Διφωσφονικά για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης: ταξινόμηση, πλήρης περιγραφή των παρασκευασμάτων - Αναμόρφωση\nΤα διφωσφονικά είναι φαρμακολογικά παρασκευάσματα στη χημική σύνθεση των οποίων υπάρχουν εστέρες φωσφονικών οξέων. Το κύριο θεραπευτικό αποτέλεσμα των φαρμάκων είναι η πρόληψη της οστικής απώλειας που παρατηρείται στην οστεοπόρωση. Τα διφωσφονικά μειώνουν τον κίνδυνο αυθόρμητων καταγμάτων που χαρακτηρίζουν αυτήν την παθολογία του μυοσκελετικού συστήματος. Τα φάρμακα χρησιμοποιούνται τόσο για παθογενετική θεραπεία όσο και για πρόληψη.\nΚάθε διφωσφονικό χαρακτηρίζεται από ένα ευρύ φάσμα αντενδείξεων. Κατά παράβαση της δοσολογίας ή ως αποτέλεσμα παρατεταμένης χρήσης, συχνά εμφανίζονται συστηματικές και τοπικές ανεπιθύμητες ενέργειες. Μόνο μετά από μια σειρά από οργανικές μελέτες, ο γιατρός καταλήγει στο συμπέρασμα ότι συνιστάται να συμπεριληφθούν διφωσφονικά σε θεραπευτικές αγωγές.\nΑρχικά, τα διφωσφονικά δεν συντέθηκαν για τις ανάγκες της φαρμακευτικής βιομηχανίας. Επιπλέον, μια τέτοια σφαίρα εφαρμογής τους δεν έχει εξεταστεί εδώ και σχεδόν 100 χρόνια. Οι εστέρες φωσφονικού οξέος παρήχθησαν για γεωργία. Τα ορυκτά λιπάσματα δημιουργήθηκαν στη βάση τους, το νερό για άρδευση κάτω από την επιφάνεια μαλακώθηκε. Η βιομηχανία κλωστοϋφαντουργίας και διύλισης πετρελαίου δεν έκανε χωρίς διφωσφονικά και εξακολουθεί να τα χρησιμοποιεί ενεργά..\nΤαυτόχρονα, γιατροί και φαρμακοποιοί προσπαθούσαν να βρουν τρόπους για την ενίσχυση της οστικής μάζας. Μια σημαντική ανακάλυψη σε αυτόν τον τομέα είναι μια ανακάλυψη που έγινε από την Astley Cooper. Το 1824, αυτός ο Άγγλος ιατρός και χειρουργός του βασιλικού δικαστηρίου υπέβαλε μια υπόθεση σχετικά με τη σχέση μεταξύ της αυξημένης ευθραυστότητας των οστών στους ηλικιωμένους και μιας συγκεκριμένης παθολογίας που αναπτύσσεται στο σώμα τους. Η ασθένεια ανακαλύφθηκε, συστηματοποιήθηκε και έλαβε ένα επιστημονικό όνομα στις αρχές του εικοστού αιώνα. Αλλά για την εξάλειψη της οστεοπόρωσης, δεν ήταν δυνατή η πρόληψη των επικίνδυνων επιπλοκών της εκείνη τη στιγμή.\nΗ Swiss Herbert Fleisch πειραματίστηκε με χημικές ενώσεις για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το 1968, ανακάλυψε ότι όταν το ανόργανο πυροφωσφορικό έρθει σε επαφή με ένα βιολογικό υγρό, καθιζάνει σημαντικά χαμηλότερη ποσότητα ασβεστίου. Προκειμένου τα ένζυμα να μην επηρεάζουν επιθετικά το πυροφωσφορικό, το άτομο φωσφόρου στο μόριο του αντικαταστάθηκε από ένα άτομο άνθρακα. Επίσης αύξησε σημαντικά τη βιολογική δραστικότητα της χημικής ένωσης..\nΑλλά πριν από τη σύνθεση του πρώτου φαρμακολογικού παρασκευάσματος που βασίζεται σε διφωσφονικά, υπήρχαν ακόμη 30 χρόνια. Το 1995, μετά από μακροχρόνιες κλινικές δοκιμές, άρχισε μεγάλης κλίμακας παραγωγή παραγόντων για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης..\nΤα διφωσφονικά χρησιμοποιούνται ακόμη ενεργά στη θεραπεία της οστεοπόρωσης, παρά τις πολλές ελλείψεις που έχουν βρεθεί. Για παράδειγμα, βρέθηκε ότι τα φάρμακα αυξάνουν την οστική πυκνότητα, αλλά δεν τα καθιστούν ισχυρότερα. Η δομή του οστικού ιστού γίνεται παρόμοια με ορισμένα μεταλλικά κράματα - με κάποια φυσική πρόσκρουση, σπάνε σε μικρά κομμάτια. Επομένως, σε θεραπευτικά σχήματα, εκτός από τα διφωσφονικά, περιλαμβάνονται παρασκευάσματα για την ενίσχυση των οστών.\nΤο διφωσφονικό, ή το διφωσφονικό, είναι μια τεχνητά συνθεμένη χημική ένωση που είναι κοντά στη δομή με το πυροφωσφονικό. Αυτή η ουσία είναι υπεύθυνη για την προσκόλληση ασβεστίου στον ιστό των οστών. Αλλά σε αντίθεση με τα φυσικά βιολογικά πυροφωσφονικά, τα συνθετικά διφωσφονικά έχουν υψηλότερη κλινική δραστηριότητα. Έχουν ένα ευρύτερο φάσμα φαρμακολογικών επιδράσεων..\nΣε υγιείς ιστούς των οστών, οι μεταβολικές διεργασίες προχωρούν ομαλά και σε περίπτωση δυσλειτουργίας, ενεργοποιούνται αμέσως οι αντισταθμιστικοί μηχανισμοί για την ενημέρωση και την αναγέννηση των κατεστραμμένων περιοχών. Οι κύριες δομικές μονάδες του οστικού ιστού:\nοστεοβλάστες - νεαρά κύτταρα οστών με διάμετρο 15-20 μικρά, που συνθέτουν διακυτταρική ουσία. Καθώς το πλέγμα συσσωρεύεται, ταιριάζουν σε αυτό και γίνονται οστεοκύτταρα.\nοστεοκλάστες - γιγαντιαία πολυπύρηνα κύτταρα που απομακρύνουν τον οστικό ιστό διαλύοντας το ορυκτό συστατικό και την καταστροφή του κολλαγόνου.\nΣτο ανθρώπινο σώμα υπάρχει περίπου ο ίδιος αριθμός χρηστών οστεοκλαστών και δημιουργών οστεοβλαστών. Εάν ο αριθμός των καταστροφέων αρχίσει να αυξάνεται, τότε εμφανίζεται απόπτωση - μια ρυθμιζόμενη διαδικασία προγραμματισμένου κυτταρικού θανάτου. Διαφορετικά, μια ανισορροπία θα προκαλέσει σοβαρές συνέπειες, μία από τις οποίες είναι η οστεοπόρωση. Τα διφωσφονικά διεγείρουν την αυτοκαταστροφή των οστεοκλαστών, αποκαθιστώντας τη φυσική ισορροπία των οστών κυττάρων. Μετά τη διείσδυση στο σώμα, δεσμεύουν μόρια ασβεστίου που συσσωρεύονται στον ιστό των οστών. Οι χημικές ενώσεις συγκρατούν αξιόπιστα ένα μικροστοιχείο, που εκτίθενται σε συνεχείς επιθέσεις των πολλαπλασιασμένων οστεοκλαστών. Αλλά, πριν καταστραφούν, τα διφωσφονικά αντιμετωπίζουν πλήρως το έργο τους - αυξάνοντας την οστική πυκνότητα.\nΣτη διεθνή ταξινόμηση, τα διφωσφονικά διαιρούνται σε δύο μεγάλες ομάδες ανάλογα με τη μοριακή δομή, ή μάλλον, το περιεχόμενο του μορίου αζώτου στη χημική δομή. Για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης, χρησιμοποιούνται οκτώ κύριες ενώσεις, τα οποία είναι τα δραστικά συστατικά των εγχώριων φαρμάκων και τα εισαγόμενα δομικά τους ανάλογα:\nΧωρίς άζωτο - κλοδρονικό, τιλουδρονικό, ετιδρονικό.\nπου περιέχει άζωτο - Pamidronate, Risedronate, Alendronate;\nπου περιέχει αμινοξέα - Zoledronate, Ibandronate.\nΤα φάρμακα χωρίς άζωτο είναι φάρμακα πρώτης γενιάς που χρησίμευσαν ως βάση για περαιτέρω προοδευτικές εξελίξεις. Όμως, η χρήση τους εξακολουθεί να σχετίζεται με τη θεραπεία της οστεοπόρωσης. Ενσωμάτωση σε οστικό ιστό, διφωσφονικά χωρίς άζωτο μετατρέπονται σε ενώσεις - ανάλογα της ΑΤΡ. Συσσωρεύονται σε υψηλή συγκέντρωση στους οστεοκλάστες και μειώνουν σημαντικά την καταστροφική τους δραστηριότητα. Πριν από την τελική καταστροφή του φαρμάκου, καταφέρνει να αποκαταστήσει εν μέρει την ανισορροπία λόγω της καταστροφής των οστεοκλαστών.\nΤα φάρμακα που περιέχουν άζωτο χαρακτηρίζονται από μεγαλύτερη αντίσταση στα επιθετικά κύτταρα. Αντέχουν σταθερά σε καταστροφικές επιθέσεις οστεοκλαστών, γεγονός που εξηγεί την παρατεταμένη φαρμακολογική τους επίδραση. Τα διφωσφονικά που περιέχουν αμινο είναι φάρμακα τρίτης γενιάς με λιγότερες τοξικές επιδράσεις στα εσωτερικά όργανα.\nΜειονεκτήματα των διφωσφονικών στη θεραπεία της οστεοπόρωσης Χαρακτηριστικά\nΕπιθετική επίδραση στο πεπτικό σύστημα Με την παρατεταμένη χρήση φαρμάκων, αυξάνεται η πιθανότητα εμφάνισης πεπτικού έλκους και γαστρίτιδας ως αποτέλεσμα έλκους των βλεννογόνων.\nΜακροχρόνια θεραπευτική πορεία Για να αυξηθεί η πυκνότητα των οστών ή να αποφευχθεί η απορρόφηση τους, είναι απαραίτητο να ληφθούν διφωσφονικά για 3-5 χρόνια και μετά την ακύρωσή τους, παρατηρείται επιδείνωση του θεραπευτικού αποτελέσματος\nΗ δυνατότητα μόνο παθογενετικής θεραπείας Τα φάρμακα εξαλείφουν τις επιπτώσεις της οστεοπόρωσης, αλλά δεν είναι σε θέση να απαλλαγούν από την αιτία της - μεταβολικές διαταραχές, μείωση του ρυθμού σχηματισμού οστεοβλαστών\nΧαμηλή απορρόφηση δραστικών συστατικών Μετά τη διείσδυση στο σώμα, απορροφάται το 10% των διφωσφονικών. Το μη απορροφημένο τμήμα εκκενώνεται γρήγορα από τα νεφρά\nΗ ανάγκη για άλλα φάρμακα Συνήθως, σε θεραπευτικά σχήματα, τα διφωσφονικά συνδυάζονται με γλυκοκορτικοστεροειδή και παρασκευάσματα ασβεστίου. Αυτό αυξάνει σοβαρά το φαρμακολογικό βάρος στο σώμα του ασθενούς.\nΌταν επιλέγει ένα φάρμακο για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης, ο γιατρός βασίζεται στα αποτελέσματα των οργάνων, των γενικών εξετάσεων αίματος και ούρων. Λαμβάνει υπόψη το στάδιο της νόσου, τον βαθμό βλάβης των ιστών, το ιστορικό και την ηλικία του ασθενούς και την αιτία της απορρόφησης των οστών. Προτίμηση δίνεται στα φάρμακα με πιο ήπια δράση. Αλλά μερικές φορές χρειάζονται πιο επιθετικά μέσα για την γρήγορη καταστολή των επιθέσεων οστεοκλάστης.\nΣτη θεραπεία της οστεοπόρωσης χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα φάρμακα:\nΚλοδρονάτη. Αναστέλλει τους οστεοκλάστες, μειώνει τη σοβαρότητα του πόνου στα τελευταία στάδια της οστεοπόρωσης, διατηρεί το ασβέστιο στα οστά, μειώνοντας τη συγκέντρωσή του στη συστηματική κυκλοφορία. Το Clodronate συνταγογραφείται επίσης για την πρόληψη της ανάπτυξης υπερασβεστιαιμίας και απιονισμού, η οποία προκαλεί τη διάλυση του οστικού ιστού.\nΤιλουδρονάτη. Διεγείρει ενεργά την ανοργανοποίηση, αυξάνοντας την πυκνότητα των οστών. Συνιστάται σε ασθενείς για γρήγορη ανάρρωση μετά από σύνθετα κατάγματα, θεραπεία της νόσου του Paget ή οστεοδυστροφία, με χαρακτηριστική ευθραυστότητα των οστών ως αποτέλεσμα διαταραχής των μεταβολικών διεργασιών.\nΕτιδρονάτη. Το διφωσφονικό άζωτο είναι ο πρόδρομος των σύγχρονων φαρμάκων για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης. Χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, κακοήθων και καλοήθων νεοπλασμάτων, ορισμένων νεφρικών παθολογιών. Βοηθά στην εξάλειψη των επιπτώσεων της δηλητηρίασης από βαρέα μέταλλα.\nAlendronate. Σταθεροποιεί τις μεταβολικές διεργασίες στους ιστούς των οστών και των χόνδρων. Η χρήση φαρμάκων με το Alendronate δεν προκαλεί απομετάλλωση των οστών, η οποία χρησιμοποιείται ενεργά στη θεραπεία γυναικών που εισήλθαν στην περίοδο της φυσικής εμμηνόπαυσης.\nΠαμιδρονάτη Αποτρέπει την αναπαραγωγή οστεοκλαστών, μειώνοντας το ρυθμό καταβολικών διεργασιών και διεγείροντας τις αναγεννητικές βιοχημικές αντιδράσεις.\nΡισενδρονάτη Το διφωσφονικό χαρακτηρίζεται από υψηλή κλινική δραστηριότητα απουσία έντονης τοξικής επίδρασης στο σώμα. Το risendronate γίνεται συχνά η πρώτη επιλογή στη θεραπεία της οστεοπόρωσης, που προκαλείται από την παρατεταμένη χρήση γλυκοκορτικοστεροειδών.\nIbandronate Ένα αποτελεσματικό προφυλακτικό κατά των αυθόρμητων σπονδυλικών καταγμάτων. Επιβραδύνει την αναπαραγωγή των οστεοκλαστών, αποτρέπει την απορρόφηση των οστών, διατηρώντας το ασβέστιο στις δομές των οστών.\nΤο Zoledronate αναστέλλει την απορρόφηση των οστών, προκαλώντας απόπτωση οστεοκλαστών. Επομένως, αυτό το φάρμακο συνταγογραφείται για προοδευτική οστεοπόρωση, όταν ο πρωταρχικός στόχος της θεραπείας είναι να επιβραδύνει και να σταματήσει τις καταστροφικές διαδικασίες..\nΚάθε φάρμακο χαρακτηρίζεται από ορισμένες παρενέργειες και αντενδείξεις για χρήση. Ωστόσο, η ομοιότητα των φαρμακολογικών ιδιοτήτων μας επιτρέπει να συνδυάσουμε παθολογικές καταστάσεις στις οποίες δεν συνταγογραφούνται τα διφωσφονικά:\nεπαναλαμβανόμενες ελκώδεις αλλοιώσεις του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου.\nυποκαλιαιμία ή έλλειψη ασβεστίου στο σώμα.\nΑντενδείξεις για τη θεραπεία με αυτά τα φάρμακα είναι η εγκυμοσύνη, ο θηλασμός και η ατομική δυσανεξία σε ενεργά και βοηθητικά συστατικά. Σε περίπτωση παραβίασης του δοσολογικού σχήματος ή κατάθεσης των διφωσφονικών, ενδέχεται να εμφανιστούν ανεπιθύμητες ενέργειες. Από το πεπτικό σύστημα, είναι πιθανές δυσπεπτικές διαταραχές: ναυτία, έμετος, υπερβολικός σχηματισμός αερίων, διάρροια ή δυσκοιλιότητα, επιγαστρικός πόνος. Οι νευρολογικές διαταραχές εκδηλώνονται με μείωση της οπτικής οξύτητας, πονοκεφάλους, ζάλη. Περιγράφονται περιπτώσεις καρδιακής αρρυθμίας, κολπικής μαρμαρυγής και ανάπτυξης οστεονέκρωσης των αρθρώσεων της γνάθου. Μερικές φορές εμφανίζεται πυρετός, περιπλεγμένος από ρίγη, αδυναμία, απάθεια, αρθραλγία, μυϊκός πόνος. Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα μιας τοπικής αλλεργικής αντίδρασης είναι το πρήξιμο και η ερυθρότητα του δέρματος, η εμφάνιση κνησμού και εξανθημάτων.\nΔιφωσφονικά - μια θεραπεία για την οστεοπόρωση\nΥπάρχουν πολλά φάρμακα που βοηθούν στην εξάλειψη των αρθρώσεων των αρθρώσεων. Μερικά από αυτά επηρεάζουν μόνο τα οστά. Άλλα φάρμακα επηρεάζουν ολόκληρο το σώμα. Βοηθούν ένα άτομο να ξεφορτωθεί γρήγορα μια ασθένεια. Ονομάζονται «διφωσφονικά». Θα πούμε για το τι είναι τα διφωσφονικά και πώς βοηθούν τον ασθενή να ανακάμψει γρηγορότερα..\nΑυτά είναι φάρμακα που αποτρέπουν την αραίωση των οστών. Μειώνουν επίσης τον κίνδυνο επιπλοκών..\nΤα διφωσφονικά για θεραπεία αποτελούνται από δύο οργανικές ενώσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν φωσφόρο. Αυτά είναι σημαντικά στοιχεία που συνδυάζονται εύκολα με ασβέστιο, διεισδύουν στη δομή των οστών. Συσσωρεύονται στο οστό και ασκούν θετική επίδραση σε αυτό από το εσωτερικό..\nΟ μηχανισμός δράσης αυτών των ουσιών είναι ότι μειώνουν τον κίνδυνο καταστροφής των οστών από επιβλαβείς ουσίες..\nΓια παράδειγμα, μειώνουν τη δραστηριότητα των οστεοκλαστών, αλλά αυξάνουν τη δραστηριότητα των οστεοβλαστών. Είναι τα τελευταία κύτταρα που αυξάνουν τη διαδικασία σχηματισμού νέου οστικού ιστού. Χάρη σε αυτά, τα οστά γίνονται πιο ελαστικά, πιο δυνατά, αναρρώνουν γρηγορότερα μετά από μια ασθένεια..\nΣυμβατικά, τα διφωσφονικά για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης (OP) χωρίζονται από τους γιατρούς σε 2 κύριες ομάδες.\nΑυτά είναι φάρμακα που:\nπεριέχουν άζωτο. Τα φάρμακα που περιέχουν άζωτο ονομάζονται φάρμακα δεύτερης και τρίτης γενιάς. Αυτά είναι σύγχρονα και πολύ αποτελεσματικά φάρμακα. Είναι πολύ καλύτερα από τα απλά διφωσφονικά.\nδεν περιέχουν άζωτο. Συνήθως, αυτά τα φάρμακα ονομάζονται απλά διφωσφονικά. Για παράδειγμα, ένα τέτοιο φάρμακο είναι το Tiludronate..\nΤα διφωσφονικά οστεοπόρωση είναι πολύ σοβαρά φάρμακα.\nΕπιπλέον, η οστεοπόρωση συνταγογραφείται για:\nη εμφάνιση μεταστάσεων στον ιστό των οστών. Επιπλέον, τέτοια φάρμακα συνταγογραφούνται τόσο κατά τη διάρκεια της θεραπείας όσο και κατά την πρόληψη.\nοστική βλάβη από κακοήθη νεόπλασμα.\nυπογοναδισμός, ο οποίος επηρεάζει συχνότερα το πιο δίκαιο σεξ.\nΈνα τέτοιο φάρμακο ως διφωσφονικά περιλαμβάνεται στη σύνθετη θεραπεία στη θεραπεία όχι μόνο της οστεοπόρωσης, αλλά και άλλων σοβαρών ασθενειών. Επιταχύνουν τη διαδικασία επούλωσης του ασθενούς πολλές φορές.\nΣε ποιον διορίζονται\nΤα διφωσφονικά συνταγογραφούνται σε ασθενείς με μειωμένο δείκτη Τ σε -25 και κάτω.\nΕπιπλέον, συνταγογραφούνται σε άτομα με:\nκάταγμα του μηριαίου λαιμού, αρκετοί σπόνδυλοι, οι οποίοι αναγνωρίζονται με κλινικά ή μορφολογικά μέσα.\nτυπικά κατάγματα για οστεοπόρωση. Πολύ συχνά εμφανίζονται σε άτομα με μειωμένη οστική μάζα, στους -1.\nμειωμένοι δείκτες T σε 2,5 και κάτω, υπόκεινται σε δευτερεύον OP ·\nοστεοπενία, που διατρέχουν κίνδυνο. Τέτοιοι ασθενείς είναι ασθενείς με κλίνη, άτομα που υποβάλλονται σε ορμονική θεραπεία.\nΤώρα που μελετήσαμε το ερώτημα τι είναι τα διφωσφονικά, αξίζει να καταλάβουμε τι είναι.\nΑυτά είναι φάρμακα που χρησιμοποιούνται σε σοβαρές προοδευτικές μορφές οστεοπόρωσης. Και έχουν επίσης αντικαρκινικές επιδράσεις, έχουν μικρή επίδραση στον ιστό των οστών. Όσον αφορά τη σύνθεση, τέτοια φάρμακα είναι πολύ παρόμοια με το πλέγμα των οστών..\nΤα παρασκευάσματα που περιέχουν zoledronate περιλαμβάνουν:\nΑυτά τα φάρμακα που περιέχουν ibandronate συνταγογραφούνται συνήθως για γυναίκες κατά την εμμηνόπαυση. Μια τέτοια διφωσφονική θεραπεία εξαλείφει την μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση, μειώνει τον κίνδυνο φυσιολογικής οστεοπόρωσης, παθολογικά κατάγματα..\nΚαι επίσης βοηθούν να απαλλαγούμε από μεταστάσεις, επειδή περιλαμβάνουν bondronate.\nΣυνήθως, τα ακόλουθα διφωσφονικά περιλαμβάνονται στη θεραπεία που χρησιμοποιείται για μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση, η οποία βοηθά να απαλλαγούμε από μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση. Οι ασθενείς συνταγογραφούνται:\nΑυτά είναι φάρμακα που περιέχουν αλενδρονικό οξύ. Βοηθούν στην αποκατάσταση του οστικού ιστού, ομαλοποιούν τις μεταβολικές διεργασίες στο σώμα. Τα φάρμακα συνταγογραφούνται για άνδρες και γυναίκες ασθενείς. Βασικά, βοηθούν να απαλλαγούμε από γεροντική οστεοπόρωση, τη νόσο του Paget, την κακοήθη υπερασβεστιαιμία.\nΤέτοια διφωσφονικά που χρησιμοποιούνται κατά τη θεραπεία της οστεοπόρωσης περιλαμβάνουν φάρμακα που έχουν τα ακόλουθα ονόματα:\nΚαι συχνά, στον ασθενή συνταγογραφούνται φάρμακα που περιέχουν κλοδρονικό οξύ. Αυτό είναι το Clodron, Bonefos.\nΤα φάρμακα που περιέχουν Clondronate μειώνουν τον κίνδυνο καταγμάτων σε ένα άτομο και ανακουφίζουν τον πόνο.\nΤα διφωσφονικά είναι πολύ αποτελεσματικά. Αλλά για να δώσει το επιθυμητό αποτέλεσμα, ο ασθενής πρέπει να ακολουθήσει τους ακόλουθους απλούς κανόνες.\nΠάρτε αυτό το φάρμακο για οστεοπόρωση με ασβέστιο. Έτσι είναι καλύτερα να απορροφηθεί από το σώμα. Επομένως, εκτός από τον ασθενή, συνταγογραφείται το xidiphone.\nΠάρτε παρασκευάσματα που περιέχουν ασβέστιο 2-3 ώρες μετά τη λήψη διφωσφονικών.\nόταν παίρνετε το φάρμακο για πρώτη φορά, προσέξτε τη γενική σας κατάσταση υγείας. Εάν έχει πυρετό, σοβαρό μυϊκό πόνο, ζάλη, ναυτία, τότε δεν πρέπει να φοβάστε. Αυτό είναι φυσιολογικό. Μετά από 2-3 ημέρες, αυτά τα σημάδια θα περάσουν και δεν θα εμφανίζονται πλέον καθόλου.\nσε περίπτωση δυσάρεστων σημείων συνεχίστε να παίρνετε το φάρμακο.\nΚαι πρέπει να λάβει υπόψη τα ακόλουθα:\nΈνας ασθενής με οστεοπόρωση μπορεί να πάρει το φάρμακο μόνο με άδειο στομάχι. Αυτό γίνεται μισή ώρα πριν το φαγητό.\nΠριν πάρετε το χάπι δεν πρέπει να μασάτε. Καταπίνεται ολόκληρη. Το μάσημα αυτού του δισκίου μπορεί να προκαλέσει έλκη στον ασθενή στην στοματική κοιλότητα.\nΜετά τη λήψη του χαπιού, ο ασθενής πρέπει να πάρει όρθια θέση και να ξαπλώσει για τουλάχιστον 1 ώρα. Μια τέτοια τεχνική θα μειώσει την αρνητική επίδραση που μπορεί να έχει το δισκίο στη γαστρεντερική οδό (GIT) και θα αποτρέψει τον ασθενή να αναπτύξει έλκη..\n1,5 ώρες πριν και μετά το φαγητό, δεν συνιστάται στον ασθενή να πίνει γαλακτοκομικά προϊόντα και να τρώει τρόφιμα που περιέχουν ασβέστιο. Και πρέπει να αποφύγετε τη λήψη ναρκωτικών με μαγνήσιο και σίδηρο..\nΘυμηθείτε: τα απλά διφωσφονικά λαμβάνονται με παρασκευάσματα ασβεστίου και βιταμίνης d..\nΔεν μπορείτε να συνδυάσετε αυτά τα φάρμακα με αλκοολούχα ποτά. Και όταν παίρνει αυτά τα φάρμακα, ο ασθενής πρέπει να πίνει άφθονο νερό. Τα δισκία ποτών χρειάζονται επίσης μεγάλη ποσότητα υγρού: από 200 έως 400 ml. Είναι σημαντικό ο ασθενής, ενώ παίρνει φάρμακα, να παρακολουθεί την εργασία των νεφρών. Και πρέπει να παρακολουθεί την ποσότητα ασβεστίου στο αίμα.\nΘυμηθείτε: μόνο ένας γιατρός μπορεί να υπολογίσει την πορεία και τη δοσολογία αυτού του φαρμάκου. Ο ασθενής δεν μπορεί να το αυξήσει ανεξάρτητα.\nΤα διφωσφονικά είναι φάρμακα που βοηθούν στην εξάλειψη της οστεοπόρωσης. Αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις, οδηγούν στις ακόλουθες επιπλοκές στον ασθενή.\nΌταν λαμβάνεται από έναν ασθενή, μπορεί:\nυπάρχει αλλεργία με τη μορφή κνίδωσης, δερματικά εξανθήματα.\nη οπτική δραστηριότητα μειώνεται απότομα.\nαναπτύσσεται επιπεφυκίτιδα, οξεία αναπνευστική ιογενής λοίμωξη (ARVI).\nαυξήστε απότομα τη θερμοκρασία του σώματος.\nαιχμηρός κοιλιακός πόνος, ναυτία, δυσκοιλιότητα, διάρροια.\nαναπτύξει υποκαλιαιμία. Τις περισσότερες φορές, εμφανίζεται σε ασθενείς για τους οποίους το φάρμακο χορηγείται ενδοφλεβίως.\nεμφανίζεται οστεονέκρωση της γνάθου. Συνήθως εμφανίζεται σε ασθενείς που λαμβάνουν φάρμακα που περιέχουν άζωτο. Και σε τέτοια παρασκευάσματα υπάρχει ιβανδρονικό νάτριο, το οποίο επίσης δεν έχει την καλύτερη επίδραση στο ανθρώπινο σώμα.\nΘυμηθείτε: εάν ένας ασθενής έχει κάποιο από τα παραπάνω συμπτώματα κατά τη λήψη του φαρμάκου, θα πρέπει να συμβουλευτεί αμέσως έναν γιατρό.\nάτομα που πάσχουν από ατομική δυσανεξία στις ουσίες που αποτελούν αυτό το φάρμακο.\nΤα διφωσφονικά που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης είναι βαριά φάρμακα, δεν συνιστάται να τα συνδυάσετε με άλλα φάρμακα που δεν συνδυάζονται καλά με τα διφωσφονικά. Η από κοινού χρήση φαρμάκων που ανήκουν σε διαφορετικές φαρμακολογικές ομάδες μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση δυσάρεστων συμπτωμάτων, στην εμφάνιση επικίνδυνων επιπλοκών.\nΑν όμως ένα άτομο χρειάζεται να πάρει αρκετά φάρμακα, συμπεριλαμβανομένων των διφωσφονικών, τότε όταν παίρνει όλα αυτά τα φάρμακα πρέπει να λάβει υπόψη τους ακόλουθους απλούς κανόνες.\nΤαυτόχρονη χορήγηση διφωσφονικών με:\nτα αντιφλεγμονώδη μη στεροειδή φάρμακα ερεθίζουν το γαστρικό βλεννογόνο και ολόκληρη τη γαστρεντερική οδό.\nτα διουρητικά του βρόχου αυξάνουν την πιθανότητα ενός ατόμου να αναπτύξει υποκαλιαιμία, υπομαγνησιαιμία. Τα διφωσφονικά μειώνουν την ποσότητα ασβεστίου και μαγνησίου στο σώμα του ασθενούς, κάτι που μπορεί να είναι επικίνδυνο για αυτόν.\nαντιβακτηριακά φάρμακα που ανήκουν στην ομάδα των αμινογλυκοσίδων, ενισχύει την επίδραση των τοξινών στα νεφρά. Αλλά αυτό το φαινόμενο απαιτεί άμεση ιατρική φροντίδα..\nΒίντεο πώς να πάρετε\nτα διφωσφονικά είναι σοβαρά φάρμακα που μπορούν να συνταγογραφηθούν μόνο από γιατρό. Ο ασθενής δεν πρέπει να προσπαθεί να τους θεραπεύσει μόνος του. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε επιδείνωση των συμπτωμάτων, κακή υγεία του ασθενούς. Και σε ορισμένες περιπτώσεις, η λήψη τους μπορεί ακόμη και να οδηγήσει στο θάνατο του ασθενούς.\nΤα πιο αποτελεσματικά διφωσφονικά για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης\nΓια τη θεραπεία της οστεοπόρωσης, τα διφωσφονικά είναι τα φάρμακα επιλογής, συνταγογραφούνται ως η κύρια θεραπεία για την ασθένεια. Σχετίζονται με φάρμακα που μπορούν να επιβραδύνουν και ακόμη και να σταματήσουν την απώλεια οστών, η οποία έχει αποδειχθεί επανειλημμένα από διεθνείς κλινικές μελέτες. Επιπλέον, η χρήση διφωσφονικών σε παθολογίες που συνοδεύονται από εύθραυστα οστά μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο καταγμάτων..\nΓιατί συνταγογραφούνται διφωσφονικά για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης\nΓια τη θεραπεία της οστεοπόρωσης, συνταγογραφούνται φάρμακα από την ομάδα διφωσφονικών, καθώς έχουν τέτοιες ικανότητες:\nεπιλεκτικά συσσωρεύονται στα οστά κυρίως στην περιοχή της καταστροφής τους.\nαπορροφώνται από οστεοκλάστες και αναστέλλουν τη δραστηριότητά τους από το εσωτερικό - διαταράσσουν το μεταβολισμό, προσκόλληση στον ιστό των οστών, επιταχύνουν το θάνατο, αποτρέπουν το σχηματισμό και την ωρίμανση νέων.\nπροστασία των οστεοβλαστών από την καταστροφή από κορτιζόλη και γλυκοκορτικοειδή (υδροκορτιζόνη, δεξαμεθαζόνη, πρεδνιζολόνη και ανάλογα) ·\nπαραμείνετε στα οστά ακόμη και στο τέλος της θεραπείας.\nΟ κύριος μηχανισμός απώλειας οστού στην πυκνότητα των ορυκτών είναι η αυξημένη απορρόφηση (καταστροφή) από κύτταρα που ονομάζονται οστεοκλάστες. Σε αυτήν την περίπτωση, η αντίστροφη διαδικασία της οστεοσύνθεσης (ο σχηματισμός μιας νέας μήτρας οστών) από οστεοβλάστες εξασθενεί. Ως αποτέλεσμα, τα οστά γίνονται εύθραυστα, σπάνε εύκολα όταν εκτίθενται σε μέτρια ή ασθενή ένταση. Τα διφωσφονικά μπορούν να αναστέλλουν όλες αυτές τις διεργασίες..\nΣας συνιστούμε να διαβάσετε το άρθρο σχετικά με την οστεοπόρωση της γνάθου. Από αυτό θα μάθετε τι σημαίνει αραίωση του οστού της γνάθου και τι απειλεί, τους τύπους και τα συμπτώματα της παθολογίας, τη διάγνωση της οστεοπόρωσης στην οδοντιατρική, τα οποία δεν θα αντιμετωπιστούν. Και εδώ είναι περισσότερα για τις ενέσεις στην οστεοπόρωση.\nΟι δομές των οστών του ανθρώπινου σώματος ενημερώνονται συνεχώς, ενώ δύο τύποι κυττάρων υποστηρίζουν αυτορρύθμιση. Οι οστεοβλάστες (μεταφράζονται από τα ελληνικά ως βλαστάρι, βλαστοί) είναι νέα κύτταρα οστών που βρίσκονται σε κατεστραμμένες και αποκατεστημένες περιοχές. Οι οστεοβλάστες καλύπτονται με ένα συνεχές στρώμα νεαρών αναπτυσσόμενων οστών.\nΟι οστεοκλάστες απομακρύνουν τα οστά των κυττάρων διαλύοντας το ορυκτό συστατικό και διαλύοντας το κολλαγόνο. Κανονικά, ο αριθμός των οστεοκλαστών ρυθμίζεται από την αυτοκαταστροφή τους, αλλά με διάφορες αστοχίες στο σώμα, η ομοιόσταση διαταράσσεται και επιβραδύνεται - ως αποτέλεσμα, οι οστεοκλάστες αρχίζουν να επικρατούν έναντι των οστεοβλαστών.\nΗ δράση των διφωσφορικών αποσκοπεί στη σταθεροποίηση της ομοιόστασης (αυτορρύθμιση) και στην αποκατάσταση της κανονικής αναλογίας ανάκτησης και καταστροφής. Κατά την κατάποση, αυτά τα φάρμακα δρουν ως δομικό ανάλογο φυσικών ρυθμιστών του μεταβολισμού του ασβεστίου και συμβάλλουν στη διατήρηση του ασβεστίου στα κύτταρα. Επιπλέον, ως αποτέλεσμα χημικών αντιδράσεων διφωσφονικών και ασβεστίου, αποτρέπεται η εναπόθεση αλάτων ασβεστίου στις αρθρώσεις και στους μαλακούς ιστούς..\nΜετά τη λήψη του φαρμάκου, τα μόρια της δραστικής ουσίας συνδέονται με ιόντα ασβεστίου και διεισδύουν στον ιστό των οστών, όπου συσσωρεύονται. Ως αποτέλεσμα, η δραστηριότητα των οστεοκλαστών καταστέλλεται και ομοιοστατική ομαλοποιείται - εξαιτίας αυτού, διατηρείται η οστική πυκνότητα και η ικανότητά τους για αυτο-επιδιόρθωση.\nΠαραπομπή: τον XIX αιώνα, το πεδίο των διφωσφονικών ήταν οι βιομηχανίες πετρελαίου, μηχανικής και κλωστοϋφαντουργίας, στη γεωργία έπαιξαν το ρόλο των αποσκληρυντικών νερού για άρδευση φυτειών πορτοκαλιού. Η πρώτη περιγραφή των βιολογικών χαρακτηριστικών της BP δημοσιεύθηκε το 1968, αλλά ένα πραγματικό ενδιαφέρον για τα κεφάλαια αυτής της ομάδας προέκυψε πριν από περίπου 20 χρόνια σε σχέση με την ενεργή αναζήτηση για θεραπεία της οστεοπενίας.\nΕνδείξεις για τη χρήση διφωσφονικών για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης\nΤο κύριο σημάδι της οστεοπόρωσης είναι η μείωση του δείκτη Τ κατά πυκνομετρία σε -2,5 και κάτω, μια ομάδα ασθενών που συνιστάται να συνταγογραφούν διφωσφονικά για τη θεραπεία και την πρόληψη της οστεοπόρωσης περιλαμβάνει επίσης:\nγυναίκες μετά την εμμηνόπαυση (έχει περάσει ένα έτος ή περισσότερο από την τελευταία εμμηνόρροια), άνδρες άνω των 50 ετών, υπό την προϋπόθεση ότι αποκλείεται η δευτερογενής διαδικασία.\nασθενείς με σπασμένο ισχίο ή σπόνδυλο\nασθενείς, εάν ο δείκτης Τ τους κυμαίνεται μεταξύ -1 και -2,5, αλλά υπάρχουν ενδείξεις τυπικών καταγμάτων στο παρελθόν ή υψηλός κίνδυνος εμφάνισής τους (για παράδειγμα, ανάπαυση στο κρεβάτι ή ορμόνες).\nΑποδεικνύεται ότι η εισαγωγή του Zolendronate σε δόση 5 mg μία φορά κάθε δύο χρόνια μπορεί να είναι ένα είδος εμβολίου κατά της καταστροφής των οστών για μετεμμηνοπαυσιακούς ασθενείς.\nπαραμορφωμένη οστεοποίηση (οστείτιδα)\nπρωτογενείς παθολογίες των παραθυρεοειδών αδένων, στις οποίες αυξάνεται το επίπεδο ασβεστίου στο αίμα και διεγείρεται η παραγωγή ορμονών που ρυθμίζουν το μεταβολισμό ασβεστίου-φωσφόρου.\nέλλειψη κολλαγόνου, προκαλώντας αυξημένη ευθραυστότητα και ευθραυστότητα των οστών (ατελής οστεογένεση).\nάλλες ασθένειες που συνοδεύονται από ταχεία οστική απώλεια (συμπεριλαμβανομένων ασθενών υψηλού κινδύνου για οστεοπόρωση).\nΗ χρήση διφωσφονικών μπορεί να δικαιολογείται στη θεραπεία της μετεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης σε περιπτώσεις όπου η παραδοσιακή θεραπεία με οιστρογόνα αντενδείκνυται. Παρά το γεγονός ότι η δομή των γυναικείων φύλων ορμονών και διφωσφονικών είναι πολύ διαφορετική, έχουν παρόμοια επίδραση στον ιστό των οστών: επιβραδύνουν τη διαδικασία αφαλάτωσης (έκπλυση ασβεστίου).\nΤα διφωσφονικά μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν στην ογκολογία. Στο 70% των περιπτώσεων, φάρμακα αυτής της ομάδας περιλαμβάνονται στο θεραπευτικό σχήμα για ασθενείς με πολλαπλά μυέλωμα που οφείλονται σε ανωμαλίες στη λειτουργία των κυττάρων του μυελού των οστών του πλάσματος (καρκίνος πλάσματος). Σε ορισμένες περιπτώσεις, η χρήση αυτών των φαρμάκων σε οστικές μεταστάσεις είναι δικαιολογημένη, αλλά κατά την επιλογή μιας αποτελεσματικής δοσολογίας, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι τέτοιοι ασθενείς έχουν αυξημένο κίνδυνο οστεονέκρωσης της γνάθου.\nΑναμενόμενα αποτελέσματα φαρμακευτικής θεραπείας με διφωσφονικά στη θεραπεία της οστεοπόρωσης\nΈχουν διεξαχθεί μελέτες για την αποτελεσματικότητα των διφωσφονικών σε διάφορες μορφές οστεοπόρωσης, με αποτέλεσμα να αποδεικνύεται ότι η θεραπεία οδηγεί στην πρόληψη της καταστροφής των οστών, στην αύξηση της πυκνότητάς τους, στη μείωση της πιθανότητας κατάγματος.\nΛόγω έλλειψης οιστρογόνων μετά την εμμηνόπαυση στα οστά, η διαδικασία καταστροφής μπορεί να επιταχυνθεί ή / και η κατασκευή ενός νέου μπορεί να επιβραδυνθεί. Ο πυκνός ιστός των οστών αραιώνεται, απορροφούνται τα τοιχώματα της σπογγώδους ουσίας.\nΗ λήψη διφωσφονικών αποκαθιστά την ισορροπία μεταξύ απορρόφησης και σχηματισμού οστών και μειώνει την πιθανότητα επικίνδυνων καταγμάτων της σπονδυλικής στήλης και του μηρού κατά σχεδόν το μισό. Αυτό το αποτέλεσμα μπορεί να επιτευχθεί μετά από 3 χρόνια χρήσης. Αποδεδειγμένη ασφάλεια χρήσης φαρμάκων για 10 χρόνια.\nΑπόλυτοι κίνδυνοι σπονδυλικών καταγμάτων στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου και θεραπεία σε μελέτες διαφόρων φαρμάκων για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης\nΤις περισσότερες φορές, μια μείωση της οστικής πυκνότητας συμβαίνει μετά από 50 χρόνια ή σε φόντο ασθενειών των νεφρών, των πνευμόνων, των εντέρων, του ενδοκρινικού συστήματος. Πριν ξεκινήσετε τη θεραπεία, είναι σημαντικό να αποκλείσετε τις βασικές ασθένειες ή να κάνετε τη σύνθετη θεραπεία τους..\nΛόγω του ανεπαρκούς αριθμού μελετών, συνιστώνται μόνο τρία δραστικά συστατικά - το zoledronate, το alendronate και το risedronate. Έχουν αποδείξει την αποτελεσματικότητά τους στην πρόληψη πρωτοπαθών και επαναλαμβανόμενων καταγμάτων ισχίου και στην ανάπτυξη αναπηρίας μετά από αυτά..\nΕμφανίζεται σε ασθενείς που πρέπει να λαμβάνουν ορμόνες για μεγάλο χρονικό διάστημα (συνήθως από 2,5 μήνες). Ο οστικός τους ιστός χάνει τη δύναμή του ακόμη και πριν μειωθεί η ποσότητα των ορυκτών. Τα γλυκοκορτικοειδή μειώνουν τη διάρκεια ζωής των δομικών κυττάρων και αυξάνουν τη δραστηριότητα των καταστροφικών οστών.\nΤα διφωσφονικά έχουν τόσο προφυλακτικό όσο και θεραπευτικό αποτέλεσμα. Είναι σημαντικό να μπορούν να χορηγούνται ενδοφλεβίως και να αποτρέπουν το σχηματισμό διάβρωσης και έλκους του στομάχου, του οισοφάγου, που μπορεί να σχετίζονται με την πρόσληψη ορμονών. Συνιστάται η χρήση αυτών των φαρμάκων καθ 'όλη τη διάρκεια της θεραπείας με γλυκοκορτικοειδή.\nΕίναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι τα διφωσφονικά για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης συνταγογραφούνται μόνο από γιατρό, η αυτοθεραπεία σε αυτήν την περίπτωση είναι απαράδεκτη και μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη στην υγεία. Οι θεραπευτικές ουσίες που συνθέτουν την BP μπορεί να προκαλέσουν παρενέργειες, επομένως θα πρέπει να λαμβάνονται σωστά.\nΤο ζολεδρονικό οξύ είναι ένας πολύ αποτελεσματικός παράγοντας που επηρεάζει επιλεκτικά τα οστά. Μόνο 1 ένεση ετησίως αρκεί για να επιβραδύνει την κατάθλιψη στα οστά. Επιπλέον, το ζολεδρονικό οξύ έχει έναν σχετικά σύντομο κατάλογο παρενεργειών.\nΤα φάρμακα λαμβάνονται το πρωί με άδειο στομάχι, χωρίς δάγκωμα, χωρίς μάσημα και πόσιμο με επαρκή ποσότητα απλού νερού. Ο καφές, οι χυμοί φρούτων και τα ποτά γάλακτος μειώνουν την αποτελεσματικότητα των ναρκωτικών κατά σχεδόν το μισό. Για τουλάχιστον μία ώρα μετά τη λήψη των δισκίων, είναι απαραίτητο να διατηρηθεί μια όρθια θέση προκειμένου να αποφευχθούν τραυματικές επιδράσεις στους βλεννογόνους του οισοφάγου και του στομάχου.\nΠαράλληλα με τα διφωσφονικά, συνιστάται η λήψη ασβεστίου ή / και βιταμίνης D, ωστόσο, πρέπει να θυμάστε το διάστημα 2-3 ωρών μεταξύ της λήψης διαφορετικών φαρμάκων. Η ενδοφλέβια χορήγηση ΒΡ πραγματοποιείται αργά, με τη μέθοδο στάγδην για αρκετές ώρες. Η υπερβολικά γρήγορη χορήγηση μπορεί να προκαλέσει οξεία νεφρική ανεπάρκεια, η οποία είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη κατά της υπερασβεστιαιμίας..\nΤι πρέπει να λάβετε υπόψη πριν από τη συνταγογράφηση ενός φαρμάκου\nΤα διφωσφονικά έχουν αντενδείξεις, επομένως, οι ασθενείς πρέπει να εξεταστούν για την παρουσία τέτοιων ασθενειών:\nμειωμένο ποσοστό διήθησης στα νεφρά κάτω από 35 ml ανά λεπτό.\nπεπτικό έλκος (μπορούν να χρησιμοποιηθούν ενδοφλέβιες μορφές).\nέλλειψη ασβεστίου και βιταμίνης D στο αίμα (έως ότου αποκατασταθούν οι φυσιολογικές τιμές) - συνταγογραφούνται παρασκευάσματα με το περιεχόμενό τους τουλάχιστον 2 εβδομάδες πριν από τα διφωσφονικά.\nεγκυμοσύνη (υποχρεωτικό τεστ πριν από τη χρήση και αντισύλληψη κατά τη διάρκεια της θεραπείας).\nοξεία φλεγμονή στο στόμα ή στο σαγόνι.\nΟξεία φλεγμονή στην περιοχή της γνάθου\nΤο Ibandronate-Teva είναι σε θέση να μειώσει το ποσοστό καταστροφής του οστικού ιστού στο επίπεδο της αναπαραγωγικής ηλικίας. Συνιστάται ιδιαίτερα για μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες\nΟι πιο σοβαρές συνέπειες είναι η μαρμαρυγή (αποσυγχρονισμός του καρδιακού ρυθμού), η οστεονέκρωση της γνάθου και ένα υπο-κάταγμα του ισχίου. Ο κίνδυνος τέτοιων επιπλοκών μειώνεται σημαντικά με ένα καλά σχεδιασμένο θεραπευτικό σχήμα βασισμένο σε διεξοδική εξέταση.\nΣημαντικό: κατά τη διάρκεια της θεραπείας, είναι απαραίτητο να πραγματοποιείτε τακτικά εξετάσεις για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας και την παρακολούθηση της κατάστασης του ασθενούς. Η παρακολούθηση των εργαστηριακών παραμέτρων πραγματοποιείται καθ 'όλη τη διάρκεια της θεραπευτικής πορείας, η οποία μπορεί να είναι αρκετά χρόνια.\nΈνα από τα προβλήματα με τη χρήση φαρμάκων για την οστεοπόρωση είναι μια μακρά πορεία θεραπείας. Εάν το φάρμακο πρέπει να λαμβάνεται για χρόνια και ο ασθενής δεν αισθάνεται σημάδια αλλαγών, καθώς δεν υπάρχουν εμφανή συμπτώματα της νόσου, πολλοί άνθρωποι σταματούν τη θεραπεία μόνες τους.\nΓια αυτό, δημιουργήθηκαν ενδοφλέβια φάρμακα με την εισαγωγή 1 φορά το χρόνο (Aklast), ανά τρίμηνο (Bonviva).\nΗ συνολική διάρκεια χρήσης για τα περισσότερα είναι 3-5 χρόνια, μετά τα οποία οι ασθενείς συνεχίζουν να λαμβάνουν μόνο ασβέστιο και βιταμίνη D3 για έξι μήνες. Καθ 'όλη τη διάρκεια του μαθήματος και στο τέλος κάθε 9-12 μηνών, πραγματοποιούνται εξετάσεις πυκνομετρίας και αίματος για δείκτες οστεοπόρωσης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, ο ορθοπεδικός χειρουργός καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι απαραίτητη η παράταση της θεραπείας..\nΔιαδικασία πυκνομετρίας οστών\nΤα χαρακτηριστικά που σχετίζονται με την αλληλεπίδραση φαρμάκων είναι τα εξής:\nο συνδυασμός των διουρητικών ΒΡ και βρόχου αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο υποκαλιαιμίας και υπομαγνησιαιμίας - υπάρχει απότομη μείωση του επιπέδου ασβεστίου και μαγνησίου στο σώμα.\nΟι αντιβακτηριακοί παράγοντες αμινογλυκοσίδης αυξάνουν την τοξική επίδραση των διφωσφονικών στα νεφρά.\nΗ δραστική ουσία του φαρμάκου Aklast είναι το ζολεδρονικό οξύ, το οποίο σταματά την καταστροφή των οστών και διεγείρει το σχηματισμό οστεοβλαστών\nΤα καλύτερα διφωσφονικά για την οστεοπόρωση στην αγορά\nΤα πιο αποτελεσματικά για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης είναι αναγνωρισμένα διφωσφονικά που περιέχουν άζωτο στο μόριο, αυτά περιλαμβάνουν: ζολεδρονάτη, αλενδρονάτη, ιβανδρονάτη και ρισεδρονάτη. Το κλονδρονικό οξύ (Bonefos) και το pamidronic (Pamirid) είναι φάρμακα χωρίς άζωτο, χρησιμοποιούνται σε διαδικασίες όγκου.\nΈχει υψηλή θεραπευτική δραστηριότητα στην οστεοπόρωση. Έχει έντονη ανασταλτική επίδραση στην απορρόφηση των οστών, αποτρέπει τα κατάγματα. Με παρατεταμένη χρήση δεν παραβιάζεται ο σχηματισμός νέου οστικού ιστού και η ορυκτοποίηση του, ο οποίος τον διακρίνει από το αλενδρονάτη και το ρισεδρονάτη. Χορηγείται μόνο ενδοφλεβίως όχι περισσότερο από 1 φορά το χρόνο.\nΦροντίστε να ακολουθήσετε μια δίαιτα με επαρκείς ποσότητες ασβεστίου και βιταμίνης D ή / και να τις πάρετε σε μορφή χαπιού έως ότου επιτευχθούν τα φυσιολογικά επίπεδα στο αίμα. Αυτή η προετοιμασία συνταγογραφείται ένα μήνα πριν από την ένεση και συνεχίζεται στο μέλλον συνεχώς.\nΒελτιώνει το μεταβολισμό του ασβεστίου, αποτρέπει την καταστροφή των καρκινικών οστών, διεγείρει το σχηματισμό οστικού ιστού. Συνιστάται για γεροντική και μετεμμηνοπαυσιακή οστεοπόρωση για τη μείωση του κινδύνου κατάγματος της σπονδυλικής στήλης και του μηριαίου οστού.\nΚατά τη χρήση της αλενδρονάτης, συνιστάται:\nπιείτε ένα ολόκληρο δισκίο με 200 ml πόσιμου νερού (μη μεταλλικό).\nμην συνδυάζετε με άλλα φάρμακα (διάστημα τουλάχιστον μιας ώρας).\nεπιλέξτε μία ημέρα την εβδομάδα και μην την αλλάζετε κατά τη διάρκεια της θεραπείας.\nμετά τη λήψη μην τρώτε, πίνετε, μην παίρνετε οριζόντια θέση για μισή ώρα.\nIbandronate (Bonviva, ιβανδρονικό οξύ)\nΈχει επιλεκτική επίδραση στους οστεοκλάστες και δεν αλλάζει τη διαδικασία σχηματισμού νέου οστικού ιστού. Χρησιμοποιείται για οστεοπόρωση και μεταστάσεις όγκων στα οστά. Αποτελεσματικό για πρωτογενή μείωση της πυκνότητας των ορυκτών σε ηλικιωμένους ασθενείς και δευτερογενή βλάβη που σχετίζεται με ορμονική ανισορροπία.\nΈνα δισκίο 150 mg συνταγογραφείται μία φορά το μήνα. Η ρεσεψιόν πρέπει να προγραμματιστεί για μια συγκεκριμένη ημερομηνία. Η βέλτιστη ώρα είναι το πρωί, αμέσως μετά τον ύπνο της νύχτας. Προαπαιτούμενο είναι ότι το τελευταίο γεύμα δεν πρέπει να είναι αργότερο 6 ώρες πριν από τη χρήση και, στη συνέχεια, δεν μπορείτε να φάτε μια ώρα και να πιείτε (επιτρέπεται καθαρό νερό). Η ενδοφλέβια ένεση χορηγείται μία φορά κάθε τρεις μήνες.\nΤα φάρμακα παρασκευάζονται με βάση δύο φωσφονικά PO3 και μπορούν να συμπληρωθούν από άτομα αζώτου. Δρουν με διαφορετικούς τρόπους, αλλά με το ίδιο αποτέλεσμα - την καταστροφή των οστεοκλαστικών κυττάρων. Τα διφωσφονικά χωρίς άζωτο είναι φάρμακα πρώτης γενιάς · αργότερα, άρχισαν να απελευθερώνονται φάρμακα που περιέχουν άζωτο. Τα σύγχρονα φάρμακα βασίζονται σε ιβανδρονικά και ζολεδρονικά οξέα, αλλά δεν έχουν ακόμη λάβει ευρεία διανομή.\nΤα ακόλουθα φάρμακα περιλαμβάνονται στη λίστα φαρμάκων πρώτης γενιάς χωρίς άζωτο:\nEtidronate νατρίου (Phosphotech, Xidifon, Pleostat, Didronel);\nΗ οστεοπόρωση μπορεί να είναι μια ανεξάρτητη ασθένεια ή να αναπτυχθεί στο πλαίσιο άλλων παθολογιών, αλλά συνοδεύεται πάντα από μια σπάνια έλλειψη οστικού ιστού και μια αύξηση της ευθραυστότητάς του\nΙβανδρονικό οξύ - Ibandronate, Bondronate, Bonviva;\nΑλενδρονικό οξύ - Fosamax, Osterepar, Forosa, Ostalon, Alental, Strongos, Alendrokern.\nΤο κλειδί για την επιτυχή θεραπεία της οστεοπόρωσης με διφωσφονικά είναι μια έγκαιρη έναρξη, καθώς η πρόληψη της νόσου είναι πάντα ευκολότερη από τη θεραπεία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ένας σημαντικός ρόλος δίνεται στις προληπτικές εξετάσεις και στον διορισμό του BF σε ασθενείς από την ομάδα υψηλού κινδύνου για την ανάπτυξη οστεοπόρωσης και καταγμάτων..\nΠιθανές επιπλοκές κατά τη διάρκεια και μετά τη χορήγηση\nΤα ναρκωτικά χρησιμοποιούνται μόνο μετά από σύσταση γιατρού και υπό τον έλεγχό του, ειδικά με ενδοφλέβια χορήγηση. Οι ασθενείς πρέπει να τηρούν αυστηρά τη δοσολογία και το χρόνο χορήγησης, τα διαστήματα μεταξύ της χρήσης δισκίων και τροφής δεν πρέπει να παραβιάζονται. Μόνο σε αυτήν την περίπτωση μπορεί να μειωθεί ο κίνδυνος επιπλοκών της θεραπείας.\nνεφρική βλάβη - πριν από την ενδοφλέβια χορήγηση, πρέπει να τρώτε για 3 ώρες και να έχετε μαζί σας 0,5 ml πόσιμου νερού. Αυτή η ποσότητα πίνεται αργά μισή ώρα πριν από την ένεση.\nταχεία αφαίρεση ασβεστίου - απαιτεί παρακολούθηση της περιεκτικότητάς του στο αίμα τουλάχιστον 1 φορά το μήνα.\nΚολπική μαρμαρυγή - πριν ξεκινήσετε τη θεραπεία, πρέπει να συμβουλευτείτε έναν καρδιολόγο, ένα ΗΚΓ παρουσία καρδιαγγειακών παθήσεων και για ηλικιωμένους ασθενείς.\nσύνδρομο τύπου γρίπης με ενδοφλέβια χορήγηση, λιγότερο συχνά με δισκία. Τις περισσότερες φορές εκδηλώνεται κατά την πρώτη χρήση, η παρακεταμόλη συνταγογραφείται για πρόληψη ή θεραπεία.\nΤέτοιες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι λιγότερο συχνές:\nμείωση του αριθμού των ερυθρών αιμοσφαιρίων, των αιμοπεταλίων, των λευκών αιμοσφαιρίων στο αίμα.\nμείωση ή αύξηση της ευαισθησίας στον πόνο, ερεθιστικά της θερμοκρασίας.\nέλλειψη όρεξης, μια δυσάρεστη επίγευση στο στόμα, μια αλλαγή στη γεύση.\nδερματικά εξανθήματα, κνησμός, εφίδρωση\nαλλαγή στην αρτηριακή πίεση - υπόταση ή υπέρταση.\nπόνοι, πόνος στα οστά και τις αρθρώσεις, δυσκαμψία κινήσεων, μυϊκός σπασμός\nτην εμφάνιση πρωτεϊνών και αίματος στα ούρα, αύξηση της ουρίας και της κρεατινίνης στο αίμα.\nΟνόματα και μορφές απελευθέρωσης\nΗ ομάδα δραστικών ουσιών που έχουν καταχωριστεί επίσημα στη Ρωσική Ομοσπονδία περιλαμβάνει:\nΤα φάρμακα ανήκουν στη δεύτερη και τρίτη γενιά διφωσφονικών που περιέχουν άζωτο. Η πρώτη είναι η παραγωγή χωρίς άζωτο:\nΓια ιατρική χρήση, τα φάρμακα διατίθενται σε διάφορες μορφές:\nλυοφιλοποίηση για παρασκευή διαλύματος.\nΤα μέσα διακρίνονται από το αντιρροφητικό δυναμικό λόγω διαφορετικών τρόπων επηρεασμού των κυττάρων που καταστρέφουν τον οστικό ιστό. Οι τελευταίες εξελίξεις αύξησαν τη δραστηριότητα των ενεργών συστατικών από 1 - 10 σε 10.000 ή περισσότερο. Η φαρμακευτική βιομηχανία έχει ξεκινήσει την παραγωγή συνδυασμένων παρασκευασμάτων, η σύνθεση των οποίων αναπληρώνεται με αλφακαλσιδόλη, χοληκαλσιφερόλη. Η δράση δικαιολογείται από τη συλλεγόμενη βάση στοιχείων σχετικά με τα οφέλη της συνδυαστικής θεραπείας.\nΤα διφωσφονικά είναι πολύ αποτελεσματικά, αλλά μερικά από αυτά έχουν μάλλον υψηλό κόστος..\nΔραστική ουσία Φάρμακο και τιμή Αναλογική και τιμή\nZoledronate rr (1 φορά το χρόνο) Aklast 17 000 ρούβλια, 8300 UAH. Ζολεδρονικό οξύ 2600 ρούβλια, 680 UAH.\nAlendronate 70 mg (1 φορά την εβδομάδα) 4 TB. Fosamax 490 rub., Ostemax 250 UAH. Alendronat 250 ρούβλια, Alendra 130 UAH.\nΔιάλυμα Ibandronate μία φορά κάθε 3 μήνες Bonviva 3100 ρούβλια, 2200 UAH. Ιβανδρονικό οξύ 1100 UAH.\nIbandronate tb. 1 φορά το μήνα 3 tb. Bonviva 1100 ρούβλια, 1200 UAH. Ιβανδρονικό οξύ 850 UAH.\nRisedronate μία φορά την εβδομάδα 4 TB. Risendros 960 ρούβλια, 330 UAH. Rizostin 420 τρίψιμο, 170 UAH.\nΗ υψηλή τιμή καθιστά δύσκολο για τους ασθενείς να λαμβάνουν μακροχρόνια θεραπεία, ειδικά στα γηρατειά, η οποία αποτελεί την κύρια κατηγορία ασθενών. Ως εκ τούτου, εάν είναι αδύνατο να αγοράσετε το αρχικό φάρμακο, ο γιατρός μπορεί να συμβουλεύσει το γενικό φθηνότερο ανάλογό του.\nΣας συνιστούμε να διαβάσετε το άρθρο σχετικά με την οστεοπενία και την οστεοπόρωση. Από αυτό θα μάθετε τη διαφορά μεταξύ της οστεοπενίας και της οστεοπόρωσης, τους λόγους για την ανάπτυξη αυτής της παθολογίας, καθώς και τη διάγνωση και τη θεραπεία της οστεοπενίας και της οστεοπόρωσης. Και εδώ είναι περισσότερα για το Prolia στην οστεοπόρωση.\nΤα διφωσφονικά για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης είναι απλά απαραίτητα, καθώς μόνο μαζί τους μπορούν να προστεθούν φρενάρισμα και ακόμη και θεραπεία της οστεοπόρωσης. Είναι εξαιρετικά σημαντικό σε αυτό όχι μόνο να επιλεγεί το βέλτιστο φάρμακο, αλλά και να υποβληθεί σε μακρά πορεία θεραπείας - συχνά τουλάχιστον τρία χρόνια. Είναι επίσης σημαντικό να ακολουθήσετε τις συστάσεις για χρήση προκειμένου να αποφύγετε παρενέργειες..\nΠαρακολουθήστε το βίντεο σχετικά με τους όγκους της υπόφυσης:\nΟστεοπόρωση και Prolia: οδηγίες για την ιατρική, πώς...\nΠώς βοηθά το Prolia στην οστεοπόρωση. Ενδείξεις για φαρμακευτική αγωγή και αντενδείξεις. Πώς είναι η θεραπεία της οστεοπόρωσης Prolia. Πόσες φορές να κάνετε μια ένεση και πώς να χορηγείτε το Prolia στην οστεοπόρωση. Διαβάστε περισσότερα\nΧαρακτηριστικά της θεραπείας της οστεοπόρωσης σε ηλικιωμένες γυναίκες\nΣε πολλούς ασθενείς συνταγογραφούνται ενέσεις για οστεοπόρωση. Αυτό βοηθά στην επιβράδυνση της νόσου, καθώς και στον έλεγχο της διαδικασίας θεραπείας στον γιατρό. Οι ενέσεις για τη θεραπεία της σπονδυλικής στήλης και άλλων προσβεβλημένων οστών σε γυναίκες γίνονται στο νοσοκομείο. Διαβάστε περισσότερα\nΟστεοπόρωση ισχίου: συμπτώματα, βαθμοί...\nΗ οστεοπόρωση του ισχίου μπορεί να εμφανιστεί σε γυναίκες και άνδρες. Τα συμπτώματά του εκδηλώνονται με πόνο. Συμβαίνει διάχυτη και οζώδης. Υπάρχουν βαθμοί εξέλιξης της νόσου. Η θεραπεία περιλαμβάνει γυμναστική, διατροφή, φάρμακα και σε περίπτωση ματαιότητας, αντικατάσταση της άρθρωσης με ενδοπροθετικά. Διαβάστε περισσότερα\nΟστεοπενία και οστεοπόρωση: ποια είναι η διαφορά, οι διαφορές...\nΥπάρχει ένα κοινό σημείο μεταξύ της οστεοπενίας και της οστεοπόρωσης - καταστροφή των οστών. Μόνο η οστεοπενία είναι το αρχικό στάδιο. Ποια είναι η διαφορά μεταξύ τους; Ποιες είναι οι διαφορές στη θεραπεία; Διαβάστε περισσότερα\nΟστεοπόρωση της γνάθου: αραίωση των οστών στην οδοντιατρική...\nΤι είναι η οστεοπόρωση της γνάθου. Πόσο επικίνδυνο είναι η αραίωση του οστού της γνάθου. Συμπτώματα της οστεοπόρωσης της γνάθου. Πώς καθορίζεται η καταστροφή των οστών στην οδοντιατρική. Τα οδοντικά εμφυτεύματα θα βοηθήσουν στην οστεοπόρωση; Διαβάστε περισσότερα\nΟστεοπόρωση - κλινικές σε\nΕάν διαβάσετε τις κριτικές των ασθενών σχετικά με τη χρήση διφωσφονικών στην οστεοπόρωση, μπορείτε να δείτε ότι είναι ως επί το πλείστον θετικές - αυτά τα κεφάλαια βοηθούν στην έγκαιρη βοήθεια με την οστεοπόρωση.\nΤα φάρμακα είναι πραγματικά αποτελεσματικά, αλλά αν μελετήσετε ήδη τις απόψεις των γιατρών σχετικά με αυτά, μπορείτε να καταλάβετε ότι δεν είναι καθολική πανάκεια και είναι σημαντικό να τα χρησιμοποιείτε προσεκτικά.\nΕίναι επίσης απαραίτητο να ληφθούν υπόψη όλες οι διαθέσιμες αντενδείξεις.\nΠαρόλα αυτά, τα ναρκωτικά βοηθούν πραγματικά και παρέχουν την ευκαιρία για την πρόληψη πολύ σοβαρών παθήσεων.\nΑυξανόμενοι αγωνιστές ορμόνης απελευθέρωσης ωχρινοτρόπων ορμόνης\nΟι αγωνιστές ορμόνης που απελευθερώνουν γοναδοτροπίνη χρησιμοποιούνται για ευνουχισμό φαρμάκων σε ασθενείς με καρκίνο του προστάτη..\nεντοπισμένος καρκίνος του προστάτη (εάν δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί ριζική θεραπεία ή ως μη επικουρικό μέτρο πριν από τη χειρουργική επέμβαση ή τη θεραπεία με ακτινοβολία).\nτοπικά προχωρημένος καρκίνος χωρίς μετάσταση ως μονοθεραπεία ή νεοενισχυτική και ανοσοενισχυτική θεραπεία σε συνδυασμό με χειρουργική επέμβαση και ή ακτίνες.\nμεταστατικός καρκίνος του προστάτη.\nΔρουν στα κύτταρα της υπόφυσης που παράγουν γοναδοτροπίνη, διεγείροντας τη σύνθεση της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) και της ορμόνης διέγερσης των ωοθυλακίων (FSH) και, κατά συνέπεια, αυξάνοντας τα επίπεδα τεστοστερόνης για αρκετές εβδομάδες.\nΌταν χρησιμοποιείτε φάρμακα για 3-5 εβδομάδες, η LH και η FSH μειώνονται, και μαζί τους η τεστοστερόνη, σε ένα όριο ευνουχισμού (50 NG / dL).\nΑντιπρόσωπος - Leiprorelin (Eligard, Lupron Depot, Depot Ped).\nΗ λεπιρορελίνη ενδείκνυται ως ανακουφιστική θεραπεία για προχωρημένο καρκίνο του προστάτη, όταν μια ορχχεκτομή ή οιστρογόνο δεν είναι κατάλληλη για τον ασθενή. Είναι ένας ισχυρός αναστολέας της έκκρισης γοναδοτροπίνης στη συνεχή θεραπεία σε θεραπευτικές δόσεις..\nΗ λεπιρορελίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποθήκη σε δόση 3,75 mg κάθε 4 εβδομάδες, 11,25 mg κάθε 12 εβδομάδες ή 30 mg κάθε 24 εβδομάδες. Το Lupron πρέπει να χορηγείται ενδομυϊκά και το Eligard υποδορίως.\nΗ τριπτορελίνη ενδείκνυται για τη συμπτωματική θεραπεία του προοδευτικού εξαρτώμενου από ορμόνη καρκίνου του προστάτη, μεταστατική και εντοπισμένη μορφή (μια εναλλακτική λύση για τον χειρουργικό ευνουχισμό, για την καταστολή της έκκρισης τεστοστερόνης).\nΗ τριπτορελίνη είναι ένα συνθετικό δεκαπεπτίδιο, ένα ανάλογο του αγωνιστή GnRH. Μειώνει την έκκριση LH και FSH, και, κατά συνέπεια, μειώνει τα επίπεδα τεστοστερόνης και οιστρογόνου. Η συγκέντρωση της τεστοστερόνης κατά τη λήψη του φαρμάκου φτάνει σε επίπεδο μετά τη μετάδοση μετά από 3 εβδομάδες.\nΈνα άλλο φάρμακο με παρόμοιο αποτέλεσμα και ενδείξεις είναι το Goserelin (Zoladex)\nΔοσολογία: 3,6 mg και 10,8 mg υποδόριας εμφύτευσης. Η συνήθης δόση είναι 3,6 mg κάθε 4 εβδομάδες ή 10,8 mg κάθε 12 εβδομάδες.\nΗ μειωμένη παραγωγή τεστοστερόνης οδηγεί σε μείωση του μεγέθους του προστάτη και μειώνει τα σχετικά συμπτώματα.\nΤο φάρμακο χορηγείται σε ποσότητα 50 mg με τη μορφή υποδόριου εμφυτεύματος, σχεδιασμένο να παρέχει συνεχή απελευθέρωση υστερελίνης με ονομαστικό ρυθμό 50-60 mcg / ημέρα για 12 μήνες. Συνιστώμενη δόση - 1 εμφύτευμα υποδορίως κάθε 12 μήνες.\nΗ υστερελίνη είναι ισχυρός αναστολέας της έκκρισης γοναδοτροπίνης.\nΑπό το προηγούμενο κεφάλαιο, μάθατε ότι τα διφωσφονικά είναι φάρμακα που προάγουν την υγεία των οστών. Είναι καιρός να μιλήσουμε με περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τον μηχανισμό της δράσης τους. Τα κύτταρα στο σώμα μας έχουν μια αξιοσημείωτη ικανότητα να ανανεώνονται και να ανακατασκευάζονται από καιρό σε καιρό. Οστικός ιστός δεν αποτελεί εξαίρεση. Η ισορροπία των δομών τους διατηρείται συνεχώς, αφενός, τα κύτταρα οστεοβλαστών που είναι υπεύθυνα για την κατασκευή νέου ιστού και, αφετέρου, οι οστεοκλάστες που είναι υπεύθυνοι για την καταστροφή του.\nΠρέπει να πω ότι μέχρι σήμερα, οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμη μελετήσει πλήρως τον μηχανισμό αποκλεισμού της καταστροφής των οστών χρησιμοποιώντας διφωσφονικά. Είναι γνωστό με βεβαιότητα ότι αυτές οι ουσίες είναι ικανές να δεσμεύονται σε περιοχές υδροξυαπατίτη του οστού, λόγω των οποίων μπορούν να αλλάξουν την κάμψη του και ταυτόχρονα να μειώσουν τη συγκέντρωση της οξυπρολίνης και της φωσφατάσης στο αίμα..\nΜερικές φορές μπορεί να συνταγογραφούνται φάρμακα BF για τη θεραπεία ακόμη και ασθενειών όπως κήλες ή προεξοχές των μεσοσπονδύλιων δίσκων, ως παυσίπονα. Και λίγο περισσότερες πληροφορίες: τα διφωσφονικά από την οστεοπόρωση χρησιμοποιούνται εδώ και πολύ καιρό, αλλά τώρα έχουν χρησιμοποιηθεί σχετικά πρόσφατα για καρκίνο.\nΣτο ανθρώπινο σώμα, ο φυσιολογικός σχηματισμός των οστικών δομών υποστηρίζεται από οστεοβλάστες - νεαρά κύτταρα που παράγουν διακυτταρική ουσία (μήτρα). Ταυτόχρονα, συντίθενται οστεοκλάστες που καταστρέφουν το κολλαγόνο και διαλύουν την ορυκτή βάση του οστικού ιστού. Η ανισορροπία μεταξύ των δύο διαδικασιών οδηγεί σε καταστροφή των οστών - απώλεια πυκνότητας.\nΤα φάρμακα με βάση τα διφωσφονικά συνδυάζουν δύο φωσφονικά με τη βοήθεια των οποίων ρυθμίζεται ο μεταβολισμός και συντονίζεται η εργασία των ιόντων ασβεστίου. Όταν χρησιμοποιούνται, τα μόρια των δραστικών συστατικών διεισδύουν σκόπιμα στις εστίες σχηματισμού οστού και καταστέλλουν την επίδραση των οστεοκλαστών. Το θεραπευτικό αποτέλεσμα των οργανικών ενώσεων οφείλεται στη συγγένεια με τους πυροφωσφορικούς κρυστάλλους, το κύριο συστατικό της μήτρας των οστών. Αυτή η δυνατότητα τους επιτρέπει να αναδιανεμηθούν σε προβληματικές περιοχές, αποτρέποντας τη σύνδεση και ωρίμανση των οστεοκλαστών.\nΜε την αναστολή της απορρόφησης, οι ουσίες μεγιστοποιούν την απορρόφηση του ασβεστίου. Λόγω αυτού, ενεργοποιείται η δημιουργική δραστηριότητα των οστεοβλαστών, διεγείρεται ο σχηματισμός νέου ιστού, βελτιώνεται η μικροαρχιτεκτονική των σπογγωδών και συμπαγών στρωμάτων του οστού.\nΌταν εκκρίνεται, τα διφωσφονικά άφησαν το σώμα αμετάβλητο. Η διαδικασία χαρακτηρίζεται από ταχεία μείωση στο πλάσμα και βραδεία απελευθέρωση από οστό ιστό.\nΟ μηχανισμός δράσης των διφωσφονικών είναι σαφής, τώρα για το τι ισχύει για αυτά.\nΣυνιστώμενη ανάγνωση: Σπινθηρογραφία οστού σκελετού.\nΑυτό είναι ένα άλλο φάρμακο από την κατηγορία των αζωτούχων διφωσφονικών. Είναι επίσης αναγνωρισμένος με τα ονόματα "Xidiphon" και "Pleostat". Εφαρμόστε αυτό το φάρμακο στο πλαίσιο της παρανεοπλασματικής υπερασβεστιαιμίας. Το φάρμακο βασίζεται στο ετιδρονικό οξύ.\nΤο Ethidronate παράγεται με τη μορφή δισκίων και, επιπλέον, με τη μορφή διαλύματος προς έγχυση, καθώς και συμπυκνωμένης βάσης για την αυτοπαρασκευή πόσιμων διαλυμάτων. Η τιμή είναι από τετρακόσια έως πεντακόσια ρούβλια.\nΤι είναι η οστεοπόρωση και γιατί είναι τόσο σημαντικό να την αντιμετωπίσουμε?\nΗ οστεοπόρωση είναι μια σταδιακή μείωση της οστικής πυκνότητας λόγω της έκπλυσης των ορυκτών, η οποία οδηγεί σε μείωση της αντοχής της και αύξηση της ευθραυστότητας. Αρχικά, αναπτύσσεται μια ελαφρά μείωση της οστικής πυκνότητας (οστεοπενία) και στη συνέχεια γίνεται αφύσικα πορώδης και συμπιέσιμη, όπως ένας σφουγγάρι. Μια τέτοια παραβίαση της δομής του σκελετού οδηγεί σε συχνά κατάγματα.\nΤο οστό αποτελείται από πρωτεΐνες, κολλαγόνο και ασβέστιο - ουσίες που διασφαλίζουν την αντοχή του (βλέπε προϊόντα που περιέχουν ασβέστιο). Σε περίπτωση ανισορροπίας των αναφερόμενων συστατικών, τραυματισμοί συμβαίνουν με τη μορφή ρωγμών (κάταγμα του μηριαίου λαιμού) ή κατάγματος (κάταγμα συμπίεσης του σπονδύλου της σπονδυλικής στήλης). Μερικοί ασθενείς για αρκετά χρόνια δεν συνειδητοποιούν καν την παρουσία βλάβης. Η εμφάνιση της νόσου μπορεί να υποψιαστεί από τα ακόλουθα συμπτώματα:\nχρόνιο πόνο εντοπισμένο στη θέση του κατάγματος\nμειωμένη ανάπτυξη, καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης, στάση\nκατάγματα με ελάχιστη φυσική δραστηριότητα, που πέφτουν από το ύψος της ανάπτυξής τους, τα οποία εντοπίζονται κυρίως στην περιοχή των πλευρών, του μηρού, της σπονδυλικής στήλης, του ποδιού και του καρπού.\nαργή μάτισμα των οστών.\nΗ οστεοπόρωση δεν είναι μόνο ιατρικό, αλλά και κοινωνικοοικονομικό πρόβλημα που επηρεάζει όλα τα τμήματα του πληθυσμού σε όλο τον κόσμο..\nΤο κάταγμα του μηριαίου λαιμού εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα ηλικίας 75-80 ετών. Άλλοι τύποι καταγμάτων είναι χαρακτηριστικοί για άτομα ηλικίας 50-59 ετών και μειώνονται με την ηλικία.\nΗ απώλεια 10% οστικής πυκνότητας αυξάνει τον κίνδυνο κατάγματος της σπονδυλικής στήλης κατά 2 φορές, του μηριαίου λαιμού κατά 2,5 φορές.\nΜέχρι το 2050, τα κατάγματα του ισχίου στους άνδρες θα είναι 310% και στις γυναίκες 240% περισσότερο από τώρα.\nΚάθε 3 δευτερόλεπτα στον κόσμο, διαγιγνώσκεται ένα κάταγμα που προκαλείται από οστεοπόρωση. κάταγμα συμπίεσης της σπονδυλικής στήλης - κάθε 22 δευτερόλεπτα.\nΗ συντριπτική πλειονότητα των ασθενών με υψηλό κίνδυνο τραυματισμών που σχετίζονται με αυξημένη ευθραυστότητα των οστών (περίπου 80%), συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είχαν ήδη τουλάχιστον ένα κάταγμα, δεν γνωρίζουν τη νόσο τους και δεν λαμβάνουν χάπια οστεοπόρωσης.\nΗ θνησιμότητα μετά από κάταγμα του μηριαίου λαιμού και στα δύο φύλα αυξάνεται με την ηλικία και είναι πιθανό κατά τη διάρκεια του έτους μετά τον τραυματισμό και είναι περίπου 20%. Ο κύριος στόχος στη θεραπεία της οστεοπόρωσης είναι η πρόληψη των καταγμάτων, μειώνοντας την απώλεια οστού, αυξάνοντας την πυκνότητά του και αποκαθιστώντας την αντοχή των οστών. Η έγκαιρη ανίχνευση και η έγκαιρη έναρξη ειδικής θεραπείας μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο τραυματισμών και άλλων επιπλοκών της νόσου.\nΠερίπου 200 εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως πάσχουν από αυτή την ασθένεια.\nμία στις δέκα γυναίκες ηλικίας 60 ετών\nπέμπτη σε ηλικία 70 ετών\nδύο στα τρία μετά το 90.\nΟι πιο συχνές επιπλοκές μετά τη λήψη φαρμάκων είναι:\nΑπό το γαστρεντερικό σωλήνα: ο γαστρικός βλεννογόνος και το δωδεκαδάκτυλο είναι ερεθισμένοι, φλεγμονή στο στομάχι, αιμορραγία. Ο ασθενής είναι άρρωστος, πονάει στο στομάχι, μετεωρισμός με δυσκοιλιότητα.\nΑνθρώπινος πονοκέφαλος, πονόλαιμοι.\nΕκφράζεται νεφρική, ηπατική δυσλειτουργία.\nΑνεπάρκεια ασβεστίου στην κυκλοφορία του αίματος.\nΟι αλλεργίες εκφράζονται.\nΕίναι σημαντικό να θυμάστε ότι η αυτοθεραπεία είναι απειλητική για τη ζωή, τα φάρμακα λαμβάνονται μόνο σύμφωνα με τις οδηγίες ενός γιατρού..\nΕάν ληφθούν χωρίς ιατρική παρακολούθηση, τότε οι περίπλοκες καταστάσεις θα είναι σοβαρές. Θα συμβεί καρδιακή μαρμαρυγή, στην οποία οι συστολές της καρδιάς θα είναι εκτός συγχρονισμού. Θα υπάρξει επίσης οστεονέκρωση της γνάθου με υπομηχανικά μηριαία κατάγματα. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες δεν παρατηρούνται σε όλους τους ασθενείς. Μια καλά επιλεγμένη πορεία θεραπείας και η προσήλωση στα φάρμακα θα βοηθήσουν στην πρόληψη παρενεργειών και στη μείωση των επιπλοκών στις ελάχιστες παραμέτρους.\nΕάν η οστεοπόρωση δεν αντιμετωπιστεί, τότε θα είναι δύσκολο για ένα άτομο να κινηθεί\nΗ ακτινοβολία βοηθά στην αντιμετώπιση του οστικού πόνου και στην πρόληψη παθολογικών καταγμάτων. Η θεραπεία πραγματοποιείται με έναν από τους δύο τρόπους:\nΜπορείτε να εκτελέσετε 1-2 διαδικασίες κατά τις οποίες χορηγούνται μεγάλες δόσεις ακτινοβολίας στο οστό. Αυτό είναι βολικό για τον ασθενή, καθώς ο αριθμός των ταξιδιών στην κλινική μειώνεται..\nΈνα άλλο σχήμα περιλαμβάνει τη διεξαγωγή 5-10 συνεδριών σε μικρότερες δόσεις. Σε αυτήν την περίπτωση, η συνολική δόση θα αποδειχθεί ελαφρώς μεγαλύτερη από ό, τι στην πρώτη περίπτωση, σε αυτούς τους ασθενείς ο πόνος επαναλαμβάνεται λιγότερο συχνά και υπάρχει ανάγκη για επανάληψη της θεραπείας.\nΑντιρρυπαντικό (αποτρέπει την αραίωση των οστών), ξεπερασμένο\nΗ καλσιτονίνη (Miacalcic 5 amp. 1100 ρούβλια) είναι μια θυρεοειδή ορμόνη και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης. Η ανασυνδυασμένη ανθρώπινη καλσιτονίνη καθώς και η καλσιτονίνη χοίρου και σολομού συντίθενται στη φαρμακευτική βιομηχανία.\nΠαρενέργειες: Με τη ρινική οδό χορήγησης, μπορεί να εμφανιστούν ρινορραγίες, ρινική καταρροή, ερεθισμός των βλεννογόνων, ναυτία ή έμετος. Όταν χρησιμοποιείτε μια ενέσιμη μορφή καλσιτονίνης, μπορεί να εμφανιστεί φλεγμονή στο σημείο της ένεσης.\nΤο φάρμακο χρησιμοποιήθηκε νωρίτερα ως αντιρροφητικό (αποτρέποντας την απορρόφηση των οστών). Είχε μια μάλλον μέτρια βάση στοιχείων, μειώνοντας κάπως τη συχνότητα των σπονδυλικών καταγμάτων και ανακουφίζοντας τον οξύ πόνο που σχετίζεται με τα οστεοπορητικά κατάγματα. Τα τελευταία χρόνια, έχουν συγκεντρωθεί πληροφορίες σχετικά με την αύξηση της συχνότητας των νεοσύστατων ογκοπαθολογιών σε ασθενείς που χρησιμοποιούν μυοαλκικό. Το φάρμακο αφαιρείται από τις συστάσεις για τη θεραπεία της οστεοπόρωσης, παραμένοντας στην αγορά ως μέσο. Μείωση του πόνου στα σπονδυλικά κατάγματα με οστεοπόρωση και για τη θεραπεία της νόσου του Paget.\nΗ ραλοξιφαίνη είναι ένας επιλεκτικός διαμορφωτής υποδοχέων οιστρογόνου δεύτερης γενιάς, που συντομογραφείται ως SMER. Το φάρμακο έχει οιστρογόνο επίδραση στον οστικό ιστό, αλλά συμπεριφέρεται σαν αντιοιστρογόνο στο ενδομήτριο. Αυτό σας επιτρέπει να αποτρέψετε τις πιθανές παρενέργειες, συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου καρκίνου.\nΠαρενέργειες: Κατά τη χρήση του Raloxifene, είναι δυνατή η αύξηση της σοβαρότητας των εξάψεων. κίνδυνο θρόμβωσης, συμπεριλαμβανομένης της θρόμβωσης βαθιάς φλέβας και πνευμονικής εμβολής. Ο κίνδυνος ανεπιθύμητων ενεργειών είναι πιο πιθανός κατά τους πρώτους τέσσερις μήνες της χρήσης.\nΜέχρι σήμερα, η αποτελεσματικότητα του φαρμάκου δεν έχει αποδειχθεί, ούτε έχει αποδειχθεί ότι μειώνει τον κίνδυνο εξωσπονδυλικών καταγμάτων..\nΣτον καρκίνο του προστάτη, τα αντιανδρογόνα, που συνδέονται με τους υποδοχείς ανδρογόνων και αναστέλλουν την αλληλεπίδρασή τους με την τεστοστερόνη και την αφυδροτεστοστερόνη, έχουν θετικό θεραπευτικό αποτέλεσμα. Ως μονοθεραπεία αναποτελεσματική.\nΑπομονώνονται καθαρά και στεροειδή αντιανδρογόνα.\nΤα μη στεροειδή ή καθαρά αντιανδρογόνα είναι προτιμότερα, καθώς αλληλεπιδρούν επιλεκτικά με τους υποδοχείς τους στον προστάτη και δεν έχουν αντιγοναδοτροπικό μηχανισμό. Επιπλέον, οι υποδοχείς ανδρογόνων μπλοκάρονται στον υποθάλαμο, στον τόπο όπου λαμβάνει χώρα η παραγωγή LnRH..\nΌταν ο ευνουχισμός-πυρίμαχος καρκίνος του προστάτη δεν χρησιμοποιείται.\nΤο Abiraterone συνταγογραφείται σε συνδυασμό με πρεδνιζολόνη για τη θεραπεία ασθενών με καρκίνο του προστάτη ανθεκτικό στον μεταστατικό ευνουχισμό κατά τη διάρκεια ή μετά τη χημειοθεραπεία (Docetaxel).\nΗ δοσολογία είναι 1000 mg μία φορά την ημέρα σε συνδυασμό με πρεδνιζόνη 5 mg δύο φορές ημερησίως.\nΤο Abiraterone είναι αναστολέας της βιοσύνθεσης των ανδρογόνων.\nΗ βικαλουταμίδη ενδείκνυται για τη θεραπεία του μεταστατικού καρκίνου του προστάτη σε συνδυασμό με έναν αγωνιστή LHRH. Τυπική δόση - 50 mg από το στόμα 1 φορά το πρωί ή το βράδυ.\nDegarelix - ένας επιλεκτικός ανταγωνιστής των υποδοχέων GnRH της υπόφυσης, μειώνει την παραγωγή γοναδοτροπινών, LH και FSH, λόγω των οποίων η τεστοστερόνη παράγεται λιγότερο.\nΕνδείξεις χρήσης - προοδευτικός καρκίνος του προστάτη που εξαρτάται από ορμόνες.\nΤο Degarelix είναι αποτελεσματικό στην επίτευξη και τη διατήρηση της τεστοστερόνης σε επίπεδο μετά τον ευνουχισμό. Σε αντίθεση με τους αγωνιστές GnRH, δεν προκαλεί βραχυπρόθεσμη αύξηση των επιπέδων τεστοστερόνης. το επιθυμητό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται εντός 1-3 ημερών από την εισαγωγή.\nΗ αρχική δόση είναι 240 mg, χορηγούμενη υποδορίως (με τη μορφή 2 ενέσεων 120 mg σε συγκέντρωση 40 mg / ml). Η δόση συντήρησης είναι 80 mg υποδορίως (σε συγκέντρωση 20 mg / ml) κάθε 28 ημέρες. Η πρώτη δόση συντήρησης συνταγογραφείται 28 ημέρες μετά την έναρξη της χορήγησης.\nΗ φλουταμίδη χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με αγωνιστές GnRH για τον έλεγχο του τοπικά περιορισμένου καρκίνου στο αρχικό στάδιο και για τη θεραπεία του μεταστατικού καρκίνου, για ασθενείς με διμερή ορχεκτομή. Η συνήθης δόση είναι 250 mg κάθε 8 ώρες..\nΗ νιλουταμίδη δεν είναι κατάλληλη για την πρόκληση χημικού ευνουχισμού, επειδή εμποδίζοντας τον μηχανισμό ανατροφοδότησης για τον έλεγχο της έκκρισης της τεστοστερόνης, αυξάνει τη συγκέντρωσή της. Το φάρμακο χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με χειρουργικό ευνουχισμό για τη θεραπεία του μεταστατικού καρκίνου του προστάτη, παρουσία ή απουσία τοπικής διαδικασίας, σε συνδυασμό με χειρουργικό ή φαρμακολογικό ευνουχισμό..\nΗ αρχική δόση των 300 mg μία φορά την ημέρα, 30 ημέρες, η δόση συντήρησης του nilutamide είναι 150 mg μία φορά την ημέρα.\nΠαρηγορητική θεραπεία του καρκίνου του προστάτη με μεταστάσεις.\nΗ απαλουταμίδη αναστέλλει την πυρηνική μετατόπιση του υποδοχέα ανδρογόνων, τη σύνδεση του DNA και αναστέλλει τη μεταγραφή της.\nΕνδείξεις: μη μεταστατική ανθεκτική σε ορμόνη θεραπεία καρκίνου του προστάτη.\nΟστεοπόρωση - ειδικοί στη Μόσχα\nΔιφωσφονικό άζωτο, το οποίο είναι επίσης γνωστό με τα ονόματα "Bonefos" και "Lodronate". Αυτό το φάρμακο βασίζεται σε κλοδρονικό οξύ. Το εργαλείο που παρουσιάζεται είναι σε θέση να επιβραδύνει την απορρόφηση, δηλαδή τη διαδικασία απορρόφησης του οστικού ιστού. Αυτό το φάρμακο επηρεάζει τους οστεοκλάστες, που είναι πολυπύρηνα κύτταρα, τα οποία με τη σειρά τους απορροφούν ορυκτά από οστό ιστό. Το Clodronate απελευθερώνεται με τη μορφή καψουλών, καθώς και διαλυμάτων. Τα διαλύματα χρησιμοποιούνται για στοματική χρήση. Η τιμή του κυμαίνεται από μία έως ενάμιση χιλιάδες ρούβλια. Τα ονόματα των διφωσφονικών ενδιαφέρουν πολλούς.\nΤι είναι χρήσιμο μασάζ πλάτης?\nΗ επίδραση του καπνίσματος και του καπνού στην ανάπτυξη της οστεοχόνδρωσης, της θεραπείας και της πρόληψης της παθολογίας\nΕίναι καλό το χοιρινό δέρμα;\nΕπιδόσεις στην πλάτη και στο κάτω μέρος της πλάτης


Οι κροκόδειλοι κλείνουν επάνω Στοκ Εικόνες - εικόνα από πράσινος, ερπετό: 62700202\nΟι κροκόδειλοι κλείνουν επάνω. πράσινος, ερπετό.\nID 62700202 © Sharingstory | Dreamstime.com


Tο γραφείο μας αναλαμβάνει δηλώσεις κτηματολογίου, όπως και διεκπεραιώσεις στον Νομό Χαλκιδικής.\nΕίμαστε εξειδικευμένοι αφού επί σειρά ετών ασχολούμαστε με αγοραπωλησίες ακινήτων, εν γένει συμβολαιογραφικές πράξεις όπως γονικές παροχές, δωρεές κ.λ.π. σε συνεργασία με γνωστούς και έγκριτους συμβολαιογράφους σε όλη την Ελλάδα.\nΟι κτηματομεσιτικές συναλλαγές καθώς και οι διαφορές από μεσιτικές αμοιβές είναι ένας τομέας που μας απασχολεί και αποτελεί αντικείμενο των γραφείων μας επίσης σε όλη την Ελλάδα.\nΤα γραφεία μας ασχολούνται με το κληρονομικό δίκαιο και αναλαμβάνουν την αποδοχή ή αποποίηση κληρονομίας και όλη την απαραίτητη διεκπεραίωση των υποθέσεων αυτών σε συνεργασία και με λογιστικά γραφεία.\nΟι μισθωτικές διαφορές είναι ένας τομέας εξειδίκευσής μας ιδιαίτερα αναπτυγμένος.\nΔιαταγές απόδοσης μισθίου, διαταγές πληρωμής μισθωμάτων, εν γένει μισθωτικές αγωγές καθώς και αγωγές καταβολής κοινοχρήστων αναλαμβάνονται από το γραφείο μας με εγγυημένη επιτυχία , ταχύτητα και συνέπεια.