Нажніцы рок-паперы справядлівыя? - У World Rock Paper Scissors Association\nНажніцы рок-паперы справядлівыя?\nЦі ёсць абмежаванні, хто можа гуляць нажніцы Rock Paper?\nРок-папера-нажніцы - гэта адна з найстарэйшых гульняў рук сёння. Ручныя гульні маюць шматвяковую гісторыю інцывілізацыі, пачынаючы з кітайскай дынастыі Хань (206 да н.э. - 220 AD). Людзі гуляюць нажніцы "Рок-папера", каб урэгуляваць спрэчкі; кожны, хто выйграе, будзе пераможцам аргументацыі альбо дапаможа вырашыць, які выбар зрабіць паміж двума даступнымі варыянтамі.\nДля гэтага не існуе ніякіх абмежаванняў, якія могуць гуляць нажніцы для папяровай паперы (RPS). Не існуе ўзроставых абмежаванняў, гендэрных абмежаванняў і расавай дыскрымінацыі ў тым, хто можа гуляць. Нажніцы "Рок-папера" - гэта для ўсіх, наколькі вы псіхічна разумныя, і вы можаце разважаць пра тое, што "Нажніцы рок-паперы" для вас.\nНа самай справе, Rock Paper Scissors - гэта гульня, якая будуе разумовыя развагі; гэта дапамагае хутка думаць і прымаць правільныя рашэнні нават у рэальных жыццёвых абставінах. Гуляючы нажніцы папяровых папер - гэта спосаб раскручваць і ажыццяўляць мозг адначасова.\nВы ніколі не задумваліся, хто можа гуляць у нажніцы Rock Paper? Адказам будуць студэнты, дарослыя, прафесіяналы, мужчыны, жанчыны, хлопчыкі і дзяўчынкі. Гэта будзе не да месца, каб сказаць, што кожны можа гуляць. Уся справа ў вывучэнні псіхалогіі вашага апанента і прагназаванні таго, што яны будуць рабіць далей, і як яны адрэагуюць на тое, што вы робіце, гэта цікавая гульня, якая можа дапамагчы мозгу. Гаворка ідзе пра мысленне, стратэгізацыю, прыняцце рашэнняў сярод іншых.\nКалі справа даходзіць да вобласці справядлівасці, гэта залежыць ад вашай пункту гледжання або вызначэння справядлівага, таму што абсалютнай справядлівасці можа быць дасягнута толькі адвольным механізатарам, які робіць для сябе паршывую гульню. Аднак, на мой погляд, RPS, верагодна, з'яўляецца самай справядлівай гульнёй па наступных пяці прычынах:\nЯна не патрабуе ніякага абсталявання, акрамя адной функцыянальнай рукі, і таму не мае прыхільнасці да заможных, якія могуць дазволіць сабе лепшае абсталяванне і трэніроўкі.\nПрадукцыйнасць у гульні не паляпшаецца пры дапамозе наркотыкаў, якія выраўноўваюць гульнявыя ўмовы паміж гульцамі, якія вырашылі выкарыстоўваць наркотыкі, якія павышаюць прадукцыйнасць, і тымі, хто вырашыў гуляць "чыста".\nГульня не спрыяе канкрэтнаму тыпу цела, узросту ці полу. Сіла і хуткасць не маюць ніякага рэальнага значэння.\nГульня настолькі простая, каб усвядоміць правілы ўсе, акрамя самых значна разумовых задач.\nГульня не мае двухсэнсоўнасці (Рок заўсёды б'е нажніцамі і г.д.), а таксама не ацэньваюць гульню трэцяй боку (як многія алімпійскія віды спорту), а значыць, любы сумленны гулец або назіральнік заўсёды будзе згодны з вынікам.\nТакім чынам, адзіны рэальны дыферэнцыятар паміж гульцамі заключаецца ў тым, наколькі добра яны выбіраюць, таму ён аддае перавагу тым, хто можа чытаць апанентаў, маскіраваць іх намеры і думаць стратэгічна, але хіба гэта не сутнасць гульні? Вядома, гэта, і я яшчэ бачу гульню, якая не ў тым, каб паспрабаваць перамагчы свайго апанента. Калі ёсць, то я пагаджуся, што нажніцы папяровай паперы не справядлівыя. Цяпер вы павінны ведаць, што такое "Нажніцы".


Апісалі маёмасць старшыні Партыі БНФ | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n“Тэлевізар ацанілі ўсяго ў 20 рублёў”, – абураецца Рыгор Кастусёў. На гэтым тыдні старшыня Партыі БНФ Рыгор Кастусёў атрымаў цэлы стос лістоў з аддзела прымусовага выканання Шклоўскага раёна па нясплаце штрафа за ўдзел у акцыях супраць інтэграцыі з Расеяй, што праходзілі ў Менску ў снежні мінулага года.\nА 26 траўня судовыя выканаўцы апісалі маёмасць палітыка…\nРыгор Кастусёў: Штраф быў 810 рублёў і дадатак да гэтага судовыя выканаўцы яшчэ налічылі 81 рубель. Мне паведамілі, што накладзены арышт на карыстанне гаражом і машынай, а сёння апісалі ў кватэры частку маёмасці: тэлевізар, халадзільнік, пральную машыну, канапу, крэслы і стацыянарны тэлефон.\nМяне азнаёмілі з пратаколам, але маёмасць не забіралі, яна знаходзіцца ў кватэры як быццам на захаванні з першасным правам на продаж.\nРР: Штраф не такі і вялікі, а маёмасці шмат апісалі…\nРыгор Кастусёў: А ў іх свае крытэры ацэнкі. Напрыклад, тэлевізар ацанілі ўсяго ў 20 рублёў, пральную машыну – у 70 рублёў… Агульны кошт арыштаванай маёмасці складае 430 рублёў. Цэны проста смешныя!\nРР: Што далей збіраецеся рабіць?\nРыгор Кастусёў: Зараз звяртаюся да сяброў, прашу дапамогі, каб аплаціць хаця б палову штрафа ў растэрміноўку. Падключыліся і блогеры, і мае наменсікі ў партыі… Будзем збіраць па капейцы, хто колькі можа.\nРаней, калі я працаваў і займаўся бізнесам, такая сума не была б для мяне праблемай, але зараз крыху іншыя часы. Цяпер жа я на пенсіі.


Анонс праграмы на 12 красавіка:\nПадзея: 11 красавіка споўнілася 11-я гадавіна тэракту ў мінскім метро. І з гэтай цяжкай тэмай звязана яшчэ адна — смяротнае пакаранне. Двух чалавек — Уладзіслава Кавалёва і Дзмітрыя Канавалава — абвінавацілі ў здзяйсненні тэракту і расстралялі. Судовы працэс над імі выклікаў шмат пытанняў, а беларускія ўлады не дачакаліся рашэння КПЧ ААН і прывялі прысуд у выкананне. Чаму варта памятаць гэтую гісторыю? Разбіраемся з каардынатарам кампаніі “Праваабаронцы супраць смяротнага пакарання” Андрэем Палудам.\nПа-за межамі: Праваабарончы цэнтр “Вясна” абвесціў збор гуманітарнай дапамогі для партнёрскай праваабарончай арганізацыі з Украіны “Восток SOS”, якая 8 гадоў прафесійна займаецца дапамогай пацярпелым у канфлікце на Усходзе і цяпер забяспечвае мірных жыхароў Украіны неабходнымі наборамі ежы і гігіены. “Вясну” у гэтым падтрымалі “БАЖ” і “АБФ”. Чым “Восток SOS” адметны (ён падтрымліваў беларусаў у складаныя часы!) і як збіраецца для яго дапамога?\nКаментар эксперта: Рэгіёны: рэпрэсіі ў дачыненні да беларусаў у сувязі з вайной ва Украіне і рэпрэсіі ў дачыненні да тых, хто ўжо сядзіць… І якую шкоду прыносіць знаходжанне войск РФ на тэрыторыі Беларусі? Пра гэта распавядаюць праваабаронца з Гомельшчыны Алена Маслюкова і праваабаронца з Брэста Уладзімір Вялічкін.\nКаментар: Як пісалі паштоўкі і лісты салідарнасці на мінулых выходных у Вільні? Журналістка Глафіра Жук прапанавала дасылаць палітвязням казкі, а ў Беларускім доме неабыякавыя беларусы сабраліся, каб напісаць паштоўкі з віншаваннямі да Вялікдня для палітвязняў-вернікаў розных канфесій.\nУ музычных паўзах — украінскі PROBASS&HARDI.


PressReader - Ostrovetskaja Pravda - Ostrovetskaya Pravda. Tolstushka: 2018-11-17 - Знаёмства са сталіцай\nЗнаёмства са сталіцай\nOstrovetskaja Pravda - Ostrovetskaya Pravda. Tolstushka - 2018-11-17 - Программа Телепередач С 19 По 25 Ноября -\nГлазга – буйнейшы горад Шатландыі. Але сталіцай краіны з’яўляецца Эдзінбург – ці не таму, што менавіта там знаходзіцца велічны Эдзінбургскі замак, што высіцца на вяршыні патухлага вулкана – сэрца Шатландыі?\nПраўда, наведаць яго нам не ўдалося. Зрэшты, Дзмітрый Крылоў у сваіх «Непуцёвых нататках» сцвярджаў, што зараз адчуць дух Шатландыі там немагчыма: яго даўно выветрылі шматлікія турысты. Яшчэ б: з XI стагоддзя, калі не раней, топчуць яго тэрыторыю ўсякія-ўсялякія… Ну што ж, будзем лічыць, што мы і не хацелі…\nДух Шатландыі я спрабавала адчуць на вузкіх вулачках сталіцы – хоць і там, здаецца, турыстаў больш, чым абарыгенаў…\nАўтамабіль, на якім мы прыехалі ў сталіцу, – не самы зручны від транспарту ў Эдзінбургу, і не толькі з-за вузкіх вулачак. Улады горада «выжываюць» аўто з цэнтра сталіцы рублём: гадзіна вулічнай паркоўкі каштуе 35 фунтаў – амаль 100 беларускіх рублёў! Нам пашанцавала: мы знайшлі больш танную паркоўку, таму і змаглі пагуляць па старой частцы Эдзінбурга, якая – зрэшты, як і новая – занесена ў спіс культурнай спадчыны ЮНЕСКА.\n…Цэнтры сталіц па сутнасці сваёй падобныя ва ўсім свеце: у кожнай ёсць свой пешаходны «арбат», паўсюль – турысты з фотаапаратамі, сувенірныя крамы…\nІ пры гэтым у кожнай – свае адметнасці. Эдзінбург заманьвае турыстаў старажытнай архітэктурай – ад усведамлення таго, што палац, храм, дом, публічная бібліятэка пабудаваны пяць ці нават больш стагоддзяў таму, а замак увогуле амаль што тысячу – мурашкі па скуры.\nА яшчэ сапраўднымі шатландцамі ў кілтах і з валынкай, падобнай на беларускую дуду, якая іграе так меладычнажаласліва... Нацыянальнае шатландскае адзенне – гэта не толькі кілт (мужчынская спадніца ў клетку, па колеру якой можна вызначыць, да якога са шматлікіх кланаў належыць …кілтаносец»). У класічным варыянце да яго абавязкова дадаецца перакінуты цераз плячо плед, аздоблены футрам скураны кашалёк, кароткія панчохі – накшталт гольфаў, спецыяльныя чаравікі і галоўны ўбор. Шатландскі нацыянальны касцюм можна ўбачыць не толькі ў музеях, этнаграфічных святах ці на зарабляючых на турыстах артыстах. Нават за час свайго непрацяглага знаходжання ў Шатландыі я неаднойчы бачыла на вуліцах горада мужчын у кілтах – ну можа, не зусім у класічным варыянце. Кілт – абавязковае адзенне на важныя сямейныя святы – вяселле, да прыкладу. І для кожнага сапраўднага шатландца справа гонару мець кілт – хоць і каштуе ён нятанна, да тысячы фунтаў стэрлінгаў (прыкладна 2700 беларускіх рублёў). Купіць яго можна ў магазінах ці заказаць у спецыяльных атэлье, нават для зусім маленькіх хлопчыкаў.


У Назарэце адбудзецца асвячэнне мазаікі Маці Божай Будслаўскай - Новости - Туризм и Отдых\nУ Назарэце адбудзецца асвячэнне мазаікі Маці Божай Будслаўскай\n500 вернікаў з Беларусі наведаюць цырымонію асвячэння мазаікі з выявай абраза Маці Божай Будслаўскай у Назарэце. Распавядае Арцыбіскуп Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі Тадэвуш Кандрусевіч, паведамляе Беларускае Радыё Рацыя.\n- Асвячэнне мазаікі адбудзецца 28-га чэрвеня. Самалётаў будзе столькі, колькі патрэбна, у розныя дні будуць вылятаць, у розныя дні вяртацца. 28-га ўсе сустракаюцца ў Назарэце, дзе адбудзецца Святая імша ў базіліцы, у тым месцы, дзе адбылося касцёльнае звеставанне. Пасля Святой імшы адбудзецца асвячэнне гэтай мазаікі.\nПрэс-сакратар Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў у Беларусі ксёндз Юры Санько нагадвае, што Касцёл Беларусі ўжо мае прысутнасць у Назарэце:\n- Некалькі год таму была размешчана табліца з малітвай “Ойча наш” на беларускай мове, а сёлета будзе змешчана мазаіка з выявай Маці Божай Будслаўскай, а таксама будуць пададзены контуры Беларусі - такі цэлы комплекс. Вялікая мазаіка, якая ў вышыню два метры і ў шырыню семдзесят сантыметраў.\nПланавалася, што цырымонія ў Назарэце збярэ не менш за тысячу вернікаў з Беларусі, зазначае ксёндз Юры Санько, але кошт падарожжа даволі высокі ў крызісны для беларускай эканомікі час - больш за тысячу даляраў. Гэта і скарэктавала планы пілігрымкі.\nБудслаўскі абраз Маці Божай - адзін з найбольш шанаваных каталіцкіх абразоў Беларусі. Цудоўнае з'яўленне Маці Божай айцам-бернардзінцам адбылося ў Будславе яшчэ ў 1588 годзе: пасля абраду святога хрышчэння народ убачыў незвычайнае святло, якое заззяла ў небе і асвяціла капліцу і хаты. З гэтага часу і пачаліся першыя паломніцтвы ў Будслаў.


Уладзімір Колас: Такой безнадзейнай сітуацыі яшчэ не было | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСтаршыня Рады беларускай інтылігенцыі Уладзімір Колас распавядае пра магчымы эфект ад вылучэння Мікалая Статкевіча прэтэндэнтам на прэзідэнцкую пасаду і аналізуе працу апазіцыі за дзевяць месяцаў да выбараў-2015.\nУладзімір Колас: Мы з самага пачатку займалі пазіцыю, што падчас выбараў не трэба займацца рознымі гульнямі і не павінна быць падмены ў мэтах. Калі мэта – перамагаць на выбарах (а менавіта так і павінна адбывацца), то трэба ўлічваць сітуацыю і дзейнічаць у адпаведнасці з ёй. На вялікі жаль, на кожных прэзідэнцкіх выбарах гэтыя мэты не пераследваліся, а кандыдаты ставілі перад сабой іншыя задачы. Мы з гэтым не пагаджаемся, і ў дадзенай гісторыі з вылучэннем Статкевіча ўсе цудоўна разумеюць, што Мікола не зможа перамагчы па той простай прычыне, што ён не можа быць нават зарэгістраваны. Безумоўна, жахліва і несправядліва, што Мікалай Статкевіч знаходзіцца ў турме. Усе ведаюць, што гэта палітычны пераслед. Але наўрад ці кампанія па яго вылучэнні дазволіць палітвязню выйсці на волю, а, тым больш, актыўна далучыцца да прэзідэнцкай кампаніі. Гэта чарговыя гульні. Адпаведнае і стаўленне да іх.\nРР: Аднак жа іншых больш-менш годных варыянтаў правядзення выбарчай кампаніі ў апазіцыі няма.\nУладзімір Колас: Менавіта! Але гэта наступствы таго, што пачалося яшчэ падчас пазамінулых выбараў. Няправільна абраная тактыка і стратэгія прывялі да самазнішчэння апазіцыі, што зараз робіцца відавочным. Такой безнадзейнай сітуацыі яшчэ не было ніколі! Безумоўна, патрэбныя новыя сілы і на гэта адзінае спадзяванне.\nРР: А можа асоба Міколы Статкевіча якраз і аб’яднае вакол сябе ўсе дэмакратычныя сілы?\nУладзімір Колас: Мы ўжо добра ведаем, наколькі гэтыя людзі здольныя да кансалідацыі, а таму ніякіх спадзяванняў асабіста ў мяне няма.\nРР: Але ж часу застаецца ўсё менш…\nУладзімір Колас: Варушыцца апазіцыя павінна была пачаць яшчэ пасля Плошчы-2010. Трэба было рабіць разбор палётаў, аналізаваць сітуацыю і рабіць аб’ектыўныя і сумленныя высновы. Нічога гэтага зроблена не было, таму ўсё прыходзіць да заканамерных вынікаў. Паўтараю – ніякіх спадзяванняў на гэтую апазіцыю, на вялікі жаль, няма.


Віталь Рымашэўскі: Аднабаковыя перамовы прывядуць да кансервацыі рэжыму - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСустаршыня аргкамітэту па стварэнні партыі «Беларуская Хрысціянская Дэмакратыя» Віталь Рымашэўскі даў негатыўную ацэнку правядзенню ў Бруселі перамоваў паміж Еўразвязам і ўладамі Беларусі. У перамовах узяла ўдзел намесніца міністра замежных спраў Беларусі Алена Купчына. На гэтых сустрэчах сярод іншага абмеркавалі пытанні правоў чалавека – адзначае апазіцыйны палітык.\n– Палітычная апазіцыя, грамадзянская супольнасць, праваабарончыя арганізацыі – гэта адзіныя суб’екты, якія могуць хоць неяк пракантраляваць тое, што робіць беларуская улада. Размаўляць з беларускімі ўладамі без грамадзянскай супольнасці – гэта азначае, што ігнараваць таксама ўвесь беларускі народ. Калі гэтыя перамовы ператворацца толькі ў дыялог з рэжымам Лукашэнкі, закрыты, кулуарны, то яны прывядуць толькі да кансервацыі дзейснага рэжыму, да пагаршэння сітуацыі з правамі чалавека ў Рэспубліцы Беларусь, да большых рэпрэсій.\n«Толькі пры кантролі ўладаў з боку апазіцыі і грамадзянскай супольнасці могуць адбыцца змены да лепшага. У адваротным выпадку двухбаковы закрыты дыялог паміж ЕС і ўладамі Беларусі стане толькі імітацыйным працэсам і прывядзе да азербайджанізацыі сітуацыі ў Беларусі», – адзначыў Віталь Рымашэўскі. Таму палітык лічыць неабходным вярнуцца да трохбаковага фармату дыялогу.


Што паказаў VI Тыдзень нефармальнай адукацыі? Вынікі Тыдня ў пытаннях і адказах | Асацыяцыя дадатковай адукацыі і асветы\nЗараз вы тут: Навiны » Што паказаў VI Тыдзень нефармальнай адукацыі? Вынікі Тыдня ў пытаннях і адказах\nЗ 24 верасня па 2 кастрычніка 2011 г. у Беларусі праходзіў Тыдзень нефармальнай адукацыі-2011. У гэтым годзе тэматычнай рамкай мерапрыемстваў стала “Нефармальная адукацыя і рэгіянальнае развіццё”. На працягу васьмі дзён прадстаўнікі ўсіх накірункаў адукацыйнай сферы – дзяржаўных, недзяржаўных і бізнесу – абмяркоўвалі найбольш праблемныя пытанні развіцця нефармальнай адукацыі ў малых гарадах і сельскай мясцовасці, а таксама тое, як з дапамогай нефармальнай адукацыі можна ўплываць на развіццё рэгіёнаў Беларусі. У рамках тыднёвага адукацыйнага форуму прайшло 48 мерапрыемстваў у 13 гарадах Беларусі!\nЯкая выніковасць Тыдня? Наколькі зададзеная тэматычная рамка апраўдала чаканні арганізатараў? Якія ідэі прагучалі ярка і маюць перспектывы далейшага глыбокага разгляду і дыскусіі? На гэтыя і іншыя пытанні адказваюць прадстаўнікі аргкамітэта VI Тыдня НФА: Галіна Верамейчык, Глава Прадстаўніцтва зарэгістраванага аб’яднання “Deutscher Volkshochschul-Verband e.V.” (Федэратыўная Рэспубліка Германія) у Рэспубліцы Беларусь, і Васілій Пронь, дырэктар ТАА «Трэнінгавы цэнтр «Квадратны апельсін».\n– Тэма Тыдня ў гэтым годзе – «Нефармальная адукацыя і рэгіянальнае развіццё». На Ваш погляд, ці здолеў Тыдзень наглядна прадэманстраваць патэнцыял развіцця НФА ў рэгіёнах? Якія падзеі, дыскусіі, трэнінгі, семінары сведчаць пра гэта?\nГаліна Верамейчык: – Мне падаецца, што Тыдзень ў большай ступені дазволіў паказаць рамку для развіцця НФА ў рэгіёнах, чым прадставіць патэнцыял мясцовых і рэгіянальных арганізацый НФА ў пытаннях рэгіянальнага развіцця. Гэта значыць, мы хутчэй задавалі пытанні, якія стымулююць асэнсаванне цяперашняй сітуацыі. Гэтая рамка найбольш выразна была прадстаўлена ў выступах і дыскусіях круглага стала «Нефармальная адукацыя ў рэгіёнах Беларусі: запатрабаванні, вопыт, інавацыі». А публічную дыскусію аб пашырэнні спектру адукацыйных паслуг для жыхароў беларускіх рэгіёнаў неабходна працягваць.\n– У ходзе выступаў і дыскусіі круглага стала «Нефармальная адукацыя ў рэгіёнах Беларусі: запатрабаванні, вопыт, інавацыі» эксперты казалі пра тое, што развіццю НФА ў Беларусі перашкаджаюць разрозненасць, няздольнасць кансалідавацца вакол агульнай мэты. Што магло б змяніць гэтую сітуацыю, якія шляхі пераадолення гэтай праблемы Вы бачыце?\nВасілій Пронь: – Думаю, што для таго, каб вырашаць гэтую праблему, неабходна працаваць з культурай, бачаннем у нас, як правайдэраў адукацыйных паслуг. Усё ж такі пакуль часцей мы бачым свае задачы – вузка і недалёка. Хоць на самой справе важна падняцца на ўзровень вышэй і ўбачыць, што тыя невялікія падзеі, праграмы, трэнінгі, якія мы праводзім, складаюць частку вялікай справы. Думаю, што ўсведамленне таго, што мы (кожны з нас) ўплываем на фарміраванне будучыні Беларусі, – гэта тая адпраўная кропка, якая магла б аб’ядноўваць нас. Бо так важна разумець і бачыць, куды мы хочам прыйсці – на ўзроўні краіны, як мінімум.\nГаліна Верамейчык: – Я б не называла гэта няздольнасцю кансалідавацца. Больш карэктна было б казаць аб неабходнасці пошуку агульных прыярытэтаў і пашырэнні кааперацыі. Сфера дадатковай і нефармальнай адукацыі такая шырокая і разнастайная, што тут заўсёды прысутнічалі і будуць прысутнічаць арганізацыі з вельмі шырокім дыяпазонам мэтаў, якія часам істотна адрозніваюцца. Класічны прыклад – дзейнасць камерцыйных арганізацый нароўні з іншымі арыентавана на прыбытак, некамерцыйных – не.\nМне спадабаўся тэзіс Дзмітрыя Карпіевіча, выказаны ім на круглым стале, аб недастатковасці і скарачэнні практыкі НФА на месцах. Перафразуючы яго, я б сказала, што неабходна пашыраць поле сумеснай практычнай дзейнасці. Калі з’явяцца няхай і невялікія спачатку агульныя праекты і праграмы, то працэс міжсектаравага ўзаемадзеяння будзе развівацца хутчэй. Што, па ідэі, павінна стымуляваць пошук і фармуляванне агульных мэтаў і задач.\n– Вялікая колькасць рэгіянальных мерапрыемстваў Тыдня НФА прайшла ў партнёрстве з Прадстаўніцтвам зарэгістраванага аб’яднання “Deutscher Volkshochschul-Verband e.V.” (Федэратыўная Рэспубліка Германія) у Рэспубліцы Беларусь. Як Вы ацэньваеце выніковасць гэтых мерапрыемстваў? Якія ідэі маюць перспектывы далейшага развіцця?\nГаліна Верамейчык: – Для нас як для арганізацыі, нацэленай на развіццё ініцыятывы ў сферы дадатковай адукацыі дарослых у беларускіх рэгіёнах, удзел у аргкамітэце Тыдня даў магчымасць пазнаёміцца з шэрагам ініцыятыўных людзей на месцах: у Барысаве, у Мсціслаўскім раёне, у Гомелі, у Вілейцы. Знаёмства з новымі ініцыятывамі, а таксама прыцягненне ўвагі мясцовых “актораў” да праблем і перспектываў развіцця нефармальнай адукацыі ў рэгіёнах з’яўляюцца асноўнымі вынікамі шэрагу мерапрыемстваў, праведзеных Прадстаўніцтвам Нямецкай асацыяцыі народных універсітэтаў у супрацоўніцтве з мясцовымі партнёрамі. І гэты першы досвед супрацоўніцтва можа легчы ў аснову больш буйных праграм і праектаў – у выпадку, калі мы здолеем знайсці агульныя інтарэсы.\n– Варта адзначыць, што Тыдзень НФА з кожным годам умацоўвае свае пазіцыі ў сферы ўзаемадзеяння арганізацый «трэцяга сектара» і бізнес-структур. У гэтым годзе УА «Міжнародны прыватны навучальны цэнтр падрыхтоўкі, павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў БелТЮФ», ТАА «Трэнінгавы цэнтр «Квадратны апельсін» выступілі ў ліку арганізатараў VI Тыдня НФА. І ўсё ж гэта пакуль адзінкавыя выпадкі. Як Вам здаецца, што магло б прыцягнуць да ўдзелу ў Тыдні большую колькасць суб’ектаў адукацыйнага працэсу з іншых сектараў і развіць міжсектаравае ўзаемадзеянне?\nВасілій Пронь: – Для развіцця міжсектаравага супрацоўніцтва важна разумець выразна яго мэты. Разумець, што дасць кожнай з бакоў гэтае супрацоўніцтва. І пакуль гэтага разумення, як мне здаецца, не хапае абодвум бакам, таму супрацоўніцтва будуецца хутчэй на інтуітыўным узроўні (“нядрэнна было б …”). Камерцыйныя арганізацыі, якія аказваюць адукацыйныя паслугі насельніцтву, у большасці нацэлены на пашырэнне сваёй аўдыторыі, і гэта зразумела – бо ад таго, колькі ў іх будзе слухачоў, часта залежыць эфектыўнасць дзейнасці. Аднак у Беларусі мы сутыкаемся з неразвітасцю самой сферы нефармальнай адукацыі дарослых. І тады камерцыйным арганізацыям прыходзіцца ўсімі магчымымі спосабамі выконваць функцыі арганізацый “трэцяга сектара” – фармаваць адукацыйную культуру насельніцтва. З іншага боку – арганізацыі “трэцяга сектара” часта абмежаваныя праектнымі рамкамі і, нават ствараючы новыя выдатныя прадукты, не заўсёды могуць іх тыражаваць і распаўсюджваць. Вось дзесьці ў гэтым полі і перасякаюцца ўзаемныя інтарэсы камерцыйных арганізацый, якія аказваюць адукацыйныя паслугі насельніцтву, і арганізацый “трецяга сектара”.\nЗ больш падрабязным аналізам вынікаў Тыдня НФА-2011 і яго асноўных мерапрыемстваў можна будзе азнаёміцца ў адным з бліжэйшых нумароў «Адукатара».\nVI Тыдзень НФА завяршыўся, але тэмы, пастаўленыя пытанні і агучаныя праблемы не вычарпаныя, пра што сведчыць працяг дыскусій: у эфіры tut.by Андрэй Каравайка гутарыць з экспертам Агенцтва гуманітарных тэхналогій Таццянай Вадалажскай і незалежным экспертам Уладзімірам Дунаевым пра культуру адукацыі дарослых у Беларусі, пра стан адукацыйнай сферы і пра тое, якія выклікі і магчымасці ў сувязі з гэтым стаяць перад нефармальнай адукацыяй. Глядзіце і слухайце запіс эфіру: 4 кастрычніка 2011 г., 11.15 і 12.15\nАрганізатары Тыдня НФА-2011: УА «Міжнародны прыватны навучальны цэнтр падрыхтоўкі, павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў БелТЮФ», ТАА «Трэнінгавы цэнтр «Квадратны апельсін», Асацыяцыя дадатковага адукацыі і асветы (АДОиП), Прадстаўніцтва зарэгістраванага аб’яднання “Deutscher Volkshochschul-Verband e.V.” (Федэратыўная Рэспубліка Германія) у Рэспубліцы Беларусь.\nПра тое, як праходзіў Тыдзень НФА-2011, чытайце на сайтах: www.adukatar.net, www.dvv-international.by, www.zautra.by, www.eurobelarus.info , www.n-europe.eu, , www.ampby.org.


Конкурс "Чарнобыльская катастрофа і яе наступствы ў памяці жыхароў Беларусі"\nАварыя на Чарнобыльскай АЭС – буйнейшая тэхнагенная катастрофа ў гісторыі Беларусі, хаця і здарылася яна на тэрыторыі Украіны. Катастрофа і яе наступствы з гадамі перастаюць быць пытаннем сённяшняга дня і пераходзяць ў сферу палітыкі памяці. У 2016 годзе споўніцца ўжо 30 гадоў ад аварыі на Чарнобыльскай АЭС.\nГісторыя Чарнобыльскай катастрофы – гэта не толькі падзеі 26 красавіка 1986 года. Гэта таксама гісторыя паўстання ядзернай энергетыкі – экалагічна бруднай, але шчыльна звязанай са стварэннем ядзернай зброі і схаванай за заслонай сакрэтнасці. Гэта гісторыя спозненай ёдавай прафілактыкі, з-за чаго тысячы жыхароў Беларусі захварэлі на рак шчытападобнай залозы. Гэта гісторыя таго, як перапрацоўвалася на ежу забруджаная сельскагаспадарчая прадукцыя. Гэта праўда пра памеры забруджвання, якую некалькі гадоў хавалі ад публікі...\nЧарнобыльская катастрофа працягваецца і будзе працягвацца яшчэ вельмі доўга (перыяд паўраспаду плутонію-239 складае 24360 гадоў). Пра яе напісана даволі шмат журналісцкіх артыкулаў і публіцыстычных кніг, апублікавана мемуараў, знята фільмаў, праведзены (хаця і не вычарпальныя) біялагічныя і медыцынскія даследаванні, створаны дысертацыі па сацыялогіі. Але гісторыкі Беларусі пакуль звяртаюць на звязаныя з Чарнобыльскай катастрофай падзеі мала ўвагі.\nНайбольш агульна праблемнае поле можна апісаць наступным чынам.\n1. Жыццёвыя шляхі беларусаў і Чарнобыль. Як паўплывала катастрофа і яе наступствы на паўсядзённае жыццё людзей: тых, хто застаўся на забруджаных тэрыторыях, тых, хто з’ехаў і пачынаў новае жыццё ў іншым месцы, тых, хто ўдзельнічаў у ліквідацыі аварыі, яе наступстваў, і іх сем’яў? Як склаліся лёсы і кар’еры дзяцей? Якія жыццёвыя стратэгіі яны абіралі? Як вызначаюцца чарнобыльскія падзеі ў жыццёвых апісаннях і ўспрыняцці свету, краіны, сябе?\n2. Культурныя і сацыяльныя змены пад уплывам Чарнобыльскай катастрофы. Якія новыя сацыяльныя групы і стасункі ў зніклі пасля катастрофы? Якім было і ёсць зараз стаўленне да “перасяленцаў”, “ліквідатараў”? Што адбывалася з традыцыйнай культурай забруджаных раёнаў? Як адбіваецца катастрофа на сучасным вобразе і культуры Беларусі?\n3. Інстытуцыйныя і палітычныя змены ў беларускім грамадстве пасля чарнобыльскай катастрофы. Як паўставалі новыя палітычныя і сацыяльныя практыкі, рухі і групы пасля катастрофы (эколагі, сацыяльная дапамога, праграмы аздараўлення)? Як паўплывала іх дзейнасць на сучасны стан беларускага грамадства, што яны ўяўляюць сабой зараз? Якія заканатворчыя і палітычныя ініцыятывы паўставалі, дзейнічалі, адмяняліся? Хто ў іх удзельнічаў? Як да гэтага ставіліся ліквідатары, перасяленцы і людзі, што засталіся на забруджанай тэрыторыі?\n4. Невядомыя старонкі і белыя плямы ў гісторыі Чарнобыльскай катастрофы. Як адбывалася адсяленне, якія версіі прапанавала ўлада і што было насамрэч? Хто і як ішоў у ліквідатары? Як працавалі праграмы падтрымкі і дапамогі? Як захоўваецца памяць, ці скажаецца яна, ці патрабуюцца дадатковыя высілкі для захавання?\nТэматыка для магчымых конкурсных прац, як і для даследаванняў гісторыкаў з навуковымі ступенямі, дастаткова шырокая. Вось некалькі магчымых накірункаў для Вашай працы.\nВы можаце запісаць гісторыі сваіх сваякоў ці гісторыі з сем'яў сяброў, знаёмых. Амаль у кожнай сям'і хтосьці быў закрануты Чарнобылем: быў ліквідатарам, ці быў вымушаны пераехаць, ці жыве на забруджаных землях. У такім выпадку тэматыка Вашай працы будзе зыходзіць з таго, якія гісторыі Вы пачуеце.\nЗ іншага боку, Вы можаце падабраць сабе рэспандэнтаў па сацыяльных групах. Вось некаторыя з іх.\nЛіквідатары. Хто стаіць за гэтым зборным тэрмінам? Ці па сваёй волі яны трапілі ў “гарачую кропку”? Ці ведалі яны болей за іншых жыхароў Беларусі пра катастрофу? Як і дзеля чаго яны стваралі грамадскія аб'яднанні? Ці атрымалі яны і ці працягваюць атрымліваць дастатковую медыцынскую дапамогу і сацыяльную абарону?\nПерасяленцы. Адкуль, куды і калі яны пераехалі? Ці па ўласнай ініцыятыве? Ці аказвала дзяржава дапамогу пры пераездзе? Як перасяленцы прыжыліся на новых месцах?\nАктывісты чарнобыльскіх ініцыятыў і арганізацый (сама)дапамогі. Калі і як гэтыя ініцыятывы і арганізацыі паўставалі? Якімі былі іх мэты і задачы (аздараўленне дзетак, дапамога хворым, распаўсюд праўдзівай інфармацыі, экалагізацыя ладу жыцця...)? Чаму яны заняпалі, згарнулі сваю дзейнасць? Ці былі вырашаны іх задачы, дасягнуты мэты?\nДзейнасць міжнародных арганізацый па чарнобыльскай тэматыцы. Якім было міжнароднае водгулле Чарнобыльскай катастрофы?\nСярод сацыяльных груп варта таксама назваць наступныя: жыхары забруджаных тэрыторый; дзеці Чарнобыля, якія выязджалі на аздараўленне ў краіны Заходняй Еўропы; медыцынскія работнікі, якія мелі і маюць справу з непасрэднымі і аддаленымі наступствамі ўздзеяння радыяцыі; навукоўцы, якія вывучалі (вывучаюць) наступствы Чарнобыльскай катастрофы; былыя чыноўнікі, партыйныя работнікі ці дэпутаты, якія могуць пракаментаваць рашэнні, што прымаліся ў 1986 годзе ці пазней.\nНарэшце, Вы можаце ўзяць для распрацоўкі які-небудзь вузкі сюжэт. Гэта можа быць цікава і выклікаць сапраўдны даследчыцкі азарт, але трэба мець на ўвазе, што будзе не так проста знайсці рэспандэнтаў. Выбар вузкай тэмы можа быць прадыктаваны Вашай спецыяльнасцю.\nГэтым пералік магчымых тэм і пытанняў для конкурсных прац не вычэрпваецца. Ёсць яшчэ дзясяткі тэмаў, якія варта абмяркоўваць. Важна, каб пры падрыхтоўцы працы выкарыстоўваліся не толькі публікацыі ці архіўныя крыніцы, але і вусныя ўспаміны людзей, на лёс якіх паўплывала катастрофа.\nДа разгляду прымаюцца працы, зробленыя не толькі ў рэчышчы вуснай гісторыі, але і сацыялогіі, паліталогіі, сацыяльна-культурнай антрапалогіі, гісторыі навукі (ў тым ліку прыродазнаўчых дысцыплін), даследчай журналістыкі. Галоўнае патрабаванне – конкурсная праца павінна грунтавацца на інтэрв'ю са сведкамі часу.


Новыя затрыманні ў Гомелі - Народная Воля\nНовыя затрыманні ў Гомелі\nУ Гомелі 8 ліпеня затрыманы грамадскі актывіст і палітык, экс-старшыня Аб’яднанай грамадзянскай партыі Васіль Палякоў. Ён перастаў выходзіць на сувязь каля поўдня.\nВасіль Палякоў. Фота аўтара\nПасля 18 гадзін Васіль патэлефанаваў сваёй жонцы Святлане і сказаў, што міліцыя змясціла яго ў ізалятар часовага ўтрымання УУС Гомельскага аблвыканкаму на вуліцы Міжгародняй. Пра матывы ізаляцыі Палякоў паведаміў скупа: маўляў, абвінавачваюць у падрыхтоўцы нейкага матэрыялу пра тэрарызм.\nСпадар Палякоў на мінулых прэзідэнцкіх выбарах арганізоўваў назіранне за галасаваннем, адбываў двойчы адміністрацыйны арышт за ўдзел у маршах пратэсту. Апошнім часам маніторыў рэпрэсіі ўладаў у дачыненні ўдзельнікаў леташніх пратэстаў, прысутнічаў на судах, вёў перапіску з многімі арыштаванымі і асуджанымі за так званыя «масавыя беспарадкі».\nВасілю – 52 гады, ён прафесійны гісторык, скончыў гістарычны факультэт Гомельскага дзяржуніверсітэту імя Францішка Скарыны, а таксама аспірантуру Рэспубліканскага інстытута вышэйшай школы па спецыяльнасці паліталогія. Працаваў настаўнікам гісторыі ў гарадскім ліцэі, а калі на пачатку 2000-х заняўся палітычнай дзейнасцю, то каардынаваў праграмы ў праваабарончай арганізацыі ў Гомелі.\nСтала вядома таксама, што сёння ж затрыманы і гомельскі валанцёр Ілля Міронаў, які збіраў дапамогу палітвязням і напісаў ім звыш тысячы лістоў у падтрымку. Па звестках праваабаронцаў, дома ў яго прайшоў ператрус. У чым канкрэтна вінавацяць валанцёра Міронава, дакладна невядома.


На крок бліжэй да расійскага бунта\n29.07.2010 / 14:14\nНа крок бліжэй да расійскага бунта 4\nУ Расіі закіпаюць радыкальныя пратэстныя настроі, і гэта можа быць небяспечным для ўсяго рэгіёну\n«Не приведи Бог видеть русский бунт — бессмысленный и беспощадный» (А. Пушкін)\nУчорашнія фотаздымкі з маскоўскага прадмесця Хімкі ўражаюць.\nЗа адзін толькі мінулы тыдзень з Расіі прыйшлі навіны пра пагром маскоўскімі анархістамі хімкінскай адміністрацыі і атаку мясцовага насельніцтва на чачэнскую моладзь у дзіцячым лагеры на Кубані. Раней гэтым летам па расійскім інтэрнэце прагрымела гісторыя з так званымі прыморскімі партызанамі — групай адчайных радыкалаў, што сышлі ў лес і пачалі адстрэльваць міліцыянтаў. Што характэрна, дзеянні «партызанаў» выклікалі пераважна станоўчую рэакцыю ў расійскім грамадстве.\nГэткая актыўная агрэсія ў рэшце рэшт так ці інакш азначае пратэст супраць укаранёных у сённяшняй Расіі парадкаў — карупцыі, беззаконня, узурпаванасці ўлады.\nПратэст перастаў быць уласцівым адно толькі традыцыйнай палітычнай апазіцыі. Яўнымі апазіцыянерамі да ўлады пачалі сябе пазіцыянаваць вядомыя дзеячы поп-культуры, антыўрадавыя матэрыялы з’яўляюцца ў глянцавых маскоўскіх часопісах.\nЯк піша адзін пецярбуржскі аглядальнік, апазіцыйнасць увайшла ў Расіі ў моду. Але гледзячы на падзеі, не вельмі верыцца ў тое, што пратэст абмяжуецца толькі калонкай Эдуарда Лімонава ў люксусавым часопісе GQ, кліпам гламурнай спявачкі Каці Гардон альбо нават хуліганствам бліскучай «Арт-группы «Война».\nРана ці позна гэта мусіла пачацца.\nВялікая і непадкантрольная Расія — гэта не ўпарадкаваная напаўтаталітарная Беларусь, расійцы, якія «доўга запрагаюць, але хутка едуць», — гэта не памяркоўныя нардычныя беларусы.\nАдсутнасць свабоды слова і адносна дэмакратычных выбараў на любым узроўні паступова спараджаюць у Расіі шматкроць апісаны эфект катла з заваранай крышкай, які перад нашымі вачыма паціху пачынае трышчэць.\nУлады Расіі павінны, нарэшце, пачаць дзейнічаць у адпаведнасці з словамі прэзідэнта Мядзведзева і «мадэрнізаваць», як гэта цяпер эўфемічна называецца, «палітычную сістэму» краіны.\nУ тым сэнсе, што «мадэрнізаваць» яе хаця б да ўзроўня ельцынскага часу.\nІначай наступствы для Расіі і для ўсяго рэгіёна могуць быць непрадказальнымі.\n08.08.2010 / 20:45\nЯшчэ адзін экстрасекс з прадказаньнямі "сацыяльнага выбуху" ў расіі. Ды ні храна там ня будзе, Лондан можа спаць спакойна. Для бунта няма асновы: людзкой масы, яна сьпілася і забіла на ўсё. А пара-другая адмарозкаў на чале зь лімонавым эдзічкам пагоды ня зробіць. А ўсе лібералы толькі языком месьці, як памялом. Мы ўжо гадоў дваццаць чуем пра гэты самы выбух. А там усё горш і горш, і ніхто не выбухае, хоць людзей мораць без зарплат, гоняць з жытла, разводзяць на грошы.\n08.08.2010 / 21:59\nКаментар амаль што пра выбары в Беларусi. Цiкаўны памылiўся адрасам?\n08.08.2010 / 23:06\nСацыяльныя выбухі, асабліва ў Расеі, яны такія - да апошняга моманту многім будзе здавацца, што нічога ня будзе


Мезотелиома ці рак плевры з'яўляецца агрэсіўнай пухлінай, якая развіваецца з мезотелия. У цяперашні час адрозніваюць тры формы дадзенага захворвання:\nТып пухліны залежыць ад часткі мезотелия у якой развіваецца злаякаснае наватвор.\nНайбольш часта сустракаецца плеўральная мезотелиома, якая развіваецца ў тканінах навакольных лёгкія. Таксама сустракаюцца разнавіднасці гэтай пухліны дзівяць тканіны размешчаныя вакол яечкаў, сэрца і брушной поласці. У большасці выпадкаў мезотелиома з'яўляецца адзінокай, дабраякаснай кудзелістай пухлінай. Злаякасная форма мезотелиомы сустракаецца досыць рэдка і часам звязаная з уплывам на арганізм часціц пэўных відаў азбесту.\nНа сённяшні дзень пры лячэнні мезотелиомы ў Ізраілі выкарыстоўваецца комплексны падыход, які дае станоўчы доўгатэрміновы вынік.\nПачынаецца лячэнне мезотелиомы ў Ізраілі з курсу дыягностыкі, які ўключае ў сябе папярэдні агляд і наступныя даследаванні:\nКампутарная тамаграфія грудзіны ці брушнай паражніны;\nНа падставе вынікаў атрыманых у працэсе гэтых даследаванняў прызначаецца курс лячэння, які шмат у чым залежыць ад стадыі развіцця пухліны.\nПры першай стадыі развіцця плеўральнай мезотелиомы дзівіцца толькі адна частка грудной клеткі. На дадзенай стадыі рак лічаць лакалізаваным.\nНа другой стадыі плеўральнай мезотелиомы адбываецца распаўсюд злаякасных утварэнняў за межы слізістай абалонкі грудзіны да дыяфрагмы ці лёгкім.\nТрэцяя стадыя характарызуецца далейшым распаўсюджваннем злаякаснай пухліны і паразай якія знаходзяцца побач з ёй лімфатычных вузлоў.\nПры чацвёртай стадыі плеўральнай мезотелиомы назіраюцца метастазы ў аддаленыя органы, такія як печань, галаўны мозг і інш.\nМетодыку лячэння рака ў Ізраілі вызначаюць такія фактары як стан здароўя пацыента, стадыя развіцця пухліны, а таксама асаблівасці праходжання хваробы. З-за таго, што гэты від пухліны вельмі агрэсіўны, пры выяўленні яе на позніх стадыях развіцця хірургічнае ўмяшанне немагчыма з-за вялікай колькасці метастаз. Тым не менш, існуе магчымасць палегчыць сімптомы і стрымліваць распаўсюджванне пухліны па арганізме. Для гэтага можа быць прызначаная аперацыя па зніжэння ўзроўню назапашвання вадкасці ў грудной паражніны, якая з'явілася пад уздзеяннем мезотелиомы.\nУ тым выпадку, калі хірургічнае лячэнне мезотелиомы магчыма прызначаюць выдаленне пухліны разам з навакольнымі яе тканінамі. Аперацыя па выдаленні тканін лёгкіх і рэбраў называецца плеврэктомией.\nТаксама для палягчэння сімптомаў можа праводзіцца выдаленне аднаго лёгкага і навакольных яго тканін. Гэта дазваляе знізіць сімптомы і выкарыстоўваць высокодозірованные хіміятэрапеўтычнага прэпараты.\nКалі аперацыя немагчымая, для змяншэння або стрымлівання росту пухліны прымяняецца хіміятэрапія. Асоба варта адзначыць методыку внутрибрюшинной хіміятэрапіі - увядзенне непасрэдна ў грудную або брушную паражніну папярэдне разагрэтых хіміотерапевтіческіх прэпаратаў. Гэта дазваляе не наносіць шкоды здаровым тканак арганізма нават пры досыць высокай дазавання.\nАкрамя таго хіміётэрапія выкарыстоўваецца пасля хірургічнага ўмяшання для таго каб паменшыць верагоднасць рэцыдыву мезотелиомы знішчыўшы пакінутыя пасля аперацыі ракавыя клеткі.\nРадыётэрапіі выкарыстоўваецца пры лячэнні мезотелиомы для памяншэння памераў пухліны і праяваў гэтага захворвання. Акрамя таго, яна можа прызначацца пасля біяпсіі для прадухілення прарастання злаякасных тканін у хірургічны разрэз. У якасці самастойнага метаду лячэння мезотелиомы прамянёвая тэрапія не выкарыстоўваецца.\nМедыцынскі цэнтр «Сафія» (Чебоксары): паслугі і водгукі пацыентаў\nСанаторый кардыялагічны. Спіс санаторыяў Расіі, якія прапануюць лячэнне сардэчна-сасудзістай сістэмы\nПерынатальны цэнтр, Валгаград: паслугі, лекары, водгукі\n"Каханне і пакаранне": акцёры і ролі, біяграфія, асабістае жыццё, фота акцёраў у жыцці\nМадэль Ганна Логінава: біяграфія і фота. Прычыны смерці Ганны Логінавай\nУ чым біялагічнае значэнне натуральнага адбору? Прыклады ў жывёл і раслін\nНе працуе мікрафон на ноўтбуку


15 чэрвень 2018, 15:03\nУкраінская пісьменьніца Аксана Забужка выказалася наконт рэстарану каля месца масавых расстрэлаў ахвяраў сталінскіх рэпрэсіяў у Курапатах.\n«Гэта страшнае блюзьнерства. За любыя танцы на костках заўсёды даводзіцца вельмі жорстка расплачвацца наступным пакаленьням. Гэта бомба пад будучыню.\nМожна прыгадаць страшную гісторыю Бабінага Яру ў Кіеве, які залілі пульпай, засыпалі і зрабілі там танцавальную пляцоўку. А ў 1961 годзе гэта абярнулася страшнай Куранёўскай трагедыяй, якая забрала яшчэ сотні нявінных жыцьцяў.\nЁсьць пэўныя рэчы ў чалавечай культуры, якія трэба паважаць. І гэта тычыцца магілаў забітых нявінных людзей.\nЯ ня ведаю, які тут сатанінскі намер, але як правіла, злачынцы заўсёды хочуць зацерці сьляды сваіх злачынстваў. І грамадзкасьць павінна сама ўсьвядоміць — вам пад ногі коцяць бомбу, якая невядома калі выбухне ў будучыні».


КРАЯЗНАЎЦЫ БЕШАНКОВІЧ І СЯННО НАВЕДАЛІ МЕСЦА СЛАВУТАЙ БІТВЫ 1812 ГОДА — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nСреда, 21 сен., 2011 96 admin\nСустрэча журналіста Анатоля Крачкоўскага і настаўніка Васіля Бандарэвіча (на здымку) адбылася невыпадкова. Гэтых розных прафесій людзей можна назваць калегамі. Аб’ядноўвае іх любоў да роднай зямлі, імкненне раскрыць для нашчадкаў тайны яе гісторыі.\nДобра вядома сенненцам кніга Васіля Бандарэвіча «Экскурсія да вытокаў г.Сянно», па якой быў арганізаваны школьны курс краязнаўства. У варыянце «самиздата» створана, у сааўтарстве з настаўніцай Вольгай Лісоўскай, кніга «Меч Багратыёна». Цяпер краязнаўца задумаў сістэматызаваць сабраныя матэрыялы пра падзеі Айчыннай вайны 1812 года на тэрыторыі Сенненшчыны, рыхтуецца яшчэ адна кніга.\nАнатоль Крачкоўскі, былы журналіст бешанковіцкай раённай газеты, пасля выхаду на заслужаны адпачынак пачаў працаваць дырэктарам мясцовага краязнаўчага музея. Ён гасцінна прымаў сенненскіх настаўнікаў на чале з Васілём Бандарэвічам, якія наведалі суседні раён, каб пабываць на месцы бітвы рускага войска з арміяй Напалеона.\nУ хуткім часе прыехаўшы ў Сянно, Анатоль Крачкоўскі падарыў калегу сваю кнігу «Біліся як ільвы. Да 200-годдзя Айчыннай вайны 1812 г. і бітвы каля в. Астроўна». Кніга, безумоўна, зацікавіла Васіля Віктаравіча, тым больш, што Астроўна некалі ўваходзіла ў Сенненскі павет.\nНаогул, апантаны краязнаўца сабраў шмат матэрыялаў пра гісторыю Сенненшчыны. Гэтай справай ён займаецца ўсё жыццё. Можна было б стварыць музейную экспазіцыю, адзначае Бандарэвіч. Аднак, не толькі выставіць, але і захоўваць цікавыя гістарычныя экспанаты, пакуль што няма магчымасці.\n← У “ПАРТФЕЛЬ” СЕННЕНЦЫ ПАКЛАЛІ 168 МІЛЬЁНАЎ\nЭХ, МЁД-МЕДОК… ИЛИ ЛЕГКО ЛИ БЫТЬ ПЧЕЛОВОДОМ? →\nПятница, 31 окт., 2014 admin Комментарии к записи Мария Шибеко — девушка, которая поёт… отключены


Парашэнка разьлічвае, што ўрад Яцанюка працягне працу да выбараў\n25 ліпень 2014, 09:25\n«Разьлічваю на тое, што гарачыя эмоцыі сьціхнуць, а верх возьмуць халодны розум і пачуцьцё адказнасьці, у выніку чаго ўвесь Кабінэт міністраў Украіны працягне сваю працу».\nГэтак напісаў прэзыдэнт Украіны Пятро Парашэнка ў афіцыйным лісьце да старшыні Вярхоўнай Рады Аляксандра Турчынава з нагоды заявы прэм’ер-міністра Арсеня Яцанюка аб адстаўцы.\nПарашэнка адзначае, што распад кааліцыі ў Вярхоўнай Радзе не зьяўляецца падставай для адстаўкі ўраду.\n«Як прэзыдэнт я станоўча ацэньваю антыкрызісныя намаганьні цяперашняга Кабінэта міністраў», — заявіў ён.\nПарашэнка просіць Турчынава неадкладна вынесьці на разгляд Вярхоўнай Рады пытаньне пра заяву Яцанюка аб адстаўцы, улічваючы шырокі грамадзкі рэзананс, які гэта заява выклікала. Ён настойвае, каб ужо ў пятніцу парлямэнт вызначыўся з вотумам даверу Кабінэту міністраў шляхам галасаваньня, гаворыцца ў лісьце.\nПарашэнка нагадаў, што выхад народных дэпутатаў з кааліцыі не павінен паралізаваць працу парлямэнту.\n«Вярхоўная Рада Ўкраіны павінна і надалей вырашаць пытаньні дзяржаўнай важнасьці. Падкрэсьліваю неабходнасьць гэтак жа неадкладна ўжо 25 ліпеня вярнуцца да пытаньняў пра зьмены ў дзяржаўны бюджэт і Падатковы кодэкс. Гэтыя зьмены патрэбныя нам як для абароны тэрытарыяльнай цэласнасьці і фінансаваньня арміі, так і для аднаўленьня вызваленых ад тэрарыстаў тэрыторый і аказаньня дапамогі мірным жыхарам пацярпелых гарадоў, вёсак і пасёлкаў», — заявіў прэзыдэнт Парашэнка.\nРаней у чацьвер прэм’ер-міністар Арсені Яцанюк заявіў у Вярхоўнай Радзе, што падае ў адстаўку — у сувязі з распадам парлямэнцкай кааліцыі і блякаваньнем урадавых ініцыятыў. Вярхоўная Рада не разглядала ў гэты дзень заявы Яцанюка і аб’явіла перапынак да пятніцы.\nТаксама ў парлямэнце Ўкраіны афіцыйна спыніла існаваньне кааліцыя «Эўрапейскі выбар» ў складзе фракцый «Бацькаўшчына», УДАР і «Свабода» пасьля таго, як аб выхадзе з яе абвясьцілі дзьве апошнія фракцыі, а таксама шэраг яе ўдзельнікаў з пазафракцыйных дэпутатаў. Мэта гэтага кроку — даць магчымасьць прэзыдэнту абвясьціць праз 30 дзён аб роспуску Вярхоўнай Рады і датэрміновых парлямэнцкіх выбарах.\nУрад Украіны на чале зь Яцанюком падаў у адстаўку


11 люты 2015, 14:52\nПадчас прызначэньня новага міністра абароны ЗША ў сэнацкім камітэце па ўзброеных сілах выступілі былыя высокія чыноўнікі абароннага ведамства, якія выклалі сваё бачаньне шляхоў вырашэньня канфлікту ва Ўкраіне.\nСэнацкі камітэт па ўзброеных сілах падтрымаў кандыдатуру Эштана Картэра на пасаду міністра абароны ЗША. За гэтае рашэньне прагаласавалі ўсе 25 чальцоў камітэту. Акрамя гэтага, сэнатары заслухалі двух былых чыноўнікаў міністэрства абароны — Эрыка Эдэльмана і Мішэль Флурной. Былыя ўрадоўцы казалі пра выклікі, зь якімі будуць сутыкацца ЗША ў бліжэйшым часе: аб «Ісламскай дзяржаве», росьце моцы Кітаю, расейскай агрэсіі ва Ўкраіне.\nПуцін не зацікаўлены ў Данбасе. Яго мэта — ня толькі Ўкраіна, але і некаторыя краіны Эўропы, перакананы былы намесьнік міністра абароны ЗША Эрык Эдэльман:\n«Парадак дня Пуціна — дэстабілізаваць Украіну да моманту, калі ён зможа зьмяніць уладу ў Кіеве і пачаць дамінаваць ва Ўкраіне, каб прадухіліць яе рух у заходнім кірунку. Пуцін прынцыпова адпрэчвае эўрапейскую сыстэму бясьпекі, якая склалася пасьля „халоднай вайны“. Некаторыя нашы эўрапейскія сябры да гэтага часу адмаўляюцца гэта прызнаваць. Яны па-ранейшаму спадзяюцца, што ёсьць спосаб дамовіцца з Пуціным па Ўкраіне. Я думаю, што ўсё толькі пачынаецца. Пасьля Ўкраіны Пуцін будзе настойваць на рэалізацыі таго самага і ў Малдове. Ён таксама паспрабуе ўбіць клін паміж намі і нашымі саюзьнікамі ў Балтыі».\nЭрык Эдэльман дадаў, што вельмі важна дапамагчы Ўкраіне, даўшы ёй зброю абароннага характару. На яго погляд, гэта прымусіць Пуціна плаціць высокую цану за свае дзеяньні. Зь ім пагадзілася і Мішэль Флурной, якая ў свой час была дарадцам міністра абароны ЗША Леона Панэты:\n«Галоўнае, што мы зразумелі з моманту спыненьня агню на ўсходзе Ўкраіны — гэта тое, што Пуцін толькі абвастрае сытуацыю. Ён знаходзіцца на шляху эскаляцыі. Пытаньне ў тым, ці можам мы даць Украіне зброю, з дапамогай якой яны павысяць цану вайны для сэпаратыстаў і расейцаў, якія іх падтрымліваюць. Вельмі неабходныя радарныя сыстэмы для выяўленьня артылерыі і запуску ракетаў, а таксама процітанкавае абсталяваньне, якое магло б спыніць бронетэхніку. Пытаньне ў тым, што мы можам зрабіць, каб дапамагчы Ўкраіне прымусіць Пуціна спыніцца і сур’ёзна паставіцца да перамоваў».\nЭрык Эдэльман скрытыкаваў пазыцыю, паводле якой існуе толькі дыпляматычнае рашэньне канфлікту ва Ўкраіне і скептычна паставіўся да перамоваў у Менску, якія павінны адбыцца сёньня:\n«Я чуў шмат дыскусій, што няма ваеннага вырашэньня праблемы ва Ўкраіне. Калі мы нічога ня будзем рабіць, то ваеннае рашэньне ва Ўкраіне запрапануе Уладзімір Пуцін. Мы павінны дакладна разумець, што адбываецца. Эўрапейцы абмяркоўваюць будучыя перамовы і называюць іх „Менск плюс“. На самай справе, гэта „Ўкраіна мінус“, бо зноў будзе пацьверджаныя прынцыпы леташніх менскіх пагадненьняў з папраўкай на рэальнасьць — агрэсію сэпаратыстаў у Данбасе. Мы павінны ўзброіць украінскую ўладу і падвысіць цану агрэсіі для Пуціна. Калі мы зробім гэта, то рабіць гэта трэба сур’ёзна. Мы ня можам узброіць украінскі ўрад такім самым чынам, якім мы ўзбройвалі сырыйскую апазыцыю апошнія гады. Калі мы будзем дзейнічаць гэтак сама, як у Сырыі, мы сутыкнемся з эфэктыўнай правакацыяй прэзыдэнта Пуціна і ня зможам стрымаць ваенны наступ і падвысіць абараназдольнасьць украінскай арміі».\nБылыя чыноўнікі міністэрства абароны заявілі сэнатарам, што амэрыканская вайсковая дапамога Ўкраіне прымусіць Пуціна добра падумаць перад тым, як распаўсюджваць сваю агрэсію на Эўропу.


– Табе не падабаецца?– Вельмі. Але не трэба... Не ляжы ў нагах. Табе нельга ляжаць ля ног.Узняўшыся, ён зноў схаваў яе ў абдымках. Яна вызвалілася, амаль непрытомная.– Ідзі, дарагі, ідзі. Бог з табой....На вуліцы неба сапраўды ставала бэзавым. Рыпеў пад нагамі снег. Першы тралейбус гулка прайшоў па вуліцы. Андрэй адчуваў сябе такім шчасліва-спустошаным і адначасова такім моцным, што скатаў сняжок і зашпурнуў яго да чацвёртага паверха.– Эх, лёгкі. А то б і да неба...Яму хацелася спяваць і здавалася, што гэта зусім не зіма, не снег, а белыя мятуліцы-эфемерыяды абляпілі ранішнюю халаднаватую зямлю. І на гэтай зямлі было ўсё: нават цёплая пара, што валіла з дзвярэй метро.Раздзел XXIСустрэліся перад самым ад’ездам. Яна сказала Андрэю, каб ён чакаў яе ў вестыбюлі гістарычнай бібліятэкі ў сем гадзін вечара. I ён з’явіўся і чакаў, вытрымліваючы цікаўныя позіркі дзяўчат і гардэробшчыц. Здзекуючыся, ён называў сябе ў думках Ленскім, Крэцьенам дэ Труа, Вертэрам, але падсвядома адчуваў, што так яно і ёсць, што тое, што блакітнае сяйва вакол, звязала яго з гэтай жанчынай нябачнымі повязямі, мацней якіх не было нічога.Яна прыйшла не з бібліятэкі – яна і не была там, і ў вачах яе стаяла кранаючая блізкасць да яго і адначасова быццам засаромленасць нечым. Яны пайшлі завулачкамі старой Масквы. Стаяла адліга, вуліцы танулі ў асабліва сіняй цемры першых гадзін зімовай ночы.Шляхі абаіх ужо з заўтрашняга дня, і на цэлых паўтара месяца, разыходзіліся. Яго чакалі снягі, сум і ўтрапёная праца, сапраўдны бой, у якім ён павінен будзе выйграць яе, ды яшчэ страшэнная трывога за тое, небяспечнае, што яе чакала. Ён верыў у лепшае, але задушыць гэтую трывогу не мог.І ад гэтага, акрамя звычайнага болю разлукі, быў яшчэ нейкі вышэйшы боль, падобны на прадчуванне разлукі вечнай. Андрэй гнаў гэтую думку, але ўсё адно яму – і ёй таксама – здавалася, што з усім, на што яны глядзяць, яны развітваюцца назаўсёды: вось сёння ёсць, а заўтра не будзе.Таму і горад ляжаў перад імі ледзь расталы, з агнямі на голым лёдзе, змрочны.– Заўтра? – спытаў ён.– Заўтра.– Барані вас маё каханне.– Калі штосьці і ўтрымае мяне ў жыцці – дык гэта. Ён пацалаваў яе скронь. Дзіўна, абое зноў перайшлі на “вы”, і здавалася, так яно і трэба.– Таму я і хацела быць з вамі, – сказала яна. – Вы – жыццё маё.Маўчалі, спускаючыся завулкамі да плошчы Нагіна.– Я ўвесь час думаю пра вас, Андрэй. Мне ўсё хочацца неяк дапамагчы вам, абараніць, нават на той выпадак, калі мяне з вамі не будзе. Ведаеце, як тая жанчына, што, паміраючы, наводзіць парадак у доме, каб муж хоць месяд не думаў...– Навошта вы мучыце мяне?– Маўчыце. Я доўга думала, як вам трэба пісаць “на потым”. I вось знайшла адказ. Вы такі, што павінны пісаць аб тым, што вось-вось зашчымела і павярнула ў душы, не дбаючы аб стылі, а дбаючы аб тым, каб слова найбольш дакладна выражала тое, што адчуваеш. Хай нервова, няроўна, з фразамі, падслуханымі на вуліцы. Каб не лашчыла заспакоена, каб кожны паварот – як целам аб камяні, каб пасля чытання – бы на возе па лясной дарожцы праехаў: на ўсіх карэннях растрэсла.– Магчыма, і так. Толькі я не магу зараз думаць пра гэта. Дайце надыхацца вамі.– Вы не надыхаліся?– I ніколі не змагу.– Які вы... Усяго хочаце ад жыцця.– Анягож не. Або ўсё, або нічога.– Не кажыце мне больш аб гэтым. Мне добра, мне надзіва лёгка з вамі. I не трэба больш.Андрэй змрочна крочыў поруч з ёю. Гэтага ад яго нельга было патрабаваць.


02:00, 25 жнівень 2021\nЖнівеньскі тыдзень 91-га. Дзень сёмы: дэпутаты зганяюць з трыбуны 1-га сакратара ЦК, спыняюць дзейнасьць КПБ, Беларусь робіцца незалежнай\nСем дзён жніўня 1991 году былі аднымі з самых крытычных у найноўшай гісторыі Беларусі. Пачалося са спробы асобных кіраўнікоў СССР умацаваць камуністычную імпэрыю — скончылася абвяшчэньнем незалежнасьці рэспублік.\n00:01, 25 жнівень 2021\nУжо сёньня: 30-я гадавіна наданьня Дэклярацыі аб сувэрэнітэце Беларусі канстытуцыйнай сілы\nПадзеі 25 жніўня ў Беларусі, сьвеце, гісторыі\n02:00, 24 жнівень 2021\nЖнівеньскі тыдзень 91-га. Дзень шосты: Сямдзянава ўносіць Сьцяг у Авальную залю, Украіна абвяшчае Незалежнасьць, Гарбачоў ужо не генсек\n14:18, 23 жнівень 2021\nУ Эстоніі адкрылі помнік «лясным братам». Расея: гэта «гераізацыя нацысцкіх памагатых»\nУ нядзелю 22 жніўня Саюз былых партызанаў «Лясныя браты» і таварыства «Зламаны васілёк» адкрылі ў эстонскай вёсцы Хюці (Вырускі павет) помнік «лясным братам».\n02:00, 23 жнівень 2021\nЖнівеньскі тыдзень 91-га. Дзень пяты: дэпутаты БНФ у прамым тэлеээфіры заклікаюць прыйсьці на Плошчу і патрабаваць Незалежнасьці\nСем дзён жніўня 1991 году былі аднымі з самых крытычных у найноўшай гісторыі Беларусі. Пачалося са спробы асобных кіраўнікоў СССР умацаваць камуністычную імпэрыю – скончылася абвяшчэньнем незалежнасьці рэспублік.\n02:00, 22 жнівень 2021\nЖнівеньскі тыдзень 91-га. Дзень чацьверты: Апазыцыя БНФ дамагаецца скліканьня сэсіі ВС, у Маскве дэмантуюць помнік Дзяржынскаму\n09:00, 21 жнівень 2021\nЭрык Чэнавэт, дырэктар Інстытуту дэмакратыі ва Ўсходняй Эўропе, расказаў, чаму ён шмат гадоў крытыкаваў заходнюю палітыку адносна Беларусі, чаму не падзяляе аптымізму наконт новых тэхналёгій і што думае пра новыя санкцыі і палітыку адміністрацый Дональда Трампа і Джо Байдэна.\n01:23, 21 жнівень 2021\nЖнівеньскі тыдзень 91-га. Дзень трэці: путч правальваецца, Дземянцей баіцца, што павесяць «на вяроўцы бяз мыла», Гарбачоў вяртаецца ў Маскву\n06:00, 20 жнівень 2021\nЖнівеньскі тыдзень 91-га. Дзень другі: дэпутаты БНФ праводзяць мітынг, шахтары Салігорску заяўляюць пра страйк\n15:33, 19 жнівень 2021\nДзьве контрарэвалюцыі з розьніцай у 30 гадоў: у чым падабенства і адрозьненьне\nПутч ГКЧП, які здарыўся 30 гадоў таму (19 жніўня 1991 г.), быў клясычнай контрарэвалюцыяй. Гэта быў адказ на гарбачоўскую перабудову, спроба яе спыніць. І тут напрошваюцца відавочныя паралелі зь цяперашняй лукашэнкаўскай контрарэвалюцыяй як адказам на рэвалюцыйны выбух 2020 году.\n14:52, 19 жнівень 2021\nСтраты Беларусі падчас ІІ сусьветнай вайны генпракурор Андрэй Швед ацаніў у 500 млрд даляраў. Паводле яго, гэта мінімальная сума. Вызначэньнем поўнай зоймецца адмысловая камісія.\n14:35, 19 жнівень 2021\nВідавочца яго раненьня Аляксандар Кардзюкоў адбывае 10-гадовае пакараньне.\n13:39, 18 жнівень 2021\nНа свабодзе ў Беларусі толькі адзін чалавек з прэзыдыюму. Яшчэ дваіх судзяць за зачыненымі дзьвярыма.\n12:56, 17 жнівень 2021\nБеларускія ўлады хочуць спагнаць паўтрыльёна даляраў кампэнсацыі за страты падчас вайны\nГенпракуратура ініцыявала стварэньне міжведамаснай камісіі для ацэнкі маёмаснай шкоды, нанесенай у гады Другой сусьветнай вайны.


02:27 17 красавіка 2021\n10:56 14.02.2020 (абноўлена 11:08 14.02.2020) Атрымаць кароткую спасылку\nКажуць, што многія таленавітыя творцы не сталі б такімі, калі б не іх музы – жанчыны, якія суправаджалі па жыцці і натхнялі на подзвігі. У Дзень усіх закаханых варта ўзгадаць гісторыі кахання, якія прама ці ўскосна паўплывалі на беларускую літаратуру.\nГісторыю кахання беларускага песняра Янкі Купалы і настаўніцы, актрысы і пісьменніцы Паўліны Мядзёлкі па праве можна назваць адной з самых вядомых у беларускай літаратуры. Вакол іх адносінаў заўсёды было шмат чуткаў і дагэтуль дакладна невядома, што адбывалася паміж гэтымі людзьмі.\nГісторыкі ў адзін голас кажуць, што Купала кахаў Мядзёлку ўсім сэрцам. А дзяўчына, хоць і прымала знакі ўвагі ад маладога чалавека і нават выйшла на сцэну, выконваючы галоўную ролю ў яго "Паўлінцы", узаемнасцю яму не адказала. Не схілілі яе нават шматлікія прысвячэнні, якія паэт пакідаў на многіх сваіх творах.\n© Photo : Купаловский театр\nСцэна са спектаклю "Паўлінка" ў пастаноўцы Купалаўскага тэатра\nПраз некаторы час Мядзёлка выйшла замуж за Томаша Грыба, а Купала ажаніўся з Уладзіславай Станкевіч. Хадзілі чуткі, што для маладой актрысы гэтая падзея стала абсалютнай нечаканасцю, яна навата пачала курыць і не змагла пазбавіцца гэтай прывычкі да самай смерці.\nПостаць Паўліны Мядзёлкі суправаджала Купала ўсё жыццё: іх нават бачылі за некалькі гадзін да трагічнай і загадкавай смерці паэта, пасля якой жанчына патрапіла ў псіхіятрычную клініку.\nЯшчэ адна значная веха у беларускай літаратура – паэт Якуб Колас – таксама ўсё жыццё кахаў адну жанчыну, але яму пашчасціла і тая стала яго жонкай. Абставіны знаёмства маладога пісьменніка і Марыі Каменскай застаюцца таямніцай.\nСямейныя фотаздымкі сям"і Якуба Коласа\nЖонку Колас называў сваёй "зоркай, натхненнем, спадзяваннем і шчасцем". Ён таксама прысвячаў любай Марысі вершы, але ніколі і нікому не паказваў той маленькій сшытачак. Ён трапіў да жанчыны значна пазней, калі каханыя ўжо ажаніліся.\nМарыя была сапраўднай жонкай паэта-генія: не толькі была першым чытачом, але і ўзяла на сябе ўсе побытавыя справы - вяла гаспадарку, займалася выхаваннем дзяцей, любіла прымаць гасцей. Застоллі ў Коласаўскім доме любілі ўзгадваць многія паэты і пісьменнікі.\nПамерла "слаўная Марусечка" ў 1945 годзе і Колас яшчэ доўга не мог ачуняць ад гэтай страты.\nЯны пазнаёміліся ў 1919 годзе ў Вільні: Гарэцкі выкладаў там на беларускіх настаўніцкіх курсах, а Леаніла Чарняўская працавала настаўніцай. Неўзабаве яна стала не проста яго жонкай, і паплечніцай і вернай спадарожніцай.\n© Photo : Беларускі дзяржаўны архіў-музей літаратуры і мастацтва\nБеларускі пісьменнік Максім Гарэцкі\nМаксім Гарэцкі ўзгадваў, што з першага погляду зразумеў: яна – тая дзяўчына, якая яму патрэбна. Леаніла ж у сваіх успамінах казала пра букет руж, з якім аднойчы пісьменнік завітаў да яе ў госці. Яна запэўнівала, што не трэба было так турбавацца, а сама ціха радавалася ўзаемнаму пачуццю.\nЯк успамінала дачка Максіма Гарэцкага Галіна, жонку ён называў святой. Такое выдатнае званне было апраўданым: яна працягнула сваё каханне праз гады яго турэмнага зняволення і ссылкі. І гэта нягледзячы на нястачу і прапановы мужа забыць яго. Пасля арышту ў 1930 годзе Гарэцкі ў сваіх лістах да Леанілы пісаў, што ён "выйшаў у тыраж" і нічым не звязвае сваю каханую і нават дазваляе ёй "пагуляць", але сям’я засталася з ім да канца.\nЯўген Скурко больш вядомы нам пад псеўданімам Максім Танк са сваёй будучай жонкай Любоўю Асаевіч пазнаёміўся ў беларускай гімназіі, дзе яны разам вучыліся. Ажаніліся каханыя ў 1940 годзе ў Вілейцы.\nЯны пражылі разам 56 гадоў і увесь гэты час жонка была першым слухачом, галоўным крытыкам і цэнзарам. Яны амаль заўсёды былі разам, а калі прыходзілася раз’язджацца, вельмі сумавалі. Яўген некалькі разоў удзельнічаў у сесіях ААН у Нью-Ёрку і пісаў жонцы працяглыя лісты, распавядаючы кожную дробязь, і нават замаўляў падарункі: жонцы – футра, дзецям – навамодную вопратку з нейлону.\nСмерць жонкі ён перажываў вельмі цяжка: яго не стала ў 1995 годзе праз чатыры месяцы пасля таго, як пайшла з жыцця яна. Цяжкая страта пагоршыла стан здароўя і без таго хворага мужчыны. Мужа і жонку пахавалі ў адной труне на радзіме паэта побач з яго бацькамі.\nЛідзія (і анёльская Клаўдзія)\nІван Мележ пазнаёміўся са сваёй жонкай Лідзіяй ў гады Другой сусветнай вайны, а калі яму было 22 гады, ажаніўся. Праз некаторы час яны пераехалі ў Мінск, нарадзілі дзюх дачок.\nБеларускі пісьменнік Іван Мележ\nУ 1950-ыя гады ён часта ездзіў папраўляць здароўе на чарнаморскі бераг, таму пацверджаннем іх кахання з’яўляюцца і іх лісты. Ён вельмі сумаваў і нават жартаўліва называў яе "бессаромнай" за тое, што пакінула яго ў адзіноце.\nБыў у гэтай гісторыі кахання яшчэ адзін важны персанаж – цешча Клаўдзія Іванаўна. Мележ казаў, што яго праца і доўгае жыццё – яе заслуга – і называў жанчыну сваім "анёлам-ахоўнікам". Жонка згадвала, што ўся гаспадарка дома трымалася цалкам на плячах яе маці.\nМаксім Гарэцкі, Максім Танк, Якуб Колас, Янка Купала


Галоўная ➠ Інтэр ➠ Праграмы для праектавання каркаснага дома\nАпублікавана 08.08.2005 15:59\nУ наш час сучасных тэхналогій маюцца спецыяльныя праграмы, карыстаючыся якімі кожны жадаючы мае магчымасць спраектаваць свой уласны каркасны дом. Падрыхтуйце праект самастойна, прычым не важна, ёсць у вас вопыт у будаўнічай сферы ці не.\nВарта заўважыць, што, беручыся за такі праект, варта аддаваць сабе справаздачу ў тым, што за ўсе этапы адказныя менавіта вы. Кожны хоча, каб праект атрымаўся не толькі прывабным вонкава, але і якасным з тэхнічнага пункту гледжання. І зусім не спатрэбіцца некалькі гадоў для таго, каб вывучыць архітэктурнае планаванне. planvsem.ru, а менавіта, іх спіс, даступныя на сайце кампаніі «PlanVsem». У гэтым артыкуле разгледзім найбольш просты варыянт – якімі праграмамі можна скарыстацца, каб спраектаваць сваю будучыню жыллё.\nПраграма CAD, якая з'яўляецца сістэмай аўтаматызаванага праектавання, дасць вам магчымасць узнавіць віртуальную версію вашага будучага дома, з улікам дызайну як інтэр'еру, так і экстэр'ера. Варта адзначыць, што дадзеная праграма прапануе цікавы бонус – дае магчымасць распрацоўкі ландшафтнага дызайну, то бок, з дапамогай яе вы зможаце візуалізаваць ўвесь ўчастак. З вартасцяў варта таксама адзначыць наступныя: маецца маштабаванне, можна размяшчаць праект дома адносна бакоў святла, імпартаваць і экспартаваць файлы, ствараць пакеты дакументацыі і гэтак далей. Па сутнасці, дадзеная праграма з'яўляецца універсальнай і ўжываецца не толькі для таго, каб ствараць праекты каркасных будынкаў.\nТакая праграма распрацоўвалася спецыяльна пад праекціроўкі драўляных дамоў, таму ёй шырока карыстаюцца спажыўцы, якія жадаюць стварыць праект каркаснага дома. Даступная праца не толькі ў 2Д, але і ў 3D-рэжыме. Многія арганізацыі, якія будуюць каркасныя, брусовые і сечаныя дома, карыстаюцца менавіта гэтай праграмай, так як у ёй рэалізаваны ўсе неабходныя опцыі. Варта адзначыць, што праграма мае убудаваныя шаблоны вузлоў і злучэнняў, аднак, пры жаданні, вы можаце стварыць свой уласны канструкцыйны элемент. З дапамогай WoodEngine вы падрыхтуеце ўсе неабходныя дакументы для будучага праекта.\nДадзеная праграма з'яўляецца айчыннай, і таксама прызначана для праектавання драўляных дамоў. Тут можна ўзнавіць што заўгодна, пачынаючы альтанкай і заканчваючы паўнавартасным домам: ствараюцца ўсе неабходныя канструкцыйныя элементы, прычым, з наяўнасцю кроквеннай сістэмы і лачання. Дзякуючы базавага набору ёсць магчымасць распрацоўкі стандартнага праекта, аднак, гэта не перашкаджае вам інтэграваць свае ўласныя модулі, дзякуючы якім адкрываюцца магчымасці стварэння больш складаных, нетиповых планаў дамоў.\nЯкая фарба для дрэва лепш


Універсальнага падыходу не бывае | Партфолiа\nУніверсальнага падыходу не бывае\nЯк арганізаваць дыферэнцыраванае навучанне?\nНастаўніца матэматыкі сярэдняй школы № 157 Мінска імя А.С.Бурдзейнага, фіналістка Рэспубліканскага конкурсу прафесійнага майстэрства педагагічных работнікаў “Настаўнік года Рэспублікі Беларусь — 2017”, член клуба настаўнікаў Мінска “Вялікі перапынак” Таццяна Іванаўна Рычак запрасіла да сябе на ўрок у 8 клас па тэме “Сярэдняя лінія трохвугольніка”. Нягледзячы на тое, што заняткі пачыналіся ў 8 гадзін раніцы, ніхто з вучняў не спазніўся, усе былі бадзёрымі і засяроджанымі.\nУ чаканні званка мы размаўлялі з Таццянай Іванаўнай. Яна расказала, што пасля заканчэння механіка-матэматычнага факультэта БДУ першыя гады работы ў школе самым складаным для яе было арганізаваць з класам этап замацавання вучэбнага матэрыялу. Інтуітыўна яна адчувала, што выконваць з усімі дзецьмі аднолькавыя заданні нельга, трэба даваць магчымасць кожнаму працаваць на сваім узроўні, у сваім тэмпе, а значыць, неабходна дыферэнцыраваць вучэбны працэс. Падчас урока яна прадэманстравала, як ажыццявіць гэта на практыцы.\n“Вітаю вас, паважаныя вучні, рада бачыць вас. Пачынаем наш урок з разбору дамашняга задання. Адкрываем рабочыя сшыткі. Ці ёсць у вас пытанні да мяне? — звяртаецца да васьмікласнікаў Таццяна Іванаўна. — Мяркую, што са 102 і 105 задачамі вы павінны былі справіцца самастойна, а вось са 107 маглі ўзнікнуць цяжкасці. Умовы задачы наступныя: “У трохвугольніка праведзены тры сярэднія лініі, якія падзяляюць яго на чатыры трохвугольнікі. Трэба даказаць, што яны роўныя”. Настаўніца зрабіла адпаведны чарцёж на дошцы. Свае тлумачэнні дала Кацярына. Такім чынам, у скарбонку ведаў дзяцей пра сярэднюю лінію трохвугольніка трапіла яшчэ адна яе ўласцівасць: сярэдняя лінія трохвугольніка падзяляе яго на чатыры роўныя часткі.\nВучні запісалі ў дзённік дамашняе заданне (важна зрабіць гэта ў пачатку ўрока), у якім былі абавязковыя для выканання нумары і адно заданне для цікаўных. У сшытках пазначылі дату і тэму ўрока — “Сярэдняя лінія трохвугольніка”. Таццяна Іванаўна разам з вучнямі фармулюе мэты і задачы ўрока: замацаваць паняцце сярэдняй лініі трохвугольніка, яе ўласцівасці і прыкметы і навучыцца рашаць задачы з іх прымяненнем.\nКаб паспяхова рашаць задачы па геаметрыі, неабходна добра ведаць тэорыю. Настаўніца выклікае па чарзе дзяцей і задае ім пытанні: “Што такое сярэдняя лінія трохвугольніка?” (адрэзак, які спалучае сярэдзіны дзвюх старон), “Колькі сярэдніх ліній можна пабудаваць у трохвугольніку?” (тры), “У якой фігуры яшчэ можна пабудаваць сярэднюю лінію?” (у чатырохвугольніку), “Чым адрозніваецца сярэдняя лінія ад медыяны?” (медыяна злучае сярэдзіну стараны і вяршыню трохвугольніка, а сярэдняя лінія толькі сярэдзіну старон), “Якія ўласцівасці сярэдняй лініі?” (яна паралельная аснове і роўная яе палове).\n“Для замацавання тэорыі папрацуем з простымі задачамі, — працягвае Таццяна Іванаўна. — Сярэдняя лінія трохвугольніка роўная 4. Чаму роўная аснова, паралельна якой праведзена сярэдняя лінія? (Аснова роўная 8.) Старана трохвугольніка — 10 см. Чаму роўная сярэдняя лінія, якая праведзена паралельна старане? (Адказ: 5.) Перыметр трохвугольніка, які пабудаваны з сярэдніх ліній, роўны 10. Чаму роўны перыметр вялікага трохвугольніка? (Адказ: 20.) Перыметр вялікага трохвугольніка — 30 см. Чаму роўны перыметр маленькага трохвугольніка, пабудаванага з сярэдніх ліній? (Адказ: 15.) Абагульнім, як звязаны перыметр трохвугольніка і перыметр трохвугольніка з сярэдніх ліній. Так, перыметр трохвугольніка з сярэдніх ліній у 2 разы меншы, чым перыметр вялікага трохвугольніка. Калі правесці ўсе тры сярэднія лініі ў трохвугольніку, то яны адсякуць 4 роўныя трохвугольнікі. А зараз вазьміце лісцікі з матэматычным дыктантам (тэстам), якія ляжаць у вас на партах, падпішыце прозвішча, варыянт і пачынайце рашаць”.\nПакуль дзеці пішуць тэст, які адначасова выводзіцца на вялікі экран, настаўніца ходзіць па класе, заглядвае ў сшыткі вучняў і агучвае некаторыя парады-каментарыі, спыняецца каля тых, у каго ўзніклі цяжкасці.\nПытанні тэста ў першым варыянце наступныя: 1. Закончыце фразу: адрэзак, які злучае сярэдзіны дзвюх старон трохвугольніка, называецца… 2. Пазначыць адрэзак, які з’яўляецца сярэдняй лініяй. (Гл. малюнак 1.) 3. Ці з’яўляецца адрэзак на чарцяжы сярэдняй лініяй? (Гл. малюнак 2.) 4. Калі МК — сярэдняя лінія, то СМ=? (Гл. малюнак 3.) 5. МК — сярэдняя лінія. Знайсці МК. (Гл. малюнак 4.) 6. МК — сярэдняя лінія. Знайсці АВ. (Гл. малюнак 5.) 7. МК — сярэдняя лінія, знайсці вугал СМК. (Гл. малюнак 6.) 8.Знайдзіце перыметр трохвугольніка MNK. (Гл. малюнак 7.) 9. Знайдзіце перыметр трохвугольніка ABC. (Гл. малюнак 8.) 10. Сярэдняя лінія раўнабедранага трохвугольніка паралельная аснове і роўная 5 см. Знайдзіце стораны трохвугольніка, калі яго перыметр роўны 28 см (трэба пазначыць даўжыні трох старон трохвугольніка).\n“Зверым адказы. Для гэтага памяняйцеся, калі ласка, сваімі работамі і праверце адно аднаго, — гаворыць педагог. — Калі адказ няправільны, закрэсліце яго і напішыце правільны, калі правільны — пастаўце плюсік. У каго ў тэсце было 2 памылкі і больш, падыміце, калі ласка, руку. Якія ў вас былі цяжкасці?” Вучням, якія дапусцілі адну памылку або ўсё напісалі правільна, настаўніца ўручае папяровыя медалі з надпісам “Малайчына, так трымаць!”. Падводзячы вынік гэтага этапу, Таццяна Іванаўна адзначае, што тэст быў складзены такім чынам, каб максімальны бал, які можна было за яго атрымаць, складаў 6 балаў, а гэта сярэдні ўзровень ведаў. “Каго задавальняе “шасцёрка”, на перапынку падыдзіце да мяне з дзённікам. Калі ж вы далей будзеце добра працаваць на ўроку, то зможаце павысіць сваю адзнаку. Пераходзім да наступнага этапу — рашэння задач, — гаворыць педагог. — Прапаную выканаць творчае заданне, якое прымножыць вашы тэарэтычныя веды пра сярэднюю лінію трохвугольніка. Кожны рад будзе выконваць сваё заданне. Вучні першага рада павінны знайсці адказ на пытанне “Вяршынямі якой фігуры з’яўляюцца сярэдзіны старон любога выпуклага чатырохвугольніка?”. Другі рад разважае, вяршынямі якой фігуры з’яўляюцца сярэдзіны старон ромба. Трэці рад вырашае, вяршынямі якой фігуры з’яўляюцца сярэдзіны старон прамавугольніка. Трэба не толькі намаляваць фігуры, але і абгрунтаваць, чаму атрымалася пэўная фігура. Працаваць можна ў групах, дапамагаючы адно аднаму. У сваю чаргу ўпэўнена, што вам спатрэбіцца і мая дапамога, таму я таксама папрацую каля дошкі”.\nУ першага рада пры спалучэнні сярэдзін чатырохвугольніка атрымліваецца паралелаграм. Чаму? Паралелаграм, які атрымліваецца пры злучэнні сярэдзін старон адвольнага чатырохвугольніка, называецца паралелаграмам Варыньёна (у гонар французскага матэматыка П’ера Варыньёна, які даказаў гэты геаметрычны факт). Другі рад працуе з ромбам, і ў выніку спалучэння яго сярэдзін атрымліваецца прамавугольнік. Вучні даказваюць гэты факт. У трэцяга рада ў выніку спалучэння сярэдзін прамавугольніка атрымліваецца ромб.\nПасля непрацяглай фізкультхвілінкі вучні прыступаюць да самастойнай работы. Тыя, хто добра справіўся з папярэднім матэматычным дыктантам, пачынаюць рашаць задачы з чарцяжамі (на 7—10 балаў), якія настаўніца прымацавала на адваротны бок папяровых медалёў. З тымі, хто не вельмі добра выканаў тэст, настаўніца працуе асобна.\n7—8 балаў Стораны трохвугольніка адносяцца як 10:8:4. Злучыўшы сярэдзіны ўсіх старон, атрымаем трохвугольнік з перыметрам 88 см. Знайдзіце стораны гэтага трохвугольніка Падказка: пазначыць стораны дадзенага трохвугольніка з дапамогай зменнай і скласці ўраўненне для трохвугольніка з перыметрам 88см. Адказ: 80см, 64см, 32см\n9—10 балаў Медыяна прамавугольнага трохвугольніка, праведзеная з вяршыні прамога вугла, роўная 6 см. Знайдзіце адрэзак, які злучае сярэдзіны катэтаў Падказка: успомніць уласцівасць медыяны, праведзенай з вяршыні прамога вугла. Чаму яна роўная? Глядзець тэму: паралелаграм і яго ўласцівасці. Адказ: 6 см\nКалі рашылі задачы, то выканаць № 110 (а) з падручніка\nУрок заканчваецца, настаўніца правярае задачы. У якасці рэфлексіі яна прапаноўвае дзецям паразважаць пра сваё месца ў жыцці. Для гэтага трэба намаляваць трохвугольнік, сярэднюю лінію і вызначыць сваё месца на ёй з дапамогай смайліка (на сярэдняй лініі, вышэй або ніжэй за яе). Звініць званок, вучні падыходзяць да Таццяны Іванаўны з дзённікамі.\n“Восьмы клас, у якім сёння праходзіў урок, перадпрофільны. Для вучняў гэтага класа праводзяцца факультатыўныя заняткі па фізіцы і матэматыцы, а таксама прадастаўляюцца платныя паслугі па гэтых прадметах. Сённяшні ўрок-замацаванне даказаў, што ўсе вучні засвоілі праграмны матэрыял у асноўным на дастатковым узроўні. Мэта ўрока дасягнута, — адзначыла Таццяна Іванаўна. — Асобныя вучні рашалі задачы на высокім узроўні. Урок быў насычаным, праходзіў у добрым тэмпе, за 45 мінут мы многае паспелі зрабіць. На занятках я правяла матэматычны дыктант, які дазволіў праверыць у вучняў не толькі тэорыю, але і яе разуменне (практыку). Гэты тэст разлічаны на максімальны бал — 6. З яго дапамогай я правяла дыферэнцыяцыю ведаў дзяцей, высветліла, хто на якім узроўні знаходзіцца, каб з улікам гэтага тлумачыць матэрыял. Каб сэканоміць час і больш увагі ўдзяліць рашэнню задач, я загадзя падрыхтавала сродак нагляднасці (чарцяжы). Па выніках тэста вучні, якія з ім справіліся, прадоўжылі працаваць самастойна, а хто не справіўся, працаваў са мной. У выніку за ўрок 6 балаў ніхто не атрымаў, 7 балаў атрымалі 6 чалавек з класа, планку ў 9—10 балаў адолелі двое. Асноўная адзнака ў класе — “8”.\n“Класы розныя, дзеці розныя, універсальнага падыходу ў рабоце з імі быць не можа. Педагагічная работа заўсёды жывая і павінна мець зваротную сувязь, — упэўнена Таццяна Іванаўна. — Да кожнага ўрока трэба рыхтавацца, прадумваць сістэму заданняў, каб цікава і даступна выкладаць матэрыял, у тым ліку для слабых па ўзроўні навучанасці дзяцей. Калі ў некалькіх словах апісаць маю методыку работы, то я выкарыстоўваю дыферэнцыраваны падыход з элементамі актыўнай ацэнкі і модульнай тэхналогіі. Як гэта працуе? Я растлумачыла новую тэму. У канцы ўрока з мэтай рэфлексіі раздаю карткі, што змяшчаюць 5 заданняў на дзеянні, якія мы адпрацоўвалі на ўроку. Заданні не на адзнаку, а для таго, каб высветліць, чаму дзеці навучыліся. Пры падрыхтоўцы да наступнага ўрока я ўлічваю ўзровень разумення матэрыялу кожным вучнем. Той, хто навучыўся, зможа працаваць самастойна, а з астатнімі мне трэба будзе яшчэ раз замацаваць матэрыял. Вельмі патрабавальна я стаўлюся да ведання тэорыі, без яе — нікуды”.\nРабочая папка Таццяны Іванаўны запоўнена шматлікімі раздрукоўкамі, напісанымі ад рукі нататкамі, заданнямі на картках, якія прызначаны для работы з рознымі па здольнасцях да матэматыкі дзецьмі. На ўроках педагог не заўсёды паспявае адказаць на ўсе пытанні вучняў, праверыць заданні, якія дае індывідуальна, таму дзеці падыходзяць да яе на перапынках. Настаўніца заўсёды гаворыць вучням: “Вы можаце задаваць мне любыя пытанні, не бойцеся. Калі хтосьці не разумее, я растлумачу яшчэ раз. Наша агульная мэта — навучыцца”.\n“Мой любімы выраз: калі робіш сваю справу, рабі добра або не рабі ўвогуле, — гаворыць Таццяна Іванаўна Рычак. — Сёння, як і 20 гадоў назад, калі я толькі пачынала сваю прафесійную дзейнасць, у мяне ёсць вялікае жаданне навучыць дзяцей матэматыцы. І пакуль я буду апантаная гэтай думкай, я змагу рухацца наперад у самаразвіцці, шукаць новыя метады і падыходы ў рабоце. Неверагоднае адчуванне, калі на тваіх вачах дзіця, якое не ведала, як рашаць матэматычную задачу, пачынае, дзякуючы табе, яе рашаць. Гэта сагравае душу і сэрца. Нібыта ты робіш глабальны ўклад у развіццё чалавецтва. Сваё значэнне ў гэтым свеце, сваю ролю ў грамадстве я адчуваю менавіта дзякуючы сваёй прафесіі”.\nконкурс прафесійнага майстэрства Мінск сярэдняя школа № 157 Таццяна Іванаўна Рычак\nЗ тегами: конкурс прафесійнага майстэрства Мінск сярэдняя школа № 157 Таццяна Іванаўна Рычак\nПапярэдняя: Средства музыкальной выразительности в игре\nНаступная: Для арыентацыі на педпрафесію — новыя фарматы дзейнасці


вандербра - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ вандербра\nБюстгальтар - гэта выдатнае вынаходства, якое дазваляе жанчынам выглядаць сэксуальней і зазыўна. Вандербра з’яўляецца яго разнавіднасцю, адметнай асаблівасцю якога лічыцца асаблівы крой, максімальна падтрымлівае і прыўздымае грудзі. Нават тыя жанчыны, якія не могуць пахваліцца апетытнымі формамі, могуць адчуць сябе значна больш упэўнена, не выпрабоўваючы аб тым, што іх зона дэкальтэ не вельмі прывабная краіна. Менавіта ў такім бялізну жанчына можа дамагчыся ідэальнага выгляду яе бюста: раскошнага і спакуслівыя.\nСёння бюстгальтар вандербра - гэта сучаснае зброю многіх прыгажунь, нацэленых на дакладнае заваявання мужчынскіх сэрцаў. Мала хто ведае, але яго гісторыя налічвае ўжо каля 70 гадоў. Запатэнтаваны такі крой ніжняй бялізны быў ў 1939 годзе фірмай Canadien Lady Corset Company, тады ж з’явілася і яго запамінальнае імя - Wonderbra. З тых часоў ён, зразумела, трансфармаваўся, але яго сутнасць засталася ранейшай: ён ператварае жаночыя любаты. Нездарма яго назва ў перакладзе з ангельскага азначае «цуда-грудзі». Тады яго з’яўленне было сапраўднай рэвалюцыяй. Уся справа ў тым, што ў тыя часы тэкстыльная прамысловасць яшчэ была на такім узроўні, што не ведала эластычных тканін. Для вытворчасці ніжняй бялізны выкарыстоўваліся выключна натуральныя матэрыялы, якія, як вядома, не расцягваюцца і не садзяцца па постаці: бавоўна і шоўк. Самы першы станік вандербра складаўся з 42 дэталяў, акуратна пашытыя паміж сабой. За кошт гэтага выходзіла ідэальная кубак, якая і давала гэтак выбітны эфект.\nЗ развіццём высокіх тэхналогій і з’яўлення новых сінтэтычных матэрыялаў ніжняе бялізну вандербра змянілася. Сучасныя бюстгальтары падобныя на твор мастацтва. Варыянты тканіны і аздаблення дзівяць любы ўяўленне - карункі, вышыўка, стразы, атласныя стужкі і банцікі. Да гэтага часу менавіта бялізну Вондербра лічыцца самым папулярным сярод жанчын усіх узростаў.\nПеравагі бюстгальтара вандербра\nПадыходзіць для жанчын з любым памерам грудзей. Невялікі бюст гэтая бялізна здольна глядзельна павялічыць, асабліва пышны зрабіць яшчэ больш прывабным за кошт карэкціроўкі формы.\nВыдатна падтрымлівае нават вялікую грудзі. Шчыльная тканіна і адмысловы крой спраўляюцца з гэтай задачай на ўра.\nЦудоўны знешні выгляд. Такі станік, як ні адзін іншы ідэальна падыходзіць для глыбокага дэкальтэ. Гэта магчыма за кошт таго, што ён мае тонкую перамычку, якая злучае кубачка. Хвалюючая лагчынцы з’яўляецца і дзякуючы таму, што грудзях крыху зрушваюцца адзін да аднаго, выдатна фіксуюцца менавіта ў гэтым, найбольш выгадным, становішчы. А таксама вандербра выдатна рэгулюе вышыню бюста за кошт падаўжэння або скарочанай шлеі.\nБрэнд Wonderbra працягвае квітнець. Да нядаўняга часу яго твар у рэкламных кампаніях - гэта непараўнальная і дзіўна сэксуальная зорка Дыта фон Тыз. Яна дэманстравала ў гэтым бялізну свае шыкоўныя формы, падвышаючы яго і без таго шалёную папулярнасць. Сёння яе змяніла маладая славянская мадэль Адрыяна Чернанова. Характэрна, што вонкава яна падобная на саму першую дзяўчыну, якая з’явілася ў рэкламе брэнду - Еву Герцигову, сусветная вядомасць да якога прыйшла менавіта дзякуючы Wonderbra. Паводле легенды, білборды з яе адкрытымі малюнкамі, на якіх прыгажуня дэманструе свае любаты ў шыкоўным бюстгальтер, правакавалі аварыі на дарогах, паколькі мужчыны азіраліся на гэта скарб і адцягваліся ад кіравання. Ніхто не ведае, праўда гэта ці не, але факт у наяўнасці: прадстаўнікі моцнага полу ніколі не пакідаюць без увагі жанчын з раскошным бюстам.\nWonderbra Ultimate Strapless Відэа.\nПапярэдні Тэкст Сонцаахоўныя акуляры-авіятары\nНаступная Артыкул З чым насіць легінсы?\nГісторыя касцюма: вясельную сукенку на Русі\nЧаму цябе не павышаюць\nЯк пазбавіцца ад пасляродавы дэпрэсіі


1-23 01 10 «Літаратурная работа (па напрамках)”\nКафедра беларускай літаратуры Установы адукацыі «Беларускі дзяржаўны педагагічны універсітэт»;\nТ.М. Федарцова, дацэнт кафедры беларускай мовы Установы адукацыі «Беларускі дзяржаўны тэхналагічны універсітэт», кандыдат філалагічных навук, дацэнт\nАдказны за выпуск: Тычко Г.К.\nАсновы літаратурна-мастацкай творчасці — прадмет спецыфічны. Ён карэнным чынам адрозніваецца ад усіх дысцыплін, якія вывучаліся раней, хоць непасрэдна і судакранаецца з многімі з іх. У першую чаргу з тэорыяй літаратуры, гісторыяй беларускай і сусветных літаратур, мовазнаўствам, псіхалогіяй, філасофіяй. Аднак у адрозненне ад пералічаных дысцыплін, гэты прадмет патрабуе ў большай ступені творчага падыходу, не столькі назапашвання інфармацыі, колькі яе аналітычнага выкарыстання.\nАвалодванне пісьменніцкім майстэрствам і выпрацоўка ўласнай выяўленчай тэхнікі, свайго мастацкага стылю ніколі не адбываюцца сістэматычна, а заўсёды рыўкамі, зігзагамі. Гэта вядома як са спецыяльнай літаратуры, так і з асабістых сведчанняў многіх вялікіх мастакоў слова. Часам паэт сустракае які-небудзь радок, вобраз у чужым творы, які захапляе яго ўяўленне, і доўга ён імкнецца разгадаць таямніцу іх магічнага ўздзеяння, каб потым самому кінуцца ў пошукі вытанчанай вобразнасці альбо нязвыклага сінтаксісу. Працэс выпрацоўкі ўласнага майстэрства не ідзе паступова, усё залежыць ад прыроды творчага тэмпераменту. Па гэтай прычыне нават самае падрабязнае вывучэнне тэхнікі літаратурных прыёмаў ніколі не будзе поўным і ніколі не задаволіць усе творчыя памкненні. Але часам дастаткова толькі кароткай згадкі пра той ці іншы прыём, каб адпаведна настроены творчы тэмперамент атрымаў належны накірунак у сваіх пошуках. Тым не менш варта памятаць, што нават дасканалае веданне літаратурнай тэхнікі, выяўленчых сродкаў і мастацкіх сістэм само па сабе ніколі не зробіць чалавека творцам. Прафесійныя навыкі ў творчага чалавека арганічна спалучаны з талентам. І ўсё ж талент, які з’яўляецца неабходнай умовай паспяховай дзейнасці ў сферы мастацтва, паводле меркавання знакамітага рускага даследчыка тэорыі літаратуры В. Халізева, "разам з тым не складае адзінай перадумовы з’яўлення твораў адзначаных мастацкасцю". Гэты факт заўсёды інтуітыўна адчувалі і самі знакамітыя творцы.\n"Можна спрачацца пра тое, што такое талент і што яго вызначае, але думаецца, адна з галоўных якасцей таленту пісьменніка — гэта здольнасць яго адчуваць, хвалявацца жыццём навокал, жыццём асобных людзей, краіны, свету.\nЧым вастрэйшая гэтая здольнасць успрымаць, адгукацца, тым больш убірае яго сэрца, яго розум, тым яны багацей. Тым багацей талент", — пісаў у артыкуле "Праца пісьменніка" І.Мележ.\nВывучэнне асноў літаратурна-мастацкай творчасці распачынаецца, як правіла, на пятым курсе. Праграма прадугледжвае знаёмства з асновамі літаратурна-мастацкай тэхнікі на прыкладзе ўжо вядомага матэрыялу з гісторыі замежнай і айчыннай літаратур, а таксама вывучэнне новых, эксперыментальна-пошукавых сродкаў мастацкай выразнасці, адлюстраваных у сучасным сусветным літаратурным працэсе.\nМатэрыял, з якім вядзецца праца ў аўдыторыі, павінен быць не толькі засвоеным, але і выкарыстаным так ці інакш ва ўласнай практыцы. З гэтае прычыны вывучэнне асноўных навыкаў і прынцыпаў стварэння арыгінальнага літаратурна-мастацкага тэксту ў галіне вершаскладання, драматургіі, эпічных жанраў адбываецца не толькі на аснове літаратурнай класікі, але значная ўвага надаецца форматворчым і ідэйна-тэматычным тэндэнцыям сучаснага літаратурнага працэсу.\nУ сувязі з пастаяннай эвалюцыяй і ўзбагачэннем гэтага працэсу, творы сучаснага мастацтва, што выбіраюцца для аналізу, могуць на працягу навучальнага года змяняцца. Лекцыі па асновах літаратурна-мастацкай творчасці маюць мэту — даць пісьменніку-пачаткоўцу апорныя кропкі для арыентацыі ў пытаннях прафесійнага майстэрства, навучыць самастойнаму аналізу выяўленчых сродкаў у таго ці іншага аўтара. Семінарскія заняткі носяць творчы характар. Іх можна праводзіць у разнастайных формах: гутаркі і паведамлення, падрыхтаванага студэнтамі альбо выкладчыкам, дыскусіі і абмеркавання самастойных прац навучэнцаў, сустрэчы-дыялога з сучаснымі літаратарамі, прадстаўнікамі розных школ і літаратурных напрамкаў.\nЗадачы дысцыпліны наступныя:\nМесца дысцыпліны ў прафесійнай падрыхтоўцы выпускніка.\nВывучаючы “Асновы літаратурна-мастацкай творчасці”, студэнты маюць магчымасць выкарыстаць раней засвоеныя веды па сумежных дысцыплінах гуманітарнага цыклу, а таксама прымяніць набытыя кампетэнцыі і навыкі на практыцы ў друкаваных, аўдыёвізуальных і электронных СМІ. У выніку выпускнік мае магчымасць рэалізаваць сябе не толькі як прафесійныя журналісты, але і як творчыя асобы, літаратары, пісьменнікі.\nПатрабаванні да ўзроўню засваення зместа курса. У выніку засваення лекцыйнага курса, удзелу ў практычных занятках, вывучэння спецыяльнай навуковай літаратуры, а таксама кіруемай самастойнай працы студэнт павінен атрымаць сістэмнае ўяўленне аб працэсе мастацкай творчасці ўвогуле. Выконваючы творчыя заданні, засвоіць на практыцы асноўныя прыёмы літаратурна-мастацкай творчасці. Навучыцца прымяняць тэрміналагічны і паняційны апарат сучаснай літаратуразнаўчай навукі ў сваёй прафесійнай дзейнасці ва ўмовах мас-медыя. У выніку вывучэння дысцыпліны студэнт павінен:\nДысцыпліна ўключае ў сябе лекцыйныя і практычныя заняткі, а таксама кантроль самастойнай работы студэнтаў. На практычных занятках шмат увагі надаецца аналізу творчых заданняў, выкарыстанню тых ці іншых прыёмаў прафесійнага літаратурнага майстэрства ва ўласных тэкстах.\nАгульная колькасць гадзін, якія адводзяцца на вывучэнне дадзенай дысцыпліны для спецыяльнасці 1-23 01 10 «Літаратурная работа (па напрамках)» – 130, з іх 56 гадзін—аўдыторных. Аўдыторныя гадзіны складаюцца з 20 лекцыйных гадзін і 36 гадзін семінарскіх заняткаў.\nАгульная колькасць гадзін, якія адводзяцца на вывучэнне дадзенай дысцыпліны для спецыяльнасцей 1-23 01 08 «Журналістыка (па напрамках)» – 88, з іх 28 гадзін—аўдыторных. Аўдыторныя гадзіны складаюцца з 14 лекцыйных гадзін і 14 гадзін семінарскіх заняткаў.\nдля напрамку спецыяльнасці\nБудова літаратурна-мастацкага твора. Тэма.\nІдэя. Фабула. Сюжэт\nВершаскладанне. Тыпы вершаў. Памеры (метры). Строфіка. Рыфма і яе віды.


Як зрабіць Дасканалая гумкі Paste Ружы\nGum Paste Ружы\nNerida Макмары Фота / Getty Images\nКамедзі паста Ружы не цяжка вырабляць з невялікай практыкай і некалькі інструментаў. Кожная стадыя працэсу можа стварыць прыдатныя да ўжывання паўстала з бутона поўнамаштабнага цвіцення.\nGum Paste Кветкавыя інструменты\nКветкавая паста / паста жавальнай гумкі\nГель паста колер / ядомы пялёстак пыл\nКамедзі паста інструменты\nАнтіпрігарная дошка або мармуровая пліта\nКамедзі паста разцы розных памераў\nЗрабіце падстава ружы\nПа-першае, вы павінны зрабіць падставу ружы. Раскачаць пасту жавальнай гумкі у паўцалі ў дыяметры шара, а затым заціснуць верхнюю, каб стварыць форму конусу або сляза.\nЎстаўце зубачыстку і прасушыць\nЎстаўце зубачыстку ў ніжнюю, а затым ўсталяваць конус ў бок у пенапластавы блок, каб высахнуць. Паспрабуйце зрабіць гэтыя конусы некалькі дзён, таму што яны павінны быць абсалютна сухімі.\nРаскачаць Gum Paste\nДалей раскачаць камедзі пасту на гладкую паверхню пасыпаюць тонкім пластом кукурузнага крухмалу каля 1/16 цалі.\nВыразаць з ружаў Пялёсткі Выкарыстанне Gum Paste Cutter\nВы можаце выкарыстоўваць асартымент фрэз для пялёсткаў ружы; проста пераканайцеся, што ў вас ёсць некалькі памераў фрэз для стварэння вялікіх руж. Калі вы глядзіце на рэальныя ружы знешнія пялёсткі больш, чым шчыльна згорнуты інтэр'ер аднаго. Вы аднаўляеце гэты натуральны выгляд.\nТонкія выцясняе Пялёстак\nВыкарыстоўвайце гумку паста кветка інструмент па краях пялёсткаў радзець іх і стварыць некалькі фальбоны вонкавага выгляду. Калі ў вас няма гэтых інструментаў затым акуратна заціснуць краю паміж пальцамі.\nВільготныя Закончанае Пялёстак\nВільготны гатовы пялёстак з невялікім колькасцю клею пасты вады ці жавальнай гумкай, каб дапамагчы яму прытрымлівацца высушанага падставы.\nЗагарніце Пялёстак Вакол базы\nЗагарніце пялёстак вакол слёзы дзёсен пасты і трохі згортваць знешні край, каб стварыць закрыты бутон. Вы можаце выкарыстоўваць гэтыя рэцэптары для кантрасту на торце, а таксама поўнамаштабныя руж.\nЗрабіць іншы Пялёстак\nПрыгатуйце яшчэ адзін пялёстак падобнага памеру да першага.\nWrap Другі Пялёстак Вакол Rose Bud\nАбгарніце другі пялёстак вакол бутона перакрываць краю, каб стварыць адкрыты бутон.\nПрыкласці Трэці Пялёстак ў зародку\nЗрабіце тое ж самае з трэцім аналагічным памерам пялёстак гатовы Імкнучыся вырабляць рэалістычную вынікі. Гэты памер ружы таксама могуць быць выкарыстаны на торце ў выглядзе варыяцыі. Для таго, каб стварыць вялікія ружы выразаць іншы набор з трох пялёсткаў, выкарыстоўваючы большы разак. Рыхтуюць гэтыя пялёсткі і прымацаваць іх на невялікі ружы. Заўсёды ўстаўляйце гатовыя ружы, незалежна ад памеру, ад нырак да вялікіх Блюм ў блок пенапалістырола, каб цалкам высахнуць.\nДадаць колер да гатовым сушеный ружам\nПасля таго, як ружы сухія выкарыстоўваць пэндзаль і асартымент пялёсткавыя адценняў пылу , каб стварыць цудоўныя маляўнічыя кветкі. Не забудзьцеся ўжыць больш цёмны адценне да цэнтраў руж, каб імітаваць прыроду. Калі вы спрабуеце стварыць глыбокія чырвоныя ружа выкарыстоўваць каляровую пасту гумкі, таму што гэта практычна немагчыма вырабіць глыбока афарбаваны кветка з пялёсткамі толькі пылам.\nСметанковы Салодкі бульбяны суп\nСмачныя польскія велікодныя Дэсертныя Рэцэпты


У Польшчы прайшлі дэбаты з удзелам кандыдатаў у прэзідэнты - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 27 студзеня 2021, Серада, 10:28\nУ Польшчы прайшлі дэбаты з удзелам кандыдатаў у прэзідэнты\nРАФАЛ ТШАСКОЎСКІ (ЗЛЕВА) І АНДЖЭЙ ДУДА\nФОТА: AGENCJA GAZETA\nДэбаты з удзелам кандыдатаў у прэзідэнты прайшлі паасобку.\nНапярэдадні другога тура прэзідэнцкіх выбараў у мясцовасці Коньске ў Свентакшыскім ваяводстве адбыліся прэзідэнцкія дэбаты, арганізаваныя Польскай тэлевізіяй. На пытанні адказваў кандыдат ад Аб'яднаных правых сіл – дзейны прэзідэнт Анджэй Дуда, які імкнецца да другога тэрміну паўнамоцтваў. Ягоны апанент - кандыдат Грамадзянскай кааліцыі Рафал Тшаскоўскі адмовіўся ад удзелу ў гэтых дэбатах, запрасіўшы пры гэтым Анджэя Дуду да ўдзелу ў «Прэзідэнцкай арэне», арганізаванай у Лешне ягоным выбарчым штабам у той жа самы час, што ў Коньске, піша «Радыё Польшча».\nТакім чынам дэбаты з удзелам кандыдатаў у прэзідэнты прайшлі паасобку.\nПадчас дэбатаў у Конскае карыстальнікі інтэрнэту задавалі Анджэю Дудзе пытанні аб дапамозе для фірмаў, маладых бізнэсоўцаў і аграрыяў у выпадку падаўжэння пандэміі каранавіруса. Анджэй Дуда паабяцаў працягваць захады, прынятыя раней, і заявіў, што дзякуючы «антыкрызіснаму шчыту» польская эканоміка вяртаецца ў норму.\nСа слоў прэзідэнта, сацыяльныя праграмы, якія ён ўводзіў супольна з урадам, сярод іх, «Сям'я 500+», сталі магчымыя, дзякуючы падвышэнню эфектыўнасці падатковай сістэмы. Анджэй Дуда супакоіў выбарцаў, што эканамічная сітуацыя знаходзіцца пад кантролем, і што на далейшую рэалізацыю сацыяльных праграм грошай будзе дастаткова:\n«Я хачу падкрэсліць, што цяпер у Польшчы даволі нізкае беспрацоўе, улічваючы еўрапейскія ўмовы. І Польшча па-ранейшаму развіваецца. Дзякуючы антыкрызісным захадам эканоміка вяртаецца ў норму, і ў чэрвені значна знізіўся дэфіцыт у параўнанні з тым, які быў у траўні. Таму я хацеў бы, каб мы дзейнічалі гэтак жа, як і раней. Таму што толькі супольныя і ўзгодненыя дзеянні, без канфліктаў паміж урадам і прэзідэнтам дапамогуць Польшчы справіцца з сітуацыяй».\nПадчас дэбатаў у Коньске былі закранутыя таксама пытанні развіцця невялікіх гарадоў, буйных інвестыцый, экалогіі, падтрымкі культуры, навукі і спорту. На думку прэзідэнта, найлепшай мадэллю развіцця малых гарадоў з'яўляецца прапанаваная Еўрапейскім звязам сістэма раўнавагі; дзяржава павінна рэалізаваць такія інвестыцыі як Цэнтральны камунікацыйны порт, Перакоп Балтыйскай касы, праграму развіцця чыгуначнай інфраструктуры і падтрымкі мясцовых органаў самакіравання ў галіне культуры.\nУ сваю чаргу, кандыдат Грамадзянскай кааліцыі Рафал Тшаскоўскі на дэбатах у Лешне звярнуў асаблівую ўвагу на барацьбу з кліматычным крызісам і выказаў меркаванне, што ў галіне энэргетычнай палітыкі трэба зрабіць стаўку на аднаўляльныя крыніцы энэргіі:\n«Прапаную, каб кожная польская сям'я магла атрымаць 10 тысяч злотых (больш за 2 тысячы еўраў) на змену вугальнай печы. Сёння барацьба з кліматычным крызісам з'яўляецца надзвычай важнай, абсалютным прыярытэтам. Вядома, гэтаму павінна спадарожнічаць трансфармацыя польскай эканомікі, энэргетычнага сектара. Трэба зрабіць стаўку на аднаўляльныя крыніцы энэргіі і атрымаць на гэта вялікія грошы з Еўразвязу. Па гэтым пытанні я гатовы шчыльна супрацоўнічаць з урадам».\n10:06 Последствия «Ларса»: более 2200 населенных пунктов в Беларуси обесточены\n24.01 У Беларусі на даляглядзе – новая дэвальвацыя 40,060\n23.01 Герой-россиянин дал отпор ОМОНовцам 36,353\n20.01 Зміцер Бандарэнка: Беларусы змогуць пазбавіцца ад Лукашэнкі да пачатку траўня 29,738\n25.01 Хто зладзіў пекла для АМАПу 29,327\n20.01 Відэафакт: Там ён, на дне 28,259\n20.01 «У яго праламаны чэрап»: лекар Сарокін расказаў падрабязнасці пра забойства лукашыстамі Рамана Бандарэнкі 25,497\n23.01 У што можа абысціся адмова Yara ад кантракту з «Беларуськаліем» 25,459


Тацяна Равяка пра сэксуальны гвалт: Таксама нясу праз жыцьцё непрагавораны цяжар\n08 ліпень 2016, 20:44\nУ сацыяльных сетках праходзіць незвычайная акцыя — жанчыны і дзяўчаты расказваюць пра тое, як яны зазналі сэксуальнага гвалту. Многія зь іх упершыню кажуць пра гэта ўголас. Свае гісторыі публікуюць у сеціве пад хэштэгамі #янебоюсьсказати #янебаюсясказаць #янебоюсьсказать.\nІніцыятарам акцыі стала ўкраінская сацыяльная актывістка Анастасія Мельнічэнка, на чый заклік ужо адгукнуліся сотні жанчын, а таксама пачалі далучацца і мужчыны. Частку допісаў з Фэйсбуку можна прачытаць на сайце Радыё Свабода. Між тым у камэнтарах да пастоў ужо гучаць і крытычныя меркаваньні адносна таго, ці варта «на ўвесь сьвет выносіць свае асабістыя праблемы». І праўда, ці варта?\nПадзяліцца асабістым меркаваньнем карэспандэнт Свабоды папрасіў вядомую ў Беларусі праваабаронцу з цэнтру «Вясна» Тацяну Равяку.\n— Найперш выкажуся ня як праваабаронца, а як жанчына, якая таксама неаднойчы сутыкалася з падобнымі сытуацыямі. Я ўжо вельмі дарослы чалавек, у мяне дзеці і ўнукі, але непрагавораны раней цяжар я нясу праз усё сваё жыцьцё. І цяпер проста цешуся сьмеласьці жанчын, якія наважваюцца гаварыць пра вельмі балючыя і вельмі далікатныя рэчы. Прытым наважваюцца гаварыць пра гэта з пункту гледжаньня нейкага ачышчэньня сваёй жаночай годнасьці. Мне гэта вельмі імпануе, а вось самой такой сьмеласьці бракуе.\n— Гэта патрэбна ім, жанчынам, якія зазналі гвалт, але ці трэба гэта ўсяму грамадзтву?\n— Не, мяркую, гэта трэба шмат каму. Вось я чытаю, што пішуць, і бачу, што яны вельмі слушна робяць. Бо гэта вызваленьне ад таго, што табе шмат гадоў вярталася ў снах, у такіх жахлівых сытуацыях, калі ты баялася нейкага паўтарэньня. Усё жыцьцё ты думала, што тая траўма, паколькі яна такая глыбокая, ня можа быць зразумелая і перажытая, а выходзіць, калі пра гэта гаварыць, то можна ад яе вылечыцца. Нават тэрапэўтычны эфэкт узьнікае ня толькі для удзельнікаў гэтай размовы, але і для іншых, хто яшчэ не адважыўся ў яе ўступіць. Плюс гэта важна для людзей вакол нас. Вось у мяне дачка, унучка, і я даўно жыву з адчуваньнем, што і ў дачыненьні да іх гэта можа паўтарыцца. І таму пэўнае ачышчэньне сьвету, якое настае, калі ты пра гэта гаворыш, — яно вельмі карыснае, бо ўзьнікае надзея, што яны гэтага не зазнаюць, бо сьвет крышачку ачысьціцца.\n— Хіба такая дыскусія можа дапамагчы паменшыць памеры гвалту?\n— Справа не ў памерах. Хтосьці ніколі гэтага ня бачыць, не сутыкаецца, а камусьці падаецца, што гэта норма. Галоўнае — у адчуваньні, у псыхалёгіі. Часта гвалт робіцца таму, што ён будзе замоўчаны, бо пра гэта сорамна гаварыць. І шмат людзей менавіта гэтак пішуць. Што сорамна гаварыць бацькам, ісьці ў міліцыю. Дык вось перакананая, што сытуацыя зьменіцца, калі ня будзе сорамна. Бо змагацца за сваю годнасьць ня сорамна, казаць пра свае правы ня сорамна. Сорамна павінна быць не ахвярам, а гвалтаўнікам. Яны мусяць баяцца панесьці адказнасьць, а не ахвяры мусяць несьці гэты цяжар на сабе ўсю рэшту жыцьця.\n— Якія ў вас ёсьць парады для жанчын, каб засьцерагчыся ад сэксуальнага гвалту, і як сябе паводзіць, калі ўсё ж такое адбылося?\n— Гэта вы кажаце пра пэўную мадэль паводзінаў? Мяркую, трэба быць настроенай на тое, каб у такой сытуацыі не запасьці ў ступар, а актыўна бараніць сябе. Дзесьці гэта ўцячы, дзесьці даць фізычны адпор, дзесьці — псыхалягічныя захады. Прынамсі ўмець глядзець у вочы і вызначыцца, як паступіць з гэтым чалавекам. Розныя могуць быць сытуацыі, бо розныя псыхатыпы ў гэтых гвалтаўнікоў. Таму розныя мадэлі могуць быць ужытыя ў пэўнай сытуацыі, і тое, што жанчыны ў Фэйсбуку дзеляцца гэтымі мадэлямі, — вельмі добра.\n— У адным з допісаў прачытаў думку жанчыны, што трэба быць гатовай да нападу заўсёды. Маўляў, раз ты жанчына, дык рыхтуйся, што на цябе нападуць. Вы згодныя з гэтакай устаноўкай?\n— Бачыла і я пасты, што нехта рыхтаваўся і хадзіў з заточкай, з нунчакамі, трэніраваўся баявым відамі спорту. Не, ня думаю, што гэтак трэба рабіць усім жанчынам. Відаць, такія захады — ужо наступствы атрыманай траўмы. Мне здаецца, што жанчына мусіць сябе паводзіць натуральна, яна ня мусіць увесь час чакаць нейкай расплаты толькі за тое, што яна жанчына. Так, трэба тлумачыць, што такое можа быць і як зьменшыць імавернасьць гэтага, але таксама трэба тлумачыць, як выходзіць з сытуацыі, якая ўжо ўзьнікла. Але не настройваць тых жа дзяўчынак на тое, што сьвет поўны вычварэнцаў. Гэтак можна псыхалягічна зьнявечыць чалавека, тым больш, што, як кажуць, думка матэрыяльная, і тое, што ты ў сабе генэруеш, тое і здарыцца. Разумныя меры бясьпекі мусяць быць, але хутчэй псыхалягічныя — не нунчакі ці заточка.\n— А куды зьвяртацца жанчыне, ці мужчыну, якія ўсё ж сталі ахвярамі сэксуальнага гвалту?\n— Несумненна, перш за ўсё ў міліцыю, бо яна адказная за бясьпеку грамадзянаў. Гвалтаўнік мусіць панесьці крымінальную адказнасьць, якая прадугледжаная законам. Пакараць яго — значыць і сябе абараніць ад новага гвалту, і дапамагчы іншым жанчынам. А каб яго пакаралі, трэба завесьці справу, таму першы крок — у міліцыю з заявай. Таксама важна разумець, што ў міліцыю трэба зьвярнуцца ня толькі пасьля гвалту, але і пасьля спробы гвалту, каб лягчэй прадухіліць такія злачынствы. Бо такі чалавек усё роўна ня спыніцца. Ён затоіцца, але потым зноў пакажацца. І другі важны аспэкт — вынікам гвалту ёсьць ня толькі пакуты фізычныя, але і псыхалягічныя. Нават гэта самае жахлівае. Таму пасьля такога досьведу абавязкова трэба зьвярнуцца па псыхалягічную дапамогу да адмыслоўцаў. Што да правабарончых арганізацый — іх нямала, якія займаюцца такімі праблемамі і могуць дапамагчы зь юрыдычнай, прававой часткай. Вось ведаю, што ёсьць праграма, што датычыць хатняга гвалту ў арганізацыі «Прававая ініцыятыва», ёсьць іншыя. Галоўнае — не заставацца з гэтым досьведам сам-на-сам, а знайсьці тых, хто можа з табой падзяліцца. У тым ліку і сваімі парадамі. Таму тое, што цяпер я бачу на Фэйсбуку, — гэта добра.\n«Не» азначае «не». Хто гэтага не зразумеў — гвалтаўнік\nУ Нямеччыне вынесены першыя прысуды мужчынам, якія нападалі на жанчын у Кёльне