Αυτόχθονες Έλληνες: Θολωτοί Μυκηναϊκοί τάφοι στην Ελλάδα\nΘολωτοί Μυκηναϊκοί τάφοι στην Ελλάδα\nΚατά την Υστεροελλαδική ΙΙ εποχή (1600-1400 π.Χ.), στο μυκηναϊκό κόσμο εμφανίζονται δύο νέοι τύποι τάφων, οι θαλαμωτοί (θαλαμοειδείς ή λαξευτοί) και οι θολωτοί και για ένα διάστημα χρησιμοποιούνται συγχρόνως με τους λακκοειδείς. Οι νέες μεγαλοπρεπείς και επιβλητικές ταφικές κατασκευές αντικατοπτρίζουν την επιθυμία των ανθρώπων να τοποθετούν το νεκρό σε μια μνημειώδη κατασκευή όμοια με την επίγεια κατοικία του. Ό,τι εκπροσωπούν για την Αίγυπτο οι πυραμίδες (μνημειώδεις διαστάσεις, αντοχή στο χρόνο, προηγμένη τεχνολογία, την αγωνία του ανθρώπου να χτίσει μια άφθαρτη αιώνια κατοικία και να προβάλει ένα σύμβολο επίγειας ισχύος και γοήτρου) αντιπροσωπεύουν για την Ελλάδα οι θολωτοί τάφοι της μυκηναϊκής εποχής, που συγκαταλέγονται χωρίς αμφιβολία στα πιο λαμπρά αρχιτεκτονικά επιτεύγματα του Μυκηναϊκού Πολιτισμού.\nΕίναι τα μεγαλύτερα θολωτά μνημεία του αρχαίου κόσμου, που το ύψος τους ξεπεράστηκε μόνο με την κατασκευή του Πάνθεον στη Ρώμη. Θολωτοί τάφοι συναντώνται όχι μόνο στις Μυκήνες, αλλά και στη Βοιωτία, τη Θεσσαλία, την Ήπειρο, την Αττική, μερικά νησιά των Κυκλάδων, τα Επτάνησα, τη Ρόδο. Πρόκειται για τάφους βασιλέων, ευγενών και αρχόντων, που είναι χτισμένοι σε ειδυλλιακές, περίοπτες θέσεις, κοντά σε μεγάλους προϊστορικούς οικισμούς που συχνά δεν έχουν ακόμα ανασκαφεί. Πολλοί από αυτούς έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενοι αρχαιολογικοί χώροι, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχουν όμως απαλλοτριωθεί και κινδυνεύουν από την εγκατάλειψη, τη βλάστηση και την υγρασία. Όλοι οι θολωτοί τάφοι της ηπειρωτικής Ελλάδας βρέθηκαν συλημένοι ολοκληρωτικά ή μερικώς, γι’ αυτό δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ακριβώς τα έθιμα ταφής.\nΗ καταγωγή των θολωτών τάφων αποτελεί ως σήμερα ένα πρόβλημα ανοιχτό στην αρχαιολογική έρευνα. Κάποιοι μελετητές θεωρούν ότι οι τάφοι προέρχονται από το Βορρά, ενώ άλλοι τους βλέπουν σαν απλή εξέλιξη των θαλαμωτών. Το πιθανότερο όμως είναι ότι κατάγονται από τους κυκλικούς τάφους της Μεσσαράς στην Κρήτη. Οι τάφοι της Μεσσαράς, που χρονολογούνται στην Πρωτομινωική περίοδο και χρησιμοποιήθηκαν για πολλές γενιές, ήταν μάλλον θολωτοί, όπως δείχνουν το μεγάλο πάχος των τοίχων και η κλίση τους προς τα μέσα. Ήταν υπέργειοι χωρίς δρόμο και τύμβο και ήταν τάφοι γενών.\nΗ ταφική αρχιτεκτονική των μυκηναϊκών θολωτών τάφων ακολουθεί τη μινωικό. Ο τάφος στο Καμιλάρι της Μεσσαράς θεωρείται πρόδρομος των μεγαλόπρεπων μυκηναϊκών τάφων. Αντίθετα όμως με τους μινωικούς, που είναι υπέργειοι και δεν καλύπτονται με τύμβο, οι μυκηναϊκοί θολωτοί τάφοι της Αργολίδας είναι υπόγειοι, διαθέτουν δρόμο και καλύπτονται με τεχνητή επίχωση, τον τύμβο. Ανήκουν σε μια μόνο οικογένεια και μπορούν να θεωρηθούν τάφοι ατομικοί, προορισμένοι για τον ηγεμόνα και τα μέλη της οικογένειας του. Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για τάφους βασιλικούς ή για τάφους υψηλών αξιωματούχων και αποτελούν ένδειξη εξέχουσας θέσης στην κοινωνική ιεραρχία. Η απόδοσή τους από τον Σλήμαν σε συγκεκριμένα μέλη των μυθολογικών δυναστειών είναι εντελώς φανταστική. Οι θολωτοί τάφοι συνδυάζουν τη μεγαλοπρέπεια του μνημειώδους ταφικού οικοδομήματος με το ινδοευρωπαϊκό στοιχείο του τύμβου, που απαντά ήδη από τη Μεσοελλαδική περίοδο σε λακκοειδείς τάφους.\nΟι παλαιότεροι όμως θολωτοί τάφοι της ηπειρωτικής Ελλάδας, που βρίσκονται στη Μεσσηνία και χρονολογούνται γύρω στο 1600 π.Χ. όταν δηλαδή ήταν ακόμη σε χρήση οι τάφοι της Μεσσαράς, παρουσιάζουν πολλές ομοιότητες με τους κρητικούς: είναι υπέργειοι, οικογενειακοί, χτισμένοι απλά χωρίς βασιλικό χαρακτήρα. Εξάλλου η επαφές με τη μινωική Κρήτη, όπως και οι επιρροές από τη μινωική τέχνη φαίνονται στην Περιστεριά, τόσο σε επίπεδο κινητών ευρημάτων όσο και αρχιτεκτονικής των τάφων, ειδικά του θολωτού τάφου 1. Τα ταφικά μνημεία του λόφου της Περιστεριάς, έχουν ιδιαίτερη σημασία, καθώς η μορφή τους αποδεικνύει ότι οι Μεσσήνιοι, προηγούνταν έναντι των υπόλοιπων επαρχιών του μυκηναϊκού κόσμου στην κατασκευή του θολωτού ταφικού μνημείου της Εποχής του Χαλκού, διότι ενώ ο τύπος αυτός χρησιμοποιείτο ευρύτατα στη Μεσσηνία, στις Μυκήνες ήταν ακόμη σε χρήση οι λακκοειδείς τάφοι.\nΟι περισσότεροι τάφοι ιδρύθηκαν σε Πρωτοελλαδικό ΙΙ περιβάλλον. Χρονολογικά ανήκουν στην Υστεροελλαδική ΙΙΙ Α-Β περίοδο, και στους πιο πολλούς παρατηρήθηκε μεταγενέστερη χρήση ή και λατρεία (ευρήματα πρωτογεωμετρικών, κλασικών και ρωμαϊκών χρόνων). Θολωτοί τάφοι απαντούν ήδη στην κεντρική Κρήτη κατά την Πρωτομινωική Περίοδο και στη Μεσσηνία κατά τη Μεσοελλαδική ΙΙΙ. Στην Αργολίδα εμφανίζονται κατά την Υστεροελλαδική ΙΙ περίοδο. Στην Υστεροελλαδική ΙΙ χρονολογούνται και οι θολωτοί τάφοι στο Βαφειό, στο Μυρσινοχώρι (θέση Ρούτσι) και στα Δενδρά. Πλήρη σειρά θολωτών τάφων από διάφορες περιόδους γνωρίζουμε στις Μυκήνες. Εκεί οι πιο πρώιμοι χρονολογούνται επίσης στην Υστεροελλαδική ΙΙ (Τάφος του Αιγίσθου, Τάφος Επάνω Φούρνου, Τάφος των Κυκλώπων). Μια δεύτερη ομάδα χρονολογείται στην Υστεροελλαδική ΙΙΙ-Α (Τάφος Παναγιάς, Τάφος Κάτω Φούρνων, Τάφος των Λεόντων). Στην Υστεροελλαδική ΙΙΙ-Β ανήκουν ο Τάφος των Δαιμόνων, ο Θησαυρός του Ατρέα (Υστεροελλαδική ΙΙΙ-Β1) και ο Τάφος της Κλυταιμνήστρας (Υστεροελλαδική ΙΙΙ-Β2). Η χρήση των θολωτών τάφων σταματάει κατά την Υστεροελλαδική (1300-1200 π.Χ.) περίοδο. Από το διάστημα αυτό και μέχρι το τέλος της Μυκηναϊκής περιόδου επικρατούν οι θαλαμοειδείς τάφοι μαζί με επιβιώσεις παλαιότερων ταφικών τύπων, μάλλον επειδή οι νέες οικονομικές συνθήκες δεν επέτρεπαν την κατασκευή τόσο περίπλοκων ταφικών μνημείων.\nΘΟΛΩΤΟΙ ΤΑΦΟΙ ΜΥΚΗΝΩΝ\nΟι τάφοι των Μυκηναίων παρουσιάζονται με τρεις διαφορετικούς τύπους: τους λακκοειδείς, τους θαλαμωτούς και τους θολωτούς. Οι πρώτοι, οι απλούστεροι, αποτελούνται από ένα μακρόστενο κάθετο άνοιγμα που σκεπαζόταν με ακατέργαστες λίθινες πλάκες. Οι θαλαμωτοί λαξεύονται στο μαλακό πέτρωμα στις πλαγιές υψωμάτων και αποτελούνται από δύο τμήματα, τον δρόμο και τον κυρίως θάλαμο και καμιά φορά και από πλευρικό ταφικό δωμάτιο. Στους θαλάμους έφθανε κανείς μέσα από έναν κατηφορικό δρόμο που κατέληγε στη θύρα με το υπέρθυρο που οδηγούσε μέσα στο θάλαμο. Μετά την ταφή έφραζαν το στόμιο με ξερολιθιά. Τα λαμπρότερα αρχιτεκτονικά επιτεύγματα αποτελούν οι θολωτοί τάφοι. Πρόκειται για υπόγεια κυκλικά κτίσματα με ισόδομους λίθους και σχήμα κωνικό. Διαθέτουν και αυτοί δρόμο, θύρα και στόμιο. Ο μακρύς δρόμος είναι σκαμμένος οριζόντια στη πλαγιά λόφου (όχι επικλινής), που μέσω του στομίου οδηγεί σ’ ένα θάλαμο κυκλικής κάτοψης, στεγασμένο με θόλο. Ο δρόμος ήταν διαμορφωμένος ανάλογα με το μέγεθος και την ποιότητα της κατασκευής των τάφων, ως μια μικρή δίοδος λαξεμένη στο βράχο ή μια επιμελημένη λιθόκτιστη κατασκευή. Τα τοιχώματά του είναι κάθετα, ενώ η είσοδος και ο θάλαμος είναι οικοδομημένος με ογκόλιθους, άλλοτε πάνω από την επιφάνεια του εδάφους (σκεπαζόταν με χώμα δίνοντας την όψη τύμβου) και άλλοτε σε βαθύ κυκλικό σκάμμα ανοιγμένο στην πλαγιά ενός λόφου. Η διάμετρος ποικίλλει από τα 3,50 μ. έως τα 14,50 μ. του θησαυρού του Ατρέως.\nΗ θόλος είναι κατασκευασμένη από πάνω σαν πηγάδι και οι πλευρές της χτίζονταν με ογκόλιθους τοποθετημένους κατά στρώσεις με τέτοιο τρόπο, ώστε κάθε στρώση να εξέχει λίγο περισσότερο προς το εσωτερικό της θόλου από την αμέσως κατώτερή της (εκφορικό σύστημα), έτσι ώστε το άνοιγμα να στενεύει προς τα πάνω, έως ότου έμενε μόνο μια οπή. Ο μεγάλος λίθος της κορυφής του θόλου, που έκλεινε την οπή, λέγεται «κλειδί», επειδή εξασφαλίζει τη συνοχή σ’ ολόκληρο το οικοδόμημα. Οι θόλοι είναι κυκλικοί στην κάτοψη κι επειδή θυμίζουν εσωτερικά κυψέλη, συχνά αναφέρονται και ως κυψελόσχημοι. Εξαίρεση αποτελεί ο θολωτός τάφος του Θορικού με σχήμα ελλειψοειδές. Γύρω από τη θόλο συσσωρεύονταν χώματα και πέτρες για να είναι ανθεκτική στις πιέσεις και ενδιαμέσως έμπαινε μια επίστρωση πηλού για στεγανοποίηση.\nΟι λάκκοι που βρέθηκαν στο δάπεδό τους χρησίμευαν ως τάφοι ή ως τελετουργικές εγκαταστάσεις για την υποδοχή νεκρικών σπονδών και προσφορών. Στην περίμετρο των θόλων προστίθονταν μερικές φορές ορθογώνιοι θάλαμοι. Οι χώροι αυτοί χρησιμοποιούνταν ως νεκρικοί θάλαμοι. Μετά από κάθε ταφή έφραζαν την εξωτερική άκρη (στόμιο) του δρόμου με πέτρες και γέμιζαν το εσωτερικό του με χώμα. Η είσοδος των θόλων σφραγιζόταν συνήθως με τοίχο και πολύ σπάνια με θύρα. Ιδιαίτερη επιμέλεια έδιναν στην κατασκευή της πρόσοψης, παρόλο που η είσοδος ήταν μόνο για ένα μικρό διάστημα ορατή, από τη στιγμή της αποπεράτωσης του τάφου μέχρι τον πρώτο ενταφιασμό. Ο πολυτελής διάκοσμος της πρόσοψης του θησαυρού του Ατρέα αποτελεί ένα μοναδικό παράδειγμα. Η θύρα είναι μνημειακή, με χτιστές παραστάδες, μονολιθικά ανώφλια και υπέρθυρα με ανακουφιστικό τρίγωνο που χρησίμευε για την εξουδετέρωση των πιέσεων. Το υπέρθυρο έφτανε σχεδόν πάντα στο ύψος της πλαγιάς, πράγμα που σημαίνει ότι η θόλος προεξείχε κάπως από το έδαφος. Οι τάφοι καλύπτονταν από ένα τεχνητό λοφίσκο από χώμα και πέτρες, σαν τύμβο, που προστάτευε την κατασκευή από τη φυσική φθορά. Το επιβλητικό αυτό χωμάτινο έξαρμα, μαζί με τη στήλη που τοποθετούσαν στη συνέχεια, λειτουργούσε και ως ταφικό σήμα.\nΘΟΛΩΤΟΙ ΤΑΦΟΙ ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ\nΟι θολωτοί τάφοι, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην επικράτεια του βασιλείου του Νέστορα στη Μεσσηνία, που θεωρείται «η πατρίδα του θολωτού τάφου», πριν εξαπλωθούν στην υπόλοιπη Ελλάδα. Στη Μεσσηνία υπάρχουν οι περισσότεροι θολωτοί τάφοι όλης της Ελλάδας, που χρονολογούνται από τα τέλη του 17ου αιώνα π.Χ. και εδώ συναντάται όλη η αλυσίδα της αρχιτεκτονικής τους εξέλιξης ως το 1200 π.Χ., οπότε έπαψε η κατασκευή των πολυτελών μνημείων. Πρόσφατες αρχιτεκτονικές μελέτες και φωτογραφικές αποτυπώσεις της κατάστασης και της παθολογίας των 33 θολωτών τάφων της Μεσσηνίας δεν υπάρχουν. Σε αρκετούς, η εικόνα που υπάρχει είναι αποσπασματική και χρειάζονται πρόσθετες ανασκαφές. Είναι κτισμένοι κατά τον εκφορικό τρόπο, από τέλεια αρμοσμένες στρώσεις πελεκητών λίθων χωρίς συνδετικό υλικό και κλείνουν με μια πλάκα, το «κλειδί». Οι μικροί δεν ξεπερνούν σε διάμετρο και ύψος τα 4-6 μ. και άλλοι φθάνουν τα 14 μ. Οι πιο σημαντικοί από αυτούς θεωρούνται: ο θολωτός τάφος στην Πύλο, στη Μάλθη που είναι ο πιο καλοδιατηρημένος της Ελλάδας, οι 4 Θολωτοί Τάφοι στηνΠεριστεριά που χαρακτηρίζονται ως οι «Μυκήνες της Δυτικής Πελοποννήσου» (στο εσωτερικό τους υπήρχαν πολλά αντικείμενα, όπως κοσμήματα, είδη καθημερινής χρήσης κ.ά.), αυτός της Άνθειας, ο θολωτός τάφος του διαδόχου του Νέστορα Θρασυμήδη στηΒοϊδοκοιλιά, οι 2 θολωτοί τάφοι στον Εγκλιανό κι ο παλαιότερος της ηπειρωτικής χώρας στην τοποθεσία Οσμάναγα, του Κορυφασίου.\nΤΕΧΝΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗ\nΣυνολικά, οι θολωτοί τάφοι που έχουν βρεθεί στην ηπειρωτική Ελλάδα είναι 120. Από αυτούς, οι 14 μεγαλύτεροι θεωρούνται σημαντικά αρχιτεκτονικά επιτεύγματα, καθώς οι θολωτές κατασκευές αντιμετώπιζαν σοβαρά στατικά προβλήματα, όταν η διάμετρός τους ξεπερνούσε τα 6 μ. Συγκεκριμένα το στόμιό τους κινδύνευε να καταρρεύσει από το υπερβολικό βάρος του υπέρθυρου, όπως το συμπαγές υπέρθυρο του Ατρέα που ζυγίζει 120 τόνους. Μια προστατευτική τεχνική που εφαρμόστηκε για να αποφευχθεί αυτό το πρόβλημα ήταν η επινόηση του ανακουφιστικού τριγώνου που μετέφερε το βάρος του υπέρθυρου στις παραστάδες και τις πλευρές της θόλου. Στην ηπειρωτική Ελλάδα έχουν βρεθεί δύο κορυφαία παραδείγματα τέτοιων τάφων της μυκηναϊκής εποχής, ο λεγόμενος «θησαυρός του Ατρέα» στις Μυκήνες και ο «θησαυρός του Μινύα» στον Ορχομενό. Στο δεύτερο από αυτούς τους τάφους, η οροφή του πλευρικού θαλάμου είναι επενδυμένη με μια ασβεστολιθική πλάκα με ανάγλυφη διακόσμηση. Ορισμένοι θολωτοί τάφοι αποκαλούνται θησαυροί πιθανώς να χρησιμεύονταν προς αποταμίευση χρυσού, σιτηρών και άλλων αναγκαίων του βίου, όπως ο θησαυρός του Μινύα στον Ορχομενό. Οι θολωτοί τάφοι είναι συνήθως υπόγειοι, με εξαίρεση το θησαυρό του Μινύα που είναι υπέργειος.\nΠΕΡΙΓΡΑΦΗ 15 ΤΑΦΩΝ\nΙδιαίτερα δεσπόζουσα θέση στην κοιλάδα του Παμίσου, ανατολικά των κοινοτήτων Αιπείας-Άνθειας και 11 χλμ. περίπου ΒΔ της Καλαμάτας, κατέχει η λοφοσειρά «Ελληνικά», που εκτείνεται σε μήκος 1 χλμ. περίπου παράλληλα προς τον άξονα του δημόσιου δρόμου Τρίπολης-Καλαμάτας. Παρουσία επιφανειακών ευρημάτων και μνημείων, εντοπισμένων στις αρχές του αιώνα αλλά και αργότερα (Α. Σκιάς, N. Valmin και R. Hope Simpson), κατέδειξε την συνεχή κατοίκηση και σημαντικότητα του χώρου από τα μέσα της 3ης χιλιετίας π.Χ. μέχρι σχεδόν τα νεώτερα χρόνια. Από το 1984 μέχρι το 1988, η Ζ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων ανέσκαψε τον γνωστό από τις επιφανειακές έρευνες των W. MacDonald και R. Hope Simpson (τέλη της δεκαετίας του 1960) «ηγεμονικό» θολωτό μυκηναϊκό τάφο, 600μ. δυτικά της λοφοσειράς, που χρονολογείται στην Υστεροελλαδική Ι-ΙΙ περίοδο (1680-1060 π.Χ.).\nΟ τάφος διατήρησε πλήθος αρχαιολογικών μαρτυριών, τόσο των προϊστορικών-πρωτοϊστορικών χρόνων, όσο και των ιστορικών περιόδων της ιστορίας της Μεσσηνίας. Ο μεγάλων διαστάσεων θάλαμος διαμέτρου 10,50 μ. σώζεται σε μέγιστο ύψος 10,25 μ. Εξαίρετη αρχιτεκτονική, μνημειώδεις κατά το πλείστον διαστάσεις, αλλά και σημαντικά (παρά την εντατική σύληση) ευρήματα από τους 13 τάφους που έχουν ερευνηθεί την τελευταία δεκαετία στην ανατολική πλαγιά, φανερώνουν την εξέχουσα κοινωνική θέση των μυκηναίων της περιοχής. Μεταξύ των μυκηναϊκών ευρημάτων ξεχωρίζουν: χρυσά κοσμήματα, τρία σφραγιστικά χρυσά δακτυλίδια με έγγλυφες παραστάσεις, αγγεία με πλούσια διακόσμηση, περίτεχνα μικροαντικείμενα από ελεφαντόδοντο και άλλες πολύτιμες ύλες. Ο τάφος χρησιμοποιήθηκε ξανά κατά τους Γεωμετρικούς (900-700 π.Χ.) και Ελληνιστικούς χρόνους (323-31π.Χ.) για την τέλεση ταφικών τελετών, που συνδέονται με την προγονική λατρεία και την ηρωολατρεία. Τα σημαντικότερα από τα ευρήματα του τάφου εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας.\nΟ θολωτός τάφος του Ατρέως δέσποζε στη δυτική πλαγιά της ράχης της Παναγίτσας, στα ΝΔ της ακρόπολης των Μυκηνών και επάνω στον οδικό άξονα, που συνέδεε τις Μυκήνες με το Ηραίο του Άργους. Πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους και τελειότερους μυκηναϊκούς θολωτούς τάφους και τον πιο εντυπωσιακό από τους 9, που συνολικά έχουν βρεθεί στις Μυκήνες. Χρονολογείται μεταξύ 1350-1250 π.Χ. και θεωρείται σαν ένα από τα ωριμότερα δείγματα του τύπου. Είναι βέβαιο ότι χρησιμοποιήθηκε για την ταφή κάποιου σημαντικού μέλους της βασιλικής οικογένειας των Μυκηνών. Ήδη από την εποχή του περιηγητή Παυσανία (2ος αιώνας μ.Χ.), οι κάτοικοι της περιοχής γνώριζαν το μνημείο ως «θησαυρό», δηλαδή ως θησαυροφυλάκιο του ιδρυτή της μυθικής μυκηναϊκής ακρόπολης, του Ατρέα. Μέχρι σήμερα ο τάφος είναι γνωστός και ως «Θησαυρός του Ατρέως» ή «τάφος του Αγαμέμνονα».\nΗ πρόσβαση στον τάφο γινόταν μέσω του δρόμου, μήκους 36 μ. και πλάτους 6 μ, που είναι λαξευμένος στο βράχο και επενδυμένος με λείους επιμήκεις λίθους από αμυγδαλόπετρα, τοποθετημένους σε οριζόντιες στρώσεις, κατά το ψευδοϊσόδομο σύστημα. Στο ανατολικό του άκρο εδράζεται σε άνδηρο και ορίζεται από τοίχο κτισμένο με πώρινους λίθους. Ο δρόμος οδηγεί στο στόμιο του τάφου, που έχει μήκος 5,40 μ. Ήταν φραγμένο με συσσωρευμένες μικρές πέτρες έως την ξύλινη, δίφυλλη και πιθανόν επενδυμένη με χαλκό θύρα, ύψους 5,40 μ. και πλάτους 2,40 μ. Το υπέρθυρο της εισόδουαποτελούν δύο εξαιρετικά μεγάλοι λίθοι, από τους οποίους ο εσωτερικός έχει μήκος 8 μ., πλάτος 5 μ. και βάρος περίπου 120 τόνων. Η πρόσοψη του τάφου, ύψους 10,50 μ. και πλάτους 6 μ., ήταν διακοσμημένη με ημικίονες σε δύο επίπεδα, κατασκευασμένους από πράσινο λίθο με ανάγλυφα στοιχεία. Από αυτούς σήμερα σώζονται στην αρχική τους θέση μόνο οι τετράγωνες βάσεις δεξιά και αριστερά από την είσοδο. Αλλεπάλληλες ταινίες από πράσινο και ερυθρό λίθο, επίσης με ανάγλυφη διακόσμηση από σπείρες και ρόδακες, κάλυπταν το ανακουφιστικό τρίγωνο. Τμήματα αυτής της διακόσμησης βρίσκονται σήμερα διάσπαρτα σε διάφορα μουσεία, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Αθηνών, στο Λονδίνο, στο Παρίσι, στο Βερολίνο, στο Μόναχο και στην Καρλσρούη.\nΟ κυκλικός θάλαμος του τάφου, διαμέτρου 14,60 μ. και ύψους 13,40 μ., καλύπτεται με κυψελοειδή θόλο και είναι κτισμένος με 33 αλλεπάλληλες σειρές από λείους επιμήκεις αμυγδαλόλιθους, τέλεια συναρμολογημένους, ώστε ο καθένας να εξέχει ελάχιστα από τον κατώτερο. Ο τελευταίος λίθος, το «κλειδί», φράζει την οπή στην κορυφή της θόλου εξασφαλίζοντας την ισορροπία και τη συνοχή της και είναι το μόνο στοιχείο όλης της κατασκευής που έχει αντικατασταθεί στη σύγχρονη εποχή. Το εσωτερικό της θόλου διακοσμούσαν χάλκινοι ρόδακες στους αρμούς των λίθων, από τους οποίους έχουν παραμείνει στη θέση τους μόνο τα καρφιά από την τρίτη σειρά και επάνω. Στη βόρεια πλευρά της θόλου ανοίγεται μικρός, ορθογώνιος, πλευρικός θάλαμος, λαξευμένος στο βράχο (6,50Χ6 μ. και 5 μ. ύψος), όπου έμπαινε κανείς από στενή είσοδο με ανακουφιστικό τρίγωνο στο υπέρθυρο. Στο δάπεδό του ήταν λαξευμένοι δύο λάκκοι, ενώ δύο λίθινες βάσεις δείχνουν ότι και εδώ υπήρχαν κίονες. Πιθανόν από εδώ να προέρχονται οι «ελγίνειες πλάκες» του Βρετανικού Μουσείου, κατασκευασμένες από γύψο και διακοσμημένες με ανάγλυφους ταύρους. Παρόμοιο πλευρικό δωμάτιο υπάρχει μόνο σε δύο ακόμη βασιλικούς θολωτούς τάφους, σ’ αυτόν του Μινύα στον Ορχομενό και στο θολωτό τάφο Α στις Αρχάνες. Η όλη κατασκευή πάνω από τη θόλο καλυπτόταν με τύμβο, που δημιουργήθηκε με τη συσσώρευση χωμάτων και στηριζόταν στη βάση του περιμετρικά με τοίχο κτισμένο στην πρόσοψη με ορθογώνιους πωρόλιθους.\nΜετά τη μυκηναϊκή εποχή, το μνημείο δεν χρησιμοποιήθηκε πια ως τάφος. Αγγεία αρχαϊκής εποχής, που βρέθηκαν απέναντι από τον τοίχο που στήριζε τον τύμβο, αποτελούν πιθανόν ίχνη προγονολατρείας. Ο τάφος είχε ήδη λεηλατηθεί το 2ο αιώνα μ.Χ., όταν τον επισκέφθηκε ο Παυσανίας και ήταν εν μέρει καταχωμένος, όταν στους περασμένους αιώνες βοσκοί τον χρησιμοποιούσαν ως καταφύγιο, αφαιρώντας το «κλειδί», προκειμένου να έχει διέξοδο ο καπνός από τις φωτιές τους, που άφησε τα ίχνη του στις παρειές της θόλου.\nΣτις Αχαρνές βρίσκεται ο επιβλητικότερος και ο καλύτερα διατηρημένος μυκηναϊκός θολωτός τάφος της Αττικής. Ο τάφος των Αχαρνών ανασκάφηκε στα 1879 από Γερμανούς αρχαιολόγους, στην πλαγιά τεχνητού λόφου. Ο τάφος χρονολογείται στην Υστεροελλαδική III εποχή (14ος-13ος αιώνας π.Χ.). Αποτελείται από το δρόμο, δηλαδή το διάδρομο που οδηγούσε στον τάφο, το στόμιο και το θάλαμο. Είναι υπόγειος, κτισμένος µε σχετικά μικρές πέτρες ακανόνιστου σχήματος. Ο δρόμος έχει μήκος 27 μ. και πλάτος 3 μ. Το σχήμα του θαλάμου είναι κωνικό και θυμίζει τεράστια κυψέλη. Η διάμετρος της θόλου είναι 8,35 µ. και το ύψος της 8,74 µ. Εξωτερικά η θόλος καλύπτεται µε χώμα σχηματίζοντας ένα είδος τύμβου. Το βάθος του στοµίου είναι 3,35 µ. και το πλάτος του 1,55 µ. Το υπέρθυρο είναι από ογκώδη επιµήκη λίθο. Πάνω από το υπέρθυρο σε αντίθεση µε άλλους θολωτούς, όπου υπάρχει το ανακουφιστικό τρίγωνο (ένα κενό δηλ. τριγωνικό τµήµα), χρησιμοποιήθηκαν τέσσερις μικρότεροι, αδούλευτοι ογκόλιθοι, παράλληλοι μεταξύ τους και µε μικρά κενά ενδιάμεσα. Ο δρόμος έχει μήκος 27 μ. και πλάτος 3 μ. και τα τοιχώματά του είναι κτισμένα µε αργές (ακατέργαστες) πέτρες.\nΠρόκειται για τον τάφο σημαντικού προσώπου της περιοχής, όπως πιστοποιούν το είδος του τάφου και τα πολυάριθμα κοσμήματα άριστης καλλιτεχνικής ποιότητας. Ιδιαίτερα πλούσιος, ο τάφος περιείχε πήλινα και λίθινα αγγεία, χάλκινα όπλα, ελεφάντινα αντικείμενα, σφραγιδόλιθους, κοσμήματα από χρυσό, άργυρο, χαλκό, υαλόμαζα και φαγεντιανή. Τα μοτίβα των κοσμημάτων και των αγγείων είναι γνωστά μυκηναϊκά-μινωικά σχέδια. Από τα πιο σημαντικά ευρήματα είναι μία ελεφάντινη λύρα µε ανάγλυφες σφίγγες στη βάση της, που βρέθηκε σπασμένη στον ταφικό θάλαμο. Η λύρα αυτή, από τις πρωιμότερες του είδους, είχε πιθανότατα 7 ή 8 χορδές και αποτελεί σπάνιο εύρημα για τη γνώση της μουσικής στην αρχαιότητα.\nΆλλο αξιόλογο εύρημα είναι μια ελεφάντινη κυλινδρική πυξίδα µε πώμα. Η πυξίδα είναι διακοσμημένη µε ανάγλυφα κριάρια σε δύο ζώνες, ενώ το πώμα µε τέσσερα κριάρια σε ακτινωτή διάταξη. Τα ευρήματα δείχνουν την οικονομική ευρωστία των κατόχων του τάφου, το επίπεδο πολιτισμού και την υψηλή κοινωνική τους θέση. Στην επίχωση του δρόμου του τάφου, μπροστά από την είσοδο, βρέθηκαν ευρήματα που μαρτυρούν λατρεία αφηρωισµένων νεκρών έως την Κλασική Εποχή (5ος αιώνας π.Χ.), εποχή κατά την οποία σταματά απότομα η χρήση του χώρου, πιθανότατα εξαιτίας του Πελοποννησιακού Πολέμου. Τα ευρήματα του θολωτού τάφου βρίσκονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.\nΗ ιστορία όλη της Μεσσηνίας δίνει το «παρών» σ’ αυτόν τον όρμο, που διατηρεί σε μετάφραση το ομηρικό της όνομα: Βοός νάπα. Με δύο εκπληκτικούς τύμβους με λίθινους μανδύες εκπροσωπείται η Μεσοελλαδική εποχή (20ός και 19ος αιώνας π.Χ.). Ο ένας έχει κατασκευασθεί πάνω στον πρωτοελλαδικό οικισμό στο βόρειο βραχίονα της Βοϊδοκοιλιάς και περιείχε ταφές σε πίθους τοποθετημένους ακτινωτά (ανασκαφή Κορρέ). Ο δεύτερος βρίσκεται κάτω ακριβώς από το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία στο λόφο του Αγ. Νικολάου και έχει έλθει στο φως ένα πολύ μικρό τμήμα του από λαθρανασκαφή. Για να γίνει η ανασκαφή του πρέπει να μεταφερθεί, έστω και προσωρινά, το εκκλησάκι. Η διάμετρος του μνημείου ξεπερνούσε τα 5 μ. Λίγο πριν από το 1500 π.Χ., στα πρώτα μυκηναϊκά χρόνια, στο βόρειο βραχίονα της Βοϊδοκοιλιάς, οι κάτοικοι της περιοχής άνοιξαν ένα «πηγάδι» στο κέντρο του τύμβου και έφτιαξαν ένα θολωτό τάφο με στόμιο προς νότο και με δάπεδο στρωμένο από στρώμα θαλασσινών χαλικιών. Ο τάφος μοιάζει να ξεπηδάει μέσα από τον τύμβο και κατά τον καθηγητή Γ. Κορρέ, προδίδει την προέλευση του μνημείου από το προγενέστερο μεσοελλαδικό ταφικό μνημείο. Ο θολωτός τάφος της Μυκηναϊκής περιόδου (1680-1060 π.Χ.) είχε εντοπιστεί ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα από τον Άγγλο ιστορικό G.B. Grundy, αλλά την πρώτη συστηματική ανασκαφική έρευνα πραγματοποίησε κατά τη δεκαετία του 1950 ο Σπ. Μαρινάτος.\nΟ ανασκαφέας θεώρησε, ότι πρόκειται, για το ταφικό μνημείο του Θρασυμήδη, γιου του μυθικού βασιλιά Νέστορα, που αναφέρει και ο Παυσανίας στις περιηγήσεις του. Και πράγματι, πρέπει να ήταν κάποιος ξεχωριστός ο νεκρός του τάφου επειδή, παρόλο που ο τάφος ήταν μερικώς συλημένος, από τα εναπομείναντα κτερίσματα μπορούμε να φανταστούμε τον πλούτο του. Σώθηκαν λίγα κτερίσματα: μικρά πήλινα ειδώλια, 30 αιχμές λίθινων βελών, μια λίθινη θήκη με μια ανακομιδή, δύο μικρά μυκηναϊκά αγγεία, 4 χρυσά ελάσματα, δύο περιδέραια από αμέθυστο και σάρδιο και άλλα μικροαντικείμενα. Είχε χρησιμοποιηθεί ως οικογενειακός τάφος και είχε τουλάχιστον επτά ταφές. Τα ερείπια του τάφου, όπως αναφέρονται από τον Παυσανία που είδε το μνημείο πριν από 1.800 χρόνια, πατούν πάνω σ’ έναν τεράστιο αρχαίο τύμβο όπου είναι διατεταγμένες ακτινωτά πολλές ταφές του 2200 π.Χ. Εντυπωσιακό εύρημα αποτελεί ο ακέραιος σκελετός βοδιού, πιθανότατα από θυσία προς τιμήν του νεκρού. Νεότερες έρευνες (1977-1979) υπό τον καθηγητή Γ. Κορρέ απέδειξαν ότι ο θολωτός τάφος ιδρύθηκε πάνω σε τύμβο της Μεσοελλαδικής εποχής (2050-1680π.Χ.) με ταφικούς πίθους, ενώ γύρω από τον τάφο εντοπίστηκαν ίχνη Πρωτοελλαδικού οικισμού (2650-2200π.Χ περίπου), αλλά και στοιχεία Νεολιθικής κατοίκησης (περίπου 4.000π.Χ). Ανθρώπινη δραστηριότητα, στην περιοχή εντοπίζεται και στα Ελληνιστικά χρόνια (323-31π.Χ.). Κατά τις ανασκαφές του καθηγητή Γ. Σ. Κορρέ, στα ανατολικά του τάφου, πάνω σε μικρά διευθετημένα θρανία, βρέθηκαν δεκάδες πήλινα πλακίδια και ειδώλια του 4ου-3ου αι. π.Χ., με παραστάσεις ήρωα Έλληνα ιππέα, νεκρόδειπνου, δεξίωσης κλπ. των Ελληνιστικών χρόνων, μαρτυρούν την άσκηση προγονικής λατρείας σε επώνυμο ήρωα και συνδέονται πιθανότατα με μικρή κατασκευή, ίσως βωμό, Ελληνιστικών χρόνων, που ερμηνεύθηκε ως ηρώο.\nTo μυκηναϊκό νεκροταφείο των Δενδρών εκτείνεται στη ΝΔ πλαγιά ενός χαμηλού λόφου, δυτικά της μυκηναϊκής Ακρόπολης της Μιδέας. Το ανασκαμμένο τμήμα του περιλαμβάνει ένα θολωτό και 16 θαλαμωτούς τάφους. Οι ανασκαφές στο χώρο άρχισαν την άνοιξη του 1926 από τον Σουηδό αρχαιολόγο Axel W. Persson. Εκείνο το καλοκαίρι ερευνήθηκε ο θολωτός τάφος και την επόμενη χρονιά 3 θαλαμωτοί. Δύο ακόμη τάφοι που εκτείνονται ΒΑ κι έξω από τα όρια του οργανωμένου σήμερα αρχαιολογικού χώρου, ερευνήθηκαν από τον Ν. Μπέρτο, το φθινόπωρο του 1927. Το 1937 ο Persson ανάσκαψε έναν ακόμη θαλαμωτό τάφο και το 1939 άλλους πέντε. Το 1960 ερευνήθηκε ο περίφημος «τάφος της πανοπλίας» από τον Ν. Βερδελή και δύο ακόμη θαλαμωτοί τάφοι από τον Σουηδό αρχαιολόγο P. Åström. Το 1977 ανασκάφηκαν από την Ε. Πρωτονοταρίου–Δεϊλάκη δύο θαλαμωτοί τάφοι και οι τύμβοι που τους περιβάλλουν. Οι θαλαμωτοί τάφοι είχαν λαξευτεί στο μαλακό πέτρωμα σε πυκνή διάταξη στην πλαγιά του λόφου. Αποτελούνται από τρία τμήματα: το δρόμο, το στόμιο και το θάλαμο.\nΟι τάφοι διαφέρουν μεταξύ τους τόσο ως προς το μέγεθος, ο μικρότερος έχει μήκος 8 κι ο μεγαλύτερος σχεδόν 20 μ., όσο και στον τρόπο που διαμορφώνονταν ο ταφικός θάλαμος. Έχουν κατηφορικούς δρόμους με συγκλίνοντα τοιχώματα και τετράπλευρους ταφικούς θαλάμους. Την είσοδο έφραζαν με ξερολιθιά. Επιχρισμένοι τοίχοι και δάπεδα, δίρριχτη ή επίπεδη οροφή, θρανία και κόγχες, αλλά και πλευρικοί θάλαμοι, δίνουν την εντύπωση ότι οι τάφοι αυτοί μιμούνται τις κατοικίες των ζωντανών. Στο δάπεδο των θαλάμων συχνά άνοιγαν συμπληρωματικούς λάκκους. Οι τάφοι είχαν χρησιμοποιηθεί για πολλαπλές ταφές και για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Σημαντικές πληροφορίες για τις ταφικές τελετουργίες της μυκηναϊκής εποχής μας δίνουν οι ταφές τριών ζευγών ίππων που βρέθηκαν σε γειτνίαση με τους τάφους. Η ανασκαφή τους απέδωσε πολλά και σημαντικά ευρήματα όπως κοσμήματα, σφραγιδόλιθους, όπλα, εργαλεία και σκεύη από χρυσό, άργυρο, χαλκό, αλάβαστρο γυαλί, ελεφαντοστό, φαγεντιανή και ημιπολύτιμους λίθους, καθώς και ενδιαφέροντα δείγματα κεραμικής και ειδωλοπλαστικής, κορυφαίο δε εύρημα αποτελεί η περίφημη πανοπλία. Τα κτερίσματα σε συνδυασμό με τη μνημειακή κατασκευή των τάφων, υποδεικνύουν μια κοινωνία με σύνθετη κοινωνική διάρθρωση.\nΤο νεκροταφείο των Δενδρών είναι από τα πιο πλούσια μυκηναϊκά νεκροταφεία της Πελοποννήσου και μπορεί να συγκριθεί με τα μεγάλα νεκροταφεία της Πρόσυμνας, της Δειράδας, της Ναυπλίας και της Ασίνης στην Αργολίδα και των Αηδονιών στην Κορινθία. Όπως βεβαιώνουν τα ευρήματα, ήταν σε συνεχή χρήση από το 1500 έως το 1180 π.Χ. πρέπει δε να ανήκε σε έναν σημαντικό μυκηναϊκό κέντρο, πιθανώς τη γειτονική Μιδέα. Τα κινητά ευρήματα του μυκηναϊκού νεκροταφείου των Δενδρών φυλάσσονται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ναυπλίου και στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.\nΚοντά στο μεγάλο ανακτορικό συγκρότημα του Εγκλιανού υπάρχουν δύο βασιλικοί θολωτοί μυκηναϊκοί τάφοι, συλημένοι από την αρχαιότητα.\nΟ ένας (Θολωτός τάφος ΙΙΙ), στον Κάτω Εγκλιανό, είναι ορατός δίπλα σε παλαιό αγροτικό οικίσκο, 35 μ. περίπου ΒΔ του δρόμου Χώρας-Πύλου και βρίσκεται 1 χλμ. περίπου ΝΔ του λόφου του Εγκλιανού. Αποκαλύφθηκε το 1939, από την Elizabeth Pierce-Blegen και δημοσιεύθηκε το 1973, από τον Carl Blegen. Ο τάφος φαίνεται ότι κτίσθηκε το α’ ήμισυ του 15ου αιώνα π.Χ. και παρέμεινε σε χρήση, πιθανότατα από τη βασιλική οικογένεια του Εγκλιανού μέχρι και τον 13ο αιώνα π.Χ. Έχει δρόμο μήκους 8,10 μ., είσοδο ύψους 3,10 μ. και ταφικό θάλαμο διαμέτρου 7,66 μ. Σώζεται σε ύψος μόλις 30 εκ. Η θόλος του βρέθηκε πεσμένη και το περιεχόμενο του θαλάμου διαταραγμένο. Υπολογίζεται ότι θα περιείχε τουλάχιστον 16 νεκρούς. Μέσα σε 6 άθικτες λακκοειδείς ταφές στο δάπεδό του βρέθηκαν μεταξύ άλλων πολύτιμων αντικειμένων, 4 μεγάλοι πίθοι μ’ ένα σκελετό ο καθένας, 22 χάλκινα ξίφη και εγχειρίδια, χάλκινα σκεύη και πολλά αγγεία. Σήμερα κανένα μέρος του τάφου δεν είναι ορατό καθώς το δάπεδο και οι λακκοειδείς ταφές έχουν καταχωθεί για λόγους προστασίας. Αν και συστηματικά συλημένος, ο τάφος απέδωσε πολλά αξιόλογα ευρήματα που σήμερα φυλάσσονται στο Εθνικό Μουσείο στην Αθήνα. Σ’ αυτά περιλαμβάνονται χρυσά κοσμήματα, ένας σφραγιδόλιθος, ψήφοι (χάνδρες) κι άλλα μικροαντικείμενα από φαγεντιανή και υαλόμαζα και κομμάτια σκευών ή άλλων αντικειμένων από ελεφαντόδοντο με σκαλιστή διακόσμηση. Ανάμεσα στα αγγεία του τάφου, υπάρχει και ένας Συρο-παλαιστινιακός (Χαναανιτικός) αμφορέας του είδους που γνωρίζουμε και από άλλους μυκηναϊκούς τάφους και θέσεις στην Αργολίδα και στην Αττική.\nΟ άλλος βασιλικός τάφος (Θολωτός τάφος IV), στον Άνω Εγκλιανό, βρίσκεται σε απόσταση 145 μ. περίπου ΒΑ του Ανακτόρου, 70 μ. περίπου από το λόφο, στην άκρη ενός ελαιώνα. Ερευνήθηκε το 1953 και δημοσιεύθηκε 20 χρόνια αργότερα από τον Λόρδο William Taylor. Η πεσμένη θόλος του αναστηλώθηκε το 1957, από την Ελληνική Αρχαιολογική Υπηρεσία. Ο δρόμος του έχει μήκος 10,50 μ., το στόμιο του έχει ύψος 4,55 μ. και βάθος 4,62 μ. και η διάμετρος του θαλάμου του είναι 9,35 μ. Στο δάπεδο του θαλάμου βρέθηκαν ένας μεγάλος ημικυκλικός λάκκος προορισμένος για ταφές (ανακομιδές) και ένας κτιστός τάφος («σαρκοφάγος»). Υπολογίζεται ότι στο θάλαμο θα είχαν ενταφιασθεί τουλάχιστον 17 άτομα της άρχουσας τάξης, άνδρες και γυναίκες. Ο ταφικός θάλαμος είχε βάναυσα συληθεί ήδη κατά την Αρχαιότητα και τα πάντα στο εσωτερικό του βρέθηκαν διασκορπισμένα. Ο τάφος κατασκευάσθηκε κατά την πρώτη Μυκηναϊκή φάση (1550-1500 π.Χ.) και χρησιμοποιήθηκε, αναμφίβολα για διαδοχικές βασιλικές ταφές, σε όλη τη διάρκεια του 15ου αιώνα π.Χ., ίσως και μέχρι τον 13ο αιώνα π.Χ. Από τα πολυάριθμα πολύτιμα αντικείμενα που διασώθηκαν από τον τάφο και βρίσκονται, τα περισσότερα, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, μπορούμε να φαντασθούμε τον αρχικό πλούτο του. Περιλαμβάνουν ένα σημαντικό αριθμό κοσμημάτων και άλλων αντικειμένων από χρυσό, ανάμεσα τους 4 χρυσές γλαύκες, 4 σφραγιδόλιθους, μια χρυσή βασιλική σφραγίδα με παράσταση πτερωτού γρύπα εμβληματικού χαρακτήρα, πλήθος ψήφων, κυρίως από αμέθυστο και ένα χρυσό δακτυλίδι με απεικόνιση ιερού κορυφής Μινωικού τύπου.\nΕδώ βρίσκονται οι αρχαιότερες μορφές θολωτών τάφων της ηπειρωτικής Ελλάδας. Ο θολωτός τάφος του Οσμάν αγά χρονολογείται στα τέλη του 17ου αιώνα π.Χ. και δεν είναι ορατός, λόγω της άγριας βλάστησης. Ο σημαντικότατος αυτός θολωτός τάφος, που ερεύνησε ο Κ. Κουρουνιώτης το 1926, βρίσκεται στη θέση Χαρατσάρι, σε απόσταση 10 περίπου λεπτών, νότια του Κορυφασίου (πρώην Οσμάν αγά). Στον τάφο οδηγείται κανείς από μονοπάτι (παράλληλο με σύγχρονη περίφραξη) στα αριστερά του κύριου δρόμου, στην πορεία για την Πύλο, λίγο μετά την παράκαμψη προς Κορυφάσιο και Ίκλαινα. Ο τάφος σώζεται μερικώς και είναι υπόγειος, μεσαίου μεγέθους, με διάμετρο θαλάμου 6 μ. περίπου.\nΕίναι χωρίς αμφιβολία ένας από τους παλαιότερους θολωτούς τάφους που έχουν βρεθεί έως τώρα στη Μεσσηνία και σε όλη την Ηπειρωτική Ελλάδα, πιθανότατα ο παλαιότερος, κατασκευασμένος στα τέλη της Μεσοελλαδικής εποχής ή στη μετάβαση από τη Μεσοελλαδική στην Υστεροελλαδική εποχή. Ο τάφος θα πρέπει να συνδεθεί με τους άμεσα γειτονικούς οικισμούς που έχουν εντοπισθεί στις Πόρτες και στο Μπεϊλέρ-μπέη. Ο κύριος όγκος της κεραμικής που προήλθε από τον τάφο φυλάσσεται σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο στην Αθήνα. Περιλαμβάνει δύο ευδιάκριτες κατηγορίες αγγείων: Μια τοπική (Μεσσηνιακή) με αγγεία ύστερης Μεσοελλαδικής εμφάνισης και μια Μινωική με αγγεία πολύ γνωστών Μεσομινωικών ΙΙΙ/Υστερομινωικών Ι-Α τύπων. Χαρακτηριστική είναι η απουσία από το υλικό τυπικών δειγμάτων του κλασικού κεραμικού ρυθμού της πρώτης Μυκηναϊκής φάσης.\nΟι ανασκαφές του Σουηδού αρχαιολόγου Mattias Natan Valmin, που ξεκίνησαν στο λόφο της Μάλθης (δυτικά του χωριού Βασιλικό) το 1927 και ολοκληρώθηκαν το 1934, έφεραν στο φως έναν οχυρωμένο οικισμό (ακρόπολη), μήκους 138 μ. και πλάτους 82 μ. Το όνομα Μάλθη, όπως και το κοντινό ομώνυμο χωριό, σημαίνει όρος και προέρχεται από την αλβανική λέξη Malith. Η ακρόπολη της Μάλθης αποτελεί τον μεγαλύτερο και καλύτερα γνωστό έως σήμερα αγροτικό οικισμό της Μεσοελλαδικής εποχής στη Μεσσηνία που άκμασε από το 2050 έως το 1680 π.Χ. Στην πρώτη αυτή φάση του ήταν ατείχιστη και τα οικοδομήματα είχαν αψιδωτό σχήμα. Ξεχωρίζει στη φάση αυτή ένα μεγάλο (11,35Χ5,70 μ.) καμπυλόγραμμο, σχεδόν ωοειδές κτίσμα με δύο εισόδους στο νότιο τμήμα. Αργότερα, στην ώριμη Μεσοελλαδική ΙΙ εποχή απέκτησε οχυρωματικό περίβολο. Τότε εγκαταλείπονται τα αψιδωτά ή καμπυλόγραμμα κτίσματα και κτίζονται τετράπλευρα-ορθογώνια. O μεγάλος οχυρωματικός περίβολος με ολικό ανάπτυγμα 420 μ., χτίστηκε από ακατέργαστους ογκόλιθους, που είχαν τοποθετηθεί στην ανώμαλη βραχώδη περίμετρο του λόφου χωρίς προηγούμενη επίστρωση. Έχει 4 ή 5 στενές διόδους. Οι κύριες πύλες βρίσκονται στα βόρεια και νότια. Ένα μεγάλο τμήμα του τείχους δεν σώζεται: χρησιμοποιήθηκε σαν εκ νέου υλικό ή κατρακύλησε κάτω από το λόφο. Ό,τι έχει απομείνει ποικίλλει σε πάχος από 3,50 μ. ως και 1,60 μ. Σε μερικές σημεία δηλαδή το τείχος αποκτά μεγαλύτερο πάχος ή προεξέχει σχηματίζοντας αιχμηρές προβολές που μάλλον χρησιμοποιούνταν ως αμυντικοί εξώστες.\nΤο τείχος περιέκλειε δύο οικιστικά σύνολα: Ένα κεντρικό προς την κορυφή της ακρόπολης, που αποτελούσε το διοικητικό κέντρο, με οικίες και βιοτεχνικά εργαστήρια και ένα περιφερειακό με κατοικίες, αποθήκες και στάβλους σε επαφή με τον περίβολο. Τα τείχη της ακρόπολης δεν προστατεύουν τόσο θησαυρούς, όσο κοπάδια και μια γη, που είναι έτοιμη να δεχτεί νέους κατοίκους από Βορρά και Ανατολή. Μέσα στην ακρόπολη, ανάμεσα στις κατοικίες ή κάτω από αυτές, αποκαλύφθηκαν 47 τάφοι λακκοειδείς και κιβωτιόσχημοι κι ένας ταφικό πίθο με σκελετό παιδιού. Οι πιο πολλοί από τους τάφους αυτούς είχαν μία ταφή, υπήρχαν όμως και κάποιοι με περισσότερες. Σ’ έναν τάφο μάλιστα βρέθηκαν και τα ίχνη από το σάβανο του νεκρού. Εδώ βρέθηκε ο καλύτερα σωζόμενος θολωτός τάφος, από τον Σουηδό N. Valmin, που προστατεύεται από ξύλινο στέγαστρο. Η κατοίκηση της ακρόπολης συνεχίστηκε και κατά τη Μυκηναϊκή εποχή (περίπου 1680-1060 π.Χ.), οπότε στο κέντρο του οικισμού κατασκευάστηκε μέγαρο, προφανώς έδρα του Μυκηναίου άρχοντα της περιοχής. Τα σημαντικότερα ευρήματα από την ακρόπολη της Μάλθης εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας.\nΕκτός από τους τάφους μέσα στα τείχη, με τα πολύ φτωχά κτερίσματα, ιδιαίτερα ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι τρεις θολωτοί τάφοι στους δυτικούς πρόποδες του λόφου. Είναι πιθανότατα οι τάφοι των τοπικών ηγεμόνων του βασιλείου του Νέστορα. Οι τάφοι ήταν ουσιαστικά υπέργειοι κι είχαν σκεπαστεί για να σχηματιστούν τεχνητοί τύμβοι. Έχουν συληθεί από τα αρχαία χρόνια και οι δύο απ’ αυτούς, είναι σχεδόν κατεστραμμένοι. Ο καλύτερα διατηρημένος είναι ο θολωτός τάφος I, που είναι και επισκέψιμος κατασκευαστικά και θυμίζει τους γνωστούς τάφους των Μυκηνών, χωρίς όμως τη γνωστή μεγαλοπρέπεια με τους τεράστιους ογκόλιθους στην είσοδο και τον εντυπωσιακό θόλο. Είναι ο καλύτερα διατηρημένος θολωτός τάφος της Μεσσηνίας, που διατηρεί ακέραιη τη θόλο του. Ένας «δρόμος» μήκους 13,5 μ. επενδυμένος οδηγεί στην είσοδο. Ο ταφικός θάλαμος έχει διάμετρο 6,85 μ. και ύψος 5,8 μ. Εθεωρείτο ο καλύτερα διατηρημένος θολωτός τάφος στη Μεσσηνία. Σήμερα όμως χρειάζεται υποστύλωση, γι’ αυτό και είναι περιφραγμένος και κλειστός για το κοινό. Ο δεύτερος τάφος βορειότερα δεν διασώζεται σε τόσο καλή κατάσταση. Έχει κι αυτός επενδυμένο δρόμο μήκους 12,5 μ., όμως λείπουν το υπέρθυρο και το ανώτερο μέρος του θόλου.\nΟ μυκηναϊκός θολωτός τάφος, γνωστός ως τάφος του Μινύα, του μυθικού βασιλιά του Ορχομενού, είναι ένα από τα μεγαλύτερα και πιο σημαντικά μνημεία του είδους του. Βρίσκεται κοντά στα ερείπια του προϊστορικού οικισμού που αναπτύχθηκε στον Ορχομενό και κοντά στο μεταγενέστερο θέατρο της πόλης. Υπολογίζεται ότι κατασκευάσθηκε κατά τη 2η χιλιετηρίδα π.Χ. και σε αυτόν πρέπει να είχαν ταφεί μέλη της βασιλικής οικογένειας του μυκηναϊκού οικισμού. Το μνημείο ήταν ορατό και φημισμένο για πολλούς αιώνες μετά την αρχική του χρήση και φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκε ως τόπος λατρείας κατά τους ελληνιστικούς χρόνους. Ο τάφος ήταν άθικτος και πρέπει να αποτελούσε αξιοθέατο της περιοχής τουλάχιστον μέχρι και το 2ο αιώνα μ.Χ., όταν επισκέφθηκε τον Ορχομενό ο περιηγητής Παυσανίας και με θαυμασμό περιέγραψε την κατασκευή της θόλου (9.38.2-3). Στους αιώνες που ακολούθησαν, το μνημείο σταδιακά καλύφθηκε με επιχώσεις, αλλά εξακολουθούσε να είναι ορατό. Στις αρχές του 19ου αιώνα οι περιηγητές που επισκέπτονταν τον Ορχομενό αναφέρουν τη θόλο του κατεστραμμένη.\nΤο μνημείο έφεραν στο φως οι ανασκαφές του Ερρίκου Σλήμαν στα 1881-1885, αν και πρώτος επιχείρησε το 1803, χωρίς επιτυχία, ο γνωστός Άγγλος Έλγιν. Όταν ανασκάφηκε από τον Σλήμαν δεν είχε γλυτώσει από τους τυμβωρύχους και γι’ αυτό δεν βρέθηκαν αντικείμενα χάλκινα ή ασημένια ή χρυσά, όπως σε άλλους θολωτούς μινυακούς τάφους. Μετά τον Σλήμαν ανασκαφές έκαναν το 1893 η Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή και στη συνέχεια η Βαυαρική Ακαδημία Επιστημών με επικεφαλείς τους Γερμανούς αρχαιολόγους H. Bulle και A. Furtwängler, στα 1903 και 1905, ενώ το 1914 έγινε η αναστήλωση του μνημείου από τον Αναστάσιο Ορλάνδο. Κατασκευαστές του τάφου φέρονται οι Τροφώνιος και Αγαμήδης, γιοι του βασιλιά του Ορχομενού Εργίνου. Ο Παυσανίας χαρακτηρίζει το μνημείο «θησαυρό», αλλά κατά τον αρχαιολόγο Χ. Τσούντα, είναι τάφος. Κατά τον Παπαρρηγόπουλο όμως δεν αποκλείεται να χτίστηκε αρχικά για τάφος, και ύστερα, λόγω ιερότητας και κύρους του χώρου, να χρησιμοποιήθηκε και για τη φύλαξη θησαυρών. Ανεξάρτητα από το σκοπό για τον οποίο είχε κατασκευαστεί το μνημείο, πρόκειται για έργο εύγλωττο μάρτυρα της δόξας και του μεγαλείου των Μινυών και όπως γράφει ο Παυσανίας «ο θησαυρός του Μινύα, σωστό θαύμα, δεν υστερεί από κανένα άλλο πράγμα απ’ όσα είναι μέσα ή έξω από την Ελλάδα». Για τους αρχαιολόγους ο τάφος του Μινύα, τόσο για την τεχνική του τελειότητα, όσο και για την εσωτερική του διακόσμηση, θεωρείται ανώτερος από τον τάφο του Ατρέα των Μυκηνών κι ένα από τα πιο έξοχα μνημεία της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής.\nΟ τάφος είναι υπέργειος, μαρμάρινος και αποτελείται από 4 μέρη, το δρόμο (μία τάφρο), το στόμιο (είσοδος), τη θόλο (πελώριο κυκλικό οικοδόμημα με κωνική στέγη), και το θάλαμο (ορθογώνιο πλευρικό μικρό δωμάτιο). Ο δρόμος του αρχικά είχε μήκος 30 μ. Η είσοδος, μεγαλοπρεπής και επιβλητική, είναι κατασκευασμένη από ασβεστόλιθο. Η πόρτα της μεγάλης αίθουσας έχει ύψος 5,46 μ., πλάτος 2,70 μ. στο κατώτερο και 2,43 μ. στο ανώτερο μέρος και έκλεινε με ξύλινη θύρα. Το υπέρθυρό της, που διατηρείται στη θέση του, είναι κατασκευασμένο από μόνο ένα ογκόλιθο μήκους περίπου 6 μ. και βάρους πάνω από 120 τόνους. Η θόλος, το πιο σημαντικότερο από τα 4 μέρη, είναι μια τεράστια κυκλική αίθουσα με διάμετρο δαπέδου 14 μ. και περίπου το ίδιο ύψος. Έχει τοιχώματα από πελεκημένα μάρμαρα ισοδομικά τοποθετημένα έτσι ώστε να σχηματίζουν δακτυλίδια. Τα δακτυλίδια αυτά όσο ανεβαίνουν γίνονται διαρκώς μικρότερα, ώσπου κλείνουν την κορυφή και σχηματίζουν έτσι μια θολωτή κυψέλη.\nΗ είσοδος του τάφου και το εσωτερικό του τάφου πρέπει να είχαν διακοσμηθεί με χάλκινα και χρυσά κοσμήματα και χαλκοστρωμένο δάπεδο, όπως βεβαιώνεται από τις οπές στους τοίχους για την προσάρτησή τους κι από ένα απομεινάρι πλάκας χαλκού σφηνωμένο ανάμεσα στο δάπεδο και τον τοίχο αριστερά της εισόδου. Στη θόλο γίνονταν οι θυσίες και οι νεκρικές τελετές. Στη ΒΑ πλευρά της θόλου υπάρχει μικρή πόρτα ύψους 2,12 μ. και πλάτους 1,44 μ. που συγκοινωνεί με το θάλαμο (μικρό ορθογώνιο τετράπλευρο δωμάτιο) όπου γινόταν η ταφή των νεκρών. Παρόμοιο πλευρικό δωμάτιο υπάρχει σε δύο ακόμη περιπτώσεις βασιλικών τάφων: στο θολωτό τάφο του Ατρέα στις Μυκήνες, που ήταν σύγχρονος με τον τάφο του Μινύα, και στο θολωτό τάφο Α στις Αρχάνες της Κρήτης. Η οροφή του θαλάμου είναι καλυμμένη με 4 πρασινωπές λεπτές ασβεστολιθικές τετράγωνες πλάκες, με ανάγλυφη διακόσμηση από άνθη παπύρου, χάλκινους ρόδακες και σπειροειδή κοσμήματα. Από απομεινάρια που βρέθηκαν, φαίνεται ότι και οι 4 κατακόρυφοι τοίχοι του θαλάμου, ήταν καλυμμένοι με παρόμοιες πλάκες που έφεραν περίτεχνη και πλούσια διακόσμηση. Στο κέντρο του θαλάμου σώζεται μαρμάρινο βάθρο μήκους 5,73 μ., που προστέθηκε κατά την ελληνιστική εποχή και επάνω του ήταν στημένα αγάλματα των θεών.\nΣτον επιβλητικό λόφος της Περιστεριάς, που απέχει 1-1,5 χλμ. βόρεια από το χωριό Μύρο, ΒΑ της Κυπαρισσίας, βρίσκεται ο μεγαλύτερος θολωτός τάφος της Μεσσηνίας του 16ου αιώνα π.Χ. Πρόκειται για ένα σπουδαίο αρχαιολογικό χώρο τον οποίο οι αρχαιολόγοι αποκαλούν «Μυκήνες της Δυτικής Πελοποννήσου» για τον πλούτο των ευρημάτων και το μέγεθος των κτισμάτων του, που ανάγονται στην 2η χιλιετία π.Χ. Ανήκει σε μεγάλη μυκηναϊκή πόλη που δεν έχει ανασκαφεί ακόμη και βρίσκεται σε θέση που κατοπτεύει τη θάλασσα.\nΟ οχυρός λόφος της Περιστεριάς υψώνεται απότομος από τις 3 πλευρές του, με ομαλή πρόσβαση μόνον από τη νότια, όπου δεν αποκλείεται να είχε δημιουργηθεί οχύρωση στους Μυκηναϊκούς χρόνους. Μέχρι σήμερα, στο λόφο έχουν ανασκαφεί 3 θολωτοί μυκηναϊκοί τάφοι, τμήμα ανακτόρου και έχουν αποκαλυφθεί κατάλοιπα οικιών και περιβόλου, ενώ ένας 4ος θολωτός τάφος, ο λεγόμενος Νότιος Θολωτός τάφος 1, βρέθηκε σε οικόπεδο νότια του λόφου, έξω από τον περιφραγμένο αρχαιολογικό χώρο. Τα ευρήματα δείχνουν ότι ο λόφος με τα κτίσματά του χρησιμοποιήθηκε από τη Μεσοελλαδική εποχή μέχρι και το τέλος της Υστεροελλαδικής ΙΙΙ-Β φάσης, ενώ σ’ ένα σημείο του βρέθηκαν και κατάλοιπα οικίας πρώιμων ρωμαϊκών χρόνων. Οι τάφοι, οι οικίες και οι λοιπές κατασκευές δεν είναι όλα σύγχρονα, αλλά αλληλοδιάδοχα χρονικά, δηλαδή χτίστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν σε διαφορετικές φάσεις της Μεσοελλαδικής και Υστεροελλαδικής εποχής, ωστόσο οι φάσεις χρήσης κάποιων συμπίπτουν.\nΟι αρχαιότερες κατασκευές πάνω στο λόφο, που χρονολογούνται στο τέλος της Μεσοελλαδικής εποχής, εντοπίζονται στην περιοχή γύρω από το μεγάλο θολωτό τάφο 1 (αναστηλωμένο σήμερα). Πρόκειται για:\nΤο μικρό χρυσοφόρο τάφο, που αποκαλύφθηκε στα δυτικά, δίπλα και πιο χαμηλά από την εξωτερική πλευρά του δυτικού τμήματος του περιβόλου του τύμβου του θολωτού τάφου 1, αμέσως κάτω από την επιφάνεια του εδάφους. Ο τάφος είναι μικρού ύψους, ακανόνιστου σχήματος, σχεδόν τετράγωνος, με στρογγυλεμένες γωνίες, κτισμένος με πλακωτούς ασβεστολιθικούς λίθους και πολύ λεπτές ασβεστολιθικές καλυπτήριες πλάκες, που υποστηρίζονταν από ξύλινες δοκούς. Στο Α, Β, Δ-ΝΔ τμήμα του είχαν συγκεντρωθεί με ανακομιδή τα οστά των παλαιότερων ταφών, ενώ το Β τμήμα του καταλάμβανε διπλή ταφή. Ο τάφος αυτός ήταν ιδιαίτερα πλούσιος σε χρυσά ευρήματα γι’ αυτό και αναφέρεται στην βιβλιογραφία ως «χρυσοφόρος». Ανάμεσα στα πιο σημαντικά ευρήματά του ξεχωρίζουν, από την διπλή ταφή: ένα πυρολιθικό εργαλείο υπόλευκου χρώματος και γλωσσωτού σχήματος, οκτώ χρυσοί ρόδακες με εξάρτημα και σωληνίσκο εξαρτήσεως μέσα σε μονωτή κύλικα, και ένα χάλκινο ξίφος τύπου Α, που αποτελεί το παλαιότερο παράδειγμα αυτού του μυκηναϊκού εθίμου ταφής, που είναι γνωστό και από άλλους μεσσηνιακούς τάφους (Κακοβάτου, Ρούτσι, Εγκλιανού, Νιχωρίων) και από τις ανακομιδές: χρυσός κάνθαρος μινυακού τύπου με διακοσμημένες λαβές, χρυσές ατρακτοειδείς ταινίες με έκκρουστη διακόσμηση, ένα περιδέραιο με χρυσές κρινοειδείς ψήφους, εικοσιπέντε όμοιοι χρυσοί ρόδακες, ακόσμητες χρυσές ταινίες, πήλινα μινυακά αγγεία του τέλους ακριβώς της Μεσοελλαδικής εποχής. Ο τάφος αυτός, που είναι και ο παλαιότερος της Περιστεριάς έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί αποδεικνύει, ότι ο χρυσός χρησιμοποιούνταν σε σημαντική ποσότητα ήδη πριν από τα τέλη της Μεσοελλαδικής εποχής και σε άλλα μέρη της ηπειρωτικής Ελλάδας εκτός από την Αργολίδα και ότι δεν ήταν πλούσιοι σε χρυσό μόνο οι κάτοικοι των Μυκηνών της Πρώιμης Μυκηναϊκής εποχής, αλλά και οι σύγχρονοί τους της υπόλοιπης Πελοποννήσου. Αποτελεί πράγματι την αρχαιότερη ομάδα χρυσών ευρημάτων στην περιοχή, που είναι πιθανόν να αποκτήθηκαν μέσω εμπορικών συναλλαγών με την Κρήτη.\nΣύγχρονη με τον χρυσοφόρο τάφο (στα ανατολικά), είναι η λεγόμενη Ανατολική Οικία, όπως δείχνουν τα ευρήματα αμαυρόχρωμης κεραμικής της τελευταίας φάσης της Μεσοελλαδικής εποχής. Το κτίσμα αποτελείται από πολλούς χώρους, που οι τοίχοι τους σώθηκαν σε ύψος ως και 1 μ., επειδή χρησιμοποιήθηκαν ως αναλημματικοί τοίχοι για τον τύμβο του μεταγενέστερου διπλανού θολωτού τάφου 1. Βασικά, βρέθηκαν αντικείμενα οικιακής χρήσης ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζει ένα πήλινο κύπελλο, τύπου Κεφτί, με γραπτή διακόσμηση. Κάτω από τα δάπεδα των δωματίων και των αυλών της, εντοπίστηκαν 7 μικροί κιβωτιόσχημοι τάφοι με πολλαπλές παιδικές ταφές, χωρίς κτερίσματα. Η οικία καταστράφηκε στα τέλη της Πρώιμης Μυκηναϊκής περιόδου (Υστεροελλαδική Ι) για να κατασκευαστεί ο μεγάλος θολωτός τάφος 1. Στις αρχές της Πρώιμης Μυκηναϊκής εποχής χρονολογούνται δύο ακόμη οικίες στο βόρειο τμήμα του λόφου: α) η Βόρεια Οικία, που αποτελεί το βορειότερο κτίσμα του αρχαιολογικού χώρου, στο δάπεδο της οποίας βρέθηκαν δύο κιβωτιόσχημοι παιδικοί τάφοι και β) κατάλοιπα οικίας στο ΒΔ τμήμα, με χονδροειδή και Αδριατική κεραμική και πήλινα ομοιώματα μεταλλικών αγγείων.\nΣτην ίδια φάση οικοδομείται και ο αρχαιότερος από τους θολωτούς τάφους του λόφου, ο θολωτός τάφος 3, στη δυτική παρυφή του λόφου. Είναι ο μικρότερος σε μέγεθος, αλλά διατήρησε πολλά από τα χρυσά κτερίσματα, που είχαν εναποτεθεί στις λιγοστές ταφές του ταφικού του θαλάμου. Τα ευρήματα και τα στοιχεία πρωιμότητας στην κατασκευή του (μικροί πλακωτοί ασβεστόλιθοι στην πρόσοψη, στο στόμιο και στο θάλαμο, δύο μεγάλες πλάκες για θεμέλιο στις γωνίες της πρόσοψης, που εξείχαν ελαφρά), χρονολογούν το μνημείο στην πρώιμη Υστεροελλαδική Ι φάση. Η διάμετρος του ταφικού θαλάμου είναι 6,90 μ., ενώ από τη θόλο του σώζεται, σήμερα, μόνο το ανατολικό της τμήμα σε ύψος 2 μ. Ο τάφος είχε δύο φάσεις χρήσης, κατά την Υστεροελλαδική Ι, όπως φαίνεται από το πεταλόσχημο σκάμμα, σε βαθύτερο επίπεδο, που ανοίχτηκε εμπρός από τη είσοδό του και έφτανε ως το κέντρο του θαλάμου. Στο σκάμμα, που περιείχε 2 ανακομιδές, βρέθηκαν δύο μεγαλόσχημοι αμφορείς, που χρονολογούν το σύνολο στη μεταβατική φάση, από τη Μεσοελλαδική στην Υστεροελλαδική Ι εποχή. Από το τμήμα του ταφικού θαλάμου προήλθε πλήθος χρυσών ευρημάτων ανάμεσα στα οποία ξεχωρίζουν: διάδημα με έκκρουστη διακόσμηση, κύπελλο όμοιο προς ένα των Μυκηνών, κύπελλο τύπου Κεφτί, αβαθής μονωτός κύαθος που ονομάστηκε από τον Schachermyer «κύπελλο τύπου Περιστεριάς», πλήθος χρυσά φυλλάρια, κόσμημα από λεπτό χρυσό έλασμα με παράσταση χρυσαλίδων, ροδάκων, τριτόνων, καρδιόσχημων φύλλων, γλαυκών, χρυσοί σωληνίσκοι για την εισαγωγή νημάτων πολύπλοκων περιδεραίων, αλλά και ψήφοι αμέθυστου και σάρδιου καθώς κι ένα αργυρό κύπελλο διαλυμένο. Η ταυτότητα ενός από τους νεκρούς του τάφου μαρτυρείται από τον πολεμικό εξοπλισμό: αιχμές βελών, χαυλιόδοντες κάπρου από επένδυση οδοντόφρακτων κρανών, χάλκινοι ήλοι από ξίφος. Ο τάφος σταμάτησε να χρησιμοποιείται σύντομα, κατά την Υστεροελλαδική Ι/ΙΙ, οπότε και καταστράφηκε, όταν χτίστηκε το δυτικό-ΒΔ τμήμα του «Κύκλου», δηλαδή του περιβόλου που τον διαχωρίζει από την παρακείμενη Δυτική Οικία. Οι νεότερες αυτές κατασκευές εξαφάνισαν το δρόμο του τάφου. Οι λίθοι της κατεστραμμένης θόλου απομακρύνθηκαν και επαναχρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικό υλικό σε άλλα κτίσματα του λόφου.\nΚατά την ίδια Υστεροελλαδική Ι φάση οικοδομήθηκε και ο νότιος θολωτός τάφος 1, σε απόσταση 100 μ. νοτιότερα του «Κύκλου». Ήταν ελεύθερος, δηλαδή χωρίς τύμβο, ωστόσο η θόλος έφερε πιθανότατα επικάλυψη από υδατοστεγή πηλό.\nΟ οικογενειακός αυτός τάφος είχε χρησιμοποιηθεί για παραπάνω από 15 ταφές, με την αρχαιότερη να ανάγεται στην αρχή της Μυκηναϊκής εποχής (Υστεροελλαδική Ι) και την τελική φάση χρήσης να εκτείνεται ως την Υστεροελλαδική ΙΙΙ-Α1 φάση, δηλαδή χρησιμοποιήθηκε κατά το 16ο και το 15ο αιώνα π.Χ. Εκτός από αγγεία δεν βρέθηκαν μεταλλικά αντικείμενα στον τάφο. Φαίνεται πως αποτέλεσε το νεκροταφείο του πληθυσμού της Περιστεριάς. Η διαπίστωση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική γιατί αποδεικνύει πως συγχρόνως με τους δυνάστες της περιοχής είχαν και οι απλοί άνθρωποι τη δυνατότητα να χτίζουν παρόμοιους τάφους και μάλιστα σε διαστάσεις ελάχιστα μικρότερες. Υπήρχε δηλαδή άρχουσα τάξη, αλλά ο βαθμός υποτέλειας ήταν πολύ μικρός. Οι μεγαλογαιοκτήμονες της περιοχής με την κατοχή μεγαλύτερης ποσότητας χρυσού είχαν τη δυνατότητα να κτερίζουν τους νεκρούς τους με μεταλλικά κτερίσματα και να κτίζουν μεγαλύτερους τάφους.\nΣτο τέλος της Υστεροελλαδικής Ι και στην αρχή της Υστεροελλαδικής ΙΙ, δημιουργούνται δύο νέα ταφικά κτίσματα κατασκευάζονται, οι θολωτοί τάφοι 1 και 2. Ο θολωτός τάφος 2 είναι λίγο προγενέστερος του 1 και ανάγεται στα τέλη της Υστεροελλαδικής Ι φάσης. Ήταν σε χρήση κατά την Υστεροελλαδική ΙΙ περίοδο, αλλά κατέρρευσε η θόλος του, γεγονός που τερμάτισε τη λειτουργία του. Η διάμετρος της θόλου, που έχει σωθεί σε ύψος 3,50 μ. ανέρχεται σε 10,60 μ. Στον ταφικό θάλαμο εντοπίστηκαν θραύσματα από 3 τουλάχιστον εισηγμένους πιθαμφορείς ανακτορικού ρυθμού και συλλέχθηκε πλήθος χρυσών, αργυρών και χαλκών αντικειμένων: απειράριθμα λεπτά χρυσά φυλλάρια, κοίλα θραύσματα χάλκινων αγγείων, χάλκινα ξίφη, σκεύος με ένθετη διακόσμηση χρυσών κρίνων, αργυρών δελφινιών και νίελο, χρυσοί θύσανοι κ.α. Ιδιαίτερης σημασίας εύρημα είναι οι χάνδρες από ήλεκτρο, που υποδηλώνει ότι το εμπόριο του ήλεκτρου με τη Βόρεια Θάλασσα επεκτεινόταν σε όλες τις σημαντικές μυκηναϊκές θέσεις της Νοτιοδυτικής-Δυτικής Πελοποννήσου (Κακόβατος, Εγκλιανός, Ρούτσι, Τραγάνα, Κουκουνάρα, Βοϊδοκοιλιά). Ένα ακόμη σημαντικό εύρημα, ενδεικτικό των επαφών με τη Μινωική Κρήτη, είναι ένα ολόσωμο πήλινο ειδώλιο τύπου Πετσοφά. Στο εσωτερικό του τάφου ήδη από την Μυκηναϊκή εποχή ανέβλυζε νερό, και γι’ αυτό σχηματίστηκε αγωγός με καλυπτήριες πλάκες κατά μήκος του στομίου και του δρόμου ως το νότιο-ΝΑ τμήμα του «Κύκλου», που κατασκευάστηκε σε φάση μεταγενέστερη της κατασκευής του τάφου, άγνωστο πότε ακριβώς.\nΟ νεότερος από τους δυναστικούς θολωτούς τάφους είναι ο θολωτός τάφος 1 (Υστεροελλαδική ΙΙ), στο κέντρο σχεδόν του λόφου. Είναι ο μεγαλύτερος σε μέγεθος από τους θολωτούς τάφους. Έχει επιμελημένη πρόσοψη με λίθινη επένδυση από πωρόλιθο σε όλο της το ύψος. Το στόμιο ιδιαίτερα επιβλητικό, ύψους 5,10 μ., πλάτους 2,33 μ., μήκους 6 μ., ήταν κλειστό με αργολιθοδομή. Στην αριστερή πλευρά της πώρινης πρόσοψης είναι χαραγμένα 2 Κνωσιακά λατομικά σημεία: κλαδί και διπλός πέλεκυς. Το ανώφλι του στομίου αποτελείται από τρία μεγάλα μέρη βάρους μέχρι 22 τόνων το καθένα (από πωρόλιθο ή αμυγδαλίτη), ενώ πιστεύεται ότι υπήρχε και ανακουφιστικό τρίγωνο ώστε το υπερκείμενο βάρος να κατανέμεται στις δύο πλευρικές παραστάδες. Ο τάφος κτίστηκε αφού σχηματίστηκε τεράστιος κύλινδρος για την κατασκευή του οποίου καταστράφηκε τμήμα της παρακείμενης Ανατολικής Οικίας. Ως θεμέλια της θόλου, που έμοιαζε με κυψέλη, χρησιμοποιήθηκαν μεγάλοι πλακωτοί λίθοι. Η διάμετρος του ταφικού θαλάμου ανέρχεται σε 12,04 μ. και το ύψος του υπολογίζεται σε περισσότερο από 10 μ. Αν και η θόλος είχε σωθεί, σε ορισμένα σημεία, σε ύψος ως και 1,20 μ. εντούτοις αναστηλώθηκε το 1970, (αλλά με τρόπο ατυχή, καθώς το προεξέχον τμήμα της δεν έχει την επίστρωση πηλού που έδινε στεγανότητα στον τάφο κατά τη μυκηναϊκή εποχή). Ο τάφος δηλαδή είχε ελεύθερη στεγανή θόλο και τύμβο ως το ύψος του ανωφλίου μέχρι και τα Ελληνιστικά χρόνια. Ο τύμβος γύρω από τον τάφο περιβαλλόταν από αναλημματικό περίβολο. Στις διαδοχικές ταφές του τάφου από τις οποίες καμία δεν διατηρήθηκε, είχαν εναποτεθεί τουλάχιστον δέκα εισηγμένα ευμεγέθη αγγεία και πιθαμφορείς του ανακτορικού ρυθμού. Η χρήση του συγκεκριμένου τάφου συνεχίστηκε κατά τους ύστατους Κλασσικούς χρόνους και κατά την Ελληνιστική εποχή.\nΑν και οι τάφοι της Περιστεριάς είχαν συληθεί ήδη από τη Μυκηναϊκή εποχή, όμως από τα διασωθέντα αντικείμενα μπορούμε να συμπεράνουμε τον πλούτο των πολύτιμων κτερισμάτων. Στο θολωτό τάφο1 βρέθηκαν χρυσά φυλλάρια, χρυσά κοσμήματα, χρυσά λεπτά δισκάρια με οπή που συνδέονταν με άλλα καρδιόσχημα ελάσματα με έκτυπη διακόσμηση, περιδέραια από χάνδρες αμέθυστου και σκαραβαίος από αμέθυστο. Μερικά από τα χρυσά αντικείμενα αποτελούν πραγματικά κομψοτεχνήματα όπως: η χρυσή ψήφος σε μέγεθος μικρού κερασιού με θαυμάσια κοκκιδωτή διακόσμηση, που αποτελείται από 1000 μικρότατα σφαιρίδια χρυσού προσκολλημένα στην επιφάνεια της ψήφου για να απαρτίσει κούμαρο ή το χρυσό έλασμα σε σχήμα ψαριού με έκτυπη παράσταση μινωικής τελετουργικής πομπής. Βρέθηκαν επίσης κατάλοιπα από την επένδυση οδοντόφρακτου κράνους, που μαρτυρούν την ιδιότητα ενός από τους νεκρούς που ετάφησαν εκεί. Κατά τη Υστεροελλαδική ΙΙΙ-Β εποχή η Περιστεριά είχε μείνει ένα απλό πόλισμα. Το μεγαλόπρεπο παρελθόν της μαρτυρούσε ο θολωτός τάφος 1 στην κορυφή του λόφου, ενώ πιθανότατα ο 2 είχε καταρρεύσει και ο 3 είχε από πολύ πριν καλυφθεί μετά την καταστροφή του.\nΣτα Τζαννάτα Πόρου Κεφαλονιάς έχει αποκαλυφθεί ο μεγαλύτερος μέχρι σήμερα γνωστός θολωτός τάφος της δυτικής Ελλάδας, ο οποίος αποκαλύφθηκε μετά από ανασκαφική έρευνα που διενεργήθηκε στο χρονικό διάστημα 1992-1994 από τον επίτιμο Γενικό Διευθυντή Αρχαιοτήτων του Υπουργείου Πολιτισμού, διδάκτορα Λ. Κολώνα. Πρόκειται για υπόγειο ταφικό κτίσμα κατασκευασμένο από πέτρες. Ο τάφος είναι θεμελιωμένος στο επικλινές και βραχώδες άνδηρο στο Μπόρζι, με προσανατολισμό από Ν προς Β και είναι κατασκευασμένος στη θέση ενός άλλου μικρότερου, που είχε καταρρεύσει για άγνωστη αιτία γύρω στο 1350 π.Χ. Για την κατασκευή του νεότερου τάφου χρησιμοποιήθηκε το πωρολιθικό υλικό του παλαιότερου, που μπορεί να το διακρίνει κανείς ενσωματωμένο στο θόλο του νεότερου τάφου.\nΗ πρόσβαση στο τάφο γινόταν μέσω ενός δρόμου μεγάλου μήκους, που οδηγούσε στο στόμιο και στη συνέχεια στο ταφικό θάλαμο. Το στόμιο είναι μακρύ και στεγασμένο, έχει μήκος 3,35 μ., πλάτος 0,90-1 μ. και ύψος 1,90 μ. Ο θάλαμος είναι κυκλικός με διάμετρο 6,80 μ. και σωζόμενο ύψος 3,95 μ., στεγάζεται με θόλο που είναι κτισμένη με αλλεπάλληλες σειρές λίθων, ώστε ο καθένας να εξέχει ελάχιστα από τον κατώτερο. Στην κορυφή μένει ένα μικρό άνοιγμα που φράζεται με λίθο, το λεγόμενο «κλειδί», που τηρούσε την ισορροπία και τη συνοχή του θόλου. Αυτό το σύστημα κατασκευής ονομάζεται εκφορικό. Η κορυφή του θόλου δε διατηρείται, καθώς κατέρρευσε στα χρόνια της Ενετοκρατίας, όταν ο τάφος χρησιμοποιήθηκε ως κατάλυμα. Όπως συμβαίνει συνήθως με τους θολωτούς τάφους, είχε συληθεί ήδη από την αρχαιότητα. Από τα κτερίσματα που διασώθηκαν συνάγεται ότι η ταφική του χρήση διήρκεσε από τα μυκηναϊκά έως και την Ελληνιστική εποχή.\nΛόγω της διαχρονικής χρήσης του τάφου, ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ταφικά έθιμα, καθώς και τα λίγα, αλλά πολύτιμα μικροαντικείμενα-κτερίσματα που έφερε στο φως η ανασκαφική έρευνα. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αργοστολίου εκτίθενται τα λίγα, αλλά πολύτιμα κτερίσματα του τάφου. Παρουσιάζονται σπουδαία δείγματα της κεραμικής, ενώ ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η πολύτιμη μικροτεχνία, η οποία μεταξύ των άλλων περιλαμβάνει χρυσά περιδέραια, χάντρες, ένα μικρό χρυσό αναθηματικό διπλό πέλεκυ, επίχρυσα κέρατα ταύρου και μοναδικούς ως προς το θεματολόγιο σφραγιδόλιθους. Οι δύο σιδερένιες στλεγγίδες, που αποτέθηκαν στον τάφο κατά τους ιστορικούς χρόνους αποτελούν πιθανή ένδειξη προγονολατρείας, ή ηρωολατρείας. Οι ενταφιασμοί είχαν γίνει σε κτιστές θήκες, σε λάκκους και σε μεγάλο πίθο. Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι ταφές σε κτιστές θήκες, θεμελιωμένες σε μεγάλο βάθος κάτω από το δάπεδό του, ενώ ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει λακκοειδής τάφος σε βάθος 4 μ. περίπου, που μάλλον πρέπει να ανήκει στον παλαιότερο, μικρότερο τάφο. Στην κεντρική κτιστή θήκη ενταφιάστηκε ο ηγεμόνας της περιοχής, για τον οποίο χτίστηκε και ο τάφος, ενώ στις υπόλοιπες μισοκατεστραμμένες και χτισμένες από μικρές ασβεστολιθικές λευκές πέτρες θήκες, άλλοι αξιωματούχοι της περιοχής, που έζησαν γύρω στο α’ τέταρτο του 12ου αιώνα π.Χ.\nΚοντά στο θολωτό εντοπίστηκε και ερευνήθηκε άλλος κτιστός τετράπλευρος θαλαμοειδής τάφος, που χρησιμοποιήθηκε ως οστεοφυλάκιο. Το δάπεδό του ήταν επιστρωμένο με λευκά βότσαλα. Οι μακρές πλευρές του συγκλίνουν προς τα άνω, η δε στέγη θα ήταν από μεγάλες πλάκες σε οριζόντια δόμηση. Κατά την έρευνα αποκαλύφθηκαν σκελετικά λείψανα 72 ατόμων, τα οποία είχαν μεταφερθεί εκεί με λίγα από τα κτερίσματά τους, όταν κατά τις εργασίες ανέγερσης του νεότερου θολωτού καθαρίστηκε ο χώρος (ανακομιδή). Τα ευρήματα και αυτού του τάφου εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αργοστολίου. Από τα κτερίσματα αναφέρουμε λίγα, αλλά σπουδαία δείγματα κεραμικής, ορισμένα κοσμήματα και τις μοναδικές σε θέματα σφραγίδες. Τα αρχαιολογικά ευρήματα του τάφου και η ένταξή του στην Υστεροελλαδική ΙΙΙ Α-Β περίοδο (1350 π.Χ.) σηματοδοτούν την ύπαρξη ενός ισχυρού μυκηναϊκού κέντρου.\nΟ τάφος βρίσκεται στο δυτικότερο τμήμα του λόφου Αζοϊρές, νότια της Απτέρας και ανατολικά του επαρχιακού δρόμου που οδηγεί στο σύγχρονο χωριό Στύλος Αποκορώνου. Μετά από υπόδειξη ιδιώτη, ανασκάφτηκε το 1961 από τους Ν. Πλάτωνα και Κ. Δαβάρα. Πρόκειται για μνημειακό θολωτό τάφο τοπάρχη της περιοχής, με κυκλικό, λιθόκτιστο θάλαμο και μακρύ, κτιστό δρόμο. Αρχικά ερευνήθηκε ο θόλος του τάφου με τον κυκλικό λιθόκτιστο θάλαμο, διαμέτρου 4.30 μ., που βρέθηκε συλημένος. Από τα όστρακα του κατώτατου στρώματος του θαλάμου, ο τάφος χρονολογήθηκε στην Yστερομινωική ΙΙΙ-Β περίοδο (περίπου 1390-1190 π.Χ.).\nΣτο ανακουφιστικό τρίγωνο, πάνω από το υπέρθυρο της εισόδου, ύψους 0.70 μ., βρέθηκαν 12 κύπελλα της όψιμης ελληνιστικής περιόδου, στοιχείο που δηλώνει την τέλεση εναγισμών εκεί. Ανάλογα αγγεία ελληνιστικών χρόνων βρέθηκαν και στο δρόμο, αλλά και σε διαταραγμένα στρώματα και μέσα στην επίχωσή του.\nΟ τάφος κατέστη επισκέψιμος το 1970, όταν ερευνήθηκε από τον Κ. Δαβάρα ο λιθόκτιστος δρόμος του, μήκους 20.80 μ. και αφαιρέθηκε το σωζόμενο τμήμα του φράγματος της εισόδου. Την ίδια χρονιά, ο Κ. Δαβάρας ανάσκαψε στη ΝΑ πλευρά του λόφου Αζοϊρές, τμήμα σημαντικού μινωικού οικισμού. Ο οικισμός, στον οποίο φαίνεται ότι ανήκει και ο θολωτός τάφος, συνδέεται ίσως με την Απτέρα της μινωικής περιόδου, γνωστή από τις πινακίδες της Γραμμικής γραφής Β με την ονομασία A-pa-ta-wa. Η ίδρυση του οικισμού τοποθετείται στα Πρωτομινωικά χρόνια και η εγκατάλειψή του στην Yστερομινωική ΙΙΙ-Γ περίοδο (περίπου 1190-1070 π.Χ.).\nΔύο σημαντικοί θολωτοί τάφοι της Μυκηναϊκής εποχής έχουν έλθει στο φως στην τοποθεσία Βιγλίτσα, στο νότιο άκρο μιας πλαγιάς πάνω στην οποία βρίσκεται και το χωριό Τραγάνα, λίγο βορειότερα. Στη Βιγλίτσα φθάνει κανείς ακολουθώντας την παράκαμψη προς Τραγάνα, από διασταύρωση πάνω στον κύριο δρόμο για την Πύλο. Οι πρώτες έρευνες στο χώρο πραγματοποιήθηκαν την περίοδο 1909-1912 από τους αρχαιολόγους Α. Σκιά και Κ. Κουρουνιώτη, ενώ συστηματική ανασκαφή έγινε αργότερα από τον Σπ. Μαρινάτο (δεκαετία 1950). Συμπληρωματικές έρευνες έγιναν από τον Γ. Κορρέ κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980. Οι δύο θολωτοί τάφοι «βασιλικών διαστάσεων», που αποκαλύφθηκαν χρονολογούνται στην Πρώιμη Μυκηναϊκή εποχή (γύρω στο 1680π.Χ.). Θα πρέπει να συνδεθούν άμεσα με πιθανό οικισμό πάνω στο ύψωμα της Βιγλίτσας ή σύμφωνα με άλλους στο σημερινό χωριό της Τραγάνας και στα Βορούλια, 800 μ. περίπου βορειότερα, όπου ήλθε στο φως μια αποθήκη με 120 και πλέον αγγεία της πρώτης Μυκηναϊκής φάσης.\nΟ Τάφος 2, με διάμετρο θαλάμου 7,20 μ., κτίσθηκε πιθανότατα κατά την πρώτη Μυκηναϊκή φάση (1550-1500 π.Χ.) και χρησιμοποιήθηκε σχεδόν μέχρι τα τέλη της Μυκηναϊκής εποχής. Το εσωτερικό του τάφου είχε διαταραχθεί από τη μετατροπή του σε κατοικία ή αγροικία κατά την Ελληνιστική εποχή (323-31π.Χ.), όπως μαρτυρούν η κτιστή εστία και τα οικιακά και αποθηκευτικά αγγεία, που βρέθηκαν στο εσωτερικό του. Ένας όμως από τους λάκκους του δαπέδου του περιείχε δύο άθικτες καύσεις νεκρών του προχωρημένου 14ου αιώνα π.Χ. Ο Τάφος 1, με διάμετρο θαλάμου 7,30 μ., είναι περισσότερο επιμελημένης κατασκευής. Φαίνεται να είναι ελαφρώς μεταγενέστερος από τον Τάφο 2, ιδρυμένος λίγο μετά το 1500 π.Χ. Χρησιμοποιήθηκε, με κάποια διακοπή, μέχρι και την Πρωτογεωμετρική εποχή.\nΤα ευρήματα των τάφων ήταν πλουσιότατα: δύο θησαυροί χάλκινων σκευών, οπλισμός, σφραγιδόλιθοι, μυκηναϊκή κεραμική, χρυσό περιδέραιο και άλλα μικροαντικείμενα. Εντυπωσιακά είναι τα ίχνη από αρματοτροχιές, πιθανότατα της ταφικής άμαξας, που βρέθηκαν στο δρόμο του Τάφου 1. Από τα ευρήματα του Τάφου 1 που βρίσκονται σήμερα στο Μουσείο Χώρας, ξεχωρίζουν ένα μεγάλο χάλκινο δίωτο αγγείο και τρεις πιθαμφορείς με φυτικά θέματα (φυλλωσιές κισσού, αλυσίδες φύλλων κισσού και κρίνα) από την εποχή της αρχικής χρήσης του τάφου. Από τον Τάφο 1 προέρχεται και μια πήλινη πυξίδα του 12ου αιώνα π.Χ, εκτεθειμένη σήμερα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, με σπάνια απεικόνιση ιστιοφόρου πολεμικού πλοίου. Τέλος, στα ευρήματα από την πρόσφατη έρευνα του ίδιου τάφου συγκαταλέγεται και σφραγίδα από σάρδιο, με σχηματοποιημένο πτερωτό γρύπα. Σε διάφορα σημεία του σύγχρονου χωριού Τραγάνα βρέθηκαν αποσπασματικά λείψανα του Μυκηναϊκού οικισμού στον οποίο ανήκαν οι τάφοι, ενώ στη θέση «Βορούλια» αποκαλύφθηκε κτίριο, σύγχρονο των θολωτών τάφων με αποθηκευτική προφανώς χρήση, αφού μέσα σε αυτό βρέθηκαν περισσότερα από 100 ακέραια αγγεία Μυκηναϊκών χρόνων για την αποθήκευση τροφών.\nΟ θολωτός τάφος των Φαρσάλων ανήκει στο εκτεταμένο δυτικό νεκροταφείο της αρχαίας πόλης, που εκτεινόταν δεξιά και αριστερά του δρόμου, που οδηγούσε στη νότια Ελλάδα και περιείχε τάφους διαφόρων τύπων, που χρονολογούνται από τη Μυκηναϊκή ως και την Ελληνιστική εποχή. Ο τάφος κτίστηκε στην Υστεροελλαδική εποχή και συνέχισε να χρησιμοποιείται ως και τα Ελληνιστικά χρόνια. Ωστόσο, αμέσως ΒΔ της θόλου του βρέθηκε σε βαθύτερο επίπεδο ένας θαλαμοειδής τάφος των μυκηναϊκών χρόνων, τον οποίο, αυτοί που κατασκεύασαν το θολωτό μνημείο, διατήρησαν από σεβασμό. Το βόρειο τμήμα της θόλου κτίσθηκε πάνω στο δρόμο του θαλαμοειδούς και έτσι ο νότιος τοίχος του μυκηναϊκού δρόμου εγκλωβίσθηκε μέσα στην έκταση του θαλάμου του νεότερου τάφου και διατηρήθηκε κάτω από το δάπεδό του.\nΚαι οι δύο τάφοι είναι κατασκευασμένοι από ντόπιο γκριζωπό ασβεστόλιθο, ενώ η οροφή τους είχε καταρρεύσει από παλιά. Ο θαλαμοειδής διατηρείται σε ύψος 1,50 μ., ενώ το μέγιστο ύψος της θόλου του αρχαϊκού φθάνει μόνο σε ορισμένα σημεία τα 2 μ. Το μνημείο καλυπτόταν με τύμβο, που οριζόταν από περίβολο, κτισμένο κατά το πολυγωνικό (με τάσεις λέσβιου) σύστημα τοιχοποιίας, από λίθους που πατούν σε πλάκες ευθυντήριας. Το ίδιο σύστημα δόμησης συναντάται και σε σωζόμενο τμήμα της οχύρωσης της αρχαίας πόλης, του α’ μισού του 5ου αιώνα π.Χ. Το σημαντικότερο κτέρισμα, που βρέθηκε στο εσωτερικό του θολωτού τάφου, είναι ο μελανόμορφος κρατήρας του ζωγράφου του Εξηκία, που η κύρια όψη του κοσμείται με την παράσταση της μάχης μεταξύ Ελλήνων και Τρώων γύρω από το σώμα του νεκρού Πατρόκλου. Αντίθετα, ο μυκηναϊκός τάφος βρέθηκε συλημένος.\nΤο μνημείο ανασκάφηκε το διάστημα 1951-1954 από τον τότε Έφορο Αρχαιοτήτων Ν.Μ. Βερδελή. Τα τελευταία χρόνια, παράλληλα με τις εργασίες συντήρησής του, πραγματοποιήθηκαν και εργασίες ανάδειξης του περιβάλλοντος χώρου του, που διαμορφώθηκε με κλίση προς τους γύρω δρόμους, ώστε να αποπνέει την αίσθηση του τύμβου, που κάλυπτε αρχικά τον τάφο.\nΣε μια έκταση περίπου 20 στρεμμάτων, γεμάτη από αμπέλια, ελιές, κυπαρίσσια, πεύκα και δάφνες, εκτείνεται η νεκρόπολη του Φουρνιού, όπου αποκαλύφθηκαν συνολικά 26 κτίρια, τα περισσότερα ταφικά. H χρήση του νεκροταφείου, που είχε ιδρυθεί στο νότιο και ανατολικό τμήμα και στην κορυφή του λόφου, χρονολογείται από το 2400 μέχρι το 1200 π.X. Τα περισσότερα ταφικά κτίρια χρησιμοποιήθηκαν για πολλές δεκαετίες και χαρακτηρίζονται από αλλεπάλληλες ταφές. Κάθε συγκρότημα έχει πάνω από μία χρονικές φάσεις. Στο βόρειο τμήμα της νεκρόπολης ανακαλύφθηκε ο μυκηναϊκός περίβολος, ενώ νοτιότερα βρίσκονται οι θολωτοί τάφοι και τα υπόλοιπα ταφικά και κοσμικά κτίρια. Ο μυκηναϊκός ταφικός περίβολος αποτελεί ταφικό συγκρότημα στο βόρειο τμήμα του νεκροταφείου που περιέβαλε 7 ταφές της Yστερομυκηναϊκής III-A περιόδου (14ος αιώνας π.X.). O περίβολος έχει ορθογώνιο σχήμα, όπως και οι τάφοι που είναι λαξευτοί στο φυσικό βράχο και ήταν πλούσια κτερισμένοι. Μέσα σε κάθε λάκκο έχει τοποθετηθεί μία σαρκοφάγος.\nΑμέσως νοτιότερα ακολουθεί ο θολωτός τάφος A, που κατασκευάστηκε στο α’ μισό του 14ου αιώνα π.X. Αποτελείται από το δρόμο, τη θόλο και το πλευρικό δωμάτιο, όπου αποκαλύφθηκε μία ασύλητη βασιλική ταφή μέσα σε σαρκοφάγο με πλούσια κτερίσματα (χρυσά περιδέραια, ψήφοι από σάρδιο και υαλόμαζα, χρυσά σφραγιστικά δακτυλίδια, χάλκινα και ελεφάντινα αγγεία). Το κτίριο 4, το λεγόμενο «κοσμικό», βρίσκεται στο κέντρο σχεδόν της ανατολικής πλευράς του νεκροταφείου. Είναι ένα πολύπλοκο ορθογώνιο συγκρότημα κτισμένο σε διάφορα επίπεδα, με δύο ξεχωριστές πτέρυγες. Χρησιμοποιήθηκε πιθανότατα για τη φροντίδα των νεκρών κατά την Yστερομινωική I-A περίοδο (1550-1500 π.X.).\nO θολωτός τάφος B είναι το μεγαλύτερο και πιο πολύπλοκο αρχιτεκτόνημα του νεκροταφείου. Κτίστηκε πριν το 2000 π.X. και χρησιμοποιήθηκε έως το α’ μισό του 14ου αιώνα π.X. Κατά τη μεγάλη διάρκεια χρήσης του, έγιναν προσθήκες με αποτέλεσμα να αποτελείται από 12 συνολικά χώρους. Είναι ορθογώνιο εξωτερικά με εγγεγραμμένη θόλο στο κέντρο. Το ταφικό κτίριο 6, που βρίσκεται στα δυτικά του θολωτού τάφου Β, είναι οστεοφυλάκιο με 6 παράλληλα, επιμήκη ορθογώνια δωμάτια κτισμένο κατά τη Μεσομινωική I-A περίοδο (20ός αιώνας π.X.). Οι αποθέσεις προέρχονται από τον καθαρισμό των γειτονικών τάφων. Βρέθηκαν κυρίως κρανία και πολλά κτερίσματα. Το ταφικό κτίριο 3, που εκτείνεται στα νότια και αμέσως μετά από το θολωτό τάφο Β, είναι τετράγωνο, καλοκτισμένο, συμμετρικό κτίριο, ενώ έχει διατηρηθεί πολύ καλά. Η κατασκευή του μιμείται οικιακή αρχιτεκτονική (θύρες, παραστάδες, κατώφλια). Βρέθηκαν σημαντικά κτερίσματα και χρονολογείται από την Μεσομινωική I-A περίοδο (20ός αιώνας π.X.) έως και μετά το 1400 π.X.\nΜετά το κτίριο 3 ακολουθεί ο θολωτός τάφος Γ, που είναι υπέργειος με είσοδο στα ανατολικά, διαθέτει παράθυρο στα νότια και κτιστή εστία στο ΝΔ τμήμα της θόλου. Οι ταφές είχαν γίνει σε σαρκοφάγους, αλλά και στο δάπεδο. Βρέθηκαν πάρα πολλά κτερίσματα και χρονολογείται στην Πρωτομινωική III περίοδο (2300/2150-2160/2025 π.X.). Το ταφικό κτίριο 19, που βρίσκεται μεταξύ των θολωτών τάφων Γ και Ε, είναι το μοναδικό αψιδωτό ταφικό κτίριο της Κρήτης. Χρησιμοποιήθηκε για ταφές και αποθέσεις στη Μεσομινωική I-A – Μεσομινωική I-B (19ος αιώνας π.X.). Οι τοίχοι που περιβάλλουν την αψίδα είναι αρκετά παχείς προφανώς για την ενίσχυση του κτηρίου που ήταν στεγασμένο κατά το εκφορικό σύστημα. Οι ταφές συνοδεύονταν από πολλά κτερίσματα.\nO θολωτός τάφος E, στο νοτιότερο τμήμα της νεκρόπολης, είναι πιθανότατα το πρώτο ταφικό κτίριο που ιδρύθηκε στο Φουρνί, αφού οι πρώτες ταφές χρονολογούνται μεταξύ 2400-2300 π.X., ενώ χρησιμοποιήθηκε και πάλι δύο αιώνες αργότερα (2100-2000 π.X.). Είναι υπέργειος με θύρα στα ανατολικά, παραστάδες και υπέρθυρο με αρκετές ταφές και πολλά κτερίσματα.\nΤέλος, ο Θολωτός τάφος Δ, το νοτιότερο κτίσμα, αποκάλυψε μία ασύλητη πλούσια κτερισμένη γυναικεία ταφή που χρονολογείται στον 14ο αιώνα π.Χ. Ο τάφος είναι λαξευμένος στο σκληρό βράχο, τμήμα του οποίου χρησιμοποιήθηκε σαν τοίχωμα θόλου, ενώ το υπόλοιπο κτίστηκε με πέτρες σε ακανόνιστους δακτυλίους. H νεκρή είχε τοποθετηθεί πάνω σε ξύλινο φορείο.\nΑναρτήθηκε από ΔΙΟΝΥΣΟΣ στις 6:08 μ.μ. Ετικέτες ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ , ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ , ΕΛΛΑΣ\n► 2013 ( 2092 )\n► Απριλίου ( 213 )\n► 2014 ( 1432 )\n► Δεκεμβρίου ( 117 )\n► 2015 ( 919 )\n► Σεπτεμβρίου ( 79 )\n► Νοεμβρίου ( 92 )\n► Σεπτεμβρίου ( 49 )\n► 2017 ( 420 )\n► 2018 ( 358 )\n► Μαρτίου ( 74 )\n► Ιουνίου ( 22 )\n► 2019 ( 189 )\n▼ 2022 ( 28 )\n▼ Φεβρουαρίου ( 7 )\nΤο μυστήριο της Ομηρικής Ιθάκης : Οι "ομιλούσες ει...\nΤο μυστήριο της Ομηρικής Ιθάκης : Στο νησί της Κεφ...\nΤο μυστήριο της Ομηρικής Ιθάκης :Ο Αίνος της Κεφαλ...\nΤο μυστήριο της Ομηρικής Ιθάκης : Στα βήματα του Ο...\nΤο μυστήριο της Ομηρικής Ιθάκης : Η Αστερίδα, το ...\nΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΘΑΥΜΑΣΑΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ\n’Αφιερούται εις τούς απανταχού τής γής ’Ινδοευρωπαϊστές Φοινικιστές καί Αφροκεντρίζοντες Μελβούρνη - Αύγουστος 2009 Υπάρχουν άτομα ενδε...\nΣήμερα εξανιστάμεθα! Αναπλάθουμε το μύθο. Τον κάνουμε ιστορία… Ο βασανισµένος πρίγκηπας, Αλκµέωνας, περιφερόταν σαν τρελός...\nΗ ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΤΟΥ ΕΔΙΜΒΟΥΡΓΟΥ ΣΤΗΝ ΣΚΩΤΙΑ, ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΗ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ.\nΔΙΠΛΟΥΝ ΟΡΩΣΙΝ ΟΙ ΜΑΘΟΝΤΕΣ ΓΡΑΜΜΑΤΑ «Διπλά βλέπουν αυτοί που γνωρίζουν γράμματα». ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΣΒΑΡΤΣΕΝΕΓΚΕΡ: «...\nΕΒΡΑΙΟΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ: «ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΠΙΚΡΙΝΕΙΣ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΕΟ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΕΠΙΚΡΙΝΕΙΣ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ. ΟΙ ΗΛΙΘΙΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΚΑΛΑ, ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥΣ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΙΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΛΕΥΚΟ ΟΙΚΟ».\nΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡΘΡΑ: ΣΠΥΡΟΣ ΑΓΚΝΙΟΥ, Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ: «ΜΙΑ ΕΒΡΑΪΚΗ ΚΛΙΚΑ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ». Ο ΒΕΝΙΑΜΙΝ ΦΡΑ...\nΤΟ ΕΛΙΑΜΕΠ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ, με χρηματοδοτηδη απο το Γερμανικο Υπουργειο Παιδειας..\nΘερινό Εκπαιδευτικό Σεμινάριο, «Διαφορετικές ιστορίες για την Ευρώπη», 12-25 Ιουλίου 2013, Ρόδος Το σεμινάριο χρηματοδοτείται από ...\nΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΝΑΟΙ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ\nΕίναι ευρύτερα γνωστό πως δίπλα ή κάτω από μία εκκλησία υπάρχουν τα ερείπια κάποιου αρχαίου ελληνικού ναού. Σε αρκετές, μάλιστα περιπτώσε...\nΟ ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΠΕΤΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΞΙΝΟ ΝΕΡΟ ΑΜΥΝΤΑΙΟΥ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΟΥ ΕΣΦΑΞΑΝ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΑΒΡΑΑΜ ΜΠΕΝΑΡΟΓΙΑ ΤΟ 1944.\nΤο μνημείο του Μακεδόνα Φλωρινιώτη Συνταγματάρχη Παπαπέτρου Ιωάννη στο Αμύνταιο Φλωρίνης. Ο Συνταγματάρχης Παπαπέτρου Ι...\n"Ελευθερία"...η πιο όμορφη λέξη\nΗ λέξη "Ελευθερία" προκύπτει "παρά τό ελεύθειν όπου ερά τίς", δηλαδή "να πηγαίνει κάποιος εκεί όπου αγαπάει/επιθυ...\nΟ ΒΩΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΓΑΜΟΥ : Η ΛΑΜΠΡΟΤΗΤΑ , Η ΔΟΞΑ , Η ΓΙΓΑΝΤΟΜΑΧΙΑ ΚΑΙ Η ΚΛΟΠΗ.\nΜετά από 120 χρόνια στις αποθήκες, βλέπουν τα Αρχαία της Περγάμου το φως.....Το μουσείο είναι πολύ γνωστό για τα εκθέματα του που, όπως ...


Οι Εκκλησιάζουσες του Αλέξανδρου Ρήγα έρχονται στην Κύπρο!\nΤετ, 29/08/2018 - 17:52\nΗ επιτυχημένη σατιρική παράσταση που σάρωσε στην Αθήνα έρχεται στην Κύπρο. Υπό την επιμέλεια του Αλέξανδρου Ρήγα η παράσταση "Εκκλησιάζουσες" υπόσχεται να χαρίσει στιγμές γέλιου στο κυπριακό κοινό.\nΗ πρώτη παράσταση θα πραγματοποιηθεί στις 15 Σεπτεμβρίου στο Δηνμοιτκό Κηποθέατρο Λεμεσού και η δεύτερη στις 16 Σεπτεμβρίου στο Δημοιτκό Αμφιθέατρο Ιδαλίου.\nΑξίζει να σημειωθεί ότι μέρος από τα καθαρά έσοδα θα διατεθούν για την οικονομική ενίσχυση του Ογκολογικού Κέντρου της Τράπεζας Κύπρου.\nBανδή-Σαββίδου-Μαγγίρα: Ξετρελάθηκαν και αναστάτωσαν φούρνο στην Λευκωσία (ΦΩΤΟ)\nΔείτε το μήνυμα της τραγουδίστριας στους Κύπριους


ΜΑΡΙΝΑ - Ψαροταβέρνα Κατάκολο - Φρέσκο ψάρι - 4ty.gr\nΣτην Ψαροταβέρνα «Μαρίνα» στο Κατάκολο με θέα τη θάλασσα, θα βρείτε πάντα τα πιο φρέσκα Ελληνικά ψάρια στις καλύτερες τιμές. Μόλις λίγα λεπτά από τον Πύργο Ηλείας, μια ξεχωριστή επιλογή για μεσημεριανό, βραδινό, με ρομαντική συντροφιά, την οικογένεια αλλά και για κάθε είδους εκδήλωση, (γάμος, βάπτιση, δεξίωση). Φυσικά υλικά συνδυασμένα με κομψές λεπτομέρειες δίνουν στον χώρο την απλότητα αλλά και την ποιότητα που θα σας χαρίσει αξέχαστες στιγμές. Ένα πλούσιο μενού με μεγάλη ποικιλία μεσογειακών γεύσεων για να επιλέξετε, φρέσκα Ελληνικά ψάρια και θαλασσινά, καθώς και συνεχής ανανέωση των πιάτων μας.\nΣτην Ψαροταβέρνα «Μαρίνα» φροντίζουμε να γευτείτε πιάτα που θα σας εκπλήξουν με την απλότητά τους και θα ικανοποιήσουν απόλυτα τον ουρανίσκο σας.\nΣυνδυάζουμε και μαγειρεύουμε απλά, καθημερινά χρησιμοποιώντας εποχικά υλικά με τέτοιο τρόπο ώστε να αναδεικνύουμε το γευστικό μεγαλείο που κρύβει η Ελληνική γη.\nΤο αποτέλεσμα συχνά ξαφνιάζει, γιατί πίσω από την απλότητα, κρύβεται μεράκι και δημιουργική δουλειά, αγάπη και μεγάλη εμπειρία. Και αυτό ισχύει για κάθε μας πιάτο. Πολλές και διαφορετικές οι γεύσεις για να επιλέξετε πιάτα, που μαγειρεύονται κάθε μέρα με επιλεγμένα φρέσκα υλικά από Έλληνες παραγωγούς και από τον κήπο μας. Σας περιμένουμε να δοκιμάσετε το μενού μας, το οποίο προσφέρουμε σε ιδιαίτερα προσιτές τιμές, και να σας προτείνουμε πιάτα που θα αρμόζουν στην εκδήλωση σας.\nΕχθρός του καλού είναι πάντα το καλύτερο και αυτός είναι ο στόχος μας καθώς και η σχέση τιμής/ποιότητας, μία συνεχής πρόκληση που εδώ στην Ψαροταβέρνα «Μαρίνα» κερδίζουμε.\nΦιλικά, Ψαροταβέρνα «Μαρίνα»\nΘαλασσινά, Ψαρικά, Ουζομεζέδες, Μαγειρευτό φαγητό, Ψητά της ώρας, Εκδηλώσεις γάμου, Εκδηλώσεις βάπτισης, Εστιατόριο, Ποικιλίες κρεάτων, Πιάτα ημέρας, Ελληνική κουζίνα, Λαδερά, Ορεκτικά, Γαριδομακαρονάδες, Ελληνική κουζίνα, Φρέσκο ψάρι, Παραθαλάσσια ταβέρνα,


Το τέλειο Μανικιούρ-Πεντικιούρ για το Γάμο - Style My Day\n5 Ιουνίου 2018 In Style\nΝυφικό, κοστούμι γαμπρού, λουλούδια, παπούτσια, λίστα καλεσμένων, προσκλητήρια κι άλλα πολλά..είναι ατελείωτη η λίστα με τα »to-do» μέχρι λίγο πριν το γάμο. Οπότε είναι απόλυτα κατανοητό πως το μανικιούρ δεν είναι από τα πρώτα πράγματα στο μυαλό σου. Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχάσεις πως και τα χέρια σου θα τραβήξουν αρκετή προσοχή εκείνη την ημέρα γι αυτό η λεπτομέρεια παίζει ρόλο. Για να σε βγάλουμε από το περιττό κόπο βρήκαμε για ‘σένα τα καλύτερα μανικιούρ γι αυτή τη μέρα!\nΠαλέτα χρωμάτων για νυφικό μανικιούρ\nΑπό το κλασικό λευκό και παστέλ ροζ, μέχρι τα κομψά nudes και τις έντονες αποχρώσεις, οι επιλογές σου στο νυφικό μανικιούρ είναι ατελείωτες. Αν είσαι πιο παραδοσιακή νύφη ίσως επιλέξεις παστέλ χρώματα όπως λευκό, nude, ματ χρυσό ή ροζ. Από την άλλη αν θες κάτι πιο ιδιαίτερο μπορείς να προτιμήσεις πιο λαμπερά χρώματα όπως κόκκινο,πορτοκαλί, μοβ ακόμα και μπλε.\nΣχέδια για νυφικό μανικιούρ\nΔώστε στο κλασικό γαλλικό μανικιούρ ένα σύγχρονο touch αλλάζοντας το λευκό τελείωμα με ασημί. Η παλ ροζ βάση και το λαμπερό τελείωμα θα δώσουν ένα φωτεινό αποτέλεσμα, ξεφεύγοντας από τα συνηθισμένα.\nΤο γαλλικό μανικιούρ είναι διαχρονικό και κομψό. Αν τα νύχια σου είναι αρκετά υγιή μπορείς να αποφύγεις το χρώμα της βάσης. Αν θέλεις όμως να δώσεις λίγο παραπάνω έμφαση, ένα απαλό ροζ, nude ή ροδακινί με ή χωρίς διακοσμητική λεπτομέρεια θα είναι απλά τέλειο!\nΕντυπωσιακό Nail Art\nΑν γενικά σου αρέσουν τα έντονα στοιχεία στα νύχια , θα σου προτείναμε να κινηθείς σε μινιμάλ ύφος και να μην υπερβάλλεις για να παραμείνουν οι φωτογραφίες του γάμου σου διαχρονικές στο πέρασμα των χρόνων. Παρολα αυτά λίγα μικρά διαμαντάκια-στρασάκια ή λουλουδάκια σωστά τοποθετημένα μπορούν να έχουν ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα!\nΑν πάλι είσαι παραδοσιακή αλλά θέλεις να κάνεις κάτι διαφορετικό από το φυσικό μανικιούρ ή το γαλλικό, το ιβουάρ είναι η τέλεια εναλλακτική λύση του λευκού. Δοκίμασε μια ιβουάρ σοφιστικέ βάση με μερικές πινελιές χρυσού glitter.\nΤο κόκκινο πάντα θα είναι μια θηλυκή επιλογή γιατί όχι να μην το προτιμήσεις και στο γάμο σου κάνοντας το λίγο πιο »fashion». Ένα ιδιαίτερο σχέδιο με καρδιά κάνει το αποτέλεσμα πιο διασκεδαστικό και παράλληλα προβάλλει την προσωπικότητα σου στο μανικιούρ σου.\nΕάν θέλεις τα νύχια σου να είναι δυνατά και πιο μακρυά εκείνη τη μέρα επίλεξε ένα ακρυλικό μανικιούρ. Οι επιλογές που έχεις στα σχήματα είναι πολλές και μπορείς να πειραματιστείς ανάμεσα σε τετράγωνα ,οβάλ, μυτερά, αμυγδαλωτά και στρογγυλά σχήματα.\nΜια τάση που έχει αγαπηθεί πολύ τελευταία! Μπορείς να επιλέξεις πέρλες, στρας κι όχι μόνο δίνοντας άλλη »διάσταση» στο μανικιούρ σου.\nΑυτό το χαριτωμένο πορτοκαλί συνδυασμένο με crystal nail art έχει ένα πιο δημιουργικό αποτέλεσμα . Μπορούν οι νύφες του καλοκαιριού να το επιλέξουν για πιο μοντέρνο και νεανικό στυλ.\nΑναβάθμισε το απλό μανικιούρ σου ή το κλασικό γαλλικό με ένα σοφιστικέ ombre. Έχει ένα κομψό αποτέλεσμα και δείχνει τέλειο συνδυασμένο με ένα σχέδιο »δαντέλα» σε ένα από τα νύχια σου.\nΘες ένα πιο glamour αποτέλεσμα για εκείνη τη μέρα; Χρυσό! Είναι ο γάμος σου άλλωστε και γιατί να πεις όχι σε λίγο παραπάνω λάμψη;\nΥπάρχει πολύ έμπνευση! Και μας αρέσουν πολύ τα floral σχέδια. Είναι chic, κλασικά αλλά και μοντέρνα, ότι δηλαδή χρειάζεσαι για τη »μέρα σου».\nΈνα μικρό touch από glitter να είσαι σίγουρη πως θα διασφαλίσει ότι τα χέρια σου θα είναι στο προσκήνιο κάνοντας τα δαχτυλίδι σου να φαντάζει πιο λαμπερό! Δοκίμασε ένα χρυσό ή ασημί glitter με παλ ροζ βάση ή nude.\nΈνα φυσικό μανικιούρ δείχνει απλά αβίαστα κομψό! Βεβαιώσου πως τα νύχια σου είναι καθαρά και καλοσχηματισμένα. Μπορείς να απλώσεις μόνο ένα διάφανο βερνίκι για μια διακριτική λάμψη.\nΩς μια σύγχρονη νύφη που ξέρει να κάνει έρευνα στο ίντερνετ μπορείς απλά να κάνεις μόνη το μανικιούρ σου ή μαζί με τις φίλες σου, μειώνοντας το κόστος του γάμου. Θα μπορούσε να είναι μια διασκεδαστική νύχτα για εσένα και τις φίλες σου! Υπάρχουν άπειρες συμβουλές, τεχνάσματα και how to’s online. Mια όμορφη επιλογή είναι αυτό το εκπληκτικά απλό σχέδιο δαντέλας. Εφάρμοσε μια βάση ή απλό χρώμα, άφησε το να στεγνώσει, βρες κάποια έξτρα δαντέλα και τοποθέτησε τη πάνω στα νύχια. Πέρασε πάνω από τη δαντέλα διάφανο βερνίκι, άφησε το να στεγνώσει κι έχεις υπέροχα νυφικά νύχια.\nΘα παντρευτείς το χειμώνα; Δοκίμασε μια όμορφη νιφάδα , για ένα πανέμορφο και εποχιακά κατάλληλο στυλ.\nΓια το τέλος αφήσαμε το εξίσου σημαντικό πεντικιούρ. Αν αποφασίσετε να φορέσετε πέδιλα σίγουρα το πεντικιούρ σας θα είναι σε κοινή θέα και το αποτέλεσμα πρέπει να είναι κομψό και καθαρό.Προσπαθήστε να κινηθείτε σε παρόμοιο στυλ με το μανικιούρ σας για να υπάρχει μια συνοχή! Εκτός βέβαια από τα ακραία nail art στοιχεία κυρίως για πρακτικούς λόγους. Δοκιμάστε κάτι απλό όπως λευκά νύχια ή γαλλικό με διακριτικά σχέδια.


Η ιστορία του Αγίου Σεραφείμ Φθιώτιδας - Καλύτερη Λαμία\nHome / ΕΚΤΟΣ ΛΑΜΙΑΣ / Η ιστορία του Αγίου Σεραφείμ Φθιώτιδας\nΗ ιστορία του Αγίου Σεραφείμ Φθιώτιδας\n1:38 π.μ. ΕΚΤΟΣ ΛΑΜΙΑΣ\nΑποσπάσματα από το βιβλίου που έγραψε το 1948 ο εφημέριος Κων/νος Μπάλλας.\nΜόλις έφθασαν είς τα πέντε μέτρα βάθος,ο γέρων τους σταματά και τους λέγει να χτυπούν πιο σιγά διότι ανεφάνη η θαυματουργός εικών του Οσίου Σεραφείμ ,ίνα μη βλαβή προξενήθη είς αυτήν. Μετά την εκσκαφήν,ανεσύρθη η εικών είς την επιφάνειαν. Αμέσως κατέφθασαν επί του τόπου ο δήμαρχος Θρονίου και πολλοί χωρικοί από τα πέριξ χωριά όπου εγένετο υπαίθριος Λειτουργία και λιτανεία.\nΤο χωριό Δερβισάδες ύστερα από όλα αυτά μετεφέρθη και εκτίσθη γύρωθεν του ναού του αγίου. Σεραφείμ και μετωνομάσθη από Δερβισάδες ,προς τιμήν του αγίου, Άγιος Σεραφείμ.\nΟ οικισμός αποσπάται από το δήμο Μώλου και προσαρτάται στο δήμο Μώλου-Αγίου Κωνσταντίνου.


Συρταριέρα In art 3-50-156-0063 |Βox in Είδη Σπιτιού|Συρταριέρες!!\nΚωδικός προϊόντος: 3-50-156-0063 Κατηγορία: Συρταριέρες - Ντουλάπια Ετικέτες: σιφονιέρα, συρταριερα\nINART -ΣΥΡΤΑΡΙΕΡΑ ΞΥΛΙΝΗ NATURAL/ΜΑΥΡΗ 94X40X97\nΣυρταριέρα In art 3-50-156-0063 . Ίσως το πιο απαραίτητο έπιπλο σε ένα σπίτι. Οι ιδιαίτερες συρταριέρες δίνουν άποψη και στυλ χαρίζοντας έξυπνα έξτρα αποθηκευτικό χώρο . Μοναδικά σχέδια για κάθε τύπο διακόσμησης .Κατάλληλα έπιπλα για το σαλόνι το χωλ το υπνοδωμάτιο αλλά και στο μπάνιο σας . Μην διστάσετε να μας ρωτήσετε οτιδήποτε σχετικά με το έπιπλο που σας ενδιαφέρει. Δείτε εδώ λεπτομέρειες για τα έπιπλα . Με την εγγύηση της In art.\n414.00 € Στο καλάθι


Ελένη Γερασιμίδου: Αναγκαία τα μέτρα. Δεν ήταν αναγκαίος ο φόβος και η τρομοκρατία – Άποψη Τώρα\nΕλένη Γερασιμίδου: Αναγκαία τα μέτρα. Δεν ήταν αναγκαίος ο φόβος και η τρομοκρατία\nΗ γνωστή κι αγαπημένη ηθοποιός Ελένη Γερασιμίδου μίλησε στο «Ράδιο ΕΝΑ» για τις ημέρες της καραντίνας, για τις διαδικτυακές παραστάσεις αλλά και για το μέλλον των καλλιτεχνικών δράσεων.\nΣυγκεκριμένα, στο σπίτι της με το σύζυγο και την κόρη της πέρασε την καραντίνα η Ελένη Γερασιμίδου επισημαίνοντας ότι ναι μεν τα μέτρα ήταν απαραίτητα για την προστασία της υγείας, όμως ο φόβος και η τρομοκρατία που δημιουργήθηκε πάνω σ’ αυτό το θέμα δεν ήταν καθόλου απαραίτητα.\n«Θα βολευτούμε με ψηφιακές παραστάσεις;»\n«Βεβαίως θα συμμορφωθούμε και θα πάρουμε τα μέτρα μας, γιατί είναι θέμα υγείας, είναι θέμα ζωής, αλλά από κει και πέρα έγινε κατάχρηση, διασκορπίστηκε ένας φόβος και ισχύει ακόμη, ότι δεν θα ξαναπαίξουμε ποτέ, θα βολευτούμε με ψηφιακές παραστάσεις. Αυτό κατά τη γνώμη μου, όπως και πολλών άλλων ανθρώπων, μπορεί να πάρει πολύ κακές διαστάσεις», σχολίασε η γνωστή καλλιτέχνης η οποία δραστηριοποιείται στο χώρο του θεάτρου εδώ και 47 χρόνια.\nΗ ίδια τόνισε πως προβλήθηκε μέσω διαδικτύου μία παράσταση από το 2003, στην οποία συμμετείχε κι εκείνη, ωστόσο δεν ρωτήθηκε ποτέ εάν συμφωνεί με την προβολή της.\n« Δεν ξέρω τι θα έλεγα, προφανώς θα έλεγα κι εγώ ναι, αλλά με κάποιες προϋποθέσεις, όχι οικονομικές ντε και καλά. Αυτό που λένε δίνουμε κουράγιο, όλος ο κόσμος δίνει κουράγιο. Δεν δίνουν κουράγιο τόσοι επιστήμονες, τόσοι εργαζόμενοι;. Ηρωποιούμε κάποιες ενέργειες μεμονωμένων καλλιτεχνών που μπήκαν στην υπηρεσία των κυβερνητικών διαγγελμάτων. Βεβαίως και ήταν σωστά τα μέτρα και δεν μιλάμε γι’ αυτό κι απόδειξη ότι τα μέτρα θα τηρηθούν σε όλες τις συγκεντρώσεις των σωματείων μας. Και είδατε πως και την Πρωτομαγιά τηρήθηκαν όλοι οι κανόνες προστασίας από την επιδημία. Όλα θα τηρηθούν σωστά, για να μην κινδυνεύσει κανείς, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να μιλάμε», τόνισε χαρακτηριστικά η κ. Γερασιμίδου.\nΔεν υπάρχουν ξεκάθαρες απαντήσεις για την επαναλειτουργία των θεάτρων\nΒγαίνοντας από την καραντίνα όμως, έρχεται η επόμενη ημέρα που φέρνει ανησυχία κι αγωνία στους καλλιτέχνες, πολλοί από τους οποίους δεν έχουν λάβει ακόμη το επίδομα, ενώ δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής και ξεκάθαρες απαντήσεις για την επαναλειτουργία των θεάτρων.\n«Αυτή τη στιγμή στον κλάδο το δικό μας και όλους τους άλλους που συμμετέχουν όπως μουσικοί κτλ, υπάρχει ανέχεια, έχει πέσει πείνα για να το πω λαϊκά» είπε η κ. Γερασιμίδου, η οποία τόνισε πως γενικά η χρονιά δεν ήταν καλή, καθώς ο κόσμος και πριν τα μέτρα φοβόταν να παρακολουθήσει παραστάσεις, με την ηθοποιό να αποκαλεί όσους την παρακολουθούσαν …γενναίους.\n«Όμως τώρα υπάρχει μία πολλή μεγάλη διάθεση από τον κόσμο, με την τήρηση των μέτρων για την υγεία και την αποφυγή διαφόρων κρουσμάτων, να έρθουν να δουν θέατρο. Το θέατρο δεν σταμάτησε ποτέ. Δεν μπορούμε να συζητάμε συνέχεια και το Υπουργείο Πολιτισμού να λέει ότι θα δώσουμε 15 εκ. για να αναπτυχθούν νέες δράσεις . Θα καταργήσουμε αυτή την εποχή το θέατρο; Δεν ξέρω πως θα τις κάνουν τώρα στα καινούργια σχέδια, όμως παύει η αξία του θεάτρου, σταματάει η σχέση με το κοινό όλα όσα γίνονται σε μία παράσταση που κάθε μέρα είναι διαφορετική», ανέφερε η ίδια και τόνισε πως ακόμη δεν έχει διευκρινιστεί εάν και πότε θα επαναλειτουργήσουν τα θέατρα.\n«Με το να τραγουδάμε ή να περνάμε με μια πλατφόρμα… δεν γίνεται κάτι»\n«Με το να βγαίνουμε στα μπαλκόνια και να τραγουδάμε ή να περνάμε με μια πλατφόρμα δεν γίνεται κάτι. Ο καθένας μαζεύει τις δυνάμεις του κι από την άλλη είχα τρομοκρατηθεί με την προοπτική να κλειστούμε μέσα οι άνω των 65. Θα αρχίζαμε να χορεύουμε το χορό του Ζαλόγγου», σχολίασε χαρακτηριστικά η κ. Γερασιμίδου.\nΗ γνωστή ηθοποιός, σημείωσε ότι πρόθεσή της όπως και του υπόλοιπου θιάσου που συμμετέχει, είναι να εργαστούν αυτό το καλοκαίρι, καθώς το θέατρό τους έχει αυλή, έστω κι αν έχουν, όπως ανέφερε, 20 μόνο θεατές.\nΤέλος, στέλνοντας το δικό της μήνυμα για την παρούσα κατάσταση είπε πως «Ο καθένας πρέπει βάσει των σκέψεών του, της κοσμοθεωρίας του να αγωνιστεί πρώτα με τον εαυτό του, να πάρει κουράγιο και να ενωθεί με όλους που έχουν τα ίδια προβλήματα, δηλαδή με όλο τον λαό. Να μείνουμε δυνατοί».\nPREVIOUS Previous post: Καταδίωξη σε πιστολέρο που σκόρπισαν τον τρόμο\nNEXT Next post: Κορονοϊός: Στους 149 οι νεκροί στην Ελλάδα


troika24: Πάει για πρόεδρος της ΔΗΣΥ ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος; Το troika24 σχολιάζει μια πρόσφατη συνέντευξή του\nΠάει για πρόεδρος της ΔΗΣΥ ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος; Το troika24 σχολιάζει μια πρόσφατη συνέντευξή του\nΔιαβάσαμε με προσοχή τη συνέντευξη του προέδρου της ΔΗΜΑΡ και κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Θανάση Θεοχαρόπουλου στην εφημερίδα Real News. Πολύ ενδιαφέροντα τα όσα προκύπτουν ως ειδήσεις και τα όσα εννοούνται ως πολιτικά συμπεράσματα. Η συνέντευξη είχε ως τίτλο «Δεν είμαστε στρατηγικός εταίρος της ΝΔ - Η Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν θα αποτελέσει το όχημα όσων ενδεχομένως θέλουν να γίνουν υπουργοί μίας κυβέρνησης Μητσοτάκη» όμως το troika24 την είδε πιο «αλλιώς», ειδικά στα όσα λέει για το επικείμενο συνέδριο της ΔΗΣΥ, τα όσα υπονοεί για κάποιους του ΠΑΣΟΚ και τι απαντά για τη Φώφη Γεννηματά και το εάν θα διεκδικήσει και ο ίδιος την προεδρία της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Κι αυτά που κατά την άποψή μας προκύπτουν από τη συνέντευξή του βεροιώτη πολιτικού, είναι και τα εξής:\nΕκτιμά πως «αυτή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν έχει καμία πιθανότητα να εξαντλήσει την τετραετία λόγω της κοινωνικής δυσαρέσκειας που θα αυξάνεται συνεχώς». Συνεπώς, κατά την άποψή του, πάμε για πρόωρες εκλογές.\nΞεκαθαρίζει πως «η Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν είναι στρατηγικός εταίρος της ΝΔ, για αυτό η πρότασή μας είναι σταθερή για εθνική συνεννόηση και κυβέρνηση ευρείας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας που θα στηρίζεται και από τα δύο πρώτα κόμματα, με πρόσωπα κοινής αποδοχής». Άρα, κατά την άποψή μας, και να γίνουν πρόωρες εκλογές, θα ξαναγίνουν αμέσως εκλογές...\nΞεκαθαρίζει επίσης ότι «ζήτημα συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-Δημοκρατικής Συμπαράταξης δεν υφίσταται» ρίχνοντας μάλιστα και το καρφί του, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ «έχει επιλέξει τις συμμαχίες του, συνεργαζόμενους με την εθνικολαϊκιστική δεξιά».\nΣε σχέση με τα… «εσωκομματικά» τους, αφήνει μια «ανοιχτή πόρτα» για συνεργασία με το Ποτάμι και την Ώρα Ευθύνης, «με στόχο έναν σύγχρονο ενιαίο προοδευτικό φορέα που θα ενώσει τις δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας, του μεταρρυθμιστικού κέντρου και της ανανεωτικής αριστεράς», ρίχνει όμως και μια… «νταβανόπροκα» μιλώντας για «τα λάθη του παρελθόντος» και αναφέρεται σε «αλαζονείες» και «τάσεις ηγεμονισμού».\nΕμείς θα τον ρωτούσαμε, «ποιόν εννοείτε;» ή «μήπως εννοείτε τον κ. Θεοδωράκη και την κα Διαμαντοπούλου;» ή και σε ακόμη πιο troika24 ρυθμούς θα τον ρωτούσαμε «στις αναφορές σας, συμπεριλαμβάνετε και την Φώφη Γεννηματά;». Όμως δεν ρωτήθηκε…\nΌμως στο τέλος, είναι το… «δυνατό» σημείο της συνέντευξης.\nΕκεί όπου ο βεροιώτης πολιτικός, αναφερόμενος στο συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, που προγραμματίζεται για το καλοκαίρι, υπενθυμίζει κάποια «συμφωνηθέντα» μεταξύ των εταίρων, με τρόπο που δείχνει και μια «αγωνία» εκ μέρους του, μη τυχόν και δεν τηρηθούν.\nΜάλιστα σχεδόν «προκαλεί» όσους επιθυμούν εκλογή αρχηγού από μηδενική βάση, «να τολμήσουν να προτείνουν και την διάλυση των κομμάτων τους». Προφανώς πρόκειται για πληθυντικό ευγενείας, καθώς τα κόμματα της ΔΗΣΥ είναι δύο και αφού δεν αναφέρεται στο δικό του (ΔΗΜΑΡ) άρα αναφέρεται στο ΠΑΣΟΚ.\nΤο λες και «διαφαινόμενη κόντρα» καθώς εκτός όλων αυτών, στο ερώτημα αν αμφισβητείται η Φώφη Γεννηματά, απαντά γενικώς ότι «δεν αμφισβητείται κανένας» και δείχνει σαφείς διαθέσεις ότι και ο ίδιος θα διεκδικήσει την αρχηγία της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, άσχετα εάν ο δημοσιογράφος δεν τον ρωτά, αυτό που το troika24 θα τον ρωτούσε ευθέως, εάν είχε την ευκαιρία:\n-Κύριε Θεοχαρόπουλε, στο συνέδριο θα θέσετε υποψηφιότητα, για πρόεδρος της ΔΗΣΥ;\nΓια να έχετε μια πλήρη άποψη για τη συνέντευξη του Θανάση Θεοχαρόπουλου στην εφημερίδα Real News (και όχι αποσπασματικά), την παραθέτουμε αυτούσια, αμέσως παρακάτω:\nΤυχόν κλείσιμο της αξιολόγησης θα σηματοδοτεί νέο τοπίο στην πολιτική ζωή κ. Πρόεδρε; Και εκτιμάτε ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα έχει πιθανότητες εξάντλησης της τετραετίας;\nΝέο τοπίο θα υπήρχε αν η αξιολόγηση είχε κλείσει εγκαίρως το 2016 χωρίς νέα απαράδεκτα μέτρα. Αν προχωρούσαν οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και όχι μία αδιέξοδη πολιτική υπερφορολόγησης. Δυστυχώς οι αυταπάτες αυτής της κυβέρνησης έχουν επώδυνες συνέπειες για την κοινωνία. Σε αυτό το πλαίσιο, αυτή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν έχει καμία πιθανότητα να εξαντλήσει την τετραετία λόγω της κοινωνικής δυσαρέσκειας που θα αυξάνεται συνεχώς.\nΜετά από εκλογές -και εφόσον επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις και η ΝΔ είναι η πρώτη δύναμη- η Δημοκρατική Συμπαράταξη υπό ποιες προϋποθέσεις θα συμμετάσχει στην κυβέρνηση Μητσοτάκη;\nΗ Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν είναι στρατηγικός εταίρος της ΝΔ. Τα αυτονόητα είναι καλό να διευκρινίζονται. Ταυτοχρόνως σήμερα βρισκόμαστε σε έκτακτες συνθήκες. Για αυτό η πρότασή μας είναι σταθερή για εθνική συνεννόηση και κυβέρνηση ευρείας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας που θα στηρίζεται και από τα δύο πρώτα κόμματα, με πρόσωπα κοινής αποδοχής. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν θα αποτελέσει το όχημα όσων ενδεχομένως να θέλουν να γίνουν υπουργοί μίας κυβέρνησης Μητσοτάκη. Επιμένουμε στην αυτόνομη πορεία της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, με σαφή οριοθέτηση τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και τη ΝΔ.\nΔιαφορετικά κ. Πρόεδρε; Εκ νέου εκλογές; Δεν σας φοβίζει η πόλωση που θα δημιουργηθεί σε μία τέτοια περίπτωση;\nΗ τεχνητή πόλωση και η διχαστική λογική είναι μακριά από τις ανάγκες του σήμερα. Ο δικός μας χώρος έχει αποδείξει ότι βάζει πάνω από όλα το εθνικό συμφέρον, αντίθετα με ότι έπραξαν ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ. Αυτό που πρέπει να φοβίζει όμως, είναι ότι σε αυτή την χώρα δεν βάζουμε μυαλό. Μια κυβέρνηση οριακής πλειοψηφίας που στηρίζεται στο απαράδεκτο μπόνους του εκλογικού νόμου κινδυνεύει να καταστεί «αναλώσιμη» και να παρασυρθεί στις γνωστές καταδικασμένες λογικές του πελατειακού κράτους. Για αυτό απαιτείται η εθνική συνεννόηση με χρονικό ορίζοντα την έξοδο από τα μνημόνια.\nΤην πρόταση του Νίκου Φίλη για αναδιάταξη της Κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας και συγκρότηση κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-Δημοκρατικής Συμπαράταξης αφού πρώτα ψηφίσετε την απλή αναλογική, πώς την κρίνετε;\nΑυτές οι προτάσεις είναι είτε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα είτε τακτικισμοί του ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στα αδιέξοδα. Ζήτημα συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-Δημοκρατικής Συμπαράταξης δεν υφίσταται. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επιλέξει τις συμμαχίες του με την συνεργασία του δύο φορές με την εθνικολαϊκιστική δεξιά. Έχοντας μάλιστα υπόψη μας τα παραδείγματα κυβερνήσεων συνεργασίας στην Ε.Ε., προϋπόθεση μιας ανάλογης συνεργασίας και στην Ελλάδα είναι η αλλαγή του συσχετισμών των δυνάμεων υπέρ της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και η ήττα της αλαζονείας του ΣΥΡΙΖΑ.\nΠιστεύετε ότι έστω και τώρα, στην ύστατη στιγμή, πρέπει η Φώφη Γεννηματά να απευθύνει εκ νέου πρόταση στο Ποτάμι και την Ώρα Ευθύνης για την συγκρότηση ενιαίου κόμματος;\nΗ δική μου πρόταση είναι σταθερή με στόχο έναν σύγχρονο ενιαίο προοδευτικό φορέα που θα ενώσει τις δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας, του μεταρρυθμιστικού κέντρου και της ανανεωτικής αριστεράς. Όσοι κινούνται στον ευρύτερο χώρο πρέπει να συμβάλλουν θετικά σε μια τέτοια κοινή προσπάθεια χωρίς περιχαρακώσεις και ανασφάλειες. Εμείς έχουμε καταθέσει την πρόσκληση στον ευρύτερο χώρο για τη δημιουργία ενός ισχυρού φορέα της κεντροαριστεράς. Δεν είναι δυνατόν όμως σήμερα να επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος με ατέρμονες συζητήσεις και εκκλήσεις που έχουν ταλαιπωρήσει τον χώρο της κεντροαριστεράς. Έφθασε η ώρα των πράξεων χωρίς αλαζονείες και τάσεις ηγεμονισμού.\nΤο καλοκαίρι έχει προγραμματιστεί το Συνέδριό σας. Τι είδους κόμμα θα πρέπει να είναι η Δημοκρατική Συμπαράταξη; Ενιαίο ή πολυκομματικό;\nΣτόχος μας δεν μπορεί παρά να είναι το ενιαίο κόμμα. Σήμερα αυτό που μπορεί να γίνει είναι το επόμενο βήμα για έναν ενιαίο πολυκομματικό φορέα που θα οδηγήσει στην συνέχεια στο νέο ενιαίο φορέα της κεντροαριστεράς. Όμως δεν είναι δυνατόν ορισμένοι να προτείνουν συγχρόνως και τα δύο. Το Συνέδριο είτε θα είναι πολυκομματικό με αναλογικές συμμετοχές, είτε θα είναι Συνέδριο κατάργησης των υφιστάμενων κομμάτων και εκλογής όλων από μηδενική βάση. Όσοι επιθυμούν δε εκλογή όλων από μηδενική βάση πρέπει να τολμήσουν να προτείνουν και την διάλυση των κομμάτων τους. Το κρίσιμο σήμερα δεν μπορεί παρά να είναι η δημιουργία ενός ισχυρού προοδευτικού φορέα, που θα κοιτά στο παρόν και στο μέλλον και όχι στο παρελθόν. Να δημιουργήσουμε το νέο σε πρόσωπα, ιδέες, προγράμματα και σύμβολα.\nΗγεσία θα εκλέξετε ή η Φώφη Γεννηματά δεν αμφισβητείται;\nΈχω ξεκαθαρίσει τόσο προσωπικά, όπως και η Δημοκρατική Αριστερά, τη θέση μας για Συνέδριο και για εκλογή ηγεσίας από την βάση, με ανοιχτές δημοκρατικές διαδικασίες. Αυτή η θέση εκφράσθηκε και από την ίδια την Φώφη Γεννηματά. Αυτή είναι θέση αρχής για τον τρόπο που θα δημιουργηθεί ο ενιαίος φορέας της κεντροαριστεράς και δεν στοχεύει στην αμφισβήτηση κανενός. Σε κάθε περίπτωση οι τελικές αποφάσεις θα εξαρτηθούν από το πόσες πολιτικές δυνάμεις, κινήσεις ή κόμματα, θα ανταποκριθούν στο επόμενο βήμα της προγραμματικής και οργανωτικής ανασυγκρότησης του χώρου της κεντροαριστεράς.\nΑναρτήθηκε από troika24 στις 2:06 μ.μ.


Ολόκληρη κατοικία/διαμέρισμα σε Σάμη | Venezia - trivago.gr\nΣχετικά με Venezia\nΤα διαμερίσματα Venezia βρίσκονται στη κωμόπολη Σάμη Κεφαλληνίας. Άν επιθυμείτε μια απόδραση από την καθημερινότητα, χαρούμενες και ξένοιαστες διακοπές, τότε βρίσκεστε στο κατάλληλο μέρος. Πρόκειται για μια οικογενειακή επιχείρηση, η οποία ειναι έτοιμη να σας προσφέρει στιγμές ηρεμίας και χαλάρωσης σε μια φιλική ατμόσφαιρα, πάντα στη διάθεση σας για ό,τι χρειαστείτε συμπεριλαμβανομένου όλες τις πληροφορίες για την Σάμη, για τις ενοικιάσεις αυτοκινήτων καθώς και για το νησί γενικά. Όλα τα διαμερίσματα είναι διαμπερή, ευήλια, με θέα σε θάλασσα και βουνό. Είναι επιπλωμένα και πλήρως εξοπλισμένα ώστε να εξασφαλίσουν στον επισκέπτη χαρούμενες και άνετες διακοπές.\nΤα διαμερίσματα διαθέτουν: κουζίνα (πλήρως εξοπλισμένη με όλα τα σκεύη), μπάνιο (με μπανιέρα ή ντουζιέρα), ψυγείο, τηλεόραση, air-conditioning, αυτόνομη θέρμανση, μπαλκόνι ή βεράντα ανάλογα τον όροφο, Wi-Fi Internet\nΣτην αυλή υπάρχει barbeque, το οποίο μπορούν να το χρησιμοποιήσουν όλοι οι επισκέπτες των διαμερισμάτων Venezia. Δεν επιτρέπονται τα ζώα. Η καθαριότητα γίνεται από το προσωπικό του ξενοδοχείου.\nΗ πλαζ απέχει από το κατάλυμα 50μ. ενώ η αγορά και το λιμάνι 800μ.\nΤο φιλόξενο περιβάλλον και η φυσική ομορφιά του νησιού θα σας γοητεύσει. Ο επισκέπτης φθάνει στην Κεφαλονιά είτε με αεροπλάνο είτε με πλοίο.\nΗ Σάμη συνδυάζει βουνό και θάλασσα. Γεωγραφικά, είναι στο κέντρο του νησιού και αυτό κάνει τη πρόσβαση στα άλλα μέρη του νησιού πιο εύκολη. Η Σάμη συνδέεται ακτοπλοϊκώς με τα λιμάνια της Πάτρας, της Ιθάκης, της Λευκάδας και του Αστακού. Επίσης συνδέεται και με λιμάνι της Ιταλίας την υψηλή περίοδο του καλοκαιριού. Η Σάμη διαθέτει: ταχυδρομείο, κέντρο υγείας, κεπ(κέντρο εξυπηρέτησης πολιτών), λιμεναρχείο και ΚΤΕΛ.\nΣτην περιοχή της Σάμης αξίζει να επισκεφθείτε το Λιμνοσπήλαιο Μελισσάνης, ένα από τα πιο γνωστά και πανέμορφα αξιοθέατα της Κεφαλονιάς, με έντονο ιστορικό ενδιαφέρον. Πρόκειται για ένα σπήλαιο – λίμνη που βρίσκεται στον Καραβόμυλο, μόλις 2χλμ. από τα διαμερίσματα. Επίσης ένα από τα μεγαλύτερα και ομορφότερα φυσικά αξιοθέατα της περιοχής αλλά και ολόκληρης της Κεφαλονιάς είναι το Σπήλαιο Δρογκαράτη, μόλις 5χλμ. από το κατάλυμα.\nΗ Aντίσαμος είναι μια πολύ γνωστή παραλία της Κεφαλονιάς, με απαράμιλλη φυσική ομορφιά, μόλις 4 χλμ. από το κατάλυμα. Η διαδρομή από το λιμάνι της Σάμης μέχρι την παραλία, μαγεύει τον επισκέπτη, αφού διασχίζει ένα από τα πιο καταπράσινα μέρη του νησιού. Πολλοί επισκέπτες επίσης σταματούν σε ένα κατάλληλα διαμορφωμένο άνοιγμα, όπου η θέα προς την παραλία ειναι εντυπωσιακή, για να βγάλουν τις απαραίτητες αναμνηστικές φωτογραφίες.\nΜπορείτε επίσης να επισκεφθείτε την Ιθάκη με πλοίο αυθημερόν.\nΤα διαμερίσματα είναι ανοιχτά από 1/4 έως και 31/11 κάθε χρόνο. Επίσης δεχόμαστε κρατήσεις για τη περίοδο των Χριστουγέννων και του Πάσχα. Για περισσότερες πληροφορίες μη διστάσετε να επικοινωνείσετε μαζί μας: 0030 2674022036, 0030 6948500875\nΞενοδοχείο - Marias Apartmentsπροσφορές από 40€\nΞενοδοχείο - Katerina Studiosπροσφορές από 5€\nΞενοδοχείο - Staggia Studiosπροσφορές από 42€\nΞενοδοχείο - Penelope & Emily Villasπροσφορές από 5€


Νορβηγία: Την αποφυλάκισή του υπό όρους επιδιώκει ο Α. Μπρέιβικ | Liberal.gr\nΤετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 2020, 17:00\nΝορβηγία: Την αποφυλάκισή του υπό όρους επιδιώκει ο Α. Μπρέιβικ\nO Άντερς Μπρέιβικ\nΟ Νορβηγός κατά συρροήν δολοφόνος Άντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ θα επιδιώξει την αποφυλάκιση του υπό όρους, όπως δήλωσε σήμερα ο δικηγόρος του στην νορβηγική εφημερίδα VG.\nΑν και ο Μπράιβικ μπορεί να ζητήσει να εξεταστεί αίτημα αποφυλάκισής του υπό όρους αφού έχει εκτίσει τα 10 πρώτα χρόνια της ποινής του -μια προϋπόθεση που θα πληροί τον Ιούλιο του 2021- εναπόκειται στα δικαστήρια να αποφασίσουν εάν συντρέχουν λόγοι για να αφεθεί ελεύθερος.\n«Κατ’ απαίτησή του έχω αποστείλει αίτημα αποφυλάκισης», δήλωσε ο δικηγόρος του Μπρέιβικ, ο Έινσταϊν Στόρβικ, στο VG. «Είναι ένα δικαίωμα που έχουν όλοι οι φυλακισμένοι (που μπορεί να τελούν υπό κράτηση επ’ αόριστον) και θέλει να το χρησιμοποιήσει», δήλωσε. Σύμφωνα με τον Στόρβικ, ο Μπράιβικ θα εκκινήσει εκ νέου νομική διαδικασία αναφορικά με τις συνθήκες κράτησής του.\nΟ Μπρέιβικ εκτίει τη μέγιστη ποινή κάθειρξης στη Νορβηγία -21 έτη- η οποία μπορεί να παραταθεί επ’ αόριστον.


Καλύψη οπών και σχισμών - Zervas Dental Clinic\nΟι προληπτικές καλύψεις οπών και σχισμών είναι λεπτόρρευστες συνθετικές ρητίνες οι οποίες τοποθετούνται στις μασητικές επιφάνειες των οπισθίων δοντιών για να προστατεύουν τις στενές οπές και σχισμές των δοντιών τις οποίες επειδή δεν μπορούν να καθαριστούν καλά με το βούρτσισμα, ξεκινά η τερηδόνα.\nΣυνήθως τα δόντια που προστατεύουμε με αυτόν τον τρόπο είναι οι πρώτοι μόνιμοι γομφίοι, οι οποίοι είναι τα πιο σημαντικά δόντια για τη μάσηση και ανατέλλουν στην ηλικία των 6 ετών. Εμφανίζουν τη μεγαλύτερη πιθανότητα να χαλάσουν. Επίσης οι ίδιες προληπτικές καλύψεις μπορούν να τοποθετηθούν σε δεύτερους μόνιμους γομφίους που ανατέλλουν στο στόμα σε ηλικία 12 περίπου ετών, καθώς και σε κάθε δόντι που έχει μεγάλες οπές και σχισμές και επομένως αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσει τερηδόνα.\nΗ τοποθέτησή τους είναι πολύ εύκολη και απαιτεί μόνο μία επίσκεψη. Ο οδοντίατρος προετοιμάζει την επιφάνεια που θα δεχτεί την προληπτική επικάλυψη βουρτσίζοντας απλώς το δόντι με ειδικά βουρτσάκια. Στη συνέχεια τοποθετεί το υλικό χωρίς τροχισμό του δοντιού και δίχως αναισθησία.\nΗ προστασία που προσφέρουν οι καλύψεις απέναντι στην τερηδόνα είναι 100% και μπορούν να παραμείνουν στη θέση τους για αρκετά χρόνια.\nΣυστήνουμε την επανεξέταση των καλύψεων και την αντικατάσταση αυτών αν χρειαστεί με την ενηλικίωση των παιδιών.


Στη Νίκαια με σημαντικές απουσίες για το κύπελλο - ΓΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ\nΓΣ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΟΥ > ΝΕΑ > ΜΠΑΣΚΕΤ > ΝΕΑ - ΜΠΑΣΚΕΤ ΑΝΔΡΩΝ > Στη Νίκαια με σημαντικές απουσίες για το κύπελλο\nΣτη Νίκαια με σημαντικές απουσίες για το κύπελλο\nΤον πρώτου του επίσημο αγώνα, στο πλαίσιο του Κυπέλλου Ελλάδος, δίνει το Σάββατο (16/9, 17.00) ο Γυμναστικός Σύλλογος Περιστερίου, που θα αντιμετωπίσει εκτός έδρας τον Ιωνικό Νικαίας.\nH ομάδας μας αναμένεται να παραταχθεί στο κλειστό του Πλάτωνα με σημαντικές απουσίες, καθώς ο Νίκος Καραγιάννης δεν θα έχει στην διάθεση του, τον τραυματία στον καρπό, Ιγκόρ Μιλόσεβιτς, αλλά και τον ΚιΚι Κλαρκ, ο οποίος το πρωί της Παρασκευής (15/9) ταξίδεψε στις ΗΠΑ.\nΟ 33χρονος πόιντ γκαρντ πρόκειται να μπει στο Hall of Fame για τα κατορθώματα του κατά τη διάρκεια (2002-2006) της κολεγιακής του καριέρας, όταν και αναδείχθηκε δυο φορές πρώτος σκόρερ του ΝCAA, φορώντας την φανέλα του “Saint Peter’s”.\nΑναμφισβήτητα, πρόκειται για μια κορυφαία στιγμή για την σπουδαία καριέρα του ΚιΚι Κλαρκ κι ως εκ τούτου ήταν φυσιολογικό να λάβει την σχετική άδεια, ώστε να παρευρεθεί στην τελετή, ενώ παράλληλα θα αποσυρθεί και η φανέλα που φορούσε στο κολέγιο.\nΑγωνιστικά, η ομάδα μας πρόκειται να αντιμετωπίσει έναν πολύ ισχυρό αντίπαλο, ο οποίος ενισχύθηκε με πολύ έμπειρους και ικανούς παίκτες.\nΟ Σπύρος Μαγκούνης είναι ένας από τους… παλιούς που συνεχίζουν και φέτος να πλαισιώνουν το ρόστερ του ΓΣΠ και μιλώντας στην επίσημη ιστοσελίδα (gsperisteri.gr) του συλλόγου μας έδωσε το στίγμα του για την εκτός έδρας αναμέτρηση με τον Ιωνικό.\n“Σίγουρα αυτό το παιχνίδι έρχεται πολύ νωρίς μέσα στην σεζόν, με την ομάδα να βρίσκεται σχεδόν στη μέση της προετοιμασία της κι όπως είναι φυσιολογικό, γι αυτή την εποχή, δεν είναι έτοιμη στο 100%.\nΕπιπροσθέτως, έχουμε και κάποιες απουσίες, όμως όλα αυτά δεν μειώνουν σε καμία περίπτωση την σημαντικότητα του παιχνιδιού και την επιθυμία μας να κατακτήσουμε τη νίκη μέσα στην έδρα του αντιπάλου.\nΌπου κι αν παίζει το Περιστέρι κι ειδικά φέτος με το ρόστερ που έχει δημιουργηθεί και τις απαιτήσεις που υπάρχουν, πρέπει να πηγαίνουμε για να κερδίσουμε.\nΓια μας δεν υπάρχει καμία δικαιολογία, είναι ένα επίσημο παιχνίδι, το πρώτο της φετινής σεζόν και θέλουμε να ξεκινήσουμε νικηφόρα την χρονιά.\nΘα είμαστε συγκεντρωμένοι στο παιχνίδι μας και στο πλάνο που έχουμε ετοιμάσει και δεν θα επηρεαστούμε από τις όποιες συνθήκες μπορεί να συναντήσουμε εκεί. Έχοντας υπόψιν την περσινή μας εμπειρία (σ.σ. για το πρωτάθλημα της Β΄ Εθνικής) πιστεύω ότι δεν θα επαναληφθούν τα ίδια συμβάντα, γιατί αυτό δεν θα είναι καλό ούτε για τον Ιωνικό, αλλά ούτε για μας.\nΑνεξάρτητα, πάντως, από την έκβαση αυτού του αγώνα ο μεγάλος μας στόχος είναι και θα παραμείνει το πρωτάθλημα, εκεί που θέλουμε να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες και να ανεβάσουμε την ομάδα.\nΆλλωστε, γι αυτό τον λόγο έγιναν όλες αυτές οι κινήσεις το καλοκαίρι και δημιουργήθηκε ένα σύνολο που ήδη έχει το τίτλο του φαβορί, έχοντας δείξει τις πολύ μεγάλες δυνατότητες που υπάρχουν στα μέχρι τώρα φιλικά.\nΩστόσο, κανείς δεν θα θυμάται τι έγινε στην περίοδο της προετοιμασίας, κάτι που σημαίνει ότι στο πρωτάθλημα καλούμαστε να κάνουμε την “δουλειά” μας και να κατακτήσουμε την πρώτη θέση”.\nΜια ομάδα, μια οικογένεια! Η πρώτη του ΓΣΠ ενόψει της νέας σεζόν! O ασταμάτητος ΓΣΠ άλωσε και την Λευκάδα (video) Ιγκόρ Μιλόσεβιτς: “Να τελειώσουμε αήττητοι το πρωτάθλημα”! O ΓΣΠ διέλυσε με 116-76 την ΑΕΛ για το 16/16! Μοναδικό ρεκόρ (20-0) ο ΓΣΠ, που έγραψε ιστορία! (video)