«Тканнё ваўняных шкарпэтак». Не пра выбары, але дзесьці і пра іх | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » «Тканнё ваўняных шкарпэтак». Не пра выбары, але дзесьці і пра іх\nНядаўна давялося пачуць размову дзвюх кабет, што ехалі на Мінск у прыгараднай маршрутцы. Адна, як стала зразумела, прадаўшчыца аўтакрамы, скардзілася прыяцельцы на жыццё. Маўляў, цэлымі днямі ў машыне трасешся, за тавар хвалюешся, каб не сапсаваўся такой гарачынёй, а тут яшчэ і пакупнікі пайшлі такія, што ўсю недатрэсеную па вясковых дарогах душу выцягнуць. «Ты ўяўляеш, якія нахабныя сталі, — абуралася яна, — на кожным пакеце тэрмін прадатнасці паглядзяць, і тое ім не так, і гэта не гэтак, і батоны ім ва ўпакоўцы падавай, і рэшту два разы пералічаць! Раней з бабкамі было прасцей. А цяпер бабкі, на гэтых гарадскіх гледзячы, таксама правы качаць пачынаюць...» Спадарожніца спачувальна ёй падтаквала, уздыхаючы, праўда, не вельмі шчыра. Можа, сама была з «гэтых гарадскіх»?\nАдраджэнне вёскі на Беларусі адбываецца апошнім часам з таго боку, з якога не чакалі, які ў адпаведнай праграме не прапісаны. Пасталела, выгадавала дзяцей і паспяхова выйшла на пенсію пакаленне, народжанае ў канцы пяцідзясятых-сярэдзіне шасцідзясятых гадоў мінулага стагоддзя. Тыя, чые бацькі не маглі выехаць з вёскі ў горад акрамя як для вучобы ў ВНУ, бо ў іншых выпадках не аддавалі пашпарт. Або чые бацькі вярнуліся пасля інстытута працаваць у вясковую школу і бальніцу. Карацей, вясковыя дзеці бацькоў, для якіх горад быў нечым недасягальна далёкім і прыўкрасным, бо асацыяваўся найперш з элементарнымі бытавымі выгодамі — гарачай вадой з крана ды цёплай прыбіральняй проста ў хаце. І гэтыя дзеці амаль усе з вёскі імкнуліся пасля школы ўцячы — няважна, куды — у інстытут або вучнямі майстра на які завод. Проста каб займець тое, аб чым недасяжна марылі і чаго не мелі тата з мамай. У вёсках, асабліва «неперспектыўных» разам з бацькамі, якія з кожным годам не маладзелі, заставаліся ў большасці толькі дзівакі і недарэкі (прынамсі, так лічылася і дзесьці, пэўна, і было праўдай. Інакш ці спатрэбілася б вёску адраджаць?).\nДык вось, гэта самая першая хваля вялікага сыходу ў горад пачала вяртацца на радзіму, у родныя хаты, якія пасля смерці бацькоў апусцелі. Пакінуўшы кватэры ў спальных раёнах дзецям з унукамі, яны атабарыліся на родных сядзібах. Маладыя пенсіянеры, яшчэ поўныя сіл, спачатку па паўгода, а то і больш, «завісаюць» на дачы, а потым урэшце застаюцца зімаваць. І ўжо ніякая гэта не дача, а дыхтоўны дом, як было калісьці пры бацьках. Усё рамантуецца, падпраўляецца, стаяць у садзе вуллі, па двары паважна ходзяць куры ці якія індакачкі, дзе-нідзе ўжо можна заўважыць і казу... Напрыклад, у маёй роднай вёсцы гадоў дзесяць таму заставалася зімаваць васямнаццаць чалавек, а сёлета ўжо налічыла пад трыццаць. І гэта пры тым, што за гэты час, на жаль, ніхто не нарадзіўся, а без некалькіх пахаванняў ні адзін год не абышоўся. Абмяркоўвалі гэтую тэму з калегамі, — аказваецца, і ў іншых мясцінах Беларусі так. А калі дадаць яшчэ маладых гараджан, якія па ўласнай волі перабіраюцца сем'ямі ў вёскі, прычым нярэдка невялікія і ад цывілізацыі аддаленыя — увогуле аптымістычная карціна атрымліваецца.\nМяняецца ў лепшы бок аблічча вёскі — мяняецца і яе характар. І правільна скардзілася тая прадаўшчыца — новаму вяскоўцу ўжо не падсунеш зеленаватую каўбасу і чэрствы хлеб. Не толькі таму, што ён у горадзе прывык да іншага і адвыкаць не захоча ні ў якім разе. Яшчэ і таму, што яго так выхавалі ў яго вясковым дзяцінстве, калі ў кожнай хаце было поўна людзей, калі людзі сябе паважалі і не давалі ў крыўду, жывучы па сваім кодэксе гонару. Час заняпаду, калі вёску называлі дурной і п'яной, а тыя, хто там жылі, ледзь у гэта самі не паверылі, новы вясковец прапусціў, бо быў гараджанінам. Ён памятае, як было ў дзяцінстве, і прымушае ўспомніць пра ўласную годнасць (ці пра маладосць) вясковых бабуль, якія пачалі пералічваць рэшту і круціць носам, адмаўляючыся купляць чэрствы хлеб...\nТакая вось замалёўка з жыцця. А вось яшчэ адна, прачытаная нядаўна ў блогу аднаго нашага вядомага пісьменніка, які лічыцца вялікім знаўцам сучаснай беларускай рэчаіснасці. «Гэтыя людзі яшчэ не скончылі змаганне з прыродай, якое ў Еўропе скончылася 150 гадоў таму: іх драўляныя хаты парахнеюць, іх платы трухлеюць і валяцца кожныя два гады. Заімшэлы шыфер з іх дахаў увесь час зносіць вецер, а падчас залеваў ці ўраганаў цэлыя вёскі тыднямі могуць заставацца без святла... Яны жывуць натуральнай гаспадаркай, ядуць толькі той хлеб, які пякуць самі (калі наогул пякуць, іначай хлеб замяняюць блінкі ці зацірка. Гэтыя людзі зусім іншыя... Тут няма спагады ці знаёмай нам «любові»: мужык тут патрэбны, каб рабіць жылавываротную працу (як казала мая бабуля, навошта ў горадзе мужык?), баба — каб дбаць пра гаспадарку, і яе праца цяжэйшая за мужчынскую, бо ў мужыкоў хаця б стае часу і сілаў прыкладацца да «горкай», у жанчыны з «разлячэнняў» — толькі кросны і тканнё ваўняных шкарпэтак...»\nЛюдцы, гэта — не чарговы мастацкі шэдэўр, а «дакументальная публіцыстыка». Так шаноўны творца бачыць сённяшнюю беларускую вёску. Гэта ж якой трэба наесціся заціркі (хіба з каноплямі?), каб уявіць, як на кроснах (падазраю, што многія вяскоўцы бачылі іх толькі ў музеі ды на фота) ткуць ваўняныя шкарпэткі! І ўсё б было нічога, можна было б спаслацца на творчую багатую фантазію аўтара, калі б у працытаваным опусе, які паспяшаліся перадрукаваць некаторыя парталы, размова не вялася... пра выбары. Маўляў, не чакайце ад вяскоўцаў прагрэсіўнага мыслення, бо «гэтыя людзі зусім іншыя» — сядзяць за трухлявым плотам, ядуць праснакі і забіваюць бедных галодных катоў камянямі...\nЯкалісьці моцна, да слёз, раззлавалася на аднаго таксама вядомага пісьменніка, які надумаў стаць бізнесменам. Ён, адкрыўшы ў вёсцы сваё прадпрыемства, з мясцовымі людзьмі паспрабаваў абыходзіцца, як пан з прыгоннымі. А журналістцы, якая прыехала разбірацца ў сутнасці канфлікту, ён пагардліва сказаў: «Вы што, гэта быдла бараніць прыехалі?»\nСёння, прачытаўшы падобную рыторыку ад нашай новай «этуалі», я не абразілася і не пакрыўдзілася. Бо з досведу той, мінулай гісторыі ведаю: «этуаль» з такімі адносінамі да людзей абавязкова калі-небудзь атрымае па справах і словах сваіх. «Не плюй у карытца, прыдасца напіцца», — пісаў адзін спадар, народжаны калісьці ў вёсцы Вязынка, у хаце, дзе, напэўна, стаялі кросны, на якіх, пэўна, многае ткалі. За выключэннем хіба што ваўняных шкарпэтак.\n4987 Музейшчыкі паказалі, як на галоўную вежу Старога замка ў Гродне нанеслі зграфіта\n4316 Як маладая старшыня агракамбіната «Зара» развівае знакамітую гаспадарку\n3820 Экспедыцыя «Сожскі рубеж — 2021»


13:22 12.04.2021 Атрымаць кароткую спасылку\nКаб стаць касмічнай дзяржавай, Беларусь выдаткавала на распрацоўку першага айчыннага спадарожніка мільёны долараў і некалькі гадоў.\nЧаму перахапіць кіраванне спадарожнікам нерэальна, колькі каштуюць касмічныя здымкі для звычайнага чалавека, і калі чакаць на арбіце новы айчынны апарат? Sputnik Беларусь схадзіў на экскурсію ў мінскі ЦКП.\nБеларускі спадарожнік - дзе лятае і навошта патрэбен\nНад стварэннем першага беларускага касмічнага спадарожніка зандавання Зямлі навукоўцы задумаліся ў пачатку нулявых. Праект апарата "БелКА" быў гатовы ў 2003-м, а праз яшчэ тры гады на "Байкануры" адбыўся яго запуск. За палётам першага ў гісторыі айчыннага спадарожніка сачыў прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка.\nНа жаль, усё скончылася жаласна: на 86-й секундзе палёту ў ракеце-носьбіце "Днепр", якая павінна была вывесці спадарожнік на арбіту, адмовіў рухавік. Разам з грузам "Днепр" паваліўся ў 25 км ад горада Байканур.\nРашэнне аб паўторным запуску было прынята ў 2007 годзе, навукоўцы пачалі працу над праектам. Будучы спадарожнік назвалі проста - Беларускі касмічны апарат (БКА), а запуск прызначылі на канец 2010-га - пачатак 2011-га. Але наземная адпрацоўка заняла больш часу, чым чакалася. У выніку яго запусцілі ў ліпені 2012 года, і Беларусь стала касмічнай дзяржавай.\nТады на арбіту быў запушчаны не толькі БКА, але і аналагічны расійскі "Канопус-В № 1". Спадарожнікі разведзены на 180 градусаў, каб ажыццяўляць здымкі любой кропкі зямной паверхні ў два разы часцей. Расійскага "блізнюка" вывелі з эксплуатацыі ў мінулым годзе з-за няспраўнасці.\nЗараз беларускі спадарожнік лятае па зададзенай траекторыі на сонечнай сінхроннай арбіце. На кожным ўзыходзячым вітку (з Поўдня на Поўнач) ён пралятае асветленую тэрыторыю зямнога шара. Павярнулася сонца - ён таксама павярнуўся, тлумачыць законы нябеснай механікі начальнік цэнтра эксплуатацыі беларускай касмічнай сістэмы дыстанцыйнага зандзіравання Зямлі прадпрыемства "Геаінфармацыйныя сістэмы" НАН Беларусі Васіль Сівуха.\nЗдымка Беларусі вядзецца каля 11 раніцы па мінскім часе\n"Спадарожнік робіць фатаграфіі ўсяго, што заўгодна, па ўсім свеце з вышыні 520 км. Здымка Беларусі вядзецца каля 11 раніцы па мінскім часе - гэта лепшыя ўмовы для здымкі. Калі ў нас ноч, у Амерыцы, напрыклад, дзень, і можна там працаваць" , - тлумачыць ён.\nАбсталяванне на спадарожніку інтэрнацыянальнае: мэтавая апаратура (дзве камеры - чорна-белая і каляровая) распрацавана беларускім прадпрыемствам "Пеленг", бартавая сістэма, сістэма кіравання палётам і навігацыяй - англійскай вытворчасці, карэкціруючая рухальная ўстаноўка, тэлекамандная сістэма, сістэма забеспячэння цеплавога рэжыму - расійскія.\nХто ім кіруе?\nЦэнтр кіравання палётам беларускага спадарожніка знаходзіцца ў цэнтры Мінска. Яго лёгка пазнаць па 9-метровай велізарнай антэне на будынку аднаго з карпусоў Акадэміі навук. Гэтая "талерка" і прымае "касмічную" інфармацыю з апарата. На сувязь з мінскім ЦКПам спадарожнік выходзіць 2-3 разы днём і столькі ж уначы. Сувязь адбываецца, калі спадарожнік знаходзіцца ў зоне радыёбачнасці - практычна ўся Еўропа. Працягласць сеансу прыёму складае ад 5 да 12 хвілін.\nКіруюць спадарожнікам пяць чалавек у змену. Гэта балістыкі, планавальнік і тэлеметрысты, якія 5-6 разоў у суткі праводзяць з ім сеансы сувязі.\n"Кіруем спадарожнікам і сочым за яго станам. Два разы на год падымаем арбіту, калі гэта неабходна. Калі ёсць нейкія няспраўнасці, ухіляем іх дыстанцыйна", - кажа намеснік начальніка ЦКП Анатоль Дзмітрук.\nКаманды на борт спадарожніка перадае антэна камандна-вымяральнага пункта, якая знаходзіцца ў пасёлку Плешчаніцы - у 70 км ад Мінска. Ад тамтэйшай "талеркі" ідзе электрамагнітнае выпраменьванне, таму яна па санітарных нормах павінна знаходзіцца не бліжэй за 300 м ад жылой зоны.\n... Толькі што спадарожнік праляцеў над Арктыкай. Планету ён аблятае за паўтары гадзіны, а экватар перасякае заўсёды ў адзін і той жа час - у 11 гадзін 27 хвілін (кожны новы віток аддаляе яго ад усходу на 2300 км, з-за гэтага мясцовы час заўсёды - 11:27). Пастаянная хуткасць спадарожніка - амаль 8 км у секунду, а за суткі ён аблятае Зямлю крыху больш за 15 разоў.\nАкрамя Мінска, кіраваць спадарожнікам могуць у Маскве і Жалезнагорску, дзе знаходзяцца камандна-вымяральныя пункты. Па словах Васіля Сівухі, перахапіць кіраванне апаратам практычна нерэальна - у праграмным забеспячэнні пры перадачы сігналу на борт прадугледжаны перашкодаўстойлівы код і кадаванне псеўдавыпадковай паслядоўнасцю знакаў.\nКіраваць спадарожнікам могуць і ў Расіі: у Маскве і Жалезнагорску знаходзяцца камандна-вымяральныя пункты\nЗараз беларуская касмічная сістэма дыстанцыйнага зандзіравання Зямлі, акрамя БКА, прымае дадзеныя яшчэ з 12 метэаралагічных міжнародных спадарожнікаў, якія знаходзяцца ў адкрытым доступе. З дапамогай іх выяўляюцца цеплавыя анамаліі, робіцца прагноз надвор'я, а таксама досыць дакладны прагноз ураджайнасці збожжавых культур.\nХто звяртаецца па паслугі спадарожніка і колькі гэта каштуе?\nГалоўнымі заказчыкамі здымкаў, якія робіць спадарожнік, з'яўляюцца МНС, Дзяржаўны камітэт па маёмасці, Белгідрамет, Мінабароны, Белдзяржлес, Мінсельгасхарч. Таксама інфармацыя прадастаўляецца прадпрыемствам, дзейнасць якіх звязана з экалагічнай бяспекай. Ёсць і замежныя заказчыкі. Як правіла, яны просяць засняць тэрыторыю дзяржавы, якая іх цікавіць.\n"Чаму звяртаюцца да Беларусі? Напэўна, паслугі нашага спадарожніка крыху танней, аднак мы не дэмпінгуем", - кажа Васіль Сівуха.\nЁн тлумачыць, што заказы на здымку могуць здымацца і месяц, і два - усё залежыць ад надвор'я і плошчы замоўленай тэрыторыі. Перад кожнай фотаздымкай робіцца прагноз надвор'я: калі неба вышэй 70 адсоткаў, здымкі не атрымаюцца.\nНачальнік цэнтра падкрэслівае: за дзевяць гадоў эксплуатацыі спадарожнік з улікам імпартазамяшчэння акупіў сябе ўжо неаднаразова. "У тры-чатыры разы. Сам ён разам з наземнай інфраструктурай каштаваў 20 мільёнаў долараў", - прыводзіць лічбы Сівуха.\nБюджэтным арганізацыям фотаздымка прадастаўляецца бясплатна. Зрэшты, замовіць "карцінку з космасу" можа любы чалавек - квадратны кіламетр абыйдзецца ў 2 долары. Пры гэтым мінімальны фрагмент - 400 квадратных кіламетраў, гэта значыць аддаць за кадр прыйдзецца 800 долараў.\nЗдымка з БКА вядзецца ў асноўным па заяўках. Нязведаных куткоў на зямным шары, прызнаецца Сівуха, практычна не засталося.\n"Адзнята спадарожнікамі ўсё на Зямлі. Ёсць месцы, напрыклад у Гімалаях, дзе складана працаваць з-за падвышанай воблачнасці, таму там нешта не знята", - канстатуе суразмоўца.\nКолькі будзе "жыць" яшчэ наш спадарожнік?\nУ ліпені 2021 года беларускаму спадарожніку будзе дзевяць гадоў. Пры гэтым яго гарантаваны тэрмін эксплуатацыі - не менш за пяць гадоў. Колькі ён яшчэ будзе "вісець" на арбіце?\n"Пакуль ён добра выконвае ўсе свае функцыі. Дробныя непаладкі здараюцца, у асноўным гэта праграмныя збоі", - тлумачыць Сівуха.\nАпаратура на борце спадарожніка мае падвойнае рэзерваванне, па камандзе з Зямлі можна перамыкаць камплекты і аднаўляць працу спадарожніка дыстанцыйна.\nПа словах начальніка цэнтра, на дадзены момант рэкардсмен сярод дзеючых спадарожнікаў - амерыканскі Terra, запушчаны ў далёкім 1998-м. Васіль Сівуха не выключае: калі Беларусь запусціць новы спадарожнік, дзеючы можа працягнуць працу.\n"Гэта было б ідэальна. Свой гарантаваны тэрмін апарат ужо адпрацаваў, але, калі знешнія фактары, не будуць аказваць на яго сур'ёзнага ўплыву, ён можа быць на арбіце яшчэ доўгі час", - падкрэслівае ён.\nСярод знешніх фактараў - магнітныя буры і жорсткае касмічнае выпраменьванне. У выпадку буры спадарожнік загадзя перакладаецца ў бяспечны рэжым, а вось калі ў яго патрапіць метэарыт - практычна гарантаваная імгненная смерць.\nНамеснік начальніка ЦКП Анатоль Дзмітрук\nПакуль жа паліва, што засталося (газ ксенон) на борце спадарожніка, хопіць яшчэ прыкладна на 25 гадоў: за гады існавання ў космасе расходавана толькі 15%. Спецыялісты ЦКПа тлумачаць: калі прыйдзе час скончыць працу апарата, і ён яшчэ будзе кіравацца, яго разгорнуць карэкціруючай рухальнай устаноўкай насустрач руху і пачнуць тармазіць для зніжэння вышыні арбіты. У рэшце рэшт спадарожнік проста згарыць у атмасферы.\nКалі чакаць на арбіце новы беларускі апарат?\nНовы спадарожнік будзе расійска-беларускім, яго эскізны праект падрыхтаваны, але, па словах Васіля Сівуха, з'яўляецца канфідэнцыйным. Вядома, што ён будзе працаваць на вышыні 520 км і весці не толькі фота-, але і відэаздымку. Таксама прадугледжана здымка ў 3D-фармаце. Дэталізацыя кадраў будзе палепшана ў разы.\nЗапусціць яго плануецца ў 2024-2025 гадах. Тэрмін актыўнага існавання - сем гадоў, а на борце будзе больш надзейнае праграмнае забеспячэнне.\nдолар, дзяржава, спадарожнік, Космас


Галоўная ➠ Навіны ➠ Купить морозильный ларь в москве\nАпублікавана 17.03.2017 07:53\nКухня кожнага прадпрыемства грамадскага харчавання, няхай гэта будзе дарагі рэстаран, невялікі сямейны кафэтэрый або моладзевы бар, абсталявана адпаведным спецыфіку ўстановы абсталяваннем.\nЕсли вас интересует купить морозильный ларь в москве, стоит заглянуть на этот сайт stellagi-polki.ru вы сможете купить морозильный ларь в москве отличного качества и по доступной цене.\nЗамарожаныя паўфабрыкаты. а таксама замарожаную прадукцыю ўласнай вытворчасці захоўваюць, як правіла, у спецыяльных маразільных ларях.\nШто такое бонета\nМаразільныя лары-бонеты ўяўляюць сабой кампактныя камеры гарызантальныя. у якіх на доўгі час захаваць свежымі замарожаныя прадукты і паўфабрыкаты.\nКамплектацыя прылады ўключае:\nунутраныя кошыка і падсвятленне;\nзнешні тэмпературны датчык;\nумяшчальнасцю ад 100 л да 650 л;\nздольнасцю функцыянаваць пры тэмпературы, якая дасягае 30 °C да 38 °C;\nфункцыяй бесперабойнай працы ад 7 да 74 гадзін пры раптоўных скачках напружання і адключэнні электрычнай энергіі.\nДа карысным функцый прылад можна аднесці:\nаўтаматычнае і ручное размарожванне;\nсігнальнае апавяшчэнне ў выпадку паломкі або пры адкрытай крышке.\nПеравагі дадзенага выгляду абсталявання\nдзякуючы простай канструкцыі карыстацца прыладамі могуць нават людзі, якія не маюць спецыяльнай адукацыі і навыкаў працы з падобнай тэхнікай;\nпры досыць нізкай цане прылады валодаюць выдатным якасцю;\nабсталяванне спажывае мінімум электрычнай энергіі;\nнаяўнасць колаў дазваляе лёгка транспартаваць прылады ў любое зручнае месца;\nпраца абсталявання не суправаджаецца шумам.\nВыдатнае працоўнае месца для свайго кухара можна пры дапамозе спецыяльнага вытворчага стала. Больш падрабязна чытайце ў гэтым артыкуле .\nЯкую посуд неабходна набыць у сваё ўстанова? Карысныя парады па гэтым пытанні чытайце па http://vkusologia.ru/posuda/kuhonnaja/ спасылцы.\nКарысныя парады па выбары якаснага абсталявання\nУ залежнасці ад мадэлі вечка прылад могуць быць:\nДля грамадскага харчавання лепш за ўсё падыдуць лары з адкіднымі непразрыстымі вечкамі. Такія мадэлі валодаюць падвышанай магутнасцю, надзейным кампрэсарам, а таксама здольнасцю функцыянаваць нават у выпадку аварыі на электрычнай падстанцыі.\nПры выбары маразільнай бонеты ў рэстаран або кафэ неабходна вызначыць:\nякія віды і якое колькасць замарожаных прадуктаў будзе ў ёй захоўвацца;\nу якіх умовах абсталяванне стане эксплуатавацца;\nякая таўшчыня і трываласць корпуса будуць аптымальныя для канкрэтнага ўстановы.\nСёння расійскія ўладальнікі прадпрыемстваў грамадскага харчавання не абмежаваныя ў выбары і могуць набыць для свайго ўстановы абсталяванне ў адпаведнасці з патрабаванымі памерамі, камплектацыяй і агульным дызайнам кухні.\nХаладзільныя лары і маразільныя рознай тэхнічнай аснашчанасці, расфарбовак і аб'ёмаў прапануюць дзясяткі вытворцаў халадзільнага абсталявання.\nЧасцей за ўсё нашы суайчыннікі купляюць абсталяванне Bonvini і Isa tahitti.\nшырокім дыяпазонам даступных тэмператур;\nвыдатным якасцю і эрганамічнасцю;\nідэальнай астуджальнай сістэмай;\nмінімальным спажыванне электрычнай энергіі;\nтрыма відамі расфарбовак – чырвонай, шэрай і сіняй;\nякаснай пластмасай для аблямоўкі;\nдаўгавечнасцю і надзейнасцю.\nТэхнічныя асаблівасці прылады:\nколькасць металічных драцяных кошыкаў – 8 шт.;\nколькасць колавых апор – 8 шт.;\nкліматычная прыналежнасць – клас 4+;\nтэмпература – ад 0 °C да +10 °C у рэжыме зберагалага астуджэння і ад -18 °С да -25 °C у рэжыме замаразкі;\nдаўжыня – 2 090 мм;\nшырыня – 960 мм;\nвышыня – 850 мм;\nнапружанне – 50 Гц, 220 У;\nмагутнасць – 10,5 кВт/суткі;\nрэжым размарожвання – паўаўтаматычны;\nмадэль кампрэсара – «Cubigel 940»;\nмадэль кандэнсатара – Karyer;\nастуджальнае рэчыва – R 404;\nўмяшчальнасць – 850 л;\nматэрыял – ацынкаваны палімерны метал;\nпамер трубкі выпарніка – 0,7 х 8 мм;\nСярэдняя цана ларя – 69 000 рублёў.\nрэгуляванне электронным кантролерам;\nмагчымасць эксплуатацыі пры тэмпературы +35 °C;\nдва рэечных замка.\nАб якасці абсталявання «Снеж» распавядаюць уладальнікі:\n-"Куфар Bonvini працуе вельмі добра. Мне ўдалося набыць яго зусім танна – усяго за 60 000 рублёў. За такую суму шукаць што-то лепшае не мае сэнсу. Маразільнік вялікі, прывабны дызайн, таму аб тэхніцы «Снеж» у мяне склалася самае спрыяльнае ўражанне.-"\n-"Мне гэтую мадэль парэкамендавалі знаёмыя. Купілі ў сваё кафэ, я паглядзела, бонета мне вельмі спадабалася. Шчыра сказаць, я была прыемна здзіўленая якасцю і коштам, ды і прадавец-кансультант куфар вельмі расхвальваў, вось я і вырашылася на куплю.-"\nМаразільная бонета Isa tahitti ад італьянскай фірмы Isa прызначана для захоўвання любой замарожанай прадукцыі. Вытворца гарантуе аптымальныя ўмовы, якія дазваляюць надоўга захаваць замарозку свежай. Канструктыўныя асаблівасці і выдатнае якасць ларя з'яўляюцца залогам яго эфектыўнага прымянення.\nпамеры – 900 х 850 х 2132 мм;\nўмяшчальнасць – 9170 л;\nтэмпература – ад -18 °C да -23 °C;\nтып астуджэння – статычны;\nрэжым размарожвання – аўтаматычны;\nмагутнасць 700 ВТ;\nСярэдні кошт бонеты – 130 000 рублёў.\nАб працы ларя кажуць спажыўцы:\n-"Абсталяванне добрае, італьянскае. Фірма на рынку не першы дзень, таму выклікае давер. Італьянцы абсталяванне робяць на сумленне, могуць за сваю прадукцыю паручыцца.-"\n-"Для мяне Isa з'яўляецца самым лепшым вытворцам. Набыў у іх дзве бонеты – абодва выдатна працуюць ужо не першы год. Морозят выдатна, таму стаўлю вытворцу цвёрдую пяцёрку.-"\nСучасны рынак з яго разнастайнасцю прапануе рэстаратарам велізарны выбар маразільных прылад.\nМаразільная бонета павінна быць на кухні кожнага рэстарана і кафэ. Такая прылада дазволіць закупляць замарожаныя прадукты оптам і захаваць іх свежымі на працягу доўгага часу.\nКожны вытворца такога абсталявання спецыяльна для прадпрыемстваў грамадскага харчавання выпускае лары з глухой адкідальнай вечкам.\nПрылады простыя ў звароце, справіцца з імі зможа нават неспрактыкаваны працаўнік.\nУ продаж кожны дзень паступаюць усё новыя і новыя бюджэтныя і элітныя мадэлі, таму выбраць бонету на свой густ зможа як самы патрабавальны прадпрымальнік, так і спажывец, абмежаваны ў сродках.


Як пафарбаваць швэдар - Мода 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Мода 2017 ⇒ Як пафарбаваць швэдар\nКаб абнавіць стары швэдар, яго можна вымаляваць. Для афарбоўкі карыстаюцца анілінавымі фарбавальнікамі для пражы і прыроднымі фарбавальнікамі, якія атрымліваюцца з адвараў лісця, пладоў, кары дрэў, раслін. Самы папулярны спосаб - афарбоўванне пры дапамозе анілінавых фарбавальнікаў. Перш за ўсё, пракансультуйцеся з прадаўцамі фарбавальнікаў, які яго выгляд падыдзе для вашага швэдры. Варта выбіраць прыдатную па колеры фарбу, або блізкую ёй.\nКаб даведацца колькасць патрэбнага фарбавальніка, взвесьте швэдар у сухім выглядзе. Калі вы хочаце перафарбаваць швэдар ў кардынальна іншы колер, адбяліць яго ў Адбельвальніку «Персоль». Аднак гэта можа адбіцца на якасці вырабы. Ваўняныя рэчы не любяць агрэсіўных уздзеянняў.\nТакім чынам, замочыце швэдар у цёплай вадзе. Прыгатуйце фарбавальнік у адпаведнасці з інструкцыяй на пакаванні. Для атрымання больш насычанага колеру ледзь павялічце дозу фарбы. Выліце фарбавальнік у аб'ёмную металічную (эмаляваны) посуд, апусціце туды мокры швэдар і давядзіце да кіпення. Кіпеціце яго на вельмі слабым агні, памешваючы і перагортваючы. Праз 20 хвілін выміце швэдар з раствора, дадайце ў яго павараную соль (50г на 2л), зноў апусціце швэдар у ёмістасць і пракіпяціце яшчэ 20 хвілін.\nВыключыце пліту, дачакайцеся поўнага астывання фарбавальніка, выміце швэдар, адцісніце яго і прапалашчыце ў халоднай вадзе некалькі разоў. У апошні паласканне дадайце воцат для замацавання фарбы. Адцісніце рэч праз ручнік, раскладзеце на плоскай паверхні і высушыце. Час ад часу перагортвайце швэдар.\nДля афарбоўкі натуральнымі фарбавальнікамі, іх яшчэ неабходна прыгатаваць. Для гэтага здрабніце расліна, пракіпяціце яго ў мяккай вадзе да атрымання адвара, дайце адвара настаяцца. Далей апусціце швэдар у атрыманую вадкасць і пракіпяціце яго на павольным агні не менш гадзіны. Затым пакіньце да поўнага астывання, адцісніце, прапалашчыце і высушыце названым раней спосабам.\nУ чорны колер швэдар можна вымаляваць пры дапамозе звычайнай спіртавы морилки для дрэва. Перад афарбоўкай добранька памыйце швэдар, прапалашчыце яго. Затым раскладзеце яго на стале ці іншай плоскай паверхні, надзеньце гумовыя пальчаткі, вазьміце морилку і поролоновую губку. Добранька прахарчуйце рэч з абодвух бакоў. Праз 60-90 хвілін, прапалашчыце швэдар у праточнай вадзе, затым адцісніце і пакладзеце ў раствор воцату (200г воцатнай эсэнцыі на 10 л вады). Праз гадзіну зноў прапалашчыце, адцісніце і высушыце.\nПапярэдні Тэкст Як выбраць бялізну, якое адпавядае модным тэндэнцыям\nНаступная Артыкул Якія джынсы носяць сёння


COVID-21 - Клініка Harley Street Лондан Прыватныя выпрабавальныя бальніцы Медыцына\nАпошняе абнаўленне Снежань 24, 2020 Аўтар Клініка Харлі-стрыт\nCOVID-21 –Інфармацыя пра інфекцыйнае захворванне, выкліканае самым нядаўна выяўленым каранавірусам, знойдзенае ў 2021.\nКаранавірусная інфекцыя (КАРАНАВІРУСНАЯ ІНФЕКЦЫЯ COVID–21), які выкліканы цяжкім вострым рэспіраторным сіндромам каранавірусу 2 (Цяжкі востры рэспіраторны сіндром-CoV-2), быў упершыню выяўлены ў Джанауры 2021 і з'яўляецца варыянтам COVID-19.\nЛюдзі з COVID-21 часта маюць такія сімптомы, як:\nCold symptoms (насавая прастуда, насмарк, чханне, ангіна)\nПадвышаная тэмпература альбо ліхаманка (above 38 degrees Celsius)\nРаптоўная страта густу і паху (without nasal congestion)\nМеры па прадухіленні распаўсюджвання новага каранавіруса\nКашаль і чханне ў локаць\nВыкарыстоўвайце папяровыя сурвэткі, каб высмаркацца і выкінуць іх пасля выкарыстання\nНе паціскайце рукі\nЗаставайся 1.5 метраў (2 даўжыні рук) удалечыні ад іншых людзей\nПрацуйце дома як мага больш.\nТолькі калі мы ўсюды спынім пандэмію, мы можам спыніць пандэмію дзе заўгодна. Ва ўсім свеце адна і тая ж мэта: выпадкі рамана 2021 вірусу трэба пайсці на нуль. COVID-21\nДыяграма ніжэй паказвае, якія краіны прасоўваюцца да гэтай мэты, а якія - не.\nТраекторыі паказваюць штодзённую колькасць пацверджаных выпадкаў. Але шырока даступныя дадзеныя па пацверджаных выпадках набываюць значэнне толькі тады, калі іх можна інтэрпрэтаваць з улікам таго, колькі выпрабоўвае краіна. Вось чаму "Наш свет у дадзеных" стварыў глабальную базу дадзеных на тэставанні COVID-19, а колеры радкоў у гэтай табліцы паказваюць, адэкватна ці тэстуецца краіна ці не.\nКраіна не праводзіць адэкватнае тэставанне, калі знаходзіць абгрунтаванне для кожных некалькіх правераных імі тэстаў. Тут цалкам верагодна, што сапраўдная колькасць новых выпадкаў значна перавышае колькасць выпадкаў, якія былі пацверджаны тэстамі. Калі станоўчы паказчык тэстаў высокая, лінія адлюстроўваецца ў чырвоных адценнях.\nПрыватная вакцына Covid 19 Оксфард\nСпіс чакання прыватнага каранавіруса Covid\nПрыватная вакцына супраць Covuity для Covid-19\nКаронавірусная вакцына прыватная Covid19 Інакуляцыя Pfizer Biontech\nПрыватны коронавируса Тэставанне\nDePuy “таксічны” Hip Імплантаты\nPIP Кампенсацыя Implant прэтэнзій


Сапраўдная царква Ісуса — Вікіпедыя\nСапраўдная царква Ісуса\nДом Малітвы Праўдзівай Царквы Ісуса ў Фучжоу\nСапраўдная Царква Ісуса (кіт.: 真耶穌教會) — форма тубыльскага кітайскага хрысціянства, якая была аформлена ў Пекіне ў 1917. Зараз у свеце налічваецца больш за 1,5 млн вернікаў вучэння гэтай царквы. Сапраўдная Царква Ісуса адносіцца да пяцідзесятніцка-пратэстанцкай галіны хрысціянства. Пачатак стварэнню царквы пакладзены ў 1906—1908 у ходзе першай маштабнай акцыі амерыканскіх пяцідзесятнікаў па распаўсюджванню сваёй веры ў Кітаі.\nСлупы, на якіх асноўваецца вучэнне[правіць | правіць зыходнік]\nХрэсціны: Хрышчэнне вадой - гэта сакрамэнт, які здзяйсняецца дзеля адпушчэння грахоў і адраджэння. Хрышчэнне павінна здзяйсняцца ў натуральнай вадзе, такой як рака, мора, або крыніца. Хрысціцель, які ўжо атрымаў хрышчэнне вадой і Духам Святым, праводзіць хрышчэнне ад імя Госпада Ісуса Хрыста. А той, хто хрысьціць, павінен быць цалкам пагружаны ў ваду са схіленай галавой, тварам уніз.\nАбмыванне ног: Сакрамэнт абмывання ног дазваляе злучацца з Панам Ісусам. Яно таксама служыць пастаянным напамінам пра тое, што трэба любіць, мець святасць, пакора, умець дараваць і служыць Богу. У адносінах да кожнага чалавека, які атрымаў воднае хрышчэнне, павінен быць здзейснены сакрамэнт абмывання ног у імя Ісуса Хрыста. Ўзаемнае абмыванне ног можа ажыццяўляцца кожны раз, калі гэта дарэчы.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Сапраўдная_царква_Ісуса&oldid=3871619"\nПратэстантызм у Кітаі\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 09:20, 30 чэрвеня 2021.


Шахцёр Салігорск — Вікіпэдыя\n«Шахцёр» — беларускі футбольны клюб з Салігорску. Заснаваны ў 1961 годзе. Чэмпіён Беларусі (2005), трохразовы ўладальнік Кубка Беларусі (2004, 2014, 2019). «Шахцёр» разам зь менскім «Дынама» й клюбам «Дынама» (Берасьце) зьяўляюцца адзінымі клюбамі краіны, які ніколі не выляталі з найвышэйшай лігі чэмпіянату Беларусі й гулялі ў ёй ад самага стварэньня ў 1992 годзе. Акрамя таго, салігорскі клюб валодае нацыянальным рэкордам паводле колькасьці матчаў без паразаў у хатніх сустрэчах запар, ня зьведваючы паразаў на стадыёне «Будаўнік» са жніўня 2000 году па кастрычнік 2004 году, што склала ў агульным рахунку 60 матчаў.\nАмаль адразу са стварэньнем працоўнага паселішча Новастаробінск на рэгулярнай аснове праходзілі футбольныя спаборніцтвы сярод працоўных калектываў. Увосень 1961 году была створана зборная паселішча, якая ў першым жа матчы разграміла каманду раённага цэнтру, гораду Старобін, зь лікам 5:0. Пасьля чаго была прынята рашэньне аб стрварэньні клюбу «Шахцёр», які адразу быў заяўлены ў чэмпіянат Менскай вобласьці. У 1964 годзе дзякуючы перамозе на абласным узроўні клюб атрымаў запрашэньне на ўдзел у чэмпіянаце БССР.\n«Шахцёр» пачаў чэмпіянат у адной з трох зонаў, на якія было разьбіта асноўнае спаборніцтва, аднак заняў у выніку толькі 7 радок з 8 камандаў. Такім жа чынам паводле выніку склаўся й наступны сэзон для салігорскага клюбу. Чэмпіянат 1966 году зьведаў зьмены ў формуле свайго правядзеньня, каманды былі разьбітыя на дзьве лігі, якія мелі ярусны характар. «Шахцёр» трапіў у ніжэйшую зь лігаў і зноўку заняў сёмы радок, атрымаўшы за сэзон вялікую колькасьць крытыкі з-за якасьці пакрыцьця свайго хатняга стадыёну. На наступны год колькасьць камандаў у другой лізе павялічылася, што дало магчымасьць разьбіць каманды на дзьве падгрупы. Гарнякі добра пачалі сэзон, але збавіўшы абароты напрыканцы, занялі толькі чацьвёртае месца ў сваёй падгрупе.\nУ 1968 годзе сьпіс удзельнікаў другой лігі папоўніла яшчэ адна каманда з Салігорску — «Гарняк», якая аднак адразу стала адным з аўтсайдэраў турніру, у той час як «Шахцёр» заняў першы радок ня толькі ў сваёй зоне, але й у наступным пераходным турніры, прабіўшыся такім чынам у вышэйшую лігу чэмпіянату БССР. Наступны сэзон у галоўнай лізе рэспублікі стаўся няўдалым, то бок клюб заняў перадапошняе месца й вылецеў у другі дывізіён.\nУ 1970 годзе ў чэмпіянаце другой лігі БССР удзел узялі ўжо 24 клюбы, таму ўсе каманды былі разьмеркаваны на дзьве зоны. «Шахцёр» і «Гарняк» узялі ўдзел у розных зонах, але абодва калектывы занялі месца ў сярэдзіне турнірнай табліцы сваіх зонаў. На наступны год дзеля падвышэньня вынікаў футболу ў горадзе былі аб’яднаныя абодва салігорскія клюбы ў адзін пад назовам «Шахцёр». У выніку клюб заняў 3-і радок у сваёй зоне. Сэзон 1972 году клюб скончыў на 5-м месцы. У 1973 годзе клюб зноўку заняў трэцяе месца, пры гэтым доўгі час «Шахцёр» трымаўся ў групе лідэраў, аднак ня здолеў утрымацца, прапусьціўшы наперад маладэчанскую «Сэлену» і менскую «Арбіту». У 1974 годзе быў скасаваны падзел чэмпіянату БССР на дзьве лігі, то бок усе 30 клюбаў з былых двух лігаў былі падзелены на 3 зоны па 10 клюбаў у кожнай. «Шахцёр» правёў вельмі няўдалы сэзон, не атрымаўшы ніводнай перамогі ў сэзоне і заняў апошняе месца ў сваёй зоне і ў чэмпіянаце агулам. Праз дрэнныя вынікі клюб быў адлучаны ад удзелу ў чэмпіянаце на два гады, правёўшы гэты час у чэмпіянаце Менскай вобласьці. У 1977 годзе салігорцы на год вярнуўся ў чэмпіянат БССР, аднак зноўку вылецелі, заняўшы апошняе 11-ы радок у сваёй зоне. Аднак, ужо на сэзон 1979 год клюб зноўку вярнуўся ў чэмпіянат БССР, дзе ў першым сэзоне пасьля вяртаньня калектыў заняў 9-е месца ў сваёй зоне, а праз год — 10-е.\nАтрымоўваючы значныя посьпехі ў нацыянальных спаборніцвах, што, як вынік, ёсьць атрыманьне срэбраных узнагародаў айчыннага чэмпіянату трэці год запар, камандзе стала не шанцуе ў міжнародных турнірах, дзе каманда ня можа пераадолець першы раўнд. Паводле словаў дырэктара клюбу Юрыя Вяргейчыка, бюджэт каманды ў 2012 годзе складаў 5,5 млн даляраў.\nПераможца (3): 2005, 2020, 2021\nДругое месца (6): 2010, 2011, 2012, 2013, 2016, 2018\nТрэцяе месца (8): 2002, 2004, 2006, 2007, 2014, 2015, 2017, 2019\nПераможца (3): 2004, 2014, 2019\nПераможца (1): 2021\nСпрэчкі ў матчы «Шахцёру» з познанскім «Лехам» у другім раундзе Лігі Эўропы (2 жніўня 2018)\nЧэмпіянат Беларусі (з 1992).\nНайвышэйшая ліга (з 1992).\nКубак Беларусі (з 1992).\nЛіга чэмпіёнаў (2006/07)\nКубак УЭФА/Ліга Эўропы (2001/02, 2004/05, 2011/12, 2012/13, 2013/14, 2014/15, 2015/16, 2016/17, 2017/18)\nКубак Інтэртота (2003, 2008)\nАб Руслан Хадаркевіч 1993\nАб Нікала Антыч 1994\nНап Аздрэн Лулаку 1988\nПА Аляксандар Сялява 1992\nНап Дарка Бодул 1989\nАб Раман Бегуноў 1993\nАб Ільля Лукашэвіч (ар. Пролетэр) 1998\nПА Арцём Салавей 1990\nАб Сяргей Паліцевіч 1990\nПА Сяргей Балановіч 1987\nПА Віктар Сотнікаў 2001\nНап Тын Вукманіч (ар. Спартакс) 1999\nНап Дзьмітры Падстрэлаў 1998\nАб Аляксандар Сачыўка 1986\nНап Джасурбэк Яхшыбоеў (ар. Пахтакор) 1997\nПА Георгі Дыясамідзэ 1992\nАб Зарыя Ламбуліч 1998\nПА Юліюс Сёке 1995\nНап Ігар Іванавіч 1997\nБр Аляксандар Гутар (капітан) 1989\nБр Павал Часноўскі 1986\nНап Лаша Шындагарыдзэ 1993\nНап Арцём Архіпаў (ар. Тамбоў) 1996\nПА Юры Кендыш 1990\nНап Віталь Лісаковіч 1998\nБр Максім Бялоў 1999\nПА Аляксандар Булычоў 1999\n30 18 7 5 59–24 61\n32 17 7 8 44–26 58\n32 14 8 10 35–28 50\n26 14 7 5 47–27 49\n30 17 8 5 46–20 59\n30 20 5 5 52–22 65\n30 19 7 4 45–14 64\n2012—2013 1/4 3 2 1 0 4–0\n2013—2014 Кубак 4 3 1 0 9–4\n2014—2015 Фінал 6 3 2 1 7–5\n2015—2016 1/4 6 3 2 1 22–6\n2016—2017 Фінал 7 5 2 0 13–5\n2017—2018 1/4 4 3 0 1 14–4\n2018—2019 Кубак 7 5 2 0 25–4\nЦСКА Сафія 1:2 1:3\n2004—2005 Кубак УЭФА 1 к/р\nНістру Атач 1:2 1:1\n2006—2007 Ліга чэмпіёнаў 1 к/р\nШырокі Брыег 0:1 0:1\n2011—2012 Ліга Эўропы 2 к/р\nВэнтсьпілс 0:1 2:3\nРыд 1:1 0:0\nМілсамі Архэй 1:1 1:1 (2:4, пэн.)\n2014—2015 Ліга Эўропы 2 к/р\nДэры Сіці 5:1 1:0\nЗюльтэ-Варэгем 2:2 5:2\nПСВ Эйндговэн 0:2 0:1\n2015—2016 Ліга Эўропы 1 к/р\nГленавон Лурган 3:0 2:1\nВольфсбэрг 0:1 0:2\n2016—2017 Ліга Эўропы 1 к/р\nРунавік 5:0 2:0\nДамжале 1:1 1:2\n2017—2018 Ліга Эўропы 1 к/р\nСудува Мар’ямпаль 0:0 1:2\n2018—2019 Ліга Эўропы 1 к/р\nКонас-Кій Номадс 2:0 3:1\nЛех Познань 1:1 1:3\nСяргей Ташуеў (з красавіка 2018 году)\nМарэк Зуб (ліпень 2017 году — красавік 2018 году)\nАлег Кубараў (сьнежань 2016 году — ліпень 2017 году)\nСяргей Нікіфарэнка (чэрвень 2015 году — сьнежань 2016 году, в. а. у чэрвені — жніўні 2015 году)\nСяргей Бароўскі (студзень 2014 году — чэрвень 2015 году)\nУладзімер Журавель (да сьнежня 2013 году)\n^ В солигорском «Шахтере» сменился председатель клуба\n^ Серебряный забой. Goals.by\n^ Бюджет солигорского «Шахтера» в сезоне-2012 составит 5,5 миллионов долларов. «Прессбол»\n^ «Шахтер» возглавил Сергей Ташуев(рас.)\n^ Марек Зуб приступил к исполнению обязанностей главного тренера «Шахтера»(рас.)\n^ «Шахтер» официально объявил о подписании Кубарева(рас.)\n^ Сергей Боровский подал в отставку с поста главного тренера «Шахтера»(рас.)\n^ Никифоренко официально утвержден в качестве главного тренера «Шахтера»(рас.)\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Шахцёр_Салігорск&oldid=2318401»\nАпошняе рэдагаваньне ў 17:20 30 траўня 2022\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 30 траўня 2022 году ў 17:20.


У Берасці судзяць 14 палітвязняў — фігурантаў „пінскай справы” | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Берасці судзяць 14 палітвязняў — фігурантаў „пінскай справы” (абнаўляецца)\nУ судзе Маскоўскага раёна Берасця пачаўся працэс па „пінскай справе”, паведамляе БелаПАН. 14 жыхароў райцэнтра, прызнаных праваабарончай супольнасцю палітвязнямі, абвінавачваюцца ва ўдзеле ў масавых беспарадках (ч. 2 арт. 293 КК) у ноч на 10 жніўня 2020 года Пінску.\nКарэспандэнтаў БелаПАН на судовае пасяджэнне не пусцілі без тлумачэння прычын, нягледзячы на наяўнасць пісьмовай акрэдытацыі.\nПрацэс вядзе Яўген Брэган, які да прызначэння намеснікам старшыні суда і суддзёй Маскоўскага раёна Берасця 15 чэрвеня 2021 года займаў пасаду суддзі Баранавіцкага раёна і горада Баранавічы. У Баранавічах і Берасці ён выставіў шэраг прысудаў, якія праваабаронцы лічаць палітычна матываванымі.\nАбвінавачваным ад 19 да 46 гадоў. Сярод іх адна жанчына — Алена Маўшук. Вядома, што яе муж Сяргей Маўшук таксама праходзіў па справе і знаходзіўся пад хатнім арыштам, але сярод падсудных на гэтым працэсе яго няма. Імёны іншых абвінавачваных — Рыгор Гунько, Сяргей Ляжэнка, Вячаслаў Рагашчук, Вячаслаў Шэлямет, Раман Багнавец, Алег Рубец, Аляксандр Цярэшка, Артур Халімончык, Данііл Богнат, Станіслаў Міхайлаў, Дэвід Масціцкі, Ігар Салавей. Усе яны, паводле інфармацыі праваабарончага цэнтра „Вясна”, знаходзяцца пад вартай з жніўня—верасня 2020 года.\nПаводле інфармацыі сваякоў падсудных, ім інкрымінуецца злачынства паводле ч. 2 арт. 293 Крымінальнага кодэкса. Пінчукі абвінавачваюцца ва ўдзеле ў масавых беспарадках, што выразілася ў непасрэдным здзяйсненні гвалту над асобай, пагромах, знішчэнні маёмасці (максімальнае пакаранне — да васьмі гадоў пазбаўлення волі).\nЯк стала вядома БелаПАН з інфармаванай крыніцы, у спісе пацярпелых ад рук фігурантаў справы — больш за сто супрацоўнікаў міліцыі. У сямі з іх — менш цяжкія цялесныя пашкоджанні (пераломы пальцаў рук і пальцаў ног, плюсневай косткі нагі), у астатніх — лёгкія пашкоджанні, якія не пацягнулі страты здароўя або стойкай страты працаздольнасці (ранкі, гематомы, выцятыя раны, ёсць выбітыя зубы).\nВерсія тых, хто быў на плошчы, расказаная БелаПАН іх сваякамі, такая: людзі прыйшлі ўвечары 9 жніўня на ўчасткі для галасавання, каб даведацца пра вынікі, іх накіравалі да гарвыканкама. Там яны стаялі некалькі гадзін. Калі да мясцовых сілавікоў прыехала падмацаванне, пінчукоў пачалі браць у кола. Людзі спрабавалі вырвацца і абараняліся ад узброеных людзей. Быў момант, калі сілавікоў адціснулі ад выканкама.\nПаводле слоў сваякоў падсудных, згодна з версіяй абвінавачвання, пінчукі нанеслі шкоду АУС прыкладна на 19 тысяч рублёў. Пашкоджанне міліцэйскага ўазіка ацанілі больш чым у 1,5 тысячы рублёў. У абвінавачванні фігуруе пашкоджанне або знішчэнне металічных і пластыкавых шчытоў, шлемаў, бронекамізэлек і гэтак далей.\nПаводле абвінавачання, знішчаныя 13 металічных скрыняў, шэсць сігнальных слупкоў, чатыры туі і кветкі розных відаў.\nЛідар АГП Мікалай Казлоў затрыманы і змешчаны ў ЦІП на…


Член сям’і зрабіў нечаканую заўвагу пра маю вагу на Дзень падзякі. Вось што я зрабіў. | Diksha Arora\nHomeNewsЧлен сям'і зрабіў нечаканую заўвагу пра маю вагу на Дзень падзякі. ...\nPeopleImages праз Getty Images\nЯ з’ем сваю другую міску бульбянога пюрэ як мага хутчэй, каб ніхто не заўважыў.Калі я еў свой абед на Дзень падзякі, я думаў пра гэта, пацягваючы бульбу. Калорыі ў святы не лічацца, праўда? Што заўгодна. Заўтра буду займацца мацней.\n1998 год быў. Праз два з чвэрцю месяца пасля родаў я была на 35 фунтаў цяжэйшая за вагу да цяжарнасці. Аднак у сімпатычных джынсах і швэдры я адчуваў сябе як дома больш, чым калі-небудзь раней.\nЯ ўсё яшчэ адчуваў, што людзі глядзяць на мае талеркі. Сьюзан! Мне гэта здалося паранояй, таму я праігнараваў гэта.\nКалі мы елі, размова неўзабаве перайшла да дыеты і пахудання — любімай тэме маёй сям’і. Ці ёсць дыета, якой усе прытрымліваюцца? Што працуе? Хто набраў вагу? Ганна Вінтур сказала Опры схуднець на 20 фунтаў ― можа, хтосьці павінен сказаць Сьюзан тое ж самае, Уявіце, што мая сям’я размаўляе адзін з адным.\nАдчуўшы некаторую крытыку, я выступіў і падзяліўся сваімі думкамі. «Я спрабавала вярнуцца да вагі да цяжарнасці», — адказала я. Член сям’і павярнуўся да мяне і сказаў нешта, што дагэтуль упіваецца ў мяне праз 23 гады:\n«У які момант вы перастаеце вінаваціць сваю вагу падчас цяжарнасці і бярэце на сябе адказнасць за пахуданне як жанчына?»\nPrevious articleПашпарты: Вялікабрытанія прыносіць прабачэнні фірме па дастаўцы затрымкі\nNext articleПлямёны, якія смуткуюць у Дзень падзякі: “Няма прычын для святкавання”


Мы - нацыя! - Выбраныя старонкі\n08.12.2007 | 14:11 |\nХІХ стагоддзе: рэпрэсіі супраць руху цвярозасці\nСтаніслаў Цярохін. У фокусе канкрэтнага факта. Праўда і мана пра ап’яняльныя напіткі. 160 старонак. Мінск, Навука і тэхніка, 1988.\nРаздзелы кнігі: Паданні сівой даўніны, Як пілі нашы продкі, Прававыя аспекты п’янства, Сацыяльныя карані п’янства, Антыалкагольны бунт, інш. Надзвычай цікавыя і малавядомыя (калі не сказаць невядомыя большасці) звесткі знаходзім у раздзеле «Антыалкагольны бунт». Некалькі цытатаў:\n«У канцы першай палавіны ХІХ ст. п’янства на Беларусі набывае пагражальныя памеры. Народ бачыў, што гарэлка не толькі падрывае гаспадарку, але і калечыць людзей. Паступова выспявала ўсведамленне неабходнасці энергічнай барацьбы з сівушнай пошасцю. І працоўны люд пачынае бараніцца сам ад надыходзячай бяды.\nУ сярэдзіне ХІХ ст. на Беларусі знізу, у самай народнай гушчы, зараджаецца масавы антыалкагольны рух, які «знайшоў паміж сялянамі найбольшую колькасць паслядоўнікаў». У вёсках адно за другім ствараюцца таварыствы (брацтвы) цвярозасці. Падобна ланцуговай рэакцыі, яны ў параўнальна кароткі тэрмін ахапілі ўсе беларускія губерні. Сяляне цэлай грамадой адмаўляліся купляць і піць спіртныя напіткі. Рух цвярозасці застаў адкупшчыкаў, мясцовыя ўлады і ўрад знянацку, як маланка сярод яснага неба. Нават усёведны шэф жандараў вымушаны быў прызнацца імператару Аляксандру ІІ, што «здарылася ў нас падзея, зусім нечаканая».\n(…) Беларускія даследчыкі М. Зайцаў і Б. Клейн выявілі ў архівах дакументы, з якіх відаць, што месцам узнікнення арганізаванага супраціўлення п’янству была Гарадзеншчына, дзе масавае адмаўленне ад алкаголю пачалося на некалькі месяцаў раней, чым у Коўна. На пачатку мая 1858 г. у канцылярыю гродзенскага губернатара паступіла дакладная запіска з просьбай спыніць уступленне сялян у таварыствы цвярозасці…».\n«Звесткі з Беларусі больш і больш трывожылі ўрад. Антыалкагольны рух імкліва разгортваўсяю. У Віленскім і Дзісенскім паветах, напрыклад, літаральна за некалькі дзён далі зарок не піць ажно 50 тыс. чалавек. Рух цвярозасці ахопліваў адну вёску за другой. У 1859 г. прысягнулі не піць ап’яняльных напіткаў 474 143 сельскія жыхары: у Віленскай губерні – 140 003 чалавекі, у Віцебскай – 30 000, у Гродзенскай 220 140, у Мінскай – 84 000 чалавек. Нехта Валынец паведамляў з Беларусі: «… Адразу ж адчуваецца ацверазенне народа. Адначасова са змяншэннем п’янства… назіраецца значны ўздым самасвядомасці і матэрыяльнага дабрабыту». Пазней гэта пацвердзіць і А. Кіркор: «Сляды іх (таварыстваў цвярозасці. – С. Ц.) відны яшчэ шмат дзе да гэтага часу: некаторыя жыхары, што далі зарок не піць віна больш як дваццаць гадоў таму, трымаюцца яго і цяпер».\n«Аднак антыалкагольны рух быў усё ж падаўлены царызмам. Супраць бяззбройных сялян кінулі войска на чале з генераламі, надзеленымі надзвычайнымі паўнамоцтвамі. Больш як 11 тыс. сялянскіх актывістаў, у тым ліку 780 у Беларусі, апынуліся ў турмах. Многія з іх загінулі ў Сібіры.\n(…) Гнеўна гучаў на чужыне герцанаўскі «Колокол»: «Мала было ім абараняць трон і алтар, памешчыцкія дубцы і чыноўніцкае рабаўніцтва – давялося цяпер абараняць кабак, з яго штофным і разлівачным продажам».\nНяхай мядзьведзь гарэлку п’ець…\nВасіль Скідан. Народ супраць п’янства (Народ против пьянства). На рускай мове. 78 старонак. Мінск, Навука і тэхніка, 1988.\nЗ анатацыі выдання: «На падставе фальклорна-этнаграфічнага, гістарычнага ды іншых матэрыялаў і фактаў расказваецца пра адвечнае імкненне народа да шчасця, разумнага і здаровага ладу жыцця – да цвярозасці».\nПадаецца досвед барацьбы за цвярозасць розных народаў, пачынаючы са Старажытнага Егіпта. Багатая «дакументальная» частка кнігі, дзе згадваюцца сведчанні вядомых сучаснікаў, афіцыйныя даклады і публікацыі, намаганні мясцовай інтэлігенцыі супраць хмельнай традыцыі. Напрыклад, знаўцы і збіральніка песень на Піншчыне Д. Булгакаўскага, аўтара этнаграфічнага зборніка «Пінчукі», якога ведалі яшчэ як пісьменніка – барацьбіта за цвярозасць. У 1898 годзе ён выдаў унікальны альбом «Рэха», дзе побач малюнкаў лепшых мастакоў змешчаны размаляваныя здымкі ўнутраных органаў здаровага чалавека і п’яніцы, выдаў на гэтую ж тэму яшчэ колькі аўтарскіх кніжак. У працы В. Скідана рупліва сабраны матэрыял, у якім асуджаецца горкая звычка да «мядовых чарачак» (беларускія народныя прыказкі, выслоўі, песні, анекдоты ды інш.): «Гарэлка не дзеўка, не цалуй», «Няхай мядзьведзь гарэлку п’ець, а добры чалавек і ў рот не бярэць».\n«Гэты заклік народа – не браць ні кроплі спіртнога ў рот, – заключае аўтар, – характэрны ў той ці іншай меры для ўсіх відаў фальклору».\nЗ пазіцыі асабістай цвярозасці\nВалеры Дранчук. Перад люстэркам будучыні. Кніга ў дыялогах, маналогах, дзённікавых запісах і рэпартажах. 110 старонак. Фотаўклейка. Мінск, Юнацтва, 1990.\nАнонсы кнігі: Вяртанне ў выпускны баль, Туман над прорвай, «Выдатна» за вольны час, Мір на зямлі з кубкам чаю, Формула цвярозасці, Час чалавечай асобы.\n«Засцерагчы малады лёс ад непапраўнага кроку, дапамагчы сталеючым душам можа слова, якое сказана ў самы патрэбны, часам вырашальны момант, – напісана ў прадмове. – Гэтая кніжка і ёсць такое слова. А яшчэ – пазіцыя. Цвёрдая і бескампрамісная…».\nЗ расказу артадокса, суседа па купэ:\n– Што я вам скажу? Памятаю час, калі ў хаце маіх бацькоў вялося ўсяго дзве чарачкі. На тое, вядома, каб у іх наліваць. Але былі яны дзве. І бралі іх зрэдку-рэдзенька. На выпадак які. Пілі не ўсёй гасцінай адразу, а парамі і патрошку. Дзве чарачкі ішлі па крузе. І стаялі тыя чарачкі ў цёмным схове-куточку, далёка ад рук і вачэй. Бліжэй быў самавар. З дымком і жарынкамі. Пілі з яго духмяную гарбату. І быў ён ці не ў кожнай сям’і. І ў сяле, і ў горадзе. Здаралася, трымалі ў хаце і па два самавары. Адзін святочны, другі на штодня.\nА цяпер? Самавар той калі не на гарышчы, дык даўно пайшоў на сметнік. Хіба не так? Яго замянілі чарачкі. Звон, крышталёвая павуцінка. Зойдзеш у хату – рэдка ўбачыш самавар. Больш чарачкі. Навідавоку. Часам побач з кнігамі. А калі чарачак многа, дык і частаваць жа з іх трэба. Спрачайцеся ці не, а гэтыя чарачкі і традыцыю хмельную берагуць (…)\nВыглядае на гэта. Загляньце ў краму. Якіх там толькі чарачак няма! Розных колераў і адценняў. Зіхцяць, чаруюць вока. Возьмеш якую ў рукі, прыгледзішся – шэдэўр мастацтва. А купіш, то і нальеш. Выпіўка з прыгожымі чарачкамі, бутэлькамі, з радасным чоканнем – вось вам і культ хмельнага застольля. Асабліва ў святочны дзень. А свята ёсць свята. Яго чакаюць і любяць. Штосьці дарагое прыпасаюць. Склікаюць гасцей. Тут і вялікая дзіцячая цікавасць. І раптам – бутэлькі, чарачкі…\nІншая маці пірог не паклапоціцца ці палянуецца спячы. А мужу ці госцю ў чарачку налье. І сама падыме на вачах у дзяцей. Бутэлька віна ў некаторых сем’ях замяніла ўсё астатняе.\nМне шмат гадоў. Паміраць трэба, а я ўсё жыву. Мусіць, з таго сілу маю, што з малых гадоў антонаўкі еў. Па пяць кілаграмаў за дзень, бывала. Тут усе мае алкаголі. А піць ніколі не піў. Ні той сівушны чэмер, ні каранаваныя віны. Вось да сына выбраўся ў госці. Еду як на свята. Вязу пачастункі ўнукам. Нявестка тэлефанавала, што пірог удаўся. Я гэта ведаю: кухарка яна – во! А самавар буду ставіць я.\n(…) Дзе ж разумны сэнс?\nМне думаецца, у высокай годнасці сям’і, яе незалежнасці ад хмельных традыцый гасціннасці. (Каб гэтую незалежнасць пэўным чынам «узаконіць», магчыма, варта пайсці і на такі крок, як, скажам, пазначэнне дамоў, кватэр арыгінальнай сімволікай цвярозасці, якая папярэджвала б кожнага, што ў доме хмельныя зносіны не культывуюцца.)\nСэнс у тым, каб на сямейным узроўні ахаваць дзяцей ад самога ўяўлення пра наркатычныя сродкі, якімі з’яўляюцца гарэлка, віно, піва і г. д. Гадоў колькі таму прэса дружна адгукнулася на цікавую падзею ў Віцебску. Там для мнагадзетнай сям’і Прыгожых пабудавалі цудоўны двухпавярховы дом. Запомнілася ўдумлівае меркаванне аднаго з рэпарцёраў: калі б нашы сем’і ўсе былі такія, як сям’я Прыгожых, можна было б распускаць многія службы, у тым ліку і наркалагічную.\nСэнс, нарэшце, у разуменні матэрыяльных выдаткаў сям’і. Можа, з гэтай пазіцыі трэба часцей глядзець на праблему? Нямала выпадкаў, калі добрая доля сямейнага бюджэту вылятае нібы ў трубу за адзін толькі вечар провадаў у войска, дзеля таго толькі, каб радня і сябрына два дні хадзілі як ачмурэлыя. Якая тут справядлівасць? Няўжо мы адступімся і дазволім бязбожна сябе абкрадваць?\nКаму казаць сваё слова, каб яно было як святое? Думаецца, жанчыне. Прадаўжальніцы роду чалавечага. Светачу вечнасці. Маці і гаспадыні дому. Яе справядлівае, правамернае «не» (безумоўна, там, дзе голас жанчыны яшчэ ёсць каму пачуць) можа быць расцэнена адназначна – як учынак дзеля будучыні, як прысвячэнне ісціне, што гонар сям’і і застольны градус – паняцці несумяшчальныя.\nЗ расказу кадравага рабочага:\n– Бацька ў нас быў вельмі харошы чалавек. Добры. Ён не курыў, гарэлкі ў рот не браў. Не прызнаваў! Калі запрашалі або падносілі—гаварыў: «Я выпіў бы хоць вядро, калі б гэта давала мне карысць, прыбавіла розуму або здароўя».\nІ дзед быў цікавы, слаўны чалавек. Высокага росту, надзіва прыгожы сабой. І было яму сто дзесяць гадоў! Ад нас ён жыў за восем кіламетраў. Прыйдзе па марозе, кожнага з нас абдыме, скажа «Залатоўнічкі мае, дарагоўнічкі». А шапку… У нас быў фікус вельмі высокі, метры паўтара-два. Дык ён шапку павесіць на самы вільчык, каб мы не знялі. Таксама не курыў і не піў. Гаспадар быў добры, зямлю шанаваў і дзяцей прывучаў працаваць. І дзеда, і бацьку ўспамінаю як найдаражэйшых людзей.


Пудовыя надоі зімой — гэта магчыма, упэўнены ў СУП «Саўгас імя Машэрава» — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nСреда, 18 янв., 2017 52 admin\nНа малочнатаварных фермах камунальнага сельгаспрадпрыемства “Саўгас імя Машэрава” ў гэтыя дні валавая вытворчасць малака ў суткі складае больш за 20 тон, агульнараённы здабытак грамадскіх сельгасарганізацый – 74 тоны. Яшчэ некалькі красамоўных лічбаў. Каля 70% прадукцыі машэраўцы рэалізуюць гатунтам “экстра”, астатняе – вышэйшым. Сутачны надой на карову перавышае 15 кілаграмаў.\nНават у 30-градусныя маразы вытворчы працэс на фермах ішоў без эксцэсаў. Не было перабояў ні з падачай вады, ні з дастаўкай кармоў.\nАснову вытворчасці малака, безумоўна, складаюць травяныя кармы. Іх у саўгасе на сёлетні стойлавы перыяд назапашана амаль на 5 цн кармавых адзінак больш, чым летась. Палепшылася якасць, бо сянаж, сілас закладваліся пераважна з бабовых траў ці ў сумесях, дзе пераважала канюшына.\nНа падвозе кармоў на фермы штодня занята каля 20 адзінак трактароў. Яны агрэгатаваны не толькі кормараздатчыкамі. Штодня на ўсе фермы дастаўляецца салома, сена ў рулонах, запакаваных у поліэтыленавую плёнку. У такой жа ўпакоўцы ёсць сёлета ў саўгасе і сілас. Яго пераважна выкарыстоўваюць на фермах вёсак Бялькі і Обаль, дзе ўтрымліваецца маладняк .\nУ рацыёне пастаянна прысутнічаюць канцэнтраты.\n— Для дойнага статку выкарыстоўваем камбікорм, які рыхтуецца шляхам размолу зерня непасрэдна ў гаспадарцы з выкарыстаннем спецыяльнай машыны Віцебскага КХП, дабаўленнем прэміксаў. Маладняк атрымлівае спецыяльныя збалансаваныя па пажыўных рэчывах і вітамінных дабаўках канцэнтраты. Тут нам на дапамогу прыходзіць Віцебскі мясакамбінат, у структуру якога мы інтэграваны. Не, гэта не бясплатная падачка. А вось за адтэрміноўку па выплаце партнёру мы ўдзячны, — не хавае Алена Стрыжэннікава, галоўны эканаміст саўгаса імя Машэрава.\nНягледзячы на багаты кармавы стол жывёлы, машэраўцы не адмовіліся ад выкарыстання брагі. За ёй штодня ў Янова адпраўляецца па дзве адзінкі тэхнікі.\nДакладна арганізавана на фермах праца людзей. Ад тэхналагічных патрабаванняў не адступаюцца не толькі на комплексе ў Масорах, дзе працуе даільная зала, але і на іншых фермах. У саўгасе звязваюць надзеі на новыя дасягненні з працай зааветслужбы. З мая яе ўзначальвае малады спецыяліст Анастасія Мамойка. Дакладнае выкананне тэхналагічных патрабаванняў, распарадку рабочага дня, пошукі новых падыходаў, вось тыя козыры, якія дапамогуць рухацца далей наперад.\n— Дарэчы, наша зааветслужба за апошнія гады прыкметна амаладзілася, адбылася змена пакаленняў. Але гэта не адбілася адмоўна на вытворчасці. Наадварот, вялікі вопыт Тамары Замасціновіч, былога галоўнага заатэхніка гаспадаркі, засвоены моладдзю, творча пераасэнсаваны, — лічыць Алена Стрыжэннікава.\nДобрыя вынікі ў жывёлагадоўлі дапамагаюць павялічваць даходы саўгаса. А таму гаспадарка мае магчымасць весці падрыхтоўку тэхнікі да веснавых палявых работ, дастаўляць арганіку на палеткі, працаваць на будучы ўраджай. Такі вось сялянскі колазварот.\n← Погода в Сенно на этой неделе: на смену морозам придут снегопады\nНе удержались, или чем чревато присвоение чужого имущества →\nСЕЛЬМАГ КАК МИНИ-МАРКЕТ\nВторник, 10 март, 2015 admin Комментарии к записи СЕЛЬМАГ КАК МИНИ-МАРКЕТ отключены


Павел Севярынец: Так званай Саюзнай дзяржаве трэба не жыватворны імпульс, а асінавы кол » Политринг - Новости Беларуси\nСвоим мнением по озвученным вопросам делится сопредседатель незарегистрированной партии «Белорусская христианская демократия» Павел Северинец.\n- Ці падтрымліваеце Вы ідэю стварэння Саюзнай дзяржавы?\nІдэя Саюзнай дзяржавы з Расіяй - гэта пастка, прыдуманая з мэтай паглынання Беларусі. Катэгарычна супраць.\n- Што можа даць жыватворны імпульс арганізму Саюзнай дзяржавы, якi зараз знаходзiцца у складаным стане?\nДумаю, так званай Саюзнай дзяржаве трэба не жыватворны імпульс, а асінавы кол - альбо срэбная куля, на выбар.\n- Што першасна: абарона суверэнітэту РБ (у разуменні прэзідэнта Лукашэнкі) або урэгуляванне эканамічных супярэчнасцяў Расіі і Беларусі?\nПершасная ў названым кантэксце незалежнасць Беларусі, і зусім не ў разуменні Лукашэнкі, а ў разуменні Канстытуцыі 1994 года\n- Пойдёт ці Аляксандр Лукашэнка на карэкціроўку знешнепалітычнага курсу - у прыватнасці, у адносінах з Польшчай, Еўразвязам і ЗША?\nДумаю, Аляксандру Лукашэнку трэба думаць, як сысці, а не пра наладжванне стасункаў. Пакаяцца перад беларускім народам і мірна сысці.\n- Цi pакранае палітыка «беларусізацыі», якая праводзiцца беларускiмi уладамi, законныя правы рускамоўных і статус рускай мовы ў Беларусі?\nНіякай "палітыкі беларусізацыі" сённяшняй уладай не праводзіцца, гэта міф, створаны паранаідальнымі расейскімі аналітыкамі і спецслужбістамі. Праводзіцца палітыка русіфікацыі.\n- Як можна сфармуляваць чаканні грамадства ад новага прэзідэнцкага тэрміну Аляксандра Лукашэнкі?\nУ вас, напэўна, генератар пытанняў заела, сябры. Чаканне беларускага народа - каб ніякага шостага ці то сёмага тэрміну не было. Каб Лукашэнка сышоў.\n- Як можна сфармуляваць праграму экспертных патрабаваньняў да Лукашэнкі, які мае ўсе шанцы быць абраным на наступны прэзыдэнцкі тэрмін у 2020 г.?\nНіякіх выбараў на 2020 год рэжымам не рыхтуецца. Рыхтуецца беззаконны спектакль дзеля захавання ўлады Лукашэнкі. Таму патрабаванні простыя: пакаяцца і мірна сысці. За 25 гадоў угроблена ўсё, што можна. А беларускі народ спакойна разьбярэцца, як жыць без Лукашэнкі.\n6-12-2019, 09:54 1513 просмотров\nАнанич подтвердила версию полиции о законности использования «БТ» телефонного разговора Северинца\nФедынич: Нужно менять практику проведения досрочных выборов


10 лістапад 2009, 17:17\nНамесьніца міністра замежных справаў Грузіі Ніно Каландадзэ заявіла, што “на дадзеным этапе Грузіі не пагражае небясьпека прызнаньня Беларусьсю незалежнасьці Абхазіі і Паўднёвай Асэтыі”. Гэтыя заявы камэнтуе кіраўнік грузінскай службы радыё Свабода Давід Какабадзэ.\nГэтыя заявы мы папрасілі пракамэнтаваць кіраўніка грузінскай службы нашага радыё Давіда Какабадзэ.\nКар.: Давід, чаму Грузія дала дазвол на наведваньне беларускімі дэпутатамі Абхазіі і Паўднёвай Асэтыі? Візыт жа адбываецца ў межах вывучэньня пытаньня аб прызнаньні іх незалежнасьці. Для Тбілісі сама пастаноўка пытаньня непрымальная.\nКакабадзэ: Справа ў тым, што ў грузінскага кіраўніцтва няма ніякіх магчымасьцяў рэальна перашкодзіць якому б ні было візыту якой бы ні было дэлегацыі ў гэтыя два рэгіёны. На рэчы сталі глядзець прагматычна і заяўляць афіцыйна, што ня будуць перашкаджаць такім паездкам. Дарэчы, некалькі тыдняў таму намесьнік міністра замежных справаў Турцыі наведаў Абхазію, і гэта таксама было са згоды Тбілісі.\nКар.: Спадарыня Каландадзэ выказала меркаваньне, што “на дадзеным этапе Грузіі не пагражае небясьпека прызнаньня Беларусьсю незалежнасьці Абхазіі і Паўднёвай Асэтыі”. На чым грунтуецца такая ўпэўненасьць?\nКакабадзэ: Мне здаецца, што гэтая ўпэўненасьць грунтуецца на простым факце, што Беларусь чакае фінансавай дапамогі ад Эўразьвязу і ўключэньня ва ўсе праграмы, якія зьвязаныя зь ініцыятывай Усходняе партнэства ЭЗ. Але я б такой упэўненасьці не выказваў. Беларускі парлямэнт прыме тое рашэньне, якое прыме прэзыдэнт Лукашэнка. А ён чалавек непрадказальны, і мне здаецца, што тут недарэчны такі залішні аптымізм, які я бачу ў выказваньні намесьніцы кіраўніка МЗС Грузіі.


Задзяўблі падаражаннямі | Новы Час\nГэта ўжо чацвёртае павышэнне коштаў на гэты від прадукцыі за бягучы год. Дакладныя цэны не паведамляюцца, толькі вядома, што кошт паліва ў сярэднім падскочыць на 4,8%.\nТаксама 1-га кастрычніка падаражае праезд на таксоўках. І без таго шмат хто ўжо адмовіўся ад карыстання гэтым відам транспарту, а пасля чарговага росту кошту праезда за кіламетр (па словах таксоўшчыкаў, цяпер трэба будзе выкласці залежна ад фірмы таксі і восем, і дзесяць тысяч айчынных грашовых адзінак за 1 км) колькасць кліентаў пэўна ж не вырасце. Мінімальны праезд (на 3 кіламетры) з пасадкаю пацягне недзе на 40 тысяч рублёў. Атрымаліваецца, што каб праехаць з аднаго краю сталіцы да іншага, трэба будзе раскашэліцца ў эквіваленце баксаў так на 20–30. Файна.\nВырастае кошт і на праед у маршрутных таксоўках. Цяпер замест 10 тысяч давядзецца выкласці 11–12 тысяч рублёў. Ва ўмовах крызісу, калі людзі пачынаюць эканоміць кожны рубель, і маршрутачнікам давядзецца канстатаваць сплыў кліентуры.\nРост цэн на аўтамабільнае паліва адаб’ецца не толькі на коштах на праезд. Паводле эканамістаў, цана бензіна і саляркі аўтаматычна закладаецца ў кошты амаль усіх тавараў і паслуг. Так што праз невялікі час варта чакаць падаражання большасці змесціва прылаўкаў.\nТакім чынам, улады на практыцы рэлізуюць праанансаваную вышэйшым кіраўніцтвам палітыку зацягвання паясоў. І народ зацягвае. На рынках усё меней пакупнікоў, на Камароўцы гандляры ледзь не бегаюць за пакупнікамі. Бо і там кошты растуць. Напрыклад, простае белае сала ўжо каштуе 130–140 тысяч за кілаграм, вэнджанае — 210–230 тысяч. У Гродна на рынку пакупнікі зафіксавалі кошт на курыны (!) фарш — 100 800 рублёў за кіло. Ялавічная вараная каўбаса на той жа Камароўцы ў некаторых месцах каштуе ўжо амаль 80 тысяч, сасіскі мясныя вышэйшага гатунку — ад 70 да 85 тысяч.\nДурныя кошты на цытрыны — 60–85 тысяч за кілаграм. І гэта ў сезон. А калі пачнецца зіма, а менавіта ў гэты час люд паспаліты спажывае цытрыны ў якасці найлепшага антысептыка, то, імаверна, кошты вырастуць яшчэ больш, і народу давядзецца шукаць іншага паратунку ад рознага кшталту вірусаў.\nКошты растуць і растуць нібы грыбы пасля дажджу. Грошай у людскіх гаманцах тым часам болей не становіцца. Таму ўсё часцей даводзіцца чуць ад суайчыннікаў, калі тыя прыглядаюцца да цэннікаў у крамах і на рынках, слова “задзяўблі”. Праўда, часцей гучыць нецэнзурны, але ўсім зразумелы сінонім гэтага дзеяслова. І нават не выпадае сумнявацца, на чый адрас скіраваны гэтыя словы.


28 лістапад 2012, 19:12\nПра гэта заявіў кіраўнік Беларусі Аляксандар Лукашэнка 27 лістапада на сустрэчы са старшынём Нацыянальнай дзяржаўнай тэлерадыёкампаніі Генадзем Давыдзькам. Але Закон аб дзяржбюджэце на наступны год ужо прыняты, і там дакладна прапісаныя сумы дзяржпадтрымкі тэлебачаньня і радыё. Як стасуецца адно з адным?\nУ дзяржаўным бюджэце на 2013 год на тэлебачаньне і радыёвяшчаньне выдзелена 514 674 681 300 рублёў. Зь іх на Нацыянальную тэлерадыёкампанію — больш за 450 мільярдаў. Па цяперашнім курсе — каля 53 мільёнаў даляраў. Дарэчы, гэта на 10 мільёнаў больш, чым выдзялялася на 2012 год. Да таго ж БТ зарабляе і само — на рэкляме, ад здачы ў арэнду тэлевізійнай тэхнікі, ад іншых відаў дзейнасьці. Колькі — невядома. Адзін з кіраўнікоў Белтэлерадыёкампаніі кажа:\n«Гэта закрытая інфармацыя. Закрытыя лічбы».\nНевядома таксама, і як разьмяркоўваюцца гэтыя сродкі. Былы намесьнік старшыні Белтэлерадыёкампаніі Эдуард Мельнікаў кажа, што тэлевізійная тэхніка, новыя тэхналёгіі — рэчы нятанныя. Але БТ аснашчана даволі добра:\n«Усё ж такі вонкава тэлебачаньне выглядае няблага: там і кампутарная графіка, выдатная здымачная тэхніка — туды ж увалілі такія грошы! Так што зараз там усё цудоўна, абсталяваньне — на лепшым эўрапейскім узроўні. Зьмест — гэта іншая справа. Але тэхнічна, эканамічна — там усё добра. Ну, а прадукт нас не задавальняе з ідэалягічных прычын. А што тычыцца ягонай тэхнічнай якасьці і нават творчай якасьці ў сэнсе густу апэратараў, рэжысуры — усё выдатна на БТ у тэхнічным і тэхналягічным пляне».\nУсё выдатна на БТ у тэхнічным і тэхналягічным пляне\nКолькі сродкаў ідзе на тэхнічнае аснашчэньне, колькі на аплату працы — таксама таямніца. Кажуць, што ў Агенцтве тэлевізійных навінаў заробкі значна большыя, чым у іншых падразьдзяленьнях. Заробкі і ганарары на тэлебачаньні таксама вышэйшыя, чым на радыё, апавяла адна журналістка:\n«У 10 разоў роўна адрозьніваюцца ганарары грамадзка-палітычных і звычайных праграм. Гэта на радыё. На тэлебачаньні — там наагул вялікая розьніца ў заробках. Я не разумею, як так можа быць у адной арганізацыі, але так ёсьць. Але зараз і кіраўніцтва, беднае, стогне і ходзіць выкладаць у ВНУ, таму што рэклямы амаль няма. Калі 2-3 рэклямы гучыць, гэта ўжо добра…»\nЗаробкі ў бальшыні творчых супрацоўнікаў да абяцаных 500 даляраў не даходзяць. На біржы працы, на адмысловых сайтах карэспандэнту прапануюць заробак у 1,5 мільёна — журналісцкіх вакансіяў у Белтэлерадыёкампаніі шмат, ахвотных мала. Вопытная радыёжурналістка з 30-гадовым стажам шчыра прызналася, колькі зарабляе:\n«Зараз 3 мільёны 200 тысяч з ганарарам. 900 тысяч зь нечым аклад. Здаецца, 990 — крыху да мільёна не хапае. І ганарар. Але ж у мяне па 3 праграмы на тыдзень — гэта шмат працы. Але да гэтага месяца я 2 мільёны 200 тысяч атрымлівала. А маладыя, у якіх ні стажу, ні надбавак, — яшчэ менш».\nНа сустрэчы з кіраўніком БТ Генадзем Давыдзькам Лукашэнка заявіў, што ўсе бюджэтныя структуры падпадаюць пад рэфармаваньне, якое прадугледжвае скарачэньне на 25–30% і павелічэньне эфэктыўнасьці.\nСупрацоўнік БТ: «Будзе вялікае скарачэньне, і ня толькі фінансавае, але і кадравае. Кажуць, што будуць скарачаць штат на 30–35%. Ведаеце, колькі ў нас працуе „стукачоў“ у ахове? 70 чалавек, якія, выбачайце, нічога ня робяць. Гэта пры тым, што паўсюль відэакамэры: у калідорах, мантажных».\nВось толькі каго будуць скарачаць, невядома: ахоўнікаў, шматлікіх сакратарак альбо творчых супрацоўнікаў? На думку мэдыяэкспэрта Эдуарда Мельнікава, паколькі радыё і тэлебачаньне — грамадзкія і фінансуюцца зь дзяржбюджэту, бюджэт Белтэлерадыёкампаніі павінен быць празрыстым:\n«Іншая справа — што Белтэлерадыёкампанія зрабілася закрытай структурай, і грамадзтва ня ведае, што робіцца ў гэтай структуры. А павінна ведаць грамадзтва, каб тэлебачаньне было сродкам інфармаваньня грамадзтва і з удзелам грамадзтва. Тады будзе грамадзкае тэлебачаньне, а не лукашэнкаўскае».\nРэспубліканскі бюджэт на 2013 год зацьверджаны Нацыянальным сходам чацьвёртага скліканьня яшчэ 10 кастрычніка. Ён мае сілу закону і зарэгістраваны ў Нацыянальным прававым рэестры. На думку юрыста Беларускай асацыяцыі журналістаў Андрэя Бастунца, альбо БТ мае яшчэ іншыя крыніцы фінансаваньня, акрамя бюджэту, альбо кіраўнік дзяржавы дэманструе, што гэты закон можна лёгка парушыць.\nДэпутацкая пэнсія — 5 мільёнаў 500 тысяч рублёў


Ці ўмееце вы купацца? - 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ 2017 ⇒ Ці ўмееце вы купацца?\nУ гарачых рэгіёнах праз вадаёмы могуць распаўсюджвацца небяспечныя кішачныя хваробы - гепатыт А, брушны тыф і халера. Можа быць, з выгляду вада выглядае чыстай. Аднак мікрабіялагічнае стан нельга ацаніць няўзброеным поглядам. Хоць, напрыклад, ёсць міф, што птушкі ўжо дакладна не будуць плаваць у «хворы» вадзе. Аднак на самай справе там, дзе жывуць качкі і ім падобныя вадаплаўныя, высокі рызыка падхапіць цэркарыёз і стаць удзельнікам адной са стадый развіцця паразітаў птушак. Бо мікраарганізмы асабліва актыўна размнажаюцца ў цёплай вадзе і на пэўным этапе развіцця пачынаюць шукаць сабе гаспадароў. Такім чынам у людзей узнікае цэркарыёз, ці сверб купальшчыка. Скура свярбіць і чырванее, магчыма павышэнне тэмпературы.\nДушавыя кабінкі і прыбіральні на пляжы кажуць пра тое, што і вада тут больш-менш чыстая. Калі ж паблізу няма «культурнага» пляжу, выбірайце бяспечную для адпачынку на вадзе месца з паступовым ухілам і цвёрдым і роўным дном. У ваду заходзіце павольна. Калі вы дрэнна плаваеце - трымайцеся ля берага, каб выпадкова не патрапіць у падводную яму. Ня кідайцеся ў незнаёмых месцах - бо невядома, што можа ляжаць на дне. Ня падплываць блізка да лодак, катамаранаў і іншаму водным транспарце.\nІсці купацца лепш за ўсё ў сонечнае зацішнае надвор'е раніцай ці вечарам пры тэмпературы паветра не ніжэй за 20 градусаў (для дзяцей - 22 градуса), а вады - не ніжэй за 18 градусаў. У першыя дні адпачынку варта плаваць раз у дзень. Рэкамендуецца праводзіць у вадзе 10 - 15 хвілін. Перапынкі паміж купаннямі павінны складаць каля трох гадзін.\nНельга купацца пасля ежы. Пазагараўшы доўгі час, не трэба адразу бегчы ў ваду. Перапады тэмпературы вядуць да рэзкага пагаршэння самаадчування (асабліва для купальшчыкаў з сардэчна захворваннямі). Таму лепш спачатку сысці з сонечнага месцы ў цень хвілін на дзесяць, а пасля ўваходзіць у ваду паступова, абліваючы або обрызгивая цела.\nНе дазваляйце дзецям плёскацца ў вадзе да з'яўлення «гусінай скуры»: у малянят можа хутка адбыцца пераахаладжэнне арганізма, якое нярэдка прыводзіць да прастуды нават гарачым летам, а таксама да абвастрэнняў хвароб суставаў, бронх і нырак. Да таго ж, у вадзе ў дзіцяці можа звесці руку ці нагу.\nЗаўсёды глядзіце за купаць дзецьмі. Калі тыя не ўмеюць плаваць, забараняйце аддаляцца ад берага на колах і матрацах. Папярэдзьце рабят, што, гуляючы ў вадзе, нават жартам нельга тапіць адзін аднаго.\nПапярэдні Тэкст Патрэбна перадышка! Браць ці не браць кароткі адпачынак?


20 чэрвень 2010, 10:56\nПаэт, бард. Нарадзіўся 16 кастрычніка 1957 году ў вёсцы Астроўшчына Полацкага раёну Віцебскай вобласьці у сям’і настаўнікаў. Скончыў беларускае аддзяленьне філялягічнага факультэту Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту. Працаваў настаўнікам у Наваполацку, навуковым супрацоўнікам філіі музэю Якуба Коласа (вёска Мікалаеўшчына, Стаўпецкі раён), загадваў літаратурнай часткай лялечнай трупы Беларускага дзяржаўнага акадэмічнага тэатра імя Якуба Коласа (Віцебск), на Радыё Свабода ў Празе. Цяпер жыве з сям’ёй у Нью-Ёрку. Аўтар паэтычнага зборніка «Кроў на сумётах», п’есы-казкі «Сьвецяць, сьвецяць зорачкі», рамана «Крывавы памол» і паэмы «Мяккі знак», песенных альбомаў зь ягонымі «Нефармальны беларус» і «Песьні Лісоўчыкаў». Сам свой пра свой жыцьцяпіс напісаў: «Крывіцкага роду. Ліцьвінскага народу. Беларус.\nНібы імкнем, нібы да мэты,\nНібыта з пэўнасьцю… Але\nУ Беларусі ўсе паэты,\nТаму й жывем, як Бог пашле.\nДля мяне свабода — гэта пусты гук, архаічны адпаведнік нашых зьмястоўных волі, вольніцы, вольнасьці. Нездарма продкі, спрабуючы зьБеларусіць зьмест, намагаліся адаптаваць гэтае паняцьце ў форме «слабода». Слабода — слабада — паселішча вясковага кшталту, дзе, на эмацыйным узроўні, прысутнічае «слаб» — слабасьць, нямогласьць, слабіна.\nЯк гэты сьвет сябе зьняволіў!\nЯк адарваўся ад прыроды,\nКалі ўвагнаў бязьмежжа волі\nУ межы штучнае свабоды!\nНельга абмежаваць пустога гуку г.зн. таго, чаго няма. Зь іншага боку:\nКаб «гарлапаны» розныя ня вякалі —\nАбмежавалі злыдні нават вакувум,\nАбнесьлі абняслаўленымі знакамі,\nІ вартавых ваставілі з сабакамі.\nМаўчыць пустэча ў апусьцелым розуме,\nПустэча зьнемачоная пагрозамі,\nДы неяк існуе, бо, ўсё ж, наяўная…\nСтарога фота стужка непраяўная.\nА праявіць няможна. Забаронена.\nПацьверджана ўказам. Указонена.\nА ўзаконіць… Што вы! Засакрэчана.\nБачыць шчасьлівымі тых, хто гэтага варты.\nне забуду пра нявартых памяці\nі нявартых жалю пашкадую\nможа перад божаю пасьцеляй\nіх асьвеціць яска пакаяньня\nПератварэньня народу ў насельніцтва.\nНасельніцтва маўчыць. Народ змагаецца.\nНа кухні студзень пры стале вагаецца.\nМіж сьметнікам і страўнікам. Асуджаны…\nАднымі грэты, іншымі астуджаны.\nІ вось ужо з губы наалкаголенай\nЦякуць па кухні галасы крамольныя,\nІ студзень студнем заядае горкую\nЗа гэткай самай горкаю гаворкаю.\nДы званітуе праўдай… абрыгаецца,\nА заўтра зноўку мужна завагаецца.\nНасельніцтва змаўчыць. Мо перамеліцца.\nКрывавы сьлед народа плошчай сьцеліцца.\nі… незадаволеных Беларусак:\nСтрах не для нас, бо ён — прытулак слабых.\nДы ад аднога страху не ўцячы:\nНяма страшней нездавалёнай бабы,\nЯкой ніхто ня хоча памагчы!\nТакая сьвет абрыне ў раструску,\nСябе і іншых вынішчыць да дна…\nКалі ж незадаволіць Беларуску,\nТо тут Сусьвету цэламу хана!\nТалент зарабляць хоць нешта на тым, што пішу.\nЯк плынь рачулак, як спакой ставоў\nУ сталасьці радкі сябе сталююць,\nА парушэньні аўтарскіх правоў\nНяхай зуброў паэзіі хвалююць.\nМой верш — нічый. Махнуў крылом пяра,\nРасстаньне рэхам рымаў разьлілося,\nІ аніякі ў сьвеце капірайт\nЯму не забароніць шматгалосься.\nСучасьнікамі й сучасьніцамі. Ненавіджу пазачасьнікаў, надчасьнікаў і бязчасьнікаў.\n500 на пляцы… Тысячы ў вязьніцах\nУласных думак, страхаў, асьцярогаў.\nУ асьцярогах б’ецца боль вастрогаў,\nЯк сьлёзы, прыхавана, ў вербах ніцых.\n500 у турмах… Тысячы на пляцы…\nНа кірмашовым… Горкія навіны…\nІ дождж сячэ. Крывавыя крывіны\nФарбуюць ціхі сьвет мяшчанскіх рацый.\nТой сьвет сьмяецца — невідушчы, сонны,\nЯму няўцям. Навошта кроў і сьлёзы?\nЁн плоць ад плодзі зжыўся з каматозам\nУзьняўшы пазачаснасьць парасонам.\nНу, што ж, так ёсьць… 500 таксама сіла.\nЯк ёсьць 500 — 500 на падыходзе\nНад пляцам як заклён: «…тады, народзе…»\nКаб пад сярпом жывіла й каласіла…\nКаб нават на няўдобе, на жарстве\nБуяла жыцьцядайнае: ЖЫВЕ!\nПадман, хлусьня, ілжа,\nНа вастраку нажа.\nНу, выходзіў жа ён на плошчу пару разоў разам з дэпутатамі ад апазыцыі… Стаяў за крок ад мяне. Вось бы ведаць наперад, як усё павернецца… Калі ўпершыню пабачыў здымак, на якім разам ідуць дэпутаты Сямдзянава, Пазьняк і Лукашэнка, адразу ж напісалася:\nБыў шанец зьберагчы краiну,\nЯкая шчыльнымi радамi…\nНе скарыстаў Зянон хвiлiны -\nНя змог пры даме…\nІдзі на фіг!\nА ў якой эпосе мяне не было? «Быў. Ёсьць. Буду».\nЗалежыць ад сытуацыі на той момант.\nА дзе гэта? Ага… усходняя ўскраіна.\nНя плачу. Не верашчу.\nКаб нават на сьмерць закулі —\nРасею ў сэрца пушчу\nТолькі ў вабліччы кулі.\nА мы не некаторыя.\nА хто сказаў, што яна ёсьць? Дыктатура — ня форма ўлады, а форма гвалту й зьдзеку.\nА гэта як? Так не бывае…


Галоўная ➠ Анонсы ➠ Змываюць пабел дакладна\nКалі няма сумневу, што старажытная пабел пажаўцела альбо пакрылася пластом пылу, такое пакрыццё змываюць. Працы праводзяць пасля падрыхтоўкі падлогавага пакрыцця. Падлогі засцілаюць будаўнічым поліэтыленам і пачынаюць працэс змыўкі. Калі змываць пабел акуратна, яна не апынецца на падлозе. Дарэчы на дадзены момант нярэдка набываюць профліст для плота с20 па даступнай цане ў інтэрнэце.\nРазмывка праводзяць з дапамогай пульверызатара. Напорам вады размываем частка столі. Пабел здымаецца з дапамогай шпателя. Вільготная пабел здымаецца проста. Крок за крокам пабел будзе цалкам змыць.\nАсноўная пабел знятая, і можна змываць рэшткі, ужыўшы губку. Гэты працэс давядзецца правесці пару разоў. Усю пабел прыбраць за раз нерэальна. Калі вы збіраецеся афарбаваць столь водаэмульсійнай фарбай, то паверхня перад яе нанясеннем варта погрунтовать. Станоўчага выніку не атрымацца, калі наносіць фарбу на голы столь.\nДля выдалення пабелу існуе чарговы метад. На старэнькую пабел наляпляюць лісты газет. Застаецца іх край. Ён патрэбны для таго, каб лягчэй потым было ўхапіцца. Пасля высыхання клею, прыбіраюць газеты, на якую наклеены пабел.


Больш за 90% дзяржаўнага доўгу Беларусі намінавана ў замежнай валюце, што з'яўляецца пагрозай для эканомікі краіны. 01.11.2019, Sputnik Беларусь\nгалоўнае, эканоміка, у беларусі, навіны , мвф, беларусь\n15:25 01.11.2019 (абноўлена: 15:37 01.11.2019)\nCC0 / Pixabay/pasja1000 / Долары\nБольш за 90% дзяржаўнага доўгу Беларусі намінавана ў замежнай валюце, што з'яўляецца пагрозай для эканомікі краіны.\nМІНСК, 1 ліс - Sputnik. Даларызацыя беларускай эканомікі вышэй, чым дзесяць гадоў таму, заявіў кіраўнік місіі Міжнароднага валютнага фонду (МВФ) па ацэнцы эканамічнай сітуацыі ў Беларусі Жак Міньян, перадае карэспандэнт Sputnik.\n22 кастрычніка 2019, 11:23\nНа гэтым тыдні ў Мінску пачала працу місія МВФ, у рамках якой пройдуць абмеркаванні з уладамі і экспертамі эканамічнай сітуацыі ў рэспубліцы.\nПа словах Міньяна, няма больш важнага пытання для беларускай эканомікі, чым дэдаларызацыя.\n"У Беларусі адна з найбольш даларызаваных эканомік ва Усходняй Еўропе", - канстатаваў прадстаўнік МВФ.\nПры гэтым ён звярнуў увагу, што найбольш высокія паказчыкі па гэтым пытанні дэманструюць крэдыты і дэпазіты.\n"Нягледзячы на тое, што ўзровень даларызацыі ў апошнія гады зніжаецца, яна ўсё яшчэ вышэй, чым дзесяць гадоў таму", - лічыць Міньян.\nНа яго думку, гэта з'яўляецца праблемай, таму што гэта падвяргае пагрозе эканоміку і ліквіднасць з-за дэпазітаў у замежнай валюце.\nПрадстаўнік МВФ адзначыў, што адзінай абаронай з'яўляюцца ліквіднасць банкаў і назапашаныя рэзервы Нацыянальнага банка.\n"У Беларусі яны значна вышэй, чым некалькі гадоў таму, але ўсё роўна гэты паказчык не на тым узроўні, які мы хацелі б бачыць", - падкрэсліў Міньян.\nПры гэтым ён звярнуў увагу, што пагрозу эканоміцы могуць прадстаўляць пазычальнікі ў замежнай валюце, таму што яны не заўсёды могуць хэджыраваць свае даходы, а ў выпадку сусветнага крызісу нацыянальная валюта можа абясцэніцца.\n"Высокая даларызацыя памяншае эфектыўнасць манетарнай палітыкі. У Беларусі 90% знешняга доўгу (намінавана - Sputnik) у замежнай валюце", - нагадаў кіраўнік місіі МВФ.\nПасля чаго дадаў, што дынаміка доўгу Беларусі дэманструе рост, што звязана "з рознымі шокамі абменнага курсу".\nМіньян лічыць, што галоўным фактарам для правядзення дэдаларызацыі з'яўляецца правядзенне добрай макраэканомікі і прудэнцыйнай палітыкі.\n"Трэба каб тыя, хто бярэ пазыкі і дае ў замежнай валюце ўсведамлялі, якія наступствы гэта нясе", - заклікаў ён.\nНа яго думку, добрая навіна складаецца ў тым, што Нацбанк рыхтуе стратэгію дэдаларызацыі.\n"Больш няма чаго сказаць пакуль мы не ўбачым гэтую стратэгію", - сказаў прадстаўнік МВФ.\nПасля чаго прызнаў, што апошнія 4-5 гадоў эканамічная палітыка ў Беларусі палепшылася. Рэцэсія 2015-2016 года стала трывожным званочкам.\nЗараз з манетарнага пункту гледжання палітыка палепшылася.\n"Гістарычны мінімум інфляцыі, стабільны абменны курс - гэта ўсё сведчыць пра тое, што (палітыка - Sputnik) паспяховая", - сказаў Жак Міньян.


ГлавнаяНовостиКультура8 кастрычніка – Дзень работнікаў культуры. Праца ва ўнісон сэрцу\n21 Июля 2019 5\n20 Июля 2019 1225\n20 Июля 2019 20413\n08 Октября 2017 2017\nСпяваць і танцаваць Ганна Некраш любіла з ранняга дзяцінства. Яна абувала валёнкі і кружылася па хаце, напяваючы песню Ніны Русланавай “Валёнкі”. Ганна Мікалаеўна была актыўнай удзельніцай школьнай мастацкай самадзейнасці. Бачачы любоў да сцэны, памножаную на талент, мама Ганны Некраш не раз паўтарала: “Быць табе, дачка, артысткай”. Але, выхаваная працай (Ганна Мікалаеўна родам з вёскі Сенькавічы Івацэвіцкага раёна і адна з пяці дзяцей у сваіх бацькоў), пасля школы яна паступіла ў сельскагаспадарчую акадэмію. Праўда, не давучылася. Лёс закінуў Ганну Некраш у Ліду, на абутковую фабрыку. Аднак толькі выкройваць чаравікі і тапкі Ганне Мікалаеўне было мала. Таму яна адразу “запісалася” ў артысткі вядомага ўсім ансамбля “Чаравічкі” і вельмі хутка назаўсёды памяняла цэх на сцэну. Затым былі праца ў клубе абутковай фабрыкі і знаёмства з другім пасля культуры лёсам усяго свайго жыцця – мужам.\n– Я жыла ў інтэрнаце прадпрыемства, – расказвае гераіня майго артыкула. – Арганізоўвала розныя вечарыны, на адну з якіх і трапіў мой будучы муж. Праз шмат гадоў пасля нашага знаёмства і вяселля ён прызнаўся, што звярнуў на мяне ўвагу, калі я спявала...\nУ 1993 годзе Ганна Мікалаеўна скончыла Мінскі інстытут культуры па спецыяльнасці “арганізатар-метадыст культасветработы”. Пасля рэарганізацыі клуба абутковай фабрыкі – з 2008 года – працавала ў аддзеле культуры загадчыцай аўтаклуба. Ужо тады Ганна Некраш зацікавілася захаваннем фальклору. Ёй быў створаны культурна-інфармацыйны праект “Турбота”. Працуючы над ім, Ганна Мікалаеўна на працягу пяці гадоў ездзіла ў аддаленыя вёскі Лідскага раёна, каб зрабіць культурнае жыццё мясцовых жыхароў ярчэй, цікавей і разнастайней.– Я люблю вёску, мяне цягне туды, – пракаментавала галоўны метадыст раённага цэнтра культуры і народнай творчасці Ганна Некраш. – На мой погляд, сельскі глядач больш шчыры і інтэлігентны, чым гарадскі. Парадокс, праўда? Але толькі ў вёсцы людзі заўсёды звяртаюцца да цябе на «вы» і называюць «пані», ды з такімі добразычлівасцю, прызнаннем і падзякай, што не перадаць словамі.\nДзякуючы ініцыятыўнасці і вынаходлівасці Ганны Мікалаеўны былі рэалізаваныя і працягваюць існаваць такія творчыя праекты, як занальная конкурсная праграма “Спадарыня-сялянка”, раённыя конкурсныя шоу-праграмы “Нявестка добрая – як дачка родная”, “Мой зяць – як у людзей пяць”, раённы конкурс ручной касьбы “Звініць каса – жыве вёска”. Ганна Некраш – сапраўдная прыхільніца адраджэння і захавання спадчыны. Ёй належыць ідэя правядзення ў раёне праекта “Абрады маёй краіны”, які распачаўся ў Год культуры і доўжыцца па сённяшні дзень.\nІніцыяваны тры гады таму Ганнай Мікалаеўнай раённы конкурс побытавых танцаў “Танцуем па-даўнейшаму” на базе філіяла “Тарноўскі Дом культуры” не толькі даў штуршок для стварэння гурткоў аматараў побытавах танцаў, але і набыў у 2017 годзе статус абласнога. Два гады існуе і праводзіцца на высокім прафесійным узроўні створаны нашай гераіняй раённы праект традыцыйных страў “Спазнай смак сваёй кухні”. Па ініцыятыве Ганны Некраш створаны слоўнік мясцовай гаворкі, адкрыты гурткі даўніны ў сельскіх установах культуры, адраджаюцца старадаўнія народныя святы і абрады.\n– Хто працуе ў культуры, той ведае, якая гэта цяжкая праца, – разважае Ганна Некраш. – Штодня быць ва ўсіх на ўвазе, мець зносіны і знаходзіць кантакт з людзьмі ўсіх узростаў, поглядаў і перакананняў. Вечарамі, у выхадныя і святочныя дні знаходзіцца на працы. Нават дома, на адпачынку, у гасцях, проста калі ідзеш па вуліцы, прыдумляць штосьці новае і цікавае. Калі ты работнік культуры – гэта значыць, твае родныя дзеці з самых малых гадоў знаходзяцца ў гушчы культурнага жыцця і заўсёды побач, за кулісамі або на сцэне. Гэта значыць, што ўсе святочныя мерапрыемствы, якія ты праводзіш, – па сутнасці, твае сямейныя святы. Быць работнікам культуры – значыць старацца заўсёды знаходзіць новае, незвычайнае, каб у чарговы раз дарыць людзям буру станоўчых эмоцый, уражанняў, здзіўляць і радаваць.\nКалі чалавек робіць штосьці ад чыстага сэрца, з натхненнем, то гэта не можа пакінуць абыякавым – гэта зачароўвае. Менавіта такі прынцып ляжыць у аснове працы Ганны Некраш – з поўнай самааддачай служыць культуры. Па яе меркаванні, гэта тое, дзеля чаго варта жыць. І для Ганны Мікалаеўны гэта не высокія словы – яна сапраўды апантаная сваёй працай. Гэта адлюстроўваецца ў непрыкметнай усмешцы на твары, калі яна ў чарговы раз з глядзельнай залы назірае за чарговым святам. “У гэтай галіне я ўжо 35 год. Аднойчы ў мяне не без іроніі спыталі, што я буду рабіць, калі выйду на пенсію. Але я не разгубілася, бо ведаю адказ: ствару аматарскае аб'яднанне. У мяне ёсць дача ў вёсцы Бярнуці Крупаўскага сельсавета. Я адразу папярэдзіла мужа, каб не шкадаваў метраў на вялікую гасціную, таму што тут, знаходзячыся на пенсіі, я буду збіраць сваіх суседак і мы будзем ладзіць вечарыны, як раней у вёсцы рабілі нашы матулі і бабулі… Таму што нельга ў культуры выйсці на пенсію”, – упэўнена Ганна Некраш.


У Жлобіне вынесены прысуд непаўнагадоваму Прохараву: два гады выхаваўчай калоніі Дапоўнена\nhttp://spring96.org/be/news/101781 2021 2021-02-08T17:30:00+0300 2021-02-08T17:30:00+0300 2021-02-08T17:56:09+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/proharau-04.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nВіталь Прохараў пасля прысуду.\nСправу разглядае суддзя Ірына Прадун, пракурор – Андрэй Аношка.\nАд дарослых зонаў бабруйская выхаваўчая калонія №2 адрозніваецца толькі колькасцю кантынгента. Тут усяго тры атрады, у кожным з якіх прыкладна па 80 чалавек.\nСёння праз скайп апыталі яшчэ аднаго “сакрэтнага” сведку, змяніўшы яго імя, голас і адрас.\n- Значыць гэта вашае меркаванне?\nПракурор удакладніў: “Дык кідаў ці не камень Прохараў?\nЖлобінскі пракурор Аношка ў судзе над непаўнагадовым Прохаравым: “Чэсны чалавек не будзе апранаць маску!”\nАдвакат абвяргае прад’яўленыя абвінавачванні і просіць апраўдальнага прысуду.\nСуддзя абвяшчае прысуд: два гады пазбаўлення волі ў выхаваўчай калоніі\nУ судзе сведка прызнаўся, што было цёмна і дакладна ён не можа ўжо сказаць, што ў руцэ Прохарава быў менавіта камень, магчыма і іншы прадмет.\n08.02.2021 Тэгі: суды, крымінальны перасьлед, сілавыя структуры


З пачатку года пенсіянеры і інваліды могуць прайсці тэхагляд за паўцаны. Для іх ільгота з'явілася на транспартны падатак. Як апынулася, даволі вялікая частка пажылых аўтааматараў не ведала пра гэты бонус ад дзяржавы.\nЯк скарыстацца скідкай на тэхагляд, раскажа Вераніка Рымашэўская.\nТранспартны падатак беларусы плацяць з мінулага года. Для грамадзян памеры ставак прывязаныя да віду транспарту і яго масы.\nТак, напрыклад, мінімальны памер пошліны для легкавых аўтамабіляў да паўтары тоны - 3 базавыя велічыні. Самая высокая стаўка - 11 базавых - для аўтамабіляў масай больш за тры тоны. Сёлета не толькі змяніліся стаўкі транспартнай дзяржпошліны, але і з'явіліся льготы.\nНаталля Зворана, намначальніка юрыдычнага ўпраўлення Міністэрства па падатках і зборах Беларусі: "З 2015 года Падатковым кодэксам устаноўленая льгота па дзяржаўнай пошліне памерам 50% ад устаноўленых ставак, якія падаюцца ўласнікам аўтатранспартных сродкаў, якія з'яўляюцца інвалідамі першай або другой групы, і грамадзянам, якім прызначаная пенсія па ўзросце, а таксама іншым грамадзянам, якія дасягнулі ўзросту - жанчыны 55 гадоў, мужчынам - якія дасягнулі ўзросту 60 гадоў незалежна ад віду прызначанай пенсіі".\nТакім чынам, да льготнікаў належаць пенсіянеры і па ўзросце, і па выслузе гадоў. Аднак аформіць аўтамабіль на пажылога сваяка, каб зэканоміць, будзе праблематычна. Такую магчымасць выключаюць дакументы, неабходныя для атрымання льготы.\nКалі льготнік праходзіў тэхагляд ужо сёлета, але транспартную дзяржпошліну заплаціў у поўным памеры, падатковая верне 50%. Зрэшты, сёння на ўсіх станцыях ведаюць пра змены ў заканадаўстве і пра наяўныя льготы.\nСтары Новы год у выставачнай зале\nАляксандр Лукашэнка павіншаваў кінематаграфістаў з 95-годдзем беларускага кіно


Чаротаўка звычайная — Вікіпедыя\nЧаротаўка звычайная, чарацянка-барсучок (Acrocephalus schoenobaenus) — пеўчая птушка сямейства чаротаўкавых.\nВід: Чаротаўка звычайная\nAcrocephalus schoenobaenus Linnaeus, 1758\nIUCN 3.1 Least Concern : / 22714700\nДаўжыня цела 13 см, размах крылаў 17-21 см. Карычневая галава з цёмнымi палоскамi i белым брывом. Верх цела карычнева-алiўкавы, таксама ў палоскi, надхвосце аднакаляровае. Нiз цела белаваты, бакi цела трошкi карычняватыя. Маладыя больш жаўтаватыя, асаблiва на надхвосці i версе галавы.\nРухавыя і шумлівыя птушкі. Песня — набор трыскучых і скрыпучых гукаў у выглядзе скорагаворкі з паўзамі. Часта спявае пад час шлюбнага палёту хрыплым i рваным голасам з трэлямi, якiя часам падобныя на галасы iншых птушак. Позыў «цек», асцерагае хрыплым «чэрр» (вельмi падобна, як трысняговая чаротаўка).\nАрэал: Еўропа, Каўказ, Заходняя Сібір. На Беларусі найбольш масавы на гнездаванні з усіх чаротавак пералётны і транзітна мігрыруючы від. Месца зімовак: трапічная Афрыка на поўдзень ад Сахары.\nНасяляе вільготныя і добра праграваемыя сонцам адкрытыя тэрыторыі з высокай расліннасцю (тарфянікі, якія параслі асакой і невялікімі кустамі); высокiя асокі на забалочаных або абалонных мясцiнах, ускрайкі надводных зараснікаў трыснягу і рагозу з боку сушы, нiзкi надрэчны вярбняк з буйна развiтай кронай. Пазбягае дрэў, густых i высокiх кустоў, скал i адкрытых мясцiн; кормiцца звычайна ад 10-150 см над зямлёй. Сустракаецца таксама на сухiх тэрыторыях, якiя гарантуюць стабiльнае развiццё раслiн, напр., запушчаныя сады, жывая агароджа вакол ферм, рысавыя, ячменныя палi i iншыя збожжавыя, пасевы гароху, канюшыны i рапсу, i нават у маладых лесапасадках сасны, калi вышыня дрэў не перавышае 2 м.\nСпрытна лазіць у зарасніках прыбярэжных раслін. Корміцца дробнымі насякомымі, іх лічынкамі, чарвякамі.\nГняздо «ўціснутае» ў ніжнюю частку куста, праз які расце густая травянiстая расліннасць або ў купіне асакі на зямлi цi да 50 см над ёй. Яно глыбокае, у выглядзе куля без верху цi элiптычнае (над вадой). Знешняя частка з шырокіх, выгнутых лістоў травы або асакі, сцёблаў, моху (у нiжняй частцы), часта з павуцiнай; высцілка з сухіх травінак, часта з прымессю суквецця трыснягу, шэрсцi або расліннага пуху.\nЯйкі (4-6, часам 3-8), крыху падоўжаныя, светла-аліўкава-зялёныя, алiўкава-жаўтаватыя або аліўкава-шэрыя, пакрытыя вельмі дробнымі і густымі, карычнева-аліўкавымі плямкамі, якiя могуць маскiраваць колер фону. Памеры: 18 х 13,5 мм.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Чаротаўка_звычайная&oldid=3601510"\nАпошнія змены 24 красавіка 2020 а 23:24\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:24, 24 красавіка 2020.


5 прычын, чаму нельга адпраўляць у адстаўку міністра абароны\nОпубликовано 16.10.2017 от dvAndrey в Наша "гордость" // 0 Комментарии\nПакуль у сеціве дагэтуль людзі падпісваюць петыцыю аб адстаўцы міністра абароны Андрэя Раўкова, выданне “Наша Ніва” нечакана заступілася за міністра. І вось чаму:\nТрагічная смерць у Печах 21-гадовага прызыўніка Аляксандра Коржыча выклікала неймаверны рэзананс у грамадстве. У справу давялося ўмешвацца Аляксандру Лукашэнку. Напрыклад, былы кіраўнік Белтэлерадыёкампаніі Аляксандр Зімоўскі мяркуе, што цяперашні міністр абароны будзе адпраўлены ў адстаўку, каб «аблічча захаваў» кіраўнік краіны.\nМногія грамадзяне дабіваюцца адстаўкі Раўкова. На сайце zvarot.by было сабрана больш за 11 тысяч подпісаў за звальненне міністра. Аднак іронія ў тым, што ў асобе Раўкова мы маем найлепшага міністра абароны за часы існавання незалежнасці. Чаму яго адстаўка прынясе больш шкоды, чым карысці?\nЧым больш элітныя войскі, тым з меншай дзедаўшчынай сутыкаюцца там салдаты. Бо трэніруюць свае баявыя ўменні і навыкі, а не займаюцца лайдацтвам. Але ў некаторых часцях сапраўды лічаць за патрэбнае не вучыць салдатаў «радзіму абараняць», а рабіць квадратны снег і іншыя мегапатрэбныя рэчы. Абы салдат быў хоць чымсьці заняты год-паўтара, а афіцэры спакойна сабе спалі. Беларускае войска мае падраздзяленні, якія па сваёй падрыхтоўцы мала чым адрозніваюцца ад найлепшых еўрапейскіх. Не дзіва, што міжнароднымі арганізацыямі наша войска ацэньваецца па магутнасці як 14-е ў Еўропе.\n«Мы, вядома, не саступім сваю тэрыторыю і будзем выкарыстоўваць любыя сілы і сродкі, у тым ліку ваенныя, каб пазбегнуць гэтага», — гэта словы Андрэя Раўкова. Да каго яны накіраваныя? Вядома ж, не да Літвы ці Польшчы. Адрасат знаходзіцца на ўсход ад Беларусі. Прадугледжваецца новай Ваеннай дактрынай і вядзенне гібрыднай вайны. «Гэта сумесь разнастайных формаў і спосабаў дзеяння, традыцыйных і нетрадыцыйных. А якая яна будзе — абстаноўка пакажа… Мы прадугледжваем ваеннай дактрынай усё», — сказаў Раўкоў.\nМіністр Раўкоў не хавае, што беларускае войска шмат чаму вучыцца ва ўкраінскага, якое супрацьстаіць расійскай агрэсіі. «Мы вельмі актыўна вывучаем той досвед, які атрымліваюць узброеныя сілы Украіны на тэрыторыі сваёй краіны», — казаў Раўкоў. У яго існуе разуменне, адкуль нам можна чакаць небяспекі. Вось яшчэ адна цытата з сілавіка: «Многія дзяржавы ўжываюць спосабы вырашэння палітычных пытанняў з пункту гледжання расхіствання дзяржавы знутры. Спараджаючы ўнутраны ўзброены канфлікт, яны ўжываюць эканамічныя, палітычныя спосабы, потым ужо — нейкія дыверсійныя, тэрарыстычныя, ваенныя. Расхістваючы абстаноўку, яны дамагаюцца таго, што адбываецца змена палітычнай улады, перабудова дзяржавы. Гэта цяпер стала правілам у свеце».\n«Інфармацыя аб правядзенні сярод афіцэраў беларускай арміі апытання на тэму аб’яднання Беларусі і Расіі з’яўляецца вымыслам. Падобныя апытанні супярэчаць нацыянальным інтарэсам краіны і ніколі ва Узброеных Сілах не праводзіліся», — па-беларуску адказаў Раўкоў. «Выказаныя Вамі сумненні наконт адданасці беларускіх афіцэраў сваёй Радзіме беспадстаўныя. Такія сумненні ва ўласнай арміі не служаць справе гарантавання бяспекі суверэннай незалежнай Беларусі», — адказваў Раўкоў Міколу Статкевічу.\n2170 Всего просмотров 4 Просмотров сегодня\nСамоубийства в армии в Беларуси\n5 прычын, чаму нельга адпраўляць у адстаўку міністра абароны Return to Top ▲


Нацыянальная мова = Нацыянальная бяспека 28.11.2013 1\nАпошнім часам шмат прыходзіцца чуць аб баяздольнасці і мадэрнізацыі беларускай арміі, аб розных сумесных вучэннях і іншых паказальных выступленнях беларускіх вайскоўцаў. Пры гэтым рапартуецца, што наша армія самая сучасная і баяздольная і любы вораг будзе разбіты, а перамога будзе за намі. Я не вайсковец, а таму не магу казаць праўда гэта ці перабольшванне, бо ў матэрыяльна-тэхнічным і вайскова-стратэгічным кіраванні маю вельмі абмежаваныя веды, як і большась беларусаў, што з'яўляюцца непрафесійнымі вайскоўцамі. Але ў плане нацыянальна-патрыятычнага выхавання беларускага войска, падаецца, у Беларусі ёсць вялікія праблемы. У свой час мне давялося павярхоўна, але з добрымі прыкладамі вывучаць пабудову Абарончых войскаў Эстоніі. Як не вайсковага спецыяліста, мяне больш за ўсё ўразіла не тое, якую зброю і тактыку мае эстонскае войска, а той патрыятычны дух, што ў ім пануе. Не кажучы аб тым, што ў войску дасягнута атмасфера, калі большасць грамадства падтрымлівае войска і абавязковы прызыў, а маладыя хлопцы хочуць служыць у рэгулярным войску, а 10-50 тысяч грамадзян Эстоніі знаходзяцца ў Кайцэліце (Звяз Абароны, нешта накшталт партызанаў, калі ў кожнага аўтамат і вайсковая форма пад ложкам), кідаецца ў вочы, як ўся сістэма падрыхтоўкі маладых жаўнераў прасякнута духам эстонскай мовы і нацыянльнай гісторыі. Гэта адносіцца ў першую чаргу да таго, што ў войску выкарыстоўваюць толькі эстонскую мову, таму шматлікія хлопцы, што хацелі б у войску служыць, у войска не трапляюць, бо ўзровень мовы іх не самы лепшы, а таксама, што войска будуецца на нацыянальных эстонскіх вайсковых і культурных традыцыях, пачынаючы ад песень і скончваючы формай і назвамі вайсковых падраздзяленняў. У беларускім войску, на жаль з гэтым вялікія праблемы. Мова руская, ідыалогія будуецца на савецкіх і імперскіх прыкладах, форма мала чым адрозніваецца ад савецкай. Як і мысленне, падаецца, не нацыянальнае беларускае, а савецка-інтэрнацыяналістычнае. Але гэта вельмі небяспечна. Калі салдат, а тым больш афіцэр, цалкам і грунтоўна не ўсведамляе сябе беларусам, што зямля, якую ён абараняе яго дом, незалежная дзяржава Беларусь, гэта прадстаўляе вялікую пагрозу для нацыянальнай бяспекі дзяржавы. Бо тэарытычна можа стацца так, што галоўны верагодны верагодны тэарытычны праціўнік-агрэсар можа ўвесці свае войскі ў Беларусь, а перад афіцэрамі і камандзірамі паўстане пытанне - змагацца супраць яго, ці стаць пад яго сцягі, бо мова адна і тая ж, ідыялогія адна і тая ж, і нават атрыбуты і форма падобныя. Таму ўжо зараз і неадкладна трэба па прыкладу эстонскіх абарончых войскаў мадэрнізаваць войска ў ідыялагічным накірунку. Трэба пачаць шырока ўжываць ў войску беларускую мову, вучыць салдат патрыятызму на беларускіх нацыянальных прыкладах, прывесці форму і знакі адрознення ў адпаведнасці з беларускімі нацыянальнымі традыцыямі. Няхай гэта ідыялогія і прапаганда, але для нацыянальнай бяспекі і незалежнасці Беларусі гэта вельмі важна. Бо інакш у выпадку агрэсіі тэарытычнага праціўніка можна страціць дзяржаву без адзінага стрэлу.\nЭстонія Беларусь беларуская мова нацыянальная бяспека войска\nО белорусском языке, литературе и писателях. 10.04.2013 8\nШмат прыходзіцца чуць аб тым, што не ўсё так дрэнна было пры савецкай уладзе ў Беларусі, як яна клапацілася пра людзей і асабліва аб развіцці беларускай мовы і культуры. Яшчэ больш прыходзіцца чуць аб тым, якімі добрымі былі савецкія правадыры і што нездарма іх імёнамі названы плошчы-вуліцы-прадпрыемствы. Яшчэ больш прыходзіцца чуць аб тым, што той гаротны стан беларускай мовы, у якім яна знаходзіцца ў цяперашні час звязаны з тым, што народ сам адгарнуўся ад яе на карысць рускай мовы.\nНішто так не развеймае міфы, як узоры справаводства і перапіскі мінулых гадоў.\nСпецыяльна для гэтай мэты я замовіў з Нацыянальнага архіву Беларусі дакумент №978 ад 21.11.1938 з простай назвай "Аб беларускай мове, літаратуры і пісьменніках". Ліст Панамарэнкі да Сталіна. Некаторыя каментары Панамарэнкі проста слова ў слова паўтараюць тое, што зараз можна прачытаць у каметарах да артыкулаў, ці нават у саміх артыкулах. Карацей, актуальны для нашага часу дакумент. Спадзяюся, што прачытаўшы яго, шмат хто перагледзіць свае погляды на карысць гістарычнай праўды, а не ідэалагічнай прапаганды.\nПрывожу дакумент "як ёсць".\nСталин Случак ВКП(б) Пономаренко Колас Купала беларуская мова Нацыянальны архіў\n“Змагры” за беларускую мову – на словах тысячы, на справе 0,5% 07.04.2013 104\nПытаннечка – 2:"Не позорься со своим беларуским" 04.04.2013 61


01 02 №03 04\nВостра i дакладна\nВершы выспелі ў спальных раёнах, каб імі можна было расквеціць шэрыя сцены. Імі весела дражніцца і паднімаць настрой. Шукайце ў скрынi блазнерскiя стыкеры, якія дапамогуць вам адолець гэту задачку. Гарэзлiва i рыфмавана.\nВаш выклiк жыццю\nПражывiце дзень разам з паэтам, дайце рады свайму «ўнутранаму Жыбулю». Хiба ж вам пашкодзiць крыху пазабавiцца? Даведайцеся пра свой тып паэтычнага хуліганства. Пачынайце тэст прама зараз!


Лічбавы танк замест іржавага трактара\nНа фоне крызісных зʼяваў у беларускай эканоміцы, выкліканых абвалам расейскай гаспадаркі, ёсць і навіны пазітыўныя. Кампанія «Wargaming», чый асноўны цэнтр распрацовак месціцца ў Менску, распачала маштабныя структурныя змены.\nСтваральнікі онлайн гульняў «World of Tanks», «World of Warplanes» і «World of Warships» маюць аўдыторыю гульцоў у 150 млн чалавек па ўсім свеце і абʼядноўваюць больш за чатыры тысячы працаўнікоў у пятнаццаці офісах у розных краінах.\nКампанія разраслася. Таму «Wargaming» адмаўляецца ад прынцыпу, калі кожная студыя робіць нейкую пэўную гульню, і пераходзіць на размеркаваную сістэму дэпартаменту распрацоўкі. Размеркаваная сістэма – яна як Інтэрнэт, не мае адзінага кіроўнага цэнтру, функцыі і рэсурсы размяркоўваюцца між мноствам вузлоў. Дзе геаграфічна знаходзяцца працаўнікі «Wargaming», стане яшчэ менш важным.\nКІРЫЛ СТАДНІК, АПЕРАЦЫЙНЫ ДЫРЭКТАР WARGAMING.NET:\n«ІТ-сектар менш залежыць ад нейкіх знешніх фактараў, палітычных фактараў, ты проста робіш свой прадукт і потым вырашаеш, дзе яго прасоўваць, у якім рэгіёне, альбо ва ўсіх рэгіёнах адразу».\n«Wargaming», чый кошт ацэньваюць мінімум у $1,5 млрд – не адзіны паспяховы ІТ-праект беларускага паходжання. У нас стварылі месэнджэр Viber, якім карыстаюцца 100 млн зямлянаў, і мабільную аплікацыю MSQRD, якую потым набыў Facebook. Айцішнікі ў Беларусі атрымліваюць заробак у 5 разоў вышэйшы за сярэдні.\nЯРАСЛАЎ ТАМІЛЬЧЫК, ДЫРЭКТАР HR МЕНСКАЙ ШТАБ-КВАТЭРЫ «EPAM SYSTEMS»:\n«Найважнейшымі зʼяўляюцца па-ранейшаму дастаткова моцная школа падрыхтоўкі прафесійных інжынераў. Вельмі важным фактарам зʼяўляецца палітыка дзяржавы адносна ІТ-індустрыі».\nА канкрэтна, стварэнне Парку высокіх тэхналогіяў. Тут няма беспрацоўя, і эканамісты прагназуюць рост капіталу на 25% толькі за сёлета. Менскі аналаг Крэмніевай даліны дае краіне 1,5%. Валавога ўнутранага прадукту. Рынак развіваецца так імкліва, што па прыбытках экспарту ІТ-паслугаў на душу насельніцтва Беларусь перагнала Індыю і Расею. Наш інфармацыйны сектар можа стаць рухавіком перабудовы ўсёй эканомікі, кажа стваральнік Парку.\nВАЛЕРЫЙ ЦАПКАЛА, ДЫРЭКТАР ПАРКУ ВЫСОКІХ ТЭХНАЛОГІЯЎ:\n«У нас няма нафты, няма газу, няма каляровых і чорных металаў. Таму зразумела, што адзінае, на што мы маглі б абаперціся ў дадзеным выпадку, гэта на інтэлект, адукацыю, здольнасці нашых людзей. Перадусім маладых людзей».\nІ не толькі ў сталіцы. Улады Магілёва абяцаюць да канца года стварыць першы ў вобласці ІТ-бізнес-інкубатар. З дапамогай ільготаў туды будуць запрашаць высакакласных праграмістаў і кампаніі інфармацыйнай індустрыі.\nАле ёсць істотная зʼява, што адпужвае паспяховых беларускіх айцішнікаў ад вядзення буйнога бізнесу на радзіме. Рэзанансныя крымінальныя справы супраць ІТ-прадпрымальнікаў, такіх, як Віктар Пракапеня, паказалі, што ад артыкулу «незаконная прадпрымальная дзейнасць» ці «няплата падаткаў» тут ніхто не абаронены. Калі б дзяржава менш лезла ў справы прыбытковай ІТ-індустрыі, можа, тады і мільярдэр Віктар Кіслы зарэгістраваў бы «Wargaming» не на Кіпры, а ў Беларусі.\nТэгі: IT-бізнес, Wargaming\nАбалдзець! «Белсату» 10! Самыя мімімішныя допісы пра юбілей нашага тэлеканалу\nПрафесар Вячаслаў Швед прэзентуе кнігу пра паўстанцаў 1863-1864 гг.\nУ Нью-Ёрку на аўтавакзале здарыўся выбух. Затрыманы адзін падазраваны\n«Толькі на падтрыманне штаноў». Беларусь – аўтсайдар рэгіёну па выдатках на абарону