Catholic.by - Аўтарскія матэрыялы\nПятніца, 16 жніўня 2013\n«100 пытанняў – 100 адказаў». Ці прэзерватыў — гэта панацэя ад СНІДу?\nВельмі часта ў бок Каталіцкага Касцёла можна пачуць такое абвінавачванне: маўляў, сваёй забаронай на выкарыстанне прэзерватываў ён пагаршае сітуацыю са СНІДам у свеце. Паўсюдна прынята лічыць, што прэзерватывы ў дадзеным пытанні — сапраўдная панацэя. Гэты стэрэатып шырока падтрымліваецца многімі палітыкамі, буйнымі карпарацыямі, грамадскімі дзеячамі і некамерцыйнымі арганізацыямі. Пазіцыя Касцёла імі разгядаецца як «неадказная», «нерэалістычная» і «неэфектыўная».\nЧацвер, 8 жніўня 2013\n«100 пытанняў — 100 адказаў». Ці вінаваты Рым у разрыве Лютэра з каталіцтвам?\nІснуе такі міф: маўляў, Марцін Лютэр вырашыў разарваць адносіны з каталіцтвам пасля свайго падарожжа у Рым. Нібыта будучы рэфарматар быў настолькі негатыўна ўражаны распустай і злоўжываннямі, якія панавалі ў сэрцы Каталіцкага Касцёла, што больш не мог сябе атаясамліваць з ім. Ці сапраўды гэта так? Паспрабуем разабрацца ў гэтым сёння.\nАўторак, 6 жніўня 2013\n«100 пытанняў — 100 адказаў». Чым славуты першы кардынал ВКЛ?\n31 ліпеня папа Францішак наведаў галоўную святыню Oрдэна езуітаў – знакаміты рымскі касцёл Найсвяцейшага Імя Езуса, больш вядомы як «Іль-Джэзу». Тут Святы Айцец, які сам з’яўляецца езуітам, меў магчымасць сустрэцца і паразмаўляць са сваімі субратамі, цэлебраваць Эўхарыстыю і памаліцца каля рэліквій св. Ігнацыя Лаёлы. Трэба адзначыць, што касцёл «Іль-Джэзу» з’яўляецца сапраўдным «пантэонам» Таварыства Езуса.\nЧацвер, 1 жніўня 2013\nДумаць балюча. Бо гэта значыць — штодня змагацца са злом, спакусамі і грахом, змагацца з сабой, уласным эгаізмам і абыякавасцю, браць адказнасць за сваё жыццё, паводзіны і словы перад людзьмі і Богам.\nСубота, 20 ліпеня 2013\nСведкi адзiнства. Св. Максiм Вызнаўца\nПятніца, 19 ліпеня 2013\nБудзь як усе\nМінуў час ганенняў, якія на працягу некалькіх стагоддзяў то спыняліся, то зноў успыхвалі на розных канцах Рымскай імперыі. Мінула апошняе жорсткае ганенне хрысціянаў, калі імператар Дыяклетыян y 303 годзе загадаў арыштаваць усё духавенства, а ў 304-м пад страхам смерці загадаў усім жыхарам імперыі прынесці ахвяры язычніцкім багам. Нарэшце хрысціянам дазвалялася без забароны практыкаваць сваю веру.\nЧацвер, 18 ліпеня 2013\nМоц сяброўскіх рук\nУ гісторыі пра аздараўленне паралізаванага чалавека няма пралогу. А мне здаецца, што Езус убачыў сяброў не толькі ў праёме разабранага даху, але значна раней. Ён бачыў, як яны разгублена стаялі перад натоўпам людзей, пакуль Ён навучаў, і як не адступіліся ад свайго намеру: зараз або ніколі!\nСерада, 17 ліпеня 2013\nПанядзелак, 8 ліпеня 2013\nГендар як таталітарная ідэалогія\nСучасны свет з кожным годам вымушаны адказваць на ўсё новыя і новыя выклікі. Мы часта чуем пра маршы за аднаполыя саюзы, барацьбу з гамафобіяй, акцыі феменістак. Але часта ведаем толькі пра вонкавае ў гэтых акцыях і маршах, не зусім паглыбляючыся ва ўнутранае. Вашай увазе прапануем інтэрв'ю часопіса «Niedziela» з кс. Дарыюшам Окам, які разважае пра ідэалогію гендэру. У чым сутнасць гэтай з'явы і якая пазіцыя Касцёла адносна яе?\nАўторак, 2 ліпеня 2013\nХто каму вораг, і калі ён не страшны\nМагчыма, працаўнікі ўстановаў таксама разлічваюць, што да іх прыйдуць людзі, якія любяць ворагаў, чыняць дабро, благаслаўляюць і моляцца за іх. Стоячы ў чэргах, перапісваючы анкеты, губляючы цярпенне, сціскаючы зубы ад крыўды – яны (гэта значыць, мы) усё-ткі застануцца вернымі Хрыстовым запаведзям, хрысціянамі, адным словам.\nСубота, 29 чэрвеня 2013\nБог не маўчыць\nЖыццё пройдзе за імгненне перад нашымі вачыма, нерэкламны ролік найлепшай якасці, бо праўдзівы і шчыры. Высветліцца, што ведалі мы, як павінны былі яго пражыць — сваё адзінае, дадзенае Богам зямное жыццё… Але жылі па-свойму, з цягам часу ўсё больш баючыся пачуць Божы голас.\nПятніца, 28 чэрвеня 2013\nТэма беспамылковага навучання бiскупа Рыма ў экуменiчным дыялогу (частка V)\nНа заканчэнне паспрабуем знайсцi некалькi тэмаў або напрамкаў размовы з некатолiкамi, якiя б, як здаецца, маглi быць плëннымi ў экуменiчным дыялогу.\nЧацвер, 27 чэрвеня 2013\nЖыццё, укрытае з Хрыстом\nУ Евангеллі няшмат звестак аб жыцці некаторых апосталаў, як, напрыклад, аб Філіпу, Барталамеі, аб Якубе Алфеі альбо Сымоне Кананіце. Таксама не знойдзем ў Бібліі інфармацыі аб заканчэнні іх жыцця, акрамя, можа, традыцыі (інакш людскіх пагалоскаў), дзякуючы якой можна даведацца, што некаторыя з іх загінулі на тэрыторыі сучаснай Турцыі, некаторыя ў Эфіопіі альбо ў Індыі. Ці ж з гэтага можна зрабіць выснову аб тым, што жыццё гэтых «нягучных» апосталаў было менш важнае за жыццё іншых, больш слынных — Пятра, Яна альбо Паўла?\nПанядзелак, 24 чэрвеня 2013\nВытокі пілігрымак і санктуарыяў\nЛетні перыяд для многіх католікаў Беларусі — час пілігрымак да санктуарыяў Маці Божай, якімі багаты наш край з даўніх часоў. У паломніцтвы выбіраюцца людзі розных узростаў і з рознымі малітоўнымі намерамі.\nЧацвер, 20 чэрвеня 2013\n«Хачу» і «трэба» — куды схіляцца вагі?\nНапэўна, кожны чалавек у сваім жыцці трапляў у такое становішча, дзе быў вымушаны рабіць выбар паміж сваімі прагненнямі, жаданнямі, марамі — і пачуццём доўгу, паміж «хачу» і «трэба». І, напэўна, выбар гэты ні для каго не быў простым. Больш за тое — няма ніякіх «рацэптаў» адносна таго, як гэты выбар рабіць. Можа скласціся ўражанне, што хрысціянам у такой сітуацыі прасцей: маўляў, абірай доўг — не памылішся! Сам Хрыстус сказаў браць крыж на рамёны! Але ўсё далёка не так проста. Калі працягваць цытаваць Евангелле, мы сустрэнем там словы Збаўцы «міласэрнасці хачу, а не ахвяры»...\nСерада, 19 чэрвеня 2013\n«100 пытанняў — 100 адказаў». Што сёння можа сказаць католіку Марцін Лютэр?\n23 верасня 2011 г. адбылася ўнікальная гістарычная падзея — Рымскі Пантыфік наведаў будынак, у якім жыў, вучыўся і працаваў Марцін Лютэр. Гаворка ідзе пра візіт Бэнэдыкта XVI у былы аўгустыніянскі кляштар у Эрфурце. Менавіта тут у перыяд паміж 1501–1511 гг. будучы «айцец Рэфармацыі» правёў час свайго навуковага і духоўнага станаўлення: тут ён вывучаў тэалогію, прыняў святарскае пасвячэнне і цэлебраваў сваю першую святую Імшу. Будынак былога кляштара ў Эрфурце з’яўляецца важным месцам для гісторыі Рэфармацыі і, канешне, для кожнага лютэраніна і пратэстанта.\nЧацвер, 13 чэрвеня 2013\nГлядзі, вучыся, жыві!\nСтвораныя, каб гарэць і свяціць, адораныя энергіяй, здольнасцямі, унутранай сілай, якая рухае нас наперад і шукае накірунак, — што мы паспяваем за зямное жыццё? Адольваем цяжкасці, перасоўваем горы працы, правальваемся, узнімаемся ўгору, дзякуем за сяброў, але ці не ахоплівае нарэшце адчуванне, што ходзім па замкнутым коле? Нехта заўважыў, што людзі ўвесь час складаюць з тых самых кубікаў розныя пірамідкі, змяняюць канфігурацыю і лічаць навіной. Нешта ў глыбіні душы падказвае, што не так усё безнадзейна.\nСерада, 12 чэрвеня 2013\n«100 пытанняў — 100 адказаў». На што абапіраецца вера Касцёла ў існаванне чыстца?\nДля многіх людзей застаецца загадкай навучанне Каталіцкага Касцёла пра чысцец. Часта ўзнікаюць пытанні, што гэта такое і адкуль паходзяць веды пра яго існаванне. Адны лічаць чысцец асобным месцам, на падабенства таго, якое прадставіў у сваёй «Боскай камедыі» Дантэ Аліг’еры, другія лічаць яго праклёнам ці пакараннем, трэція бачаць у ім усяго толькі неабгрунтаваную выдумку, падставаў для якой у Святым Пісанні няма.\nАўторак, 11 чэрвеня 2013\nТэма беспамылковага навучання бiскупа Рыма ў экуменiчным дыялогу (частка IV)\nУ папярэднiх частках мы разважалi пра межы дагмату, пра тое, што навучанне Папаў нiколi не выходзiла па-за гэтыя межы, а таксама пра тое, што хрысцiяне першага тысячагоддзя не цураліся думкi аб асаблiвай ролi бiскупа Рыма ў распазнаваннi дакладных межаў прававернасцi i ерасi. Наступны крок — задумацца над прычынамi такой вялiкай насцярожанасцi праваслаўных адносна дагмата аб беспамылковым навучаннi Папы.\nПанядзелак, 10 чэрвеня 2013\nСтаронка 36 з 54


Лаўка ў пярэдні пакой - 80 фота сучасных мадэляў у інтэр'еры - Блог аб дызайне\nУсяго некалькі гадоў таму лаўку ўспрымалі толькі, як дапаможную мэбля, на якой зручна здымаць і апранаць абутак.\nАле, калі прафесійныя майстры пачалі надаваць належную ўвагу афармленні дызайну лаўкі ў пярэднім пакоі, стаўленне да яе кардынальна змянілася.\nНа сённяшні дзень на рынку прадстаўлена мноства розных мадэляў з цікавым дэкарыравання, універсальным дызайнам, якія адрозніваюцца шматфункцыянальнасцю.\nЗнакамітыя дызайнеры рэкамендуюць ставіцца да выбару мэблі для пярэдняга пакоя старанна і планамерна, паколькі ад яго шмат у чым залежыць агульнае ўражанне гасцей.\nБо, калі да вас у хату прыходзяць госці, першая пакой, якую яны бачаць, гэта пярэдні пакой. Калі чалавек наведвае вас у першы раз, то ад першага ўражання будзе многае залежаць. І каб не сапсаваць яго патрабуецца падысці да выбару грунтоўна.\nЯк абраць падыходнае выраб?\nЗвярніце ўвагу на фота лаўкі ў пярэдні пакой, якое прадстаўлена вашай увазе ніжэй.\nВыраб, якое захавана на ім, было абрана зусім не выпадкова.\nЯно цалкам адказвае патрабаванням, якія прад'яўляюцца да яго, таму перш чым адправіцца за купляй, вам варта гэтак жа скласці спіс патрабаванняў. Для таго каб зрабіць гэта, дастаткова будзе адказаць на некалькі пытанняў:\nКолькі чалавек пражывае ў вашым доме? - ад гэтага наўпрост будуць залежаць памеры канструкцыі, бо чым больш колькасць жыхароў у вашым доме, тым больш габарытная лава вам спатрэбіцца.\nЯкая пляц пярэдняга пакоя? - калі памеры самога памяшкання, у якім вы плануеце ўсталяваць канструкцыю, даволі сціплыя, то варта аддаць перавагу лаўцы банкеткі ў пярэдні пакой, якая выконвае некалькі функцый. Такім чынам, вы зэканоміце запаветныя метры і пазбавіце сябе ад неабходнасці купляць асобную паліцу для захоўвання абутку.\nУ якім стылі аформлена пярэдні пакой? - акрамя таго, што выраб павінна адказваць шэрагу вашых патрабаванняў, якія часцей за ўсё прад'яўляюцца да якасці, матэрыялу, функцыянальнасці, яно павінна гарманічна ўпісвацца ў агульны інтэр'ер. Звярніце ўвагу на тое, што лаўка для абутку ў пярэдні пакой павінна ў абавязковым парадку спалучацца са стылем памяшкання.\nЗусім недапушчальна набываць выраб, якое выканана ў стылі кантры, для класічнай гасцінай. Ці ж непрымальна выкарыстоўваць класічную лаву ў пакоі з сучасным інтэр'ерам.\nАжыццяўляючы падбор мэблевага гарнітура для пярэдняга пакоя, варта памятаць пра тое, што многае будзе залежаць ад вашых грашовых магчымасцяў.\nНайбольш танным варыянтам з'яўляецца набыццё гатовых канструкцый, але пры гэтым варта ўлічваць той факт, што вам прыйдзецца здавольвацца стандартнымі параметрамі. Бо ўся мэбля, якая праводзіцца на заводах, строга адпавядае ўстаноўленым стандартам.\nІ калі вы хочаце абзавесціся нестандартнай мяккай лаўкай ў пярэднім пакоі, неабходна звярнуцца да майстра, які выконвае індывідуальныя заказы.\nПакупнікам прадастаўляецца не толькі найшырэйшы выбар мадэляў з рознымі функцыямі і афармленнем, але і магчымасць падабраць матэрыял, які служыць асновай для вырабу вырабы.\nПры гэтым дызайнеры прапануюць не абмяжоўвацца выбарам аднаго матэрыялу, а выкарыстоўваць цікавыя камбінацыі. З іх дапамогай вы створыце унікальны выраб, якое ўпрыгожыць сабой памяшканне. Да прыкладу, можна спыніць свой выбар на такіх камбінацыях:\nКованая лаўка ў пярэдні пакой з металічнымі ўстаўкамі, якая ідэальна ўпішацца не толькі ў класічны дызайн, але і ў сучасны;\nДраўляная лаўка з разнымі элементамі здольная ўпрыгожыць сабой любую пярэдні пакой;\nПластыкавае крэсла з арыгінальным дызайнам выдатна падыдзе для афармлення дэкору сучаснай пярэднім пакоі.\nПлеценая лаўка ў пярэдні пакой са спінкай стане незаменнай дзякуючы выгодзе, цікаваму дызайне;\nВарта адзначыць, што металічныя і драўляныя вырабы адносяцца да катэгорыі даволі дарагіх. Менавіта таму большасць людзей адмаўляецца ад ідэі куплі падобных канструкцый, лічачы растраты на іх нерацыянальнымі. Аднак, гэта не зусім так.\nНа самай справе выдаткі, звязаныя з купляй вырабаў з металу і дрэва, цалкам акупляюць сябе. Гэта абумоўлена тым, што яны адрозніваюцца не толькі стыльным і унікальным дызайнам, але і высокімі паказчыкамі трываласці, даўгавечнасці.\nА іх асартымент мадэляў з'яўляецца адным з найбольш шматлікіх. Вы з лёгкасцю здолееце падабраць лаўку ў пярэдні пакой з сядзеннем, якая ўразіць гасцей не толькі раскошным дызайнам, але і выгодамі.\nТаму перш чым спыніць свой выбар на больш танных вырабах, настойліва рэкамендуецца вывучыць вартасці даражэйшых матэрыялаў.\nФота лаўкі ў пярэдні пакой


Масква стамілася ад Лукашэнкі – „Коммерсантъ” | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМасква стамілася ад Лукашэнкі, – піша „Коммерсантъ”. Палітычны аглядальнік уплывовага расейскага выдання Дзмітрый Дрызе лічыць, што Крэмль не хоча абрання Лукашэнкі на чарговых выбарах у 2020 годзе і даваць грошы для яго больш не жадае.\nДалей аўтар піша, што ў апошнія два тыдні вакол Беларусі і асабіста Аляксандра Лукашэнкі з’явілася шмат розных чутак. Напрыклад, што Лукашэнка ўжо не той, а ў рамках апошняй сустрэчы з Пуціным у Сочы абмяркоўваўся працэс перадачы ўлады ў Беларусі. «Магчыма, яму пастаўлены жорсткі ультыматум. І, мяркуючы па ўсім, Расеі не вельмі падабаецца фармат перадачы ўлады ў спадчыну».\nАглядальнік мяркуе, што з-за гэтага Лукашэнка нервуецца і сваімі апошнімі дзеяннямі імкнецца паказаць падначаленым, што нібыта трымае сітуацыю пад кантролем.\nІншае расейскае выданне «Росбалт» у артыкуле „Бабіч як папярэднік аншлюсу” выказвае думку, што з прызначэннем новага пасла ў Менску Масква ўзяла курс на паглынанне Беларусі. „Што можа супрацьпаставіць гэтаму курсу Лукашэнка і ці будзе ён спрабаваць усур’ёз гэта рабіць, пакуль сказаць цяжка”, – адзначае выданне.


Саюзны Саўмін доўжыўся паўгадзіны\n15 кастрычнік 2010, 22:46\nНа пасяджэньні ў Маскве Савету міністраў так званай "саюзнай дзяржавы" Беларусі і Расеі прэм'ер Расеі Ўладзімер Пуцін заклікаў кіраўніка ўраду Беларусі Сяргея Сідорскага разьвіваць дачыненьні паміж краінамі незалежна ад "бягучай каньюнктуры". На паседжаньні разглядаліся выкананьне сумеснага антыкрызыснага пляну і канцэпцыі сацыяльнага разьвіцьця, а таксама саюзны бюджэт на 2011 год.\nПасяджэньне саюзнага Саўміну, на якое было вынесена 32 пытаньні, цягнулася рэкордна кароткі час — паўгадзіны. Абодва прэм'еры адзначылі, што Беларусь і Расея паступова пераадольваюць наступствы глябальнага крызісу. У студзені-жніўні двухбаковы таваразварот павялічыўся на 20% і склаў 500 мільярдаў рублёў. Экспарт беларускіх тавараў у Расею вырас на 50%. Сяргей Сідорскі заявіў, што "Беларусь настроеная на канструктыўную працу". Сёньняшнія заявы Ўладзімера Пуціна мелі выхаваўчае адценьне:\n"Важна, каб гэтыя пазытыўныя працэсы разьвіваліся незалежна ад бягучай каньюнктуры. Яна бывае розная, як мы разумеем. І я глыбока перакананы, што праблемы, спрэчкі, непаразуменьні, якія ўзьнікаюць паміж блізкімі суседзямі, ды як і ў сям'і бывае, яны непазьбежныя. Але жыцьцёвыя інтарэсы, спадзевы нашых брацкіх народаў важней. Шчыра настроеныя і ў Беларусі, і ў Расеі на плённае супрацоўніцтва і цесны дыялёг".\nЧаму было такім кароткім саюзнае пасяджэньне і што азначае заява Ўладзімера Пуціна? Маскоўскі палітоляг Кірыл Коктыш адзначыў:\n"Гэта відавочна нейкая дэманстрацыя таго, што праблемы ёсьць у Расеі з пэўным чалавекам, але гэтых праблемаў няма ў Расеі зь\nГэта відавочна нейкая дэманстрацыя таго, што праблемы ёсьць у Расеі з пэўным чалавекам, але гэтых праблемаў няма ў Расеі зь Беларусьсю.\nБеларусьсю. Па- другое, усе балючыя пытаньні, якія насамрэч былі патрэбныя Расеі, былі зьняты "да таго як". Апошнім быў газавы міні-скандал улетку. Так што пытаньняў, якія турбавалі Расею, — такіх пытаньняў у Расеі няма. Гэта значыць, што за паўгадзіны можна вырашыць і сорак пытаньняў, і больш".\nПаводле палітоляга Аляксея Караля, гэта працяг ідэй, якія прагучалі на брыфінгу кіраўніка крамлёўскай адміністрацыі Сяргея Нарышкіна. Спадар Нарышкін палічыў магчымым аднаўленьне двухбаковых дачыненьняў, але ў тым выпадку, калі А.Лукашэнка "ўсьвядоміць шкоднасьць крокаў па дыскрэдытацыі дачыненьняў" з Масквой.\n"Пацьверджаны своеасаблівы пакт аб ненападзе. Калі меркаваць па словах Пуціна, то дасягнулі тых саступак ад Аляксандра Рыгоравіча,\nПацьверджаны своеасаблівы пакт аб ненападзе.\nякіх дамагаліся. Што гэта за саступкі, мы даведаемся ў працэсе разьвіцьця падзей і вынікаў выбараў".\nПаводле палітоляга Вячаслава Пазьняка, расейскі бок не пайшоў насустрач у энэргетычных пытаньнях, якія найбольш хвалююць афіцыйны Менск.\n"Тое, што такая сустрэча адбылася ў той момант, калі, здавалася б, канфлікт разрастаўся па ўсіх кірунках, — гэта знак таго, што абодва бакі\nАбодва бакі зацікаўленыя, каб эскаляцыя канфлікту, ва ўсякім разе, была прыпынена.\nзацікаўленыя, каб эскаляцыя канфлікту, ва ўсякім разе, была прыпынена. У Крамлі разьлічваюць, што трэба дачакацца вынікаў прэзыдэнцкіх выбараў. І тады можна займацца пытаньнямі двухбаковых дачыненьняў".\nЦяпер Беларусь і Расея вядуць перамовы аб фармаваньні балянсу паставак нафты на 2011 год. Беларусь прапанавала павялічыць аб'ём бязмытных паставак нафты з 6,3 да 6,7 мільёна тон у наступным годзе. Расейскі бок лічыць, што прапановы Беларусі патрабуюць дадатковых абгрунтаваньняў. Сёньня ж намесьнік міністра фінансаў Расеі Сяргей Шаталаў заявіў пра магчымасьць разгледзець пытаньне адмены экспартнага мыта на нафту для Беларусі пасьля 2012 году, але пры ўмове кампэнсацыйных захадаў. Маўляў, у адваротным выпадку атрымліваецца датацыя беларускай эканоміцы з боку Расеі. Таксама міністар энэргетыкі Расеі Сяргей Шматко сказаў журналістам у Кіеве, што Ўкраіна павінна ўзгадняць з Расеяй тэхналягічныя аспэкты працы нафтаправоду "Адэса-Броды" ў авэрсным рэжыме і нафтаправоду "Дружба" ў рамках паставак вэнэсуэльскай нафты ў Беларусь.\nПасьля саюзнага пасяджэньня прайшла сустрэча прэм'ераў Беларусі, Расеі і Казахстану. На ёй абмяркоўваліся пытаньні адзінай эканамічнай прасторы, якая павінна быць створана да 2012 году. Пакуль узгодненыя толькі тры з 20 неабходных пагадненьняў. Сяргей Сідорскі нагадаў, што кіраўнік Беларусі паставіў задачу да канца гэтага года выйсьці на падпісаньне амаль усіх пагадненьняў. І беларуская дэлегацыя настроеная на "кампрамісныя рашэньні".


У нас на складзе вялікая колькасць шасцігадовых нітаў din931. Гэтыя шасцігранныя галоўкі з частковымі ніткамі і разьбой па ўсёй даўжыні ў адпаведнасці з DIN 931 і DIN 933 ацынкаваныя цынкам для абароны ад карозіі.\nШто такое капронавая гайка з нейлона: разлічвайце на нейлонавую шайбу для функцыі фіксацыі, капронавая гайка з нейлона, прамысловасць часта называюць "шапкай. У першую чаргу з разьбовымі шрубамі або фітынгамі, напрыклад, нейлон пасля фіксацыі кольцы будзе выключаны па форме, дзве заканчваюцца фітынгі шчыліны, такім чынам, фіксуючы эфект.\nНазва прадукту Зварачная гайка Нумар мадэлі M4-M36 Матэрыял: вугляродзістая сталь 4,8 8,8 Нітка грубая, дробная\nНазва прадукту Высокая трываласць Гайкі Памер M2-M100 Матэрыял Вугляродная сталь альбо Як вашыя патрабаванні. Ранг гатунку: 4,8 6,8 8,8 10,9 12,9 Аздабленне паверхні раўніна, пасіваванае, (ROHS) з пакрыццём Zn, Ні-пакрыццём, у адпаведнасці з вашымі патрабаваннямі. Стандарт DIN GB ISO Сертыфікацыя JIS BA ANSI ISO9001, SGS, CTI, ROHS Нестандартныя OEM даступныя, калі вы прадставіце малюнак ці ўзор.\nНазва прадукту Гарадзіравальны шпрыц-шруба памер памеру M2-M160 Матэрыял Вугляродная сталь, Нержавеючая сталь, У адпаведнасці з вашымі патрабаваннямі. Ранг гатунку: 4,8 6,8 8,8 10,9 12,9 Ect Аздабленне паверхні раўніна, пасіваванае, (ROHS) з пакрыццём Zn, Ні-пакрыццём, у адпаведнасці з вашымі патрабаваннямі. Стандарт DIN GB ISO JIS BS ANSI Сертыфікацыя ISO9001, SGS, нестандартныя OEM даступны, калі вы прадставіце малюнак ці ўзор. Стандартная ўпакоўка экспарту ў адпаведнасці з патрабаваннямі кліента ...\nНайменне Зашпілька вытворца спецыяльны ніт супрацьвізавой ніт і гайка Марка У адпаведнасці з патрабаваннямі заказчыка. Матэрыялы з нержавеючай сталі, вугляродзістай сталі Аздабленне раўніны, ацынкаванае, чорнае Якасць Высокая якасць антыкаразійнай эфектыўнасці солевага аэразольнага распылення дасягае 1000-2000 гадзін Ужыванне маршзавода, хімічнай прамысловасці, навакольнага асяроддзя, будаўнічай сертыфікацыі ISO9001 2008 Упакоўка ў кардоннай каробцы і паддонах альбо ў адпаведнасці з патрабаваннямі заказчыка. Тэрмін пастаўкі Звычайна ў 15 ...\nУ нас на складзе вялікая колькасць шасцігадовых нітаў din931. Гэтыя шасцігранныя галоўкі з частковымі ніткамі і разьбой па ўсёй даўжыні ў адпаведнасці з DIN 931 і DIN 933 ацынкаваныя цынкам для абароны ад карозіі. гандлёвая марка: JiuHe M16 памерам din931 шасцігранны ніт, M20 дыяметр din931 ніт, M24 din931 стандартны шасцігранны ніт, m30 din 931 шаснаццацігадовы ніт, усё ў наяўнасці. Шырока выкарыстоўваецца ва ўсіх галінах агульнай галіны.\nШасцігранная гайка DIN985 DIN982 DIN934 Матэрыял Вугляродзістая сталь Апрацоўка паверхні Звычайная, пакрыта цынкам (белы, жоўты), чорны аксід памер M3-M56 Ранг 4,8 8,8 Узор Мы можам паставіць бясплатны ўзор MOQ 1 TON / у адпаведнасці з патрабаваннямі кліента Упакоўка, паддон T / TL / C Тэрмін пастаўкі Каля 15-30days або ў залежнасці ад аб'ёму Кошт USD за тону FOB / CIF / CFR / EXW Перавага Мы фабрыка DIN934 ...\nU-ніт - гэта ніт у форме літары U з ніткамі шруб. Вугляродная сталь U ніт выразна азначае, што матэрыялам U ніта з'яўляецца вугляродная сталь.\nU-ніт з вугляродзістай сталі ў асноўным выкарыстоўваецца для падтрымкі трубаправода, трубы па якім праходзяць вадкасць і газы. Такім чынам, вымярэнні U-нітаў з вугляродзістай сталі вымяраліся пры дапамозе інжынерных трубаправодаў. U-ніт з вугляродзістай сталі быў апісаны памерам трубы, якую ён падтрымліваў. U-ніт з вугляродзістай сталі таксама выкарыстоўваецца для трымання вяроўкі разам.


Гродзенец усталяваў сусветны рэкорд у пераварочванні пакрышкі. Засталося яго зарэгістраваць\n27 ліпеня 2020, 16:24\nГродзенец Пётр Выкпіш падчас устаноўкі сусветнага рэкорду. Фота: Руслан Кулевіч.\nГродзенец Пётр Выкпіш 26 ліпеня ў лесапарку Ласосна ўсталяваў сусветны рэкорд — за хвіліну ён 11 раз перавярнуў пакрышку вагой больш за 270 кг. Зараз Пётр чакае афіцыйнай рэгістрацыі рэкорду ў міжнародным агенцтве «Інтэррэкорд».\nПятру 22 гады, ён працуе трэнерам у фітнес-клубе «Моцны» і адначасова займаецца ў лесапарку Ласосна з камандай «Друіды». Важыць хлопец 84 кг, а пакрышка, якую ён пераварочваў - больш за 270 кг. Падрыхтоўка да рэкорду доўжылася тры тыдні.\n«Нашы хлопцы прывезлі ў лес пакрышку. Падчас трэніровак у мяне з’явілася ідэя паставіць рэкорд. Я верыў у свае сілы і хацеў паказаць, што рост, вага і ўзрост не маюць значэння ва ўстаноўцы рэкорду. Тут важная тэхніка. Таксама я хацеў паказаць бацькам, што я займаюся спортам не толькі для задавальнення», — распавядае Пётр.\nРаней сусветны рэкорд належаў хлопцу з Бабруйска Дзмітрыю Куракіну. Ён пераварочваў шыну вагой 270 кілаграмаў - 10 разоў за 1 хвіліну. Рэкорд бабруйчанін усталяваў 30 кастрычніка 2019 года.\n«Наша пакрышка важыць больш, у гэтым мы ўпэўненыя. У бліжэйшы час яе ўзважым і падамо заяўку на ўстаноўку рэкорда. У федэрацыі сказалі, калі пакрышка важыць больш — гэта будзе новая катэгорыя і асобны рэкорд. Калі вага такая ж — 270 кг, то гэта будзе зняцце старога рэкорду і ўсталяванне новага ў гэтай жа катэгорыі што і бабруйчанін. У любым выпадку рэкорд», — дадаў Пётр.\nПасля ўстаноўкі рэкорду ў пераварочванні пакрышкі Пётр плануе паспрабаваць сябе ў кросфіце і паўэрліфтынгу.\n« За суткі 119 беларусаў заразіліся COVID-19. Міністэрства аховы здароўя: спадзяемся, маштабнай другой хвалі каранавіруса не будзе


[Wondershare] Аднаўленне дадзеных - Бяспечнае і надзейнае аднаўленне дадзеных рашэнняў\nПрылады для захоўвання дадзеных\nКарта памяці аднаўлення дадзеных\nАднаўленне дадзеных SSD\nRecycle Bin АДНАЎЛЕННЕ\nSD-карта аднаўлення дадзеных\nРамонт MS Word\nРамонт MS Excel\nMS PowerPoint Рамонт\nEmail Рамонт і аднаўленне\nАднаўленне дадзеных для Mac\nАднаўленне дадзеных для Windows,\nВыдаленыя файлы аднаўлення\nВаш Safe & Надзейнае праграмнае забеспячэнне аднаўлення дадзеных\nТолькі для чытання, безрызыкоўнымі і эканамічна эфектыўнага праграмнае забеспячэння аднаўлення дадзеных для кампутараў, жорсткіх дыскаў, флэш-дыскаў, карт памяці, мабільных тэлефонаў, фотаапаратаў і відэакамер\nАтрымаць дадзеныя назад зараз!\n«Wondershare Data Recovery ... падае масу варыянтаў, як аднавіць файлы і якія тыпы для пошуку, так што вы можаце спрасціць працэс і атрымаць вынікі, якія вы шукаеце хутка»\nЗ CNET, вядучы тэхналогій сродкаў масавай інфармацыі\nУ нас ёсць 5,000,000+ аднаўлення дадзеных\nпраграмнага забеспячэння Цяпер карыстальнікі!\nУсе тыпы запамінальных прылад з файлавай сістэмай NTFS, FAT16, FAT32 або EXFAT падтрымліваюцца.\nКампутар і ноўтбук (рецикл Bin у камплекце)\nЛічбавая відэакамера камера\nДыскета , Zip Disk, IPOD (Nano, класічны і Shuffle) , Мабільныя тэлефоны : Black Berry , Nokia , Android тэлефон ... таксама падтрымліваюцца\nDOC / DOCX, XLS / XLSX, PPT / PPTX, PDF, CWK, HTML / HTM, INDD, EPS і г.д.\nJPG, TIFF / TIF, PNG, BMP, GIF, PSD, CRW, CR2, NEF, ORF, RAF, SR2, MRW, DCR, WMF, DNG, ERF, RAW і г.д.\nAVI, MOV, MP4, M4V, 3GP, 3G2, WMV, ASF, FLV, SWF, MPG, RM / RMVB, і г.д.\nAIF / AIFF, M4A, MP3, WAV, WMA, MID / MIDI, OGG, AAC і г.д.\nPST, DBX, EMLX і г.д.\nZIP, RAR, SIT і іншыя карысныя дадзеныя.\nУсе страты дадзеных Сітуацыя Падтрымліваюцца\nНедаступнасць або сырой\nНечаканае адключэнне харчавання\nНяправільная перагародка або памылка раздзела\nСкід завадскіх установак без рэзервовага капіявання\nЗноўку акно сістэмы або збой жорсткага дыска\nMac OS X 10.13 (High Sierra), 10,12 (Sierra), 10,11 (Эль Капітан), 10,10 (Ёсемітцкі), 10,9 (індывідуаліст), 10,8, 10,7, 10,6 або\nПрастору на цвёрдым дыску:\n100 МБ і вышэй вольнай прасторы\n100% бяспечна і простае праграмнае забеспячэнне аднаўлення дадзеных\nWondershare аднаўлення дадзеных, бяспечнае і эфектыўнае праграмнае забеспячэнне для аднаўлення дадзеных, аднаўляе страчаныя відэа, фатаграфіі, музыку, дакументы, паведамленні электроннай пошты і г.д. з жорсткага дыска вашага кампутара, а таксама з USB-назапашвальнікаў, вонкавых цвёрдых дыскаў і іншых прылад захоўвання дадзеных\nПапярэдні прагляд ўсіх файлаў праграма знаходзіць і выбраць тыя, якія вы хочаце аднавіць.\nАктывуйце Deep Scan, каб пачаць пільны пошук вашага дыска.\nАднаўленне файлаў Лёгка\nАтрымаць вашыя страчаныя або выдаленыя файлы з вашага кампутара або прылады захоўвання ў простых крокаў.\nАднаўленне дадзеных на ўсіх тыпах кампутараў, жорсткі дыск, флэш-дыск ... і многае іншае\nПраверце тэхнічную спецыфікацыю\nМагутныя функцыі сканавання дазваляе знайсці кожны байт на прыладзе захоўвання дадзеных лёгка і прасунуты алгарытм аднаўлення файлаў дазваляе аднавіць выдаленыя, адфарматаваны або нават пашкоджаныя файлы на працягу некалькіх хвілін.\n« » Wondershare Data Recovery з'яўляецца даволі эфектыўнай часткай праграмнага забеспячэння, калі справа даходзіць да аднаўлення аддаленых або страчаных прадметаў. Час водгуку добра, інтэрфейс інтуітыўна зразумелы і нашы тэсты не выявілі якіх - небудзь памылак або збояў.\nПрафесійны і надзейны\n3 Модулі спецыяльна распрацаваны для розных сцэнарыяў страты дадзеных. Вынікі сканавання могуць быць захаваны і імпартаваныя ў праграму, каб пачаць аднаўленне файлаў у любы час.\n« » Wondershare Data Recovery гэта добры варыянт , калі вы страцілі важныя файлы і хочаце , каб вярнуцца як мага больш. Ён прапануе добры набор інструментаў для пошуку файлаў, а яго сканаванне бесперабойна і эфектыўна.\nПроста для ўсіх сітуацый, No Tech Required\nКампутар Разбіўся? Важныя файлы Выключана? Памылкова адфарматаваны? Няма неабходнасці панікаваць зараз!\nСтрата дадзеных для выдаліць яго, ці па памылцы фарматавання падзелу? Аднаўленне дадзеных, якія захоўваюцца на раздзелы, якія былі выдаленыя або адфарматаваны, і нават з страчаных або схаваных раздзелаў.\nАднаўленне дадзеных для выпадковага выдалення раздзелаў, фарматавання дыска / падзелу, ці з пашкоджаных або схаваных раздзелаў.\nСтрата Partition дзякуючы перадзелу, менеджэр загрузкі, няправільны клон, аднаўленне сістэмы, дыск аварыі і г.д.\nСтрата дадзеных з-за збою часткі дыска і віруснай атакі на цвёрдым дыску, збою сістэмы або Windows, ўстаноўка.\nАднаўленне аддаленых файлаў\nВыпадкова выдалілі важныя файлы без якога-небудзь рэзервовага капіявання і пусты ў «кошыку»? Аднаўленне аддаленых файлаў з ПК / ноўтбук / Server і іншыя носьбіты інфармацыі лёгка і хутка.\nНечакана выдаліць файлы з дапамогай меню правай кнопкі мышы або націснуўшы кнопку «Выдаліць».\nСтрата файла з-за to'Shift + Del »без рэзервовага капіявання.\nСтрата файла з-за спусташэння кошыка.\nRAW Жорсткая дыск аднаўлення\nАднаўленне недаступных, схаваныя або моцна пашкоджаныя дадзеных, якія, як правіла, выкліканыя пашкоджаннем файлавай сістэмы, RAW жорсткага дыска, RAW падзелу або падзелу стратай з дапамогай гэтага магутнага праграмнага забеспячэння для аднаўлення дадзеных.\nRAW падзел або дыск, які адлюстроўваецца ў фармаце RAW або «Медыя / дыск не адфарматаваны, вы хочаце фарматаваць цяпер?\nМоцная псута для нечаканага адключэння харчавання, збою праграмнага забеспячэння, адключыўшы носьбіты дадзеных падчас працэсу запісу, няправільна выцягваючы SD карты.\nІншыя сцэнары, уключаючы ініцыялізацыю прылады, вірус атакаваны, памяці / SD-карту. «Доступ забаронены» або не можа быць прачытаны, памылка медыя-карты, завадская ўстаноўка прылады без рэзервовага капіявання і г.д.\nХутка і лёгка атрымаць усе страчаныя файлы\nЗапусціце праграмнае забеспячэнне для аднаўлення дадзеных і абярыце тып файла, які вы жадаеце аднавіць.\nПраверыць прылада / Кампутар: Абярыце шлях / месца, дзе здарылася страта дадзеных, і націсніце кнопку «Далей», каб працягнуць.\nВыбарачнае аднаўленне: Прагляд, аднаўленне і захаванне файлаў.\nЛепшы аднаўлення дадзеных праграмнае забеспячэнне @affordable цана ... аднавіць 70 Гб дадзеных усяго за 3 гадзіны ... дзякуй адлічваць у Wondershare Data Recovery 4.8.3!\nпа Аран Бхаве, Нашик, Індыя\nГэта дапамагло мне аднавіць вельмі важныя нататкі і бясплатную пробную версію! я спрабаваў у так травеньскіх месцах, і гэта толькі дапамагло мне Су шмат! Дзякуй!\nГэта праграмнае забеспячэнне было ў стане аднавіць свае дадзеныя з майго тэлефона Android, што ATT крама не можа !! Дыск дадзеных атрымаў corupt і гэта праграмнае забеспячэнне выратавала дзень 3000 + ўнук фатаграфіі!\nЛепшы і поўнае аднаўленне праграмнага забеспячэння для кампутарных і прылад захоўвання\nЯк аднавіць выдаленыя файлы з каша\nДва шляхі для аднаўлення файлаў PowerPoint лёгка\nЯк аднавіць дадзеныя з жорсткага дыска SATA\nЯк аднавіць страчаныя дадзеныя з жорсткага дыска NTFS\nЯк аднавіць дадзеныя з жорсткага дыска WD\nАдфарматаваны файлы аднаўлення\nЯк аднавіць выдаленыя лісты\nЯк аднавіць выдаленыя файлы з USB-назапашвальніка\n• Ці можна аднавіць файлы, выдаленыя даўно?\nТак, вы можаце аднавіць выдаленыя дадзеныя незалежна ад перыяду часу да таго часу, як арыгінальныя страчаныя дадзеныя не былі перазапісаны новымі дадзенымі.\n• Што я атрымліваю з бясплатнай пробнай Wondershare аднаўлення дадзеных?\nПробная версія мае ўсе магчымасці поўнай версіі, але агульны памер вымаемых файлаў абмежаваны ў 300Мб (Windows Version). Там няма мяжы для поўнай версіі.\nВы можаце прыступіць да пробнай версіі, націснуўшы на «Free Trial».\nТам няма такіх абмежаванняў на поўную версію. Пры куплі і зарэгістраваць праграму, вы будзеце разблакаваць яго да поўнай версіі, якая не мае якіх - небудзь абмежаванняў.\nВы наведаць datarecovery.wondershare.com з-за межаў ЗША?\nНаведайце рэгіянальны сайт для больш адпаведных коштаў, акцый і мерапрыемстваў.\nПераключыць на: Кітайскім англійскай мове\n© Copyright Wondershare. Усе правы ахоўваюцца.


Галоўная ➠ Боль ➠ Спецыяльныя сонцаахоўныя акуляры дапамогуць пры мігрэні\nСвятлоадчувальнасць, або святлабоязь, з'яўляецца частым сімптомам мігрэні, якая ўплывае амаль на 15% насельніцтва зямнога шара. Больш за 80% прыступаў мігрэні звязаныя са светлавой адчувальнасці, у выніку чаго многія людзі, якія пакутуюць мігрэнню, схільныя знаходзіцца ў цемры і ізаляваць сябе ад працы, сям'і і паўсядзённым дзейнасці, што дапамагае ім адчуваць сябе лепш. Даследнікі выявілі, што зялёны святло значна зніжае адчувальнасць да святла і можа паменшыць цяжар галаўнога болю. Такім чынам, сонцаахоўныя акуляры, якія блакуюць усё, акрамя вузкай паласы чыстага зялёнага святла, могуць апынуцца сапраўдным выратаваннем для людзей, якія пакутуюць ад гэтай хваробы.\nУ ходзе выпрабаванняў даследчыкі папрасілі пацыентаў, якія выпрабоўваюць вострыя прыступы мігрэні, паведамляць аб любых зменах у галаўнога болю пры ўздзеянні сіняга, зялёнага, жоўтага і чырвонага святла рознай інтэнсіўнасці. Амаль 80% пацыентаў паведамілі аб узмацненні галаўнога болю пры ўздзеянні ўсіх колераў, акрамя зялёнага. Было ўстаноўлена, што зялёны святло нават памяншае боль прыкладна на 20%.


У Круглым раіліся, што рабіць з “дармаедамі”\nhttp://spring96.org/be/news/74384 2014 2014-12-02T13:15:41+0300 2014-12-02T13:15:41+0300 2014-12-02T13:15:41+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/chynounik.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nНа мінулым тыдні ў гарадскім пасёлку Круглае прайшоў міжраённы семінар, на якім начальнікі ўпраўленняў па працы, занятасці і сацыяльнай абароне шэрагу раёнаў Магілёўшчыны і прадстаўнікі вертыкалі раіліся, што рабіць з “дармаедамі” і як іх прымусіць працаваць.\nПра правядзенне міжраённага семінара-нарады і вынікі яго працы паведаміла круглянская раённая газета “Сельскае жыццё” (№92 ад 29 лістапада 2014 г.) у матэрыяле “Трэба прымусіць лайдакоў працаваць і спыніць раздаваць бясплатна выгоды тым, хто не працуе”.\nПрысутныя на семінары азнаёміліся са “станоўчым” вопытам Круглянскага раёна, дзе рашэннем раённага выканаўчага камітэта ад 10 лістапада 2014 г №200-р была зацверджана працоўная група для правядзення маніторынгу па выяўленні незанятага насельніцтва і стварэнні спісаў непрацуючых грамадзян на тэрыторыі Круглянскага раёна. Адпаведныя спісы ў раёне ўжо падрыхтаваныя, “круглянцы выйшлі на канкрэтныя прозвішчы патрабуемых людзей”, піша “Сельскае жыццё”.\nСамае цікавае, што прысутныя на семінары-нарадзе чыноўнікі не ведалі, што далей рабіць з “дармаедамі”. Было агучана, што ў існуючым беларускім заканадаўстве адсутнічае паняцце “дармаед” і няма нават такога паняцця, як “безперапынны працоўны стаж”. Нідзе не сказана, пасля якога тэміну – шэсць месяцаў, год, два – чалавек можа прызнавацца дармаедам?\nЯк адзначыў намеснік старшыні камітэта па працы, занятасці і сацыяльнай абароне насельніцтва Магілёўскага аблвыканкама В. Шэпялевіч, усё будзе залежыць ад пастаўленай задачы: “Нам важна прымусіць усіх плаціць падаткі і тым самым удзельнічаць у фарміраванні даходнай часткі бюджэта? Альбо мы хочам прымусіць працаваць тых, хто гэта самастойна не робіць”?\nНагадаем, што па дадзеных упраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароны Круглянскага райвыканкама, па стане на 1 верасня 2014 года ў эканоміцы раёна занята 6017 чалавек, афіцыйна на ўліку стаіць 18 беспрацоўных. Між тым у цэлым па Круглянскім раёне эканамічна неактыўнае насельніцтва з ліку людзей працаздольнага ўзросту складае каля 1859 чалавек. Згодна спецыялістаў упраўляння, у раёне існуе каля ста вольных працоўных вакансій. Згодна ж дадзеных Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь па стане на 2 снежня ў Круглянскім раёне налічвалася 23 незанятыя вакансіі з 75 вольнымі месцамі.\nУсяго ў Магілёўскай вобласці налічваецца каля 80 000 “дармаедаў”. Адпаведнаая лічба была агучаная на нарадзе, якая праходзіла ў Магілёўскім аблвыканкаме, паведаміла 1 снежня тэлерадыёкампанія «Магілёў».\nЗгодна афіцыйных дадзеных галоўнага статыстычнага ўпраўлення Магілёўскай вобласці, па стане на канец кастрычніка 2014 года колькасць беспрацоўных, зарэгістраваных у органах камітэта па працы, занятасці і сацыяльнай абароне насельніцтва склала 2,7 тысячы чалавек. Узровень зарэгістраванага беспрацоўя склаў 0,6% ад эканамічна актыўнага насельніцтва.\nПа дадзеных Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь па стане на 2 снежня ў Магілёўскай вобласці існуе 1941 незанятая вакансія з 3860 вольнымі месцамі.\nПа стане на 1 снежня 24 прадпрыемствы Магілёўскай вобласці маюць запазычанасць па заработнай плаце, агульная запазычанасць прадпрыемстваў вобласці перад сваімі працаўнікамі складае амаль 20 мільярдаў рублёў.\nНу і куды ж у Магілёўскай вобласці ўладкуюць 80 тысяч “дармаедаў”?\n02.12.2014 Тэгі: грамадства


Час летніх вандровак скончыўся, але адпраўляцца ў падарожжа можна не толькі наяве, але і па кніжках. Так, Марыя Мартысевіч сваю гераіню адправіла ў міфічную краіну Сарматыю, адкуль тая піша да сястры лісты і расказвае пра норавы гэтага дзікага краю. А Міхал Андрасюк выправіўся ў падарожжа па родных для сваіх продкаў мясцінах на беларуска-польскім памежжы – выправіўся ва ўспамінах і снах. Маленькая Бэрта з кнігі Сары Лундберг марыць паляцець птушкай з вёскі ў горад...\n10 Кас 2019\nВыдавецтва “Мастацкая літаратура” распачало новую кніжную серыю – “Напісанае застаецца”. Першая кніга ў творчым праекце, які абяцае выклікаць увагу чытачоў, – зборнік аповесцей народнага пісьменніка Беларусі Васіля Быкава “Знак бяды. Абеліск. Жураўліны крык”.\n9 Кас 2019\nПрадзед сучасных фатографаў Ян Булгак\nВысокі чалавек з пільным позіркам і выразнымі вусамі абапіраецца на штаціў з фотаапаратам. Прадзед сучасных фатографаў, Ян Булгак, быў вядомым у Еўропе фотамастаком, тэарэтыкам фотасправы, публіцыстам.\n7 Кас 2019\nДоктарская ў Іспаніі з беларускім кантэкстам\n4 верасня 2019 года ў Мадрыдзе на філалагічным факультэце буйнейшага ўніверсітэта Іспаніі, Універсітэта Камплютэнсе (Universidad Complutense de Madrid) адбылася паспяховая абарона доктарскай дысертацыі грамадзянкі Іспаніі Анхелы Эспіносы Руіс (на здымку) па тэме “Сімвалізм народнага паходжання ў прозе Яна Баршчэўскага і Густава Адольфа Бэкера”.\n3 Кас 2019\nСтаніслава Умец: “Героі самі вядуць мяне”\nЦі магла адзінаццацікласніца з Брэста, якая проста пісала пра свае мары і імкнулася падзяліцца імі з чытачамі, дайсці ў сваіх спадзяваннях да Нацыянальнай літаратурнай прэміі?\n1 Кас 2019\nГісторыя адраджэння сэрца Мінска\nУ Дзень горада, калі Мінск адзначаў 952 гадавіну першага ўпамінання ў летапісе, у будынку гарадской ратушы адбылася прэзентацыя кнігі вядомага мінскага архітэктара Сяргея Багласава “Адраджэнне гістарычнага цэнтра Мінска. 1980–2016”.\nНаша міфалогія не горшая за іншыя\nВыкладчык гістарычнага факультэта БДУ Зміцер Скварчэўскі 24 верасня ў мінскай галерэі “Універсітэт культуры” прэзентаваў сваю кнігу “Па слядах багоў: нарысы беларускай міфалогіі”. Гэта не спроба рэканструяваць беларускі дахрысціянскі пантэон, а пошук адказаў на пытанні, ці быў гэты пантэон увогуле, і які?\nПрэзентацыя двухтомнага навукова-папулярнага выдання “Академик Е.Ф. Карский. Биография” адбылася 25 верасня на прэзентацыйнай пляцоўцы кнігарні “Светач”.\nНа правах шчаслівага ўладальніка найвялікшай калекцыі рок-літаратуры напярэдадні канцэрта памяці вырашыў і я ўзгадаць добрым словам спадара Вітаўта Мартыненку. Не многія могуць пахваліцца наяўнасцю ў сваёй бібліятэцы ўсіх кніг яго аўтарства. А я магу. Не столькі пахваліцца, колькі падзяліцца цікавай інфармацыяй пра бібліяграфію Мартыненкі.\nБерасцейская Біблія – помнік аб’яднання\n24 верасня ў Брэсцкай гарадской бібліятэцы імя А.С. Пушкіна прэзентавалі факсімільнае выданне Берасцейскай (Радзівілаўскай) Бібліі. Вага кнігі – 15 кілаграмаў, у ёй 1 500 старонак, а кошт выдання – 1,5 тысячы долараў. Створана 11 экземпляраў факсіміле. Сёння ў Брэсце кожны жадаючы змог пагартаць старонкі аднаго з іх і зрабіць здымак на памяць.\nДзед Талаш i дзед Васiль\nУ цэнтры Мiнска на плошчы Якуба Коласа знаходзiцца знакамiтая скульптурная кампазiцыя, адзiн з увасобленых герояў – дзед Талаш.\nПраца – не воўк, або Як вядомыя пісьменнікі стваралі літаратурныя шэдэўры\nСамэрсэт Моэм параўноўваў сваю звычку пісаць са звычкай піць. Жорж Санд сядала за пісьмовы стол пасярод ночы. А Жорж Сіменон напісаў 425 кніг і ніколі не правіў напісанае.\nАртэфакт – сімвал велічы Берасця, Беларусі і беларускай культуры\nНа Дні беларускага пісьменства ў Слоніме прадэманстравалі факсіміле самага велічнага выдання ХVI стагоддзя – Берасцейскай Бібліі. Пра даследаванне каштоўнага рарытэта мы пагутарылі з намеснікам дырэктара Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі, кандыдатам культуралогіі спадаром Алесем Сушай, аўтарам працы “Асэнсаванне шэдэўра” (навуковага каментарыя да факсімільнага выдання Бібліі).\n24 верасня ў 18:30 Літаратурны музей Петруся Броўкі запрашае на літаратурна-інтэрактыўную дзею “Бабарэка супраць Кучара: двубой, у якім выжыве толькі адзін”.\nПаэт з боцманскiмi вусамi\nДа 95-годдзя паэта Артура Вольскага.


Беларускі Партызан: Уцёкі з дзіцячага садка. Чаго не разумее міністр Карпенка?\nУцёкі з дзіцячага садка. Чаго не разумее міністр Карпенка?\nУ Светлагорску трое дзяцей збеглі з дзіцячага садка і з'ехалі ў Жлобін на цягніку. Выхавальніцу звольнілі, але пытанне: "Хто вінаваты?», застаецца адкрытым.\nВялікае шчасце, што ўцёкі дзетак не скончыліся трагедыяй.\nА што ж міністэрства адукацыі? - «пакараць стрэлачніка» - выхавальніца звольненая, загад міністра - «закруціць гайкі», «узмацніць дысцыпліну»! Выхавальніцу звольнілі, хаця бацькі былі супраць.\nСкладаецца ўражанне, што ў міністэрстве абсалютна не ведаюць што робіцца ў дзіцячых садках і школах Беларусі. Ці ведаюць, але ім начхаць?\nНе можа быць нармальнага выхавання ды і проста нармальнага нагляду за дзецьмі, калі склад садкоўскіх груп даходзіць да 30 чалавек! У пачатковай школе - тое ж самае. Выхавальнікі і настаўнікі бываюць розныя, але немагчыма надаць дастаткова ўвагі кожнаму дзіцяці і ў такіх велізарных групах. Нагадаем, што заробкі выхавальнікаў дзіцячых садоў проста жабрацкія ...\nАкрамя таго, сучасны ў дзіцячы сад і пастаянныя хваробы, якія дзеці адтуль прыносяць - гэта сінонімы ..\nПры тым у краіне адсутнічае заканадаўчая база для прыватных дзіцячых садоў і школ. Нават перавесціся на сістэму хатняга навучання вельмі складана. Замест таго, каб дапамагаць альтэрнатыўнай сістэма адукацыі, улада выштурхвае яе ў нелегальнаю сферу. Беларусі патрэбна тэрміновая рэформа сістэмы адукацыі. І ў першую чаргу, неабходна легалізаваць і стварыць умовы для нармальнай працы прыватным дзіцячым садам, прыватным школам. Трэба перастаць душыць настаўнікаў папяровая работай, нікому не патрэбнымі справаздачамі і паказчыкамі.\nАд нашай сістэмы адукацыі даўно бягуць усе: бягуць студэнты, для якіх прэстыжнай з'яўляецца адукацыя ў еўрапейскім ВНУ (цікава даведацца статыстыку, колькі студэнтаў з ЕС пажадалі вучыцца ў Беларусі за апошнія дзесяць гадоў? Тысячы? або 3-2 чалавекі? Ці ніводнага?)\nЗ радасцю пераводзяцца на пазашкольную форму навучання вучні, калі бацькі могуць гэта дазволіць, таму што школьная саўдэпаўскія сістэма аднолькава бяздушна ставіцца як да настаўнікаў, так і да школьнікаў. Таму што ў перапоўненых класах нават таленавітым вучням складана атрымаць якасную адукацыю.\nІ вось зараз пабеглі выхаванцы дзіцячых садкоў ...\nА калі сур'ёзна, то сітуацыя ў Беларусі такая, што большасць грамадзян з задавальненнем бы з'ехала вучыцца, працаваць, жыць у Еўрапейскім Саюзе. Раней даводзілася часта чуць ад прыхільнікаў дзеючай улады: «калі вам так не падабаецца ў нашай краіне, - зъязджайце!» Сёння яны давялі краіну да таго, што гатовыя з'ехаць большасць. Вось толькі калі б усе з'ехалі, то хто б тады кармілі ўсе гэтыя чыноўнікі, кгэбэшники, ідэолагі, міністры? Увесь гэты «эліта», якой тут і так жыць добра?\nСёння на шляху рэформаў сістэмы адукацыі ў Беларусі стаіць менавіта міністэрства. І калі міністр Ігар Карпенка гэтага не разумее, альбо не здольны на правядзенне рэформаў - яму трэба тэрмінова падаваць у адстаўку.\nХаця, ёсць і альтэрнатыва: не мяняючы савецкіх падыходаў, Карпенка можа прыставіць ахову МВД-КДБ да варот дзіцячых садкоў – у іх супрацоўнікаў і заробак паболей, і штат дазваляе.\nБХД Віталь Рымашэўскі Ігар Карпенка Рэформа адукацыі


Водар свята | Камянец-Беларусь у лепшым выглядзе.\nАўтар Андрей Осташеня / 02.01.2018 17.01.2020\nНа самай дзіўнай апошняй старонцы 52-га нумара газеты «НК» нейкая «Таццяна» «задалася» «пытаннем»: «З якімі пахамі асацыюецца набліжэнне навагодніх свят і як стварыць іх у сябе ў хаты?»\nАдказ на гэтае няпростае пытанне натхніў мяне распавесці агідную гісторыю, якая глыбока сыходзіць у дзяцінства і цесна злучана з турызмам. У вас у галаве цяпер жудасная каша: дзіўны малюначак з кансервавым слоікам, водары, дзяцінства, турызм… Спакойцеся, зараз усё будзе яшчэ горш, таму раскладу ўсё па палічкам.\nПалічка 1. У тыя часы па тэлевізары (ды ўласна як і цяпер) усе фільмы ў траўні былі толькі пра вайну. Каламутны дзіцячы погляд шукаў вакол зброю і фашыстаў. З фашыстамі былі цяжкасці, трэба было кагосьці прызначаць са сваіх, а вось са зброяй было прасцей. Самым папулярным быў «дзегцяр» — кулямёт Дзегцярова пяхотны 56-Р-321.\nЯк мы яго рэканструявалі? Дошка ад плота з дапамогай пілы злёгку ператваралася ў нейкую бздуру з прыкладам. У пярэдні тарэц убіваўся цвік максімальнай даўжыні, які можна было знайсці на савецкіх будоўлях, сошкі рабіліся з тых жа самых цвікоў. А дыскавая крама? Дзе ўзяць? Апыняецца ўсё вельмі проста! Жоўты бляшаны слоік круглай формы з-пад селядца!\nСпустошаны слоік быў прыдатны для сапраўднага дзіцячага «дзегцяра»! Дзе ўзяць?\nПалічка 2. Маё дзяцінства прайшло на вуліцы Савецкай у наваколлях крамы «Малако», бара і кафэтэрыя ў адным флаконе і побач чайная, якая ў 90-х стала касцёлам. Там мы знаходзілі надзвычайна шмат каштоўнага. Уласна туды ж і адправіліся ў пошуках баявога камплекта для «дегтяра». Верыце ці не, але ніхто нават і не сумняваўся, што мы сыдзем з не пустымі рукамі. Знайшлі! Побач са скрыняй для харчовых адыходаў ляжалі, вы паверыце, дыскавыя крамы! З нюансам — яны былі ўздутымі да нездаровых формаў. Дзіцячая дапытлівасць патрабавала спазнаць таемствы апухлых «баявых камплектаў». Удар каменем па слоіку натхніў на чарговае спазнанне атачальнай рэальнасці — нездаровы расол быццам французскае шампанскае вырваўся вонкі ў савецкую рэчаіснасць. Ад жудаснага смуроду дзеці разбягаліся са слёзамі на вачах і ванітавымі спазмамі. Усе забыліся пра кулямёт — смага новых адчуванняў прымусіла падарваць усё да адзінага слоіка з тухлым селядцом. Смуроднае пекла распаўсюдзілася ў гарачым ліпеньскім паветры на некалькі гектараў навакольных земляў.\nПалічка 3. 25 гадоў праз. Чым здзівіць працоўны народ на навагоднім карпаратыве? Каньяком Courvoisier цяпер мала каго здзівіш. Сюрстремминг! У прыязнай Польшчы банка з рудым ваўком на этыкетцы варта ўсяго толькі 20$. Нагледзеўшыся відэа са сталымі мужыкамі, якіх ванітуе ад аднаго выгляду слоіка, вырашыліся на подзвіг — купілі. Абралі самага адважнага і з усімі засцярогамі адправілі яго на вуліцу далей ад хаты адкрываць слоік з квашаным селядцом. Пырскі селядцовага «шампанскага» ўваскрэсілі ўспаміны з дзяцінства… Дыскавая крама для дзіцячага «дзегцярова», а дакладней смурод пры яго выкрыцці.\nПалічка 4. Апыняецца, квашаны селядзец у швецыі — гэта дэлікатэс! Г.зн. тую агіднасць, што выкідалі бсср-ускія працаўнікі агульнахарча на памыйніцу, цяпер прадаюць за 40BYN, прычым слоік па памерах у тры разы менш савецкай ёмістасці для пратэрмінаванага селядца.\nВы разумееце на чым шведы зарабляюць? На смярдзючым тухлым селядцу, які нават забаронена перавозіць на самалётах! А італьянцы маюць гешэфт на касу марцу, французы на жудасным камамбэре, ад якога ўвесь аўтобус з турыстамі траціць прытомнасць разам з кіроўцам у цясніну. А ў нас камянецкая вежа! 13-е стагоддзе! Унікальнае ва ўсёй усходняй Еўропе! Трэцяе па старажытнасці збудаванне на тэрыторыі сучаснай Беларусі!\nЗ 1 студзеня 2018 года мы проста абавязаны навучыцца зарабляць грошы на нашым старажытным, не пратухлым мястэчку пад назвай Камянец! Вы спытаеце як? Давайце памкнёмся і падумаем. Разам! Інакш апынёмся разам са слоікам з тухлым селядцом… На роздум 2 тыдні, затым я бяру ўсё ў свае рукі!\nУ Каменцы распусціліся «каткі» →


Напэўна вам даводзілася не адзін раз сустракаць у кандытарскіх булачкі з марцыпанаў. А магчыма, што вы альбо чулі ад каго-то, альбо самі ўжывалі выраз «смажаныя марцыпаны» як сінонім чагосьці неіснуючага, накшталт птушынага малака і рыбінага футра. Але што такое марцыпан?\nГэта не фрукт і ня гародніна. Знаўцы нямецкай мовы могуць сказаць, што гэта «сакавіцкі хлеб». Так, само слова перакладаецца менавіта так, але тое, што такое марцыпан, зразумець па гэтай фразе немагчыма. «Сакавіцкі хлеб» ўяўляе сабой эластычную пасту, больш за ўсё па кансістэнцыі і ўласцівасцям якая нагадвае пластылін.\nСёння складана сказаць, калі і дзе ўпершыню навучыліся рабіць цеста з арэхаў з цукровай пудрай, але на званне «вынаходніка» прэтэндуе мноства краін і народаў. Ёсць звесткі, што нават у Візантыі ўжо ведалі, што такое марцыпан. Італьянцы упіраюць на тое, што ў сярэднія вякі ў іх здарыўся неўраджай - загінулі практычна ўсе пасадкі. Ацалеў па дзіўнай капрызе лёсу толькі міндаль. Вось яго і сталі малоць і выпякаць з такой мукі перапечкі. Італьянскае першынство аспрэчваюць сіцылійца, сцвярджаючы, што менавіта яны пачалі ўжываць арэхавыя сумесі з цукрам. А французы спасылаюцца на тое, што менавіта іх краіна лічыцца радзімай першых кандытараў, і менавіта яны прыдумалі ўжываць марцыпан для торта. Рэцэпт жа з нямецкага горада Любек да гэтага часу выклікае разлютаваныя спрэчкі ў кандытарскай асяроддзі. Майстры свята ахоўваюць прафесійную таямніцу, і сакрэт вырабу арэхавай сумесі не раскрываюць нікому. Версія жа пра тое, што на кожную сотню салодкіх арэхаў трэба абавязкова класці адзін горкі, хоць і дае нядрэнны вынік, але ўсё ж не набліжае яго да арыгіналу.\nАле, як бы там ні было, марцыпан ва ўсім свеце шырока выкарыстоўваюць у кандытарскай прамысловасці. Гэта смачнае ласунак можна прыгатаваць і самастойна.\nРыхтуем марцыпан ў хатніх умовах\nРэцэпт нескладаны, у чым вы цяпер самі і пераканайцеся. Для падрыхтоўкі гэтага ласунка вам спатрэбяцца:\n0,5 кг міндаля;\n10 горкіх арэшкаў;\n200 г цукру або цукровай пудры;\nМіндаль трэба апарыць кіпенем, зняць з яго абалонку, а потым злёгку падсушыць у ледзь цёплай духоўцы. Для таго каб ён не прыгарэлым, можна печку пакінуць адкрытай - так будзе прасцей кантраляваць працэс.\nУ кавамолцы перамолвае ядзеркі ў муку, дадаем цукровую пудру (калі няма ў наяўнасці менавіта пудры, то адважна на гэтай жа кавамолцы цукровы пясок) і старанна размешваць, як пры падрыхтоўцы звычайнага тэсту. У працэсе замешвання трэба перыядычна дадаваць малымі дозамі ваду. Прасцей за ўсё гэта рабіць з дапамогай пульверызатара. Змацоўваюць цеста рэчывам будзе служыць мiндальны алей.\nГатовую масу загарніце ў поліэтылен або ў фальгу і адпраўце у халадзільнік на ўсю ноч. Захоўвацца на холадзе марцыпан можа доўга, так што, нарыхтаваць яго адзін раз празапас, вы потым будзеце мець магчымасць прымяняць яго ў любы час. Пры жаданні можна размаляваць масу любымі харчовымі фарбавальнікамі і зляпіць з яе дзецям разнастайныя смачныя фігуркі.\nЦяпер вы ведаеце, што такое марцыпан і як яго рыхтуюць. Будзьце ўпэўненыя, што вашы блізкія па вартасці ацэняць вашы кандытарскія шэдэўры, упрыгожаныя арыгінальнымі і смачнымі дэталямі.\nІтальянская паста: рэцэпт з курыцай, грыбамі і сліўкамі, а таксама дыетычны варыянт з памідорамі і базілікам\nКексы з какава ў мікрахвалеўцы: рэцэпт, спосаб падрыхтоўкі і водгукі\nГатэль Smartline Meridian 4 * (Сонечны Бераг, Балгарыя): агляд, апісанне, нумары і водгукі\nАўтэнтычныя Песні Пры ўкараненню стандартаў Другога Пакаленні\nЯк карыстацца садовым корнеудалителем?\nЎстаноўка фільтраў вады сваімі рукамі


У Мінску прэзентаваны Індэкс устойлівасці да дэзінфармацыі | Новы Час\nУ Мінску прэзентаваны Індэкс устойлівасці да дэзінфармацыі\nІндэкс устойлівасці да дэзінфармацыі замерыў ступень адрынання расійскай прапаганды ў шэрагу постсавецкіх краін. У Беларусі апынуліся найгоршыя паказчыкі.\nІндэкс устойлівасці да дэзінфармацыі быў прадстаўлены ўчора, 14 снежня, у ходзе прэзентацыі даследавання EAST (Eurasian States in Transition) Center «Інфармацыйная бяспека Беларусі: Наколькі сур'ёзныя праблемы і што з гэтым рабіць?». Даследаванне прэзентавалі эксперты цэнтра Андрэй Елісееў, Аляксандар Папко і Вераніка Лапутько.\nПа словах Андрэя Елісеева, індэкс — гэта спосаб спрасціць складаныя феномены ўстойлівасці і адчувальнасці. Ён — адносны, а не абсалютны паказчык, які дазваляе рабіць параўнанні паміж краінамі.\nІндэкс устойлівасці да дэзінфармацыі складаецца з трох падіндэксаў. Першы замярае згодлівасць насельніцтва да ўздзеяння пракрамлёўскіх медыя, другі — сістэмную падрыхтаванасць да процідзеяння дэзінфармацыі, трэці — уразлівасць да лічбавых інфармацыйных атак. Па кожным з дадзеных параметраў групы з 20 знешніх экспертаў у кожнай з краін прастаўляюцца балы ад 1 да 5, дзе «пяцёрка» была горшай ацэнкай. Беларусь атрымала па першым підіндэксе «4,1», па другім — «3,8», па трэцім — «3,9». Гэта горшыя ацэнкі ў параўнанні з іншымі разгляданымі краінамі — Літвой, Латвіяй і Эстоніяй.\nШмат у чым такія пазіцыі Беларусі ў індэксе тлумачацца фактарамі ўразлівасці Беларусі ў медасфере, якія агучыў Аляксандр Папко. Гэта дамінаванне рускай мовы (гэта значыць адсутнасць «лінгвістычнага шчыта»), рэлігійны і эканамічны фактар. Акрамя таго, Аляксандар Папко прывёў дадзеныя апытання САТЫА, праведзенага ў 2015 годзе. Паводле інфармацыі сацыёлагаў, ад 57% да 65% беларусаў хочуць атрымліваць інфармацыю выключна на рускай мове. Пры гэтым расійскія медыярэсурсы заўсёды ўваходзяць у топы самых папулярных у беларусаў.\nНапрыклад, сярод тэлеканалаў пасля «Беларусь-1» і «Беларусь-2» ідуць «гібрыдныя» АНТ, «РТР-Беларусь» і «НТВ-Беларусь», а за імі — расійскія праўладныя тэлеканалы — ОРТ, РТР і НТВ. Хоць, як папярэджваюць даследнікі, грані паміж, да прыкладу, НТВ і «НТВ-Беларусь» у апытаных маглі быць сцёртыя.\nЛідэры сярод навінавых інтэрнэт-рэсурсаў у Беларусі з'яўляецца беларускія news.tut.by, onliner.by, а за імі ідуць расійскія news.mail.ru і news.yandex.by.\nСярод сацыяльных сетак у беларускіх карыстальнікаў лідзіруюць расійскі Кантакт (32,3%) і Аднакласнікі (30,2%). На трэцім месцы знаходзіцца Facebook з доляй аўдыторыі ў 14,9%.\nПа словах Аляксандра Папко, самыя ўспрымальныя групы для Расійскіх СМІ ў Беларусі — гэта армія і ўнутраныя войскі МУС, пенсіянеры, актыўна практыкуючыя праваслаўныя вернікі. А таксама людзі, якія страцілі стабільны даход у выніку эканамічнага крызісу. Для апошняй групы, на думку эксперта, Расія бачыцца збаўцам ад бед. Хоць, як падкрэсліў даследчык, самыя масавыя спажыўцы расійскага медыяпрадукта ў Беларусі — гэта ўсё ж пенсіянеры.\nБеларускім дзяржорганам рэкамендуюць абмежаваць расійскую прапаганду\nФеміністкі асудзілі «Мілавіцу» і заклікалі СМІ не нагнятаць


Г. Сагановіч — Мода на плагіят?\nКалі вы знаходзіце свой тэкст там, дзе яго не друкавалі, ды яшчэ і пад іншым прозвішчам, у наяўнасці факт крадзяжу. На мове законаў гэта называецца плагіятам — наўмысным прысвойваннем прадуктаў чужой творчасці ў сферы навукі, літаратуры ці мастацтва...\nГ. Сагановіч - Вайна з беларускай гісторыяй\nЗа савецкім часам гісторыі Беларусі як асобнага прадмету ў навучальных праграмах сярэдняй і вышэйшай адукацыі ў БССР проста не існавала. Яна была неабавязковым дадаткам да гісторыі СССР (фактычна - Расіі)...\nІ. Марзалюк - Да пытання аб этнічнай і палітычнай свядомасці ўсходнеславянскага насельніцтва ў 10 - 13 стст\nНяма ніякіх падставаў казаць аб насельніцтве Кіеўскай Русі як устойлівым, аднародным этнічным утварэнні. У выніку падпарадкавання земляў усходніх славянаў дынастыі Рурыкавічаў склалася ўяўленне аб палітычнай і тэрытарыяльнай агульнасці гэтых земляў...\nТымі, каго хвалюе страта гістарычнай свядомасці, хто адчувае, што гэтая занепакоенасць вынікае не проста з захаплення антыкварыятам. Наша трывога - за будучыню. Калі гістарычная свядомасць адмаўляецца і не ўлічваецца ў нашым інтэлектуальным...\nЯ. Станкевіч - Вонкавая гісторыя беларускага права ў розных порах гісторыі Беларусі\nПрава твора народ, згодна із сваёй псыхікаю, сваім разуменьнем справядлівасьці, праўды, бо права - гэта праўда ў розных жыцьцёвых прыпадках. I народ беларускі стварыў сваё сваеасаблівае слаўнае права. Беларускае права, як і ягоная гісторыя, ёсьць...\nПытанне, пра якое пойдзе гаворка, не было дагэтуль прадметам усебаковага гісторыка-юрыдычнага разгляду. Гэта не значыць, што ў літаратуры не звярталася ўвагі на такія адметныя для тых часоў стасункі, у якіх заключэнне і асаб-ліва разрыў шлюбу часта...\nГ. Дзербіна - Права і сям'я ў Беларусі эпохі Рэнесансу\nАсноўная тэма працы - пытанні фармавання шлюбна-сямейнага права і заканадаўства XVI ст. і характарыстыка праўнай сістэмы Вялікага Княства Літоўскага...\nР. Радзік - Беларусь - ад этнічнага згуртавання да нацыянальнай супольнасці\nНацыя з'яўляецца супольнасцю з моцна ўсталяванымі сувязямі, якія вынікаюць з усведамлення яе членамі калектыўнага бачання сябе як культурна-гістарычнага адзінства. Нацыя з'яўляецца культурацэнтрычнай супольнасцю, аўтатэлічнай, актыўнай,...\nМ. Нордбэрг, Т. Кузё - Пабудова нацыяў і дзяржаваў\nБеларусь і Ўкраіна, разьвіцьцё якіх мы параўноўваем у гэтым артыкуле, маюць шмат супольнага. І можна было б чакаць, што й іх постсавецкая трансфармацыя будзе ісьці паралельна. Замест гэтага Ўкраіна абрала курс дыстанцыяваньня ад Расеі, у нейкай...


Днямі прайшла навіна аб тым, што міністр культуры Павел Латушка вось-вось атрымае новую пасаду і пяройдзе на дыпламатычную працу. Зразумела, адразу пайшлі размовы пра "ролю гэтай асобы ў гісторыі". Болей »\nПасля нядаўна праведзенага Дня беларускага пісьменства ў невялічкім Глыбокім нарадзіліся чарговыя грандыёзныя планы па ўсталяванні чарговай турыстычнай Мекі. Наколькі рэальныя гэтыя планы, разбіралася "Тут і цяпер". Болей »\nУ Вільню з Мінска едуць за марціні і за кавай, за пральнымі парашкамі і адзеннем, шынамі і тэлевізарамі і яшчэ шмат за чым. Ці ёсць сэнс збіраць дзіцёнка ў першы клас таксама ў Літве? Давайце падлічым. Першае, і асноўнае, што патрэбна літоўскаму першакласніку – ранец. Недасведчаныя бацькі могуць разгубіцца: асартымент сапраўды багаты, цэны – на любы густ. Зрабіць правільны выбар дапаможа хіба што веданне таго, якім мусіць быць ранец пер... Болей »\nАляксандр Лукашэнка агучыў пажаданне, каб "мы в этом большом сотрудничестве огромных государств не были лишней шестеренкой". Імкненне завесці "крутых сяброў" уласціва цяперашняму кіраўніку Беларусі здаўна. Часам сітуацыя крыху нагадвае стары анекдот. У клас заходзіць новы вучань, досыць хударлявы хлопец непераканаўчага выгляду, і пытаецца: — Ну, хто на мяне? Да яго падыходзіць вялізны бамбіза і кажа: — Ну я! — А ты хто? — Я Вася. Малы с... Болей »\nЯшчэ не сціхла рэха скандалу з намеснікам старшыні Мінгарвыканкама Ігарам Васільевым, які спакусіўся на хабар у паўмільёна долараў. Чыноўніка, як ужо паведамлялася, узялі ва ўласным кабінеце з доказамі злачынства. Сваю віну, калі верыць прэс-службе КДБ, ён цалкам прызнаў падчас аднаго з допытаў. Болей »\nАб найбліжэйшай эканамічнай будучыні Беларусі "Тут і цяпер" расказаў эканамічны аналітык Сяргей Чалы. — Як можа паўплываць на сітуацыю ў Беларусі павышэнне заробкаў, якое запланавана на восень? — Справа ў тым, што гэта пачынае ўплываць ужо сёння. У чэрвені назіралася сур'ёзнае паскарэнне тэмпаў росту рублёвай грашовай масы, асабліва агрэгата М1 (наяўныя грошы і грошы на бягучых рахунках). Пачынаючы з лютага менавіта названы агрэгат рос ... Болей »\nНа гісторыю з мядзведзікамі, якіх шведы раскідалі з самалёта над Беларуссю, першай з афіцыйных устаноў адрэагавала Міністэрства абароны РБ. 5 ліпеня яно паведаміла пра тое, што “проводится проверка информации, размещённой рядом интернет-источников, о якобы имевшем место несанкционированном полете над территорией Беларуси иностранного авиационного средства”, аднак адразу запэўніла: “Исследуя предоставленные фото- и видеоматериалы, экспер... Болей »\nЯк склаўся лёс гурта "Лайтсаўнд" пасля паездкі на "Еўрабачанне"? Ці будуць музыкі выступаць на "Славянскім базары"? Ці маюць яны намер яшчэ раз паспрабаваць пакарыць "Еўрабачанне"? На гэтыя і іншыя пытанні адказаў дырэктар гурта "Лайтсаўнд" Юрый Каракін. Болей »\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка прызнае, што не ўсім у свеце падабаецца збліжэнне Беларусі і Венесуэлы, паколькі такое супрацоўніцтва робіць краіны больш моцнымі і незалежнымі. Такое меркаванне ён выказаў у інтэрв'ю тэлеканалу "Венесалана дэ Телевісьён", якое даў напярэдадні афіцыйнага візіту ў Венесуэлу, паведамілі БелТА ў прэс-службе кіраўніка дзяржавы. Болей »\nСтарт парламенцкай кампаніі дадзены. І адразу стала зразумела, што, па вялікім рахунку, да яе не гатовы ні ўлады, ні апазіцыя. Чаму так адбываецца, спрабавала высветліць "Тут і цяпер". ФПБ першай пачала вылучэнне сваіх прадстаўнікоў у акруговыя выбарчыя камісіі, паведамілі карэспандэнту БелТА ў прэс-службе нацыянальнага прафцэнтра. На пленуме Цэнтральнага камітэта прафсаюза работнікаў адукацыі і навукі 20 чэрвеня быў вылучаны 61 прадста... Болей »


25 студзень 2014, 13:18\nМіністар зьвяртаецца да грамадзяне Ўкраіны і прадстаўнікоў замежных дзяржаў.\nУ звароце ён сьцьвярджае, што падзеі апошніх дзён у сталіцы Ўкраіны паказалі, што спробы ўлады мірна вырашыць канфлікт, не зьвяртаючыся да сілавога супрацьстаяньня, застаюцца марнымі:\n«Нашы заклікі не пачутыя, дамоўленасьці аб замірэньні парушаюцца. У бок міліцыі, якая не ўжывае сілу, бо працягваюцца перамовы ўлады і апазыцыі, зноў паляцелі брук і „кактэйлі Молатава“, падпалены жылы дом.\nРадыкальны дэпутат Алег Ляшко заклікаў затрымліваць і нападаць на праваахоўнікаў. Як вынік, ноччу адзін міліцыянт забіты стрэлам у галаву, трое праваахоўнікаў захопленыя на Майдане Незалежнасьці. Адзін з іх, цяжка паранены, у шпіталі, яшчэ двух працягваюць утрымліваць у будынку Кіеўскай гарадзкой дзяржаўнай адміністрацыі».\nПаводле Захарчанкі, перамовы міліцыі зь лідэрамі пратэстаў і апазыцыйнымі дэпутатамі, якія працягваліся ноччу, не далі выніку:\n«Яны ўжо ня могуць паўплываць на радыкальныя групоўкі, якія кантралююць захопленыя будынкі і ладзяць сілавыя акцыі. Паводле апэратыўнай інфармацыі, атрыманай праваахоўнікамі, у Доме прафсаюзаў і КГДА назапашваецца агнястрэльная зброя».\nЗахарчанка кажа, што апазыцыйныя лідэры не адмяжоўваюцца ад радыкальных сіл, але ўжо не ў стане іх кантраляваць і падвяргаюць небясьпецы грамадзян Украіны.


Жизнеописание Флориана Милодовского\nФларыян Станіслаў Міладоўскі (1819—1889) быў адным з яскравых і пладавітых беларускіх кампазітараў XІX ст. Ён выявіў сябе амаль ва ўсіх жанрах свецкай і рэлігійнай музыкі. Ягоныя здольнасці можна параўнаць хіба што з талентам славутага дзеяча беларускай культуры — Ст. Манюшкі. Разам — яны дзеці аднаго з самых крытычных перыядаў гісторыі нашае краіны, у які бальшыня творчай інтэлігенцыі з аб'ектыўных прычынаў мусіла працаваць у эміграцыі (што ўрэшце здарылася і з імі), у выніку чаго ў сферы музычнага мастацтва Беларусі XІХ ст. утварыўся своеасаблівы вакуум. У сувязі з гэтым міжволі прыходзяць на думку трапныя словы Ал. Валіцкага «[Ст. Манюшка і Ф.Міладоўскі] былі да сённяшняга часу ў Літве як дзве пальмы ў вялізнай пустыні, пад ценем якіх музыка магла захавацца, бо навокал бясплодныя пяскі».\nУ выніку пошукавай працы ў Нацыянальнай бібліятэцы Польшчы (Варшава) намі выяўлены рукапіс «Жыццяпісу Ф.Міладоўскага», які пралівае святло на жыццё й творчую дзейнасць кампазітара. Гэты дакумент неаднарозава ўпамінаўся ў літаратуры, але ніколі не друкаваўся і не быў прадметам навуковага аналізу.\n«Жыццяпіс Ф.Міладоўскага» — невычэрпная дакументальная крыніца, якая адкрывае новыя перспектывы для разумення і вывучэння не толькі асобы кампазітара, яго творчасці, але і ў цэлым музычнай культуры Беларусі. Акрамя гэтага, ён разам з іншымі крыніцамі, дазваляе скласці агульны спіс твораў з улікам храналагічнай паслядоўнасці (раней не ўяўлялася магчымым), што вельмі важна пры вывучэнні творчасці кожнага аўтара. У сучасным музыказнаўстве існуе стэрэатып, у якім Ф.Міладоўскі — кампазітар свецкай музыкі, аднак падчас працы над спадчынай кампазітара высветлілася, што рэлігійная музыка, як і свецкая, займае значнае месца ў ягонай творчасці.\nПрапануем чытачам пазнаёміцца з перакладам «Жыццяпісу Ф.Міладоўскага», у якім мы пастараліся захаваць стыль пісьма аўтара.\nЖЫЦЦЯПІС ФЛАРЫЯНА МІЛАДОЎСКАГА,\nСКЛАДЗЕНЫ АЙЦУ ЯК МАТЭРЫЯЛ\nФларыян Станіслаў Міладоўскі нарадзіўся ў губернскім горадзе Мінску 4 мая 1819 года. Ягоныя бацькі паходзілі з наваградскай шляхты, калісьці заможнай, пасля збяднелай у выніку падзелу нешчаслівай Польшчы. Айцец Фларыяна Фабіян зарабляў на жыццё тым, што даваў урокі музыкі на фартэпіяна, скрыпцы й гітары. Ён не быў вялікім музыкантам, але дасканала вывучаў найперш класічныя творы; з замілаваннем працаваў над поспехамі вучняў і зарабіў рэпутацыю сумленнага і вельмі карыснага настаўніка. Менавіта яму Фларыян абавязаны сваімі пачатковымі заняткамі па музыцы. Поспехі Фларыяна былі лёгкімі і хуткімі. Усё ішло паводле старой прыказкі як па маслу. Айцец і сын бавіліся на лекцыях. І гэтая забава, якая для Фларыяна ў восем гадоў пачалася са знаёмства з першымі літарамі музычнага алфавіту, стала для яго праз два гады, у 10 гадоў, гульнёй у віртуоза. Так што ў дзень яго нараджэння ў 1829, Флорка, ужо знакамітага Флорка, можна было публічна паслухаць у вялікай Ратушавай зале ў горадзе Вільна, дзе ён адыграў з каласальным поспехам 7-мы канцэрт Штэйбельта (Steibelta). Даніэль Штэйбельт (1765—1825) — нямецкі кампазітар,\nпіяніст і дырыжор. Творчая дзейнасць звязана\nз Парыжам і Лонданам; доўгі час быў капельмайстрам\nпрыдворнай Французскай оперы ў Пецярбургу У ягоным выкананні не было следу працы: падскокваючы падбег да фартэпіяна; кінуў вокам на слухачоў з упэўненасцю, што паміж імі не знойдзецца ніводнага, які б жадаў з ім спаборнічаць; пасля падаў знак аркестру да ўступу і пайшоў у скокі па клавіятуры. І о дзіва! Адразу пасля некалькіх тактаў постаць Флорка непрыкметна страціла дзіцячы характар, яшчэ некалькі хвілінаў — і на тым самым крэсле можна было ўбачыць альбо ўявіць сабе артыста, які папераменна замілоўваў, здзіўляў, чараваў моцай як бы ўжо саспелага таленту. Ілюзія доўжылася аж да апошняга акорда, пасля якога пад гучныя воплескі Флорэк-падлетак фіглярным паклонам у суправаджэнні падскоку падзякаваў публіцы за прызначаныя яму пахвальныя авацыі. Але публіка не спынілася на апладысментах, віртуоза знайшлі па-за эстрадай, схапілі на рукі і панеслі ў залу, дзе дамы абсыпалі яго пяшчотамі й цукеркамі. Шчаслівая, надзвычай шчаслівая эпоха жыцця, у якую чалавек — гаспадар, ён яшчэ не выгнаны з раю, бо не дасягнуў забароненага плоду пазнання добрага і злога... Шкада, што тая эпоха з'яўляецца толькі кароткім сном для беднага выгнанніка.\nЮнацкія гады Фларыяна прабеглі з той жа хуткасцю і пакорай. Рознага кшталту ўрокі былі для яго забавай. Небагатыя бацькі адмаўлялі сабе ў патрэбным, не шкадуючы нічога, што датычыла выхавання любага ім адзінага сына. Утрымлівалі ў доме гувернанта. Дорага плацілі настаўнікам, якія прыходзілі, прасілі іх пра стараннае, наколькі магчыма, навучанне ў розных найважнейшых прадметах даверанага ім Бенжаміна Бенжамін, тое самае што і Веньямін —\nбіблейскі персанаж, малодшы сын Іакава.\nУжываецца ў тэксце хутчэй для параўнання,\nметафары, каб паказаць любоў да сына .\nАднак не было рашучага плану. Таксама шмат акалічнасцяў перашкаджала сістэматычнаму выхаванню. Да 1842 г. віленскай моладзі можна было ўсе курсы слухаць на польскай мове. Таксама і наш Фларыян здаў іспыт пасля трох першых павятовых класаў у вялебных айцоў базылянаў Супольнасць манахаў, якія жылі паводле правілаў,\nраспрацаваных у IV ст. св. Васілём (Базылём).\nЗ XVII ст. базыляне пераўтварыліся ўва уніяцкі ордэн,\nскасаваны ў 1839 г. і атрымаў ад іх пахвальны дыплом, які сведчыў аб усебаковай адукаванасці Фларыяна. Але ў выніку Найвышэйшага ўказу імператара Мікалая віленскай моладзі трэба было вучыцца школьным прадметам на расейскай мове. Гэта занепакоіла бацькоў маладога віртуоза. Яны баяліся абцяжарваць яго падвойнай працай, бо бачылі, што іх сын мае надта далікатнае здароўе. Хоць дзякуючы лёсу Фларыян з перамогай выйшаў з некалькіх цяжкіх і вельмі небяспечных хваробаў, бацькі жадалі, каб ён працягваў далейшае хатняе навучанне на польскай мове.\nФларыян для сваіх гадоў досыць далёка ішоў наперадзе ў гісторыі, матэматыцы, літаратуры, французскай і нямецкай мовах; апрача гэтага, развіваў свой музычны талент. Знакаміты ў свой час у Вільні Мэтр Цібэ (Ciebe) Фэрдынанд Цібэ — знакаміты ў свае часы педагог-піяніст даваў Фларыяну ўрокі ігры на фартэпіяна. У выніку тых лекцыяў палепшыліся тэхніка, элегантнасць і дакладнасць у выкананні, апрача таго, у маладога артыста развіўся густ да кампазіцыі, які выявіўся яшчэ ў маленстве.\nКампазіцыі Фларыяна былі невялікай вартасці, у іх на кожным кроку заўважаліся недахопы, паколькі яны не абапіраліся на тэарэтычныя веды. Але сустракаліся кавалкі смелай гармоніі, інстыктыўна правільнай; праявы фантазіі хоць і дзіцячай, але пазначанай арыгінальнасцю. Усё гэта прадказвала, што калісьці, пасля атрымання грунтоўнага навучання, Фларыян можа стаць сапраўдным Маэстра.\nЯгоныя творы былі простымі. Пачаў ён з танцаў і бадай першым творам, надрукаваным у Вільні, быў кантрданс, прысвечаны Цібэ. Адначасова з танцамі складаў санаты, канцэрты, розныя ўрыўкі для аркестра, але пры гэтым не меў уяўлення аб інструментоўцы. Партытуры Фларыян не бачыў нават у снах. Нідзе з ёй не сустрэўшыся, ён запаў на наіўную думку разлажыць па ўсім сваім пакоі аркестровыя галасы, якія будуць суправаджаць адзін з яго фартэпіянных канцэртаў, і бегаў ад аднаго голасу да другога, сочачы, у якім ключы і ў якім дыяпазоне трэба пісаць на тым ці іншым інструменце; дзе змяшчаюцца акорды, дзе спеў і таму падобнае. У плане навучання гэта быў цяжкі і мала карысны спосаб, асабліва калі бракавала часу: наш юнак штодзённа браў ад 4 да 5 гадзін класічных урокаў, да якіх яшчэ трэба было падрыхтавацца. Дадам, што Фларыян усяму вучыўся старанна, без прымусу.\nБацькі здаўна мелі звычай засяродзіць пільнасць Фларыяна і ўзнагароджвалі хлопца наведваннем тэатра, які той горача любіў. Гэтая ўзнагарода яшчэ больш павялічыла праграму ягоных асабістых заняткаў і скончылася тым, што Фларыян хадзіў на ўсе тэатральныя пастаноўкі. Вельмі ўражлівы, Фларыян не мог супрацівіцца жаданню быць драматургам. Ён укладаў камедыі, драмы, перакладаў сцэнічныя творы з французскай на польскую, і, можа, гэты ненармальны лад жыцця, недахоп руху і паветра, перанапружванне разумовай працай пры пастаянным сядзенні справакавалі шэраг цяжкіх хваробаў, якія ўсё больш паслаблялі сілы Фларыяна. Пра гэтую небяспеку медыкі і перасцерагалі бацькоў. Насамрэч Фларыян зрабіў некалькі падарожжаў у Мінск, Слуцк, дзе даў канцэрты для папаўнення выдаткаў айца, патрачаных на ягонае выхаванне. Калі вярнуўся ў Вільню, зноў распачаў маларухомы лад жыцця, які толькі зрэдзь перамяжоўваўся выездам на колькі тыдняў да кагосьці са знаёмых у вёску, што вельмі яго падбадзёрвала. У 1834 г. Фларыян даў апошні канцэрт на сваю карысць у Вільні, пасля публічна яго больш не чулі, толькі хіба на канцэртах, што даваліся іншымі артыстамі, дзе ён браў удзел як аматар.\nНе было ніводнай знакамітай асобы, што наведвалі Вільню, якая б абышлася без Фларыяна. Замежныя віртуозы запрашалі яго ці да выканання сола, ці да музыкі ансамблевай: дуэтаў, тэрцэтаў; ці да акампанементу на фартэпіяна. Знакаміты еўрапейскі скрыпач Ляфонт Шарль Філіп Ляфонт (1781—1839) — французскі\nскрыпач і кампазітар. У перыяд з 1808 па 1814 гг.\nбыў прыдворным салістам цара Аляксандра I у Пецярбургу,\nа з 1815 г. тыя самыя абавязкі выконваў пры двары\nЛюдвіка ХVIII у Парыжы. Маючы добры і прыгожы голас,\nу маладосці ён даваў канцэрты як выканаўца рамансаў\nі песень. Пазней як скрыпач-віртуоз выступаў\nз канцэртамі ў Бельгіі, Францыі, Нямеччыне, Галандыі,\nАнгельшчыне і інш. (Lafont) адыграў з Фларыянам адзін за адным 5 канцэртаў. Яму Фларыян абавязаны развіццём да найвышэйшай ступені якасцяў акампаніятара.\nТалент гэта няўдзячны і часта недаацэнены, але вельмі карысны для салістаў. Нарэшце дайшло да таго, што папрасілі Фларыяна выкладаць ігру на фартэпіяна. Юнак прыняў тую прапанову з задавальненнем, жадаючы хоць часткова аддзячыць бацькам за панесеныя для яго праз доўгі час выдаткі. У 14 гадоў пачаў выконваць ужо абавязкі настаўніка ў першых дамах з узнагародай, якую давалі лепшым Мэтрам у Вільні. Праз два гады Фларыян быў пакліканы выкладаць фартэпіяна дочкам ягамосьці Бэнядыкта Тышкевіча Тышкевічы — гэта шляхоцкі род герба Ляліва. Паходзіць\nад К.Мішковіча, якому вялікі князь ВКЛ Свідрыгайла\nў 1437 г. падараваў сёлы ў Жытомірскім і Оўруцкім паветах\nі маёнтак Чарталесы, дзе пазней Тышкевічы\nі пабудавалі горад Бярдзічаў. Бегам часу колькасць\nуласных маёнткаў павялічылася, у тым ліку і ў Беларусі.\nГалоўная рэзідэнцыя Тышкевічаў — лагойская. ў яго чароўную рэзідэнцыю Чырвоны Двор. Бацькі Фларыяна доўга вагаліся, ці пагаджацца на расстанне з сынам, але перамагла думка, што вясковае паветра, а таксама тое, што толькі дзве гадзіны ў дзень сын будзе заняты лекцыямі, прынясе добры вынік ягонаму здароўю.\nНа пачатку верасня 1836 г. Фларыян першы раз пакінуў родны дом...\nЗадумаўшыся над асаблівасцямі юнацтва нашага артыста, нельга не прызнаць, што былі прычыны хвалявацца за будучыню. Разнароднасць у выхаванні і занятках, недахоп імкнення да аднае мэты, а таксама тое, што Фларыян амаль ва ўсім мусіў абапірацца на ўласныя сілы, без сумневу, пагражалі яму застацца ў межах пасрэднасці. Пяшчоты бацькоў, дарэчы, слушныя; пахвалы, часта перабольшаныя, якімі за свой талент Фларыян быў абсыпаны, маглі яго сапсаваць. Нарэшце, занадта ранняя педагагічная практыка магла загубіць прыроджаны талент і перашкодзіць развіццю. На шчасце, характар Фларыяна валодаў незвычайнай якасцю прадчування гэтай небяспекі і ўменнем знаходзіць выйсце. Фларыяну не да густу было ягонае становішча, пэўны час нават нудзіла музыка, а чаму, не мог зразумець; шукаў, але не ведаў чаго, інстыктыўна разумеў, што не шмат што ўмее, і прасіў бацькоў, каб аддалі яго ў войска альбо змясцілі на які-небудзь факультэт універсітэта, але ўжо позна брацца за нешта новае. Трэба было застацца пры старым, хоць і без жадання. На гэтай дарозе малады чалавек зрэдку не ўпадзе. Стомлены ўнутраным канфліктам, вайной з найменшым уплывам дрэннага сяброўства, кідаецца на першы лепшы спосаб адурэння, які яму падвернецца. Хоць бацькі сцераглі Фларыяна ад дрэннага сяброўства, не ўдалося б ім зберагчы доўга сына, калі б ён не быў надзелены прыроднай схільнасцю: нейкая таямнічая сіла цягнула яго да добрага і адварочвала ад дрэннага. Фларыян не меў схільнасці да простанародных весяленняў і да вульгарнага, грубага сяброўства. Народжаны пад убогай страхой, ён меў прагу да вышэйшага свету. Надзвычай прывабным для вачэй Фларыяна было знаходзіцца час ад часу ў магнацкіх дамах, дзе панавалі далікатныя размовы і абыходжанне, а таксама атмасфера добрага тону, якой дыхае арыстакратычны салон. Хоць і быў там не смелы, аднак адчуваў сябе як быццам у сябе дома. Таму тое, што Фларыяна паклікалі ў сядзібу Тышкевіча, падзейнічала на яго дадатна: адразу вывела яго з паўмеланхалічнага стану, у якім знаходзіўся, даючы яму ўнутры пачуць залатыя словы надзеі: «будзе табе там лепей, убачыш новы свет і атрымаеш тое, з-за чаго так доўга дарэмна сумуеш».\nЧырвоны Двор за мілю ад Коўна месціўся на высокай гары паміж дзвюма рэкамі, Нёманам і Нявяжаю, і быў адной з самых прыгожых рэзідэнцыяў. Гэтая сядзіба, дзе жыла высакародная і высокаадукаваная сям'я Тышкевічаў у атачэнні шматлікай світы, што складала графскі двор, была для Фларыяна сапраўдным раем. Вучаніцы яго, выдатна выхаваныя і кемлівыя паненкі, замест стомы прыносілі задавальненне. Новае жыццё паўстала перад Фларыянам. Матэрыяльныя выгоды, якіх да гэтага часу ён не ведаў, а таксама захапляльныя забавы ўсміхаліся Фларыяну і, як з рога багацця, сыпаліся яму пад ногі. Акрамя дзвюх гадзінаў музычных заняткаў, цэлыя дні меў ён для сябе вольнымі. З энтузіязмам пералятаў з кветкі на кветку, высмоктваючы салодкі мёд. Паляванне стала адной з забаваў Фларыяна, ён палка палюбіў яго. Вечарамі з вялікай ахвотай гуляў у шахматы, шашкі і іншыя розныя гульні, таксама не адмаўляўся ад віста й прэферансіка. Быццам пасля доўгай працы трэба яму было ўздыхнуць на поўныя грудзі і набраць сілаў для новага мерапрыемства. Здароўе Фларыяна таксама вельмі хутка палепшылася, палепшыўся і колер твару, дадалося весялосці. Праз некалькі месяцаў яго ўжо нельга было пазнаць. Ведаючы тую сардэчнасць, з якой Фларыян хінуўся да ўсяго, можна было баяцца, каб цалкам не разленаваўся і не забыў, што ў яго гады трэба пачынаць, а не сканчваць, набываць, а не здабываць. На шчасце, Чырвоны Двор меў дастаткова жывых стыхіяў, каб разбудзіць напаўзаснулага летаргічным сном Фларыяна.\nТышкевіч утрымліваў у сядзібе аркестр, прызначэннем якога было граць у святочныя дні ў касцёле, а ўвечары бавіць гасцей у салоне. Аркестр той, хоць і не надта шматлікі (смычковы квартэт, флейта, кларнет, 2 валторны), складаўся са здольных артыстаў, пераважна салістаў, меў адметную праграму твораў і прыносіў вялікае задавальненне сапраўдным аматарам музыкі. Час ад часу склад аркестра пэўным чынам мадыфікаваўся, прычым у бок павелічэння. Прыйшло нарэшце да таго, што з'явіліся спевакі-салісты: сапрана, альт, тэнар і бас. Гэта значна ўзбагаціла касцельную музыку, а таксама болей пашырыла сродкі салонавай музыкі, дзе разам з чыста інструментальнымі творамі можна было пачуць выдатныя вакальна-драматычныя творы. Аркестр для Фларыяна быў той цацкай, дзеля якой можна было адкласці іншыя. Нанава ахоплены творчым духам, Фларыян працаваў усе ночы навылёт: напісаў фаліянты і вялікую колькасць кампазіцыяў рознага стылю, характару й вартасці. Былі там месы, песні, скерца, мазуркі, канцэрты, танцы і шмат п'есаў для фартэпіяна з суправаджэннем аркестра. Дасканалае то было практыкаванне, бо апіралася на праверку таго, што добра, а што дрэнна, адразу на гарачую руку (па гарачых слядох). Пад кіраўніцтвам Фларыяна — што яго вельмі бавіла і чым ганарыўся — усё ішло ідэальна. Маючы такія сродкі, Фларыян задумаў пашырыць поле сваёй дзейнасці. Папрасіў Б. Тышкевіча арганізаваць малы тэатр, дзе спачатку наладзіў паказы малога маштабу, але досыць хутка дайшоў да большага. Камедыі, вадэвілі, аперэткі, пераважна з музыкай самога Фларыяна, прыемна бавілі сяброўства Чырвонага Двора. На вялікія святы, імяніны альбо іншыя нагоды, з'язджаліся суседзі, нават жыхары горада Коўна.\nНястомны Фларыян напісаў нарэшце ўласнае лібрэта да аднаактовай камічнай оперы і стварыў да яго музыку, эмацыйна напружаную, з драматычнымі эфектамі. Назва оперы была «Тавэрна пад капуснай галавой»). Гэтая п'еса, заснаваная на рамане паміж двума чуллівымі сэрцамі, рамане, што развіваўся, як звычайна, са шматлікімі перашкодамі, якія ў канцы былі пераможаны. Партыю каханка спяваў Фларыян, прымадоннай была пані Аўгустына П., францужанка паходжаннем, яна выконвала абавязкі настаўніцы пры дочках Тышкевіча. Відавочна, што героі оперы артыстычна адчулі нават самыя тонкія нюансы, бо выкананне кульмінацыйных момантаў пераўзышло ўсе чаканні. Публіка не шкадавала апладысментаў.\nУ наступным 1840 годзе 1 кастрычніка Фларыян з паннай Аўгустынай паўтарылі перад алтаром прысягі, калісьці дадзеныя ў музычнай пастаноўцы.\nЖаніцьба Фларыяна, як найчасцей здараецца, магла б стаць апошняй старонкай у кніжцы аповесці аб яго артыстычнай прафесіі. Жыццё ўдваіх, а асабліва там, дзе кіруе каханне, а не разлік, звычайна паглынае ўсе памкненні ранейшага жыцця халасцяка. Калі яшчэ і ёсць мары, то хіба пра гняздзечка. Пегас стаіць прывязаны, а таму, хто на яго сядаў, мінала ўсялякая ахвота пускацца ў фантастычныя падарожжы. Фларыян мог застацца тым, чым быў, — пасрэдным, не сфарміраваным музыкантам-артыстам, але, як кажуць, недарма нарадзіўся. Што для іншага было б труною, то для яго было калыскай. Жонка Фларыяна, несумненна, вартая асоба: моцная выхаваннем і сэрцам, дасканалы музыкант, бо й добра іграла на фартэпіяна і цудоўна спявала, мала таго, што пакахала свайго мужа, яшчэ і зразумела ўсе таямніцы ягонае душы. Адчуўшы ў Фларыяна вялікія здольнасці да кампазіцыі, якім не хапала грунтоўных тэхнічных ведаў, інстынктыўна зразумела — што ўласціва вышэйшым кабетам — яго тугу па тым, чаго яму не хапала, і першая прапанавала мужу, каб паехаў за мяжу ў артыстычных мэтах. Доўга працівіўся Фларыян гэтаму праекту, прывязаны, не маючы сэрца расстацца з жонкай, але яе ўмелая настойлівасць у выніку перамагла. Пасля роздуму, у якую краіну мае адбыцца паездка, выбар паў на Германію, дзе музыка дасягнула найвышэйшай ступені.\nПраз год пасля шлюбу Фларыян выехаў у Берлін.\nАрыгінальны намер — ужо жанатым, зноў сесці на студэнцкую лаўку. Раздзяліць два моцныя пачуцці: каханне жанатага чалавека і любоў да мастацтва, сумаваць з-за аддаленай асобы і вымушаць сябе амаль забыць пра яе. Побыт Фларыяна ў Германіі быў цяжкай барацьбой, якую ён не раз жадаў спыніць і вярнуцца на радзіму. З іншага боку, уласнае каханне моцна гэтаму супрацівілася. Трэба было задаволіць абедзве патрэбы. Не было іншага выйсця, як толькі вучыцца карысна і хутка. Для рэалізацыі намеру Фларыян адразу сказаў сабе, што на публічныя курсы хадзіць не будзе, а хутчэй возьме прыватныя ўрокі ў дасведчаных настаўнікаў. Розуму, інтэлігентнасці і добрай волі яму хапала. Фларыян прачытаў у Чырвоным Двары ўжо нямала грунтоўных тэарэтычных трактатаў пра Музыку, вывучыў шмат класічных партытураў. Таму цяпер трэба было аб'яднаць тэорыю з практыкай і атрымаць тлумачэнні ў некаторых няпэўных выпадках, у якіх цяжка самому разабрацца без дасведчанага кіраўніка.\nПа прыездзе ў Берлін Фларыян адразу выкарыстаў стасункі, якія яму забяспечылі рэкамендацыйныя лісты. Ён быў дапушчаны прысутнічаць на канцэртах у Акадэміі спеваў, што даваліся некалькі разоў на тыдзень пад кіраўніцтвам славутага прафесара Рунгенхагена (Rungenhagen). Карл Фрыдрых Рунгенхаген (1778—1851) — кампазітар\nі педагог, прафесар музычнага шстытуту ў Берліне\nі адзін з настаўнікаў Ст. Манюшкі. З 1833 г. ён змяніў\nсвайго настаўніка Цэльцера на пасадзе дырэктара\nБерлінскай пеўчай акадэміі. Канцэртная праграма прыводзіла Фларыяна ў захапленне, бо складалася з першакласных шэдэўраў Майстроў у ідэальным выкананні. Тут жа здаралася яму пачуць самых знакамітых еўрапейскіх Віртуозаў, сярод іншых Францішка Ліста, які даў адзін за адным некалькі канцэртаў. Ягоная тэхніка падалася Фларыяну такой надзвычайнай, што ён расчараваўся ў сваім выканаўчым таленце на фартэпіяна. Сказаў сабе: «навошта працаваць дзень і ноч, хоць бы і вельмі цяжка, мучыць свае пальцы гамамі і эцюдамі, усё роўна іграць так, як Ліст, — сапраўдная утопія». Фларыян таксама з асалодай дапамагаў на паказах вялікай берлінскай оперы, дзе пазнаёміўся з самымі знакамітымі драматычнымі творамі ва ўсёй іх прывабнасці. Потым, як прачытаў артыкулы кампетэнтных крытыкаў, якія датычыліся сцэны і канцэртаў, вучыўся справядліва ацэньваць вартасці кампазіцыі і яе выканання, гэтым дапамагаў сабе прапрацоўкай партытураў, што знаходзіліся пад рукой. У такіх разнастайных занятках Фларыян не заўважыў, як прайшло некалькі месяцаў, а ён яшчэ і не думаў браць лекцыі, дзеля якіх прыехаў. Аднойчы, быццам нечакана абуджаны са сну, з жахам усклікнуў: «пракляты Берлін, замест навукі аддаў тут час на забавы, кіну яго і паеду ў Вену, дзе, замкнуўшыся паміж чатырма мурамі, пачну нарэшце сур'ёзна працаваць».\nАднак побыт Фларыяна ў Берліне не быў страчаным часам. Можна сказаць, што палова яго музычнай адукацыі была ўжо скончана. Стасункі са знакамітасцямі гэтага гораду былі для Фларыяна вельмі карысныя, а найважнейшым выпадкам, які паўплываў на ўсю яго будучыню, было знаёмства Фларыяна з несмяротным Майстрам Феліксам Мендэльсонам-Бартольдзі, меркаванні і рады якога малады артыст прыняў з рэлігійным ушанаваннем і ўдзячнасцю. Таксама немагчыма дастаткова ўхваліць добразычлівыя дачыненні і тую прастату, з якой Бартольдзі прыняў нясмелага Фларыяна: ён даў дазвол Фларыяну бываць як найчасцей у сябе; гадзінамі праслухваў кампазіцыі, якія той яму граў; хваліў, што было варта; паказваў памылкі з усёй шчырасцю і зацікаўленасцю чалавека, высокага выхаваннем і душой. Шматлікія, пазначаныя геніяльнасцю размовы з Феліксам узбагацілі погляды Фларыяна эфектыўней, чым доўгія заняткі. Споведзь вучня пра ўсё яго артыстычнае жыццё, учыненая перад шаноўным Патрыярхам мастацтва, пазначыла шляхі, якім мусіў назаўсёды застацца верным. Фелікс забараніў Фларыяну забывацца пра выканальніцтва на фартэпіяна, тлумачыў, што належала захаваць ужо добра развіты талент, і раіў безадкладна прайсці курс гармоніі, кантрапункта і вышэйшай кампазіцыі пад кіраўніцтвам добрых настаўнікаў. А калі Фларыян паведаміў яму пра сваё жаданне адбыць гэтыя курсы ў Вене, даў рэкамендацыйныя лісты да аднаго з прафесараў венскай кансерваторыі, Юзафа Фішхофа (Fischhoff), Юзаф Фішхоф (1804—1857) — піяніст, кампазітар\nі калекцыянер музычных кніг і рукапісаў.\nЗ 1833 па 1856 гг. Ю.Фішхоф быў прафесарам фартэпіяна\nў кансерваторыі Таварыства сяброў музыкі ў Вене і\nспецыялізаваўся на выкананні твораў ГС.Баха, Л.Бетховена,\nФ.Шапэна, Ф.Мендэльсона-Бартольдзі. якому сардэчна й горача рэкамендаваў Фларыяна, і даў самыя дробныя дэталі адносна яго таленту і праграмы, якую лічыў стасоўнейшай для карыснага правядзення часу ў абранай ім рэзідэнцыі.\nРаспламянёны і поўны надзеі, Фларыян чулліва падзякаваў свайму пратэктару і развітаўся з ім. Ён не прадчуваў, што ўжо болей не ўбачыць свайго настаўніка Фелікса Мендэльсона-Бартольдзі і што вельмі хутка пасля гэтага музычны свет пакрые жалоба з-за дачаснай страты векапомнага незабыўнага мужа.\nУ той час мала дзе была чыгунка, і таму, прабыўшы 10 дзён у Дрэздэне, Фларыян выехаў у Прагу дыліжансам. У Празе адпачыў некалькі дзён, пабачыў, што было знакамітым, і зноў сеў у дыліжанс, які яго на пачатку студзеня 1842 г. прывёз у сталіцу Аўстрыі. Гэтым жа вечарам, па супадзенню, было прадстаўленне ў Венскай оперы «Гвельфаў і гібелінаў» («Гугенотаў») Маербера. Змучаны падарожжам, Фларыян не мог працівіцца жаданню паслухаць гэтую выдатную музыку, якую да гэтага ведаў толькі па партытуры. Назаўтра раніцай зрабіў візіт прафесару Фішхофу і ўручыў яму лісты Мендэльсона. Фішхоф прыняў Фларыяна вельмі ветліва і адразу задаволіў яго пажаданні, прапануючы наступны расклад заняткаў: асабіста абяцаў даваць Фларыяну ўрокі па фартэпіяна. Па гармоніі і вышэйшай кампазіцыі рэкамендаваў прафесара Антонія Хёльтцля (Holtzl), Юзаф Xаўзэр (1828—1903) — спявак (барытон), сын\nФранца Xаўзэра — дырэктара Мюнхенскай кансерваторыі\n(1846—1864), сябра Ф.Мендэльсона-Бартольдзі і\nР.Шумана, аўтар досыць папулярнага падручніка\n«Gesanglehse fur Lehrende und Lerhende» (Лейпцыг, 1866),\nа таксама «Мастацтва спеваў для настаўнікаў і вучняў» па спевах — славутага ў тыя часы настаўніка спеваў Юзафа Хаўзэра (Hauser). Мэтай урокаў спеваў не было зрабіць з Фларыяна спевака, але хутчэй пазнаёміць яго з тым важным інструментам, якім з'яўляецца чалавечы голас. Грунтоўнае знаёмства з чалавечым голасам патрэбна для драматычных (оперных) кампазітараў. Xаўзэр гэтую прынцыповую галіну вакальнай музыкі па-майстэрску трактаваў тэарэтычна і практычна. Ягоныя ўрокі былі нязмерна цікавыя, тым больш што раз на тыдзень ён збіраў у сябе сваіх вучняў і прапаноўваў пад сваім кіраўніцтвам выконваць з ліста класічныя хоры з касцельных і драматычных твораў.\nЯк мінула дзве гадзіны заняткаў на фартэпіяна, Фішхоф заявіў Фларыяну, што лічыць сваё кіраўніцтва не патрэбным і што ён сам можа працаваць над далейшым развіццём тэхнікі, бо метад ігры Фларыяна не патрабуе далейшага кіраўніцтва. З Xёльтцлем урокі спачатку ішлі вельмі сур'ёзна. Пакуль праходзілі асновы гармоніі, Фларыян працаваў старанна і спакойна, калі займаліся кантрапунктам — пачаў праяўляць нецярплівасць, потым, незадаволены трактоўкай гэтых праблемаў, пытаўся пра тое, што яму прыйшло ў галаву і з кожнай гадзінай выхопліваў у настаўніка дагэтуль таямнічыя для яго падрабязнасці. Гэта былі ўжо не лекцыі, а музычныя кансультацыі, дзе выклад быў не сістэматычна-паслядоўны, а дамінавала грунтоўная размова па асобных, выпадкова абраных тэмах.\nФларыян колькі мог наведваў канцэрты, якія даваліся ў кансерваторыі, дзе сімфоніі Моцарта і Бетховена выконваліся з каласальнай дакладнасцю, што было для яго падмацаваннем і невыказальнай раскошай. Чым болей умеў, тым болей прагнуў засвоіць тое, чаго яшчэ не хапала, тым хутчэй стараўся навучыцца таму, чаго яшчэ не ўмеў. Той ліхаманкавы запал Фларыяна можна было параўнаць з апетытам хворага на сухоты, даследчае вока медыка лёгка здагадалася б, што зародкам тае хваробы была настальгія па далёкай каханай жонцы. Артыст адчуваў, што на даўжэйшую ахвяру сілы ў яго не хопіць. Бадай, перад мецэнатамі мастацтва, да якіх ставіўся з надзвычайнай пакорай і шанаваннем, прыдумаў нейкі лжывы повад да паспешлівага ад'езду. І пасля няпоўнага году знаходжання ў Германіі бедны наш Фларыян імчаўся дахаты сіламі пары коней, якія далёка не адпавядалі намаганням ягонага сэрца, бо былі занадта марудныя.\nТут заканчваюцца найбольш цікавыя біяграфічныя звесткі пра Міладоўскага. Вярнуўся ён да краю такім, якім застаўся назаўсёды — артыстам, поўным прыроджаных здольнасцяў, легалізаваных грунтоўным, хоць і нядоўгім вывучэннем правілаў мастацтва. Творы Міладоўскага вызначаюцца яснасцю стылю і каларыту. У іх няма следу пустаслоўя, і, хутчэй, яны ёсць адлюстраваннем паслядоўнасці філасофскіх думак. Арыгінальнасць, асабліва ў мадуляцыі, паўсюль старанная гармонія, аб'яднаная з эстэтычным густам, выключная, без перабольшання вобразнасць, заўсёды цікавая фактура — вось галоўныя прыкметы стылю кампазітара. Не накладае ён на свае творы маскі, каб спадабацца большай колькасці слухачоў коштам адмаўлення ад уласных перакананняў, не робіць стаўку на эмацыйны эфект паводле сённяшняй сістэмы, але, хутчэй, па-апостальску імкнецца вярнуць у атручанае паветра здаровыя прынцыпы, прызначэнне якіх — будаваць, а не нішчыць. Шкада! Ягоны голас — часцей за ўсё голас гукаючага ў пустэльні.\nУвогуле больш ўдалыя эскізы ягонага смелага пэндзля, чым скончаныя і шырока развітыя палотны.\nМіладоўскі застаўся ў Чырвоным Двары да верасня 1851 г. і пісаў там па- ранейшаму творы розных памераў і стыляў. Некаторыя ягоныя паланезы для аркестра, дзякуючы народнаму характару і арыгінальнай інструментоўцы, былі выдатнымі, надзвычайнымі. Шкада, што Аўтар, як здаецца, не захаваў ніводнай з гэтых кампазіцыяў. У той перыяд з друку выйшлі 2 накцюрны, выдадзеныя ў Вільні; саната Es-dur на 4 рукі, выдадзеная ў Вене ва ўдавы Мехеці (Mechetti). Гэта назва аўстрыйскай фірмы музычных выдаўцоў\nу Вене (існавала з 1798 па 1855 г.), якая паходзіць\nад імя выдаўца Мехеці. Weimann A. Mechetti Выехаўшы з Чырвонага Двара, Міладоўскі асеў у Вільні, дзе даваў урокі ігры на фартэпіяна. У 1853 г. зрабіў 6-месячную падарожжа ў Парыж. Адтуль прывёз выдадзеныя Рышо (Richault) Рышо быў адзін з выдаўцоў французскага\nвыдавецтва «Simon Richault», якое дзейнічала\nў перыяд з 1816 па 1898 гг. Macnutt R. Richault 4 мазуркі, прысвечаныя імператрыцы Яўгеніі Яўгенія (1826—1920), дачка знакамітага іспанскага\nвельможы графа де Манціха, ў студзені 1853 года\nстала жонкай Банапарта ІІІ і імператрыцай Францыі. і паланез B-dur, друкаваны ў таго самага выдаўца. Тыя 2 творы мала распаўсюдзіліся з тае прычыны, што вымагалі дасканалай выканаўчай тэхнікі. Крыху пазней коштам «Музычнага руху» Часопіс «Музычны рух» выходзіў у Варшаве з\n1857 па 1862 г. пад рэдакцыяй Ю.Сікорскага выйшлі 3 мазуркі, ахвяраваныя Манюшку, таксама цяжкія. «Музычны альбом», які ў тыя часы друкаваўся ў Вільні, выдаў некалькі асобных кампазіцыяў, між якімі найбольш значнай была «Уверцюра, напісаная для «Успамінаў Сатаны», перакладзеная з аркестровай партытуры для фартэпіяна ў 4 рукі. Прапускаем усе меншыя творы, выдадзеныя ў розных гарадах. У 1854 г. Міладоўскі сачыніў 4-галосую месу E-dur, словы да якой спецыяльна напісаў на польскай мове славуты паэт Ул. Сыракомля. Гэтая меса была выканана першы раз з вялікім поспехам у дзень св. Цэцыліі пад кіраўніцтвам Ст. Манюшкі ў касцёле св. Духу ў Вільні.\nУ 1855 г. Міладоўскія, шмат разоў сутыкнуўшыся з пакутнай стратай дзяцей, з антыпатыяй да гарадскога жыцця пакінулі Вільню і пераехалі жыць да набытага ва ўласнасць маёнтка, які знаходзіўся паблізу губернскага гораду Менск. Жонка Фларыяна была вялікай прыхільніцай вёскі. Фларыян ахвотна праводзіў малую частку года на свежым вясковым паветры, любіў прыгожую прыроду, дзе палка паляваў нават і ў слотныя восеньскія і зімовыя дні, але аграном з яго быў дрэнны. Займаўся столькі альбо можа і не зусім столькі, колькі было неабходна, каб ўтрымліваць гаспадарку ў парадку; давяраў гэта жонцы, а сам не пакідаў разлінаванай для музыкі паперы, якую заўсёды трымаў на першым месцы на стале ў кабінеце. У часе побыту на вёсцы напісаў між іншым 50-псалом Давіда для хору і сольных галасоў з аркестрам на польскай і французскай мовах; «Ойча наш» па-польску для вялікага змешанага хору, які быў прызначаны да выканання ў Познані; таксама шмат мес, літаніяў і кантатаў. У той час выйшаў у перыядычным выданні «das Pianoforte», рэдагаваным Ф.Лістам, ягоны «Экспромт»; выйшаў збор польскіх спеваў, выдадзеных А.Валіцкім Аляксандр Валіцкі (1826—1893) — беларускі музычны\nвыдавец, уладальнік менскай кнігарні, музычна\nкрытык і спявак. Сябра Ст.Манюшкі і добры выканаўца\nягоных песняў, а таксама першы біёграф (кніжка пад\nназвай «Stanislaw Moniuszko». Wilno, 1873).\nА.Валіцкі прымаў удзел у паўстанні 60-х гг., за што\nбыў высланы ў Тамбоў. Пасля ссылкі пасяліўся ў\nВаршаве, дзе працаваў карэктарам у друкарні В.Аншына. у Мінску, а таксама ўрыўкі з камічнай оперы да лібрэтта М.Лапіцкага «Канкурэнты», таксама друкаваныя ў Валіцкага. Аперэтку адыгралі адзін за другім 3 разы ў Мінску пад кіраўніцтвам кампазітара.\nНе было прызначэннем Фларыяна, як кажуць, асталёўвацца на адным месцы. Пасля сямі гадоў, праведзеных у Мацках (назва маёнтка Фларыяна), ягоны сын цяжка захварэў, а калі амаль цудам быў вылечаны, дзеля забеспячэння ягонай будучыні Міладоўскім параілі вывезці яго на доўгі час у цёплы клімат. Бацькі палічылі, што Францыя найлепш адпавядае гэтай мэце, і выехалі з намерам зноў вярнуцца ў Мацкі.\nНешчаслівыя выпадкі, якія здарыліся ў Польшчы, а апрача іх хутка прагрэсіруючая катаракта на абодва вокі ў Фларыяна не дазволілі Міладоўскім вярнуцца на радзіму. Фларыян увесь час працаваў на артыстычным полі, пакуль яго не наведала тая бязлітасная хвароба.\nУ Страсбургу напісаў кантату рэлігійнага зместу для падвойнага мужчынскага хору без акампанементу, якая там жа была выканана знакамітым Харальным таварыствам пад кіраўніцтвам П.Лібе (Liebe) Эдвард Луі Лібе (1819—1856) — піяніст і кампазітар.\nЭ.Л.Лібе выконваў абавязкі дырэктара музыкі ў Кодленце\n(з 1844), дырыжора музычнага таварыства ў Вормсе (1846),\nпрафесара фартэпіяна ў Страсбургу (1850—1856).. У тым жа горадзе напісаў чатырохгалосую месу B-dur з суправаджэннем аргану. Яго ўлюбёным заняткам было іграць ансамблем у сябе альбо ў знаёмых. Фларыян не адмаўляў у лекцыях па гармоніі асобам, якія былі накіраваныя да яго. Пяць гадоў Фларыян быў прафесарам фартэпіяна ў вышэйшым калегіуме св. Клемента ў Метц. На пачатку 1870 г. зусім аслеп, і важнейшыя ваенныя здарэнні Гаворка ідзе пра вайну паміж Францыяй і Прусіяй\n1870—1871 гг. з падтрымкай дзяржаваў звязу Паўночнай\nі Паўднёвай Нямеччыны за ўсталяванне кантролю\nў Еўропе. У гэтай вайне Прусія імкнулася скончыць\nяднанне Германіі пад сваёй эгідай і паслабіць Францыю і\nейны ўплыў. У выніку ваенных дзеянняў паўстала\nГерманская імперыя заспелі яго ўжо сляпым. Ён часта прасіў сына, каб той праводзіў яго за горад, і прыслухоўваўся да дзікай музыкі гармат і куляў, якая штодзённа гучала навокал блакаванай фартэцыі. Ужо сляпым Фларыян склаў 12 дуэтаў для віяланчэлі з фартэпіяна, якім даў назву «Альбом сляпога». Дачка Фларыяна пад дыктоўку запісала гэтыя дуэты, і такім спосабам нешчаслівы калека іграў іх пасля з сынам. Гэтая забава аблягчала смутны стан Артыста. Трэба прызнаць, што ўсю сваю спакутаваную душу ён выліў у размову паміж двума інструментамі. У кожным нумары кампазітар паказваў асобны вобраз, адзін лепшы за другі, прычым кожны раз іншы. У гэтай элегічнай вялікай паэме гучалі смутак папераменна з надзеяй, вясёлыя ўспаміны мінулага, сур'ёзныя паэтычныя мары, чуллівыя песні каханкаў і ўзнёслая малітва чалавека- пілігрыма. Славуты альбом быў бы ўжо даўно выдадзены, калі б не загніванне, стагнацыя ва ўсіх прадпрыемствах, якая пануе ў Францыі ад часоў, калі ўвесь край пакрыла жалоба. 8 нумароў з прапанаванага збору Фларыян прысвяціў знакамітаму віяланчэлісту Антонію (прозвішча не чытаецца. — С. Ш.) Знакаміты вучань Ерне (Jerne) даў пазнаёміцца публіцы з «Альбомам сляпога», і ў справаздачах газет градам сыпаліся ўхвальныя выразы, у якіх з энтузіязмам ацэньваўся талент кампазітара.\nПасля капітуляцыі Меца ў пачатку лістапада Фларыяну зрабілі аперацыю на левае вока, пасля якой з невыказным шчасцем ён зноў убачыў Божы свет і дарагіх яму асобаў. Пасля некалькіх месяцаў клопатаў і намаганняў узяў у рукі пяро і спрабаваў ім кіраваць. Аднак парады лекара і ўласны розум назаўсёды забараняюць яму доступ да пастаянных і занадта стамляючых заняткаў. Мінулае вучыць клапаціцца пра будучыню. На харугве воіна вышыта вялікімі літарамі слова «памяркоўна».\nЗ месяца ліпеня 1871 г. Міладоўскі пасяліўся ў Нансі. Шматлікія пакуты, праз якія прайшоў, паўплывалі на змену яго настрою: прабілася ў ім меланхолія, аб'яднаная з мізантропіяй і часам ён як быццам бы ўздыхае па лепшым свеце, наракае на астылыя людскія сэрцы, на недахоп шанавання рэлігіі і маральнасці, на ўпадак літаратуры і мастацтваў. Аднак увесь час у хатнім коле альбо таксама ў кампаніі сімпатычных яму асобаў здольны яшчэ праясніць лоб і з замілаваннем разважаць пра мінулае, паўтараючы: «Ці не праўда? Даўней лепей было!»\nГэтыя некалькі радкоў напісаныя больш за год таму. Фларыян забыў пра ўмеркаванасць і на працягу 1872 года стварыў два вялікія трыо для фартэпіяна, скрыпкі, віяланчэлі, а таксама некалькі твораў меншага памеру. Гэта моцна сапсавала зрок артыста, ён быў вылечаны ад слепаты сапраўды з вялікай цяжкасцю, але бадай па-ранейшаму працаваць не зможа. Божая воля няхай гэта развяжа. Творчая спадчына яго, магчыма, застанецца невядомая і не ацэненая ў Францыі; нічога дзіўнага: на гэтым, вартым жалю, свеце такі лёс на кожным кроку дастаецца і талентам больш знакамітым, чым у Фларыяна, а часта і геніям.\nПублікацыя й пераклад з польскае мовы Святланы ШЭЙПЫ\nМатэрыял сканаваны з часопіса "Спадчына", 2003. № 2-3.