Ποιο είναι το καλύτερο λογισμικό για τη μάθηση και τη διεξαγωγή στατιστικών;\nΟι στατιστικές είναι μια σημαντική πτυχή του επιχειρηματικού και ακαδημαϊκού κόσμου που καθιστά την επεξεργασία δεδομένων αναπόσπαστη. Σήμερα, υπάρχουν πολλοί τρόποι διεξαγωγής στατιστικής ανάλυσης με πολλά λογισμικά που βοηθούν στην οργάνωση, ανάλυση και ερμηνεία δεδομένων.\nΕπιπλέον, το στατιστικό λογισμικό είναι σε θέση να αναλύσει την περιγραφική στατιστική. αυτά είναι τα στατιστικά στοιχεία που οργανώνουν δεδομένα από δείγματα και στατιστικά στοιχεία συμπερασμάτων, τα οποία καταλήγουν σε συμπεράσματα από τα παρεχόμενα δεδομένα. Ένα σημαντικό πλεονέκτημα αυτού του λογισμικού είναι ότι παρέχουν πραγματικά δεδομένα για το έργο και την επιχείρησή σας.\nΑυτό το άρθρο υπογραμμίζει μερικά από τα καλύτερα στατιστικά λογισμικά που χρειάζεστε για την επιχείρησή σας ή το έργο σας. Η έκθεση Windows έχει καταρτίσει τη λίστα με το καλύτερο λογισμικό για μάθηση και για τη διεξαγωγή στατιστικών .\nΤα καλύτερα εργαλεία για τη μάθηση και τη διεξαγωγή στατιστικών\nΧαρακτηρισμένο ως το καλύτερο λογισμικό για την εκμάθηση στατιστικών στοιχείων, το MaxStat είναι ένα προσιτό στατιστικό λογισμικό με πολλά χαρακτηριστικά, το οποίο ταιριάζει με το λογαριασμό σας. Αυτό το λογισμικό επιτρέπει στους χρήστες να δημιουργήσουν στατιστική ανάλυση με τρία απλά βήματα. Το λογισμικό είναι εύκολο στη χρήση και είναι βολικό για φοιτητές και επαγγελματίες λογιστές.\nΕπιπλέον, το MaxStat σας δίνει τη δυνατότητα να κατανοήσετε τη βάση των στατιστικών με διάφορα μαθήματα που εξηγούν διάφορες βασικές στατιστικές λειτουργίες. Απλά πρέπει να εισάγετε τα δεδομένα σας και να ορίσετε τις απαραίτητες απαιτήσεις, με το λογισμικό να φροντίζει τις επιχειρήσεις. Ένας άλλος βασικός λόγος για να χρησιμοποιήσετε το MaxStat είναι ότι το αποτέλεσμα που αποκτήθηκε για κάθε ανάλυση είναι εύκολο να κατανοηθεί και να ερμηνευτεί με επιστημονικούς όρους.\nΠαρόλο που, από την άποψη της τιμολόγησης, το MaxStat κυμαίνεται από 39 δολάρια για τους σπουδαστές έως 79 δολάρια για τους υψηλούς τελικούς χρήστες με άλλα έξοδα που προκύπτουν από πρόσθετες υπηρεσίες.\nΚατεβάστε το MaxStat\nΈνα άλλο καλύτερο λογισμικό για την εκμάθηση και τη διεξαγωγή στατιστικών στοιχείων, το AcaStat είναι ένα αποτελεσματικό λογισμικό στατιστικών στοιχείων που διατίθεται στα Windows και σε άλλα λειτουργικά συστήματα. Ένα μοναδικό χαρακτηριστικό είναι ότι μπορείτε εύκολα να μορφοποιήσετε μεταβλητές όπως τιμές, ετικέτες και ρυθμίσεις παραμέτρων.\nΕν τω μεταξύ, το AcaStat σας επιτρέπει επίσης να εισάγετε δεδομένα από τα αρχεία υπολογιστικών φύλλων με το εργαλείο αντιγραφής και επικόλλησης. Το λογισμικό αναλύει γρήγορα τα δεδομένα, τα οποία σας επιτρέπουν να σχεδιάσετε πίνακες συχνοτήτων, OLS και λεπτομέρειες σχετικά με την υλικοτεχνική υποδομή χρησιμοποιώντας το AcaStat.\nΩστόσο, η τιμολόγηση AcaStat ξεκινά από $ 10 με την αύξηση των τιμών καθώς οι χρήστες ενσωματώνουν περισσότερες δυνατότητες.\nΚατεβάστε το AcaStat\nΕάν είστε σε μια βιασύνη για να εκτελέσετε στατιστική ανάλυση, τότε Statwing είναι το καλύτερο εργαλείο που είναι διαθέσιμο για την άμεση ανάγκη σας. Αυτό το στατιστικό λογισμικό τρέχει στατιστική ανάλυση δεδομένων γρηγορότερα από την πλειοψηφία του στατιστικού λογισμικού που διατίθεται στην αγορά.\nΕπιπλέον, αυτό το λογισμικό έχει ένα απλό interface με εύκολες οδηγίες που καθιστά ευκολότερη τη δημιουργία δεδομένων. Το Statwing επιτρέπει στους χρήστες να επιλέγουν εύκολα περιγράμματα για ανάλυση, τα οποία παρέχουν μεγάλο βαθμό εμπιστοσύνης στα στατιστικά αποτελέσματα. Επιπλέον, οι χρήστες έχουν επίσης πρόσβαση σε βασικούς διαγράμματα, όπως γραφήματα και ιστόγραμμα, τα οποία μπορούν να εξαχθούν στα υπολογιστικά φύλλα σας.\nΩστόσο, το Statwing προσφέρει στους χρήστες δωρεάν δοκιμή, αν και περιορισμένη, και οι χρήστες χρεώνονται με βάση τα χαρακτηριστικά που απαιτούνται για τη στατιστική ανάλυση τους.\nΤο SPSS (που αναπτύχθηκε από την IBM) είναι ένα από τα καλύτερα λογισμικά για την εκμάθηση και για τη δημιουργία στατιστικών που χρησιμοποιούνται από εκατομμύρια παγκοσμίως. Το αναλυτικό λογισμικό παρέχει στους χρήστες πολλά χαρακτηριστικά και δίνει ακριβή ανάλυση των δεδομένων.\nΟι χρήστες μπορούν εύκολα να αναλύσουν τα δεδομένα με την απλή διεπαφή με όλα τα εργαλεία που είναι κατάλληλα διαρρυθμισμένα στο μενού. Με μια διαισθητική διεπαφή χρήστη, μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε τις λειτουργίες σύννεφου. αυτό δίνει τη δυνατότητα στο SPSS να ανακαλύψει νέες τάσεις για τα δεδομένα σας.\nΕπιπλέον, η IBM SPSS παρέχει πολλές στατιστικές αναλύσεις όπως αυτοματοποιημένη μοντελοποίηση μοντέλων κειμένου και οντοτήτων και διαχείριση και ανάπτυξη αποφάσεων. Επίσης, το SPSS σάς βοηθά να χειριστείτε την ανάλυση δεδομένων με την αυτοματοποιημένη μοντελοποίησή της και να διασφαλίσετε ότι το ακριβές αποτέλεσμα επιτυγχάνεται μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.\nΕπιπλέον, το IBM SPSS είναι αρκετά προσιτό δεδομένου ότι χρεώνουν $ 1 για κάθε ανάλυση που εκτελείται στο λογισμικό που είναι δίκαιη για τις υπηρεσίες που παρέχονται.\nΛήψη του IBM SPSS\nΤο Minitab είναι ένα δημοφιλές λογισμικό για τη δημιουργία στατιστικών στοιχείων που χρησιμοποιούνται από χιλιάδες εταιρείες και ιδρύματα σε όλο τον κόσμο. Το λογισμικό έχει πολλά εργαλεία και χαρακτηριστικά προσαρμοσμένα για να ανταποκρίνεται σε διάφορα στατιστικά πρότυπα και ανάλυση. Με το Minitab, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μαθηματικές μεθόδους όπως διαστήματα εμπιστοσύνης για να ελέγξετε τη μέση ή μέση τιμή των δεδομένων σας.\nΕπιπλέον, το Minitab διαθέτει επίσης μια μοναδική τεχνική μείωσης μοντέλου που επιτρέπει στο λογισμικό να βρει την καλύτερη εξίσωση παλινδρόμησης για τα δείγματα δεδομένων σας. Τα στατιστικά αποτελέσματα από το Minitab είναι ακριβή και μπορείτε να εισαγάγετε αρχεία Excel στο λογισμικό Minitab.\nΕπιπλέον, η Minitab διαθέτει δωρεάν δοκιμή, με την έκδοση premium ξεκινώντας από $ 29 για έξι μήνες, μετά από την οποία οι χρήστες πληρώνουν σταθερή χρέωση $ 49 ανά έτος για να χρησιμοποιήσουν τα χαρακτηριστικά.\nΚατεβάστε το MiniTab\nΣυμπερασματικά, καθένα από τα παραπάνω λογισμικά έχει τις δυνάμεις και την αδυναμία τους. Ως εκ τούτου, μπορείτε να επιλέξετε κάποιο από αυτά να ανταποκριθεί στις στατιστικές ανάγκες σας. Έχετε χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε λογισμικό από τη λίστα με το καλύτερο λογισμικό μάθησης και στατιστικών; Μη διστάσετε να μοιραστείτε την εμπειρία σας μαζί μας σχολιάζοντας παρακάτω.


Arts&Antiques CCR: Η Θεσσαλονίκη που αλλάζει...\nΗ Θεσσαλονίκη που αλλάζει...\nΜΙΑ πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση, η οποία παρουσιάζει τους μετασχηματισμούς της Θεσσαλονίκης και της αρχιτεκτονικής στην πόλη που μετέβαλλαν ριζικά το αστικό τοπίο οδηγώντας από την παραδοσιακή δομή που κυριαρχούσε ως τα μέσα του 19ου αιώνα στο σημερινό δυναμικό αλλά και ανεξέλεγκτα επεκτεινόμενο πολεοδομικό συγκρότημα, άνοιξε τις πύλες της την Παρασκευή 7 Δεκεμβρίου 2012, στο κτίριο Μ2 του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης. Η έκθεση με τίτλο «ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 100+. Πόλη και Αρχιτεκτονική. Εκμοντερνισμοί και προσαρμογές», διοργανώνεται από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας /Τμήμα Κεντρικής Μακεδονίας, το Τμήμα Αρχιτεκτόνων της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ και το Διαπανεπιστημιακό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών Μουσειολογίας, με τη συνεργασία του Οργανισμού Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης και με την στήριξη του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής. Εντάσσεται στο πρόγραμμα «Θεσσαλονίκη 1912-2012» του Δήμου Θεσσαλονίκης, για τον εορτασμό των 100 χρόνων από την απελευθέρωση της πόλης, ενώ τη γενική επιμέλεια της έκθεσης έχει ο καθηγητής του Τμήματος Αρχιτεκτόνων ΠΣ ΑΠΘ Νίκος Καλογήρου.\nΠΡΙΝ ΤΟ 1912. Ο πρωταρχικός εκλεκτικός εκσυγχρονισμός: Στη Θεσσαλονίκη η εφαρμογή του δυτικού εκσυγχρονισμού όφειλε να διαπραγματευτεί με τις έντονα παρούσες βυζαντινές και οθωμανικές κληρονομιές. Η εισαγωγή της ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής είχε ως αφετηρία τον πρωταρχικό εκσυγχρονισμό που εντάχθηκε στο πλαίσιο των γενικότερων μεταρρυθμίσεων της οθωμανικής αυτοκρατορίας.\nΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΣ. Η αστική αναδιάρθρωση και ο εποικισμός: Το σχέδιο Εμπράρ (1917- 21) μετά από τη μεγάλη πυρκαγιά που κατέστρεψε την κεντρική περιοχή ήταν μία από τις πρώτες σημαντικές πολεοδομικές παρεμβάσεις του 20ου αιώνα. Στην αρχιτεκτονική έκφραση επιχειρήθηκε η προσαρμογή του ευρωπαϊκού προτύπου στα τοπικά δεδομένα.\nΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΗ ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ & ΨΥΧΡΟΠΟΛΕΜΙΚΟΣ ΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟΣ. Στην μεταπολεμική ανοικοδόμηση με τις πολυώροφες αστικές πολυκατοικίες της αντιπαροχής οφείλεται η σημερινή εικόνα του πυκνοδομημένου πολεοδομικού συγκροτήματος. Η επέκταση της νέας παραλίας με τις οικοδομικές μονάδες, την παραλιακή λεωφόρο και το γραμμικό πράσινο αποτέλεσε το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα του νέου αστικού τοπίου. Η πανεπιστημιούπολη του ΑΠΘ και ο χώρος της ΔΕΘ διαμορφώθηκαν ως νησίδες μοντέρνας αστικής σύνθεσης στις παρυφές της κεντρικής περιοχής.\nΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ, ΔΙΑΧΥΤΗ ΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ & ΥΒΡΙΔΙΚΕΣ ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ. Η μεταμοντέρνα συνθήκη οδήγησε σε μία αναβίωση του εκλεκτικισμού με την επανάχρηση ιστορικών τυπολογικών και μορφολογικών στοιχείων, τα οποία ήταν περισσότερο αποδεκτά σε μία πόλη με μακρά παράδοση πλουραλισμού στην αρχιτεκτονική.\nΜέχρι τις 31 Ιανουαρίου 2013\nLabels: Αρχιτεκτονική, Εκθέσεις


Τι εστί Έλληνας οδηγός... | iliaoikonomia\nΤι εστί Έλληνας οδηγός...\nΚυρ, 07/03/2011 - 10:42\n4. Ποτέ μα ποτέ μην ακινητοποιήσετε το όχημα σας σε πινακίδα «STOP». Τα οχήματα που σας ακολουθούν δεν θα περιμένουν αυτή την αντίδραση σας, με αποτέλεσμα να καρφωθούν» πάνω σας.\n6. Ποτέ μην προσπερνάτε από αριστερά όταν μπορείτε να το κάνετε από δεξιά. Είναι μια ευκαιρία να γελάσετε καθώς ο οδηγός του οχήματος που μόλις προσπεράσατε τρομάζει.\n7. Τα όρια ταχύτητας είναι αυθαίρετοι αριθμοί που δίνονται μόνο ως πρόταση και δεν είναι προφανώς εκτελέσιμα στην Ελλάδα.\n8. Βρίσκεστε στην αριστερή λωρίδα με τρελό μποτιλιάρισμα και δεν υπάρχει χώρος να κινηθείτε ούτε εκατοστό. Ο οδηγός του οχήματος που βρίσκετε ακριβώς από πίσω σας, ο οποίος κορνάρει και αναβοσβήνει τα φώτα, είναι πεπεισμένος πως μπορεί να τα πάει καλύτερα από εσάς, αν ήταν στην θέση σας.\n9. Είναι παράδοση στην Ελλάδα να κορνάρεις μόλις ανάψει το πράσινο φανάρι ακόμα και αν είσαι πρώτος σ' αυτό.\n10. Θυμηθείτε ότι ο σκοπός κάθε Έλληνα οδηγού είναι να φτάσει πρώτος και θα κάνει ότι χρειαστεί γι αυτό.\n11. Πάντα θα υπάρχει ένας πολύ καλός λόγος για τον οποίο εσείς θα βιάζεστε. Αντιθέτως όλοι οι υπόλοιποι οδηγοί των οχημάτων που θα συναντήσετε στον δρόμο σας δεν έχουν ιδέα γιατί πήραν τους δρόμους σήμερα.\n12. Το κράνος φοριέται στον αγκώνα. Προστατεύει το χέρι σε τυχόν πτώση προς εκείνη τη πλευρά, επίσης προστατεύει σε περίπτωση που στριμωχτείς ανάμεσα σε 2 αυτοκίνητα ή αν έχεις επαφή με τοίχο.\n13. Οι προστατευτικές ζώνες είναι επικίνδυνες. Έρευνες στην Ελλάδα έδειξαν ότι χιλιάδες crash test κάνουν λάθος. Άμα είναι γραπτό σου, θα πας κι ας φοράς ζώνη. . .\n14. Ανεξαρτήτως άσματος, το στερεοφωνικό του οχήματος σας πρέπει να παίζει στο φουλ. Με αυτό τον τρόπο διασκεδάζετε τους πεζούς που περιμένουν πότε θα τους δώσει κάποιος προτεραιότητα να διασχίσουν την διάβαση.\n15. Οι πεζοί είναι οι κυριότεροι εχθροί των οδηγών, διότι καταλαμβάνουν χώρο στα πεζοδρόμια με αποτέλεσμα να μην μπορούν να σταθμεύσουν αυτοκίνητα και διασχίζουν τους δρόμους αναγκάζοντας τα διερχόμενα οχήματα να ελαττώσουν ταχύτητα!\nΆραγε εσείς σε ποιά κατηγορία ανήκετε;\nΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ... ΟΝΕΙΡΟ! Τριήμερο 28ης Οκτωβρίου: Εκδρομές σε παραδοσιακά χωριά για χαλάρωση αλλά και extreme sports [εικόνες]\nΣεισμός 4 Ρίχτερ ταρακούνησε την Ζάκυνθο!\nΟΧΙ άλλα ψηφίσματα, βαρύγδουπες δηλώσεις, αναποτελεσματικές συναντήσεις με φωτο. Δώστε άμεση λύση στην κατασκευή της Πατρών - Πύργου. Πάνω από 130 νεκροί την τελευταία δεκαετία\n12 Οκτώβριος, 2019 - 09:26\n18 Οκτώβριος, 2019 - 22:22\nΠέτρος Τατσόπουλος: Συγκλονίζει στην πρώτη του συνέντευξη μετά την κατάρρευσή του στον Alpha - Video\n18 Οκτώβριος, 2019 - 21:30\n18 Οκτώβριος, 2019 - 18:54\nΔ. Πύργου: Εντεταλμένος σύμβουλος με καθήκοντα αντιδημάρχου για τρεις Δημ. Ενότητες ο Νίκος Κοτσώνης


Τα 50 επαγγέλματα που επιδοτούνται από το ΕΣΠΑ έως και 100% (Ολη τη λίστα) - Μυρώνια Ηλείας\nHome » ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ » Τα 50 επαγγέλματα που επιδοτούνται από το ΕΣΠΑ έως και 100% (Ολη τη λίστα)\n6/17/2017 10:06:00 π.μ.\nΣυγχρόνως, με τη μεταφορά τεχνολογίας και τεχνογνωσίας, αναμένεται να ενισχυθούν οι ικανότητες του παραγωγικού δυναμικού και να επιτευχθεί η αύξηση της ανταγωνιστικότητας των ΜΜΕ. Το πρόγραμμα χρηματοδοτείται με το συνολικό ποσό των 50 εκατ. ευρώ.\nΣτο πλαίσιο του προγράμματος ενισχύονται έργα συνολικού προϋπολογισμού ύψους επένδυσης από 20.000 ευρώ έως 300.000 ευρώ. Το ποσοστό ενίσχυσης των επενδυτικών προτάσεων ορίζεται σε 50% του συνολικού προϋπολογισμού της επένδυσης.\nΥπάρχει δυνατότητα καταβολής προκαταβολής μέχρι και το 40% της αναλογούσας δημόσιας δαπάνης έναντι ισόποσης εγγυητικής επιστολής. Η διάρκεια υλοποίησης των εγκεκριμένων έργων ορίζεται σε 18 μήνες από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης ένταξης.


A' Κατηγορία Δωδεκανήσου - Α' Όμιλος - Τελευταία προπόνηση με Καυκάκη! - Ποδόσφαιρο - www.12sports.gr\nΠαρά τις κακές καιρικές συνθήκες, άπαντες οι ποδοσφαιριστές του Αγίου Γεωργίου Μαλώνας (πλην πέντε δικαιολογημένων απουσιών) έδωσαν το παρών στο γήπεδο Μαλώνας, όπου χθες το απόγευμα πραγματοποιήθηκε η τελευταία προπόνηση της χρονιάς. Το 2021 ήταν μια χρονιά απόλυτα επιτυχημένη σε αγωνιστικό επίπεδο και "έκλεισε" με τον καλύτερο δυνατό τρόπο για το συγκρότημα του Σάσα Γιόνοβιτς σ' ένα γεμάτο γήπεδο. Την προπόνηση παρακολούθησε και ο πρόεδρος, Νίκος Καυκάκης μαζί με τα μέλη του Δ.Σ. και μάλιστα έδωσε τις ευχές του για τη νέα χρονιά, ζητώντας από τους παίκτες τον ίδιο ζήλο και στο δεύτερο... μισό του πρωταθλήματος για να συνεχίσει η ομάδα την πολύ καλή πορεία της που έχει "χαράξει" μέχρι στιγμής. Τις πρώτες ημέρες του νέου έτους, αναμένεται να γίνει ένα τραπέζι για τους παίκτες και το τεχνικό επιτελείο από την διοίκηση και στη συνέχεια η ομάδα θα μπει στην τελική ευθεία εν όψει της προετοιμασίας της για το παιχνίδι στις 8 Ιανουαρίου κόντρα στον Κλεάνθη εντός έδρας.


Οι καλύτερες παραλίες της Κρήτης – Οδηγός Ηρακλείου by Κρητικό Απόρρητο\nMay 15, 2017 ΕνημέρωσηΤαξίδια\nΕκτός από τις ρακές, τους ντάκους, τα σκαλτσουνάκια και την φιλοξενία, η Κρήτη φημίζεται παγκοσμίως και για τις υπέροχες παραλίες της. Θα τις τιμήσεις; Ελαφονήσι Πού βρίσκεται: Στα νοτιοδυτικά της Κρήτης, 78 περίπου χιλιόμετρα από την πόλη των Χανίων “Aν δεν έχεις δει το Ελαφονήσι δεν έχεις δει τίποτα”: Ατάκα που μου έλεγαν όλοι, όταν […]\nΕκτός από τις ρακές, τους ντάκους, τα σκαλτσουνάκια και την φιλοξενία, η Κρήτη φημίζεται παγκοσμίως και για τις υπέροχες παραλίες της. Θα τις τιμήσεις;\n“Aν δεν έχεις δει το Ελαφονήσι δεν έχεις δει τίποτα”: Ατάκα που μου έλεγαν όλοι, όταν παραδεχόμουν πως, παρά τα καλοκαίρια που την επισκέπτομαι, δεν είχε τύχει να πάω μέχρι φέτος.\nΤα γαλαζοπράσινα νερά, η ροζ άμμος και το απίστευτο τοπίο με την ισχυρή δόση εξωτισμού, έχουν εκτοξεύσει την άγνωστη μέχρι το 90′ αυτή παραλία, στις πρώτες προτιμήσεις των τουριστών. Ίσως τελικά οι ντόπιοι έκαναν καλά που κρατούσαν το στόμα τους κλειστό… Έχε υπόψιν πάντως πως επειδή η συγκεκριμένη θάλασσα είναι από αυτές που περπατάς – περπατάς και η στάθμη το νερού δε λέει να ανέβει πάνω από το γόνατο, να ξέρεις πως για να χορτάσεις κολύμπι πρέπει να περάσεις από την απέναντι πλευρά της παραλίας (εκεί που κατευθύνονται όλοι). Καλό θα ήταν λοιπόν να μείνει κάποιος πίσω να φυλάει τα πράγματα, κρίμα να χαλάσει η μέρα.\nΈχει βραβευτεί ως η πιο όμορφη παραλία της Κρήτης και συμπεριλαμβάνεται σχεδόν πάντα μέσα στο τοπ-10 των καλύτερων παραλιών στην Ευρώπη. Η παραλία με την υπέροχη ψιλή άμμος και τα κρυστάλλινα γαλαζοπράσινα νερά της, βάζει στοίχημα πως θα σε κάνει αιώνιο θαυμαστή της… και πάντα το κερδίζει. Η παραλία είναι τόσο μεγάλη σε έκταση, που δύσκολα θα νιώθεις να “πνίγεσαι” από κόσμο ακόμα και στην καρδιά του καλοκαιριού με τους εκατοντάδες τουρίστες.\nΠρόκειται για έναν στενό κόλπο που “μπαίνει” τόσο βαθιά στη στεριά, καταφέρνοντας να κρύψει την έξοδο του προς τη θάλασσα (οι περισσότεροι την περνούν για λίμνη). Είναι ένα μέρος δύσκολα προσβάσιμο από ξηρά ή από θαλάσσα, αλλά αν τα καταφέρεις θα σε αποζημιώσει. Το Βαθύ είναι ιδανικό για απομόνωση και αυτοσυγκέντρωση σε έναν τόπο φορτισμένο με αρχέγονες μνήμες, γι΄αυτό μην περιμένεις να βρεις ξαπλώστρες και beach-bar. Η πρόσβαση από το Ηράκλειο γίνεται με νοικιασμένα ή ιδιωτικά αυτοκίνητα (4χ4) και μοτοσικλέτες δεδομένου ότι μετά τον Σίβα ο μοναδικός δρόμος είναι χωματόδρομος και μάλιστα δύσκολος και μακρύς\nΗ πανέμορφη και πεντακάθαρη παραλία μπροστά στο χωριό Λέντας είναι καλά προφυλαγμένη από τους ανέμους της περιοχής, οπότε συνήθως θα την βρεις “λάδι”. Η παραλία είναι ελαφρώς οργανωμένη με λίγες ομπρέλες, αλλά και ενοικιαζόμενα δωμάτια για διαμονή. Ένας ακόμη λόγος για να ψηφίσουμε Λέντα είναι οι γνήσιες ταβέρνες με το φρέσκο ψαράκι που θα σε σερβίρουν.\nΠρόκειται για ένα μικρό φαράγγι το οποίο καταλήγει σε μια απομονωμένη και αγνή παραλία που είναι προσβάσιμη μόνο μέσα από το φαράγγι ή με βάρκα από τους Καλούς Λιμένες, τον Κόκκινο Πύργο, ή την Αγία Γαλήνη (γι’ αυτό κι έχει διατηρήσει την φυσική ομορφιά της). Το όνομα του οφείλεται στο ότι χρησιμοποιήθηκε από πολλούς ερημίτες που ασκήτευσαν εδώ λόγω της απομόνωσης που προσφέρει από τις κατοικημένες περιοχές της Κρήτης.\nΣτο νησάκι υπάρχουν παραλίες με τόσο τυρκουάζ νερά που δε θα πιστεύεις στα μάτια σου, ενώ είναι στρωμένες με ροζ θραύσματα οστράκων. Μάλιστα, προστατεύεται από το πρόγραμμα Natura 2000, καθώς στην περιοχή υπάρχουν αρκετοί κέδροι και ενδογενή φυτά. Πιο συγκεκριμένα, υπάρχουν παραλίες στην Νότια και στη Βόρεια Χρυσή. Το καραβάκι από την Ιεράπετρα σε αφήνει στη βόρεια μεριά του νησιού, άρα αν φυσάει Νοτιάς, μπορείς να περπατήσεις ως τη νότια πλευρά του νησιού, όπου δεν θα έχει κύμα, διασχίζοντας το Κεδρόδασος σε 5′. Όσο για τις παραλίες; Μην ανησυχείς, δεν πρόκειται να πεινάσεις, καθώς υπάρχουν μερικές πολύ λιτές ταβερνούλες και καφενεία, όμως πρόσεχε γιατί δεν υπάρχει μέρος για να μείνεις (για ελεύθερο κάμπινγκ, ούτε να το σκέφτεσαι).


Μήνυμα στον Πρωθυπουργό: «Καλύτερα να δώσετε τα 150 ευρώ για εμβολιασμό των παιδιών για αυτά τα 2 σοβαρά νοσήματα\nΜήνυμα στον Κυριάκο Μητσοτάκη: «Πρωθυπουργέ, καλύτερα να δώσετε τα 150 ευρώ για τον εμβολιασμό των παιδιών για τα δύο αυτά πολύ σοβαρά νοσήματα!».\nΌσα ανέφερε αρχικά το μήνυμα\nΜε δημόσια ανάρτησή στο Facebook, ο παιδίατρος Κώστας Νταλούκας τοποθετείται για τα 150 ευρώ, που χορηγεί η κυβέρνηση στους νέους που θα κάνουν το εμβόλιο.\n«Δεν θα μπω στην κριτική της απόφασης για τα 150 ευρώ σε όσους νέους θα εμβολιάζονται για τον κορονοϊό. Θέλω να πω όμως τούτο. Τα 140 εκατομμύρια ευρώ που θα δαπανηθούν, θα μπορούσαν να δοθούν για να εμβολιαστούν τα παιδιά με το εμβόλιο HPV ή με το εμβόλιο εναντίον του μηνιγγιτιδόκοκκου τύπου Β», είπε αρχικά.\nΜήνυμα στον Κυριάκο Μητσοτάκη: Τι έγραφε στη συνέχεια\n«Τα εμβόλια αυτά δεν καλύπτονται από την πολιτεία. Για τον HPV καλύπτεται μόνο για τα κορίτσια και έχει κόστος 150 ευρώ η δόση. Κε Πρωθυπουργέ δεν είναι ακόμα αργά για να το αποφασίσετε. Να δώσετε τα χρήματα αυτά για τον εμβολιασμό των παιδιών για τα δύο αυτά πολύ σοβαρά νοσήματα.\nΔεν είναι μόνο ο κορονοϊός που προκαλεί προβλήματα. Υπάρχουν και αυτά τα νοσήματα. Τα εμβόλια που υπάρχουν για να προληφθούν πολλοί γονείς δεν μπορούν να τα πληρώσουν από τσέπη τους!!! Κάντε το και όλοι θα σας χειροκροτήσουμε!!!».\nΜήνυμα στον Κυριάκο Μητσοτάκη: Ολόκληρη η δημοσίευσή στο Facebook\nTags: ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ ΠΑΙΔΙΩΝ, ΕΜΒΟΛΙΟ 150 ΕΥΡΩ, ΕΜΒΟΛΙΟ ΕΠΙΔΟΜΑ


Ο ρόλος της γλυκαγόνης και της ινσουλίνης στις μεταβολικές διεργασίες - Υποφυσιακός αδένας 2020\nΣτις παγκρεατικές νησίδες του παγκρέατος συντίθενται οι ορμόνες, οι οποίες είναι υπεύθυνες για τη ροή των μεταβολικών διεργασιών στο σώμα. Τα βήτα κύτταρα παράγουν ινσουλίνη και τα α-κύτταρα παράγουν γλυκαγόνη.\nΟι κύριες λειτουργίες των ορμονών\nΤο γλυκαγόνο και η ινσουλίνη είναι ανταγωνιστές και εκτελούν αντίθετες λειτουργίες. Η ινσουλίνη είναι πρωτεϊνική ορμόνη που μειώνει το σάκχαρο του αίματος. Λειτουργεί αναστέλλοντας την απελευθέρωση γλυκόζης στο ήπαρ, αυξάνοντας τη διαπερατότητα των κυτταρικών μεμβρανών για να συλλάβει τη γλυκόζη και να την μετατρέψει σε ενέργεια και να σχηματίσει αποθεματικά τριγλυκερίδια.\nΚαι οι ιδιότητες αυτής της ορμόνης είναι:\nεπιβραδύνοντας την καταστροφή του γλυκαγόνη.\nκαθιστώντας τις αναβολικές επιδράσεις στον μεταβολισμό των πρωτεϊνών.\nδιεγείροντας τη μεταφορά αμινοξέων και κορεσμένων λιπών σε κύτταρα.\nπρωτεϊνική σύνθεση από αμινοξέα.\nΗ πολυπεπτιδική ορμόνη γλυκαγόνη είναι ένας ανταγωνιστής της ινσουλίνης, ο οποίος συντίθεται στα α-κύτταρα των νησίδων του Langerhans και στην βλεννογόνο μεμβράνη του λεπτού εντέρου, προκαλεί αύξηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, επιταχύνει τη διαδικασία της λιπόλυσης, του ενεργειακού μεταβολισμού. Το πολυπεπτίδιο απελευθερώνει γλυκόζη από το γλυκογόνο στο ήπαρ και άλλους στόχους μυϊκών κυττάρων, διασπά τις πρωτεΐνες και εμποδίζει την παραγωγή πεπτικών ενζύμων. Η παραγωγή ορμονών καταστέλλεται από υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα, σωματοστατίνη, αργινίνη, ασβέστιο, γλυκερίνη, κιτρικό οξύ και οξαλοξικό οξύ, νευροδιαβιβαστές.\nΤο γλουκαγόνο ενεργοποιεί μια εξαρτώμενη από CAMP πρωτεϊνική κινάση, λόγω της οποίας λαμβάνει χώρα φωσφορυλίωση των ενζύμων, γεγονός που αυξάνει τη διαδικασία της γλυκονεογένεσης (πρόσθετη σύνθεση γλυκόζης από συστατικά που δεν περιέχουν υδατάνθρακες). Ταυτόχρονα, παρεμποδίζεται η γλυκόλυση (η μετατροπή του σακχάρου σε πυροσταφυλικό, ο σχηματισμός του ΑΤΡ). Τα β-κύτταρα ορμόνης, αντίθετα, συμβάλλουν στην αποφωσφορυλίωση των ενζύμων και την ενεργοποίηση της διαδικασίας γλυκογένεσης και γλυκόλυσης.\nΗ ινσουλίνη και το γλυκαγόνη έχουν το αντίθετο αποτέλεσμα. Στο σώμα ενός υγιούς ατόμου, η ορμονική ισορροπία εξασφαλίζει τη διατήρηση των φυσιολογικών επιπέδων γλυκόζης στο αίμα. Με ανεπάρκεια β-κυττάρων ορμόνης, υπεργλυκαιμία, εμφανίζεται σακχαρώδης διαβήτης και εάν μειωθεί η συγκέντρωση γλυκαγόνης, εμφανίζεται υπογλυκαιμία.\nΜε απόλυτη ή σχετική ανεπάρκεια ινσουλίνης, η γλυκόζη διαταράσσεται σε ιστούς εξαρτώμενους από ορμόνες, μειώνεται η οξειδωτική φωσφορυλίωση και ο σχηματισμός του G-6-F, καταστέλλεται η παραγωγή γλυκογόνου και η γλυκογονόλυση επιταχύνεται.\nΗ υπερινσουλιναιμία εμφανίζεται όταν σχηματίζεται ο ορμονο-δραστικός όγκος β-κυττάρων και το γλυκαγόνο ανεβαίνει στο παρασκήνιο:\nΗ υπεργλυκαιμία αναπτύσσει υπογλυκαιμία, αυξάνει την έκκριση αδρεναλίνης, νορεπινεφρίνης, θυρεοειδικών θυρεοειδικών ορμονών, γλυκοκορτικοειδών. Η αιτία της παθολογίας μπορεί να είναι ο όγκος α-κυττάρων που παράγουν ορμόνες, παρατεταμένη νηστεία.\nΗ απελευθέρωση των κατεχολαμινών στο αίμα διεγείρει τη γλυκογονόλυση στον μυϊκό ιστό και στο ήπαρ, γεγονός που επιταχύνει την διάσπαση του γλυκογόνου και οδηγεί στην απελευθέρωση μεγάλων ποσοτήτων ελεύθερης γλυκόζης. Σε αυτή την περίπτωση, το σώμα απορροφά περισσότερο οξυγόνο, καταναλώνει πολλή ενέργεια λόγω της αυξημένης δουλειάς της καρδιάς, του αυξημένου μυϊκού τόνου και της οξείδωσης του γαλακτικού οξέος στο ήπαρ.\nΗ διαδικασία λιπόλυσης\nΗ ινσουλίνη συμβάλλει στην αύξηση της σύνθεσης των λιπαρών οξέων, των τριγλυκεριδίων στο ήπαρ και του λιπώδους ιστού, παρέχοντας ενεργειακά αποθέματα. Η λιπογένεση ελέγχεται από τις θυρεοειδικές ορμόνες της υπόφυσης και του θυρεοειδούς αδένα. Σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη, ανιχνεύεται μεγάλη ποσότητα ελεύθερων λιπαρών οξέων στο αίμα, η συγκέντρωση των οποίων μειώνεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας αντικατάστασης.\nΕάν η ινσουλίνη συμβάλλει στη συσσώρευση ενέργειας, τότε ο ανταγωνιστής της, αντίθετα, χρησιμοποιεί τα αποθεματικά του σώματος. Υπάρχει απελευθέρωση γλυκόζης και λιπαρών οξέων από λιπώδη ιστό, τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πηγή ενέργειας ή να μετατραπούν σε κετόνες.\nΗ ινσουλίνη επιταχύνει τη διείσδυση αμινοξέων μέσω κυτταρικών μεμβρανών και εξασφαλίζει την ένταξή τους σε πρωτεϊνικές ενώσεις. Το γλυκαγόνη επιβραδύνει την απορρόφηση αμινοξέων, τη σύνθεση πρωτεϊνών, ενισχύει την πρωτεϊνική υδρόλυση και την απελευθέρωση αμινοξέων από τον μυϊκό ιστό. Στο ήπαρ, διεγείρει τη γλυκονεογένεση και την κετογένεση ως αποτέλεσμα οξειδωτικών διεργασιών.\nΗ επίδραση των ορμονών στην πέψη\nΗ ινσουλίνη διεγείρει την παραγωγή πεπτικών ενζύμων και η γλυκαγόνη αναστέλλει την έκκριση και εμποδίζει την απελευθέρωση των κυττάρων. Και οι δύο ορμόνες παράγουν παλκρεζομίνη χολοκυστοκινίνη, η οποία ενισχύει την έκκριση των πεπτικών ενζύμων από τα παγκρεατικά κύτταρα. Παράγει επίσης ενδορφίνες - ορμόνες που εμποδίζουν τον πόνο.\nΜετά από ένα γεύμα, υπάρχει μια προσωρινή αύξηση του επιπέδου γλυκόζης, αμινοξέων και λιπών στο αίμα. Τα βήτα κύτταρα ανταποκρίνονται σε αυτό με αυξημένη έκκριση ινσουλίνης και α-υποδοχείς με μείωση της συγκέντρωσης γλυκαγόνης. Όταν συμβεί αυτό:\nαποθήκευση ενέργειας ·\nπαραγωγή γλυκογόνου στο ήπαρ.\nμεταβολισμού πρωτεϊνών και λιπιδίων.\nΟ τρόπος συσσώρευσης ενέργειας αντικαθίσταται από την κινητοποίηση των αποθεμάτων στο τέλος της πέψης των τροφίμων. Συγχρόνως καταναλώνονται αποθέματα του ήπατος, λιπώδη, μυϊκό ιστό.\nΜετά από μια μακρά διάλειμμα μεταξύ της πρόσληψης τροφής, τα επίπεδα ινσουλίνης μειώνονται και η γλυκαγόνη αυξάνεται. Η αποθήκη είναι δαπανηρή. Το σώμα προσπαθεί να διατηρήσει την απαραίτητη γλυκόζη στο αίμα για την ενέργεια που χρειάζεται για τον εγκέφαλο και τα ερυθρά αιμοσφαίρια.\nΗ παροχή γλυκογόνου στο ήπαρ διαρκεί για 24 ώρες νηστείας. Στον λιπώδη ιστό, με αυξημένη συγκέντρωση γλυκαγόνου, η λιπόλυση επιταχύνεται, τα λιπαρά οξέα αποτελούν την κύρια πηγή ενέργειας, τα οποία, μετά την οξείδωση, μετατρέπονται σε κετόνες.\nΟι ορμόνες α και β-κυττάρων του παγκρέατος είναι σημαντικοί ρυθμιστές υπεύθυνοι για πολλές μεταβολικές διεργασίες που ρυθμίζουν την πέψη, παρέχοντας στο σώμα ενέργεια.\nΟρμόνες ινσουλίνη και γλυκαγόνη\nΗ σεροτονίνη είναι μια περίπλοκη βιολογική ουσία που εκτελεί τις λειτουργίες ενός νευροδιαβιβαστή και μιας ορμόνης.\nΗ παραγωγή σεροτονίνης συμβαίνει στον ιστό της επιφύσεως και στην πεπτική οδό. Η υψηλότερη συγκέντρωση μιας ουσίας βρίσκεται στον εγκέφαλο, τα αιμοπετάλια, τα έντερα.\nΗ ορμόνη παράγεται από τον πρόδρομο αμινοξέων της τρυπτοφάνης. Για τη χημική μετατροπή της τρυπτοφάνης στην ορμόνη είναι απαραίτητες βιταμίνες, σελήνιο και άλλα ιχνοστοιχεία.\nΗ ανάλυση της σεροτονίνης στο αίμα διεξάγεται μόνο εάν υποψιαζόμαστε κακοήθεις όγκους της γαστρεντερικής οδού. Η πηγή της υπερβολικής έκκρισης μπορεί να είναι το καρκίνωμα και οι μεταστάσεις του.\nΗ επίδραση των βιολογικά δραστικών ουσιών στο σώμα\nΟι λειτουργίες της σεροτονίνης ως νευροδιαβιβαστή σχετίζονται με το έργο του εγκεφάλου. Στο κεντρικό νευρικό σύστημα, η ουσία αυτή βελτιστοποιεί την αλληλεπίδραση των επιμέρους νευρώνων.\nΚάτω από τη δράση των υψηλών συγκεντρώσεων σεροτονίνης, ένα άτομο αισθάνεται συναισθηματική ενθουσιασμό, ευφορία και χαρά.\nΤα επίπεδα σεροτονίνης σχετίζονται επίσης με την ικανότητα εργασίας. Η συγκέντρωση της προσοχής, της μνήμης και άλλων πνευματικών διεργασιών υποστηρίζεται από τον νευροδιαβιβαστή.\nΗ σεροτονίνη επηρεάζει επίσης το φυσικό αναισθητικό (οπιοειδές) σύστημα. Ένα υψηλό επίπεδο ορμόνης εξαλείφει τη σωματική δυσφορία. Οι χαμηλές συγκεντρώσεις του νευροδιαβιβαστή, αντίθετα, συμβάλλουν στη συνεχή αίσθηση βαρύτητας, κόπωσης, πόνου.\nΟ νευροδιαβιβαστής παίζει ρόλο στο αναπαραγωγικό σύστημα. Εάν παράγεται πολλά από αυτή την ουσία, τότε η λίμπιντο αυξάνεται. Επίσης, η σεροτονίνη συμμετέχει στο σχηματισμό αποτελεσματικής εργασίας, υποστηρίζει την απελευθέρωση του μητρικού γάλακτος.\nΕίναι γνωστό ότι ο νευροδιαβιβαστής είναι επίσης υπεύθυνος για τις διαδικασίες θερμορύθμισης.\nΟι λειτουργίες της σεροτονίνης ως ορμόνης πραγματοποιούνται εκτός του κεντρικού νευρικού συστήματος. Η ουσία συσσωρεύεται στα αιμοπετάλια και στον εντερικό τοίχο. Εκεί, αυτή η ορμόνη εκτελεί την κύρια δράση της.\nΣύνθεση σεροτονίνης στον πεπτικό σωλήνα:\nαυξάνει την παραγωγή ενζύμων ·\nΈτσι, η ορμόνη συμβάλλει στην πέψη των τροφίμων. Η δυσβαστορίωση μειώνει το επίπεδο του νευροδιαβιβαστή που παράγεται στο έντερο. Τα συμπτώματα της εξασθενημένης μικροχλωρίδας βοηθούν στην ανίχνευση ενός γαστρεντερολόγου.\nΣτο κυκλοφορικό σύστημα, η σεροτονίνη έχει κυρίως αιμοστατική δράση. Αυτό σημαίνει ότι η ορμόνη εμποδίζει τη βαριά αιμορραγία από τραυματισμό.\nΑυτή η λειτουργία εκτελείται από:\nσπασμός μικρών αγγείων (τριχοειδή αγγεία).\nενεργοποίηση της παραγωγής παραγόντων πήξης αίματος ·\nσχηματίζοντας έναν πυκνό θρόμβο αιμοπεταλίων.\nΗ αποτελεσματικότητα της σεροτονίνης ενάντια στην αιμορραγία είναι τόσο υψηλή που είναι αυτή η ικανότητα που χρησιμοποιούν οι φαρμακοποιοί. Το διάλυμα συνθετικής ορμόνης χορηγείται σε τραυματικό σοκ, συμπτώματα απώλειας αίματος και άλλες σοβαρές παθολογίες.\nΔιαταραχές της παραγωγής ορμονών\nΤόσο η ανεπάρκεια όσο και η υπερβολική σεροτονίνη είναι σοβαρά προβλήματα για το ανθρώπινο σώμα.\nΟι παραβιάσεις της σύνθεσης αυτής της ορμόνης μπορεί να σχετίζονται με λάθος σχήμα ημέρας, έλλειψη ηλιακού φωτός, δίαιτα και φάρμακα.\nΗ κύρια αιτία της ανεπάρκειας σεροτονίνης στους κατοίκους των βόρειων γεωγραφικών πλαγιών είναι μια μικρή ημέρα φωτός. Τα συμπτώματα της έλλειψης νευροδιαβιβαστών βρίσκονται σε πολλά παιδιά και ενήλικες. Το φθινόπωρο και το χειμώνα, οι άνθρωποι αισθάνονται συνεχή κατάθλιψη και κόπωση. Αυτές οι εκδηλώσεις εποχικής κατάθλιψης οφείλονται στην ιδιαιτερότητα της σύνθεσης σεροτονίνης. Εάν ένα άτομο βρίσκεται σε σκοτάδι ή σε σούρουπο για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε η σεροτονίνη παύει να παράγεται.\nΗ εποχιακή κατάθλιψη μπορεί συνήθως να θεραπευτεί χωρίς φαρμακευτική αγωγή. Πρώιμη άνοδος, βόλτες γύρω από το μεσημέρι στον καθαρό αέρα, μια ισορροπημένη διατροφή και καλό εσωτερικό φωτισμό με φθορισμού φώτα συνιστάται.\nΗ έλλειψη σεροτονίνης προκαλεί ορισμένα σφάλματα στη διατροφή. Εάν το τρόφιμο δεν περιέχει τον απαιτούμενο αριθμό πηγών τρυπτοφάνης, τότε η ορμόνη παράγεται ελάχιστα. Το πρόδρομο αμινοξύ σεροτονίνης δεν μπορεί να σχηματιστεί στα κύτταρα του ανθρώπινου σώματος. Αυτή είναι μια απαραίτητη μπαταρία.\nΓια να εξαλείψετε την ανεπάρκεια της σεροτονίνης, χρησιμοποιήστε πηγές τροφτοφάνης στη διατροφή σας: κρέας, ψάρι, πουλερικά, ξηροί καρποί, όσπρια κ.λπ. Γνωρίστε τις ανάγκες της βιολογικής σύνθεσης των ορμονών των δημητριακών και των τοματών.\nΕπιπλέον, απαιτείται ινσουλίνη για τη βελτίωση της παραγωγής σεροτονίνης στην επιφυσία. Αυτή η ορμόνη του παγκρέατος εκκρίνεται μετά την κατάποση υδατανθράκων. Εάν οι υδατάνθρακες δεν είναι αρκετοί, τότε ο νευροδιαβιβαστής σεροτονίνη παράγεται σε μικρές ποσότητες. Για να ομαλοποιήσετε τη σύνθεση της ινσουλίνης και της σεροτονίνης, χρησιμοποιήστε μια ορισμένη ποσότητα υδατανθράκων σε κάθε γεύμα.\nΗ ταχύτερα παραγόμενη ορμόνη μετά τη λήψη τροφών με σακχαρόζη, φρουκτόζη και γλυκόζη: ζαχαροπλαστική, μπανάνες, σταφύλια και χυμούς φρούτων.\nΗ υπερβολική ορμόνη είναι μια εξαιρετικά επικίνδυνη κατάσταση. Οι γιατροί αναφέρονται σε αυτό ως σύνδρομο σεροτονίνης.\nΑυτή η παθολογία σχεδόν πάντα συμβαίνει υπό την επήρεια ναρκωτικών. Μια περίσσεια τρυπτοφάνης στη διατροφή και μια μόνιμη διαμονή στο δρόμο σε ηλιόλουστες καιρικές συνθήκες δεν οδηγούν σε αυτό το σύνδρομο.\nΤι προκαλεί το σύνδρομο της σεροτονίνης:\nφάρμακα (συνήθως αντικαταθλιπτικά).\nδυσμενείς συνδυασμούς ορισμένων φαρμάκων.\nΤα φάρμακα που αυξάνουν τη σύνθεση των νευροδιαβιβαστών χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της κατάθλιψης, του άγχους, ορισμένων ψυχικών διαταραχών και νευρολογικών ασθενειών. Επιπλέον, οι ενδοκρινολόγοι συστήνουν παρόμοια φάρμακα κατά τη διάρκεια της θεραπείας της παχυσαρκίας και των διατροφικών διαταραχών.\nΑυτά τα φάρμακα απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή, καθώς η χρήση τους συνδέεται με ισχυρή και μακροχρόνια επίδραση στο έργο του κεντρικού νευρικού συστήματος. Τυπικές αλλαγές στις χημικές αντιδράσεις στον εγκέφαλο μπορούν να ανιχνευθούν μέχρι αρκετούς μήνες μετά την απόσυρση του φαρμάκου.\nΓια να αποφύγετε έναν ανεπιθύμητο συνδυασμό φαρμάκων, βεβαιωθείτε ότι προειδοποιείτε στο γιατρό σας ότι παίρνετε φάρμακα μόνοι σας ή όπως συνταγογραφούνται από άλλους ειδικούς.\nΟι εκδηλώσεις του συνδρόμου της σεροτονίνης είναι ποικίλες και απειλούν τη ζωή του ασθενούς.\nψυχικές διαταραχές (ψευδαισθήσεις, ευφορία, άγχος, αυξημένη συναισθηματικότητα).\nαυτόνομες διαταραχές (αυξημένος καρδιακός ρυθμός και αναπνευστικός ρυθμός, αυξημένη θερμοκρασία σώματος, πεπτικές διαταραχές).\nνευρομυϊκές διαταραχές (επιληπτικές κρίσεις, αυξημένα αντανακλαστικά, τρεμούλα χέρια, διαταραχές ευαισθησίας).\nΗ θεραπεία του συνδρόμου της σεροτονίνης πραγματοποιείται στο νοσοκομείο. Όλα τα φάρμακα που αυξάνουν το επίπεδο του νευροδιαβιβαστή ακυρώνονται. Η θεραπεία επιλέγεται ξεχωριστά ανάλογα με την παρουσία συγκεκριμένων συμπτωμάτων.\nΛειτουργίες της παγκρεατικής ορμόνης\nΤο πάγκρεας, που συμμετέχει στην πεπτική διαδικασία, παίζει σημαντικό ρόλο.\nΤο σώμα παράγει παγκρεατικές ορμόνες όπως η ινσουλίνη, η γλυκαγόνη και η σωματοστατίνη.\nΜια ελαφρά απόκλιση των ορμονών από τη βέλτιστη τιμή μπορεί να αποτελέσει την αιτία για την ανάπτυξη επικίνδυνων παθολογιών, οι οποίες αργότερα μπορούν να αντιμετωπιστούν αρκετά προβληματικά.\nΤο πάγκρεας θεωρείται σημαντικό όργανο πέψης που εκτελεί μικτές λειτουργίες.\nΗ παγκρεατική εκκριτική λειτουργία του παγκρέατος περιλαμβάνει την παραγωγή παγκρεατικού χυμού, στην οποία υπάρχουν πεπτικά ένζυμα.\nΗ ενδοκρινική λειτουργία του παγκρέατος είναι η απελευθέρωση των αντίστοιχων ορμονών στο ανθρώπινο σώμα και ο έλεγχος των μεταβολικών διεργασιών.\nΤο ενδοκρινικό τμήμα του οργάνου είναι μια τυχαία διάσπαρτη συσσώρευση κυττάρων, τα οποία ονομάζονται νησίδες Largergans.\nΗ ενδοεπιλεκτική λειτουργία του παγκρέατος είναι η παραγωγή διαφόρων ορμονών. Τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα ρυθμίζονται από ορμόνες όπως η ινσουλίνη και το γλυκαγόνο.\nΗ ινσουλίνη συμβάλλει στην αύξηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα αυξάνοντας τη διαπερατότητα των κυτταρικών μεμβρανών.\nΕπιπλέον, η ινσουλίνη αναφέρεται σε ορμόνες που αυξάνουν τη λιπογένεση. Είναι συνεργάτης, δηλαδή, ενισχύει τη δράση ενός άλλου.\nΕίναι χάρη σε αυτόν ότι η επίδραση της αυξητικής ορμόνης στον μεταβολισμό των πρωτεϊνών αυξάνεται.\nΤο γλυκαγόνη προκαλεί ορμονική ενεργοποίηση της λιπόλυσης και της γλυκογονόλυσης και έτσι αυξάνει τη γλυκόζη και τα λιπαρά οξέα του σώματος στο αίμα.\nΜια ορμόνη όπως η ινσουλίνη περιλαμβάνει δύο αλυσίδες αμινοξέων, οι οποίες διασυνδέονται με χημικές γέφυρες.\nΗ ινσουλίνη είναι ένας τύπος πολυπεπτιδικών βιολογικά δραστικών ενώσεων που παράγονται από παγκρεατικά κύτταρα.\nΣτην πραγματικότητα, η έκκριση ινσουλίνης δεν είναι μόνο χαρακτηριστική του ανθρώπινου σώματος. Τέτοιες δραστικές ενώσεις έχουν ταυτοποιηθεί σε ερπετά και η ινσουλίνη ορισμένων ζώων είναι ίδια με την ανθρώπινη ορμόνη.\nΟ κύριος στόχος της ορμονικής δράσης είναι το ήπαρ, όπου η απόθεση γλυκόζης αυξάνεται και συσσωρεύεται με τη μορφή γλυκογόνου.\nΤα κύτταρα στόχοι της ινσουλίνης είναι συγκεκριμένα σημεία έκθεσης σε ορμόνες και έχουν σημαντική επίδραση στον μεταβολισμό των πρωτεϊνών.\nΗ ινσουλίνη συμμετέχει ενεργά σε μεταβολικές διεργασίες και εκτελεί τις ακόλουθες λειτουργίες:\nβοηθά στην ομαλοποίηση της αναλογίας γλυκόζης.\nΈχει επίδραση στις μεταβολικές διεργασίες του ήπατος, του λιπώδους και του μυϊκού ιστού.\nενεργοποιεί την παραγωγή γλυκογόνου και λιπαρών οξέων στο ήπαρ.\nεπιταχύνει την εμφάνιση της γλυκερίνης στον λιπώδη ιστό και την απορρόφηση των αμινοξέων.\nβοηθά στην επιβράδυνση της καταστροφής του γλυκογόνου, των λιπιδίων και των πρωτεϊνών στον μυϊκό ιστό, καθώς και στην επιβράδυνση του σχηματισμού κετονικών σωμάτων.\nΗ ινσουλίνη είναι μια βιολογικά δραστική ένωση ικανή να μειώνει τη συγκέντρωση της γλυκόζης στο σώμα.\nΓια το λόγο αυτό, η σωστή λειτουργία ολόκληρου του οργανισμού προσδιορίζεται από το επίπεδο και τη δραστηριότητα μιας τέτοιας ουσίας.\nΤο υπογλυκαιμικό αποτέλεσμα της ινσουλίνης ενισχύεται από από του στόματος υπογλυκαιμικούς παράγοντες, σαλικυλικά και αναστολείς.\nΟποιαδήποτε αποτυχία στην παραγωγή ινσουλίνης προκαλεί παθήσεις όπως ο διαβήτης, η παχυσαρκία, η δυστροφία των μυών και άλλες.\nΟι ανταγωνιστές της ινσουλίνης στο αίμα είναι ορμόνες όπως η γλυκαγόνη, η κορτιζόλη, η σωματοτροπίνη και άλλοι.\nΤο γλυκαγόνη είναι η ορμόνη που αναστέλλει την έκκριση ινσουλίνης στο σώμα.\nΕπιδράσεις της γλυκαγόνης\nΣτον άνθρωπο, η γλυκαγόνη είναι μια ορμόνη που είναι υπεύθυνη για την παραγωγή γλυκόζης στο ήπαρ και για ένα επαρκές ποσό της.\nΓια την κανονική λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος απαιτείται συνεχής συντήρηση του επιπέδου γλυκόζης.\nΣτο σώμα μας, το glucagon εκτελεί τις ακόλουθες λειτουργίες:\nΕνισχύει την κυκλοφορία του αίματος στα νεφρά.\nΣυμμετέχει στην αναγέννηση των ηπατικών κυττάρων.\nΔιεγείρει την απελευθέρωση ινσουλίνης από τα κύτταρα.\nΑυξάνει τη συγκέντρωση ενδοκυτταρικού ασβεστίου.\nΕπιταχύνει την απέκκριση του νατρίου από τα όργανα και έτσι διατηρεί την απαραίτητη ηλεκτρολυτική αναλογία.\nΣε αυτή την περίπτωση, εάν συσσωρευτεί περίσσεια γλυκαγόνης, τότε η εμφάνιση ενός κακοήθους όγκου στον αδένα γίνεται συνέπεια αυτής.\nΚατά τη σύγκριση των λειτουργιών της ινσουλίνης και του γλυκογόνου, μπορεί κανείς να δει ότι κάθε μία από αυτές εκτελεί διαμετρικά αντίθετες ενέργειες.\nΓια το λόγο αυτό, αυτές οι ζωτικές ορμόνες όπως η κορτιζόλη, η αδρεναλίνη και η σωματοτροπίνη χρησιμοποιούνται για τη διατήρηση των φυσιολογικών επιπέδων γλυκόζης στο σώμα.\nΜε την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων πρωτεϊνικών τροφίμων στο σώμα αυξάνεται η περιεκτικότητα σε αμινοξέα όπως η αλανίνη και η αργινίνη.\nΗ έκκριση του γλυκαγόνου συμβαίνει με τη συμμετοχή τέτοιων αμινοξέων, έτσι ένας σημαντικός ρόλος δίνεται στην σωστή διατροφή, με την οποία είναι δυνατόν να διατηρηθεί μια σταθερή ροή αμινοξέων στο σώμα.\nΗ ενεργή άσκηση βοηθά επίσης στην τόνωση της έκκρισης πρωτεΐνης (γλυκαγόνη).\nΒοηθάει στη μείωση του σπασμού, των αλλαγών στον αριθμό των καρδιακών παλμών και στην αύξηση του επιπέδου γλυκόζης στο αίμα.\nΈνα τέτοιο αποτέλεσμα είναι δυνατό λόγω του διαχωρισμού του γλυκογόνου και του σχηματισμού μιας τέτοιας ουσίας όταν συνδυάζονται άλλα οργανικά στοιχεία.\nΣτο σώμα μας, η σωματοστατίνη ορμόνης είναι μια σύνθετη ουσία πολυπεπτιδικής προέλευσης, η οποία παράγεται από το πάγκρεας.\nΟ ρόλος μιας τέτοιας βιολογικώς δραστικής ένωσης είναι ιδιαίτερα σημαντικός επειδή εξυπηρετεί μερικούς από τους διακόπτες του μηχανισμού για τη σύνθεση διαφόρων ενώσεων.\nΤα φάρμακα σωματοστατίνης χρησιμοποιούνται ευρέως για τη θεραπεία της ασθένειας ακρομεγαλίας.\nΜε αυτήν την παθολογία, η αυξητική ορμόνη παράγεται εντατικά, η οποία συνοδεύεται από παθολογική αύξηση του μεγέθους των οστών.\nΗ σωματοστατίνη συμμετέχει ενεργά στον μεταβολισμό της γλυκόζης, βελτιώνει τη ροή του αίματος στα νεφρά, τις καταλήξεις των νεύρων και τους μυϊκούς ιστούς.\nΕπιπλέον, είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τη σωστή διάγνωση του διαβήτη και του ινσουλινώματος.\nΤο παγκρεατικό πεπτίδιο αναγνωρίστηκε πριν από λίγο καιρό και οι επιδράσεις του στο σώμα δεν είναι πλήρως κατανοητές.\nΗ παραγωγή της διεγείρεται από την κατανάλωση πρωτεϊνών, λιπών και υδατανθράκων και η εσωτερική εισαγωγή αυτών των ουσιών δεν προκαλεί αύξηση της συγκέντρωσης της ορμόνης.\nΤο παγκρεατικό πολυπεπτίδιο έχει τον ακόλουθο ρόλο:\nαναστέλλει την απελευθέρωση χολερυθρίνης, χολής και θρυψίνης.\nχαλαρώνει τους λείους μύες της χοληδόχου κύστης.\nΈχει κατασταλτικό αποτέλεσμα στην παραγωγή πεπτικών ενζύμων.\nΟι ειδικοί λένε ότι η κύρια λειτουργία μιας τέτοιας ορμόνης στο ανθρώπινο σώμα είναι η οικονομική κατανάλωση πεπτικών ενζύμων του πεπτικού συστήματος.\nΑυτό αποτρέπει την περιττή απώλεια της χολής μέχρι το επόμενο γεύμα.\nΠαραβίαση της παραγωγής ορμονών παγκρέατος\nΗ κύρια παθολογική κατάσταση στην παραγωγή παγκρεατικών ορμονών είναι η υπερλειτουργία ενός τέτοιου οργάνου, η οποία προκαλεί την ανάπτυξη εξαρτώμενου από την ινσουλίνη ή ινσουλινοεξαρτώμενου σακχαρώδη διαβήτη.\nΜε μια τέτοια ασθένεια οποιουδήποτε τύπου, το ανθρώπινο αίμα περιέχει ανεπαρκές επίπεδο ινσουλίνης, το οποίο είναι απαραίτητο για τη ρύθμιση της γλυκόζης στο αίμα.\nΗ παγκρεατική υπολειτουργία αναπτύσσεται όταν επηρεάζονται οι νησίδες του Langerhans, με τη συμμετοχή των οποίων παράγεται ινσουλίνη, γλυκαγόνη και λιποκαΐνη στο σώμα.\nΗ κατάσταση αυτή μπορεί να συνοδεύεται από έντονη επιδείνωση της υγείας και να προκαλέσει διαβητικό κώμα.\nΤα αυξημένα επίπεδα γλυκόζης μπορεί να οδηγήσουν σε γάγγραινα, τύφλωση και εγκεφαλικά επεισόδια.\nΗ υπερλειτουργία του παγκρέατος αναπτύσσεται σε περίπτωση που μειώνεται το επίπεδο γλυκόζης στο σώμα.\nΤα συμπτώματα μπορεί να μην προφέρονται, έτσι οι ασθενείς συχνά δεν ζητούν βοήθεια από γιατρό.\nΕλλείψει αποτελεσματικής θεραπείας, οι συνέπειες μπορεί να είναι απρόβλεπτες και μάλιστα θανατηφόρες.\nΣτον διαβήτη τύπου 1, συμβαίνει παθολογική καταστροφή των β-κυττάρων του παγκρέατος και αυτό συμβαίνει ως αποτέλεσμα μιας αυτοάνοσης αντίδρασης.\nΥπάρχει απότομη πτώση της παραγωγής ινσουλίνης της δικής του, και αυτή η κατάσταση απαιτεί την εισαγωγή ενέσεων αυτής της ουσίας στους ασθενείς.\nΣτον διαβήτη τύπου 2, η περιεκτικότητα σε γλυκόζη μπορεί να ρυθμιστεί με τη βοήθεια μιας ειδικής δίαιτας και με τη λήψη ορισμένων φαρμάκων των παγκρεατικών ορμονών.\nΜια τέτοια φαρμακευτική θεραπεία επιτρέπει στο σώμα να χρησιμοποιεί αποτελεσματικότερα τη δική του ινσουλίνη.\nΤο πάγκρεας, οι ορμόνες και τα συμπτώματα της νόσου\nΤο πάγκρεας είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος σίδηρος του πεπτικού συστήματος, το βάρος του είναι 60-100 g, το μήκος είναι 15-22 cm.\nΗ ενδοκρινική δραστηριότητα του παγκρέατος πραγματοποιείται από τις νησίδες του Langerhans, οι οποίες αποτελούνται από διαφορετικούς τύπους κυττάρων. Περίπου το 60% της συσκευής νησιδίων του παγκρέατος είναι β-κύτταρα. Παράγουν την ορμόνη ινσουλίνη, η οποία επηρεάζει όλους τους τύπους του μεταβολισμού, αλλά κυρίως μειώνει το επίπεδο γλυκόζης στο πλάσμα του αίματος.\nΠίνακας Παγκρεατικές ορμόνες\nΗ ινσουλίνη (πολυπεπτίδιο) είναι η πρώτη πρωτεΐνη που αποκτήθηκε συνθετικά έξω από το σώμα το 1921 από τους Beilis και Banti.\nΗ ινσουλίνη αυξάνει δραματικά τη διαπερατότητα της μεμβράνης των μυών και των λιπωδών κυττάρων για τη γλυκόζη. Ως αποτέλεσμα, ο ρυθμός μετάβασης της γλυκόζης σε αυτά τα κύτταρα αυξάνεται κατά περίπου 20 φορές σε σύγκριση με τη μετάβαση της γλυκόζης σε κύτταρα απουσία ινσουλίνης. Στα μυϊκά κύτταρα, η ινσουλίνη προάγει τη σύνθεση του γλυκογόνου από τη γλυκόζη και στα λιπώδη κύτταρα - το λίπος. Υπό την επίδραση της ινσουλίνης, η διαπερατότητα της κυτταρικής μεμβράνης αυξάνει για τα αμινοξέα, από τα οποία συντίθενται πρωτεΐνες σε κύτταρα.\nΤο Σχ. Οι κύριες ορμόνες που επηρεάζουν τη γλυκόζη του αίματος\nΗ δεύτερη παγκρεατική ορμόνη, γλυκαγόνη, εκκρίνεται από τα κύτταρα-α των νησίδων (περίπου 20%). Το γλυκαγόνη είναι πολυπεπτίδιο σε χημική φύση και ανταγωνιστής ινσουλίνης στο φυσιολογικό του αποτέλεσμα. Το γλυκαγόνη ενισχύει την διάσπαση του γλυκογόνου στο ήπαρ και αυξάνει το επίπεδο γλυκόζης στο πλάσμα του αίματος. Το γλυκαγόνη βοηθά στην κινητοποίηση του λίπους από τις αποθήκες λίπους. Ορισμένες ορμόνες δρουν όπως το γλυκαγόνο: αυξητική ορμόνη, γλυκοκορτικοειδή, αδρεναλίνη, θυροξίνη.\nΠίνακας Κύρια αποτελέσματα της ινσουλίνης και της γλυκαγόνης\nΑυξάνει τη διαπερατότητα της κυτταρικής μεμβράνης στη γλυκόζη και τη χρήση της (γλυκόλυση)\nΔιεγείρει τη σύνθεση γλυκογόνου\nΜειώνει τη γλυκόζη αίματος\nΔιεγείρει τη γλυκογονόλυση και τη γλυκονεογένεση\nΠαρέχει αντισυμβατική δράση\nΑυξάνει τη γλυκόζη στο αίμα\nΗ ποσότητα των κετονικών σωμάτων στο αίμα μειώνεται\nΗ ποσότητα των κετονικών σωμάτων στο αίμα αυξάνεται\nΗ τρίτη παγκρεατική ορμόνη, σωματοστατίνη, εκκρίνεται από 5 κύτταρα (περίπου 1-2%). Η σωματοστατίνη αναστέλλει την απελευθέρωση της γλυκαγόνης και την απορρόφηση της γλυκόζης στο έντερο.\nΥπερ- και υπολειτουργία του παγκρέατος\nΌταν εμφανίζεται η υπολειτουργία του παγκρέατος, ο σακχαρώδης διαβήτης. Χαρακτηρίζεται από μια σειρά συμπτωμάτων, η εμφάνιση της οποίας σχετίζεται με αύξηση του σακχάρου στο αίμα - υπεργλυκαιμία. Αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, και ως εκ τούτου στην σπειραματική διήθημα προκαλεί νεφρική σωληναριακή επιθήλιο που γλυκόζη απορροφά όχι εντελώς, έτσι ώστε να απεκκρίνεται στα ούρα (γλυκοζουρία). Υπάρχει απώλεια ζάχαρης στη ούρηση - ζάχαρη.\nΗ ποσότητα των ούρων αυξάνεται (πολυουρία) από 3 σε 12 και σε σπάνιες περιπτώσεις μέχρι 25 λίτρα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η μη απορροφημένη γλυκόζη αυξάνει την οσμωτική πίεση των ούρων, η οποία συγκρατεί το νερό. Το νερό δεν απορροφάται επαρκώς από τους σωληνίσκους και αυξάνεται η ποσότητα ούρων που εκκρίνεται από τα νεφρά. Η αφυδάτωση προκαλεί έντονη δίψα σε ασθενείς με διαβήτη, γεγονός που οδηγεί σε άφθονη πρόσληψη νερού (περίπου 10 λίτρα). Σε σχέση με την έκκριση γλυκόζης στα ούρα αυξάνεται δραματικά η κατανάλωση πρωτεϊνών και λιπών ως ουσιών που παρέχουν ενεργειακό μεταβολισμό του σώματος.\nΗ εξασθένιση της οξείδωσης της γλυκόζης οδηγεί σε διαταραχή του μεταβολισμού των λιπών. Προϊόντα με ατελή οξείδωση των λιπών - σχηματίζονται κετόνες, γεγονός που οδηγεί σε μετατόπιση του αίματος στην όξινη πλευρά - όξυνση. Η συσσώρευση κετονικών σωμάτων και οξέωσης μπορεί να προκαλέσει μια σοβαρή, απειλητική για τον θάνατο κατάσταση - ένα διαβητικό κώμα που προχωρεί με απώλεια συνείδησης, μειωμένη αναπνοή και κυκλοφορία του αίματος.\nΗ παγκρεατική υπερλειτουργία είναι μια πολύ σπάνια ασθένεια. Η υπερβολική ινσουλίνη στο αίμα προκαλεί μια απότομη μείωση της περιεκτικότητας σε σάκχαρο - υπογλυκαιμία, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια συνείδησης - υπογλυκαιμικό κώμα. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το κεντρικό νευρικό σύστημα είναι πολύ ευαίσθητο σε έλλειψη γλυκόζης. Η εισαγωγή της γλυκόζης απομακρύνει όλα αυτά τα φαινόμενα.\nΡύθμιση της λειτουργίας του παγκρέατος. Η παραγωγή ινσουλίνης ρυθμίζεται από έναν μηχανισμό αρνητικής ανάδρασης ανάλογα με τη συγκέντρωση γλυκόζης στο πλάσμα του αίματος. Η αυξημένη γλυκόζη στο αίμα συμβάλλει στην αύξηση της παραγωγής ινσουλίνης. στην υπογλυκαιμία, ο σχηματισμός ινσουλίνης, αντίθετα, αναστέλλεται. Η παραγωγή ινσουλίνης μπορεί να αυξηθεί με διέγερση του πνευμονογαστρικού νεύρου.\nΕνδοκρινική λειτουργία του παγκρέατος\nΤο πάγκρεας (βάρος σε ενήλικα 70-80 g) έχει μικτή λειτουργία. Ο ακινάρων ιστός του αδένα παράγει χωνευτικό χυμό, ο οποίος εμφανίζεται στον αυλό του δωδεκαδακτύλου. Ενδοκρινή λειτουργία του παγκρέατος λειτουργούν συστάδες (0,5 έως 2 εκατ) επιθηλιακών κυττάρων που προέρχονται από, ονομάζεται Langerhans νησίδες (Πιρόγκοφ - Langerhans) και αποτελούν το 1-2% του βάρους του.\nΠαρακρινής ρύθμιση των κυττάρων νησίδων Langerhans\nΟι νησίδες έχουν διάφορους τύπους ενδοκρινών κυττάρων:\nα-κύτταρα (περίπου 20%) που σχηματίζουν γλυκαγόνη,\nβ-κύτταρα (65-80%), που συνθέτουν ινσουλίνη.\nδ-κύτταρα (2-8%) που συνθέτουν σωματοστατίνη.\nΡΡ κύτταρα (λιγότερο από 1%) που παράγουν παγκρεατικό πολυπεπτίδιο.\nΤα νεώτερα παιδιά έχουν G-κύτταρα που παράγουν γαστρίνη. Οι κύριες ορμόνες του παγκρέατος που ρυθμίζουν τις μεταβολικές διεργασίες είναι η ινσουλίνη και το γλουκαγόνο.\nΗ ινσουλίνη είναι ένα πολυπεπτίδιο που αποτελείται από 2 αλυσίδες (η αλυσίδα Α αποτελείται από 21 υπολείμματα αμινοξέων και η αλυσίδα Β αποτελείται από 30 υπολείμματα αμινοξέων) που συνδέονται με δισουλφιδικές γέφυρες. Η ινσουλίνη μεταφέρεται με αίμα κυρίως στην ελεύθερη κατάσταση και η περιεκτικότητά της είναι 16-160 μg / ml (0,25-2,5 ng / ml). Κατά τη διάρκεια της ημέρας (3-κύτταρα ενός ενήλικου υγιούς ατόμου παράγουν 35-50 U ινσουλίνης (περίπου 0,6-1,2 U / kg σωματικού βάρους).\nΠίνακας Μηχανισμοί μεταφοράς γλυκόζης στο κύτταρο\nΟ φορέας πρωτεΐνης GLUT-4 απαιτείται για μεταφορά γλυκόζης στην κυτταρική μεμβράνη.\nΥπό την επίδραση της ινσουλίνης, αυτή η πρωτεΐνη κινείται από το κυτταρόπλασμα στην μεμβράνη πλάσματος και η γλυκόζη εισέρχεται στο κύτταρο με διευκόλυνση της διάχυσης.\nΗ διέγερση της ινσουλίνης οδηγεί σε αύξηση του ρυθμού πρόσληψης γλυκόζης στο κύτταρο είναι 20 έως 40 φορές ο μεγαλύτερος βαθμός ινσουλίνης εξαρτάται από τη μεταφορά γλυκόζης στους μυς και τον λιπώδη ιστό\nΗ κυτταρική μεμβράνη περιέχει διάφορες πρωτεΐνες μεταφοράς γλυκόζης (GLUT-1, 2, 3, 5, 7), οι οποίες εισάγονται στη μεμβράνη ανεξάρτητα από την ινσουλίνη\nΜε τη βοήθεια αυτών των πρωτεϊνών, διευκολύνοντας τη διάχυση, η γλυκόζη μεταφέρεται στο κύτταρο κατά μήκος μιας βαθμίδας συγκέντρωσης.\nΓια την ινσουλίνη που σχετίζονται με ιστούς: εγκέφαλο, γαστρεντερικό επιθήλιο, ενδοθήλιο, ερυθροκύτταρα, φακός, κύτταρα Ρ νησιδίων, το νεφρικό μυελικό ουσία, σπερματικά κυστίδια\nΗ έκκριση ινσουλίνης διαιρείται στο βασικό, με έντονο ημερήσιο ρυθμό και διεγείρεται από τα τρόφιμα.\nΗ βασική έκκριση παρέχει ένα βέλτιστο επίπεδο γλυκόζης στο αίμα και αναβολικές διαδικασίες στο σώμα κατά τη διάρκεια του ύπνου και στα διαστήματα μεταξύ των γευμάτων. Πρόκειται για 1 U / h και αντιπροσωπεύει το 30-50% της ημερήσιας έκκρισης ινσουλίνης. Η βασική έκκριση μειώνεται σημαντικά με παρατεταμένη σωματική άσκηση ή νηστεία.\nΗ διεγειρόμενη από την τροφή έκκριση είναι μια αύξηση της βασικής έκκρισης ινσουλίνης που προκαλείται από την πρόσληψη τροφής. Ο όγκος του είναι 50-70% της ημερήσιας. Αυτή η έκκριση διατηρεί το επίπεδο γλυκόζης στο αίμα υπό τις συνθήκες διασταυρούμενης συμπλήρωσης από το έντερο, καθιστά δυνατή την αποτελεσματική πρόσληψη και χρήση κυττάρων. Η έκκριση της έκκρισης εξαρτάται από την ώρα της ημέρας, έχει έναν χαρακτήρα δύο φάσεων. Η ποσότητα της ινσουλίνης που εκκρίνεται εντός του αίματος αντιστοιχεί περίπου στην ποσότητα των υδατανθράκων και έχει ληφθεί κάθε 10-12 γραμμάρια υδατανθράκων ινσουλίνης 1-2,5 μονάδες (IU 2-2,5 πρωί, το απόγευμα - 1-1,5 U βράδυ - περίπου 1 U ). Ένας από τους λόγους αυτής της εξάρτησης της έκκρισης ινσουλίνης κατά την ώρα της ημέρας είναι το υψηλό επίπεδο των ορμονών κατά της ινσουλίνης (κυρίως κορτιζόλη) στο αίμα το πρωί και η πτώση το βράδυ.\nΤο Σχ. Μηχανισμός έκκρισης ινσουλίνης\nΗ πρώτη (οξεία) φάση της διεγερμένης έκκρισης ινσουλίνης δεν διαρκεί πολύ και συνδέεται με την εξωκύτωση των β-κυττάρων της ορμόνης, η οποία έχει ήδη συσσωρευτεί μεταξύ των γευμάτων. Είναι οφείλεται στην διεγερτική δράση επί των β-κυττάρων δεν είναι τόσο πολύ γλυκόζη ως ορμόνες της γαστρεντερικής οδού - γαστρίνη enteroglyukagona, γλυκεντίνη, όμοιο με γλυκαγόνη πεπτίδιο 1, που εκκρίνεται στο αίμα κατά τη διάρκεια τρώει και την πέψη. Η δεύτερη φάση της έκκρισης ινσουλίνης οφείλεται στην διέγερση της έκκρισης της ινσουλίνης στα π-κύτταρα από την ίδια τη γλυκόζη, το επίπεδο της οποίας αυξάνεται στο αίμα ως αποτέλεσμα της απορρόφησής της. Αυτή η δράση και η αυξημένη έκκριση ινσουλίνης συνεχίζονται μέχρις ότου το επίπεδο γλυκόζης φθάσει στο φυσιολογικό για το άτομο, δηλ. 3.33-5.55 mmol / l σε φλεβικό αίμα και 4.44-6.67 mmol / l σε τριχοειδή αίμα.\nΗ ινσουλίνη δρα στα κύτταρα-στόχους διεγείροντας υποδοχείς μεμβράνης 1-TMS με δραστικότητα κινάσης τυροσίνης. Τα κυριότερα κύτταρα-στόχοι ινσουλίνης είναι τα ηπατοκύτταρα του ήπατος, τα μυοκύτταρα των σκελετικών μυών, τα λιποκύτταρα του λιπώδους ιστού. Ένα από τα σημαντικότερα αποτελέσματα είναι η μείωση της γλυκόζης στο αίμα, η ινσουλίνη πραγματοποιείται μέσω αυξημένης απορρόφησης γλυκόζης από το αίμα από τα κύτταρα-στόχους. Αυτό επιτυγχάνεται με την ενεργοποίηση διαμεμβρανικών μεταφορέων γλυκόζης (GLUT4), ενσωματωμένων εντός της μεμβράνης πλάσματος κυττάρων στόχου, και με αύξηση του ρυθμού μεταφοράς γλυκόζης από το αίμα προς τα κύτταρα.\nΗ ινσουλίνη μεταβολίζεται στο 80% στο ήπαρ, το υπόλοιπο στα νεφρά και σε μικρές ποσότητες στα μυϊκά και λιπώδη κύτταρα. Η ημιζωή του από το αίμα είναι περίπου 4 λεπτά.\nΚύρια αποτελέσματα της ινσουλίνης\nΗ ινσουλίνη είναι μια αναβολική ορμόνη και έχει μια σειρά επιδράσεων στα κύτταρα στόχους διαφόρων ιστών. Έχει ήδη αναφερθεί ότι ένα από τα κύρια αποτελέσματά του είναι η μείωση του επιπέδου γλυκόζης αίματος αυξάνοντας την πρόσληψη από τα κύτταρα-στόχους, επιταχύνοντας τις διεργασίες γλυκόλυσης και οξείδωση των υδατανθράκων. Η μείωση των επιπέδων γλυκόζης διευκολύνεται από την διέγερση της σύνθεσης γλυκογόνου ινσουλίνης στο ήπαρ και τους μύες, την καταστολή της γλυκονεογένεσης και της γλυκογονόλυσης στο ήπαρ. Η ινσουλίνη διεγείρει την πρόσληψη κυττάρων στόχων με αμινοξέα, μειώνει τον καταβολισμό και διεγείρει τη σύνθεση πρωτεϊνών στα κύτταρα. Διεγείρει επίσης τη μετατροπή της γλυκόζης σε λίπη, τη συσσώρευση τριακυλγλυκερίων στον λιπώδη ιστό στα λιποκύτταρα και καταστέλλει τη λιπόλυση σε αυτά. Έτσι, η ινσουλίνη έχει γενικό αναβολικό αποτέλεσμα, ενισχύοντας τη σύνθεση υδατανθράκων, λιπών, πρωτεϊνών και νουκλεϊνικών οξέων στα κύτταρα-στόχους.\nΗ ινσουλίνη έχει στα κύτταρα και μια σειρά από άλλα αποτελέσματα, τα οποία, ανάλογα με την ταχύτητα της εκδήλωσης, χωρίζονται σε τρεις ομάδες. Τα γρήγορα αποτελέσματα πραγματοποιούνται δευτερόλεπτα μετά τη δέσμευση της ορμόνης στον υποδοχέα, για παράδειγμα, πρόσληψη γλυκόζης, αμινοξέων, καλίου από κύτταρα. Τα αργά αποτελέσματα αναπτύσσονται μέσα σε λίγα λεπτά από την έναρξη της ορμονικής δράσης - αναστολή της δραστηριότητας των ενζύμων του καταβολισμού των πρωτεϊνών, ενεργοποίηση της πρωτεϊνικής σύνθεσης. Οι καθυστερημένες επιδράσεις της ινσουλίνης αρχίζουν μέσα σε λίγες ώρες μετά τη σύνδεσή τους με τους υποδοχείς - μεταγραφή του DNA, μετάφραση του mRNA και επιτάχυνση της κυτταρικής ανάπτυξης και πολλαπλασιασμού.\nΤο Σχ. Μηχανισμός δράσης ινσουλίνης\nΟ βασικός ρυθμιστής της βασικής έκκρισης ινσουλίνης είναι η γλυκόζη. Μια αύξηση της περιεκτικότητάς του στο αίμα σε ένα επίπεδο πάνω από 4,5 mmol / l συνοδεύεται από αύξηση της έκκρισης ινσουλίνης από τον ακόλουθο μηχανισμό.\nΓλυκόζη → διευκολυνόμενη διάχυση με πρωτεΐνη GLUT2-μεταφορέα σε β-κυττάρων → γλυκόλυση και τη συσσώρευση των ΑΤΡ → κλεισίματος ευαίσθητα ΑΤΡ καθυστέρηση διαύλου καλίου → εξόδου, συσσώρευση ιόντα Κ + στο κύτταρο, και αποπόλωση της μεμβράνης → ανοίγματος του της δυναμικού διαύλων ασβεστίου, και εισροή Ca 2 + στο κύτταρο → συσσώρευση ιόντων Ca2 + στο κυτταρόπλασμα → αυξημένη εξωκύτωση της ινσουλίνης. Η έκκριση ινσουλίνης διεγείρεται με τον ίδιο τρόπο όπως τα επίπεδα της γαλακτόζης, της μαννόζης, της β-κετοξέος, της αργινίνης, της λευκίνης, της αλανίνης και της λυσίνης στο αίμα.\nΤο Σχ. Ρύθμιση της έκκρισης ινσουλίνης\nΗ υπερκαλιαιμία, τα παράγωγα σουλφονυλουρίας (φάρμακα για τη θεραπεία του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2), με αποκλεισμό των διαύλων καλίου της μεμβράνης πλάσματος των β-κυττάρων, αυξάνουν την εκκριτική τους δράση. Αύξηση της έκκρισης ινσουλίνης: γαστρίνη, σεκρετίνη, εντερογλυκαγόνη, γλυκινίνη, πεπτίδιο τύπου 1 γλυκογόνου, κορτιζόλη, αυξητική ορμόνη, ACTH. Μία αύξηση στην έκκριση ινσουλίνης από ακετυλοχολίνη παρατηρείται όταν ενεργοποιείται η παρασυμπαθητική διαίρεση του ANS.\nΗ αναστολή της έκκρισης ινσουλίνης παρατηρείται με την υπογλυκαιμία, υπό τη δράση της σωματοστατίνης, της γλυκαγόνης. Οι κατεχολαμίνες έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα, που απελευθερώνεται με αυξανόμενη δραστηριότητα του SNA.\nΤο γλυκαγόνο είναι ένα πεπτίδιο (κατάλοιπα 29 αμινοξέων) που σχηματίζεται από κύτταρα-α της συσκευής νησιδίων του παγκρέατος. Μεταφέρεται με αίμα στην ελεύθερη κατάσταση, όπου το περιεχόμενό του είναι 40-150 pg / ml. Έχει τα αποτελέσματά της στα κύτταρα-στόχους, διεγείροντας τους υποδοχείς 7-TMS και αυξάνοντας το επίπεδο του cAMP σε αυτά. Ο χρόνος ημίσειας ζωής της ορμόνης είναι 5-10 λεπτά.\nΣυναισθηματική επίδραση της γλυκογόνου:\nΔιεγείρει τα β-κύτταρα των νησίδων Langerhans, αυξάνοντας την έκκριση ινσουλίνης\nΕνεργοποιεί την ινσουλινάση του ήπατος\nΈχει ανταγωνιστικές επιδράσεις στο μεταβολισμό.\nΔιάγραμμα ενός λειτουργικού συστήματος που υποστηρίζει το βέλτιστο επίπεδο γλυκόζης αίματος για μεταβολισμό\nΟι κύριες επιδράσεις της γλυκαγόνης στο σώμα\nΤο γλυκαγόνη είναι μια καταβολική ορμόνη και ένας ανταγωνιστής της ινσουλίνης. Σε αντίθεση με την ινσουλίνη, αυξάνει τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα αυξάνοντας τη γλυκογονόλυση, καταστέλλοντας τη γλυκόλυση και διεγείροντας τη γλυκονεογένεση στα ηπατικά ηπατοκύτταρα. Το γλυκαγόνο ενεργοποιεί τη λιπόλυση, προκαλεί αυξημένη παροχή λιπαρών οξέων από το κυτταρόπλασμα στα μιτοχόνδρια για την β-οξείδωση και τον σχηματισμό κετονικών σωμάτων. Το γλυκαγόνη διεγείρει τον καταβολισμό των πρωτεϊνών στους ιστούς και αυξάνει τη σύνθεση της ουρίας.\nΗ έκκριση γλυκαγόνης αυξάνεται με την υπογλυκαιμία, μειώνοντας το επίπεδο των αμινοξέων, της γαστρίνης, της χολοκυστοκινίνης, της κορτιζόλης, της αυξητικής ορμόνης. Αυξημένη έκκριση παρατηρείται με την αύξηση της δραστηριότητας του ΚΝΣ και τη διέγερση του β-AR με κατεχολαμίνες. Αυτό γίνεται κατά τη διάρκεια σωματικής άσκησης, νηστείας.\nΗ έκκριση της γλυκαγόνης παρεμποδίζεται από την υπεργλυκαιμία, μια περίσσεια λιπαρών οξέων και κετονικών σωμάτων στο αίμα, καθώς επίσης και από τη δράση ινσουλίνης, σωματοστατίνης και σεκρετίνης.\nΟι παραβιάσεις της ενδοκρινικής λειτουργίας του παγκρέατος μπορεί να εκδηλωθούν ως ανεπαρκής ή υπερβολική έκκριση ορμονών και να οδηγήσουν σε δραματικές διαταραχές της ομοιοστασίας της γλυκόζης - στην ανάπτυξη υπερ- ή υπογλυκαιμίας.\nΗ υπεργλυκαιμία είναι μια αύξηση της γλυκόζης στο αίμα. Μπορεί να είναι οξεία και χρόνια.\nΗ οξεία υπεργλυκαιμία είναι συχνά φυσιολογική, καθώς συνήθως προκαλείται από τη ροή της γλυκόζης στο αίμα μετά το φαγητό. Η διάρκεια της συνήθως δεν υπερβαίνει τις 1-2 ώρες λόγω του γεγονότος ότι η υπεργλυκαιμία καταστέλλει την απελευθέρωση γλυκαγόνης και διεγείρει την έκκριση ινσουλίνης. Με αύξηση της γλυκόζης στο αίμα πάνω από 10 mmol / l, αρχίζει να εκκρίνεται στα ούρα. Η γλυκόζη είναι μια οσμωτικά δραστική ουσία και η περίσσεια της συνοδεύεται από την αύξηση της οσμωτικής πίεσης του αίματος, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση των κυττάρων, ανάπτυξη οσμωτικής διούρησης και απώλεια ηλεκτρολυτών.\nΗ χρόνια υπεργλυκαιμία, στην οποία διατηρείται αυξημένο επίπεδο γλυκόζης στο αίμα για ώρες, ημέρες, εβδομάδες ή περισσότερο, μπορεί να προκαλέσει βλάβη σε πολλούς ιστούς (ειδικά αιμοφόρα αγγεία) και ως εκ τούτου θεωρείται ως προπαθολογική και / ή παθολογική κατάσταση. Είναι ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα της όλης ομάδας μεταβολικών ασθενειών και διαταραχών της λειτουργίας του ενδοκρινικού αδένα.\nΈνα από τα πιο κοινά και σοβαρά μεταξύ τους είναι ο σακχαρώδης διαβήτης (DM), ο οποίος επηρεάζει το 5-6% του πληθυσμού. Στις οικονομικά ανεπτυγμένες χώρες, ο αριθμός των ασθενών με διαβήτη διπλασιάζεται κάθε 10-15 χρόνια. Εάν ο διαβήτης αναπτύσσεται λόγω διαταραχών έκκρισης ινσουλίνης από β-κύτταρα, τότε ονομάζεται σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 - σακχαρώδης διαβήτης-1. Η ασθένεια μπορεί επίσης να αναπτυχθεί με μείωση της αποτελεσματικότητας της δράσης ινσουλίνης στα κύτταρα-στόχους σε ηλικιωμένους και ονομάζεται σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 σακχαρώδης διαβήτης 2. Αυτό μειώνει την ευαισθησία των κυττάρων-στόχων στη δράση της ινσουλίνης, η οποία μπορεί να συνδυαστεί με παραβίαση της εκκριτικής λειτουργίας των κυττάρων-ρ (απώλεια της πρώτης φάσης της έκκρισης τροφής).\nΈνα κοινό σύμπτωμα DM-1 και DM-2 είναι η υπεργλυκαιμία (αύξηση του επιπέδου της γλυκόζης στο φλεβικό αίμα με άδειο στομάχι πάνω από 5,55 mmol / l). Όταν το επίπεδο γλυκόζης στο αίμα ανεβαίνει στα 10 mmol / l και περισσότερο, η γλυκόζη εμφανίζεται στα ούρα. Αυξάνει την οσμωτική πίεση και τον όγκο των τελικών ούρων και συνοδεύεται από πολυουρία (αύξηση της συχνότητας και του όγκου των ούρων που απελευθερώνονται στα 4-6 l / ημέρα). Ο ασθενής αναπτύσσει δίψα και αυξημένη πρόσληψη υγρών (πολυδιψία) λόγω της αυξημένης οσμωτικής πίεσης αίματος και ούρων. Η υπεργλυκαιμία (ιδιαίτερα σε-1 DM) συχνά συνοδεύεται από τη συσσώρευση των προϊόντων ατελούς οξείδωσης των λιπαρών οξέων - υδροξυβουτυρικό και ακετοξικού οξέος (κετονικά σώματα), η οποία εκδηλώνεται με μία χαρακτηριστική οσμή της αναπνοής και (ή) ένα ούρα, την ανάπτυξη της οξέωσης. Σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος - ανάπτυξη διαβητικού κώματος, συνοδευόμενη από απώλεια συνείδησης και θάνατο.\nΗ υπερβολική περιεκτικότητα σε ινσουλίνη (για παράδειγμα, όταν αντικαθίσταται η θεραπεία με ινσουλίνη ή διεγείρεται η έκκριση της με φάρμακα σουλφονυλουρίας) οδηγεί σε υπογλυκαιμία. Ο κίνδυνος έγκειται στο γεγονός ότι η γλυκόζη χρησιμεύει ως το κύριο ενεργειακό υπόστρωμα για τα εγκεφαλικά κύτταρα και όταν η συγκέντρωσή της είναι μειωμένη ή απουσία, η εγκεφαλική δραστηριότητα διαταράσσεται λόγω δυσλειτουργίας, βλάβης και (ή) θανάτου των νευρώνων. Εάν ένα χαμηλό επίπεδο γλυκόζης επιμένει αρκετά καιρό, μπορεί να συμβεί θάνατος. Ως εκ τούτου, η υπογλυκαιμία με μείωση γλυκόζης αίματος μικρότερη από 2,2-2,8 mmol / l) θεωρείται ως μια κατάσταση κατά την οποία ο γιατρός οποιασδήποτε ειδικότητας πρέπει να παρέχει στον ασθενή πρώτες βοήθειες.\nΗ υπογλυκαιμία μπορεί να χωριστεί σε αντιδραστική, να εμφανιστεί μετά το φαγητό και με άδειο στομάχι. Ο λόγος αντιδραστική υπογλυκαιμία είναι αυξημένη έκκριση ινσουλίνης μετά τα γεύματα σε κληρονομική ανοχή κατάχρησης στα σάκχαρα (φρουκτόζη ή γαλακτόζη) ή αλλαγή ευαισθησία στο αμινοξύ λευκίνη, και σε ασθενείς με ινσουλινώματος (β-κυττάρου όγκου). Τα αίτια της υπογλυκαιμίας μπορεί να είναι ένα άδειο στομάχι - ανεπάρκεια διεργασίες γλυκογονόλυση και (ή) της γλυκονεογένεσης στο ήπαρ και το νεφρό (π.χ., όταν η ανεπάρκεια contrainsular ορμόνες: γλυκαγόνη, κατεχολαμίνες και η κορτιζόλη), η περίσσεια υφάσματα χρησιμοποίηση γλυκόζης, και άλλων υπερδοσολογία ινσουλίνης.\nΗ υπογλυκαιμία εκδηλώνεται σε δύο ομάδες σημείων. Η υπογλυκαιμία είναι μια προϋπόθεση για τη στρες σώμα, σε απόκριση προς την ανάπτυξη του οποίου αυξάνει την ενεργότητα του sympatic συστήματος, αυξήσεις στα επίπεδα αίματος των κατεχολαμινών, οι οποίες προκαλούν ταχυκαρδία, μυδρίαση, τρόμος, κρύος ιδρώτας, ναυτία, ένα αίσθημα ισχυρής πείνας. Η φυσιολογική σημασία της ενεργοποίησης του συστήματος υπογλυκαιμίας simpatoadrenalovoj είναι να συμπεριληφθεί στη δράση των μηχανισμών κατεχολαμινών νευροενδοκρινικών για την ταχεία κινητοποίηση της γλυκόζης στο αίμα και την ομαλοποίηση των επιπέδων της. Η δεύτερη ομάδα σημείων υπογλυκαιμίας σχετίζεται με δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος. Εκδηλώνονται στους ανθρώπους από τη μείωση της προσοχής, την ανάπτυξη πονοκεφάλων, συναισθημάτων φόβου, αποπροσανατολισμού, εξασθένισης της συνείδησης, σπασμών, παροδικής παράλυσης, κώματος. Η ανάπτυξή τους οφείλεται σε έντονη έλλειψη ενεργειακών υποστρωμάτων στους νευρώνες, οι οποίοι δεν μπορούν να λάβουν επαρκή ΑΤΡ με έλλειψη γλυκόζης. Οι νευρώνες δεν έχουν μηχανισμούς για απόθεση γλυκόζης με τη μορφή γλυκογόνου, όπως τα ηπατοκύτταρα ή τα μυοκύτταρα.\nΈνας γιατρός (συμπεριλαμβανομένου ενός οδοντιάτρου) πρέπει να είναι προετοιμασμένος για τέτοιες καταστάσεις και να είναι σε θέση να παρέχει πρώτες βοήθειες σε διαβητικούς ασθενείς σε περίπτωση υπογλυκαιμίας. Πριν ξεκινήσετε την οδοντιατρική θεραπεία, πρέπει να μάθετε ποιες ασθένειες υποφέρει ο ασθενής. Εάν έχει διαβήτη, είναι απαραίτητο να ζητήσει από τον ασθενή τη διατροφή του, τις δόσεις ινσουλίνης που χρησιμοποιήθηκαν και την φυσιολογική σωματική άσκηση. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι το άγχος που εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της θεραπείας είναι ένας πρόσθετος κίνδυνος υπογλυκαιμίας στον ασθενή. Έτσι, ο οδοντίατρος πρέπει να έχει ζάχαρη έτοιμη σε οποιαδήποτε μορφή - φακελάκια ζάχαρης, γλυκά, γλυκό χυμό ή τσάι. Όταν ο ασθενής έχει σημάδια υπογλυκαιμίας, πρέπει να σταματήσετε αμέσως την ιατρική διαδικασία και εάν ο ασθενής είναι συνειδητός, τότε του δώστε ζάχαρη σε οποιαδήποτε μορφή μέσω του στόματος. Εάν η κατάσταση του ασθενούς επιδεινωθεί, πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα για την παροχή αποτελεσματικής ιατρικής περίθαλψης.\nΤι ορμόνες κάνει το πάγκρεας;\nΤο πάγκρεας, που σχηματίζεται από τα πρωτογενή εντερικά κύτταρα endoderm, έχει δύο τμήματα, την εξωκρινή, η οποία καταλαμβάνει το 98% του συνόλου του σώματος του αδένα. Και οι νησίδες του παγκρέατος ή οι νησίδες του Langerhans είναι το ενδοκρινικό τμήμα που βρίσκεται σε μικρά μπαλώματα στην επιφάνεια του αδένα.\nΤο εξωκρινές τμήμα είναι υπεύθυνο για τις διαδικασίες που συμβαίνουν στο δωδεκαδάκτυλο, καθώς και για την παραγωγή γαστρικού υγρού και τον κορεσμό του με ένζυμα που προάγουν την κατανομή των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των λιπών.\nΤο ενδοκρινικό τμήμα παράγει ορμόνες σύνθεσης υδατανθράκων.\nΟρμόνες που συντίθενται από το πάγκρεας\nΗ ενδοκρινική διαίρεση εμπλέκεται στη σύνθεση δύο διαφορετικών τύπων αδενικών κυττάρων, που ονομάζονται ινσουλίνη και γλυκαγόνη. Η σύνθεση της γλυκαγόνης γίνεται από τα άλφα κύτταρα και τα βήτα κύτταρα συμμετέχουν στην ανάπτυξη της ινσουλίνης. Εκτός από τα άλφα και τα βήτα κύτταρα, οι παγκρεατικές νησίδες περιέχουν άλλα είδη - κύτταρα δέλτα που συμβάλλουν στην παραγωγή σωματοστατίνης, ενός ορμονικού αναλόγου που παράγεται από τον υποθάλαμο.\nΗ ινσουλίνη, ως πολυμερική ορμόνη, είναι ένα νήμα πολυπεπτιδίου δύο συνδεδεμένο με ένα ζεύγος δισουλφιδικών δεσμών. Δημιουργείται ως αποτέλεσμα των βήτα-κυττάρων πρωτεάσης σε χαμηλής δραστικότητας προϊνσουλίνη που παράγεται από το πάγκρεας.\nΡύθμιση των γραμματειακών δραστηριοτήτων\nΥπάρχουν δύο εκκριτικοί τύποι διεγερμένων με ινσουλίνη και βασικά.\nΣτον βασικό τύπο, η ορμόνη εισέρχεται στο αίμα απουσία ερεθισμάτων. Για παράδειγμα, με άδειο στομάχι, με δείκτες του επιπέδου σακχάρου σε εξέταση αίματος σε ένα πρακτικά υγιές άτομο, όχι περισσότερο από 5,5 mmol / l και το επίπεδο ινσουλίνης είναι 69 mmol / l.\nΟ διεγερμένος τύπος έκκρισης προκαλείται από εξωγενείς υποσχέσεις, όπως αμινοξέα ή μεταβολίτες γλυκόζης, οι οποίες μέσω του ασβεστίου επηρεάζουν την εξωκύτωση της ινσουλίνης και του C-πεπτιδίου στο αίμα. Η εκκριτική λειτουργία της ορμόνης του παγκρέατος περιλαμβάνει τη διέγερση της δράσης των αμινοξέων, ιδιαίτερα των φαρμάκων λευκίνης ή σουλφονυλουρίας.\nΥπάρχει ένα σύντομο ή αρχικό στάδιο διέγερσης από ινσουλίνη και ένα μακρύ ή αργό στάδιο. Το σύντομο στάδιο περιλαμβάνει την απελευθέρωση στο αίμα μιας ορμόνης που περικλείεται σε σφαιρίδια. Η αργή φάση χαρακτηρίζεται από τη σύνθεση της ίδιας της ορμόνης.\nΗ επιρροή και ο ρόλος των ορμονών\nΟ γαστρικός χυμός επηρεάζει άμεσα την εξωκρινή δραστηριότητα του παγκρέατος. Η λειτουργικότητά του εξαρτάται από την ποσότητα υδροχλωρικού οξέος στο υγρό κλάσμα της έκκρισης των αδένων. Εξαρτάται από τη δραστηριότητα της έκκρισης του λεπτού εντέρου μέσω της κυτταρικής μεμβράνης της σεκρετίνης και της παγκρεοζυμίνης, ως ειδικών ουσιών που επηρεάζουν τη σύνθεση των ενζύμων που περιέχονται στον παγκρεατικό χυμό.\nΗ χρήση ιατρικών φαρμάκων, όπως η βιταμίνη Α, η μορφίνη, το θειικό μαγνήσιο, η πιλοκαρπίνη, που διεγείρει το πάγκρεας, μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη εκκριτική δραστηριότητα. Η ατροπίνη και η ισταμίνη οδηγούν σε αναστολή των λειτουργιών της.\nΟ παγκρεατικός ενδοεπιλογικός ρόλος στην παραγωγή ινσουλίνης και γλυκαγόνης είναι υπεύθυνος για τη ρύθμιση της διαδικασίας του μεταβολισμού των υδατανθράκων και των λιπιδίων, καθώς και για τη διαδικασία προσρόφησης γλυκόζης από το αίμα από τους ιστούς με τον καθορισμό του ποσοτικού δείκτη γλυκογόνου στα κύτταρα του ήπατος και τη μείωση της λιπαιμίας. Το γλυκαγόνο συμβάλλει στην αναστολή της προσρόφησης γλυκόζης από το πλάσμα αίματος.\nΗ κύρια ορμονική λειτουργία είναι η σύνθεση της λιποκαΐνης ή της λιποτροπικής ουσίας που εμποδίζει τον εκφυλισμό των λιπωδών ηπατικών κυττάρων.\nΈλλειψη παγκρεατικών ορμονών\nΗ ορμονική ανεπάρκεια που προκαλείται από την έλλειψη ορμονών στο ανθρώπινο σώμα μπορεί να οφείλεται σε πολλές αιτίες, συμπεριλαμβανομένων των έμφυτων ελλείψεων.\nΗ έλλειψη ινσουλίνης οδηγεί σε μια τέτοια δυσάρεστη ασθένεια όπως ο διαβήτης. Με μια περίσσεια της ορμόνης του παγκρέατος, εμφανίζεται μια διαδικασία που σχετίζεται με αύξηση της περιεκτικότητας σε γλυκαγόνη, μείωση της συγκέντρωσης σακχάρου στο πλάσμα αίματος και αύξηση της περιεκτικότητας σε αδρεναλίνη. Μείωση της έκκρισης ινσουλίνης και αύξηση της γλυκαγόνης οδηγεί σε υπογλυκαιμία - στην καταστολή των διεργασιών που χρησιμοποιούν γλυκόζη από τα κύτταρα του ήπατος.\nΗ έλλειψη σωματοστατίνης που συντίθεται από τα κύτταρα δέλτα του παγκρέατος, ένα ανάλογο της αυξητικής ορμόνης που παράγεται από την υπόφυση, οδηγεί σε αναστολή των εσωτερικών λειτουργιών του σώματος με καταστολή αναπτυξιακών διεργασιών και μεταβολικών διαταραχών.\nΈκκριση ινσουλίνης από το πάγκρεας\nΗ ινσουλίνη είναι μια ορμόνη που είναι υπεύθυνη για τη μείωση της περιεκτικότητας σε σάκχαρα στο πλάσμα του αίματος και για τον επηρεασμό του μεταβολισμού του λίπους στους ιστούς.\nΤο κύριο προϊόν της σύνθεσης των β-κυττάρων είναι η προϊνσουλίνη. Δεν είναι μια ορμόνη και φέρει βιολογική δραστηριότητα. Ο μετασχηματισμός του σε ινσουλίνη συμβαίνει λόγω του συμπλέγματος Golgi - μιας ενδοκυτταρικής δομής με την παρουσία συγκεκριμένων ενζύμων. Αφού η προϊνσουλίνη τροποποιηθεί στην ινσουλίνη, απορροφάται πάλι από το βήτα κύτταρο. Σε αυτό, η ορμόνη υφίσταται μια διαδικασία κοκκοποίησης και εισέρχεται στην αποθήκη από την οποία μπορεί να εξαχθεί σε περίπτωση οξείας έλλειψής της στο σώμα.\nΜια τέτοια ανάγκη ανακύπτει κάθε φορά με αυξημένη περιεκτικότητα σε ζάχαρη στο πλάσμα του αίματος. Ο ρόλος της ινσουλίνης του παγκρέατος είναι η αύξηση της διαπερατότητας της κυτταρικής μεμβράνης στη γλυκόζη με την ενεργή απορρόφηση της τελευταίας. Προωθεί το μετασχηματισμό της περίσσειας σακχάρου στο γλυκογόνο και το καταθέτει στους μύες και το συκώτι. Λόγω της δράσης της ορμόνης του παγκρέατος, το επίπεδο σακχάρου στο πλάσμα αίματος μειώνεται σημαντικά.\nΤι είναι πίσω από την αυξημένη ινσουλίνη;\nΤα υψηλά επίπεδα ινσουλίνης στις εξετάσεις αίματος δείχνουν ότι το σώμα υφίσταται χαμηλή αντίσταση σε υπερβολικές ποσότητες της ορμόνης. Αυτό μπορεί να οφείλεται στην απενεργοποίηση των υποδοχέων που είναι υπεύθυνοι για τον μεταβολισμό των υδατανθράκων. Ως αποτέλεσμα, αναπτύσσεται μια ασθένεια όπως ο διαβήτης τύπου 2 ή ο μη ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης, όπου το πάγκρεας παράγει υπερβολική ορμόνη και οι εσωτερικοί υποδοχείς δεν ανταποκρίνονται σε αυτό: οι υδατάνθρακες από τα τρόφιμα δεν απορροφώνται από το σώμα και τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα δίνει υψηλά αποτελέσματα.\nΟι ενέσεις ινσουλίνης αντενδείκνυνται σε αυτόν τον τύπο διαβήτη, καθώς η ορμόνη παράγεται σε υπερβολικό βαθμό από το πάγκρεας. Το πιο δυσάρεστο σύμπτωμα στον άτυπο διαβήτη είναι η εξασθενητική δίψα, καθώς η περίσσεια γλυκόζης απορροφά την ενδοκυτταρική υγρασία προκαλώντας αφυδάτωση.\nΠαράγοντες που επηρεάζουν την έκκριση ινσουλίνης\nΤο πάγκρεας ενός υγιούς ατόμου είναι ένα πολύ λεπτό εργαλείο για τον συντονισμό ολόκληρου του οργανισμού. Είναι πολύ ευαίσθητη στις μεταβολές που προκαλούνται από τη γλυκόζη στο αίμα, υπογραμμίζοντας μια μεγάλη ποσότητα ινσουλίνης με περίσσεια ζάχαρης και μειώνοντας την ανεπάρκεια.\nΟ διαβήτης οδηγεί σε δυσλειτουργία του παγκρέατος με την καταστολή της δραστηριότητας των νησίδων του Langerhans - του ενδοκρινικού αδένα. Ως εκ τούτου, υπάρχουν αντενδείξεις στην κατανάλωση προϊόντων που περιέχουν ζάχαρη, κορεσμένα με υδατάνθρακες που είναι εύκολα εύπεπτοι, όπως γλυκά, σοκολάτα, μέλι ή μαρμελάδα, καθώς και ζάχαρη, με αποτέλεσμα την εξάντληση και τον περαιτέρω θάνατο των β-κυττάρων που συνθέτουν ινσουλίνη.\nΓλουκαγόνη - μια ορμόνη που συντίθεται από το πάγκρεας\nΣτο μοριακό επίπεδο είναι ένα πολυπεπτίδιο που αποτελείται από ένα μονό νήμα με μάζα 3.500 dalton. Το γλουκαγόνο συντίθεται από τα άλφα κύτταρα του ενδοκρινικού τμήματος. Ο εντερικός βλεννογόνος παράγεται εντερογλυκογόνο, που είναι συνεργιστής της αδρεναλίνης, λειτουργεί απευθείας στα ηπατικά κύτταρα. Η υλοποίησή του πραγματοποιείται μέσω κυκλικού ΑΜΡ και αδενυλικής κυκλάσης. Η παγκρεατική ορμόνη είναι υπεύθυνη για τον έλεγχο του ρυθμού λιπόλυσης, καθώς και για τη γλυκογονόλυση του ήπατος.\nΣχεδόν όλες οι διαδικασίες στο ανθρώπινο σώμα ρυθμίζονται από βιολογικά δραστικές ενώσεις, οι οποίες διαμορφώνονται συνεχώς σε μια αλυσίδα πολύπλοκων βιοχημικών αντιδράσεων. Αυτές περιλαμβάνουν ορμόνες, ένζυμα, βιταμίνες κλπ. Οι ορμόνες είναι βιολογικά δραστικές ουσίες που μπορούν, σε πολύ μικρές δόσεις, να επηρεάσουν σημαντικά τον μεταβολισμό και τις ζωτικές λειτουργίες. Παράγονται από τους ενδοκρινείς αδένες. Το γλυκαγόνη και η ινσουλίνη είναι παγκρεατικές ορμόνες που εμπλέκονται στον μεταβολισμό και είναι ανταγωνιστές μεταξύ τους (δηλαδή είναι ουσίες που έχουν αντίθετες επιδράσεις).\nΓενικές πληροφορίες σχετικά με τη δομή του παγκρέατος\nΤο πάγκρεας αποτελείται από 2 λειτουργικά διαφορετικά μέρη:\nεξωκρινής (παίρνει περίπου το 98% της μάζας του σώματος, είναι υπεύθυνος για την πέψη, τα παγκρεατικά ένζυμα παράγονται εδώ).\nενδοκρινικό (που βρίσκεται κυρίως στην ουρά του αδένα, συντίθενται εδώ ορμόνες που επηρεάζουν τις ανταλλαγές υδατανθράκων και λιπιδίων, πέψη, κλπ.).\nΟι παγκρεατικές νησίδες βρίσκονται ομοιόμορφα σε όλο το ενδοκρινικό τμήμα (ονομάζονται επίσης νησίδες Langerhans). Σε αυτά τα κύτταρα που παράγουν διάφορες ορμόνες συγκεντρώνονται. Αυτά τα κύτταρα είναι πολλών τύπων:\nάλφα κύτταρα (παράγουν γλυκαγόνη).\nβήτα κύτταρα (σύνθεση ινσουλίνης).\nκύτταρα δέλτα (παραγωγή σωματοστατίνης).\nΤα κύτταρα ΡΡ (παγκρεατικό πολυπεπτίδιο παράγεται εδώ).\nepsilon κύτταρα (εδώ σχηματίζεται η "ορμόνη πείνας" γκρελίνη).\nΠώς συντίθεται η ινσουλίνη και ποιες είναι οι λειτουργίες της;\nΗ ινσουλίνη σχηματίζεται στα βήτα κύτταρα του παγκρέατος, αλλά πρώτα σχηματίζει τον πρόδρομο της προϊνσουλίνης. Από μόνη της, αυτή η ένωση δεν παίζει ειδικό βιολογικό ρόλο, αλλά υπό τη δράση των ενζύμων μετατρέπεται σε ορμόνη. Η συνθετική ινσουλίνη απορροφάται από τα βήτα κύτταρα πίσω και απελευθερώνεται στην κυκλοφορία του αίματος σε στιγμές που χρειάζεται.\nΤα παγκρεατικά βήτα κύτταρα μπορούν να χωριστούν και να αναγεννηθούν, αλλά αυτό συμβαίνει μόνο σε ένα νεαρό σώμα. Εάν ο μηχανισμός αυτός διαταραχθεί και τα λειτουργικά αυτά στοιχεία πεθάνουν, το άτομο αναπτύσσει διαβήτη τύπου 1. Σε περίπτωση ασθένειας τύπου 2, η ινσουλίνη μπορεί να είναι αρκετά επαρκώς συντεθειμένη, αλλά λόγω των διαταραχών του μεταβολισμού των υδατανθράκων, οι ιστοί δεν μπορούν να ανταποκριθούν επαρκώς σε αυτήν και απαιτείται αυξημένο επίπεδο αυτής της ορμόνης για την πρόσληψη γλυκόζης. Σε αυτή την περίπτωση, μιλάμε για το σχηματισμό της αντίστασης στην ινσουλίνη.\nενεργοποιεί τη διαδικασία διαχωρισμού του λιπώδους ιστού, επομένως, σε σακχαρώδη διαβήτη, ένα άτομο αποκτά πολύ γρήγορα υπερβολικό βάρος.\nδιεγείρει το σχηματισμό γλυκογόνου και ακόρεστων λιπαρών οξέων στο ήπαρ.\nαναστέλλει τη διάσπαση των πρωτεϊνών στον μυϊκό ιστό και εμποδίζει τις υπερβολικές ποσότητες κετονικών σωμάτων από το σχηματισμό.\nπροάγει το σχηματισμό γλυκογόνου στους μύες λόγω της απορρόφησης αμινοξέων.\nΗ ινσουλίνη δεν είναι μόνο υπεύθυνη για την απορρόφηση της γλυκόζης, υποστηρίζει την κανονική λειτουργία του ήπατος και των μυών. Χωρίς αυτή την ορμόνη, το ανθρώπινο σώμα δεν μπορεί να υπάρχει, συνεπώς, με διαβήτη τύπου 1, χορηγείται ινσουλίνη. Όταν αυτή η ορμόνη απορροφηθεί από το εξωτερικό, το σώμα αρχίζει να διασπά τη γλυκόζη με τη βοήθεια του ήπατος και του μυϊκού ιστού, γεγονός που σταδιακά οδηγεί σε μείωση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα. Είναι σημαντικό να μπορείτε να υπολογίζετε την επιθυμητή δόση φαρμάκου και να τη συσχετίζετε με την αποδεκτή τροφή, ώστε να μην προκαλείτε υπογλυκαιμία με ένεση.\nΟι λειτουργίες γλουκαγόνο\nΣτο ανθρώπινο σώμα, σχηματίζεται γλυκογόνο πολυσακχαρίτη από υπολείμματα γλυκόζης. Είναι ένα είδος αποθήκης υδατανθράκων και αποθηκεύεται σε μεγάλες ποσότητες στο συκώτι. Μέρος του γλυκογόνου είναι στους μύες, αλλά εκεί ουσιαστικά δεν συσσωρεύεται, αλλά ξοδεύεται αμέσως για το σχηματισμό της τοπικής ενέργειας. Μικρές δόσεις αυτού του υδατάνθρακα μπορούν να βρεθούν στα νεφρά και στον εγκέφαλο.\nΤο γλυκαγόνο δρα ακριβώς αντίθετα από την ινσουλίνη - προκαλεί στο σώμα να ξοδεύει τα αποθέματα γλυκογόνου, συνθέτοντας γλυκόζη από αυτό. Κατά συνέπεια, το επίπεδο σακχάρου στο αίμα αυξάνεται, γεγονός που διεγείρει την παραγωγή ινσουλίνης. Η αναλογία αυτών των ορμονών ονομάζεται δείκτης ινσουλίνης-γλυκαγόνης (αλλάζει κατά τη διάρκεια της πέψης).\nΕπίσης, το glucagon εκτελεί τις ακόλουθες λειτουργίες:\nαποκαθιστά τα ηπατικά κύτταρα.\nαυξάνει την ποσότητα ασβεστίου μέσα στα κύτταρα των διαφόρων ιστών του σώματος.\nαυξάνει την κυκλοφορία του αίματος στα νεφρά.\nεξασφαλίζει έμμεσα την κανονική λειτουργία της καρδιάς και των αιμοφόρων αγγείων.\nεπιταχύνει την απέκκριση αλάτων νατρίου από το σώμα και διατηρεί τη συνολική ισορροπία νερού-αλατιού.\nΤο γλυκαγόνο εμπλέκεται στις βιοχημικές αντιδράσεις της μετατροπής των αμινοξέων σε γλυκόζη. Επιταχύνει αυτή τη διαδικασία, αν και δεν περιλαμβάνεται στον ίδιο τον μηχανισμό, δηλαδή δρα ως καταλύτης. Εάν σχηματιστεί υπερβολική ποσότητα γλυκαγόνης στο σώμα για μεγάλο χρονικό διάστημα, πιστεύεται θεωρητικά ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνη νόσο - καρκίνο του παγκρέατος. Ευτυχώς, αυτή η ασθένεια είναι εξαιρετικά σπάνια, η ακριβής αιτία της ανάπτυξής της είναι ακόμα άγνωστη.\nΑν και η ινσουλίνη και η γλυκαγόνη είναι ανταγωνιστές, η κανονική λειτουργία του σώματος είναι αδύνατη χωρίς αυτές τις δύο ουσίες. Είναι αλληλένδετες και η δραστηριότητά τους ρυθμίζεται περαιτέρω από άλλες ορμόνες. Η γενική υγεία και ευεξία ενός ατόμου εξαρτάται από το πόσο καλά λειτουργούν αυτά τα ενδοκρινικά συστήματα με ισορροπημένο τρόπο.\nΈνας σημαντικός ρόλος στην ανθρώπινη ζωή παίζει ο θυρεοειδής αδένας. Εισέρχεται στο ενδοκρινικό σύστημα, το οποίο αποτελεί πηγή ορμονών που είναι απαραίτητες για την κανονική λειτουργία του σώματος.\nΟ σακχαρώδης διαβήτης είναι μια σύνθετη ασθένεια, η οποία χαρακτηρίζεται από παραβίαση όλων των μεταβολικών διεργασιών στο ανθρώπινο σώμα, η οποία συμβαίνει στο πλαίσιο της απόλυτης ή σχετικής έλλειψης ινσουλίνης.\nΗ εσωτερική δομή του ανθρώπινου λαιμού έχει ορισμένα ίδια χαρακτηριστικά με το μέρος του λαιμού μπροστά από τη σπονδυλική στήλη σε ορισμένα θηλαστικά, αλλά, φυσικά, υπάρχουν διαφορές και υπάρχουν πολλά από αυτά.\nΤο πτύελο είναι ένα μείγμα σάλιου, έκκριση της βλεννογόνου της ρινικής κοιλότητας, των παραρινικών ιγμορείων και του τραχειοβρογχικού δέντρου, τα οποία ξεχωρίζουν κατά τη διάρκεια της απόπλυσης και σηματοδοτούν ένα πρόβλημα με τους πνεύμονες ή τους βρόγχους.


O Σόρος χάνει τον έλεγχο και βρίσκεται σε πανικό: Ο Αρχιερέας της ΝΤΠ κατηγορεί τον Τραμπ – «Θέλει να καταστρέψει τον κόσμο» - New Planet\nHome / ΝΤΠ.ΛΕΣΧΗ BILDENBERG / ΣΟΡΟΣ / ΤΡΑΜΠ / O Σόρος χάνει τον έλεγχο και βρίσκεται σε πανικό: Ο Αρχιερέας της ΝΤΠ κατηγορεί τον Τραμπ – «Θέλει να καταστρέψει τον κόσμο»\nO Σόρος χάνει τον έλεγχο και βρίσκεται σε πανικό: Ο Αρχιερέας της ΝΤΠ κατηγορεί τον Τραμπ – «Θέλει να καταστρέψει τον κόσμο»\nΑπό τότε ο 87χρονος Σόρος, που το 2013 σε ηλικία 82 ετών παντρεύτηκε την 42χρονη Τάμικο Μπόλτον αλλά έχει το θράσος να κατηγορεί τον Τραμπ για «ναρκισσιστή», έχει πάθει μεγάλη σύγχυση.\nΔεν είναι και λίγο να χάνεις ένα δισ. επειδή στοιχημάτισες στη Χίλαρι;\nΟ αμφιλεγόμενος Τζορτζ Σόρος από τους οπαδούς του λατρεύεται ως «θεός» και από τους πολέμιούς του θεωρείται η ενσάρκωση του «κακού».\nΣε κάθε περίπτωση είναι μια προσωπικότητα σταθερά αντίθετη στα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας.\nH φιλο-ισλαμική νοοτροπία του Τζ. Σόρος πλήττεται και αντιμεταναστευτικά κινήματα πλημμυρίζουν την Ευρώπη\n«Οι Ιταλοί ήταν πάντοτε φιλοευρωπαϊστές επειδή οι κυβερνήσεις τους ήταν διεφθαρμένες και δεν υπηρετούσαν τα συμφέροντα των πολιτών.\nΗ ΕΕ πρέπει να βοηθήσει στην αντιμετώπιση του προσφυγικού και μεταναστευτικού ζητήματος στην Ιταλία» υποστηριξε χθες ο Τζορτζ Σόρος και οι δηλώσεις του άναψαν φωτιές!\nΤότε σημαίνει ότι πηγαίνουμε προς τη σωστή κατεύθυνση …\nΚαταλαβαίνουμε ότι όσοι έχουν κερδοσκοπήσει εδώ και χρόνια με το δέρμα των μεταναστών, χρηματοδοτώντας ΜΚΟ και λαθρεμπόρους να εισβάλουν στην Ιταλία.\nΟ άνεμος έχει αλλάξει για τον Σόρος και για όλους όσοι έχουν ωφεληθεί από τους θανάτους εκατοντάδων ανθρώπων”.\nΝΤΠ.ΛΕΣΧΗ BILDENBERG ΣΟΡΟΣ ΤΡΑΜΠ


Ανάγκη για άμεση εξεύρεση λύσης για το προσφυγικό - Newpost.gr\nΚαμιά φορά δακρύζουν και οι αλήτες, ρουφιάνοι…\nΔημοσιογραφία κι ευαισθησία είναι δύο λέξεις που σπάνια κάνουν δίδυμο. Παρά τα όσα λέει το σινάφι για τον εαυτό του, το επάγγελμα σε κάνει σιγά - σιγά αναίσθητο.\nΔημοσίευση 2 Νοεμβρίου 2015, 07:09 / Ανανεώθηκε 2 Νοεμβρίου 2015, 07:24\nΔημοσιογραφία κι ευαισθησία είναι δύο λέξεις που σπάνια κάνουν δίδυμο. Παρά τα όσα λέει το σινάφι για τον εαυτό του, το επάγγελμα σε κάνει σιγά - σιγά αναίσθητο. Η δουλειά είναι να μεταφέρεις τις ειδήσεις και ως γνωστό «δεν υπάρχουν καλές ειδήσεις». Η ρουτίνα του μεροκάματου είναι πόλεμοι, φυσικές καταστροφές, αιφνίδιοι ή φυσιολογικοί θάνατοι, άνθρωποι που χάνουν τις δουλειές και τα σπίτια τους, άνθρωποι που βασανίζονται με κάθε δυνατό τρόπο… Όσο περνούν τα χρόνια, τα τρομακτικά θέματα με τα οποία καταπιάνεσαι όλο και λιγότερο σε αγγίζουν συναισθηματικά. Μάλλον πρόκειται για ασυνείδητο μηχανισμό άμυνας για να μπορέσεις να αντέξεις.\nΚαμιά φορά, όμως, ακόμα και οι πιο χοντρόπετσοι «αλήτες – ρουφιάνοι – δημοσιογράφοι» (καλή ώρα…) δακρύζουν με όσα βλέπουν. Είναι όταν οι εικόνες έχουν τόση δύναμη και οι όποιες εκλογικεύσεις μοιάζουν τόσο αδύναμες, που μπορεί και να συγκινηθούν ακόμη και όσοι, στην καριέρα τους, έχουν καλύψει καμιά πενηνταριά πολύνεκρα αεροπορικά δυστυχήματα. Αυτές τις ημέρες συμβαίνει σχεδόν καθημερινά με τις εικόνες που έρχονται από τη Μυτιλήνη και τα άλλα νησιά του Αιγαίου. Τα νεκρά παιδιά, τα παιδιά που μισοπνιγμένα τους κάνουν τεχνητές αναπνοές, τα παιδιά με τα σωσίβια που τα σκεπάζουν τα κύματα, τα παιδιά που κλαίνε, τα παιδιά με τα φοβισμένα βλέμματα, τα παιδιά που στοιχειώνουν αυτές τις μέρες.\nΔεν υπάρχουν δικαιολογίες, δεν χωρούν μισόλογα. Κάτι παλιοί, φωτισμένοι δάσκαλοι, μάς έλεγαν ότι ένας πολιτισμός κρίνεται από το πώς συμπεριφέρεται στα παιδιά. Από το πώς, δηλαδή, συμπεριφέρεται στους πιο αδύναμους και αθώους. Έτσι ακριβώς είναι! Ας μην προσπαθήσουμε καν να φανταστούμε πώς θα μάς κρίνουν τα βιβλία Ιστορίας του μέλλοντος αν δεν σταματήσουμε τους καθημερινούς πνιγμούς παιδιών στο Αιγαίο…\nΠροφανώς το προσφυγικό είναι περίπλοκο ζήτημα. Προφανώς δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις. Προφανώς το οικονομικό και πολιτικό κόστος είναι μεγάλο. Προφανώς η Ελλάδα που έχει λυγίσει από την κρίση, δεν μπορεί να σηκώσει όλο το βάρος του προσφυγικού. Εξίσου προφανώς, όμως, καμιά κοινωνία δεν μπορεί να φέρει επαξίως τον χαρακτηρισμό «ανθρώπινη», αν ολιγωρεί τη στιγμή που εκτυλίσσεται μια απίστευτη ανθρωπιστική καταστροφή. Η προστασία της ανθρώπινης ζωής (και μάλιστα της ζωής του παιδιού) αποτελεί το ύψιστο καθήκον όλων μας.\nΝα ακούσουμε, λοιπόν, την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Υπάρχει τρόπος να περιοριστούν δραστικά οι θάνατοι στο Αιγαίο: Να ανοίξει στον Έβρο ασφαλής δίοδος για τους πρόσφυγες, να αρθούν τα εμπόδια στον «βαλκανικό δρόμο», το δρόμο, δηλαδή, που οδηγεί στις χώρες προορισμού των προσφύγων. Το επιχείρημα είναι απλό. Αν μπορούν να περάσουν με ασφάλεια από την ξηρά, θα σταματήσουν επιλέγουν το «πέρασμα του θανάτου» από τη φουρτουνιασμένη θάλασσα.\nΤο άνοιγμα της ασφαλούς διόδου σε καμιά περίπτωση δεν συνιστά συνολική λύση για το προσφυγικό. Τα παιδιά που πνίγονται, θα σώσει…\nΜΥΤΙΛΗΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ


Τα Κύτταρα Σας Ακούνε Γιατρευτείτε Μιλώντας Στο Σώμα Σας & 2 Συμβουλές Του Όσσο! - MyMind.gr\nΤα Κύτταρα Σας Ακούνε Γιατρευτείτε Μιλώντας Στο Σώμα Σας & 2 Συμβουλές Του Όσσο!\nΓια την απώλεια βάρους: «Πρώτα πείτε στον εγκέφαλο πως θέλετε να στείλετε ένα μήνυμα στο σώμα και τότε αυτός πρέπει να το δώσει.\nΣτη συνέχεια, απλώς πείτε στο σώμα ότι θα ήταν ιδανικό να χάσετε κάποια κιλά και να έχετε έναν πιο σωστό μεταβολισμό. Συνεχίστε να τρώτε φυσιολογικά, απλά πείτε στο σώμα σας ότι πρέπει να χάσει μερικά κιλά. Όταν πετύχετε το στόχο σας, πείτε στο σώμα να διατηρηθεί όπως είναι και ότι δεν υπάρχει καμία ανάγκη να χάσει ή να κερδίσει περισσότερο βάρος.\nΓια τις ημικρανίες: «Μιλήστε στο σώμα με δύο τρόπους. Πρώτα απευθυνθείτε σε ολόκληρο το σώμα, λέγοντάς του ότι η βοήθειά του είναι απαραίτητη για να απαλλαγείτε από τον πόνο στον εγκέφαλο. Εξηγήστε στο σώμα ότι ο πόνος δεν είναι κάτι φυσιολογικό για το ίδιο. Δεν υπάρχει καμία ανάγκη να κουβαλά αυτό τον πόνο. Στη συνέχεια, μιλήστε στον εγκέφαλό σας απευθείας. Με δικά σας λόγια πείτε του: «εγώ σε αγαπώ, αλλά αυτός ο πόνος δεν είναι μέρος της φύσης σου και είναι καιρός να απαλλαγούμε από αυτόν.» Και όταν φύγει απλώς υπενθυμίστε στον εγκέφαλο να μην τον δεχτεί πίσω.


«Εξοργιστική»: Αντιρατσιστική αφίσα με μαϊμούδες έβαλε «φωτιά» στον ποδοσφαιρικό κόσμο της Ιταλίας - CNN.gr\n«Εξοργιστική»: Αντιρατσιστική αφίσα με μαϊμούδες έβαλε «φωτιά» στον ποδοσφαιρικό κόσμο της Ιταλίας\n17:08 Τρίτη, 17 Δεκεμβρίου 2019\nΈντονα επικριτικά σχόλια έχει λάβει η απόφαση του ποδοσφαιρικού κόσμου της Ιταλίας να χρησιμοποιήσει σε αφίσα για την επίσημη αντιρατσιστική πρωτοβουλία του, ένα σχέδιο με τρεις μαϊμούδες.\nΤη φετινή σεζόν το άθλημα σημαδεύτηκε από ρατσιστικές συμπεριφορές και το εν λόγω έργο τέχνης επιστρατεύτηκε η πρώτη κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος (Serie A) για να αποτρέψει τους οπαδούς από το να απευθύνουν υβριστικά, «μαϊμουδίστικα συνθήματα» σε παίκτες.\nΤην ιδέα εμπνεύστηκε ο καλλιτέχνης Simone Fugazzotto, για τον τελικό Coppa Italia μεταξύ της Λάτσιο και της Αταλάντα τον Μάϊο και τα επίσημα αποκαλυπτήρια έγιναν τη Δευτέρα.\nΟ Fugazzotto υποστηρίζει ότι το τρίπτυχο των μαϊμούδων του είχε σκοπό να δείξει ότι δεν υπάρχει καμία διαφορά μεταξύ ανθρώπων και πιθήκων, μια ιδέα που εμπνεύστηκε μετά από παρακολούθηση ενός αγώνα μεταξύ της Ίντερ Μιλάνου και της Νάπολι.\n«Όλοι έβγαζαν τον ήχο των μαϊμούδων στον Κουλιμπαλί, έναν παίκτη τον οποίο σέβομαι, δήλωσε ο καλλιτέχνης, αναφερόμενος στον Σενεγαλέζο παίκτη της Νάπολι. «Σχεδιάζω μαϊμούδες εδώ και πέντε με έξι χρόνια, έτσι σκέφτηκα να κάνω αυτή τη δουλειά για να δείξω ότι είμαστε όλοι πίθηκοι. Έτσι σχεδίασα τη δυτική μαϊμού -λευκή με μπλε μάτια-, την ασιατική με αμυγδαλωτά μάτια και την μαύρη μαϊμού στη μέση, που είναι αυτή από όπου προέρχονται όλα, αυτό μας λέει η εξελικτική θεωρία», συνέχισε ο ίδιος.\nΤο έργο του, ωστόσο, προκάλεσε σάλο.\n«Αυτές οι δημιουργίες προκαλούν οργή, θα είναι αντιπαραγωγικές και θα συνεχίσουν την αποθάρρυνση των ανθρώπων αφρικανικής κληρονομιάς», ανέφερε ο οργανισμός κατά των διακρίσεων Fare στο λογαριασμό του στο twitter, αναρωτώμενος τι σκεφτόταν η Serie A και ποιον συμβουλεύτηκαν.\nΟ πρώην διεθνής παίκτης της Αγγλίας Stan Collymore έγραψε σκωπτικά στο twitter: «Φανταστικές οι αφίσες της αντιρατσιστικής εκστρατείας της Serie A (ναι είναι πραγματικές)», ενώ η ποδοσφαιρική ατζέντης Jen Mendelewitsch τουίταρε: «Η καμπάνια της Serie A κατά του ρατσισμού. Πείτε μου ότι είναι αστείο».\n— Stan Collymore (@StanCollymore) 16 Δεκεμβρίου 2019\nSerie A 'No to Racism' campaign.\nPlease tell me this is a joke ?♀ pic.twitter.com/yf497E4rIK\n— Jen Mendelewitsch (@JenMendel) 16 Δεκεμβρίου 2019\nΣε μέιλ που έστειλε ο Fugazzotto στο CNNi, δηλώνει σοκαρισμένος από τις αντιδράσεις. «Για να κατανοήσει κάποιος αυτό το έργο, πρέπει να εισέλθει στον κόσμο μου και να δει την μαϊμού ως τον πρωταγωνιστή των έργων της δουλειάς μου μέσα στα χρόνια και ως μεταφορά του ανθρώπινου όντος», σημειώνει.\nΚαι οι 20 σύλλογοι της Serie A έχουν υπογράψει έναν χάρτη Αρχών κατά του ρατσισμού, με απώτερο σκοπό τη βελτίωση της ασφάλειας στο γήπεδο - κυρίως με τη χρήση λογισμικού αναγνώρισης προσώπου για τον εντοπισμό των ρατσιστών οπαδών – αλλά και την πολιτιστική πρωτοβουλία της οποίας μέρος ήταν ο Fugazzotto.\nItalian soccer anti-racism monkey artwork condemned as 'outrage', By John Sinnott and Gianluca Mezzofiore, CNN\nΥπόθεση Folli Follie: Στις 4 Σεπτεμβρίου απολογείται η οικογένεια Κουτσολιούτσου


Ατσαλάκωτος στους «16» ο Μονφίς! | SPORTS ROOM\nΑρχική Άλλα Σπορ Τένις Ατσαλάκωτος στους «16» ο Μονφίς!\nΑτσαλάκωτος στους «16» ο Μονφίς!\nΟ Γκαέλ Μονφίς κάνει το τουρνουά της… ζωής του στο Australian Open που σε τρία ματς δεν έχει χάσει ούτε ένα σετ.\nΟ Γκαέλ Μονφίς είναι από τους τενίστες που έχει επιλέξει να δίνει μεγαλύτερο βάρος στο σόου, παρά στην ουσία. Γι’ αυτό και δεν έχει καταφέρει να κερδίσει ένα grand slam στην καριέρα του ενώ είχε πάντα το ταλέντο για να το κάνει.\nΣτο 2022 ωστόσο φαίνεται αναγεννημένος. Μετά την κατάκτηση του τροπαίου στην Αδελαϊδα, συνεχίζει με την ίδια φόρα στην Μελβούρνη και το Australian Open.\nΣτο θεωρητικά ντέρμπι μεταξύ του Νο17 και του Νο16 με τον Χιλιανό Γκαρίν, επικράτησε με 3-0 σετ, αντιμετωπίζοντας δυσκολίες μόνο στο πρώτο σετ (7-6, 6-1, 6-3). Ο Γάλλος είχε 14 άσους και 30 winners στο ματς, με λιγότερα λάθη από τον αντίπαλό του (27-45) και έφτασε στη νίκη.\nΤο εκπληκτικό με τον Μονφίς σε αυτό το τουρνουά είναι πως σε τρεις αγώνες δεν έχει χάσει σετ και έχει αγωνιστεί μόλις 5 ώρες και 5 λεπτά, λιγότερο και από ορισμένους που έπαιξαν σε δύο παιχνίδια. Και σε 9 σετ έχει χάσει μόνο 20 games από τα 55 που έχει παίξει.\nΣτην φάση των «16» θα παίξει με τον Σέρβο Κετσμάνοβιτς, ο οποίος εκεί που πίστευε πως θα παίξει με τον Τζόκοβιτς στον πρώτο γύρο και θα… ετοιμάσει βαλίτσες αναχώρησης, κατάφερε να ξεπεράσει τρεις αντιπάλους και να διεκδικεί θέση στα προημιτελικά απέναντι στον Γάλλο.\nΠροηγούμενο άρθροΚουλουσέφσκι και 35 εκατ. για τον Βλάχοβιτς δίνει η Γιουβέντους\nΕπόμενο άρθροΜε μαγικό Ντόντσιτς το TOP-5 του ΝΒΑ! (vid)


Geomedicine.GR: ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΤΟΞΟΠΛΑΣΜΩΣΗΣ ΣΤΗ ΨΥΧΙΚΗ ΣΦΑΙΡΑ\nΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΤΟΞΟΠΛΑΣΜΩΣΗΣ ΣΤΗ ΨΥΧΙΚΗ ΣΦΑΙΡΑ\nΤο τοξόπλασμα προκαλεί μία ιδιαίτερα σοβαρή νόσο (συγγενής τοξοπλάσμωση) εάν μολύνει τη μητέρα κατά τη διάρκεια της κύησης και η λοίμωξη μεταδοθεί στο έμβρυο. Επίσης, είναι αρκετά συχνό παθογόνο σε ένα βασικό κατοικίδιο ζώο, τη γάτα. Παρόλα αυτά, δεν ανήκει ανάμεσα στους λοιμώδεις παράγοντες που έχουν προκαλέσει κατά καιρούς ιδιαίτερη ανησυχία στην κοινή γνώμη. Τρεις βασικοί λόγοι μπορεί να ερμηνεύσουν αυτό το φαινόμενο. Κατ’ αρχάς, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η προκαλούμενη λοίμωξη στον άνθρωπο είναι ασυμπτωματική, αλλά και εάν εμφανισθούν συμπτώματα είναι αρκετά ήπια. Εξαίρεση σε αυτόν τον γενικό κανόνα αποτελεί η εμφάνιση τοξοπλάσμωσης σε ασθενείς με διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος. Ωστόσο, πρόκειται για μία ειδική μορφή της τοξοπλάσμωσης που αφορά τις συγκεκριμένες κατηγορίες ασθενών. Μία δεύτερη αιτία είναι ότι για να παρατηρηθεί η σοβαρή λοίμωξη του εμβρύου σε περιπτώσεις εγκυμοσύνης πρέπει να ικανοποιηθούν ορισμένες προϋποθέσεις. Η μητέρα δεν πρέπει να έχει εκτεθεί παλαιότερα στο τοξόπλασμα, ενώ έχει σημασία και η χρονική στιγμή της μόλυνσης κατά την εξέλιξη της κύησης. Άρα, η συγγενής τοξοπλάσμωση είναι μία σχετικά σπάνια παθολογική κατάσταση. Τέλος, μόλις πρόσφατα έχουν αρχίσει να αναγνωρίζονται οι επιπτώσεις του τοξοπλάσματος στη συμπεριφορά και στη ψυχική σφαίρα. Σε αυτό το πεδίο τα αποτελέσματα της έρευνας θεωρούνται αρκετά πρώιμα και, αναλόγως των οριστικών συμπερασμάτων που θα προκύψουν, μπορεί να μεταβληθεί η θεώρηση της τοξοπλάσμωσης στην παθολογία του ανθρώπου.\nΑπό τις διάφορες επιπτώσεις της τοξοπλάσμωσης στον ανθρώπινο οργανισμό, αυτές που αφορούν τη ψυχική σφαίρα και τη συμπεριφορά είναι λιγότερο σαφείς και αποτελούν αντικείμενο εκτεταμένης έρευνας. Προηγούμενες μελέτες υποστηρίζουν ότι το τοξόπλασμα ασκεί επιδράσεις στη συμπεριφορά και μπορεί να συμμετέχει ως αιτιολογικός ή προδιαθετικός παράγοντας στην παθογένεια διαφόρων ψυχιατρικών διαταραχών, όπως η κατάθλιψη και η σχιζοφρένεια. Ακόμα, έχει αναφερθεί θετική συσχέτιση μεταξύ της τοξοπλάσμωσης και της διπολικής διαταραχής σε νεαρούς ασθενείς με μανιακή και καταθλιπτική συμπτωματολογία.\nΟι μεταβολές της συμπεριφοράς παρατηρήθηκαν αρχικά σε ζωικούς οργανισμούς. Αντίθετα προς το φυσιολογικά αναμενόμενο πρότυπο, τρωκτικά που είχαν προσβληθεί από το τοξόπλασμα κινούνταν σε περιοχές τις οποίες είχαν οριοθετηθεί γάτες με τα ούρα τους. Η συγκεκριμένη συμπεριφορά προσφέρει πλεονέκτημα στο τοξόπλασμα καθώς αυξάνεται ο κίνδυνος μία γάτα να συλλάβει το μολυσμένο τρωκτικό. Έτσι, το παθογόνο μολύνει τον κύριο ξενιστή και πολλαπλασιάζεται στον οργανισμό του. Ο υποκείμενος μηχανισμός του συμπεριφορικού προτύπου παραμένει ανεπαρκώς κατανοητός, αν και πιθανώς να συνδέεται με μεταβολές της συγκέντρωσης της ντοπαμίνης στον εγκέφαλο των ζώων. Οι παρατηρούμενες διαφοροποιήσεις της συμπεριφοράς των τρωκτικών έθεσαν την υποψία αντίστοιχων επιπτώσεων της τοξοπλάσμωσης στον άνθρωπο, ακόμα και κατά τη χρόνια φάση που θεωρείται ασυμπτωματική. Η ήπια εγκεφαλίτιδα μπορεί να επηρεάζει τη σύνθεση της ντοπαμίνης, επιφέροντας αποτελέσματα ανάλογα με εκείνα ορισμένων αντικαταθλιπτικών και διεγερτικών φαρμάκων.\nΣύμφωνα με τα αποτελέσματα προηγούμενων μελετών ερευνητικών ομάδων από την Τσεχία και την Τουρκία, η μόλυνση από το τοξόπλασμα συσχετίζεται με αύξηση του κινδύνου αυτοκινητιστικών ατυχημάτων. Η παρατήρηση αυτή μπορεί να ερμηνευθεί από τη μείωση της ταχύτητας των αντιδράσεων, η οποία καταγράφεται στους ασθενείς. Άλλες μελέτες υποστηρίζουν ότι το παράσιτο επηρεάζει την προσωπικότητα του ατόμου και μάλιστα με διαφορετικό τρόπο ανάλογα με το φύλο. Η τοξοπλάσμωση συνδέεται με την εκδήλωση αντικοινωνικών και αρνητικών συμπεριφορών στους άνδρες, όπως είναι η μη τήρηση κανόνων και η αυξημένη ζηλοφθονία. Αντίθετα, στις γυναίκες έχει συσχετισθεί με την εκδήλωση θερμής συμπεριφοράς, ευσυνειδησίας και πιστότερης εφαρμογής ηθικών κανόνων. Όπως αναφέρεται σε παλαιότερο άρθρο στο περιοδικό Australian Science, οι άνδρες με τοξοπλάσμωση χαρακτηρίζονται από χαμηλότερο δείκτη ευφυΐας (IQ) και πτωχότερες ακαδημαϊκές επιδόσεις. Επίσης, αναγνωρίζονται ως λιγότερο θελκτικοί από τις γυναίκες. Από την άλλη πλευρά, οι γυναίκες που έχουν μολυνθεί είναι περισσότερο φιλικές και εκλαμβάνονται ως περισσότερο θελκτικές. Τέλος, και στα δύο φύλα καταγράφεται περιορισμός των συμπεριφορών που σηματοδοτούνται από την αναζήτηση καινοτόμων λύσεων. Ωστόσο, τα στοιχεία των συμπεριφορικών επιπτώσεων της τοξοπλάσμωσης είναι αμφισβητήσιμα. Βασικό μειονέκτημα αποτελεί η απουσία επαρκούς αριθμού προοπτικών μελετών με τις οποίες θα αξιολογούνταν οι συμμετέχοντες πριν και μετά τη μόλυνση ώστε να διαπιστωθεί εάν η μελετούμενη συμπεριφορά ακολουθεί χρονικά την έναρξη της λοίμωξης. Επίσης, δεν έχει επιβεβαιωθεί η ύπαρξη σχέσης αιτίας – αποτελέσματος καθώς είναι πιθανό οι παρατηρούμενες συσχετίσεις να οφείλονται (εν μέρει) σε παράγοντες που απλά θέτουν ορισμένα άτομα σε αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης από το παράσιτο.\nΗ οξεία τοξοπλάσμωση συνδέεται με την εκδήλωση ψυχωσικών συμπτωμάτων (παρόμοιων με της σχιζοφρένειας) σε ορισμένους ασθενείς. Το ενδεχόμενο να αποτελεί η τοξοπλάσμωση μία από τις αιτίες της νόσου εξετάζεται ήδη από το 1953. Ωστόσο, σημαντικό ρόλο στον αναγνώριση αυτής της σχέσης έπαιξε παλαιότερο άρθρο του E.F. Torrey, στο οποίο μετά από ανασκόπηση των προηγούμενων δημοσιεύσεων κατέστη σαφές ότι σχεδόν όλοι οι ερευνητές επιβεβαίωναν την υψηλότερη συχνότητα της λοίμωξης σε ασθενείς με σχιζοφρένεια. Παράλληλα, είναι γνωστό ότι η σχιζοφρένεια συσχετίζεται με αύξηση των επιπέδων της ντοπαμίνης. Το 2009 η ερευνητική ομάδα του Δρος G. McConkey στο Πανεπιστήμιο του Leeds ανακοίνωσε ότι το τοξόπλασμα φέρει δύο σημαντικά γονίδια για τη σύνθεση αυτού του νευροδιαβιβαστή. Συγκεκριμένα, μπορεί να κωδικοποιήσει το ένζυμο υδροξυλάση της φαινυλαλανίνης που συμμετέχει στη μετατροπή της φαινυλαλανίνης σε τυροσίνη και το ένζυμο υδροξυλάση της τυροσίνης που ακολούθως καταλύει τη μετατροπή της τυροσίνης σε L-dopa (πρόδρομη ουσία της ντοπαμίνης). Τα ένζυμα αυτά δεν ανευρίσκονται σε άλλα συγγενικά του τοξοπλάσματος παράσιτα (εξαίρεση αποτελεί το παράσιτο Neospora). Βάσει αυτών των ευρημάτων οι ερευνητές απέδειξαν ότι το τοξόπλασμα συνθέτει ντοπαμίνη και μάλιστα διαπιστώθηκε μία άμεση σχέση μεταξύ του αριθμού των κυττάρων που είχαν μολυνθεί από το παράσιτο και της απεκκρινόμενης ποσότητας ντοπαμίνης. Άρα, είναι πιθανό τα αυξημένα επίπεδα του νευροδιαβιβαστή σε ασθενείς με σχιζοφρένεια να οφείλονται στην παραγωγή από το παράσιτο και όχι μόνο σε ενδογενή σύνθεση από τον οργανισμό των ασθενών. Στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, η Δρ J. Webster και οι συνεργάτες της αφού αρχικά μόλυναν τρωκτικά με το τοξόπλασμα ακολούθως τα υπέβαλαν σε αγωγή με αλοπεριδόλη, η οποία είναι μία ευρέως χορηγούμενη αντιψυχωτική φαρμακευτική ουσία που αναστέλλει την ντοπαμίνη. Αποκαλύφθηκε ότι η χορήγηση της αλοπεριδόλης ήταν ικανή να αναστρέψει τις συμπεριφορικές επιδράσεις της μόλυνσης από το παράσιτο. Οι ερευνητές διατύπωσαν την υπόθεση ότι αλοπεριδόλη μπορεί να παρεμποδίζει τον πολλαπλασιασμό του τοξοπλάσματος και να μειώνει τα επίπεδα της ντοπαμίνης με άμεσους και έμμεσους μηχανισμούς, στους οποίους περιλαμβάνεται και η επίδραση στη σύνθεση του νευροδιαβιβαστή. Παρόλα αυτά δεν προκύπτει επί του παρόντος οριστική σχέση αιτίας – αποτελέσματος σε αυτό το πεδίο καθώς είναι εξίσου πιθανό η λοίμωξη να προκαλεί την εκδήλωση της ψυχικής νόσου αλλά και το αντίστροφο, δηλαδή η σχιζοφρένεια να εμφανίζει ορισμένα χαρακτηριστικά που να οδηγούν σε υψηλότερη ευπάθεια των ασθενών στη λοίμωξη. Το μόνο δεδομένο στοιχείο είναι η ύπαρξη υψηλότερων επιπέδων αντιτοξοπλασμικών αντισωμάτων σε σχιζοφρενείς (συγκριτικά προς τον γενικό πληθυσμό), όπως αναφέρεται από διάφορες ερευνητικές ομάδες.\nΠριν από δύο μήνες Δανοί ερευνητές δημοσίευσαν ένα άρθρο στο οποίο σημειώνεται ότι οι γυναίκες που έχουν μολυνθεί από το τοξόπλασμα βρίσκονται σε διπλάσιο κίνδυνο να αυτοκτονήσουν σε σχέση με τις υπόλοιπες. Ο κίνδυνος αυτός αυξάνεται με την άνοδο των IgG αντιτοξοπλασμικών αντισωμάτων. Επίσης, η μόλυνση από το παράσιτο συσχετίσθηκε με μεγαλύτερο κίνδυνο διάπραξης βίαιης αυτοκτονίας. Οι ερευνητές διατυπώνουν την υπόθεση ότι η παρατηρούμενη παθολογική συμπεριφορά μπορεί να συνδέεται με την επίδραση του παρασίτου σε ανασταλτικές λειτουργίες του προμετωπιαίου φλοιού. Το παράσιτο εντοπίζεται στον προμετωπιαίο φλοιό και σε άλλες δομές του εγκεφάλου, όπως η αμυγδαλή.\nΤο 2006, ο Δρ K. Lafferty, ερευνητής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, δημοσίευσε ένα άρθρο στο οποίο συσχετίζεται η εκδήλωση νευρωσικών συμπτωμάτων (όπως προκύπτει από εθνικές μελέτες) με τη συχνότητα της τοξοπλάσμωσης σε διάφορες χώρες. Αντίστοιχα προς τις προαναφερόμενες περιπτώσεις δεν επιτυγχάνεται η απόδειξη αιτιολογικής σχέσης, αλλά τα δεδομένα αυτά αποτελούν μία πρώτη καταγραφή του τρόπου που μπορεί να έχει επηρεάσει το τοξόπλασμα ολόκληρες κοινωνίες. Για παράδειγμα, στη Βρετανία όπου η επίπτωση της λοίμωξης είναι χαμηλότερη ο δείκτης νευρωσικών συμπτωμάτων είναι σημαντικά μικρότερος σε σύγκριση με την Γαλλία, στην οποία η έκθεση στο παθογόνο είναι πιο εκτεταμένη (δείκτης νευρωσικών συμπτωμάτων -0,8 έναντι 1,8, αντίστοιχα).