Піў, біў – абы не забіў? Якія меры прадпрымаюцца дзеля таго, каб абразуміць сямейных дэбашыраў\nБольшасць сямейна-бытавых злачынстваў адбываюцца… на вёсцы і “пад градусам”. Да такой высновы прыйшла, аналізуючы канкрэтныя лічбы і факты, старшы інспектар прафілактыкі ААПП Шчучынскага РАУС Алена Малашка. З сацыяльнага партрэта “хранічнага” сямейнага скандаліста, па словах Алены Іванаўны, паўстае мужчына 40-45 год, які жыве ў сельскай мясцовасці, далёка не заўсёды мае пастаянную работу і, што называецца, празмерна “ўжывае”. Прычым 30 працэнтаў такога роду правапарушэнняў – з рукапрыкладствам і нанясеннем пабояў. Вельмі сур’ёзна стаіць у нашым раёне праблема дамашняга насілля.Зразумела, што нельга мірыцца і праз пальцы глядзець на гэту агідную з’яву.У гэтым напрамку праводзіцца пэўная работа. Напрыклад, з мэтай прафілактыкі двойчы на месяц у Шчучынскі РАУС запрашаюць для гутаркі тых, хто трапіў у “групу нядобранадзейных”. Адкрыты дыялог дапаўняюць прагляды сацыяльных відэаролікаў і дакументальных фільмаў на злабадзённую тэму. Вось і на гэты раз адбылася такая сустрэча ў рамках комплексу дадатковых мер, накіраваных на папярэджанне супрацьпраўных паводзін грамадзян.\nЗ Ражанкі, Орлі, Ракавічаў, Амбілеўцаў, Якубавічаў, іншых населеных пунктаў прыехалі мужчыны, якія “засвяціліся” ў хатніх разборках і, безумоўна, панеслі ўжо за гэта адказнасць, аднак не выпалі з поля зроку шчучынскіх праваахоўнікаў. Здзіўляла, што сярод сабраўшыхся было і некалькі прадстаўніц нібыта “слабой паловы”. Аказваецца, сярод хатніх скандалістаў “мясцовага разліву” – чатыры жанчыны!\n— У Шчучынскім раёне на ўліку стаяць 60 сямейных дэбашыраў. 37 чалавек з гэтай кагорты нідзе не працуе, — агучыла сумную статыстыку маёр міліцыі Алена Малашка. – Найчасцей прычыны сацыяльнай з’явы крыюцца ў алкагалізме. Ад яго — і слёзы ў сям’і, і прагулы на рабоце, і злачынствы. Нямала бед здольны натварыць чалавек у п’яным угары.Алена Іванаўна расказала аб крымінагеннай сітуацыі, звязанай з катаваннямі і дамашнім насіллем, пазнаёміла прысутных са зменамі ў заканадаўстве аб парадку і ўмовах накіравання грамадзян у лячэбна-працоўныя прафілакторыі. Цяпер, калі хтосьці вядзе асацыяльны лад жыцця і двойчы за год прыцягваўся да адміністратыўнай адказнасці за правапарушэнні ў стане алкагольнага ап’янення, ён можа быць накіраваным у ЛПП. Больш жорсткім становіцца заканадаўства і ў адносінах да тых, хто трапляе ў лячэбна-працоўны прафілакторый “па другому кругу”. Усе гэтыя і іншыя нюансы падрабязна і даступна растлумачылі сабраўшымся.\nПра тое, што ў нашай рэспубліцы ўжо распрацоўваецца праект закона аб дамашнім насіллі і чым гэта выклікана, распавяла гаворку памочнік пракурора Алена Адаміцкая. А начальнік упраўлення па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама Андрэй Навіцкі расказаў аб магчымасцях працаўладкавання праз дзяржаўную службу занятасці, падкрэсліў, што на сённяшні дзень у Шчучынскім раёне ёсць каля 400 свабодных вакансій і існуе рэальная магчымасць зарабіць, калі беспрацоўны сапраўды гэтага жадае.З цікавасцю слухалі прысутныя жывое і насычанае рэальнымі прыкладамі з урачэбнай практыкі выступленне ўрача-нарколага Шчучынскай райбальніцы Людмілы Чудоўскай. Дыялог атрымаўся канструктыўным хаця б таму, што знайшліся людзі, якія пасля мерапрыемства падыходзілі да Людмілы Яраславаўны, каб параіцца і спытаць, дзе можна “закадзіравацца” ад алкагольнай залежнасці. Адчувалася, што многім у гэтай зале было вельмі няёмка і сорамна за свае ўчынкі. Значыць, ёсць сумленне і жаданне зрабіць работу над жыццёвымі памылкамі. Не павінен мець месца ў нашым грамадстве жудасны ланцужок: піў-біў-забіў… Варта памятаць пра тое і самім ахвярам дамашняга насілля, не церпячы горкае становішча да апошняй кропкі кіпення. Нераўнадушную пазіцыю ў адносінах да сямейных дэбашыраў варта займаць суседзям, сябрам, аднавяскоўцам – усяму грамадству. Як паказваюць рэаліі, дамашняе насілле можа скончыцца вялікай трагедыяй.


«Белнафтахім» паабяцаў, што паліва на запраўках патаннее\nКанцэрн «Белнафтахім» заявіў аб зніжэнне цаны на паліва ў новым годзе. Пра гэта стала вядома падчас наведвання віцэ-прэм’ерам Беларусі Ігарам Ляшэнка нафтаперапрацоўчага заводу «Нафтан», падае БТ. Сам Ігар Ляшэнка на мінулым тыдні заявіў, што ў 2019-м кошты на паліва вырастуць на 5–7 %.\nЧакаецца, што ў першы тыдзень студзеня цана бензіну і дызельнага паліва на АЗС краіны будзе перагледжана, зыходзячы з кошту барэлю нафты.\nПаводле прагнозу старшыні канцэрну «Белнафтахім» Андрэя Рыбакова, на колькі патаннее бензін і дызель, стане вядома ўжо ў першыя дні новага года.\n«Мы застаёмся прыхільнікамі планавага і планамернага змянення цэнаў. Хачу сказаць, што намі ўнесены прапановы на студзень па змяненні і – што радуе – па зніжэнні цаны на ўнутраным рынку. Гэта будзе разгледжана, зыходзячы з фактычнай кошту барэля на пачатку студзеня – 2–3 чысла. Але ўжо можна сказаць, што ў дыяпазоне $ 52–55 за барэль разглядаецца змяненне цаны. Каля 1 капейкі на дызель і 2 капеек на бензін».\nЗ сярэдзіны снежня нафта на сусветным рынку таннее – у выніку гандлёвых спрэчак паміж Кітаем і ЗША ды прагнозамі амерыканскага ўраду аб росце здабычы сланцавай нафты.\nНа гэтым тыдні кошт нафты Brent на Лонданскай біржы дасягнуў $ 50. Такім чынам, нафта патаннела больш чым на 40 % пасля чатырохгадовага максімуму, дасягнутага ў кастрычніку.\nЦягам 2018 году паліва на беларускіх запраўках даражэла 27 разоў – кожны раз на 1 капейку.\nНа мінулым тыдні віцэ-прэм’ер заяўляў, што ўва ўмовах падатковага манеўру ў Расеі страты беларускіх НПЗ складуць $ 240 млн, неданалічэнне падаткаў у бюджэт складзе $ 143 млн, а рознічныя кошты на нафтапрадукты вырастуць налета на 5–7 %.\nПаводле міністра фінансаў Беларусі Максіма Ермаловіча, бюджэтныя страты Беларусі ў выніку падатковага манеўру складуць Br 630 млн.\nТэгі: АЗС, Андрэй Рыбакоў, Ігар Ляшэнка, Максім Ермаловіч, нафта, падатковы манеўр


Мікрафінансаванне: карысць або небяспека? - infobank.by\nInfoBank.by – Все банки Беларуси > Мікрафінансаванне: карысць або небяспека?\nМікрафінансаванне: карысць або небяспека?\n6 июня 2014 1701 Патрабуецца рэгуляванне, але не праз забарону дзейнасці\nТэма мікрафінансавання стала вельмі моднай і папулярнай у нашай краіне. Сёння ёсць шмат нараканняў як на работу крэдытных кааператываў, так і камерцыйных мікрафінансавых арганізацый. А як жа? Навіны прыходзяць самыя супярэчлівыя. То ў Гродна двое хлопцаў арганізавалі таварыства з абмежаванай адказнасцю па выдачы пазык пад працэнты і сталі «выбіваць» грошы праз пагрозы. Аднойчы нават вывезлі чалавека на могілкі і прымусілі капаць сабе магілу. То адразу два крэдытныя кааператывы фактычна банкроцяцца і не выплачваюць грошай укладчыкам. Кіраўніцтва пры гэтым увогуле падазраюць у махлярстве.\nУсе грошы — бізнесу?\nМенавіта на такім фоне ствараецца прававая аснова для дзейнасці мікрафінансавых арганізацый у Беларусі. Пасля ўзгаднення ў Адміністрацыі Прэзідэнта праект нарматыўнага дакумента па пытаннях прававога рэгулявання прадастаўлення пазык і дзейнасці мікрафінансавых арганізацый атрымаў некалькі змяненняў. Напрыканцы мінулага месяца навацыі дакумента пералічыў намеснік старшыні праўлення Нацыянальнага банка Сяргей Дубкоў. Самае важнае — пераарыентацыя мікрафінансавых арганізацый на прадастаўленне пазык суб’ектам малога і сярэдняга прадпрымальніцтва, фізічным асобам, якія з’яўляюцца ўласнікамі маёмасці, заснавальнікамі (удзельнікамі), членамі камерцыйных арганізацый, а таксама пазык фізічным асобам, якія ажыццяўляюць рамесніцкую дзейнасць, дзейнасць у сферы аргаэкатурызму, вядзенне асабістай падсобнай гаспадаркі.\nЦяпер МФА ў асноўным прадастаўляюць пазыкі на спажывецкія мэты. А пад мікрапазыкай будзе разумецца пазыка ў памеры да 15 тысяч базавых велічынь, а не 1,5 тысячы. Акрамя таго, мікрафінансавую дзейнасць змогуць ажыццяўляць толькі спажывецкія кааператывы, таварыствы ўзаемнага фінансавання, кааператывы другога ўзроўню, фонды, а таксама камерцыйныя арганізацыі, якія з’яўляюцца ламбардамі. Спажывецкія кааператывы не змогуць прадастаўляць пазыкі сваім членам на спажывецкія мэты.\nЧым адрозніваюцца крэдытныя кааператывы?\nНа мінулым тыдні мікрафінансавыя арганізацыі «заварушыліся» і пачалі абмяркоўваць сітуацыю. «Пры ўсіх супярэчнасцях паслугамі МФА ў краіне карыстаюцца тысячы людзей. Адна з галоўных прычын, чаму яны па грошы ідуць да іх, а не ў банк, — прастата і зручнасць», — сцвярджае Алена Каляда, старшыня праўлення Рэспубліканскай асацыяцыі мікрафінансавых арганізацый. Па яе словах, галоўнае адрозненне кааператываў ад камерцыйных арганізацый — нацыянальны характар: «Тут звычайна няма замежных грошай. Калі мы ўспомнім пра гісторыю польскіх кааператываў, то ў 1990-я гады, калі быў вялікі адток капіталу з краіны, менавіта ашчадныя касы сталі той асновай, дзякуючы якой палякі не згубілі свае зберажэнні. І сёння вельмі ганарацца гэтым. А чым адрозніваецца польская сістэма крэдытных кааператываў ад беларускай? На момант зараджэння гэтай з’явы ў нашых суседзяў было прынята выразнае заканадаўства. Таму для палякаў гэта вельмі надзейны фінансавы інструмент».\nШчыра кажучы, паслугі кааператываў насамрэч карыстаюцца папулярнасцю. Аб гэтым гавораць лічбы, якія прыводзіць Алена Каляда: «У кааператывах, якія ўваходзяць у асацыяцыю, на 1 мая прынята 2 млрд рублёў. Выдадзена — 4 млрд. Такая вялікая розніца таму, што за 10 гадоў працы «Сталічны клуб узаемадапамогі» зарабіў пэўны прыбытак. І сёння мы маем магчымасць выдаваць пазыкі пенсіянерам не пад 10% у месяц, як усім, а пад 1%. Кааператыў з пачатку года выдаў каля 3 млрд рублёў. За 2013 год — 6,6 млрд. Бізнесу грошы выдае асобны кааператыў — «Сталічны клуб бізнесу».\nШто думаюць заёмшчыкі і ўкладчыкі?\nАдзін з падманутых укладчыкаў Сяргей Радкевіч паведаміў гісторыю свайго знаёмства з мікрафінансавымі структурамі. «Першы раз сустрэўся з гэтым кааператывам на выставе. Гаваркі малады чалавек пакінуў прыемнае ўражанне. Пасля я схадзіў у офіс, паглядзеў дагавор. Аднак у ім былі граматычныя памылкі, што шмат аб чым гаворыць. Тады я рэціраваўся. Прыйшоў у іншы кааператыў. Усё было спакойна і без пафасу. Узнік давер — і я асмеліўся на размяшчэнне ўкладу. І застаўся задаволены. Праз тры месяцы атрымаў прыбытак і пакінуў грошы на яшчэ адзін тэрмін.\nУ наступны раз у мяне грошы ўжо не прынялі, бо «не было магчымасці і неабходнасці». А гэта гаворыць аб адказным стаўленні да сваіх абавязацельстваў. І вось тады я зрабіў памылку — зноў пайшоў у той «дзіўны» кааператыў. Грошы мне дагэтуль не вярнулі. На сквапнасці чалавека вельмі ўмела гуляюць. Лічу, што вінаваты ва ўсім толькі я сам. Нельга ўсё звальваць у адну кучу, казаць, што ўсе яны там ліхвяры, махляры. Усё залежыць ад людзей. Можна любую добрую ідэю давесці да абсурду, але гэта не падстава яе забараняць. Колькі ў нас падманутых дольшчыкаў у долевым будаўніцтве — давайце тады перастанем будаваць жыллё. А колькі прадаецца нясвежых прадуктаў — давайце ўсе крамы пазакрываем».\nЦяжка не пагадзіцца, што проста закрыць усіх — не выйсце. Алена Каляда не разумее, чаму спажыўца паслуг хочуць пазбавіць права выбару? «Сёння ў пенсіянера, інваліда, простага рабочага ёсць хаця б нейкая альтэрнатыва. Калі чалавеку патрэбна 200-300 тысяч рублёў да зарплаты ці пенсіі, ён не пойдзе ў банк, тым больш, што там такія маленькія сумы не выдаюць».\nАндрэй Марчанка, заёмшчык, пенсіянер па інваліднасці, пацвярджае гэты тэзіс: «Я неаднаразова звяртаўся ў банкі, але там мне ніхто не хацеў дапамагаць. А ў кааператыве мне дапамаглі з грашыма не толькі на лекі, але і на адзенне».\nНе можа быць, каб ва ўсіх было, а ў нас не\nАлег Бялячыц, дырэктар СК «Таварыства ўзаемнага крэдытавання «Сталічны клуб бізнесу» прытрымліваецца такой думкі: «Калі правесці паралель паміж фінансавым рынкам і гандлем, то сітуацыю можна ўявіць так: прапануюць закрыць у краіне ўсе маленькія крамкі і пакінуць толькі супер- і гіпермаркеты, бо там тавар таннейшы, а гэтым крамкам прапануецца заняцца аптовымі пастаўкамі для прадпрыемстваў, бо прадпрыемствы павінны развівацца».\nДарэчы, ён лічыць, што працэнтныя стаўкі ў памеры 2-4% і нават 1% у дзень — не нармальна. «Але, па-першае, існуюць арганізацыі, якія прапануюць прымальныя стаўкі; па-другое, з развіццём рынку, у выніку канкурэнцыі ўсе будуць вымушаны знізіць стаўкі. Больш за тое, як прапаноўвалася праектам указа Прэзідэнта, будуць прадастаўлены паўнамоцтвы Нацбанку для таго, каб урэгуляваць усе пытанні — абмежаваць стаўкі, запатрабаваць элементарную справаздачнасць, каб прадухіліць стварэнне фінансавых пірамід і гэтак далей».\nНа думку Алега Бялячыца, у выпадку прыняцця ўказа ў апошняй рэдакцыі нас чакае сыход мікрафінансавання ў цень, рост працэнтных ставак на чорным рынку і да таго падобнае. «Паколькі не можа такога быць, што ва ўсім свеце і ў нашых суседзяў існуе крэдытная кааперацыя і мікрафінансаванне, а ў нас няма, — гаворыць ён, — то рана ці позна прыйдзецца фінансавы рынак адкрыць і яго тут жа захопяць тыя, хто гэтым займаўся шмат гадоў, — у першую чаргу расіяне, у меншай ступені ўкраінцы і літоўцы. І ўвесь прыбытак, атрыманы на гэтым рынку ў Беларусі, будзе ісці за мяжу, а мы будзем лямантаваць, што ў нас не хапае грошай».\nЗ развіццём мікрафінансавання прадпрымальнікаў таксама не ўсё так проста. «Па-першае, для іх крэдытавання неабходны танныя грошы. Яны ёсць у дзяржавы і банкаў. У апошніх гэта звязана з тым, што яны ажыццяўляюць разліковае абслугоўванне (значыць, у іх знаходзяцца грошы, за якія не трэба плаціць). Акрамя таго, банкі могуць браць грошы ў Нацбанка. Па-другое, фінансаванне прадпрымальнікаў мае нашмат больш высокія рызыкі, чым пры працы з фізасобамі. Таму тыя, хто працаваў з грамадзянамі, не будзе працаваць з прадпрымальнікамі.\nА па-трэцяе, для фінансавання прадпрымальнікаў неабходны буйныя сумы грошай. Давайце падлічым: прапаноўвалася ўвесці мінімальны статутны фонд у памеры 100 тысяч долараў (каля 1 мільярда рублёў). Сярэдняя сума пазыкі прадпрымальнікам складае 100 млн рублёў. Атрымліваецца, што можна выдаць толькі 10 пазык. 3-4 неплацельшчыкі — і арганізацыя акажацца на мяжы банкруцтва. Як паказвае беларускі і замежны вопыт, менавіта на базе арганізацый, якія фінансуюць фізасоб, з часам з’яўляюцца структуры, якія працуюць з прадпрымальнікамі», — упэўнены Алег Бялячыц.\nУладзіслаў Кулецкi, "Звязда"


гараскопы | Карысная інфармацыя для ўсіх\nхлопцы з якога чысла ліпеня па які лік жніўня па гараскопу леў?\nхлопцы з якога чысла ліпеня па які лік жніўня па гараскопу леў? Астралогія дасканалая навука да прыкладу можа ў ідэале апісаць вашага партнра (якім ён павінен быць, і што ў ...\nраскажыце пра скарпіёна народжаным 29 кастрычніка, спосибо.\nраскажыце пра скарпіёна народжаным 29 кастрычніка, спосибо. Знак Вады. Людзі, якія выпрабоўваюць на сабе ўплыў планет Марса, з яго сілай і жорсткасцю і магутнага Нептуна, адрозніваюцца дваісты характар. Гэтая дваістае ўплыў ...\nА што на рахунак сумяшчальнасці льва і скарпіёна?\nА што на рахунак сумяшчальнасці льва і скарпіёна? Калі абодва - тыповыя прадстаўнікі сваіх знакаў, то сумяшчальнасць Ніякія: Агонь і Вада не сумяшчальныя! Вы цалкам можее быць месцы, але одеживать ...\nЦі сумяшчальныя хлопец панна, а дзяўчына водолей ??\nЦі сумяшчальныя хлопец панна, а дзяўчына водолей ?? Адзін астролаг падлічыў, што ў Рамэа і Джульеты было такое сочитаение знакаў. Падрабязнасці - у Вільяма Шэкспіра. дзяўчыне-Вадаліў хутка дадзене мужчына-панна, да таго ...\nЯк даведацца дакладны час свайго нараджэння? Спытаць няма ў каго.\nЯк даведацца дакладны час свайго нараджэння? Спытаць няма ў каго. Калі да архіва радзільні ня дабрацца, то пішыце. у радзільным доме абавязкова ёсць у архіве Як спытаць няма ў каго ?? ? ...\nгод якой жывёліны 2020?\nгод якой жывёліны 2020? Год мышы або пацукі! год-мышы пацукі Год якой жывёліны 2020 год - Год ПАЦУКА 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 ...\nжанчына баран-бык. характарыстыка?\nжанчына баран-бык. характарыстыка? Характарыстыка знака Ангельская назва першага знака Задыяку - Aries - паходзіць ад лацінскага aries, «баран», на якога, як меркавалі старажытныя, паходзяць абрысы сузор'я. У грэцкай міфалогіі Авен ...\nСумяшчальнасць Леў \_ Стралец\nСумяшчальнасць Леў \_ Стралец сумяшчальнасць Леў Стралец. Выдатная пара для кахання, партнёрскіх адносін, дружбы. Разам складана, а паасобку немагчыма, бо здаецца, што ў людзей ёсць усё, каб быць разам, але ...\nПадкажыце сумяшчальнасць. Дзяўчына - леў, хлопец - панна.\nПадкажыце сумяшчальнасць. Дзяўчына - леў, хлопец - панна. Паннам ўсё добра, а вось выцерпіць дзеву леў, пад пытаннем. вось калі б быў хлопец леў а дзяўчына панна то было б ...\nЯк закахаць у сябе стральца?\nЯк закахаць у сябе стральца? Стралец: весяліся ад душы Не так ужо складана заваяваць і ўтрымаць мужчыну Стральца. Яму неабходна адчуваць, што ініцыятыва ў адносінах зыходзіць выключна ад яго. Калі ...\nякі тып жанчын любяць мужчыны - скарпіёны?\nякі тып жанчын любяць мужчыны - скарпіёны? Мужчына Скарпіён створаны для любові. Ён ідэальны палюбоўнік, гэта самы гарачы знак усяго гараскопа. Каханне і сэкс для яго свайго роду наркотык. Ён ...\nЯкі кветка ў: скарпіёнаў: па гараскопе?\nЯкі кветка ў: скарпіёнаў: па гараскопе? З 24 кастрычніка па 2 лістапада - фрэзы, з 3 лістапада па 12 лістапада - архідэя, 13 лістапада па 22 лістапада - півоня. Ўплыў планет: ...\nА як расшыфраваць натальной карту?\nА як расшыфраваць натальной карту? гэта да спецыяліста трэба, да астролага Прапаную унікальны гараскоп, разлічаны толькі для Вас Выкарыстоўваю ўласныя разлікі і кнігі з асабістай бібліятэкі, якая збіраецца гадамі. Платна. [электронная пошта абаронена]...\nраскажыце аб знаку задыяку РАК?\nраскажыце аб знаку задыяку РАК? Ракі самы загадкавы знак з усяго Задыяка. Гэта, напэўна, таму, што яны знаходзяцца пад наймацнейшай уладай Месяца, якая настолькі абвастрае іх пачуцці, настолькі ўплывае на ...\nЯкія шчаслівыя лічбы рыб? ? Якія талісманы, камяні і інш. Прыносяць поспех ??\nЯкія шчаслівыя лічбы рыб? ? Якія талісманы, камяні і інш. Прыносяць поспех ?? Лепшы талісман для рыбак гэта КАХАННЕ! Яна іх робіць шчаслівымі і удачлівымі! Калі яны сябе адчуваюць любімымі ім ...\nСкажыце, а які знак задыяку усіх лепш падыходзіць цяляці для ўдалага шлюбу?\nСкажыце, а які знак задыяку усіх лепш падыходзіць цяляці для ўдалага шлюбу? Зрэшты падыдуць цяляты, панны, стральцы! Гараскоп сумяшчальнасці Цяля з іншымі знакамі задыяку. Цельцаў і Авен: Такі саюз выдатны ...\nЯкія металы і камяні падыходзяць пад знак вадаліва?\nЯкія металы і камяні падыходзяць пад знак вадаліва? Металы і камяні выбіраюць НЕ па знаках Задыяка, а ў выніку аналізу ўсяго гараскопа ў цэлым. Яшчэ гэта залежыць ад той мэты, ...\nяк кардынальна змяніць сваё жыццё?\nяк кардынальна змяніць сваё жыццё? За адну ноч нельга змяніць жыццё Але за адну ноч можна змяніць думкі, якія назаўжды зменяць тваё жыццё. Пачаць выкарыстоўваць матэматычны гараскоп, кантраляваць шанцаванне. Шукайце ...\nхлопец скарпіён і дзяўчына шалі, сумяшчальнасць?\nхлопец скарпіён і дзяўчына шалі, сумяшчальнасць? Астролагі прагназуюць нестабільнасць і нечаканасць такіх адносін. Рэўнасць скарпіёна нярэдка дапякае вагам, якія ў сваю чаргу адрозніваюцца лянівых і адчувальнасцю. Запал перапаўняе іх абодвух. ...\nкакая планета кіруе двайнятамі\nкакая планета кіруе блізнятамі планеты: Меркурый, Празерпіны (шчыра кажучы, першы раз чую пра гэта назва))) сімвалы: двайняты, маска, рука, зорка колеру: чырвоны, перламутравы камяні: Берыл, гранат, тапаз кветкі: ...\n73 запытаў у БД, сгенерилось за 2,212 секунд.


Сёння вытворцы гульняў і цацак радуюць пакупнікоў разнастайнымі галаваломкамі рознай ступені складанасці. Адна з самых вядомых і папулярных на сённяшні дзень - шар галаваломка-лабірынт «Перплексус». У яе з задавальненнем гуляюць дзеці і дарослыя ў розных краінах свету.\nШто ўяўляе сабой Perplexus?\nГэта складаная 3D-галаваломкі. Вонкава ўяўляе сабой празрысты пластыкавы шар, усярэдзіне якога знаходзіцца лабірынт з шматлікімі дарожкамі. Задача гульца - правесці невялікі металічны шарык праз усе перашкоды так, каб ён не зляцеў з трасы.\nУ пачатку «падарожжа» шарык усталёўваецца ў пачатковай кропцы. Яна, як і ўсе этапы лабірынта, пазначаная адпаведным нумарам. Далей трэба вельмі акуратна і спрытна паварочваць, нахіляць, круціць шар у руках такім чынам, каб шарык перамяшчаўся ўсё далей па маршруце. Каб прайсці лабірынт да канца, трэба будзе прыкласці намаганні. Некаторыя этапы лабірынта могуць здацца досыць простымі, а над праходжаннем іншых прыйдзецца паламаць галаву і праявіць цуды спрыту.\nВізуальна цацка вельмі прывабная. Яна выкананая з трывалых якасных матэрыялаў. Стыльны дызайн, найскладаны маршрут, сучаснае выкананне - шар-галаваломкі «Перплексус» прыцягвае ўвагу і выклікае жаданне хутчэй ўзяць яго ў рукі. Паколькі цацка неразборная, яе зручна браць з сабой у паездку, у адпачынак.\nГісторыя стварэння і ўзнагароды\nІдэя стварэння падобнага шара-лабірынта нарадзілася досыць даўно, у 70-х гадах мінулага стагоддзя. Яе аўтарам стаў Майкл МакГиннис. А непасрэдна цацку ў тым выглядзе, у якім яе ведаюць тысячы карыстальнікаў з усяго свету, спраектавалі і зрабілі ў ЗША Браян Клеменс і Дэн Клинстер. На паліцы крам галаваломка паступіла ў 2008 годзе. За дзесяцігоддзе продажаў шар «Перплексус» стаў уладальнікам звыш трох дзесяткаў розных узнагарод. Сярод іх - ганаровая прэмія «Цацка года», якую галаваломка заваявала ў шэрагу краін, а таксама ўзнагароды «Выбар бацькоў», «Развіццё» і некаторыя іншыя. Нядзіўна, што менавіта гэтая цацка неаднаразова выбіралася пераможцам у розных намінацыях. Яна, безумоўна, заслугоўвае таго.\nНа які ўзрост разлічаны шар «Перплексус»?\nВытворца паказвае, што ўсе, каму старэй 6 гадоў, могуць справіцца з галаваломкай Perplexus Original (сярэдні ўзровень). Для дзяцей малодшага ўзросту ёсць спрошчаная версія гульні, а для вопытных гульцоў - ўскладненая.\nГэта займальная і захапляльная гульня для дзяцей і дарослых. Варта толькі паспрабаваць - ледзь шар аказваецца ў вас у руках, і гульня пачынаецца, хочацца хутчэй прыйсці да мэты. Колькі часу зойме праходжанне лабірынта? Ва ўсіх па-рознаму, але цалкам сапраўды прыйдзецца паспрабаваць.\nІснуе некалькі разнавіднасцяў галаваломкі, а менавіта чатыры. Купляючы шар-лабірынт «Перплексус» дзіцяці, трэба ўлічваць яго ўзрост і магчымасці. Калі складанасць апынецца не па сілах маленькаму гульцу, ён можа страціць цікавасць да забаўкі. Цацка не здольная пакінуць каго-то абыякавым, яна маментальна захоплівае вашу ўвагу і трымае яго да канца праходжання перашкод.\nУ чым складанасць галаваломкі?\nЛабірынт Perplexus ня плоскі, а трохмерны. Ўсе перашкоды размешчаны ў некалькіх плоскасцях, што дадае гульні складанасці. Пры праходжанні бар'ераў даводзіцца ўлічваць гравітацыю, сілу цяжару, вышыню борцікаў, якія агароджваюць дарожкі, і многае іншае. Пры праходжанні адных участкаў трэба каціць шар павольней, а іншых - хутчэй. Пра ўсё гэта гульцам трэба будзе здагадацца ў працэсе праходжання маршруту.\nНа засваенні некаторых этапаў можна «затрымацца» надоўга, бо шар-галаваломкі «Перплексус» і разлічаны на працяглы праходжанне. Спатрэбіцца час, каб разабрацца, якая менавіта хітрасць, якія рухі прымусяць шарык прасунуцца далей па лабірынце.\nНа сённяшні дзень кампаніяй-вытворцам выпушчана 4 віды лабірынта. Яны адрозніваюцца складанасцю, памерамі, колькасцю бар'ераў (этапаў):\n1. Rookie - шар «Перплексус» ў спрошчанай версіі, асвойваць якую могуць нават дзеці, пачынаючы з 4-гадовага ўзросту. Але нават яна будзе цікавая дарослым, асабліва тым, у каго адсутнічае вопыт гульні з падобнымі галаваломкамі.\n2. Original - сярэдні ўзровень складанасці, 100 этапаў, магчымасць пачынаць маршрут з адной з трох адзначаных стартавых кропак. Гэта самая вядомая, папулярная, якая прадаецца версія гульні.\n3. Epic - гэта найбольш складаны варыянт лабірынта, які разлічаны на дарослых, прычым не на ўсіх. Рэкамендуецца спачатку прайсці класічны варыянт гульні, перш чым прыступаць да дадзенай версіі. Тут 125 перашкод і павялічаная даўжыня трасы.\n4. Twist - разнавіднасць гульні, якая таксама разлічана на вопытных гульцоў. Яна мае прынцыповае адрозненне ад усіх іншых мадэляў. Яно заключаецца ў тым, што лабірынт трэба не проста прайсці, але і самастойна пабудаваць ўчасткі маршруту, злучаючы асобныя элементы трасы ў адзінае цэлае. Праходжанне гэтай гульні будзе доўгім, складаным і вельмі цікавым.\nДзе прадаецца шар - галаваломка «Перплексус»? «Дзіцячы свет» і буйныя інтэрнэт-крамы - гэта месца, дзе хутчэй за ўсё атрымаецца знайсці жаданую цацку. З ростам папулярнасці гэтай галаваломкі павялічыўся і выпуск падробак. Адрозніць арыгінальны тавар ад фальсіфікаванага можна па якасці ўпакоўкі, выразнасці пропечатает інфармацыі. Часцяком падробкі каштуюць значна танней арыгінала. Каб звесці да нуля верагоднасць куплі падробкі, варта набываць галаваломку ў буйных крамах.\nКарысна і займальна\nЯк і ўсе іншыя галаваломкі, шар-лабірынт «Перплексус» ставіцца да развіваюць гульняў. Ён прымушае гульцоў праяўляць спрыт, лагічнае і прасторавае мысленне, канцэнтраваць увагу, хутка прадумваць кожны наступны крок. Тыя, каму не хапае такіх якасцяў, як цярпенне і уседлівасць, могуць развіваць іх з Perplexus - тут яны дакладна спатрэбяцца.\nГэтая головоломка стане цікавым вольным часам для кожнага, хто неабыякавы да цацак, якія прымушаюць думаць, разважаць. Пасля першага праходжання заблытанага лабірынта можна паспрабаваць граць на хуткасць, імкнучыся прывесці шарык да мэты за найменшую колькасць часу. Для чалавека любога ўзросту шар «Перплексус» стане выдатным падарункам, лепшым цікавае і займальнае баўленне часу.\nЯкое значэнне фразеалагізма "кот наплакаў"?\nПавышаны Тэстастэрон у Жанчын\nКіслотныя аксіды: кароткая характарыстыка групы\nАдпраўка перакладаў праз банк: «Залатая карона» - сучасная плацежная сістэма\nЯк выдаліць валасы на твары\nАтерома: выдаленне, сімптомы, прычыны ўзнікнення


03 чэрвень 2013, 00:01\n«Добрый вечер! Здравствуйте, товарищи».\n3 чэрвеня 1988 году выпуск праграмы «Время» Цэнтральнага тэлебачаньня СССР быў, як заўжды, багаты на сэнсацыі і скандалы. А як інакш: на носе выбары дэлегатаў дзевятнаццатай партканфэрэнцыі, «камуністы і беспартыйныя з захапленьнем абмяркоўваюць тэзісы». Іншыя гарачыя навіны дня: на Алтаі пачалі сяўбу збожжа, а на Ўрэнгоі — вытворчасьць уласнага дызэльнага паліва. У Іванаве падступныя вытворцы гародніны дамагліся таго, што капуста па рубель пяцьдзясят, а тальяцінцы, наадварот, малайцы — разьвіваюць соцкультбыт. Пачынаецца сэсія Вярхоўнага Савету УССР, а сусьветная прагрэсіўная грамадзкасьць абмяркоўвае савецка-амэрыканскую сустрэчу на найвышэйшым узроўні. Азызлыя пасьля ўчорашняга замежныя госьці Масквы вярзуць нешта з экрана пра раззбраеньне і перабудову.\nШэрыя твары, шэрае лета, рабскія вочы, галасы ў пустаце, словы бяз сэнсу. Поўная дэградацыя. У БССР нічога не адбываецца, і дзякуй богу. Хоць там усё спакойна — думаюць урэнгойцы і тальяцінцы, алтайцы і масквічы, камуністы і беспартыйныя, якія, вядома ж, даўно ніякаму ЦТ ня вераць. Галоўнае, што капуста ў беларусаў не па рубель пяцьдзясят, а больш ім нічога і ня трэба. Вось якія яны задаволеныя, спакойныя і верныя. І з тэзісамі.\nАле менавіта ў той дзень у Менску адбылася падзея, якая ўшчэнт разьнесла ўяўленьне пра Беларусь як пра сытую і ўсім задаволеную ўскраіну, дзе нічога ніколі не адбываецца. 3 чэрвеня 1988 году ў газэце «Літаратура і мастацтва», рэдактарам якой быў тады паэт Анатоль Вярцінскі, выйшаў артыкул Зянона Пазьняка і Яўгена Шмыгалёва «Курапаты — дарога сьмерці». Першы ў Беларусі, які сказаў праўду пра масавае зьнішчэньне нашых людзей тымі самымі камуністамі, ідэалягічныя нашчадкі якіх рыхтаваліся цяпер да партканфэрэнцыі. Напэўна, пасьля гэтага артыкулу звацца камуністам тут стала папросту сорамна. Гэты тэкст меўся сказаць тое, што замоўчвалася, меўся стаць абвінавачаньнем, пачаткам, штуршком — але зрабіўся прысудам.\n«...У пачатку 1970-х гадоў на паўночнай ускраіне Менску, зьлева ад Лагойскай шашы, не даяжджаючы да кальцавой дарогі, існавала яшчэ вёска Зялёны Луг. Старажылы яе расказалі нам, што за два кілямэтры на поўнач ад вёскі, паміж кальцавой і заслаўскай дарогамі, у лесе з 1937 па 1941 год кожны дзень і кожную ноч расстрэльвалі людзей, якіх прывозілі сюды на машынах. Там на ўзгорках стаяў стары бор, вакол лясы і глухмень. Кавалак бору гектараў з 10-15 быў абгароджаны высокім, вышэй за тры мэтры шчыльным дашчатым плотам у накладку — дошка на дошку, абцягнутым зьверху калючым дротам...»\nЯкое далёкае было ЦТ ад рэальнасьці, пацьвярджае той факт, што артыкул Пазьняка і Шмыгалёва прапусьціла цэнзура. Ужо на другі дзень сьмеламу рэдактару Вярцінскаму пазванілі з ЦК КПБ, які курыраваў газэту — захацелі «глыбей пазнаёміцца з матэрыялам». 14 чэрвеня Савет Мінстраў выдаў пастанову па стварэньні ўрадавай камісіі па расьсьледаваньні падзей у Курапатах, 19 чэрвеня дзесяць тысяч чалавек выйшлі на антысавецкі мітынг, 30 кастрычніка міліцыя жорстка разагнала тых, хто выйшаў на Дзяды — сьвята ўшанаваньня продкаў зрабілася масавай антысавецкай акцыяй.\nУ Курапатах ляжыць ня менш за трыццаць тысяч забітых безь віны цывільных людзей, а паводле іншых ацэнак — больш за дзьвесьце пяцьдзясят тысяч. Пасьля вайны іх парэшткі спрабавалі зьнішчыць, але схаваць сьляды ня выйшла.\nІ вось гады мінаюць. «Эта ўсё, канешна, нямецка-фашысцкія захватчыкі зьдзелалі, нашы так не маглі! Ня верым!», — было чуваць раней, чуваць калі-нікалі і цяпер. Ну, «нашы» маглі яшчэ і ня так... «Абнародаваць усе факты прэждзеўрэменна, няльзя пазваляць сьпекуліраваць на іх нездаровым экстрэмісцкім сілам,» — далучаюцца да іх іншыя галасы. «Курапаты? Эта пцічкі такія! Ілі празьнік», — кажа, усьміхаючыся, парам-па-пам-патрыятычна выхаваная беларуская моладзь. Тое, як з Курапатамі абыходзіцца ўлада, значыць толькі адно: ёй існаваньне гэтага лесу і праўда пра яго замінае ня менш, чым той амаль падохлай ужо пачвары, якая склікала свае партканфэрэнцыі. Праўда, уявіць сабе артыкул, падобны да «Курапатаў» 1988 году, у цяперашнім ЛіМе немагчыма. ЦК КПБ даўно няма — а цэнзары баязьлівейшыя, чым за Саветамі? Нешта тут ня сходзіцца, нейкі тут ёсьць абсурд... Як і ў самім існаваньні ў ХХІ стагодзьдзі партый, якія спакойна называюць сябе не якімі-небудзь там, а Камуністычнымі.\nІ вось Курапаты дзеліць ужо апазыцыя. Псыхуе, крыўдзіцца, гуляе ў манаполію. А ты прыгадваеш кароткі тэкст Пазьняка ў Слоўніку Свабоды. «Курапаты — слова-сьмерць, слова-жах, „ваше слово, товарішч маўзер“, магільны помнік расейскаму камунізму». Ня ведаю, што там думаюць палітыкі — і як можна так падзяліць сьмерць і жах, каб нікому не было «абідна». Але з пункту погляду літаратуры лепш і ня скажаш. Дый ня трэба.


Народныя амбасады Беларусі | Народныя амбасады Беларусі\nМінулыя Прэзыдэнцкія выбары 9 жніўня 2020 года ў Беларусі не былі ні сумленнымі, ні справядлівымі, большасьць дэмакратычных краінаў сьвету абвясьціла пра непрызнаньне Лукашэнкі легітымным прэзыдэнтам Рэспублікі Беларусь. МЗС і пасольствы Рэспублікі Беларусь праводзяць палітыку ў інтарэсах злачыннага рэжыму й ня могуць прадстаўляць інтарэсы беларусаў за мяжой.\nШмат якія функцыі амбасады – інфармаваньне грамадзкасьці пра сытуацыю ў Беларусі, дапамога суграмадзянам, змушаным пакінуць краіну, абарону інтарэсаў Беларусі ў міжнародных арганізацыях і палітычных органах краіны, арганізацыю візытаў, падтрыманьне сувязяў з вольным народам Беларусі – фактычна ўзялі на сябе дыяспары. Для працягу й пашырэньня гэтай працы беларусы замежжа рэалізуюць праект «Народныя амбасады».\nСтварэньне на базе дыяспары й ініцыятыў беларусаў замежжа Народнай амбасады, для абароны правоў беларусаў за мяжой, абароны інтарэсаў дэмакратычнай Беларусі й выкананьня шэрага функцый афіцыйных амбасад.\nГалоўныя задачы й функцыі Народнай амбасады:\nПрадстаўніцтва дэмакратычнай Беларусі за мяжой, забесьпячэньне яе інтарэсаў.\nІнфармаваньне дзяржаўных органаў і шырокай грамадзкасьці краіны пра сытуацыю ў Беларусі.\nНаладжваньне й падтрыманьне кантактаў з дзяржаўнымі органамі, грамадзкімі аб’яднаньнямі, прафэсійнымі зьвязамі, бізнэсовымі, навуковымі й культурнымі коламі, атрыманьне й перадача інфармацыі органам і арганізацыям.\nАрганізацыйная структура й дзейнасьць могуць адрозьнівацца ў кожнай краіне ў залежнасьці ад рэсурсаў дыяспары: ад інфармацыйнага пункта, што існуе online, да паўнавартаснага прадстаўніцтва з памяшканьнем і шырокім шэрагам заданняў.\nПраект стварэньня Народных амбасадаў на базе дыяспары ўхвалены нацыянальнай лідаркай Беларусі Сьвятланай Ціханоўскай, Каардынацыйнай радай і Народным антыкрызісным упраўленьнем.\n• Дэклярацыя Народных амбасадаў.\n• Палажэньне пра Народныя амбасады Беларусі.


В ОАО «Торгуны» занялись разведением кроликов — Докшицы Бегомль Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах Услуги в Докшицах Объявления в Докшицах\n27.09.2016 291 Natali 0 Комментариев\nМабыць, няма ніводнага чалавека, які не ведаў бы крылатую фразу ўкраінскіх гумарыстаў Уладзіміра Данільца і Уладзіміра Маісеенкі пра тое, што “трусы – гэта не толькі каштоўнае футра, а яшчэ і тры-чатыры кілаграмы дыетычнага лёгказасваяльнага мяса”. Жарты жартамі, але ж ісціна ў гэтым выразе ёсць. Наконт каштоўнасці футра пытанне спрэчнае, а мяса гэтых жывёлак на рынку на самой справе карыстаецца вялікім попытам, бо сапраўды вельмі карыснае і нізкакаларыйнае. Нямногія гаспадаркі ў рэспубліцы зараз займаюцца трусагадоўляй. У ААТ “Таргуны” вырашылі паспрабаваць. Брацца за нешта новае – гэта заўсёды ў пэўнай ступені рызыка. Але ж дырэктар Анатоль Бальшуноў заўсёды рызыкуе разумна, зрабіўшы папярэднія разлікі, улічыўшы ўсе “падводныя камяні”, узважыўшы кожны крок.\nПамяшканне пад трусаферму знайшлося добрае – былая грамадская лазня ў Тумілавічах. Будынак яшчэ моцны, дыхтоўны, вялікага рамонту не патрабаваў: перакрылі дах, паставілі шклопакеты. Клеткі для будучых пушыстых гадаванцаў таксама зрабілі ўласнымі сіламі. Размешчаны яны ў два паверхі. Металічная сетка не толькі на пярэдніх сценках, каб мелася дастатковае асвятленне, але і знізу. Таму ў трусіных доміках чыста і суха, а так званыя адходы жыццядзейнасці лёгка вымятаюцца венікам з падлогі.\nЭкскурсаводам на трусаферме для нас стаў яе загадчык Валерый Бычкоўскі.\n– Вушасцікаў засялілі ў ліпені, – распавядае Валерый Мікалаевіч. – Закупілі іх у Браслаўскім раёне, дзвесце дваццаць галоў. Зараз яны ўжо падраслі, набралі вагі, а на той час важылі па кілаграму-паўтара. Само сабой зразумела, самачак нашмат больш. Першае прыбаўленне пагалоўя чакаем ужо ў кастрычніку.\nКармленне трусоў двухразовае. У рацыёне — сена, зерне і вада. Сачыць за чысцінёй у памяшканні і даглядаць пушысцікаў загадчыку дапамагае рабочая Святлана Наеўская. І па тым парадку, які пануе на трусаферме, і па знешнім выглядзе гадаванцаў бачна, што ўдваіх яны выдатна з усім спраўляюцца.\nЗнаёмімся з вушастым насельніцтвам бліжэй. Валерый Мікалаевіч ахвотна дэманструе трусіка пароды Серабрыстая. Па тым, як беражліва, нават трапятліва абыходзіцца ён са сваімі падапечнымі, якой цеплынёй свецяцца яго вочы, можна меркаваць: на пасаду загадчыка выбралі невыпадковага чалавека, бо недастаткова мець ветэрынарную адукацыю – трэба яшчэ і любіць жывёлу.\n– Трусоў у нас пяць парод, – прадаўжае аповед загадчык. – Акрамя Серабрыстай, закупілі яшчэ Каліфарнійскую – гэта самы шматлікі “атрад”, Фламбер, Чэшскую і Бургундскую. Фламберы самыя вялікія па памеры і, бадай, самыя актыўныя. На кожнай клетцы, як бачыце, бірка з нумарам, назвай пароды і іншымі неабходнымі ў нашай справе дадзенымі. Хоць і няма ў жывёл мянушак, я ўжо добра ведаю, які ў кожнай характар. Яны розныя: пужлівыя, цікаўныя, ласкавыя, ваяўнічыя…\nВалерый Мікалаевіч хутка знаходзіць, адчыняе патрэбную клетку – і да рук яго адразу ж горнецца беласнежная труска чэшскай пароды, любіміца. Яшчэ адна, рыжанькая “бургундка”, падстаўляе вушка і загадзя заплюшчвае вочы ў чаканні задавальнення – як тут не ўдзяліць увагу звярку, не палашчыць?\nНапоўненыя прыемнымі ўражаннямі, пакідаем трусаферму і развітваемся з яе загадчыкам, а так сама ўпэўненыя: пры такіх адносінах да справы ўсё павінна атрымацца.\n← Семейный праздник «Властелин села — 2016» прошёл в агрогородке Парафьяново Докшицкого района\nЖыллё – пад ахову →


На франтах сусветнага супраціву (хронікі класавай вайны 04.04.2010-10.04.2010) — Прамень\n8 красавіка 2016 года кіеўскія анархісты атакавалі Галасееўскі раённы суд Кіева, кінуўшы ў яго 4 бутэлькі з запальнай сумессю. “Мы выступаем супраць усёй сённяшняй судовай улады. Дзяржава, з’яўляючыся нашым ворагам, цягам свайго развіцця абзавялася рознымі інстытутамі, якія выконваюць функцыі падаўлення і пакарання. <…> Сапраўдныя злачынцы – гэта ўрад краіны, а сапраўдныя бандыты знаходзяцца ў МУС і СБУ” — паведамілі яны ў сваім камюніке.\nКанфлікт вакол маскоўскага парку “Дубкі” набывае ўсё больш востры характар. 5 красавіка кампанія-забудоўшчык паспрабавала з дапамогай паліцыі прарваць заслоны жыхароў, што пратэстуюць супраць будоўлі камерцыйнага жылля.\nЗранку дзве машыны жыхароў загарадзілі пад’езд да пляцоўкі будаўнічаму крану. Днём да месца пачалі падцягвацца ўзмоцненыя нарады паліцыі. Абаронцы парку ўсталі жывым шчытом перад варотамі якія вядуць да будаўнічай пляцоўцы а таксама падагналі туды з той жа мэтай легкавую машыну.\nПозна ўвечары да варот прыехалі два аўтобусы з паліцыяй, машыны-эвакуатары. Каля 10 гадзін вечара на будоўлі пачаліся затрыманні. Паліцэйскія схапілі двух актывістаў. ДІБДР (Дзяржаўная інспекцыя бяспекі дарожнага руху) перакрыла рух па вуліцы, каб машыны кампаніі-забудоўшчыка смаглі заехаць на тэрыторыю.\nАд 5 красавіка корпусы Е2, С2 і А1 турмы Трыкала ў Грэцыі пачынаюць серыю мабілізацый. Першы крок: адмова захадзіць у камеры падчас паўднёвай ізаляцыі з 12.00 да 15.00. «Непадпарадкаванне будзе пашыранае, калі патрабаванні не будуць выкананыя» — паведамляюць арыштанты. У сваёй заяве асуджаныя дзяржавай выказалі наступныя патрабаванні:\nа) 24-гадзінная магчымасць звярнуцца да медыцынскай дапамогі – найманне медперасаналу з рознымі спецыяльнасцямі\nб) Паляпшэнне колькасці і якасці турэмнай ежы\nв) Паляпшэнне гігіенічных умоў, улічваючы мыццё прадуктаў харчаванне і санітарную апрацоўку камер.\nг) Усталяванне добрага спартыўнага інвентару для правядзення вольнага часу.\nд) Усталяванне адукацыйных і навучальных праграм, у тым ліку прафесійнага навучання, культурных, спартыўных і іншых.\nе) Права арыштантаў на стасаванне са сваім грамадскім атачэннем (спатканні, лісты, тэлефанаванні, водпускі) і замацаванне іх у якасці неад’емных правоў а не заахвочванняў ці прывілеяў.\nж) Забеспячэнне небагатых арыштантаў неабходнымі рэсурсамі для выжывання адпаведнымі сацыяльнымі структурамі\nд) Найманне ў турму сацыяльных супрацоўнікаў, у прыватнасці, псіхолага\nPS: мы шлем сваё баявое прывітанне усім зняволеным, што актыўна удзельнічалі ў мабілізацыі у турме Карыдалас са студзеня па люты, што ў выніку прывяло да выканання іхніх патрабаванняў.\n7 красавіка паведамлялася, што ў Грэцыі адбываецца 24-гадзінны страйк працоўных дзяржсектару у знак пратэсту супраць пенсіённай рэформы і сістэмы сацыяльнага забеспячэння.\nЦягам дня застаюцца зачыненымі ўсе дзяржаўныя і муніцыпальныя ўстановы. Па ўсёй краіне пройдуць мітынгі. Да акцыі таксама далучыліся журналісты і федэрацыя працоўных грамадзянскай авіяцыі.\n8 красавіка галоўны офіс газеты «Першая тэма» у Афінах быў атакаваны анархісцкім калектывам «Рубікон». Фарбай быў вымазаны фасад будынку, таксама быў сур’ёзна пашкоджаны ўваход і дзве машыны, якія належаць кампаніі (а не супрацоўнікам, як ілжыва казалі мэйнстрымавыя мас-медыя). Газета «Першая тэма» — рупар дзяржаўнай прапаганды. Яе журналісты распаўсюджаюць танны папулізм самага кансерватыўнага напрамку, адстойваючы інтарэсы капіталістаў і праводзячы выгадную для іх палітыку. Журналісты гэтай газеты асабліва старана нападаюць на анархістаў і рэвалюцыйных актывістаў, гэтаксама як на ўцекачоў і мігрантаў.\n5 красавіка – чарговыя сутыкненні моладзі з паліцыяй у Парыжы. На вуліцы сталіцы выйшла да 3400 навучэнцаў ВНУ і СНУ. Падчас пратэстаў затрыманыя 130 чалавек.\n9 красавіка падчас новага дня пратэсту супраць неаліберальнай «працоўнай рэформы» ў Францыі прайшло каля 200 маніфестацый, арганізаваных прафсаюзамі. На вуліцы французскіх гарадоў выйшла не менш за 200 тысяч чалавек, з іх 110 тысяч – у Парыжы. МУС паведаміла аб 26 арыштах.\nУ сталіцы дэманстранты рушылі ад плошчы Рэспублікі, дзе збіраліся ўдзельнікі акцыі пратэсту «Ноч без сну» (якое стала французскім аналагам руху «Occupy») да плошчы Нацыі, дзе дзясяткі пратэстоўцаў у капюшонах пачалі закідваць спецназ камянямі і бутэлькамі. Карнікі ужылі слезацечны газ, аглушальныя гранаты і пачалі разганяць дэманстрантаў. Сутычкі працягваліся да вечара.\nУ Рэне дэманстранты парушылі распараджэнне ўладаў аб забароне дэманстрацый і ўступілі ў бойку з паліцыяй з ужываннем кактэйляў Молатава і будаваннем барыкад. Параненыя 7 паліцэйскіх і 15 дэманстрантаў.\nСутыкненні таксама прайшлі ў Нанце, Тулузе і Страсбургу.\n4 красавіка паведамлялася што ў Мілане анархістамі знішчана 4 банкаматы. Для гэтага былі выкарыстаныя молат, фарба і халодная зварка. Мэта акцыі – падкрэсліць адказнасць банкаў за ў бізнесе па дэпартацыі мігрантаў. На сценах побач пакінутыя надпісы: «НІ МЕЖАЎ НІ НАЦЫЙ», «МІСТРАЛЬ ЭІР – САЎДЗЕЛЬНІКІ ДЭПАРТАЦЫІ».\n«Будзьце салідарнымі з усімі, хто парушае межы і атакуйце тых, хто адказны за эксплуатацыю» — заклікаюць актывісты ў сваім камюніке.\n7 красавіка паведамалялася што два афіцэра бяспекі, адзін – маёр і адзін спецназавец былі забітыя курдскімі снайперамі ў горадзе Нусайбін. На відэа – адзін з такіх эпізодаў.\nЯшчэ адно відэа паказвае як турэцкія карнікі страляюць з танкаў па жылых дамах у горадзе Шырнак: https://vk.com/video-95376066_456239030?list=ac768896128dcfae74\n8 красавіка паведамлялася аб тым што ў гарадах Дыярбаыкр і Юкескова (паўночны захад Турцыі) у выніку партызанскіх вылазак забіта не менш за 11 салдат турэцкай арміі.\nТаксама партызаны HPG (Атрады абароны народа) яшчэ пятага красавіка усталявалі кантроль над шашой паміж гарадамі Сільван і Кульп.\n7 красавіка паведамлялася што ў Алепа YPG (Атрады народнай абароны) адбілі атаку ісламістаў з Ахрар Аш-Шам, Ан-Нусры і іншых груповак рэлігійных фанатыкаў. Вынікам нападу, стала смерць 15-ці грамадскіх асоб. 56 атрымалі раненні.\nАтакі працягнуліся на наступны дзень: джыхадзісты выкарысталі па пазіцыях YPG у раёне Шэйх-Масуд цяжкую артылерыю і «Грады». YPG знішчылі танк, чатыры кулямёты, 20 аўтамабіляў і 1 склад баперпыпасаў.\nУ той жа дзень пазіцыі курдаў трапілі пад артабстрэл ІДІЛ.\nПадчас баёў, як паведамляецца, 5 байцоў YPG страцілі свае жыцці. Страты джыхадзістаў: 52 чалавекі забітымі.\nПрацягваюцца хваляванні ў адукацыйнай сферы. Да страйку настаўнікаў у Рыа-дэ-Жанэйра далучыліся вучні і бацькі. Па стане на 8 красавіка там захопленыя ўжо 15 школ. У Сан-Паулу вайсковая паліцыя ўжыла сілу супраць дэманстрантаў, што выступалі супраць скарачэнняў у адукацыйнай сферы.\nПредыдущая статья Сегодня исполняется 5 лет со дня теракта в минском метро.\nСледующая статья Асман Эўкан перамог!


Паўтор санкцыйнай гісторыі ў Расіі: Эканаміст расказвае, як эмбарга адаб’ецца на беларусах – МатолькаДапамажы\nIn English: “Repeating the sanctions story in Russia”: Economy expert on how the embargo will affect Belarusians\nНа русском языке: «Повтор санкционной истории в России»: Экономист о том, как эмбарго отразится на беларусах\nфУчора была апублікаваная пастанова Савета Міністраў РБ ад 06.12.2021 № 700 «Аб прымяненні спецыяльных мер у дачыненні да асобных відаў тавараў», якой уводзіцца забарона на ўвоз і продаж тавараў з «недружалюбных» краін.\nПастановай устаноўлены пералік тавараў, якія паходзяць з Еўрапейскага саюза і яго дзяржаў-членаў, Злучаных Штатаў Амерыкі, Канады, Каралеўства Нарвегія, Рэспублікі Албанія, Рэспублікі Ісландыя, Рэспублікі Паўночная Македонія, Злучанага Каралеўства Вялікабрытаніі і Паўночнай Ірландыі, Чарнагорыі, Швейцарыі тэрыторыю Рэспублікі Беларусь і рэалізацыі на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь.\nСябра эканамічнай групы Офіса Святланы Ціханоўскай Ірына Сазановіч распавяла, як харчовае эмбарга адаб’ецца на бізнэсе, прадпрыемствах і беларусах.\nГэтая забарона закране мясныя, малочныя прадукты, садавіну, гародніну, арэхі, кандытарскія вырабы і іншыя харчовыя прадукты (коды ТН ЗЭД 1901 90, 2106 90). Пры гэтым Мінсельгасхарч, «Белдзяржхарчпрам», аблвыканкамы, Мінгарвыканкам абавязаны забяспечыць насычэнне ўнутранага рынку шырокім асартыментам харчовай прадукцыі вытворчасці Рэспублікі Беларусь. Акрамя таго, МАРГ, Мінсельгасхарч, «Белдзяржхарчпрам», таваравытворцы, імпарцёры і гандлёвыя арганізацыі абавязаны забяспечыць выкананне ўстаноўленага параметра індэкса спажывецкіх цэн, у тым ліку на тавары для перапрацоўкі і кватаваныя тавары.\nПастанова цалкам дарэчы кладзецца ў логіку «бамбёжкі Валожына». Таму што «недружалюбныя» краіны наўрад ці адчуюць на сабе цяжкія наступствы, бо ні для адной з краін з заяўленага спісу Беларусь не з’яўляецца асноўным гандлёвым партнёрам і тыя аб’ёмы прадуктаў са спісу, якія пастаўляліся ў Беларусь, не былі для гэтых краін значнымі.\n«Па сутнасці, адбудзецца паўтор санкцыйнай гісторыі ў Расіі, з той толькі розніцай, што ў Беларусі не будзе іншай “Беларусі”, гатовай увозіць забароненую санкцыёнку пад выглядам сваёй прадукцыі», — кажа эксперт.\nТаму з паліц магазінаў знікнуць імпартныя сыры і каўбасы, імпартны шакалад і жавальныя гумкі, польскія яблыкі, і іншыя прадукты, якія традыцыйна закупляліся ў еўрапейскіх краінах. Больш за ўсё гэта на сабе адчуюць гарадскія забяспечаныя спажыўцы, бо ў сельскай мясцовасці спажыванне дарагіх імпартных прадуктаў і так было мінімальнае.\nДля прадпрыемстваў, якія выкарыстоўваюць імпартную сыравіну з пералічанага спісу, будзе ўведзены механізм кватавання, што натуральна паставіць прыватныя бізнэсы ў заведама горшае становішча і створыць умовы для ўзбагачэння «прыкарытных» бізнэсаў за кошт прывілеяванага доступу да квот.\nУ найлепшых традыцыях бел. дзярж. кіравання цэнам быў аддадзены загад не расці, а асартыменту — не памяншацца. Пры гэтым разумення, што гэта ўзаемавыключальныя патрабаванні, у кіраўніцтве краіны няма. Што такое асноўныя законы мікраэканомікі і як уплывае на цану змяншэнне прапановы, Савету Міністраў таксама ніхто не патлумачыў.\nМеркаванне. Ягор Лебядок пра рызыкі Беларусі страціць дзяржаўнасць\n1 лютага 2022 13:51\n17 лістапада 2021 19:38\nМеркаванне. «Міфалогія Беларусі» пра чаканні бакоў ад міграцыйнага крызісу\n9 лістапада 2021 19:00\nМеркаванне. «Палітанелогія» пра кантроль і міграцыйны крызіс


23 чэрвень 2019, 07:35\n23 чэрвеня 1994 году адбыўся першы тур выбараў прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь. З шасьці зарэгістраваных кандыдатаў (старшыня Саўміну Вячаслаў Кебіч, старшыня БНФ Зянон Пазьняк, лідэр камуністычнай партыі Васіль Новікаў, дырэктар саўгасу «Гарадзец» Шклоўскага раёну Аляксандар Лукашэнка, дэпутат Вярхоўнага Савету Станіслаў Шушкевіч і старшыня калгасу «Прагрэс» Гарадзенскага раёну Аляксандар Дубко) найбольшую колькасьць галасоў набралі Аляксандар Лукашэнка і Вячаслаў Кебіч.\nПрапануем фрагмэнт кнігі Сяргея Навумчыка «Дзевяноста чацьверты». Якая ў 2015 годзе выйшла ў сэрыі «Бібліятэка Свабоды. XXI стагодзьдзе».\nНоч у чужым горадзе\n... Ноч з 23 на 24 чэрвеня, калі падлічваліся вынікі галасаваньня ў першым туры выбараў, я ў якасьці даверанай асобы Зянона Пазьняка правёў у Цэнтральнай выбарчай камісіі, прычым — у кабінэце яе старшыні Аляксандра Абрамовіча. Да яго сьцякаліся дадзеныя з абласных камісіяў, і ужо гадзіны ў тры ночы быў папярэдні вынік: перамог Аляксандар Лукашэнка, ён атрымаў каля 54-56 працэнтаў галасоў. Другім за ім ішоў Пазьняк, потым — Шушкевіч, а Кебіч быў на чацьвёртым месцы.\nХто страляў у Лукашэнку. Гісторыя першага і апошняга «замаху»\nЯ паехаў у штаб-кватэру БНФ на Варвашэні, 8, дзе працавала Грамадзкая кантрольная камісія і куды прыходзілі вынікі ад назіральнікаў. Розьніца ў дадзеных была 1,5-2 працэнты. Лукашэнка выйграваў.\nГадзіне а чацьвертай раніцы я паехаў дадому, ва Ўручча. Ужо было сьветла. Горад быў пусты. Я гнаў машыну на вялікай хуткасьці. Упершыню было адчуваньне, што гэты горад мне — чужы. Праяжджаў мікрараён Усход, зь левага боку былі панэльныя шматпавярховікі, было жаданьне як мага хутчэй праскочыць гэтыя дамы, дзе, як аказалася, жывуць абсалютна чужыя мне людзі. Людзі, дзеля якіх мы аддавалі гэтулькі сілаў — а яны аказаліся зусім не такімі, як я ўяўляў.\nСправа ў тым, што ў часе кампаніі я ня бачыў ніводнага чалавека, які зьбіраўся галасаваць за Лукашэнку (зразумела, калі не лічыць самога Лукашэнкі і ягоных паплечнікаў). На сустрэчы з Пазьняком прыходзілі тысячы прыхільнікаў лідэра БНФ — пры гэтым я разумеў, што і праціўнікаў у Пазьняка ня меней. Быў гатовы да таго, што перамогу возьме Кебіч. Але — Лукашэнка? Такога — не чакаў.\nПерадвыбарчы плякат Лукашэнкі, 1994\nУ мяне было прыблізна такое пачуцьцё, як дзесяць год перад тым, калі па заканчэньні ўнівэрсытэту кіраўніцтва дэканату паставіла перада мной дылему: альбо дыплём і войска, альбо — дыплёму ня будзе. Прыйшлося ісьці ў войска. І тады ў мяне было яснае разуменьне, што наперадзе — два гады, якія можна ўжо цяпер выкрэсьліваць з жыцьця. Якія проста трэба — вось ужо сапраўды трапнае вызначэньне — аддаць, «аддаць Радзіме». Цяпер было ўсьведамленьне таго самага, толькі час будзе страчаны ўжо не для аднаго мяне, а для мільёнаў.\nНапэўна, такія ці падобныя пачуцьці ў тыя гадзіны перажываў не адзін я — тут яшчэ ўплывалі і напружаньне апошніх дзён, і бяссонная ноч. Удзень эмоцыі саступілі месца розуму.\nТаксама сталі вядомыя афіцыйныя вынікі: Лукашэнка — 45,1 %, Кебіч — 17,4 %, Пазьняк — 12,9 %, Шушкевіч — 9,9 %, Дубко— 6,0 %, Новікаў — 4,6 %.\nІ дарэмна я наракаў на менчукоў — Лукашэнка хаця і ўзяў у сталіцы больш за іншых, але 28 адсоткаў, значна менш, чым у большасьці іншых гарадоў.\nТакім чынам, мусіў быць другі тур, у які выходзілі Лукашэнка і Кебіч.\nБулахаў робіць прапанову\nМне патэлефанаваў Дзьмітры Булахаў і запытаўся, ці не хацелі б мы апратэставаць вынікі выбараў.\n«Ты ж разумееш, Сяргей, Лукашэнка ўсё роўна пераможа, калі не цяпер, дык у другім туры. А ў вас, у БНФ, будзе ганаровае другое месца». Булахаў сказаў, што і штаб Лукашэнкі зьбіраецца апратэстоўваць афіцыйныя вынікі. Зразумела, што я ня мог даваць адказ — трэба было абмеркаваць сытуацыю з Пазьняком і нашай камандай, аднак паплечнікі Лукашэнкі празь некалькі гадзінаў адмовіліся ад гэтай ідэі.\n«Паводле Грамадзкай кантрольнай камісіі, Лукашэнка перамагае ўжо ў першым туры, аднак ягоны штаб не прадпрымае ніякіх дзеяньняў, каб аспрэчыць абвешчаныя Цэнтравыбаркамам вынікі», — піша ў сваёй кнізе Аляксандар Фядута і тлумачыць, чаму не прадпрымае: «У выніку іх афіцыйнага абвяржэньня выбары маглі быць прызнаныя несапраўднымі, а намэнклятура атрымала б шанец ачуняць ад перапуду і не дапусьціць паўторнага вылучэньня Лукашэнкі» (Фядута. «Лукашенко. Политическая биография», с. 167).\nЗразумела, што апратэстоўваньне вынікаў першага туру адной толькі камандай Пазьняка ня мела сэнсу.\nБНФ: «Людзі прагнуць цуду»\n2 ліпеня прайшоў Сойм БНФ.\n«Зянон Пазьняк прааналізаваў перадвыбарчую сытуацыю ды вынікі першага туру выбараў. Зманапалізаваныя ўрадам сродкі інфармацыі стварылі Фронту вобраз „нацыяналістычнай“ і разбуральнай сілы, таму падчас перадвыбарчай барацьбы мы мусілі зьмяніць гэты стэрэатып у масавай сьвядомасьці. У значнай ступені гэта было дасягнута. Цяпер нават непрыхільнікі змушаныя прызнаць, што Фронт — адзіная канструктыўная сіла ў нашым грамадзтве. Перамога Лукашэнкі ў першым туры — вынік крызісу ў грамадзтве. У такія часы народ жыве ня розумам, а міталёгіяй, людзі прагнуць цуду, і калі зьяўляецца новы чалавек, які абяцае гэты цуд, ён успрымаецца як збаўца. Лукашэнка прыйшоў на глебу, якую Фронт рыхтаваў шматгадовай антыкамуністычнай і антыўрадавай прапагандысцкай працай.\nЗянон Пазьняк падкрэсьліў, што ніхто з кандыдатаў, якія выйшлі ў другі тур, не задавальняюць Фронт і не адпавядаюць патрабаваньням грамадзтва, бо яны — адна каманда. Хто б з дваіх ні перамог — гэта азначае разбурэньне эканомікі, інфляцыю, халодную зіму. У такой сытуацыі найлепшы для краіны варыянт — каб выбары не адбыліся, каб народ не прыйшоў галасаваць» (Газэта «Свабода», 5 ліпеня 1994).\nЗянон Пазьняк, травень 1994 г. Пінск\nБыло прынята рашэньне Сойму, у якім адзначалася, што «шмат людзей, зразумеўшы згубнасьць палітыкі Кебіча і ягонага ўраду, тым ня менш не аддалі галасы за стваральны, канструктыўны шлях выйсьця Бацькаўшчыны з крызісу, а пайшлі за папулістычнаю фразаю і скандальнай папулярнасьцю А. Лукашэнкі. Нашыя суграмадзяне не змаглі разгледзець за крыклівымі абяцаньнямі Лукашэнкі тую самую мафіёзную намэнклятуру, толькі маладзейшую і больш агрэсіўную. У выпадку выбраньня Лукашэнкі на пасаду Прэзыдэнта Беларусі падоўжыцца развал эканомікі, будзе працягвацца здача незалежнасьці нашай краіны... У другім туры выбараў мы ня будзем галасаваць ні за старую, ні за новую намэнклятуру. Народны Фронт ня пойдзе на гэтыя выбары бяз выбару, якія падштурхоўваюць народ да прорвы».\n«Калі нічога ня зьменіцца, прычым у самым бліжэйшым часе, калі ня сядуць за стол перамоваў палітыкі, і не паразумнее народ, Беларусь чакае вельмі сумны час, вельмі...» — сказаў у інтэрвію газэце «Беларуская маладзёжная» Генадзь Карпенка.\nЗатое Аляксандар Лукашэнка быў поўны аптымізму, праводзіў сустрэчы, і 1 ліпеня наведаў КДБ. «Стаўка на КДБ па ўсёй вэртыкалі, — сказаў кандыдат. Ён адзначыў, што разгону КДБ або скарачэньня кадраў пад выглядам рэформаў ня будзе», — паведаміў Белінфарм («Чырвоная зьмена», 5 ліпеня 1994).\nПрапанова ад Кебіча. Сустрэчная прапанова Кебічу\nНа другі ці на трэці дзень пасьля першага туру мне патэлефанавалі са штабу Кебіча (была гаворка і з самім Кебічам). У мяне спыталі, ці разумею я ўсю складанасьць сытуацыі і ці ня мог бы Беларускі Народны Фронт у гэты няпросты момант падтрымаць Вячаслава Францавіча.\nЯ адказаў, што складанасьць сытуацыі разумею (мы, Апазыцыя БНФ, прадбачылі яе яшчэ тады, калі Кебіч з паплечнікамі праводзілі ў Канстытуцыю прэзыдэнцтва). Але Кебіча падтрымаць БНФ ня можа — ды ўвогуле нерэальна, каб ён перамог з чыёй бы то ні было падтрымкай.\nГэтыя словы я вымавіў лёгка, бо стаўленьне да Кебіча было ўстойліва адмоўным. А вось наступнае было экспромтам — я прапанаваў Кебічу зьняць сваю кандыдатуру. Вялікая частка выбаршчыкаў ішла галасаваць ня столькі за Лукашэнку, колькі супраць Кебіча (уяўляю, як непрыемна было Вячаславу Францавічу гэта чуць — праўда, чуў ён гэта ня першы раз). І калі прозьвішча прэм’ера ня будзе ў бюлетэнях, дык ня будзе каго выкрэсьліваць, і людзі проста ня прыйдуць на выбары. Трэба па дзяржаўных СМІ патлумачыць людзям сытуацыю, безумоўна, што эфір для гэтага павінен быць дадзены і камандзе Пазьняка. А мы, Народны Фронт, здымем усіх 7 тысяч назіральнікаў з выбарчых участкаў. Я сказаў таксама, што Пазьняк ня будзе настойваць на тым, каб патрапіць у бюлетэні як кандыдат, які афіцыйна выйшаў на трэцяе месца.\nУ адказ я пачуў, што — «Мы падумаем». Празь некалькі хвілінаў мне ператэлефанавалі і сказалі, што мая прапанова цікавая, але «вось тут Іван Іванавіч Антановіч кажа, што ў Вячаслава Францавіча ёсьць шанцы і варта пазмагацца». У адказ я параіў яшчэ раз падумаць.\nКебіч: Беларускі народ ганарыцца тым, што яму давялося быць «запаведнікам сацыялізму»\nПрапанову Кебічу я выказаў, што называецца, «сходу» — у мяне не было магчымасьці параіцца з Пазьняком ці кім-небудзь з Кіраўніцтва Фронту. Але я адразу паехаў на Варвашэні, 8.\nПрапанаваны варыянт быў адразу ўхвалены.\nМы абмеркавалі розныя аспэкты такога кроку, і ён выглядаў цалкам прадуктыўным.\nПа-першае, сапраўды, зьняцьце Кебічам сваёй кандыдатуры «выпусьціла б пару» — пазбавіла б цікавасьці да выбараў даволі значную частку тых, хто ішоў галасаваць «супраць Кебіча».\nПа-другое, у бюлетэні застаўся б адзін Лукашэнка. Закон «Аб выбарах Прэзыдэнта» у артыкуле 36 («Другі тур галасаваньня») вызначаў, што другі тут праводзіцца «па двух кандыдатах, якія атрымалі найбольшую колькасьць галасоў выбаршчыкаў». Але закон не вызначаў, што рабіць, калі «другі» зьняўся з выбараў — было толькі сказана, што «Калі ў сувязі са зьняцьцем кандыдатур застаецца адзін кандыдат, другі тур галасаваньня праводзіцца па яго кандыдатуры».\nТут можна разглядаць розныя варыянты — напрыклад, што зьняліся Кебіч і Пазьняк, а чацьвёрты — Шушкевіч — пажадаў удзельнічаць у выбарах. Або зьняліся Кебіч, Пазьняк і Шушкевіч, а разам з Лукашэнкам у другім туры апынуўся Дубко. Але, як памятаю, у ЦВК нам патлумачылі, што фраза «па двух кандыдатах, якія атрымалі найбольшую колькасьць галасоў» — азначае ў дадзеным выпадку па Лукашэнку і па Кебічу; калі нехта зь іх здымаецца, у бюлетэні застаецца адзін.\nКалі ж у бюлетэні застаецца адзін — інтрыга зьнікае. Зьмяншаецца і цікавасьць да выбараў.\nПа-трэцяе, мы ведалі, што нейкая частка прыхільнікаў Пазьняка ў другім туры будзе галасаваць за Лукашэнку (бо ён успрымаўся імі як «таксама ня быў ва ўладзе»; я нават са зьдзіўленьнем даведваўся, што некаторыя лічылі, што «Пазьняк і Лукашэнка — паплечнікі, бо супраць Кебіча»). Мы разьлічвалі (думаю, слушна), што выступ Пазьняка па тэлебачаньні і ў іншых дзяржаўных СМІ (а лепей і не адзін выступ, разам з камандай) і падрабязныя тлумачэньні пазбавілі б іх ілюзіяў.\nПа-чацьвёртае, у выпадку, калі б мы зьнялі сваіх назіральнікаў (а яны былі на кожным выбарчым участку) — улада б выявіла сваю незацікаўленасьць у тым, каб другі тур адбыўся, і скарыстала б, як гэта назвалі пазьней, «адміністрацыйны рэсурс». Нагадаю, што Апазыцыя БНФ не галасавала за «прэзыдэнцкія» разьдзелы Канстытуцыі, за саму Канстытуцыю, якая ўводзіла прэзыдэнцтва, і мы ад пачатку ставілі пад сумнеў легітымнасьць увядзеньня прэзыдэнцтва.\nУ выпадку, калі б другі тур не адбыўся, Закон прадугледжваў правядзеньне паўторных выбараў з паўторным вылучэньнем кандыдатаў. Канешне, на выбарах мог ізноў вылучыцца Лукашэнка, але за гэты час ягоны імідж «народнага заступніка» мог быць разбураны. Тут, аднак, шмат што залежала ад тагачаснага старшыні Вярхоўнага Савету Мечыслава Грыба. У часе выбарчай кампаніі ён займаў падкрэсьлена нэўтральную пазыцыю. Але цяпер ён мог бы пераканаць Кебіча зьняць сваю кандыдатуру. Таксама, на паўторных выбарах ён мог вылучыцца сам і меў бы неблагія шанцы — Грыб ня быў скампрамэтаваны ў грамадзкай сьвядомасьці, як Кебіч. Нарэшце, можна было вярнуцца да перагляду Закону аб выбарах ці нават Канстытуцыі, з выкрэсьліваньнем зь яе прэзыдэнцкіх разьдзелаў.\nГрыб чытае Канстытуцыю\nТаму трэба было паразмаўляць з Грыбам. У тыя дні ён адпачываў у санаторыі «Радон» у сваім родным Дзятлаўскім раёне. Мы з Пазьняком і яшчэ двума фронтаўцамі паехалі туды. Пазьняк застаўся ў машыне, я пайшоў у нумар «люкс», дзе жыў Грыб. Пакуль ён пераапранаўся (толькі што вярнуўся з працэдураў), я заўважыў у яго на стале мініятурнае выданьне новай Канстытуцыі. «Увесь час чытаю», — сказаў Мечыслаў Іванавіч.\nРазам з Грыбам і целаахоўнікам мы спусьціліся ў двор санаторыю. Я пайшоў па Пазьняка. Мы ўчатырох углыбіліся ў невялікі гай. Потым мы з ахоўнікам спыніліся, Грыб з Пазьняком адышлі мэтраў на дваццаць. Гутарылі нядоўга, хвілін дзесяць.\nДа Мечыслава Грыба часоў яго дэпутацтва і сьпікерства можна прад’явіць шмат прэтэнзіяў — але ў гэты момант ён выявіў належную ступень адказнасьці і поўнае ўсьведамленьне інтарэсаў беларускай дзяржавы.\nЦяпер усё залежала ад Кебіча.\nМы ня ведалі, што робіцца ў штабе Кебіча — пазьней ён напісаў у мэмуарах, што «члены штабу выказваліся за байкот другога туру. Грамадзкая думка да такога выніку выбараў маральна гатовая. Людзі зразумеюць, што Вы ідзяце на гэты крайні крок у інтарэсах краіны, — пераконвалі мяне». А некаторыя прапаноўвалі, сфальшаваўшы выбары і заняўшы пасаду прэзыдэнта, «зрабіць бліскучы жэст — вынесьці на паседжаньне Вярхоўнага Савету пытаньне пра скасаваньне прэзыдэнцкай формы кіраваньня як несвоечасовай і не адпавядаючай нацыянальным традыцыям краіны» (Вячаслаў Кебіч, «Искушение властью», с. 431).\nДадам, што вынесьці пытаньне пра скасаваньне прэзыдэнцтва можна было і без абраньня Кебіча праз фальсыфікацыі.\nУ той момант мы ня ведалі таксама, што робіцца ў штабе Лукашэнкі.\nПаніка ў штабе Лукашэнкі\nА ў штабе Лукашэнкі была паніка.\nЗьняцьце Кебіча і зрыў другога туру — гэта тое, чаго больш за ўсё баяліся лукашэнкаўцы.\n«Прыйдзіце на выбары, ня дайце іх сарваць. Зянон Станіслававіч, зьвяртаюся да вас асабіста: ня трэба байкатаваць выбары!» — заклікаў Аляксандар Фядута, і тут жа прадставіў Лукашэнку як фігуру, якая «шчыра жадае супрацоўнічаць з усімі партыямі, рухамі і грамадзкімі арганізацыямі» (Газэта «Беларуская маладзёжная», 4, 1994).\nПразь дзесяць гадоў Фядута прыгадаў:\n«У чыноўнікаў яшчэ быў шанец не дапусьціць перамогі Лукашэнкі: ім было дастаткова сарваць другі тур выбараў. Гэтага вельмі баяліся ў нашым перадвыбарчым штабе. Было бачна, як нэрвова курыў звычайна спакойны Сініцын, калі размова заходзіла пра другі тур: а раптам Кебіч здыме сваю кандыдатуру? Што тады? Будзе галасаваньне па кандыдатуры Лукашэнкі альбо разам зь ягоным прозьвішчам у бюлетэні зьявіцца прозьвішча «бронзавага прызёра „прэзыдэнцкай гонкі“ — Зянона Пазьняка? Гэта непазьбежна спрацавала б на паніжэньне яўкі, як і наяўнасьць у бюлетэні аднаго прозьвішча. Але прэм’ер аказаўся цялём, асуджаным на сьмерць. Яго вялі на забой — і ён ішоў, пакорліва схіліўшы галаву і не супраціўляючыся» (Аляксандар Фядута, «Лукашенко. Полтитическая биография», сс.170-171).\nІ сапраўды — выглядала, што Кебіч робіць усё, каб толькі падыграць Лукашэнку. Альбо нехта яго штурхае ў гэтым накірунку. Пры гэтым нашэптваючы, што ў яго ёсьць добры шанец на перамогу.\nЗамацаваць гэты «шанец» прыхільнікі Кебіча вырашылі сьвяткаваньнем 50-годзьдзя вызваленьня Беларусі ад фашысцкіх захопнікаў (я прыгадваў гэтае сьвяткаваньне ў разьдзеле, дзе апісваў, як не пусьцілі да плошчы Перамогі «фронтаўскіх» вэтэранаў).\nУ Палацы спорту было ўрачыстае пасяджэньне — мы зь некаторымі дэпутатамі БНФ яго наведалі, сядзелі ў залі непадалёку ад Лукашэнкі зь Сініцыным. У перапынку Лукашэнка выходзіў на ганак Палацу спорту — у атачэньні аховы крымінальнага выгляду з аўтаматамі (казалі, што гэта былі «аўганцы»). На ўрачыстасьці быў запрошаны расейскі прэм’ер Віктар Чарнамырдзін, што, на думку арганізатараў сьвяткаваньняў, павінна было прадэманстраваць падтрымку Кебіча Масквой.\nПасьля ўрачыстага пасяджэньня Кебіч з Чарнамырдзіным селі ў адзін аўтамабіль — і менавіта тады фатографу Сяргею Грыцу ўдалося зрабіць цяпер ужо клясычны здымак пацалунку, які быў апублікаваны ў газэце «Свабода».\nПрэм'ер-міністры Беларусі і Расеі Вячаслаў Кебіч і Віктар Чарнамырдзін. Фота Сяргея Грыца.\nПазьней Аляксандар Фядута прыгадваў, што ў камандзе Лукашэнкі хоць і былі ўпэўненыя ў перамозе (Кебіч ня зьняўся), але вельмі хацелі падмацаваць пазыцыі Лукашэнкі ўдзелам у дэбатах. І баяліся, каб каманда Кебіча не адмовілася. Каманда не адмовілася.\nКебіч і Лукашэнка спрачаюцца, хто зь іх болей любіць Расею\nНа гэтых дэбатах, якія прайшлі 7 ліпеня, зьніклі апошнія спадзяваньні, што Кебіч здымецца. Наадварот — ён заклікаў людзей прыйсьці на выбары: «Дарагія суграмадзяне, я запрашаю вас прыйсьці на выбарчыя ўчасткі, аддаць свае галасы».\nЛукашэнка не хаваў, што ў яго «гара звалілася з плеч»: «Выбары павінны адбыцца, Вячаслаў Францавіч заклікаў зараз усіх на выбары. Гэта здымае шмат у чым зь мяне напружаньне».\nАкрамя Кебіча і Лукашэнкі, у студыі быў вядоўца Эдуард Мельнікаў (пазьней ён будзе весьці перадачу «Форум» на канале Белсат), у самым пачатку, яшчэ перад дэбатамі, ён паспрабаваў унесьці нешта непалітычнае. Цяпер нельга без трымценьня чытаць гэтыя словы ў стэнаграме:\n«... сёньня Купальле — старажытнае славянскае сьвята. Вы ведаеце, Папараць-кветка, пошукі шчасьця, усё гэта блізка да таго, пра што мы цяпер думаем. Пазваніў сёньня бацька зь вёскі і сказаў, што моладзь ізноў паламала платы і закінула кудысьці ўсе брамкі. Словам, гэта ўсё вельмі блізка, таму што пошукі нашага шчасьця агульнага наўпрост зьвязаныя з тым, які лёс мы абярэм».\nДэбаты сабралі, можа быць, самую вялікую за ўсе часы тэлевізійную аўдыторыю. Лукашэнка і Кебіч кідалі адзін аднаму ўзаемныя папрокі, Лукашэнка абвінавачваў Кебіча ў падпісаньні Віскулёўскіх пагадненьняў, Кебіч апраўдваўся, абодва спрачаліся, хто зь іх больш любіць Расею і хто хутчэй увядзе расейскі рубель.\n«Намэнклятура замацавала свае пазыцыі»\nЧаму Кебіч пайшоў на другі тур? Перадаверыўся сваім дарадцам? Дарадцы гэтыя — усе былі наіўныя і ня бачылі, што выйгрыш Кебіча нерэальны? Але я перакананы: у штабе Кебіча не было наіўных людзей. Зусім верагодна, гэта быў тонка разьлічаны плян. І той, хто распрацоўваў гэты плян, разумеў, што выгадны для яго Кебіч прайсьці ня можа, затое можна паспрыяць праходу ў прэзыдэнцкае крэсла яшчэ больш выгаднага Лукашэнкі?\nВынікі другога туру выбараў, які адбыўся 10 ліпеня, далі Аляксандру Лукашэнку 80,1 % галасоў. Вячаслаў Кебіч атрымаў 14,1 %.\n«Цяпер, праз шмат гадоў, я не лічу, што пацярпеў поўную паразу, — пісаў Кебіч. — Па сутнасьці, мы выступалі з Аляксандрам Лукашэнкам з аднолькавых палітычных пазыцый, змагаліся не адзін з адным, а за прэзыдэнцкае крэсла, розьніца была толькі ў падыходах да дасягненьня пастаўленых мэтаў. І таму галоўным вынікам першага туру варта, мабыць, лічыць паразу стаўленікаў нацыяналістычных сіл Зянона Пазьняка і Станіслава Шушкевіча. Чый уклад у агульную перамогу над кандыдатамі ад БНФ, мой ці Аляксандра Лукашэнкі, быў больш важкім, хай вырашыць час» (Вячаслаў Кебіч, «Искушение властью», с. 434).\nКебіч не дагаварыў: ён зрабіў вялікі ўнёсак ня толькі ў паразу «стаўленікаў нацыяналістычных сілаў» у першым туры, але і ў канчатковую перамогу Аляксандра Лукашэнкі ў туры другім. І сапраўды: супраць нацыянальнага адраджэньня Кебіч і Лукашэнка працавалі разам.\n1993, Пазьняк: Незалежнасьці дамагліся БНФ і дэмсілы, а ўлада ў руках камуністычнай намэнклятуры\n«Намэнклятура ў Беларусі замацавала свае пазыцыі — пракамэнтаваў вынікі выбараў Зянон Пазьняк у інтэрвію „Звязьдзе“. — Толькі замест адной, партакратычнай вярхушкі зараз прыйшла другая, якая зьбіраецца праводзіць антыдзяржаўную, антыбеларускую палітыку, накіраваную на падрыў нашай незалежнасьці... БНФ ня будзе супрацоўнічаць зь людзьмі, якія зьневажаюць нацыянальную сымболіку, Канстытуцыю, зьбіраюцца ператварыць Беларусь у расейскую калёнію... Ва ўмовах, што склаліся ў Беларусі, я заяўляю, што БНФ — адзіная канструктыўная сіла, якая адстойвае інтарэсы свайго народа. Мы пачалі рэфармаваць свой Ценявы кабінэт. Разам з прафэсіяналамі распрацоўваем канцэптуальныя палажэньні выхаду Беларусі з крызісу. Рыхтуемся да парлямэнцкіх выбараў, а значыць, верым у розум нашай нацыі. Жыве Беларусь!» («Звязда», 13 ліпеня 1994).\nХаця Пазьняк і казаў, што мы ня будзем супрацоўнічаць зь людзьмі, якія зьбіраюцца ператварыць Беларусь у расейскую калёнію, але адразу пасьля інаўгурацыі, у канцы ліпеня, Ценявы кабінэт прааналізаваў праект Дамовы паміж Беларусьсю і Расеяй. Мы выказалі свае заўвагі і прапановы па кожным пункце гэтага вельмі небясьпечнага для незалежнасьці краіны дакумэнту. Наш аналіз я перадаў кіраўніку прэзыдэнцкай адміністрацыі Леаніду Сініцыну. Ніякага адказу мы не атрымалі — гэтак выявілася пазыцыя Лукашэнкі, які, як запэўніваў Фядута, «шчыра жадае супрацоўнічаць з усімі партыямі і рухамі і грамадзкімі арганізацыямі».\nАле гэта было ўжо пасьля інаўгурацыі, якая адбылася 20 ліпеня ў Авальнай залі, дзе Аляксандар Лукашэнка прымаў віншаваньні дэпутатаў.\n«Што ж, можна хіба павіншаваць беларусаў зь мінулымі выбарамі, — скажа праз год у інтэрвію Радыё Свабода Васіль Быкаў. — Горай ня зробіш. Для сябе, для грамадзтва, для нашчадкаў — таксама».


Мікалая Чарнавуса аштрафавалі за «ілжывае паведамленне» | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nГрамадскі актывіст Мікалай Чарнавус (старэйшы) з Баранавіч пакараны 10 базавымі велічынямі за заведама ілжывы выклік міліцыі.\nХоць Чарнавус не выклікаў міліцыі ў гарадскі выканаўчы камітэт, каб засведчыць адзначэнне дня народзінаў у працоўны час работнікамі райвыканкама. Ён паведаміў пра тое, што не змог дамовіцца наконт залы для правядзення народнага сходу, як таго запатрабаваў намеснік начальніка аддзела аховы правапарадку гарадскога аддзялення міліцыі. Старшыні на месцы не аказалася, іншыя дзверы кабінетаў былі замкнёныя. Толькі ў адным чуўся гоман і смех, звон бакалаў і віншаванні з днём народзінаў супрацоўніцы.\nМіліцыя нібыта адрэагавала на словы. Як стала вядома на судзе, супрацоўнікі гарвыканкама для сябе прайшлі ўнутраны кантроль на наяўнасць алкаголю, а затым паехалі праз дзве з паловай гадзіны ў бальніцу для доказу сваёй цвярозасці, але не ўсе. Кажа прысутны на судзе сябра Аб’яднанай грамадзянскай партыі Аляксандр Кабанаў:\n– Гэта кругавая парука: міліцыя, пракуратура, суд, райвыканкам. Кіруе міліцыяй непасрэдна райвыканкам. Супрацоўнікі міліцыі супраць супрацоўнікаў райвыканкама – ніхто. Усё, што адбываецца ў судзе, – гэта сапраўдны цырк. Чарнавус вядомы не толькі ў Баранавічах, а ўвогуле на Берасцейшчыне сваёй актыўнай пазіцыяй і непрымірымым змаганнем з чыноўнікамі. І зараз у іх з’явілася магчымасць задавіць яго. У яго доме праходзіць вобшук. І ў Чарнавуса-малодшага таксама быў вобшук, хоць ён не мае дачынення да гэтай справы.\nАляксандр Кабанаў лічыць працэс ціскам на сям’ю Чарнавусаў. Судзяць адначасова і Міколу (малодшага Чарнавуса) за непадпарадкаванне міліцыі ў час вобшуку ў яго кватэры ў сувязі са справай бацькі.\nПа словах Кабанава, такую сітуацыю немажліва нават уявіць у прававой дзяржаве, дзе чыноўнік для грамадзяніна, а не грамадзянін для чыноўніка.


Галоўная ➠ Будаўніцтва і рамонт ➠ Драўняныя лесвіцы для дома галоўныя плюсы\nАпублікавана 14.12.2013 21:50\nВыбіраючы лесвіцу для асабістага дома, многія аддаюць перавагу мадэлям з дрэва. Драўняныя лесвіцы, у параўнанні з металічнымі альбо бетоннымі, маюць некалькі прынцыповых пераваг:\n- прастата транспарціроўкі і зборкі: можна набыць лесвіцу ў Спб, даставіць яе ў прыгарадны катэдж на легкавым аўтамабілі і ўсталяваць самастойна, кіруючыся чарцяжом і анатацыяй. Гэта яшчэ лягчэй, чым змантаваць лесвіцу з металу (навошта звычайна патрабуецца зварачны апарат), не кажучы ўжо пра такіх матэрыялах, як шкло альбо камень.\n- багацце канструкцый і варыянтаў дызайну. Драўняныя лесвіцы бываюць шрубападобна і маршавай (на косоурах, цяцівах, больцах), маюць шырокую каляровую палітру (дрэва выдатна паддаецца таніраванне і афарбоўванню), змешваюцца з рознымі стылямі інтэр'еру - традыцыйным, этна, кантры, праванс, лофт. Драўніну можна спалучаць з іншымі матэрыяламі, што нарошчвае асартымент мадэляў; да прыкладу, лесвіца са прыступкамі і парэнчамі з цёмнага таніраванага дрэва і стойкамі (балясінамі) з бліскучай сталі выдатна ўпішацца нават у самы сучасны інтэр'ер.\n- даўгавечнасць, трываласць, надзейнасць. Тэрмін эксплуатацыі драўнянай лесвіцы (дакладна разлічанай і змантаванай) складае больш за 10 гадоў - нават пры насычанай нагрузцы; калі лесвіца выраблена з бука, дуба, ясеня альбо лістоўніцы, яна можа праслужыць без рамонту і 50 гадоў. Самая мяккая і схільная маленькім пашкоджанняў парода - хвоя, але яе зносаўстойлівасць можна павялічыць пры дапамозе лакіравання. Лесвіцы з хвоі больш даступныя па кошце. Для вытворчасці высакаякасных драўняных усходаў ўжываюць драўніну камернай сушкі (яна практычна не паддаецца короблению, ўсаджванню і іншым дэфармацыям) і дадаткова апрацоўваюць яе адмысловымі насычэннямі (антипиреновыми, супрацьгрыбковымі).\nДом з прафіляванага бруса імкліва, танна і надзейна


Абмен Биткоин на Эфириума — Курсы абмену валют — Маніторынг абменнікаў криптовалют\nКурсы абмену Биткоин на Эфириума\nНа гэтай старонцы наведвальнік можа даведацца, дзе можна вырабіць абмен Биткоин на Эфириума па лепшага курсе. Пры выбары лепшага курсу звяртайце ўвагу на рэзерв валюты ETH. Пры недастатковай суме рэзерву валюты Эфириума выбірайце абменнік з горшым курсам, але з дастатковым для вашага абмену рэзервам. Усе курсы ETH і BTC атрыманы з экспартных файлаў абменных сэрвісаў. Дадзеныя ў табліцы адсартаваныя па прынцыпе - больш выгадны курс абмену Биткоин на Эфириума у пачатку табліцы.\nКанверсія BTC → ETH ажыццяўляць 26 абменных пунктаў.\nПерайсці да абмену ў зацікавіў абменным пункце можна націснуўшы на кнопку са стрэлкамі. Памятаеце пра тое што не ўсе абменныя пункты мяняюць BTC на ETHу аўтаматычным рэжыме. Пункты абменьваюць валюту ў «ручным» рэжыме звычайна не вырабляюць аперацыі абмену ноччу, у выхадныя і святочныя дні.\nІншыя варыянты купіць ETH і прадаць BTC\nЭфириума на Биткоин\nАбмяняць Биткоин на Эфириума\n24bestex.com ₿1 Ξ33.94363300 Ξ235\nexchanger1.com ₿1 Ξ33.84400000 Ξ0\nelitobmen.com ₿1 Ξ33.75869000 Ξ1\nchanger.com ₿1 Ξ33.61460000 Ξ0\n24obmen.org ₿1 Ξ33.48240631 Ξ3\nleoexchanger.top ₿1 Ξ33.42980000 Ξ0\nuniex.co ₿1 Ξ33.40320000 Ξ6\ntytcoin.com ₿1 Ξ33.37430000 Ξ0\nbitobmen.net ₿1 Ξ33.36928678 Ξ4\ncointocard.org ₿1 Ξ33.36022319 Ξ987\nwestchange.top ₿1 Ξ33.34340000 Ξ2\narbitrcoin.com ₿1 Ξ33.26770604 Ξ74\nalfacashier.com ₿1 Ξ33.20971000 Ξ77\ncashbank.pro ₿1 Ξ33.02570000 Ξ189\nminedtrade.com ₿1 Ξ32.77200766 Ξ168\npay4bit.biz ₿1 Ξ32.62800000 Ξ573\nukr-obmen.com ₿1 Ξ32.38800128 Ξ5\nmagneticexchange.com ₿1 Ξ32.07993396 Ξ7\nmagnetic-exchange.net ₿1 Ξ32.07993396 Ξ7\nrubitok.com ₿1 Ξ32.05173624 Ξ5\nultraobmen.net ₿1 Ξ31.95860000 Ξ8\nkassa.cc ₿1 Ξ30.95700820 Ξ15\nfastexchange.center ₿1 Ξ30.53330000 Ξ13\nsolidchanger.com ₿1 Ξ29.25158000 Ξ62\nidram.armchange.ru ₿1 Ξ28.05836139 Ξ2\nferma.cc ₿1 Ξ26.97600000 Ξ0


«Прыйшлі і сказалі: у цябе дзве гадзіны на зборы». Медсястра расказала пра сваё памілаванне - Салiдарнасць\nМедсястра з Віцебска Юлія Кашаверава 11 месяцаў правяла за кратамі. Яе асудзілі за тое, што сарвала маску з міліцыянта і ўдарыла па службовым бусе. Дзяўчына стала адной з палітвязняў, каго выпусцілі па памілаванні. Яна распавяла Нашай Ніве, што для яе было самым цяжкім у калоніі і як даведалася пра вызваленне.\nСуд даў Юліі паўтара года пазбаўлення волі. У маі дзяўчыну этапіравалі з СІЗА ў жаночую калонію ў Гомелі. Яна працавала там на швейнай фабрыцы, малявала лякалы для адзення.\nДумала, наўрад ці змагу злавіць ўдачу, бо столькі людзей. Я не ведала, ці пісаў хтосьці з іх прашэнне. 15 верасня вечарам перад адбоем я па навінах пачула, што са 100 заяў на памілаванне толькі 13 задаволілі. Думала: цудоўна, хтосьці дадому пойдзе.\nЗдала ўсе біркі свае, форменнае адзеннне. Прыехала адміністрацыя з Мінска, уручыла мне дакумент пра тое, што я памілавана ўказам пад паручальніцтва Васкрасенскага. Я пераапранулася ў сваё адзенне.


Вайцюшкевіч Зміцер. Простыя словы — Кнігарня "Галіяфы"\nВайцюшкевіч Зміцер. Простыя словы\nВітаю вас, шаноўнае спадарства! У папяровым эфіры Радыё Рацыя праграма «Простыя Словы» ды яе аўтар і вядучы Зміцер Вайцюшкевіч. Шаноўны чытач, ты, магчыма, зараз стаіш у чарзе на мяжы. Колькі чакаць? Хутка? Суткі ці гадзіну? Колькі трэ, столькі і будзеш чакаць. А тут я, у эфіры, плявузгаю абы што — так і час праляціць. Разам весялей! Праграма «Простыя словы» — пра што? Ды пра ўсё, што хвалюе чалавека: каханне, здароўе, краіну, культуры. Проста і пад малюнкі.\nКолькасць старонак 93\nПамеры 103×132 мм\nТэгі: Зміцер Вайцюшкевіч, Максім Жбанкоў, Някляеў Уладзімір, Уладзімір Някляеў.Катэгорыі: Выдавецтвы, Ідэі для падарункаў, Кнігі пра сучасную Беларусь, Логвінаў, Проза, Публіцыстыка, Усе кнігі.\nМастак Ева Гілевіч\nРэдактар Максім Жбанкоў\nПрадмова Уладзіміра Някляева\nЛюдзі прызвычаіліся казаць хутка: у радыё, тэлевізары, нават у жыцці. “Мітусня! – кажуць. – Недахоп часу!” Памятаю, калі першы раз сустрэў Сакрата Яновіча, не мог прызвычаіцца да ягонага вельмі павольнага рытму размовы, палёту думкі. Няспешнаму, як бы незакончанаму. Тады думаў: ён стары, хворы, яму цяжка. Аказваецца, трэба гэтаму вучыцца – не спяшацца. Не мітусіцца. Рыгор Барадулін для няспешных думак, словаў знайшоў імя “валун”. Словы-думкі з пяску анічога не вартыя. Спакойна, з усмешкай кажы ды думай, пра што ты кажаш, – і цябе пачуюць.\nЧакаем зараз улюбёную радыёверсію))\nАбламейка Сяргей. Мой Картаген


MediaStudio запрашае гарадзенцаў | Трэці сектар\nТады запрашаем узяць удзел у эксклюзіўным навучальным курсе MediaStudio-2014!\nMediaStudio – навучальны курс, які дазваляе дарослым атрымаць дадатковую адукацыю ў галіне працы з інфармацыяй. Курс разлічаны на актыўных людзей розных прафесій і ўзросту (старэйшых за 16 год). Першасная адукацыя значэння не мае.\nНавучанне будзе адбывацца па трох накірунках:\n– інфаграфіка і візуалізацыя дадзеных;\n– здымкі і мантаж відэа.\nКурс “Інфаграфіка і візуалізацыя дадзеных” будзе цікавы ўсім, каму ў сваёй дзейнасці неабходна апрацоўваць вялікі аб’ём разнастайнай інфармацыі. Вы даведаецеся, як удала выкарыстоўваць інфаграфіку, картаграфічныя сэрвісы, пазнаёміцеся з сэрвісамі і інструментамі, якія дазваляюць візуалізаваць тое, што вас цікавіць і чым вы займаецеся: гісторыю ўласнай сям’і, дзейнасць сваёй фірмы або арганізацыі і г.д. Пажадана мець ноўтбук.\nКурс “Фотажурналістыка” накіраваны на людзей, якія стварылі ўжо не адну папку здымкаў на сваім камп’ютары, але хацелі б паглыбіць свае веды і разуменне пра тое, як рабіць якасныя фотарэпартажы і цікавыя фотагісторыі. За час навучання слухачы курса падрыхтуюць уласную фотагісторыю, навучацца рабіць фотарэпартажы для СМІ. Пажадана мець уласны фотаапарат.\nНа курс “Здымкі і мантаж відэа” мы запрашаем пачаткоўцаў, каб навучыць іх здымаць, апрацоўваць і выстаўляць на сайт уласныя ролікі і фільмы. Кожны ўдзельнік курса падрыхтуе паўнавартасны відэаматэрыял, навучыцца здымаць і апрацоўваць відэа для СМІ. Пажадана мець уласны ноўтбук і тэхніку, якая здольная здымаць відэа.\nПры ахвоце і наяўнасці вольнага часу вы можаце вучыцца на некалькіх курсах адначасова.\nТэрмін навучання: сакавік-чэрвень 2014 года.\nПерыядычнасць: 1 занятак на тыдзень, заняткі адбываюцца ў вечаровы час. У межах кожнага з курсаў MediaStudio прадугледжаныя таксама два аднадзённыя трэнінгі.\nКошт навучання на адным курсе складае 300 тысяч беларускіх рублёў. Калі вы абіраеце 2 курсы, то кошт навучання за два курсы складае 500 тысяч, калі тры курсы – 600 тысяч рублёў.\nПеравагамі MediaStudio з’яўляюцца інавацыйнасць, унікальнасць вучэбнай праграмы, а таксама арыентацыя на набыццё навучэнцамі практычнага досведу.\nВядучымі курса з’ўяляюцца практыкі з вялікім досведам працы, якія валодаюць тэхналогіямі інтэрактыўнага навучання.\nЗапоўніць АНКЕТУ-ЗАЯЎКУ на ўдзел вы можаце ан-лайн або падчас прэзентацыі праекта MediaStudio. Прэзентацыя адбудзецца 20 лютага ў 19.00 па адрасе: г.Гродна, вул. Будзёнага, 48а-63 (другі паверх).\nБольш падрабязную інфармацыю можна атрымаць па тэлефоне: 8 (029) 587-43-90 (Інга) і e-mail: mediastudio.hrodna@gmail.com\n29 Студзеня 2014 | Няма каментароў | Пазнакі: журналістыка, навучанне, новыя медыі


Будзьма беларусамі! » Ганна Севярынец: «Беларусы ўвашлі ў 2020 год на парадак мацнейшымі, чым на пачатку мінулага стагоддзя»\nДваравыя лекцыі, сустрэчы з інтэлектуаламі, навыкоўцамі, выкладчыкамі, паэтамі і музыкамі — адна з адметнасцяў грамадзянскай актыўнасці, якая выбухнула ў Беларусі мінулым летам і ня сціхла да сёння. Зялёны партал працягвае распавядаць гісторыі герояў спецпраекту «Ребята с нашего двора». І гэтым разам наша гераіня — спадарыня Ганна Севярынец.\nСпадарыня Ганна — настаўніца, літаратуразнаўца, даследчыца беларускай літаратуры 1920-1930 гадоў за гэты час правяла не адзін дзясятак лекцыяў у розных дварах і розных населеных пунктах Беларусі. І лічыць, што ў такой актыўнасці ёсць сваё тлумачэнне, ёсць свая гістарычная заканамернасць і абавязкова будзе плён.\nСпадарыня Ганна распавяла нам пра тое, хто прыходзіць на дваровыя лекцыі, чаму людзі цікавяцца паэзіяй і прозай пачатку мінулага стагоддзя, і чаму так важна ўмець рэфлексаваць і выносіць урокі з мінулага.\n«Для мяне ўсё пачалося з Новай Баравой. Ужо былі нейкія канцэрты, лекцыі. І я пераймалася, чаму не там? Але гэта не было так, што ты выходзіш і кажаш: "Вось я!" Людзі самі выбіралі тэмы, і я нават пэўны час перажывала, чаму такая не запатрабаваная, — распавядае настаўніца. — Але ў верасні разам са Змітром Дашкевічам Ганна трапіла ў Новую Баравую. І гэта была паралельная рэальнасць. Атмасфера вольнасці вельмі ўражвала»\nПасля, кажа спадарыня Ганна, былі іншыя раёны сталіцы, іншыя гарады, мястэчкі і нават вёскі.\n«Людзі былі абсалютна розныя. Дапамагаў мой досвед удзелу ў настаўніцкіх конкурсах. Калі ты мусіш увайсці ў незнаёмы клас, і нельга рабіць адное і тое ж у розных класах. Гэты досвед дзіўным чынам спрацаваў у дварох. Бо нават сталічныя двары — усе розныя».\nУзгадвае спрадарыня Ганна двор у Калодзішчах, які спачатку нават «напужаў».\n«Там былі людзі, якіх я ніколі раней не бачыла на такога кшталту імпрэзах. Расказваць пра літаратуру людзям з заводаў, людзям, якім спачатку трэба патлумачыць азы, было і цяжка, і кранальна. Аказваецца, ты са сваім высакалобым досведам запатрабаваны».\nЗа час лекцый Ганна напрацавала пэўны змест, які быў прыдатны для ўсіх, бо ў пэўны час такія сустрэчы сталі канвеерам.\n«Адвёў восемь урокаў, едзеш на адну лекцыю, на іншую, а назаўтра — зноў. У тыдзень такіх выступаў бывала і тры, і чатыры, і пяць...», — узгадвае Ганна.\nУ асноўным тэмай лекцый Ганны былі — 1920-1930 гады і беларуская літаратура ў той час.\n«Гэта вельмі актуальна, вельмі цікава, гэта падмурак той сітуацыі, якую мы маем зараз. Мы гэтага ня ведалі, мы гэта ўпусцілі, мы гэта не адрэфлексавалі, і таму мы цяпер зноў у тым самым часе», — кажа Ганна.\nЯк раз у 1920-1930 гады адбыўся вельмі падобны да сённяшняга выбух цікаўнасці да ўсяго беларускага. Таксама як сёння па гарадах і мястэчках едзілі са спектаклямі і вершамі людзі. Быў такі ж самы эмацыйны ўздым.\n«Людзі хацелі людзьмі звацца», — тлумачыць спадарыня Ганна.\nНа думку літаратуразнаўцы тэксты паэтаў тых часоў напісаныя нібыта пра сённяшні час, пра сучасную Беларусь.\n«Усё тое, што мы цяпер толькі шукаем, з чым упершыню сутыкаемся, што для нас — драма, немагчымы досвед, яны ўсё прайшлі, напісалі пра гэта вершы і завяршылі сваім жыццём», — кажа Ганна.\nЛекцыі па літаратуры выклікалі вельмі эмацыйны водгук слухачоў, кажа настаўніца і літаратуразнаўца. Прычым гэты водгук, па словах Ганны, нельга было атрымаць ні ў які іншы час.\n«Ужо пачыналася зіма, было вельмі студзёна, людзі гадзіну і двадцать хвілін стаялі і слухалі. І яны б стаялі, калі б я распавядала і дзве, і дзве з паловай гадзіны. З сабачкамі, з дзецьмі... Яшчэ два гады таму мы ў цёплы ўтульны музей збіралі 10-15 чалавек, і лічылі гэта добрай імпрэзай. А тут — 50-60 чалавек на марозе, на нагах, увечары, пасля працы».\nІ не толькі стаялі і слухалі, але і пасля лекцыі падыходзілі з пытаннямі, каментарамі, пісалі ў сацыяльных сетках, задавалі пытанні пра кніжкі, шукалі спасылкі...\nРусіфікацыя, вынішчэнне беларускага друку, беларускай кніжкі, беларускай гісторыі... Усё гэта моцна ўплывала на Беларусь і беларусаў. Але яны працягвалі заставацца сабою.\nМы увесь час гэта мы. Мы не ведалі адзін аднаго да гэтага лета таму, што нам не давалі гэтага ведаць. У нас выхоўвалі комплекс нацыянальнай непаўнавартасці. Нам не давалі ведаць сваю гісторыю, сваіх герояў, гэта была абсалютна свядомая палітыка, якая пачалася яшчэ з 1795 года.\nАле так пабудаваны цяперашні свет, кажа спадарыня Ганна, што «ты не можаш без грунту».\n«Гэта ўсё, што цяпер робіцца ў школе, — гідрапоніка. Можна вырасціць памідоры на гідрапоніцы, але ж гэта не памідоры. Гэтак сама і чалавек. Ён расце толькі на сваім грунце».\nПа словах літаратуразнаўцы, і сёння ў беларусаў застаецца, хоць і вельмі невялікі, але шанец, што беларусы зноў праваляцца ў інтравертнасць, вернуцца па сваіх хатках.\n«Мы не людзі бясконцага выбуховага дзеяння. Выбухнулі раз у 30 год, пасля перапрацавалі гэта ўсё, пасля зноў выбухнулі. Можа ў гэтым і ёсць сакрэт таго, што нас душаць-душаць, ды ніяк не задушаць».\nНічога не скончыцца\n«Калі людзі адкрываюць сваё, у іх унутры адбываецца такая гарманізацыя з сабою і сусветам, ні з чым не параўнальная. Ты жывеш — ніхто і нішто. І адчуваеш сябе нейкім другасным. А тут раптам цябе паказваюць, што ты — прадстаўнік аднаго з самых цікавых народаў у Еўропе. Народа нескаронага, вельмі незвычайнага, народа, які даў свету сотні людзей выкшталцоных якасцяў... А з кім чалавеку лепей ідынтыфікавацца? З цярпілам, як нас паказвае чужая літаратура, альбо з гэтым складаным, няпростым, закрытым, але глыбокім чалавекам, які мае годнасць, які ў цяжкі час становіцца чалавекам бліскучых маральных якасцяў».\n«Мы маем хітрынку і кукіш у кішэні, але адначасова мы — рамантычныя, упэўненыя ў святле, даверлівыя».\n«Вялікая колькасць працы ў нас наперадзе. Але ж ня першы раз. Пасля 1914 года мы былі абсалютна разбітыя, пасля 1921 годы (Рэвалюцыя, Грамадзянская вайна, польская акупацыя) — тут нічога не было, пасля 1945 года — уся краіна была зруйнаваная. Вельмі хутка беларусы адбыдоўваліся. І адбудуюцца, таму што мы такія».\nМы можам, канешне, не рэфлексаваць, але ўжо цяпер ясна, што калі ты не адрэфлексаваў, то зноўку туды ж трапіш. Пажывеш яшчэ трыццаць год і сваім дзецям падорыш тое, што маеш цяпер.\nГэты досвед, падмацаваны самаахвярнай працай культурнікаў, бо сёння ўсе, хто мае доступ да слова, зараз вельмі актыўныя, дасць свой плён, упэўненая спадарыня Ганна. Тым больш, што людзі зараз не такія цёмныя, маюць моцную інфармацыйную прастору, і ўвогуле «беларусы ўвашлі ў 2020 год на парадак мацнейшымі, чым на пачатку мінулага стагоддзя».\n«Тое, што зараз адбываецца, многія ня могуць укласці ў галаву. Я магу, бо ўсё гэта ўжо было. Розніца толькі ў тым, што адна справа — чытаць у архіве пра такое, выйшаў з архіва, падыхаў і бачыш вакол жыццё. А калі мы трапілі ў сітуацыю, калі гэта і ёсць жыццё, яно цяжка. Але ж мы ведаем і заканамернасці таго, як гэта адбываецца, для даследчыкаў таго часу значна меней "дзіўных рэчаў". Мы не задаем пытання "Як так можна?" Бо мы разумеем, што толькі так і можна. Тое, што цяпер адбываецца, гэта абсалютна лагічны працэс. І з боку ўладаў, і з боку тых, хто ўладам супрацьстаіць».\nАле як і ў любым іншым працэсе, у сённяшнім ёсць вілка, куды пойдзе развіццё падзей.\n«Калі ты вывучаеш біяграфіі іншых людзей, ты ацэньваеш, як яны рабілі. А калі гэты выбар даводзіцца рабіць цябе, ты разумееш, наколькі ён невыносна цяжкі. Тым больш, што цяпер заўсёды ёсць магчымасць скласці валізу, з’ехаць і гэта ўжо не твая гісторыя».\n«Самае галоўнае, што трэба разумець, гэта тое, што публічная інфармацыя не адпавядае інфармацыі сапраўднай. Бо крыўдна за двары, мы такім чынам абясцэньваем тое, што робіцца нават цяпер. Мы не маем права гэта абясцэньваць, бо людзі робяць гэта з апошніх сіл, у напружанні. Казаць, што нічога не робіцца, вельмі няправільна. Усё робіцца», — запэўнівае спадарыня Ганна.


Міхась Лынькоў - У вагоне — Кароткі змест / Краткие содержания\nГлавная → Беларуская літаратура → Міхась Лынькоў → Міхась Лынькоў - У вагоне\nМіхась Лынькоў - У вагоне\nВагон старанна выстуквае на стыках сваю аднастайную песню ды грыміць, грукаціць на ўсе свае буфяры і кручча. Жоўтае полымя свечкі палыхае па змрочных сценах, і таму ў вагоне, у звычайным вагоне «Максіма» неяк цёмна і надзвычайна прытульна. Праўда, тут і жорсткія лавы, і нічым не прыглушаны грукат калёс, але прытульнасць не ў гэтым, яна ў нечым другім... Вунь стары дзядок, прымайстраваўшы пад голаў палатаную кайстру, лёг, пазяхнуў салодка і, ні да каго асабліва не зварочваючыся, бубніць паціху пад нос:\n— А я, даражэнькія, у горад еду да сына...\n— У горад, кажу, да сына. Таму не бачыў даўно... праведаць вось трэба, як жыве, як што, ды ці мала чаго.\n— Вядома, яшчэ як...— і нечы голас з верхняе лавы пачынае расказваць нешта нуднае, нешта цягучае. Стары дзед пазяхае ўсё болей і болей, дрэмле і, урэшце, спіць, прымайстраваўшыся шчыльна да сваёй кайстры. А з верхняе лавы ўсё чутна:\n— Чаму не... I як яшчэ чалавека да чалавека цягне, няма ніякай магчымасці стрымацца, сцерпець, каб не ўбачыцца. Вось я з жонкай месяц не бачыўся...\n— А годзе вам лапці плесці: цягне ды цягне... I дзе б цягнула там. Расстаўся на месяц з жонкай, дык яму замарудзіла... Не, мой сокал, не ў месяцы справа, пажыў бы ты з маё — тады б і сказаў.\n— Ціха, сынок, вось хутка прыедам у горад, пойдам да доктара, ён табе цукерку дасць і не будзе вочка балець...\n— Да мамы хочу...\n— Ну, годзі, сядзі ціханька, а то дзядзі сварыцца будуць...\n— Прастуда, відаць. Бач, гуляў на вуліцы ды пакупаўся з дзяцьмі ў канаўцы, мусіць, і застудзіў вока. I пайшло яно пухнуць, што дзень, то болей...\n— Як не лечыш... Лечым і як яшчэ лечым, ды нешта карысці мала, не ачуняе.\n— Чаму няма? Яшчэ які дагляд, ні табе працы я кой, ні табе што... Ну, вядома, жыццё наша звычайнае, ці ж хочацца без працы сядзець, без яе не ўседзіш. Пачнуць кроены снаваць, ткаць — хіба сцерпіць яна? Ніколі... Ды і кожная праца так, а няволіць каб, дык няма гэтага... Ды ці я не чалавек, хіба свету не бачыў, ці што, каб не ведаць, як рабіць, як да жонкі адносіцца. Не такі чалавек я, бач, у Францыі пяць год пабыў, пабачыў, як людзі жывуць і чым дыхаюць.\n— Вядома, чаго. Вайна. Яна нікога не прамінула. Ваяваў. А трэба сказаць, што пайшоў я на вайну ад маладой жонкі, толькі, толькі вяселле гулялі і думалі, бачыш, жыць. Таму і я малады быў, а жонка... ды што казаць.\n— Маладая жонка мая і русавая... была. Маладзей мяне, а кахала даражэй за ўсё на свеце, бо пабраліся мы не як-небудзь там, а любячыся. I як любілі, любіліся. Бач, бацькі не хацелі аддаваць за мяне, бо была яна ў іх адна-адзінюткая. Але пайшла... Дзіцяці чакалі... Вайна падышла. I пагналі мяне. Спачатку пад немцам быў, потым пагналі ў Францыю. Вельмі нязручна было нам спачатку: ані слова сказаць з кім, ані пагаманіць, ні перагаварыць. Таму ты іх не разумееш і яны цябе. А горай за ўсё — точыць сэрца радзіма, не дае супакою. Здаецца, і людзі нішто, і жанчыны вясёлыя, і прыгожыя вопраткі, а ўсё не тое. Бо чакаеш чагосьці, чакаеш радзіму пабачыць, свае родныя гоні... А там і жонка мая маладая... А тут яшчэ табе хоць бы ліст, хоць бы слова, і жывеш, як у поцемках. Калі і ёсць у думках светлага, дык толькі жонка мая, ну, дзіцянё яшчэ.\nШто казаць, быў сярод таварышоў грэх — зыходзіліся з жанчынамі французскімі; некаторыя і цяпер жывуць там, пажаніліся і жывуць сабе, мо і нішто жывуць. А я не... Заўсёды ў думках яна стаяла: і ноччу, і днём.\nУсё думаў: вось прыеду, вярнуся ў родную хату, пагляджу на русыя косы, абыйму, прыгалублю, дзіцянём уцешуся, звярну яму з вялікіх краёў бацькоўскую ласку... I жонка, і радзіма... Валодае радзіма табой на чужой старонцы, па радзіме думы вянуць, а па мілай сэрца марнее і згасаюць надзеі, бо служба не жарты: ні дзень, ні гадзіна — ніколі не скажуць, калі і што...\nШэсць год не бачыў я хаты, урэшце паехаў...\n— Так, паехаў... У Расіі пешкі давялося ісці, з цягнікамі пайшоў непарадак... Сёе-тое з сабой вёз. Як жа, аб падарунках думаў, ды і ці варта дахаты з чужога краю з пустымі рукамі варочацца. Вось і цяпер гарнітур на мне яшчэ французскай работы. Што і казаць, і адзеты быў, і пры гадзінніку... Усё думаў, як найлепей.\nА справа была ўжо па восені. Памятаю, дажджы ішлі, прытаміўся ў дарозе я, але што там, калі падыходзіш да роднае хаты, тады ўтомы не адчуваеш, тады ногі самі імчаць, каб хутчэй данесці цябе пад родныя стрэхі, да ўсяго, ды і што казаць...\nI чым бліжэй падыходзіў, тым болей замірала сэрца ў нейкай салодка-балючай стоме, і думамі быў ужо там... Калі ж прыйшоў да роднага хутара, дык так авалодала ўсёю істотаю радасць, што не пайшоў адразу ў хату, а сеў на ганак і так прасядзеў мо гадзіну, мо болей. Доўга сядзеў і ўглядаўся ва ўсё: на двор, на хлявы, на тыя вароты, што ставіў сваімі рукамі, на кучаравыя бярозы пад вокнамі, на стары вулей, што дастаўся яшчэ мне ад дзеда, ды ці мала на што... I ў думках было: вунь, пахілілася шула адно — падпіраць трэба, раскідаўся плот — цяпер бы жэрдзя з лесу ды новы паставіць.\n— Адчыні,— кажу,— гэта я, прыйшоў вось, бачыш...\n— Луцзя,— кажу,— што з табою, гэта ж я, твой, не пазнаеш хіба, дык хадзі ж бліжэй, прыгледзься...\n— Божа, божа, Рыгор прыехаў, што ж рабіць мне цяпер, што думаць...\nАле ці не ўсё роўна і чые, і адкуль, бо не ў гэтым справа, не ў тым, чые і адкуль, а ў нечым другім... А ў чым другім — было цяжка дадумацца...\nТак сядзеў я да раніцы, прыглядаўся, як цёмныя шыбы акна рабіліся шэрымі, светлымі... Румзалі дзеці на палатках, уздыхала Луцэя, а я сядзеў і думаў, а мо і не думаў, бо што за думкі, калі ў сэрцы пустэча, не думкі — нудота... Толькі раніцой заснуў я каля стала на лаве.\nI жыву вось цяпер... адно званне толькі... не жыву, а мадзею. Кахаю... а няма супакою, і на сэрцы камякі халодныя. Ведаю, не кахае яна мяне, не мае на палатках дзеці, і няма агню, цудоўнага агню ў дарагіх вачах, хоць і ветлівы зірк ад іх. У іх больш жалобы, непазнанага суму... А аб чым — ці ты ж зразумееш. Бачу хвор у іх, безнадзейнасць... Хварэе цяпер, па дактарах вазіў — нічым не пасобіш, сухоты, кажуць, ні то прастудзілася... Злыя языкі чэшуць — нібы ад здзекаў усё, нібыта б’ю я Луцэю. А ці можа ж быць гэта, ці такі чалавек я, каб гэта біць, ці што... Не, мусіць, другое тут нешта... А усё з таго вечара...\n— Як вам сказаць, аднаму адно падабаецца, другому другое... а крадзеным шчасцем жыць я не збіраўся ніколі, бо многа... многа ім не нажывешся...\n— Яно так, праўду кажучы, так. Не кожнаму чалавеку дана злязаць на кожнай станцыі. Гэта да прыкладу я кажу. Вось у мяне далёкі білет, трэба ехаць з ім, і ногі ныюць, і косці, адпачыць бы хацелася, але што зробіш — павінен ехаць — далёкі білет у цябе. А шчасце што — той жа білет, як ні едзеш, а можа і даедзеш...\n— Грам-м-адзяне, прад’явіце ва-а-шы білеты...


Таксанамічны статус пустынных соваў разблытаны? | BirdWatch.by\nРудахвостка-чарнушка недзе… 19.11 - 21:30\nДобры здымак! Калі ласка,… 19.11 - 21:29\n28.01.2015 - 01:22 | Harrier\nПераправерка першай калекцыйнай скуркі кугакаўкі Х’юма Hume's Tawny Owl (Strix butleri), па якой і быў апісаны від, паказала, што яна належыць да іншага віду чым усе іншыя вядомыя калекцыйныя скуркі, якія раней адносілі да гэтага віду.\nЗ-за таго, што ў кастрычніку 2013 году навукоўцы вельмі нетрадыцыйна апісалі новы від соваў у Амане – аманскую саву (S. omanensis) - толькі па фотаздымках і асаблівасцях вакалізацыі, гэта толькі яшчэ больш заблытала пытанне пра таксанамічны статус мясцовых пустынных соваў.\nЦяпер некаторыя даследчыкі мяркуюць, што прычынай (вялікага) марфалагічнага падабенства паміж “аманскай савой” і першым калекцыйным экзэмплярам кугакаўкі Х’юма можа быць то, што яны належаць да …аднаго віду. На жаль, невядома, дзе быў здабыты першы экзэмпляр кугакаўкі Х’юма, але хутчэй за ўсё на Аравійскім паўвостраве.\nЗ-за незвычайных абставін, калі ўсе іншыя калекцыйныя скуркі соваў, якіх раней лічылі кугакаўкамі Х’юма, адрозніваюцца ад першай скуркі, менавіта па іх былі створаны малюнкі і апісанні знешняга выгляду гэтага віду ва ўсіх вызначальніках і даведніках. Аднак паводле правілаў біялагічнай наменклатуры, першая назва мае прырытэт і таму трэба даць іншую назву менавіта ім. Гэта і прапануюць зрабіць цяпер.\nТакім чынам, першы экзэмпляр кугакаўкі Х’юма застанецца S. butleri, т.зв. аманская сава S. оmanensis хутчэй за ўсё будзе сінонімам яе. А для новага віду прапануецца назва “пустынная кугакаўка” Desert Tawny Owl (S. hadorami) – лацінская назва ў гонар знакамітага ізраільскага арнітолага Hadoram Shirihai, які ў 1985 годзе першым звярнуў увагу на значныя адрозненні паміж калекцыйнымі скуркамі кугакаўкі Х’юма.\nЗдымак прапанаванай пустыннай кугакаўкі з www.surfbirds.com