БПЦ: «Канстантынопаль для нас бабуля, Расейская праваслаўная царква мацярынская для нас» - Беларуская Праўда\nБПЦ: «Канстантынопаль для нас бабуля,...\nУ Беларускай праваслаўнай царкве мяркуюць, што для актывізацыі пытання аб наданні аўтакефаліі, як ва Ўкраіне, няма ніякіх падстаў.\nСтаршыня Сынаідальнага інфармацыйнага аддзелу Беларускага экзархату, доктар тэалёгіі, протагерэй Сяргей Лепін расказаў Свабодзе аб пазыцыі Беларускай праваслаўнай царквы ў пытанні аўтакефаліі.\nКанстантынопальскі патрыярх абмяркуе з сястрынскімі цэрквамі наданне аўтакефаліі Ўкраінскай праваслаўнай царкве\n— Як вы ацэньваеце імкненне Ўкраінскай праваслаўнай царквы да аўтакефаліі?\n— Мы зыходзім з таго, што ва Ўкраінскай праваслаўнай царкве ёсць кананічныя структуры Праваслаўнай царквы, якія цалкам маюць права прадстаўляць усю паўнату інтарэсаў праваслаўнага насельніцтва Ўкраіны. І па-за ініцыятывамі гэтых структураў усе спробы вырашэння пытання аб наданні аўтакефаліі антыпрадуктыўныя.\nМы спадзяёмся, што сытуацыя ва Ўкраіне будзе развівацца згодна з канонамі, а ўсім, хто мае тое ці іншае дачыненне да гэтай праблемы, Гасподзь дасць мудрасці, цярпення і адказнасці.\n— Хутчэй бабуляй, таму што Беларуская праваслаўная царква з’яўляецца часткай Расейскай праваслаўнай царквы. А Расейская праваслаўная царква калісьці нарадзілася з улоння царквы Канстантынопальскага патрыярхату.\nЗразумела, гісторыя і Кіеўскай мітраполіі ў прыватнасці, і Расейскай праваслаўнай царквы ўвогуле генэтычна звязаныя з Канстантынопальскай праваслаўнай царквой. У гэтым сэнсе яна мацярынская для нас.\nАле РПЦ сёння — ужо «дарослая» памесная Царква, а ня частка Канстантынопальскай. У той час як Беларуская праваслаўная царква — частка РПЦ.\nА ўсе разам мы разам — Адзіная Святая Саборная Апостальская Царква праваслаўных. І я спадзяюся на тое, што ніякія палітычныя супярэчлівасці, якія існуюць цяпер у свеце, ніяк не паўплываюць на добры стан нашых адносінаў, у тым ліку і літургічных.\n— Я думаю, што сёння для актывізацыі пытання аб наданні аўтакефаліі Беларускай праваслаўнай царкве няма ніякіх падставаў.


Опубликовано: 08 июля 2013, 18:37\nАдшукваюцца знаўцы даўняй гульні "Шаўцы" (ФОТА)\nГульня праводзіцца пад музыку любога вальса. Хлопцы становяцца на адно калена ў кола, адзін з іх - майстар, астатнія - падмайстры.\nУ рэдакцыю Kraj.by зноў звярнуўся Зміцер Сідаровіч, краязнаўца, музыка, лідэр і стваральнік беларускага этна-рок-гурта "Камелот". Нагадаем, што раней ён шукаў мелодыю да песні з-пад Крывічоў Мядзельскага раёна, у выніку чаго высветлілася правільная назва вёскі і прозвішча сваякоў жанчыны, ад якой быў запісаны тэкст фалькларыстамі ў 1945 годзе.\nЦяпер Зміцер шукае тых, хто іграў у дзяцінстве ў гульню "Шаўцы". Магчыма, яна была распаўсюджаная ў маладзечанска-вілейскім рэгіёне. Цяпер гэтая гульня ўзнаўляецца, у яе гуляюць сучаснікі, і да свайго апісання гульні музыка далучыў сучасны фотаздымак.\n"На здымку - нямецкі варыянт гульні “Шаўцы”, цікавай для нас тым, што яна грунтуецца не на “сялянскім”, а на ярка выражаным “местачкова-рамесніцкім” падмурку, - напісаў у сваім лісце Зміцер. - Гульня праводзіцца пад музыку любога вальса. Хлопцы становяцца на адно калена ў кола, адзін з іх - майстар, астатнія - падмайстры. Майстар імітуе рухі шавецкай прафесіі, падмайстры паўтараюць гэтыя рухі за майстрам. Дзяўчаты, якіх на адну меней, чым хлопцаў, у гэты час кружацца ў вальсе вакол майстра і падмайстраў. У нечаканы момант майстар б’е кулаком па зямлі, хлопцы ўскокваюць, хапаюць дзяўчат і танцуюць з імі. Той, каму не хапіла дзяўчыны, становіцца майстрам і, не даючы бавіць час, камандуе хлопцам зноў працаваць. Усё паўтараецца зноў.\nАпісанне і фотаздымак гульні прыводзяцца як адпраўная кропка для разваг і летніх краязнаўчых пошукаў. Пытанне краязнаўцам такое. Вядома, што нейкая гульня з назвай “Шаўцы” бытавала ў вілейска-маладзечанскім рэгіёне. Ці рэальна знайсці сталага чалавека, хто б памятаў мясцовы, местачкова-рамесніцкі або іншы, варыянт гульні “Шаўцы”? Дзякуй".\nВольга РУДНІЦКАЯ са слоў Зміцера СІДАРОВІЧА


Вымярэнне крутоўнага моманту і разрыву вечка бутэлек, бутэлек, слоікаў як пры ўкручванні, так і пры адкручванні - RODER SRL\nВымерайце крутоўны момант пры закручванні або адкручванні каўпачкоў бутэлек, балонаў, слоікаў, ёмістасцяў.\nЗахоўвайце максімальную велічыню крутоўнага моманту пры адкручванні (максімум намаганняў, каб адкрыць бутэльку) або запамінайце максімальнае значэнне крутоўнага моманту пры раздзіранні ніткі.\nВыкарыстанне датчыкаў крутоўнага моманту ў крышках, прапанаваных кампаніяй RODER, дазваляе вымераць крутоўны момант для крышачак для бутэлек і бутэлек, размяшчаючы бутэльку на паверхні, дзе ўстаноўлены датчык крутоўнага моманту.\nКалі аператар адкручвае або закручвае вечка, ячэйка крутоўнага моманту вымярае крутоўны момант на высокай хуткасці. Дадзеныя максімальнага крутоўнага моманту могуць быць паказаны на дысплеі або праглядацца ў выглядзе графіка праз вонкавае праграмнае забеспячэнне.\nДля гэтага тыпу прымянення можна выкарыстоўваць перадатчыкі крутоўнага моманту з сямейства CAP-TT01.\nДатчыкі крутоўнага моманту CAP сямейства CAP-TT01 - гэта настольныя датчыкі крутоўнага моманту з падставай для фіксацыі бутэлькі. Пярэдні дысплей і простае праграмаванне функцыянальных прыбораў робяць гэты прадукт прыдатным не толькі для выкарыстання ў метралагічнай лабараторыі, але і на вытворчай лініі альбо пры прыёме матэрыялаў.\nДатчыкі крутоўнага моманту серыі CAP-TT01 для ...\nНавіны CP0001 - Аўтарскае права RODER SRL - Усе правы абаронены ©\nз пазнакай кантроль адкрыцця каўпачка, кантроль закрыцця каўпачка, кантроль зацягвання каўпачка, крутоўны момант, Крутоўны момант зацягвання, вымярэнне крутоўнага моманту, вымярэнне кручэння, адмераць шапкі, крутоўны момант, Крышкі датчыкаў крутоўнага моманту


24 студзень 2005, 12:33\nШто сталася прычынаю такой заявы? Справа ў тым, што віцебскія партыйныя арганізацыі цягам мінулых чатырох гадоў бесьперашкодна арэндавалі памяшканьні ў адміністрацыйным будынку па вуліцы Герцэна, дом 10/7, які належыць будаўнічаму трэсту №9. Улетку мінулага году яны атрымалі папярэджаньне ад гаспадароў пра тое, што працягу тэрміну арэнды ня будзе.\nЯк стала вядома, гэта гарадзкія ўлады аддалі вуснае распараджэньне будаўнічаму трэсту пазбавіцца ад апазыцыйных кватарантаў. Але дзякуючы пэўнай лаяльнасьці з боку кіраўніка трэсту Валянціна Козічкіна партыйцам удалося затрымацца ў арандаваных памяшканьнях да восені.\nАле ўжо ў кастрычніку, неўзабаве пасьля выбараў ды рэфэрэндуму, у партыйныя офіс пачалі прыходзіць новыя арандатары, а старым тэрмінова загадалі выносіць сьцягі, плякаты, мэблю ды іншую маёмасьць. Так партыйцы апынуліся ня толькі, як кажуць, “на вуліцы”, але і без юрыдычных адрэсаў.\nУ такім выпадку партыйным структурам пагражае скасаваньне, бо яны мусяць перарэгістравацца да 1-га лютага, а для гэтага проста неабходна мець юрыдычныя адрэсы. З гэтай нагоды кіраўнікі арганізацыяў зьвярнуліся ў гарвыканкам, бо там маюцца зьвесткі пра вольныя памяшканьні, прыдатныя для арэнды. Калі ў гарвыканкаме ім далі пералік памяшканьняў на цэлы аркуш, яны напачатку нават узрадаваліся, але, абышоўшы некалькі дзесяткаў прапанаваных варыянтаў, пераканаліся, што гэта зусім ня тое, што трэба.\nРаспавядае кіраўнік абласной арганізацыі партыі БНФ Кастусь Смолікаў:\n(Смолікаў: ) “Па-першае, нам прапанавалі сутарэньні або памяшканьні, для офісаў зусім не прыдатныя, якія да таго ж вымагаюць вялікага рамонту ды вялікіх грашовых укладаньняў. Па-другое, вялікая частка зь іх – гэта такія памяшканьні, у якіх ні пажарныя, ні санстанцыя ніколі не дазволяць адчыніць офісы. Пра гэта мне наўпрост сказалі ў адным з домакіраўніцтваў. А я распавёў гэта ўсё на сустрэчы з намесьніцай старшыні гарвыканкаму. Яна толькі пасьміхнулася, сказаўшы, што “ўлада мае права рабіць усё што заўгодна, каб толькі застацца пры ўладзе”.\nВарта зазначыць, што да сустрэчы ў гарвыканкаме, пра якую згадвае спадар Смолікаў, партыйцы пасьпелі абысьці яшчэ й тыя адрэсы, якія ўдалося знайсьці самім – ад нядаўна вызваленай мастацкай майстэрні ў цэнтры да зачыненай 6 год таму крамы на самым ускрайку Віцебску.\nАле як толькі даходзіла да гаворкі з гаспадарамі – кіраўнікамі гарадзкое камунальнае гаспадаркі, дык тут жа высьвятлялася, што памяшканьні ўжо здадзеныя. І абвяшчалася гэта адразу, як толькі гучала назва той ці іншай партыі.\nТак што на сустрэчу са старшынём райсавету спадаром Грыцкевічам ды немесьніцай старшыні гарвыканкаму спадарыняй Аленскай кіраўнікі партыяў ужо ішлі з канкрэтнымі прапановамі. У прыватнасьці, яны абвясьцілі, што гатовыя арандаваць нават прапанаваныя сутарэньні пад жылымі дамамі, непрыстасаваныя ды нязручныя памяшканьні, рабіць там рамонты, праводзіць сьвятло ды гэтак далей, адно каб быць пэўнымі, што іх зарэгіструюць у якасьці юрыдычных адрэсаў і не прымусяць выбірацца адтуль хаця б да 2006-га году.\nАднак, паводле намесьніцы старшыні абласной арганізацыі АГП Алены Залескай, такой гарантыі ніхто з кіраўнікоў гораду ня даў.\n(Залеская: ) “Я распавяла, дзе мы былі, якія нам далі адказы, як калацілася загадчыца жыльлёва-камунальнай гаспадаркі Кастрычніцкага раёну, пачуўшы, што мы – ад апазыцыйнае партыі. І на гэта мне адказалі, што дзяржаўныя службоўцы мусяць кіравацца афіцыйнай палітыкай ды падтрымліваць дзяржаву”.\nНапрыканцы гутаркі, як кажа спадарыня Залеская, старшыня гарсавету сказаў, што да 1-га лютага час яшчэ ёсьць ды пажадаў апазыцыянэрам посьпехаў. З чаго яны зрабілі высновы, што апазыцыю ў Віцебску цяпер ужо напэўна ня пусьцяць нават у тыя сутарэньні, якія гораду заўжды бракуе сродкаў рамантаваць ды ўтрымліваць хаця б у адносным парадку.


Эканамічнае значэнне птушак - Старонкі  - Сусветны энцыклапедычныя веды\nЭканамічнае значэнне птушак\nЭканамічнае значэнне птушак, вельмі шырокі. Яго выкарыстанне можа быць падзелена на шэсць тыпаў:\n1. Птушка. Як курэй, качак, гусей, галубоў, перапёлак, і г.д., галоўным чынам, забяспечыць чалавецтва крыніцай бялку. Па фазана прыручылі птушкі, такія як куры джунглі птушкі продкаў, продкаў крыжанкі, гусь сям'і продкаў гусей.\nТакім чынам, вы можаце скарыстацца на бесперапыннае паляпшэнне пароды дзікіх птушак, таму што фазаны маюць вялікі памер, хуткі рост, ўстойлівасць да хвароб і іншыя характарыстыкі, з'яўляецца генафонд вельмі багаты. Пасля гэтага вы можаце пашырыць одомашненных відаў фазанаў птушкі.\nЗараз людзі сталі трымаць такую дрофа, лебедзі, карычнева-вушасты фазан, і г.д., у будучыні яны могуць стаць новая парода птушкі, таму, мы павінны абараніць фазана.\n2. Паляванне птушак. Як дзікія качкі і курыцы, мяса і ядомых, пёры зрабіць лубіна, галаўныя ўборы, курткі, коўдры, толькі належным чынам ўрэгуляваць адносіны паміж абаронай і выкарыстаннем, ён можа стаць можа рэгенераваць, невычэрпны важны рэсурс.\n3. Птушыны памёт. Птушкі канцэнтраваныя пражывання, міграцыя ўрэгулявана, і часта буйным вытворцам фосфарных угнаенняў. Парасельские выспы ёлупы як гною злева звалілі некалькі метраў таўшчынёй.\n4. Лекавыя птушак. Мы больш знаёмыя курыныя косткі і птушкі гнязда, а таксама Gallus Gallus, белыя гваздзікі.\n5. Падаецца з хатняй птушкай. Як ястраба, ястраб-перапёлачнік, баклан, і г.д., з'яўляецца тое, што людзі былі паляванне і рыбалоўства, добры памочнік.\n6. Дэкаратыўныя птушкі. Як паўлін, качкі, дрозд, жаўрук, папугаі.\nПаколькі птушкі маюць мноства ужыванняў, таму ён прынёс чалавецтву велізарную эканамічную каштоўнасць.\n[Наведвальнік (218.205.*.*)]Каментары [Адказаць ] Час :2015-09-16


У Жытомірскай вобласці пажарныя прадухілілі знішчэнне жылога дома\n17 сакавіка ў 00:55 на пункт н ’ сувязі 8-й Дзяржаўнай пажарна-выратавальнай часткі горада Коростень паступіла паведамленне аб узгаранні гаспадарчай пабудовы памерам 7 × 4 м, размешчанай у вёсцы Дедковичах. У службу выратавання « 101 » паведамілі суседзі, якія таксамабываюцца пачалі тушыць пажар падручнымі сродкамі. У гэты час гаспадара дома не было. Прыбыўшы на месца здарэння, ратавальнікі ўстанавілі, што гарыць дах хлява. Дзякуючы зладжаным і аператыўным дзеянням пажарных полымя ’ я ўдалося лакалізаваць у 13:28, ліквідаваць у 16:20. Таксама, байцы ДСНС не дапусцілі узгарання дрэў ’ Янай кухні, хлява і нісветлавых дома, якія знаходзіліся ў некалькіх метрах ад ачага ўзгарання. З прычыны здарэння агонь знішчыў дах і перакрыцці хлява. Паводле папярэдняй версіі, пажар адбыўся ў выніку выпальвання сухастою жыхарамі пасёлка. Зараз спецыялістамі усталёўваецца канчатковая прычына ўзнікнення пажару, а таксама сумы шкоды і выратаваных матэрыяльных каштоўнасцяў.У ДСНС ў Жытомірскай вобласці\n← Валынская вобласць:... Іосіф Сытнік: " Дэпутаты... →


«Кактэйлі Молатава» і Фраў А. аказаліся мітам», — Бяляцкі лічыць, што «справа патрыётаў» можа не дайсьці да суду | Гарадзенская вясна\n«Кактэйлі Молатава» і Фраў А. аказаліся мітам», — Бяляцкі лічыць, што «справа патрыётаў» можа не дайсьці да суду\nСьледчы камітэт Беларусі прыняў распачатую КДБ крымінальную справу па артыкуле 287 КК РБ — стварэньне незаконнага ўзброенага фармаваньня«, вядомую як «справа патрыётаў». Але па артыкуле за «падрыхтоўку масавых беспарадкаў» крымінальны перасьлед спынены.\nШто гэта значыць, Свабодзе кажа старшыня праваабарончага цэнтру «Вясна» Алесь Бяляцкі:\n«Па-першае, гэта значыць, што той міт, які распаўсюджвалі афіцыйныя сродкі масавай інфармацыі пра беспарадкі, цяпер разьвеяўся канчаткова. Ён нічым ня быў пацьверджаны за тыя амаль два месяцы пасьля падзеяў, што адбываліся ў сакавіку.\nПрапагандысцкі фільм БТ аб справе „Белага легіёну“\nКанечне ж, гэта выклікае вялікія пытаньні і да прафэсіяналізму КДБ, які распачаў гэтую справу. Атрымліваецца, што ўсе гэтыя эпізоды пра „кактэйлі Молатава“, якія былі „знойдзеныя“ 25 сакавіка, пра „Фраў А.“, якая выступала ў амбасадзе са зваротам па масавых беспарадках — усё гэта аказалася прапагандысцкім фэйкам.\nГэта паказвае, што ў распачынаньні гэтай справы галоўным быў палітычны падтэкст, а ня нейкія дзеяньні, якія сапраўды мелі месца.\nТое, што справа была перададзеная з КДБ, мне падаецца, паказвае, што КДБ вырашыў ухіліцца ад далейшага разьвіцьця гэтай справы. Я не сумняюся, што КДБ будзе стаяць за сьпінай СК, фактычна схаваўшыся за СК. Але думаю, што яны надалей будуць кантраляваць ход гэтай справы, а калі справа дойдзе да суду, то і самі суды.\n„Улады бачаць грамадзянскую супольнасьць як небясьпечнага праціўніка“, — Алесь Бяляцкі ў „Інтэрвію тыдня“\nАле шанцы на тое, што справа дойдзе да суду, зьменшыліся. На адзін артыкул стала меней — гэта кажа пра тое, што мо і ўся справа ня дойдзе да суду. Будзем глядзець вельмі ўважліва».\nАляксандар Лукашэнка 21 сакавіка заявіў, што ў Беларусі «затрымалі дзясяткі баевікоў», якія «трэніраваліся ў лягерах са зброяй». Адзін зь лягераў нібыта быў «у раёне Бабруйску і Асіповічаў», астатнія — ва Ўкраіне і ці то Літве, ці то Польшчы. Пасьля пачаліся затрыманьні. Затрымалі прынамсі 35 чалавек (большая частка — або сябры «Маладога Фронту», або людзі, зьвязаныя з колішнім «Белым легіёнам»), на сёньня за кратамі застаюцца 14.\n«Вясна» і большая частка праваабарончых арганізацый Беларусі не прызнаюць фігурантаў «справы патрыётаў» палітвязьнямі, бо ня маюць аб справе дастатковых зьвестак (абвінавачаньні фармальна не палітычныя — дзеяньні, якія інкрымінуюцца фігурантам, сапраўды незаконныя, але рэальныя дэталі справы невядомыя). У той жа час шэраг праваабарончых арганізацый, у ліку якіх і «Вясна», патрабуюць неадкладна вызваліць затрыманых, бо тыя, каго затрымлівалі, казалі пра катаваньні. Але Генпракуратура ня бачыць падставаўдля пракурорскай праверкі.\nШто напісаць затрыманым па «справе патрыётаў». Сьпіс адрасоў


22.01.2014 15:02 Адукацыйная прастора, Рознае\nУ сталіцы падчас трэцяга этапу рэспубліканскай алімпіяды ў ролі алімпіяднікаў пабывалі амаль 1500 навучэнцаў школ, гімназій, ліцэяў, каледжаў Мінска. Лепшыя ў інтэлектуальных спаборніцтвах атрымалі дыпломы І, ІІ і ІІІ ступені.\nБазамі для правядзення трэцяга этапу рэспубліканскай алімпіяды былі вызначаны 14 устаноў адукацыі Мінска. Юных інтэлектуалаў па рускай мове і літаратуры прымалі ў гімназіі № 24 (рэсурсны цэнтр); беларускай мове і літаратуры — у гімназіі № 18. Лепшых знаўцаў гісторыі, грамадазнаўства выбіралі ў сярэдняй школе № 4, а матэматыкі — у сярэдняй школе імя Я.Купалы № 19. Фізікаў і астраномаў традыцыйна гасцінна сустракалі ў гімназіі № 29 (рэсурсны цэнтр), а біёлагаў — у гімназіі № 50 (рэсурсны цэнтр) і на біялагічным факультэце БДУ. Інфарматыкі за дыпломы змагаліся на базе ПТК электронікі, а хімікі — у сярэдняй школе\n№ 22 (рэсурсны цэнтр) і на хімічным факультэце БДУ. А вось самых “рукастых” навучэнцаў можна было ўбачыць у сярэдніх школах №№ 25, 26. На базе гэтых навучальных устаноў Мінска праходзіла алімпіяда па працоўным навучанні. Юныя географы спаборнічалі на базе гімназіі № 16.\nСталічная гімназія № 7 Мінска па добрай традыцыі прымала “англічан”, “французаў”, “немцаў” і “іспанцаў”, таму шматмоўе, якое тут гучала тыдзень, нікога не здзіўляла, а, наадварот, толькі натхняла. І калі ў мінулую пятніцу яно раптам скончылася, стала нават сумна. Але гарадскі алімпіядны тыдзень завяршыўся, і трэба было ўручаць дыпломы. У трэцім этапе рэспубліканскай алімпіяды па замежных мовах удзельнічалі 229 сталічных школьнікаў, з якіх у алімпіядзе па англійскай мове прынялі ўдзел 100 чалавек, па нямецкай — 63, па іспанскай — 20 і па французскай 46 навучэнцаў. Як было адзначана падчас закрыцця алімпіяды, павялічылася колькасць удзельнікаў алімпіяды па нямецкай і французскай мовах. Традыцыйна алімпіяда па замежнай мове складалася з трох тураў: пісьмовая граматычная работа, тур праверкі навыкаў вуснага маўлення і аўдзіраванне. Як адзначылі члены журы, школьнікі да алімпіяды падрыхтаваліся добра. Сярод іх былі нават васьмікласнікі, якія, дарэчы, змаглі не проста добра выступіць, але і заваяваць дыпломы. — Удзельнікаў алімпіяды па французскай мове не так многа, як хацелася, але яны былі вельмі падрыхтаваныя (за што вялікі дзякуй іх педагогам). Першай праводзілася пісьмовая работа. Заданні былі, канечне, розныя, і адказы таксама. Часта здараецца так, што гавораць алімпіяднікі лепш, чым пішуць адказы на заданні пісьмовай работы. І гэты год не стаў выключэннем. Падчас гаварэння некаторыя разгубіліся, бо тур быў заснаваны на французскіх прыказках. Трэба было зразумець прыказку, перакласці і асэнсаваць. Самых моцных гэты факт абсалютна не засмуціў, тым больш, што нашы прыказкі і французкія падобныя і не маюць кардынальна розных значэнняў. Безумоўна, дзеці рабілі памылкі: і граматычныя, і фанетычныя, але яўнага перакосу ў нейкі бок не было. Калі гаварыць пра аўдзіраванне, то былі два тэксты. Адзін з іх больш просты, а другі — складаны. Зноў-такі гэта неабходна для таго, каб выявіць наймацнейшага. Другі тэкст быў заснаваны на законе Архімеда, але гэта была не фізічная інфармацыя, а філасофскае эсэ, — заўважыла Людміла Аляксееўна Грачова, дацэнт МДЛУ, выкладчык кафедры другой замежнай мовы (французскай), старшыня журы.\nГаліна Аляксееўна Скакун, дацэнт кафедры лексікалогіі нямецкай мовы лінгвістычнага ўніверсітэта, старшыня журы алімпіяды па нямецкай мове, таксама засталася задаволенай узроўнем ведаў алімпіяднікаў, хаця і заўважыла, што былі сярод іх і такія, якія з-за нізкіх ведаў маглі ў алімпіядзе не\nўдзельнічаць, але гэта былі адзінкі. — У цэлым я вельмі задаволена, бо дзеці адказвалі вельмі добра. Некаторыя — проста фантастычна. Ведаеце, пасрэднага вучня настаўнік можа давесці да высокага ўзроўню і, наадварот, не вельмі добры настаўнік таленавітага вучня можа давесці да добрага ўзроўню. Але калі таленавіты настаўнік сустракаецца з таленавітым вучнем, то атрымліваецца тое, што ў мастацтве і ў літаратуры называецца шэдэўрам. І ў нас была адна такая дзяўчынка — Кацярына Масэ з сярэдняй школы № 73. Яна выкарыстоўвае нямецкую мову не як нешта вывучанае, а карыстаецца ёй як роднай. Яна ўжо носьбіт нямецкай мовы, якая дапамагае ёй выказваць не толькі свае думкі, але і пачуцці. Гэта што тычыцца вуснага маўлення. Пісьмовую работу дзеці таксама добра выканалі, але не без памылак. Некаторыя памылкі сведчылі, што вучні не зусім разумеюць, што ад іх патрабуецца. Былі і тыповыя памылкі, як, напрыклад, парадак слоў у сказе, асабліва ў даданым, памыляліся і з артыклем. Што тычыцца аўдзіравання, то тут асабліва памылак не было. Былі два тэксты. З адным справіліся лепш (ён быў прасцейшым), а над другім давялося папрацаваць. Першы тэкст прысвячаўся веласіпедным прагулкам па Берліне, а другі — дыскусіі: колькі грошай неабходна на ўтрыманне дзяцей. Разам з тым найбольш поўна веды па замежнай мове праяўляюцца падчас гаварэння. Алімпіяда паказала, што дзеці гавораць, а палова робіць гэта выдатна, але гэта не азначае, што не трэба вучыць граматыку. Менавіта на граматыцы заснавана мова, — расказала Галіна Аляксееўна Скакун. Хоць іспанская мова і не такая прадстаўнічая, як англійская ці нямецкая, але ў нашай краіне развіццю гэтай мовы надаецца асаблівае значэнне. Ёсць “іспанскія” школы, гурткі і факультатывы, а ёсць і факультэт іспанскай мовы ў лінгвістычным універсітэце, які, дарэчы, з’яўляеца адзіным у СНД. — Да ўсіх удзельнікаў алімпіяды па іспанскай мовы мы ставімся вельмі прыхільна, бо цэнім намаганні, якія яны прыкладаюць, каб авалодаць іспанскай мовай да алімпіяднага ўзроўню. Многія яе вывучаюць толькі факультатыўна. У алімпіядным руху я ўжо не першы год, таму магу канстатаваць, што ўзровень ведаў дзяцей не падае. І гэты год не стаў выключэннем. З заданнямі школьнікі справіліся і паказалі годныя вынікі, — паведаміла Вольга Чаславаўна Байдак, старшы выкладчык кафедры лексікалогіі іспанскай мовы МДЛУ, старшыня журы. — Калі гаварыць пра заданні, то для 11 класа яны былі даволі складаныя. Радуе той факт, што яны аказаліся для нашых удзельнікаў “пад’ёмнымі”. У межах пісьмовай работы прапаноўваліся заданні па краіназнаўстве, на дапасаванне часоў. Тэндэнцыяй апошніх гадоў сталі тэкставыя заданні на камунікатыўныя стратэгіі. Тэксты для аўдзіравання былі вельмі актуальныя. Адзін з іх прысвячаўся негатыўнай ролі інтэрнэту ў адукацыі, і ў прыватнасці\nтаму, як сучасныя дзеці выконваюць дамашнія заданні з уключаным тэлевізарам. У другім тэксце ішла гаворка пра сусветную электронную бібліятэку. Падчас вуснага маўлення гаворка ішла па сітуацыях. Карацей, дзеці справіліся, а лепшыя атрымалі дыпломы, — адзначыла Вольга Чаславаўна.\nНатуральна, самай прадстаўнічай групай сярод удзельнікаў алімпіяды па замежнай мове з’яўляюцца “англічане”. Як адзначыў Міхаіл Віктаравіч Драздоў, дацэнт кафедры лексікалогіі англійскай мовы Мінскага дзяржаўнага лінгвістычнага ўніверсітэта, член журы алімпіяды, сённяшнія алімпіяднікі прадэманстравалі бліскучае валоданне англійскай мовай. — Канечне, у гарадской алімпіядзе прымаюць удзел ужо адабраныя дзеці, але разам з тым школьнікі вельмі парадавалі. Некаторыя карыстаюцца англійскай мовай вельмі свабодна. Не сказаў бы, што нейкі адзін тур быў самым паспяховым. Самым паказальным стаў тур гаварэння, дзе дзеці паказалі не толькі свае веды, але і свае пачуцці, эмоцыі, нават характар, — сказаў Міхаіл Віктаравіч Драздоў. У выніку дыпломы атрымалі 99 чалавек. 44 з іх былі ўручаны “англічанам”, 27 — “немцам”, 21 — “французам”, 7 —”іспанцам”. Сем дыпломаў на рахунку гаспадароў гарадской алімпіяды па замежнай мове — гімназіі № 7, якія не толькі здолелі арганізаваць спрыяльныя ўмовы для алімпіяднікаў і членаў журы, але і сябе годна паказаць. Па выніках трэцяга этапу рэспубліканскай алімпіяды 2014 года па кожным вучэбным прадмеце з ліку раённых каманд навучэнцаў былі вызначаны каманды-пераможцы і кіраўнікам каманд уручаны кубкі. На алімпіядзе па замежнай мове кубкі атрымалі: — Англійская мова — каманда Ленінскага раёна. — Французская мова — каманда Кастрычніцкага раёна. — Нямецкая мова — каманда Першамайскага раёна. — Іспанская мова — каманда Першамайскага раёна. А найлепшыя вучні атрымалі дыпломы І ступені. Сярод удзельнікаў алімпіяды па англійскай мове ў 11 класе першымі сталі Кацярына Ванькевіч з гімназіі № 1 імя Ф.Скарыны (настаўніца В.П.Бандзюк), Вераніка Мураўская з гімназіі № 39 (настаўніца А.А.Жыгар), Алена Маўрычава, прадстаўніца гімназіі № 7 (настаўніца Н.М.Караленя), Хрысціна Лазарчык (настаўніца В.І.Варанковіч). У 10 класе дыпломы І ступені атрымалі: Вікторыя Кучынская з ліцэя № 2 Мінска (настаўніца Н.В.Пратаповіч), Кірыл Шаркоўскі з гімназіі № 61 (настаўніца Г.Ф.Каваленка), Антон Гацко (настаўніца А.Б.Нарожнава), Мікіта Кліменка з гімназіі № 29 (настаўніца Н.М.Галяновіч). Сярод “французаў” дыпломы І ступені атрымалі: у 11 класе Аліна Строгая з гімназіі № 8 (настаўніца Л.У.Навіцкая), у 10 класе Марыя Аленіна з Ліцэя БДУ (настаўніца Н.Г.Каранкевіч), а таксама вучаніца 9 класа Ксенія Бярэзіна з гімназіі № 74 (настаўнік Туфік Кімуш). Два першыя дыпломы атрымалі “іспанцы”: у 10 класе Ганна Есіс з сярэдняй школы № 139 (настаўніца В.Я.Ржавуцкая), у 11 класе Настасся Лаўрык, прадстаўніца сярэдняй школы № 114 імя Сімона Балівара (настаўніца Л.М.Гаранкова). Сярод удзельнікаў гарадской алімпіяды па нямецкай мове лепшымі сталі два вучні Ірыны Рыгораўны Какоз з сярэдняй школы № 73 — гэта адзінаццацікласніца Каця Масэ і дзесяцікласніца Элен Сюзан Груневальд. Акрамя таго, дыпломы І ступені атрымалі Маргарыта Левановіч, вучаніца 10 класа гімназіі № 56 (настаўніца Т.В.Бандарэнка), Ягор Жарын, вучань 10 класа сярэдняй школы № 34 (настаўніца С.Г.Зыкава).\nГаліна Аляксееўна СкакундыпломыМінскнавучэнцырэспубліканская алімпіядастаршыня журы алімпіядытрэці этап


Першы міжнародны турнір\nГлавная/Спорт/Першы міжнародны турнір\nПершы міжнародны турнір па водным пола стартаваў напярэдадні Каляд у басейне “Дэльфін”.\nДля Лунінца – гэта новы від спорту, які робіць толькі першыя крокі. Пакуль у нас няма такой каманды, якая можа выступаць на міжнародным узроўні, таму юныя лунінчане назіралі за ходам спартыўных падзей з трыбуны. Пяць юнацкіх каманд з Масквы, Кішынёва (2), Гомеля і Харкава ўступілі ў барацьбу за тытул пераможцы. Масквічы летась былі лідарамі міжнароднага турніру ў Рызе. Малдаўскія спартсмены чатыры разы станавіліся чэмпіёнамі сваёй краіны, а ў 2015-ым – адкрытага першынства Румыніі. Харкаўчане таксама маюць у сваёй скарбонцы чэмпіёнства Украіны. Каманда з Гомеля летась стала прызёрам рэспубліканскай спартакіяды школьнікаў і Алімпійскіх дзён моладзі.\nУдзельнікаў спаборніцтваў вітаў намеснік старшыні райвыканкама Анатоль Захаркевіч:\n– Воднае пола – захапляючы від спорту, які фізічна загартоўвае, фарміруе характар, вучыць перамагаць і паважаць саперніка. Усе гэтыя якасці дапамагаюць дабівацца поспеху не толькі на спартыўнай арэне, але і ў жыцці.\nАнатоль Міхайлавіч выказаў упэўненасць, што турнір падорыць удзельнікам і балельшчыкам незабыўныя ўражанні ад бескампраміснай барацьбы, пажадаў добрага настрою і прыемных сустрэч на лунінецкай зямлі.\nЗ прывітальным словам выступіў галоўны суддзя спаборніцтваў, суддзя Нацыянальнай катэгорыі Рэспублікі Беларусь Віктар Бяленка. Ён прадставіў калег, якія будуць абслугоўваць матчы.\nУ першым паядынку сустрэліся дзве кішынёўскія каманды. Трэнер каманды “Малдова-1”, якая захапіла лідарства, Мікалай Будон падзяліўся ўражаннямі:\n– У Лунінец прыехаў у другі раз. У нашай камандзе юнакі 2001-2002 гадоў нараджэння. Многія з іх займаюцца ватэрпола 4-5 год. Рады, што нас запрасілі на Калядны турнір. У райцэнтры – выдатная спартыўная база. У нас, у Кішынёве, дзе насельніцтва больш за 1 мільён, усяго адзін спецыялізаваны басейн для воднага пола. Ваш, хаця крыху меншы за стандартны для юнакоў, даволі ўтульны і дазваляе праводзіць якасныя заняткі. Будзем рады, калі ў наступны раз нашымі сапернікамі будуць лунінчане.\nІмёны пераможцаў стануць вядомы на гэтым тыдні. Аб тым, каму дастанецца галоўны трафей спаборніцтваў, чытайце ў “Лунінецкіх навінах”.\nСпагада і чалавечнасць


Беларусь просіць у Расеі $ 600 млн. Эканаміст: Даволі нечакана\nУлады Беларусі звярнуліся да ўраду Расеі з просьбаю вылучыць $ 600 млн на рэфінансаванне доўгу.\nПра гэта заявіў міністр фінансаў Максім Ермаловіч.\n«Гаворка ў нашых дамоўленасцях ішла пра рэфінансаванне ўсёй сумы плацяжоў па крэдытах ураду РФ у 2019 годзе. Аб’ём гэтых плацяжоў складае $ 600 млн», – сказаў Максім Ермаловіч.\nЕрмаловіч дадаў, што праект узгаднення падрыхтавалі, аднак канчатковая пастанова на ўзроўні ўраду Расейскай Федэрацыі не прынятая.\nЭканаміст Дзмітрый Крук у каментары belsat.eu адзначае: дзіўна, што Беларусь просіць грошы менавіта ў Расеі.\n«Тое, што просяць у Расеі, досыць нечакана. На пачатку года ішла гаворка, што, хутчэй за ўсё, гэтае рэфінансаванне будзе з боку Кітаю.\nНаколькі я разумею, прыпынілася праца над размяшчэннем бондаў у Кітаі. А тое, што яны звяртаюцца па крэдыт, было запланаванае і анансаванае, што рэфінансаваць будуць прыблізна 60-70 % ад таго, што мы вінныя. Таму галоўнае тут – пытанне крыніцы».\nПаводле расейскага ўраду, абʼём крэдытавання Беларусі складае каля $ 6,5 млрд без уліку крэдытаў на будаўніцтва Астравецкай АЭС.\nУ канцы 2018 года ў размове з Belsat.eu былы старшыня Нацыянальнага банку Станіслаў Багданкевіч казаў пра тое, што з дапамогаю рэфінансавання даўгоў Беларусь зможа захаваць стабільнасць на валютавым рынку.\n«Калі крэдыты нам дадуць, тая ж Расея, і мы новымі крэдытамі пагасім старыя, дык курс у нас можа быць стабільны. А калі цяжкасці ўзнікнуць у сувязі з тымі праблемамі, якія ў нас наспяваюць з Расеяй, і Расея нас не прафінансуе, не дасць новых крэдытаў для пагашэння мінулых, то тады магчымае значнае абясцэньванне нацыянальнай валюты», – заявіў ён.\nАгульная сума плацяжоў дзяржаўнага доўгу Беларусі сёлета складае больш за 8,5 мільярдаў рублёў, траціна з іх – унутраны доўг, яшчэ траціна – крэдыты Расеі. Амаль 1,5 мільярда рублёў Беларусь мае сёлета вярнуць Кітаю, яшчэ мільярд – Еўразійскаму банку стабілізацыі і развіцця, падкантрольнаму Расеі. Рэшта – крэдыты вонкавых фінансавых рынкаў, сусветнага банку ды іншыя.\nТэгі: kredyt, Дзмітрый Крук, крэдыт ад ЕФСР, крэдыт МВФ, крэдыты, эканоміка Беларусі


Кава і мова\n23 верасень 2015, 13:07\nЖан Бэро, «У кавярні»\nУ прыдарожнай кавярні на трасе Горадня-Менск па-беларуску замаўляю каву. Змрочны твар прадавачкі сьвятлее, яна пачынае радасна шчабятаць па-польску зь беларускім акцэнтам: «З млекам, цукрам, пане? Прошэ. Дзенькуе».\nЯ націскаю на беларускія словы, яна на польскія. Сытуацыя мяне ня дзівіць: чым далей ад Менску, тым часьцей на гэтай шашы здараецца. Заплаціў, падумаўшы: напэўна, як з паляка ўзяла болей.\nНаступны кліент замаўляе тую самую каву па-расейску. Твар прадавачкі вяртаецца да першапачатковага выгляду, яна холадна па-расейску зь беларускім акцэнтам пытаецца: «З сахарам? Малаком?» Падае кубак без «спасиба» і «пожалуйста».\nЧую, што кава для расейскамоўнага пакупніка падаражэла на тысячу. Гэтаму і радуюся.


Атэізм і агностіцызм | Рэлігійныя Думкі\nТэорыі змовы: масоны і новы сусветны парадак\nАдной з самых папулярных мішэняў для тэорый змовы здаўна былі масонскія ложы і іх адміністрацыйныя арганізацыі. Цагляны мур у розныя часы быў жорстка атакаваны за прапаганду дыверсійных, антыхрысціянскіх і іншых непрыемных ідэй. У пэўнай ступені гэта, мабыць, дакладна. Мур быў падрыў традыцыйнай і артадаксальнай улады, таму што заахвочваў пачуццё роўнасці сярод мужчын (хаця і не сярод жанчын). Для многіх рэлігійных фу\nШто значыць Чырвоны Крыж?\nЦі выкарыстоўваецца Чырвоны крыж як сімвал Амерыканскага Чырвонага Крыжа, а Міжнародны Чырвоны Крыж - хрысціянскі сімвал і носяць гэтыя арганізацыі хрысціянскі характар? Гэтыя арганізацыі былі заснаваны як свецкія, гуманітарныя арганізацыі, асобныя ад урадаў і цэркваў. Крыжы выкарыстоўваліся як сімвалы па-за меж\nАстралогія - гэта псеўданавука?\nКалі астралогія на самай справе не з'яўляецца навукай, то ці можна класіфікаваць яе як форму псеўданавукі? Большасць скептыкаў згодныя з такой класіфікацыяй, але толькі вывучаючы астралогію з улікам некаторых асноўных характарыстык навукі, мы можам вырашыць, ці з'яўляецца такое меркаванне абгрунтаваным. Па-першае, давайце разгледзім восем асноўных якасцей, якія характарызуюць навуковыя тэорыі і якія ў асноўным альбо цалкам адсутнічаюць у псеўданавуках: Узгоднена ўнутрана і знешне Парсімонныя, якія шкадуюць прапанаваных утварэнняў або тлумачэнняў Карысна\nГісторыя амерыканскай рэлігіі: 1600 па 2017 гг\nКалі ў Амерыку прыбылі першыя католікі? Калі ўпершыню развіўся пяцідзесятніцтва? Калі касцёл Джэры Фалуэла канчаткова дэгрэсаваў? Калі тэлевангеліст з вуснага Робертса абвясціў, што Бог "зове яго дадому", калі ён не збярэ 8 мільёнаў долараў ЗША? Усе гэтыя і шмат іншага пералічаныя тут. 17-ы век (з 1600 па 1699 г.) 29 красавіка 1607 года У мысе Генры, штат Вірджынія, была створана першая англіканская (епіскапская) царква ў амерыканскіх калонія\nШто такое аддзяленне царквы ад дзяржавы? Гэта вельмі добрае пытанне, а дзяржава - гэта, бадай, адно з самых незразумелых, няправільна прадстаўленых і злосных паняццяў у сённяшніх амерыканскіх палітычных, прававых і рэлігійных дэбатах. У кожнага ёсць сваё меркаванне, але, на жаль, многія з гэтых меркаванняў наўрад ці дэзінфармаваныя. Падзел царквы і дзяржавы не толькі няправільна зразуметы, але і надзвычай важны. Верагодна, г\nЯк эвалюцыя, крэацыянізм можа мець некалькі сэнсаў. Самым асноўным, крэацыянізмам з'яўляецца вера ў тое, што Сусвет быў створаны нейкім бажаствам, але пасля гэтага ў крэацыяністаў існуе вялікая разнастайнасць таго, у што яны вераць і чаму. Некаторыя лічаць, што Бог проста запусціў Сусвет, а потым пакінуў яго ў спакоі; іншыя вераць у боства, якое актыўна ўдзельнічае ў Сусвеце з моманту стварэння. Людзі могуць аб'яднаць усіх крэа\n01 з 13 Ператварыўшы семіцкага, ханаанскі Бог Ваал у рымскага Бога Юпітэра Храм Баалбека Юпітэра Баала (Геліяпалітанскі Зеўс) Баалбек, храм Юпітэра Баала (Геліяпалітанскі Зеўс): месца пакланення ханаанскаму богу Баалу. Крыніца: Бібліятэка Кангрэса Храм Юпітэра, храм Вакха і храм Венеры Размешчаны ў ліванскай даліне Бекаа, у 86 км на паўночны ўсход ад Бейрута і ў 60 км ад узбярэжжа Міжземнага\nШто значыць быць няверным\nНяверны вызначаецца літаральна як "чалавек без веры". Сёння этыкетка няверы тэхнічна з'яўляецца архаічным тэрмінам, які адносіцца да тых, хто сумняваецца альбо адмаўляе прынцыпы той рэлігіі, якая найбольш папулярная ў іх грамадстве. Згодна з гэтым азначэннем, няверны ў адным грамадстве можа стаць сапраўдным вернікам у суседнім грамадстве. Такім чынам, няверніца заўсёды адносна любой рэлігіі, якая мае самую сацыяльную, кул\nКалі хтосьці спасылаецца на "праўду" альбо сцвярджае, што нейкае сцвярджэнне з'яўляецца "праўдай", то пра якую ісціну яны спасылаюцца? Спачатку гэта можа здацца дзіўным пытаннем, таму што мы так рэдка задумваемся аб магчымасці таго, што там можа быць некалькі тыпаў ісціны, але сапраўды ёсць розныя катэгорыі праўды, якія трэба памятаць. Арыфметычныя ісціны Да ліку самых простых і відавочных адносяцца арыфметычныя ісціны тыя выказванні, якія дакладна выражаюць матэматычныя адносіны. Калі мы кажам, што 7 + 2 = 9, мы заяўляем пра арыфметычную ісціну. Гэтая праўда можа быць в\nРазвіццё папскага першынства\nСёння Папа разглядаецца ў цэлым як вярхоўны кіраўнік Каталіцкай Царквы, а сярод католікаў - кіраўнік паўсюднай хрысціянскай Царквы. Хоць у асноўным біскуп Рыма, ён значна большы, чым проста першы ў роўных, і ён таксама жывы сімвал еднасці хрысціянства. Адкуль бярэцца гэтая дактрына і наколькі гэта апраўдана? Гісторыя папскага першынства Ідэя, што біскуп Рыма - адзіная асоба, якую можна назваць pope і старшынюе над усёй хрысціянскай царквой, не існавала ў\nГэта міф, што Першая папраўка распаўсюджваецца толькі на федэральны ўрад. Многія праціўнікі раздзялення царквы / дзяржавы спрабуюць абараніць дзеянні дзяржаўных і мясцовых органаў улады, якія прапагандуюць і падтрымліваюць рэлігію, сцвярджаючы, што Першая папраўка да іх не распаўсюджваецца. Такія памяшканні і тэакраты настойваюць, што Першая папраўка распаўсюджваецца толькі на федэральны ўрад, і таму ўсе астатнія ўзроўні ўлады нястрымныя і могуць змяшацца з рэлігійнымі інстытутамі столькі, колькі яны хочуць. Гэты аргумент жахлівы як\nАльберт Эйнштэйн па навуцы, Богу і рэлігіі\nШто Альберт Эйнштэйн думаў пра Бога, рэлігію, веру і навуку? Улічваючы яго рост у галіне навукі, наўрад ці дзіўна, што кожны можа захацець патрабаваць ад яго асабістага парадку дня. Тым не менш, калі мы разглядаем двухзначны характар некаторых яго выказванняў, гэта не так проста, як можна спадзявацца. Тым не менш, Эйнштэйн\nПеракананні і выбар: Вы выбіраеце сваю рэлігію?\nПытанне аб тым, як і чаму мы лічым, што гэта галоўны момант рознагалоссяў паміж атэістамі і тэістамі. Атэісты сцвярджаюць, што вернікі занадта даверлівыя, веруючы ў рэчы занадта лёгка і лёгка, чым разум або логіка могуць апраўдаць. Тэісты кажуць, што няверуючыя свядома ігнаруюць важныя доказы, і таму неапраўдана ставяцца да скептычна. Некаторыя тэісты нават кажуць, што няверуючыя ведаюць, што ёсць бог ці што ёсць св\nНіжэй прыведзены спіс усіх пап, якія княжылі на працягу ХХ стагоддзя. Першы нумар, якім папам яны былі. Затым варта абраць імёны, дату пачатку і канца іх кіравання, і, нарэшце, колькасць гадоў, якія яны былі папам. Перайдзіце па спасылках, каб прачытаць кароткія біяграфіі кожнага папы і даведацца пра тое, што яны рабілі, у што верылі і які ўплыў яны аказалі на ход рымска-каталіцка\nЧацвёрты крыжовы паход 1198 - 1207 гг\nПачаты ў 1202 годзе Чацвёрты крыжовы паход быў часткова падбухторваны венецыянскімі лідэрамі, якія разглядалі гэта як сродак павялічыць сваю ўладу і ўплыў. Крыжакі, якія прыбылі ў Венецыю, разлічваючы быць вывезенымі ў Егіпет, замест гэтага былі адкінутыя да сваіх саюзнікаў у Канстанцінопалі. Вялікі горад быў бязлітасна разрабаваны ў 1204 г. (у велікодны тыдзень), што прывяло да большай варожасці паміж усходнімі і заходнімі хрысціянамі. Чацвёрты крыжовы паход 1198 - 1207 гг 1198 - 1216 гг.: Моц папства Сярэднявечча дасягае вяршын\nАргументы супраць гей-шлюбу: гей-пары ненатуральныя\nІдэя, што гей-шлюб памылковая, таму што гей-пары неяк ненатуральна, часта не абвяшчаецца адкрыта, але гэтая перадумова ўплывае на іншыя аргументы і хаваецца за многімі негатыўнымі меркаваннямі пра гомасэксуалізм наогул. Для большасці людзей гетэрасексуальныя адносіны з'яўляюцца нормай як у грамадстве, так і ў прыродзе. Такім чынам, негетеронормативные адносіны з'яўляюцца ненармальнымі і нена\nМногія кажуць, што этымалогія рэлігіі звязана з лацінскім словам religare , што азначае «звязваць, звязваць». Гэта, здаецца, спрыяе здагадцы, што яна дапамагае растлумачыць, што рэлігія ўлады павінна прывязаць чалавека да супольнасці, культуры, курсу дзеянняў, ідэалогіі і г. д. Оксфардскі слоўнік англійскай мовы, аднак, падкрэслівае, што этымалогія гэтага слова з'яўляецца сумнеўны. Ранейшыя пісьменнікі, як Цыцэрон, звязвалі гэты тэрмін з рэлегерам , што азначае «чытаць зноў» (магчыма,\nЭкзістэнцыялісцкая этыка характарызуецца акцэнтам на маральным індывідуалізме. Замест таго, каб шукаць найвышэйшага дабра, якое было б універсальным, экзістэнцыялісты шукаюць сродкі для кожнага чалавека, каб знайсці для іх найвышэйшае дабро, незалежна ад таго, ці можа гэта ставіцца да каго-небудзь яшчэ ў любы іншы час. Асноўнай асаблівасцю маральнай філасофіі на працягу ўсёй гісторыі заходняй філасофіі была спроба пабудаваць маральную сістэму, якая дазваляе людзям у любы час і ва ўсіх сітуацыях мець магчымасць высветліць, што ім трэба рабіць маральна і чаму. Розныя філосафы пастуля\nШто такое экзістэнцыялізм?\nЭкзістэнцыялізм можа быць цяжка растлумачыць, але можна перадаць некаторыя асноўныя прынцыпы і паняцці, як адносна таго, што такое экзістэнцыялізм, а што не. З аднаго боку, ёсць пэўныя ідэі і прынцыпы, з якімі большасць экзістэнцыялістаў узгадняецца; з іншага боку, ёсць ідэі і прынцыпы, якія большасць экзістэнцыялістаў адпрэчвае, нават калі яны не згодныя з тым, пра што можна паспрачацца замест іх. Гэта таксама можа дапамагчы лепш зразумець экзістэнцыялізм, паглядзеўшы на тое, як розныя тэндэнцыі развіваліся задоўга да таго, як прапагандавалася штосьці падобнае да самасвядомай экзістэнцыялісцка\nХроніка Першага крыжовага паходу, 1095 - 1100\nПершы крыжовы паход быў арганізаваны Папам Урбанам II на Клермонскім Саборы ў 1095 годзе. Урбан выступіў з драматычнай прамовай, у якой заклікаў хрысціян накіравацца да Ерусаліма і зрабіць яго бяспечным для хрысціян-паломнікаў, адабраўшы яго ў мусульман. Арміі Першага крыжовага паходу сышлі ў 1096 годзе і захапілі Ерусалім у 1099 годзе. З гэтых заваяваных земляў крыжакі выразалі для сябе невялікія каралеўствы, якія вытрымалі нейкі час, хаця і не дастаткова\nРэлігійныя Думкі : Атэізм і агностіцызм © 2019. All Rights Reserved.


Сокал: нягледзячы на палітычную турбулентнасць, Беларусь і Украіна застаюцца важнымі рынкамі адзін для аднаго\n20 ліпеня 2021, 15:25\n20 ліпеня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Нягледзячы на палітычную турбулентнасць, Беларусь і Украіна застаюцца важнымі рынкамі адзін для аднаго. Аб гэтым заявіў сёння журналістам пасол Беларусі ва Украіне Ігар Сокал, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\n"Нягледзячы на ўсю турбулентнасць палітычную, трэба прызнаць, што Украіна па-ранейшаму застаецца для нас важным стратэгічным рынкам. І мы для іх уваходзім у шасцёрку буйнейшых рынкаў па пастаўках украінскай прадукцыі", - сказаў пасол.\nПаводле яго слоў, за студзень-май тавараабарот паміж краінамі вырас на 40 працэнтаў у параўнанні з аналагічным перыядам мінулага года. Пры гэтым беларускі экспарт павялічыўся на 60 працэнтаў з улікам нафтапрадуктаў, а імпарт з Украіны знізіўся на 6 працэнтаў. "Усе гэтыя лічбы яшчэ раз пацвярджаюць, што мы, нягледзячы на ўсе палітычныя перыпетыі, застаемся адзін для аднаго важнымі гандлёва-эканамічнымі партнёрамі", - адзначыў Ігар Сокал.\nДыпламат падкрэсліў, што кіраўніцтва Украіны павінна разумець гэта і ўсведамляць важнасць выбудоўвання зразумелых, празрыстых і партнёрскіх адносін з Беларуссю без перашкод і перапон.-0-


вёска Сычэва на мапе (Іванаўскі раён, Брэсцкая вобласць)\nвёска Сычэва на мапе\nСычэва - вёска ў Іванаўскім раёне Брэсцкай вобласці Рэспублікі Беларусь. Для гэтага населенага пункта на сайце Radzima.net ёсць наступныя даныя:\n- геаграфічныя каардынаты мясцовасці і размяшчэнне вёскі Сычэва на падрабязнай старой мапе пачатку ХХ стагоддзя і сучасных мапах, а таксама на саталітарных здымках Google Maps - Google Мапы;\n- праваслаўны прыход, да якога адносілася/адносіўся вёска Сычэва на пачатку ХХ стагоддзя;\n2014-02-03\tЛариса Абрамович\nСкажите пожалуйста куда мне можно обратиться, чтобы доказать своё родство с прадедом.У прадеда фамилия Хфедюкович (нашли так в архиве),а у моего дедушки фамилия в свидетельстве о рождении Федюкович.адказаць\n2014-02-02\tЛариса Абрамович\nЗдравствуйте!Хотела бы узнать,могла ли писаться фамилия Федюкович при Польше как Хфедюкович.Так как в архиве дали данные на фамилию Хфедюкович.Сказали, что в польском языке могла быть такая транскрипция.адказаць\n2014-02-02\tК. Шастоўскі\nДа, запросто. По аналогии населенные пункты писались:\nФедьковичи - Chwedkowicze\nФедоры - Chwedory\nФедевичи - Chwiedziewicze,\nхотя встречались и через F.\nУ беларусаў таксама гук "ф" запазычаны. Казалі Хведар, а не Федар.адказаць


Віктар АРЦЕМ’ЕЎ, Прыйшла вайна ва ўсходні куточак Шклоўшчыны | Могилевский областной исполнительный комитет\nВіктар АРЦЕМ’ЕЎ, Прыйшла вайна ва ўсходні куточак Шклоўшчыны\nОпубликовано вт, 24/01/2012 - 16:22 пользователем Olga\nПрыйшла вайна ва ўсходні куточак Шклоўшчыны\n(Урыўкі з нарыса)\nЯшчэ ў канцы 1930-х гадоў пра вайну шмат пісалі ў газетах, паказвалі ў кінафільмах, спявалі ў песнях і абавязкова падкрэслівалі, што ваяваць будзем на тэрыторыі ворага, што сваёй зямлі мы і пядзі не аддадзім. І калі ў красавіку-маі пачалася мабілізацыя ў Чырвоную Армію салдатаў-рэзервістаў, у вёсцы паўсюдна гаварылі: «Будзе вайна з немцамі!» Мабілізаваных праводзілі на службу як у апошні шлях: са слязамі, з галашэннем жанчын, а мужыкі спявалі «Последний нонешний денечек». Майскаму аб-вяржэнню ТАСС вяскоўцы не паверылі, спасылаліся на вераломнасць прусакоў у мінулым. І ў вайну, і пасля яе нам пастаянна ўбівалі ў галовы, што Вялікая Айчынная вайна абрынулася на Савецкі Саюз раптоўна, нечакана. Вось дык дзіва! Увесь народ ад мала да вялікага ведаў, што вайна набліжаецца, а ў Маскве нават і не здагадваліся аб ёй.\nМесяца за паўтара да пачатку вайны мне прысніўся сон, які вельмі ўжо ўразіў, бо раней такога бачыць не даводзілася… Я на вуліцы. Раптам неба пацямнела ад самалётаў, якія ляцяць як птушыная стая і на такой жа нізкай вышыні. На фюзеляжах сама-лётаў чорныя крыжы, якія мне не даводзілася да гэтага бачыць. Самалёты ляцелі да Казённага лесу, з захаду на ўсход. І была гэтых самалётаў незлічоная колькасць. Яны закрылі ўсё неба. І было цяжка на сэрцы. Было страшна і жудасна… Я ў сны не верыў, бо выхаваны быў атэістам. Нікому пра сон не расказаў і хутка забыў яго. Але якім жа было маё здзіўленне, калі ў ліпені і пазней убачыў у рэальным небе такія ж самалёты, з такімі ж крыжамі, што бачыў у сне. І лёталі яны вельмі нізка над зямлёй, чуць вышэй верхавін дрэў. Гэта былі нямецкія транспартныя самалёты.\nУ чэрвені 1941 года скончыў я Ардацкую сямігодку. Уручэнне пасведчанняў было прызначана на нядзелю 22 чэрвеня. Дзень прыгожы: ясны, сонечны, ціхі. І настрой такі ж. На выпускны вечар усе дзяўчаты і хлопчыкі прыйшлі святочна апранутыя, здаецца, яшчэ да абеду. У прызначаны час нас не запрасілі, бо з раённага цэнтра яшчэ не прывезлі дакументы. Мы нічога кепскага не адчулі, бо да райцэнтра ажно 27 кіламетраў, затрымка ў такой дарозе рэч звычайная. А хадзілі ў той час і пешшу. І ўсё ж, калі сонца наблізілася да закату, нешта стала трывожыць. І тут нехта перадаў: вайна, пачалася вайна з немцамі! Пра вайну мы ведалі з пад-ручнікаў, з гаворак дзядоў, а тут, вось яна, вайна на свае вочы…\nПасведчанні аб сканчэнні школы нам уручылі вечарам пры святле керасінавай лямпы. Урачыстасці не было. Дакладней, яна прайшла за лічаныя хвіліны. Настаўнікі хуценька запрасілі нас за стол побач з сабой. Нас была адна група, не помню дакладна колькі, але болей за дваццаць чалавек. Аляксея Раманава, Нічы-пара Хартава з суседняй вёскі Займішча і яшчэ некаторых больш не бачыў ніколі, яны на два гады старэйшыя за мяне, пасля вы-звалення ў 1944 годзе трапілі на фронт і з вайны не вярнуліся. На сталах побач з ежай і цукеркамі стаялі бутэлькі з гарэлкай і віном, стаканы. Настаўнікі выпілі па першай, а як толькі мы крыху пера-кусілі (за дзень прагаладаліся), то налілі і нам, вучням – хлопчыкам гарэлкі крышачку, а дзяўчатам віна на донышку. Настаўнікі-мужчыны былі на добрым падпітку. Калі з намі развітваліся, то абдымалі кожнага, а з вачэй у іх цяклі слёзы. Настаўніцы-жанчыны слёз сваіх не хавалі. Не скажу за іншых, але я тады не разумеў іх пачуццяў. Відаць, яны адчувалі, лепш за нас ведалі, што іх чакае наперадзе.\nЗ настаўнікаў-мужчын у нашу вёску Ордаць ніхто з вайны не вярнуўся… Чуў толькі, што дырэктар школы Якаў Крупень працаваў у Чарнаруччы. У яго дачкі я прымаў экзамен у Магілёўскім бібліятэчным тэхнікуме, гэта ўжо ў 80-х гадах.\nНоч з 22 на 23 чэрвеня была вельмі цёмная. Мне ісці 4 кіламетры да вёскі Радзішына. Большую частку шляху са мной прайшоў настаўнік Епіфан Нікіцін. Развітаўся са мной як бацька з сынам. Больш яго я не бачыў, з вайны ён не вярнуўся.\nНа пяты ці, можа, на шосты дзень, як пачалася вайна, разам з маці пайшлі мы ў вёску Гарадзішча, гэта за 7 кіламетраў ад нашага дому, каб у краме купіць газы, солі, мыла і запалак – самае неаб-ходнае ў сялянскім быце. Маці добра помніла першую імпе-рыялістычную вайну 1914 года і гаварыла, што ў вайну потым нічога нельга будзе купіць, нават калі будуць грошы. Мы купілі ўсё патрэбнае (у продажы яшчэ ўсё мелася на той час) і крыху адышлі па дарозе дамой, як з боку Шклова, якраз над нашымі галовамі, вельмі нізка праляцеў самалёт. Наш самалёт. На фюзеляжы можна было разгледзіць чырвоныя зоркі, а ў кабіне лётчыка была бачна яго галава ў шлеме. Следам за ім з вышыні неба, як коршун, рынуйся нямецкі самалёт з чорнымі крыжамі. У паветры разанула кулямётная чарга. З якога самалёта – не ўга-даць. Адзін самалёт загарэўся: чорны дым шлейфам слаўся за ім. Убачылі мы, што з палаючага самалёта амаль адначасова вы-прыгнулі два лётчыкі з парашутамі. Пачулася яшчэ адна кулямёт-ная чарга па парашутыстах. У мяне сумненняў не было: збіт ня-мецкі самалёт, бо нашы лётчыкі непераможныя. Так нас вучылі ў школе, так пісалі ў газетах, у кнігах, так мы бачылі ў кіно.\nМаці мне запярэчыла, але я пабег у той бок, дзе выпрыгнулі парашутысты-ворагі, каб іх затрымаць. На той час у мяне і ў думках не было, як гэта я змагу зрабіць без зброі. Прабег некалькі соцень метраў і ўбачыў, што да таго месца не так ужо і блізка. Людзі, якія ехалі на конях, сказалі, што гэта за вёскай Карасі – адлегласць будзе тры кіламетры з гакам. А што такое гак, я ўжо ведаў. Таму вярнуўся назад. Маці мяне чакала.\nНеўзабаве мы даведаліся, што збіты і згарэўшы самалёт – наш, савецкі. А лётчыкі былі забіты. Іх пахавалі ў Карасях на могілках.\nАПОШНІЯ ДНІ ПЕРАД АКУПАЦЫЯЙ\nАб падзеях на фронце ў газетах былі вельмі скупыя весткі. А ў сялянскіх гаворках сцвярджалася, што становішча трывожнае, во-раг на нашай тэрыторыі і наступае. З Радзішчына і навакольных вёсак мабілізавалі моладзь рыць процітанкавы роў за Дняпром. Нехта з ардачан выказаў сумненне, маўляў, гэты роў немцаў не стрымае. Хтосьці данёс на яго, і яго расстралялі. Некалькі сялян пагналі на ўсход радзішынскі калгасны статак, каб ён не дастаўся ворагу. Неўзабаве ў Радзішына з шклоўскага прыгараднага калгаса прыгналі авечак, свіней і цялят. Пастухі вяр-нуліся ў Шклоў. Нам, падлеткам, Івану Казлову, Грышку Міронаву, мне і яшчэ некаму чацвёртаму, даручылі перагнаць гэты статак у Чэрнеўку. Не сказаць, што лёгка, але мы з гэтым заданнем справіліся. Па дарозе ў Займішчы і Грамаках некаторыя жыхары прасілі нас аддаць ім авечку або свінню, але ніхто з нас на гэта не пайшоў. Гэта потым можна было пачуць: «Усё вакол калгаснае, усё вакол маё», а да вайны рэдка хто з вяскоўцаў мог прынесці дадому нават сноп збажыны, а тут – жывёла. У Чэрнеўцы мы здалі статак жывёлы прадстаўнікам сельскага Савета. У пойме рэчкі Бася мы ўбачылі тысячы кароў, авечак, свіней. Пазней даведаліся, што жывёлу перагналі крыху далей на ўсход, але немцы перакрылі шлях і жывёла была згублена.\n9 ліпеня 1941 года прыйшоў загад са Шклоўскага райваенкамата аб мабілізацыі апошніх ваеннаабавязаных. Мой бацька, Арцем’еў Іван Лукіч, быў старшынёй праўлення калгаса. Ён даведаўся, што немцы ўжо ў Шклове, і ўсе мабілізаваныя прыслухаліся да яго парады і пайшлі пешшу праз Горкі ў Смаленск. Радзішынцам удалося ўліцца ў вайсковыя часці і выканаць свой салдацкі доўг перад Айчынай. Мой бацька не быў ваеннаабавязаным і стаў добраахвотнікам 810-га працоўна-будаўнічага батальёна, які пры-маў удзел у абароне Смаленска і Масквы. У пачатку 1942 года Дзмітраўскі райваенкамат Масквы дэмабілізаваў яго па інваліднасці і ён застаўся жыць у вёсцы Нячаеўка Шаткаўскага раёна Горкаўскай вобласці. Працаваў спачатку лесарубам, а потым брыгадзірам калгаса «Цвет камуны». Пасля вызвалення Беларусі зноў працаваў старшынёй праўлення калгаса і ў 1949 годзе атрымаў узнагароду – ордэн Леніна.\nПРЫЙШЛА ВАЙНА Ў РАДЗІШЫНА\nФронт праз нашу вёску не ішоў. Праз вёску рухаліся на ўсход толькі разрозненыя групы чырвонаармейцаў з вайсковых часцей, якія былі разгромлены ворагам на Бярэзінскім і Дняпроўскім рубя-жах. Некаторыя за суткі адольвалі па 60 кіламетраў, а таму былі стомленыя, галодныя, у запыленым абмундзіраванні, але са збро-яй у руках. Прасілі вады. Жанчыны выносілі ім малако і хлеб. Яны прагна елі хлеб, запівалі малаком, выказвалі сялянкам удзячнасць і паспешна рухаліся далей, каб натрапіць на вайсковую часць і зноў змагацца з ворагам.\nАмаль у кожным агародзе ля дома або каля рэчкі Лешня была выкапана схова на выпадак бою: траншэя з накатам тонкіх бровен, якія зверху засыпаны зямлёй і яшчэ замаскіраваны зялёным алешнікам і свежай травой. Бою ў вёсцы не было, але некалькі снарадаў ля рэчкі Лешня разарвалася. Пачуўшы першы выбух, я выбег з хаты, і толькі адчыніў дзверы з сенцаў у агарод, як убачыў ляцеўшы з Казённага лесу снарад. Ён упаў недалёка ад рэчкі, паблізу Архіпёнкава хутура, і разарваўся. Са свістам і шыпеннем разляталіся асколкі. Адзін з іх упаў метрах у пяці ад мяне на граду цыбулі, падняўшы дымок пылу. Мне падалося, што бачыў, як ён ляцеў. Хуценька пабег да той грады і падняў асколак. Грамаў пяцьдзясят, а можа і на сто. Цёплы яшчэ. Я паднёс да твару, каб лепш разгледзіць, бо бачыў упершыню. А потым панюхаў – пахне порахам і цёплым жалезам. У гэты ж час з боку вёскі Старыя Чамаданы (калі напрамкі на паўночны захад, то будзе сем кіламетраў) пачулася страляніна: гарматная і мінамётная. Праз нейкі час – зацішша. А потым вялікі пажар. Гадзіны праз паўтары-дзве ля нашай вёскі ўздоўж рачушкі бег чырвонаармеец. Ён спыніўся ля жанчын, якія неслі ваду з крыніцы. Папрасіў піць. Піў ён прагна, прама з вядра. Быў без зброі. Твар абгарэлы, адзенне таксама. Адна рука забінтавана. Ён расказаў жанчынам, што ля вёскі Старыя Чамаданы яны стаялі насмерць. Калі скончыліся боепрыпасы, пайшлі на ворага ўрука-пашную. Ды сілы былі няроўнымі. Немцы палонных чырвонаар-мейцаў загналі ў вялікі сарай, дзе было ўжо многа людзей, вароты закрылі і паставілі варту з кулямётамі. Праз нейкі час будынак падпалілі. Калі салдаты выламалі вароты, яму ўдалося, дзякуючы густому дыму, уцячы. Ці ўдалося яшчэ каму, ён не ведае – кругом білі нямецкія кулямёты.\nПазней стала вядома, што ў канюшні ў Старых Чамаданах было спалена жывымі больш за 400 ваеннапалонных і мірных жыхароў.\nПраз дзень ці два ў Дзіўнаве чырвонаармейцы зрабілі засаду і спалілі бронетранспартёр и два матацыклы. Былі забіты чатыры немцы. Уцалелыя на двух матацыклах паспелі ўцячы. Мінула не-калькі дзён, і 18 ліпеня немцы ў Дзіўнаве расстралялі 12 заложнікаў.\nДні праз два пасля трагедыі ў Старых Чамаданах з’явіліся першыя акупанты і ў Радзішыне: укормленыя, фанабэрыстыя, у сарочках з закасанымі па локаць рукавамі. Яны ехалі на веласіпе-дах і матацыклах невялікай групай па прасёлачнай дарозе з Зай-мішча метрах у ста ад нашага дома. Немцы з некаторых хат сагналі дзядоў, жанчын і дзяцей на калгасны двор. Дзяцей нават угасцілі цукеркамі і фатаграфавалі іх разам з салдатамі. Рабілі здымкі: быццам бы сяляне з радасцю сустракаюць акупантаў.\nЯКОЙ БЫЛА ЛІНІЯ ФРОНТУ\nДавялося чытаць у кнігах, бачыць у фільмах, што фронт ідзе шчыльнай паласой войск, вельмі цяжка праз яго прасачыцца. У ліпені 1941 года на Магілёўшчыне было інакш. Нямецкае войска рухалася па магістральных дарогах, па бальшаках, а невялікія вёс-кі вораг абмінаў. У Радзішыне, як ужо згадвалася вышэй, толькі аднаго разу праехала невялікая група варожых салдат на матацы-клах і веласіпедах, а ў суседнія вёскі Вішанька і Маёраўшчына яны нават не заглянулі. Блізка немцаў я ўбачыў толькі праз некалькі месяцаў.\nЯфім Аляксеевіч Малышаў, які жыў у вёсцы Грузаўка пад Магілёвам, летась расказаў мне, што ў ліпені 1941 года ён двойчы пераходзіў лінію фронту. Было яму 14 гадоў. Ён з Грузаўкі хадзіў у Ордаць, што на Шклоўшчыне, па пільнай патрэбе. У Малышавых гадавалася маленькая дачка іх зяця Мікалая Якаўлевіча Сяргеева, а з прадуктамі было цяжка. І Яфім пайшоў да сваякоў Сяргеевых. Калі ішоў у Ордаць, то бачыў паблізу Еўдакімавіч чырвонаармей-цаў. А вяртаўся назад – ужо нікога не было. Калі пераходзіў Ар-шанскую шашу другім разам, убачыў непадалёк ад скрыжавання дарог калону нямецкіх грузавых машын, якія спыніліся на адпачы-нак. Каля машын групамі стаялі асобна салдаты і афіцэры, аб нечым гутарылі. На падлетка, хаця ён і быў рослым, не звярнулі ўвагі. Ён як ішоў, так і пайшоў сваім шляхам. У Дуброўцы, Патапа-ве, Чарапах і іншых вёсках Малышаў ні першы, ні другі раз вай-скоўцаў не бачыў.\nУ Радзішыне (56 двароў, 185 жыхароў) за гады вайны загінула на франтах і ў партызанах 27 чалавек. У Ордаці (198 двароў, 690 чалавек) акупанты расстралялі 20 чалавек і 88 загінула на франтах. У Дзіўнаве (123 двары, 385 чалавек) знішчана 19 двароў, рас-страляна або спалена карнікамі 25 жыхароў і 56 чалавек не вярнулася з вайны.\nНямецка-фашысцкія захопнікі ў гэтых вёсках разбурылі ўсе калгасныя пабудовы, пакінулі жыхароў без хатняй жывёлы і птушкі. Сяляне мелі толькі тое збожжа, якое схавана ў ямах. Яны галадалі. Тыя, хто перажыў вайну і ацалеў, помніць яе ў снах. Як сказаў паэт-зямляк А. Пысін: «А мне пажары, пажары ўсё сняцца…» Да-раваць ворагу яго злачынствы за даўнасцю часу, канечне, можна, а вось забыць іх – ніколі!


Отмостка в Серпухове\nГалоўная ➠ Навіны ➠ Отмостка в Серпухове\nПрайс ліст кладкі тратуарнай пліткі, цэны за квадратны метр, кошт кладкі пліткі пад ключ, кошт дапаможнай працы.\nКладка тратуарнай пліткі і падрыхтоўка падставы\nЕсли вас интересует отмостка в Серпухове, стоит заглянуть на этот сайт stroika-ug.ru вы найдете отмостку в Серпухове отличного качества и по доступной цене.\nПадрыхтоўка пясчана-шчэбеневых падставы (тратуарныя дарожкі) - ад 450 руб. / М 2\nПадрыхтоўка бетоннай падставы (стаянка аўтамабіляў, отмостка вакол дома) - ад 500 руб. / М 2\nКладка тратуарнай пліткі на гатовае падстава цана за квадратны метр - ад 450 руб. / М 2\nДапаможныя працы без матэрыялу\nДэмантаж старога пакрыцця - ад 350 руб. / М 2\nПагрузка і вываз смецця - ад 150 руб. / М 2\nЎстаноўка бардзюра або вадасцёку - 250 руб. / М.п.\nКладка тратуарнай пліткі "пад ключquot (праца + матэрыял), *\nКладка тратуарнай бруку на пясчана-шчэбеневую падстава - 1750 рублёў / кошт за квадратны метр\nКладка тратуарнай бруку на бетонавую падставу - 2250 рублёў / кошт за квадратны метр\nЦана па ўсталёўцы бардзюраў і вадасцёкаў - 500 рублёў / кошт за пагонны метр.\n* Пры замове "пад ключ" у кошт уключаны ўсе віды работ, тратуарная плітка, усе дапаможныя матэрыялы (пясок, друз, сухая сумесь).\nУвага! Дадзеная паслуга не ўключае ў сябе дастаўку, ўстаноўку бардзюраў і вадасцёкаў, а таксама вываз зямлі.\nМы даем сваім кліентам поўную свабоду ў выбары неабходнага сэрвісу і матэрыялаў. Такі падыход дазволіць вам зэканоміць сродкі і атрымаць якасны вынік у рамках любога бюджэту.\nПадрыхтоўчыя працы. Нашы спецыялісты падрыхтуюць пляцоўку для кладкі, а астатняе вы можаце выканаць ўласнымі сіламі.\nКладка бруку. Нашы спецыялісты выконваюць кладку бруку любых тыпаў на любых тэрыторыях.\nКладка пліткі «пад ключ». Гэта комплексная паслуга, якая ўключае ў сябе ўсе апісаныя раней працы. Комплексны падыход гарантуе найбольш якасны і надзейны вынік незалежна ад складанасці, канфігурацыі і плошчы ўчастка.\nКладка тратуарнай пліткі - адна з прыярытэтных паслуг, якія прадстаўляюцца нашай кампаніяй. У гэтым раздзеле сайта вы знойдзеце падрабязны пералік усіх найменняў работ з дакладнымі расцэнкамі. Таксама можна замовіць гэтую паслугу «пад ключ», якая ўключае ўсе неабходныя працэдуры і кошт матэрыялаў.\nТут прадстаўлены найбольш актуальны прайс на нашы паслугі, якія выконваюцца паэтапна, уключаючы адзінкі іх вымярэння (квадратны або пагонны метр). Дзякуючы гэтаму, вы зможаце лёгка і хутка падлічыць, у якую суму вам абыдуцца паслугі нашай кампаніі. Гарантуем высокую якасць і аператыўнасць.\nНапярэдадні Дня горада рэканструктары разыграюць Бітву за Воронеж\nВаронежцы змогуць глядзець па ТБ больш спорту і кіно


31 студзень 2019, 15:55\n«Адно вакно» ў Адміністрацыі Цэнтральнага раёну Менска\nПра гэта паведаміў 31 студзеня падчас онлайн-канфэрэнцыі першы намесьнік міністра працы і сацыяльнай абароны Андрэй Лабовіч.\n«Такім чынам, паведаміць дакладна пра колькасьць такіх грамадзянаў цяпер немагчыма».\nРаней Лабовіч казаў, што каля 15% ад усіх платнікаў ЖКП, якія трапілі ў базу, могуць быць уключаныя ў сьпіс на аплату гарачай вады і цяпла з поўным пакрыцьцём выдаткаў.\nПаводле Лабовіча, мясцовыя органы ўлады актывізавалі дзейнасьць «па садзейнічаньні ў пошуку працы грамадзянам, якія зь нейкай прычыны нідзе не працуюць, але хацелі б працаўладкавацца».\nЗ 1 студзеня 2019 году працаздольныя грамадзяне, якiя зьяўляюцца платнікамi ЖКП і трапілі ў базу «дармаедаў», будуць аплачваць паслугі па поўным тарыфе.\nКатэгорыі грамадзян, якіх адносяць да незанятых у эканоміцы, вызначаныя пастановай ураду ад 31 сакавіка 2018 году № 239.\nЦі будзе пераразьлік, калі чалавека ўключылі ў базу памылкова?\nГрамадзяне, якія атрымаюць такія жыроўкі, павінны зьвярнуцца ў камісію па месцы жыхарства і падаць неабходныя дакумэнты, якія пацьвярджаюць занятасьць. Аплату ЖКП пералічаць.\n«База адпрацоўваецца камісіямі»\nТое, што ў «дармаедзкую» базу трапляюць людзі, якіх там не павінна быць, Валеры Кавалькоў патлумачыў тым, што «база фармуецца аўтаматычна».\n«Бяруцца зьвесткі пра ўсіх працаздольных грамадзян у працаздольным узросьце, і з гэтага масіву дадзеных выключаюцца катэгорыі грамадзян, якія вызначаныя пастановай Савету Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 31 сакавіка 2018 году № 239. Сфармаваная база цяпер адпрацоўваецца камісіямі».\nЦі будуць новыя паслугі, якія «дармаеды» павінны аплачваць па поўнай?\nПаводле Андрэя Лабовіча, «у цяперашні час пытаньне аб увядзеньні новых паслуг (апроч жыльлёва-камунальных. — РС) не разглядаецца».\nЦі трэба штоквартальна пацьвярджаць занятасьць?\nПэрыяд, на які грамадзяне прызнаюцца занятымі ў эканоміцы, вызначаецца камісіяй на падставе прадстаўленых дакумэнтаў, сказаў Лабовіч.\nГэта можа быць тэрмін дзеяньня прадстаўленага дакумэнту. Калі яго няма, то максымальны пэрыяд, на які грамадзяне ня будуць уключацца ў сьпіс, складае адзін год.\nКалі дакумэнты не пацьвярджаюць занятасьць больш як на адзін квартал, то грамадзянін мусіць прадстаўляць іх у камісію штоквартальна.\nЦі пагражаюць прагулы сябрам «дармаедзкіх» камісій?\nПасяджэньні камісій па каардынацыі работы па садзейнічаньні занятасьці насельніцтва праводзяцца ў працоўны час. Сярод сяброў камісій ёсьць прадстаўнікі аховы здароўя, міліцыі, адукацыі і іншых сфэр.\nПаводле намесьніка міністра працы і сацыяльнай абароны Валерыя Кавалькова, іх удзел у пасяджэньнях камісіі — не прагул.\nГэта абавязак, які прадугледжаны працоўнай дамовай (службовай інструкцыяй), лякальнымі нарматыўнымі прававымі актамі або заканадаўствам. Таму ён «падлягае выкананьню ў працоўны час і за заработную плату па займанай пасадзе».


“Дзіцячае “Эўрабачаньне” занадта камэрцыялізавалася”\n11 верасень 2009, 20:11\nУ Кіеў на дзіцячае “Эўрабачаньне” сёлета паедзе Юры Дземідовіч з “Чароўным трусікам”. Беларускія дзеці двойчы перамагалі на гэтым конкурсе. На “Эўрабачаньні-2005” найлепшай стала Ксенія Сітнік з Мазыра, два гады таму перамог мянчук Аляксей Жыгалковіч. У 2007 годзе мазыранін Андрэй Кунец быў другім.\nПерамога Юры Дземідовіча з “Чароўным трусікам” ня стала нечаканасьцю — тры месяцы таму відэакліп зьявіўся ў інтэрнэце і літаральна выбухнуў: за першы тыдзень — больш за 100 тысяч праглядаў.\nУ дзень конкурсу ў “Комсомольской правде” в Белоруссии” мастацкі кіраўнік эстраднай студыі імя Мулявіна Сьвятлана Стацэнка крытычна ацаніла песьню. Як паўплываў, так бы мовіць і “чорны”, і “белы” піяр на пераможцу, пытаюся ў сябра журы, кампазытара Леаніда Шырына:\n“Мне ўчора падаўся нумар Юры больш бляклым, чым калі я яго ўбачыў першы раз. Я чалавек дастаткова дасьведчаны, і адрозьніваю эфэкт навізны альбо прыяданьня ад шматразовага паўтарэньня. Але мне падалося, што раскрутка яму не пайшла на карысьць. Ён пераціскаў, ён у душы ўжо адчуваў сябе пераможцам, а гэта можа згуляць злы жарт”.\nЯк адбіваецца на псыхіцы дзіцяці раньняя слава? Псыхоляг Менскага гарадзкога цэнтру сям'і Жанна Міцкевіч кажа:\n“Вось гэтая раскрутка і пераход дзіцяці ў зоркі павінны ісьці вельмі плаўна, дзеці павінны ведаць, што гэта праца, што гэта ня толькі дэманстрацыя “я — зорка”. Канечне, ідзе ломка псыхікі дзіцяці. На дзяўчынцы Ксеніі Сітнік гэта яскрава відаць. Дзіця разбэсьцілі. Гэта аплёмб, гэта параднасьць, гэта дэманстрацыя раньняй даросласьці. Дзіця павінна прайсьці пэрыяд дзяцінства, а дарослыя забіраюць дзяцінства ў дзіцяці”.\nДзіцячае “Эўрабачаньне”, як і многія дарослыя конкурсы, стала занадта камэрцыялізаваным, кажа сябра журы, кампазытар Леанід Шырын:\n“Людзі занадта захапіліся зарабляньнем грошай, і гэта, мне падаецца, абядняе жыцьцё. Перад дзецьмі адразу ставяцца мэты дарослыя, мэты рацыянальныя”.\nПсыхоляг Жанна Міцкевіч таксама супраць такіх камэрцыйных і рацыянальных мэтаў:\n“Шкада, што за дзіцячым выступленьнем стаіць сёньня мэркантыльнасьць. І ў выніку на першае месца ставяцца матэрыяльныя ўмовы, выгоды (вядома, што маці Сітнік запатрабавала і кватэру ў Менску) — гэта тое, што не павінна ісьці за дзіцем. Дзіця, канечне, трэба ўзнагародзіць, але гэта павінна быць па-дзіцячаму, а не па-даросламу”.\nНа фінале беларускага конкурсу ніводзін зь дзесяці канкурсантаў не засьпяваў па-беларуску. Праўда, песенька пераможцы беларускага адборачнага конкурсу, дзякуючы літаратару Сяргею Балахонаву, загучала і на роднай мове. Але толькі ў межах праекту “Тузін. Перазагрузка”.\nЧаму на конкурсах беларускія дзеці не сьпяваюць на роднай мове, пытаюся ў сябра журы Леаніда Шырына:\n“Яно ж павінна неяк культывавацца. А зараз гэтага стала меней, гэта па-першае. А з другога боку, мы пачынаем разумець, што мы цікавыя той самай Эўропе, сьвету, калі мы на сваёй мове і сваё нацыянальнае штосьці робім. Гэта пытаньне, і пытаньне сур’ёзнае. Мы ўсё ж такі беларусы, і краіна — Беларусь”.


Рэфэрэндум 2004-га: колькасьць прэзыдэнцкіх тэрмінаў неабмежаваная\n17 кастрычнік 2008, 09:00\n4 гады таму, 17 кастрычніка 2004 года ў Беларусі прайшлі парлямэнцкія выбары і адначасова адбыўся ініцыяваны Аляксандрам Лукашэнкам рэфэрэндум. У выніку яго Аляксандар Лукашэнка атрымаў магчымасьць удзельнічаць у прэзыдэнцкіх выбарах неабмежаваную колькасьць разоў (раней Канстытуцыя прадугледжвала толькі два прэзыдэнцкіх тэрміны запар).\nПытаньне на рэфэрэндум выносілася толькі адно і гучала так: «Ці дазваляеце Вы першаму прэзыдэнту Рэспублікі Беларусь Лукашэнка А.Р. удзельнічаць у якасьці кандыдата ў прэзыдэнты Рэспублікі Беларусь у выбарах прэзыдэнта, і ці прымаеце частку першую артыкулу 81 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь у наступнай рэдакцыі: “Прэзыдэнт абіраецца на пяць гадоў непасрэдна народам Рэспублікі Беларусь на аснове ўсеагульнага, вольнага, роўнага і прамога выбарчага права пры таемным галасаваньні”?\nПаводле афіцыйнай інфармацыі Цэнтральнай выбарчай камісіі Беларусі, «за» прагаласавала 5 548 477 грамадзян, што складае 79,42% ад ліку грамадзян, занесеных у сьпісы для галасаваньня. Супраць -- 9,9%. Старшыня ЦВК Мікалай Лазавік кажа:\n“Гэта стала канстытуцыйнай нормай. Рашэньне рэфэрэндуму было накіравана на зьмяненьне Канстытуцыі, той нормы, якая абмяжоўвала знаходжаньне адной асобы на пасадзе прэзыдэнта двума тэрмінамі. Зараз гэта абмежаваньне зьнята”.\nУ той жа час, паводле артыкулу 112 Выбарчага кодэксу Рэспублікі Беларусь, «на рэспубліканскі рэфэрэндум не могуць выносіцца пытаньні: …зьвязаныя з абраньнем і вызваленьнем прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь…».\nМікалай Лазавік патлумачыў, што гэта доўга абмяркоўвалася падчас падрыхтоўкі рэфэрэндуму, і юрысты прыйшлі да такой высновы:\n“У дадзеным выпадку пытаньне не канкрэтна, што тычыцца абраньня прэзыдэнта альбо вызваленьня яго ад пасады. Гэтыя пытаньні ня могуць вырашацца шляхам правядзеньня рэфэрэндуму. Абраньне – праз выбары, вызваленьне – альбо па сканчэньні тэрміна паўнамоцтваў, альбо шляхам абвяшчэньня імпічмэнту. Вось гэта маецца на ўвазе. А колькасьць тэрмінаў як раз гэта норма не закранае”.\nТакім чынам, колькасьць прэзыдэнцкіх тэрмінаў у Беларусі пасьля кастрычніцкага рэфэрэндуму 2004 года не абмежаваная. Ці гатовы народ беларускі да пажыцьцёвага кіраваньня прэзыдэнта? Старшыня Партыі БНФ Лявон Баршчэўскі выказаў такое меркаваньне:\n“У прынцыпе, народ гатовы памяняць гэтага прэзыдэнта. Толькі ня ведае яшчэ на каго. Таму ўлада і спрабуе не пускаць яркіх асоб у дэпутаты, ці заціскаць СМІ, ці рэпрэсаваць. Калі б народ хацеў пажыцьцёва гэтага прэзыдэнта, дык уладзе ня трэба было гэтым займацца”.\nСёньня – гадавіна рэфэрэндуму А.Лукашэнкі\nГод пасьля рэфэрэндуму: памылкі і ўрокі\nВа ўладзе ізноў гавораць пра рэфэрэндум


Пуцін: Спіс выняткаў у межах МС павінен быць сфармаваны да 1 сакавіка\n24.12.2013 / 14:08\nПуцін: Спіс выняткаў у межах МС павінен быць сфармаваны да 1 сакавіка 1\nСпіс выняткаў у межах Мытнага саюза (МС) павінен быць сфарміраваны да 1 сакавіка 2014 года для рэалізацыі праекта стварэння Еўразійскага эканамічнага саюза.\nПра гэта заявіў Уладзімір Пуцін на пасяджэння Вышэйшага еўразійскага эканамічнага саюза 24 снежня ў Маскве.\nПаводле слоў прэзідэнта Расіі, цяпер ужо ўзгодненыя рашэнні ў сферы антыманапольнага заканадаўства і стымулявання канкурэнцыі, што таксама спрыяе ўмацаванню інтэграцыйнага ўзаемадзеяння паміж краінамі саюза.\n«Да 1 сакавіка 2014 года павінен быць сфарміраваны спіс выняткаў і абмежаванняў, якія застаюцца ў межах Мытнага саюза і Адзінай эканамічнай прасторы, і вызначаныя канкрэтныя тэрміны іх ліквідацыі. Гэта вельмі важная мэта — найбольшая інтэграцыйная аддача дасягаецца пры поўным ахопе ўсіх галінаў і максімальна магчымай глыбіні кааперацыі».\nРасійскі лідар нагадаў, што да гэтага пасяджэння ў Маскве бакі ўжо ўзгаднілі першую частку дагавора аб стварэнні Еўразійскага эканамічнага саюза. У хуткім часе экспертам трэба будзе ўзгадніць другую частку, якая ўключае ў сябе гэтак званую функцыянальную частку, дадаў Пуцін.\n«Асноўная роля ў забеспячэнні выканання стандартаў канкурэнцыі на агульным трансмежавым рынку пераходзіць да Еўразійскай эканамічнай камісіі. Пры гэтым нашы кампаніі змогуць інвеставаць і развіваць бізнес па адзіных антыманапольных правілах», — сказаў Пуцін.\nПрэзідэнт РФ таксама мяркуе, што ва ўмовах няўстойлівай глабальнай кан'юнктуры адзіны еўразійскі рынак становіцца «адной з асноўных крыніцаў росту эканомік «тройкі».\n«Упэўнены, што пашырэнне колькасці членаў Еўразійскага аб'яднання пойдзе на карысць не толькі самім удзельнікам, але і рэгіёну ў цэлым. Вядома, пры выкананні імі ўсіх патрабаванняў нашай арганізацыі», — падкрэсліў Пуцін.\nПрэзідэнт РФ зазначыў, што да гэтага пасяджэння прэзентаваная «дарожная карта» па ўступленні Арменіі ў Мытны саюз, у стадыі ўзгаднення знаходзіцца аналагічны дакумент аб уступленні Кыргызстана.\n«Маем намер і ў наступным аказваць Ерэвану і Бішкеку ўсе неабходныя меры падтрымкі. Пры гэтым павінен быць выкананы натуральны баланс інтарэсаў краін Мытнага саюза і дзяржаў-кандыдатаў на далучэнне да гэтага інтэграцыйнага аб'яднання», — заявіў прэзідэнт Расіі.\n25.12.2013 / 11:46\nТрэ чытаць паміж радкоў: Паводле слоў прэзідэнта Расіі, цяпер ужо ўзгодненыя рашэнні ў сферы знішчэньня антыманапольных перашкодаў для уваходу на рынкі Беларусі і Казахстана гіганцкіх расейскіх манаполіяў і ліквідаваньня канкурэнцыі з боку нацыянальных беларускіх і казахскіх фірмаў, што таксама спрыяе ўмацаванню эканамічнага дамінаваньня Расеі над краінамі саюза.


Беларусы трэція ў кваліфікацыі Лігі нацый | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nБеларусы трэція ў кваліфікацыі Лігі нацый\nМужчынская зборная Беларусі перамагла Турцыю – 3:1 і заняла трэцяе месца ў кваліфікацыі валейбольнай Лігі нацый.\nДа старту матча ў Любляне эксперты аддавалі перавагу сапернікам каманды Віктара Бекшы. Турэцкія валейбалісты на кваліфікацыйны турнір прывезлі ў сталіцу Славеніі больш роўны склад, яны выйгралі ў беларусаў і ў фінале залатой Еўралігі ў Таліне ў чэрвені. Мінулы матч стаў адным з лепшых у сезоне ў зборнай у Андрэя Радзюка, які набраў 17 ачкоў і ўпэўнена дзейнічаў у чацвёртай зоне. Эфектыўна правёў увесь турнір у Любляне і апошнюю сустрэчу з туркамі Канстанцін Цюшкевіч. Мужчынская зборная Беларусі фінішавала ў кваліфікацыі Лігі нацый трэцяй, абыграўшы Егіпет 3:2, саступіўшы Кубе і Славеніі 1:3. Мінулыя спаборніцтвы сталі добрай падрыхтоўкай да старту ў фінальнай стадыі чэмпіянату Еўропы, які пройдзе з 12 па 29 верасня.\nДругое золата Шкурдай у Казані\nАнастасія Шкурдай заваявала другі залаты медаль на юніёрскім чэмпіянаце Еўропы па плаванні ў Казані. У заключны дзень турніру беларуска ўпэўнена правяла вырашальны заплыў на 50 м батэрфляем – 26,23 секунды. Срэбраным прызёрам стала Наэль Партэкоп з Францыі, якая ў паўфінале ўсталявала рэкорд чэмпіянату 26,21 секунды, а ў фінале саступіла Анастасіі Шкурдай – 26,29 секунды. Раней Анастасія Шкурдай перамагла ў Казані на дыстанцыі 100 м батэрфляем, і заняла трэцяе месца на 200 м на спіне.\n«Дынама» Берасце працягвае лідыраваць\n7 ліпеня завяршыўся 14-ы тур чэмпіянату Беларусі па футболе. Ён падарыў матч паміж менскім «Дынама» і БАТЭ. Першае «класіка» сезону на стадыёне «Трактар» завяршылася няпростай перамогай 15-разовых чэмпіёнаў краіны з лікам 2:1. БАТЭ на час узначаліў чэмпіянат. Але ўжо ў суботу берасцейскае «Дынама» зняло барысаўчан з вяршыні, абыграўшы з мінімальным лікам «Віцебск» 1:0. «Шахцёр» у Салігорску святкаваў валявую перамогу 3:2 над «Менскам», які 25 хвілін гуляў удзесяцёх, а ў канцоўцы матчу застаўся яшчэ і без брамніка. Гарадзенскі «Нёман» у гасцях абыграў РЦАР-БДУ з лікам 4:2 – дублем у складзе гарадзенскага клуба адзначыўся Глеб Рассадкін.\nБразільцы праз 12 гадоў зноў выйгралі Кубак Амерыкі\nЗборная Бразіліі выйграла ў каманды Перу ў фінале Кубка Амерыкі. Падначаленыя Цітэ абыгралі саперніка з лікам 3:1. Бразілія адкрыла лік у сустрэчы на 15-й хвіліне пасля дакладнага ўдару Эвертана. Перад перапынкам гледачы ўбачылі яшчэ два мячы. Хасэ Паола Герэра з пенальці забіў мяч у адказ, а ў бразільцаў вызначыўся Габрыэль Жэзус.\nВыніковы лік пад заслону матча з пенальці ўсталяваў Рышарлісан.\nЗборная Бразіліі з сярэдзіны другога тайма гуляла ў меншасці пасля выдалення аўтара пераможнага мяча Жэзуса. Зборная Бразіліі ў дзявяты раз стала пераможцам Кубка Амерыкі, папярэдні іх трыумф на турніры адбыўся ў 2007 годзе.\nІспанкі абаранілі тытул чэмпіёнак Еўропы\nБаскетбалісткі зборнай Іспаніі другі раз запар сталі чэмпіёнкамі Еўропы, які завяршыўся ў Бялградзе. Як і два гады таму ў Празе, іспанкі сустракаліся ў фінальным паядынку з камандай Францыі і дамагліся перамогі з лікам 86:66. Гэта чацвёрты ў гісторыі чэмпіёнскі тытул жаночай зборнай Іспаніі. Уладальніцамі бронзавых медалёў сталі баскетбалісткі Сербіі, якія разграмілі ў матчы за 3-е месца каманду Вялікабрытаніі – 81:55. Зборная Беларусі другі раз запар выступіла на ЧЕ няўдала. Як і ў Чэхіі-2017 падначаленыя Наталлі Трафімавай не змаглі выйсці ў плэй-оф, заняўшы апошняе месца ў папярэдняй групе.


Каля 700 прызыўнікоў у Магілёўскай вобласці будуць накіраваны на тэрміновую ваенную службу | Магiлёўскi аблвыканкам\nКаля 700 маладых людзей з Магілёўскай вобласці будуць прызваны і накіраваны для праходжання тэрміновай службы ва Узброеныя Сілы, іншыя войскі і воінскія фарміраванні Беларусі. Пра гэта паведаміў начальнік накіравання прызыву на ваенную службу ваеннага камісарыята Магілёўскай вобласці Максім Касянкоў.\n«Прызыўная кампанія пачалася яшчэ ў лютым. Цяпер яна ў актыўнай фазе: маладыя людзі праходзяць медыцынскі агляд», – расказаў Максім Касянкоў.\nУ гэты ж час у мінулым годзе ў беларускія войскі з Магілёўскай вобласці было накіравана каля 500 чалавек. «Колькасць прызыўнікоў павялічылася з прычыны таго, што ўступілі ў сілу змены заканадаўства ў сферы вайсковага абавязку. Значна скарацілася колькасць падстаў для прадастаўлення адтэрміновак, таму чакаем павелічэння колькасці прызыўнікоў», – пракаментаваў ён.\nСамымі папулярнымі месцамі службы ў маладых людзей Магілёўшчыны ўжо некалькі гадоў застаюцца войскі сіл спецыяльных аперацый, органаў пагранічнай службы і ўнутраныя войскі МУС.\nПаводле слоў Максіма Касянкова, сярод маладых людзей набірае папулярнасць служба па кантракце. Каб стаць кантрактнікам, цяпер не абавязкова праходзіць тэрміновую службу. «Добрая фізічная падрыхтоўка, адпаведны стан здароўя, асаблівыя навыкі, напрыклад, пасведчанне кіроўцы, уменне даглядаць сабак(для будучых кінолагаў), праходжанне якіх-небудзь курсаў – усё гэта дазволіць яму пашукаць прыдатную вакансію на сайце Міністэрства абароны. І калі такая ёсць, можна ісці служыць па кантракце».\nУ мінулым годзе з Магілёўскай вобласці ва Узброеныя Сілы Беларусі на кантрактнай аснове адправілася служыць каля 15 чалавек.


Захад абвясціў усяму рускаму свету татальную вайну - Лаўроў - 27.05.2022, Sputnik Беларусь\nЗахад абвясціў усяму рускаму свету татальную вайну - Лаўроў\nМЗС Расіі неаднаразова заяўляў аб беспрэцэдэнтным узроўні русафобіі ў шэрагу замежных краін на фоне спецыяльнай ваеннай аперацыі РФ на Украіне. 27.05.2022, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 27 мая - Sputnik. Кіраўнік МЗС Расіі Сяргей Лаўроў заявіў на пасяджэнні Савета кіраўнікоў расійскіх суб'ектаў пры знешнепалітычным ведамстве РФ, што сітуацыя з беспрэцэдэнтным ростам русафобіі на Захадзе застанецца надоўга.Ён адзначыў, што цяпер бачны кошт усім прыгожым словам Захаду.Паводле яго слоў, ганенням падвяргаюцца дзеячы культуры і мастацтва, якія прадстаўляюць РФ, таксама пад забарону трапляюць расійскія класікі.Кіраўнік знешнепалітычнага ведамства таксама падкрэсліў, што ЗША і сатэліты павялічваюць сілы па стрымліванні Расіі. У ход ідуць любыя прыёмы: ад аднабаковых эканамічных санкцый да хлуслівай прапаганды ў глабальнай медыяпрасторы.РусафобіяМЗС РФ усе факты русафобіі старанна фіксуе, матэрыялы перадаюцца ў кампетэнтныя органы, дзе ім даецца прававая ацэнка. Акрамя таго, вінаватых будуць прыцягваць да адказнасці ў адпаведнасці з дзейным заканадаўствам.У заяве МЗС таксама сказана, што супраць студэнтаў, дзеячаў культуры і мастацтва, спартсменаў з РФ разгорнута кампанія па дыскрымінацыі. Яна ўжо паспела перарасці ў агрэсіўныя акцыі ў адносінах да рускамоўных грамадзян і расіян.Неаднаразова фіксаваліся эпізоды нападзенняў на вадзіцеляў фур з Беларусі і РФ. У тым ліку, атакам падвяргаліся дыппрадстаўніцтвы РФ.Лаўроў дадаў, што ў РФ адбываецца кансалідацыя здаровых патрыятычных сіл. >>> Хочаце яшчэ больш актуальных і цікавых навін – падпісвайцеся на Telegram-канал Sputnik БеларусьЧытайце таксама:\nсяргей лаўроў, мзс рф, захад, вайна\n12:33 27.05.2022 (абноўлена: 12:35 27.05.2022)\n© Sputnik / Максим Блинов / Перайсці ў фотабанкКіраўнік МЗС РФ С. Лаўроў\nМЗС Расіі неаднаразова заяўляў аб беспрэцэдэнтным узроўні русафобіі ў шэрагу замежных краін на фоне спецыяльнай ваеннай аперацыі РФ на Украіне.\nМІНСК, 27 мая - Sputnik. Кіраўнік МЗС Расіі Сяргей Лаўроў заявіў на пасяджэнні Савета кіраўнікоў расійскіх суб'ектаў пры знешнепалітычным ведамстве РФ, што сітуацыя з беспрэцэдэнтным ростам русафобіі на Захадзе застанецца надоўга.\nЁн адзначыў, што цяпер бачны кошт усім прыгожым словам Захаду.\n"Як мы толькі што адзначылі, Захад аб'явіў нам, усяму рускаму свету татальную вайну. Гэта цяпер ужо ніхто не хавае, даходзіць ужо да абсурду, да самой культуры адмены Расіі і ўсяго, што звязана з нашай краінай", - сказаў Лаўроў.\nПаводле яго слоў, ганенням падвяргаюцца дзеячы культуры і мастацтва, якія прадстаўляюць РФ, таксама пад забарону трапляюць расійскія класікі.\nКіраўнік знешнепалітычнага ведамства таксама падкрэсліў, што ЗША і сатэліты павялічваюць сілы па стрымліванні Расіі. У ход ідуць любыя прыёмы: ад аднабаковых эканамічных санкцый да хлуслівай прапаганды ў глабальнай медыяпрасторы.\nМЗС РФ усе факты русафобіі старанна фіксуе, матэрыялы перадаюцца ў кампетэнтныя органы, дзе ім даецца прававая ацэнка. Акрамя таго, вінаватых будуць прыцягваць да адказнасці ў адпаведнасці з дзейным заканадаўствам.\nУ заяве МЗС таксама сказана, што супраць студэнтаў, дзеячаў культуры і мастацтва, спартсменаў з РФ разгорнута кампанія па дыскрымінацыі. Яна ўжо паспела перарасці ў агрэсіўныя акцыі ў адносінах да рускамоўных грамадзян і расіян.\nЛаўроў дадаў, што ў РФ адбываецца кансалідацыя здаровых патрыятычных сіл.\n"Прынцыпова важна, што зацверджаны прэзідэнтам Пуціным знешнепалітычны курс абапіраецца на шырокую агульнанацыянальную згоду, яе падтрымліваюць ключавыя палітычныя сілы нашай краіны, вядучыя грамадскія, прадпрымальніцкія аб'яднанні. Мы таксама адчуваем паўсядзённую падтрымку ўсіх расійскіх рэгіёнаў", - сказаў ён.\nЛаўроў: Масква сур’ёзна падумае, ці трэба аднаўляць адносіны з Захадам


Ўплыў гістарычных падзей на лёс чалавека ў аднайменным творы Шолахава - 11-ы клас - Школьныя сачыненні\nЎплыў гістарычных падзей на лёс чалавека ў аднайменным творы Шолахава\nСкладанне для 11 класа на тэму «Уплыў гістарычных падзей на лёс чалавека ў аднайменным творы Шолахава»\nУ самым пачатку варта затрымацца на самім паняцці гістарычнай падзеі. Звычайна пад «гістарычнай падзеяй» разумеецца кароткае альбо працяглы дзеянне, якое здзяйсняецца на працягу пэўнага часовага перыяду, зафіксаванае для перадачы вынікаў нашчадкам. М.Шолохов не дарма назваў свой твор «Лёс чалавека», паколькі чырвонай ніткай на працягу ўсяго творы перад чытачом раскрываецца ўздзеянне гістарычных падзей на жыццё звычайнага маладога чалавека Андрэя Сакалова.\nЗ надыходам вайны Андрэй пазбавіўся ўсяго, што мог бы да таго лічыць сваім: сям'і і дома. Сама сітуацыя, у якую трапляе галоўны герой, мяняе яго, дае яму новыя сілы для перажыванні старога і здабыцця новага ў сваім існаванні. Пасля заканчэння вайны ён выяўляе новы сэнс уласнага жыцця, выяўляючы клопат пра простага хлапчуку. Пісьменнік дае чытачу зразумець, што ў складаныя часы, губляючы што-небудзь, чалавек здольны і што-небудзь знайсці, набыўшы новы сэнс у сваім жыцці. У асобе Андрэя Сакалова пісьменнік адлюстроўвае ўвесь рускі народ, які страціў гэтак шмат што з ранейшага жыцця, але здолеў адрадзіцца пасля жудаснай вайны.\nПадобную карціну перад сваімі чытачамі малюе Шолахаў і ў іншым сваім творы, «Ціхі Дон». Хай падзеі ў творы аднесены да часоў Першай Сусветнай вайны, пісьменнік зноў паказвае праз аднаго персанажа ўвесь народ, разам з яго стратамі і пазбаўленнямі, але з наступным вяртаннем да новых каштоўнасьцяў. І хай Андрэй Сакалоў і Рыгор Меліхаў не маюць паміж сабой ні найменшага падабенства, яны ўсё роўна здольныя аднолькава прадэманстраваць магчымасць знайсці новы свет, пазбаўляючыся старога жыцця. І Сакалоў, і Меліхаў ўяўляюць сабой сярэдне паказальны аб'ект. Герой вымушаны ў адзіночку супрацьстаяць сваім лёсе. І ў выніку гэтага паспяховага процідзеяння жыццё героя расквітае новымі фарбамі.\nКатегорія: 11-ы клас | Додано: 10.04.2021


Я натыкнулася на раман, шукаючы сярод шматколернай сучаснай прозы што-небудзь асабліва цікавае. Назва спадабалася, бо звонкае найменне прафесіі, вынесенае ў загаловак, міжволі набірае важкасці, абрастае эпічнасцю, ці што. Акрамя таго, раман трапіў у лонг-ліст прэміі “Русский Букер” за 2008 год, а гэта значыць, што тэкст даволі высока ацанілі эксперты. За меркаваннем экспертаў парой так зручна хавацца, маўляў, а я-та што? Вось аўтарытэтныя людзі лепш ведаюць. Тым не менш, нават самыя аўтарытэтныя крытыкі часам памыляюцца, таму тым цікавей знаёміцца з “прэміяльнымі” творамі. Намінацыя на любую прэмію, такім чынам, не столькі азначае высокую якасць якога-небудзь твора, колькі магчымую нагоду для роздуму. А таму кардынальна адрозныя меркаванні крытыкаў, “цягне на Букера ці не”, мяне асабіста не дужа цікавяць.\nБо ключавое пытанне, што варта задаваць адносна любой кнігі на свеце: варта чытаць або не?\n“Быць або не быць?”. Толькі адносна чытацкага быцця.\nСюжэт рамана даволі просты. Існуюць кнігі цяпер забытага савецкага пісьменніка-франтавіка, якія валодаюць магічнымі ўласцівасцямі. Напрыклад, даюць на пэўны тэрмін радасць, неўспрымальнасць да болю, сілу пераканання і гэтак далей. Для атрымання гэтых магічных уласцівасцей чытач павінен выканаць некалькі ўмоў падчас чытання (у прыватнасці, прачытаць кнігу ўважліва і без перапынкаў). Галоўны герой (Аляксей Вязінцаў) аказваецца уцягнуты ў сутыкненне кланаў збіральнікаў такіх кніг, што дзейнічаюць употай, каб не прыцягнуць увагу грамадства да надзеленых сілай артэфактаў. Праз збег падзей герой узначальвае адзін з такіх кланаў, удзельнічае ў бітвах за вяршэнства, палітычных інтрыгах. У выніку ж герой, сабраўшы ўсе магічныя кнігі, атрымлівае неўміручасць. Становіцца адначасова жрацом і ахвярай, дзякуючы самаадрачэнню якой над усёй краінай ствараецца адмысловае ахоўнае “покрыва”, сатканае магіяй чытання.\nУласна, сам тэкст рамана з’яўляецца нататкамі галоўнага героя, дзе той метадычна ўпарадкуе вядомую яму інфармацыю пра магічныя кнігі, адначасова знаёмячы нас з мастацкім светам, яго міфалогіяй і тэрміналогіяй чытача. Першыя раздзелы даволі суха і энцыклапедычна выкладаюць гісторыю “чароўных” кніг і ўзнікнення варожых кланаў-“бібліятэк”. Надалей падаюцца своеасаблівыя дзённікавыя запісы галоўнага героя, дзе згаданы “энцыклапедызм” актуалізуецца і ажывае.\n“Закадзіраваны падтэкст” кніг (дакладней, Кніг, бо ў рамане Елізарава яны сакралізуюцца) уздзейнічае на псіхіку чытача падобна гіпнозу – і адорвае суперздольнасцямі. Прачытанне ж усяго ўмоўнага “камплекта” адорвае чытача сапраўды богападобнымі якасцямі.\nУласна, што прыцягвае ў рамане, дык гэта менавіта сакралізацыя папяровай кнігі. Чытанне прыраўноўваецца да свяшчэннадзейства (а бібліятэкар, адпаведна, да жраца дадзенага “культа”), ваяўнічыя кланы чытальнікаў носяць святыя кнігі, нібы абразы, у кіётах, быццам знамёны. Сярэднявечны канцэпт недасяжных для неабазнаных ведаў накладваецца на даволі ярка намаляваную рэальнасць, сучасную аўтару. Наогул, аўтару ўласцівая грубаватая рэчыўнасць, нават фізіялагічнасць апісанняў. Гэтая прыземленасць своеасабліва спалучаецца з містычным элементам, мацней прывязвае фантастыку да рэчаіснасці. Зрэшты, ёсць і калянавуковае тлумачэнне, якое М. Елізараў укладвае ў вусны аднаго з персанажаў і якое зводзіцца да нейралінгвістычнага праграмавання.\nУвогуле, вобраз галоўнага героя даволі адкрыта адсылае да прыкладаў папулярнага жанру фантастычных твораў – так званых гісторый пра “патрапленцаў”. Зразумела, Аляксей Вязінцаў не перасоўваецца ў чужы яму фэнтэзійны свет. Ягонае падарожжа і горад, у якім ён апынаецца, каб уступіць у правы спадчынніка, цалкам рэалістычныя. Аднак градус абсурднасці (і жорсткасці) паступова нарастае, Вязінцаў нечакана падключаецца да гульні тайнай суполкі, узначальвае яе, удзельнічае ў бітвах і інтрыгах. Як і навічок-“патрапленец”, які перамяшчаецца ў фантастычны свет, герой Елізарава паўстае фокуснай кропкай – персанажам, з якім чытачу прасцей сябе асацыяваць.\nСімвалічна, што ўсе кланы імкнуцца адшукаць страчаную Кнігу Сэнсу. Такая алюзія на пошукі сэнсу ў сучасным свеце. Сам аўтар гэты Сэнс (менавіта з вялікай літары) раскрывае ў эпізодах, звязаных з уздзеяннем Кнігі Памяці, у якіх ствараецца складаны міфалагічны канструкт на аснове нейкай абагульненай памяці аб СССР. Для М. Елізарава, па яго ўласным прызнанні, было важна “поговорить о той стране, где существовали какие-то другие ценности. Где практиковалась почти платоновская метафизика: важна была идея, а не её материальное воплощение”. І фантастычныя элементы аўтар разглядае як “ферменты, што палягчаюць страваванне” – пераварванне ідэі.\nУ чым жа тут сутнасць? Настальгія па савецкім дзяцінстве, па часе подзвігаў і “чорна-белым” выбары пранізвае памяць галоўнага героя. Настальгія па няздзейсненым расце з асобаснай непаўнавартаснасці, выкліканай недахопам вышэйшага Сэнсу, пошукамі якога занятыя ўсе “абазнаныя” персанажы ў кнізе. Непрыкаянасць Вязінцава да яго станаўлення ў якасці Бібліятэкара рэзка кантрастуе з ягонымі дзеяннямі пасля прыняцця пасады, а заключная Кніга Памяці, якую герой атрымлівае ў сваім зняволенні, прыводзіць яго да подзвігу ў імя чагосьці большага. Чытача ж, адпаведна, усё гэта падводзіць да думкі (незалежна ад чытацкага стаўлення да савецкай спадчыны): сучаснаму чалавеку таксама патрэбна вялікая Ідэя, нейкі грандыёзны Міф, якому хочацца верыць, дзеля якога варта (па-гамлетаўску) быць.\nШто ж у выніку? Калі атрымаецца паспяхова прарвацца скрозь энцыклапедызм першых раздзелаў, калі не абурыць празмерна рамантызаваны вобраз слаўнага мінулага, калі не стомяць нуднаватыя і зацягнутыя сцэны бітваў – кніга, несумненна, захопіць. Сакралізацыя Кнігі і чытання як такога, несумненна, імпануе, ды і ў самым фінальным вобразе Вечнага Чытальніка, нягледзячы на гратэскнасць такога фіналу, ёсць абаяльнасць быліннай эпічнасці.\nЦі варта чытаць “Библиотекаря”? Так. Не гарантую, што спадабаецца, але што прымусіць задумацца – гэта дакладна.


Хваробы мочаполавaй сыстэмы\n(Вядучы: ) "Сярод 10 галоўных ворагаў чалавека, пра якія мы гаворым у перадачах сэрыі "Бывайце здаровы" сьмяротнасьць ад хваробаў мочаполавай сыстэмы займае, здавалася б сьціплае месца – сёмае. Сьмяротнасьць непасрэдна ад іх у Беларусі дасягае 12 асобаў на 100 тысячаў жыхароў у год. Але гэта толька частка праўды. Вельмі часта хваробы гэтыя бываюць першапрычынамі больш цяжкіх захворваньняў.\nПра гэта й пра іншыя праблемы нашага здароўя ў сёньняшняй перадачы сэрыі "Бывайце здаровы" расказвае Мікола Іваноў…"\n(Іваноў: ) "І сапраўды, калі арыентавацца толькі на статыстыку, дык сьмяротнасьць ад хваробаў мочаполавай сыстэмы амаль 15 разоў меншая, чым ад ракавых хваробаў. Але гэта толькі вонкавае ўражаньне. Так, напрыклад, рак прастаты, які зьяўляецца адной з галоўных прычынаў сьмяротнасьці беларусаў ад ракавых хваробаў, пачынаецца ў выглядзе зусім задавалася б маланебясьпечнай інфэкцыі. Недалечаныя ў маладосьці розныя дробныя хваробы мочаполавай сыстэмы ў сталым веку могуць стаць прычынаю сур'ёзных хваробаў, нават такіх, якія становяць пагрозу для вашага жыцьця.\nУ Беларусі за апошнія 10 год назіраецца выразны рост мочаполавых хваробаў. У чым прычына гэтае тэндэнцыі? Каб атрымаць адказ на гэтае пытаньне, я зьвярнуўся ў галоўную беларускую навукова-дасьледную ўстанову ў галіне мочаполавых хваробаў – лябараторыю апэратыўнай нэфралёгіі Беларускага Навукова-дасьледнага інстытуту кардыялёгіі. На нашыя пытаньні згадзіўся адказаць старэйшы навуковы супрацоўнік Вячаслаў Казлоўскі…"\n(Казлоўскі: ) "Колькасьць захворваньняў павялічваецца ў сувязі з дрэнным харчаваньнем і дрэннай вадою. Гэнэтычныя дэфэкты, зразумела адыгрываць адпаведную ролю, але не такую значную, як дрэннае харчаваньне".\n(Іваноў: ) "А вось якую думку выказаў доктар Вячаслаў Казлоўскі на тэму, якім жа чынам можна выправіць сытуацыю ў Беларусі ў сфэры мочаполавых захворваньняў…"\n(Казлоўскі: ) "Не хапае перш за ўсе нармальнай дыягностыкі. Няма такога паняцьця як сямейны лекар, які б ставіў дыягназ на падставе аналізаў мачы, які б выкрываў камяні й пясочак на раньніх стадыях, калі іх яшчэ можна проста выгнаць, распусьціць, не дапускаючы да стадыі ныркавае недастатковасьці. Неабходна праводзіць абавязковую дыягностыку людзей раз на паўгоду. Пры гэтым, аналізы трэба здаваць прымусова, таму што людзей цяжка змусіць хадзіць да лекара, калі няма небясьпечных сымптомаў. Гэта датычыць ня толькі мочаполавой сыстэмы. Людзі прыходзяць да лекара ў хранічнай стадыі, калі ўжо немагчыма ні хадзіць, ні працаваць і ня рухацца".\n(Іваноў: ) "Сёньня, калі гаворыш на тэму мочаполавых захворваньняў, часьцей за ўсё закранаеш тэму СНІДу. На нядаўняй усясьветнай канфэрэнцыі на гэтую тэму, якая адбылася ў Паўднёвай Афрыцы, ішла гаворка нават пра эпідэмію гэтае хваробы ў некаторых рэгіёнах сьвету. У статыстыцы Ўсясьветнай Арганізацыі здароўя яна фігуруе як заказная хвароба. Доктар Вячаслаў Казлоўскі лічыць, аднак, інакш…"\n(Казлоўскі: ) "СНІДам заражаецца толькі кожны пяты. Пры полавым кантакце непасрэднае пагрозы няма. 80% – што не захварэеш пры кантакце з хворым на СНІД. Павінен быць ад пачатку дэфэкт імунітэту, пашкоджаньне сьлізістай пры кантакце з хворым на СНІД.\nАле звычайна пры кантакце з хворым на СНІД чалавек застрахаваны на 80%. У нас у Рэспубліцы гэта хутчэй за ўсё зьвязана са Сьветлагорскам, дзе знаходзіцца цэнтар наркаманіі".\n(Іваноў: ) "А вось, як старэйшы навуковы супрацоўнік лябараторыі апэратыўнае нэфралёгіі Вячаслаў Казлоўскі ацэньвае агульны стан разьвіцьця мэдыцыны ў галіне мочапjлавых хваробаў…"\n(Казлоўскі: ) "З пункту гледжаньня нэфралёгіі ўсё ўпіраецца ў фінансавую базу. Хворыя з ныркавай недастатковасьцю на вельмі позьніх стадыях бяруцца на заменную тэрапію і дыяліз. Проста не хапае месцаў. Мы выкарыстоўваем самыя апошнія мэтодыкі лячэньня, але, калі ў чалавека ныркі не працуюць, заменнная тэрапія яму не дапаможа. А з перасадкаю ныркі ў нас вялікія праблемы".\n(Іваноў: ) "І на заканчэньне нашае размовы доктар Вячаслаў Казлоўскі даў свае лякарскія парады тым з нашых радыёслухачоў, якія занепакоеныя станам свайго здароўя…"\n(Казлоўскі: ) "У першую чаргу гэта лячэньне хранічных інфэкцыяў, каб не захварэць на адную з самых небясьпечных хваробаў (нэфрыт), якая прыводзіць да ныркавае недастатковасьці. Патрэбнае якаснае лячэньне хранічных інфэкцыяў: гаймарытаў, фарынгітаў, ангінаў і г.д. Бальшыня людзей пераносіць гэтыя інфэкцыі на ногах, нягледзячы на тое, што яны могуць прывесьці пазьней да вялікіх праблемаў. І другі фактар – гэта жыцьцё ў руху. Каб не сутыкацца з палавымі праблемамі, трэба прытрымлівацца ня тое, каб здаровага, але вельмі рухлівага стылю жыцьця, каб ня выклікаць застояў".\n* * * (Іваноў: ) "А цяпер, паводле нашага добрага звычаю, прапануем вашае ўвазе навіны мэдычнага жыцьця".\nВядомая нямецкая псыхааналітык Кляўдыя Сіес зь Дзюсэльдорфу ў інтэрвію газэце "Більд" паведаміла, што зларадства карыснае для здароўя. На яе думку, радавацца чужым непрыемнасьцям – нармальная рэч. Зларадства здымае стрэс, часам яно суправаджаецца шчырым сьмехам, які дапамагае разьняволіцца. Доктар Сіес лічыць, што людзі ня мусяць вінаваціць сябе за радасьць з нагоды чужое крыўды. Недахопы іншых людзей, над якімі мы сьмяемся, уласьцівыя і нам. Такім чынам мы саромімся сваіх недахопаў, не разумеючы гэтага. Людзям жа, якія сталі аб'ектам зларадства, нямецкая дасьледніца раіць пасьмяяцца над сабою разам зь іншымі".


31 студзень 2013, 15:04\nКожны дзень мы публікуем найбольш цікавыя працы з тых, што ўжо атрымалі на конкурс, а гэта ўжо больш за 170 разнастайных фатаздымкаў, малюнкаў, паштовак, каляжаў, дэматыватараў, вершаваных і публіцыстычных твораў.\nСёньня мы пазнаёмім вас з працамі ў катэгорыі «дызайны, графіці і эскізы для цішотак».\nСапраўднай калектыўнай дызайнерскай працай можна назваць малюнак Яраславы Аляксандравай, якой амаль 5 гадоў. Працу ў рэдакцыю Радыё Свабода перадала мама і творчы куратар Натальля Аляксандрава. Таксама пазначым, што сьцяг вырабіў Уладзімір Аляксандраў, бацька Яраславы.\nАўтар Яраслава Аляксандрава (амаль 5 гадоў)\nКаля 40 прац мы атрымалі ад творчага мастацкага дуэту Контрарт. Мастакі Аляксандар Благій і Яўгеніі Зюзя, якія і прадстаўляюць Контрарт, зьяўляюцца яскравымі прадстаўнікамі беларускай стрыт-арт супольнасьці, таму і даслалі некалькі сваіх вулічных прац.\nАдразу ад двух чалавек — Мішы Чужаземца і Зьмітрака Мітракова мы атрымалі фатаздымак з нацыянальным графіці, які ў гэтым месяцы зьявіўся ля адной са станцый менскага мэтро.\nДзяніс Бабруйскі заўважыў вось такі надпіс, які цяжка назваць графіці, але да нашай сёньняшняй катэгорыі «дызайны, графіці і эскізы для цішотак», як нам падаецца, падыходзіць.\nАўтар Дзяніс Бабруйскі\nНатальля Рудак з Мазыра даслала на наш конкурс вось такі хэндмэйд. Натальля піша:\n— Здаўна дзяўчаты вышывалі партрэты герояў. «А чаму б і не?..» — падумала я і вось, вышыла партрэт нашага героя Кастуся Каліноўскага. Партрэт па сумяшчальніцтве торба, таму яго можна цягаць за сабой і паказваць добрым людзям, нагадваючы пра славутыя старонкі нашай гісторыі.\nАўтар Натальля Рудак\nАтрымалі мы ад аўтараў і некалькі цікавых эскізаў, якія можна надрукаваць на цішотках, а некаторыя з аўтараў ужо гэта зрабілі і нават прапануюць набыць.\nВадзім Пракопчык даслаў варыянт дызайну для цішотак з Кастусём Каліноўскі ў стылістыцы прац Эндзі Ўорхала.\nАндрэй Шыпулін з супольнасьці Суколка Патрыёта даслаў вось такі яскравы дызайн для цішотак.\nАўтар Андрэй Шыпулін\nНя менш цікавай выглядае і праца Аляксея Серады.\nЯўген Сашко адаптаваў лягатып папулярнай мабільнай сыстэмы Android.\nАўтар Яўген Сашко\nІніцыятыва «Цішоткі вольных Беларусаў» прапануе аптымальны дызайн для цішотак і трафарэтаў.\nАўтар Ініцыятыва Цішоткі вольных беларусаў\nПрацы на конкурс мы прымаем да 2 лютага. Умовы тут


У Гомелі вучаць бараніць родную мову\nhttps://spring96.org/be/news/50639 2012 2012-03-12T14:25:06+0300 2012-03-12T14:25:06+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/mova_a.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nУ Гомелі прайшло навучанне на тэму «Як абараніць свае правы на карыстанне беларускай мовай». Да мерапрыемства яго ініцыятар, праваабаронца Алесь Яўсеенка, падрыхтаваў адмысловы дапаможнік. У брашуры яе стваральнік нагадвае, што Канстытуцыя адназначна гарантуе кожнаму права карыстацца роднай мовай і выбіраць мову зносін, але рэальнае жыццё не заўсёды адпавядае літары закону, і таму беларускамоўным грамадзянам даводзіцца абараняць свае правы. У залежнасці ад ступені парушэння правоў грамадзянін можа іх абараніць як у адміністрацыйным, так і крымінальным парадку. У прыватнасці, згодна артыкулу 9.22 КаАП «Парушэнне заканадаўства аб мовах», дзе за публічную знявагу нацыянальных моваў, стварэнне перашкод і абмежаванняў у карыстанні імі прадугледжаны штраф ад 4 да 10 базавых велічынь. А па крымінальнаму кодэксу, дарэчы, за нацыянальную варожасць (а яна не бывае без знявагі мовы і культуры) можна адказаць пазбаўленнем волі – да пяці гадоў.\n«Я ў праваабарончым руху даўно, за гэты час мы выпускалі шмат дапаможнікаў па абароне правоў – па адміністрацыйнаму, крымінальнаму, працоўнаму, грамадзянскаму заканадаўству. Але, здаецца, пра мову пытанне не закраналі. Як бараніць права на карыстанне роднай мовай? Здаецца, фармулёўка абсурдная, але для Беларусі яно так і ёсць – трэба абараняць сваё права на карыстанне роднай мовай, таму што замацаванае ў Канстытуцыі двухмоўе насамрэч знішчае беларускую мову, яе ужытак у розных сферах», - тлумачыць Алесь Яўсеенка.\nДадзены шлях па абароне роднай мовы ўжо прайшлі нашы краіны-суседкі. Напрыклад, падобная сітуацыя, калі родная мова мела патрэбу ў сур'ёзнай абароне, узнікла на Украіне пасля развалу Савецкага Саюза. «Гэта тэма была актуальная на суседняй Чарнігаўшчыне, там была такая з сітуацыя з мовай, як у нас зараз. Але там сітуацыя істотна змянілася, а ў нас – засталася. Нашы ідэі па абароне роднай мовы плануюць падтрымаць украінскія НДА, якія прайшлі гэты шлях, і маюць вялікі досвед. Таму мы плануем сумесна з чарнігаўскім «Палескім фондам міжнародных і рэгіянальных даследаванняў» правесці круглы стол, дзе украінцы падзеляцца вопытам – як бараніць родную мову, як гэта атрымалася ў іх», - дадае праваабаронца.\nНа мерапрыемстве ў Гомелі была не толькі тэарэтычная, але і практычная частка, калі людзі дзяліліся сваім вопытам па абароне роднай мовы на працоўным месцы, у штодзённым жыцці.\n«Добра, што ёсць артыкулы законаў, але ад закону да практычных дзеянняў – вялікі адрэзак жыцця. Некаторыя людзі не праходзяць яго, каб праз закон бараніць свае правы, бо гэта вымагае часу і моцы духу. Таму лягчэй перайсці на рускую мову, і на ёй выхоўваць дзяцей, і многія ідуць па гэтаму шляху найменшага супраціву. Я прывяла прыклад са сваім сынам, калі нашай беларускамоўнай сям'і прыйшлося змагацца за яго лёс. Бо да такой ступені некаторыя людзі баяцца беларускамоўных, прышпільваюць ім клішэ. Напрыклад, загадчыца садка, куды хадзіў мой сын, казала так: «Это же бэнээфовцы, они вас к стенке завтра поставят». Мне казалі ў садку, што мой сын – педагагічна запушчаны, на той падставе, што ён не ведаў «ни одного названия посуды на русском языке». Выхавацелі баяліся, што сын не авалодае рускай мовай, але дарма, не варта было ім хвалявацца», - пракаментавала бард Вальжына Цярэшчанка.\nЯна ўпэўнена, што можна і патрэбна бараніць родную мову на працоўным месцы, у якой бы сферы чалавек не працаваў. «Але бараніць трэба, не ужываючы такіх паняццяў «Я вось буду зараз бараніць, катэгарычна», трэба знайсці простыя словы, гаварыць пра такія рэчы, за якія вам не будзе сорамна», - адзначае бард.\n12.03.2012 Тэгі: культура