Малако. Карысць малака і яго шкоду\nУжо даўно не сакрэт, што малако - выдатны і незаменны крыніца кальцыя. Да таго ж, дадзены мінерал гэтага прадукту жывёльнага паходжання арганізм засвойвае цалкам. Гэта робіць малако неабходнай складнікам рацыёну як для дзяцей, так і для дарослых людзей, хворых на астэапароз, пры якім кальцый вымываецца з костак, тым самым робячы іх далікатнымі і ломкі.\nМалако. Карысць малака ў барацьбе з галаўнымі болямі і бессанню\nКаштоўна і каровіна, і казінае малако. Яго карысць праяўляецца пры бессані, а таксама пры галаўных болях. Гэты прадукт - выдатны сродак, якое дапамагае змагацца з бессанню, так як яно аказвае седатыўное ўздзеянне на нервовую сістэму і арганізм дзякуючы высокаму ўтрыманню трыптафанавы і фенилаланиновых амінакіслот. Адзін з самых папулярных народных рэцэптаў ад бессані - шклянку малака з мёдам. Гэты напой трэба прымаць за гадзіну да адыходу да сну. Вельмі добра пры гэтым дапамагае сырадой.\nЗ галаўнымі болямі і мігрэні гэты прадукт таксама выдатна спраўляецца. Калі ў вас увесь час выяўляюцца галаўныя болі, то трэба выпіць адно сырое яйка, размяшаўшы яго ў шклянцы кіпячага малака. Пасля тыднёвага курсу такой тэрапіі вы забудзецеся пра тое, што такое галаўны боль.\nМалако. Карысць малака пры прастудных захворваннях\nІмунаглабуліны, якія ўтвараюцца з бялковай ежы, неабходныя для барацьбы з віруснымі інфекцыямі. Уласна малочны бялок выдатна засвойваецца чалавечым арганізмам. Карысныя ўласцівасці малака і малочных прадуктаў з'яўляюцца папулярнымі сярод людзей, якія займаюцца спортам.\nМалако. Карысць малака пры хваробах страўнікава-кішачнага гасцінца\nЛюдзі, якія пакутуюць разнастайнымі захворваннямі страўніка, могуць піць гэты напой для рэгулявання кіслотнасці і зніжэння болевых адчуванняў пры язве дванаццаціперснай кішкі і гастрыце. Ідэальным сродкам паніжэння кіслотнасці пры пякотцы з'яўляецца гэты натуральны малочны прадукт. Але для нармальнага засваення яго трэба піць павольна, маленькімі глоткамі, прычым само малако павінна быць злёгку цёплым.\nДзякуючы гэтаму смачнаму напою ў ваш арганізм паступаюць важныя для арганізма вітаміны, а менавіта рыбафлавін (B2). Гэты вітамін ператварае ў карысную энергію вугляводы і тлушчы, адказвае за энергетычны абмен. Таму гэты прадукт - выдатны памочнік пры барацьбе з лішняй вагой, аднак трэба памятаць, што неабходна ўжываць нятлусты варыянт гэтага напою.\nМалако. Карысць малака ў касметалогіі\nМногія могуць спытаць, у чым заключаецца карысць яго ў касметалогіі? Так шмат у чым! Гэты пяшчотны напой здымае раздражненне і запаленне, выдатна ўвільгатняе скуру. Клеапатрай, як ведаюць многія, былі каханыя малочныя ванны. Такую ванну можна зрабіць і сёння, проста дадаўшы адзін літр гэтага напою ў ванную з цёплай вадой.\nМалако: карысць ці шкода? Пра шкоду малака.\nБелы напой, як вы ўжо маглі заўважыць, не заўсёды лекі ад усіх хвароб. Некаторым людзям гэты прадукт наогул проціпаказаны, нягледзячы на ўсю сваю карыснасць. Карысць і шкоду малака не заўсёды відавочныя, аднак у кожным выпадку рашэнне трэба прымаць індывідуальна.\nАмаль 15% жыхароў Зямлі пакутуе недастатковасцю фермента, які расшчапляе малочны цукар - лактазы. Гэта можа прывесці да закісання малака ў кішачніку, у выніку - дыярэя. Але людзі з лактазной недастатковасцю могуць ужываць і не менш карысныя кісламалочныя прадукты, напрыклад, кефір, ёгурт, тварог, сыр.\nНатуральны неразбавленный малочны прадукт для некаторых людзей можа з'яўляцца мацнейшым алергенам, які выклікае ў людзей, схільных да алергіі, вельмі сур'ёзныя рэакцыі. Таму нават пры нязыркіх прыкметах: свербу, сыпы, млоснасці або ванітах, ўздуцці жывата - трэба спыніць прыём малака. Можна ўжываць казінае малако замест каровінага.\nУ ходзе цяжарнасці жаночаму арганізму патрабуецца мінералаў і вітамінаў больш звычайнага, а асабліва кальцыя, які неабходны для пабудовы шкілета плёну. Таму малако для цяжарных, вядома ж, карысна, але ў абмежаваных колькасцях - не больш за 2 шклянак у дзень. Большая колькасць апынецца на шкоду, так як будзе лішняя нагрузка на ныркі.\nА вось людзям пасля 50 гадоў непажадана ўжываць малако. Альбо трэба паменшыць колькасць выпіваем да аднаго шклянкі ў дзень. Яго паступленне ў арганізм пажылых людзей спрыяе назапашвання рэчываў, якія правакуюць развіццё атэрасклерозу. Як раз пасля 50 гадоў рызыка гэтага захворвання рэзка ўзрастае.\nЯк выкарыстоўваць імбір? Карысныя парады\nПравільнае харчаванне: жиросжигающие напоі\nШкода і карысць льнянога алею для жанчын. Ільняны алей: ўласцівасці, прымяненне і лячэнне\nАнемія: высокае ўтрыманне жалеза ў прадуктах харчавання дапаможа справіцца з праблемай\nСалаты з курынай грудкі\nРНПП-311М: інструкцыя і прызначэнне\nСамая прыгожая цыганка ў свеце: фота\nТамарилло фрукт (цифомандра бурачнае): дзе расце, як ёсць, апісанне, густ\nЗдаровыя дзясны: колер, фота здаровых дзёсен у дарослых. Як захаваць дзясны здаровымі?\nПрэпарат «Баларпан» (вочныя кроплі): склад, ўласцівасці і паказанні да выкарыстання\nЛепшыя аналагі "стрэптацыду"\nПашыў чахлоў для мяккай мэблі - модная тэндэнцыя\nАх, гэтыя чароўныя вуліцы Парыжа\nАсноўныя каманды Прыват ў Minecraft


«Рынкі адкрыты – проста трэба варушыцца» | zviazda.by\nХатняя старонка » Палітыка » Прэзідэнт » «Рынкі адкрыты – проста трэба варушыцца»\nСёння ў кіраўніка дзяржавы разгледжаны пытанні развіцця харчовай і перапрацоўчай прамысловасці.\nСённяшняя сустрэча – першая пасля назначэння на некаторыя пасады новых кіраўнікоў, калі ім былі дадзены канкрэтныя даручэнні. Аляксандр Лукашэнка адзначыў, што ў чыноўнікаў быў час знутры вывучыць адпаведныя галіны эканомікі, разабрацца з поспехамі і праблемамі, таму ў ходзе даклада пажадаў пачуць іх меркаванне аб перспектывах развіцця, даведацца аб праблемах у харчовай і перапрацоўчай прамысловасці, іх рашэнні і патрэбе ў дапамозе на ўзроўні ўрада і Прэзідэнта.\nАляксандр Лукашэнка нагадаў: праз пандэмію каранавіруснай інфекцыі больш за паўгода нашы прадпрыемствы працуюць у няпростых умовах. Але негледзячы на гэта Беларусь здолела захаваць працоўныя месцы і экспартны патэнцыял.\n“Наша сістэма перапрацоўкі якраз абсалютна не звязана ў адмоўным плане з каранавірусам. Сыравіны ў вас было больш чым дастаткова, сяляне працуюць як ніколі добра, ёсць мяса, малако, цукар і іншае. І спажыванне. Усе краіны закрыліся і сваю эканоміку спынілі – мы працавалі. Наперад, прадавайце. Рынкі адкрыты – проста трэба варушыцца. Як мне дакладаюць міністр сельскай гаспадаркі, віцэ-прэм’ер, праблем са збытам прадукцыі няма. Трэба ўзмацняцца”, – заклікаў кіраўнік дзяржавы.\nТым не менш, павелічэнне экспарту застаецца вельмі важным кірункам. Экспартныя пастаўкі ў Кітай – асобнае пытанне Аляксандра Лукашэнкі.\nПрэзідэнт адзначыў, што айчынныя сельгаспрадпрыемствы атрымалі добры ўраджай зерня, агародніны і садавіны.\n“Усё перапрацаваць да міліграма. Стратаў не павінна быць ніякіх. І яшчэ адна задача: у насельніцтва таксама ёсць неблагі ўраджай – гэта добрае падспор’е. Калі мы хочам, каб насельніцтва на сваіх участках прысядзібных і іншых вырошчвала сельгаспрадукцыю, яе трэба выкупіць у людзей. Лішкі сельгаспрадукцыі трэба выкупіць у насельніцтва”, – падкрэсліў кіраўнік дзяржавы і пацікавіўся перапрацоўкай гэтай прадукцыі.\nАсобна цікавіць Прэзідэнта пытанне перапрацоўкі рапсу, рынкі яго збыту і кошты.\nАляксандр Лукашэнка нагадаў, што ў свой час дзяржава падтрымала цукраперапрацоўчыя прадпрыемствы, арганізацыі кандытарскай галіны, быў створаны холдынг “Мінск Крышталь”.\n“Прыняты шэраг кадравых змяненняў. Як выконваюцца задачы, якія тады былі пастаўлены? Як асвойваюцца новыя рынкі збыту?”, – заклапочаны Прэзідэнт.\nЦікавала яго і становішча спраў з кадрамі ў галінах, якія курыруюць удзельнікі сённяшняга дакладу: ці хапае кваліфікаваных спецыялістаў.\nСтаршыня канцэрну “Белдзяржхарчапрам”, у склад якога ўваходзіць 42 арганізацыі, Анатоль Бубен далажыў кіраўніку дзяржавы, што за першае паўгоддзе выкананы ўсе даведзеныя паказчыкі эфектыўнасці працы канцэрна.\nЭкспарт выкананы на 105 працэнтаў. За паўгоддзе дадалі 18 краін – сёння пастаўкі ажыццяўляюцца ў 58 дзяржаў свету.\n“Пачата праца па арганізацыі гандлёвага прадстаўніцтва ў Кітаі. Гэта пацвярджае правільнасць прынятага вамі рашэння аб неўвядзенні каранцінных мераў, негледзячы на сітуацыію з “кавідам” у свеце”, – паведаміў старшыня Белдзяржхарчапраму.\nПа словах Анатоля Бубна, з першых дзён пандэміі ў кожнай вобласці Беларусі на базе спіртзаводаў арганізавана вытворчасць дэзынфікуючых сродкаў, патрэбнасць краіны ў антысептыках была закрыта цалкам.\nУ Беларусі можа быць створаны Саюз кандытараў\nЯк расказаў журналістам старшыня Белдзяржхарчапраму, цана цукру на сусветным рынку рэзка знізілася, і сёння сабекоштам іх перакрыць нельга. Таму канцэрн працуе над зніжэннем сабекошту.\n“Праглядаем ужо цану 350 долараў за тону ў параўнанні з цаной папярэдняга сезону 500 долараў – ужо “адшукалі” 150 долараў. У наступны год будзем уваходзіць з перапрацаваным новым цукрам, які дазволіць канкурыраваць на знешнім і ўнутраным рынку”, – праінфармаваў Анатоль Бубен.\nШто да кандытарскай галіны, старшыня канцэрна бачыць неабходным стварэнне адпаведнай карпарацыі, якая магла б скласці канкурэнцыю міжнародным аб’яднанням.\n“Мы павінны скласці моц у кандытарскай галіне. Як прапанаваў Прэзідэнт, мабыць, для пачатку стварыць Саюз кандытараў. Мо і зробім літаральна ў бліжэйшы час, каб яны каардыніравалі і бачылі рынкі, накіроўвалі развіццё сваёй галіны”, – паведаміў кіраўнік канцэрна.\nЁн праінфармаваў, што ў краіне нарыхтоўваецца 70 тысяч тон піваварнага ячменю пры патрэбе каля 120 тысяч тон. Астатняе закупляецца – а гэта дзясяткі мільёнаў долараў. Таму Прэзідэнт даручыў, каб у наступным годзе Белсолад быў забяспечаны ячменем айчыннай вытворчасці пад поўную патрэбнасць. Анатоль Бубен выказаў упэўненасць, што даручэнне будзе выканана.\nНа дакладзе пацверджана правільнасць рашэння аб стварэнні алкагольнага холдынгу.\n“Усё рэгулявана, кваціравана, усё пад кантролем. Вытворчасць алкаголя ў нас у краіне развіваецца планамерна”, – працягнуў Анатоль Бубен.\nУ канцэрне бачаць шляхі развіцця, нарошчваюць у першую чаргу экспарт. Першыя дзесяць тысяч тон цукру хутка будуць адгружаны ў Кітай – упершыню. Ёсць кантракт на наступныя дзесяць тысяч тон.\n“Цукар да канца сезону ўвесь распісаны патонна з заводаў”, – абмаляваў ён становішча з рэалізацыяй прадукцыі.\nГалоўнае, чаго па выніках дакладу запатрабаваў Прэзідэнт, – дысцыпліна на месцах, парадак і адказнасць канцэрна ў тым ліку за прадпрыемствы харчовай прамысловасці іншай формы ўласнасці.\n8514 Лета выходзіць на фінішную прамую! Чаго чакаць ад надвор'я ў жніўні? Прагноз ад Дзмітрыя Рабава\n7182 Лілія Лукашэнка: Любоў да мастацтва была паўсюль і ва ўсе часы\n5225 Галоўны ўрач беларускай алімпійскай зборнай: Мы забяспечым вырашэнне любой праблемы\n4700 Адзін дзень у Вязынцы: вандруем разам са «Звяздой» па Беларусі\n3500 Рэктар БДУКМ Наталля Карчэўская: Мая работа — гэта творчасць кожны дзень!\n3164 Малатком па міне: куды рушыць Літва?\n3062 Маршал Сакалоўскі: хто казаў, што ўсе штабныя — баязліўцы?!\n3033 У вёсцы Замосце Слуцкага раёна нашаму выданню прысвечаны мурал\n2761 Правілы чамадана. Парады па зборы ў адпачынак ад розных спецыялістаў


Каментар: тэндэнцыя да росту эканомікі Кітая застаецца нязменнай\n2020-03-18 17:23:26 cri [ Паслаць сябру ] [ Раздрукаваць ] [ шрыфт : A A A ]\nНядаўна генеральны дырэктар кампаніі Apple Цім Кук заявіў, што рознічныя крамы Apple за межамі Кітая будуць закрытыя да 27 сакавіка, а Сусветная канферэнцыя распрацоўшчыкаў у чэрвені будзе праведзена ў анлайн-фармаце, каб не дапусціць распаўсюджванне каронавіруса COVID-19. Тым часам у Кітаі ўсе крамы Apple адкрыліся пасля часовага прыпынку працы з-за каронавіруса.\nУ гэтай заяве прасочваецца некалькі момантаў: па-першае, каронавірус распаўсюджваецца ў глабальным маштабе і гэта аказвае негатыўны ўплыў на сусветную эканоміку. Па-другое, па меры эфектыўнага кантролю над эпідэміяй ў Кітаі паскараецца аднаўленне нармальнага эканамічнага парадку.\nДзякуючы нястомным намаганням, у Кітаі ў барацьбе з эпідэміяй быў дасягнуты прамежкавы вынік. Усё больш шасцяронак пачалі круціцца ў сусветным вытворчым ланцужку. Паводле апошніх афіцыйных даных, па-за правінцыяй Хубэй доля зноў прыступаючых да працы буйных прадпрыемстваў перавысіла 95%, і амаль 80% супрацоўнікаў гэтых прадпрыемстваў зноў выйшлі на працу. Прыкладна на 60% аднавілі вытворчасць на сярэдніх і малых прадпрыемствах. У правінцыі Хубэй, найбольш моцна пацярпелай ад COVID-19, ідзе актыўнае аднаўленне працы і вытворчасці.\nЗаймацца адначасова барацьбой з каронавірусам і аднаўленнем вытворчасці - гэта комплексная задача. Кітай робіць у гэтым прыкметныя поспехі. 16 сакавіка прадстаўнік Дзяржаўнага статыстычнага ўпраўлення КНР паведаміў, што эканоміка Кітая вытрымала сёлета шок ад эпідэміі COVID-19 у першыя два месяцы 2020 года. Паляпшэнне асноў эканомікі краіны і тэндэнцыя росту ў доўгатэрміновай перспектыве не зменяцца, паколькі распаўсюджванне віруса ў асноўным ўзята пад кантроль. Відавочна, рашучыя меры, своечасова прынятыя Кітаем на працягу апошняга месяца, згулялі важную ролю.\nПасля ўзнікнення эпідэміі ўрад краіны выдзеліў фінансавыя сродкі ў памеры некалькіх сотняў мільярдаў юаняў, каб падтрымаць кампаніі, пацярпелыя ад эпідэміі, вытрымаць крызіс за кошт скарачэння падаткаў і грашовых збораў, павелічэнне памеру мэтавых аблігацый мясцовых урадаў, прадастаўлення льготных крэдытаў і інш.\nМожна бачыць, што ў Кітаі пастаянна ўзмацняецца палітычная дынаміка, становячыся больш гнуткай, умеранай і мэтанакіраванай. Прадпрыемствам, якія апынуліся ў цяжкім становішчы, былі прадастаўлены розныя меры падтрымкі, у тым ліку і грашовыя сродкі. Гэта спрыяла аднаўленню эканомікі краіны.\nРазам з гэтым, у Кітаі ідзе інвестыцыйнае пацяпленне. Асабліва ў галіне лічбавай эканомікі дэманструецца высокая жыццяздольнасць і велізарны інвестыцыйны патэнцыял. Будаўніцтва інфраструктуры новага тыпу, прадстаўнікамі якой з'яўляюцца тэхналогіі 5G, прамысловы Інтэрнэт і Інтэрнэт рэчаў, сталі асноўным напрамкам інвестыцыйнай дзейнасці пачынаючы з сакавіка. У сакавіку ў амаль 30 правінцыях Кітая былі апублікаваныя інвестыцыйныя праекты ў галіне новай лічбавай інфраструктуры, што, несумненна, будзе садзейнічаць эканамічнаму росту.\nНягледзячы на тое, што эпідэмія нанесла даволі адчувальныя страты эканамічнай дзейнасці ў першыя два месяцы, дзякуючы дакладным і рашучым мерам падтрымкі яе наступствы ў значнай ступені з'яўляюцца «кароткатэрміновымі і кантраляванымі». Як адзначыў афіцыйны прадстаўнік Дзяржаўнага статыстычнага ўпраўлення КНР, у другім квартале эканоміка Кітая будзе прыкметна расці ў параўнанні з першым кварталам, і ў другім паўгоддзі стане больш устойлівай.\nЭпідэмія COVID-19 у Кітаі была ўзятая пад строгі кантроль, а вось за межамі краіны яна хутка распаўсюджваецца. Гэта стварае рызыкі для эканомікі Кітая. У той жа час, з-за скалынанняў фінансавага рынку, значныя ваганні цэн на буйны опт, магчыма, акажуць уплыў на рост сусветнай эканомікі і гандлю. Гэта таксама можа аказаць негатыўны ўплыў на эканамічны рост Кітая.\nМенавіта таму, урад КНР заявіў, што на наступным этапе ў краіне працягнуць строгі кантроль над эпідэміяй і працягнуць барацьбу з ёй, будуць актыўна ажыццяўляць міжнароднае супрацоўніцтва ў проціэпідэмічнай працы, паслядоўна распрацуюць больш эфектыўную макраэканамічную палітыку для мінімізацыі рызык. У той жа час Кітай будзе актыўна выкарыстоўваць свае велізарныя рынкавыя перавагі, павялічваць спажывецкі попыт і інвестыцыі, у далейшым пашыраць рэформы і адкрытасць, а таксама актыўна развіваць знешні гандаль і прыцягваць замежны капітал.\nМагчымасцяў заўсёды больш, чым цяжкасцяў. Эканоміка Кітая развіваецца і ўмацоўваецца ў ходзе пераадолення розных рызык і выклікаў, і ў гэты раз яна таксама зможа пераадолець наступствы эпідэміі і працягваць стабільна развівацца. Як сказаў генеральны сакратар ААН Антоніу Гутэрыш, дзякуючы цвёрдай рашучасці і моцнай гнуткасці, Кітай не толькі хутка пераадолее эпідэмію, але і хутка адновіць эканамічны парадак. Гэта прынясе карысць не толькі кітайскаму народу, але і ўнясе важны ўклад у развіццё ўсяго свету.


Ад брамы канцэрну “Гроднааблнафтапрадукт” ад’яжджалі бэнзавозы з напоўненымі цыстэрнамі. А напярэдадні ў Горадні здарыўся бэнзынавы крызыс. Яго можна было б зьвязаць зь сёньняшнім падвышэньнем коштаў бэнзыну. Маўляў, на запраўках адмыслова прытрымалі паліва. Аднак намесьнік кіраўніка “Аблнафтапрадукту” Вячаслаў Бялько называе іншыя прычыны таго, што адбылося.\nПаліва заставалася толькі на дзьвюх запраўках гораду, якія часова абслугоўвалі хуткую дапамогу, міліцыю, ды іншыя спэцмашыны. Астатнія маглі заправіцца на адзінай валютнай АЗС, дзе бэнзын таксама ў рэшце рэшт скончыўся.\nНамесьнік кіраўніка абласнога канцэрну Вячаслаў Бялько ў нашай зь ім гутарцы спаслаўся спачатку на падвышэньне коштаў нафты на ўсясьветных рынках. Маўляў, для беларускіх нафтаперапрацоўчых заводаў праз гэта ўзьнікла праблема. Трэба было больш плаціць за сыравіну.\nВысьветлілася, аднак, што ў абласнога канцэрну таксама не было валюты, каб своечасова закупіць колькасьць бэнзыну, якой не хапала, — у Летуве й Расеі. А недахоп паліва склаў у апошнія дні, паводле словаў Вячаслава Бялько, 10-15 адсоткаў. І на сёньня не разьвязана праблема з 76-м бэнзынам, якога няма. Закупіць яго мяркуюць хутчэй за ўсё ў суседняй Летуве. Валюта быццам бы будзе.\nАднак на маленькі бэнзынавы крызыс у Горадні паўплывала, безумоўна, і сельскагаспадарчая кампанія. Збор ураджаю. Калгасы вобласьці запазычыліся канцэрну за паліва 1 мільярд 300 мільёнаў рублёў. На гэтыя грошы можна закупіць бэнзыну, якога 300-тысячнаму абласному цэнтру хапіла б амаль на 2 месяцы.


«Родны кут» — для роднага куточка | "Нарачанская зара" (пасведчанне аб рэгістрацыі №765 ад 4.11.2009)\nЖЫХАРЫ аграгарадка Княгінін з радасцю ўспрынялі вестку, што іх прадуктовы магазін, які знаходзіцца ў цэнтры населенага пункта, пераязджае ў больш прасторнае памяшканне. Ды і назва гандлёвай кропкі змянілася. Многія задаваліся пытаннем, адкуль пайшла назва — «Родны кут». Аказваецца, гэта фірменны брэнд цэлай сеткі магазінаў «Белкаапсаюза», адкрытых па тэрыторыі ўсёй Беларусі. Кааператары вырашылі супрацьпаставіць сваю сетку магазінаў ужо існуючым, з прыватным капіталам.\nСтаршы прадавец Наталля Камінецкая з прыветлівай усмешкай і прыўзнятым настроем заўсёды сустракае сваіх пакупнікоў. Яна расказала, што магазін прыйшоўся вяскоўцам даспадобы. Тыя задаволеныя і інтэр’ерам гандлёвай кропкі, і шырокім асартыментам тавараў, прадстаўленым на паліцах. Малочныя, мясныя, хлебабулачныя вырабы — свежыя і на любы густ. Вельмі важна і тое, што за ўсе пакупкі можна разлічыцца як наяўнымі грашамі, так і з дапамогай пластыкавай карткі праз тэрмінальнае абсталяванне.\nРаней крама знаходзілася ў невялікім суседнім памяшканні гэтага будынка, а тут гандлявалі прамысловымі таварамі. Кіраўніцтва УП «Крывіцкае РГП» вырашыла памяняць месцамі гэтыя гандлёвыя кропкі. І мела рацыю. Той касцюм ці сукенку чалавек купляе не кожны дзень, а прадукты харчавання штодзённа.\n— З пераездам сюды значна палепшыліся ўмовы працы прадаўцоў. Ёсць санвузел, гарачая і халодная вада, каналізацыя, паравое ацяпленне, кандыцыянеры. Летам на вуліцы было горача, а ў нас прахалода. Ёсць пакой адпачынку, дзе можна перакусіць, крыху адпачыць, бо працуем мы без перапынку на абед. Ды і наведвальнікам стала намнога зручней — шмат халадзільных вітрын, дзе можна раскласці тавар, каб людзі бачылі, а не кучай у адну вітрыну, — расказвае Наталля Эдвардаўна. — Самі бачыце, колькі горак, стэлажоў! Кожны можа падыйсці, паглядзець, пазнаёміцца з таварам. Так здарылася, што перабраліся мы сюды напрыканцы мая. Наперадзе было лета. А гэта азначае, што прыехалі ў навакольныя населеныя пункты дачнікі, ды і ўнукі з горада на канікулы да сваіх бабуль і дзядуляў. Таму тавараабарот значна ўзрос. Іншы раз не паспявалі рабіць выкладку тавару на паліцы. Зараз жа наведвальнікаў стала менш. Але ёсць пастаянныя пакупнікі, якія прыходзяць толькі ў нашу краму…\n— Якія прадукты харчавання карыстаюцца павышаным попытам? — пытаюся ў старшага прадаўца.\n— Летам, як кажуць, было «нарасхоп» марожанае, ёгурты, якія на прамую пастаўляла фірма «Савушкін прадукт». З задавальненнем куплялі людзі вырабы прыгатаваныя мядзельскімі кандытарамі. Што датычыць садавіны і гародніны, то попыт на яе сезонны. Зараз, напрыклад, добра ідзе хурма, мандарыны, апельсіны. У асенне-зімовы час без праблем рэалізуецца малако. Дарэчы, гандлюем мы і прадукцыяй Пастаўскага малочнага завода. Не залежваецца на паліцах ахалоджанае мяса, якое паступае два разы на тыдзень, — чую ў адказ.\nЗ далейшай размовы даведаўся, што гандляры імкнуцца працаваць прама з вытворцамі. Гэта дазваляе заўсёды мець на паліцах свежую прадукцыю. Напрыклад, каўбасныя вырабы рэгулярна паступаюць з Мінскага, Бярозаўскага, Барысаўскага і Дзяржынскага мясакамбінатаў. Хлебабулачныя вырабы прывозяць з Вілейкі, Валожына, Маладзечна, Мінска, Докшыц. У шырокім асартыменце ёсць цукеркі, пячэнне. Хапае разнастайных прыпраў, рыбных вырабаў. Словам, магазін «Родны кут» для мясцовых жыхароў стаў своеасаблівым «Еўраоптам», дзе можна набыць любы тавар. Зразумела, нялёгка прыходзіцца прадаўцам, тым больш, што ў Княгініне ёсць сем кропак, якія гандлююць прадуктамі харчавання. Але яны стараюцца трымаць сваю марку і робяць усё магчымае, каб пакупнік застаўся задаволены.\n— Карыстаецца попытам такая паслуга, як заказ тавару. Напрыклад, у кагосьці вяселле. Людзі прыходзяць — і мы заказваем ім на Мінскіх хлебазаводах торт ці каравай, — зазначае Наталля Камінецкая. — У вызначаны дзень са сталіцы гэты заказ паступае ў магазін. Хачу дадаць, што на паліцах шмат прадукцыі мясцовага вытворцы УП «Ілаўскае».\nУ магазіне рэгулярна праводзяцца акцыі «Тавар тыдня», «Тавар месяца» ладзяцца дні скідак. Напярэдадні Калядных і Навагодніх свят тут фарміруюць навагоднія падарункі.\n— А ці вялікі калектыў работнікаў працуе ў магазіне? — цікаўлюся ў Наталлі Эдвардаўны.\n— Не. Чатыры прадаўцы, прыбіральшчыца-фасоўшчыца і грузчык. Але важна тое, што ўсе людзі вопытныя, адказныя, у гандлі не навічкі і працуем разам таксама шмат гадоў, — адказвае яна.\nПра кожнага старшы прадавец гаварыла цёпла, з душой. Больш за 30 год пасля заканчэння Нарацкага кааператыўнага вучылішча завіхаецца ў гандлі прадавец Валянціна Дуброўская. Не пазычаць вопыту і Алене Івановай, якая амаль дваццаць гадоў за прылаўкам. Ала Шумская таксама даўно ў гандлі.\n— Прыбіральшчыца-фасоўшчыца Аксана Роўда, атрымаўшы прафесію прадаўца ў Нарацкім вучылішчы, працавала ў колішнім магазіне «Пеўнік». Пасля дэкрэтнага адпачынку яна прыйшла да нас. І мы ніколькі не пашкадавалі, што менавіта гэта жанчына ўлілася ў наш калектыў, — дадала старшы прадавец. — А вось грузчык Сяргей Ісмайлаў працуе на паўстаўкі. Гэта таксама добразычлівы, працавіты, шчыры і адказны чалавек.\nНельга не сказаць, што і Наталля Камінецкая мае шматгадовы вопыт работы ў гандлі. Набыўшы прафесію прадаўца, працавала ў магазіне вёскі Восава. А пасля дэкрэтнага водпуску больш за дзесяць гадоў узначальвае менавіта гэты калектыў. Патрабавальная да сябе і падначаленых. А таму і справы тут ладзяцца.\n02 снежня 2016. Каментарыі: Каментароў няма. Размешчана ў Гандаль


Беларусы ў Варшаве пікетавалі расейскую амбасаду (фота)\nНекалькі дзясяткаў асобаў са сцягамі і плакатамі пікетавалі ў Варшаве амбасаду Расеі. Акцыя, прысвечаная Дню Волі, адбылася пад знакам салідарнасці з Украінаю.\n«Тое, што робіцца ва Украіне, агрэсія, не можа пакінуць абыякавым і беларусаў. Мы сабраліся не толькі, каб адзначыць гадавіну ўтварэння БНР, але і каб выказаць нашую салідарнасць усім украінцам», – зазначыў Зміцер Бародка, дзеяч беларускай дыяспары ў Польшчы.\nПерад пікетоўцамі прамовіў таксама сябра Рады БНР Аляксей Дзікавіцкі, ён заклікаў кожнага супрацьстаяць плыні дэзінфармацыі і хлусні адносна падзеяў ва Украіне: «Трэба тлумачыць людзям, інфармаваць пра тое, што насамрэч адбываецца. Рабіце гэта праз сацыяльныя сеткі, форумы, суполкі, у звычайнай размове. Бо паток хлусні, які льецца і ў Беларусі праз расейскія ды дзяржаўныя медыі, вельмі моцны».\nПікетоўцы стаялі з плакатамі «Не расейскім вайсковым базам у Беларусі» ды «Расейская войска – дадому!». Пасля акцыі беларусаў у Варшаве ля амбасады пачалі збірацца ўкраінцы – удзельнікі акцыі пратэсту супраць агрэсіі Расеі. Частка беларусаў далучыліся да іх.\nПаводле арганізатараў акцыі, кампаніі «Разам для Беларусі», расейская анексія Крыму – гэта знак пагрозы для ўсіх краінаў-суседзяў Расеі. «Кожны беларус, літовец, туркмен, казах, малдаванін, жыхар любой краіны, якая мяжуе з Расеяй, або калі-небудзь уваходзіла ў склад СССР або Расейскай імперыі, мусіць сёння зразумець адну простую рэч: барацьба за Украіну сёння – гэта барацьба за незалежнасць сваіх краінаў і народаў», – паведамляюць на сайце кампаніі.\nУ Беларусі Дзень Волі вулічнаю акцыяй адзначаць 25 сакавіка. Збор удзельнікаў шэсця пачнецца а 18:00 каля кінатэатру «Кастрычнік». Акцыя пачнецца выкананнем гімну БНФ «Мы выйдзем шчыльнымі радамі», тэкст якога аргкамітэт прапаноўвае ўсім удзельнікам вывучыць загадзя. Шэсце пройдзе праспектам Незалежнасці ды вуліцаю Сурганава да парку Дружбы народаў, дзе з 19:30 да 20:00 мае прайсці мітынг. Арганізатары заклікаюць грамадзянаў прыходзіць на акцыю з нацыянальнаю беларускаю і ўкраінскаю сімволікаю.


Зваротная сувязь - TXJ International Co., Ltd.\nXinzhang Развіццё зоны, Shengfang горада, Бачжоу, Хэбэй, Кітай 065701\nЗнаходзячыся ў найбуйнейшых вытворчасці мэблі Цэнтр Поўнач у Кітаі Shengfang.TXJ валодае завод з QA, QC, R & D аддзел і Showroom.A шырокі асартымент мэблі могуць быць пастаўлены для задавальнення кліентаў `калекцыі requirement.Our ўключаюць сучасныя сталовыя наборы, крэслы, крэслы, тэлевізар стэнд. Кампутарны стол. Шырока экспартуецца ў Францыю, Германію, Іспанію, Данію, Славеніі, Расіі, Японіі, Блізкага Усходу і Паўднёвай Амерыкі і г.д.\nАдрас: Xinzhang Развіццё зоны, Shengfang горад, Бачжоу, Хэбэй, Кітай 065701\nНаша прафесійная каманда продажаў, аперацыйны дэп. Фінансавы дэп праца ў Цяньцзіні офісе. Мы ганарымся тым, што прыносіць вам мэбля, якая падкрэсліць цвёрдае спалучэнне добрага дызайну, высокай якасці і выдатны сэрвіс. Мы канкуруем на прадукце і цане, але мы лічым, што сэрвіс часта вырашальны фактар.\nАдрас: Нумар 1-702, будаўніцтва No.5,3Rd HAITAI Huake дарогі, HUAYUAN прамысловага парку, Новая прамысловая зона, TianJin Кітай;\nМаючы доступ да перадавых тэхналогій вытворчасці і самога моднага дызайну ў Паўднёвай, TXJ Дунгуань офіс быў заснаваны, скарыстаўшыся гэтым і забеспячэння спажыўцоў розных высакаякасных furniture.Hundreds сталоў і крэслаў прыведзены ў Дунгуань выставачнай зале. Сардэчна запрашаем!\nАдрас: 5F Defeng будынак, No.91 мэбля вуліца Houjie, Дунгуань, правінцыя Гуандун


02 чэрвень 2015, 19:36\nПрэзыдэнцкая прэс-служба паведамляе, што ўнесеныя зьмены ствараюць больш спрыяльныя ўмовы для дзейнасьці прафсаюзаў, рэалізацыі і абароны сацыяльна-працоўных правоў і інтарэсаў работнікаў.\nДакумэнт касуе палажэньне, згодна зь якім, каб на прадпрыемстве, ва ўстанове, арганізацыі мог утварыцца і дзейнічаць прафсаюз, у яго павінны ўступіць ня менш за 10% працаўнікоў (навучэнцаў) ад іх агульнай колькасьці.\nСтаршыня Беларускага незалежнага прафсаюзу працаўнікоў радыёэлектроннай прамысловасьці Генадзь Фядыніч сказаў у інтэрвію карэспандэнту Свабоды, што за дваццаць гадоў ён ня бачыў ніводнага дэкрэту прэзыдэнта, які б рабіў дзяржаву больш дэмакратычнай. Паводле Фядыніча, раней трэба было 10% працоўных, каб выйсьці на перамовы па калектыўнай дамове:\n«Я мяркую, што мэта ў тым, каб стварыць невялічкую арганізацыю, прымусіць наймальніка праз існуючы адміністратыўны рэсурс падпісаць дамову і сказаць: бачыце, як мы добра жывём.\nА калі на прадпрыемстве будуць тры прафсаюзы, што тады наймальнік будзе рабіць? Я думаю, што дэкрэт зроблены толькі пад Фэдэрацыю прафсаюзаў Беларусі. Імаверна, будуць шукаць сяброў праз наймальніка, бо ня кожны захоча ўступаць у прафсаюз. Але ж зробяць там 3–5%, заключаць калектыўную дамову і скажуць, што гэта толькі для сяброў прафсаюзаў. І тады зробяць штучныя ўмовы для ўступленьня ў прафсаюз, бо там будуць ільготы, бо ён падпісаў дамову. Але ж падпісаць дамову — гэта права, а не абавязак наймальніка. Калі б у дэкрэце было напісана, што больш не патрэбны дазвол рэгістрацыйных органаў для стварэньня прафсаюзу, а толькі заяўны прынцып, гэта было б вельмі добра. Але ж гэта Фэдэрацыі зусім не патрэбна», — сказаў Генадзь Фядыніч.\nВыступаючы 22 траўня на сёмым зьезьдзе Фэдэрацыі прафсаюзаў Беларусі, Аляксандар Лукашэнка загадаў да сярэдзіны 2016 году паўтвараць ва ўсіх працоўных калектывах прафсаюзныя арганізацыі.


Главная/Общество/Экология/ГЕКТАР БАЛОТА варты 10-ці – лесу\nБалотныя расліны актыўна выдзяляюць кісларод, паглынаюць вуглекіслы газ і ператвараюцца ў торф. Навукоўцы лічаць, што балотны гектар амаль у 10 разоў больш інтэнсіўна ачышчае паветра, чым гектар лесу. Спецыялісты называюць Палессе “лёгкімі Еўропы”. Так лічыць і дырэктар прыродаахоўнай установы “ЗРЗ “Сярэдняя Прыпяць” і “Лунінскі” Васіль мардухай:\n– Наша краіна падтрымлівае многія міжнародныя прыродаахоўныя дакументы і пратаколы, што рэгулююць дзеянні па захаванню вызначаных кампанентаў навакольнага асяроддзя. Адносіцца гэта і да водна-балотных угоддзяў, важнасць якіх падкрэслена ў 1971 годзе падпісаннем так званай Рамсарскай канвенцыі. З канца ХХ стагоддзя гэта падзея адзначаецца штогод у лютым як адметная дата. Цяпер гэтыя мясціны разглядаюцца не толькі наяўнасцю вадаплаваючых птушак, але і як экасістэмы, што маюць вялікае значэнне ў прыродзе. Яны вызначаюць кругаварот вады і элементаў харчавання, аказваюць уплыў на клімат, забяспечваюць біяразнастайнасць.\nЗ мэтай захавання ўнікальных прыродных комплексаў створаны і ландшафтны заказнік рэспубліканскага значэння “Сярэдняя Прыпяць”. Гэта – буйнейшы ў Еўропе ўчастак рачной абалоны, што захавалася ў натуральным стане. Яго тэрыторыя прадстаўлена слабазмененымі нізіннымі балотамі, азёрамі, часовымі паводкавымі вадаёмамі, рэчышчамі рэк, пясчанымі дзюнамі, забалочанымі лугамі, разнастайнымі лясамі і хмызнякамі. Наяўнасць гэтых біятыпаў абумовіла захаванасць тут многіх рэдкіх відаў фаўны і флоры. Заказнік прадстаўлены птушкамі водна-узбярэжнага і каляводна-балотнага комплексамі: вялікая белая цапля, шэры журавель, кулік-сарока, шэрая качка, чорны бусел, скапа, малая крачка, вялікая вераценніца. У пераліку – 5 відаў, што находзяцца пад пагрозай глабальнага знікнення, і 52 – занесены ў Чырвоную Кнігу Рэспублікі Беларусь. Ахоўваюцца заканадаўствам і многія расліны: фіялка тапяная, асака Гартмана, сальвінія плаваючая, гарлачык белы, касач сібірскі і іншыя.\nКаб захаваць нашу прыроду ў некранутай прыгажосці, трэба больш беражліва адносіцца да зямлі, вады, балот. Будзе існаваць прырода – будзе жыць і чалавек.


Канвертаваць Малаві Kwachas (MWK) і Узбекскіх самоў (UZS) : Калькулятар абменнага курсу\nМалаві квач (MWK) і Узбекскіх самоў (UZS) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Малаві квач і Узбекскіх самоў пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 19 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Малаві квач. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Узбекскіх самоў валюты па змаўчанні. Націсніце на Узбекскіх самоў або Малаві Kwachas канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nМалаві квач гэта валюта, у Малаві (МВт, MWI). Узбекскіх самоў гэта валюта, у Узбекістан (UZ, Узбекістан). Узбекскіх самоў таксама вядомы як Сума, сум, і Soom. Сімвал MWK можа быць запісаная MK. Малаві квач дзеліцца на 100 tambala. Узбекскіх самоў дзеліцца на 100 tiyin (tien or tyn). Абменнага курсу Малаві квач Апошняе абнаўленне 19 верасень 2019 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу узбекскіх самоў Апошняе абнаўленне 19 верасень 2019 ад Yahoo Finance. MWK каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. UZS каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


Дакументы ў лесе і паказанні ахвяр: названы датычныя да трансферу мігрантаў | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Дакументы ў лесе і паказанні ахвяр: названы датычныя да трансферу мігрантаў\nДакументы ў лесе і паказанні ахвяр: названы датычныя да трансферу мігрантаў\nМаджыд Аль-Кайсі, ганаровы консул і "праслаўляльнік Лукашэнкі" / калаж Улада Рубанава\nУ арганізацыі перакідання нелегалаў праз Беларусь абвінавачваюць ганаровага консула Беларусі ў Багдадзе.\nНа трансферы мігрантаў праз Беларусь зарабляе ганаровы консул і заўзяты прыхільнік Аляксандра Лукашэнкі Маджыд Аль-Кайсі, расказваюць у гучным расследаванні, якое нядаўна выйшла, рэпарцёры рэсурсу FRONTSTORY.pl.\nЗ артыкула вынікае, што набліжаны да беларускага рэжыму Аль-Кайсі, кіраўнік сеткі турыстычных кампаній, зусім не возіць "турыстаў" з Блізкага Усходу па музеях і на паляванне ў беларускія лясы. "Турфірмы" бізнесмена атрымліваюць ад нелегалаў "велізарныя сумы за незаконнае перасячэнне мяжы", а грошы пры гэтым могуць асядаць на рахунках беларускіх дзяржпрадпрыемстваў. Падрабязнае расследаванне шэрай схемы рэпарцёры падмацоўваюць дакументамі і гісторыямі "ахвяр Аль-Кайсі".\n"Бізнесмен, ганаровы консул Беларусі ў Багдадзе, праслаўляльнік Лукашэнкі і знаёмы міністраў" Маджыд Аль-Кайсі / ctv.by\nПачынаецца расследаванне з кучы папер, знойдзеных валанцёрамі на "кантрабанднай дарозе", якая вядзе з Белавежскай пушчы ў польскую Гайнаўку. У дакументах — хутчэй за ўсё, у спешцы згубленых нелегаламі — змяшчаюцца звесткі пра некалькі дзясяткаў "гасцей з Блізкага Усходу", якія скарысталіся паслугамі "турфірмы" для перасячэння мяжы. Там пазначаны спісы пасажыраў сірыйскіх авіяліній, бронь на рэйсы з Бейрута і Дамаска ў Мінск, спіс гасцей гатэля.\nАкрамя таго, ёсць дамова паміж арабскім пасярэднікам і беларускім турагенцтвам, якое прапануе 58 "турыстам" адпачыць у Мінску. Следчыя задаюцца пытаннем: калі гаворка ідзе пра строга распланаваную паездку, то як дакументы апынуліся на "кантрабанднай дарозе"? І куды з маршруту зніклі ўсе 58 "гасцей"?\nПаляўнічыя паслугі ад... тытунёвай фабрыкі "Нёман"\nУ дакументах журналісты знаходзяць звесткі туркампаніі "Белір Груп". Так, яна належыць таму самаму Маджыду Аль-Кайсі. Сярод упушчаных папер таксама выяўляюць пагадненне на паляванне паміж "Белір Груп" і нейкім 32-гадовым сірыйцам Басэлем Касэмам Аль-Квэйдэрам. Паляванне павінна было адбыцца ў паляўнічай гаспадарцы "Нёман" і недалёка ад базы адпачынку "Белы лось". Абодва ўчасткі належаць тытунёвай фабрыцы "Нёман".\nАграэкатурыстычны комплекс "Белы лось" сапраўды значыцца ў структуры "Нёмана" / Еўрарадыё\nЖурналісты называюць пазначаную ў дакументах цану за "сафары па беларускіх лясах" — 430 долараў ЗША, або прыкладна 1100 BYN з чалавека. Гэта значыць, што на рахунках "Нёмана" за гэты візіт магло асесці як мінімум 24 тысячы долараў.\nРасследавальнікі звяртаюць увагу, што падстрэліць жывёлу — гэта ўжо зусім іншыя расцэнкі, згодна з прымацаваным да дакумента прэйскурантам трафеяў. Для замежніка забіць беларускую лань каштуе 2,3 тысячы долараў, пазбавіць жыцця аленя — $5000.\nВось толькі праверыць, ці на самай справе палявалі госці з Усходу, даволі складана. А гэта значыць, намякаюць у FRONTSTORY.pl, што кожны з "турыстаў" мог за трафеі, якіх не існуе, цалкам легальна пералічыць на рахунак "Белага лася" — а далей па ланцужку — тую суму, якая неабходна для перапраўкі "паляўнічых" па кантрабанднай дарозе.\nЖурналісты расказваюць пра астатнія дадаткі да дамовы, знойдзеныя ў лесе. З гэтых папер вынікае, што "тургрупа" павінна была 14 начэй прабыць у гатэлі "Беларусь". У культурную праграму ўваходзіла трохдзённае паляванне, паездка на "Лінію Сталіна", наведванне музея ВАВ і Музея старажытнабеларускай культуры.\nАкрамя таго, госці павінны былі "пашопіцца" ў беларускіх крамах і наведаць аквапарк. "Як мы вызначылі, праграма тура — выдумка. Яго ўдзельнікаў неўзабаве пасля прыбыцця ў Мінск даставілі проста да польска-беларускай мяжы", — пішуць аўтары расследавання.\nПакусаная сабакамі ахвяра\nНа беларуска-польскай мяжы / Karol Grygoruk / RATS Agency\nПрашарсціўшы знойдзеныя дакументы, у якіх значыўся пералік гасцей беларускіх гатэляў і пасажыраў "мігранцкіх" рэйсаў, аўтары расследавання звязаліся з Раедам Ясерам Сраурам, удзельнікам — і адначасова ахвярай — меркаванай шэрай схемы. Тур у Еўропу скончыўся для 37-гадовага сірыйца лякарняй у польскай Гайнаўцы, у якую той, пакусаны сабакамі, трапіў пасля бадзянняў па лясах.\nМужчына пацвярджае: яго імя сапраўды ёсць у спісах пасажыраў і гасцей аднаго з гатэляў Мінска. "Я заплаціў пасярэдніку, каб ён прывёз мяне ў Беларусь, перавёз у Польшчу, а далей у Заходнюю Еўропу", — расказвае сірыец. Не адмаўляе ён і таго, што парэзы і ўкусы службовых сабак ён атрымаў у часе перасячэння мяжы. Гісторыя мужчыны пацвярджаецца дакументацыяй з польскай лякарні.\nУсё з патурання беларускіх спецслужбаў?\nПа словах Сірыйца, з трансферам у Еўропу яму дапамог нейкі курд Абу Джахія, якога нелегал ніколі не бачыў і звязваўся з ім толькі па WhatsApp. Цана за перакідку, афармленне папер і астатнія працэдуры агулам склала 7 тысяч долараў.\n— Мы вылецелі 20 кастрычніка рэйсам Cham Wings з Бейрута ў Мінск. У аэрапорце нас чакаў прызначаны кантрабандыстам араб, — цытуюць расследавальнікі расказ нелегальнага мігранта. — Ён адвёз групу з 20-25 чалавек, уключаючы жанчын і дзяцей, у гатэль "Мінск" або "Беларусь". Мы правялі адну ноч у гатэлі. 21 кастрычніка нам загадалі сабрацца перад гатэлем. Там чакалі дзве машыны з беларускімі кіроўцамі. Нас сабралася восем чалавек, паездка заняла чатыры-пяць гадзін. Мы выйшлі ў лес. Кіроўцы паказалі, што трэба ісці наперад. Па тэлефоне нас накіроўваў Абу Джахія. Мы падышлі да мяжы, да месца, дзе сетка была перарэзаная. За мяжой павінна была чакаць машына, але мы не змаглі яе знайсці. Абу Джахія даваў нам інструкцыі па тэлефоне, але мы блукалі тры дні. Нарэшце мы выйшлі на вялікую дарогу.\nБеларускія спецслужбы "не заўважаюць" інтэнсіўнай плыні мігрантаў? / frontstory.pl\nДалей мігрант расказвае пра польскіх сілавікоў, якія падаспелі і спынілі "тургрупу" і нібыта нацкавалі на яе сабак. Праз гэты інцыдэнт, па словах сірыйца, яго і даставілі ў лякарню ў Гайнаўцы.\nАляксандр Лукашэнка патрабаваў "факты на стол" пра тое, што беларускі рэжым датычны да трансферу мігрантаў. Маўляў, ніякага дачынення дзяржорганы да нелегальнага транзіту не маюць, гэтым займаюцца грамадзяне іншых дзяржаў.\nАднак, калі абапірацца на факты, пададзеныя рэсурсам FRONTSTORY.pl, цяжка ўявіць, як настолькі адладжаны працэс — як мінімум па незаконным перасячэнні мяжы — мог застацца без належнай увагі з боку беларускіх спецслужбаў.\nАзнаёміцца з поўнай версіяй расследавання можна па гэтай спасылцы.


Міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей правёў тэлефонную размову з еўрапейскім камісарам па суседстве і перагаворах аб расшырэнні ЕС Оліверам Вархеі, паведамілі БЕЛТА ў прэс-службе МЗС Беларусі.\nУ Беларусі да канца года плануюць прыняць новы закон аб банкруцтве. Аб гэтым паведаміў сёння журналістам першы намеснік прэм'ер-міністра Дзмітрый Крутой пасля нарады ў кіраўніка дзяржавы, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nДзяржаўная нафтавая кампанія Азербайджана Socar паставіць у сакавіку ў Беларусь каля 250 тыс. т нафты, паведаміў карэспандэнту БЕЛТА прэс-сакратар канцэрна "Белнафтахім" Аляксандр Цішчанка.\nКонкурс на саісканне прэміі ўрада за дасягненні ў галіне якасці аб'яўлены ў Беларусі\nУ Беларусі аб'яўлены конкурс на саісканне прэміі ўрада за дасягненні ў галіне якасці, паведамілі БЕЛТА ў прэс-службе Дзяржстандарту.\nКанцэпцыю «разумнага горада» ў 2020 годзе плануюць укараніць у 10 гарадах Беларусі\nКанцэпцыю "разумнага горада" ў 2020 годзе плануюць укараніць у 10 гарадах Беларусі. Аб гэтым паведаміла сёння журналістам на форуме "Разумныя ўстойлівыя гарады: ад канцэпцыі да рэалізацыі" намеснік начальніка ўпраўлення рэалізацыі дзяржаўных ІКТ-праектаў і закупак Мінсувязі Алена Шор, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nНацыянальную стратэгію ўстойлівага развіцця Беларусі - 2035 плануюць унесці ў Саўмін да 1 красавіка\nНацыянальную стратэгію ўстойлівага развіцця Беларусі да 2035 года плануюць унесці ва ўрад да 1 красавіка. Аб гэтым паведаміў міністр эканомікі Аляксандр Чарвякоў у час пашыранага пасяджэння калегіі Мінэканомікі, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nБеларусь і Польшча абмеркавалі супрацоўніцтва ў сферы бяспекі\nУ Мінску 28 лютага адбылася сустрэча дзяржаўнага сакратара Савета бяспекі Беларусі Андрэя Раўкова з Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Польшчы ў Беларусі Артурам Міхальскім. Аб гэтым карэспандэнту БЕЛТА паведамілі ў Дзяржсакратарыяце Савета бяспекі.


Pawet: № 25 (968)\n№ 25 (968)\n№ 25 (968) 23 ЧЭРВЕНЯ 2010 г.\nВАЛЯНЦІНУ АКУДОВІЧУ - 60\nАКУДОВІЧ Валянцін, філосаф і культуролаг нарадзіўся 18 чэрвеня 1950 года у гарпасёлку Свіслач Гарадзенскай вобласці, скончыў Маскоўскі літаратурны інстытут імя Максіма Горкага, служыў ў войску, працаваў экспедытарам, токарам, слесарам, інжынерам, кіраўніком турыстычнага гуртка, вартаўніком, лодачнікам, намеснікам дырэктара Менскай школы турызму, старшым выкладчыкам беларускага філіяла Інстытута турызму, выкладчыкам і куратарам аддзялення філасофіі і літаратуры Беларускага калегіюма, рэдактарам газеты «Культура», часопісаў «Крыніца», «Фрагменты», «Перекрестки». Майстар спорту СССР па турызму, лаўрэат шматлікіх прэмій, у тым ліку імя Алеся Адамовіча Беларускага ПЭН-цэнтру і «Гліняны Вялес». Узнагароджаны медалём «За воінскую доблесць». Актыўны сябар ТБМ\nТворы Акудовіча, у тым ліку «Мяне няма. Роздумы на руінах чалавека», «Разбурыць Парыж», «Дыялогі з Богам» і «Код адсутнасці», якія вызначаюцца арыгінальнасцю канцэпцый, глыбінёй, яднаннем думкі і пачуцця, духоўнымі пошукамі, публікаваліся ў шэрагу краін свету.\nФілосаф Аляксандр Грыцанаў называе Акудовіча «чалавекам еўрапейскага маштабу і геніяльным сучаснікам», які стаў мостам паміж нацыянальным адраджэннем XX стагоддзя і новай Беларуссю XXI стагоддзя.\n18 чэрвеня ў сталічнай галерэі сучаснага мастацтва «Ў» прайшла вечарына, прысвечаная 60-годдзю Валянціна Акудовіча. Вечарына адбылася ў лепшых традыцыях мысляра, якога за шматразовае прыгадванне адсутнасці ў тэкстах часта асацыююць з выразам назвы адной з яго кніг - «Мяне няма...».Акудовіча і сапраўды на імпрэзе не было.\nЗ гэтай нагоды філосаф Уладзімір Мацкевіч сказаў: "Спадзяемся, што ў будучай Беларусі будзе месца і для Акудовіча, якога няма..."\n60 гадоў Валеру Барташу\n24 чэрвеня святкуе 60-гадовы юбілей старшыня Севастопальскага таварыства бела-русаў імя М. Багдановіча "Пагоня", сябра Вялікай Рады "Бацькаўшчыны" Валер БАРТАШ.\nВалер Барташ нарадзіўся ў вёсцы Каскевічы Круглянскага раёна Магілёўскай вобласці. Калі Валеру было тры гады, сям'я пераехала на Ўкраіну ў горад Севастопаль. Валерыя Міхайлавіча заўсёды хвалявала тое, у якім становішчы апынулася беларуская мова і культура, і здзіўляла абыякавасць беларусаў, іх нежаданне змагацца за адраджэнне роднай мовы і культуры. Аднак, калі ў ліпені 1997 года ён патрапіў на Другі з'езд беларусаў свету, то зразумеў, што ёсць у Беларусі і па-за яе межамі вельмі шмат неабыякавых людзей, якія прысвяцілі сваё жыццё адраджэнню Беларусі як суверэннай дзяржавы, развіццю беларускай культуры. З гэтага моманту і пачалася актыўная дзейнасць Валерыя Барташа на ніве беларушчыны. У 1997 годзе ён стварыў Севастопальскае таварыства беларусаў імя М. Багдановіча "Пагоня" і з тае пары вось ужо 12 год з'яўляецца яе нязменным кіраўніком. Таварыства "Пагоня" займаецца даследчыцкай, асветніцкай дзей-насцю, а таксама праводзіць працу, якая дапамагае аб'ядноўваць людзей. Па словах Валерыя Барташа, мэта іх дзейнасці "кансалідацыя людзей на пазітыўных гістарычных прыкладах. Такіх Чарнаморскі флот і Севастопаль даюць сотні і нават тысячы".\nВалеры Барташ шмат год даследуе тэму ўдзелу беларусаў у абароне і будаўніцтве Севастопаля. Цікавасць да гэтай тэмы ў яго невыпадковая. Валер Міхайлавіч - былы матрос Чарнаморскага флоту, служыў у мінна-тарпедным арсенале, удзельнічаў у баявых дзеяннях. У яго хатнім музеі шмат экспанатаў на флотскую тэматыку: кулі, сцягі, спражкі, гербы, знакі, абразы, вышыўкі, сувеніры, карціны, фотаздымкі. Частка экспазіцыі прысвечана творчасці славутага беларускага паэта Максіма Багдановіча.\nВалер Барташ актыўны сябар ТБМ, як і іншыя сябры суполкі "Пагоня".\nНа Слонімшчыне ўшанавалі памяць паўстанцаў 1831-1834 гадоў\n19 чэрвеня традыцыйна побач з крыжом у гонар паўстанцаў 1831-34 гадоў, што ў вёсцы Парэчча Слонімскага раёна, мясцовыя актывісты і іх сябры з Гародні, Менска, Кобрына ўсклалі кветкі, прамаўлялі, ўзгадвалі тых, хто паклаў свае жыцці за свабоду Беларусі, спявалі "Магутны Божа". Наогул, ушанаванне паўстанцкай магілы адбывалася, як заўсёды, эмацыйна. Выступоўцы ўзгадвалі, што менавіта 18 чэрвеня нарадзіўся Міхал Валовіч, узгадалі і аб тым, што і жыццё сваё ён склаў на шыбеніцы ў Гародні, яго пакаралі па загаду губернатара Мураўёва-вешальніка 2 жніўня 1833 года.\nЯму было ўсяго 26 гадоў і ён не мог жыць спакойна ў Парыжы, калі яго радзіма была акупавана чужынцамі.\nДагэтуль невядома дзе ягоная магіла. Па адной з версій яго пахавалі паўстанцы, па другой - цела выкупіла маці і пахавала побач з уніяцкай царквой у Парэччы, якую збудавалі Валовічы. На тым месцы, дзе яшчэ да 2003 года стаяў крыж. У 2003 годзе праваслаўны святар, які прыехаў у прыход з Прыднястроўя, загадаў выкапаць крыж. Пазней яго адшукалі побач са Шчарай і паставілі на могілках. Над магілай паўстанцаў сёння лунаў бел-чырвона-белы сцяг.\nПершыя вынікі тэставання па беларускай мове\n14 чэрвеня 2010 прайшло Цэнтралізаванае тэставанне па беларускай мове. Са спасылкай на кіраўніка РІКВ Мікалая Фяськова, беларускія СМІ паведамляюць наступнае:\n- усяго тэставанне па беларускай мове 14 чэрвеня прайшлі 66 тыс. 154 абітурыенты;\n- адсотак нез'яўлення склаў 2% або 1 тыс. 321 чалавек ад агульнага ліку зарэгістраваных на ЦТ (у мінулыя гады гэтая лічба складала 7-10% у залежнасці ад выпрабавання);\n- два абітурыенты пакінулі аўдыторыі з-за мабільных тэлефонаў, якія забаронена прыносіць на тэставанне;\n- вынікі ЦТ па беларускай мове будуць вядомыя праз 10-12 дзён з моманту праходжання выпрабавання.\nАспіранты павінны валодаць беларускай мовай\nПры здачы кандыдацкага экзамену па спецыяльнай дысцыпліне будзе ацэньвацца таксама веданне беларускамоўнай прафесійнай лексікі.\nТакое рашэнне ў мэтах папулярызацыі і пашырэння ўжытку беларускай мовы прынялі Вышэйшая атэстацыйная камісія, Мінадукацыі і Нацыянальная акадэмія навук Беларусі.\nДля гэтага ў якасці дадатковага пытання экзаменуемы павінен будзе перакласці спецыяльны тэкст з рускай на беларускую.\nНоваўвядзенне пачне дзейнічаць ужо падчас сесіі ў кастрычніку-снежні 2010 года.\n29 чэрвеня 2010 года на сядзібе ТБМ імя Ф. Скарыны у межах праекта "ДЫЯЛОГ" адбудзецца сустрэча з Аляксеем Галічам на тэму: Купалле і Хрысціянства\nПад аўрай Васіля Быкава\nВасіль Уладзіміравіч, дарагі і незабыўны, няўжо цябе зараз няма сярод нас, няўжо зараз не гучыць над планетай твой роўны, пранікнёны голас, часам напоўнены шчырым, здаровым гумарам, часам трывогай і неспакоем за лёс нашай Айчыны, за лёс нашай зямелькі роднай, якая дала табе спачын пасля доўгіх і нялёгкіх дарог?\nНе, Васіль Быкаў з на-мі. Такое адчуванне ніколі не пакідае мяне. Я шчаслівы, што набыў усё, што ён напісаў, яго неўміручую спадчыну, якой няма цаны. I ўсё, што ён напісаў, я прачытаў. А многія творы не па адным, а па два, па тры і па чатыры разы ("Сотнікаў"). I кожны раз знаходжу ў іх што-сьці новае для сябе, няўлоўнае з першага разу. Вобраз Васіля Уладзіміравіча ва ўсю веліч паўстае са старонак яго твораў, ён жыве ў іх, а значыць, жыве і ў нас.\nВасіль Быкаў - мая студэнцкая маладосць, мае светлыя гады. 3 1960 года па 1965 год я займаўся ў Гарадзенскім дзяржаўным педагагічным інстытуце імя Янкі Купалы і ўвесь гэты час даволі часта сустракаўся з Васілём Уладзіміравічам.\nЗараз, калі я пішу гэтыя радкі, перада мною раскрытаю ляжыць кніга "Гродна", выдадзеная выдавецтвам "Беларусь" у 1975 годзе. А ў ёй на цэлую старонку буйным планам - партрэт Васіля Быкава. Добра прыкметны ўсе рыскі яго мужнага адкрытага твару, а засяроджаны пранікнёны позірк яго ясных, праўдзівых вачэй гаворыць: не адступіся ад ісціны, усё перажыві - і ты пераможаш. Менавіта такім, і нават намнога маладзейшым, Васіль Уладзіміравіч запом-ніўся мне.\nПершы раз мне пашча-сціла сустрэцца з Васілём Уладзіміравічам на занятках літаратурнага аб'яднання пры рэдакцыі газеты "Гродзенская праўда". Гэта было восенню 1960 года. Васілю Быкаву ў той час было трыццаць шэсць гадоў, а мне - дваццаць тры.\nЗаняткі праходзілі ў Доме Элізы Ажэшкі. Вёў іх Аляксей Карпюк. Сабралася чалавек пятнаццаць. З педінстытута прыйшлі разам са мною Уладзімір Шурпа, Сяр-гей Габрусевіч, Марк Віленскі, Аляксей Дземідовіч і Канстанцін Станкевіч. Паэты чыталі свае вершы, а пасля амаль усе прысутныя іх абмяркоў-валі. Дайшла чарга і да мяне. Я прачытаў каля дзесяці вершаў. Некалькі чалавек падзяліліся сваімі ўражаннямі ад іх. Калі ахвочых выступіць больш не знайшлося, Аляксей Карпюк прамовіў:\n- Васіль Уладзіміравіч, што вы скажаце?\nЗ-за століка падняўся стройны, русавалосы, з чыстым, свежым тварам чалавек, які сядзеў між намі ў невялікай чытальнай зале, і які, як мне падалося, не намнога старэйшы за нас, студэнтаў. Ён адзначыў, што з прачытанага мною найбольш уражвае пейзажная лірыка, што ў вершах гэтага кшталту адчуваецца натуральнасць дэталей і непасрэднасць аўтара, ёсць запамінальныя радкі. Вершы ж грамадскага характару маюць патрэбу у дапрацоўцы, у іх не адчуваецца асобы аўтара, яны ў некаторай ступені дэкларатыўныя.\nУ той час я не ведаў, што гэта быў Быкаў і паціхеньку, каб ніхто не пачуў, запы-таў у Шурпы, які сядзеў побач са мною, і які на два курсы ішоў раней за мяне, (я быў на першым).\n- Быкаў,- адказаў ён. - У рэдакцыі "Гродзенскай праўды" працуе.\nАд першага разу і ён сам, і словы вымаўленыя ім, неяк натуральна запалі мне ў душу і ў памяць. Я прыйшоў вечарам у свой студэнцкі ін-тэрнат і яшчэ раз удумліва, не спяшаючыся, прачытаў тыя вершы, якія выносіў на суд літаб'яднання, і сам для сябе зрабіў вывад: Быкаў сказаў праўду. Вершы грамадскага гучання падаліся мне нязграбнымі, чужымі, а ў пейзажнай лірыцы было сёе-тое ад свайго "я".\nЛіткансультантам на той час у "Гродзенскай праўдзе" працаваў Міхась Васілёк, а Васіль Быкаў, мабыць, - у сакратарыяце.\nНеўзабаве, той жа восенню, Міхась Васілёк памёр, а рэдакцыя "Гродзенскай праўды" пераехала ў новы будынак. Літкансультантам стаў Васіль Быкаў. Неяк я сабраў свае вершы і панёс у рэдакцыю. У калідоры сустрэў незнаёмую жанчыну і спытаў:\n- Каму можна паказаць свае вершы?\n- Быкаву, - адказала яна. - Ідзіце па калідоры і пасля направа. У аддзеле культуры ён.\nГэта, як аказалася пазней, была Ірына Міхайлаўна Суворына - загадчыца ўпамянёнага аддзела, якая пасля стала жонкай Васіля Быкава.\nЯ зайшоў. Васіль Уладзіміравіч падняўся з-за стала і першым падаў мне руку. У яго была такая звычка - заўж-ды вітацца першым - гэта, ві-даць, каб мы, студэнты, былыя вяскоўцы, не так губляліся. Праўда, гэта падбадзёрвала нас, прыдавала духу.\nЁн адабраў тое-сёе з прынесенага і паабяцаў, што прапануе ў літстаронку. Пазней вершы былі надрукаваны. А я ўсё часцей пачаў заглядваць у рэдакцыю "Гродзенскай праўды" - калі адзін, а калі разам з сябрамі. Ні разу не прапусціў заняткаў у літаб'яднанні. Пра гэта Васіль Уладзіміравіч успамінае ў сваёй кнізе "Доўгая дарога дадому", дзе згадвае прозвішчы Уладзіміра Шурпы і маё.\nІншы раз я заходзіў у рэдакцыю і без вершаў. Бадзяюся, бадзяюся па горадзе - і раптам падумаю: давай загляну да Васіля Быкава - хоць розуму набяруся. Ішоў я да яго, як на споведзь, а выходзіў з кабінета, як з чысцілішча. Так ён уздзейнічаў не на аднаго мяне, а на ўсіх маіх сяброў, як яны ў размове прызнаваліся. Пасля сустрэчы з Быкавым, сапраўды, неяк станавілася лёгка і светла на душы, у ёй усталёўвалася святая, нерастлумачальная гармонія. Сваімі наведваннямі рэдакцыі я, магчы-ма, і назаляў Васілю Уладзіміравічу, але выгляду ён не паказваў. Наадварот, пры маім з'яўленні ў яго кабінеце, ён як быццам ажыўляўся і з зацікаўленасцю слухаў мае вершы. Праўда, любіў тонка і востра прыпусціць толіку гумару ў мой адрас, што Ірыну Міхайлаўну Суворыну, якая сядзела з ім у адным кабінеце, і мяне здорава смяшыла (за гумар я не крыўдаваў). Аднойчы, напрыклад, ён сказаў:\n- Ты, Васько, пішаш, як ідзе па вуліцы салдат, у якога на адной назе бот, а на другой - лапаць: то грукне ботам, то шлёпне лапцем. А патрэбна што-небудзь адно: ці грукаць, ці шлёпаць. Патрэбна гармонія ў творах. Разумееш?\nСам жа Васіль Уладзіміравіч усміхаўся стрымана, з характэрнай для яго цёплай хітрынкай у вачах. Трэба сказаць, што заўвагі яго падштур-хоўвалі зусім па-іншаму глядзець на свае творы.\nАдчуваючы высокі інтэлект і глыбіню думкі Васіля Быкава, часам я звяртаўся да яго па параду чыста жыцейскага характару. Было такое: аднойчы, знаходзячыся ў Доме адпачынку "Рось" Ваўкавыскага раёна і скачучы з трампліна на лыжах, я падкруціў сабе нагу - і яна перастала выпрост-вацца ў калене. Адправілі мяне ў Гародню, у гарадскую бальніцу. Прафесар пры аглядзе сказаў, што прыйдзецца рабіць аперацыю, і даў мне суткі на роздум. Засмучаны, я пасядзеў крыху ў палаце, пагараваў, а пасля падумаў: "Ці не патэлефанаваць Васілю Быкаву, усё ж ён - удзельнік вайны, сам не раз быў паранены. Можа ён дасць якую параду". Я проста з бальніцы, з паста, патэлефанаваў яму.\n- Ведаеш, што, Валодзя,- прамовіў ён,- на калене даволі складаная аперацыя. Там сухажыллі. Глядзі, каб яны цябе зусім не зрабілі інвалідам. Няхай пашукаюць якія іншыя сродкі: праграванні ці гразь.\nЯ адмовіўся ад аперацыі і лячыўся амбулаторна: на каленны сустаў накладвалі гразь, прыкладвалі нейкія металічныя пласцінкі. Разам з тым, не прапускаў заняткаў. Клыпаючы, хадзіў у інстытут. Праўда, тут мяне маральна падтрымлівалі хлопцы з майго пакоя. Каб не выдаць сапраўд-нага клыпатага, і яны пачалі кульгаць. Прычым кожны з іх прыдумаў сваю арыгінальую манеру накульгвання. Асаб-ліва "па-мастацку" рабіў гэта Ваня Лашко. Ён неяк нязграбна выкідваў правую нагу ў бок, а на левую рэзка прысядаў. Пры падыходзе да інстытута, у калідоры і ў кабінетах мае сябры браліся за сваё штукарства. Не забываліся яны рабіць гэта і на перапынках. Студэнты смяяліся, асабліва дзяўчаты. I ўсе казалі:\n- Як гэта раптам вы ўсе заклыпалі?\nУ нядзелю я паехаў на аўтобусе ў лясны масіў Пышкі, што туліўся да самага горада. Ішоў па вузкай, пратаптанай у снезе сцяжынцы, пазіраў на калматыя ад снегу галінкі соснаў - і раптам у калене маім штосьці пстрыкнула, і нага выпрасталася. Далей я пакрочыў нармальна, як хадзіў раней. Можаце сабе ўявіць маю радасць! "Я не інвалід" - вырва-лася ў мяне з грудзей. - Я не інвалід!"\nА ў панядзелак я ўжо быў у кабінеце Васіля Быкава. Удзячнасці маёй у яго адрас не было мяжы!\n- Я ж табе казаў, - прамовіў Васіль Уладзіміравіч. - Аперацыя на калене - штука сур'ёзная. Гэта не тое, што вы-разаць апендыцыт.\nПомню, мы ехалі вступаць у вайсковую часць, якая размяшчалася ў лесе, далека-вата ад горада. У грузавой вайсковай машыне, крытай брызентам, па адзін бок на лаўцы сядзелі Васіль Быкаў, Марк Віленскі і Уладзімір Шурпа, па другі - Данута Бічэль, Сяргей Габрусевіч і я. Была позняя халодная восень. Машыну трэсла на калдобінах і гразевых мерзляках, на каранях дрэў, якія пераразалі дарогу. У кузаве завіхурваўся сцюдзёны вецер. Быкаў шмат жартаваў, казаў:\n- Ну, усе позіркі салдатаў будуць скіраваны на Дануту.\n- Так ужо, - адказвала яна і рассыпала па кузаве чаромхава-бэзавыя смяшынкі.\n- Адна ўсяго дзяўчына між нас. Я ведаю рэакцыю салдат.\nМаладая, прыгожая, чарнавокая Данута Бічэль усё адбівалася словамі ад быкаўскіх кампліментаў і вельмі прывабна паружавела.\nПасля Васіль Уладзімі-равіч засунуў руку за пазуху і выняў з унутранай кішэні дэмісезоннага паліто нейкую кніжку.\n- Во кнігу выдалі, - прамовіў ён,- "Жураўліны крык".\nМы ўсе ахнулі. Ні ў кога з нас яшчэ не было кнігі. А тут побач сядзіць аўтар, наш старэйшы сябра. Мы па-шчыраму пазайздросцілі яму, парада-валіся такой важнай падзеі ў яго жыцці. I глядзець на Быкава сталі ўжо, як на Бога. Гэта была яго першая кніга. Ну, а ў салдацкім клубе ўсё было так, як Васіль Уладзіміравіч напрарочыў. Але ж і аўтара "Жураўлінага крыку" афіцэры і шара-гоўцы слухалі з затоеным дыханнем.\nПасля першай кнігі Васіль Уладзіміравіч. узлятаў у зеніт сваёй славы вертыкальна. У Маскве адна за другой друкаваліся яго аповесці. Найчасцей у часопісе "Новый мнр", рэдактарам якога быў Аляксандр Твардоўскі. У той час казалі, што менавіта Твардоўскі першым убачыў у асобе Васіля Быкава таленавітага празаіка і прадказаў яму зайздросную літаратурную будучыню. Так і сталася.\nА ў нашым інстытуце і выкладчыкі, і студэнты адно толькі і гаварылі, што Васіля Быкава вынесла на літаратурную арбіту "Трэцяя ракета". Яго запрашалі на сустрэчы ў вышэйшыя навучальныя ўстановы, у школы, у тэхнікумы, па яго прысылалі машыны з раённых цэнтраў. Хоць, я добра ведаю, што выступаць ён не любіў і казаў:\n- Няхай чытаюць творы. Навошта яшчэ сябе выстаўляць на паказ як экспанат.\nI яшчэ адзін цікавы эпізод. (Я думаў, прыгадваць яго тут ці не - і рашыўся). Сакратар абкама партыі па ідэалогіі Еўдакія Емяльянава, даволі інтэлігентная і разумная жанчына, у мінулым выкладчык ВНУ, запрасіла нас на гутарку з нагоды свята Кастрычніка. Яна гаварыла, каб мы штонебудзь з твораў прысвяцілі гэтай даце. I згодна са спісам, які ляжаў перад ёю, персанальна апытвала кожнага.\nКарпюк сказаў, што піша аповесць, але тэматыка ў ёй зусім не звязана з Кастрычнікам, і што ён не ведае, ці разумным было б ставіць над ёй такое прысвячэнне.\n- А новую я ўжо не паспею напісаць,- расчаравана закругліў ён. Быкаў жа прамовіў:\n- У мяне ўсе аповесці ваеннага зместу. Таксама з прысвячэннем атрымліваецца пэўная нестасоўка. Але, калі нават я і напісаў бы новую аповесць адпаведнага зместу, то пакуль яна будзе ўключана ў план, пакуль будзе праходзіць усе інстанцыі, пакуль яе надрукуюць, дык і Кастрычнік пройдзе.\nДайшла чарга і да нас, літаратурнай галоты. Што мы маглі сказаць? Абяцалі, што будзем старацца, будзем пісаць, а атрымаецца што-небудзь з нашых патугаў ці не - не ведаем. Летуценнае расчара-ванне адбілася на твары сакратара па ідэалогіі, аднак яна развіталася з намі даволі так-тоўна і шчыра.\nМы выйшлі на вуліцу. Быў цёплы, бязхмарны верас-нёўскі дзянёк. На плошчы Савецкай «віравала» моладзь. Усё радавала нас. Ля скверыка Ка-рпюк развітаўся з кожным за руку і пакіраваў дадому. А мы пайшлі ўніз па Савецкай і дабраліся да вуліцы Ажэшкі, запруджанай звычайна ў пачатку навучальнага года студэнтамі. Васіль Уладзіміравіч жартаваў, пасмейваўся, і пабочнаму ча-лавеку лёгка можна было прыняць яго за студэнта - такім ён быў маладым і вонкавым выглядам і настроем і, здавалася, нічым не адрозніваўся ад нас.\nНасупраць педінстытута, на рагу вуліц Леніна і Ажэшкі, стаяла кавярня ці закусачная, з дахам накшталт каляровага (у палоску) пара-сона. Мы заглянулі туды. Як-раз нікога не было. Васіль Уладзіміравіч прапанаваў апробаваць сухое малдаўскае віно. Мы тут жа ўвішна пасу-нулі рукі ў свае кішэні.\n- Супакойцеся, - спыніў нашы памкненні Быкаў. - Студэнты. Бедната. Няма чаго ў вас там трэсці.\nЁн замовіў тры бутэль-кі і паўкілі цукерак. Пакуль ён разлічваўся, мы паставілі ўсё гэта на стол.\n- Авансам адзначым Кастрычнік, - прамовіў Васіль Уладзіміравіч. I мы ўсе па старой завядзёнцы дружна чокнуліся. У нас на сэрцах ста-ла ўтульна і цёпла, весела і сонечна. Ах, маладосць, маладосць, чаму ты так хутка збегла ад нас і ад нашага літаратурнага настаўніка?!\nЦікава праходзілі заняткі літаб'яднання пры рэдакцыі «Гродзенскай праўды». Пры абмеркаванні твораў выказваліся амаль усе, крытыкавалі адзін аднаго, спрачаліся, кожны даводзіў свае думкі, як хацеў. Помню абмяркоўвалі адзін раз мае вершы. У калідоры, перад гэтым, мяне сустрэла Ірына Суворына і падбадзёрыла:\n- Сёння ты імяніннік. Трымайся.\nДаклад рабіў пажылы паэт, падпалкоўнік у адстаўцы, Яўген Яўсцігнееў, які часта пісаў скаргі ў ЦК КПБ, чаму нідзе не друкуюць яго вершы. Найболып ён прычапіўся да ўрыўка з маёй паэмы «Цаліна», які я даслаў з цаліны, будучы там са студэнцкім будаўнічым атрадам, і які ўжо быў надрука-ваны ў «Гродзенскай праўдзе».\nВасіль Быкаў не ўтрываў пасля яго крытыкі. Ён пад-няўся і зазначыў:\n- Якраз тыя месцы, якія вы крытыкуеце, самыя моцныя ў паэме. А дэталі не прыдуманыя, не штучныя, як вы кажаце, а натуральныя, дакладныя і даюць магчымасць убачыць каларыт той мясцовасці, якую аўтар апісвае, адчуць тую абстаноўку, у якой апынуліся студэнты. Мне, напрыклад, спадабаўся ўрывак.\nПадтрымалі мяне рэда-ктар газеты Андрэй Колас і загадчык аддзела Барыс Папоў, якія засталіся пасля работы і прысутнічалі на літаб'я-днанні, а таксама мае інстыту-цкія сябры. Карта Яўсцігнеева была бітай.\nУ 1965 годзе я скончыў інстытут і паехаў настаўнічаць на Дзятлаўшчыну. Пасля пера-йшоў на працу ў рэдакцыю мясцовай газеты «Перамога», затым пераехаў у Ліду, дзе таксама ўладкаваўся на працу ў рэдакцыю аб'яднанай газеты «Уперад». I з Васілём Уладзіміравічам бачыўся ўсё радзей і радзей. Уласна кажучы, адбыліся ўсяго чатыры сустрэчы: адна на Свіцязі, другая ў Лідскім Доме афіцэраў, дзе ён выступаў з Генадзем Бураўкіным, Рыгорам Барадуліным і Васілём Зуёнкам (на сцэну запрасілі і мяне), трэцяя - на пленуме Саюза пісьменнікаў Беларусі ў Доме літаратараў, чацвёртая - у фае гасцініцы «Ліда», дзе ён жыў падчас чарговага прыезду ў горад з Генадзем Бураўкіным і Алесем Разанавым. Гэта, аднак, былі кароткія сустрэчы і мінутныя гутаркі. Пасля я бачыў толькі фотаздымкі Васіля Быкава ў часопісах, газетах і ў яго кнігах, а самога - у тэлеперадачах.\nАднойчы я паслаў яму паштоўку, у якой павіншаваў з 60-годдзем з дня нараджэння і пажадаў напісаць звяз баявых аповесцей. Не падлічваў, сабраўся з іх звяз ці не, але перакананы: колькі іх ні ёсць - праўдай сваёй і сілай мастацкай вартасці яны паспяхова зава-ёўваюць сэрцы мільёнаў людзей.\nЛаўрэатам сёлета стала Ада Райчонак, заснавальніца недзяржаўнага мастацкага музея ў родным мястэчку Германавічы (Шаркоўшчынскі раён), арганізатарка шматлікіх мастацкіх плянэраў, старшыня мясцовай суполкі ТБМ, сапраўдны рухавік незалежнай культурнай дзейнасці на Віцебшчыне.\nРаней яна працавала настаўніцай. У 1995 годзе заснавала культурнаадукацыйны цэнтр імя Драздовіча, якім кіруе і цяпер. Стварыла Музей мастацтва і этнаграфіі імя Язэпа Драздовіча і недзяржаўны літаратурнамастацкі музей імя свайго заўчасна памерлага сына, пісьменніка і грамадскага дзеяча Міхася Райчонка.\nНа імпрэзу да роднай хаты Васіля Быкава сабралася больш за сто чалавек. Большая частка - «менскі дэсант». У тым ліку - паэт Генадзь Бураўкін, мастак Алесь Марачкін, кіраўнік Руху «За Свабоду» Аляксандр Мілінкевіч і яго намеснік Віктар Карняенка. Прыйшлі на свята і жыхары Бычкоў, сярод іх - родная сястра Быкава Валянціна Уладзіміраўна.\nПасля ўручэння прэміі ўдзельнікі напісалі нацыянальную дыктоўку, прысвечаную Васілю Быкаву, а завяршыў імпрэзу канцэрт гурта «Рэха».\nУ менскім выдавецтве "Кнігазбор" выйшла кніга Сяргея Чыгрына "Жыў роднай песняй: нарыс пра беларускага харавога дырыжора, кампазітара і педагога Антона Валынчыка.\nЁн быў шчыра і самаахвярна закаханы ў справу свайго жыцця, у родную беларускую песню. у музыку і ў свой народ. Імя гэтага чала-века сёння амаль забыта. Гэта Антон Міхайлавіч Валынчык (1896-1985) - беларускі кампазітар, харавы дырыжор, музычны дзеяч, педагог, заслужаны работнік культуры Беларусі.\nСяргей Чыгрын у сваёй кнізе распавядае пра жыццёвы і творчы шлях Антона Валын-чыка, вяртаючы з небыцця гэтае імя, падае шмат фатаграфій і некалькі песень А. Валынчыка.\n"На Беларусі няма ніводнага такога кутка, які б не меў сваіх слаўных сыноў ці дачок, імёны якіх навечна звязаны са сваёй маленькай радзімай. Сярод вядомых людзей Слонімшчыны пачэснае месца займае беларускі кампазітар, музыкант, харавы дырыжор, педагог, заслужаны работнік культуры Беларусі Антон Валынчык.\nАнтон Валынчык (1896-1985) нарадзіўся ў вёсцы Мяльканавічы. Сама вёска знаходзіц-ца недалёка ад Слоніма. Упершыню яна ўпамінаецца ў XVI стагоддзі як сяло, цэнтр Мяльканавіцкага войтаўства, дзяржаўная ўласнасць у Слонімскім старостве Вялікага Княства Літоўскага. У 1852 годзе ў Мяльканавічах было адкрыта народнае вучылішча, якое скончыў бацька Антона Міхась Валынчык.\nУ сям'і Валынчыкаў было некалькі сыноў. Адзін з іх у 1920-1930-х гадах займаўся палітыкай. Польскія ўлады яго арыштавалі і трымалі за кратамі. А калі юнак моцна захварэў на сухоты, выпусцілі на волю, дзе праз некалькі месяцаў ён памёр. Аб гэтым казаў на мітынгу ў Мяльканавічах у верасні 1939 года сам Міхась Валынчык. «Мне было 9 гадоў. Але я памятаю той мітынг і бацьку Антона Валынчыка-высокага, худога. I памятаю таксама ягоныя словы пра сына», - сказаў неяк пры сустрэчы мне кандыдат філалагічных навук, перакладчык Уладзімір Сакалоўскі, які таксама родам з Мяльканавіч.\nДругі сын Міхася Валынчыка, Антон, нарадзіўся 23 ліпеня 1896 года ў Мяльканавічах. У 1910 годзе хлопчык скончыў Жыровіцкае духоўнае вучылішча. Гэтае вучылішча рыхтавала хлопцаў на дзякаў, кіраўнікоў царкоўных хораў і настаўнікаў парафіяльных школ. Спевы і ігра на музычных інструментах былі там на першым месцы. Менавіта ў вучылішчы Антон Валынчык навучыўся добра іграць на скрыпцы.\nПасля заканчэння вучылішча займаўся на двухгадовых настаўніцкіх курсах у Гродне. Там, у горадзе над Нёманам, ён таксама браў урокі музыкі - у кампазітара Банькоўскага.\nКалі пачалася Першая Сусветная вайна, Антон Валынчык быў мабілізаваны. У войску малады салдат уладкаваўся яшчэ рэгентам вялікага салдацкага хору рускай арміі..."\nЗнойдзена каля Лідскага замка\nПадчас расчысткі балота каля сцен Лідскага замка і ператварэння яго ў прыгожае возера здараюцца і цікавыя знаходкі. Адна з іх - баявы клінок у дастаткова добрым стане. Клінок мае даўжыню каля 90 см, шырыню каля эфесу - 3 см. Па асноўнай даўжыні ляза шырыня - 2 см. Клінок на канцы звужаецца на востра. Лязо вострае з аднаго боку. Эфес выкананы са сплаву медзі, блізкага па складу (колеру) да латуні. Паводле папярэдняй ідэнтыфікацыі гэта руская, кавалерыйская, адналязовая, салдацкая шпага 18-га стагоддзя. Падобныя шпагі пачалі масава паступаць на ўзбраенне рускага войска пасля 1720 года. Найбольш верагодна, што шпага трапіла ў Ліду падчас паўстання Тадэвуша Касцюшкі, калі 6 ліпеня 1794 года рускія войскі генерала Кнорынга штурмам узялі горад, хаця магла трапіць і пры іншых абставінах.\nШпага перададзена ў Лідскі гістарычна-мастацкі музей.\nСамы таямнічы аб'ект для мяне на Лідчыне - Радуньскі замак. Да нашага часу захаваліся велічныя валы зам-ка, якія робяць вялікае ўра-жанне і прымушаюць да пошукаў інфармацыі аб ім.\nПершым пра Радуньскі замак напісаў Міхал Балінскі. Трошкі інфармацыі можна знайсці ў працах дырэктара Віленскага музея старажыт-насцяў пры канцы ХІХ - на пачатку ХХ ст. Пакроўскага Ф.В. Пісаў пра замак Вандалін Шукевіч, пісалі гісторыкі ХХ ст. Гурэвіч Ф.Д., Штыхаў Г.В., Пабаль Л.Д. і іншыя. Інфармацыя пра замак ёсць ў 2-м томе энцыклапедыі "Вялікае Княства Літоўскае". Аднак інфармацыі надзіва няшмат, і ў гэтым невялічкім артыкуле будзе выкарыстана практычна ўсе, што ўдалося знайсці.\nБалінскі ў 3-м томе сваёй "Старажытнай Польшчы" піша: "За чвэрць мілі (2 км - Л.Л.) ад мястэчка (Радунь - Л.Л.) , на разлеглым пляцы, каля вёскі Гарадзішча ляжыць вялікі вал, і хаця месцічы называюць яго шведскім, ягоны выгляд і назва вёскі каля яго, падказваюць, што гэта ста-ражытнае гарадзішча з часоў да уніі (Люблінскай - Л.Л.) ".\nЗаснавальнік археалогіі нашага краю Вандалін Шукевіч пісаў пра Радуньскае замчышча, як пра адно са старажытных гарадзішчаў паўночнай Лідчыны ў кнізе "Труды Виленского отделения Московского предварительного комитета по устройству в Вильне IX Археологического съезда" у 1893 г.: "У апісваным кутку Лідскага павету ёсць некалькі мясцовасцяў, званых народам: маякі, шведскія акопы, замчышчы і замкі каралевы Боны. Так, напрыклад, каля мястэчка Эйшышкі ёсць гарадзішча, вядомае пад назвай Маяк, другое, званае шведскімі акопамі ляжыць у наваколлі мястэчка Радунь, пры вёсцы Гарадзішча, трэцяе на беразе возера Пеляса, пры вёсцы Дубічы носіць назву замка каралевы Боны. Чацвёртае, якое знаходзіцца на палях маёнтка Ча-пялюны (Каняўской воласці) і пятае паблізу фальварка Каняўка (той жа воласці), назы-ваюць пілекальніс (гарадзішча)". Шостае гарадзішча паўночнай Лідчыны па Шукевічу - «замак каралевы Боны» на беразе возера Ула паблізу вёскі Рудня.\n"Гарадзішча каля Эшышак ляжыць пры зліцці дзвюх рэчак, на паўночным беразе шырокіх балотаў. Валы яго, насыпаныя на раўніне, уяўляюць амаль правільны чатырохкутнік ... вышыні валоў 5 сажняў ... роў вакол валоў, мае 8 сажняў шырыні і 5 глыбіні .... Гарадзішча каля мястэчка Радунь ляжыць ... наберазе шырокага балота, акружанага многімі рэчкамі. Валы насыпаны на раўніне ў чатырохвугольнік. Больш дакладных звестак пра гэта гарадзішча не маецца. ... «Пілекальніс» (замчышча) паблізу фальварка Чапялюны, ляжыць на правым беразе рэчкі Асупка. Само гарадзішча, г.зн. сляды валоў, знаходзіцца на версе натуральнай горкі, да 18 сажняў вышынёй. Валы насыпаны ў два канцэнтрычныя кругі, з якіх ўнутраны мае 20, а знешні 22 сажні у дыяметры". У 1890 г. Шукевіч праводзіў пробныя раскопкі паблізу фальварка Чапялюны. Ён знайшоў абгарэлыя камяні, пабітыя косткі жывёл, аскепкі глінянага посуду грубай якас-ці, бронзавы кельт (сякеру) выдатна адпаліраваны. Археолаг прыйшоў да высновы, што «прымаючы пад увагу малы памер ... гэтага гарадзішча, сляды агню ... рэшткі жывёл ... гара гэтая была месцам, дзе прыносіліся крывавыя ахвяры».\nРэшткі замка знаходзяцца на ўзвышшы сярод забалочанай мясцовасці на беразе ракі Радунька каля вёскі Гарадзішча сучаснага Воранаўскага раёна. Валы чатырохвугольная, памерам 85 х 60 м, пляцоўка замка паднятая на вышыню да 8 м над далінай ракі, валы маюць вышыню 3-5 м. Валы абкружаная ровам глыбінёй 2,5-3 м і шырынёй 6-8 м., памеры рова, верагодна, вызначаны пад час раскопак, бо ўжо ў ХІХ стагоддзі роў быў практычна засыпаны. У паўднёва - ўсходнім вугле валоў да нашага часу бачны ўваход, там месцілася ўязная вежа - брама з пад'ёмным мастом. Гісторыкі лічылі, што аснову замкавай абароны складаў комплекс драўляна - земляных умацаванняў: вал, сцены - агароджа, вежы. Раскопкі па-казваць, што замак мае культурны пласт у 0,4-0,5 м. Пакроўскі Ф. у кнізе "Археологическая карта Виленской губернии", Вільня, 1893., пісаў, што "унутры вала, па кутах гарадзішча маюцца невысокія ўзвышэнні, відаць, - рэшткі былых пабудоваў, што пацвярджаецца таксама багаццем тут цагляных і кафляных абломкаў. Падчас нядаўняга разворвання гарадзішча былі знойдзены, згубленыя цяпер старадаўнія манеты, піка і асаблівай формы жалезная сякера, якая знаходзіцца да гэтага часу ў вёсцы Юцюны". Энцыклапедыя ВКЛ уда-кладняе, што археолагамі была знойдзена кераміка 14-17 ст., паліваная і тэракотавая кафля, жалезныя наканечнікі дзідаў, сякера, манеты 15-17 ст. і інш.\nУ XIV - XVII ст. замак быў велікакняскай маёмасцю. Пакроўскі піша, што паводле народнага падання, пераказа-нага тутэйшым настаўнікам, перад тым як з'ехаць у Белавежскую пушчу, у Радуньскім замку нейкі час жыла каралева Бона. Як было напісана вышэй, на поўначы Лідскага павету было некалькі "замкаў каралевы Боны". Вандалін Шукевіч пісаў: "Замак каралевы Боны" ў Дубічах зараз невялікі ўзгорак, акружаны валам. Ён ўзвы-шаецца на паўднёва-заходнім беразе возера і ракі Пеляса. Нарбут ў сваёй "Гісторыі літоўскага народа" выказвае меркаванне, што ў гэтым месцы стаяў паляўнічы палац вялікага князя Вітаўта. Сапраўды, пры праведзеных мною тут раскопках, знайшліся перагарэўшыя бэлькі, цэгла старадаўняй формы, шмат смецця, вугалю і попелу. Усё дно ракі ў гэтым месцы таксама засыпана смеццем. Кажуць, што нават ляжыць там гармата, якую быццам бы ў ясныя дні рыбаловы бачылі некалькі разоў. Каля «замка» праходзіла дарога - здаецца з Гародні ў Вільню - і на рацэ быў мост на дубовых палях, сляды якіх існуюць дагэтуль. ... пра «замак каралевы Боны», на беразе возера Ула, паблізу вёскі Рудня - ... дакладных звестак не маю."\nСупрацоўнікі Літаратурнага музея Максіма Багдановіча запрашаюць да ўдзелу ў першым музейным hand-made фестывалі "Поруч…", які адбудзецца 30 чэрвеня 2010 года, з 14.00 да 21.00 (г. Менск, Траецкае прадмесце, вул. М.Багдановіча, 7а)\nБеларусь мае свае традыцыі hand-made: даматканыя рушнікі, паясы, вырабы з саломы, жаночыя ўпрыгожванні. Адкрытая для іншых культур, яна на свой лад пераймае модныя накірункі аматарскага мастацтва, захоўваючы сваю непаўтор-насць і самабытнасць. Цікавая мешаніна культур, тэхнік і аўтарскіх рашэнняў дазволіла майстрам ствараць па-сапраўднаму цікавыя рэчы.\nНа першым музейным hand-made фестывалі "Поруч…" у Літаратурным музеі Максіма Багдановіча вы зможаце не толькі ўбачыць, як ствараюцца прыгожыя рэчы, але і сваімі ўласнымі рукамі паспрабаваць зрабіць што-небудзь незвычайнае. І, хто ведае, праз колькі год, магчыма, менавіта Вы будзеце прадстаўляць Беларусь на якім-небудзь міжнародным форуме.\nПраграма першага музейнага hand-made фестывалю "Поруч…":\n14.00 - 14.15 - "Поруч з гісторыяй…" - прэзентацыя выставы музейных прадметаў hand-made з фондаў Літаратурнага музея М.Багдановіча (шафа, зробленая рукамі А.Я.Багдановіча, бацькі паэта, саматканыя, вышытыя ручнікі і інш. рэчы, якія належылі продкам М.Багдановіча).\n14.00 - 17.00 - "Поруч з натхненнем…" - выстава аўтарскіх работ, майстар-класы па hand-made (навучанне розным відам творчасці: выраб упрагожванняў з поўсці, бісеру, вышыўка, пляценне, пластыка, арыгамі і г.д.).\n17.00 - 18.00 - выстава аўтарскіх работ, кірмаш.\n18.30 - 21.00 - "Музыка поруч…" - музычная імпрэза, у якой прымуць удзел гурты "Handmade", "Shepot Serebra", "ZnaRock", "Людзі Х" і інш. Пад час канцэрту адбудзецца прэзентацыя самаробных музычных інструментаў.\nУваход: 2.500 руб.\nФэст адбываецца пры падтрымцы галерэі "Славутыя майстры".


Тыгровае вока камень анікс Каралі для ёгі з бісеру || PlusMinusCo у Plus Minus Co.\nГалоўная Камень тыгравага вока з анікса Камень з бісеру з бісеру || PlusMinusCo\nКамень тыгравага вока з анікса Камень з бісеру з бісеру || PlusMinusCo\nГладкі чорны анікс - $ 48.95 Матавы чорны анікс - $ 48.95\nГладкі чорны анікс\nМатавы чорны анікс\nЛічыцца, што чорны анікс - адзін з самых магутных камянёў абароны. Ён звязаны з базавай (каранёвай, першай) чакрай. Чорны анікс валодае здольнасцю супакойваць страхі і клопаты, кантраляваць пераважныя эмоцыі. Анікс можа дапамагчы чалавеку захаваць пазітыўны светапогляд, чакаючы выніку крыніцы трывогі. Рэкамендуецца для паляпшэння канцэнтрацыі і адданасці, заспакаення сэксуальнай напружанасці і спынення шлюбных спрэчак. Чорны анікс дапамагае зняць дэпрэсію, кашмары і страты ў юрыдычных пытаннях.\nЧорны анікс выкарыстоўваецца як чароўны камень ва ўсім свеце. Яго магутнасць дадаткова павялічваецца магічнымі надпісамі, якія сустракаюцца ў магілах амерыканскіх індзейцаў, а таксама старажытных грэкаў і рымлян. У шматлікай крыштальнай літаратуры чорны анікс моцна асацыюецца з Сатурнам, і гаворыцца, што гэты камень найбольш пазітыўна дзейнічае на тых, у каго моцны Сатурн у сваіх натальных картах. Таксама лекары лічаць, што чорны анікс ратуе чалавека ад сурокаў і чорнай магіі.\nКамень "Тыгровае вока" называюць адным з самых грунтоўных камянёў, і на працягу стагоддзяў ён выкарыстоўваўся для абароны. Паданні пра каштоўныя камяні кажуць, што камень "Тыгровае вока" павышае ўдачу, росквіт і правільнае выкарыстанне сілы. Тыгровае вока таксама павышае ўпэўненасць, факусуе розум і дазваляе ўладальніку бачыць выразна без ілюзій.\nТып элемента: каралі\nЛанцуг Тып: Пасму\nФорма \_ карціна: Water Drop\nНумар мадэлі: nk17071701\nМеталы Тып: Нержавеючая сталь\nФункцыі: Трэнінг настрою, фітнес-трэкер\nПадвеска Памер: Памер OM 27mm * 40mm\nНатуральнае кварцавае каралі з натуральнай вясёлкі\nКварцавае каралі ручной работы з натуральнага вясёлкі 🌟 ЭКСКЛЮЗІЎ: НЕ ПРАДАЕЦЦА Ў крамах! Tail Раздробны продаж: 39.95 Абмежаваны час: 14.95 !! ✔ 100% новы і высакаякасны ...\nПаглядзець поўнае апісанне\nКаралі з чырвоных вогненных вуснаў\nКалье з залатых ланцужкоў з чырвонымі палаючымі вуснамі 🌟 ІНТЭРНЭС ЭКСКЛЮЗІЎ 🌟 🌟 НЕ ПРАДАЕЦЦА Ў КРАМАХ! 🌟 Раздробны продаж: 29.99 Сёння: 14.99 !! Бясплатная дастаўка ✔ ✔ 100% брэнд ...\nДзве закаханыя фігуркі Херувіма: Ідэальны падарунак на Дзень святога Валянціна для яе\nВы не асноўны муж (ці хлопец). Вы прафесійны муж (альбо хлопец). Гэта азначае, што 14 лютага коціцца, вы не толькі ведаеце, што гэта Вален ...\nЗмяя з золата з бісеру з крышталем || PlusMinusco.com\nЗалатое кольца з крышталем з бісеру 🌟 ІНТЭРНЭТ ЭКСКЛЮЗІЎ 🌟 🌟 НЕ ПРАДАЕЦЦА Ў крамах! 🌟 Раздробны продаж: 29.95 Сёння: 19.95 !! 💓 Бясплатная дастаўка 💓 Наша зала ...\nСкураны бранзалет сімвал бясконцасці\nСкураны бранзалет "Сімвал бясконцасці" ручной працы 🌟 ІНТЭРНЭС ЭКСКЛЮЗІЎ 🌟 🌟 НЕ ПРАДАЕЦЦА Ў КРАМАХ! 🌟 Раздробны продаж: 29.95 Сёння: 14.95 !! Бясплатная дастаўка 💓 Наша рука ...


Канвертаваць Алжырскіх дынараў (DZD) і В'етнам Донг (VND) : Калькулятар абменнага курсу\nАлжырскі дынар (DZD) і В'етнам Донг (VND) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Алжырскі дынар і В'етнам Донг пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 21 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Алжырскі дынар. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць В'етнам Донг валюты па змаўчанні. Націсніце на В'етнам Донг або Алжырскіх дынараў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nАлжырскі дынар гэта валюта, у Алжыр (DZ, DZA). В'етнам Донг гэта валюта, у В'етнам (В'етнам, В.М., VNM). Сімвал DZD можа быць запісаная DA. Сімвал VND можа быць запісаная D. Алжырскі дынар дзеліцца на 100 centimes. Абменнага курсу алжырскі дынар Апошняе абнаўленне 20 люты 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу В'етнам Донг Апошняе абнаўленне 21 люты 2020 ад Yahoo Finance. DZD каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. VND каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


МЕНСК.BY (рас. Минск) - Менскія чыноўнікі павярнуліся тварам да Верхняга гораду?\nРоўна месяц таму Беларускае таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры падало на разгляд у Менскі гарвыканкам альтэрнатыўны праект рэгенэрацыі гістарычнага цэнтру Менску аўтарства былога Галоўнага інспэктара аховы гісторыка‑культурнай спадчыны гарвыканкаму Ўладзімера Папругі. Паводле закону, чыноўнікі павінны былі даць адказ ў працягу 30 дзён.\nНапярэдадні старшыня таварыства Антон Астаповіч быў запрошаны да размовы ў Камітэт архітэктуры і горадабудаўніцтва выканкаму. Што сказалі яму адказныя за будаўнічую палітыку сталіцы чыноўнікі?\nВядомы беларускі архітэктар Уладзімер Папруга цягам пяці гадоў распрацоўваў альтэрнатыўны праект рэканструкцыі і рэстаўрацыі гістарычнага цэнтру Менску. Ягоная праца, па сутнасьці, сувымерная з калектыўнай творчасьцю цэлага праектнага інстытуту, што само па сабе дазволіла б дзяржаве заашчадзіць немалыя сродкі.\nАрхітэктар прапануе альтэрнатыўны эскізны генэральны плян рэгенэрацыі Верхняга горада і прылеглых да яго тэрыторый. Ён прадугледжвае захаваньне існуючай і аднаўленьне старой забудовы, рэканструкцыю пэрымэтра страчаных вуліцаў у аб’ёмах традыцыйнай забудовы, а таксама больш шырокія, у параўнаньні з цяперашнімі, магчымасьці камэрцыялізацыі прывабных для інвэстараў месцаў сталіцы па‑за межамі цэнтру. Апроч таго, прадугледжана істотнае перанакіраваньне транспартных патокаў.\nЯк да прапановаў паставіліся ў Менскім гарвыканкаме? Паводле старшыні Беларускага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры Антона Астаповіча, кіраўнік Камітэту архітэктуры і горадабудаўніцтва выканкаму Віктар Нікіцін напачатку тыдня сам затэлефанаваў і запрасіў на сустрэчу. Да размовы далучыліся намесьнік начальніка ўпраўленьня аховы гісторыка‑культурнай спадчыны і рэстаўрацыі Міністэрства культуры Ігар Чарняўскі і некаторыя іншыя экспэрты:\n«Канечне, я выказваў вельмі шмат прэтэнзій і да гарадзкой выканаўчай улады, і да Міністэрства культуры. Усе гэтыя прэтэнзіі, дарэчы, былі сфармуляваныя ў лісьце на адрас Камітэту дзяржаўнага кантролю. Адным словам, пакуль дасягнутае наступнае паразуменьне: гарадзкія ўлады і Міністэрства культуры становяцца адкрытымі для дыялёгу. Бо я абазначыў: нельга хаваць пляны ад грамадзкасьці. Павінен быць дыялёг грамадзкіх арганізацыі і выканаўчай улады ў вырашэньні гэтай праблемы, таму што выканаўчая ўлада вельмі часта працуе так, што ідуць пэўныя парушэньні».\nЯк паабяцалі спадару Астаповічу, у бліжэйшыя 10 дзён праект будзе разгледжаны спэцыялістамі праектнага прадпрыемства «Мінскграда» і Камітэта архітэктуры і горадабудаўніцтва. Ён спадзяецца, што ў працэсе вывучэньня працы Ўладзімера Папругі экспэрты будуць уважлівыя:\n«Напярэдадні, калі Нікіцін, Чарняўскі і кіраўнік экспэртызы праглядзелі ў электронным варыянце асноўныя дэталі праекту, пры мне была гаворка: яны таксама знайшлі рацыянальнае зерне. Зь некаторымі аспэктамі, сказалі, будуць спрачацца. Але ў любым выпадку праца пачалася. Тое, што я так настойліва апэляваў да ўсіх дзяржаўных інстанцый (як мне было сказана — стварыў для іх пакутлівыя абставіны сваімі лістамі, дастаў іх ліставаньнем), плюс яшчэ мая апэляцыя да Дзяржкантролю — усё ж дало плён. Я не кажу, што гэта перамога, не будую ілюзій. Але ж зроблены першы крок да нейкага супрацоўніцтва. Тым больш, размова адбывалася не на высокіх танах: мы паўтары гадзіны сядзелі і гаварылі. Што будзе далей — паглядзім. Але дзён праз 10, максымум 15 будзе шырокае абмеркаваньне ў Камітэце архітэктуры і горадабудаўніцтва тых прапановаў, якія зрабіў Уладзімер Папруга».\nУ свой час Уладзімер Папруга займаў пасаду Галоўнага інспэктара ў ахове гісторыка‑культурнай спадчыны Менгарвыканкаму. Але ў 2005 годзе кантракт зь ім не працягнулі. Як перакананыя многія — менавіта за прынцыповую пазыцыю ў адстойваньні інтарэсаў гістарычнай часткі сталіцы. А пераломным для Верхняга гораду момантам, як ён лічыць, стаў абвешчаны ў 2004 годзе Менгарвыканкамам конкурс на «лепшы праект разьвіцьця гістарычнага цэнтру Менску». У адсутнасьць шырокага грамадзкага абмеркаваньня права перабудоўваць Стары горад атрымаў калектыў пад кіраўніцтвам Дзьмітрыя Бубноўскага, колішняга кіраўніка Камітэту ў ахове гісторыка‑культурнай спадчыны і рэстаўрацыі пры Міністэрстве культуры. Ад таго часу Стары горад пачаў імкліва забудоўвацца паркінгамі, офіснымі будынкамі і наноў адбудаванымі на месцы гістарычных муроў «муляжамі»:\n«Як можна было аб’яўляць конкурс на гісторыка‑культурны цэнтар, калі не было зроблена ніякіх гісторыка‑навуковых дасьледаваньняў. Ніводзін з калектываў‑удзельнікаў, канкурсантаў не атрымаў вось гэтую, неабходную ўсім «падкладку»: а што ж тут у рэшце рэшт было калісьці? Горад Менск мае тысячагадовую гісторыю, але нават сытуацыі на 1914 год не было падкладзена ва ўмовы конкурсу. І гэта ўжо папросту непрыстойна. Тут ужо нават не ідзе гаворка, наколькі гэта неабгрунтавана; папросту непрыстойна тое, што было зроблена. Такім чынам, чакаць ад гэтага конкурсу нейкіх станоўчых вынікаў ад пачатку не выпадала».\nПа словах старшыні Беларускага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры Антона Астаповіча, для таго, каб яшчэ пасьпець уратаваць Верхні горад, патрэбна нават не палітычная воля дзяржавы, а «лякальная воля» на ўзроўні Менгарвыканкаму. Альтэрнатыўны праект Уладзімера Папругі ня толькі прадугледжвае паварот падзеяў назад, але і дае выгадныя магчымасьці для інвэстараў, з дапамогай якіх можна ня толькі будаваць новыя офісы, але і ратаваць гістарычныя аб’екты, унесеныя ў Дзяржаўны сьпіс гісторыка‑культурнай спадчыны пад вышэйшымі катэгорыямі каштоўнасьцяў.\nІгар Карней, Radio Free Europe / Radio Liberty\n2007-10-26 11:28:22\t Версия для печати


Святы вёсак прайшлі ў Свірыдавічах і Светачы\nВёскі Свірыдавічы і Светач знаходзяцца побач адна адной. Сёння сюды завіталі артысты, каб правесці для вяскоўцаў свята.\nНа свяце павіншавалі самых сталых жыхароў, самыя маладыя сем'і, а таксама сямейныя пары, якія пражылі разам больш за 50 гадоў. Артысты падаравалі вяскоўцам шмат добрых песень. Кульмінацыя свята стала падвядзенне вынікаў конкурсу на самы добраўпарадкаваны дом і падворак.


Змешаная эстафета (біятлон) — Вікіпедыя\nЗмешаная эстафета (біятлон)\nЗме́шаная эстафе́та — каманднае спаборніцтва ў біятлоне. Каманда складаецца з чатырох спартсменаў — прадстаўнікоў адной краіны. Кожны біятланіст праходзіць адзін этап, які складае 6 км для жанчын і юніёраў і 7, 5 км для мужчын і юніёраў, з двума агнявымі рубяжамі.\nЗмешаная эстафета — самы малады від біятлонных спаборніцтваў, які праводзіцца ў рамках Чэмпіянатаў свету і Кубка свету. Упершыню змешаная эстафета была праведзена на пятым этапе Кубка свету сезона 2002/2003 у нямецкім Рупольдынгу, тады спартсмены беглі 4х4,8 км. У рамках Чэмпіянатаў свету змешаная эстафета была ўпершыню праведзена ў 2005 годзе ў Ханты-Мансійску. Першымі чэмпіёнамі і чэмпіёнкамі свету на гэтай дыстанцыі сталі расійскія біятланісты Вольга Пылёва, Святлана Ішмуратава, Іван Чэрэзаў і Мікалай Круглоў.\nЗмешаныя эстафеты таксама праводзяцца на спаборніцтвах (у тым ліку на чэмпіянатах свету з 2008 года) па летнім біятлоне.\n6 красавіка 2011 года змешаная эстафета была ўключана ў праграму Алімпійскіх гульняў.\nПа аднаму прадстаўніку ад кожнай краіны стартуюць адначасова і, прабегшы свой этап, перадаюць эстафету наступнаму біятланісту з сваёй каманды. Спачатку свае дыстанцыі праходзяць жанчыны, затым мужчыны. Першая стральба — лежачы, другая — стоячы. Спартсмен, як і ў звычайнай эстафеце, мае па тры запасных патрона на кожнай стральбе. Калі біятланіст патраціць запасныя патроны, то за кожны наступны промах прадугледжана праходжанне штрафнога круга, роўнага 150 м.\n↑ На чэмпіянатах свету 2005 і 2006 гадоў эстафетныя этапы змешанай эстафеты і для мужчын, і для жанчын складалі 6 км, а на першай змешанай эстафеце ў рамках Кубка свету (у сезоне 2002/2003) — 4,8 км.\n↑ Сярод юнакоў і дзяўчат змешаная эстафета пакуль не праводзіцца.\n↑ Вынікі першай у Кубке свету змешанай эстафеты.\n↑ На першай змешанай эстафеце ў рамках Кубка свету (у сезоне 2002/2003) і на Чэмпіянаце свету 2006 года першы і трэці этапы праходзілі жанчыны, другі і чацвёрты — мужчыны.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Змешаная_эстафета_(біятлон)&oldid=3104873"\nАпошнія змены 27 лютага 2018 а 17:31\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 17:31, 27 лютага 2018.


“Пагавары са мною, мама…” - Адукацыйная прастораАдукацыйная прастора\nЧыстая, правільная гаворка — адна з найважнейшых умоў псіхічнага развіцця чалавека. З дапамогай маўленчай камунікацыі дзіця лёгка і непрыкметна для сябе ўваходзіць у навакольны свет, пазнае шмат новага, можа выказваць свае думкі, жаданні, патрэбы. Па прызнанні спецыялістаў, у нашы дні ў дзяцей з’яўляецца ўсё больш і больш маўленчых парушэнняў, якія рэзка абмяжоўваюць іх камунікацыю з навакольным асяроддзем і людзьмі.\nДэфекты гаворкі аказваюць тармажэнне на развіццё самой гаворкі і на развіццё мыслення дзіцяці, на яго падрыхтоўку да авалодання граматай. Няправільнае вымаўленне прыносіць дзецям нямала засмучэнняў і цяжкасцей: яны саромеюцца сваёй гаворкі, пачуваюцца няўпэўнена, робяцца сарамлівымі, замыкаюцца, цяжка іду ць на кантакт з людзьмі.\nУ сістэме карэкцыйнай работы з дашкольнікамі, якія маюць маўленчае недаразвіццё, вельмі важныя сістэмнасць і бесперапыннасць. Трэба сталае замацаванне атрыманых на занятках ведаў і навыкаў у вольных маўленчых зносінах — падчас гульняў, прагулак, паходаў у краму і г.д. Толькі цесны кантакт у рабоце спецыяліста і бацькоў можа спрыяць знішчэнню маўленчых парушэнняў у дашкольным узросце, а значыць, і далейшаму паўнавартаснаму школьнаму навучанню. Бацькі — не пабочныя назіральнікі, а актыўныя памагатыя ў нялёгкай справе пераадолення маўленчага недаразвіцця дзяцей.\nТаму работа з дзецьмі, якія маюць праблемы ў маўленчым развіцці, павінна пачынацца з работы з іх бацькамі.\nАналіз вопыту, назапашанага ў яслях-садзе № 5 Слоніма, паказвае, што паспяховасць (або непаспяховасць) педагагічнага ўзаемадзеяння дашкольнай установы і сям’і шмат у чым вызначаецца слушна абранай пазіцыяй настаўніка-дэфектолага. “Мы разам — я, дзіця і яго бацькі — пераадолеем усе праблемы, таму што мы зацікаўлены ў гэтым”. Толькі ў такім разе ўзнікае дадатковы кантакт, пры якім развязваюцца ўсе карэкцыйныя заданні.\nАзнаямленне бацькоў са спецыяльнымі метадамі і прыёмамі карэкцыі гаворкі ў нашай установе ажыццяўляецца з дапамогай калектыўнай, індывідуальнай і нагляднай формаў работы.\nКалектыўная работа праходзіць наступным чынам: бацькоўскія сходы праводзяцца на пачатку, у сярэдзіне і канцы навучальнага года. Менавіта яны дапамагаюць з’яднаць бацькоў, нацэліць іх на дапамогу камандзе дзіцячага сада, актыўна ўключыцца ў карэкцыйна-выхаваўчы працэс. На пачатку навучальнага года (верасень) настаўнік-дэфектолаг знаёміць бацькоў са спецыфікай работы Пункта карэкцыйна-педагагічнай дапамогі (ПКПД) у нашай установе, з вынікамі дыягностыкі, растлумачвае патрэбу лагапедычнай работы, расказвае пра вынікі работы ў папярэднія гады, падкрэслівае важнасць сістэматычных заняткаў і ролі бацькоў у выпраўленні маўленчых парушэнняў дзяцей. На бацькоўскім сходзе, які праводзіцца ў студзені, падводзім вынікі карэкцыйнага навучання дзяцей за 1-е паўгоддзе і знаёмім з заданнямі 2-га паўгоддзя. На сходзе пад канец навучальнага года (май) падводзяцца вынікі карэкцыйнай работы. Асабліва старанным і адказным бацькам уручаюцца граматы “Лепшаму памочніку настаўніка-дэфектолага”.\nПрактыка паказвае, што ў парадак дня бацькоўскага сходу карысна ўключыць хоць бы адну кансультацыю. Тэмы бацькоўскіх сходаў, кансультацый адлюстраваны ў гадавым плане работы настаўніка-дэфектолага.\nВопыт работы паказвае, што кансультацыі трэба будаваць так, каб яны не былі фармальнымі, нуднымі і павучальнымі, а ўтрымлівалі патрэбны бацькам пэўны матэрыял практычнага характару. Найбольш актуальныя тэмы для кансультацый, якія цікавяць бацькоў нашых выхаванцаў: “Развіццё гаворкі дзяцей ранняга ўзросту”, “Як навучыць малога запамінаць вершы”, “Як і што чытаць дзецям з маўленчымі парушэннямі”, “Маўленчыя гульні дома”, “Як сачыць за аўтаматызацыяй гукаў у дамашніх умовах”, “Артыкуляцыйная гімнастыка”, “Развіццё дробнай маторыкі”, “Маўленчая гатоўнасць дзіцяці да навучання ў школе”. Да некаторых кансультацый падбіраецца спецыяльны практычны матэрыял. Так, да тэмы “Развіццё дробнай маторыкі” на выставе былі пададзены каралі, гузікі, розны прыродны матэрыял, мазаікі, алоўкі, контуры для абводкі і інш.\nКаб была магчымасць асэнсаваць атрыманыя рэкамендацыі і выконваць іх, прапануем бацькам вызначаны алгарытм дзеянняў. З гэтай мэтай мы ствараем напамінкі, якія дазваляюць здзяйсняць паслядоўныя і дакладныя крокі.\nНемалую ролю ў супольнай комплекснай рабоце настаўніка-дэфектолага і сям’і выконвае анкетаванне бацькоў. Асабліва эфектыўна праводзіць яго на пачатку навучальнага года. Каб адказваць на пытанні, бацькі павінны не толькі прыслухацца да гаворкі свайго дзіцяці, але і падумаць, што менавіта яно вымаўляе няправільна (гукі, словы ці фразы) і як яно іх вымаўляе. Атрыманыя анкетныя даныя кажуць пра тое, ці вядзецца ў сям’і работа па пераадоленні маўленчых хібаў і папярэджанні цяжкасцей у школьным навучанні, ці гатовы да яе бацькі, ці хочуць супрацоўнічаць з дзіцячым садам, працягваючы ўдасканальваць гаворку сваіх дзяцей.\nЭфектыўная форма выяўлення дынамікі развіцця дзіцяці — правядзенне настаўнікам-дэфектолагам адкрытых заняткаў-кансультацый, практыкумаў для бацькоў, якія прадугледжваюць знаёмства са спецыяльнымі метадамі і прыёмамі карэкцыі гаворкі, назіранне за сваім дзіцем збоку, за яго поспехамі, дасягненнямі аднагодкаў, ацэнку наяўных цяжкасцей. Сумесныя заняткі спрыяюць больш адказнаму стаўленню бацькоў да выканання рэкамендацый настаўніка-дэфектолага.\nАсноўная форма кантактаў з бацькамі — сшытак для дамашніх заданняў. Ён служыць своеасаблівым “тэлефонам даверу” — дарослыя могуць напісаць у ім кожнае пытанне, адзначыць заданні, якія выклікалі ў дзіцяці цяжкасці. Сшытак запаўняецца настаўнікам-дэфектолагам адзін-два разы ў тыдзень і аддаецца бацькам, каб яны маглі паўтарыць з дзецьмі вывучанае ў дзіцячым садзе, замацаваць навыкі слушнага гукавымаўлення і мелі магчымасць назіраць за дынамікай карэкцыйнага працэсу. Для дамашніх заняткаў з дзецьмі старэйшага дашкольнага ўзросту ў гэтым навучальным годзе мы паспяхова выкарыстоўваем дапаможнік У.А.Кныш, І.І.Пілот “Развіваем гаворку” ў 2-х частках, дзе пададзены гульнявыя заданні па развіцці маўлення, разумовай дзейнасці і графічных уменняў дзяцей. Бацькі адзначаюць даступнасць, нагляднасць, карысць, паслядоўнасць такой формы ўзаемадзеяння.\nВельмі важныя для бацькоў, чые дзеці наведваюць заняткі ў ПКПД, наглядныя формы ўзаемадзеяння. У гэтым сэнсе выдатна зарэкамендаваў сябе маўленчы куток “Школа правільнага маўлення”, аформлены ў нашым садку каля кабінета настаўніка-дэфектолага. Матэрыялы стэнда дазваляюць пазнаёміць бацькоў з тым, як развіваецца маўленне ў норме, якія прычыны адхіленняў у маўленчым развіцці, як праводзіцца абследаванне дзяцей з маўленчай паталогіяй, як арганізаваць заняткі з дзіцем дома. Таксама тут пададзены гульні і гульнявыя практыкаванні на фарміраванне і замацаванне розных маўленчых навыкаў, на развіццё дробнай маторыкі і маўленчага дыхання.\nДадатковую матывацыю да пераадолення маўленчых цяжкасцей у дзяцей і іх бацькоў фарміруе стэнд “Дошка гонару”, дзе змешчаны фатаграфіі дзяцей, якія выправілі свае маўленчыя парушэнні. На стэндзе зроблены наступны надпіс:\nШаноўныя дарослыя! Любыя дзеці!\nЗірніце на фатаграфіі гэтыя!\nДзеці вучыліся старанна\nІ зараз гавораць выдатна!\nДзеці часта пытаюць: “А нашы фатаграфіі таксама будуць тут?” “Абавязкова! — адказваю я. Толькі трэба імкнуцца!”\nТакім чынам, істотную ролю ў дзейнасці настаўніка-дэфектолага выконвае актыўны ўдзел сям’і ў карэкцыйна-выхаваўчым працэсе, бо найлепшыя вынікі дасягаюцца там, дзе настаўнік-дэфектолаг і бацькі дзейнічаюць разам.\nнастаўнік-дэфектолаг ясляў-сада № 5 Слоніма.\nмаўленчыя парушэнні правільная гаворка псіхічнае развіццё спецыяліст\nЗ тегами: маўленчыя парушэнні правільная гаворка псіхічнае развіццё спецыяліст\nПапярэдняя: “Смачныя” тэмы і незвычайныя святы\nНаступная: Дапамагчы зрабіць асэнсаваны выбар