Дададзена: 2.04.07 23:45 Загаловак паведамлення:\nТак, вада ўзраваецца ў мікрахвалёўцы. Нічога дзіўнага. У мяне шмат разоў узрывалася, калі я Яніку бутэлечкі стэрылізавала.\nУ інструкцыі напісана 2 хвіліны чакаць перад тым як вынімаць.\nДададзена: 5.04.07 0:16 Загаловак паведамлення:\nA mo chto padzelicca receptami jak hatavac u mikrachvalioucy, a to ja tolki kasy u joj umeju varyc, dy tusyc zelianinu.\nРыба з агароднінай пад гарчычным соўсам\nПадрыхтаваную белую рыбу (сайда, хек, аргентына, мінтай і да т.п., лепей філе) нарэзаць кавалкамі, пасыпаць прыправай для рыбы альбо солью і перцам, скласьці ў шкляны рандэль (прызначаны для гатаваньня ў мікрахвалёўцы), дадаць нарэзаную тонкімі кружочкамі моркву і кветкавую капусту і/альбо брокалі (усяго каля 200 г агародніны на 400-500 г рыбы). Абабраць цыбуліну, нарэзацья яе тонкімі колцамі і выкласьці зьверху. Асобны прыгатаваць соўс (можна і на мікрахвалях, але на пліце хутчэй): ускіпяціць 250 мл вады, распусьціць у ёй 1 булённы кубік (з агароднінай); ад 250 мл малака альбо вяршкоў адліць 50-70 мл і разьмяшаць 2 ст.л (з маленькай горачкай) мукі. Уліць астатняе малако ў булён, нагрэць, акуратна, памешваючы, уліць малочна-мучную сумесь і варыць, пакуль не загусьцее, пры патрэбе падсаліць і дадаць трошкі мускатнага арэху. Дадаць 1\_2 ст.л звычайнай гарчыцы і 1 ст.л францускай (зь гарчычнымі зернейкамі), разьмяшаць і выключыць. Соўсам заліць рыбу з агароднінай, пасыпаць натаркаваным сырам і запякаць у мікрахвалёўцы спачатку 12-15 хвілін на максымальнай магутнасьці, а потым давесьці да гатоўнасьці на меншай магутнасьці альбо на рэжыме грыль+мікрахвалі, каб сыр зарумяніўся (5-7 хвілін). Смачна есьці!\nЗаўвага 1: я кладу сырую замарожаную агародніну (можа, дарэчы, быць іншай, любая замарожаная сумесь на Ваш густ), калі ж яе паярэдне зварыць (на 200 г агародніны - 8-10 хв. у мікрахвалёўцы на макс. магутнасьці, пад накрыўкай, вады не дадаваць!), час прыгатаваньня можна зьменшыць.\nЗаўвага 2: ворагі мікрахвалёвак могуць прыгатаваць гэтую страву ў духоўцы\nДададзена: 5.04.07 9:57 Загаловак паведамлення:\nMary, вось пашанцавала твайму мужу!!!\nДададзена: 6.04.07 23:10 Загаловак паведамлення:\nнапэўна толькі яму за ўсе прыгатаваныя мною далікатэсы мілейшыя смажаная бульба, кавалак мяса ды салёны агурок так што я на гасьцях адцягваюся\nДададзена: 6.04.07 23:19 Загаловак паведамлення:\nMary, крута, зачыцца трэба хадзіць да цябе ў госьці\nДададзена: 7.04.07 0:08 Загаловак паведамлення:\nДададзена: 7.04.07 19:01 Загаловак паведамлення:\n8. Ужываньне ежы, апрацаванай у мікрахвалёўцы, выклікае рост ракавых клетак у крыві чалавека\nХочацца проста легчы і памерці, пайду нешта прыгатую ў мікрахвалёўцы!\nДададзена: 8.04.07 0:03 Загаловак паведамлення:\nТрохі “вольнага” перакладу з артыкула.\n1. Спажываньне ежы, апрацаванай у мікрахвалёўцы, выклікае працяглае пашкоджаньне мозга, пагаршаючы электрычныя імпульсы ў мозгу.\n2. Чалавечы арганізм ня можа перапрацаваць незнаёмыя пабочныя прадукты, утвораныя мікрахвалямі ў ежы.\n3. Выпрацоўка мужчынскіх і жаночых гармонаў перапыняецца альбо зьмяняецца.\n4. Пабочныя прадукты, утвораныя мікрахвалямі маюць доўгатэрміновы ўплыў на чалавечы арганізм.\n5. У ежы, апрацаванай у мікрахвалёўцы, колькасьць вітамінаў і менералаў зьмяньшаецца, ці яны зьмяняюцца да стану, што чалавечы арганізм не атрымоўвае карысьці, альбо ў чалавечы арганізм трапляюць кампаўнды якія ня могуць быць перапрацаваныя.\n6. У гародніне, апрацаванай у мікрахвалёўцы, мінералы пераўтвараюцца ў так званыя свабодныя радыкалы, якія спрыяюць росту ракавых клетак.\n7. Ежа, апрацаваная ў мікрахвалёўцы, зьяўляецца адною з прычын пастаяннага росту захворваньняў на рак страўніка ў ЗША.\n8. Ужываньне ежы, апрацаванай у мікрахвалёўцы, выклікае рост ракавых клетак у крыві чалавека.\n9. Ужываньне ежы, апрацаванай у мікрахвалёўцы, выклікае зьніжэньне імунітэту чалавека.\n10. Спажываньне ежы, апрацаванай у мікрахвалёўцы, прыводзіць да пагаршэньня памяці і канцэнтрацыі, эмацыйнай нестабільнасьці і зьніжэньню разумовых здольнасьцей чалавека.\nЯкия жарсци!!! А агурки усе ж больш шкодныя!\nпрабачце, што не пераклала: за дзетками часу не стае.\nз книги "Физики продолжают шутить"\nДададзена: 8.04.07 0:45 Загаловак паведамлення:\nЯ, між іншым, на вашую "фізікаву сям'ю" была спасылалася.\nДададзена: 8.04.07 11:50 Загаловак паведамлення:\nУчора былі ў файнай крамцы посуду "LUVAL" на Даўгінаўскім тракце, 39. Там прадаюцца файныя талерачкі, салатнічкі, кубачкі ды інш., якія можна ставіць у мікрахвалёўку. Калі ў вас праблема з посудам для мікрахвалёўкі ня вырашаная, раю завітаць.\nЁсьць вельмі прыгожы францускі дзіцячы посуд "Аркапал" з дыснэеўскімі малюнкамі, досыць устойлівы да падзеньняў. Можна набор сабраць зь Віні-Пухам ці з дыснэеўскімі прынцэсамі. Цудоўны падарунак будзе для дзіцяці!\nМы набылі Алесю талерачку з Дональдам Дакам, дык ён так добра есьць зь яе... З прыгожага посуду сапраўды прыемней есьці, мы і для сябе там шмат што набылі. Белыя талеркі розных памераў каштуюць 4000-5000, ня б'юцца некалькі гадоў.\nДададзена: 8.04.07 20:11 Загаловак паведамлення:\nБелыя талеркі розных памераў, ня б'юцца некалькі гадоў.\nКалі набываць пасля таго, як дзіцяці споўніцца год-два У нас выдатна пабіліся.\nАле посуд сапраўды файны. Адна з маіх улюбёных крамаў. Там яшчэ келіхі розныя вельмі прыгожыя і шэйкеры прадаюцца.\nДададзена: 18.03.14 20:54 Загаловак паведамлення:\n-дapэчы у д'ябaльcкай машыны вельмi мoцнae выпpаменьвaньнe - нe cтoй блicка... a лeпш нe мець у хaцe увoгуле...\nРасповеды пра роды 287 pink_by 241046 3.09.18 0:35\nпра нас 160 Alina 153937 10.06.14 22:34\n[ Апытанка ] Расповеды пра беларускую мову 122 pink_by 139631 27.04.12 0:19\nзабабоны і праўда пра цяжарнасць 82 schtirliz 84351 30.03.07 11:26


Завод стандартных прамысловых профіляў - Кітай Стандартныя прамысловыя профілі Вытворцы, пастаўшчыкі\nАлюмініевая круглая трубка 6063T6 - гэта алюмініевы сплаў трубчастай формы 6063. Гэты сплаў звычайна называюць архітэктурным сплавам.\nАлюмініевы круглы пруток 6063T6 - гэта круглы брус з алюмініевага сплаву 6063. Гэты сплаў звычайна называюць архітэктурным сплавам. Распрацаваны як экструзійны сплаў, алюмініевы сплаў 6063 мае адносна высокія ўласцівасці на расцяжэнне, выдатныя характарыстыкі аздаблення і высокую ўстойлівасць да карозіі. Гэта адзін з найбольш прыдатных сплаваў для анадавання, уключаючы анадаванне з цвёрдым пакрыццём для труб з паветраным цыліндрам.\nАпісанне прадукту Экструзійнае ліццё па чарцяжах заказчыка, розныя серыі алюмініевага сплаву. Асноўнымі легіруючымі элементамі алюмініевага сплаву 6061 з'яўляюцца магній і крэмній, якія ўтвараюць фазу Mg2Si. Калі ён змяшчае пэўную колькасць марганца і хрому, ён можа нейтралізаваць дрэнны эфект жалеза; часам для паляпшэння трываласці сплаву дадаецца невялікая колькасць медзі або цынку без істотнага зніжэння яго ўстойлівасці да карозіі; ёсць невялікая колькасць медзі ў ...\nАлюмініевая шасцігранная трубка\nАлюмініевая трубка Прамысловае прымяненне Аэракасмічная / Аўтамабільная гаспадарка / Тавары для аховы здароўя / Электроніка / Спорт у вольны час / Адкрытая газонная мэбля / Марскія аксэсуары Форма шасціграннай трубы 6000 -й формы Апрацоўка паверхні анадаваная даўжыня 1000–6000 мм Выкарыстанне машын Цвёрдасць Сплаў або не сплаў T3 - T8 Сплаў 6061/6063/6005/6082\nАлюмініевая квадратная трубка 6082T6 - гэта квадратная трубчастая форма алюмініевага сплаву 6082. Гэты сплаў належыць да сямейства каваных алюмініева-магніева-крэмніявых (серыя 6000 або 6ххх). Гэта адзін з самых папулярных сплаваў у сваёй серыі.\nАпісанне прадукту Алюмініевая шасцігранная планка 6082T6 - гэта шасцігранная планка з алюмініевага сплаву 6082. Гэты сплаў належыць да сямейства каваных алюмініева-магніева-крэмніявых (серыя 6000 або 6ххх). Гэта адзін з самых папулярных сплаваў у сваёй серыі. 6082 Алюмініевы сплаў звычайна ўтвараецца шляхам экструзіі і пракаткі, але ў якасці каванага сплаву ён не выкарыстоўваецца пры ліцці. Яго таксама можна каваць і ашалёўваць, але гэта не звычайная практыка з гэтым сплавам. Гэта не можа быць загартаваным, але звычайна падвяргаецца тэрмічнай апрацоўцы ...\nАлюмініевы кут 6063T6 - гэта вуглападобны алюмініевы сплаў 6063. Гэты сплаў звычайна называюць архітэктурным сплавам.\nРаспрацаваны як экструзійны сплаў, алюмініевы сплаў 6063 мае адносна высокія ўласцівасці на расцяжэнне, выдатныя характарыстыкі аздаблення і высокую ўстойлівасць да карозіі.\nГэта адзін з найбольш прыдатных сплаваў для анадавання, уключаючы анадаванне з цвёрдым пакрыццём для труб з паветраным цыліндрам.\nАпісанне прадукту Алюмініевы канал 6063T6 - гэта канал у форме алюмініевага сплаву 6063. Гэты сплаў звычайна называюць архітэктурным сплавам. Распрацаваны як экструзійны сплаў, алюмініевы сплаў 6063 мае адносна высокія ўласцівасці на расцяжэнне, выдатныя характарыстыкі аздаблення і высокую ўстойлівасць да карозіі. Гэта адзін з найбольш прыдатных сплаваў для анадавання, уключаючы анадаванне з цвёрдым пакрыццём для труб з паветраным цыліндрам.\nАлюмініевы плоскі бар\nГэты сплаў 6082-Т6 належыць да сямейства каваных алюміній-магній-крэмній (серыі 6000 або 6ххх). Гэта адзін з самых папулярных сплаваў у сваёй серыі.\n6082 Алюмініевы сплаў звычайна ўтвараецца шляхам экструзіі і пракаткі, але ў якасці каванага сплаву ён не выкарыстоўваецца пры ліцці. Яго таксама можна каваць і ашалёўваць, але гэта не звычайная практыка з гэтым сплавам. Гэта не можа быць загартаваным, але звычайна падвяргаецца тэрмічнай апрацоўцы для атрымання тэмпературы з больш высокай трываласцю, але меншай пластычнасцю.\nАлюмініевая прастакутная трубка\nАлюмініевая прастакутная трубка 6063T6 - гэта прастакутная труба ў форме алюмініевага сплаву 6063. Гэты сплаў звычайна называюць архітэктурным сплавам.\nАлюмініевы тройнік 6063T6 - гэта тройнік у форме прутка 6063 з алюмініевага сплаву. Гэты сплаў звычайна называюць архітэктурным сплавам.\nАлюмініевы шторны профіль, Алюмініевая круглая трубка, Алюмініевая шасцігранная трубка, Алюмініевыя профілі для штор, Сістэмы алюмініевых фіранак, Алюмініевая квадратная трубка,


06 люты 2019, 21:59\nНа адкрыцьці выставы\nМіжнародную кніжную выставу-кірмаш у Менску ў дзень яе адкрыцьця наведалі некаторыя чыноўнікі, дэпутаты, кіраўнікі грамадзкіх арганізацый. Што іх цікавіла на выставе?\nНамесьнік кіраўніка Адміністрацыі прэзыдэнта Ўладзімер Жаўняк разам зь міністрам інфармацыі Аляксандрам Карлюкевічам пабывалі на некаторых стэндах.\nІм паказалі рэдкія старыя паштоўкі пра малую радзіму кіраўніка краіны Аляксандра Лукашэнкі з прыватнай калекцыі Ўладзімера Ліхадзедава. Там выявы Копысі, Александрыі і Шклова. У тым ліку плян Копысі 1778 году, падпісаны расейскай царыцай Кацярынай.\nКалекцыянэр патлумачыў, што паштоўкі з гэтымі мясьцінамі — вялікая рэдкасьць.\nУладзімер Ліхадзедаў перадае прывілей Раману Матульскаму\nУ прысутнасьці чыноўнікаў Уладзімер Ліхадзедаў паведаміў, што некаторыя рэдкія дакумэнты са сваёй калекцыі ён перадае ў Нацыянальную бібліятэку, дзе будзе створаны ягоны фонд. Сярод іх унікальны дакумэнт, падпісаны Жыгімонтам Вазам III ад 1617 году — прывілей менскаму манастыру Ўзьнясеньня на старабеларускай мове.\n«Ён з калекцыі графаў Тышкевічаў, якая прапала, мне ўдалося знайсьці і вярнуць яго ў краіну. Вось каралеўская пячатка. Гэты дакумэнт напісаны мовай тагачаснага справаводзтва, старабеларускай», — тлумачыў калекцыянэр.\nДалей чыноўнікі накіраваліся да нямецкага стэнда. Пасол Нямеччыны Пэтэр Дэтмар расказаў, што сёлета ў экспазіцыі робіцца акцэнт на творчасьці Франца Кафкі.\n«Калі вы памятаеце яго апавяданьне „Пераўтварэньне“, альбо „Мэтамарфоза“, у вас ёсьць магчымасьць самому з дапамогай тэхнічных інструмэнтаў, з акулярамі 3D, адчуць, як адчувае сябе чалавек, які ператвараецца ў казурку».\nАмбасадар патлумачыў, што, як і раней, усе кнігі з выставы нямецкі бок перадае беларускім школам, дзе вывучаецца нямецкая мова. Уладзімер Жэўняк пацікавіўся, якія гэта школы, і быў задаволены, што яны ня толькі ў Менску.\nЯк сказалі пазьней карэспандэнту Свабоды на нямецкім стэндзе, ніхто зь беларускіх чыноўнікаў ня выявіў жаданьня «ператварыцца» ў казурку. «Ім ня вельмі спадабалася б апынуцца ў своеасаблівай сатыры».\nПератварэньне ў казурку\nПасьля чыноўнікі падышлі да расейскага стэнда. На завяршэньне ім уручылі пакеты з падарункамі. Уладзімер Жаўняк зьдзівіўся, што яму хацелі ўручыць два.\n«Навошта два?» — сказаў ён, і адзін пакет у яго забралі.\nМіхаіл Арда цікавіўся паштоўкамі\nСтаршыня афіцыйнай Фэдэрацыі прафсаюзаў Беларусі Міхаіл Арда зьявіўся на выставе пазьней.\nМіхаіл Арда ля расейскага стэнда\nЁн таксама наведаў стэнд з калекцыяй Уладзімера Ліхадзедава і нават прапанаваў выкупіць для арганізацыі эксклюзіўныя паштоўкі, зьвязаныя з прафсаюзным рухам. Пазьней калекцыянэр сказаў карэспандэнту Свабоды:\n«Гэта несур’ёзна. Як можна купіць 10 паштовак ці 5 з калекцыі? Калекцыя чым цэніцца — паўнатой», — сказаў Уладзімер Ліхадзедаў.\nПотым Міхаіл Арда падышоў да расейскай экспазыцыі, дзе яму падаравалі кнігу «Фідэль Кастра» з сэрыі «ЖЗЛ». Кніга, дарэчы, каштуе на выставе каля 30 рублёў.\nНі Ўладзімер Жэўняк, ні Міхаіл Арда, ні намесьнік міністра інфармацыі Ігар Бузоўскі і экс-міністарка інфармацыі Лілія Ананіч, не захацелі адказаць на пытаньні карэспандэнта Свабоды.\nАднак пагадзіўся пагутарыць старшыня «Белай Русі» сэнатар Генадзь Давыдзька. Карэспандэнт пацікавіўся, як ён ставіцца да таго, што неўзабаве галоўную рэдактарку парталу Tut.by Марыну Золатаву будуць судзіць.\n«Да закону я стаўлюся нармальна. І калі суд вызначыць яе вінаватай, значыць, яна вінаватая. Калі апраўдае, значыць, яна не вінаватая. І пры чым тут Золатава? Што вы робіце зь яе гераіню? Чалавек працаваў, бадай што парушыў заканадаўства. Гэта вырашае суд, разьбяруцца. Я тут ня бачу ціску на іншадумца, ні кропелькі».\nНа просьбу выказацца пра акт вандалізму ў дачыненьні «лавы Клінтана» ў Курапатах Генадзь Давыдзька адказаў, што «нічога ня ведае».\nРапота пра «балючую тэму»\nБыў на выставе і дзяржсакратар «саюзнай дзяржавы» Беларусі і Расеі Рыгор Рапота. Ён сказаў журналістам, што чытаў кнігі беларускага міністра інфармацыі Аляксандра Карлюкевіча.\nНа пытаньне карэспандэнта Свабоды, як доўга з расейскага боку будуць гучаць у адрас Беларусі абвінавачаньні ў пастаўках санкцыйнай прадукцыі і дэмпінгу, ён адказаў, што гэтыя закіды гучаць ня з боку Расеі, а з боку кантрольных органаў.\n«Тэма балючая, пастаянна яе ўздымаюць у прэсе. Пераважна пра якасьць харчоў, іншым разам санкцыйныя пастаўкі. Гэта Рассельгаснагляд, калі быць аб’ектыўнымі. Мы ў іх пытаемся: „Дакуль?“\nА яны кажуць: хлопцы, паглядзіце, мы расейскія прадпрыемствы душым ня ў меншай ступені, чым беларускія. Я палез на сайт і ўбачыў, што там сапраўды ідзе вельмі жорсткі кантроль за якасьцю прадукцыі.\nТакі кантроль ніколі ня скончыцца, ён будзе. А калі ёсьць дамоўленасьць нешта не прапускаць праз тэрыторыю Беларусі і раптам яно зьяўляецца на тэрыторыі Расеі, гэта ўжо прадмет сумесных перамоваў.\nТаму працэс бясконцы, але ён не павінен набыць палітычную афарбоўку. Што да дэмпінгу, то гэта не зьяўляецца прадметам абмеркаваньня».\nШто чытаюць афіцыйныя асобы?\nПершы намесьнік выканаўчага сакратара СНД Віктар Гумінскі распавёў карэспандэнту Свабоды, якія кнігі ён прачытаў ужо на новай сваёй пасадзе.\n«Апошнюю я прачытаў кнігу „Нагорны Карабах“. Гэта больш палітычны бэстсэлер. А да гэтага дзьве кнігі з сэрыі „Сыбірыяда“ — „Канакрад“ і „Пурга“. Канакрад — гэта не азначае, што гэта той, што толькі коней крадзе. Гэта гістарычны раман. Прачытаў ужо тут, у выканкаме, і пераканаўся ў тым, што ў нас і сёньня ёсьць дастойныя аўтары і ёсьць што чытаць».\nБылы амбасадар Уладзімер Дражын, які быў на выставе разам з экс-міністрам замежных спраў Пятром Краўчанкам, сказаў, што заўсёды адносіўся да кніг «зь цёплай душой».\n«Я заўсёды ехаў за мяжу ў выправу на працяглую працу і вёз з сабой Якуба Коласа „Новую зямлю“, якая мне вельмі дарагая, Янкі Купалы „Выбраныя творы“ і Робэрта Раждзественскага „Выбранае“ ў трох тамах».\nНамесьнік старшыні камісіі адукацыі, культуры і навук Піалаты прадстаўнікоў Аляксандар Сягоднік назваў карэспандэнту Свабоды тры свае ўлюбёныя кнігі. Гэта «Як гартавалася сталь» Мікалая Астроўскага, «Авадзень» Войніч і «Людзі на балоце» Івана Мележа.\nГенадзь Давыдзька пералічыў свае ўлюбёныя кнігі: «Сто гадоў адзіноты» Маркеса, «Майстар і Маргарыта» Булгакава і «Чорны замак Альшанскі» Караткевіча.\nУ міністра інфармацыі Аляксандра Карлюкевіча тры ўлюбёныя кнігі — «Каласы пад сярпом тваім» і «Хрыстос прызямліўся ў Гародні» Караткевіча і «Цень ад вясла» Міхася Стральцова.


Карэспандэнт АНТ Аляксандр Мацяс: Мы не ўмеем знаходзіць прыгожае ў малым | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Карэспандэнт АНТ Аляксандр Мацяс: Мы не ўмеем знаходзіць прыгожае ў малым\nРазмаўляць пра культуру з любоўю, без ацэнак, але паказваючы аўдыторыі, што беларусам ёсць што любіць, чым ганарыцца і натхняцца — гэта пазіцыя карэспандэнта АНТ Аляксандра Мацяса. Ён не дзеліць людзей па поглядах, але любіць і паважае за прафесіяналізм. Разам з тым перакананы, што культурны і турыстычны патэнцыял Беларусі мае вялікія магчымасці. Пры сустрэчы і распыталі ў Аляксандра пра работу ў тэлежурналістыцы, творчых людзей, малую радзіму і яго асабістыя каштоўнасці.\nЦі відаць творцу ў натоўпе?\n— З чаго для вас пачынаецца культура?\n— З любові да яе самой. Таму што трэба любіць тое, чым займаешся. Ты павінен размаўляць са сваімі суразмоўцамі не толькі ў тыя хвіліны, пакуль вы запісваеце інтэрв'ю, па прынцыпе «ўбачыліся і да пабачэння». Я імкнуся са сваімі героямі выбудоўваць сяброўскія адносіны. Трэба часам ім патэлефанаваць і пацікавіцца, які ў іх настрой, як здароўе ці проста пагаварыць пра жыццё.\n— Вось цікава, ці адрозніваецца нечым беларускі творчы чалавек у жыцці і ў кадры?\n— Так, перш за ўсё тым, што людзі пачынаюць падбіраць словы. І я вельмі не люблю, калі мяне просяць загадзя даць ім пытанні, каб падрыхтаваць на іх адказы. На гэта я заўсёды кажу: «Я ж буду ў вас пытацца пра тое, у чым вы эксперт». А нашы людзі хочуць нават імправізацыю падрыхтаваць. Я супраць такога.\n— На ваш погляд, чаму так атрымліваецца: недастаткова ўвагі ці проста гэта рамкі, за якія баяцца выйсці: а раптам скажу лішняе?\n— Гэта ментальнасць. І яна сфарміраваная не ў 1990-я і не ў 2000-я гады. Мы ж беларусы, глядзім заўсёды, каб сусед чаго не сказаў і чаго дрэннага не выйшла. Лепш увогуле моўчкі пасядзець. Я ў адной са школак нядаўна сутыкнуўся: дзіця настолькі «настрапалілі», што нельга было пісаць ягоны завучаны расповед. Прашу: раскажы па-свойму. Не, зацяўся, і ўсё...\n— А ці павінен творчы чалавек вылучацца ў натоўпе?\n— Мне здаецца, што творчы чалавек — гэта антаганіст натоўпу. Я, напрыклад, не такі. На масавых мерапрыемствах накшталт «Славянскага базару ў Віцебску», Дня беларускага пісьменства я вельмі хутка стамляюся, і калі шмат людзей вакол і кожны нешта кажа, крычыць, то мне цяжка. У гэтым сэнсе я больш камерны чалавек. Хоць люблю шумныя кампаніі, але толькі не падчас працы. Мне здаецца, творчыя людзі хутка стамляюцца ад патоку інфармацыі, таму такі чалавек не можа быць у натоўпе... Калі ж гаварыць пра знешні выгляд, то тут ужо кожны сам вырашае. Я розных людзей сустракаў. Напрыклад, асацыяцыя з музейнымі супрацоўнікамі, што выгляд у іх такі вінтажны... Але ж так не заўсёды. Не звяртаю ўвагі: вопратка дарагая ці сціплая. Важна, што чалавек кажа, як ён даносіць гэта да гледача, як падае свой прадмет.\n— Ці заўсёды ўдаецца быць на адной хвалі з суразмоўцамі, бо сустракацца ж даводзіцца з людзьмі розных творчых прафесій?\n— Амаль што. Калі дыялог не складваўся, то гэта здаралася толькі хіба з заезджымі. Таму што беларус з беларусам заўсёды знойдзе паразуменне. А вось несупадзенне часам бывае з «хайпавымі» артыстамі. Ёсць і шмат момантаў, якія застаюцца за кадрам. У мяне, напрыклад, была сітуацыя з адной расійскай спявачкай, калі яна пашкодзіла нагу, і мы былі адзінай камерай, якая тое зняла, але наша каманда засяродзіліся не на падзенні зоркі, а на тым, каб дапамагчы ёй падняцца. І потым на службовым аўто адвезлі яе ў бальніцу...\n— Не сакрэт, што перад любой сустрэчай па рабоце мы, журналісты, рыхтуемся. Як у вас гэта адбываецца?\n— Жонка ўкладвае дачку спаць, а я саджуся за стосік кніг і асвяжаю ў памяці патрэбныя веды. Бо, разумееце, калі сёння ў цябе выстава, а ўчора быў тэатр, а потым фестываль выяўленчага мастацтва, то хоць бы для сябе ты хочаш згадаць нейкія моманты. Самаадукацыя патрэбна. І я ў гэтым плане старамодны чалавек, бо вельмі люблю друкаванае: газета, часопіс, кніга... Кніг тысячы дзве ў мяне ўжо ёсць напэўна. У нататніку я пішу ад рукі. У мяне з дзяцінства добрая зрокавая памяць. Бывала, ва ўніверсітэце ты напішаш «бомбу» і нават не скарыстаешся ёй, але дастаеш білет і бачыш тэкст перад вачыма.\n— Дарэчы, пра кнігі. Вы расказвалі, як з кожнай камандзіроўкі тата прывозіў іх. Які лёс сямейнай бібліятэкі?\n— Часткова яна пераехала са мной, таму што кнігам трэба дзесьці жыць. Я рос і фарміраваўся на розных кнігах. Заўсёды любіў беларускую літаратуру. У школьныя гады здарыўся такі выпадак. У мяне былі адны пяцёркі па літаратуры, а потым нам задалі прачытаць «На ростанях» Якуба Коласа, я пачаў чытаць і пасля пяці старонак зразумеў, што не ідзе мне кніга. Прыйшоў і кажу настаўніку: «Не магу чытаць гэты твор, стаўце двойку». А потым я быў у адпачынку і знайшоў у маці гэтую кнігу. Праглынуў залпам і лічу гэты твор вялікім. Пасля патэлефанаваў у музей Коласа, каб даведацца, ці з'яўляецца Ядвіся рэальным персанажам. Аказваецца, гэта была дзяўчына, якую пісьменнік пакахаў, калі прыехаў у Люсіна. А потым яна засталася па той бок мяжы, і так разышліся іх лёсы.\n— Ці ўдаецца цяпер выкройваць час для чытання, каб менавіта для душы?\n— У асноўным, на жаль, усё ж такі больш чытаю па рабоце. Але ёсць падборачка кніг, якія хачу прачытаць. У Сяргея Астрэйкі зборнік вершаў выйшаў. Мне яго жонка набыла, тым больш што ён мой зямляк. Я маленькую бібліятэчку Капыля збіраю. Не ведаю, як каму, а мне тры Гады малой радзімы пайшлі на карысць. На мяне гэты час паўздзейнічаў сапраўды. Цягне туды.\nКарыснае запусценне і адчуванне апоры\n— Сёлета ў Капылі (на вашай малой радзіме) будзе адзначацца Дзень беларускага пісьменства. Ці ёсць у вас нейкія чаканні?\n— Я люблю Дні беларускага пісьменства, таму што гэта вельмі беларускае свята, тут ёсць беларуская душа. І зноў жа для беларускіх гарадоў гэта шанс быць заўважанымі. Мы часта ў Мінску думаем меркамі МКАД, а за ёй таксама ёсць жыццё. І разумееце, калі твой горад заўважаюць на нацыянальным узроўні і як мінімум год яго назва гучыць усюды, то гэта вельмі шмат значыць для людзей. Нам усім важна ўсведамляць сябе часткай народа, нацыі.\n— Такія святы — гэта яшчэ і магчымасць змяніць умовы жыцця для мясцовых да лепшага... Хоць не абыходзяцца такія дзеянні і без крытыкі...\n— Колькі людзей — столькі і меркаванняў, і гэта нармальна. Усім не дагодзіш, заўсёды знойдзецца той, хто раскрытыкуе любыя дзеянні. А іншы скажа, як добра і прыгожа стала ў гэтым месцы. Мы не ўмеем знаходзіць прыгожае ў маленькім. Я асабіста вельмі люблю бываць у малых гарадах. Там ты знойдзеш, напрыклад, адзіны будынак канца ХІХ стагоддзя і проста смакуеш тое, што бачыш. Маеш магчымасць уявіць, што там было. У думках дабудоўваеш мястэчка і ўяўляеш, як усё выглядала раней. Маленькія гарады прывабныя тым, што там ты можаш зрабіць для сябе сапраўдныя адкрыцці. Вядома, калі чалавек жыве там увесь час і кожны дзень усё гэта бачыць, то яму можа і нецікава, а ты прыязджаеш, спасцігаеш месца і захапляешся. Шкада, часта ў нас кіруюцца прынцыпам, каб зрабіць прасцей, а з-за гэтага мы страчваем гістарычнае аблічча будынка. І атрымліваецца, што старыя майстры маглі зрабіць больш складана, чым сучасныя рэнаватары. Таму часам умоўнае запусценне ідзе на карысць гістарычнай каштоўнасці.\n— Чаго, на вашу думку, не хапае малым беларускім гарадам?\n— У нас на раёнах прамысловасць і сельская гаспадарка ў прыярытэце, а культура, турызм з нявыкарыстаным патэнцыялам. Напрыклад, я заўсёды кажу, што лёс Капыля — быць горадам-спадарожнікам Нясвіжа. Не хапае маршруту, які б звязаў іх. Так, там аграрны рэгіён, але яго патэнцыял турыстычны, нават калі не браць літаратараў, найвелізарнейшы. Аднак пакуль не створана інфраструктура для турыстаў. Трэба прапрацоўваць брэнд тэрыторыі. Рэгіёны ў плане культурнай разнастайнасці цяпер вырываюцца наперад. І многія інстытуцыі там нават пры адсутнасці вялікіх грошай прапаноўваюць прадукт, які не сорамна паказаць...\n— Вы, як чалавек публічнай прафесіі, знаходзіце ў ёй для сябе больш пераваг ці нейкіх адмоўных момантаў?\n— Я заўжды кантралюю ўласнае меркаванне. Вядома, мой профіль у сацсетках — гэта мая асабістая прастора. Хоць у святле апошніх падзей у мяне там вельмі рэдка з'яўляюцца нейкія рэчы, якія не датычацца працы. І, як правіла, мне пішуць тыя людзі, якім мне ёсць што адказаць. Але я ніколі не ўступаю ў публічную палеміку. Не пішу каментарыяў і не чытаю іх. Мне гэта проста нецікава. Плюс у нашай сям'і ёсць правіла, што мы не публікуем сямейныя фотаздымкі. Не таму, што не хочам, а проста сацсеткі спарадзілі тое, што вельмі размытай стала мяжа паміж асабістым і публічным. Усё ж такі павінна заставацца нешта і для сябе.\n— Сёння вы больш шчаслівы ў кадры ці па-за ім?\n— Не магу сказаць, што будзе заўтра, але мне падабаецца тое, чым я займаюся і што раблю. У мяне ёсць тая свабода, якую зараз многія шукаюць. І калі былі пэўныя падзеі, то я ні на хвіліну не пашкадаваў, што застаюся на сваім канале. Я не з тых, хто коней мяняе на пераправе. Мы ў адказе і за сваіх калег у тым ліку. Наколькі б ні адрозніваліся нашы погляды. Трэба адзіным фронтам выстаяць, а потым ужо разбяромся, чыя праўда і хто сыдзе, а хто застанецца. Я шчыра ўдзячны, што наш кіраўнік Марат Маркаў змог захаваць калектыў, і наш АНТ выстаяў. З намі размаўлялі, і нас чулі... Але калі спытаць мяне, дзе я больш шчаслівы, то адкажу: «За кадрам». І гэта для мяне нават не параўнальна. Абсалютна спакойна стаўлюся да сваёй прысутнасці на экране. Я працаголік, але разумею, што калі нешта здарыцца, то толькі на родных можна разлічваць.\n3093 Вакцынацыя і рэвакцынацыя: калі і каму прышчапляцца ад каранавіруса паўторна\n2345 Усходні гараскоп на наступны тыдзень


22 лістапад 2013, 08:35\nУ Кіеве і Львове, а таксама ў іншых месцах Украіны людзі выйшлі пратэставаць супраць рашэньня ўрада аб прыпыненьні эўраінтэграцыі і павароце ў бок Мытнага саюза.\nУкраінская апазыцыя абвінаваціла ў здрадзе прэзыдэнта Віктара Януковіча, прэм’ера Мікалая Азарава, сябраў Кабінэту міністраў, а таксама кіроўную Партыю рэгіёнаў і патрабуе адстаўкі ўрада.\nГэтак лідэры ўкраінскай апазыцыі Арсень Яцанюк, Віталь Клічко і Алег Цягнібок адрэагавалі на рашэньне ўраду прыпыніць падрыхтоўку да падпісаньня пагадненьня аб асацыяцыі з Эўрапейскім зьвязам. Разам з тым прадстаўнік Эўрапарлямэнту Аляксандр Квасьнеўскі заявіў, што гэтае рашэньне ўкраінскага ўрада ўзьнікла ў згодзе з Расеяй.\nКаля тысячы чалавек учора позна ўвечары выйшлі на кіеўскі Майдан незалежнасьці на стыхійную акцыя пратэсту супраць згортваньня курсу на эўраінтэграцыю. Акцыя доўжылася да трэцяй ночы. На майдан выйшла ў асноўным студэнцкая моладзь, а таксама грамадзкія актывісты, апазыцыйныя палітыкі. Удзельнікі акцыі адзначалі неабходнасьць прымусіць ўкраінскую ўладу не зрываць падпісаньне пагадненьня Асацыяцыі з Эўразьвязам.\nПасьля заклікаў у сацыяльных сетках а 23-й гадзіны ночы на Майдане была ўжо тысяча чалавек, у тым ліку апазыцыйныя палітыкі, у прыватнасьці віцэ-сьпікер парлямэнта Руслан Кашулінскі.\n«Акцыя стыхійная. Падзеі, якія адбываюцца цяпер у дзяржаве, падахвочваюць людзей выйсьці на пратэст. Як сытуацыя будзе разьвівацца? Спадзяёмся, што яна будзе разьвівацца»,— сказаў Кашулінскі.\n«Думаю, цяпер той момант, калі людзі адчулі, што палітыкі іх здрадзілі. І гаворка цяпер не пра палітыку, а пра будучыню краіны. Таму што ў нас скралі не шапку, у нас скралі будучыню»,— пракамэнтаваў сытуацыю былы палітвязень Юрый Луцэнка.\nЧастка пратэстоўцаў хацела пайсьці да рэзыдэнцыі прэзыдэнта Януковіча, але спэцназ іх не пусьціў.\nВыступ Віталія Клічко на Майдане а 3-й гадзіне ночы\nУ Львове каля ста чалавек, пераважна студэнтаў львоўскіх ВНУ, сабраліся вечарам 21 лістапада на пляц каля помніка Тараса Шаўчэнкі ў цэнтры горада. Цягам ночы яны пратэставалі супраць дзеяньняў урада, які спыніў працэс падрыхтоўкі да падпісаньня пагадненьня з Эўразьвязам.


Віншаванні на ДЗЕНЬ НАРАДЖЭННЯ з сэнсам сяброўкай\nСайт пра святы\nарганізацыя вашага настрою\n2018/11/05 2018/11/05 ад адміністратара\nЧаму то менавіта ў свой Дзень нараджэння мы так любім падводзіць жыццёвыя вынікі і будаваць планы ... Ну, што ж! Нам застаецца толькі павіншаваць цябе са святам і пажадаць заўсёды дасягаць сваіх мэтаў каранаваным шчасцем пераможцам!\nХай дзень Вашага нараджэння напоўніцца сонечнымі прамянямі і цяплом сардэчных пажаданняў. Няхай Ваша жыццё будзе падобнай на вясёлку - кожны дзень стане новай, яркай, шчаслівай паласой. Са святам Вас!\nКажуць, як правядзеш свой дзень нараджэння, такім ўвесь год потым будзе. Я ад усяго сэрца віншую цябе з днём нараджэння, з гэтым светлым святам. І жадаю, каб усё планы адзін за адным спраўджваліся. Каб ніколі ў тваім жыцці не бывала хмурных дзён. А сонейка шчодра радавала цябе сваімі праменьчыкамі і грэла душу. Хай толькі добрыя людзі сустракаюцца на тваім шляху, і дадаюць у тваё жыццё, што - то добрае. І нават калі ты заблудзішся, і ня будзеш ведаць, што рабіць, ніколі не апускай рук, а падымі галаву да нябёсаў і папрасі свайго Анёла Ахоўніка аб дапамозе. Вер у цуды, і яны наляцяць ў тваё жыццё. Так адзнач жа сваё свята з выдатным настроем, і усмешкай на твары. І вер, што ў тваё жыццё абавязкова прыйдзе поспех, і возьме з сабой сваю сяброўку ўдачу. Шчасця табе ў гэты дзень, цэлы вагон. І мноства прыемных сюрпрызаў!\nШто лепей за ўсе словы? Ўчынкі. Менавіта яны кажуць аб праўдзівых пачуццях і думках, яны мацней слоў і з'яўляюцца крытэрыем ісціны. А што кажуць ўчынкі? Што мы, госці, адклалі спешныя справы, навялі марафет, начыста абутак, надзелі парадныя сукенкі, селі на аўтобус, потым на метро і прыехалі сюды, каб павіншаваць «нованароджанага». А гэта значыць, што ён нам дарог. Ссунем куфлі за яго, за яго моцнае здароўе!\nЗ Днём нараджэння! Век у цябе проста выдатны, пара фамільны партрэт пісаць! Мужнасці росквіт, мудрасць у вачах ... здаецца, загасі святло - засвецяцца як у тыгра! А ці верыш ты ў прыкметы? Усіх тых, хто сабраўся да цябе на свята не пакідае прадчуванне ... што цябе чакае нешта выдатнае, незвычайная! І яшчэ ... прадчуванне ... што святочны торт вельмі смачны ...\nЧытай яшчэ: НУМАРА ДЛЯ ДЗЯЦЕЙ НА СВЯТА\nДля Вас сёння мора кампліментаў і віншаванняў, шмат падарункаў і кветак, бо Вы адзначаеце самае галоўнае свята Вашай жыцця - дзень нараджэння. Дазвольце павіншаваць Вас ад усяго сэрца з такой выдатнай датай. Жадаю Вам моцнага здароўя, велізарнай радасці, простага чалавечага шчасця, каб было патрошку, але за ўсё. Няхай Ваш, вопыт, Ваша мудрасць заўсёды будуць прыкладам для мяне. Ўсяго добрага Вам, мірнага неба над галавой, радасці і весялосці. Няхай Гасподзь заўсёды засцерагае Вас ад няўдач.\nСёння Вы адзначаеце свой дзень нараджэння. Прыміце шчырыя віншаванні і пажаданні. Хай кожны дзень дорыць Вам толькі прыемныя імгненні, хай поспех адкрывае перад Вамі дзверы. Жадаем моцнага здароўя Вам, асабістага шчасця, шмат радасці і весялосці. Няхай Ваша жыццё будзе чыстай, як крынічная вада, хай светлай і чыстай будзе Ваша дарога жыцця. Няхай надзея, вера і любоў суправаджаюць заўсёды Вас. Няхай добры анёл засцерагае Вашу лёс ад усіх няўдач. Будзьце шчаслівы.\nУ Дзень нараджэння скажам: хай\nБудзе Ваша жыццё без нуды,\nНазаўжды знікне сум -\nВы ўмелец на ўсе рукі!\nУсім у прыклад мы ставім Вас!\nСем'янін Вы самы верны!\nВы мужчына - проста клас!\nСамы добры і душэўны!\nВас ніхто не перасягне\nУ сотнях новых дасягненняў!\nІ ва ўсім ўдача чакае,\nБо ў справах Вы проста геній!\nТы не вер, што дзень нараджэння\nУзяў з жыцця каштоўны год.\nДорыць ад табе вясны цвіцення,\nШум дажджу, сняжынак карагод,\nЁн дадасць вопыту і ведаў,\nМудрасці, поспехі і дабра\nІ выканае ўсе твае жаданні,\nКалі падышла для іх пара.\nТы не вер, што з кожным днём нараджэння,\nСтарасць набліжаецца рыпаючы.\nЮнацтва вярнуцца і аднойчы\nУ сыне раптам убачыш ты сябе.\nНовых ідэй, пачынанняў, адкрыццяў,\nСамых шчаслівых, паспяховых падзей,\nТолькі выдатных заўсёды уражанняў,\nРадасных, яркіх карцін і імгненняў!\nУ жыцці ўсё складзецца так, як хацелася,\nУ сэрцы заўсёды будзе мужнасць, смеласць!\nЧытай яшчэ: віншаванне ад МАМЫ дачку на 2 ГАДЫ\nІ ад душы ў гэты дзень я жадаю\nШчасця, поспехаў, удач! Віншую!\nЖадаем Вам вялікага шчасця,\nСямейнай радасці, цяпла,\nХай не закране Вас непагадзь,\nХай сонца свеціць Вам заўсёды.\nХай будзе жыццё такой, якой хацелася\nу самых дзівосных снах,\nХай у сэрца будзе назаўжды каханне,\nа на душы - вясна.\nНяхай той, каго пакахаеце,\nшчаслівейшы будзе ўсіх іншых,\nІ хай спраўджваюцца мары - у Вас\nтак шмат іх.\nЗдароўя, шчасця і кахання - яшчэ не ўсё,\nшто можна пажадаць.\nЗахоўваць сяброў, каб дараваць ім усе грахі -\nсяброў так проста ў жыцці страціць!\nЖадаем шчасця і ледзь-ледзь смутку,\nЖадаем каб сябры не засмучалі,\nКаб боль і гора не сустракаліся,\nКаб радасці і жарту не канчаліся,\nКаб былі вёсны сярод зімы і лета,\nКаб было шмат-шмат святла.\nІ ўсё задуманае хай здзейснiлася,\nБо дзеля гэтага і варта было народзіцца!\nТы стаў яшчэ трохі старэй і мудрэй.\nПрайшоў толькі год з апошніх імянін,\nАле узмужнеў ты гадоў на 10.\nМы ведаем, што ты стаў мацней, прыгажэй -\nВартасцяў шмат у цябе.\nАле памятай галоўнае - СЯМ'Я:\nМЫ ў цябе ёсць,\nНа нас ты можаш спадзявацца.\nЗ Днём нараджэння!\nХай жыццё твая багацейшае будзе,\nІ з кожным днём ты будзь мудрэй.\nХай доўга маладосць ня жухне,\nА жыццё праходзіць весялей.\nХай будуць радасць і весялосць,\nБо толькі гэтым мы жывем.\nІ кажам мы:\n"З Днём нараджэння!\nСа светлым і шчаслівым Днём! "\nЗ Днём Рожденья віншую!\nІ жадаю, каб заўсёды\nБыло радасна на сэрцы,\nЗ карысцю каб прайшлі года.\nПра здароўе і пра шчасце\nМожна пару слоў черкнуть.\nКаб не было непагадзі\nІ бясхмарным быў шлях.\nХтосьці скажа - немагчыма\nЖыццё без гарот пражыць.\nТак, напэўна гэта складана\nТрэба моцна толькі кахаць.\nРэцэпту даўгалецця няма\nАднак усё аб ім мараць.\nЗдароўя ў жыцці шмат гадоў\nМы Вам ад усёй душы жадаем.\nВам года не бяда\nЧытай яшчэ: арыгінальныя віншаванні С ДНЕМ НАРАДЖЭННЯ маладым калегам\nКалі да мэты імкнуцца вялікі\nЗаставацца заўсёды малады\nНіколі не стары душой.\nМарыў я выказаць не раз\nУсё тое, што значыць для мяне ты,\nШукаў непаўторных фраз,\nШукаў словы, што так багатыя,\nАле пачуццям непадуладная гаворка,\nІ прыняў я як непазбежнасць,\nШто не змагу в слова аблегчы\nМы віншуем ўсе цябе\nСёння з датай адвольнай!\nЖадаем, каб жыццё тваё\nБыла шчаслівай і прывольным!\nУ любым ты сукенка добрая -\nБо ганарлівая выправа,\nРозум, жаноцкасць, твая душа -\nАлмаз, а іншае - агранка!\nІ мы жадаем, каб ты\nНа шмат гадоў такой засталася,\nКаб выконваліся ўсе мары,\nКаб было ўсё, а не здавалася ...\nКаб былі шчасце і каханне,\nЗдароўе, радасць - усё па каштарысе,\nКаб адчуваць усё зноў і зноў,\nШто ты не дарма жывеш на свеце!\nНе вер, ня бойся, не прасі -\nЗапомні правілы простыя,\nІ праз жыцьцё сваё нясі\nЗаўсёды годнасць і сілы!\nЯшчэ хачу табе сказаць,\nШто ў жыцці ўсякае бывае,\nАле галоўнае - не сумаваць,\nА жыць лёгка і процветая!\nЗ Днём нараджэння віншую,\nШмат шчасця Вам жадаю,\nІ поспех каб заўсёды\nВашай спадарожніцай была!\nЛёгкіх, правільных шляхоў,\nВерных, адданых сяброў,\nДом заўсёды каб поўнай чарай,\nІ здароўя - вельмі важна!\nНа працы кожны дзень\nПраходзіў каб без праблем.\nІ заўсёды ваш кашалёк\nБыў набіты грашыма празапас!\nЖадаю: неверагодных адчуванняў,\nКамфорту, радасці, імкненняў,\nГодных жыццёвых перамог,\nНя ведаць перашкодаў і горкіх бед!\nМець: сібірскае здароўе,\nДушы шырокую разлогу,\nКаб: добро, удача, смех\nАб'ядноўвалі усё ў «поспех»!\nЗ Днём нараджэння віншуем!\nІ ад усёй душы жадаем,\nБыць вясёлай, сімпатычнай,\nМалады і энергічнай.\nНіколі не гараваць\nМоцна, моцна ноччу спаць,\nВалодаць такою сілай,\nКаб заўсёды застацца мілай -\nДля законнага мужа,\nІ іншага можа аднаго.\nХай здароўе дужым будзе\nШчасце дом твой не забудзе,\nШмат радасці, цяпла,\nКаб лёс быў дабра,\nКаб маладосць ня ўзяла,\nКаб старасці не ведала.\nПавалій: "Узроставыя маршчыны імгненна сыдуць з твару, калі на ноч прыкладваць гарачае ..."\nВысахлая Сцепаненка выклала рацыён для пенсіянераў: каб спальваць па 3 кг у дзень, піце густы ...\nСцепаненка: "Я важыла 109, а цяпер 65! Без дыет, нашча піла густой, савецкі ..."\nШто рабіць, калі моцна старэе твар? Спосаб Таісіі Павалій!\nМаленькія віншаванні з днём нараджэння\nЧытай на іншых мовах\nCategories Віншаванні паведамленне навігацыі\nСЦЭНАРЫЙ шкодная звычка У ДЗІЦЯЧЫМ САДЗЕ\n4 ЛІСТАПАДА СВЯТА КАКОЙ іконамі\nДушэўныя віншаванні пляменніца на вяселле ў прозе\nВіншаванні з ДНЁМ НАРАДЖЭННЯ З 45 годдзем сястрой\nВіншаванні падпалкоўнік у адстаўцы\nСцэнар віншаванні з Днём Нараджэння мужчынамi 60 гадоў прышпільных\nСЦЭНАРЫЙ НА КАНЦЭРТ\nВярніцеся да пачатку\nМы выкарыстоўваем печыва для найлепшага прадстаўлення нашага сайта. Калі Вы працягнеце выкарыстоўваць сайт, мы будзем лічыць што Вас гэта задавальняе. Ok


Akute - Марнатраўны сын. Тузін Гітоў. Слушны музычны партал Menu\n!OUT: «Шпакі» прыляцелі!* (фота, аўдыё) Belsat Music Live №5: «Стары Ольса» (відэа+новы анонс!) Паша Трабл: «Вельмі дрэнна, калі з гісторыі ня робяць высноваў» (відэа) КАТАЛЁГ ВЫКАНАЎЦАЎ / Akute/ Марнатраўны сын 5473 / 1 19.02.2015 Akute. Cправы нашы марныя (аўдыё)\nГурт Akute прадстаўляе ў аўдыёчарце на Tuzin.fm сваё бачаньне ўзорнага гіта сярэдзіны 90-х гурта Ulis. У іхняй гіпстэр-вэрсіі «Марнатраўны сын» пераўтварыўся са змагара ў пафігіста. Пачуць у выкананьні Akute песьню ня іх аўтарства — рэдкасьць неймаверная. Музыкі рабілі выключэньні толькі двойчы — калі выканалі «Алесю» для праекту «Re:Песьняры» і калі аддалі даніну павагі аднаму з найлюбімейшых сваіх гуртоў — «Улісу», зрабіўшы вэрсіі на дзьве песьні з шэдэўральнага дыску «Танцы на даху» (1993). Песьню «Марнатраўны сын», напісаную Вячаславам Коранем і Фэліксам Аксёнцавым, Стас Мытнік і Рома Жыгараў якраз і прадстаўляюць у аўдыёчарце на Tuzin.fm. «Нам вельмі няпроста граць чужыя песьні. Перайгрываць адзін у адзін нам дакладна нецікава, заўжды хочацца ў такім выпадку выказаць сваё бачаньне, якое можа адрозьнівацца ад арыгіналу», — кажа Раман Жыгараў. Таму «Марнатраўнага сына» Akute пераасэнсавалі настолькі, што цалкам зьмянілі акцэнты і сэнс трэку. У іх падачы песьня пра змаганьне цудоўным чынам ператварылася ў песьню пра каханьне. Такая ж гісторыя здарылася і з другім творам гурту Ulis — «Як на далоні». Зьмяніўся час, таму зьмянілася музыка, таму зьмяніўся сэнс. Сапраўды, калі б магілёўцы сыгралі гэтыя трэкі адзін у адзін — выйшаў бы правал. У гіпстэр-вэрсіі «Марнатраўнага сына» зьнік гэты пазытыўны адраджэнскі пасыл і адчуваньне паўставаньня нечага новага на зломе эпохаў, перажываньне за краіну і свой народ. Аксёнцаў пісаў ад першай асобы, але ў песьні гэтае «я» ўспрымалася якраз як «мы». У вэрсіі Akute з цалкам зламаным музычным хрыбтом «марнатраўны сын» — яўны пафігіст, які больш падобны да героя песьні Чысьцякова «Иду, курю», чым да разважлівага героя Аксёнцава. «Цалкам згодны з такімі высновамі, на першы погляд вельмі нечаканымі», — кажа Раман. Гэты твор стала ўвайшоў у канцэртны трэк-ліст гурта. На выкананьне і выданьне песьні лідэр Ulis Слава Корань даў асабісты дазвол і прысутнічаў на жывой прэм’еры кампазыцыі. За пераасэнсаваньне чужога матэрыялу Akute у найбліжэйшы час брацца больш не плянуе — багата сваіх песень, якія цяпер даводзяцца да ладу. Некаторыя зь іх можна будзе пачуць на найбліжэйшых канцэртах гурта — 6 сакавіка ў менскім Re:Public і 7 сакавіка ў гарадзенскім Alpha Centauri.\nAkute — Марнатраўны сын (музыка Вячаслава Кораня, словы Фэлікса Аксёнцава, новая вэрсія Рамана Жыгарава і Стаса Мытніка). Зьмяшчаецца са згоды выканаўцы.\nМаю досыць солi\nМаю досыць хлеба\nМаю досыць бруду\nМаю досыць неба\nДосыць вольных дзеўчын\nШто шукаюць лета\nДосыць вечнай смагi\nЯ — марнатраўны сын\nШто раблю я тут\nЧас iсьцi дамоў\nХопiць iншых месцаў\nХопiць iншых вулiц\nХопiць iншых твараў\nХопiць iншых вуснаў\nХопiць сумных песень\nПра сваю старонку\nНа карысьць падонкаў\nТэгi: Akute, Стас Мытнік, Раман Жыгараў, Ulis, Фэлікс Аксёнцаў, Слава Корань Твитнуть\nВіталь Варанко: «Мне зрабілася сорамна і я стаў размаўляць па-беларуску» (прэм’ера!)\t7538 / 1\t25.07.2014\t«Добра песьня» — новы гіт ад «Палацу» (прэм’ера!)\t1463 / 1\t21.11.2016\tВарына «Вясна» (аўдыё)\t2848 / 2\t17.02.2014\tIQ48 адлятаюць (аўдыё)\t725 / 0\t24.01.2017\tКАМЕНТАРЫ: Red Label Design ) / адказаць\n26.02.2015 / 16:16\nУліс - гэта недасягальна ) КАМЕНТАВАЦЬ


Андрэй Сяргеевіч Аршавін — Вікіпедыя\nАндрэй Сяргеевіч Аршавін\n(Пасля перасылкі з Андрэй Аршавін)\nАндрэ́й Сярге́евіч Арша́він (нар. 29 мая 1981, Ленінград) — былы расійскі футбаліст, заслужаны майстар спорту Расіі (2008). Гуляе на пазіцыях другога нападніка, плэймэйкера, атакавалага паўабаронцы. Пры трэнеры Гусе Хідынку стаў адным з асноўных ігракоў нацыянальнай каманды Расіі.\nШава, Маленькі цар\n29 мая 1981(1981-05-29) (39 гадоў)\n1997—1999 Зеніт (СПб)\n1999—2008 Зеніт (СПб) 238 (51)\n1999—2000 → Зеніт-2 56 (7)\n2009—2013 Арсенал (Лондан) 105 (23)\n2012 → Зеніт (СПб) 10 (3)\n2013—2015 Зеніт (СПб) 35 (3)\n2015 Кубань (Краснадар) 8 (0)\n2016—2018 Кайрат (Алматы) 84 (24)\n2001—2003 Расія (да 21) 5 (1)\n2002—2012 Расія 75 (17)\n↑ Колькасць гульняў і галоў за прафесійны клуб лічыцца толькі для розных ліг нацыянальных чэмпіянатаў, адкарэктавана станам на 10 снежня 2018.\n↑ Колькасць гульняў і галоў за нацыянальную зборную ў афіцыйных матчах, адкарэктавана станам на 13 ліпеня 2015\nАндрэй Сяргеевіч Аршавін на Вікісховішчы\nУ 2008 годзе пасля чэмпіянату Еўропы 2008 года патрапіў у сімвалічную зборную Еўропы па версіі УЕФА, а 2 снежня, у выніку галасавання на азначэнні лепшага іграка 2008 года і ўручэнне ўзнагароды «Залаты мяч» па версіі часопіса «France Football», заняў 6-е месца, што з’яўляецца лепшым вынікам для расійскага футбаліста пасля распаду СССР. Неаднаразова прызнаваўся лепшым футбалістам Расіі ў розных апытаннях. Паводле апытанняў УЦВГД і «Лявада-Цэнтра», займае 18-е месца ў спісе Топ-100 эліты Расіі за 2008 год.\n1 Футбольная кар’ера\n2 Выступы за зборную\n7 Удзел у палітыцы\nФутболам пачаў займацца з 7 гадоў. Выхаванец СДЮШАР «Змена», трэнеры — Сяргей Гардзееў і Віктар Вінаградаў. За дарослую каманду «Змены» пачаў гуляць у 16 гадоў. З 1999 стаў выступаць за рэзервовы склад ФК «Зеніт». У 19 гадоў дэбютаваў у асноўным складзе «Зеніта». 2 жніўня 2000 года Юрый Марозаў выпусціў яго на замену замест Андрэя Кобелева ў гасцявым матчы Кубка Інтэртота супраць англійскага «Брэдфарда» (3:0).\nАршавін у «Зеніце»\nЗ тых часоў згуляў у складзе «Зеніта» 310 афіцыйных матчаў, забіў 71 мяч. Заваяваў з камандай залатую, срэбную і бронзавую медалі чэмпіянату Расіі.\nЗа «Арсенал» Аршавін дэбютаваў 21 лютага 2009 года ў хатнім паядынку з «Сандэрлендам» (0:0). У гэтым матчы Андрэй быў прызнаны наведвальнікамі сайту BBC лепшым іграком.\n14 сакавіка 2009 года ў матчы англійскай Прэм’ер-лігі супраць «Блэкберна» на 65-й хвіліне Андрэй забіў свой першы гол за «Арсенал». У першым тайме Аршавін атрымаў пашкоджанне ў выніку сутыкнення з абаронцам «Блэкберна» Андрэ Оерам, з-за чаго ў перапынку яму наклалі восем швоў. Нягледзячы на гэта, Андрэй выйшаў на другі тайм, адкрыў лік сваім галам за «Арсенал» і ізноў быў абраны лепшым іграком матчу па версіі наведвальнікаў інтэрнэт-партала BBC.\n21 красавіка 2009 года забіў 4 галы ў гасцявым матчы англійскай Прэм’ер-лігі супраць «Ліверпула», аформіўшы тым самым свой першы за кар’еру покер. Выніковы лік матчу 4:4.\n24 лютага 2012 года за дзве хвіліны да закрыцця трансфернага вакна ў Расіі, Аршавін быў аддадзены ў арэнду ў «Зеніт» да канца сезону 2011/12. 27 чэрвеня 2013 года было афіцыйна абвешчана пра трансфер іграка ў «Зеніт». Калі спачатку пры Лучана Спалеці трывала гуляў у аснове, то новы трэнер Андрэ Вілаш-Боаш стаў часцей пакідаць Аршавіна на лаўцы запасных. Па заканчэнні кантракта ўлетку 2015 года было вырашана яго не падаўжаць, і з 30 чэрвеня Аршавін стаў свабодным агентам.\n13 ліпеня 2015 года афіцыйна стаў іграком краснадарскай «Кубані», падпісаўшы кантракт на 1 год. Згуляўшчы за каманду 9 матчаў, у студзені 2016 года па ўзаемнай згодзе разарваў кантракт з краснадарцамі.\n18 сакавіка 2016 года пасля доўгі перамоў падпісаў кантракт з казахстанскім «Кайратам» па схеме «1+1». У складзе «Кайрата» тройчы стаў срэбраным прызёрам чэмпіянату Казахстана, выйграў Кубак Казахстаха. У лістападзе 2018 года стала вядома, што Аршавін па заканчэнні сезону пакідае «Кайрат» і завяршае прафесійную кар’еру.\nВыступы за зборнуюПравіць\nУ зборнай Расіі Аршавін дэбютаваў у 20-гадовым узросце 17 мая 2002 года ў гульні Расія — Беларусь на турніры «Кубак LG» у Маскве, у рамках падрыхтоўкі зборнай Расіі да чэмпіянату свету 2002 года. На працягу наступных двух гадоў ён згуляў за нацыянальную каманду толькі ў двух матчах, у другім з якіх (13 лютага 2003, Румынія — Расія, 2:4) адкрыў лік сваім забітым мячам за зборную. У 2003 годзе Аршавін выступаў у моладзевай зборнай Расіі, згуляў 5 матчаў, забіў 1 гол.\nУ рамках падрыхтоўкі да чэмпіянату Еўропы 2004 года ў Партугаліі Аршавін згуляў свой чацверты матч за зборную (28 красавіка 2004, Нарвегія — Расія, 3:2), але ў заяўку на турнір уключаны не быў. Пасля Еўра-2004 нападнік «Зеніта» стаў стала выклікацца ў каманду і хутка замацаваўся ў яе асноўным складзе. У 2005 і 2006 гадах Аршавін станавіўся лепшым бамбардзірам зборнай, быў капітан каманды ў 2006—2007 годах. Усяго за зборную Расіі згуляў 41 матч, забіў 15 галоў.\nЗ-за таго, што зборная Расіі не змагла заваяваць права выступу на чэмпіянаце свету 2006 года ў Германіі, першым буйным турнірам, у якім Аршавін змог прыняць удзел у складзе нацыянальнай каманды, стаў чэмпіянат Еўропы 2008 года.\nАршавін у зборнай\nНа Еўра-2008 27-гадовы Аршавін быў заяўлены пад нумарам 10. З-за дыскваліфікацыі ён не мог прыняць удзел у першых двух матчах. Упершыню на турніры ён выйшаў на поле ў трэцяй сустрэчы, заключнай у групе, супраць Швецыі. У гэтым матчы зборная Расіі перамагла 2:0, вырашыўшы задачу выхаду ў наступны круг, і паказаў добрую гульню. Андрэй Аршавін быў прызнаны лепшым іграком матчу.\nЁн ярка выступіў у чвэрцьфінальным матчы са зборнай Галандыі. У гэтай гульні ён удзельнічаў ва ўсіх трох галах, якія забіла зборная Расіі. Аддаў галявы пас, а трэці гол, які зняў усе пытанні аб пераможцы гэтага чвэрцьфіналу, забіў сам, прыняўшы мяч, укінуты з-за бакавы партнёрам па «Зеніта» Анюковым, добра стукнуў па варотах; мяч злёгку змяніў кірунак руху ад нагі абаронцы, і мінуў паміж нагамі галандскага брамніка ван дэр Сара, што гуляў перадапошні матч за зборную ў кар’еры. Другую гульню запар Аршавін быў прызнаны лепшым іграком матчу і атрымаў захопленыя водгукі заходніх спецыялістаў і журналістаў, а шэраг вядомых еўрапейскіх клубаў, уключаючы іспанскую «Барселону», выказалі жаданне займець Андрэя ў свой склад. Сам жа футбаліст заявіў, што праводзіў і больш добрыя матчы.\nУ наступным матчы, сталым апошнім для зборнай Расіі на турніры, Аршавін быў у гульні малапрыкметны. Меркаванні спецыялістаў аб чынніках падзяліліся. Адны палічылі, што Аршавін сам не паказаў сваіх лепшых якасцей, другія — што справа была ў высокім узроўні абаронцаў іспанскай зборнай і вялікай увазе, якое яны яму надавалі, а трэція адзначылі, што сярэдняя лінія саступіла іспанцам і не змагла забяспечваць Аршавіна мячом.\nПа выніках турніру патрапіў у сімвалічную зборную Еўра-2008.\nАршавін падае вуглавы 30 красавіка 2006 года\n2000 — Фіналіст Кубка Інтэртота\n2001 — Бронзавы прызёр чэмпіянату Расіі\n2002 — Фіналіст Кубка Расіі\n2003 — Сярэбраны прызёр чэмпіянату Расіі\n2003 — Уладальнік Кубка Прэм’ер-лігі\n2007 — Чэмпіён Расіі\n2008 — Уладальнік Суперкубка Расіі\n2008 — Уладальнік Кубка УЕФА 2007/2008\n2008 — Бронзавы прызёр чэмпіянату Еўропы 2008\n2008 — Уладальнік Суперкубка УЕФА\n2012 — Чэмпіён Расіі\n2014 — Сярэбраны прызёр чэмпіянату Расіі\n2015 — Чэмпіён Расіі\n2016 — Сярэбраны прызёр чэмпіянату Казахстана\n2017 — Уладальнік Суперкубка Казахстана\n2017 — Уладальнік Кубка Казахстана\nУ спісах 33 лепшых футбалістаў чэмпіянату Расіі (7): № 1 (2005, 2006, 2007, 2008); № 2 (2001, 2002, 2004)\n2001 — Лепшы паўабаронца чэмпіянату Расіі па адзнаках газеты «Спорт-Экспрэс»\n2004 — Лепшы футбаліст года па выніках апытання чытачоў газеты «Спорт-Экспрэс»\n2004—2006 — Лепшы другі нападнік па адзнаках газеты «Спорт-Экспрэс»\n2006 — Лепшы футбаліст года па выніках апытання футбалістаў Прэм'ер-лігі газетай «Спорт-Экспрэс»\n2006 — Лепшы футбаліст года па выніках апытання журналістаў штотыднёвікам «Футбол»\n2006 — Лепшы футбаліст года па версіі Расійскага футбольнага саюза\n2006 — Лепшы ігрок чэмпіянату Расіі па ацэнках газеты «Спорт-Экспрэс»\n2006 — Уладальнік прыза «Лідар нацыянальнай зборнай»\n2006 — Футбаліст года па версіі тэлеперадачы «Футбол Расіі»\n2007 — Лаўрэат конкурсу «Зорка» газеты «Спорт-Экспрэс»\n2008 — Удзельнік Эстафеты Алімпійскага агню ў Санкт-Пецярбургу\n2008 — Лепшы ігрок фінальнага матча Кубка УЕФА 2008\n2008 — Лепшы ігрок у матчы групавога этапу чэмпіянату Еўропы 2008 Расія — Швецыя (2:0)\n2008 — Лепшы ігрок у матчы 1/4 фіналу чэмпіянату Еўропы 2008 Нідэрланды — Расія (1:3)\n2008 — Патрапіў у сімвалічную зборную Чэмпіянату Еўропы 2008 года па версіі УЕФА.\n2008 — Патрапіў у спіс прэтэндэнтаў на ўзнагароду «Залаты мяч» па выніках 2008 года.\n2004—2006 — віцэ-капітан ФК «Зеніт»\n2005—2006 — лепшы бамбардзір ФК «Зеніт»\nлюты—сакавік 2007 — капітан ФК «Зеніт»\n2006—2007 — капітан зборнай Расіі\nЗ 2 лютага 2009 года — ігрок лонданскага «Арсенала»\n2009 — лепшы ігрок «Арсенала» ў сакавіку\nГанаровы грамадзянін Муніцыпальнага ўтварэння «Акруга Пятроўская» Санкт-Пецярбургу (2008).\nЗаслужаны майстар спорту Расіі (25 снежня 2008) — за заслугі ў вобласці фізічнай культуры і спорту\nОрдэн «Гонар і Мужнасць» (2008, грамадскі фонд «Гонар і Мужнасць»)\n2008 27 6 8 1 1 0 7 0 1 34 7 9\nАрсенал 2008/2009 12 6 7 3 0 2 0 0 0 15 6 9\nЛюбоў да футбола Андрэю прывіў бацька, у мінулым нядрэнны ігрок. У дзяцінстве Андрэй, акрамя футбола, захапляўся яшчэ шашкамі і меў па іх юнацкі разрад. Яго настаўнік у секцыі шашак Дому піянераў і школьнікаў Васілеастроўскага раёна ўгаворваў Аршавіна звязаць сваё жыццё з прафесійнай гульнёй у шашкі, у якой ён праракаў свайму вучню вялікую будучыню, але Андрэй упадабаў футбол.\nУдзел у палітыцыПравіць\nПрымаў удзел на выбарах 11 сакавіка 2007 года ў якасці кандыдата ў дэпутаты Заканадаўчага сходу Санкт-Пецярбургу ад партыі «Адзіная Расія», у складзе партыйнага спісу дамогся перамогі, аднак пазней адмовіўся ад мандату.\nЖонка Юлія, сын Арцём і дачка Яна.\nДаніел Карвалью Футбаліст года ў Расіі\nЯўген Алдонін Капітан Зборнай Расіі па футболе\n↑ Andrey Arshavin // Transfermarkt — 2000. Праверана 9 кастрычніка 2017.\n↑ ANDREY SERGEEVICH ARSHAVIN // Base de Datos del Futbol Argentino\n↑ Andrei Arshavin // As — Madrid: PRISA, 1967.\n↑ Arshavin 'desperate' to face Hull in FA Cup Аршавін прагне згуляць з «Халам» у Кубку Англіі\n↑ За «Зенит» Аршавин заявлен под 29-м номером. championat.com\n↑ «Зенит» объявил о возвращении Аршавина. Lenta.ru\n↑ Андрей Аршавин подписал контракт с "Кубанью"\n↑ Аршавин ушел из «Кубани»\n↑ "Кайрат" объявил о подписании контракта с Андреем Аршавиным\n↑ Аршавин покидает «Кайрат»\n↑ «Барселона» зацікаўленая ў паслугах Аршавіна//«Спорт-Экспрэс», 26 чэрвеня 2008 года\n↑ Arshavin really is a very special talent Інтэрвію эксперта газеты «The Guardian» па ўсходнееўрапейскім футболе Джонатана Уілсана\n↑ Аршавін стаў ганаровым грамадзянінам акругі «Пятроўская»\n↑ Загад аб прысваенні спартыўнага звання «Заслужаны майстар спорту Расіі»\n↑ Сайт МУС\n↑ Таксама лічацца матчы ў Суперкубку\n↑ Андрэй Аршавін. Акцёр, мадэльер і барацьбіт за справядлівасць\n↑ Вярбіцкая і Аршавін не пайдуць у парламент\n↑ Афіцыйны сайт Андрэя Аршавіна\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Андрэй Сяргеевіч Аршавін\nНеафіцыйны сайт Андрэя Аршавіна\nАндрэй Аршавін у Лентапэдыі\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Андрэй_Сяргеевіч_Аршавін&oldid=3754545"


Сапраўдны Дзень волі – калі Пушкін на асле, а кіраўнік краіны на мітынгу | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nСапраўдны Дзень волі – калі Пушкін на асле, а кіраўнік краіны на мітынгу\n24/03/2011 - 19:07\nЕўрарадыё прасачыла, як праходзілі Дні волі ў Мінску і Беларусі, пачынаючы з 1919 года (унікальнае відэа+фота).\nПершы раз Дзень волі ў Беларусі адзначылі ў 1919 годзе. Праз год пасля прыняцця гістарычнага акта 25 сакавіка 1918 года аб абвяшчэнні незалежнасці БНР. Свята праходзіла ў Гродне, бо ў Мінску ў той час панавалі бальшавікі. У Мінску ж Дзень волі ўпершыню адсвяткавалі ў 1920 годзе, за часамі польскай улады.\nУ савецкія часы Дзень волі пачалі святкаваць у 1980-я гады. Адзначалі напаўпадпольна: у лесе, у мастацкіх майстэрнях.\n"Адзначалі выездамі кудысьці ў лес, сустрэчамі ў мастацкіх майстэрнях, – прыгадвае Вінцук Вячорка. Мастакі ладзілі выставы, прысвечаныя Дню незалежнасці 25 сакавіка. Выдаваліся падручнымі сродкамі паштоўкі. Трэба прыгадаць, што ў 1984 годзе над Оперным тэатрам адна дзяўчына ўзняла бел-чырвона-белы сцяг, які правісеў там цэлы дзень".\nПершай вулічнай акцыяй на Дзень волі стаў перформанс Алеся Пушкіна ў 1989 годзе, які адбыўся ў Мінску. Будучы студэнтам тэатральна-мастацкага інстытута ён зладзіў выставу карцін у стылі сацарт, якія яму не дазволілі вывесіць ў інстытуце. Неўзабаве выстава перарасла ў мітынг.\nАлесь Пушкін. Дзень Волі 1989 году.\n"Гэта было 25-га апоўдні. Я падрыхтаваў 12 плакатаў. І ўпершыню іх выставіў. Я выйшаў на вуліцу абвешаны плакатамі і яшчэ сябры, каля 200 студэнтаў. Мы рушылі да ГУМу па праспекце. Быў затрыманы і прыгавораны да 2 гадоў умоўнага пазбаўлення волі. Але быў такі дэмакратычны час, што я скончыў інстытут, адбываў пакаранне і вучыўся на 4 і 5 курсах", – усміхаецца мастак.\nСуд над Алесем Пушкіным пасля Дня волі 1989 году.\nУ 1990 годзе на Дзень волі сабралася ўжо некалькі соцень чалавек. Праз год Алесь Пушкін праехаўся па Віцебску... на асле.\nУ 1993-м свята прайшло на высокім узроўні: у будынку філармоніі, дзе ўсіх павіншаваў тагачасны кіраўнік краіны Станіслаў Шушкевіч і старшыня Рады БНР Язэп Сажыч. Гэтае святкаванне палітык Віктар Івашкевіч называе самым удалым.\nІвашкевіч: "Самы лепшы быў, калі ён праходзіў у філармоніі. І кіраўнік Беларускай дзяржавы Шушкевіч выступаў і гэта было афіцыйнае дзяржаўнае мерапрыемства".\nАпошні спакойны Дзень волі адбыўся ў 1995 годзе. Тады мітынгоўцы бесперашкодна прайшлі ад плошчы Перамогі да Опернага тэатра.\nДзень волі 1995 году.\nУжо ў 1996 годзе Дзень волі скончыўся разгонам і затрыманнямі, прыгадвае Юры Хадыка.\nХадыка: "Вясной 1996-га буйныя акцыі пратэсту пачаліся акурат са святкавання Дня волі 25 сакавіка".\nТой мітынг сабраў ад 30 да 50 тысяч удзельнікаў. Тады ж адбыліся першыя сутычкі мітынгоўцаў са спецназам і няўдалая спроба прарвацца ў тэлецэнтр.\nДзень волі 1996.\nУ 1998 на Дзень волі прайшоў марш ад плошчы Якуба Коласа да Опернага тэатра, дзе адбыўся мітынг.\nДзень волі 1998 году\nУ сакавіку 1999 года дэмакратычная супольнасць была занятая альтэрнатыўнымі прэзідэнцкімі выбарамі, таму самым яскравым стаў учынак легендарнага Мірона, які вывесіў сцяг на шматпавярховіку.\nУ 2000 годзе на фоне перамоў паміж апазіцыяй і ўладамі напружанасць дасягнула максімуму, адзначае Юры Хадыка. На вуліцах Мінска тады з'явілася вайсковая тэхніка.\nХадыка: "Тады назіраўся ўздым пратэстных акцый. Пасля гэтага мітынгу былі збітыя людзі, бо частка людзей пайшла ад Опернага тэатра да расійскай амбасады. Гэта было вельмі жорсткае падаўленне акцыі".\nДзень волі 2000\nУ 2001 годзе Дзень волі пачаўся на Юбілейнай плошчы. Пасля дэманстранты рушылі да стэлы "Горад-герой", дзе адбыўся мітынг. Праз год свята ўтварэння БНР святкавалі ў скверы Янкі Купалы. Тут праходзіў канцэрт гуртоў "НРМ", "Уліс" ды іншых выканаўцаў. Не абышлося і без затрыманняў.\nДзень волі 2001.\nУ 2003 годзе на Дзень волі адбылося дзве акцыі. Адну зладзілі прадстаўнікі КХП БНФ ля Паштампта 23 сакавіка. Сваю акцыю зладзіла і БНФ "Адраджэнне" непасрэдна ў дзень свята. Лідары імкнуліся ўскласці кветкі да помніку Янкі Купалы. Але гэта не атрымалася. Удзельнікаў акцыі разагнаў АМАП.\nДзень волі 2003 году.\nУ 2005 на Дзень волі планавалася "рэвалюцыя Клімава". Прадпрымальнік Андрэй Клімаў разлічваў сабраць на Кастрычніцкай плошчы 500 тысяч чалавек. Але плошча аказалася перакрытай, а на тратуарах каля ўніверсама "Цэнтральны" сабралася толькі каля 2 тысяч. Дзясяткі ўдзельнікаў атрымалі суткі і штрафы, а Клімаў паўтара года "хіміі".\nДзень волі 2005 году.\nПасля прэзідэнціх выбараў у 2006 годзе Дзень волі скончыўся шматлікімі затрыманнямі. Спачатку мітынгоўцы спрабавалі патрапіць на Кастрычніцкую плошчу, пасля прайшлі да скверу Янкі Купалы, дзе адбыўся мітынг. Частка людзей вырашыла рушыць пад сцены турмы на Акрэсціна. Але калону спыніў АМАП, адбыўся жорсткі разгон. Пасля акцыі экс-кандыдат у прэзідэнты Аляксандр Казулін трапіў у турму.\nДзень волі 2006.\nУ 2007 годзе Дзень волі адбываўся ў некалькіх кропках: каля цырка, каля ГУМу і Акадэміі навук. Усе мітынгоўцы зрэшты дабраліся да плошчы ля Акадэміі, дзе адбыўся мітынг. Пасля невялікая калона вырашыла прайсці да Нацыянальнай бібліятэкі, дзе адбываўся канцэрт, але была спыненая супрацоўнікамі міліцыі.\nДзень волі 2007.\nПраз год акцыя на Дзень волі праходзіла каля Акадэміі навук. Але невялікія калоны дэманстрантаў сустракаліся па ўсім цэнтры горада. У выніку акцыі былі затрыманыя каля 100 чалавек.\nАпошнія два гады святкаванне Дня волі праходзіла каля Акадэміі навук з дазволу уладаў і без затрыманняў.\nДзень волі 2009.\nДзень волі 2010.\nСёлета правесці свята дазволілі на плошчы Бангалор.\nФота: Асабісты архіў Алеся Пушкіна, bymedia.net, nashaziamlia.org


Чым адцерці зялёнкі — inkmilk.ru\nЧым адцерці зялёнкі\nЧым адцерці зялёнку з скуры хутка?\nНезаменны антысептык, нават дзецям, асабліва іх каленках, вядомая зялёнка, аказваецца, можа стварыць нам нечаканыя праблемы. Бо калі на ранке зялёнка — выратавальнік, то на скуры рук (па разгубленасьці) цi асобы (з прычыны злы жарты) — становіцца, здавалася б, непераадольным ворагам. Бо хто падкажа, як пазбавіцца ад гэтага жудаснага бедства, якое не пад сілу ні касметычнаму сродку, ні мылу, ні нават пральным парашком, а ў цябе — неадкладныя справы і смарагдавая фізіяномія. Што рабіць? Чым адцерці зялёнку?\nІ так, спосаб першы, надзейны: каб адцерці зялёнку выкарыстоўваем раствор перакісу вадавода, якім не страшна нават Пупкі немаўлятам апрацаваць. Церці зялёнку прыйдзецца доўга, але не варта і перашчыраваць каб пазбегнуць раздражнення.\nСпосаб другой, драйвовый: спрабуем адцерці зялёнку з скуры медыцынскім або саліцылавым спіртам, можна паспрабаваць і гарэлкай.\nСпосаб трэці, самы хуткі: каб адцерці зялёнку з скуры змочваем вату хлоркай (звычайным Адвельвальнікам) і тром выпацканая месца, пасля ачышчэння — змываюць хлорку цёплай вадой.\nУвага. савет проціпаказаны алергікам! І яшчэ: Ph скуры становіцца шчолачным, і, каб аднавіць яго, змочваем падвопытную месца звычайным воцатам. Пры ўсіх маніпуляцыях варта пазбягаць трапленні інгрэдыентаў ў вочы.\nЧым адмыць зялёнку з скуры?\nСпосаб чацвёрты, самы мяккі: каб адцерці зялёнку трэба тоўсты крэм нанесці на пляма, а потым змыць мылам.\nСпосаб пяты, духмяны: лустачкай цытрыны пацерці вымазала зялёнкай месца (але не на твары!), Вытрэ не адразу, але дачыста.\nСпосаб шосты, зберагалы: адцерці зялёнку з скуры можна і сродкам для зняцця макіяжу.\nСпосаб сёмы, эканомны: мыла, але менавіта гаспадарчае.\nСпосаб восьмы, карысны: каб хутка адцерці зялёнку трэба вітамін С у выглядзе парашка растварыць у цёплай вадзе і апрацаваць пляма.\nСпосаб дзявяты, экстрэмальны: вадкасць для зняцця лаку, але яе нельга выкарыстоўваць каб адцерці зялёнку з скуры дзіцяці.\nЧым вывесці зялёнку з скуры?\nСпосаб дзесяты, для гультаёў: калі пляма ад зялёнкі ня на бачным месцы, то можна проста пачакаць 3-5 дзён — і яно знікне само сабой.\nСпосаб адзінаццаты, для нудыстаў: пляма ад зялёнкі на адкрытым участку скуры выгарыць нашмат хутчэй пад уздзеяннем прамых сонечных прамянёў.\nСпосаб дванаццаты, самы надзейны: будзьце, калі ласка, акуратнымі і не стварайце сабе праблем, нават з зялёнкай!\nСпадзяемся, нашы падказкі, чым адцерці зялёнку з скуры, прыйдуцца вам па сіле, па душы і па кішэні, а таксама — па скуры.\nЯк і чым адмыць зялёнку з скуры &# 8212; асноўныя спосабы выдалення плям\nРаствор дыяментавай зеляніны — даступнае лекавы сродак, якое можна ўбачыць практычна ў кожнай аптэчцы. Ён валодае антысептычнымі і рэгенерацыйныя ўласцівасцямі. Але ёсць у прэпарата істотны недахоп — ён пакідае на пакровах ярка-смарагдавыя сляды. Прычым пэцкаюцца ў зялёнку не толькі тыя, каму апрацоўваюць рану. Адкрыць шкляны бутэлечку і застацца чыстым — практычна невыканальная задача. Разбярэмся, чым адмыць зялёнку з скуры, у дзяцей у тым ліку.\nТрапленне зялёнкі на скуру не нясе ніякай шкоды, але стварае пэўныя эстэтычныя праблемы. Лепш за ўсё адрэагаваць адразу ж. У гэтым выпадку атрымаецца абыйсціся растворам мыла. Пажадана, каб яно было гаспадарчым, але можна выкарыстоўваць і звычайнае туалетное мыла.\nНеабходна растварыць трохі сродкі ў цёплай вадзе і нанесці на зялёнае пляма пену. Праз 2-3 хвіліны варта пацерці скуру вяхоткай і прамыць пад бруёй вады. Маніпуляцыі можна паўтараць некалькі разоў.\nВысвятлім, чым змыць зялёнку з скуры, калі яна ўжо паспела ўвабрацца ў эпідэрміс. У гэтай справе здольныя дапамагчы:\nспірт і цытрынавы сок;\nСпірт і цытрынавы сок\nКаб вывесці смарагдавыя сляды ад зялёнкі з цела, патрабуецца злучыць спірт (гарэлку) са свежым сокам цытрыны ў прапорцыі 5 да 1. Далей неабходна прахарчаваць у растворы вату і працерці скуру. Калі зялёны след не сыходзіць, варта патрымаць дыск на забруджаным участку некалькі секунд. Інтэнсіўна церці пакровы не рэкамендуецца, каб не было раздражнення.\nВажна: Незалежна ад спосабу апрацоўкі ў канцы скуру варта скрупулёзна прамыць цёплай вадой, прамокнуць тканінай і вышмараваць крэмам з пажыўнымі ўласцівасцямі, каб прадухіліць яе перасушвання.\nАдкрыццё бурбалкі зялёнкі у большасці выпадкаў суправаджаецца з’яўленнем слядоў раствора на руках\nУ пошуках адказу на пытанне, як адцерці зялёнку з скуры і не пашкодзіць яе, варта разгледзець метад з выкарыстаннем звычайнай харчовай соды. Ён з’яўляецца найбольш беражлівым з усіх, але патрабуе часавых выдаткаў.\nЗлучыць соду і цёплую ваду, каб утварылася кашыца.\nЗ дапамогай ватовага дыска вырабіць сродак на скуру.\nПацерці на працягу некалькіх секунд, здзяйсняючы кругавыя руху.\nЗмыць соду вадой. Ацаніць вынік.\nПры неабходнасці паўтарыць дзеянні некалькі разоў.\nПераксіду вадароду валодае абескаляроўваюцца эфектам. Неабходна намачыць у прэпараце кавалачак ваты і прыкласці да зялёнага плямы на некалькі секунд. Сродак можа не падзейнічаць з першага разу і спатрэбіцца паўтарыць маніпуляцыі.\nПеракіс вадароду моцна падсушвае скуру. Калі на пакровах ёсць трэшчынкі, то лепшае яе не ўжываць. На рукі пажадана надзець пальчаткі.\nХутка пазбавіцца ад смарагдавых плям зялёнкі ў хатніх умовах дапаможа лімон. Варта адрэзаць невялікі кавалачак фрукта і працерці забруджванне мякаццю на працягу 15-30 секунд. Затым трэба прамыць апрацаваны ўчастак вадой і паглядзець на вынік. Калі след сышоў не цалкам, дзеянні рэкамендуецца паўтарыць.\nНайбольш агрэсіўныя вырашэнне праблемы, як адмыць зялёнку з скуры, выкарыстанне хлоркавай Адбельвальнік. Да яго варта звяртацца, калі прывесці сябе ў парадак трэба тэрмінова, а іншыя метады не дзейнічаюць.\nВарта развесці хлорсодержащее сродак вадой у суадносінах 50/50, акунуць у яго ватовую палачку і хутка працерці пляма, пасля чаго старанна прамыць пакровы пад кранам. Каб нейтралізаваць рэшткі хлоркі, варта апрацаваць скуру тампонам, змочаным у 6% -м воцаце.\nВажна: Ужыванне хлоркавай Адбельвальнік проціпаказана людзям з адчувальнай скурай і пры наяўнасці кантактнай алергіі. Не варта ім карыстацца, калі ў зоне плямы ад зялёнкі ёсць ранкі, ранкі, запалёныя элементы.\nДля выдалення ўкараніўшайся зялёнкі неабходна распарыць скуру — апусціць руку ці нагу ў цёплую ваду на 10-15 хвілін. Калі гэта немагчыма, варта прыкласці да ўчастку цела ў меру гарачае ручнік.\nДалей трэба апрацаваць пакровы вяхоткай, шчоткай або пемзай. Пры неэфектыўнасці механічнага ўздзеяння, мае сэнс звярнуцца да аднаго з пералічаных вышэй спосабаў.\nРазважаючы, чым можна адмыць зялёнку з скуры асобы, варта ўжываць самыя далікатныя метады. Пажадана выкарыстоўваць касметычныя сродкі:\nвадкасць (малачко, вяршкі) для демакияжа;\nалей — какосавае, сланечнікавы, аліўкавы або іншае.\nНа забруджванне варта нанесці скраб або крэм тоўстым пластом. Праз 1-2 хвіліны выдаліць з дапамогай спонж з ваты і прамыць скуру гелем для мыцця альбо мылам.\nУ сродку для демакияжа ці масле патрабуецца намачыць ватовы дыск і пацерці ім след ад зялёнкі на працягу некалькіх секунд. Калі пляма не аддалілася, можна пакінуць сродак на 3-5 хвілін, пацерці яшчэ раз і памыцца.\nАпрацоўка рук і пазногцяў\nРазбіраючыся, чым адмыць зялёнку з рук, можна скарыстацца адным з згаданых метадаў. Акрамя таго, для ачышчэння пальцаў і пазногцяў зручна ўжываць такія сродкі, як:\nЗубная паста. Патрабуецца вырабіць яе на пляма з дапамогай старой шчоткі для зубоў. Пачакаўшы 2-5 хвілін, змыць вадой.\nВадкасць для зняцця лаку. Ёю варта апрацаваць ногцевыя пласціны і скуру вакол іх.\nСурвэткі для аргтэхнікі. За кошт утрымання спірту яны выдатна выдаляюць зялёнку. Дастаткова некалькі разоў працерці забруджванне. Можна ўжываць для любых участкаў, акрамя твару.\nКалі зялёнка трапіла пад пазногці, рэкамендуецца зрабіць ванначку для рук. У цёплую ваду трэба дадаць трохі цытрынавага соку і патрымаць у ёй пэндзля 10-15 хвілін. Затым варта пачысціць пазногці з дапамогай старой зубной шчоткі і пасты або сродкі для зняцця лаку.\nЗялёнка на кудзерах\nВыдаліць зялёнае пляма з валасоў хутка не атрымаецца. Спатрэбіцца адпрацоўваць вымазаную пасму на працягу некалькіх дзён. Кожны раз фарбавальнік будзе трохі абескаляроўваюцца. сродкі:\nгарэлка і цытрынавы сок (50/50);\nраствор гаспадарчага мыла;\nкефір, летні на вадзяной лазні;\nпрэпарат для валасоў на аснове алею або любое іншае алей.\nУ адным з прэпаратаў намачыць ватовы дыск або кавалачак марлі.\nЗагарнуць у яго забруджаны завітак.\nПачакаць 3-5 хвілін. Пацерці.\nПамыць галаву або адну пасму цёплай вадой і шампунем.\nАсаблівасці выдалення плям ў дзяцей пасля вятранкі\nВыкарыстанне зялёнкі для апрацоўкі сыпу ў дзіцяці падчас вятранкі дапамагае зняць сверб, абеззаразіць і падсушыць ранкі на скуры. Акрамя таго, прымянення прэпарата дае магчымасць адсочваць з’яўленне новых элементаў.\nУ дзіцячым узросце захворванне заўсёды працякае лёгка, а вось выдаліць плямы ад раствора дыяментавага зялёнага часам аказваецца няпроста. Разгледзім, чым адцерці зялёнку з скуры малога. Чысціць пакровы можна толькі пасля поўнага акрыяння дзіцяці, калі сыпу ўжо няма.\nНанесці на плямы тоўсты дзіцячы крэм. Праз 10-15 хвілін выкупаць дзіцяці з выкарыстаннем мыла і мяккай вяхоткі. Сляды можна дадаткова пацерці ватовым дыскам, на які нанесена вадкае мыла.\nКінуць у цёплую ваду некалькі таблетак або парашок аскарбінавай кіслаты. Намачыць у растворы вату і апрацаваць забруджвання ад зялёнкі.\nЗ апісаных раней метадаў можна выкарыстоўваць алей, соду, касметычныя сродкі. Акрамя таго, дапускаецца кропкавае асцярожнае прымяненне спірту і перакісу вадароду.\nВывесці зялёнку з скуры можна з дапамогай розных падручных сродкаў — спірту, перакісу вадароду, соды, цытрыны і іншых. Для апрацоўкі дзіцячых пакроваў, а таксама для асобы варта ўжываць найбольш асцярожныя метады. Для мінімізацыі забруджванняў лепш карыстацца не звыклым растворам зялёнкі, а адмысловым маркерам. Акрамя таго, варта памятаць, што плямы «выліньваюць» на сонца на працягу 1-2 дзён.\nЯк і чым адмыць зялёнкі з розных паверхняў\nСярод знаёмых з дзяцінства антысептычных медыцынскіх прэпаратаў ганаровае месца займае раствор дыяментавай зеляніны. Разбітая каленках, драпіна, драпіна ў абавязковым парадку падвяргаліся апрацоўцы ёдам ці зялёнкі. Цяпер гэтыя сродкі таксама ўжываюць. Часам пасля гэтага на вопратцы, мэблі, руках застаюцца яркія плямы, якія не так проста адмыць, адцерці або отстирать. Але ёсць правераныя часам метады, якія дазваляюць выдаліць і такія забруджвання.\nЧым выводзяцца плямы ад зялёнкі з розных паверхняў\nНеакуратнае абыходжанне з зялёнкі часта прыводзіць да з’яўлення забруджванняў у самых нечаканых месцах — на руках, адзежы, падлозе, ваннай, мэблі. Плямы зялёнкі неабходна выдаляць хутка, так як свежыя забруджвання выводзяцца лягчэй застарэлых. Аднак калі на вашых рэчах яны з’явіліся даўно, пазбавіцца можна і ад іх.\nАд застарэлых плям зялёнкі няпроста пазбавіцца, таму так важная тэрміновая апрацоўка забруджаных паверхняў\nЧым можна адцерці плямы ад зялёнкі: тыпы паверхняў і ачышчальнік — табліца\nЛамінат і драўляны паркет\nКалі ад плям зялёнкі пацярпеў ламінат і паркет, мэбля з неокрашенного дрэва, для ачышчэння паверхняў выкарыстоўваюць:\nшчолачную мыла, якім варта багата нацерці пляма;\nчысціць парашок, нанесены на забруджванне на 30 хвілін, пасля чаго рэкамендуецца змыць яго вільготнай анучай.\nЗастарэлыя плямы на прадметах з натуральнага дрэва\nКалі зялёнкі намёртва ўелася ў структуру натуральнага дрэва, выправіць сітуацыю можна пры дапамозе шліфоўкі паверхні. Здымаючы верхні пласт паркета, вы аўтаматычна выдаліце і само забруджванне. Калі арэол ад зялёнкі не знікае, рэкамендуецца зашлифовать драўляную паверхню, пасля чаго зноў пакрыць лакам апрацаваны ўчастак.\nКафлю, ракавіна, ванна\nНярэдка апрацоўку зялёнкі вырабляюць у ваннай. Неакуратнае зварот з гэтым сродкам можа стаць прычынай адукацыі плям на кафлі, ракавіне. У падобнай сітуацыі можна скарыстацца спіртазмяшчальнымі вадкасцямі або пятновыводителем, а таксама іншымі чысцяць сродкамі, прызначанымі для хатняй сантэхнікі.\nЯк выдаліць зялёнкі з пліткі — відэа\nПластмаса, пластыкавыя сталы\nКалі зялёнкі апынулася на пластыкавых паверхнях, пазбавіцца ад яе дапамогуць чысцяць сродкі, у складзе якіх прысутнічае хлор. Аднак імі можна адмыць толькі белыя вырабы з пластмасы. Для каляровага пластыка можна скарыстацца шчолачным мылам, спіртавы сурвэткай, бензінам, пральным парашком і газай. Гэтыя сродкі эфектыўныя толькі пры выдаленні свежых плям зялёнкі. З іх дапамогай таксама можна пазбавіць ад падобных забруджванняў паверхню халадзільніка.\nЯк і чым можна хутка адцерці і вывесці з скуры ўстойлівыя плямы зялёнкі?\nПытанне, чым адмыць зялёнку з скуры можа паўстаць не толькі пасля вятранкі. Неасцярожнае абыходжанне ці дзіцячыя гульні з аптэчным прэпаратам могуць прывесці да фарміравання стойкіх плям на скуры твару, рук, паверхні цела і нават валасах. Насуперак распаўсюджанаму меркаванню, выдаліць гэтыя адукацыі не так складана, эфектыўных сродкаў даволі шмат, трэба толькі падабраць аптымальны варыянт і правільна правесці працэдуру.\nВыбар залежыць не толькі ад размяшчэння плям, але і іх плошчы, свежасці, пераноснасці ўздзеяння некаторых прэпаратаў. Прасцей за ўсё адмыць зялёнку з скуры, пакуль яна яшчэ не ўвабралася і ня падсохла. Застарэлыя плямы дададуць больш клопатаў і непрыемных адчуванняў.\nЯк хутка ліквідаваць плямы зялёнкі з скуры асобы, рук, цела, валасоў і з-пад пазногцяў?\nХутка і бязбольна змыць зялёнку з скуры атрымаецца толькі ў тым выпадку, калі прадукт не паспеў засохнуць. Можна скарыстацца адным з наступных сродкаў:\nДля пачатку варта паспрабаваць звычайнае мыла. Прадукт лепш браць гаспадарчы, карычневы. Але не варта спрабаваць адцерці скуру самім бруском, значна прасцей і бяспечней вывесці пляма мыльнай пенай.\nМаментальны станоўчы вынік дае ўжыванне цытрынавага або шчаўевай соку. Кіслоты, якія змяшчаюцца ў гэтых кампанентах, руйнуюць пігмент, але дзейнічаюць вельмі мякка. Да дапамогі гэтых жа прадуктаў варта звярнуцца, калі можна было б выдаліць пляма з паверхні абіўкі канапы або крэслы.\nЗ любых участкаў цела свежую зялёнку можна адцерці вільготнымі сурвэткамі для аргтэхнікі.\nВывесці плямы з паверхні асобы дапаможа мяккі скраб, змешаны з пажыўным крэмам, вадкасць для зняцця лаку, прэпараты, прызначаныя для зняцця макіяжу. Трэба нанесці абранае сродак на ватовы дыск і прыкласці да плямы. Пасля пяці хвілін чакання скура павінна лёгка ачысціцца.\nВыдаліць ўстойлівы раствор з валасоў не так лёгка, як адмыць зялёнку з рук або цела. Хутка гэта зрабіць дакладна не атрымаецца. Прыйдзецца штодня мыць валасы (цалкам або толькі здзіўленыя ўчасткі) мяккім шампунем з даданнем пены з гаспадарчага мыла. Рэшткі слядоў выдаляюцца вазелінам, тлустым пажыўным крэмам ці алеем.\nНядрэнны вынік можна атрымаць ад злёгку разведзенай вадой зубной пасты. З яе дапамогай зялёныя плямы ліквідуюць з паверхні вуснаў і пазногцяў.\nАдцерці зялёнку з скуры пад ногцевымі пласцінамі дапаможа вадкасць для зняцця лаку. У ёй не абавязкова павінен прысутнічаць ацэтон. Спачатку робім ванначку для кончыкаў пальцаў з даданнем цытрынавага соку або невялікай колькасці воцату. Пасля гэтага закопваем пад пазногці вадкасць і старанна маім рукі праз пяць хвілін.\nРада: Нават калі не атрымоўваецца адразу ж адцерці пляма адным з пералічаных спосабаў, а атрымаць станоўчы вынік трэба хутка, не варта звяртацца да дапамогі сродкаў бытавой хіміі. Спецыялізаваныя пятновыводители спатрэбяцца толькі калі трэба ліквідаваць адукацыю на паверхні канапы ці іншых прадметаў мэблі. На скуру яны ўздзейнічаюць занадта агрэсіўна.\nЧым правільна ўстараняць плямы зялёнкі, тыя, што засталіся пасля вятранкі?\nХарактэрныя зялёныя плямкі, якія пакрываюць значную паверхню асобы і цела пасля лячэння вятранкі могуць моцна сапсаваць настрой. Каб хутка паправіць сітуацыю можна звярнуцца да аднаго з наступных падыходаў:\nАптымальным варыянтам, прыдатным нават для апрацоўкі дзіцячай скуры, лічыцца прымяненне звычайнай бытавой хлоркі. Трэба проста намачыць у растворы ватовы тампон і мякка адцерці плямы. Пасля таго, як адмыць зялёнку з скуры атрымалася, неабходна аднавіць кіслотна-шчолачны баланс скуры. Для гэтага можна выкарыстоўваць вельмі слабы раствор воцату.\nВыяўленым станоўчым эфектам валодаюць медыцынскі спірт і 3% перакіс вадароду. Трэба выбраць адзін з варыянтаў, але яго ўздзеянне павінна быць кропкавым, інакш можна перасушыць скуру. Дадатковы плюс падыходу ў тым, што ён не толькі дапамагае прыбраць неэстэтычную плямы, але і правесці дадатковае абеззаражанне эпідэрмісу.\nКалі зялёныя плямкі больш падобныя на рэшткавым эфект ад лячэння вятранкі, іх рэкамендуецца багата вышмараваць пажыўным крэмам ці алеем. Праз некалькі хвілін пасля нанясення, сродак трэба сцерці ватовым дыскам разам з зялёным пігментам.\nПрыступаць да ліквідацыі падобных слядоў можна толькі пасля заканчэння лячэння вятранкі, інакш ёсць рызыка ўступлення актыўных кампанентаў у рэакцыю з тэрапеўтычнымі прэпаратамі або занадта агрэсіўнага ўздзеяння на спецыфічныя бурбалкі.\nАсаблівасці падыходу да апрацоўкі скуры дзяцей\nПрактычна ўсе пералічаныя методыкі дапускаецца ўжываць і на дзецях, але, калі ёсць магчымасць пачакаць, спецыялісты не рэкамендуюць падвяргаць адчувальны эпідэрміс хімічным і механічнага ўздзеяння. Прыступаючы да апрацоўкі, варта пачынаць з самых мяккіх і зберагалых прадуктаў. Гэта могуць быць тонікі, скрабы, разведзены цытрынавы сок, крэму і раслінныя алею. Калі выкарыстоўваецца мыла, яно павінна побыт дзіцячым, ніякіх з’едлівых карычневых брускоў.\nЗдараецца, што дзіця спрабуе зубамі адкрыць прывабны флакончык, у выніку чаго лекавых прэпаратам пакрываецца не толькі скура, але і слізістыя. У гэтым выпадку прадукт трэба сцерці як мага хутчэй.\nАптымальным варыянтам стане нанясенне дзіцячага крэму на здзіўленыя ўчасткі з умовай яго далейшага выдалення растворам хлоргексідіна (прыкладна праз пяць хвілін пасля пачатку ўздзеяння). Не перашкодзіць і мяккая механічная апрацоўка зубной пастай, разведзенай прахалодным малаком.\nПерад тым, як адцерці ненавісныя зялёныя плямы выбраным спосабам, неабходна пераканацца ў пераноснасці выкарыстоўванага складу. Інакш замест часовых плям можа з’явіцца стойкая алергічная сып, непрыемны сверб або запаленчы працэс.\nЯк адцерці зялёнку з рук, сцен, мэблі і падлогі\nУ многіх сем’ях панацэяй ад усіх бед была і застаецца зялёнка. Усё бы нічога, калі б яна так надзейна ня ўядаецца ў скуру і любую іншую паверхню! З гэтым антысептычным сродкам большасць з нас знаёміцца яшчэ ў раддоме (зялёны пупок). Мала што змяняецца падчас дзяцінства (наступствы вятранкі), малалецтва (бірузовыя каленкі) і юнацтва (да каленках далучаюцца розныя часткі цела). Таму пытанне, як адцерці зялёнку з скуры, ва ўсе часы застаецца актуальным. А колькі праблем ад нязручных бутэлечак з шырокім горлышком! Адно няёмкае рух рук — і ўсё змесціва маментальна аказваецца на вопратцы, мэблі, полу! Што рабіць і як адмыць зялёнае бязладдзе?\nКаб адцерці зялёнку з скуры …\nКаб адмыць зялёнку пасля вятранкі …\nКаб адцерці зялёнку з тканіны і шпалер …\nКаб адмыць падлогу ад зялёнкі …\nЧым адмыць зялёнку з мэблі\nМожна зусім нічога не рабіць! Плямы з скуры рук сыдуць самі праз некалькі дзён. Праца сальных залоз, мыццё посуду, мыццё зробяць сваю справу! А яшчэ яна выдатна выгарае на сонейку.\nВы не размяшчаеце такой колькасцю часу, і вам тэрмінова трэба адмыць зялёнку? Памятаеце: чым больш вы марудзіце, тым трывалей падступны антысептык ўбіраецца ў паверхню! У чым сакрэт такой стойкасці? Основный кампанент раствора брыльянта зялёнага — анілін, з дапамогай якога робяць розныя фарбавальнікі.\nПрацярыце забруджванне долькай цытрыны, калі толькі ў вас няма алергіі на цытрусавыя.\nСвежыя сляды паспрабуйце адцерці спіртам або адэкалонам. Для лепшага эфекту выдушыце на ватовы тампон некалькі кропель цытрынавага соку, затым намочыце яго спіртзмяшчальнай сродкам.\nХутка адцерці з рук зялёнку можна вадкасцю для зняцця лаку.\nНамочыце забруджаны ўчастак скуры рук цёплай вадой, нашмаруйце скрабом. Некалькі секунд памасіруйце і змыйце. Адцерці застарэлае пляма з першага разу не заўсёды атрымаецца. Паспрабуйце яшчэ малачко для зняцця макіяжу ці тоўсты крэм для рук.\nСкарыстайцеся перакісам вадароду. Гэтая вадкасць не паліць і абсалютна бясшкодная для пяшчотнай скуры малога. Намочыце ёю ватовы дыск і працярыце патрэбныя месцы.\nВышмаруйце зялёныя кропачкі дзіцячым крэмам, а праз 10-15 хвілін паспрабуйце адмыць з дапамогай дзіцячага мыла і шампунь.\nТаблетку аскарбінавай кіслаты здрабніце і растворыце ў невялікай колькасці цёплай вады. Намочыце ватовы дыск, пратрыце скуру дзіцяці. Пасля такой працэдуры спаласніце драбок пад душам.\nНамочыце «месца засмучэння» перакісам вадароду ці спіртам. Праз пару гадзінічкаў пляма знікне. Такі спосаб падыходзіць не толькі для тканіны, але і для вінілавых і флизелиновых шпалер.\nПасыпце пляма харчовай содай, намочыце воцатным растворам (на 100 мл вады дадайце чайную лыжку воцату). Адбудзецца рэакцыя і «з’есць» зялёнку.\nАбівальную тканіна апрацуйце нашатырам, працярыце сурвэткай. Для выратавання шпалер нашатыр выкарыстоўвайце вельмі асцярожна!\nПасыпце «месца злачынства» кашкай з вады і крухмалу. Сумесь павінна падсохнуць. Рэшткі крухмалу выдаліце вяхоткай.\nСпачатку прыбярыце з лінолеўма ўсю вільгаць сухой анучай. Адразу ж вымыйце паверхню цёплай вадой з мыйным сродкам для посуду. Забруджванне павінна сысці.\nНа вільготны падлогу насыпце трохі які чысціць парашка, акуратна патрыце і пакіньце хвілін на 30. спаласніце некалькі разоў чыстай вадой, каб не было белых разводаў.\nКалі вы выявілі старыя плямы, прахарчуйце рыззё бензінам або газай, пакладзеце яе на забруджанае ўчастак лінолеўма. Праз 10 хвілін прыбярыце і вымыйце паверхню мыльным растворам.\nСкарыстайцеся ацэтонам. Намочыце у сродку мяккую рыззё і патрыце забруджванне. Змыйце рэшткі растваральніка з лінолеўма мыльнай вадой.\nНасыпце трохі кіслароднага Адбельвальнік, апырскайце вадой. Праз паўгадзіны ачысціце мяккай шчоткай, вымыйце.\nКалі ўсё ж такі не атрымалася цалкам прыбраць пляма з лінолеўма, запасе цярпеннем: з цягам часу яно само сыдзе.\nЛакаваную паверхню завільгатнееце вадой і старанна працярыце звычайным гумкай.\nВыдатна спраўляюцца з зялёнымі плямамі вільготныя сурвэткі для бытавой тэхнікі. У чым сакрэт? Яны ўтрымліваюць спірт.\nПадступныя плямы нарэшце-то знішчаныя? У наступны раз будзьце больш асцярожныя з зялёнкай!\nЧым адцерці зялёнкі Ссылка на основную публикацию\nПлітку на падлогу сваімі рукамі\nКладка пліткі на падлогу сваімі рукамі Кладка падлогавай керамічнай пліткі...\nЧым адмыць плітку ў ваннай ад налёту\nКафлю ў ваннай: чым адмыць налёт у хатніх умовах Ванная...


Юрась Несьцярэнка (№22)\nТой, хто ў курсе - не паверыць.\nБачу ў вашых вачах раздражненьне: дакуль можна\nтрываць гэтыя бясконцыя пераўвасабленьні?\nАдзін ператварае чалавека ў дэмана, другі ў вавёрку,\nтрэці ў сіямскага ката ці ў зялёнага чыюка.\nНяўжо бракуе мужнасьці пакінуць сваіх герояў у гэтым\nнедасканалым сьвеце такімі, якімі іх стварыла сама прырода?\nУ. Арлоў «Палёты самотнага птаха»\nБялун і Насьця\nЗ самага маленства ён пераводзіў на свае малюнкі паперу – усю, што трапляла пад руку. Ён маляваў бесперапынна, дзе б ні знаходзіўся і, здавалася, займаўся гэтым заўсёды. Калі ягоныя малюнкі пачалі ажываць, спачатку Бялун (ці проста Бял – такая за ім замацавалася мянушка) намаляваў сабе звычайную электрагітару «Fеndеr». Потым намаляваў бас-гітару, і атрымалася яна амаль што адразу. А вось з клавішнымі справа была не такая простая. Ён пераспрабаваў самыя розныя варыянты і, урэшце рэшт, атрымаўся навюткі чорны раяль. Праз нейкі час пачала зьяўляцца і музыка. Сьпярша бляклая і невыразная, але паступова яна набывала неабходную глыбіню і закончанасьць. Бял быў у выдатным настроі, ён працаваў не спыняючыся ні на хвіліну. Яму хацелася, каб гэта быў сапраўдны рок-н-рол.\nАднойчы Бял, зьбіраючыся намаляваць нейкі новы інструмент – ці то гітару, ці то скрыпку – размашыста правёў лінію, якая плаўнасьцю сваіх пераходаў уразіла яго настолькі, што... Страшна баючыся, каб міг гэтага дзівоснага азарэньня ня быў страчаны, ён дакрануўся алоўкам да паперы, прадоўжыў выгін, і той прыняў форму пляча, потым грудзей, вытанчонай рукі, доўгіх пальцаў... Бял вельмі хваляваўся, адчуваючы, што губляе свой ранейшы спакой і разьмеранасьць жыцьця. Так у яго зьявілася Насьця. Усё, што стваралася дагэтуль было забытае, і «Fеndеr» валяўся ў пярэднім пакоі на пыльнай падлозе, а на ім выразна былі відаць сьляды нечага абутку. I па ўсёй верагоднасьці ня Бяла, бо той апошнім часам зрэдку апускаўся на дол, а больш лунаў у прасторы, якая была запоўненая гукамі шыкоўнага раялю (намаляванага то заваленым нотамі ў пустым пакоі, то строгім і недаступным далёка на сцэне, альбо ў іншых рамантычных ракурсах). Часамі, асабліва з раніцы, ціха гучала акустычная гітара. Насьця датыкалася прыгожымі пальцамі да празрыстых струнаў, і яе непрыхаванае адзеньнем цела нібыта струменілася нейкімі сапраўды незямнымі чароўнымі мелодыямі. Але з кожным новым днём яе музыка рабілася усё больш сумнай – час ад часу мелодыя нечакана перапынялася і праз нейкі момант ціха пачыналася зноў. Аднойчы Насьця папрасіла Бяла намаляваць ёй адзеньне. Яна ўвогуле рэдка што-небудзь прасіла… Бял працаваў увесь дзень, зрабіў велізарную колькасьць эскізаў. Моцна стаміўшыся да ночы, ён так і заснуў у крэсьле з алоўкам у руцэ. Усю ноч яму чулася нейкая трывожная мелодыя, якая выклікала цяжкія карціны сноў, і, нават прачнуўшыся, Бял яшчэ чуў яе. Музыка абарвалася, калі ён убачыў палатно. Колькі часу ён прастаяў перад ім невядома, але калі зноў пачаў усьведамляць, дзе ён знаходзіцца, адчуў, што так цяжка яму не было яшчэ ніколі...\nЗразумела, ён пачаў прыдумваць розныя прабачальныя прычыны, ён упэўніваў сябе, што гэта недарэчнасьць вырашыцца ня сёньня, дык заўтра. А пра Насьціна раптоўнае і загадкавае зьнікненьне яны ўдваіх пазьней будуць згадваць са сьмехам і жартамі. Але недзе глыбока ў самім сабе ён адчуваў усё меней надзеі, і падсьвядома ўжо прадчуваў, што на самой справе ўсё адбудзецца зусім па-іншаму. Яго музыка стала суцэльным Халодным Блюзам, а ў малюнках пералівалася Пустэча. Аднойчы, бадзяючыся па доме, у стане блізкім да прастрацыі, ён натыкнуўся на свой «Fеndеr». Блюз, які ён зайграў, павінен быў гучаць цягучымі доўгімі нотамі, «пераязджаючымі» адна ў адну, і выконваць яго трэ было «слайдэрам», металічнай трубкай, узьдзетай на палец левай рукі. З той прычыны, што слайдэра ў яго не было, ён пачаў іграць горлачкам бутэлькі, як гэта рабілі калісьці ў даўнія-даўнія часы ў дэльце Місісіпі. Гэтая бутэлька яго не задаволіла і ён узяў іншую. У нейкім сэнсе гэты занятак стаў выйсьцем для Бяла і назваць тое, што адбывалася з ім можна было «пошукам сваёй бутэлькі». Ён пераспрабаваў вялізную колькасьць тых бутэлечных рыльцаў і паглыбленьне ў вывучэньне іх уласьцівасьцяў толькі адчыняла новыя гарызонты. Блюз ператварыўся ў адну навязьлівую мелодыю, якая асабліва рэзала ў вушах з раніцы, удзень крыху заціхала, а пад вечар зноў зьбівала з розуму і забірала памяць, з якой назаўтра, як з віру, выплывалі на паверхню сьвядомасьці перакуленыя рэстаранныя столікі, разьбітыя фужэры на стойках бараў, міліцэйскія пагоны, незнаёмы інтэр’ер чужых кватэраў, калготкі і прэзерватывы ва ўласных кішэнях... Блюз жадаў сваёй гарачыні, шукаў выйсьця, энергетыка яго ўзрастала, моцны неўтаймаваны рытм ужо існаваў сам па сабе, і ўсё гэта разам нагадвала шалёны выхад на коду ў «жывым» выкананьні Элвіна Лі ў залатыя часы «Теn Yеаus Аftеr». Апошняя нота надоўга завісла ў прасторы і цягнулася, цягнулася, цягнулася... Пакуль Бял не расплюшчыў вочы. Да яго нахіліўся прыгожы жаночы твар. Усё навокал — і адзеньне гэтай жанчыны, і сьцены, і столь былі такімі белымі, што ён зноў заплюшчыў вочы. Калі ён іх адкрыў яшчэ раз, то зноў убачыў жанчыну, але іншую, у руцэ ў яе быў шпрыц, а побач стаялі два мужчыны. Яны таксама былі ў белым.\nБял ня ведаў колькі прайшло часу і адчуваў цяжар ад таго, што ня мог маляваць, што не гучала і музыка. Ён дужа хацеў убачыць Насьцю. Ён прыходзіў у прытомнасьць яшчэ некалькі разоў і ў хуткім часе яго вочы заплюшчыліся назаўсёды. Бял памёр.\nНапэўна ягонае жыцьцё прыняло нейкія іншыя формы, бо невядома адкуль ён даведаўся пра свае карціны, якімі вельмі зацікавіліся невядомыя яму людзі, што выглядалі маленькімі і сьмешнымі зьверху, але там, унізе, лічыўшыя сябе вялікімі і сур’ёзнымі. Узьнік грандыёзны ажыятаж: выставы, салоны, лекцыі, фільмы, сваякі і сябры, якіх ён, як ні намагаўся, ніяк ня мог узгадаць. Але самае галоўнае, што вярнулася Насьця. Яна, аднак, спазьнілася на адзін дзень. Яе палатно цяпер вісела побач з «Fеnderam», пад якім вялікімі літарамі было напісана: «Мастак Бялун. Гітара». «Ідыятызм! – думаў, гледзячы на ўсё гэта са сваёй вышыні, Бялун – на ёй жа трэба іграць, а яны яе да сьцяне прыбілі...» Насьцю чамусьці назвалі проста «Дзяўчынай». Па вечарах, дачакаў, калі, нарэшце, зачынялі залу, яна шмат курыла, а недакуркі тушыла і, каб ня кідаць на падлогу, клала на раму ад палатна. Прыбіральшчыца кожную раніцу ўздымала неверагодны крык. Насьця бязгучна пасьміхалася.\nА аднойчы яна дужа разьвесяліла Бяла, калі ня змогшы больш знаходзіцца на адным месцы, зьбегла з залы на некалькі дзён. А каб палатно не матлялася проста так, яна забрала яго з сабой. З раніцы адміністрацыя ўчыніла страшэнны перапалох: міліцыя, прэса – «міжнародны скандал», «крадзёж веку»... Калі Насьця вярталася ў музей, да яе прычапіўся малады хлопец у міліцэйскай форме, можа быць курсант — яна ня надта разьбіралася ва ўмоўнасьцях іхніх знакаў адрозьненьня. Ці ён быў крыху п’яны, ці проста дурэў ад адзіноты і ад думкі, што яго звальненьне ў горад заканчваецца, а магчыма на яго ўплывала і тое, і другое – будучы афіцэр бесперапынна прапаноўваў ёй накінуць на плечы кіцель (яна сапраўды была адзетая не па надвор’і) і кідаўся паднесьці цяжкую раму. Зразумела, яна дазволіла яму дапамагчы, дзякуй Богу, да музею заставалася сотня метраў. Каля вялізных дзьвярэй элегантна вярнула кіцель і папрасіла націснуць на званочак... Дзьверы адчыніла тая самая вахцёрка, на дзяжурстве якой прапала карціна. Пакуль старая жанчына скрозь сьлёзы казала «...родненькі ты мой... зараз... пачакай жа хвіліначку...» а потым, перастаўшы яго абдымаць, абзвоньвала навуковых супрацоўнікаў і сьпецыялістаў па мастацтве, будучы сьпецыяліст па крымінальных справах, не зусім разумеючы, што адбываецца, круціў галавой і ўсё шукаў кагосьці вачыма. I праз хвіліну, калі прыбеглі барадатыя і валасатыя, лысыя і ў акулярах, дзядзькі, ціснулі яму рукі і дзякавалі невядома за што, ён усё намагаўся спытаць у іх: «А дзе ж дзяўчына?» Яны рагаталі, падміргвалі адзін аднаму і выгуквалі на розныя галасы: «Жартаўні-і-ік!!!»\nЗ таго часу, калі ў маладога чалавека выдавалася вольная хвіліна, ён абавязкова ехаў да музею, таемна спадзеючыся сустрэць там зноў сваю выпадковую знаёмую. Тыя ж самыя барадатыя дзядзькі сустракалі яго ўжо як свайго і, думаючы, што малады чалавек вельмі цікавіцца мастацтвам, заводзілі ў свае службовыя памяшканьні і распавядалі шмат цікавых рэчаў. Калі атрымлівалася, ён зьбягаў ад іх і падоўгу стаяў насупраць адной карціны. Бял ведаў, што пазьней гэты хлопец сапраўды стане неблагім крымінальным эксьпертам па мастацкіх творах...\nУ хуткім часе Бял зноў засумаваў. Магчыма ад таго, што на вочы яму ўвесь час траплялі фразы накшталт «геніяльны мастак», «найдасканалейшы майстар», «непаўторнай прыгажосьці палотны»... «Няўжо ніхто ня чуе музыкі? Я ж ніякі не мастак. Я музыкант! А гэта ніякія не палотны...» I толькі Насьця, як быццам у адказ яму, ціхенька перабірала струны, прыгожае гучаньне якіх узмацняла начная пустэча музейнае залы. А з іншага боку зачыненых дзьвярэй, прыклаўшы вуха да замочнай шчыліны, стаяла вахцёрка і бурчэла: «Зноў у зале радыё забыліся выключыць. Трэба напісаць дырэктару дакладную. Так больш немагчыма, гэта ж да раніцы не засьнеш...»\nТой, хто ў курсе – не паверыць\n...Так, уляпаліся ў гісторыю. Сусьветную, можна сказаць... Хоць я ўжо звыкся і іншага жыцьця не ўяўляю. Ведаю, што я сапраўдны салдат і гатовы да ўсяго. Гатовы да любога заданьня. Да самага жорсткага і бязьлітаснага. Дванадцаць гадоў цягнецца гэтая разьня, а я ўсё яшчэ жывы. Тых з беларусаў, хто быў са мной на самым пачатку, ужо даўно няма на белым сьвеце. Яны б моцна зьдзівіліся, калі б даведаліся, як усё перавярнулася... Пачыналася з вайны амерыканцаў супраць Югаславіі, а цяпер Прагрэсіўны Блок Амерыканскага Кантыненту ўзначальвае ня хто іншы, як югаслаў... Ці чуеш ты мяне, дружа мой Олаф? Апошнія пяць гадоў мы былі заўсёды побач. Ці ведаеш, што тут творыцца? Усё пераблыталася. Хоць я тады быў ад цябе ў пяці сотнях метрах, сьмерці тваёй я ня бачыў. Толькі ўвечары Фін сказаў мне, што ты загінуў. Недалёка ад цябе лягла адна з тых новых штук, што выпрабоўвала «Чорная армія»... О-о-о! Пачынаецца... Лепей здохнуць, чым усё гэта цярпець! У-у-у! Не-маг-чыма трываць...»\n— Сястра, укаліце яму што-небудзь.\n— Што іменна, доктар?\n— Што Вы калолі ў мінулы раз? Калі не дапаможа — павялічце дозу...\n«Калісьці я меў, шго называецца, «мірную сьпецыяльнасьць». З маіх саслужыўцаў аб гэтым ніхто ня ведае (з той нагоды, што гэта нікога не цікавіць). Толькі Олаф ведаў, што даўным-даўно я быў музычным журналістам. Гэта ж трэба! Калісьці тое было актуальна! Мала таго, на думку кампаніі, якая рыхтавала наклад майго першага альбому, я пісаў нядрэнныя песьні. Тады я захапляўся рок-музыкай, чытаў нейкія лекцыі, друкаваў апавяданьні на музычную тэму... Карацей кажучы, цалкам быў захоплены творчасьцю... Ой...О-ой... Няма сілаў... Ды што ж гэта?!»\n— Як яго стан?\n— Бяз бачных паляпшэньняў, доктар.\n— Пакажыце мне ўсю інфармацыю за апошнія дванаццаць гадзінаў...\n— Вось здымак. Кроў. Кардыяграма.\n— Добра, паглядзім, як ён справіцца з гэтай ноччу...\n«Самае паршывае, што гэта я забіў Рычы Блэкмара. Так, я ведаю, большасьці да гэтага няма аніякай справы, але той, хто ў курсе — не паверыць... Усё адбылося выпадкова. Мы праводзілі сьпецаперацыю на тэрыторыі, якая раней мела назву Аб’яднанае Каралеўства. Аперацыя планавалася як імгненная высадка з мора і магутнейшы ўдар па праціўніку — толькі ў гэтым выпадку мы маглі разьлічваць на посьпех. Для штурму былі адабраныя лепшыя сьпецпадразьдзяленьні. Быў адзін пункт у інструкцыях ды загадах па гэтай справе — дзеля ўдалага заканчэньня, трэ было зьнішчаць усё жывое без разбору. Зразумела, гэты загад быў адданы не адкрытым тэкстам, але ў раздрукаваным варыянце ішоў з пазнакай «сігма», а ўжо малодшыя камандзіры павінны былі расшыфраваць асабістаму саставу: «Калі вы пакінеце ворага жывым, то ён ня ўпусьціць магчымасьці зьнішчыць вас...»\nКалі мы ўварваліся ў той старажытны замак на ўзьбярэжжы, адразу пачалі «прачэсваць» пакоі: куды кідалі гранату, куды ўсаджвалі сьвінец ледзь не кілаграмамі... У замку, напэўна, нікога не было. Толькі ў тым пакоі, у які я выбіў дзьверы нагой, быў ён. Якім чынам ён пазьбег эвакуацыі, аб гэтым ужо ніхто ніколі не даведаецца. У мяне сэрца ледзь ня выскачыла, калі я яго ўбачыў. З дзяцінства мне быў знаёмы ягоны твар — па фотаздымках з газетаў і часопісаў, па вокладках пласьцінак, відэафільмах... Ён амаль не зьмяніўся, толькі валасы пасівелі, ды як быццам згарбацеў болей... Ці можа падалося? Усё гэта доўжылася імгненьні... Ён упаў нежывы тут жа, каля раялю. На сьцяне вісела шыкоўная калекцыя гітараў... Але ў наступны момант я ўжо выломваў іншыя дзьверы, паліваючы паўцёмны пакой цяжкім сьвінцом... А-а-а! Спыніце гэта ўсё! Немагчыма...»\n— Што у нас тут, сястра?\n— У прытомнасьць не прыходзіць. Трызьніць. Стан крытычны.\n— Што рабіць, давядзецца ампутаваць другую руку. Рыхтуйцеся да аперацыі...\n«У мяне нарадзіўся сюжэт новай песьні. За столькі гадоў неяк раптам само сабой атрымалася... Прарвала. Шчыра кажучы гэта ненармальна. Адцягвацца на такія штукі ў нашай справе — сьмерці падобна. Але з іншага боку, аб гэтым, зразумела, ніхто не даведаецца. За гэта я спакойны... I ўсё ж цепліцца надзея — ня вечна ж будзе працягвацца гэтая вайна... Калі-небудзь, дасьць Бог, знайду, хай сабе і лядашчую, гітарку, выйду на сцэну, напрыклад у... Ды якая розьніца дзе! «Дзяўчынка, аб’яві як сьлед!» I прыгожы голас вядучай: «Увага ўсіх прысутных! Выконваецца ўпершыню...».


Uber аб'яднаўся з "Яндэксам" у краінах СНД\n14:05 13.07.2017 (абноўлена 14:12 13.07.2017) Атрымаць кароткую спасылку\nУ "Яндэкс.Таксі" запэўніваюць, што для карыстальнікаў па-ранейшаму будуць даступныя абодва сэрвісы.\nМІНСК, 13 ліп — Sputnik. Кампанія "Яндэкс" фактычна паглынае Uber у Расіі і краінах СНД і аб'яднае сістэму са сваім "Яндэкс.Таксі", паведамілі ў чацвер у расійскай карпарацыі.\nUber і "Яндэкс.Таксі" — асноўныя канкурэнты ў сферы інтэрнэт-таксі на постсавецкай прасторы. У Беларусь сэрвісы таксама прыйшлі практычна адначасова — Uber пры дапамозе кампаній-перавозчыкаў, а "Яндэкс" у першы час быў партнёрам таксі 135.\nУ чацвер стала вядома аб тым, што "Яндэкс" і Uber падпісалі пагадненне аб аб'яднанні бізнесу і сэрвісаў па анлайн-замове таксі ў Расіі, Азербайджане, Арменіі, Беларусі, Грузіі і Казахстане. Калі канкрэтна адбудзецца аб'яднанне кампаній — пакуль не вядома.\nФактычна, "Яндэкс" паглынае бізнес Uber у краінах СНД. Інвестыцыі расійскай кампаніі ў агульны праект перавысяць 200 мільёнаў долараў, амерыканскага гіганта — 100 мільёнаў. Кіраваць праектам будуць у "Яндэксе".\nКампаніі ўжо запэўнілі, што для карыстальнікаў захаваюцца абодва прыкладання і магчымасць заказваць таксі па ўжо вядомым цэнах, аднак перспектывы і падрабязнасці аб'яднання пакуль не раскрываюцца. Незразумела і тое, ці будуць збліжаць кошт сваіх паслуг у Uber і "Яндэксе".\nНа дадзены момант вядома, што кіроўцы будуць падлучаны ў абедзвюх сістэмах і змогуць атрымліваць больш заказаў, выкарыстоўваючы кліенцкую базу як Uber, так і "Яндэкс.Таксі".\nУ маі Беларусь наведаў адзін з топ-мэнэджараў Uber — ён дасягнуў з беларускім урадам пагаднення аб партнёрстве, таксама гаворка ішла аб магчымым адкрыцці ў Парку высокіх тэхналогій цэнтра распрацоўкі Uber. Ці рэалізуецца гэтая дамоўленасць пасля зліцця кампаній — таксама не зразумела.\nЗрэшты, таксама вясной стала вядома аб тым, што сэрвіс таксі Gett набывае распрацаваны ў Мінску праект Juno, які таксама называюць "забойцам Uber". Сума ўгоды складзе каля 200 мільёнаў долараў, а ў Беларусі ўжо працуюць распрацоўшчыкі новай платформы замовы таксі.


Баец без адраса\n21/05/2020 Сельская праўда Да 75-годдзя Вялікай Перамогі 0\nПасля заканчэння Айчыннай вайны пераможцы вярталіся дамоў. Нехта адразу, іншыя праз год-другі. Іх з радасцю, са слязьмі на вачах сустракалі родныя. А ў яго, нашага героя, не засталося ні сваякоў, ні свайго жытла. Жыццё працягвалася — усё трэба было пачынаць наноў…\n“За спаленыя гарады і вёскі, за смерць жанчын і дзяцей нашых, за катаванні, гвалты і здзекі над маім народам я клянуся помсціць ворагу жорстка, бязлітасна і няспынна”.\nГэтыя словы партызанскай клятвы набатам адгукаліся ў сэрцы Сяргея Іванавіча ГУДКО, які нарадзіўся ў 1904 годзе ў вёсцы Драмлёва, знішчанай карнікамі на Галавасек. У агні загінуў яго старэйшы брат Карніла Іванавіч ГУДКО (1889–1942) з жонкай Марыяй Максімаўнай (1895–1942) і дзецьмі Уладзімірам, Нінай, Аляксандрам, Сцяпанам, Верай (наймалодшай Сяргеевай пляменніцы ледзь споўнілася адзінаццаць). Яму самому пашчасціла ў той трагічны ранак, калі палала Драмлёва, быць далёка ад дому.\nКалі прыйшла савецкая ўлада, Сяргей Іванавіч жыў на Валыні. Неўзабаве апынуўся ў шэрагах Рабоча-Сялянскай Чырвонай Арміі. У дакументах адсутнічае час прызыву, аднак гэты прабел даволі проста аднавіць: позва была выпісана Паддубцаўскім РВК Паддубцаўскага раёна, які існаваў да снежня 1940 года.\nЗ пачаткам вайны радавому Гудко давялося нямала паваяваць, неаднойчы праявіць адвагу, праліць кроў на франтавых дарогах. Спачатку залічаны ў 156-ю стралковую дывізію, 25 чэрвеня 1944 года быў цяжка паранены пад Віцебскам. Ды Бог аказаўся літасцівым да драмлёўца: дактары змаглі ўзняць яго на ногі. Але пакуль лячыўся ў шпіталі, родная часць імкліва пайшла наперад, і радавы ўліўся ў новае падраз-дзяленне — 140-ы стралковы полк 182-й стралковай Дноўскай дывізіі. Тут пад Новы 1945 год Сяргей Гудко атрымаў першую баявую ўзнагароду — медаль “За адвагу”.\nДругою ў сакавіку стаў ордэн Чырвонага Сцяга за бой пад мястэчкам Надрау (сёння — пасёлак Нізоўка за 15 км ад Калінінграда). Вось вынятка з узнагароднага ліста: “31 студзеня 1945 года праявіў выключныя храбрасць і мужнасць. Па сігнале “ў атаку” ён імкліва рынуўся наперад і, накіроўваючы за сабою групу таварышаў у складзе трох чалавек чырвонаармейцаў са свайго аддзялення, з фланга атакавалі групу нямецкіх салдат. Агнём аўтамата і гранатамі тав. Гудко знішчыў шэсць салдат праціўніка, чым садзейнічаў астатнім падраздзяленням ўварвацца ў варожыя траншэі і тым самым узяць населены пункт”.\nУ гэтым баі драмлёвец быў зноў паранены, але хутка вярнуўся ў строй. Вайну закончыў на балтыйскім узбярэжжы, у партовым горадзе Гдыня.\nУ памятны дзень 9 мая 1945 года Сяргей Гудко атрымаў медаль на георгіеўскай шоўкавай муаравай стужцы з профілем Сталіна “За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне”.\nВа ўзнагародных паперах абавязкова запаўняўся 12-ы пункт “Пастаянны хатні адрас таго, хто прадстаўляецца да ўзнагароды, і адрас яго сям’і”. У выпадку нараджэнца “вогненнай вёскі” гэтая графа (па вядомай прычыне) засталася незапоўненай…\nНа здымку: такою ўяўляў драмлёўскую трагедыю мастак-франтавік Міхаіл Паўлавіч КАРНЕЕЎ.\nЯпонская вакцина от коронавируса прошла успешные испытания на животных 26/05/2020\nМалая родина больших возможностей 26/05/2020\n"Брестоблимущество" дополнит информацию об объектах недвижимости QR-кодами 26/05/2020\nС 1582 года и по ХХ век - в Полоцком госуниверситете откроют галерею ректоров 26/05/2020\nИх профессия – созидать 26/05/2020\nВ Африке не зафиксировано масштабных вспышек COVID-19 - ВОЗ 26/05/2020\nЭлектронная ярмарка вакансий пройдет 28 мая 26/05/2020\nПод Бобруйском сгорело 100 т сена 26/05/2020\nКошка в США родила котенка с двумя мордочками – фото 26/05/2020\nЧетыре человека погибли при жесткой посадке вертолета Ми-8 на Чукотке 26/05/2020