НЕ ВЯЗІЦЕ САЛДАТУ БЯДУ\nГлавная/Социум/Присяга/НЕ ВЯЗІЦЕ САЛДАТУ БЯДУ\nГэты выпадак адбыўся не так даўно. У дзень прыняцця ваеннай прысягі дзяжурны па КПП 465-ай ракетнай брыгады зрабіў даклад камандзіру аб ходзе службы, адзначыў, што госці прыбываюць дружна. Праўда, ёсць адна сумніўная група з пяці чалавек. Камбрыг адразу ж выдзеліў дадатковы патруль для падтрымання парадку і ўстанавіў сувязі з дзяжурнай часткай РАУС.\nПасля запрашэння гасцей да месца прыняцця прысягі, заўважаная дзяжурным кампанія адасобілася, вяла сябе развязна, праяўляючы непавагу да воінскага рытуала. Салдат, да якога праехалі такія “родныя”, чырванеў, а іх дзеянні падпадалі пад артыкул “грубае парушэнне грамадскага парадку”. Тым больш, што на заўвагі госці не рэагавалі.\nКамандзір брыгады вызваў міліцэйскі патруль. Дзеянні парушальнікаў спакою былі спынены. Дэбашыры не адмаўлялі распіццё спіртнога. Маўляў, прыехалі на прысягу, сына павіншаваць і разам адзначыць. У сумках разам з хатнімі стравамі знаходзілася некалькі сумніўных бутэлек. Сяржант з патруля упэўнена вызначыў: “Хімія. Без паху. Нешта з “Максімкі”.\nІншы выпадак. Да радавога Н. у выхадны дзень прыехалі бацькі. Камандзір падраздзялення даў байцу час для размовы з імі. І вельмі здзівіўся, калі ваеннаслужачы акрамя ежы прынёс бутэльку самагону.\nКамандаванне, актывісты, сутачны нарад робяць усё, каб выключыць выпадкі ўжывання спіртных напіткаў. У большасці падраздзяленняў падобныя з’явы выключаны поўнасцю.\nПаважаныя мамы і таты, бабулі і дзядулі, сябры салдат. Добра разумею ваша жаданне пабачыцца з ім. Нічога дрэннага ў гэтым няма. Але памятайце, што прывезенае вамі спіртное абавязкова нашкодзіць салдату. Тут нікога, акрамя саміх сябе, вы не падманеце.\nДля прыкладу яшчэ адзін выпадак. Развітваючыся з мамай, ваеннаслужачы папрасіў у яе грошай. Набліжаўся яго дзень нараджэння і юнак хацеў адзначыць яго з сябрамі. Жанчына быццам адчувала, што купяць спіртное, аднак, патрэбную суму дала. На дні нараджэння салдаты распілі бутэльку самагонкі, набытую ў мясцовай жыхаркі. Раніцай юнак адправіўся ў рэйс. На адным з паваротаў не справіўся з кіраваннем, машына перакулілася. Салдат атрымаў цяжкае раненне. Ваенныя медыкі прыклалі тады шмат намаганняў, каб вывесці хлопца з крытычнага стану.\nА цяпер задумайцеся, прыгадайце самы першы выпадак. Чым магло б закончыцца пасля прыняцця прысягі магчымае распіццё тых хімічных прэпаратаў, якія былі знойдзены ў сумках гасцей? І каго б вінавацілі б у гэтым бацькі?\n13 лютага новае папаўненне прыме прысягу на вернасць Радзіме! Наведайце сваіх родных, але галоўнае – не вязіце салдату бяду!\nРыгор МАРКУШЫН, ветэран Узброеных Сіл.\nСЕЛЬГАСПРАДПРЫЕМСТВАМ ДАПАМАГАЮЦЬ ФЕРМЕРЫ


Канвертаваць Megacoins (MEC) і Verges (XVG) : Калькулятар абменнага курсу\nMegacoin (MEC) і Verge (XVG) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Megacoin і Verge пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 9 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Megacoin. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Verge валюты па змаўчанні. Націсніце на Verges або Megacoins канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Megacoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. The Verge гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал MEC можа быць запісаная MEC. Сімвал XVG можа быць запісаная XVG. Абменнага курсу the Megacoin Апошняе абнаўленне 4 снежань 2019 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the Verge Апошняе абнаўленне 9 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. MEC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў. XVG каэфіцыент мае 11 ўважаецца лічбаў.


Рарытэтную кнігу пра Магілёўшчыну перавыдалі рарытэтным накладам\n31.08.2007 / 08:27\nУ Магілёве выйшла ў сьвет цікавая кніга. Гэта сучаснае перавыданьне «Вопыту апісаньня Магілёўскай губерні» пад рэдакцыяй Аляксандра Дэмбавецкага.\nУ Магілёве выйшла ў свет цікавая кніга. Гэта сучаснае перавыданне «Вопыту апісання Магілёўскай губерні» пад рэдакцыяй Аляксандра Дэмбавецкага.\nСама кніга была выдадзена ў 1882—1884 гадах: тры тамы надрукавалі ў друкарні губернскага праўлення ў Магілёве на Дняпры. Гэта ўнікальнае выданне, дзе апісаны эканоміка, культура, геаграфія і быт жыхароў Магілёўскай губерні і ў ХІХ стагоддзі.\nІдэя перавыдання належыць магілёўскім уладам, бо цяпер «Вопыт апісання Магілёўскай губерні» — рарытэт, які ёсць толькі ў музеі і аддзеле краязнаўства абласной бібліятэкі. Перавыданне дазволіць пашырыць кола людзей, якія цікавяцца гісторыяй Магілёўшчыны.\nПершы том даволі вялікі — ён утрымлівае амаль 800 старонак. Гэта нарысы пра вёскі, уезды і гарады, пра прадпрыемствы, якія там ёсць, а таксама пра прыродныя асаблівасці, рамёствы, традыцыі і гэтак далей. Кніга ўтрымлівае таксама карту Магілёўскай губерні і гравюры. Другі і трэці тамы мяркуецца выдаць у наступным годзе.\nУ Магілёўскім аблвыканкаме лічаць, што перавыданне трохтомніка з’яўляецца дастойным укладам у справу ўшанавання памяці Аляксандра Дэмбавецкага, які напрыканцы ХІХ стагоддзя больш за 20 гадоў кіраваў Магілёўскай губерняй. Ён шмат зрабіў: імя і справы Дэмбавецкага вядомы многім сучасным магілёўцам. Гісторыкі і краязнаўцы мяркуюць, што Дэмбавецкаму трэба паставіць помнік альбо назваць у яго гонар вуліцу ў абласным цэнтры.\nАляксандр Станіслававіч лічыцца найбольш таленавітым кіраўніком Магілёўшчыны свайго часу. Губернатар Дэмбавецкі быў таксама апекуном навук, фінансаваў археалагічныя даследаванні і паспрыяў адкрыццю ў Магілёве гісторыка‑этнаграфічнага музея. І адна з яго асабістых ініцыятыў — падрыхтоўка мясцовымі сіламі кнігі пра жыццё Магілёўскай губерні.\nАгульны наклад перавыдадзенага першага тома складае толькі паўтысячы асобнікаў. «Вопыт апісання Магілёўскай губерні» трапіць у бібліятэкі і навучальныя ўстановы. А частка накладу будзе падаравана ганаровым гасцям Дня беларускага пісьменства, які ў гэтыя выхадныя дні будзе адзначацца ў Шклове.


Сацыяльная сетка – Android – Vessoft\nAndroidстыль жыццяСацыяльная сетка\nМамба – зручны менеджэр для знаёмства і зносін. Дадатак дазваляе праглядаць профілі карыстальнікаў, рэдагаваць асабістыя дадзеныя і дарыць віртуальныя падарункі.\nЦікавы спосаб пазнаёміцца з людзьмі ва ўсім свеце. Праграмнае забеспячэнне падтрымлівае функцыю сацыяльных сетак і змяшчае пашыраныя магчымасці сістэмы пошуку карыстальнікаў.\n9GAG – зручны інструмент для прагляду змесціва з папулярнага забаўляльнага сэрвісу 9GAG. Праграмнае забеспячэнне дазваляе падзяліцца цікавым зместам з сябрамі, ацаніць і пакінуць каментары.


2017.06.29 21:51\tВІДЭА\nДоўг Беларусі катастрафічна вырас. Куды ідуць грошы?\nУрад Беларусі насуперак абяцанням не пагашае сваіх пазыкаў, а пазычае яшчэ. Гэта вынікае з прэс-рэлізу Еўразійскага фонду стабілізацыі і развіцця. Паведамленне выйшла ў свет з…\n2017.06.07 22:03\tВІДЭА\nЗапасаў нямнога, але і тыя ў крызіс імкліва праядаюцца. Паводле дадзеных Нацбанку, беларусы за першыя пяць месяцаў году значна больш прадалі валюты, чым набылі. Эксперты…\n2017.06.05 22:06\tВІДЭА\nМісія надзеі… прыбыла ў Менск. Эксперты міжнароднага валютнага фонду распачалі сваю працу ў беларускай сталіцы, падчас якой ацэняць эканамічны стан краіны. Ад вынікаў аналізу залежыць…\n2017.06.01 21:54\tВІДЭА\nВалюта без пашпарту. Эканамічныя змены, якія закрануць кожнага\nУжо сёння па долары ці еўра ў абменны пункт можна ісці без пашпарту. Адмысловае патрабаванне дзеяла ў Беларусі цягам апошніх 6 гадоў. Чаму ўлады вырашылі…\n2017.05.24 21:57\tВІДЭА\nЦі дагоняць рэгіёны сталіцу паводле ўзроўню заробкаў? Эканамісты цвердзяць «не» ды ўвогуле сумняюцца, што афіцыйныя звесткі пра тое, колькі цяпер зарабляюць беларусы, адпавядаюць рэчаіснасці. Пагатоў…\n2017.05.17 22:14\tВІДЭА\nВалавы ўнутраны прадукт Беларусі расце нягледзячы на прагнозы сусветных фінансавых інстытуцыяў. Паводле звестак Белстату, у першым квартале ВУП павялічыўся на паўадсотка, у плюсе і прамысловая…\n2017.05.12 22:07\tВІДЭА\nЖыццё не па сродках. Прадстаўнікі нацыянальнага банку, у інтэрвʼю агенцтву Белапан, патлумачылі, што, у чаканні завяршэння эканамічнага крызісу, насельніцтва працягвае праядаць свае валютныя зберажэнні, назапашаныя…\n2017.05.08 22:17\tВІДЭА\nНевысокія заробкі беларусаў могуць прыцягнуць кітайскія інвестыцыі. Такое меркаванне агучыў былы памочнік Лукашэнкі, амбасадар у Кітаі Кірыл Руды. З ягоных словаў, перашкодаю ў прыцягненні замежнага…\n2017.04.24 22:06\tВІДЭА\nКрэдыт на ўзамен на рэформы. Адна з якіх – прыватызацыя дзяржаўных прадпрыемстваў. Пра гэта на мінулым тыдні вяліся перамовы з Міжнародным валютным фондам у Вашынгтоне.…\n2017.02.20 21:28\tВІДЭА\nНайніжэйшы паказнік з 2010 году – летась Беларусь угандлявала 30 мільярдаў долараў. Афіцыйна паразы ў замежным гандлі кожны год тлумачацца вонкавымі прычынамі. І гэтак ужо…\n2017.02.15 21:24\tВІДЭА\nКатастрафічныя тэмпы абнаўлення дзяржаўных прадпрыемстваў\nПаляпшэнне стану прадпрыемстваў – рэальнае ці толькі на паперы? І наколькі стабільнае? Паводле афіцыйнай статыстыкі, летась буйныя і сярэднія арганізацыі зазналі рост прыбыткаў. У пэўнай…\n2017.01.25 12:48\tВІДЭА\n68-гадовы эканаміст з Беларусі агучыў формулу кахання\nПаводле эканаміста Леаніда Заікі, шлюбы павінны быць мінімум два, а жанчына – маладзейшая. На колькі – вылічваецца паводле формулы.\n2016.12.23 21:45\tВІДЭА\nЭканаміст пра абяцанне Лукашэнкі даць заробкі па $ 500: «Зʼелі Белтрансгаз, зʼямо і Беларуськалій»\nЗаробкі падаюць трэці месяц запар. Як паведамляе Нацыянальны статыстычны камітэт, за восень сярэдняя выплата працоўным у Беларусі знізілася больш чым на Br 30. У параўнанні…


Будзьма беларусамі! » Ірына Дубянецкая: Наш пераклад Бібліі — для ўсіх беларусаў\n30.06.2017 | Рэлігія\nПасьля Скарыны на сьвет зьявіліся тры поўныя пераклады Бібліі на сучасную беларускую мову — Янкі Станкевіча, Васіля Сёмухі і айца Ўладыслава Чарняўскага. Навошта спатрэбіўся чацьвёрты, над якім з 2012 году працуе група энтузіястаў? Госьцяй перадачы — іныцыятарка праекту доктар тэалёгіі Ірына Дубянецкая.\n— Найперш гэта дзіва. Усяго былі чатыры культуры, якія пасьпелі зь перакладамі Бібліі да пачатку Рэфармацыі ў Эўропе: нямецкая, італьянская, чэская ды нашая. Гэта важна ўсьведамляць, бо акурат Рэфармацыя дала моцны імпульс да пашырэньня Бібліі і, як вынік, да яе перакладу на народныя мовы. Дык вось, тры з чатырох першапраходцаў былі паперадзе астатніх цалкам заканамерна. Самымі першымі былі немцы. Першы друкаваны пераклад Бібліі на нямецкую мову выйшаў у 1466 годзе — неўзабаве пасьля пачатку кнігадрукаваньня. Нямецкая культура пераклáдаў Бібліі радыкальна адрозьнівалася ад усіх астатніх у Эўропе. Калі ў іншых народаў было зроблена па некалькі такіх перакладаў (а часам і зусім не было), то ў немцаў захавалася каля 1 000 манускрыптаў перакладной Бібліі! Тое самае і з друкаванамі перакладамі. Калі Марцін Лютар пачаў перакладаць Новы Запавет у 1522 годзе (што вельмі рана ў сусьветным маштабе), ужо існавала каля 90 (!) друкаваных Біблій — поўных і няпоўных, у перакладах на розныя верхне- і ніжненямецкія дыялекты. Так што калі Ёганэс Мэнтэлін выдрукавў у Страсбурзе першую ў сьвеце друкаваную Біблію на народнай мове, гэта выглядала абсалютна лягічным і натуральным.\nДругім быў пераклад на італьянскую мову, які выдаў у Вэнэцыі ў 1471 годзе Ніколё Малермі. Гэта было таксама заканамерна. Па-першае, менавіта зь Італіі пачаўся Рэнэсанс, які абудзіў інтэлектуальную, дасьледчую і творчую энэргію эўрапейцаў. Па-другое, італьянская мова была, па-сутнасьці, першай літаратурнай моваю ў Эўропе. Ужо на пачатку XIV стагодзьдзя Дантэ стварыў сваю «Камэдыю», пазьней названую Боскай, на народнай мове. Неўзабаве Франчэска Петрарка пачаў пісаць свае шэдэўры, якія спрычыніліся да станаўленьня італьянскага гуманізму, а там і Бакачча разварушыў думкі суайчыньнікаў. І гэта пры тым, што ў іншых краінах літаратура на народнай мове зьявілася праз стагодзьдзе, а то і праз два-тры… А ў XV стагодзьдзі Вэнэцыя была адным з найбуйнейшых сусьветных інтэлектуальных, культурных ды камэрцыйных цэнтраў.\n— Нездарма, безумоўна. Там віравала жыцьцё, там сустракаліся і ўзаемадзейнічалі розныя ідэі, традыцыі, народы. Нездарма і армянскае кнігадрукаваньне пачалося таксама ў Вэнэцыі — на 5 гадоў раней за Скарыну. І таму вэнэцыянскае выданьне перакладной італьянскай Бібліі справядліва апынулася на другім месцы. А трэцімі былі чэхі. Дзякуючы Яну Гусу, Рэфармацыя ў Чэхіі пачалася на стагодзьдзе раней, чым у іншых, і таму цікавасьць да біблійных перакладаў там была надзвычайная. Да Скарыны былі надрукаваныя ажно тры чэскія пераклады — у 1488 годзе ў Празе, праз год — у Кутнай Горы, і яшчэ адзін — у 1506 годзе ў той жа Вэнэцыі. Відаць, гэты апошні і патрапіў у рукі Скарыну, моцна натхніў, і ў яго зьявілася ахвота зрабіць нешта падобнае для сваёй краіны. Як бачым, немцы, італьянцы і чэхі павінны былі быць першымі, але чаму ў гэты шэраг трапіў і Скарына — гэта дзіва. Гэта сапраўды вялікі цуд. Можна сказаць, што Скарына быў першым сярод усіх астатніх.\n— За пяцьсот гадоў пасьля Скарыны было зроблена нямала подступаў да перакладу Бібліі. Але толькі тры чалавекі дайшлі да канца — Янка Станкевіч, Уладыслаў Чарняўскі і Васіль Сёмуха. Як вы ацэньваеце іх працу?\n— Тры Бібліі, якія мы маем, розныя, і ўсе па-свойму цікавыя. Першая поўная Біблія была перакладзеная доктарам Янкам Станкевічам і выдадзеная ў Нью-Ёрку ў 1973 годзе. Яна поўная з гледзішча пратэстанцкага канону — 39 кніг Старога Запавету (каталіцкі і праваслаўны Стары Запавет утрымліваюць 46 кніг, а многія праваслаўныя традыцыі шануюць да 50 кніг і болей). Станкевіч — вялікі знаўца беларускай і добры знаўца грэцкай мовы, але гэбрайскай мовы ён ня ведаў. Зь ім працаваў Масей Гітлін, які ведаў гэбрайскую, хоць і ня ведаў беларускай. Пераклад атрымаўся якасны, аднак яго беларуская мова далёкая ад цяперашняй. Пераклад Васіля Сёмухі выйшаў у 2002 годзе. Там шмат добрых моўных знаходак. Сёмуха — выдатны знаўца нямецкай лютараўскай традыцыі. Ён кансультаваўся зь Бібліяй Лютара — з сучаснымі, выпраўленымі выданьнямі, хоць, відаць, асноўнай крыніцай перакладу быў расейскі Сынадальны пераклад. Праз гэта шматлікія хібы расейскага Сынадальнага перакладу трапілі і ў пераклад Сёмухі. Ён таксама ўлучае толькі 39 кніг Старога Запавету. Поўная (з праваслаўнага і каталіцкага гледзішча) Біблія была выдадзеная ў 2012 годзе Беларускім біблійным таварыствам. Аснова гэтага выданьня — пераклад айца Ўладыслава Чарняўскага. Ягонай галоўнай крыніцай была польская Біблія Тысячагодзьдзя. Праўда, хадзіла легенда ў Беларусі, што ён перакладаў з Вульгаты — лацінскага перакладу. Насамрэч гэта ня так, хоць лацінскі пераклад ён ведаў і зь ім кансультаваўся. У перакладзе Чарняўскага часам вельмі ўдалыя адаптацыі на беларускую мову біблійных імёнаў і геаграфічных назваў. Праўда, Біблія 2012 году вывераная па Новавульгаце (сучасным перакладзе на лаціну), але тэкстуальная традыцыя не захаваная — туды дадалі матэрыялу зь бізантыйскае (пазьнейшае і найбольш распаўсюджанае ў манускрыптах пасьля ІХ стагоддзя) тэкстуальнае традыцыі, за якой ідуць славянская і расейская традыцыі, але ніяк не лацінская.\nТак што глядзіце: пераклад Станкевіча зроблены на неўжывальную беларускую мову і няпоўны; у Сёмухі — пераклад зь перакладаў і няпоўны; пераклад Чарняўскага — поўны, але, зноў жа, пераклад зь перакладу, зь мяшанай тэкстуальнай традыцыяй. У ХХІ стагодзьдзі нядобра быць у такой сытуацыі. Беларуская мова — адзіная з тытульных моваў сьвету, на якую да гэтай пары няма сучаснага якаснага перакладу Бібліі з арыгінальных моваў (гэбрайскай, арамэйскай ды грэцкай) і якасных тэкстуальных крыніцаў.\n— Час адзінаасобных перакладаў Бібліі прайшоў. І прайшоў ён ужо ў XVI стагодзьдзі — так, першая поўная Біблія, выдадзеная ў Беларусі — Берасьцейская (Радзівілаўская) Біблія, якая пабачыла сьвет у 1563 годзе, перакладалася калегіяй навукоўцаў, якіх сабраў і спансараваў Мікалай Радзівіл Чорны (праўда, пераклад быў зроблены на польскую мову). Аўтарскія пераклады робяцца і дагэтуль, найчасьцей паасобных кніг Бібліі. Аднак зь сёньняшнім узроўнем біблістычных дасьледаваньняў ніводзін чалавек ня можа ахапіць усе назапашаныя веды ў гэтай галіне. Гэтая праца абавязкова мусіць быць калегіяльнай. Раней у нас (асабліва за савецкім часам) проста не было такіх адмыслоўцаў, якія б валодалі адначасова гэбрайскай і грэцкай мовамі, а тым больш прафэсійных знаўцаў Бібліі, біблійнага кантэксту — найбагацейшых рэлігійных ды літаратурных традыцый старажытнага Блізкага Ўсходу, зь якімі Біблія знаходзіцца ў няспынным сумоўі, а таксама біблійнага багаслоўя, гістарычнага і культурнага кантэкстаў і г. д. Цяпер жа такія людзі ёсьць — гэбраісты, эліністы, біблісты, багасловы, а таксама беларускія лінгвісты, літаратары, стылісты. Мая першая спроба сабраць перакладніцкую групу адбылася ў 2010 годзе, але не была пасьпяховаю. А ў 2012-м, на Міжнародным кангрэсе дасьледнікаў Беларусі ў Коўне, упершыню сфармавалася сэкцыя навуковага біблійнага перакладу. І там здарыўся цуд: людзі загарэліся ідэяй супольнай працы над новай беларускай Бібліяй — Бібліяй для ХХІ стагодзьдзя. Ад таго часу група і трымаецца. Распрацавалі канцэпцыю перакладу, падумалі над мэтамі і мэтадалёгіямі і — пачалі перакладаць. Праўда, мы яшчэ ў самым пачатку шляху, і няма ніякіх гарантыяў, што мы пройдзем яго да канца. Але хоць нешта пазытыўнае ад нашай працы для Беларусі, спадзяюся, будзе.\n— БПЦ і Каталіцкі касьцёл у Беларусі таксама працуюць у гэтым кірунку. Вынікі іх працы часткова апублікаваныя. Вядома ж, у іх розныя падыходы да перакладу Сьвятога Пісьма. А якія падыходы і прынцыпы ў вас? Ваш пераклад мусіць быць надканфэсійным?\n— Так. У ідэале павінен атрымацца тэкст, прымальны для ўсіх канфэсій. У нас найперш навуковы пераклад. Ён вылучаецца максымальнай блізкасьцю да арыгіналу. Навуковы пераклад абавязкова робіцца з найлепшых біблістычных крыніцаў, як гэта прынята ў сучаснай біблістыцы. Яны даўно вядомыя, тут вынаходзіць нічога ня трэба. Сёньня нам, безумоўна, аглядацца на царкоўна-славянскі, расейскі Сынадальны, польскі ці лацінскі пераклады няма ніякай патрэбы. Хоць мы ўлічваем традыцыю шматлікіх беларускіх перакладаў ХХ і ХХІ стагодзьдзяў.\n— Пакуль што мы ў такой сытуацыі не былі, хоць спрэчных момантаў надзвычай многа. Скажам, у Беларусі ўтварылася падвойная традыцыя адаптацыі некаторых біблійных імёнаў — ёсьць Язэп і Восіп, Якуб і Якаў, Тамаш і Фама. Калі я замежным біблістам сказала, што ў Беларусі няма адзінага прынятага спосабу адаптацыі імені Ісус, дык мне не паверылі. Але гэта найменшыя праблемы. Асноўныя — зьвязаныя з разуменьнем старажытнага тэксту, часам для нас цьмянага, часта замглёнага традыцыяй. Спрэчных момантаў, думаю, будзе нямала.\nНядаўна мы ладзілі скайпавую канфэрэнцыю па перакладзе «Песьні песьняў», які рабіў Сяргей Шупа і над якім працавалі Галіна Сініла і Караліна Мацкевіч зь Лёндану. Мы моцна спрачаемся, бо ўсе аргумэнты за розныя прачытаньні сур’ёзныя. Аднак даходзім да кансэнсусу, а самыя неразьвязальныя моманты пакідаем для камэнтароў, якімі суправаджаюцца нашыя пераклады. З намі ад самага пачатку працаваў найвыдатнейшы беларускі мовазнаўца сьветлай памяці Зьміцер Саўка. На ягоную ўзважаную прафэсійную думку мы маглі абаперціся. А ўвогуле ў нашай групе недзе паўтара дзясятка чалавек — калі лічыць усіх, зь пяці краінаў. Самая галоўная праблема — праца з арыгінальнымі тэкстамі, адэкватнае іх разуменьне. Старажытныя біблійныя тэксты працуюць такім чынам — чым больш іх чытаеш, тым больш ты можаш у іх убачыць. Увесь час адкрываюцца нейкія іншыя сэнсы, паказваюцца глыбейшыя ўнутраныя сувязі. Чым больш учытваесься, тым большая цэльная карціна бачыцца. І калі пачынаеш разьбірацца, то бачыш, што многія традыцыйныя пераклады паўтараюць тыя самыя памылкі, якія пачаліся ці не ад перакладу Бібліі на грэцкую мову ў ІІІ — І стагодзьдзях да нашай эры, які рабіўся ў Александрыі (вядомы як Сэптуагінта). А іншыя маюць ужо новае, эўрапейскае паходжаньне.\n— У маім кнігазборы ёсьць некалькі перакладаў Бібліі. Часам іх цікава параўнаць. Скажам, вось як пачынаецца Стары Запавет у таго ж Станкевіча: «Зямля была бяз хормы а пустая». Той жа фрагмэнт у Сёмухі: «Зямля была нябачная і пустая». У вас: «Зямля была голая і кволая». Абсалютна розныя словы з розным сэнсам. Як вы абгрунтуеце свой варыянт?\n— Гэты верш па-гэбрайску гучыць рытмізавана, ён вымагае пэўнага рытму дыханьня. У ім апісваецца стан рэчаў пасьля ўзьнікненьня, але да стварэньня сьвету — такі сабе пачатак перад пачаткам. Працытаванае вамі ў арыгінале стварае вельмі яркую і вобразную карціну, якая перададзеная двума кароткімі рыфмаванымі словамі: tohu wa-bohu (wa — гэта злучнік «і»). Адно зь іх атэставанае дастаткова няблага і азначае нешта пустое, спустошанае, марнае, а другое — амаль неатэставанае (у Бібліі сустракаецца яшчэ толькі двойчы, прычым адзін раз у гэтай самай дуплетнай пары). Такім чынам, дакладнага значэньня выслоўя мы ня ведаем, але можам меркаваць, што гэта — устойлівы выраз. А ўстойлівы выраз, як правіла, перакладаецца іншым устойлівым выразам. Таму калі перакладнік ідзе за сэмантыкай, ён траціць вобраз, дзеля якога падбіраліся словы аўтарам тэксту, пры гэтым і сама сэмантыка застаецца няпэўнаю. Сёмухавы варыянт «зямлі нябачнай» ідзе ад няправільнага прачытаньня грэцкага перакладу, дзе стваральнікі Сэптуагінты выбралі слова aoratos — маючы на ўвазе тое, што ня мае выгляду. Мы стараліся падабраць пару з двух кароткіх і пажадана рыфмаваных беларускіх словаў. Варыянт «голая і кволая» прапанаваў Зьміцер Саўка. Цікава, што калі людзі ўпершыню яго чуюць, то неяк адразу адпрэчваюць — настолькі нязвыкла гучыць. А потым праходзіць час, і ім ужо не падабаецца, калі я мяняю яго на «голая і пустая» (гэта мой варыянт). Прытым у некаторых частках Беларусі слова «кволая» ўжываецца да няўроднай, пустой зямлі.\n— А яшчэ адна і тая ж расьліна з Эвангельля ад Лукі ў перакладніка Чарняўскага названая шыпшыньнікам, у Станкевіча — чупчыньнікам, у Міцкевіча — асотам, у Клышкі — ажынай, а ў Сёмухі — хмызьняком. Цэлы гербарый.\n— Гербарыяў там сапраўды хапае. У той жа «Песьні песьняў» мы шукалі, як назваць кветку, зь якой параўноўвае сябе дзяўчына на пачатку другога разьдзелу. Як яе толькі ні называлі — ад ружы да нарцысу. Мы спыніліся на пралесцы, бо дзяўчына гаворыць пра свой някідкі ды сьціплы выгляд. У Кнізе Ёва ёсьць фраза, дзе ўжываецца пяць розных словаў для азначэньня ільва. Рознакарэнных! Паспрабуйце перакласьці. І такіх варыянтаў сапраўды вельмі многа. Перакладнікі перакладалі паводле свайго (або замацаванага ў традыцыі) разуменьня тэксту, падбіралі словы так, каб яны адпавядалі іхняму ўяўленьню пра тэкст. А тэкст мог быць зусім не пра тое. Усе ведаюць гісторыю, што адбылася ў райскім садзе паміж Адамам і зробленай зь ягонае рабрыны Евай, якая потым спакусіла яго яблыкам. У гэбрайскім тэксьце няма ні Адама, ні Евы, ні рабрыны, ні яблыка, ні спакусы. Фактычна, нашая культура, улюбёная ў гэты сюжэт, сама сабе яго прыдумала. Вядомы ўсім канцэпт першароднага граху і грэхападзеньня быў сфармуляваны толькі ў V стагодзьдзі, ён трывала замацаваўся ў эўрапейскай сьвядомасьці, але каб яго знайсьці ў арыгінальнай гісторыі Саду, трэба прыкласьці добрую інтэрпрэтатарскую фантазію.\n— Ева ні з чаго ня створаная — яе ў арыгінальным тэксьце няма. Ева ўзьнікла пры перакладах Бібліі. Двойчы на ўсю Гэбрайскую Біблію жанчына завецца Chava (Хавá) — як зьвязаная з канцэптам жыцьця, chaj. Сэптуагінта адзін раз перакладае сэмантычна — Zoe (што значыць «жыцьцё»), а другі раз больш-менш фанэтычна — Eua. І гісторыя пра рабрыну паўстала таксама зь перакладу. У першатэксьце ёсьць чалавек, па-гэбрайску adam (адам), які зьвязаны зь зямлёй, зь якой ён зроблены і якую яму наканавана ўрабляць, па-гэбрайску adamah (адамá). Потым зьяўляецца жанчына, якую Бог «збудоўвае» з аднаго з бакоў чалавека. Літаральна гучыць: «узяў адзін з цэлá ягоных і закрыў цела на тым месцы. I зрабіў Госпад Бог з цэлá, які Ён узяў з чалавека, жанчыну». Слова цэлá настолькі звыкла стала прачытвацца як «рабрына», што нават у сучасным іўрыце азначае рабрыну. У Бібліі гэтае слова нідзе ніколі не азначае рабрыну. Яно няблага атэставанае, і яго ўжыткі зразумелыя. Гэта найчасьцей архітэктурны тэрмін, які абазначае «бок». Бок алтара-ахвярніка ці будынка, часам бок узгорку. У гэтым вершы і дзея Бога называецца архітэктурным тэрмінам — «збудаваў». Карціна паўстае такая: чалавек цэльны, але мае два бакі. І калі цэльны ня справіўся са сваімі задачамі (раней канстатуецца, што, маўляў, «нядобра чалавеку быць самому», яму патрэбная помач), то Бог з кожнага з бакоў робіць самастойную істоту. Такім чынам узьнікае жанчына, у дачыненьні да якой чалавек завецца мужчынам.\n— А чаму не? Я тут ня бачу ніякіх праблемаў. Нашая традыцыя — і хрысьціянская, і культурная — базуецца на тэксьце Бібліі. Дык чаму нам базавы тэкст нашай цывілізацыі не паспрабаваць прачытаць так, як ён быў напісаны? Уявіце сабе рэстаўрацыю старой карціны, на якую апроч гразі і копаці наклаліся яшчэ дапісваньні, дамалёўваньні — спачатку вучняў, потым мастакоў пазьнейшых часоў, якія хацелі «абсучасьніць» яе, потым папрацавалі рэстаўратары зь няякаснымі фарбамі. Памятаеце, калі ў ХХ стагодзьдзі пачалі чысьціць старыя абразы, то раптам аказалася, што яны… яркія! А ніхто гэтага ня ведаў. Усе думалі, што абразы павінны быць цёмнымі, зь цьмянай пазалотай. А аказалася, што яны ня цёмныя, а яркія, сьветлыя, пранізаныя сьвятлом, што яны будзяць розум, узьдзейнічаюць на сьвядомасьць і ўзносяць дух нашмат больш эфэктыўна. Вось і з тэкстам так бывае. Наша задача — не паўтараць традыцыю, а, калі трэба, трохі «адчысьціць» біблійныя тэксты ад таго, што да іх «прыліпла» за стагодзьдзі. Усё адчысьціць мы ня зможам, у некаторых месцах сьвядома пакідаем скажэньні.\n— Адзін з нашых слоўганаў, які зьявіўся цягам працы, — народная Біблія. Яна прызначацьмецца для ўсіх — для любых канфэсіяў, для неканфэсійных вернікаў, для навукоўцаў, для літургічнага выкарыстаньня, для прыватнага ўжытку і для ўнівэрсытэцкага дасьледаваньня. Для любых выпадкаў, дзе можа выкарыстоўвацца Біблія ў ХХІ стагодзьдзі. Калі яна будзе афіцыйна прызнаная, мы будзем гэта толькі вітаць, калі не — будзем чакаць, калі прызнаюць. Мы знаходзімся на пачатку шляху, я нават не ўяўляю, як гэты працэс будзе ісьці. У нас няма ніякіх апекуноў і мэцэнатаў, у нас няма ні Мікалая Радзівіла Чорнага, ні брытанскага караля Якуба, якія падтрымлівалі падобныя праекты. Мы перакладаем у вольны ад асноўнай працы час. Праца паціху ідзе, і я вельмі спадзяюся, што ўжо сёлета будзе апублікаваны першы плён.


Адбіўныя з свініны рэцэпты, як прыгатаваць адбіўныя з свініны - Розны 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Розны 2017 ⇒ Адбіўныя з свініны рэцэпты, як прыгатаваць адбіўныя з свініны\nЯк правільна і смачна прыгатаваць свіныя адбіўныя. Адбіўныя з свініны - агульныя прынцыпы і спосабы прыгатавання.\nПераважная большасць з нас проста не ўяўляюць свайго штодзённага рацыёну харчавання, без якога б там ні было, мяса. Сярод шматлікіх відаў мяса несумнеўным лідэрам зусім часы была свініна. З свініны можна прыгатаваць мноства смачных і сытных страў. Гэтае мяса можна смажыць, варыць, тушыць, запякаць у духоўцы, вялить або вэндзіць. Самымі папулярнымі і любімымі усімі без выключэння стравамі з свініны лічацца шашлык і, вядома ж, свіныя адбіўныя.\nАдбіўныя з свініны з’яўляецца універсальным стравай і могуць быць прадстаўлены як паўсядзённы, так і святочны стол. Бо пагадзіцеся, што няма нічога прыемней, чым пасядзець у сяброўскай кампаніі з гарачай свіны адбіўной і куфлем чырвонага віна. Падаваць адбіўныя з свініны можна з самымі разнастайнымі гарнірамі у залежнасці ад вашых асабістых гастранамічных пераваг. Гэта можа быць і белы адварной рыс, бульбяное пюрэ, салата з свежай гародніны. А некаторыя і зусім аддаюць перавагу атрымліваць асалоду ад густам гэтага сакавітага мяса без дапаўненняў у выглядзе гарніру.\nЧасцей за ўсё свіныя адбіўныя адразу ж рыхтуюць з дадатковымі кампанентамі. Напрыклад, адбіўныя з свініны можна прыгатаваць з грыбамі, сырам, памідорамі, цыбуляй. Да найбольш экзатычным варыянтам ставяцца адбіўныя з ананасамі, яблыкамі, мёдам, вінаградам, чарнаслівам або арэхамі. Таксама шмат хатнія гаспадыні вельмі любяць рыхтаваць свіныя адбіўныя ў кляре або паніраванні. Адным словам, прастор для фантазіі ў падрыхтоўцы гэтай стравы проста велізарны, і вы зноў і зноў зможаце здзіўляць сваіх гасцей і дамачадцаў сваімі кулінарнымі здольнасцямі.\nДарэчы сказаць, што сам працэс падрыхтоўкі адбіўных з свініны досыць простая і не запатрабуе ад вас велізарнай колькасці часу і высілкаў. Бо свініна сама па сабе вельмі сакавітым і далікатным мясам, таму заўсёды атрымліваецца смачнай і пяшчотнай нават у пачаткоўцаў хозяюшек. Вядома, лепш за ўсё для падрыхтоўкі адбіўных выкарыстоўваць нішчымнае, а больш тлустае мяса, напрыклад, лапатку, грудзінку або свіны кумпяк. Прычым рыхтаваць такое мяса можна практычна без дадання расліннага алею.\nАдбіўныя з свініны - падрыхтоўка прадуктаў\nПерад тым як прыступаць да падрыхтоўкі адбіўных з свініны, вам неабходна будзе выбраць добры кавалак мяса і правільна яго падрыхтаваць. Вядома ж, мяса лепш за ўсё браць свежы або астуджаны, але і з замарожанай свініны могуць атрымацца даволі нядрэнныя адбіўныя. Самае галоўнае даць мясу размарозіцца натуральным шляхам, а не выкарыстоўваць для гэтага мікрахвалевую печ або гарачую ваду.\nРазмарожаную мяса нарэзаць парцыённымі кавалачкамі сярэдняй таўшчыні, а затым добранька адлюстроўваецца з дапамогай кухоннага малаточка. Зручней за ўсё рабіць гэта, накрыўшы свініну харчовай плёнкай. Так вы захаваеце цэласную структуру мяса і вызваліце сябе ад адмывання сцен на кухні пасля абіўкі. Пасля таго як мяса адбіты, яго панируют і абсмажваюць на сухі распаленай патэльні без дадання алею з абодвух бакоў да адукацыі румянай скарыначкі. У прынцыпе на гэтым працэс падрыхтоўкі свіных адбіўных можа лічыцца скончаным. Але многія хатнія гаспадыні, як ужо было сказана вышэй, любяць дапаўняць гэтую страву рознымі інгрэдыентамі. Самым распаўсюджаным тут варыянтам з’яўляецца далейшае запякання ўжо абсмаленых адбіўных ў духоўцы разам з грыбамі, сырам або памідорамі. Але ў гэтым выпадку вельмі важна не передержать мяса ў духоўцы, інакш вы яго проста-проста перасушыць.\nАдбіўныя з свініны - падрыхтоўка посуду\nДля падрыхтоўкі адбіўных з свініны ў самую першую чаргу вам спатрэбіцца добрая патэльня. Яна мые быць з тэфлонавым, керамічным і любым іншым антіпрігарная пакрыццём, а можна па-старому скарыстацца чыгуннай патэльняй. Калі пасля абсмажваньні адбіўных, вы хочаце запекчы іх у духоўцы, тады вам спатрэбіцца любая гарачатрывалы форма для запякання або на бляху. Акрамя гэтага, не забудзьцеся паклапаціцца аб востры нож і кухонным малаточка для адбіванне мяса.\nРэцэпт №1. Адбіўныя з свініны з яблыкамі і цыбуляй\nГэты рэцэпт прыгатавання адбіўных з свініны адначасова з’яўляецца і вельмі арыгінальным і вельмі простым ў выкананні. Яблычкі нададуць сакавітага мяса прыемную кіслінку і нотку свежасці. Адбіўныя з свініны з яблыкамі стануць выдатным варыянтам гарачага стравы для святочнага стала. Падаваць гэта страва лепш за ўсё з белым адварным рысам і якім - альбо кісла-салодкім соусам.\nДля падрыхтоўкі адбіўных з свініны з яблыкамі і цыбуляй вам спатрэбяцца наступныя інгрэдыенты:\n1. Мяса (свіная шыя або грудзінка) - 600 грам.\n2. Яблыкі - 2 штукі вялікага памеру.\n3. Рэпчаты лук - 1 галоўка вялікага памеру.\n4. Балгарскі перац - 1 штука.\n5. Палоўка цытрыны.\n6. Часнок - 1 зубчык.\n7. Свежая зеляніна - 100 грам.\n9. Раслінны алей - для змазвання патэльні.\n1. Такім чынам, пачынаем мы як заўсёды па падрыхтоўцы інгрэдыентаў. Мяса папярэдне размарожваюцца на ніжняй паліцы халадзільніка, затым добранька прамываем пад праточнай вадой і абсушваюць папяровымі ручнікамі. Пасля гэтага свініну наразаем парцыённымі кавалачкамі сярэдняй велічыні. Кожны кавалачак накрываем харчовай плёнкай і старанна адбіваем кухонным малаточкам. Затым шаруе адлюстравана мяса чорным молатым перцам, соллю і вашымі любімымі спецыямі і адкладаем ў бок на некаторы час.\n2. Рэпчаты лук і часнык чысцім ад шалупіны, спалоскваюць і дробна нарэзаць. Для падрыхтоўкі гэтай стравы лепш за ўсё падыдуць кісла-салодкія гатункі яблыкаў. Яблыкі добра прамываем, чысцім ад скуркі, выразаны асяродкам з зярняткамі і наразаем невялікімі квадрацікамі. З палоўкі цытрыны адціскаюць сок і паліваем ім нарэзаныя яблыкі, каб яны не пацямнелі. Балгарскі перац таксама маім, выдаляем пладаножкі і насення, наразаем палоскамі або кубікамі. Свежую зеляніну спалоскваюць праточнай вадой, абсушваюць і дробна шинкуем.\n3. Патэльню трохі змазваем раслінным алеем і добра разаграваем. На распаленую патэльню выкладваем свініну і абсмажваем з абодвух бакоў да адукацыі румянай скарыначкі. Накрываць патэльню вечкам пры гэтым не трэба. Затым абсмаленыя адбіўныя заварочваем ў фальгу для запякання і ставім у якое-небудзь цёплае месца.\n4. На гэтую ж патэльню наліваем трохі алею і абсмажваем здробнены рэпчаты лук і часнык да залацістага колеру, перыядычна памешваючы. Пасля гэтага адпраўляем у патэльню балгарскі перац і яблыкі, памяншаем агонь, змешваем і тушым ўсе разам да таго часу, пакуль перац не стане мяккім. Дадаем трохі солі, чорны молаты перац і дробна парэзаную зеляніну. Яшчэ раз змешваем і выкладваем зверху адбіўныя. Накрываем патэльню вечкам, здымаем з агню і даем мяса трохі часу пратачыцца вылучыўся сокам.\nПраз тры хвіліны можна падаваць свіныя адбіўныя з яблыкамі і цыбуляй да стала.\nРэцэпт №2. Адбіўныя з свініны з сюрпрызам\nПадрыхтоўка гэтага арыгінальнага стравы запатрабуе ад вас трохі больш часу, чым падрыхтоўка звычайных адбіўных з свініны. Але паверце, атрыманы вынік таго варта. Вашы госці будуць у поўным захапленні ад такога незвычайнага і смачнага гарачага стравы.\nДля падрыхтоўкі адбіўных з свініны з сюрпрызам вам спатрэбяцца наступныя інгрэдыенты:\n2. Свежыя шампіньёны - 250 грам.\n3. Бекон - 50 грам.\n4. Зялёны лук - 50 грам.\n5. Сметанковы сыр - 150 грам.\n6. Курыныя яйкі - 2 штукі.\n7. Пшанічная мука - 2 сталовыя лыжкі.\n8. паніровачныя сухары - 4 сталовых лыжкі.\n9. Свежая зеляніна пятрушкі або кропу - 50 грам.\n10. Соль, чорны молаты перац, спецыі і прыправы па гусце.\n11. Раслінны алей - 2 сталовыя лыжкі.\n1. Мяса размарожваць, прамываем і абсушваюць. Затым свініну наразаем тоўстымі парцыённымі кавалкамі. На кожным кавалачку робім глыбокі надрэз з аднаго боку, каб атрымаўся кішэню.\n2. Свежую зеляніну і зялёны лук спалоскваюць, абсушваюць і дробна нарэзаць. Бекон наразаем тонкімі пласцінкамі. Чысцім шампіньёны, добранька прамываем і наразаем невялікімі кавалачкамі. Для падрыхтоўкі гэтай стравы можна выкарыстоўваць і замарожаныя грыбы. На патэльню выкладваем бекон, калі тлушч падпаліцца, абсмажваем грыбы з лукам. Дадаем соль, чорны молаты перац і спецыі. У асобнай місачцы злучаем смажаныя грыбы з лукам, дробна насечаную зеляніну і сметанковы сыр, добранька змешваем да аднароднай кансістэнцыі. Для пікантнасці можна дадаць у нашу начынне для адбіўных дзельку часныку, здробненага ў чеснокодавилке.\n3. Атрыманай масай начыняюць нашы адбіўныя, краю замацоўваем калыпком, каб начынне не выпадалі. Цяпер возьмем тры місачкі. У адну насыпаем муку, у другую разбіваем яйкі і трохі ўзбіваем відэльцам, а ў трэцюю насыпаем паніровачныя сухары. Кожную адбіўную спачатку абвальваюць у пакуце, затым у яйках і паніровачных сухарах.\n4. На патэльні разаграваем невялікая колькасць расліннага алею і абсмажваем нашы адбіўныя з начыннем з абодвух бакоў да адукацыі апетытнай скарыначкі на максімальным агні. Затым гатовыя адбіўныя выкладваем на сурвэткі або папяровыя ручнікі, каб выдаліць лішкі тлушчу.\nПадаем да стала свіныя адбіўныя з сюрпрызам у гарачым выглядзе з куфлем чырвонага сухога віна. Прыемнага апетыту!\nРэцэпт №3. Адбіўныя з свініны з грыбамі і памідорамі\nГэты рэцэпт па праве лічыцца самым любімым сярод хатніх гаспадынь. Адбіўныя з свініны з грыбамі і памідорамі стануць выдатным упрыгожваннем любога святочнага застолля.\nДля падрыхтоўкі адбіўных з свініны з грыбамі і памідорамі вам спатрэбяцца наступныя інгрэдыенты:\n2. Шампіньёны - 250 грам.\n3. Сыр - 200 грам.\n4. Свежыя памідоры - 3 штукі сярэдняга памеру.\n5. Свежая зеляніна пятрушкі або кропу - 50 грам.\n1. Мякаць свініны неабходна папярэдне размарозіць, добранька прамыць пад праточнай вадой, абсушыць і нарэзаць парцыённымі кавалачкамі сярэдняй велічыні. Затым кожны кавалачак адбіваем кухонным малаточкам і шаруюць соллю, чорным молатым перцам і спецыямі. Пакідаем мяса крыху адпачыць.\n2. Рэпчаты лук чысцім ад шалупіны, спалоскваюць і наразаем паўколамі. Чысцім шампіньёны, старанна маім і наразаем тонкімі пласцінкамі. Для падрыхтоўкі гэтай стравы можна выкарыстоўваць і любыя іншыя грыбы па вашаму густу. Свежыя памідоры прамываем пад праточнай вадой і наразаем кружочкамі. Сыр шаруе на буйнай тарцы.\n3. На патэльні разаграваем невялікая колькасць расліннага алею, выкладваем адбіўныя і абсмажваем з абодвух бакоў да адукацыі румянай скарыначкі. Смажыць мяса неабходна на максімальным агні без вечка. Затым на гэтай жа патэльні абсмажваем цыбулю з грыбамі да залацістага колеру.\n4. Абсмаленыя адбіўныя перакладаем на бляху або гарачатрывалую форму для запякання. Зверху кладзём смажаныя грыбы з лукам. Наступным пластом ідуць памідоры, а зверху ўсё пасыпаецца цёртым сырам. Адпраўляем бляху у папярэдне разагрэтую да ста васьмідзесяці градусаў духоўку на пятнаццаць хвілін.\nГатовыя адбіўныя з грыбамі і памідорамі падаем да стала ў гарачым выглядзе, добры дробна насечанай свежай зелянінай. Прыемнага апетыту!\nАдбіўныя з свініны - карысныя парады вопытных кулінараў\n1. У приготовлениивкусных адбіўных з свініны самае галоўнае не передержать мяса на патэльні або ў духоўцы, інакш яно стане сухім і безгустоўным.\n2. Каб даць свіны адбіўной нотку пікантнасці, у канцы смажання дадайце на патэльню трохі белага віна і пачакайце, пакуль яно цалкам выпарыцца.\n3. Адбіўныя з свініны выйдуць значна далікатней і смачней, калі абсмажваць іх на сумесі расліннага і сметанковага алеяў.\nСочный чалагач в духовке - свиная корейка на кости рецепт / spiced pork chop recipe Відэа.\nПапярэдні Тэкст Фіналіст конкурсу барменского мастацтва - расіянка\nНаступная Артыкул Далоў палавыя прывілеі ў транспарце?\nВаш першы сумесны адпачынак


У Менску затрымліваюць людзей з падушкамі — Generation.by\nКаля 5 тысячаў чалавек зьбіраліся 15 ліпеня адзначыць 600-годзьдзе Грунвальдзкай бітвы «незвычайным мерапрыемствам з элемэнтамі баёў з падушкамі». Нягледзячы на забарону на правядзеньне акцыі яе арганізатары заклікалі моладзь зьбірацца ля Нацыянальнай бібліятэкі.\nАднак на месцы яшчэ за гадзіну да пачатку акцыі міліцыя правярала заплечнікі маладых людзей, шукаючы ў іх падушкі. Тых, хто мелі такі атрыбут бойкі, адводзілі ў міліцэйскія аўтобусы.\nЯк паведамляе «Наша Ніва», каля 70 чалавек у выніку апынуліся ў Першамайскім РУУС. Там у затрыманых бяруць адбіткі пальцаў, некаторых адпускаюць.\nТым часам на старонцы, прысьвечанай бойцы падушкамі у сацыяльнай сетцы Vkontakte, моладзь пачала вызначаць новае месца збору. Сьцяна «сустрэчы», на якую абяцалі прыйсьці болей за 5 000 чалавек, абнаўлялася літаральна кожную хвіліну.\nНа дзеяньні міліцыі большасьць рэагавала разгублена: «Э че делать?))», «всё так серьезно?(», і нават «а мы их подушками;-))))))))».\nУ выніку арганізатар акцыі Андрэй Кім паспрабаваў наноў арганізаваць байцоў, зьвярнуўшыся да тых, хто да бібліятэкі не дабраўся і тусаваўся ля выхаду з мэтро «Усход»: «Зараз сюды едзе столькі людзей, што ў іх ня хопіць аўтобусаў, каб нас усіх пазабіраць».\nПасьля гэтага каля 300 чалавек адышлі ад выхаду з мэтро, дзе і распачалі бойку падушкамі. Іх спыніў толькі дождж.\nУсіх затрыманых, акрамя Андрэя Кіма, адпусьцілі ў той жа дзень. На наступны дзень Андрэй быў пакараны ў судзе штрафам у 17 500 рублёў.\nбой падушкамі,\tпадушкі,\tакцыі,\tпэрфомансы,\tгісторыя,\tклініка,\tсацыяльныя сеткі\nАлесь Bezuher 20:03, 15/07/2010 | Навіны |


«Дармаеды» супраць «трутняў» ва ўладзе - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\n«Дармаеды» супраць «трутняў» ва ўладзе\nБеларусы абураныя абноўленым дэкрэтам Лукашэнкі.\nУ Менпрацы распавялі пра праект абноўленага дэкрэта аб «дармаедах», які вясной узрушыў усю Беларусь і стаў каталізатарам шматтысячных акцый пратэсту.\nНовая рэдакцыя скандальнага дакумента прадугледжвае, што «дармаеды» будуць цалкам аплачваць паслугі, на якія сёння дзяржава выдае льготы.\nАтрымліваецца, што цяпер паходы ў бальніцу для «дармаедаў» могуць уляцець у капеечку, а ў ацяпляльны сезон беспрацоўным прыйдуць «мадыфікаваныя квітанцыі».\nНовы праект дэкрэта пракаментаваў Charter97.org прадстаўнік Беларускага Нацыянальнага Кангрэсу ў Слоніме, былы прадпрымальнік Віктар Марчык:\n- Я гэтых «новаўвядзенняў» ніяк не разумею. І ніякі нармальны чалавек гэтага не зразумее. У нас у краіне бясплатная медыцына, няма абавязковага страхавання. Што гэта атрымліваецца, стане чалавеку дрэнна на вуліцы, а яго ў бальніцы не прымуць? Кашалькі будуць з кішэняў даставаць, а потым лячыць?\nПаглядзім на сітуацыю ў краіне, у нас цэлае войска беспрацоўных, якія стаяць на біржы працы. Што ім там прапануюць? «Чорная праца», на якой плацяць капейкі. Беларусы бы ўзяліся і за такую працу, калі б была годная аплата працы. Але цяперашняга заробку хопіць толькі на выплату падаткаў і збораў. Натуральна, што людзі не хочуць ісці на такую працу, шукаюць нейкія іншыя крыніцы заробку, выязджаюць за мяжу. Але ўсе ў замежжа з'ехаць не могуць. Замест дапамогі ад дзяржавы, прамым абавязкам якой з'яўляецца дапамога сваім грамадзянам, людзі аказваюцца ў спісе «дармаедаў».\nНекаторыя людзі жывуць натуральнай гаспадаркай. Страціў чалавек працу - жыве з таго, што выгадаваў на агародзе. Як ён будзе аплачваць медыцынскія паслугі? У іх жа няма грошай.\n«Дармаеды» не адзіныя, хто аказаўся ў цяжкім становішчы. Паглядзіце, што ў нас у краіне робіцца з пенсіянерамі. Яны апошнія грошы аддаюць сваім дзецям, дапамагаюць выплачваць крэдыты, у якія залазяць маладыя сем'і. Простыя беларусы ніяк не могуць справіцца з «крэдытным цяжарам», вось і даводзіцца старым яго цягнуць.\n- Як далёка могуць зайсці ўлады з абноўленым «дармаедскім» дэкрэтам?\n- Улады спрабуюць выставіць гэты дэкрэт, як «вяртанне сацыяльнай справядлівасці», маўляў, хтосьці ў нас у краіне цяжка працуе, а хтосьці прахалоджваецца. Ніякай справядлівасцю тут і не пахне. Хай спачатку дадуць людзям магчымасць нармальна зарабіць. Калі пасля хтосьці будзе ўхіляцца ад працы - тады мы сядзем і пагаворым пра такія законы.\nАле калі краіна знаходзіцца па вушы ў даўгах, калі наша замежная палітыка падобная да кленчання, то пра якіх «дармаедаў» можа ісці гаворка? Забяспеч працай, добрым заробкам - толькі тады і пытай.\nУлады апелююць да таго, што ў СССР быў падобны закон, але тады хоць бы праца была. Ідзеш на завод - цябе на наступны дзень бяруць на працу. А нам спрабуюць навязаць, што беларусы - гэта гультаі. У нас вельмі працавіты і таленавіты народ. Мы проста не хочам быць рабамі, якія робяць за міску чачавічнай поліўкі.\n- Атрымліваецца, што ў нас у краіне з'явілася нейкая каставая сістэма...\n- Цалкам дакладна, у нас ёсць каста «набліжаных», якія ва ўладзе, тыя, хто нагрэў сабе цёпленькае мястэчка і п'е працоўную кроў. Ёсць і іншая каста - «дармаеды». З такіх людзей спрабуюць «вытрасці» апошнюю капейку.\nВядома, калі хочаш жыць прыгожа, ёсць круасаны з французскім сырам, ездзіць на Канары, то трэба шукаць, у каго гэтыя грошы «выбіваць». Калісьці гэтыя сродкі шчодра даваў МВФ, Расея ўкідвала ў гэты «бяздонны калодзеж» мільярды даляраў, якія замест таго, каб быць выкарыстанымі на адраджэнне нашай эканомікі, былі разбазараныя і раскрадзеныя.\n- Не ўсе згодныя мірыцца з тым, што адбываецца. У Гомелі бунтуюць работніцы «Каштан», пра свой страйк заявіла полацкае «Шкловалакно».\n- У Беларусі існуе цяперашняя прыгоннае права - кантрактная сістэма. Гэта пятля на шыі ў рабочага, людзі не ведаюць, як з гэтым змагацца. Але выйсце ёсць!\nКалі нешта здараецца на прадпрыемстве - трэба падымацца ўсім. Спыняем вытворчасць - і выходзім на акцыю пратэсту, усе пачынаюць забастоўку. Трэба выстаўляць патрабаванні да кіраўніцтва прадпрыемстваў. Адным з патрабаванняў павінна быць тое, што калі хоць адзін з рабочых будзе звольнены - прадпрыемства аб'яўляе бестэрміновую забастоўку. Нікога пальцам не крануць, бо без працы такой колькасці людзей ніякае прадпрыемства не зможа функцыянаваць. Працоўныя павінны прымусіць лічыцца са сваімі правамі, толькі тады мы прачнёмся ў вольнай краіне.\nНапісаць каментар\t117\n13.11 «У нас лопнула цярпенне»: у Менску працоўныя абвясцілі страйк 44,571\n18.11 Экс-дарадца Пуціна назваў тэрыторыі, якія выйдуць са складу РФ 36,475\n15.11 Дразды ў тумане 35,797\n17.11 «Быць бунту. Дагуляюцца ж» 32,346


Навукоўцы абмяркуюць у Мінску прыродныя катаклізмы\nСпецыялісты ўпэўнены: аэракасмічныя тэхналогіі могуць ратаваць жыцці сотняў людзей у выпадку ураганаў. 26.09.2017, Sputnik Беларусь\nу беларусі, навіны , прырода, мінск\n18:01 26.09.2017 (абноўлена: 11:36 27.09.2017)\nCC BY 2.0 / montillon.a / Weather StationМетыястанцыя\nСпецыялісты ўпэўнены: аэракасмічныя тэхналогіі могуць ратаваць жыцці сотняў людзей у выпадку ураганаў.\nМІНСК, 26 вер — Sputnik. Спецыялісты абмяркуюць стыхійныя бедствы і ўмовы катаклізмаў на міжнароднай навукова-практычнай канферэнцыі, якая адбудзецца ў Мінску 27 верасня.\nНекалькі наймагутных ураганаў прайшліся па Карыбскім моры і тэрыторыі ЗША: "Ірма", "Хасэ" і іншыя прынеслі вялізныя разбурэнні, не абышлося і без чалавечых ахвяр. Усё часцей здараюцца прыродныя катаклізмы і ў Еўропе.\nНавукоўцы ўпэўнены, што папярэджваць аб падобных стыхійных бедствах можна загадзя пры дапамозе аэракасмічных тэхналогій. Іх прымяненне даследчыкі абмяркуюць у сераду ў Мінску на канферэнцыі "Стыхійныя бедствы і прыродныя катаклізмы: даследаванні, папярэджанне і эфектыўнае папярэджанне ў сучасных умовах".\nАэракасмічныя тэхналогіі даюць навукоўцам магчымасць назірання, вывучэння і аналізу дынамікі дадзеных. Можна праводзіць такую працу і ў аўтаматычным рэжыме.\nУ межах канферэнцыі з дакладамі выступяць навукоўцы і практыкі, будзе прадстаўлены агляд найноўшых тэхналогій і абсталявання, а таксама пройдзе міні-выстава. Адбудзецца мерапрыемства ў сераду 27 верасня ў мінскай гасцініцы "Вікторыя".


Канвертаваць Аб'яднаныя Арабскія Эміраты дирхамов (AED) і Кубінскіх канверсоўных песа (CUC) : Калькулятар абменнага курсу\nААЭ Дырхам (AED) і Кубінскі канверсоўнай песа (CUC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта ААЭ Дырхам і Кубінскі канверсоўнай песа пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 8 жнівень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад ААЭ Дырхам. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Кубінскі канверсоўнай песа валюты па змаўчанні. Націсніце на Кубінскіх канверсоўных песа або Аб'яднаныя Арабскія Эміраты дирхамов канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nААЭ Дирхам гэта валюта, у Аб'яднаныя Арабскія Эміраты (А.Я., ЁСЦЬ, ААЭ). Кубінскіх канверсоўных песа гэта валюта, у Куба (CU, CUB). Сімвал AED можа быць запісаная Dh, і Dhs. ААЭ Дирхам дзеліцца на 100 fils. Абменнага курсу ААЭ Дирхам Апошняе абнаўленне 5 жнівень 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу кубінскіх канверсоўных песа Апошняе абнаўленне 6 жнівень 2020 ад Міжнародны валютны фонд. AED каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. CUC каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Дні навукі Беларусі ў Расіі стануць паўнапраўнай часткай Форуму рэгіёнаў | Настаўніцкая газета\nДні навукі Беларусі ў Расіі стануць паўнапраўнай часткай Форуму рэгіёнаў\n20.05.2017 22.05.2017 - 11:59Інфармацыйная гадзіна\nСтаршыня Савета Рэспублікі Міхаіл Мясніковіч чакае, што ў час IV Форуму рэгіёнаў Беларусі і Расіі будзе падпісана кантрактаў на суму не менш як $300 млн. Аб гэтым спікер заявіў у час пашыранай нарады па пытаннях падрыхтоўкі форуму, якая прайшла ў фармаце відэаканферэнцыі.\n“Мерапрыемства вельмі адказнае, гэта, безумоўна, пляцоўка для актуалізацыі пытанняў саюзнага будаўніцтва і прамога дыялогу кіраўнікоў рэгіёнаў”, — упэўнены Міхаіл Мясніковіч. Паводле яго слоў, асаблівая ўвага будзе ўдзелена пытанням эканамічнага супрацоўніцтва, таму да пазначанага тэрміну неабходна завяршыць падрыхтоўку для падпісання пагадненняў і адпаведных камерцыйных гандлёва-эканамічных і інвестыцыйных кантрактаў.\nСтаршыня верхняй палаты парламента нагадаў, што на II Форуме рэгіёнаў беларускімі і расійскімі суб’ектамі гаспадарання былі падпісаны кантракты больш як на $230 млн. Вынік III Форуму рэгіёнаў — кантракты на $300 млн. “На чацвёртым форуме трэба пастарацца для таго, каб гэтыя сумы былі не ніжэйшыя. Ужо той папярэдні аналіз, які я маю, сведчыць аб тым, што гэта рэальна, і яшчэ раз пацвярджае велізарны патэнцыял, рэзерв, які ёсць у нашых рэгіёнаў і суб’ектаў гаспадарання”, — сказаў Міхаіл Мясніковіч.\nАдна з асаблівасцей будучага мерапрыемства ў тым, што ў гэтыя дні пройдзе таксама пасяджэнне Вышэйшага дзяржсавета Саюзнай дзяржавы. Акрамя таго, напярэдадні форуму будуць праходзіць Дні навукі Беларусі ў Расіі. “Форуму рэгіёнаў будзе папярэднічаць шэраг навуковых мерапрыемстваў. Дні навукі павінны разглядацца як складовая частка форуму”, — лічыць спікер.\nЁн звярнуў увагу, што ў пленарным пасяджэнні плануецца ўдзел Прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі і Прэзідэнта Расіі Уладзіміра Пуціна. Старшыня Савета Рэспублікі падкрэсліў важнасць выканання прамых даручэнняў кіраўнікоў дзвюх краін, якія былі дадзены год назад, на трэцім форуме.\nIV Форум рэгіёнаў на тэму “Вектары інтэграцыйнага развіцця рэгіёнаў Расіі і Беларусі ў сферы высокіх тэхналогій, інавацый і інфармацыйнага грамадства” пройдзе 29—30 чэрвеня ў Маскве ў Цэнтральным выставачным комплексе “Экспацэнтр”.


Масленіца (Масленка, Запусты, Запусная нядзеля) у народнай традыцыі\nМасленіца (Масленка, Запусты, Запусная нядзеля) у народнай традыцыі -- звязаная з адраджэннем плодных сіл зямлі. Асноўная накіраванасць абраднасці — провады зімы, жаданне хуткага прыходу вясны.\nМясапусны тыдзень (назва паводле хрысціянскага звычаю) – пусты\nБліны (таксама і аладкі) -- традыцыйныя масленічныя стравы. Як і ўсе круглыя прадметы, паводле павер’я, дапамагалі сонцу хутчэй рухацца, паскаралі надыход вясны.\nМасленічныя гулянні -- неабходны атрыбут свята, ім уласцівая надзвычайная весялосць. Дзяўчаты, маладзіцы ўбіраюцца ў лепшыя строі. Моладзь наладжвае гушканне на арэлях, коўзанне з горак на санках. На Масленіцу абавязкова ласуюцца блінамі, спяваюць масленічныя песні.\n“Літаратурная Масла (е) ніца” – традыцыйныя літаратурныя імпрэзы, якія ладзяцца на працягу Масленічнага тыдня пісьменніцай Аленай Масла падчас свайго “фамільнага” свята  з 2009 года\nПанядзелак (яшчэ мае назву "сустрэча") - ішлі ў госці адзін да аднаго сваты. У гэты ж дзень рабілі пудзіла, з якім пасля хадзілі па вёсцы.\nАўторак ("зайгрыш") - аглядалі нявест.\nСерада ("лакамка") — зяць прыходзіў на бліны да цешчы.\nЧацвер ("разгул") — пачыналася шырокае святкаванне Масленіцы з гульнямі, танцамі, вогнішчамі.\nПятніца ("цешчын вечар") – цешча ішла на бліны да зяця.\nСубота ("залоўчыны вячоркі") — маладыя нявесткі запрашалі ў госці заловак і іншых родных мужа.\nДаравальная нядзеля ("провады") — людзі прасілі прабачэння адзін у аднаго, распальвалі масленічнае вогнішча і развітваліся з Масленіцай.\nКанфлікт паміж народнай і царкоўнай традыцыяй палягае ў падыходзе да


Спецыялісты ўзялі пробы дрэва з парэшткаў, знойдзеных у Барысаве, запланавана правядзенне экспертызы, якая дапаможа ўсталяваць дакладных ўзрост знаходак.\nМІНСК, 4 мая — Sputnik. Дайверы мінскага дайвінг-цэнтра "Пегас" выявілі на дне Бярэзіны рэшткі трох старажытных судоў, узрост якіх, як мяркуецца, можа перавышаць 300 гадоў, паведамілі Sputnik ў сераду ў цэнтры.\nЗнаходка была зроблена ў рэчышчы ракі на тэрыторыі Барысава, насупраць гарадскога пляжа — у месцы, дзе раней размяшчаўся гарадскі рачны порт.\n"Знаходка была даследаваная, вымераныя габарыты, узятыя пробы для дэндрахраналагічнай экспертызы па вызначэнні даты пабудовы судна", — распавёў у гутарцы са Sputnik дырэктар цэнтра Андрэй Ліхачоў. Ён таксама зазначыў, што, паводле папярэдніх ацэнак, дадзены тып судоў мог выкарыстоўваўся ў XVII-XVIII стагоддзях.\n"Казаць пра тып судна і яго датыроўку пакуль рана. Можна толькі канстатаваць факт, што ўсе тры знойдзеных караблі вырабленыя без ужывання металічных элементаў, вузлы змацаваныя драўлянымі нагелямі", — сказаў Ліхачоў, не выключыўшы, што знойдзеныя караблі маглі быць пабудаваны нават у XVI стагоддзі.\nКіраўнік цэнтра таксама паведаміў, што стан двух караблёў не вельмі добры, паколькі адзін з парэшткаў быў пашкоджаны ў 2014 годзе падчас расчысткі рэчышча Бярэзіны, а трэці ўяўляе асаблівую цікавасць, бо на ім захаваліся элементы ашалёўкі бартоў. Ліхачоў распавёў, што працу пад вадой абцяжарвае тое, што парэшткі моцна заглеіліся.\n"Выяўленыя судны занесены пяском, патрэбна грунтоўная падрыхтоўка для іх дэталёвага абследавання", — паведаміў ён.\nЯк мяркуецца, выяўленыя судны могуць быць так званымі "байдакамі" — рачнымі суднамі, якія выкарыстоўваліся для перавозкі грузаў ва ўсходнееўрапейскіх рэках. У цяперашні час вядома, што даўжыня байдака складала каля 20 метраў, шырыня — 3-4 метры, судна хадзіла пад ветразем і на вёслах і магло перавозіць груз вагой да 20 тон.\nГісторыя, дайвінг-клуб "Марскі пегас", Беларусь


Мінгарвыканкам адмяніў рашэнне пра будаўніцтва шматпавярховікаў у двары дома «Брама горада»\nМінгарвыканкам адмяніў рашэнне пра будаўніцтва шматпавярховікаў у двары дома «Брама горада» 2\nМінгарвыканкам прыняў рашэнне пра «немэтазгоднасць будаўніцтва шматкватэрных жылых дамоў на тэрыторыі ў межах вуліц Кірава, Свярдлова, Ульянаўскай, Бабруйскай».\nЯк паведаміў каардынатар грамадскай кампаніі «Генплан — для мінчан!» Дзяніс Кобрусеў, пра гэта гаворыцца ў лісце ад 8 верасня за подпісам намесніка старшыні Мінгарвыканкама Віктара Лапцева. Ліст атрыманы ініцыятыўнай групай грамадзян, якая змагаецца супраць ушчыльнення квартала.\n«Аднак, нягледзячы на дасягнуты пазітыўны вынік, мясцовыя жыхары працягваюць рабіць дзеянні, каб у будучыні не было новых спроб ушчыльнення гэтай тэрыторыі», — зазначыў Кобрусеў. 14 верасня ініцыятыўная група накіравала ў Мінгарвыканкам і Адміністрацыю прэзідэнта зварот з патрабаваннем адмяніць праект дэталёвага планавання (ПДП) у межах вуліц Кірава — Свярдлова — Ульянаўская — Бабруйская, зацверджаны ў 2008 годзе. Менавіта ў ПДП была прадугледжаная магчымасць ушчыльнення квартала.\nУ звароце, які падпісалі 265 мясцовых жыхароў, указваецца, што «разліковы тэрмін дзеяння ПДП мінуў і праектныя рашэнні не адпавядаюць горадабудаўнічай дакументацыі вышэйшага ўзроўню». Таксама адзначаецца неабходнасць распрацоўкі новай горадабудаўнічай дакументацыі. «Жыхары разлічваюць, што пры карэкціроўцы ПДП будзе ўлічана іх меркаванне і меркаванне спартыўнай грамадскасці і замест шматпавярховікаў у двары за «Варотамі горада» будзе адкрыта спартыўная школа алімпійскага рэзерву для дзяцей», — зазначыў Кобрусеў.\n«Мы з аптымізмам сустрэлі адказ гарвыканкама пра немэтазгоднасць будаўніцтва дамоў унутры нашага двара. Гэты прыклад дэманструе, што гарадская ўлада прыслухоўваецца да меркавання жыхароў Мінска. Ініцыятыўная група разлічвае на далейшы дыялог з гарадской уладай, паколькі жыхары квартала, якія ўпаўнаважылі яе на тое, патрабуюць не часовага, а пастаяннага рашэння, што датычыцца лёсу земляў і пабудоў, размешчаных у двары квартала», — пракаментаваў прадстаўнік ініцыятыўнай групы Дзмітрый Балаш.\nНа яго думку, калі не разгледзець сітуацыю ў комплексе і не вызначыцца з прызначэннем зямлі, занятай старымі гаражамі, інвестар вычакае час і вернецца ў двор ізноў, гісторыя са спробай ушчыльнення паўторыцца. «Жыхары патрабуюць такога рашэння, якое пойдзе на карысць ім, дзяржаве, гарадскому, грамадскаму і экаасяроддзю, не будзе супярэчыць горадабудаўнічым і іншым нарматыўна-прававым актам, вырашыць лёс старых гаражоў», — сказаў актывіст.\nтаких несумленных жыхароу самих трэба адсяляць на 101 км...гораду трэба рабиць тое што выгадна усим гараджанам а не купцы крыкуноу\n2 мася / Адказаць\n17.09.2015 / 23:58\nУ кожны двор трэба ўціснуць па "доме Чыжа"? І гэта будзе выгадна ўсім гараджанам?


23 красавік 2019, 19:00\nСваё 75-годзьдзе адзначае Зянон Пазьняк — адкрывальнік Курапатаў, адзін з ініцыятараў стварэньня Беларускага Народнага Фронту, старшыня дэпутацкай Апазыцыі БНФ у Вярхоўным Савеце 12-га скліканьня, фотамастак, паэт, гісторык. Мы патэлефанавалі ў Нью-Ёрк.\n— Ваш 50-гадовы юбілей адзначалі ў сядзібе БНФ на Варвашэні. Быў Быкаў, быў Барадулін. Яшчэ была парлямэнцкая рэспубліка, не было прэзыдэнта, не было Лукашэнкі. Былі спадзяваньні. Цяпер, у 75 гадоў, пасьля 25-гадовага кіраваньня Лукашэнкі — у вашых тэкстах, зваротах, заявах чытаецца такая ж упэўненасьць і такая ж моцная вера, як і чвэрць стагодзьдьзя таму. Чаму? Нібыта ж няма прычынаў для аптымізму.\n— Гэта зьвязана з тым, што само жыцьцё аптымістычнае. Пэсымізм — гэта хвароба духа. Я здаровы.\nУпэўненасьць і вера — гэта складнік змаганьня за ідэалы. Тут амаль што тэхналёгія. Хто ня ўпэўнены — той не змагаецца. Хто ня верыць — той не дасягае.\nНайвышэйшай заслугай для мужчыны мусіць быць дабро Айчыны, — так я напісаў некалі ў «Вялікім Княстве». Гэта абавязак. Я ўсё жыцьцё стараўся яго трымацца. Пра свае заслугі гаварыць ня буду, бо заслугі вызначае гісторыя.\nЯк у 91-м дамагліся Незалежнасьці\n— Калі сёньня чытаеш камэнтары ў сацыяльных сетках, выступы дэмакратычна, нацыянальна арыентаваных журналістаў — ня можаш пазбавіцца ад адчуваньня, што ўсё гэта — і пра імпэрскія памкненьні Расеі, і пра небясьпеку паглынаньня беларускага бізнэсу — вы казалі яшчэ ў пачатку 90-х. Але тады гэтыя ідэі не ўспрымаліся нават значнай часткай дэмакратычна арыентаванага грамадзтва. Вам ня крыўдна, што публічна ніхто, акрамя вашых паплечнікаў, не прызнаўся, што вось Пазьняк меў рацыю, а мы ня мелі?\n— Так выяўляецца прырода чалавека, імкненьне захаваць сваю тэрыторыю і асобу. Тут мэнтальная зьява, да якой мала дакраналася культура. Я спатыкаў дастаткова шмат людзей, якія, несправядліва пакрыўдзіўшы іншага чалавека, памруць, але не папросяць прабачэньня. Тое самае — не прызнаюць памылак. Тым часам, каб разьвівацца і ўдасканальваць розум, трэба ўсьведамляць памылкі. А яшчэ лепш добра думаць і памылак не рабіць. Тут шмат залежыць ад культуры асобы.\nАле зацятасьць у непрызнаньні памылак — яшчэ паўбяды. Горш, калі тое памылковае казаньне зьвязанае з эгацэнтрызмам. У такім разе інтэлектуальна і дзейна пасьпяховы чалавек становіцца для эгацэнтрыста аб’ектам схаванай сіняй нянавісьці, на першы погляд неадэкватнай і незразумелай. Тут прыватны выпадак сальерызму. Чаму я пра гэта кажу — бо яно ёсьць.\n«Гэта пачатак вайны», — Зянон Пазьняк заклікае ўсіх людзей у Беларусі бараніць Курапаты\n— Часта гучыць такое меркаваньне, што БНФ і асабіста Пазьняку, магчыма, і ня варта было выказваць радыкальныя на свой час прапановы, каб не адштурхнуць ад сябе электарат. І вось тады гэты электарат і прагаласаваў бы за Пазьняка. Варта было пачакаць, калі грамадзтва сасьпее.\n— Разьвіцьцё грамадзтва і разьвіцьцё ідэяў узаемазьвязана і заснавана на заканамернасьцях. Калі не казаць праўды, то само грамадзтва, ня чуючы праўды, ніколі не сасьпее. Нехта павінен пра яе казаць, нават калі яго пацягнуць на крыж, як Галілея. Але Зямля круціцца.\nТут ізноў жа тэхналёгія разьвіцьця грамадзтва. Ня будзем казаць — ня будуць ведаць. Нічога, што зразумелі праз дваццаць гадоў, калі смажаны певень дзюбнуў і ў вочы плюнулі. Каб не было сказана — падумалі б, што дождж ідзе.\nДачыненьні з электаратам у той час складаліся такім чынам, што калі не казаць праўду, то трэба было казаць хлусьню. Фронт адкінуў КПСС і здабыў Незалежнасьць краіны на ідэях праўды, служэньня народу і Айчыне.\nПраціўнікі Фронту стаялі на ідэях СССР, КПСС, калгасаў і супраць незалежнасьці краіны.\nРазмовы аб тым, што тут, у гэтых абставінах, трэба было прыкінуцца іншым, нечага не казаць і да т.п., узьнікаюць сярод людзей з прымітыўным узроўнем думаньня, сьведчаць пра адсутнасьць палітычнага разьвіцьця. Я ніколі не камэнтаваў ахламонаў, бо гэта трата часу. Там чаго няма — таго няма.\nПазьняк патлумачыў, ці варта «аб’ядноўвацца з д’яблам» дзеля Беларусі\n— Тэма эміграцыі, а больш дакладна, вяртаньня Пазьняка абмяркоўваецца актыўна, вы ўжо шмат разоў выказваліся пра гэта. Але вось нядаўна Алег Трусаў напісаў у камэнтары ў фэйсбуку, цытую: «Лукашэнка вельмі хоча, каб Пазьняк прыехаў». Скажыце, ці сапраўды ў яго можа існаваць такое жаданьне і зь якімі мэтамі? І калі мы ўжо прыгадалі Лукашэнку — ці не заўважаеце вы нейкіх перамен у ім? Як ацэньваеце «незалежніцкую» рыторыку, якую ён выкарыстоўвае ў апошнія гады? Іншымі словамі — ці верыце вы яму?\n— Ён не зьмяняецца. І ня зьменіцца ніколі.\nУ гэтага пэрсанажа, які толькі што па-гопніцку, бруднымі словамі абгадзіў Народны Мэмарыял Курапаты, які павыдзіраў крыжы, у гэтага пэрсанажа хітрасьць замяняе розум. Прыезд Пазьняка ў ягоны гэбісцкі калгас азначаў бы прызнаньне ляяльнасьці ягонай душагубкі і маральную капітуляцыю беларускага Адраджэньня. Здрада маральным прынцыпам двух Дэпутатаў Незалежнасьці, якія пайшлі на збор нечасьцівых і кажуць пра шчасьце, што сатрап, нішчыцель нацыі зьвярнуў на іх увагу, — усё гэта яшчэ не азначае паразу ідэі. Нават калі б усе паплечнікі, дэпутаты-адраджэнцы (як некалі дзеячы БНР) пайшлі б на паклон да беса (а ўсе ня пойдуць) — гэта не азначала б паразы ідэалаў свабоды і незалежнасьці Беларусі, пакуль вольным і нясхільным буду я.\nЯ разумею адказнасьць перад нацыяй і значэньне свайго імя, маіх справаў і слоў. Разумее гэта і ўся нечысьць.\nНіякія хітрасьці, ніякія пакуты і ніякая сьмерць не саб’юць мяне.\nУ будучыні Беларусь ня толькі стане вольнай і моцнай, але і адродзіць веліч Вялікага Княства. Слава Айчыне!\n«Нішто ня зьнішчыць Беларускую ідэю, якія б разбурэньні ні працягваліся», — Пазьняк\n— У 1990 годзе вы вызначылі галоўную мэту як здабыцьцё Незалежнасьці. Я маю на ўвазе нават ня толькі мэту БНФ, а мэту ўсёй нацыі. Беларусь незалежная ўжо больш як 27 гадоў. Самая галоўная, на ваш погляд, мэта, якая цяпер стаіць перад нацыяй?\n— Я б тут асобна сказаў пра задачу і пра мэту.\nЗадача — абараніць, захаваць, умацаваць сувэрэнітэт і незалежнасьць Беларусі.\nІ цяпер галоўная мэта, якая ў гэтых умовах стаіць перад нацыяй.\nНекалі я напісаў верш, які тут працытую. Гэта рэмінісцэнцыя з Купалы.\n«Вы хочаце лепей жыць,\nНя будзеце мець нічога,\nПакуль не захочаце\nШто такое «звацца людзьмі» сто гадоў таму магутна, громам прагрымеў Янка Купала.\nЛюдзі — гэта тыя, што шануюць свой род, сваіх продкаў, мову свайго народу, культуру, зямлю і дзяржаву, гатовыя ўсё гэта паляпшаць, мацаваць і бараніць ад няшчасьцяў. Людзьмі быць добра. Добра ўсім.


iPhone XS - Як змяніць экран блакавання 2020\niPhone XS - Як змяніць экран блакавання\nБлакаванне экрана вашага iPhone выконвае дзве розныя мэты. Гэта перашкаджае староннім вачам і пальцам атрымліваць доступ да прыватнага змесціва. Некалькі супярэчлівае тое, што экран блакавання таксама дазваляе лёгка атрымаць доступ да камеры (але не да фатаграфій), цэнтра кіравання і Siri.\nКаб палепшыць вопыт, вы можаце наладзіць экран блакавання вашага iPhone XS. Напрыклад, многія аддаюць перавагу сфатаграфаваць сваіх блізкіх. Ёсць некалькі спосабаў наладзіць блакаванне экрана. Прачытайце інфармацыю ў наступных раздзелах.\nУ наладах iPhone XS знаходзіцца фонавае меню, у якім вы можаце выбраць некалькі розных малюнкаў і анімацый для блакавання экрана. Каб выкарыстоўваць меню, каб атрымаць карыстацкі экран блакавання:\n1. Перайдзіце ў раздзел Налады\nНацісніце, каб адкрыць налады і правядзіце пальцам да фону.\n2. Хіт шпалер\n3. Выберыце тып шпалер\nВы можаце выбраць тры розныя тыпы шпалер на вашым iPhone XS. Такім чынам, давайце падрабязней разгледзім кожны з іх:\nПа-ранейшаму выявы - гэта выявы з галерэі Apple.\nЯк вынікае з назвы, жывыя фотаздымкі ўтрымліваюць цікавую анімацыю пры дакрананні.\nIPhone XS прапануе лепшы выбар дынамічных фонавых малюнкаў, чым папярэднія мадэлі. Тыповыя рухомыя бурбалкі ўсё яшчэ ёсць, але асартымент колераў значна большы.\nІ вы заўсёды можаце выбраць фатаграфіі, якія ёсць у вашай бібліятэцы.\n1. Выберыце малюнак\nНацісніце малюнак і ўнесці карэктывы. Перацягніце малюнак, каб павялічыць і накласці маштаб, пакуль вы не задаволены знешнім выглядам.\nСавет: выкарыстоўвайце опцыю "Перспектыва" для халаднаватага руху на малюнку падчас перамяшчэння iPhone.\n2. Націсніце набор\nКалі вы задаволены новым малюнкам, націсніце «Усталяваць» і абярыце опцыю «Закрыты экран». Вы таксама можаце адлюстраваць аднолькавае малюнак на галоўным экране.\nІншыя змены экрана блакавання\nАкрамя таго, ёсць некаторыя іншыя ўдасканаленні блакавання экрана, якія могуць апынуцца вам карыснымі. Вось яны.\nВыключыце Цэнтр кіравання\nВы альбо іншыя можаце лёгка атрымаць доступ да Цэнтра кіравання з экрана блакавання, нават калі iPhone заблакаваны. Выканайце наступныя дзеянні, каб не дапусціць да вас злачынства:\nНалады> Ідэнтыфікатар асобы і код доступу> Увядзіце свой пароль> Цэнтр кіравання\nМагчымасць адключэння Цэнтра кіравання знаходзіцца ў раздзеле Дазволіць доступ пры заблакаванні. Пракруціць уверх, каб знайсці яго і націсніце кнопку, каб выключыць яго.\nАпавяшчэнні, якія з'яўляюцца на заблакаваным экране, могуць быць вельмі карыснымі. Але што рабіць, калі яны ўтрымліваюць прыватную ці канфідэнцыйную інфармацыю? Ну, вы можаце адключыць яго і зрабіць наступнае:\nНалады> Апавяшчэнні> Выберыце прыкладанне> Паказаць на заблакаваным экране\nНацісніце кнопку побач з Паказаць на заблакаваным экране, каб адключыць яе. Адным з недахопаў з'яўляецца тое, што вам трэба паўтарыць працэс для кожнага прыкладання, для якога вы хочаце адключыць апавяшчэнне аб заблакаваным экране.\nПерсаналізацыя блакавання экрана вашага iPhone XS - лёгкі вецер. І гэта не проста выявы. Ці хацелі б вы падзяліцца тым, якія фатаграфіі вы аддаеце перавагу на заблакаваным экране? Пракруціце ўніз і вы ўбачыце каментары.\nПерамяшчэнне значкоў і віджэтаў на LG G7Як забыцца на злучэнне Wi-Fi на Galaxy S6 і Galaxy S6 EdgeGalaxy S8 і Galaxy S8 Plus: адключыце BixbyЯк выправіць Galaxy J3 Back Button не працуеЯк атрымаць бясплатныя даменныя імёны OpenNIC\nЯк аптымізаваць свой профіль Tinder, каб атрымаць больш правільных прагонаў?Ці можа WhatsApp (прадукт) канкураваць з Slack?Як уліковыя запісы ў Instagram з падпісантамі 750K +, якія публікуюць жартоўныя мемы, манетызуюць ад сваіх падпісчыкаў?Як я магу адправіць усе дадзеныя са старога тэлефона Android на свае новыя тэлефоны Android, уключаючы паведамленні Telegram і WhatsApp?Я націснуў кнопку "Выконваць" у Instagram. У ім напісана, што я за чалавекам, а потым аўтаматычна пераходзіць у сіні колер і кажа пра наступнае. Як доўга гэта доўжыцца і ці значыць гэта, што я заблакіраваны?


27 ліпень 2004, 17:06\n27 ліпеня споўнілася дакладна 3 месяцы, як цягнецца справа Міхаіла Марыніча, затрыманьне якога дакумэнтальна пазначана 27-м красавіка, хаця ў КГБ яго выклікалі напярэдадні. Адвакат Вера Страмкоўская падсумавала вынікі барацьбы за вызваленьне Міхаіла Марыніча на адмысловай прэсавай канфэрэнцыі ў Цэнтры правоў чалавека. Атрымаўся пералік безвыніковых спроб.\n(Страмкоўская: ) “Зьвярталіся з хадайніцтвамі, каб яго вызвалілі са сьледчага ізалятару – не вызваляюць. Спрабавалі вярнуць адабраныя ў яго грошы – не вяртаюць. Зьвярталіся з просьбай вярнуць кампутары й аргтэхніку, якія забралі ў гаражы сына, – таксама нічога не вярнулі. На жаль, усё беспасьпяхова, нейкі тупік”.\nМіж тым, свае спробы зьмяніць меру стрыманьня Міхаілу Марынічу Вера Страмкоўская называе заноннымі й спасылаецца на пэўныя артыкулы кодэксаў. Гэтак, яна сьцьвярджае, што справай пра пісталет мусіць займацца райаддзел міліцыі, а не КГБ , і падазронага паводле гэтай справы ня трэба ўтрымліваць пад вартай.\n“За апошні месяц сьледзтва зноў тапталася на месцы, – прызнаецца спадарыня Страмкоўская. – “За гэты час правялі толькі адзін допыт – прычым, ня зьвязаны зь вінавачаньнем. Таксама Міхаіла Марыніча азнаёмілі з вынікамі мэдычнага агляду, паводле якога яму рэкамэндавана лекаваньне ў стацыянары. Гэта – яшчэ адзін аргумэнт на карысьць зьмены меры стрыманьня на гэткую, што ня зьвязана з пазбаўленьнем волі”.\nНагадаем: сьледчыя адмаўляюць у вызваленьні спадару Марынічу на той падставе, што ён, нібыта, можа ўцячы ад сьледзтва.\nСын Міхаіла Марыніча Ігар упэўнены, што ягонага бацьку ўтрымліваюць пад вартай выключна з палітычных прычын.\n(І. Марыніч: ) “Каб усе бачылі, што бывае з тымі, хто выходзіць з сыстэмы. Гэта такі прынцып сыцылійскай мафіі: ёсьць уваход, але няма выхаду. Напярэдадні парлямэнцкіх і прэзыдэнцкіх выбараў улада баіцца, што атрымае яшчэ такіх, хто сыдзе зь дзяржаўнай службы й на поўны рост паўстане ды заявіць пра сябе”.\nНагадаем: былы міністар зьнешнеэканамічных сувязяў і амбасадар у Латвіі Міхаіл Марыніч публічна скрытыкаваў унутраны й зьнешні курс уладаў Беларусі пад кіраўніцтвам Аляксандра Лукашэнкі. Міхаіл Марыніч зьбіраўся браць удзел у будучых парлямэнцкіх выбарах. Таксама ў ягоных плянах была падрыхтоўка да прэзыдэнцкіх выбараў 2006 году. Зь першага дня арышту Міхаіла Марыніча ўтрымліваюць у сьледчым ізалятары КГБ “амэрыканка”.


12 ліпень 2013, 17:00\nБылы палітвязень Аляксандар Малчанаў выйдзе на волю 13 ліпеня. Меркаваньні праваабаронцаў розьняцца: адны лічаць яго пацярпелым за палітычныя погляды, іншыя — што перасьлед па апошняй справе ня мае палітычнай матывацыі.\nУ суботу яго будуць сустракаць сябры й грамадзкія актывісты, якія апекаваліся хлопцам, пакуль той быў за кратамі.\nГаліна Малчанава, маці Аляксандра, пад сьцены калёніі ў Навасады ня прыйдзе. Яна памерла ў чэрвені 2012-га.\nАляксандар яшчэ ня быў на яе магіле. Адміністрацыя турмы ў Жодзіне, дзе тады ўтрымлівалі Малчанава, нават не дазволіла яму разьвітацца з маці.\nНа волі Малчанава чакае паўгода прафіляктычнага нагляду. А яшчэ — пошукі працы. І бацька , які ўжо ў сталым веку.\nЧужы сярод сваіх?\nМалчанаў — гэта не 100% палітычны вязень. І ў той жа час не тыповы крымінальнік.\nЗьняў афіцыйны сьцяг з будынку КДБ. Пазьней залез на трактар і адтуль размахваў бел-чырвона-белым сьцягам.\nАдседзеў за гэта.\nНа волі ня мог знайсьці сабе працу.\nЗьбіраў і здаваў мэталалом. Затрымалі.\nКрымінальны артыкул за крадзеж. Сьледзтва. Суд.\nЦяпер вось — чарговы выхад на волю.\nКалі б чалавеку далі жыць спакойна, не цкавалі, у яго ўсё б склалася інакш\nШмат хто зь беларускіх праваабаронцаў і дэмакратычных актывістаў дагэтуль лічаць Аляксандра Малчанава пацярпелым за палітычныя погляды.\n«Гісторыя Аляксандра Малчанава — гэта драматычны прыклад гісторыі чалавека, які пацярпеў за свае прынцыпы, за свае погляды. Пацярпеў двойчы, — заявіла Радыё Свабода актывістка грамадзкай ініцыятывы «За волю» Ганна Шапуцька. — Таму ў нашай ініцыятыве лічаць, што Аляксандар Малчанаў застаецца палітвязьнем, і шмат хто з намі згодны. Калі б чалавеку далі жыць спакойна, не цкавалі, у яго ўсё б склалася інакш».\n«Крымінальны перасьлед па апошняй справе Аляксандра Малчанава не зьяўляецца палітычна матываваным. Таму што Аляксандар Малчанаў учыніў злачынства, якое прадугледжанае Крымінальным кодэксам», — у сваю чаргу кажа Тацяна Равяка, праваабаронца з цэнтру «Вясна». «Палітычнай матывацыі ў крадзяжы няма. Нашы назіральнікі былі ў судзе, адсочвалі гэты працэс, і па выніках гэтага назіраньня і дасьледаваньня матэрыялаў справы мы прыйшлі да высновы, што гэты перасьлед ня мае палітычнай матывацыі».\nНарадзіўся 22 чэрвеня 1988 г. у Барысаве.\nНа пачатку 2000-х быў сябрам руху «Зубр».\nБраў удзел у акцыі пратэсту супраць фальшаваньня вынікаў выбараў 19 сьнежня 2010 г.\nБыў затрыманы 6 студзеня 2011 г. у сябе дома ў Барысаве.\nЗьбіраючы мэталалом, ён прайшоў на тэрыторыю мясцовага заводу цяжкіх штамповак, якая не ахоўвалася. Там яго і затрымалі.\nУ чэрвені 2012-га ў Барысаве памерла маці — Галіна Малчанава. Адміністрацыя турмы ў Жодзіне, дзе тады ўтрымлівалі Малчанава, адмовілася адпусьціць сына на пахаваньне маці.


15 верасень 2017, 17:55\nЗаклік групы «Башкорт» да мітынгу ў абарону башкірскай мовы\nЯк паведамляецца на старонцы групы «Башкорт» у сацыяльнай сетцы «ВКонтакте», у адказ на запыт аб мітынгу 16 верасьня ў цэнтры Ўфы гарадзкія ўлады рэкамэндавалі правесьці акцыю 24 верасьня і ў аддаленым раёне. Актывісты заявілі, што і без дазволу ўладаў мітынг адбудзецца 16 верасьня на цэнтральнай плошчы.\nПерад пачаткам гэтага навучальнага году бацькоў школьнікаў ўпершыню папрасілі адказаць на пытаньне, ці жадаюць яны, каб іх дзіця вывучала башкірскую мову. 14 верасьня кіраўнік Башкартастану Рустэм Хамітаў заявіў, што 75% бацькоў пагадзіліся на гэта.\nНовая практыка ўведзеная пасьля таго, як у жніўні прэзыдэнт Расеі Ўладзімір Пуцін аддаў распараджэньне генэральнай пракуратуры праверыць выкананьне правоў грамадзян на добраахвотнае вывучэньне няроднай мовы.\nПасьля гэтага ў нацыянальных рэспубліках многія бацькі сталі пісаць у школы заявы аб адмове ад абавязковага вывучэньня мясцовай мовы сваімі дзецьмі.\n7 верасьня Міністэрства адукацыі Татарстану заявіла, што такая сытуацыя супярэчыць фэдэральным і рэгіянальным законам.\n14 верасьня Рада старэйшынаў Чувашыі асудзіла заяву Пуціна, назваўшы яе чарговай атакай на мовы народаў Расейскай Фэдэрацыі.\nРаней ува ўсіх школах нацыянальных рэспублік абавязкова вывучалі абедзьве афіцыйныя мовы — расейскую і нацыянальную.


Ці ведаеце вы, што.... ГУО "Ясли-сад №13 г.Полоцка"\nДата: 26 ноября 2017 в 16:11\nНацыянальны парк «Прыпяцкі» – адзінае месца на планеце, дзе існуюць першабытныя пойменныя дубровы У нацыянальным парку практычна ў некранутым стане захаваліся унікальныя пойменныя ландшафты Беларускага Палесся – з дзюнамі, катлавінамі і лагчынамі, дзе сярод дуброў і ясеннікаў размешчана больш як 30 азёр. На Палессі таксама захаваліся самыя вялікія прыродныя балоты ў Еўропе. Найбольш буйныя з іх – Званец (150 кв. км) і Дзікае (80 кв. км).\nПятнаццаць нобелеўскіх лаўрэатаў маюць беларускія карані\nПартызанскі рух у Беларусі ў гады Другой сусветнай вайны быў самы магутны ў Еўропе Ужо ў 1943 годзе партызаны кантралявалі каля 60 працэнтаў тэрыторыі рэспублікі. На тэрыторыі Беларусі ў гады Другой сусветнай вайны дзейнічаў самы буйны ў Еўропе яўрэйскі партызанскі атрад, арганізаваны братамі Бельскімі. Пра рэальныя падзеі, звязаныя з дзейнасцю атрада, расказвае фільм амерыканскага рэжысёра Эдварда Цвіка паводле сцэнарыя Клея Формана «Супраціўленне», прэм’ера якога адбылася ў студзені 2009 года.


У паліклініках Беларусі з'явіліся экспрэс-тэсты на COVID-19\nУ паліклініках Беларусі з’явіліся экспрэс-тэсты на COVID-19\nУ беларускіх паліклініках з’явіліся экспрэс-тэсты на каранавірус, якія дапамогуць паставіць дыягназ за паўгадзіны. Забор крыві у кантактаў першага ўзроўню медыкі праводзяць дома. А ў лабараторыі паліклінікі вірус выяўляюць з дапамогай спецыяльных рэагентаў, паведамляе tvr.by.\n«Адзін тэст адмоўны — мы бачым адну палоску. А гэты тэст станоўчы. Тут мы бачым тры палоскі - спрацаваў кантроль, імунаглабулін, G і M. Гэта сведчыць аб тым, што пацыент хварэе на COVID-19. Магчыма без сімптомаў, але ён заразны», — кажа Юлія Кажухар, урач лабараторнай дыягностыкі Заслаўскай гарадской бальніцы.\nКожны кантакт першага ўзроўню здае два тэсту на COVID-19. Першы даследуюць у прафесійных лабараторыях на працягу трох сутак. А паўторная праверка праз 10 дзён праводзіцца ўжо на новай экспрэс-сістэме.\nАўгустоўскі канал на частковым карантыне. Там з’явяцца анлайн-трансляцыі\n« Агучылі лічбу памерлых у рэанімацыях Мінска, дзе лекавалі COVID-19, за красавік. Мінздароўя: вы не так зразумелі


Іван Бунін. Князь з князёў\nКнязь з князёў\nЛук'ян Сцяпанаў прыехаў у светлы вераснёўскі дзень да пані Мікулінай. Да яго хутара вёрст пятнаццаць, коньмі ён даражыць як вокам. Значыцца, прыехаў ён па важнай справе.\nГняды жарабец, пабліскваючы зрэнкамі, цяжка ўляцеў у двор, пад хлеў, дзе яшчэ да гэтага часу злазяць тыя, што не адважваюцца злезці каля ганка. Лук'ян Сцяпанаў сядзеў на бегавых дрожках, на голай дошцы.\n- Што ж гэта вы, Лук'ян Сцяпанавіч, без падушкі? - смеючыся, папытаўся ў яго ліцэіст Сева, што ішоў ад стайні.\n- Пачакай, раскажу, - адказаў Лук'ян Сцяпанаў, прывязваючы жарабца да воза.\nСева стаў чакаць. Прывязваў Лук'ян Сцяпанаў доўга, як мае быць. Прывязаўшы, высмаркаўся на зямлю, выцерся і, нарэшце, адказаў:\n- Вось таму ў вашага брата, у паноў, і няма нічога. Ёсць падушка - сунь яе і ў хвост і ў галаву!\nУзяўшы з дрожак мяшочак, набіты нечым цяжкім, ён пайшоў к дому - вялікі, цяжкі ад адзення. На ім была цёплая паддзёўка, паверх паддзёўкі кажух, галава пад шапкай павязана па вушах чырвонай хусткаю, ногі абуты ў цяжкія боты.\nСева зноў засмяяўся і сказаў:\n- А цёпла вы апрануты!\n- Мне, брат, восемдзесят з гакам, - адказаў Лук'ян Сцяпанаў. - Дажыві да майго.\n- Дзе там восемдзесят! Адкуль вы столькі набралі?\n- У полі, брат, набраў.\n- Ну, а вушы вы навошта ж завязалі?\n- Глухім быць не хачу - от навошта. Чаму вы, паны, глухія ўсе? А вось ад гэтага. Выскачыў у чым папала, надзьмула ў вушы - і гатоў.\nВыйшла ў залу гаспадыня, яе старэйшы сын Міка, лысы, вусаты, падслепаваты, і дачка Люлю - бледная, кволая, задуманая, што заўсёды хутала плечы ў пухавую хустку і нечакана, прытворна ўздрыгвала. Гаспадыня частавала госця белым хлебам, гарбатай і сочывам, многа гаварыла, рабіла выгляд, што вельмі дасведчана ў сельскай гаспадарцы. Сева не спускаў усмешлівых воч з Лук'яна Сцяпанава, з яго загарэлага твару і носа, які ад загару лупіўся, быў ліловы, у залацістым шалупінні. Міка, нагінаючыся на стол, паліў, збіваючы попел у попельніцу, падобную на далонь, і скочваў хлебныя камячкі, што заўсёды раздражняла гаспадыню. Люлю села з нагамі на канапу, прыціснулася ў куточак, скурчылася і, не моргаючы, глядзела прыгожымі тужлівымі вачыма ў вялікі рот Лук'яну Сцяпанаву: дзясны ў яго былі ружовыя, голыя, без адзінага зуба. Усіх мучыла загадка: чаго ён прыехаў? А што, калі прытаргавацца да маёнтка? Ах, калі б даў бог! Гаспадыня вельмі тонка, як ёй здавалася, падводзіла гаворку да продажу маёнтка, намякала на тое, што, па цяперашніх часах, і яна ахвотна прадала б.\n- Ах, Лук'ян Сцяпанавіч, з нашым народам нехаця скажаш, што банк самае надзейнае месца для капіталу!\nАле Лук'ян Сцяпанаў гаварыў толькі пра сваіх коней, пра ўмалот, вельмі ахвотна еў белы хлеб, далікатна браў лыжачку сочыва проста з вазы, глыбока засоўваў яе ў рот, клаў назад і піў гарбату. Ён рабіў выгляд, што слухае гаспадыню, дзівіўся з самых простых рэчаў, пляскаў сабе па калене - і зноў гаварыў толькі пра сябе, не даючы гаварыць гаспадыні. Сядзеў ён у расшпіленай паддзёўцы, пад якой была вылінялая паркалёвая кашуля, выціраў залыселую галаву і твар хусткаю, знятаю з вушэй. «Зусім яшчэ здаровы мужчына! - думалі ўсе. - Толькі барада сівая, дый то не зусім, яшчэ відаць, што яна была рыжая; ёсць, вядома, і ў вачах нешта блеклае, старэчае, жывот праваліўся...» Нарэшце ён падняўся, прынёс з пярэдняй і развязаў свой цяжкі мяшочак, поўны серабра ўперамешку з золатам. Аказалася, што ён прыехаў толькі дзеля таго, каб пахваліцца. «Ды гэта яшчэ што, - сказаў ён. - Хіба гэта грошы? Так, запрадаў аўсяца, ну і ўзяў каліва задатку...»\nВыклікаўшы здзіўленне, зайздрасць, пашану, ён здаволена і хітра засмяяўся, лепш кажучы, засіпеў, разяўляючы ружовы рот, падзякаваў за гарбату, за частаванне і пайшоў апранацца.\n- Не, пара, пара, - сказаў ён, хоць ніхто не спыняў яго. - І так прыпазніўся. Лепш на Пакровы яшчэ прыеду.\nУсе былі расчараваны і пайшлі, не дачакаўшыся, пакуль ён апранецца. У пярэдняй астаўся адзін Сева.\n- Ну, от вы, Лук'ян Сцяпаныч, кажаце, што вам восемдзесят з гакам, - пачаў ён, сядаючы на тапчан. - Ну, скажыце шчыра: баіцеся смерці? Часта пра яе думаеце?\n- Пачакай, раскажу, - адказаў Лук'ян Сцяпанаў, апранаючыся.\nІ зноў нічога не расказаў. Павязаўшы вушы, насунуўшы шапку на самыя бровы, туга і нізка падперазаўшыся, ён пачаў нацягваць на сябе кажух. Ухадзіўшыся з гэтым, ён стаміўся, задыхнуўся і цяжка сеў поруч з Севам.\n- Смерці, кажаш? - сказаў ён. - Хто ж яе не баіцца? Дзівак чалавек! Ды што ж ты зробіш? І памрэш, не адмовішся... І багацця свайго, брат, з сабою не возьмеш!\n- А от вы з грашыма вось гэтак ездзіце: не баіцеся, што заб'юць, абрабуюць?\n- Што я з грашыма, таго ніхто не ведае. А і ўведае, не дагоніць. Такога жарабца, як мой, у твайго дзеда на вяселлі не было.\nУсеўшыся на дрожкі вярхом, Лук'ян Сцяпанаў шпарка панёсся з двара, але, мінуўшы царкву, гумно, усіх, хто мог яго бачыць, пацягнуўся ступою. А ў накуранай зале доўга стаяла слупамі святло перадвечаровага сонца. Сева адкрыў піяніна, тысячны раз нешта пачаў. Гаспадыня з тужлівым і важным тварам несправядліва пакрыўджанай, але пакорыстай свайму лёсу жанчыны занялася мыццём і выціраннем пасудку для гарбаты, гідліва аддаўшы пакаёўцы вазу з сочывам, з якой еў Лук'ян Сцяпанаў:\n- Выкіньце гэта і памыйце гарачаю вадою.\nЛюлю паднялася з хваравітай грымасай - ах, гэтыя дамарослыя музыкі! - і, выйшаўшы з дому, павольна пайшла па ліпавых прысадах, стараючыся наступаць на сухія лісты, залатыя і ружовыя. «Восень, асыпаецца ўвесь мой бедны сад!» - высокім голасам заспявала яна. Але абарвала песню на першых словах, звярнула на дарожку сярод бэзавага зарасніку, села на лаўку і раптам заплакала, стрымліваючы рыданні, злосна кусаючы край хусткі, каб не закрычаць ад болю. Палоса яркага вечаровага святла лягла на шэры стары стол каля лаўкі. Нейкая чарнавокая птушка бязгучна зляцела на галінку, з галінкі на стол, туга, бачком скокнула два разы, з цікаўнасцю гледзячы на заплаканую. У гумне, куды, строячы з сябе гаспадара, ішоў Міка ў аўстрыйскай куртцы і ў высокіх ботах, роўна гула малатарня. Ясны, раўнадушны вечар быў да таго ціхі, што яна чутна была далёка ў полі - жоўтым, пустым, пазалочаным шаўковымі цянётамі павуціння.\nПраз некалькі дзён падагналі пад ганак Мікулінавага дома тройку. Фурман надзеў плісавую безрукаўку, шаўковую канарэечную кашулю і капялюш з паўлінавым пер'ем, паня і паненка - жалобу: заўсёды ёсць якая-небудзь памерлая далёкая сваячка, а гэта ж так зручна, калі няма добрых гарнітураў для дарогі. Спусціўшы вуалі, нацягваючы фільдэкосавыя пальчаткі, яны ласкава і журботна развітваліся з прыслугаю, прымаючы парасонікі, накідкі, рыжы плед нябожчыка Мікуліна. Сева паехаў верхам на нервовай худой кабылцы. Да станцыі ўсяго дваццаць вёрстаў, цягнік адыходзіць у сем, а выехалі ў дзве. Можна было адстаць. Сева адстаў каля хутара Лук'яна Сцяпанава. Тройка схавалася ў стэпе, сярод рыжай пожні; ён павярнуў на дарогу, што зарасла палыном, пад хутар.\nБыло горача, наўкола блішчала сухая ўзараная зямля на бульбяных выбраных палях. Удалечы серабрыліся таполі. Насустрач ішоў па пыле белы тоўсты хлопчык, гадоў трох, у бруднай кашульцы, у вялікай шапцы, падобны на старога, - ішоў, палажыўшы галаву на плячо, невядома куды. «Заблудзіць, зойдзе чортведама куды», - падумаў Сева, смеючыся.\nБыло свята, пасляабедны час - здавалася, што на хутары нікога не было. Вось пляцень і вароты ў шырокі двор. На двары - вазы, саракавёдзернае каменнае карыта, калодзежнае пругло, цень ад старых свірнаў пад шызай залачонай страхою. Парушаючы выгляд стэпавага мужыцкага гнязда, бялее за свірнамі яшчэ нефарбаваная бляшаная страха новага мяшчанскага дома на высокім фундаменце. Далей - нейкі чорны велічэзны будан, каля якога вісіць на шасце здохлы коршак. Наперадзе - мелкая сажалка, блішчастая на сонцы, гліняныя берагі ў гусіным пуху. А з другога боку двара - разваліны стадолы, старадаўняй, яшчэ тых часоў, калі хутар належаў барону Ачкасаву: мураваныя крапасныя сцены, голы шкілет векавечных крокваў. Усе вароты насцеж - відзён гной, зляжалы, запечаны, што нарос за многія гады пад самыя праслы.\nЛук'ян Сцяпанаў адзінока і велічна стаяў сярод двара, без шапкі, у ліловай кашулі, апіраючыся на сахор. Непадалёк ціха сядзела ў вядры, забітае ў яго, захутанае ў гуньку, бледнае дзіцяня ў каптурыку. Другое, у прадранай на тугім жываце кашулі, крыва і старанна заносіла поўную ножку, узбіраючыся на каменны ганак у свірне. А наўкола спалі, як боб: аднае сям'і ў Лук'яна Сцяпанава шаснаццаць чалавек, ды яшчэ госці, кум з жонкаю прыехалі. Усе ашалелі, аслабелі пасля абеду, паваліліся дзе папала і заснулі. Адзін Лук'ян Сцяпанаў не здаўся: быў яшчэ ў хмелі, чырвоны, але стаяў трывала.\nКалі Сева ўз'ехаў на двор, Лук'ян Сцяпанаў не спяшаючыся падышоў, падаў яму руку і агледзеў запацелую пад сядлом кабылку.\n- У Маскву па песні? - папытаўся ён з усмешкаю.\nПад паветкамі свірнаў сядзелі на ланцугах сабакі. Ён пагразіў ім. Каля іх, у цяні, моцна спаў на спіне кум, мужык з чорнаю барадою. На сонцы, у возе - баба ў зялёнай сукенцы і старэйшы сын Лук'яна Сцяпанава, у атласнай сіняй кашулі, у каваных ботах, з выпушчанымі з-за халяў крайкамі шарсцяных шкарпэтак. Гэтыя ляжалі ніцма, абняўшыся. Рэшта спалі проста на траве. Бабы - прыкрыўшыся ад сонца фартухамі.\n- Яешаньку? А? - папытаўся Лук'ян Сцяпанаў.\nСева, смеючыся, адмовіўся:\n- Мы толькі што ад снедання.\n- Таксама не хочацца. Дый на станцыю баюся спазніцца.\n- Значыцца, зноў у Маскву?\n- Але... Пара. Я і так прапусціў ужо многа ўрокаў.\n- Жывецца вам! - сказаў Лук'ян Сцяпанаў, нібы з зайздрасцю, але і не тоячы насмешкі. - Урокаў! А я от тысяч на сорак маю, князь з князёў, а ўсё сяджу. У Кіеў і то не збяруся ніяк. А куды больш патрэбна за твае ўрокі. Хадзем, дом пакажу.\nКаля дома, на рыззі баваўнянай коўдры, сушылася пшано.\n- Кыш, пропаду на вас няма! - сказаў Лук'ян Сцяпанаў, махнуўшы сахаром на высокіх худых куранят, што бегалі па пшане, і падняўся на ганак, увайшоў у сенцы, якія дзялілі дом на дзве палавіны. Падлогі ў сенцах яшчэ не насцілалі: навалены былі тут парассыпаныя колы, парассыханыя кадушкі, цэгла, вапна. У паадчыняныя дзверы глядзелі пустыя пакойчыкі, кафляныя печы, медзяныя аддушнікі, сцены ў блакітненькіх шпалерах.\nСева папытаўся, азіраючыся:\n- А што ж гэта вы яго не дабудоўваеце?\n- Гэта каго? Дом?\n- Капіталу, брат, не хапае. Гэта ж у цябе адзін клопат - урокі вучыць, задачы рашаць ды дыктоўку гнаць.\n- Не, без жартаў? І не дабудоўваеце і не пераходзіце. Вы ж, кажуць, пад паветкаю, у зямлянцы жывяце?\n- Яна зямлянка, а лепш за ўсякую хату, - сказаў Лук'ян Сцяпанаў. - А не пераходжу, гэта праўда. Трэці год не пераходжу, таму і не дабудоўваюся. Не ў капітале, вядома, рэч. От дзетвара падымецца, выраўняецца.\n- Якая дзетвара?\n- А ўнукі. Іх у мяне не злічыш. Пусці толькі іх! Як бач усе шпалеры абдзяруць.\nУ заднім пакоі, у зале, як называў яго Лук'ян Сцяпанаў, сядзела на падлозе босая баба, мілая з твару, вельмі ціхмяная на выгляд, і секла нажом зялёную траву.\n- Гэта каму ж? - папытаўся Сева.\n- Свінням есці гатуе, - сказаў Лук'ян Сцяпанаў. - Хадзем. Тут горача.\n- А я ўсё-такі хату вашу хацеў бы паглядзець.\n- І хату пакажу.\nПад велізарным, чорным ад старасці буданом тоўстая столь з бярвення накрывала велізарную зямлянку. Спусціліся ўніз па земляных сцёртых сходках. Унізе было змрочна, цёмна - святло праходзіла толькі ў два малюсенькія акенцы пад самай столлю. Сева ўбачыў палок чалавек на дваццаць, таксама завалены старызнаю - гунькамі, латкамі, атопкамі лапцей, калыскамі; агледзеў растрэсканую цагляную печ, палаці, стол, які займаў ледзь не палову хаты, шчарбатыя чыгуны на мокрым земляным доле каля печы, - у іх, у вадзе з попелам, выпарваліся порткі і сарочкі.\n- Але ж гэта жахліва, - сказаў ён смеючыся. - Як жа вы тут жывяце! Вас жа шаснаццаць чалавек. І цэлую зіму спіце ўсе разам...\n- Нічога тут нямашака жахлівага, - сказаў Лук'ян Сцяпанаў, нешта ўважліва аглядаючы пад печкаю, і раптам махнуў вілкамі: з-пад печкі, раздзімаючы попел, вылецеў вялікі аблезлы голуб. - Нічога тут нямашака, браце ты мой, жахлівага. Дзевяць год пражыў, як дай табе бог пражыць. Дзіва, а не хата. А цеплыня якая! Зімою проста хоць сарочку скідай... Мы, браце, людзі земляныя.\n- Але ж сыра, мабыць, страшэнна?\n- Заладзіў! Сыра, гэта праўда, дужа сыра. Хадзем, сваю гаспадарку пакажу.\n«Гаспадарка» Лук'яна Сцяпанава, яго знакамітыя на ўсё наваколле чорна-стракатыя біцюгі стаялі ў асобным двары, у мураванай, крытай дошкамі прыбудове да новага дома. Адамкнулі замкі на высокіх дашчаных варотах, увайшлі ва ўтульны квадрат з праварын і свіронкаў з ганачкамі і маленькімі жалезнымі дзверцамі.\n- От буду жыць у новым доме, прачнуся калі ўночы, зірну, аж мне з залы ўсё і відаць, - сказаў Лук'ян Сцяпанаў, паказваючы на акенца, што глядзела з дома ў двор. - Зразумеў? Разумна прыдумана? Акурат як Адам у раі, жыву! Акурат князь з князёў!\nВочы яго пачалі блішчаць. Праварыны таксама былі на замках. Адмыкаючы іх, ён расчыняў дзверы, смела ішоў проста к заду каня, абгладжваў яго і ішоў да галавы.\n- Ты не заходзь, не заходзь! - крычаў ён з праварыны. - На парозе стой. Насмерць заб'е! Мяне толькі аднаго падпушчаюць...\nСтрашныя жалобныя коні ўздрыгвалі ўсёй скурай, шарахаліся, храплі, касавурылі агнявымі вачыма. Грывы ў іх былі чорныя, густыя, траха не да зямлі. Раскормлены яны былі надзіва, з жалабамі на спінах і на крыжах.\n- А? Што? Якаво? - глуха крычаў Лук'ян Сцяпанаў з цемры. - Бачыў? А то Масква... Больш за сто год у нашым родзе гэты самы завод, такой масці ні ў кога ва ўсёй губерні няма. Стану паміраць, накажу цэлую тройку запрэгчы ў самы першы воз, - каб тройка дамавіну праімчала!\nПасля, нагнуўшыся, пераступіў парог праварыны, дзе стаяла добрая жамчужная кабылка.\n- А гэта мая найлепшая! Жамчужная кабылка называецца. Ну, галубка! Любіш? Любіш? - любіць, каб ёй носік чухалі, да страху любіць, - сказаў ён з захапленнем, паварочваючыся да госця.\nУсё агледзеўшы і зачыніўшы, замкнуўшы, ён стаў весялейшы і радаснейшы.\n- Пачакай, дурненькі, пачакай, паспееш! - гаварыў ён, затрымліваючы Севу. - Хадзем гарбату піць. А не хочаш, давай так паседзімо, папрастарэкуем...\nЁн схадзіў у хату, прынёс лаву, сеў; глыбока і здаволена ўздыхаючы, усадзіў Севу поруч з сабою.\n- Эй, бабка! - закрычаў ён на ўвесь двор. - Старая!\nТоўстая, сутулая бабуля ў ваўняных панчохах, у акулярах, са старой панчохай і пруткамі ў руках паказалася з-за будана.\n- Княгіні мае яшчэ нябось не бачыў? - папытаўся Лук'ян Сцяпанаў, ківаючы на яе. - Заадно ўжо і яе паглядзі. Яна ў мяне таксама занятая. За хатаю сядзіць, мак сцеражэ.\nСтарая падышла і нізка пакланілася.\n- Ну, як? - папытаўся Лук'ян Сцяпанаў. - Сядзіш? Нікога не відаць?\n- Пакуль што, богу дзякаваць, нікога. Дык усе ж ведаюць, што стаіць варта.\n- Маку трохі для ўцехі пасеяў, - сказаў Лук'ян Сцяпанаў, звяртаючыся да госця. - Я гэтых там макаў, сланечнікаў ніпачым не паважаю - для ўцехі толькі і сею па каліве, абы-абы дзецям хапіла. Як сеялі дзяды-прадзеды жытца, так і нам бог вялеў. Яны толькі яго, карміцеля, зналі, а цыгаркі з трохрублёвых круцілі. Я, браце ты мой...\nСтарая стаяла і мільгала бліскучымі пруткамі, слухала, гледзячы спадылба, з-за акуляраў. Лук'ян Сцяпанаў трохі нахмурыўся.\n- Ну, будзе, паслухала, - сказаў ён і махнуў на яе рукою. - Чаго прыглядаешся? На мне ўзораў няма. Ідзі, ідзі адсюлека...\nВечарэла. Галкі, лапочучы, усаджваліся на сітаватыя каўпакі на камінах новага дома. Пачалі прачынацца тыя, што спалі. Адзін за адным прайшлі міма, на ставок, умывацца сыны Лук'яна Сцяпанава - панурыя, густавалосыя, дужыя мужчыны. Дзіця, што сядзела ў вядры, павалілася разам з вядром і крычала на ўвесь двор. Сева развітаўся. «Ну, у святы час, - сказаў Лук'ян Сцяпанаў, - ладней вучыся», - і Сева, ускочыўшы на сваю нервовую кабылку, паехаў па плаціне стаўка. Вечаровая прахалода і цішыня клаліся на стэп. Вераб'і асыпалі гарэлую, голую лазінку на плаціне суцэльным трэскам, вечаровым, утульным. Жаўтаватая мелкая вада кішэла каля плаціны драбнюткімі вашамі. Памыўшыся, мужык сядзеў на гліняным беразе расперазаны, адлюстроўваўся пад берагам і глядзеў на аранжавае сонца, што заходзіла за стэпам, за неагляднай раўнінаю, у малочна-блакітным сухім тумане. Пожні былі лімонныя. Пастушок, з распухлаю губою, у авечай шапцы, павольна гнаў па іх чараду авечак. Яны рушылі гуртам, на хаду дакормліваючыся, з шумам дыхання. Сева, ад'ехаўшы ад хутара, сцебануў нагайкаю па кані і панёсся ўгалоп, пакідаючы за сабою слуп пылу. Слуп гэты працягнуўся на вярсту і не ападаў доўга, доўга...\nУ Маскве ўсю восень ішлі дажджы. Міка не пісаў і не слаў грошай з вёскі - зноў з палюбоўніцаю звязаўся. Мама хварэла, - прынамсі, не прымала нікога, гаворачы, што хварэе. Прымалі толькі аднаго Жадрынскага, старога тэатрала, голенага, вельмі поўнага, які мучыўся задышкай і славіўся сваімі вострымі жартамі на ўвесь горад. У лістападзе Люлю, нечакана для ўсіх, выйшла за яго замуж. Цяпер ужо валіў снег, ноччу ўверх па Цвярской адна за адною несліся, пазвоньваючы бомамі, тройкі. Жадрынскі часта бавіў ночы з кампаніямі ў Стрэльні. Палячы на марозе цыгару, седзячы ў дасе паміж жонкаю і маленькаю вядомаю артысткаю, Жадрынскі ўсё нахіляўся да яе і трапнымі жартамі шэптам прымушаў яе смяяцца да ўпаду і біць яго па руках. Люлю, у дарагім лёгкім футры, у сярэднявечным аксамітавым берэце, тужлівымі, умольнымі вачыма, уткнуўшы твар у муфту незвычайнай велічыні, глядзела на маладзенькага сумскага афіцэра, які сядзеў насупраць. Яго сусед, знакаміты спявак, з тварам кацярынінскага вяльможы, стрыжаны «пад гаршчок», па-мужыцку, але ў цыліндры і ў мядзведжым футры, строіў леныя, абыякавыя вочы: раўнаваў. Люлю тужліва думала:\n«Я гадкая, гадкая...»\nЖыццё ў Стрэльні, каля Яра толькі пачыналася. Весела было ўваходзіць туды, у агні, цяпло, бляск люстэрак, цёплае паветра, якое пахла цыгарамі, шампанскім і смажанымі рабчыкамі, ацепваць марозны снег з футраў, кідаць іх на рукі спрытных людзей у паддзёўках і памагаць дамам, якія шамацелі шоўкам спадніц і ззялі чырванню з марозу, расшпільваць чаравікі!\nА Лук'ян Сцяпанаў, які мірна начаваў з усім сваім шматлікім патомствам і цялятамі ў цёплай земляной бярлозе, ужо трэці раз прачынаўся ў гэты час і босы выходзіў наверх, на рыпучы снег, пад чорна-сіняе неба і зоры.


Лінкявічус адказаў на выклік амбасадара ў МЗС Беларусі\nЛітва шануе эканамічнае партнёрства з Беларуссю, аднак «не можа ігнараваць праблемы, якія існуюць у гэтай краіне», заявіў літоўскі міністр замежных спраў. Гэткімі словамі Лінас Лінкявічус адрэагаваў на выклік амбасадара Літвы ў МЗС Беларусі для тлумачэнняў выказванняў Далі Грыбаўскайце.\nПра гэта паведамляе агенцтва BNS.\n«Мы заўсёды памятаем пра тое, што гэта наш сусед, што мы з гэтым суседам і гандлюем, і супрацоўнічаем, і партнёрства ў гэтым сэнсе вельмі важнае. Аднак ёсць аспекты, якія заслугоўваюць каментароў. Мы не можам не звяртаць увагі на гэта. Наколькі мне вядома, прэзідэнт выказала сваё меркаванне з нагоды вучэнняў, якія апошнім часам арганізуе Расея і ў якія Беларусь вельмі інтэграваная, яе тэрыторыя выкарыстоўваецца для дыслакацыі вялікіх магутнасцяў», – заявіў Лінкявічус, дадаўшы, што ў Менску не хочуць абмяркоўваць АЭС у Астраўцы.\n5 чэрвеня ў інтэрвʼю LRT Грыбаўскайце заявіла, што суседства з Беларуссю і Расеяй і выкарыстанне беларускай тэрыторыі для «агрэсіўных гульняў» уяўляе пагрозу для Літвы. Увечары МЗС Беларусі выклікалі амбасадара Літвы для тлумачэнняў, назваўшы словы Грыбаўскайце абразаю.\nТэгі: Беларусь-Літва, Вільня, Даля Грыбаўскайце, Лінкявічус


Аб Другіх беларускіх музыкальных сезонах у Францыі - Пасольства Рэспублікі Беларусь у Французскай Рэспубліцы\nАб Другіх беларускіх музыкальных сезонах у Францыі\nУ рамках Другіх беларускіх музыкальных сезонаў у Францыі 30 лістапада 2017 г. Пасольствам Беларусі ў Францыі сумесна з Франка-Беларускай музычнай Асацыяцыяй «La Vie En Musique» (“Жыццё ў музыцы”), якую ўзначальвае Георгій Сасноўскі, вядомы беларускі музыкант і кампазітар, які пражывае ў Францыі, быў праведзены музычны вечар. Мерапрыемства было арганізавана пры падтрымцы Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі і Рэспубліканскай гімназіі-каледжа пры Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі.\nУ прывітальным слове Пасол Беларусі ў Францыі Павел Латушка адзначыў важнасць развіцця двухбаковых беларуска-французскіх адносін у галіне культуры, якія спрыяюць больш глыбокаму ўзаемаразуменню паміж нашымі краінамі і народамі. Пасол таксама падкрэсліў тую вялікую ўвагу, якую надае наша краіна падтрымцы таленавітай моладзі, у тым ліку ў музыцы і жывапісу.\nУ рамках мерапрыемства прайшоў канцэрт двух маладых беларускіх таленавітых піяністаў – Веранікі Сахаравай малодшай і Уладзіслава Хандогі. Музыканты выканалі творы сусветна вядомых кампазітараў Шапэна, Грунфельда, Равэля, Філіпенка.\nАкрамя канцэрту адбылося адкрыццё выставы жывапісу трох пакаленняў беларускай мастацкай дынастыі Гоманавых: Уладзіміра, Леаніда і Ганны. Леанід і Ганна Гоманава прынялі ўдзел у адкрыцці выставы.\nУ 2017 годзе пад эгідай ЮНЕСКА адзначаецца 500-годдзя беларускага і ўсходнеславянскага кнігадрукавання. Гэтай эпахальнай падзеі было прысвечана шмат мерапрыемстваў, арганізаваных у розных краінах свету, у тым ліку ў Францыі. Падчас гэтага музычнага вечара гасцям Пасольства быў прадэманстраваны зняты кінастудыяй «Беларусьфільм» фільм «Першадрук», прысвечаны жыццю і дзейнасці Францыска Скарыны, а таксама праведзена прэзентацыя ўнікальнага факсімільнага выдання ўсіх кніг, надрукаваных Ф.Скарынам.\nУ мерапрыемстве прынялі ўдзел прадстаўнікі французскай грамадскасці, а таксама беларускай дыяспары.