“Мая Беларусь”: “Сьвятло Айчыны і Вызвольных Крыжоў азарае шлях у нашую незалежнасьць”\n01 ліпень 2007, 15:39\nРадыё Свабода З аглядам 6-га фотатыдня – вядучы Валер Дранчук. Ад серады да серады: 21 чэрвеня – 27 чэрвеня.\nДзьмітры Зяньковіч Валерыя Кустава (фота, эсэ) Паліна Грынчанка Алеся Сідлярэвіч Валеры Казюмінскі Тацяна Мірановіч Ева Гілевіч Тоня Вежнавец Яраш Сяргей Міхальчук Кася Шумская Юры Калбасіч (міні-эсэ)\nУсім дзякуй! (гл. таксама: ЛІСТАВАНЬНЕ)\nАГЛЯД ФОТАСКРЫНІ (42 здымкі) ЗДЫМАК ТЫДНЯ ЛІСТАВАНЬНЕ МІНІ-ЭСЭ ПЕРАМОЖЦЫ\nСьвятло Вызвольных Крыжоў\n(с) Дзьмітры Зяньковіч. Сьвятло Вызвольнага Крыжа ў вёсцы Грозаў (Грозава) Капыльскага раёна Менскай вобласьці.\n“Крыж усталяваны ў 1990-х гадах у гонар 2-га Грозаўскага палку абаронцаў БНР (створаны ў лістападзе 1920)”, – падае аўтар.\nТэму памяці і пакутаў на беларускай зямлі працягваюць яшчэ два сюжэты Дзьмітрыя Зяньковіча. (с) Дзьмітры Зяньковіч. Случчына. Калісьці тут была вёска Крушнік, спаленая фашысцкімі карнікамі ў лютым 1943-га...\n(с) Дзьмітры Зяньковіч. Вёска Пераходы, спаленая фашыстамі падчас карнай апэрацыі 23 лютага 1943 (былі спаленыя таксама вёска Крушнік і яшчэ пяць вёсак). Абапал дарогі на месцах дамоў стаяць помнікі зь імёнамі жыхароў. Жанчыны, дзеці, старыя... Менавіта пра трагедыю гэтай вёскі напісаў "Хатынскую аповесць" Алесь Адамовіч. Слуцкі раён Мінскай вобласьці.\nДзьмітры Зяньковіч – новае імя на старонках конкурсу. Гл. працяг публікацыі ў разьдзелах “Айчына, месца, Бог” і “Нетыпова-дэкаратыўныя” краявіды ў стылі рэжымнай культуры”.\n(с) Сяржук Гудзілін. Сьлёзы Маці-патрыёткі. Помнік у Жодзіне\n(с) Паліна Грынчанка. Ветразі Свабоды (Турэччына)\n“На чужой зямлі, – піша Паліна, – настальгія пачынаецца тады, калі неўзабаве зьяўляецца згадка пра Беларусь. Часам як цуд, як напамін. Неверагоднае адчуваньне ўзьнікла, калі не адзін і ня два, а цэлы дзясятак бел-чырвона-белых ветразяў зьявіўся ў марской прасторы”.\n(с) Кася Шумская. Гарызонт Свабоды\n“Дзякуй абутковай краме за колеравы лягатып, што атрымаўся на маім здымку гэтакім Яскрава-Нацыянальна-Сьвядомым і дыхае Свабодай,” – напісала Кася з Мазыра.\n(с) Пан Мікола Летуценьнік. На зямлі продкаў. Ваяр\nАйчына, Месца, Бог\nЕва Гілевіч з Барысава дорыць сьвятло сваіх блізкіх дарог. Яе лірычная нота ўваскрашае з памяці і гэткі радок паэта: “Сьпяшайцеся пасьпець душою разгавецца...” -- усьлед ці насустрач усім, хто сьпяшаецца.\n(с) Ева Гілевіч Адвечны шлях (с) Ева Гілевіч Дарога дадому. Вёска Устрона, Барысаўскі раён (с) Ева Гілевіч Сьцяжынка напрасткі\nАлеся са Шчучыншчыны (так назвалася аўтарка) інтрыгуе зь першых слоў: “Дасылаю вам Беларусь не “прыгожую”, не такую, якую бачыш на паштоўках ды рэклямных буклетах, але такую як ёсьць, у няяркім жыцьці. Мела намер адлюстраваць беларускую вёску і яе цяжкую штодзённую працу. Спадзяюся, тэма вам прыдасца. Мужчына на здымках – мой гаротны стомлены дзед. Здымкі зробленыя ў вёсцы Тапілішкі, што на Шчучыншчыне”.\nДзякуй, Алеся. Вашы здымкі, хоць і ня ўсе роўныя зь якасьці, насамрэч прыцягваюць шчырасьцю і Вашай спагадай да “стомы” сельскага чалавека, сымпатыяй да Вашага дзеда і сямейнай традыцыі. “Адлюстраваць беларускую вёску, яе цяжкую штодзённую працу” – неабсяжна вялікая і высакародная тэма, якая цалкам адпавядае мэтам нашага конкурсу. І калі Вы яе досыць выразна замаўляеце ў намерах, Бог Вам у помач.\n(с) Алеся Сідлярэвіч Мой гаротны стомлены дзед. Вёска Тапілішкі, Шчучынскі раён (с) Алеся Сідлярэвіч З канём. Вёска Тапілішкі, Шчучынскі раён (с) Алеся Сідлярэвіч Раздольле. Дзеці ў ваколіцах. Вёска Тапілішкі, Шчучынскі раён\n“Вось некалькі здымкаў маёй роднай вёскі Шчорсы, – піша нам гэты раз Валеры Казюмінскі, прызёр мінулага тыдня, сталы ўдзельнік фатаконкурсу “Мая Беларусь”. – Штогод бываю там і заўсёды прывожу дадому адбіткі памяці. Разам з тым гэта рэаліі сёньняшняга дня. Усё мяняецца... Месцы, надзвычай мне дарагія, незваротна зьнікаюць, сыходзяць назаўжды. Аднак страты датычаць ня толькі мяне, бо гэта не адно асабісты мой скарб, які я ўдзячна зьберагаю. Гэта яшчэ нацыянальнае багацьце. У будынку, дзе я нарадзіўся (у левым крыле жылі мае бацькі – школьныя настаўнікі), як вядома, знаходзілася знакамітая бібліятэка Храптовічаў”.\nКаб ацаніць фотааповяд сп. Казюмінскага, варта ўзгадаць хоць бы тое, што Іаахім Ігнацы Юзаф Літавор Храптовіч быў у свой час (гэта другая палова і канец 18 ст.) дыпляматам Вялікага княства Літоўскага ў Парыжы і Вене, ачольваў дэпартамент акадэміі і школ, а з 1791 – міністэрства замежных справаў. Бібліятэка Храптовічаў налічвала 10 тыс. асобнікаў, яе наведваў Адам Міцкевіч, а бібліятэкарам працаваў Ян Чачот.\n(с) Валеры Казюмінскі Скрыжаваньне на ўезьдзе ў Шчорсы. Дзьмітраўская царква, пабудаваная з удзелам францускага архітэктара Я.Габрыэля ў 1776 як уніяцкая. Наваградчына\n(с) Валеры Казюмінскі Бібліятэка Храптовіча. У гэтым будынку шмат гадоў разьмяшчалася мясцовая школа\n(с) Валеры Казюмінскі Балькон, на якім стаяў Адам Міцкевіч\n(с) Валеры Казюмінскі Я нарадзіўся тут...\n(с) Валеры Казюмінскі Ціхі дворык на другім баку будынка. Яшчэ кволіцца жыцьцё\n(с) Валеры Казюмінскі Настаўнікі-пэнсіянэры\n(с) Валеры Казюмінскі Крыніца вады для многіх пакаленьняў\n(с) Валеры Казюмінскі Парэшткі дуба Адама Міцкевіча. “На гэтым месцы рос дуб, пад якім Адам Міцкевіч працаваў над паэмай “Гражына”\n“Побач бібліятэкі, – дадае Валеры, – за мэтраў 200, стаяў палац графа. У вайну ён быў разбураны, заставаліся сьцены цэнтральнай часткі бяз даху. Каляровая тынкоўка на сьценах сыпалася і адвальвалася, і дзятва зьбірала кавалачкі, каб маляваць ды пісаць імі ў якасьці крэйды. Памятаю, як валілі рэшткі палаца бульдозэрамі. Было гэта ў годзе гэтак 1955-м. І нічога не засталося, толькі скляпеньні пад тым месцам, дзе стаяў палац. Але і яны, бадай, цалкам разбураныя, хутка й сьледу ня будзе”.\nСядзібна-палацавую тэму працягваюць Тоня Вежнавец і Дзьмітры Зяньковіч.\n(с) Тоня Вежнавец Мірскі замак\n(с) Дзьмітры Зяньковіч Сядзібны дом у Грозаве. Помнік архітэктуры клясыцызму, 18 ст. Капыльскі раён\n(с) Дзьмітрый Зяньковіч Касцёл 1620 (1649?) у вёсцы Замосьце Слуцкага раёну. Адзін з найстарэйшых у Беларусі. Паводле зьвестак, першапачаткова пабудаваны як кальвінскі збор\n(с) Дзьмітрый Зяньковіч Сажалка і сядзібныя гаспадарчыя пабудовы ў пэйзажным парку “Савейкі” (1850). Вёска Савейкі, Ляхавіцкі раён\n(с) Дзьмітрый Зяньковіч Пэйзажны парк “Савейкі” (1850). Другая сажалка з выспай. Раней на выспе была альтанка, да якой вёў масток. Вёска Савейкі, Ляхавіцкі раён\n(с) Дзьмітрый Зяньковіч Краявід за вёскай Савейкі\n(с) Дзьмітрый Зяньковіч Гожае месца. Бусел\nВянок Радзімы: з васільком і варшаўскім калосьсем\n“Васільковую ды купальскую тэмы разьдзяліць немагчыма, – піша мне Яраш. – Яны паяднаныя вянком”.\n(с) Яраш Васількова-купальскае\n(с) Слава Самотны далягляд\nВалерыя Кустава разам з фотасюжэтам даслала і дасьціпную вясёлую гісторыю, безь якой сам здымак страціў бы палову свайго вельмі беларускага сьвятла, нягледзячы што зроблены за межамі Беларусі.\n(с) Валерыя Кустава Дзеўка-Беларусь\nА цяпер невялікае эсэ ад Валярыны. Яно такое цудоўнае, што я настойваю ўчытацца ў яго ня менш уважліва, чымся ўгледзецца ў сам фатаздымак.\n“Упершыню ў Польшчу я патрапіла летам 2003-га з паэтам, перакладнікам і проста файным беларускім хлапчуком Арцёмкам Кавалеўскім: выпала магчымасьць палепшыць моўную практыку ды бліжэй пазнаёміцца з культураю заходняй суседкі — на свае вочы пабачыць славутасьці гаспадыні касьцёлаў ды палянэзаў.\nЯ — дзіцятка ўрбаністычнае, вылецела з падстрэшша гарадзкога, таму сапраўднага жытняга поля мне бачыць на Радзіме не даводзілася... да таго моманту, калі мы з Арцёмкам, пераскокнуўшы празь нейкую агароджу, апынуліся ў сонечных травах варшаўскіх жытоў. Вось дзе парадокс: у польскім полі я адчула сябе вясковаю беларусачкаю, так бы мовіць, жняёю ў пэрыяд зажынак, толькі што сярпа не ставала...\nФоткаў мяне Арцёмка хутка, бо да нас шпарка набліжаўся пан, які заўважыў, як мы сігалі праз плот, і мусіў скруціць нам галовы, калі б у некалькі бліжэйшых сэкундаў мы ня зьніклі зь яго ўласьнасьці. Мо ён быў проста ахоўнікам, але выглядаў надзвычай сувора.\nФотка рабілася на звычайную “мыльніцу” і даволі экспромтна — падстава ў нас была сур’ёзная: свае галовы мы ўсё ж хацелі прывезьці дадому нязьнішчанымі, у спадзеве, што яны шчэ паслугуюць на карысьць Бацькаўшчыны.\nВынікам нашага злодзейскага залазу на чужую маёмасьць маем вось гэты фатаздымак, на якім паэт фатамэтадам занатаваў паэта. :-) Па аналёгіі з вобразам жанчыны ў хутстцы за працаю ў жытах, якую зазвычай называюць “Маці-Беларусь” — гэтай фотцы прыдумаўся такі назоў: “Дзеўка-Беларусь”.\nІ чупрына ў мяне на той час была пафарбаваная акурат “пад жыта”.\nВядома, можа было павыдурняцца і давесьці, што гэта поле дзе-небудзь пад Вушачамі ці пад Бычкамі, але мы з Арцёмкам шчырыя беларускія паэты… :-)\nУсё адно, тое адчуваньне вясковай беларускасьці, беларускасьці ад зямлі, якое ахапіла мяне на тым варшаўскім полі нічым не заменіцца і не забудзецца… гэтае маё першае жыта… Бо ўсё ж для мяне, прынамсі, на той момант, маё адчуваньне і я сама вызначалі ў беларускасьці больш за геаграфію самога месца. Вось”.\n“Нетыпова-дэкаратыўныя” краявіды. Пераважна ў стылі рэжымна-лягернай культуры\nНесэзонны здымак ад Рамана Забелы. Аднак ставім яго як падставу, як ілюстрацыю да цікавага назіраньня і актуальных разваг аўтара пра стан і ахову культурна-гістарычнага асяродзьдзя беларускай сталіцы.\n(с) Раман Забела Убаку ад мітусьні\nРаман піша: “Я люблю шпацыраваць па цэнтры горада й шукаць схаванае. На ўласныя вочы бачыш, як зьнішчаецца горад. Памірае квартал за кварталам. Не таму, што руйнуецца шмат камяніц, а таму, што іх адбудоўваюць. Яшчэ нядаўна мы маглі знайсьці двары, якія былі прасякнутыя гісторыяй, "пахам часу". Зараз на іх месцы бачым дэкарацыі з глянцавымі фасадамі, зіхоткімі надпісамі, бэтонным брукам. Замест помнікаў – дэкарацыі. Дэкарацыі да вялікага спэктаклю. Горад не жыве, а існуе. Бо не застаецца духоўнага жыцьця, пераемнасьці пакаленьняў, адно што – мітусеньне занятых менчукоў. І як прыемна сустрэць і ўбачыць, калі хто часам для сябе стварае іншую рэчаіснасьць, іншы горад, вядомы толькі яму. Іншы – гэта значыць жывы... Таму і вырашыў даслаць толькі адзін гэты здымак”.\nЗамест памяці – глянцавыя фасады, замест помнікаў – дэкарацыі. Слушна і скрушна. І часам “дэкарацыі” гэтыя ў стылі, як бы гэта сказаць, лягерна-рэжымнай культуры, якая нахабна палоніць і траўміруе душу. Слова нашаму аўтару зь Берасьця Сяргею Міхальчуку. На ягоным здымку, як іранічна заўважае сам аўтар, “дужа прыгожы вiдок на Брэсцкi электралямпавы завод” – адбітак вытворчай стабільнасьці і ўладкаванага асяродзьдзя.\n(с) Сяргей Міхальчук Вытворчы пейзаж зь пярэднім плянам\n“І яшчэ, – дадае Сяргей. – Ёсьць у Брэсцкай крэпасьцi адно незвычайнае мейсца -- былы Бэрнардынскi манастыр, помнiк 17 ст. Зараз ён у жудасным стане. Спрэс зарастае, яго атакуюць расьліны. Сьцены ўнутры расьпiсаныя непрыстойнымi словамi. Шмат бруду. І нікому няма да гэтага справы. Дарэчы, было б вельмi добра, калі б у эфiры Свабоды прагучала хоць нешта на абарону кляштара”.\nКаб нэўтралізаваць жорсткія рэаліі, Сяргей уклаў у сваю публікацыю яшчэ адзін сюжэт. “Проста бярозка, самотная i безабаронная. Можна правесьцi шмат паралеляў...”\n“Проста бярозка”, Сяргей, у Вас атрымалася на славу, у ёй трапяткая жывая душа і чуваць мэлёдыі скрыпкі пад узмахам нябёсных смычкоў.\n(с) Сяргей Міхальчук Проста бярозка\nСэрыю здымкаў з Салігорску (“салігорскія горы”) Дзьмітры Зяньковіч падае пад назовам “Нетыповыя краявіды”.\n(с) Дзьмітры Зяньковіч Сэрыя “Нетыповыя краявіды”\nНа жаль, Дзьмітры, Вы нічога не кажаце пра дзівосную кветку, што ўпрыгожыла “нетыповыя краявіды”...\nВэрнісаж Дзьмітрыя Зяньковіча\nАддаю належнае Дзьмітрыю Зяньковічу: ягоны вэрнісаж з 12 фатаздымкаў (справа, вядома ж, ня ў колькасьці) атрымаўся зьмястоўным і цікавым, да ўсяго – інфармацыйна насычаным, тэматычна запатрабаваным і актуальным. Спадзяюся, наведнікі сайта ацэняць і першапачатковае сьвятло Вызвольнага крыжа з Грозаўскіх ваколіц, і памяць пра ліхалецьце на нашай пакутнай зямлі, і ягоную сэрыю “Нетыповыя краявіды”, і сьвятло савейкаўскага поля пад Ляхавічамі.\nВіншую, Дзьмітры, і жадаю новых плённых вандровак у гэтае лета.\nМой гаротны стомлены дзед\nАўтарка Алеся Сідлярэвіч. Здымак зьмешчаны вышэй. Да выкладзеных якасьцяў гэтага здымка (аднаго з трох) дадам, што ягоная вартасьць і ў асобе фатографкі, якая ўбачыла не паставу чалавека, а чалавека ў паставе (укленчаным). Гэта ўмовы і стан, прычыны і наступствы, гэта, магчыма, бяда і віна ўсяе нацыі. Усё гэта на здымку, які, на мой погляд, трапляе ў шчыльны сацыяльны кантэкст, у самы фэномен беларускай стабільнасьці. Дый проста па-чалавечы мяне ўразіў і крануў ваш фатаздымак, Алеся. Моцы Вашаму дзеду! Здымайце і дасылайце новае.\nПалёты над возерам\nТацяна Мірановіч, студэнтка гістарычнага факультэта, ўжо знаёмая з нашых старонак. Быў яе “Полацак”, было “Зялёнае мора. Краявід каля вёскі Чучаны”, была “Вайдалётка Лошыцкага парку” . І ёсьць, гэтым разам, купальская “тарзанка” на вадасховішчы пад Менскам. Мяне зацікавіў сюжэт, і я папрасіў Тацяну распавесьці гісторыю кадра. Але спачатку фатаздымак.\n(с) Таня Мірановіч Купальская “тарзанка”. Палёт над возерам\n“Гэта былі нашыя “палёты” на так званай тарзанцы, – распавяла Тацяна. – Лёталі па чарзе і фатаграфаваліся. Было надзвычай цікава. Асабліва пасьля – што засталося на плёнцы? З сабой у мяне была простая плёнкавая “мыльніца”. На гэты кадр я звярнула ўвагу адразу, у ім добра выразьнілася фігура, сылюэт. Пасьля адсканавала і захоўваю ў электронным варыяньце. Падумала, што для конкурсу ён цікавы”.\nГэта фэнамэнальны сюжэт, Тацяна! Шчырыя віншаваньні.\nМІНІ-ЭСЭ АД ПЕРАМОЖЦЫ\nЮры Калбасіч, Глыбокае (трэці тыдзень, фатаздымкі “Вясёлка над возерам Кагальнае” і “Муры кармелітаў. Вясёлка“):\n“Вясёлка – гэта аптычная зьява”, – скажа знаўца фізыкі. “Вясёлка – гэта знак першага Божага запавету, дадзены Ною і яго нашчадкам”, – скажа вернік. Бог нагадвае пра сваю прысутнасьць сярод людзей, нагадвае, каб не забываліся праз паўсядзённую мітусьню на свайго Стваральніка і Збаўцу…\nУ райцэнтры Глыбокае, дзе я нарадзіўся й жыву, вясёлку можна пабачыць пераважна ўвечары і толькі там, дзе ўзвышаюцца вежы храма, які быў узьведзены нашымі продкамі тры з паловай стагодзьдзі таму. Ня думаю, што гэта выпадкова. Зрэдку, два-тры разы на год, на некалькі хвілінаў вясёлка ахінае навакольле, зьвязвае грэшную зямлю і вышу Неба. “Глядзіце, вясёлка!”, – з узрушаным настроем кажуць прахожыя адзін аднаму і падымаюць галаву да неба, паварочваюцца тварам да Храма. Абыякавых у такім выпадку звычайна не бывае. Некалькі хвілінаў – імгненьні! –вясёлка зьліваецца зь небасхілам. Таму, схапіўшы здымач, абраўшы добры ракурс, з роспаччу вяртаесься дадому – не пасьпеў…\nЛетась, на самым пачатку лета, мне пашчасьціла. Вясёлка зазьзяла і з кожнай хвілінай набіралася моцы, потым, ніжэй, зьявілася яшчэ адна. Хапіла часу, каб дайсьці да старажытных муроў і зрабіць колькі здымкаў. Шкадаваў хіба толькі, што мой лічбавік – звычайная “мыльніца”, якой нельга зрабіць фота прафэсійнай якасьці. Роўна праз год, дзякуючы фатаконкурсу “Мая Беларусь” з двума фатаздымкамі “вясёлкавай сэрыі” пазнаёміліся наведнікі сайту радыё “Свабода”.\nSvirepiksu. Атрымалі. Убачымся. Уладзю Г. Вясновы сюжэт з ракой не пазначаны назвай мясцовасьці і ракі. Вікарыі. Дашліце новае. Паліне Г. Астатняе – праз тыдзень. Віталю Б. Праз тыдзень убачымся.


Утвораны 21 жніўня 1925 года ў складзе Парыцкага раёна Бабруйскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Пратасы. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Парыцкім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Палескай вобласці. З 28 чэрвеня 1939 года ў Акцябрскім раёне Палескай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаваных Азямлянскага і Раманішчанскага сельсаветаў. З 25 снежня 1962 года ў складзе Светлагорскага раёна. З 30 ліпеня 1966 года ў складзе адноўленага Акцябрскага раёна. 20 чэрвеня 1985 года цэнтр перанесены ў вёску Рассвет.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Пратасаўскі_сельсавет&oldid=3766001"\nАпошнія змены 30 снежня 2020 а 23:59\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:59, 30 снежня 2020.


ВУЧЫЦЦА. Расці. СТАЦЬ\nПойдзем са сном. Пакінуць з кар'ерай.\nДавайце развіваць свой прыродны талент ...\n"Наша місія ў Aveda з'яўляецца клопат пра свет мы жывем, з прадуктаў , якія мы робім на шляху , у якім мы даем назад у грамадства. У Aveda, мы імкнемся стаць прыкладам для экалагічнага лідэрства і адказнасці, а не толькі ў свеце прыгажосці, але і ва ўсім свеце ". - Хорст Rechelbacher, заснавальнік\n4 Ачкі за розніцы\nAveda з'яўляецца першай кампаніяй па вытворчасці прыгажосці прадукты з арганічнымі, на расліннай аснове альтэрнатывы сінтэтычных хімічных рэчываў і ўпакоўкі са 100% сертыфікаванай энергіі ветру.\nРэжучая абза Біяграфічная\nAveda з'яўляецца адзінай глабальнай прыгажосці брэнд, які мае поўную сістэму адукацыі з адмысловымі праграмамі для прафесійнага і развіцця салона, каб пераканацца, што вы заўсёды на вяршыні сваёй гульні ў гэтай галіне.\nЗ нашым 95% стаўкі размяшчэння рабочых месцаў і сеткі Aveda больш за 7000 салонаў / спа, інстытутаў і магазінаў па ўсім свеце, вы можаце пайсці куды-небудзь ваш талент прымае вас.\nНатхняцца індустрыі прыгажосці наватараў, якія называюць Aveda дадому. Вучыцеся ў гэтых сусветна вядомых сусветных мастакоў у спецыяльных майстэрняў, галіновых мерапрыемстваў і класаў Aveda Advanced Academy.\nГэтыя глабальныя мастакі называем Aveda дадому і навучаць спецыяльныя майстэрні, даставіць гасцявыя лекцыі і ўзяць тайм-аўт у цэнтры ўвагі, каб натхніць нашых будучых прафесіяналаў.\nНаша Зялёная місія\nНа Aveda, мы заахвочваем нашых студэнтаў быць змены. Яны сталі пасламі, стаўшы лідэрамі і навучаць сваіх абшчын пра тое, як жыць экалагічна чысты лад жыцця.\nСалон прамысловасці, як чакаецца, вырасце на 31% на працягу наступнага дзесяцігоддзя, усё больш становіцца адным з самых надзейных, творчых і выгадных міжнароднай кар'еры.\nЗ імем Aveda ззаду вас магчымасці неабмежаваныя. Aveda можа прывесці шлях да магчымасці кар'ернага росту як унутры, так і за яе межамі глабальнай сеткі Aveda.\nAveda з'яўляецца адным з найбольш хутка растуць у свеце сетак салонаў у галіне. Нашы выпускнікі працягваюць быць часткай творчых калектываў, якія падарожнічаюць па свеце натхняюць іншых прафесіяналаў індустрыі прыгажосці.\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне 6 месяца February 2018 Канада Vancouver\nПраграма Aveda салон Акадэмія\nПаскарэнне вашай кар'еры.\nAveda Акадэмія Салон прасунутая праграма ўзроўню для цырульнікаў, якія скончылі дыплом прычосак і жадаючых паскорыць сваю кар'еру. Дзякуючы інавацыйным і натхняльным адукацыю, практычны досвед працы і асяроддзя салона высокіх энергій, гэтая праграма прызначана, каб вы працаваць у якасці стыліста пасля заканчэння вучобы. ... [-]\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне 6 - 12 месяца February 2018 Канада Toronto\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне 9 месяца January 2018 Канада Winnipeg\nВа ўніверсітэце Вочна-завочна 10 месяца January 2018 Канада Vancouver


Літоўскі акцэнт з’явіўся ў брэсцкім універсітэце | Брестский Курьер\nЛітоўскі акцэнт з’явіўся ў брэсцкім універсітэце\nПрафесар сустрэлася з карэспандэнтам “БК” і адказала на некалькі пытанняў.\n— З якой праграмай Вы працуеце ў нашым універсітэце?\n— Спачатку прачытаю 2 лекцыі па краіназнаўству, потым 2 лекцыі — па гісторыі літоўскай літаратуры, а далей буду вучыць літоўскай мове. Навучу асновам мовы з тым, каб потым можна было вучыць яе самастойна або дасканаліць з выездам у Літву. Агулам будзе ў мяне па некалькі лекцый у дзень, да 20 сакавіка.\n— Ці ёсць цікавасць да Вашай праграмы?\n— Група набралася. Практычных заняткаў па мове больш, дык там кантакт будзе больш трывалы. Спадзяюся таксама на нейкія кантакты пасля курсаў.\n— А ці выдадзіце нейкі сертыфікат пасля заканчэння свайго курса?\n— Не ведаю, як універсітэт імя Пушкіна гэта бачыць. Гэта пачатак такі, раней такога не было.\n— Ці існуе нейкая больш шырокая рамка для Вашай працы?\n— Дамова афіцыйная ёсць, і, спадзяюся, што гэта не разавае мерапрыемства і не на год. Бо ёсць магчымасць росту. Мы ж — суседзі. У мяне вялікая цікавасць ёсць да вашай літаратуры, культуры і традыцый. Як правіла, такія кантакты адбываюцца праз Цэнтры балтыстыкі, якіх многа. Наш праект падтрыманы Міністэрствам адукацыі Літвы. Так што ў цікавасці ёсць куды расці.\n— Ваш універсітэт дзяржаўны?\n— Частка студэнтаў навучаецца як “бюджэтнікі” — за кошт дзяржавы, частка — плацяць самі. Ад Віленскага ўніверсітэта мы адрозніваемся тым, што працуем больш міждысцыплінарна, маем вялікі гуманітарны ўхіл.\nГутарыў Яўген БЯЛАСІН (фота аўтара)\nСледующая статья Три баритона из России пели для брестской публики\nПредыдущая статья Областной творческий конкурс «Безопасное детство»


§ 20. Расійская Федэрацыя. Новыя і адноўленыя незалежныя дзяржавы. | Электронны атлас па Сусветнай гісторыі, 11 клас\n§ 20. Расійская Федэрацыя. Новыя іадноўлены незалежныя дзяржавы.\n1.Садружнасць Незалежных Дзяржаў (СНД)\nБольшасць краін Захаду быланезаинтересованная ў распадзе СССР. Яны ўсяляк падтрымлівалі спробы Гарбачовазахаваць імперыю. Заходнія краіны прывыклі да сусветнага парадку, у якім існуюцьдзве звышдзяржавы, дзе кожная знайшла сваё месца ў сістэме міжнародных адносін.З'яўленне новых дзяржаў абумоўлівала новыя міжнародныя клопаты.\nБезумоўнай падтрымкайкарысталіся толькі краіны Прыбалтыкі, перад якімі Захад адчуваў маральнуюадказнасць.\nАднак, каліраспад СССР стаў фактам, краіны Захаду сталі прызнаваць новыя дзяржавы. Заместяны вылучылі шэраг умоваў:\n- Па зноўдзяржавах павінны быць гарантаваныя правы чалавека;\n- Яныдалучацца да дагавора аб нераспаўсюджванні ядзернай зброі (ДНЯЗ), а Украіна,Беларусь і Казахстан у дагавора па абмежаванні стратэгічных узбраенняў (ОСВ-1).\nНоваўтвораных дзяржавам (акрамя Расеі,Беларусі і Украіне) прыйшлося прайсці працэдуру прыняцця ў ААН.\nМіжнароднае супольнасць,перш за ўсё краіны "G-7" ("Вялікай сямёркі»), пагадзілісядаць краінам СНД фінансавую дапамогу для выхаду з эканамічнага крызісу, але прыўмове правядзення рынкавых рэформаў, увядзенне прыватнай уласнасці івыкананне міжнародных пагадненняў аб правах чалавека.\nКраіны СНД заключылі паміж сабой дагаворапра дружбе і супрацоўніцтве. Акрамя таго, кожная з іх пашырае свае міжнародныясувязі. Мусульманскія краіны наладжваюць сувязі з мусульманскім сьветам.Малдова аднаўляе сувязі з Румыніяй, Украінай і Расіяй, Казахстан і Беларусьарыентуюцца на Расею. Украіна спрабуе стаць мостам паміж Захадам і Усходам,праводзіць шматвэктарную палітыку.\nПры стварэнні СНД лідэры Украіны,Расіі, Беларусі дамовіліся, што каардынуючым органам СНД стануць іх Савет кіраўнікоўдзяржаў і Савет урадаў. Месцам знаходжання вызначаны Менск.\nУжо на першыхпасяджэннях каардынуючых органаў СНД апынулася, што ў членаў Садружнасці розныяпадыходы адносна далейшага лёсу арганізацыі.\nТак, Украіна, Малдова, закаўказскіядзяржавы, Туркменістан лічаць, што задача СНД - падрыхтаваць кожную здзяржаў да таго, каб яна стала цалкам незалежнай.\nІншую пазіцыю займаюць Расія іБеларусь. Яны імкнуцца ператварыць СНД у арганізацыю, якая б нагадвалафедэратыўная дзяржава накшталт СССР. На гэтым шляху ўжо зроблены першыя крокі:падпісана Ташкенцкі пакт аб ваенным супрацоўніцтве некаторых краін СНД, змэтай уніфікацыі заканадаўства створана Міжпарламенцкую асамблею, паміж Расіяй,Беларуссю, Казахстанам і Кіргізіяй створаны мытны саюз. Расея і Беларусьзаявілі пра супольнасць і ўзгадненне дзеянняў па шматлікіх пытаннях эканамічнай іпалітычнага жыцця.\nАдна з самых вострых праблем уадносінах краін СНД з'яўляецца згортванне гаспадарчых сувязяў паміж прадпрыемствамі.Галоўная прычына разбурэння гэтых сувязяў заключаецца ў тым, што яны ў савецкічасоў ствараліся для патрэб ваенна-прамысловага комплексу (ВПК), які нацяперашні час згубіў сваю магутнасць.\nСярод краін СНД найбольшнеўрэгуляванымі былі адносіны паміж Украінай і Расіяй, паміж Азербайджанам іАрменіяй. Нарэшце ў чэрвені 1997 г. паміж Украінай і Расіяй было падпісанашырокамаштабны дагавор, Дзяржаўнай думай Расеі ратыфікавана толькі ў снежні1998 У 2003 г. было падпісана пагадненне аб сухапутнай мяжы паміжУкраіна і Расіяй. Нявызначанай засталася ўчастак марскі мяжы ўАзоўскім моры і ў Керчанскім праліве, папярэдняя дамоўленасць аб якой быладасягнута ў снежні 2003 г. пасля канфлікту вакол ўкраінскага выспыТузла.\nРаспад СССР і адукацыю новыхнезалежных дзяржаў абумовілі новую расстаноўку палітычных сілаў у краінах СНД.Асноўнае супрацьстаянне вядзецца паміж дэмакратычнымі і пракамуністычны сіламі,набіраючы нярэдка формаў адкрытай барацьбы.\nНа першым з'ездзе народных дэпутатаўРСФСР 12 чэрвеня 1990 была прынятая Дэкларацыя аб дзяржаўным суверэнітэце,якая абвясціла, што ўся паўната ўлады на тэрыторыі Расіі належыць яе дзяржаўныморганам. У Дэкларацыі гаварылася аб "імкненне стварыць дэмакратычнуюправавая дзяржава ".\nЗ Дэкларацыі аб дзяржаўнымсуверэнітэце РСФСР:\n1.РРФСР ёсьцьсуверэнная дзяржава, створанае народамі, гістарычна аб'ядналіся ў ёй.\n2.СуверенитетРСФСР - натуральнае і неабходная ўмова існавання дзяржаўнасці Расеі?\n3.Носиемсуверэнітэту і крыніцай дзяржаўнай улады РСФСР з'яўляецца яе шматнацыянальны народ.\n4.Державнийсуверэнітэце РСФСР абвяшчаецца ў імя вышэйшай мэты - забеспячэнне кожнагачалавека неад'емным правам на адпаведны жыццёвы ўзровень, на свабоднае развіццё ікарыстанне роднай мовай, а кожны народ - на самавызначэнне ў абранні імнацыянальна-дзяржаўных і нацыянальна-культурных формаў.\n5.Длязабеспячэнне палітычных, эканамічных і прававых гарантый суверэнітэту РСФСРўстанаўлiваецца:\n- Поўная ўладаРСФСР пры вырашэнні ўсіх пытанняў дзяржаўнага і грамадскага жыцця?;\n- ВяршэнстваКанстытуцыі і Законаў РСФСР на ўсёй тэрыторыі РРСФР?;\n- Выключнае праванарода на валоданне, выкарыстанне і распараджэнне нацыянальнымі багаццяміРасіі;\n- Паўнамоцнагапрадстаўніцтва РСФСР у іншых саюзных рэспубліках і за мяжой?\nПасаду прэзідэнтаРСФСР была зацверджана па выніках рэферэндуму, праведзенага 17 сак 1991(Адначасова з ўсесаюзны рэферэндумам аб аднаўленні і захаванні СССР).\nПершыя выбарыпрэзідэнта адбыліся 12 Чэрвеня 1991 На выбарах перамог Б. Ельцын.\nУ асновудзяржаўнай палітыкі Расеі ў канцы 1991 г. былі пакладзены тры галоўныяфактары:\n1.Демонстративнийразрыў з мінулым (які зводзіўся да развалу СССР і спрошчанага антыкамунізм).\n2.Безсумнивнийасабісты аўтарытэт і прэстыж Б. Ельцына.\n3.Розрахунок нахуткі поспех радыкальных эканамічных рэформаў.\nПачатакрадыкальных пераўтварэнняў, а асабліва адмена 6 арт. Канстытуцыі СССР(1990 г.) далі магутны штуршок да фарміравання шматпартыйнай сістэмы.\n1. Значная колькасць партый і рухаў (больш за 100).\n2. Малалікасць і нестабільнасць партый.\n3. Фарміраванне партый пад пэўнага лідэра.\n4. Найбольш моцныя і шматлікія левыя і нацыянал-патрыятычныя партыі.\nВырашальным падзеяй у станаўленніновай Расіі стаў жнівеньскі мяцеж у Маскве 1991 Толькі дзякуючы рашучымдзеянням Ельцына, які абвясціў мяцеж злачынствам, і згуртаванасці масквічоў атрымаласябез значных ахвяр пераадолець мяцежнікаў. Гэтыя падзеі зрабілі Ельцына "першайчалавекам "у краіне, і ён ва ўмовах распаду Саюза зрабіў рашучы крок дацывілізаванага «разводу".\nСтаўшы цалкам суверэннай інезалежнай дзяржавай, Расія адразу ўзяла курс на радыкальныя рынкавыя рэформы,якія звязваюць з імем прэм'ер-міністра Расеі Я. Гайдара.\n1.Либерализация коштаў, адмова ад іхдзяржаўнага рэгулявання, ліквідацыя "эканомікі дэфіцыту», насычэнняпрылаўкаў таварамi.\n2.Финансово стабілізацыя, знішчэнне інфляцыішляхам скарачэньня дзяржаўных выдаткаў.\n3.Либерализация знешняга гандлю.\n4.Стимулювання структурнайперабудовы ў прамысловасці шляхам выкарыстання рынкавых механізмаў.\n5.Создание устойлівай нацыянальнайвалюты, дасягнення яе канвертавальнасці.\n6.Приватизация прамысловасці, зямлі.Стварэнне класа ўласнікаў.\n7.Аграрна рэформа (станаўленнепрыватнага фермерства; пераўтварэння калгасаў, саўгасаў ў гаспадаркі, здольныяадаптавацца да рынкавых умоваў, стварэнне кааператываў і ўмацавання сялянскіхгаспадарак).\n2.Инфляция.Рост цэнаў. Насычэнне прылаўкаў таварамі.\n3.Зростанняэкспарту (за кошт сыравіны).\n6.Хроничназатрымка з выплатай заробку.\n9.Падинняжыццёвага ўзроўню значнай часткі насельніцтва і імклівае ўзбагачэнне невялікіменшасці.\n10.Социальнерасслаення насельніцтва. Стварэнне класа ўласнікаў. Абвастрэнне сацыяльныхсупярэчнасцяў.\n11.Приватизациязначнай колькасці прадпрыемстваў.\n12.Кризови з'явынавукі, культуры, адукацыі.\nСупраць рэфарматарскага курсу Гайдараадразу паўстала апазіцыя, якую ўзначалілі старшыня Вярхоўнага Савета РасійскайФедэрацыі Хасбулатаў і віцэ-прэзідэнт Руцкага. Іх саюзнікамі выступілінацыянал-патрыёты, якія марылі аб адраджэнні імперыі, і пракамуністычны сілы.\nАнтиреформаторы з'ядналі ваколсябе большасць дэпутатаў ВР і пачалі абмяжоўваць паўнамоцтвы прэзідэнта.\nПершае сур'ёзнаесутыкненне адбылося на VII з'ездзе народных дэпутатаў РФ (01/11 сьнежня1992 г.), пасля якога Гайдар сышоў у адстаўку. Новым кіраўніком урада стаўВ. С. Чарнамырдзін.\nПасля некаторага зацішша палітычнаябарацьба паміж галінамі дзяржаўнай улады РФ разгарэлася з новай сілай.\n20 сакавіка 1993 года Ельцын увыступе рэзка ахарактарызаваў дзеянні Вярхоўнай Рады і Зьездународных дэпутатаў РФ, якія, на яго думку, мяшалі прадаўжэння рэформаў.\nУ адказ на гэта заканадаўчая ўладатэрмінова склікала пазачарговай З'езд народных дэпутатаў, дзе была пастаўленаяпытання аб адхіленні прэзідэнта ад улады. Але імпічменту не атрымалася. Праціўнікіпрэзідэнта не набралі патрэбнай колькасьці галасоў. Тады было прынята рашэннеаб правядзенні 25 красавіка 1993 рэферэндуму, на які выносіліся пытанніаб даверы прэзідэнту і Вярхоўнай Радзе Расійскай Федэрацыі.\nНа рэферэндуме большасць галасоўбыло пададзена за пераабранне Вярхоўнай Рады, чым прэзідэнта. Такім чынам, насельніцтвападтрымала курс рынкавых рэформаў.\nРазумеючы, што супрацьстаянне ВР і прэзідэнтаможа прывесці да двоеўладдзе ў краіне, Ельцын 21 Верасень 1993 г. ў"Звароце да грамадзянам Расіі" паведаміў, што падпісаў Указ "Абпаэтапнай канстытуцыйнай рэформе у РФ ", у адпаведнасці з якой распускаласяВярхоўная Рада, і прызначаліся выбары ў новы прадстаўнічы орган улады -Федэральнае сход.\nУ адказ Вярхоўны Савет РФсабралася на экстранае паседжанне, а віцэ-прэзідэнт А. Руцкага кваліфікаваў дзеянніЕльцына як дзяржаўны пераварот і заявіў, што прымае на сябе паўнамоцтвыпрэзідэнта.\nЗаклікі грамадскасці да мірнагадазвол канфлікту шляхам адначасовых выбараў парламента і прэзідэнта ўладаміня былі пачутыя. Лідэры непрымірымай апазіцыі вывелі сваіх узброеных прыхільнікаўна вуліцы Масквы.\nПрэзідэнт ўвёў у Маскву войскі,задушылі выступ апазіцыі. Цэнтр апазіцыі - будынак Вярхоўнай РадыРасійскай Федэрацыі ("Белы дом») быў расстраляны з танкаў, а затымбыў узяты штурмам. Лідэры апазіцыі былі арыштаваныя.\nПадавіўшы выступ апазіцыі, Ельцынправёў канстытуцыйную рэформу.\n12 сьнежня 1993 г. нарэферэндуме была прынятая новая Канстытуцыя РФ і адначасова былі праведзеныя выбарыў вышэйшы прадстаўнічы і заканадаўчы орган - Федэральнае сход, якіяскладаюцца з двух палат - Савета Федэрацыі і Дзяржаўнай думы. У выбарахактыўны ўдзел прымалі лідэры апазіцыі і лідэры ГКЧП, якія былі амніставаныя.Адносная большасць месцаў у Федэральных сходзе занялі прадстаўнікіЛіберальна-дэмакратычнай партыі Расеі (ЛДПР) на чале з Жырыноўскім, камуністыі нацыянал-патрыёты. Дэмакратычныя сілы былі прадстаўлены нязначнай колькасцюдэпутатаў.\nУ 1995 г. адбылося чарговаевыбары ў Дзяржаўную думу, на якіх большасць набралі камуністы на чале зГ. Зюганавым, другое месца заняла ЛДПР, трэцяе - ўрадавы блок "Наш дом Расія", Чацвёртае - дэмакраты.\nПа новайКанстытуцыяй значна пашырыліся паўнамоцтвы прэзідэнта, што дало яму правадзейнічаць адносна самастойна, не лічачыся з меркаваннем Федэральнага сходу.\nБалючай праблемай сучаснай Расіі з'яўляеццаадносіны з суб'ектамі федэрацыі, некаторыя з іх праяўляюць сепаратысцкіятэндэнцыі. Імкненне захаваць адзінства Расіі прывяло да трагедыі ў Чачні, уякой ў 1992 г. зацвердзіўся рэжым Джахара Дудаева. Ён павёў палітыку павыхад са складу Расіі і стварэнне незалежнай дзяржавы Ічкерыі.\nУ снежні 1994 г. рускаекіраўніцтва пасля няўдалай спробы разжечь ў рэспубліцы грамадзянскую вайну іпрывесці да ўлады сілы, лаяльныя Расіі, атрымалася да ўзброенай інтэрвенцыі.Інтэрвенцыя, задуманая як паліцэйская акцыя, вылілася ў працяглую вайну. Яеахвярамі сталі больш за 50 тыс. чалавек. Атрады чачэнцаў аказвалі ўпарты супраціўфедэральным войскаў. Спробы мірным шляхам пераадолець канфлікт не мелі поспеху.Баявыя дзеяння ўспыхнулі у розных раёнах Чачэніі і нават за межамі рэспублікі(Рэйд чачэнскіх фарміраванняў на Будзёнаўск і Першамайск). У пачатку1996 Б. Ельцын апублікаваў праграму мірнага рашэння чачэнскага крызісу.Расейскае кіраўніцтва пагадзіўся на прамыя перамовы з Д. Дудаева, ад чагораней адмаўлялася. Між тым расейскія спецслужбы здолелі знішчыць правадырачачэнцаў Д. Дудаева, які загінуў ад прамога ракетнага ўдару. Акцыя ў Чачністала б папярэджаннем іншым суб'ектам Федэрацыі, Крэмль ніколі недазволіць ім выйсці са складу Расіі. Вайну ў Чачні асудзілі расейскія дэмакратыі сусветная грамадзкасьць. Расіі прыйшлося вывесці войскі з Чачэніі. Рашэннічачэнскага канфлікту было адкладзенае на будучыню.\nУ жніўні 1999 г. ўспыхнулаДругая чачэнская вайна. Падставай да яе рашэння стала ўварванне чачэнскіхфарміраванняў, якія былі паслядоўнікамі вахабізму (плынь у ісламе), у Дагестан змэтай стымуляваць сепаратысцкія, антырасейскія сілы ў рэспубліцы. Пасляпрацяглых разлютаваных баёў чачэнскія і дагестанскія фарміравання былі разгромленыя ібылі змушаныя адысці ў Чачэнію. У 2000 г. рускія войскі разгарнулішырокамаштабную аперацыю па захопе Чачні. На выніку крывавых баёў зўзброенымі фарміраваннямі чачэнцаў, якія ўмела ўжывалі партызанскую тактыку,рускім войскам удалося авалодаць ключавымі раёнамі рэспублікі,ліквідаваць органы ўлады ранейшага рэжыму, аднак падавіць супраціў чачэнцаў імня атрымалася. Незалежнасьць Чачэніі здабыты падчас Першай вайны была знішчана.Аднак чачэнцы не склалі зброю, баявыя дзеянні працягваюцца па сапраўдны дзень.Адчайным крокам чачэнцаў ў новай вайне стаў тэракт у Маскве (восень2002 г.). Група баевікоў-смяротнікаў захапіла памяшканне тэатра падчас мюзіклаНорд-Ост. Закладнікамі сталі больш за 600 чэл, якія ўтрымліваліся тры дні.Расейскія спэцслужбы чэнне атрутны газ правялі аперацыю па вызваленнізакладнікаў. У выніку аперацыі баевікі былі знішчаныя, але ад атручваннязагінула больш за 120 закладнікаў.\nАкрамя адносінаў з суб'ектаміфедэрацыі, у Расіі вострай застаецца эканамічная праблема. Улетку 1998 г.яе ўразіла фінансавы крызіс, пацягнула за сабой інфляцыю, новы спадвытворчасці, масавае спусташэнне прыватных прадпрыемстваў, асабліва банкаў. С крызісамне здолелі справіцца ўрада на чале з А. Кірыенка і Я. Прымакова. Але ўжо наУвесну яго змяніў С. Сцяпашын, а ўлетку прэм'ер-міністрам стаў В. Пуцін. 31Сьнежня 1999 у тэлевізійным звароце да расійскага народу Б. Ельцынабвясціў аб сваёй адстаўцы, а ўжо ў сакавіку 2000 г. новым прэзідэнтамРасеі быў абраны В. Пуціна. якога пераабралі ў 2004 г.\nЗа перыяд прэзідэнцтва У. Пуцінабыў стабілізавана эканамічнае становішча і забяспечаны стабільны ўздым. Гэтадазволіла расейскаму капіталу узмацніць экспансію ў краіны СНД і заняць большжорсткую пазыцыю ў знешняй палітыцы.\nСтаршыні урадаў (гады дзейнасці)\nПазітыў у дзейнасці\nНегатыў у дзейнасці\nЯ. Гайдар (Чэрвень - снежні 1992 г.)\nАжыццяўлення «шокавай» тэрапіі: закладкі асноваў рынкавай эканомікі, напаўненне крам таварамі фарміраванне класа прыватных уласьнікаў і прадпрымальнікаў; легалізацыя даляра; увядзенне прыватнай уласнасці на жыллё.\nРэзкі рост цэнаў; абясцэньвання ўкладаў; з'яўленне беспрацоўя; грашовая рэформа; ваучерная прыватызацыя; разгул злачыннасці\nВ. Чарнамырдзін (Снежань 1992 - сакавік 1998)\nТаварнае багацце, росквіт «чоўнавага» бізнесу, стабілізацыя курсу рубля; ўваходжання Расіі ў «Вялікую васьмёрку"; прыцягненне замежных інвестыцыяў.\nПазыкі па заробках і пенсій; росквіт і крах фінансавых пірамід, доступ алігархаў да бюджэтных грошаў; «чорны аўторак », імклівае падзенне курсу рубля; вайна ў Чачэніі і параза ў ёй.\nС. Кірыенка (красавік-жнівень 1998)\nПаклаў пачатак фінансавым дзяржаўным пірамідам; спроба збалансаваць бюджэт\nЗабастоўкі, якія суправаджаліся «рэйкавай вайной »(перакрыцця руху на жалезных дарогах), 17 жніўня - дэфолт, падзенне рубля;\nЯ. Прымакоў (верасня 1998 - травень 1999 г.)\nПалітычная стабілізацыя; утрыманьне курсу рубля; пагашэнне запазычанасці па пенсій і заробкаў; антыкарупцыйныя крымінальныя справы\nРост напружанасці ў адносінах з краінамі Мерапрыемствы; адсутнасць заходніх крэдытаў; канфлікт з прэзідэнтам і СМІ\nЗ. Сцяпашын (травень-жнівень 1999 года)\nАтрыманне крэдытаў, аднаўленне эканамічнага росту; рэструктурызацыя даўгоў СССР; пацяпленне адносінаў з Захадам\nБензінавы крызіс; абвастрэнне становішча на Паўночным Каўказе (баявыя дзеяньні ў Дагестане)\nУ. Пуцін (Жнівень-снежань 1999 г.)\nСтабілізацыя становішча ў краіне,\nразгром атрадаў баевікоў у Дагестане.\nПачатак Другой чачэнскай вайны;\nКасьянаў (студзень 2000 - 2003)\nБарацьба з алігархамі і арганізаванай злачыннасцю. Устанаўленне дзяржаўнага кантролю над асноўнымі фінансавымі патокамі; рост вытворчасці, абарона дзяржаўных інтарэсаў Расіі ў эканамічных адносінах з іншымі дзяржавамі; правядзенне прагматычнай палітыкі; адносная стабілізацыя ў Чачні\nНяўпэўненасць эканамічнага росту; падзенне экспарту, перавага ў экспарце сыравінных рэсурсаў; неўрэгуляванасць адносін з суседнімі дзяржавамі\nМ. Фрадкоў (2004 г. -?\nПрацягнуў курс свайго папярэдніка.\nСярод краін, якія ўтварыліся натэрыторыі былога СССР, Азербайджан паставіў своеасаблівы рэкорд па колькасцідзяржаўных пераваротаў і мецяжоў. Такая нестабільнасць тлумачылася барацьбойрозных палітычных сілаў, якія абапіраліся на замежных апекуноў. Асноўнае,вакол чаго ішла барацьба, гэта нафта. Палітычная барацьба ўзмацняласяміжнацыянальных канфліктам паміж армянамі і азербайджанцамі, які выліўся ўпрацяглую вайну 1988-1994 гг\nПерабудова ў СССР спрыяла ўзнікненнюу Азербайджане нацыянальнага руху, аформіўся ў Нацыянальны фронтАзербайджана. НФА стаў у апазыцыю да існуючага камуністычнага рэжыму. НФАаб'яднаў у сваіх шэрагах ўвесь спектр нацыяналістычных сіл - ад ўмераныхда радыкальных.\nДэмакратычныя працэсы, пачатыяу СССР, дазволілі НФА прыняць удзел у парламенцкіх выбарах 1990 г. НФАмеў настолькі моцную падтрымку, што камуністычныя лідэры страцілі кантроль надсітуацыяй.\nНежаданне камуністаў саступіцьуладай прывяло да таго, што ў НФА перамагла радыкальныя элементы, якія сталіініцыятарамі шэрагу акцый:\n- Увосень1989 быў ініцыяваны страйкавы рух;\n- Сілавога ціску наўладныя структуры рэспублікі;\n- Ініцыяваназнішчэнне пагранічных загародаў і умацаванняў на мяжы з Іранам.\nСпроба Масквы урэгуляваць праблемушляхам перамоваў паміж канфліктуючымі бакамі не мела поспеху. Напружанненарастала з кожным днём. Масла ў агонь падлівала варожасць паміж армянамі іазербайджанцамі. 20 ЛЮТАГА 1988 сесія Савета народных дэпутатаўНагорна-Карабаскай аўтаномнай вобласці, у якой пражывала 98% армян, звярнуласяз просьбай у Вярхоўны Савет СССР перадаць НКАО ў склад Арменіі.\nУ пачатку снежня ў Баку пачалісяпагромы памяшканняў армян. Праз тры днi пасля завяршэння пагромаў і эвакуацыіармянскага насельніцтва ў Баку ўведзеныя войскі пад падставай абароны армян. Угорадзе пачаліся баі паміж войскамі і атрадамі НФА. Аб сапраўднай мэты гэтайўзброенай акцыі пасля выказаўся маршал Язаў: знішчыць структуры НФА, што і былодасягнута.\nНа парламенцкіх выбарах1990 ва ўмовах надзвычайнага становішча, перамаглі камуністы. ПрэзідэнтамАзербайджан стаў А. Муталибов. Пратрымацца ва ўладзе яму ўдалося да лютага1992\nРаспад СССР пазбавіў камуністаўасноўны апоры - арміі, і на выбарах у лютым 1992 г. перамог НФА.Прэзідэнтам краіны быў абраны А. Ельчибей. Была распушчаная Вярхоўная Радарэспублікі. Ўлада перададзеная міні меджліса (нацыянальны савет з 50 чалавек).\nКамуністы не змірыліся з паразай і15 мая 1992 прыхільнікі Муталибова вярнулі яго да ўлады. Правілаўён краінай толькі да раніцы 16 траўня.\nНФА, вярнуўшыся да ўлады, прыняўкурс на збліжэнне з Турцыяй і з іншымі ісламскімі дзяржавамі. Быўраспрацаваны кантракт з заходнімі нафтавымі кампаніямі аб распрацоўцы пакладаўнафты на шэльфе Каспійскага мора.\nПрыхільнікі Муталибова звярнуліся дадзяржаўнага перавароту з мэтай ліквідаваць Эльчибея. 4 чэрвеня 1993 г.камандуючы азербайджанскімі войскамі ў Карабаху палкоўнік С. Гусейнаў ў горадзеГянджа падняў мяцеж і накіраваў войскі ў Баку. Ельчибей, пазбаўленыпадтрымкі ваенных, пакінуў Баку.\nУ той час, як на Баку рухалісяатрады Гусейнава, улада ў сталіцы перахапіў Гейдар Аліеў, былы кіраўнікКамуністычнай партыі Азербайджана. Гусейнава засталося уступіць у саюз зАліевым. Але гэты саюз быў ненатуральным.\nУвосень 1993 г. Р. Аліеў падпісаўнафтавай кантракт, адразу выклікала мяцеж, цэнтрам якога стала зноўГянджа і ўзначаліў яго зноў Гусейнаў. На гэты раз мяцеж быў падаўлены. Аліеўзамацаваўся ва ўладзе.\nПрыйшоўшыда ўлады, Аліеў ажыццявіў крокі, якія забяспечылі яму падтрымку насельніцтва:\n- Былі спыненыя баявыя дзеянні з Арменіяй і перакладзенаканфлікт ў рэжым дыпламатычных перамоў;\n- Працягваліся рынкавыя рэформы;\n- Азербайджан ўступіў у СНД;\nпачаў ажыццяўляцца праект па здабычы і транспарціроўцыкаспійскай нафты.\nУ кастрычніку2003 адбыліся выбары прэзідэнта, на якіх перамог сын Гайдара АліеваИльгам Аліеў, за якога прагаласавала 80% насельніцтва.\nДэмакратычныя працэсы ў СССР мелізначны ўплыў на Грузію. Пачалося фарміраванне апазіцыйных рухаў, у якіхдамінавалі антыкамуністычныя настроі. У красавiку 1989 г. адбыласядэманстрацыя ў Тбілісі пад дэмакратычнымі лёзунгамі. Супраць дэманстрантаў былікінуты войскі. Гэта прывяло да ўзмацнення антыкамуністычных настрояў. На выбарах1990 перамог альянс "Круглы стол - Свабодная Грузія". Напершых прэзідэнцкіх выбарах прэзідэнтам быў абраны Звиада Гамсахурдзія,пісьменніка, былога дысідэнта.\nГамсахурдзія ўзяў курс на развіццёнезалежнага унітарнага Грузіі. Пачалося стварэнне ўласнага войска -нацыянальнай гвардыі. Супраць такога курсу выступілі нацыянальныя меншасьці(Асеціны, абхазы і г.д.), саюзная, а затым і расійскае кіраўніцтва.\nПершым актам на шляху да стварэнняунітарнага дзяржавы стала адмена аўтаноміі Паўднёвай Асеціі, у якой панавалісепаратысцкія настроі і імкнення аб'яднацца з Паўночнай Асеціяй, якаязнаходзілася ў складзе Расіі. Такая акцыя прывяла да напругі ў адносінах паміжасяцінамі і грузінамі, а пасля і да пачатку баявых дзеянняў. Асноўным месцам баёўстаў адміністрацыйны цэнтр Паўднёвай Асеціі - горад Цхінвалі. Для спыненнягэтага канфлікту ў раён супрацьстаяння былі ўведзеныя савецкія войскі, якія ўпершынюбылi выкарыстаны ў міратворчай місіі.\nПаступова этнічнае супрацьстаяннеперакінулася ў Абхазію, дзе сепаратысцкія рухі пачаліся яшчэ ў 1988 г. Начале абхазскіх сепаратыстаў стаў Ардзимба, старшыня Вярхоўнай Рады Абхазіі.\nНараўне з нацыянальнымі праблемаміГрузію пабілі і эканамічныя бязладдзе.\nНе маючы магчымасці справіцца зпраблемамі, Гамсахурдзія звярнуўся да дыктатарскім мэтадах кіраваньня: забараняласякрытыка ў яго адрас, абмяжоўваліся дэмакратычныя свабоды. Супраць апазіцыіужываюцца сілавыя метады.\nУ адказапазіцыя пераходзіць ад мірных метадаў барацьбы да ўзброенай процідзеяння.\nЗначны ўплыў на падзеі у Грузіівырабіў жнівеньскі мяцеж 1991 ў Маскве. Лідэры ГКЧП прад'явілі ўльтыматумГамсахурдзія аб неадкладным роспуску Нацыянальнай гвардыі. Напалоханы магчымасцюўзброенай акцыі супраць Грузіі Гамсахурдзія прыняў ультыматум. Але камандуючыНацыянальнай гвардыяй Грузіі Китовани адмовіўся выканаць указ прэзідэнта. Такадбыўся раскол у лагеры «звиадистив».\nПадаўленне мецяжу ў Маскве непрывяла да спынення супрацьстаяння ў Грузіі. Апазіцыйныя сілы ў снежні1991 ажыццявілі мяцеж супраць Гамсахурдзія. У Тбілісі пачаліся баі.Амаль месяц апазіцыя спрабавала захапіць Дом ураду, дзе знаходзіўсяГамсахурдзія. У студзені 1992 г. ён збег у Заходнюю Грузію, дзе сфармаваўатрады сваіх прыхільнікаў. У Грузіі пачалася грамадзянская вайна.\nТым часам Абхазія фактычнааддзялілася ад Грузіі.\nДзяржаўны савет, які прыйшоў да ўладыу Тбілісі, не мела аўтарытэтнага агульнанацыянальнага лідэра. Ўсе яе членыбылі ва ўзросце да 30 гадоў і схіляліся да экстрэмісцкіх дзеяньняў.\nПалітыка Дзяржаўнага савета прынцыповане адрознівалася ад палітыкі Гамсахурдзія. Грузія адмаўлялася ад уступлення ў СНД,была варожа настроена да Расіі; ва ўнутранай палітыцы праводзіла рэпрэсіі супраць«Звиадистив» і імкнулася адрадзіць адзіную і непадзельную Грузію. Эканоміка краіныбыла ў поўным развале: пачалася нябачаная інфляцыя, не хапала прадметаўпершай неабходнасці, прадуктаў харчавання.\nКаб падняць аўтарытэт новагадзяржаўнага органа, Старшынёй савета быў запрошаны М. Шэварнадзэ, былы міністрзамежных спраў СССР.\nІмкнучыся пераадолець сепаратысцкіяруху, Дзяржаўны савет звярнулася да узброеных акцый супраць Абхазіі. У лютым1992 быў ажыццёўлены першы паход супраць Абхазіі. Дайшоўшы да ракі Псою,атрады пад кіраўніцтвам Каркарашвили праз два тыдні вярнуліся ў Грузію. Гэтаяакцыя застрашвання мела зваротны вынік. У Абхазіі пры падтрымцы Расеіузмоцнена ўзбройваліся і стваралі ўзброеныя фарміраванні.\nУлетку 1992 Грузія атрымалазброю былых савецкіх войскаў, размешчаных на яго тэрыторыі, і 14 Жніўня1992 пачатку вайну супраць Абхазіі. Грузінскія войскі авалодалі горадамСухумі і падышлі ўшчыльную да горада Гудаута. Атрады абхазцаў ўпартасупраціў. На іх баку ваявалі найміты з Расіі, Чачэніі. "Абхазскібатальён "на чале з Басаевым адыграў вырашальную ролю ў разгромегрузінскіх войскаў. Абхазскія войскі, у якіх з'явіліся авіяцыя i цяжкае зброя,ў пачатку 1993 г. перайшлі ў наступ, улетку захапілі горад Сухумі івыцеснілі грузінскія войскі з Абхазіі.\nПаразай вырашылі скарыстаццапрыхільнікі Гамсахурдзія, якія актывізавалі свае дзеянні на захадзе Грузіі, але быліканчаткова разгромлены. Гамсахурдзія перабраўся ў Чачню, дзе пасля загінуў пры нявысветленыхакалічнасцяў.\nШэварнадзэ зразумеў, што адзіныспосаб выйсці з цяжкага становішча - гэта пазбавіць Абхазію падтрымкі Расеі.Ён даў згоду на ўступленне Грузіі ў СНД і пачаў перамовы аб размяшчэннірасійскіх баз у Грузіі, пасля было заключана пагадненне аб стварэнні 4 расійскіхбаз.\nРасея, дамогшыся свайго, прымусілаАбхазію пайсці на мірныя перамовы з Грузіяй. На сустрэчы лідэраў краін СНД уснежні 1995 г. было прынята рашэнне пра увядзенні эканамічных санкцыйсупраць Абхазіі. Яе лідэры, апынуўшыся ў складаным становішчы, зрабіліадчайны крок - абвясьцілі незалежнасьць Абхазіі. Але яе ніхто непрызнаў. Абхазіі засталося адно: пагадзіцца на знаходжанне ў складзе Грузіі направах аўтаноміі, як гэта прапаноўвала ўрад у Тбілісі.\nРасправіўшыся з апазіцыяй і заручыўшысяміжнароднай падтрымкай сваіх дзеянняў, Шэварнадзэ павёў барацьбу за ўмацаваннеулады і навядзення ў краіне парадку.\nПасля шэрагу кадравых перасоўванняўШэварнадзэ ліквідаваў сваіх канкурэнтаў, здолеў утаймаваць злачынныя групоўкі.Пачалося правядзенне радыкальных эканамічных рэформаў. Была распрацавана іпрынятая новая Канстытуцыя. Восенню 1995 г. Шэварнадзэ абраны прэзідэнтам.У Грузіі ўсталявалася доўгачаканая стабільнасць. Аднак двойчы на прэзідэнтакраіны было здзейснена замах. Гэта сведчыць, што ў цяперашніх кіраўнікоў Грузіі ёсцьсур'ёзныя супернікі.\nАкрамя абхазскага сепаратызму,грузінскаму кіраўніцтву аналагічныя праблемы давядзецца вырашаць у ПаўднёвайАсэтыі і Аджарыі.\nАкрамя праблем сепаратызму Грузііпрыходзіцца пераадольваць эканамічныя праблемы і праблемы з Расеяй (прысутнасцьрасійскіх войскаў на яе тэрыторыі і чачэнцы бежанцы).\nУ знешняй палітыцы Грузіявызначыла прыярытэтным заходні кірунак. У 1999 г. Грузія заявіла аб сваімжаданне ўступіць у НАТА і актыўна рухаецца ў гэтым кірунку. Асабліва цесныя адносінысклаліся паміж Грузіяй і Украінай і ЗША.\nУ снежні 2003 г. Грузіюўскалыхнулі падзеі, атрымалі назву «рэвалюцыя ружаў». На выбарах у парламентперамогу атрымала апазіцыя. Аднак, існуючая ўлада на чале з Шэварнадзэ спрабавалафальсіфікаваць вынікі выбараў. Гэта выклікала выбліск народнага абурэння.Нарэшце Шеварнадзе падаў у адстаўку. 4 студзеня 2004 адбылісяпазачарговыя прэзыдэнцкія выбары, на якіх перамогу атрымаў Міхаіл Саакашвілі.Перад Грузіяй адкрылася перспектыва стаць на шлях дэмакратычнага развіцця.Перад новым кіраўніцтвам варта шмат праблем, галоўная з якіх аднаўленнеадзінства краіны. Першым выпрабаваннем для новага прэзідэнта стаў канфлікт зкіраўніцтвам Абхазіі, з якога ён выйшаў з гонарам, аднавіўшы грузінскісуверэнітэт над гэтай аўтаномнай рэспублікай.\nУ цяжкім становішчы знаходзіласяАрменія. Знаходзячыся ў асяроддзі канфліктуючых бакоў, яна апынулася ўізаляцыі. Ёй давялося весьці знясільваючую вайну з Азербайджанам, праз якіпраходзяць шляхі зносін з краінамі СНД. У гэтай вайне Арменія здолелаавалодаць 1 / 10 часткай Азербайджана. Значную дапамогу краіне прадаставіла армянскаядыяспара, што дапамагло ёй выстаяць у цяжкія часы. Першым прэзыдэнтам краіныстаў Леон Цер-Петрасян. Пасля ўрадавага крызісу 1998 г. ён вымушаны быў сысціу адстаўку. Новым прэзідэнтам Арменіі абраны Роберта Качарана, які перамог іна наступных выбараў 2003 г. Аднак яго кіраваньне чым далей ўсё большвыклікае незадаволенасць. Увесну 2004 г. адбыліся масавыя акцыі пратэстуарганізаваныя апазыцыяй, якую натхняў прыклад суседняй Грузіі. Пратэстоўцызаяўлялі, што вынікі выбараў 2003 г. былі падтасаваныя.\nПасля распаду СССР барацьба за ўладуу Таджыкістане таксама набрала трагічных формаў.\nПершым прэзідэнтам краіны былоабраны былы сакратар ЦК Кампартыі Таджыкістана Рахмона Набиева. Ён быўвыхадзец з Ходжент (былы Ленинабад), адной з самых абласцей.Яго падтрымліваў таксама кулябський клан.\nДэмакратычныя і эканамічныяпераўтварэнні ў Расіі аказалі значны ўплыў на фарміраванне дэмакратычнай апазіцыікурсу Набиева на захоўванне ў завэлюмаванае выглядзе савецкіх парадкаў. Уменш развітых раёнах краіны фарміравалася ісламская апазіцыя, якая абапіралася нападтрымку афганскіх таджыкаў.\nУ маі 1992 г. апазіцыяарганізавала бесперапынны мітынг на цэнтральнай плошчы у Душанбе. Пад ціскамдэманстрантаў была забаронена Камуністычную партыю, дэмантаваны помнікЛеніну, таджыкскі мова аб'яўлены дзяржаўным.\nПрыхільнікі Набиева арганізаваліпаралельны мітынг. За кароткі час палітычнае супрацьстаянне перарасло ў крывавуюразню. Калі ў роспачы людзі прыйшлі да Набиева, іх сустрэлі танкі расійскай201-й дывізіі.\nНарэшце Набиев згадзіўся сысці ўадстаўку і выдаў указ аб стварэнні кааліцыйнага ўрада. Але свет не наступіў.Сітуацыя выйшла з-пад кантролю.\nХоджентского і кулябськи кланыўтварылі Народны фронт на чале з С. Сафараў. У краіне пачаласяграмадзянская вайна. Між тым у апазіцыі адбыўся раскол.\nУ ліпені 1992 г. у Хорог былападпісана пагадненне аб спыненні агню, але яна была сарваная бойняй у кішлакаСарипули Курган-Тюбинськои вобласці. Праз некаторы час атрады НФ захапілі горадКурган-Цюбе.\nДля ўрэгулявання канфлікту тыя, што ваявалібоку пры пасярэдніцтве Масквы селі за стол перамоваў. 24 Кастрычнік1992 спікер парламента С. Канджаев са сваімі атрадамі сышоў на Душанбе ізахапіў уладу ў горадзе. Ён небыў падтрыманы і мяцеж праваліўся. У цяперашні час у Ходжент было склікана ХVIсесію Вярхоўнай Рады, на якім спікерам парламента абраны Эмамалі Рахмонава,які адначасова ўзначаліў НФ. НФ і апазіцыя заключылі свет. Душанбе, які знаходзіўся ўруках апазіцыі, чакаў новага ўрада. Рахмонаў увайшоў у Душанбе з дапамогайтанкаў. Апазіцыя была разгромлена. Баі былі крывавымі і суправаджалісязверствамі з абодвух бакоў: загінула больш за 20 тыс. чалавек, 350 тыс. былі вымушаныяэміграваць у Афганістан.\nНовая ўлада забараніла ўсе палітычныяпартыі, акрамя камуністычнай. Былі зачыненыя ўсе апазіцыйныя часопісы і газеты.Апазіцыянеры былі абвешчаныя крымінальнікамі.\nПацярпеўшы паразу, апазіцыя не склалазброю. Дамінуючае становішча ў ёй занялі фундаменталісты на чале з СаідАбдулой Нуры. Атрымаўшы матэрыяльную і ваенную дапамогу ад афганскага ўрада інекаторых ісламскіх краін, яны пачалі партызанскую вайну на тэрыторыіТаджыкістана.\nАсноўная цяжар барацьбы з атрадаміапазіцыі лёг на расейскіх памежнікаў, якія ахоўваюць таджыцкай-афганскуюмяжу. У сапраўдны дзень атрады апазіцыі ператварыліся ў добра ўзброеную інавучанню войска, якая можа разгарнуць шырокамаштабныя дзеянні.\nТаджыкскі ўрад, зразумеўшы, штоігнаруючы апазыцыю, ён уцягвае краіну ў жорсткую грамадзянскую вайну, у якой немае шанцаў выйграць, ўступіў у перамовы з апазіцыяй, імкнучыся адначасова далегимитации свайго рэжыму. У 1995 г. былі праведзены выбары, на якіхперамогу атрымаў Рахмонаў. Рахмонава атрымалася ажыццявіць прарыў на дыпламатычнымфронце, яго прызнала некалькі ісламскіх краін (Іран, Пакістан).\nТакім чынам, у Таджыкістане ўбарацьбе за ўладу перамаглі пракамуністычны сілы, якія ўтрымліваюцца ва ўладзешмат у чым дзякуючы падтрымцы Масквы. Краіна ўвесь час знаходзіцца на мяжыграмадзянскай вайны. Мецяжы, узброеныя рэйды апазіцыі, поўны эканамічны хаоссталі звычайнай з'явай. Некалькі стабілізавала становішча ў Таджыкістане звяржэннярэжыму талібаў у суседнім Афганістане. Менавіта талібы падтрымлівалі ісламскаяўзброеную апазыцыю ў Таджыкістане.\nАбраны прэзідэнтам РэспублікіМалдова Мірча Снегур стаў на шлях стварэння незалежнай дзяржавы. Аднак частканацыянал-радыкалаў патрабавала далучэння Малдовы да Румыніі. Такая перспектывапалохае расійскае і ўкраінскае насельніцтва, якое кампактна пражывае на левабярэжжыДнястра, якое некалі належала Украіне і была перададзеная ў склад Малдовы пазагадзе Крамля. Тут засяроджаны асноўны энергетычны і прамысловы патэнцыялМалдовы. Насельніцтва Прыднястроўя асцерагаецца прымусовай румынизации, каліажыццявяцца планы нацыянал-радыкалаў.\nНа эмоцыях прыднястроўцаў згулялінекаторыя прарасейскія палітыкі. Яны штучна нагняталі антимолдавской настроі ўПрыднястроўе, асабліва пасля прыняцця закона аб мовах, які патрабаваў ад службовыхасоб веданне дзяржаўнага малдаўскага мовы. У распараджэнні лідэраў Прыднястроўяапынуліся вялікія сродкі, на якія яны пачалі фарміраваць атрады ўзброеныхгвардзейцаў і супрацьпастаўляць іх малдаўскай паліцыі.\nКалі Кішынёўскі ўрад паспрабавалааднавіць у Прыднястроўе законную ўлада, гвардзейцы аказалі супраціўленне. Былаабвешчаная Прыднястроўская Малдаўская Рэспубліка. Яе лідэры патрабавалі адКішынёў прызнання сваёй рэспублікі, а таксама гарантый, што ў выпадку далучэнняМалдовы да Румыніі Прыднястроўе зможа самастойна вырашыць свой лёс. СпробыМалдовы сілай ліквідаваць незаконную рэспубліку прывялі да цяжкіх разлютаваныхбаёў, якія доўжыліся вясну і лета 1992 Загінула больш за 600 чалавек.\nУ гэтай сітуацыі Расія, ведаючы прапрарасейскія настроі ў Прыднястроўе, выкарыстала 14-ю армію, каб развесцітыя, што ваявалі боку. Расейскія войскі спынілі кровапраліцце, але засталіся напрыднястроўскае тэрыторыі. У 1995 г. Снегур дамогся падпісання пагаднення зРасеяй аб іх вывадзе з тэрыторыі малдаўскага дзяржавы, а ў 1997 г. запасярэдніцтва Расіі і Украіны было падпісана пагадненне адносна Прыднястроўя.Малдова захавала тэрытарыяльнае адзінства.\nСумесна з прыднястроўцаў супрацьўваходжанне ў склад Румыніі выступіла адна з этнічных груп Малдовы -гагаузы. Гэты невялікі народ падзелены дзяржаўнымі межамі паміж Малдовай іУкраіна. У часы існавання Саюза такі падзел не перашкаджаў яму. Апынуўшыся ўрозных незалежных дзяржавах, гагаузы асцерагаюцца за сваю нацыянальную цэласнасць ітаму пачалі рух за аўтаномію на тэрыторыі Малдовы.\nСпыненне этнічнага супрацьстаяння неспыніла палітычнай барацьбы ўнутры кіраўніцтва Малдовы. Падчас новыхпрэзідэнцкіх выбараў Снегур пацярпеў паразу і новым прэзыдэнтам стаў ПятруЛучынскі. На лютым 1999 г. у краіне выбухнуў палітычны крызіс, які ўзмацнілаўплыў левых сіл, асабліва камуністаў. На чарговых прэзідэнцкіх выбарахперамогу атрымаў іх лідэр Уладзімір Варонін. Прыход да улады для камуністаўапынуўся наконт лёгкім, але пытанні, якія трэба было ім вырашацьаказаліся занадта складанымі. Акрамя эканамічных праблем, найбольш балючым длякраіны з'яўляецца праблема Прыднястроўя. У вырашэнні гэтай праблемы міжнародныхпасярэднікам выступае АБСЕ, краінамі-гарантамі - Украіна і Расея. Перамоўныпрацэс, які доўжыцца ўжо некалькі гадоў ўпіраецца ў пытанне ўладкавання дзяржавы.Лідэры МПР выступаюць за федэратыўная прылада дзяржавы, лідэры Малдовы гэтаадмаўляюць, настойваючы на ўнітарным прыладзе.\nУ 2003 г. ў працэс ўрэгуляванняПрыднястроўскай праблемы ўмяшаліся ЗША і ЕС. Забаранілі ўезд на сваютэрыторыю 17 прадстаўнікоў Прыднястроўя. Узмацніўся ціск на Расею, кабпаскорыла выснову частак 14 Арміі.\nНа вясны 2004 г. у Малдовеізноў актывізавалася палітычную жыццё, звязана з набліжэннем новых выбараў.Характэрным прыкметай стала аб'яднанне амаль усіх антыкамуністычных сілаў.\nУзбекістан як і іншыя саюзныярэспублікі атрымаў незалежнасць ў 1991 г. Сярод новаўтвораных краінСярэдняй Азіі Узбекістан займае ключавую пазіцыю дзякуючы сваім прыроднымрэсурсах і развітым аграрнаму сектару. Пры набыцці незалежнасці краінапазбегла узрушэнняў і грамадзянскай вайны. Ва ўлады апынуўся былыкомпартийный лідэр Карымаў, які адразу змяніў сваё імя на "Іслам". 85%насельніцтва вызнаюць іслам. Узбекістан фармальна шматпартыйная краіна. Разам зкіруючай Дэмакратычнай партыяй (былая камуністычная) існуюць і іншыя. Асабліваямесца сярод іх займае Ісламскі рух Узбекістана, які правячы рэжымфактычна загнаў у падполле.\nІ. Карымаў для развіцця краіны абраўстратэгію спалучэнне з аднаго боку - празаходняй арыентацыі, з другога свецкіаўтарытарны рэжым. Але такая стратэгія не дала станоўчага выніку дляпростых грамадзян, большасць з якіх жывуць на мяжы беднасці. Большасцьнацыянальнага багацця была проста разбазарылі. Гэта стала добрай асновайдля ісламскага экстрэмісцкага руху на чале якога стаў ІДУ. У 1999 г.адбыліся выбухі ў Ташкенце, на тэрыторыю краіны ўварваліся партызанскія атрадыісламістаў. Таксама паўтарылася і ў 2000 г. Хоць партызанскі рух атрымаласяздушыць, сітуацыя застаецца складанай. Рэжым набыў яшчэ больш аўтарытарнагахарактару. У 2001 годзе Узбекістан падтрымаў ЗША у антытэрарыстычнай аперацыіў Афганістане, падаўшы ЗША вайсковыя базы. Гэта дало новы імпульс ісламістам, якіясталі вінаваціць Карымава, што ён «амерыканская марыянетка» У 2004 г.адбылося новае абвастрэнне сітуацыі, прагрымелі новыя выбухі.\nСамы жорсткі рэжым пасляздабыцця незалежнасці сярод краін СНД ўсталяваўся ў Туркменістане. Былыкомпартийный лідэр Сапармурад Ніязаў пад абалонкай незалежнасці захаваў старыятаталітарныя парадкі, прыцягваючы на дапамогу іслам і мусульманскае духавенства.Так, Ніязаў быў абвешчаны Туркменбашы (бацька туркмэнаў), а таксама пажыццёвымпрэзідэнтам (1999 г.). Эканамічнай асновай рэжыму асабістай улады сталізначныя прыродныя багацця краіны, у прыватнасці паклады газу і нафты. Яшчэ аднымбагаццем краіны з'яўляецца бавоўна. Вялізныя сумы марнуюцца на будаўніцтва палацаўі хвалы імя Туркмэнбашы.\nІмя прэзідэнта Ніязава ўвекавечана ўназве горада, двух раёнаў, карабля, акадэміі сельхознаук, у назвах вуліц,школ, калгасаў (больш за тысячу). На цэнтры Ашхабада была пабудавана 60-метроваяАрка нейтралітэту, 12 метраў якой прыпадаюць на пазалочаную фігуру прэзідэнта.Арка адзін раз у суткі цалкам абарочваецца вакол сваёй восі. Ён з'яўляецца доктарампалітычных і эканамічных навук, акадэмікам Акадэміі навук. Яго партрэт намаляванына нацыянальнай грашовай адзінкі - маната. Яго чаканная профіль змяшчаецца наманетах. Таксама Ніязаў узначальвае выканаўчую і заканадаўчую ўладу, з'яўляецца генералам арміі.Кіраўнік туркменскіх мусульман назваў яго амаль «намеснікам Алаха». Нават быласпроба прадставіць яго кандыдатуру на атрыманне звання Нобелеўскага лаўрэата.\nАднак Ніязаў не забывае, што безпадтрымкі народа ўлада можа выслізнуць з яго рук. Ніязаў заявіў, штоператворыць краіну ў азіяцкую Швейцарыю. Четырехмиллионного насельніцтва былодаравана шмат выгод: яно было вызваленыя ад выплаты за навучанне, газ,электраэнергію і ваду.\nУ сярэдзіне краіныапазіцыі амаль не існуе. А і існавала, ці арыштаваная, ці была вымушанаяіміграваць.\nПасля атрымання незалежнасціКазахстан апынуўся ў складаным становішчы: краіна не мела якіх дзяржаўнатрадыцый, казахі складаюць толькі 40% рэспублікі і на краіну моцны ціскажыццяўляе Масква. Акрамя таго краіна не мае прамога выхаду да Сусьветнага акіяну,значна ўскладняе яе эканамічныя адносіны з астатнім светам. Аднак краіна мае іцэлы шэраг станоўчых фактараў: значныя паклады прыродных рэсурсаў (нафту, рудыг.д.), развітая сельская гаспадарка і прамысловасць.\nКіраўнікомнезалежнага Казахстана стаў былы компартийный лідэр Нурсултан Назарбаеў.Спачатку Казахстан прымаў удзел амаль ва ўсіх інтэграцыйных пачынаннях Расіі,якая спрабавала захаваць свой уплыў на прасторах СНД, але ўжо хутка кіраўніцтвакраіны ўсвядоміла ўласныя дзяржаўныя інтарэсы і пачатак актыўна іх адстойваць. Дасур'ёзных сутыкненняў з Расіяй прывялі праблемы межаў, транспарціроўкаказахскай нафты і г.д.\nАдсутнасць дэмакратычных традыцый,дазволіла Н. Назарбаеву умацаваць сваю аднаасобную ўладу, замацаваўшы яезаканадаўчае. Для фарміравання новай палітычнай эліты Назарбаеў распачаўрэалізацыі амбіцыйнага праекту - будаўніцтва новай сталіцы краіны - Астаны.\nКіргізіі кіраўніком дзяржавы стаўпрадстаўнік дэмакратычных сіл акадэмік Аскар Акаев. У сваёй унутранай палітыцыён паспрабаваў рэалізаваць курс на правядзенне рынкавых рэформаў, а ў знешняйўзяў курс на збліжэнне з Захадам і ЗША. У сярэдзіне СНД праводзіць курс надыстанцыяванне ад Расеі. Аднак, як і ў іншых былых саюзных рэспубліках,рэформы ажыццяўляліся шляхам спроб і памылак. Гэта прывяла да падзення жыццёвагаўзроўню пераважнай часткі насельніцтва і росту незадаволенасці. Для ўтрыманняўлады А. Акаеў пачаў звяртацца да антыдэмакратычным дзеянням.\nПасля атрымання незалежнасціБеларусь апынулася ў складаным эканамічным становішчы. Эканоміка краіны, цесназавязана на пастаўшчыках з іншых саюзных рэспубліках, выконвала ролюзборачнай цэха. Амаль не маючы значных эканамічных рэсурсаў, яна апынуласяпад пагрозай поўнага эканамічнага краху. Да таго ж кіраўніцтварэспублікі выявіла поўнуюнекампетэнтнасць у правядзенні рынкавых рэформаў. У такой сітуацыі ўмелавыкарыстоўваючы дэмагогію і гуляючы на настальгічных пачуццях па СССР, да ўлады ўкраіне прыходзіць А. Лукашэнка. Доступ да ўлады, ён фактычнаусталяваў у краіне аднаасобную ўладу, падавіўшы любую апазыцыю. Длязаваёвы сімпатый насельніцтва было захавана значную частку сацыяльных гарантыйсавецкіх часоў, захаваны значны дзяржаўны сектар. Прыватызацыя праведзеначасткова, прыватны сектар складае нязначную частку ў эканоміцы краіны.Дзякуючы такім дзеянням атрымалася ўтрымаць працэс развалу эканомікі, пазбегнуць масавагабеспрацоўя. Для ўтрымання прадпрыемстваў у працоўным стане, Лукашэнка ўмела згуляўна дэмагагічныя заявах аб інтэграцыі з Расеяй. Выступаў з антызаходнімі,антыдэмакратычнымі заявамі. Расійскае кіраўніцтва, імкнучыся ўтрымаць Беларусьпад сваім кантролем, ішло на значныя саступкі ў эканамічнай галіне: былі знятымытныя мяжы, што дало доступ беларускіх тавараў на расейскі рынак;А для Беларусі расейскія газ і нафту адпускаліся па значна меншыміцэнах, чым іншым г.д. Аднак, калі паўстала пытанне пра рэальнай інтэграцыі,беларуска-расійскія адносіны сталі абвастрацца.\n13. Літва, Латвія, Эстонія\nЧасцяком гэтыя тры дзяржавы аб'ядноўваюцьадзіных назвай - краіны Прыбалтыкі. Аднак гэтыя краіны маюць розную гістарычную лёс,заселеныя рознымі народамі, якія адрозніваюцца мовай і культурай. Аб'ядноўвае дляіх з'яўляецца тое, што ў складзе СССР яны некалькі адрозніваліся ад астатняй тэрыторыі Саюза і ўнасельніцтва былі моцныя імкнення да незалежнасці, свавольнай РастаптаныСталінам. Таму падчас перабудовы менавіта ў гэтых краінах разгарнулася масавае рух занезалежнасць. Менавіта яны першымі выйшлі з складу Саюза.\nПасля аднаўлення незалежнасцікраіны Прыбалтыкі ўзялі курс на пабудову дэмакратычнага грамадства, інтэграцыюў еўраатлантычныя структуры. Дзякуючы навукова абгрунтаваным эканамічным рэформамбыў хутка пераадолены эканамічны крызіс, былі створаны перадумовы для забеспячэннястабільнага эканамічнага росту і дасягненні еўрапейскага ўзроўню развіцця.Самай складанай праблемай для краін Прыбалтыкі стала рускамоўнае насельніцтва,якое спачатку не жадала мірыцца з новымі рэаліямі. Абапіраючыся на Расію, яновыступала супраць жорсткіх законаў аб грамадзянстве ў гэтых рэспубліках, супрацьмоўнай палітыкі і г.д.\nНе абышлі рэспублікі і палітычныябаталіі. Самы гучны палітычны скандал разгарэўся ў 2003-2004 гг у Літве,які прывёў да імпічменту прэзідэнта рэспублікі.\nПоспехі ў правядзенні рэформаў далімагчымасць краінам Прыбалтыкі прэтэндаваць на ўступленне ў ЕС, які адбыўся ў2004\nЛёс краін, якія ўсталі на тэрыторыібылога СССР, у 1991-2004 гг складвалася па рознаму. Так краіны Балтыіздолелі правесці удалыя эканамічныя і палітычныя рэформы і ў 2004 г. сталічальцамі ЕС, Грузія, Арменія, Азербайджан, Расія, Таджыкістан, Малдова перажылівайны і ўзброеныя канфлікты. Астатнія краіны СНД, хоць і пазбеглі ўзброенагасупрацьстаяння, не пазбеглі вострай барацьбы паміж прыхільнікамі дэмакратыі іаўтарытарных метадаў кіравання. Стойкай стала імкненне некаторых дзяржаўныхкіраўнікоў зацвердзіць аднаасобную ўладу. Так, гэта атрымалася ажыццявіць уТуркменістане, Беларусі, Казахстане, Кіргізіі, Узбекістане. На Азербайджаненават атрымалася перадаць уладу ад бацькі да сына.\n1. З якой мэтай быў створаны СНД? Або згуляла яна той ролю, якая на яеналежыла?\n2. Чым былі абумоўлены міждзяржаўныя і ўнутраныя ўзброеныя канфлікты ў шматлікіхкраінах СНД?\n3. Ахарактарызуйце эканамічнае развіццё Расійскай Федэрацыі пасля здабыццянезалежнасці.\n4. Якія прычыны палітычнага крызісу ў Расеі ў 1993 г.? Як яна былавырашана?\n5. У чым сутнасць чачэнскай праблемы? Які яе ўплыў на развіццё Расеі?\n6. Чым завяршылася армяна-азербайджанская вайна? Чаму было дасягнутае менавітатакога выніку?\n7. За найноўшую гісторыю незалежнай Грузіі там неаднаразова ўспыхваліграмадзянскія войны, якія прывялі да фактычнага распаду краіны і збядненнянасельніцтва. Што абумовіла менавіта такі шлях Грузіі?\n8. Якая роля «рэвалюцыі ружаў» у найноўшай гісторыі Грузіі?\n9. Ахарактарызуйце развіццё новаўтвораных дзяржаў Сярэдняй Азіі.\n10. Складзіце параўнальную табліцу: «Развіццё краін СНД і Балтыі"\n← § 19. СССР ад застою да распаду\n§ 21. Галоўныя рысы развіцця краін Усходняй Еўропы ў другой палове ХХ ст. →


Летнік для дзяўчат прайшоў у аграгадку Бярэзінскае | Каталіцкі Веснік\nЗ 1 па 10 жніўня ў аграгарадку Бярэзінскае (Маладзечанскi р-н, Мiнская вобл.) адбыліся рэкалекцыі для дзяўчат, якія праводзілі сёстры салезіянкі, паведамляе sdb.by.\nНа працягу 10 дзён дзяўчаты разам з с. Тэрэсай Сольнічэк FMA і с. Валянцінай Кот FMA разважалі над тэмай “Чалавек па сэрцу Бога”, гледзячы на жыццё цара Давіда.\nКожны дзень дзяўчаты мелі магчымасць глыбей паглядзець на сваё жыццё дзякуючы тэмам, якiя гучалi наступным чынам: “Пакліканне”, “Давер”, “Грэх”, “Праслаўленне Бога“, “Шчасце ў паўсядзённым жыцці”. Кожны дзень дзяўчаты слухалi канферэнцыі, маглi пабыць сам-насам, разважаючы над Словам Божым, мелi магчымасць удзельнічаць у святой Імшы, якую адпраўляў кс. Сяргей Бараўнёў, а таксама ў адарацыі Найсвяцейшага Сакраманту.\nЗапрошаным госцем лагера стала с. Вікторыя Чэкан, студзітка грэка-каталіцкага абраду, якая пастаралася раскрыць дзяўчатам тэму “Мае адносіны з Богам” праз розныя дынамікі і размовы.\nТаксама ў удзельнiц лагера была магчымасць паехаць у Смаргонь на св. Імшу, падчас якой чатыры сястры салезіянкі аднавілі свае шлюбы. Дзяўчатам было цікава пабываць на свяце, якое падштурхнула iх задумацца над сваёй будучыняй.\nПрабыванне разам, малітва, гурткі, размовы – усё гэта дапамагала добра адпачыць і ўзмацніцца духоўна і фізічна.\nКлімат, які быў створаны самой групай, дапамагаў кожнаму адчуваць сябе добра і яшчэ больш адкрыцца на патрэбы іншых і зразумець, што кожны з нас вельмі важны ў вачах Бога і што мы павінны Яго праслаўляць сваім жыццём, як гэта чыніў цар Давід.\nаграгарадок Бярэзінскае дзяўчаты летнік\t2019-08-12


Канвертаваць Ethereums (ETH) і Парагвай Гуарані (PYG) : Калькулятар абменнага курсу\nEthereum (ETH) і Парагвай Гуарані (PYG) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Ethereum і Парагвай Гуарані пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 17 верасень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Ethereum. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Парагвай Гуарані валюты па змаўчанні. Націсніце на Парагвай Гуарані або Ethereums канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Ethereum гэта валюта, у ні ў адной краіне. Парагвай Гуарані гэта валюта, у Парагвай (PY, Прая). Сімвал ETH можа быць запісаная ETH. Сімвал PYG можа быць запісаная G. Парагвай Гуарані дзеліцца на 100 centimos. Абменнага курсу the Ethereum Апошняе абнаўленне 17 верасень 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу Парагвай Гуарані Апошняе абнаўленне 17 верасень 2020 ад Yahoo Finance. ETH каэфіцыент мае 15 ўважаецца лічбаў. PYG каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Дэнцін - гэта што такое? Віды, будынак, склад і асаблівасці лячэння\nДэнцін - гэта адмысловае рэчыва, якое надае зубу яго адценне, а таксама забяспечвае харчаванне і абарону ад неспрыяльных умоў навакольнага асяроддзя.\nШто ўяўляе сабой дадзенае рэчыва\nДэнцін - гэта асноўная частка зуба, якая мае мінеральную складнік, якая праводзіць пажыўныя рэчывы да зубной эмалі, а таксама абараняе пульпу ад механічных пашкоджанняў і агрэсіўных уздзеянняў.\nДэнцін складае ўнутраную частку зуба. Яго структура нават цвярдзей, чым касцяная тканіна, але пры гэтым мякчэй якая пакрывае яго эмалі. Дадзеная частка зуба дастаткова эластычная і трывалая, таму з лёгкасцю супрацьстаіць розных уздзеянняў і разбурэння.\nДэнцін - гэта ўнутраная і вельмі важная частка зуба, якая выконвае ў ротавай паражніны вельмі важную пажыўную і ахоўную функцыю. Пры гэтым яго таўшчыня залежыць ад месца размяшчэння зубоў і складае каля двух-шасці міліметраў. Многія думаюць, што дэнцін - гэта рэчыва, афарбаванае ў белы колер. Але на самой справе гэта далёка не так. Колер дадзенага матэрыялу даволі разнастайны, таму ў кожнага чалавека можа назірацца пэўны адценне. Часцей за ўсё ён крыху жаўтлявы або шараваты. Менавіта таму людзі з вельмі белымі натуральнымі зубамі сустракаюцца вельмі рэдка. Гэта не з'яўляецца паталогіяй.\nВарта ўлічваць, што ў розных частках зуба дэнцін можа мець розны пакрыццё. Напрыклад, у коронковой раёне гэта эмалевае пакрыццё, якое вельмі проста разгледзець. А вось у каранёвай вобласці эмаль замяняецца цэментам. Гэты матэрыял не такі трывалы, як эмаль, але таксама выконвае ахоўную функцыю.\nВажна звярнуць увагу на тое, як жа злучаецца эмаль з дэнціну. Адбываецца гэта дзякуючы асаблівым няроўнасцям, выразна прылеглым адзін да аднаго.\nГістологіческое будынак дэнціну\nАпісаная частка зуба мае вельмі складаную будову. Разгледзім падрабязней, з якіх жа тканін яна складаецца.\nПредентин - гэта своеасаблівая тканіна, ахінальнае пульпу і якая адказвае за яе насычэнне пажыўнымі рэчывамі. Дадзеная тканіна складаецца з клетак, якія называюцца одонтобласты. Менавіта яны маюць дачыненне да адчувальнасці зубоў і рэгулююць абмен рэчываў іх унутранай часткі.\nИнтреглобулярная складнік - запаўняе свабоднае прастору паміж дэнцін трубкамі.\nДэнцін канальчыкі - адказваюць за харчаванне зуба. Чым большае іх колькасць, тым даўжэй зуб знаходзіцца ў здаровым стане. З узростам, а таксама пры запаволеным абмене рэчываў такія каналы пачынаюць даўжэць і звужацца, з прычыны чаго і адбываецца разбурэнне зуба.\nПеритубулярный дэнцін - вельмі важнае рэчыва, якое мае высокую мінералізаваныя структуру. Ахінае сценкі саміх канальчыкаў.\nТаксама дэнцін зуба мае ў складзе склерозированную тканіна (празрыстую). Яна павялічваецца ў аб'ёме з узростам.\nХімічны склад дэнціну\nГэты артыкул значна адрозніваецца ад будынка іншых структур зуба, так як на семдзесят адсоткаў складаецца з розных мінеральных рэчываў. У аснове дэнціну ляжыць кальцыя фасфат. Таксама складнікамі элементамі з'яўляюцца фторысты кальцый, вуглякіслыя натрый і кальцый і фосфарнакіслыя магній.\nДваццаць адсоткаў дадзенага матэрыялу складаюць рэчывы арганічнай прыроды. Сюды ўваходзяць розныя амінакіслоты, поліцукрыды, ліпіды, а таксама калаген. І на астатнія дзесяць працэнтаў прыпадае вада. Дзякуючы такому складу матэрыял дэнцін з'яўляецца вельмі эластычнай і цвёрдай тканінай, здольнай вытрымліваць досыць высокія жавальныя нагрузкі.\nІснуе некалькі разнавіднасцяў дадзенага матэрыялу, кожная з якіх выконвае свае пэўныя функцыі. Разгледзім падрабязней кожную з іх.\nПершасны дэнцін лічыцца самай першай зубной тканінай, якая утвараецца ў дзіцячым узросце і існуе да таго часу, пакуль не з'явяцца першыя малочныя зубкі. Дадзеная тканіна пачынае ўтварацца яшчэ падчас унутрычэраўнага перыяду падчас цяжарнасці жанчыны. Пры гэтым канальчыкі, існуючыя ў гэтай тканіны, вельмі шырокія, роўныя і маюць ідэальную форму.\nДругасны або замяшчальнай дэнцін пачынае сваё існаванне з тых часоў, як над дзяснай пачынае з'яўляцца зуб. Такая тканіна працягвае сваё існаванне і развіццё на працягу ўсяго жыцця чалавека. Пры гэтым галоўная крыніца з'яўлення такога матэрыялу, як дэнцін, - пульпа. Варта ўлічваць, што з узростам усё зубныя канальчыкі мяняюць сваю структуру, таму зуб становіцца не такім абароненым і пачынае разбурацца. Каб максімальна адцягнуць дадзены працэс, трэба правільна харчавацца, рэгулярна чысціць зубы і своечасова наведваць стаматалогію. Улічыце, што ад структуры гэтых канальчыкаў і залежыць абароненасць пульпы. Чым у лепшым яны стане, тым бактэрыям складаней распаўсюджвацца.\nІ апошні выгляд дэнціну - троесны. Ён здольны з'яўляцца толькі падчас агрэсіўнага ўздзеяння на структуру зуба, а таксама пры наяўнасці зубных запаленняў і захворванняў. Напрыклад, карыес дэнціну - гэта захворванне, пры якім выпрацоўваецца адмысловая тканіна, якая спрабуе абараніць нерв зуба ад небяспечных і шкодных мікраарганізмаў. Такая тканіна мае даволі хаатычнае будынак, таму выдатна спраўляецца са сваёй ахоўнай функцыяй.\nКалі ж вы не паспелі своечасова звярнуцца да стаматолага, то чакайце з'яўленні яшчэ аднаго віду тканіны, якая называецца некратызаваных. Для правільнага лячэння зуба стаматолаг павінен цалкам яе выдаліць.\nЁн лічыцца самым распаўсюджаным зубным захворваннем. Звычайна такі хваробу вельмі непрыемны і пачынае турбаваць чалавека з першага моманту яго з'яўлення. Ён разбурае эмаль, дэнцін. З'яўляецца дадзеная паталогія такім чынам: з часам утвараюцца досыць вялікія карыёзныя паражніны, у якіх назапашваюцца маленькія часцінкі ежы. Менавіта яны і спрыяюць селішчу там вялікай колькасці бактэрый, разбуральных структуры самога зуба. Пацыент пачынае адчуваць боль пры ўздзеянні на зуб гарачага і халоднага. Калі спыніць ўздзеянне дадзенымі раздражняльнікамі, то боль можа аціхнуць. Аднак улічыце: гэта зусім не падстава не ісці ў стаматалогію.\nПравілы лячэння дадзенага захворвання\nКалі вы прыйшлі да ўрача з пачатковай стадыяй захворвання, то лячэнне будзе вельмі хуткім і бязбольным. Калі ж выпадак даволі запушчаны, то можа быць прыменена мясцовая анестэзія.\nПадчас лячэння стаматолаг вельмі старанна ачысьціць каріозного паражніну ад усіх забруджванняў і мікробаў. Гэта робіцца для таго, каб захворванне больш не паўтарылася. Пасля гэтага ён адновіць дэнцін, выкарыстоўваючы спецыяльныя сучасныя пломбіровочные матэрыялы.\nЗахаваць зубы здаровымі не так ужо і складана. Галоўнае - прытрымлівацца некалькім простым правілам рэгулярна, і тады вы будзеце выхваляцца прыгожай усмешкай да самай старасці.\nЗвярніце ўвагу на некалькі пунктаў, якія дапамогуць захаваць прыгажосць і здароўе зубоў:\n- Правільна сілкуйцеся. Паспрабуйце звесці да мінімуму ўжыванне шкодных прадуктаў прамысловай вытворчасці (у асаблівасці прысмакаў).\n- Выконвайце правільны рэжым харчавання. Кушайте заўсёды ў адзін і ў той жа час, а таксама ўладкоўвайце лёгкія і карысныя перакусы.\n- Выкарыстоўвайце спецыяльныя сродкі для захавання чысціні паражніны рота.\n- Рэгулярна наведвайце стаматолага.\nЯк бачыце, некалькі простых правіл могуць стаць гарантыяй вашай прыгожай усмешкі. Будзьце здаровыя.\nПрыкус: віды і прычыны парушэнняў, выпраўленне прыкусу без брекетов\nЎстаўныя зубы: асаблівасці пратэзавання зубоў\nМеталлокераміческіе каронкі: перавагі і недахопы\nСамыя дарагія манеты СССР або Прыклады удалых інвестыцый у антыкварыят\nПраект амерыканскага дома: прастора, эканомія, камфорт\nЯк зрабіць змест у "Ворд" 2007 і 2010\nАрхіўнае справаводства арганізацыі: ГОСТ, інструкцыя, дакументы, правілы. Метадычныя рэкамендацыі па архіўнай справаводству\nЯк заправіць оверлок кітайскі трехниточный? Інструкцыя і парады\n"Таёта Опа" (Toyota Opa): тэхнічныя характарыстыкі, водгукі, цана і фота\nСвятлана Суханава: біяграфія малады актрысы


Фінішная прамая: Мезенцаў аб рэалізацыі саюзных праграм Беларусі і Расіі - 13.06.2022, Sputnik Беларусь\nДзяржсакратар Саюзнай дзяржавы высока ацэньвае паспяховасць работы па эканамічнай інтэграцыі Беларусі і Расіі. 13.06.2022, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 13 чэр – Sputnik. Беларусь і Расія выйшлі на фінішную прамую ў рэалізацыі саюзных праграм, аб гэтым паведаміў Дзяржаўны сакратар Саюзнай дзяржавы Дзмітрый Мезенцаў у эфіры тэлеканала АНТ.Ён нагадаў, што ў Беларусі і Расіі па эканамічнай інтэграцыі намечана 28 саюзных праграм. І краіны, паводле яго інфармацыі, ужо выйшлі "на фінішную прамую іх рэалізацыі".Мезенцаў лічыць, што супрацоўніцтва і сумесная работа ў рамках Саюзнай дзяржавы паспяховая як для Беларусі, так і для Расіі. А паглыбленне гэтых адносін не з’яўляецца вымушаным адказам на ціск заходніх краін, а вынік прынятых рашэнняў і перагавораў, бо перад падпісаннем гэтых дакументам "братам давялося крыху паспрачацца за сталом".Дапамога санкцыйДзяржсакратар Саюзнай дзяржавы мяркуе, што санкцыі Захаду толькі ўмацавалі саюзнае ўзаемадзеянне."Расія і Беларусь ідуць туды, куды павінны ісці. Да ўмацавання саюзнага ўзаемадзеяння, да падтрымкі праграм імпартазамяшчэння, да фарміравання новых вытворчых ланцужкоў", - падкрэсліў ён.Мезенцаў адзначыў, што прадпрыемствы дзвюх краін былі максімальна загружаны, каб расійскі рынак мог атрымліваць і ў той жа час падтрымліваць сельгаставарапрадукцыйнасць у Беларусі.Больш за тое, паводле яго інфармацыі, у кожным сучасным вырабе, які быў прадстаўлены на выставе "Белагра-2022", ад 20% да 50% камплектуючых – расійскія палімеры.Адносіны з ЗахадамШто да дыялогу Беларусі і Расіі з заходнімі краінамі, то ён, на думку Мезенцава, магчымы толькі на роўных і пазіцыя Саюзнай дзяржавы, вядома ж, павінна ўлічвацца.Ён лічыць, што санкцыйныя абмежаванні Захаду сёння з’яўляюцца "папросту непрыстойнымі", таму што яны накіраваны супраць поспехаў Беларусі і Расіі. А праз нейкі час, краінам усё роўна прыйдзецца паміж сабой выбудоўваць адносіны, больш за тое, гэта ж краіны-суседзі, адзначыў дзяржсакратар.Ён таксама лічыць, што Еўропа сёння спрабуе аддзяліць сябе "бачнымі і нябачнымі платамі ад тых рэалій, у якіх жыве". Але яна не можа жыць асобна, падкрэсліў дзяржсакратар. А што да ролі Украіны, якую ёй адвёў Захад, то Мезенцаў падкрэсліў, што гэтай роляй з’яўляецца развал сістэмы адносін постсавецкіх рэспублік."Дзіўна, што нашы браты, народ, да якога мы ставімся з вялікай павагай, любоўю і сімпатыяй, паддаліся на гэтыя заклікі", - адзначыў дзяржсакратар Саюзнай дзяржавы.>>> Хочаце яшчэ больш актуальных і цікавых навін – падпісвайцеся на Telegram-канал Sputnik БеларусьЧытайце таксама:\nсаюзная дзяржава, саюзныя праграмы, дзмітрый мезенцаў, беларусь, расія, дзяржсакратар, інтэграцыя, эканоміка, палітыка\nДзяржсакратар Саюзнай дзяржавы высока ацэньвае паспяховасць работы па эканамічнай інтэграцыі Беларусі і Расіі.\nМІНСК, 13 чэр – Sputnik. Беларусь і Расія выйшлі на фінішную прамую ў рэалізацыі саюзных праграм, аб гэтым паведаміў Дзяржаўны сакратар Саюзнай дзяржавы Дзмітрый Мезенцаў у эфіры тэлеканала АНТ.\nЁн нагадаў, што ў Беларусі і Расіі па эканамічнай інтэграцыі намечана 28 саюзных праграм. І краіны, паводле яго інфармацыі, ужо выйшлі "на фінішную прамую іх рэалізацыі".\nМезенцаў лічыць, што супрацоўніцтва і сумесная работа ў рамках Саюзнай дзяржавы паспяховая як для Беларусі, так і для Расіі. А паглыбленне гэтых адносін не з’яўляецца вымушаным адказам на ціск заходніх краін, а вынік прынятых рашэнняў і перагавораў, бо перад падпісаннем гэтых дакументам "братам давялося крыху паспрачацца за сталом".\n"Гэта (Саюзная дзяржава - Sputnik) сапраўды ўнікальны для постсавецкай прасторы фундамент. Нашы адносіны ў эканоміцы сёння – гэта ў многім прыклад для ўзаемадзеяння ў ЕАЭС і ў СНД", - падкрэсліў дзяржсакратар Саюзнай дзяржавы.\nДзяржсакратар Саюзнай дзяржавы мяркуе, што санкцыі Захаду толькі ўмацавалі саюзнае ўзаемадзеянне.\n"Расія і Беларусь ідуць туды, куды павінны ісці. Да ўмацавання саюзнага ўзаемадзеяння, да падтрымкі праграм імпартазамяшчэння, да фарміравання новых вытворчых ланцужкоў", - падкрэсліў ён.\nМезенцаў адзначыў, што прадпрыемствы дзвюх краін былі максімальна загружаны, каб расійскі рынак мог атрымліваць і ў той жа час падтрымліваць сельгаставарапрадукцыйнасць у Беларусі.\nБольш за тое, паводле яго інфармацыі, у кожным сучасным вырабе, які быў прадстаўлены на выставе "Белагра-2022", ад 20% да 50% камплектуючых – расійскія палімеры.\nАдносіны з Захадам\nШто да дыялогу Беларусі і Расіі з заходнімі краінамі, то ён, на думку Мезенцава, магчымы толькі на роўных і пазіцыя Саюзнай дзяржавы, вядома ж, павінна ўлічвацца.\nЁн лічыць, што санкцыйныя абмежаванні Захаду сёння з’яўляюцца "папросту непрыстойнымі", таму што яны накіраваны супраць поспехаў Беларусі і Расіі. А праз нейкі час, краінам усё роўна прыйдзецца паміж сабой выбудоўваць адносіны, больш за тое, гэта ж краіны-суседзі, адзначыў дзяржсакратар.\n"І ўсё роўна мы павінны будзем выбудоўваць сістэму адносін, якая павінна забяспечыць гарантыі кантынентальнай і рэгіянальнай бяспекі. Без гэтага немагчыма. Тое, што сёння адбываецца, - гэта спіраль у нікуды", - падзяліўся меркаваннем Мезенцаў.\nЁн таксама лічыць, што Еўропа сёння спрабуе аддзяліць сябе "бачнымі і нябачнымі платамі ад тых рэалій, у якіх жыве". Але яна не можа жыць асобна, падкрэсліў дзяржсакратар. А што да ролі Украіны, якую ёй адвёў Захад, то Мезенцаў падкрэсліў, што гэтай роляй з’яўляецца развал сістэмы адносін постсавецкіх рэспублік.\n"Дзіўна, што нашы браты, народ, да якога мы ставімся з вялікай павагай, любоўю і сімпатыяй, паддаліся на гэтыя заклікі", - адзначыў дзяржсакратар Саюзнай дзяржавы.\nКДК і Падліковая палата РФ абмеркавалі інтэграцыю, санкцыі і медыяхолдынг\nГрызлоў: Саюзная дзяржава - узор міждзяржаўнага аб'яднання XXI стагоддзя


Нацыянальны Акадэмічны Вялікі Тэатр оперы і балета Рэспублікі Беларусь - Аіда\nВт | 4 лютага 2020|19:00\nЛібрэта – Антоніа Гісланцоні і Каміл дзю Локль паводле сцэнарыя Франсуа Агюста Фердынанда Марыета\nДырыжор-пастаноўшчык – уладальнік медаля Францыска Скарыны Вячаслаў Чарнуха-Воліч\nДэкарацыі і касцюмы – народны мастак Беларусі, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР Яўген Чамадураў\nДырыжоры – Народны артыст Беларусі, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь Аляксандр Анісімаў, Іван Касцяхін\nПрацягласць – 3 гадзіны 45 хвілін з трыма антрактамі\nПрэм'ера – 30 мая 2011 года\nЦарь Египта – Александр Кеда\nЦарскі палац у Мемфісе. Рамфіс, вярхоўны жрэц бога Фта, паведамляе начальніку варты Радамесу пра нашэсце эфіопаў. У марах Радамеса – узначаліць егіпецкія войскі і атрымаць перамогу. Узнагародай стане свабода Аіды, рабыні фараона, каханай Радамеса.\nЦудоўныя мары парушае дачка Цара Амнерыс. Таемна закаханую ў Радамеса прынцэсу мучаць раўнівыя падазрэнні – калі яна бачыць Аіду і Радамеса, яна здагадваецца пра іх пачуцці.\nНа плошчы ўрачыста з'яўляецца Цар Егіпта ў суправаджэнні Рамфіса, жрацоў, военачальнікаў і прыдворных. Ганец, які прыбыў ад граніц з Эфіопіяй расказвае: святая зямля Егіпта спустошана варварамі, вядзе іх цар, люты і нястрымны воін Аманасра. Аіда ў жаху – яна чуе імя бацькі. Цар аб'яўляе волю багіні Ізіды – войскі супраць эфіопаў павядзе Радамес. У душы Аіды разгараецца жорсткая барацьба паміж каханнем да Радамеса і страхам за бацьку і свой народ. Яна моліць багоў паслаць ёй смерць.\nУ храме Фта адбываецца абрад прысвячэння Радамеса. Жрацы моляць аб пасланні перамогі Егіпту. Ажыццявіўшы злавесны магічны рытуал, Рамфіс уручае Радамесу меч, пабарваваны эфіопскай крывёй.\nАмнерыс чакае вяртання каханага. У яе пакоях сабраліся маладыя егіпцяне – агрэсіўная, ваяўнічая гвардыя, ад якой залежыць будучыня Егіпта. З неўтаймаванай злосцю яны забіваюць маладога эфіопскага раба. Аіда ў жаху глядзіць на юнака – ля яе ног пакутлівы і прыгнечаны эфіопскі народ.\nУбачыўшы Аіду, Амнерыс пачынае рэўнаваць з новай сілай. Жадаючы выведаць таямніцу, дачка Цара распавядае рабыні пра выдуманую смерць Радамеса. Аіда не можа схаваць гора. У лютасці і гневе прынцэса пагражае Аідзе жудаснай карай.\nПлошча ў Фівах. Народ з захапленнем сустракае егіпецкія войскі. Свята пераможцаў ператвараецца ў смяротную містэрыю рэлігійных фанатыкаў. Перад Царом і яго прыдворнымі праходзяць палонныя, сярод іх Аіда пазнае бацьку. Аманасра просіць дачку не выдаваць яго (ніхто не павінен ведаць яго імя і сан), называе сябе адным з салдатаў эфіопскага правадыра, які загінуў, і моліць Цара пра літасць. Да яго далучаюцца палонныя, Аіда, народ. У сэрцы Радамеса абуджаецца каханне да Аіды, трон Егіпта не каштуе яе слёз. Ён просіць Цара падарыць палонным жыццё. Па радзе Рамфіса Цар вырашае пакінуць у якасці заложнікаў Аіду і Аманасра, а пераможцу аддае руку сваёй дачкі. Радамес і Аіда ў замяшанні, Амнерыс трыумфуе.\nУ храме Фта здзяйсняецца абрад пахавання бацькі Амнерыс. Яна становіцца фараонам і рыхтуецца да шлюбу з Радамесам.\nНа беразе Ніла Аіда са страхам чакае Радамеса; калі ён прыйдзе, каб развітацца з ёй, Ніл стане яе магілай. Гаротна ўспамінае Аіда пра сваю радзіму, якую ёй ніколі больш не ўбачыць.\nРаптам з'яўляецца Аманасра. Яму вядома пра каханне дачкі да Радамеса. Правадыр эфіопаў патрабуе, каб Аіда, скарыстаўшыся пачуццямі Радамеса, пазнала, па якой дарозе пойдуць егіпецкія войскі. Аіда ў жаху – яна не можа здрадзіць каханаму. Разгневаны Аманасра праклінае дачку: яна – рабыня фараонаў, якая здрадзіла сваёй крыві, радзіме, народу. Змучаная яго папрокамі, Аіда гатова прынесці ў ахвяру сваё каханне.\nЗ'яўляецца Радамес. Ён упэўнены ў перамозе, у шчасці і каханні. Аіда ж поўная змрочных прадчуванняў – як Радамес можа пайсці супраць Амнерыс, волі жрацоў і народа? Толькі адно можа выратаваць іх каханне – уцячы на яе радзіму. Радамес ашаломлены, але ўгаворы і папрокі Аіды прымушаюць яго забыць пра ўсё і вырашыцца. І калі Аіда пытаецца, якой дарогай пойдуць егіпцяне, Радамес адкрывае ёй таямніцу. Аманасра святкуе – цяпер перамога эфіопам забяспечана, Радамес у роспачы – ён мімаволі здрадзіў радзіме. Аіда і яе бацька спрабуюць супакоіць яго і бегчы, аднак ім перашкаджае Рамфіс. Радамес аддае сябе ў яго рукі, Аманасра забіваюць, Аіда непрыметна знікае ў падзямеллі храма.\nЖрацы рыхтуюцца да суда над Радамесам. Узрушаная Амнерыс моліць яго прызнаць віну, абяцаючы яму жыццё, калі ён адмовіцца ад Аіды. Але Радамес непахісны – дзеля кахання да Аіды ён прынес у ахвяру гонар і радзіму. Амнерыс у роспачы, яна то пагражае Радамесу страшнай помстай, то горача моліць багоў пра яго выратаванне.\nВярхоўны жрэц Рамфіс выносіць прыгавор – здраднік будзе жывым пахаваны ў падзямеллі пад алтаром бога Фта. Зніштожаная, бяссільная Амнерыс у роспачы праклінае жрацоў.\nПерад смерцю, у падзямеллі храма Радамес успамінае каханую. Раптам з'яўляецца Аіда, яна марыць памерці разам з Радамесам. Толькі на парозе смерці яны могуць больш не хаваць свайго кахання.\nДаносіцца спеў жрацоў. Над каменнем, які зачыняе ўваход у падзямелле, у бязмежным смутку Амнерыс моліць аб міры і супакоі…\nСпектакль-лаўрэат II Нацыянальнай тэатральнай прэміі Рэспублікі Беларусь у намінацыі "Лепшы музычны спектакль"


Файл мабільнага пастамента | вытворчасць і пастаўкі з Taiwan аптовы дыстрыб'ютар\nPARAPARA CORPORATION знаходзіцца ў Taiwan, Быў адным з Файл мабільнага пастамента у вытворчасці, пастаўцы. Тое, што мы імкнемся да з'яўляецца вытворчасць лепшыя прадукты і атрымаць 100% даверу і задаволенасці кліентаў. "Усе супрацоўнікі, якія ўдзельнічаюць, высокую якасць, задаволенасць кліентаў" наша палітыка ў галіне якасці будзе ажыццяўляцца. Мы разлічваем на супрацоўніцтва з усімі зацікаўленымі кліентамі. Калі ласка, наведайце наш сайт для больш падрабязнай інфармацыі прадуктаў. Калі вы зацікаўлены нашы прадукты, звязацца з намі, Мы прапануем Вам лепшыя цэны і галоўнае высокую якасць. Мы хочам мець доўгатэрміновыя дзелавыя адносіны з вамі ў бліжэйшы час.\nмадэль - OCC-568\nАДКРЫТЫ ШАФ,АБРАБІЦЬ ДЗЯЛЬНІК Зверху,Дазвольце змясціць файл альбо літар.\nІДЭЯ АДКРЫТА ДЛЯ МОЖА БЫЦЬ 1 МАЛЕНЬКІ ЯЗЫК,2 ВЯЛІКІ ФАЙЛ-СКРЫНЕ,ТАКСАМА МОЖАЦЬ ЗРАБІЦЬ 3 СЯРЕДЖЫ СЯРЭДНІХ РАЗМЕРАЎ.\nПАД ШКАФАМ МОЖА ПАВЯДЗІЦЦА ЛЕГКІЯ РУХЫ.\n999999999 http://schema.org/InStock USD 2020-12-31 https://www.ergonomic-furniture.com/be/mobile-pedestal-file.html\nФайл мабільнага пастамента вытворца і Файл мабільнага пастамента Пастаўшчык таксама завод аптавікі пастаўшчыка - больш за 63,584 пакупнікоў ва ўсім свеце ergonomic-furniture.com


З днём нараджэння! (1971 г., Літаратура і мастацтва) Пресса\nГлавная \_ Пресса \_ З днём нараджэння! (1971 г., Літаратура і мастацтва)\n17 студзеня адкрыўся Дзяржаўны тэатр музычнай камедыі БССР\nУ гэты дзень вялікі натоўп цясніўся ля дзвярэй клуба імя Дзяржынскага. Яшчэ на праспекце чуліся пытанні:\n– Няма лішняга білеціка?\nЛішніх не было. Тыя, каму пашанцавала дастаць білеты, спяшаліся да ярка асветленага ўваходу ў радасным настроі, бо прэм’ера – заўсёды свята, а такая – удвая: першы спектакль новага тэатра.\nІ канечне ж, у такі ўрачысты вечар калектыў тэатра паказаў гледачам не толькі абяцаную прэм’еру. Пасля прывітальнага слова міністра культуры БССР М. Мінковіча адбыўся парад-пралог, у якім была прадстаўлена ўся трупа тэатра. Прадстаўлена з гумарам і выдумкай, з песнямі і танцамі, як і патрабуецца ў тэатры аперэты. Гэта быў яшчэ адзін маленькі спектакль, у якім дружна ігралі мастакі, артысты і паэты з "Фіялкі Манмартра" І. Кальмана, хвацкія маракі з "Вольнага ветру" І. Дунаеўскага і персанажы гераічнай камедыі Ю. Семянякі "Спявае "Жаваранак".\nНарэшце пачаўся спектакль. На сцэне – зеленавата-сіні паўзмрок летняга вечара.\nЗадушэўна спяваюць дзяўчаты. Яны яшчэ не ведаюць, што гэта іх апошні мірны вечар... Потым будзе вайна, і ў ціхі гарадок над Бярэзінай прыйдуць фашысты, будуць забіваць, гвалціць, рабаваць, а ў вольны час піраваць і забаўляцца.\nЧароўная спявачка казіно фройляйн Ірэн родам з тутэйшых мясцін. Яна па-нямецку пунктуальная. Кожны свой канцэрт пачынае роўна ў восем гадзін песняй пра жаваранка. Нямецкія афіцэры, якія апладзіруць ёй, не здагадваюцца, што гэтая песня перадаецца ў эфір як пазыўныя адважнай падпольшчыцы...\nУважліва сочыць публіка за першымі крокамі акцёраў (для многіх з іх гэта сапраўды першыя крокі на сцэне), апладыментамі праводзіць кожны ўдалы нумар. У антрактах ідзе ажыўлёны абмен думкамі.\nСярод гледачоў – многа дзеячоў культуры, мастацтва, літаратуры. Мы папрасілі некаторых з іх падзяліцца сваімі ўражаннямі з чытачамі "Літаратуры і мастацтва".\nЛарыса АЛЕКСАНДРОЎСКАЯ, народная артыстка СССР.\n– З’яўленне новага тэатра – гэта падзея сапраўды хвалюючая і значная ў нашым жыцці. Прыемна, што тэатр адкрыў свой першы сезон гераічнай камедыяй з нацыянальнага рэпертуару.\nАд сённяшняга спектакля я атрымала вялікую асалоду. Добрая музыка, добрая пастаноўка, ёсць нямала здольных акцёраў. Пакуль цяжка меркаваць аб усіх, але ўжо можна вылучыць Наталлю Гайду (Ірына), Віла Бурцава (Дзмітрый), Уладзіміра Дзёгцева (штурмбанфюрэр Гофман), Уладзіміра Цітэнку (Віктор дэ Моль).\nМяне асабліва ўразіў узрост пераважнай большасці артыстаў. Выходзяць на сцэну зусім маладзенькія хлопцы і дзяўчаты, іграюць, танцуюць і спяваюць так шчыра, з такім захапленнем... Я хачу пажадаць маім юным калегам, каб, набываючы вопыт, яны не гублялі гэтага запалу, гэтай шчырасці.\nМікола ТКАЧОЎ, пісьменнік.\n– Я вялікі прыхільнік музыкі Юрыя Семянякі – кампазітара яркага меладычнага даравання. Зусім нядаўна я з задавальненнем пазнаёміўся з яго новай операй "Зорка Венера". І вось – зноў прэм’ера. Зноў бяруць нас у палон яго цудоўныя напеўныя мелодыі...\nМузычная камедыя – жанр у беларускім мастацтве амаль не распрацаваны. Будзем спадзявацца, што адкрыццё тэатра дасць штуршок для паспяховага развіцця гэтага жанру.\nВіктар ВУЯЧЫЧ, лаўрэат Міжнароднага і Усесаюзнага конкурсаў артыстаў эстрады.\n– Я так хвалююся сёння, нібы сам выступаю на сцэне. Таму што ўяўляю, колькі працы, нерваў, натхнення ўкладаюць артысты ў такі спектакль – першы ў жыцці тэатра. Мне здаецца, сёння яны дабіліся кантакту з глядзельнай залай, яе шчырай сімпатыі.\nХоць у спектаклі яшчэ далёка не ўсё бездакорна, першае знаёмства з тэатрам радуе. Ёсць добрыя галасы, ёсць цікавыя акцёры камедыйнага плана. Магутнае гучанне хору нават здзіўляе – у ім зусім нямнога ўдзельнікаў. Адразу адчуваецца рука здольнага хормайстра Нэлы Андросавай.\nУдала, мне здаецца, выбрана выканаўца галоўнай ролі Наталля Гайда. Яна сцэнічная, абаяльная, ну, і галоўнае, добра спявае. Па-мойму, публіка паспела ўжо яе палюбіць.\nМінск зараз мае і сваю аперэту. А горад наш славіцца сваімі мастацкімі калектывамі. Думаю, гэта да многага абавязвае і новы тэатр.\nЮрый ЛОГІНАЎ, саліст аркестра тэатра оперы і балета БССР.\n– Мне вельмі прыемна адзначыць, што аркестр гучаў сёння добра. Адчуваецца, што многа і настойліва працаваў з маладым калектывам дырыжор Пётр Кірыльчанка. Асабліва ўдаліся аркестру сольныя эпізоды – "Полька", "Пасадобль", "Танга". Віншую калег з першым поспехам!\nАнатоль ДЗЯЛЕНДЗІК, пісьменнік.\n– Мае добрыя словы – у адрас мастака Александра Краўчука і балетмайстра Эдмунда Піно. Спектакль аформлены з густам, па-сучаснаму лаканічна, на добрым прафесійным узроўні. А Эдмунд Піно парадаваў гледача цікавай пастаноўкай харэаграфічных нумароў. Адчуваецца, што балетмайстар ведае і любіць аперэту.\nДобрая рэжысёрская работа (пастаноўшчык Уладзімір Ажарэльеў). Работа нялёгкая, бо, на мой погляд, да лібрэта можна прад’явіць сур’ёзныя прэтэнзіі. Але пра гэта хай скажуць сваё слова рэцэнзенты.\nМне ж сёння хочацца вітаць малады калектыў. Чакаем новых сустрэч.\n...Партызаны вызваляюць з рук ворагаў асуджаную на смерць Ірыну. Гучыць урачысты фінал – у гарадок над Бярэзінай уступаюць савецкія часці.\nДоўга не сціхаюць апладысменты, яшчэ і яшчэ раз выклікаюць гледачы артыстаў і стваральнікаў спектакля. І раптам за заслонай – гучнае "Ура!". Артысты, не стрымаўшы радасці, кідаюцца ў абдымкі адзін да аднаго, вітаюць рэжысёра, аўтараў...\nЗ днём нараджэння, юны тэатр!\nЛітаратура і мастацтва. – 1971. – 22 студз.


Нацыянальная бібліятэка атрымала ў дар кнігу Сімяона Полацкага | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Нацыянальная бібліятэка атрымала ў дар кнігу Сімяона Полацкага\nСёлета прафесійнае свята работнікаў бібліятэк у краіне адзначалася дваццаты раз. Яно прывязана да дня заснавання галоўнай кніжнай скарбніцы — 99 гадоў таму ў верасні пастановай Савета народных камісараў БССР была створана Беларуская дзяржаўная і ўніверсітэцкая бібліятэка. Пасля яе пераймянуюць у дзяржаўную бібліятэку, доўгі час мы яе будзем ведаць як «Ленінку», а ў суверэннай рэспубліцы яна стане Нацыянальнай бібліятэкай.\nУпершыню свята адзначалі з такім вялікім размахам. На працягу тыдня бібліятэкі ладзілі разнастайныя мерапрыемствы: сустрэчы з аўтарамі і чытачамі, конкурсы, віктарыны, гульні. Адно ж з найважнейшых святочных мерапрыемстваў прайшло ў Нацыянальнай бібліятэцы. Тут былі адзначаны найлепшыя работнікі галіны, прадстаўнікі ўсіх абласцей з гарадскіх і вясковых устаноў. Узнагароды работнікам бібліятэк уручалі высокія госці, сярод якіх быў і прэм'ер-міністр краіны Раман Галоўчанка.\nЗа шматгадовую плённую дзейнасць па захаванні і папулярызацыі нацыянальнай гісторыка-культурнай спадчыны, значны ўклад у развіццё бібліятэчнай справы Нацыянальная бібліятэка атрымала Ганаровую грамату Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь, а таксама вельмі каштоўны падарунак — сертыфікат на 100 тысяч рублёў для набыцця планетарнага кніжнага сканера, які будзе выкарыстоўвацца для работы з электроннымі фондамі.\nНацыянальная бібліятэка стараецца падстройвацца пад патрэбы часу. Тут працягваюцца работы па збіранні кніжных скарбаў (на сёння фонды ўключаюць больш за 9 мільёнаў экзэмпляраў). Шмат робіцца для папулярызацыі кнігі, ладзяцца выстащки і творчыя сустрэчы. Актыўна развіваюцца сучасныя тэхналогіі.\nЁсць у Нацыяналкі яшчэ адна найважнейшая місія — вяртанне духоўных набыткаў нашага народа і іх папулярызацыя. У яе фондах захоўваюцца старажытныя кнігі і рукапісы, выданні з аўтографамі знакамітых дзеячаў навукі, мастацтва, літаратуры. А на Дзень бібліятэк фонд папоўніўся яшчэ адным рарытэтам — пры пасрэдніцтве Міністэрства замежных спраў і Міністэрства культуры, падтрымцы Пасольства Беларусі ў Расійскай Федэрацыі бібліятэка атрымала ў дар першую кнігу вядомага дзяржаўнага, царкоўнага і культурнага дзеяча ХVІІ стагоддзя Сімяона Полацкага. Намеснік генеральнага дырэктара Нацыянальнай бібліятэкі Аляксандр Суша заўважыў:\n— Мы доўга ішлі да атрымання такога каштоўнага выдання. Гэта кніга не толькі зрабіла Сімяона Полацкага знакамітым, але і моцна паўплывала на далейшыя геапалітычныя працэсы Усходняй Еўропы.\nЯк запэўніў Раман Галоўчанка, дзяржава працягне аказваць усебаковую падтрымку развіццю бібліятэчнай справы, прымнажэнню бібліятэчнага фонду, у тым ліку і шляхам набыцця ўнікальных кніжных помнікаў, якія маюць вялікую гістарычную і культурную значнасць для нашага народа. І згадаў, што ў ліпені гэтага года па ініцыятыве ўрада было прынята распараджэнне аб выдзяленні дастаткова сур'ёзнай сумы на пакупку дзвюх унікальных кніг «Азбука» і «Граматыка», якія былі выдадзены праваслаўнымі асветнікамі братамі Зізаніямі ў 1596 годзе.\nЗагаловак у газеце: Асветнік у храме асветы


У Сэнаце ЗША ўхвалілі забарону на TikTok на ўрадавых прыладах\n22 ліпень 2020, 20:47\nКамітэт у пытаньнях унутранай бясьпекі і ўрадавых справаў Сэнату ЗША прагаласаваў у сераду адзінагалосна за законапраект сэнатара-рэспубліканца Джоша Гоўлі, які забараняе фэдэральным службоўцам выкарыстоўваць праграму сацыяльнай сеткі TikTok на прыладах, якія выдаюцца ўрадам.\nЦяпер законапраект будзе прыняты за разгляд у Сэнаце ЗША.\nУладальнікаў сэрвісу TikTok пакаралі «за адыход ад каштоўнасьцяў сацыялізму»\nTikTok належыць кітайскай фірме ByteDance і сярод амэрыканскіх паліыткаў расла занепакоенасьць, што асабістая інфармацыя карыстальнікаў з ЗША можа трапіць у рукі ўрадавых службоўцаў у Пэкіне.\nУ адпаведнасьці з законам, прынятым у 2017 годзе, кітайскія кампаніі абавязаныя супрацоўнічаць з кітайскімі спэцслужбамі.\nРаней на гэтым тыдні Палата прадстаўнікоў ЗША прагаласавала за тое, каб забараніць супрацоўнікам фэдэральных органаў усталёўваць праграму на прыладах, якія выдаюцца ўрадам, у рамках законапраекту аб абароннай палітыцы.\nПасьля прахаджэньня Палаты прадстаўнікоў і зацьвярджэньня ў сэнацкім камітэце, забарона неўзабаве можа стаць законам у ЗША.\nВысокапастаўленыя чыноўнікі ў адміністрацыі Трампа таксама заявілі, што разглядаюць больш шырокую забарону TikTok і іншых праграмаў, зьвязаных з Кітаем, і што такая забарона можа быць прынятая неадкладна.