣΗ 230V - 50Hz ΙΣΧΥΣ 1.400W ΠΙΕΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ 130 bar ΑΠΟΔΟΣΗ 5.5 Lit / min ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ Max 40o C ΒΑΡΟΣ 6 Kg ΕΓΓΥΗΣΗ 1 ΧΡΟΝΟΣ ΠλεονεκτήματαΠιστόλι με μπεκΛάστιχο υψηλής πίεσης 5mAuto stop σύστημαΕΓΓΥΗΣΗ 1 ΕΤΟΣ..\n-18 % Παράδοση σε 4-10 ημέρες\nΚατασκευαστής: Total Barcode: 109253\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ TOTAL 150bar TGT11356\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ TOTAL 150bar TGT11356Αναλυτικά Τεχνικά ΧαρακτηριστικάΤΑΣΗ 230V - 50Hz ΙΣΧΥΣ 1.800W ΠΙΕΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ 150 bar ΑΠΟΔΟΣΗ 6 Lit / min ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ Max 40o C ΒΑΡΟΣ 8.8 Kg ΕΓΓΥΗΣΗ 1 ΧΡΟΝΟΣ ΠλεονεκτήματαΠιστόλι με μπεκΛάστιχο υψηλής πίεσης 5mAuto stop σύστημαΔοχειο σαπουνιούΕΓΓΥΗΣΗ 1 Ε..\nΚατασκευαστής: Hyundai Barcode: 107193\nΠΛΥΣΤΙΚΟ HYUNDAI HPW 225 I\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ HYUNDAI HPW 225 IΕπαγγελματικό Πλυστικό Μηχάνημα με Total Stop Χαρακτηριστικά:Ισχύς: 3,2 KWΑπόδοση: 450 Lt/minΠίεση max: 225 barΤάση: 220VΒάρος: 26kgΚωδικός Κατασκευαστή: 56302Συμπεριλαμβάνονται:ΠιστόλιΣωλήνα ΠιέσεωςΤέσσερα Μπεκ + TURBO ΜπεκΔοχείο Χημικού ΚαθαρισμούΦίλτρο Νερού..\n-27 % Παράδοση σε 1-3 ημέρες\nΚατασκευαστής: Michelin Barcode: 109254\nΠΛΥΣΤΙΚΟ MICHELIN MPX 16E\nΠΛΥΣΤΙΚΟ MICHELIN MPX 16EΠλυστικό Michelin με μεταλλική αντλία με ατσάλινα έμβολα για μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, θερμική προστασία κινητήρα, total stop system που απενεργοποιεί τον κινητήρα όταν δεν πατάμε την σκανδάλη και εργονομική και τηλεσκοπική χειρολαβή. Διαθέτει ευκολά ελεγχόμενο φίλτρο νερού,..\n-24 % Παράδοση σε 1-3 ημέρες\nΚατασκευαστής: Michelin Barcode: 106134\nΠΛΥΣΤΙΚΟ MICHELIN MPX 17EH\nΠΛΥΣΤΙΚΟ MICHELIN MPX 17EHΠλυστικό Michelin με μεταλλική αντλία με ατσάλινα έμβολα για μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, θερμική προστασία κινητήρα, total stop system που απενεργοποιεί τον κινητήρα όταν δεν πατάμε την σκανδάλη και εργονομική και τηλεσκοπική χειρολαβή. Διαθέτει ευκολά ελεγχόμενο φίλτρο νερού..\n-25 % Παράδοση σε 1-3 ημέρες\nΚατασκευαστής: Michelin Barcode: 106135\nΠΛΥΣΤΙΚΟ MICHELIN MPX 22EH\nΠΛΥΣΤΙΚΟ MICHELIN MPX 22EHΠλυστικό Michelin με μεταλλική αντλία με ατσάλινα έμβολα για μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, θερμική προστασία κινητήρα, total stop system που απενεργοποιεί τον κινητήρα όταν δεν πατάμε την σκανδάλη και εργονομική και τηλεσκοπική χειρολαβή. Διαθέτει ευκολά ελεγχόμενο φίλτρο νερού..\nΚατασκευαστής: Michelin Barcode: 106136\nΠΛΥΣΤΙΚΟ MICHELIN MPX 22EHX\nΠΛΥΣΤΙΚΟ MICHELIN MPX 22EHXΠλυστικό Michelin με κινητήρα χωρίς ψήκτρες για μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, μεταλλική αντλία με ατσάλινα έμβολα για μεγαλύτερη διάρκεια ζωής, θερμική προστασία κινητήρα, total stop system που απενεργοποιεί τον κινητήρα όταν δεν πατάμε την σκανδάλη και εργονομική και τηλεσκοπ..\nΚατασκευαστής: FF Group Barcode: 109324\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΖΕΣΤΟΥ ΝΕΡΟΥ FF GROUP PWH 140 PLUS\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΖΕΣΤΟΥ ΝΕΡΟΥ FF GROUP PWH 140 PLUSΑναλυτικά Τεχνικά ΧαρακτηριστικάΜέγιστη πίεση: 140 barΟνομαστική παροχή: 450lt/hΟνομαστική ισχύς: 2.400 WΤάση παροχής: 220-240V / 50HzΒάρος: 50,0kg..\nΚατασκευαστής: FF Group Barcode: 108309\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ FF GROUP HPW 150i PLUS\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ FF GROUP HPW 150i PLUSΑναλυτικά Τεχνικά ΧαρακτηριστικάΜέγιστη πίεση: 150 barΟνομαστική πίεση: 130 barΟνομαστική παροχή: 438 lt/hΟνομαστική ισχύς: 2.500 WΤάση παροχής: 220-240V / 50HzΚλάση προστασίας: IIΒαθμός προστασίας: IPX5Κεφαλή αντλίας: ΑλουμίνιοΒάρος: 22,3kgΠλεονεκτήματαΕ..\nΚατασκευαστής: FF Group Barcode: 108310\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ FF GROUP HPW 160i PLUS\nΠΛΥΣΤΙΚΟ ΥΨΗΛΗΣ ΠΙΕΣΗΣ FF GROUP HPW 160i PLUSΑναλυτικά Τεχνικά ΧαρακτηριστικάΜέγιστη πίεση: 160 barΟνομαστική πίεση: 140 barΟνομαστική παροχή: 522 lt/hΟνομαστική ισχύς: 3.000 WΤάση παροχής: 220-240V / 50HzΚλάση προστασίας: IIΒαθμός προστασίας: IPX5Κεφαλή αντλίας: ΑλουμίνιοΒάρος: 25,0kgΠλεονεκτήματαΕ..


Η Παναγία είναι, κατά την ορθόδοξη δογματική διδασκαλία, σύμφωνα με όσα απεφάσισε περί αυτής η Γ΄ εν Εφέσω Οικουμενική Σύνοδος (431 μ.Χ.) : Υπεραγία, Θεοτόκος, Αειπάρθενος και Μεσίτρια. Είναι η Μητέρα του Θεού και των ανθρώπων, βασίλισσα γης και ουρανού. Πολύ όμως πριν από την οικουμενική αυτή απόφαση, οι πιστοί είχαν διαμορφώσει την συνείδηση, ότι η Μαρία, το δοχείον του Πνεύματος, υπηρέτις της προαιωνίου βουλής του Θεού "δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν", ακαταίσχυντος προστάτις των χριστιανών. Δια τούτο και τιμάται ήδη από τους πιστούς των πρώτων χριστιανικών αιώνων, ενίοτε με δόσιν υπερβολής, την οποία εγκαίρως (και πριν ακόμη από το 431 μ.Χ.) οι Πατέρες επεχείρησαν να περιορίσουν στα ορθά πλαίσια, όπως τούτο αποδεικνύεται και από τον Αγιον Επιφάνιον, Επίσκοπον Σαλαμίνος Κύπρου (εκοιμήθη το 403 μ.Χ.), ο οποίος συνιστούσε ότι εις μεν τον Κύριο πρέπει λατρεία, εις δε την Θεοτόκο τιμή και προσκύνησις .Ο Άγιος Πατήρ ψέγει μετά παρρησίας την παρατηρούμενη στις ημέρες του υπερβολή έναντι του τιμίου προσώπου της Παναγίας, και τούτο τον αναδεικνύει αληθή Ποιμένα της Εκκλησίας, πού αγρυπνεί, κατά τον Απόστολο Παύλο, υπέρ των ψυχών του ποιμνίου του. Μάλιστα στον "Αγκυρωτόν" λεγόμενον λόγο του αποκαλεί την Παρθένον, πολύ πριν από την Οικουμενική Σύνοδο της Εφέσου, Θεοτόκον.\nΗ Ορθόδοξος Εκκλησία μας ούτε υπερτιμά το πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου, αναβιβάζουσα τούτο εις την θέσιν της θεότητος, ούτε την υποτιμά, θεωρώντας την ως κοινήν θνητήν γυναίκα, διότι είναι η Κεχαριτωμένη, όπως ακριβώς την προσεφώνησεν ο απεσταλμένος του Θεού Αρχάγγελος (Λουκ. α, 28, 30, 35). Μάλιστα η Παρθένος μετά την επί της γης Κοίμηση της και την εις ουρανούς Μετάσταση της, ευρίσκεται σε κατάσταση δόξης και τιμής, όπως τούτο γίνεται φανερό και από το όραμα πού περιγράφεται στην Αποκάλυψη (κεφ. ιβ,1-6).\nΗ Ορθόδοξος Εκκλησία διδάσκει επίσης ότι οι Αγιοι εν ουρανώ και επί της γης (ζώντες δηλ. και κεκοιμημένοι) μεσιτεύουν προς τον Θεό, δηλ. Τον ικετεύουν, πρεσβεύουν προς Αυτόν για τους άλλους ανθρώπους, είτε αυτοί ζουν, είτε εκοιμήθησαν. Υπάρχουν όμως πολλοί, κυρίως προτεστάντες, που αρνούνται τις μεσιτείες των Αγίων ως και αυτές της Θεοτόκου, διότι παρερμηνεύουν το χωρίον Α΄Τιμ. β,5: "εις μεσίτης Θεού καί ανθρώπων, άνθρωπος Χριστός Ιησούς". Το χωρίον αυτό παρερμηνεύεται από αμαθείς ή κακοπίστους. Σύμφωνα με άλλα χωρία υπάρχει επίσης "εις Θεός" (Α Κορ. η,4-6), "εις Κύριος" (Α Κορ. η,6), "εις Πατήρ" (Ματθ. κγ,9), "εις Ποιμήν" (Ιω.ι,16), "εις διδάσκαλος" (Ματθ. κγ,8), "εις Αγαθός" (Ματθ., ιθ,17) και τα όμοια. Σύμφωνα δε πάλιν με άλλα χωρία υπάρχουν "πολλοί Θεοί" (Ψαλμ. πα,6,Ιω.ι,34), "πολλοί κύριοι" (Εφεσ. στ,5-9), "πολλοί πατέρες" (Λουκ. α,17), "πολλοί ποιμένες" (Εφεσ. δ,11), "πολλοί διδάσκαλοι" (Εφεσ., δ,11), "πολλοί αγαθοί" (Ματθ. ε,45) κ.λ.π. Πώς συμβιβάζονται τα πρώτα χωρία προς τα δεύτερα;\nΙδού πώς: Στα πρώτα, η έννοια είναι απόλυτος, στα δεύτερα σχετική. Εν απολύτω εννοία π.χ. υπάρχει "εις μόνον Κύριος και διδάσκαλος, ο Ιησούς Χριστός". Αλλά εν σχετική εννοία υπάρχουν πολλοί κύριοι, και διδάσκαλοι, ως ο Αβραάμ (Γεν. ιη,12, Α Πέτρ. γ,6) καί ο Παύλος (Α Τιμ. β,7). Ούτω και εν απολύτω εννοία υπάρχει "εις μόνον μεσίτης, ο Ιησούς Χριστός" . Αλλά εν σχετική εννοία "πολλοί μεσίται", δηλ. οι Άγιοι. Πράγματι, οι Άγιοι και οι πιστοί μεσιτεύουν, παρακαλούν τον Θεό υπέρ των συνανθρώπων των. Κατ' εξοχήν δε πρεσβεύει υπέρ ημών η Μητέρα του Κυρίου ως "μητρικήν κεκτημένη παρρησίαν". Άλλωστε καί στα χωρία Αποκαλύψεως ε,8 καί η,3-4 γίνεται λόγος για τις προσευχές των Αγίων και των "γίνω πάντων" στο υπερουράνιο θυσιαστήριο.\nΟι Πατέρες της Εκκλησίας δεν φείδονται λόγων και εγκωμίων προκειμένου να περιγράψουν την συμμετοχή της Θεοτόκου στο Μυστήριο της Οικονομίας του Θεού για τον άνθρωπο. Και είναι χαρακτηριστικοί οι λόγοι, με τους οποίους την χαρακτηρίζουν ως "υπό πασών των γενεών προεκλεχθεισαν", ως ευλογημένη μεταξύ όλων των γυναικών, πανάμωμο και πανακήρατο. Κατά τον Άγιο Πρόκλο, Αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως, η Παναγία είναι "το αμόλυντον της Παρθενίας κειμήλιον, ο λογικός του δευτέρου Αδάμ παράδεισος, το εργαστήριον της ενώσεως των φύσεων, η πανήγυρις του σωτηρίου συναλλάγματος , η παστάς, ην ο Λόγος ενυμφεύσατο την σάρκα, η έμψυχος της φύσεως βάτος, η όντως κούφη νεφέλη, η τόν επί των χερουβίμ μετά σώματος βαστάσασα, ο του εξ ουρανού υετού καθαρότατος πόκος, δούλη καί μήτηρ, Παρθένος καί ουρανός, η μόνη Θεού προς ανθρώπους γέφυρα, ο φρικτός της Οικονομίας ιστός, εξ ης αρρήτως υφάνθη της ενώσεως χιτών".\nΚατά δε τον Άγιο Ανδρέα Κρήτης η Παναγία είναι : "μήτηρ αγνεύουσα καί Παρθένος θηλάζουσα", "κάλλους διάδημα καί του γένους βασίλισσα", "ιερόθεον τέμενος Χριστου", "ράβδος Ααρών, ρίζα του Ιεσσαί, τό σκήπτρον Δαυίδ", "τό βασιλικόν ένδυμα", "των χαρίτων στέφανος", "το πάσης προφητείας εκφανέστατον πλήρωμα" κλπ.\nΟ πρύτανις των θεολόγων Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός τήν ονομάζει "τό κάλλος της ανθρωπίνης φύσεως" καί ο Θεοφάνης Νικαίας "το διαυγέστατον της παρθενίας θεότευκτον κάτοπτρον, ην τηλαυγέστατα διαδείκνυται η εικών του Θεού του αοράτου, αυτό τό αμήχανον καί εράσμιον κάλλος του ούτως εραστού τε καί έρωτος".\nΟ πατερικός λειμών των εγκωμίων της Θεοτόκου είναι ανεξάντλητος. Και πάντοτε δροσερός και γοητευτικός. Στην δ΄ ομιλίαν του προς την Αγίαν Μαρίαν ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας τονίζει : "Χαίροις παρ' ημών Μαρία Θεοτόκε, το σεμνόν κειμήλιον απάσης της οικουμένης, η λαμπάς η άσβεστος, ο στέφανος της παρθενίας, τό σκήπτρον της ορθοδοξίας, ο ναός ο ακατάλυτος και χωρίον του αχωρήτου, η μήτηρ και παρθένος... Χαίροις η τον αχώρητον χωρήσασα εν μήτρα αγία παρθενικήν, δι' ης Τριάς αγιάζεται ... δι' ης ο ουρανός αγάλλεται, δι' ης άγγελοι και αρχάγγελοι ευφραίνονται, δι' ης δαίμονες φυγαδεύονται, δι' ης διάβολος πειράζων έπεσεν εξ ουρανού, δι' ης το εκπεσόν πλάσμα εις ουρανούς αναλαμβάνεται, δι' ης πάσα η κτίσις ειδωλομανία κατεχομένη εις επίγνωσιν αληθείας ελήλυθεν..." .\nΤά εν τη Γραφή δε ονόματα της Παναγίας αναγράφει στον δ΄ λόγο του ο Ανδρέας Κρήτης, αναφέρων αυτήν ως : "νεάνιδα, προφήτιδα, παστάδα, οικον Θεοι, ναόν άγιον, δευτέραν σκηνήν, τράπεζαν αγίαν, θυσιαστήριον, ιλαστήριον, χρυσουν θυμιατήριον, άγια αγίων, Χερουβίμ δόξης, στάμνον χρυσήν, πλάκας της Διαθήκης, ιερατικήν ράβδον, σκήπτρον βασιλείας, διάδημα κάλλους, αλάβαστρον, λυχνίαν, ατμίδα, λαμπάδα, θρυαλλίδα, όχημα, θάμνον, πέτραν, γην, παράδεισον, χώραν, άρουραν, πηγήν, αμνάδα, σταγόνα ... ".\nΔεν θα θελα να κατακλείσω την πατερική αυτή αναφορά στην Θεοτόκο, χωρίς να παραθέσω την ποιητική μαρτυρία του νεοφανούς Πατρός της Εκκλησίας μας Αγίου Νεκταρίου, εκ των επιφανών ορθοδόξων θεομητορικών εγκωμιαστών του αιώνος μας, που εκφράζει άριστα την δογματική περί της Θεοτόκου διδασκαλία της Εκκλησίας μας καθώς και τα αισθήματα των ορθοδόξων απέναντί της:\n"Αγνή Παρθένε Δέσποινα, άχραντε Θεοτόκε\nΠαρθένε Μήτερ Άνασσα, πανένδροσέ τε πόκε\nΧαρά παρθενικών χορών, αγγέλων υπερτέρα\nΕκλαμπροτέρα ουρανών, φωτός καθαροτέρα\nΤων ουρανίων στρατιών πασών αγιοτέρα\nΆχραντε Νύμφη Πάναγνε, Δέσποινα Παναγία\nΚόρη σεμνή, Βασίλισσα, Μήτηρ Υπεραγία\nΤιμιοτέρα Χερουβείμ, υπερενδοξοτέρα\nΤων Ασωμάτων Σεραφείμ, των θρόνων υπερτέρα\nΧαίρε ωδή των Σεραφείμ, χαρά των Αρχαγγέλων\nΠαστάς του Λόγου ιερά, άνθος της αφθαρσίας\nΧαίρε το ξύλον της ζωής, πηγή αθανασίας.\nΣέ ικετεύω Δέσποινα, Σέ νυν επικαλούμαι\nΣέ δυσωπώ Παντάνασσα, σήν χάριν εξαιτούμαι\nΚόρη σεμνή και άσπιλε, Δέσποινα Παναγία\nΘερμώς επικαλούμαι Σε, Ναέ ηγιασμένε\nΑντιλαβού μου, ρύσαι με, από του πολεμίου\nΚαι κληρονόμον δείξον με ζωής της αιωνίου"..\nτου μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών κυρού (+) Χριστοδούλου


Πάτρα: Προσαγωγή ιερέα για τον εμπρησμό στους καρναβαλικούς μπάστακες | Έθνος\n| Ελλάδα | 22.01.2020 16:26\nΟ ιερέας είχε στην κατοχή του οινόπνευμα\nΠηγή φωτογραφίας: gnomip.gr\nΜε τους καρναβαλικούς μπάστακες τα έχουν βάλει στην αχαϊκή πρωτεύουσα, καθώς τα ξημερώματα έλαβε χώρα νέα εμπρηστική ενέργεια, αυτή τη φορά στην περιοχή του Ρίου. Σύμφωνα με τοπικά μέσα, οι Αρχές προχώρησαν στην προσαγωγή ενός ιερέα (!) ο οποίος είχε στην κατοχή του οινόπνευμα. Οπως αναφέρει το gnomip.gr πρόκειται για ιερωμένο με καταγωγή από την περιοχή του Αιγίου.\nΚάτοικοι της περιοχής αναστατώθηκαν από το περιστατικό και όπως κατήγγειλαν, υπήρχε το ενδεχόμενο επέκτασης της φωτιάς σε ξερόχορτα που υπήρχαν στο σημείο και στο να κινδυνεύσουν ακόμα και σπίτια της περιοχής. Ευτυχώς, αυτό απετράπη λόγω της έγκαιρης επέμβασης της πυροσβεστικής.\nΧθες, στην Πάτρα σημειώθηκαν τρεις εμπρηστικές επιθέσεις σε καρναβαλικούς μπάστακες με την πυροσβεστική να επεμβαίνει άμεσα και να μην επιτρέπει στις φωτιές να επεκταθούν.


Πώς οι KISS έγιναν οι κορυφαίοι ροκ καπιταλιστές | mononews\nΠώς οι KISS έγιναν οι κορυφαίοι ροκ καπιταλιστές\n4 Ιουλίου 2019 12:51 Τελευταία ενημέρωση:1:38 μμ\nΤα καλύτερα μουσικά φεστιβάλ για το καλοκαίρι 2019\nΣτα παρασκήνια του Ziggo Dome στο Άμστερνταμ, τα τέσσερα μέλη των Kiss – με πλήρες μακιγιάζ, στολές και μπότες – στέκονται μπροστά σε ένα φόντο με το λογότυπο του συγκροτήματός τους. Στο μεταξύ, μια ουρά οπαδών πηγαίνουν με σειρά για να βγάλουν μια φωτογραφία και να πάρουν μια «limited edition λιθογραφία», προτού να αποχωρήσουν από την πόρτα στο πλάι της σκηνής.\nΑυτοί είναι οι VIP οπαδοί και έχουν πληρώσει πολλά χρήματα για να έχουν αυτό το προνόμιο.\nΤο στάνταρ VIP πακέτο – το οποίο, εκτός από τη φωτογραφία και τη λιθογραφία, περιλαμβάνει ένα κουπόνι αξίας 100 δολαρίων για αγορές αναμνηστικών, μία κονκάρδα, ένα πάσο εισόδου σε ιδιωτικό χώρο της συναυλίας και «αγορές χωρίς πολυκοσμία» – κοστίζει 1.000 δολάρια. Εάν θέλετε να δοκιμάσετε την Ultimate Kiss Army Experience όταν παίξουν στο Ηνωμένο Βασίλειο την επόμενη εβδομάδα, θα πρέπει να πληρώσετε 5.000 δολάρια.\n«Εκτός κι αν είστε πρόθυμοι να ζήσετε στο υπόγειο της μητέρας σας και να έχετε μια δουλειά και να κάνετε μουσική σαν χόμπι, κάτι που είναι θαυμάσιο, το να είσαι συγκρότημα σε τουρνέ είναι μεγάλη δουλειά», δήλωσε νωρίτερα ο εκ των ιδρυτικών μελών των Kiss, Gene Simmons, ο «Δαίμονας», χωρίς μακιγιάζ, φορώντας στο κεφάλι του ένα καπελάκι μπέιζμπολ με σχέδιο μιας τσάντας γεμάτης χρήματα.\n«Θα δείτε μια παράσταση εκεί έξω που είναι εξίσου καλή, ή καλύτερη, από οτιδήποτε άλλο. Αν έχετε απλά έναν τύπο με ακουστική κιθάρα, μπορείτε να χρεώσετε λιγότερα. Εμείς έχουμε 60 άτομα προσωπικό και 20 φορτηγά και ποιος ξέρει πόσα λεωφορεία, και ένα αεριωθούμενο αεροπλάνο».\n«Σίγουρα ποτέ δεν πίστεψα αυτή την ιδέα του να είσαι ένας χαζός ροκ μουσικός που κάποια στιγμή αναρωτιέται πού πήγαν όλα τα χρήματά του», λέει ο άλλος συνιδρυτής της μπάντας, Paul Stanley («The Starchild»).\n«Πάντα πίστευα ότι όσο ταλαντούχος και να είσαι στο να κερδίζεις χρήματα, πιθανότατα κάποιος που είναι εξίσου ταλαντούχος στο να τα πάρει. Συνεπώς, ήταν πάντα λογικό για μένα να μετατρέπουμε αυτό που κάνουμε σε χρήμα. Υπάρχει μια διαφορά μεταξύ του να είσαι ιδεαλιστής και ρεαλιστής, και η διαφορά είναι η ηλικία. Η όλη ιδέα ενός πεινασμένου καλλιτέχνη ή η ιδέα ότι κάποιος δεν ενδιαφέρεται για τα χρήματα – καλά, όταν θα πρέπει να πληρώσεις το νοίκι, θα σε ενδιαφέρει».\nΑυτή, όπως φαίνεται, είναι η τελευταία φορά που οι Kiss – οι μεγαλύτεροι καπιταλιστές της ροκ – θα κάνουν τουρνέ. Μετά από 46 χρόνια, η τρέχουσα περιοδεία τους παρουσιάζεται ως «Το τέλος του δρόμου».\nΗ τελευταία ευκαιρία να δει κανείς τις εκρήξεις, τις πλατφόρμες που ανεβαίνουν και κατεβαίνουν από την εξέδρα φωτισμού, τον Simmons να φτύνει φωτιές, για να ακούσετε το απλοϊκό, σκληρό ροκ που ο Simmons έχει ονομάσει «monster plod».\nΟ Stanley, ο οποίος είναι 67 ετών, λέει ότι του λείπει η οικογένειά του πάρα πολύ αυτές τις μέρες.\nΟ Simmons, ο οποίος κλείνει τα 70 τον Αύγουστο, μιλάει για τη σωματική προσπάθεια που απαιτεί η παρουσία του στους Kiss.\n«Αγαπάμε τον Μικ Τζάγκερ και τον Μπόνο και νομίζουμε ότι είναι οι καλύτεροι στον κόσμο, αλλά αν φορέσετε σε αυτούς τους τύπους αυτό το ντύσιμο, θα λιποθυμήσουν στο πρώτο μισάωρο, εξαιτίας των 18 κιλών των κοστουμιών και των αξεσουάρ και της φωτιάς. Δεν θα μπορούσαν να αντέξουν. Τώρα που το σκέφτομαι, θα έπρεπε να είμαι έξυπνος. Θα έπρεπε να είμαι ο Bill Wyman. Δεν χρειάζεται να κουραστείς. Απλά παίζεις σαν τρελός και στέκεσαι ακίνητος. Αρνούμαι να το κάνω με μισή καρδιά. Δεν θα ανέβω εκεί πάνω με αθλητικά παπούτσια. Αυτό δεν είναι Kiss. Απαιτεί στόμφο και υπερβολή».\nΓια ένα μεγάλο μέρος της καριέρας τους, οι Kiss περιφρονούνταν από τους κριτικούς – όχι ότι πραγματικά τους ένοιαζε, εκτός από μια σύντομη περίοδο στις αρχές της δεκαετίας του ’80, όταν αποφάσισαν να γίνουν σοβαροί, κυκλοφορώντας ένα concept album με τίτλο Music From The Elder, το οποίο οι κριτικοί έθαψαν ούτως ή άλλως, και εξαιτίας του οποίου έχασαν τόσους πολλούς οπαδούς που χρειάστηκαν χρόνια για να τους ξανακερδίσουν. Πρώτον, η μουσική ήταν πάντα πάρα πολύ λούμπεν, παρότι αν έπαιζαν σε κλαμπ φορώντας βρώμικα μπλουζάκια, πιθανότατα θα είχαν αναγνωριστεί ως μια σημαντική μπάντα προ-punk. Δεύτερον, ενδιαφέρονταν πάντα πολύ για το χρήμα, αν και, πραγματικά, ήταν απλά μπροστά από την εποχή τους – αυτές τις μέρες οι μουσικοί πρέπει να μετατρέπουν τα πάντα σε χρήμα. Τέλος, ήταν απλά πολύ στομφώδεις, αν και εφηύραν το σύγχρονο megashow, όπου η παραγωγή έχει τόση σημασία όση και η μουσική.\nΩστόσο, οι οπαδοί αγαπούν τους Kiss. Πραγματικά, πραγματικά αγαπούν τους Kiss. Ακόμα κι αν βλέπουν την απληστία τους, και δέχονται ότι ο αριθμός των σπουδαίων άλμπουμ στο παλμαρέ τους είναι μικρότερος από τον αριθμό των κακών. «Νομίζω ότι για διάφορους λόγους, οι άνθρωποι ήταν πάντα σε θέση να ταυτιστούν με εμάς, επειδή ήμασταν πάντα το αουτσάιντερ», λέει ο Stanley, «σε σημείο που τος Rock and Roll Hall of Fame άλλαξε ουσιαστικά τους κανόνες του για να μας κρατήσει έξω και στη συνέχεια τελικά αναγκάστηκε να υποκύψει στο κοινό». (οι Kiss μπήκαν το 2014)\nΊσως όλα οφείλονται στο ότι οι Kiss ποτέ δεν αφήνουν κανέναν απογοητευμένο. Πώς θα μπορούσαν; Ποτέ δεν παρίσταναν ότι παρουσιάζουν την ανθρώπινη κατάσταση, ποτέ δεν υπονόησαν ότι το πραγματικό τους κίνητρο είναι πνευματικό, ποτέ δεν ζήτησαν από κανέναν να πιστέψει στην ηθική τελειότητα τους. Αν το πεπρωμένο κάθε καλλιτέχνη είναι να κατηγορηθεί ότι ξεπουλήθηκε – ότι πρόδωσε τον αρχικό του σκοπό – τότε οι Kiss το απέφυγαν χωρίς ποτέ να πουν ψέματα σε κανέναν.\n«Όλοι αγαπάμε τον Σπρίνγκστιν, και τον θαυμάζω για γενιές», λέει ο Simmons. «Αλλά μην κοροϊδεύετε τον εαυτό σας. Απλά επειδή κάποιος σκίζει τα τζιν του ακριβώς έτσι και δεν θέλει να τον δεις να οδηγεί μια Rolls-Royce δε σημαίνει ότι δεν του αρέσει. Απλώς αρνούμαι να παίξω αυτό το παιχνίδι. Όταν φτιάχναμε το συγκρότημα, ένα μέρος ήταν: ‘χμ, δεν θα ήταν ωραίο να κερδίσουμε πολλά χρήματα και να βρούμε γκόμενες;’. Πιστέψτε με, είτε είστε ο Leonard Cohen είτε ο Dylan, εξακολουθούν να σας αρέσουν τα χρήματα και οι γκόμενες, μην κοροϊδεύετε τον εαυτό σας». (Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Simmons φημολογείται ότι έχει κοιμηθεί με περίπου 5.000 γυναίκες. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ο Simmons έχει μηνυθεί δύο φορές τα τελευταία χρόνια για σεξουαλική παρενόχληση, αν και τελικά δεν ασκήθηκαν διώξεις)\nΟμοίως, οι Kiss – που έχουν βγάλει μόλις δύο studio albums τα τελευταία 21 χρόνια – δε διστάζουν να παραδεχθούν ότι δεν ενδιαφέρονται να κάνουν τίποτα άλλο από το να παίζουν τις παλιές επιτυχίες τους. «Όλα έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι όταν κάποιος πηγαίνει να δει τους Stones μπορεί να ενδιαφερθεί για το νέο άλμπουμ», λέει ο Stanley. «Αν και μπορεί να πουν, ‘Πότε πρόκειται να βγάλετε νέο άλμπουμ;’, αλλά μετά θα πουν, «αυτό είναι ωραίο, παίξτε τώρα το Brown Sugar’. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό. Αν μου βάζατε ένα βίντεο από συναυλίες του McCartney ή των Stones και κλείνατε τον ήχο, θα μπορούσα να σας πω κάθε φορά που παίζουν ένα καινούργιο τραγούδι, επειδή το κοινό κάθεται. Η ιδέα της δημιουργίας νέας μουσικής δεν είναι πολύ ενδιαφέρουσα για μένα».\nΚαι πάλι, όμως, οι κριτικοί εξοργίζονται. Το 2017 υπήρξε μία σειρά άρθρων σχετικά με το πιο πρόσφατο σχέδιο τους για να βγάλουν λεφτά – τις «χορδές για air guitar», μια σακούλα με αέρα κοπανιστό που πουλιόταν για 3,99 δολάρια (οι Kiss έχουν παραχωρήσει το όνομά τους σε περίπου 5.000 προϊόντα, από προφυλακτικά μέχρι φέρετρα).\nΟ Simmons απλά γελάει. «Το επόμενο βήμα είναι, φυσικά, η air guitar των Kiss: αγοράζεις τη θήκη και όταν την ανοίξεις…».\nΣτις 9 το βράδυ στο Άμστερνταμ, τα φώτα των σπιτιών σβήνουν και μια γνώριμη ανακοίνωση ακούγεται, όπως σε κάθε εμφάνιση των Kiss εδώ και δεκαετίες: «Θέλατε το καλύτερο! Έχετε το καλύτερο! Η πιο hot μπάντα στον κόσμο… Kiss!».\nΦλόγες εκρήγνυνται σε όλη τη σκηνή – μπορείτε να νιώσετε τη ζέστη στα 30 μέτρα – και οι Simmons και Stanley κατεβαίνουν από τους ουρανούς στις εγκαταστάσεις φωτισμού.\n«Πρέπει να χάσετε το μυαλό σας στο Ντιτρόιτ, την πόλη του ροκ!», τραγουδά ο Stanley και 17.000 οπαδοί ξεχνούν πόσα έχουν πληρώσει για την εμπειρία.


ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΙΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ ’40 ΑΠΟ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ-ΛΥΚΕΙΟ ΞΑΝΘΗΣ. – Ιερα Μητροπολη Ξανθης\nHome 2015 October Blog ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΙΜΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ ’40 ΑΠΟ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ-ΛΥΚΕΙΟ ΞΑΝΘΗΣ.\nΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΟΙΚΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΚΟΜΝΗΝΩΝ ΞΑΝΘΗΣ


Το Πρωτοχρονιάτικο μήνυμα Κατσιφάρα - Sinidisi.gr\nΣΥΝΕΙΔΗΣΗ › Δυτικη Ελλαδα › Το Πρωτοχρονιάτικο μήνυμα Κατσιφάρα\nΤο Πρωτοχρονιάτικο μήνυμα Κατσιφάρα\n30 Δεκ 2015 15:51:45 EET\n«Έφθασε η ώρα να αφήσουμε πίσω μας μια χρονιά γεμάτη δυσκολίες που μας στεναχώρησε και μας απογοήτευσε σε αρκετές στιγμές… Όμως, κάθε τέλος σηματοδοτεί μια καινούργια αρχή, κρύβει υποσχέσεις για κάτι καλύτερο που θα έλθει σε εμάς, στις οικογένειές μας, στην Περιφέρειά μας.\nΗ ανιδιοτελής προσφορά της αγάπης και της συμπαράστασης σε όσους έχουν ανάγκη, είναι απαραίτητη. Μαζί, ενωμένοι, μέσα από τη συνεργασία και την αλληλεγγύη, μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά, να δώσουμε πνοή στα όνειρά μας.


Σχέσεις: Γιατί άλλαξε ξαφνικά συμπεριφορά, με απατά; - BORO από την ΑΝΝΑ ΔΡΟΥΖΑ - boro.gr\nΑρχική / Σεξ / Ζευγάρι / Σχέσεις: Γιατί άλλαξε ξαφνικά συμπεριφορά, με απατά;\nΣχέσεις: Γιατί άλλαξε ξαφνικά συμπεριφορά, με απατά;\nΝοεμβρίου 29, 2013 Ζευγάρι\nΤο να βιώνει μια γυναίκα τη διαφορετική και ξαφνική συμπεριφορά του συντρόφου είναι μια δυσάρεστη κατάσταση και είναι πολύ δύσκολο να το διαχειριστεί. Η γυναίκα πρέπει να σκεφτεί ότι ο σύντροφός της με αυτή τη συμπεριφορά προσπαθεί να της δείξει με ανορθόδοξο τρόπο την κρίση που περνάει η σχέση τους και ότι δεν είναι ικανοποιημένος από μερικά στοιχεία της σχέσης.\nΔιευθύντρια του Κέντρου Συμβουλευτικής Μαθησιακών Δυσκολιών του ISA, International School of Athens\nΊσως ο σύντροφος προσπαθεί να εκφράσει ότι δεν καλύπτονται οι ψυχολογικές ή οι σεξουαλικές ανάγκες του στη σχέση όπως αυτή έχει διαμορφωθεί σήμερα.\nΑΡΑΓΕ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΧΕΙ ΑΝΑΡΩΤΗΘΕΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ, ΑΝ ΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ (ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΕΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ, ΥΠΑΡΞΙΑΚΕΣ, ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΕΣ ) ΟΙ ΔΙΚΕΣ ΤΗΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΝΡΟΦΟΥ ΤΗΣ , ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΣΧΕΣΗ;\nΑκόμα και αν δεν υπάρχουν πρακτικά/ οικονομικά προβλήματα στη σχέση που στην εποχή μας είναι δύσκολο γιατί όλοι βιώνουμε περίοδο οικονομική για να κρατηθεί μια σχέση επιτυχημένη και υγιής χρειάζεται ουσιαστική ψυχολογική δουλειά και προσπάθεια επαναπροσέγγισης!\nΕίναι φυσικό μετά από χρόνια συμβίωσης, οι άνθρωποι και οι ανάγκες τους να αλλάζουν, ο αρχικός έρωτας και ενθουσιασμός μετατρέπεται σε ώριμη αγάπη και συντροφικότητα όταν τα άτομα είναι συνειδητοποιημένα σε κάθε φάση ζωής τους και έχουν κάνει ψυχολογική δουλειά αυτό συμβαίνει ήρεμα και φυσιολογικά.\nΗ ΣΧΕΣΗ ΤΟΤΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ , ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΝ , ΝΑ ΚΑΛΥΦΘΟΥΝ ΟΙ ΝΕΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ, ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΜΑΖΙ. ΑΝ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΓΙΝΕΙ, ΕΠΕΡΧΕΤΑΙ Η ΦΘΟΡΑ ΚΑΙ Η ΑΠΟΞΕΝΩΣΗ.\nΜε προσοχή ενδιαφέρον και χρόνο μπορούν να παρατηρηθούν τα δείγματα απομάκρυνσης του συντρόφου (άνδρα ή και γυναίκας) και να αναζητηθεί βοήθεια ώστε να γίνουν οι ανάλογες προσαρμογές. Δυστυχώς όμως πολλές φορές επιλέγουμε να μη βλέπουμε και αντιμετωπίζουμε έγκαιρα αυτό που μας πονάει.\nΆμεσα πρέπει να ζητηθεί η στήριξη και καθοδήγηση ενός συμβούλου γάμου όπου ια μπορέσει το ζευγάρι να μοιραστεί προβληματισμούς και να επαναπροσδιορίσει τη σχέση του. Επαναπροσδιορισμός δε σημαίνει αναγκαστικά διάλυση σημαίνει καινούργιο ξεκίνημα.\nΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ !\nΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΘΕΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΟ ΠΛΕΥΡΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΕΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΕΙ Η ΣΧΕΣΗ ΣΕ ΝΕΑ ΒΑΣΗ, ΟΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΙΚΑΝΟΠΟΙΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ .