Απηχήματα δ. Διονύση Φιρφιρή | Ψαλτολόγιον (Psaltologion)\nΑπηχήματα δ. Διονύση Φιρφιρή\nΧάριν φιλίας και ευχαριστιών πρός τον Βασίλειο Ζάχαρη.\nΚαρυές 13 Μαρτίου 1982\nΠολλές ευχαριστίες. Αναγκαία υπόμνηση: το ψαλτολόγιον είναι βήμα διαλόγου, κάτι το οποίο αντιλαμβάνεται πολύ καλά εκτός από τον διαχειριστή και τους λοιπούς και ο γράφων αυτές τις γραμμές. Θέλω να αποφύγω πιθανή σύγκρουση, μα δεν μπορώ να μη διερωτηθώ τί είδους απηχήματα κάνει ο διακο-Διονύσης εδώ; Πόση σχέση έχουν με τα παραδεδομένα ( ενδεικτικά από Χρύσανθο και Ψάχο); Κατά πόσο είναι προσωπικές του συλλήψεις; Κατά πόσον μπορούμε να τα ακολουθήσουμε; Με τα αυστηρά κριτήρια μουσικολογίας, αν μπορούμε να τα εφαρμόσουμε πώς τα βλέπουμε; Κάνει κανένα φάλτσο ή όχι;\nΑγαπητέ Δημήτρη Μπράβο για την αμφιβολία σου αυτήν την καλή αμφιβολία...\nΕγω θα λεγα οτι ο καθένας ακολουθεί τα του δασκάλου του...με όποιον δασκαλο καθήσεις κ.ο.κ.\nΤωρα γιατι και πως ο δ.Φιρφιρής κάνει οτι κάνει είναι κατα πως τα αντιλαμβανόταν και τα διδαχτηκε ο ίδιος δεν νομίζω να τα παγιώνει και να τα θεωρεί ως "δογμα" (κακή εκφραση αλλα αναπόφευκτη)\nκ.Συντονιστές δεν παίρνετε τα τελευταία αυτά μηνύματα στο σχετικό θέμα περι απηχημάτων και να συνεχίσουμε εκεί για τα απηχήματα του Φιρφιρή; (να μείνει το εδώ για τις ηχογραφήσεις)\nΘέλω να αποφύγω πιθανή σύγκρουση, μα δεν μπορώ να μη διερωτηθώ τί είδους απηχήματα κάνει ο διακο-Διονύσης εδώ; Πόση σχέση έχουν με τα παραδεδομένα ( ενδεικτικά από Χρύσανθο και Ψάχο);\nΠαραδεδομένα; Εννοείς τα πολυσύλλαβα; Ο Χρύσανθος αναφέρει γενικώς για το απήχημα ότι είναι "η του ήχου επιβολή". Επιβολή του ήχου είναι μια χαρά τα απηχήματα που κάνει ο διακο-Διονύσης έστω και μονοσύλλαβα. Θα έλεγα ο ορισμός της επιβολής! (σε μονοσύλλαβη κατάσταση)\nΤι νομίζουμε, ότι επειδή μπορούμε να κάνουμε και μονοσύλλαβο απήχημα ότι με ένα ίσο (ή απόστροφο ολίγον) έχουμε και επιβολή ήχου; Άλλωστε δεν είναι μόνο ο Φιρφιρής που κάνει μεγάλα μονοσύλλαβα απηχήματα...\nΚατά πόσο είναι προσωπικές του συλλήψεις;\nΜάλλον προσωπική του σύλληψη πρέπει να είναι (εκτός και το είχε μάθει από κάποιον άλλον). Γιατί ανάλογα πάλι και το απήχημα "Άγια" που κάνει η πλειοψηφία των ψαλτών στον Δ' της παπαδικής, προσωπικής έμπνευσης δεν είναι; Ή μήπως ακολουθούν αυτό που δίνει ο Χρύσανθος;\nΔεν είναι κακή η προσωπική σύλληψη σε αυτό το επίπεδο νομίζω όταν υπάρχουν κάποια στοιχεία. Γίνεται επιβολή του ήχου; Αν ναι καλώς. Αν όχι τότε το κοιτάμε.\nΚατά πόσον μπορούμε να τα ακολουθήσουμε;\nΓιατί να μην μπορούμε να τα ακολουθήσουμε; Αν φυσικά τα κάνουμε στην θέση τους. Αυτά είναι αργά απηχήματα (παπαδικής ή αργού στιχηραρίου). Δεν θα τα κάνουμε στο σύντομο ειρμολόγιο ή στιχηράριο...\nΜε τα αυστηρά κριτήρια μουσικολογίας, αν μπορούμε να τα εφαρμόσουμε πώς τα βλέπουμε;\nΔεν κατάλαβα τι ακριβώς ρωτάς εδώ...\nΚάνει κανένα φάλτσο ή όχι;\n...κι αυτό μετακινήστε ε;\nΑγαπητέ Βασίλη, νομίζω συμφωνούμε σε όλα.\nΠαρακαλώ πολύ ακούστε αυτή την καταγραφή σαν είστε μαθητές πρωτάρηδες.\nΈτσι, θα αντιληφθήτε την βοήθεια που παρέχει.\nΕδώ είμαστε σε μάθημα. Προσπαθεί να δώσει ακούσματα σε αρχαρίους.\nΔέν κάνει διάλεξη σε μεταπτυχιακούς.\nΆν θέλετε και "τέτοια" , υπάρχουν...\nΣτο Πανεπιστήμιο μαθαίναμε ότι ένα κείμενο κρίνεται βάσει του ιστορικού πλαισίου που έχει καταγραφεί και τις ιδιαίτερες περιβαλλοντικές συνθήκες που εκάστοτε επηρέαζαν τον γράφοντα.\nΘέλουμε! (επίτηδες το κάνει; )\nΝά δύο "επιστημονικότερα"\n174.4 KB Views: 17,182\n1 MB Views: 8,307\n(επίτηδες το κάνει; )\nΕπίτηδες παιδί μου...\nΠρος xrth & Firfiris:\nΣυγνώμη άλλη φωτογραφία του Φιρφιρή δεν έχετε, βάλατε κι οι δυο την ίδια και με μπερδεύετε!\nΠως σου φαίνομαι?\nΚαλύτερος. Δεν ανεβάζεις και την φωτογραφία να την δούμε και σε κανονική ανάλυση; (στο οικείο θέμα)\nτου φέρνεις κάπως....\nτο τουτο του...σου μοιάζει...\nΧαρούμενος. Η δικιά μου είναι πολύ... σοβαρή!\n[Σημείωμα συντονιστή] Μετέφερα μια υποσυζήτηση στο θέμα Δοξαστικό Κτιτορικού Εσπερινού Αγ. Αποστόλων\nΜηπως μπορουν να ξανανεβουν ???\nμήπως μπορεί ν' ανέβει και το απήχημα του βαρέως και του εναρμονίου και του διατονικού γένους, από τον δάσκαλο π.Διονύση Φιρφιρή? Επίσης μήπως μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει ποιοι είναι οι φθόγγοι της παραλλαγής στον βαρύ διατονικό ήχο?\nμήπως μπορεί ν' ανέβει και το απήχημα του βαρέως και του εναρμονίου και του διατονικού γένους, από τον δάσκαλο π.Διονύση Φιρφιρή?\nAπήχημα του βαρέως διατονικού λέει εδώ:\nΕπίσης μήπως μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει ποιοι είναι οι φθόγγοι της παραλλαγής στον βαρύ διατονικό ήχο?\nΝαι σας παρακαλώ...


Αλέξανδρος Μπουρδούμης: «Το σενάριο του γάμου μου θα ήθελα να το γράψει ο Κώστας Γαβράς» | κοσμικα , interview | womenonly.gr\nΑλέξανδρος Μπουρδούμης: «Το σενάριο του γάμου μου θα ήθελα να το γράψει ο Κώστας Γαβράς»\nΠώς τα πηγαίνει με την πολιτική; Ποιες δυσκολίες αντιμετώπισε στον ρόλο του ως Αλέξης Τσίπρας στην ταινία «Ενήλικοι στην Αίθουσα - Adults in the Room» ; Τι μπορεί να τον βγάλει εκτός ορίων; Θα συγχωρούσε το ψέμα στη σχέση του; Βλέπει πιθανό το σενάριο ένος γάμου;\nΣε αυτές τις ερωτήσεις και άλλες πολλές απαντά o ηθοποιός Αλέξανδρος Μπουρδούμης στη Νικολέτα Μακρή και το Women Only με αφορμή την ταινία «Ενήλικοι στην Αίθουσα - Adults in the Room» του Κώστα Γαβρά που κάνει πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες την Πέμπτη 3 Οκτωβρίου και που είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη.\nΠοιο πιστεύετε ότι είναι το νόημα της ταινίας του Κώστα Γαβρά;\nΠολλές φορές ψάχνουμε το νόημα σε κάτι και πολλές φορές το νόημα είναι μπροστά μας και δεν το βλέπουμε. Νομίζω ότι ο Γαβράς το κάνει σε όλες τις ταινίες του. Θέλει να καταδείξει κοινωνικά γεγονότα, μεγάλα γεγονότα με αφορμή μια ιστορία. Τώρα αν τη βλέπει από μια άλλη οπτική αυτό είναι δικαίωμα κάθε καλλιτέχνη να πάρει μια θέση. Και αν μη τι άλλο ο Γαβράς είναι ένας καλλιτέχνης εδώ και 60 χρόνια που παίρνει ξεκάθαρη θέση για τόσα πολλά πράγματα. Νομίζω ότι το νόημα το έχουμε μπροστά μας. Μια Ευρώπη η οποία στραγγαλίζει τα ίδια της τα παιδιά. Η ταινία κάνει κύκλο γύρω από τον ίδιο της τον εαυτό. Βλέπουμε συνεχόμενες συνεδριάσεις που δεν βγάζουν πουθενά, βλέπουμε έναν κύκλο εργασιών όπου ουσιαστικά δεν ακούει ο ένας τον άλλο ή δεν θέλουν να ακούσουν. Ο ήρωας ζητάει με επιχειρήματα θα το πω λίγο λαϊκά, μια διευκόλυνση - αλλά τον δανειστή δεν τον αφορά αυτό. Νομίζω ότι αυτό αν το δούμε λίγο πιο προσωπικά - άλλωστε είμαστε κοντά σε αυτά τα γεγονότα και τα ζήσαμε πολύ έντονα - θα καταλάβουμε το νόημα και την ουσία αυτής της ταινίας. Αυτό το αέναο γαϊτανάκι των συνεδριάσεων όπου δεν οδηγούν πουθενά και το μόνο που θέλουν οι δανειστές είναι αυτό: «υπογράψτε αυτό το χαρτί να τελειώνουμε». Νομίζω ότι είναι σχεδόν τρομακτικό. Όπως και στη ζωή μας δεν θέλουμε να ακούσουμε ο ένας τον άλλο. Είμαστε εμμονικοί. Δεν θέλουμε να βοήθησουμε. Εκείνη την περίοδο τα πράγματα ήταν σε μια κατάσταση που ήταν όλοι εναντίον μας και με το δίκιο τους γιατί είχε καλλιεργηθεί αυτό το κλίμα. Έχω την αίσθηση ότι ήταν κάποια δεδομένα τα οποία δεν θα μπορούσαν να ανατραπούν.\nΟ Κώστας Γαβράς επί τω έργω\nΜπορεί ένας έντονα πολιτικοποιημένος σκηνοθέτης όπως ο Γαβράς (ο οποίος είναι γνωστός για τις αριστερές του καταβολές) να έχει μια αντικειμενική άποψη για ένα τόσο πολιτικό θέμα;\nΓιατί πρέπει να έχει αντικειμενική άποψη; Κάνουμε κάποιο ντοκιμαντέρ; Είμαστε δημοσιογράφοι; Γιατί ο καλλιτέχνης θα πρέπει να έχει αντικειμενική άποψη; Ο Γαβράς έχει ανθρώπινη ματιά σε όλες τις ταινίες του. Αν η αριστερά το κουβαλάει αυτό θεωρητικά πιο πολύ, τότε οκ! Αν και εγώ δεν τα πιστεύω αυτά. Η ανθρώπινη πλευρά των γεγονότων και η ανθρώπινη αντιμετώπιση δεν έχει να κάνει με συγκεκριμένα πολιτικά κόμματα. Έχει να κάνει με τους ανθρώπους. Υπήρξαν σπουδαίοι πολιτικοί και της αριστεράς και της δεξιάς σε διεθνές επίπεδο που πάνω απ’ όλα ήταν άνθρωποι. Η ταινία έχει στοιχεία μυθοπλασίας. Ξέρει κανείς τι έγινε στη διαπραγμάτευση που βλέπουμε στο τέλος του έργου; Ούτε το βιβλίο δεν γράφει μέσα αυτά τα στοιχεία γιατί ο Βαρουφάκης δεν ήταν καν παρών στη διαπραγμάτευση. Είχε παραιτηθεί. Άρα δεν μπορώ να την δεχτώ αυτή την ερώτηση κατά κάποιον τρόπο γιατί εκ προοιμίου έχει την απάντηση μέσα της.\nΓενικά πώς τα πηγαίνετε με την πολιτική;\nΤο κάθε κάτι που κάνουμε έχει μια πολιτική χροιά στην καθημερινότητά μας. Ακόμα και ο έρωτας έχει μέσα πολιτική. Πώς θα τα παρουσιάσουμε τα πράγματα, πώς θα τα εκλάβει ο άλλος, πώς θα τα στολίσουμε.. όχι γιατί θέλουμε να πούμε ψέματα αλλά γιατί θέλουμε να αρέσουμε. Αυτό δεν θέλουν και οι πολιτικοί;\nΠοιες ήταν οι δυσκολίες που αντιμετωπίσατε ως Αλέξης Τσίπρας;\nΟι όποιες δυσκολίες ή ανησυχίες είχα, εξαφανίστηκαν όταν μου είπε ο Κώστας Γαβράς ότι εμείς δεν πάμε να κάνουμε ντοκιμαντέρ. Δεν κάναμε καμιά βιογραφία. Επίσης, κανένα από τα πρόσωπα δεν φέρουν κάποια παραξενιά. Ο Βαρουφάκης μιλάει με ένα συγκεκριμένο στυλ και ο Τσίπρας μπορείς να πεις ότι έχει κανά δυο σουσούμια -έτσι να το πω πιο απλά- αλλά δεν έχουν στοιχεία να πατήσεις και να πεις «θα κάνω τον Τσίπρα». Δεν ήταν σαν τον Παπαμιχαήλ που έπρεπε να έχω τη μορφή του. Αυτό που έχει πολύ ενδιαφέρον στον ήρωα Τσίπρα, εννοώ τον ρόλο και δεν ηρωοποιώ τον χαρακτήρα μου ή τον χαρακτήρα του Τσίπρα ως πρόσωπο, ότι βρίσκεται σε απανωτά διλήμματα. Σαν ένας περίεργος Οιδίποδας μέσα στο σενάριο, στην πλοκή. Δηλαδή αν καταφέρουμε και βάλουμε στο σενάριο τον θεατή και αυτό το διαπίστώσαμε και στη Βενετία και στο San Sebastian όπου προβλήθηκε η ταινία, νομίζω ότι ο κόσμος θα δει ένα θρίλερ.\nΤι θυμάστε από την ημέρα του δημοψηφίσματος;\nΤο πάγωμα. Θυμάμαι ότι ήμουν στο σπίτι του κουμπάρου μου με μια παρέα που ανάμεσα σε αυτή ήταν και ένας πολύ ευφυής φίλος ο οποίος γύρισε και μου είπε «αυτό θα ανατραπεί». Ακόμα και οι πιο φανατικοί του «Όχι» όσο και αν το θέλανε-θέλαμε αυτό να γίνει μπορεί μέσα τους, να λέγανε ή να λέγαμε, «Χριστέ μου, σε ποια άβυσσο πάμε να μπούμε» από την άλλη μπορεί κάποιος να ερωτηθεί «Θα ήταν ήρωας τώρα ο Τσίπρας;» «Θα τον μνημονεύαμε 100 χρόνια ή θα τον εκτελούσαμε στην πλατεία Συντάγματος»;\nΟ Αλέξανδρος Μπουρδούμης "Αλέξης Τσίπρας" με τον Χρήστο Λούλη "Γιάνη Βαρουφάκη"\nΤι πιστεύετε ότι θα σας έλεγε ο Τσίπρας αν σας συναντούσε;\nΜακάρι να καταλάβει τι πήγα να κάνω. Δεν μπορώ να ξέρω τι γινόταν εκεί, ούτε τι σκεφτόταν ακριβώς. Δεν τον συνάντησα παρόλο που πολλές φορές αναρωτήθηκα αν θα έπρεπε να τον συναντήσω. Έχουμε τόσο δυνατή εικόνα για αυτούς τους ανθρώπους. Αυτό μας το τόνισε ο Κώστας Γαβράς. Μας είπε «δεν χρειάζεται να κάνετε κάτι άλλο, τους ξέρετε». Αν τον συναντούσα άντε το πολύ πολύ να μάθαινα κάποια πράγματα που να τα κρατούσα για εμένα ή να παρατηρούσα σε έναν καφέ, λίγο τις αντιδράσεις του, τις κινήσεις του. Είδα αρκετές συνεντεύξεις του από τότε που ήταν πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και πώς εξελίχτηκε. Αυτό μου έκανε καλό. Είδα σε έναν άνθρωπο πώς μπαίνει η εξουσία! Όχι πώς τον διαβρώνει, μην μπούμε σε αυτή τη διαδικασία. Έρχεται η εξουσία στο κεφάλι σου. Οι άνθρωποι, λένε, αποκαλύπτονται όταν παίρνουν την εξουσία στα χέρια τους. Πραγματικά αποκαλύπτονται.\nΤι άνθρωπος πιστεύετε είναι ο Τσίπρας;\nΚοίτα δεν έχω κακές προθέσεις για κανέναν. Θέλω να πιστεύω ότι είχε ένα όνειρο, όπως έλεγε και ο μεγάλος Mάρτιν Λούθερ Κινγκ. Κάπου προδόθηκε, κάπου το πρόδωσε, κάπου έχασε την ισορροπία. Δεν ήταν έτοιμος σίγουρα να αντιμετωπίσει αυτό το άλμα που έκανε το κόμμα του, που μόλις σε λίγους μήνες πήρε την εξουσία. Δεν θέλω να μπω στα χαρακτηριστικά του ανθρώπου-πολιτικού γιατί δεν μου αρέσει να βάζω ταμπέλες. Πολλές φορές μου λένε «γιατί δέχτηκες να κάνεις τον Τσίπρα που ήταν αυτός που έφερε το κακό». Είχα περιέργεια να κάνω αυτό τον ρόλο και φυσικά έπαιξε τεράστιο ρόλο ότι είχα δίπλα μου έναν μεγάλο σκηνοθέτη.\nΤι αποκομίσατε από το βιβλίο του Βαρουφάκη διαβάζοντάς το;\nΑποκόμισα την προσπάθεια ενός ανθρώπου να επιχειρηματολογήσει αν μη τι άλλο. Και αυτό που μου έμεινε είναι ότι στην πολιτική υπάρχουν οι insiders και οι outsiders. Αυτός ήταν πραγματικά ο άνθρωπος που ήρθε απ’έξω προς τα μέσα. Δεν ήταν πολιτικός. Εκεί κάπου νομίζω ότι την πάτησε.\nΤελικά, τι πιστεύετε ότι είχε στο μυαλό του να κάνει ο Βαρουφάκης;\nΕίχε στο μυαλό του την απόλυτη ανατροπή. Θα έφτανε μέχρι το τέλος. Το βλέπουμε και στην ταινία. Πολύ γρήγορα στην ταινία καταλαβαίνουμε τα δύο αυτά πρόσωπα. Τον Τσίπρα και τον Βαρουφάκη. Είναι αυτός που έχει πάρει την εξουσία και ξέρει τι πρέπει να κάνει για να παραμείνει στην εξουσία και είναι και αυτός που έρχεται και λέει πρέπει να στηρίξουμε τον λαό. Έχει πολύ ενδιαφέρον το βιβλίο του Βαρουφάκη. Διαπιστώνεις ότι είχε έναν μηχανισμό. Πολλοί μου λένε «και πού ξέρουμε αν αυτή είναι η αλήθεια στο έργο»; Και απαντάω γιατί; Βγήκε κανείς να πει ότι ο Βαρουφάκης λέει ψέμματα; Έγινε καμία μήνυση στο βιβλίο; Ποτέ. Λέει αυτά που έζησε. Σαφώς γράφει μέσα και πράγματα τα οποία είναι παλαβά. Δηλαδή περιγράφει μέσα τι θα γινόταν την επόμενη ημέρα αν φεύγαμε από την Ευρωπαική ένωση. Εγώ νομίζω, και του το είπα κιόλας, ότι αν γινόταν αυτό σε μια βδομάδα θα σε είχαν τουφεκίσει. Το βασικό απ’ όλα είναι ότι την επόμενη μέρα δεν θα είχαμε φάρμακα. Δεν θα είχαμε φανάρια. Όλα αυτά που έχουμε έρχονται απ’έξω. Δεν θα μπορούσαμε να ζήσουμε. Δηλαδή απλά πράγματα δεν θα τα είχαμε.\nΗ συνάντηση που είχατε με τον Γιάνη Βαρουφάκη έγινε πριν ή μετά από την ταινία; Ποια ήταν η εντύπωση σας;\nΔεν κατάφερα να τον γνωρίσω τον Γιάνη πριν γυρίσουμε την ταινία, αλλά από τη συναναστροφή μου μαζί του στο φεστιβάλ Βενετίας, όπου κι έγινε η πρεμιέρα της ταινίας, μου φανηκε συμπαθής, με χιούμορ, ετοιμος να «διαπραγματευθεί» για όλα!!!\nΜε τον Νικήτα Τσακίρογλου πρωταγωνιστούν στο θέατρο φέτος\nΤι άλλο κάνετε επαγγελματικά αυτή την περίοδο;\nΑυτή τη στιγμή με πετυχαίνετε στη Θεσσαλονίκη όπου μαζί με τον Νικήτα Τσακίρογλου και τον Χρήστο Βαλαβανίδη παίζουμε στην «Προσωπική Συμφωνία» του Ρόναλντ Χάργουντ στο θέατρο Κολοσσαίον. Είναι μια παράσταση σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Μυλωνά όπου ξεκίνησε πέρυσι από το Από Μηχανής Θέατρο και πήγε πολύ καλά και συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά. Επίσης, τον Δεκέμβριο θα κάνουμε το μιούζικαλ «Αnnie» με την Θέμιδα Μαρσέλλου για 15-20 παραστάσεις στο Tae Kwon Do και παράλληλα τρέχει και η καθημερινή τηλεοπτική σειρά στον ΑΝΤ1 «Αν ήμουν πλούσιος».\nΕίναι εύκολο ένας από τους πιο δημοφιλείς Έλληνες ηθοποιούς, να τιθασεύσει το εγώ του;\nΤο εγώ μου προσπαθώ να το τιθασεύσω ανεξαιρέτως αν είμαι ηθοποιός ή όχι. Προσπαθώ πάνω απ’όλα να είμαι ένας καλός συνάδελφος, συνεργάτης και στη ζωή μου σύντροφος. Μεγαλώνοντας σίγουρα δεν κουβαλάω πράγματα που έχουν να κάνουν με την πρώτη νιότη όπου γίνεσαι οδοστρωτήρας. Κατεβάζω ταχύτητες πια. Ακόμα και στις κρίσιμες στιγμές καταπίνω τη γλώσσα μου, μετράω μέχρι το 10 και λέω άστο θα περάσει , δεν έχει κανένα νόημα. Δηλαδή για να βγάλω μπροστά το εγώ μου πρέπει να με φτάσουν στα όρια μου.\nΤι μπορεί να σας κάνει να σας βγάλει εκτός ορίων;\nΚαι τι θα μπορούσε να σας φέρει σε αμηχανία;\nΠλέον το ψέμα. Παλιά θύμωνα, εκνευριζόμουν, τώρα αισθάνομαι αμηχανία εκείνη την ώρα.\nΘα συγχωρούσατε το ψέμα μέσα στη σχέση σας;\nΠλέον ναι. Πολύ πιο έυκολα. Γιατί όχι;\nΌχι, χειρότεροι είμαστε. Αφού τα ζούμε όλα στο κόκκινο. Άρα δεν ελέγχουμε την κατάσταση, τα πράγματα είναι σαν ένας πύραυλος που γυρίζει γύρω από τη γη έτοιμος να σκάσει πολλές φορές. Όταν είμαστε ερωτευμένοι δεν είμαστε ψύχραιμοι.\nΌταν είσαστε ερωτευμένος πιστεύετε ότι αποδίδετε καλύτερα στη δουλειά σας απ’ όταν δεν είσαστε;\nΕγώ όταν είμαι ερωτευμένος χάνω τον προσανατολισμό μου. Είμαι στη φάση που λέω στον εαυτό μου «Έλα, πάμε, σήκω άσε τα μηνύματα και τα τηλέφωνα, έχουμε δουλειά. Άσε τις αγαπούλες».\nΤι πιστεύετε ότι λένε οι άλλοι για εσάς;\nΕ, βέβαια. Μαθαίνω διάφορα. Μου μεταφέρουν δηλαδή διάφορα πράγματα. Τώρα για παράδειγμα κάποιοι είπαν «Πώς τον επέλεξε ο Γαβράς»; «Πώς τον επέλεξε αυτόν τον ηθοποιό που δεν είναι του ποιοτικού», να το πω απλά. Σε πολλούς αρέσει να βάζουν ταμπέλες και να λένε λόγια. Και εμένα οι ταμπέλες δεν μου αρέσουν όπως σας είπα και πριν. Την απόρια μου την έλυσε ο ίδιος ο Γαβράς που μου είπε «για εμένα, είσαι ο ρόλος» οπότε αυτό με απελευθέρωσε.\nΈχετε νιώσει ποτέ φίλο σας να σας ζηλεύει λόγω της αναγνωρισιμότητάς σας;\nΌχι, αλλά σίγουρα ισχύει αυτό που λένε στις χαρές φαίνεται ο φίλος. Μπορώ να θυμηθώ ανθρώπους στη ζωή μου που ενώ ήμασταν πολύ φίλοι κάπου χαθήκαμε..Στις λύπες τρέχουμε όλοι. Στη χαρά του άλλου μπορείς να τρέξεις;\nΒλέπετε πιθανό το σενάριο ένος γάμου στο κοντινό μέλλον;\nΜακάρι. Το σενάριο αυτό θα ήθελα να το γράψει ο κύριος Γαβράς που γράφει πολύ ωραία ας είναι και πολιτικό θρίλερ.\nΘα θέλατε δηλαδή να είσαστε ο πρωταγωνιστής;\nΝαι, βέβαια μακάρι.\nΑν γυρίζατε τον χρόνο πίσω, ποια συμβουλή θα σας έδινε ο νεότερος εαυτός σας;\n«Σταμάτα να νιώθεις ενοχές».\nO Aλέξανδρος Μπουρδούμης πρωταγωνιστεί στην ταινία «Ενήλικοι στην Αίθουσα - Adults in the Room» του Κώστα Γαβρά. Η ταινία θ’ αρχίσει να προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες από την Πέμπτη 3 Οκτωβρίου. Eπίσης πρωταγωνιστεί στην καθημερινή τηλεοπτική σειρά του ΑΝΤ1, «Αν ήμουν πλούσιος».\nΠέτρος Τατσόπουλος: Τα νεότερα για την υγεία του και το μήνυμα των δικών του ανθρώπων


Utopia νέες εκδόσεις άνοιξη 2017 by Leandros Antoniades - issuu\nΝέες εκδόσεις – Άνοιξη 2017\n.....από αναγνώστες προς αναγνώστες...\nAHLAM – Marc Trevidic Ένας διάσημος Γάλλος ζωγράφος, ο Πολ Αρέτζο, φτάνει, το 2000, στην Κερκενά, ένα ειδυλλιακό νησί της Τυνησίας. Εγκαθίσταται σε μια βίλα πλάι στη θάλασσα και πιάνει φιλίες με την οικογένεια ενός ντόπιου ψαρά, την όμορφη γυναίκα του οποίου ερωτεύεται ανομολόγητα. Όμως δεν αργεί να χτυπήσει η μοίρα και η Νόρα, η γυναίκα του Φαρχάτ του ψαρά, πεθαίνει από λευχαιμία. Η τελευταία της επιθυμία: ο Πολ να σταθεί στα δυο ανήλικα παιδιά της, την Αχλάμ και τον Ισάμ. Τα παιδιά είναι εξαιρετικά προικισμένα στη μουσική και στη ζωγραφική και ο Πολ, που τα διδάσκει, αποφασίζει να πειραματιστεί μαζί τους στην εμμονική προσπάθειά του να επιτύχει την ενότητα όλων των τεχνών σε μια μοναδική, ιδανική έκφραση. Όμως δέκα χρόνια μετά, ο ειρηνικός παράδεισος του Πολ κλονίζεται επικίνδυνα. Η αραβική άνοιξη, η τζιχάντ, η τρομοκρατία εισβάλλουν στον περιχαρακωμένο κόσμο του καλλιτέχνη. Στο μεταξύ τα παιδιά έχουν μεγαλώσει, η Αχλάμ έχει γίνει μια πολύ όμορφη νεαρή γυναίκα με προοδευτικές απόψεις ενώ αντίθετα ο αδελφός της, ο Ισάμ, ρέπει στον ισλαμιστικό φονταμενταλισμό. Η σύγκρουση μεταξύ των δύο αντίπαλων κόσμων, μεταξύ της ομορφιάς της τέχνης και του άτεγκτου φονταμενταλισμού δεν θα αργήσει. Και κανείς και τίποτα δεν θα μείνει όπως ήταν μετά απ’ αυτό. Ένα μυθιστόρημα για τη μαθητεία στην τέχνη και τον έρωτα, για την απειλή του θρησκευτικού φανατισμού, για έναν καινούριο κόσμο που πασχίζει να γεννηθεί μέσα από τις αντιφάσεις και τις οδύνες της σύγχρονης Ιστορίας.\nΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ – Hubert Haddad Κάπου στη Δυτική Όχθη, σε μια ενέδρα ένοπλων ανταρτών, ο νεοσύλλεκτος του ισραηλινού στρατού, Τσαμ, τραυματίζεται και συλλαμβάνεται αιχμάλωτος . Τα γεγονότα που ακολουθούν καταιγιστικά τον οδηγούν στο σπίτι μιας τυφλής Παλαιστίνιας χήρας και της κόρης της, της Φαλαστίν. Από τη μια η απροσδόκητη ομοιότητά του με τον αγνοούμενο, και προφανώς νεκρό, αδελφό της, τον Νεσίμ, και από την άλλη η ανθρωπιά, και ο έρωτας, που βρίσκει στη φροντίδα της ο Τσαμ, ο «εχθρός», στήνουν τον περιπετειώδη καμβά αυτού του πολυβραβευμένου μυθιστορήματος. Ο Hubert Haddad με την αδρή, και στιγμές ποιητική, γραφή του καταφέρνει να φωτίσει τα βαθύτερα ανθρώπινα αίτια αυτής της αγιάτρευτης πληγής που παραμένει έως σήμερα η Μέση Ανατολή. Η Φαλαστίν και ο Τσαμ: οι δυο όψεις, τόσο διαφορετικές και τόσο όμοιες, μιας αληθινής σύγχρονης τραγωδίας με όλη τη φρίκη και τον παραλογισμό της.\nΤο Πράσινο 2cv – Manu Causse Ο Ισαάκ είναι ένα «άδειο» αγοράκι. ΄Εχει σώμα, μάτια, αλλά τίποτα εσωτερικά. Δεν μιλάει, μόνο που πότε πότε ουρλιάζει. Ο Ισαάκ είναι αυτιστικός, και η ύπαρξη-ανυπαρξία του συνέτριψε σιγά σιγά τη σχέση των γονιών του. Εκείνοι χώρισαν και ο Ισαάκ κατέληξε σε κλινική. Ο Ερίκ Ντυμπόν, ο πατέρας, προσπαθεί να βρίσκεται σε τακτά διαστήματα μόνος με τον μικρό, μόνος και εκτός ιδρυματικού πλαισίου. Αλλά η προσπάθειά του προσκρούει εντέλει στην αντίδραση της πρώην γυναίκας του και τις «επιστημονικές» ενστάσεις του διευθυντή της κλινικής. ΄Ετσι το ΄Ιδρυμα θα γίνει ο αποκλειστικός χώρος των συναντήσεων πατέρα και γιού, για τις οποίες, εξάλλου, ο Ισαάκ δεν φαίνεται να εκδηλώνει το παραμικρό ενδιαφέρον. ΄Ωσπου μια μέρα ο Ερίκ Ντυμπόν έρχεται στο επισκεπτήριο οδηγώντας ένα παλιό πράσινο Ντεσεβό που έχει απροσδόκητα κληρονομήσει. ΄Οταν το βλέπει ο Ισαάκ, κάτι στη στάση του αλλάζει, και η αδιόρατη ρωγμή στο αδιαπέραστο, έως τότε, τείχος του αυτισμού έρχεται να σαρώσει τα πάντα: ο πατέρας αποφασίζει να απαγάγει τον γιό του και να ξεκινήσουν μαζί μια περιπετειώδη περιπλάνηση στο βολάν του πράσινου Ντεσεβό. Αλλά ποιος είναι πράγματι ο Ερίκ Ντυμπόν, ποιο παρελθόν τον στοιχειώνει, τι ακριβώς σκοπεύει να κάνει με τον γιό του και, τέλος, ποια είναι τα φαντάσματα που συνωστίζονται στο πίσω κάθισμα του αινιγματικού αυτοκινήτου; Περιστοιχισμένοι από μυστηριώδεις ίσκιους, με διώκτες και αρωγούς που είναι ο καθένας τους κι ένας περίεργος κόσμος, οι δύο φυγάδες ρίχνονται σ’ ένα «απονενοημένο» ταξίδι ή μάλλον, και εκτός απροόπτου, σ’ ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή. Αναμειγνύοντας αριστοτεχνικά διάφορα λογοτεχνικά είδη, το Πράσινο Ντεσεβό είναι μια συναρπαστική, γεμάτη τρυφερότητα ματιά στους όρους και τα όρια της ανθρώπινης επικοινωνίας.\nΜία αληθινή Ιστορία – Delphine de Vigan Η Ντελφίν αντιμετωπίζει αμήχανα την απροσδόκητη επιτυχία του τελευταίου μυθιστορήματός της. Αλλά η αμηχανία της εξελίσσεται σε υπαρξιακή αγωνία όταν ανακαλύπτει ότι της είναι πολύ δύσκολο να ξεκινήσει το επόμενο βιβλίο της. Τότε εισβάλλει στη ζωή της η Λ. και, διεκδικώντας ρόλο φύλακα αγγέλου, κλονίζει μεθοδικά και ύπουλα την ήδη εύθραυστη ισορροπία της. «Δεν ξέρω γιατί δεν του μίλησα εκείνη τη μέρα για τη Λ. Γιατί δεν ανέφερα τη Λ. και την αίσθηση ότι, στην επαφή μαζί της, τα νύχια ενός αρπακτικού συνέθλιβαν τον εγκέφαλό μου.» Το δημιουργικό αδιέξοδο είναι ο καμβάς αυτού του συγκλονιστικού μυθιστορήματος που κτίζεται με τις εντάσεις και τις ανατροπές ενός αυθεντικού θρίλερ. Prix Renaudot Prix Goncourt de Lyceens\nUtopia νέες εκδόσεις άνοιξη 2017


Δράκος | Bonsai Stories\nΟ Νίκος μόλις επέστρεψε στο αυτοκίνητό του, είδε πως έλειπε η σοκολάτα που είχε αγοράσει λίγο πριν. Κατάλαβε ποιος την πήρε, αλλά δεν το έκανε θέμα. Άλλωστε σε λίγο θα τελείωναν όλα.\nΕίχε ξεκινήσει ξημερώματα το ταξίδι του. Μόνο μια μικρή βαλίτσα στο πορτ παγκάζ, έναν καφέ στο ταμπλό και το ραδιόφωνο ανοιχτό να παίζει ειδήσεις. Σήμερα θα ορκιζόταν η κόρη του και οι κόποι χρόνων θα της έδιναν το πτυχίο της. Νομική παρακαλώ, όχι αστεία. Έτσι απαντούσε σε όποιον τον ρωτούσε γι’ αυτήν και τις σπουδές της. Φούσκωνε από περηφάνια και όχι άδικα. Στο κάτω κάτω με μεροκάματο την έβγαλε. Εργάτης, σκληρός άντρας, δουλευταράς. Πότε οικοδομή, πότε χωράφια, κάτι μικροδουλειές που χρειάζονται «χέρια που πιάνουν», ποτέ δεν τεμπέλιασε ούτε φοβήθηκε την δουλειά. Κι η κόρη του δεν ήταν μήλο της μηλιάς. Άλλο φρούτο αυτή. Παθιαζόταν με την γνώση. Διάβαζε, τα έπαιρνε τα γράμματα. Ήθελε να πετύχει, να τα καταφέρει, διάλεξε όνειρο και ευτύχησε να το δει στον ξύπνιο της.\nΕίχαν περάσει περίπου πέντε χρόνια όταν ένα μεσημέρι ήρθε σπίτι μ’ ένα χαμόγελο ως τ’ αυτιά και ίσως ως τα μάτια. «Μπαμπά, η κόρη σου θα γίνει δικηγόρος».\nΧάρηκε και δεν το έκρυψε , την κοίταξε ελαφρά δακρυσμένος, την αγκάλιασε και της είπε «το ήξερα». Αυτό όμως που έκρυψε κι εκείνη δεν ήξερε ήταν μια βαθιά ενστικτώδης θλίψη, μια μελαγχολία που τον αγκάλιασε πιο σφιχτά απ ότι η μικρή του. Θα την έχανε. Φοβόταν μακριά της. Φοβόταν για τον ίδιο. Χωρίς αυτήν ένιωθε διαφορετικός, μόνος. Βαριά η μοναξιά για κεινον. Πρώτα την βίωσε για τα καλά όταν έχασε την γυναίκα του. «Έχασα το σπίτι μου», έλεγε στους γύρω του. Κι όντως ήταν το σπιτικό του. Η κόρη του ήταν μικρή, δεν την θυμάται παρά μόνο μέσα απ’ τις ιστορίες του πατέρα της. Της θύμιζε που την τάιζε, την έντυνε, την κοίμιζε. Θυμάσαι; Επαναλάμβανε συνεχώς. Θυμάσαι εκείνο; Θυμάσαι το άλλο; Κι αυτή απαντούσε πάντα «ναι, θυμάμαι». Τότε μάλλον κατάλαβε πως πρέπει να γίνει δικηγόρος.\nΑκόμα και πριν χάσει την γυναίκα του, ο Νίκος δούλευε το ίδιο σκληρά, μα μετά η δουλειά έγινε το αποκούμπι του. Όλοι τον θαύμαζαν γι’ αυτό και γινόταν παράδειγμα και πρότυπο πατέρα. Θα γίνω ο δράκος σου και θα καίω με μια κίνηση όποιον σε απειλήσει, θυμάται να της ψιθυρίζει στον ύπνο της. Ξημεροβραδιαζόταν στις οικοδομές, σε εργοστάσια, σε χωράφια. Για όλους ήταν πλέον ο μάστορας. Σπάνια να άκουγε το όνομά του. Κι όταν μεγάλωσε η μικρή, την άφηνε μόνη σπίτι κι αυτός πολλές φορές δεν γύριζε τα βράδια. «Πού ήσουν, ρε μπαμπά; Ανησύχησα». «Εσύ μόνο να διαβάζεις και να μην ανησυχείς για μένα». Της έφερνε και μία σοκολάτα πάντα «για να γλυκάνει η αγωνία σου». Δεν αγωνιώ, του ’λεγε και την έβαζε στην τσέπη της κοιτώντας τον στα μάτια επίμονα ψάχνοντας για τεκμήρια αθωότητας.\nΌμως, όταν λείπεις απ το σπίτι σου συνέχεια τα βράδια, η γειτονιά μουρμουρίζει και όχι για καλό. Κάθε διαμέρισμα εξάλλου είναι κι ένα σύμπαν. Και πίσω από τις εξώπορτες ζουν πλάσματα που θεωρούν τους εαυτούς τους μοναδικούς, αξεπέραστους. Μόλις όμως αυτές ανοίξουν, σαν άλλοι διαστημάνθρωποι βγαίνουν για έναν περίπατο στο κενό και μπαίνουν σε τροχιά του ίδιου πλανήτη υπακούοντας αναγκαστικά στους ίδιους νόμους. Το κενό, όμως, είναι μεγάλος φόβος και όσο οι εξώπορτες έχουν «ματάκια» , δύσκολα ανοίγουνε. Ακούς φωνές, κλάματα και ικεσίες μα δεν σε αφορά. Η σιωπή σου προστατεύει το σύμπαν σου.\nΤότε λοιπόν άρχισαν οι φήμες. Κάτι δεν πήγαινε καλά με τον μάστορα. Σε κάποιον νόμο δεν υπάκουε, μέγιστη ύβρις, κι η μικρή θα το καταλάβαινε πρώτη απ’ όλους. Μα περισσότερο θα μάθαινε πως η αδιαφορία είναι μια κακή συνήθεια.\n– Μπαμπά, πού είσαι; Έρχεσαι;\n-Θα είμαι εκεί στην ώρα μου, μην ανησυχείς.\n-Δεν ανησυχώ… είπε με νόημα.\n-Έννοια σου και ξέρω να γλυκαίνω την αγωνία σου.\n-Μα δεν ανησυχώ. Μόνος σου έρχεσαι έτσι;\nΟ Νίκος ρίχνοντας μια ματιά στον καθρέφτη του, πήρε μια βαθιά ανάσα και απάντησε, ναι μόνος. Σε κλείνω.\nΣυνέχισε να οδηγεί, πάτησε λίγο γκάζι γιατί ένα μικρό άγχος το είχε για την ώρα, ενώ ταυτόχρονα δυνάμωσε το ραδιόφωνο. Δεν ήταν και πολύ της μουσικής, πιο πολύ ειδήσεις προτιμούσε. Του άρεσαν οι εσωτερικοί διάλογοι που του προκαλούσαν. Ποιος έχει δίκιο, ποιος άδικο και γιατί. Ήθελε να ενημερώνεται και να αποκτά άποψη για όλα. Άκουγε ενώ προχωρούσε και απολάμβανε τον ήλιο στο πρόσωπο του. Είχε το παράθυρο ανοιχτό, ο ήλιος τον έκαιγε κι ο αέρας τον δρόσιζε. Σκεφτόταν πόσο ευλογημένος ήταν ο ίδιος που η ζωή της κόρης του ανοιγόταν πλέον μπροστά της. Της χάρισε κάθε ευκαιρία που άρπαξε και πλέον ο δράκος που ορκίστηκε να είναι γι αυτήν θα έσβηνε την φωτιά απ το στόμα του.\nΊσως ήταν, από κάθε άποψη, μία απ τις ομορφότερες μέρες που ζούσε. Ήθελε να την βιώσει μέχρι το μεδούλι. Να την χαράξει τόσο έντονα στην μνήμη του, να την αποτυπώσει με κάθε λεπτομέρεια που ακόμα και οι φωτογραφίες που θα έβγαζε να ήταν αχρείαστες. Ήταν όλα εκεί μπροστά του, τα σύννεφα, τα πουλιά, τα δέντρα, οι μυρωδιές που έφερνε μαζί του ο άνεμος, τα χρώματα και οι ήχοι. Όλα μπροστά του σαν να μην τα είχε αντικρίσει ποτέ ξανά στην ζωή του. Όπως θα τα ένιωθε ένα παιδί που πρώτη φορά θα βρισκόταν μέσα σε ένα τέτοιο σκηνικό. Σαν ένα μωρό που θέλει όλα να τα γευτεί με την ησυχία του, χωρίς βιασύνη. Ο άνθρωπος στην πιο αγνή του μορφή.\nΣταμάτησε για την τελευταία του στάση. Άνοιξε την πίσω πόρτα κι ο χρόνος πάγωσε σαν την φωτιά που έβγαζε μέχρι τότε από το στόμα του. Δεν ήξερε πόση ώρα πέρασε αλλά θα έβρισκε χρόνο για ένα τσιγάρο ακόμα. Ίσα να απολαύσει λίγο περισσότερο το θέαμα. Είχε ήδη αργήσει μα κάτι τον «σκλάβωνε», τον καθήλωνε, τον αφαιρούσε απ την πραγματικότητα και δεν τον άφηνε να φύγει. Σαν να ξέχασε τον λόγο που ταξίδευε. Αφέθηκε στην στιγμή του και ήταν ό,τι πιο τρομαχτικά όμορφο μπορούσε να χαρίσει στον εαυτό του. Μα μόνο στον εαυτό του.\nΌταν έφτασε, είχαν όλα τελειώσει. Είδε την κόρη του σε μια γωνιά μαζί με δυο της φίλους. Φορούσε τα όμορφά της και στα χέρια της κρατούσε μια ανθοδέσμη και το πτυχίο της. Την πλησίασε ενοχικά, σιγά σιγά, με άδεια όμως χέρια.\n-Είναι που θα ερχόσουν στην ώρα σου.\n-Είναι που θα μου γλύκαινες την αγωνία.\n-Κάπου εδώ είχα μια σοκολάτα, αλλά την έχασα, δεν ξέρω…\n-Πάμε να φύγουμε. Είχε τα νεύρα της, μα η χαρά της δεν κρυβόταν. Αρκούσε ένα πείραγμα απ’ τον πατέρα της για να χαμογελάσει. Συγκρατημένα, αλλά χαμογέλασε.\n-Θέλω να χαιρετήσω τους φίλους μου και φεύγουμε.\n-Θα σε περιμένω στο αυτοκίνητο.\nΠρέπει να περίμενε αρκετή ώρα μέχρι που άνοιξε την πόρτα και μπήκε μέσα. Την κοίταξε με ηρεμία και περηφάνια σαν να την αγκάλιαζε με τα μάτια του.\n-Συγχαρητήρια, της είπε και έβαλε μπρος.\nΔυνάμωσε το ραδιόφωνο. Άλλαζε σταθμούς, μα τίποτα δεν της άρεσε.\n-Οι αγαπημένες σου ειδήσεις, το αφήνω εδώ. Ακούστηκε μία έκτακτη είδηση, μα ο Νίκος την άλλαξε. Τον κοίταξε παραξενεμένη. Ποτέ δεν άλλαζε ειδήσεις και πάντα δυνάμωνε στα έκτακτα. Γύρισε πάλι στον ίδιο σταθμό.\n«Μόλις πριν λίγο βρέθηκε το πτώμα ενός παιδιού. Σύμφωνα με την αστυνομία, πρόκειται για το μικρό αγόρι που αγνοούνταν εδώ και έναν μήνα. Οι πρώτες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για στραγγαλισμό, ενώ υπάρχουν και εμφανή σημάδια σεξουαλικής κακοποίησης. Το μόνο που βρέθηκε πάνω του ήταν μία κλειστή σοκολάτα».\n-Η Ελένη, η κόρη του, γύρισε δακρυσμένη προς τον πατέρα της, με ένα απαλό χαμόγελο προς τιμήν του παιδιού.\n-Κλειστή. Άκουσες; Δεν πρόλαβε να γλυκάνει την αγωνία του.\nΔεν μίλησε. Συνέχισε να οδηγεί. Ο ήλιος τον έκαιγε κι ο αέρας τον δρόσιζε.\nΚόρη της Χίμαιρας\nΗ Κυρά των Αηδονιών\n«Φωτιάς Κομμάτια» κριτική του Γρηγόρη Σκιαδά\n43ο Φεστιβάλ Δράμας Ταινιών Μικρού Μήκους


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: Το κλιματιστικό "σκότωσε" παππούδες και εγγονάκι\nΤο κλιματιστικό "σκότωσε" παππούδες και εγγονάκι\nΣε δηλητηρίαση οφείλεται, όπως όλα δείχνουν, η τραγωδία που εκτυλίχθηκε στο Πλωμάρι της Λέσβου με θύματα ένα ζευγάρι και το εγγονάκι τους, στο σπίτι των οποίων ξέσπασε πυρκαγιά. Η έρευνα της Πυροσβεστικής αποκάλυψε ότι η πυρκαγιά προκλήθηκε από έκρηξη σε συσκευή κλιματισμού!\nΌλα δείχνουν ότι ο 59χρονος παππούς βρισκόταν στο λουτρό του σπιτιού όταν έγινε η έκρηξη και πετάχτηκε έξω χωρίς ρούχα αφήνοντας την βρύση ανοιχτή, στην προσπάθειά του να σβήσει την φωτιά πριν εξαπλωθεί! Όμως, τα τοξικά αέρια από το air condition τον έκαναν να χάσει τις αισθήσεις του και να ξεψυχήσει από δηλητηρίαση, γι’ αυτό και υπέστη μικρής έκτασης εγκαύματα στο σώμα του.\nΤην ίδια ώρα, η 51χρονη σύζυγός του προσπάθησε να βγει από το παράθυρο του πρώτου ορόφου μαζί με το μόλις πέντε χρόνων εγγονάκι της, αλλά δεν πρόλαβαν! Τα δηλητηριώδη αέρια τους πρόλαβαν και σωριάστηκαν στο δάπεδο δίπλα στο παράθυρο, όπου βρέθηκαν νεκροί!\nΓια τα αίτια που προκάλεσαν την τραγωδία, γίνεται έρευνα από ειδικό κλιμάκιο εμπειρογνωμόνων που έφτασε στη νησί από την Αθήνα.\nΑναρτήθηκε από ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΝΟΤΙΑ TV στις 12:39


Ecochrome ii: Το παιχνίδι της φωτοσκίασης, είναι PS3.\nby Dionisis Anemogiannis 13 Jan 2011\nΗ Sony Computer Entertainment στο πλαίσιο της συλλογής παιχνιδιών “Play,Create,Share”, λανσάρει το Ecochrome ii, το στριφνό αλλά ιδιαίτερα έξυπνο παζλ, που παίζει με τις σκιές. Στο παιχνίδι το χειριστήριο, μετατρέπεται σε πηγή φωτός η οποία δημιουργεί στην πλατφόρμα ένα κόσμο σκιών. Ο παίκτης, πρέπει να οδηγήσει τον ήρωα-σκιά, στο προορισμό του, μετακινώντας τις σκιές της «ακίνητης» πίστας, προκειμένου να δημιουργήσει μονοπάτια ή ακόμα και απρόσμενες εικόνες (δες τρέιλερ). Πρόκειται για ένα παιχνίδι σκιών και προοπτικής, οξυδέρκειας και φαντασίας. Το Ecochrome ii, έχει πάνω από 100 level ενώ δίνει τη δυνατότητα δημιουργίας των δικών σου παζλ, τα οποία μπορείς να μοιραστείς στην παγκόσμια πλατφόρμα του PS3. Επίσης, υπάρχει δυνατότητα απαθανάτισης και ανεβάσματος στο YouTube, level που κέρδισες και θες να μοιραστείς.\nΟ σχεδιασμός είναι μοντέρνος και πιο funky από το πρώτο Ecochrome, το οποίο παρεπιπτώντως έχει ως θέμα του τις οπτικές αυταπάτες που δημιουργεί η προοπτική. Τα δύο Ecochrome, γενικότερα, απευθύνονται κυρίως σε «ψαγμένους» brainiac gamers. Υπηρετούν καλά το τίτλο του puzzle game και εισάγουν τη χαρά της ευρηματικότητας στον εμπορικό κόσμο του game playing.\nΑπαραίτητα gadget για να παίξει κανείς Ecochrome ii είναι η Eye Camera και το Move Motion Controller του PS3. Το παιχνίδι κυκλοφόρησε το προηγούμενο Δεκέμβρη, "στη σκιά" των μεγάλων τίτλων της PS3. Ρίξ'του Φως!


The Dental Clinic-Εμφυτεύματα - The Dental Clinic-\nΤι είναι εμφύτευμα;\nΤα σύγχρονα εμφυτεύματα είναι φτιαγμένα από τιτάνιο, έχουν σχήμα που μοιάζει με τη ρίζα του δοντιού, τοποθετούνται στο κόκκαλο και πάνω τους συγκολλούνται ή βιδώνονται διάφορες προσθετικές αποκαταστάσεις (τα τεχνητά δόντια).\nΠώς μπαίνουν τα εμφυτεύματα; Πονάνε;\nΤα εμφυτεύματα τοποθετούνται στο κόκκαλο με μια σχετικά απλή για τον έμπειρο χειρουργό επέμβαση. Η διάρκεια της διαδικασίας είναι περίπου μισή ώρα για ένα εμφύτευμα κι αυξάνει ανάλογα με τον αριθμό των εμφυτευμάτων. Η επέμβαση γίνεται με τοπική αναισθησία κι έτσι ο ασθενής δεν πονάει καθόλου. Μετά την επέμβαση επίσης δεν υπάρχει αξιόλογος πόνος που συνήθως αντιμετωπίζεται με ένα απλό παυσίπονο.\nΠώς συνδέεται το εμφύτευμα με το κόκκαλο;\nΤα εμφυτεύματα μετά την τοποθέτηση τους ενσωματώνονται στο κόκκαλο δηλαδή αναπτύσσεται άμεση επαφή των οστικών κυττάρων με την επιφάνεια του τιτανίου χωρίς τη μεσολάβηση μαλακού συνδετικού ιστού. Έτσι το εμφύτευμα είναι στέρεο χωρίς κινητικότητα.\nΤι επιτυχία έχουν τα εμφυτεύματα; Τα απορρίπτει ο οργανισμός;\nΗ οστεοενσωμάτωση των εμφυτευμάτων, οταν ακολουθείται το πρωτόκολλο τοποθέτησης τους όπως πρέπει δε διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο κι επιτυγχάνει σε ποσοστό που αγγίζει το 100%. Η επιβίωση των εμφυτευμάτων επίσης παρουσιάζει μεγάλα ποσοστά που ξεπερνούν το 90% μετά από μια δεκαετία ενώ δεν υπάρχει κάποια ημερομηνία «λήξης».\nΕμφυτεύματα μπορούν να τοποθετηθούν σε κάθε υγιή άνθρωπο ακόμα και σε άτομα προχωρημένης ηλικίας. Προϋπόθεση είναι η καλή προεγχειρητική ακτινογραφική και κλινική αξιολόγηση για το αν επαρκεί ποσοτικά και ποιοτικά το οστό στα σημεία που σχεδιάζεται η τοποθέτηση των εμφυτευμάτων.\nΤι γίνεται αν δεν υπάρχει αρκετό κόκκαλο;\nΣτην περίπτωση που το κόκκαλο δεν επαρκεί για να μπει εμφύτευμα μπορεί να αυξηθεί με τη χρήση οστικών μοσχευμάτων. Εκεί αποσκοπούν επεμβάσεις όπως η ανύψωση του εδάφους του ιγμορείου ή άλλες επεμβάσεις που αυξάνουν κατά πλάτος ή ύψος την φατνιακή ακρολοφία.\nΠότε μπαίνουν τα εμφυτεύματα;\nΈνα εμφύτευμα μπορεί να τοποθετηθεί άμεσα μετά την εξαγωγή ενος δοντιού ή αργότερα αφού επουλωθεί η περιοχή της εξαγωγής και δημιουργηθεί νέο κόκκαλο δηλαδή μετά από τρείς μήνες ή περισσότερο.\nΠότε μπαίνουν τα δόντια;\nΗ προσθετική αποκατάσταση γίνεται συνήθως μετά την πάροδο 3 μηνών, διάστημα ικανό να επιτευχθεί η οστεοενσωμάτωση των εμφυτευμάτων. Εναλλακτικά μπορεί να επιλεγεί η άμεση αποκατάσταση των εμφυτευμάτων (άμεση φόρτιση) αν κριθεί ότι πληρούνται κάποιες προϋποθέσεις που σχετίζονται με τον αριθμό των εμφυτευμάτων και την αρχική σταθερότητα τους. Μεγαλύτερο χρονικό διάστημα απαιτείται όταν έχουν τοποθετηθεί μοσχεύματα για την αύξηση του οστού.\nΠοιά τα είδη των προσθετικών αποκαταστάσεων επί εμφυτευμάτων;\nΟι προσθετικές αποκαταστάσεις χωρίζονται σε κινητές και ακίνητες ανάλογα με το αν μπορεί ο ασθενής να τις αφαιρέσει μόνος του.\nΑκίνητες αποκαταστάσεις μπορούν να αφορούν την έλλειψη\nα) ενός δοντιού (εικ)\nβ)περισσότερων δοντιών (εικ)\nγ)όλων των δοντιων (εικ)\nΟι κινητές αποκαταστάσεις αφορούν περιπτώσεις ολικής απώλειας δοντιών με τη χρήση ολικών επένθετων οδοντοστοιχιών που στηρίζονται σε δύο ή περισσότερα εμφυτεύματα.\nΤα εμφυτεύματα μπορούν κυριολεκτικά να αλλάξουν τη ζωή των ανθρώπων που έχουν χάσει τα δόντια τους γιατί δίνουν τη δυνατότητα για σταθερές αποκαταστάσεις και βάζουν τέλος σε μασέλες που φεύγουν από τη θέση τους.\nΑκόμα σε πολλές περιπτώσεις με τη χρήση των εμφυτευμάτων αποφεύγεται το τρόχισμα υγιών δοντιών προκειμένου να κατασκευαστούν γέφυρες.\nΥπάρχουν διαφορετικά είδη εμφυτευμάτων;\nΣτην αγορά υπάρχουν πολλά συστήματα εμφυτευμάτων,πολλών κατασκευαστών και διαφόρων προελεύσεων. Είναι σημαντικό η επιλογή να αφορά εμφυτεύματα αξιόπιστων κατασκευαστών,υποστηριζόμενα από επαρκή βιβλιογραφικά δεδομένα ώστε να εξασφαλίζεται η καλή λειτουργία αλλά και η υποστήριξη τους σε βάθος χρόνου.\nΠεριστατικό Ανύψωσης Ιγμορείου και Τοποθέτησης Εμφυτευμάτων\nΑθήνα: Λεωφ. Κηφισίας 238, Χαλάνδρι 15231 Τηλ: 210 6745068, 210 6745832 Κιν: 6944293840 email: athens@thedentalclinic.gr\nΘεσσαλονίκη: Τσιμισκή 54 (5ος όροφος), Θεσσαλονίκη, Τ.Κ. 54623 Τηλ.: 2310 281896, Fax: 2310 281796Κιν.: 6944 440835 email: info@thedentalclinic.gr\nDental Clinic Αθήνας\nΔευτέρα - Παρασκευή 9:30 π.μ. - 21:00 μ.μ.\nDental Clinic Θεσσαλονίκης\nΔευτέρα - Παρασκευή 10:30 π.μ. - 21:00 μ.μ.\nΣυμμετοχή στο ετήσιο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Οστεοενσωμάτωσης της European Association for Osseointegration\nΣυμμετοχή του The Dental Clinic στο annual meeting EAO Paris\nΥΦΙΖΗΣΗ Ή ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΟΥΛΩΝ\nΤΟ DENTAL CLINIC ΣΤΟ EUROPERIO 8\nΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ DENTAL CLINIC ΣΤΟ 34ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ\n© 2014 Powered by So Much More