Беларускім спартоўцам забароняць даваць каментары СМІ без дазволу | Гарадзенская вясна\nБеларускіх спартоўцаў просяць падпісаць дадатковыя пагадненні да кантрактаў, паводле якіх яны будуць абавязаны на памяць ведаць гімн Беларусі, змогуць выкарыстоўваць толькі дзяржаўную сімволіку падчас спаборніцтваў, а таксама не будуць мець права даваць каментары СМІ і рабіць любыя публікацыі без дазволу наймальніка. Адпаведны загад міністра спорту і турызму Беларусі Сяргея Кавальчука апублікаваў партал tut.by.\nМенскае „Дынама” перайграла „Сібір”\nХакеісты менскага „Дынама” перамаглі „Сібір” у хатнім матчы чэмпіянату КХЛ. Стартавы націск „Дынама” прынёс свой плён: на 15-й секундзе Роб Клінкхамер адправіў шайбу на пятак, і Брэндан Козун вывеў сваю каманду наперад. Прайшло зусім няшмат часу, як Шэйн Прынс падвоіў перавагу менчукоў. Да сігналу на перапынак лік не змяніўся. У другім перыядзе менчукі працягнулі дзейнічаць у выгадным для сябе ключы. Аднак першымі ў другой траціне паядынку вызначыліся сібіракі. На чацвёртай хвіліне менчукі былі пакараныя за затрымку матчу. Дзве хвіліны паехаў адбываць Аляксей Протас. „Сібір” скарысталася памылкай супернікаў практычна адразу – вызначыўся Яраслаў Хабараў. Дынамаўцы адразу адказалі майстэрскім выкананнем буліту аўтараства Шэйна Прынса У трэцім перыядзе каманды зноў абмяняліся закінутымі шайбамі. Спачатку Алег Лі скараціў розніцу ў ліку. Брэнан Менэл закінуў чацвёртую шайбу сваёй каманды. Фінскі легіянер новасібірскай каманды Юусо Пуусцінен зрабіў лік 4:3. На перадапошняй хвіліне матчу Роб Клінкхамер закінуў шайбу ў пакінутыя без нагляду брамку сібіракоў. Вярнуў інтрыгу ў матч Сцяпан Саннікаў, які закінуў за 24 секунды да фінальнай сірэны. Але на большае ў „Сібіры” проста не хапіла часу 5:4. „Дынама” святкавала чарговую перамогу ў асноўны час матчу. Пасля гульні з „Сібірру” беларускі клуб чакае чатырохматчавая выязная серыя, якая пачнецца 25 верасня сустрэчай у Екацярынбурзе з мясцовым „Аўтамабілістам”.\n„Ягелонія” у гасцях абыграла „Пяст”\nМатч паміж «Ягелоніяй» Беласток і «Пястам» Глівіцэ ў рамках 4-га тура польскай экстракласы завяршыўся перамогай „жоўта-чырвоных”. Футбалісты Богдана Заёнца выйгралі з лікам 1:0 – адзіны гол забіў Хесус Імаз, які на 58-й хвіліне прыгожым ударам з-за межаў штрафной засмуціў брамніка гасцей Францішка Плаху. Гэта другая перамога «Ягі» у экстракласе. Такім чынам пяціматчавая бязвыйгрышная серыя з «Пястам» перарваная. Акрамя таго, гэтая перамога дазволіла «Язе» ускочыць на п’едэстал гонару. У цяперашні час „Дума Падляшша” займае трэцяе месца ў табліцы, маючы восем ачкоў.\n«Манчэстар Сіці» пачаў сезон з выязной перамогі ў матчы\nУ матчы 2-га тура англійскай Прэм’ер-лігі «Вулвэрхэмтан» прымаў «Манчэстар Сіці». Сустрэча завяршылася перамогай гасцей з лікам 3:1.\nНа 20-й хвіліне сустрэчы лік адкрыў паўабаронца «Манчэстар Сіці» Кевін Дэ Бройнэ, які паспяхова рэалізаваў пенальці. Праз 12 хвілін хаўбек Філіп Фодэн падвоіў перавагу гасцей, забіўшы гол пасля перадачы нападніка Рахіма Стэрлінга. У другім тайме, на 78-й хвіліне, форвард «Вулверхэмптана» Рауль Хімэнэс скараціў адставанне гаспадароў. Трэці гол за «гараджанаў» у кампенсаваны час сустрэчы забіў форвард Габрыэль Жэзус. У матчы 1-га тура чэмпіянату Італіі «Мілан» абыграў «Балонню» з лікам 2:0. Дублем адзначыўся Златан Ібрагімавіч.\nБеларускі тэнісіст Ілля Івашка прайграў у кваліфікацыі адкрытага чэмпіянату Францыі\nНа парыжскіх кортах „Ралан Гарос” стартаваў кваліфікацыйны этап трэцяга ў гэтым сезоне тэніснага турніру серыі „Вялікага шлема” – адкрытага чэмпіянату Францыі. У першым раўндзе кваліфікацыі мужчынскага адзіночнага разраду беларус Ілля Івашка саступіў прадстаўніку Канады Стывену Дыясу – 1:6, 6:2, 4:6. Паядынак доўжыўся 2 гадзіны 25 хвілін. Беларуская тэнісістка, 12-я ракетка планеты Арына Сабаленка паспяхова стартавала на турніры ў французскім Страсбургу з прызавым фондам 202 тысячы даляраў. У паядынку 1/16 фіналу адзіночнага разраду беларуска абыграла аўстралійскую тэнісістку Элен Перэс, якая займае 239-е месца ў рэйтынгу WTA, – 6:4, 6:3. У 1/8 фіналу Арына сустрэнецца з расейкай Ганнай Блінковай, у якой 65-ае месца ў сусветным рэйтынгу.\nДжокавіч выйграў рэкордны турнір серыі Masters Новак Джокавіч ў 36-ы раз стаў пераможцам турніру Асацыяцыі тэнісістаў-прафесіяналаў (АТР) серыі Masters у Рыме, абыграўшы ў фінале аргентынца Дыега Шварцмана. Перамогу 33-гадовы Новак Джокавіч cвяткаваў з лікам 7:5, 6:3. Серб стаў рэкардсменам па колькасці выйграных турніраў серыі Masters, апярэдзіўшы іспанца Рафаэля Надаля. Сербскі тэнісіст узначальвае рэйтынг АТР. На яго рахунку 17 перамог на турнірах серыі „Вялікага шлема” (гэта трэці вынік у гісторыі сярод мужчын).\nЧытай больш на: https://www.racyja.com/sport/belaruskim-spartoutsam-zabaronyats-da/


Камандзір баевікоў ДНР «Гіві» прымусіў палонных украінцаў з’есці свае шаўроны\n27.01.2015 / 20:42\nКамандзір баевікоў ДНР «Гіві» прымусіў палонных украінцаў з’есці свае шаўроны увага, жорсткае відэа 75\nЗ’явілася відэа, на якім добра бачна, як «апалчэнцы» абыходзяцца з палоннымі. На ім камандзір батальёна «Самалі» з пазыўным «Гіві» спачатку ставіць ўкраінскіх ваеннапалонных на калені, а потым прымушае з’есці шаўроны.\nПаказальна, што ў кадры некалькі разоў з’яўляюцца мікрафоны тэлеканалаў «Лайфньюз» і «Расія». Пасля, «Гіві» абвінавачвае аднаго з палонных – падпалкоўніка Сяргея Кузьміных – у разбурэннях навокал. Даведаўшыся, што украінскі вайсковец з Жытоміру, «Гіві» абяцае дайсці датуль, і ўтварыць тое ж, што адбываецца на Данбасе.\nЗатым палонным завязваюць вочы і запіхваюць іх у машыну.\n«Лахі пячальныя, вы папалі ў ад!», — крычыць на развітанне адзін з ДНР-аўцаў.\n34-гадовы «Гіві» – даўно вядомы ў медыях персанаж. Сапраўднае імя яго — Міхаіл Сяргеевіч Талстых. Ён родам з Усходняй Украіны. Свой пазыўны ён узяў ў гонар дзядулі-грузіна. Пасля баёў за Ілавайск атрымаў званне падпалкоўніка ДНР.\nУ кастрычніку мінулага года «Гіві» звярнуўся да лідара партыі ЛДПР Уладзіміра Жырыноўскага з просьбай даць «апалчэнню» аўтамабілі для перавозкі параненых. Неўзабаве Жырыноўскі адправіў партыю аўтамабіляў «Ніва» тэрарыстам.\nМожна хiба толькi ўявiць што ўкра партызаны прымусяць зьесьцi гэнага гiвi калi адловяць..\nУжас / Адказаць\n27.01.2015 / 20:54\nПопади гиви к западенцем, распилим живого двуручной пилой...\nРузгий мир / Адказаць\n27.01.2015 / 20:55\n"Высокодуховная", больная мразь из руссского мира. Если Украинцы не посадят на кол, дур...ми будут. Интересно, что с этим "Гиви" сделали бы Грузины, особенно после 2008 года ???? Что с ним сделал бы дед ???


Чарніцы да навагодняга стала\nХатняя старонка > Чарніцы да навагодняга стала\nУ Глускім раёне падымаюць эканоміку за кошт замарожвання дароў лесу і не толькі.\nТутэйшыя мясціны вельмі багатыя на каштоўную ягаду. Чарніцы запатрабаваны ў Еўропе, вялікімі партыямі яны ідуць у Польшчу, Літву, Расію, нават Амерыку. Летась яшчэ адгружалі за акіян, а сёлета нешта не пайшло. Затое Еўрасаюз па-ранейшаму ласуецца глускімі чарніцамі.\nСучаснае абсталяванне глыбокага замарожвання дазваляе атрымліваць прадукт найвышэйшай якасці. Каб было зразумела, як ён атрымліваецца, старшыня Глускага райспажыўтаварыства Сяргей Зубчонак прапаноўвае ўсё пабачыць на свае вочы. Чарніцы, праўда, ужо скончыліся. Затое ёсць грыбы.\nКаля канвеера скрыні з шампіньёнамі. Іх высыпаюць на транспарцёр, па дарозе яны мыюцца, рэжуцца і падымаюцца ўверх для выпрабавання «шокам». У маразільным тунэлі іх чакае, як бы сказалі ратавальнікі, чырвоны ўзровень небяспекі. Магутныя вентылятары ствараюць моцны ледзяны вецер, ад якога сыравіна падскоквае ўверх і імгненна замарожваецца. З «маразільніка» яна выходзіць ужо ў гатовым для далейшага захавання выглядзе. Прымай толькі ды пакуй.\n— Пры такім замарожванні амаль усе вітаміны захоўваюцца, — тлумачыць кіраўнік. — Бо ў гэтым выпадку ягады і грыбы цвярдзеюць адразу ж, а не паступова, як у звычайным халадзільніку. І пры размарожванні добра захоўваюць форму, а не нагадваюць нейкую бясформенную кашу.\nДасягнуць такога эфекту дазваляе перадавое шведскае, італьянскае і расійскае абсталяванне. Падобнае ёсць і ў іншых вытворцаў, але ў кожнага свая спецыфіка. Напрыклад, на Гомельшчыне ў Брылёве аналагічны цэх спецыялізуецца на замарожванні зялёнага гароху і спаржавай фасолі, а на Брэстчыне ў Іванаве замарожваюць моркву, баклажаны і іншую гародніну.\n— Сёлета ў глускіх лясах грыбоў сабралі мала, таму што была засуха, — кажа Сяргей Іванавіч. — Звычайна мы нарыхтоўвалі 20-25 тон за сезон, а ў гэтым толькі 2,5 тоны. Ледзь паспявалі прадаваць на кірмашах, тавар ішоў на ўра. Зараз працуем не на сваёй сыравіне, аказваем паслугі староннім арганізацыям.\nЦэх у першаю чаргу прызначаны для замарожвання дзікарослых ягад. Ён і будаваўся з такой мэтай. З грыбоў тут марозяць выключна лісічкі і шампіньёны. Астатнія адварваюць, марынуюць і прадаюць. Найлепш продаж ідзе ў Мінску.\nЗамарожаная прадукцыя, дарэчы, не самая танная. «І наколькі выгаднае для прадпрыемства гэтае задавальненне?» — спрабую выведаць камерцыйную тайну.\nСяргей ЗУБЧОНАК: «У нас шырокі асартымент».\n— Электраэнергія даражэе, абслугоўванне абсталявання таксама дарагое, але калі б было нявыгадна, не займаліся б, — таямніча ўсміхаецца Сяргей Зубчонак.\nСёлета таварыства нарыхтавала 150 тон чарніц і на столькі ж аказала паслуг. Акрамя чарніц, марозяць тут і садовыя ягады. Наогул, асартымент складае 32 найменні. У выйгрышы не толькі прадпрыемства, але і насельніцтва, якому яно дае зарабіць. Для рэалізацыі ёсць свая гандлёвая сетка. Акрамя крамаў населеныя пункты раёна, якіх тут 101, абслугоўваюць 5 аўталавак, яшчэ адну ў хуткім часе плануюць набыць.\nЗараз на ўездзе ў Глуск будуецца чарговая стацыянарная крама.\n— Яго ўпрыгожыць вежа накшталт той, што на гербе Глуска, — звяртае ўвагу яшчэ і на патрыятычны складальнік Сяргей Зубчонак. — Гэта наш своеасаблівы брэнд. Будзем спадзявацца, што міма крамы з такой сімволікай ніякі нераўнадушны грамадзянін не пройдзе. Адпаведна імкнёмся падтрымліваць высокую планку і ў сваёй працы.\nРайспажыўтаварыства вабіць пакупніка не толькі вежай на крамах і замарожанымі грыбамі-ягадамі. Тут таксама займаюцца вытворчасцю хлеба, пякуць і вырабляюць штомесяц 80 тон хлебабулачных і кандытарскіх прысмакаў. Акрамя гэтага, ёсць цэх па засолцы і вэнджанні рыбы. У смажаным выглядзе кілька, мойва і селядзец выглядаюць вельмі апетытна.\nКаментарый да тэмы:\nЛюдміла Васіленка, начальнік аддзела эканомікі Глускага райвыканкама:\n— Райспажыўтаварыства — адна з нашых бюджэтаўтваральных арганізацый. Цэх замарожвання дае магчымасць зарабляць валюту. Удзельная вага яго прадукцыі ў агульным аб'ёме экспарту раёна складае 20%. Прадпрыемства працуе ў поўную сілу. На яго ўзбраенні сучаснае абсталяванне. Нават аўталаўкі, усе да адной, абсталяваны халадзільнікамі.


БЕЛАРУСКІЯ БАГАСЛУЖБЫ Ў ВІЛЬНІ МОГУЦЬ БЫЦЬ СПЫНЕНЫЯ\nГод таму 21 ліпеня ў Віленскай праваслаўнай царкве Сьвятога Мікалая пасьля болей чым 50-гадовай пярэрвы адбылася першая адноўленная літургія на беларускай мове. І далей беларускія багаслужбы адбываліся кожную суботу. Беларускія літургіі служыць настаяцель царквы Сьв. Мікалая, а. Васіль Навінскі.\n(а. Васіль Навінскі: ) “Да аднаўленьня беларускіх багаслужбаў спрычыніўся грамадзянскі пафас, – вось мы, беларусы, хочам людзьмі звацца – мець багаслужбы на сваёй мове. Гэта яшчэ і сындром вякамі прыніжанага беларуса – на ўвесь сьвет паведаміць, вось, маўляў, глядзіце, у нас і багаслужбы на сваёй мове. Пачатак абнадзейваў, бо нават і пасьля службаў не разыходзіліся, як чужыя, але зьбіраліся разам – выпіць гарбаты, пагаварыць, – гэта былі парасткі жыцьця і гэта вельмі цешыла. Цяпер ўжо ня зьбіраемся, гэта сумна. Трошкі пуставата ў царкве. “Мір ўсім”, – а ўсіх няма. Што ж, калі справа Божая – то выстаіць, калі чалавечая – то рассыпецца”.\nБеларускія літургіі ў Мікалаеўскай царкве ад самага пачатку дабраславіў Мітрапаліт Літоўскі і Віленскі Хрызастом. Царква Сьв. Мікалая – адна з самых старажытных ў Вільні, яна існавала ўжо ў 14 стагодзьдзі. Настаяцель а. Васіль мяркуе, што царква магла б аб’яднаць беларусаў самых розных поглядаў. У раз’яднанасьці ён бачыць прычыну таго, што адноўленыя беларускія багаслужбы наведвае ня так шмат беларусаў, як хацелася б.\n(а. Васіль Навінскі:) “Мне здаецца, няма ладу паміж самымі беларусамі, няма кантакту, няма супольнасьці – каб усе былі адным цэлым і за адну справу перажывалі. Адна невялікая група, якая ініцыявала беларускія багаслужбы, толькі пераважна і прыходзіць”.\nУ Вільні ёсьць беларускі касьцёл – Сьв. Барталамея, беларускамоўныя пратэстанты могуць маліцца на сваёй мове ў Віленскай пяцідзясятніцкай царкве. Праваслаўныя беларусы атрымалі магчымасьць маліцца на роднай мове ўсяго толькі год таму, і гэтая магчымасьць можа быць страчаная празь невялікую колькасьць актыўных прыхаджанаў.\n(а. Васіль Навінскі: ) “Ня ведаю, як будзе далей. Можа яшчэ штосьці зьменіцца. Цяпер Мітрапаліта тут у Вільні няма, калі прыедзе – буду прасіць дазволу сустрэцца зь ім і будзем вырашаць, што рабіць далей”.


Фантасмагорыя ў Нясвіжы: Караткевіч, Радзівілы, міністр культуры і кава эспрэсса - Газета - Туризм и Отдых\nФантасмагорыя ў Нясвіжы: Караткевіч, Радзівілы, міністр культуры і кава эспрэсса\nУвогуле, я на оперы не хаджу (не мой напрамак). У Нясвіжы бываю ў сярэднім два разы на месяц (экскурсаводам). Але месяц таму на адной з афішных тумбаў Мінска выпадкова ўбачыў рэкламу «оперных вечароў» у Нясвіжскім палацы. Вочы адразу загарэліся.\nНайперш таму, што «Дзікае паляванне караля Стаха» я дагэтуль не бачыў, хоць MP3-шныя файлікі з фрагментамі гэтай оперы ўжо даўно «прапісаліся» на маім кампутары ў папцы «Мая музыка». А па-другое, опера ў Нясвіжскім палацы – гэта вам не абы што. У госці да саміх Радзівілаў! Да таго ж кошт квіткоў – сацыяльны, нават крыху абразлівы: такі ж, як і сярэдні кошт кілаграма варанай каўбасы. Але гэта і перадвызначыла сітуацыю татальна-га аншлагу: квіткоў у касе не было ўжо за добры тыдзень.\nКрышку клопатаў пра пытанне перавозкі ровараў у электрычцы (ані-якай складанасці няма!) – і вось з цудоўнай кампа-ніяй мы ўжо «рассякаем» на «жалезных ко-нях» па дарогах Нясвіжчыны. Менш за гадзіну язды ад Гарадзеі – і мы ўжо шпацыруем па нясвіжскіх вулачках. Там-сям няспешна ходзяць такія ж «чакальнікі», як і мы, – верагодна, з Мінску. Апошнія прыгатаванні – фракі і вечаровыя сукенкі, – і мы набліжаемся да замкавай брамы. А публіка – а-ёй! Радзівілы, Пацы, Хадкевічы, Агінскія! У дальняй ложы – сапежанская моладзь, а бліжэй да сцэны – панна Уршуля Радзівіл з Вішнявецкіх! Апроч таго, ужо ў зборы тутэйшыя мяшчане з менскімі панамі і паненкамі. Пазнаю асоб з музейна-культурніцкай і турыстычна-мэнеджэрскай сферы. Усё ззяе, усё блішчыць, бо замкавы двор усяго некалькі месяцаў як адноўлены пасля шведска-расійскіх жахотаў. А па карэтным грукаце і тупаце шасцерыка ўсе пачулі – хоць і віду не падалі – пад’ехаў пан міністр, з Латушкаў. Усе ў чаканні. Пражэктары маўкліва лашчаць навюткую ляпніну палаца. Музыкі ладзяць інструмент. Хтосьці наракае, што арганізатары не ўмеюць зарабляць – не паставілі столікі з шампанскім на продаж... Але ўсё гэта патанае ва ўрачыстым чаканні і развейваецца пры першых гуках трубаў...\nІ вось на сцэне – вядучая. Хоць і стараецца гаварыць па-нашаму, ды канчаткі слоў на маскоўскі манер выдаюць яе далёкасць ад тутэйшай мовы. Але што нам да яе! Сёння ў Нясвіжскім палацы – сустракайма! – паны Уладзіміры, Солтан і Караткевіч, выдатныя аўтары, кампазітар і пісьменнік, прэзентуюць сваю пекную штуку для шляхетнага паньства і люду паспалітага!\nІ я з кампаніяй сваёй «бардзо» усцешаны: маю месцы каля самага аркестру, які сёння не пагружаўся ў сваю звыклую яміну, а рассеўся злева ад сцэны, навідавоку ва ўсіх гледачоў. Сёння – поўны «live», «unplugged», спевы і музыка «жыўцом». Ніякіх шнуроў і апаратуры не відаць. Але ў гэтым і недахоп. Да тых, хто сядзіць далей за першыя пяць шэрагаў, далятае толькі палова слоў спевакоў. З-за гэтага пасля антракту шэрагі крыху парадзелі. З тае прычыны раім яго міласці князю Радзівілу ўсё-такі ўсталяваць які-небудзь JBL acoustic system – дзеля другой, дальняй паловы гледачоў.\nШто да оперы – я не памыліўся. Мае файлікі-фрагменты недарэмна так доўга і настойліва запрашалі мяне наведаць гэтую оперу. Шыкоўная музыка. Ды і словы – агонь! Галоўны герой (Беларэцкі) прамаўляе, распяваючы на оперны манер: «Я філо-олаг і гісто-орык, прыехаў я збіраць фалькло-о-ор...» Наша кампанія адразу пазнае сябе ў гэтым вобразе. Мая каляжанка падхоплівае: «Я вы-ыключаны быў з універсітэ-эта за ўдзел у а-акцыі...» Зрэшты, як мне падумалася, у гэтым і быў наватарскі геній Караткевіча, бо для яго не існавала фармальных перашкодаў. Беларускую тэму, мову, пабытовы сюжэт яму ўдавалася спалучыць з абсалютна нечаканым жанрам, мастацкай формай: напрыклад, з тым жа гістарычным дэтэктывам...\nДалей на сцэне былі шляхецкія танцы пад тую самую музыку, што зацягнула мяне сюды. І, гледзячы на гэтую шляхецкую раскошу, шыкоўнае баляванне нашых продкаў-беларусаў, я падумаў: як усё-такі добра, што нашыя чыноўнікі бачаць менавіта гэты спектакль! Можа, хоць у кім-небудзь з іх штось варухнецца!.. І ўжо не будуць яны адмаўляцца з-за сваёй занятасці на пасяўной ад сустрэчы з 92-гадовай пані Эльжбэтай Радзівіл, што прыязджала ў радавое гняздо з Варшавы-сталіцы...\nЗатым быў антракт. Публіка імкліва спяшалася ў новы буфет. Але даруйце, гэтае слова не пасуе да таго даволі шляхетнага месца, дзе паньства частавалася «кавай з цынамонам з парцалянавых філіжанак». Новая кавярня размясцілася ў адной з адрэстаўраваных залаў радзівілаўскага палаца з адноўленымі фрэскамі. Што ж, яшчэ адна нагода абарыгенам адчуць сябе людзьмі.\nДругое аддзяленне пачалося з народных песень, што спявае Беларэцкаму мясцовы люд. Потым яшчэ некалькі цудоўных па музыцы арый Беларэцкага і пані Яблонскай (галоўная гераіня оперы-аповесці), а затым – шляхецкая папойка з кульмінацыяй і развязкай. Дадам, што само «дзікае паляванне» (рыцары на конях, што паводле сюжэту свяціліся ўночы і наводзілі жах на мясцовы люд) было паказана ў выглядзе вялізных відэапраекцый на сцяне палаца. Сама ідэя – шыкоўная, але відэамалюнкі былі настолькі аднастайныя, што цікавасць да іх даволі хутка знікла. Ну і, вядома, не магла не зачапіць, асабліва ў наш час, арыя Беларэцкага, дзе герой выказвае думкі самога Караткевіча: «Народ наш до-обры, працаві-іты і лаго-одны, але кіраўнікі яго клапоцяцца адно што пра сябе-е-е...»\nЗавяршалася ўсё апоўначы. Дождж так і не адважыўся сапсаваць свята. Гледачы, арганізатары, артысты збольшага былі задаволены, дзякавалі адзін аднаму, і доўга не згасалі авацыі... Рамантыкаў яшчэ вабілі начныя алеі парка, а электронны гадзіннік ратушы ўжо быў пастаўлены на маўклівы рэжым...\nУ гэты час у паветра з палацавага двара нябачна сталі падымацца цені Караткевіча, Мацея і Уршулі Радзівілаў, сапежанскай моладзі, гасцей ад Пацаў, Хадкевічаў... Штосьці ціха абмяркоўвалі – відавочна з запалам, голасна, – але нам чуваць было толькі напалову. Ды, зрэшты, галоўнае было і так зразумела: радыя, што праз дзвесце з лішкам год у Нясвіжы зноў, як калісьці, загучаў аркестр і заспявалі оперу.\nМы доўга махалі ўслед рукой, але мусілі спяшацца на начлег у нашу камяніцу на ратушнай плошчы, бо назаўтра, як гэта ні недарэчна, павiнны былi вярнуцца ў сталічны Мінск, каб адтуль весці экскурсію зноў у Нясвіж. Але гэта ўжо зусім іншая гісторыя...


Група дружбы «Францыя — Беларусь» адзначае 25-годдзе з дня заснавання | zviazda.by\nХатняя старонка » Эканоміка » Група дружбы «Францыя — Беларусь» адзначае 25-годдзе з дня заснавання\nАктывізацыя інвестыцыйнага і рэгіянальнага супрацоўніцтва, павелічэнне тавараабароту з балансам экспарту і імпарту, узгадненне дзеянняў на міжнароднай арэне — гэтыя і іншыя пытанні абмяркоўвалі парламентарыі ў Савеце Рэспублікі на сустрэчы з групай дружбы Нацыянальнага сходу Францыі.\nУзначальвае дэлегацыю з Пятай рэспублікі старшыня групы дружбы «Францыя — Беларусь» дэпутат парламента Крыстаф Лежэн. Ён адзначыў зацікаўленасць у сумесных праектах у галіне машынабудавання, сельскай гаспадаркі і анансаваў візіт у нашу краіну французскіх аграрыяў.\n— Размова ішла пра галіну пераапрацоўкі малака, сумесныя праекты па далейшай рэалізацыі будаўніцтва заводаў, прадпрыемстваў пераапрацоўчай прамысловасці. Што датычыцца турызму, я прыбыў сюды разам са спадаром Крыстафам Бланшэ — гэта намеснік старшыні групы дружбы «Францыя — Беларусь». Ён таксама адказвае за турыстычную галіну ў Нацыянальнай асамблеі Францыі і ў яго акрузе Нармандыі. Мы хацелі б развіваць гэты напрамак, у тым ліку сельскагаспадарчы турызм. І нельга забываць аб адукацыйных і культурных праектах, — кажа Крыстаф Лежэн.\nУ юбілейны год на чарговы візіт французскіх калег ускладаюць асаблівыя надзеі. І зроблена ўжо шмат. Тавараабарот радуе станоўчай дынамікай — за студзень — май 2018-га яго аб'ём склаў 121 712 тысяч долараў (112 % у параўнанні з аналагічным перыядам мінулага года). У 2017-м у Беларусь з Францыі паступілі інвестыцыі ў памеры 4,7 млн долараў. Усяго ў нашай краіне працуюць 40 арганізацый з інвестыцыямі з Пятай рэспублікі.\n— Сёння мы экспартуем тавараў і паслуг на суму каля 100 млн долараў, а на 200 млн долараў пакупаем па імпарце. Таму стаіць задача — у наступныя тры-чатыры гады сальда значна палепшыць. Мы часта сустракаемся з парламенцкімі дэлегацыямі. А што хацелася б пазітыўнае адзначыць па сённяшняй размове з парламентарыямі Францыі, — абмяркоўваліся канкрэтныя эканамічныя праекты не толькі гандлёвага, але і інвестыцыйнага супрацоўніцтва, — паведаміў старшыня Савета Рэспублікі Міхаіл Мясніковіч.\nУ чацвёртым квартале гэтага года ў Мінску зноў чакаюць дэпутатаў з Францыі. На сустрэчы будзе абмяркоўвацца і прымацца канкрэтнае рашэнне па распрацоўцы дарожнай карты супрацоўніцтва.\nЗагаловак у газеце: ...І агратурызм у Нармандыі\n976 Чым прыкметны фонд крытыка Лукаша Бэндэ, які захоўваецца ў архіве-музеі літаратуры і мастацтва?


У календары ёсць такое свята – Міжнародны дзень роднай мовы, які адзначаецца штогод 21 лютага. З вялікім захапленнем далучыліся да святкавання і выкладчыкі, і навучэнцы Ваўкавыскага каледжа УА“ГДУ імя Янкі Купалы”.\nУрачыстая сустрэча “Гучы, родная песня!” была падрыхтавана навучэнцамі групы 3-31 пад кіраўніцтвам Віктара Рыгоравіча Курыловіча. Дзяўчынкі і хлопчыкі, апранутыя ў беларускія нацыянальныя касцюмы, з прыветнымі ўсмешкамі, сустракалі навучэнцаў і супрацоўнікаў каледжа. Любімыя і даўно ўсім вядомыя беларускія песні стварылі прыўзняты мажорны настрой на ўвесь рабочы дзень і нагадалі, што менавіта ў іх адлюстроўваецца нацыянальная самабытнасць народа, яго культура і традыцыі.\n“Размаўляй са мной па-беларуску!” – так прагучаў дэвіз-заклік, з якім навучэнкі групы 1-11 звярнуліся да ўсіх прысутных. Яны заклікалі размаўляць на занятках па-беларуску (ініцыятыва была падтрымана), прапанавалі закласці ў каледжы яшчэ адну добрую традыцыю: “Кожны дзень – дзень роднай мовы!” Да ўвагі аматараў беларускай літаратуры была аформлена выстава “Пісьменнікі-юбіляры”.\nСвяточныя мерапрыемствы праводзіліся не толькі ў пазнавальным і займальным фармаце, але і навуковым. Занятак навуковага гуртка “Даследаванне ў беларускай дзіцячай літаратуры” пад кіраўніцтвам Лазарчык Надзеі Валянцінаўны быў прысвечаны праблеме “Творчасць Міхася Лынькова для дзяцей”.\nТурнір эрудытаў “Мяне Беларусь збеларушвае, чаруючы моваю шчыраю”, праведзены Макавецкай Крысцінай Зігмундаўнай, аб’яднаў кемлівых і дапытлівых інтэлектуалаў, якія з цікавасцю чыталі мастацкія творы класікаў, апісвалі вызначальныя рысы беларускай мовы, дэманстравалі творчыя здольнасці і паважлівае стаўленне да роднай мовы.\nПад кіраўніцтвам Белавус Вольгі Мікалаеўны навучэнцы групы 1-11 арганізавалі конкурс рытарычнага майстэрства пад назвай “Родны кут у вершах і нарысах”. Канкурсанты выдатна трымаліся перад аўдыторыяй, дэкламавалі любімыя мастацкія творы, спявалі дынамічныя і жыццярадасныя беларускія песні – неад’емную частку нашай беларускай культуры.\nУзнёслым пачуццём любові і павагі да беларускага слова, да роднай мовы і гісторыі свайго народа былі прасякнуты святочныя мерапрыемствы. Хочацца спядзявацца, што ў гарачых трапяткіх сэрцах і светлых шчырых думках навучэнцаў заўсёды будзе жыць роднае беларускае слова.\nАпублікавана 21 лютага


Red Psycho Llama Eco Hostel ў Мірафлорэс, Ліма\nЦэнтральная і Паўднёвая Амэрыка Перу Ліма\nСкарачэнне, паўторнае выкарыстанне, Red Psycho\nПрыём вобласці ў Red Psycho Llama Hostel ў Мірафлорэс, Ліма. Тоні Dunnell\nПа-першае, назва: Red Psycho Llama. Памятныя, вядома, але ... чаму?\nНу, ёсць прычына. Гэта гульня на старым якая ідзе-зялёнай мантры: скарачэнне, паўторнае выкарыстанне, перапрацоўку. Перазарадка = redpyscho. Скажам, усё гэта разам, і ўсё гэта мае сэнс.\nRed Psycho Llama Eco Hostel, як вынікае з назвы, засяроджаны на абароне навакольнага асяроддзя падчас гульні хасту падарожнікаў, якія спыняюцца ў Мірафлорэс, Ліма. Эка хостелы з'яўляюцца ў Перу і ўсюды гэтыя дні, і - давайце будзем сумленнымі - часам экалагічны матэрыял значна больш трука чым што-небудзь істотнае. На Чырвонай Psycho, аднак, няма ніякіх сумневаў, сапраўдны штуршок для ўстойлівасці і сапраўднае жаданне спрыяць ўтылізацыі.\nЗ назваў нумароў (шкло, папера, пластык і г.д.) і іх адпаведныя перапрацаваныя ўпрыгажэнні для гандлю прадуктамі свабодных па продажы і ўстаноўцы энергазберагальных, стала ясна, што гэта інтэрнат робіць больш, чым дастаткова, каб апраўдаць яго «Eco» тэг , Вы не можаце нават атрымаць візітную картку на прыём з-за філасофіі хостэла «думаць перад пячаткай». Даволі справядліва.\nВядома, экалагічны штуршок любога Эка хостел будзе згублены, калі само інтэрнат бойня. Але няма такіх праблем не пагражаюць Red Psycho: гэта яркае, чыстае, прыязнае і добра запусціць месца, што любы турыст будзе больш чым шчаслівы застацца - калі яны могуць апраўдаць цану ...\nЗ ложкам у пяць чалавека змяшанай інтэрнаце кошту здаравеннага S / .56, большасць шнурку турыстаў будуць ўхіляцца ад ночы на Чырвонай Psycho. У рэшце рэшт, гэта не цяжка знайсці інтэрнат у Ліме, нават у цэнтры Мірафлорэс, за палову гэтай цаны (дом сябра, да прыкладу). Цэны скакаць яшчэ вышэй чатыры-агульны нумары (S / .80) і хутка дабрацца цэны на гатэлі для асобнага пакоя (S / .180).\nТакім чынам, што ж вы атрымліваеце за свае грошы?\nНумары ў гатэлі Pyscho Hostel Red\nЧатыры ложкі ў інтэрнаце ў Red Psycho Llama Hostel, аздобленыя ручной работы матылькоў з выкарыстаннем перапрацаваных матэрыялаў. Тоні Dunnell\nНумары ў гатэлі Red Psycho Llama Eco Hostel яркія, мудрагелістыя і маляўнічыя. Большасць упрыгожванняў і некаторыя з свяцілень зробленыя з перапрацаваных матэрыялаў; двух'ярусныя ложкі трывалыя і зручныя; ванныя пакоі (некаторыя агульныя, некаторыя Ensuite) сучасныя і чыстыя; і душавыя кабіны гарачыя і моцныя.\nКожны нумар мае свой уласны характар, вызначаны часткова перапрацаваны матэрыял, пасля якога ён быў названы. Шлюбная пакой, вядомая як Vidrio, ўпрыгожана перапрацаванымі шкляныя элементы, у тым ліку люстры шкляной бутэлькі; Лата, тым часам, пяць-ложак інтэрнат з дрэвам пано, вырабленае з кансервавых слоікаў а.\nАкрамя Выкрутлівы, весялосці і добрага самаадчуванне фактару, якія забяспечваюць перапрацаваныя элементы, самі нумары добрыя, а не выбітныя па стандартах інтэрната Мірафлорэс. Што сапраўды адрознівае Red Psycho адзін ад аднаго, і што робіць павышаныя кошты больш прымальныя, з'яўляюцца грамадскія зоны інтэрната, агульны ўзровень сэрвісу і месцазнаходжання ...\nЛамы, скураныя канапы і пластыкавыя бутэлькі Люстры\nВіды Мірафлорэс з даху Red Psycho Llama Hostel. Тоні Dunnell\nГрамадскія зоны ў Red Psycho Hostel з'яўляюцца аднымі з самых запрашэння, якія я бачыў у Мірафлорэс. У гасцінай зоне рэгістрацыі весела і фанкі, з скуранымі канапамі, пластыкавай бутэлькай люстрай і некалькімі лам, якія былі раскіданыя па пакоі. Тады ёсць зала для сняданку, з некалькімі сталамі і крэсламі і вялікі падушкі пакрытым платформы для сядзення, дзе госці могуць адпачыць і гуляць на гітары. Маляўнічае камунальная зона кухні яшчэ адзін халаднаватае маленькі куток, каб боўтацца ў, вараць і завесці новых сяброў.\nЯшчэ лепш тэраса на даху. Гэта свайго род прастору, якое не заплечнік у Ліме не можа выстаяць: павышаны аазіс сярод несупыннага натоўпу Лімы, месца гаршковых раслін і маляўнічых фрэсак, з выглядам на ніжэйпрыведзеных будынкі і да бліскучых шкляных фасадаў вежаў Мірафлорэс грашовага карпарацыі. Гэта месца , каб сядзець і атрымаць філасофскія, ці сядзець і заводзіць сябар у працягу некалькіх піўшы ці бутэлькі піскам (а затым пакласці бутэлькі ў смеццевым скрыні).\nВетлівае абслугоўванне ў сэрцы Мірафлорэс\nІншы выгляд з даху камунальнай зоны ў Red Psycho Llama Hostel. Тоні Dunnell\nЗ пункту гледжання размяшчэння, Red Psycho Llama асабліва добра размешчаны, калі вы хочаце быць побач з дзеяннем у цэнтральных Мірафлорэс. Гэта ўсяго ў двух кварталах да поўначы ад Парку Кэнэдзі і ў некалькіх хвілінах хады ад бараў, клубаў, рэстаранаў, кафэ і кіно. Вы будзеце выварат парк , калі вы хочаце быць побач з прыбярэжных скал і мора, але гэта па - ранейшаму ўсяго толькі 10 хвілін хады , каб дабрацца да Larcomar , у Парку дэль Амарыі , палёты на параплане і іншых прыбярэжных славутасцяў.\nНягледзячы на блізкасць да інтэнсіўнага руху Óvalo дэ Мірафлорэс і Av. Арекипа, Red Psycho даволі свабодны ад шуму дарожнага руху, будучы схаваны ўніз ціхай вуліцы, Narciso дэ ла Коліна. Гэты раён з'яўляецца бяспечным, так што вы павінны адчуваць сябе дастаткова бяспечна, нават у начны час.\nКалі ў вас паўстануць праблемы, вы можаце разлічваць на персанал інтэрната, каб даць вам усё парады і дапамогу вам трэба. Двухмоўныя супрацоўнікі прафесійныя і клопат - клопат пра навакольнага асяроддзі спалучаюцца з іх клопатам пра свае гасцях. Яны з задавальненнем арганізуюць для вас таксі, ці даць вам савет аб бліжэйшых славутасцях і варыянтах транспарціроўкі для перамяшчэння па горадзе.\nСняданак у Red Psycho гэта добра, але не выбітны - крыху больш цікавым, чым звычайны хлеб і джэм ў большасці інтэрнатаў. Вы можаце папоўніць бутэльку вады для S / .1 з выкарыстаннем фільтраваныя вады хостэла, які прыемна датыкацца. Wi-Fi злучэнне мелі ласку па ўсім інтэрнаце, нават на даху.\nRed Psycho Llama Агляд Round-Up і Hostel інфармацыя\nПраца побач з кухняй на Чырвонай Psycho Hostel. Тоні Dunnell\nУважлівы персанал і шэраг выдатных грамадскіх месцаў сапраўды дапамогуць Red Psycho Llama Eco Hostel стаяць у перапоўненым інтэрнаце рынку Мірафлорэс, і зялёная бок рэчаў з'яўляецца дадатковай прынадай для людзей, якія хочуць падарожнічаць з мінімальным уздзеяннем на навакольнае асяроддзе, наколькі гэта магчыма.\nRed Psycho не будзе варыянт для некаторых мізэрныя турыстаў проста з-за параўнальна высокай хуткасці, і вы, вядома, можаце знайсці больш танныя варыянты ў Мірафлорэс. Але калі вы шчаслівыя марнаваць больш грошай на інтэрната, які з'яўляецца экалагічна бяспечнай, сяброўскай і вясёлай, вы не будзеце шкадаваць аб інвестыцыі.\nЧырвоны Psycho Кантактная інфармацыя, цэны і іншая інфармацыя\nАдрас: Calle Narciso дэ ла Коліна 183 (паміж Av Арекипа і Av Petit Туара ..), Мірафлорэс, Ліма\nТэлефон: (51) (1) 242-7486\nЦэны (на чалавека)\nПятиместный змяшанае інтэрнат: S / 0,56\nЧатыры ложка змешанага інтэрнаце: S / 0,80\nЧатыры ложка жанчына Інтэрнат: S / 0,80\nАсобны пакой: S / 0,180\nШтогадовыя фестывалі і падзеі ў Ліме, Перу\nCircuito Magico-дэль-Агуа: Магія вады Circuit, Ліма\nЧым заняцца ў Ліме з дзецьмі\nПарапланерызм ў Ліме\nРэчы для вашага спісу Disneyland Bucket\nЗварот з адходамі Phoenix Open Саветы\nНаведванне Манрэаль ў красавіку: Падзеі і надвор'е\n9 Што трэба ведаць аб атрыманні квіткоў у Barclays Center Падзеі\nБільбао ў Сант'яга-дэ-Кампастэла на цягніку, аўтобусе, аўтамабілі і рэйсы\nBordeaux Cite Du Vin, больш, чым музей віна\nНадвор'е ў Нарвегіі: Што чакаць падчас Вашага візіту\nJW Marriott Las Vegas для пар\nПадсвятленняў Route 66\nНатурыстаў і нудыстаў клубы і пражыванне на Паўднёвым востраве\n10 спосабаў знайсці Six Flags Зніжкі для бюджэту падарожжа


11 сакавік 2021, 08:29\nПлошча сьвятога Пятра, Рым\nСпадчына айца Льва ўяўляе сабой цэлы беларускі кантынэнт — сапраўдную Атлянтыду, амаль невядомую ў Беларусі. Калі сабраць усё, што напісаў айцец Гарошка, ня хопіць і дзесяці тамоў. Дастаткова згадаць яго фундамэнтальныя манаграфіі «Сьвятая Эўфрасіньня-Прадслава Полацкая. Патронка Беларусі» і «Навука і рэлігія».\nАдзін заснаваны ім часопіс «Божым шляхам», які выдаваўся амаль 40 гадоў, дагэтуль застаецца непераўзыдзеным узорам штомесячнага рэлігійнага, гістарычнага і грамадзка-літаратурнага выданьня, якое зьмяшчае на сваіх старонках дзясяткі ня выдадзеных тамоў каштоўнай рэлігійнай літаратуры, дзясяткі тамоў якасных навукова-гістарычных прац, абсалютная большасьць зь якіх так і засталіся невядомыя на Бацькаўшчыне. Можна сказаць, што часопіс «Божым шляхам» — гэта сапраўдная энцыкляпэдыя беларускай рэлігійнай гісторыі, якую ў сучаснай Беларусі дагэтуль так і ня ведаюць належным чынам. Як, зрэшты, і яе аўтара — выдатнага сьвятара і інтэлектуала, пісьменьніка, гісторыка, публіцыста, знаўцу дзясятка эўрапейскіх моваў.\nАрхімандрыт Леў Гарошка, фота з часопісу «Божым Шляхам». №151, 1980 год\nАле галоўнай справай айца Льва, бясспрэчна, было адраджэньне Ўніяцкай царквы як сродку здабыцьця поўнай нацыянальна-культурнай і духоўнай незалежнасьці Беларусі і беларускага народу. Свае погляды ён выклаў у гісторыка-публіцыстычнай кнізе «Пад знакам „рускае“ і „польскае“ веры», у якой расказваецца, як суседнія краіны стагодзьдзямі імкнуліся духоўна заняволіць беларускі народ, навязваючы яму свае формы хрысьціянскага веравызнаньня.\nІ вось якраз з рэалізацыяй гэтай мэты і мары нашага выдатнага суайчыньніка зьвязаныя мае думкі ў дні ягонага юбілею.\nЧаму ганьба. І чаму Ватыкану\nБольш за 30 гадоў таму, у верасьні 1990 году, у Менску была ўтворана першая пасьля вайны грэка-каталіцкая парафія. Пасьля ўзьніклі іншыя суполкі, зьявіліся першыя сьвятары, пачалося рэгулярнае царкоўнае жыцьцё. Вернікі назвалі сваю адроджаную ўніяцкую царкву БГКЦ — Беларуская Грэка-каталіцкая царква.\nАле царква ня можа існаваць бязь біскупа. Толькі са зьяўленьнем свайго біскупа яна атрымлівае кананічную паўнату і завяршэньне.\nПаводле каталіцкага кананічнага права кожная япархія на чале зь біскупам зьяўляецца як бы паўнавартаснай асобнай царквой. Таму беларускія грэка-католікі ў 1991–1992 гадах сабралі 2500 подпісаў пад лістом да Папы Рымскага з просьбай прызначыць біскупа БГКЦ і прапанавалі на гэтую пасаду айца Аляксандра Надсана.\nАдзін з падпісных лістоў звароту беларускіх грэка-католікаў да Папы Рымскага ў 1992 годзе\nУ адказ Ватыкан у 1993 годзе прыслаў у Менск Апостальскага візытатара «ad nutum Sanctae Sedis» айца Сяргея Гаека. Лацінская фармулёўка «ad nutum Sanctae Sedis» азначае «да канчатковага вырашэньня пытаньня».\nІ вось гэтае канчатковае вырашэньне пытаньня цягнецца ўжо 27 гадоў. 27 гадоў у Беларусі тысячы вернікаў, аб’яднаныя ў два дзясяткі парафій, а таксама некалькі дзясяткаў сьвятароў жывуць бязь біскупа. Людзі нараджаюцца, паміраюць, хрысьцяцца і вянчаюцца не ў царкве, а ў асобных рэлігійных грамадах, якія нават беларускай дзяржавай не зарэгістраваныя як адзіная царкоўная арганізацыя. Набажэнствы адбываюцца пераважна ня ў храмах, а ў выпадковых прыстасаваных памяшканьнях.\nБГКЦ выдае сваю газэту (у інтэрнэце), календары, малітоўнікі, катэхізісы і гістарычную літаратуру, штодзень зьдзяйсьняе дзясяткі і сотні таемстваў, але асьвячае міра і рукапакладае сьвятароў у іншых краінах, дзе існуюць легальныя грэка-каталіцкія япархіі, бо свайго біскупа ня мае.\nІ гэта, безумоўна, вялікая ганьба Ватыкану. У сьвеце існуе мноства нашмат меншых каталіцкіх супольнасьцяў, нават мікраскапічных, якія маюць сваіх біскупаў.\nТыя, хто працягвае сёньня справу айца Льва Гарошкі і тысяч яго папярэднікаў з XV–XIX стагодзьдзяў, 27 гадоў Ватыканам фактычна ігнаруюцца.\nЧаму Ватыкан марудзіць\nШто ж здарылася? Чаму Ватыкан 27 гадоў марудзіць? Падрабязны адказ на гэтае пытаньне патрабуе вялікага экскурсу ў гісторыю. Але калі казаць коратка, то адказ даволі просты — Беларусь усё яшчэ жыве «пад знакам „рускае“ і „польскае“ веры». Унія ў Беларусі зь яе зацятай беларускасьцю — костка ў горле для практычна ўсіх цэнтраў уплыву на нашу краіну, а яе няўдачы прымушаюць шмат каго ў Расеі, Польшчы, Беларусі і Ватыкане радасна паціраць рукі.\nМне запомнілася, як у 90-я гады адзін прафэсар «Русікуму» ў Рыме, пырскаючы сьлінай, крычаў мне ў твар, што ў XVІ стагодзьдзі ніякіх беларусаў не было, а былі русіны, і што Ўніяцкая царква была «русінскай» — гэта значыць украінскай, калі казаць сёньняшняй мовай. Быў той небарака родам з Бэльгіі, і я ня стаў пытацца ў яго, ці існавала да ХІХ стагодзьдзя Бэльгія, і тым больш я ня стаў пытацца, ці была на сьвеце ў XV–XVІІІ стагодзьдзях дзяржава пад назвай Італія.\nЗьлева направа: Мары Шыманец, Віржыні Шыманец, Лявон Шыманец, уніяцкі біскуп Часлаў Сіповіч, айцец Леў Гарошка. Парыж, сярэдзіна 1960-х гадоў\nА мог бы я яму расказаць, што менавіта Беларусь стала радзімай Уніі — гэта значыць, спробы аднаўленьня страчанага ў ХІ стагодзьдзі адзінства паміж хрысьціянскім Усходам і Захадам. Беларусі, дарэчы, той раскол 1054 году і ня тычыўся. Беларусь канчаткова адпала ад Рыму ў ХІІІ стагодзьдзі ў сувязі з наступам крыжакоў, а ў 1417 годзе заключыла з Ватыканам першую Унію. Усяго ў тым XV стагодзьдзі Беларусь шэсьць разоў заключала Уніі з Ватыканам. У 1596 годзе ў Берасьці была заключана сёмая Унія, якая пратрымалася найдаўжэй. А Заходняя Ўкраіна прыступіла да Уніі на 100 гадоў пазьней, у канцы XVII стагодзьдзя, і захавала яе да нашых дзён толькі таму, што трапіла ў склад Аўстра-Вугоршчыны, а не Расеі.\nАле расказваць таму «гісторыку» ўсё гэта я ня стаў. Цяпер шкадую. Я бачу, што гісторыя Беларусі і надалей застаецца для Эўропы «terra incognita». А калі сказаць больш дакладна: беларускую гісторыю разабралі (раскралі) суседзі. Яны ж яе і перахлусілі. Таму сёньня і для такіх дзеячоў, як вышэйзгаданы ватыканскі прафэсар, уся беларуская царкоўная гісторыя XV–ХІХ стагодзьдзяў — гэта гісторыя Ўкраіны. Украінцы ў вачах такіх «гісторыкаў» маюць і традыцыю, і помнікі, і сваіх сьвятых, і сваю царкву, а беларусы і Беларусь — чыстае поле, яны зьявіліся толькі ў ХХ стагодзьдзі.\nІ тут здараецца нонсэнс — у 1990 годзе зьяўляюцца нейкія ўніяты і ў Беларусі. Ды яшчэ пачынаюць даказваць, што падчас скасаваньня Уніі ў 1839 і 1874–75 гадах у Беларусі гэтыя акты прызналі ня ўсе вернікі, што некаторыя зь іх на пачатку ХХ стагодзьдзя вярнуліся ў каталіцтва, што ў 20–30-я гады ХХ стагодзьдзя тысячы гэтых упартых людзей заснавалі дзясяткі нэа-ўнійных парафіяў у Заходняй Беларусі, і што на працягу 40–80-х гадоў ХХ стагодзьдзя беларускія нэа-ўніяты вялі нелегальнае рэлігійнае жыцьцё аж да свайго выхаду з падпольля ў 1989–1990 гадах.\nВось так і пачалося 27-гадовае «вырашэньне пытаньня» беларускіх грэка-католікаў.\n2011 год. Крык адчаю і пратэсту\nНягледзячы на свой не зусім унармаваны статус, Беларуская Грэка-каталіцкая царква сабрала ў сваіх шэрагах значныя сілы інтэлектуальнай эліты Беларусі.\nЯк і астатнія эўрапейцы, беларускія вернікі-ўніяты ня надта любяць афішаваць сваю рэлігійную прыналежнасьць. Вядома, аднак, што ў кола паствы БГКЦ уваходзілі або ўваходзяць і народныя паэты, і акадэмікі, і прафэсура, і самыя вядомыя беларускія пісьменьнікі, і дзяржаўныя чыноўнікі, і дыпляматы, і прадпрымальнікі.\n12 лістапада 2011 году, праз 21 год чаканьня, іх цярпеньне скончылася, і яны зьвярнуліся да Папы Рымскага зь лістом, у якім былі і такія словы:\n«Як жа назваць сытуацыю, калі тысячы душаў на працягу дзесяцігодзьдзяў згаршаюцца ад расчараваньня, марных надзеяў і роспачы — няўжо рэальнай палітыкай? Няўжо ўсё тлумачыцца страхам пагоршыць дачыненьні з Масквой і Расейскай Праваслаўнай царквой? Няўжо дзеля палітыкі можна ахвяраваць тысячамі каталіцкіх душаў?...\nЯк верныя дзеці Каталіцкай царквы мы прымем любое рашэньне Апостальскай Сталіцы аб нашай царкве (у тым ліку і падпарадкаваньне грэка-каталіцкіх парафіяй лацінскім біскупам або захаваньне сёньняшняга status quo) і падпарадкуемся яму. Але адначасова заяўляем, што НІКОЛІ ЗЬ ІМ НЯ ЗГОДЗІМСЯ! І, застаючыся ва ўлоньні Паўсюднай царквы, прыкладзем усе свае сілы, намаганьні і публіцыстычны талент для таго, каб такое рашэньне было адменена і наша царква засталася царквой sui juris зь біскупам на чале. Мы будзем пісаць і гаварыць аб гэтым заўсёды і ўсюды, пакуль будзем жывыя».\nЛіст падпісалі народныя паэты Рыгор Барадулін, Ніл Гілевіч, пісьменьнікі Ўладзімер Арлоў, Сяргей Дубавец, акадэмік Радзім Гарэцкі, народны мастак Васіль Шаранговіч, прафэсары Юры Хадыка, Анатоль Грыцкевіч, Леанід Лыч, Язэп Стэпановіч, рэжысэр Валеры Мазынскі, мастак Мікола Купава і многія іншыя. У наш час некаторыя зь іх назіраюць за «рэальнай палітыкай» Ватыкану ўжо зь нябёсаў.\nЛіст папу рымскаму ад беларускай грэка-каталіцкай інтэлігенцыі 12 лістапада 2011 году\nУ адказ на ліст у 2012 годзе ў Беларусь прыехаў сакратар ватыканскай Кангрэгацыі ўсходніх цэркваў архібіскуп Цырыл Васыль. Гэты славацкі езуіт усходняга абраду, які сам памятае часы перасьледу і тыя перашкоды, што стаялі на шляху легалізацыі ўніятаў у яго краіне, сапраўды вельмі хацеў дапамагчы. Ён уручыў траім вернікам-уніятам высокую дзяржаўную ўзнагароду Ватыкану — залаты крыж «За царкву і папу», паабяцаў вельмі хуткае вырашэньне сытуацыі вакол БГКЦ і зьехаў.\nАле дагэтуль нічога не зьмянілася. Занадта высокай і моцнай аказалася сьцяна, што паставіў на шляху Беларускай грэка-каталіцкай царквы Дзяржаўны сакратарыят Ватыкану — міністэрства замежных спраў Апостальскай сталіцы, якое ўсяляк дагаджае Маскве.\nВарыянты рашэньня праблемы\nПершы варыянт. Усё застанецца так, як ёсьць цяпер. Ватыкан можа думаць яшчэ 27 гадоў (а можа і 270). Фармальна БГКЦ (якой юрыдычна не існуе) надалей будзе кіраваць выдатны і ахвярны манах-марыянін, вучань друйскіх айцоў Язэпа Германовіча і Тамаша Падзявы, паляк, які вывучыў беларускую мову і прыняў беларускае грамадзянства — архімандрыт Сяргей Гаек, Апостальскі візытатар «ad nutum Sanctae Sedis». А пасьля — яго пераемнікі.\nДругі варыянт. Грэка-каталіцкія парафіі падпарадкуюць біскупам лацінскага абраду, на тэрыторыі якіх тыя парафіі знаходзяцца. Такі варыянт быў выбраны Ватыканам для кананічнага ўпарадкаваньня грэка-каталіцкіх парафіяў у часы Нэа-уніі ў 20–30-я гады ХХ стагодзьдзя ў Заходняй Беларусі.\nТрэці варыянт. Ватыкан створыць у Беларусі асобную грэка-каталіцкую япархію і прызначыць для яе біскупа, які і стане кіраўніком БГКЦ.\nЧацьвёрты варыянт. Ватыкан прызнае наяўнасьць у Беларусі грэка-каталіцкага Экзархату і прызначыць біскупа-экзарха. У 1939 годзе львоўскі мітрапаліт Андрэй Шаптыцкі, карыстаючыся надзвычайнымі паўнамоцтвамі Ватыкану, заснаваў у Беларусі грэка-каталіцкі Экзархат і прызначыў экзархам выдатнага беларускага рэлігійнага дзеяча, айца Антона Неманцэвіча. Намесьнікам экзарха Беларусі тады стаў сёньняшні юбіляр — айцец Леў Гарошка.\nУ гады вайны Ватыкан афіцыйна прызнаў створаны Шаптыцкім Экзархат. Пасьля вайны і львоўскага сабору 1946 году Унія ў Беларусі была забароненая, сьвятары зьехалі ў эміграцыю або апынуліся ў сталінскіх лягерах. Але паводле каталіцкага кананічнага права аднойчы створаная адміністрацыйная адзінка, нават калі яна ня мае ніводнага сьвятара і верніка, існуе яшчэ 100 гадоў, і толькі пасьля гэтага лічыцца не існуючай. Гэта азначае, што ў верасьні 1990 году менскія вернікі фактычна аднавілі грэка-каталіцкі Экзархат, які з 1939 году ў Беларусі існаваў юрыдычна.\nНатуральным, справядлівым і законным разьвязаньнем сытуацыі быў бы выбар паміж трэцім і чацьвёртым варыянтамі. Але 27 гадоў Ватыкан ухіляецца ад вырашэньня праблемы. Гэта і ёсьць яго найвялікшая ганьба.\nДумаю нават, што гэта самая ганебная старонка ватыканскай палітыкі найноўшага часу ў нашым рэгіёне Эўропы.\nP. S. Гэты тэкст быў напісаны 10 гадоў таму да 100-годзьдзя айца Льва Гарошкі, але ня быў апублікаваны. Тады ён называўся «Сорам Ватыкану» і заканчваўся фразай: «Я спадзяюся, што мне, як журналісту, які сочыць за рэлігійнай сытуацыяй у Беларусі, не давядзецца пісаць новы тэкст у сваім блогу, але ўжо пад назвай «Ганьба Ватыкану...» Сёньня я зь вялікай скрухай і без найменшых сумненьняў замяніў загаловак на больш дакладны.


ГлавнаяНовостиОбществоЛіду з рабочым візітам наведаў старшыня Белтэлерадыёкампаніі Іван Эйсмант\n07 Марта 2021 62\n07 Марта 2021 1837\n07 Марта 2021 273\n07 Марта 2021 611\n06 Марта 2021 2312\n01 Марта 2021 38782\n22 Января 2020 1305\nЗадаючы тон размове, Іван Эйсмант адразу адзначыў, што чуў шмат станоўчага пра Лідскае тэлерадыёаб’яднанне, пра яго дасягненні, а таму даўно хацеў пазнаёміцца з людзьмі, “чыіх рук гэта справа”. Улічваючы, што аб’яднанне невялікае, цікавіла арганізацыя вытворчага працэсу. У выніку Іван Міхайлавіч адзначыў вялікі патэнцыял рэгіянальных тэлевізіёншчыкаў і работнікаў радыё. Зайшла размова і аб магчымасцях супрацоўніцтва. А яны ёсць. Напрыклад, мясцовыя журналісты або тэхнічныя работнікі могуць прыехаць за вопытам у Белтэлерадыёкампанію, зацікаўлены медыяхолдынг і ў рэгіянальным кантэнце. “Праўда, тут важна, каб праграма або сюжэт нам падыходзілі і былі зроблены максімальна якасна”, – падкрэсліў Іван Эйсмант.\nНапрыканцы кіраўнік медыяхолдынга распавёў пра планы. Гэта і павелічэнне беларускага ўласнага кантэнту, і пашырэнне сваёй прысутнасці ў інтэрнэт-прасторы, і будаўніцтва першага ў краіне медыя-цэнтра – планаў насамрэч шмат. “Але самае галоўнае – заставацца цікавымі для свайго гледача. На мой погляд, перад любым СМІ заўсёды стаяць дзве галоўныя задачы – быць першымі і быць праўдзівымі. Гэтых прынцыпаў мы прытрымліваемся ў сваёй рабоце”, – адзначыў Іван Эйсмант.\nТрэба адзначыць, што візіт у Ліду праходзіў да таго ж у рамках Адзінага дня інфармавання. “Мне не трэба было думаць або выбіраць, куды паехаць, – толькі Гродзеншчына. Гэта мая малая радзіма, якую я люблю, лічу самай прыгожай і на якую я вяртаюся пры першай зручнай магчымасці”, – напрыканцы сустрэчы адзначыў старшыня Белтэлерадыёкампаніі Іван Эйсмант.


Партыя БНФ » Актывісты БНФ: “Пад Лідай у раку Дзітва зліваюць адходы”\nДададзена 17.06.2019 3:55:59 | 389 праглядаў\nАктывісты БНФ з Лідчыны сцвярджаюць, што знайшлі трубу, адкуль у раку Дзітва зліваюцца адходы. Пра гэта паведамляе сайт тэлеканала Белсат.\nПраблему на рацэ, якая ўпадае ў Нёман, сябры Сойму Партыі БНФ Вітольд Ашурак і Сяргей Пантус заўважылі 12 чэрвеня. Чыноўнікі казалі, што мор рыбы, смурод і брудная вада – вынікі высокай тэмпературы.\n«Пасля заявы аховы прыроды мы вырашылі паглядзець, дзе вада пачала цвісці. Знайшлі ручай, які ўпадае ў Дзітву, заўважылі, што смярдзіць. Паглядзелі, куды ён ідзе, а там побач некалькі прадпрыемстваў, ачышчальныя збудаванні, а таксама вёска Шырокая», – распавёў Сяргей Пантус.\nПаведле сайта тэлеканала Белсат


Visa дазволіць здымаць наяўныя з карт у касах крамаў\n| Дзяніс Чаркашын | 8 лютага 2019 - 15:11\nМіжнародная аплатная сістэма Visa накіравала ліст у расійскія банкі з загадам забяспечыць да красавіка тэхнічную падтрымку сэрвісу па зняцці наяўных з карт у касах крамаў. Удзельнічаць у пілоце плануюць «Рускі стандарт», «Райффайзенбанк» і «Промсвязьбанк».\nСэрвіс павінен дазволіць трымальнікам карт Visa здымаць наяўныя праз POS-тэрміналы на касах крамаў пры абавязковай аплаце пакупкі картай. За адзін раз можна будзе зняць суму, якая не перавышае 100 долараў (каля 6.5 тысяч рублёў). У верасні 2018 года падобную сэрвіс запусціла MasterСard (пакуль рэалізаваны толькі ў сетцы «Фасоль»), максімальная сума зняцця - 5 тысяч рублёў.\nДля ўдзелу ў праекце банк-партнёр павінен «ўмець» падзяляць аперацыі па карце: для кліента купля тавару па карце і адначасовае зняцце 1000 рублёў будуць праходзіць як адна аперацыя, а для банка гэта іх дзве - аплата картай і зняцце наяўных.\nІншыя банкі, напрыклад «Ашчадбанк» ці «Тинькофф банк», не каментуюць ўдзел у праекце, але і не адмаўляюць гэтую магчымасць. «Рускі стандарт», «Райффайзенбанк» і «Промсвязьбанк» ужо рыхтуюць праграмнае забеспячэнне, старт пілота намечаны на 12 красавіка.\nApex Legends - працяг Titanfall, якое зацямніла Fortnite\nApple выпусціла выпраўленую версію macOS 10.14.3\n1535 Вася Вотафаков 8 лютага 2019 у 15:24\nМне здаецца што тут без камісіі не абыйдзецца. А наогул опцыя зручная.\n190 Tigrolik ⇒ Вася Вотафаков 8 лютага 2019 у 15:32\nУлічваючы, што зняцце толькі пры куплі, выгоды мала.\n1535 Вася Вотафаков ⇒ Tigrolik 8 лютага 2019 у 15:37\nНу ў краму то ўсё роўна ходзім. Таму заадно можна і зняць.\n225 awwent15 ⇒ Вася Вотафаков 8 лютага 2019 у 16:09\nу штатах без камісіі\n1535 Вася Вотафаков ⇒ awwent15 8 лютага 2019 у 17:53\nХацелася б каб і ў нас так было.\n1126 st00p1dm0nkey 8 лютага 2019 у 15:48\nДобрая опцыя, вось толькі б не павялічыла знаходжанне на касе людзей перад табой))))\n714 Imaging Jeronimo ⇒ st00p1dm0nkey 8 лютага 2019 у 16:33\nПавялічыць, калі з карты адразу і камуналку будуць плаціць на касе пяцёрачкі\n1126 st00p1dm0nkey ⇒ Jeronimo Imaging 8 лютага 2019 у 16:41\nПельмешка размарозіцца, бананы счарнеюць ((((\n+64 itech 8 лютага 2019 у 17:24\nВучоны зручна, у ЗША cash back ў краме больш за 10 леце назад ўвялі. Не ва ўсіх, але ў большасці супермаркетаў.\n1535 Вася Вотафаков ⇒ itech 8 лютага 2019 у 20:25\nЧто то мне падказвае, што вы не зусім зразумелі сэнс артыкула. Гаворка не пра кэшбеке.\n+21 gurisha ⇒ Вася Вотафаков 9 лютага 2019 а 18:54\nУ ЗША зняцце наяўных на касе супермаркета называецца cash back. Звычайна тэрмінал прапануе некалькі опцый з рознымі сумамі. Карыстацца вельмі зручна)\n1535 Вася Вотафаков ⇒ gurisha 9 лютага 2019 у 18:58\nТа я ўжо зразумеў што ў амерыканцаў розныя дзеянні могуць называцца аднолькава. Але ні разу не бачыў што б яны там здымалі кэш на касе. І ён у іх і не асоба ў хаду. Так. 20 грыну на праезд і ўсё.\n1535 Вася Вотафаков 8 лютага 2019 у 20:27\nУжо прадбачу сіт: заходзіш у сельскі ларок, дзе прадаюць булачкі, і здымаеш ўсю тыднёвую выручку.\n-32 jokk 8 лютага 2019 а 22:01\nГэтых касіраў і так вечна няма, цяпер яшчэ мудилы ўсякія, п'янаватыя будуць чаргу ствараць па вечарах ..\n+2 obs13 8 лютага 2019 а 22:55\nТолькі вось зша хочуць санкцыі кінуць і забараніць візу і мастеркарт у расеі, а так прышпільна.\n+100 Павел19562 10 лютага 2019 у 00:43\nМне наяўныя грошы ў Маскве наогул не патрэбныя. Нават у цырульні картай плачу.


Генпракуратура: Міхалок казаў пра Лукашэнку, як амаральны хуліган\n18.10.2011 00:30 3125 Праглядаў\nКрымінальная справа ў дачыненні да Сяргея Міхалка не распачыналася, ніякіх следчых дзеянняў не праводзілася. Пра гэта на брыфінгу 17 кастрычніка паведаміў начальнік упраўлення Генеральнай пракуратуры па наглядзе за выкананнем заканадаўства і законнасці прававых актаў Павел Радзівонаў.\nПаводле яго слоў, пракуратурай Цэнтральнага раёна Мінска праводзіцца праверка па факце распаўсюджвання інфармацыі, якая змяшчаецца ў інтэрв’ю музыканта. «Так званыя „адважныя і бяскрыўдныя“ выказванні саліста „Ляпіса Трубяцкога“, відавочна, знаходзяцца за рамкамі не толькі норм этыкі і маралі, але і права», — заявіў Радзівонаў.\nПаводле яго слоў, у любым цывілізаваным грамадстве абраная музыкантам форма выказвання «з’яўляецца недапушчальнай і ставіць яе аўтара ў разрад банальных хуліганаў». «Міхалок лічыць сябе чалавекам культурным і сучасным. Значыць, яго творчая дзейнасць павінна будавацца на прынцыпах павагі да асобы. Выказванне грамадзянскай пазіцыі павінна будавацца на тых жа прынцыпах — без абразы і знявагі каго б там ні было», — сказаў прадстаўнік Генпракуратуры.\nЁн паведаміў, што вынікам праверкі стане прававая ацэнка.\nЯк паведамлялася раней, Сяргей Міхалок выкліканы ў пракуратуру Цэнтральнага раёна Мінска. Позва з патрабаваннем з’явіцца на допыт была ўручана маці музыканта. Сам ён цяпер знаходзіцца на гастролях у Расіі.\nШто сказаў Міхалок:\nЛюдзі: Сяргей Міхалок 3\nТэгі: пракуратура 24 крымінальная справа 6


20 студзень 2021, 16:20\nАктывісткі беларускай дыяспары Вераніка Чарняўская са Швайцарыі, Кацярына Зюзюк з Італіі і Дар'я Рудзько з Чэхіі расказваюць пра шматлікія акцыі ў сьвеце, якія паўплывалі на рашэньне аб адмене правядзеньня хакейнага чэмпіянату сьвету ў Менску.\nВераніка Чарняўская: Мы правялі 4-кілямэтровы марш ад Алімпійскага музэю да Алімпійскага камітэту, у выніку больш за дзьве гадзіны з намі размаўлялі прадстаўнікі МАК. Далей было рашэньне аб забароне Лукашэнку браць удзел у алімпійскіх мерапрыемствах.\nДарʼя Рудзько: Нам прынесьлі гарбату і каву і паабяцалі адказаць на працягу тыдня на ліст і выказаць пазыцыю Міжнароднай фэдэрацыі хакею. На наступны дзень Škoda зрабіла заяву, што ня будзе падтрымліваць і спансаваць чэмпіянат, калі ён будзе праводзіцца ў Беларусі.\nКацярына Зюзюк: Калі я прачытала навіну пра адмену, у мяне зьявіліся сьлёзы ў вачах. Я адчула, якая мы вялікая сіла. І тут размова не пра палітыку. Я б хацела патлумачыць Рэнэ Фазэлю розьніцу паміж палітыкай і катаваньнямі ды рэпрэсіямі.\nЯк швайцарскія беларусы пікетавалі Міжнародны Алімпійскі камітэт і Міжнародную хакейную фэдэрацыю\nВераніка Чарняўская: Першы і самы важны этап быў — Міжнародны Алімпійскі камітэт. З намі зьвязаліся прадстаўнікі Беларускага фонду спартовай салідарнасьці, якім была патрэбная дапамога — прадставіць беларусаў, данесьці ліст да спадара Томаса Баха. Нам удалося даволі хутка па швайцарскіх мерках арганізаваць гэтае мерапрыемства. Мы правялі 4-кілямэтровы марш ад Алімпійскага музэю ўздоўж возера да офіса Міжнароднага Алімпійскага камітэту. Было прыемным сюрпрызам, што МАК пагадзіўся прыняць трох чалавек ад нас. Мы думалі, што гэта зойме хвілін дваццаць, але ў выніку больш за дзьве гадзіны з намі размаўлялі прадстаўнікі МАК. Ніхто ня верыў спачатку, што гэта атрымаецца, але яны сурʼёзна ўзяліся за справу і ўжо ў сьнежні агучылі рашэньне пра тое, што Лукашэнку забаронена ўдзельнічаць у алімпійскіх мерапрыемствах.\nПосьпех з МАК нам дапамог і зь Міжнароднай хакейнай фэдэрацыяй. Мы пачалі пісаць спадару Рэнэ Фазэлю. Першы наш пікет адбыўся ў лістападзе. Адрозна ад МАК, там нас ніхто не вітаў, не чакаў і не адказваў на лісты. Нас цалкам ігнаравалі, але мы і прадстаўнікі Фонду спартовай салідарнасьці працягвалі ім пісаць. Алена Леўчанка зрабіла адкрыты ліст. Тады спадар Фазэль «прачнуўся», але сустрэча з намі ўсё роўна не атрымалася. Што дапамагло — візыт спадар Фазэля ў Беларусь, які страшна абурыў усіх швайцарцаў, а ня толькі беларусаў. Пайшла вялікая мэдыя-хваля. Мясцовыя беларусы таксама стараліся, каб трымаць гэтую павестку гарачай. Нам удалося арганізаваць пікет ля Міжнароднай фэдэрацыі хакею, дазволілі толькі 10 чалавек праз ковідныя абмежаваньні. Нас ніхто не сустракаў ля хакейнай фэдэрацыі, але пазьней мы даведаліся, што спадар Фазэль глядзеў на нас у вакно. І ўсё ж удалося зайсьці ўсярэдзіну, каб перадаць ліст маці Рамана Бандарэнкі.\nЯк беларусы Чэхіі змагаліся супраць правядзеньня чэмпіянату ў Менску\nДарʼя Рудзько: Мы займаліся тэмай адмены чэмпіянату зь верасьня. Праца са спонсарамі была нашым апошнім крокам. Да гэтага правялі вельмі шмат працы з палітыкамі, са СМІ, напісалі шмат лістоў людзям, якія маюць дачыненьне да гэтай тэмы і якія маглі нейкім чынам паўплываць. Пікет ля сядзібы заводу Škoda арганізавалі хутка, за некалькі дзён. Праз карантынныя абмежаваньні мы не маглі праводзіць маштабныя акцыі, было дазволена да 10 чалавек удзельнікаў пікету.\nМы падрыхтавалі ліст, які перадалі кіраўніцтву Škoda разам з плякатамі. Празь некаторы час да нас выйшаў кіраўнік аддзелу камунікацый, які пераконваў нас, што Škoda падтрымлівае беларусаў і лічыць адзіным лягічным рашэньнем не праводзіць чэмпіянат у Беларусі. Нам прынесьлі гарбату і каву і паабяцалі адказаць на працягу тыдня на ліст і выказаць сваю пазыцыю Міжнароднай фэдэрацыі хакею. Адказ мы атрымалі нашмат хутчэй, ужо на наступны дзень. І тады ж яны зрабілі заяву, што падтрымліваць і спансаваць чэмпіянат, калі ён будзе праводзіцца ў Беларусі, ня будуць.\nНа працягу чатырох месяцаў я вяла вялізарную інфармацыйную працу — было некалькі эфіраў на чэскім тэлебачаньні пра чэмпіянат, мы зрабілі шмат інтэрвію са спартоўцамі і журналістамі, якія былі ў турме ў Беларусі. У выніку шмат чэскіх палітыкаў выказаліся ў нашу падтрымку. Я пісала лісты ў Чэскую фэдэрацыю хакею. Тут ужо ўсе ўсё ведалі, і таму такая вялікая кампанія ў выніку адмовілася ад спонсарства.\nŠkoda адмовіцца спансаваць ЧС па хакеі, калі яго не перанясуць зь Беларусі\nБеларусы Італіі пікетавалі фірму Pirelli, аднаго з спонсараў хакейнага чэмпіянату\nКацярына Зюзюк: Тое, што зрабілі дзяўчаты ў Чэхіі і Швайцарыі, вельмі здорава і нас натхняе. На іх фоне мы зрабілі ня так шмат. Акцыю каля Pirelli вельмі хутка арганізавалі. Надрукавалі плякаты і правялі акцыю пад Pirelli па-партызанску з прычыны ковідных абмежаваньняў. Як законапаслухмяныя беларусы, мы звычайна робім дазволы і робім усё па правілах. Гэтым разам абставіны склаліся так, што не было іншага выйсьця. Мы проста прыйшлі і пастаялі каля офіса Pirelli. Ніякай рэакцыі з боку кампаніі не было. А ліст мы падрыхтавалі, толькі не пасьпелі адправіць, бо чэмпіянат у Менску адмянілі. Беларусы Італіі ўвесь гэты час падпісвалі пэтыцыі, правялі вялікую кампанію па інфармаваньні італьянскага грамадзтва пра сытуацыю ў Беларусі.\nЧаму нельга «даваць клюшку дыктатарам»\nВераніка Чарняўская: Ціск быў настолькі моцны з усіх бакоў, што далей вытрымаць было немагчыма. Мы задаволеныя вынікам. З аднаго боку, нам вельмі сумна, бо мы рады, калі міжнародныя мерапрыемствы праводзяцца ў нашай краіне, але было б найвышэйшым цынізмам праводзіць чэмпіянат, калі столькі людзей сядзяць у турмах.\nДарʼя Рудзько: Працытую Вацлава Гаўла: «Надзея — гэта не перакананасьць у тым, што ўсё будзе добра, а ўпэўненасьць: тое, што ты робіш, мае сэнс — незалежна ад таго, чым справа скончыцца». З такой надзеяй я жыла і займалася гэтым усе апошнія месяцы. Аргумэнт, што палітыка ня тычыцца спорту — няслушны, і гэта неаднаразова пацьвярджалася ў мінулым. Правядзеньне чэмпіянату ў Менску толькі ўмацавала б пазыцыі Лукашэнкі і ягоную перакананасьць, што ў яго ўсё пад кантролем. Калі ў краіне больш за 35 тысяч чалавек былі затрыманыя па палітычных матывах, і сотні за кратамі, ніякіх адносінаў з астатнім сьветам як у спорце, так і ў іншых сфэрах быць ня можа.\nКацярына Зюзюк (зьлева). МІлан.\nКацярына Зюзюк: Калі я прачытала навіну пра адмену, у мяне зьявіліся сьлёзы ў вачах. Я адчула, якая мы вялікая сіла. Нягледзячы на тое, што Італія ва ўсёй кампаніі адыграла невялікую ролю ў параўнаньні з тым, што зрабілі дыяспары Чэхіі і Швайцарыі, важны сам факт, што мы працавалі доўга, упарта і дамагліся гэтага выніку. Гэта для нас вельмі вялікая псыхалягічная падтрымка і матывацыя. Тут размова не пра палітыку ідзе насамрэч. Я б хацела патлумачыць спадару Фазэлю розьніцу паміж палітыкай і катаваньнямі ды рэпрэсіямі.\nСтала вядомая большасьць прозьвішчаў памілаваных Лукашэнкам палітвязьняў


Выйшла новая кніга Емяльяна Ляпешкі, які адмаўляе трагедыі ў Курапатах і Катыні. Называецца яна вельмі красамоўна — «Курапаты — змяіны пацалунак Амерыкі». У прынцыпе, аўтар кнігі дасягнуў таго ўзроўню дасканаласці, калі, прачытаўшы назву, можна ўжо не чытаць кнігу. Па сутнасці, нічога новага вы не даведаецеся, акрамя таго, што «Курапаты» — гэта спецаперацыя ЦРУ па разбурэнні СССР, піша ў сябе ў Фэйсбуку гісторык Зміцер Дрозд.\nУ кнізе цэлая частка прысвечаная маім знаходкам пра лёс аднаго з выяўленых у курапацкіх ямах чалавека — Мардэхая Шулькеса.\nНатуральна, «падбухтораны амерыканскімі куратарамі», «падобна дасведчанаму рудому лісу, пастараўся адвесці даследаванне ў іншы бок, далей ад ісціны», «нічым не пацверджанымі высновамі Дзмітрый Дрозд спрабуе ўвесці чытачоў у зман», і да т. п.\nАле пакінем маю сціплую асобу ўбаку, бо яна зусім бляклая побач з іншымі агентамі, названымі аўтарам. І гэта, мабыць, самае цікавае ў кнізе — спіс агентаў ЦРУ, якіх дасведчаны 80-гадовы камуніст-падпалкоўнік КДБ, які працаваў па выкрыцці варожай агентуры, выводзіць на свет. Гэта тое, што па-сапраўднаму ўражвае!\nАкрамя ворагаў, агентаў ЦРУ, што стаіліся на самым версе СССР: Якаўлева, Гарбачова і Шэварднадзэ (зрэшты, нават Андропаў па ягонай версіі нейкі каламутны — не рэагаваў на «ворагаў народа»), і цалкам прадказальных мясцовых агентаў ЦРУ: Пазняка, Васіля Быкава, Шушкевіча, дынастыі Вячорак і яшчэ дзясятка іншых дзеячаў беларускага нацыянальнага руху, аўтар, вядомы прафесійным нюхам чэкіста і майстэрствам кляпаць крымінальныя справы, ідзе значна глыбей.\nНатуральна, ён не мог не адрэагаваць на рэальнасць: у сучаснай Беларусі Курапаты па-ранейшаму носяць афіцыйны статус мемарыяла ахвяр сталінскіх рэпрэсій. Як так выйшла? Вядома, уся справа ў агентах ЦРУ!\nІ тут першым і відавочным агентам, а то і рэзідэнтам цэлай разведвальнай ячэйкі ЦРУ з'яўляецца… былы рэдактар «Советской Белоруссии» Павел Якубовіч (адначасова і агент КДБ). Пад ягоны благі ўплыў (не без подкупу) трапіў нават намеснік старшыні КДБ, які адважыўся прызнаць факт, што Курапаты — гэта, несумненна, справа рук НКВД (відавочны намёк на Ігара Сяргеенку, цяпер кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта!).\nАўтар не лезе за словам у кішэню, выводзячы на святло ўсю варожую агентуру, якая засела на самым версе сучаснай беларускай іерархіі (акрамя самага першага, вядома). І тут нельга абысціся без вялікай цытаты:\n«Аднак пад уздзеяннем П. І. Якубовіча, на той час галоўнага рэдактара прэзідэнцкай газеты «Советская Белоруссия» і накрытых ім квадратна-круглых сталоў, кіраўніцтва КДБ голасна, на ўвесь свет заявіла, што вывучала дакументы і пацвярджае: на курапацкім узгорку ляжаць ахвяры сталінскіх рэпрэсій. І ніхто іншы! Вось толькі незразумела, што імі вывучалася, калі ўсе старшыні КДБ да гэтага і не адзін раз казалі, што якіх-небудзь дакументаў па даваенных расстрэлах не маецца, іх няма ў наяўнасці.\nА што ж тады вывучалася? Не будзем галаслоўныя, П. І. Якубовіч у справаздачы для амерыканскай радыёстанцыі «Свабода» сцвярджае пісьмова: «Кіраўніцтва КДБ недвухсэнсоўна заявіла, да якога часу адносяцца гэтыя пахаванні і чые парэшткі там ляжаць. Усё роўна чые, правыя там, вінаватыя, але гэта ахвяры палітычных рэпрэсій».\nІ праступіла раптам у П. І. Якубовіча як, падобна, у іх агента гарачая любоў да КДБ: «Трэба сказаць добрае слова — гэта не вельмі папулярна, але было так — кіраўніцтву Камітэта дзяржаўнай бяспекі, якое пагадзілася з нашымі прапановамі».\nНашымі — гэта значыць, П. І. Якубовіч рабіў прапановы не толькі ад сябе, але, мабыць, і ад Радыё «Свабода»? Так і хочацца спытаць, а ў якую суму абышлася згода з прапановамі і «патрэбнае разуменне кіраўніцтва КДБ»? Натуральна, Павел Ізотавіч можа спаслацца на непамятлівасць. Але што ж зрабілі кіраўнікі беларускага КДБ, якіх Якубовіч так шчыра палюбіў? Павел Ізотавіч тлумачыць: «Прадстаўнікі КДБ узялі ўдзел у шэрагу мерапрыемстваў, у прыватнасці, у «круглым стале», на якім на ўвесь свет было недвухсэнсоўна і кампетэнтна заяўлена, што ў Курапатах спачываюць не проста парэшткі. Пра «круглы стол» шмат паведамлялася па тэлебачанні і ў многіх СМІ».\nПагадзіцеся, гаворка крыху звілістая. Зыходзячы з логікі выкладання П. І. Якубовіча, да «круглага стала» праводзілі мерапрыемствы за іншымі сталамі, цалкам можна выказаць здагадку, што былі сярод іх і квадратныя-рэстаранныя з грашовымі прыплатамі за разуменне. Менавіта таму за «круглым сталом і было сказана, што ў Курапатах «спачываюць ахвяры палітычных рэпрэсій пэўнага гістарычнага перыяду, і гэта можна абагульнена назваць сталінскімі рэпрэсіямі».\nЯк гэта зразумець?! Сем старшыняў КДБ да гэтага заяўлялі, што матэрыялаў не маюць. І вось відушчы, наваспечаны, адзін з намеснікаў старшыні запэўнівае, што ўсе матэрыялы не толькі асабіста бачыў, але і вывучыў. Мабыць, у першых не было на вачах тых акуляраў, якія для аднаго намесніка спецыяльна даслалі з ЗША. Як інакш растлумачыць, што раптам адкрыўся зрок? Што ж яшчэ можна чакаць ад такога чалавека, надзеленага немалой уладай у сённяшняй Беларусі, якая падверглася агрэсіі ЗША?\nШкада, але ў гэтым выпадку мы па-іншаму, акрамя як гэтым паведамленнем, не ў стане супрацьстаяць магчымай бядзе. Пакуль не можам! Не маем патрэбнага доступу да патрэбнага цела. Але самае галоўнае — прагаварыліся: матэрыялы-то па Курапатах у сховішчах КДБ маюцца! Надышоў час выкласці іх на стол. Для расследавання. Якое звычайна завяршаецца судом. Такі закон. Хай адкрыты суд установіць ісціну!»(ст. 150—151).\nНяцяжка пабачыць тоўсты намёк на тонкія абставіны, што Сяргеенка небескарысліва прызнаў факт расстрэлаў НКУС у Курапатах:»з грашовымі прыплатамі за разуменне». Вядома, дасведчаны чэкіст тут усё падае толькі як сваю здагадку. А вось даць бы аўтару «доступ да патрэбнага цела» і пакінуць бы на гадзінку-другую абвінавачаных у здрадзе сам-насам са старым чэкістам і яго таварышамі — дык прызналіся б і ў тым, што яны агенты Бангладэш або Мадагаскара! Знялі б пакаяльнае відэа на фоне дзвярэй. Старая школа!\nЁсць у тэксце і яшчэ такія ж заманлівыя сцвярджэнні. Напрыклад, тое, што архівы КДБ у нас дагэтуль закрытыя… па загадзе ЦРУ! Вось так! Мы ўжо гады змагаемся за адкрыццё гэтых архіваў — і выходзіць, што мы змагаемся з самім магутным ЦРУ! Думаеце, я прыдумляю? Дык вось цытата:\n«Усе агучаныя следствам 1988 года матэрыялы выглядаюць на фоне прыведзенага вышэй загаду нядобрай казкай, складзенай Быкавым, Пазняком і іх гаспадарамі з ЦРУ ЗША ва ўгоду Амерыцы, чамусьці пакорліва пацверджанай пракуратурай БССР і, натуральна, агентамі ЦРУ з Палітбюро ЦК КПСС. Яны і забаранілі раскрываць архівы КДБ Беларусі, рассакрэціць архіўныя следчыя справы. Аднак Палітбюро ЦК КПСС самараспусцілася яшчэ ў 1991 годзе. Чаму ж не адмененая яго забарона? Ах, так! ЦРУ-то ЗША працягвае дзейнічаць. ЦРУ не дазваляла і не дазволіць раскрыць сховішчы КДБ, справядліва баючыся таго, што сапраўдныя дакументы разбураць усю гнілую амерыканскую версію. А гэтую версію амерыканскія агенты абавязаныя зберагчы і пацвердзіць, начыста забыўшыся пра рэспубліку, наш народ і наступствы для Беларусі» (с. 236).\nТут ужо я і не ведаю, як перакласці гэты нават не намёк, а цалкам канкрэтнае абвінавачванне, што архівы КДБ дагэтуль закрытыя пры падтрымцы нейкіх не названых агентаў ЦРУ ў сучаснай Беларусі. Але які павінен быць іх уплыў, калі ў іхнай сіле адкрыць ці не адкрыць архівы КДБ?\nЦяпер зразумела, што нам трэба было запыты аб адкрыцці архіва КДБ накіроўваць не ў КДБ, Адміністрацыю прэзідэнта, Саўмін і іншыя арганізацыі, а проста ў ЦРУ!\nАле, калі шчыра, паміж славаслоўямі на адрас мудрай палітыкі цяперашняга кіраўніка адгадваецца, што нітачкі ўсёй гэтай спецаперацыі ЦРУ, якая зацягнулася, сыходзяць, сапраўды, на самы-самы верх кіраўніцтва Беларусі. Адказваючы на пытанне, чаму гэтая хлусня так зацягнулася, аўтар адказвае:\n«…Відавочна ішоў гандаль, які дазволіў зняць некаторыя амерыканскія санкцыі з Беларусі. Гэта тое, што ляжыць на паверхні. А сутнасць пакуль схаваная ад вачэй. Але ісціна ўжо побач і хутка адкрыецца» (с. 249).\nУ цэлым жа, трэба меркаваць, менавіта з гэтай прычыны (засмечанасці кіраўніцтва агентамі ЦРУ) і ў цяперашняй Расіі прэзідэнт Пуцін працягвае настойваць на «гебельсаўскай» версіі расстрэлаў у Катыні. Нейкая суцэльная ода ўсёмагутнай Амерыкі выйшла!\nВыснова: Як спявалі ў вядомай песні: «Шпионы там, шпионы здесь, без них не встать, без них не сесть». І гэтыя два вершаваныя радкі, мабыць, лепшая рэцэнзія на гэты зусім ненавуковы твор.


Пільзнэр Вайерманн \_ Weyermann - Купіць нямецкі солад у Мінску - Хатні Бровар\nСолад піваварны ПільзнэрВайерманн \_ Weyermann — высакаякасны нямецкі солад.\nПіва: Лагер, Пільзнэр, іншыя гатункі піва.\nКаляровасць (EBC): 2,5-4,5.\nСветлы нямецкі солад ад саладоўні Bestmalz. Цудоўны базавы еўрапейскі солад. Каляровасць (EBC): 2 адз.\nСолад Simpsons Malt Finest Pale Ale Maris Otter\nСолад Simpsons Malt Finest Pale Ale Maris Otter выраблены з двухрадковага ячменю сорта Maris Otter. Асаблівасці: нізкая экстрактыўнасць нізкае ўтрыманне бялку, высокая актыўнасць ферментаў (выдатнае спалучэнне з адмысловымі (спецыяльнымі) саладамі). Солад Finest Pale Ale Maris Otter у асноўным выкарыстоўваецца для варкі ангельскіх Біттэраў. EBC: 4,0-6,0\nСолад Шато Мюнік Лайт (Chateau Munich Light)\nСолад Шато Мюнік Лайт (Munich Light Malt) - cолад насычанага залатога колеру, які злёгку павышае каляровасць піва, надаючы яму залаціста-аранжавае адценне. (EBC): 13-17 EBC / 5.4-6.9 Lovibond


Прэзідэнт змяніў кіраўніцтва ўрада — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\nПрэзідэнт змяніў кіраўніцтва ўрада\n22.08.2018 21.08.2018 Марина Маглыш-Калинина1006Комментарии on Прэзідэнт змяніў кіраўніцтва ўрада\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка змяніў кіраўніцтва ўрада. Адпаведныя кадравыя рашэнні 18 жніўня агучыў кіраўнік дзяржавы.\nПрэм’ер-міністрам Беларусі назначаны Сяргей Румас, які да гэтага часу ўзначальваў Банк развіцця.\nПершым намеснікам прэм’ер-міністра назначаны Аляксандр Турчын, да гэтага часу кіраўнік Апарату Савета Міністраў. Намеснікам прэм’ер-міністра назначаны Ігар Ляшэнка. «Ён знаходзіцца ў камандзіроўцы, ён у курсе справы. Будзе курыраваць пытанні, якімі займаўся Уладзімір Сямашка», – сказаў Прэзідэнт. Да гэтага часу Ігар Ляшэнка ўзначальваў канцэрн «Белнафтахім».\nНамеснікам прэм’ер-міністра таксама назначаны Уладзімір Кухараў. Да гэтага часу ён працаваў на пасадзе намесніка старшыні КДК. Ён будзе курыраваць пытанні будаўніцтва, ЖКГ, транспарту.\nАкрамя таго, намеснікам прэм’ер-міністра назначаны Ігар Петрышэнка, які да гэтага часу быў паслом Беларусі ў Расіі. Ён будзе адказваць за сацыяльную сферу – ахову здароўя, адукацыю, культуру, спорт.\nМіністрам архітэктуры і будаўніцтва назначаны Дзмітрый Мікулёнак, міністрам прамысловасці – Павел Уцюпін, міністрам сувязі і інфарматызацыі – Канстанцін Шульган. Міністэрства эканомікі ўзначаліць Дзмітрый Крутой. Старшынёй Дзяржаўнага ваенна-прамысловага камітэта назначаны Раман Галоўчанка.\n«На парадку дня акрэсленыя пытанні стаяць даўно. Прынамсі, перада мной як Прэзідэнтам. А апошнім часам яны набылі асаблівае гучанне ў сувязі з мерапрыемствам на ўсходзе Беларусі. Тады мной было прынята рашэнне абнавіць наш урад, асабліва кіраўніцтва. Было даручана кіраўніку Адміністрацыі правесці кансультацыі з адпаведнымі службовымі асобамі, вярнуцца да рэзерву кадраў Прэзідэнта, правесці кансультацыі з кіраўнікамі арганізацый грамадзянскай супольнасці нашай краіны», – сказаў кіраўнік дзяржавы.\n«Вы цудоўна ведаеце, што такое грамадзянская супольнасць у Беларусі. Гэта кіраўнікі нашай жаночай арганізацыі, маладзёжнай арганізацыі, прафсаюзаў і ветэранскай арганізацыі… Як мне было даложана, такія кансультацыі праведзены. І тыя кандыдатуры, якія абмяркоўваліся з кадравага рэестра, паводле маёй інфармацыі, былі падтрыманы і адобраны», – адзначыў Аляксандр Лукашэнка.\n«Я не стану перад вамі разгортваць якую-небудзь праграму. Усе вы з ёй знаёмыя, і як эксперты вы ўсе прымалі ўдзел у фарміраванні гэтай праграмы, не кажучы ўжо пра цяперашняга прэм’ер-міністра. Гэта чалавек, які папрацаваў у розных сферах, – сказаў Прэзідэнт. – Ён мае свой пункт гледжання. Я паважаю, я яму даручаў шмат канкрэтных пытанняў па-за яго сферай, і яны заўсёды выконваліся».\n«У мяне вялікія надзеі на вас. І мы сапраўды праз нейкі час і да выбараў прыйдзем – і да парламенцкіх, і да прэзідэнцкіх – гэта наш экзамен. І мне хацелася б, каб мяне ні ў якім разе не папракнулі за дрэнную вашу работу», – падкрэсліў Аляксандр Лукашэнка.\nЗ прыўзнятым настроем


Канвертаваць Эфіёпскі быр (ETB) і Ірландскія фунты (IEP) : Калькулятар абменнага курсу\nЭфіёпскі быр (ETB) і Ірландскі фунт (IEP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Эфіёпскі быр і Ірландскі фунт пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 22 лістапад 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Эфіёпскі быр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Ірландскі фунт валюты па змаўчанні. Націсніце на Ірландскія фунты або Эфіёпскі быр канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nЭфіёпскі быр гэта валюта, у Эфіопія (ET, ETH). Ірландскі фунт гэта валюта, у Ірландыя (IE, IRL). Эфіёпскі быр таксама вядомы як Birrs. Сімвал ETB можа быць запісаная Br. Эфіёпскі быр дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Эфіёпскі быр Апошняе абнаўленне 22 лістапад 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Ірландскі фунт Апошняе абнаўленне 22 лістапад 2020 ад Міжнародны валютны фонд. ETB каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. IEP каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Прадукты, якія цяжарныя жанчыны не павінны ёсць: паглядзіце, якія яны!\nхарчаванне\t 15 жніўня 2017\nПадчас цяжарнасці клопат пра ежу неабходна падвоіць, бо акрамя прыёму чагосьці, што можа нанесці шкоду здароўю і самаадчуванню цяжарнай жанчыны, некаторыя прадукты могуць нанесці шкоду здароўю дзіцяці, нашкодзіць выпрацоўцы груднога малака і нават нават стаць прычынай выкідка альбо заўчасных родаў.\nПадчас дародавага сыходу доктар звычайна складае спіс прадуктаў, якія цяжарная вы не павінны ёсць, але калі вы ўсё яшчэ не ведаеце, цяжарныя вы ці сумняваецеся наконт ежы, якую ён не назваў, але народная мудрасць кажа, што трэба пазбягаць (ці наадварот), сачыце за падрабязнае даследаванне, якое мы правялі для вас.\nПрадукты, якія нельга ўжываць цяжарным жанчынам\nДаведайцеся, якія прадукты нельга ўжываць цяжарным жанчынам і якія рызыкі яны ўяўляюць для здароўя цяжарнай жанчыны і / або дзіцяці:\nСырая ежа цяжэй засвойваецца і можа выклікаць рэфлюкс, але на гэтым рызыкі не спыняюцца.\nЯны ствараюць рызыку забруджвання мікраарганізмамі, якія могуць нанесці шкоду здароўю маці і дзіцяці, і калі цяжарная жанчына ніколі не кантактавала з агентам пад назвай таксаплазма (найпростыя ў сырой і дрэнна вымытай ежы), існуе рызыка наяўнасці таксаплазмозу, які можа выклікаць такія заганы развіцця, як прыроджаная катаракта, глухата, рост альбо разумовая адсталасць і нават унутрычэраўная смерць, акрамя таго, рызыка выкідка альбо заўчасных родаў, у залежнасці ад часу цяжарнасці, у якой адбываецца забруджванне.\nУ гэтую катэгорыю мы ўключаем японскую кухню, якая ў асноўным робіцца з сырой ежы. Таксама неабходна пазбягаць сырога яйка, спрабуючы кляр, напрыклад, з-за бактэрый сальманелы.\nГлядзіце таксама: Лекі, якія цяжарным жанчынам прымаць нельга\nВарта таксама пазбягаць кавы, а таксама іншых стымулюючых напояў і напояў, якія змяшчаюць кафеін, так як гэта павялічвае частату сардэчных скарачэнняў і артэрыяльны ціск.\nЧаі на самай справе могуць прынесці шмат карысці для здароўя, і некаторыя травы і расліны на самай справе лічацца лячэбнымі, але падчас цяжарнасці неабходна нават кантраляваць прыём натуральных рэчываў.\nЁсць некаторыя гарбаты, якія лічацца абартыўна пагаршальнымі, такія як гарбата з руты, гарбата з паўночнай бучыньі, дуброўка, палын, капейка і іншыя.\nНекаторыя гарбата паскараюць абмен рэчываў і могуць выклікаць дыскамфорт і сэрцабіцце, напрыклад, гарбаты з кафеінам, напрыклад, белы чай, зялёны чай, гарбату і чорны чай.\nІншыя гарбата, такія як болдо, карыца, маскар і чай з залатога пяску могуць выклікаць скарачэнне маткі, а іншыя, такія як мята з мятай, могуць паменшыць выпрацоўку малака і нанесці шкоду грудному гадаванню.\nУ дадатак да гэтага, некалькі іншых гарбат проціпаказаныя падчас цяжарнасці, і важна быць лепш праінфармаваным, перш чым думаць, што калі рэчыва натуральнае, яно не можа ўяўляць ніякай рызыкі.\nПрадукты, багатыя цукрам\nЗвычайна існуе вядомая «цяга» да салодкага, але трэба быць асцярожным з празмернасцямі, бо занадта цукрыстыя прадукты і напоі могуць выклікаць гестацыйны дыябет. У гэты спіс уваходзяць безалкагольныя напоі, пірожныя, пірагі, шакалад і іншыя прысмакі.\nКаб замяніць цукар, выкарыстоўвайце толькі падсалодвальнікі, такія як ацэсульфам-К, сукралоза і Стевен, і пазбягайце сахарыну і цыкламата.\nПрадукты, багатыя соллю\nГіпертанія - адна з самых вялікіх праблем, якой варта пазбягаць падчас цяжарнасці, а паколькі натрый павялічвае крывяны ціск, трэба кантраляваць колькасць солі.\nВажна сказаць, што ў нулявой і лёгкай версіі безалкагольных напояў шмат натрыю, і іх нельга ўжываць, каб пазбегнуць спажывання цукру, бо натрый яшчэ больш небяспечны падчас цяжарнасці.\nМалюскі, малюскі ці морапрадукты\nУ дадатак да колькасці бактэрый, якія яны пераносяць, такія морапрадукты, як вустрыцы, крабы, крэветкі, амары, васьміногі і кальмары (сярод іншых) могуць выклікаць дыярэю і абязводжванне арганізма цяжарных, а ёсць некаторыя мікробы, якія могуць нанесці шкоду развіццю плёну.\nТаксама варта пазбягаць рыбы, якая мае высокі ўзровень ртуці (напрыклад, рыбы-меч і скумбрыя), паколькі ртуць звязана з затрымкай развіцця і пашкоджаннем мозгу.\nКрэндзелі, такія як вяндліна, каўбаса, салямі і балоння, утрымліваюць шмат натрыю і ўтрымліваюць кансерванты, а па меры актывізацыі імуннай сістэмы жанчыны падчас цяжарнасці празмерная рэакцыя арганізма на хімічныя рэчывы можа прывесці да алергіі.\nПазбягайце малака, сыру, ёгурта і марожанага, калі яны не пастэрызуюцца, бо яны ствараюць рызыку заражэння бактэрыямі і кішачнай інфекцыяй.