"Не трэба баяцца, што ў выканкаме закамплексаваныя людзі". У "Кірмашы праектаў" у Віцебску ўдзельнічалі ўлады\n11 июня 2014 в 16:28\nЗміцер Міраш, фота аўтара, TUT.BY\nЧарговая адкрытая прэзентацыя культурніцкіх ідэй "Кірмаш праектаў" у Віцебску прайшла 10 чэрвеня ў новым фармаце. Па-першае, яна адбылася ў Музычнай гасцёўні - афіцыйным гарвыканкамаўскім будынку. Па-другое, у першых шэрагах сядзелі прадстаўнікі гарадской улады. Гэты "кірмаш" меў на мэце палепшыць і пашырыць афіцыйную праграму святкавання Дня горада.\nНаталля Шыянок згодная з тэзай кампаніі "Будзьма беларусамі!" "Культура паляпшае жыццё".\nНагадаем, святочныя мерапрыемствы, прысвечаныя 1040-й гадавіне заснавання Віцебска і 70-годдзю з дня вызвалення горада ад фашысцкіх захопнікаў, расцягнуцца на тры дні і пройдуць 27-29 чэрвеня.\nПрысутнасць афіцыйных асобаў ніякім чынам не паўплывала на жывасць і нефармальнасць "Кірмашу праектаў". Атмасферу падсалоджвалі кава з цукеркамі ды ўсмешкі. Вольных месцаў у выставачнай зале Музычнай гасцёўні не было.\nРэгіянальны каардынатар кампаніі "Будзьма беларусамі!" Уладзімір Булаўскі, які традыцыйна выконваў ролю вядоўцы, папярэдзіў перад пачаткам, што ўсе "ідэі будуць вельмі актыўнымі і інтэрактыўнымі". І падзякаваў прадстаўнікам гарвыканкама за адкрытасць.\nУ сваю чаргу, начальнік аддзела ідэалагічнай працы, культуры і па справах моладзі Віцебскага гарвыканкама Наталля Шыянок паабяцала, што "частка прапаноў будзе абавязкова выкарыстана ў межах плана святочных мерапрыемстваў да Дня горада" і выказала надзею, што "гэтыя прапановы ўдасканаляць змест нашага свята".\nТанцы - у масы, фоткі - на вяроўкі\nНа "кірмашы" 10 чэрвеня прэзентавалі 7 праектаў. Некалькі з іх - харэаграфічныя: "Традыцыйныя танцы для ўсіх" (аўтары Ганна Архіпенка і Святлана Вакула) і "Танцавальны оўпэнэйр. Гістарычныя танцы ў масы!" (сёстры Кацярына і Наталля Курыленкі). Абедзьве ідэі вельмі блізкія па духу. Іх аўтаркі прагнуць навучыць віцяблян танчыць так, як гэта рабілі продкі. Пад жывую музыку, на адкрытых пляцоўках. Іншая справа, што ў горадзе бракуе аўтэнтычных музыкаў…\nВядомы віцебскі фатограф Дзмітрый Лось прадставіў праект "Фотасушкі", якую прапанаваў правесці ў скверы Маякоўскага за ратушай. Выдаткі мінімальныя: вяроўкі, прышчэпкі для бялізны ды раздрукаваныя фотаздымкі. Ідэя знаёмая віцяблянам і ўпадабаная імі. У горадзе такія "фотасушкі" праходзілі неаднойчы.\nУ адрозненні ад нядаўняга праекта "Святло", "Фотасушка" на Дзень горада, па задумцы аўтара, мае быць цалкам дэмакратычнай: "Сваю картачку зможа прычапіць на вяроўку кожны, не абавязкова быць прафесійным фатографам. Хоць даставай з кішэні фотаздымак з пашпарта - ды чапляй".\nНа думку аўтара гэтых радкоў, самая яркая і арыгінальная прапанова - правесці ў Дзень Віцебска турнір па футбольным фрыстайле. Альтэрнатыўны, незнаёмы большасці, але вельмі прыгожы від спорта. Як фрыстайлеры жанглююць футбольнымі мячамі - гэта фантастыка!Ранальда адпачывае. Ідэя гэтая тым больш актуальная, што можа ажыццявіцца ў час бразільскага мундыяля.\nЯк кажа аўтар праекта, вядомы ў Беларусі і адзіны ў Віцебску футбольны фрыстайлер Андрэй Хіхіч, для арганізацыі такога турніру патрабуецца зусім няшмат - запрасіць суддзяў з Расіі ды падрыхтаваць просценькія прызы для пераможцаў. Каля 20 фрыстайлераў ужо гатовы купіць квіткі да Віцебска. Турнір па футбольным фрыстайле можна правесці на пляцоўцы каля Летняга амфітэатра ці ў зоне адпачынку ў пойме Віцьбы.\nНаступны праект заклікаў: "Смерць шпалерам!". Учыніць расправу над шпалерамі прапаноўваў яшчэ ў мінулым стагоддзі Казімір Малевіч. Аднайменны эскіз роспісу будынку быў зроблены ім у Віцебску ў 1919 годзе. Сам Малевіч гэтую ідэю не ажыццявіў. Але ў 1992 годзе яе падхапілі члены творчай суполкі "Квадрат". І ў Віцебску на тарцы будынку па вуліцы Леніна, 18 з'явілася гэтак званая "сцяна Малевіча".\nПрэзентацыя праекта "Смерць шпалерам!"\nРоспіс у стылі эскіза Малевіча "Смерць шпалерам!" неаднойчы "паміраў" і адраджаўся. Яго саскрэбвалі і зафарбоўвлі доблесныя супрацоўнікі ЖКГ, але праз некаторы час малюнак зноў "уваскрасаў". Апошні раз - у 2010 годзе. Але цяпер "сцяна Малевіча" зноў белая.\nІніцыятарам ўзнаўлення эскіза выступіў віцебскі Цэнтр сучаснага мастацтва. "Мы ўжо адаптавалі эскіз да тарца будынку. Магчымасць роспісу ўзгоднена з аддзелам архітэктуры гарвыканкама. Разлічаны бюджэт - грошы, патрэбныя на фарбы і паслугі аўтавышкі. Гэта 4 млн рублёў. Праект будзе выконвацца ў форме эпахальнага перформансу", - распавяла супрацоўніца Цэнтра сучаснага мастацтва Алена Ге.\nЯшчэ некалькі прэзентаваных праектаў мелі на мэце насыціць Свята горада вершамі ды кнігамі. Гэта "Музычна-літаратурная пляцоўка" Алеся Замкоўскага і "Вулічны букросінг" Яўгена Камінскага.\nКатацца, дык з музыкай\nНямала ідэяў засталося па-за межамі прэзентацыі, але яны таксама былі агучаны. Гэтак, маладыя віцябляне прапаноўвалі "пасадзіць духавы аркестр на трамвай №1 і катаць па горадзе", а таксама наогул адмяніць на свята плату за праезд і зладзіць тэматычныя экскурсіі на грамадскім транспарце. Яшчэ прапаноўвалі сустракаць цягнікі ў Дзень горада з духавым аркестрам. А ідэю забараніць продаж алкаголю падчас Дня горада ўдзельнікі "Кірмашу праектаў" сустрэлі дружнымі апладысментамі.\nАкрамя таго, моладзь выявіла жаданне "прыбраць металічную агароджу ў цэнтры горада і перакрыць тут рух транспарту", зладзіць флэшмоб "Сэрца Віцебска", дзень сям'і, конкурс пясчанай архітэктуры і дрыфт-шоу - на аўтадроме побач з ДАІ. Самай салодкай была ідэя арганізаваць конкурс пірагоў і тартоў "Віншуем родны горад". Конкурсную выпечку потым можна было б аддаць дзеткам і звычайным мінакам.\nГарвыканкам: усе праекты можна ажыццявіць\nПадводзячы вынікі "Кірмашу праектаў", Наталля Шыянок дзівілася: "Тут практычна ніхто не папрасіў грошай! А калі і просяць, дык адразу знаходзяцца партнёры, якія нешта падказваюць ці абяцаюць. А мы ж дзеці іншага часу: быў дзяржаўны бюджэт, і ўсё было зразумела. Але сённяшні час дыктуе новыя патрабаванні. І патрабуе ад моладзі фантазіі, як гэтыя грошы зарабіць…".\nСпадарыня Шыянок падкрэсліла, што ўсе прадстаўленыя праекты "можна ажыццявіць". Некаторыя - ужо на Дзень горада. Гэтак, літаратурныя праекты для апрабацыі можна прывязаць да "Літаратурнай пляцоўкі", якая ўжо прадугледжана праграмай святкавання: "Моладзь можа браць удзел і чытаць вершы побач з масцітымі пісьменнікамі, удзельнікамі і членамі пісьменніцкіх арганізацый. Ніякіх праблем няма…" Танцавальныя праекты могуць ажыццявіцца, як лічыць Наталля Шыянок, на "Тэатральнай пляцоўцы".\n"Дабро" на здзяйсненне атрымала таксама "Фотасушка". "Мне здаецца, дрэваў для вяровак у скверы Маякоўскага хапае", - заўважыла прадстаўніца гарвыканкама. Яна таксама паабяцала абмеркаваць у аддзелах адукацыі і спорту праект турніру па футбольным фрыстайле, які падаўся ёй "выдатным і яркім".\nНаконт "сцяны Малевіча" заўважыла: "Сцяну мы павінны зрабіць калі не да свята горада, дык да "Славянскага базару". Галоўнае - зрабіць. Тым больш, што мы рабілі ўжо гэта двойчы".\n"Давайце, сябры, аб'яднаем высілкі і будзем адкрытыя адзін да аднога. І не трэба баяцца, што недзе ў выканкаме ці ва ўстанове культуры альбо адукацыі сядзяць закамплексаваныя людзі… Вялікі дзякуй, што вы захавалі жаданне жыць творча, крэатыўны і ў плыні часу. Што спрабуеце вырашаць праблемы самі, не разлічваючы на добрага дзядзю. Але мы ўсё-такі пастараемся не застацца ў баку. Частку праектаў ажыццявім бліжэйшым часам, частку - пазней. Жыццё - доўгае…" - запэўніла Наталля Шыянок.\nНа гэтай ноце прэзентацыйная частка "Кірмашу праектаў" павольна перацякла ў фармат нязмушаных размоў пад каву з цукеркамі.\n"Кірмаш праектаў" у Віцебску: улады і жыхары разам абмяркуюць святкаванне Дня горада\nВласти приглашают витебчан поделиться идеями по празднованию Дня города\nТемы: День города, местная власть, молодежь, история Беларуси


На карысць рэгіёна і краіны | Абітурыент\nСвой аповед дырэктар Навагрудскага дзяржаўнага аграрнага каледжа Андрэй Пятровіч Сусла пачынае, згадваючы ганаровых выпускнікоў установы. За 60 гадоў яна дала пуцёўку ў прафесійнае жыццё звыш 17 тысячам спецыялістаў — аграномам, эканамістам, землеўпарадчыкам, тэхнікам-будаўнікам.\n— Гэта яны — галоўны вынік нашай працы, — гаворыць Андрэй Пятровіч. — Герой Беларусі Герой працы Віталь Ільіч Крамко, Героі працы Эдуард Сцяпанавіч Каляда, Эдвард Пятровіч Ражко, Пётр Рыгоравіч Тур, Аляксандр Мітрафанавіч Бабко, навукоўцы Аляксандр Аляксандравіч Аутка, Аляксандр Міхайлавіч Абрамовіч, Генрых Антонавіч Жолік, Ігар Іванавіч Цадко, Іван Іванавіч Бусько і іншыя. Лепшымі аграномамі Беларусі і Гродзеншчыны прызнаваліся нашы выпускнікі Мікалай Іосіфавіч Скопец, Іван Аляксандравіч Галавенка, Марыя Мікалаеўна Драгун. У свой час нашу ўстанову адукацыі скончылі першы намеснік старшыні Гродзенскага аблвыканкама Іван Алёйзавіч Жук, старшыня Гродзенскага раённага выканаўчага камітэта Ян Янавіч Васілеўскі, старшыня Гродзенскай абласной арганізацыі прафсаюзных работнікаў АПК Іван Станіслававіч Алізаровіч, старшыня Навагрудскага раённага Савета дэпутатаў Сяргей Васільевіч Мішарын.\nСлаўную гісторыю каледжа працягвае сучасны калектыў выкладчыкаў і навучэнцаў — па выніках за мінулы год у абласным конкурсе на лепшую арганізацыю работы ўстаноў прафесійнай адукацыі сярод устаноў сярэдняй спецыяльнай адукацыі Навагрудскі дзяржаўны аграрны каледж заняў 1-е месца.\nУ каледжы на дзённай і завочнай форме вучацца 554 чалавекі. Падрыхтоўка вядзецца па трох спецыяльнасцях: “Аграномія”, “Прамысловае і грамадзянскае будаўніцтва (вытворчая дзейнасць)”, “Камерцыйная дзейнасць (эканамічная дзейнасць і паслугі)”.\nАграномаў тут рыхтуюць са дня заснавання ўстановы адукацыі. Сёння амаль 14 тысяч выпускнікоў гэтай спецыяльнасці працуюць ва ўсіх кутках Беларусі. А вучыцца прыязджаюць з розных рэгіёнаў Гродзенскай вобласці, а таксама з Брэстчыны, Магілёўшчыны.\n— Цяпер па спецыяльнасці “Аграномія” займаюцца 225 навучэнцаў, — расказвае намеснік дырэктара па вучэбнай рабоце Наталля Барысаўна Саўко. — Навучанне вядзецца ў кабінетах і лабараторыях, аснашчаных неабходным лабараторным абсталяваннем, камп’ютарнай тэхнікай і вучэбна-метадычнымі дапаможнікамі. Практычная падрыхтоўка праходзіць на доследных палях каледжа і ў базавых гаспадарках.\nСпецыяльнасць “Прамысловае і грамадзянскае будаўніцтва” адкрыта ў каледжы ў 2007 годзе. Выпускнікі атрымліваюць кваліфікацыю “тэхнік-будаўнік”, а таксама рабочую прафесію маляр (III разрад), якая з’яўляецца абавязковай для выканання тыпавога вучэбнага плана. Выпускнікі могуць атрымаць вышэйшую адукацыю па бесперапыннай інтэграванай сістэме ў аграрных установах вышэйшай адукацыі.\nЯкасць падрыхтоўкі і яе практычны складнік — адны з галоўных задач педагагічнага калектыву каледжа. Для правядзення практык ва ўстанове ёсць вучэбная гаспадарка агульнай плошчай 161 га, у тым ліку 130 га сельгасугоддзяў, якія ўключаюць вучэбна-вытворчы палявы севазварот, вучэбна-вытворчы агароднінны севазварот, вучэбны сад з пладовым гадавальнікам, калекцыйна-доследнае поле. Яшчэ ў 1987 годзе тут была створана лабараторыя па вырошчванні бульбы на бязвіруснай аснове, галоўная задача якой — навучанне будучых аграномаў сучасным тэхналогіям, а таксама забеспячэнне гаспадарак бязвірусным пасадачным матэрыялам. У цяперашні час праходзяць “аздараўленне” гатункі бульбы “журавінка”, “здабытак”, “нептун”, “уладар”, “рагнеда”, “скарб”, “маніфест”, “брыз”. Ёсць лабараторыя па захоўванні і дапрацоўцы сельскагаспадарчай прадукацыі.\nБудучыя будаўнікі ўдасканальваюць свае веды на вучэбным геадэзічным палігоне, у цяслярска-сталярнай майстэрні, тынковачнай, малярнай майстэрнях, майстэрні па каменных работах. Аўтатрактарадром выкарыстоўваецца для навучання тых, хто атрымлівае вадзіцельскае пасведчанне.\nУ каледжы створана адзіная лакальна-вылічальная сетка, працуюць 3 камп’ютарныя класы і інфармацыйна-метадычны цэнтр. Метадычнай тэмай мінулага навучальнага года ва ўстанове стала “Удасканаленне прафесіяналізму педагагічных работнікаў каледжа як аснова забеспячэння падрыхтоўкі высокакваліфікаваных спецыялістаў для аграпрамысловага комплексу Рэспублікі Беларусь”.\nУдзел у рэспубліканскіх алімпіядах прафесійнага майстэрства, навуковых канферэнцыях, семінарах і выставах лічаць у Навагрудскім аграрным каледжы дзейсным метадам падрыхтоўкі спецыяліста-прафесіянала. Так, па выніках Рэспубліканскага конкурсу “Аграмайстэрства” па спецыяльнасці “Аграномія” сярод навучэнцаў устаноў сярэдняй спецыяльнай адукацыі прадстаўнікі навагрудскага каледжа ў 2017 годзе занялі 1-е месца (навучэнцы 4 курса Аляксей Шутаў і Мікалай Шатуеў у асабістым заліку таксама занялі 1-е месца). Сёлета каманда каледжа заняла 3-е месца сярод 9 каманд.\nВыніковым стаў гэты год і па ўзроўні ўдзелу ў фінальным этапе III Рэспубліканскага конкурсу прафесійнага майстэрства WorldSkillsBelarus: навучэнец 3 курса Дзяніс Мельнічук заваяваў залаты медаль у кампетэнцыі “Аграномія”. І калі, як плануецца, гэтая кампетэнцыя будзе ўключана ў 2019 годзе ў Міжнародны чэмпіянат прафесійнага майстэрства, Дзяніс зможа выступіць на ім за нашу краіну.\n— Дзяніс Мельнічук — адказны і вельмі таленавіты навучэнец, — гаворыць Андрэй Пятровіч Сусла. — Свае веды ён дэманстраваў нароўні са студэнтамі ўніверсітэтаў, і яго падрыхтоўка была не горшай.\nА сам Дзяніс дадае, што ўдзячны за добрыя веды сваім выкладчыкам, асабіста Мікалаю Вікенцьевічу Лебедзю.\nУвага: новая спецыяльнасць\nСёлета ў Навагрудскім дзяржаўным аграрным каледжы адбудзецца набор на новую спецыяльнасць — “Ахова навакольнага асяроддзя і рацыянальнае выкарыстанне прыродных рэсурсаў”. Такая спецыяльнасць ва ўстанове сярэдняй спецыяльнай адукацыі адкрываецца ў краіне ўпершыню. Як адзначае дырэктар каледжа, гэта стала магчымым дзякуючы рэалізацыі праекта міжнароднай тэхнічнай дапамогі “Развіццё аднаўленчых крыніц энергіі ў Навагрудскім раёне — дарожная карта для экалагічна чыстай тэрыторыі”, які фінансуецца сумесна Еўрапейскім саюзам і Навагрудскім раённым выканаўчым камітэтам.\nАдкрыццю новай спецыяльнасці папярэднічала вялікая работа, і ў першую чаргу з заказчыкамі кадраў. Першы выпуск спецыялістаў, які адбудзецца ў 2022 годзе, ужо чакаюць на прадпрыемствах і ў арганізацыях Гродзенскай і Мінскай абласцей. Сярод іх — ПМК, Навагрудскі раённы вузел электрасувязі, асацыяцыя “Ініцыятыва развіцця біяэнергетыкі” і іншыя.\nНавучанне па згаданай спецыяльнасці (а набор у гэтым годзе складзе 25 бюджэтных месцаў) дае права на атрыманне кваліфікацыі “тэхнік-тэхнолаг”. Спецыяліст будзе валодаць глыбокімі прафесійнымі ведамі ў галіне аховы навакольнага асяроддзя і рацыянальнага выкарыстання прыродных рэсурсаў і спецыялізавацца на практычнай прыродаахоўнай дзейнасці, распрацоўцы новых метадаў і тэхналогій аховы навакольнага асяроддзя. Месцам працы стануць буйныя будаўнічыя арганізацыі, экалагічныя службы вытворчых прадпрыемстваў, лабараторыі экалагічнага кантролю і маніторынгу прыроднага і тэхнагеннага навакольнага асяроддзя, службы ачышчальных збудаванняў і водападрыхтоўкі, арганізацыі, якія ажыццяўляюць ліквідацыю забруджванняў і іншыя паслугі па выдаленні адходаў, другасным выкарыстанні матэрыялаў і атрыманні энергіі з альтэрнатыўных крыніц.\nУ каледжы падтрымліваюць актыўнасць навучэнцаў не толькі ў вучобе. Ганарацца тут конкурсам “Ёсць ідэя!”, які ўпершыню прайшоў у 2016 годзе. Праекты былі прадстаўлены рознабаковыя: памятны знак бульбе, энергаэфектыўны дом, комплекснае выкарыстанне апырсквальніка, атрыманне двух ураджаяў бульбы ў год і інш. Некаторыя з іх ужо знаходзяць практычнае прымяненне: прыстасаванне для збору яблыкаў і груш, апырсквальнік, нават атрыманы два ўраджаі бульбы ў год.\nУ каледжы дзейнічае валанцёрскі атрад “Прамень”. Яго ўдзельнікі дапамагаюць пажылым людзям, ветэранам вайны і працы, арганізоўваюць шэфскую работу з выхаванцамі Навагрудскай спецыяльнай агульнаадукацыйнай школы-інтэрната для дзяцей з цяжкімі парушэннямі маўлення, парушэннямі псіхічнага развіцця, удзельнічаюць у раённых акцыях “Падзяліся цяплом душы сваёй”, “Нашы дзеці”. У 2017 годзе валанцёры прынялі ўдзел у абласной навукова-практычнай канферэнцыі, дзе былі адзначаны дыпломам ІІІ ступені.\nУ аграрным каледжы ўсяляк падтрымліваюць творчы патэнцыял сваіх выхаванцаў. Так, у мінулым годзе яны заваявалі 5 дыпломаў І ступені і 2 дыпломы ІІ ступені па выніках Рэспубліканскага фестывалю мастацкай творчасці навучэнцаў і студэнцкай моладзі “АРТ-вакацыі”, 8 дыпломаў па выніках абласнога этапу. Шмат гадоў ва ўстанове дзейнічаюць творчыя калектывы “Сучаснасць” (харэаграфічны), “Сузор’е” (вакальны), “Натхненне” (тэатральны).\nУ 2017-2018 навучальным годзе каледж узнагароджаны дыпломам І ступені ў абласным аглядзе інавацыйнай і тэхнічнай творчасці за распрацоўку і выраб прадметаў утылітарнага прызначэння; дыпломам ІІІ ступені ў абласной навукова-практычнай канферэнцыі “Ад вытокаў да дабрыні” за праект “У душы сваёй запаліце свечкі”; заняў 2-е месца ў абласным этапе Рэспубліканскага конкурсу “ТэхнаЕлка”, 3-е месца — у абласным конкурсе буктрэйлераў “Чытаем беларускіх песняроў”; 1-е месца — у абласным конкурсе “Лепшы куток дзяржаўнай сімволікі” ў намінацыі “Лепшая метадычная распрацоўка”.\nКаледж можа пахваліцца і дасягненнямі ў спорце: зімовае мнагаборства — 3-е месца ў вобласці сярод ССНУ, летняе мнагаборства — 1-е месца, баскетбол — 3-е месца. Для аматараў працуюць 7 спартыўных секцый.\nГанарацца ў навучальнай установе і былымі выпускнікамі, якія зараз працуюць тут выкладчыкамі. Сяргей Юр’евіч Піута 10 гадоў назад паступіў вучыцца ў каледж, а з 2015 года працуе выкладчыкам, з’яўляецца куратарам групы.\n— На занятках я стараюся перадаць не толькі свой вопыт і веды, але і прывіць любоў да зямлі, да прафесіі агранома, — гаворыць Сяргей Юрьевіч. — Заўсёды заклікаю выпускнікоў школ, якія жадаюць звязаць сваё жыццё з сельскай гаспадаркай, выбіраць наш каледж.\nСупрацоўнікі ўстановы з аптымізмам глядзяць у будучыню.\n— Мы разумеем, што нясём адказнасць і перад сваімі выпускнікамі, і перад будучымі навучэнцамі, — гаворыць дырэктар Андрэй Пятровіч Сусла, дарэчы, таксама выпускнік каледжа. — Падтрымліваем добры імідж сваёй установы адукацыі, захоўваем традыцыі і прымнажаем дасягненні, стараемся зрабіць іх яшчэ больш значнымі.\nАндрэй Пятровіч Сусла выпускнік дырэктар Навагрудскі дзяржаўны аграрны каледж\nЗ тегами: Андрэй Пятровіч Сусла выпускнік дырэктар Навагрудскі дзяржаўны аграрны каледж\nПапярэдняя: Творцы музычнай эпохі\nНаступная: Мова адчыняе дзверы


Брыфінг з памочнікам старшыні Калегіі ЕЭК Іяй Малкінай - 04.06.2021, Sputnik Беларусь\nТолькі што завяршылася ключавая сесія Еўразійскай эканамічнай камісіі "ЕАЭС: поспехі і выклікі інтэграцыі, новая парадыгма развіцця". Падрабязнасці распавяла... 04.06.2021, Sputnik Беларусь\nСярод удзельнікаў сесіі - старшыня Калегіі ЕАЭК Міхаіл Мясніковіч, намеснік старшыні ўрада Расіі Аляксей Авярчук, намеснік міністра эканамічнага развіцця РФ Дзмітрый Вальвач.Тэмы мерапрыемства - наступствы пандэміі і інтэграцыйныя працэсы. Дзяржавы-члены ЕАЭС зацвердзілі стратэгію развіцця эканамічнай інтэграцыі да 2025 года. Яна вызначае логіку развіцця саюза, пашырае сферы ўзаемадзеяння і фіксуе перспектыўныя напрамкі развіцця.ПМЭФ у 2021 годзе праходзіць 2-5 чэрвеня ў вочным фармаце ў КВЦ "Экспафорум" у Санкт-Пецярбургу. МІА "Россия сегодня" выступае інфармацыйным партнёрам ПМЭФ-2021.МІА "Россия сегодня" - міжнародная медыягрупа, місіяй якой з'яўляецца аператыўнае і ўзважанае асвятленне падзей у свеце, інфармаванне аўдыторыі аб розных поглядах на ключавыя падзеі. МІА "Россия сегодня" уяўляе лінейку інфармацыйных рэсурсаў агенцтва: РІА Навіны, Спорт РІА Навіны, Нерухомасць РІА Навіны, Прайм, Рэйтынг РІА Навіны, ІнаСМІ. За мяжой медыягрупа прадстаўлена міжнародным навінавым агенцтвам і радыё Sputnik.\nLIVE_СПУТНИК: Видеомост-ПМЭФ-Ия Малкина\nмультымедыя, у свеце, эканоміка, меркаванне, брыфінг, памочнік, старшыня, еэк, ія малкіна, сесія, еўразійская эканамічная камісія, еаэс, інтэграцыя, развіццё\nСярод удзельнікаў сесіі - старшыня Калегіі ЕАЭК Міхаіл Мясніковіч, намеснік старшыні ўрада Расіі Аляксей Авярчук, намеснік міністра эканамічнага развіцця РФ Дзмітрый Вальвач.\nТэмы мерапрыемства - наступствы пандэміі і інтэграцыйныя працэсы. Дзяржавы-члены ЕАЭС зацвердзілі стратэгію развіцця эканамічнай інтэграцыі да 2025 года. Яна вызначае логіку развіцця саюза, пашырае сферы ўзаемадзеяння і фіксуе перспектыўныя напрамкі развіцця.\nПМЭФ у 2021 годзе праходзіць 2-5 чэрвеня ў вочным фармаце ў КВЦ "Экспафорум" у Санкт-Пецярбургу. МІА "Россия сегодня" выступае інфармацыйным партнёрам ПМЭФ-2021.


Чаго на сяўбе не хапае варнянскім механізатарам\nГлавная→Новости→Новости→Чаго на сяўбе не хапае варнянскім механізатарам\nСяўба ранніх збожжавых і зернебабовых культур сёлета пачалася, лічы, на дзве дэкады раней. За лідарамі пасяўной кампаніі – хлебаробамі КСУП «Гудагай» і «Гервяты», якія першымі ў раёне пасеялі збожжа, – падцягваюцца і іншыя гаспадаркі.\nНапачатку тыдня найбольшы спрыт дэманстравалі варнянскія сейбіты, якія за дзень засявалі ажно 124 гектары. Няма чаго дзівіцца: у КСУП «Варняны» найбольшая ў раёне плошча ворыўных зямель – ажно 4 680 гектараў.\nСтруктура пасяўных плошчаў у КСУП «Варняны» сёлета, у параўнанні з мінулым годам, значна не змянілася: пад авёс адведзена 200 гектараў, ячмень – 1 400 гектараў, пшаніцу – 370 гектараў, зернебабовыя – 150 гектараў, кукуруза зойме 1 350 гектараў.\nГалоўны аграном КСУП «Варняны» Іван Дзенюш\n– Па тэмпах пасяўной кампаніі мы займаем трэцюю пазіцыю ў раёне. Прыемна, канешне, але не гэта галоўнае, – расказаў па дарозе ў Трокенікі, дзе сеялі пшаніцу, галоўны аграном КСУП «Варняны» Іван Дзенюш. – Збожжа і зернебабовыя сеюць тры камбінаваныя агрэгаты, КСУП «Гудагай» і «Гервяты» па сеялцы нам на падмогу прыслалі. Пачалі ўжо сеяць цукровыя буракі…\nЦікаўлюся ў галоўнага тэхнолага варнянскіх палёў, што ўсё ж такі галоўнае падчас сяўбы.\n– Зразумела, што трэба адсеяцца ў аптымальныя тэрміны, і першачарговая задача – атрымаць добры ўраджай, – працягвае Іван Станіслававіч. – Спецыфіка земляробства нашай гаспадаркі ў тым, што яна займаецца вырошчваннем збожжа, якім трэба забяспечыць жывёлагадоўлю. А КСУП «Варняны» – адзінае на Астравеччыне сельгаспрадпрыемства, якое займаецца свінагадоўляй. Каб накарміць свіней і буйную рагатую жывёлу, нам трэба намалаціць у амбарнай вазе 25 тысяч тон збожжа – не менш. Гэта значыць, што кожны гектар збожжавых з улікам азімых на круг павінен даць не менш, чым па 40 цэнтнераў.\nВадзіцель Артур Лапінскі за дзень загружае збожжа ў бункер сеялкі больш за 10 разоў\nАзімыя збожжавыя і рапс сёлета нядрэнна перазімавалі: на адным полі, праўда, варнянцаў падвёў трыцікале. Але гэта, па словах агранома, праблема вырашальная: з дапамогай СПУшкі ўшчыльняць пасевы – і павінен атрымацца нядрэнны фураж.\n– З аграномам-аграхімікам Дзянісам Хвясечкам перад сяўбой нядрэнна папрацавалі: у поўным аб’ёме набылі пратручвальнікі для насення. Праўда, з яго ачысткай узнікалі праблемы – бо састарэлае абсталяванне ачышчальных ліній. Але нічога, справіліся: пад яравую сяўбу падрыхтавана 670 тон свайго насення, – расказаў галоўны аграном.\nВіктар Садоўскі падвозіць на поле збожжа\nНепадалёк ад вёскі Трокенікі на магутным энерганасычаным трактары, які працуе ў счэпцы з камбінаваным пасяўным агрэгатам, яравую пшаніцу сеяў Валерый Юркойць – адзін з лепшых механізатараў гаспадаркі. Па выніках спаборніцтва райкама прафсаюза работнікаў аграпрамысловага комплексу Валерый неаднойчы ўваходзіў у лік перадавікоў вясенне-палявых і жніўных работ. А ў 2015 годзе па выніках пасяўной кампаніі ён быў прызнаны лепшым механізатарам Гродзеншчыны. Цікаўлюся ў сейбіта, як сёлета працуецца.\n– Самі бачыце, як пыліць. У глебе вільгаці не хапае, – з горыччу ў голасе гаворыць Валерый Юркойць. – Нам бы дожджыку – зусім іншая справа была б!\nСейбіт Валерый Юркойць\nМеркаванне механізатара падзяляе і вадзіцель Віктар Садоўскі, які са збожжасховішча на поле падвозіць насенне.\n– Летась столькі збожжа недабралі! Таму рабіць прагнозы на ўраджай – няўдзячная справа, – упэўнены вадзіцель. – Ды і ночы халодныя, а збажына цяпло любіць.\nЗ ліку лепшых сейбітаў гаспадаркі – і Генадзь Валанцэвіч. За сваё жыццё мужчына засеяў збожжам не адну сотню гектараў. Сёлета механізатар працуе на ворыве.\n– Першы раз сёлета плуг цягаю. За дзень каля 25 гектараў глебы заворваю, а калі поле вялікае, шырокае – то і ўсе 35 гектараў, – расказвае араты.\nАраты Генадзь Валанцэвіч\nУ сувязі з няпростым матэрыяльным становішчам у КСУП «Варняны» некалькі гадоў не набывалі новай тэхнікі.\n– Напачатку сяўбы было складана: то матор у трактары паляціць, то яшчэ якая паломка, – гаворыць галоўны аграном Іван Дзенюш. – І цяпер, канешне, тэхніка ламаецца – але ў кароткія тэрміны стараемся адрамантаваць нашых жалезных коней. З надвор’ем толькі не шанцуе: днём, здаецца, і цёпла, а ноччу марозік бярэцца, які крадзе з глебы апошнюю вільгаць.\nНа развітанне пытаю ў галоўнага тэхнолага варнянскіх палёў, ці марыць ён сабраць сёлета багаты ўраджай.\n– Канешне, – прызнаецца Іван Станіслававіч. – Любы аграном гэтага хоча... Колькі ж можам быць без збожжа?\nКультывацыяй глебы ў гаспадарцы займаецца Вадзім Янушкевіч…\n…з Алегам Юркойцем\n…З першымі сонечнымі промнямі варнянцы выводзяць у поле тэхніку: аруць, культывуюць, падкормліваюць азімыя, сеюць. Яшчэ б у нябеснай канцылярыі пачулі просьбы хлебаробаў і паслалі б цяпло на пару з дажджом – тады, глядзіш, і збажына дала б 40 цэнтнераў на круг.\nЗабяспечанасць КСУП «Варняны» мінеральнымі ўгнаеннямі складае каля 70%\nПа стане на 17 красавіка засеяна 58% яравога кліна, летась на гэтую дату было 20%\nЗадзейнічана больш за 20 адзінак тэхнікі\nАгранізавана аднаразовае харчаванне для занятых на вясенне-палявых работах механізатараў: абеды прывозяць у поле.


Саннікаў: Русафобія ідзе ад Лукашэнкі - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 15 кастрычнiка 2019, aўторак, 23:04\nСаннікаў: Русафобія ідзе ад Лукашэнкі\nНават у перыяд спакойных стасункаў з Крамлём, калі штосьці не атрымлівалася ў гандлі, Лукашэнка нападаў на Расею.\nПра гэта ў інтэрв'ю агенцтву «Інтэрфакс-Захад» заявіў прэтэндэнт на пасаду прэзідэнта Беларусі, лідэр грамадзянскай кампаніі «Еўрапейская Беларусь» Андрэй Саннікаў.\n- Вы ідзяцё на выбары на фоне сіне-зорнага сцяга ЕЗ. Гэта, безумоўна, прыцягвае моладзь. Але на нядаўняй прэс-канферэнцыі вы відавочна аддалі перавагу палітыцы Расеі ў дачыненні да беларускіх выбараў, заявіўшы, што з Еўропы раздаюцца галасы ў падтрымку Лукашэнкі. Ці не з'яўляецца такая пераарыентацыя нейкім падманам выбаршчыка? Ці вы зменіце сцяг?\n- Няма ніякай супярэчнасці. Стратэгічны накірунак - інтэграцыя ў Еўразвяз і партнёрства з Расеяй. Так, доўгі час было складана зразумець, што не можа быць антаганізму паміж гэтымі дзвюмя мэтамі.\nНам трэба зрабіць эканоміку спалучальнай і з расейскай, і з еўрапейскай. Для гэтага трэба правесці тыя пераўтварэнні, якія былі праведзеныя ўсімі нашымі суседзямі, я маю на ўвазе мадэрнізацыю эканомікі.\n- Расейская эканоміка, нягледзячы на мадэрнізацыю, сыравінная эканоміка. Еўрапейская - інавацыйная. Як нам сумясціць свае эканамічныя мадэлі і з Еўропай, і з Расеяй?\n- Беларусь – не Расея, гіганцкая складаная краіна. У нас мадэрнізацыю правесці прасцей, і па параметрах тэрыторыі, і па параметрах гамагеннасці насельніцтва. Так, расейская эканоміка – сыравінная эканоміка. Але гаворка ідзе не пра сумяшчэнне існуючай беларускай мадэлі з еўрапейскай і расейскай, а пра стварэнне такой мадэлі, якая будзе працаваць па еўрапейскіх стандартах і гэта будзе выгодна для Расеі.\nМенавіта з Расеі гучаць словы, што нават у сыравіннай мадэлі неабходныя інавацыі і новыя тэхналогіі. Акрамя таго, стратэгічнае партнёрства Расеі з Еўразвязам усё больш і больш бачнае сёння. Мы хочам рухацца ў той жа бок, выкарыстоўваючы і нашае геаграфічнае становішча, і наш патэнцыял: дастаткова кваліфікаваную працоўную сілу, навуковыя, прамысловыя цэнтры і г.д.\n- Еўрапейцы выглядаюць больш лаяльнымі ў адносінах да беларускіх выбараў. Да прыкладу, нашумелая заява прэзідэнта Літвы Далі Грыбаўскайтэ… Літва, як і шмат якія ўсходне-еўрапейскія краіны, асцерагаецца Расеі, бо яшчэ добра памятае СССР. ЕЗ – гэта і краіны Усходняй Еўропы, ці зразумеюць вашае імкненне збліжацца з Расеяй у гэтай частцы ЕЗ?\n- Мне дзіўна, што прэзідэнт Літвы кажа пра боязь Расеі, пры гэтым вылучаецца сярод сваіх калегаў – прэзідэнтаў Латвіі і Эстоніі - імкненнем наладжваць стасункі з Расеяй. Мы памятаем яе паспяховыя візіты ў Расею, памятаем, што Грыбаўскайтэ заўсёды акцэнтавала захаванне добрых стасункаў з Расеяй, у тым ліку эканамічных.\nМы бачым новыя стасункі Расеі і Польшчы, якія з'явіліся пасля трагедыі пад Смаленскам. Прэзідэнт Польшчы заяўляў: давайце пакінем стэрэатыпы ўбаку, давайце не ўзгадоўваць русафобію, давайце думаць пра практычныя рэчы!\n- Адкуль у нас з'яўляецца русафобія?\n- Ад Лукашэнкі.\n- Але ў перыяд актыўнага будаўніцтва саюзнай дзяржавы русафобія была прэрагатывай правых – БНФ і г.д. Значыць, глеба ўсё ж ёсць?\n- Часткова пагаджуся. Правыя нацыянал-дэмакраты абгрунтавана ўзнімалі пытанне пра гісторыю стасункаў з Расеяй. Мы ведаем з мінуўшчыны, што Беларусь знаходзілася ў падпарадкаваным становішчы і часта ад гэтага прайгравала. Тым не менш нават у перыяд спакойных стасункаў Лукашэнкі з Крамлём, калі штосьці не атрымлівалася ў гандлі, з'яўляліся нападкі на Расею. Напэўна, цярпенне Расеі лопнула. Гэта быў сур'ёзны крок – абвясціць, колькі Расея плаціла за рэжым Лукашэнкі. І гэта яны абвясцілі не нам, а сваім выбаршчыкам – на што сыходзілі грошы з іх кішэні.\n- Русафобам быў Юшчанка, русафобам быў былы прэзідэнт Польшчы. Яны памыляліся, Расеі не трэба баяцца?\n- Яны зыходзілі са сваёй палітыкі. Я зыходжу са свайго бачання. Я лічу, што русафобія на гэтым этапе, не тое што Беларусі, ніводнай з еўрапейскіх дзяржаваў не дапаможа. Ідэалагічнае стаўленне павінна знікнуць. Так, Расея – імперыя. Трэба разумець, што Расея ў хуткім часе не будзе прэтэндаваць на сяброўства ў ЕЗ, таму што Расея будзе захоўвацца як цэнтр сілы. Гэта аб'ектыўна.\nТрэба гэтыя рэаліі выкарыстоўваць у сваіх інтарэсах і прапанаваць і Расеі, і Еўропе тую мадэль, якая будзе працаваць у агульных інтарэсах.\n- Рэзюмуем: зразумелыя і дакладныя правілы функцыянавання эканомікі, рэфармаванне эканомікі. А кошты на энерганосьбіты сусветныя?\n- Вядома. Але я думаю, што будзе магчымасць дамаўляцца пра нейкі ільготны перыяд.\n- Вернемся да выбараў. Калі вы з Уладзімірам Някляевым заявілі пра стварэнне «перадвыбарчага блока», вы заявілі, што вашая мэта не гульня ў выбары, а змена ўлады. Вы не баіцеся абвінавачванняў у экстрэмізме, у закліках да гвалтоўнай змены ўлады?\n- Не. Я хачу рэалізаваць сваё законнае права на змену ўлады. А гвалт мы бачылі толькі з боку ўладаў. Усе акцыі апазіцыі заўсёды насілі падкрэслена мірны характар. Я прыхільнік прынцыпаў негвалтоўнага супраціву і адмаўляю гвалт цалкам. Змены павінны адбывацца негвалтоўным шляхам, каб апазіцыя атрымлівала маральную перавагу.\nЁсць закон і ёсць запісанае ва Усеагульнай дэкларацыі правоў чалавека права абіраць адкрыта таемным галасаваннем без фальсіфікацыяў свой урад.\n- Як вы будзеце гэтага дамагацца?\n- Праз падтрымку народа. Я спадзяюся, што за гэты вельмі кароткі перыяд агітацыі я змагу прадэманстраваць, што народ падтрымлівае альтэрнатыўнае кіраўніцтва Беларусі, альтэрнатыўную мадэль, альтэрнатыўны шлях развіцця.\n- Вы будзеце гатовыя выйсці на «плошчу»?\n- Вядома. Гэта законнае права. Я спашлюся на Усеагульную дэкларацыю правоў чалавека. Гэта, перш за ўсё, свабода слова, свабода сходаў, свабода агітацыі. Паколькі мы пазбаўленыя доступу да тэлебачання, праз якое мы маглі б тлумачыць сваю пазіцыю, паколькі я абсалютна не чакаю празрыстага падліку галасоў, гэта адзіная магчымасць прадэманстраваць свой пункт гледжання.\n- А вы не баіцеся, што да таго часу свабодных плошчаў не застанецца? Кастрычніцкую могуць закрыць на рэканструкцыю…\n- Горад не закрыеш.\n- Вы будзеце ўдзельнічаць у тэледэбатах?\n- Я буду выкарыстоўваць усе магчымасці.\n- З кім бы вы хацелі сустрэцца ў тэледэбатах?\n- Паколькі я лічуся супернікам Лукашэнкі, я спадзяюся, што сустрэнуся з ім у тэледэбатах.\n- А калі ён не будзе ўдзельнічаць?\n- Я не бачу сэнсу сустракацца ў тэледэбатах ні з кім з апазіцыйных кандыдатаў. Калі не будзе магчымасці сустракацца з супернікам (А.Лукашэнка – ІФ), я буду думаць (аб ўдзеле ў тэледэбатах - ІФ). Паглядзім, што нам прапануюць.\n- Каго вы лічыце дастаткова моцным супернікам, акрамя Лукашэнкі?\n- Мы таму і аб'ядналіся з Някляевым... Моцнымі палітыкамі лічу Калякіна, Казуліна, Мілінкевіча, не якія ўдзельнічаюць у выбарах.\n- Палітолагі сцвярджаюць, што сярод дзевяці ўдзельнікаў выбарчай кампаніі, якія супрацьстаяць дзеючаму прэзідэнту, ёсць прынамсі два спарынг-партнёры Лукашэнкі. Для чаго гэта трэба ўладзе?\n- Трэба застрахавацца ад байкоту. Калі нервы не вытрымаюць і пойдуць рэпрэсіі, я не выключаю такога варыянту (байкоту – ІФ). Другое - каб спрабаваць пагуляць у плюралізм і лібералізм, паказваючы іх па БТ у нявызначаны час і г.д.\n- Выбаршчыкаў заўсёды цікавіць інфармацыя пра даходы кандыдатаў у прэзідэнты. Вы забяспечаны чалавек?\n- Я нармальна сябе адчуваю. Я дастаткова доўга працаваў за мяжой – былі накапленні.\n- Але вы з 1997 года не працуеце… Прайшло 13 гадоў, любы выбаршчык задасць пытанне, на што вы жывяцё?\n- Я пасля змены ўлады распавяду, на што я жыву.\nГэтае пытанне вельмі некарэктнае. Паверце, чытачам цікава, як памяняць уладу.\n- Тады б тыражы жоўтай і проста непалітычнай прэсы не былі б так вялікія ў параўнанні з сур'ёзнай прэсай...\n- Я 15 гадоў працаваў за мяжой. Гэта была дастаткова высокааплатная праца і магчымасць накапленняў у мяне была.\n- У вас ёсць замежныя рахункі?\n- Адзін час вы працавалі ў дэлегацыі Беларусі на перамовах па раззбраенні. Мы гандлюем зброяй?\n- Я магу казаць пра перыяд з 94 па 96 гады. Мы гандлявалі зброяй, якая заставалася ад Савецкага Саюза. Тым, што было дазволена. Мы вялі дастаткова доўгія і напружаныя перамовы і ў нас атрымалася вылучыць экспартную групу. Тыя танкі, якія прыйшлі з Германіі, з Заходняй групы войскаў, легальна былі дазволены для продажу. Былі нейкія продажы стралковай зброі і спробы ліквідацыі складоў супрацьпяхотных мінаў.\n- У вашым дасье значыцца, што адразу пасля заканчэння інстытута замежных моваў вы працавалі ў Пакістане ў нафтагазавай карпарацыі. Ці мог малады спецыяліст працаваць у Пакістане, у такой галіне, не з’яўляючыся шпіёнам?\n- Я быў перакладчыкам. Усе выпускнікі перакладчыцкага факультэта працавалі за мяжой. Вы лічыце, што ўсе, хто пасля вну працаваў за мяжой, былі шпіёнамі? А ў Пакістане я дакрануўся да таго, што сёння з'яўляецца галоўным інструмантам палітыкі: нафты і газу.\n- Вернемся да вашых планаў. Вы прыхільнік будаўніцтва АЭС у Беларусі?\n- Я прыхільнік усебаковага разгляду гэтага пытання і прыхільнік таго, каб пры Лукашэнку будаўніцтва АЭС не распачыналася. Гэта небяспечна.\nЯ працаваў у Швейцарыі і бачыў, што там ёсць АЭС у сейсманебяспечных раёнах, у Францыі я бачыў АЭС у гарах. З іншага боку, ёсць прыклад Аўстрыі, якая свядома адмовілася ад ядзернай энергіі і паспяхова развівае альтэрнатыўныя крыніцы энергіі.\n- Яшчэ адна спрэчная вашая заява: вы супраць парламенцкай рэспублікі і лічыце, што гэта вядзе да хаосу. Гэта так?\n- Так, я лічу, што пераход у дадзены момант да парламенцкай рэспублікі небяспечны і прывядзе да хаосу. Мы будзем займацца толькі прыстасаваннем гэтай мадэлі да грамадскіх і дзяржаўных інтарэсаў. На пераходны перыяд патрэбная прэзідэнцкая ўлада, але пры імгненным увядзенні прынцыпу падзелу ўладаў.\n- Ці неабходна вяртацца да ранейшых дзяржсімвалаў?\n- Я за вяртанне да тых сімвалаў, якія былі зацверджаныя, калі краіна знаходзілася на ўздыме. Цяперашнія сімвалы – сімвалы іншай мадэлі Беларусі, але ні ў якім выпадку нельга дапускаць непавагі да іх, хаця б зыходзячы з таго, што вырасла пакаленне, якое не памятае іншых.\n- У вас шырокія палітычныя і эканамічныя планы. А ці ёсць у вас сувязі, усё гэта рэалізаваць?\n- Я вучыўся ў Маскве: на курсах перакладчыкаў ААН і дыпакадэміі СССР. Аднакашнікі, тыя з кім я працаваў і перасякаўся, працуюць практычна паўсюль – ва ўрадзе, у адміністрацыі прэзідэнта, у МЗС. У Штатах, у Еўропе добрыя кантакты. Сувязі з бацькамі эканамічных рэформаў ва Усходняй Еўропе таксама вельмі сур'ёзныя. Ёсць абяцанні нават пакета дакументаў, як праводзіліся рэформы ва Усходняй Еўропе, на расейскай і ангельскай.\n- Ёсць меркаванне, што для мадэрнізацыі і выпрацоўкі эфектыўнай эканомікі Беларусі патрэбныя не мільярды, не «свой шлях», а проста добры перакладчык…\n- Я, наагул, перакладчык. Ёсць дыплом.\n16.11.2010 Мантас Адоменас: Мы ўпершыню бачым у Беларусі такіх моцных кандыдатаў у прэзідэнты\n16.11.2010 Лазавік патэлефанаваў Саннікаву\n12.11.2010 Андрэй Саннікаў і Уладзімір Някляеў: Разам мы пераможам! (Фота, відэа)\n12.11.2010 Андрэй Саннікаў: Гісторыя робіцца сёння\n11.11.2010 Расейскія СМІ: З неадэкватным Лукашэнка немагчыма працаваць\n08.11.2010 Лукашэнка польскім СМІ: Мядзведзеў хлусіць (Відэа)\n05.11.2010 «Sueddeutsche Zeitung»: Лукашэнка ўжо не можа сябе кантраляваць\n9.10 Беларусы адмаўляюцца пускаць у дом «агентаў Лукашэнкі» 51,690\n13.10 Як Лукашэнка трапіў у скандал на саміце СНД 30,197\n12.10 На «Дажынках» у Барысаве адбылося надзвычайнае здарэнне 29,673


Край слаўнага жыцця — капыльская зямля | Созвучие\nПонедельник, 23 августа 2021 08:41\nЧарговае падарожжа «Звязды» ў старажытны Капыль, які ўпершыню згадваецца ў пісьмовых крыніцах 1006 года. Гэты рэгіён адрозніваецца ўнікальнай прыродай, самабытнай культурай, народнымі і баявымі традыцыямі, працавітымі людзьмі. Адзінаццаць ураджэнцаў Капыльскага раёна ўдастоены звання Героя Савецкага Саюза, дванаццаць — Героя Сацыялістычнай працы, а галоўны канструктар Мінскага аўтамабільнага завода Міхаіл Сцяпанавіч Высоцкі — звання Герой Беларусі. Капыльшчына — радзіма больш як пяцідзесяці пісьменнікаў. Сярод іх — Цішка Гартны, Кузьма Чорны, Анатоль Астрэйка, Адам Русак, Алесь Адамовіч, Сцяпан Александровіч і іншыя. Тут нарадзіліся заслужаныя дзеячы навукі Рэспублікі Беларусь Мікалай Андрэевіч Манак, доктар фізіка-матэматычных навук Аляксей Пятровіч Шкадарэвіч, доктар гістарычных навук, прафесар Аляксандр Аляксандравіч Каваленя, доктар сельскагаспадарчых навук Іван Канстанцінавіч Копцік.\nУ раёне працуе восем самадзейных калектываў, якім прысуджана званне «Народны».\nКапыльшчына — радзіма фестывалю гульні і гумару «Капыльскія пацехі», свята па ткацтве «Млечны шлях ад рук бабулі».\nКаляднаму абраду «Цары» вёскі Семежава, які ўнесены ў Спіс нематэрыяльнай гісторыка-культурнай спадчыны\nЮНЕСКА, прысуджана спецыяльная прэмія Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.\nУ раёне гарманічна развіваюцца прамысловасць, сельская гаспадарка, сацыяльная сфера, ідзе актыўнае добраўпарадкаванне да Дня беларускага пісьменства, якое адбудзецца ў першыя выхадныя верасня.\n«Не называйце музей маім імем. Гэта музей беларускай машыне МАЗ». Так казаў галоўны канструктар Міхаіл Высоцкі\nГалоўнага канструктара Мінскага аўтамабільнага завода, Героя Беларусі са шчырасцю і цеплынёй згадваюць яго землякі. Гэта чалавек ад зямлі, які ніколі не забываў бацькоўскі дом, часта бываў на малой радзіме і шмат для яе зрабіў. «Гэта той чалавек, пра каго мы ўвесь час гаворым і шкадуем, што яго больш няма з намі. Шчыры, спагадлівы, ён дапамагаў усёй культуры, прадпрыемствам, калі да яго звярталіся, тым, хто меў патрэбу ў падтрымцы. Міхаіл Сцяпанавіч аформіў дакументы на бацькоўскі дом і зямлю і ўсё падарыў музею», — кажуць жыхары Семежава.\nУ дзяцінстве Міхаіл Сцяпанавіч удзельнічаў у абрадзе «Калядныя цары», унесеным ЮНЕСКА ў Спіс сусветнай нематэрыяльнай гісторыка-культурнай спадчыны. І пазней таксама ніколі яго не прапускаў, прыязджаў на кожнае свята. Мог, як дзіця, качацца ў снезе, гуляць у снежкі. А пакуль дойдзе да дому, не абміне ніводнай лаўкі, дзе сядзелі суседкі, жанчыны, бабулькі. Абавязкова пацікавіцца, як здароўе, як справы, і заўсёды нечым пачастуе. Дзеці і цяпер называюць яго «наш дзед Міша».\n— У Семежаве ёсць філіял, дакладней, экспазіцыя, вынесеная за межы нашага Капыльскага раённага краязнаўчага музея, — кажа дырэктар установы Валянціна Шуракова. — Менавіта ў гэтай вёсцы нарадзіўся Міхаіл Сцяпанавіч, тут захаваўся бацькоўскі дом, дзе ён вырас. Дом не перацярпеў зменаў, адзінае — прыбралі гаспадарчыя пабудовы, пра што шкадую, іх варта было б пакінуць, зрабіць у іх дадатковую экспазіцыю.\nПры жыцці ён прасіў не называць музей імем Высоцкага. Маўляў, гэта музей беларускай машыне МАЗ, якая моцна паўплывала на імідж Беларусі на міжнароднай арэне.\n— Калі стваралі экспазіцыю абстаноўкі роднага дома Міхаіла Сцяпанавіча, я прапанавала павесіць дыван-маляванку, — згадвае Валянціна Леанідаўна. — Але Міхаіл Сцяпанавіч быў супраць, казаў: «Мы жылі вельмі бедна, а маляваныя дываны былі дарагімі. Тут павінна быць толькі посцілка на сцяне, якую мама ткала сваімі рукамі». Кожная дэталь абстаноўкі ў доме была ім выверана. Мы хацелі прывезці драўляны ложак. Але ён выказаў нязгоду. Маўляў, у хаце быў адзін ложак і лаўкі каля сцяны. На ложку спала мама з нованароджаным як самы галоўны чалавек у сям’і. Астатнія клаліся на лаўках. Каля дзвярэй ён прасіў паставіць кубак. Калі хлопчык прыбягаў вечарам, адчыняў хату, менавіта тут стаяў кубак з малаком, якое ён выпіваў з лустай хлеба, і ішоў на сенавал. Там Міхаіл займаўся, марыў, нешта вынаходзіў, жыў у нейкіх мроях... Мы імкнуліся кожны куточак зрабіць, як было пры жыцці Міхаіла Сцяпанавіча, без надуманага.\nМузей увайшоў у праграму турыстычнага маршруту. Сюды прыводзяць на экскурсіі дзяцей. Магчыма, у будучыні сярод іх з’явіцца другі Міхаіл Сцяпанавіч Высоцкі.\nСпачатку Міхаіл Высоцкі марыў кіраваць цягнікамі — у Цімкавічах праходзіць чыгунка, па якой ідуць саставы. Затым вырашыў звязаць жыццё з тэхнікай: побач з бацькоўскім домам ішоў Екацярынінскі тракт, па якім каціла тэхніка, за якой назіраў хлопец. Ён вырашыў паехаць працаваць у Мінск, дзе на той час будаваўся аўтамабільны завод. Да новабудоўлі яму паказалі дарогу, ён нават не думаў, што яна стане для яго роднай на ўсё жыццё. Калі рабочыя перавозілі пярэднюю вось ад машыны, на другі канец саджалі Міхаіла для супрацьвагі. Такім чынам ён зразумеў, якая цяжкая гэта работа. І ў яго з’явілася думка стварыць канвеер.\nМіхаіл Высоцкі зрабіў адзіную індывідуальную машыну-трансформер па заказе гурта «Ласкавы май».\nКалядныя «цары». Мужчыны ў белым і з факеламі...\nУ вёсцы Семежава, што на Капыльшчыне, існуе адзіны ў Беларусі ўнікальны абрад «Калядныя цары». Лічыцца, што ён узнік у XVІІІ стагоддзі, калі непадалёку ад вёскі стаялі раскватараваныя часці царскай расійскай арміі. Падчас святкавання Новага года па юліянскім календары салдаты і афіцэры хадзілі па дварах, ладзілі вясёлыя прадстаўленні, спявалі песні. У знак падзякі гаспадары адорвалі іх пачастункамі.\nПасля сыходу войска традыцыю перанялі мясцовыя хлопцы. Яны надзявалі касцюмы, якія нагадваюць ваенную форму, і хадзілі па хатах. Але шэраг спецыялістаў выказвае думку, што семежаўскі абрад з’явіўся задоўга да атрада расійскай арміі.\nАбрад праводзіўся да 1960-х. Пасля 40-гадовага перапынку быў адроджаны ў 1996-м.\nУ кастрычніку 2009 года абрад «Калядныя цары» рашэннем Міжурадавага камітэта ЮНЕСКА па ахове нематэрыяльнай культурнай спадчыны быў уключаны ў Спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны. Было прызнана, што свята мае патрэбу ў абароне па прычыне перасялення актыўнага насельніцтва ў гарады і страты да яго цікавасці моладзі.\n«Хросны бацька» Янкі Купалы. Як Леў Клейнбарт дапамог будучаму класіку ўвайсці ў літаратурнае жыццё\nУ Капылі будзе ўвекавечана памяць Льва Клейнбарта, рускага савецкага крытыка, публіцыста, пісьменніка, літаратуразнаўца. Яго пяру належыць больш за дваццаць кніг.\nНарадзіўся ён у мястэчку Капыль 15 кастрычніка 1875 года.\nУ гістарычнай частцы горада захавалася сядзіба, дзе жыла сям’я Клейнбартаў. Будынак выкупіў прыватнік, які вядзе тут рэканструкцыю. На будынку з’явіцца мемарыяльная дошка ў памяць пра Льва Максімавіча Клейнбарта.\nУ гэтага будынка багатая гісторыя. Тут быў раённы выканаўчы камітэт, дзіцячая музычная школа, Дзяржаўная аўтаінспекцыя, затым — дом, перададзены музею.\nСядзіба канца XІX стагоддзя. Пра гэта сведчыць здымак, які ёсць у фондах Капыльскага краязнаўчага музея, дзе брат Льва Клейнбарта — Марк Максімавіч стаіць у ваенным шынялі на фоне будынка.\n— Леў Максімавіч Клейнбарт, можна сказаць, стаў літаратурным «хросным бацькам» вядомага рускага паэта Сяргея Ясеніна. Менавіта Клейнбарт выдаў першую кнігу Ясеніна «Радуница», якая выйшла ў 1916 годзе. У 1910 годзе Клейнбарт пазнаёміўся з Янкам Купалам, які прынёс яму свае вершы. У выніку быў выдадзены зборнік вершаў будучага песняра Беларусі «Шляхам жыцця», — распавяла дырэктар Капыльскага краязнаўчага музея Валянціна Шуракова. — Леў Максімавіч — аўтар кнігі «Молодая Белоруссия», 1928 года выдання. Менавіта яна дала магчымасць рускім пісьменнікам пазнаёміцца з беларускай літаратурай 1905–1928 гадоў, яе аўтарамі, суполкамі, цячэннямі, якія ў ёй існавалі. У фондах нашага музея захоўваюцца два яе арыгінальныя экзэмпляры. За дапамогу ў яе стварэнні Леў Клейнбарт дзякаваў Цішку Гартнаму, які стаў для яго акном у беларушчыну.\nДарэчы, дзякуючы Льву Клейнбарту пра Капыль ведаў і сам Уладзімір Ленін. Аднойчы ён зайшоў у кабінет Клейнбарта і ўбачыў на стале пісьмо са штэмпелем «Капыль». Уладзіміра Ільіча зацікавіла, што гэта за мястэчка, дзе яно знаходзіцца. І Леў Максімавіч расказваў пра сваю малую радзіму, жыццё землякоў, пра падзеі, якія тут адбываюцца.\nДоўгі час ніхто не ведаў, які лёс напаткаў сядзібу Клейнбартаў. Але дапамог выпадак. Аднойчы, у 1980-я гады мінулага стагоддзя, у музей зайшла жанчына, якая прадставілася турысткай, сказала, што прыехала паглядзець Капыль, шукае дом яе сваякоў, паказала фотаздымак. Мы пайшлі з ёй па горадзе і знайшлі сядзібу, планіроўка, фасад якой адпавядалі той, што была на фота. Тады яна расказала, што з’яўляецца стрыечнай унучкай Льва Клейнбарта, яе завуць Наталля Мікалаеўна Самохіна. Яна прафесар, жыла ў Ленінградзе.\nЗатым Наталля Мікалаеўна прыслала для музея бандэроль з Масквы з каштоўным матэрыялам — фотаздымкамі і кнігамі. Самохіна запрашала Валянціну Шуракову да сябе. Але Валянціна Леанідаўна не змагла паехаць — знаходзілася ў камандзіроўцы ў Кіеве, дзе сустракалася з жонкай Марка — Кларай Львоўнай Перэльман. У 90-я гады мінулага стагоддзя яна з’ехала ў Амерыку і забрала з сабой рукапісы Льва Максімавіча. Частка з іх захоўваецца ў музеях Мінска і Санкт-Пецярбурга, а таксама ў Капыльскім музеі, чым вельмі ганарацца землякі таленавітага чалавека.\nЛеў Максімавіч памёр 30 лістапада 1950 года ў Ленінградзе.\nАлея ў гонар пісьменнікаў-землякоў\nАлея пісьменнікаў-землякоў з’явіцца ў Капылі ў скверы, што каля Цэнтра культуры, да Дня беларускага пісьменства. На сямнаццаці інтэрактыўных лаўках будуць устаноўлены вялікія літары ў адпаведнасці з прозвішчамі творцаў, напрыклад, «А» — Алесь Адамовіч, Адам Русак, «Ч» — Кузьма Чорны і гэтак далей. На кожнай літары змесцяць QR-код, які можна будзе адсканаваць з дапамогай мабільнага тэлефона і атрымаць інфармацыю аб жыцці і творчасці літаратараў, паэтаў. А фасады жылых будынкаў упрыгожаць муралы з выявай пісьменнікаў.\nПомнік Цішку Гартнаму на тэрыторыі сярэдняй школы № 2. Фота Кастуся Дробава.\nПобач з краязнаўчым музеем усталююць помнік Цішку Гартнаму ў выкананні скульптара Паўла Вайніцкага. Скульптуру пісьменніка, якая стаяла раней у цэнтры горада, перанеслі на тэрыторыю школы № 2, што носіць імя Цішкі Гартнага.\nСінонімы патрыятызму. Дакрануцца да спадчыны\nУ Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцяў унесена 29 матэрыяльных аб’ектаў і два нематэрыяльныя аб’екты гістарычнай і культурнай спадчыны Капыльскага раёна, у тым ліку сядзібы Наркевічаў-Ёдкаў і Вайніловічаў. Шмат людзей прыязджае сюды, і кожны хоча ўбачыць нешта сваё. Кагосьці цікавяць пісьменнікі, іншых — яўрэйская або ваенная гісторыя, знакамітыя сядзібы.\nДырэкітар музея Валянціна Шуракова. Фота Кастуся Дробава\n— Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка неаднойчы казаў, што трэба развіваць уязны турызм. Нашы суайчыннікі бываюць, дапусцім, у Венецыі і не маюць разумення, што ў Беларусі ёсць сапраўдныя перліны — Мірскі замак, Палац Радзівілаў. Яны едуць глядзець замкі ў Еўропу, не пабываўшы ні разу ў Нясвіжы, — кажа дырэктар Капыльскага раённага краязнаўчага музея Валянціна Шуракова. — А краязнаўчая тэма — сінонім патрыятызму. Патрыятызм будуецца на гістарычнай спадчыне сваіх продкаў, краіны. Часам сутыкаешся з тым, што наша моладзь атаясамлівае Вялікую Айчынную і Другую сусветную войны. Для іх гэта адно і тое ж. Некаторыя лічаць, што войны гэтыя пачаліся ў адзін дзень. Такіх недахопаў у патрыятычным выхаванні хапае. Таму ў нас з’явілася ідэя аб’яднаць гістарычныя каштоўнасці раёна ў адну агульную тэму, напрыклад, свет пісьменнікаў або спаленыя вёскі, Халакост, і стварыць турыстычныя маршруты. Мы адсочвалі ўсё, што можна было не на пальцах паказаць, а дакрануцца да спадчыны рэальна. У выніку вымалявалася шаснаццаць турыстычных маршрутаў. Нельга сказаць, што гэтая работа завершана і больш няма чаго паказваць. Наперадзе — новыя маршруты. Сёння карыстаецца вялікім попытам кулінарны маршрут. Здавалася б, гэта не гістарычная каштоўнасць. Хаця разумееш, што ў нас ёсць семежаўская кухня, па якой выдадзены зборнік. Ёсць аграсядзібы са сваімі кулінарнымі асаблівасцямі. Так што можна адкрываць і кулінарны маршрут. Разумеем, што пакуль няма маршруту па лясгасе — гэта экасцяжынкі, флора і фаўна нашых лясоў.\nІнфармацыя па ўсіх распрацаваных маршрутах друкавалася ў раённай газеце «Слава працы». На карце абазначаліся найбольш цікавыя месцы, якія карыстаюцца актыўным попытам у наведвальнікаў. Кожны маршрут ілюстраваўся хаця б адным фотаздымкам, каб людзі маглі бачыць, што ім прапаноўваецца. Кожны пункт суправаджаўся апісаннем, што тут можна ўбачыць, указвалася адлегласць да яго. Напрыклад, у вёсцы Пясочнае знаходзіцца магіла паэта-песенніка Адама Русака, яго дом, куды ён прыязджаў і ствараў вершы, яго любімая лаўка, мемарыяльная дошка на школе, дзе вучыўся, сельскі Дом культуры, які спансіраваў і ўсталяваў памятны камень у гонар земляка. Атрымаўся цэласны, насычаны маршрут.\n— Настаўнікі кожны маршрут выразалі з раёнкі, падшылі. І зрабілі віртуальнае падарожжа для школьнікаў. Затым з’явілася ідэя выпусціць брашуры. Мы падрыхтавалі такую інфармацыю, але план не ажыццявілі ў тым выглядзе, у якім было задумана. Справа ў тым, што да Дня беларускага пісьменства, які пройдзе ў раёне, з’явіцца ўнушальная па аб’ёме кніга «Капыльшчына». У яе ўвайшло і апісанне турыстычных маршрутаў. Калі б была асобная брашура, яна атрымалася б маляўнічай і яркай, — кажа Валянціна Леанідаўна.\nДадам, што маршруты карыстаюцца попытам, кожны з капылян, гасцей раёна можа знайсці тут тое, што найбольш цікавіць, хвалюе. Напрыклад, «Капыль: гісторыя яўрэйскага насельніцтва». Капыль — радзіма класіка яўрэйскай літаратуры Мендэля Мойхера Сфорыма, які лічыцца заснавальнікам свецкай літаратуры на ідыш і іўрыце. Кожны год з Ізраіля прыязджаюць аўтобусы пісьменнікаў, выкладчыкаў, рассаджваюцца ў старой частцы забудовы горада проста на траву і праводзяць семінары.\nУ Капылі стараюцца развіваць турызм у святле дзяржаўных патрабаванняў. І спадзяюцца, што з кожным годам гэтая галіна будзе ўдасканальвацца, з’явяцца новыя ідэі і маршруты.\nСкіп’еўскі лес, Бушылаўская крынічка, рака Мажа. Гэтыя мясціны натхнялі Кузьму Чорнага на творчасць\nУ Капыльскім раёне шануюць памяць класіка беларускай літаратуры Кузьмы Чорнага (Мікалая Раманоўскага), які нарадзіўся ў вёсцы Боркі. А ў літаратурным музеі яго імя, што ў мястэчку Цімкавічы, сабрана багатая калекцыя матэрыялаў з яго жыцця і творчасці.\n— Скіп’ёўскі лес. Любімы лес Мікалая Раманоўскага. Дарэчы, у апошнія гадзіны свайго жыцця Кузьма Чорны пісаў пра свой лес. Аповесць «Скіп’ёўскі лес» так і засталася незавершаная, — расказала дырэктар музея Людміла Ніжэвіч. — Сюды маленькі Коля часта хадзіў са сваім дзедам Міхалам Парыбкам-Чорным, які расказваў і паказваў яму, як хвоі гамоняць, як паўзе жучок, як травінка да травінкі хіліцца. Адсюль у хлопчыка з дзяцінства любоў да прыроды, апісанне якой яму вельмі ўдавалася пазней у творах. Паводле ўспамінаў знакамітага паэта Міколы Хведаровіча, які таксама вучыўся ў Цімкавічах, разам з Мікалаем у цёплы вясновы дзень спускаліся яны ўздоўж Радзівілаўскага парку да рачулкі Мажы, садзіліся ў човен і плылі рыбачыць. Лавілася рыба ці не, а вялася размова, як цяжка жывецца простаму чалавеку.\nПа дарозе ў Скіп’ёўскую царкву хлопчык з маці прыпыняліся каля Бушылаўскай крынічкі, каб адпачыць, напіцца вады. І гэтае месца для Мікалая Раманоўскага стала блізкае і дарагое. Дарэчы, і цяпер цімкаўляне бяруць тут ваду.\nКірмашовая плошча са званіцай, капліцай. Калісьці Мікалай любіў прыходзіць на рынак, што тут месціўся, размаўляў з землякамі, якія потым пазнавалі сябе ў яго творах.\n— Кузьма Чорны рос і гадаваўся сярод простых людзей фізічнай працы, для якіх кавалак хлеба і палатняная кашуля, адна на год, лічыліся вялікім шчасцем. З гэтымі людзьмі ён быў звязаны ўсім сваім жыццём і творчасцю. На вуліцы Капыльскай захавалася хата, якая таксама звязаная з жыццём будучага пісьменніка. Мікола добра вучыўся, і настаўнік рыхтаваў яго да паступлення ў Нясвіжскую настаўніцкую семінарыю. Маці, збіраючы сына ў дарогу, паклала ў дзежачку агуркі, хлеб і кавалачак сала, якое пазычыла ў сваіх суседзяў Касікоўскіх, — кажа Людміла Ніжэвіч.\nУ музеі зроблены экспазіцыйны комплекс вясковай хаты. У Борках, дзе нарадзіўся будучы пісьменнік, не было школы. А маці вельмі хацела, каб сын вучыўся. Калі Колю споўнілася восем гадоў, сям’я пераехала ў мястэчка Цімкавічы, і хлопчык пайшоў у двухкласнае вучылішча. Цімкавічы — былое ткацкае мястэчка. Многія не ведаюць, але раней ткачамі былі толькі мужчыны. І дзяды Кузьмы Чорнага былі ткачамі, і бацька. Выдатна ткала і маці. На стале ў музеі ляжыць абрус, вытканы яе рукамі.\nБадай, што ў кожным этнаграфічным музеі ёсць такі экспанат, як кросны. Аднак адрозненне музея Кузьмы Чорнага ў тым, што тут любы ахвотны можа паспрабаваць саткаць свой радок і такім чынам пакінуць памяць аб сабе.\nУ залах музея можна ўбачыць асабістыя рэчы Кузьмы Чорнага, фотаздымкі з сямейнага альбома, яго рукапісы і кнігі на розных мовах свету, прачытаць радкі з дзённіка, а таксама пачуць яго голас, зафіксаваны на магнітнай стужцы.\nУ музеі сабраны таксама сведчанні багатай творчай спадчыны Кузьмы Чорнага. Артыкул, упершыню падпісаны псеўданімам К. Чорны — «На граніцы» 1923 года, першыя «маладнякоўскія» зборнікі, фотаздымкі з аб’яднання «Узвышша». Тут жа можна прачытаць артыкулы і рэцэнзіі літаратурных крытыкаў на яго творы. Таксама раскрываецца Кузьма Чорны як перакладчык. Менавіта ён перакладаў літаратурныя творы з рускай і польскай моў на беларускую для тэатра. Кузьма Чорны любіў тэатр, удзельнічаў у драматычным гуртку. Напісаная ім п’еса «Бацькаўшчына» з поспехам ішла ў тэатры імя Янкі Купалы і атрымала шмат добрых водгукаў і рэцэнзій. Станоўча адзначылі п’есу і ў Маскве падчас гастроляў тэатра.\nЛюдзям на пацеху. Агародны рэлакс і на грышчы ў Агаты\nКапыльшчына здаўна славіцца мясцовымі гумарыстычнымі ды гульнёвымі традыцыямі. У 1993 годзе тут быў арганізаны першы ў вобласці тэатр гульні і гумару «Капыльскія пацехі», які ў 1998 годзе стаў ініцыятарам правядзення адпаведнага абласнога фестывалю.\nЛарыса Галубовіч, рэжысёр народнага тэатра гульні і гумару «Капыльскія пацехі».Фота Кастуся Дробава\n— Удзельнікі «Капыльскіх пацех» розных узростаў і прафесій — работнікі культуры, камунальнай службы, пенсіянеры, — распавяла рэжысёр тэатра Ларыса Галубовіч. — Гэта таленавітыя, натхнёныя людзі, якім уласціва пачуццё гумару. Яны ўмеюць не толькі добра працаваць, але і ад душы весяліцца. Удзельнікі тэатра ведаюць шмат анекдотаў, валодаюць майстэрствам работы з аўдыторыяй. Гэта, вядома, прыходзіла не адразу, вопыт работы з гледачамі набываўся ў працэсе шматлікіх выступленняў.\nКалектыў выступаў у Аўцюках на XX Усебеларускім фестывалі гумару з цэласнай праграмай «Агародны рэлакс» . Тэма агарода, дач, зямельных участаў блізкая для кожнага беларуса. Таму самадзейных акцёраў гледачы падтрымлівалі вельмі актыўна.\n— І не трэба забываць аб тым, што ў нашых праграмах прысутнічае гульня, бо яна як нішто іншае актывізуе гледача, уцягвае яго ў стылізаванае дзейства, што адбываецца на сцэне, — лічыць Ларыса Пятроўна.\nУ Аўцюках «Капыльскія пацехі» ўзялі першае месца за музычную пародыю, другое — за гумарыстычную мініяцюру, трэцяе — за прыпеўкі.\n«Капыльскія пацехі» — жаданыя госці і на сцэне раённага цэнтра культуры. У кастрычніку паставілі спектакль «Амаль дэтэктыўная гісторыя» па матывах камедыі «Дачніцы» Уладзіміра Карасёва. Спектакль паказвае Санкт-Пецярбургскі тэатр «Камедыянты». Пастаноўку Ларыса Галубовіч перавяла на беларускую мову, увяла элементы гумару, найбольш блізкія нашым суайчыннікам. Гэта была не зусім гумарыстычная праграма, як звычайна. Хутчэй — тэатральная пастаноўка камедыі, якую калектыў іншым разам практыкуе, паколькі не хоча зацыклівацца на адным жанры.\nПершага красавіка штогод «Капыльскія пацехі» даюць прэм’ерны гумарыстычны канцэрт, з 1998-га іх адбылося больш за дваццаць. Гэта заўсёды новы спектакль, новая пастаноўка, якія працягваюцца каля дзвюх гадзін. І за гэты час гледачы не стамляюцца, бурна апладзіруюць самадзейным артыстам.\n— А ў рэпертуары тэатра выкарыстоўваюцца для пастаноўкі творы беларускіх аўтараў? — пацікавілася ў Ларысы Галубовіч.\n— Так, у нас ёсць работа па матывах «Паўлінкі» Янкі Купалы. Упершыню гэтую гульнёва-забаўляльную праграму паказалі на Дні беларускага пісьменства ў Нясвіжы. У праграме «На грышчы ў Агаты» выкарысталі байкі Кандрата Крапівы. Ставілі «Смак яблыка» Анатоля Дзялендзіка, «Сказ пра Капыль» паводле твораў капыльскіх паэтаў.\nНаперадзе ў калектыву шмат творчых задумак і планаў. І яны павінны ажыццявіцца, каб радаваць і весяліць землякоў у такі няпросты час.\nМатэрыялы падрыхтавала Таццяна Лазоўская\nДругие материалы в этой категории: « Расійскі журналіст і перакладчык з Любчы Перакладчык Герберта Уэлса нарадзіўся ў гродзенскай Індуры »


У Менску дэмакраты абмяркуюць пытаньне мясцовых выбараў\n13 чэрвень 2006, 08:25\nМіхал Стэльмак, Менск Сёньня ў Менску адбудзецца круглы стол, на якім плянуецца абмеркаваць стаўленьне дэмакратычных сілаў Беларусі да выбараў у мясцовыя саветы. Нагадаем, 9 чэрвеня ў часе сустрэчы Аляксандра Лукашэнкі са старшынёй Цэнтравыбаркаму Лідзіяй Ярмошынай была названая папярэдняя дата гэтых выбараў – 14 студзеня 2007 году.\nІніцыяваў правядзеньне круглага стала Нацыянальны камітэт аб’яднаных дэмакратычных сілаў. Вось што расказаў пра гэтую ініцыятыву сябра Палітычнай рады Аб’яднанай грамадзянскай партыі Аляксандар Дабравольскі, якому даручана арганізаваць сёньняшняе мерапрыемства:\n(Дабравольскі: ) “Паколькі цяпер распрацоўваецца агульны плян кампаніі “За перамены”, было вырашана абмеркаваць вельмі істотную акалічнасьць, якая тычыцца мясцовых выбараў, што будуць у пачатку наступнага году. Як рабіць гэтую кампанію? Як яна будзе ўплываць на агульную кампанію? Якое месца яна будзе займаць у агульнай кампаніі? Зразумела, што гэтая кампанія павінна ў пэўным сэнсе працягваць прэзыдэнцкую кампанію – быць каардынаванай. Якія прапановы могуць быць для кандыдатаў на мясцовых выбарах? І вось гэтыя ўсе пытаньні будуць абмяркоўвацца”.\nПаводле Аляксандра Дабравольскага, для ўдзелу ў круглым стале запрошаны палітыкі і экспэрты. У іх ліку палітоляг Юры Чавусаў.\n(Чавусаў: ) “Відавочна, што нікога з дэмакратычных кандыдатаў у мясцовыя саветы не прапусьцяць. Гэта было ясна сказана і на нарадзе ў прэзыдэнта, і падчас ягонага выступу з пасланьнем да беларускага народу ў парлямэнце. Таму я мяркую, што будзе гэта распаўсюджвацца нават на сельскія саветы – наўрад ці хто туды пройдзе. З другога боку, нельга марнаваць такой нагоды. Што да таго, ці павінен быць байкот, ці не, то гэтае пытаньне трэба абмяркоўваць вельмі ўдумліва, таму што нельга наступаць на тыя самыя граблі. Мы памятаем, што ў 1999 годзе байкот мясцовых выбараў шмат у чым падарваў давер да апазыцыі. Трэба скарыстаць магчымасьць дайсьці да людзей”.\nПаводле экспэртаў, у выпрацоўцы агульнай пазыцыі дэмакратычных сілаў варта прыслухацца й да голасу цяперашніх апазыцыйных дэпутатаў, якія ў невялікай колькасьці прадстаўлены ў мясцовых органах улады. Сярод іх дэпутат Гомельскага гарадзкога савету Юры Глушакоў.\n(Глушакоў: ) “Я лічу, што тут трэба гібка падыходзіць: зрабіць нейкім чынам і палітычную кампанію, і адначасова арыентавацца на мясцовыя праблемы таксама, на камунальныя выплаты, сацыяльныя канфлікты, якія ўвесь час узьнікаюць у акругах – там, дзе кандыдаты ад дэмакратычных сілаў будуць працаваць. Вось такое спалучэньне, на мой погляд, можа прынесьці вынік. На масавую перамогу кандыдатаў-дэмакратаў разьлічваць ня варта, але ж трэба так працаваць, каб людзям было відаць, пра што гэтыя кандыдаты кажуць”.


Вальфовіч распавёў падрабязнасці пра смерць мігранта на мяжы з Літвой - 04.08.2021, Sputnik Беларусь\nПаводле слоў дзяржсакратара Савета бяспекі Беларусі, экіпаж хуткай дапамогі, які прыбыў, элементарна не паспеў аказаць першую дапамогу грамадзяніну Ірака. 04.08.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 4 жні – Sputnik. Дзяржсакратар Савета Бяспекі Аляксандр Вальфовіч распавёў падрабязнасці пра смерць мігранта на мяжы з Літвой.І адзначыў, што ў мігранта пры сабе быў пашпарт грамадзяніна Ірака."Трэба з чалавекам паступаць па-чалавечы, раз такое адбылося. Паспрабаваць запрасіць сваякоў, аддаць цела, каб адвезці на радзіму і пахаваць", - канстатаваў дзяржсакратар.Першая ахвяра міграцыйнага крызісуУ ДПК Беларусі распавялі, што ў ноч з 3 на 4 жніўня пагранічнікі выявілі "мужчыну неславянскай знешнасці ў вельмі цяжкім фізічным стане". Выратаваць яго не ўдалося. НЗ здарылася каля аграгарадка Беняконі.Аб тым, што здарылася аператыўна далажылі Аляксандру Лукашэнку. Ён даручыў Следчаму камітэту пад кантролем пракуратуры неадкладна прыступіць да расследавання, апытаць мясцовых жыхароў. Па некаторых дадзеных, менавіта яны паведамілі пра збітага чалавека, які пасля памёр на руках у пагранічнікаў."Таксама пастаўлена задача знайсці сваякоў загінулага, выдаць візы, аказаць усю дапамогу па прыбыцці ў Беларусь, каб забраць цела", - гаворыцца ў паведамленні Telegram-канала "Пул першага", блізкага да прэс-службы кіраўніка дзяржавы.Чытайце таксама:\nбеларусь, літва, савет бяспекі беларусі, мяжа, дзяржсакратар, аляксандр вальфовіч, ірак, нелегальныя мігранты\n17:55 04.08.2021 (абноўлена: 16:56 07.08.2021)\n© Sputnik / Виктор ТолочкоДзяржсакратар Савета бяспекі Беларусі Аляксандр Вальфовіч\nПаводле слоў дзяржсакратара Савета бяспекі Беларусі, экіпаж хуткай дапамогі, які прыбыў, элементарна не паспеў аказаць першую дапамогу грамадзяніну Ірака.\nМІНСК, 4 жні – Sputnik. Дзяржсакратар Савета Бяспекі Аляксандр Вальфовіч распавёў падрабязнасці пра смерць мігранта на мяжы з Літвой.\n"Пагранічны нарад знайшоў (мігранта), пад'ехаў да яго. Чалавек збіты быў да такога стану, што практычна на руках у пагранічнікаў сканаў. Экіпаж хуткай, які прыбыў, элементарна не паспеў аказаць яму першую дапамогу", - растлумачыў Вальфовіч у эфіры "Беларусь-1".\nІ адзначыў, што ў мігранта пры сабе быў пашпарт грамадзяніна Ірака.\n"Трэба з чалавекам паступаць па-чалавечы, раз такое адбылося. Паспрабаваць запрасіць сваякоў, аддаць цела, каб адвезці на радзіму і пахаваць", - канстатаваў дзяржсакратар.\nПершая ахвяра міграцыйнага крызісу\nУ ДПК Беларусі распавялі, што ў ноч з 3 на 4 жніўня пагранічнікі выявілі "мужчыну неславянскай знешнасці ў вельмі цяжкім фізічным стане". Выратаваць яго не ўдалося. НЗ здарылася каля аграгарадка Беняконі.\nАб тым, што здарылася аператыўна далажылі Аляксандру Лукашэнку. Ён даручыў Следчаму камітэту пад кантролем пракуратуры неадкладна прыступіць да расследавання, апытаць мясцовых жыхароў. Па некаторых дадзеных, менавіта яны паведамілі пра збітага чалавека, які пасля памёр на руках у пагранічнікаў.\n"Таксама пастаўлена задача знайсці сваякоў загінулага, выдаць візы, аказаць усю дапамогу па прыбыцці ў Беларусь, каб забраць цела", - гаворыцца ў паведамленні Telegram-канала "Пул першага", блізкага да прэс-службы кіраўніка дзяржавы.


Кароткі змест Гой. Аналіз апавядання - чытаць на беларускай мове\nГой. Аналіз апавядання\nУ апавяданні «Гой» увасоблена актуальная для паслярэвалюцыйнага жыцця ідэя дружбы народаў, у ім асуджаецца шкоднасць рэлігійнай, побытавай і псіхалагічнай ізаляцыі людзей адной веры, адной нацыі ад іншых. Гэта была гуманістычная рэакцыя на прыгнятальную палітыку царскіх улад у адносінах да «инородцев», якая ажыццяўлялася таксама праз сістэму сацыяльнага і рэлігійнага раз’яднання. Сюжэт твора будуецца на сітуацыі, калі беларус Міхась і яўрэйка Рыва пакахалі адно другога насуперак волі бацькоў Рывы, якія сурова прытрымліваюцца ўстарэлых кананічна-рэлігійных поглядаў на ўзаемаадносіны яўрэяў з прадстаўнікамі іншых народаў, якіх яны зняважліва называюць «гоямі». Для іх Міхась таксама «гой». Аднак эпілог апавядання шчаслівы. Жорстскія перыпетыі вайны, якія ў духу тагачаснай літаратуры меладраматычна ўзмоцнены, змушаюць бацьку Рывы карэнным чынам змяніць адносіны да Міхася, свайго выратавальніка ад смерці, што ўрэшце стаў яго зяцем, якім ён ганарыцца. У старога шаўца Мотэля адбываецца псіхалагічная пераацэнка ўсяго жыцця.\nАпавяданне «Гой» вызначаецца ўжо даволі сур’ёзным узроўнем пісьменніцкага майстэрства. Учынкі і пачуцці герояў маюць натуральны ход і пераканаўчае развіццё згодна з іх жыццёвай пазіцыяй і індывідуальным характарам. Спрошчанасць ад фармальнай вернасці прынцыпам рамантызму ўласціва толькі асвятленню ворагаў: «ворагі» — абавязкова бяздумныя забойцы, а «свае» — толькі добрыя, гуманныя людзі, якія ніколі не здатныя на несправядлівасць.\n«Гой», як і многія іншыя творы пісьменніка ранняга перыяду, мае тыповы «маладнякоўскі» зачын: «I плакала Рыва…» Тут у кампазіцыйнай інверсіі выявілася ўстаноўка на нечаканасць успрыняцця і пачуццёвую насычанасць адлюстроўваемай сітуацыі — тыповыя адзнакі стылістыкі «маладнякоўскай» прозы.


Чопат — Вікіпедыя\nЧопат (або Чаупат) — гульня кшталту «Крыж і кола», у якую гуляюць у Саураштры, рэгіёне штата штата Гуджарат, Індыя.\nГэтая стратэгічная гульня даволі лёгкая для вывучэння, але каб гуляць добра патрабуюцца стратэгічныя навыкі. Сцвярджаюць, што чопат — разнавіднасць гульні ў косткі, у якую гулялі героі эпічнай паэмы Махабхарата Йудгіштхіра і Дурйодгана.\nУ варыянты гэтай гульні гуляюць у іншых частках Індыі1 і нават у Пакістане². У некаторых адносінах яна падобная на Пачісі, Парчіс і Лудо (Ludo).\n1 Прылады гульні\n3 Ракавіны кауры\n4 Увядзенне фішак\n6 Бяспечныя клеткі\n7 Збіванне фішак\n8 Спосабы падліку\n9 Заход у дом\n11 Працяг гульні\nПрылады гульні[правіць | правіць зыходнік]\nТрадыцыйнай «дошкай» для чопата з'яўляецца расшыты кавалак тканіны ў форме крыжа. Кожны з рукавоў крыжа дзеліцца на тры слупкі, па 8 клетак у кожным.\n«Косткамі» служаць 7 ракавін Кауры.\n«Людзі» (фішкі) зазвычай вырабляюцца з дрэва. У кожнага гульца 4 чалавекі.\nУ гульню гуляюць максімум 4 чалавекі адначасова. Кожны з гульцоў сядзіць насупраць аднаго з рукавоў крыжа.\nЦэнтр крыжа, «ghar» — «дом» для ўсіх гульцоў.\nЦентральны слупок у рукаве крыжа з'яўляецца «хатнім слупком» для фішак гульца, які сядзіць каля гэтага рукава.\nПачатковым пунктам для фішак кожнага гульца з'яўляецца клетка з кветкавым арнаментам у слупку злева ад хатняга слупка. На прыведзеных тут малюнках клеткі з кветкавым арнаментам — цёмна-зялёнага колеру.\nКожнаму гульцу неабходна ўвесці ў гульню свае чатыры фішкі з пачатковага пункта. Фішкі рухаюцца па знешнім перыметры (17 клетак на адзін рукаў крыжа) па гадзіннікавай стрэлцы.\nЗаводзіць фішкі ў «дом» можна толькі пасля таго як гулец саб'е хаця б адну фішку праціўніка. Гэта называецца «tohd».\nФішкі могуць заводзіцца толькі ў свой «хатні слупок». Як толькі фішкі перасякаюць клету з кветкавым арнаментам у цэнтральным слупку, іх кладуць на бок каб абазначыць, што яны знаходзяцца на сваім канечным шляху дамоў і ўжо ня могуць быць збітыя.\nРакавіны кауры[правіць | правіць зыходнік]\nКідок у 25 ачкоў\nУсе сем ракавін кауры выкарыстоўваюцца пры кожным кідку.\nАчкі падлічваюцца наступным чынам:\nУсе 7 адтулінай ўгору — 8 ачкоў + кідок\n1 адтулінай угору, 6 адтулінай долу — 11 ачкоў + кідок\n2 адтулінай ўгору, 5 адтулінай долу — 2 ачкоў\n3 адтулінай угору, 4 адтулінай долу — 3 ачкоў\n4 адтулінай угору, 3 адтулінай долу — 4 ачкоў\n5 адтулінай угору, 2 адтулінай долу — 25 ачкоў +кідок\n6 адтулінай угору, 1 адтулінай долу — 30 ачкоў + кідок\nУсе 7 адтулінай угору — 16 ачкоў + кідок.\nУвядзенне фішак[правіць | правіць зыходнік]\nНапачатку ўсе гульцы па чарзе кідаюць ракавіны кауры. Гулец, які набраў найбольшую колькасць ачкоў, пачынае гульню.\nГулец можа ўвесці фішку ў гульню толькі ў тым выпадку, калі выпадае 8 ці болей ачкоў.\nПачатковым пунктам для кожнага гульца з'яўляецца клетка з кветкавым арнаментам злева ад ягонага «хатняга слупка».\nФішкі рухаюцца па знешнім перыметры крыжа па гадзіннікавай стрэлцы ад пачатковых клетак.\nПасля кожнага кідка ў 8 і болей ачкоў гулец атрымлівае дадатковы кідок. Калі ж больш за 8 ачкоў выпадае 3 разы запар — яны «згараюць», і гулец прапускае ход.\nКалі гулец кідае косці некалькі разоў у выніку «высокаачковага» кідка — ён можа рухаць розныя фішкі на колькасць ачкоў, атрыманых пры кожным кідку.\nПасля ўступлення ў гульню ўсіх чатырох фішак выпадзенне 11, 25 або 30 ачкоў прыносіць гульцу дадатковае ачко (крок), якое называецца «peghedu». Гэтае ачко можа быць скарыстанае таксама для ходу фішкай, адрознай ад той, якой ходзяць у выніку самаго кідка.\nКалі ж у любы час гульні ў гульца няма фішак, якімі ён можа пахадзіць на колькасць клетак, выпаўшую пры кідку, то кідок прападае.\nБяспечныя клеткі[правіць | правіць зыходнік]\nБяспечнымі з'яўляюцца клеткі з кветкавым арнаментам. Фішкі супернікаў могуць знаходзіцца на такой клетцы адначасна, ня чынячы шкоды адна адной.\nКалі ж дзве фішкі аднаго гульца стаяць на адной бяспечнай клетцы, то фішкі іншых гульцоў могуць праходзіць паўз гэтую клетку, але не спыняцца на ёй.\nБольш тыповым з'яўляецца варыянт гульнёвай дошкі, у якім клеткі з кветкавым арнаментам у цэнтральных слупках знаходзяцца на знешніх канцах рукавоў, (то бок, на знешнім перыметры кожнага рукава 3, а ня 2 бяспечныя клеткі).\nЗбіванне фішак[правіць | правіць зыходнік]\nКожны гулец павінен збіць хаця б адну фішку іншага гульца, каб атрымаць права заводзіць свае фішкі ў дом. Пры гэтым фішка спыняецца на клетцы бяз кветкавага арнамента, на якой ужо стаіць фішка суперніка. Збітая фішка здымаецца з дошкі, і яе неабходна ўвесці назад у гульню звычайным спосабам.\nСпосабы падліку[правіць | правіць зыходнік]\nНа кожным рукаве 17 клетак для руху, таму:\n1. «aanth ghar pacchees» — (перасунь на 8 пры кідку на 25) — адлічыце 8 клетак уперад і перастаўце фішку на адпаведную клетку на наступным рукаве крыжа.\n2. «tehr ghar trees» — (перасунь на 13 пры кідку на 30) — адлічыце 13 клетак уперад і перастаўце фішку на адпаведную клетку на наступным рукаве крыжа.\nЗаход у дом[правіць | правіць зыходнік]\nУ бяспецы на канечным шляху ў дом\nУ хатні слупок кожнага гульца могуць заходзіць толькі ягоныя фішкі пры ўмове, што ён ужо ўчыніў хаця б адзін «tohd».\nЯк толькі фішкі праходзяць клеткі з кветкавым арнаментам у цэнтральных слупках, іх кладуць на бок, пазначаючы такім чынам, што яны знаходзяцца на канечным адрэзку шляху дамоў і ня могуць быць збітыя супернікам.\nКожная фішка можа заводзіцца ў «дом» у цэнтры крыжа толькі дакладнай колькасцю ачкоў. Калі ж колькасць больш патрабуемай і кідок ня можа быць выкарыстаны для ходу іншай фішкай, то кідок прападае.\nВыйгрыш[правіць | правіць зыходнік]\nВыйграé гулец, які першым завёў усе 4 фішкі ў дом.\nГульня працягваецца да таго часу, пакуль на полі не застануцца толькі фішкі апошняга гульца.\nПрацяг гульні[правіць | правіць зыходнік]\nПасля таго, як гулец завёў усе свае фішкі, ён можа працягнуць гульню.\nГэта называецца «gandu kadhy»", «быццё глупым». Гулец можа вывесці адну са сваіх фішак з цэнтральнага дома й пачаць гульню супраць гадзіннікавай стрэлкі з фішкай, ляжачай на баку. Гэтая фішка можа збіваць фішкі іншых гульцоў, але ня можа быць збітай, што дае нагоду для буйнай весялосці!\n1. The Hindu of India <http://www.hindu.com/2007/10/07/stories/2007100757860400.htm>\n2. Daily Times of Pakistan <https://archive.is/20120628221946/www.dailytimes.com.pk/default.asp?page=story_21-6-2005_pg7_18>\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Чопат&oldid=1893267"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 13:55, 18 студзеня 2015.


Хаконе, экскурсія з Токіо | Навіны пра падарожжы\nХаконе, экскурсія з Токіо\nМарыела Карыль | | чаявыя, Токіо\nАдзін з сімвалаў Японія Гэта гара Фудзі, але калі вы знаходзіцеся ў вельмі высокім будынку і сапраўды яснае неба, з Токіо выглядае не вельмі добра. Каб ацаніць гэта, разам з іншымі гарамі, лясамі і прыгожымі азёрамі, вам трэба пакінуць горад.\nХаконе - адзін з самых папулярных напрамкаў і рэкамендуецца, калі гаворка ідзе пра выпрабаванне возера Японія. Гэта вельмі блізка ад Токіо, і паколькі транспарт тут надзвычай эфектыўны, лёгка і хутка. І па раскладзе! Паглядзім тады што мы можам зрабіць і ўбачыць у Хаконе.\n1 Як дабрацца да Хаконе\n3 Што наведаць у Хаконе\nЯк дабрацца да Хаконе\nКалі вы турыст, і вы купілі Японскі чыгуначны перавал у вашай краіне вы можаце выкарыстоўваць лініі JR, гэта значыць агульнадаступныя. Але ў нейкі момант вам прыйдзецца звярнуцца да прыватнай лініі і заплаціць розніцу. Гэта распаўсюджана ў Японіі: хаця JR вельмі доўгі, часам даводзіцца ісці на прыватную лінію. На шчасце, не заўсёды.\nЗ JR вы трапляеце ў Одавару і адтуль вы можаце скарыстацца альбо прыватнымі цягнікамі, альбо аўтобусамі. Вы прыедзеце на шынкансэне з Токіо ці станцыі Сінагава ўсяго за паўгадзіны. Напэўна, гэта цягнікі Кодама і некаторыя хікары, таму спытайцеся ў офісе, калі вы падыдзеце браніраваць білет (не ўсе хікары спыняюцца ў Одавары). Іншы варыянт - сесці на мясцовы альбо хуткі цягнік у Токіо, які належыць лініі JR Tokaido або лініі JR Shonan Shinjuku. Усё ахоплена JRP.\nМуніцыпалітэт шырокі і мае некалькі горных вёсак, некаторыя з якіх размешчаны на беразе азёр ці ў даліне. Уся вобласць яго звязвае добрая сетка цягнікоў, аўтобусаў, канатных дарог, фунікулёраў і лодак. Ён таксама прапануе розныя турыстычныя праязныя з рознымі коштамі. А менавіта:\nПеравал Фудзі Хаконе: ахоплівае транспарт у гэтым раёне, а таксама вакол пяці азёр Фудзі. Гэта тры дні і дадаткова ўключае транспарт з Токіо. Каштуе 5650 ен, каля 50 долараў.\nБясплатны пропуск Hakone: два-тры дні ўключае неабмежаванае выкарыстанне ўсіх цягнікоў, аўтобусаў, фунікулёраў, фунікулёраў і канатных дарог Одакю ў гэтым раёне. А таксама, неабавязкова, праезд туды-назад у Токіо. Каштуе 4000 ен, каля 40 еўра.\nПрапуск Хаконе Камакура: Гэта самы дарагі праязны і забяспечвае тры дні неабмежаванага карыстання цягнікамі ў сетцы Одакі, транспарт у Хаконе і вакол яго, а таксама доступ да Камакура. Каштуе 6500 ен.\nХаконе знаходзіцца менш за 100 кіламетраў ад Токіо і добрае месца для задавальнення гарачыя крыніцы, вер Лагос і, спадзяюся, Фуджысан. Курорты Онсэн папулярныя, і добры спосаб атрымліваць ад іх задавальненне - спаць у рыакане, традыцыйным японскім жыллё. Ёсць усе цэны, і я запэўніваю вас, што вопыт таго варта.\nТады ёсць належныя тэрмальныя гарады, такія як Юмота, недалёка ад Одавары, аднаго з самых вядомых. Напрыклад, у гарах схаваны рёканы і іншыя на беразе возера Ашы. Калі вы не знаходзіцеся ў рыакане, вы ўсё яшчэ можаце атрымаць асалоду ад гарачай крыніцы ў грамадскай, адкрытай для падарожнікаў, коштам ад 500 да 2000 ен. Запішыце імёны гэтых рыякаў: Тэнзан, Хаконе Камон, Юнасато Окада, Хаконе Юр'ё або Капа Тэнгоку.\nШто наведаць у Хаконе\nЯпонія - гэта вулканічная краіна, геаграфія якой адзначаецца багатай на падзеі гісторыяй. Хаконе ёсць на што паглядзець вы можаце зрабіць і ўбачыць усё альбо абмежавацца меншай ланцугом. Гэта залежыць ад таго, чым вы хочаце займацца, і часу, які ў вас ёсць.\nДля кароткае замыканне Выйдзіце з цягніка ў Одавары ці Хаконе-Юмота і ідзіце да цягніка Тазан, які праз 50 хвілін падарожжа заканчваецца ў Горы. Тут вы дабіраецеся фунікулерам да апошняй станцыі, перасаджваецеся на канатную дарогу і трапляеце на бераг возера Ашынока. Вы можаце перасекчы возера на лодцы і скончыць у Хаконе-Мачы альбо Мота-Хаконе, адкуль можна сесці на аўтобус і вярнуцца да месца адпраўлення. Гэта схема гэта не доўжыцца больш за тры гадзіны.\nІ доўгая і поўная схема? Вы выходзіце з цягніка ў Одавары альбо Хаконе-Юмота. Калі вы злезеце на першай станцыі, вы ўбачыце замак Одавара, які знаходзіцца ўсяго ў 10 хвілінах язды і знаходзіцца на ўзгорку. Калі вы не прымаеце старадаўні цягнік, Тозан, да станцыі Хаконе-Юмота, маленькага, але прыгожага горада. Існуе турыстычны офіс з англамоўным персаналам, які дасць вам карты і брашуры таго, што вы можаце зрабіць і ўбачыць тут.\nВідавочна, што ёсць тэрмальныя лазні, і вы можаце застацца адзін дзень. Калі вы не сядаеце ў цягнік, таму што маршрут, які застаўся, прыгожы, падняцца на ўзгорак. Вы трапляеце ў Станцыя Міяношыта, з вялікай колькасцю онсен. Тут знаходзіцца стары гатэль XIX стагоддзя, дзе можна што-небудзь выпіць ці з'есці. Праз дзве станцыі ў в Чококуно-Моры, у вас ёсць найпрыгажэйшыя пейзажы Хаконе і музей пад адкрытым небам Хаконе, прысвечаны сучаснай скульптуры.\nКалі вы ідзяце дзесяць хвілін, вы атрымаеце Гора, Тазанская тэрмальная крыніца. Тут вы трапляеце на фунікулёр, які падымаецца на схіл гары. Кожны прыпынак мае свой уласны, але падарожжа заканчваецца Сузан дзе вы возьмеце Канатная дарога Хаконе гэта прывядзе вас проста да вышыні за пяць кіламетраў. На паўдарозе ў вас ёсць Авакудані, вобласць вакол кратэра, які выбухнуў тры тысячы гадоў таму і які сёння захоўвае серныя фумаролы, тэрмальныя сажалкі і рэкі з гарачай вадой. Акрамя таго, у добрае надвор'е можна ўбачыць нават гару Фудзі.\nТут вы можаце купіць яйкі, прыгатаваныя непасрэдна ў вулканічнай вадзе, і яны вельмі чорныя. Вы калі-небудзь бачылі гэта па тэлевізары? Ёсць рэстараны і крамы. Калі вы больш авантурныя і маеце зручную абутак, вы можаце працягваць хаду і дабрацца да вяршыні гары Каміяма і гары Камагатаке. Тут вы зноў бераце па фунікулёры і спускаецеся да возера Ашынока. Дазвольце дзве гадзіны хадзіць з ветрам і часам дажджы.\nКалі вы не хочаце так шмат хадзіць, у вас ёсць прамежкавы маршрут: вы ідзяце паўгадзіны да гары Каміяма, а потым спускаецеся да берага возера Ашынока. Непадалёк знаходзіцца фунікулер Хаконе, які злучаецца з Авакудані. Дазвольце правесці пяцігадзінную экскурсію. Авакудані - адна са станцый фунікулёра Хаконе, якая злучае Сузан з Тагендэем.\nВы таксама можаце катанне на лодцы па возеры Ашынока, возера кальдэры, якое ўваходзіць у класічную паштоўку Фудзісана. На яго берагах ёсць вёскі, нічога вельмі развітога і пара курортаў. Ёсць дзве кампаніі, якія маюць круізы, і экскурсія доўжыцца не больш за паўгадзіны і каштуе каля 1000 ен. Нават адзін з караблёў - пірацкі, а другі - параход на хвалях Місісіпі. Праўда ў тым, што з цягам часу працяглы контур рэкамендуецца значна больш, таму што вы ўбачыце амаль усё, што мае Хаконе.\nТакім чынам, мая парада ў тым, што вы прымаеце гэта больш як двухдзённую экскурсію. Вы застаецеся ў гэтым раёне, шпацыруеце, адпачываеце, выходзіце ноччу, а потым вяртаецеся ў Токіо.\nПоўны шлях да артыкула: Навіны пра падарожжы » горада » Токіо » Хаконе, экскурсія з Токіо\nНаведаць гарады Алгарве на поўдні Партугаліі\nРыхтуйце свае планы на снезе з дзецьмі


«Не маўчы па-беларуску»\n03 сьнежань 2012, 19:34\n«Ідэнтычнасьць не патрэбная нам штодня»\n«Хто мы?» — такое мэтафізычнае пытаньне паставілі перад сабою арганізатары беларуска-польскага конкурсу графічнага дызайну «МЫ2012». Вынікі экспэрымэнту можна пабачыць на выставе, якая да 10 сьнежня працуе ў галерэі Беларускага саюзу дызайнэраў. А пазьней працы пераедуць у Варшаву. Ці дапамагла выстава адказаць на пытаньне «Хто мы?» — даведвалася наша карэспандэнтка.\nКуратар конкурсу Міхал Анемпадыстаў кажа, што сама ідэя конкурсу вырасла проста з патрэбы беларуска-польскага супрацоўніцтва паміж творчымі саюзамі. «Але польскія калегі сказалі, што, па вялікім рахунку, яны вельмі мала чаго ведаюць пра Беларусь. Той вобраз Беларусі, які існуе ў польскіх мэдыях, мала адпавядае таму, што ёсьць насамрэч. Таму і тэма конкурсу вельмі простая — адказаць на пытаньне, хто мы такія, візуальнымі сродкамі».\nАрганізатарамі конкурсу сталі Беларускі саюз дызайнэраў і польскае Таварыства творцаў прыкладной графікі. Агулам удзельнічала каля 70 аўтараў. Усе працы абсалютна розныя, а ацэньвала іх міжнароднае журы.\nДзьмітры Сурскі, старшыня Беларускага саюзу дызайнэраў, кажа, што перад удзельнікамі ня ставілася канкрэтных умоваў: «Нікому не казалі — толькі плякат, толькі знак, толькі лягатып. Людзі даслалі шмат розных праектаў. Наколькі гэта выйшла цікава, таксама невядома, бо з польскага боку было мала плякатаў».\nТэма ідэнтычнасьці, калі меркаваць па выніках гэтага конкурсу, нашмат бліжэйшая беларусам, чым палякам. «Мы ня ставілі перад сабой задачу пошукаў ідэнтычнасьці. Мы шукалі маркеры ідэнтычнасьці. Іх вельмі шмат». Маркеры мастакі абіралі досыць прадказальныя — гістарычныя помнікі, партрэты нацыянальных дзеячоў, беларускія сьвяты, выявы рыцарскіх мячоў, бел-чырвона-белыя колеры і паганскія сымбалі. Праўда, распараджацца імі можна па-рознаму. Напрыклад, Зьміцер Краўчанка і Яна Герасімовіч прапанавалі ўпрыгожыць выявамі Багдановіча і Касьцюшкі аўтобусы і цішоткі. Гэтыя аўтары, дарэчы, занялі ў конкурсе першае месца і паедуць на двухтыднёвую стажыроўку ў Польшчу.\nАдмыслова палюбілася журы праца «Не маўчы па-беларуску». Яе выканалі дзьве дзяўчыны, Дар’я Мандзік і Яна Войцік. Дзяўчаты сабралі разам ня самыя вядомыя, але вельмі патрэбныя беларускія словы кшталту «філіжанка», «пантофля», «матузкі», «лыткі» і зрабілі да іх малюнкі. Відавочная ідэя ў прывабным і зусім ня нудным выкананьні ажывіла «букварны» падыход да вывучэньня мовы.\nДар’і 19 гадоў, яна вучыцца на трэцім курсе архітэктуры. Яна — на першым курсе Акадэміі мастацтваў, вывучае манумэнтальны жывапіс.\nДар’я Мандзік: «У нас шмат кажуць пра беларускую мову. Што трэба яе адраджаць і ўсё такое. Што трэба адукацыя на беларускай мове. Але калі зараз увесьці адукацыю па-беларуску, у гэтым ня будзе аніякага сэнсу, бо людзі ня ведаюць звычайных, „хатніх“ словаў. Я пачала гэты праект з посуду. Была асабістая мэта — вывучыць гэтыя словы. Гэта візуальны слоўнічак. За кожным словам жа ў слоўнік не палезеш. У гэтага праекту вялізны працяг — словаў жа шмат. Нават тыя людзі, якія размаўляюць па-беларуску, збольшага гэтых словаў не выкарыстоўваюць».\nДар’я кажа, што ў маладых мастакоў цяпер у руках цэлая мова, зь якою яшчэ працаваць і працаваць. «Вось па-расейску ўжо шмат чаго зроблена, а па-беларуску — амаль нічога. Можа, наш праект не такі канцэптуальны, як іншыя, але ў яго вельмі ўтылітарнае прызначэньне».\nМалюнкі з праекту «Не маўчы па-беларуску» можна друкаваць на паштоўках ці выдаць асобнай кнігай. А на конкурсе дзяўчаты атрымалі другое месца, якое прынесла ім стажыроўку ў Польшчы і грашовую ўзнагароду на дваіх: 1 250 000 беларускіх рублёў.\nАле ці маюць удзельнікі адказ на пытаньне «Хто мы?» Дзьмітры Сурскі лічыць, што тэма пошукаў ідэнтычнасьці «ня вельмі жывая. Можа, для беларусаў больш, чым для палякаў. Сьвет глябалістычны. Але, зь іншага боку, калі ў цябе пытаюцца — „Адкуль ты?“, „Чым твая дзяржава знакамітая?“ — ты пачынаеш згадваць і Шагала, і Малевіча, і іншыя рэчы. Іх трэба час ад часу згадваць, пераасэнсоўваць. На самой справе гэты праект людзей на тое і матывуе, каб сучаснымі сродкамі спрабаваць адлюстраваць сваю гісторыю, свае дасягненьні. Я шкадую, што сам ня ўдзельнічаў».\nМіхал Анемпадыстаў: «Учора на круглым стале прагучала такая думка: «Ідэнтычнасьць — гэта такая штука, якая не патрэбная нам штодня. Штодня мы абыходзімся без адчуваньня сябе беларусамі. Проста функцыянуем, жывем. Але ў некаторых выпадках гэтая патрэба ўзьнікае. І тады выцягваюцца з падсьвядомасьці вось гэтыя маркеры. Найперш гэта актуальна пры сустрэчы з прадстаўнікамі іншай культуры. Тады трэба неяк ідэнтыфікавацца і альбо быць беларусам, альбо назваць сябе „рускім“, як гэта часта бывае, альбо савецкім. І супольная выстава такую нагоду стварыла».\nВітушчанка: Сучаснаму мастаку ня столькі важна маляваць, колькі думаць


Крамяніцкі сельсавет — Вікіпедыя\nКрамя́ніцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Зэльвенскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Крамяніца.\nУтвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Зэльвенскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. З 17 красавіка 1962 года ў складзе Ваўкавыскага раёна. 23 сакавіка 1964 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Самаравіцкага сельсавета. З 30 ліпеня 1966 года ў складзе адноўленага Зэльвенскага раёна. 11 лютага 1972 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Ялуцавіцкага сельсавета. 23 чэрвеня 1980 года ў склад сельсавета з Зэльвенскага сельсавета перададзены вёскі Аўдзеевічы, Вішнеўка, Забагонне, Мадзейкі, Пасуцічы, Савічы, Сухінічы. 24 жніўня 1981 года з часткі Крамяніцкага сельсавета зноў утвораны Ялуцавіцкі сельсавет. 25 лістапада 2004 года да сельсавета далучана частка скасаванага Ялуцавіцкага сельсавета (11 населеных пунктаў: Дзеркачы, Жадзейкі, Звёздная, Крамяніца Горная, Крамяніца Дольная, Падгрушаны, Рэксці, Станелевічы, Тадзіно, Шавулічы, Ялуцавічы).\nНасельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2628 чалавек, з іх 79,3 % — палякі, 18,4 % — беларусы, 1,7 % — рускія.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Крамяніцкі_сельсавет&oldid=4016444"


Аптэчная сетка прапануе работу актыўным пенсіянерам | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Сацыяльная падтрымка » Аптэчная сетка прапануе работу актыўным пенсіянерам\nЧым старэйшы становіцца чалавек, тым больш ён адчувае сябе выключаным з грамадскага жыцця і тым часцей сутыкаецца з паблажлівым стаўленнем з боку маладзейшых, асабліва калі ён ужо не працуе. Многія і хацелі б знайсці работу на пенсіі, але пажылым людзям зрабіць гэта вельмі няпроста. Менавіта таму адна з аптэчных сетак вырашыла запусціць доўгатэрміновы праект «Старэйшы спецыяліст» і працаўладкоўваць людзей старэйшых за 50, якім з-за ўзросту адмаўляюць у рабоце.\n«Аб'яўляем вакансію для мудрых правізараў і фармацэўтаў», — заявілі ў аптэчнай сетцы ADEL (холдынг «Аптэка Груп»). Тут гатовыя ўзяць людзей ва ўзросце, якія ўлюбёныя ў сваю прафесію, актыўныя і пазітыўныя. Ад саіскальніка чакаюць, што ён гатовы вучыцца новаму, глядзіць ролікі на «Ютубе», робіць зарадку раніцай і не «штурмуе» халадзільнік па начах. Яшчэ лепш, калі ён «любіць натхняць людзей, гатовы стаць прыкладам для тых, хто пакуль расце». «Нам патрэбен чалавек, які ўсім усё даказаў і цяпер можа проста быць сабой. А на пытанне: «Які час лепшы?» адказвае «У якім я цяпер», — гаворыцца ў вакансіі.\nАд саіскальнікаў патрабуецца закончаная вышэйшая або сярэдняя спецыяльная адукацыя па спецыяльнасці «фармацыя», адпаведныя веды і досвед працы з пакупнікамі. Вітаюцца адказнасць, высокая матывацыя, здольнасць да работы ў камандзе і гатоўнасць да навучання і прафесійнага развіцця.\nПрэтэндэнты, якія пройдуць сумоўе, змогуць выбраць нагрузку — ад 0,25 і да 1 стаўкі. Ім таксама падбяруць аптэку блізка да іх дому. Зарплата — да 1500 рублёў у месяц.\n«Мы хочам унесці ўклад у павышэнне сацыяльнай актыўнасці людзей старэйшага ўзросту. Вырашаючы адначасова праблему пошуку кваліфікаваных супрацоўнікаў, мы раскрываем патэнцыял і магчымасці людзей старэйшага ўзросту і хочам зруйнаваць існуючыя стэрэатыпы. Упэўнены, што вопыт, веды, погляд на жыццё людзей, якія не жадаюць старэць, будуць карыснымі і неацэннымі як для кампаніі, так і для пакупнікоў», — тлумачаць у аптэчнай сетцы.


Фестываль еўрапейскай прозы «Еўрапеана» Европеана в Минске - стоимость входа, отзывы о событии на afisha.relax.by\nФестываль еўрапейскай прозы «Еўрапеана»\nАдкрыццё фестывалю “Еўрапеана”\n21 сакавіка (субота). Адкрыццё фестывалю. Пасля выступу ганаровых гасцей адбудзецца прэзентацыя кнігі Патрыка Оўржэдніка (Чэхія) “Еўрапеана”. З удзелам рэдактара і заснавальніка серыі “Чэшская калекцыя” Сяргея Сматрычэнкі. Вядоўца – Андрэй Хадановіч. Кнігарня логвінаЎ (Незалежнасці 37а). Пачатак а 19-й.\nУ межах літаратурнага фестывалю “Еўрапеана”\nМаё еўрапейскае дзяцінства. ЧССР і БССР\n23 сакавіка (панядзелак). Вечарына “Маё еўрапейскае дзяцінства”. Размова пра штодзённае жыццё ў ЧССР і БССР праз прызму рамана “Моцны Жбуть” і “Полацкіх апавяданняў”. З удзелам пісьменнікаў Ірэны Доўскавай (Чэхія) і Уладзіміра Арлова (Беларусь), а таксама перакладчыкаў Веранікі Бяльковіч і Сяргея Сматрычэнкі. Галерэя Ў (Незалежнасці 37а). Пачатак а 18-й. У межах літаратурнага фестывалю “Еўрапеана”\nкрыху пра фестываль. У Мінску збіраюцца празаікі і перакладчыкі з Чэхіі, Швейцарыі, Польшчы, Канады і Беларусі, каб прадставіць літаратуру ўспамінаў і паразважаць пра дзяцінства і юнацтва, якое прайшло на абшарах Еўропы, падзеленай жалезнай заслонай.\n“Краіна мрой”. Круглы стол па літаратуры ўспамінаў\n24 сакавіка (аўторак). Укруг стала збяруцца празаікі і перакладчыкі, каб прадставіць літаратуру ўспамінаў і паразважаць пра дзяцінства і юнацтва, якое прайшло на абшарах Еўропы, падзеленай жалезнай заслонай. Удзельнічаюць Ірэна Доўскава (Чэхія), Ірэна Брэжна (Швейцарыя), Уладзімір Арлоў (Беларусь) і інш. Мадэратар – Сяргей Сматрычэнка. Пачатак а 15-й. Канферэнц-зала Пасольства Чэшскай Рэспублікі ў Мінску (Музычны завулак 1/2). У межах літаратурнага фестывалю “Еўрапеана”\nЗорка швейцарскай літаратуры ў Мінску\n24 сакавіка (аўторак). Прэзентацыя рамана швейцарской пісьменніцы Ірэны Брэжны “Найлепшы з усіх светаў”/Die beste aller Welten пра дзяцінства ў ЧССР. З удзелам аўтаркі і рэдактара Сяргея Сматрычэнкі. Інстытут імя Гётэ (Харужай 25/3). Пачатак а 19-й. У межах літаратурнага фестывалю “Еўрапеана”\nЗорка швейцарскай літаратуры ў кнігарні логвінаЎ\n25 сакавіка (серада). Прэзентацыя рамана швейцарской пісьменніцы Ірэны Брэжны “Найлепшы з усіх светаў”/Die beste aller Welten пра дзяцінства ў ЧССР. З удзелам аўтаркі і рэдактара Сяргея Сматрычэнкі. Кнігарня логвінаЎ (Незалежнасці 37а). Пачатак а 19-й. У межах літаратурнага фестывалю “Еўрапеана”


Пахудзець... на світанку. Місія выканальная?! - Здоровые люди\n85 0 31\nНу вось і зноў працоўны, так бы мовіць, тыдзень. Даўжынёю ў два дні. З аднаго боку, гэты факт падбадзёрвае, а з іншага... Наперадзе-то выхадны – толькі адзін. А за ім – звычайны паўнавартасны ўжо тыдзень. І – так! Мы пачынаем ныць і скардзіцца. Гэта ж – наша ўсё ў першы дзень пасля выхадных! 🙂 Хоць у панядзелак, хоць, як сёння, – у пятніцу.\nА ў вас усе пяць дзён былі... адпачывальнымі? Вам пашанцавала. У мяне, на жаль, не. Але не будзем пра сумнае. І што карысці ныць?! Вядома ж, калі калегі і каляжанкі, сябры і сяброўкі, родныя і блізкія (ой, ну хаця б адзін чалавек!!!) паспачуваюць, яно быццам бы лягчэй... Але паколькі вялікіх выхадных, рэальных ці ўяўных, у бліжэйшай будучыні не назіраецца, прапаную паспрабаваць актывізавацца. Каб не так самотна было штораніцы прачынацца па будзільніку і з заплюшчанымі вачыма цягнуцца ў ванны пакой.\nА ў вас атрымліваецца прачынацца па ўнутранаму будзільніку? Крыху раней за рэальны альбо разам з ім? Калі не, патрэніруйцеся. Карыснае ўменне, між іншым. А то калі гук будзільніка, нават самая прыемная мелодыя, але ж знянацку выхоплівае з глыбокага сну... Бр-р-р-р! Не адразу можна ўцяміць, дзе ты, хто ты і сёння выхадны ці дзень працоўны.\nРаней шмат чытала парадаў пра тое, як карысна ўзнімацца на некалькі хвілін ці нават на гадзіну раней. Каб выдаткаваць час на ранішнюю зарадку, а можа, нават на прагулку ці прабежку, нетаропкі сняданак і зборы на працу. Ужо амаль месяц я ўзнімаюся на 20 хвілін раней ( і гэта – а шостай!). І ведаеце, вельмі задаволена! Бо за тыя 20 хвілін усё роўна не выспішся. А актыўныя практыкаванні – яны рэальна бадзёраць. І гэта не проста прапісная ісціна, а ісціна, правераная на практыцы!\nВядома ж, калі вы – аматар паваляцца ў ложку хвіліну, пяць-дзесяць... Па першым часе цяжкавата будзе. Але прывыкнеце. Прачнуцца раней – місія сапраўды выканальная. Цяпер я гэта ведаю дакладна! Між іншым, хто заклапочаным тым, каб пахудзець... грамаў на 500 ці кілаграмчыкаў так на 5-10... Раннія пад’ёмы і хаця б элементарныя практыкаванні вам у гэтым рэальна дапамогуць.\nПлюс шклянка вады, якую трэба выпіць адразу, альбо, што яшчэ лепей, шклянка натуральнага напою. Напрыклад, не проста вада, а цёплая вада з лімонам. Альбо настой ці гарбата з імбіру. А імбір – гэта ж не толькі пахудзенне і вывядзенне таксінаў з арганізма. Ён яшчэ можа дапамагчы зняць галаўны боль, калі раніцай у вас ёсць бывае такая праблема.\nКалі не баіцеся эксперыментаваць, дык даследчыкі раяць выпіць раніцай... А, не!!! Не тое, пра што некаторыя маглі падумаць! Не спіртное! Настой з каенскага перцу, зялёнай гарбаты і мёду... Ну-у-у-у-у... Асабіста я не ведаю. Толькі калі з чыстай цікавасці. Раптам спадабаецца?! І яшчэ адзін напой выдатны – ананасавы сок з алое. Ці адзін толькі сок. Не нектар! Сок натуральны...\nЗначыць, прачнуліся, пацягнуліся, напой падрыхтаваны выпілі. І... На зарадку – станавіся! Каму што бліжэй. Практыкаванні індыйскіх ёгаў для ўсіх, планка, выпады, махі, адцісканні... Сабачку выгулялі, коціка паганялі, прабегліся, прайшліся... Каму што бліжэй! А далей – душ, карысны сняданак (кожны сам выбірае, што яму даспадобы), збіраемся на працу. І...\nБадзёрым крокам, з радаснай усмешкай на твары, дорачы свой цудоўны ранішні настрой навакольным – пайшлі! Глядзіш, і сонейка з’явіцца з-за дажджлівай хмары. Хаця б для таго, каб на нас падзівіцца!\nПрыемнай пятніцы вам, сябры! Выдатнага першага і перадапошняга (а ў кагосьці і адзінага) дня працоўнага на гэтым тыдні! Бадзёрасці, аптымізму... І каб любая місія сёння зрабілася для вас выканальнай!\nМужным, добрым, каханым, любімым...\nСышліся разам міжнародныя, альбо Колькі святаў у адну пятніцу\nПрайсці праз строй…\nУсе артыкулы раздзела (234)