Фасад дома ў нямецкім стылі - Блог пра рамонт\nПры ўладкаванні дома асобнай увагі заслугоўвае пытанне экстэр'ера, бо знешні выгляд дома - гэта паказчык густу яго ўладальнікаў. Сёння дызайнеры прапануюць мноства варыянтаў дэкаратыўнага аздаблення фасада, здольных зрабіць хату непаўторным і вылучыць яго з агульнага шэрагу навакольных будынкаў. Вынікаючы навамодным тэндэнцыям, усё больш людзей аддаюць перавагу выкарыстоўваць пэўны архітэктурны стыль пры афармленні хат, уласцівы той ці іншай краіне.\nДля тых, хто шануе прастату формаў, стрыманасць і элегантнасць без празмернасцяў, можна параіць аформіць фасад дома ў нямецкім стылі. Такі дом будзе выгадна глядзецца дзякуючы свайму дыхтоўна і арыгінальнаму вонкавым выглядзе, ён зможа ствараць ўражанне надзейнасці і хатняй утульнасці.\nГоднасць нямецкага стылю ў тым, што яго можна ўжыць як да які будуецца аб'екта, так і да ўжо гатоваму, гэта значыць калі збудаваны сцены і гатовая дах. Немцы - народ ашчадны, таму для аздаблення фасада не запатрабуецца вялікая колькасць матэрыялу, што прыемна адаб'ецца на сямейным бюджэце.\nСціплы нямецкі стыль традыцыйна характарызуецца практычнасцю, эканамічнасцю і своеасаблівым афармленнем. Дызайн фасада можна ахарактарызаваць агульнымі рысамі, уласцівымі дадзенай архітэктурным кірунку.\nПрастата і строгасць дэкаратыўных элементаў.\nАдсутнасць мудрагелістых узораў, яркіх кветак і дэталяў, скульптурных упрыгожванняў.\nРацыянальны падыход да выкарыстання матэрыялаў для будоўлі і аздаблення.\nАбмежаваная каляровая палітра.\nЗахаванне традыцыйных канонаў архітэктуры Заходняй Еўропы.\nСцены і дах\nТрадыцыйна дом у нямецкім стылі мае форму квадрата альбо прастакутніка з роўнымі гладкімі сценамі, афарбаванымі ў аднатонныя някідкія колеру і ўпрыгожаныя эркера. Гэта выступоўцы часткі дома, якія павялічваюць жылое прастору.\nШто тычыцца даху, то яна звычайна двухсхільны і выканана ў карычнева-чырвонай палітры. Асноўны матэрыял для даху - чарапіца. Цокаль мае аздабленне з прыроднага каменя, які вельмі папулярны ў Нямеччыне як матэрыял для арыгінальнага афармлення будынкаў. Дзякуючы гэтаму будынак вылучаецца сваім высакародным знешнім выглядам.\nУ якасці дэкаратыўных элементаў будуюцца невялікія балкончыку, радзей мансарды. Іх ўпрыгожваюць без вычварнасці: таніраванымі дошкамі, якія фіксуюцца па-над фасада.\nНямецкі стыль вельмі патрабавальны да афармлення дзвярэй і вокнаў. Парадная дзверы павінны абавязкова вылучацца на агульным фоне фасада. Звычайна гэта самая яркая дэталь, якая прываблівае да сябе ўвагу.\nВокны робяць прастакутнымі, або якія нагадваюць арку. Кожнае акно ўяўляе сабой не адзінае цэлае, а некалькі секцый, падзеленых адмысловымі перамычкамі. У дадатак вокны ўпрыгожваюць драўлянымі аканіцамі, якія выконваюць выключна дэкаратыўную функцыю, надаючы дому абжытай і дагледжаны выгляд.\nФахверк - знакаміты стыль дойлідства Германіі. Адметнай асаблівасцю такіх будынкаў з'яўляецца наяўнасць вертыкальнага каркаса з папярочнымі бэлькамі і раскосамі па дыяганалі. Для яго таксама характэрныя фігурныя бэлечныя канструкцыі. Яны афарбоўваюцца ў колеры, кантрастуюць з адценнем сцен, надаючы дому выразнасць і антураж. Асабліва эфектна на сценах глядзяцца выгнутыя бэлькі ў спалучэнні з аздабленнем з прыроднага каменя ці тынкоўкай.\nБудынка, якія стылізаваныя пад готыку, заўсёды адрозніваюцца незвычайнасцю. На фота такія дамы выглядаюць як сапраўдныя сярэднявечныя замкі. Гэтаму спрыяе завостраная дах і вертыкальна выцягнутыя вокны, якія візуальна робяць усё будынак вышэй і прэзентабельна.\nДавяршаюць вобраз гатычнага дома цагляныя калоны. Яны служаць не толькі для дэкору, але і выконваюць практычную функцыю - падтрымліваюць дах веранды.\nДом у нямецкім стылі - гэта модна, незвычайна, цікава. Кожнае будынак з'яўляецца непаўторнымі, але ў той жа час такім вядомым!\nПредыдущаяНакладкі на дзверы дэкаратыўныя: віды і ўстаноўка\nСледующаяШто лепш - газабетон або газасілікат: параўнальны аналіз


Адносіны | Мужчынская Берлога | be.hemale.club\nАдны мужчыны заклапочаныя пытаннем, дзе знайсці добрую дзяўчыну для шлюбу, іншыя думаюць, з якімі дзяўчынамі не варта будаваць адносіны, каб не рабіць фатальных памылак у жыцці. Псіхолагі гатовы падзяліцца каштоўнымі парадамі касаемо таго, па якіх крытэрах вызначаецца дзяўчына, якую лепш пазбягаць. Пры гэтым трэба разумець, што ўсе ўказанні спецыялістаў з'яўляюцца павярхоўнымі, гэта значыць не для ўсіх мужчын, але для большасці.\nПытанні аб тым, што хоча жанчына, подразумеваютмножество адказаў і адсутнасць адзінага меркавання. Мужчыны і жанчыны ўладкованыя па-рознаму, у сувязі з гэтым не трэба спрабаваць зразумець жаночую прыроду і логіку. Асабліва трывожаць мужчын пытанні, што не пацерпіць ні адна дзяўчына, каб не страціць яе размешчанасць і сімпатыю.\nАдносіны - гэта складаная сістэма ўзаемнай перадачы пачуццяў і эмоцый паміж прадстаўнікамі процілеглага полу. Складанасць заключаецца ў тым, што мужчына і жанчына ўладкованыя па-рознаму, а значыць, любыя рэчы ўспрымаюць па-свойму. У выніку гэтага здараюцца непаразуменні. Адно з іх - калі дзяўчына забараняе мець зносіны з сябрамі і сяброўкамі свайму маладому чалавеку.\nПа паводзінах кожнага чалавека вызначаюць яго сацыяльны статус, ролю ў грамадстве, прынцыпы і мараль. Нярэдка можна чуць у размовах мужчын заяву аб тым, што дзяўчына вядзе сябе як дзіця. І калі адных мужчын замілоўвае такія паводзіны, іншыя сур'ёзна задумваюцца, нармалёва гэта, ці ёсць перспектыва пабудовы сям'і і сумесных планаў з такой асаблівай.\nДзяўчаты любяць вушамі, таму мужчыну важна правільна падбіраць словы ў зносінах вербальным і невербальным. Асабліва гэта тычыцца сітуацый, калі дзяўчына за нешта крыўдзіцца на мужчыну і не жадае размаўляць з ім. У такім выпадку ідэальным спосабам прымірэння будзе выбачальна ліст дзяўчыне, якую хочаш вярнуць.\nБольшасць людзей любяць святы, таму што атрымліваюць падарункі або атрымліваюць асалоду ад магчымасцю дарыць іх сваім каханым і блізкім людзям. Практычна любая ўрачыстая дата нясе за сабой сімволіку і нейкі глыбокі сэнс, напрыклад дзень закаханых прызначаецца для сямейных і тых, што любяць пар, 8 сакавіка для дам, а 23 лютага для мужчын і т.\nЖаданне адбіць дзяўчыну, якая ўжо складаецца ў адносінах не рэдкасць, так як годныя дзяўчыны рэдка застаюцца адны. Адны мужчыны толькі задаюцца пытаннямі, як закахаць у сябе дзяўчыну, калі яна любіць іншага, іншыя ж прадпрымаюць каласальныя спробы і дзеянні па яе заваёвы. І толькі адзінкам атрымоўваецца дамагчыся выніку, бо гэта далёка не лёгкая задача.\nЛюбому мужчыну хочацца бачыць побач з сабой верную і сумленную дзяўчыну, якая б надавала ўсю сваю ўвагу і ласку толькі яму. У адказ і дзяўчаты чакаюць ого ж ад мужчыны, а не атрымаўшы "абяцанага" пускаюцца на розныя хітрыкі і хітрыкі. Адна з іх - гэта калі дзяўчына пачала мець зносіны з іншым хлопцам, а мужчына пра гэта выпадкова пазнае.\nНягледзячы на тое, што ў адносінах з дзяўчынай можа быць поўная ідылія, яе зносіны з былым хлопцам становіцца вялікай праблемай і глебай для сварак. Спецыялісты раяць уважліва ставіцца да паводзін дзяўчыны, але не кантраляваць яе ва ўсіх дзеяннях, словах і ўчынках. Не ведаючы, што рабіць, калі дзяўчына мае зносіны з былым, як рэагаваць на такія паводзіны, многія мужчыны бураць адносіны.\nУ жыцці здараюцца розныя сітуацыі і пары, якія былі шчаслівыя раней, папросту разводзяцца. Добра было б, калі б такія сітуацыі наогул не здараліся ці адбываліся паміж парамі, у якіх яшчэ няма дзяцей. Але настолькі ідэальнай карціны не бывае і ў выніку, многія жанчыны застаюцца на руках з маленькімі дзецьмі.


"Вярхоўны лідэр Ірану замахваецца на свабоду" – пад такім загалоўкам брытанская газэта The Guardian друкуе камэнтар на тэму апошніх падзеяў у іранскім парлямэнце.\nВярхоўны лідэр Ірану аятала Алі Хамэнэі, піша The Guardian, загадаў парлямэнту, які кантралююць рэфарматары, адмовіцца ад свайго абяцаньня пашырыць свабоду слова і аднавіць раней забароненыя прагрэсыўныя выданьні.\nПастанова Хамэнэі супярэчыць надзеям мільёнаў іранскіх выбаршчыкаў, якія падчас парлямэнцкіх выбараў у лютым прагаласавалі за рэфарматараў – прыхільнікаў свабоды сродкаў масавай інфармацыі. Пазыцыя Хамэнэі таксама адлюстроўвае канфлікт паміж аяталай і прагрэсыўным прэзыдэнтам краіны Магамэдам Хатамі.\nХамэнэі накіраваў парлямэнтарыям ліст, у якім, у прыватнасьці, гаворыцца: "Калі ворагі пранікнуць у прэсу, гэта будзе вялікай пагрозай для бясьпекі краіны і рэлігійных перакананьняў народу… Я не магу маўчаць з нагоды падобнай несправядлівасьці… Праект закону нелегітымны, ён супярэчыць інтарэсам нашай сыстэмы і рэвалюцыі".\nПаводле канстытуцыі краіны, гаворыцца ў артыкуле брытанскай The Guardian, вярхоўны лідэр, якога абірае кола кансэрватыўных рэлігійных дзеячоў, мае вырашальнае слова ва ўсіх дзяржаўных справах. Але тое, што Хамэнэі выступіў так рэзка і так адкрыта, ўспрымаецца ў Іране як нечаканасьць.\nХамэнэі і раней называў некаторыі газэты "фарпостамі ворагаў". Існуючае заканадаўства дазваляла кансэрватарам зачыняць газэты, а іх рэдактараў аддаваць пад суд.\nАле парлямэнтары-рэфарматары, якія цяпер маюць бальшыню ў парлямэнце, лічаць, што з дапамогай зьмены заканадаўства падобную практыку можна прыпыніць.\nАдначасна, аднак, яны ўсьведамлялі сабе абмежаванасьць сваёй улады. Нават калі б за новае заканадаўства прагаласавала б бальшыня сяброў парлямэнту, і так яго павінна была б зацьвердзіць Рада Стражнікаў, камітэт кансэрватыўных мулаў і юрыстаў, якія маюць права вырашаць ці адпавядае новае законадаўства ісламскім законам.\nКамітэт гэты ўжо не аднойчы выкарыстоўваў сваё права вэта ў дачыненьні да заканапраектаў, з якімі ён не згаджаўся па палітычных прычынах.\nВыступаючы ў парлямэнце, піша The Guardian, Мехдзі Карубі, высокапастаўлены мула, якога сам аятала Хамэнэі прызначыў парлямэнцкім сьпікерам, заявіў: "Нашая канстытуцыя прадугледжвае элемэнты абсалютнай улады для вярхоўнага лідэра. Вы ўсе ведаеце і згаджаецеся з гэтым… Мы ўсе абавязаныя падпарадкавацца гэтаму правілу".\nАпошнія падзеі спрыялі запанаваньню сярод рэфарматараў песымістычных настрояў. Некаторыя пачалі адкрыта выказвацца, што Ірану патрэбна яшчэ шмат гадоў, каб дасягнуць палітычнага плюралізму. Мохсэн Кадывар, прагрэсыўны рлігійны дзяяч, які нядаўна быў засуджаны да 18 месяцаў турмы за свае артыкулы, наступным чынам схакратарызаваў сытуацыю: "Мы жывем у краіне трэцяга сьвету. За намі 2500 гадоў дэспатызму. Зразумела, што на шляху да свабоды сустракаецца такі вялікі супраціў. Вярхоўная ўлада не паважае ні закон, ні рэлігійныя стандарты, ні грамадэкую думку. Але тое, што яны ўсяго толькі арыштоўваюць сваіх апанэнтаў, а не растрэльваюць іх, як гэта было раней, ужо зьяўляецца прагрэсам".


Значную цікавасць уяўляе сабой хрэсьбінная абрадавая паэзія, якая, як і валачобная, таксама восеньская, адносіцца да спецыфікі беларускага фальклору, таму што лепш захавалася, чым у іншых славянскіх народаў. Радзінна-хрэсьбінная паэзія арганічна ўваходзіла ў пэўныя абрады і звычаі, якія выконваліся ў сувязі з нараджэннем новага чалавека. Існавала шмат засцярог, якія павінны былі абараніць парадзіху і нованароджанае дзіця ад шкоднага ўздзеяння злых сіл, сурокаў. Цяжарная жанчына не павінна была глядзець на нябожчыка, каб дзіця не хварэла "бледнай немаччу", нельга было ей наступаць на крывыя прадметы — дугу, абруч, палазы, інакш дзіця будзе гарбатым; забаранялася ёй глядзецца ў люстэрка, ваду, бо дзіця стане касавокім, апранаць чужую вопратку і іншае.\nВа ўсіх вёсках у гонар хрышчэння дзіцяці спраўлялі хрэсьбіны — урачыстае застолле, якое паўсюдна адбывалася амаль аднолькава, але ў некаторых сёлах сустракаліся і мясцовыя адрозненні.\nЗ традыцыйных сямейных абрадаў і народнай паэзіі найбольшай жывучасцю і папулярнасцю характарызуецца шлюбная абраднасць і вясельная паэзія.\nВарта адзначыць, што ў Пінскім павеце сватаць нявесту хадзілі самі бацька і маці жаніха. Калі бацькі дзяўчыны адмаўляліся выдаць дачку замуж, яны гаварылі сватам: "Мы вам ганьбы не даём, ні вашому жэніху, ні вашой родны, ні вашой робоці, а дзіўку не дамо!"\nУражваюць сваёй маштабнасцю перадшлюбныя абрады. Пасля сватання бацькі маладых дамаўляліся аб запоінах. Спачатку наладжваліся малыя запоіны, на якія бацька жаніха ў якасці свата запрашаў хрышчонага бацьку нявесты, і з ім ішлі запіваць яе, прысутнічалі таксама толькі самыя блізкія сваякі; звычайна за тыдзень да вянчання адбываліся вялікія запоіны з удзелам усіх сваякоў і запрошаных; на іх бацька жаніха і сват прыносілі пяць гарнцаў гарэлкі (15 і больш літраў), маці жаніха прыносіла падарункі для нявесты. Маладая з дружкамі сядзела ў хрышчонага бацькі, спявалі песні, пакуль за імі не прыходзілі жанчыны з застолля з бутэлькай гарэлкі, якія бралі нявесту пад рукі і вялі да стала, усаджвалі яе і дружак. Бацька жаніха звяртаўся да маладой з чаркай у руцэ са словамі: "Я тэбэ не знаў, невісткою нэ зваў, тэпэр буду знаты, невісткою зваты, добрыя мыслі міты, за тэбе горылочку пыты! Будзь здорова!" Выпіўшы чарку гарэлкі, наліваў зноў, клаў туды некалькі манет і падаваў нявестцы, якая адказвала яму:\n"Я тэбэ не знала, бацьком не звала, тэпэр буду знаты, бацьком зваты, добрыя мыслі маты..."— і гэтак далей, падобна таму, як да яе звяртаўся будучы свёкар. Але яна гарэлку не піла, вылівала сабе ў хустачку і збірала грошы. У абрад уваходзіў далейшы абход стала і паклоны ўсім прысутным, дарэнне ёю маці жаніха, пасля чаго маладая з дружкамі вярталася ў хату хрышчонага бацькі і знаходзілася там да таго часу, пакуль не заканчваліся запоіны.\nАдзін з важнейшых перадвясельных абрадаў — заручыны. Сваты і свацці тады запрашаюць да нявесты маладога, калі атрымаюць папярэднюю згоду яе бацькоў на шлюб. Дружкі выводзілі маладую ў святліцу, Пачыналіся запоіны. Са шматлікіх песень, якія пры гэтым спяваліся, прывядзём наступныя:\nТы зовзюлька рабая,\nты няверная пташка!\nТы ж няверне ковала,\nмні няправду казала\nЯк жэ я по краскі ішла,\nя ж цябе да запытала,\nа ты мне заковала:\n— Ешчэ сім літ у бацька буці,\nа на осмум да замуж пойці.\nЯк прышлая з красок,\nаж мяне да запівают,\nмёд, віно на стол носят\nі мого бацюхна просят.\nПерадшлюбныя песні спяваліся, калі малады са сваей дружынай прыязджаў да маладой:\nУ нядзельку рано\nГанночка сенцы мяла\nВышла до яе мацёнка яе:\n— Чого, дзіця, прыбіраешса?\nЦі ты госцей сподзяваешса?\n— Сподзяваюса, моя матоньку,\nсокола, сокола з частокола,\nа Януська от бацюхна.\nПасля благаславення бацькоў маладая кланялася ўсім прысутным, ехала да царквы вянчацца, а дружына ў дарозе спявала:\nЕхала Ганночка да вяньца,\nсыпнула золата з рукавца.\nЗбірайце, сястрыцы, золото,\nбольшая сястрыца большее,\nменшая сястрыца меншэе.\nПасля вянчання вясельны поезд накіроўваўся да хаты маладой, якая з адной толькі дружкай ехала разам з маладым. Па дарозе спявалі:\nМы в косцёле бувалі,\nтрой зелье відалі;\nадное зелле рута,\nа другое м'ята, а трэцье кветкі,\nшчоб любіліся дзеткі.\nКалі прыязджалі да хаты бацькоў маладой, спявалі:\nПаглядзі, матонько, в окенцэ,\nужэ твое дзіцятко як сонцэ.\nДа выйдзі, матонько, з свечамі,\nужэ твое дзіцятко звянчалі,\nда з тым панічом, што ў нас був,\nшчо нашу Ганночку верне любів.\nМаладых сустракала маці з хлебам, соллю, гарэлкай і мёдам, давала ім па лыжцы мёду і частавала гарэлкай. Калі ўваходзілі ў хату, спявалі нібы ад маладой:\nМатко, не сварыся,\nу новым косцёлі\nлюдзе не позналі,\nчы то мяшчанка,\nчы то боярка?\nНа ёй сіва сьвіта\nз окладом шыта,\nі друг коханы.\nПаабедаўшы, маладыя з дружынай ад'язджаюць да сваёй хаты.\nВельмі цікавым быў каравайны абрад. Адразу ж пасля ад'езду мужа маладая запрашала суседак спячы каравай — вясельны пірог. Вага каравая — каля пуда, рыхтаваўся ён з пшанічнага цеста. На паверхні яго накладваўся з цеста крыж, вакол якога прымацоўваліся зробленыя з цеста птушкі, якія называліся макаўкамі. Прывязваліся кветкі, ягады каліны, лапка яліны. Адлюстраванне важнасці ролі каравайніц спалучаецца ў песнях з камізмам. Увогуле большасць каравайных песень вызначаецца гумарыстычным характарам:\nГодзі, годзі, пшэніца\nсім літ в стозі стояці!\nЧас цябе, пшэніцо, побраці\nі з цябе коровая згібаці.\nна всё способна,\nда, посеем, куркі грэбут;\nна зыходзі гускі шчыплюць,\nа з колоса коровай гіблюць.\nУ час каравайнага абраду ад жаніха да маладой прыходзіў маршалак і "выкупляў" яе і дружак. Відавочны рэшткі старадаўняй формы шлюбу: куплі-продажу нявесты. Гэта яскрава пацвярджаецца ў апісанні: "Дружкі высока ацэньваюць сваю сяброўку, двойчы адсоўваюць талер з ахвяраванымі грашамі, хоць за кожным адсоўваннем выкупныя грошы дабаўляюцца. За трэцім разам нарэшце пасля дастатковага далажэння грошай і дадатковага ахвяравання маршалкам арэхаў, "гарбузікаў" дружкі маладой уступаюць. Спечаны каравай звычайна ў Беларусі нясуць у клець, але ў гэтым апісанні гаворыцца, што ўпрыгожаны каравай уносяць у гумно і там танцуюць. Тое ж самае і ў маладога: каравай пераносяць у гумно і танцуюць. Пасля выкупу маладой жаніх з маршалкамі вяртаецца дадому, уносяць у хату каравай, ставяць яго на стале. Каравай прыцягвае ўвагу цікаўных сваім упрыгожваннем: з яго высоўваюцца сем дрэвак, віднеюцца пышныя кветкі, чырванее каліна або гронкі ягад амялы. Гучаць песні, сярод іх наступная:\nЯсён месячык по небу бродзіт,\nмолоды Янусько за стол заходзіць.\nБярэ лісты пісаці да до цесця слаці:\n— Ой, цесцю, цесцю! Да не будзь гордэнькі,\nда не будзь гордэнькі, будзь весяленькі:\nпрышлю я к тобі вяліку громаду,\nа ў туй громадзі я і сам буду.\nУ гэтай песні, як і ў многіх іншых, якія спяваліся на вяселлі, адлюстроўваліся пэўныя абрадавыя дзеянні. У многіх вясельных песнях даваліся парады, што трэба рабіць удзельнікам урачыстасцей на пэўным этапе абраду, як паводзіць сябе ў дарозе, за сталом. Пры гэтым неабходна было кіравацца выпрацаванымі ў народзе правіламі, не забываць існуючыя прыкметы і павер'і, якія грунтаваліся на рэальнасцях жыцця і вопыту. Здаўна лічыліся пэўныя расліны шчаслівымі, іншыя нешчаслівымі. Толькі нядаўна вучоныя пацвердзілі, што некаторыя дрэвы аздараўляюць чалавека, паляпшаюць самаадчуванне, зніжаюць кравяны артэрыяльны ціск, стымулююць функцыі сэрца, садзейнічаюць пераадоленню прастуды, нават туберкулёзу і інш. Чаму ж не адносіць такія дрэвы да шчаслівых? Таму зусім не наіўны змест наступнай песні з таго ж зборніка:\nНе едзь, сватухно, позно у дорогу,\nбудзеш ночэваці в зелёненькай дуброві,\nпосцілку слаці з зелёного зелья,\nподушэчкі класці з павіного пер'я.\nНе становіса под ядліною,\nбо ядліна дзерэво нешчаслівое,\nнешчаслівое і неўродлівое:\nз корэня яго то вода подмыла,\nз сярэдзіны яго жовна пробіла,\nа з верху яго хвіля зломіла.\nСтань собі, сватухно, под сосонкою;\nсосніна — дзерэво шчаслівое,\nто шчаслівое, то ўродлівое:\nз корэня яго чорныя соболі,\nз сярэдзіны яго боровые пчолы,\nа з верху яго райскія пташкі.\nЧорныя соболі поседзіці хочут,\nборовые пчолы полеціці хочут,\nрайскія пташкі то заспеваці хочуць.\nДалейшы этап вяселля звязваўся з караваем: як толькі атрымлівалі звестку, што ў маладой ужо гатовы каравай, дружына жаніха пасля закліку старасты ехаць да цесця падымалася з-за стала, маршалак выносіў каравай да возу маладога, яго благаслаўлялі бацькі, а ён кланяўся ўсім прысутным і ад'язджаў з дружынай. У гэты час спявалі:\nОй, на бок, на бок, ворогі!\nДа не перэходзьце нам дорогі!\nДа няхай пярэйдзе матонька\nЗ тройчастою свечэю,\nЗ Прэчыстою Святою.\nУ некаторых песнях гэтага этапу адлюстроўваліся адносіны да выбару нявесты. Народ лічыў, што лепшай жонкай можа быць не багатая дзяўчына, а працавітая і разумная:\nУ месяца два рожкі,\nу Януська два браткі.\nОдзін братко да коня сядлае,\nа другі да наўчае.\n— Як поедзеш до цесця,\nвыйдзе к тобі дві дзівкі.\nОдна дзівка,шчо в золоці,\nдруга дзівка, шчо в розумі.\nНе бяры, братко, шчо в золоце,\nда, бяры, братко, шчо в розумі;\nмы ж золота да докупімо,\nа розуму да не вложымо.\nАдна з песень, якія спяваліся па дарозе да маладой:\nДалеко Ганночка, далеко!\nДа, ці тым далеко, шчо ў бацька?\nБудзе она і к світу блізенько!\nВырэжу тры розкі з бярозкі,\nДа, заткну я конічэка под ножкі;\nпобяжыт конічок свідэнька,\nбудзе наша Ганночка блізенько.\nОй, далей, далей од бацька,\nой, бліжэй, бліжэй к свякратку.\nА ў гэты ж час у маладой чакалі скорага прыезду жаніха з дружынай, каравайніцы спявалі на падворку:\nВыбягло два коні з дубровы,\nзачула Ганночка в коморы:\n— Да по кого, конікі, бяжыце?\nДа по цябе, Ганночка, по цябе.\nПо твое белэе лічэнько,\nпо твою косуньку русую,\nпо твою слёзоньку дробную,\nпо твое подушкі пуховэ.\nПерад самым прыездам маладога брат нявесты забіраў з гумна каравай і разам з каравайніцамі, дружкамі і гасцямі ўносіў яго ў сенцы і там чакаў прыезду жаніха. Калі малады з бацькамі і дружынай прыязджаў на падворак, то іх не пускалі да хаты, яны вымушаны былі заставацца на двары і на парозе ў сенцы спявалі песню:\nПрынудзіла рыба к гату,\nпусці свата в хату!\nДа ручэнькі нагрэці,\nЧы хорошэ, да наражэна,\nна посадзі, да посадзона?\nМы ж вас ні згубімо,\nвозьмомо, шчо злюбімо.\nВып'емо по кубочку,\nвозьмомо, шчо схочомо.\nАле гэта не дапамагала, каравайніцы не давалі магчымасці ўвайсці прыезджым, дражніліся, спявалі маладой, схаванай у каморы:\nвыйдзі за вороцечка!\nПрыпадзі к дорожэньцы:\nЦі стогне дорожэнька?\nЦі едуць сваты твоі,\nЦі не вязуць розкуй-косы,\nЦі не вязуць розлей-слязы?\nАдбываўся своеасаблівы дыялог ў песеннай форме паміж прыезджымі і тымі, хто знаходзіўся ў сенцах. Свацці з падворку спявалі:\nОй, тонка, тонка сосонка!\nДа ці тым тоненька, шчо ў бору?\nСлужыв Янусько королю,\nвыслужывконічэнька і сядзелко,\nСядлае конічэнька пры свечы,\nда поехав к цесцю ў ночы.\nПрыехав до цесця світая,\nвон свое Ганночкі пытае:\n— Гдзе вы мою Ганночку подзілі?\nЧы ей вяночэк вложылі,\nці вы яе в таночэк пусцілі?\nАдказвалі з сенцаў:\nМы ж яе вяночак вложылі,\nмы ж яе в таночок пусцілі.\nПасля доўгіх жартоўных спрэчак нарэшце выходзіла цешча ў вывернутым кажусе з хлебам, соллю і гарэлкай. Яе папракалі за тое, што не хацела выйсці сустракаць маладога. Яна падавала зяцю поўную чарку гарэлкі, але ён яе выліваў праз галаву на зямлю, і так рабіў тры разы, а чацвёртую чарку выпіваў. Маршалак вымаў з-за пояса сякеру і вышчэрбліваў на парозе крыж, удараў па парогу канчуком, і за ім ішлі дружкі з маладым да хаты. Аднак каравайніцы яшчэ ставілі ім перашкоду. Крычалі: "Не находзі, Літво! Біцца будзем да ўпаду, а Ганны вам не аддадзім!" Але ўсё гэта дарэмна, жаніх са сваім акружэннем уваходзіў у хату. У той жа час брат маладой уносіў каравай сваёй сястры, а дружкі выправаджвалі яго з каморы і спявалі:\nда калінового вяночка:\nда поедзь, мой бацюхно,\nу доліну да по каліну.\nа калінонька не цвітае.\nДа поедзь, моя матонько,\nпоедзь, поедзь, мой Янусько,\nі каліненька зацвітае.\nЧас і пора, і годзінонька,\nДарэчы, амаль усе абрадавыя дзеянні на вяселлі суправаджаліся адпаведнымі песнямі. Вярталася маладая з клеці і ішла да стала, а дружкі спявалі:\nГанночка за стол лезе,\nсуконьку назад горне:\n— Да дзевачкі, мое сястрыцы!\nНе зломліце мое суконькі,\nбо не тута справлёна,\nсправлёна в Царавгородзе\nправязёна в кублі молодзі.\nЗа адным стадом садзіліся дружкі, сваякі і госці ад нявесты, за другім — удзельнікі ўрачыстасці ад маладога са сваёй гарэлкай і караваем. Ставіўся на стале і каравай маладой. Такі звычай можна аднесці да мясцовых асаблівасцей. Стараста тройчы пытаў, ці ёсць у доме гаспадар, пускаў па кругу чарку, у гэты ж час сярод іншых спявалі і песню:\nСядзіць салавейко на клёну,\nда скучно ему, да самому,\nда, колі б зовзулька і к ему,\nне скучно было бо ім обойму.\nДа сядзіць Янусько на посадзі,\nда скучно, да ему, да самому;\nда колі б Ганночка і к ему,\nне скучно было б ім обойма.\nПесня спявалася для таго, каб побач з маладым пасадзілі і маладую. Але адбывалася гэта з адпаведнай цырымоніяй: брат маладой падаваў ёй ручнік, а другі канец трымаў сам, падводзіў яе да стала і ўсаджваў каля маладога пад песню: "Да ляцелі гусонькі цераз сад, клікнулі Ганночку на пасад! — Да ляціце, гусонькі, і я іду, блогославі, мацёнко! Я сяду".\nНявеста садзілася, а брат або блізкі сваяк расплятаў яе касу. Замужняя сваячка падпальвала ёй косы дзвюма свечкамі, сплеценымі накрыж, завязвала на галаве намётку, другая ж жанчына закрывала маладой твар і вочы. У той час спявалі:\nДа Татарын, брацейко, Татарын!\nЗапродав сястрыцу за таляр,\nа русую косоньку за шостак,\nа белэе лічэнько пошло і так!\nПасля гэтага пераходзілі да ўрачыстага дарэння маладой. Маршалак станавіўся на лаву з талеркай у адной руцэ, у якую ён збіраў грошы, і з палкай — у другой, на яе ён вешаў палатно і іншыя падарункі з тканіны. Дарылі і жывёлу, але пра яе маршалак толькі паведамляў у камічным плане пад рогат прысутных. I абрад падарункаў, як і іншыя, суправаджаўся песнямі:\nОзвійся, родзе богаты,\nдаруйце статок рогаты!\nА вы, мяшчаночкі,\nДружына маладога ў гэты час вячэрала, але малады сядзеў за гэтым жа сталом у шапцы, а маладая з закрытым тварам і нічога не елі. Далейшы абрад называўся рабункам: стараста забіраў з караваю маладой адну ветку сабе, другую аддаваў падстарасце, трэцюю — старэйшай свасе, здымаў спечаныя з цеста чатыры паясы і перадаваў другой свасе, маршалкам і скрыпачу. Маладая падала да ног бацькоў, са слязамі развітвалася з імі, кланялася ўсім, малады ж забіраў яе да сябе. Дружына на чале з маршалкам выносіла каравай маладога, свахі ж спявалі:\nна парог ступае,\nа яе мацёнка\n— Гдзе ты, Ганночка,\n— Да, шукай, мацёнко,\nгдзе я сядзіла.\nI пры ад'ездзе, і ў дарозе, і ў доме маці маладой і маладога спявалі шмат песень. Каравайніцы, напрыклад, пелі пасля ад'езду маладой:\nЗапалі, матко, свечку,\nда поглядзі по-за печку,\nці хороша в хаце\nбез твого дзіцяці?\nЛавы твое не мытые,\nгоршкі не накрытые,\nложкі под лавкою\nКалі пад'язджаў поезд маладога да свайго дома, у варотах раскладваўся агонь, каб сям'я была багатай. Маці сустракала маладых у вывернутым кажусе з хлебам, соллю, гарэлкай і мёдам, частавала маладых. Усе ўваходзілі ў хату, садзіліся за стол. Неўзабаве адпраўлялі маладых да гумна, дзе свахі засцілалі пасцель, адкрывалі вочы маладой і выходзілі. Пасля спачынку яны адведвалі маладых. Існаваў рытуал: малады падаваў жонцы ручнік, сам трымаўся за другі канец і такім чынам выходзілі ў сенцы, якія ў некаторых вёсках Піншчыны зваліся юрыдзень. Яны ўспаміналіся ў песні:\nВступіла нявехта в юрыдзень,\nоддала своюй свякровцэ добрыдзень.\nЧы той добрыдзень, шчо на дзень?\nЧы той добрыдзень, шчо на весь вік?\nПусців славоньку на весь свет!\nМаладыя праходзілі ў святліцу, абходзілі тры разы вакол стала, садзіліся за яго. Давалі падарункі, ішлі да стадолы, там снедалі прысланымі маткай маладой падарункамі, спявалі. На трэці дзень вяселля малады запрашаў да сябе цешчу, якая спачатку аднеквалася, а потым ішла да зяця разам з мужам і дружкамі. Гэтае запрашэнне называлася пярэзвамі, а ўсе запрошаныя — пярэзвянкамі. Калі падыходзілі да падворку маладога, спявалі:\nПознай свое дзіцятко.\nа цяпера ў чэпочку;\nучора была ў зелененькому,\nа цяпера в бяленькому.\nУ хаце маладая частавала гасцей гарэлкай, а яны складалі для яе грошы, маці даравала бацькам зяця намёты, і ўсё гэта суправаджалася шматлікімі песнямі, потым танцамі. Вяселле звычайна працягвалася дні чатыры.\nЗ іншых асаблівасцей вясельнага абраду варта адзначыць наступныя. У дзень вянчання, калі нявеста апраналася, яна клала на галаву скручаную ў трубку і сплюснутую хустку (называлася кладкай), пасля чаго садзілася каля печкі і чакала жаніха, які скора ўваходзіў у хату, кланяўся нявесце і аддаваў ёй булку і чаравікі. Госці садзіліся за стол, частаваліся. Дзве жанчыны падводзілі да стала маладую, якая на талерцы падносіла жаніху хустку. Той клаў грошы, а хустку прывязваў да пояса і насіў так да прыезду ў царкву.\nВярнуўшыся з царквы пасля вянчання, абедалі, жаніх вёў за руку нявесту, тройчы абводзіў яе вакол стала; маладыя падыходзілі да сцяны, і над імі запальвалі васковыя свечкі. Усё гэта суправаджалася адпаведнымі песнямі. Сваты абменьваліся падарункамі.\nТолькі на чацвёрты дзень вяселля дзялілі каравай. А ўрачыстасць адбывалася яшчэ два дні. Госці пераапраналіся ў цыганоў, хадзілі па хатах сваякоў, частаваліся там, а калі ім што-небудзь дарылі, прапівалі ў карчме. Тры-чатыры дні працягваліся пярэзвы, усё вяселле — тыдзень. Каб скараціць страты, бедныя імкнуліся абмежавацца двума днямі.


Галоўная ➠ Прывесці ➠ Перавагі нейлонавых пратэзаў\nАпублікавана 21.02.2013 13:17\nІснуе дастаткова шмат прычын, якія могуць прывесці да частковага ці поўнага адсутнасці зубоў. Калі абсалютная адсутнасць назіраецца ў нязначнай колькасці людзей, то частковая страта зубоў вельмі распаўсюджана сярод насельніцтва.\nАдсутнасць нават аднаго зуба пагаршае якасць жыцця чалавека. Кожны зуб адказвае за пэўную функцыю. Разцы дазваляюць адкусваць кавалкі ежы, премоляры і маляры забяспечваюць яе перажоўванне.\nКалі ў зубным шэрагу утворыцца адзін або некалькі прамежкаў, то пагаршаецца фарміраванне харчовага камяка. У канчатковым выніку, адсутнасць зубоў прывядзе да ўзнікнення праблем з стрававальнай сістэмай і парушэннем агульнага самаадчування чалавека. Таму не варта ігнараваць нават страту аднаго зуба. На сайце dental.kharkov.ua можна запісацца на прыём да спецыялістаў і правесці якаснае пратэзаванне зубоў рознага тыпу.\nНейлонавыя гнуткія пратэзы ставяцца да здымных тыпу пратэзаў. Асноўнымі перавагамі нейлону з'яўляюцца трываласць і зручнасць. Да гэтага матэрыялу вельмі рэдка узнікае індывідуальная непераноснасць. Такі выгляд пратэза можна выкарыстоўваць перад правядзеннем працэдуры імплантацыі зубоў ці, як асноўны выгляд пратэзавання, калі ў чалавека выяўлены супрацьпаказанні да іншых відах імплантацыі або яго фінансавыя магчымасці не дазваляюць правесці яе.\nАсаблівасцю нейлонавых пратэзаў з'яўляецца адсутнасць у іх складзе металаў, дзякуючы чаму артапедычная канструкцыя становіцца вельмі лёгкай і зручнай. Фіксацыя пратэза ў зубным шэрагу адбываецца за кошт кламмеров, непрыкметных для навакольных людзей. Пры гэтым выключаецца неабходнасць прэпаравання апорных зубоў. Дзякуючы сваёй эластычнасці, нейлонавыя пратэзы часта прымяняюцца людзьмі, предпочитающими заняткі спортам і актыўны адпачынак экстрэмальнага характару.\nЎласцівасці нейлону дазваляюць раўнамерна размеркаваць нагрузку на зубы. Гэты выгляд пратэза мае нядрэнны знешні выгляд, яму неўласціва ўбіранне вільгаці і назапашванне на паверхні мікраарганізмаў, якія выклікаюць непрыемны пах. Чалавек вельмі хутка прывыкае да нейлоновому пратэзу.\nВыкарыстанне фітнес-бранзалетаў можа прывесці да павелічэння вагі\nЎжыванне супрацьзачаткавых таблетак можа прывесці да змены структуры мозгу


Памёр паэт і перакладчык Уладзімір Папковіч | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПамёр паэт і перакладчык Уладзімір Папковіч\nУладзімір Папковіч пайшоў у іншы свет 10 красавіка, на 87-м годзе жыцця. Ён пакінуў па сабе найлепшыя ўспаміны ў студэнтаў, якім выкладаў нямецкую мову, у наведнікаў літаратурных вечарын, якія ў Віцебску вельмі часта праходзілі з ягоным у дзелам, у чытачоў – аматараў паэзіі і ўвогуле сучаснай беларускай літаратуры.\nУладзімір Антонавіч нарадзіўся на Меншчыне, у вёсцы Дварэц Вілейскага раёна. Збіраўся стаць настаўнікам беларускай мовы, але не дабраў балаў ва ўніверсітэт. Тады ён вырашыў паступаць у інстытут замежных моваў, і гэтае рашэнне паўплывала на ўвесь далейшы лёс паэта і перакладчыка. Пасля сканчэння ВНУ ён выкладаў у гэтым інстытуце нямецкую мову, працаваў інжынерам-перакладчыкам патэнтнага бюро Інстытута навукова-тэхнічнай інфармацыі, старшым выкладчыкам кафедры замежных моў Менскай вышэйшай інжынерна-радыётэхнічнай вучэльні, інжынерам-перакладчыкам аддзела тэхнічнай інфармацыі оптыка-механічнага завода. А потым лёс на доўгія гады звязаў яго з Віцебскам і з настаўніцкай або выкладчыцкай працай.\nПершы зборнік вершаў “На досвітку” Уладзімір Папковіч выдаў у 43 гады – не спяшаўся дзяліцца вершамі, якія былі часцінкай ягонай душы. А сваім «хросным бацькам у паэзіі» ён заўсёды лічыў Рыгора Барадуліна, які дапамог з рэдактурай і напісаў уступнае слова да першай паэтычнай кнігі.\nДа сённяшняга выйшла 12 паэтычных зборнікаў Уладзіміра Папковіча, і яшчэ адзін, паэтычна-сатырычны, дзе аўтарам пазначаны Ахрэм Нядбайла – гэта псеўданім, якім падпісана кніга «Вы будзеце смяяцца».\nУладзімір Папковіч пераклаў безліч твораў нямецкай паэтычнай класікі на беларускую мову, а на нямецкую пераклаў славутую паэму “Тарас на Парнасе”, вершы віцебскага паэта Давіда Сімановіча і яшчэ шмат каго з сучасных аўтараў. Быў сябрам Саюза беларускіх пісьменнікаў, ніколі не мяняючы сваіх грамадзянскіх перакананняў.\nУ апошнія гады жыцця здароўе ўжо не дазваляла Уладзіміру Антонавічу з былым імпэтам наведваць літаратурныя імпрэзы, але ён абавязкова перадаваў паэтычныя прывітанні для прысутных, а таксама падтрымліваў “паэтычныя” стасункі ў Фэйсбуку – ці не штодня размяшчаў на сваёй старонцы вершаваныя радкі. Апошнея чатырохрадкоўе было апублікавана 28-га лютага:\nНе гадаю, што мяне чакае,\nВедаю, ды толькі не скажу.\nМіж знаёмых вестка абляціць такая:\n„У. Папковіч з’ехаў за мяжу.”\nДуша паэта апынулася за межамі гэтага свету, але для памяці ўдзячных вучняў і чытачоў няма межаў.\nРазвітанне з Уладзімірам Антонавічам Папковічам адбудзецца ў панядзелак, 12 красавіка ў Віцебску, у рытуальнай зале “Свеча” (вул.Петруся Броўкі, 50/4) з 18:00 да 20:00. Родныя просяць не прыносіць вянкоў у сувязі з тым, што нябожчыка збіраюцца крэміраваць, а пахаванне адбудзецца пазней.\nКолькасць галасоў: 164


ГІСТОРЫІ КАХАННЯ АРДЖУНЫ - PAMPEREDPEOPLENY.COM - ЁГА-ДУХОЎНАСЦЬ\nГісторыі кахання Арджуны\nНавіны 22 красавіка Вішну Вішал і Джвала Гута завяжуць вузел: праверце падрабязнасці тут\nДадому Ёга духоўнасць Анекдоты Вера містыка oi-персанал Аўтар Суніл Паддар | Апублікавана: нядзеля, 1 сакавіка 2015 г., 12:13 [IST]\nДумаю, амаль усе ведаюць пра легенды Махабхараты. Паарт, Дхананджая, Гаандыўдхары і г. д. Вось гэтыя звароты мы скіроўваем да вялікага ваяра і лепшага лучніка сусвету Арджуны.\nМы заўсёды ведалі яго лепш за ўсё па здольнасці і кемлівасці на полі бою, але ў яго таксама было шмат бакоў. Даведаемся пра гісторыю арджуна ў гэтым артыкуле.\nпамада якога колеру падыходзіць для цёмнай скуры\nЗдача Арджуны Крышне\nДавайце пагаворым пра гісторыю Арджуна сёння. Усё пра яго гісторыю кахання. Вы ведаеце, колькі жонак было ў Арджуны? Хм, большасць з вас павінна ведаць, што ў яго былі дзве жонкі - Дропадзі і Субхадра. Але на самой справе факт, што ў Арджуны было чатыры жонкі. Два іншыя былі Улупі, прынцэса нага і Чытрангада, прынцэса Маніпура.\nУявіце толькі, што воін, які большую частку жыцця праводзіць на полі бою альбо займаецца тым самым, і гісторыя кахання. Павінна быць, цікава! Калі мы працягнем шукаць усю гісторыю жыцця Арджуны, мы зможам ахапіць усю кнігу Махабхарата, бо сам Арджуна з'яўляецца адным з галоўных герояў у ёй. Такім чынам, будзем шукаць толькі гісторыю кахання, частку яго жыцця.\nДрападзі ўжо быў закаханы ў Арджуну, нават не бачыў яго ні разу, але яны сустрэліся ў яе сваямвара, дзе ўмова, што віселая ў небе рыба павінна цэліцца аркай у вочы, бачачы яе выяву ў вадзе, якая знаходзіцца пад ёй. І як лучнік, Арджуна таксама прыйшоў паглядзець. Але калі гэтага зрабіць ніхто не змог, ён падняўся наперад і трапіў у цэль. У выніку ён ажаніўся з самай прыгожай на той момант дзяўчынай. Але пры пэўных абставінах Дрападзі давялося стаць жонкай усіх пяці пандаў.\nНаступнай жонкай Арджуны была Улупі, прынцэса нага. Усё адбылося, калі ён быў у выгнанні на адзін год. Прынцэса выкрала Арджуну, калі яна закахалася ў яго і пераканала яго ажаніцца на ёй. Пасля яна дала яму карысць, што ён ніколі не аслабее ў вадзе.\nГэта было толькі падчас яго ссылкі, калі ён здзівіўся некалькім часткам вакол дзяржавы, ён прыехаў у Маніпур, на беразе ракі Каверы. Там ён сустрэў Чытрангаду і закахаўся ў яе і папрасіў яе бацьку Чытравахану, цара Маніпура, дазволіць ім ажаніцца. Махараджа прытрымліваўся ўмовы, паводле якой, паводле матрылінейных звычаяў яго народа, дзіця, якое нарадзілася Чытрангадай, павінна стаць наступнікам трона Маніпура. Арджуна пагадзіўся і ажаніўся з цудоўнай прынцэсай.\nПотым прыходзіць чарга ягонай абсалютнай гісторыі кахання. Гэта было з зводнай сястрой Шры Крышны Субхадрай. У канцы выгнання Арджуна ён дабраўся да Дваркі, царства Шры Крышны, дзе ўбачыў Субхадру і закахаўся ў яе. Але галоўнае было, як жаніцца. Здавалася, гэта складана, бо брат Субхадры Балрама абраў для яе Дурёдхану. Тады Шры Крышна папрасіў Арджуну выкрасці Субхадру, Арджуна і зрабіў. Але ўсе Ядава раззлаваліся на ўчынак Арджуны і вырашылі падаць на яго ў суд, але Шры Крышна здолеў вырашыць сітуацыю, і птушкі любові пажаніліся.\n12 поз для ёгі для пахудання\nрэцэпт паў бхаджы на англійскай мове\nяк трымаць ladoo gopal дома\nяк паменшыць страўнік пасля кесарава сячэння\nчырвоны парашок сандалавага дрэва ад шнараў ад вугроў\nатрымаць светлую скуру за 14 дзён\nпабочныя эфекты абязбольвальных падчас перыядаў


Пазнаць Беларусь па колерах (фота) - ЕвроБеларусь\nСуббота 24 августа 2019 года | 02:36\n01.03.2017 | Общество | Пётр Кухта, ЕўраБеларусь\nФота: Служба інфармацыі "ЕўраБеларусі"\nУ галерэі Беларускага саюзу дызайнераў адкрылася выстава Міхала Анемпадыстава «Колер Беларусі».\nВыстава беларускага дызайнера, паэта, культурнага дзеяча Міхала Анемпадыстава арганізаваная Лятучым універсітэтам у межах Міжнароднага праекта па развіцці культурнай спадчыны CHOICE.\nЗазначым, што адкрыццё прайшло з аншлагам – і справа не толькі ў тым, што разнастайныя праекты Міхала Анемпадыстава заўсёды выклікаюць цікавасць у беларускай культурніцкай аўдыторыі, даследаванне колеру як самадастатковай каштоўнасці, як цывілізацыйнага маркера – нешта зусім новае ў нашай арт-прасторы.\nСтаршыня Беларускага саюзу дызайнераў Зміцер Сурскі назваў выставу Міхала Анемпадыстава «кавалачкамі каляровай Беларусі», важнай і вялікай працай дзеля захавання і асэнсавання беларускай спадчыны.\nНа думку куратара выставы, кандыдата сацыялагічных навук Таццяны Вадалажскай, «галоўнае, што дае гледачам Міхал і яго выстава — гэта інструмент інтэлектуальнай працы са сваёй культурай, асэнсавання яе здабыткаў».\nСам аўтар паведаміў, што выстава папярэднічае выхаду кнігі «Колер Беларусі», якую плануецца прэзентаваць у гэтай жа залі напрыканцы сакавіка: «Гэта будзе альбом з добрым друкам, вялікага фармату, дзе будзе гістарычная частка, датычная любімых колераў беларусаў альбо іхніх продкаў на працягу гісторыі. Гэта спроба адказаць на такія пытанні: Чаму менавіта гэтыя колеры? Як і хто ўплываў на каларыстыку Беларусі? Якая семантыка? Фота, які прадстаўленыя на выставе – гэта частка ілюстрацый кнігі што да ўлюбёных колераў беларусаў».\nМіхал Анемпадыстаў кажа, што гэтых самых улюбёных колераў зусім не шмат, «бо гаворка ідзе пра базавыя колеры». Такі тэрмін прапанавалі амерыканскія навукоўцы Брэнт Берлін і Поль Кай, якія надрукавалі ў 1960-х гадах кнігу пад назвай «Basic Color Terms: Their Universality and Evolution». Берлін і Кай прасачылі з'яўленне назваў колераў у 80 мовах свету, вызначылі агульныя заканамернасці, якія сведчаць, што колеры трэба вывучаць у звязку з гістарычным і культурным развіццём.\n«Ва ўсіх еўрапейскіх мовах адзінаццаць колераў, - распавядае Міхал Анемпадыстаў. - У прынцыпе, ва ўсім свеце, ва ўсіх мовах і культурах ад пачатку галоўныя – белы і чорны, тады трэці – чырвоны, пазней, у залежнасці ад цывілізацыйнай мадэлі ўзнікаюць жоўты/зялёны альбо зялёны/блакітны, апошнімі з'яўляюцца брунатны, шэры, ружовы, памаранчавы, фіялетавы. Але ёсць выключэнні. Напрыклад, у расійскай мове – дванаццаць назваў колераў, бо яны развялі блакітны на блакітны і сіні. У беларускай мове ўсё адно – адзінаццаць, хаця блакітны ў нас таксама разведзены на два колеры, але ў нас няма брунатнага як базавага. Ён у нас разведзены на чырвоны і шэры».\nШто да пытання, якога ж колеру Беларусь, то, як лічыць Міхал Анемпадыстаў, «у кожнага можа быць тут свой адказ». «Найбольш важнымі для культуры Беларусі я назаву, безумоўна, белы і чорны, і гэта – не дзіва, бо яны першымі ёсць у любой культуры. Дзіўна тое, што яны захаваліся ажно да ХХ стагоддзя ў якасці семантычна важных колераў. Потым – чырвоны, затым – залаты (гэта звязана з хрысціянствам), далей ідзе зялёны, але больш не ў якасці фізічнага колеру, а як колер расліннага свету – ён вельмі важны, але гэта не фарба, гэта – прырода вакол нас, гэта - інтэграванасць чалавека ў яе. І апошні – сіні/блакітны, прыйшоўшы ў ХІХ стагоддзі праз Расію, дзе гэты колер неадрыўна звязаны з пошукам нацыянальнай ідэнтычнасці, з усімі гэтымі псеўдарускімі стылямі», - сказаў даследчык.\nГаворачы пра свае ўражанні ад выставы, філосаф і метадолаг Уладзімір Мацкевіч заўважае, што «Міхал Анемпадыстаў займае ўнікальнае месца ў нашай культуры, і вельмі добра тое, што ён распрацоўвае гэтую тэму, бо звычайна, калі мы вось так звонку глядзім ці падыходзім да пытанняў культуры, то звяртаем ўвагу на помнікі, міфалогію, калі казаць пра выявы, то на фігуратыўныя менавіта выявы». «Тут жа вельмі істотна, што нейкія такія тонкія моманты прысутнічаюць, разнастайнасць культуры, шматаспектнасць і паглыбленне. Вось колер – гэта тая штука, на якую звычайна мы не звяртаем увагі, захапляючыся формамі, фігурамі, сакралізаванымі бакамі культурных праяваў. Міхал жа засяродзіўся менавіта на колеры, пакідаючы па-за межамі фігуру, форму, змест, тым самым паказваючы рознакаляровасць і разнастайнасць беларускай культуры, беларускага побыту, беларускага жыцця. Мы павінны жыць у шматкаляровым свеце, без колераў, без свету – карціна нашага жыцця будзе няпоўнай. І дзякуй апантанаму чалавеку, які гэтым займаецца», - сказаў Уладзімір Мацкевіч.\nТаццяна Вадалажская кажа пра тое, что выставу трэба зразумець, і зрабіць гэта можна толькі пабыўшы на ёй пэўны час, «з наскоку» убачыш толькі добрыя фота. «Мне падаецца, што калі ты паасобку глядзіш на кожны фотаздымак на гэтай выставе, то бачыш проста сапраўды выдатныя працы, - зазначае Таццяна Вадалажская. - Але калі прыглядзішся, убачыш усю выставу цалкам, то пачынаеш разумець іншае. Вось, прыкладам, блакітны колер, ты бачыш, як ён выкарыстоўваецца, як ён глядзіцца, дзе ён у прыродзе, а дзе – у чалавечым побыце, жыцці, асяроддзі. Ты бачыш тое, чаго ніколі не заўважаў нават у прыродзе – тыя ж блакітныя цені. І так, гэты вось колер падаецца табе менавіта беларускім, але потым ты пераходзіш да іншага фота і думаеш, што і гэты колер – беларускі, але ў іншых стасунках. Так што раю наведвальнікам выставы глядзець больш-менш разважліва, не спяшаючыся – і тады прыйдуць пытанні кшталту: Чаму так адбываецца? Якое наша асяроддзе зараз? Якога колеру больш на вёсцы, а якога бракуе гораду? Што і чаму выклікае эмацыйны ўздым? Што выклікае адчуванне роднага? Мне вось, напрыклад, падаецца, што Міхал Анемпадыстаў можа абсалютна магічным чынам нам перадаць праз выставу свой позірк, бо я б ніколі, думаю, так не паглядзела б сама на нашае асяроддзе, тут жа – усё інакш».\nАдчуць каляровую магію ад Міхала Анемпадыстава можна да 24 сакавіка ў галерэі Беларускага Саюза Дызайнераў, што месціцца па вуліцы Брылеўскай, 14 (уваход са двара). Уваход вольны.


Удобный город. Петиция #3403. Магілёву — беларускамоўны дзіцячы садок\nМагілёву — беларускамоўны дзіцячы садок\nДата и время отправки: 13 февраля 2020 , 07:00\nНа сённяшні дзень у Магілёве няма ніводнай навучальнай установы, дзе б выкладанне рабілася па-беларуску. Паводле Канстытуцыі Беларусі, дзяржаўнымі мовамі ў краіне ёсць беларуская і руская мовы, а дзяржава гарантуе свабоду выбару мовы выхавання і навучання.\nАднак тое, што ў Магілёве цалкам адсутнічае беларускамоўная адукацыя, мы лічым дыскрымінацыяй паводле моўнай прыкметы. Просім не спасылацца на тое, што мова ўстаноў вызначаецца паводле жадання бацькоў, бо па змоўчванні абсалютна ўсе навучальныя ўстановы Магілёва рускамоўныя, і гэта не ёсць свабодай выбару.\nУ 2020 годзе пачнецца будаўніцтва новага дзіцячага садка ў Магілёве, якое будзе выконвацца за грошы славенскай кампаніі RIKO. Мы, грамадзяне Беларусі, просім зрабіць запланаваны дзіцячы садок у мікрараёне «Спадарожнік» беларускамоўным, тым самым спыніць адарванне горада Магілёва ад беларускай культуры і дзяржавы. Гэта б стала крокам у кірунку стварэння беларускай адукацыі ў Магілёве.\nТеги: адукацыя беларуская мова\nЗ улікам пажаданняў бацькоў (законных прадстаўнікоў) непаўналетніх і наяўнасці іх заяў установы дашкольнай адукацыі фарміруюць групы, якія арганізуюць адукацыйны працэс як на рускай, так і на беларускай мове.\nдата получения: 05 марта 2020\nподписал: Начальнік упраўлення па адукацыі Новікава І.Л.


Заробак ступень бакалаўра дзелавога адміністравання (BBA) уключае ў сябе паступлення ў вочнага навучання гандлю або бізнесу. Большасць універсітэтаў патрабуюць чатыры гады поўных класаў часу, каб прэтэндаваць на ступень бакалаўра дзелавога адміністравання.Вышэйшую адукацыю ў албанскіх прапанаваных 13 дзяржаўных універсітэтаў. Самым апошнім з іх з'яўляецца універсітэт Дурэсе, які быў адкрыты ў верасні 2006 года. Універсітэце Спорту ў Тыране (Universiteti я Sporteve я Tiranes), раней акадэміі фізічнай культуры і спорту, з 2010 года. Універсітэт Мастацтваў калісьці Акадэміі мастацтваў (Акадэмія электроннай Arteve) з 2011 года. Акрамя таго, існуюць 46 прыватных ВНУ і факультэтаў, якія працуюць у Албаніі. Усе ўніверсітэты маюць некалькі факультэтаў. Так званыя "неуниверситетском школы " даць праграмах вышэйшай адукацыі на два гады.Універсітэты для бакалаўраў Албанія. Знайсці ўсю інфармацыю аб школах прапануюць бакалаўраў%%%% COUNTRY_ARTICLE Албанія тут.\nSelect State Тырана


Не клічце цемру ў свае душы - Парафія Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Панны Марыі\nДомой Навіны Не клічце цемру ў свае душы\nЗ года ў год, з стагоддзя ў стагоддзе на Каляды і ў калядныя дні людзі варажылі, спрабуючы адкрыць заслону таямніцы над сваім лёсам. Пра гэтыя варожбы, што сталіся традыцыяй, не раз пісалася ў мастацкай літаратуры. Памятаеце несмяротнае пушкінскае «Раз в крещенский вечерок девушки гадали»?… Зрэшты, калядныя забавы маладых дзяўчат (а як ім было яшчэ весяліцца тады) няхай і з нацяжкай, але можна назваць навагоднімі забавамі – добра ўжо, хай дзяўчынкі кідаюць бот праз плот, схапіўшы ў ахапак дровы, ці пытаюцца імя ў першага сустрэчнага з мэтай даведацца пра сваё замужжа: хуткае ці не, удалае ці не вельмі… У мінулых стагоддзях вясковыя людзі не занадта пісьменнымі былі, ім, можа, і даравальна. Але яны выдатна разумелі, дзе тая тонкая мяжа, калі забава пераходзіць у адкрыты грэх, які пераварочвае жыццё і крадзе шчасце. Тым больш сумна, што ў дваццаць першым стагоддзі высокіх тэхналогій і павальнай пісьменнасці ў храмы Божыя без усялякага сумневу прыходзяць людзі ў надзеі з дапамогай нейкіх магічных маніпуляцый або чытання змоў атрымаць вылячэнне і матэрыяльныя даброты. Самае сумнае, што пры гэтым яны шчыра лічаць сябе хрысціянамі.\nСама не раз сутыкалася з такой з’явай, калі менавіта ў найвялікшыя хрысціянскія святы людзі імкнуцца самымі дзіўнымі спосабамі паправіць здароўе або сямейны бюджэт. Як вам такое: «Стоячы ў царкве на Каляды (!) трымаеце за пазухай галінкі асіны і прыгаворвайце пра сябе пэўныя словы …, а прыйшоўшы дадому, не пераступаючы парога, сцягайце парог гэтымі галінкамі (таксама прыгаворваючы пры гэтым…). І тады ваш парог ніколі не пераступіць злы чалавек». Або вось: «Каб пазбавіцца ад тараканаў, прыйшоўшы дадому з царквы на Вялікдзень (!) адразу ж скажыце словы «Ідзіце, прусакі, і г. д…» (і гэта замест слоў «Хрыстос уваскрос»?!)\nВы скажаце — лухта? Але ведаю нямала такіх людзей, якія спраўна займаюцца такі вось лухтой, і шчыра вераць: раз ёсць слова «царква» «Хрыстос», «амэн» і гэтак далей, значыць – можна, значыць – не грэх. У той жа час гэтыя спадары не могуць знайсці час, каб прачытаць «Ойча наш…», ды і не ведаюць толкам ні адной малітвы.\nАдкуль гэта ў нас?! Адкуль гэтыя «бабкі» і «маладыя-старыя», якія абяцаюць прычараваць, адваражыць, прыцягнуць, наклікаць і завабіць? Зразумела, у ліхія дзевяностыя, калі пышным колерам зацвілі разнастайныя «вучэнні», у тым ліку і акультныя, уся краіна нагадвала вялізны карабель, які ў страшным шторме страціў і стырно, і якар, і ветразі. А людзі былі падобныя на агорнутых жахам пасажыраў, гатовых у паніцы маліцца любым багам, толькі б не захлынуцца ў бушуючай стыхіі. Але цяпер! Маса хрысціянскай літаратуры, напісанай, як выключна навуковай, так і папулярнай, даступнай кожнаму, мовай! Хрысціянскія інтэрнэт-сайты, дзе раскладзена ўсё па палічках! Тэле — і радыёвыступы святароў! Бясплатна. «Дзьмухнуў, плюнуў, на адной назе пакруціўся…» Змрок Сярэднявечча. Хоць, чаго гэта я? Як раз такі ў Сярэднія вякі любая «Бітва экстрасэнсаў» скончылася б для ўдзельнікаў (і гледачоў) гэтага папулярнага шоў сумесным сядзеннем на колах, ну ці поджарку з іх бы зрабілі. Ах, як часам хочацца замест Снягуркі паклікаць: «Вя-лі-кі Інк-ві-зі-тар!»\nІ не маюць рацыю тыя, хто сцвярджае, што вось менавіта гэтая знахарка займаецца толькі белай магіяй. «Дабро», якое яна творыць, мае адну ўласцівасць: змяняцца яшчэ большым злом, чым было да гэтага. Прычараваны муж з часам співаецца, адна вылечаная хвароба змяняецца іншай, змова на грошы і сапраўды прыносіць нейкую суму, але потым адразу ж з’яўляюцца нечаканыя выдаткі або грошы проста губляюцца. Вы не заўважалі, што ў людзей, якія займаюцца варожбамі або пастаянна звяртаюцца да «бабак», няспынныя праблемы ў сям’і? Ці гэта выпадкова?\nЖыццё — доўгі і цяжкі шлях, яго не заменіш цудамі і варожбамі. А калі чалавек не хоча працаваць, ён шукае лёгкіх шляхоў і шырокіх дарог, на якіх не патрэбныя пакаянне і ахвяры.\nДарэчы, аб ахвярах. Узгадваецца стары анекдот: да новага рускага прыйшоў д’ябал і прапанаваў любую цану за ягоную душу. Новы рускі папрасіў кучу грошай, дарагія машыны, вілы, палацы…. Адразу ж атрымаў патрабаванае і дзівіцца: «І вось гэта ўсё толькі за адну маю душу?» «Так», – адказвае д’ябал. «Не разумею, і ў чым падвох?» Так і многія лічаць, што можна выгадна прадаць несмяротную душу за зямныя скарбы, якія так лёгка звяртаюцца ў пыл.\nЗрэшты, гэтая тэма невычэрпная і я трохі адхілілася. А хацелася проста сказаць: у гэтыя светлыя калядныя дні не клічце цемру ў свае душы. Не варта пазнаваць будучыню гэткімі сумнеўнымі спосабамі.\nВам ваша і так будзе, паверце.\nПредыдущая статья“Хто для мяне Дзева Марыя?”\nСледующая статьяСвятыня, якой не бачна: каталіцкія іерархі — пра лёс касцёла ў Бабруйску.


Суддзя Дэвід Макнамара заклікае забараніць выкарыстоўваць нажніцы для папяровай паперы замест жадання манеты World Rock Paper Scissors Association\nСуддзя Дэвід Макнамара абскарджвае забарону на выкарыстанне нажніц Rock Rock замест манеткі\nДэвід Макнамара працуе афіцэрам прафесійнай падрыхтоўкі дабрабыту падводных караблёў для каралеўскага флоту. У гэтым годзе Макнамара аддаў службу ў якасці арбітра ў двух матчах WSL і бярэ на сябе адказнасць за Нацыянальную гульню Паўночнай лігі.\nРасказваючы пра тое, што адбываецца ў гэтым месяцы, ён забыўся ўзяць манету на кідок, і Ф.А. забараніў яму сваю неасцярожнасць. Футбольная асацыяцыя, кіраўнік суддзяў па жанчынах, заявіла, што суддзя забыў сваю манету, і ў жывой гульні гэта сапраўды глупства і таксама разглядае гэта як рух вар'яцтва. Больш за тое, яна сказала, што хутчэй вярнулася і ўзяць манету, гэта азначае, што ён губляе час, таму аддае перавагу рабіць гэты ўчынак, каб працягнуць гульню і зэканоміць час. Відавочна, што яго ўчынак не падлягае адказнасці, прафесіянал павінен быць гатовы да любых абставінаў. Ён павінен мець манету, але ў яго няма гэтага часу, і гэта не падыходзіць і зусім непрафесійна.\nШто законы гульні кажуць пра гэта\nЗгодна з законамі аб гульні, кіданне трэба рабіць з манетай, як жа ён можа забыць узяць манеты? Таму што без манет можна ўявіць сабе пачатак матчу? Гэта сапраўды дрэннае рашэнне. Макнамара адклікала свой зварот у адрозненне ад часовага прыпынення 21. Ён стаў на бок ФА за тое, што ён выкарыстаў іншую рэч, якая прымае кідок манеты ў папярэднім Сутыкненне Суперлігі сярод жанчын.\nЗавісь ад гульні\nУ кастрычніку 26 улады прымаюць сур'ёзныя меры з прысудам пасля "не дзейнічае ў інтарэсах гульні" да канфлікту з Манчэстэр Сіці. Улады заявілі, што гэта не прафесійны спосаб пакідаць справы на працоўны час. Чыноўнікі падвяргаліся жорсткай крытыцы і на шчасце атрымалі толькі загад аб прыпыненні 21 дзён, і пасля пакарання ён будзе выконваць абавязкі.\nСуддзя папрасіў капітана каманды, Стэфа Хаўтана і Керсці Пірс, выкарыстаць метад рок, паперы, нажніц у якасці кідання. FA пацвердзіў, што ён быў прыпынены на 21 дні, пачынаючы з 26th лістапада, і ён зможа вярнуцца да ўдзелу ў службе з 16th снежня. Чыноўнік спачатку прасіў гэтае рашэнне, але цяпер адклікаў яго. Заява прыходзіць ад Charity Ref Support UK, які ён перадаў BCC, што яны пацвярджаюць, што Дэйв Макнамара быў адкліканы сваёй апеляцыяй на часовае прыпыненне 21, выдадзенае яму судзейскім аддзелам ФА.\nСудзьдзі стаяць зь ім\nІрландскі арбітр Дермот Галлахер выступае ў эфіры, што калі-то ён забыўся прынесці сваю манету, і ён вымушаны быў гуляць. Бразільская зорка Раналдзіньё была там. У той час ён быў субтытрам, і матч паміж Бразіліяй і венгерскай камандай. Галагер паклаў руку ў кішэню, але манеты не знайшоў. Ён сказаў, што ягоная манета была ірландскім шайбай і ў той час была арбітрам PSG у Еўропе. Ацэншчык ідзе насустрач мне перад матчам, каб выправіць гэта. Ён сказаў Раналду, ці не так, як гэта новае правіла Fifa; ён зрабіў гэта, як я сказаў. Я гуляў у нажніцы, камень, паперу з Раналду і ніколі не бачыў нічога падобнага.


Catholic.by - У Баранавічах адбылася калядная сустрэча моладзі Пінскай дыяцэзіі\nУ Баранавічах адбылася калядная сустрэча моладзі Пінскай дыяцэзіі\n08.01.2019 14:17 Кс. Андрэй Рылка / Catholic.by\n5 студзеня ў касцёле св. Зыгмунта ў Баранавічах адбылася калядная сустрэча моладзі.\nУ сустрэчы прынялі ўдзел маладыя людзі не толькі з Пінскай дыяцэзіі, але і з суседніх дыяцэзій. Ксёндз Аляксандр Канановіч і мясцовыя маладыя парафіяне падрыхтавалі для ўдзельнікаў сустрэчы цікавую святочную духоўную праграму.\nНа сустрэчу быў запрошаны кс. Кірыл Бардонаў з Мінска, які праводзіў духоўныя настаўленні.\nМаладыя людзі выказвалі ксяндзу Кірылу шчырыя словы ўдзячнасці за змястоўныя і цікавыя разважанні над актуальнымі праблемамі, з якімі сустракаецца сучасная моладзь.\nКульмінацыйным момантам сустрэчы стала супольная Эўхарыстыя, якую ўзначаліў біскуп Пінскі Антоні Дзям’янка.\nПастыр дыяцэзіі падзякаваў моладзі за сведчанне веры, а таксама выказаў словы ўдзячнасці і віншаванні са святам Божага Нараджэння прысутным на сустрэчы маладым людзям грэка-каталіцкага абраду і іх пастыру архімандрыту Сяргею Гаеку.\nБіскуп Антоні звярнуў увагу сабраных на прысутных студэнтаў Пінскай вышэйшай духоўнай семінарыі і заахвоціў да нястомнай малітвы аб новых пакліканнях да святарскага і манаскага служэння ў Касцёле.\nПасля супольнай Эўхарыстыі біскуп разам са святарамі і семінарыстамі падзяліўся з моладдзю каляднай аплаткай.\nАбноўлена 08.01.2019 16:46


Якія дзверы лепш пвх або ламінаваныя: робім ацэнку - Блог пра рамонт\nЯкія дзверы лепш ламінаваныя або пвх, гэта пытанне ўзнікае адразу пасля рашэння зрабіць іх замену. Тут у асноўным ўплывае сераду знаходжання канструкцыі.\nГэтак жа немалаважным фактарам можна лічыць і знешні выгляд. Дзверы ПВХ і ламінаваныя адрозненне даволі істотнае. Таму мы сёння і разбярэмся чым адрозніваюцца ламінаваныя дзверы ад пвх, параўнаем іх станоўчыя і адмоўныя якасці і пасля гэтага вы зможаце зрабіць свой выбар.\nламінаваныя дзверы и двери пвх могут ставится практически в любых водах помещения. Но здесь надо обратить внимание и на влажность, если она буде высокая, тогда ламинированный материал простоит намного меньше.\nКалі нават прымяняць ламінаваныя дзверы з абзой ПВХ, тады яна будзе проста адслойвацца. Такім чынам, давайце ў дэталях разбярэмся дзверы ламінаваныя або пвх якія лепш.\nДзверы з ПВХ\nНе так даўно на рынку з'явіліся не толькі сучаснага дызайну, але і трывалыя супрацьударныя дзверы з полівінілхларыду і пакупнікі адразу ацанілі па вартасці іх прыгажосць і якасць. І гэта не дзіўна бо іх канструкцыя пераўзыходзіць усе чаканні, хочаце пераканацца на сваёй практыцы? Гэта лёгка проста замоўце любыя дзверы ў інтэрнэт-краме «Утульны дома няма».\nЧым жа ўсё-ткі дзверы з ПВХ лепш за іншых? Плюсы і мінусы іх канструкцыі часцей за ўсё аднолькавыя паміж сабой, і не залежаць ад асобных асаблівасцяў і ўмоў іх эксплуатацыі.\nІнструкцыя па ўсталёўцы практычна ў іх адна, але ўласцівасці розныя:\nАдным з прыемных адрозненняў любога з варыянтаў прадстаўляюцца дзвярэй на сайце з'яўляецца іх невялікая вага і незвычайны дызайн (гл. Дызайн дзвярэй у кватэры вызначаем па ўсіх правілах) гэта дасягаецца адмысловым спосабам вырабу гэтых дзвярэй: у вытворчасці выкарыстоўваюцца драўняныя пліты, якія наляпляюцца на спецыяльны каркас, пасля чаго яны пакрываюцца ПВХ-плёнкай. Менавіта гэты просты спосаб вытворчасці забяспечвае доўгатэрміновасць эксплуатацыі дзверы ў паўсядзённым жыцці.\nспрошчаны мантаж і добрая зносаўстойлівасць канструкцыі захоўваюць свой знешні выгляд нават пасля многіх гадоў пастаяннага карыстання.\nАкрамя гэтага, плёнка ПВХ дазваляе перадаць любую тэкстуру і адценне дзверы менавіта таму можна знайсці для сябе дзверы якога пажадаеце колеру, якія будуць выглядаць нічым не горш за сапраўдную самай рэдкай драўніны. Гэта годнасць надасць любому інтэр'еру разыначку.\nНадзейнасць у эксплуатацыі дае дадатковую магчымасць, так як, сама канструкцыя дзверы і яе фурнітура выконваюць свае функцыі гадамі, а калі адбудзецца выхад з ладу любых яго складнікаў, яны лёгка паддадуцца замене.\nабсалютна экалагічныя, Канструкцыі выраблены ў адпаведнасці з усімі экалагічнымі нормамі бяспекі, менавіта таму яны не нясуць пагроз для здароўя людзей і нават могуць выкарыстоўвацца ў памяшканнях для дзяцей і алергікаў. Простыя ў сыходзе, таму што, выраблены з якаснага полівінілхларыду, і гэта спрыяе меншаму ўбіранню і прыліпанню бытавой хіміі і пылу, ачысціць такія дзверы не складзе вялікай працы.\nМае высокі паказчык цяпло-і шумаізаляцыі з такімі дзвярыма шум вулічных машын вам не перашкода, годна адаптуюцца да перападаў тэмператур і падтрымліваюць у доме прыемны клімат.\nПры перападах вільготнасці канструкцыі не расплываюцца і не губляюць сваю першапачатковую форму і знешні выгляд, нават пад уздзеяннем ападкаў. Механічнае ўздзеянне таксама на высокім узроўні, ўвагнутасці і драпіны застаюцца толькі пад вельмі моцным уздзеяннем дэфект ад якога ў большай меры схавае сам полівінілхларыду.\nУвага: Менавіта гэтыя якасці дазваляюць выкарыстоўваць дзверы з ПВХ як у якасці міжпакаёвых, так і ў тамбурных, офісных і гаўбечных канструкцыях. Пры выкананні пэўных умовах іх можна выкарыстоўваць нават у якасці ўваходных дзвярэй.\nЗразумела, ёсць і такія, нават у самых дасканалых канструкцый ёсць свае пэўныя недахопы, і дзверы з полівінілхларыду не з'яўляюцца выключэннем.\nТак як ПВХ не ўяўляе сабой натуральную драўніну ў раскошныя інтэр'еры такія канструкцыі не ўпісваюцца з-за сваёй большай сучаснасці гэты недахоп лёгка можна кампенсаваць тым што іх кошт больш даступная чым драўляныя канструкцыі, гэта дазваляе прыстойна зэканоміць на астатніх будаўнічых матэрыялах. І не забудзем згадаць пра даступнасць, кожнаму пакупніку заўсёды хочацца заплаціць як мага менш атрымаўшы максімум.\nНе ўсіх задавальняе строгасць офісны стыль дадзеных канструкцый, З-за сваёй даступнай цэны такія часта выкарыстоўваюць у офісных будынках што адпужвае людзей, не ўсе хочуць пераносіць працоўную атмасферу ў хатні ачаг, людзі спрабуюць выказаць свой стыль.\nМіжпакаёвыя ламінаваныя дзверы вышэйшай якасці ўсё ж былі ўжо прадстаўлены, але з'явіліся адносна нядаўна, што спрыяла рынку выкарыстоўваць імпартныя дзверы з Італіі і Іспаніі, а яны, у сваю чаргу, былі, як мы ведаем, філянговыя і шпонированные (гл. Дзверы шпонированные: што гэта і як робіцца).\nНа сённяшнім рынку мы ўжо назіраем што дзверы пакрываюцца сінтэтычнымі кампанентамі ў цэлым. Мэблевая прамысловасць вырабіла гэты матэрыял і назвала ламинатин ці як яго часцей за ўсё прынята называць ламінат.\nГэтая ламинантная плёнка мае таўшчыню ад 0,4 да 0,8 мм, што дазваляе больш праўдападобна імітаваць тэкстуру і колер натуральнай драўніны, эстэтычныя якасці радую погляд, а таксама мае мноства і іншых карысных пераваг. Ламінаваныя вырабы новага пакалення вонкава мала чым адрозніваюцца ад шпонированных дзвярэй, а іх тэхнічныя паказчыкі нават пераўзыходзяць шпонированные.\nДавайце ж падрабязней разгледзім адмоўныя рысы ламініраваных дзвярэй. Разнастайнасць драўніны ўражвае сваім выбарам.\nУ выпадку невялікіх пашкоджанняў цэласнасці канструкцыі матэрыял лёгка прыдатны для рэстаўрацыі. Дазваляе вырабіць вырабы самай складанай геаметрычнай формы.\nЦяпер пяройдзем да недахопаў ламінавання дзвярэй. Выраб такіх дзвярэй спрыяе пастаяннага памяншэння драўняных крыніц на планеце, а менавіта шпону, а таксама пакупніка адпуджвае пастаянны рост коштаў на вырабы з натуральнага дрэва.\nСкладана дасягнуць сталасці ў колеры і тэкстуры менавіта па прычыне натуральнасці вырабы, а таксама механічных уласцівасцяў.\nПакрыцця са шпону не так проста выгнуць для круглявых дэталяў.\nПад уздзеяннем сонечнага святла назіраецца змяненне колеру, але калі больш канкрэтна, выцвітанне шпону.\nЎзровень вільготнасці памяшкання таксама неабходна падтрымліваць пастаянна. Пры вытворчасці такіх дзвярэй матэрыяльныя выдаткі значна больш, што ўплывае на кошт і тэрміны выканання заказаў.\nЗанадта гладкая паверхня. Пры моцных механічных уздзеяннях паверхня не падлягае рэстаўрацыі (гл. Старая дзверы і яе пакрокавая рэстаўрацыя). Высокая сабекошт вытворчасці самага ламинатина. Кошт высакаякаснага ламінату крыху танней шпону. У сувязі з, тым што, ламінат вырабляецца ў выглядзе плёнкі ўсе дзверы падобныя паміж сабой тэкстурай і малюнкам.\nГэты артыкул мае свае станоўчыя якасці:\nПеравагі ламінаваных дзвярэй у тым што, ўзнаўляльнасць ламінату неабмежаваная, гэта дазваляе мець сталасць у колеры і тэкстуры на ўсіх яго кампанентах і складнікаў на працягу доўгага часу, дзякуючы чаму ў кожнай партыі вырабы не маюць бачных адрозненняў. Бо кадзіраваць кожны элемент ўзору колеру. Ўстойлівасць да вільгаці не можа не парадаваць.\nІ ў сухіх, і ў вільготных памяшканнях дзверы не губляюць сваёй першапачатковай формы. Чысціць ламінаваныя дзверы рэкамендуецца любымі бытавымі сродкамі, але толькі вадкімі.\nЎстойлівасць да сцірання, зносу і механічным уздзеяннем лепш чым у дзвярэй з шпону. Хатнія гадаванцы не змогуць сапсаваць іх знешні выгляд. Лясныя масівы застаюцца ў сваёй прыроднай цэласнасці.\nЯкія дзверы лепш пвх або ламінаваныя зараз вам будзе лепш разабрацца. У кожнага мацюкала ёсць свае вартасці і недахопы.\nПерад купляй варта спачатку паглядзець фота і абраць патрэбны дызайн. Цана таксама мае не малаважнае значэнне.\nАбедзве канструкцыі цалкам можна ўсталяваць і сваімі рукамі, на сайце ёсць падрабязныя артыкулы па выкананні гэтай працы. А відэа ў гэтым артыкуле дапаможа вам зрабіць правільны выбар.\nСледующаяСтол для дачы сваімі рукамі


У дзяцей кепскія адзнакі. Як гэта выправіць? (Распавядаем пра Актыўную ацэнку для бцькоў)\nБацькі часта перажываюць з-за адзнак дзяцей у школе, але рэдка задумваюцца пра тое, што самі могуць на многае ўплываць. Хочаце, каб дзіця добра вучыўся? Тады задавайце яму правільныя пытанні: не «Што ты сёння атрымаў на ўроку?» , а "Чаму ты сёння навучыўся?" Лічыце, што настаўнік паставіў незаслужана нізкі бал? Навучыцеся размаўляць пра гэта, а не канфліктаваць. Гэтымі і іншымі правіламі з бацькамі падзялілася педагог Тамара Мацкевіч падчас вэбінара, арганізаванага ініцыятывай "Бацькоўскі савет Беларусі».\nДзе шукаць вітаміны ў рэкламе?\nНастаўніца біялогіі Ушацкай сярэдняй школы Вольга Жыткая прапануе ўрок з медыяадукацыйным кампанентам па тэме “Абмен неарганічных і арганічных рэчываў. Вітаміны”.\nПадчас занятку вучні будуць працаваць у групах над стварэннем праектаў тэлевізійных ролікаў, рэкламуючы адзін і той жа прадукт, але для розных мэтавых аўдыторый. Яны паспрабуюць працаваць з персанажамі, дэкарацыямі, дыялогамі, сюжэтам, а таксама з рознымі аспектамі камунікацыі (вобразамі, тэкстам, дыктарскім тэкстам, музыкай), і паколькі іх прадукт - гэта фактычна чыстая дошка (белае ручнік), ім не пазбегнуць навязвязвання сваіх уласных каштоўнасцяў і гіпотэз. Кожная група прадставіць свой праект роліка класу, і далейшая дыскусія дапаможа ўсвядоміць, якія тэхнікі пераканання выкарыстоўваюць медыя.\nЯк бацькі могуць уплываць на рашэнні адміністрацыі ў школе? Парады юрыста\nУ любой школе можа быць некалькі органаў самакіравання, але для бацькоў цікавасць уяўляюць тры з іх. Гэта бацькоўскі камітэт, апякунскі савет і савет установы адукацыі.\nГісторыя, Грамадазнаўства, Медыяадукацыя, Метадычны дапаможнік, Выданні\nХарактарыстыка савецкага грамадства 20-30-х гг. праз прызму медыятэкстаў. Частка 2. Работа з мастацкімі творамі.\nПра наш курс піша Настаўніцкая газета: Менавіта аспекты медыяадукацыйнага ўрока разглядаюцца ў межах дыстанцыйнага курса для педагогаў “Медыяадукацыя ў школе”, які з 2016 года паспяхова рэалізуецца Таварыствам беларускай школы. За гэты час беларускімі педагогамі напрацаваны даволі вялікі вопыт, які лёг у аснову скарбонкі практыкаванняў для развіцця медыяпісьменнасці Media Toolkit. Зараз праходзяць навучанне больш за 80 педагогаў, іх ментарамі з’яўляюцца настаўнікі-метадысты, члены клуба “Крыштальны журавель”, выкладчыкі АПА, БДПУ імя Максіма Танка, НІА.\n5 кл. Абагульненне па тэмах:“ Індыя і Кітай у старажытнасці”, “Старажытная Амерыка ”\nСусветная гісторыя, 5 клас.\nTэма: Абагульненне па тэмах:“ Індыя і Кітай у старажытнасці”, “Старажытная Амерыка ”\nАўтар: Іна Юр'еўна Несцяровіч, настаўніца гісторыі ДУА "Сталовіцкая СШ"\nХарактарыстыка савецкага грамадства 20-30-х гг. праз прызму медыятэкстаў. Частка 1. Работа з плакатамі\nНастаўніца гісторыі і грамадазнаўства Глыбоцкай раённай гімназіі Іна Шымко прапануе тэарэтычныя і практычныя матэрыялы для выкарыстання ў якасці дадатковага матэрыялу на ўроку гісторыі пры вывучэнні тэмы «Савецкае грамадства ў 20-30 гг.» або пры правядзенні абагульняючых урокаў. Для аналізу гістарычнай эпохі выкарыстаны савецкія плакаты 20-30 гг.


Пацверджана! Galaxy Note 8 паступіць у продаж у верасні, хаця і не ў глабальным маштабе Androidsis\nУжо шмат месяцаў разважаюць пра характарыстыкі наступнай Galaxy Note 8 і пра магчымую дату яе запуску, асабліва ўлічваючы вялікую "адказнасць", якая ляціць над гэтым тэрміналам пасля катастрофы, якая адбылася ў мінулым годзе разам з папярэднікам.\nЦяпер мы нарэшце ведаем, калі будзе выпушчаны гэты доўгачаканы фаблет. Паводле заяў генеральнага дырэктара Samsung Mobile DJ Koh, Galaxy Note 8 будзе паказаны ў канцы жніўня, паступіць у продаж у верасні ў некаторых краінах і будзе распаўсюджвацца на іншыя на працягу кастрычніка. Хто стане першым шчасліўчыкам?\nКо Дон Джын, генеральны дырэктар падраздзялення Samsung Mobile, пацвердзіў гэта ў заявах, зробленых на прэс-мерапрыемстве на Тайвані Доўгачаканы Galaxy Note 8 будзе запушчаны ў канцы жніўня, як раней чулі.\nУ прыватнасці, кіраўнік адзначае, што тэлефон паступіць у продаж у перыяд з верасня па кастрычнік. Калі быць больш канкрэтным, вы ўказалі гэта спачатку высадзіцца ў ЗША і Вялікабрытаніі ў верасні, перш чым стаць даступны на іншых рынках на працягу месяца кастрычніка.\nПапярэднія чуткі меркавалі, што прэзентацыя Заўвагі 8 адбудзецца ў сярэдзіне жніўня альбо 26 жніўня на спецыяльным мерапрыемстве ў Нью-Ёрку. Першы варыянт ужо выключаны, але не столькі другі. Акрамя таго, існуе таксама магчымасць яго прэзентацыі непасрэдна перад IFA 2017 у Берліне, бо іншая буйная паўднёвакарэйская кампанія ўжо планавала зрабіць са сваім LG V30 у гэтым годзе.\nНа дадзены момант мы ведаем мала пра Galaxy Note 8, хоць і "ўражлівы" дызайн 6,3-цалевы OLED-экран QHD і суадносіны бакоў 18,5: 9, падвойная налада камеры, бескаркасны дызайн, найноўшы працэсар Snapdragon ад Qualcomm і нават сканер вясёлкавай абалонкі.\nУ любым выпадку, дата запуску набліжаецца, і магчымасці звужаюцца: жнівень не скончыцца, не пабачыўшы новую Galaxy Note 8.\nПоўны шлях да артыкула: Androidsis » навіны » Пацверджана! Galaxy Note 8 паступіць у продаж у верасні, хоць і не ў глабальным маштабе\nRemix OS назаўсёды развітваецца


У Круглым “Гавары праўду” выступіла супраць прымусовай працы — Гавары Праўду\n– Да нас звярнулісь за дапамогай цэлы шэраг супрацоўнікаў бюджэтнай сферы, якія скардзілісь на тое, што іх пастаянна адпраўляюць на разнастайныя брудныя работы, пры гэтым ніякай згоды ніхто ў іх не пытаецца, – распавядае Зінаіда Мілешчанка. – Прыбіраюць сметнішчы ў маланаселеных вёсках, наводзяць парадак на жывёлагадоўчых фермах і так далей. У арганізацыях нават створаны адмысловыя графікі выдзялення людзей на гэтыя прымусовыя работы. Акрамя гэтага, у раёне, па рашэнню райвыканкама, праведзена ўжо некалькі “дней бязвыплатнай працы”, калі людзі працуюць на сваіх працоўных месцах, а заробленыя імі сродкі пералічваюцца на адмысловы рахунак.\nКалі да ўсяго гэтага дадаць разнастайныя суботнікі, атрымліваецца наогул нейкая жахлівая сітуацыя. На мінулым тыдні я напісала скаргу ў райвыканкам з просьбай патлумачыць, на аснове якога заканадаўства робяцца ўсе гэтыя прымусовыя і бязвыплатныя працы.\nАтрымала зараз з Круглянскага райвыканкама нейкую дзіўную адпіску аб тым, што ніякіх скаргаў з боку працаўнікоў не паступала і што ўпаўнаважанымі органамі ажыццяўлялісь праверкі выканання працоўнага заканадаўства і парушэнняў яны не знайшлі. Смех ды і толькі, па сутнасці нічога так і не адказалі, нават не ўказалі, хто і калі ажыццяўляў гэтыя праверкі. Складваецца ўражанне, што ў Круглянскім раёне Працоўны кодэкс і іншыя беларускія законы проста не дзейнічаюць.\nЯк кажа актывістка “Гавары праўду”, раней яна ўжо звярталась у пракуратуру раёна з адпаведным зваротам:\n– Супрацоўнікі пракуратуры пагадзілісь са мной, што парушэнні працоўнага заканадаўства сапраўды маюць месца, аднак таксама спаслалісь на тое, што людзі не скардзяцца. Дарэчы, якраз супрацоўнікі пракуратуры, міліцыі і райвыканкама да гэтых прымусовых прац не прыцягваюцца, бо добра ведаюць заканадаўства. Ну а простых працаўнікоў эксплуатаваць прасцей. Людзі паміж сабой выказваюць скаргі, але адмаўляцца ад такой незаконнай працы не адважваюцца, баяцца згубіць сваю працу. Знайсці ж якую-небудзь іншую працу ў Круглянскім раёне, калі ты быў звольнены пасля канфлікту з кіраўніцтвам, практычна немагчыма.\nЗараз круглянскія актывісты “Гавары праўду” рыхтуюць зварот у Магілёўскі аблвыканкам з просьбай патлумачыць, згодна якіх беларускіх законаў у Круглянскім раёне на пастаяннай аснове выкарыстоўваецца прымусовая праца.\nЖивсвет29 июня 2012 #\nНя бойцiся згубіць сваю працу яна нiкому, акрамя вас не патрэбна! Всех не уволят.


Лепей бы маўчалі… | Новы Час\n«Загадам Мінэканомікі №59 ад 16 мая 2016 года зацверджаны склад рабочай групы па распрацоўцы стратэгіі пад кіраўніцтвам намесніка міністра Ірыны Касцевіч. Таксама ўдзельнікамі рабочай групы сталі прадстаўнікі зацікаўленых міністэрстваў і ведамстваў, бізнес-супольнасцяў і прадстаўніцтва Міжнароднай фінансавай карпарацыі ў Беларусі», — гаворыцца ў паведамленні міністэрства.\nМінэканомікі тлумачыць, што распрацоўка стратэгіі «абумоўлена неабходнасцю вызначэння прыярытэтных напрамкаў развіцця малога і сярэдняга прадпрымальніцтва Беларусі на сярэднетэрміновую і доўгатэрміновую перспектыву і шляхоў іх рэалізацыі, стварэння спрыяльных умоў фармавання і функцыянавання прадпрымальніцкага асяроддзя, фарміравання і рэалізацыі мэтавых праграм і планаў развіцця малога і сярэдняга прадпрымальніцтва, забеспячэння ўзгодненасці дзеянняў органаў дзяржаўнай улады розных узроўняў і малога і сярэдняга прадпрымальніцтва».\nПасля 222-га ўказу, сертыфікацый і ліцэнзій, беларускія гандлёвыя цэнтры і рынкі дагэтуль стаяць напаўпустыя. Прадпрымальнікаў паспрабавалі знішчыць як клас, і напалову гэта ўдалося. Другая палова настане ў чэрвені, калі, па словах аднаго з лідараў прадпрымальніцкага руху, заканчваецца своеасаблівы мараторый на праверкі сертыфікацыі тавараў. Пасля гэтага чыноўнікі зноў пойдуць адбіраць тавар у ІП. А Мінэканомікі нічога гэтага не бачыць. Яно распрацоўвае «прыярытэты» развіцця прадпрымальнікаў, прычым, аж да 2030 года.\nПа маю думку, перш чым распрацоўваць «стварэнне спрыяльных умоў фармавання і функцыянавання прадпрымальніцкага асяроддзя» ў наступным дзесяцігоддзі, трэба зрабіць так, каб такое асяроддзе было зараз. Яго ж проста няма. Ці ў Мінэканомікі ўзялі за аснову «Інтэрнацыянал»: «Увесь свет гвалту мы разбурым, дашчэнту, а затым, мы наш, мы новы свет збудуем...» То бок, спачатку вынішчым прадпрымальніцтва, а на яго месцы будзем ствараць новае.\nЗ іншага бок, развіццё прадпрымальніцтва — задача двухбаковая. Гэта не толькі стварэнне ўмоў для ініцыятывы, чым марыць заняцца Мінэканомікі, гэта яшчэ і пытанне пакупніка.\nПрактыка пачатку гэтага года паказала: любыя праграмы і палёгкі для ІП бессэнсоўныя, калі ў патэнцыйных пакупнікоў проста няма грошай, каб набыць тавары.\nА грошай сапраўды няма. Паводле дадзеных найбуйнейшай у свеце базы кантэнту Numbeo, Беларусь заняла 54-е месца сярод 86 краін па ўзроўні жыцця. Гэта яшчэ няблага, бо лепш, чым у Расіі, якая заняла 72-е месца.\nПаводле падлікаў Белстата, налічаная сярэдняя зарплата работнікаў у красавіку склала 7 мільёнаў 85 тысяч 990 рублёў. Такім чынам, яна зменшылася на 8500 рублёў. Аднак у валюце заробак вырас за кошт зніжэння курсу долара. Калі браць сярэднеўзважаны курс за красавік, то сярэдні налічаны заробак складае 356 долараў.\nАле гэта «налічаны» заробак, а не рэальны, і тым болей не даход на душу насельніцтва. Паводле падлікаў інтэрнэт-газеты «Салідарнасць», за студзень-сакавік у пераліку на душу насельніцтва сярэдні беларус атрымліваў 4 мільёны 869 тысяч рублёў у месяц, што крыху больш за $236.\n«Афіцыйная статыстыка, як правіла, імкнецца падфарбаваць стан рэчаў, таму рэальная карціна можа быць яшчэ горш», — патлумачыў эканаміст Барыс Жаліба. І нагадаў, што ў жніўні 2014 года ў нас сярэдняя зарплата па краіне была 612 долараў у эквіваленце.\nА ўзяцца грошам няма адкуль. Наш асноўны партнёр — Расія, — сама ў крызісе (наконт яе ўзроўню жыцця глядзіце вышэй). Што моцна б’е па нашых прадпрыемствах.\nМіністэрства фінансаў Беларусі апублікавала справаздачы адкрытых акцыянерных таварыстваў краіны за 2015 год. З іх бачна, што нават «гаспадары жыцця» імкліва бяднеюць. «Наша Ніва» склала топ-20 самых прыбытковых і стратных кампаній.\nЛідарамі эканомікі засталіся «Беларуськалій» і «Мазырскі НПЗ». «Нафтан», які ў пазамінулым годзе зарабіў $200 млн., у мінулым годзе меў менш як $4 млн.\nУ 2014 годзе ў топ прыбытковых кампаній уваходзіў «Трайпл» Юрыя Чыжа з $65 млн. прыбытку. Па выніках 2015 года прыбытак усох да $3,3 млн. «Савушкін» Аляксандра Машэнскага зарабіў толькі $93 тысячы (!), тады як у пазамінулым годзе было больш за $40 млн. Анатоль Тарнаўскі са сваім «Юнівест-М» страціў $11,2 млн., а Аляксандр Шакуцін з «Амкадорам» — $13,7 млн. «Ростэм» Юрыя Авер’янава меў чыстых страт $2,6 млн.\nКалі ўжо бяднеюць мільянеры, то што можна казаць пра простых грамадзян? Ці будзе каму і за што купляць у прадпрымальнікаў іх прадукцыю ў 2030 годзе?\nЯшчэ адну цікавую прапанову выказала Федэрацыя прафсаюзаў Беларусі. Яна прапанавала ўвесці страхоўкі па беспрацоўі. Як запэўніў начальнік галоўнага ўпраўлення сацыяльнага партнёрства і працоўных адносін ФПБ Максім Каршакевіч, страхоўкі «дапамогуць змагацца з беднасцю». ФПБ выступае за тое, каб распрацоўваць адпаведны законапраект пачалі ўжо ў наступным годзе, перадае БЕЛТА.\nЯк кажуць амерыканцы, «упс!». А што тады рабіць з фондам сацыяльнай абароны, якому ўсе пералічваюць працэнт заробку «на беспрацоўе»? Па ідэі, гэта і павінна быць той самай страхоўкай ад беспрацоўя. А чаму ФПБ маўчала, калі прымаўся дэкрэт пра лайдацтва? І што рабіць з самім дэкрэтам, калі лайдак атрымлівае страхоўку па беспрацоўі?\nЯ прапаную адразу страхаваць ад дэкрэта пра лайдацтва. Хай гэты падатак выплочваюць страхавыя кампаніі. Праўда, ніводная кампанія, у якой ёсць нармальнае кіраўніцтва, не возьмецца за рэалізацыю гэтай ініцыятывы ў той час, калі краіна па росце беспрацоўя лідзіруе сярод дзяржаў СНД.\nПраўда, заўсёды ёсць «Белдзяржстрах», які можна прымусіць. Але ў такім выпадку ён проста збанкрутуе, і мы рызыкуем атрымаць беспрацоўных страхавальнікаў.\nГомель. Прафсаюзу РЭП забаранілі пратэставаць супраць збяднення працоўных


Праўда пра бульбу | Новы Час\nПраўда пра бульбу\nУсе ведаюць, што словам начальства трэба верыць. Бо калі не верыць, то давядзецца лічыць, што яно не заўсёды праўду кажа. То бок, памыляецца або свядома хлусіць.\nКалі так падумаеш ці пра тое скажаш, то ёсць добры шанец атрымаць кухталёў за паклёп. Бо начальства на тое і пастаўленае, каб казаць людзям праўду.\nСправа вось якая. Не так даўно віцэ-прэм’ер Іван Бамбіза дакладваў на сумесным пасяджэнні дзвюх палат Нацыянальнага сходу асноўныя звесткі пра чарговую пяцігадовую праграму сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны, з якой, як кажуць, дзеючы прэзідэнт пойдзе на чарговыя выбары. Між іншым зайшла справа і пра бульбу. Яе перспектывамі на чарговую пяцігодку пацікавіўся акадэмік Рубінаў, якому па пасадзе старшыні Савета Рэспублікі і вучоным званні належыць пільна сачыць за станам сельскай гаспадаркі.\nІ вось што ён пачуў ад спадара Бамбізы. Маўляў, трэба неадкладна наводзіць у бульбяной справе парадак. Бо смеху варта — пры сярэднегадавой вытворчасці бульбы ў 9 мільёнаў тон, мы імпартуем крухмал, чыпсы, бульбу фры і іншыя бульбапрадукты. Хоць эксперты даводзяць, што мы самі можам штогод экспартаваць паўтара мільёна тон “другога хлеба.\nУвогуле, калі вагу прадукту падлічваюць у мільёнах тон, а вартасць у трыльёнах рублёў, звычайнаму чалавеку вельмі складана нават уявіць сабе, пра што ідзе гаворка. А зрабіць нейкія разлікі нават з калькулятарам цяжка. Тым не менш, паспрабуем падлічыць. Па навукова абгрунтаваных нормах, чалавеку патрэбна ўжываць у ежу 315,6 грамаў бульбы на дзень, або 115,2 кілаграма на год. Колькасць насельніцтва за гады праўлення Лукашэнкі скарацілася на 850 тысяч і зараз складае 9,5 мільёна чалавек. Разам з немаўлятамі і старымі. Таму гадавая патрэба краіны ў харчовай бульбе — блізу 1,1 мільёна тон.\nТакім чынам, на ўсё астатняе застаецца да 8 мільёнаў тон бульбы штогод. Бульбу пераганяюць на спірт, вырабляюць крухмал, клей, паліўны этанол, выкарыстоўваюць для кармлення жывёлы і птушкі.\nТак было і за Саветамі. Самы вялікі ўраджай бульбы, па афіцыйных дадзеных, быў атрыманы ў 1979 годзе — 15,2 мільёна тон, палову якіх сабралі калгасы, а палову насельніцтва. Калгасы, зразумела, у асноўным выконвалі дзяржзаказ — забяспечвалі насельніцтва Масквы і Ленінграда, Савецкую Армію — гэта значыць, мелі спажыўца, які мог з’есці ўсю беларускую бульбу і нават болей.\nА сельскае насельніцтва вырошчвала такую неверагодную колькасць бульбы, бо трымала велізарнае пагалоўе хатняй жывёлы: больш за 1,7 мільёна буйной рагатай жывёлы, амаль 2 мільёны свіней, паўмільёна авечак і коз, блізу 25 мільёнаў хатняй птушкі. Камбікармоў тады не хапала, таму прыватны статак ды птушкапагалоўе з’ядала ўсю тую бульбу і прасіла дабаўкі. Таму сяляне нават “скармливали скоту звычайны печаны хлеб. Такі вось маразм мудрагелістай савецкай эканомікі — камбікармоў няма ўвогуле, а хлеб выраблялі звыш плана, болей, чым яго маглі з’есці людзі.\nУсё змянілася з таго дня, калі на ўборку калгаснай бульбы перасталі накіроўваць студэнтаў, навукоўцаў і служачых. Без гэтай дармавой для калгасаў працоўнай сілы вытворчасць бульбы зрабілася нерэнтабельнай. Таму ўжо ў 1992 годзе вытворчасць бульбы ў калгасах скарацілася да 2,5 мільёнаў тон, а ў гаспадарках насельніцтва склала 6,5 мільёна. У наступныя некалькі год калгасная бульбаводства прыйшло ў поўны заняпад, а прыватныя гаспадаркі павялічылі аб’ёмы вытворчасці, бо кожны селянін атрымаў права пашырыць памеры сваіх участкаў да 1 гектара.\nАле эканамічнаму адраджэнню прыватнай гаспадаркі перашкодай сталі ўрадавая палітыка, якая пасля прыходу да ўлады Лукашэнкі была скіравана выключна на выратаванне ад пагібелі калгаснага ладу на Беларусі, і больш за ўсё адмоўная дэмаграфічная дынаміка сельскіх населеных пунктаў. Калі прывабныя для жыцця беларускія гарады, у першую чаргу Мінск, павялічвалі колькасць жыхароў збольшага коштам механічнага прыросту, то вёска вымірала самым натуральным спосабам. З 1990 года па сённяшні дзень колькасць сельскага насельніцтва зменшылася да 2,5 мільёнаў. На адзін мільён чалавек. Такіх страт не было нават у Вялікую Айчынную, бо сялянскія сем’і мелі шмат дзяцей, а каэфіцыент нараджальнасці быў нашмат вышэйшы, чым зараз.\nГэта не магло не адбіцца на эканоміцы вёскі. Сёння прыватны сельскі статак налічвае меней за 300 тысяч галоў буйной рагатай жывёлы, меней за адзін мільён галоў свіней, каля 100 тысяч авечак і коз. А колькасць птушкі ў прыватных гаспадарках скарацілася настолькі, што пра яе нават не ўзгадваецца ў справаздачах Белстата. Інакш кажучы, наблізілася да нуля.\nАдзначу, што ўсе мае разлікі зроблены па дадзеных афіцыйнай статыстыкі, кампліментарнай па вызначэнні, таму на самай справе ўсё можа быць і горш, чым выглядае. Прыкладам, па дадзеных Белстата вытворчасць бульбы ў 2007 годзе склала 8,7 мільёна тон, з якіх сельгасарганізацыі сабралі 793 тысячы тон, а насельніцтва — 7,8 мільёнаў. На 200 тысяч тон болей, чым было атрымана ў 1979 годзе, калі быў вырашчаны максімальны ўраджай бульбы за ўсю гісторыю Беларусі!\nЯк гэта можна было зрабіць эканамічна, агратэхнічна, тэхналагічна? А галоўнае, навошта? Колькасць вясковага насельніцтва скарацілася без малога на траціну, пагалоўе хатняй жывёлы і птушкі — намнога больш, бабулькі бульбы ў дзяржзаказ не прадаюць і не здаюць. Дык навошта ж ім стаяць, прабачце, ракам у баразне? Каб пасадзіць, дагледзець і выбраць “картоплю фры, з якой няведама што рабіць? Ці дзікам на радасць?\nУ пошуках варыянтаў трэба падумаць. Ці беларусы безнадзейныя дурні, ці беларуская статыстыка памыляецца ў методыках падліку, ці спадары міністры з дэпутатамі з’яўляюцца людзьмі недасведчанымі, ці знарок хлусяць?\nПершы варыянт я выключаю.\nЦікава было б таксама ведаць, на якіх падставах экспартны бульбяны патэнцыял сельгасарганізацый вызначаны ў 1,5 мільёны тон, калі яе вытворчасць складае толькі 50 працэнтаў ад гэтай колькасці?


Prosolution Pills водгук → Обычное враньё? Тесты показывают правду!\nДосвед працы з Prosolution Pills - Быў павелічэнне магутнасці ў даследаваннях сур'ёзна дасягальна?\nКалі Вы ўпэўненыя , што мірыяды перажыванні, якія ў цяперашні час вядома, што гэта магчыма шмат энтузіястаў , якія выкарыстоўваюць Prosolution Pills патэнцыю і Erektion sfähigkeit палепшыць. Таму не дзіўна , што Prosolution Pills пастаянна папулярная. Што тычыцца вашай Erektion sfähigkeit вы аддалі перавагу б больш магутны? Значная Erektion вы расчараваныя ні ў якім разе - гэта будзе каштаваць вам?\nВы прызначаліся заўважыў , што ўжо шмат сайтаў аб Prosolution Pills паведамілі. Ён падтрымлівае так на самай справе ёсць, патэнцыя і Erektion sfähigkeit палепшыць? Гэта выклікала.\nЦі хочаце вы сваю сяброўку, выхваляецца знаёмствам з вашай новаздабытую сілай духу?\nВы хочаце цьвёрдыя Erektion, каб заўсёды спадзявацца? Які заўсёды гатовы да сэксу ?, Вы хацелі б падчас палавога акта больш , каб зрабіць ваш палюбоўнік або ваш каханак цалкам задаволены ?, Вы марыце аб цяжкай, упартай Erektion? і вы хочаце працягваць мець быць у стане, нават пасля прыходу сэксу? ёсць некалькі аргазмаў?\nмець на ўвазе, гэта, відавочна, не проста, але зараз на скрыжаванні, дзе яны могуць прыняць сітуацыю і зрабіць што-то аб гэтым. Вядома, вы не зацікаўленыя, каб належаць да ўдару хлопцаў, якія сядзяць з-за адсутнасці мужнасці іх партнёраў былі пакінутыя.\nДля большасці людзей, гэта вялікая праблема, імпатэнцыя лекі, такія як Cialis, Viagra і Ко даступныя толькі па рэцэпце лекара, і даволі вялікія сумы грошай.\nАрыгінальны тавар, хуткая дастаўка, лепшая цана: купляйце Prosolution Pills тут.\nПаспрабуйце выкарыстоўваць некаторыя прэпараты, каб зрабіць які-небудзь добры вопыт, а затым павесіць рэч на цвік.\nАднак, гэта не абавязкова: вы зможаце пераканаць сябе з эфектыўных спосабаў, якія лёгка дапамогуць вам у ўмацаванні іх спараджала сілу. Цяпер нам таму вызначыць , з'яўляецца Ці для Prosolution Pills таксама дакладна.\nШто вы можаце паглядзець на Prosolution Pills набор?\nПрадукт складаецца толькі з натуральных інгрэдыентаў, што робіць яго будуе толькі на больш устаноўленыя механізмах дзеяння і спушчанае павышэнне патэнцыі ў нязначным ў якасці магчымых непажаданых пабочных эфектаў, а таксама нядорага.\nАкрамя таго, любы чалавек можа лёгка тавары без рэцэпту любога лекара на мабільны тэлефон і ноўтбук, Privatsspäre падчас Бай набыцця адбываецца, вядома ж, у адпаведнасці з дзеючымі стандартамі бяспекі (SSL прыватнасці, недатыкальнасці прыватнага жыцця і г.д.). Гэта вельмі ўражвае, калі параўноўваць яго з Cholestifin.\nЗ'яўляецца Ці Prosolution Pills для вас лепш?\nГэта добра тлумачыцца лёгка. Аналіз паказвае , што Prosolution Pills не будзе карыснай для ўсіх людзей.\nProsolution Pills прымаюць масавую падтрымку ў зніжэнні вагі. Гэта факт.\nНіколі не думайце , што з можна было б лёгка Prosolution Pills ўзяць і раптам нейкія -то праблемы прэч. Дайце сабе час. Гэта павінна быць вядома пра вас.\nВам трэба ў любым выпадку цярпення і настойлівасці, таму што цялесныя змены заняць шмат часу.\nProsolution Pills, якую падтрымлівае ў рэалізацыі іх мары. Тым не менш, вы павінны рызыкаваць у адзіночку ў рэшце рэшт. Так што калі вы хочаце , каб павялічыць сваю сілу, то вы атрымаеце Prosolution Pills, ужываць яго для завяршэння і ўжо з нецярпеннем чакае sichdann ў бліжэйшы час на выніках.\nМенавіта таму купля з'яўляецца Prosolution Pills варта:\nProsolution Pills ня наркотык, таму, вельмі лёгка засвойваецца , а таксама begleiterscheinungsarm\nВам трэба каго-небудзь ваша бядотнае растлумачыць і прыняць адпаведна парог інгібіравання\nВы не маюць патрэбы ў медыцынскай кансультацыі з лекарам, тым больш, што сродкі без рэцэпту лекара і проста нядорага можна замовіць у Інтэрнэце\nўпакоўка і дастаўка простыя і прэсным - купіць адпаведна ў Інтэрнэце, і гэта застаецца таямніцай, што вы купляеце\nЭфект Prosolution Pills адбываецца натуральным шляхам спецыфічнага ўзаемадзеяння асобных кампанентаў , каб прайсці.\nАдна з прычын , чаму Prosolution Pills найбольш эфектыўнае сродак для эфектыўнага павелічэння патэнцыі пытанняў з'яўляецца тое , што ён належыць выключна і толькі на сабе ў выніку механізмаў арганізма.\nНекалькі тысяч гадоў эвалюцыі прывялі да таго , што ўсе неабходныя працэдуры для надзейнай значнай ступені Erektion даступныя і павінны быць пачаты толькі.\nКаб пазбегнуць падробак, купляйце Prosolution Pills тут.\nТаму дакладна ў гэтую краму пераканаць эфекты ў цяперашні час ўтрымліваюцца ў спісе:\nВелізарная перавага прымаючы Prosolution Pills : Гэта проста доўгі эфект.\nэфект спрацоўвае ў асноўным вялікага распаўсюджваннем падвойнага адукацыі кіслароду і азот, які аказвае сваё дзеянне ў кавернозном\nактыўнае рэчыва мае эфект , што посуд павінны быць пашыраныя, такім чынам , дасягае больш крыві ў канечнасці і да павелічэння Erektion прыводзіць\nГэта даказаныя эфекты з Prosolution Pills не выключаныя. Тым не менш, павінна быць ясна, што, вядома ж, гэтыя вынікі могуць выбраць больш інтэнсіўныя, ці нават слабым, не ў стане ў залежнасці ад пажаданняў заказчыка. Толькі адзін чалавек можа прынесці доказы бяспекі!\nЯкія інгрэдыенты ў Prosolution Pills ўтрымліваюць?\nКожны інгрэдыент Prosolution Pills для аналізу, было б перабольшаннем - менавіта таму мы арыентуемся на найбольш важных тры:\nУ цэлым, можна сказаць, што эфект не пераважае выключна гэтыя кампаненты, але і па колькасці кожнай дозы.\nГэтыя фактары вельмі добрыя ў дадзеным выпадку - з гэтага моманту вы не можаце рабіць памылкі і замова бесклапотна таму вызначана.\nВарта падазраваць, неспрыяльныя рэакцыі ў прадукце?\nProsolution Pills заснавана на працэсах, якія сілкуюцца з выкарыстаннем інгрэдыентаў высокай якасці. Гэта адрознівае гэты прадукт ад іншых прадуктаў, такіх як Start Detox 5600.\nТакім чынам , гэта супрацоўніцтва паміж Prosolution Pills месцам і нашым чалавечым арганізмам, што выключае квазі акампанемент.\nЦі магчыма, што вы павінны прывыкнуць, каб запусціць прыкладанне, перш чым ён адчувае сябе нармальна.\nВядома! Фізічныя пераўтварэння могуць адчувацца і што, магчыма, калі-то пагаршэнне, аднак, таксама быць проста новае задавальненне - гэта агульнапрынятая і рэгулюе сябе праз нейкі час.\nВодгукі ад карыстальнікаў шоу прадукту ў тым жа сэнсе, што абставіны, як правіла, не ўзнікаюць.\nПеравагі Prosolution Pills?\nЧаму Prosolution Pills?\nПрадукт прымае квазі амаль ніякага месца і непрыкметна дзе-небудзь правесці. У прынцыпе, дастаткова, калі вы прачытаеце інструкцыю прадуцэнтаў хутка, і вы будзеце мець абсалютна ніякіх іншых пытанняў, больш для дазоўкі або часу прымянення.\nЯкія вынікі з Prosolution Pills рэалістычнымі?\nПерспектыва таго, што вы прымаючы Prosolution Pills, гэта павялічыць іх эфектыўнасць вельмі высокая\nВізуальныя змены могуць доўга чакаць.\nЯк доўга ён будзе лічыць вас? Вы можаце лепш пазнаць сябе! Цалкам можа быць , што жаданыя эфекты Prosolution Pills заўважыць праз некалькі хвілін.\nГіпатэтычна, ёсць верагоднасць таго, што вынікі Prosolution Pills паказваюць аж да пазней у працэсе лячэння.\nГэта вы новы чалавек, вы можаце схаваць больш ніяк. На іх думку, змена, вядома, не падае, але замест таго, каб іншыя людзі робяць раптам кампліменты.\nБольш не чакайце, каб не прапусціць гэтую прапанову для Prosolution Pills.\nШто малююць людзей , якія Prosolution Pills тэставалі?\nУвогуле, меркаванне кліентаў, якія кажуць выдатныя вынікі пераўзыходзяць. З іншага боку, часам вы можаце пачуць гісторыі, якія кажуць пра geringfügigerem поспеху, але ў асноўным рэха яшчэ вельмі добразычлівыя.\nКалі вы Prosolution Pills не паспрабаваць, вы, верагодна , ня хапае толькі дыск на самай справе палепшыць рэчы.\nАднак, мы перамяшчаны наш погляд на тое, што іншыя карыстальнікі павінны апісваць пра агента.\nЗ Prosolution Pills для паспяховага лячэння\nГледзячы на вынікі паказваюць на тое атрымліваецца, што вельмі вялікі адсотак людзей, якія пацярпелі цалкам задаволены. Гэта ўражвае, так як амаль усе іншыя кампаніі пастаянна ацэньваецца адмоўна. Chocolate Slim варта паспрабаваць. З павагай да гэтага часу не выявіла лепшую альтэрнатыву.\nу павышэнні патэнцыі прадукту можа зрабіць выдатную працу\nProsolution Pills прывяла да масавага паляпшэнню Erektion sfähigkeit\nАсабліва падкрэсліваецца той факт , што Prosolution Pills з'яўляецца не толькі праз некалькі гадзін пасля прыёму ежы, але вы можаце мець спантанны сэкс кругласутачна\nЗ аднаго боку, абяцанымі пабочнымі эфектамі харчавання і эфектыўнай кампазіцыяй заслугоўвае ўвагі. Любы з іх не можа пераканаць сябе, што можа быць заснавана на вялікай колькасці станоўчых уражанняў кліентаў.\nАкрамя таго, безадмоўнае выкарыстанне з'яўляецца асабліва вялікім пунктам бонуса, які вы выдаткуеце ўсяго некалькі хвілін.\nСпроба, я ўпэўнены, што рэкамендаваць мяне. Я мог бы паспрабаваць дастатковыя сродкі для павышэння патэнцыі, каб пацвердзіць: Гэта апошні сродак для выпуску.\nКалі вы зацікаўлены ў гэтым прадукце, будзе добрай ідэяй ў любым выпадку. Каб падкрэсліць гэта проста , што вы Prosolution Pills купіць толькі аўтэнтычны крыніца. У адваротным выпадку гэта можа патэнцыйна апынуцца дрэнна для вас.\nНаша канчатковае меркаванне: Prosolution Pills перакананая.\nМногія спажыўцы зрабілі рэчы ў самым пачатку, вы павінны паўтарыць у любым выпадку:\nПамылка будзе зрабіць заказ з-за панадлівую рэкламу абяцаньні ў ашуканскіх прадаўцах ў сетцы.\nГэтыя прадаўцы Рызыкі складаюцца ў тым, каб набыць копіі, якія змяняюцца з любой удачай нічога і дзейнічаць у горшым выпадку на шкодны шляху. Гэта характэрна ў параўнанні з Chocolate Slim Акрамя таго, кліенты ў гарачым выглядзе з прыгожымі абяцаннямі, якія аказваюцца ў канцы, як даверны трук.\nТакім чынам, апошняя рэкамендацыя: Калі вы заказваеце сродкі, каб пазбегнуць несанкцыянаванага трэцяга боку! Вы б лепш для Linked прадаўца.\nПасля стараннага онлайн пошук іншых пастаўшчыкоў было паказана: толькі тады, калі звязаныя нашым інтэрнэт-краме, вы можаце быць упэўнены, што вы не купляеце імітацыйныя прадукты.\nЯкім чынам атрымаць апошнія прапановы?\nЛепш вам варта пазбягаць неасцярожных навуковых эксперыментаў, той факт, што вы пстрыкае адзін з удакладнена Редактолры спасылак на гэтай старонцы. Яны цыклічна правяраюцца, таму кошт куплі, дастаўкі і ўмовы заўсёды лепш.\nТут вы можаце знайсці найлепшую прапанову для Prosolution Pills:


Усесаюзны Ленінскі Камуністычны Саюз моладзі адзначае 100-гадовы юбілей | Новогрудок, официальный сайт газеты "Новае жыццё"\nГлавная 100 лет БССР Усесаюзны Ленінскі Камуністычны Саюз моладзі адзначае 100-гадовы юбілей\nОпубликовано: Анастасия Петровав: Октябрь 10, 2018 В: 100 лет БССР, Общественные организации, ОбществоПросмотров: 342\nСто гадоў таму, 29 кастрычніка 1918 года, быў заснаваны Усесаюзны Ленінскі Камуністычны Саюз моладзі як маладзёжная арганізацыя Камуністычнай партыі. Пасля распаду СССР пераемнікамі камсамола ў Беларусі сталі Саюз моладзі Беларусі і Беларускі патрыятычны саюз моладзі. У 2002 годзе дзве буйнейшыя маладзёжныя арганізацыі аб’ядналіся ў адну – Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі.\nГісторыя камсамола жывая і цікавая. Рэвалюцыя, грамадзянская вайна, першыя пяцігодкі, Вялікая Айчыннай вайна і гераічныя гады пасляваеннага аднаўлення, асваенне цалінных зямель, будаўніцтва Байкала-Амурскай магістралі і Турксіба – кожнае пакаленне ўнесла ў яе сваю непаўторную старонку. Шэсць узнагарод на сцягу Ленінскага камсамола (ордэн Баявога Чырвонага Сцяга, ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга, тры ордэны Леніна і ордэн Кастрычніцкай рэвалюцыі) – сведчанне заслуг перад Радзімай на розных этапах станаўлення.\nНа працягу дзесяцігоддзяў камсамол з’яўляўся сапраўднай школай жыцця для многіх пакаленняў савецкіх людзей, аб’ядноўваў моладзь, неабыякавую да лёсу сваёй краіны і народа. Несумненна, у камсамоле было рознае. Аднак у аснове сваёй гэта была выдатная грамадская арганізацыя. Невыпадкова прадстаўнікі старэйшага пакалення ўзгадваюць камсамольскі перыяд свайго жыцця з асаблівай цеплынёй.\n«Гэта наша з табой біяграфія» — пад такой назвай дзесяць гадоў таму, напярэдадні 90-гадовага юбілею камсамола, у нашай газеце быў надрукаваны артыкул Аляксандра Лазоўскага – былога першага сакратара Навагрудскага райкама ЛКСМБ, члена ЦК ЛКСМБ. Яго ўспаміны каштоўныя тым, што ў іх расказвалася пра гісторыю камсамола на Навагрудчыне. Думаю, што сённяшняй моладзі будзе цікава даведацца, як і чым жылі іх равеснікі на розных этапах развіцця нашай краіны.\n«24 верасня 1920 года ў Мінску I Усебеларускі з’езд камсамола арганізацыйна аформіў стварэнне Камуністычнага Саюза Моладзі Беларусі (КСМБ). На гэтым сходзе моладзі былі і прадстаўнікі Навагрудчыны, тэрыторыя якой у той час знаходзілася пад прыгнётам панскай Польшчы. Нягледзячы на жорсткія рэпрэсіі, пачаў дзейнічаць і камсамол Заходняй Беларусі, сакратарамі ЦК якога былі абраны Вера Харужая і Мікалай Дворнікаў. Сакратаром Навагрудскага акружкама КСМЗБ стаў Мікалай Арцюх, явачная кватэра якога знаходзілася ў в. Лагадкі. Моладзь удзельнічала ў забастоўках, мітынгах, распаўсюджвала падпольную літаратуру, вяла прапаганду марксісцка-ленінскіх ідэй», – піша аўтар.\nДалей ён расказвае, што аднымі з першых у 1939 годзе сустрэлі войскі Чырвонай арміі камсамольцы. Многія з іх увайшлі ў састаў створаных органаў міліцыі і склалі касцяк часовых органаў кіравання, сельскіх камітэтаў. Сярод іх былі Іван Малуха, Антон Кунейка, Павел Дударэвіч, Міхаіл Родзька.\nУ гады Вялікай Айчыннай на тэрыторыі Навагрудскага раёна дзейнічалі два падпольныя райкамы камсамола – Навагрудскі, сакратаром якога быў Рыгор Фамічоў, і Любчанскі, які ў свой час узначальвалі Мікалай Грабёнкін, Іван Малуха, Віктар Шыкаловіч, Мікалай Астапкевіч. Доўгі час падпольны Навагрудскі райкам КСМБ са штабам партызанскай брыгады імя Чапаева знаходзіўся ў в. Ляхавічы. Дыверсійныя групы, у якія ўваходзілі камсамольцы, нападалі на варожыя падраздзяленні, узрывалі масты. Многія не дачакаліся Дня Перамогі – загінулі. Браты Сонцавы, Паўліна Дзедулевіч, Люся Сечка, Міхаіл Белуш, Віктар Валчэцкі, Мікалай Яцук – гераізм іх і іншых нашых землякоў варты ўшанавання.\nАляксандр Лазоўскі ўзначальваў раённую камсамольскую арганізацыю ў 60-я гады, у якой, па яго ўспамінах, тады налічвалася каля 13 тысяч членаў ВЛКСМ. Гэта быў перыяд актыўнага будаўніцтва, шчырай і самаадданай працы.\n«Брыгадзір трактарнай брыгады калгаса «Свіцязь» Васіль Піваварчык, механізатары Іван Юрэвіч і Міхаіл Казыра з калгасаў «Прамень рэвалюцыі» і «Дружба», трактарыстка калгаса імя Кірава Тамара Сабалеўская, даярка калгаса «Рассвет», дэпутат Вярхоўнага Савета рэспублікі Ганна Нікіпяровіч – імёны іх і іншых перадавікоў вытворчасці ведалі далёка за межамі раёна», – працягвае Аляксандр Лазоўскі і прызнае, што ў той час даволі вялікім быў аўтарытэт пярвічных камсамольскіх арганізацый. Да слова, многія былыя камсамольскія сакратары потым сталі кіраўнікамі гаспадарак, устаноў. Сярод іх Антон Занько, Міхаіл Зуй, Дзмітрый Крывела, Мікалай Белуш, Міхаіл Ціхановіч і інш. Былы член бюро РК ЛКСМБ Яўгеній Новік – прафесар, доктар навук.\nПравядзенне спартакіяд, работа з прызыўной моладдзю, добраахвотныя народныя дружыны, сустрэчы з ветэранамі вайны, з піянерамі – пералік цікавых і карысных спраў, арганізатарамі і ініцыятарамі якіх былі камсамольцы, вялікі.\nГаворачы пра традыцыі камсамола, Аляксандр Лазоўскі ўзгадвае пра ўдзел камсамольцаў і моладзі ў асваенні цалінных зямель.\n«Мне разам з маім аднакласнікам па Любчанскай школе Іванам Яцукевічам давялося працаваць на цалінных прасторах, – піша ён. – Абодва былі ўзнагароджаны медалямі «За асваенне цалінных зямель». Актыўна праявіў сябе там і малады хлопец з в. Вераскава Лёва Шэдзь».\nДобрымі словамі ўзгадвае аўтар артыкула былых сакратароў пярвічных арганізацый Міхаіла Вайтовіча, Раісу Сяргееву, Юрыя Баярчука, Ганну Лазенка, Мікалая Шапялевіча, а таксама сакратароў райкама камсамола Арсенія Ваніцкага (пасля сакратара ЦК камсамола Беларусі), Васіля Тананку, Івана Пятровіча, Сяргея Каратая, Аляксандра Машчара, Аляксея Калановіча, Уладзіміра Куліка і іншых.\n«Калі аналізаваць работу камсамола таго далёкага часу, то неабходна заўважыць, што не ўсё ў яго рабоце ішло гладка – былі, канечне, і недахопы, і пралікі. Цяпер некаторыя пытанні можна было б вырашыць зусім інакш, больш якасна. Але на ўсё быў свой час, свае магчымасці», – прызнае ў завяршэнне Аляксандр Лазоўскі.