04.01.2011 19:34 4603 праглядаў Брэст\nАктывісты руху «За свабоду» Дзяніс Турчаняк і Сяргей Вакуленка працягваюць дамагацца прыцягненьня да адміністрацыйнай адказнасці кіроўцы аўтамабіля, які агітаваў у Брэсце падчас прэзідэнцкай кампаніі за кандыдата Лукашэнку і ўчыніў адразу некалькі адміністрацыйных правапарушэнняў.\n11 снежня 2010 года аўтамабіль «Фольксваген», на які былі нанесеныя заклікі галасаваць за Лукашэнку, быў прыпаркаваны на плошчы Леніна на ходніку, дзе, у адпаведнасці з артыкулам 143 Правілаў дарожнага руху, прыпынак і стаянка транспартных сродкаў забароненыя.\nАкрамя іншага, аўтамабіль ездзіў па горадзе з схаванымі нумарнымі знакамі, што таксама забаронена ПДР.\nСітуацыя паўтарылася 18 снежня — за дзень да асноўнага дня галасавання, калі агітацыя забароненая. Сведкі гэтых парушэнняў назіральнікі на выбарах Дзяніс Турчаняк і Кацярына Шэлест выклікалі інспектара ДАІ.\nСупрацоўнік Дзяржаўтаінспекцыі, пагутарыўшы з кіроўцам «Фольксвагена», заявіў, што ў дачыненні да яго складзены пратакол аб адміністрацыйным правапарушэнні за ўтойванне нумарных знакаў, пасля чаго пайшоў. Цікава, што пасажырам мікрааўтобуса была загадчыца ідэалагічнага аддзела гарвыканкаму Ала Старыкевіч, што толькі ўзмацніла здагадкі аб тым, што аўтамабіль знаходзіцца на балансе ягонага аўтапарка.\nКалі дадзеная інфармацыя пацвердзіцца, то можна казаць аб парушэнні артыкула 45 Выбарчага кодэкса, якая вызначае пералік суб’ектаў, якія маюць права на перадвыбарчую агітацыю. Выканаўчая ўлада сярод іх адсутнічае.\nЯшчэ адзін момант — пасля сыходу супрацоўніка ДАІ агітацыйны аўтамабіль працягнуў рух з схаванымі нумарамі па вуліцах горада. А пры паўторным тэлефанаванні ў службу «102» аператар толькі прапанаваў звярнуцца да дзяжурнага УУС Брэсцкага аблвыканкама.\nЯк назіральнік на выбарах Дзяніс Турчаняк ў той самы дзень напісаў скаргу пракурору Маскоўскага раёна Брэста з просьбай правесці праверку па названых ім фактах.\nПраверку праводзіла ўправа ДАІ УУС Брэсцкага аблвыканкама. Аднак яе вынікі не задаволілі актывістаў руху «За свабоду» і сведкаў інцыдэнту.\nТак, Сяргею Вакуленку і Дзянісу Турчаняку было паведамлена, што факту утойвання нумарных знакаў на аўтамабілі «Фольксваген Каравэла» р / з АА 4848-1 праверкай не выяўлена. Кіроўца транспартнага сродку Сяргей Буснюк заявіў, што 18 снежня, пры выездзе з гаража ніякіх агітацыйных матэрыялаў, а таксама прадметаў, якія засцяць рэгістрацыйныя знакі, на гэтым аўтамабілі не было.\n4 студзеня Дзяніс Турчаняк і Сяргей Вакуленка выправіліся на прыём да намесніка начальніка УУС Брэсцкага аблвыканкама Уладзіміра Харыка, які падпісаў пастанову аб спыненні справы аб адміністрацыйным правапарушэнні, пішуць Naviny.by.\nПад ціскам фота-і відэадоказаў прадстаўнік улады адмяніў сваю пастанову і заявіў, што на падставе скаргаў актывістаў будзе праведзена паўторная праверка, вінаватыя будуць прыцягнутыя да адміністрацыйнай адказнасці.\nЛюдзі: Дзяніс Турчаняк 157 Сяргей Вакуленка 24 Аляксандр Лукашэнка 380 Кацярына Шэлест 4 Уладзімір Харык 1 Ала Старыкевіч 4\nТэгі: ДАІ 10 выбары 942 выбары прэзідэнцкія 281


15 студзень 2016, 10:12\n«Зіма ў агні: бітва Ўкраіны за свабоду» інтэрнэт-ТВ-сэрвісу Netflix, супольнай вытворчасьці Вялікабрытаніі, ЗША і Ўкраіны вылучаная на 88-ю прэмію «Оскар» у намінацыі «лепшы поўнамэтражны дакумэнтальны фільм». Рэжысэр фільма — ізраільцянін Яўген Афінееўскі.\nПэўны час пасьля прэм’еры фільм быў дасяжны для бясплатнага прагляду ў інтэрнэце, але напярэдадні абвяшчэньня намінантаў на «Оскар» пірацкія копіі зьніклі з шырокага доступу.\nСупернікамі «Зімы ў агні» ў намінацыі сталі «Погляд цішыні» пра генацыд у Інданэзіі ў 1965-1966 гадах, «Зямля картэляў» пра народнае змаганьне з мэксыканскімі наркакартэлямі, «Што здарылася, міс Сімон?», прысьвечаны сьпявачцы Ніне Сімон, і «Эмі» пра сьпявачку Эмі Ўайнхаўс.\nПрэм’ера фільма адбылася на Вэнэцыянскім кінафэстывалі ў верасьні таго ж году. «Зіма ў агні» стала дасяжнай для прагляду на Netflix 9 кастрычніка 2015 году. Фільм прысьвечаны 93 дням процістаяньня на Майдане незалежнасьці ў Кіеве ў 2013-2014 гадах, у ім паказваюцца інтэрвію з удзельнікамі падзеяў і архіўныя кадры. Аўтары абяцалі «шырокамаштабны» погляд на падзеі і нават інтэрвію з 12-гадовым валянтэрам, «кінэматаграфічны хваласьпеў гераізму, духу і рашучасьці ўкраінскага народу».\nПадзеям на Эўрамайдане прысьвячалі нямала кароткіх і доўгіх дакумэнтальных фільмаў, але «Зіма ў агні» стала першым маштабным заходнім праектам на гэтую тэму. Акрамя фільмаў, падзеям зімы 2013-2014 гадоў нямала песень прысьвяцілі музыкі — ад Украіны да Вялікабрытаніі.\n14 студзеня былі вызначаныя і прэтэндэнты на «Оскар» у іншых намінацыях. Напрыклад, «Вяртанец з таго сьвету» (The Revenant) мэксыканскага рэжысэра Алехандра Гансалеса Іньярыту зь Леанарда Ды Капрыё вылучаны на адразу 12 намінацыяў.


Галоўная ➠ Усякае ➠ Готовая фирма с сро\nАле, на жаль, да канца іх не ліквідуе. Таму пры вырашэнні пытання аб куплі трэба ўзважыць усе "за" і "супраць". Зрабіць гэта можна, ведаючы ўсе магчымыя непрыемнасці, якімі можа абярнуцца купля гатовай фірмы. Мы вылучылі чатыры групы магчымых рызык - падатковыя, арганізацыйныя, грашовыя і часовыя? Е. Спынімся на кожнай з груп падрабязней.\nДумаецца, асобна трэба тлумачыць, што такое падатковыя рызыкі не варта - гаворка тут ідзе аб разнастайных непрыемнасцях, якія набытая фірма магла мець з падатковай інспекцыяй яшчэ да продажу. Вядома, некаторыя абставіны няцяжка высветліць непасрэдна пры куплі, паколькі яны пацвярджаюцца дакументамі. Напрыклад, фірма, зарэгістраваная ў мінулым квартале або раней, і ня вядучая дзейнасці, павінна была здаць пустую справаздачнасць. Такім чынам, прадавец павінен прадаставіць вам дакументы, якія пацвярджаюць выкананне гэтага абавязку за ўсе папярэднія справаздачныя перыяды (копіі з адзнакай падатковага органа аб прыняцці, паштовыя квітанцыі, дакументы, якія пацвярджаюць перасылку справаздачнасці па ТКС).\nАле ўсё ж самым сур'ёзным мінусам куплі гатовай арганізацыі з'яўляецца той факт, што фірма можа быць абцяжарана сур'ёзнымі абавязкамі. Прычым, у адрозненне ад усіх папярэдніх рызык, магчымасці са стоадсоткавай упэўненасцю выявіць і ліквідаваць гэты рызыка не існуе, бо няма рэальных механізмаў праверкі ўсіх абавязацельстваў пакупанай фірмы перад контрагентамі. Мяркуйце самі: друк пакупанай арганізацыі некаторы (часцяком вельмі доўгі) час знаходзілася ў руках невядомых вам людзей. Ім нічога не варта было ўзяць у каго-небудзь пазыку або заключыць ад імя фірмы якой-небудзь дагавор.\nПры гэтым зусім не абавязкова, што ўсе падобныя дзеянні будуць адлюстраваны ў бухгалтарскіх ці іншых дакументах пакупанай арганізацыі. А калі яны і адлюстраваны, то не факт, што адпаведныя дакументы вам пакажуць да продажу. Так што аб тым, колькі і якіх дагавораў паспела назаключать набытае вамі юрыдычная асоба, вы з поўнай пэўнасцю зможаце даведацца толькі тады, калі контрагенты прад'явяць гэтыя дагаворы да выканання.\nРызыкі страты часу\nНарэшце, пры куплі фірмы нават у самых правераных і сумленных людзей нельга забываць пра рызыкі, звязаных з стратай часу. Бо пасля куплі фірмы трэба будзе мяняць склад удзельнікаў юрыдычнай асобы, выводзячы з іх заснавальнікаў-прадаўцоў. Вы ж наўрад ці пагадзіцеся на тое, каб нейкі незнаёмы вам заснавальнік мог у любы момант прызначыць сябе дырэктарам "вашай" арганізацыі, ўмяшацца ў яе дзейнасць або зусім прысвоіць вашы сродкі. А пры змене статута і вывадзе старых заснавальнікаў неабходна выконваць карпаратыўныя працэдуры, што патрабуе часу.\nАкрамя таго, давядзецца правесці дзяржаўную рэгістрацыю змяненняў у статутных дакументах. Прычым даручаць гэтую працу "прадаўцам" сэнсу не мае, так як усё роўна прыйдзецца пераправяраць і самастойна запытваць выпіску з ЕГРЮЛ, каб быць упэўненым у юрыдычнай чысціні зменаў. Так што выдаткаваць час так ці інакш, але давядзецца. Роўна як прыйдзецца і пагутарыць з рэгіструючымі органамі.\nПадвядзем вынік. З аднаго боку, "купля" фірмы, сапраўды, спрашчае працэс і паскарае яго. Аднак яна ні ў якай меры не выключае неабходнасці ўважлівага (напэўна, нават больш дбайнага, чым пры самастойнай рэгістрацыі) вывучэння ўсіх дакументаў юрасобы і аналізу яго дзейнасці (атрымаць звесткі пра "мінулым жыцці" набываемай фірмы можна з дапамогай сэрвісу "Контур-Фокус", падрабязней гл. "Цяпер бухгалтар можа вылічыць праблемнага контрагента за некалькі секунд"). Таксама не адпадае неабходнасць наведвання рэгіструючых органаў. Адначасова захоўваецца шэраг рызык, цалкам выключыць якія пакупнік не ў сіле.\nТаму, на наш погляд, надзейней і выгадней рэгістраваць ўласную фірму. А калі маюцца свабодныя сродкі, выдаткаваць іх лепш не на куплю гатовай фірмы, а на паслугі па суправаджэнні рэгістрацыі вашай фірмы "з нуля".


Карэтны сцяжка сваімі рукамі: пакрокавая інструкцыя - Блог пра рамонт\nКласіка Францыі. Так можна сцісла ахарактарызаваць карэтнага сцяжку. Гэтым спосабам сёння аздабляюць канапы, крэслы, крэслы, падгалоўя ложкаў і прыложкавыя тумбы, абліцоўваюць сцены пры стылізацыі кафэ, пакояў адпачынку і іншых памяшканняў. Дадзены метад дазваляе візуальна павялічыць вышыню столі, дзякуючы чаму дасягаецца прыгожы аптычны эфект. Для гэтых мэтаў традыцыйна выкарыстоўваецца аднатонная мэблевая тканіна, скура і экокожа.\nУ гэтым артыкуле гаворка пойдзе пра тое, як вырабляецца карэтны сцяжка сваімі рукамі. Таксама вы даведаецеся аб перавагах і недахопах гэтай тэхналогіі. Будзе прадастаўлена пакрокавая інструкцыя з фотаздымкамі па вырабе Капітон, а таксама асобная інструкцыя па вырабе гузікаў для яе. Акрамя таго, мы на імгненне зазірнем у гісторыю і даведаемся, як уласна з'явілася такая методыка абіўкі.\nВернемся ў мінулае\nТэхналогія абіўкі карэт бярэ свой пачатак у сярэдзіне дзевятнаццатага стагоддзя. Ёю абівалі каралеўскія карэты, таму Капітон адразу пачала асацыявацца з багаццем, раскошай і шыкам.\nУ тыя часы аздабленне мяккай мэблі, а часам і сцен, сустракалася практычна ў кожным багатым доме. Пазней гэтая тэхналогія сышла ў мінулае, але сёння зноў уваходзіць у моду і становіцца ўсё больш папулярнай.\nУ сучасным інтэр'еры\nСёння дадзеная абіўка, як і ў мінулым, сустракаецца ў шыкоўных дамах багатых людзей. Хоць, калі прыкласці трохі сіл, часу і сродкаў, то зрабіць карэтнага сцяжку зможа кожны ўмелец.\nІснуе тры выгляду дадзенай сцяжкі:\nсучасная складаная сцяжка з зменлівай геаметрыяй ад падлогі да столі.\nШык і высакароднасць сцяжкі дасягаецца, безумоўна, за кошт гузікаў. Яны могуць быць самымі рознымі, але пра гэта мы пагаворым крыху пазней.\nАдметная рыса Капітон - характэрныя зморшчыны, якія праходзяць паміж гузікамі, пры звычайнай жа утяжке такія адсутнічаюць. Ромб можа мець розную глыбіню і памер. Гэтыя паказчыкі залежаць ад таўшчыні поролона.\nВарта заўважыць, што выканаць утяжку гузікамі значна лягчэй. Трэба ведаць тэхналогію стварэння прыгожых зморшчын. Пра гэта гаворка пойдзе крыху пазней.\nЯк ужо гаварылася вышэй, карэтны сцяжка выглядае дорага і вытанчана. Але практычная яна? Якія яе перавагі? Хочацца адзначыць, што Капітон дазваляе ажыццявіць індывідуальны падбор тканіны або скуры.\nАкрамя таго, так вы зможаце падабраць аднолькавы дызайн для ложка і пуфов або для канапы і крэслаў і г.д. Яшчэ адзін важкі плюс - магчымасць падабраць колеру ў адпаведнасці з палітрай інтэр'еру.\nЗа дэкаратыўнай паверхняй проста даглядаць. Калі вы вырашылі зрабіць сцяну ў карэтнай абіўцы, то яна будзе гуляць ролю дадатковай шумаізаляцыі.\nВыбар тканіны і гузікаў\nВядома, шоўк і тафта глядзеліся б добра, але гэтыя тканіны вельмі тонкія і не вытрымаюць ціску гузікаў або цвікоў. Знешні выгляд падгалоўя, пуфа або канапы з такіх тканін хутка страціць сваю прывабнасць.\nТаўшчыня эластычнай падшэўкі вельмі важная, бо ад гэтага залежыць прыгажосць геаметрыі малюнка, які атрымаецца ў выніку.\nПры выбары цвікоў варта ўлічыць дызайн інтэр'еру пакоя. Мэблевыя гузікі лепш глядзяцца на карэтнай сцяжкі, выкананай у вялікім памяшканні. Выдатна выглядаюць мэблевыя цвікі з упрыгожваннямі і дэкаратыўнымі пакрыццямі. Яны нададуць гатоваму вырабу яшчэ больш вытанчанасці і раскошы.\nДаўгавечнасць Пуфік або ложка, або канапы, або сцены залежыць ад якасці скуры, тканіны або экокожи. І тут напрошваецца выснова: калі вы хочаце атрымаць у канчатковым выніку даўгавечнае выраб, то на абівальных матэрыяле эканоміць не варта.\nВы можаце выбраць адну з ніжэй пералічаных тканін:\nшенилл - гэта зносаўстойлівасцю натуральны матэрыял;\nжаккард - мае рэльефны буйны ўзор, добра трымае зморшчыны і глядзіцца раскошна;\nнатуральная скура - зносаўстойлівасць і трывалая;\nфлок - тканіна з ворсам, існуе багатая палітра колераў;\nвелюр яшчэ называюць аксамітнай тканінай, дзякуючы яго пластычнасці можна зрабіць глыбокія зморшчыны;\nэкокожа - зносаўстойлівасць, добра ўкладаецца ў складкі і выдатна ўтрымлівае форму.\nСамастойнае выраб гузікаў\nКалі вы не можаце падабраць гузікі у тон асноўны тканіны або скуры, то можна зрабіць іх самастойна. Для гэтага вам спатрэбяцца нарыхтоўкі і скура / тканіна для абіўкі з запасам.\nНе купляйце гузік з пластыкавай гафтачкай: яна не вытрымае нагрузак і калі не ў працэсе вырабу Капітон, то пры эксплуатацыі абавязкова лопне. Купляйце выраб толькі з металічнай гафтачкай.\nДля эканоміі лепш купіць самыя звычайныя гладкія металічныя гузікі, так як нарыхтоўкі, прызначаныя для ашалёўкі, каштуюць дорага.\nПерш за ўсё вам трэба адрэзаць невялікую палоску тканіны / скуры.\nЗатым з гэтай палоскі робіцца нарыхтоўка для гузікі, то ёсць выразаецца прастакутнік.\nПасля закругляюцца куткі атрыманага прамавугольніка. Гурток павінен быць больш гузікі у дыяметры ў 2 разы.\nВось такая павінна атрымацца нарыхтоўка скуры / тканіны пад гузік. Перавага скуры ў тым, што яе боку не абсыпаюцца, чаго не скажаш пра тканіны.\nБярэцца шчыльная тоўстая нітка, каб падчас працы яна не адарвалася, і запраўляецца ў іголку. Затым нітка складваецца ў два разы і робіцца вузельчык на канцы. Варта трохі адступіць ад краю і выканаць дробныя сцежкі па крузе.\nПавінна атрымацца нейкая шапочка, у якую ўкладваецца гузік.\nЗатым нітка сцягваецца. Трэба замацаваць нітку, і абабітая металічная гузік гатовая.\nЗ выгляду атрымліваецца роўны край і самаробная гузік вонкава практычна ідэнтычная фабрычнай.\nЗ выварату, зразумела, выгляд гузікі не такі прывабны, бо застаецца гармонік.\nДля пачатку, варта закупіць ўвесь неабходны матэрыял і падрыхтаваць інструмент. Матэрыялы для вырабу:\nФанера будзе выступаць у якасці асновы, тут ужо ўсё залежыць ад таго, што гэта будзе - бакавіны або падгалоўе ложка, сцяна.\nПаралон, адпаведны форме і памеру фанеры і які мае таўшчыню 5 см.\nТканіна / скура / экокожа на 0,5 м шырэй і даўжэй фанеры, дадайце 30 см на гузікі, калі вам прыйдзецца іх абшываць. Колькасць матэрыялу залежыць ад рапарту малюнка, чым ён менш, тым больш расход, і наадварот.\nАдрэз сінцепон, паўтаралы форму поролона і фанеры. Ім трэба накрыць паралон.\nмэблевы стэплер, лепш за ўсё пнеўматычны;\nшнурок для мацавання гузікаў;\nсвердзел для свідравання адтулін ў фанеры;\nдрыль з асадкай цифендорф.\nПрацэсы па вырабе сцяжкі выконваюцца ў лічаныя хвіліны, калі ў вас ёсць адмысловая прылада. Аб прынцыпе яго працы і асаблівасцях вы зможаце даведацца з прапанаванага намі відэа.\nВідэа: асаблівасці вырабу карэтнай сцяжкі\nКаб вы змаглі самастойна выканаць карэтнага сцяжку, прапануем вам разгледзець пакрокавую інструкцыю з фотаздымкамі гэтага працэсу. Пасля азнаямлення з ёй, вы таксама зможаце праглядзець дадаткова відэа пра тое, як зрабіць Капітон па іншай тэхналогіі. Усе падрабязнасці можна ўбачыць у табліцы:\nПершае, што трэба зрабіць пасля выразання фанеры патрэбнай формы і памеру - гэта правесці разметку і зрабіць адтуліны ў ёй.\nЗатым на фанеру наносіцца клей.\nРобіцца разметка сцяжкі на паралоне пры дапамозе простага алоўка. Маркер можа перабіцца на тканіну, з прычыны чаго абіўка страціць сваю прывабнасць.\nЗатым прасвідроўваюцца адтуліны дрылём з асадкай цифендорф.\nЛішак поролона прыбіраецца.\nПа-над поролона ўкладваецца сінцепон.\nСінцепон прыляпляецца клеем для поролона.\nРобім разметку на тканіны / скуры. Адступаем ад краю на шырыню да першай утяжки + 7,5 см на прыпуск.\nДалей трэба ўзяць трафарэт, загадзя падрыхтаваны з кардона з адтулінамі. Накладваецца ён на сподні бок тканіны / скуры.\nВыконваецца зверка першай пазначанай кропкі на тканіны / скуры. З усіх бакоў водступ тканіны / скуры ад краю да метак павінен быць аднолькавым - даўжыня ад краю да першай утяжки + 7,5 см.\nВа ўсе пазначаныя пункту утяжки вставляем ніткі.\nЦяпер першы шэраг нітак уцягваны пры дапамозе іголкі або спецыяльнага гапліка праз паралон і фанеру і прыбіваем стэплерам да яе.\nЗатым выварочваем тканіна / скуру і вставляем наступны шэраг нітак, выкладваем зморшчыны і прыбіваем ніткі стэплерам. Калі шаблон і разметка выкананы правільна, то тканіны будзе дастаткова для таго, каб закласці прыгожыя складкі. Каб пазбегнуць перакосу і пісьменна закласці зморшчыны, варта закладваць іх паступова, ад шэрагу да шэрагу.\nВыпраўляць складачкі зручна пры дапамозе спецыяльнай палачкі. Пасля таго як шэраг скончаны, прыступаем да наступнага.\nПачынаць замацаванне шэрагу сцяжак варта з сярэдзіны. У такім выпадку тканіна не перацягне, і гатовая абіўка Капітон будуць глядзецца вельмі прывабна. Перад тым як замацаваць нітка стэплерам, варта старанна выправіць зморшчыны.\nПравяраем выраб, каб усе дыяганалі былі роўнымі, выпраўляць зморшчыны, калі ёсць такая неабходнасць.\nВставляем і фіксуем некалькі гузікаў. Па краях таксама можна ўставіць гузікі. Але да таго, як будуць зафіксаваныя зморшчыны.\nВыконваем фарміроўцы бакавых зморшчын.\nФіксуем сустрэчную зморшчыну, дзякуючы чаму атрымаецца ідэальна роўны край.\nПасля таго як усе крайнія зморшчыны будуць закладзены, варта зафіксаваць куток. Пры правільным разліку матэрыялу і фіксаванні сцяжак, на гэтым этапе цяжкасцяў не ўзнікне.\nГатовы куток. Канчатковае замацаванне краю.\nГатовая сцяжка Капітон, выкананая па гэтай тэхналогіі, выглядае вельмі прывабна. Варта заўважыць, што і працэс яе вырабу не так ужо складзены. Больш за ўсё часу займае падрыхтоўка матэрыялаў і разметка, у той час як сцяжка - гэта захапляльны і не такі ўжо складаны працэс.\nКрыху часу, цярпення і укладанняў і ваша жыллё ператворыцца ў выдатныя валодання графскай сям'і. Для нагляднасці прапануем вам прагледзець яшчэ некалькі тэхнік вырабу Капітон ў відэаматэрыялах.\nВідэа: варыянты вырабу Капітон\nПредыдущаяПлот з металічнага штыкетніка: надзейнасць і эстэтычнасць


21 лістапад 2014, 16:06\nАляксандар Бяльчук у судзе\nУ Берасьцейскім раённым судзе адбылося першае паседжаньне па справе аб інцыдэнце 9 траўня ў вёсцы Страдзеч. Фэрмэр адмаўляе сваю віну ў зьбіцьці даішніка, сьведкі-міліцыянты расказваюць пра сапраўднае народнае хваляваньне ў вёсцы.\nПершы дзень суду над Аляксандрам Бельчуком пачаўся з скандалу — судзьдзя Ўладзімер Шаламіцкі не дапусьціў у залю двух журналістаў і сваяка абвінавачанага. На судзьдзю зрабілі запіс у кнігу скаргаў, паскардзіліся і старшыні раённага суду, але гэта ня вырашыла праблемы. Толькі пасьля тэлефанаваньня ў абласны суд судзьдзя Шаламіцкі ў перапынку запусьціў прысутных у залю.\nУ першы дзень суду, акрамя паказаньняў абвінавачанага фэрмэра Аляксандра Бельчука ды пацярпелага супрацоўніка ДАІ Сяргея Неліповіча, заслухалі частку сьведак. З боку пацярпелага сьведкі — пераважна міліцыянты самых розных пасадаў. Бо на канфлікт 9 траўня ў вёсцы Страдзеч зьехалася багата міліцыі ды нават АМАПу.\nАляксандар Бяльчук у сваіх паказаньнях заявіў, што сябе вінаватым ня лічыць, бо супрацоўніка ДАІ ён ня біў. Міліцыянт Сяргей Неліповіч, у сваю чаргу, распавёў, што 52-гадовы фэрмэр узьлез на трактар і адтуль, з вышыні, ударыў кулаком яму ў твар. Потым у ходзе канфлікту, заявіў даішнік, яго нават укусілі за руку.\nСьведкі з боку міліцыянта даюць паказаньні наконт падзеяў, якія разгортваліся пазьней, але ніводзін ня бачыў, як фэрмэр біў міліцыянта.\nАляксандар Бяльчук, у сваю чаргу, распавёў, што ўчастковы міліцыянт Аляксандар Сідарук, які прыехаў на падмацаваньне даішніку, выхапіў пісталет ды прыставіў фэрмэру да галавы з пагрозаю забіць. Участковы такі факт адмовіў ды заявіў, што фэрмэр паклёпнічае.\nАднак найбольшае ажыўленьне ў залі выклікалі сьведчаньні начальніка ДАІ Берасьцейскага РАУС Аляксандра Касьперука. Той таксама не прысутнічаў у той момант, калі фэрмэр быццам бы біў супрацоўніка ДАІ. Аднак досыць эмацыйна распавёў пра падзеі, якія разгортваліся пазьней. У часе інцыдэнту, заявіў міліцыянт, да месца канфлікту зьбеглася шмат вяскоўцаў, якія аказвалі грамадзянскае непадпарадкаваньне. Людзі нават перагарадзілі сваімі машынамі праезд эвакуатару, перашкаджалі вывезьці трактар:\nКалі мы пачалі стрымліваць натоўп, то мне неаднойчы — разы тры-чатыры — кідалі на рукі маленькае дзіця\n«Калі перасаджвалі аднаго з затрыманых ва ЎАЗік, пачалі стрымліваць натоўп. Але што мяне па-чалавечы ўразіла — тое, што ў тым натоўпе былі маленькія дзеткі. І калі мы пачалі стрымліваць натоўп, не пускаць, каб яны заміналі перасадцы затрыманага, то мне неаднойчы — разы тры-чатыры — кідалі на рукі маленькае дзіця. Жанчына мне кідала, а сама рукі прыбірала са словамі — „Трымай, мент“. Мне больш нічога не заставалася рабіць, як лавіць. Я ёй назад аддаю, гэтай жанчыне, а яна мне ізноў — „лаві“... Мэта — я не разумею... Бесчалавечнасьць проста... Дзіцяці нават году няма. Ну як так кідаць жывое дзіця, уласнае, не чужое ж, я так разумею... Гэта кідалі дзіця, каб я адпусьціў рукі ды трымаў яго. Адпаведна, мы рукі расчапілі, перасталі стрымліваць натоўп, ды людзі як мурашы прасачыліся каля нас. Гэта было зроблена дзеля таго, каб перашкодзіць нашай дзейнасьці ды каб, па-руску кажучы, „адціснуць“ гэтых затрыманых».\nАляксандар Касьпярук распавёў, што гэтая сытуацыя яго проста шакавала:\n«На мой погляд як грамадзяніна Рэспублікі Беларусь, як чалавека, гэта — антычалавечна. Гэта можна параўнаць з агрэсіяй, якая там адбываецца... фашысты, нэанацысты так рабілі. Гэта маё асабістае меркаваньне суб’ектыўнае, я параўноўваю гэта з фашызмам, як у фільмах гістарычнай хронікі, як гэтых дзяцей там кідаюць... Пытаўся ў іх, навошта яны так робяць — казалі: „Забірай яго, як забіраеш нашых бацькоў“», — распавядаў сьведка — начальнік ДАІ.\nКанфлікт у вёсцы Страдзеч здарыўся 9 траўня. Супрацоўнік ДАІ заехаў у двор да вяскоўца «складаць пратакол за адміністрацыйнае правапарушэньне». Быццам бы вясковец рухаўся па дарозе на самаробным незарэгістраваным трактары.\nГаспадар трактара, фэрмэр Аляксандар Бяльчук, кажа, што спужаўся, што міліцыянт трактар, які стаяў у двары, хоча канфіскаваць. Фэрмэр закаціў трактар у гараж, пасьля чаго і адбылася сварка з супрацоўнікам ДАІ.\nМіліцыянт сьцьвярджае, што селянін яго біў.\nУ часе канфлікту зьбеглася шмат вяскоўцаў, якія спрабавалі перашкаджаць міліцыянтам забіраць фэрмэра. У сьвяточны дзень у Страдзеч улагоджваць гэты інцыдэнт зьехаліся многія міліцэйскія начальнікі, прысутнічаў нават АМАП.\nУ выніку на фэрмэра склалі пратакол за супраціўленьне міліцыянту ды зьбіцьцё яго пры выкананьні працоўных абавязкаў. Аляксандру Бельчуку пагражае да 6 гадоў зьняволеньня.


Астраўчане расказалі, што для іх значыць Дзень Перамогі\nГлавная→Новости→Новости→Астраўчане расказалі, што для іх значыць Дзень Перамогі\n09:03 / 09.05.2020\nАстраўчане і госці горада расказалі карэспандэнту «раёнкі», што для іх значыць Дзень Перамогі.\nАлеся Букель, спецыяліст:\n– Для кожнага беларуса 9 Мая – у першую чаргу дзень памяці. Мы ўзгадваем тых, хто ахвяраваў свае жыцці, але здабыў перамогу, каб мы, нашчадкі, жылі пад мірным небам. Са школы памятаю, як мы, вучні, з цюльпанамі ішлі ўрачыстай калонай да брацкай магілы і ўскладалі да яе кветкі. Гэта добрая традыцыя засталася у многіх школах.\nВадзім Масойць, індывідуальны прадпрымальнік:\n– Жыву на хутары Кланішкі – у Астравец прыехаў за неабходнымі для Юрыя Александровіча лекамі, з якім сябрую ўсё жыццё. Гэты чалавек проста ўнікальны! Нам ніколі не зразумець, якія жудасы давялося перажыць ветэрану Вялікай Айчыннай вайны, але варта браць прыклад з дзядзькі Юры – такіх аптымістаў і жыццялюбаў яшчэ трэба пашукаць.\nАлена Казойць, медыцынская сястра:\n– На жаль, з кожным годам сведак тых далёкіх жудасных падзей становіцца ўсё менш. Але мы не павінны забываць пра іх подзвіг і расказваць пра яго дзецям, каб гісторыя не паўтарылася. Сёлета з-за няпростай эпідэміялагічнай сітуацыі масавага святкавання Дня Перамогі не будзе. Самае галоўнае, каб нашы ветэраны, вязні канцэнтрацыйных лагераў былі з намі! Здароўя вам і нізкі паклон!\nІван Чайкоўскі, беспрацоўны:\n– На жаль, я не ведаю, ці ўдзельнічаў хто з маіх родзічаў у ваенных дзеяннях. Тым не менш, 9 Мая для мяне – не проста чырвоны дзень у календары, а вялікае свята.\nВасіль Марцішэўскі, пенсіянер:\n– Мой дзядуля Канстанцін Марцішэўскі прайшоў усю вайну ў партызанскім атрадзе, бацька мала ваяваў. Дзень Перамогі – святое свята. У цяперашні няпросты час варта больш расказаваць пра подзвіг дзядоў і прадзедаў падрастаючаму пакаленню, каб ведалі, што такое любоў да Радзімы, вернасць і самаадданасць.


Twitter правярае функцыю папярэдняга прагляду | Androidsis\nTwitter прадставіць функцыю папярэдняга прагляду\nЭдэр Ферэньё | | Прыкладанні для Android\nTwitter пакінуў нам новыя функцыі у апошнія месяцы, як вяртанне храналагічнага рэжыму ў сацыяльнай сетцы. Забягаючы наперад у наступныя некалькі месяцаў, мы можам чакаць, што да яго з'явяцца новыя функцыі. Некаторыя з іх пацвердзіў генеральны дырэктар сацыяльнай сеткі. Сярод іх мы знаходзім цёмны рэжым а таксама рэдагаванне твітаў. Хоць яны не адзіная навіна, якая да яго прыйдзе.\nТак як уласны Twitter абвясціў, што яны ўжо працуюць над папярэднім праглядам профілю. Было пацверджана, што першыя выпрабаванні з гэтай функцыяй ужо праводзяцца. Такім чынам, ён будзе ўведзены ў бліжэйшыя месяцы ў сацыяльнай сетцы.\nГэта функцыя, прызначаная для палегчыць навігацыю ў сацыяльнай сетцы. Карыстальнікі змогуць убачыць профіль карыстальніка без неабходнасці ўводзіць яго. Іх трэба будзе размясціць толькі на імя гэтага карыстальніка. Такім чынам, яны атрымаюць папярэдні прагляд названага профілю.\nМы тэстуем больш просты спосаб праверыць профілі на iOS, не пакідаючы часовую шкалу! Проста націсніце любую ручку @ ў твітэце, зазірніце, прытрымлівайцеся і вярніцеся да яго. Дайце нам ведаць, што вы думаеце! pic.twitter.com/dIUFxI2r4C\n- Twitter (@Twitter) Люты 13, 2019\nПершыя выпрабаванні з функцыяй у Twitter ужо праводзяцца. Прынамсі, у выпадку з iOS. Хаця функцыя таксама будзе запушчана для Android, хаця на дадзены момант дат няма. На відэа, якое загрузіла сацыяльная сетка, вы бачыце, як будзе працаваць гэтая новая функцыя.\nБез сумневу, гэта дазволіць карыстальнікам праглядаць профіль і, такім чынам, мець магчымасць вызначыць, ці цікава гэта ім ці не, без неабходнасці ўваходзіць у тым самым. Такім чынам, калі вы хочаце ісці за кімсьці, гэта можа зэканоміць вам час у гэтым плане. Гэта ідэя, якую яны маюць ад Twitter з гэтай новай функцыяй, па меншай меры.\nМы спадзяемся атрымаць больш інфармацыі пра дата ўвядзення гэтай функцыі у сацыяльнай сетцы ў хуткім часе. Паколькі гэта функцыя, якая, безумоўна, можа зацікавіць многіх карыстальнікаў у Twitter. Завяршэнне тэстаў не павінна заняць занадта шмат часу.\nПоўны шлях да артыкула: Androidsis » Прыкладанні для Android » Twitter прадставіць функцыю папярэдняга прагляду\nЯк прымусова спыніць прыкладанне на Android\nЯк наладзіць Android для пажылых людзей


У сетцы LAN 192.168.8.100 з'яўляецца ІС. Шматлікія людзі не могуць знайсці спосаб ўваходу ў сетку бесправаднога маршрутызатара WIFI. Вы можаце паспрабаваць націснуць на спасылку: https://192.168.8.100 увайсці ў адміністрацыйны інтэрфейс. Калі вы не можаце далучыць, вы можаце звярнуцца да рэдакцыі кіравання ўваходам у маршрутызатар. Калі вы забыліся свае імёны карыстальнікаў і паролі, проста прагледзьце этыкетку альбо кіраўніцтва маршрутызатара.\nIP-адрас выкарыстоўваецца 192.168.8.100, як ім карыстацца?\nПа-першае, прапагандуйце нешматлікія агульныя веды IP-адрасоў. IP-адрасы класіфікуюцца на 5 відаў ABCDE, сярод якіх часта выкарыстоўваецца ABC. Сярод трох відаў адрасоў у адным сегменце захоўваюцца адрасы, і пакеты з гэтымі адрасамі нельга выкарыстоўваць. Адразу ж распаўсюджаны ў сетцы, IP - гэта захаваны адрас у адрасах класа C, які звычайна выкарыстоўваецца ў сетках LAN, па змаўчанні маска падсеткі адраса класа C - 3, указваючы, што адрас класа C можа змясціць 255.255.255.0 IP-дадзеных. Відавочна, разам з адным прадстаўнік сеткі, ёсць нават адзін прадстаўнік перадачы. Карыстальніку можа быць прызначана ўсяго 256. Напрыклад, IP карыстальніка сеткі 254 можа быць ад 192.168.1.0-1. Узаемадзеянне паміж імі не патрабуе навігацыі па маршрутызатары. Файлы можна пераносіць непасрэдна.\nСкажам, ідэя гэтага IP-адраса вельмі распаўсюджана. Паколькі гэта захаваны адрас, ён паказвае, што ён можа выкарыстоўвацца і ў лакальнай сеткі. Звычайна ён выкарыстоўваецца як IP карыстальніка, бо IP мантысай .1 звычайна захоўваецца для ўваходу, таму 192.168.1.2-192.168.1.254 сапраўды прызначаецца карыстальніку. Калі ў лакальнай сеткі ёсць сервер DHCP, вы можаце цалкам усталяваць групу IP-адрасоў на 192.168.1.2-192.168.1.254. У гэтым артыкуле аўтаматычна наладжваецца IP-адрас карыстальніка.\nІншая справа, што ў наш час звычайна выкарыстоўваюцца бесправадныя маршрутызатары. Звычайна IP-порт гэтага інструмента часта мае мантысу .1. Прапануецца кліентам змяніць IP-порт LAN на дадатковы адрас, каб іншыя кліенты не маглі здагадацца. Напрыклад, наведайце Інтэрнэт-порт бесправадных маршрутызатараў IP, выдатны варыянт. Відавочна, што можа быць усталяваны і IP-порт LAN, няма неабходнасці выбіраць IP, выкарыстоўваючы пачатковы раздзел сеткі. ІР розных раздзелаў сеткі вельмі схаваны і бяспечны; аднак вам варта памятаць пра тое, каб змяніць уваход карыстальніка на адпаведны, інакш ён не будзе ведаць, як падключыцца да сеткі.\nНешматлікія невялікія фірмы ці школы ў асноўным запытваюць набор па-за межамі IP-адрасоў, і ў наступным выкарыстоўваюць размеркаванне IP, каб выкарыстоўваць усю фірму альбо школьную сістэму для доступу да сеткі. IP-адрас, які ўжываюць машыны такіх школ ці прадпрыемстваў, - гэта IP-адрас інтрасеткі.\nНеабходна адзначыць, што ПК унутры сеткі могуць адпраўляць запыты на звязванне на іншыя ПК у сетцы, усё роўна розныя ПК у Інтэрнэце не могуць адпраўляць запыты на звязванне на ПК унутраных сетак з-за FTP-сервера ў знешняй сетцы.


Бабруйчане звяртаюцца да чыноўнікаў з просьбай вярнуць у тралейбусы беларускую мову\nhttps://spring96.org/be/news/51955 2012 2012-04-26T11:41:58+0300 2012-04-26T11:41:58+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/mova_a.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nНеабыякавыя бабруйчане пачалі дасылаць лісты і электронныя звароты ў гарвыканкам і тралейбуснае ўпраўленне з просьбай вярнуць у тралейбусы беларускую мову.\nПрыпынкі ў бабруйскіх тралейбусах агчуваліся па-беларуску прыкладна чатыры гады пасля зваротаў да кіраўніка тралейбуснага ўпраўлення і гарвыканкаму ад мясцовых сяброў ТБМ. Пасля гэтага родная мова загучала і ў аўтобусах. Але нечакана «афіцыйнай тралейбуснай» зноў стала руская.\nПакуль прычына русіфікацыі тралейбусаў невядомая, жыхары гораду задаюць гэтае пытанне ў сваіх зваротах да чыноўнікаў. Таксама яны просяць, каб у траспарце зноў загучала беларуская мова.\n-Тралейбусы Бабруйска - гэта адно з нешматлікіх месцаў, дзе родная мова гучала пастаянна, хоць усяго толькі ў агучванні прыпынкаў, - кажа студэнт Алесь, які ўжо даслаў зварот да старшыні гарвыканкама Дзмітрыя Бонахава. - Гэта было “разынкай” гораду ў вачах турыстаў. Калі мае сябры з іншых гарадоў даведаліся, што нашы тралейбусы пачалі «гаварыць» па-руску, яны вельмі здзівліся. Пры гэтым знікла не толькі беларуская мова, але і знаёмыя ўсім выразы «Сумленне — лепшы кантралёр», «Павага — лепшы падарунак» і абсалютна бабруйскі выраз «Каб пазбегнуць непрыемнай сустрэчы з кантралёрам, праверце, ці не запамятавалі Вы аплаціць праезд». Я і мае сябры не пакінем гэтую прыкрую падзею без рэакцыі. Я лічу, што звароты да ўладаў змогуць нешта змяніць. Зусім нядаўна гэта атрымался ў жыхароў Гомеля. Мы паспрабуем дамагчыся вяртання традыцыі агучвання прыпынкаў па-беларуску. Хацелася б, каб нашую ініцыятыву падтрымала як мага больш жыхароў гораду.\nЗ тым, што на рашэнне гэтай праблемы можа паўплываць толькі грамадскасць, згодны і бабруйскі сябра ТБМ Віктар Маліноўскі.\n-Я асабіста ўжо адправіў два звароты і заклікаю іншых бабруйчан гэта рабіць, - кажа Віктар Маліноўскі. – Пяць гадоў таму мы таксама шмат пісалі чыноўнікам і дамагліся свайго, рашэнне прымалася на ўзроўні гарвыканкаму. Тады тралейбуснае ўпраўленне нават закупіла аўтаабвяшчальнікі. Мы прапаноўвалі сваю дапамогу ў перакладзе і агучцы, але яны адмовіліся, таму, на жаль, нарабілі шмат памылак…\nСябра ТБМ нагадаў у сваіх зваротах да чыноўнікаў, што гэты год абвешчаны ў Беларусі Годам кнігі, таксама ён прыпадае на юбілеі выбітных культурных дзеячоў.\n– А тут атрымліваецца наадварот, нейкая падпольная барацьба з беларускай мовай, - здзіўляецца Віктар Маліноўскі. – Я пацікавіўся, няўжо яны збіраюцца звесці ўсё да бібліятэчных імпрэзак? Калі гэтае пытанне не вырашаць на гарадскім узроўні, будзем звяртацца ў аблвыканкам.\n26.04.2012 Тэгі: грамадства, культура


Збор подпісаў за Івана Шэгу: бел-чырвона-белыя сцягі ў вёсках Зэльвеншчыны (фота) | Праваабаронцы за свабодныя выбары 2016\nЗбор подпісаў за Івана Шэгу: бел-чырвона-белыя сцягі ў вёсках Зэльвеншчыны (фота)\nЗбор подпісаў за Івана Шэгу ў вёсцы Дзярэчын Зэльвенскага раёна\nНа Зэльвеншчыне працягвае працаваць ініцыятыўная група па збору подпісаў за Івана Шэгу, які вылучаецца ад Слонімскага згуртавання дэмакратычных сіл. У пятніцу, 15 ліпеня, ініцыятыўная група пад бел-чырвона-белым сцягам збірала подпісы ў вёсцы Дзярэчын Зэльвенскага раёна.\nПадчас пікету да сяброў ініцыятыўнай групы пад’ехаў легкавы аўтамабіль, з яго выйшла жанчына. Падыйшоўшы да пікетоўшчыкаў, яна павіталася і спытала: “Хто вы такія? Дзе вашы дакументы?”. Віктар Марчык і Дзмітрый Пятруцік паказалі свае пашпарты і пасведчанні, што яны з’яўляюцца сябрамі ініцыятыўнай групы Івана Шэгі. Жанчына паглядзела дакументы, вярнула іх назад і пайшла да машыны. Але пікетоўшчыкі таксама запыталі ў жанчыны: “Хто вы?”. Жанчына сказала, што яна – Святлана Грынцэвіч – старшыня Дзярэчынскага сельскага выканаўчага камітэта. І паказала сваё пасвечанне. А потым села ў машыну і паехала.


- Керчанскі праліў, Ени-кале, Керчанская крэпасць Крым. Адпачынак на Керчанскім паўвостраве\nУ высокіх абрывах праліва нярэдка агаляюцца прапластуй жалезнай руды, а сярод пляжнай галькі трапляюцца замешчаныя жалезам ракавіны старажытных малюскаў з цудоўнымі сінімі крышталямі керченита. Ёсць і вынахады касметычнай блакітнай гліны.\nКрэпасць Ени-Кале (Новая крэпасць) збудаваная туркамі ў 1703 г. у самога вузкага месца праліва – на ўсход ад г. Керчы ў бок Пераправы. Трэці ярус крэпасці ўпрыгожаны вежкамі ў турэцкім стылі, гладка закругленыя купалы і падставы якіх, верагодна, добра адводзілі па датычнай удары гарматных снарадаў. А магутныя прылады адгэтуль лёгка накрывалі караблі ў праліве.\nУвосень 1943 г. у раёне Ени-Кале савецкімі войскамі быў высаджаны марскі дэсант. Пяць месяцаў дэсантнікі загадай цяжкія баі з гітлераўцамі, якія спрабавалі знішчыць плацдарм На месцы баёў на невялікім Еникалеском паўвостраве ўзвышаецца манумент.\nНа поўдзень ад г. Керч нядаўна рассакрэчаная і падрыхтаваная для экскурсій Керчанская крэпасць, створаная інжынерам Тотлебеном, героем першай абароны Севастопаля. Крэпасць уся ўрэзаная ў зямлю і ўяўляе сабой ужо іншы этап ваенна-інжынернай думкі.\nКраса і гонар Керчанскай крэпасці - падземныя хады. Яны спарадзілі масу легенд і страшных гісторый - аб студнях-пастках, шматпавярховых падзямеллях, шматкіламетровых тунэлях… Іх тут сапраўды вялікае мноства; практычна ўсё будынкі, - батарэі, капониры, жаўнерні, парахавыя скляпы, - паведамляюцца сябар з сябрам падземнымі пераходамі – потернами. Самы вялікі з іх - 600-метровы тунэль, які злучае форт "Тотлебен" з берагавымі батарэямі.\nЯк і пакладзена, падземныя хады загадкавыя і таямнічыя, але ў той жа час – маюць асабліва практычную функцыю. Вядома, што па чынніку адсутнасці хованак толькі ў першы дзень абстрэлу Севастопаля больш тысячы чалавек загінулі цалкам бессэнсоўна. Таму будаўнік крэпасці генерал Тотлебен вельмі сур'ёзна ставіўся да трываласці, надзейнасці хадоў паведамлення: потерны давалі магчымасць падчас бамбавання бесперашкодна перамяшчацца пад зямлёй вялікай колькасці людзей і тым самым страты памяншаліся істотна.\nВялікае оз. Тобечик да поўдня ад Керчы валодае гаючымі гразямі. Яно аддзеленае ад праліва пересыпью, утваральнай выдатны пляж. Паўночней азёры ў берагавым абрыве агаляецца старажытны вустрычны слоік - цэлы пласт з ракавін двустворных малюскаў.\nДля тых, хто кахае шпацыры ўздоўж пляжу, можна прапанаваць выдатны маршрут – каля 15 кіламетраў можна шпацыраваць ад пляжу ў Эльтигене (Героевском) да пансіянатаў у Запаветным, купаючыся ў моры, збіраючы забаўныя ракавіны і ўзіраючыся на якія праплываюць судны. Сярэдняя частка гэтага маршруту, асабліва ў чэрвені цалкам бязлюдная, так што суцэль магчыма "прымусіць", апэцкацца галубай глінай і проста нацешыцца зносінамі з прыродай у адзіноце.


Дэманстрацыйнае дзеянне як вырашэнне праблемы? | Новы Час\nУвечары 16 студзеня вядомы беларускі аналітык Вадзім Мажэйка абвясціў у сваім Фэйсбуку, што звольніўся з універсітэту. Ён займаў пасаду дацэнта ў БДУФК. У каментарах на яго старонцы адразу з’явіліся словы накшталт «Моцна. Дзякуй за пазіцыю», «Моцны ўчынак грамадзяніна і чалавека», «Вадзім, ты крут» і г.д. Шчыра кажучы, адразу ўзнікла пытанне: а што тут крутога і тым больш разумнага?\nЯ ні ў якім разе не асуджаю дзеянне Вадзіма Мажэйкі, але ўзнікае пытанне: што гэта дае агульнай справе, калі з універсітэту звальняецца добры выкладчык нашых поглядаў? Звальняецца сам, а не яго звальняюць. Ці не больш сэнсу ў тым, каб ствараць каўчэгі там, дзе гэта магчыма, і несці ў масы беларускія погляды? Калі сістэма не прымушае цябе рабіць гнюсныя ўчынкі і ты не хаваеш сваіх поглядаў ды працуеш у галіне адукацыі, хіба гэта не добрая магчымасць для таго, каб несці асвету?\nМне здаецца, што звальняцца самому дакладна не трэба. Хаця гэты ўчынак, напрыклад, 26 кастрычніка, я цалкам бы зразумеў. Тады было не зразумела, які ахоп можа прыняць забастоўка і быў заклік ад Святланы Ціханоўскай да агульнанацыяльных дзеянняў – да агульнай справы. Але зараз, калі сістэма сама праводзіць “чысткі” – такі крок я не надта разумею. Адразу ўзгадваецца ўрывак з кнігі Адама Мальдзіса “Жыццё і ўзнясенне Уладзіміра Караткевіча”, там дзе аўтар прыводзіць такія словы Караткевіча:\nІ калі ў прысутнасці Караткевіча заводзілі размовы, як бы "рыўком" змяніць усё тое, што сёння называецца застоем, Караткевіч злаваў, лічачы гэта правакацыйнай дэмагогіяй, што толькі шкодзіць справе. Памятаецца, калі ў 1970 годзе адзначалася Валодзевых "сорак", назаўтра, каб "паправіць галовы", прыйшоў Сцяпан Міско з нейкім матэматыкам. Апошні пачаў бесцырымонна выкладаць розныя нерэальныя планы. Караткевіч пахмурна перапыніў яго:\n— У маім доме пра палітыку, такую палітыку, не гавораць! Зарубі гэта, хлопча, на носе!\n— Што ж рабіць? Цярпець?\n— Дзела рабіць! Сілы збіраць! Розум назапашваць! Каб вытрываць.\nМенавіта “сілы збіраць” я і маю на ўвазе. А дзе, як не ва ўніверсітэце, іх збіраць? Асабіста я даўно ведаю такое імя і прозвішча, як Вадзім Мажэйка. Ведаю, што гэты чалавек часта выступае экспертам у розных праграмах, датычных Беларусі. І тое, што ў гэтага чалавека атрымлівалася сумяшчаць гэта з выкладаннем ва ўніверсітэце, мяне, шчыра кажучы, вельмі радавала. Я думаю, што сэнсу ў выкладанні ў беларускім універсітэце болей, чым у выступе на тым жа “Белсаце”. “Белсат” збольшага глядзіць аўдыторыя, якая і так беларускіх поглядаў, а ці шмат у беларускіх універсітэтах выкладчыкаў з такімі поглядамі як Вадзім Мажэйка? Мне здаецца, што не надта. Таму і каштоўнасць іх вельмі вялікая. Каштоўнасць тых, хто застаюцца ў Беларусі і робяць сваё атачэнне больш беларускім, пашыраюць кола беларусаў. А ўніверсітэт як-ніяк добрая трыбуна для такіх дзеянняў.\nМне здаецца, што дэманстрацыйныя дзеянні лагічны і натуральны для дэманстрацыйных прафесій, напрыклад, актораў, там дзе гэтыя дзеянні маюць пэўны розгалас і могуць быць арыентырам для шырокіх масаў людзей, а для людзей недэманстрацыйных прафесій такія дзеянні, як звальненне, маюць заўважны вынік толькі пры набыцці масавасці. А каб такія дзеянні былі масавымі, атачэнне павінна мець беларускія погляды) У іншым выпадку такія дзеянні ідуць толькі на карысць супрацьлегламу боку: не трэба нават звальняць – самі сыйдуць.\nХочацца верыць, што Вадзім Мажэйка знойдзе карыснае прымяненне таму часу, які вызваліўся ў яго ў сувязі са звальненнем, але ў беларускім універсітэце дакладна стала на аднаго выкладчыкамі з беларускімі поглядамі меней.


Доналд Трамп працягнуў санкцыі ў дачыненні да беларускіх уладаў\nПрэзідэнт ЗША Доналд Трамп працягнуў яшчэ на год санкцыі ў дачыненні да беларускіх чыноўнікаў. Адпаведны дакумент размешчаны на сайце Белага дому.\nПаводле прэс-рэлізу Белага дому, прадстаўнікі беларускіх уладаў падрываюць дэмакратычныя працэсы ў Беларусі, парушаюць правы чалавека, ажыццяўляюць палітычныя рэпрэсіі і ўдзельнічаюць у карупцыі, чым працягваюць уяўляць «надзвычайную пагрозу да нацыянальнай бяспекі і вонкавай палітыцы Злучаных Штатаў».\nСанкцыі ў дачыненні да беларускіх уладаў былі ўведзеныя 16 чэрвеня 2006 году тагачасным прэзідэнтам ЗША Джорджам Бушам пасля прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі. З таго часу санкцыі штогод працягваюцца.\nУ «чорным спісе» ЗША знаходзяцца Аляксандр Лукашэнка, старшыня ЦВК Лідзія Ярмошына, кіраўнік спраў прэзідэнта Віктар Шэйман, былы намеснік кіраўніка адміністрацыі прэзідэнта Наталля Пяткевіч і іншыя. Санкцыі прадугледжваюць блакаванне рахункаў названых асобаў у амерыканскіх банках, забарону ім на ўезд у ЗША, забарону амерыканскім кампаніям весці з імі справы.\nТэгі: Александр Лукашэнка, санкцыі ЗША, Трамп


Збіццё АМАПам пачынаецца, калі душаць свабоду слова – RH.by\nЗбіццё АМАПам пачынаецца, калі душаць свабоду слова\nНа першым плане – журналіст «Рэгіянальнай газеты» Настасся Уткіна. Фота All Martau.\nЗа апошнія два тыдні ў Беларусі палітыка закранула кожную сям’ю. Цяпер казаць, што ты па-за палітыкай – значыць маўкліва дазваляць адбывацца злачынствам. Палітыка прыйшла ў кожны дом, нават туды, дзе яе не чакалі і хацелі пазбегнуць.\nУлады пайшлі на масавы гвалт сілавікоў у бок грамадзян, каб захаваць пасады. За паслявыбарны тыдзень затрымалі тысячы беларусаў, вядома як мінімум пра пяць загінулых па звестках праваабаронцаў.\nАле шлях да масавага гвалту з боку сілавікоў пачынаецца тады, калі ўлады пачынаюць ціснусць на журналістаў, медыі і спыняюць свабоду выказванняў запужваннямі або ігнараваннем. Адсутнасць поўнай і праўдзівай інфармацыі спараджае чуткі, незразумеласць і страх.\nМаладзечанскі райвыканкам не першы год не ідзе на супрацоўніцтва з «Рэгіянальнай газетай», прадстаўнікі дзяржаўных органаў Маладзечна пастаянна адмаўляюць нам у каментарах. Мы працуем з некалькімі раёнамі і параўноўваем сітуацыю. Калі вілейскія дактары расказвалі пра сітуацыю з каронавірусам, маладзечанскія заяўлялі, што не будуць даваць каментары.\nГэтая сітуацыя працягнулася і ў час пратэстнай хвалі. У першыя дні пасля пратэстаў мы звярталіся па інфармацыю ў дзяжурную часць, прасілі выйсці на размову начальніка Маладзечанскага РАУС, тэлефанавалі яму на рабочы тэлефон. Ніякіх каментароў нам не давалі. Першыя афіцыйныя каментары прадстаўнікі ўлады далі 17 жніўня. На сустрэчы з прадстаўнікамі маладзечанскай ініцыятыўнай групай заявілі, што па горадзе няма цяжкіх цялесных пашкоджанняў, няма трупаў.\nПрайшоў тыдзень пасля гвалтоўных разгонаў маладзечанцаў АМАПам. Увесь гэты час да нас звярталіся дзясяткі людзей з пытаннем, ці праўда, што ў горадзе знайшлі восем трупаў. Міліцыя абвергла чуткі толькі праз тыдзень.\nЗа 9-13 жніўня ў Маладзечне затрымалі 251 чалавека па адміністрацыйных правапарушэннях, плюс чэмпіёна свету па тайскаму боксу і кікбоксінгу Аляксея Кудзіна. Ён адзіны, хто на 19 жніўня застаецца ў зняволенні.\nМы сустракаемся з людзьмі, якія прайшлі праз збіццё АМАПам і зняволенне. Мы будзем публікаваць столькі гісторый, колькі нам раскажуць. Нам расказваюць пра здзекі, катаванні і збіццё. Ніякіх прабачэнняў і тлумачэнняў прадстаўнікі праваахоўных органаў Маладзечна не далі.\n18 жніўня карэспандэнта «Рэгіянальнай газеты» запрасілі на прэс-канферэнцыю ў Вілейскі райвыканкам, дзе прадстаўнікі ўлады адказвалі на пільныя пытанні. У гэты ж дзень быў прэс-цэнтр і ў Маладзечанскім райвыканкаме. На гэтае мерапрыемства запрасілі прадстаўнікоў мясцовых сродкаў масавай інфармацыі, як дзяржаўных, так і прыватных, акрамя «Рэгіянальнай газеты».\n«Рэгіянальная газета» – гэта недзяржаўнае выданне, якое існуе 25 год, увесь гэты час выданне працавала на аснове прынцыпаў аб’ектыўнасці і праўдзівасці. Мы расказвалі пра ўсе важныя падзеі сёлетняй прэзідэнцкай кампаніі – суды па стрыме Ціханоўскага, чэрвеньскія ланцугі салідарнасці, суды па іх, зборы подпісаў, выбарны перыяд.\nУ Маладзечне журналістам толькі «Рэгіянальнай газеты» хапіла смеласці здымаць затрыманні АМАПам. Гэтыя фотаздымкі і відэа абляцелі ўвесь свет.\nДзяўчына пытаецца ў вайскоўца, чаму ён не б’е яе пасля таго, як ударыў яе хлопца. Фота Настассі УТКІНАЙ.\nКожны дзень нам дзякуюць чытачы за смеласць і праўду. Мы ведаем, што нам як журналістам давяраюць. Таму мы не разумеем, як магло кіраўніцтва горада не запрасіць прадстаўніка «РГ» на афіцыйную гутарку ўлады з прэсай.\nЗ публікацыі нашых калег мы пабачылі, пра што на гэтай сустрэчы расказвалі ўлады. І разумеем, што без нашых журналістаў у размове не прагучалі адказы на важныя пытанні, якія хвалююць тысячы маладзечанцаў.\nСтаршыня маладзечанскага райвыканкама Юры Горлаў расказаў, што прадстаўнікі пратэстнага руху размалявалі статую Маці Божай на ўездзе ў горад, і кіраўніцтву давялося выдзяляць рэсурсы, каб прывесці яе ў парадак.\nЗа мінулы тыдзень зняволілі 252 жыхароў Маладзечанскага раёна, многіх з іх збівалі і здзекваліся з іх, многія атрымалі псіхалагічную траўму настолькі моцную, што баяцца выходзіць з дому. Хто і як кампенсуе гэтую шкоду, нанесеную жывым людзям?\nПаводле публікацыі на партале kraj.by, Горлаў сказаў, што на мітынгі выходзіць мінімальная колькасць людзей. У нядзелю на плошчы сабралася каля 10% насельніцтва горада. Гэта недастатковая сіла, каб з імі лічыцца?\nУ гэтай жа публікацыі цытуюць словы дырэктара аграфірмы «Лебедзева» Людмілы Ламар. Яна лічыць, што яе падначаленыя абураныя пратэстамі, а пратэстоўцам лепш прыехаць збіраць камяні на палях. 12 жніўня жыхары Лебедзева разам з дэпутатам мясцовага Савета Аляксандрам Грымацем панеслі калектыўны зварот да старшыні сельвыканкама з заклікам аб спыненні беззаконня і гвалту. Дарогу перакрыў АМАП, чатырох людзей збілі і зняволілі. Гэта не абуральна?\nДэпутат Палаты прадстаўнікоў Людміла Канановіч заявіла, што ёй скардзяцца на сігналы машын. Такім чынам кіроўцы падтрымліваюць пратэстоўцаў. Канановіч сказала, што з гэтым трэба навесці парадак.\nЧаму яна не наводзіла парадак, калі на вуліцах горада хадзілі сілавікі са зброяй і сабакамі, збівалі людзей, катавалі іх у двары РАУС?\nЮры Горлаў сказаў таксама пра планы на добраўпарадкаванне горада – рамонты дарог і стварэнне скейт-пляцоўкі. Тысячы маладзечанцаў лічаць выбары сфальсіфікаванымі, ад дзеянняў сілавікоў пацярпелі тысячы беларусаў, ёсць загінулыя, няўжо скейт-пляцоўка – гэта тое, што цяпер іх хвалюе?\nКалі ўлада не адказвае на хвалюючыя пытанні, гэта першы крок да забароны свабоды слова. А калі нас прымушаюць маўчаць, гэта вядзе да беззаконня і бязмежнай улады сілавікоў.\nЗоя ХРУЦКАЯ, журналіст «Рэгіянальнай газеты», кіраўнік Маладзечанскай філіі БАЖ, сябра Праўлення Беларускай асацыяцыі журналістаў.\nПапярэдні артыкул«Ніколі ў жыцці не бачыла, каб можна было ні за што біць чалавека»\nНаступны артыкулЛітва забараніла ўезд Лукашэнку і яшчэ 31 беларускаму чыноўніку


Самаахвяраванне ... Якія асацыяцыі выклікае ў вас гэтае слова? Безумоўна, самаадрачэнне дзеля высокага ідэалу, гераізм, які ратуе жыцця і які стаіць на варце маральных каштоўнасцяў, альтруізм і высакароднасць. Паспрачацца з гэтым складана. Але ці заўсёды самаахвяраванне - гэта шчырая аддача, ці можна назваць яго маральнасцю і веліччу душы? Ці ж гэта ілжывае і нікому не патрэбнае рыцарства? Паспрабуем разабрацца.\nВялікі пісьменнік і ганаровы акадэмік Леў Мікалаевіч Талстой, які жыў у XIX стагоддзі, аднойчы сказаў, што самаахвяраванне - гэта самая крыўдная форма эгаізму. Будучы мудрым філосафам, ён ведаў, пра што кажа. Талстой звяртаў увагу на славянскі менталітэт: з самага нараджэння ў кожным з нас закладзена імкненне прысвяціць сваё жыццё вышэйшай мэтам. Ад прыроды мы не індывідуалісты. Акрамя таго, у славянскіх краінах заахвочваецца і выхоўваецца з дзяцінства імкненне прынесці сябе ў ахвяру: на карысць блізкага, радзімы, ідэі.\nЗразумела, што самаахвяраванне падчас вайны апраўдана. Калі б не подзвігі нашых дзядоў падчас Другой сусветнай, невядома, якія праблемы і непрыемнасці чакалі б нашу нацыю. Што ж тычыцца самаахвярнасці дзеля каханага чалавека, то многія таксама лічаць яго прыкметай добрага тону. Пра дзяцей можна нават не ўзгадваць: існуе меркаванне, што жанчына проста абавязаная пакласці сваё жыццё на алтар дзіцячых капрызаў і жаданняў. Хоць як можна расці шчаслівым, ведаючы, што нехта побач павінен ад гэтага пакутаваць.\nПрынята лічыць, што падмуркам гэтай рысы характару чалавека, мадэлі паводзінаў і перакананні з'яўляецца каханне. Маўляў, глыбокае пачуццё штурхае нас на подзвігі: хочацца бязвыплатна прысвяціць сябе другой палоўцы, дзецям, а ў асобных выпадках нават калегам і любімай справе ў цэлым. Але псіхолагі сцвярджаюць, што гэта міф. Праблема самаахвярнасці заключаецца ў тым, што яе аснова абсалютна непрывабная - гэта няўпэўненасць і страх.\nСумняваючыся, чалавек не адчувае ўнутры сябе сілу, моц, цвёрдасць. Такі індывід думае, што сам па сабе ён не здольны на вартыя павагі ўчынкі, таму пачынае жыць дасягненнямі і праблемамі іншых людзей. Акрамя таго, ён упэўнены, што, будучы няўдачнікам, не варта нават ласкі грамадства. У выніку пачынае змагацца за размяшчэнне блізкіх, дастаючы пры гэтым іх рукавы козыр - самаахвяраванне, якое становіцца інструментам маніпуляцыі. Страх ж з'яўляецца з-за боязі страціць каханага чалавека.\nЭгаізм - адпраўная кропка\nСамае сумнае ў гэтай гісторыі наступнае: чым далей вы паглыбляцца ў лабірынт самаахвярнасці, тым горш для вас. Наступствы могуць быць нават трагічнымі. Паглядзіце па баках - вакол мноства прыкладаў: якія вырасьлі дзеці, моцна апекаваўся бацькамі, ня тэлефануюць ім месяцамі, а жонкі, якія адмовіліся ад кар'еры і зносін з сяброўкамі дзеля клопату пра каханага, застаюцца кінутымі мужамі або да канца жыцця церпяць здрады. Не спяшаецеся таўраваць здраднікаў, бо ў сітуацыі, якая склалася вінаватыя толькі вы самі.\nУ няўдзячнасці блізкіх заключаецца галоўная праблема самаахвярнасці. Аргументы, якія вы пачуеце ад людзей, будуць бясспрэчныя: «Хто цябе прасіў?" І яны маюць рацыю. Вас ніхто не маліў адмаўляцца ад уласных інтарэсаў і жаданняў, выбар зрабілі вы самі. Абвінавачваючы, напрыклад, дзіця ў немагчымасці наладзіць асабістае жыццё з-за вечнай клопату пра яго, задумайцеся пра тое, ці не перакладаць Ці вы на яго плечы адказнасць за ўласныя памылкі і няўдачы ў адносінах з прадстаўнікамі процілеглага полу. Вось чаму самаахвяраванне - чыстай вады эгаізм. Бо чалавек паступае так, як яму зручна і выгадна, не думаючы пра тое, ці трэба гэта яго блізкім.\nКалі самаахвяраванне адбываецца на ўзроўні асобнай сям'і ці калектыву, яго разбуральныя маштабы ня такія глабальныя. Калі ж закранаюцца інтарэсы велізарнай дзяржавы, народа ці вялікай групы людзей, то наступствы могуць быць вельмі нават неспрыяльнымі. Праблема самаахвярнасці, аргументы якога накіраваны на абарону і ахову таго ці іншага аб'екта, часта кладуцца ў аснову тэрарызму. Бо тыя, хто падрывае сябе і закладнікаў, шчыра вераць, што паміраюць на карысць рэлігіі.\nВельмі ярка і выразна падобная логіка прасочваецца ва ўчынках тэрарыстаў, што вызнаюць іслам. Члены арганізацый «Хамас» або «Хезбола», напрыклад, забіваючы сотні людзей, якія не адчуваюць віны. Маўляў, здзяйсняюць яны ахвярны ўчынак, за які будуць ўзнагароджаныя ў наступнай жыцця. Ужо толькі з паказанага прыкладу можна зрабіць выснову, што самаахвяраванне - гэта не заўсёды добрую справу. Часам яно здольна прывесці да трагічных падзей і мноству нявінных ахвяр.\nМногія псіхолагі ўпэўненыя, што на такі ўчынак здольны далёка не кожны чалавек. Па перакананні некаторых навукоўцаў, па спадчыне перадаецца самаахвяраванне. Гэта азначае, што імкненне прысвяціць жыццё іншым людзям закладзена на генетычным узроўні. Уносіць сваю лепту і выхаванне: дзіця, які вырас у сям'і, дзе маці аддае апошнія грошы на дабрачыннасць, лічыць такую мадэль паводзінаў правільнай, бо не сутыкаўся з процілеглага. Фармуе светапогляд і калектыўнае замбіяваньня, якое часта прасочваецца ў рэлігійных секты або іншых супольнасцях.\nНезалежна ад крыніцы, самаахвяраванне бывае усвядомленым і такім, якое працуе на падсвядомым узроўні. Першае заключаецца ў разуменні чалавекам сваёй ахвяры і кошты за яе, сэнсу і канчатковай мэты. Салдат, падаючы грудзьмі на варожы дот, у апошнія секунды жыцця ведае, што яго ўчынак ратуе таварышаў ад дакладнай згубы. Такое самаахвяраванне годна павагі, яно па-сапраўднаму гераічнае. Што тычыцца неўсвядомленага, то гэта менавіта тыя сітуацыі, пра якія мы згадвалі. Неапраўданае, нікому не патрэбнае самаахвяраванне становіцца пасткай, куды зацягвае чалавека той, хто спрабуе маніпуляваць яго паводзінамі і марыць спыніць развіццё індывіда на камфортным для яго ўзроўні.\nСамаахвяраванне ў літаратуры\nМногія рускія пісьменнікі, будучы праўдзівымі славянамі, часта закранаюць гэтую тэму ў сваіх творах. Прыклады самаахвярнасці прасочваюцца, напрыклад, у творчасці Дастаеўскага. Гераіні яго рамана «Злачынства і пакаранне» Сонечка Мармеладова і Дуня Раскольнікава ахвяруюць сабой дзеля дарагіх людзей. Першая гандлюе целам, зарабляючы сям'і на пражытак. Яна пакутуе, але не мае права нават на банальнае самагубства, так як блізкія застануцца без кавалка хлеба. Другая збіраецца выйсці замуж за нялюбага, але багатага чалавека, толькі каб дапамагчы ўбогага брата.\nМаксім Горкі таксама часта апісваў выпадкі самаахвярнасці. Напрыклад, у «старую Iзергiль» яго увасабленнем з'яўляецца Данко. Рамантычны герой, ведучы людзей скрозь лес, разарваў грудзі і выняў сэрца, асвятляючы ім, нібы паходняй, сцежку ў цемры. Прыхільнікі рушылі ўслед за ім і пераадолелі цяжкую дарогу. Данко загінуў, а народ вельмі хутка забыўся свайго героя. Узнікае пытанне: ці трэба было гэта самаахвярнасць? Задумайцеся пра гэта раней, чым кінуць ўласныя мары і імкнення да ног іншага чалавека.\nАсновы канфлікталогіі: правілы паводзінаў у канфліктах\nФенаменальная памяць: асаблівасці, як развіваць\nДрэнны дзень? Гэтыя 10 саветаў дапамогуць вам выправіць сітуацыю\nСтрыжка нагала - крэатыў і смеласць\nБатутнай цэнтр (Саратаў): адрасы арганізацый, паслугі і водгукі\n"Забіць Біла": акцёрскі склад, рэжысёр. "Забіць Біла": цікавыя факты пра фільм\nМаксім Горкі, "Маці": кароткі змест. Аналіз рамана Горкага "Маці"\nФільм з Адамам Сэндлер? Спіс: фільмы з Адамам Сэндлер\nЛюбімы напой дзяцінства: таматавы сок, падрыхтоўка ў хатніх умовах\nЯк літаваць паяльнікам?\nЭнцыклапедыя пакаёвых раслін: фікус Бенджаміна - сыход у хатніх умовах\nПано навагодняе сваімі рукамі. Ідэі і выраб\nЧым адрозніваецца пароварка ад мультиварки: разбіраемся


Беларусь і ААН: хто каго? | Arche.by\nWarning: file_get_contents(http://graph.facebook.com/?id=http://krytyka.by/by/page/ideas/palityka-idei/10825): failed to open stream: HTTP request failed! HTTP/1.1 403 Forbidden in /var/www/wordpress/wp-content/themes/arche/single.php on line 13\nУ Беларусі з’явіцца арганізацыя па праблеме ігнаравання рашэнняў Камітэта ААН па правах чалавека. Фармальна Беларусь далучаная да нормаў міжнарожных канвенцыяў і брала на сябе абавязкі іх выконваць, але зараз сітуацыя значна пагоршылася.\nУ Беларусі з’явіцца арганізацыя па праблеме ігнаравання рашэнняў Камітэта ААН па правах чалавека. Гэта інцыятыва была агучана 12 лютага ў Гомелі, дзе адбылася сустрэча грамадскіх і палітычных актывістаў, парушэнне правоў якіх прызнана Камітэтам ААН па правах чалавека альбо чые скаргі знаходзяцца на разглядзе.\nВырашылі стварыць рэспубліканскую грамадскую арганізацыю, якая непасрэдна будзе займацца пошукам шляхоў рашэнняў, здольных змяніць практыку ігнаравання цяперашнім кіраўніцтвам краіны абавязацельстваў па Міжнароднаму Пакту аб грамадзянскіх і палітычных правах і рашэнняў структур ААН.\nМяркуецца, што арганізацыя аб’яднае намаганні ўсіх, хто мае адпаведныя рашэнні Камітэта, а таксама хто звярнуўся са скаргамі і хто проста цікавіцца дадзенай праблемай і гатовы працаваць над яе рашэннем.\nУдзельнікі сустрэчы прапанавалі ў створаны аргкамітэт арганізацыі ўключыць з прысутных Леаніда Судаленку (“Гомельскі Цэнтр стратэгічнай цяжбы”), Віктара Карняенку (сустаршыня кампаніі “За справядлівыя выбары”) і Паўла Левінава (“Беларускі хельсінскі камітэт”).\nШтогод Камітэт па правах чалавека ААН прымае на разгляд заявы ад беларусаў. Па шэрагу з іх ужо прынятыя рашэнні і выстаўленыя рэкамендацыі да беларускіх уладаў. Але паколькі яны маюць рэкамендацыйны характар, выкананне рашэння афіцыйны Мінск ігнаруе. Больш за тое, прадстаўнікі Міністэрства замежных спраў, як і найвышэйшае кіраўніцтва, неаднаразова падкрэслівалі, што лічаць гэта ўмяшальніцтвам ва ўнутраныя справы краіны. І гэта пры тым, што фармальна Беларусь далучаная да нормаў міжнарожных канвенцыяў і брала на сябе абавязкі іх выконваць.\nПрыгадаем найбольш гучныя справы, якія сталі нагодай звярнуцца ў Камітэт па правах чалавека.\nПраблема смяротнага пакарання\nКамітэт па правах чалавека ААН прызнаў, што Беларусь абавязана выдаваць целы расстраляных і паведамляць пра дату смерці іх сем’ям. Згодна з беларускім заканадаўствам, целы пакараных сваякам не выдаюцца, аб месцы пахавання не паведамляецца, і нават дакладная дата смерці застаецца невядомай. Адзіная інфармацыя, якую атрымліваюць сваякі – гэта паведамленне аб факце прывядзення смяротнага прысуду ў выкананне.\nУ снежні 2011 года ў Камітэт па правах чалавека ААН ад імя Уладзіслава Кавалёва была накіравана скарга аб парушэнні права на жыццё.\nКамітэт, у адпаведнасці з працэдурай разгляду падобных скаргаў, накіраваў афіцыйным асобам Беларусі просьбу аб адтэрміноўцы смяротнага пакарання да разгляду справы па сутнасці. Улады Беларусі гэтую просьбу праігнаравалі.\nТакім чынам, справу Уладзіслава Кавалёва разглядалі ўжо пасля выканання смяротнага прысуду.\nКамітэт па правах чалавека, разгледзеўшы гэтыя справы, прыняў Меркаванні, у якіх прызнаў сакрэтнасць вакол смяротнага пакарання жорсткім і бесчалавечным абыходжаннем са сваякамі расстраляных. Такое абыходжанее, на думку Камітэта, парушае артыкул 7 Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах.\nБеларусь, па рашэнні Камітэта па правах чалавека ААН, павінна прызнаць, што ў адносінах да Уладзіслава Кавалёва былі парушаны права на жыццё і абарону, прэзумпцыя невінаватасці і справядлівага судовага разбіральніцтва, а таксама права перагляду судовага рашэння. Маці расстралянага Уладзіслава Кавалёва Любоў Кавалёва атрымала з упраўлення Вярхоўнага Камісара паведамленне пра тое, што яны чакаюць да 3 ліпеня бягучага года ад беларускага ўраду інфармацыі аб прынятых мерах. Пакуль жа ўлады амаль не ідуць на кантакт. Пры разглядзе справы многія пытанні ААН былі пакінутыя без адказаў.\nМасавыя рэпрэсіі і катаванні\nПасля жорсткага разгону і масавых рэпрэсіяў апанентаў улады ў снежні 2010 года на 16-й сесіі Савета ААН па правах чалавека прадстаўнік дэлегацыі Літвы агучыў сумесную заяву 45 дзяржаў па сітуацыі ў Беларусі. Яго падпісалі ўсе члены ЕС і краіны-кандыдаты, Нарвегія, Швейцарыя, ЗША, Канада, Аўстралія, Новая Зеландыя, Японія, Ізраіль, Замбія, Габон.\nУ заяве, адрасаванай беларускім уладам, і ў першую чаргу прэзідэнту Лукашэнку, дзяржавы выказваюць сваю занепакоенасць парушэннямі правоў чалавека пасля 19 снежня 2010 года, якія выявіліся ў ўжыванні гвалту да ўдзельнікаў мірнай акцыі пратэсту, у арыштах і вынясенні прысудаў палітычным апанентам.\nАўтары заявы таксама выказалі асаблівую заклапочанасць паведамленнямі аб запалохванні адвакатаў, якія аказвалі юрыдычную дапамогу адвольна затрыманым, а таксама аб прымяненні да арыштаваных катаванняў.\nЗаява заклікала ўлады Беларусі неадкладна і без якіх бы то ні было ўмоваў вызваліць і рэабілітаваць усіх затрыманых па палітычных падставах пасля выбараў 19 снежня 2010 года, выконваць правы чалавека арыштаваных і іх сем’яў, у першую чаргу права на абарону ў судзе. Акрамя таго, аўтары заявы настойліва рэкамендавалі спыніць пераслед незалежных СМІ, грамадзянскіх актывістаў і праваабаронцаў, а таксама паважаць права на свабоду сходаў, асацыяцый і свабоду выказвання меркавання.\nПрадстаўнікі Рэспублікі Беларусь у сваім зваротным выступе тады заявілі: “Мы не лічым неабходным каментаваць змешчаныя ў гэтым выступе галаслоўныя абвінавачванні”. Беларускі бок аўтараў заявы абвінаваціў у палітыцы “падвойных стандартаў”, паколькі і ў тых краінах, ад імя якіх яно было зроблена, “знойдзецца нямала актуальных у тым кантэксце праблем у сферы правоў чалавека”. У адказе прадстаўнікі Беларусі адзначылі, што акцыя пратэста 19 снежня не з’яўлялася мірным сходам, а суправаджалася гвалтам і беспарадкамі, у сувязі з чым ўлады краіны лічаць “наступ прававых наступстваў” заканамерным.\nЛіквідацыя грамадскіх арганізацыяў\nСкасаванне рэгістрацыі праваабарончага цэнтра “Вясна” таксама стала нагодай разгляду ў Камітэце па правах чалавека ААН. У 2007 годзе Камітэт прыйшоў да высновы, што аўтар і сааўтары індывідуальнай заявы (праваабаронцы) маюць права на адпаведныя сродкі прававой абароны, якія ўключаюць у сябе перарэгістрацыю “Вясны” і кампенсацыю.\nАднак беларускі ўрад не выканаў гэтае патрабаванне. МЗС патлумачыў гэта наступным чынам: “Рэалізацыя абавязкаў Рэспублікі Беларусь па Факультатыўным пратаколе да Міжнароднага пакту аб грамадзянскіх і палітычных правах ад 16 снежня 1966 году улічваецца, у прыватнасці, рэкамендацыйны характар меркаванняў Камітэта па правах чалавека”.\nРасія імкнецца супрацоўнічаць з ААН\nЦікава, што ў Расіі, у адносінах якой міжнародныя праваабарончыя арганізацыі таксама маюць шмат пытанняў, Кастытуцыйным судом было прызнана, што невыкананне рашэнняў Камітэта ААН з’яўляецца адмовай прызнаваць правы і свабоды грамадзян.\nТак, разглядаючы адно з рашэнняў Камітэта ААН па правах чалавека, прынятым па скарзе расіяніна Андрэя Харашэнкі, вышэйшы судовы орган РФ падкрэсліў, што стаўшы ўдзельнікам Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах і Факультатыўнага пратакола да яго Расійская Федэрацыя прызнала кампетэнцыю Камітэта па правахчалавека прымаць і разглядаць скаргі яе грамадзян.\n“Нягледзячы на тое, што ні Міжнародны пакт аб грамадзянскіх і палітычных правах, ні Факультатыўны пратакол да яго прама не абавязваюць дзяржавы выконваць меркаванні Камітэта па правах чалавека, гэта не вызваляе Расійскую Федэрацыю ад добрасумленнага і адказнага выканання прынятых рашэнняў. Іншае не толькі ставіла б пад сумнеў выкананне РФ добраахвотна прынятых на сябе міжнародных абавязацельстваў, але і сведчыла б аб невыкананні абавязкаў прызнаваць і гарантаваць правы і свабоды чалавека і грамадзяніна, а таксама абяссэнсівала б права кожнага звяртацца ў Камітэт па правах чалавека”, – такую прававую пазіцыю выказаў КС РФ.\nБеларускія ўлады негатыўна адрэагавалі на ўвядзенне пасады спецдакладчыка ААН па Беларусі\nБеларускія суды ды чыноўнікі дэманструюць поўную супрацьлегласць у меркаваннях адносна рашэнняў Камітэта.\nМагчыма, новаствораная арганізацыя дазволіць больш шырока агучваць праблему невыканання Беларуссю прынятых міжнародных нормаў.\nДарэчы, у сувязі з неспрыяльнай сітуацыяй з правамі чалавека, падчас 21-й сесіі Савета па правах чалавека ААН было прынята рашэнне пра аднаўленне мандату спецдакладчыка ААН па Беларусі.\nНа гэтую пасаду быў прызначаны венгерскі дыпламат Міклаш Харашці, які з 1 лістапада 2012 афіцыйна прыступіў да працы. У сваёй першай заяве на гэтай пасадзе ён заклікаў грамадзянскую супольнасць і ўрад Беларусі да адкрытага дыялогу дзеля прасоўвання і абароны правоў чалавека ў краіне. Але беларускія ўлады негатыўна адрэагавалі на ўвядзенне пасады спецдакладчыка, традыцыйна назваўшы гэта ўмяшальніцтвам ва ўнутраныя справы краіны і навязваннем падвоенных стандартаў.


Фотакрыніцы і «бачанне» гісторыі, якое яны ствараюць | gwminsk\nЧарговая сустрэча 21 лютага ў Клубе вуснага гісторыка будзе прысвечана фатаграфіям ды іх ролі ў гісторыі.\nСямейныя фотаальбомы ці проста аматарскія здымкі розных часоў захоўваюць шмат цікавых звестак. Гэта не толькі візуальная інфармацыя аб рэчах, побыце, модзе і аздабленне інтэр’ераў. Кожны з фотаздымкаў мае рысы, характэрныя для свайго часу. Таму фатаграфія з’яўляецца вельмі каштоўнай гістарычнай крыніцай.\nФотаздымак здольны не проста перадаваць інфармацыю, але і фармаваць меркаванне, стаўленне да нейкай падзеі ці асобы. Таму вельмі важна навучыцца глядзець на фота крытычна.\nГэтым разам на сустрэчы будзе шмат гасцей, якія падзеляцца сваім досведам працы з рознымі выявамі. Напрыклад, Леся Пчолка (праект «Веха») распавядзе пра гісторыю фатаграфіі наагул у Беларусі, асаблівасці фота і фатаграфавання ў розныя перыяды гісторыі, пра сямейныя архівы ды іх вартасць. Кастусь Антановіч патлумачыць, чаму лепей не толькі разгледзець фотаздымак, але яшчэ і пагутарыць з яго ўладальнікам. Нарэшце, Аляксандр Далгоўскі правядзе майстар-клас для прысутных, на якім навучыць глядзець на фотаздымак як прафесійным гісторыкам.\nСустрэча адбудзецца 21 лютага ў 18.30 па адрасе: вул. Сухая, 25 (Гістарычная майстэрня). Уваход вольны.\nУ 18.00 перад паседжаннем Ірына Кашталян правядзе кароткую экскурсію па выставе «Розныя войны», гэтым разам звяртаючы ўвагу на фотаздымкі. Хто яшчэ не бачыў экспазіцыю – варта паспяшацца, хутка яна зачыніцца.


"Замест птушак у Белавескай пушчы чуваць віскат пілы" - Польскае Радыё\n"Замест птушак у Белавескай пушчы чуваць віскат пілы"\nAlena Vialichka 20.04.2018 16:46\nБелавеская пушча ў Беларусі.mp3\nБеларусь заўсёды была брутальнай у адносінах да пушчы - гаворыць журналіст-эколяг Валеры Дранчук.\nPhoto: Arcaion/pixabay.com/CC0 Public Domain\nУ Люксэмбургу завяршыўся працэс Эўракамісіі супраць Польшчы па справе Белавескай пушчы. Суд прызнаў, што дзеяньні польскіх уладаў у пушчы парушалі эўрапейскае прыродаахоўнае заканадаўства. Гаворка пра масавую вырубку дрэваў па прычыне караедаў. У дыскусіі ў Польшчы прагучаў голас аб тым, што беларусы вырубаюць дрэвы ў Белавескай пушчы, а палякі ня могуць.\nМы вырашылі даведацца, як выглядае сытуацыя з вырубкай лесу ў Белавескай пушчы па беларускім боку. Пра гэта мы размаўляем з журналістам-эколягам Валерам Дранчуком, які шмат гадоў займаўся дасьледаваньнем сытуацыі ў Белавескай пушчы.\nБеларусь заўсёды была брутальнай у адносінах з пушчай – гаворыць эколяг.\nВ. Дранчук: Колькі я памятаю, калі прыяжджаў у Белавескую пушчу, то фіксаваў толькі вытворчую дзейнасьць. Я заўсёды пісаў, што ў пушчу трэба ехаць ня слухаць птушак, а слухаць віскат пілы. Гэтая вытворчая дзейнасьць заўсёды была вельмі актыўная, не сумяшчальная з запаветным статусам. Мой адказ тым, хто ідэалізуе прынцыповае пытаньне адносна запаведнасьці ў Белавескай пушчы, адназначны: ня тут яны шукаюць адпаведную запаведнасьць. Я сумняюся, што ў Беларусі дайшлі да сэнсу таго, што такое нацыянальны парк і што такое сапраўдная запаведнасьць. Рубкі былі, ёсьць і яны застануцца, паколькі мэнталітэт не мяняецца.\nВалеры Дранчук расказвае, што ён размаўляў з многімі старажыламі, які расказвалі, што раней, дзесяцігодзьдзі таму больш правоў аддавалі самой пушчы. Нават калі зьяўляўся караед, ніхто не праводзіў санітарную вырубку, пушчы дазвалялі самой спраўляцца з праблемамі.\ntags: Белавеская пушча, запаведнікі, экалёгiя, Экалёгія ў сучасным сьвеце


Падлогавае пакрыццё без вялікіх выдаткаў | Інтэр'Ерныя Штучкі\nВыбіраючы лепшае падлогавае пакрыццё для свайго дома, вельмі важна старанна падумаць і ўзважыць усе нюансы. Пачаць варта з вызначэння бюджэту - такім чынам вы будзеце дакладна ведаць, колькі вы можаце дазволіць сабе выдаткаваць на матэрыялы і мантаж. Для многіх домаўладальнікаў зніжэнне выдаткаў пры правядзенні такіх маштабных работ, як кладка новых падлог - пытанне першараднай важнасці. Аднак вам варта пераканацца ў тым, што пакрыццё, якое вы выкарыстоўваеце, належнага якасці - калі, вядома, вы не гатовыя перарабляць працу ў найбліжэйшай будучыні.\nЗаслаць ўвесь дом новымі крысамі, ня згалеўшы пры гэтым - не так складана, як думаюць многія домаўладальнікі: у інтэрнэт-крамах можна знайсці шырокі асартымент недарагіх пакрыццяў высокай якасці. Ламінат - часцяком найбольш папулярны выбар, асабліва калі гаворка ідзе аб эканоміі, але ёсць і іншыя варыянты, у тым ліку:\nкампазітнае драўнянае пакрыццё;\nДавайце разгледзім найбольш папулярныя разнавіднасці сучасных падлогавых пакрыццяў, даступных да набыцця праз інтэрнэт-крамы:\nКалі ўзнікае неабходнасць у недарагім і якасным пакрыцці, найбольш даступным варыянтам лічыцца ламінат. Сучасныя ламінаваныя пакрыцця могуць мець розную аздабленне, якая імітуе:\nВажна і тое, што ламінат можна абкласці самастойна - гэта дазволіць вам зэканоміць яшчэ больш адчувальна. Ламінат можа быць досыць трывалым і зносастойкіх, каб праслужыць на працягу доўгага часу.\nЯкасны дыван добры не толькі тым, што ён сагрэе вашы ногі ў халодную пару года і па ім прыемна хадзіць - ён таксама можа прыкметна змяніць любы інтэр'ер. Вы можаце выбраць з шырокага дыяпазону расфарбовак тую, што лепш за ўсё будзе гарманаваць з дэкорам вашага дома.\nВінілавае падлогавае пакрыццё - яшчэ адзін даступны варыянт, прычым значна больш даступны, чым керамічная плітка. Вінілавыя падлогі лепш за ўсё падыходзяць для кухні і ваннай - яны лёгка мыюцца, вельмі трывалыя і простыя ў мантажы.\nКампазітнае драўнянае пакрыццё\nВы, магчыма, думаеце, што драўляныя падлогі - самыя дарагія з усіх, аднак і на іх можна зэканоміць, набыўшы пакрыццё з кампазітных драўняных матэрыялаў. Падобныя пакрыцця вонкава неадрозныя ад масіва дрэва, але ў сыходзе і кладцы яны так жа простыя, як ламінат. Акрамя таго, вы можаце набыць кампазітныя пакрыцця, вырабленыя з ужываннем розных парод дрэва, у тым ліку:\nМасіў дрэва - таксама папулярны выбар, які, аднак, мяркуе наяўнасць больш гнуткага бюджэту. Дадзены варыянт ідэальна падыдзе тым, хто шукае найбольш даўгавечнае пакрыццё.\nНекаторыя фірмы, якія вырабляюць падлогавыя пакрыцця, могуць прапанаваць кліентам з абмежаваным бюджэтам растэрміноўку. Вы таксама можаце сачыць за распродажамі - гэта дапаможа вам не выпусціць выгаднае прапанову.\nГлядзіце відэа: Современный ландшафтный дизайн: новинки и тенденции\n← Cloud Room: сучасны коворкинг-цэнтр у Сіэтле\nЦікавая ідэя - тэлевізар за карцінай →


Канвертаваць Нідэрландскіх Антыльскіх выспаў гульдэнаў (ANG) і Кітайскі юань (CNY) : Калькулятар абменнага курсу\nГульдэны Нідэрландскіх Антыльскіх выспаў (ANG) і Кітайскі юань (CNY) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Гульдэны Нідэрландскіх Антыльскіх выспаў і Кітайскі юань пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 24 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Гульдэны Нідэрландскіх Антыльскіх выспаў. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Кітайскі юань валюты па змаўчанні. Націсніце на Кітайскі юань або Нідэрландскіх Антыльскіх выспаў гульдэнаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nГульдэны Нідэрландскіх Антыльскіх выспаў гэта валюта, у Нідэрландскія Антыльскія астравы (, ANT). Кітайскі юань гэта валюта, у Кітай (CN, CHN). Гульдэны Нідэрландскіх Антыльскіх выспаў таксама вядомы як Нідэрландскіх Антыльскіх выспаў Gulden. Кітайскі юань таксама вядомы як Юаняў, Юаняў, і Рэнмінбі. Сімвал ANG можа быць запісаная Ant f, і NAf. Сімвал CNY можа быць запісаная Y. Гульдэны Нідэрландскіх Антыльскіх выспаў дзеліцца на 100 cents. Кітайскі юань дзеліцца на 10 jiao or 100 fen. Абменнага курсу гульдэны Нідэрландскіх Антыльскіх выспаў Апошняе абнаўленне 24 люты 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Кітайскі юань Апошняе абнаўленне 24 люты 2020 ад Міжнародны валютны фонд. ANG каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. CNY каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


У Магілёве ўшаноўвалі шматдзетных маці вобласці | Магiлёўскi аблвыканкам\nУ Дзень маці ў Магілёве ўшаноўвалі шматдзетных маці рэгіёна. Нагода запрашэння ў аблвыканкам важкая: усе яны ўзнагароджаны ордэнам Маці згодна з указам кіраўніка дзяржавы.\nВіншуючы жанчын са святам, старшыня Магілёўскага аблвыканкама Леанід Заяц выказаў словы ўдзячнасці прысутным у зале мамам, а ў іх асобе ўсім жыхаркам Прыдняпроўскага краю за высакародную місію – нараджэнне і выхаванне дзяцей. «Вы гераіні, – падкрэсліў кіраўнік рэгіёна. – Аддаючы штодня цяпло і ласку дзецям, прывіваючы любоў да Радзімы і бліжняга, вы адначасова клапоціцеся аб парадку ў доме, працуеце на карысць краіны. Гэта вялікая праца».\nЛеанід Заяц звярнуў увагу, што мацярынства і дзяцінства чырвонай лініяй праходзяць у дзяржаўнай палітыцы Беларусі. У краіне дзейнічае шэраг праграм, накіраваных на падтрымку сям’і. Будуюцца і рамантуюцца радзільныя дамы, дзіцячыя сады, школы, медыцынскія цэнтры, фізкультурна-аздараўленчыя комплексы, спартыўныя пляцоўкі. Усё гэта падкрэслівае асаблівую ўвагу Прэзідэнта да дадзенага кірунку. Бо шчасце мамы – у шчасці яе дзяцей, магчымасці даць ім дастойную адукацыю, прафесійную падрыхтоўку, якая дазволіць быць карыснымі краіне, стварыць сваю сям’ю, жыць у міры і спакоі.\nДата святкавання Дня маці ў Беларусі абрана не выпадкова, адзначыў Леанід Заяц. 14 кастрычніка праваслаўная царква святкуе Пакроў Прасвятой Багародзіцы. Гэта значыць, што Маці Нябесная і маці зямныя, да канца адданыя сваім дзецям, заўсёды ідуць разам. Як Багародзіца сваім покрывам хавае і абараняе людзей ад ворагаў бачных і нябачных, ад усіх бед і пошасцяў, так і жанчына-маці засцерагае сваіх дзяцей і свой сямейны ачаг.\nСтаршыня Магілёўскага аблвыканкама нагадаў, што ў гэтым годзе падпісана некалькі Указаў аб узнагароджанні ордэнам Маці жанчын, якія нарадзілі і выхавалі пяцярых і больш дзяцей. Сярод узнагароджаных – нямала жыхароў Прыдняпроўскага краю. Сёння ж дзевяць з іх атрымалі ўзнагароды падчас прыёму. Гэта дапаможная рабочая ААТ «Бялынічы» Вольга Мелкумян, сацыяльны работнік аддзялення сацыяльнай дапамогі дома Бабруйскага раённага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Таццяна Запольская, прыбіральнік службовых памяшканняў Цэнтра культуры і вольнага часу «Арыён» Глускага раёна Вікторыя Багун, мастацкі кіраўнік Ракцянскага сельскага Цэнтра культуры і вольнага часу Горацкага раёна Аксана Іванова, маці-выхавальнік дзіцячага дома сямейнага тыпу з Клічаўскага раёна Рыта Кундзікава, сартавальнік паштовых адпраўленняў і друкаваных сродкаў масавай інфармацыі Крычаўскага рэгіянальнага вузла паштовай сувязі Таццяна Кавалёва, хатняя гаспадыня Тамара Дышлевіч, загадчыца гаспадаркі Язерскага ясель-сада Наталля Лукашова, палявод КСУП «Язерскі» Наталля Татаранка.\n«У Беларусі добра адносяцца не толькі да шматдзетных, але і да мам з адным-двума дзецьмі, – адзначыла ў час мерапрыемства Рыта Кундзікава. – Нават у нашым маленькім Клічаве нямала сацыяльных дамоў. Бачу і па сваіх дзецях, наколькі ім прасцей цяпер будаваць дамы: яны паляпшаюць жыллёвыя ўмовы дзякуючы матчынаму капіталу, крэдытам пад малы працэнт, іншым формам падтрымкі. Таму я з гонарам магу сказаць: рада, што жыву ў сваёй краіне, што мае дзеці растуць выдатнымі людзьмі».\nРыта Кундзікава з 1990 года выгадавала 47 дзяцей. Сёння ў сям’і 9 дзетак – адзін усыноўлены і 8 прыёмных. Яна прызнаецца, што гадаваць дзяцей нялёгка, але гэта заўсёды вялікае шчасце.\n«Я бачу вынік сваёй жыцця: маім старэйшым ўжо пад 40. Яны адбыліся, дарослыя людзі, розныя па прафесіях. У мяне ніколі не стаяла пытанне – усынаўляць або не, колькі дзяцей браць у сям’ю. Гэта атрымлівалася заўсёды па-рознаму. Мае родныя дзеці раслі з прыёмнымі, і паміж імі ніколі не было розніцы. Атрымалася вялікая, выдатная сям’я. Я люблю ўсіх: паспяховых, менш паспяховых. Бо для мяне самае галоўнае – якімі яны сталі мужамі і жонкамі, бацькамі і маці. Не важна, якія будуць ўшанаванні ад іншых, важныя іх адносіны адзін да аднаго, да нас», – расказала маці-выхавальнік.\nВіншаваць Рыту Кундзікаву з Днём маці дзеці пачалі яшчэ ўчора. Адна з дачок патэлефанавала сёння ў шэсць раніцы. Другая дачка прыбегла крыху раней, каб падрыхтаваць да свята – зрабіць прычоску. Жанчына прызналася, што не бывае выхаднога дня, каб хто-небудзь не прыехаў. А вось сабрацца ўсім разам цяпер няпроста. Частка дзяцей жыве за мяжой, астатнія – у розных кутках краіны.\n«Для мяне вялікі гонар – быць узнагароджанай сёння, – адзначыла, у сваю чаргу, Тамара Дышлевіч, якая выхавала сапраўдную зорку спорту. Яе дачка Ірына Курачкіна – адна з наймацнейшых спартсменак Рэспублікі Беларусь па вольнай барацьбе, сярэбраны прызёр XXXII Алімпійскіх гульняў 2020 года ў Токіа. – Ордэн – гэта заслуга маіх дзяцей. Праца ў сельскай гаспадарцы (а я працавала аператарам машыннага даення на ферме) адбірала шмат часу і сіл. Але дочкі (а іх шэсць) у мяне выдатныя – з вышэйшай адукацыяй, самастойныя. Цяпер сваю цеплыню стараюся перадаць пяцярым унукам».\nСёння ў Магілёўскай вобласці пражывае больш за 11,6 тыс. шматдзетных сем’яў. Ордэнам Маці ўзнагароджаны 1332 маці, якія нарадзілі і выхавалі пяць і больш дзяцей, у тым ліку ў 2021 годзе – 139. З 2015 года «сямейны капітал» прызначаны 11231 сям’і, у тым ліку ў 2020-м – 1622, у 2021-м – 1232.


Ангела Мэркель перамагла Марціна Шульца ў тэлевізійных дэбатах\nКанцлер ФРГ набрала 55 % галасоў, яе асноўны канкурэнт – 35 %.\nДэбаты паміж ключавымі прэтэндэнтамі на пасаду канцлера Германіі прайшлі ўвечары нядзелі, 3 верасня, у эфіры каналу ARD. Перамогу ў іх атрымала канцлер ФРГ Ангела Мэркель, падае Deutsche Welle са спасылкай на вынікі апытання, якое правёў інстытут сацыялагічных даследаванняў Infratest dimap на замову ARD.\nПаводле звестак даследавання, дзейная кіраўнічка ўраду і блока ХДЗ/ ХСЗ (CDU/CSU) набрала 55 % галасоў рэспандэнтаў. У яе ключавога канкурэнта на выбарах у бундэстаг, кандыдата ад сацыял-дэмакратаў Марціна Шульца – 35 %.\nНа думку ўдзельнікаў апытання Infratest dimap, Мэркель трымалася больш упэўнена, чым яе супернік, падчас абмеркавання цэлага шэрагу тэм. Гэтак, 44 % апытаных аддалі перавагу канцлеру ФРГ у пытанні міграцыйнай палітыкі і ўцекачоў, у той час як Шульца падтрымалі 39 % рэспандэнтаў.\nЗа тое, каб Мэркель засталася на пасадзе федэральнага канцлера на новы тэрмін, большасць немцаў выказалася ўжо год таму.\nПарламенцкія выбары адбудуцца ў Нямеччыне 24 верасня.\nТэгі: Ангела Меркель, выбары ў Нямеччыне 2017, Марцін Шульц


Вячэрнія сукенкі ў грэцкім стылі - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Вячэрнія сукенкі ў грэцкім стылі\nСукенку ў грэцкім стылі не падуладны часу: спачатку іх насілі знатныя дамы ў Старажытнай Грэцыі, затым жанчыны Рымскай імперыі, а праз доўгія гады дзякуючы настроям Напалеона сукенкі ў стылі ампір надзела ўся Еўропа.\nСёння яны не перастаюць быць актуальнымі дзякуючы простаму, але элегантнага крою, які акрамя сваёй прыгажосці, мае практычную карысць: фасон сукенкі ампір падыходзіць абсалютна для любой фігуры і не скоўвае рухі.\nГэтыя вячэрнія сукенкі апранаюць на розныя ўрачыстыя мерапрыемствы: на вяселле, выпускны вечар і інш.\nВячэрнія сукенкі ў стылі ампір\nСёння класічнае сукенка ампір мае мноства варыянтаў. І яго найбольшая разнастайнасць прыкметна менавіта ў катэгорыі вячэрніх сукенак.\nКаляровыя патрабаванні не строгія: такі ўбор можа быць яркіх колераў:\nчырвонага і інш.\nСпачатку сукенкі ў стылі ампір былі белага або бэжавага колераў: так знатакі мастацтва праводзілі аналогію паміж прыгажосцю жанчыны і велічнай, станісты калонай. Сёння гэта правіла захоўваецца толькі для пашыву шлюбная і вясельных сукенак.\nКрой вячэрняга сукенкі ампір таксама разнастайны: завышаная стан захоўваецца не заўсёды, хоць у класічнай мадэлі падкрэслення лініі грудзей абавязкова. Гарсэты ўпрыгожваюць стразамі і іншымі камянямі або карункамі, дадаючы разнастайнасць тэкстур.\nСёння сукенку ў грэцкім стылі часта мае касыя лініі: заключана тканіна праз плячо аддалена нагадвае фасон грэцкай тогі і дадае ноту сапраўднасці.\nШлюбная сукенка ў грэцкім стылі\nБезумоўна, шлюбная сукенка выкананы выключна ў белым колеры, што надае вобразу нявіннасці і чысціні. Аднак суцэльны белы колер патрабуе ўпрыгажэнні, каб не выглядаць прэсна, і для гэтага мадэльеры выкарыстоўваюць некаторыя прыёмы дэкору:\nШырокія стужкі, абсыпаныя камянямі. Яны падкрэсліваюць лінію грудзей і могуць быць розных колераў, аднак часцей за ўсё выкарыстоўваецца залацісты або серабрысты адценне.\nГарсэт, які упрыгожаны зборкамі тканіны. Як правіла, ён мае касыя рысы і выкананы з атласа.\nТаксама ў некаторых мадэлях прысутнічаюць рушы, якія хоць і не з’яўляюцца дэталлю класічнага грэцкага сукенкі, аднак «асвяжаюць» яго выгляд, робячы больш арыгінальным. Яны маюць касое кірунак.\nВельмі прыгожыя і ўрачыстыя сукенкі ў грэцкім стылі, маюць шлейф з лёгкай тканіны - шоўку ці атласа. Даўжыня у грэчаскага вясельнага сукенкі павінна быць максімальнай: так можна дамагчыся стрыманасці і элегантнасці ладу.\nКактэйльныя сукенкі ў грэцкім стылі\nКактэйльная сукенку ў грэцкім стылі мае самыя разнастайныя варыянты: тут няма патрабаванняў да даўжыні, тканіны і фасону. Дастаткова захаваць агульныя рысы фасону: высокую талію і касыя лініі. Як правіла, кактэйльныя сукенкі ў грэцкім стылі закрываюць адно плячо і трохі скарочаныя. Лінія таліі падкрэсліваецца раменьчыкам або нашытымі стужкай. Каляровае афармленне можа быць самым разнастайным, але для захавання аўтэнтычнасці лепш прытрымлівацца светлых тонаў: бэжавага і белага.\nНекаторыя мадэлі маюць больш сучасныя элементы - напрыклад, касу Баскаў. Гэта надае вобразу строгасці.\nБальныя сукенкі ў стылі ампір\nБальныя сукенкі ў стылі ампір не павінны мець шлейф, і, больш за тое, сёння яны могуць быць кароткімі.\nУ класічным выглядзе сукенку ў стылі ампір складана выкарыстоўваць для танцаў, і таму сёння такое бальную сукенку з’яўляецца пэўным гібрыдам: спадніца спрошчаная і можа быць любога вольнага крою, а верхняя частка абсалютна адпавядае грэцкім матывах: касыя складання тканіны праз плячо, падкрэсленая лінія завышанай станы і пастэльны адценне матэрыялу.\nВячэрні сукенка ў грэцкім стылі. мадэль Лавінія Відэа.\nПапярэдні Тэкст Шпількі з атласных стужак\nЙогуртовая дыета перад пляжным сезонам


Себасцьян Курц (ням.: Sebastian Kurz; нар. 27 жніўня 1986, Вена, Аўстрыя) — аўстрыйскі дзяржаўны і палітычны дзеяч. Міністр замежных спраў і інтэграцыі Аўстрыі з 16 снежня 2013 па 2017. Самы малады міністр замежных спраў у свеце. Федэральны канцлер Аўстрыі з 2017 па 2019, паўторна з 2020.\n18 снежня 2017 — 28 мая 2019\nУ студзені 2018 Федэральным канцлер Аўстрыі Себасцьян Курц выступіў за паэтапную адмену санкцый, уведзеных у дачыненні да Расіі.\n27 мая 2019 года парламент Аўстрыі вынес вотум недаверу канцлеру Себасцьяну Курцу на фоне ўрадавага крызісу. Рашэннем парламента Себасцьяна Курца і членаў яго ўрада адхілілі. Урадавы крызіс разгарэўся ў Аўстрыі пасля таго, як нямецкія журналісты апублікавалі відэа, на якім віцэ-канцлер Аўстрыі і лідар ультраправай Аўстрыйскай партыі свабоды (якая ўваходзіла ў кіруючую кааліцыю) Хайнц-Крысціян Штрахе перад выбарамі ў парламент 2017 года вядзе перамовы з нібыта пляменніцай расійскага алігарха на Ібіцы; меркавалася, што тая павінна была дапамагчы віцэ-канцлеру перамагчы на выбарах, за што ён паабяцаў перадаць ёй частку дзяржзамоў ў галіне будаўніцтва.\nУ 2021 годзе Пракуратура Аўстрыі вядзе расследаванне ў дачыненні да Себасцьяна Курца і дзевяці яго набліжаных па справе аб карупцыі і хабарніцтве. Сутнасць абвінавачванняў у тым, што ў 2016-2018 гадах «сродкі Міністэрства фінансаў былі выкарыстаныя для фінансавання часткова падтасаваных апытанняў грамадскай думкі, якія служылі выключна палітычным і партыйным інтарэсам». У прыватнасці, па версіі пракуратуры, урад купляў у СМІ рэкламу ў абмен на размяшчэнне выгадных для партыі Курца публікацый. 9 кастрычніка Канцлер Аўстрыі Себасцьян Курц сыходзіць у адстаўку на фоне расследавання пракуратуры супраць яго.\n↑ 1,0 1,1 1,2 Sebastian Kurz — Österreichisches Parlament, 2014. Праверана 28 мая 2016.\n↑ Sebastian Kurz // Brockhaus Enzyklopädie Праверана 9 кастрычніка 2017.\nУзята з "https://be.wikidark.org/w/index.php?title=Себасцьян_Курц&oldid=3940131"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 20:46, 12 кастрычніка 2021.


Абіраем акрылавую ванную\nГалоўная ➠ Дызайн інтэр'ера ➠ Абіраем акрылавую ванную\nАпублікавана 24.12.2011 12:06\nУзрост акрылавай ваннай параўнальна «юны» - найменш 10-ка гадоў, але за гэты перыяд часу такія ванны сталі так папулярныя, што з лёгкасцю выходзяць на 1.\nролі ў пераліках продажаў сантэхнікі падобнага роду. Чым усё ж абгрунтавана такая любоў нашых людзей і такое давер?\nГалоўная вартасць акрылавай ваннай - гэта прыгожае вонкавае афармленне і добрыя эксплуатацыйныя ўласцівасці.\nШто тычыцца знешняга аблічча - акрылавыя ванныя выпускаюцца самых розных формаў і памераў - і гэта, бясспрэчны плюс для расейцаў, так вялых ад нязменных стандартных габарытаў. І галоўнае за цалкам умераныя сродкі - ванна на дваіх, джакузі альбо трохкутная ванна дзякуючы гэтаму матэрыялу перайшлі з багатых дамоў у тыпавыя кватэры рускіх людзей. Людзей прыцягвае магчымасць змяніць ванную пакой сродкам унікальнай формы, колеру альбо прыбытку камфорту вялікімі памерамі ванны.\n2. - гэта лёгкасць канструкцыі. Сярэдняя ванна важыць усяго толькі 20 5 кг! Гэта робіць і пагрузку і ўстаноўку верагодным для 1-га чалавека. Але разам з тым, яна не саступае па ўласнай трываласці больш млявым аналагам - патрабуецца толькі пісьменнае ўмацаванне.\nТрэцяе якасць вельмі прынцыповае для суайчынніка - гэта нязменнасць пачатковага колеру ванны, таму што якасць нашай вады пакідае жадаць лепшага.\nКаб акрылавая ванная праслужыла вельмі доўга, для ўстаноўкі варта запрасіць майстра. Канкрэтна ён здолее дакладна вылічыць нагрузку на ванну і зрабіць правільнае ўмацаванне. А можна прыгледзецца да сусветным брэндам, там ужо пры продажы да дна прыляпляецца мацаванне. Дзякуючы гэтаму ванная будзе стаяць роўна, ёй будуць не страшныя ніякія нагрузкі. Чарговае станоўчае якасць - гэта добрая тэрмаізаляцыя ваннаў, па гэтаму не патрабуецца пастаяннае подливание гарачай вады.\nМінусам жа акрылавых ваннаў з'яўляецца даволі высокі кошт у параўнанні з металічнымі ваннамі, і далікатнасць яе паверхні (яна проста драпаецца навостранымі прадметамі), і таму просіць асцярожнага сыходу.\nІдэі для маленькай кватэры\nШырокафарматная друк эфектнае інтэр'ерны рашэнне\nГульнявая зона ў дзіцячым пакоі ідэі і парады\nКасмічныя матывы на сценках вашай кватэры\nЭлегантны хатні кабінет


Як папулярызуюцца беларускія брэнды ў Паднябеснай | zviazda.by\nХатняя старонка » Эканоміка » Як папулярызуюцца беларускія брэнды ў Паднябеснай\nЯк папулярызуюцца беларускія брэнды ў Паднябеснай\nКітай — другая эканоміка ў свеце, адзін з лідараў па імпарце тавараў. Прычым патрэбнасць у замежнай прадукцыі ў краіне з насельніцтвам каля 1,4 млрд пастаянна расце. Усё больш папулярнымі ў Паднябеснай становяцца беларускія тавары, асабліва мяса-малочная прадукцыя. Дзве краіны наладзілі стратэгічнае партнёрства, і нядзіўна, што Беларусь была запрошана для ўдзелу ў першай кітайскай міжнародной выстаўцы імпартных тавараў і паслуг «Імпарт Экспа», якая пройдзе ў Шанхаі з 5 па 10 лістапада. Арганізатарам беларускай экспазіцыі выступае Нацыянальны цэнтр маркетынгу Міністэрства замежных спраў. Дырэктар цэнтра Валерый Садоха расказаў карэспандэнту БелТА аб удзеле беларускіх прадпрыемстваў у выстаўцы і іншых спасобах пашырэння экспарту тавараў і паслуг у Кітай.\n— На выстаўцы будзе прадстаўлена прадукцыя больш як 1600 кампаній з усяго свету. Чым здзівіць і прывабіць кітайскіх імпарцёраў беларускі павільён?\n— Наведвальнікі змогуць азнаёміцца з прамысловым, адукацыйным, транспартна-лагістычным, экспартным патэнцыялам нашай краіны. Будуць прэзентаваны апошнія навукова-тэхнічныя і інавацыйныя распрацоўкі, унікальныя турыстычныя магчымасці Беларусі. Плануецца таксама дэгустацыя харчовых тавараў.\nДызайн беларускага стэнда высока ацанілі кітайскія калегі ў рамках экспертнай сустрэчы, якая адбылася 11 ліпеня ў пасольстве Кітая ў Беларусі. Акрамя традыцыйнага лагатыпа Made іn Belarus, пры распрацоўцы дызайну выкарыстоўваўся беларускі сімвал — кветка васілька, форма якой уяўляе сабой васьміканцовую зорку — сімвал сонца — і з'яўляецца элементам беларускага арнаменту. Гэты культурны код фарміруе нашу адметную рысу сярод мноства іншых народаў. Яшчэ трэба вызначыцца са слоганам, які адлюстроўвае дружалюбныя адносіны Беларусі і Кітая.\n— Для беларускіх прадпрыемстваў адвядуць каля 500 кв. м выставачных плошчаў. Колькі кампаній ужо заявілі аб удзеле?\n— У камерцыйным блоку выстаўкі будуць прадстаўлены амаль усе сферы беларускай эканомікі. Больш за 70 прадпрыемстваў экспануюць свае тавары і паслугі ў шасці павільёнах выстаўкі па наступных раздзелах: аўтамабілебудаванне, спажывецкія тавары, інтэлектуальнае і высокатэхналагічнае абсталяванне, гандаль паслугамі, медыцынскае абсталяванне, сельскагаспадарчая і харчовая прадукцыя. Апошні павільён з'яўляецца найбольш запатрабаваным, сваю прадукцыю ў ім прадставяць каля 40 беларускіх прадпрыемстваў мяса-малочнай галіны.\nНа ўдзел у выстаўцы прадугледжаны пэўныя затраты, але хіба можна ацаніць грашамі магчымасць заключэння выгадных кантрактаў, пачатку шматгадовага супрацоўніцтва? На «Імпарт Экспа» будуць прысутнічаць буйнейшыя імпарцёры з розных правінцый Кітая. Акрамя таго, нацыянальная экспазіцыя адлюстроўвае імідж краіны, яе эканамічны патэнцыял.\n— У якой беларускай прадукцыі, на ваш погляд, найбольш зацікаўлены Кітай?\n— Набіраюць папулярнасць беларуская прадукцыя з ялавічыны, малочныя прадукты, натуральны мёд. Акрамя таго, з'яўляецца мэтазгодным стварэнне на тэрыторыі Кітая сумесных вытворчасцей па зборцы сельскагаспадарчай тэхнікі, якая адпавядае спецыфіцы і патрэбам гэтага рынку. У цэлым яго спажывецкая здольнасць вышэйшая за вытворчую, таму высокім попытам карыстаецца якасная і канкурэнтаздольная прадукцыя з-за мяжы.\n— Беларускі кантактны офіс для падтрымкі экспарту арганізаваны\nў кітайскім горадзе Цындаа. Якія чаканні вы звязваеце з яго работай?\n— Хачу падкрэсліць, што магчымасць адкрыць сваё прадстаўніцтва ў гэтым кантактным офісе на вельмі выгадных, ільготных умовах ёсць у любога беларускага прадпрыемства, якое атрымала рэкамендацыі Нацыянальнага цэнтра маркетынгу. У прыватнасці, бясплатна прапануецца дапамога ў арганізацыі праз офіс аптовага гандлю беларускімі таварамі, а таксама арэнда складскіх памяшканняў і плошчаў для дэманстрацыі ўзораў тавараў. Беларускі кантактны офіс размешчаны ў інавацыйным цэнтры супрацоўніцтва з краінамі Пояса і Шляху (BRCІC). Тут ужо адкрыты нацыянальныя офісы пасольстваў краін Азіі і Афрыкі. Беларускі офіс толькі пачынае сваю работу. Чакаецца, што ён будзе садзейнічаць інтэнсіфікацыі беларуска-кітайскага супрацоўніцтва ў сферах гандлю, фінансаў, культуры, спорту, турызму, адукацыі, а таксама дасць магчымасць павялічыць экспарт беларускіх прадпрыемстваў у Кітай.\n— Ці плануецца стварэнне такіх структур у іншых краінах?\n— Спачатку паглядзім, як будзе рэалізаваны кітайскі праект, наколькі запатрабаваным ён будзе сярод беларускіх прадпрыемстваў-экспарцёраў.\n— Як яшчэ Нацыянальны цэнтр маркетынгу дапамагае беларускім экспарцёрам пры выхадзе на кітайскі рынак?\n— Акрамя арганізацыі выставачных мерапрыемстваў за мяжой, у тым ліку ў Кітаі, мы праводзім маркетынгавыя даследаванні, займаемся пошукам імпарцёраў, дылераў і дзелавых партнёраў за мяжой. У нашай кампетэнцыі таксама арганізацыя і правядзенне сустрэч і перагавораў у фармаце В2В, міжнародных форумаў, анлайн-відэаканферэнцый з удзелам замежных экспертаў і дыпламатаў пасольстваў Беларусі за мяжой.\nАкрамя таго, цэнтр выступае аператарам партала Export.by, які з'яўляецца асноўным інструментам дэманстрацыі экспартных магчымасцей беларускіх прадпрыемстваў і імправізаванай вітрынай беларускіх тавараў, якія можна пры дапамозе партала ўбачыць у любой краіне свету. Яны сапраўды канкурэнтаздольныя па многіх пазіцыях, прадпрыемствам важна ўмець заявіць пра сябе, у тым ліку на маштабных выстаўках. Наперадзе ўдзел у важнейшым праекце, чакаем заключэння шматлікіх кантрактаў.\nЗагаловак у газеце: Васількі ў Шанхаі\nПрэзідэнт дзякуе Сі Цзіньпіну за ўклад у сяброўства Беларусі і Кітая\nАгульная выгада — аснова супрацоўніцтва Беларусі і Кітая\nБеларусь і Кітай сталі стратэгічнымі партнёрамі і рухаюцца далей


Дарагі збой вэб-дызайну занадта распаўсюджаны | Martech Zone\nПрачытаўшы гэтыя дзве статыстычныя дадзеныя, вы будзеце ў шоку. Больш чым 45% усіх прадпрыемстваў не маюць вэб-сайта. І з самаробных (зрабі сам), якія пачынаюць будаваць сайт, 98% з іх не атрымліваюць публікацый адзін на ўсіх. Тут нават не ўлічваецца колькасць прадпрыемстваў, якія маюць вэб-сайт, які проста не прыводзіць патэнцыйных кліентаў ... што, на маю думку, з'яўляецца яшчэ адным значным адсоткам.\nГэта інфаграфіка ад Webydo вызначае асноўную праблему няўдалых вэб-дызайнаў, складанасці рашэнняў і неабходнасці балансу паміж пэўным дызайнам і вялікай колькасцю распрацовак. Дадайце да гэтага колькасць аматараў і слабыя інструменты, якія ёсць у іх распараджэнні, і гэта выклікае гібель для вялікай колькасці прадпрыемстваў.\nПаміж рашэннямі "зрабі сам" і платформамі маркетынгу B2B-кантэнту ўзнікае трэці сегмент, які спадзяецца парушыць рынак дызайну вэб-сайтаў. Вебіда з'яўляецца незалежным рашэннем B2B для прафесійных дызайнераў, якія жадаюць стварыць прасунутыя вэб-сайты для сваіх кліентаў, з індывідуальным дызайнам і не пішучы нават аднаго радка кода альбо наймаючы распрацоўшчыкаў.\nЯ не карыстаўся Webydo, але з нецярпеннем чакаю прыняцця яго на тэст-драйв. Магчыма, мая праблема ў тым, што я хутчэй распрацоўшчык, чым дызайнер. Я, як правіла, натхняюся дызайнамі іншых людзей, а потым уключаю іх у нашу прысутнасць у Інтэрнэце. Аднак мяне радуе пастаяннае ўдасканаленне галіны і іх здольнасць ствараць гнуткія рашэнні рэдагаваць на месцы і перацягнуць магчымасцяў.\nСкажу шчыра, я не супраць марнаваць грошы на развіццё. На самай справе, мы часта працуем за фантастычнымі дызайнерамі, каб ствараць больш хуткія і гнуткія ўкараненні са сваімі дызайнамі. Дзве старонкі могуць выглядаць аднолькава, але асноўная інфраструктура і кадаванне могуць істотна змяніць хуткасць старонкі і паводзіны кліентаў.\nЯ не лічу, што самая вялікая дылема, якая стаіць перад галіной вэб-дызайну, - гэта інструменты, я лічу, што гэта значэнне твора. Шмат гадоў таму я бачыў дакладчыка, які распавядаў пра кампанію, якая выдаткавала сотні тысяч долараў на распрацоўку лобі сваёй кампаніі, але паскудзілася, патраціўшы частку гэтага на сваім сайце. Ваш вэб-сайт - ваша лобі ў свеце. У вас няма другой думкі пра рэнтабельнасць інвестыцый канапы ў вашым холе, але вы нікелевы і цьмяны ў кампаніі па распрацоўцы і распрацоўцы веб-сайтаў. Гэта проста не мае сэнсу.\nМы з першых вуснаў бачылі крайнасці. Мы працавалі з кампаніямі, якія мелі дамашні сайт "зрабі сам", які не атрымліваў трафіку і не ведаў ... абыходзіўся кампаніі ў сотні тысяч ці нават мільёны долараў у бізнэсе. І мы бачылі, як іншыя кампаніі выдаткоўваюць свой бюджэт на выдатны дызайн, які не меў стратэгіі для набыцця перспектыў, утрымання кліентаў і іх продажу.\nБольшая частка нашых грошай не траціцца на распрацоўку сайтаў для нашых кліентаў. Часцей за ўсё гэта працуе прааналізаваць, як мы можам палепшыць іх долю на рынку і павялічыць бізнес для іх ніжняй радкі. Гэта выдатна выдаткаваныя грошы! Мы ствараем прыгожыя сайты для кліентаў за долю кошту і часу большасці агенцтваў ... розніца ў тым, што нашы на самой справе прыносяць прыбытак!\nКалі вы вэб-дызайнер, паглядзіце Вебіда! Гэта гучыць як захапляльнае развіццё для гэтай галіны.\nКлючавыя словы: аматарскія сайтыдызайнеры b2bb2b распрацоўшчыкіb2c вэб-дызайнсмкрэатыўны вэб-дызайндызайнеры супраць распрацоўшчыкаўдотнетнукеDrupalЯ JimdoJoomlaMagentoінтэрнэт-крамапрафесійныя дызайнерыпрафесійныя распрацоўшчыкіSquarespaceубраковэб-дызайнбюджэт вэб-дызайнуіндустрыя вэб-дызайнудызайн вэб-сайтасеткібюджэт вэб-сайтавэб-сайтыwebydoплакацьWixWordPressшлях\nПоўнае кіраўніцтва па маркетынгу слайдаў у B2B\n7 ліпеня 2015 г. у 3:17\nВельмі цікава. Шмат разважаў над гэтым, але з пункту гледжання "як вы дапаможаце вельмі немудрагелістым малым і сярэднім прадпрыемствам павысіць рэнтабельнасць свайго маркетынгу?" Вельмі спадабалася б вашым водгукам на гэты нядаўні допіс у блогу.


Брыльянт і золата пачуццяў — Techkrait . "",\n23.06.2017 714 Анжелика 0 Comment\nУ Хаціславе даўно прыжылася добрая традыцыя на свята Троіцы ў мясцовым Праабражэнскім храме ўсім прыходам ушаноўваць сямейныя пары, якія адзначылі важкі юбілей сумеснага жыцця. Сёлета урачыстасць звычаю віншаваць юбіляраў надало яшчэ і тое, што гэты год юбілейны для органаў загса, дзе пачыналася кожная сямейная гісторыя. Брыльянтавых юбіляраў Івана Міхайлавіча і Любоў Барысаўну Ківачукоў з Мельнік і залатых юбіляраў Васіля Піліпавіча і Вольгу Васільеўну Кацюба з Сушытніцы віншавалі і шчыра жадалі яшчэ шмат гадоў ісці па жыцці ў пары свяшчэннаслужыцель айцец Пётр, прадстаўнікі Хаціслаўскага сельвыканкама, мясцовай гаспадаркі, царкоўнага сястрынства, праваслаўнага брацтва, аднавяскоўцы.\nУ студзені 1957 года ў Хаціслаўскім сельскім Савеце быў пакладзены афіцыйны пачатак біяграфіі сям’і Івана і Любові Ківачукоў. Хоць гэтую працавітую сям’ю ведаюць многія вяскоўцы, тым, хто сабраўся ў храме, было цікава пачуць расказ, які падрыхтавала пра юбіляраў кіраўнік спраў Хаціслаўскага сельвыканкама Лідзія Мірчук. Лёсы Івана Міхайлавіча і Любові Барысаўны аб’яднала каханне. І яно вытрымала розныя выпрабаванні. І ён, і яна гадаваліся ў сем’ях, дзе важнымі каштоўнасцямі былі працавітасць і адказнасць. Усё жыццё працавалі, мелі вялікую хатнюю гаспадарку, пабудавалі прыгожы дом. Але самае галоўнае — выгадавалі чацвярых дзяцей, маюць 8 унукаў і 6 праўнукаў. Сярод людзей Іван Міхайлавіч і Любоў Барысаўна заўжды карысталіся павагай. Гаспадыня любіць пачаставаць гасцей смачнымі піражкамі, гаспадар – мёдам. Шэсць дзясяткаў гадоў пражылі яны ў згодзе. І з хваляваннем прымалі віншаванні са сваім брыльянтавым вяселлем. Чуць добрыя пажаданні і адчуваць увагу да сваёй сям’і юбілярам было вельмі прыемна.\nЯк і шмат гадоў назад, не магла стрымаць хваляванне і другая пара юбіляраў. 9 мая 1967 года была зарэгістравана сям’я Васіля Піліпавіча і Вольгі Васільеўны Кацюба. А сёлета разам з радасным святам Перамогі адзначылі яны і сваё значнае сямейнае свята – залатое вяселле. І гэтая сям’я, як адзначала, віншуючы юбіляраў, Лідзія Сямёнаўна, заўжды вызначалася сваёй працавітасцю. У гаспадарцы, дзе шчыравалі, ён і яна пакінулі след не толькі сваёй сумленнай працай, але і добрай зменай. У сельгаспрадпрыемстве цяпер працуюць сыны Сяргей і Віктар. Выхаваная з дзяцінства адказнасць да даручанай справы ўласціва гэтым братам. У Васіля Піліпавіча і Вольгі Васільеўны 6 унукаў і адна праўнучка. Гэта іх сямейны скарб, тое, што дае сілы і адчуванне шчасця.\nКветкі, падарункі, цёплыя словы… Ушанаванне юбіляраў – гэта прыемна для ўсіх. Сем’ям, якія пражылі разам шмат гадоў, такая традыцыя дае магчымасць азірнуцца ў мінулае, зноў перажыць хвалюючыя моманты. А для іншых вяскоўцаў, асабліва маладых, гэта добры прыклад таго, як варта перамагаць усе цяжкасці, не паддавацца вятрам жыцця. Бо, як вядома, толькі той сямейны карабель вытрымае любы шторм, які моцны пачуццямі, верай і з’яднанасцю.\nНА ЗДЫМКАХ: у час ушанавання сямей-юбіляраў.\n← Усе фарбы жыцця – для людзей\nШкола для Сяргея →