Суд не скасаваў пакараньне за абарону ад ушчыльненьня Ўручча\n30 жнівень 2012, 15:58\n30 жніўня Першамайскі суд Менску перагледзеў справу намесьніка старшыні жыльлёва-будаўнічага каапэратыву Леаніда Мажальскага.\nПаседжаньне вёў ужо іншы судзьдзя — Юры Гарбатоўскі. Ён прызнаў Мажальскага вінаватым у парушэньні трох артыкулаў Адміністрацыйнага кодэксу.\nЛеанід Мажальскі мае намер скардзіцца зноў — у гарадзкі суд Менску.\n18 ліпеня Першамайскі суд прызнаў Мажальскага вінаватым у парушэньні трох артыкулаў Адміністрацыйнага кодэксу. Паводле артыкулу 17.1 «Дробнае хуліганства» яго пакаралі двума суткамі арышту. За «непадпарадкаваньне законнаму распараджэньню ці патрабаваньню службовай асобы пры выкананьні ёю службовых паўнамоцтваў» — трыма суткамі. За «парушэньне парадку арганізацыі ці правядзеньня масавых мерапрыемстваў» Леанід Мажальскі мусіць выплаціць штраф у памеры 2 мільёнаў рублёў (20 базавых велічыняў).\nАдміністрацыйны арышт Леанід Мажальскі адбыў у ізалятары на Акрэсьціна.\nНамесьнік старшыні жыльлёва-будаўнічага каапэратыву Леанід Мажальскі — актыўны сябра ініцыятыўнай групы супраць ушчыльненьня Ўручча. Абвінавачаньні тычыліся падзеяў 4 і 5 ліпеня ў сквэры, дзе пачалі будаваць дом для спэцназу ўнутраных войскаў.\nЖыхары сталічнага мікрараёну Ўручча пратэстуюць супраць будоўлі дамоў на вуліцах Шугаева і Русіянава. Менскія гарадзкія ўлады тлумачаць жыхарам, што будаўніцтва ідзе ў рамках «ушчыльненьня» мікрараёну.\nЦВК не задаволіў скаргаў Мілінкевіча, Фінькевіча, Пашкевіча


Мікалай Кузьміч - заслужаны дзеяч мастацтва Рэспублікі Беларусь, член Беларускага саюза мастакоў, удзельнік шматлікіх выстаў, лаўрэат міжнародных прэмій і конкурсаў, уладальнік ганаровых грамат, медалёў і ордэнаў. Працуе ў розных тэхніках ювелірнага мастацтва.\nАрыгінальная манера выканання мастака спалучае вопыт тысячагоддзяў з талентам і майстэрствам. Мікалай Кузьміч стварае і сучасныя ювелірныя ўпрыгожванні, і культавыя творы-іконы, нацельныя абразкі і інш.\nМайстру за 20 гадоў працы атрымалася узнавіць некалі страчанаю древневізантыйскую тэхніку працы з эмаллю і каштоўнымі металамі. Мікалай Кузьміч ўваходзіць у пяцёрку лепшых майстроў свету, якія працуюць у тэхніцы перагародкавай эмалі. Але шырока вядомым ва ўсім свеце ён стаў пасля таго, як аднавіў нацыянальную рэліквію Беларусі ХІІ стагоддзя - крыж святой Ефрасінні Полацкай. Культавы твор, які не мае роўных па сваёй значнасці, прыгажосці і па гэты дзень ва Ўсходняй Еўропе.\nВ 2015 году мастак заслужана быў узнагароджаны ордэнам Францыска Скарыны.\nНа юбілейнай выставе можна азнаёміцца з серыямі работ мастака "Курган", "Полацк", "Грунвальдская бітва", Спадчына "," Чарадзей "," Вежы ". Непаўторныя творы Мікалая Кузьміча звязваюць мінулае з сучаснасццю. У спалучэннях медзі і каляровай эмалі праступаюць вобразы анёлаў, святых , храмаў, так званая “жывапіс ў метале”.\nЁсць магчымасць да 12 снежня- як дарослым, так і школьнікам наведаць выставу мастака. Імя Міколы Кузьміча цяпер ужо і ў падручніках па гісторыі, дзе распавядаецца пра крыж - нацыянальную каштоўнасьць беларускай нацыі...


У тарашкевіцы не абыйсьціся бяз слова “Летува” | Газэта ARCHE\nУдзельнікі папярэдняй дыскусіі наконт таго, варта ці няварта ўжываць слова Летува, слушна адзначылі важнасьць гістарычнай адукацыі і шырэйшай падачы праўдзівых зьвестак і фактаў пра супольную гісторыю беларусаў і летувісаў.\nАднак нельга так проста адмовіцца ад слова, важнага ў тарашкевіцы.\nСлова, якое мае пэўную важную нагрузку, нададзеную яму перадусім дыяспарнай беларускай мовай.\nЯк слушна заўважыў Зьміцер Санько, слова Летува і вытворныя зь яго – не такое новае. У дыяспары яно ўжывалася пасьлядоўна пасьля Другой сусьветнай вайны.\nНапрыклад, у тэкстах Аляксандра Надсана сустракаем пераважна Летува, летувіскі, летувіс (а ў размове яшчэ жмудзін, Жмудзь). У 60-70-ыя гады мінулага стагодзьдзя ў часопісе “Божым шляхам” у многіх тэкстах ужываюцца словы “Летува”, “летувіскі” (у Часлава Сіповіча, Льва Гарошкі). Тое ж назіраем у мове беларускага друку Паўночнай Амэрыкі: у тэкстах Сяргея Хмары ўжываецца Летува ў апісаньні праекта летувіскай дзяржаўнасьці з сталіцай спачатку ў Коўне, затым у Вільні.\nГазэта беларусаў ЗША “Беларус” ўжывае выключна Летува.\nГэта тлумачыцца ідэалягічнымі фактарамі: адрозьніваць Літву даўнейшую ад Летувы цяперашняй.\nТакое, дарэчы, назіраецца і ў францускай мове: калі гаворыцца пра ВКЛ і даўнейшую Літву, то пішуць Lithuanie, а калі пішуць пра цяперашнюю Летуву, то ўжываюць форму Lituanie бяз h.\nІ гэта ня проста нюанс правапісу, як падаецца часта.\nФранцускія гісторыкі (напрыклад, Віржынія Шыманец) зьвяртаюць такім чынам увагу на адрозны зьмест панятку. Іх наўрад ці можна абвінаваціць у комплексе непаўнавартасьці.\nА вось беларусаў, якія ўжываюць слова Летува, летувіскі чамусьці Вінцук Вячорка і Сяргей Шупа абвінавачваюць у падобным.\nСуіснаваньне словаў Літва і Летува ў тарашкевіцы расстаўляе кропкі на "і", дэманструючы і храналягічную, і ідэалягічную адрознасьць гэтых паняткаў. У адрозьненьне ад наркамаўкі, у сучаснай тарашкевіцы назіраецца варыятыўнасьць, што дазваляе выказвацца сьмялей, не зважаючы на пурысцкія ганьбаваньні ці забароны.\nГэтым правапісам мы пішам Літва і Летува, Вільня і Вільнюс, Аліта і Алітус, Нямеччына і Германія.\nПрычым часам такое слоўжыванне назіраецца ў тэкстах, напісаных афіцыйным правапісам. У 2002 годзе Ніл Гілевіч у “Віры быцьця” пісаў пра “сучасную Летуву ці ранейшую Жамойцію”.\nТарашкевіца, хоць і губляе поле ўжытку, але ўсё яшчэ застаецца дэмакратычным полем: варыятыўнасьць і мажлівасьць выбіраць слова сьведчаць на карысьць гэтага. Таму ніякія барбарызмы кшталту Летува, летувіскі не нясуць небясьпекі. На маю думку, куды больш небясьпечнымі для нашай мовы зьяўляюцца бясконцыя барбарызмы-англіцызмы.\nАле ня толькі дыяспарны досьвед важны тут, хоць ён з сацыялінгвістычнага пункту гледжаньня выступае аргумэнтам на карысьць жыцьцяздольнасьці слова Летува. У сучаснай тарашкевіцы (галоўным чынам Радыё Свабода і Польскага Радыё па-беларуску) словы Летува, летувіскі, летувіс да таго ж служаць своеасаблівай лякмусавай паперкай неафіцыйных летувіска-беларускіх адносінаў: словы перадусім падкрэсьліваюць павагу да суседзяў, выкарыстоўваючы іх нацыянальны назоў.\nДэбаты вакол ужываньня назвы Летува і Літва ў дачыненьні да сучаснай беларускай суседкі насамрэч добры знак. Моўная практыка пакажа, які варыянт слова пераможа ў будучыні, але і цяпер, маючы каля 70 год ужываньня, слова Летува і вытворныя ад яго выглядаюць на сваім месцы ў досыць разнастайнай і дэмакратычнай тарашкевіцы.\nЯкраз праз гэта многія і выбіраюць яго.


Estee Lauder Lauder for Men EDT духи, купить туалетную воду Estee Lauder Lauder for Men EDT оригинал с доставкой, отзывы, описание аромата\nГлавная / Каталог парфюмерии / Estee Lauder Lauder for Men EDT\nТуалетная вода Estee Lauder Lauder for Men EDT от Estee Lauder\nEstee Lauder Lauder (M) test 100ml edt 0.00 BYN Под заказ\nТуалетная вода Estee Lauder Lauder for Men EDT в Минске\nВы можете заказать и купить оригинальную туалетную воду Estee Lauder Lauder for Men EDT в нашем интернет-магазине по телефонам ниже или оформив заказ через корзину:\nА также ознакомиться с ценами и описанием аромата Estee Lauder Lauder for Men EDT.\nСтавь лайк если тебе нравится аромат "Estee Lauder Lauder for Men EDT" от Estee Lauder\nСтвораны яшчэ ў 1985 году вядомай амерыканскай Хатай Estee Lauder адмыслова для мужчын якія валодаюць элегантнай індывідуальнасцю парфюма Estee Lauder. Lauder (Эсти Лаудер. Лаудер)валодае чыстым і мужным ароматам. Гэта кампазіцыя змагла перамагчы гады і нават праз 25 гадоў амаль таксама папулярная як раней і мае сваіх устойлівых прыхільнікаў, якія не жадаюць адмаўляцца ад звыклага ім укладу жыцця. Пабудаваны на запамінальнай кампазіцыі цытрусавых і драўняных нот гэта строгая і нават афіцыйная парфюма ўсё ж не скоўвае вас, а дае адчуванне свежасці і пачуццёвасці.\nАромат Estee Lauder. Lauder літаральна выбухае свежасцю травы, кветак і ягад. Яго кветкавы акцэнт заснаваны на драўняным букеце ствараюць кампазіцыю поўную глыбіні і чысціні пачуццяў, а ноты моху, амбры і мускуса надаюць упэўненасці ў сабе і атачаюць вас аўрай мужнасці. Тут у кожнай кроплі адчуваецца самавітасць уладальніка, яго ўпэўненасць у заўтрашнім дне і павага з боку атачальных. Элегантнае спалучэнне букета адкрываецца трохі рэзкімі нотамі цытрусавых і пахам свежескошенной трава. У "сэрца" гэтай кампазіцыі пачынае адчувацца цеплыня і цяжар драўніны перекрываемая найдалікатнымі ароматамі выдатных кветак. У базавых нотах шлейфу ўпэўнена і цвёрда гучаць глыбокія акорды дубовага моху, мускуса і сонечнай амбры. Такі пах адбываецца толькі ад вялікіх начальнікаў і буйных бізнэсмэнаў. У кожнай кроплі Estee Lauder. Lauder адчуваецца аўтарытэт уладальніка і яго самавітасць.\nГэты аромат прызначаны для ўжо якія адбыліся мужчын цвёрда стаячых на нагах у нашым складаным свеце. Класічнае спалучэнне грэйпфрута, імбіра, лаванды, каляндры і сандалавага дрэва дазваляюць мужчыну адчуць уласную сілу і значнасць. А прывабнасць гэтага аромату не пакінуць абыякавай да яго ніводнай прадстаўніцы выдатнай палову чалавецтва. Парфюма Estee Lauder Lauder стане для вас тым неабходным глытком спакою і ўпэўненасці ў нашым клапатлівым свеце з яго паўсядзённымі клопатамі і цяжкасцямі. І акрамя таго, менавіта гэты вытанчаны аромат падкрэсліць вашу непаўторную індывідуальнасць.\nВы смотрите: Estee Lauder Lauder for Men EDT\nТуалетная вода Estee Lauder Spellbound\nТуалетная вода Estee Lauder Pleasures Intense for Men\n152.33 BYN 200,51 BYN\nТуалетная вода Estee Lauder Private Collection Jasmin White Moss Parfum\nEstee Lauder Private Collection Jasmin White Moss Parfum\nТуалетная вода Estee Lauder Youth-Dew\nот 219.11 BYN\nТуалетная вода Estee Lauder Beyond Paradise For Men\nТуалетная вода Estee Lauder Pleasures Delight\nEstee Lauder Lauder (M) test 100ml edt (артикул - 33466)


Як сорам уплывае на культуру? | Arche.by\nтэкст: Вольга Чайкоўская\n10-ы міжнародны фестываль студэнцкіх тэатраў «Тэатральны куфар» працягнецца да 28 верасня. Падчас гэтага фэсту мы яшчэ паглядзім, а потым і вам раскажам, эстонскі спектакль «Жывеш так і не заўважаеш, як сам на тым свеце апынаешся» паводле п’есы нашага драматурга Паўла Пражко «Майткі»; літоўскі спектакль «Цырк»; грузінскі спектакль «Ана і ананас» паводле Мікалая Рудкоўскага.\nЯ імкнулася патлумачыць гэта сваёй маці, але не змагла. Я падбірала словы, спрабавала проста апісаць убачанае: потныя мужчыны ў адных майках, сцэны мастурбацыі, уладныя жанчыны, чырвоная памада, чорныя сукенкі, надзіманыя шарыкі ў выглядзе сардэчак, пісуары… Не сказаць, каб надта прыемнае відовішча. Хаця напаўаголеныя беларускія акцёры і глядзяцца вельмі эфектна. Не горш, чым на пазамінулым фестывалі «Тэатральны куфар» аголеныя італьянскія.\nПра такія спектаклі пісаць трэба шмат, трэба абмяркоўваць. Гэта важна. Мая мама не мастацтвазнавец і наогул ніяк не звязана з мастацтвам. Яна выдатны спецыяліст у сваёй галіне. Але тое, што адбываецца сёння з мастацтвам наогул, мне складана ёй патлумачыць. Мы сёння ўсе жывём у такі час, калі трэба прывыкаць, што мастацтва — гэта не атракцыён для ўзняцця настрою, а тое, што нам вяртаецца з рэчаіснасці. Лаецеся на вуліцах, забіваеце дзяцей, гвалтуеце жанчын — схадзіце ў тэатр, паглядзіце на гэта збоку, падумайце… Славутае шэкспіраўскае «Жыццё — тэатр, а людзі ў ім — акцёры» ў дачыненні да сучаснага тэатра можна справядліва перайначыць у нешта падобнае на «Тэатр — гэта жыццё, і там усё па-сапраўднаму».\nЯўген Карняг разам са студэнцкай трупай свайго ж тэатра закранае агульначалавечыя матэрыі. Прычым заўжды. Прыгадайма хаця б яго спектаклі «Не танцы» ды «Спектакль № 7». Але адначасова ён працуе вельмі чуйна, далікатна, на нейкім амаль сенсорным узроўні. Сюжэт яго спектакляў цяжка пераказаць так, каб цябе не палічылі вар’ятам альбо, як мінімум, дурнем, вартым відэа на уоutubе. Але калі глядзіш такі тэатр, то — адчуваеш. А пачуцці бывае так цяжка выказаць словамі…\nАле вось Карняг ператварае сваіх гераінь у нейкіх юных «эсэсавак», якія падпарадкоўваюць сабе кволых, слабых і пасіўных мужчын. Гэта як крык мужчын, маўляў, жанчыны не даюць ім праявіцца. І ў гэтым жанчыны вінаватыя самі. Альбо вінаватыя мужчыны, што з-за сваёй пасіўнасці зноў-такі ненаўмысна прымушаюць жанчын браць на сябе функцыі і мадэлі паводзін мужчын. Карацей, вось такі рэбус. Але вынік усё роўна адзін — усе не задаволены. І ўсе прагнуць любові, кахання. Гэтым спектакль і заканчваецца. Тым, што нехта ад нешчаслівага кахання памірае. Тым, што каханне таксама мае ўласцівасць заканчвацца. Тым, што якімі б мужчыны і жанчыны ні былі рознымі, яны ўсё роўна цягнуцца адно да аднаго. Потым кахаюць, пакутуюць, церпяць і зноў кахаюць…\nГэта я да таго, што спектакль Карняга таксама пачынаецца з гэтага самага жадання. Жанчыны дражняць мужчын, не даючы ім задаволіць натуральную патрэбу. Маніпуляцыя свядомасцю. Калі мужчыну ставяць у такія ўмовы, што ён перастае паводзіць сябе не тое што як мужчына, а як чалавек. Пра гэта яшчэ экзістэнцыялісты пісалі. І гледачоў Карняг хацеў уцягнуць у гэтае «рабства» — перад праглядам прапаноўвалі ўсім наведнікам папіць соку… Адзін з тых самых прыкладаў мастацтва эпохі «смерці аўтара», калі глядач становіцца непасрэдным (ха-ха!) удзельнікам і суаўтарам твора мастацтва.\nЛюдміла Саянкова, загадчыца кафедры літаратурна-мастацкай крытыкі Інстытута журналістыкі БДУ, захапляецца смеласцю і эфектыўнасцю працы дырэкцыі фестывалю «ТэАрт». Яны прывозяць у Мінск самыя цікавыя спектаклі з усяго свету. І галоўная задача дзяржавы тут — хаця б не перашкаджаць. А то ў нас часта як: зрабіў працу — аказаўся незапатрабаваным ды яшчэ і вінаватым у нечым…\n— Без культуры немагчыма нічога! Але нашае грамадства не культураарыентаванае. З гэтага вынікае шмат нашых праблем… — пераканана Людміла Саянкова.\nВось сапраўды, калі прыязджаюць да нас паказваць нейкі эксперыментальны спектакль, то, часцей за ўсё, даводзіцца ладзіць яго недзе ў клубе, у канцэртнай зале, на стадыёне. Таму што тэхнічныя патрабаванні бываюць самыя розныя, а сцэны нашых галоўных тэатраў не заўжды пад гэта прыстасаваныя. Але сцэны — гэта яшчэ паўбяды. Прывезці спектакль у Беларусь недзяржаўнай арганізацыі, якой з’яўляецца «АРТ Карпарэйшн», бывае настолькі складана, што даводзіцца пераадольваць непераадольнае. Безліч паперак, у кожнай інстанцыі ад вас патрабуюць нешта новае і заўжды непрадказальнае. А ўсё таму, што не ўрэгулявана заканадаўства ў гэтай галіне.\nВось Віктар Бабарыка, старшыня праўлення Белгазпрамбанка, — сапраўдны тэатрал. Арганізацыя, якую ён узначальвае, з’яўляецца адным з арганізатараў тэатральнага форуму «ТэАрт». Сам Віктар Дзмітрыевіч наведвае бадай кожны спектакль. Гэта сапраўды варта таго, каб браць прыклад. Таму што часам мецэнаты ў Беларусі альбо даюць грошы на культуру чыста для «галачкі», альбо, што яшчэ горш, таму, што іх прымусілі. Выпадак з «ТэАртам» — прыклад сапраўднай шчырай зацікаўленасці. Такім было мецэнацтва ў нашай краіне спрадвеку. Радзівілаў прыгадайце хаця б.\n— Усё з’явілася з-за пачуцця сораму! — гаворыць Віктар Бабарыка. — Аднойчы мне стала сорамна, што ў нас няма твораў прадстаўнікоў Парыжскай школы з Беларусі. І мы вырашылі набыць іх карціны для калекцыі Белгазпрамбанка. Потым мне стала сорамна, што ў Беларусі няма вартага буйнога тэатральнага форуму. І мы вырашылі стварыць «ТэАрт». Падтрымка культуры — гэта агульначалавечая практыка. Так і павінна быць. Дзяржава ў гэтым мусіць недзяржаўным ініцыятывам толькі спрыяць. Заканадаўства павінна ў гэтым дапамагаць. Яно павінна стварацца для сумленных людзей, а не па прынцыпе «абы жулікі сабе якой выгады не знайшлі». Таму што фарміраванне культурнага асяродку — задача дзяржавы. І я, па шчырасці, не ведаю яе пазіцыю на гэты конт. Калі ёй гэта трэба (а дэкларуецца, што нібыта трэба), то мне тады некаторыя рэчы не зразумелыя…


Мікіта Папоў – абсалютны чэмпіён вобласці – RH.by\nМікіта Папоў – абсалютны чэмпіён вобласці\nКаманды Маладзечна і Валожына выступілі на абласной спартакіядзе дзіцяча-юнацкіх спартыўных школ па настольным тэнісе сярод юнакоў і дзяўчат 1997 года нараджэння і малодшых, якая праходзіла 18-20 верасня ў Барысаве.\nМаладзечанцы пад кіраўніцтвам трэнераў Паўла Герасімюка і Віты Сівіцкай выступілі больш удала, чым землякі-валожынцы. Віта Сівіцкая расказала ў інтэрв’ю “РГ”, што ў спартакіядзе ўзялі ўдзел таксама спартсмены з Барысава, Мінскага раёна, Дзяржынска, Лагойска, Беразіно і Стоўбцаў.\nПершае каманднае месца сярод юнакоў заваявала маладзечанская каманда ў складзе Мікіты Папова і Вадзіма Асадчага. У камандных спаборніцтвах дзяўчат трэцімі сталі нашы Марыя Каспяровіч і Аліна Каросцік.\nНе было роўных Мікіту Папову ў іншых відах спаборніцтваў. Ён стаў абсалютным чэмпіёнам вобласці, заняўшы першае месца ў асабовым, парным першынстве і ў парна-змешаным разрадзе.\nВадзім Асадчы заняў першае месца ў парным першынстве і стаў другім у асабовым заліку.\nНа рахунку Марыі Каспяровіч трэція месцы ў асабовым і парным заліках, а таксама першае ў парна-змешаным разрадзе. Аліна Каросцік ўзнялася на трэцюю прыступку п’едэсталу ў парным першынстве.\nВаложынскія юнакі занялі трэцяе каманднае месца, а дзяўчаты сталі пятымі.\nПредыдущая статьяМаладзечна — Асіповічы — 4:3\nСледующая статьяАкрабаты зрабілі падарунак да 50-годдзя школы


Агляд прэсы: беларусы ў трыванні канвульсій рэжыму | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЯк жыве Ціханоўская ў Вільні. Італьянскі погляд на беларускія пратэсты. Падрабязнасці свежых матэрыялаў замежнай прэсы ў аглядзе.\nАмерыканскі штотыднёвы дзелавы часопіс „Bloomberg businessweek” прысвяціў асобе Святланы Ціханоўскай артыкул пад назвай “Святлана Ціханоўская, хатняя гаспадыня, якая ператварылася ў лідара апазіцыі”.\nЖурналіст выдання Энтані Гальпін сустрэўся з нацыянальным лідарам у Вільні, дзе Ціханоўская праводзіць час у палітычным выгнанні, бо яе пачаткова малаверагодная кампанія ператварылася ў самую вялікую праблему для даўняга дыктатара.\nУ сваім артыкуле журналіст „Bloomberg businessweek” адзначае, што яшчэ да вясны мінулага года Ціханоўская вяла жыццё тыповай беларускай хатняй гаспадыні, засяроджваючыся ў асноўным на доглядзе за двума дзецьмі і вырашаючы непазбежныя праблемы выжывання ў постсавецкай рэспубліцы, дзе сярэднямесяцовая зарплата складае каля 500 даляраў. Але на працягу апошніх шасці месяцаў яна праводзіць дні, выступаючы на міжнародных канферэнцыях, размаўляючы з Ангелай Меркель і Эмануэлем Макронам, і ўзначальваючы найбуйнейшы дэмакратычны рух у гісторыі праблемнай краіны, заціснутай паміж Польшчай і Расеяй.\nУ размове з журналістам Святалана Ціханоўская прызнаецца, што стаць грамадскім дзеячам было няпроста. Святлана ўспамінае, як баялася, што забудзе тое, што яна збіралася сказаць падчас ранніх інтэрв’ю і выступаў. Але з цягам часу людзі пачалі зараджаць яе энергіяй.\n„Я толькі пачала размаўляць ад душы”, – прызнаецца нацыянальны лідар. Ціханоўская адмаўляе меркаванне, што ўзначальвае апазіцыю ў Беларусі, заяўляючы, што беларускі рух самаарганізуецца.\nУ сваім інтэрв’ю „Bloomberg businessweek” Святалана Ціханоўская падкрэслівае, што людзі, якія выказваюцца супраць тактыкі Лукашэнкі, зусім не з’яўляюцца апазіцыянерамі: „Мы большасць”.\nДні Ціханоўскай у выгнанні напоўнены стратэгічнымі сустрэчамі з групамі, якія едуць у Беларусь. Сама яна вярнуцца на Радзіму не можа, пакуль Лукашэнка застаецца ва ўладзе. Увечары яна супакойвае дзяцей, што сумуюць па бацьку, які дагэтуль зняволены ў турме. „Я не маю права плакаць, панікаваць. Я проста падтрымліваю халодны розум і раблю тое, што мне трэба рабіць” – цытуе на заканчэнне словы Ціханоўскай амерыканскі штотыднёвы дзелавы часопіс „Bloomberg businessweek”.\nІтальянскі часопіс “Treccani” разважае над беларускімі пратэстамі ў артыкуле пад назвай “Беларусь: нацыянальная забастоўка працягваецца”.\nАўтарка тэксту Элеанора Фэб аналізуе сітуацыю, калі з пачатку лістапада пратэстоўцы ўдзельнічаюць у агульнанацыянальнай забастоўцы, дзе заўважаны ўсе слаі грамадства: ад старшакласнікаў да пенсіянераў, ад рабочых на заводах да ІТ-спецыялістаў.\nНа думку аўтара артыкулу, характар пратэсту ў Беларусі адрозніваецца ад іншых краін былога СССР, бо пратэстоўцы не ставяць пад сумнеў прывілеяваныя адносіны з Расеяй і не просяць істотнага збліжэння з ЕЗ.\nСцягі ЕЗ не праглядаюцца на акцыях пратэсту, як гэта было ва Украіне ў 2014 г. Цяжка назваць беларускі рух як пратэст інтэлектуальна-буржуазны, бо ў акцыях удзельнічаюць таксама рабочыя і пенсіянеры.\nЗ іншага боку, ваеннае ўмяшанне Пуціна на карысць Лукашэнкі можа апынуцца контрпрадуктыўным.\nПаміж патавым становішчам расейскай стратэгіі і слабымі дзеяннямі ЕЗ будучыня Лукашэнкі “вісіць на валаску”.\nНа сваіх старонках часопіс “Treccani” падкрэслівае, што Лукашэнка, у адпаведнасці з уласнай стратэгіяй цвёрдасці, здаецца, не прыслухоўваецца да патрабаванняў дэманстрантаў. Гвалт і арышты толькі нарастаюць, у тым ліку супраць журналістаў і студэнтаў. Лукашэнка па-ранейшаму лічыць, што крызіс беларускай эканомікі спыніць пратэсты. Аднак беларуская дыяспара за мяжой мабілізавала глабальны збор сродкаў для падтрымкі суайчыннікаў: на гэты момант сабрана амаль 3 мільёны еўра.\nАўтарка тэксту Элеанора Фэб не выключае, што Пуцін імкнецца падтрымліваць кантакт з беларускай элітай, рыхтуючы для Лукашэнкі “залатую пенсію” ў Расеі, як гэта ўжо адбылося з былым прэзідэнтам Украіны Віктарам Януковічам, які збег у Маскву пасля пратэстаў Еўрамайдана.\nАсобна італьянскае выданне “Treccani” адзначыла ролю суседзяў Беларусі, якія найбольш актыўна выказалі сваю падтрымку краіне і ўвялі санкцыі супраць Лукашэнкі і іншых блізкіх яму асобаў. Гэта Польшча, Эстонія, Латвія і Літва.\n“Рэжым Лукашэнкі набліжаецца да кропкі невяртання” – адназначна падсумоўвае артыкул Элеанора Фэб.\nАгляд прэсы: сварка Аўстраліі з Кітаем


АГЛЯД ПАДЗЕЙ У РАЁННАЙ ГАЗЕЦЕ ЗА верасень 1968 ГОДА — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\nАГЛЯД ПАДЗЕЙ У РАЁННАЙ ГАЗЕЦЕ ЗА верасень 1968 ГОДА\n06.09.2013 21.08.2019 admin266Комментарии on АГЛЯД ПАДЗЕЙ У РАЁННАЙ ГАЗЕЦЕ ЗА верасень 1968 ГОДА\nКАСМІЧНАЯ ТРАСА ПРАКЛАДЗЕНА\nАб гэтым пісала раённая газета з паметкай “ТАСС”.\nУпершыню ў свеце савецкі касмічны апарат, абляцеўшы Месяц, паспяхова вярнуўся на Зямлю, даставіўшы вялікі аб’ём навуковай інфармацыі.\nАўтаматычная касмічная станцыя “Зонд-5” была запушчана Савецкім Саюзам 15 верасня. Пасля сямісутачнага палёту станцыя вярнулася на зямлю. 21 верасня станцыя прываднілася ў разліковым раёне акваторыі Індыйскага акіяна. Затым яна разам з навуковымі прыборамі была паднята на борт савецкага карабля пошукава-выратавальнай службы.\n“Зонд-5” паспяхова абляцеў Месяц, правёў навуковыя даследаванні касмічнай прасторы ў раёне Месяца. Яго вяртанне ў зададзены раён – выдатнае дасягненне савецкай навукі і тэхнікі.\nВЫБРАЛІ ЛЕПШАГА АРАТАГА\nНа раённае спаборніцтва аратых з калгасаў і саўгасаў з’ехаліся механізатары, каб памерацца ў спрыце і майстэрстве ўзорвання глебы на трактарах «МТЗ-52» і «Т-74» з навяснымі плугамі.\nНа другім і трэцім этапе спаборніцтваў механізатараў чакалі кіданне гранаты і бег на дыстанцыю 1 кіламетр. Лепшыя вынікі на трактары Т-74 паказаў Іван Вікенцьевіч Рэут з сельгасарцелі “Верны шлях”, другое месца заняў Іосіф Іосіфавіч Мазанік з саўгаса імя Маякоўскага, трэцяе – Іван Мікалаевіч Унучак з калгаса імя Суворава. На трактары МТЗ-52 першае, другое і трэцяе месцы занялі Іван Рыгоравіч Макляк з сельгасарцелі “Краіна Саветаў”, Франц Станіслававіч Бушыл з саўгаса “Радзіма” і Станіслаў Казіміравіч Крэпскі з калгаса “Рассвет”. Пераможцам прысуджаны грашовыя прэміі.\nМАЙСТЭРСТВА ПЕРАНЯЎ У БАЦЬКІ\nБрыгадзір-рацыяналізатар Іосіф Іванавіч Бітэль з Вішнеўскага дрэваапрацоўчага ўчастка прыдумаў прыстасаванне – вайму – для склейвання дошкі. З дапамогай яе раней непрыгодныя абрэзкі зараз ператвараюць у дошкі.\nРаней на двары, у цэху валяліся кучы абрэзкаў дошак. Яны вырасталі з кожным днём, а потым спісваліся на дровы. Каб знайсці лепшае прымяненне гэтаму матэрыялу, Іосіф Іванавіч са зваршчыкам Анатолем Мікалаевічам Каравайскім пачалі “чараваць” над новым прыстасаваннем.\nЗараз эканоміцца сотні квадратных метраў дабраякаснай сыравіны. Гэта адна з чатырох рацыяналізатарскіх прапаноў сталяра І. І. Біталя.\nАд бацькі пераняў ён любоў да працы, асабліва да сталярнай. Хлапчуком прыходзіў пад паветку і глядзеў, як гэблік у дужых бацькавых руках паволі выпрацоўваў драўляную дошку. Радаваўся бацька, калі сын спрабаваў дапамагчы.\nЗ цягам часу і з-пад рук Іосіфа пачалі выходзіць быццам фабрычныя шафы, сталы, якія заказвалі аднавяскоўцы. Затым дзясяткі людзей сталі вучнямі Іосіфа Іванавіча. Нездарма мэбля, якую выпускаюць на Вішнеўскім дрэваапрацоўчым участку, толькі добрай і выдатнай якасці.\nЗА МАШЫНАМІ – У ГРУЗІЮ\nКалектыў валожынскай аўтабазы № 14 атрымаў 24.398 рублёў звышпланавага прыбытку. У выніку лепшым вадзіцелям набудуць новыя машыны.\nУ далёкі грузінскі горад Кутаісі адправіўся шафёр аўтабазы Пётр Нахай. Там ён атрымае новую машыну “К-608”.\nТакіх машын на аўтабазе набылі сёлета 5, купілі 5 самазвалаў і 2 аўтобусы. Новая тэхніка перададзена лепшым вадзіцелям. Вядуць у дарогу магутныя самазвалы шафёры Іван Кучынскі, якія за выдатную працу ўзнагароджаны ордэнам “Знак Пашаны”, Канстанцін Козел, Амяльян Пліскоўскі, Уладзімір Мышлён. За рулём аўтамашын вопытныя спецыялісты: Сцяпан Журкевіч, Георгій Байраш, Іван Ланько, Аляксей Дабралёт.\nРАЗМАЎЛЯЕ НА 50 МОВАХ\nПра гэта пісала “Працоўная слава” з паметкай “ТАСС”.\nВыкладчык Тартускага дзяржаўнага ўніверсітэта Пент Нурмекунд гаворыць на 50 мовах. Ён добра ведае амаль усе еўрапейскія і больш як 20 асноўных усходніх моваў.\n…Жыццё ў Пента Нурмекунда складалася цяжка. Сын эстонскага батрака, ён пачаў вучыцца ў школе толькі ў дванаццаць гадоў. Да гэтага ён працаваў, дапамагаў бацькам утрымліваць сям’ю. Пачаўшы вучыцца, праявіў выключныя здольнасці, да 22 гадоў скончыў гімназію, пасля службы ў арміі паступіў на філасофскі факультэт Тартускага ўніверсітэта. Тут пачаў наведваць адразу чатыры аддзяленні. Прафесары былі здзіўлены яго ўпартасцю, прагай да ведаў, моўнымі здольнасцямі. Сарамлівы, непрыкметны студэнт адначасова пачаў займацца семіцкімі, раманскімі, славянскімі, скандынаўскімі і іншымі мовамі, вывучаў індаеўрапейскае мовазнаўства і фалькларыстыку.\n– На першых пачатках справа прасоўвалася марудна, – гаворыць Пент, –больш за ўсё патрабавалі часу старажытныя класічныя мовы. Значна менш – сучасныя. Дацкую, напрыклад, я вывучыў за два месяцы, на нарвежскую спатрэбілася яшчэ менш часу.\nШКОЛЬНІКІ ПРАЦУЮЦЬ ЛЯСНІЧЫМІ\nАмаль пяць гадоў пры Пяршайскай дзесяцігодцы працуе школьнае лясніцтва. За гэты час вучні пасадзілі 20 гектараў лесу.\nГаспадарка лясніцтва немалая: больш як 50 гектараў. Больш за 100 вучняў даглядаюць лес, абараняюць яго ад пажараў і шкоднікаў, клапоцяцца пра лясных жыхароў. Узначальваюць лясніцтва самыя дасціпныя і вялікія аматары біялогіі. Сёлета ляснічым выбраны дзевяцікласнік Уладзімір Вярцінскі, а біёлагам-паляўнічым – Тарэса Русовіч. Вучаніца Тася Ждановіч – інспектар аховы лесу. У кіраўнічым апараце лясніцтва шэсць школьнікаў зацверджаны ўчастковымі тэхнікамі-лесаводамі.\nУ вёсцы Дайнава з-за гульні дзяцей з агнём быў знішчаны 51 дом з надворнымі пабудовамі.\nНа жаль, сустракаюцца яшчэ такія бацькі, якія не займаюцца выхаваннем сваіх дзяцей, не тлумачаць ім небяспеку гульні з агнём. Да ліку такіх адносіцца Антон Карабан з вёскі Капусціна, чые дзеці штогод учыняюць пажары. Нядаўна яго сын, пяцігадовы Саша, узяў дома запалкі і падпаліў салому ля хлява. Дзень быў ветраны. Агонь перакінуўся на саламяныя дахі дамоў. Распаленае паветра не давала магчымасці людзям падысці да дамоў і ратаваць сваю маёмасць. Многія з калгаснікаў засталіся ў тым адзенні, у якім былі на працы. Іх набыткі знішчаны агнём. Толькі падаспеўшыя пажарныя каманды, добраахвотныя пажарныя дружыны суседніх калгасаў разам з насельніцтвам здолелі патушыць пажар. Аднак згарэла 12 дамоў з надворнымі пабудовамі.\nЯНЫ СЁННЯ НАПЕРАДЗЕ\nЯніна Станіславаўна Карпук з калгаса “17 верасня” атрымала ад 13 кароў за восем месяцаў па 3186 кілаграмаў малака, у тым ліку 518 за жнівень;\nАлімпіяда Васільеўна Мамонька з калгаса “17 верасня” атрымала ад 12 кароў за восем месяцаў 3054 кілаграмы малака, у тым ліку 555 за жнівень;\nСцефанія Аркадзьеўна Таўгень з калгаса “17 верасня” атрымала ад 12 кароў за восем месяцаў па 3024 кілаграмы малака, у тым ліку 550 за жнівень.\nМарыя Пятроўна Скапец з калгаса “Краіна Саветаў” атрымала ад 16 асноўных свінаматак па 17,1 парасяці;\nМарыя Іванаўна Давыдовіч з калгаса імя М. Горкага атрымала ад 20 асноўных свінаматак па 16,1 парасяці;\nНіна Іванаўна Турло з калгаса імя М. Горкага атрымала ад 20 асноўных свінаматак па 14,7 парасяці.\nДаглядчыкі буйной рагатай жывёлы:\nНіна Мікалаеўна Чупрыс, Аляксандр Сцяпанавіч Чупрыс з калгаса “Верны шлях” дабіліся сярэднясутачнай прывагі кожнай з замацаваных 44 галоў па 781 граму.\nМацвей Юльянавіч Мякіннік з саўгаса “Ракаўскі” дабіўся сярэднясутачнай прывагі кожнай з замацаваных 92 галоў па 613 грамаў.\nДАДУЦЬ ФОРУ СЛЕСАРАМ\nСлясарная нажоўка, матыкі, гайкі, ваконныя кручкі і завесы і многае іншае – усяго больш за 50 прадметаў з металу, зробленых вучнямі на ўроках працы, экспануюцца на стэндзе ў Івянецкай сярэдняй школе імя Ф. Э. Дзяржынскага.\nАсаблівай дакладнасцю і чысцінёй апрацоўкі вылучаюцца прадметы, зробленыя васьмікласнікам Р. Бабіцкім, дзевяцікласнікам Ч. Пашкевічам, пяцікласнікам В. Несцярэвічам, васьмікласнікам Р. Макасём.\nСамая добрая ўраджайнасць збожжавых па раёне ў калгасе імя Леніна – 15,4 цэнтнера з гектара. У калгасах імя Чапаева і “17 верасня” – 15,3 цэнтнера з гектара. Самыя нізкія паказчыкі ўраджайнасці ў саўгасе “Залескі” – 8,1 цэнтнера з гектара, у калгасе “Перамога” – 8,7 цэнтнера. Сярэдняя ўраджайнасць збожжавых з гектара па раёне – 10,9 цэнтнера.\nШкола-магазін арганізавана пры праўленні райспажыўсаюза. Дзясяткі юнакоў і дзяўчат, закончыўшы яе, працуюць у гандлёвых прадпрыемствах раёна. Сёлета навучаецца 25 чалавек. У большасці гэта выпускнікі сярэдніх школ, а таксама работнікі спажывецкай кааперацыі, якія не маюць спецыяльнай падрыхтоўкі.\nМайстар спорту СССР па шашках Ю. А. Струк, былы выпускнік валожынскай сярэдняй школы № 2, правёў турнір у раённым Доме культуры. Памерацца сіламі з ім узяліся адзінаццаць чалавек. У сеансе адначасовай гульні на дзесяці шашачных і адной шахматнай дошках аматарам не ўдалося перамагчы свайго земляка.\nСпаборніцтва па прафесіях атрымала вялікі размах у Валожынскім лясгасе. Пераможцамі яго сталі шафёр М. Гарнастай, станочнік Я. Божка, каменшчык Т. Скляповіч, трактарыст Б. Паталей і цясляр В. Мартуновіч.\nВучні Карнюткаўскай васьмігадовай школы дапамагаюць мясцоваму калгасу “Бальшавік”. Піянеры выкапалі бульбу з чатырох гектараў. Асаблівай стараннасцю вызначыліся браты Тамашэвічы, Света Сарока, Косця Рудзь, Саша Брысь.\n«Толькi там, дзе душа начуе i прачынаецца, жывеш…»


Пластовых вокны на сённяшні дзень ужо не маюць патрэбы ў рэкламе. Усім вядома, што яны выдатна забяспечваюць цяпло, цішыню і ўтульнасць у вашай кватэры. Іх лёгка мыць, не трэба апрацоўваць адмысловымі растворамі і ўцяпляць на зіму. Сёння няма асаблівай праблемы купіць пластыкавыя вокны ў Ніжнім Ноўгарадзе. Тым не менш, для простага пакупніка існуюць некаторыя складанасці пры куплі ПВХ вокнаў, тлумачыцца малой дасведчанасцю ў дадзеным пытанні. Напрыклад, можна не так ужо рэдка пачуць словазлучэнне «драўляны шклопакет». Шклопакет - гэта непасрэдна канструкцыя, якая складаецца з некалькіх шклоў і паветраных камер паміж імі. Таму правільна называць шклопакет шкляным.\nНе рэдка ўзнікае блытаніна ў такіх выпадках, калі адбываецца падмена паняццяў. Вось, напрыклад, «профіль». Часцей за ўсё гэта паняцце ўжываецца для апісанне пластыкавай полай канструкцыі, якая выконвае ролю рамы ў акне. Але з іншага боку, унутры гэтай канструкцыі маецца алюмініевая ўстаўка, якая таксама называецца «профілем», але мае ролю гэтакай арматуры, то ёсць служыць для надання трываласці профілі пластыкаваму.\nТаксама складанасці ўзнікаюць з паняццем «камера». Камерай называецца паветраная праслойка паміж пластамі шкла ў шклопакеце. Але таксама камерай называюць паветраныя паражніны ўнутры профілю. Нягледзячы на тое, што ролі гэтых камер падобныя (яны забяспечваюць шумозащищенность і цеплаізаляцыю акна), гэта розныя рэчы. У пластыкавым акне можа быць усталяваны шклопакет і профіль з розным лікам камер. Акрамя таго максімальны лік камер у профілі больш чым для шклопакета.\nКаб падрабязней апісаць пластыкавыя вокны давайце разгледзім іх падрабязней.\nГэта, можна сказаць, аснова для ўсяго акна. Гэтакая «скрынка», якая складаецца з шматслойнага пластыка, які мацуецца ў аконным праёме. Профіль павінен падганяць дакладна пад памеры праёму, у які будзе ўсталёўвацца, бо менавіта ад дакладнасці адпаведнасці шмат у чым залежыць якасць цеплааховы і шумаізаляцыі. Таксама калі пры мантажы будзе дапушчана памылка, то ўнутр памяшкання будзе трапляць пыл з вуліцы і прыродныя ападкі. Рама павінна ўтрымліваць на сабе вага створак акна, таму ўнутр усталёўваюць металічны каркас.\nСтворка таксама выконваецца з пластыкавага профіля. Забяспечвае магчымасць адчынення акна. Сёння выконваецца некалькі розных канструкцый створак. Таму можа быць тры варыянты адчынення: паваротнае, адкідное і паваротна-адкідное. Бывае таксама варыянт не адкрываецца створкі. Яго выкарыстоўваюць, калі акно складаецца з некалькіх секцый. Напрыклад, у акне з трох секцый робяць адкрываецца сярэднюю частку, і глухімі дзве крайнія.\nГэтая назва часта можна пачуць у гутарках спецыялістаў. Аднак абывацелю зусім не ясна значэнне гэтага паняцця. Импост - гэта проста пластыкавы профіль з арміруючай пракладкай ўнутры, які служыць для падзелу ўсяго акна на часткі і дазваляе злучыць некалькі створак акна ў адзіную канструкцыю. Импост можна ўбачыць толькі калі створкі вокны адчыненыя. Паспрабуйце ўявіць сабе адкрытае акно. Папярочкі, виднеющиеся ў якое адкрылася праёме і ёсць импосты.\nГэта некаторы аналаг импоста. Але адрозненне заключаецца ў тым, што ў канструкцыі з штульпом адна створка з'яўляецца залежнай ад іншай. Створка не мае асобнай ручкі і адкрываецца сумесна з першай. Адпаведна, з-за адсутнасці ручкі створка не можа быць паваротна-адкідны. Плюсам такой канструкцыі з'яўляецца тое, што пры адчынення акна праём цалкам вызваляецца, так як Штульп мацуецца да створкі а не да рамы акна.\nПад гэтым паняццем разумеюцца завесы, на якіх мацуюцца створкі акна, замыкалы механізм, ручкі металічныя вечкі на завесы і ўсе ўнутраныя механізмы вокны, якія забяспечвае адчыненне і зачыненне. Адным словам, фурнітура - гэта набор дробных элементаў, якія забяспечвае функцыянальнасць механізмаў.\nШкло - гэта элемент шклопакета. Непасрэдна з яго выконваецца пласты шклопакета. Магчымая ўстаноўка розных варыянтаў шклоў. Напрыклад, таніраванае, ударостойкость, шумаахоўных і іншыя. Пры пашкоджанні шклопакета аскепкі не рассыпаюцца, а дзякуючы спецыяльнага нанесенай складу захоўваюць цэласнасць. Дзякуючы гэтаму можна не баяцца прабівання вокны дробнымі камянямі і пашкоджанні асколкамі шкла.\nУжываюцца гумовыя або сінтэтычныя ўшчыльняльнікі. Яны дазваляюць забяспечыць герметычнасць вокны ў закрытым стане. Гумовыя ўшчыльняльнікі менш надзейныя, хоць і стаяць танней. З часам яны засыхаюць і пачынае крышыцца. Сінтэтычныя служаць даўжэй, але праз 20-25 гадоў пачынаюць рвацца, хоць і не губляюць эластычнасці.\nАднасхільная дах: асаблівасці канструкцыі і прымянення\n"Катепал" (дах): асаблівасці і характарыстыкі\nНастрой - гэта што такое? віды настрою\nВытворчасць туалетнай паперы - ідэя для заробку\nЯкія прыкметы малочніцы ў мужчын\nЛетняя кухня на дачы - некаторыя асаблівасці праектавання і стварэння унікальнага інтэр'еру\nЗамена кухонных фасадаў і стальніц: асаблівасці, віды і рэкамендацыі\nПадвышана протромбиновое час: што рабіць і як прывесці ў норму. Што такое "протромбиновое час"\nСмачныя і апетытныя тэфтэлі з ялавічнага фаршу: разнастайнасць соусаў і тонкасці падрыхтоўкі


Гульня Паляванне за скарбамі Анлайн. Гуляць бясплатна\nГульня Паляванне за скарбамі\nГуляць у гульню Паляванне за скарбамі онлайн:\nАпісанне гульні Паляванне за скарбамі\nУ чароўную ноч Хэлоўіна здараецца ўсякае, але адным з самых прыемных падзей з'яўляецца выпрабаванне, якое накіравана на пошукі скарбаў. Яго ўдзельнікам прапануецца прайсці выпрабаванне на ўважлівасць і знайсці на кожным узроўні пэўную колькасць золата. На спробы знаходжання ўсіх скарбаў гульцу даецца абмежаваны час.. Гуляць у гульню Паляванне за скарбамі онлайн.\nТэхнічныя характарыстыкі гульні Паляванне за скарбамі\nГульня Паляванне за скарбамі дададзеная: 15.11.2013\nУ гульню гулялі: 225 раз\nГульні, падобныя на гульню Паляванне за скарбамі\nПаляўнічы на дзіка\nПаляванне на вышэйшых аленяў\nСпампаваць гульню Паляванне за скарбамі\nУставіць гульню Паляванне за скарбамі на свой сайт:\nКаб ўставіць гульню Паляванне за скарбамі на свой сайт, скапіруйце гэты код і вставте ў html код свайго сайта. Таксама калі вам спадабалася гульня Паляванне за скарбамі, скапіруйце і адпраўце спасылку свайму сябру або ўсім сваім сябрам, падзяліцеся гульнёй з усім светам!\nЗ гульнёй Паляванне за скарбамі, таксама гуляюць у гульні:


Баршчэўнік сасноўскага, які яшчэ часта называюць «помстай сталіна» (паколькі ён пачаў уводзіцца ў якасці кармавой культуры менавіта ў сталінскія гады), лічаць раслінай-драпежнікам, пустазеллем. Пры даволі шчодрай падтрымцы еўрапейскага саюза выпрацоўваюцца самыя розныя праграмы барацьбы з баршчэўнікам сасноўскага, якія, зрэшты, аказваюцца не занадта эфектыўнымі. Магутнае расліна не толькі выстаяла супраць гэтых праграм, але і працягвае нарошчваць арэал свайго росту. Баршчэўнік сасноўскага.\nВелізарныя расліны з характэрнымі парасонамі на мой погляд, барацьба з баршчэўнікам сасноўскага не толькі дурная, але і шкодная, бо няма іншага такога расліны, якое ў такой жа ступені выпадала б для ваеннай гаспадаркі. Калі здарыцца вялікая вайна, то «помста сталіна» ўратуе расею. Паўночны трыснёг баршчэўнік сасноўскага – выдатнае сыравіну для вытворчасці этылавага спірту, чыё ваенна-гаспадарчае значэнне было ўжо разгледжаная. Сок баршчэўніка ў перыяд ад цвіцення да бутанізацыі змяшчае ад 17 да 31% цукроў (для параўнання, у цукровым трысьнягу 18-21%, у цукровых бураках 24% цукроў).\nАтрымаць цукар з яго можна такіх жа спосабам, як з цукровага трыснёга: зрэзаныя сцеблы прапускаюць праз жалезныя валы, а потым адціснуты сок выварваецца да атрымання цукру. Ёсць і іншы метад, які складаецца ў драбненні ў сечку і адціску соку на прэсе. Пры такой колькасці цукру наогул варта было б правесці даследаванні на прадмет атрымання харчовага цукру з соку баршчэўніка сасноўскага. Калі ён не ўтрымлівае якіх-небудзь шкодных прымешак або жа лёгка чысціцца ад іх, то апрацоўку баршчэўніка можа ўнесці свайго роду рэвалюцыю ў цукровай прамысловасці ў расіі. Баршчэўнік значна урожайнее цукровага трыснёга і дае да 250 тон зялёнай масы на гектар, супраць 65 тон на гектар у цукровага трыснёга, і выдатна расце ў нашых умовах.\nПа падліках вядучага навуковага супрацоўніка фгбну «інстытут эксперыментальнай медыцыны», к. Б. Н. Уладзіміра сысоева, можна атрымаць каля 350 млн. Тон цукру з усіх насаджэнняў баршчэўніка ў расеі.\nЗрэшты, сок баршчэўніка сасноўскага можна і не перапрацоўваць на цукар, а пусціць на зброджвання з наступным атрыманнем этылавага спірту. Пры сярэдняй ураджайнасці ў 70 тон з гектара (што адпавядае дзікаму баршчэўніку) і 4200 літраў соку можна атрымаць, па падліках уладзіміра сысоева, 240 млн. Тон этылавага спірту. Для ўмоў вайны баршчэўнік сасноўскага ў якасці крыніцы цукру проста ідэальны. Ён расце сам, прычым на малакаштоўных, парушаных глебах, не патрабуе ўзворвання.\nЗа кошт таго, што насення ў яго шмат і яны пры паспяванні высыпаюцца на зямлю ад найменшага дотыку, і ў глебе пад баршчэўнікам заўсёды ёсць запас насення, якія захоўваюць ўсходжасць, баршчэўнік сасноўскага вырастае на тым жа месцы пасля скошванне. Калі ўносіць у глебу азотныя, калійныя і кальцыевыя ўгнаенні, то баршчэўнік будзе расці без асаблівых высілкаў па яго апрацоўцы. Для ваеннага гаспадаркі, заўсёды выпрабоўвае дэфіцыт рабочых рук, малая працаёмкасць вырошчвання – вельмі вялікая перавага. Цукровыя буракі, якая тыповая для нашай краіны сахароносная культура, наадварот, надзвычай працаёмкая ў апрацоўцы: севе, праполцы, ўборцы.\nУ ваенны час, пры значнай змяншэння рабочых рук, пасевы буракоў непазбежна рэзка скароцяцца. У прынцыпе, адзін толькі баршчэўнік сасноўскага можа задаволіць патрэбы ў этылавым спірце для вялікай вайны. Але, паколькі не варта адмаўляцца і ад гідролізу драўніны, то сыравінная база для ваеннага гаспадаркі атрымліваецца вельмі моцнай і практычна незнішчальная праціўнікам. Борщевичная цэлюлоза пасля адціскання соку, які ідзе на вытворчасць цукру або этылавага спірту, з баршчэўнікам яшчэ не скончана.\nАдціснутая ад соку маса ўсё яшчэ мае вялікую каштоўнасць для ваеннага гаспадаркі, паколькі змяшчае шмат цэлюлозы. Рэспубліка комі з'яўляецца ледзь ці не адзіным рэгіёнам, дзе працягваюць вырошчваць баршчэўнік сасноўскага на корм быдлу, паколькі іншыя кармавыя культуры там проста не выспяваюць. І вось сыктыўкарскім цэлюлозна-папяровай тэхнікуме правялі даследаванні цэлюлозы, атрыманай з баршчэўніка. Аказалася, што ўтрыманне такога каштоўнага прадукту – 39% ад сухой масы (нарыхтоўка сцеблаў для досведаў праводзілася зімой, калі сцеблы амаль цалкам высыхаюць).\nУ шчолачны варэнні ў растворы едкай шчолачы ўдавалася вылучыць у сярэднім 67% цэлюлозы. Разам, пры ўраджайнасці ў 70 тон з гектара, сабранай у зялёнай масе баршчэўніка сасноўскага будзе ўтрымлівацца каля 25 тон цэлюлозы, з якіх 17 тон можна атрымаць шчолачны варэннем. Высахлыя сцеблы баршчэўніка — выдатнае сыравіну для перапрацоўкі на цэлюлозу. У сухім выглядзе сцеблы расліны ніякай небяспекі для чалавека не ўяўляюць сыктывкарские даследчыкі абмежаваліся атрыманнем борщевичной цэлюлозы і выпрабаваннем яе на разрыў, зрабіўшы выснову, што нават без адбельвання яна падыходзіць у якасці матэрыялу для выраба кардона і ўпаковачных матэрыялаў.\nУ ваенным гаспадарцы цэлюлоза цікавая ў першую чаргу як сыравіна для вытворчасці парахоў. У прынцыпе, на сённяшні дзень выраб парахоў з драўнянай цэлюлозы не складае асаблівых цяжкасцяў, і адаптаваць новае сыравіну будзе параўнальна нескладана. Для атрымання пораху лепшага якасці, верагодна, было б мэтазгодна выварваюць цэлюлозу з сцеблаў баршчэўніка сасноўскага не едкайшчолаччу, а гидросульфитом кальцыя ў аўтаклаве. Валакна драўнянай цэлюлозы, аналагічныя якую атрымліваюць з сцеблаў баршчэўніка паток расліннага полупродуктов, які застаецца ад адціскання соку, можна падзяліць на некалькі напрамкаў: на вытворчасць паперы або кардона, на вытворчасць парахоў, на вытворчасць сінтэтычных валокнаў і пластмас.\nТое, што застаецца, можна проста падсушыць і спаліць як паліва. Сельская гаспадарка пасля ядзернай вайны баршчэўнік сасноўскага таксама вядомы тым, што вельмі моцна выцягвае розныя рэчывы з глебы і канцэнтруе іх у сваіх карэнішчах, сцеблах і лісці. Гэта робіць яго патэнцыйна цікавым для аднаўлення радыеактыўна забруджаных глебаў. Многія расліны разам з пажыўнымі рэчывамі здабываюць і назапашваюць розныя рэчывы, такія як цяжкія металы і іх радыеактыўныя ізатопы. Некаторыя расліны робяць гэта настолькі добра, што пасля высеву іх на заражаных глебах назіралася зніжэнне радыеактыўнасці глеб.\nЗ'явіўся нават метад ачысткі глебы ад цяжкіх металаў і радыеактыўных элементаў, пад назвай фиторемедиация. У якасці канцэнтратараў паспяхова выкарыстоўваліся гарчыца, сланечнік, канюшына, авёс. Даследаванні здольнасці раслін да фиторемедиации пакуль што ахопліваюць толькі частка раслін, як культурных, так і дзікарослых. Не па ўсім раслінам ёсць неабходныя дадзеныя. Але, думаецца, баршчэўнік сасноўскага мае ўсе шанцы стаць рэкардсменам па здольнасці да фиторемедиации.\nРасліна любіць вільготныя глебы і, вырастаючы да 3-4 метраў у вышыню, уяўляе сабой магутны помпа, выкачивающий ваду з усім, што ў ёй растворана, з глебы. Радыеактыўныя ізатопы ж у глебе звязаныя з вадой, і ў водных растворах распаўсюджваюцца ў глебе і трапляюць у расліны. Гэта, вядома, трэба праверыць. Калі гэта так, то можна будзе падбадзёрыць ўсіх, хто асцерагаецца радыеактыўнага забруджвання пасля ядзернай вайны.\nРадыеактыўна забруджаныя тэрыторыі будуць засаджаны баршчэўнікам сасноўскага. Біялагічная вайна баршчэўнік сасноўскага можа выкарыстоўвацца таксама як сродак вядзення свайго роду біялагічнай вайны, то ёсць пасеву яго на тэрыторыі верагоднага праціўніка. Зрабіць гэта не гэтак цяжка. Баршчэўнік дае проста каласальная колькасць насення (10-15 тысяч пладоў на расліна або ад 2 да 11 цэнтнераў з гектара, што цалкам супастаўна з ураджайнасцю збожжавых культур). Насенне гэтай расліны маюць цікавую асаблівасць.\nУ іх утрымліваецца вялікая колькасць эфірных алеяў і смол, якія валодаюць ингибирующими ўласцівасцямі і душаць на прарастанне насення іншых відаў раслін, якія змяшчаюцца ў глебе. Акрамя таго, баршчэўнік вельмі холодостоек, яго насенне пачынаюць прарастаць яшчэ пад снегам, пры мінусовай тэмпературы (быў зафіксаваны факт прарастання насення пры -11 градусаў пад метровым пластом снегу). Ужо ранняй вясной ён выкідвае ўцёкі, апярэджваючы іншыя раслін. Таму баршчэўнік сасноўскага здольны выцясняць іншыя расліны са свайго арэала вырастання і пашыраць сваю тэрыторыю.\nРаспаўсюду баршчэўніка сасноўскага няцяжка дапамагчы. Для гэтага дастаткова сабраць насенне, змясціць іх у спецыяльны аэрастат, у якім насенне змешчаныя ў скрынкі, аўтаматычна якія раскрываюцца пры пэўным ціску. Далей аэрастаты з насеннем баршчэўніка сасноўскага адпраўляюцца з спадарожным ветрам на тэрыторыю верагоднага праціўніка. Калі аэрастат пачынае зніжацца, спрацоўвае аўтамат, скрынка раскрываецца, насенне раскидываются па шырокай плошчы.\nНават калі прарасце ўсяго адно семечка, баршчэўнік ужо зможа замацавацца і з часам пашырыць свой арэал. Акрамя шкоды сельскай гаспадарцы верагоднага праціўніка, падрыхтоўваюцца ўмовы для выкарыстання рэсурсаў на тэрыторыі праціўніка. Мы наступаем, а ўжо гатовая сыравінная база, якую можна неадкладна выкарыстоўваць. Так што для вялікай вайны баршчэўнік сасноўскага – каштоўная знаходка. Яго насаджэнні трэба не знішчаць, а наадварот, падтрымліваць у якасці мабілізацыйнага рэзерву, а таксама асвойваць і развіваць яго перапрацоўку.\nНовая Англія. Частка 3. Нацыянальны гістарычны помнік: атамная падлодка USS «Nautilus»\nУ папярэдняй артыкуле я распавёў пра Музей падводнага флоту (The Submarine Force Museum), дзе можна азнаёміцца з гісторыяй развіцця ВМС ЗША. Ён з'яўляецца адзіным у свеце падобным музеем. Увазе турыстаў прадстаўлены дакументы, фат...


Краіны, якія прасцей за ўсё атрымліваюць грамадзянства\nГалоўная » Артыкулы апошніх навін » Урадавыя навіны » Краіны, якія прасцей за ўсё атрымліваюць грамадзянства\nАпошнія міжнародныя навіны • Галоўныя навіны падарожжаў • Дзелавыя падарожжы • культура • Дамініка Апошнія навіны • Урадавыя навіны • Апошнія навіны Гватэмалы • індустрыя гасціннасці • правы чалавека • Апошнія навіны Ірландыі • Апошнія навіны Ізраіля • Апошнія навіны Італіі • навіны • Апошнія навіны Парагвая • Адказны • турызм • Размова пра турызм • Абнаўленне прызначэння падарожжа • Падарожныя сакрэты • Навіны турыстычнага провада • актуальныя • Розныя навіны\nАтрыманне падвойнага грамадзянства дасць уладальнікам дадатковы пашпарт, больш бязвізавага рэжыму, дадатковыя магчымасці працаўладкавання і спецыяльныя падатковыя льготы\nСамыя распаўсюджаныя спосабы атрымання двайнога грамадзянства - гэта радавод, шлюб і інвестыцыі\nНаяўнасць двух пашпартоў з розных краін можа быць вельмі карысным\nДвайное грамадзянства можа даць падатковыя льготы і дадатковыя спосабы падарожжа\nЖыхарам, стомленым сваёй краінай і гатовым да пераезду, прапануюць шэсць суверэнных дзяржаў, у якіх лёгка атрымаць грамадзянства.\nЭксперты, якія жывуць па ўсім свеце, вывучылі, у якіх краінах свету існуюць самыя простыя патрабаванні да грамадзянства.\nАтрыманне падвойнага грамадзянства дасць уладальнікам дадатковы пашпарт, больш бязвізавага рэжыму, дадатковыя магчымасці працаўладкавання і месцамі спецыяльныя льготы па падатках.\nСамыя распаўсюджаныя спосабы атрымання падвойнага грамадзянства - гэта радавод, шлюб і інвестыцыі.\nКалі вы жывяце за мяжой ці дома, наяўнасць двух пашпартоў з розных краін можа быць вельмі карыснай.\nУ залежнасці ад таго, у якой краіне вы вырашылі падаць заяву на падвойнае грамадзянства, яна можа прапанаваць падатковыя льготы і дадатковыя спосабы падарожжа паміж імі. Гэта таксама адкрывае для вас цэлую іншую краіну, дзе вы можаце працаваць і гуляць.\nКалі ў вас ёсць душа стаць падвойным грамадзянінам, але вы не ведаеце, з чаго пачаць, гэта будзе выдатным дапаможнікам. Эксперты склалі спіс некаторых краін, дзе працэс атрымання падвойнага грамадзянства адносна просты ў параўнанні з іншымі.\nДасканала вывучыўшы шэраг варыянтаў, вы зможаце знайсці для сябе другі дом і атрымаць патрэбную бяспеку і гнуткасць.


Канферэнцыя "Еўразійскі эканамічны саюз: стратэгіі далейшага развіцця" прайшла ў БДУ.\nУдзельнікамі форуму выступілі каля 100 прадстаўнікоў дзяржаўных органаў, навукі і бізнесу Беларусі, а таксама госці з Расіі, Арменіі, Казахстана і Кыргызстана. Удзельнікі прадставілі свае даклады ў дзвюх секцыях: "Рэспубліка Беларусь у ЕАЭС: вынікі, чаканні і пытанні, якія патрабуюць рашэння" і "Ініцыятывы краўнікоў дзяржаў-удзельніц ЕАЭС па яго далейшым развіцці: магчымасці і шляхі рэалізацыі".\nУ канферэнцыі прынялі ўдзел прадстаўнікі кіраўніцтва БДУ і спецыялісты з ліку прафесарска-выкладчыцкага складу БДУ. У прыватнасці, з дакладам на тэму "Рэгіянальнае канструяванне Еўразіі: інстытуцыяналізацыя праектаў" выступіла дацэнт кафедры міжнародных адносін ФМА БДУ Роза Турарбекава.\nПадкрэслім, што працэсы, звязаныя з ЕАЭС, выклікаюць навуковую цікавасць сярод навукоўцаў БДУ. У вядучай ВНУ Беларусі функцыянуе Цэнтр еўразійскіх і еўрапейскіх даследаванняў, у навучальную праграму якога ўваходзіць вывучэнне пытанняў еўразійскай інтэграцыі. У прыватнасці, рэгіянальных працэсаў (эканамічных, палітычных, сацыяльных) у Еўразіі.\nАрганізатарамі канферэнцыі выступілі Еўразійская эканамічная камісія, Міністэрства эканомікі Рэспублікі Беларусь, Навукова-даследчы эканамічны інстытут Міністэрства эканомікі РБ і БДУ.


Bielarus.net › Беларуская Салідарнасьць » Ва ўрочышчы Курапаты здарыўся чарговы акт вандалізму\nВа ўрочышчы Курапаты здарыўся чарговы акт вандалізму\nРазламаны мэмарыяльны знак “Ад народу ЗША народу Беларусі дзеля памяці”, падараваны прэзыдэнтам ЗША Білам Клінтанам.\nКурапаты наведаў другі сакратар амбасады ЗША ў Беларусі Стывэн Гілэн. “Мы лічым гэтае здарэньне вялікай трагедыяй. Гэтая лава была вельмі маленькай, але гэта быў вельмі важны сымбаль сяброўства паміж беларускім і амэрыканскім народамі. Гэта трагедыя”, — сказаў дыпламат.\nПаводле “Радыё Свабода”, 30 студзеня 2007\n31/1/2007 › Навіны, Курапаты


25 жнівень 2013, 15:15\n«Адкуль наш род» — першая кніга Арлова, якая трапіла на мой шкалярскі стол. Мне было 8, і бацькі прынесьлі яе зь нейкай імпрэзы. На другой старонцы было асабістае наказаньне ад дзядзькі Арлова «вучыць гісторыю продкаў». Кніга была мною прачытана прынамсі двойчы і дагэтуль стаіць у шафе пад шклом у бацькоўскім доме.\nЗампаліт вайсковай часьці канфіскаваў кнігі Арлова як «антыдзяржаўныя» і «экстрэмісцкія» і хацеў упаяць нарад у якасьці пакараньня за захоўваньне «нелегальнай» літаратуры ў салдацкай тумбачцы.\nДля бальшыні майго пакаленьня моладзі, якое ўмоўна назавем «ліцэйскім», гісторыя Беларусі пачыналася з кнігаў Уладзімера Арлова — «Дзесяць вякоў беларускай гісторыі», «Таямніцы полацкай гісторыі», «Адкуль наш род». Але найбольш пашанцавала пакаленьню маёй малодшай сястры, якое зьведвала гісторыю па глянцавых старонках фаліянтаў «Краіна Беларусь» і «Вялікае Княства Літоўскае».\nЗрэшты, ня ўсе ў маім атачэньні аднолькава падзялялі захапленьне кнігамі Арлова. Празь яго мяне спрабавалі выключыць з журфаку БДУ (і ўрэшце выключылі), а пасьля зампаліт вайсковай часьці канфіскаваў кнігі Арлова як «антыдзяржаўныя» і «экстрэмісцкія» і хацеў упаяць нарад у якасьці пакараньня за захоўваньне «нелегальнай» літаратуры ў салдацкай тумбачцы.\n6 лістапада 2007 году мы зь сябрамі па журфаку БДУ запрасілі Ўладзімера Арлова прэзэнтаваць на факультэце новую кнігу «Імёны Свабоды», якая выйшла ў «Бібліятэцы Свабоды». Здаецца, і дазвол ад дэканату атрымалі, па факультэце разьвесілі абвесткі. У шчыльна запоўненай журфакаўскай бібліятэцы разьвесілі літаграфіі Ляілі і Валянціна Варэцаў з сэрыі «Славутыя постаці Беларусі».\nМне аб’явілі вымову і сказалі, што Арлоў — непажаданы аўтар і што гэта апошняе нашае «беларускае» мерапрыемства на факультэце.\nУладзімер Арлоў казаў шмат рэчаў, якія на журфаку БДУ лепш было не казаць. Пра шкоду савецкіх мітаў, пра цану беларускай незалежнасьці, пра герояў, якія сьвядома выціскаліся з грамадзкай памяці спачатку бальшавікамі, а цяпер — прапагандыстамі. Студэнты задавалі сьмелыя пытаньні, а прадстаўніца дэканату коса пазірала на Арлова, потым на мяне. Напружанасьць расла. У такія моманты звычайна нехта ўрываецца ў памяшканьне і абвяшчае аб эвакуацыі ў сувязі з «прарывам каналізацыі» ці «пажарнай трывогі».\nПасьля інфармацыі пра сустрэчу, якая была апублікаваная на сайце «Свабоды», мяне выклікалі ў дэканат. Мне аб’явілі вымову і сказалі, што Арлоў — непажаданы аўтар і што гэта апошняе нашае «беларускае» мерапрыемства на факультэце.\nПраз два месяцы мяне выключылі з журфаку БДУ.\nДругі эпізод адбыўся праз паўтара году ў войску, куды мяне забралі пасьля выключэньня з унівэрсытэту. Мы з салдатамі талакой зьбіралі бібліятэчку. Уладзімер Арлоў перадаў нам у часьць камплект кніжак з эксклюзіўным аўтарскім аўтографам.\nВыклікае мяне зампаліт. На сьцяне — дзяржаўны герб і мапа БССР. На стале — мая асабістая справа, Лукашэнка ў рамачцы і стосік кніжак. «Гэта, гэта і гэта я забіраю, — кажа. — Вы ж ведаеце, таварыш салдат, Арлоў — аўтар у нас забаронены. І будзе лепш, калі гэтыя кніжкі пабудуць у мяне. Вы гэта ўжо чыталі, а салдатам навошта?«.\nМаё запэўніваньне, што Быкаў таксама капаў траншэі, як і мы, ды ў Чырвоную Армію пайшоў дабраахвотнікам — на ледзяное сэрца зампаліта не падзейнічала.\nІ сапраўды, навошта? «Разумны салдат — небясьпечны салдат» — казаў старшына.\nЗампаліт канфіскаваў «Рыбін горад» Бабінай, кнігі Бахарэвіча, Хадановіча, Тараса «История имперских отношений: Беларусы и русские». І збор твораў Васіля Быкава. Маё запэўніваньне, што Быкаў таксама капаў траншэі, як і мы, ды ў Чырвоную Армію пайшоў дабраахвотнікам — на ледзяное сэрца зампаліта не падзейнічала.\nЛішне казаць, што канфіскацыя кнігаў Арлова — «Час чумы», «Пяць мужчын у лесьнічоўцы» і «Прысуд выканаў невядомы» — нават не патрабавала аргумэнтацыі.\nНа ўсіх былі подпісы адпаведна назьве, і толькі на кнізе пра беларускага рэвалюцыянэра Ігната Грынявіцкага, які зьдзейсьніў замах на расейскага цара: «Вайскоўцам в/ч 48694 — з пажаданьнем усяго найлепшага, У. Арлоў».


Главная/2022 - Год исторической памяти/Незагойныя раны вайны. Меркаванне ветэрана (Лунинецкі раён)\nСваімі ўражаннямі аб дзеяннях, што адбываюцца ў апошні час, дзеліцца земляк Павел ДАБРЫНЕЦ, Ганаровы грамадзянін Лунінецкага раёна, ветэран Вялікай Айчыннай вайны:\n– З выпускаў навін даведваюся аб тым, што робіцца ў свеце. Усё больш гучыць паведамленняў аб разбурэнні помнікаў. Людзі, адумайцеся! Мы ж тады былі адной краінай, адзіным цэлым, мы разам змагаліся на франтах і ў партызанскіх атрадах. Беларусы, рускія і ўкраінцы елі з аднаго кацялка, дзяліліся апошнім акрайцам хлеба, у акопах накрываліся адным шынялём. Гэта помнікі пра наш агульны боль, нашы дасягненні і страты, там праліта кроў нашых продкаў, якія, не шкадуючы свайго жыцця, смела ішлі ў бой з верай у тое, што здабываюць мір для дзяцей і ўнукаў. Як можна гэта зруйнаваць, забыць? Проста жах! Я ваяваў у партызанскім атрадзе, сярод народных мсціўцаў былі прадстаўнікі розных нацыянальнасцей. У іх ніколі не ўзнікала і думкі, што вызваляюць чужую зямлю, усе былі ахоплены памкненнем знішчыць фашызм, вярнуць спакой у дамы мірных жыхароў, даць магчымасць дзецям расці і вучыцца. Наша пакаленне дасягнула гэтай мэты. Занадта вялікай цаной, крывавай. Цяпер кожны дэмантаваны помнік выглядае, як здрада нашчадкаў, глумленне над сваёй жа гісторыяй. Як добра, што ў Беларусі надаецца вялікая ўвага захаванню гістарычнай памяці. Шануючы мінулае, прасцей ствараць новае.


Бабруйск: прыхільнікі Улаховіча завабліваюць выбаршчыкаў песнямі (фота) | Праваабаронцы за свабодныя выбары 2015\nБабруйск: прыхільнікі Улаховіча завабліваюць выбаршчыкаў песнямі (фота)\nЗ 14 жніўня ў Бабруйску з’явіліся пікеты і сяброў ініцыятыўнай групы Мікалая Улаховіча. Яны абралі месца каля ўваходу на цэнтральны рынак, побач са скульптурай Бабра. У выходныя тут таксама можна было ўбачыць два пікеты ў падтрымку Таццяны Караткевіч і адзін за Анатоля Лябедзьку.\n"Улахоўцы" абралі канцэртны варыянт пікетавання: яны спявалі песні ў касцюмах "данскіх казакоў". Для таго, каб пачулі іх здалёк, зборшчыкі подпісаў падлучылі мікрафоны да калонак, гук быў вельмі моцны. Гэта выклікала незадаволенасць гандляроў са школьнага базару, які размесціўся побач. Адна з "казачак" нават эмацыйна паскандаліла з прадавачкай з суседняга намёту, якая настойвала, каб прыбралі гук. Прыхільнікі Мікалая Улаховіча даводзілі жанчыне, што дзейнічаюць у межах закону і наогул падтрымліваюць палітыку Лукашэнкі.\nСябры ініцыятыўнай групы кажуць, што дагэтуль збіралі подпісы па кватэрах. Мікалая Улаховіча мала хто ведае, таму зараз яны збіраюцца актыўна піярыць свайго прэтэндэнта. Як паведамляе газета "Бабруйскае жыццё", у планах "улахоўцаў" выступы з казачым ансамблем "Вольніца" на гарадскіх прадпрыемствах і нават аэрадроме.


21.06.2021 / 07:42\nВыконваючы абавязкі прэм'ер-міністра Арменіі Нікол Пашынян заявіў пра перамогу сваёй партыі «Грамадзянскі дагавор» на датэрміновых выбарах у парламент 20 чэрвеня, паведамляе «Азатуцюн».\nПасля апрацоўкі прыкладна 80% бюлетэняў Цэнтральная выбарчая камісія заявіла, што партыя «Грамадзянская дамова» атрымала 55,3% галасоў. Галоўны канкурэнт кіруючай партыі — блок «Аястан» былога прэзідэнта Роберта Качарана — ідзе на другім месцы з 20,3% галасоў.\nНа трэцім месцы апазіцыйны блок былога прэзідэнта Сержа Саргсяна «Гонар маю» з 5,2% галасоў. Згодна з армянскім заканадаўствам, блокам патрэбна набраць не меней за 7% галасоў, каб быць прадстаўленымі ў Нацыянальным сходзе.\nПаводле звестак ЦВК, іншая апазіцыйная сіла, партыя «Квітнеючая Арменія», набірае менш за 5%, што з'яўляецца парогам для партый для праходжання ў парламент.\nАстатнія партыі і блокі (усяго ў выбарах удзельнічалі 25 палітычных сіл) набіраюць нашмат менш галасоў, чым неабходна для праходжання ў парламент.\nПартыя Пашыняна лічыцца праеўрапейскай, а Качарана — прарасійскай. Арменія ў цэлым застаецца цалкам залежнай ад расійскай вайсковай дапамогі, расійскія войскі ахоўваюць межы краіны.


Алена Літвінава: У Майдана другое дыханьне\n20 студзень 2014, 21:10\nУ нядзелю ў цэнтры Кіева адбыліся жорсткія сутычкі паміж дэманстрантамі і сіламі правапарадку. А што адбываецца зараз? Радыё Свабода зьвязалася з журналісткай Аленай Літвінавай, якая знаходзіцца ў Кіеве.\nЛітвінава: У гэты момант на вуліцы Грушэўскага, дзе якраз разьмяшчаецца ўрадавы квартал, працягваюцца сутычкі. Але яны носяць лякальны характар. Прыблізна за 10 мэтраў ад міліцэйскага блёк-посту група маладых людзей, як і раней, працягваюць закідваць міліцыю камянямі, ім міліцыя адказвае сьветлашумавымі гранатамі і гумавымі кулямі. На наступнай лініі стаяць прыкладна 5 тысяч чалавек, якія ці назіраюць ці дапамагаюць зьбіраць камяні гэтым хлопцам.\nЭкспэрты кажуць, што арганізацыя, якая ладзіць гэтыя сутычкі ва ўрадавым квартале, стварылася ў выніку распаду больш вядомай арганізацыі «Братэрства». Гэтыя людзі адкалоліся і стварылі сваю ультраправую арганізацыю «Правы сэктар». Яна раней не была на слыху, толькі падчас апошніх падзеяў усе пра яе даведаліся. Раней яны былі ў складзе злучэньня самаабароны і забесьпячэньня грамадзкага парадку на Майдане.\nУ нядзелю, калі праводзілася традыцыйнае Народнае веча, яго ўдзельнікі чакалі ад апазыцыі канкрэтнага пляну, канкрэтных дзеяньняў. Але не пачулі гэтых плянаў. Але энэргія назапасілася і ёй трэба было выйсьце. І хлопцы не знайшлі нічога лепшага, чым пайсьці на ўрадавы квартал з камянямі.\nРС: А які настрой спарадзілі гэтыя сутычкі на Майдане: жах, што пралілася кроў, што былі ахвяры, ці яны ўзмацнілі жаданьне змагацца?\nЛітвінава: Мне здаецца, што хутчэй мабілізавалі. Калі я знаходзілася сярод удзельнікаў, то чула, як людзі гаварылі, што трэба было ўсё пачынаць раней, каб улада пачула іх і зьвярнула на іх увагу. Дагэтуль улада не сустракалася з гэтымі людзьмі, не размаўляла зь імі, наагул рабіла выгляд, што нічога не адбываецца. Мне здаецца, што ўчорашнія падзеі надалі другое дыханьне пратэстам.\nРС: Людзі, якія 2 месяцы сядзяць у намётах на Майдане – яны яшчэ вераць у перамоўны працэс ці яны расчараваліся ў тактыцы чаканьня і ўскладаюць спадзяваньні на сілавы сцэнар?\nЛітвінава: Адзін зь лідэраў Майдану Віталь Клічко лічыць, што перамовы зараз – гэта адзіны магчымы мэханізм, каб дамовіцца з уладай. Хаця людзі чакаюць менавіта актыўных дзеяньняў. Сёньня стала вядома, што ў адміністрацыі прэзыдэнта была створаная спэцыяльная група для перамоваў. Яе апазыцыя спачатку не ўспрыняла і запатрабавала перамоваў непасрэдна зь Януковічам. Але толькі што стала вядома, што народнае аб'яднаньне «Майдан» стварыла тэхнічную групу для перамоваў, у склад якой увайшлі Аляксандар Турчынаў ад «Бацькаўшчыны», Віталь Кавальчык ад «УДАРу», Руслан Кашулінскі ад «Свабоды» і Юры Луцэнка ад грамадзкасьці.


Чаму чырвоныя шчокі ў дзіцяці: прычыны з'яўлення\nМаленькія дзеці схільныя да розных захворванняў з прычыны таго, што іх імунная сістэма толькі пачынае фармавацца. Задача бацькоў - аберагаць, клапаціцца аб рацыёне харчавання, аператыўна рэагаваць на змены ў паводзінах і самаадчуванні малога. Напрыклад, адной з частых праблем у дзіцячым узросце з'яўляецца алергія. Сімптаматыка адразу ярка выяўленая: высыпанні, сверб, лушчэнне скурных пакроваў і чырвоныя шчокі ў дзіцяці.\nПрычыны падобных праяваў не заўсёды звязаны з вышэйпералічанымі хваробамі. Некаторыя мамы памылкова мяркуюць, што чырвань - гэта прыкмета здароўя, і нічога страшнага ў гэтым стане няма. Неабходна разумець, што на пустым месцы лушчэнне, яркія капілярныя прожылкі і прышчыкі не ўзнікаюць. Педыятры не рэкамендуюць пускаць сітуацыю на самацёк, асабліва калі назіраецца тэмпература і шурпатыя чырвоныя шчокі ў дзіцяці.\nАлергічная рэакцыя - самы распаўсюджаны фактар, які выклікае непрыемныя і разнастайныя праявы. Ёй схільныя ў асноўным груднічка і дзеці да 3 гадоў. Бацькі заўважаюць у дзіцяці чырвоныя шурпатыя шчокі, да гэтага дадаецца азызласць, слёзацёк, кашаль, высыпанні на целе, сухасць і бледнасць скурных пакроваў.\nКаб пазбегнуць з'яўлення дыятэзу, які ўзнікае на фоне алергіі, патрабуецца выявіць сапраўдную прычыну і ліквідаваць яе. Разгледзім найбольш частыя фактары, якія правакуюць рэакцыю:\nХарчовай дыятэз выклікае чырвоныя шчокі ў дзіцяці. Камароўскі (доктар) сцвярджае, што часцяком вінаватымі з'яўляюцца самі бацькі, перакормліваюць дзіця. Ліквідаваць з'ява дапаможа актываваны вугаль і цёплае пітво.\nМедыкаментозная алергія (сінтэтычныя дабаўкі, антыбіётыкі).\nРэакцыя на вакцыну.\nКантактны дэрматыт (адзенне, бытавая хімія, касметычныя сродкі, поўсць жывёл).\nЭкалагічныя фактары (забруджаная навакольнае становішча).\nСутыкнуўшыся з падобнай паталагічнай праблемай, бацькі абавязкова павінны адправіць малога на абследаванне. Дыягностыка дапаможа выявіць гиперреакцию, пасля доктар прапіша пісьменную тэрапію. Памятаеце, што гэта хранічнае стан, якое немагчыма вылечыць яго можна падтрымліваць у латэнтнай форме (рэмісіі).\nНеабходна ведаць, што большасць вірусаў правакуюць характэрныя сімптомы. Такія захворванні як краснуха, шкарлятына, эрітема і адзёр спрыяюць таму, што з'яўляюцца чырвоныя шчокі ў дзіцяці. Камароўскі паведамляе, што падобныя хваробы назіраюцца ў дзяцей ад 3 да 10 гадоў.\nПа словах доктара, ня варта шпігавалі антыбактэрыйнымі сродкамі без прызначэння спецыяліста. Патрабуецца стварыць максімальна камфортныя ўмовы, каб арганізм самастойна змагаўся з вірусамі: не прымушаць есці, забяспечыць багатае пітво і чыстае паветра з 60% вільготнасцю. Забаронена парыць ногі, ахінаць, нагружаць тоўстай ежай.\nЧаму ў дзіцяці чырвоная шчака, слабасць і высокая тэмпература да 40 аб З? Гэта можа быць прыкметай небяспечнага захворвання, такога як ваўчанка, т. Е. Парушэнне уласнай тканіны, якое прыводзіць да паразы ўнутраных органаў. Пачынаецца востра, пачырваненне адзначаецца на шчоках і пераноссі.\nНе выключаны высыпанні на іншых частках цела, якія нагадваюць невялікія лускаватыя плямы. Патрабуецца экстраная медыцынская дапамога і комплекснае лячэнне. Пры адсутнасці адэкватнай тэрапіі ўзнікаюць небяспечныя ўскладненні (паталогіі сэрца, суставаў, лімфатычнай сістэмы, нырак).\nРазеолы, або трохдзённая ліхаманка\nІнкубацыйны перыяд 5-15 сутак. Характарызуецца павышэннем тэмпературы да 39 аб З, курчамі, пры гэтым ні кашлю, ні катару не назіраецца. Праз некалькі дзён з'яўляюцца яркія ружовыя плямы па ўсім целе. Як вы зразумелі, не заўсёды сведчаць аб дужым здароўі чырвоныя шчокі ў дзіцяці. Прычыны хваробы - вірусы герпесу 6-га і 7-га віду.\nНетыповае пачырваненне і высыпанні\nНемагчыма сцісла пералічыць усе раздражняльнікі і хваробы, якія выклікаюць падобную рэакцыю з боку дзіцячага арганізма. Гэта могуць быць адаптаваныя малочныя сумесі, парушэнне цеплаабмену, генетычныя паталогіі. Разважныя мамы адразу ж наведаюць педыятра, асабліва калі дзіцяці 5 месяцаў. Чырвоныя шчокі з шурпатай скарыначкай ня ёсьць норма.\nГэта можа быць падазрэннем на сардэчныя захворванні або парушэнне працы печані. Тэрмінова патрабуецца зрабіць УГД, рэнтген і вырабіць плот крыві. Хваравітых станаў, якія суправаджаюцца такімі клінічнымі праявамі, не пералічыць: менінгакокавы менінгіт, вірусны гепатыт, пнеўманія, бактэрыяльны сэпсіс, парушэнне дзейнасці ЖКТ, глістнай інвазія, экзэма.\nУ першую чаргу неабходна вызначыць алерген. Без правядзення дыягнастычных мерапрыемстваў не атрымаецца вырашыць гэтую праблему і ліквідаваць сімптомы. Чым даўжэй адкладаць візіт да лекара, тым глыбей хвароба пускае "карані". Вас павінны насцярожыць пастаянна чырвоныя шчокі ў дзіцяці. Прычыны варта шукаць неадкладна і не спяшацца ўжываць супрацьвірусныя і протівоаллергіческіе медыкаменты.\nПры з'яўленні свербу і лушчэння можна выкарыстоўваць народныя сродкі: чайную заварку, раслінныя адвары, заспакаяльныя дзіцячыя лосьоны. Мэтазгодна выключыць з рацыёну шкодныя прадукты (мучное, салодкае, вэнджанае). Калі маляня сілкуецца грудным малаком, то маме варта прааналізаваць меню. Забяспечце максімальную чысціню ў пакоі, часцей рабіце вільготную ўборку і пылесосьте.\nВось мы і высветлілі, чаму ў дзіцяці чырвоная шчака і якія прычыны ўзнікнення такой з'явы. Няхай вашы дзеці наліваюцца чырванню толькі ад прагулкі і смеху - будзьце здаровыя!\nЯк зрабіць касцюм карнавальны дзіцячы сваімі рукамі. Карнавальныя і маскарадныя касцюмы для дзяцей\nМеню дзіцяці ў 2 гады. Харчаванне дзіцяці ў 2 гады: меню\nДавайце разбярэмся, чаму дзіця плача перад сном?\nЯк пакараць дзіцяці гуманным спосабам?\nЗагадка пра космас складаней астатніх!\nСуп з фасоллю на радасць дарослым і дзецям\nГасцёўня з камінам ў класічным стылі\nПершая медыцынская дапамога пры апёках\nАдзінкі вымярэння часу: як перавесці секунды ў гадзіны хутка і правільна?\nП'ер Бамаршэ: кароткая біяграфія і агляд творчасці\nЛабелія ампельные. Вырошчванне ад семечка да расліны


«Усё гэта і зараз прыносіць карысць людзям». Гісторыя аднаго з самых легендарных шахцёраў Салігорска • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\n«Усё гэта і зараз прыносіць карысць людзям». Гісторыя аднаго з самых легендарных шахцёраў Салігорска\nПрыкладна паўстагоддзя таму я ўпершыню сустрэўся з гэтым чалавекам на будаўніцтве 3 РУ, пасля будавалі 4 РУ. Тады я не раз чуў шмат ад каго: «Пайду да Булгака, няхай рассудзіць». З выхадам на пенсію нашы шляхі разышліся.\nІ вось выпадковая сустрэча на вуліцы ранішняга Салігорска. Не паспеў прамовіць яго імя, як ён назваўся: «Булгак Леанід Адамавіч». Я дадаў: «Легенда шахцёраў», а ён удакладніў: «Цяпер забытая».\nЛеанід Адамавіч запрасіў мяне ў госці. І ў выходны дзень мы, сустрэўшыся ў 10 гадзін раніцы, разышліся ў палове шостай гадзіны вечара. Мяне цікавіла яго жыццё з маленства. Мой суразмоўца адказаў на ўсе мае пытанні.\nЛеанід Адамавіч Булгак даўно на пенсіі, але вядзе актыўны лад жыцця, займаецца фізкультурай кожную раніцу. Фота: Уладзімір Амяльчэня\n«Маё дзяцінства стаптала вайна, — пачаў свой аповед Леанід Булгак. — Нарадзіўся 20 лютага 1931 года, мусіць, у Таганрогу, але запісана, што ў Мар'інай Горцы. Тут жыў з бабуляй, скончыў 2 класы вясковай школы. Далей пайшло жыццё пад акупацыяй.\nУ Шацку, за Мар'інай Горкай, маіх бацькоў расстралялі разам з сям’ёй дырэктара мясцовай школы.\nНапрыканцы акупацыі я трапіў у нямецкі канцлагер. Быў там нядоўга. Нас пагрузілі ў вагоны і павезлі ў бок Мінска. Па дарозе цягнік разбамбілі. У выніку я трапіў да партызан. У лагеры дапамагаў па гаспадарцы.\nКалі вызвалілі Мінск, партызан мабілізавалі ў армію, а я як непаўнагадовы вярнуўся дадому. Там мне сказалі, што мая бабуля загінула. Бомба трапіла ў зямлянку, у якой яна хавалася. Дом наш быў разбураны. Мяне падабралі танкісты, а пазней перадалі ў дзіцячы дом.\nБыло мне 15 гадоў, мяне цягнула да сур’ёзнай справы, і я адрамантаваў нямецкі веласіпед. На ім каталіся ўсе выхаванцы. Але завуч адабраў гэты веласіпед, атрымалася бойка. Мне прыгразілі, што адправяць у калонію. Я не ведаў, што гэта такое, але душой адчуваў, што гэта нешта страшнае, горш дзіцячага дома. Вырашыў уцякаць. Дзеці сабралі па акрайчыку хлеба, і я ўцёк у Мінск, прыйшоў на завод.\nУ гэты час на заводзе сабіралі групу вучняў з хлапчукоў і дзяўчат, каб адправіць на Урал вучыцца машынабудаўнічым прафесіям. У групу трапіў і я. Спачатку вучыўся на заліўшчыка металу. Гэта гарачы цэх, таму давалі палепшаны харчпаёк. Потым мяне перавялі вучыцца фармоўшчыкам. Там было горш, кармілі вельмі дрэнна.\nМы з сябрам вырашылі ехаць дадому. Залезлі ў вагон з вугалем і прыехалі ў горад Златавуст. Калі вагон сталі паварочваць, каб вугаль высыпаўся у доменную печ, мы абазваліся. І нас выратавалі. Каб яшчэ трошкі прамаўчалі, то з вугалем высыпаліся б у печ.\nВярнуліся ў Мінск на завод. Мяне адправілі ў рамесленнае вучылішча. Вучыўся два гады. Атрымаў адукацыю 6 класаў і прафесію токара 5 разраду.\nУ гэты час у Мінску адкрывалі мотавелазавод. Мяне як спецыяліста адкамандзіравалі туды — наладзіць працу на станках-аўтаматах. Плацілі па тым часе нядрэнна: 120−130 рублёў.\nЯ ўжо пачаў думаць аб сям'і. Мяне не пакідала думка паехаць на радзіму, каб сустрэцца з дзяўчынай Марыяй. Яна была сірата. Я памятаў словы маці: «Калі гэтая дзяўчынка вырасце, будзе тваёй жонкай». І я паехаў.\nЛеанід Булгак падчас службы ў Ціхаакіянскім флоце. Фота з сямейнага архіва\nМаладая жонка і служба на флоце\nНам не было яшчэ поўных 18 гадоў, але радня, у якой яна жыла, рада была ад яе пазбавіцца. Таму маю прапанову жаніцца яны сустрэлі з радасцю. Дзядзька на пасаг даў дзясятак курыных яек і маленькі кавалачак сала. Марыя не мела нават трусоў. У сельсавет пайшла ў салдацкіх падштаніках.\nКалі сказаў, што ў Мінску жыву на другім паверсе, жонка здзіўлена спытала, як туды можна трапіць. Яна ніколі не была ў горадзе. Прывёў яе ў інтэрнат, у першую ноч ляглі на адзіны ў пакоі ложак, а сябру давялося лажыцца пад ложкам, бо не было магчымасці легчы інакш. Такі маленькі быў пакойчык.\nМяне віншавалі, хвалілі Марыю, што прыгожая. Жыць бы з ёю, ды не было дзе. Праз тры дні прыйшоў з працы, у інтэрнаце вэрхал: прывёў у інтэрнат зладзейку, а тая абакрала жанчыну. Уся справа была толькі ў тым, што без дазволу Марыя адрэзала кавалачак чужога сала, каб засмажыць мне суп. І я яе выгнаў.\nПотым была служба на флоце ў Ціхім акіяне. Калі прыйшоў у адпачынак, знайшоў сваю Марыю, але яна не даравала мне. Так з нічым вярнуўся на службу. Але калі дэмабілізаваўся, на чыгуначным вакзале мяне сустрэла Марыя.\nЗа сваю працу Леанід Булгак мае мноства ўзнагарод. Фота: Уладзімір Амяльчэня\nДоўгая дарога ў шахту\nПасля арміі ўладкаваўся на трактарны завод. Заробак някепскі, але кватэры няма і не будзе. З трактарнага звольніўся, спрабаваў жыць у вёсцы, працаваў у саўгасе, потым у швейнай артэлі. Усюды я добра спраўляўся з працай, але не было дастатковага заробку і кватэры. І раптам аб’ява ў газеце, што ўсё гэта абяцаюць працаўнікам шахт у Данбасе.\nІ мы паехалі. Сапраўды, усё было, толькі ўспаміналася Беларусь. Калі прачытаў, што ў Салігорску будуюцца шахты, мяне ў Данбасе ўтрымаць ужо было немагчыма. Марыю з сынам і дачкой, якія ў нас нарадзіліся на Данбасе, у Беларусь адправіў цягніком, а я з нядрэнным шахцёрскім вопытам прыехаў на сваім аўто ў Салігорск.\nНазаўтра мяне прыняў галоўны інжынер Мікалай Піонаў. Я расказаў пра сябе, ён уважліва выслухаў. Спытаў толькі, ці разумею ў горнай электратэхніцы. Я адказаў, што праблем не будзе. Праз тры месяцы я стаў шахцёрам на першым рудніку.\nПершым экзаменам было падключыць сінхронна ў забоі лябёдку і камбайн. Я выканаў гэта за паўсмены, далажыў аб гэтым кіраўніцтву. Але інжынер не паверыў, пасылаў нават чалавека праверыць.\nПасля сабраў камбайн за 8 дзён, што было ў тыя дні рэкордам. Праблема для ўсіх камбайнаў — зубкі рэжучага апарата. Яны ломяцца масава. Падаў рацыяналізатарскую прапанову памяняць канструкцыю. Мяне адправілі на завод, дзе іх выпускалі. Вярнуўся з новымі зубкамі. Мая прапанова была правільнай. Зубкі такой канструкцыі працуюць і сёння.\nАдна брыгада працавала на камбайне і ніколі не выконвала план. Мяне паслалі вызначыць, чаму такое становішча. У выніку прыйшоў да высновы: каб план выконваць, камбайн трэба рэканструяваць. Пасля рэканструкцыі выпрацоўка брыгады павялічылася ў 1,5 разы.\nТак і павялося: калі брыгада не выконвала план, мяне пасылалі начальнікам таго ўчастка.\nПотым мяне перавялі на трэці руднік намеснікам начальніка. Нельга было глядзець, як у забой спускаюцца маладыя хлопцы, не жанатыя, часта галодныя. Сам намаляваў праект, па якому пабудаваў сталоўку і буфет.\nКамусьці мая актыўнасць была не даспадобы, напісалі паклёп.\nПравяраць прыехаў з Мінска архітэктар. Дзень хадзіў, ацэньваў, пасля мяне пахваліў, сказаў, што заўваг не мае.\nЗа 10 гадоў працы на трэцім рудніку пабудаваў шмат розных будынкаў як на паверхні, так і пад зямлёй.\nВыйшаў на пенсію. Але пачалі будаваць чацвёрты калійны, і мяне запрасілі туды. Там пабудаваў прыгожую сталоўку з фантанам, цяпліцу. Пасля ў санаторыі «Бярозка» будаваў лодачную станцыю, фантаны. Усё гэта і зараз прыносіць карысць людзям".


Пра тое, ці трэба прыдумляць штосьці новае, ці трэба ўзяць за аснову старажытны полацкі герб з выяваю карабліка на дзьвінскіх хвалях, адназначнай думкі няма. Многія лічаць, што Новаму Полацку няварта адасабляцца ад Полацку старога, пагатоў яшчэ чатыры гады таму гарады зьбіраліся аб’ядноўваць і з гэтай мэтай нават спрабавалі правесьці апытаньне грамадзянаў.\nІнтэграцыйны імпэт аднак суняўся, і вось днямі мастацкая рада зацьвердзіла канцэпцыю гарадскога герба, прапанаваную мастаком Віктарам Лук’яненкам. Прапанаваны герб уяўляе сабою шчыт з двума палямі: сінім у гары і блакітным на доле. На сіняй аснове, дзе месьцяцца сем залатых зорачак – па колькасьці вёсак, што праглынуў Наваполацак за часамі свайго будаўніцтва, а на полі блакітным, якое сымбалізуе Дзьвіну, месьціцца выява белага гарлачыка – сымболю міру і дабрабыту.\nАднак Полацак з Наваполацкам, і ў гэтым няма ніякага сумневу, у хуткім часе мусяць аб’яднацца, і за герб аб’яднанага гораду – і ў гэтым таксама няма сумневу – будзе абрана выява карабліка, які прыплыў да нас з мінулых стагодзьдзяў.


Xiaomi Miji Смарт адзення M1 машына - разумны сушыльная ад Xiaomi\nНа платформе фінансавання Xiaomi прызямлілася новы прадукт на працягу некалькіх гадзін пасля дадання неабходнай колькасці дасягнула ў пяць разоў, у цяперашні час 505%. Гаворачы аб Xiaomi Miji Смарт адзення Машына M1, гэта інтэлектуальная сушыльная машына. Новы прадукт будзе даступны ў двух версіях M1 і M1 Pro. Pro версія мае дадатковую сістэму ацяплення больш хутка высушыць вопратку.\nXiaomi Miji Смарт адзення машына M1\nПрылада мае памеры 1000 316 мм х мм х мм 73. 8kg вага ў базавай версіі і 10 кг у Pro версіі. Валасы мацуюцца да столі, і вы павінны быць падлучаныя да сеткі. З дапамогай смартфона або кнопкі вы можаце ўключыць прылада, запусціць рухавік і пакінуць валасы на патрэбную вышыню.\nXiaomi Miji Смарт адзення Машына M1 можа змясціць да 30 кг свежых адмыты адзення, таксама святлодыёдным асвятленне. Калі вы вешаеце бялізну, вы можаце паўторна падняць ўсё дагары. Дзякуючы гэтай разумнай сушылцы ад Xiaomi будзе выдатна працаваць у невялікіх кватэрах, не займаючы месца.\nЯк я ўжо казаў валасы маюць свае ўласныя падключаюцца прыкладання Me Home. З тэлефонам, мы не можам кантраляваць толькі уверх / ўніз, але і ўсталяваць, як доўга нагрэў з дапамогай паветранадзімалкі, гэта ставіцца толькі да версіі M1 Pro.\nБазавая версія Xiaomi Miji Смарт адзення Машына M1 была ацэненая ў 899 юаняў, $ 135. M1 Pro версія будзе каштаваць 1299 юаняў, $ 195. Дастаўка да першых кліентаў у Кітаі пачнецца 8 жніўня. Набор за валасы Xiaomi дадае 10 вешалак.\nінтэлектуальныя сушыльны ад Xiaomi Xiaomi Miji Смарт адзення машына M1 Xiaomi Miji Смарт адзення Pro машына M1\nМіхал Ліпеня 3, 2018


29 ліпень 2021, 10:22\nПра гэта паведамляе DW з спасылкай на інфармацыю нямецкай і амэрыканскай кампаніяў у справаздачы, апублікаванай 28 ліпеня.\nДаследаваньні паказалі, што ўзровень антыцелаў, здольных супрацьстаяць дэльта-варыянту, у людзей ад 18 да 55 гадоў, якія атрымалі трэцюю дозу вакцыны праз паўгода пасьля пачатных дзьвюх, узрастае ў пяць разоў, а ва ўзросьце ад 65 да 85 гадоў — у 11 разоў.\nПры гэтым, паводле ацэнак кампаніі, узровень антыцелаў пасьля ўвядзеньня трэцяй дозы можа павялічыцца да 100 разоў у параўнаньні з узроўнем да ўвядзеньня.\nВынікі дасьледаваньня, у якім удзельнічалі 23 чалавекі, яшчэ не прайшлі рэцэнзаваньня і не апублікаваныя ў навуковых выданьнях. Кампаніі мерацца апублікаваць больш дакладныя зьвесткі неўзабаве і плянуюць падаць іх ва Ўправу кантролю якасьці харчовых прадуктаў і лекавых сродкаў ЗША (FDA), у Эўрапейскае агенцтва лекавых сродкаў (EMA) і іншыя рэгуляцыйныя органы цягам некалькіх тыдняў.\nУ той жа дзень апублікавалі нерэцэнзаванае дасьледаваньне, паводле якога эфэктыўнасьць вакцыны BioNTech / Pfizer зьнізілася з 96% да 84% праз шэсьць месяцаў пасьля ўвядзеньня пацыентам другой дозы прэпарату.


Аблсуд не прыслухаўся да аргументаў кіраўніка абласной філіі БНФ - Віцебская вясна\nСправу разглядала суддзя абласнога суду Святлана Іванова.\n25 сакавіка віцябляне сустрэліся ля помніка князя Альгерда і неўзабаве былі затрыманыя міліцыянтамі на 72 гадзіны. 30 сакавіка суддзя Уладзімір Царыкаў паводле ч. 1 арт. 24.23 КаАП пакараў віцяблян адміністрацыйнымі арыштамі. Кастусь Смолікаў атрымаў 12 сутак арышту.\nУ сваёй скарзе Смолікаў паказаў неабгрунтаванасць накладзенага на яго спагнання. Ён лічыць, што пастанова супярэчыць Канстытуцыі і Міжнароднаму пакту аб грамадзянскіх і палітычных правах. Мяркуе, што сваімі дзеяннямі ніякага заканадаўства не парушыў. Смолікаў патлумачыў, што сустрэўся са знаёмымі ля помніка, каб дамовіцца, у якой кавярні правесці час. З улікам гэтага прасіў адмяніць пастанову і спыніць справу праз адсутнасць у яго дзеяннях складу правапарушэння.\nУ судовым паседжанні Кастусь Смолікаў звярнуў увагу Святланы Івановай на некалькі алагічных, на ягоную думку, момантаў, зафіксаваных у справе. Па-першае, ніякімі фактычнымі дадзенымі не пацверджана, што ля помніка князю Альгерду ён знаходзіўся ад 17.00 да 17.25. Запіс на прадэманстраваным у судзе відэа пачынаецца з 17.25. Па словах Смолікава, каля помніку Альгерду ён са знаёмымі з’явіўся літаральна за хвіліну да прыходу міліцыянтаў. Задумы праводзіць пікет наагул не было.\nПа-другое, Смолікаў выказаў неразуменне, чаму раённы суд узяў да ведама аргумент міліцыянтаў, што помнік Альгерду – месца збору апазіцыянераў. З гэтага вынікае, што ля помніка наагул нельга збірацца нікому.\nПа-трэцяе, нельга браць пад увагу інфармацыю, узятую супрацоўнікамі міліцыі для доказу сваёй пазіцыі з тэлеграм-каналаў. Міліцыянты сцвярджаюць, што там быў размешчаны заклік збірацца 25 сакавіка ў цэнтры гораду. Паводле іх логікі, усе ведалі пра гэты заклік і кіраваліся ім. Смолікаў пераконваў, што такой інфармацыяй не валодаў. Ён не разумее, як такая інфармацыя можа сведчыць пра ягоную віну. А калі так, дык любы гараджанін, які апынуўся ў гэты дзень у цэнтры, мог быць затрыманы паводле арт. 24.23 КаАП.\nСамай абсурднай часткай доказнай базы, як мяркуе Смолікаў, была даведка пра тое, што раённая адміністрацыя не давала дазволу на правядзенне масавага мерапрыемства. Як зазначыў скаржнік, у Віцебску вызначаныя ўсяго тры месцы для правядзення масавых мерапрыемстваў, і пляцоўка ля помніка князю Альгерду ў гэты пералік не патрапіла, таму адміністрацыя не магла выдаць такі дазвол. Па логіцы, адміністрацыя Кастрычніцкага раёну мусіла выдаць даведку, што гэтае месца не вызначанае для правядзення масавых мерапрыемстваў.\nІ па-пятае, Смолікаў пераконваў, што ніякай сімволікі ля помніка Альгерду ніхто не разгортваў. Ён нават не ведаў, што ў аднаго з ягоных знаёмых быў у пакеце бел-чырвона-белы сцяг, а пад вопраткай шалік гэтых жа колераў.\nСмолікаў прасіў суддзю Іванову падтрымаць ягоную пазіцыю і скасаваць пастанову суду першай інстанцыі праз недаказанасць віны.\nВердыкт суддзі Івановай быў непахісны і прадказальны: «Пакінуць пастанову суду Кастрычніцкага раёну без зменаў, а скаргу – без задавальнення».\nЯшчэ ў гэтым разьдзеле: « Віцебскі абласны суд адхіліў скаргі журналістаў «Белсату» і двух навапалачан\tУдзельніка страйку на «Нафтане» Аляксандра Кухаронка асудзілі на 20 сутак арышту »


Міншчына ўпэўнена крочыць наперад. Гэта зацвердзіў старшыня аблвыканкама на прэс-канферэнцыі ў Жодзіна | Несвиж. Нясвіжскія навіны. Новости Несвижа. Районная газета\n2 лютага на Беларускім аўтамабільным заводзе адбылася прэс-канферэнцыя старшыні Мінскага абласнога выканаўчага камітэта Анатоля Ісачанкі для прадстаўнікоў рэгіянальных і рэспубліканскіх СМІ. У прэс-канферэнцыі прынялі ўдзел больш за 50 журналістаў.\nПерад сустрэчай са старшынёй Мінаблвыканкама журналісты мелі магчымасць пазнаёміцца з працай найбуйнейшых арганізацый і прадпрыемстваў горада — вядучай навукова-даследчай установай аграрнай галіны нашай краіны РУП «Навукова-практычны цэнтр НАН Беларусі па земляробстве», ААТ «Світанак», філіялам «Лядовая пляцоўка ДУ «Спецыялізаваная дзіцяча-юнацкая школа Алімпійскага рэзерву», ААТ «БелАЗ» і прайсціся па мясцовай славутасці — «Алеі ліхтароў».\nУ ходзе размовы з журналістамі Анатоль Ісачанка адказаў на шматлікія пытанні. Былі закрануты тэмы добраўпарадкавання тэрыторый, сацыяльнай падтрымкі грамадзян, жыллёва-камунальнай гаспадаркі.\n«Добраўпарадкаванне і навя-дзенне парадку ў буйных населеных пунктах будзе працягвацца, — запэўніў Анатоль Ісачанка. — Гэта тычыцца Бараўлянскага сельсавета, горада Жодзіна. Акрамя таго, у мінулым годзе пачаліся работы ў Калодзішчах. Не ўсё яшчэ зроблена, што было абяцана, але на 2018 год сродкі будуць выдзелены. Работы будуць весціся планамерна». старшыня Мінаблвыканкама нагадаў, наколькі сур’ёзная ўвага ў мінулым годзе была ўдзелена добра-ўпарадкаванню Смалявічаў, якія сталі сталіцай абласных «Дажынак». «Але ўсё гэта было зроблена не толькі дзеля свята, але і для таго, каб акумуляваць грошы і прывесці ў парадак гэтую тэрыторыю. У гэтым годзе «Дажынкі» прыме Мядзел, і ўжо вызначаны крыніцы фінансавання работ. Да восені, думаю, зробім і гасцініцу, якая стала даўгабудам, і многія іншыя пытанні будуць вырашаны, што дазволіць гэтаму гораду стаць яшчэ больш утульным», — адзначыў Анатоль Ісачанка. Ён дадаў, што праца па добраўпарадкаванні розных населеных пунктаў Мінскай вобласці будзе весціся мэтанакіравана.\n«Усё ідзе ў планавым рэжыме: рамантуецца тэхніка, назапашваюцца мінеральныя ўгнаенні. Цяпер па назапашванні ўгнаенняў ідзем на першым-другім месцы ў рэспубліцы», — сказаў Анатоль Ісачанка. Ён нагадаў, што ў мінулым годзе ў Мінскай вобласці валавы збор збожжа разам з кукурузай склаў больш за 2,1 млн. т. Фактычны ўраджай цукровых буракоў таксама дасягнуў значэння 2 млн. т. У сельгасарганізацыях надой на адну карову ў сярэднім склаў каля 5,2 тыс. л. «Па надоях ужо і ў гэтым годзе ідзе прыбаўка», — канстатаваў старшыня аблвыканкама.\n«Пастаўленую задачу стварэння каля 10 тыс. рабочых месцаў на гэты год, думаю, выканаем. Пераважна гэта новыя працоўныя месцы, якія адкрываюцца на прадпрыемствах», — сказаў Анатоль Ісачанка. Ён адзначыў, што дадатковыя магчымасці вырашэння пытанняў працаўладкавання прадастаўляе дэкрэт №7 «Аб развіцці прадпрымальніцтва» і ўказы, накіраваныя на развіццё малога і сярэдняга бізнесу. «Дакумент прадугледжвае розныя віды падтрымкі для людзей, гатовых да рэалізацыі бізнес-праектаў. Галоўнае, каб чалавек звярнуўся за падтрымкай, меў бізнес-план і была пралічана акупнасць праекта. Наша задача — актывізаваць працу, каб патлумачыць людзям, куды можна звярнуцца і атрымаць падтрымку» , — дадаў кіраўнік вобласці. Як паведамлялася, урад разлічвае ў 2018 годзе стварыць у краіне 70 тысяч працоўных месцаў.\nСтаршыня аблвыканкама адзначыў, што праблема наяўнасці месцаў у дзіцячых садках вельмі актуальная. «У гэтым годзе будзе весціся будаў-ніцтва дашкольных устаноў у Бараўлянах, Фаніпалі. Будуць будавацца дзіцячыя сады і ў іншых рэгіёнах, дзе гэта неабходна», — падкрэсліў кіраўнік вобласці. Анатоль Ісачанка запэўніў, што праблему дэфіцыту месцаў у дзіцячых садках Міншчыны плануецца вырашыць на працягу бліжэйшых трох гадоў. «Цяпер у дзіцячых садках вобласці не хапае каля 5 тысяч месцаў. Ставіцца задача на працягу трох гадоў гэтую праблему вырашыць за кошт розных сродкаў: абласной інвестыцыйнай праграмы, інвестараў, якія будуюць жыллё, і іншых», — сказаў ён. Важным для сістэмы адукацыі Мінскай вобласці ў 2017-м стаў увод у эксплуатацыю дзіцячых дашкольных устаноў у аграгарадку Прылукі на 150 месцаў, у гарадах Жодзіна, Стоўбцы і в. Капішча — на 230 месцаў кожны. Яшчэ адны яслі-садок у Жодзіна на 154 месцы з’явіліся на базе былога дзіцячага дома. Зараз у цэнтральным рэгіёне функцыянуюць 662 дашкольныя ўстановы. Колькасць іх выхаванцаў ўзрасла з 59,5 да 61,2 тысячы.\n← У раёне праводзяцца сустрэчы кандыдатаў у дэпутаты мясцовых Саветаў з выбаршчыкамі\nПроцветай, родная Несвижчина! Читатели «НН» продолжают знакомиться с достижениями в различных сферах нашего региона →\nВ Несвижском районе определили самую «интернетную» улицу 590 просмотров\nКоллегия Министерства культуры прошла в Несвижском замке 237 просмотров


15 яскравых рарытэтаў | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n9-га верасня а 16-й гадзіне ў Музеі кнігі Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі адбудзецца адкрыццё выставы “5+5+5”, прымеркаванай да 15-годдзя музея.\nМузей кнігі − знакавая экспазіцыйная прастора, якая з’явілася ў новым будынку галоўнай бібліятэкі краіны ў 2006 годзе. За час сваёй працы ён стаў яркай візітоўкай Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі.\nУ межах юбілейнай выставы “5+5+5” будуць прадстаўлены: 5 рукапісаў, 5 старадрукаваных і 5 рэдкіх выданняў − 15 сапраўдных рарытэтаў з фондаў бібліятэкі, якія выключна рэдка пакідаюць фондасховішча.\nУ першую пяцёрку ўвайшлі ўнікальныя рукапісныя помнікі: ад самых старажытных да самых рэдкіх і незвычайных кніг з калекцыі бібліятэкі. Вы даведаецеся, якія тэксты пісалі на стараверскіх скрутках і пальмавых лістах з Індыі.\nДругая пяцёрка – старадрукаваныя кнігі. Кожная з іх – знакавы паасобнік для беларускай культуры. Кнігі першадрукара з Полацка, старажытны гербарый XV ст. з бібліятэкі Радзівілаў, адметнае Евангелле выдавецкага дома XVІ ст. і першае выданне папулярнага вайсковага трактата, напісанага нашым земляком.\nТрэцяя пяцёрка рэдкіх кніг уключае выданні з дароўнымі надпісамі беларускага паэта (з якім “усе мы разам ляцім. Да зор?”); мастака, яркага прадстаўніка авангарда ХХ ст.; мініяцюрны ілюстраваны кішэнны каляндар ХІХ ст. і рарытэтную арт-кнігу французскага пісьменніка (сёлета спаўняецца 150 год з дня яго нараджэння) з цудоўнымі акварэлямі мастачкі-экспрэсіяністкі. Вы даведаецеся, які зборнік беларускай паэзіі існуе ў свеце толькі ў адным экзэмпляры.\nА назвы гэтых 15 яскравых рарытэтаў можна дазнацца, толькі наведаўшы выставу “5+5+5”!\nЭкспазіцыя будзе працаваць у музеі кнігі (пам. 347) да 24 кастрычніка 2021 г.\nУ галерэі „Ў” адкрылася выстава, прысвечаная Першай сусветнай


Лявон Баршчэўскі: Аддзяленне Палесся – гэта глупства… | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЛявон Баршчэўскі: Аддзяленне Палесся – гэта глупства…\nДнямі былы прэм’ер-міністр Беларусі Вячаслаў Кебіч даў вялікае інтэрв’ю тэлеканалу БТ. Адна з тэмаў, узнятых падчас гутаркі, датычылася дзейнасці Беларускага народнага фронту на пачатку 1990-ых, паведамляе nn.by.\n«Я ганаруся, што не даў разваліць дзяржаву нацыяналістам», — паўтарыў свае ранейшыя словы Кебіч, і ў пацверджанне думкі расказаў пра нібыта зробленыя спробы аддзяліць Палессе.\n«Нацыяналізм у нас таксама ўзняў галаву. Давайце ўзгадаем, як Беларускі народны фронт у асобе некаторых кіраўнікоў ставіў пытанне пра аддзяленне Палесся. Я размаўляў са многімі палешукамі, якія казалі, што да якіх прыязджалі эмісары. Столькі размоваў пра гэта вялі, каб зрабіць Палескую рэспубліку», — заявіў Кебіч.\nЛявон Баршчэўскі: Тут, калі каментаваць заяву Кебіча, трэба рабіць папраўку на яго ўзрост, хоць хачу сказаць, што па сваёй прыродзе Вячаслаў Францавіч і сам быў беларускім нацыяналістам. У свой час ён жалезна падтрымаў Станіслава Шушкевіча ў Віскулях. Больш за тое – падтрымліваў і рух Беларусі да незалежнасці. Але не магу несці адказнасць за тое, што з ім здарылася пазней. Мне вельмі шкада, што чалавек на старасці гадоў выказвае думкі, супраць якіх ён быў у ранейшыя гады.\nРР: І ўсё ж-такі: ці былі спробы аддзяліць Палессе?\nЛявон Баршчэўскі: Ніколі! Нічога такога не было і не магло быць, таму што гэта самае сапраўднае глупства. Мы ніколі не дзялілі нацыю. Наогул лічылі, што палешукі – гэта аснова нацыі. Яны захавалі свае традыцыі ў большай ступені, чым іншыя. Таму сёння не трэба скажаць рэальную сітуацыю, якая была.\nРР: Каму гэта сёння патрэбна?\nЛявон Баршчэўскі: Думаю, што „русский мир” цісне праз сваіх людзей, якія былі так ці інакш залежныя ад яго. Я лічу Кебіча беларускім палітыкам, які аказаўся занадта слабым, каб супрацьстаяць маскоўскаму націску. Такое маё ўласнае меркаванне.


Навошта нам Рада БНР: інтэрв'ю з членам Рады (працяг)\nГалоўная » Навіны беларускага замежжа » Навошта нам Рада БНР: інтэрв'ю з членам Рады (працяг)\nДа вашае ўвагі другая частка размовы Алеся Чайчыца з Сакратаром інфармацыі Рады БНР Мікалаем Пачкаевым.\nДа вашае ўвагі другая частка размовы Алеся Чайчыца з Сакратаром інфармацыі Рады БНР Мікалаем Пачкаевым. Першую частку чытайце тут.\nСярод сакратарыятаў, па-першае гэта Сакратар замежных («вонкавых») справаў. Традыцыйна пасаду Сакратара вонкавых справаў займае сам або сама Старшыня Рады. Гэты Сакратарыят уключае некалькіх сяброў з асаблівымі сэктарамі працы.\nМП: Яшчэ ў 1918 г. быў закладзены канстытуцыйны прынцып кааптацыі новых сяброў Рады. Першапачаткова ён быў уведзены з іншай прычыны, каб уключыць у склад рады сяброў з раней акупаванай немцамі заходняй часткі Беларусі. Рада была створана І Усебеларускім Зьездам як абсалютна паўнамоцны, але часовы ворган улады. Рада БНР мусіла заснаваць дзяржаўнае жыцьцё Беларусі і забясьпечыць правядзеньне дэмакратычных выбараў у новыя паўнавартасныя ворганы ўлады. Гэтым новым органам Рада БНР перадала бы свой мандат.\nСвабодныя выбары, як вядома, не адбыліся з прычыны наступу Чырвонага Войска. Але зь цягам часу магчымасьць кааптацыі аказалася тым статутным інструмэнтам, які дазволіў існаваньне Рады аж да нашага часу. Новыя чальцы зацьвярджаюцца Радай праз пэўную працэдуру, зафіксаваную ў статуце. Яны кааптуюцца па меры зьяўленьня вакансіяў, што нажаль ёсьць натуральны працэс. Звычайна кандыдатуры прапануюцца ад беларускіх грамадаў замежжа, якія стаяць на прынцыпах вернасьці ідэалам 25 сакавіка і падтрымкі Рады БНР ў яе статутных мэтах.\nАднак Рада БНР павінна заставацца па-за партыйнай палітыкай, у гэтым спэцыфіка яе статусу. Спаборнічаць за галасы на свабодных выбарах, сфармаваць склад новай дэмакратычнай ўлады ў Беларусі, увайсьці ў ворганы дэмакратычнай улады, вызначаць яе палітыку і кіраваць краінай — усё гэта задача і роля, якая належыць палітыкам уласна ў Беларусі.\nЯк прыклад, Гай Пікарда, музыказнаўца і беларусазнаўца, які напрацягу дзесяцігодзьдзяў зрабіў надзвычай шмат для пашырэньня ведаў пра Беларусь у Вялікай Брытаніі і на Захадзе і які цяпер пахаваны каля Чырвонага касьцёла ў Менску, быў адным з тых, хто атрымаў такое ганаровае грамадзянства і пашпарт БНР у якасьці пасьведчаньня. У сучаснай Беларусі грамадзяне маюць пашпарты Рэспублікі Беларусь. Рада БНР прызнае, што сёньняшнія грамадзяне РБ — гэта тыя выбарцы, што ў будучыні мусяць прагаласаваць і сфармаваць тую дэмакратычную ўладу, на карысьць якой Рада БНР урэшце складзе свае паўнамоцтвы.\nПэўна ніхто не чакаў, што свабода для Беларусі не надыйдзе так доўга. Тыя, хто прыняў рашэньне аб працягу існаваньня Рады на эміграцыі ў 20-я гг., пэўна таксама не чакалі, што калісьці Рада БНР зробіцца найстарэйшай у сьвеце дзяржаўнай інстытуцыяй на выгнаньні.