Αποκατάσταση ορθοπεδικών, ρευματολογικών,\nνευρολογικών παθήσεων, αθλητικές κακώσεις,\nειδικές θεραπείες, αναπνευστική φυσιοθεραπεία\nΛεωφ. Σαλαμίνος 62, Αμφιάλη, τηλ.: 210 400 9621 κιν.: 6934 010 713 email. [email protected] • www.physiof.gr\n| 15 .10 . 2 014 | Δ ε κ α π ε ν θ ή μ ε ρ η E φ η μ ε ρ ί δ α γ ι α τ η ν Υ γ ε ί α | Φ ύ λ λ ο 3 | Δ ι α ν έ μ ε τ α ι Δ Ω Ρ Ε Α Ν |\nΜαία- Msc Υπεύθυνη\nστο κέντρο φυσικού\nΗ υπέρταση αποτελεί\nγια καρδιαγγειακά νοσήματα\n(δηλαδή εγκεφαλικά επεισόδια,\nστεφανιαία νόσο κ.ά.)\nκαι πιστεύεται ότι προσβάλλει\nτο ένα τρίτο του ενήλικου\nΗ Ελλάδα είναι ένας από\nτους πλέον δημοφιλείς\nσε παγκόσμιο επίπεδο και με\nτης όπως ιστορία,\nπολιτισμός, ιδανικό φυσικό\nνησιά εξαιρετικής ομορφιάς,\nήπιο κλίμα, μεσογειακή\nυποδομές και δυνατότητες για\nπροσέλκυση πλήθους νέων\nμορφών τουρισμού, μπορεί\nνα ανταποκριθεί με τον\nκαλύτερο τρόπο στις ανάγκες\nεξυπηρέτησης του Ιατρικού\nΑποκατάσταση ορθοπεων, αθλητικές κακώσεις,\nνευρολογικών παθήσ ευστική φυσιοθεραπεία\nΛεωφ. Σαλαµίνος 62, Αµφιάλη,\nτηλ.: 210 400 9621 κιν.:\n[email protected] • www.phys\n6934 010 713 email. f.mountzou\n| 15 .10 . 2 014\nία |Φύλλο 3\nγια την Υγε\nΤΖΕΝΗ ΚΟΥΡΕΑ - ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΥ\nΜΑΙΑ- MSC Υπεύθυνη\n(δηλαδή εγκεφαλικά κ.ά.)\nκαι πιστεύεται ότι\nΗ Ελλάδα είναι ένας\nυποδομές και δυνατότητες\nνα ανταποκριθεί με\nκαλύτερο τρόπο στις\nΔΡ. ΣΤΑΘΗΣ ΣΚΛΗΡΟΣ MD\nΜελέτη του ΕΟΠΥΥ\nΠοιες περιοχές είναι "γυμνές" από ιατρική φροντίδα\nκαι σε ποιες περισσεύουν οι επισκέψεις\nΗ ανεπαρκής οργάνωση και η σωρεία παραβλέψεων στο σύστημα κατανομής των γιατρών και των αντίστοιχων ειδικοτήτων που είναι απαραίτητες σε κάθε περιοχή, έρχεται ως "κερασάκι στην τούρτα" των ελλείψεων που μαστίζουν ούτως ή\nάλλως τον χώρο της Υγείας στην Ελλάδα.\nΔείτε μερικά μόνο από τα χαρακτηριστικά αποτελέσματα που\nέφερε στο φως έρευνα του ΕΟΠΥΥ σχετικά με τις ανάγκες, τις\nελλείψεις και την... υπερπροσφορά ειδικοτήτων σε κάθε περιοχή της χώρας:\n• Άργος: Δεν υπάρχει ούτε ένας γιατρός στις δημόσιες δομές\nπρωτοβάθμιας φροντίδας Υγείας (μονάδες ΠΕΔΥ πρώην ΕΟΠΥΥ\nκαι Κέντρα Υγείας). Οι ανάγκες των 44.458 κατοίκων εκτιμώνται σε περίπου 200.000 επισκέψεις από τις οποίες οι 53.950\nαφορούν σε παθολόγους και γιατρούς.\n• Ιωάννινα: Μόνο 1 στους 20 πολίτες εξυπηρετούνται από τις\nμονάδες ΠΕΔΥ ή τα Κέντρα Υγείας της περιοχής. "Εκκρεμούν"\n94.935 επισκέψεις, οι οποίες δεν θα γίνουν, δηλαδή οι ασθενείς ή θα αυτοθεραπευτούν (!) ή θα κατευθυνθούν στον ιδιωτικό τομέα Υγείας.\n• Αγρίνιο: Μπορεί να υπάρχει έλλειψη παθολόγων και γενικών\nγιατρών (οι ανάγκες ανέρχονται στις 127.264 επισκέψεις και\nκαλύπτονται μόλις οι 17.280) αλλά υπάρχει υπερπροσφορά\nγενικών χειρουργών, αφού "περισσεύουν" 5.826 επισκέψεις.\n• Χαλκιδική: Υπάρχουν 99.587 "περιττές" επισκέψεις σε παθολόγους και άλλες 276.832 σε παιδιάτρους!\n• "Πρωταθλητές" στις επισκέψεις είναι οι παθολόγοι αφού\nαπορροφούν το 26,4% επί του συνόλου των επισκέψεων των\nασφαλισμένων προς όλες τις ειδικότητες γιατρών. Ακολουθούν\nοι ορθοπεδικοί με 11,4% και οι καρδιολόγοι με 10,2%.\n• Σε μερικούς δήμους (Παπάγου, Πεντέλης, Μεταμόρφωσης\nκ.α.) δεν υπάρχει ούτε για... δείγμα γιατρός σε δημόσια μονάδα πρωτοβάθμιας φροντίδας. Αντίθετα στο Μαρούσι "περισσεύουν" 2.822 επισκέψεις σε δερματολόγους, 8.544 σε οφθαλμίατρους και 4.157 σε παιδίατρους.\nΑυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα της έρευνας του\nΕΟΠΥΥ η οποία έγινε μετά από σχετική εντολή του προέδρου\nτου, κ. Δ. Κοντού, προκειμένου οι αρμόδιες Υπηρεσίες να αξιολογήσουν τις ανάγκες σε ιατρικές επισκέψεις σε κλινικές ειδικότητες για τον σχεδιασμό ολοκληρωμένων Υπηρεσιών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας στους ασφαλισμένους του ΕΟΠΥΥ.\nΝικόλας I. Δελιδάκης\nΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ 4\nαγ. παρασκευη, Τ.Κ. 153 41\nΤηλ.: 211 4111 624-628\nFax: 211 4111 628\nΔεκαπενθήμερη εφημερίδα, διανέμεται δωρεάν.\nΑπαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή\nολική ή μερική, η διασκευή απόδοσης του περιεχομένου της εφημερίδας με οποιονδήποτε τρόπο,\nμηχανικό, ηλεκτρονικό ή άλλο χωρίς προηγούμενη\nγραπτή έγκριση του εκδότη.\n"Η άποψη των συντακτών\nδεν είναι απαραίτητα και άποψη\nτης Διεύθυνσης της εφημερίδας"\nΟ Όμιλος ΒΙΟΙΑΤΡΙΚΗ πρωτοπορεί για άλλη μια φορά, δημιουργώντας όχι απλά ένα τμήμα Μαστογραφίας, αλλά το\nμοναδικό στη χώρα μας Ολοκληρωμένο Διαγνωστικό Εργαστήριο Παθήσεων του Μαστού, αποτελούμενο από τα παρακάτω τμήματα:\n• Μαστογραφίας: (Αναλογική, Ψηφιακή με χρήση σκιαγραφικού, Μαγνητική, Τομοσύνθεση)\n• Υπερήχων: Ψηφιακοί υπέρηχοι υψηλής ευκρίνειας, τρισδιάστατοι(3D) υπέρηχοι, έγχρωμοι υπέρηχοι, ελαστογραφία\n• Μοριακής Βιολογίας: (Γονιδιακός έλεγχος BRCA1/ BRCA2)\nΑποτελεί την καλύτερη διαγνωστική μέθοδο που διαθέτουμε σήμερα για τον προληπτικό\nέλεγχο του καρκίνου του μαστού, καθώς μπορεί να ανιχνεύσει τη νόσο σε πρώιμα στάδια.\nΟ Όμιλος Εταιρειών Υγείας ΒΙΟΙΑΤΡΙΚΗ έχει εξοπλισθεί με ψηφιακούς μαστογράφους τελευταίας γενιάς, που εξασφαλίζουν την καλύτερη δυνατή εικόνα με την ελάχιστη δόση\nακτινοβολίας. Με το συστηματικό πρόγραμμα ποιοτικού ελέγχου που εφαρμόζεται σε καθημερινή βάση από ειδικούς ακτινοφυσικούς έχει μειωθεί η ακτινική επιβάρυνση των εξεταζομένων γυναικών κατά 20% - 43% σε σύγκριση με τα εθνικά διαγνωστικά επίπεδα αναφοράς\nγια την μαστογραφία.\nΕπίσης πρόσφατα εγκαταστάθηκε Ψηφιακός Μαστογράφος με δυνατότητα μαστογραφίας χαμηλής ενέργειας με έγχυση σκιαγραφικού, Contrast Enhanced Spectral\nΓονιδιακός έλεγχος BRCA1-2 για\nτον καρκίνο του μαστού-ωοθηκών\nΗ κληρονομική μορφή του καρκίνου του μαστού/ωοθηκών αποτελεί το 5 -10% των περιπτώσεων και είναι ξεκάθαρο ότι συνδέεται με μεταλλάξεις στα γονίδια BRCA1-2.Η παρουσία μεταλλάξεων στα BRCA1-2 και η ανίχνευσή τους, επιβεβαιώνει την κληρονομική\nπροδιάθεση του ατόμου για να αναπτύξει καρκίνο του μαστού/ ωοθηκών στο μέλλον\n(50 - 85% πιθανότητα). Επίσης, η επιρροή του τρόπου ζωής και οι περιβαλλοντολογικοί\nπαράγοντες παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση του καρκίνου.\nΗ βιοψία του μαστού είναι απαραίτητη κάθε φορά που κάποια ύποπτη περιοχή ανακαλύπτεται στο υπερηχογράφημα ή τη μαστογραφία. Ειδικοί ακτινολόγοι εκτελούν ελάχιστα\nεπεμβατικές βιοψίες στην αίθουσα εξέτασης με τοπική αναισθησία. Πραγματοποιούνται : α)\nΥπερηχογραφικά Κατευθυνόμενες Βιοψίες, β) Στερεοτακτικές Βιοψίες, γ) Εντοπισμός με σύρμα-οδηγό (Ηοοκ wire) και δ) Αναρρόφηση.\nΤο υπερηχογράφημα αποτελεί βασική εξέταση στην ανίχνευση και τη διάγνωση του καρκίνου του μαστού. Βοηθά όχι μόνο στην απεικόνιση αλλά και το χαρακτηρισμό ανωμαλιών,\nόπως μιας διόγκωσης που ανιχνεύθηκε ψηλαφητικά στο μαστό κατά τη διάρκεια μιας κλινικής\nεξέτασης του μαστού ή ενός ευρήματος που εντοπίσθηκε σε μια μαστογραφία προληπτικού\nΟ Όμιλος Εταιρειών Υγείας ΒΙΟΙΑΤΡΙΚΗ έχει εξοπλισθεί με υπερηχογράφους τελευταίας τεχνολογίας υψηλής ευκρίνειας, με ικανότητα εκτέλεσης όλων των τεχνικών (Ψηφιακό 2D υπερηχογράφημα, έλεγχος της αιμάτωσης με έγχρωμο υπερηχογράφημα, 3D\nυπερηχογράφημα, ελαστογραφία) που απαιτούνται στην παθολογία του μαστού.\n◆ Την τεχνική της ταχείας βιοψίας (τομές κρυοστάτη), η οποία διενεργείται κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης και συμβάλλει καθοριστικά στον καθορισμό της καλοήθους\nή κακοήθους φύσης μίας αλλοίωσης, στην εκτίμηση των εγχειρητικών ορίων της και βεβαίως, όποτε και αν χρειασθεί, στην ανίχνευση μεταστατικών εστιών κυρίως στους λεγόμενους\n◆ Την «κανονική» ιστολογική εξέταση μονιμοποιημένου υλικού. Αυτή μπορεί να αφορά\n• υλικό βιοψίας δια λεπτής ή κόπτουσας βελόνης (συχνά πριν τη χειρουργική επέμβαση) και\n• χειρουργικό παρασκεύασμα ογκεκτομής απλής ή ριζικής μαστεκτομής.\nΤηλ. Επικοινωνίας: 2106966000\n13-25 Οκτωβρίου 2014\nτου Δρ Αχιλλέα Ε. Γεωργιάδη\nΜια προσπάθεια σύγχρονης νευροφυσιολογικής\nερμηνείας τού αναλγητικού του αποτελέσματος\nΟ Βελονισμός ξεκίνησε στην Κίνα, στις\nόχθες του Κίτρινου Ποταμού, εδώ και\n10.000 περίπου χρόνια. Έκτοτε και μέχρι\nσήμερα χωρίς να έχει μεταβληθεί εντυπωσιακά η μέθοδος εφαρμογής του, τα θετικά αποτελέσματα που προκαλεί στον οξύ\nκαι τον χρόνιο πόνο, έχουν οδηγήσει στην\nεξάπλωση και καθιέρωσή του, όχι μόνο\nστις γύρω από την Κίνα χώρες, αλλά και\nσε πολύ απομακρυσμένες από αυτή, όπως\nείναι οι Ευρωπαϊκές, οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και\nΕκείνο που δεν κατορθώθηκε όμως να επιτευχθεί, είναι η ερμηνεία του αναλγητικού\nαποτελέσματός του, με βάση την ανατομία,\nτην ιστολογία και τη φυσιολογία της Δυτικής ιατρικής. Αυτός είναι και ο λόγος που\nένα μεγάλο ποσοστό των γιατρών του Δυτικού κόσμου αντιμετωπίζει τη θεραπευτική\nμέθοδο του Βελονισμού με επιφύλαξη, εάν\nδεν τον απορρίπτει ολοκληρωτικά.\nΣύμφωνα με την παραδοσιακή Κινέζικη\nιατρική όταν είναι ένας άνθρωπος υγιής\nτότε το Yin και το Yang του, οι δύο αντίθετες\nδυνάμεις που καθορίζουν την αρμονία τού\nσώματος και της ψυχής του, ευρίσκονται σε\nισορροπία. Για να επιτευχθεί αυτό θα πρέ-\nπει το Chi, μια ενέργεια που κυκλοφορεί σε\nολόκληρο το σώμα, να μην παρακωλύεται\nστην ροή της. To Chi ρέει στο σώμα σε 14\nενεργειακά μονοπάτια ή οδούς που ονομάζονται μεσημβρινοί. Οι μεσημβρινοί συνδυάζονται μεταξύ τους και με τα πέντε βασικά\nστοιχεία (Five Elements), που είναι το ξύλο,\nη φωτιά, η γη, το μέταλλο και το νερό.\nΌταν το άτομο πάσχει από κάποια πάθηση\nτότε η ροή του Chi σε κάποιον από τους μεσημβρινούς είναι προβληματική. Για να τη\nθεραπεύσουμε θα πρέπει να παρέμβουμε\nμε βελόνες σε καθορισμένα σημεία των\nμεσημβρινών. Τα σημεία αυτά ονομάζονται\nΣημεία Βελονισμού και τα βασικά είναι 365,\nόσες οι ημέρες ενός έτους.\nΗ θεωρία αυτή ομοιάζει με τη θεωρία του\nΈλληνα γιατρού Γαληνού από την Πέργαμο\n(128-200 μΧ), που πίστευε ότι ο πόνος και\nοι παθήσεις των αρθρώσεων, οφείλονται σε\nδιαταραχή των τεσσάρων χυμών που κυκλοφορούσαν σαν ρεύματα στον ανθρώπινο\nοργανισμό, δηλαδή του αίματος, του φλέγματος, της κίτρινης και της μαύρης χολής\nκαι που καθόριζαν τη νοητική, σωματική\nκαι ψυχική ισορροπία του ανθρώπου. Σύμφωνα με την άποψη του Γαληνού, οι πόνοι\nοφείλονταν σε παρακώλυση της ροής των\nρευμάτων, γιαυτό και τους γιατρούς που\nασχολούντο με τους πόνους, τους ονόμασε\nπρώτος, ρευματολόγους. Η ορολογία αυτή\nκαθιερώθηκε τους επόμενους αιώνες και η\nλέξη ρευματολόγος είναι πλέον κοινή σε\nόλες τις γλώσσες τής γης.\nΑς προσπαθήσουμε όμως να ερμηνεύσουμε, σύμφωνα με τα σύγχρονα νευροφυσιολογικά δεδομένα, πάνω στο θέμα πόνος,\nτην αναλγητική επίδραση του Βελονισμού\nΟι οδοί του πόνου στον οργανισμό τού ανθρώπου ξεκινούν από την περιφέρεια, από\nτους διαύλους ιόντων TRPV1 και άλλους\nδιαύλους και υποδοχείς, που ευρίσκονται\nστην κυτταρική επιφάνεια των νευρικών\nκυττάρων των ινών Αδ και C, των αλγοϋποδοχέων και διαμέσου της οπίσθιας ρίζας\nτων περιφερικών νεύρων και των νευρικών\nγαγγλίων, φθάνουν στο οπίσθιο κέρας τού\nΝωτιαίου Μυελού, όπου σχηματίζουν τις συνάψεις. Από τις συνάψεις ξεκινά η Δεύτερη\nΟδός, η νωτιοθαλαμική οδός, που συνδέει\nτο οπίσθιο κέρας του Νωτιαίου Μυελού με\nτον Θάλαμο. Από τον Θάλαμο ξεκινά η Τρίτη\nοδός που συνδέει τον Θάλαμο με τον Εγκέ-\nφαλο και ιδιαίτερα με τη βρεγματική περιοχή του, όπου γίνεται η αναγνώριση του\nείδους του πόνου, η αξιολόγησή του και η\nσυναισθηματική αντίδραση σε αυτόν. Τέλος\nαπό τον εγκέφαλο ξεκινά η Τέταρτη οδός,\nπου διαμέσου τού Μετεγχμιακού συστήματος καταλήγει πάλι στις συνάψεις του οπισθίου κέρατος του Νωτιαίου Μυελού, όπου\nμε βάση τη θεωρία του Melzack, γίνεται η\nτροποποίηση του ερεθίσματος και η μείωση\nτου πόνου. Ο πόνος συμπερασματικά είναι\nένα ηλεκτρικό ερέθισμα, μια ηλεκτρική εκφόρτιση, που μεταβιβάζεται με τα νευρωνικά δίκτυα και τροποποιείται με τη δράση\nπολλών και διαφόρων νευρομεταβιβαστών,\nορμονικών ή μη.\nΟ Βελονισμός επηρεάζει τη σωματοαισθητική οδό του πόνου του νευρικού συστήματος, που μόλις περιγράψαμε, σε διάφορα\nΚαταρχήν τα Σημεία Βελονισμού, εκεί δηλαδή, που εισέρχονται οι βελόνες, αποδείχθηκε ιστολογικά, ότι περιέχουν πολλούς\nπερισσότερους διαύλους TRPV1 από άλλα\nμέρη του δέρματος. Η εισαγωγή μιας βελόνας με τον τραυματισμό που προκαλεί,\nξεκινά μια νευρογενή τοπική φλεγμονή\nκαι έκλυση διαφόρων ουσιών όπως προσταγλανδινών, ουσίας Ρ και άλλων. άρα\nστα σημεία του βελονισμού η νευρογενής\nφλεγμονή είναι πολύ πιο έντονη λόγω των\nάφθονων διαύλων TRPV1 και η παραγωγή\nηλεκτρικού ρεύματος του πόνου πολύ πιο\nμεγάλη (Abraham et al., J Chem Neuroanat.\n2011; 41: 129–136).\nΣτο επίπεδο των συνάψεων, οι νευροδιαβιβαστές (γλουταμικό, νοραδρεναλίνη, σεροτονίνη και άλλοι) και οι υποδοχείς τους\n(NMDA, AMPA και άλλοι επηρεάζονται από\nτον Βελονισμό και τροποιούν την υπεραλγησία, καταστέλλοντάς την, σύμφωνα με\nπειράματα διαφόρων ερευνητών (Choi B.T.,\net al., Acta Histochem. 2005;107:67-76).\nΣτο επίπεδο του εγκεφάλου, ο Βελονισμός\nεπιδρά τόσο στην καταστολή τής κατάθλιψης που προκαλεί ο χρόνιος πόνος, όσο\nκαι στην αναστολή της νευροπλαστικότητας που μετατρέπει έναν οξύ πόνο σε\nχρόνιο (Ηowland J.G. et al., Prog Brain Res.\n2008;169:145-158). Αλλά εκεί όπου υπάρχουν αρκετές μελέτες είναι στη δυνατότητα\nτου Βελονισμού να αυξάνει τις ενδορφίνες\n(εγκεφαλίνες, β-ενδορφίνη, ενδομορφίνη\nκαι δυνορφίνη) τόσο τοπικά στις συνάψεις\nόσο και γενικά στο ΚΝΣ και να προκαλεί\nαναστολή του οξέος και χρόνιου πόνου\nαλλά ακόμη και του πόνου της ινομυαλγί-\nας (Lawrence Leung, J of Acupuncture and\nMeridian Studies;5:266-270, 2012).\nΠολλές από τις μελέτες που έχουν δημοσιευθεί, έχουν γίνει σε πειραματόζωα και\nλίγες έχουν επιβεβαιωθεί ακόμη στους ανθρώπους. Παρόλα αυτά έχει ξεκινήσει εδώ\nκαι αρκετά χρόνια μια προσπάθεια να ερμηνευθεί ο Βελονισμός με τα ίδια εργαλεία\nπου χρησιμοποιεί η Δυτική ιατρική.\nΠρόσφατα (Νοέμβριος 2013) ο Ziyong Ju\nκαι οι συνεργάτες του από το Πανεπιστήμιο της Shanghai, στην Κίνα, μελέτησε την\nέκφραση των ephrin-Bs/EphBs στα οπίσθια\nκέρατα του νωτιαίου μυελού, ποντικών που\nέπασχαν πειραματικά από νευροπαθητικό\nπόνο και για πρώτη φορά διαπιστώθηκε ότι\nτόσο η γένεση του νευροπαθητικού πόνου\nόσο και η αποδρομή του εξαρτάται από τη\nδιέγερση ή την καταστολή των ephrin-Bs/\nEphBs. Οι ephrins είναι πρωτείνες που\nέχουν υποδοχείς στη μεμβράνη των κυττάρων, ανήκουν στην οικογένεια των υποδοχέων της κινάσης της τυροσίνης και\nπρο 3ετίας βρέθηκε ότι συμμετέχουν στη\nδιαδικασία μετάδοσης των αλγαισθητικών\nερεθισμάτων. Η βελονοθεραπεία σύμφωνα\nμε τους ερευνητές επηρεάζει τη δράση αυτών των πρωτεϊνών. Τα ευρήματα αυτά είναι\nαπό τα ελάχιστα που δίνουν κάποιο μηχανισμό δράσης στο φαινόμενο της βελονοθεραπείας (Ju ZY, et al., Neural Regen Res.\nΒέβαια υπάρχουν και αυτοί οι οποίοι πιστεύουν ότι τα θετικά αποτελέσματα της βελονοθεραπείας οφείλονται στο φαινόμενο\nplacebo. Στο ερώτημα αυτό προσπάθησαν\nνα απαντήσουν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Τέξας μελετώντας την επίδραση\nτου Βελονισμού σε μια κοινότατη πάθηση\nπου εκδηλώνεται με χρόνιο πόνο, την οστεοαρθρίτιδα των γονάτων. Στη μελέτη αυτή\nπου διήρκεσε 3 μήνες συμμετείχαν 527\nασθενείς που χωρίσθηκαν σε 3 ομάδες.\nΣτην πρώτη ομάδα οι βελονοθεραπευτές\nχρησιμοποίησαν τον κλασικό τρόπο βελονοθεραπείας, στη δεύτερη ψευδή τρόπο\n(κοντές βελόνες και Βελονισμό στα μη ενδεδειγμένα σημεία) και στην τρίτη δεν έκαναν τίποτε χρησιμοποιώντας την σαν ομάδα\nελέγχου. Κάθε μία από τις 2 πρώτες ομάδες\nτις χώρισαν σε δύο υποομάδες, με τυχαιοποιημένο τρόπο. Στην μία ο βελονοθεραπευτής είχε θετική προσέγγιση στον ασθενή, ήταν ιδιαίτερα φιλικός και του έλεγε ότι\nθα γίνει οπωσδήποτε καλά και στη δεύτερη\nο βελονοθεραπευτής ήταν ουδέτερος και\nτου έλεγε ότι απλώς θα προσπαθήσει να\nκάνει το κατά δύναμη.Τα αποτελέσματα\nέδειξαν ότι μόνον οι ασθενείς που αντιμετωπίσθηκαν με θετικό τρόπο είχαν σημαντική βελτίωση ενώ οι άλλοι, είτε έκαναν\nπραγματική βελονοθεραπεία, είτε ψευδή\nείχαν την ίδια βελτίωση με τους ασθενείς\nτης τρίτης ομάδας που δεν υπέστησαν\nβελονοθεραπεία. Τα αποτελέσματα αυτά\nδείχνουν ότι η αποτελεσματικότητα της\nβελονοθεραπείας εξαρτάται από τις επικοινωνιακές ικανότητες του βελονοθεραπευτή και ότι το φαινόμενο placebo σε αυτή τη\nθεραπευτική μέθοδο παίζει μεγάλο ρόλο\n(Suarez-Almazor ME, et al.,.Arthritis Care\nRes (Hoboken). 2010 Sep;62(9):1229-36).\nΗ προσωπική μου άποψη, απότι έχω διαβάσει και έχω δει τουλάχιστον, είναι ότι ο Βελονισμός είναι μια μέθοδος που αποδίδει\nιδιαίτερα στον οξύ πόνο. Οι νευροφυσιολογικοί μηχανισμοί που δικαιολογούν αυτή\nτη δράση θα αργήσουν να βρεθούν. Το ότι\nενισχύει την αποτελεσματικότητά του και\nτο φαινόμενο placebo αυτό είναι αναμφισβήτητο.\nΆλλωστε κάθε ιατρική πράξη και κάθε\nφάρμακο επηρεάζεται από τα φαινόμενα\nplacebo ή nocebo σε άλλοτε άλλο βαθμό.\nΗ γνωστή ρήση του Ιπποκράτη «Ωφελέειν\nή μη βλάπτειν» για κάθε ιατρική πράξη,\nεφαρμόζεται και στην περίπτωση του Βελονισμού. Το δεύτερο τμήμα της πρότασης,\nείναι σίγουρο, το πρώτο το επιβεβαιώνουν\nΤο μέλλον θα δείξει τον λόγο!\nΑγόρι ή κορίτσι: μπορώ να επιλέξω το φύλο του παιδιού μου;\nΗ εξωσωματική γονιμοποίηση ξεκίνησε τη δεκαετία του\n1970 με ένα όραμα: να βοηθήσει τις γυναίκες που είχαν\nαποφραγμένες σάλπιγγες να αποκτήσουν το δικό τους παιδί. Στο τέλος της δεκαετίας του 1980 το όραμα ακολούθησε μία ευχή: τα ζευγάρια που είχαν οικογενειακό ιστορικό\nκληρονομικών ασθενειών να αποκτήσουν ένα υγιές παιδί.\nΤο 1992 η ευχή έγινε πράξη και γεννήθηκε το πρώτο υγιές\nπαιδί από ζευγάρι με βεβαρημένο κληρονομικό οικογενειακό ιστορικό.\nΗ διαδικασία που αυτή η ιατρική πράξη έγινε εφικτή ονομάζεται προεμφυτευτική γενετική διάγνωση και λειτουργεί\nσυνδυαστικά με την εξωσωματική γονιμοποίηση.\nΧάρη στην Προεμφυτευτική Γενετική Διάγνωση, μπορούν\nνα εντοπιστούν και να αποκλεισθούν έμβρυα με χρωμοσωμικές ανωμαλίες και γενετικές ασθένειες έτσι ώστε να μεταφερθούν στη μήτρα της γυναίκας μόνο τα υγιή έμβρυα.\nΗ διαδικασία δεν διαφέρει ουσιαστικά από έναν κύκλο εξωσωματικής γονιμοποίησης με εμβρυομεταφορά στο στάδιο\nτης βλαστοκύστης, εκτός από το ότι περιλαμβάνει τη βιοψία των εμβρύων στο εμβρυολογικό εργαστήριο.\nΜε τη βιοψία απομονώνονται από τα έμβρυα βλαστομερίδια (κύτταρα) τα οποία αναλύονται σε κατάλληλα εκπαιδευμένα εργαστήρια γενετικής και βάσει του αποτελέσματος προχωράμε σε εμβρυομεταφορά μόνο των υγιών\nΌμως, η ραγδαία εξέλιξη της Γενετικής Επιστήμης δύναται\nνα παρέχει πλέον στα ζευγάρια τη δυνατότητα να φέρουν\nστο κόσμο όχι μόνο υγιή παιδιά, αλλά και παιδιά κατά πα-\nμας όπως και σε πλείστες χώρες της Ευρώπης ο νόμος δεν\nεπιτρέπει την επιλογή του φύλου για κοινωνικούς λόγους,\nπαρά μόνο για ιατρικούς (για κληρονομούμενες με το\nΑξιοσημείωτο είναι ότι σε κάποιες χώρες, όπως η Αγγλία,\nο νόμος επέτρεπε την επιλογή φύλου για κοινωνικούς λόγους αλλά στη συνέχεια απογορεύθηκε, οδηγώντας πολλά\nζευγάρια στην Αμερική όπου οι νόμοι είναι πιο ελαστικοί!!\nΈνα χαρακτηριστικό του εμβρύου που μπορούμε να ανιχνεύσουμε με την προεμφυτευτική γενετική διάγνωση\nείναι το φύλο, το αν δηλαδή θα είναι αγόρι ή κορίτσι. Αυτή\nη πληροφορία είναι ιδιαίτερα σημαντική όταν υπάρχει\nκληρονομούμενη ασθένεια που μεταφέρεται με το φύλο,\nόπως πχ η αιμοροφιλία που νοσούν μόνο τα αγόρια ενώ τα\nκορίτσια απλά τη μεταφέρουν χωρίς όμως να αρρωσταίνουν. Σε περίπτωση τέτοιου ιστορικού, η γυναίκα πρέπει\nνα κυοφορήσει μόνο κορίτσια για να εξασφαλίσουμε ότι θα\nέχει υγιές παιδί.\nΤι γίνεται όμως όταν η επιλογή του φύλου του παιδιού αποτελεί αυτοσκοπό της προεμφυτευτικής διάγνωσης γιατί το\nζευγάρι για διάφορους λόγους επιθυμεί ένα συγκεκριμένο\nφύλο για το παιδί του;\nΕδώ, ο νόμος κάθε κράτους που διέπει την Ιατρικώς Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή, έχει το κύριο λόγο. Στη χώρα\nΠροσωπικά, δεν θα με βρείτε σύμφωνο με την ελαστική\nαντιμετώπιση τόσο σοβαρών ζητημάτων, και αυτό γιατί ενός\nκακού μύρια έπονται...\nΓια παράδειγμα, πολύ πρόσφατα μία εταιρία γενετικής στην\nΑμερική διαφημίζει νέα μέθοδο υπολογισμού και κληρονόμησης οικογενειακών χαρακτηριστικών!! Μπορεί, όπως\nδιατείνεται, να προβλέψει τον κίνδυνο το μωρό να κληρονομήσει ορισμένες ασθένειες, αλλά και να προβλέψει\nγνωρίσματα όπως το ύψος, το βάρος, το χρώμα των ματιών,\nακόμα και στοιχεία της προσωπικότητάς του!!\nΜε λίγα λόγια, θα <<φτιάχνουμε >> και τα μωρά όπως τα\nρούχα που αγοράζουμε ή το φαγητό που αγοράζουμε...\nΘα λέγαμε ότι η επιστήμη μερικές φορές δεν έχει ηθική,\nοι επιστήμονες όμως πρέπει να έχουν ηθική και όσοι ασχολούνται με την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή πρέπει να\nοδηγούν τα ζευγάρια προς τις σωστές και υπεύθυνες επιλογές χωρίς έπαρση και ματαιοδοξία.\nΜαιευτήρας Χειρουργός Γυναικολόγος, MD, Ph.D.\nΟι νέες συνθήκες (οικονομικές, κοινωνικές) που βιώνει η\nχώρα μας την τελευταία 5ετία φαίνεται να έχουν αυξήσει\nτις ανάγκες ψυχικής υγείας παιδιών και εφήβων (ΨΥΠΕ)\nκαι των οικογενειών τους καθώς και την ανάγκη παροχής\nυπηρεσιών στο δημόσιο τομέα. Η αγωνία είναι μεγάλη για\nόλους τους νέους και κυρίως εκείνους με προβλήματα ψυχικής υγείας (10-20% συνόλου).\nΗ φτώχεια, και κυρίως οι ανισότητες, σχετίζονται με προβλήματα ψυχικής υγείας στα παιδιά (αν και η ψυχική ανθεκτικότητα κάθε παιδιού είναι διαφορετική) και αργότερα\nστην ενήλικη ζωή τους με προβλήματα υγείας όπως π.χ.\nχρήση ουσιών, βία, μικρότερη εκπαιδευτική πρόοδο, κακή\nαναπαραγωγική και σεξουαλική ζωή. Και αντιστρόφως\nόμως, τα προβλήματα ψυχικής υγείας έχουν σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις σε πολλούς τομείς όπως στην εργασία (κυρίως με τη μορφή της απώλειας παραγωγικότητας),\nεκπαίδευση, υγεία, πρόνοια και δικαιοσύνη (συνολικό ετήσιο κόστος παιδοψυχιατρικών διαταραχών στην Ευρώπη 21\nΗ ΨΥΠΕ στη χώρα μας δεν αποτέλεσε ποτέ προτεραιότητα,\nπαρά την ανάπτυξη πολλών, αν και όχι αρκετών, υπηρεσι-\nτης λειτουργίας της, αν δεν υποστηριχθεί οικονομικά.\nΤην ίδια περίοδο, ένας ολοένα αυξανόμενος αριθμός παιδιών που απομακρύνονται με εισαγγελική εντολή από τις\nοικογένειές τους καταφθάνουν στο Νοσοκομείο Παίδων «Η\nΑγία Σοφία» (λιγότερα των 20 ετησίως πριν από το 2010,\n81 την περίοδο 2010-11, 92 την περίοδο 2011-12, 141 την\nπερίοδο 2012-13 και 157 την περίοδο 2013-14!), κυρίως\nγια λόγους κοινωνικοοικονομικούς. Από αυτά μόλις το 30%\nαυτών επιστρέφουν στις οικογένειές τους. Άραγε θα ξαναζήσουμε τις εποχές των ιδρυμάτων για τα παιδιά μας και\nμάλιστα τα υγιή;\nών τις τελευταίες τρεις περίπου δεκαετίες. Δεν έχει ακόμα πραγματοποιηθεί καταγραφή των αναγκών με βάση μια\nπανελλήνια επιδημιολογική μελέτη, όπως έγινε για τους\nενήλικες, ενώ η ακαδημαϊκή Παιδοψυχιατρική, που αριθμεί\nμόλις 10 μέλη ΔΕΠ σε όλη τη χώρα, είχε ακόμα μικρότερη\nΤα τελευταία επίσης χρόνια παρακολουθούμε την προοδευτική συρρίκνωση ΜΚΟ με πλούσιο και αξιόλογο έργο,\nόπως π.χ. η ΕΨΥΠΕ που βρίσκεται στα πρόθυρα αναστολής\nΣε όλες τις μονάδες της Κλινικής αυξήθηκε η προσέλευση οικογενειών που δεν βρίσκουν ανταπόκριση από άλλες\nυπηρεσίες, ενώ ο όγκος εργασίας βαίνει συνεχώς αυξανόμενος για το ολοένα μειούμενο, λόγω συνταξιοδοτήσεων,\nπροσωπικό (ιατρικό, νοσηλευτικό, διοικητικό) του Νοσοκομείου που ήδη εμφανίζει σημεία επαγγελματικής κόπωσης.\nΜία άλλη πολύ σοβαρή επίπτωση της κρίσης είναι ότι πολλές οικογένειες έχουν μειώσει ή ακόμα και διακόψει τις\nθεραπείες των παιδιών τους ακόμα και για\nσοβαρά προβλήματα (π.χ. αυτισμός), ενώ\nταυτόχρονα έχουν μειωθεί οι παροχές από\nτα ασφαλιστικά ταμεία για θεραπείες και\nΕπειδή λοιπόν οι διαθέσιμοι πόροι για την\nΨΥΠΕ περιορίζονται συγκριτικά με τις ανάγκες και απαιτήσεις του πληθυσμού, χρειάζεται να γίνονται επιλογές στη χρήση τους.\nΠιστεύουμε πως είναι ανάγκη να επενδύσουμε στην πρόληψη και προαγωγή της\nΨΥΠΕ, που αποτελεί και οικονομικά συμφέρουσα λύση, με συγκεκριμένα προγράμματα μοντέλα, όπως αυτά που υλοποιούνται\nστην Πανεπιστημιακή Παιδοψυχιατρική\nΚλινική σε ευάλωτους πληθυσμούς παιδιών και οικογενειών (π.χ. παιδιά γονέων\nμε κατάθλιψη, παιδιά με προβλήματα διαγωγής). Τα προγράμματα αυτά στοχεύουν\nκυρίως στη βελτίωση της άσκησης του γονικού ρόλου και του δεσμού γονέα-παιδιού,\nτη μείωση του κινδύνου κακομεταχείρισης\nτων παιδιών, καθώς και την αποτροπή σοβαρών αντικοινωνικών συμπεριφορών στο\nΟι υπηρεσίες ΨΥΠΕ είναι ανάγκη να υποστηριχθούν, να προσαρμόσουν τις λειτουργίες\nτους και να δώσουν περισσότερο χρόνο στη\nθεραπεία και την πρόληψη. Τέλος, δεν θα\nπρέπει να καταργηθεί η Διεύθυνση Ψυχικής Υγείας του Υπουργείου Υγείας, αλλά\nνα υποστηριχθεί η Υφυπουργός Υγείας στις\nΤο χαμόγελο δείχνει όλη τη ψυχική κατάσταση του ανθρώπου, φωτίζει το πρόσωπο.\nΤο στόμα μαζί με τα μάτια είναι τα δύο πρώτα που παρατηρεί κάποιος. Λευκά δόντια\nσημαίνει υγιή δόντια. Όταν ο άνθρωπος χαμογελά γίνεται αυτόματα πιο φιλικός στον\nσυνομιλητή του, κερδίζει στην επικοινωνία, αποκτά περισσότερη αυτοπεποίθηση\nκαι γίνεται πιο ελκυστικός στο άλλο φύλο.\nΑπό τη μελέτη της οικονομικής κρίσης στη\nΦινλανδία τη δεκαετία του ΄90, γνωρίζουμε πως o φόβος των γονέων για πιθανή\nανεργία δρούσε απειλητικά (περισσότερο\nαπό την ίδια την ανεργία!) για την ψυχική\nισορροπία των παιδιών τους, ενώ εκείνο\nπου προστάτευε τα παιδιά ήταν η ενεργός\nσυμμετοχή τους στις οικογενειακές δραστηριότητες.\nΌταν το φυσικό φωτεινό χρώμα της αδαμαντίνης έχει μετατραπεί σε κίτρινο, καφέ,\nγκρι, έχει χάσει δηλαδή τη λευκότητά του,\nτότε με την τεχνική τής λεύκανσης απομακρύνουμε τις χρωστικές αυτές. Επίσης όταν\nτα δόντια έχουν απονευρωθεί και σταδιακά\nέχουν σκουρύνει τότε επίσης είναι αναγκαία η λεύκανση.\nΗ περίοδος της λιτότητας που ζούμε σήμερα είναι ακριβώς η πιο ακατάλληλη περίοδος για περικοπές στην ψυχική υγεία,\nαφού οι συνέπειες των βραχυπρόθεσμων\nπερικοπών είναι πιθανό ότι θα αποδειχθούν\nοδυνηρές μακροπρόθεσμα. Η επένδυση\nστην προαγωγή της ψυχικής υγείας των\nπαιδιών μας είναι σίγουρα μια επένδυση\nΗ λεύκανση είναι γενικά μια ανώδυνη διαδικασία. Μπορεί να δημιουργήσει σε ορισμένα άτομα ευαισθησία στα δόντια τους\nόταν τα δόντια έχουν υποστεί κατάγματα, ή\nέχουν εκτεθειμένες ρίζες. Σε αυτή την περίπτωση η ευαισθησία αυτή σταματάει αμέσως μόλις σταματήσει η λεύκανση.\nΔιευθυντής Παιδοψυχιατρικής Κλινικής Πανεπιστημίου ΑθηνώνΝοσοκομείο Παίδων «Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ»\nΕίναι ασφαλής μέθοδος η λεύκανση για τα\nΒεβαίως πάντα υπό την επίβλεψη και τη\nσύμφωνη γνώμη του οδοντιάτρου ο οποίος\nκαθορίζει τον τρόπο και τον χρόνο που θα\nξαναγίνει η λεύκανση .Απαιτείται πλήρες\nΑυτό διαφέρει από άτομο σε άτομο. Εξαρτάται από τις επίκτητες διατροφικές συνήθειες του ανθρώπου, τσάι, κόκκινο κρασί,\nκαφέ, συνεχής λήψη σιδήρου, κάπνισμα,\nΕάν κάποιος θέλει μόνιμα λευκό χαμόγελο\nή θα πρέπει να επαναλαμβάνει τη διαδικασία της λεύκανσης ή διαφορετικά να αναζητήσει οριστικές αισθητικές λύσεις από\nειδικούς οδοντιάτρους που είναι: σε 2 ώρες\nόψεις ρητίνης με μόνιμα λευκά αποτελέσματα ή σε κάποια ραντεβού όψεις πορσελάνης.\nΥπάρχουν 2 τρόποι. Η λεύκανση στον οδοντίατρο που γίνεται σε 1 ραντεβού περίπου\n½ ώρας με laser ή ένα ειδικό φως , καθώς\nκαι η λεύκανση με μασελάκια στο σπίτι\nόπου φτιάχνονται ειδικοί ατομικοί νάρθηκες αντίγραφο του στόματος του ασθενούς,\nμέσα στους οποίους νάρθηκες τοποθετείται\nτο υλικό και γίνεται η διαδικασία εφαρμογής κάποιες συνεχόμενες μέρες στο σπίτι.\nΌσον αφορά τα απονευρωμένα δόντια τοποθετεί ο οδοντίατρος μέσα στο δόντι (μυλικό\nθάλαμο) υλικό λευκαντικό και με το φως ή\nτο laser σε μία επίσκεψη λευκαίνει το δόντι\nή αφήνει εάν χρειασθεί το υλικό για κάποιες μέρες στο δόντι μέχρι να επιτευχθεί\nΣυνήθως είναι εφικτό να αλλάξει το χρώμα\nΛευκαντικές οδοντόκρεμες ή λευκαντικά\nπροϊόντα που κυκλοφορούν στο εμπόριο;\nΣυνήθως γίνεται σε 8-10 δόντια στην επάνω γνάθο και 8-10 δόντια στην κάτω γνάθο\nέτσι ώστε να υπάρχει ομοιοχρωμία στο χαμόγελο. Αλλά γίνεται μόνο στα φυσικά μου\nδόντια. Όπου υπάρχουν προσθετικές αποκαταστάσεις όπως σφραγίσματα, στεφάνες, γέφυρες, όψεις πορσελάνης ή όψεις\nρητίνης και εφ’ όσον οι προσθετικές αυτές\nαποκαταστάσεις αφορούν πρόσθια δόντια\nπου φαίνονται στο χαμόγελο τότε θα πρέπει\nνα ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν η εφαρμογή της\nΌταν τα παιδιά από μικρή ηλικία, τα ρωτάς τι θέλουν να γίνουν όταν μεγαλώσουν, ελάχιστα- σχεδόν κανένα-δεν\nαπαντά «γιατρός», «δικηγόρος», «αρχιτέκτονας», «πιλότος» ή «καθηγητής». Κι\nόμως αυτά είναι τα 5 συνηθέστερα επαγγέλματα τα οποία οι γονείς ενθαρρύνουν\nτα παιδιά τους να ακολουθήσουν ενώ το\n6ο που αυτή τη στιγμή προτιμάται στην\nΕλλάδα επειδή παρέχει άμεση επαγγελματική εξασφάλιση, είναι η δουλειά του\nαστυνομικού ή του στρατιωτικού. Αυτό\nφυσικά έχει ως αποτέλεσμα οι μισοί και\nπαραπάνω, να ασκούν τα συγκεκριμένα\nεπαγγέλματα για καθαρά βιοποριστικούς\nλόγους και όχι επειδή τα αγαπούν, με ό,τι\nΟ Χάρης Π. ανακάλυψε πολύ νωρίς το πάθος του για το γράψιμο και οι δάσκαλοί\nτου, διάβαζαν τις εκθέσεις του σε όλους\nτους μαθητές, από τις πρώτες κιόλας τάξεις του δημοτικού. Αγαπούσε τη λογοτεχνία και ήξερε πως είχε γεννηθεί για να\nγίνει συγγραφέας. Ο πατέρας του όμως,\nείχε άλλα όνειρα για εκείνον. Ο ίδιος ήταν\nσυνταξιούχος καθηγητής και ήθελε ο γιος\nτου να ακολουθήσει το επάγγελμά του.\nΈτσι όταν ο Χάρης πέρασε στις Πανελλήνιες, ο πατέρας του τον ενθάρρυνε να μπεί\nστη Φιλοσοφική αντί για τη δημοσιογραφία\nπου ήθελε το παιδί του. Μάλιστα, του είπε\nπως αν δεν έμπαινε στη Φιλοσοφική, θα\nτου έκοβε το χαρτζιλίκι!\nΚι έτσι ο Χάρης «αναγκαστικά» ακολούθησε την επιθυμία του πατέρα του, μπήκε\nστη Φιλοσοφική από όπου και αποφοίτησε\nως φιλόλογος. Ωστόσο, για έναν ολόκληρο χρόνο μετά το Πανεπιστήμιο, ο Χάρης\nέκατσε άπραγος στο σπίτι. Όχι επειδή δεν\nέβρισκε δουλειά, αλλά επειδή η σχολική\nαίθουσα ή η αίθουσα του φροντιστηρίου,\nήταν το τελευταίο μέρος που ήθελε να\nπεράσει το υπόλοιπο της ζωής του.\nΔουλειές γονέων παιδεύουσι τέκνα;\nΔεν είναι πρωτάκουστο, πολλοί γονείς να\nαποτελούν τη τρίτη ή τη τέταρτη γενιά\nστην οικογένειά τους που ασκεί το ίδιο\nεπάγγελμα. Αυτό συμβαίνει γιατί οι άνθρωποι έχουν ζήσει ως παιδιά το επάγγελμα του πατέρα ή της μητέρας τους κι έτσι\nείναι πιο εύκολο για εκείνα να εισαχθούν\nστον επαγγελματικό στίβο κάνοντας κάτι\nπου τους είναι οικείο και να πετύχουν. Αν η εκάστοτε δουλειά δίνει χαρά στους\nγονείς, τότε το παιδί βλέπει τα οφέλη τού\nσυγκεκριμένου επαγγέλματος από μικρό\nκαι είναι πιο πιθανό να το επιλέξει ανάμεσα σε άλλα. Αντιθέτως, όταν οι γονείς\nπαραπονιούνται για τη δουλειά τους ή\nπαλεύουν να ζήσουν την οικογένειά τους,\nτα παιδιά είναι πιο πιθανό να αναζητήσουν\nπιο καλά αμειβόμενες δουλειές ή δουλειές που τα «γεμίζουν» περισσότερο.\nΟ Χάρης λοιπόν, παρά τις σπουδές του,\nξεκίνησε να γράφει άρθρα σε μια τοπική\nεφημερίδα ως εξωτερικός συνεργάτης.\nΌταν άνοιξαν θέσεις εργασίας στη συγκεκριμένη εφημερίδα, ο Χάρης ήξερε πως\nαυτή ήταν η μοίρα του και πράγματι, η\nεφημεριδα τον προσέλαβε να κάνει αυτό\nπου ήξερε καλά: Να γράφει! Σε αυτή τη περίπτωση, αλλά και σε πολλές άλλες σαν\nτου Χάρη, το «πεπρωμένο φυγείν αδύνατον» θέτει το ερώτημα αν πρέπει τελικά\nοι γονείς να κάνουν επαγγελματικές επιλογές για λογαριασμό των παιδιών τους.\nΚαι όχι μόνο αυτό αλλά, τα παραπάνω 6\nεπαγγέλματα στα οποία είθισται οι γονείς\nνα παροτρύνουν τα παιδιά, δεν προωθούν\nτη φυσική κλίση και τα πραγματικά ταλέντα του παιδιού, τα οποία θα μπορούσε να\nεκμεταλλευτεί ώστε να κάνει στη ζωή του\nαυτό που αγαπάει. Γιατί πόσοι από εμάς,\nειδικά σήμερα με την οικονομική κρίση,\nκάνουμε πραγματικά αυτό που αγαπάμε;\nΕλάχιστοι! Δεν είναι τυχαίο που αρκετοί\nμισθωτοί ανοίγουν παράλληλα ατομικές\nεπιχειρήσεις, όχι για να ενισχύσουν το εισόδημά τους αλλά από μια παλιότερη και\nβαθύτερη ανάγκη να κάνουν έστω και πολλά χρόνια μετά, αυτό που πάντα ήθελαν!\nΟι γονείς επηρεάζουν την καριέρα των παιδιών τους εκούσια και ακούσια. Μόλις τα\nπαιδιά μπαίνουν στην εφηβεία, αρχίζουν\nνα σκέφτονται σοβαρά το μέλλον τους,\nέχοντας ως πρότυπα καριέρας τούς γονείς\nτους. Η προσέγγιση του γονιού, μπορεί\nείτε να εμπνεύσει έναν έφηβο να εξερευνήσει διαφορετικά επαγγελματικά πεδία ή\nνα μείνει κολλημένος στο επαγγελματικό\nπεδίο που θα του υποδείξει εκείνος.\nΕνθάρρυνση και προσδοκίες\nΟι έφηβοι συνήθως παίρνουν μια γεύση από τους γονείς, σχετικά με το ποιες\nπόρτες είναι ανοιχτές για εκείνους. Για\nπαράδειγμα, μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι στις οικογένειες όπου οι γονείς δεν\nενθάρρυναν τα παιδιά τους να μπούν στο\nΠανεπιστήμιο, μόνο το 4% αποφάσισε να\nακολουθήσει τη τριτοβάθμια εκπαίδευση ενώ στις οικογένειες όπου οι γονείς\nενθάρρυναν τα παιδιά να σπουδάσουν\nμετά το Λύκειο, το 41% πράγματι επέλεξε\nκαι μπήκε σε κάποιο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα. Επίσης, η άποψη που έχουν\nοι γονείς για τη σχέση των δύο φύλων, το\nοικονομικο-κοινωνικό background και άλλες θεωρήσεις, επηρεάζουν την επιλογή\nκαριέρας των εφήβων. Αν για παράδειγμα\nένας γονιός θεωρεί ότι ανήκει στα κατώ-\nτερα κοινωνικά στρώματα ή ότι δεν αξίζει\nσαν άνθρωπος, είναι πιο πιθανό να μην ενθαρρύνει το παιδί που σκέφτεται να γίνει\nπολιτικός και είναι ακόμη πιο πιθανό να\nοραματίζεται για το παιδί του, ένα επάγγελμα με λιγότερο «κύρος».\nΗ Λίνα Μ. 22 ετών σήμερα, υποφέρει εδώ\nκαι ένα χρόνο από κατάθλιψη καθώς παράτησε την ιατρική που την είχαν οι γονείς\nτης παροτρύνει να ακολουθήσει λόγω του\nεπαγγέλματός τους (η μητέρα της είναι\nπαθολόγος και ο πατέρας της γυναικολόγος). Ωστόσο η Λίνα είχε κλίση στη μουσική και συγκεκριμένα στο πιάνο όπου και\nέκανε μαθήματα από μικρή. Αλλά με τη\nλογική «πώς θα ζήσεις απ’ το πιάνο» και\n«εδώ υπάρχει έτοιμη δουλειά, στρωμένη» η Λίνα πιέστηκε να μπεί στην ιατρική\nκαι 3 χρόνια μετά την εισαγωγή της, τα\nπαράτησε χάνοντας έτσι χρόνο, κόπο και\nκυρίως την ψυχική της υγεία. «Σαν να παντρεύεσαι με το ζόρι έναν άνθρωπο που\nδεν θέλεις» λέει η Λίνα που φοβάται πως\nοι γονείς της δεν θα της το συχωρήσουν\nποτέ ενώ το κλίμα στην οικογένειά της\nείναι τεταμένο. «Οι γονείς μου είναι πολύ\nαπαιτητικοί και νιώθω ότι θέλουν να γίνω\nεπιτυχημένη και να βγάλω λεφτά, ιδίως\nεπειδή ο αδερφός μου έχει νοητική στέρηση οπότε είμαι η μόνη τους ελπίδα να\nεκπληρώσω τα όνειρά τους. Όμως δεν\nμπορώ να κάνω στη ζωή μου αυτό που θέλουν όχι από πείσμα αλλά γιατί δεν μου\nαρέσει. Δεν μου αρέσουν τα νοσοκομεία,\nοι οροί, οι άρρωστοι, οι εφημερίες, είναι\nκάτι εντελώς έξω από μένα και νιώθω να\nπνίγομαι» λέει η Λίνα.\nΟι υψηλές προσδοκίες των γονιών, μερικές φορές επηρεάζουν τα παιδιά στο να\nακολουθούν δραστηριότητες με τις οποίες\nπιστεύουν πως θα κερδίσουν την έγκρισή\nτους. Για παράδειγμα, αρκετοί γονείς τιμωρούν ή επιπλήττουν τα παιδιά τους, όταν\nεκείνα θέλουν π.χ. να ακολουθήσουν τη\nΚαλών Τεχνών αντί για την Αρχιτεκτονική.\nΣε αυτές τις περιπτώσεις, ο έφηβος μπορεί να πιεστεί να επιλέξει ένα επάγγελμα\nμε κύρος και υψηλές απολαβές ώστε να\nκερδίσει το σεβασμό του γονιού ή να τον\nκάνει να νιώσει περήφανος. Αντιθέτως, οι\nγονείς που αφήνουν το παιδί πραγματικά\nελεύθερο να επιλέξει, τότε του δίνεται η\nδυνατότητα να εξερευνήσει μεγαλύτερη γκάμα επαγγελμάτων και να επιλέξει\nεκείνο που πραγματικά θέλει και όχι αυτό\nπου προτιμούν οι γονείς.\nΚαριέρα από… κούνια\nΟι γονείς που ενθαρρύνουν τα παιδιά να\nκάνουν μαθήματα χορού ή μουσικής ή\nένα συγκεκριμένο άθλημα, ουσιαστικά\nτα ωθούν στο να δεσμευτούν πλήρως, σε\nαυτές τις δραστηριότητες. Όσο πιο νωρίς\nέρθει το παιδί σε επαφή με ένα συγκεκριμένο πεδίο ενδιαφέροντος, τόσο περισσότερο χρόνο θα έχει να εξερευνήσει και\nνα δυναμώσει τις ικανότητές του σε αυτό.\nΜερικοί άνθρωποι επιλέγουν συγκεκριμένη καριέρα, επειδή είναι γνώστες του\nαντικειμένου από μικροί και έχουν ασχοληθεί τόσο πολύ και τόσα πολλά χρόνια\nμε αυτό, που δεν μπορούν να φανταστούν\nνα κάνουν κάτι άλλο στη ζωή τους. Έτσι,\nείναι σημαντικό να τονίσουμε ότι οι δραστηριότητες που επιλέγουν οι γονείς για\nτα παιδιά τους σε μικρή ηλικία, πολλές\nφορές επηρεάζουν ή/και καθορίζουν το\nεπαγγελματικό τους μέλλον ενώ τα παι-\nΜόλις τα παιδιά\nμπαίνουν στην εφηβεία,\nαρχίζουν να σκέφτονται\nσοβαρά το μέλλον τους,\nέχοντας ως πρότυπα\nκαριέρας τους γονείς τους.\nδιά έχουν από πολύ μικρά, πλήρη επίγνωση σχετικά με το τι τους ταιριάζει και\nτι φαντάζονται τον εαυτό τους να κάνει το\nυπόλοιπο της ζωής τους.\n«Μου αρέσει να παίζω ποδόσφαιρο από μικρός και θέλω να γίνω προπονητής» λέει\nο 16χρονος Άρης. «Το έχω συζητήσει με\nτους γονείς μου και ευτυχώς με υποστη-\nρίζουν. Εξάλλου το επαγγελματικό ποδόσφαιρο πλέον, πληρώνει καλύτερα από\nΤα τελευταία δύο χρόνια, έχω ανακαλύψει μια τάση του Γιώργου στη μαγειρική.\nΝα σημειωθεί ότι στο σπίτι δεν παίζουν\nεκπομπές μαγειρικής ενώ εγώ δεν μαγειρεύω κάθε μέρα και γενικά δεν μου πολύ-αρέσει, δεν έχει δηλαδή επηρεαστεί\nτο παιδί από ανάλογα ερεθίσματα ή από\nκάποιο πρότυπο στο στενό περιβάλλον.\nΑπό μόνος του, χωρίς κανένας να του πεί\nή να του δείξει, παίρνει κατσαρόλες και\nτηγάνια και ενώ στην αρχή μου έλεγαν ότι\nσε όλα τα μικρά παιδιά αρέσει να παίζουν\nμε τα σκεύη, βλέπω ότι και μεγαλώνοντας\nσυνεχίζει να κάνει το ίδιο. Αν λοιπόν ο γιος\nμου είναι ευτυχισμένος κάνοντας στη ζωή\nτου αυτό που θέλει και αυτό που τον ευχαριστεί, γιατί εγώ ο γονιός του να σταθώ\nεμπόδιο στη καριέρα του; Καριέρα δεν\nείναι εκεί που πληρώνεσαι. Καριέρα είναι\n10 15/10 /2014\nΗ Ομοιοπαθητική είναι μια τελείως φυσική μέθοδος θεραπείας, η οποία θεραπεύει μόνιμα, ήπια και χωρίς παρενέργειες. Η Ομοιοπαθητική στοχεύει στην\nενδυνάμωση του ίδιου του οργανισμού\nκινητοποιώντας τις αμυντικές του δυνάμεις και αποκαθιστώντας τη διαταραγμένη του υγεία.\nπαρατήρηση με ιστορία 200 χρόνων, είναι παρατήρηση που έγινε στα εκατομμύρια ασθενείς που ακολούθησαν ή\nακολουθούν ομοιοπαθητική αγωγή.\n• Υπάρχουν πολλά είδη Ομοιοπαθητικής;\nΥπάρχουν διάφοροι μέθοδοι χρήσης των\nομοιοπαθητικών φαρμάκων. Η "Κλασική"\nΟμοιοπαθητική (την οποία στηρίζει η\nΕΕΟΙ) είναι αυτή η οποία έχει να επιδείξει τα καλύτερα αποτελέσματα.\n• Ποιές ασθένειες θεραπεύει η Ομοιοπαθητική;\nΗ ομοιοπαθητική αντιμετωπίζει οξείες\nκαι χρόνιες νόσους, καλύπτοντας ένα\nευρύτατο φάσμα της ανθρώπινης παθολογίας. Στο παρακάτω διάγραμμα αναφέρονται ενδεικτικά ορισμένες ασθένειες\nκαι καταστάσεις στις οποίες μπορεί να\nφανεί πολύτιμη η ομοιοπαθητική ιατρική.\n• Τι είναι τα ομοιοπαθητικά φάρμακα;\nΤα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι ουσίες\nπου προέρχονται από τη φύση (φυσικής,\nζωικής ή ορυκτής προέλευσης), και παρασκευάζονται με φυσικό τρόπο και δεν\nέχουν καμία σχέση με τα χημικά φάρμακα.\nΕνεργούν πάνω σε ολόκληρο τον οργανισμό, ενισχύοντας τον αμυντικό του\nμηχανισμό με αποτέλεσμα τη θεραπεία\nκαι ανανέωση του οργανισμού και κατά\nσυνέπεια την εξαφάνιση των επί μέρους\nΤα ομοιοπαθητικά φάρμακα διατίθενται\nσε πολλά φαρμακεία και είναι αναγνωρισμένα από τον Ελληνικό Οργανισμό Φαρμάκων (Ε.Ο.Φ.) από το 1994, σύμφωνα με\nτη σχετική Ευρωπαϊκή οδηγία.\n• Πόσο κοστίζουν τα ομοιοπαθητικά\nΤα ομοιοπαθητικα φαρμακα είναι πολύ\nχαμηλά σε κόστος.\n•Είναι επικίνδυνα τα ομοιοπαθητικά\nΠοτέ και σε καμμία περίπτωση. Κατά\nτη διαδικασία παρασκευής τους έχουν\nαραιωθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να καταργηθεί οποιαδήποτε πιθανότητα παρενέργειας, ενώ αντίθετα έχει ενισχυθεί η\nθεραπευτική τους ικανότητα. Γι αυτό το\nλόγο τα ομοιοπαθητικά φάρμακα δίνονται και σε περιπτώσεις που άλλα φάρμακα αντενδείκνυνται, όπως η κύηση, η\nβρεφική ηλικία, η τρίτη ηλικία κ.ά.\n• Πώς παρασκευάζονται\nΤο ομοιοπαθητικό φάρμακο είναι ουσία\nφυσικής προέλευσης, ορυκτής ή σπανιότερα ζωικής, που έχει αραιωθεί πάρα\nπολύ και έχει υποστεί ομοιοπαθητική\nδυναμοποίηση δηλ. το ομοιοπαθητικό\nδιάλυμα κατά τη διαδικασία τής αραίωσής του έχει υποστεί και μια σειρά από\nκρούσεις (δονήσεις). Αυτή είναι λοιπόν\nόλη η ιστορία. Έχουμε δηλ. ένα διάλυμα\nμε απειροελάχιστη δόση ουσίας φυσικής\nπροέλευσης που έχει υποστεί δονήσεις.\nΔεν είναι ούτε προσμίξεις χημικών φαρμακευτικών ουσιών, ούτε προσμίξεις\nμιγμάτων βοτάνων, ούτε τίποτε άλλο.\nΠρόκειται για μία απόλυτη φυσική κατεργασία μιας φυσικής ουσίας.\nΜέσω της διαδικασίας της δυναμοποίησης ακόμη και ουσίες που στη φυσική\nτους μορφή είναι δηλητηριώδεις όπως\nπ.χ. συμβαίνει με ορισμένα φυτά, μετά\nτην ομοιοπαθητική κατεργασία τους έχει\nαπομακρυνθεί κάθε πιθανότητα τοξικής\nδράσης στον οργανισμό.\nΚι αυτό δεν είναι μία απλή εικασία. Είναι\n• Μπορώ να δοκιμάσω μόνος μου ομοιοπαθητικά φάρμακα;\nΤα ομοιοπαθητικά φάρμακα είναι ασφαλή και μη-τοξικά, όμως είναι απαραίτητη\nη ορθολογική τους χρήση, και είναι αυτή\nπου θα καθορίσει και το θεραπευτικό\nΗ σε βάθος και μόνιμη θεραπεία, απαιτεί\nβαθιά γνώση της ομοιοπαθητικής θεωρίας και φαρμακολογίας, καθώς και γνώση της παθολογίας που αντιμετωπίζει ο\nΗ αφελής και επιπόλαια λήψη ομοιοπαθητικών φαρμάκων, θα έχει επιφανειακά αποτελέσματα, προκαλώντας απλώς\nτροποποίηση των συμπτωμάτων, και\nκαθιστώντας δυσχερέστερη την εύρεση του κατάλληλου φαρμάκου από τον\nΓι' αυτό και δεν συνίσταται να παίρνετε\nτα ομοιοπαθητικά φάρμακα μόνοι σας,\nχωρίς την καθοδήγηση ενός καταρτισμένου ομοιοπαθητικού γιατρού.\n• Προκαλούν αντιδράσεις τα ομοιοπαθητικά φάρμακα;\nΈνα μικρό ποσοστό ασθενών, τις πρώτες\nημέρες της αγωγής, πιθανόν να παρουσιάσει εντονότερα κάποιο από τα συμπτώματα που ήδη είχε, σε όρια τελείως\nακίνδυνα για τον οργανισμό.\nΑυτό αποτελεί ένδειξη ισχυρή ότι έχει\nαρχίσει η ενδυνάμωση του οργανισμού\nάρα και η θεραπεία του. Ωστόσο, μόνον\nο ομοιοπαθητικός γιατρός είναι σε θέση\nνα εκτιμήσει αν πρόκειται για τη θεραπευτική επιδείνωση ή κάτι άλλο όπως\nπ.χ. ένα τυχαίο κρυολόγημα, μια διάρροια από τροφική δηλητηρίαση κ.τ.λ. συνεπώς αυτόν πρέπει να συμβουλεύονται\nσε κάθε περίπτωση οι ασθενείς.\n• Υπάρχει εμφάνιση παλαιών συμπτωμάτων του ασθενούς στη διάρκεια της\nομοιοπαθητικής θεραπευτικής πορείας;\nΕίναι χαρακτηριστική αλλά παραπλανητική η έκφραση που λέγεται ότι: "ό,τι\nείχες στο παρελθόν θα στο βγάλει στην\nεπιφάνεια το ομοιοπαθητικό φάρμακο".\nΌμως να τι ακριβώς συμβαίνει.\nΠράγματι στη διάρκεια της ομοιοπαθητικής θεραπείας μπορεί να έχουμε\nανάδυση παλαιών συμπτωμάτων ή ευαισθησιών τού ασθενούς που πάντοτε\nόμως εστιάζονται σε επίπεδα (όργανα,\nσυστήματα ή λειτουργίες) πιο επιφανειακά και λιγότερο σημαντικά απ' αυτά της\nπαρούσας νόσου και ποτέ και σε καμία\nπερίπτωση δεν αφορούν επανεμφάνιση\nπαλαιότερων σοβαροτέρων και πιο εσωτερικών ευαισθησιών από εκείνες της\nπαρούσας κατάστασης του ασθενούς.\nΈτσι π.χ. αν κάποιος είχε στη παιδική του\nηλικία μια δερματοπάθεια που τον ταλαιπώρησε αρκετά και την οποία καταπίεσε με ισχυρά φάρμακα - κορτιζονούχες\nαλοιφές στην προκειμένη περίπτωση και μετά από ένα διάστημα αναπτύσσει\nημικρανίες που τον ταλαιπωρούν ιδιαίτερα και για τις οποίες αναζητεί απεγνωσμένα βοήθεια στην Ομοιοπαθητική,\nυπάρχει περίπτωση ενώ αντιμετωπίζονται με επιτυχία οι κεφαλαλγίες του, να\nεκδηλώσει για μικρό χρονικό διάστημα\nήπια συμπτώματα της παλιάς δερματικής του ευαισθησίας.\nΑυτό όμως είναι και παροδικό φαινόμενο και καθόλου σοβαρό ή απειλητικό για\nτον ασθενή αλλά αντίθετα είναι ιδιαίτερα θετικό σημείο και ενδεικτικό της βαθειάς θεραπευτικής πορείας του ασθενούς αφού παρατηρείται μια μετατόπιση\nτου κέντρου βάρους της διαταραχής τού\nοργανισμού από το κέντρο προς την περιφέρεια.\nΣυμβαίνει δηλ. ένα είδος εκτόνωσης\nτης νοσηρής διαταραχής (οι ασθενείς\nσυχνά το αποκαλούν "ξεθύμασμα της\nαρρώστιας"). Να τονίσουμε και πάλι ότι\nη σωστή εφαρμογή της ομοιοπαθητικής\nθεραπείας (κλασική ομοιοπαθητική ιατρική) δεν περικλείει κανένα κίνδυνο\n• Πόσο διαρκεί μια θεραπευτική αγωγή\nκαι από τι εξαρτάται;\nΣε μια οξεία ασθένεια το θεραπευτικό\nαποτέλεσμα είναι άμεσο και επιτυγχάνεται σε σύντομο χρόνο.\nΣτις χρόνιες περιπτώσεις όμως δεν είναι\nπάντα δυνατό - τις περισσότερες φορές\nτουλάχιστον - να υπάρξει άμεσο θεραπευτικό αποτέλεσμα, ιδιαίτερα όταν οι\nασθενείς έχουν έλθει στην ομοιοπαθητική αφού δοκίμασαν πρώτα όλες τις άλλες μεθόδους χωρίς επιτυχία.\nΗ διάρκεια της θεραπείας εξαρτάται από\nτη βαρύτητα του προβλήματος, τη χρονιότητά του, τη χρήση άλλων φαρμάκων,\nτη κληρονομικότητα, την ηλικία του ατόμου κ.ά.\n• Είναι απαραίτητο να συνεχίζει ο ασθενής\nΗ αύξηση των συμπτωμάτων είναι απαραίτητη\nγια να αρχίσει μια ομοιοπαθητική θεραπεία;\nεπ'άπειρον την ομοιοπαθητική αγωγή;\nΌχι. Από τη στιγμή που θα αισθανθεί αρκετά καλά, συμβουλευόμενος και τον\nομοιοπαθητικό γιατρό του, μπορεί να\nσταματήσει την αγωγή του και να επανέλθει στο γιατρό μόνο σε περίπτωση\nυποτροπής της αρχικής ασθένειας ή σε\nεμφάνιση κάποιας άλλης.\n• Αν παρουσιαστεί κάποιο οξύ πρόβλημα κατά τη διάρκεια της θεραπείας;\nΑν κατά τη διάρκεια της θεραπείας παρουσιαστεί κάποιο οξύ πρόβλημα ( κρυολόγημα, διάρροια, έντονος πονοκέφαλος, επιπεφυκίτις κ.λ.π. ), το καλύτερο\nθα είναι ο ασθενής να έλθει σε επαφή\nμε τον ομοιοπαθητικό γιατρό του για να\nτου δώσει το αντίστοιχο ομοιοπαθητικό\nφάρμακο ή να του πει τι να κάνει.\nΑν όμως δεν μπορέσει εκείνη τη στιγμή\nνα επικοινωνήσει με το γιατρό του και\nπρέπει οπωσδήποτε κάτι να πάρει, μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε συνηθισμένο ( αλλοπαθητικό ) φάρμακο.\nΔεν υπάρχει κανένας φόβος παρενέργειας ή κάποιας αρνητικής αλληλεπίδρασης αλλοπαθητικών και ομοιοπαθητικών\nφαρμάκων σε μια τέτοια περίπτωση.\n• Μπορούν να γίνονται συγχρόνως ομοιοπαθητική και άλλες θεραπείες;\nΕίναι προτιμότερο στο διάστημα που\nένας ασθενής ακολουθεί κάποια άλλη\nθεραπευτική αγωγή (φάρμακα, βελονισμό κ.λ.π. ), να διακόπτει την ομοιοπαθητική γι' αυτό το διάστημα και να συνεχίζει μετά, συνεννοούμενος και με τον\nομοιοπαθητικό γιατρό του.\nΚι αυτό όχι γιατί υπάρχει κίνδυνος παρενέργειας, αλλά επειδή τα ομοιοπαθητικά\nφάρμακα είναι ευαίσθητα, αδρανοποιούνται και είναι σαν να μην τα παίρνει ο\n• Υποτροπιάζει ένας ασθενής μετά την\nΕίναι δυνατόν ένας ασθενής μετά από\nμια επιτυχή ομοιοπαθητική θεραπεία κάποια στιγμή να υποτροπιάσει.\nΑυτό εξαρτάται :\nβ) από το είδος και τη χρονιότητα της\nαρρώστιας που είχε,\nγ) από τις ταλαιπωρίες, ψυχικές ή σωματικές, που έδρασαν επάνω του κατά τον\nχρόνο που είναι βελτιωμένος από την\nαρχική του αρρώστια, και\nδ) από το πόσο σωστά τηρεί τις συστάσεις του γιατρού μετά τη διακοπή των\nΔεν είναι απαραίτητο κάτι τέτοιο.\nΠολύ συχνά η θεραπεία επέρχεται\nδίχως να παρουσιαστεί έξαρση στα\nσυμπτώματα. Στην ομοιοπαθητική\nθεραπεία βέβαια το φαινόμενο της\nλεγόμενης "θεραπευτικής επιδείνωσης" δεν είναι ασυνήθιστο μια κι\nο οργανισμός βοηθείται να βρει μια\nνέα ισορροπία μέσα από την ομοιοπαθητική αγωγή. Κάτι τέτοιο όμως\nγίνεται πάντοτε μέσα στα πλαίσια\nτης ασφαλούς οικονομίας του όλου\nοργανισμού και δεν ενέχει καμμία\nΑυτή η "αντίδραση" δεν είναι τίποτε\nάλλο από μία συνήθως ολιγόωρη ή\nολιγοήμερη κι επομένως παροδική επιδείνωση κάποιου ή κάποιων\nαπλών συμπτωμάτων όπως πονοκέφαλοι, κνησμός κ.λπ. σχετικών\nή άσχετων με την παθολογία τού\nασθενούς και ποτέ βέβαια δεν πρόκειται για συμπτώματα που είναι\nσοβαρά και κρίσιμα ίσως για τη ζωή\nτου ασθενούς (π.χ. αρτηριακή πίεση, αιμορραγία κλπ).\nΠροκαλείται από την κινητοποίηση\nτου αντιδραστικού μηχανισμού του\nοργανισμού στο να αντιμετωπίσει τη\nνοσηρή διαδικασία. Επομένως πρόκειται για κατάσταση που όχι μόνο\nδεν είναι προβληματική ή ανεπιθύμητη για την αγωγή αλλά είναι ενδεικτική της δράσης τού ομοιοπαθητικού φαρμάκου και βέβαια ποτέ\nδεν χρειάζεται να διακοπεί η αγωγή,\nαφού δεν είναι ποτέ αυτή η αρχική\n12 15/10 /2014\nΚαθηγήτρια Δημόσιας Υγείας,\nO αιμορραγικός πυρετός Ebola είναι μια\nσπάνια, σοβαρή, συχνά θανατηφόρα ιογενής λοίμωξη. Η νόσος προσβάλλει ανθρώπους και άλλα πρωτεύοντα θηλαστικά\n(π.χ. πιθήκους, γορίλες, χιμπατζήδες).\nΟ ιός εμφανίστηκε για πρώτη φορά το\n1976, σε ένα χωριό κοντά στον ποταμό\nEbola στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό\nκαι συγχρόνως στο Σουδάν. Η προέλευση\nτου ιού είναι άγνωστη, ωστόσο αποθήκη\nτου ιού στη φύση θεωρούνται ορισμένα\nείδη φρουτοφάγων νυχτερίδων που ενδημούν στην Αφρική.\nO ιός Ebola μεταδίδεται από άτομο σε\nάτομο, με την άμεση επαφή (μέσω αμυχών του δέρματος ή βλεννογόνων) με\nαίμα, εκκρίσεις, όργανα, ιστούς, ή άλλα\nσωματικά υγρά (π.χ. σάλιο, ούρα, κόπρανα, σπέρμα κλπ.) μολυσμένων ατόμων,\nνεκρών ή ζωντανών, καθώς και με την έμμεση επαφή με αντικείμενα (όπως ρούχα,\nσεντόνια, χρησιμοποιούμενες βελόνες)\nπου έχουν μολυνθεί από σωματικά υγρά\nασθενών. Στους τρόπους μετάδοσης περιλαμβάνεται και η χωρίς προφυλάξεις\nσεξουαλική επαφή με ασθενείς, έως και\nεφτά εβδομάδες (περίπου 2 μήνες) μετά\nτην ανάρρωσή τους. Η μετάδοση στο περιβάλλον του νοσοκομείου είναι συχνή,\nμε την έκθεση επαγγελματιών υγείας και\nάλλων ατόμων που φροντίζουν ασθενείς\nχωρίς να λαμβάνουν τις απαραίτητες προφυλάξεις. Οι ασθενείς θεωρούνται μολυσματικοί από τη στιγμή που παρουσιάζουν\nΗ ασθένεια μεταδίδεται, επίσης, μέσω της\nάμεσης επαφής με αίμα και άλλα σωματικά υγρά από μολυσμένα άγρια ζώα, νεκρά\nή ζωντανά, όπως π.χ. πιθήκους, γορίλες,\nαντιλόπες και νυχτερίδες.\nΟ ιός Ebola δεν μεταδίδεται μέσω του\nαέρα, όπως η γρίπη ή η φυματίωση.\nΑπό τη στιγμή που θα μολυνθώ σε πόσο\nχρόνο θα εκδηλώσω τα συμπτώματα;\nΤα συμπτώματα εκδηλώνονται από 2 έως\n21 ημέρες μετά την έκθεση στον ιό, συνήθως μέσα σε 8-10 ημέρες.\nΗ νόσος μπορεί να εκδηλωθεί ξαφνικά\nμε πυρετό, έντονους μυϊκούς πόνους, αίσθηση αδυναμίας, πονοκέφαλο και πονόλαιμο. Το επόμενο στάδιο της ασθένειας\nΤζένη Κουρέα Κρεμαστινού\nΟ κίνδυνος να έχετε εκτεθεί στον ιό Ebola\nείναι εξαιρετικά χαμηλός. Ωστόσο:\n• Εμφανίσετε πυρετό, ανεξήγητο αίσθημα κόπωσης, πόνους στους μυς και\nτις αρθρώσεις, διάρροια ή άλλα σοβαρά\nσυμπτώματα μετά την επιστροφή σας\nαπό τις χώρες/περιοχές που αναφέρουν\n• έχετε εκτεθεί άμεσα σε σωματικά υγρά\nνεκρού ή ζωντανού μολυσμένου ατόμου\nή ζώου, καθώς και αν είχατε χωρίς προφυλάξεις σεξουαλική επαφή με ασθενή που\nέχει αναρρώσει από αιμορραγικό πυρετό.\nπεριλαμβάνει εμετό, ναυτία, διάρροια,\nανορεξία, κοιλιακό πόνο, εξάνθημα και\nΜερικοί ασθενείς εμφανίζουν, επίσης, αιμορραγικές εκδηλώσεις εσωτερικών και\nεξωτερικών οργάνων (π.χ. αιμορραγίες\nαπό τη μύτη, τα ούλα, το δέρμα (π.χ. μελανιές), αίμα στα εμέσματα ή/και στα κόπρανα, αιμορραγίες στο σημείο ενώσεων)\nκαι πολυοργανική ανεπάρκεια. Η θνητότητα της νόσου κυμαίνεται από 25% έως και\n90%, ανάλογα με το είδος του ιού.\nΥπάρχει θεραπεία ή εμβόλιο για τον ιό\nΔεν υπάρχει ειδικό εμβόλιο ή θεραπεία\nγια αυτή την ασθένεια. Η θεραπεία είναι\nυποστηρικτική και συμπτωματική.\nΠοιός είναι ο κίνδυνος να μολυνθώ από\nτον ιό Ebola και πώς μπορώ να προφυλαχθώ;\nΑκόμα και αν ζείτε ή έχετε ταξιδέψει σε\nπεριοχές που έχουν πληγεί στην τρέχουσα επιδημία στη Δυτική Αφρική, ο κίνδυνος\nμόλυνσης από τον ιό Ebola είναι εξαιρετικά\nχαμηλός, εκτός εάν έχετε εκτεθεί σε αίμα\nή σε άλλα σωματικά υγρά ενός νεκρού ή\nζωντανού μολυσμένου ατόμου ή ζώου. Η\nσυνήθης κοινωνική επαφή σε δημόσιους\nχώρους με άτομα που δεν φαίνεται να\nείναι άρρωστα δεν ενέχει κίνδυνο μετάδοσης του ιού Ebola. Δεν κινδυνεύετε να\nμολυνθείτε με τον ιό Ebola ανταλλάσσοντας χρήματα ή αγαθά ή κολυμπώντας σε\nπισίνα. Ο ιός Ebola δεν μεταδίδεται με το\nΟ ιός Ebola σκοτώνεται εύκολα με καλό\nπλύσιμο με σαπούνι, χλωρίνη (αραίωση\n1:10), τα συνήθη αντισηπτικά / απολυμαντικά ή το στέγνωμα κάτω από τον ήλιο. Το\nπλύσιμο των ρούχων που έχουν μολυνθεί\nμε βιολογικά υγρά σε πλυντήριο με απορρυπαντικό σε υψηλή θερμοκρασία μπορεί\nνα εξουδετερώσει τον ιό Ebola. Ο ιός δεν\nεπιζεί για μεγάλο χρονικό διάστημα σε\nεπιφάνειες που είναι εκτεθειμένες στον\nήλιο ή έχουν στεγνώσει.\nΈχω ταξιδέψει πρόσφατα σε χώρα1 όπου\nπαρουσιάσθηκαν κρούσματα της νόσου.\nΑναζητείστε αμέσως ιατρική εκτίμηση\nκαι φροντίδα, αναφέροντας το ιστορικό\nτων ταξιδιών σας. Τονίζουμε ότι τα συμπτώματα αυτά μπορεί να οφείλονται σε\nάλλη ασθένεια, όπως π.χ. η ελεονοσία, η\nοποία απαιτεί άμεση διάγνωση και θεραπεία. Πριν την επίσκεψή σας σε υπηρεσία\nυγείας επικοινωνήστε τηλεφωνικά με το\nΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ. (τηλ. 210-5212054). Θα χρειαστεί να απαντήσετε σε λίγες ερωτήσεις\nπου θα μας βοηθήσουν να αξιολογήσουμε τον κίνδυνο που διατρέχετε και θα σας\nδοθούν οδηγίες που να απευθυνθείτε,\nενώ παράλληλα θα ειδοποιηθεί το ιατρικό\nπροσωπικό να λάβει τα απαραίτητα μέτρα\nΟι χώρες με τρέχουσα επιδημία αιμορραγικού πυρετού από ιό Ebola (μέχρι και\n07/08/2014) είναι: η Γουινέα, η Λιβερία,\nη Σιέρα Λεόνε και η Νιγηρία. Πρόκειται για\nτη μεγαλύτερη επιδημία της νόσου μέχρι\nσήμερα. Καθώς η επιδημία εξελίσσεται,\nοι χώρες ενδέχεται να τροποποιηθούν.\n14 15/10 /2014\nΥπάρχει η ευρέως διαδεδομένη αντίληψη πως οι δημιουργικοί άνθρωποι είναι\nπιο πιθανό να είναι ψυχικά άρρωστοι από\nό,τι οι μη δημιουργικοί. Ισχύει αυτό;\nΟι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να\nσκεφτούν τουλάχιστον ένα όνομα ενός\nδιάσημου καλλιτέχνη ή συγγραφέα\nπου αυτοκτόνησε (Hemingway, Plath)\nή έκανε κάτι εξωφρενικά εκκεντρικό\n(ο Van Gogh κόβοντας το αυτί του). Στο\nHollywood φαίνεται να πιστεύουν ότι\nυπάρχει κάποια σύνδεση. Ταινίες όπως\nτο «A Beautiful Mind» (2001) και το\n«Shine» (1996) δείχνουν μια συσχέτιση\nμεταξύ της Διανόησης και της Καλλιτεχνικότητας, με τις ψυχικές ασθένειες.\nOι πιο πρόσφατες μελέτες, όταν είναι\nκαλά σχεδιασμένες, καταλήγουν με\nσυνέπεια στην ίδια διαπίστωση: Δεν\nυπάρχει καμία σχέση μεταξύ της δημιουργικότητας και της ψυχικής ασθένειας. Αντίθετα μάλιστα, σύμφωνα με τον\nψυχολόγο Robert Epstein, PhD, η δημιουργικότητα μπορεί να παρεμποδίζεται\nΟ James Joyce είχε μια κόρη με σχιζοφρένεια και είχε πολλά σχιζότυπα χαρακτηριστικά. Ο Albert Einstein είχε ένα γιο\nμε σχιζοφρένεια και ήταν επίσης ο ίδιος\nσχιζότυπος και εκκεντρικός. Ο Bertrand\nRussell είχε πολλά μέλη της οικογένειας του με σχιζοφρένεια ή ψύχωση. Ο\nWinston Churchill, ο Vincent van Gogh\nκαι ο Edgar Allan Poe πιστεύεται ότι είχαν\nΤο μυθιστόρημα της Joanne Greenberg\n«Ποτέ δεν σας υποσχέθηκα έναν κήπο\nμε τριανταφυλλιές» – I Never Promised\nYou A Rose Garden (1964), είναι ένα αυτοβιογραφικό κείμενο της εφηβείας της\nστο Chestnut Lodge, σε συνεργασία με\nτην Δρ Frieda Fromm-Reichmann. Εκείνη\nτην εποχή, είχε διαγνωστεί με σχιζοφρένεια, αν και δύο ψυχίατροι που εξέτασαν\nτο αυτοβιογραφικό της βιβλίο το 1981\nκατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν ήταν\nσχιζοφρενής, αλλά είχε βαριά κατάθλιψη και διαταραχή σωματοποίησης. Η\nαφήγηση θέτει συνεχώς το δίλλημα του\nπρωταγωνιστή μεταξύ ψυχικής ασθένειας και καλλιτεχνικής ικανότητας.\nΠολυάριθμες μελέτες έχουν δείξει κάποια συσχέτιση μεταξύ των δημιουργικών – καλλιτεχνικών επαγγελμάτων και\nτων ψυχικών νόσων, συμπεριλαμβανο-\nΠοιοί διάσημοι είχαν κάποια ψυχική ασθένεια\nμένων της διπολικής διαταραχής και της\nΗ συσχέτιση μεταξύ της διπολικής διαταραχής και της δημιουργικότητας εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη λογοτεχνία\nτο 1970, αλλά η ιδέα ενός συνδέσμου\nμεταξύ της «τρέλας» και «ιδιοφυΐας»\nείναι πολύ παλαιότερη και χρονολογείται τουλάχιστον από την εποχή του Αριστοτέλη. Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν\nότι η δημιουργικότητα προήλθε από τους\nθεούς, και ιδίως από τις Μούσες, τις μυθικές προσωποποιήσεις των τεχνών και\nτων επιστημών, που ήταν εννέα θυγατέρες του Δία. Η ιδέα ενός πλήρους έργου\nτέχνης που αναδύεται χωρίς συνειδητή\nσκέψη ή προσπάθεια ενισχύθηκε σαν\nάποψη στην Ρομαντική εποχή.\nΈχει επίσης προταθεί ότι υπάρχει μια ιδιαίτερη συσχέτιση μεταξύ της δημιουργικότητας και της διπολικής διαταραχής,\nενώ η μείζονα καταθλιπτική διαταραχή\nφαίνεται να είναι πολύ πιο συχνή μεταξύ\nτων θεατρικών συγγραφέων, μυθιστοριογράφων, βιογράφων, και καλλιτεχνών.\nΤα ψυχωτικά άτομα πάλι, ερμηνεύουν\nτον κόσμο με έναν εντελώς διαφορετικό\nτρόπο αντιλαμβανόμενοι πράγματα που\nοι άλλοι δεν μπορούν.\nΘετική διάθεση, ψυχική ασθένεια και\nΗ έρευνα αποκαλύπτει ότι οι άνθρωποι\nείναι πιο δημιουργικοί όταν είναι σε μια\nθετική διάθεση και ότι οι ψυχικές ασθένειες όπως η κατάθλιψη, η σχιζοφρένεια\nμπορούν πραγματικά να μειώσουν τη δημιουργικότητα.\nΟι άνθρωποι που έχουν εργαστεί στον τομέα της Τέχνης, είχαν συχνά προβλήματα\nμε τη φτώχεια, τις διώξεις, την κοινωνική\nαποξένωση, ψυχολογικά τραύματα, κατάχρηση ουσιών, υψηλή πίεση στο περιβάλλον τους και άλλους τέτοιους παράγοντες που συνδέονται με την ανάπτυξη\nκαι ίσως προκαλούν ψυχική ασθένεια.\nΕίναι επομένως πιθανό ότι, όταν η δημιουργικότητα η ίδια συνδέεται με θετικές\nδιαθέσεις, την ευτυχία και την ψυχική\nυγεία, η επιδίωξη μιας σταδιοδρομίας\nστον χώρο της τέχνης μπορεί να φέρει\nπροβλήματα με το άγχος και το (αρχικά συνήθως χαμηλό) εισόδημα. Άλλοι\nπαράγοντες, όπως το στερεότυπο του\n«Τρελού καλλιτέχνη» μπορούν να τροφοδοτήσουν τις πεποιθήσεις και προσδοκίες σχετικά με το πώς ένας καλλιτέχνης πρέπει να άγεται και να φέρεται,\nκαθιστώντας τον καλλιτεχνικό τομέα πιο\nελκυστικό για τα άτομα με προϋπάρχουσα ψυχική ασθένεια ή επιρρέπεια προς\nΜια μελέτη από τον ψυχολόγο J. Philippe\nRushton βρήκε ότι η Δημιουργικότητα\nσυσχετίζεται με την ευφυΐα και την ψυχωτική προδιάθεση. Μια άλλη μελέτη\nδιαπίστωσε ότι η Δημιουργικότητα είναι\nμεγαλύτερη σε σχιζότυπους παρά σε\nσχιζοφρενείς. Η προέλευση της αποκλίνουσας σκέψης συνδέθηκε με ενεργοποίηση του προμετωπιαίου φλοιού, στα\nΤρεις πρόσφατες μελέτες από τον Mark\nBatey και Adrian Furnham έχουν καταδείξει τις σχέσεις μεταξύ σχιζότυπης και\nυπομανιακής προσωπικότητας με τη Δημιουργικότητα.\nΟ Kay Redfield Jamison συνοψίζει μελέτες των διαταραχών της διάθεσης σε ένα\nπλήθος συγγραφέων, ποιητών και καλλιτεχνών. Εντοπίζει τις διαταραχές της\nδιάθεσης σε διάσημους συγγραφείς και\nκαλλιτέχνες όπως ο Ernest Hemingway\n(ο οποίος αυτοκτόνησε μετά από θεραπεία ηλεκτροσπασμοθεραπείας), η Βιρτζίνια Γουλφ (η οποία πνίγηκε, πάσχουσα\nαπό καταθλιπτικό επεισόδιο), ο συνθέτης Robert Schumann (ο οποίος πέθανε\nσε ψυχιατρικό ίδρυμα), ενώ εντοπίζει\nψυχοπαθολογία ακόμη και στον περίφημο εικαστικό Michelangelo .\nΥπάρχει μια σειρά από κλινικούς τύπους\nτης διπολικής διαταραχής. Τα άτομα με\nδιπολική διαταραχή βιώνουν σοβαρά\nεπεισόδια μανίας και κατάθλιψης με περιόδους φυσιολογικού συναισθήματος\nμεταξύ των επεισοδίων. Κατά την διάρκεια των μανιακών επεισοδίων, τα άτομα\nαδυνατούν να οργανώσουν τις ιδέες και\nσκέψεις που τους κατακλύζουν. Οι ταχύτατη εναλλαγή σκέψεων και η υπερδραστηριότητα μπορεί να μετατραπεί σε\nτέχνη οποιασδήποτε μορφής. Πολλοί άνθρωποι με διπολική διαταραχή μπορεί να\nαισθάνονται έντονα συναισθήματα, τόσο\nκατά τις φάσεις της κατάθλιψης όσο και\nτης μανίας, που θα μπορούσαν ενδεχομένως να βοηθούν περιστασιακά στη δημιουργικότητα. Επειδή η μανία μειώνει\nτην κοινωνική αναστολή, οι καλλιτέχνες\nείναι συχνά τολμηροί.\nΚατά συνέπεια των ως άνω, οι δημιουργοί\nπαρουσιάζουν κοινά χαρακτηριστικά που\nσυχνά συνδέονται με την ψυχική ασθένεια. Η συχνότητα και η ένταση αυτών\nτων συμπτωμάτων φαίνεται να ποικίλλει\nανάλογα με το μέγεθος και τον τομέα\nτων δημιουργικών επιτευγμάτων. Ταυτόχρονα, αυτά τα συμπτώματα δεν είναι\nισοδύναμα με την πλήρη ανάπτυξη ψυχοπαθολογίας ενός κλινικού μανιακού\nεπεισοδίου το οποίο, εξ ορισμού, συνεπάγεται σημαντική έκπτωση λειτουργικότητας.\nΣε μερικούς καλλιτέχνες βρέθηκε μεταθανάτια ότι έπασχαν από διπολική ή\nμονοπολική διαταραχή με βάση τις βιογραφίες, επιστολές, αλληλογραφία ή\nάλλο ανέκδοτο υλικό. Σύμφωνα την Kay\nRedfield Jamison ειδικά η διπολική διαταραχή, αλλά και λοιπές συναισθηματικές διαταραχές, μπορεί να βρεθεί σε ένα\nδυσανάλογο αριθμό ατόμων σε καλλιτεχνικά επαγγέλματα όπως οι ηθοποιοί,\nκαλλιτέχνες, κωμικοί, μουσικοί, συγγραφείς και ποιητές .\nΤο 2012 στο βιβλίο «Ταλαιπωρημένοι\nΚαλλιτέχνες» (The Myth of the Tortured\nArtist — and Why It’s Not a Myth) του\nαμερικανού δημοσιογράφου Christopher\nZara, καταδεικνύεται η δύσκολη ζωή, οι\nαπογοητεύσεις και η ταλαιπωρία πολλών καλλιτεχνών. Καλλιτέχνες όπως οι\nCharles Schulz, Charlie Parker, Lenny\nBruce, Michelangelo, Madonna, Andy\nWarhol, Amy Winehouse, και δεκάδες\nάλλοι, αναλύονται ως προς τα προσωπικά τους βιώματα και των δυσκολιών που\nαντιμετώπισαν στην ζωή τους μέχρι να\nκαταξιωθούν (όσοι μπόρεσαν εν ζωή).\nΣε κάθε περίπτωση, ο συγγραφέας επιχειρεί να κάνει μια σύνδεση μεταξύ της\nτέχνης και της προσωπικής ταλαιπωρίας\nΑπό τις πλέον γνωστές μελέτες, που\nπεριλαμβάνει περισσότερους από ένα\nεκατομμύριο ανθρώπους, που έγινε από\nΣουηδούς ερευνητές στο Karolinska\nInstitute, ανέφερε μια σειρά από συσχετίσεις μεταξύ των δημιουργικών – καλλιτεχνικών επαγγελμάτων και των ψυχικών\nασθενειών. Οι συγγραφείς είχαν υψηλότερο κίνδυνο άγχους και διπολικών δια-\nταραχών, σχιζοφρένειας, μονοπολικής\nκατάθλιψης και κατάχρησης ουσιών\nκαι καταδείχθησαν σχεδόν διπλάσιες\nπιθανότητες από το γενικό πληθυσμό\nγια αυτοκτονικότητα. Οι χορευτές και οι\nφωτογράφοι είχαν επίσης περισσότερες\nπιθανότητες να έχουν διπολική διαταραχή. Ωστόσο, ως ομάδα, αυτά τα δημιουργικά – καλλιτεχνικά επαγγέλματα\nδεν είχαν περισσότερες πιθανότητες\nνα υποφέρουν από ψυχικές διαταραχές\nαπό τους άλλους ανθρώπους, αν και\nήταν πιο πιθανό να έχουν κάποιο στενό\nσυγγενή με μια διαταραχή. Η δύναμη της\nμελέτης Kyaga είναι ότι είχε πρόσβαση\nσε τεράστιες βάσεις δεδομένων των διαγνώσεων, που παρέχονται από το σουηδικό εθνικό σύστημα υγείας μεταξύ του\n1973 και του 2003, όμως, η αδυναμία\nτης μελέτης είναι ότι οι ερευνητές δεν\nείχαν κανένα τρόπο για να μετρηθεί η\nδημιουργικότητα αυτών των ανθρώπων\nπου χρησιμοποίησαν ως δείγμα. Έτσι, ως\nυποκατάστατο για τη δημιουργικότητα,\nη ομάδα χρησιμοποίησε τα δεδομένα\nτων επαγγελματικών πληροφοριών που\nπαρέχονται επίσης από τη σουηδική κυβέρνηση, σύμφωνα με τα επίσημα ερωτηματολόγια απογραφών το 1960, 1970,\n1980, και 1990.\nΥπάρχουν τέσσερις μεγάλες παλαιότερες μελέτες που είναι παρόμοιες με τη\nμελέτη Kyaga. Καμία από τις μελέτες\nαυτές δεν διαπίστωσαν αυξημένο βαθμό\nτης ψυχικής ασθένειας σε δημιουργικούς ανθρώπους:\nΤο 1904, ο Βρετανός ψυχολόγος Havelock\nEllis μελέτησε 1.030 επιφανή άτομα και\nδιαπίστωσε ότι η συχνότητα εμφάνισης\nτης ψυχικής ασθένειας ήταν ουσιαστικά η ίδια όπως και στο γενικό πληθυσμό. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν\nυπήρχε καμία σχέση μεταξύ ιδιοφυΐας\nκαι της ψυχικής ασθένειας. Το 1947, ο\nWG Bowerman βρήκε μόνο ένα 2% συχνότητα εμφάνισης ψυχικών διαταραχών\nμεταξύ των ιδιοφυιών επιστημόνων και\nΟ Αυστριακός ψυχίατρος Adele Juda ανάλωσε 16 χρόνια στην ανάλυση 19.000\nΓερμανών καλλιτεχνών και επιστημόνων\nπου εργάστηκαν μεταξύ 1650 και 1900.\nΗ συχνότητα εμφάνισης της ψυχικής\nασθένειας ήταν οριακά υψηλότερη από\nό,τι στο γενικό πληθυσμό και καταλήγει:\n«Δεν υπάρχει συγκεκριμένη σχέση μεταξύ υψηλότερου βαθμού ευφυΐας και\nτων ψυχικών διαταραχών».\nΣτα ίδια ευρήματα καταλήγουν το 1962,\nοι Mildred και Victor Goertzel με μια μελέτη 400 επιφανών καλλιτεχνών και\nανθρώπων του πνεύματος και επιστήμης\nκαι βρήκαν ένα ποσοστό κάτω από 2% για\nτην επικράτηση σε ψυχικές ασθένειες. Η\nμελέτη τους αναδημοσιεύθηκε το 2004.\nΗ μελέτη διαπίστωσε επίσης ότι οι γονείς, τα αδέλφια και οι αδελφές των 400\nτου δείγματος είχαν χαμηλότερο από τον\nμέσο όρο κριτηρίων ψυχικής ασθένειας.\nΤο 1994, ακολούθησε μια μελέτη από\n291 βιογραφίες διάσημων ανδρών. Καμία\nαπό αυτές τις ιδιοφυΐες δεν πληρούσαν\nτα κριτήρια του DSM-III για ψυχιατρική\nδιάγνωση (το αμερικάνικο διαγνωστικό σύστημα ψυχικών νόσων – σήμερα\nυπάρχει η V αναθεώρηση).\nΠαρά τις πολλές μελέτες που δεν διαπίστωσαν καμία σχέση μεταξύ της δημιουργικότητας και ψυχικών ασθενειών,\nτις τελευταίες δεκαετίες οι ερευνητές\nσυνέχισαν να ερευνούν για στοιχεία που\nνα υποστηρίζουν τη δυτική πολιτισμική\nπεποίθηση ότι η ψυχική ασθένεια συνδέεται με τη δημιουργικότητα. (οι περισσότεροι από τους μη-δυτικούς πολιτισμούς\nδεν συμμερίζονται αυτή την πεποίθηση)\nΑυτές οι πιο πρόσφατες μελέτες, όταν\nείναι καλά σχεδιασμένες, καταλήγουν\nμε συνέπεια στην ίδια διαπίστωση: Δεν\n16 15/10 /2014\nΈρευνας και Εκπαίδευσης στην\nMε τον ερχομό του Οκτώβρη αρχίζουν να\nεμφανίζονται και τα πρώτα κρυολογήματα\nμε καταρροή, πονόλαιμο, βήχα και πυρετό.\nΟι εποχικές αυτές ιώσεις προσβάλλουν το\nαναπνευστικό και προκαλούνται από διάφορους ρινοϊούς, αδενοϊούς κλπ. και είναι\nσυνήθως μετρίας βαρύτητας σε αντίθεση\nμε τη γρίπη που συνήθως έχει υψηλό πυρετό και διαρκεί περισσότερο.\nΑυτή την περίοδο λοιπόν που οι καιρικές\nσυνθήκες βοηθούν στην εμφάνιση κρυολογήματος και πολλών ιώσεων άμεση\nπροτεραιότητα αποτελεί η ενίσχυση του\nανοσοποιητικού μας συστήματος. Βασική\nπροϋπόθεση αποτελεί η σωστή ανάπαυση\nκαι η σωστή διατροφή. Αυτό όμως δεν είναι\nεφικτό στους περισσότερους από μας που\nακολουθούμε το σύγχρονο-γρήγορο τρόπο\nζωής και δεν έχουμε ένα ολοκληρωμένο\nπρόγραμμα διατροφής, με αποτέλεσμα να\nμειώνεται η άμυνά μας απέναντι στους\nιούς. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται σε άτομα που πάσχουν από παθήσεις του αναπνευστικού, όπως άσθμα και χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια, επειδή μπορεί\nνα προκληθεί επιδείνωση της κατάστασής\nτους και παροξυσμός τής νόσου. Γενικότερα, όμως, ηλικιωμένα άτομα, άτομα με χρόνια νοσήματα και άτομα σε ανοσοκαταστολή θα πρέπει να προσέχουν ιδιαίτερα.\nμας μπορούν να συμβάλλουν συμπληρώματα διατροφής που περιέχουν βιταμίνη\nIώσεις προ των πυλών\nD, που έχει αποδειχθεί ότι προστατεύει από\nλοιμώξεις, καθώς και ουσίες όπως η κερσετίνη που έχουν αντιφλεγμονώδη δράση.\nΤέτοιου είδους συνδυασμοί βοηθούν ώστε\nο οργανισμός να ανταποκρίνεται καλύτερα\nστις ιώσεις και να διαδράμουν σε ηπιότερη\nAν όμως, παρόλα αυτά, εκδηλωθεί η ίωση\nτότε για την ανακούφιση των συμπτωμάτων απαιτείται για μεν τον πονόλαιμο να\nχρησιμοποιήσετε διάφορες παστίλιες που\nκάνουν τοπική αντισηψία και για τον βήχα\nανάλογα αν είναι ξηρός ή με φλέγματα να\nχρησιμοποιήσετε ένα αντιβηχικό ή αποχρεμπτικό σιρόπι από εκχυλίσματα φυτών (πχ\nθυμάρι, μολόχα, ευκάλυπτο κ.ά.) που είναι\nασφαλή και αποτελεσματικά. Τέλος, για το\nσυνάχι, που αποτελεί ένα αρκετά ενοχλητικό σύμπτωμα, συνιστάται η χρήση αποσυμφορητικών της μύτης, τα οποία πρέπει να\nχρησιμοποιούνται όμως για μικρό χρονικό\nδιάστημα. Ασφαλής ακόμα και για μακροχρόνια χορήγηση είναι η χρήση υπέρτονου\nδιαλύματος θαλασσινού νερού που προκαλεί αραίωση της παχύρευστης βλέννης, η\nοποία στο συνάχι παράγεται σε αυξημένες\nποσότητες, και οδηγεί σε ρινική αποσυμφόρηση και ευκολότερη αναπνοή. Η χρήση υπέρτονου διαλύματος απομακρύνει\nτις ακαθαρσίες και δεν ξεραίνει τον ρινικό\nβλεννογόνο, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί από ενήλικες και παιδιά.\nΠάνω από 50% των ατόμων με βήχα , συνάχι\nκαι πονόλαιμο ζητούν από τον γιατρό τους\n• Το κοινό κρυολόγημα και οι ιώσεις δεν χρειάζονται αντιβιοτικά\n• Βήχας ή πονόλαιμος χωρίς πυρετό δεν χρειάζεται αντιβιοτικό αλλά προϊόντα ειδικά για τον βήχα, την καταρροή κλπ.\n• Τα αντιβιοτικά είναι μόνο για τις βακτηριακές λοιμώξεις\n• Να συμβουλεύεστε τον γιατρό σας όταν ο πυρετός και τα συμπτώματά σας ξεπερνούν τις τρεις μέρες\n• Τα αντιβιοτικά είναι απαραίτητα μετά από εκτίμηση και διάγνωση από τον γιατρό\n• Όταν λαμβάνετε αντιβιοτικό να το παίρνετε τις προγραμματισμένες ώρες ,να μην\nχάνετε δόσεις, και να ολοκληρώνετε την θεραπεία γιατί αλλιώς δημιουργούνται ανθεκτικά μικροβιακά στελέχη\nνα τους χορηγήσει αντιβιοτικά. Σύμφωνα\nμε διεθνή έρευνα, τα ποσοστά είναι παρόμοια και στον ελλαδικό χώρο και, όπως καταδεικνύουν τα αποτελέσματα της έρευνας, η χώρα μας κατέχει τα πρωτεία στην\nαλόγιστη χρήση αντιβιοτικών . Τα αντιβιοτικά αποτελούν φάρμακα που χρησιμοποιούνται για λοιμώξεις οι οποίες προκαλούνται\nαπό βακτήρια και όχι ιούς. Η καταρροή και\nο βήχας είναι καταστάσεις που συνήθως\nοφείλονται σε ιογενείς λοιμώξεις και δεν\nαντιμετωπίζονται με τη χορήγηση αντιβιοτικών.\nΠολλές φορές ο κόσμος νομίζει ότι αρρωσταίνει επειδή δεν έχει λάβει αντιβιοτικά,\nαλλά αυτό αποτελεί μια λανθασμένη αντίληψη. Ο μέσος άνθρωπος αρρωσταίνει 3-4\nφορές ετησίως από ιογενείς λοιμώξεις\nπου έχουν παραπλήσια συμπτώματα και\nτα αντιβιοτικά δεν βοηθούν στη θεραπεία\nτους ούτε στην πρόληψή τους..\nΓια την πρόληψη των ιογενών λοιμώξεων\nκαι της γρίπης, αυτό που χρειάζεται για να\nπροστατέψουμε τους εαυτούς μας και τους\nάλλους είναι :\n• Αποφυγή στενής επαφής με άλλα άτομα\nκαι ειδικά με άτομα που είναι άρρωστα\n• Αποφυγή επαφής με άλλα άτομα όταν είμαστε εμείς άρρωστοι και να παραμένουμε\nστο σπίτι μας, να αποφεύγουμε πολυσύχναστα μέρη και τα μέσα μαζικής μεταφοράς\n• Να καλύπτετε με χαρτομάντηλο το στόμα\nκαι τη μύτη σας όταν βήχετε ή φταρνίζεστε\nώστε να μην μεταδώσετε την ίωση\n• Να πλένετε συχνά τα χέρια σας\n• Να αποφεύγετε να πιάνετε τα μάτια, την\nμύτη ή το στόμα σας.\nΗ Ελληνική Εταιρεία Έρευνας και Εκπαίδευσης στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας\nπροτείνει όχι άσκοπη χρήση αντιβιοτικών\nκαι γι' αυτό συνιστάται να μην φυλάσσετε\nαντιβιοτικά στο σπίτι σας για μελλοντική\n18 15/10 /2014\nτης Βαρβάρας Βιδαλάκη-Κόλλια\nΕιδική Ρευματολόγος Πρώην Αναπληρώτρια Διευθύντρια Π.Γ.Ν.Α. «Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ»\nΗ οστεοαρθρίτιδα είναι η πιο συχνή μορφή\nαρθρίτιδας. Περισσότεροι από 100 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πάσχουν\nαπό οστεοαρθρίτιδα. Επιδημιολογικά δεδομένα από το Ελληνικό Ίδρυμα Ρευματολογικών Ερευνών αναφέρουν ότι στην Ελλάδα\nη συνολική συχνότητα της συμπτωματικής\nοστεοαρθρίτιδας είναι 13,1% των ενηλίκων.\nΥπολογίζεται ότι περισσότερο από 1 εκατομμύριο Έλληνες - κατά άλλους 2 εκατομμύρια- πάσχουν από αυτή.\nΗ συχνότητα της νόσου αυξάνει με την\nηλικία έτσι ώστε μετά τα 65 χρόνια, 3 στα\n4 άτομα πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα ενώ\nπερισσότερο από το 85% των ατόμων αυτών\nέχουν ευρήματα στις ακτινογραφίες των\nαρθρώσεών τους ακόμη και όταν δεν έχουν\nσυμπτώματα. Ο αριθμός των ατόμων που πάσχει από οστεοαρθρίτιδα αυξάνει συνεχώς\nτα τελευταία χρόνια, λόγω της αύξησης του\nαριθμού των ηλικιωμένων ατόμων, ιδίως στις\nαπό την πάθηση είναι τεράστιες: αποχή από\nτην εργασία, ευρεία χρήση φαρμάκων, χειρουργικές επεμβάσεις, αναπηρία. Αποτελεί\nμία από τις πιο συχνές αιτίες ανικανότητας.\nΕίναι ίσως η ποιο «αρχαία» νόσος. Η εξέταση\nοστών, προϊστορικών σκελετών από μούμιες\nΑιγυπτιακές, έδειξε ότι η οστεοαρθρίτιδα είναι τόσο παλαιά όσο και τα διάφορα θηλαστικά είδη.\nΠρόκειται για μια χρόνια πάθηση. Επειδή\nεμφανίζεται συνήθως αργά στην πορεία τής\nζωής, παλαιά θεωρείτο σαν φυσιολογικό\nεπακόλουθο της γήρανσης (ήταν γνωστή\nκαι ως εκφυλιστική νόσος των αρθρώσεων).\nΤα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί μεγάλη\nπρόοδος όσον αφορά την κατανόηση των παθοφυσιολογικών μηχανισμών που οδηγούν\nστη νόσο. Σήμερα γνωρίζουμε ότι πρόκειται\nγια μεταβολική νόσο, με πολύπλοκους μηχανισμούς.\nΗ οστεοαρθρίτιδα προσβάλλει κυρίως τον\nαρθρικό χόνδρο. Ο χόνδρος είναι ο ιστός που\nκαλύπτει τις αρθρικές επιφάνειες σαν μαξιλαράκι και βοηθά τα κόκαλα της άρθρωσης\nνα γλιστρούν το ένα πάνω στο άλλο κατά\nτην κίνηση. Είναι ένα ζωντανό υλικό που\nσυνεχώς καταστρέφεται και ανανεώνεται,\nαποτελείται δε από κολλαγόνο, πρωτεογλυκάνες και κύτταρα, τα χονδροκύτταρα. Κάτω\nαπό φυσιολογικές συνθήκες, το χονδροκύτταρο διατηρεί μια ισορροπία ανάμεσα στις\nδιεργασίες καταστροφής και ανανέωσης του\nχόνδρου. Όταν αυτή η ισορροπία διαταραχθεί, υπέρ των καταστροφικών λειτουργιών,\nο χόνδρος σπάζει, αποκτά ρωγμές και τελικά\nχάνεται εντελώς, αφήνοντας ακάλυπτες τις\nαρθρικές επιφάνειες.Η οστεοαρθρίτιδα εμφανίζεται σε άτομα συνήθως μέσης ηλικίας\n(μετά τα 45), πιο συχνά τις γυναίκες. Στις περιπτώσεις που προσβάλλει ανθρώπους νεώτερης ηλικίας, συνήθως πρόκειται για την\nλεγόμενη δευτεροπαθή οστεοαρθρίτιδα, η\nπιο συχνή αιτία της οποίας είναι ο τραυματισμός της άρθρωσης.\nζεται από τις αλλαγές του καιρού, επιδεινώνεται από την υγρασία και το κρύο.\n• Δυσκαμψία άρθρωσης: το «μάγγωμα», το\nοποίο εμφανίζεται όταν η άρθρωση μείνει\nπολλή ώρα αχρησιμοποίητη.\n• Κριγμός: είναι ένας ήχος που ακούει ο\nασθενής ή και οι γύρω του όταν κινεί την άρθρωση. Οφείλεται στην τριβή ανάμεσα στα\nκόκαλα της άρθρωσης τα οποία δεν προστατεύονται πια από τον χόνδρο.\nΠοιές αρθρώσεις προσβάλλει;\nΠροσβάλλονται συχνότερα η σπονδυλική\nστήλη (αυχένας –οσφύ), τα γόνατα, οι μικρές αρθρώσεις των χεριών και τα ισχία.\nΣπανιότερα μπορεί να προσβληθούν οι ώμοι,\nη στερνοκλειδική άρθρωση, οι αγκώνες, το\nμεγάλο δάκτυλο του ποδιού κ.α.\nΗ οστεοαρθρίτιδα διακρίνεται σε δυο μορφές, την εντοπισμένη και τη γενικευμένη\nμορφή. Η εντοπισμένη μορφή συνήθως\nπροσβάλλει 2-3 αρθρώσεις, κυρίως αυτές\nπου βαστάζουν βάρος, όπως τα γόνατα και\nτα ισχία. Στη γενικευμένη μορφή προσβάλλονται μαζί πολλές αρθρώσεις στο σώμα (\nχέρια - γόνατα - ισχία - σπονδυλική στήλη).\nΣτην οστεοαρθρίτιδα σπάνια έχουμε σημεία\nφλεγμονής στην άρθρωση που πάσχει, δηλαδή θερμότητα, ερυθρότητα και πρήξιμο.\nΔεν προσβάλλονται ποτέ εσωτερικά όργανα.\nΠροσβολή εσωτερικών οργάνων και έντονα\nσημεία φλεγμονής της άρθρωσης έχουμε\nαντιθέτως στην ρευματοειδή αρθρίτιδα, η\nοποία είναι η δεύτερη πιο συχνή μορφή αρθρίτιδας μετά την οστεοαρθρίτιδα.\nΗ ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι τελείως διαφορετικό νόσημα, καθώς ανήκει στα αυτοάνοσα νοσήματα, έχει άλλη κλινική εικόνα και\nπορεία και τελείως διαφορετική θεραπεία.\nΗ οστεοαρθρίτιδα προκαλεί πόνο, δυσκαμψία και περιορισμό της κινητικότητας της\nάρθρωσης που προσβάλλει. Σε πιο προχωρημένο στάδιο προκαλεί παραμόρφωση της\n•Πόνος: εμφανίζεται συνήθως μετά από\nκούραση και υποχωρεί με την ανάπαυση.\nΌσο όμως η νόσος επιδεινώνεται ο πόνος γίνεται μόνιμος και εμφανίζεται ακόμη και τη\nνύχτα κατά τη διάρκεια του ύπνου. Επηρεά-\nΕτυχώς, η οστεοαρθρίτιδα επιδεινώνεται με\nαργό ρυθμό. Εμφανίζει μια πορεία με υφέσεις και εξάρσεις, ενώ παραμένει στάσιμη\nκλινικά για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Συνήθως, οι ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα πονούν μεν, αλλά διατηρούν για πολλά χρόνια\nτην κινητικότητα και λειτουργικότητα των\nΠοιές διαγνωστικές εξετάσεις γίνονται;\nΌταν υπάρχει πόνος, δυσκαμψία ή διόγκωση\nσε μια άρθρωση διάρκειας μεγαλύτερης των\nδυο βδομάδων, πρέπει να επισκεπτόμαστε\nτον ειδικό γιατρό. Ο γιατρός, αφού πάρει ένα\nπλήρες ιατρικό ιστορικό, θα εξετάσει όλες\nτις αρθρώσεις του ασθενούς, ιδιαίτερα προσεκτικά αυτές που πάσχουν.\nΑκολούθως θα δώσει γενικές εξετάσεις αίματος και ούρων, ειδικές εξετάσεις όπως\nείναι ο ρευματοειδής παράγων (RA test) και\nοι δείκτες φλεγμονής (ΤΚΕ-CRP), ακτινογραφίες και σε μερικές περιπτώσεις αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία της\nΣυνήθως, στην οστεοαρθρίτιδα οι γενικές\nεξετάσεις αίματος είναι φυσιολογικές, ο\nρευματοειδής παράγων είναι αρνητικός και\nοι δείκτες φλεγμονής αρνητικοί.\nΟι ακτινογραφίες δείχνουν στένωση του μεσάρθριου διαστήματος, δηλαδή του διαστήματος ανάμεσα στα κόκαλα της άρθρωσης,\nπου υποδηλώνει την καταστροφή τού χόνδρου.\nΣυχνά υπάρχουν οστεόφυτα (οστικές προεξοχές) στα όρια της άρθρωσης, σκλήρυνση\nτου οστού κάτω από την άρθρωση και σε\nπροχωρημένη νόσο κύστεις και διαβρώσεις.\nΟι ακτινογραφίες μας δίνουν πληροφορίες\nσχετικά με τη βαρύτητα της νόσου και τον\nΠολλές φορές όμως δεν συμφωνούν τα\nακτινολογικά ευρήματα με την κλινική εικόνα, δηλαδή μπορεί ο ασθενής να πονά πολύ\nενώ οι ακτινογραφίες δεν δείχνουν σοβαρή\nνόσο και το αντίθετο.\nΣε κάποιες περιπτώσεις ο γιατρός συστήνει αρθροσκόπηση. Ένας μικρός σωλήνας\nεισάγεται στην άρθρωση κάτω από γενική\nαναισθησία και ο γιατρός βλέπει τις φθορές στον χόνδρο και τα άλλα στοιχεία της\nάρθρωσης. Αν κρίνεται αναγκαίο, μπορεί να\nπάρει βιοψία αλλά και να καθαρίσει την άρθρωση από σπασμένα κομματάκια χόνδρου\nΣκοπός της θεραπείας στην οστεοαρθρίτιδα\nείναι να ανακουφίσουμε τον ασθενή από τον\nπόνο, να βελτιώσουμε την κινητικότητα και\nτη δυσκαμψία της άρθρωσης που πάσχει και\nκυρίως να σταματήσουμε τις διεργασίες που\nοδηγούν σε καταστροφή του χόνδρου έτσι\nώστε να προλάβουμε την παραμόρφωση και\nΗ θεραπεία προσαρμόζεται από τον έμπειρο\nγιατρό στον κάθε ασθενή, ανάλογα με τις\nαρθρώσεις που είναι προσβεβλημένες, τη\nβαρύτητα της προσβολής και τις προσδοκίες, ανάγκες και τον τρόπο ζωής τού κάθε\nασθενούς. Σήμερα, υπάρχουν μη φαρμακολογικές θεραπείες, φάρμακα και χειρουργικές επεμβάσεις.\n1. Μη φαρμακολογικές θεραπείες: συνήθως είναι οι πρώτες θεραπείες που\nσυστήνονται στον ασθενή και φαίνεται\nνα βελτιώνουν τα συμπτώματα της νόσου.\n• Ανάπαυση: ο ασθενής πρέπει να αναπαύεται συχνά μέσα στη διάρκεια της ημέρας,\nιδιαίτερα εάν εμφανισθεί πόνος μετά από\nμια εργασία. Είναι απαραίτητο να βρεθεί\nισορροπία ανάμεσα στην ανάπαυση και τη\nσωστή άσκηση. Η σημαντική έλλειψη δραστηριότητας δεν φαίνεται να βοηθά, ενώ\nαντίθετα οδηγεί σε απώλεια μυϊκής μάζας\nκαι μεγάλη επιδείνωση της κινητικότητας\n• Απώλεια βάρους: πολλές επιστημονικές\nεργασίες έχουν δείξει ότι η απώλεια έστω\nκαι λίγων κιλών βοηθά σημαντικά στην πρόληψη της νόσου, επιβραδύνει την εξέλιξη\nτης βλάβης σε ήδη προσβεβλημένες αρθρώσεις, ενώ μειώνει σημαντικά τον πόνο\nστα γόνατα και τα ισχία.\n• Φυσικοθεραπεία: η σωστή φυσικοθεραπεία\nκαι άσκηση δυναμώνει το μυϊκό σύστημα,\nβελτιώνει την κίνηση των αρθρώσεων ενώ\nχαρίζει ψυχική ευεξία. Το πρόγραμμα φυσικοθεραπείας και άσκησης πρέπει να καθορίζεται από ειδικό φυσίατρο σε συνεργασία\nμε τον θεράποντα γιατρό και να προσαρμόζεται στις ανάγκες τού κάθε ασθενή.\nΟ ασθενής πρέπει να εκπαιδεύεται σε βασικές αρχές προφύλαξης των προσβεβλημένων αρθρώσεων, όπως αποφυγή δραστηριοτήτων που προκαλούν υπερβολική\nκαταπόνηση της άρθρωσης (να αποφεύγει\nτις σκάλες όταν πάσχει από οστεοαρθρίτιδα\nγονάτων ή ισχίων, να αποφεύγει την ανύψωση βαριών αντικειμένων εάν πάσχει από\nοστεοαρθρίτιδα της οσφυϊκής μοίρας). Η\nχρήση θερμού ή ψυχρού στην προσβεβλημένη άρθρωση βοηθά στην ανακούφιση του\nπόνου και της δυσκαμψίας.\n• Χρήση βοηθημάτων: η χρήση βακτηρίας,\nπεριπατητήρων τύπου Π, ναρθήκων, ανατομικών παπουτσιών, ειδικών πελμάτων και\nορθώσεων, αυχενικού κολάρου ή ζώνης για\nτην οσφύ βοηθούν ανάλογα με την περίπτωση σημαντικά.\n• Σωστή εκπαίδευση: Η χρόνια αρθρίτιδα\nπροκαλεί πόνο στον ασθενή ενώ περιορίζει\nσημαντικά την κίνηση και τις φυσικές του\nδραστηριότητες. Συχνά βιώνει συναισθήματα άγχους, κατάθλιψης και χαμηλής αυτοεκτίμησης και οδηγείται σε απόσυρση, κοινωνική απομόνωση και άρνηση να παλέψει\nτην νόσο του και γενικά συνεργάζεται δυσκολότερα με τον γιατρό. Έχει φανεί ότι η\nσωστή ενημέρωση του ασθενή ή συζήτηση\nμε τον γιατρό για τις διάφορες θεραπευτικές\nπαρεμβάσεις, ενίοτε η ψυχολογική στήριξη\n(ατομική ή με συμμετοχή σε ομάδες) βοηθούν σημαντικά στον καλύτερο έλεγχο της\nΟ ασθενής μαθαίνει να εστιάζει στις δυνατότητες και όχι στις αδυναμίες του, να μοιράζει\nτις καθημερινές δραστηριότητες ώστε να\nμην καταπονεί τις αρθρώσεις, να αναπαύεται, να τρέφεται υγιεινά, να γυμνάζεται ώστε\nνα διατηρεί καλό μυϊκό σύστημα, να ελέγχει\nτο άγχος, να εφευρίσκει δραστηριότητες που\nτον ευχαριστούν και να διατηρεί τις κοινωνικές σχέσεις με φίλους και την οικογένεια\nζητώντας βοήθεια σε πρακτικά θέματα και\n• Φάρμακα τροποποιητικά των συμπτωμάτων: εδώ ανήκουν φάρμακα πού μειώνουν\nτον πόνο (παυσίπονα). Συνήθως χρησιμοποιούνται τα απλά αναλγητικά του τύπου της\nπαρακεταμόλης ή ενισχυμένα με κωδεΐνη.\nΣε περιπτώσεις βαριάς οστεοαρθρίτιδας με\nέντονο πόνο, μπορεί να χρησιμοποιηθούν\nισχυρότερα παυσίπονα που ανήκουν στην\nκατηγορία των οπιοειδών. Καλό είναι να χρησιμοποιούνται για μικρό χρονικό διάστημα,\nγιατί προκαλούν εθισμό.\nΣυχνά, συνταγογραφούνται τα μη στερινοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ)\nκλασικά ή νεότερα (κοξίμπες). Τα φάρμακα\nαυτά βοηθούν στην ανακούφιση του πόνου\nενώ παράλληλα μειώνουν τη φλεγμονή.\nΠρέπει να χορηγούνται με την οδηγία και παρακολούθηση γιατρού, να λαμβάνονται για\nλίγες ημέρες μόνο, κατά τις εξάρσεις της\nνόσου, και ιδιαίτερα στις περιπτώσεις που\nυπάρχουν έντονα σημεία φλεγμονής. Έχουν\nσημαντικές παρενέργειες από το γαστρεντερικό σύστημα, το καρδιαγγειακό και τους\nνεφρούς, ενώ είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα σε\nηλικιωμένα άτομα, που είναι και οι περισσότεροι ασθενείς με οστεοαρθρίτιδα.\n• Φάρμακα τροποποιητικά της νόσου ή χονδροπροστατευτικά φάρμακα: τα τελευταία\nχρόνια γίνεται πολλή έρευνα και νέα γνώση\nέχει αποκτηθεί σχετικά με την παθογένεια\nτης νόσου. Γνωρίζουμε καλύτερα ποιες\nχημικές ουσίες ευνοούν τη φθορά του χόνδρου και ποιες τον προστατεύουν και προσπαθούμε να φτιάξουμε φάρμακα που να\nεμποδίζουν τη δράση των ουσιών καταστροφής καθώς και φάρμακα που να δρουν προστατευτικά.\nΑπό διάφορες επιστημονικές εργασίες\nφαίνεται ότι κάποιες ουσίες που υπάρχουν\nφυσιολογικά στον οργανισμό (θειική γλυκοζαμίνη, θειική χονδροϊτίνη, διασερεΐνη) ανακουφίζουν από τον πόνο, έχουν αντιφλεγμονώδη δράση ενώ παράλληλα προφυλάσσουν\nτον χόνδρο από τη φθορά και ενισχύουν την\nεπιδιόρθωση του. Η δράση τους αργεί να\nεμφανισθεί (πάνω από μήνα) και πρέπει να\nλαμβάνονται για τουλάχιστον ένα χρόνο. Δεν\nέχουν σοβαρές παρενέργειες, μπορεί όμως\nσε κάποιους ανθρώπους να προκαλέσουν\nμαλακά κόπρανα ή ήπια διάρροια.\n• Ενδοαρθρικές εγχύσεις: πρόκειται για έγχυση φαρμάκων μέσα στην άρθρωση. Γίνεται\nπάντα από ειδικό έμπειρο γιατρό, κάτω από\nάσηπτες συνθήκες, γιατί υπάρχει ο κίνδυνος\nνα μολυνθεί η άρθρωση.\n• Τοπικές αλοιφές: περιέχουν συνήθως φάρμακα με αντιφλεγμονώδη ή μυοχαλαρωτική\nδράση και δρουν τοπικά. Ανακουφίζουν από\nτον πόνο και τον μυϊκό σπασμό, ενώ δεν\nέχουν σοβαρές παρενέργειες. Υπάρχουν\nεπίσης κρέμες για τοπική χρήση, που περιέχουν μια που παράγεται από το φυτό καυτή\nπιπεριά και η οποία δρα παυσίπονα, απομακρύνοντας από τις νευρικές απολήξεις μια\nουσία και προκαλεί πόνο. Δημιουργεί αρχικά\nτοπικό κάψιμο, που υποχωρεί με τη συχνή\nχρήση. Χρησιμοποιείται πολλές φορές την\n• Γενετικούς παράγοντες (οι γυναίκες έχουν πιθανότητα 30-50% να κληρονομήσουν\nαπό τη μητέρα τους την οστεοαρθρίτιδα χεριών)\nημέρα για πολύ καιρό.\n3. Χειρουργικές επεμβάσεις:\nΧρειάζονται σε περιπτώσεις βαριάς οστεοαρθρίτιδας, η οποία έχει προκαλέσει σοβαρή παραμόρφωση της άρθρωσης, διαταραχή\nτης λειτουργίας της με αποτέλεσμα συνεχή\nπόνο και δυσκολία στην καθημερινή δραστηριότητα του ασθενούς. Διάφορες τεχνικές\nχρησιμοποιούνται ανάλογα με περίπτωση:\n• Αρθροσκόπηση: για καθαρισμό της άρθρωσης από ξένα σώματα, κομματάκια χόνδρου\nή κόκαλου, αφαίρεση μεγάλων οστεοφύτων, απόξεση χόνδρου ή υμενεκτομή (αφαίρεση του υμένα που τυλίγει εσωτερικά την\n• Οστεοτομίες ή Αρθρόδεση\n• Αρθροπλαστική: είναι η αντικατάσταση της\nκατεστραμμένης άρθρωσης από τεχνητή\nΔοκιμάζεται η εμφύτευση χόνδρινων ή οστεοχόνδρινων μοσχευμάτων ή χονδροκυττάρων σε περιοχές του χόνδρου που έχουν\nυποστεί καταστροφή. Σήμερα εφαρμόζεται\nσε περιπτώσεις που τα ελλείμματα του χόνδρου είναι μικρά, συνήθως σε νέα άτομα\nμετά από τραυματισμό. Ίσως μελλοντικά να\nεφαρμοσθούν γενικότερα στην οστεοαρθρίτιδα για την επιδιόρθωση του χόνδρου.\nΕλπίζουμε στις γονιδιακές θεραπείες.\nΠρόκειται για παραγωγή και μεταφορά με\nκατάλληλο μεταφορέα μέσα στο χονδροκύτταρο, ειδικών γονιδίων που καθοδηγούν\nτο χονδροκύτταρο στην παραγωγή ουσιών\nπροστατευτικών του χόνδρου.\nΣυμπληρώνουν τις κλασικές θεραπείες.\nΥπάρχουν πολλές και πρέπει με την βοήθεια του γιατρού να επιλέγεται τι θα βοηθήσει τον καθένα, γιατί άλλη ταιριάζει στον ένα\nασθενή και άλλη στον άλλο. Καλό είναι να\nχρησιμοποιούνται με προσοχή και χωρίς να\nεγκαταλείπονται τα κλασικά φάρμακα.\n• Διάφοροι τύποι μασάζ: το μασάζ μειώνει το\nστρες και τον μυϊκό σπασμό, βοηθά το σώμα\nνα παράγει ενδορφίνες που καταπολεμούν\nτον πόνο, βελτιώνει τον ύπνο και την ψυχική\n• Βελονισμός: απελευθερώνει ενδορφίνες\nπου έχουν παυσίπονη δράση.\n• Συμπληρώματα διατροφής και διάφορες\n20 15/10 /2014\nΔιαδεδομένη, επικίνδυνη, αλλά και άγνωστη στο ευρύ κοινό\nείναι η ρευματοειδής αρθρίτιδα. Παρά τον υψηλό της επιπολασμό, οι πάσχοντες δεν διαθέτουν την ευαισθητοποίηση που\nαπαιτείται, με αποτέλεσμα να καταφεύγουν στον ειδικό γιατρό,\nπου είναι ο ρευματολόγος, με καθυστέρηση.\nΗ οστεοπόρωση είναι ένα μεταβολικό νόσημα που προσβάλει τα οστά, χαρακτηριστικό της είναι η ελάττωση της\nοστικής μάζας με συνέπεια τη φθορά της μικροαρχιτεκτονικής δομής του οστού. Έτσι τα οστά γίνονται εύθραυστα,\nαδύναμα και επιρρεπείς σε κατάγματα.Αρχικά εμφανίζεται\nσαν οστεοπενία που με την πάροδο του χρόνου εξελίσσεται\nΔυστυχώς η εξέλιξη της νόσου είναι ασυμπτωματική και αυτό\nαπαιτεί ιδιαίτερη προσοχή και συχνό έλεγχο για την πρόληψη\nτης. Εντυπωσιακά είναι τα στατιστικά ευρήματα για την συχνότητα παρουσίασης της νόσου. Και όμως 1 στις 3 γυναίκες και\n1 στους 5 άνδρες άνω των 50 ετών έχουν παρουσιάσει οστεοπορωτικό κάταγμα. Στην Ευρώπη πάνω από 19 εκατ. άτομα\nυποφέρουν από οστεοπόρωση ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες\nΑμερικής ο αριθμός υπερβαίνει τα 10 εκατ.\nΑιτιολογικοί παράγοντες είναι οι εξής:\n• Εμμηνόπαυση • Έλλειψη οιστρογόνων\n• Λεπτή σωματική κατασκευή (αντιθέτως οι υπέρβαρες γυναίκες δεν πάσχουν) • Νευρογενής ανορεξία\n• Μεγάλη ηλικία • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια\n• Μακροχρόνια χρήση κορτικοειδών, θυρεοειδών ορμονών\nκαι άλλων φαρμακευτικών σκευασμάτων\n• Ακινησία, μειωμένη άσκηση • Κάπνισμα ή αλκοολισμός\n• Μειωμένη πρόσληψη ασβεστίου ή υπερκατανάλωση πρωτεϊνών και αλατιού • Μεσογειακή αναιμία • Νεανική ιδιοπαθής\nοστεοπόρωση • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος (SLE)\nΤα αρχικά της συμπτώματα, μπορούν να παρερμηνευτούν και\nνα αποδοθούν σε αποτέλεσμα υπερβολικής σωματικής κόπωσης. Όσο η παρανόηση αυτή συνεχίζεται, η νόσος δρα υπογείως\nκαι η αντιμετώπισή της καθίσταται πιο δύσκολη. Τα συμπτώματα\nπου πρέπει να μας κινητοποιούν, είναι πόνος και διόγκωση στις\nαρθρώσεις και πρωινή δυσκαμψία των αρθρώσεων, η οποία διαρκεί τουλάχιστον μία ώρα και υποχωρεί όσο προχωρά η μέρα.\nΧαρακτηριστικά συμπτώματα είναι, επίσης, η κακουχία, η καταβολή και η αδυναμία εκτέλεσης ακόμη και των πιο απλών\nκινήσεων, όπως το άνοιγμα ενός μπουκαλιού ή το κούμπωμα\nτου κουμπιού. Οι γυναίκες εμφανίζουν τη νόσο με τριπλάσια\nσυχνότητα σε σύγκριση με τους άνδρες, ενώ η ηλικία εκδήλωσής της είναι συνήθως μεταξύ των 35 και 50 ετών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, η ρευματοειδής αρθρίτιδα μπορεί\nνα εκδηλωθεί ακόμη και από την ηλικία των 16 ετών (νεανική\nΠλήρης ίαση δεν υπάρχει, αλλά η φαρμακευτική αγωγή, σε\nσυνδυασμό με τη συνιστώμενη φυσικοθεραπεία, μπορεί να\nαντιμετωπίσει πολύ αποτελεσματικά τα συμπτώματα και να\nαναχαιτίσει την περαιτέρω εξέλιξή της, βοηθώντας τον πάσχοντα να συνεχίσει έναν φυσιολογικό τρόπο ζωής.\nΗ επίπτωσή της μπορεί να είναι ακόμη πιο σοβαρή, καθώς\n– εκτός από τις αρθρώσεις – η ρευματοειδής αρθρίτιδα προσβάλλει αρκετά όργανα. Μπορεί να αποτελέσει αιτία πρόωρου\nθανάτου, λόγω αυξημένου κινδύνου καρδιαγγειακών νοσημάτων.Οι σημαντικές αυτές επιπτώσεις και το τεράστιο κόστος που\nσυνεπάγονται για τα συστήματα Υγείας, καθιστούν επιτακτική\nτην ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης και των αρμοδίων:\n«Οι πάσχοντες έχουν το δικαίωμα να ζουν μία ανεξάρτητη\nζωή», τόνισαν οι ειδικοί.\nΗ συχνή άσκηση μειώνει την πιθανότητα για κατάγματα που\nσχετίζονται με την οστεοπόρωση. Ο ρόλος της άσκησης\nστην οστεοπόρωση είναι διπλός.\nΤο ασβέστιο είναι αναγκαίο για το χτίσιμο και την διατήρηση\nυγιών οστών. Ακολουθώντας μία υγιεινή και ισορροπημένη\nδιατροφή ο οργανισμός αφομοιώνει τα απαραίτητα για αυτόν στοιχεία.\nΗ αρθρίτιδα είναι μια χρόνια εκφυλιστικού τύπου πάθηση, που εντοπίζεται στις περιφερικές\nαρθρώσεις, δηλαδή σε αρθρώσεις των άνω και των κάτω άκρων, καθώς και στις αρθρώσεις της\nσπονδυλικής στήλης. Η αρθρίτιδα αποτελεί μία από τις συχνότερες παθήσεις του ανθρώπου,\nμία από τις πρώτες αιτίες επίσκεψης των ασθενών στα ιατρεία και έναν από τους βασικούς\nλόγους απουσίας από τις επαγγελματικές αλλά και από τις καθημερινές δραστηριότητες.\nΒάση των εκτιμήσεων της Ελληνικής Ρευματολογικής Εταιρείας, στην Ελλάδα ζουν περίπου\n70.000-100.000 ασθενείς με ρευματοειδή αρθρίτιδα, εκ των οποίων οι μισοί δεν είναι δυνατόν να εργασθούν μετά από πέντε χρόνια νόσου.\nΣτη χώρα μας το 15% περίπου του πληθυσμού (περισσότερο από 1.500.000 άτομα) επισκέπτονται το γιατρό με κάποιο πρόβλημα, που σχετίζεται με πόνο στις αρθρώσεις ή στον υπόλοιπο σκελετό.\nΗ θεραπευτική αντιμετώπιση της αρθρίτιδας έχει αρκετά υψηλό κόστος.\nΣε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα και ανάλογα με τη φαρμακευτική αγωγή, που ακολουθεί ο\nκάθε ασθενής, το κόστος ξεπερνά τις 10.000€ ανά ασθενή ετησίως! Το Collagen Pro Active,\nτο αυθεντικό κολλαγόνο, χωρίς καμία προσθήκη υαλουρονικού οξέως, γλουκοσαμίνης, χονδροϊτίνης ή οποιουδήποτε άλλου συστατικού, είναι το καλύτερο συμπλήρωμα διατροφής\nτόσο για την πρόληψη της αρθρίτιδας όσο και για την ανακούφιση από τις επίπονες επιπτώ-\nσεις σε άτομα που ήδη πάσχουν. Είναι ένα απαραίτητο συμπλήρωμα για την προάσπιση της\nκαλή υγείας tόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες.\n• Βοηθά ουσιαστικά στην ανάπλαση του χόνδρου.\n• Μειώνει αισθητά το πόνο και τη δυσκαμψία των αρθρώσεων.\n• Αυξάνει σημαντικά την οστική πυκνότητα.\n• Εξασφαλίζει δυνατούς συνδέσμους σε όλο το σώμα.\nΘα πρέπει εδώ να σημειωθεί, ότι η εταιρεία Collagen Power είναι η μοναδική Ελληνική εταιρία,\nη οποία διαθέτει κλινική μελέτη με Έλληνες ασθενείς σχετικά με την αποτελεσματικότητα του\nCollagen Pro Active σε σχέση με απλά αναλγητικά φάρμακα και με μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη\nφάρμακα. Η κλινική μελέτη διεξήχθη από τον κύριο Αθανάσιο Μπαδέκα, Ορθοπεδικό Χειρουργό\n-Τραυματιολόγο, Διευθυντή Ορθοπεδικής Κλινικής θεραπευτηρίου Metropolitan. Τα αποτελέσματα\nτης μελέτης επιβεβαιώνουν τις ευεργετικές ιδιότητες του Collagen Pro Active στην αντιμετώπιση\nτης αρθρίτιδας και στη βελτίωση της κινητικότητας των ασθενών. Παράλληλα πίνοντας καθημερινά\nCollagen Pro Active εκτός από την προστασία των οστών και των αρθρώσεων, ενισχύεται όλος ο οργανισμός. Το δέρμα γίνεται πιο λαμπερό και ενδυναμώνονται τα μαλλιά και τα νύχια.\nΕνημερωθείτε για το Collagen Pro Active από το site www.collagenpower.gr και τη σελίδα μας στο Facebook με πάνω από 83.000 φίλους!\n22 15/10 /2014\nΓραφείο: Λεωφ. Αθηνών\n336 Χαϊδάρι, Τηλ/Φαξ: 210\n5321339, Κιν: 693 2514398\nΗ αυξημένη αρτηριακή πίεση ή αλλιώς\nυπέρταση αποτελεί παράγοντα κινδύνου\nγια καρδιαγγειακά νοσήματα (δηλαδή\nεγκεφαλικά επεισόδια, στεφανιαία νόσο\nκ.ά.) και πιστεύεται ότι προσβάλλει περισσότερο από το ένα τρίτο του ενήλικου\nπληθυσμού. Μάλιστα όσο υψηλότερη είναι η αρτηριακή πίεση τόσο αυξάνεται και\nο κίνδυνος εμφάνισης των νοσημάτων αυτών. Δυστυχώς, η αυξημένη αρτηριακή πίεση δεν προκαλεί κάποιο άμεσο σύμπτωμα ώστε να ανησυχήσει κανείς και από τη\nστιγμή που θα εμφανισθεί προσλαμβάνει\nτο χαρακτήρα χρόνιας κατάστασης.\nΣύμφωνα με στοιχεία από τον Παγκόσμιο\nΟργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) μια σειρά αλλαγών στον τρόπο ζωής μπορεί να βοηθήσει\nστη μείωση της αρτηριακής πίεσης καθώς\nκαι στη μείωση της πιθανότητας εκδήλωσης υπέρτασης. Αυτές οι αλλαγές αφορούν\nστη μείωση του βάρους για τα υπέρβαρα ή\nπαχύσαρκα άτομα, στη μείωση της κατανάλωσης αλατιού, στην κατανάλωση αλκοόλ\nμε μέτρο, στη μείωση της κατανάλωσης\nκορεσμένου λίπους (κόκκινο κρέας, βούτυρα, μαργαρίνες), στην αύξηση της κατανάλωσης φυτικών ινών από φρούτα και\nλαχανικά και στην αύξηση της φυσικής\nΠιο αναλυτικά, η μείωση του βάρους αφορά σε παχύσαρκα ή υπέρβαρα άτομα και\nαπό έρευνες έχει δειχθεί ότι η απώλεια περιττών κιλών από μόνη της μπορεί να βελτιώσει σημαντικά την αρτηριακή πίεση.\nΗ κατανάλωση αλατιού επηρεάζει την\nαρτηριακή πίεση και γι’ αυτό χρειάζεται\nπροσοχή στην υπερβολική χρήση. Το αλάτι πολύ συχνά θα το συναντήσει κανείς\nΑ.Φ. ΤΣΕΚΑΣ MD\nΑΝΔΡΟΛΟΓIA – ΓΥΝΑΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΟΥΡΟΛΟΓΙΑ\nΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΟΥΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ «ΣΩΤΗΡ»\nΜΕΛΟΣ EUROPEAN ASSOCIATION OF YROLOGY (EAY) ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΥΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ\nΙατρείο: Φαβιέρου 15, Χαϊδάρι • Τηλ.& Fax: 2105812166 • Κινητό: 6977048507\nΚλινική: Πευκών 9-11, Ν. Ηράκλειο • Τηλ.: 210 2826003 • E-mail: [email protected]\nΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΙ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΝΕΦΡΩΝ – ΟΥΡΟΔΟΧΟΥ ΚΥΣΤΕΩΣ - ΠΡΟΣΤΑΤΗ – ΑΚΡΑΤΕΙΑ\nΟΥΡΩΝ - ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ - ΑΝΔΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΥΣΤΕΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ\n- ΟΥΡΗΤΗΡΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ - ΟΥΡΟΡΟΜΕΤΡΗΣΕΙΣ - ΥΠΕΡΗΧΟΣ ΟΥΡΟΠΟΙΗΤΙΚΟΥ -ΔΙΟΡΘΙΚΟ\nΥΠΕΡΗΧΟΓΡΑΦΗΜΑ - ΒΙΟΨΙΕΣ ΠΡΟΣΤΑΤΗ\nκαι στις ετικέτες τροφίμων ως νάτριο που\nείναι μία άλλη λέξη που χρησιμοποιείται για το αλάτι. Νάτριο (ή αλλιώς αλάτι)\nυπάρχει σχεδόν σε όλα τα τυποποιημένα\nκαι συσκευασμένα τρόφιμα, ακόμα και\nστα γλυκά! Εκτός λοιπόν από το επιτραπέζιο μαγειρικό αλάτι, θα πρέπει κανείς\nνα ελέγχει και τις ετικέτες των τροφίμων\nπου χρησιμοποιεί διότι είναι δυνατόν να\nλαμβάνει αλάτι από πηγές χωρίς καν να το\nΈχει αποδειχθεί ότι ακόμα και μέτριου\nβαθμού σωματική άσκηση μπορεί να μειώσει την αρτηριακή πίεση. Η σύσταση είναι\n30 – 45 λεπτά ημερησίως περπάτημα ή\nελαφρύ τρέξιμο σε συνδυασμό με ασκήσεις αντίστασης. Μεγάλη προσοχή χρειάζεται στο ποιος μπορεί να ασκηθεί και\nκατά πόσο, διότι η υπερβολική σωματική\nάσκηση μπορεί να επιφέρει αρνητικά αποτελέσματα σε ορισμένες περιπτώσεις.\nΗ κατανάλωση αλκοόλ θα πρέπει να περιορίζεται στα 2 ποτά ημερησίως για τους\nάνδρες και στο 1 για τις γυναίκες.\nΕκτός από τις γενικές οδηγίες, υπάρχει\nκαι ένα ειδικό διατροφικό σχήμα, το σχήμα DASH (Dietary Approaches to Stop\nΣτη δίαιτα αυτή δίδεται έμφαση στα 0%\nγαλακτοκομικά προϊόντα, στα τρόφιμα με\nχαμηλά λιπαρά, στα φρούτα και στα λαχανικά. Ως εκ τούτου η δίαιτα DASH είναι\nπλούσια σε κάλιο, φτωχή σε λιπαρά κι έτσι\nΤα κορεσμένα λιπαρά εκτός του ότι προσδίδουν αρκετές θερμίδες στον οργανισμό,\nσυμβάλλουν στην σκλήρυνση των τοιχωμάτων των αρτηριών και στη δημιουργία\nαθηρωματικής πλάκας, οπότε συντελούν\nστην αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Κορεσμένο λίπος υπάρχει στο κόκκινο κρέας,\nστο δέρμα από το κοτόπουλο, στα σκληρά\nκίτρινα τυριά και σε οτιδήποτε έχει στη σύσταση του βούτυρο ή μαργαρίνη (πχ γλυκά).\nΟι φυτικές ίνες βοηθούν στον έλεγχο της\nυπέρτασης. Καλές πηγές φυτικών ινών είναι αρακάς, φασόλια, λαχανάκια Βρυξελλών, φασολάκια, ολικής αλέσεως ψωμί,\nσίκαλη, καλαμπόκι, ολικής αλέσεως ζυμαρικά.\nΑνακεφαλαιώνοντας, οι ανωτέρω συστάσεις ουσιαστικά οδηγούν το γενικό πληθυσμό σε έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής ο\nοποίος να συνδυάζει ισορροπημένη διατροφή και σωματική άσκηση.\nΕίναι σαφές ότι τα γιατροσόφια τύπου «το\nσκόρδο μειώνει την πίεση» δεν έχουν\nθέση στη σύγχρονη αντιμετώπιση της\nυπέρτασης. Άλλωστε μία πολυπαραγοντική πάθηση όπως η υπέρταση απαιτεί πολύπλευρη αντιμετώπιση.\n24 15/10 /2014\nΤι δείχνουν οι τιμές;\nΤο ετήσιο αιματολογικό check up που – θα\nέπρεπε – να κάνουμε μπορεί να μην μας\nπαρέχει μια πλήρη εικόνα για την κατάσταση της υγείας μας, όμως οι επιμέρους τιμές\nτου μπορούν να «δείξουν» κάποιο πρόβλημα, εφ’ όσον αυτές είναι πέρα από τα\nεπιτρεπτά όρια. Παρακάτω συγκεντρώσαμε\nτα πιο συχνά «καμπανάκια» στις αιματολογικές και βιοχημικές εξετάσεις και τι μπορεί αυτά να σημαίνουν για την υγεία μας. Σε\nκάθε περίπτωση, οι παρακάτω πληροφορίες\nδεν αποτελούν διάγνωση, και θα πρέπει να\nαπευθυνθείτε στον παθολόγο σας για την\nπεραιτέρω «ερμηνεία» των τιμών.\nΓενική αίματος: Περιλαμβάνει τον αιματοκρίτη, την αιμοσφαιρίνη, τον αριθμό των\nερυθρών αιμοσφαιρίων, των λευκών και τα\nαιμοπετάλια. Από τη γενική αίματος φαίνεται αν υπάρχει αναιμία, στην οποία μπορεί\nνα «κρύβονται» άλλα προβλήματα, όπως\nπ.χ. εσωτερική απώλεια αίματος.\nΧοληστερόλη: Αν η LDL είναι αυξημένη ενδεχομένως να υπάρχει υπερχοληστεριναιμία, και να πρέπει να ακολουθήσετε τόσο\nδιατροφική όσο και φαρμακευτική αγωγή,\nανάλογα με το ύψος της τιμής. Μειώνοντας\nτη χοληστερίνη, εξασφαλίζουμε μακροχρόνια προστασία για τα αγγεία μας, τα νεφρά και την καρδιά.\nΤριγλυκερίδια: Σε πολύ υψηλές τιμές μπορούν να προκαλέσουν ακόμα και οξεία παγκρεατίτιδα. Η μείωσή τους είναι καθαρά\nΠαρασκευή 24 Οκτώβρη\n• ΑΝΟΙΚΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ\n• ΚΗΠΟΣ - ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΑΡΑ\nΔΟΥΚΙΣΣΗΣ ΠΛΑΚΕΝΤΙΑΣ 34, ΧΑΛΑΝΔΡΙ (300 μέτρα από σταθμό μετρό ΧΑΛΑΝΔΡΙ)\nΤηλ.: 210 6840698• Fax : 210 6850629 WWW.\nΗπατικοί δείκτες (Τρανσαμινάσες ή\nΑμινοτανσφεράσες -SGOT και SGPT,\nΓ-γλουταμυλική τρανσφεράση, Χολερυθρίνη και Αλκαλική φωσφατάση):\nΟι ηπατικοί αυτοί δείκτες είναι πολύ σημαντικοί, μιας και αποτελούν ουσιαστικά έναν\n«μίνι» έλεγχο του συκωτιού και συνδέονται με διάφορα νοσήματα των χοληφόρων,\nτου παγκρέατος, με αυτοάνοσα νοσήματα\nακόμα και με χρόνιες ηπατίτιδες, τις οποίες σε αρκετές περιπτώσεις ο ασθενής δεν\nέχει αντιληφθεί ότι έχει περάσει.\nΕπηρεάζονται τέλος, από τον χρόνιο αλκοολισμό, ιδιαίτερα αν ο λόγος SGOT/SGPT\nείναι πάνω από 2. Σε κάθε περίπτωση, απαιτούνται περαιτέρω εξετάσεις, με την καθο-\nδήγηση του παθολόγου.\nΓλυκόζη: Αυξημένες τιμές στο σάκχαρο\nμπορεί να οφείλονται σε αρχική μορφή\nδιαβήτη και να απαιτούν ειδική διατροφή\nή φαρμακευτική αγωγή. Μπορεί επίσης να\n«δείχνουν» κάποια κακοήθεια στο πάγκρεας, αν ο ασθενής δεν έχει οικογενειακό\nιστορικό ζαχάρου. Σε αυτήν την περίπτωση,\nενδεχομένως να πρέπει να ελεγχθεί το πάγκρεας με αξονική τομογραφία.\nΟυρία, Ουρικό Οξύ, Κρεατινίνη: Η… τριπλέτα αυτή μας παρουσιάζει μια γενική εικόνα\nγια την κατάσταση των νεφρών. Αυξημένες τιμές στην ουρία μπορεί να δείχνουν\nνεφρική ανεπάρκεια και επομένως χρειάζεται περαιτέρω έλεγχος από ουρολόγο.\nΑν τα νεφρά λειτουργούν φυσιολογικά και\nστις εξετάσεις υπάρχει αυξημένο ουρικό\nοξύ, τότε θα πρέπει να ελαττωθεί, καθώς\nη αύξησή του μπορεί να προσβάλλει το νεφρό, προκαλώντας ουρική αρθρίτιδα.\nCPK (Κινάση της Κρεατίνης): Το ένζυμο\nαυτό είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο και σε αρκετές περιπτώσεις ανεβαίνει μετά από μια\nέντονη μυϊκή άσκηση, χωρίς να σημαίνει\nκάποιον κίνδυνο. Η CPK βγαίνει όμως, και\nαπό τον καρδιακό μυ και αυξάνεται σε περιπτώσεις εμφραγμάτων , αν και σε αυτές\nτις περιπτώσεις συνήθως προηγείται πόνος\nκαι ενοχλήσεις στο στήθος. Τέλος, με αυξημένο το CPK δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο ύπαρξης νοσημάτων\nόπως είναι η μυοσίτιδα.\nΑσβέστιο: Μεγάλες ποσότητες ασβεστίου\nδείχνουν υπερλειτουργία σε κάποιον αδένα (π.χ. παραθυρεοειδείς αδένες) και επομένως πρέπει να αντιμετωπίζεται γρήγορα\nμε τη βοήθεια ενδοκρινολόγου. Χαμηλές\nτιμές ασβεστίου συνδέονται κυρίως με την\nοστεοπόρωση, ιδιαίτερα σε γυναίκες μεγάλης ηλικίας.\nPSA: Είναι ένας ειδικός αλλά όχι ιδιαίτερα\nευαίσθητος καρκινικός δείκτης του προστάτη αδένα, επομένως έχει μεγάλη σημασία όταν παρατηρήσουμε μεγάλη αύξηση\nτου PSA να απευθυνθούμε σε ουρολόγο\nγια πιθανή κακοήθεια ή φλεγμονές στον\nΗ ELPEN ανοίγει ένα νέο κανάλι επικοινωνίας με τους συνεργάτες της, τους φορείς\nΥγείας, την ιατροφαρμακευτική κοινότητα,\nτους δημοσιογράφους και το ευρύ κοινό.\nΟκτώβριος 2014. Το πρώτο ενημερωτικό\nnewsletter της, το «lifenews» απέστειλε η\nELPEN, το οποίο περιλαμβάνει τα πιο επίκαιρα εταιρικά νέα και δραστηριότητες της\nεταιρείας αλλά και ειδήσεις από τον χώρο\nτης Υγείας και της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας. Το lifenews είναι μια δεκαπενθήμερη έκδοση η οποία θα αποστέλλεται με\nemail σε φορείς Υγείας, τον επιχειρηματικό κόσμο, την ιατροφαρμακευτική και ακαδημαϊκή κοινότητα, τα ΜΜΕ, τους κοινωνικούς εταίρους, ενώ οι ενδιαφερόμενοι θα\nμπορούν να το διαβάσουν και μέσω του\nwww.elpen.gr, όπου και θα αναρτάται.\nΗ ELPEN, η πρωτοπόρος Ελληνική φαρμακευτική βιομηχανία, δίνει με αυτό το\nnewsletter τη δυνατότητα σε όλους να\nΝέο ενημερωτικό newsletter\nμε επίκαιρα νέα της ELPEN και της\nγνωρίσουν την εταιρία και την ιστορία της,\nτην υπεύθυνη δέσμευσή της στην ανάπτυξη αξιόπιστων ελληνικών φαρμάκων,\nτη συνεισφορά της στην εθνική οικονομία, την αφοσίωσή της στην έρευνα και\nτην εκπαίδευση, τους ανθρώπους και τα\nπροϊόντα της. Παράλληλα, το έγκυρο και\nαξιόπιστο περιεχόμενο του lifenews για\nτις εξελίξεις στη φαρμακευτική αγορά,\nτις απόψεις της Ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας και τον χώρο της Υγείας, είναι\nένα πολύτιμο εργαλείο ενημέρωσης τόσο\nγια τον επιστημονικό και επιχειρηματικό\nκόσμο όσο και για την Πολιτεία και τους\nΣτο πρώτο τεύχος lifenews μπορείτε να\nδιαβάσετε μεταξύ άλλων ειδήσεις όπως\nτην ανάληψη της προεδρίας της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας από\nτον κ. Θεόδωρο Τρύφων, Αντιπρόεδρο της\nELPEN, για την ασκούμενη πολιτική φαρ-\nμάκου και τη θέση τής ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας, για την επιρροή τής\n‘τρόικας’ στη φαρμακευτική πολιτική την\nΕπίσης, στο lifenews περιλαμβάνονται\nεταιρικά νέα της ELPEN όπως η στήριξη\nπου πρόσφερε στην Ελληνική Αγγειολογική Εταιρεία για την πραγματοποίηση στον\nΒόλο, δωρεάν ιατρικών εξετάσεων για την\nΠεριφερική Αρτηριακή & Θρομβοεμβολική Νόσο και τις Φλεβικές Παθήσεις, τη δυναμική παρουσία της στο ERS International\nCongress που πραγματοποιήθηκε στο Μόναχο, 6-10 Σεπτεμβρίου αλλά και τα εγκαίνια του νέου Βιοκλιματικού Κολυμβητηρίου του Βύρωνα που πήρε το όνομα του\nδις Χρυσού Παραολυμπιονίκη, Χρήστου\nΤαμπαξή ο οποίος είναι μέλος της οικογένειας της ELPEN τα τελευταία 4 χρόνια,\nκαθώς η εταιρία υποστηρίζει την προετοιμασία και τη συμμετοχή τού Έλληνα\nπρωταθλητή σε πανελλήνιες και διεθνείς\n26 15/10 /2014\nΗ Ελλάδα είναι ένας από τους πλέον δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς σε\nπαγκόσμιο επίπεδο και με τα μοναδικά\nχαρακτηριστικά της όπως ιστορία, πολιτισμός, ιδανικό φυσικό περιβάλλον, εκατοντάδες νησιά εξαιρετικής ομορφιάς,\nμοναδική βιοποικιλότητα, ήπιο κλίμα,\nμεσογειακή διατροφή, σύγχρονες υποδομές και δυνατότητες για προσέλκυση\nπλήθους νέων μορφών τουρισμού, μπορεί να ανταποκριθεί με τον καλύτερο\nτρόπο στις ανάγκες εξυπηρέτησης του\nΤα τελευταία χρόνια, με την αλλαγή τού\nτρόπου ζωής και τον εκμηδενισμό των\nαποστάσεων, δόθηκε η δυνατότητα σε\nεκατομμύρια ασθενείς ανά τον κόσμο να\nαναζητήσουν ιατρική φροντίδα έξω από\nτα εθνικά τους σύνορα συμμετέχοντας\nσε προγράμματα ιδιωτικής ιατρικής φροντίδας ή σε προγράμματα που σχετίζονται με την υγεία και την υγιεινή.\nΟ Ιατρικός Τουρισμός αναπτύσσεται διεθνώς με μια ιδιαίτερη δυναμική, που\nσύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία πάνω\nαπό το 10-15% των ασθενών στις χώρες\n– μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναζητούν νοσηλεία, οποιαδήποτε εποχή του\nχρόνου, εκτός εθνικών συνόρων, σε λογικό κόστος, συνδυάζοντας το τερπνόν\nμετά του ωφελίμου.\nΠαρόλο ότι η Ελλάδα είναι μία σχετικά\nνεοεισερχόμενη χώρα στην ευρωπαϊκή αγορά του σύγχρονου ιατρικού τουρισμού, η ιδέα του τουρισμού υγείας\nανιχνεύεται στην Ελλάδα ήδη από την\nαρχαιότητα, όταν χιλιάδες ασθενείς από\nόλη τη Μεσόγειο συνέρεαν στα ιερά του\nΑσκληπιού για να θεραπευτούν. Μην ξεχνάμε, ακόμη, ότι ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της Ιατρικής, γεννήθηκε στην Κω.\nΣήμερα, μεγάλος αριθμός τουριστών\nυγείας αναζητά στην Ελλάδα θεραπείες\nγονιμότητας και εξωσωματικής γονιμοποίησης, αιμοκαθάρσεις νεφροπαθών,\nαποκατάσταση κινητικών ορθοπεδικών\nπαθήσεων, οφθαλμολογικές θεραπείες,\nοδοντιατρικές θεραπείες, αισθητική και\nεπανορθωτική χειρουργική, πλαστική\nχειρουργική, εγχειρήσεις καρδιάς κλπ.,\nσυνδυάζοντας τις ιατρικές υπηρεσίες\nπου του προσφέρονται με δυνατότητα\nδιακοπών ανάρρωσης και χαλάρωσης.\nΜεταξύ των δημοφιλέστερων προορισμών συγκαταλέγονται η Αθήνα, Κρήτη,\nΘεσσαλονίκη, Χαλκιδική και Αχαΐα.\nΤο γιατί όμως να επιλέξετε την Ελλάδα\nείναι μάλλον εύκολο να απαντηθεί :\nH σημερινή Ελλάδα με τα σύγχρονα\nεξειδικευμένα Νοσηλευτικά Ιδρύματα\nκαι Κέντρα Υγείας σε πολλές περιοχές\nτης χώρας, πληροί απόλυτα τα διεθνή\nπρότυπα υγείας. Σύγχρονες κτιριακές\nεγκαταστάσεις, μηχανήματα τελευταίας\nτεχνολογίας και νέος εξοπλισμός εγγυώνται την καλύτερη ιατρική περίθαλψη\nγια τους ασθενείς και ταχύτερο χρόνο\nανάρρωσης μέσα σ' ένα άνετο και ήρεμο\nπεριβάλλον, σε μια από τις πιο όμορφες\n• Η ύπαρξη εξειδικευμένου ιατρικού και\nνοσηλευτικού προσωπικού, οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν εκπαιδευτεί σε διεθνώς αναγνωρισμένα κέντρα\nτου εξωτερικού, όπως οι Η.Π.Α. και το\nΗνωμένο Βασίλειο. Δεν είναι τυχαίο ότι\nοι Έλληνες γιατροί διακρίνονται καθημερινά σε παγκόσμιο επίπεδο. Επιπλέον, οι αμοιβές τους, συγκριτικά με άλλα\nανεπτυγμένα κράτη της Ευρώπης, είναι\nσχετικά χαμηλές, ενώ διακρίνονται και\nγια την αφοσίωση που επιδεικνύουν όχι\nμόνο για τα θέματα υγείας των ασθενών\nτους, αλλά και για την ευχάριστη διαμονή των επισκεπτών στη χώρα τους.\n• Το κόστος των ιατρικών υπηρεσιών στην\nΕλλάδα παραμένει αρκετά χαμηλό, συγκρινόμενο με αυτό άλλων ευρωπαϊκών\nχωρών καθώς και των Η.Π.Α., φτάνοντας\nσε πολλές περιπτώσεις και 40% χαμηλότερα.\n• Η Ελλάδα διαθέτει ένα από τα καλύτερα Εθνικά Συστήματα Υγείας, καθόσον ο\nΠαγκόσμιος Οργανισμός Υγείας την έχει\nκατατάξει στην 14η θέση παγκοσμίως.\nΟι υπηρεσίες υγείας στα δημόσια νοσοκομεία προσφέρονται δωρεάν στους\nέλληνες πολίτες, ενώ τα επείγοντα περιστατικά και η νοσηλεία στα δημόσια\nνοσοκομεία προσφέρονται δωρεάν σε\nόλους τους κατοίκους ακόμα και στους\nεπισκέπτες της χώρας.\n• Τα επίπεδα υγιεινής στα Ελληνικά ιδιωτικά νοσηλευτήρια είναι εξαιρετικά υψηλά, με την πιθανότητα ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων σχεδόν ανύπαρκτη.\n• Η κομβική θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη και τη Μεσόγειο την κάνει να πλεονεκτεί, κυρίως λόγω της μικρής της\nαπόστασης από τις χώρες της Ευρώπης.\nΣυνδυαστικά, η εύκολη και γρήγορη διακίνηση προϊόντων και ανθρώπων μεταξύ\nτων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και οι χαμηλές τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων την καθιστούν έναν\nδημοφιλή προορισμό ιατρικού τουρισμού, απαλλαγμένο από μακριές λίστες\nαναμονής και υψηλές τιμές.\n• Η Ελλάδα αποτελεί έναν ασφαλή τουριστικό προορισμό, διαθέτοντας αυστηρό\nνομικό πλαίσιο για τη δικαστική προστασία των ασθενών και χωρίς να μαστίζεται\nαπό τοπικές ασθένειες ή επιδημίες.\n• Στην Ελλάδα οι διεθνείς τουρίστες\nυγείας δεν αντιμετωπίζουν κανένα πρόβλημα επικοινωνίας, μιας και η Αγγλική\nγλώσσα ομιλείται ευρέως και από τους\nγιατρούς αλλά και το νοσηλευτικό προσωπικό σε όλα τα ιδιωτικά νοσοκομεία\nκαι κλινικές που προσφέρουν πακέτα\n• Έλλειψη γραφειοκρατίας για την είσοδο στη χώρα, καθόσον στις περισσότερες\nπεριπτώσεις δεν απαιτείται βίζα. Αυτό\nισχύει και για ταξιδιώτες από τις Η.Π.Α.,\nΙαπωνία, Αυστραλία και για όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.\nΎπαρξη αναπτυγμένης τουριστικής υποδομής (μετά και τη διενέργεια των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004).\nΕπίσης, η βελτίωση και επέκταση του\nοδικού και σιδηροδρομικού δικτύου καθώς και η αύξηση των αεροπορικών δρομολογίων διευκολύνουν τις συνδέσεις\nτων χωρών μεταξύ τους.\n• Τελικά, εκτός από όλα τα παραπάνω,\nαυτό που κάνει την Ελλάδα τόσο μοναδική είναι το ποικίλο φυσικό περιβάλλον εξαιρετικής ομορφιάς που διαθέτει,\nη πλούσια πολιτιστική και ιστορική της\nκληρονομιά, το ιδανικό κλίμα, η φημισμένη μεσογειακή υγιεινή διατροφή\nκαι η αθάνατη ελληνική φιλοξενία, που\nεγγυώνται μια ευχάριστη διαμονή για\nΗ Ελλάδα έχει τόσα πολλά να προσφέρει στον ταξιδιώτη. Χιλιάδες χιλιομέτρων εκπληκτικής ακτογραμμής, εκατοντάδες πανέμορφα νησιά, εκπληκτικά\nορεινά τοπία και μια ζωντανή πολιτιστική\nκληρονομιά που κάνουν αυτό τον τόπο\nιδανικό για αναζήτηση ήρεμων ιατρικών διακοπών. Στην Ελλάδα μπορεί να\nβρει κανείς αμέτρητες δραστηριότητες\nκατάλληλες για τον καθένα, από επισκέψεις σε αρχαιολογικούς χώρους και\nμουσεία μέχρι έντονη νυχτερινή ζωή,\nεξαιρετική κουζίνα και αγορά για όλα\nτα γούστα. Με όλα αυτά εκεί έξω να τον\nπεριμένουν, σίγουρα, ο κάθε ασθενής θα\nεπιδιώξει να αναρρώσει το συντομότερο\nγια να μπορέσει να τα απολαύσει!\nΟ Όμιλος Ιατρικού Αθηνών έγινε μέλος του\nΣυνδέσμου Τουριστικών Επιχειρήσεων\nΣτην «οικογένεια» του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ)\nανήκει πλέον ο Όμιλος Ιατρικού Αθηνών.\nΠρόκειται για τον πρώτο φορέα Ιδιωτικής\nΥγείας που γίνεται μέλος του ΣΕΤΕ, ως\nαποτέλεσμα της πολυετούς δραστηριότητάς του στον κλάδο του Ιατρικού Τουρισμού.\nΗ διασύνδεση των δύο φορέων σηματοδοτεί και παράλληλα εγκαινιάζει τη\nσυνεργασία τους προς την κατεύθυνση\nτης περαιτέρω ανάπτυξης του ιατρικού\nτουρισμού στη χώρα μας.\n«Η διασύνδεση με τον ΣΕΤΕ είναι μία\nακόμα επιβεβαίωση ότι ο Όμιλος Ιατρικού Αθηνών συνεχίζει να πρωτοπορεί\nκαι να αναζητά την επίτευξη ευρύτερων\nσυνεργιών και με άλλους δυναμικούς\nκλάδους προς όφελος της ελληνικής\nοικονομίας και την προβολή των δυνατοτήτων της χώρας μας στο εξωτερικό.\nΤαυτόχρονα,προχωρά με σταθερά βήματα στην υλοποίηση του σχεδιασμού του\nγια τον Ιατρικό Τουρισμό στην Ελλάδα,\nχτίζοντας στρατηγικές συμμαχίες για την\nπεραιτέρω διείσδυσή του σε μεγάλες\nαγορές του εξωτερικού.», δήλωσε ο Δρ.\nΒασίλης Αποστολόπουλος, Διευθύνων\nΣύμβουλος του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών.\nΤην ικανοποίησή του για την ένταξη του\nΟμίλου Ιατρικού Αθηνών στα συνδεδεμένα μέλη του ΣΕΤΕ εκφράζει ο Γενικός\nΔιευθυντής του Συνδέσμου κος Αλέξανδρος Λαμνίδης. «Η εμπειρία και η τεχνογνωσία του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών,\nσε συνεργασία με τη στρατηγική κατεύθυνση του ΣΕΤΕ, θα μας βοηθήσει να\nαναπτύξουμε με γρήγορους ρυθμούς τη\nδυναμική του ελληνικού ιατρικού τουρι-\nστικού προϊόντος. Είμαι βέβαιος ότι και\nοι υπόλοιποι ιατρικοί όμιλοι θα συνδεθούν με το σύνδεσμο προς όφελος του\nιατρικού τουρισμού», σημειώνει.\nΌμιλος Ιατρικού Αθηνών και Ιατρικός\nΟ Όμιλος Ιατρικού Αθηνών -ήδη από τη\nδεκαετία του '90- ήταν ο πρώτος, μηΡωσικός, ιδιωτικός όμιλος Υγείας που\nλειτούργησε Μονάδα Υγείας στην πρώην\nΣοβιετική Ένωση. Το Ιατρικό Διαβαλκανικό Θεσσαλονίκης δημιουργήθηκε το\n2000 προκειμένου να εξυπηρετεί τις\nαυξημένες ανάγκες ασθενών από τη Β.\nΕλλάδα, αλλά και την ευρύτερη περιοχή\nτης ΝΑ Ευρώπης. Με αφορμή τα γεγονότα στη Βόρεια Αφρική, μεταξύ 2011 και\n2013 νοσηλεύτηκαν στα νοσοκομεία του\nΟμίλου περισσότεροι από 4 χιλιάδες Λίβυοι Ασθενείς, αποδεικνύοντας με τον\nπιο εμφατικό τρόπο τη δυνατότητα αντιμετώπισης ιδιαίτερα σοβαρών περιστατικών από το εξωτερικό, και μάλιστα σε\nΠαράλληλα, ο Όμιλος Ιατρικού Αθηνών\nέχει προχωρήσει στη σύναψη στρατηγικής συνεργασίας με τοMouzenidisGroup,\nτον ηγέτη στον τουρισμό από ρωσόφωνες\nπεριοχές. Η συμφωνία αυτή δίνει πρόσβαση στον Όμιλο σε περισσότερα από\n70 σημεία προσέλκυσης ασθενών από τις\nπρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες. Επίσης, ο\nΌμιλος προχώρησε το 2014 στη σύναψη\nσυμφωνίας για τη νοσηλεία τραυματιών\nκαι ασθενών με τη Λιβυκή Κυβέρνηση, η\nοποία αναγνωρίζει τον Όμιλο Ιατρικού ως\nτο μόνο στρατηγικό συνεργάτη στην παροχή υπηρεσιών υγείας για τους Λίβυους\nπολίτες στην Ελλάδα.\nΤέλος, η ποιότητα των υπηρεσιών του\nΙατρικού Ομίλου Αθηνών επισφραγίστηκε\nμε την ολοκλήρωση της απόκτησης των\nπιστοποιητικών ISO 9001-2008, TEMOS\nQuality in International Patient Care,\nTEMOS Excellence in Medical Tourism,\nDiplomatic Council ως "Best Hospitals\nΣυνάντηση Λ. Γρηγοράκου με Αντιπρόεδρο Εφοπλιστών Κρουαζιερόπλοιων για\nτην προώθηση του ιατρικού τουρισμού\nκρουαζιέρας στην Ελλάδα, μέσω της\nχρήσης κρουαζιεροπλοίων συζήτησαν ο\nυπουργός αναπληρωτής Υγείας κ. Λεωνίδας Γρηγοράκος με τον αντιπρόεδρο της\nΈνωσης Εφοπλιστών Κρουαζιερόπλοιων και Φορέων Ναυτιλίας κ. Μιχάλη Λάμπρου, σε συνάντηση τους την Πέμπτη.\nΟ κ. Γρηγοράκος, τόνισε ότι η διασύνδεση\nτων νησιωτικών περιοχών με την προοπτική ανάπτυξης του ιατρικού τουρισμού\nκαι στον τομέα της κρουαζιέρας αποτελεί έναν από τους σοβαρότερους παράγοντες για την ανάπτυξη και την οικονομία των περιοχών αυτών και την αύξηση\nΗ συζήτηση επικεντρώθηκε στη διασύνδεση μεταξύ του τομέα της υγείας και\nτου ιατρικού τουρισμού κρουαζιέρας και\nστα οφέλη που θα προκύψουν από τη συνεργασία στον τομέα της υγείας.\nΣυζητήθηκε επίσης η δυνατότητα σύνδεσης του ιατρικού τουρισμού κρουαζιέρας\nμε το σχέδιο «task force» που είχε εξαγγείλει ο Υπουργός Αναπληρωτής Υγείας.\nΟ Υπουργός Αναπληρωτής Υγείας ζήτησε\nαπό την Ένωση να κατατεθεί άμεσα μια\nπλήρης και ολοκληρωμένη πρόταση στο\nΥπουργείο Υγείας, το οποίο σε συνεργασία με το Υπουργείο Τουρισμού θα εργαστεί για την προώθηση του καινοτόμου\nΚατά το τέλος της συνάντησης ήταν παρόντες οι κ Παναγιώτης Σκουλής και κ\nΑντώνης Φελούρης, από την οργανωτική\nεπιτροπή του «Φειδιππίδειου Δρόμου», ο\nοποίος θα διεξαχθεί στην Πελοπόννησο\nΟ κ. Γρηγοράκος αναφέρθηκε στην ιστορική και πολιτιστική σημασία της δράσης\nαυτής και επεσήμανε ότι τίθεται υπό την\nαιγίδα και την υγειονομική κάλυψη του\nΑπό την πλευρά της η Ένωση Εφοπλιστών\nΚρουαζιεροπλοίων και Φορέων Ναυτιλίας προσφέρθηκε να καλύψει με χορηγία\nτη δράση αυτή.\n28 15/10 /2014\nΗ υγεία αποτελεί αναμφισβήτητα το πολυτιμότερο αγαθό του ανθρώπου από αρχαιοτάτων χρόνων. Με τη βοήθεια των ιαματικών επιτευγμάτων αλλά και των εξελίξεων\nστο χώρο της τεχνολογίας, η διασφάλιση\nκαι η διατήρηση της υγείας μπορεί να\nεπιτευχθεί σε μεγάλο βαθμό. Η νέα τάση\nπου επικρατεί στο χώρο της υγείας είναι η\nθεραπεία μέσω φυσικών μεθόδων. Ο σύγχρονος καταναλωτής επιθυμεί να πετύχει\nψυχική και σωματική ευημερία μέσα στον\nπεριορισμένο χρόνο που διαθέτει. Αυτός\nείναι ο λόγος που ακόμα και στις διακοπές\nτου επιθυμεί να συνδυάσει την ξεκούρασή του με μια γενική σωματική και ψυχική\nανάταση. Αυτός ο συνδυασμός αποτελεί\nμία νέα ειδική μορφή τουρισμού, τον τουρισμό υγείας, ο οποίος σημειώνει ραγδαία\nεξέλιξη σε διεθνή επίπεδο.\nΟι άνθρωποι από την αρχαιότητα χρησιμοποιούσαν το νερό ως μέσω θεραπείας. Αυτό\nφαίνεται από το γεγονός ότι οι θεραπείες\nγια ποικίλες αρρώστιες ήταν συνυφασμένες με τη χρήση ιαματικών και μεταλλικών\nνερών. Οι Βαβυλώνιοι είχαν συνδέσει την\nέννοια του γιατρού με κάποιο άτομο που\nγνώριζε καλά τις ιδιότητες του νερού.(Σ.\nΚΑΛΦΙΩΤΗ 1976). Στην Ελλάδα ο Ηρόδοτος\nτον 5ο αι. π.Χ υπήρξε ο πρώτος παρατηρητής των ιαματικών πηγών. Ο Ιπποκράτης\nαναφέρει στα συγγράμματά του τις παθήσεις για τις οποίες ενδείκνυται η χρήση των\nιαματικών πηγών. Παρομοίως οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν τα λουτρά για την\nυγιεινή του σώματος ήδη από το 1500π.Χ.\nΤον 5ο αι. π.Χ. δημιουργήθηκαν και δημόσια\nλουτρά. Ο αρχαίος Έλληνας επισκέπτονταν\nσυχνά περιοχές με ιαματικές πηγές για τη\nθεραπεία διαφόρων παθήσεων.\nΜεγάλος αριθμός πασχόντων συγκεντρώνονταν στα λουτρά της Αιδηψού, τα οποία\nεπισκέφτηκε ο Κορνήλιος Σύλλας το 83μ.Χ.\nκαι ο οποίος έκτισε το πρώτο λιθόκτιστο οίκημα λουτρών.\nλουτρά της Προύσας και της Πυθίας (σημερινή Γιαλόβα) ενώ το 900μ.Χ. κατασκευάζεται το πρώτο λουτρό για ιατρικούς σκοπούς, στις πηγές του Λαγκαδά.\nΜέχρι τις αρχές του 19ου αι. οι ιαματικές\nπηγές και η έννοια της υδροθεραπείας είχαν εγκαταλειφθεί.\nΤο ενδιαφέρον για τις ιαματικές πηγές ξεκινά το 1830 όταν η κυβέρνηση Καποδίστρια\nστέλνει επιτροπή στις ιαματικές πηγές της\nΚύθνου για τη διεξαγωγή χημικών αναλύσεων και υδάτων. Το 1927 δημιουργείται ο\nκλάδος των μόνιμων υδρολόγων ιατρών οι\nοποίοι προσλαμβάνονται στις κυριότερες\nιαματικές πηγές ενώ το 1938 δημιουργείται η έδρα της κλινικής υδροθεραπείας και\nιατρικής κλιματολογίας στο Πανεπιστήμιο\nΑθηνών. Οι ελληνικοί ιαματικοί πόροι καταγράφονται με ακρίβεια στα χρόνια του\nμεσοπολέμου από το χημικό Μ. Περτέκη\nο οποίος από το 1923 προβαίνει σε λεπτομερή φυσικοχημική ανάλυση των υδάτων\nεπτακοσίων πενήντα περίπου πηγών. Η εκμετάλλευση των ιαματικών πηγών ξεκίνησε στις αρχές του 20ου αι σε θέρετρα όπως\nΥπάτη, Αιδηψός, Κύθνος, Κυλλήνη, Λουτράκι και Καϊάφα.\n(Γ. Κολτσιδόπουλος ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ\n2000 σελ 19-21 )\nΥπάρχει μία μεγάλη ιστορική παράδοση\nστον ευρωπαϊκό χώρο για τον τουρισμό\nυγείας ενώ υπάρχουν και αναφορές στην\nΠερσία, στην Ινδία, το Ισραήλ, την Αίγυπτο\nαλλά και σε χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης όπου οι άνθρωποι επισκέπτονται ιαματικές πηγές για τη θεραπεία διαφόρων παθήσεων. Οι ιαματικές πηγές και η\nλουτροθεραπεία έπαιζαν σημαντικό ρόλο\nστην καθημερινή ζωή των Ρωμαίων. Μάλιστα ο Καίσαρας Αύγουστος συνέβαλε στην\nανάπτυξη των ιαματικών πηγών της Baies.\nΣτην εποχή του Μεσαίωνα εγκαταλείφθηκαν οι ιαματικές πηγές και η γενικότερη\nαντίληψη για τη λουτροθεραπεία.\nΚατά τον 17ο αι. οι Ευρωπαίοι ιατροί προτείνουν τα ιαματικά λουτρά για την ίαση διαφόρων παθήσεων. Οι ασθενείς με υψηλό\nεισόδημα ήταν οι μόνοι που μπορούσαν να\nταξιδέψουν την εποχή εκείνη και να επισκεφτούν τις ιαματικές πηγές.\nΜέχρι τα τέλη του 19ου. αι και στις αρχές\nτου 20ου αι. διάφορες κοινωνικοοικονομικές αλλαγές αλλά και με τη βιομηχανική\nεπανάσταση η ανάπτυξη των λουτροπόλεων συνεχίστηκε με εντατικούς ρυθμούς σε\nολόκληρο τον ευρωπαϊκό χώρο. Οι λουτροπόλεις ήταν μια τουριστική βιομηχανία που\nέδωσε εργασία σε χιλιάδες εργαζόμενους\nκαι συντέλεσε στη δημιουργία ξενοδοχείων, καζίνο και άλλων υπηρεσιών για τους\nΗ τουριστική αγορά που επισκέπτεται τα\nκέντρα τουρισμού υγείας μέχρι τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αι. αποτελείται\nκυρίως από άτομα της τρίτης ηλικίας, με\nσχετικά χαμηλό εισόδημα, που κάνουν\nεπαναλαμβανόμενες επισκέψεις στις ιαματικές πηγές, συνήθως με τη χρήση του\nδικαιώματος επιχορηγήσεων διακοπών σε\nιαματικά λουτρά με σκοπό τη θεραπεία κάποιων παθήσεων.\nΜετά τη δεκαετία του 1980 οι αντιλήψεις\nγια τον τουρισμό υγείας άλλαξαν και εμφανίστηκαν νέες φιλοσοφίες σχετικά με την\nυγιεινή ζωή. Έτσι βλέπουμε να δημιουργούνται κέντρα τουρισμού υγείας με μία\nολιστική άποψη για το θέμα της υγείας και\nτης σωματικής ευεξίας.\nΚαλφιώτη Σ. Εισαγωγή εις την θεωρία του τουρισμού.\nΚολτσιδόπουλος Γ. Δ. Τουρισμός Θεωριτική Προσεγγιση\nΣτην Ομοιοπαθητική ο κάθε ασθενής αντιμετωπίζεται με γνώμονα τη μοναδικότητα των\nπροβλημάτων υγείας του, του τρόπου ζωής\nτου και των στόχων που έχει για το παρόν και\nΣε όλες τις περιπτώσεις των Χρόνιων Οργανικών Παθήσεων εφαρμόζεται πάντοτε\nεξατομικευμένη Ομοιοπαθητική αγωγή, με\nαντικείμενο το πάσχον όργανο του σώματος\nκαι το σύνολο του οργανισμού. Οι ασθένειες\nσυνήθως παριστούν την πορεία και προσαρμογή των φυσιολογικών φαινομένων και διαδικασιών του οργανισμού του, δηλαδή των\nμηχανισμών της Ομοιόστασης, σε αλλοιωμένες, δυσμενείς συνθήκες και προκλήσεις του\nπεριβάλλοντος, φυσικού και κοινωνικού. Αυτό\nπου ονομάζουμε «ασθένεια» στην πραγματικότητα παριστάνει, τις περισσότερες φορές,\nτην προσπάθεια του οργανισμού να παραμείνει υγιής και αφορά όλο τον οργανισμό,\nακόμα και αν φαίνεται επικεντρωμένη σε\nένα όργανο του σώματος. Το τελευταίο, όμως,\nαποκτά ξεχωριστή σημασία όταν, όχι μόνον\nαποτελεί επίκεντρο συμπτωμάτων, αλλά και\nμιας Χρόνιας Πάθησης, οπότε απαιτεί και ειδική παθοφυσιολογική-φαρμακολογική αντιμετώπιση από πλευράς Ομοιοπαθητικής.\nΣτις Χρόνιες Παθήσεις, η Ομοιοπαθητική\nαγωγή θα πρέπει να απευθύνεται πρώτιστα\nστην Ασθένεια, και όχι μόνον στον ασθενή.\nΔεν επιτρέπεται να αγνοείται η από δεκαετιών διαμορφωμένη Παθολογία, ταυτίζοντας\nτην κάθε νόσο ή πάθηση με τα κλινικά της\nσυμπτώματα μόνον, σαν να βρισκόμαστε\nτουλάχιστον 250 χρόνια πίσω, απλώς για να\nευθυγραμμισθούμε δογματικά με τις τότε\nυπαγορεύσεις των Ομοιοπαθητικών του 18ου\nκαι του 19ου αιώνα.\nΟ Ηahnemann, πολύ ορθά, καθόρισε, όπως και\nο Ιπποκράτης, ότι η αποστολή οποιασδήποτε\nορθολογισμένης ιατρικής είναι η πραγματική\nίαση και όχι η απλή ανακούφιση ή/και καταπίεση συμπτωμάτων. Σε καμία περίπτωση όμως\nη Κλασσική Ομοιοπαθητική όλων εν γένει των\nμεγάλων μορφών στο χώρο τής Ομοιοπαθητικής, δεν ταύτισε τα νοσήματα, ιδιαίτερα τις\nΧρόνιες Παθήσεις, με τα απλά επιφανειακά\nτους συμπτώματα! Η πραγματική ίαση των\nΧρόνιων Παθήσεων και για τη σύγχρονη Παθολογία και για την Κλασσική Ομοιοπαθητική\nπερνάει αναγκαία μέσα από τις λειτουργικές\nκαι μορφολογικές διαταραχές των οργάνων,\nτων ιστών και των κυττάρων του σώματος, σε\nτελευταία ανάλυση αναγκαία μέσα από την\nAπό την εποχή του Ιπποκράτη ήδη είχε παρατηρηθεί ότι, όταν αναπτύσσεται μια χρόνια\nΠως θεραπεύει η Ομοιοπαθητική\nπάθηση σε ένα όργανο, αλλάζουν τα τοπικά\nποιοτικά μορφολογικά και λειτουργικά χαρακτηριστικά του οργάνου, κάτι που αναγκαία\nαπαιτεί Ειδική Παθολογική Ομοιοπαθητική\nσυνταγογράφηση για το πάσχον όργανο. Η\nΟμοιοπαθητική Φαρμακολογία σύμφωνα με\nτο είδος της πάθησης, των μορφολογικών και\nλειτουργικών διαταραχών των οργάνων, και\nόχι μόνον με την ιδιοσυγκρασία ή απλά με τα\nσυμπτώματα, είναι με λεπτομέρεια αναπτυγμένη μέσα σε όλες τις Materia Medica και τα\nRepertory της Ομοιοπαθητικής. Για παράδειγμα, η εφαρμογή του oμοιοπαθητικού φαρμάκου Fel Tauri, με βάση την οποία περικλείεται\nστις Ομοιοπαθητικές Φαρμακολογίες, στηρίζεται πολύ απλά στο ότι πρόκειται για ένα\nθαυμάσιο χολεκκριτικό και χολαγωγό, χωρίς\nκαμία απολύτως σχέση με την όποια ιδιοσυγκρασία.\nΗ σύγχρονη ακαδημαϊκή ιατρική έρευνα στο\nπεδίο της Ομοιοπαθητικής γίνεται σχεδόν πάντοτε με βάση την παθοφυσιολογική δράση\nτων Ομοιοπαθητικών «φαρμάκων» σε όργανα, ιστούς, κύτταρα, σε καταγραφόμενες\nτεχνολογικά μορφολογικές και λειτουργικές\nΟ προσανατολισμός προς τη θεραπεία των\nΧρόνιων Παθήσεων επιβάλλει συχνά τη συνταγογράφηση κατάλληλων συνθέσεων\nομοιοπαθητικών φαρμάκων σε χαμηλή αραί-\nωση, ώστε να υπάρχει μια πολύ περισσότερο\nολοκληρωμένη παθοφυσιολογική ρύθμιση\nτου πάσχοντος από Χρόνια Πάθηση οργάνου\nΚαι ασφαλώς ο μηχανισμός δράσης και τα\nαποτελέσματα μιας τέτοιας σύνθεσης είναι\nαπόλυτα προβλέψιμα, με βάση την απόλυτα εξακριβωμένη φαρμακολογική δράση\nτού κάθε ενός ομοιοπαθητικού συστατικού,\nπάντοτε με βάση την Αρχή του Ομοίου στη\nσυγκεκριμένη διαταραχή τής λειτουργίαςμορφολογίας του συγκεκριμένου οργάνου.\nEνδεικτικά, Έλληνες ερευνητές διεπίστωσαν\nσημαντική ενίσχυση καθοριστικών παραμετρων της κυτταρικής ανοσίας σε ασθενείς με\nπροχωρημένο καρκίνο με τη χρήση κατάλληλων Ομοιοπαθητικών φαρμακολογικών συνθεσέων.\n30 15/10 /2014\nΥπεύθυνη στο κέντρο\nφυσικού τοκετού nousias\nnatural birth center.\nO ρόλος της Μαίας\nισαρική τομή επιθυμητό . Αυτή τη δυσκολία\nέρχεται να την επιλύσει η ασύρματη καρδιτοκογραφία με το λειτουργικό σύστημα\nMonica που επιτρέπει στην επίτοκο να βρίσκεται σε πλήρη ελευθερία κινήσεων και\nστάσεων τοκετού .\nΕπίσης ο ρόλος της δεν τελειώνει με την\nολοκλήρωση του τοκετού αλλά αναλαμβάνει να βοηθήσει τη μητέρα στην εδραίωση\nτου θηλασμού. Ο μητρικός θηλασμός είναι\nαναφαίρετο δικαίωμα στη ζωή για κάθε παιδί και μητέρα.\nΣε αυτή τη μικρή χώρα που λέγεται Ελλάδα κατέχουμε το θλιβερό ρεκόρ της δεύτερης χώρας παγκοσμίως σε καισαρικές .\nΗ Ελλάδα έχει πρόσφατα καταδικαστεί για\nτο ποσοστό 67 % καισαρικών τομών και για\nκακοποίηση των επιτόκων . Σήμερα όσο\nποτέ άλλοτε η μαία καλείται στην κοινότητα που εργάζεται να προετοιμάσει ,να παρακολουθήσει και να στηρίξει το ζευγάρι\nτόσο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης\nόσο και να οδηγήσει τη μητέρα σε έναν\nΦυσικό τοκετό .\nΟ ρόλος της μαίας ορίζεται σύμφωνα με\nτον Διεθνή Ορισμός :\nΗ Μαία αναγνωρίζεται ως υπεύθυνος και\nυπόλογος επαγγελματίας που εργάζεται\nσε στενή επαφή με τις γυναίκες για να\nδώσει την απαραίτητη υποστήριξη, περίθαλψη και συμβουλή κατά τη διάρκεια\nτης εγκυμοσύνης, του τοκετού και της λοχείας. Αναλαμβάνει με πλήρη ευθύνη την\nεκτέλεση τοκετών και την περίθαλψη του\nνεογνού και του βρέφους.\nΑυτή η φροντίδα περιλαμβάνει προληπτικά\nμέτρα, την προώθηση του φυσικού τοκετού, την ανίχνευση επιπλοκών στην μητέρα και στο νεογνο και την εκτίμηση για την\nκατάλληλη ιατρική ή άλλη βοήθεια, καθώς\nεπίσης και την εφαρμογή επειγόντων μέτρων.\nΈχει σημαντικό ρόλο στη συμβουλευτική\nκαι στην εκπαίδευση σε θέματα υγείας,\nόχι μόνο για τη γυναίκα αλλά επίσης μέσα\nστην οικογένεια και στην κοινωνία. Αυτή η\nδραστηριότητα πρέπει να περιλαμβάνει\nπρογεννητική εκπαίδευση και προετοιμασία γονεϊκότητας και μπορεί να επεκταθεί\nστην υγεία των γυναικών, στη σεξουαλική\nή αναπαραγωγική υγεία και στη φροντίδα\nτου παιδιού. Η Μαία μπορεί να εξασκήσει\nτο επάγγελμά της σε οποιεσδήποτε συνθή-\nκες, περιλαμβανομένων του σπιτιού, της\nκοινότητας, των νοσοκομείων, των κλινικών και των μονάδων υγείας.\nΑυτό αποτυπώνει και την καταλληλότητά\nτης να αναλάβει μια μη ιατρικοποιημένη\nχαμηλού κινδύνου εγκυμοσύνη και να την\nοδηγήσει με ασφάλεια σε φυσικό τοκετό.\nΗ συνεργασία της με ιατρικές ειδικότητες\n(γυναικολόγους, ενδοκρινολόγους ,διατροφολόγους, κτλ) κρίνεται απαραίτητη\nγια τη διεξαγωγή εξετάσεων προγεννητικού έλεγχου του εμβρύου όσο και για την\nπαρακολούθηση της ομαλής πορείας της\nυγείας της μητέρας. Έτσι η μηνιαία παρακολούθηση της ανάπτυξης του εμβρύου\nκαι η παρακολούθηση της εγκύου με τις\nαπαραίτητες μόνο εξετάσεις εξασφαλίζουν μια ήρεμη εγκυμοσύνη μαιοκεντρική.\nΗ προετοιμασία γονεϊκότητας που λαμβάνει χώρα από την αρχή της εγκυμοσύνης\n-επίσης από τη μαία - , περιλαμβάνει συμβουλές και στήριξη της εγκύου ξεκινώντας\nαπό τις διατροφικές της συνήθειες κατά τη\nδιάρκεια της κυοφορίας , προχώρα στις\nασκήσεις ενδυνάμωσης και ευεξίας και\nολοκληρώνονται με την κατάλληλη εκπαίδευση που λαμβάνει το ζευγάρι για φυσικό\nτοκετό (είτε μέσα στο νερό ,είτε σε κατάλληλο δωμάτιο σαν το σπίτι).\nΕάν περιγράφαμε τον Φυσικό τοκετό σαν\nτον Μαραθώνιο που θα κάνει το σώμα της\nγυναικάς ,τότε ο προπονητής για την επιτυχία αυτού θα ήταν η Μαία ...και τον προπονητή μας τον συναντάμε από την αρχή της\nπροσπάθειας της προετοιμασίας και όχι\nΤι σημαίνει Φυσικός τοκετός\nγια τη γυναίκα ;\nΈνας τοκετός λέγεται φυσικός όταν δεν\nυπάρχει καμία ιατρική παρέμβαση στηδιάρ-\nκειά του . Δεν γίνονται παρεμβάσεις όπως\nπρόκληση τοκετού με χορήγηση ωκυτοκίνης , ρήξη υμένων (σπάσιμο νερών) ,\nχρήση επισκληριδίου , χρήση οπι-ούχων\nγια αναλγησία , διαρκή ακρόαση παλμών\nκαι επισιοτομία . Αφήνουμε το σώμα της\nγυναίκας να ξεκινήσει αυτόματα τοκετό\nμεταξύ 37ης και 42ης εβδομάδας, ετσι\nώστε να καταλήξει στη γέννα του νεογνού\nκολπικά. Κατά τη διάρκεια του φυσικού τοκετού με την συμβολή της μαίας χρησιμοποιείται ένα μοντέλο ολιστικής φροντίδας\nπου περιλαμβάνει μασάζ σε συγκεκριμένα\nσημεία , χρήση νερού, ύπνωση , σωστές\nαναπνοές, βελονισμός, τραγούδι, κίνηση με διαφορετικές στάσεις, περπάτημα ,\nμπάλα τοκετού και ομοιοπαθητική. Επίσης\nη στάση που επιλέγεται συνήθως από την\nεπίτοκο κατά την εξώθηση είναι σε βαθύ\nκάθισμα. Τα πλεονεκτήματα του φυσικού\nτοκετού είναι οι λιγότερες κολπικές εξετάσεις, διαρκή κίνηση που επιτρέπει στην\nεπίτοκο με τις στάσεις τοκετού να ανακουφίζεται σε κάθε σύσπαση και να έχει την\nπλήρη διαχείριση του σώματος και της αναπνοής της την ώρα της εξώθησης . Επίσης\nμπορεί να κάνει λήψη τροφής και υγρών\nΟ φυσικός τοκετός μετά από καισαρική\nτομή είναι μια επιλογή που έχουν και στην\nΕλλάδα οι γυναίκες με μια ή δυο καισαρικές . Η ιδιαιτερότητα σε αυτή την περίπτωση είναι η στενότερη υπερηχογραφικά\nπαρακολούθηση του εμβρύου και όταν ξεκινήσει αυθόρμητα ο τοκετός μεταξύ 37ης\nμε 42ης εβδομάδας κύησης να γίνεται\nσυνεχής ακρόαση των καρδιακών παλμών\nτου εμβρύου κατά την διάρκεια των συσπάσεων. Αυτό περιορίζει την κινητικότητα της\nεπιτόκου κάτι που δεν μας είναι στην περίπτωση του φυσικού τοκετού μετά από κα-\nO μητρικός θηλασμός είναι ο μοναδικός\nφυσικός και φυσιολογικός τρόπος σίτισης\nτων βρεφών. Το μητρικό γάλα αποτελεί την\nιδανική τροφή για τα βρέφη και το πολυτιμότερο δώρο ζωής με ευεργετικές προεκτάσεις στην οικογένεια, την κοινωνία,\nτην οικονομία και την υγεία. Σύμφωνα με\nτον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ),\nτη UNICEF και άλλους παγκόσμιους έγκυρους επιστημονικούς οργανισμούς ο αποκλειστικός θηλασμός για τους πρώτους έξι\nμήνες ακολουθούμενος από συνεχιζόμενο μητρικό θηλασμό για τουλάχιστον δύο\nχρόνια σε συνδυασμό με την προσθήκη\nθρεπτικών στερεών τροφών αποτελούν το\nκλειδί για τη μελλοντική υγεία. Αποκλειστικός θηλασμός σημαίνει ότι το βρέφος τρέφεται αποκλειστικά και μόνο με μητρικό\nγάλα, χωρίς να παίρνει καμιά άλλη στερεή\nή υγρή τροφή.\nΤέλος ενημερώνει και διδάσκει τους νέους γονείς για τη φροντίδα του νεογνού\nκαι τις ανάγκες των πρώτων ημερών . Η\nαγωνία τους πως θα ταϊστεί, πως θα καταλάβουν αν χόρτασε, τι σημαίνει το κλάμα\nτου, πως θα το κάνουν μπάνιο τις πρώτες\nημέρες, πως θα περιποιηθούν τον ομφαλό\n, είναι ρόλος της μαίας να τους εξηγήσει\nπως θα το φροντίσουν και ότι η αγωνία από\nτην οποία διακατέχονται είναι απόλυτα φυσιολογική, αλλά ευτυχώς γρήγορα η μαμά\nκαι ο μπαμπάς μαθαίνουν το μωρό τους και\nΚλείνοντας θα ήθελα να τονίσω ότι στη\nχώρα αυτή με το τόσο υψηλό ποσοστό\nκαισαρικών πρέπει να δώσουμε βήμα στις\nμαίες για τοκετούς με την αρμόζουσα φροντίδα και σεβασμό , ώστε οι μητέρες να βιώνουν τη μητρότητα με αγάπη και ηρεμία\nκαι τα παιδιά να έρχονται στην ώρα τους με\nφυσικό τρόπο .\n32 15/10 /2014\nτμήματος Mediterraneo Hospital\nH πιο ολοκληρωμένη και ευέλικτη\nτεχνολογία αναδιαμόρφωσης του κερατοειδούς σε ασθενείς\nΟ κερατόκωνος είναι μια αμφοτερόπλευρη\nεκφυλιστική πάθηση του κερατοειδούς, που\nεμφανίζεται περίπου σε 1 ανά 2.000 ανθρώπους. Χαρακτηρίζεται από σταδιακή λέπτυνση\nτου κερατοειδούς, με συνέπεια αυτός να παραμορφώνεται προς τα εμπρός και να παίρνει\nτο σχήμα κώνου. Ως αποτέλεσμα αυτής της\nπαραμόρφωσης αναπτύσσεται κυρίως ανώ-\nμαλος αστιγματισμός και μυωπία και η όραση\nελαττώνεται σημαντικά. Η κατάσταση αυτή\nαρχίζει συχνότερα κατά την εφηβεία ή λίγο\nαργότερα και έχει μια εξελικτική πορεία που\nδιαφέρει ανάμεσα στους δυο οφθαλμούς,\nαλλά και από ασθενή σε ασθενή. Για την σταθεροποίηση του κερατοκώνου εφαρμόζεται\nτα τελευταία χρόνια μία θεραπεία, η οποία\nονομάζεται διασύνδεση κολλαγόνου (cross\nlinking) και σκοπό έχει τη σταθεροποίηση του\nκώνου, ώστε να μην χειροτερέψει με το πέρασμα του χρόνου. Το cross linking δεν λύνει\nμαρια ν. θεριου\nΒιταμίνες • Συμπληρώματα διατροφής • Καλλυντικά\n• Ομοιοπαθητικά • Ορθοπεδικά\n• Ανατομικά παπούτσια • Παιδικά • Οδοντιατρικά\n• Διαγνωστικά • Προϊόντα μαλλιών\nΑγίας Παρασκευής 78, Δάσος Χαϊδαρίου\n(πλησίον Ιερού Ναού Αγίας Παρασκευής)\n210 58 21 897\nεντελώς το πρόβλημα αφού δεν μπορεί να\nαποκαταστήσει πλήρως τη μορφολογία του\nκερατοειδούς. Ομαλοποίηση του σχήματος\nτου κερατοειδούς μπορούν να προσφέρουν οι\nενδοκερατοειδικοί δακτύλιοι kerarings, προκαλώντας επιπέδωση του κώνου.\nΤι είναι οι Ενδοκερατικοί Δακτύλιοι\nΟι ενδοκερατικοί δακτύλιοι Kerarings είναι\nεμφυτεύματα στο στρώμα του κερατοειδούς,\nπου ομαλοποιούν την πρόσθια επιφάνεια του\nκερατοειδούς και μειώνουν το διαθλαστικό\nσφάλμα που οφείλεται στον κερατόκωνο και\nάλλες εκτατικές διαταραχές του κερατοειδούς. Σε αντίθεση με άλλα κερατοειδικά\nενθέματα, το keraring έχει σχεδιαστεί ειδικά\nγια τη θεραπεία της κερατοειδικής εκτασίας,\nπροσδίδοντας καλύτερη εξομάλυνση της\nεπιφάνειας του κερατοειδούς και μικρότερο\nδιαθλαστικό σφάλμα. Ο υποψήφιος ασθενής\nχρειάζεται να κάνει την Τομογραφία Pentacam\nHR η οποία είναι η πιο εξελιγμένη διαγνωστική τεχνολογία σε ότι αφορά τη διάγνωση του\nκερατοκώνου. Εν συνεχεία, συγκεντρώνονται\nόλες οι πληροφορίες και αποστέλλονται στην\nεταιρία Mediphacos, η οποία είναι υπεύθυνη\nγια την προεγχειρητική μελέτη. Η επέμβαση\nδιαρκεί μόλις λίγα λεπτά και πραγματοποιείται με τοπική αναισθησία.\n1. Ο γιατρός με τη βοήθεια του femprosecond\nlaser ανοίγει μια σήραγγα μέσα στο στρώμα\nτου κερατοειδούς μέσα στην οποία θα γίνει η\nεμφύτευση του δακτύλιου keraring.\n2. Στη συνέχεια ο δακτύλιος εισάγεται στη σήραγγα και τοποθετείται προσεχτικά.\n3. Τέλος, το keraring εφαρμόζεται στον κερατοειδή και έτσι δημιουργείται μια ομαλή επιφάνεια κερατοειδούς.\nΗ αποθεραπία μετά την επέμβαση είναι σύντομη και ως εκ τούτου η όραση βελτιώνεται\nμέσα σε δύο ημέρες και σταθεροποιείται\nμέσα σε 3 έως 6 μήνες. Κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου, μπορεί να χρειαστεί ο ασθενής να φοράει γυαλιά ή φακούς επαφής μετά\nτην επέμβαση. Η επιτυχία της χειρουργικής\nεπέμβασης εξαρτάται από τη σοβαρότητα της\nπάθησης του κερατοειδούς. Όσο νωρίτερα διεξάγεται η επέμβαση, τόσο μεγαλύτερο είναι\nτο ποσοστό επιτυχίας Ο κίνδυνος επιπλοκών\nείναι πολύ χαμηλός, ωστόσο, όπως με οποιαδήποτε άλλη χειρουργική επέμβαση, μπορεί\nνα συμβεί μια μόλυνση. Οι επιπλοκές δεν\nείναι γενικά σοβαρές και σε περίπτωση που\nσυμβούν, η θεραπεία είναι αναστρέψιμη και\nοι δακτύλιοι μπορούν να αφαιρεθούν, επιτρέποντας στον κερατοειδή να επιστρέψει στο\nαρχικό του σχήμα.\nΧρήσιμες Πληροφορίες για το Keraring\nΤο Keraring διατίθεται σε 40 διαφορετικές παραλλαγές στο πάχος, στην καμπυλότητα και\nστη διάμετρο, επιτρέποντας την εξειδικευμένη προσαρμογή του ανάλογα με τον ασθενή. Ο\nπρισματικός σχεδιασμός του Keraring έχει ως\nαποτέλεσμα την ολική ανάκλαση του φωτός\nπου εισέρχεται μέσα από το εμφύτευμα, κάτι\nπου ελαχιστοποιεί την εμφάνιση αντηλιάς και\nάλους. Αξίζει να επισημανθεί πως το Keraring\nμπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με\nάλλες τεχνικές, όπως cross-linking κερατοειδούς, PRK και εμφύτευση ενδοφακών.\nΤο Keraring διαθέτει εκτεταμένο ιστορικό\nχρήσης και τη μεγαλύτερη παρακολούθηση\nσε όλο τον κόσμο: πάνω από 150.000 εμφυτεύματα παρακολουθούνται για χρονικό διάστημα έως και 18 έτη. Ανεξάρτητες κλινικές\nδοκιμές επιβεβαιώνουν την ασφάλεια και την\nαποτελεσματικότητα του Keraring.\nΤα χειρουργικά αποτελέσματα του Keraring\nεξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη σωστή\nεπιλογή του μεγέθους και της θέσης τού\nεμφυτεύματος για κάθε ασθενή ξεχωριστά.\nΟ υπολογισμός αυτός πραγματοποιείται\nμε βάση εξειδικευμένα νομογράμματα, τα\nοποία προέρχονται από εκτεταμένη στατιστική ανάλυση των αποτελεσμάτων από την\nMediphacos, και ενημερώνονται συνεχώς.\nΕπιπλέον στόχος του Keraring είναι να διορθώσει τον ανώμαλο αστιγματισμό με σκοπό τη\nσημαντική βελτίωση στη ποιότητα του ειδώλου στον αμφιβληστροειδή χιτώνα. Τα υπόλοιπα διαθλαστικά σφάλματα μετά την ένθεση\nτου Keraring συνήθως μπορούν να διορθωθούν με διορθωτικά γυαλιά.\nΕξαρτητική διαταραχή και φόβος εγκατάλειψης\nΗ εξαρτητική διαταραχή της προσωπικότητας\nπεριγράφεται ως μια γενικευμένη και υπερβολική ανάγκη από τους άλλους, που οδηγεί\nσε υποτακτική και εξαρτημένη συμπεριφορά,\nκαθώς και σε φόβο αποχωρισμού. Αυτό το\nπρότυπο τις πιο πολλές φόρες γεννιέται από\nτην παιδική ηλικία του ασθενή. Ο φόβος αποχωρισμού είναι ίσως ο μεγαλύτερος εφιάλτης\nτων παιδιών. Πως κάποια μέρα ίσως οι γονείς\nτου θα το αφήσουν.\nΈτσι ένα παιδί αυτό που κάνει είναι να ζητάει\nσυνεχώς την επιβεβαίωση των γονιών του ότι\nτο αγαπούν και ότι είναι άξιο να αγαπηθεί. Αυτό\nμέχρι μια ηλικία είναι φυσιολογικό. Υπάρχουν\nόμως περιπτώσεις που το παιδί έχει μεγαλώσει, είναι πια ενήλικας, και εξακολουθεί να\nσυμπεριφέρεται έτσι, με μερικές διαφορές.\nΟι ενήλικες με εξαρτητική συμπεριφορά είναι εκείνα τα άτομα που δε μπορούν να βασιστούν στον εαυτό τους για το οτιδήποτε. Η\nανάγκη τους για επιβεβαίωση είναι τέτοια που\nτροφοδοτεί την ανασφάλειά τους. Ζητούν πάντα τη βοήθεια κάποιου άλλου, γιατί απλά θεωρούν ότι είναι ανίκανα να κάνουν κάτι μόνα\nτους. Δεν είναι σίγουροι για τον εαυτό τους.\nΔεν είναι σίγουροι αν αξίζουν και δε μπορούν\nνα το διακινδυνεύσουν να είναι ανίκανοι στ’\nαλήθεια. Γι' ατό αναζητούν πάντα τη βοήθεια\nτων γύρω, αποφεύγοντας την ευθύνη των\nΤα παιδιά για τα οποία μιλήσαμε πριν, ζητούν\nτη βοήθεια ή τη γνώμη των γονιών τους για\nθέματα που πραγματικά αφορούν την ηλικία\nτους, όπως τι θα φάνε ή τι θα φορέσουν στο\nσχολείο. Όσο αυτό ακούγεται φυσιολογικό,\nυπάρχουν και παιδιά που δεν έχουν αυτήν την\nανάγκη και παίρνουν τις αποφάσεις μόνα τους.\nΟι ενήλικες με αυτή τη διαταραχή εξαρτώνται\nαπό τον σύντροφο τους. Για το πού θα μείνουν,\nτι θα κάνουν το βράδυ, τι δουλειά θα κάνουν.\nΌλοι οι τομείς της ζωής τους είναι αποφάσεις\nάλλων και συνήθως οι ερωτικοί σύντροφοι\nείναι αυτοί που έχουν πάρει τη θέση που είχε\nκάποτε ο γονιός. Ο σύντροφος φορτώνεται με\nευθύνες χωρίς να το καταλαβαίνει στην αρχή.\nΣτη συνέχεια όμως θα κουραστεί όταν συνειδητοποιήσει ότι έχει να αναλάβει υποθέσεις\nδύο ατόμων και πιεστεί ψυχολογικά. Σε μια κατάσταση πιεστική που θα χρειάζεται τον χρόνο\nτου, ο εξαρτητικός σύντροφος θα τον πιέσει\nπαραπάνω με την ανασφάλειά του προκαλώντας του τελικά θυμό. Το εξαρτητικό άτομο\nλαμβάνοντας τον θυμό τού συντρόφου κάνει\nπίσω. Ο φόβος της εγκατάλειψης έρχεται και\nπάλι στην επιφάνεια, και εκεί ξεκινάει μια συ-\nμπεριφορά απολογητική, μια συμπεριφορά\nασφαλείας. Η συμπεριφορά που θα διασφαλίσει ότι ο σύντροφός του δε θα τον αφήσει. Γίνονται έτσι τα άτομα με εξαρτητική διαταραχή\nπιο δύσκολα να κρατήσει στη ζωή του κάποιος.\nΟ φόβος ότι θα χάσουν την έγκριση και την\nαποδοχή των αγαπημένων τους, τους κάνει\nνα έχουν πολύ μεγάλη δυσκολία να εκφράσουν τα συναισθήματά τους. Πάντα συμφωνούν χωρίς δεύτερη σκέψη και αδυνατούν να\nδιαφωνήσουν με εκείνους από τους οποίους\nεξαρτώνται. Ένας σύντροφος που δε γνωρίζει\nγια την εξαρτημένη διαταραχή λοιπόν, βλέπει\nστα μάτια του έναν άνθρωπο χωρίς προσωπικότητα. Έναν σύντροφο χωρίς επιλογές. Χωρίς\nευθύνες, χωρίς δικές του προτιμήσεις. Γιατί ότι\nαρέσει στον σύντροφο αρέσει και στο άτομο\nμε εξαρτημένη διαταραχή. Η συνέχεια είναι το\nάσχημο τέλος μιας σχέσης με έναν θυμωμένο\nσύντροφο και έναν σύντροφο που θα τρέξει να\nσώσει την κατάσταση απολογώντας τον εαυτό του μέχρι τέλους. Το εξαρτητικό άτομο θα\nαπολογηθεί τελικά για πράγματα που μπορεί\nνα μην έχει επιλέξει το ίδιο μόνο και μόνο για\nνα κρατήσει τον άνθρωπο από τον οποίο εξαρτάται κοντά του. Η αυτοεκτίμησή του χάνεται\nκαι τελικά εγκαταλείπεται από τον αγαπημένο\nτου γεμίζοντας τον ερωτηματικά του τι μπορεί\nνα έκανε λάθος και εγκαταλείφθηκε. Η μία\nεγκατάλειψη ενισχύει την επόμενη, και το\nεξαρτητικό άτομο δε μαθαίνει να είναι αφεντικό του εαυτού του, παρά μόνο αναρωτιέται\nτι συνέβη αφού όλα ήταν καλά και ταίριαζαν\nΘα πρέπει λοιπόν να αναφέρουμε κάποια συμπτώματα της εξαρτητικής διαταραχής για να\nκαταλάβουμε καλύτερα τα άτομα αυτά.\n• Το εξαρτητικό άτομο αισθάνεται ήρεμο όταν\nκάνει κάτι με το οποίο συμφωνεί το άτομο από\nτο οποίο εξαρτάται, άσχετα αν ξέρουν ότι κάνουν κάτι λάθος. Φοβάται τόσο πολύ τη μοναξιά και την απόρριψη που είναι πρόθυμο να\nκάνει ότι του πουν οι άλλοι για να διασφαλίσει\nότι δε θα μείνει μόνο.\n• Δεν εμπιστεύεται την ικανότητά του να λαμβάνει αποφάσεις και πάντα είναι σίγουροι ότι\nοι άλλοι ξέρουν καλύτερα και ότι πάντα οι\nάλλοι έχουν καλύτερες ιδέες από αυτούς,\nβάζοντας έτσι τους εαυτούς τους σε δεύτερη\nμοίρα. Αυτό έχει συνέπεια την χαμηλή τους\nαυτοεκτίμηση με αποτέλεσμα μερικές φορές\nνα φτάνουν να δέχονται κακοποίηση για να\nμείνουν σε μια σχέση.\n• Έχει μεγάλη παθητικότητα η οποία όπως\nείπαμε συνοδεύεται από δυσκολία λήψης\nοποιασδήποτε απόφασης χωρίς τη διαβεβαίωση των άλλων.\n• Δε μπορούν να εκφράζουν τις διαφωνίες\nτους με τους άλλους από φόβο\n• Αποφεύγουν την προσωπική ευθύνη\n• Αποφεύγουν να είναι μόνοι τους\n• Αισθάνονται απελπισία όταν τελειώνει μια\n• Ανίκανος να ικανοποιήσει συνήθεις απαιτήσεις της ζωής\n• Aντιμετωπίζουν φόβους εγκατάλειψης\n• Πληγώνονται εύκολα από την κριτική ή την\n• Ανέχονται την κακομεταχείριση και κακοποίηση από τους άλλους προκειμένου να μη\nΟι επιπλοκές αυτής της διαταραχής μπορεί να\nπεριλαμβάνουν κατάθλιψη, κατάχρηση αλκοόλ και ναρκωτικών, και συναισθηματική ή και\nΘεραπεία: Η ψυχοθεραπεία είναι η πιο κατάλληλη μορφή θεραπείας για τα άτομα με\nεξαρτητική διαταραχή προσωπικότητας. Η\nθεραπεία εστιάζει στα μοτίβα σκέψης που είναι δυσπροσαρμοστικά, τις πεποιθήσεις που\nδιέπουν τέτοιες σκέψεις όπως και τα άλλα\nχαρακτηριστικά της διαταραχής που κάνουν\nτο άτομο να δυσλειτουργεί. Η βελτίωση στη\nκατάσταση του ασθενούς έρχεται μετά από\n34 15/10 /2014\nΣβήσε τα σημάδια του χρόνου με το πρωτοποριακό προϊόν\nMaxi Filler της KEARR\nΈνας ιδιοφυής φαρμακοποιός ανακάλυψε μια μοναδική κρέμα αντιγήρανσης με φυσικό κολλαγόνο\nαπό σολομό και με φυσικό\nΈχοντας την υποστήριξη\nτων πιο σύγχρονων εργαστηρίων στην Πάντοβα\nτης Ιταλίας, το προϊόν\nπιστοποιήθηκε με τις πιο\nκαι μια νέα εποχή στην\nπεριποίηση προσώπου έρχεται από την Kearr.\nΤο πρώτο προϊόν της σειράς που κυκλοφορεί στην\nΕλλάδα θα το βρείτε μόνο\nΙδανικό για βαθιές ρυτίδες , καθώς και για την\nπρόληψη των πρώτων ρυτίδων έκφρασης σε μικρότερες ηλικίες.\nΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ , ΜΙΑ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΚΡΕΜΑ με Φυσικό Κολλαγόνο, Φυσικό\nαντηλιακά φίλτρα UVA/\nUVB και Μελέτες ΙΝ VIVO.\nΣΒΗΣΤΕ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΤΟΥ\nΧΡΟΝΟΥ ΜΕ ΤΗ «ΜΑΓΙΚΗ»\nΑποκλειστική διάθεση και διανομή ΠΑΝ.ΣΥ.ΦΑ. Α.Ε.Ε., 210 9645223\n36 15/10 /2014\nΓια να ξεκινήσουμε «χαλαρά», γνωρίζατε ότι το «Gray’s Anatomy», πριν γίνει\nδημοφιλέστατη τηλεοπτική σειρά, ήταν\nεγχειρίδιο ανατομίας που είχε συντάξει\nέπειτα από πολύ κόπο και πετσόκομμα ο\nβρετανός ανατόμος Henry Gray;\nΗ ιατρική ανατομία, που λίγα κοινά έχει\nμε την ιατροδικαστική νεκροψία, έχει\nβασιστεί εν πολλοίς σε ανθρώπινες τραγωδίες, όπως οι εκτελέσεις, η απορία,\nακόμα και η παράνομη εκταφή πτωμάτων για να μελετηθούν με το νυστέρι.\nΗ ιατρική κόμισε πολλά από τη μακάβρια\nπρακτική της μελέτης των ανθρώπινων\nσορών στους αιώνες που προηγήθηκαν,\nκι έτσι σώζονται ακόμα και διαμελισμένα\nπτώματα 200 και πλέον ετών (όπως των\nανατόμων Honore Fragonard στη Γαλλία\nκαι Frederik Ruysch στην Ολλανδία).\nΚι αυτές είναι πράγματι οι περισσότερο\nγνωστές πληροφορίες που κυκλοφορούν\nγια την καλά κρυμμένη από τα αδιάκριτα\nμάτια του κοινού ανατομία.\nΓια πάμε λοιπόν ένα ενημερωτικό ταξίδι\nστην αιματοβαμμένη ιστορία της εξερεύνησης του εσωτερικού μας κόσμου…\nΉταν στην περίοδο της Αναγέννησης και\nσε ειδικά διαμορφωμένους δημόσιους\nχώρους που εκατοντάδες φιλοπερίεργοι\nεπισκέπτες συγχρωτίζονταν με καθηγητές πανεπιστημίου, φοιτητές και κυβερνητικά στελέχη. Ο λόγος δεν ήταν άλλος\nαπό την παρακολούθηση μιας αποσυναρμολόγησης πτώματος! Έχοντας πληρώσει το απαραίτητο εισιτήριο, το πλήθος\nκαθόταν στα στασίδια (ή ακόμα και όρθιοι) για να απολαύσει ανατομικά θεάματα\nαπό τα λίγα. Πάνω στο αναλόγιο, ο πανεπιστήμων διάβαζε δυνατά αποσπάσματα\nαπό ιατρικά εγχειρίδια, ο βοηθός έδειχνε τα μέρη του σώματος που προλόγιζε\nο καθηγητής και ένας τρίτος έκανε τη\nβρόμικη δουλειά με ένα μαχαίρι…\nΝαι, καλά διαβάζετε, η δημόσια ανατομία\nήταν καταδίκη που καρφιτσωνόταν πάνω\nστη θανατική ποινή σε υποθέσεις ιδιαίτερα ειδεχθών εγκλημάτων του 19ου\nαιώνα! Εξτρά τιμωρία δηλαδή για τον ψυχοπαθή δολοφόνο (και όχι μόνο). Τρανό\nπαράδειγμα στέκει εδώ η περίπτωση του\nΣκοτσέζου William Burke και του συνεργάτη του στο έγκλημα William Hare, οι\nοποίοι αποφάσισαν να πάνε την κλοπή\nΗ ανατομία … της ανατομίας\nπτωμάτων (για να πουληθούν σε ιατρικές\nσχολές για το μάθημα της ανατομίας), το\nδιαβόητο bodysnatching, μερικά βήματα\nπιο κάτω ή, καλύτερα, να την παρακάμψουν εντελώς. Κι έτσι σκότωσαν τουλάχιστον 16 ανθρώπους για να μοσχοπουλήσουν τις σορούς τους (ναι, τέτοια ήταν\nη ανάγκη σε πτώματα), πιάστηκαν όμως,\nο Hare πρόδωσε τον Burke και ο τελευταίος καταδικάστηκε σε απαγχονισμό και\nδημόσια ανατομία. Ένα πλήθος τουλάχι-\nστον 20.000 ανθρώπων μαζεύτηκαν για\nνα απολαύσουν την εκτέλεση του 1829\nαλλά και το επόμενο θέαμα, τον δημόσιο\nκαι επιστημονικό διαμελισμό του σώματος του φονιά, που εκτελέστηκε με πάσα\nεπισημότητα από τα καλύτερα νυστέρια\nτης Ιατρικής Σχολής του Εδιμβούργου…\nΤο «ξεπακετάρισμα» της αιγυπτιακής\nμούμιας ήταν κοινωνική ψυχαγωγία\nΠλούσιοι αριστοκράτες αγόραζαν μανια-\nσμένα αιγυπτιακές μούμιες και καλούσαν κατόπιν τον κοινωνικό τους κύκλο\nσε ιδιωτικά «ξεπακεταρίσματα» στην\nοικία τους. Επιπλέον, καθηγητές πανεπιστήμιου, όπως ο Thomas Pettigrew\n(που πήρε το παρατσούκλι «Μούμιας»),\nτίγκαραν αμφιθέατρα με φιλοπερίεργα κοινά που άκουγαν με ευλάβεια τα\nλεγόμενά του για την εξωτική αρχαία\nκουλτούρα, την ώρα που έξυναν τη μύτη\nτους καθώς η σκόνη από το άνοιγμα της\n4.000 ετών μούμιας γέμιζε το δωμάτιο.\nΓια το άνοιγμα της μούμιας χρειαζόταν\nσυνήθως σφυριά και καλέμια, αν και η\nχειρωνακτική εργασία και το μακάβριο\nτου θεάματος ανταμείβονταν συχνά με\nτην ανακάλυψη φυλαχτών, τεχνουργημάτων, ακόμα και τεχνητών ματιών. Το\nκοινό, από την άλλη, ανταμειβόταν με\nχορταστικές ματιές στο αφυδατωμένο\nπτώμα και κάποιες φορές έφευγαν ακόμα και με τμήματα της λινής γάζας ως\nΟι εν λόγω φωτογραφίες είναι μάλιστα\nσυλλεκτικές και γίνεται χαμός με την\nπάρτη τους, κι αυτό γιατί κάποτε η ανατομία ήταν σπουδαίο γεγονός, τέτοιο που\nνα αναγκάζει τους φοιτητές να ποζάρουν\nμε τις ποδιές τους δίπλα στα πτώματα,\nτους καθηγητές με τις πίπες και τους\nαχθοφόρους φυσικά με τους μακάβριους κουβάδες τους! Όσο για το κοινό,\nστριμωχνόταν γύρω από το σημείο ενδιαφέροντος. Τα πτώματα είχαν έξυπνα και\n«πιπεράτα» ονόματα και απαθανατίζονταν συνήθως σε περίεργες πόζες που\nσήμερα θα ονομάζαμε ασέβεια στον νεκρό! Άλλες εποχές όμως, άλλα ήθη…\nΔημόσια ανατομία πραγματοποιήθηκε\nπριν από 10 χρόνια(!)\nΈπειτα από ένα καλό διάλειμμα εκατοντάδων ετών, κατά το οποίο οι ανατόμοι\nπεριορίστηκαν πίσω από τις σφαλιστές\nπόρτες των ιατρικών σχολών, ο γερμανός\nανατόμος Gunther von Hagens καινοτόμησε όταν ενορχήστρωσε τη «δημοσία\nνεκροψία» του στο Λονδίνο το 2002! Διαβόητος για τις προκλητικές εκθέσεις του\n(BodyWorlds) με τα διαμελισμένα σώματα δωρητών, διατηρημένα μάλιστα μέσω\nτης δικής του μεθόδου ταρίχευσης, ο\nvon Hagens μύησε τους αμύητους στην\nανατομία και σήκωσε θύελλα παγκόσμιων αντιδράσεων! Παρά την κατακραυγή,\nκάπου 200 άνθρωποι παρακολούθησαν\nζωντανά το μάθημα ανατομίας, το οποίο\nμεταδόθηκε το ίδιο βράδυ στη βρετανική\nτηλεόραση. Όσο για το μήλο της έριδος,\nήταν ένα ταριχευμένο πτώμα 72χρονου\nκαπνιστή, τα όργανα του οποίου περιφέρονταν στο πλήθος μέσα σε λεκάνες για\nνα έχουν έτσι τη δυνατότητα να τα απολαύσουν σε όλη τους τη μακάβρια μεγαλοπρέπεια…\nΣτην πλέον περίφημη απεικόνιση ανατομίας σε ζωγραφικό έργο, είναι ο γιατρός\nκαι χειρουργός δρ Τουλπ που εκτελεί τη\nδεύτερη δημόσια ανατομία του στις 31\nΙανουαρίου 1632. Μιλάμε φυσικά για το\nπαγκόσμιο αριστούργημα του ολλανδού\nδασκάλου Ρέμπραντ, το «Μάθημα Ανατομίας του δρος Τουλπ», που αναπαριστά πραγματικότατη ανατομία! Το πτώμα\nανήκε στον καταδικασμένο στην αγχόνη\nληστή Adriaan Adriaanszoon, το οποίο\nδιαμελίστηκε στην Εταιρία Χειρουργών\nτης Ολλανδίας. Στη σκηνή ήταν παρόντες\nπολλοί ακόμα, οι οποίοι είχαν πληρώσει\nμάλιστα αλμυρό εισιτήριο, αν και δεν εμ-\nγιατρό της αρχαιότητας…\nφανίζονται στο έργο του Ρέμπραντ…\nΟ William Harvey έβαλε την οικογένειά\nτου στην ανατομική κλίνη\nΟ σπουδαίος βρετανός γιατρός William\nHarvey, γνωστός κυρίως για την ανακάλυψη της κυκλοφορίας του αίματος, διαμέλισε πράγματι τις σορούς του πατέρα\nτου, της αδερφής του και του άντρα της\nξαδέρφης του, για καθαρά ερευνητικούς\nλόγους! Παρά το γεγονός ότι εκτέλεσε\nτις ανατομίες ιδιωτικά, τις ανέφερε πάντα στις πανεπιστημιακές του διαλέξεις,\nτονίζοντας ιδιαιτέρως το τεράστιο μέγεθος που είχε το παχύ έντερο του πατέρα\nτου αλλά και το αξιοσημείωτο βάρος που\nπαρουσίαζε η σπλήνα της αδερφής του.\nΟι οικογενειακές ανατομίες μάλιστα του\nHarvey δεν διέφυγαν της προσοχής του\nκοινού και οδήγησαν στο στερεότυπο ότι\nοι ανατόμοι ήταν ταραγμένοι ψυχικά και\nχωρίς συναίσθημα άνθρωποι…\nΟ Ηρόφιλος ενδέχεται να πετσόκοβε\nΟ έλληνας γιατρός Ηρόφιλος (της Χαλ-\nκηδόνας) ήταν ένας από τους πατέρες\nτης ανθρώπινης ανατομίας και θεμελιωτής της περίφημης ιατρικής σχολής της\nΑλεξάνδρειας. Ο ανατόμος του 300 π.Χ.\nκατηγορήθηκε ωστόσο ότι εκτέλεσε ζωντανές ανατομίες σε 600 και πλέον φυλακισμένους (αναφέρεται σε αρκετές\nπηγές, όπως στον Τερτυλλιανό, τον Κέλσο, αλλά και σε ρωμαίους ιστορικούς)!\nΟι ανατομίες σε ζωντανούς ανθρώπους\nπραγματοποιήθηκαν στην ιατρική σχολή\nτης Αλεξάνδρειας και συγκέντρωσαν τα\nμεγαλύτερα ιατρικά πνεύματα του καιρού απ’ όλο τον κόσμο.\nΠαρά την ασύλληπτη γνώση που φέρονται να κόμισαν οι διαμελισμοί ζωντανών\nανθρώπων, οι μακάβριες μέθοδοι του\nπρωτεργάτη της ανατομίας κατακρίθηκαν ήδη από την εποχή του.\nΠαρά το γεγονός ότι τα γραπτά του χάθηκαν όταν κάηκε η Βιβλιοθήκη της\nΑλεξάνδρειας, η γνώση που κόμισε στην\nοικουμένη επιβίωσε και συνέχισε να διαδίδεται στους κατοπινούς γιατρούς, όπως\nστον Γαληνό του 2ου αιώνα μ.Χ., ο οποίος\nκάνει εκτενείς αναφορές στον ιδιαίτερο\nΓεννητικά όργανα εκτίθεντο δημοσίως\nγια περισσότερο από 2 αιώνες\nΗ Saartje Baartman, η «Μαύρη Αφροδίτη» της Νότιας Αφρικής, έγινε διασημότητα επιδεικνύοντας δημοσίως και\nεπί πληρωμή τους υπερτονισμένους\nγλουτούς της. Η αφρικανή καλλονή είχε\nκαι άλλα μέρη του σώματός της εξίσου\nθρυλικά, ήταν όμως πολύ ντροπαλή για\nνα τα δείξει στο κοινό. Και βέβαια όταν\nπέθανε, αφέθηκε στο έλεος των ανατόμων! Μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες\nμετά την τελευταία της πνοή το 1815, η\nσορός της μεταφέρθηκε με αστυνομική\nσυνοδεία στην ανατομική κλίνη και από\nτον κατοπινό διαμελισμό της επωφελήθηκαν πολλοί. Ο γάλλος φυσιοδίφης\nGeorges Cuvier διατήρησε τον εγκέφαλο\nκαι τα εξωτερικά γεννητικά της όργανα,\nβράζοντας ταυτοχρόνως τα κόκαλά της\nγια να συναρμολογήσει εκ νέου τον διαβόητο σκελετό της. Οι αιτήσεις μάλιστα\nγια τον επαναπατρισμό των λειψάνων\nτης έπεφταν βροχή όλα αυτά τα χρόνια,\nαν και αγνοήθηκαν για δεκαετίες, μέχρι\nνα ασχοληθεί τουλάχιστον σοβαρά με\nτην υπόθεση ο παλαιοντολόγος του Χάρβαρντ, Stephen Jay Gould (1987).\nΚαι έπρεπε να εμπλακεί στην υπόθεση\nκαι ο ίδιος ο Νέλσον Μαντέλα, ο οποίος\nζήτησε επισήμως πίσω τα απομεινάρια\nτης Baartman το 1994. Κι έτσι 8 χρόνια\nαργότερα, τα τμήματα του σώματός της\nεπανασυναρμολογήθηκαν και ενταφιάστηκαν τελετουργικά στην κοιλάδα που\nείχε γεννηθεί. Σήμερα είναι εθνική ηρωίδα της Νότιας Αφρικής…\nΤο δέρμα άπορων ασθενών και εκτελεσμένων καταδίκων χρησιμοποιήθηκε\nσυχνά για το «δέσιμο» βιβλίων, πολλά\nεκ των οποίων διατηρούνται ακόμα σε\nβιβλιοθήκες, μουσεία και ιδιωτικές συλλογές! Τρανό παράδειγμα στέκει εδώ ο\nβρετανός φονιάς William Corder, ο οποίος απαγχονίστηκε το 1828 και η σορός\nτου μεταφέρθηκε κατόπιν στην ανατομική κλίνη για φρενολογική εξέταση.\nΟ ανατόμος George Creed αφαίρεσε το\nδέρμα του δολοφόνου και το χρησιμοποίησε ως εξώφυλλο στα δικαστικά πρακτικά του Corder! Και αυτό ήταν ένα μόνο\nαπό τα τόσα και τόσα περιστατικά που κατέληξαν με το ανθρώπινο δέρμα να χρησιμοποιείται ως περίβλημα βιβλίων…\n38 15/10 /2014\nοδηγός για γονείς»\nπαιδιών ώστε να πετύχετε το στόχο σας.\nΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΕΡΙ ΘΗΛΑΣΜΟΥ\nΠΟΥ ΣΥΝΙΣΤΑ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΣΑΣ\nΓιατί είναι ο θηλασμός ό,τι καλύτερο για\nτο μωρό μου; Θα μου αρέσει;\nΤι θα συμβεί όταν λήξει η άδεια μητρότητάς μου; Θα μπορέσω να χρησιμοποιήσω θήλαστρο; Πώς θα τα καταφέρω;\nΗ Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιατρικής,\nο οργανισμός που εκπροσωπεί τους\nκαλύτερους παιδιάτρους, απαντά σε\nαυτές τις ερωτήσεις, και σε πολλές άλλες, σε αυτό το πολύτιμο εγχειρίδιο για\nνα βοηθήσει εσάς και το μωρό σας να\nπραγματοποιήσετε το υγιέστερο δυνατό\nξεκίνημα στη διαδικασία του θηλασμού.\nΤα οφέλη του θηλασμού θα διαρκέσουν\nμια ζωή, τόσο για εσάς όσο και για το\nΕδώ βρίσκεται ό,τι πρέπει να γνωρίζουν\nοι μητέρες για το θηλασμό. Από την προ-\nπροσφέρει στρατηγικές που μπορείτε\nνα χρησιμοποιήσετε μακροπρόθεσμα,\nσυμβουλές από εγκεκριμένους επιστήμονες καθώς και φύλλα εργασιών,\nερωτηματολόγια και άλλα διαδραστικά\nεργαλεία, ώστε να βοηθήσετε το παιδί\nσας να φτάσει, αλλά και να διατηρήσει,\nτο επιθυμητό σωματικό βάρος.\nΑυτός ο οδηγός έχει συνταχθεί με\nιδιαίτερη προσοχή, έτσι ώστε να είναι\nαπολύτως κατανοητός και να σας προσφέρει όλες εκείνες τις πληροφορίες\nπου χρειάζεστε ώστε:\n• Να προετοιμάζετε ισορροπημένα και\nθρεπτικά γεύματα για όλες τις ηλικίες,\nαξιοποιώντας επιστημονικά δεδομένα\nκαι εύχρηστες οδηγίες περί διατροφής.\n• Να μάθετε όλους εκείνους τους\nτρόπους προσέγγισης του προβλήματος, ώστε να πετύχετε την αύξηση της\nσωματικής άσκησης όλων των μελών\nτης οικογένειάς σας.\n• Επίσης, θα μάθετε πώς να αντιμετωπίζετε καταστάσεις, όπως αν, π.χ., αντιληφθείτε ότι το παιδί σας τρώει στα κρυφά,\nή πώς θα μειώσετε το τσιμπολόγημα\nκατά τη διάρκεια των διακοπών, αλλά και\nπώς θα οργανώσετε τα ελαφρά γεύματά\n• Να συνεργαστείτε αρμονικά με τον\nπαιδίατρό σας, αλλά και με τα μέλη της\nοικογένειάς σας, τα σχολεία και όλους\nόσους ασχολούνται με τη φροντίδα των\nγικών και ανοσολογικών ερευνών που\nδείχνουν γιατί ο θηλασμός ενισχύει το\nανοσοποιητικό σύστημα του βρέφους\nσας και το προστατεύει από πολλές\n• Την εδραίωση μιας ρουτίνας θηλασμού\nκαι τι να κάνετε όταν επιστρέψετε στη\n• Το ρόλο του πατέρα και τη δημιουργία\nενός δικτύου μεταγεννητικής υποστήριξης.\n• Την αντιμετώπιση ειδικών καταστάσεων, από την καισαρική τομή έως την\n• Το θηλασμό μετά τη βρεφική ηλικία.\n• Τον απογαλακτισμό του μωρού σας.\n• Λύσεις στις συνηθισμένες προκλήσεις\n• Και πολλά ακόμα.\nΟι απανταχού μητέρες θα βρουν σε αυτό\nτο βιβλίο έναν απαραίτητο οδηγό για μια\nαπό τις σημαντικότερες αποφάσεις της\nΤιμη βιβλιου 12,90€\nΈνας οδηγός που στόχο έχει\nνα βοηθήσει τα παιδιά να ξεπεράσουν\n“Χιούμορ, πρακτικές συμβουλές και\nεύστοχες λύσεις συνδυάζονται,ώστε το\nιδιαίτερα επιτυχημένο πρόγραμμα ενούρησης του Δρ. Bennett να μπει στη ζωή\nμας. Οι γονείς και τα παιδιά θα εκτιμήσουν ιδιαίτερα αυτό το βιβλίο”\n- Howard Fischer, MD, FAAP, Διευθυντής,\nΤμήμα Ambulatory Επείγουσας\nΠαιδιατρικής και Εφηβικής Ιατρικής\nΝοσοκομείου Παίδων του Μίσιγκαν\n“Μέσα από τις σελίδες αυτού του\nυπέροχου βιβλίου αναδεικνύεται το\nευγενές και χιουμοριστικό ύφος του Δρ.\nBennett… Συστήνω ανεπιφύλακτα αυτό\nτο βιβλίο στα παιδιά, στους γονείς και\nστους επαγγελματίες υγείας.\nετοιμασία για τον πρώτο θηλασμό, ως τις\nαναγκαίες προσαρμογές στη ζωή μιας\nμητέρας που θηλάζει στο σπίτι και σε\nσχέση με την υπόλοιπη οικογένεια και\nτην εργασία, αυτός ο διεξοδικός οδηγός\n• Την προετοιμασία για το θηλασμό πριν\nγεννηθεί το μωρό σας.\n• Τα οφέλη του θηλασμού για μητέρες\nκαι μωρά, συμπεριλαμβανομένων των\nπιο σύγχρονων νευρολογικών, ψυχολο-\nΟυρολογίας και Παιδιατρικής,\nΕπίτιμος Πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής\nτου Πανεπιστημίου George Washington,\nΟυρολογικό Τμήμα του Διεθνούς Κέντρου Υγείας Παίδων\nΟι γονείς και τα παιδιά μπορούν μαζί\nνα αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της\nνυχτερινής ενούρησης με οδηγό αυτό το\nΕίναι ό,τι καλύτερο έχω δει έως τώρα”\n- Lawrence A. Vitulano, PhD, Επίκουρος\nστο Κέντρο Μελέτης Παίδων του Πανεπιστημίου Yale\n“Το «Στεγνό Ξύπνημα» είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο που θα βοηθήσει τις οικογένειες με ισχυρή θέληση να αντιμετωπίσουν τη νυχτερινή ενούρηση μ’ ένα\nθετικό και εποικοδομητικό τρόπο”\n- A. Barry Belman, MD, FAAP, Καθηγητής\nαπολαυστικό βιβλίο, που έχει ως πυξίδα\nτο Πρόγραμμα «Στεγνό Ξύπνημα» του Δρ.\nBennett. Στην πορεία θα συναντήσουν τον\nΚυστούλη, ο οποίος αποφοίτησε από τη\nσχολή υπερηρώων πριν από μερικά χρόνια,\nκαι τον 9χρονο φίλο του, τον Νεφρώνα, που\nθέλει να γίνει υπερήρωας όταν μεγαλώσει. Οι δυο τους ενώνουν τις δυνάμεις\nτους με τις ομάδες γονέων-παιδιών για να\nκερδίσουν τη μάχη ενάντια στη νυχτερινή\nενούρηση και να παραμείνουν στεγνοί τη\nΑυτό το πρόγραμμα βοηθά τις οικογένειες\nνα αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά το\nπρόβλημα της νυχτερινής ενούρησης ακολουθώντας μια, χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες διαδικασία, η οποία περιλαμβάνει:\n• Αληθινές ιστορίες παιδιών.\n• Δραστηριότητες που σκοπό έχουν την\nεκμάθηση της λειτουργίας του σώματος.\n• Πρακτικές συμβουλές, ώστε να\nβοηθηθούν τα παιδιά να αποφύγουν τις\nπαγίδες της θεραπείας.\n• Απαντήσεις στις πιο συχνές ερωτήσεις.\n• Αρκετό χιούμορ, ώστε να διατηρείται\nζωντανό το ενδιαφέρον των παιδιών.\nΙστορία της Τέχνης - Κέντρα Διά Βίου Μάθησης\nΜελέτη επιπολασμού των νοσοκομειακών λοιμώξεων σε τριτοβάθμιο\n«ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΟΙ\nabout health_τευχος 4 - Δίκτυο Ψυχολογικής Υποστήριξης\nASPERGER.pdf 326.4 KB\nΜεταπτυχιακή εργασία σε ηλεκτρονική μορφή\nΗμΓ, ΚτΑ και ΑτΑ άνω άκρων\nΚατεβάστε εδώ - intracom\nΔιακήρυξη - Γενικό Νοσοκομείο Κορίνθου