Υπέρ Αληθείας: 2010\nΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΕΙΣ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ...\nΈυχομαι απο καρδιάς το νέο έτος να φέρει είς όλους σας οτι επιθυμείτε και πάνω απο όλα με υγεία,επίσης ευελπιστώ το 2011 να σημάνει και την απαρχή για καλύτερες ημέρες όσον αφορά το έθνος των Ελλήνων.\nEπίσης μην ξεχνάτε όσους βρίσκονται άρρωστοι,καθώς και μόνοι,κάνετε μία σκέψη και για αυτούς μέσα στην χαρά της νύχτας που έρχεται...\n(Υπογράφων ώς Νικηφόρος Βυζαντινός)\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 5:39 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕΝΑΣ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ...\nΤο παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της κυριακής 26/12/2010\nΔιαβάζοντας ένα άρθρο το οποίο εβρίσκετο σε κάποιο παλιό περιοδικό,\nαναφερόμενο στην ιστορία αυτού του τόπου,το μάτι μου έπεσε στην\nαναφορά του συγγραφέως σε ένα λαμπρό παράδειγμα τόσο πνευματικού\nανθρώπου,όσο και πολιτικού ανδρός και έτσι,αισθάνθηκα αίφνης την\nανάγκη,συγκρίνοντας τις δύο εποχές την μεν σημερινή,την γεμάτη σαπίλα\nμε την φυσιολογική απαξίωση του πολιτικού συστήματος και των πολιτικών\nτης,οι οποίοι αναλώνονται κατά το μέγιστο στην προσωπική τους\nτακτοποίηση,αδιαφορώντας για τον πολίτη ο οποίος καταθέτει την ψήφο\nτου υπέρ τους, με το όνειρο της επιτέλους δίκαιης αποκατάστασης θέσμων\nκαι αξιών και την προσδοκία περί της απονομής δικαιοσύνης(αναφέρομαι\nστους σωστά σκεπτόμενους πολίτες βεβαίως) και της παρατεταμένης ηθικής\nκαι οικονομικής κρίσης,με την τότε,την εποχή των αρχών του 20ου αιώνα,\nμιά εποχή η οποία ανέδειξε ήρωες όπως ο Πάυλος Μελάς και ο Ιώνας\nΔραγούμης οι οποίοι συνέδραμαν με το ηθικό τους ανάστημα στην βελτίωση\nκαι την ανάπτυξη του τόπου, καθώς και την επέκταση των συνόρων στην\nμορφή που ξέρουμε όλοι σήμερα, διαβιώντες επιδυκνείοντας την αντίθετη\nσυμπεριφορά σε σχέση με τους σημερινούς πολιτικούς και\nπολιτικάντιδες,αυτή της ηθικής,της εναντίωσης στο ρέυμα και ούκ ολίγες\nφορές, της προσωπικής θυσίας είς το καθήκον και για το έθνος των\nΟ λόγος λοιπόν κυρίες και κύριοι περί του ποιητή και βουλευτή\nΛορέντζου Μαβίλλη,ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή στα 52 του\nχρόνια,οχι εβρισκόμενος στην ζέστη και το αναπαυτικό κάθισμα του\nσπιτιού του,παρά είς το πεδίο της μάχης,ως αρχηγός σώματος εθελοντών\nεβδομήντα ανδρών το οποίο συντηρούσε ιδίοις εξόδοις μάλιστα και ώς\nλοχαγός του ελληνικού στρατού εν έτει 1912,κατά την κατάληψη της πόλης\nτων ιωαννίνων,εβρισκόμενος είς την περιοχή Δρίσκο και για την ακρίβεια\nστις 28 νοεμβρίου 1912.\nΟ εν λόγω πολιτικός άνδρας, αλλά κυρίως άνθρωπος του πνέυματος,με\nεντονότατη πνευματική παρουσία και αποτελώντας τον κύριο εκφραστή του\nσονέτου (τύπος δεκατετράστιχου λυρικού ποιήματος) εν ελλάδι,υπέρμαχος\nτης δημοτικής (με τον μνημειώδη λόγο του απο της ελληνικής βουλής περι\nτου ζητήματος της γλώσσης στις 26/2/1911 όπου και υπεστήριξε πώς\n"Χυδαία γλώσσα δεν υπάρχει,παρά χυδαίοι άνθρωποι") μαζί με σωρεία\nάλλους ποιητές και έτερους πνευματικούς ανθρώπους,ήταν ήδη βουλευτής\nτης χώρας,μιάς χώρας η οποία βρίσκονταν σε μία δυναμική φάση\nτης,ολοένα με καινούριες περιοχές να συμπεριλαμβάνονται στην\nεπικράτεια της αλλά και με το ήθος μιάς άλλης εποχής,μιάς εποχής η\nοποία γέννησε το όραμα για την απελευθέρωση της μακεδονικής γής απο\nτους τούρκους και βουλγάρους και έθεσε τα θεμέλια της σημερινής\nελλάδος ώς την γνωρίζουμε.\nΔίπλα του δέ, την ώρα που ξεψυχούσε,ο επίσης τραυματισμένος\nΑλέξανδρος Ρώμας,διατελέσας πρόεδρος της ελληνικής βουλής και\nυπουργός,σε μία εποχή όπου οι πολιτικοί δεν έμπαιναν στην πολιτική\nπρος προσωπική τακτοποίηση και βιοπορισμό, αλλά προκειμένου να δώσουν\nοτι διέθεταν,νού,πνέυμα,όραμα,γνώσεις αλλα και ούκ ολίγες φορές την\nίδια τους την ζωή...\nΤα τελευταία λόγια δέ αυτού του αξιολογότατου πνευματικού ανθρώπου,ο\nοποίος δεν δίστασε ενώ θα μπορούσε να το αποφύγει,να θυσιάσει την\nπρόσκαιρη ύπαρξη του στον βωμό του έθνους,σφραγίζοντας με το αίμα του\nτην πίστη του είς τα ιδανικά τα οποία δημιούργησαν την σύγχρονη\nελλάδα,ήταν "Δεν είχα φανταστεί ποτέ την μεγάλη αυτή τιμή να πεθάνω\nγια την Ελλάδα".\nΑς είναι ελαφρύ λοιπόν, το χώμα που σκεπάζει τέτοιους ανθρώπους και\nείθε το παράδειγμα του να ακολουθήσουν οι πολίτες και οι πολιτικοί\nαυτής της καταταλαιπωρημένης χώρας,αν και πολύ λίγο το νομίζω πλέον.\n"Αγαθή η μοίρα σου Λοχαγέ Μαβίλλη",σε χαιρετώ με τον ίδιο τρόπο που\nσε αποχαιρέτησε και ο προαναφερθής Αλέξανδρος Ρώμας και με μιά στροφή\nπου συνέθεσα για σένα.\n"Πότισες με το αίμα σου\nτην σκλαβωμένη γή μας\nτην άθλια σιγή μας"\nΕν Αθήναι,Δεκέμβριος 2010\nΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ....\nΆυριο επί τη ευκαιρία της γεννήσεως του Θεανθρώπου και κυρίου υμών,όσοι βρεθούν στις εκκλησίες ανά την επικράτεια ας ανάψουν ένα κεράκι και για τους κεκοιμημένους αδελφούς μας,συγγενείς αλλα και αγνώστους ήρωες,τους πεσόντες για αυτον εδώ τον καταματωμένο τόπο,άυριο μέρα αγάπης, δώστε την σε ζωντανούς και κεκοιμημένους με ένα κεράκι και μία σκέψη χάριν μνημοσύνου,χρόνια πολλά είς όλους,καλά Χριστούγεννα.\nΠΙΣΤΙΣ - ΑΛΛΗΛΕΓΥΗ - ΟΡΑΜΑ\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 11:18 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες γιορτες, ευχες, ηρωες, καλες, κεκοιμημενοι, χριστουγεννα\nΗ σημερινή αναφορά έχει να κάνει με την απελευθέρωση της πόλης της Χειμάρας απο τον ελληνικό στρατό, ανήμερα της Αγίας Αναστασίας στις 22 Δεκεμβρίου του 1940, κατά την διάρκεια του ελληνοιταλικού πολέμου και της αντεπίθεσης σε όλο το έυρος του μετώπου.\nΟ κόσμος με τις ελληνικές σημαίες να κυματίζουν,τις απο πολλού χρόνου καταχωνιασμένες, μα πάντα με την ελπίδα άσβεστη, έψαλε το "Χριστός Ανέστη" παρόλο που σε τρείς μολις ημέρες, σήμαιναν τα Χριστούγγενα και ένα ακόμη όνειρο γίνονταν πραγματικοτητα,μία πραγματικότητα η οποία ομως θα διαρκούσε ελάχιστα, μιάς και οι μεγάλοι μας "σύμμαχοι" καθόρισαν την μοίρα της περιοχής αμέσως μετά τον πόλεμο,ενάντια στα συμφέροντα της Ελλάδος και ενάντια στην ιστορία...\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 8:36 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες αλβανια, ΒΠΠ, ιστορια, ιταλια, χειμαρα\nΤο παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 20/12/2010\nΣκοτάδι μάυρο με έχει ζώσει\nκανείς κοντά μου για να με σώσει\nποτέ δεν ζήτησα κάτι για εμένα\nλάθος μου μέγα,χρόνια χαμένα\nΠολλά τα μπράβο, τον κόσμο φοβάμαι\nτον υποφέρω και μαζί τον λυπάμαι\nτο φώς εχάθη,για πάντα απο μπρός μου\nδεν ξέρω αν φτάνει το τέλος του κόσμου\nΦύγω η μείνω,κανέναν δεν νοιάζει\nυπήρξα κάποτε μέσα στ΄αγιάζι\nτου κόσμου ετούτου,του πουλημένου\nστα σκλαβοπάζαρα μεγαλωμένου\nΜα νιώθω πάντα εσένα κοντά μου\nνα με κοιτάζεις κι ας είσαι μακριά μου\nμέσα στην θλίψη ενός ονείρου\nφέυγει η μορφή σου στους κόσμους του απείρου...\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 10:39 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες αναχωρηση, αναχωρησις, βυζαντινος, ελευθερη, νικηφορος, ποιηση, ωρα\nΟ ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ..\nΔεκέμβρης του 1803 οι σουλιώτες προδομένοι για ακόμα μία φορά απο τον τουρκαλβανό Αλή Πασά, γνωστό για την πονηρία αλλά και την δίψα του για αίμα, καταδιώκονται σκληρά,ενώ κάποια γυναικόπαιδα,περίπου εξήντα γυναίκες και παιδιά,βρίσκονται απέναντι στην ατίμωση απο τους πεινασμένους για αίμα και γεμάτους απύθμενο μίσος εχθρούς και στον γκρεμό του Ζαλόγγου...\nΑρχίζουν λοιπόν έναν χορό όλες εκείνες οι γυναίκες,χορό προς τον θάνατο αλλά και την αθανασία μαζί,ρίχνωντας στο βάραθρο πρώτα τα παιδιά τους (για να μην έχουν λόγο ύπαρξης μέτα) και μία μία πετούν προς την πραγματική ελευθερία που αποπνέει ένας τιμημένος θάνατος,πέρα και μακριά απο την σκλαβιά μιάς ατιμασμένης ζωής.\nΤο οξύμορον της ανόδου μέσω της πτώσεως,θα πρέπει να φωτίζει για πάντα τις ψυχές μας,ενώ σήμερα είμεθα εκ των πραγμάτων αναγκασμένοι να ακολουθήσουμε την αντίθετη πορεία μιάς και έχουμε ήδη καταπέσει πάρα πολύ χαμηλά και καλούμαστε να ανέβουμε την μεγάλη και απότομη βουνοπλαγιά που θα ξαναανοίξει εμπρός στα κουρασμένα απο τα υλικά αγαθά μάτια μας, την τεράστια πεδιάδα και το θάμπος του ελληνικού πολιτισμού,αν τελικώς καταφέρουμε να αντιληφθούμε το που βρισκόμαστε και το που πρέπει να πάμε...\nΕπιλέξατε δέ,έναν τιμημένον θάνατον ή μίαν άτιμην ζωήν διότι ο θάνατος μπορεί να έχει την μορφήν της ζωής και η ζωή την μορφήν του θανάτου ουκ ολίγες φορές...\nΑΘΑΝΑΤΕΣ ΟΙ ΗΡΩΙΔΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΕΚΝΑ ΑΥΤΩΝ...\n"Η θυσία περισσέυει\nστου Ζαλόγγου την κορφή\nη πατρίδα σας ζηλέυει\nτέτοια δόξα που θα βρεί" - Νικηφορος Βυζαντινος\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 11:38 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες αλη, ζαλογγο, πασας, σουλιωτισες, τουρκαλβανος, χορος\nΣΚΕΨΕΙΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥ...\n1. "Η προσωρινή μας ύπαρξη, αποκτά νόημα μόνο μέσα απο την αφοσίωση σε μία αιώνια ιδέα όπως η πατρίδα"\n2. "Η αγάπη αποτελεί μία μεγάλη και γεμάτη δύναμη ιδέα,η πατρίς το ίδιο. Φανταστείτε δέ όλοι πόση δύναμη και μεγαλείο κρύβει η αγάπη προς την πατρίδα.."\n3. "Η ιστορία γράφεται οταν λές ΟΧΙ εκεί που όλοι περιμένουν να πείς ΝΑΙ"\n4. "Έν δύναμαι να αντιληφθώ,πως οι περισσότεροι δεν δύνανται να αντιληφθούν όσα αντιλαμβάνομαι"\n5. "Η πίστης είς τον θεόν,δίδει δύναμην και αξίαν είς τον εκάστοτε αγώνα"\n6. "H αλήθεια ακολουθεί πάντοτε τον μοναχικό και δύσβατο δρόμο της νίκης"\n7. "Φόβος και Έλλην αποτελούν δύο αμοιβαιως αποκλειούμενες έννοιες"\n8. "Άλωσις 1204 εγέννησεν άλωσιν 1453,άλωσις 1453 εγέννησεν ραγιαδισμό,ραγιαδισμός εγέννησεν κακώς εννοούμενον εγωισμόν,κακώς εννοούμενος εγωισμός εγέννησεν διχόνοια,διχόνοια εγέννησεν έλλειψην εθνικού οράματος,έλλειψις εθνικού οράματος εγέννησεν ωχαδερφισμόν,ωχαδερφισμός εγέννησεν σημερινάς αθλιότητας..."\n9. "Η ασυδοσία αποτελεί γνήσιον τέκνον της ατιμωρησίας και του κάκως εννούμενου εγωισμού"\n10."Η τέχνις αποτελεί εκ των ευγενεστέρων δραστηριοτήτων της ανθρωπίνου υπάρξεως,εάν και εφόσον συντελείται με τον σωστόν τρόπον,διότι αποτελεί την φωτογραφικήν μηχανήν των συναισθημάτων και της ψυχικής διαθέσεως του καλλιτέχνη,αι φωτογραφίαι της οποίας, κατατίθενται άπαξ και διά παντός. είς την συμπαντικήν τράπεζαν της αληθείας..."\n11. "Η απαξία ίδιον των ασημάντων"\n12. "Χείριστο είδος τεθνεόντος θεωρείται ο ζών ο νομίσας οτι ευρίσκεται εν τη ζωή"\n14. "Η μελέτη του παρελθόντος ουδεμίαν αξίαν έχει, πέραν της αξιοποιήσεως της διά το παρόν καθώς και ώς κινητήριος δύναμις και γνώμων διά το μέλλον"\n15. "Η θυσία και ο εκάστοτε αγών γιγαντώνονται αξιακώς μέσω της απαξιώσεως των"\n16. "Χείριστος εχθρός του έθνους,ουχί οι ανθέλληνες παρά οι ασκόπως νομίσαντες εαυτόν έλληνες"\n17. "Ζώμεν αλληλοεξαρτώμενοι.πραγματική ελευθερία δέ, μόνον ο θάνατος παρέχει"\n18. "Ο θάνατος καθίσταται ζών μέσω της θυσίας,η δέ ζωήν νεκρά,μέσω της αδιαφορίας δια το σύνολον"\n19. "Είς μίαν αποτελματωμένην κοινωνίαν ώς μοναδική ελπίς ανάγονται οι εχθροί"\n20. "Ο λησμονήσας τους προγόνους,λειτουργεί υπαρξιακώς ώς τροχοπέδη μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος"\n21. "Η γνώσις ως γνωστόν δύναμις εστί.Φανταστείτε δέ πόση δύναμις παρέχει τάυτη εάν εβρίσκεται είς τα κατάλληλα χέρια"\n22. "Πραγματικώς ηττημένος εν τη ζωή τάυτη, καθίσταται ο θάπτων τα συναισθήματα αυτού απο του εγωισμού του"\n23. "Πάντες αναπνέουν,ελάχιστοι δέ,ευρίσκονται εν τη ζωή"\n24. "Μόνον η δύναμις επιβάλει την θέλησιν,η δέ υποχωρητικότης εκλαμβάνεται πάντοτε ώς αδυναμία"\n25. ¨Η φυγόπονος στάσις του ανθρώπου,ρέπει αυτόν προς μιμητισμόν και ουχί την εξέλιξην"\n26. "Ευκολότερον το ακολουθείν ουσιωδέστερον δέ,το δημιουργείν"\n27. "Οτιδήποτε αποκτάται ακόπως,παραχωρείται ευκολότατα ασκόπως"\n28. "Αι κραυγαί των ηρώων καθίστανται δυνατότεραι είς τα ώτα των δυνάμενων να αφουγκρασθούν,την στιγμήν όπου οι ζώντες σιωπούν"\n29. "ο σκλάβος ελπίζει πάντοτε στο κάποιος να του ανοίξει το κλουβί του,ο δέ ραγιάς ελπιζει πάντοτε στο αντίθετο"\n30. "Διχόνοια και προδοσία,οι απο γεννέσεως δίδυμοι πύργοι της καταστροφής του έθνους των ελλήνων"\n31."Ημέρα άνευ στόχων,μόνον ώς σελίς απωλεσθείσα εκ της βίβλου της ζωής δύναται να θεωρηθεί"\n32. "Όστις ήλθεν,αναγκαστικώς απελθέτω"\nΕν Αθήναις,Δεκέμβριος 2010\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 8:37 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες βυζαντινος, νικηφορος, σκεψεις\nΣΙΚΕΛΙΑΝΑ - Η ΑΠΟΝΟΜΗ ΤΩΝ ΒΡΑΒΕΙΩΝ\nΩς είχα ενημερώσει το ποίημα μου με τίτλο "Τί Ψάχνεις" καθώς και η μουσική σύνθεσις με τίτλο "Adagio for Heroes" έλαβαν το Β' και Α'βραβείο αντιστοίχως απο τον διαγωνισμό τέχνης "ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ" για την παρούσα χρονιά.\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 9:32 μ.μ. 2 σχόλια:\nΕτικέτες βραβεια, μουσικη, πανος, ποιηση, σικελιανα, χατζηγεωργιαδης\nΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΛΛΑΣ ΠΑΕΙ ΧΟΛΛΥΓΟΥΝΤ !!!\nέλαβε το πρώτο βραβείο ομως το μύνημα πέρασε εκεί που πρέπει μιάς και η εν λόγω εκδήλωση αναμεταδίδετο σε 17 χώρες και 300 μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ.\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 1:09 μ.μ. 2 σχόλια:\nΕτικέτες ελλας, πανος, πατριωτισμος, χατζηγεωργιαδης, χολλυγουντ\nΟ ΧΡΙΣΤΟΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ...\nΣήμερα με ντροπή αντίκρυσα στο εκλογικό κέντρο και στο τμήμα όπου ψήφιζε ο πατέρας μου στον τοίχο κάποιοι άθλιοι να έχουν γράψει ένα άκρως υβριστικό σύνθημα εναντίον του Κυρίου ημών,κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να το σβήσει ούτε αστυνομικοί,ούτε γονείς,ούτε ψηφοφόροι,ούτε διευθυντής σχολείου,ούτε ο δήμαρχος ο οποίος μόνο έβλεπε χέρια για χαιρετούρες, κανείς...\nΝΤΡΟΠΗ !!! έχουμε χάσει το όριο πλέον όλοι σε μία σειρά σαν τα πρόβατα και κανείς να μην αντιδρά...φυσικά πήγα στο δημαρχείο και πήρα υλικά για να καλύψω το αίσχος μαζί με τον αδερφό μου και όπως με διαβεβαίωσαν θα το σβήσουν άυριο ενώ υποστήριξαν οτι δεν υπήρχε μέχρι εχτές και δεν ΕΙΧΕ ΥΠΟΠΕΣΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥΣ ΛΕΣ ΚΑΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ !!!...θα επανέλθω και αν δεν το κάνουν θα το καταγείλω με ακριβή στοιχεία στις εφημερίδες όπου αρθρογραφώ....σταματήστε να είστε αποχαυνομενοι και αντιδράστε,επίσης αφήστε τα μπράβο και πιάστε δουλειά για να γυρίσει ο τροχός θέλει χέρια...\nΜΗΝ συναινείτε στα εγκλήματα τιμωρήστε τους εχθρούς του έθνους και της πίστης υμών με όποιον τρόπο μπορείτε...\nΣημειωση - το εν λογω υβριστικο συνθημα εκαλυφθη ισως και λογω της δευτερης κυριακης των εκλογων...\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 6:24 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες αισχος, εκλογικο, κεντρο, ξανασταυρωνεται, συνθημα, τοιχος, χριστος\nΓΡΑΜΜΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΗΡΩΑ...\nΔεν γνωρίζω που βρίσκεσαι αυτήν την στιγμή και έχω πάρα πολύ καιρό\nνα ακούσω νέα σου,ελπίζω να περνάς καλά και να είσαι ευτυχισμένος και\nκάπου κάπου να μας σκέφτεσαι ανάμεσα στα διαλείμματα απο τις μάχες που\nδίνεις για όλους εμάς.\nΝα γνωρίζεις δέ, πώς τα πράγματα εδώ, είναι πέραν του δέοντος\nδύσκολα διότι ελλείψη της παρουσίας σου, μας έχουν κυκλώσει οι\nπροδότες και τα σκουλήκια που πάντοτε κυνήγησες,μας έχει κατακλύσει η\nαδιαφορία για τα ιδανικά,μας έχει λείψει η πίστη στον θεό που τόσο\nπιστέυεις εκεί ψηλά που βρίσκεσαι και νιώθουμε τόσο χαμένοι,να ξέρεις\nότι σε έχουμε ανάγκη πολύ μεγαλύτερη απο όσο φαντάζεσαι.\nΔεν είχα ποτέ την μεγάλη τύχη να σε γνωρίσω απο κοντά, παρά μόνο\nμέσα απο τα βιβλία και τις φωτογραφίες,ποτέ δεν σε είδα ζωντανό για να\nσου σφίξω το σκονισμένο και κουρασμένο μα τιμημένο και καθαρό χέρι\nσου,να προσκυνήσω το χέρι που ροζιασμένο απο τον κάματο της δουλειάς\nστα χωράφια και τις άλλες τίμιες και καθαρές δουλειές, τώρα είναι\nκαταματωμένο και πληγιασμένο απο τις σφαίρες ενός ύπουλου εχθρού, ο\nοποίος νόμισε οτι θα σε πιάσει στον ύπνο.\nΓελάστηκε όμως και πλήρωσε,πληρώνει και θα πληρώνει ακόμη το λάθος\nπου έκανε να σε υποτιμήσει,όπως γελιούνται και οι σημερινοί εχθροί μας\nαδελφέ μου που νομίζουν οτι θα μας αλώσουν και θα μας νικήσουν χωρίς\nνα δεχτούν την απάντηση μας,μίαν απάντηση που ούτως ή άλλως είναι θέμα\nχρόνου και θα είναι συντριπτική για όποιον επιβουλέυεται την ζωή και\nπάνω από όλα την υπόληψη μας.\nΔεν έχω άλλον για να μιλήσω εδώ, πέρα απο σένα που δε σε γνώρισα\nποτέ,και καταλαβαίνεις την πίκρα μου όταν μιλώ σε σένα που τα φερε η\nζωή να μην γνωρίστουμε,μα θα μου πείς ότι όποιος και να σαι είμαστε\nγεννημένοι απο την ίδια μάνα,την ελλάδα μας και άρα μπορώ να σου\nανοίξω την καρδιά μου χωρίς φόβο,επίσης σου ζητώ εκ μέρους όλων,να μας\nσυγχωρέσεις που ξεχάσαμε κάτι που χρωστάμε,ξέρω δεν το έχεις ανάγκη\nκαι ξέρω πως όσο συνεχίζω να σου στέλνω γράμματα, εσύ θα είναι σαν να\nείσαι εδώ μαζί μας,να τρώμε στο ίδιο κυριακάτικο τραπέζι και να γελάμε\nλέγοντας αστεία για τους εχθρούς και για το πόσο μικροί,δειλοί και\nΔεν περιμένω να απαντήσεις πλέον,ξέρω όμως ότι διαβάζεις ότι γράφω\nμε προσοχή, και ίσως ένα δάκρυ να έχει τρέξει ήδη στο πρόσωπο σου για\nτην κατάντια μας και γιατί δεν μπορείς να μας βοηθήσεις γυρνώντας πίσω\nτο συντομότερο,όμως εσύ να ξέρεις ότι έκανες το καθήκον σου και δεν\nέχουμε το παραμικρό δικαίωμα να σου ζητήσουμε οτιδήποτε.\nΑν θές μόνο κάνε μου μιά χάρη αδελφέ,μην αλλάξεις ποτέ και μείνε\nεκεί που είσαι,φάρος δυνατός ψηλά στα βουνά για να βλέπουμε όλοι εμείς\nοι τυφλοί και να μην χαθούμε στο σκοτάδι των καιρών...\nΜε αδελφική αγάπη,θα νικήσουμε...\nΕν αθήναις,κάποιον οκτώβρη\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 12:24 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες βυζαντινος, γραμμα, επος, ηρωας, νικηφορος\nΟ ΗΡΩΙΣΜΟΣ ΔΙΣ ΕΙΣ ΘΑΝΑΤΟΝ\nΤο παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 27/10/2010 επί τη ευκαιρία της εθνικής μας επετείου και οχι μόνον...\nΣτέκομαι απέναντι στην άδεια κόλλα του χαρτιού,με την ψυχή μου γεμάτη\nαπο τον βαθύ σεβασμό προς όλους εκείνους που έφυγαν για τον άδικο\nεναντίον της Ελλάδος, πόλεμο της Αλβανίας,αφήνοντας πίσω\nγυναίκες,μανάδες και παιδιά και δεν ξαναγύρισαν ποτέ,ενώ νιώθω ώς να\nαπολογούμαι κάθε νύχτα όπου οι ψυχές των κεκοιμημένων παλληκαριών\nέρχονται να με επισκεφθούν ζητώντας την δικαίωση που γιά ακόμα μιά\nφορά,γιά ακόμα μιά χρονιά, δεν ήρθε ποτέ στο ραντεβού μαζί\nτους,βλέπετε κάθε χρόνο που περνά είμαι αναγκασμένος με κατεβασμένο το\nκεφάλι εκ μέρους όλων, να τους διώχνω μακρία, λέγοντας πώς δεν έχει\nέρθει ακόμη η ώρα.\nΜιλώ με τα αμούστακα παιδιά,καθώς ο άνεμος και η βροχή λυσσομανούν\nέξω απο το παράθυρο μου όπως και κείνες τις μέρες της δόξας του τότε,\nπου χάθηκαν χωρίς καλά καλά να προφτάσουν να καταλάβουν τί σημαίνει\nζωή (ή μήπως είχαν καταλάβει γιαυτό και αποχώρησαν) πάνω στο άνθος της\nηλικίας τους,με τα κόκκαλα τους σκορπισμένα πάνω στα βουνά της\nΗπείρου,με το χαμόγελο στα χείλη και την δροσιά των νιάτων που ο\nχρόνος δεν κατάφερε να ξεφτίσει μιάς και έφυγαν νωρίς ξεγελώντας τον\nκαι μην αφήνωντας τον να δράσει καταστρεπτικά, πάνω στα κορμιά τους,\nόπως γνωρίζει καλά να κάνει με όσους μένουν πίσω, ομως συνάμα\nσκέπτομαι την άποψη περί υστεροφημίας των αρχαίων μου προγόνων ότι\n"μακάριος όποιος αποχωρεί την καλύτερη του στιγμή" και για\nκείνους,αλλα και για τον κάθε τίμιο και ηθικό αγωνιστή και άνθρωπο,\nδεν μπορώ να φανταστώ άλλη στιγμή καλύτερη απο αυτήν που τους ευλόγησε\nο θεός που ενώ μοιάζει αδικία για τα πεπερασμένα συνηθισμένα εγωιστικά\nανθρώπινα μάτια καθίσταται όμως τόσο μεγάλη ευλογία σε άλλα επίππεδα\nΩρες ώρες σκέπτομαι τι κρίμα να ζείς και να πεθαίνεις για μιά\nπατρίδα που ποτέ δεν θα το αναγνωρίσει αυτό,σαν μία μάνα που όταν\nσηκώνουν το σεντόνι σε κάποιο νεκτροτομείο, ενώ αναγνωρίζει το\nπεθαμένο παιδί της το αρνιέται πεισματικά, ενώ το γιατί το κάνει αυτό\nμόνο εκείνη το γνωρίζει,όμως η θυσία έγινε και κατεγράφη και μια θυσία\nχωρίς αναγνώριση, είναι χίλιες φορές μεγαλύτερη απο την απλή θυσία και\nείναι ακόμα μεγαλύτερη όταν αυτός που θυσιάζεται το γνωρίζει εξ αρχής\nκαι παρόλαυτα πράττει το σωστό ενώ θα μπορούσε να διαφύγει και να\n"΄ζησει" κανονικά για όσο μπορεί να διαρκή μια άνθρωπινη και τετριμένη\nΣε μίαν άλλη κοινωνία οχι σαπισμένη όπως η δική μας,η τόσο άθλια\nκαι βρώμικη που απαξιώνει τα ίδια τις τα παιδιά,είτε αυτά θυσιάστηκαν\nγια εκείνη, είτε ακόμη είναι ζωντανά - νεκρά παλέυοντας για τα\nκαθημερινά ενάντια στην αδικία,την αλητεία των καιρών και τα σκουλήκια\nκάθε είδους που κατατρώνε το σαπισμένο της κορμί,σε μίαν άλλη κοινωνία\nσμιλεμένη ξανά απο την αρχή με νόμους δίκαιους,ηθικούς που να\nτηρούνται απο όλους και να ισχύουν για όλους,όλοι εσείς οι απανταχού\nάγνωστοι ήρωες, θα είσασταν πρότυπα του γονιού πρός το παιδί και του\nδασκάλου προς τον μαθητή και δεν θα βρισκόσασταν πεταμένοι στα βουνά\nκαι το χειρότερο απαξιωμένοι, λές και κάνατε το μεγαλύτερο κακό σε\nόλους εμάς, που χάρις σε εσάς πήραμε ζωή και είδαμε το φώς του κόσμου\nΗ λογική λέγει πώς όποιος εγκλημάτισε ενάντια στο σύνολο, θα πρέπει\nνα πεταχτεί στο βάραθρο της λησμονιάς,όμως η λογική έχει πάψει εδώ και\nπάρα πολλά χρόνια να μας κυβερνά και την θεση της έχει πάρει ο κακώς\nεννούμενος εγωισμός του ατόμου,η ανηθικότητα,η βρωμιά,η εκποίησις των\nπάντων έναντι πινακίου φακής,η έλλειψη πίστης στα ιδανικά,ο υλισμός\nμέχρις εσχάτων,η προσωπική τακτοποίησις και μόνον και όλοι οι άλλοι\nβοηθοί και σύντροφοι της καταστροφής, που διαλύουν όσο περνά ο χρόνος\nότι έχει απομείνει απο το ένδοξο παρελθόν της ελλάδος και την\nκατέληξαν σε μία ήδη κουρασμενη,γερασμενη,αυτοαπαξιουμενη κοινωνια η\nοποια βαδιζει γρηγορα και σταθερα προς τον καιαδα της καταστροφης και\nτου δρόμου χωρίς γυρισμό.\nΤουναντίον όποιος έπραξε το σωστό,υπήρξε στο διάβα της ζωής του\nηθικός και δίκαιος με τον εαυτό του και τους συνανθρώπους του και\nόποιος νοιάστηκε για το κοινωνικό σύνολο χωρίς να έχει να κερδίσει\nκάτι σε προσωπικό επίππεδο,όποιος έκλαψε μόνος γράφοντας γράμματα στον\nθεό των πατέρων χωρίς να έχει να μιλήσει κάπου αλλού,όποιος\nονειρέυτηκε ένα καλύτερο άυριο για όλους και όποιος πολέμησε τίμια\nχύνωντας και την τελευταία του σταγόνα αίματος ποτίζοντας το δέντρο\nτης λευτεριάς του ανθρώπου και της δικαιοσύνης,αυτός είναι\nκαταδικασμένος δίς είς θάνατον,μία φορά με την καταστροφή της υλικής\nτου παρουσίας και ακόμα χειρότερα άλλη μία με την λησμονιά της\nπροσφοράς του,την απαξίωση του έργου του και τέλος της ίδιας του της\nΓια την μεγάλη πλειοψηφία των νεκροζωντανών την σήμερον,δεν υπήρξατε\nποτέ ή και αν υπήρξατε όλοι έσεις αγαπημένοι μου σύντροφοι στον\nμοναχικό αγώνα που δίδω,υπήρξατε σαν ανόητοι,ρομαντικοί ονειροπόλοι οι\nοποίοι απλώς πάλεψαν για μία χίμαιρα,για μία ουτοπία,για ένα πουκάμισο\nΠου να ξεραν όμως όλοι αυτοί οι σαπισμένοι,δήθεν βολεμένοι και\nαμετανόητοι, πως η δική σας πάστα κινεί τον κόσμο και τον κάνει να\nεπιστρέφει στο σωστό, ενώ αναγεννιέται απο τις στάχτες του,\nδιαγράφοντας τους ομόκεντρους κύκλους της ιστορίας,τον κάνουν να ξανά\nανακαλύπτει την αλήθεια του σύμπαντος,μιάς και ότι κάνουμε και\nανακαλύπτουμε βρισκόταν πάντα εκεί μέχρι που κάποιος απο μας να το δεί\nκαι έτσι να οδηγήσει τους τυφλούς στο φώς της αλήθειας που οι\nπερισσότεροι ποτέ δεν βλέπουν,παρά διέρχονται απλώς τον κόσμο τούτο\nχωρίς να αντιληφθούν ποτέ, το μεγαλείο της ζωής μα και το ακόμα\nμεγαλύτερο μεγαλείο του θανάτου,οταν αυτός ο θάνατος έρχεται για\nπράγματα άπιαστα και για ιδανικά απλησίαστα απο τους πολλούς.\nΝικήσατε τον θάνατο αυτό να γνωρίζετε,γιατί ενώ η συνάντησις του με\nτο κάθε πλάσμα είναι προδιαγεγραμένη απο την στιγμή της γέννησης,εσείς\nμε τόλμη διαπραγματευτήκατε μαζί του την ώρα της εξόδου απο το σώμα\nτούτο και στην συναλλαγή σας αυτή διαλέξατε την καλύτερη ώρα και οχι\nόποια στιγμή θα ήθελε εκείνος και ο θεός των πατέρων βλέποντας την\nτόλμη σας να υπερβείτε την μοίρα, σας αξίωσε να φύγετε για μακριά...\nΘα ήθελα τόσο να σας ευχηθώ να είναι ελαφρύ το χώμα που σας σκεπάζει\nαγαπημένοι μου πραγματικοί έλληνες,μα για εσάς κάποιοι που μετά\nβδελυγμίας μεταχειρίζομαι την λέξη, "απόγονοι", είτε αυτοί είναι\nπολιτικάντιδες είτε ανέυθυνοι "πολίτες" που απλώς ψηφίζουν τους\nαντίστοιχους κυβερνώντες που τους αρμόζουν,φρόντισαν να βρίσκεστε\nακόμα μετά απο επτά δεκαετίες εκεί ψηλά στα βουνά,χωρίς μνημείο της\nπροσφοράς σας,ούτε κάν της ύπαρξης σας μιάν απλή ταφόπλακα που να\nγράφει το όνομα σας για τον καθένα ξεχωριστά,λές και δεν υπήρξατε ποτέ\nή μάλλον λές και είσαστε οι από μηχανής θεοί της ελλάδος οι οποίοι\nήρθαν εδώ,βοήθησαν την χώρα και μετά χάθηκαν στο άπειρο της λησμονιάς\nτων ταπεινών,των σκουληκιών που ένας γίγαντας δεν μπαίνει κάν στον\nκόπο να πατήσει,εξαυλωθήκατε πραγματικά και αναληφθήκατε στους\nουρανούς του δικαίου, αφήνωντας πίσω τις μικρότητες αυτού εδώ του\nκόσμου,μερικές φορές λοιπόν λέγω στον εαυτό μου πώς ίσως να είναι\nκαλύτερα έτσι χωρίς μνήματα, γιατί μνήματα έχουν μόνον οι συνηθισμένοι\nκαι σείς τέτοιοι δεν υπήρξατε ποτέ.\nΙσως το μόνο που σας ταιριάζει περισσότερο,να είναι μία σκέψη χάριν\nμνημοσύνου,ούτε στεφάνια ούτε αγάλματα,ούτε άτιμες τις περισσότερες\nφορές τιμές των ανθρώπων που καταντούν πανυγηράκια υποκρισίας,οχι για\nσας αυτά τα πράγματα δεν σας ταιριάζουν,ίσως δέ, να είπατε πάλι με\nαυτόν τον τρόπο το δικό σας δέυτερο "ΟΧΙ" αποκλείοντας τους εαυτούς\nσας πάνω στα βουνά και αναπνέοντας καθαρό αέρα λευτεριάς αποτασσόμενοι\nτην αλητεία και την εκμμετάλευση της θυσίας σας απο τα ανθρωπάκια των\nκαιρών που πάντα ψάχνουν τρόπους να κοροιδέψουν τους συνανθρώπους τους\nπρός ίδιον όφελος και να περάσουν καλά τα λίγα αναγκαστικώς χρόνια της\nανθρώπινης πεπερασμένης τους ήδη εν ζωή,ύπαρξης.\nΣε λίγες μέρες δίνω έναν αγώνα τον οποίο έσεις γνωρίζετε καλώς και\nουδείς άλλος,ξέρω ότι θα είστε εκεί σε μία γωνιά και να ξέρετε πως ότι\nκάνω δεν το κάνω για κανέναν άλλον παρά μόνον για εσάς και τους\nμετρημένους στα δάχτυλα του ενός χεριού πραγματικούς έλληνες,που ακόμα\nπαλέυουν μέσα στον ορυμαγδό και την λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης και\nτης απεθνοποίησης που έχει ώς βασικό στόχο την χώρα μας και έπεται\nσυνέχεια για όλους τους άλλους,διότι αν το κάστρο το ονομαζόμενο ελλάς\nκαταπέσει,όλοι οι άλλοι είναι έυκολοι αντίπαλοι.\nΟπου και αν είστε μην λυπάστε και μην στεναχωρείστε πλέον,άλλωστε\nγνώριζετε πέραν του δέοντος όπως και τότε που ξεκινούσατε για το\nταξίδι στην αιωνιότητα και την αθανασία,πώς ουδεμία άλλη επιλογή\nέχουμε ώς έθνος πέραν της νίκης...\nΝύν και αεί υπέρ πάντων ο αγών\nΕν Αθήναις,Οκτώβριος 2010\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 12:19 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες αρθρο, βυζαντινος, ελευθερη, ηρωισμος, νικηφορος, ωρα\nΤο παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 27/10/2010.\nνα δώ τί έχει απομείνει τελικά\nαπ'των ηρώων την θυσία,τις ελπίδες\nπου όλοι σβήσαν απ΄τον χάρτη ξαφνικά\nαχαριστία του ανθρώπου μιά ζωή\nσε όσους νοιάστηκαν για αυτόν,πάντοτε δίνει\nπικρό ποτήρι λησμονιάς,χωρίς πνοή\nαπο τα αδέρφι σου που πέσατε ψηλά\nμιά ηλιαχτίδα κι ένα φώς σας ξεχωρίζουν\nφάρο μονάχο για όσους ζούν στα χαμηλά...\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 12:14 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες βυζαντινος, ελευθερη, μνημοσυνου, νικηφορος, ποιηση, χαριν, ωρα\nΟΙ ΗΡΩΕΣ ΑΝΑΜΕΝΟΥΝ ΑΚΟΜΗ...\nΗ πρωτοβουλία συγκέντρωσης υπογραφών προκειμένου να γίνει το θέμα γενικότερως γνωστό και εκτός συνόρων μιάς και αποτελεί θέμα οχι διακρατικό μα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, βρίσκεται στον κάτωθι σύνδεσμο για όποιον επιθυμεί να συμμετέχει σε κάτι τέτοιο στον ελαχιστότατο βαθμό.\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 10:08 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες αλβανια, ελληνοιταλικος, ηρωες, μετωπο, συγκεντρωση, υπογραφων\nΟ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ\nΤο παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 17/10/2010\nΟι δραματικές εξελίξεις τα τελευταία χρόνια όσον αφορά στα εθνικά μας\nζητήματα,καθώς και η ολοένα χειροτέρευση της κοινωνικής\nπραγματικότητος,μαζί με την οικονομική στενότητα η οποία επικρατεί τον\nτελευταίο καιρό ακόμα πιό έντονη, καθώς επίσης και η έντονη προσπάθεια\nκύκλων περί αφελληνισμού και ανατροπής προτύπων με τα οποία μεγάλωσαν\nγεννιές και γεννιές σε αυτόν εδώ τον τόπο,κάνουν ολοένα και\nεπιτακτικότερη την ανάγκη επανακαθορισμού κοινωνικών οραμάτων προς μία\nίσως δύσκολη στην πραγματοποίηση, μα σταθερή κατέυθυνση.\nΕδώ και καιρό παρατηρώ με ικανοποίηση ομολογουμένως,ανθρώπους οι\nοποίοι δεν έδειχναν κανένα ενδιαφέρον για τα ζητήματα της πατρίδας και\nτης εθνικής συνοχής και ζούσαν πέρα απο όλα αυτά,να υιοθετούν πλέον\nθέσεις τις οποίες οι ίδιοι πρίν μερικά χρόνια χαρακτήριζαν ώς\nακραίες,ξενοφοβικές και πολλά άλλα,αντιλαμβανόμενοι πλέον ότι το κακό\nμε την λαθρομετανάστευση έχει πλέον παραγίνει,η ζωή τους απειλείται σε\nκαθημερινή βάση,η φύλαξη είναι εκ των πραγμάτων αδύνατη και σύν τοίς\nάλλοις το βιοτικό επίππεδο έχει υποστεί σοβαρότατη υποβάθμιση αντί του\nαντιθέτου,και πως να μην συμβεί αυτό άλλωστε όταν στην χώρα\nεισέρχονται ανεξέλεγκτα εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες σε\nκαθημερινή βάση,αγνώστου ποινικού μητρώου και "δράσης¨ στις χώρες\nτους,δημιουργώντας εσκεμμένα η μή εν δυνάμει θύλακες\nαναταραχών,βίας,εγκληματικότητας οι οποίοι δεν στρέφονται μόνον\nεναντίον των ομοεθνών τους αλλά και εναντίον του γηγενούς πλυθησμού\nούκ ολίγες φορές.\nΑπο την άλλη μεριά διακρίνεται η εσκεμμένη η μή έλλειψη\nμεταναστευτικής πολιτικής σε βαθμό κακουργήματος, καθώς και η διαφθορά\nτου κρατικού μηχανισμού σε σκανδαλώδη βαθμό,κάτι που στο τέλος απειλεί\nβάναυσα την συνοχή του κοινωνικού ιστού και αποτελεί προάγγελο κακών\nγια το εγγύς μα και το απώτερο μέλλον,ενώ εδώ και χρόνια πλέον\nολόκληρες περιοχές της πρωτέυουσας κυρίως, έχουν "κατακτηθεί" απο\nξένους οι οποίοι δυστυχώς δεν "μπόρεσαν" επουδενί να αφομιωθούν (λόγω\nτης παντελούς έλλειψης πολιτικής,υποδοχής,απελάσεων κλπ) και διατηρούν\nακέραια και ακόμα δυνατότερη (μιάς και βρίσκονται σε μία ξένη χώρα)\nτην εθνική τους συνοχή και συνείδηση, κάτι το οποίο αποτελεί μεγάλο\nπρόβλημα σε μία ενδεχόμενη κοινωνική αναταραχή, μιάς και ουδείς\nγνωρίζει ποιά στάση ή ακόμη και ποιές εντολές θα λάβουν και θα\nακολουθήσουν μεγάλη μερίδα απο όσους δεν έχουν αφομιωθεί και ενταχθεί\nμε τον έναν η τον άλλον τρόπο στην ελληνική κοινωνία,ενώ ακόμη και το\nποσοστό αυτών των οποίων είναι κάπως ενταγμένοι διατηρεί στο ακέραιο\nτην εθνική του ταυτότητα ώς είναι φυσικό.\nΠλήρης αποτυχία λοιπόν, είτε εντός είτε εκτός εισαγωγικών,μιάς και\nόλος αυτός ο κόσμος δεν επιδράμει στην ελλάδα για ένα καλύτερο άυριο\nόπως διαφημίζουν οι δήθεν ανθρωπιστές αλλά στην ουσία εκμμεταλευτές\nτους, παρά χρησιμοποιηείται ώς μοχλός πίεσης απο κύκλους, προκειμένου\nνα υπάρξουν δραστικότατες αλλαγές στον κοινωνικό και εθνολογικό ιστό\nμε απώτερο στόχο την πλήρη απεθνοποίηση και την κατάργηση κοινωνικών\nπροτύπων,εννοιών και θεσμών είς βάρος του εθνικού κράτους και υπέρ του\nπολυπολιτισμού δήθεν,της στυγνής εκμμετάλευσης που σερβίρεται ώς\nανθρωπισμός απο τους διάφορους επιτήδειους.\nΕνα είναι το σίγουρο,η ελλάς απο εθνικό κράτος με σταθερές βάσεις\nκαι αξίες όπως αυτές του χριστιανισμού και της μακραίωνης ιστορίας\nτης,μετατρέπεται μέρα με την ημέρα πλέον σε ένα δήθεν πολυ-πολυτισμικό\nέκτρωμα γεμάτο προβλήματα,χωρίς εθνική συνείδηση και με πλήρη αδυναμία\nνα αφομιώσει έστω και μικρό ποσοστό όλων αυτών οι οποίοι έχουν\nκατακλύσει την χώρα, ενώ τα πάντα γίνονται άναρχα,χωρίς τον παραμικρό\nσχεδιασμό κάτι το οποίο βολέυει όσους σχεδιάζουν ότι σχεδιάζουν για το\nμέλλον αυτού του τόπου, όμως όλοι αυτοί καθώς και τα φερέφωνα τους έν\nελλάδει ας γνωρίζουν καλά (και είμαι σίγουρος ότι το γνωρίζουν γιαυτό\nκαι προσπαθούν με όλα τα μέσα που διαθέτουν πρός αλλοίωση της εθνικής\nσυνείδησης) ότι μία κοινωνία διαθέτει και το αντίστοιχο κοινωνικό\nασυνήδειτο καθώς και ένα ένστικτο αυτοσυντήρησης, το οποίο την ύστατη\nστιγμή θα ενεργοποιηθει και θα ανατρέψει άρδην όλους αυτούς τους\nσκοτεινούς και βρώμικους σχεδιασμούς και θα τους αναγκάσει θέλοντας\nκαι μή να κάνουν πίσω και να τραπούν είς άτακτον φυγήν.\nΤο έθνος τελικώς θα νικήσει και ίσως όλοι αυτοί άθελα τους μέσα\nστην προσπάθεια να αλλοιώσουν τον ελληνικό λαό,δρούν ώς ο καταλύτης\nκαι επιταχύνουν την διαδικασία αφύπνισης αυτού του λαού ο οποίος με\nδιάφορα τεχνάσματα παρέμεινε ανενεργός ώς προς την εθνική του\nταυτότητα εδώ και δεκαετίες σπαταλώντας την πολύτιμη ενέργεια του, σε\nανούσιες κομματικές αντιπαραθέσεις,ενώ θα έπρεπε να κοιτάζει το μέλλον\nμε κοινωνικά οράματα βασισμένα σε εθνικές βάσεις,όλοι λοιπόν αυτοί οι\nοποίοι προσπαθούν πρός την αντίθετη κατέυθυνση της απαξιώσεως εννοιών\nόπως η πατρίδα και το έθνος,στο τέλος φαίνεται πως ρίχνουν νερό στον\nμύλο του πατριωτισμού,έναν μύλο ο οποίος θα τους αλέσει χωρίς οίκτο\nόταν οι συνθήκες το επιτρέψουν και θα βυθίσει άυτανδρο το σαπιοκάραβο\nτης καταστροφής της χώρας.\nΟ πατριωτισμός κυρίες και κύριοι της παγκόσμιας\nεκμμετάλευσης,αποτελεί μαζί με την θρησκεία τους βασικούς πόλους\nσυνοχής ενός έθνους και όσο και αν προσπαθείτε περί του αντιθέτου στο\nπιλοτικό πρόγραμμα το οποίο εφαρμόζετε με λύσσα επί δεκατετίες για να\nμην πώ εκατονταετίες στον τόπο αυτό μιάς και αυτός ο τόπος ανέδειξε\nανά τους αιώνες στο έπακρο τέτοιες αξίες,στο τέλος η συσπείρωση του\nκόσμου θα είναι αναπόφευκτη και θα αποτελέσει την αιχμή του δόρατος\nγια την αντεπίθεση των επιμέρους κοινωνιών έναντι των εκμμεταλευτών\nΟ πατριωτισμός θα νικήσει διότι αποτελεί αρχετυπική συμπεριφορά του\nανθρώπου και ταυτίζεται με το ένστικτο αυτοσυντήρησης του ώς ατόμου\nκαι ώς ομάδας και γιαυτό θα υπερισχύσει γιατί στο τέλος όλοι θα\nαντιληφθούν το παιχνίδι της απομόνωσης του σύγχρονου ανθρώπου με σκοπό\nτην ευκολότερη εκμμετάλευση και δυστυχώς για όλα τα φερέφωνα και τους\nσχεδιαστές του αντιθέτου,ο καιρός της αφύπνισης γάρ εγγύς...\nΕτικέτες αρθρο, βυζαντινος, ελευθερη, μονοδρομος, νικηφορος, πατριωτισμος, ωρα\nΤο παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 13/10/2010,ανήμερα της θυσίας εθνομάρτυρος Πάυλου Μελά.\nΠαύλος Μελάς, ο ήρωας του μακεδονικού αγώνα ο οποίος διεξήχθη στις αρχές του 20ού αιώνα και είχε ως αποτέλεσμα το να κερδίσει η Ελλάς ένα μεγάλο κομμάτι της ιστορικής Μακεδονίας, πόσο άραγε σημαδιακή είναι η θυσία του μαζί με εκατοντάδες άλλους συμπολεμιστές του για την σημερινή Ελλάδα που δείχνει να παραπαίει βαδίζοντας ακυβέρνητη προς τα βράχια της καταστροφής;\nΟ Μελάς υπήρξε και ακόμη είναι, το ορόσημο του αγώνα για την κατάκτηση της Μακεδονίας και μαζί με τον Ίωνα Δραγούμη αποτέλεσαν ένα δυνατό δίδυμο ανθρώπων αφοσιωμένων στην αιώνια ιδέα της πατρίδος, ιδεολόγων και προπάντων συνειδητοποιημένων ελλήνων, οι οποίοι είχαν και τότε να μάχονται τόσο με τους εξωτερικούς όσο και με τους εσωτερικούς εχθρούς της Ελλάδος, που την θέλουν μικρή, ταπεινή και σε ρόλο επαίτη μέσα στην κοινωνία των εθνών από την στιγμή της εθνικής παλιγγενεσίας και εντεύθεν.\nΑν μεταφερθεί κάποιος στο σήμερα με μία Ελλάδα να μαστίζεται από μία οικονομική κρίση με αξιακό χαρακτήρα, με ολόγυρά της, χώρες εχθρικά προσκείμενες που δεν δείχνουν την παραμικρή πρόθεση καλής γειτονίας, με την μάστιγα της λαθρομετανάστευσης και με πλείστους εσωτερικούς εχθρούς άνωθεν και έξωθεν επιβαλλόμενους εδώ και δεκαετίες και ακροβολισμένους σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής, θα είναι σε θέση να κατανοήσει πέραν του δέοντος το νόημα της θυσίας τόσο του Παύλου Μελά όσο και των συγχρόνων του, κάτι που δεν μπόρεσαν να αλλοιώσουν όσο και αν προσπάθησαν οι διάφοροι υποστηρικτές της αποεθνοποίησης και της αλλοίωσης της εθνικής συνείδησης του ελληνικού λαού.\nΚαι το νόημα της θυσίας ενός τέτοιου αγωνιστή, παίρνει σχεδόν ανεξήγητο χαρακτήρα αν σκεφτεί κάποιος το παρελθόν και το περιβάλλον του ήρωα Μελά, καθώς και του εθνομάρτυρα Δραγούμη, οι οποίοι αμφότεροι δεν ήσαν επ’ ουδενί αποτυχημένοι και απαξιωμένοι, άρα και μη φοβούμενοι στο να χάσουν τίποτε ακόμη και την ζωή τους, αλλά τουναντίον προέρχονταν από ισχυρές οικογένειες και ήσαν αμφότεροι οικονομικά και κοινωνικά αποκατεστημένοι. Πράγμα που αν το δεις με τα σημερινά δεδομένα του βολέματος, της ζωής χωρίς νόημα, της απολίτικης στάσης των φαινομενικά φερόντων τον τίτλο του πολίτη νεοελλήνων και γενικώς της άοσμης, άγευστης και άχρωμης ζωής, μοιάζει ως απονενοημένο διάβημα διαμαρτυρίας του σκεπτόμενου, αγνού, δίκαιου ανθρώπου,ενάντια σε ολόκληρη την κοινωνία, το οποίο λίγοι μπορούν δυστυχώς να αντιληφθούν και πολύ λιγότεροι ακόμη, να επαναλάβουν.\nΤο νόημα της θυσίας για αγαθά πέραν του κόσμου τούτου και της πραγματικής ελευθερίας θα πρέπει να παραδειγματίσει τον ελληνικό λαό και να του δείξει τον δρόμο προς την έξοδο από το αδιέξοδο στο οποίο ο ίδιος επέλεξε να εισέλθει υποκύπτοντας σε ηλίθιες, ανούσιες και άχρηστες τεχνητές ανάγκες και παραβλέποντας το κομμάτι εκείνο του ανθρώπου που τον έκανε να ξεχωρίζει κατά το παρελθόν από τους άλλους λαούς. Με άλλα λόγια την πίστη του σε ιδανικά, αξίες και πρότυπα ελευθερίας τα οποία έδωσαν την θέση τους στο βόλεμα, την απαξία των ηρώων, το ενδιαφέρον μόνο για την προσωπική «επιτυχία» του καθενός με ό,τι όπλο διαθέτει ο καθείς ενάντια στο σύνολο της κοινωνίας και των συνελλήνων, την έλλειψη οράματος και συνεκτικών δεσμών με αποτέλεσμα γνωστό και αντιληπτό πλέον από όλους,\nΟ αγώνας και η μετέπειτα θυσία του Παύλου Μελά έγινε χάριν παραδειγματισμού και προς βελτίωση του συνόλου, έγινε σε μία προσπάθεια αφύπνισης του και τότε βαθιά νυχτωμένου, νεκρο-ζωντανού ελληνικού λαού και το παράδειγμα τούτο θα πρέπει να αποτελέσει σύμβολο αγάπης προς τον συνέλληνα και το σύνολο, μέσω της απαξίωσης του πολυτιμότερου αγαθού που ο καθείς διαθέτει, της ίδιας του της ζωής, δρώντας με αγάπη προς το σύνολο και όχι όπως οι σημερινοί νεοέλληνες οι οποίοι στρέφονται εναντίον αυτού τακτοποιώντας εαυτόν και μόνον...\nΑς είναι λοιπόν ελαφρύ το χώμα που σκεπάζει τόσο τον Μελά όσο και όσους συνετέλεσαν στην επιτυχή έκβαση του μακεδονικού αγώνος υπέρ της Ελλάδος και ας μην επιτρέψουμε όσο εμείς αντικρίζουμε και πατούμε το ιερό χώμα αυτής της πατρίδος, άλλη υποχώρηση. Αυτό ζητούν όσοι πότισαν με το αίμα τους το δέντρο της θυσίας και της ελευθερίας και όπως είναι σχεδόν πάντοτε η μοίρα του αγνού αγωνιστή, δεν το είδαν ποτέ να μεγαλώνει...\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 3:29 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΗ ΔΙΑΚΡΙΣΙΣ - ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ 2010\nΝα ενημερώσω με ιδιαίτερη χαρά, πως στον 26ο διαγωνισμό λόγου και τέχνης υπό την αιγίδα της UNESCO και του δήμου Σαλαμίνας,"ΣΙΚΕΛΙΑΝΑ 2010",η μουσική σύνθεσις καθώς και το βίντεο με τίτλο "Adagio for Heroes" και "Land of the Brave and Betrayed" αντιστοίχως,έλαβαν το πρώτο βραβείο για την παρούσα χρονιά.\nΕπίσης το ποιήμα μου με τίτλο "Τι ψάχνεις",έλαβε με την σειρά του το δέυτερο βραβείο στην κατηγορία "Ποίησης Αυτογνωσίας".\nΕυχαριστώ απο καρδιάς όλους όσους διαβάζουν,ακούν και συγκινούνται με το έργο μου καθώς και όσους βρίσκουν τον χρόνο να μου γράψουν δυό λόγια εκτίμησης.\nΠαραθέτω το διακριθέν ποίημα καθώς και το εν λόγω βίντεο\nΤι νάναι αυτό που μιά ζωή πάντα γυρέυεις\nμην είν΄το χρήμα και τα πλούτη τα πολλά\nμην είν΄η δόξα όταν κάστρα κυριέυεις\nμην είν΄το ψέμα πως θα ζείς παντοντινά\nΑλήθεια πίστεψες του κόσμου αυτού την πλάνη\nπως θα σαι πάντα δυνατός μές την ζωή\nτο ίδιο νόμισαν κι΄αυτοί που χουν πεθάνει\nμα τώρα κοίτονται βαθιά μέσα στη γή\nΑραγε ψάχνεις την αλήθεια ή το ψέμα\nτι απ΄τα δυό θέλεις ν΄ακούσεις τελικά\nόλου του κόσμου του μικρού η μόνη ένοια\nνα μην τελειώσει η γιορτή στα ξαφνικά\nΦοβάσαι άνθρωπε μικρέ και τιποτένιε\nδεν σου αξίζει την αλήθεια ν΄ακουμπάς\nτον λίγο χρόνο που σου μένει χωματένιε\nθα σαι για πάντα δικασμένος να σκορπάς\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 7:37 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες βυζαντινος, διαγωνισμος, λογος, μουσικη, νικηφορος, ποιηση, σικελιανα, τεχνη\nΤο παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 13/10/2010,ανήμερα της θυσίας Πάυλου Μελά.\n(Μνήμη Εθνομάρτυρος Πάυλου Μελά)\nΟ δρόμος που εχάραξες\nμε αίμα καμωμένος\nμα πάντα δοξασμένος\nΟ κόσμος γύρω σου γελά\nθαρρείς σε κοροιδέυει\nμα την θυσία σου κρυφά\nθαυμάζει και ζηλέυει\nΤι κι αν σου λένε μην χαθείς\nκαι την ζωή σου ζήσε\nθέλει αγώνα μην θαφτείς\nγια να σαι όπως είσαι\nΣτον δρόμο αυτό μονάχος πάς\nκανείς δεν θα τολμήσει\nτο όνειρο της λευτεριάς\nαπ΄το μυαλό να σβήσει...\nΕν Αθήναις Οκτώβριος 2010\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 3:28 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ Η ΨΥΧΗ...\nΤο παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 3/10/2010\n(Για την Δασκάλα...)\nΑθλιε ξένε τί θαρρείς\nσαν με σκοτώσεις θα χαρείς\nμ΄αυτο που κρύβω στην ψυχή\nδεν έχει τέλος και αρχή\nΚαι σύ προδότη της φυλής\nστα λόγια μου θα απορείς\nπάντοτε ένιωθες μικρός\nθάνατος είν ο πανικός\nΞένα και ντόπια τα σκυλιά\nσκουλήκια γύρω βρωμερά\nδεν σας λογάριασε κανείς\nοπου τους βρεις τους τιμωρεις\nΘα είναι πάντοτε γραφτό\nτης μοίρας σας τέλος φρικτό\nνα σέρνεστε ολημερής\nμές τα σκοτάδια της στιγμής\nΜα της ελλάδας η ψυχή\nδεν είναι σώμα να χαθεί\nείν΄ ο αγέρας στα βουνά\nτο θάρρος κι η παλληκαριά...\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 5:48 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες βυζαντινος, ελευθερη, ελλαδα, νικηφορος, ποιηση, ψυχη, ωρα\nΦΟΒΟΥ ΤΟΥΣ "ΕΛΛΗΝΕΣ"¨...\nΤο παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 21/9/2010\nΝαι είναι αλήθεια.Δεν μπορεί κανείς και μάλιστα σαν και εμένα ο\nοποίος ασχολείται με όλες τους τις δυνάμεις σε μία διαρκή και\nολομέτωπη προσπάθεια,να κρατήσει ζωντανό τον ελληνικό λαό, παρά να\nαισθάνεται μία μεγάλη πικρία για το γεγονός της ακύρωσης της\nπροαναγγελθήσης λειτουργίας στην Αγία Σοφία Κωνσταντινουπόλεως.\nΟταν την προηγούμενη εβδομάδα συνέτασα το κείμενο μου το οποίο\nεδημοσιέυθη στο φύλλο της παρασκευής ανήμερα της εκδήλωσης,είμουν\nγεμάτος αισιόδοξες σκέψεις και τολμώ να πώ πώς είμουν ήδη εκεί, μέσα\nστον σκλαβωμένο για εκατονταετίες πάνσεπτο μητροπολιτικό ναό,τον ναό\nορόσημο που τόσες γεννιές γαλούχησε το όραμα να επαναλειτουργήσει με\nτην πρώτη του χρήση,αυτή του ορθόδοξου ιερού ναού, εφόσον πέρασε απο\nδιάφορα στάδια οπως το να μετατραπεί σε τζαμί,σε στάβλους και τελικώς\nΓια εμένα προσωπικώς η λειτουργία έγινε,η αποστολή επέτυχε κατά τον\nμέγιστο βαθμό εφόσον η τουρκία αναγκάστηκε να απαγορέυσει σχεδόν την\nείσοδο μας στην χώρα χαρακτηρίζοντας κάτι τέτοιο ώς προκλητική\nσυμπεριφορά, κάτι το οποίο ήταν και το καλύτερο το οποίο εκ των\nρεαλιστικών συνθηκών θα μπορούσαμε να έχουμε ως ώφελος.\nΗ λειτουργία πραγματοποιήθηκε και μείς είμασταν εκεί έστω και αν\nαπείχαμε φυσικώς μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα και έγινε με έναν\nιερέα ο οποίος θα έπρεπε να είναι παράδειγμα προς μίμηση απο τους\nσυναδέλφους και ανώτερους του, οι οποίοι επέλεξαν τον δρόμο της\nουδετερότητος είς βάρος των εθνικών μας θέσεων για πολλοστή\nφορά,εκείνος λοιπόν ο παπάς,ο ιεράρχης αλλά και άνθρωπος,ο τελέσας\nτην θεία λειτουργία πήρε όλη την αμαρτία επάνω του οταν μας πρότεινε\nνα κοινωνήσουμε όλοι ανεξαιρέτως με πλήρη συναίσθηση της ευθύνης μιάς\nκαι γνώριζε οτι για πολλούς δεν θα ξαναυπηρχέ αυτή η ευκαιρία γιατί\nενώ οι τοίχοι έλλειπαν, η αφορμή της παρούσης λειτουργίας υπήρξε και\nεξακολουθεί να είναι μοναδική,τέτοιους ιεράρχες μπροστάρηδες θα ήθελα\nνα είχα για οδηγούς, τέτοιοι παπάδες φέρνουν κοντά τον λαό στην\nεκκλησία,σε μία εκκλησία οπου ο πιστός θα έχει εμπιστοσύνη και\nπροπάντων πίστη στον κοινό σκοπό όποιος και αν είναι αυτός, αναλόγως\nΚαι μετά,η επιστροφή.Ειλικρηνώς δεν με ταλαιπώρησαν τα σχεδόν δύο\nχιλιάδες χιλιόμετρα και η αύπνια των δύο ημερών, το μόνο που με\nκούρασε για ακόμα μία φορά είναι η κατάκριση και ο φθόνος και μάλιστα\nανθρώπων που υποτίθεται ασχολούνται με τα πατριωτικά ζητήματα.\nΘυμάμαι πως την προηγούμενη εβδομάδα όλοι απο τους οποίους εζήτησα\nνα είμαστε εκεί, έκαναν πίσω και ετσι πήρα τον δρόμο για τα\nσύνορα,αποδεικνύωντας σε εμένα πως ο πατριωτισμός τους φτάνει μέχρι\nτην οθόνη του υπολογιστή τους και τον χρησιμοποιηούν ως παίγνιο για να\nξεφέυγουν απο τις ζωές και τα πρσωπικά τους αδιέξοδα , μα εγώ και ο\nκαθένας απο μας ο οποίος παρέστει,δεν έχει ανάγκη απο προτροπές για\nκάτι τέτοιο,παρά ακολουθεί τον δρόμο που πιστέυει, χωρίς\nσυντρόφους,γιατι δεν υπάρχουν τέτοιοι κατ΄ουσίαν όταν τα οράματα\nπρέπει επιτέλους να πάρουν σάρκα και οστά\nΠαρακολούθησα επίσης το κουκούλωμα της εκδηλώσεως και την έντονη\nκατάκριση περί ανωριμότητος για το εγχείρημα αυτό και ήρθα να\nδιαπιστώσω για ακόμη μία φορά, πως οχι μόνον κάποιοι δεν κάνουν το\nελαχιστότατο καθήκον τους,αλλά ζούν για να δούν κάποιον που ενεργεί,\nνα κάνει λάθη και στο τέλος να αποτυγχάνει,προκειμένου να βγάλουν όλο\nτους το δηλητήριο εναντίον του και να τον γελοιοποιήσουν,ενώ αν ήξεραν\nτι επετέυχθει την παρασκευή δεν θα ξαναμιλούσαν εώς το τέλος της ζωής\nτους,εξάλου κύριες και κύριοι ένας και μόνον δεν κυνδυνέυει να κανεί\nλάθη,αυτός ο οποίος δεν κάνει τίποτε.\nΕλλάδα θα μου πείς,τι περιμένεις....\nΕκ του βήματος τούτου λοιπόν, σας καλώ να αποφασίσετε εάν και εφόσον\nείστε έλληνες,οι καιροί είναι πέραν του δέοντος δύσκολοι ενώ δεν\nδιαφαίνεται κανενός είδους έξοδος απο το αδιέξοδο,δράστε λοιπόν\nειδάλως σκάστε, γιατί οι έλληνες ουδέποτε σκέπτονται και δρούν τόσο\nαπαξιωτικά πρός μία κίνηση προς ώφελος του συνόλου, εκτός και αν είναι\nπέραν του δέοντος φοβισμένοι πλέον και έχουν απαξιώσει τον ίδιο τους\nτον εαυτό,πράγμα το οποίο και θα έχει βαρύτατες συνέπειες στο εγγύς\nμέλλον και μην ξεχνά κανείς πως η ιστορία και η βαριά ελληνική φανέλλα\nδεν δόθηκε σε κανέναν κληρονομικά, τουναντίον καλείται ο πάσα ένας εξ\nυμών, καθημερινώς να αποδείξει οτι την αξίζει...\nΔυστυχώς ώς φαίνεται η εν λόγω κίνηση έθιξε πολύ περισσότερο τους\nγηγενείς απο τους γείτονες...\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 12:11 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ Τ΄ΟΥΡΑΝΟΥ\nΤο παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 17/9/2010\nΠόσες γεννιές το θέλησαν\nκαι πόσες δεν το είδαν\nμε αίμα ξεθεμέλιωσαν\nτην κάθε τους ελπίδα\nΧρόνε σταμάτα να ρωτας\nκαι την αλήθεια ζήτα\nτο όνειρο της λειτουργιάς\nδεν ειναι ψέμμα,κοίτα\nΣτην πόρτα απ'έξω τ΄ουρανού\nστέκω, πώς να περάσω\nστην ακρη φτανω του γκρεμου\nπου χρονος να προφτασω\nστην εκκλησιά πηγαίνουν\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 6:50 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες βυζαντινος, ελευθερη, νικηφορος, ποιηση, ωρα\nΤο παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 17/9/2010\nΜου φαίνεται σαν ψέμμα μέσα στην σκληρή αλήθεια που κρύβουν οι\nσημερινοί καιροί για τον βασανισμένο τόπο που ο θεός με αξίωσε και\nπρωτοείδα το φώς του κόσμου τούτου,να λειτουργηθώ λέει στην Αγία Σοφία\nτης πόλης και ενώ οι μέρες περνούν και φτάνει η ευλογημένη εκείνη\nστιγμή όπου δεν θα αξιωθώ να πατήσω το πόδι μου σαν απλός επισκέπτης\nαλλά να παρακολουθήσω την θεία λειτουργία μέσα στον πιό\nπολυτραγουδισμένο και πλέον θρυλικό ναό της ορθοδοξίας,η συγκίνηση\nΠόσες γενιές ελλήνων έζησαν άραγε με το όνειρο αυτό το οποίο ενώ\nξεκίνησε σαν ένα θολό όραμα, όπως όλα τα μεγάλα,γίνεται σιγά σιγά\nπράξη μέσα απο την πρωτοβουλία του κρίς σπύρου,προέδρου της\nελληνοαμερικανικής ενώσεως και διακριθέντα επί πολλά χρόνια στον\nπολιτικό στίβο των Ηνωμένων πολιτειών στο πλευρό κορυφαίων πολιτικών\nΟλοι οι συμμετέχοντες,διοργανωτές και προσκυνητές απο όπου και αν\nκοινωνικού,οικονομικού,πολιτισμικού, την παραμονή της ιστορικής ημέρας\nείμαι σίγουρος πως θα βλέπουν το ίδιο όνειρο,είναι απο τις λίγες\nστιγμές στην ζώη σου, που νιώθεις πραγματικά πως κάτι σε ενώνει με τον\nδιπλανό σου,κάτι πολύ δυνατό και οχι πάνω σε αυτή την γή και αντιληπτό\nαπο τις πέντε φτωχές πολλές φορές να περιγράψουν, ανθρώπινες\nαισθήσεις,σε ενώνει ένα προαιώνιο και αδιάλλειπτο νήμα το οποίο\nεκτείνεται πολύ μα πολύ βαθιά μέσα στον χρόνο και τον τόπο,σε ενώνει\nμε το παρελθόν είτε το άμεσο της δικής σου περαστικής ζωής,είτε το\nπαρελθόν της ελληνικής φυλής και είναι πραγματικά απο τις λίγες\nστιγμές που νιώθεις πως χρόνος δεν υπάρχει,παρά μόνον ένα γερό δέσιμο\nτων ψυχών μεταξύ των κεκοιμημένων αδελφών αλλά και όλων όσων\nβρίσκονται ακόμη εν ζωή και εκείνη την ιερή στιγμή που έρχεσαι εσύ ο\nαπλός αάθρωπος της καθημερινότητας και των προβλημάτων,να νιώσεις\nβαθιά μέσα σου για λίγες στιγμές ίσως,πως υπάρχουν σίγουρα πράγματα\nπέρα απο τον πεπερασμένο χρόνο και τόπο της ύπαρξης μας,πράγματα τα\nοποία μας διαφοροποιούν απο τα ζώα και μας κάνουν να αισθανόμεθα ένα\nσώμα και μία ψυχή απλωμένη στο άπειρο της αιωνιότητος.\nΟι λέξεις φτωχές και λίγες, ακόμα και οι λέξεις της πιό πλούσιας\nγλώσσας του κόσμου,για να περιγράψουν με ακρίβεια το τί μπορεί να\nαισθάνεσαι τόσο σαν πιστός ορθόδοξος χριστιανός,αλλά και σαν έλληνας\nμε την τόσο σημαντική ιστορική διαδρομή ανάμεσα στα έθνη και τον\nχρόνο,ενώ όσοι έχουν την τύχη να βρεθούν εκεί μαζί μου,είμαι σίγουρος\nπως θα ζήσουν την πιό σημαντική στιγμή της ζωής τους,μία στιγμή για\nτην οποία θα άλλαζες όλη σου την ζωή όσο σημαντική ή λιγότερο\nσημαντική και αν είναι,αυτό το συναίσθημα είναι που σε κάνει να λές\n"τώρα θέε μου είμαι πραγματικά ευτυχισμένος ότι και να δώ παρακάτω δεν\nμετράει τόσο όσο αυτό",\nΕπίσης σίγουρος είμαι πως θα τους νιώσω όλους εκεί κοντά μου,μαζί\nμας... στην λειτουργία δεν θα παρεβρίσκονται μόνο τα φθαρτά σώματα του\nκαθεν'ος απο εμάς,θα είναι και όλοι όσοι θαυμάζουμε και κάποιοι\nπροσπαθούν να εξαφανίσουν απο την συνείδηση μας με άμεσο ή λιγότερο\nάμεσο τρόπο,τεχνιέντως ή χωρίς να κρατούν τα προσχήματα,έκει μέσα θα\nσταθούν κατά την διάρκεια της λειτουργίας και πάλι όλες οι ψυχές των\nκεκοιμημένων αλλά επουδενί νεκρών, ηρώων μας,εκεί θα μπορέσεις να δείς\nκαι πάλι την σκιά του μαρμαρωμένου βασιλιά όπως τότε την τελευταία\nμέρα,ενώ σε άλλο σημείο αν αφουγκραστείς προσεκτικά θα ακούσεις τις\nφωνές των αγωνιστών της εθνικής παλιγεννεσίας,των τόσο γενναίων μα και\nπροδωμένων αγνών ανθρώπων που πρόταξαν τα στήθη της πεπερασμένης\n΄ύπαρξης τους, μην υπολογίζοντας τις συνέπειες και έδωσαν με τον\nθάνατο τους τρανό παράδειγμα αγάπης προς το σύνολο,εθνικού οράματος\nκαι ομόνοιας κάτι που δυστυχώς λείπει τόσο και με τις γνωστές τραγικές\nσυνέπειες απο το σημερινό σύνολο της σύγχρονης ελλάδας.\nΕκεί θα δείς τα αδέρφια μας του 1940 που έφυγαν φιλώντας την\nμάνα,την γιαγιά,την γυναίκα τους για το όνειρο και κείνο σαν ανταμοιβή\nτους πήρε μαζί του για να κοιτάζουν απο τα βουνά όπου άφησαν την\nτελευταία τους πνοή και αναπνέοντας τον καθαρό αγέρα της\nαιωνιόητας,τον μεγάλο θεό των αιώνων, τον Ιήσου χριστό,την παναγία\nμας και όλους τους αγίους στα μάτια,γιατι οχι μόνον δεν πρόδωσαν τον\nτόπο τους προκειμένου να σωθούν για λίγα ακόμη χρόνια που αναλογούν\nστον καθένα, αλλά έδωσαν οτι πολυτιμότερο είχαν και μπορεί να έχει\nένας άνθρωπος όσο πλούσιος ή φτωχός και αν είναι,προκειμένου να σώσουν\nμε την θυσία τους το σύνολο,κοιτούν τον θεό λοιπόν στα μάτια γιατί\nυπήρξαν πάνω απο όλα άνθρωποι οι οποίοι τίμησαν στο έπακρο τον τίτλο\nΕκεί θα αναγνωρίσεις ανάμεσα στους ίσκιους των κεκοιμημένων αδερφών\n, τους αγωνιστές της κύπρου,τα αδικοχαμένα κρεμασμένα απο τους\nεγγλέζους και μαρτυρήσαντες απο τους τούρκους παλικάρια,τους αγωνιστές\nτης ΕΟΚΑ,τον γρίβα,τον ισαάκ και τον σολωμού και όποιον άλλον γνωστό ή\nάγνωστο έδωσε τον υπέρ πάντων αγώνα για την λευτεριά,να ψάλλουν τον\nεθνικό μας ύμνο με τις αγγελικές πλέον φωνές τους και να ζητούν\nδικαίωση οχι για εκείνους, αλλά όπως έκαναν πάντα για το σύνολο,ενώ\nόπως εμάς τους ζωντανούς παρεβρισκόμενους εκεί ενώνει το κοινό εθνικό\nσυνηδειτό, έτσι και εκείνους τους πέρα απο την όχθη πλέον, ενώνει το\nόνειρο της λευτεριάς....\nΠάνω δε απο όλους αυτούς θα διακρίνεις όλους τους αγίους μας,οι\nοποίοι ποτισαν με το αγνό τους αίμα το δέντρο της ορθοδοξίας και\nχάρισαν στην ανθρώπινη φύση την ένωση με το θέιο στοιχείο δείχνοντας\nτον δρόμο της θυσίας των υλίκών αγαθών και της ύπαρξης σε ανταμοιβή\nΚάποιοι διαφωνούν με το εγχείρημα τούτο,λένε οτι θα μας ζητήσουν\nανταλλάγματα,τηρούν στάση ουδετερότητας και κάνουν πως δεν βλέπουν\nτίποτε, δειλιάζουν ακόμα και στην ιδέα,όμως το μόνο που έχω να πώ σε\nόλους εκείνους που πάντα θα φέρνουν αντίρρηση σε κάτι τέτοιο ορμώμενοι\nο καθένας απο τα δικά τους συμφέροντα ή φόβους,πως ο τόπος έχει ανάγκη\nόσο ποτέ άλλωτε, απο μία ηλιαχτίδα φώς,μίαν ελπίδα αμυδρή που όμως\nίσως αν διαχειριστεί σωστά να συντελέσει στην συνένωση και πάλι του\nελληνικού λαού και έθνους,ίσως βοηθήσει στο να ξανασυνειδητοποιήσουν\nοι συνέλληνες πως εδώ δεν αξίζει να υπάρχεις αν δεν νιώθεις μέρος ενός\nσυνόλου όπως το ελληνικό έθνος και πώς το ταπεινό και πρόσκαιρο\nπέρασμα σου απο αυτά τα ποτισμένα με αίμα,αγώνιες,οράματα,και πόνο\nχώματα τα ντροπιάζουν όταν ζείς μόνο για την σήμερον,όταν μαθαίνεις τα\nπαιδιά σου το πώς θα βγάζουν χρήματα και μόνον,να κάνουν\n"επιτυχημένους" γάμους ενώ είναι στην ουσία τους δυστυχισμένα,\nπατώντας ο ένας τον άλλον χωρίς ιδανικά και δεν τα μαθαίνεις να\nγίνονται σωστοί,ηθικοί και με αξίες άνθρωποι που να νοιάζονται για το\nσύνολο και να αγαπούν το μέρος τούτο.\nΟλοι εσείς που για διάφορους λόγους λέτε οχι,είτε γιατί είστε\nβολεμένοι με την παρούσα κατάσταση,είτε γιατί είστε σκεπτικιστές πέρι\nτων κινήτρων,είτε γιατι δεν σαν ενδιαφέρουν όλα αυτά,είτε γιατί είστε\nαπλώς δειλοί,έχω να σας πώ,πως αυτή η ευκαιρία για όραμα και συνένωση,\nείναι απο τις τελευταίες τις οποίες θα έχουμε για τα χρόνια που\nέρχονται,ώς ελληνικό έθνος καταπληγωμένο και εξαθλιωμένο υπό τις\nπαρούσες συνθήκες για ανάκαμψη,ενώ τίθεστε απέναντι των ευθυνών σας\nστην ιστορία γιατί η ιστορία δεν γράφεται μόνον με τις πράξεις, αλλά\nκαι με την απραξία,πρέπει να συνειδητοποιήσετε το πόσο ανάγκη έχει\nπλέον το έθνος απο παρόμοιες κινήσεις απο όπου και αν προέρχονται...\nΣτο κάτω κάτω της γραφής,αν δεν είμαστε σε θέση πλέον να\nδιαχειριστούμε τις τύχες του ίδιου μας του τόπου είμεθα αναγκασμένοι\nνα διεθνοποιήσουμε κάποιες καταστάσεις, φέρνοντας τες στο προσκήνιο\nτης διεθνούς πολιτικής σκακιέρας,είμεθα άξιοι των επιλογών μας είτε ώς\nπολίτες είτε ώς πολιτικό σύστημα διαμορφούμενο απο τους πολίτες και\nπάλι τονίζω,έτσι ενώ παρόμοια θέματα θα μπορούσαν να λυθούν σε διμερές\nεπίππεδο μεταξύ δύο σοβαρών κρατών και υπό την μορφή ανταλλαγμάτων\nίσου δυναμικού και χαρακτήρα,δυστυχώς θα πρέπει να φωνάξουμε και\nάλλους για να μας λύσουν τα όποια προβλήματα μας,εμείς το λοιπόν\nφταίμε και ουδείς άλλος, το μόνον σίγουρο για αυτό το κατάντημα της\nΠως μπορούμε να ζητούμε ίση μεταχείριση,όταν βλέπεις την γείτονα να\nτα βάζει ακόμα και με τις ΗΠΑ αν χρειαστεί προασπίζοντας τα εθνικά της\nσυμφέροντα,ενώ εμείς απολαμβάνουμε καθημερινώς ραπίσματα ακόμα και\nαπο τα μικροσκοπικά σκόπια ή άλλους βαλκάνιους γείτονες μας σε όλα τα\nεπίππεδα,έχω λοιπόν ξανατονίσει πώς αν δεν σέβεσαι εσύ ο ίδιος τον\nεαυτό σου και δεν θέτεις εσύ τις κόκκινες γραμμές όπου απο κεί και\nπέρα μιλάς και πράτεις αλλιώς,τότε μην περιμένεις κανέναν να σε\nσεβαστεί,στην κοινωνία των κρατών όπου άλλωστε είναι μία μακροσκοπική\nθεώρηση της κοινωνίας των ατόμων.\nΣτην ιστορική στιγμή που θα κλειθούμε να ζήσουμε λοιπόν,ενώ θα\nείναι παρόντες όλοι όσοι προανέφερα ζωντανοί και κεκοιμημένοι,θέση δεν\nθα έχουν τα ποταπά σκουλήκια,οι ανθέλληνες και οι λάτρεις της εφήμερης\nύπαρξης έναντι της αιωνιότητος,είναι εξάλλου τόσο βρώμικοι που η οσμή\nτους θα τους κρατά πάντα μακριά απο την αιωνιότητα και η ύπαρξη τους\nθα σβύνει διά παντός με το φυσικό τους τέλος...\nΕάν η ελλάς στο τέλος χαθεί για πάντα, μοναδικοί υπαίτιοι θα είναι\nόσοι πέρασαν απο αυτόν τον τόπο και δεν έπραξαν το παραμικρό,παρά\nκοίταξαν το παρόν τους και μόνον είς βάρος του συνόλου και της\nφυλής,στάση η οποία είναι ισάξια με προδοσία έναντι του γένους,το\nχωράφι που λέγεται ελλάς απαιτεί σκληρή δουλειά για το ξεκαθάρισμα απο\nτα σαπισμένα χόρτα και αυτο δεν μπορεί να γίνει απο ανθρώπους που\nέχουν μάθει στην επανάπαυση και την ευθυνοφοβία,είθε λοιπόν\nπρωτοβουλίες σαν του κύριου σπύρου να δώσουν το έναυσμα για την\nκαινούρια αρχή που απαιτείται προκειμένου να βγούμε απο τα κάθε λογής\nαδιέξοδα,η ζωή έχει πάντοτε δύο δρόμους,ο ένας μέν άνετος και πλατύς\nπου καταλήγει σε αδιέξοδο ο άλλος τραχύς και δύσβατος που καταλήγει\nστην εύφορη γή της δόξας της τιμής και του καθήκοντος,η επιλογή είναι\nπάντοτε δική σας και ώς γνωστόν η απόλυτη ελευθερία είναι η\nμεγαλύτερη σκλαβιά,πάρετε τον δρόμο που ο καθείς του αρμόζει αλλα ποτέ\nμην παραπονεθείτε για τις δικές σας επιλογές,μάθετε να είστε της τιμής\nκαι οχι της στιγμής.\nΕυχαριστώ τον κύριο ημών που με αξιώνει να ζήσω το παρόν γεγονός και\nοχι το παρόν της ταπεινής μου ύπαρξης και μόνον....\nΣώσων κύριε τον λαόν σου,ο θεός μαζί μας...\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 6:43 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες αγια, αρθρο, βυζαντινος, ελευθερη, κωνσταντινουπολη, νικηφορος, σοφια, ωρα\nΤΡΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ\nΤο παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 12/9/2010\nπουλήθηκε στα ξένα\nχαθήκαν όλα μονομιάς\nκαι μοιάζουν ξεφτισμένα\nΤρείς του σεπτέμβρη κίνησες\nτον κόσμο για ν΄αλλάξεις\nαπ΄το μηδέν ξεκίνησες\nπου χρόνος να προφτάξεις\nΤην λευτεριά κυνήγησες\nπλήγωσες το κορμί σου\nσπαθιά και σφαίρες λύγισες\nμα που η ανταμοιβή σου\nΜα δεν αλλάζουν οι καιροί\nαυτό είναι το γραμμένο\nστου κόσμου τούτου την βοή\nμε αίμα ποτισμένο...\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 11:24 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΜΟΝΟ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ Τ΄ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ...\nΤο παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 12/9/2010\nΤρείς του σεπτέμβρη 1843 και ο ελληνικός λαός ξεσηκώνεται για μία\nακόμη φορά ενάντια οχι πλέον στον τούρκο απο τον οποίον είχε πριν λίγα\nχρόνια μόλις απαλλαγεί,αλλά ενάντια στον βαυαρό νεοκατακτητή και\nδυνάστη Οθωνα και την κουστωδία του αποτελούμενη απο ξένους αλλά και\nπολλούς ντόπιους "αγωνιστές" και κατ΄ουσίαν σκουλήκια και προδότες του\nαγώνα ενός καταξεσκισμένου και καταματωμένου ελληνικού λαού,ο\nοποίος,βρήκε το ψυχικό σθένος και την παρρησία να τα βάλει με μία\nολόκληρη αυτοκρατορία και να ανακτήσει την ελευθερία του μετά απο\nτετρακόσια και πλέον χρόνια σκλαβιάς.\nΜία ελευθερία που ως αποδείχθηκε λίγο αργότερα υπήρχε μόνο μέσα στο\nμυαλό των αγράμματων,πεινασμένων μα και συνάμα τίμιων και καθαρών\nανθρωπων που αποτέλεσαν το χέρι το οποίο αποτίναξε τις φριχτές\nαλυσίδες της σκλαβιάς του τούρκου και άθελα του η αποδεχόμενο τις\nπιέσεις των μεγάλων του κόσμου τούτου, πέρασε τις αλυσίδες του βαυαρού\nκαι των δυτικών,οι οποίοι σε ούκ ολίγες περιπτώσεις αποδείχτηκαν\nσκληρότεροι και βαναυσότεροι των οθωμανών.\nΑρχηγός των εκ νέου επαναστατημένων μέσα σε λίγα μόλις χρόνια\nελλήνων, εκείνου του σεπτέμβρη,ο γέροντας πιά στρατηγός Μακρυγιάννης ο\nοποίος ως αγνός πατριώτης ετάχθη για ακόμη μία φορά ενάντια σε όσους\nπείραζαν την λευτεριά εκείνου και του λαού του και βγαίνοντας στον\nδρόμο, ζήτησε για μία ακόμη φορά την απόδοση της δικαιοσύνης που\nεκείνος και τόσοι άλλοι της γενιάς τους ονειρέυτηκαν,βγήκε στο δρόμο\nγια μία ακόμη φορά κυνηγώντας το όνειρο που ενώ πάντα το έφτανε, ένα\nβήμα πριν το πιάσει χάνονταν και έπρεπε να ξανακυνηγήσει με\nπερισσότερη λύσσα αυτην την φορά.\nΤον κατηγόρησαν οτι ήθελε δήθεν να στραφεί ενάντια στον διανοητικά\nκαθυστερημένο και ανίκανο προς τεκνοποίηση (για ευνόητους λόγους είχε\nόλα τα "προσόντα" που ήθελαν όσοι τον έστησαν στον θρόνο του μικρού\nβασιλείου της μετεπαναστατικής ελλάδας) Οθωνα,ποιός αυτός που είχε\nβαφτίσει τον γιό του με το ίδιο όνομα σε τιμή του νέου βασιλιά της\nελλάδος,τόσο πολύ τον είχε πιστέψει και αυτός αλλά και όλη η γενιά\nτου,ομως τα όμορφα όνειρα κρατούν λίγο και έτσι δεν πέρασαν πολλά\nχρόνια για να καταλάβει και αυτός αλλά και όλοι οι τίμιοι συναγωνιστές\nτου,πως ένα βρώμικο παιχνίδι παίζονταν πίσω απο την πλάτη τους με\nσκοπό την κατάληψη της εξουσίας απο άθλια υποκείμενα τα οποία είτε\nεμπρός είτε πίσω απο την σκηνή διαχειρίζονταν τις τύχες της χώρας και\nσυνεχίζουν να το κάνουν μέχρι σήμερα.\nΤι πίκρα μεγάλε στρατηγέ των ελλήνων να ένιωσες οταν κατάλαβες την\nαλητεία και το παιχνίδι που έπαιξαν κάποιοι ποταποί εναντίον σου που\nείχαν ώς μοναδικό στόχο την εκμμετάλευση του λαού σου και τί κρίμα για\nσένα στο τέλος της ζωής σου να φτάνεις να συνειδητοποιείς κάτι\nτέτοιο,όταν ξέρεις οτι δεν σου απέμεινε πλέον χρόνος για να αλλάξεις\nτα πράγματα για ακόμη μία φορά όπως είχες μάθει πάντα να\nαντιμετωπίζεις τις δυσκολίες της περιπετειώδους σου ύπαρξης και του\nπεράσματος σου πάνω απο αυτήν την ευλογημένη γή.\nΠως να ένιωθες τάχα όταν ενώ ήσουν κατάκοιτος, κάποια ανθρώπινα\nσκουλήκια πετούσαν περιττώματα στην αυλή σου και σου φώναζαν "φάε τώρα\nσκατά στρατηγέ που ήθελες και σύνταμα" ομως ξέρω καλά πως η δική σου\nπάστα είναι η πάστα του ανθρώπου που και αν ξαναγεννιόταν, τα ίδια θα\nέκανε και για τα ίδια θα πάλευε έστω και μόνος...\nΟταν πέθανε ο στρατηγός Μακρυγιάννης σαν μοναδική περιουσία απο τον\nαγώνα υπέρ της πατρίδος,έλαβε μερικές σφαίρες στο κορμί που δεν τις\nέβγαλε ποτέ και τις πήρε μαζί του στον τάφο αυτή ηταν η ανταμοιβή του\nγια ότι έκανε και οταν βρίσκονταν στο νεκροκρέβατο κάποιος\nχρησιμοποίησε ένα εκμαγείο προκειμένου να αποτυπώση το κεφάλι του,το\nοποίο είχε απομείνει μιά μικρή γροθιά απο τις κακουχίες,φανταστείτε\nλοιπόν τί ειχε απομείνει απο έναν άντρα ψηλό και σωματώδη οπως εκείνος\nκαι πάντοτε αν θέλετε να διαπιστώσετε το ποιόν κάποιου αγωνιστή εντός\nή εκτός εισαγωγικών να κοιτάζετε το τέλος του, το οποίο για τον\nστρατηγό ήρθε μέσα στο μικρό και φτωχικό καμαράκι που έμενε τα\nτελευταία χρόνια της ζωής του ενώ άλλοι δήθεν αγωνιστές πέθαναν μέσα\nστην χλιδή και τον πλούτο και ακόμη ο ελληνικός λαός πληρώνει διά την\nΚάποιοι της νεότερης ιστορίας επίσης, τόλμησαν να καταχραστούν το\nορόσημο της ελευθερίας που απέδωσε στον ελληνικό λαό η τρίτη του\nσεπτέμβρη, δεν θα πώ σχεδόν τίποτα για αυτους μιάς και δεν είναι άξιοι\nαναφοράς και σύγκρισης ούτε με τον πλέον μικρότερο αγωνιστή της\nεπανάστασης του 1821, το μόνο που εχω να τονίσω στους υμνητές τους\nείναι πως καλό θα είναι να μην ανακατέυουν τα μήλα με τα πορτοκάλια\nγια να μην το χαρακτηρίσω χειρότερα σεβόμενος τον διατιθέμενο χώρο...\nΣτρατηγέ Μακρυγιάννη μην ξαναπεράσεις απο τους μπαξέδες, γιατί\nούτε αυτοί υπάρχουν ούτε και παλικάρια πλέον για να τους\nκεράσεις,βλέπεις χαθήκαν όλα μές στην σιγή και την λησμονια που έφεραν\nστον τόπο η δήθεν καλοπέραση,ο ατομισμός,η ανηθικότητα και η κατάπτωση\nτων ηθών...σε ευχαριστώ που κάποτε φώτισες με το πέρασμα σου τον τόπο\nμου και που πότισες το χώμα που πατώ με το αγνό σου αίμα...\nΥπέρ τιμίων αγωνιστών εθνικής παλιγεννεσίας εν έτει 1821\nΕν αθήναι,Σεπτέμβριος 2010\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 10:46 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες αρθρο, βυζαντινος, ελευθερη, μακρυγιαννης, νικηφορος, σεπτεμβριου, τρεις, ωρα\nΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ...\nΤο παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο του σαββάτου 4/9/2010\nΜέρες Σεπτέμβρη χάθηκε\nσμύρνη και μικρασία\nμα η καρδιά ψυχράθηκε\nκι΄έχασε την ουσία\nΣτις φλόγες μέσα της ντροπής\nγια πάντα προδομένοι\nΚαι κείνοι που χαθήκανε\nακόμα σου φωνάζουν\nμέσα απ΄τα μνήματα θαρρείς\nΜα θάρθει ώρα και στιγμή\nτο ξύπνημα το μέγα\nνα σηκωθεί ο βασιλιάς\nκαι να σου πεί ανέβα\nΑνέβα έλληνα φτωχέ\nπου τόσο πλούτο έχεις\nμα πάντα σε κατάφερναν\nποτέ να μην προσέχεις\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 2:35 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΤο παρόν άρθρο δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο του Σαββάτου 4/9/2010\nΚάθε χρόνο τέτοιες μέρες θαρρείς πως μαζί με το αυγουστιάτικο\nμελτεμάκι και την δροσιά των αρχών του φθινοπώρου,έρχονται με την πνοή\nτου ανέμου και οι παλιές θύμισες της γιαγιάς μου για την μάνα σμύρνη\nπου χάθηκε μέσα σε λίγες μέρες μέσα σε ένα σύννεφο καπνού,πόνου και\nοδυρμού λές και δεν υπήρξε ποτέ σαν σε όνειρο και άλλαξε χέρια τόσο\nξαφνικά σχεδόν σε μία νύχτα,για το αίμα που χύθηκε άφθονα και εντελώς\nάδικα για μία ακόμα φορά στον βωμό της θυσίας του ελληνικού λαού προς\nτέρψιν κάποιων πάντοτε αγνώστων και κινούντων τα νήματα της\nκαταστροφής,για την προδοσία των δήθεν συμμάχων που έκαναν πως δεν\nέβλεπαν την ώρα που ο ελληνισμός της μικράς ασίας ξεριζωνόταν μετά απο\nχιλιάδες χρόνια ύπαρξης στην γή της εγγύς ανατολής,έκαναν πως δεν\nάκουγαν τα ουρλιαχτά των μωρών παιδιών που οι τούρκοι έσφαζαν χωρίς\nκανέναν οίκτο και αδιακρίτως ή που έψαχναν για μία μάνα που είχε χαθεί\nγια πάντα πριν απο λίγες στιγμές...\nΑυτήν την μάνα έψαχναν και όλοι εκείνοι που ρακένδυτοι,πρώην\nάρχοντες στον τόπο που τους ανάθρεψε για χιλιάδες χρόνια και τώρα\nζητιάνοι αλλά ζωντανοί τουλάχιστον, έφταναν στην μητροπολιτική ελλάδα\nαναζητώντας λίγη στοργή και λίγη κατανόηση,για να εισπράξουν και απο\nαυτήν την μεριά του αιγαίου την απαξίωση και τον εξευτελισμό,να τους\nλένε τουρκόσπορους όπου σταθούν και όπου βρεθούν,τουρκόσπορους αυτούς\nτους πιό έλληνες απο κάθε έλληνα,τι κρίμα και άδικο και μέχρι το τέλος\nτης ζωής μου θα προσπαθώ να καταλάβω πως να ένιωθε ο προπάππους μου ο\nοποίος ξεκίνησε απο άρχοντας κάπου στην αντάλεια και περνώντας τα\nμπλόκα του θανάτου με τις μπανανότες που είχε κρυμμένες στα μαξιλάρια\nκατέληξε να πεθάνει σκουπιδιάρης μετά απο λίγα χρόνια μέσα στον δρόμο\nαπο την στεναχώρια για την πορεία της ζώης του στην αθήνα, στιβαγμένος\nαυτός και η οικογένεια του - τουλάχιστον όσους μπόρεσε να περισώσει\nαπο την μανία του τούρκου (μέσα σε λίγα τετραγωνικά,χωρις τουαλέτες\nστην αρχή και μετα με κοινές για 4-5 οικογένειες,χωρίς μπάνια και\nκυρίως χωρίς ελπίδα) που το ελληνικό κράτος εδεήθη να παραχωρήση σε\nκάθε έναν απο αυτούς τους νεκροζωντανούς που το ίδιο καταδίκασε σε\nέναν αργό και βασανιστικότερο θάνατο απο τον θάνατο του τούρκικου\nόχλου,πόση πίκρα θεέ μου να αντέξει ένας άνθρωπος και πόση απαξίωση\nγια την ύπαρξη του άραγε...\nΘυμάμαι τον κυρ-χρήστο τον παππού μου που ποτέ δεν πρόλαβα, να μου\nτον περιγράφει ο πατέρας μου σαν εβδομήντα χρονών γέρο και ας πέθανε\nστα πενήντα επτά ενώ ήταν δώδεκα χρόνια με εγκεφαλικό σε μια καρέκλα\nταλαιπωρημένος απο τις κακουχίες και τις δεξαέξι ώρες ορθοστασίας στην\nφάμπρικα την ημέρα,θυμάμαι την κυρά ευαγγελία την γιαγιά μου δώδεκα\nχρονώ κορίτσι να έχει έρθει απο την κόλαση της προσφυγιάς και ακομά\nκαι στα γεράματα να τρώει ότι έβρισκε μπροστά της γιατί πάντα φοβόταν\nαν θα είχε να φάει την άλλη μέρα και να στέκεται βράχος υπομονής στο\nπλάι του άντρα της του ανάπηρου για δώδεκα ολόκληρα χρόνια την στιγμή\nπου οι περισσότερες σημερινές γυναίκες σε πετάνε στα αζήτητα με το\nπαραμικρό, σηκώνοντας τον δικό της σταυρό ώς ετάχθη και μην\nεκφράζοντας ποτέ το παραμικρό παράπονο παρά να λέει δόξα το\nΗ μάνα σμύρνη καίγεται έλεγε εκείνο το τραγούδι το πονεμένο,που\nόπως καθετί αληθινό παραμένει διαχρονικό να περιπλανιέται σαν φάντασμα\nτων κακών επιλογών και της κοντόφθαλμης εξωτερικής πολιτικής του\nτότε,που ώς συνήθως δεν μπαίνει στην διαδικασία να υπολογίσει το\nκόστος των ανθρώπινων ζωών,τουναντίον θεωρεί τον κόσμο αναλώσιμο είδος\nκαι άρα απαραίτητο προς χρήση και φθορά,προκειμένου να επιτευχθούν τα\nεπιτελικά σχέδια τα οποία αποτυγχάνουν οικτρά τις περισσότερες φορές\nκαι το μόνο που αφήνουν πίσω είναι ο πόνος,το δάκρυ,το παράπονο και η\nαδικία αποτυπωμένα σε πέντε γραμμές και μερικές νότες του καημού που\nακόμα μαρτυρούν το τί έγινε τότε...\nΣιγά σιγά οι περισσότεροι φυσικοί πρωταγωνιστές έχουν πλέον\nαποχωρίσει απο την σκηνή,αφήνωντας ένα παλιό τραγούδι απο γραμμόφωνο\nστην θέση τους,μερικές κάρτ-ποστάλ τις οποίες πουλούν για λίγα λεπτά\nκάποιοι ξένοι στο γιουσουρούμ χωρίς καν να φαντάζονται και να\nγνωρίζουν οτι πουλούν ένα κομμάτι μιάς πονεμένης και συνάμα βρώμικης\nιστορίας,μία παλιά φωτογραφία σκονισμένη απο τον χρόνο και χωρίς καλά\nκαλά να μπορείς να διακρίνεις τα πρόσωπα, γιατί ώς είπαμε τί σημασία\nέχουν τα πρόσωπα κυρίες και κύριοι για τους μεγάλους αυτού του\nΚαι μετά ακούς για συνωστισμό...\nΕλληνικέ λαέ,που ο μόνος συνωστισμός ο οποίος γνωρίζεις την σήμερον,\nείναι το πολύ πολύ κανένας συνωστισμός για την μύκονο ντυμένος μέσα\nστα παρδαλά σου ρούχα και με τα μυαλά και τις συνειδήσεις να τα\nπαίρνει ο αέρας του αιγαίου πρός τέρψιν της στιγμής - το οποίο σε λίγο\nδεν θα σου ανήκει κάν αλλά τί σημασία θα έχει αρκεί να μπορείς να\nκάνεις τις διακοπές σου βεβαίως - πολύ φοβούμαι πως αν δεν αλλάξεις\nρότα,σύντομα θα είσαι αναγκασμένος να ξαναζήσεις στιγμές ξεριζωμού απο\nπατρογονικές εστίες γιατί ώς δείχνεις,δεν διδάσκεσαι απο το παρελθόν\nεπουδενί, παρά κοιτάζεις μονάχα το δικό σου παρόν εδώ και τώρα και\nτίποτε μπροστά ή πίσω απο αυτό και έτσι αφήνεις χώρο σε όσους το\nθέλουν και το επιδιώκουν να σε αλώνουν καθημερινά με την δίκη σου\nσυμμετοχή και να αλλοιώνουν ότι έχει απομείνει απο την αλήθεια,να σου\nλένε και σε σένα και στα παιδιά που ανατρέφεις με τον τρόπο που το\nκάνεις,ότι δεν έγινε και τίποτα τότε και φυσικά όσο περνούν τα χρόνια\nχωρίς την πραγματική αποκατάσταση της ιστορίας και με τους φυσικούς\nπρωταγωνιστές απόντες και μιάς και οι νεκροί δεν μιλούν πλέον για όλα\nαυτά,όλοι αυτοί θα έχουν πάντα γόνιμο έδαφος για να σπείρουν τις\nαηδιαστικές και προφανώς υποβολιμιαίες τους απόψεις και να σε\nκαταστήσουν έρμαιο των δικών τους σχεδίων...\nΣυνωστισμός υπάρχει ναί,είναι ο συνωστισμός της αλητείας,της\nβλακείας,της ανωριμότητας,της ανηθικότητας και της εύκολης ζωής είς\nβάρος του συνόλου ένας τόσο αποπνικτικός συνωστισμός που σε κάνει να\nθές να φύγεις έξω απο το μικρό δωμάτιο που λέγεται σύγχρονη ελλάδα\nπροκειμένου να αναπνέυσεις καθαρό αέρα και αυτός ο συνωστισμός το μόνο\nβέβαιο,εχει τον ίδιο προορισμό με τον "συνωστισμό" της σμύρνης.\nΠροορισμός άγνωστος λοιπόν....\nΧάριν μνημοσύνου συγγενών και αδίκως τεθνεόντων εν έτει 1922\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 2:01 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες αγνωστος, αρθρο, βυζαντινος, ελευθερη, καταστροφη, μικρασιατικη, νικηφορος, προορισμος, ωρα\nΤο παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "¨Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 29/8/2010\nΜία ανάμνησις πάντα θολή\nτο μόνο π΄απομένει\nαπο το διάβα της ζωής\nστέκει, σε περιμένει\nΟτι κι αν έζησες, καπνός\nσβήστηκε μές στο χώμα\nπόνος,αγάπες κι οδυρμός\nχαθήκαν με το σώμα\nΣτου τάφου μέσα την σιωπή\nμονάχος σου σαν θα σε\nθα ναι αργα για να σκεφτείς\nαν ζείς η αν κοιμάσαι\nΣαν θα σου λείψουν όλα αυτά\nσαν λιώνεις μές το χώμα\nπόσο θα ήθελες κρυφά\nνα χες μιά μέρα ακόμα\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 12:38 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΤο παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 29/8/2010\nΕίς μίαν περίοδον πλήρους "ανασυντάξεως" και κατ΄ουσίαν\nεσωκομματικών συγκρούσεων προς κατάληψην εκλόγιμων θέσεων υπό τους\nδιαφόρους αυτοαποκαλουμένους και μή υποψηφίους των πολιτικών\nσχηματισμών της χώρας και εν όψη δημοτικών εκλογών,παρατηρείται\nδυστυχώς τουλάχιστον είς τον χώρον είς τον οποίον ανήκω ηθικώς και\nπολιτικώς, το φαινόμενο υπό τίνας οι οποίοι πραγματικά αποτελούν\nμιάσματα διά έναν καθαρόν κατά τα άλλα ιδεολογικόν χώρον διαθέτοντας\nξεκαθαρισμένας απόψεις και ουδεμία αμφισβητούμενην θέσην (αυτόν του\nπατριωτισμού και της πίστης είς το έθνος) να χρησιμοποιείται κάτα\nκόρον το ιερόν ιδεολόγημα της πατρίδος,προς αυτοπροβολήν και\nαυτοανάδειξην είς θώκους εξουσίας, προς το παρόν και εκτός σημαντικού\nαπροόπτου,όσον αφορά τα κοινά και την τοπικήν αυτοδιοίκησην ανά την\nΟι κυρίες (χάριν ευγενείας αναφέρω αυτάς πρώτας) και οι κύριοι\nλοιπόν,οι οποίοι μετέρχονται τέτοιων μεθόδων και οι οποίοι δρούν ώς\nφορείς φιλικά προσκείμενης προς υμάς ιδεολογίας, που σκοπόν έχουν\nμόνον και μόνον την αυτοπροβολήν και την προσωπικήν των\nαυτοτακτοποίησην και ουχί καθ΄ελάχιστο, την έννοια προς την\nκαλυτέρευσιν ενός ήδη εξαθλιωμένου και αυτοαπαξιούμενου συνόλου εν\nμέσω της οικονομικής δυσπραγίας μαστίζουσα την ελληνικήν κοινωνίαν,θα\nπρέπει να γνωρίζουν πως τοιάυτας συμπεριφοράς αμαυρώνουν την πολιτικήν\nτων παρουσίαν και τους στοχοποιούν διά το μέλλον,παρά τους\nτακτοποιούν,καθώς επίσης οφείλουν να γνωρίζουν πως ο πέλεκυς της\nτιμωρίας θα επέλθει βαρύτατος επ΄αυτών πρωτίστως,διότι ενέπαιξαν επί\nπολλώ τον ελληνικόν λαόν ώς συνυπέυθυνοι μετά των υπολοίπων πολιτικών\nδυνάμεων και κατέστησαν αυτόν έρμαιον της κτηνωδίας του τέρατος της\nοικονομικής εκμμεταλέυσεως του ανθρώπου υπό το μέγα κεφάλαιον,το οποίο\nώς γνωστόν δεν εβρίσκεται είς θέσην να γνωρίζει και ποσώς\nαντιλαμβάνεται (και επουδενί διακατέχεται), υπό των εννοιών της\nπατρίδος, των ηρώων,αγωνισθέντων και πεσόντων,των αγνών\nαισθημάτων,διαφόρων συναισθηματισμών και τα τοιάυτα.\nΕάν όλοι αυτοί οι προηγουμένως αναφερόμενοι είχον συναίσθησιν της\nβαρυτάτης ευθύνης την οποίαν φέρουν ως ταγοί εξουσίας δοθήσης υπό του\nλαού και ώς μονάδες ταγμένες είς την προάσπισην των εθνικών θέσεων\n(τουλάχιστον αυτοπαρουσιαζόμενοι ώς τέτοιοι) όφειλαν να εβρίσκονται\nτην πάσαν ημέραν είς το πεζοδρόμιον,αφουγκραζόμενοι τα πραγματικά και\nεκ των συνθηκων ακανθώδη προβλήματα ενός λαού,(επουδενί άμοιρου\nευθυνών και ο οποίος φέρει ακεραίως την ευθύνην διά την συμπεριφοράν\nτων, μέσω της προκλητικής του αδιαφορίας διά κάθε τί, το οποίο έχει\nνα κάνει με την δημοσίαν ζωήν και της απαξιώσεως του τίτλου "πολίτης")\nτουναντίον άγουν και φέρουν τους εαυτούς των προσποιούμενοι,\nπεριγελώντας τον πάσα έναν και πραγματοποιούν την εμφάνισην των ολίγον\nπρό των εκλογών καθ΄ εκάστην.\nΕάν και εφόσον λοιπόν έχει απομείνει εν τω ελαχίστω η όποια ευθυξία\nείς όλους εσάς (κάτι διά το οποίο αμφιβάλλω τα μέγιστα),τερματίστε τον\nεμπαιγμό του λαού ο οποίος ώς προανέφερα φέρει ακεραίως την ευθύνην\nδιά την συμπεριφοράν σας τάυτην,αλλά δυστυχώς προσβλέπει προς εσάς\nαποτινάσοντας πάντοτε την ειδικήν του προσωπικήν ευθύνην, καθώς και\nεσύ έλλην πολίτη, λάβε πλέον την σκληράν αλλά αναγκαίαν υπό των\nσυνθηκών απόφασην, να τιμήσεις επιτέλους τον τίτλο ο οποίος σου εδώθη\nκληρονομικώς (λίαν επιεικώς,ακρίτως και χωρίς κανενός είδους\nαξιολόγησιν) και με μοναδικόν όπλο διαθέσιμον, είς το καθεστώς της\n"Δημοκρατικής ασυδωσίας και ασελγίας των ολίγων έναντι των πολλών"\nκατά το οποίον διαβιούμε,την ψήφον, απαξίωσε τοιάυτας συμπεριφοράς\nάκρως επικινδύνους και απαξιωτικάς ώς προς το πρόσωπον σου, ειδάλλως\nπαρέμεινε δέσμιος των δικών σου στρεβλών επιλογών και επιδιώξεων, αι\nοποίαι κατέληξαν τον τόπον είς τοιάυτην αθλιότητα,και επουδενί μην\nαναζητήσεις την ευθύνην πέραν απο τον ίδιον σου τον μολυσμένον,ασθενήν\nκαι συντόμως τεθνεόντα εαυτόν.\nΕν Αθήναις,τω σωτηρίω έτος 2010,μηνός Αυγούστου\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 12:34 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες αρθρο, βαινομεν, βυζαντινος, δημοτικες, εκλογες, ελευθερη, νικηφορος, ωρα\nΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΩΣ ΤΡΟΧΟΠΕΔΗ ΕΞΕΛΙΞΕΩΣ...\nΤο παρόν άρθρο δημοσιευθέν στις εφημερίδες "Καθημερινη" και "Ελευθερος κοσμος" στα φύλλα της 3/8 και 15/8/2010 αντιστοίχως\nΗ Ελλάδα από της ιδρύσεως της, υπήρξε μια χώρα στην οποίαν κυριαρχούσε η έντονη αντίθεση, οι διαμάχες κάθε είδους, από πολιτικές συγκρούσεις έως και ακόμη χειρότερες, οι οποίες πάντοτε σχεδόν λειτούργησαν αρνητικά και μάλιστα υπέρ συμφερόντων τρίτων, μιας και τα αντιμαχόμενα εκάστοτε στρατόπεδα τις περισσότερες φορές δεν ήταν σε θέση να έρθουν σε πραγματική συνεννόηση και σύνθεση των αντικρουόμενων απόψεων.\nΑνάμεσα στις πολλές λοιπόν αντιθέσεις και συγκρούσεις παρατηρείται και μια τάση που έχει να κάνει με την απαξίωση του πολιτικού συστήματος από τη μια μεριά, αλλά από την άλλη, τη χρησιμοποίηση του ίδιου, ως εργαλείου προσωπικών επιδιώξεων, ακόμη και από τον απλό λαό, ενώ θα έλεγε κανείς ότι η συγκρουσιακή κατάσταση αυτή βρίσκεται πλέον μέσα στο συλλογικό ασυνείδητο. Κατά την προσωπική μου άποψη, όλο αυτό έχει να κάνει με το ότι η επανάσταση του 1821 υπήρξε σαφώς μια εθνική επανάσταση η οποία λειτούργησε ως καταλύτης προς την αλλαγή του σκηνικού άρδην ώς τότε, όμως επ’ ουδενί αυτή η ίδια η επανάσταση δεν επέφερε και την κοινωνική αντίστοιχή της, με αποτέλεσμα ο ελληνικός λαός να «σέρνει» μαζί του νοοτροπίες οι οποίες αναπτύχθηκαν επί τουρκοκρατίας, όπως το «ρουσφέτι» και το «φιλοδώρημα» προκειμένου να γίνει αυτό το οποίο επιδιώκει.\nΠάνω, λοιπόν, σε αυτό το μάλλον σαπισμένο και σαθρό έδαφος, το από τουρκοκρατίας διαμορφούμενο, αναγκάστηκε η Ελλάς να χτίσει ένα όχι και τόσο ευοίωνο μέλλον, μιας και οι εκάστοτε πολιτικοί «κακόμαθαν» τους Ελληνες πολίτες στο ότι για να πραγματοποιηθεί κάτι θα πρέπει να «συνεισφέρουν» με κάποιο τρόπο, είτε αυτό λέγεται ψήφος είτε χρήμα είτε οτιδήποτε, ενώ οι ίδιοι οι πολιτικοί ουδέποτε θέλησαν να αντιληφθούν τον πραγματικό τους ρόλο, ο οποίος έχει να κάνει με την εξυπηρέτηση των αναγκών του πολίτη και τη διεκπεραίωση αυτών και όχι την κάλυψη των προσωπικών σκοπιμοτήτων εναντίον του συνόλου, αλλά και οι ίδιοι οι πολίτες στάθηκαν ανέτοιμοι και ανέντιμοι, πολλές φορές, ενάντια στο σύνολο.\nΜιλούμε για ένα σαπισμένο πολιτικό σύστημα, όμως αγνοούμε (ηθελημένα ή μη)– το γεγονός ότι δεν είναι δυνατόν πολιτικοί σχηματισμοί ή και πολιτικά πρόσωπα να είναι υγιώς σκεπτόμενα και να μην κοιτάζουν τα μικροπολιτικά τους συμφέροντα, τη στιγμή κατά την οποία, τα ίδια τα κύτταρα της κοινωνίας, δηλαδή οι πολίτες, σκέπτονται άρρωστα και με βάση τον μικρόκοσμο στον οποίο έχουν περιέλθει, αγνοώντας τις πραγματικές ανάγκες του συνόλου.\nMέγα λάθος, λοιπόν, η απαξίωση του πολιτικού συστήματος, της Βουλής, καθώς και οποιουδήποτε μηχανισμού έχει θεσπιστεί με αγώνες, τουναντίον η ανάγκη της συμμετοχής υγιώς σκεπτόμενων δυνάμεων της κοινωνίας μας θα βοηθήσει την άθλια κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει, ενώ επιτέλους θα πρέπει ο καθένας εξ ημών να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν.\nΓια την εξοδο από την οποιαδήποτε κρίση απαιτείται κονωνικό όραμα, συμμετοχή στα κοινά και πάνω από όλα αυτοκριτική. Για να αλλάξουμε την Ελλάδα προς το καλύτερο, ας αλλάξουμε πρώτα τον εαυτό μας...\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 12:44 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες απαξιωση, αρθρο, βυζαντινος, ελευθερος, καθημερινη, κοσμος, νικηφορος, πολιτικο, συστημα\nΤο παρόν δημοσιευθέν στην εφημερίδα "Ελευθερη Ωρα" στο φύλλο της 15/8/2010\nΑνήμερα της Παναγιάς\nαστράφτει ο κόσμος μονομιάς\nμές του χαμού τον πανικό\nεχθροί χωρίς ιδανικό\nΤην χάρη της σαν προσκυνάς\nκι αν σε σκοτώσει ο φονιάς\nεκεί που πάς, μην φοβηθείς\nτο δώρο αυτό μην τ΄αρνηθείς\nΤιμή και δόξα στα θεριά\nπ΄αφήσαν μάνα και παιδιά\nκαι των ηρώων την γενιά\nΣτον τάφο μέσα τον υγρό\nκάντε για μας έναν σταυρό\nνα μην χαθούμε απο την γής\nΑναρτήθηκε από Panos Chatzigeorgiadis στις 1:42 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΕτικέτες ανημερα, βυζαντινος, ελευθερη, νικηφορος, παναγια, ποιηση, ωρα


DIPLOMATIC OBSERVER: ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΔΙΑΨΕΥΣΕΙΣ κ.λ.π.ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΣΤΑΘΕΡΑ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΌ ΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΣΕΓΚΕΝ!\nΠΑΡΑ ΤΙΣ ΔΙΑΨΕΥΣΕΙΣ κ.λ.π.ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΣΤΑΘΕΡΑ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΌ ΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΣΕΓΚΕΝ!\nΑναρτήθηκε από Α[ΠΣΤΟΛΟΣ ΒΡΑΧΙΟΛΙΔΗΣ στις 5:21 μ.μ.


Έξι χρόνια μετά η τραγωδία της Marfin ενώπιον της δικαιοσύνης | Greek-iNews.gr\nΈξι χρόνια μετά η τραγωδία της Marfin ενώπιον της δικαιοσύνης\nΔημοσίευση: 9:33 π.μ. | 19/9/16\nH πολύκροτη υπόθεση φτάνει στο ακροατήριο\nΈξι χρόνια μετά τον εμπρησμό του υποκαταστήματος της Marfin στη Σταδίου που κόστισε την ζωή τριών υπαλλήλων αλλά και την βομβιστική επίθεση στο βιβλιοπωλείο «Ιανός»,\nη πολύκροτη υπόθεση φτάνει στο ακροατήριο.\nΜετά από αλλεπάλληλες αναβολές, στο εδώλιο του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου κάθονται, σήμερα , ο 34χρονος Θ. Σ. ο οποίος φέρεται να ήταν μέλος της ομάδας που επιτέθηκε με μολότοφ κατά του υποκαταστήματος της τράπεζας Marfin και ο 34χρονος Π. Α. που κατηγορείται για την επίθεση στον «Ιανό» μαζί με άλλους τρεις άγνωστους δράστες , κατά τη διάρκεια συλλαλητηρίου για το πρώτο Μνημόνιο , τον Μάιο του 2010.\nΟι συγγενείς των θυμάτων βρίσκονται στο δικαστήριο αναμένοντας να αποδοθεί Δικαιοσύνη για τον τραγικό θάνατο της εγκύου Αγγελικής Παπαθανασοπούλου, της Παρασκευής Ζούλια και του Επαμεινώνδα Τσάκαλη εντός του υποκαταστήματος της τράπεζας.\nΑξίζει να σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος Θ. Σ. , από την πρώτη στιγμή της σύλληψης του αρνείται τις κατηγορίες με τους συνηγόρους του να κάνουν λόγο για στοχοποίηση του από τις διωκτικές αρχές λόγω των πολιτικών απόψεων του.\nΣχετικές ετικέτες: δικαιοσύνηδίκεςΚοινωνίαMarfin


Για να είστε μέσα στα τηλεοπτικά νέα!: BEREN SAAT - ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ\nBEREN SAAT - ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ\nH Μπερέν Σαάτ (Beren Saat) γεννήθηκε στην Άγκυρα της Τουρκίας στις 26 Φεβρουαρίου 1984. Έχει έναν μεγαλύτερο αδερφό. Όταν τελείωσε το Λύκειο (TED Ankara College), σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο του Μπεσκέντ (Başkent University). Ενώ σπούδαζε, πήρε μέρος στον τηλεοπτικό διαγωνισμό Τα Αστέρια της Τουρκίας (Türkiye’nin Yıldızları), όπου τερμάτισε δεύτερη. Μετά από αλλεπάλληλα διαφημιστικά σποτ καραμελών, η Σαάτ έπαιξε το πρώτο της ρόλο το 2004 στη σειρά Υπάρχει ο Θάνατος στον Έρωτά μας (Aşkımızda Ölüm Var), όπου έπαιζε την αδερφή της Ετζέ Ουσλού (Ece Uslu). Το 2005 πήρε το πρώτο της πρωταγωνιστικό ρόλο, στη σειρά Εξόριστος Έρωτας (Aşka Sürgün). Έπειτα έπαιξε την Γιασεμίν Ουνσάλ(Yasemin Ünsal) το 2006, στη σειρά της Τομρίς Γκιριτλίογλου (Tomris Giritlioğlu) Θυμήσου Αγάπη μου (Hatırla Sevgili), όπου απέκτησε πανεθνική φήμη. Το 2008, συνεργάστηκε ξανά με την Τομρίς Γκιριτλίογλου (Tomris Giritlioğlu) , στη ταινία Πληγές του Φθινοπώρου(Güz Sancısı/Pains of Autumn). Την ίδια χρονιά, η Σαάτ έπαιξε τη Μπιχτέρ Γιορέογλου (Bihter Yöreoğlu) στη σειρά "Πειρασμός" (Aşk-ı Memnu), την δεύτερη μεταφορά του βιβλίου του Χαλίτ Ζιγιά Ουσακλιγκίλ (Halit Ziya Uşaklıgil) στη μικρή οθόνη. Το 2009, πρωταγωνίστησε στη ταινία του Σερντάρ Ακάρ (Serdar Akar) Τα Φτερά της Νύχτας (Gecenin Kanatları/Wings of the Night). Τη σεζόν 2010-2012 έπαιξε στη σειρά Ποιο είναι το έγκλημα της Φατμαγκιούλ (Fatmagülün suçu ne?), που είναι σενάριο, ομότιτλης ταινίας η οποία είχε γυριστεί το 1986, του Βεντάτ Τουρκάλι (Vedat Türkal).Τώρα παίζεται στην Τουρκία η νέα σειρα στην οποία πρωταγωνιστεί με τίτλο "Εκδίκηση" (Intikam).\nΕκδίκηση (İntikam) (2013) - Γιαγμούρ\nFatmagül (Fatmagül'ün Suçu Ne?) (2010 - 2012) - Φατμαγκιούλ (80 επεισόδια)\nΠειρασμός (Aşk-ı Memnu) (2008 - 2010) - Μπιχτέρ (79 επεισόδια)\nΜε τον Bulent Inal με τον οποίο διατηρούσε σχέση στο παρελθόν\nΜε τον Kenan Doğulu με τον οποίο είναι αρραβωνιασμένη\nΑναρτήθηκε από tvblog στις 12:06 μ.μ.\nΕτικέτες βιογραφια, μπερέν σαάτ, beren saat


Κωδ. Πολιτείας: 8456-0108\nΟ Ιάσονας και οι φίλοι του πασχίζουν να επιβιώσουν σε μια Αθήνα που μαστίζεται από λιμό. Στην προσπάθειά τους να βρουν τροφή πέφτουν σε ενέδρα, με αποτέλεσμα να χάσει τους συντρόφους του. Ο ίδιος καταφέρνει να διαφύγει και κάνει σκοπό της ζωής του να πάρει εκδίκηση. Στην πορεία γνωρίζει έναν μυστηριώδη ξένο που θα αλλάξει όλα όσα νόμιζε πως ήξερε, καθώς και τον έρωτα της ζωής του. Μέσα από ζωντανές περιγραφές, αναδρομές στο παρελθόν και αλλεπάλληλες ανατροπές, ξετυλίγεται μαεστρικά μια αλληλουχία γεγονότων η οποία οδηγεί την πλοκή προς μια...


Κίνα Σημεία Αγοράς Οθόνες Κατασκευαστές, Προμηθευτές, Εργοστάσιο, Εταιρεία, Κατασκευαστές - Υψηλής Ποιότητας Προϊόντα - SHENZHENJC POP DISPLAY CO., LTD. - Page 7\nΚυματοειδή πλατφόρμα εμφάνισης λιανικής πώλησης, οθόνη 3 ορόφων από χαρτόνι\nΒασικές πληροφορίες Μοντέλο: JC POP DISPLAY Υλικό: Χαρτί Χρήση: Supermarkets και Stores Αποτέλεσμα: Καλά σηματοδοτημένος, μόδα, φιλικός προς το περιβάλλον Εμπορικό σήμα: Οθόνη εμπορευμάτων Κωδικός Ε.Σ .: 4819100000 Προϊόντα προβολής: Εμπορευματοκιβώτιο Θέση: Εσωτερική...Πιο\nΠολύχρωμο χαρτί χαρτόνι λιανικής προώθησης προβολής\nΒασικές Πληροφορίες Μοντέλο ΟΧΙ .: JC POP DISPLAY Υλικό: Χαρτί Χρήση: Σούπερ μάρκετ και Καταστήματα Τύπος Προϊόντος: PDQ Προδιαγραφή οθόνης: Έγχρωμη χαρτόδετο χαρτόνι Λιανική Προωθητική Οθόνη Προβολή Προϊόντων: Καλλυντικά Display Place: Εσωτερικός Κωδικός Ε.Σ .:...Πιο\nΤυπωμένο διαφημιστικό έντυπο εκτύπωσης από κυματοειδές χαρτόνι\nΒασικές Πληροφορίες Μοντέλο ΟΧΙ .: JC POP DISPLAY Υλικό: Χαρτί Χρήση: Σούπερ μάρκετ και Καταστήματα Τύπος Προϊόντος: PDQ Προέλευση Προβολής: Κίνα Προβολή Προϊόντων: Καλλυντικά Display Place: Εσωτερική Προδιαγραφή: Τυπωμένο Κυματοειδές χαρτόνι Λιανική Διαφήμιση Εμφάνιση...Πιο\nΦορητή οθόνη καθαρισμού προσώπου καθαρότητας προσώπου, βάση μετρητή οθόνης χαρτονιού\nΚαλλυντικά συσκευασίας Show Box Εμφάνιση\nΒασικές πληροφορίες Μοντέλο: JC POP DISPLAY Υλικό: Τύπος χαρτιού: Τραπέζια σχεδιασμού: Προδιαγραφές εξατομίκευσης: Καλλυντικά συσκευασίας Εμφάνιση κουτιού Κωδικός Ε.Υ.: 4819100000 Εφαρμογή: Ηλεκτρονικά, Καλλυντικά κ.λπ. Προσαρμοσμένο: Ναι Μέγεθος: Προσαρμοσμένο σύμφωνα...Πιο\nΕπαγγελματική Βάση Οθόνης Δώρου, Ρακέτα Οθόνης για Καλλυντικά\nΕπαγγελματική Βάση Display Βάσης, Pop Κάρτα Display Rack για καλλυντικά Περιγραφή Προϊόντος Έχουμε τρέξει το δικό μας εργοστάσιο, από το σχεδιασμό, την παραγωγή και το πακέτο, θα κάνουμε στο σπίτι, Είμαστε vertified από SGS, D & B και ISO9001 Είμαστε εξουσιοδοτημένη...Πιο\nΛάμπες εξοικονόμησης ενέργειας Ράφια προβολής δαπέδου χαρτιού\nΛάμπες εξοικονόμησης ενέργειας Ράφια εμφάνισης δαπέδων χαρτιού / Βασικές πληροφορίες εμφάνισης χαρτονιού. Μοντέλο NO.:JC-A031 Υλικό: Εκτύπωση χαρτιού: Εκτύπωση εκτύπωσης 4c Offset Τελειωμένη: Γυαλιστερό Μέγεθος: 48W X 40d X 145 + 30h Cm Χρόνος...Πιο\nΒιταμίνες Display Stand με 4 ράφια, Full Color Display Cardboard\nΟθόνη Βιταμινών με 5 ράφια, πλήρες έγχρωμο χαρτόνι Οθόνη Βασικές πληροφορίες Μοντέλο ΟΧΙ .: JC-0019K Μέθοδος οικοδόμησης: Σύνδεση Υλικό: Μέγεθος χαρτιού: Προσαρμοσμένο πακέτο: Τσάντα PP + EPS Block + Εξωτερική Κουτί Προέλευση: Shenzhen Πτυσσόμενο: Πτυσσόμενο...Πιο\nΥποστηρικτική οθνη οθονών διανομέων OEM για διαφημιστική επωνυμία\n; OEM Dispenser Καλλυντικά Display Stand για μάρκα Διαφήμιση Λεπτομέρειες Προϊόντος Βασικές Πληροφορίες Μοντέλο ΟΧΙ .: JC-005 Εφαρμογή: intdoor Περιγραφή Προϊόντος OEM διανομέας Καλλυντικά Display Stand για μάρκα Διαφήμιση Περιγραφή Προϊόντος Το...Πιο\nΝέα επίδειξη έπιπλα καταστημάτων λιανικής πώλησης μόδας για κατάστημα μακιγιάζ\nΝέα εμφάνιση επίπλων σε μοντέρνο κατάστημα λιανικής για κατάστημα Περιληπτική περιγραφή προϊόντος Βασικές πληροφορίες Αριθμός μοντέλου: JC12506 Προϊόντα προβολής: Υλικό καλλυντικών: Κυματοειδές ένθετο χαρτόνι Θέση: Εσωτερική χρήση: Σούπερ μάρκετ και καταστήματα...Πιο\nΣπίτι Προηγούμενη σελίδα 4 5 6 7 8 9 10 Επόμενη σελίδα Η τελευταία σελίδα 7/27


Μαρία Κάλλας: Τα βασανιστήρια από τον Ωνάση, η εκμετάλλευση των γονιών της και το άδοξο τέλος - News Online\nΑρχική ΚΟΣΜΟΣ Μαρία Κάλλας: Τα βασανιστήρια από τον Ωνάση, η εκμετάλλευση των γονιών της...\nΜαρία Κάλλας: Τα βασανιστήρια από τον Ωνάση, η εκμετάλλευση των γονιών της και το άδοξο τέλος\nΆγνωστες πτυχές και θλιβερές λεπτομέρειες από τη ζωή της απόλυτης Ντίβας του 20ου αιώνα Maria Callas – Μαρίας Κάλλας – φέρνει στο φως η νέα βιογραφία της γραμμένη από την Lyndsy Spence.\nΣχετικά με την πονεμένη ιστορία του γάμου της με τη Μενεγίνι, η Κάλλας γράφει με ύφος απελπισμένο: «Ο σύζυγός μου με απειλεί ακόμα και με ληστεύει. Μου παίρνει περισσότερα από τα μισά χρήματά μου καταθέτοντας τα πάντα στο όνομά του από τότε που παντρευτήκαμε… ήμουν ανόητη… που τον εμπιστεύτηκα». Η Κάλλας περιγράφει τον Μενεγκίνι σαν «παράσιτο» που την απομυζεί, καταλήγοντας ότι «όλοι τον περνάνε για εκατομμυριούχο ενώ δεν έχει δεκάρα δική του».\nΟι άγνωστες πτυχές της ζωής της Κάλλας περιλαμβάνουν την αλήθεια για τη σκληρή παιδική ηλικία της στην Ευρώπη: «Η Κάλλας ήταν δυσαρεστημένη από τη μητέρα της, Ευαγγελία Δημητριάδη, η οποία εργάστηκε ως πόρνη κατά τη διάρκεια του πολέμου, συνεργαζόμενη με ναζί στρατιώτες, στους οποίους προσπάθησε να προωθήσει και την ίδια την κόρη της», δήλωσε η Spence. Αργότερα, η μητέρα της Κάλλας παραχώρησε συνεντεύξεις και πούλησε τις ιστορίες της στον Τύπο προσπαθώντας να εκβιάσει την κόρη της: «Ξέρεις τι κάνουν οι καλλιτέχνες ταπεινής καταγωγής μόλις γίνουν πλούσιοι; Στην αρχή ξοδεύουν τα πρώτα τους χρήματα για να φτιάξουν ένα σπίτι για τους γονείς τους και τους κακομαθαίνουν με δώρα και πολυτέλειες… Τι έχεις να πεις, Μαρία;», της έγραφε! Η Κάλλας είχε δηλώσει κάποτε: «Αν είχε σταθεί για μένα μια πραγματική μητέρα, θα την αγαπούσα…».\nΟύτε ο πατέρας της, Γιώργος Καλογερόπουλος, ήταν καλύτερος, λέει η συγγραφέας: «Της έγραψε ένα γράμμα, προσποιούμενος ότι πέθαινε σε ένα νοσοκομείο απόρων, σε μια προσπάθεια να του, να της αποσπάσει χρήματα. Στην πραγματικότητα, είχε μια ελαφρά ασθένεια».\nΠροηγούμενο άρθροΕΟΔΥ: Τα σημεία μαζικών δειγματοληψιών για covid-19 την Τρίτη 13 Απριλίου\nΕπόμενο άρθροΔολοφονία Καραϊβάζ: Στις φυλακές και αλλού ψάχνουν τους εντολείς των πληρωμένων εκτελεστών


Οι τεχνικοί ραδιοφωνίας για τις άδειες: «Τελικά…λεφτά υπάρχουν»\nMε αφορμή τη διαδικασία αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών πανελλαδικής εμβέλειας, η ένωση τεχνικών ελληνικής ραδιοφωνίας (ΕΤΕΡ) σχολίασε τα γεγονότα της τελευταίας περιόδου.\nΜε τον χαρακτηριστικό τίτλο «Τελικά…λεφτά υπάρχουν», επισημαίνει ότι: «Έχοντας παρακολουθήσει μεγάλο μέρος των καταθέσεων των ιδιοκτήτων ΜΜΕ στην «Εξεταστική Επιτροπή για τη Διερεύνηση της Νομιμότητας της Δανειοδότησης των Πολιτικών Κομμάτων, καθώς και των Ιδιοκτητριών Εταιρειών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης από τα Τραπεζικά Ιδρύματα της Χώρας» όπως είναι η ακριβής ονομασία της και παράλληλα με την ολοκλήρωση της διαδικασίας αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών πανελλήνιας εμβέλειας, νοιώθουμε την ανάγκη να τοποθετηθούμε σε ζητήματα που μας αφορούν ως Ένωση.\nΑυτά σε εμάς είναι γνωστά εκ της ιδιότητος μας, είναι όμως θετικό που πλέον μπορεί να τα δει, και βέβαια να τα αξιολογήσει, ο καθένας που ενδιαφέρεται να λέγεται Πολίτης αυτής της δοκιμαζόμενης Χώρας. Για περισσότερο από ¼ του αιώνα οι εργοδότες μας νέμονται δημόσιο αγαθό χωρίς να έχουν πληρώσει για τη χρήση του τίποτε απολύτως και στο διάστημα αυτό, που το μεγαλύτερο τμήμα του ήταν σε συνθήκες τεχνητής ευμάρειας, κατάφεραν να γιγαντωθούν σε επιχειρηματικό επίπεδο.\nΈγιναν δε συγχρόνως και «αρτιότεροι» σε θέματα Διοίκησης των Ομίλων τους με αποτέλεσμα να αποκομίσουν τεράστια κέρδη με ελάχιστο κόστος και ο ὁ νοῶν νοείτω..».\nAκολούθως οι τεχνικοί τονίζουν ότι: «Τους είναι δύσπεπτο λοιπόν τώρα να πρέπει ξαφνικά να δώσουν λόγο, σαν τα μικρά παιδιά που έχουν συνηθίσει την ασυδοσία του θέρους, γι’ αυτό τους φταίνε τα πάντα: η διαδικασία πλειοδότησης, ο αριθμός των αδειών, το ποιοι είναι οι ανταγωνιστές τους, και συνεχώς πηγαίνουν και έρχονται τα εξώδικα προς τέρψη των μεγαλοδικηγόρων τους!\nΤα Μέσα τους, που αποτελούν την πλειοψηφία των ΜΜΕ, όλο το προηγούμενο διάστημα έστρεψαν τον ένα κλάδο εργαζομένων κατά του άλλου και προσπάθησαν να πείσουν την ελληνική κοινή γνώμη ότι «μαζί τα φάγαμε». Ήρθε λοιπόν και η δική τους στιγμή να περάσουν από κρίση.\nΤο αποτέλεσμα δεν μπορεί να προεξοφληθεί, ούτε και το κοινό περί δικαίου αίσθημα να ικανοποιηθεί πλήρως στην πραγματική ζωή, δεν παύει όμως να είναι η αρχή για να καθαρίσει η κόπρος του Αυγείου.\nΕκείνο που μας θλίβει είναι η μετάλλαξη κάποιων δημοσιογράφων σε υπαλλήλους με μόνο σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των αφεντικών τους. Επιχειρηματολογούν συγκρίνοντας την κυβέρνηση με αυτήν της Β. Κορέας και άλλα γραφικά, ενώ την ίδια στιγμή υποβαθμίζουν αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου που δεν δικαιώνει τους προσφεύγοντες ιδιοκτήτες.\nΜιλούν για συνθήκες big brother όσον αφορά την διαδικασία της αδειοδότησης, ενώ στα κτίρια που στεγάζουν τις επιχειρήσεις τους υπάρχουν κάμερες παντού και στα οποία για να μπεις μέσα περνάς από εξονυχιστικούς ελέγχους λες και πας σε κτήρια μυστικών υπηρεσιών! Κουβέντα δεν λένε για παλαιότερες συνεντεύξεις καναλαρχών (νυν!) στις οποίες έλεγαν ότι –την περίοδο της ευμάρειας- στην ελληνική αγορά «χωρούν» το πολύ 6 άδειες άρα, στην σημερινή Ελλάδα, πόσες θα έπρεπε να είναι»;\nTέλος η ΕΤΕΡ επισημαίνει πως: «Εκείνο όμως που προκαλεί τον γέλωτα, είναι οι εκτιμήσεις για την αξία των ταινιοθηκών τους με βάσει των οποίων υποτίθεται ότι έπαιρναν μέρος από τις δανειοδοτήσεις τους.\nΜακριά από εμάς η υποστήριξη της τωρινής ή όποιας κυβέρνησης αλλά σε συνθήκες καθεστώτος, τέτοιου τύπου, βρισκόμαστε όλα τα προηγούμενα μνημονιακά χρόνια μόνο που αφορούσαν μονομερώς την εργατική τάξη. Σοφή λοιπόν η λαϊκή ρήση: «Όταν σκάβεις το λάκκο του άλλου πέφτεις ο ίδιος μέσα» ή, προσθέτοντας, και ο ίδιος μέσα. Το τίμημα για την απόκτηση μιας άδειας και μιας κατ’ ελάχιστο νομιμοποίησης λειτουργίας είναι η αρχή.\nΧρειάζεται όμως συνεχής επίβλεψη καθώς και νομοθετική πρωτοβουλία ώστε να απομακρυνθεί ακόμα και η υποψία διαπλοκής στο χώρο των Μ.Μ.Ε. και σαφέστατα η εξασφάλιση της λειτουργίας αυτών με ανθρώπινες εργασιακές σχέσεις, κατοχύρωση εργασιακών και μισθολογικών δικαιωμάτων με Σ.Σ.Ε και η διασφάλιση των θέσεων εργασίας σε όσους εργάζονται στους σταθμούς που δεν πήραν άδεια λειτουργίας, στα νέα σχήματα που δημιουργήθηκαν καθώς και σε αυτά που θα ακολουθήσουν μέσω της συνέχισης της διαδικασίας με τους θεματικούς σταθμούς. Αποδείχθηκε άλλωστε περίτρανα με την ολοκλήρωση της πλειοδότησης των τεσσάρων αδειών ότι «λεφτά υπάρχουν», εάν υποχρεωθούν οι εργοδότες μας να τα βρουν».\nMore in this category: « Σα δε ντρέπονται\tΎπουλο όπλο του ΣΥΡΙΖΑ ο ΣΚΑΪ »


Moodeet: Ελληνικό facebook έφτιαξαν φοιτητές του ΕΜΠ! - Star.gr\nΕΛΛΑΔΑ Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2013, 10:50\nΚαινοτόμα ιδέα - Μάθετε τις λεπτομέρειες\nTo application είναι διαθέσιμο εδώ και δύο εβδομάδες στο app store, σε πλατφόρμα Windows 8. Σύντομα θα είναι και σε android


Μετά από ένα συναρπαστικό έπαθλο και ταξίδι, οι δυο ομάδες του Survivor καλούνται να προσγειωθούν απότομα και να παλέψουν για τον πρώτο αγώνα ασυλίας της εβδομάδας. Ποια ομάδα κερδίζει σήμερα (30/5) τη πρώτη ασυλία στο Survivor (Spoiler);\nΌπως φαίνεται, η μπλε ομάδα μοιάζει πλέον ανίκητη, έχοντας επικρατήσει συνεχόμενες φορές επι των αντιπάλων, σε έπαθλα και ασυλίες. Ειδικά μάλιστα σε επίπεδο επάθλων, είναι αήττητοι μετά τις τελευταίες αλλαγές. Τελευταία νίκη; Μα φυσικά χθες, απολαμβάνοντας ένα πανέμορφο ταξίδι στο Μεξικό!\nΠοια ομάδα κερδίζει την ασυλία στο Survivor σήμερα 30/5 (Spoiler)\nΤι θα γίνει όμως σήμερα 30/5, στον πρώτο αγώνα ασυλίας του ριάλιτι; Οι παίκτες λιγοστεύουν, ο καιρός περνάει (αν και τα τελευταία ταξίδια έδωσαν άλλη πνοή στους Survivors), και ο κλοιός στενεύει.\nΓια τη πρώτη ασυλία, οι Μπλε είναι ξεκάθαρο φαβορί. Όχι μόνο επειδή έχουν δημιουργήσει ένα μεγάλο σερί, αλλά επειδή έχουν ξεκουραστεί, έχουν φάει αρκετά και κυρίως έχουν «γεμίσει» ψυχολογικά!\nΣύμφωνα με τα πρώτα Spoiler πάντως, η ομάδα που κερδίζει τη πρώτη ασυλία σήμερα (30/5) στο Survivor είναι η μπλε!\nΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟΗ Γη της Ελιάς – Μυρτάλη: «Πρέπει να φυλάμε τα νώτα μας…»\nΕΠΟΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟSurvivor 30/5: «Δε θα πιάνεις στο στόμα σου αυτό το όνομα»


Ανδρομάχη: Η πρώτη αντίδραση μετά τον αποκλεισμό από την τελικό | ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ 106,9 FM\nΑνδρομάχη: Η πρώτη αντίδραση μετά τον αποκλεισμό από την τελικό\nH Ανδρομάχη και το τραγούδι Ela δεν κατάφερε δυστυχώς να περάσει την Κύπρο στον τελικό της Eurovision.\nΗ νεαρή ερμηνεύτρια έδωσε τον καλύτερό της εαυτό, αλλ΄δεν κατάφερε να πάρει την πολυπόθητη πρόκριση. Μετά την ανακοίνωση του ποτελέσματος μάλιστα είχαμε στα social media και την πρώτη αντίδραση από την Ανδρομάχη.\nΣυγκεκριμένα, λίγο μετά την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων, η Ανδρομάχη που δεν έδειξε να χάνει τη διάθεσή της, δημοσίευσε στον λογαριασμό της στο Ιnstagram ένα video στέλνοντας το δικό της μήνυμα. Η ίδια ευχαρίστησε τον κόσμο για την αγάπη και τη στήριξή του\n«Σας ευχαριστούμε πάρα πάρα πολύ για όλα. Αλήθεια περάσαμε τέλεια. Ελπίζουμε να το ευχαριστηθήκατε και εσείς όπως και εμείς. Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για την αγάπη και την υποστήριξή σας. Και θα τα λέμε» ανέφερε χαρακτηριστικά η Ανδρομάχη.\nΠροηγούμενο Προηγούμενο ΕΟΦ: Ανακαλεί παρτίδες γνωστού παιδικού baby oil\nΕπόμενο Επόμενο Τρίκαλα: Πανικός σε νηπιαγωγείο από την εμφάνιση οχιάς


Τέλος εποχής για την αγροτική αγορά…. • EpirusPost • Ειδήσεις, Ιωάννινα, Άρτα, Πρέβεζα, Θεσπρωτία\nΤα προβλήματα με την αδειοδότηση ήταν γνωστά εδώ και καιρό. Οι αδειοδοτήσεις δεν υπήρχαν, τα πρόστιμα έπεφταν βροχή και ο δήμος αρνούνταν να αναλάβει τις ευθύνες του.\nΤο τελευταίο Σάββατο, οι αγρότες- παραγωγοί, δεν πούλησαν στην αγορά, κράτησαν κλειστούς τους πάγκους και οι ίδιοι είναι πλέον σε αδιέξοδο.\nΈτσι κατευθύνθηκαν στα γραφεία της Περιφερειακής Ενότητας Πρέβεζας προκειμένου να συναντηθούν με τον Αντιπεριφερειάρχη Στράτο Ιωάννου και να του εκθέσουν για μια ακόμη φορά το πρόβλημά τους.\nΟι προσπάθειες να παραβρεθούν και άλλοι εκλεγμένοι στην συνάντηση δεν απέδωσε ενώ ούτε ο δήμαρχος της Πρέβεζας παρευρέθη.\nΣτην συνάντηση ο κ. Ιωάννου τόνισε ότι το συγκεκριμένο θέμα δεν υπήρξε ποτέ αρμοδιότητα της Περιφέρειας αλλά παρ’ όλα αυτά καταβλήθηκαν προσπάθειες έτσι ώστε να κατευναστούν τα πνεύματα και τα αδιέξοδα που δημιουργήθηκαν ανάμεσα στους οπωροπώλες και τους παραγωγούς με τους πρώτους να καταγγέλλουν συνεχώς.\nΤα πνεύματα οξύνθηκαν όταν ο κ. Ιωάννου χαρακτήρισε παλιόχαρτο την επιστολή που είχε σταλεί και υπογραφεί προεκλογικά από τον Γ.Γ. του Υπουργείου με την οποία επέτρεπε στους αγρότες παραγωγούς να συνεχίσουν στην αγορά.\nΜάλιστα σε αυτήν την επιστολή βασίστηκαν όχι μόνο ο δήμος, αλλά και οι αγρότες, κάτι το οποίο όπως φάνηκε εκ των αποτελεσμάτων ότι δεν ίσχυε, αφού τα πρόστιμα έπεφταν βροχή, με τους αγρότες να ζουν με τον φόβο των προστίμων και την δημοτική αρχή και εκπροσώπους της να συμβουλεύουν τους αγρότες να πληρώσουν τα πρόστιμα και να ζητήσουν το δίκιο τους δικαστικά.\n«Με την πλάτη την δικιά σας δεν μπορεί να κάνει ο καθένας πολιτική» τόνισε ο Αντιπεριφέρειάρχης Πρέβεζας απευθυνόμενος στους αγρότες και συνέχισε «δεν μπορεί η μη ύπαρξη νόμου να στηριχθεί σε ένα παλιόχαρτο. Και αυτό φάνηκε από το αποτέλεσμα. Με την δημοτική αρχή να λέει να πληρώσουν τα πρόστιμα που θα τους επιβληθούν και μετά να προσφύγουν στα ειδικά δικαστήρια. Αυτό σημαίνει ότι το χαρτί αυτό είναι κουρελόχαρτο. Γιατί αν δεν ήταν κουρελόχαρτο δεν θα έμπαιναν τα πρόστιμα».\nΟ κ. Ιωάννου επέρριψε ευθύνες στην δημοτική αρχή λέγοντας ότι «εφόσον είδε ότι επιβλήθηκαν πρόστιμα την πρώτη φορά θα έπρεπε να προχωρήσει και να προτείνει άλλη λύση»\n«Το πρόβλημα που δημιουργήθηκε σήμερα είναι κάτι που το είχα προβλέψει γιατί δυστυχώς όσα τους είχα πει ότι πρέπει να γίνουν τους προηγούμενους μήνες δεν εισακούσθηκα πουθενά» τόνισε ο κ. Ιωάννου μιλώντας στα τοπικά μέσα και συνέχισε:\n«Όπως γνωρίζετε δεν είναι αρμοδιότητα δική μας το θέμα αυτό. Παρ όλα αυτά όπως και για οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα στο νομό που δεν είναι δικιά μας αρμοδιότητα έχω αποφασίσει να ασχολούμαι γιατί είναι μέσα στο νομό μας και θέλω να προσπαθώ να δώσω λύσεις.\nΕίχα πει, τουλάχιστον μέχρι να υπογραφεί η ΚΥΑ να ιδρυθεί η λαϊκή αγορά με δέσμευση δική μου ότι δεν θα προκήρυσσα τις θέσεις των επαγγελματιών. Άρα θα ήταν μια αγορά αγροτών και μόνο η λαϊκή αγορά. Παρ όλα αυτά δεν εισακούσθηκα και φθάσαμε στο σημερινό γεγονός το οποίο φαίνονταν ότι θα γίνει γιατί η αγορά όπως γνωρίζεται όλοι είναι παράνομη.»\nΤο υπουργείο υγείας Αγροτικής Οικονομίας και Ανάπτυξης φάνηκε κατώτερο των περιστάσεων, τόνισε ο κ. Ιωάννου επισημαίνοντας ότι δύο χρόνια έκανε να βγάλει τον νόμο για τις αγροτικές αγορές ενώ τις είχε διαφημίσει και ο νόμος είναι λειψός γιατί λείπει η ΚΥΑ που εδώ και μήνες δεν έχει εκδοθεί με αποτέλεσμα η αγορά των αγροτών να είναι στον αέρα.\n«Εμείς λοιπόν στην συγκεκριμένη φάση, ενόψει του νόμου που βγήκε στις 15 Μαΐου ο οποίος δημιουργεί άλλα τεράστια προβλήματα στους αγρότες και στο υπαίθριο εμπόριο και στους παραγωγούς για να διαθέσουν τα προϊόντα τους, ζητάμε από το υπουργείο να εκδώσει πρώτον την Κοινή Υπουργική Απόφαση για τις αγροτικές αγορές, δεύτερον να εκδώσει την Υπουργική Απόφαση με την οποία προβλέπει τον τρόπο με τον οποίο συστήνονται οι επιτροπές για τις λαϊκές αγορές και τρίτον να πάρει πίσω τον νόμο που καταργεί το προεδρικό διάταγμα του 2005 όσον αφορά το υπαίθριο εμπόριο για τους αγρότες» είπε μεταξύ άλλων ο κ. Ιωάννου.\nΚαι ο κ. Ιωάννου και ο Περιφέρειάρχης αλλά και ο βουλευτής της Πρέβεζας κ. Τσουμάνης έχουν στείλει υπόμνημα στο οποίο ζητούν τα παραπάνω ενώ την Τετάρτη ο Γενικός Διευθυντής της Περιφέρειας Ανάπτυξης και Εμπορίου κ. Βαγενάς, έχει σύσκεψη με ανώτερους υπηρεσιακούς παράγοντες του Υπουργείου για να βρεθεί λύση στο πρόβλημα.\n«Από εκεί και πέρα και εγώ και ο Περιφερειάρχης θα βρεθούν στην Αθήνα προκειμένου να πιέσουν για να λυθεί το συγκεκριμένο πρόβλημα» κατέληξε ο κ. Ιωάννου.