Алесь Бачыла. Юнацкі свет Валодзі Ульянава\nЮнацкі свет Валодзі Ульянава\nГэтым вызначэннем, бадай, вычэрпваецца змест паэмы Анатоля Вялюгіна «Вецер з Волгі». У цэнтры аўтарскай увагі — жыццё юнака, якога гісторыя паставіць на чале рэвалюцыйнага руху Расіі, на чале вялікай партыі камуністаў. І ўжо адно гэта выклікае ў нас павышаную цікавасць да кожнай драбніцы жыцця, да кожнай рысы характару героя. Аднак герой існуе не ізалявана ад жыцця, а ў самім жыцці, фарміруецца пад яго ўплывам. І аўтар у першых раздзелах паэмы знаёміць нас з тагачасным жыццём правінцыяльнага Сімбірска, уводзіць у атмасферу, у якой пазнаваў навакольны свет Валодзя Ульянаў. Гэты свет напоўнены ўспамінамі пра «мужыцкага гасудара» Пугачова, пра падкоп, які вялі прыхільнікі Амяльяна, каб выратаваць яго ад смерці. Гэты свет бурліць рэвалюцыйнымі падзеямі, пратэстам супраць самаўладства. У правінцыю даходзіць вучэнне К. Маркса. І Валодзя разам з сябрамі-гімназістамі ўпотай чытае і перакладае прывезены з Пецярбурга старэйшым братам Сашам «Капітал».\nТак паступова перад намі раскрываецца атмасфера, у якой жыў гімназіст Валодзя. Аднак аўтар ні на хвіліну не забывае, што яго герой — яшчэ юнак і што ў яго ўспрыманні свету і паводзінах шмат чаго ідзе ад узросту. Паэт не надае свайму герою арэолу выключнасці і не ставіць яго на катурны. Мы бачым, як Валодзя разам з гімназістамі бяжыць «па лужынах» «наросхрыст» глядзець крыгалом. І мы верым, што ўсё яно было так. Шчыра верым і ў тое, як Валодзя бурна рэагуе на словы важнага чыноўніка са сталіцы, які, даведаўшыся, што дзеці Ульянавых няспраўна ходзяць у царкву, робіць вывад: «патрэбна біць, хвастаць як след!»\nВалодзя выбег са сталовай,\nАд ганка з ветрам — сугрунём.\n«Патрэбна біць, хвастаць...» —\nгнялі, палілі, як агнём.\nІ там, дзе звоніць дзень нядзельны,\nкрыніцай точаны сумёт,—\nсарваў на шыі крыж нацельны\nі кінуў, слёзны, у гарод.\nІ хоць гэты пратэст яшчэ наіўны, дзіцячы, але і ў ім мы ўгадваем рысы характару, якія скіруюць юнака на шлях рэвалюцыйнай барацьбы супраць сацыяльнага прыгнёту і несправядлівасці. Вялікі душэўны пералом у Валодзі надыдзе пасля арышту брата, пасля турэмнага спаткання маці з сынам. Валодзінага брата чакае смерць за падрыхтоўку замаху на цара. Сам Валодзя з братам напярэдадні пакарання смерцю не сустракаецца, але ўся фактура твора гаворыць, што ён ганарыцца мужнасцю брата.\nПачаткам з’явіцца канец,\nне будзе плачу і тугі:\nкалі ўпадзе адзін баец —\nзаменіць паўшага другі.\nАднак не будзем забываць, што наш герой — яшчэ юнак, што фарміраванне яго характару шмат у чым залежыць ад той атмасферы, якая пануе ў сям’і.\nІ знаёмства з сям’ёю мае вельмі важнае значэнне.\nАўтару ўдалося стварыць у паэме вельмі абаяльны вобраз Марыі Аляксандраўны — маці Ульянавых. Надзвычай інтэлігентная жанчына, якая прывівала дзецям павагу да людзей працы, выхоўвала шчырасць і справядлівасць, якая сутыкнулася ў жыцці з варварствам і несправядлівасцю законаў і парадкаў. Мы прысутнічаем у турме, на апошнім яе спатканні з сынам. Ёй вельмі цяжка. І калі яна гаворыць:\n«Прашэнне, Сашанька, падай,\nІ цар памілуе... пішы...» —\nмы разумеем, на што гатова пайсці яна, каб толькі выратаваць сына. Гэтыя словы прадыктаваны не пакорнасцю, не слабасцю, а «адчаем, мальбой збалелае душы».\nБылі абдымкі іх без слёз,\nСпакойна выйшла ў калідор...\nСпакойна перад душыцелямі свабоды. Толькі гэта была вонкавая спакойнасць. Не прараніўшы ніводнай слязы тут, яна не магла стрымацца дома, дзе кожная рэч напамінала пра сына, якога ўжо не было ў жывых. Вось фарфоравы кубак... З яго «Саша піў сцюдзёны квас». Узяла... І здалося ёй: «смяюцца вочы Сашавы на дне...». І слёзы, слёзы... І гэтак усю ноч, аж да рання. А там...\nМіж белых яблынек,\nдзе грады з краю,\nна ўсёй зямлі цяпер адна,\nу чорнай сукні,\nз рыдлёўкаю схілілася яна.\nПялёсткі на раллі...\nцябе не стала,\nКалісьці ў грады,\nпокуль спяць малыя,\nпа раннюю радыску бег наўскач...\nЯк пазбыцца вас, свежыя, горкія ўспаміны!..\n...Лягла пад прас бялюткая\nІ слёзы лінулі\nна холад палатняны:\nнасіў яе... насіў неўратаваны.\nТут кожны штрых, кожны крок намаляваны аўтарам надзвычай пранікнёна і праўдзіва.\nПаэма заканчваецца сімвалічнай сцэнай прыходу новага дня. У пакой, прачнуўшыся, забягае Валодзя. Чуваць словы суцяшэння, якія ён гаворыць маці:\nІ на змену пакутлівай роспачы да маці адразу прыходзіць іншае, больш насцярожанае адчуванне.\nі раптоўны страх:\nпушок на падбародку залацісты,\nа востры розум\nсвеціцца ў вачах,\nу семнаццаць год...\n— Глядзі, не рызыкуй дарэмна,\nжыццё — няўмольны страшны\nНе толькі я малю — сям’іска наша.\n«Асцерагайся»,— з цемры просіць\nІ матчына перасцярога, і матчына трывога ў падтэксце чытаюцца як мацярынскае блаславенне сына на подзвіг. Так, ён смела пойдзе на вялікую справу, але не тым шляхам, якім ішоў старэйшы брат Аляксандр:\nІнакшым шляхам трэба нам ісці!\nГэтымі словамі заканчваецца твор.\nНапісаць паэтычную біяграфію ўвогуле, а ў дадзеным выпадку — біяграфію асобы гістарычнай, справа і нялёгкая і адказная. Яна патрабуе добрага ведання гісторыі, пільнага адбору матэрыялу, канкрэтнага вобразнага асэнсавання падзей. З усім гэтым аўтар справіўся паспяхова. Хвалюючае апавяданне пра юнацтва Леніна не можа пакінуць чытача абыякавым.


31 октября 2007 в 20:09\n“Бардаўская восень” прайшла так, як і мусіць праходзіць такі фэст: з увагай мэдыяў, простым эфірам, поўнымі залям слухачоў, і адначасова — утульна і камэрна.\nЧарговы фэстываль “Бардаўская восень” адбыўся 26-28 кастрычніка ў Бельску на Беласточчыне. Гэтым разам, яго геаграфія пашырылася, ахапіўшы яшчэ Беласток і Гайнаўку. У Беластоку канцэрт адбываўся ў студыі “Радыё Беласток” і трансьляваўся ў жывым эфіры. У Бельску, як заўсёды, два дні канцэрты ішлі ў гарадзкім доме культуры.\nСёлетні канцэрт здымала тэлебачаньне “Белсат”. На сцэне было багата дыму, фірмовага асьвятленьня, а ў залі над галовамі лётала камэра. Усё гэта разам, дадавала значнасьці падзеі, тым болей, што іншыя мас-мэдыя таксама шмат увагі надалі фэстывалю і яго ўдзельнікам.\nКалі да гэтага, яшчэ дадаць выдатную працу арганізатараў, камфортныя ўмовы пражываньня, мажлівасць кантактаваць і абменьвацца думкамі 24 гадзіны нон-стоп, калі ўзяць пад увагу тое, што на Радзіме, ані ўвагай мас-мэдыя, ані мажлівасьцю проста сабрацца разам, пахваліцца ня можам, то міжволі хочацца назваць фэстываль, даруйце за штамп, сьвятам. А калі, усё ж такі, пазьбягаць штампаў, то я б ужыў да сёлетняга фэсту эпітэт “сур’ёзны”, не зважаючы на ягоны маштаб і камэрнасьць.\nКонкурсная частка была якаснай, цікавай, і разнастайнай. Сам жанр Музыкі Слова apriori здымае мажлівасьць тых не зусім канструктыўных дыскусій, якія кожны раз уздымаюцца пасьля “Басовішча”, — хто сьпявае на мове сьвядома, а хто пераклаў тэксты, каб паўдзельнічаць.\nУ бардаўскай, аўтарскай песьні, Слова — гэта падмурак. Таму, тут няма людзей з па-за нашага культурнага поля. Усе сябры, усе свае — як у Вольскага. Але, таксама, усе розныя, усе асобы. У гэтым жанры цяжка схавацца за модны стыль, за саунд, немажліва разьлічваць на дапамогу каманды. Чалавек на сцэне застаецца сам-насам са слухачамі (і гледачамі таксама) і ёсьць нагэтулькі прыняты і ўлюбёны, наколькі здолеў раскрыцца, паказаць сваё нутро, і ці ёсць у яго там, што цікавае. Ясна, што тэхнічны ўзровень, арсэнал мастацкіх сродкаў мае пры гэтым вялікае, базавае значэньне.\nСёлета сярод васьмі прэтэндэнтаў на тры ўзнагароды, перамагла Дар’я Кадамская. Яна атрымала прэстыжны Гран-пры (спачатку напісаў “ўзяла”, але гэты агрэсіўны дзеяслоў зусім не пасуе да вышэйпамянёнай асобы). Чаму менавіта яна, мне давядзецца тлумачыць доўга і блытана, бо цяжка тлумачыць магію мастацтва, а менавіта гэтая тонкая матэрыя была ў выступу пераможцы. За ауру, адным словам.\nЗапіс у студыі “Rembrandt”, другі па значнасьці прыз фэстывалю, атрымаў дуэт “Босае Сонца”, якому ёсьць што запісаць, а нам будзе што паслухаць. І гэта, спадзяюся, будзе цікава, густоўна, і смачна.\nУ якасьці кандыдатуры на прыз беларускай супольнасьці Бельску, які я, ну ніяк, не магу назваць трэцім месцам, бо ён ёсьць прыватнай ініцыятывай бельскіх беларусаў, разглядаліся без выключэньня, шэсьць пазасталых кандыдатур. Тут сымпатыі сяброў журы моцна разышліся. Узровень кожнага прэтэндэнта, сапраўды быў варты таго, каб нам паспрачацца, але ў выніку перамог Тамаш Суліма. Гэта ня першая яго перамога на "Бардаўскай восені", ён артыстычная асоба, здольная мысьліць нестандартна, і каб моцна захацеў, то мог бы паспрачацца і за Гран-пры. І такое ўражаньне, што проста не захацеў. Альбо яму гэта ня трэба.\nСпэцыяльна быў адзначаны Павал Кузіч. Павал піша запамінальныя яркія песьні, яму хапае таленту і артыстызму, і я ўпэўнены, што яго перамогі наперадзе.\nБылі яшчэ, вытанчаная Кася Дзьмітрук з крэатыўнай Мажэнай Русачык (Беласток), інтэлігентная Натальля Пушкарова, выдатны музыка і ўдзельнік шмат якіх гуртоў Яраш Малішэўскі і былы бубнач “Рэха” Раман Яраш, усе трох з Беларусі.\nВыступы зорак сёлета, наўрад ці можна назваць адкрыцьцём, прарывам. Зрэшты, такой мэты ніхто ня ставіў. Алесь Камоцкі, Лявон Вольскі, Ілона Карпюк, Зьміцер Вайцюшкевіч і WZ-Orkiestra, Кася Камоцкая, Віктар Шалкевіч і Андрэй Мельнікаў, сьпявалі і часам, казалі са сцэны, так, як быццам, дома на кухні для найлепшых сяброў. Варта было там быць, быць суразмоўцам, саўдзельнікам Сьвята.\nОтменена концертная презентация нового альбома белорусской группы "Нейро Дюбель"\nЗміцер Вайцюшкевіч прадставіць праграму "Лірыка" – песні на вершы Генадзя Бураўкіна


Сэрвіс «Родная мова» ад МТС: вывучаем беларускую мову разам — Сильные новости\nКарыстальнік кожную раніцу атрымлівае паведамленне, якое змяшчае слова на рускай або беларускай мове з варыянтамі перакладу, з якіх трэба выбраць правільны.\nКаб аформіць падпіску на сэрвіс «Родная мова», дасылайце SMS з любым тэкстам на кароткі нумар 8800 (акрамя «Стоп» або «Stop») або набірайце USSD-каманду *888#. Таксама гэта можно зрабіць па спасылцы mova.mts.by.\nКалі абанент падключаецца ўпершыню, ён можа карыстацца сэрвісам бясплатна на працягу 2 дзён. Далей абаненцкая плата складзе 0,30 рубля за суткі.\nМТС таксама прапануе сэрвісы па вывучэнні рускай, польскай і англійскай моў. Больш падрабязна пра паслугі глядзіце тут.


January 14th, 2011, 01:56 pm\nІЗНОЎ ПРА СУЧБЕЛКАЛ\n"Сучасны беларускі каляндар" абмяркоўваюць так інтэнсіўна, што ўжо пачалі скарачаць для зручнасьці да "сучбелкалу".\nМой артыкул у "Новым часе" па тэме.\nтворчыя жанчыны беларусі прад’явілі фотапропуск у беларускую літаратуру\nНе так даўно Сяргей Балахонаў змясціў у сваім блогу аналіз фотаздымкаў пісьменнікаў з усяго свету. Ён даводзіў, што, пазіруючы перад камерай, літаратары прымаюць адны і тыя ж заштампаваныя паставы — «за працоўным сталом», «у задуменні», «з цыгарэтай...» Напрыканцы 2010 года прынамсі ў беларускай літаратуры поз паболела...\n«Сучасны... каляндар» — першы іміджавы праект беларускай культуры, які ўдала скарыстаў прынцыпы віруснага маркетынгу.\nЯк выславіўся наведнік кнігарні «Ў», гартаючы «Каляндар»: «Не бывае непрыгожых жанчын — бывае мала грыму».\nПерад здачай нумара я папярэдзіла рэдактара, што любімы занятак каляндарнай кампаніі - тэлефанаваць у газэты, якія пра іх напісалі, і пагражаць судом. Рэдактар расьсьмяяўся і сказаў, што пасьля позвы Мікалая Чаргінца рускамоўных пісьменьнікаў ён не баіцца.\nТак што адразу зьмяшчаю тут кантакты рэдакцыі - каб шаноўным каляндарнікам лацьвей было дасылаць пагрозы.\nПагрозы можна дасылаць простымі лістамі:\n200113, г. Мінск, вул. Мележа 1-1234\nвусна па тэлефоне:\nвелком 6512112, офісны 2685281.\n"Новы час", артыкулы, белліт, бенька, скандалы\nУСЕ НА КАНЦЭРТ БЕНЬКІ!\nПа шматлікіх просьбах чытачоў працягваем маніторынг выступаў Бенькі і К. на менскіх пляцоўках.\n11 сакавіка (субота) а 19.00\n"Серебряная Свадьба" и "Гурзуф"\nдаюць канцэрт у ДК Кісялёва.\nКошт квіткоў ад 4,5 тыс. да 7 тыс. бел. рублёў.\nЗамова і пакупка квіткоў па тэлефонах: 7787258 (паклікаць Аліну) і 7762515 (Алег).\nАдрас ДК Кісялёва - вул. Матусевіча, 20.\nГлядзі таксама анонс у гарадзкой прэсе.\nАд сябе дадам, што яўка абавязковая. Сустрэнемся на месцы!\nШто да карцінкі, то гэта - халатна загублены мной надоечы экспанат калекцыі юзэрпікаў зь філязофскіх кубікаў. Бярыце і насіце!\nУчора былі на канцэрце “Серебряной свадьбы”&”Гурзуфа”, які пачынаўся лялечным монаспэктаклем Сьвятланы Бень “Хатні вожык”. Спэктаклем вельмі добрым і сымпатычным. Мне чамусьці здаецца, што лепшае, што я магу паказаць замест аччоту аб канцэрце, – гэта інтэрвію Бенькі для “Студэнцкай думкі” 2005 #10 – канфіскаванага, таму мала хто бачыў і чытаў.\nДарэчы, сам нумар ляжыць у мяне на кампутары ў pdf. Пасьпела спампаваць, пакуль сайт наш не таго. Так што зьвяртайцеся, каму цікава:).\nphoto by cromble\nфэйс нумару: Сьвятлана Бень aka Бенька\n“…ЛЕДЗЬ НЕ ПАБІЛАСЯ З САЛІСТАМ TIGER LILIES”\nТэкст: Марыйка Мартысевіч\nЯ В КОФТУ НАДЗЕЛАСЬ, ШТОП НРАВІЦЦА ТОЛЬКА ЯМУ\nКолькі слухаю "Серебряную Свадьбу", не стамляюся зьдзіўляцца: да чаго глыбіннай філасофіяй напоўненая прасьцецкая, падабалася б, песьня "Груді"! Вось узяць хаця б гэты радок пра кофту - яскравае сьведчаньне моцы каханьня лірычнай гераіні. Дзяўчына абірае пэўны dress code (надзяваецца ў кофту) зусім не для таго, каб у фрывольнай апранасе какетнічаць з кожным сустрэчным мужчынам. Не! Яна выбірае стыль адзеньня адрасна, каб нравіцца толька Яму - аднаму-адзінаму.\nА гэта вельмі цяжкая задача, скажу я вам. Надзецца ў кофту так, каб толька каханы хлопец зразумеў мэсыдж, і каб па дарозе хто-небудзь нялюбы не запаў на твой відок і не захацеў, каб ты прыжалася к яму грудзямі.\nПесьня (можа хоць пасьля гэтага яна ад мяне адчэпіцца, блін!) натхніла мяне на ўкладаньне міні-каталёгу кофтаў для беларускіх ЖЖ-юзэраў мужчынскага полу. Вось жа, у якую кофту варта надзецца, каб нравіцца толька:\nP.S.: Хлопчыкі, я прыўкрасна разумею, што ў жаночай кофце самае галоўнае - грудзі, таму я старалася, але гэта ўжо як каму ў Гуглі выпала...\nБылі на канцэрце "Серебряной Свадьбы" ў "Добрых Мысьлях". Вельмі радаваліся Беньцы і жыцьцю ўва ўсіх іх праявах. Пілі ліпавую гарбату і ня толькі яе:).\nНасуперак чаканьням (так зажыгалася) на сцэне не парвалі ніводнага баяну, але газавую лямпу адну кокнулі.\nА над сцэнай вісеў чароўны ліхтарык. Які вызваў, апроч замілаваньня, і заалягічныя дыспуты, наконт таго, хто быў выяўлены на ліхтарыку.\nНу, я-та ведаю правільны адказ, але хачу дазнацца ўсехнага меркаваньня. Акаўнт у мяне халяўны, апытаньня таму спраграмаваць ня можу, але populus, хацелася б пачуць твой vox:\nphoto by, верагодна, cromble: цяжка меркаваць, той фоцік хадзіў па руках (і галавах!)\nІЗНОЎ ПРА СУЧБЕЛКАЛ — 27\nУСЕ НА КАНЦЭРТ БЕНЬКІ! — 10\nЯ В КОФТУ НАДЗЕЛАСЬ, ШТОП НРАВІЦЦА ТОЛЬКА ЯМУ — 49\nНЯВЕДАМА ЗЬВЯРУШКА — 16


Публікацыі па тэме «Уладзімір Някляеў» (старонка 6) | Новы Час\nУладзімір Някляеў: Калі адзін — ты больш за аднаго\nНекалькі дзён таму ў СМІ з’явілася заява, дзе Уладзімір Някляеў паведаміў, што выходзіць з апазіцыйных структур, але не перастане змагацца за дэмакратычную і незалежную Беларусь.\nУладзімір Някляеў: Расія гатовая да рэалізацыі ў Беларусі ўкраінскага сцэнара\nПаводле апошніх дадзеных Незалежнага інстытута сацыяльна-палітычных і эканамічных даследаванняў, электаральны рэйтынг Аляксандра Лукашэнкі за тры апошнія месяцы знізіўся да 34,2 %, а сумарны рэйтынг палітычнай апазіцыі ўзрос з 16 % да 18,8 %. За адзінага кандыдата ад апазіцыі сёння гатовыя прагаласаваць 23,2% выбаршчыкаў. Толькі вось з гэтым адзіным апазіцыя ніяк не можа вызначыцца...\nУладзімір Някляеў заявіў пра выхад з апазіцыйных структур\nЛідар грамадзянскай кампаніі "Гавары праўду", кандыдат у прэзідэнты Беларусі на выбарах 2010 года Уладзімір Някляеў заявіў пра выхад з апазіцыйных структур.\n"Разам з Някляевымі паехалі да Барадуліна. Дзядзька Рыгор быў першы, да каго ён сабраўся ў госці пасля вызвалення. У Барадуліна, казаў: "Вось у цябе старога пыталіся: “Ты, дзядзька, пражыў вялікае жыццё — скажы, што такое шчасце?”\nЦі можна ў год выбараў чакаць умяшальніцтва Расіі ў справы Беларусі?\nКандыдат у прэзідэнты на прэзідэнцкіх выбарах–2010 Уладзімір Някляеў адзначае, што Расія можа націснуць на беларускія ўлады і палітычна, і эканамічна.\n«Літаратурная Беларусь» адсвяткавала свой 100-ты нумар (відэа)\n16 студзеня у мінскай галерэі «Ў» адбылася святочная вечарына з нагоды выхаду ў свет сотага нумару «Літаратурнай Беларусі».\nСёння на Менскі саміт першым прылятае прэзідэнт Украіны Пётр Парашэнка, апошнім — расейскі кіраўнік Уладзімір Пуцін. Экс-кандыдат у прэзідэнты Беларусі Уладзімір Някляеў распавядае, ці былі б у яго пытанні да лідараў гэтых краін, калі б здарылася магчымасць іх задаць.\n«Народны рэферэндум»: далей — невядомасць\nІніцыятыва «Народны рэферэндум» да гэтага часу працавала як гадзіннік. Усё было дакладна па графіку і ў свой тэрмін. Але зараз, падаецца, графік збіваецца: да заканчэння першага этапу ініцыятывы застаўся адзін крок, а далей — невядомасць.\nНякляеву ўручылі прэмію шведскага ПЭН-клубу\nУладзімір Някляеў перадаў паслу Ізраіля Іосіфу Шагалу кнігу «Голас волi з-за кратаў»\nЛідар грамадзянскай кампаніі «Гавары праўду», кандыдат у прэзідэнты Беларусі на выбарах 2010 года Уладзімір Някляеў перадаў паслу Ізраіля Іосіфу Шагалу кнігу «Голас волi з-за кратаў», якая ўяўляе сабой зборнік твораў палітвязняў.\nФядута сыходзіць з "Гавары праўду!"\nЛідар грамадзянскай кампаніі "Гавары праўду!" Уладзімір Някляеў 10 студзеня вызваліў ад пасады свайго намесніка Аляксандра Фядуту.\nУладзімір Някляеў перадаў у бібліятэку вёскі Пескі кнігі\nУладзімір Някляеў перадаў у бібліятэку вёскі Пескі, што на Бярозаўшчыне, кнігі Міхася Скоблы “Галасы з-за небакраю” і Лявона Савёнка “Галасы Айчыны”. Кнігі ўручыў сябра грамадскай кампаніі “Гавары праўду” Валянцін Лазарэнкаў.\nСёння паэт Някляеў чытае вершы ў Варшаве\n17-га (аўторак) снежня а 19.00 у Беларускім Доме ў Варшаве (Вейска, 13-3) адбудзецца доўгачаканая літаратурная вечарына паэта Уладзіміра Някляева і прэзентацыя кнігі "Знакі прыпынку".


Сяргей Чыслаў: Гэта тактычная перамога, але не стратэгічная – Свабоду палітвязьням!\nСяргей Чыслаў: Гэта тактычная перамога, але не стратэгічная\n01.12.2017 Апублікавана ў Навіны\nКрымінальны пераслед да ўсіх удзельнікаў “справы патрыётаў” спынены.\n“Мяркую, ахвяры былі выбраны зараней, такі сцэнар быў падрыхтаваны яшчэ да пратэстаў”, – распавёў сайту palitviazni.info стваральнік легендарнай арганізацыі “Белы Легіён” Сяргей Чыслаў.\nНа сайце Следчага камітэта з’явіўся каментар наконт спынення справы «Белага Легіёна». Следства прыйшло да высновы, што “дзеянні фігурантаў фармальна ўтрымліваюць прыкметы стварэння незаконнага ўзброенага фармавання”, але “гэтыя дзеянні абвінавачаных у адпаведнасці з ч. 4 арт. 11 КК прызнаныя нязначнымі”.\n“Асабіста я, як адзін з тых хто паклаў у свой час багата высілкаў на карысць стварэння “Белага Легіёну” (разумеючы гэта, як фрагмент Беларускай Дзяржавы), шчыра дзякую ўсім, хто спрычыніўся да гэтай невялікай тактычнай перамогі – вызвалення патрыётаў з турмы і галоўнае – спынення сфальсіфікаванай крымінальнай справы, – напісаў на сваёй старонцы ў Фэйсбук Сяргей Чыслаў. – Фактычна мы разам – грамадскія актывісты, журналісты, адвакаты, праваабаронцы,прадстаўнікі дыяспары і дыпламаты – прымусілі карную сістэму адступіць. З невялікай, але з Перамогай нас! Мой шчыры зямны паклон Вам, сябры!”\n– Сяргей, як вы ўспрынялі навіну пра спыненне крымінальнага пераследу ў дачыненні да фігурантаў “справы патрыётаў”?\n– З апымізмам і верай у тое, што ў дзяржаве яшчэ засталіся адэкватныя людзі.\n– Але самі ці верылі ў такі расклад падзей?\n– Так, але з папраўкамі, што некалькі чалавек (у першую чаргу тых, каму падкінулі зброю) будуць “мурыжыць” доўгі час. Для мяне відавочна – “справа патрыётаў” была неабходна, каб збіць вясновую хвалю пратэстаў.\n– Ці варта зараз хлопцам дамагацца ад дзяржавы нейкай кампенсацыі?\n– Cледства хітрым чынам падало вынікі расследвання справы. Склад злачынства быццам бы і ёсць, але ён малазначны. Таму наўрад ці можна будзе хлопцам разлічваць на нешта большае. А ўвогуле, кожны сам будзе вырашаць, як паступаць далей. Гэта залежыць ад нашых сяброў, ад таго, наколькі яны стомленыя самой справай. А на дзяржаўныя СМІ, якія паклёпнічалі на людзей, безумоўна, варта было падаць у суд.\n– Вы лічыце спыненне справы тактычнай перамогай?\n– Тактычнай, але не стратэгічнай. Ці можна было пазбегнуць гэтай сітуацыі з арыштамі? На мой погляд, ахвяры былі выбраны зараней, такі сцэнар быў падрыхтаваны да пратэстаў, бо здымкі летніка ў Бабруйску вяліся яшчэ 3 гады таму. Улады доўга прыдумлялі, якім чынам гэта можна скарыстаць і ў які час. І скарысталі. Эфект быў дасягнуты — увагу людзей адцягнулі.


【Тайская жыццё】Бангкоку пасля падзення Савецкага Саюза, я выдаткаваў 4 гады жыцця і кошту жыцця nananavi.com\nТайланд падарожжы >\nУсе любаты Тайланда з той, які вы аддаеце перавагу, або што прыходзіць на розум?\nІ, па-першае,"Нізкая кошт"Ёсць тое, што я думаю не так шмат людзей. Сёння,мой Бангкок жыццё 4 гады(з 2014 па 2017 гады) жыцця Кошт жыцця і зрыў ўявіць.\n"Кошт Бангкок жыць занадта танна?" І я буду заўсёды"Якое жыццё вы хочаце, і ў залежнасці ад выбару"І адказ.\nБольшасць урбанізацыі як Бангкок,Шырыня ўзроўню жыцця Мясцовы вулічны стыль і раскошны бар на даху гатэля,што дазваляе атрымліваць асалоду ад як да таго, што"раскоша"горада.\nМаёй 4 гады ў першай палове і ў другой палове дзеліцца на існуючых. Ён перайшоў ад думак пра тое, як гэта карысна.\nКошт разбіўкі жыцця\nБангкок іміграцыйных ільгот\nПасля вяртання ў Японію, я адчуваю, што\nУ 4 гады, і 2 кампаніі працаваў. У першай палове першага ў кампаніі з штомесячным даходам у 17 мільёнаў ен,другая палова другога складае 28 мільёнаў ен зарабляе, і нават не рухаць, як стыль жыцця змяніўся.\nГрубае засмучэнне ніжэй.\nШтомесячны даход 17 млн эра ен\nХарчаванне 1 млн ен\nКафэ замест 3 тыс.〜5 тыс.\nДом лёгка зрабіць 5 тыс.\nАрэнда бесправадным доступам у інтэрнэт (35㎡) 3 млн. ен\nВыдаткі на транспарціроўку 1 млн ен\nГуляць замест(праезд і піць) 3-4 мільёнаў ен\nЭканомія 3-5 млн ен\nШтомесячны даход у 28 млн. ен эра\nАд уласнай кухняй 1-2 мільёнаў ен\nАрэнда 7 мільёнаў ен (50㎡)\nКамунальныя паслугі і Wi-у fi1 мільёнаў ен\nТранспартныя выдаткі 3 млн. ен(мой ровар купіў)\nПрыгажосць і адзенне 5 тысяч ен\nЗабраніраваць і аплаціць анлайн 1 млн ен\nГуляць замест(праезд і піць) 3-4 млн.\nЭканомія 10 мільёнаў, 15 мільёнаў ен\nУ мяне"не жэрці", то харчовая значна танней, і грузчыкаў, а таксама стыль жыцця змяняецца так жа, як яны былі кожны месяц, у пэўнай ступені назапашвання можа.\nУ кафэ кампутара час працы было вялікае справа, і стыльнае кафэ, кава(1 сталовую лыжку 300 ен)Не шкадуюць.\nЯпоніі танней рэчы\nТаксі(100 ен〜1000 ен)\nМатацыкл таксі(30 Ен〜300 ен)\nГарадскі аўтобус(бясплатна〜100 ен)\nСярэдне・і доўга-адлегласць аўтобус (400 ен〜3000 ен)\nЦягнік (50 ен〜300 ен)\nБензін(100сс матацыкл з поўным бакам 300 ен)\nГэты гатэль вельмі прывабны, праўда? Жыццё ў якія рухаюцца выдаткі, каб занадта турбавацца аб такіх рэчах.\nТаксі"Будзьце найбольш інтэнсіўны, канкурэнтаздольнай і хуткі гоншчык, каб атрымаць"З цяжкасцю,спяшаецца час"мототакси"у машыне прышыць абгон, прызначэнняСамы хуткіПрайшоўшы ўвесь шлях(гарачай).Адна станцыя знаходзіцца ў некалькіх хвілінах язды, на адлегласці 30 бат цытатыТак. Адлегласць і стан дарогі і кіроўцы, некалькі змяняецца.\nПаводзіць сябе проста\nЯ ўпэўнены, што ёсць шмат Бангкоку, жыцця ў другой палове роварВыкарыстоўваецца ў 6 мільёнаў енАле я купіў яго.\nВядома, ліцэнзія не патрабуецца, яго боку, калі вы рухаецеся ў вельмі зручна. Ездзіць на ровары, калі купля разглядаецца вамі?\nЧасу і грошай, чым тых, хто хоча эфектыўна выкарыстоўвацьІ людзі, абсалютна рэкамендуецца. Бангкок дарогі разбіў і павінен быў патоп, таму ён толькі і асцярожныя.\n1 пакой + душ+кухня/40㎡(Каля 3 мільёнаў ен)\n1 спальня+ванная пакой з ваннай・кухня + басейн&трэнажорная зала з / 47 квадратных метраў (прыкладна7 мільёнаў ен〜)\nПакажы свайму брату\nІ, вады танна ст.\nПіць, не магу зубную пасту, калі першы паток прыняў душ і раскошныя на нявыкарыстаную частку бясплатнага азнаямленчага перыяду, калі прапануюць, будзе ануляваны, каліМесяц 300 енУ іншым.\nАрэнды, каб рахункі за ваду толькі,неабмежаванага выкарыстання і калі няма......\nФруктовы рай (1 мяшок, 30-200 ен)\nТайская вулічная ежа (1 латок 100-300 ен)\nСпіртное(піва 120 ен)\nВопратку,сандалі, галаўныя ўборы, адным кавалкам, і г. д. Вельмі часта многія танная адзенне, Вы можаце купіць. Чатучак і MBK і іншыя буйны рынак з'ездзіць танней, выкарыстоўваць вялікая! Гэты тып зачаравання з'яўляецца адным з па-за.\n【Тайланд падарожжы Японія выкарыстоўваць! Чатучак ў-Купіць-100 бат высакаякасных летнія цацкі 5, каб выбраць\nАсабліва ў сферы забаў, якія выкарыстоўваюцца ў японскіх рэстаранах настолькі высокая, сакэ і сётю, у тым ліку ў Японіі і ЗША, чымПрыкладна ў 3 разыБольшасць з бухгалтэрыі. Тым не менш, у Японіі, такога ж якасці, густу і сэрвісу ў Бангкок і атрымлівайце асалоду ад ў свой час, што"Узніклі цяжкасці"Вядома"Лепшае з Японіі"У чарговы раз я ўпэўнены. І поўны і цудоўны, свет ганарыцца сваёй уласнай дзейнасці.\nНайменне тавараў (адзенне,спорт)\nУ Тайландзе,раскошнага ўнівермага вы. Развіцця тып арыгінальнага брэнда і японскага брэнда-гэта наогул высокая ўражанне. Цацанкі і футболкі і г. д6000 ен〜І гэтак далей?\nАддзел якасці захоўвання прадуктаў\nГародніна і мяса, сыр і г. д., Добры матэрыял для пакупкі, і можа быць дарагім. У апошні час арганічныя прадукты занадта шмат магазінаў на рынку, напрыклад, рэгулярна праводзяцца. Кошт знаходзіцца ў добрым і"танныя".\nМясцовы супермаркет(Максвелу і Tesco Lotus)і іншыя гародніна,танны і якасны. Гарбузовы скуры,таямніцу белыя таблеткі з маім быў такі---\nТайцы і багатыя цане там? Я думаю, што большасць з тых, што ёсць,"Добры танны"у сэнсе японцы дзіўнаІ адчуваць і больш.\nУ Бангкоку, японская харчовымі прадуктамі\nЯпонскія стравы кожны дзень, каб не. Прадуктовы супермаркет ёсць выдатны. Або імпартаваць у Японіі і трохі больш высокая цана ў большасці выпадкаў. Фуджы і супер гігант харчовымі прадуктамі ў супермаркет, і марынаваныя гародніна і"мокры падлогу", я лічу, што ў мяне ёсць. Неверагодна.\nЯпонія і шмат рэчаў\nЭлектрычнасць і Wi-Fi Інтэрнэт\nКандыцыянер, датычныя да 26 градусаў〜28 градусаўУ сярэдзіне першай зБыў. Некалькі дзён пакой была пустая, калі выключаны, але ён быўНа 6000 енНайбольш вы можаце.\nУ Тайландзе большасць кватэр усё-электрычны, і колькі паветра злоўжывайце кандыцыянерамі ад штодзённых страў, такіх, як будзь-то змянілася.\nБесправадны доступ у Інтэрнэт, а не па рынкавай цане,На 3000 енСт. Ўключаны ў арэндную плату.\nЯпонцам пачуццё агульнасці харчаванне\nНапрыклад, як б піцу вы хочаце, каб паесці,або калі вы хочаце з'есці добрую рэстараны тайскай кухні сваімі сябрамі, хачу ўзяць такой, як быццам вы кажаце гісторыя.\n2 чалавекі ў краму, каб1 чалавек 2000 ен, 5000 енЦі так. Колькасць напою і наяўнасць або адсутнасць адпаведных умове будуць мужчына і трохі вышэй, а некаторыя няма?\nКампутар або фотаапарат, напрыклад,цэны, валютныя частата удараў з'яўляецца свайго роду адрозненне, і не ў Японіі і не зменіцца. Папярэдне прадаць, напрыклад, на японскіх аўкцыёнах, а прадаваць даражэй, я думаю.\nЯпонскае кіраванне салонам прыгажосці, такіх як Японія і адыходзіў ад яго больш, чым цяпер! Я адчуваў, што было шмат. Выразаць і колер на 6000 ен да 12000 ен.\nГэта не ў Бангкоку і хацеў пайсці?\nЖыць у новых умовах з нуля ў самыя кароткія тэрміны. У свой час столькі зберажэнні таксама не ў Токіо, так і развітых краін ісці на больш азіяцкіх гарадоў, каб зрабіць яго прывабным. На момант майго"падабаецца", каб разабрацца з ім.\nНа моры і басейн\nНе бойцеся тых, хто\nТайланд да пераезду невялікі кватэры ў арэнду,Тайская традыцыйны масаж магазін для вас. у гэтай маленькай пакоі ў жыцці да канца не (на той момант 23 гады)і ў Бангкок з'ездзіць! Без сумневу.\nТранспартныя выдаткі і арэнда танная\nКалі вы плануеце эканомія для вас\nПадарожжа па Азіі, калі ласка, не саромейцеся\nНацягнута не моцна ад атмасферы\nНа басейн і мора круглы год, плаваць неабмежаваную\nТрапічныя садавіна і тайская ежа танная і смачная\nАбо больш, тып жыцця і пражытачны мінімум быў уведзены ў вас.\n10 мільёнаў японцаў у Бангкоку жыць і чулі там......Мала таго, японцы"Уживчивость краіне"Гэта, вядома,Ці так.\nУ Японіі, і ў мяне таксама ёсць грошы, ён бярэ. Так,вось, прабачце, як можна на факты.\nАле такая"Гэта не"Гэта залежыць ад асяроддзя, адзін, як жывога адчуваю. Сесці на аўтобус ці цягнік, нават калі дыханне і паменшыць напружанне, як я,і самы папулярны пляж у купальніку або язда на матацыкле, калі я быў шчаслівы толькі кліенты.\nІх бераглі час і грошы на эксплуатацыю занадта, так як не жыву ў Тайландзе, калі я быў, як"гэта задавальненне", "шчасце" з гэтым усведамленнем"Гэта нянавісці"для ліквідацыіУ той час як у Японіі на дадзены момант.\nДачытаў да канца, дзякуй!\n-Тайланд падарожжы, Тайланд жыццё\n-Тайланд Турызм, Думаю・даведаўся\n【Тайланд】увага! Тыпу пекла храм"Ват Ронге вуа павінны"ісці ў CAN〜шыну ў шляху〜\nПрывітанне!@ nanase_nananavi вас! Хлопцы, вы можа быць" - дзіўнае Сусветнай спадчыны"і што ты ведаеш? Шалёнае падарожжа з ТБ-шоў, вядомага ва ўсім свеце змяніліся і звычаі і пейзаж для здымкі ...\nТайланд падарожжы З Бангкока аднадзённыя экскурсіі\n【Тайланд】сланах! Шоў Сланоў! Кракадзіл! Онлайн! Усё для гульні"сланоў Сампхран і заапарк"сэмплер спампаваць памер Зямлі слана\nСлон і закранае шмат вашых"сэмплер эфекты бясплатна Памер файла"будзе ўведзены. З Бангкока на таксі каля 1 гадзіны, каб пайсці ў заапарк. Слон, а кракадзіл-шоў і фатаграфіі, напрыклад, узяўшы аснову.\n【Асновы】дыяфрагма・f значэнне? "Боке", каб зразумець, як\n【Фота】нітка якія фатаграфіі прадаюцца?\nВэб-маркетынг (13) Кхао Сан (1) Куала-Лумпур (5) Сіям (1) Нітка (2) Культура Тайланда (23) Тайланд Турызм (40) Тонгло (7) Бангкок кафэ (10) Ван Б'ен (1) Справаздача аб прыбытках блог (1) Кропка (2) Лад жыцця (19) Каментар (9) Свет Падарожжаў (23) Карысныя інструменты блог (4) Тэорыя здароўя (1) Асноўныя рэжымы здымкі (6) Прыкладная фатаграфія (3) Кулінарныя рэцэпты (7) Дзень за днём (4) Жыццё Заўвага (14) Рэцэнзія На Кнігу (4) Думаю・даведаўся (15)


Букмекеры: фаварытка "Еўрабачання 2018" - эстонская спявачка Нячаева - 05.03.2018, Sputnik Беларусь\nПрадстаўнік Беларусі Alekseev у рэйтынгах букмекераў пакуль займае 13-15 месца. 05.03.2018, Sputnik Беларусь\nнавіны , у свеце, культура, еўрабачанне-2018\n© Photo : Eesti Laul (Национальный отборочный конкурс участников Евровидения)Эліна Нячаева\nМІНСК, 5 сак — Sputnik. Фаварыткай "Еўрабачання 2018" букмекерскія канторы сёння называюць прадстаўніцу Эстоніі Эліну Нячаеву, якая выканае песню на італьянскай мове La Forza.\n"Еўрабачанне 2018" пройдзе ў маі гэтага года ў горадзе Лісабоне (Партугалія). За перамогу ў шоў будуць змагацца прадстаўнікі 43 краін, у тым ліку і Беларусі.\nПа стане на сёння, лідэрам у букмекерскіх кантор лічыцца прадстаўніца Эстоніі Эліна Нячаева з кампазіцыяй на італьянскай мове La Forza, якая аб'ядноўвае класічную і электронную музыку.\nУ спісе фаварытаў — і Балгарыя, хаця краіна яшчэ не абрала прадстаўніка. У топ-3 пакуль заходзіцца і чэшскі спявак Mikolas Josef з кампазіцыяй Lie To Me.\nПрадстаўнік Беларусі на "Еўрабачанні" ўкраінец Alekseev пакуль займае 13-15 места ў рэйтынгах. Цікава, што малдаўская група DoReDo, прадзюсарам якіх выступіць Філіп Кіркораў, знаходзіцца ў самым канцы рэйтынгаў.\nНазваць рэпрэзэнтатыўным гэты рэйтынг букмекераў пакуль нельга: многія краіны не вызначыліся з песнямі або артыстамі. Акрамя таго, стаўкі на пераможцаў шоў пакуль робіць не так шмат фанатаў.


Амбасада Украіны накіравала ў МЗС Беларусі ноту ў сувязі з анонсам расейскага фільма «Крым» - Беларуская Праўда\nАмбасада Украіны накіравала ў МЗС Беларусі...\nАмбасада Украіны накіравала ў МЗС Беларусі ноту ў сувязі з анонсам расейскага фільма «Крым»\nАмбасада Украіны ў Беларусі пратэстуе супраць магчымага паказу ў беларускіх кінатэатрах расейскага прапагандысцкага фільма «Крым. С любимыми не расставайтесь». У Міністэрства замежных спраў накіраваная адпаведная нота ў сувязі з дэманстрацыяй у беларускіх кінатэатрах трэйлеру гэтага фільма.\nКадр з трэйлера фільма «Крым. С любимыми не расставайтесь»\nУ трэйлеры, якія пачалі круціць у менскіх кінатэатрах, гаворыцца, што драма «заснаваная на рэальных падзеях» на фоне «вяртаньня» паўвострава «ў родную гавань». Прэм’ера запланаваная на сярэдзіну жніўня, стужка знятая на сродкі расейскага ўрадавага «Фонда кіно» рэжысёрам і тэлевядоўцам Аляксеем Піманавым, паведамляе Радыё Свабода.\nТым часам першы намеснік генеральнага дырэктара прадпрыемства «Кінавідэапракат» Андрэй Разжавайкін у каментары для Свабоды запэўніў, што «Крым» на вялікіх экранах дэманстравацца не будзе:\n«Магу запэўніць, што ў нас гэты фільм да паказу ў кінатэатрах не планаваўся. Наколькі ведаю, там прэм’ера перанесена са жніўня на верасень, але ў любым выпадку мы не можам паказваць усе кінастужкі, якія выходзяць у Расейскай Федэрацыі. Яшчэ раз паўтараю: у нас „Крым“ да паказу не меркаваўся, яго не было нават у перспектыўных планах. І не будзе…»\nУ сюжэт фільма «Крым. С любимыми не расставайтесь» пакладзеная гісторыя кахання падчас анексіі Крыма вясной 2014 года.


У Бабруйску на “рэзэрвацыі” мітынгуюць супраць трэцяга прэзыдэнцкага тэрміну\n07 ліпень 2004, 19:33\nМарыя Ўсьціновіч, Бабруйск У Бабруйску а палове на шостую пачаўся мітынг. Яго праводзяць мясцовыя актывісты кааліцыі “5+”.\nБабруйскія ўлады дазволілі правесьці мітынг на стадыёне “Фандок” — у месцы, далёкім ад цэнтру гораду, якое мясцовыя дэмакраты называюць “рэзэрвацыяй”. Сёньня на мітынг там сабралася каля сотні чалавек. Зь Менску і Магілёва прыехалі прадстаўнікі палітычных партыяў, якія ўваходзяць у кааліцыю.\nАсноўны лёзунг бабруйскага мітынгу “Не — трэцяму тэрміну!” Таксама бабруйцы пратэстуюць супраць зьніжэньня ўзроўню жыцьця і супраць пагаршэньня прававога становішча прадпрымальнікаў. Бабруйскія актывісты “5+” перад мітынгам сустракаліся з рабочымі на прахадных прадпрыемстваў, наведвалі інтэрнаты і абыходзілі жылыя дамы. Пра ўражаньні ад зносінаў зь людзьмі распавялі напярэдадні кіраўнік бабруйскай арганізацыі АГП Уладзімер Куртукоў і прадстаўнік Партыі БНФ Ігар Хадзько.\n(Куртукоў: ) “Адсоткаў 60 нас падтрымліваюць. Стаміліся ад ілжы. Ужо народ гатовы, каб Лукашэнка ня быў прэзыдэнтам на трэці тэрмін”.\n(Хадзько: ) “Гэта аксіёма дэмакратыі: любы чалавек больш за два тэрміны не кіруе. Усё, што ў нас цяпер адбываецца, — пагаршэньне жыцьцёвага становішча, лёсу прадпрымальнікаў, лягічна выцякае: трэцяму тэрміну — не!”


«Вольны горад» — гэта выспа «несаўка» — Свободные новости Плюс\n«Вольны горад» — гэта выспа «несаўка»\nГрамадзянская ініцыятыва «Вольны горад» у Брэсце нечым нагадвае герояў папулярнай у савецкія часы «Цімура і яго каманды» Гайдара. Толькі тут не хаваюцца, а, наадварот, імкнуцца дэманстраваць сваю дзейнасць. Бо на мэце не толькі ўпрыгожыць навакольны свет, але заахвоціць да супольнай працы іншых.\nНу вось, напрыклад: пляцоўкі дзіцячыя не рамантаваліся дзесяцігоддзямі. Ёсць меркаванні, што з моманту ўсталявання, з 70—80 гадоў мінулага стагоддзя. Дык вось, сябры «Вольнага гораду» не вохкаюць, не пішуць марныя скаргі-просьбы, а набываюць фарбы розных колераў — і фарбуюць, дзе могуць — рамантуюць.\n— Тое, канешне, не заменіць якаснага рамонту. На добры лад усё старасавецкае ламачча замяняць ужо трэба, а не рамантаваць. Але пафарбаванае, падчышчанае — нават яно глядзіцца зусім інакш. Як бы тое банальна ні гучала, але каляровае наваколле — прыгажэй за іржава-шэра-чорнае, ніхто з гэтым не паспрачаецца, — тлумачыць Паліна Панасюк, лідарка ініцыятывы.\nІніцыятыва яднае валанцёраў, якія паступова далучаюцца, гледзячы на тыя ці іншыя справы арганізацыі. Узрост сябраў ад 25 да 35. Ёсць людзі, якія прыходзяць, паглядзяць ды сыходзяць, а ёсць, хто наўмысна шукае аднадумцаў, бо мае ўласныя ідэі, для ажыццяўлення якіх не хапае «талакі».\n— Моладзі сёння даступны інтэрнэт — а гэта магчымасць фактычна ўбачыць увесь свет, як там жывуць людзі. І моладзь, натуральна, імкнецца да яркага, прыгожага, разнастайнага. З іншага боку, яны ўсведамляюць, дзе жывуць, асэнсоўваюць, як шмат губляюць, што жыццё можа так вось і мінуць у беларускім балоце, як мінае маладосць… Таму стэрэатып пра спітую ад шэрага сёння і змрочнага заўтра моладзь не зусім справядлівы: хутчэй жлукцяць ад безвыходнасці «саўка» навокал.\nНу, а «Вольны горад» яднае тых, якія выхад ствараюць самі. Вольны — гэта вольны ад стэрэатыпаў і вольны сам рабіць выбар, як сабе жыць. Гэта такая выспа «несаўка», якая ўвесь час пашырае сваю колькасць прыхільнікаў. Праз самыя простыя рэчы.\n— Улетку ачышчалі бераг возера Луна. Я думаю, кожны сутыкаўся з тым прыкрым пачуццём, калі ідзеш да ракі ці возера з такім хвалюючым чаканнем прыгажосці ды прахалоды, а бачыш там увесь бераг у бітым-недабітым шкле выпітых бутэлек, акуркі ці іншую брыдоту. Пагадзіцеся, прыкра? І што большасць людзей у гэтай сітуацыі зробіць? Мацюкнецца ды пойдзе далей. А мы вырашылі адказваць дабром на зло: прыбралі кавалак берагу, пачысцілі ад смецця дно — некалькі велічэзных мяхоў сабралі!\nПа вялікім рахунку, сябраў «Вольнага гораду» можна лічыць валанцёрамі шырокага спектру дзейнасці.\n— Проста са з’явай валанцерства ў Беларусі ўсё складана. Пэўна, колішнія «цімураўцы» былі савецкім адпаведнікам валанцёрам капіталістычных краін. Але паступова абавязалаўка, суботнікі і іншая трасца камуністычнай ідэалогіі забілі добрыя парасткі самой з’явы добраахвотнай дапамогі. Гэта вельмі шматплынная з’ява, — кажа адзін з сябраў арганізацыі, студэнт-сацыёлаг Алесь. — На Захадзе валанцёрства — не проста норма, а частка жыцця амаль кожнага. Гэта фармуе іншы погляд на свет, на сваю ролю ў ім і на разуменне, што ў свеце залежыць асабіста ад цябе.\nАпроч кантактаў з вонкавым светам, «Вольны горад» клапоціцца і пра ўнутранае развіццё сваіх сябраў.\n— Летам упершыню рабілі эксперыментальную сямейную вандроўку. Сабралі ахвотных і з дзеткамі паехалі да лесу. Маршрут быў прадуманы загадзя, каб паказаць малышні прыгожыя касцёлы, палацы. Дый лес для гарадскіх дзетак — ўяўленне пра свет. І колькі дзён у беларускамоўным асяродку пасярод рускамоўнай штодзённасці былі ў радасць і малым, і дарослым.\nНа погляд Паліны, усё, што робіць «Вольны горад», — звычайная рэчаіснасць:\n— У нармальнай краіне гэта натуральная форма функцыянавання грамадства. Аднак у нашых умовах, на жаль, яна ператварылася ў нешта надзвычайнае. Нам больш зразумела, калі гэта называецца «акцыя». А варта ўжо вяртацца да нармальнасці.\nАхвотныя берасцейцы могуць далучыцца да грамадскай ініцыятывы «Вольны горад», напісаўшы на пошту: [email protected]


Да 80-годдзя ўз’яднання Заходняй і Усходняй Беларусі: сямнаццатага верасня – не проста дата ў календары – Дзятлаўскі дзяржаўны гісторыка-краязнаўчы музей\nДа 80-годдзя ўз’яднання Заходняй і Усходняй Беларусі: сямнаццатага верасня – не проста дата ў календары\nАвтор: Webmaster · Опубликовано 17 сентября, 2019 · Обновлено 15 ноября, 2019\nВосемдзясят гадоў таму адбылася значная для таго часу падзея: Беларусь нарэшце аб’ядналася ў адну краіну, у адну дзяржаву – Беларускую Савецкую Сацыялістычную рэспубліку.\nЗ-пад улады Польскай Рэспублікі ( існавала з 1918 па 1939 гады) выйшла і Дзятлаўшчына. Шмат чаго здарылася за васямнаццаць гадоў польскай акупацыі (1921-1939), шмат якія асобы і падзеі чырвонай ніткай запісаны на скрыжалях гісторыі нашай малой радзімы.\nНаша тэрыторыя адышла да Польскай Рэспублікі ў выніку Рыжскага мірнага дагавору 1921 г.\nКанчаткова межы Польскай Рэспублікі на ўсходзе былі ўсталяваны ў 1923 г., калі ў яе склад ўвайшла тэрыторыя Сярэдняй Літвы з Вільняй. Уся тэрыторыя Польшчы падзялялася на ваяводствы, паветы і гміны. Паняцце “Заходняя Беларусь” уключае ў сябе тэрыторыю 4 ваяводстваў: Віленскага, Навагрудскага, Беластоцкага і Палескага з насельніцтвам 3,5 млн. чалавек у 1921 г., 5 млн. – у 1935 г. Усяго Заходняя Беларусь ахоплівала 24% тэрыторыі Польскай Рэспублікі і 13% яе насельніцтва. Афіцыйна з боку ўлад гэтыя землі атрымалі назву “паўночна-ўсходнія крэсы (ускраіны)”. Насельніцтва Заходняй Беларусі паводле свайго складу было шматнацыянальным: беларусы, палякі, яўрэі, украінцы, літоўцы і інш. Згодна з афіцыйнымі польскімі дадзенымі, каля паловы яго складалі палякі, паколькі падчас перапісаў атаясамліваліся каталіцызм і польскасць.\nНа той час землі Заходняй Беларусі ў эканамічных адносінах ўяўлялі з сябе слабаразвітую аграрную правінцыю ў складзе Польшчы. У 1920-1930-я гг. каля 80% насельніцтва Заходняй Беларусі, у тым ліку і на Дзятлаўшчыне, займалася сельскай гаспадаркай. У выніку ваенных дзеянняў у 1915 – 1920 гг. значна скараціліся пасяўныя плошчы, аб’ём сельскагаспадарчай прадукцыі, пагалоўе жывёлы. У структуры землеўладання пераважалі буйныя ўладанні з плошчай звыш 100 га (55% на 1921 г.). На тэрыторыі нашага раёна таксама былі такія ўладанні: Міроўшчына (Стравінскія), Янаўшчына (Бохвіц-Радваны) і іншыя. Большасць сялянскіх гаспадарак з’яўляліся малазямельнымі.\nТаксама Заходняя Беларусь была адным з найбольш прамыслова адсталых рэгіёнаў Польшчы. Удзельная вага прамысловасці Заходняй Беларусі ў агульнай структуры польскай індустрыі складала 3-4%. Большасць прадпрыемстваў на Дзятлаўшчыне за гэты час перайшла ад ранейшых уладальнікаў – мясцовай шляхты – у рукі яўрэяў. Вядома, напрыклад, што лесапільня, якая знаходзілася ў Дзятлаве, належала купцу Каплінскаму.\nНа тэрыторыі Заходняй Беларусі адбывалася паступовае развіццё пачатковай адукацыі. У 1937/38 навучальным годзе тут налічвалася 4421 пачатковых школ з 546 тыс. навучэнцаў. Былі пачатковыя школкі і ў розных вёсках нашага раёна. Часта навучанне вялося ў звычайнай вясковай хаце, настаўнікі былі як мясцовыя, так і польскія, таму што асноўным накірункам адукацыйнай палітыкі польскіх уладаў з’яўлялася паланізацыя школы. Гэта суправаджалася дыскрымінацыяй беларускіх навучальных устаноў. Калі ў сярэдзіне 1920-х гг. у Заходняй Беларусі дзейнічала 77 беларускіх школ і 4 гімназіі (у Вільні, Радашковічах, Клецку, Навагрудку), то ў 1938 г. не засталося ніводнай. У Дзятлаве таксама была польская школа.\nСупраць такой палітыкі ўладаў актыўна выступалі члены КПЗБ (Камуністычнай партыі Заходняй Беларусі) і Беларускай сялянска-рабочай грамады. Сярод барацьбітоў за правы народа, за вяртанне беларускім дзеткам школ на роднай мове – наш зямляк Ігнат Дварчанін. За сваю рэвалюцыйную дзейнасць ён у 1930 г. быў арыштаваны польскімі ўладамі і асуджаны на 8 год турмы. У выніку абмену палітвязнямі паміж СССР і Польшчай у 1932 г. прыехаў у Менск. Працаваў у АН БССР у камісіі па вывучэнні Заходняй Беларусі. Аднак у час рэпрэсій 30-х гадоў быў арыштаваны і расстраляны як вораг народа.\nВядома, што адным з падпольшчыкаў Заходняй Беларусі быў беларускі паэт Максім Танк. Ён часта вазіў падпольную літаратуру ў розныя мястэчкі Заходняй Беларусі. Аднойчы быў і ў Дзятлаве. З успамінаў паэта вядома, што прыехаў ён восеньскім днём на цягніку з Баранавіч да Дварца, пеша прыйшоў у Дзятлава, начаваў тут. Яго высачыла мясцовая паліцыя, спрабавала арыштаваць, маючы асобыя прыкметы: хлопец быў у форме чыгуначніка. Аднак Яўгена Скурко (сапраўднае прозвішча М.Танка) папярэдзілі, яму ўдалося па лясных дарогах дайсці да Дварца і сесці на цягнік.\nВерасень 1939 года прынёс насельніцтву Заходняй Беларусі кардынальныя змены ва ўсіх сферах жыцця. Новая савецкая адміністрацыя вельмі талерантна ставілася да мясцовых жыхароў, польскія чыноўнікі і службоўцы ніжэйшага рангу засталіся на сваіх пасадах, функцыі дзяржаўнай міліцыі выконвала рабочая міліцыя. Ва ўсіх дзяржаўных установах беларуская, польская, руская і яўрэйская мовы лічыліся раўнапраўнымі. Была ўведзена ўсеагульная адукацыя для дзяцей і моладзі.\nУ снежні 1939- студзені 1940 г. былі нацыялізаваны фабрыкі, заводы, банкі і сістэма гандлю. Панская зямля была перададзена ва ўласнасць дзяржавы. Правялі нацыяналізацыю жылых памяшканняў. У якасці грашовай адзінкі рубель замяніў злоты. Пасля выбараў у дзяржаўных установах пачалі пераважаць беларусы, рускія і яўрэі. Польскіх служачых і настаўнікаў звальнялі, са школьных праграмаў выключылі вывучэнне гісторыі Польшчы. З дзяржаўных будынкаў знялі шыльды з польскімі надпісамі.\nУ лютым-ліпені 1940 года пачалася рэарганізацыя ўлады на ўзор Усходняй Беларусі. У кастрычніку 1939 года быў скліканы Народны сход Заходняй Беларусі. Дэлегатамі ад Дзятлаўшчыны сталі І.І.Губко, К.А. Тарасюк, Б.Б.Малахоўскі, М.Е.Герус, Ю.М.Жамойдзік і інш. На сходзе было прынята рашэнне аб аб’яднанні Беларусі ў адзіную дзяржаву. Стала праводзіцца калектывізацыя. У 1939 годзе паспелі арганізаваць толькі некалькі калгасаў: у в.Ліжэйкі – калгас імя Сталіна, у вёсках Гірычы, Труханавічы і былым панскім маёнтку Міроўшчына – калгас імя Варашылава. У 1940 годзе былі створаны 8 калгасаў, у 1941 – 3. Выдаваліся пашпарты. Пачаўся абмен насельніцтвам: палякі перасяляліся ў Польшчу, беларусы – на тэрыторыю БССР. Усталявалася граніца з немцамі, якія захапілі Польшчу. Мірнае жыццё пайшло сваім ходам, аднак неўзабаве яго перапыніць вайна.\nСямнаццатага верасня 1939 года. Пра гэту дату ў нашым гарадку заўсёды будзе нагадваць цэнтральная плошча – плошча 17 Верасня.\nПа слядах памяці: 24 лістапада – гадавіна трагедыі Казлоўшчынскага гета\nАвтор: Webmaster · Published 24 ноября, 2020\nСледующая публикация Гісторыя побач з намі\nПредыдущая публикация КРОКІ НАСУСТРАЧ БУДУЧЫНІ


ESSA (Беларусь) - Калектыў - ЭТНАЎСЁ - медыятэка па этнаграфіі Беларусі. Уся беларуская этнаграфія на адным сайце!\nЭсса — рака на беларускай поўначы, у сэрцы святой балцкай зямлі — Крывіі. Людзі, што жывуць на гэтай зямлі захавалі дух спрадвечнай традыцыі ў павер’ях, магіі, рытуалах, спевах…\nESSA — гэта тое, чым мы жывем, гэта не музычны гурт у звыклым разуменні. Ад самога пачатку мы не мелі мэты даваць канцэрты, бо граем і спяваем перадусім для свайго кола, для саміх сябе, і гэта для нас найбольш істотнае. Падставай да супольнай творчасці стала даўняе замілаванне музычнай традыцыяй аднаго этнакультурнага рэгіёну — паўночнай Беларусі (Крыўя, Нальшчаны) і ўсходняй Літвы (Аўкштайція, Дзукія). Прынцыповым для нас ёсць імкненне да традыцыйнай манеры спеву і грання, якое, аднак, больш імправізацыя, чым дакладнае капіяванне аўтэнтычных узораў. ESSA — нашае разуменне сакральнай музычнай традыцыі этнасу.\nМы — вернікі старой, дзядоўскай веры. мы вызнаем пракаветную тутэйшую традыцыю, што засталася спадчынай ад продкаў. Вера, вернасць — не ёсць прамінулымі слядамі ў гісторыі, дух зямлі, дух народу будзе жыць датуль, дакуль будзе гучаць гэтая музыка.\nМы верныя, натхнёныя, адданыя музыцы Крыўі.\nESSA — гэта наша рэлігія!\nПерсаналіі 2 (праз поле „Звязаныя калектывы“)\nКашкурэвіч Т. А.\nАўдыётэка 1 (праз поле „Калектывы“)\nESSA - Niamiha\nГэта кэшаваныя старонка. Апошняя сінхранізацыя з базай - 06.02.2020 19:30:41


Інфляцыя ў лістападзе склала 0,2%\n10.12.2019 / 16:43\nІндэкс спажывецкіх цэн на тавары і паслугі ў лістападзе 2019 года ў параўнанні з кастрычнікам 2019 года склаў 100,2%, са снежнем 2018 года — 104,2%, паведамілі БелТА ў Нацыянальным статыстычным камітэце.\nБазавы індэкс спажывецкіх цэн, які выключаў змяненне цэн на асобныя тавары і паслугі, схільныя ўплыву фактараў адміністрацыйнага і сезоннага характару, у лістападзе ў параўнанні з кастрычнікам 2019 года склаў 100,1%, са снежнем 2018 году - 103,4%.\nХарчовыя тавары ў лістападзе падаражэлі на 0,5% у параўнанні з кастрычнікам 2019 года і на 3,8% - у параўнанні са снежнем 2018 года.\nЦэны на нехарчовыя тавары знізіліся на 0,1% у параўнанні з кастрычнікам 2019 года і выраслі на 3,3% у параўнанні са снежнем 2018 года.\nПаслугі ў лістападзе ў параўнанні з кастрычнікам гэтага года падаражэлі на 0,2%, у параўнанні са снежнем 2018 года - на 6%.\nНе смяшыце маю статыстыку :):)\n10.12.2019 / 20:52\nКалі нічога не купляць, тады і інфляцыі няма)


Экспэртыза Свабоды: “Імпэрскія інстынкты ў Расеі застануцца”\n03 травень 2007, 19:52\nВіталь Цыганкоў, Менск Чым можна патлумачыць, што канфлікты Расеі з сваімі суседзямі – Эстоніяй, Украінай, Латвіяй, Беларусьсю, Польшчай – становяцца звыклай тэндэнцыяй? Што могуць проціпаставіць краіны былога СССР энэргетычнаму і палітычнаму ціску Масквы? Гэтыя ды іншыя пытаньні ў перадачы Экспэртыза Свабоды абмяркоўваюць ўкраінскі палітычны аналітык Віталь Портнікаў і беларускі палітоляг Віталь Сіліцкі.\n“Канцэпцыя сусьветнай змовы супраць расейскай “сувэрэннай дэмакратыі”?\nЦыганкоў: “Падзеі ў Эстоніі вакол помніка савецкім салдатам і абвастрэньне ў сувязі з гэтым адносінаў паміж Эстоніяй і Расеяй зноў пацьвярджаюць пэўную тэндэнцыю ў расейскай зьнешняй палітыцы апошніх гадоў. Канфлікты Расеі з сваімі суседзямі здараюцца з падазронай пасьлядоўнасьцю, адна “ахвяра” зьмяняе іншую. Якія матывы пабуджаюць Маскву ўвесь час ісьці на канфлікт з суседзямі?”\nПортнікаў: “Мне здаецца, што цяпер можна гаварыць якраз не пра зьмену зьнешняй палітыкі Расеі, а пра тое, што суседзі Расеі сталі для Масквы часткай зьнешняга сьвету. А да зьнешняга сьвету Расея ставіцца як да нейкай масы, супраць якой Расеі мае абараняцца, як крэпасьць у аблозе. Цяпер шмат кажуць, што Эстонію ў Маскве ўспрымаюць як колішнюю савецкую рэспубліку, як калёнію. Зусім не! Якраз Эстонія ўжо стала часткай Захаду, і да падзеяў там ужо можна ставіцца так, як яны адбываюцца ў чужой прасторы і накіраваныя супраць Расеі. Калі мы пабачым, што ў расейскіх СМІ увесь час праводзіцца ідэя сусьветнай змовы супраць расейскай “сувэрэннай дэмакратыі”, дык мы зразумеем, што эстонскія падзеі кладуцца ў канцэпцыя такой змовы”.\nЦыганкоў: “Віталь, але ж апошнія канфлікты адбываюцца менавіта з краінамі, былымі рэспублікамі СССР, а не з краінамі Захаду, з Іранам, Кітаем.. Чаму менавіта такая тэндэнцыя?”\nПортнікаў: “Магчыма, якраз таму што краіны былога Савецкага Саюзу бліжэй з пункту гледжаньня прапагандысцкай тэматыкі. Але я б не сказаў, што канфлікты толькі з імі. Быў вядомы канфлікт з Польшчай – натуральна, яна таксама бліжэй да Расеі, чым Францыя альбо Гішпанія. Аднак – узгадаем, як ставіліся да Даніі, калі яна не згадзілася выдаць Расеі Ахмеда Закаева. Я мушу сказаць, што артыкулы, якія тады зьяўляліся ў расейскіх выданьнях пра Данію і яе жыхароў, не вельмі адрозьніваліся па танальнасьці ад таго, што зараз пішуць пра Эстонію і Эстонцаў. Так што можна прывесьці нямала прыкладаў, якія якраз гавораць, што ня варта сьцьвярджаць, нібыта гэта накіравана толькі супраць краінаў постсавецкай прасторы”.\n”Ствараецца карціна фашысцкага сьвету вакол”\nСіліцкі: “На маю думку, канфлікт з Эстоніяй – гэта працяг сёньняшняй унутранай расейскай палітыкі. Цяпер у Расеі адбываецца працэс нават не аўтарызацыі, а я б сказаў – дыктатурызацыі і фашызацыі кіроўнага рэжыму. Каб легітымізаваць гэты працэс, каб грамадзтва ўспрымала станоўча ці хаця б абыякава зьбіцьцё нязгодных і забойствы журналістаў – ствараецца карціна фашысцкага сьвету вакол.\nПрапагандысцкая шуміха, што разгарнулася супраць эстонскай дзяржавы, была відавочна вельмі добра сплянавана. Інфармацыйнымі тэхналёгіямі справакавалі выступы часткі расейскамоўнай мяншыні (а яны пераважна атрымліваюць навіны з ОРТ і РТР), выбарачна здымаецца карцінка зьбіцьця дэманстрантаў, пры гэтым апускаецца карцінка разгрому цэнтру Таліна – гэта ствараецца карцінка фашысцкага варожага сьвету.\nСтары савецкі прыём плюс выкарыстаньне новых інфармацыйных тэхналёгіяў. Нагадаю, што дзеля гэтага ў Крамлі ў 2005 году была створаная спэцыяльная група пад кіраўніцтвам Мадэста Колерава (колішняя правая рука Глеба Паўлоўскага) - гэтымі правакацыямі яны займаюцца даўно”.\nЦыганкоў: “Расея, заяўляючы сабе як “энэргетычная звышдзяржава”, таксама спрабуе праз энэргетычныя бясьпеку аказваць палітычны ціск на суседнія дзяржавы. Эстонія можа абараніць сябе як сябар Эўразьвязу. А што рабіць іншым, Украіне, Азэрбайджану, Беларусі? Як яны павінны рэагаваць, як будаваць свае адносіны з Расеяй?”\n“Зьнешнюю палітыку Расеі трэба ўспрымаць як дадзенасьць, імпэрскія інстынкты і атавізмы там застануцца”\nПортнікаў: “Мне здаецца, што тут ёсьць два падыходы. Па-першае, трэба будаваць свае адносіны з Расеяй як адносіны двух незалежных дзяржаў і не зьвяртаць увагу на прапаганду.\nПа-другое, трэба быць больш уважлівым да ўласных унутрыпалітычных праблем. Сытуацыя ў Эстоніі не была б такой складанай, калі б урад вёў сур’ёзны дыялёг з апазыцыяй. Цэнтрысцкая партыя папярэджвала, што падзеі будуць разьвівацца менавіта так. Трэба больш сур’ёзна ставіцца да палітыкі інтэграцыі мяншыняў. Прадбачыць наступствы сваіх дзеяньняў і не падстаўляцца. І гэта тычыцца ня толькі Эстоніі”.\nЦыганкоў: “Ці могуць Украіна, Азэрбайджан і Беларусь нейкім чынам сумесна процістаяць энэргетычнаму ціску Масквы?”\nПортнікаў: “Я ня веру ў нейкія сур’ёзныя эканамічныя дачыненьні паміж Кіевам, Менскам і Баку, бо гэтыя краіны маюць вельмі розныя задачы. У Кіева – гэта стварыць уласную мадэль энэргетычнай незалежнасьці ад Расеі, у сёньняшняга Менску – захаваць палітычную незалежнасьць, а ў Баку – заданьне зусім іншае, бо ў іх ёсьць свае энэргарэсурсы. Мяркую, што Украіна і Беларусь урэшце пачнуць плаціць Расеі за энэрганосьбіты па тых цэнах, якія існуюць на рынку, а Азэрбайджан будзе канкураваць з Расеяй. Вось і ўся мадэль узаемных адносінаў”.\nЦыганкоў: “Ці могуць суседзі Расеі, вельмі розныя па палітычных сыстэмах, нейкім чынам аб’яднацца ці кожная будзе вырашаць праблему ўціску Крамля самастойна?”\nСіліцкі: “Зьнешнюю палітыку Расеі трэба ўспрымаць як дадзенасьць, імпэрскія інстынкты і атавізмы там застануцца. Таму кожная краіна мусіць спакойна, разважліва і на доўгатэрміновую пэрспэктыву клапаціцца аб уласнай эканамічнай і энэргетычнай бясьпецы.\nУ прыкладзе з Беларусьсю краіна сустрэла газавы канфлікт з Расеяй зусім не падрыхтаванай. Афіцыйныя ўлады зьвялі абарону да нейкіх імпульсіўных і прапагандысцкіх захадаў. Незалежная грамадзтва таксама не зрэагавала. Усе нібыта хацелі назіраць за бойкай, а пазытыўнага захаду ў адказ, прапановы зьмястоўнай канцэпцыі энэргетычнай бясьпекі не прагучала.\nАбарона ўласнага сувэрэнітэту ня мусіць зводзіцца да інфармацыйных правакацый, ці дэманстратыўных зьнешнепалітычных дэмаршаў, а спакойных і адказных захадаў па ўзмацненьню дзяржаўнасьці”.


«Еўрабачанне—2019»: старт дадзены! | Vitnews.org\nКультура Author:\tadmin - май 13, 2019\n«Еўрабачанне—2019»: старт дадзены!\nСёння ў Тэль-Авіве на плошчы ля старэйшага ў краіне тэатра Габіма адбываецца афіцыйнае адкрыццё Еўратыдня. На чырвоную дывановую дарожку, якая сёлета, зрэшты, была аранжавай, выходзяць з бялюткіх лімузінаў і ўрачыста шпацыруюць пад прыцэлам тэлекамер дэлегацыі з 41 краіны—удзельніцы 64-га песеннага конкурсу. Трансляцыю цырымоніі ў прамым эфіры зладзіў ізраільскі тэлеканал Kan, а таксама інтэрнет-канал конкурсу.\nВы вячэралі ў шабат?\nЦікавая дэталь: Ізраіль прымае «Еўрабачанне» ўжо ў трэці раз, прычым адбываецца гэта праз роўныя прамежкі ў 20 гадоў — 1979-ты, 1999-ты і, нарэшце, 2019-ты. Аднак упершыню гаспадаром шоу стаў менавіта Тэль-Авіў.\nКаб напоўніцу пагрузіць тысячы гасцей у ізраільскую гасціннасць і нацыянальны каларыт, муніцыпалітэт падрыхтаваў шэраг пазаконкурсных мерапрыемстваў — экскурсіі, паход на адкрыты кірмаш Шук Кармель, тэматычныя вечарынкі, а таксама адмысловы праект «вячэра ў шабат» (унікальная магчымасць трапіць перад фінальным шоу на традыцыйную святочную сямейную вячэру і пакаштаваць мясцовыя стравы. І хоць каштуе гэта задавальненне для турыстаў нятанна, ад 60 еўра на чалавека, попыт на кулінарнае знаёмства з Ізраілем надзвычай высокі).\nЯшчэ адна цікавінка «Еўрабачання-2019» — магчымасць для артыстаў, ды і наогул для ўсіх ахвотных, высветліць сваё паходжанне. Рэч у тым, што партнёрам конкурсу выступае кампанія My Heritage, якая займаецца даследаваннямі паходжання чалавека. Таму ўсім удзельнікам конкурсу прапанавалі здаць ДНК-тэст і даведацца пра свае карані і нацыянальнасці сваіх далёкіх продкаў. Напрыклад, пераможца «Еўрабачання-2018» Нета Барзілай высветліла, што ў яе каля паловы генаў сефардскіх яўрэяў з Паўночнай Афрыкі і яшчэ палова — ашкеназійскіх яўрэяў з Усходняй Еўропы. Дарэчы, падобныя ДНК-тэсты для ўдакладнення свайго радаводу кампанія рэкламуе і прадае па ўсім свеце.\nМільён для Мадоны\nСам конкурс арганізатары таксама пастараліся зрабіць відовішчным і эфектным. Дзеля гэтага ў каманду вядучых, акрамя зоркі YouTube Люсі Айяб і папулярных тэлеперсон Асі Азара і Эрэс Тала, запрасілі знакамітую ізраільскую супермадэль Бар Рафаэлі, а на шоу замовілі выступіць Мадону. Дзве песні, якія выканае амерыканская поп-дзіва, абышліся ў 1 мільён долараў, але гэту суму знайшлі па-за бюджэтам (спонсарам выступіў канадскі мільярдэр ізраільскага паходжання). Таксама сярод музычных «разынак» конкурсу — своеасаблівая пераклічка пераможцаў і фіналістаў «Еўрабачання» розных гадоў. Як плануецца, Монс Зэлмерлёў са Швецыі, Верка Сярдзючка з Украіны, Канчыта Вурст з Аўстрыі, Элені Фурэйра з Кіпра, леташняя пераможца Нета Барзілай… пераспяваюць песні адно аднаго.\nБела-ружовае, але не зефір\nАсноўная ўвага гледачоў у зале і тэлеаўдыторыі, якая складае каля 200 мільёнаў чалавек па ўсім свеце, безумоўна, будзе належаць канкурсантам. У беларускі ЗЕНЫ (Зінаіда Купрыяновіч), якая выступіць у першым паўфінале 14 мая, задача мінімум — трапіць у дзясятку лепшых, каб працягнуць барацьбу ў фінале. Пакуль што шансы 16-гадовай артысткі еўрапейская прэса і фанаты ацэньваюць даволі сціпла, нягледзячы на завадны, танцавальны нумар і бадзёранькую модную песню.\nЧым яшчэ за тры хвіліны выступлення будзе браць публіку ЗЕНА? Ну, па-першае, прыродным абаяннем і хараством юнацтва — гэтага дабра ў артысткі хопіць на некалькіх менш матываваных спявачак. Па-другое, ванільным бела-ружовым уборам: высокія белыя чаравікі са шнуроўкай і лагатыпам-імем артысткі на халявах, бела-ружовы топ з графіці і такія ж шорты. Выглядае так, як быццам стылісты, якім надакучылі параўнанні артысткі з даўнімі вобразамі Брытні Спірс, вырашылі: а няхай параўноўваюць, і яшчэ ўзмацнілі эфект. Нарэшце, па-трэцяе, у нумары ЗЕНЫ, які адлюстроўвае, паводле задумкі рэжысёра-пастаноўшчыка Андрэя Цара, «культуру вуліц», два хлапцы-малайцы пакажуць трыкінг. Нічога страшнага за гэтым словам не хаваецца, проста спалучэнне паветранай акрабатыкі і танцу. Ну і напрыканцы, як водзіцца, піратэхніка: дым і 30 вогненных фантанаў.\nУ топ ідуць адны юнакі\nПакуль вы разважаеце, ці дастаткова ўсёй гэтай прыгажосці для фіналу конкурсу, скажам некалькі словаў пра тых, каго там даўно чакаюць — прынамсі, паводле прагнозаў букмекераў. У пяцёрцы найбольш верагодных пераможцаў сёлета адны толькі мужчыны. Фаварыт нумар адзін — Дуглас Лоўрэнс з Нідэрландаў, стаўкі на перамогу якога прымаюцца з каэфіцыентам менш за 3,5. Яму ў спіну дыхаюць швед Джон Лундвік, скандальны прадстаўнік Францыі Білал Хасані, расіянін Сяргей Лазараў, які па прыкладу многіх удзельнікаў «Еўрабачання» спрабуе двойчы ўвайсці ў адну раку (чаму б і не, калі ў тваёй камандзе Філіп Кіркораў?), і галасісты спявак Чынгіз з Азербайджана. Беларусь у спісах букмекераў па-ранейшаму ніжэй за 30-ю выніковую пазіцыю, хоць і хацелася б, каб на гэты раз прагнозы не спраўдзіліся. Нездарма ж слоган конкурсу сёлета — Dare to Dream, «Дазволь сабе марыць»!\nБольш падрабязна пра сапернікаў ЗЕНЫ, цікавыя падзеі і галоўных фрыкаў «Еўрабачання-2019» чытайце ў наступных матэрыялах на сайце «Звязды». zviazda.by/be/kultura\n8\t- жнівень 7, 2016\nСТЫПЭНДЫЯ НА 2012-2013 НАВУЧАЛЬНЫ ГОД У ЧЭХІІ\nЛістапад 10, 2011\nо б соболева обществознание гдз 6 класс...\nI like the valuable information you provide in yo...\nДзякуй,Змiцер, за цiкавае i нужнае iнтэрв'ю. Дзяк...\nсакавік 11, 2020


Віктар Марціновіч: Люстэрка як саўдзельнік катаванняў | mediakritika.by\n26.06.2013 Точка зрения\nЦалкам сюррэалістычны скандал узнік па выніках абвяшчэння пераможцаў конкурсу Belarus Press Photo. Скандал вычарпальна характарызуе стан беларускай палемічнай культуры, гэтаксама як і той дзіўны свет, што пануе ў некаторых галовах. Гран-пры на Belarus Press Photo атрымаў фатограф газеты МУС РБ “На страже” Вячаслаў Цуранаў за серыю фотаздымкаў з Жодзінскай турмы. На фотках зэкі сядзяць з закаванымі ў кайданкі рукамі на крэсле ў дворыку для шпацыраў.\n“Я бачу ў іх (здымках) сведчанне таго, што супрацоўнік-фатограф Цуранаў стаў як мінімум саўдзельнікам катаванняў і здзекаў з вязняў”, – выказаўся адзін з распачынальнікаў гэтай палемікі. Ён падкрэслівае, што “зняволеныя не глядзяць у аб’ектыў, а іх рукі ў мароз скаваныя кайданкамі”. Дыспутант працягвае дапушчэннем, што журы Belarus Press Photo, у якое ўваходзяць людзі з неаспрэчнай рэпутацыяй, напрыклад, Мартэн Коэс, намеснік кіраўніка World Press Photo, “вырашыла прысудзіць Гран-пры супрацоўніку міліцэйскай газеты для таго, каб новы альбом не быў прызнаны ўладамі экстрэмісцкім, як гэта адбылося з выданнем 2011 года”. Далей, як гэта звычайна ў нас бывае, дыскусія дайшла да той мяжы, за якой ідуць пагрозы фізічным уздзеяннем, праклёны, выраб лялькі вуду і накладанне сурокаў на хатнюю жывёлу.\nКалі ачысціць прэтэнзіі да Belarus Press Photo ад эмоцый, блытаніны і проста дурнаты, атрымаем тры простыя закіды.\nПершае: аўтар-пераможца працуе на газету “На страже” і такому чалавеку нельга прысуджаць узнагароды.\nДругое: фотасесія не была добраахвотнай, зняволеных наўмысна пасадзілі на тое крэсла. Болей за тое, яна была пастановачнай. Вязні не глядзяць у аб’ектыў, а значыць, гэта катаванне.\nТрэцяе: Belarus Press Photo з дапамогай гэтага Гран-пры намагаецца пазбегнуць пераследу альбома-2013.\nШто да першага закіду, дык хочацца растлумачыць адну простую рэч, якую я ўжо тлумачыў у той момант, калі альбом BPF-2011 быў прызнаны экстрэмісцкім: фота не нясе ў сабе той канцэнтрацыі ідэалогіі, якую нясе тэкст. Фота адлюстроўвае частку рэальнасці, хай сабе “рэальнасць” гэтую канструюе вакол сбе фатограф. Чалавек можа працаваць фатографам на газету МУС і заставацца нейтральным майстрам, як гэта было з некалькімі таленавітымі фатографамі, што працавалі на дзяржаўную прэсу БССР (таленавітых журналістаў, якія працавалі на дзяржаўную прэсу БССР, я не ведаю). Дзіўна, што, калі альбом BPF-2011 прызналі экстрэмісцкім, усе пагадзіліся з тэзай пра тое, што фота не можа несці ідэалогію, а здымак з бамжамі не “дыскрэдытуе” краіну, але толькі падкрэслівае яе шматгранны, так скажам, стан. Калі ж узнік дыяметральна супрацьлеглы папрок (фотаздымкі працуюць ужо не супраць дзяржавы, а на дзяржаву), усе раптам забыліся на свае ж тэзы.\nДругі закід тычыцца таго, што зняволеных наўмысна выводзілі на двор для таго, каб іх зняў Цуранаў, што гэта было “пастаноўкай”. Але ўявіць сабе класічны “прэс-фота сюжэт” з фатографам, які раптам з дапамогай добрага аб’ектыву “падгледзеў”, што робіцца за кратамі Жодзінскай турмы, немагчыма. Адзіны шлях сфатаграфаваць зняволеных на “пажыццёўку” – дамовіцца з турэмшчыкамі. І пытанне выключна ў тым, ці павінна быць цікавым грамадству глядзець на такія сюжэты. На маю думку, такому грамадству, як беларускае, гэта не толькі цікава, але і карысна. Асобна варта зазначыць безгаловасць тэзы пра тое, што зэкі не глядзяць у аб’ектыў. Па-першае, у партрэтным фота на гэты конт ёсць пэўныя стандарты, якія даводзяцца на першым жа занятку. Па-другое, а што, каб яны глядзелі ў аб’ектыў, гэта б сведчыла пра тое, што яны выйшлі на шпацыр добраахвотна?\nТрэці аргумент: фатограф “На страже” атрымаў Гран-пры для таго, каб альбом не забаранілі. Здаецца, тыя, хто падтрымліваюць гэты аргумент, дрэнна ведаюць сітуацыю з забаронай альбома-2011. На мяжы была канфіскаваная невялікая частка накладу, не было зразумела, што з ёй рабіць. І, замест таго, каб проста аддаць кнігі, адбылася хіба што не самая пажаданая для аўтараў рэч: яго прызналі “экстрэмісцкім” пасля дзіўнаватай экспертызы, якая ўся разышлася на цытаты і дэматыватары па сеціве. Зроблена гэта было, каб не вяртаць канфіскаванае. Дзякуючы гэтай пастанове, альбом зрабіўся сусветна вядомай з’явай, пра яго паведамілі медыі, якія б ніколі не звярнулі ўвагі ні на Беларусь, ні на яе фотаздымкі. Укладальнікі альбома павінны былі радавацца забароне, бо дзякуючы аднаму дурному рашэнню, усе, хто меў дачыненне да праекта, набылі інтэрнацыянальнае гучанне.\nЯшчэ адна акалічнасць: каб дыспутанты пачасаліся падняць мінулагоднія альбомы, яны б пабачылі там шмат супрацоўнікаў дзяржаўных медыяў. Напрыклад, у “экстрэмісцкім” альбоме мы бачым Наталлю Аблажэй і Леаніда Шчаглова з “БелТА”, Раміля Насібуліна з “Беларускай ваеннай газеты” і таго ж Вячаслава Цуранава з “На страже”. Ці наяўнасць прац гэтых фатографаў захавала “Прэс-фота Беларусі 2011” ад забароны? Не? Дык чаму гэтага трэба чакаць ад перамогі Цуранава? Дзе логіка?\nІ цяпер пра галоўнае: тое, што ніхто з удзельнікаў вэрхалу не заўважыў, ці заўважыў, але не засяродзіў увагу.\nПра што фотасесія Цуранава з Жодзінскай турмы? Якую гісторыю яна расказвае? Мы бачым хлопца, што павесіў галаву, седзячы на крэсле, што стаіць на снезе. Мы бачым на тым жа крэсле арыштанта, што сядзіць роўна, як быццам сілы жыць, седзячы, у яго яшчэ не скончыліся. Мы бачым простага мужыка ў “цельніку”, на твары якога такі адчай і такая роспач, што робіцца жудасна. Мы бачым яшчэ аднаго маладога, што з’ехаў з крэсла, амаль ляжыць на ім. Ён глядзіць у неба ці, прынамсі, у той бок, дзе яно можа быць, тое шэрае арыштанцкае неба. Што на яго твары? Надзея выбрацца адсюль? Абыякавасць? Мара?\nСем фотаздымкаў, сем асуджаных на пажыццёвае. Сем чалавек, якія не выйдуць з гэтых двароў.\nНа апошняй картачцы Цуранава мы бачым пустое крэсла. Крэсла, што стаіць на снезе пасярод страшнага бетоннага дворыка для шпацыраў. Крэсла чакае кагосьці, чарговага чалавека, што сканае ў турме, без магчымасці пабачыць зялёныя дрэвы. Для каго гэтае крэсла?\nЯ таксама прысудзіў бы Гран-пры Belarus Press Photo фатографу газеты МУС РБ “На страже” Вячаславу Цуранаву.\nВіктар Марціновіч, Будзьма.org\nВыберите оценкуGive Віктар Марціновіч: Люстэрка як саўдзельнік катаванняў 1/5Give Віктар Марціновіч: Люстэрка як саўдзельнік катаванняў 2/5Give Віктар Марціновіч: Люстэрка як саўдзельнік катаванняў 3/5Give Віктар Марціновіч: Люстэрка як саўдзельнік катаванняў 4/5Give Віктар Марціновіч: Люстэрка як саўдзельнік катаванняў 5/5


Маладзечанцы пасля 60 гадоў: едуць на адпачынак, шукаюць працу і жэняцца – RH.by\nМаладзечанцы пасля 60 гадоў: едуць на адпачынак, шукаюць працу і жэняцца\nНа мінулым тыдні стала вядома, што пенсійны ўзрост у Беларусі ўсё ж павысяць. Павышэнне пенсійнага ўзросту да 63 гадоў у мужчын, і 58 – у жанын пачнецца ад 2017 года.\nАле ці дазваляе здароўе беларусам працаваць да 58 і 63 гадоў? І ці запатрабаваныя людзі такога ўзросту на рынку працы? Спрабуем адказаць на гэтыя пытанні.\nПа каментар мы звярнуліся да начальніка аддзела ЗАГС Алы Івашкевіч:\n– Сярэдні ўзрост людзей, якія памерлі ў 2016 годзе ў Маладзечанскім раёне – 67 гадоў у мужчын і 76 гадоў у жанчын.\nУ лютым 2016 года сярэдні ўзрост памерлых мужчын – 63 гады.\nШто датычыцца мінулага года, то з 1764 памерлых 409 былі працаздольнага ўзросту.\nАла Івашкевіч патлумачыла, што прычыны смерці маладзечанцаў – гэта ў асноўным хваробы.\n– З 1122 жыхароў Маладзечна, якія памерлі ў 2015 годзе, прычынай смерці 899 чалавек стала якраз-такі хвароба. 104 чалавекі пайшлі з жыцця па старасці. Яшчэ 30 чалавек загінулі ў выніку няшчаснага выпадку.\nАднак жыццё на пенсіі, адназначна, не заканчваецца.\nУ пацвярджэнне гэтаму Ала Генадзьеўна прыводзіць статыстыку шлюбаў, зарэгістраваных у студзені – сакавіку гэтага года.\nСа 127 шлюбаў шэсць пар ажаніліся, калі нявестам і жаніхам было больш за 50 гадоў. З іх былі тры пенсіянеркі і адзін пенсіянер.\n– У такім узросце людзі жэняцца, як прызнаюцца яны самі, каб не быць у адзіноце. Была пара, якая расказвала, што іх другія палавінкі памерлі ўжо і каб не жыць адным, вырашылі ажаніцца. А яшчэ, – успамінае Ала Івашкевіч, – была пара, дзе жаніх даволі сталага веку не хацеў жаніцца, па ім гэта было відаць. Але калі распісаліся ў дакуменце, ён спытаўся ў сваёй “маладой жонкі”: “Ну што, цяпер ты задаволеная?”\nПенсіянеры едуць у Балгарыю і ў Грузію\nМы патэлефанавалі ў дзве турыстычныя фірмы. Там нам адказалі, што ў сакавіку да іх звярнуліся па два пенсіянеры, замаўлялі турыстычныя пуцёўкі ў Балгарыю, тлумачылі, што там добрыя ўмовы для аздараўлення.\nЗа ўсё лета 2015 года ў турыстычныя фірмы звярнуліся 10 людзей пенсійнага ўзросту. Яны, акрамя тых жа тураў у Балгарыю, замаўлялі турыстычную паездку ў Прагу і Грузію.\nПрадстаўнікі турыстычных фірмаў звяртаюць увагу на тое, што калі да іх звяртаюцца людзі, старэйшыя за 60 гадоў, то гэта працуючыя пенсіянеры.\nЦэнтр занятасці: мы не дзелім людзей на пенсіянераў і не\nНа 1 сакавіка ў Маладзечне зарэгістраваны 1461 беспрацоўны.\nНачальнік аддзела занятасці і рынку працы Людміла Пашчук гаворыць:\n– Вы ведаеце, якая цяпер сітуацыя склалася на рынку працы не толькі ў Маладзечне, але і ва ўсёй краіне. Калі гаварыць пра людзей, старэйшых за 50-гадовы ўзрост, то працу шукаюць 142 мужчыны і 53 жанчыны 50-52 гадоў. 53-54-гадовых мужчын – шукальнікаў працы – 106. Жанчын – 44. У 55-57-гадовым узросце 92 мужчыны хочуць уладкавацца на працу і адна жанчына. Ва ўзросце 58-59 гадоў 42 мужчыны працягваюць шукаць працу.\n– На сённяшні дзень, – тлумачыць Людміла Пашчук, – каэфіцыент напружанасці ў Маладзечне складае 20 беспрацоўных на адно працоўнае месца. Інакш кажучы,\nна 1461 беспрацоўнага прыходзіцца 74 вакансіі.\nАле, па словах Людмілы Баляславаўны, ёсць і станоўчыя навіны.\nУ 2016 годзе за кошт адкрыцця новых прадпрыемстваў у Маладзечне з’явіцца каля 600 новых працоўных месцаў.\nПредыдущая статьяНа Вілейшчыне адключаюць ацяпленне\nСледующая статьяГол пяткай і барацьба да апошніх секундаў. У Мядзеле вызначылі чэмпіёна раёна па міні-футболе (Фота)


Вторник, 07 августа 2018 10:00\t| Источник Газета "Працоўная слава", Валянціна КРАЎНЕВІЧ\nУжо адпампавана 930 кілаграмаў мёду, але гэта не канчатковы вынік. Наперадзе самае масавае жнівеньскае адпампоўванне. Зараз платформы з вуллямі ўстаноўлены ля пасеваў грачыхі. А першы мёд рэалізоўваюць сваім работнікам. Невялікую партыю набыў дзіцячы санаторый “Налібоцкая пушча”.\nРУП “Валожынскі жылкамунгас” у гэтыя дні распрацоўвае праектна-вышукальную дакументацыю на капітальны рамонт двух жылых дамоў у гарадскім пасёлку Івянец.\nА ў Валожыне завяршаюцца будаўніча-рамонтныя работы па капітальным рамонце двух дамоў на вуліцы Чапаева – двухпавярховага № 33 і пяціпавярховага № 39. Зроблена замена мяккага даху і парапетаў, уцяпленне. У месцах агульнага карыстання пастаўлены новыя вокны і дзверы. У доме № 33 арганізаваны водаадвод даху – павешаны водасцёкавыя трубы. Капітальны рамонт гэтага дома абышоўся ў 95 тысяч рублёў, № 39 – у 116 тысяч. Зараз працуе прыёмачная камісія па ўводзе аб’ектаў у эксплуатацыю.\nНа працягу чатырох дзён і трох начэй, з 26 па 29 ліпеня, у Віцебскай вобласці на мяжы трох краін працаваў міжнародны маладзёжны лагер “БЕ-ЛА-РУСЬ”. У 27-мы раз летнік сабраў 500 актывістаў маладзёжнага руху з Беларусі, Расіі і Латвіі. Сёлета краінай-арганізатарам выступала Латвія.\nУ складзе каманды Мінскай вобласці былі і прадстаўніцы нашага раёна – Алена Жданюк і Надзея Вяршыцкая. У першы раз дзяўчаты паехалі туды як актывісты БРСМ у 2012 годзе. На сёлетнім свяце Надзея атрымала медаль удзельніка, які наведаў фестываль у пяты раз, Алена была ў чацвёрты. Праграма кожнага дня была настолькі насычанай рознымі цікавымі справамі і мерапрыемствамі, што светлавога дня не хапала. У праграме работы лагера адбыўся і майстар-клас па вырабе нацыянальных беларускіх лялек-абярэгаў. Алена Жданюк навучыла сваіх равеснікаў вырабляць ляльку “Падарожніца”.\nПрыемнай аб’явай сустракае сваіх наведвальнікаў раённая бібліятэка. Кожны першы і трэці чацвер месяца ў вызначаны час, з 15 да 19 гадзін, тут будуць праводзіць бясплатныя кансультацыі работнікі натарыяльнай канторы.\nМожна будзе прама ў бібліятэцы атрымаць кваліфікаваныя адказы на пытанні па афармленні спадчынных правоў, складанні завяшчанняў, шлюбных дагавораў, па афармленні прыватызацыі і іншым. Цяпер ад наведвання бібліятэкі можна атрымаць двайную карысць. Не толькі абмяняць кнігі, але і адначасова вырашыць нейкія свае праблемныя пытанні, і для гэтага не патрэбна спецыяльна наведваць натарыяльную кантору. Варта толькі папярэдне запісацца на кансультацыю па тэлефоне: 54-2-40.\nДля 13 валанцёраў, якія ўдзельнічаюць у праекце “Папярэджанне ўзроставых кагнітыўных змяненняў у пажылых людзей, якія пражываюць на тэрыторыі горада Валожына і Валожынскага раёна”, закуплены і ўручаны абанементы на наведванне басейна. Чатыры разы ў жніўні яны змогуць наведваць басейн бясплатна.\n29 ліпеня на пляцоўцы ў зоне адпачынку Гардынава быў разыграны Кубак раёна па пляжным валейболе. Адначасова быў праведзены навучаючы майстар-клас, які даў госць з Маладзечна Валерый Лях.\nПершае месца ў спаборніцтвах заняла каманда ў складзе Аляксандра Фіялкі і Аляксандра Даніка. Другое месца – валейбольны дуэт у складзе Юрыя Петрашкевіча і Анатоля Пукалы. На трэцім месцы – Валерый Карцялёў і Дзмітрый Пашкоўскі. Упраўленне па адукацыі, спорце і турызме райвыканкама ўзнагародзіла пераможцаў і прызёраў граматамі і грашовымі прызамі.\nЯшчэ ідуць канікулы, а ДЮСШ Валожынскага раёна ўжо праводзіць набор у спартыўныя секцыі. Сёлета з адкрыццём басейна стала на адну секцыю больш. Аб’яўлены прыём хлопчыкаў і дзяўчынак з 7-мі гадоў у секцыю плавання. Заняткі ў секцыях баскетбола, дзюдо і настольнага тэніса праводзяцца на бясплатнай аснове, а вось наведванне секцыі плавання будзе як бясплатным, так і платным.\nДругие материалы в этой категории: « Минское областное кадетское училище, которое находится в Слуцке, готовит ребят к профессии защитника Отечества с юных лет\tНовости Воложинского района »


Патрыярх Кірыл падарыў Брэсцкай крэпасці абраз\n08:14 11 снежня 2018\n© Photo: РПЦ\n09:29 22.06.2015 (абноўлена 10:00 22.06.2015) Атрымаць кароткую спасылку\nБеларусы, рускія і ўкраінцы, па словах патрыярха, з’яўляюцца спадчыннікамі вялікага мінулага.\nМІНСК, 22 чэр — Sputnik. Патрыярх Маскоўскі і ўсяе Русі Кірыл падарыў мемарыяльнага комплексу "Брэсцкая крэпасць-герой" абраз "Усіх тужлівых радасць".\nКіраўнік РПЦ у ноч на панядзелак здзейсніў памінальную літыю ў Нікольскім храме, размешчаным на тэрыторыі крэпасці, а таксама прыняў удзел у жалобным мітынгу, прысвечаным памяці загінуўшых герояў Вялікай Айчыннай вайны.\n"Яны (абаронцы крэпасці — Sputnik) разам, як адзін, прынялі на сябе ўдар, яны былі братамі і сёстрамі. І гэта прыводзіць да думкі пра тое, што ёсць у свеце і ў жыцці нешта, што здольна злучаць людзей больш, чым родная кроў. У той момант, калі абаронцы Брэсцкай крэпасці плячом да пляча сталі на абарону крэпасці і Радзімы, ні ў кога не было сумневаў — там было сапраўднае братэрства, разарваць якое не магла нават смерць", — адзначыў патрыярх.\nЁн таксама адзначыў, што "схіляе галаву перад подзвігам гэтых людзей з пачуццём гонару і ўнутранага трапятання, усведамляючы яго значэнне для самога сябе і для кожнага, хто з'яўляецца спадчыннікам нашага вялікага мінулага, няхай гэта будзе беларус, рускі або ўкраінец".\nУ заключэнне патрыярх Кірыл падарыў мемарыяльнага комплексу абраз Божай Маці "Усіх тужлівых радасць" і ўсклаў вянок да манумента. Кіраўнік РПЦ знаходзіўся з афіцыйным візітам у Беларусі з 20 па 22 чэрвеня, гэта было яго чацвёртае наведванне рэспублікі. Цяперашні прыезд патрыярх прымеркаваў да 1000-годдзя з дня спачыну святога роўнаапостальнага князя Уладзіміра і 70-гадовай гадавіне Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне.\nПатрыярх Маскоўскі і ўсея Русі Кірыл, Брэст, Беларусь, Еўропа, Увесь свет


Галоўная Падзеі У Беларусі ўводзіцца абавязковае нашэнне масак і захаванне дыстанцыі ў грамадскіх месцах\nУ Беларусі з 9 кастрычніка нашэнне масак і захаванне дыстанцыі ў грамадскіх месцах стане абавязковым для ўсіх. Дадзеная норма ўнесена спецыялістамі Міністэрства аховы здароўя ў санітарныя нормы і правілы, якія датычацца прафілактыкі грыпу і COVID-19.\nЯк паведаміў журналістам намеснік міністра аховы здароўя – галоўны санітарны ўрач Аляксандр Тарасенка, «з 9 кастрычніка нашы грамадзяне абавязаны насіць маскі і захоўваць дыстанцыю ў магазінах, аб'ектах грамадскага харчавання, бытавога абслугоўвання, транспарце, пры наведванні тэатраў, кінатэатраў, культурна-масавых мерапрыемстваў, стадыёнаў, прадпрыемстваў, устаноў аховы здароўя, аптэк і іншых аб'ектаў».\nЁн паведаміў, што Міністэрствам аховы здароўя ўнесены змены і дапаўненні ў санітарныя нормы і правілы, якія датычацца прафілактыкі грыпу і COVID-19. Гэта звязана з тым, што ва ўсіх рэгіёнах рэспублікі і горадзе Мінску назіраецца дрэннае эпідэміялагічнае сітуацыя па захворванні новай каронавіруснай інфекцыяй. «Унесены істотны дадатак – адказнасць фізічных асоб (грамадзян). Выконваць правілы будзе неабходна і ў грамадскім транспарце ўсіх відаў, уключаючы таксі. У санітарных нормах і правілах таксама паказана, як павінна насіцца маска: яна павінна закрываць нос, рот і падбародак», – сказаў ён.\nКантраляваць выкананне патрабаванняў будзе санітарна-эпідэміялагічная служба сумесна з зацікаўленымі, перш за ўсё МУС, Мінтрансам. «На першым этапе мы будзем праводзіць маніторынгі, каб паглядзець, як гэтыя правілы выконваюцца і суб'ектамі, і грамадзянамі. Будзем пераконваць наша насельніцтва захоўваць дыстанцыю і насіць медыцынскія маскі або марлевыя павязкі. Затым магчыма прымяненне і іншых мер», – адзначыў Аляксандр Тарасенка.


Народныя спосабы лячэння паліпаў носа\nРазрастанне пэўных абласцей слізістай абалонкі носа называюцца паліпамі. Выклікаюцца паліпы рознымі алергічнымі захворваннямі, магчымымі анатамічнымі парушэннямі, запаленчымі працэсамі ў дадзенай галіне, скрыўленнямі структуры насавой паражніны. І для вырашэння гэтай праблемы самым эфектыўным будзе аператыўнае ўмяшанне. Такую аперацыю нельга назваць асабліва складанай, ды і з вялікімі рызыкамі для здароўя яна не звязаная. Тым не менш, не спяшайцеся згаджацца на аператыўнае ўмяшанне, паспрабуйце вырашыць гэтую праблему, ужыўшы розныя народныя спосабы лячэння паліпаў носа.\nВядома, народныя сродкі не акажуць гэтак эфектыўнага дзеяння, калі метады класічнай медыцыны. Аднак шматлікім нашым суайчыннікам дапамаглі пазбегнуць аперацыі менавіта народныя спосабы. Прыпяканне паліпаў носа 5-10 працэнтным растворам азотнакіслага срэбра як раз з'яўляецца адным з правераных народных метадаў ад іх збавення. Наступны старадаўні і універсальны рэцэпт, які выкарыстоўваецца для лячэння праблем і захворванняў носа не адно стагоддзе - на адзін шклянку цёплай вады дадаем 2 чайныя лыжкі марской солі і Палашчыце насавыя хады.\nТаксама альтэрнатыўная медыцына можа прапанаваць прымяненне разнастайных лекавых раслін і траў для лячэння і прафілактыкі паліпаў носа. У ліку такіх траў знаходзіцца падтыннік, які расце амаль у любым кутку нашай краіны.\nСок падтынніка пры паліпах закопваюць у нос тры разы на дзень па тры кроплі. Таксама пры паліпах носа для прамывання насавых хадоў можна скарыстацца настоем падтынніка.\nРыхтуем настой - 1 сталовая лыжка сухой травы і кветак падтынніка запарваць 300 мл кіпеню, далей настою неабходна настою на працягу гадзіны, потым настой працаджваецца.\nДля лячэння паліпаў ўжываюцца і наступныя травы - рамонак, святаяннік, хвошч палявы, чарада, гэтыя травы можна спалучаць з падтыннікам для закапвання або прамыванняў.\nМайскі мёд - яшчэ адзін цудоўны метад для лячэння паліпаў носа, які ўжо некалькі стагоддзяў дапамагае ў вырашэнні гэтай праблемы - бярэм вадкі майскі мёд і з дапамогай ватовай палачкі змазваем насавыя пазухі. Курс такой працэдуры складае па 2-3 разы на суткі 30 дзён, ну ці пакуль вы не заўважыце паляпшэнняў. У нос можна закопваць і натуральныя алею, напрыклад, алей святаянніка, багуна, абляпіхі.\nНаступны старадаўні рэцэпт для барацьбы з паліпамі - у 50 мл кіпячонай вады варта дадаць адну чайную лыжку гліцэрыны, 2 грама таблетак муміё, размешваць да поўнага растварэння муміё, ўжываем як сродак для закапвання ў нос.\nГэтыя розныя народныя метады лячэння паліпаў носа могуць апынуцца вельмі эфектыўнымі. Іх нават рэкамендуюць, калі пасля аперацыі ў носе ўсё роўна з'яўляюцца паліпы зноў і зноў.\nЯк пазбавіцца ад пахмелля, народныя спосабы\nНародныя метады лячэння парадантозу\nНародныя метады лячэння артрозу каленнага сустава\nАлергія на тапаліны пух\nЯк ліквідаваць хранічную стомленасць\nСырныя шарыкі ў какосавай стружкі\nКрызіс трох гадоў: пяць правілаў ўзаемадзеяння бацькоў з дзіцем\nПершыя прыкметы пры захворванні СНІД\nПірог з ківі\nНовы паварот у канфлікце Шэпелева і бацькоў Фрыске: шафёр спявачкі даў адкрытае інтэрв'ю\nНараджэнне Прасвятой Багародзіцы 2017: гісторыя свята, прыкметы і абрады, віншаванні\nПечыва з беконам\nБразільскі манікюр - пяшчота і прыгажосць вашых рук\nПарафінавыя абкручванні ад расцяжак\nПірог з журавінамі


Свята польскай культуры ў цэнтры Мінска | Новы Час\nМаладзёжны ансамбль танца Дома польскага з Ліды "Крэсовэ забавы"\n6 жніўня на тэрыторыі Верхняга горада ў раёне плошчы Свабоды ўпершыню адбылося Свята польскай культуры. У сталіцу прыехалі дзясяткі ансамбляў і рамеснікаў, на працягу ўсяго дня з 13 гадзін гучалі польскія песні і можна было бачыць польскія танцы. Ахвочыя маглі прыняць удзел у майстар-класах, працаваў кірмаш майстроў народных рамёстваў. А гурманы маглі пакаштаваць стравы польскай кухні – журэк, флякі, бігос, галубцы, кашанка, галёнка, каўбаска кракаўская, варшаўская, вроцлаўская і многія іншыя.\nУ канцэртнай праграме фэсту прынялі ўдзел калектывы мастацкай самадзейнасці з Беларусі: ансамбль польскай песні "Польскае рэха Астраўца", танцавальны калектыў "Крэсовэ забавы", узорны ансамбль польскай песні і танца "Ютшэнка", ансамбль польскай песні "Івенчанка", аматарскае аб'яднанне прадстаўнікоў нацыянальных культур "Шматгалоссе" і шэраг іншых выканаўцаў.\nХор "Польскае рэха Астраўца"\nСвае вырабы прадставілі майстры народных промыслаў з Гродзенскай, Мінскай абласцей і сталіцы. Была прадстаўлена экспазіцыя Беларускага дзяржаўнага музею архітэктуры і побыту. Ігар Бабіцкі прывёз экспазіцыю "Беларусы ў складзе Войска польскага", а Іосіф Суднік выставіў калекцыю грашовых знакаў і манет часоў Польшчы 1918–1939 гг.\nНа тэрыторыі Беларусі пражывае каля 300 тыс. палякаў. Каля 2% мінчукоў адносяць сябе да палякаў. У рэспубліцы налічваецца больш 140 нацыянальнасцяў, 25 з іх стварылі нацыянальныя аб'яднанні. Палякі былі ў ліку першых. Як сказаў падчас свята старшыня рэспубліканскай арганізацыі "Саюз палякаў на Беларусі" (СПБ) Мячаслаў Лысы:\n– У нас з беларусамі вельмі шмат агульнага. Культура ў тым ліку падобная. Напрыклад, мова, песні, рамёствы, адзежа. Сёння мы гэта паказваем тут.\nСвята працягнулася да 23 гадзін. Арганізатарамі свята выступілі Мінгарвыканкам, грамадскае аб'яднанне "Саюз палякаў на Беларусі".\nДа канца жніўня падобныя святы з канцэртамі, выставамі і дэгустацыяй нацыянальнай кухні правядуць дыяспары Карэі, Украіны, Грузіі.


Эканоміка 15.05.2019 | 12:51\n15 мая, Мінск /БЕЛТА - Trend/. На Гянджынскім аўтамабільным заводзе ў Азербайджане адбылася цырымонія адкрыцця новай зборачнай лініі. Як паведамляе Trend, упершыню з канвеера сышлі збожжаўборачная машына маркі КЗС-575 "Палессе GS575" і электробус E-321.\nУ мерапрыемстве з беларускага боку прынялі ўдзел віцэ-прэм'ер Ігар Ляшэнка, намеснік міністра прамысловасці Дзмітрый Корчык, генеральны дырэктар ААТ "Гомсельмаш" Аляксандр Новікаў, а таксама пасол Беларусі ў Азербайджане Генадзь Ахрамовіч. З азербайджанскага боку прысутнічалі кіраўнік выканаўчай улады горада Гянджа Ніязі Байрамаў, старшыня наглядальнага савета Гянджынскага аўтазавода, дэпутат мілі меджліса (парламента) Ханлар Фаціеў, дырэктар завода Кямран Назараў.\nЯны азнаёміліся з заводам, у тым ліку з новай лініяй па зборцы збожжаўборачнай машыны. Паводле слоў Ігара Ляшэнкі, Гянджынскі аўтамабільны завод стаў нібыта родным у сямействе машынабудаўнічай прамысловасці Беларусі. "Разам з гарадскім кіраўніком Ніязі Байрамавым мы азнаёміліся з тэхнікай. Якасць камбайнаў і электробусаў вельмі высокая. Я праінфармую аб гэтым Прэзідэнта Азербайджана Ільхама Аліева на сельскагаспадарчай выстаўцы, якая стартавала ў Баку", - сказаў віцэ-прэм'ер.\nДэпутат Ханлар Фаціеў павітаў гасцей і высока адазваўся аб знамянальнай падзеі - адкрыцці новай лініі: "Калі мы ўпершыню пачалі збіраць трактары, многія не верылі, ставіліся з іроніяй. Сёння мы станем сведкамі таго, як са зборачнай лініі Гянджынскага аўтамабільнага завода сыдзе першы збожжаўборачны камбайн. Па даручэнні кіраўніка дзяржавы Ільхама Аліева мы заняліся зборкай сельскагаспадарчай тэхнікі і ўжо збіраем камбайны. Сёння мы ўпершыню ў Азербайджане ажыццявілі зборку электробуса і ўводзім у эксплуатацыю сучасны, экалагічна бясшкодны, камфортны электробус, які выкарыстоўвае альтэрнатыўную энергію. Такія электробусы ўжо добра служаць насельніцтву на вуліцах Мінска. У будучым плануецца вытворчасць 30-40 працэнтаў іх запасных частак у Гянджы. Мы спадзяёмся, што нашы экалагічна чыстыя, якасныя электробусы таксама добра будуць служыць на вуліцах Азербайджана".\nКіраўнік выканаўчай улады горада Гянджа Ніязі Байрамаў расказаў аб убачаных на заводзе новаўвядзеннях. "Паміж Азербайджанам і Беларуссю наладжаны дружалюбныя сувязі. Гянджынскі аўтамабільны завод - бліскучы ўзор нашых двухбаковых адносін, мы азнаёміліся з тэхнікай, якая збіраецца на заводзе. Трактары, камбайны і ў тым ліку электробусы вельмі высокай якасці. Спадзяёмся, што зборка электробусаў пашырыцца ў будучым. Жадаю калектыву завода поспеху ў гэтых пачынаннях", - сказаў ён.\nПад апладысменты прысутных з канвеера сышоў першы збожжаўборачны камбайн. Пасля гэтага госці апрабавалі толькі што сабраны электробус маркі E-321. Было адзначана, што электробус выгадны як з пункту гледжання мінімізацыі негатыўнага ўздзеяння на экалогію, так і па паказчыку эканоміі расходу энергіі. Аўтобусы, разлічаныя на 83 пасажыры, абсталяваны 26 сядзеннямі, кандыцыянерам, інфармацыйным маніторам і сістэмай відэакантролю. Час поўнай зарадкі акумулятараў электробуса, здольнага развіваць скорасць да 60 км/гадз, на зараднай станцыі тыпу RGZP/G/300KW 600V-EN складае ўсяго шэсць хвілін. У выпадку попыту магутнасці завода дазваляюць выпускаць 120 камбайнаў і 150 электробусаў у год.-0-


Kangton - Пра нас - Kangton Industry, Inc.\nДраўляныя дзверы, якія прамываюцца\nЛітыя дзверы з HDF\nДраўляныя падлогі SPC\nКампанія Kangton Industry, Inc. з'яўляецца выдатным пастаўшчыком праектных рашэнняў для камерцыйных падлог, дзвярэй і шаф.\nЗ 2004 года мы падзяляем добры рынак па ўсім свеце, у асноўным у Паўночнай Амерыцы, Еўропе, Аўстраліі і Паўднёвай Амерыцы.\nКамерцыйная вінілавая падлога, цвёрдая падлога з SPC, падлога з цвёрдых парод драўніны, драўляная падлога з SPC, ламінат, бамбукавая падлога і насціл з WPC\nГрунтавыя дзверы, драўляныя дзверы, супрацьпажарныя дзверы, суцэльныя ўваходныя дзверы\nКухонная шафа, гардэроб і туалет\nЗ сертыфікатамі CE, Floorscore, Greengard, Soncap, FSC і выпрабаваннямі Intertek і SGS.\nНашы прадукты высокага ўзроўню якасці, паспяхова прынятыя буйным брэндам, нерухомасцю, распрацоўшчыкамі і аптавікамі ва ўсім свеце. Вы можаце знайсці нашы тавары ў розных праектах у Паўночнай Амерыцы, Еўропе, Аўстраліі, Паўднёва-Усходняй Азіі, Паўднёвай Амерыцы, Мі- Усход і Афрыка.\nKangton выбіраюць нашых стратэгічных партнёраў з міжнароднымі стандартамі якасці. Мы строга кантралюем якасць і забяспечваем кантроль якасці падчас вытворчасці і перад загрузкай. Усе нашы кліенты атрымаюць справаздачу аб кантролі якасці з падрабязнымі фатаграфіямі для кожнай адгрузкі. Мы нясем адказнасць за магутную канкурэнтаздольную цану, высокую якасць і распрацоўку новага прадукту.\nПаслуга DDP даступная, уключае дастаўку, падатак, пошліну, да дзвярэй. Наша мэта - стварыць дадатковую каштоўнасць для нашых кліентаў і развівацца разам.\nУсё, што вам трэба для дзвярэй, падлогі або шафы, мы лічым, што Kangton дасць вам лепшае прафесійнае рашэнне.\nЧаму менавіта Кантон?\nУ Kangton вы знойдзеце найвышэйшыя камерцыйныя дзверы, падлогу і шафу, якія ідэальна падыдуць да вашага дома.\nУ Kangton вы зэканоміце максімальна магчымы кошт і час для вашых патрэб.\nУ Kangton вы атрымаеце надзейнае прафесійнае рашэнне і выдатны сэрвіс.\nЗ 2004 года кампанія Kangton Industry, Inc. увайшоў у сферу будаўнічых матэрыялаў з падтрымкай сертыфікатаў ISO, CE. Дзякуючы моцнаму прасоўванню на B2B і выставах, Кангтон хутка стаў вядомым міжнародным пакупнікам, забудоўшчыкам і рыэлтарскім кампаніям і стаў адным з самых магутных і вядучых пастаўшчыкоў рашэнняў для праектаў у Кітаі.\nKangton прапануе найбольш поўны асартымент, прапаноўваючы шырокі спектр розных варыянтаў на любы густ, жылых ці камерцыйных, унутраных або знешніх, традыцыйных або ультрасучасных, класічных або фасонных, простых або асаблівых. OEM таксама вітаецца. Уладальнік унікальнага дома ў Кангтоне не марыць.\nПершакласная вытворчая лінія і абсталяванне, імпартаваныя з Германіі і Японіі, робяць дзверы, падлогу і шафу Kangton на вышэйшым узроўні. Строгая палітыка кантролю якасці ў дачыненні да любой працэдуры падчас вытворчасці гарантуе, што якасць кантон з'яўляецца першай у Кітаі. Напрыклад, драўніна, якую мы абралі, падзяляецца на маркі А, В, С, D з высушанай у печы 8-10% вады. Незалежная каманда кантролю якасці правярае ўсе тавары перад адпраўкай. Kangton сапраўды прапануе тавары, якія вас задаволяць.\nБудучы акцыянерамі завода за кошт укладання грошай, гэта спосаб, якім Кангтон можа атрымаць больш нізкія каціроўкі з завода. Кангтон экспартуе больш за 120 000 шт дзвярэй у год, купля вялікіх аб'ёмаў робіць Kangton з найбольш магчымымі лепшымі цэнамі. Акрамя таго, каб дапамагчы кліентам атрымаць больш прыбытку і мець цэнавую канкурэнтаздольнасць на сваіх рынках, Kangton захоўвае нізкую рэнтабельнасць. Гэтыя тры фактары забяспечваюць вам аплату найменшых выдаткаў праз працу з Kangton.\nВыбраць Kangton азначае, што вы выбіраеце прафесійную тэхнічную каманду, якая будзе працаваць для вас. Нашы інжынеры працуюць у сферы аздаблення больш за 17 гадоў і могуць прапанаваць вам самы шырокі выбар у структуры, праектаванні і мантажы.\nKangton былі прададзеныя ў краіны па ўсім свеце, уключаючы ЗША, Канаду, Еўрапейскі Саюз, Аўстралію,\nЯпонія і г.д., якія надзяляюць каманду продажаў Kangton поўным вопытам і ведамі па патрабаванням рынку.\nСардэчна запрашаем і выбірайце Kangton\nразам мы можам будаваць светлую будучыню.\n© Аўтарскае права - 2004-2021: Усе правы абаронены.


Не царская жизнь белорусской Клеопатры. История бывшей узницы фашистской Германии Клеопатры Канаш — Поставы. Новости города Поставы. Погода в Поставах. Поставский край. Пастаўскі край. Районная газета.\n20.11.2018 03.12.2018 postawy689Комментариев нет\nБацькі далі ёй імя егіпецкай царыцы Клеапатры. Але ў фашысцкай няволі чарэмушніцкую дзяўчынку звалі на нямецкі манер — Клара. І яе жыццё было зусім не царскім.\nКлеапатра Яўстаф’еўна Канаш — былы вязень фашысцкай Германіі. Дзяўчынку, якой яшчэ не было і пятнаццаці, як і іншых яе аднавяскоўцаў, прымусова вывезлі на варожую чужыну.\n— Як сёння, памятаю той дзень, — расказвала жанчына. — Гэта было 14 кастрычніка, на Пакроў. Спачатку фашысты і іх паслугачы на вачах жыхароў спалілі Чарэмушнікі, Чашуны, Старыцу, Янчыху, Дуброва. Затым пагналі людзей у Паставы, а адтуль — на чыгуначную станцыю ў Лынтупы, дзе пагрузілі ў таварнякі і павезлі ў Нямеччыну.\nНявольніцкія лагеры былі па ўсёй Германіі. Клеапатра трапіла ў горад Нойс. Па 12 гадзін у суткі працавала на заводзе — выточвалі нейкія дэталі. Работа была знясільваючай, а харч — зусім слабым. Увесь час даймаў голад. Многія апухалі і паміралі. Калі дзяўчыне споўнілася 16, выдалі пропуск на магчымасць выходзіць кожную нядзелю за межы лагера, але абавязкова з лагернай меткай на адзенні.\n— І мы адпраўляліся жабраваць, — працягвала сумны расказ Клеапатра Яўстаф’еўна. — Хто бульбіну дасць, хто — кавалачак хлеба або маленькі бутэрброд. А аднойчы мне вельмі пашанцавала: трапіла да эмігранткі з Расіі, і яна «ўзнагародзіла» паловай бохана хлеба і печанай бульбай. Падбіралі апалыя яблыкі і грушы, але некаторыя немцы ганялі нас за гэта. Розныя яны былі — і злосныя, і спагадныя.\nКалі завод разбамбілі, вязняў прыгналі пад канвоем у нейкае закінутае месца на беразе Рэйна. Усіх сцяў жах — будуць расстрэльваць! Але пад’ехалі на машынах яшчэ немцы, перагаварылі з канваірамі, і нявольнікаў пагналі далей. Аказалася, на іншы завод, ажно за 350 кіламетраў. Там выраблялі шыфер.\nНейкі час Клеапатра працавала ў баўэра, поплеч з двума французамі і палячкай. Але неўзабаве захварэла на тыф. Чатыры месяцы праляжала ў ложку. Аслабела так, што нават не магла размаўляць. Ад уколаў утварыліся гематомы, а потым і вялізная рана на целе, след якой непакоіць усё жыццё. Дзяўчынку не толькі лячыла, але і падкормлівала, вучыла занава хадзіць медсястра-немка. А калі прыйшло вызваленне, угаворвала застацца. «Клара, няўжо ў Расіі лепш, чым тут?» — не разумела.\nНе лепш, а радней. Усе чарэмушніцкія ўцалелі ў фашысцкай няволі і ўсе вярнуліся ў родныя мясціны. Пра тое, як абжываліся на папялішчах, як цяжка працавалі, якую беднасць цярпелі, але падтрымлівалі адно другога нават чужыя людзі, можна пісаць асобны артыкул.\n— На свеце няма нічога страшнейшага за вайну, — казала Клеапатра Яўстаф’еўна. — Цяперашняй моладзі трэба ведаць, што давялося перажыць нам, колькі страху, прыніжэнняў, голаду і галечы зведалі. Каб цанілі тое, што маюць, каб заўсёды памяталі, што толькі мір гарантуе будучыню.\nБог падарыў ёй доўгае жыццё, узнагародзіў добрымі дзецьмі і ўнукамі. Старэйшая дачка Ларыса ўжо 12 гадоў, як пераехала з Віцебска ў Паставы. Спачатку даглядаць бацьку, які перанёс інсульт, і паставіла яго на ногі. Але пазней здарыўся і другі, трэці, што і абарвала жыццё. Цяпер разам з мужам Аляксандрам апякаюць маці, якой 24 лістапада споўніцца 90. Яна на сваіх нагах, мае добрую памяць. Любіць глядзець тэлеперадачы, чытае газеты і кнігі, перавагу аддае гістарычным і ваенным раманам. Шкадуе, што ўжо не можа вязаць. Раней вельмі любіла гэты занятак, навязала дзясяткі прыгожых рэчаў усім родным.\nНа юбілей прыедуць сыны з жонкамі: Юрый з Наваполацка, Алег — з Белгарада, унукі Сяргей, Дзмітрый, Ксенія. Не зможа прыляцець толькі ўнучка Маша, якая жыве і працуе ажно ў Інданезіі. Але цёплае віншаванне любімай бабулі абавязкова дашле. І не толькі ад сябе, але і ад мужа-італьянца і маленькай дачушкі Катарыны.\nНесумненна, што за святочным сталом будзе шмат успамінаў. Не абмінуць і горкія з ваеннага ліхалецця, пра якія са слязамі на вачах расказвала мне жанчына з імем егіпецкай царыцы і лёсам звычайнай беларускі.


Дагледжаная версія была праверана 6 чэрвеня 2018. 3 змены чакаюць праверкі.\nВайна́ Рэ́чы Паспалі́тай з Асма́нскай імпе́рыяй 1672—1676 гадоў — адна з шэрагу войнаў паміж Рэччу Паспалітай і Асманскай імперыяй. Скончылася ў 1676 годзе падпісаньнем Журавенскай дамовай і саступкай значнай часткі ўкраінскіх земляў Рэчы Паспалітай на карысць Асманскай імперыі.\nПачатак і прычыны вайны адносяцца да 1666 года, калі ў Гетманшчыне пачалася ўнутраная барацьба за ўладу. У прыватнасці, тагачасны гетман Правабярэжнай Украіны Пётр Дарашэнка, імкнучыся атрымаць кантроль над Украінай, перамагчы сваіх палітычных праціўнікаў і захаваць сваю ўладу, у 1669 годзе падпісаў дамову з султанам Мехмедам IV, паводле якой Гетманшчына прызнавала сябе васалам Асманскай імперыі. У той жа час сілы Рэчы Паспалітай намагаліся ўтаймаваць хваляванні ва Украіне, што, аднак, істотна ўскладнялася паўстаннем Хмяльніцкага, а таксама войнамі з Масковіяй ў 1654—1667 гг. і Швецыяй ў 1655—1660 гг.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Вайна_Рэчы_Паспалітай_з_Асманскай_імперыяй_(1672—1677)&oldid=3802617"\nАпошнія змены 28 лютага 2021 а 13:49


Арт-галерэя "Мастак і горад" адкрываецца на плошчы Якуба Коласа\nПачынаем прамую трансляцыю з сэрца Мінска, дзе ў гэтыя хвіліны на плошчы Якуба Коласа адкрываецца арт-галерэя "Мастак і горад". Экспазіцыя карцін у open-air фармаце стартуе сёмы раз. Там працуе і наша здымачная група. На прамую сувязь са студыяй выходзіць Вольга Мядзведзь.\nАдну з самых прывабных выставачных прастор заняў беларускі Сальвадор Далі Георгій Скрыпнічэнка - першаадкрывальнік сюррэалізму ў Беларусі. Пазнаёміцца з яго творчасцю зможа кожны, уваход на выставу вольны. Напрыклад, летась праект "Мастак і горад" убачылі больш за 2 мільёны гледачоў.\nМенавіта гэтая выстава ўнікальная ў сваім родзе. Бо палотны, прапанаваныя тут, упершыню аб'яднаны з розных збораў у агульную экспазіцыю. Георгій Скрыпнічэнка пайшоў з жыцця ў 2015, аднак яшчэ ў гады творчасці яго работы раскуплялі і фонды нашых нацыянальных музеяў, і прыватныя калекцыянеры не толькі з Беларусі. Усяго ў open-air экспазіцыі - больш за 30 палотнаў ад аўтапартрэтаў да краявідаў і міфалагічных сюжэтаў.\nЭкспазіцыя "Мастак і горад" дае магчымасць дакранацца да твораў мастацтва. Безумоўна, тут выстаўлены копіі. Але перш чым прадэманстраваць іх публіцы, усе работы праверылі на максімальнае супадзенне па колеры з арыгіналамі. Таксама палотны перанесены на спецыяльны матэрыял. Гэты пластык здольны абараніць карціны ад любых умоў надвор’я і вандалізму. Дарэчы, у гэтым плане праект яшчэ і адукацыйны. Як распавялі арганізатары, з кожным годам пашкоджаных чалавекам карцін усё менш.\nПобач з Коласам і героямі яго твораў палотны Георгія Скрыпнічэнкі будуць на працягу 5 месяцаў. І ўпершыню open-air выстава паедзе са сталіцы. Працягваць 7 сезон будзе Віцебск, туды карціны адправяцца ў канцы верасня. Дарэчы, менавіта з палотнаў выхадца Віцебшчыны Марка Шагала стартаваў у 2012 праект "Мастак і горад".\nЦыклон "Фаб’ен" прынёс магутны вецер у Беларусь\nСёння ў Мінску пройдзе другая генеральная рэпетыцыя парада войскаў Мінскага гарнізона\nЗнойдзена цела члена экіпажа падпаленага іранскага танкера