У Жодзіна так і не апублікавалі афіцыйныя дадзеныя пра стан ракі (відэа)\nhttps://spring96.org/be/news/53013 2012 2012-06-05T17:39:00+0300 2012-06-05T17:39:00+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/plisa.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nУ пачатку сакавіка гэтага года ў Жодзіна адбылася лакальная экалагічная катастрофа: з-за аварыі на Жодзінскай ЦЭЦ у вадасховішча на рацэ Пліса вылілася масла. Аднак да гэтага часу праз мясцовыя СМІ адпаведныя інстанцыі так і не знайшлі час апублікаваць вынікі даследаванняў вады.\nНа сённяшні дзень мясцовыя жыхары так і не былі азнаёмленыя з афіцыйнымі вынікамі замераў вады ў рацэ Пліса, якія б пацвярджалі поўную ліквідацыю наступстваў разліву масла з Жодзінскай ЦЭЦ. Больш за тое, нежаданне мясцовых уладаў прыцягваць увагу да праблемы прывяло да поўнай недасведчанасці пра інцыдэнт з боку мясцовых жыхароў. Многія з іх наогул не ведаюць пра разліў масла і ўпэўненыя ў тым, што ловяць рыбу ў чыстай вадзе. Хаця на засмечаных і зарослых хмызняком берагах Плісы цяпер можна знайсці мёртвых рыб.\n«Разліў быў, - распавядае мясцовы рыбак Валянцін. - Тады леска з белай станавілася жоўтай, а пярлоўка сінела на вачах. Я тады наогул перастаў тут лавіць. А пра сакавіцкі разліў масла нічога не ведаю. Бачыў, прыходзілі з санстанцыі, бралі пробы вады. Я два гады там прапрацаваў, так пайшоў да дзяўчынк, спытаў. Яны мне сказалі, што ўсё чыста».\nЗгодна з арт.12 Закона РБ «Аб ахове навакольнага асяроддзя» «Правы і абавязкі грамадзян у галіне аховы навакольнага асяроддзя» «кожны грамадзянін мае права на спрыяльнае навакольнае асяроддзе і на пакрыццё шкоды, прычыненай парушэннем гэтага права, а таксама на атрыманне, захоўванне i распаўсюджванне поўнай, дакладнай i своечасовай экалагічнай інфармацыі». У Жодзіне, мяркуючы па сітуацыі вакол рэчкі Пліса, гэты артыкул закона парушаецца. Прычым, зусім беспакарана.\n05.06.2012 Тэгі: грамадства, свабода слова, відэа


Што такое біблійны курс «Эмаус»?\nМногія вучні і паслядоўнікі Езуса не могуць распазнаць Яго пасля Уваскрасення. Ён мае іншае цела, іншы голас. Яго немагчыма пазнаць проста чалавечымі вушамі і вачамі. З праблемай распазнання Езуса сутыкаецца Марыя Магдалена, вучні, якія накіроўваліся ў вёску Эмаус, апостал Пётр, іншыя апосталы. З праблемай распазнання Езуса сутыкаемся таксама мы. Мы не бачым Яго вачыма цела, не можам паразмаўляць, так як размаўляем са свычайнымі людзьмі, не можам дакрануцца як да звычайнага чалавека. Распазнаем Езуса Ўваскрослага толькі вачыма веры.\nБог не пакідае нас самотнымі на гэтым шляху веры. Вера – гэта дар Бога, які мы спрабуем прыняць. Бог выходзіць нам насустрач. Вучні, якія накіроўваліся ў вёску Эмаус, атрымалі ад Бога два падарункі – Эўхарыстыю і Слова Бога. Менавіта дзякуючы Ламанню Хлеба ім адчыняюцца вочы, а дзякуючы пачутаму Слову, пачынае палаць сэрца. Такім чынам, Эўхарыстыя і Слова Бога адчыняюць нам вочы на прысутнасць Хрыста.\nБіблійны Курс «Эмаус» – гэта не рэкалекцыі, а, хутчэй, заняткі па вывучэнні Бібліі. Апроч лекцый на курсе ёсць таксама практыка малітвы Божым Словам. Курс прызначаны найперш для працы па вывучэнні Бібліі, таму неабходна мець з сабой усё тое, што бяруць студэнты на заняткі (Біблію, сшытак). Як і ў любым працэсе навучання, прадугледжваюцца хатнія заданні. Паколькі курс вымагае шмат працы і засяроджанасці, то ўдзел з дзецьмі пакуль не прадугледжваецца.\nКурс праводзіць доктар біблейскага багаслоўя Уладзіслаў Валаховіч разам са святаром.\nПЛАН КУРСА «ЭМАУС»\n21.00 Lectio Divina\n15.00 Вяночак да Божай Міласэрнасці\n17.00 – 19.00 Чытанне Слова Божага\n20.00 Lectio Divina\n21.00 Адарацыя, споведзь\n9.00 Lectio Divina\n11.00 Святая Імша\n17.00 «Торба з сабой» – заканчэнне курсу


Каноны нядзельныя крыжаўваскросныя і багародзічныя - Тон 6 » Часасловец\nЧасасловец » Актоіх » Актоіх - каноны » Каноны нядзельныя крыжаўваскросныя і багародзічныя - Тон 6\nКаноны нядзельныя крыжаўваскросныя і багародзічныя - Тон 6\nКанон крыжаўваскросны. Ірмас. Таго, хто некалі хваляю марскою патапіў перасьледавальніка і мучыцеля, нашчадкі збаўленых паклалі ў зямлю. Мы ж, як тады жанчыны, пяём Госпаду, бо Ён праславіўся.\nПерад Пілатам стаіць Судзьдзя і асуджаецца беззаконным судом; атрымлівае аплявухі ад неправеднае рукі Той, перад кім дрыжаць неба і зямля.\nТы, Спасе, распасьцёр боскія рукі Твае на ўсячыстым Тваім і жыцьцядайным крыжы, і сабраў народы, каб яны пазналі Цябе, Госпадзе Ўладару, і пакланіліся Твайму слаўнаму расьпяцьцю.\nБагародзічны. Калі Ўсебеззаганная, што стаяла ля крыжа, убачыла кроплі крыві з боку Твайго, Хрысьце Спасе, Яна залілася сьлязьмі і ўславіла Тваю беспрыкладную міласэрнасьць.\nКанон Багародзіцы. Ірмас канону ўваскроснага: Ізраіль, ідучы па дне марскім...\nЭва пакаштавала плоду з забароненага дрэва і наклікала на сябе праклён; але Ты, Усячыстая, звольніла яе, нарадзіўшы пачатак блаславеньня – Хрыста.\nТы, Чыстая, што нарадзіла Хрыста – дыямант ад Боскай маланкі, – разьвей туман маіх пажаданьняў і сорам правінаў зьзяньнем сьветласьці Тваёй.\nЯкуб духоўнымі вачыма бачыў, Усячыстая, спадзяваньне народаў – Бога, які збаўляе нас Тваім заступніцтвам.\nКалі ня стала князёў з калена Юды, Усячыстая, прыйшоў Сын Твой і Бог і ўстанавіў панаваньне сваё над усёй зямлёй.\nКанон крыжаўваскросны. Ірмас. Цябе, які на водах павесіў непарушна зямлю, стварэньне з жахам убачыла павешаным на крыжы і ўсклікнула: "Ніхто не сьвяты, апроч Цябе, Госпадзе!"\nТы прабыў тры дні ў магіле і жыцьцядайным устаньнем Тваім уваскрасіў раней памёрлых, і яны, вызваленыя ад праклёну, усьцешыліся і ўсклікнулі: "Ты прыйшоў, Госпадзе, наша збаўленьне!"\nСлава Твайму ўстаньню, Госпадзе, якім Ты, Усемагутны, нас вызваліў ад пекла, тленнасьці і сьмерці. Таму мы пяем і клічам: "Ніхто не сьвяты, апроч Цябе, чалавекалюбны Госпадзе!"\nБагародзічны. Сэрца Тваё, Усячыстая і Беззаганная, было параненае, калі Ты ўбачыла Народжанага ад Цябе прабітага кап'ём, і Ты ў жаху ўсклікнула: "Вось як адплацілі Табе, Сыне мой, людзі беззаконныя!"\nКанон Багародзіцы. Ірмас. Ніхто не сьвяты, апроч Цябе, Госпадзе...\nТленную і сьмяротную маю прыроду, Усячыстая Маці Божая, Усядобры прыняў невыказна ва ўлоньні Тваім, зрабіў яе нятленнаю і навекі злучыў з сабою.\nАнельскія хоры жахнуліся, калі ўбачылі, як Бог прымае цела ад Цябе. Несьціханымі галасамі яны славяць Цябе як Маці Божую.\nПрарок Даніла жахнуўся, калі ўбачыў Цябе, Маці Божая, як Гару духоўную, ад якой адкалоўся нерукатворны Камень і дэманскія капішчы скрышыў.\nНіякае чалавечае слова ані язык ня можа належна аддаць хвалу Табе, Усячыстая, бо ад Цябе Жыцьцядаўца Хрыстос захацеў прыняць цела з добрае волі сваёй.\nКанон крыжаўваскросны. Ірмас. Прадбачыўшы Тваё Боскае спусташэньне на Крыжы, Авакум жахнуўся і ўсклікнуў: "Ты, Добры, зышоў да тых, што ў пекле, і зьнішчыў уладу моцных, бо Ты ўсемагутны".\nШануем пачэсны Крыж Твой, Хрысьце, і сьвятое кап'ё з трысьцінаю, і цярновы вянок, якімі мы былі вызваленыя ад пякельнай тленнасьці.\nМагіла, Спасе, прыняла Цябе, калі Ты з уласнай волі памёр за нас, але ня здолела ўтрымаць Цябе, Слова: Ты ўваскрос як Бог і збавіў наш род.\nБагародзічны. Багародзіца Заўсёды Дзева, што нарадзіла людзям Збавіцеля Хрыста, выбаў ад бедаў і мукаў нас, якія прыбягаем з вераю да боскага покрыва Твайго.\nКанон Багародзіцы. Ірмас. Хрыстос - мая Сіла, Бог і Госпад!...\nЗбаўленыя Табою, Усячыстая, славім у песьнях Цябе, Беззаганная, і пабожна клічам: "Блаславёная Ты, заўсёды Дзева, што нарадзіла Бога!"\nДзева найблаславёная, Ты нарадзіла незаходнае Сьвятло, што зазьзяла з цела Твайго для тых, што жылі ў цемры, і прынесла радасьць тым, што славяць Цябе.\nЛаска зацьвіла, дзе быў закон, праз Цябе, Усесьвятая: Ты, Чыстая Заўсёды Дзева, нарадзіла Госпада, які дае нам адпушчэньне грахоў.\nПакаштаваўшы плоду з дрэва райскага, я памёр; Дрэва Жыцьця, што ад Цябе явілася, Усячыстая, уваскрасіла мяне і зрабіла спадкаемцам райскай асалоды.\nКанон крыжаўваскросны. Ірмас. Ісая ўбачыў незаходнае сьвятло Твайго літасьцівага богазьяўленьня дзеля нас, і сярод ночы нядрэмнай усклікнуў: "Устануць тыя, што ў магілах, і ўсе людзі ўсьцешацца!".\nПершы чалавек не паслухаўся, усядобры Госпадзе, Твайго загаду, спакусіўся плодам дрэва райскага і ўпаў у тленнасьць. Але Ты, Збавіцелю, паслухмяны Айцу, Крыжом зноў узьняў яго да былога блаславёнага стану.\nСьмерцю Тваёю, Добры, была зьнішчаная сьмерці ўлада: Ты адкрыў нам крыніцу жыцьця і дараваў несьмяротнасьць. Дзеля гэтага пакланяемся Твайму пахаваньню і ўваскрасеньню, якімі Ты як Бог прасьвятліў увесь сьвет.\nБагародзічны. Творца ўсіх і Госпад, які жыве на нябёсах, невыказна пасяліўся ва ўлоньні Тваім, Усебеззаганная, і праславіў Цябе, вышэйшую за нябёсы і сьвяцейшую за анёлаў. Дзеля гэтага сёньня ўся зямля бласлаўляе Цябе.\nКанон Багародзіцы. Ірмас. Малюся Табе, Добры...\nТы, што зьзяеш чысьцінёю, годная ўсялякай пахвалы, бо Ты сталася жыльлём Уладара: Ты адзіная сталася Маці Бога і насіла Яго як немаўля на руках Тваіх.\nАдораная красой і дабрынёй духоўнаю, запячатаная дзявоцтвам, Ты, Нявеста Божая, прасьвятляеш сьвет зьзяньнем чысьціні.\nХай плачуць усе зламысьнікі, што не прызнаюць Цябе яўна Чыстаю Маці Божаю. Ты явілася нам як Брама Божага сьвятла, што разганяе змрок правінаў.\nКанон крыжаўваскросны. Ірмас. Паглынуты, але не ўтрыманы ў нутры кіта, Ёна даў нам вобраз Твайго цярпеньня і пахаваньня. Ён, быццам з хораму, выйшаў з нутра зьвера і крыкнуў вартаўніком: "Гэй, вы, што пакінулі міласэрнасьць, дарэмна і бескарысна трымаеце варту!"\nХрыстазабойцам і прароказабойцам стаўся выбраны народ: як некалі прарокаў, што былі тайнымі промнямі праўды, не збаяўся забіць, так цяпер, агорнуты зайздрасьцю, аддаў на сьмерць Госпада, якога прарокі прадказалі. Але для нас сьмерць Ягоная сталася жыцьцём.\nТы, Спасе, быў пакладзены ў магілу, але не затрыманы ў ёй; хоць з уласнай волі Ты, Слова, пакаштаваў сьмерці, але ўваскрос як Бог несьмяротны, узьняў з сабою вязьняў, што былі ў пекле, і жанчынам ранейшы сум на радасьць перамяніў.\nБагародзічны. "Бясслаўны і годны жалю быў выгляд Твой перад людзьмі ў часе пакутаў Тваіх, Сыне і Божа мой – Усячыстая казала. – Ты явіўся некалі Давіду ў красе і велічы Боства. Але ўстань з магілы і жэзлам валадарства Твайго скрышы моц ворагаў Тваіх!"\nКанон Багародзіцы. Ірмас. Уведаўшы жыцьцёвае мора...\nВялікі сярод прарокаў Майсей некалі пісаў пра Цябе, як пра Каўчэг і Стол, і Сьвечнік, і Посуд залаты. Гэта былі вобразы прыйсьця ў целе Ўсявышняга ад Цябе, Дзева Маці.\nСьмерць гіне, і тленнасьць – праклён Адама, – адмяняецца, пераможаныя Сынам Тваім, Уладарка. Ты нарадзіла Жыцьцё, якое збаўляе ад тленнасьці ўсіх, што славяць Цябе.\nЗакон страціў сілу, і цень ягоны мінуў, калі вышэй за розум явілася мне ласка Бога і Збацы, народжанага ад Цябе, Дзева ўсяхвальная.\nКанон крыжаўваскросны. Ірмас. Невыказны цуд: Той, хто выбавіў ад полымя ў печы пабожных юнакоў, у магілу мёртвы кладзецца для збаўленьня нас, якія пяём: "Збавіцелю Божа, блаславёны Ты!"\nДзіўны ход здарэньняў! Той, хто выбавіў Ізраіля з фараонавай няволі, з уласнай волі церпіць расьпяцьце і разьвязвае путы правінаў. Дык пяем Яму з вераю: "Вызваліцелю Божа, блаславёны Ты!"\nБязбожныя сыны беззаконных бацькоў укрыжавалі на месцы пакараньня Цябе, Збавіцелю, які зламаў брамы пекла, каб збавіць тых, што пяюць: "Вызваліцелю Божа, блаславёны Ты!"\nБагародзічны. Ты, Дзева Чыстая, нарадзіла Вызваленьне Эвы і адмяніла ранейшы праклён Адама. Дзеля гэтага разам з анёламі пяем і ўсклікаем Сыну Твайму: "Вызваліцелю Божа, блаславёны Ты!"\nКанон Багародзіцы. Ірмас. Анёл арасіў печ для юнакоў...\nПолымя ў печы не пашкодзіла тром юнаком, якія былі вобразам сынараджэньня Твайго: Боскі агонь, які пасяліўся ў Табе, не спаліў Цябе. Ён навучыў усіх пяяць: "Блаславёны Ты, Божа айцоў нашых!"\nЯк Ты, усепачэсная Маці, сама прадказала, усе куткі зямлі называюць Цябе блаславёнаю і, прасьветленыя зьзяньнем Тваім, з удзячнасьцю пяюць і клічуць: "Блаславёны Ты, Божа айцоў нашых!"\nХітры зьмей уеўся ў мяне сваімі атрутнымі зубамі, але Твой Сын, Маці Божая, скрышыў іх і даў мне сілу клікаць: "Блаславёны Ты, Божа айцоў нашых!"\nТы, адзіная Богаблаславёная, – ачышчэньне ўсяго, што існуе, бо Ты насіла на руках Бога, які сядзіць на хэрувімах, што ўсклікаюць: "Блаславёны Ты, Божа айцоў нашых!"\nКанон крыжаўваскросны. Ірмас. Жахніся ў страху, неба, хай ускалыхнуцца асновы зямлі, бо вось Той, хто жыве на вышынях, залічаецца да мёртвых. У магілу пакладзены Той, каго юнакі бласлаўляюць, сьвятары славяць у песьнях, людзі ўзьвялічваюць праз усе вякі.\nУсё жахнулася, калі пачула, як Усявышні з уласнай волі зышоў на зямлю, разбурыў моц пекла Крыжом і пахаваньнем сваім, і ўзьняў усіх, каб клікалі: "Юнакі, бласлаўляйце; сьвятары, слаўце; людзі, узьвялічвайце праз усе вякі!"\nТыранія пекла скончылася, і ўлада яго згінула, бо яе разбурыў над усімі Бог, які быў узьняты ад зямлі на Крыжы. Юнакі, бласлаўляйце Яго; сьвятары, слаўце; людзі, узьвялічвайце праз усе вякі!\nЯкое бязьмернае Тваё чалавекалюбства, Хрысьце, і невыказная дабрыня! Убачыўшы, што я гіну ў пякельнай вязьніцы, Ты сам пацярпеў, каб вызваліць мяне. Дзеля гэта бласлаўляем Цябе, Уладару ўсіх, і ўзьвялічваем праз усе вякі.\nКанон Багародзіцы. Ірмас. З полымя Ты даў расу для набожных юнакоў...\nСын Твой, Усячыстая, прасьвятліў Цябе зьзяньнем Духа, у пазалочаную вопратку апрануў і паставіў па правай руцэ сваёй. Мы ўзьвялічваем Яго праз усе вякі.\nТой, хто воляю сваёю сьвет стварыў, прымае ва ўсячыстым Тваім улоньні цела, каб аднавіць яго. Мы ўзьвялічваем Яго праз усе вякі.\nПраз злучэньне Слова са мною, чалавекам, Ты, Усячыстая, сталася Божым жыльлём, што зьзяе сьветласьцю дзявоцтва. Дзеля гэтага мы славім Цябе праз усе вякі.\nЗалаты сьвечнік быў вобразам Цябе, якая невыказна прыняла Сьвятло недасяжнае, што асьвятляе ўсіх сваім пазнаньнем. Дзеля гэтага мы славім Цябе, Чыстая, праз усе вякі.\nКанон крыжаўваскросны. Ірмас. Ня плач па мне, Маці, бачачы ў магіле Мяне, Сына Твайго, якога Ты зачала бяз семя. Я ўстану і праслаўлюся і, як Бог, уздыму з моцаю тых, хто з вераю і любоўю ўзьвялічвае Цябе.\nХоць Ты, Жыцьцядаўча Хрысьце, зышоў у магілу як мёртвы, Ты знішчыў моц пекла і ўзьняў з сабою мёртвых, якіх яно раней паглынула, і як Бог уваскрасіў тых, што з вераю і любоўю ўзьвялічваюць Цябе.\nХай усё стварэньне ўсьцешыцца, і расьцьвіце як лілея, бо Хрыстос з мёртвых устаў як Бог. Усклікнем: "Дзе цяпер тваё, сьмерць, джала? Дзе твая, пекла, перамога? Добрасардэчны ўзьняў рог наш і скінуў на зямлю цябе".\nБагародзічны. Ты, Усячыстая Ўладарка, насіла Таго, хто носіць усё; і на руках трымала як немаўля Таго, хто выбаўляе нас ад рукі злоснага ворага; Ты бачыла, як узьнімаецца на Крыж Той, хто ўзьняў нас з гібельнай бездані.\nКанон Багародзіцы. Ірмас. Бога людзям немагчыма бачыць...\nЗорка ўзышла ад Якуба і прасьвятліла зьзяньнем Боства тых, што ў цемры: ад Цябе, Усячыстая, Хрыстос Бог-Слова прыняў цела, і мы, прасьветленыя Ім, разам з анельскімі хорамі Цябе шчасьліваю завем.\nУмацаваны сілаю Тваёю і ласкаю, Табе песьню ад шчырага сэрца прыношу: прымі яе, Чыстая Дзева, і дай мне ўзамен шматсьветлую ласку з Тваёй нятленнай скарбніцы, Богаблаславёная.\nТы, Дзева, явілася Боскімі кроснамі, на якіх Слова саткала сабе цялесную вопратку, абагавіўшы мой вобраз. Апрануўшыся ў яе, Ён збавіў усіх, хто з чыстым розумам узьвялічвае Цябе.\nТваім невыказным і цудоўным сынараджэньнем, Багародзіца ўсячыстая, мёртвым даецца ўваскрасеньне. Жыцьцё апранулася ў цела ад Цябе і зазьзяла ўсім, і тлен сьмяротны зьнішчыла.


У якіх выпадках ставіцца коска? Коскі ў сказах: правілы\nКоска - самы просты і празаічны, але ў той жа час і самы падступны знак. Яе пастаноўка мае на ўвазе разуменне таго, як будуецца і структуруецца гаворка, якія сэнсы з'яўляюцца і знікаюць, калі няправільна паставіць коску. Вядома, у невялікім артыкуле немагчыма апісаць, у якіх выпадках ставіцца коска і пералічыць абсалютна ўсё, спынімся толькі на самых распаўсюджаных і простых.\nПералік і аднастайныя члены\nПравільная пастаноўка косак ў простым сказе пачынаецца са веды правілы аб тым, што аднастайныя члены прапановы павінны быць падзеленыя коскі:\nЯ люблю, люблю, абагаўляю котак.\nЯ люблю котак, сабак, коней.\nЦяжкасці ўзнікаюць, калі паміж аднароднымі членамі прапановы стаіць злучнік «і». Правіла тут простае: калі саюз адзіночны, коска не патрэбна:\nЯ люблю сабак, катоў і коней.\nКалі ж саюзаў больш, чым адзін, то коска ставіцца перад другім саюзам і далей:\nЯ люблю і сабак, і катоў, і коней.\nІнакш ставіцца коска перад саюзам «а». Правіла дыктуе пастаноўку знака ў любым выпадку і датычыцца таксама і саюза «але», і саюза «так» у значэнні «але»:\nМая суседка кахае не сабак, а котак.\nКошкі любяць асцярожных людзей, але цураюцца шумных і злых.\nВызначэнне пры асабовы займеннік\nЦяжкасці з тым, дзе патрэбна коска, узнікаюць і тады, калі гаворка ідзе аб вызначэнні. Аднак і тут усё проста.\nКалі адзіночнае вызначэнне адносіцца да асабовых займеннікаў, яно аддзяляецца коскай:\nЗадаволеная, яна ўвайшла ў пакой і паказала куплю.\nЯ бачыў тады гэтую сабаку. Яна, радасная, віляў хвастом, дрыжала і ўвесь час скакала на гаспадара.\nКалі вы завучваць правілы аб тым, у якіх выпадках ставіцца коска, то трэцім пунктам павінна быць адасобленае азначэнне.\nПад адасобленым вызначэннем маецца на ўвазе перш за ўсё мае дачыненне абарот. Ён аддзяляецца коскамі ў тым выпадку, калі ідзе за тым словам, да якога належыць:\nХлопчык, начытаўшыся кніг аб падарожжах, ніколі не пройдзе абыякава міма турыстычнага агенцтва або міма крамы з намётамі і ліхтарыкамі.\nКотка, ледзь дачакалася пачастункі, цяпер мурлыкала і ласкава пазірала на гаспадара.\nНачытаўшыся кніг аб падарожжах хлопчык ніколі не пройдзе абыякава міма турыстычнага агенцтва або міма крамы з намётамі і ліхтарыкамі.\nЛедзь дачакалася пачастункі кошка цяпер мурлыкала і ласкава пазірала на гаспадара.\nКоскамі і ў простым, і ў складаным сказе аддзяляецца адзіночнае дзеепрыслоўе і дзеепрыслоўныя абарот:\nПомурлыкав, котка ўлеглася на маіх каленях.\nСабака, пагыркаў, усё-ткі супакоілася і дала нам пагаварыць.\nЗрабіўшы шэраг заўваг з нагоды новага праекту, шэф пайшоў.\nУступныя словы - гэта такія словы, якімі паказваецца дакладнасць інфармацыі, яе крыніца або стаўленне да гэтай інфармацыі прамоўцы.\nГэта такія словы, якія патэнцыйна могуць быць разгорнутыя ў прапанова:\nГэты мастак, зразумела, заваяваў сэрцы ўсіх сваіх сучаснікаў.\nНаташа, здаецца, не збіраецца клапаціцца пра свайго бацьку.\nЛеанід, мабыць, не падазрае, навошта каля яго апошнім часам з'явілася столькі людзей.\nКалі ў сказе прысутнічае зварот, і гэта не займеннік, значыць, яно павінна быць аддзелена коскамі з двух бакоў.\nДобры дзень, дарагі Леў!\nДа пабачэння, Лідзія Барысаўна.\nВедаеш, Маша, што я табе хачу сказаць?\nЛінда, да мяне!\nНа жаль, няведанне таго, у якіх выпадках ставіцца коска пры звароце, часта прыводзіць да непісьменных афармленні дзелавых лістоў. Сярод гэтых памылак - і пропуск коскі пры звароце, і пастаноўка лішняй коскі пры займеннік:\nДобры дзень Павел Яўгенавіч! (Трэба: Добры дзень, Павел Яўгенавіч!)\nСвятлана Барысаўна мы таксама падрыхтавалі для Вас нашы новыя ўзоры. (Трэба: Святлана Барысаўна, мы таксама падрыхтавалі для Вас нашы новыя ўзоры.)\nЯк, Вы, мяркуеце, гэты дагавор мэтазгодна заключаць? (Трэба: Як Вы мяркуеце, гэты дагавор мэтазгодна заключаць?)\nКоска ў складаным сказе\nУвогуле-то ўсе правілы адносна таго, у якіх выпадках ставіцца коска ў складаным сказе, зводзяцца, па сутнасці, да аднаго: усе часткі любога складанага прапановы павінны быць аддзеленыя адзін ад аднаго знакам прыпынку.\nВясна прыйшла, засвяціла сонца, замітусіліся вераб'і, забегалі пераможна дзеці.\nЯму купілі новы кампутар, так як стары ўжо не мог працаваць з-за маленькага аб'ёму памяці і несумяшчальнасці з новымі праграмамі.\nА што ж яшчэ рабіць, калі не весяліцца, калі акрамя гэтага нічога не застаецца?\nНа чале працэсіі ішоў нейкі руденькі хлапчук, ён, напэўна, і быў самым галоўным.\nКоска ў складаным сказе ставіцца ва ўсіх выпадках, акрамя які аб'ядноўвае словы, і калі на стыку частак прапановы не патрэбны іншы знак, перш за ўсё - двукроп'е.\nВыключэнне: яднанне слова\nКалі часткі складаназлучанага прапановы аб'ядноўваюцца нейкім адным словам (напрыклад, подчинительным саюзам), то коска паміж гэтымі часткамі прапановы не ставіцца:\nКалі прыйшла вясна і птушкі прыляцелі, наша кампанія неяк пажвавела.\nПар .: Прыйшла вясна, птушкі прыляцелі, і наша кампанія неяк пажвавела.\nГэтае слова можа быць не толькі ў самым пачатку прапановы:\nМы пойдзем на гэтую сустрэчу толькі ў крайнім выпадку, толькі калі ўсе ўмовы будуць агавораны і тэкст дамовы будзе ўзгоднены.\nКоска або двукроп'е?\nУ бяззлучнікавых складаных сказах замест коскі павінна стаяць двукроп'е, калі сэнс першай частцы раскрываецца ў другой:\nГэта быў цудоўны час: мы малявалі тое, што хацелі.\nЦяпер ён прыступіў да самага галоўнага: ён майстраваў падарунак для мамы.\nСабака больш не хацела шпацыраваць: гаспадары настолькі запалохалі яе дрэсіроўкай, што прасцей было адседзецца пад сталом.\nПрапановы са словам «як»\nШматлікія памылкі, якія тычацца таго, у якіх выпадках ставіцца коска, узнікаюць з-за неразумення розніцы паміж двума значэннямі слова «як».\nПершае значэнне гэтага слова - параўнальнае. У гэтым выпадку ў сказе параўнальны абарот аддзяляецца коскамі:\nАсінавы ліст, як матылёк, падымаўся ўсё вышэй і вышэй.\nДругое значэнне - указанне на тоеснасць. У такіх выпадках абарот з «як» не вылучаецца коскамі:\nМатылёк як казурка мала цікавіць людзей, якія звыкліся бачыць у жывёл крыніца цяпла і зносін.\nТаму прапанова: «Я як твая мама не дазволю табе псаваць сабе жыццё» можа быць пунктуацыйных аформлена дваяк. Калі які казаў - сапраўды мама слухае, значыць, слова "як" ўжыта ў якасці словы, паказваў на тоеснасць ( «я» і «мама» - гэта адно і тое ж), таму з коскай не патрэбныя.\nКалі ж хто гаворыць параўноўвае сябе з мамай слухае ( «я» і «мама» - гэта не адно і тое ж, "я" параўноўваецца »з« мамай »), значыць, коскі патрэбныя:\nЯ, як твая мама, не дазволю табе псаваць сабе жыццё.\nУ тым выпадку, калі «як» уваходзіць у склад выказніка, коска таксама не ставіцца:\nВозера як люстэрка. (Пар.: Возера, як люстэрка, зіхацела і адлюстроўвала воблака).\nМузыка як жыццё. (Музыка, як жыццё, доўжыцца не вечна.)\nФармальныя прыкметы неабходнасці коскі: давяраць ці не?\nЗвярнуць увагу на тое, у якіх выпадках ставіцца коска, дапамогуць асаблівыя прыкметы прапаноў. Аднак не варта ім занадта давяраць.\nТак, напрыклад, гэта перш за ўсё тычыцца таго, ці ставіцца коска перад «каб». Правіла, здавалася б, адназначнае: «Перад« каб »заўсёды ставіцца коска». Аднак да любога правілу не трэба ставіцца занадта літаральна. Напрыклад, прапанова з «каб» можа быць такім:\nЁн захацеў пагаварыць з ёй, каб даведацца праўду і каб расказаць пра тое, як пражыў жыццё.\nЯк бачым, правіла тут працуе, аднак другое «каб» не прадугледжвае коскі. Тым не менш гэтая памылка даволі распаўсюджаная:\nМы хадзілі ў краму, каб проста вывучыць цэны і, каб паглядзець, што наогул можна купіць да абеду ў гэтым горадзе.\nПравільна: Мы хадзілі ў краму, каб проста вывучыць цэны і каб паглядзець, што наогул можна купіць да абеду ў гэтым горадзе.\nТое ж тычыцца слова «як». Вышэй ужо гаварылася, што, па-першае, у слова ёсць два значэння, а па-другое, яно можа ўваходзіць у склад розных членаў сказа, таму давяраць ходкай фармулёўцы «Перад« як »заўсёды коска» не варта.\nТрэці распаўсюджаны выпадак фармальнай прыкметы неабходнасці коскі - слова «так». Аднак і да яго варта ставіцца з вялікай асцярогай. У словы «так» ёсць некалькі значэнняў, у тым ліку - «і»:\nУзяў ён пэндзля ды і пайшоў маляваць.\nЗляцеліся галкі ды вароны, а синичек як не было, так і няма.\nДа такіх фармальным прыкметах варта, хутчэй, ставіцца як да патэнцыйна «небяспечным» месцах. Словы тыпу «каб», «што б», «як», «так» могуць сігналізаваць пра тое, што ў гэтым сказе можа быць коска. Гэтыя «сігналы» дапамогуць не прапусціць коскі ў прапановах, правіла ж, якое тычыцца саміх гэтых знакаў, нi ў якiм разе нельга выпускаць з выгляду.\nПры гэтым пры расстаноўцы косак трэба, хутчэй, арыентавацца, не на "правілы», а на сэнс пастаноўкі знака. Коска ў агульным і цэлым прызначана для аддзялення аднародных членаў сказа, частак складанага прапановы, а таксама фрагментаў, не якія ўпісваюцца ў структуру прапановы, якія з'яўляюцца для яго чужароднымі (звароту, уступныя словы і т. Д.). Правілы ж толькі канкрэтызуюць кожны выпадак. Гэта тычыцца нават формулы «патрэбна коска перад" каб "». Правіла гэта на самай справе канкрэтызуе агульны прынцып пунктуацыйных афармлення складаназалежных прапаноў. А наогул, вядома, пры пісьме трэба думаць!\nЦаліна - гэта ... Значэнне слова\nСкланенне прыметнікаў у нямецкай мове\nФранцузскі дзеяслоў faire: спражэнне па часах і нахіленае\nПрактыкум па беларускай мове: што такое граматычная аснова\nЯкія функцыі выконваюць прыметнікі? Спіс, прыклады ужывання ў мове\nПрэпарат "Ібупрофен". Інструкцыя па ўжыванні\nЯк трапіць у турму ў ГТА 5 у ходзе місіі?\nКёльнская вада: што гэта такое, гісторыя, водгукі\nКраснаярскі край: плошча, раёны, клімат і іншыя асаблівасці\n"Крывавы спорт": акцёры. Універсальны сцэнар для баевіка\nЯкія трэба рабіць пасля родаў практыкаванні для скарачэння маткі?\nБюгельных пратэз шинирующий: апісанне, асаблівасці, водгукі\nНПК «Эпл Дайманд»: водгукі пакупнікоў, гісторыя, асаблівасці і асартымент\nПароочиститель квазары - выдатнае набыццё\nТату "Маоры": значэнне для племя, як наносіліся, чым адрозніваюцца\nШто даліваць у акумулятар - ваду або электраліт? Абслугоўванне акумулятара аўтамабіля. Ўзровень электраліта ў акумулятары


Гель Le Bustier для роста груди купить в Минске. Доставка по всей Беларуси: фото, описание - Salon\n» Гель Le Bustier для роста груди\nLe Bustier дапаможа павялічыць аб'ем і падкарэктаваць іншыя недахопы без аперацыі. Сродак, створанае па запытах жанчын, працуе мякка, але эфектыўна. Ужо праз некалькі дзен вы заўважыце змены да лепшага. Малочныя залозы падцягнуцца натуральным чынам і стануць больш круглявымі на выгляд. Амаладжальнае функцыя не менш важная – з паўнавартасным сыходам грудзі будзе даўжэй заставацца свежай


Амаль сто гадоў таму Нясвіжчына перажыла наплыў вялізнай хвалі бежанцаў… Узгадваем старонкі Першай сусветнай вайны | Несвиж. Нясвіжскія навіны. Новости Несвижа. Районная газета\n09.12.2018 9 Нясвіжскія навіны 0 Comment\nЦі можа такое быць, каб сотні тысяч людзей супраць уласнай волі пакінулі родны кут, гаспадарку, нажытую маёмасць і рушылі невядома куды? Ні на што не разлічываючы і нічога не чакаючы? Можа! Калі гэтыя людзі пазбаўлены дзяржаўнасці, калі на іх землях вядзецца вайна за чужыя інтарэсы, а ім адводзіцца роля пешкі ў вялікай гульні. У такім становішчы і апынуліся беларусы падчас Першай сусветнай. Амаль сто гадоў таму Нясвіжчына перажыла наплыў вялізнай хвалі бежанцаў…\nНапэўна, любая вайна ідзе не так, як плануюць генералы ў штабах. Першая сусветная не была выключэннем. Усе краіны, якія ўступілі ў яе летам 1914 г., разлічвалі на хуткую — да зімовых халадоў — перамогу. А замест гэтага былі вымушаны прыстасоўвацца да зацяжной вайны. Расійскай жа арміі давялося адступаць, пакідаючы Польшчу, Літву і Заходнюю Беларусь.\nАдступленне суправаджалася эвакуацыяй прадпрыемстваў, устаноў і прымусовым высяленнем цывільнага насельніцтва, у якім, па вялікім рахунку, не было ніякага сэнсу. Аднак улады імперыі мроілі пра аднаўленне “атмасферы 1812 г.”, заклікаючы пакінуць перад непрыяцелем “выпаленую зямлю”. Згодна з загадам, тэрыторыя, з якой адступала армія, “павінна быць ператворана ў пустыню, г. зн. — ачышчана як ад насельніцтва, так і ад усяго, што можа складаць каштоўнасць для ворага”.\nСелянін выпраўляецца ў дарогу. 1915 г.\nУ першую чаргу эвакуіравалі мужчын ва ўзросце ад 15 да 45 гадоў, каб пазбавіць немцаў працоўных рук. Афіцыйная прапаганда ўнушала, што заставацца “пад германцам” непатрыятычна, распаўсюджвала чуткі аб неверагоднай жорсткасці праціўніка. Калі гэта не дапамагала, выкарыстоўвалі іншыя сродкі. Вёску або мястэчка акружалі казакі. На зборы давалі гадзіну, пасля чаго пагражалі паліць дамы. Людзі паспявалі забраць толькі самае неабходнае і неарганізаванымі калонамі рушыць на ўсход. Пры гэтым не існавала ніякіх планаў эвакуацыі. Для ўцекачоў не рыхтаваліся ні харчовыя, ні санітарныя пункты, не былі вызначаны канчатковыя напрамкі маршрутаў. У выніку летам-восенню 1915 г. Заходняя і Цэнтральная Беларусь ператварылася ў сапраўдны бежанскі лагер. Вось як выглядала ў той час дарога Брэст — Мінск: “Шаша была шчыльна запоўнена павозкамі бежанцаў, адна каляіна заставалася свабоднай для руху войск. На вазах сядзелі бабы і дзеці, мужчыны ішлі побач, на ўзбочынах ляжалі хворыя і па-міралі знямоглыя. Калі нейкі воз ламаўся, умешваліся казакі і скідвалі яго на ўзбочыну. Абапал дарогі, дзе гэта дазваляла мясцовасць, утвараліся цэлыя табары з павозак”. Такім чынам, замест патрыятычнага ўздыму ўлады дабіліся толькі таго, што ўсе дарогі былі перапоўнены няшчаснымі людзьмі, якія ішлі, не ведаючы куды, і часта нават не разумелі, за што іх выгналі з дамоў свае ж салдаты.\nУ ліпені 1915 г. была створана спецыяльная Асобая нарада пры міністры ўнутраных спраў, якая мусіла займацца лёсам бежанцаў. Дапамогу ім аказвалі і некаторыя грамадскія арганізацыі. У прыватнасці — камітэт вялікай княжны Таццяны Мікалаеўны (Таццянінскі камітэт). Узніклі нацыянальныя — беларускі, польскі, яўрэйскі — камітэты дапамогі. Да вырашэння праблемы далучылася духавенства. Вядома, што 5 верасня 1915 г. у Нясвіж прыехаў епіскап Мінскі і Тураўскі Мітрафан. Уладыка наведаў імправізаваныя лагеры бежанцаў, а ў мястэчку Клецк правёў нараду са святарамі аб дапамозе гэтым няшчасным людзям.\nТрэба адзначыць, што адносіны да іх мясцовых жыхароў былі неадназначнымі. Першыя, яшчэ нешматлікія групы, сустракалі добразычліва, стараліся дапамагаць, чым можна. Аднак з часам запасы ў людзей змяншаліся, а паток перасяленцаў, наадварот, павялічваўся. Прычым, іх новыя партыі паводзілі сябе ўсё больш агрэсіўна. Яны вытоптывалі нязжатыя нівы, ламалі на дровы платы і гаспадарчыя пабудовы, спусташалі сады і агароды, гаворачы пры гэтым з нейкім злараднасцю: “Мы не столькі страцілі!”. Як адзначаў у мемуарах грамадскі дзеяч таго часу памешчык Эдвард Вайніловіч: “У сувязі з адсутнасцю сродкаў на асабістыя патрэбы і бандыцкімі паводзінамі бежанцаў прапала ўсякае жаданне дапамагаць ім і збіраць ахвяраванні для гэтай мэты”.\nБежанцы на прывале. 1915 г.\nЗрэшты, адназначна абвінавачваць людзей, якія не па сваёй волі сталі беспрытульнымі зладзеямі, неяк не хочацца. Хоць трэба прызнаць, адарваныя ад каранёў, многія з іх мянялі паводзіны і маральныя прынцыпы не ў лепшы бок. Сведка тых падзей, аўтар першага даследавання, прысвечанага бежанству, колішні выкладчык Нясвіжскай настаўніцкай семінарыі Фядот Кудрынскі пісаў: “Смерць перастала быць страшнай. Пачуццё горычы пры страце блізкіх моцна прытупілася. Развітанне з жыццём старых стрымана вітаецца бежанцамі, яно пазбаўляе іх яшчэ аднаго едака і дазваляе аблегчыць далейшы шлях. Тое ж самае часам назіраецца і ў дачыненні да малых дзяцей”.\nАдзін з галоўных маршрутаў, па якім масы людзей рухаліся ўглыб краіны, праходзіў па дарозе Брэст — Мінск і прылеглым да яе трактам. На пачатку кастрычніка 1915 г. у раёне Койданава — Стоўбцы — Мір — Гарадзея — Сноў, у тылу 4-й арміі, знаходзілася каля 35 тысяч цывільных уцекачоў. Некаторым пашанцавала і яны знайшлі прытулак у вёсках, фальварках і маёнтках, астатнія сталі лагерамі пад адкрытым небам у лясах і палях. І гэта пры тым, што ўжо насоўваліся восеньскія халады, а многія не мелі цёплай вопраткі.\nЗгрувашчаныя ў прыфрантавой паласе бежанцы сур’ёзна ўскладнялі рух вайсковых аддзелаў. Да таго ж, у гэтым людскім натоўпе лёгка маглі перахоўвацца і дэзерціры, і шпіёны. Таму ваенныя былі зацікаўлены ў самай хуткай ачыстцы тылоў ад прымусовых перасяленцаў. У канцы верасня было выдзелена тры сотні казакаў Арэнбургскага палка, да якіх далучылі трох афіцэраў-артылерыстаў і адмысловую конную варту. На працягу дзевяці дзён, з 26 верасня да 4 кастрычніка, казакі павінны былі абследаваць прыфрантавы раён, выселіць усіх бежанцаў з лясоў і накіраваць на Нясвіж і Слуцк. Пералік іхніх даручэнняў складаўся з 13 пунктаў, сярод якіх былі і такія: “Папярэдзіць насельніцтва аб самым эканамічным выкарыстанні фуражу і харчавання; дохлую жывёлу адразу ж закопваць на глыбіню не менш чым 3 аршыны (210 см — А.Б.); падазроных асоб, якія распаўсюджваюць ілжывыя чуткі, затрымліваць; абавязаць мясцовыя ўлады рамантаваць масты і дарогі ў сваім раёне”.\nУ дапамогу Мінскаму губернатару, для вырашэння праблемы бежанцаў, быў накіраваны в.а. Холмскага віцэ-губернатара Міхаіл Цярэнін. Дакументы адзначаюць, што “цяжкія абавязкі па ўладкаванні бежанцаў выконваюцца ім з вялікім тактам, энергіяй, гаспадарлівасцю і сардэчным клопатам аб патрэбах бежанцаў”. Найперш былі абсталяваны харчовыя пункты, на якіх выдавалі гарачую ежу або сухі паёк. Уздоўж дарог арганізавалі раздачу фуражу, што давала магчымасць рухацца далей без страты коней. Вызначыліся шляхі, па якіх бежанцаў пачалі адпраўляць у тыл. Важнае значэнне мела ст. Замір’е, дзе перакражоўвалася чыгунка Брэст — Мінск і тракт, які вёў са Снова на Койданава і далей на Ігумен. Тут было асабліва шматлюдна. Сотні эвакуіраваных штодня рухаліся на вазах і грузіліся ў цягнікі са сваім скарбам. Праўда, таварных саставаў не хапала, і частку людзей давялося адпраўляць у выпадковых вагонах, свабодных ад перавозкі вайсковых грузаў. На станцыі дзейнічаў санітарна-харчовы атрад Чырвонага Крыжа Яе Вялікасці Імператрыцы Марыі Фёдараўны. Тут, акрамя прадуктаў, можна было атрымаць медыцынскую дапамогу. Апошняе было не лішнім. Многія перасяленцы пакутавалі ад прастудных і страўнікавых захворванняў. Да таго ж, у асобных раёнах фіксаваліся выпадкі халеры, так што ўлады сур’ёзна асцерагаліся эпідэміі.\nНапрыканцы восені 1915 г., у сувязі са стабілізацыяй лініі фронту, бежанскі рух прыпыніўся. Ваеннае камандаванне па-ранейшаму настойвала на высяленні ўсіх цывільных з прыфрантавой паласы “як у баявых мэтах, так і па санітарных меркаваннях”. Але цяпер гэта былі асобныя ручайкі, а не людскія хвалі. Да сакавіка 1916 г. у межах Мінскай губерні налічвалася прыблізна 50 000 бежанцаў. Яны капалі акопы, будавалі ўмацаванні і дарогі, а таксама працавалі ў памешчыцкіх маёнтках і сялянскіх гаспадарках. У Нясвіжы, па звестках Таццянінскага камітэта, апынулася 2534 чалавекі — 724 сям’і. Амаль дзве траціны перасяленцаў складалі жанчыны (1174) і дзеці (585). Пераважна гэта былі ўцекачы з Польшчы, Літвы, Гродзенскай губерні. Знясіленыя доўгай і працяглай дарогай, яны не згаджаліся на далейшы пераезд. Асноўная маса бежанцаў-беларусаў апынулася ва ўнутраных губернях Расіі, у Маскве, Петраградзе, на ўсходзе Украіны.\nДля нашага народа на-ступствы гэтай эпапеі былі асабліва цяжкімі. Падчас вайны Беларусь пакінулі, па розных ацэнках, 1 130 — 1 320 тысяч чалавек. Некаторыя крыніцы называюць лічбу ў 1 700 тысяч. Гэта прыблізна пятая-шостая частка насельніцтва. Сюды ж трэба дадаць сотні тысяч мабілізаваных, якіх накіроўвалі на Каўказскі, Румынскі і іншыя франты. Замест іх тут з’явіліся людзі, для якіх край быў чужым: уцекачы з Польшчы і Прыбалтыкі, рабочыя і службоўцы з вялікарасійскіх губерняў, нарэшце — велізарныя арміі абодвух ваюючых бакоў. Такім чынам, была разбурана цэласнасць этнічнай тэрыторыі. Калі ў 1917 г. ускраіны былой імперыі абудзіліся да дзяржаўнага будаўніцтва, нямала дзейных беларусаў, якія хацелі і маглі працаваць на карысць Бацькаўшчыны, апынуліся за яе межамі. А лёс гэтай зямлі вырашалі чужынцы.\n← Иван Скакуновский: «Носить краповый берет — большая честь для меня»\nСаміт ЕАЭС — ад зняцця бар’ераў да фарміравання агульных рынкаў →


Як бараніліся ад пажару — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\n09.06.2017 06.06.2017 Марина Маглыш-Калинина818Комментарии on Як бараніліся ад пажару\n«У м. Новы Свержань 8 мая здарыўся пажар. З-за таго, што быў вялікі вецер і суш, у момант часу ахапілася агнём вялікая частка мястэчка, не больш як за паўгадзіны згарэла. Пажар знішчыў 25 сялянскіх дамоў і амаль усе крамы і яўрэйскія пабудовы. У гэты ж дзень гарэла многа другіх мястэчак і сёлаў. Як кажуць, усіх згарэла каля 10 у невялікай акрузе. Ад чаго гарыць – невядома. Хутчэй за ўсё праз неасцярожнасць».\nТакая вось інфармацыя з’явілася ў часопісе «Вольная Беларусь» № 2 за 11 чэрвеня 1917 г. і цытуем гэтыя радкі з невялікімі папраўкамі, згодна з сучасным правапісам, па кнізе «Памяць. Стаўбцоўскі раён».\nАкурат стагоддзе ад той жудаснай навіны. А адкрыем факсімільнае выданне нумароў першай беларускай газеты «Наша ніва». Тут ужо даўніна ў 110 гадоў. Нумар 21 за 1 чэрвеня 1907 г. «Пажар у Стоўбцах» – паведамленне «ад нашага карэспандэнта». Чытаем: «Мястэчка Стоўбцы Мінскага павета стала ахвярай агню. Пажар пачаўся 22 мая ў доме начальніка пажарнай каманды Мальбіна. Гуляў страшэнны віхар. Агонь хутка шырыўся па стрэхах драўляных дамоў. Па пачатку пажару не хапіла вады. Пажарная каманда збудавала для сябе за земскія грошы вялікі дом, а не паклапацілася аб тым, каб было ў дастатку вады і каб былі помпы для набірання яе з Нёмана, каторы цячэ пад бокам. Каля першай гадзіны цэлае мястэчка было ў агні. Па вуліцах пачаўся плач і енкі такія, што цяжка апісаць. Па тэлеграфу папрасілі, каб прыслалі пажарныя каманды з Мінска і Міра, але ж прыехалі яны тады, калі не было ўжо чаго тушыць. Згарэла да 500 дамоў. З вялікага мястэчка засталося толькі вуглішча. Ацалела царква, шпіталь і колькі дамоў, а з усяго астатняга – толькі тырчаць коміны, ляжаць горы попелу. Становішча пагарэльцаў – страшэннае. Усе яны з жонкамі і дзецьмі разлажыліся на полі пад адкрытым небам і чакаюць дапамогі…»\nЯк дапамагчы? У гэтым жа, нашаніўскім двадцаць першым нумары за 1907 год змешчаны яшчэ адзін артыкул на такую ж, як бачна, вельмі праблемную тэму – «Як ратавацца ад пажару». Аўтар пад прозвішчам ці псеўданімам Содаліс пачынае свой крык душы так: «Многа бяды і няшчасця робяць па вёсках пажары. Не адзін багаты гаспадар застаўся ў адной кашулі, дый яшчэ Богу дзякуе, што з душой выскачыў з агню. А ўсё гэта робіць наша цемната і нядбайнасць…»\nСлязамі гору не паможаш, і аўтар дае слушныя, на той час самыя эфектыўныя парады. У першую чаргу аб стварэнні дзейсных «стражаў» – пажарных дружын, дзе «ў адну мінуту ўсхопяцца, запрагуць коней і пагасяць полымя». Дый й машыну, раіць ён, можна купіць з вадой, мець сякеры, вяроўкі напагатове. Можна сабраць дружыну на некалькі вёсак, падабраць здатных, спрытных людзей, асабліва адстаўных салдат, навучаных, дысцыплінаваных.\n«Я напісаў, як трэба ваяваць з агнём, але яшчэ трэба ведаць, як можна лягчэй да пажару не дапусціць. Нашы вёскі мала не ўсе збудаваны густа, без разрываў паміж хат і гумнаў. Будоўлі рэдка крыюцца гонтай ці драніцай, а больш саломай. Пасярэдзіне вёсак вуліцы вузкія, а дрэў то і не відаць паміж хат».\nУ № 23 «Нашай нівы» аўтар Содаліс працягвае тэму паратунку ад пажараў. «Будынак ад будынка павінен быць не менш як на 9 аршынаў, – раіць ён. – Паміж імі трэба садзіць ці грушы, ці яблыні, або іншыя лісцевыя дрэвы. Перад хатамі варта рабіць агародчыкі. І шматок зямлі будзе з карысцю заняты, і большая абарона ад перакіднога праз вуліцу агню. Студню трэба мець у вёсцы не адну, а прынамсі, тры. Дах, крыты саломай, варта абляпіць глінай, ён тады не будзе гарэць, як сярнічка. Летам на кожную хату – ставіць цэбар з вадой і з памялом, каб збіваць іскры з даху». І яшчэ шэраг парад дае аўтар, шчыра заклапочаны пра бяспеку жыхароў тых даўнейшых вёсак ці мястэчак.\nЗахаваныя старонкі газеты даносяць і дэталі, у даным выпадку, трывожнага побыту вяскоўцаў стагоддзе і больш таму назад. І падкрэсліваюць заўсёды патрэбную асветніцкую ролю прэсы.


Ці бывае прастатыт у жанчын: сімптомы і лячэнне скінеіту - ProstEro\nПрастаты ў жанчын: што такое скіне і як ён праяўляецца\nПрастатыт у жанчын\nПрастатыт у жанчын - гэта не жарт, а прастамоўнае назва запалення пераддзверных залоз. Гэтыя залозы таксама называюцца залозамі Скіна, а іх запаленне - скінеіт - выяўляецца тымі ж сімптомамі, што і прастатыт у мужчын. У чым асаблівасці і небяспека гэтай хваробы?\nЦі бывае прастатыт у жанчын?\nПадступства паталогіі ў тым, што яна дрэнна выяўляецца лекарамі і сустракаецца рэдка.\nПрастатыт у жанчын сапраўды здараецца, аднак захворванне называецца скінеіт. Жалезы, якія запаляюцца пры гэтай паталогіі, размешчаны крыху ніжэй урэтры і складаюцца з адчувальнай тканіны.\nЛічыцца, што залозы Скіна ўяўляе сабой рудыментарную прастату, якая фармуецца ў эмбрыёна да з'яўлення палавых органаў. Прасцей кажучы, залозы Скіна - гэта своеасаблівая нарыхтоўка, якая развіваецца ў паўнавартасную прадсталёвую залозу ў плёну мужчынскага полу, і застаецца ў зачаткавым стане ў плёну жаночага полу.\nЦікава, што гэтыя залозы здольныя выпрацоўваць спецыфічны сакрэт, па складзе ідэнтычны сакрэту прадсталёвай залозы ў мужчын. Больш за тое, у гэтай вадкасці можа выяўляцца антыген САБАКІ, які з'яўляецца найважнейшым онкомаркера.\nЦікава!Струменевы аргазм, які здараецца ў некаторых жанчын - гэта вынік актыўнасці залоз Скіна.\nСкінеіт сустракаецца нячаста. Праблема заключаецца ў тым, што жаночы прастатыт складана дыягнастуецца, часта ставіцца памылковы дыягназ, таму дакладных статыстычных дадзеных аб распаўсюджанасці гэтага захворвання няма.\nПрычыны развіцця скінеіту\nБольшасць жанчын нават не падазрае аб наяўнасці гэтых залоз каля ўрэтры, аднак пры іх запаленні ўзнікаюць вострыя сімптомы, якія нагадваюць прыкметы прастатыту ў мужчын.\nСкінеіт часцей за ўсё выкліканы інфікаваннем залоз. Асноўныя прычыны развіцця захворвання:\nінфікаванне залоз з прычыны распаўсюджвання інфекцыі пры іншых захворваннях палавых органаў.\nЧасцей за ўсё скінеіт выклікаюць умоўна-патагенныя мікраарганізмы, якія засяляюць жаночы арганізм. Яны могуць трапляць у залозы з мочой пры мачавыпусканні, альбо з похвы. У нармальных умовах такія мікраарганізмы не выклікаюць запаленчага працэсу, аднак пры траўміраванні залоз Скіна альбо ўрэтры ўзнікае жаночы прастатыт. Гэта злучана са зніжэннем мясцовага імунітэту.\nСкінеіт можа мець алергічную прыроду. Выкарыстанне няякасных сродкаў для інтымнай гігіены можа стаць прычынай алергічнай рэакцыі і зніжэння мясцовага імунітэту, у выніку чаго рызыка інфікавання залоз павялічваецца.\nЯшчэ адна прычына развіцця скінеіту ў жанчын - траўмы ўрэтры з прычыны хірургічнага ўмяшання або грубага палавога акту. Пашкодзіць адтуліну мачавыпускальнага канала можна і з прычыны мачакаменнай хваробы, пры праходжанні пяску па ўрэтры.\n"Прастатыт" у жанчыны бывае звязаны з неўпарадкаваным палавым жыццём. Частая змена сэксуальных партнёраў і грэбаванне бар'ернай кантрацэпцыяй падвышае рызыку развіцця урогенітальных інфекцый.\nФактарам, якія падвышаюць рызыку развіцця гэтага захворвання, з'яўляецца агульнае зніжэнне імунітэту. Скінеіт можа быць звязаны з нядаўна перанесенымі цяжкімі інфекцыйнымі захворваннямі, пераахаладжэннем, абвастрэннем хранічных хвароб.\nПры паталогіі адчуваецца пастаянная слабасць і "разбітасць" ва ўсім целе.\nРазабраўшыся, ці бывае прастатыт у жанчыны, варта ведаць, як праяўляецца скінеіт. Захворванне атрымала назву "жаночы прастатыт" шмат у чым за кошт прыкмет, якія нагадваюць запаленне прастаты ў мужчын. Пры скіне сімптомы наступныя:\nмачавыпусканне малымі порцыямі;\nболь і рэзь у ўрэтры пры наведванні прыбіральні;\nхваравітасць пры палавым акце;\nспазмы ў галіне мачавой бурбалкі;\nагульнае недамаганне, заняпад сіл.\nСкінеіт шмат у чым нагадвае цыстыт у жанчын. Пры гэтым захворванні ўвесь час адчуваецца пазыў памачыцца, але задаволіць гэта запатрабаванне цалкам не выходзіць. Мача вылучаецца невялікімі порцыямі, прычым гэта суправаджаецца моцным дыскамфортам. Пачуццё напоўненасці мачавой бурбалкі захоўваецца нават пры наведванні прыбіральні.\nАдрозніць скінеіт ад іншых захворванняў мочапалавой сістэмы са падобнымі сімптомамі можна па наяўнасці болю падчас палавога акту.\nМоцнага спякота пры скінееце не бывае, але тэмпература цела можа падвышацца да 37. 5-38 градусаў.\nЧым небяспечны прастатыт у жанчын\nРазабраўшыся ў асаблівасцях гэтага захворвання, пацыенткі задаюць пытанне аб тым, ці небяспечны такі прастатыт для жанчын. Гэта захворванне можа прывесці да небяспечных ускладненняў, таму патрабуе своечасовай дыягностыкі і лячэнні.\nУ ліку верагодных ускладненняў скінеіту:\nзнітоўкі ў малым тазе;\nдэфармацыя вобласці размяшчэння запалёных залоз;\nраспаўсюджванне інфекцыі ў іншыя органы малога таза.\nЗахворванне носіць інфекцыйны характар і можа быць выклікана гноероднымі бактэрыямі. У цяжкіх выпадках запаленне можа перарасці ў абсцэс залозы, што суправаджаецца цяжкімі сімптомамі і патрабуе хірургічнага лячэння. Самастойны прарыў абсцэсу патэнцыйна небяспечны развіццём сепсісу (заражэнне крыві).\nІнфекцыя можа распаўсюдзіцца з токам крыві па ўсіх органах малога таза. Таксама існуе рызыка ўзыходзячага распаўсюджвання хваробатворных агентаў з наступным інфікаваннем нырак. Акрамя таго, пры шырокім інфікаванні жанчына можа заразіць партнёра пры неабароненым палавым акце. У мужчын бактэрыяльны ўрэтрыт можа перайсці ў развіццё прастатыту.\nУльтрагукавое дыягнаставанне праводзіцца, каб пераканацца ў адсутнасці іншых хвароб.\nРазабраўшыся, ці існуе прастатыт у жанчын і па якіх прыкметах і сімптомах можна западозрыць скінеіт, рэкамендуецца не займацца самалячэннем, а адразу ж звяртацца па медычную дапамогу.\nАсноўная праблема скінеіту заключаецца ў складанай дыягностыцы. З-за спецыфікі размяшчэння залоз, іх запаленне суправаджаецца сімптомамі запалення мачавой бурбалкі або слізістай урэтры, таму часта ставіцца няправільны дыягназ і прызначаецца няправільная схема лячэння.\nЖалеза Скіна размешчана ў цяжкадаступным месцы, таму паўнавартасна абследаваць яе немагчыма. У сувязі з гэтым дыягназ ставіцца метадам выключэння іншых захворванняў з падобнымі сімптомамі. Неабходныя абследаванні:\nУГД мачавой бурбалкі для выключэння цыстыту;\nУГД маткі і прыдаткаў для выключэння запалення;\nмазок з цэрвікальнага канала;\nбактэрыяльны пасеў з шыйкі маткі;\nагульны і біяхімічны аналіз мачы;\nмазок з урэтры.\nПасля выключэння іншых захворванняў прызначаецца лячэнне скінеіту. Часта самым інфарматыўным метадам дыягностыкі з'яўляецца аналіз мачы, у якім выяўляюцца патагенныя мікраарганізмы.\nПры скінеіце практыкуецца кансерватыўнае лячэнне. Тэрапія ўключае прыём прэпаратаў наступных груп:\nантыбіётыкі для ўхілення інфекцыі;\nсупрацьзапаленчыя прэпараты, якія прымяняюцца ў уралогіі;\nспазмалітыкі для памяншэння болевага сіндрому;\nЗвычайна прызначаюць антыбіётыкі шырокага спектру дзеяння, альбо антыбактэрыйныя прэпараты, якія выкарыстоўваюцца ў тэрапіі цыстыту. Бо часта немагчыма сапраўды вызначыць узбуджальніка захворвання, лекар можа прызначыць адразу некалькі прэпаратаў гэтай групы. Добра сябе зарэкамендавалі цефалоспорины трэцяга пакалення.\nВострая сімптаматыка адступае праз суткі пасля пачатку лячэння антыбіётыкамі. Аднак важна прымаць прэпараты курсам, працягласць якога ўстанаўліваецца лекарам у індывідуальным парадку.\nДля ліквідацыі болевага сіндрому рэкамендуецца выкарыстоўваць спазмалітыкі. Ужыванне простых анальгетыкаў неэфектыўна, бо боль звязана са спазмам мачавыпускальнага канала і мачавой бурбалкі.\nДадаткова прызначаюць раслінныя супрацьзапаленчыя прэпараты, якія прымяняюцца ў тэрапіі цыстыту і захворванняў нырак. Гэтыя прэпараты памяншаюць запаленчы працэс, нармалізуюць працэс мачавыпускання і палягчаюць агульнае самаадчуванне пры розных хваробах мочавыводзячых шляхоў.\nАбавязкова прызначаюцца імунамадулятары. Выкарыстоўваюць як прэпараты для прафілактыкі захворванняў мочапалавой сістэмы, так і агульнаўмацавальныя сродкі, напрыклад, экстракт эхінацеі пурпурной.\nРазабраўшыся, як вылечыць скінеіт, варта звярнуць увагу на важныя прафілактычныя меры. Гэта захворванне падобна цыстыту - варта адзін раз захварэць, як шанец рэцыдыву застаецца на доўгія гады. Каб гэтага не дапусціць, неабходна:\nзахоўваць асабістую гігіену;\nвыкарыстоўваць бар'ерныя метады кантрацэпцыі;\nмець сталага палавога партнёра;\nПры з'яўленні першых трывожных сімптомаў неабходна адразу ж запісацца на прыём да гінеколага і ўролага. Самалячэнне пры скінееце небяспечна хранічным запаленнем.


Э́лвіс Ааро́н Прэ́слі (англ.:Elvis Aaron Presley); (8 студзеня 1935 — 16 жніўня 1977) — амерыканскі спявак і акцёр. Нягледзячы на тры дзесяцігоддзі, якія мінулі са дня яго смерці, Элвіс Прэслі працягвае заставацца самым паспяховым выканаўцам, побач з Майклам Джэксанам, папулярнай музыкі XX стагоддзя, і яму па сёння належыць мноства непераўзыдзеных рэкордаў у галіне гуказапісу. Яго вядомасць настолькі шырокая, што большасць людзей кліча яго проста — «Элвіс». З Элвісам Прэслі таксама асацыюецца ўстойлівае словазлучэнне «Кароль рок-н-рола» (у Амерыцы часта проста «Кароль» — The King). Знаходзіцца на трэцім месцы сярод найвялікшых выканаўцаў усіх часоў і найвялікшых вакалістаў па версіі часопіса Rolling Stone.\n3.2 Палкоўнік Том Паркер\nЭлвіс Прэслі нарадзіўся 8 студзеня 1935 года ў Тьюпело, штат Місісіпі, у сям'і Вернана і Глэдзіс Прэслі (блізнюк Элвіса — Джэс Гарон — памёр падчас родаў). Сям'я Прэслі была даволі бедная; становішча пагоршылася, калі бацька будучага спевака патрапіў у турму па абвінавачванні ў падробцы чэкаў у 1938 годзе (ён быў вызвалены толькі праз два гады). Элвіс з дзяцінства рос у асяроддзі музыкі і рэлігіі:абавязковым было наведванне царквы і ўдзел у царкоўным хоры. Маці Прэслі асабліва сачыла за манерамі сына, прывіўшы таму на ўсё жыццё выключную ветлівасць і павагу да старэйшых. На свай адзіннаццаты дзень нараджэння Элвіс атрымаў у падарунак гітару — наўзамен веласіпеда, які сям'я не магла сабе дазволіць. Верагодна, на такі выбар паўплываў першы музычны поспех Элвіса — за некалькі месяцаў да таго ён атрымаў прыз на кірмашы за выкананне народнай песні «Old Shep».\nЗапісы для Sun Records\nПершыя сінглы і выступленні\nКароль рок-н-ролу (1956)\nТэлевыступленні і новыя запісы\n1956 стаў паваротным у лёсе Элвіса Прэслі, прынёсшы яму не толькі нацыянальную, але і сусветную славу. Першым сінглам Прэслі на RCA стала пачуццёвая блюзавай кампазіцыя «Heartbreak Hotel». Песня не мела нічога агульнага з ранейшымі запісамі на Sun Records, і гэта насцярожыла RCA, аднак іх асцярогі апынуліся марнымі:сінгл заняў 1-е месца і разыйшоўся ў колькасці больш за мільён асобнікаў. Следам былі выпушчаныя сінгл «I Want You, I Need You, I Love You», а таксама першы працяглы альбом («Elvis Presley»), упершыню ў гісторыі гуказапісу таксама пераваліла мільённую адзнаку. Тады ж рушылі ўслед першыя тэлевыступленні, якія выклікалі шок у Амерыкі і пакланенне тысяч амерыканскіх падлеткаў. Музыка, адзенне, рухі, манеры і маладосць Элвіса — усё было непадобна на звычайных выканаўцаў кантры і ўжо тым больш — на эстрадных спявакоў накшталт Сінатры. У той жа час паднялася хваля абурэння з боку старэйшага пакалення, хто бачыў у Прэслі вульгарнасць і бясталентнасць (асабліва негатыўную рэакцыю выклікала тэлешоў Мілтан Берліо, на якім у чэрвені 1956 Элвіс упершыню выканаў «Hound Dog»), што стварыла Элвісу Прэслі імідж «бунтара», хоць сам спявак ніколі такім сябе не адчуваў. Прыкладам адносін да спеваку можа служыць тэлевядучы Эд Саліван, які першапачаткова заявіў, што Прэслі няма месца ў яго шоў, аднак затым не толькі запрасіў спявака на некалькі перадач, але і які заявіў у прамым эфіры, што Элвіс Прэслі «сапраўды прыстойны малады чалавек». Улетку 1956 выходзяць сінгл «Hound Dog / Don't Be Cruel», а ўвосень другі альбом «Elvis» — і той і іншы занялі 1-е месца; да гэтага часу Прэслі дасягнуў міжнароднай папулярнасці дзякуючы выпуску пласцінак за мяжой (асаблівы — і дастаткова стабільны — поспех у Прэслі быў і застаецца ў Вялікабрытаніі і Германіі). У кастрычніку амерыканскі часопіс «Вар'етэ» даў Прэслі «каралём рок-н-ролу». Тады ж палкоўнік Том Паркер стаў адзіным імпрэсарыё Элвіса Прэслі.\nПалкоўнік Том Паркер\nBIBSYS: x90053849 · BNC: a11567776 · BNE: XX1145719 · BNF: 13898654b · GND: 118596357 · ISNI: 0000 0001 2124 1960, 0000 0003 6863 8871 · LCCN: n78079487 · LNB: 000079520 · NDL: 00621316 · NKC: jn20000604506 · NLA: 35432597 · NSK: 000008137 · NTA: 069002363 · LIBRIS: 228312 · SUDOC: 027341461 · VIAF: 23404836\nЭлвіс Прэслі Інфармацыю Аб\nЭлвіс Прэслі Каментары\nЭлвіс Прэслі beatiful post thanks!\nЭлвіс Прэслі Вы праглядаеце суб'ект\nЭлвіс Прэслі што, Элвіс Прэслі хто, Элвіс Прэслі апісанне\n19 жніўня 1937(1937-08-19) Месца нараджэння:гор. Чаромхава, Іркуцкая вобласць, Расія Да...\nСта́сеўка1 трансліт:Stasieŭka, руск:Стасевка — вёска ў Бабруйскім раёне Магілёўскай вобласці ...\nПаўднёвая Азія (бенг.:দক্ষিণ এশিয়া, мальд.:ދެކުނު އޭޝިޔާ, гудж.:દક્ષિણ એશિયા, хіндзі:दक्षिण एशि...


На здымках з архіва Яўгена Коктыша занатаваны Васіль Быкаў і на Пухавіцкай зямлі.\nВасіль Быкаў праз многія стасункі самым цесным чынам звязаны з рознымі куточкамі Беларусі. Найперш – з куточкамі Віцебшчыны і Гародзеншыны. Але ў біяграфіі народнага пісьменніка Беларусі ёсць і пухавіцкія штрышкі.\nВось і на гэтых здымках Яўгена Коктыша празаік сфатаграфаваны ў час знаёмства з музеем матэрыяльнай культуры “Дудуткі” (размешчаын паблізу вёскі Дудзічы Пухавіцкага раёна), дзе досыць часта ў 1990-ыя гады ладзіліся розныя пісьменніцкія імпрэзы, канферэнцыі і семінары. На здымку побач з Васілём Уладзіміравічам – яго жонка Ірына Міхайлаўна.\nЯшчэ адзін штрышок у “пухавіцкую тэму” у звязку з Васілём Быкавым. У Пухавіцкім раёне ў час Вялікай Айчыннай вайны жыў падлеткам Анатоль Майка. Яго бацька нарадзіўся ў вёсцы Зацітава Слабада. Партызаніў, спярша – ва Украіне, пасля ў роднай пухавіцкай старонцы. Толя жыў у дзедавай сям’і, затым – у партызанскім лагеры. І калі вырас, стаў журналістам. Выйшаўшы на пенсію, пачаў пісаць пра вайну мастацкія творы. І па адным з сюжэтаў яго тэлефонным дарадцам быў Васіль Быкаў. Пазваніў Анатоль Фёдаравіч па даведніку, меркаваў толькі павіншаваць з Днём Перамогі – і на гэтым усё. Атрымалася ж іначай. Размова вылілася далёка за межы шэраговага віншавання.\n- Васіль Уладзіміравіч мяне ўважліва выслухаў, паабяцаў нават напісанае пасля прачытаць, – расказваў мне колькі гадоў назад наш зямляк, які на той час жыў у Кіеве. – шкадую, што знаёмства далей не парцягнулася. Але і гэты міг жыцця, гэтыя стасункі далі мне відавочны творчы імпульс, дапамаглі вывесці ўспаміны шырэй, надаць ім мастацкае, грамадскае гучанне.\nАнатоль Майко здолеў надрукаваць некаторыя свае мастацкія творы ў беларускай літаратурна-мастацкай перыёдыцы – часопісах “Нёман” і “Полымя”. І за гэта найперш удзячны добраму, чалавечнаму стаўлянню да яго мастацкіх ідэй з боку Васіля Быкава.\nДругие материалы в этой категории: З краязнаўчых вандровак. Угалец »


“Альбо Франак — альбо ўнівэрсытэт”\n15 травень 2009, 19:05\nВельмі цяжка зьмірыцца з тым, што твая дзейнасьць ставіць пад рэпрэсіі блізкіх.\nЖаночы лямант, мітусьня. Тэрарыст хапае дзяўчыну, прыстаўляе нож да яе горла. Далей сьледуе сьпіс патрабаваньняў у абмен на закладніка.\nЯ завёў свой дзёньнік у той час, калі гэта толькі пачыналася. Каб яго завесьці, патрэбна было адмысловае запрашэньне, яго мне даслала жж-user belarusaczka. У ЖЖ была моцная суполка ліцэістаў, дзе мы абменьваліся інфармацыяй, навінамі і рэфлексіямі на розныя тэмы.\nПасьля жж ператварыўся ў інтэрнэт-таблёід, дзе можна адшукаць любую інфармацыю на любую тэму. Сёньня блог — жывы часопіс — сродак масавай інфармацыі, які трэба эфэктыўна, але асьцярожна выкарыстоўваць.\nУ свой блог я выкладваю апошнія навіны, абвесткі, фатаграфіі, музыку, відэа, якімі хачу падзяліцца з чытачамі. Нярэдка пішу і пра асабістае: нешта — для публічнага прагляду, нешта — толькі для сяброў.\nБлогі — свабодны мікрафон, ты можаш задаць пытаньне, падзяліцца праблемай, абавязкова знойдзеш адказ.\nБлог выклікае прывыканьне. Блог нярэдка вырывае з рэальнага жыцьця. У блогасфэры свае стэрэатыпы і свая шкала каштоўнасьцяў. Вельмі важна своечасова спыніцца.\nБлогі, як і ўвесь інтэрнэт, — сьметніца, дзе добрыя і цікавыя рэчы заваленыя рызьзём. Гэта сапраўднае майстэрства — разабрацца, дзе флуд і спам, дзе рэальны чалавек, а дзе фэйк.\nГэтак адбываецца ў амэрыканскіх кінатрылерах. У нас замест тэрарыста — рэжым, у якасьці ахвяры — нашыя блізкія.\nУсе, хто займаецца палітычнай і грамадзкай дзейнасьцю, знаходзяцца пад штодзённым прэсінгам. Спэцслужбы не спыняюцца ні перад чым. Самае благое, калі ў закладнікі бяруць людзей, якіх мы любім.\nБацькі не пускалі сваіх дзяцей на плошчу ў 2006 годзе, бо баяліся за іх вучобу і сваю працу. Дзеці Мілінкевіча, Іны Кулей, Любові Лунёвай і многія іншыя не змаглі працягнуць адукацыю ў Беларусі праз актыўнасьць сваіх бацькоў.\nУ кожнай моладзевай арганізацыі ёсьць нефармальныя стасункі, сяброўскія і асабістыя. Спэцслужбы сьвядома інсьпіруюць інтрыгі, каб стварыць атмасфэру недаверу паміж паплечнікамі. Па сеціве рассылаюць правакацыйныя лісты невядомага паходжаньня з інтымнымі падрабязнасьцямі асабістага жыцьця актывістаў. Сябра рады БНФ і маю блізкую сяброўку Сашу Клімовіч выклікалі ў дэканат, дзе супрацоўнік КДБ, пагражаючы праблемамі, прапанаваў “зьліваць” інфармацыю пра мяне і маю дзейнасьць. Саша, натуральна, адмовіла.\nМаёй былой дзяўчыне Ю. неаднаразова пагражалі на працы. Да бацькоў, якія працуюць на адным буйным дзяржпрадпрыемстве, прыходзілі з КДБ. У віну ім ставілася тое, што іх дачка сустракаецца з “дысыдэнтам-апазыцыянэрам” Вячоркам. Далёка ня кожнай дзяўчыне хочацца быць “жонкай дзекабрыста”.\nДзяўчына, зь якой я сустракаюся некалькі месяцаў, вучыцца на прэстыжным аддзяленьні БДУ. Амаль адразу яе паставілі перад катэгарычным выбарам: альбо Франак, альбо ўнівэрсытэт.\nВельмі цяжка зьмірыцца з тым, што твая дзейнасьць ставіць пад рэпрэсіі блізкіх. Ці маральна прымяняць такія мэтады ў барацьбе з палітычнымі апанэнтамі, калі церпяць невінаватыя?\nГэта ня йначай як палітычны рэкет. І такой уладзе патрэбны не “яшчэ адзін шанец”, як лічаць некаторыя палітыкі, а добры адвакат.\nНарадзіўся 26 сакавіка 1988 году ў Менску. Скончыў падпольны Нацыянальны гуманітарны ліцэй імя Якуба Коласа. Навучаўся на факультэце журналістыкі БДУ па спэцыяльнасьці “інфармацыя і камунікацыя”, адкуль быў адлічаны пасьля пятнаццаці сутак арышту ў студзені 2008 году. Працягваў адукацыю ў ЭГУ, незаконна прызваны ў армію. Ад студзеня 2009 нясе службу ў войсках супрацьпаветранай абароны ў Мазыры.\nЗ 2007 году сябра Сойму і ўправы партыі БНФ, старшыня камісіі па культуры. З 2008-га — старшыня Моладзі БНФ. Аўтар шэрагу культурніцкіх ініцыятываў, у тым ліку дубляваньня фільмаў на беларускую мову і музычных праектаў. З 2002 году вядзе блог на livejournal.com\nБЛОГІ, ЯКІЯ Я РАЮ НАВЕДАЦЬ:\nNicolaev — зьбірае розныя палітычныя навіны і інфармацыю\nLuft — трэшавыя выявы і калажы\nLejf — Антон Юркавец, мой ліцэйскі аднагрупнік, літаратар, які падае надзеі\nCzalex — Алесь Чайчыц, эканаміст-палітоляг, маскоўскі беларус\nKauboj — сябра сойму БНФ, палітоляг\nАляксандар Зімоўскі на навінах.бай


Цэны на кватэры ўпалі так, што зьявіліся пакупнікі\n24 сакавік 2009, 18:47\nЗа апошні месяц кошты на другасным рынку жытла працягвалі зьніжацца. Калі ў лютым самая танная аднапакаёвая кватэра каштавала 39 тысяч, то днямі — 32 тысячы.\nСтаршыня грамадзкага аб’яднаньня “Беларускае таварыства ацэншчыкаў” Мікалай Трыфанаў даў такую характарыстыку сытуацыі на рынку нерухомасьці:\n“Агульная тэндэнцыя зразумелая: сапраўды, цэны падаюць. Скажу агульнавядомую ісьціну: калі цэны падаюць на нерухомасьць, значыць, у эканоміцы нешта няладна, гэта з аднаго боку. З другога боку, яны ў нас з розных прычынаў узьняліся дастаткова хутка. У выніку, калі былі вычарпаныя тыя фактары, дзякуючы якім яны ўздымаліся, пачалася стабілізацыя, зьніжэньне”.\nРыэлтар сталічнага агенцтва нерухомасьці “Дзінас” кажа, што цэны на другаснае жытло зараз спыніліся:\n“Цэны ўпалі да таго мінімуму, па якім людзі гатовыя ўжо купляць кватэры. Паўтара тыдні яны ўжо ня падаюць. Яны спыніліся. Што будзе далей, хто ведае... Можа, крыху апусьцяцца, а можа, і не. А жыльлёвае пытаньне заўсёды актуальнае, крызіс — ня крызіс... Прычым людзі ўжо не таргуюцца. Калі два-тры тыдні таму яшчэ таргаваліся, то цяпер не. І прадаўцы ёсьць, і пакупнікі. Прычым пакупнікі без крэдытаў, а проста з грашыма”.\nУ залежнасьці ад раёну, дома, паверху, стану кватэры цэны на звычайную аднапакаёўку ў Менску вагаюцца ад 35 да 50 тысяч даляраў. Аднапакаёвую хрушчоўку рэальна набыць за 35 тысяч даляраў. Да прыкладу, на сайтах выстаўленыя дзьве такія кватэры па вуліцы Чыгладзэ за 36 тысяч даляраў і 34 з паловай тысячы. Што да аднапакаёвай кватэры ў панэльным доме ў добрым раёне, кшталту Зялёнага Лугу ці Ўручча, рыэлтарка распавяла:\n“Самая сярэдняя цана — ад 45, нават 44, да 50 тысяч даляраў”.\nсамая танная аднапакаёўка каштуе прыкладна 35 тысяч даляраў...\nТакім чынам, зараз самая танная кватэра каштуе прыкладна 35 тысяч даляраў. Пару дзён таму на вуліцы Каржанеўскага прадалі аднапакаёўку за 32 тысячы, але ў тым выпадку чалавеку тэрмінова былі патрэбныя грошы, каб набыць двухпакаёўку.\nШто да самай таннай двухпакаёвай кватэры, рыэлтарка кажа:\nсамая танная двухпакаёўка каштуе прыкладна 49 тысяч даляраў ...\n“Можна пашукаць за 49—50 тысяч даляраў”.\nА якія прагнозы на будучыню? Старшыня Беларускага таварыства ацэншчыкаў Мікалай Трыфанаў кажа, што рабіць іх цяжка:\n“Не хацелася б. Думаю, што нельга. Справа ў тым, што рынак нерухомасьці — ён не замкнёны, а адкрыты. І цесна зьвязаны з агульным станам эканомікі. Таму рабіць нейкія прагнозы адносна рынку нерухомасьці не выпадае”.\nШто да коштаў новага жытла, зараз Камітэт дзяржаўнага кантролю вядзе сур’ёзныя праверкі, якія будуць завершаныя ў красавіку. У адным з жыльлёва-будаўнічых каапэратываў кошт квадратнага мэтра быў завышаны на 17%.\nА вось сытуацыя на рынку крэдытаваньня куплі і будаўніцтва жытла застаецца складанай. Крэдыты на жытло выдаюць толькі 5 банкаў з 31.\nТры банкі — «Беларусбанк», «Белпрамбудбанк” і “Белінвэстбанк” — выдаюць крэдыты толькі ў беларускіх рублях пад 25—26%, а “Белросбанк” і “Прыёрбанк” — у валюце пад 17% гадавых.\nЦі будзе абвал на рынку жыльля?\n“Цэны на нерухомасьць яшчэ не дасягнулі дна”


Беларускі Партызан :: "Я ў цуды не веру, я ўчастковы": як у Горадні расследавалі "смерць" каляднай казы\n"Я ў цуды не веру, я ўчастковы": як у Горадні расследавалі "смерць" каляднай казы\n"А ці дома гаспадар? А ці дома гаспадыня? Дазвольце вас павітаць, з Калядой павіншаваць!": Вось ужо 30 гадоў вечарам 25 снежня ў кватэры і домы гродзенцаў стукаюцца калядоўшчыкі. Але гэты год стаў асаблівым: да традыцыйнай кампаніі казы, мядзведзя, бабы і дзеда далучыўся ... міліцыянер.\n"Мы хацелі дадаць элемент сённяшняй беларускай рэчаіснасці. Тым больш, што да многіх гарадзенцаў мы ходзім практычна кожны год. У гэты раз нам удалося здзівіць ўсіх", - распавядаюць калядоўшчыкі.\nТрадыцыя калядавання ў Гродне існуе дастаткова даўно. У пачатку 90-х гадоў мінулага стагоддзя аднаўленнем традыцыі заняліся хор беларускага духоўнай музыкі "Бацькаўшчына" і гісторыка-культурны клуб "Паходня". Калядоўшчыкі самі прыдумалі сцэнар, які год ад года дапаўняецца новымі песнямі, «прасілкамі» і «паздравлялкамі». Галоўнае для калядоўшчыкаў - аднавіць традыцыйнае святкаванне каляд і адрадзіць народную беларускую традыцыю.\nШмат здымкаў тут.


Густаў Чаховіч — Вікіпедыя\nХутар Рачкаўшчына, Свянцянскі павет, Літоўска-Віленская губерня, Расійская імперыя\nМарыя са Свянтэцкіх[d]\nпаручнік і капітан\nГустаў Рамуальдавіч Чаховіч, псеўданім Астоя (1837, маёнтак Паўлінава, Рачкаўшчына, Свянцянскі павет — пасля 1871) — удзельнік паўстання 1863—1864 гадоў, былы паручнік расійскай арміі. Брат Лявона Чаховіча.\nНарадзіўся ў 1837 годзе ў маёнтку Паўлінава (Рачкаўшчына) пад Свянцянамі ў небагатай шматдзетнай шляхецкай сям'і гербу "Астоя". Пасля службы ў арміі выйшаў у адстаўку, займаўся гаспадаркай.\nПадчас паўстання ў 1863 г., віленскі паўстанцкі Камітэт прызначае вайсковым начальнікам у Свянцянскі павет былога афіцэра расійскай арміі Густава Чаховіча (Апора), адначасова даручаючы яму камандаванне новаствораным паўстанцкім атрадам ля Струнойцяў. У канцы сакавіка Чаховіч прыбывае ў Струнойці і ўсю арганізацыю вайсковага атраду бярэ ў свае рукі. Перадусім заняўся ўпарадкаваннем натоўпу добраахвотнікаў. Фарміруе атрад пяхоты, адначасова ствараючы малы атрад касінераў, камандаванне якімі давярае Канстанты Касьцялоўскаму. На чале узводаў пяхоты ім былі прызначаныя афіцэры: Цітус Шаўлевіч, Баранцэвіч і Палоньскі. Функцыі ад’ютанта прыняў Боркман. Апрача пяхоты, Густаў Чаховіч меў невялікі конны атрад, цалкам прызначаны для выведкі і для дастаўкі прадуктаў харчавання. Хто не меў зброі, атрымліваў яе на месцы. Кожны з партызанаў у залежнасці ад прапановы мог атрымаць жолд (плату), якая складала 30 капеек срэбрам за суткі. Грошы ў атрад дастаўляў або сам скарбнік павятовага Камітэта Таньскі, або рабіў гэта праз пасыльных. Аднак калі гэта было немагчымым, Густаў Чаховіч патрэбную суму браў ад абывацеляў, пакідаючы ўзамен квіткі з пячаткай Нацыянальнага Урада.\nПомнік на месцы бітвы, урочышча «Біты Лог»\nМаючы загад прабрацца ў Вілейскі павет з мэтай злучэння з атрадамі Яна Козела-Паклеўскага, намерваўся адправіцца ў ваколіцы возера Нарач, дзе пасля злучэння з партыяй Леона Чаховіча меўся перайсці ў Вілейшчыну. Маючы з сабой 100 чалавек, у сярэдзіне красавіка пакідае струнойцкія лясы і прабіраецца ўздоўж Лынтупаў, Камай і Кабыльніка, у канцы красавіка затрымліваецца ў наваколлі Нарачы.\nЗ мэтай перашкодзіць гэтаму злучэнню, князем Хаванскім тэрмінова былі пасланы паўтары роты фінляндскага палка і 20 казакоў пад камандаваннем капітана Дзімітрыева. 4 мая капітан Дзімітрыеў прыбыў у Іжу, дзе застаўся начаваць, і паслаў рапарт у Кабыльнік. На досвітку вартавыя Дзімітрыева заўважылі паўстанцаў і адразу кінуліся ў пагоню. Атрад Чаховіча быў адціснуты ў нязручнае для яго месца, у лагчыну паміж вёскамі Каралеўцы, Любкі і Вуткі, дзе і быў разбіты, пасля чаго за гэтым ўрочышчам замацавалася назва «Біты Лог». Страты, якія панёс Густаў Чаховіч, складалі: шэсць забітых, адзін узяты ў палон і восем параненых. У ліку апошніх – камандзір касінераў Касьцелецкі, а таксама ксёндз, які знаходзіўся ў атрадзе. З рэшткамі атрада Г. Чаховіч вярнуўся ў Свянцянскі павет.\nГустаў Чаховіч пасля таго, як пакінуў Свянцянскі павет, затрымаўся ў дубніцкіх лясах, дзе, прыціснуты атрадамі расійскага войска, быў вымушаны 10 дзён хавацца. У ноч з 29 на 30 ліпеня пакідае Дубнікі і пераходзіць у Ашмянскі павет. Паміж Крэва і Барунамі сустрэў Караля Ясевіча, які з 80 паўстанцамі ішоў на спатканне са свянцянскай партыяй. Аб’яднаныя атрады вярнуліся ў дубніцкія лясы і каля Калодца зрабілі свой лагер. Яшчэ раз каля Даўнарышак Чаховіч пераходзіць Вілію і вяртаецца ў Свянцянскі павет, каб заблытаць свае сляды. Праз два дні вяртаецца пад Дубнікі.\n28 жніўня яго атрад быў заатакаваны пад Дубнікамі дзвюма ротамі пяхоты, 80 драгунамі і 40 казакамі. З прычыны колькаснай перавагі ворага, паўстанцам давялося адступіць падчас бою і ўцякаць ад пагоні. Страты паўстанцаў былі адчувальнымі: тры забітыя і тры параненыя. Сярод забітых быў і Караль Ясевіч, камандзір тылавой варты.\nПасля бою пад Дубнікамі Густаў Чаховіч пераходзіць у астравецкія лясы Ашмянскага павета. У пачатку верасня ён вырашае распусціць атрад. Тых, хто пакінуў атрад, каб вярнуцца ў павет, было толькі пяцёра. Праз іх Чаховіч высылае лісты да родных, а сам з паменшаным да 35 чалавек атрадам вырашыў прабіцца ў Аўгустоўскі павет Каралеўства Польскага.\nПаводле чутак сярод мясцовай шляхты, Густаў быў схоплены і расстраляны ў Дынабургскай крэпасці (Даўгаўпілс).\nАднак насамрэч, пасля жорсткага падаўлення паўстання, Густаў Чаховіч эміграваў у Францыю. Гэтая версія падмацавана звесткамі «Алфавітнага спісу асоб, асуджаных за удзел у паўстанні 1863—1864 гг. на пазбаўленне правоў уласнасці, канфіскацыю маёмасці і высылку» ад 1 кастрычніка 1864 года, дзе на стар. 61 пазначана наступнае: «Чаховіч Густаў — шляхціц Свянцянскага павету, дзе ў бацькі маёнтак — уцёк». Ліст Густава Чаховіча, у якім паведамляў сям’і аб сваім вяртанні вясной 1864 года, а таксама чуткі, што распаўсюджваліся сярод сялян аб прыходзе польскіх і французскіх войскаў, яшчэ доўгі час непакоілі расійскія ўлады.\nВа Францыі служыў старэйшым кандуктарам на чыгунцы Парыж-Ліён, у званні капітана ўдзельнічаў у франка-прускай вайне 1870—71 гадоў. У 1887 годзе пераехаў у Бэса-Сур-Братс. У Францыі ажаніўся з Марыяй Свянтэцкай, унучкай пісьменніка Ігнація Ходзькі. У іх нарадзілася дачка Сафія, што пабралася шлюбам з Марсэлем дэ Бравусэ. У іх было трое дзяцей, адна з якіх – дачка Гелена – выйшла замуж за Казіміра Святлодыч-Кісяля і мела дваіх дзяцей – Ганну і Аляксандра. Сям’я Аляксандра Святлодыч-Кісяля зараз жыве ў Францыі\nПра баявыя дзеянні паўстанцаў пакінуў дзённікі за 1859—1863 гады. Як піша ў сваім «Дзённіку» Густаў Чаховіч, стомленыя доўгімі маршрутамі і галодныя, аднак моцныя духам, у колькасці 36 чалавек яны нападаюць на дзве непрыяцельскія роты пяхоты, аддаючы перавагу смерці перад няволяй.\n↑ Деревня Любань, Вилейский район — ради красивого вида из окон усадьбы пан переселил целую деревню\n↑ Ona Maksimaitienė. Gustavas Čechovičius. Visuotinė lietuvių enciklopedija, T. XV (Mezas-Nagurskiai). V.: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas, 2009, 724 psl.\n↑ В. А. Дьяков «Деятели русского и польского освободительного движение в царской армии 1856—1865 г.», Москва 1967\n↑ Якубянец-Чаркоўска Я. Паўстанне 1863 года ў Свянцянскім павеце. — «Сумежжа», Паставы, 2013. — С.70.\n↑ Мяцежнікам Бітага Логу\n↑ Якубянец-Чаркоўска Я. Паўстанне 1863 года ў Свянцянскім павеце. — «Сумежжа», Паставы, 2013. — С.72.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Густаў_Чаховіч&oldid=3601262"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 16:40, 24 красавіка 2020.


Барысаўскія прадпрымальнікі пратэстуюць супраць новага 18% падатку\n08 люты 2005, 23:07\nМіхал Стэльмак, Барысаў Улады Барысава ня здолелі пераканаць прадпрымальнікаў адмовіцца ад пратэсту супраць платы падатку на дабаўленую вартасьць. Мясцовыя бізнэсоўцы пацьвердзілі намер удзельнічаць у папераджальным страйку 10 лютага.\nКаля тысячы прадпрымальнікаў прыйшло сёньня ў барысаўскі Палац культуры на сустрэчу з прадстаўнікамі ўладаў. Цэнтральнай тэмай сустрэчы было абвешчана пытаньне спагнаньня з дробных бізнэсоўцаў падатку на дабаўленую вартасьць.\nЯк патлумачылі падатковыя інспэктары, новаўвядзеньне абгрунтаванае. Бізнэсоўцы, аднак, паводле іх лідэра Віктара Гарбачова, з гэтым ня пагадзіліся.\n(Гарбачоў: ) “Мы выявілі сваё меркаваньне адмовай. Сход развальваўся на вачах. Тады я падняўся і выступіў. Зачытаў зварот барысаўскіх прадпрымальнікаў, дзе мы заявілі пра наш пратэст гэтаму новаўвядзеньню. Падпісала 1200 чалавек. Я перадаў яго падатковым інспэктарам. А яшчэ сказаў, каб яны склалі аналітычную запіску і перадалі наверх, у Адміністрацыю прэзыдэнта, што прадпрымальнікі Барысава ня прымаюць увядзеньне гэтага падатку. Пасьля майго выступу людзі падняліся і выйшлі”.\nАдным з удзельнікаў сёньняшняй сустрэчы быў кіраўнік упраўленьня гандлю і камунальнай уласнасьці Барысаўскага гарвыканкаму Валеры Марынічаў. Аднак пракамэнтаваць дзеяньні барысаўскіх прадпрымальнікаў беларускай Свабодзе спадар Марынічаў адмовіўся.\nБізнэсовец Мікалай Віторскі лічыць, што ўлады занепакоеныя масавым характарам пратэсту.\n(Віторскі: ) “Яны нават самі разумеюць абсурднасьць новаўвядзеньня. Я перакананы, што 10 лютага прадпрымальнікі ўсяе Беларусі спыняць працу і будуць страйкаваць. Спыняць працу таму, што асабіста я падлічыў свае выдаткі з улікам 18-працэнтнага падатку і зразумеў, што гэты падатак прывядзе мяне да банкруцтва. Мы цяпер ледзь выжываем. Улады загналі ў тупік эканоміку разам з прадпрымальнікамі”.\nПаводле спадара Віторскага, 9 лютага барысаўскія прадпрымальнікі працягнуць падрыхтоўку да папераджальнага страйку.


##### Гульнявыя аўтаматы гуляць бясплатна і без рэгістрацыі фруктовы кактэйль 2 – Прынцыпы, мэты і задачы Рэспублікі Беларусь на...\nГульнявыя аўтаматы гуляць у дэма рэжыме гэтай кампаніі была добра вядомая яшчэ ў сярэдзіне 90-х мінулага стагоддзя. В электронной библиотеке Альдебаран можно скачать книги автора Валянціна Сцяпурка бесплатно в формате epub, fb2, rtf, mobi, pdf для телефона, андроида, айфона, ipad или читать книги онлайн. Снег гульнявыя аўтаматы гуляць бясплатна і без рэгістрацыі фруктовы кактэйль 2 яе быў неабавязковы, але зімой у яе гулялі, каб сагрэцца.\nБеларусы. Том 4. Вытокі і этнічнае развіццё | | download | B–OK. Значную частку фруктгвы жыцця чалавек праводзіць на бпз. Яна таксама традыцыйная для беларусаў. Адзін з irpaкoў — водзячы становіцца ў круг i стараецца хутка стукнуць каго-небудзь па руках. Аднак самалёт, які ляцеў у Мінск упаў адразу пасля ўзлёту. Учебники по белорусской литературе за 4 класс. Пры гэтым беларусы складалі 65%, палякі — 15, яўрэі — 11, украінцы — 4, літоўцы — 2,5, рускія — 2%.\nЛік і лічба 7. (урок-падарожжа па матэматыцы ў 1 класе). Гульнявыя Аўтаматы І Клуб Слотаў apk latest version 1.0 for android devices. Прынцыпы, мэты і задачы знешняй палітыкі Рэспублікі Беларусь.\nГульня – гэта вялізнае светлае акно, цераз якое ў духоўны свет дзіцяці ўліваюцца ўяўленні, звесткі аб навакольным свеце. Па лесе гуляе бура, ломіцца грубая жывёла, чалавек ходзіць. На дадзены момант тэлекнал зяўляецца самым папулярным у Беларусі. Кактэйлі жывыя і могуць скакаць, а садавіна неабходна запускаць у іх з выкарыстаннем падручных сродкаў, гульнявыя аўтаматы гуляць бясплатна і без рэгістрацыі фруктовы кактэйль 2, парасонаў.\nСАДАВІНА- фрукты ГАРОДНІНА- Ісландыя аўтамат АГУРКІ - огурцы АГРЭСТ - крыжовник АЖЫНЫ - ежевика БУРАК - свёкла ГАРБУЗ - тыква КВЕТКІ- цветы БУЛЬБА, ЦЫБУЛЯ (паўтарэнне). Але час адпачынку яшчэ не прыйшоў і за акном ідзе снег або дождж, так што не пагуляеш. Дзе смачна паесці і добра адпачыць? Праз гульню “Лянок” дзеці знаёмяцца з працай беларусаў у далёкія часы, імітуюць рухі сейбіта, жняі, вучацца правільна размаўляць па-беларуску.\nЙіванам. Выключэнне: й не вымаўляецца перад прыстаўным і, а таксама ў запазычаных словах: імчаць, ільняны, інстытут. Работа по теме: тэорыя2. Глава: § 4. Ды і без тых прыправаў вельмі смачнай ежай Бігос бывае. У Беларусі дзейнічае амаль шэсць тысяч гульнявых аўтаматаў. Навукова-метадычная установа «Нацыянальны інстытут адукацыі» Мінiстэрства адукацыi Рэспублiкi Беларусь.\nАднак глыбокае разуменне пытання дае магчымасць выявіць істотную розніцу паміж гэтымі катэгорыямі.\nДзеці назіраюць за аднагодкамі, параўноўваюць іх гульнявыя дзеянні са сваімі. ВУЧЭБНЫЯ РЭЧЫ (учебные вещи) Вяртанне на таямнічы востраў гуляць - ножницы ФАРБЫ гульнявыя аўтаматы гуляць бясплатна і без рэгістрацыі фруктовы кактэйль 2 краски ГУМКА - ластик (стирка) АЛОВАК - карандаш КАЛЯРОВЫЯ АЛОЎКІ - цветные карандаши ПЭНДЗЛІК - кисточка МАЛЮНАК- рисунок МАЛЯВАЦЬ фрукровы рисовать ПАДРУЧНІК, СШЫТАК 24.10 Я І МАЯ ШКОЛА.\nГаварыць пра тое, што гэта наша родная мова і кожны сумленны беларус павінен яе ведаць, не хацела. Капуста квашаная да яго бярэцца, Што, згодна прыказкі, у рот сама кладзецца. Пры гэтым неабходна ўлічваць індывідуальныя магчымасці дзяцей. Адметнасцю дадзенага зборніка з’яўляецца асаблівая ўвага даследчыкаў да пытанняў гістарычнага ўзаемадзеяння беларускай і польскай моў на лексікаграфічным і граматычным узроўнях увага літаратуразнаўцаў да сучасных стасункаў у галіне драматургіі і тэатра пашыраная цікавасць да заходнебеларускай праблематыкі прапанаваны новыя тэарэтычныя падыходы да разумення літаратурнага працэсу на Беларусі ў ХІХ ст.\nТэги: grand казіно онлайн Категории: начны гульнявой клуб\nРэальны Намець 24 apk latest version 1.0 for android devices. Дыдактычны матэрыял: карткі заламініраваныя памерам А4, разразныя карткі. Алёша адгадаў. Чыя цяпер машынка?». Гульнявыя аўтаматы онлайн цалкам рэалістычныя ў сваім выкананні. Займальнасць, гульні, вобразнае слова робяць іх яркімі, запамінальнымі, ствараюць бадзёры, радасны настрой у дзяцей, выклікаюць цікавасць і жаданне выкарыстоўваць гульні ў самастойнай гульнявой дзейнасці. Змітрок Бядуля « Зямля ». Метафара ў мастацкім дворы. Асноўныя сімвалы слота: Садавіна (кавун, вінаград, ананас, лімон, сліва, вішня). Практычны матэрыял дазволiць фармiраваць у дзяцей малодшага дашкольнага ўзросту элементарныя правiлы паводзiн, навыкi разнастайных дзеянняў з прадметамi быту, выхоўваць жаданне быць самастойнымi пры выкананнi якой-небудзь справы, гуляць побач з iншымi дзецьмi, працаваць. Нязначана мяняўся у 2007 i 2016 гадах. Гэта адбываецца ад таго, што гульнявая дзейнасць заўсёды была і застаецца вядучай для дзяцей дашкольнага ўзросту.\nРэспублiкi Беларусь Рэспублiкi Беларусь. Дыдактычная гульня «З якой казкі герой» (выхавальнiкi). Бясплатная онлайн гульня Гульнявой аўтамат у стылі дня святога Валянціна. Правільны адказ : Герб, гімн, сцяг. Беларусь 2. Наступны тыдзень. Панядзелак. Алесік. Пасля заняткаў ён збіраўся: зайсці з сябрамі ў краму і выпіць малочны кактэйль пагуляць дома ў камп’ютарную гульню схадзіць да сябра і па-глядзець чарговую частку прыгодніцкага серыяла пабавіцца на се-ансы 5D дачакацца таты з працы, каб атрымаць новыя навушнікі. Версія делюкс мае некаторыя адрозненні ў графічным афармленні, а ў астатнім адпавядае свайму папярэдніку. Анатоль Клышка. — Мінск: НІА, 2008. Асартымент парадуе любога азартнага гульца, каталог абнаўляецца пастаянна.\nУ суботу найбольш актыўна рэалізоўваецца рэспубліканская акцыя “Жыву ў Беларусі і тым ганаруся”, праводзяцца вечары і тэматычныя дыскатэкі кожную другую суботу месяца арганізоўваецца Дзень здароўя праводзяцца мерапрыемствы па фарміраванні здаровага ладу жыцця, патрыятычным і экалагічным выхаванні. Амаль усе прыведзеныя вышэй гульні будуць рэканструяваны ў музеі архітэктуры і побыту 9 студзеня а 13 гадзіне на «Свяце зімовага спорту». Гуляйце і перамагайце ў 777 гульнявых аўтаматах і збірайце MEGA WINS з Дзікі захад, скарбы Егіпта, Глыбокі акіян, Чароўны сад, Загадкавыя індзейцы (машыны з майямі слотаў) і мноства іншых бясплатных супер-гарачых садавіны. Яе аўтаматы былі незаменныя як у простых барах, так і ў кафэ, забаўляльных цэнтрах і казіно. Народная гульня стала паўнапраўным элементам святочных мерапрыемстваў. Беларуская інтэлектуальная гульня – паб-квіз, прысвечаны беларускай культуры (у шырокім сэнсе слова), дзе кожны можа адпачыць душой і паварушыць мазгамі, праверыць і паглыбіць свае веды. Правільны адказ : Полацк. 10. Гісторыя 100 балаў. Таня падышла да таты і мамы і ўбачыла, што яны трымаюць за рукі брата Аліка.\nВучнi на перыяд навучання ў санаторных школах-iнтэрнатах бясплатна карыстаюцца падручнiкамi i вучэбнымi дапаможнiкамi, забяспечваюцца бясплатна гэтымi санаторнымi школамi-iнтэрнатамi месцамi для пражывання i харчаваннем. Беларусь 3. 19:20 Дзесяць фатаграфій. Знакамітыя гульнявыя аўтаматы сёння. Лялькі-абярэгі займалі важную частку жыцця беларусаў, іх рабілі амаль да кожнай важнай падзеі. У сераду мы прапануем вам наступную анкету. Закрытая ў катле з прыправамі і з мясам, Гатуецца, пакуль уся не сойдзе квасам, Пакуль агонь яе не змякчыць і не сцісне, А з берагоў начыння з парай вар не свісне І не напоўніцца паветра араматам. Беларусіка = Albaruthenica Кн. 36). ДУА «Санаторныя яслі-сад № 6 г.Рагачова».