Александру Лимановскому постоянно приходится общаться с людьми » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nАляксандру Ліманоўскаму пастаянна даводзіцца мець зносіны з людзьмі\nПа службе Аляксандру Ліманоўскаму пастаянна даводзіцца мець зносіны з людзьмі. Раней асноўнай тэмай размоў з'яўлялася пажарная бяспека. Цяпер сустрэчы з жыхарамі Узмён, Даўгінава і невялікіх ваколічных вёсачак абумоўліваюцца не толькі прафесійнай дзейнасцю. Аляксандр Васільевіч—дэпутат раённага Савета дэпутатаў ад Узмёнскай выбарчай акругі.\n— Першапачаткова не ўяўляў, як сумяшчаць службу з грамадскімі абавязкамі,—гаворыць малады дэпутат.—Два гады ўжо прайшло, столькі ж наперадзе. Усё не так складана, як думалася.\nМіж тым службовых абавязкаў у начальніка аварыйна-выратавальнага паста №11 у Даўгінаве нямала. Адзін з асноўных—прафілактычная работа з насельніцтвам. Сустракаецца з працоўнымі калектывамі, выступае ў школах. Наведвае домаўладанні, пад асаблівай увагай нядобранадзейныя і сем'і, у якіх выхоўваюцца непаўналетнія дзеці, адзінокія і адзінока пражываючыя інваліды і пенсіянеры.\n—Найбольш частыя парушэнні—трэшчыны на печах і незаменены элемент сілкавання ў аўтаномным пажарным апавяшчальніку. Радзей сустракаюцца "жучкі" ў лічыльніку, старая электраправодка,—расказвае Аляксандр Васільевіч.—Да заўваг гаспадары ставяцца з разуменнем, парушэнні выпраўляюць. Гэта ж у першую чаргу дзеля іх бяспекі патрэбна. Складаней з асобамі, што злоўжываюць алкаголем. Стан пажарнай бяспекі ў жыллі іх мала хвалюе. Весці работу з такой катэгорыяй грамадзян дапамагаюць супрацоўнікі РАУС.\nПАВП №11 Аляксандр Ліманоўскі ўзначальвае на працягу 7 год. Такі ж і агульны тэрмін службы. Тэрыторыя адказнасці—Узмёнскі сельсавет і пяць населеных пунктаў Павяцкага. Пры неабходнасці выязджаюць на падмогу ў суседні Верхнядзвінскі раён, дапамагаюць калегам з іншых пастоў РАНС. Сёлета пажараў на ўчастку не зарэгістравана, але дадало клопатаў выпальванне сухой травы. Гэта праблема штогод актуальная.\nАляксандр не толькі пост узначальвае, але і пярвічку БРСМ у аддзеле. На працягу пяці год згуртоўвае маладых супрацоўнікаў. Удзельнічаюць у конкурсах мастацкай самадзейнасці і спартыўных спаборніцтвах сярод аддзелаў РАНС вобласці, пастаянна ў прызёрах на раённых інтэлектуальных турнірах. Сёлета ў сувязі з узростам з гэтымі абавязкамі развітаецца, а вось дэпутацкія клопаты, можна сказаць, у разгары.\nУ грамадскай дзейнасці актыўнічае і мае поспехі. Да прыкладу, дапамог жыхарам Даўгінава вырашыць праблему з водазабеспячэннем. Вада не даходзіла ў дамы. Звярнуліся да дэпутата. Ён накіраваў просьбу ў раённы Савет, адкуль пайшлі ўказанні адпаведным службам. Праз пэўны час вада з кранаў палілася. У мінулым годзе падчас пажару згарэлі дакументы гаспадара дома ў Даўгінаве. І тут Аляксандр аказаў дапамогу. Па меры магчымасцяў вырашаюцца і іншыя праблемы. Нярэдка непакоіць мясцовых жыхароў асвятленне і грэйдзіраванне вуліц, задаюць пытанні наконт афармлення пэўных дакументаў.\nШтомесяц, згодна з графікам, дэпутат прымае грамадзян у сельсавеце. Праўда, перавага больш аддаецца тэлефонным званкам. Абавязкова ўдзельнічае у сесіях сельскага і раённага Савета дэпутатаў.\n-Дэпутацкія справы дадалі больш адказнасці, паспрыялі развіццю камунікабельнасці і ўменню знаходзіць агульную мову з людзьмі. А гэта вельмі важна,—заўважае Аляксандр.—Дапамагаць людзям у варашэнні пэўных праблем—абавязак, да якога нельга ставіцца абыякава. Можа быць, пасля хтосьці добрым словам успомніць.


У артыкуле распавядаецца пра тое, што такое чаканка манет, якое выкарыстоўваецца пры гэтым абсталяванне, а таксама закрануць пытанне вырабу сувенірных манет.\nЯшчэ з спрадвечных часоў людзі займаліся гандлем, у працэсе якой і ўзнікла неабходнасць стварэння універсальнага Менавы эквіваленту - грошай. Першапачаткова ў іх ролі выступалі каштоўныя металы, дакладней, іх брускі (падобныя называліся «грыўнямі» і выкарыстоўваліся на Русі), дрот або проста кавалачкі. Але, неўзабаве ім на змену прыйшлі манеты, з фіксаваным вагой і, як следства, наміналам. Вырабляліся яны таксама з каштоўнага металу, і чаканка манет была нязменным атрыбутам кожнага моцнай дзяржавы. Натуральна, знешні выгляд манет моцна адрозніваўся, у залежнасці ад краіны або рэгіёну.\nІ з прыходам папяровых грошай у нашу жыццё, манеты не былі выцесненыя з абароту. Аднак амаль ва ўсім свеце цяпер іх робяць з звычайнага жалеза або сплаву каляровых металаў.\nТакім працэсам, як чаканка манет у Расіі, займаюцца Дзяржаўныя манетныя двары. Знешні выгляд манет заўсёды наўпрост залежаў не толькі ад эпохі, але і ад палітычнага ладу ў краіне. Прадстаўнікі розных палітычных рэжымаў па ходзе гісторыі ўводзілі ў абарачэнне свае грашовыя знакі з адпаведнай атрыбутыкай. Але калі акрамя практычнага вытворчасці, ёсць яшчэ адзін від, які носіць важнае культурнае і гістарычнае значэнне - гэта чаканка сувенірных манет.\nЧаста да іх ліку адносяць і юбілейныя, якія таксама з'яўляюцца дзеючымі грашовымі знакамі, але адрозніваюцца ад астатніх гравіроўкай або формай. Часцей за ўсё іх выпуск прымеркаваны да нейкага гістарычнай падзеі ў свеце або краіне. А сувенірныя ж, каштоўнасць як такую, маюць толькі ў якасці калекцыйных экспанатаў. Але часам іх вырабляюць і з каштоўных металаў, такіх як срэбра або золата. Расплаціцца імі ў краме конечно не выйдзе, але іх можна пры жаданні абмяняць у банку на эквівалентную кошт або прадаць у ламбардзе.\nЗараз, дарэчы, вырабам сувенірных манет заняліся і прыватныя фірмы. Спектр іх паслуг вельмі шырокі, пачынаючы ад складання унікальнага эскіза, заканчваючы непасрэдным пераносам на нарыхтоўку. Матэрыял таксама можна выбіраць.\nПа сутнасці, тэрмін «чаканка манет» не зусім правільны. Так называлі працэс пераносу малюнка на нарыхтоўку з дапамогай ўдару молата. Але гэты спосаб неэфектыўны пры прамысловай вытворчасці і падыходзіць толькі для выраба дробных грошай. Да таго ж выява часта атрымлівалася змазаным.\nЗараз жа пры вырабе манет выкарыстоўваюць, так званае, грунтаванне (нанясенне на рэбры палосак) і цісненне, калі спомощью прэса на нарыхтоўку пераносіцца неабходны малюнак.\nПершапачаткова, у сярэднія вякі ўжываліся шрубавыя прэсы, калі з дапамогай кручэння рычагоў і адбывалася цісненне, але працэс гэта доўгі, і для прамысловага вырабу манет не падыходзіць.\nАле на пачатку XIX стагоддзя інжынерам Невядомскі у Пецярбургу была створана машына для чаканкі з каленчатым рычагом. Яе прадукцыйнасць складала прыкладна 70 манет у хвіліну, што ўжо больш падыходзіла для струменевага вырабу грошай.\nЧаканка манет. Абсталяванне прамысловае і аматарскае\nКалі казаць прасцей, то прамысловае абсталяванне - гэта той жа самы прэс, але з высокай ступенню аўтаматызацыі. У яго працы галоўнымі крытэрыямі з'яўляюцца высокая хуткасць працы і адсутнасць шлюбу.\nАматарскае абсталяванне - гэта кампактныя апараты, у якіх прадукцыйнасць значна ніжэй. Але якасці малюнку надаецца першараднае значэнне. Падобныя апараты прапануе мноства фірмаў, так што любы жадаючы можа наладзіць вытворчасць сваіх сувенірных манет.\nПраўда, не варта забываць, што падробка дзеючых грашовых знакаў перасьледуецца па закону.\nЧарцёжныя прыналежнасці: інструменты і матэрыялы\nТэхнічнае абслугоўванне кацельняў, рамонт і пусканаладачныя работы\nЯкая виброшлифовальная машынка лепшая: параўнанне мадэляў і водгукі пра іх\n"Иммунофлазид": водгукі. Інструкцыя, аналагі, цана\nЯк пазбегнуць бойкі на вяселлях\nЖаночыя модныя футболкі. Якімі футболкамі можна папоўніць свой гардэроб\nЛейомиома страўніка: прычыны, сімптомы, аперацыя і лячэнне


Абноўлена: Беларусь адмяніла забарону на ўезд Сяргею Жадану\nУкраінскі пісьменнік Сяргей Жадан, які прыехаў на кніжную выставу ў Мінск і Стральцоўскі літаратурны фэст, быў затрыманы сілавікамі. Прычына — знаходжанне ў расійскім «чорным спісе» з фармулёўкай «за датычнасць да тэрарыстычнай дзейнасці». Жадан правёў ноч у камеры і атрымаў забарону на ўезд у Беларусь на нявызначаны тэрмін.\n«А вось вясёлая гісторыя, якая адбылася са мной сёння ў Мінску. Каля двух ночы да мяне ў гасцінічны нумар наляцеў міліцэйскі патруль — сур'ёзны і засяроджаны. Нічога не тлумачачы, даставілі ў пастарунак, пачалі прабіваць па базе, нічога не знайшлі. Пазванілі ў КДБ. Там ім параілі ехаць у іншае аддзяленне, Ленінскае. У Ленінскім зноў прабівалі па базе, нарэшце, патлумачылі - аказваецца, мне яшчэ ў 2015-м забаронены ўезд на тэрыторыю РФ (якая прыкрасць) з фармулёўкай «за датычнасць да тэрарыстычнай дзейнасці». А паколькі Беларусь і Казахстан знаходзяцца з РФ у адной візавай зоне (не пашанцавала), то забарона аўтаматычна пераходзіць і да Беларусі з Казахстанам. І калі немагчымасць патрапіць у Казахстан я яшчэ неяк перажыву, то за Беларусь крыўдна. Начаваць прыйшлося ў камеры. Раніцай доўга пісалі тлумачальныя, распытвалі пра тэрарызм. У рэшце рэшт, паставілі штамп аб забароне ўезду ў Беларусь на нявызначаны тэрмін.\nІ вось што я думаю. Дарагія сябры з МЗС і пасольства Украіны ў Беларусі, гэта ж няправільна, калі ўкраінскіх паэтаў арыштоўваюць без тлумачэння і трымаюць у камеры без прычыны? Правільна ж? Можа неяк адрэагуеце? Давайце, скажам, разарвем з імі дыпламатычныя адносіны. Або аб'явім ім Крыжовы паход. Калі ласачка», — напісаў ён у фэйсбуку.\nДынько: Дэпартацыя Жадана — ганьба і паказчык, наколькі абмежаваны суверэнітэт Беларусі сёння\nХто не ведае — Жадан самы значны пісьменнік Украіны на сёння. Ён і празаік, і паэт, і музыка. Гэта найбольш перакладаны на замежныя мовы творца…


Свята-Барыса-Глебская Каложская царква - 8-9 красавіка. Багаслоў і літаратар. Метафізічныя размовы. Сірата. Цяжкія ўражанні. Слёзы бабулі. Каложа і Польшча. Каложскія ўрокі нямецкай мовы\nВы тут:Галоўная / Публікацыі / Дзённік Каложы (архіў) / 8-9 красавіка. Багаслоў і літаратар. Метафізічныя размовы. Сірата. Цяжкія ўражанні. Слёзы бабулі. Каложа і Польшча. Каложскія ўрокі нямецкай мовы\nАпублікавана 09.04.2013 19:36 | Аўтар: священник Георгий | | Праглядаў: 25068\nПрыйшоў хлопец-сірата. Няма за што заплаціць за жыллё, няма за што купіць паесці. Уладкаваўся на працу, але зарплата яшчэ не хутка. Звяртаецца ўжо не першы раз. Запісаў імя, спытаў дзе жыве. Патэлефанаваў да загадчыцы інтэрнату, дзе, як сказаў гэты хлопец, ён жыве. Сапраўды сірата, не пьяніца, не наркаман. І гэта ужо добра. Але з размовы аказалася, што хлопец хітруе. Але што хацець ад чалавека, якога кінулі бацькі? Дапамагчы трэба было. Даў лапату і запрасіў прыбіраць снег з тэрыторыі. Малады, здаровы. Хай папрацуе крыху, каб усё ж такі не прызвычаіўся прасіць і атрымоўваць задарма. Прыходзіў і ўчора, і сёння.\nДва дарослых мужчыны, незалежна адзін ад аднаго вырашылі хрысціцца. Абодвум за 40. У суботу будзем размаўляць. Як паказвае досвед, часта матывацыя ў такіх выпадках можа быць вельмі павярхоўнай. Але будзем бачыць.\nАўторак пачаўся досыць рана. Ужо а 6.30 мы з а. Ігарам накіраваліся на маім аўто да Каложы. Дамовіліся на сёння паспавядаць і прычасціць хворых у першай бальніцы. Там было шмат пацыентаў пасля інсульту. Цяжкая хвароба, цяжкія наступствы, цяжкія ўражанні…Вялікі дзякуй братчыкам Анатолю і Вячаславу за дапамогу і арганізацыю споведзі і прычасця!\nАпошняй прычашчалася бабулька, якая трапіла ў бальніцу ад таго, што ў краме ў яе скралі два мільёны грошай, якія яна доўгі час збірала сабе на новыя зубы і яна расхвалявалася так, што сэрца дало збой. І вось нехта ж зрабіў такі ўчынак? Ці думаў ён, што амаль не загубіў жыццё чалавеку? Ці думаў, як цяжка той бабулі было назбіраць гэтыя грошы? Паісій Святагорац недзе пісаў, што слёзы паскарджаных слабых людзей, цяжкай караю стануць для тых, хто іх паскардзіў. Гэта сапраўды так. А бабулечка як сапраўдная хрысціянка моліцца за гэтага чалавека. Можа яе малітвамі і ўратуецца і стане чалавекам тая пачвара.\nПасля была сустрэча з консулам Польшчы панам Хадкевічам. Размаўлялі пра тое, каб зрабіць нашую Каложу больш вядомай для польскіх турыстаў. Пан консул гісторык не толькі па адукацыі, але і па сваёй сутнасці. Яго вельмі займае пытанне пра ўзнікненне старажытнага Гродна. Тут не праходзілі важныя гандлёвыя шляхі, не было тут нейкага багацця, але, тым не менш, чамусьці ўзнікае і імкліва развіваецца горад з высокім узроўнем культуры, прыкладам чаму і служыць Каложа і іншыя забудовы 12 стагоддзя. Чым было ўсё гэта абумоўлена? Вельмі насычаная і цікавая адбылася размова.\nЗ Каложскіх сустрэч адзначу пару з нямецкага Франкфурту. Дзяўчына – беларуска па паходжанню, але ўжо доўгія годы жыве ў Нямеччыне, і яе муж – карэнны немец. З задавальненнем паразмаўляў з імі па-нямецку. Складаецца ўражанне, што ў Каложы я буду перыядычна мець мажлівасць практыкавацца ў нямецкай мове. І гэта цудоўна!\nХвалююся за чытанні, якія запланаваны на заўтра. Вельмі б хацелася, каб гэтае пачынанне не стала першым комам. Прашу вашых малітваў!


ГалоўнаяАпостальская СталіцаКасцёл у БеларусіКанферэнцыя БіскупаўЛітургіяБібліятэкаДля СМІМультымедыяСэрвіс.БеларусьВатыканЗамежжаАнонсыПубліцыстычны раздзелІнтэрв'юСпецпраектыАрхіўСтруктураСвяты АйцецРымская курыяНунцыятураСтатыстыка Каталіцкага КасцёлаДзейнасць Каталіцкага КасцёлаДыяцэзііНавучальныя ўстановыМанаскія супольнасціРухі і супольнасці свецкіхМас-медыяГісторыяСвятыяСанктуарыіСтруктура КанферэнцыіБіскупыДакументыБібліятэка ККББCredoЛітургічны годАбавязковыя святыЛітургічны каляндарЛекцыянарыйРазважанні над Божым словамСвятыяМалітвыСвятое ПісаннеКнігіДакументыІнтэрв'юГамілііВыступленніСлоўнікКантактыПадпіскаФотаматэрыялыФотаАўдыёВідэаВідэа-onlineСферычныя панарамыПаштоўкіСпасылкіПошукRSS-стужкіСкарбонкаДапаможам патрабуючымМапа сайтаДашлі навінуЦэтлікіКантакты\tДухоўнае жыццё. Старонка а. Віталія Сапегі OP\nАйцец Віталій Сапега OP нарадзіўся ў Баранавічах у 1975 годзе. Скончыў Брэсцкі палітэхнічны інстытут, а ў 2007 г. — семінарыю айцоў дамініканаў у Кракаве. Цяпер вучыцца ў Варшаве.\t«Брамы Міласэрнасці» (частка другая)\t15.04.2016 00:00\tАб адпусце мы не прачытаем у Бібліі. Таму, ізноў жа, браты і сёстры іншых веравызнанняў могуць мець, здавалася б, сэнсоўную крытыку ў бок католікаў. Таму, думаю, каб лепш скарыстацца з гэтай збаўчай практыкі і быць больш свядомым хрысціянінам-католікам, варта яе глыбей разумець.\n«Брамы Міласэрнасці» (практыка адпустаў) 29.01.2016 00:00\tНядаўна ў Каталіцкім Касцёле ва ўсіх дыяцэзіях свету былі ўрачыста адчынены так званыя «Брамы Міласэрнасці», дзякуючы чаму вернікі на працягу года могуць атрымаць індульгенцыі (адпусты) — ачышчэнне ад часовых караў. Што яны сабой уяўляюць? Сучасныя «залатыя цяляты»\t27.02.2015 00:00\tКалісьці пробашчу ў адным касцёле ў Заходняй Еўропе, якому было ўжо далёка за семдзесят і які, вядома, меў велізарны жыццёвы і духоўны досвед, задалі пытанне: чаму на сённяшні дзень так зменшылася лічба вернікаў у яго парафіі? Тым больш што гаспадарчая сітуацыя ў гарадку, у якім знаходзілася парафія, была някепская, так што там не было нейкіх дэмаграфічных праблем. На гэта святар адказаў, што, на яго думку, сучасны чалавек стварыў сёння свой штучны свет, насуперак Божаму, і гэтаму штучнаму свету стаў пакланяцца.\nЧаму Юда здрадзіў Хрысту?\t18.04.2014 13:30\tКалі пачынаеш разважаць пра муку Пана нашага Езуса Хрыста, пра Яго пакуты і цярпенне, то напрошваецца пытанне: чаму Бог дапусціў здраду і чаму менавіта Юда, адзін з апосталаў, здрадзіў, а не якісьці іншы чалавек?\nАпраніцеся ў новага чалавека\t29.01.2014 16:55\tКожны з нас, хутчэй за ўсё, чытаў у дзяцінстве байку Крылова “Лебедзь, рак і шчупак”. Пэўна, задумкай аўтара было паказаць, якой важнай справай з’яўляецца супольная, наладжаная, скіраваная ў адзіным напрамку праца людзей. І што людзі, якія не здольныя паміж сабою дамовіцца, якія не ў стане разам супрацоўнічаць, не могуць выконваць пастаўленых перад сабою задачаў і дасягаць пэўных мэтаў. Ці патрэбны сёння аскетызм?\t07.11.2013 09:04\tНапэўна, кожны хрысціянін чуў такое слова, як аскетызм. Але калі і чуў, то ці ўяўляе сабе добра, які сэнс хаваецца за гэтым словам? У кагосьці з нас гэтае слова можа атаясамлівацца з такімі вобразамі, як валасяніца з конскага воласу, жалезныя ланцугі, бічаванне (дарэчы, гэты тып аскетычнага практыкавання ўжываўся яшчэ да Другога Ватыканскага сабору), начныя малітоўныя чуванні, абмежаванне ў ежы, пітве альбо цяпле (хто чытаў біяграфію Айца Піо, ведае, праз якія цяжкія выпрабаванні трэба было прайсці святому ў пачатку свайго манаскага жыцця).\nЖыццё, укрытае з Хрыстом\t27.06.2013 12:29\tУ Евангеллі няшмат звестак аб жыцці некаторых апосталаў, як, напрыклад, аб Філіпу, Барталамеі, аб Якубе Алфеі альбо Сымоне Кананіце. Таксама не знойдзем ў Бібліі інфармацыі аб заканчэнні іх жыцця, акрамя, можа, традыцыі (інакш людскіх пагалоскаў), дзякуючы якой можна даведацца, што некаторыя з іх загінулі на тэрыторыі сучаснай Турцыі, некаторыя ў Эфіопіі альбо ў Індыі. Ці ж з гэтага можна зрабіць выснову аб тым, што жыццё гэтых «нягучных» апосталаў было менш важнае за жыццё іншых, больш слынных — Пятра, Яна альбо Паўла?\nЗгублены рай\t17.05.2013 08:51\tХто з нас не прагне? Быць любімым і любіць. Хто не жадае мець сапраўднага шчырага сябра, з якім можна, як кажуць, пайсці і ў разведку? Жанчына марыць аб сапраўдным мужчыну, мужчына імкнецца сустрэць сапраўдную жанчыну. Шукаем нейкі ідэал. Таму што дзесьці вельмі глыбока, падсвядома жадаем дасканаласці (хаця большасць з нас ведае, якія мы на самой справе і як далёка нам да ідэалу).\nХрыстус учора, цяпер і заўсёды\t02.04.2013 11:29\tНапэўна, большасць з вернікаў каталіцкага веравызнання заўважыла, што ў час Адвэнту (трэцяя нядзеля) і Вялікага посту (чацвёртая) святар, які цэлебруе св. Імшу, апранае арнат ружовага колеру. У Адвэнце гэтая нядзеля называецца gaudere (лац. радавацца), а ў Вялікім посце laetare (асвятляць, прасвятляць). І гэта не проста так.\nАпошнія рэчы: пекла, чысцец, рай 09.02.2013 18:46\tКалісьці ў дзверы дамініканскага кляштара пастукалі сведкі Іеговы. Так здарылася, што я адчыніў дзверы, і таму пытанні пасыпаліся ў маім накірунку.\nРоля аўтарытэту\t22.12.2012 12:00\tНапэўна, многія з нас добра памятаюць той фрагмент Евангелля, дзе Езус Хрыстус літаральна быў выдалены са свайго роднага горада, выгнаны з зямлі, дзе выхоўваўся, дзе сталеў і дзе дарастаў да сваёй будучай місіі. І, напэўна, таксама добра памятаем, як адрэагаваў на гэта Збаўца, зазначаючы між іншым, што няма прарока ў сваёй бацькаўшчыне (пар. Мк 6, 1-10; Лк 4, 16-30).\nСтрах Божы\t18.11.2012 18:48\tЯшчэ часам ад часу ў размове можна пачуць у адрас не зусім сціплага і добрага чалавека наступны выраз: «Ты ж нават Бога не баішся». Калісьці гэта выраз меў сваю сілу і ўздзеянне на людзей, калі амаль што ўсе навокал сур’ёзна ставіліся да рэлігійных аспектаў жыцця. Сёння ж ён амаль ні да каго не прамаўляе, тым больш не нясе ўжо сваю маральную нагрузку.\nНоч цемры — духоўная рэчаіснасць\t23.09.2012 10:15\tУ хрысціянстве можна сустрэцца са шматлікімі перагібамі, якія, на мой погляд, часта ідэалізуюць, а такім чынам і фальсіфікуюць саму ідэю Евангелля. Адным з такіх перагібаў з’яўляецца тое, што жыццё хрысціяніна некаторым з людзей уяўляецца выключна як нейкі пакутны шлях, на якім не павінна існаваць радасных пачуццяў, перажыванняў, узнёслых праяўленняў духа, а таму жарт і смех становяцца чымсьці падазроным і нежаданым (гэтую з’яву яскрава апісаў Умберта Эка ў сваёй кнізе «Імя ружы»).\nКультура хвіліны\t13.06.2012 16:18\tКожны можа заўважыць, што сёння мы маем вельмі цікавыя часы. Навуковы прагрэс дае сучаснаму чалавеку незвычайныя, часам нават, здаецца, неабмежаваныя магчымасці, аб якіх не мог падумаць чалавек старажытнасці альбо Рэнесансу.\nСталасць. Як яе разумець?\t02.05.2012 14:24\tНапэўна, кожнага з нас турбуюць розныя праблемы, як знешняга, так i ўнутранага характару. Ёсць праблемы, якiя маюць лакальны характар i датычацца меншай групы людзей, напрыклад, сямейныя, а ёсць праблемы больш шырокага радыусу дзеяння, што могуць закранаць ужо ўсю грамадскасць.


Касьпяровіч не паедзе вучыцца ў Польшчу\n11.08.2006 / 21:05\nПалітвязьню, які адседзеў тры з паловай месяцы, у сьледчым ізалятары адмовілі ў працягваньні навучаньня ў Польшчы\nКолькі дзён таму ў рэдакцыю затэлефанавала заплаканая маці былога палітвязьня Зьмітра Касьпяровіча спадарыня Тацяна. Зьміцер, нагадаем, адседзеў тры з паловай месяцы за сарваны з будынку Менгарвыканкаму чырвона-зялёны сьцяг. Яна паведаміла, што сын не прайшоў у асьпірантуру аднаго з унівэрсытэтаў па праграме Камітэту дапамогі рэпрэсаваным «Салідарнасьць».\nЗьміцер кажа, што зьвярнуўся ў камітэт, бо жадаў працягнуць пасьлядыплёмнае навучаньне ў замежным ВНУ, паколькі такой магчымасьці ў Беларусі ня мае. Але зьяжджаць нікуды не зьбіраўся, а плянаваў застацца тут і навучацца дыстанцыйна. У камітэце паабяцалі дапамогу. У вызначаны дзень з Польшчы ў амбасаду ў Менску прыехалі прадстаўнікі тамтэйшых ВНУ. З патэнцыйнымі кандыдатамі паводзілася сумоўе.\nЗьміцер кажа, што пытаньні палякаў былі «зусім ня ў тэму». Сумоўе з кожным з прэтэндэнтаў доўжылася хвілінаў пяць. Пасьля аказалася, што Касьпяровіч якраз гэтае самае сумоўі не прайшоў.\nУ Камітэце сьцьвярджаюць, што яны ніякім чынам не маглі ўплываць на польскі бок, і прадстаўнікі ВНУ самастойна рабілі выбар. Касьпяровіч кажа, што палякі выбралі толькі 8 чалавек з 22 кандыдатаў для працягу вучобы. Але крытэр выбару -- загадка.\nКасьпяровіч скончыў факультэт музэйнай справы і аховы помнікаў архітэктуры Беларускага ўнівэрсытэту культуры і мастацтваў, цяпер ладзіць арганізоўвае экскурсіі па цікавых мясьцінах Беларусі. Ён і хацеў працягнуць вучобу ў падобным рэчышчы, але лёс склаўся так.\nУ камітэце Касьпяровічу прапанавалі іншыя варыянты, але яны не зусім падыходзяць для хлопца. Урэшце Зьміцер схіляецца, каб працягнуць навучаньне ў віленскім ЭГУ, але там прапаноўваюць месца ў магістратуры, а не ў асьпірантуры. Зьміцер Касьпяровіч абураны такім станам рэчаў.\nСапраўды праца польскага боку выклікае шмат пытаньняў: чаму месца для вучобы не знайшлося палітвязьню, які больш за 100 дзён правёў у СІЗА, а па праграме пралезла ў Польшчу плойма юнакоў, якія і блізка не былі нават на Плошчы.


Дзіцячы пакой | Цяслярскія працы ў Мінску\nПакой для дзіцяці можа мець некалькі варыянтаў праектавання, у залежнасці ад узросту дзіцёнка ды яго патрэбаў. Мы гатовыя выслухаць вашыя пажаданні ды з уласнага досведу прапанаваць зручнае размяшчэнне мэблявых элементаў з экалагічнага бясшкоднага матэрыялу.\nДзіцячы ложак з таямніцаю\nВашай увазе цудоўны дзіцячы ложак – тры ў адным: шафа на тры сэкцыі, кніжны стэлаж і непасрэдна сам ложак. Пытаньне: якім чынам дзіцёнак мусіць залазіць на сваё законнае спальнае месца? Пераможцу 20-адсоткавая зьніжка на выраб мэблі ў карпарацыі “Цесьляры”!!\nДзіцячы пакой з мовай!\nШто перш-наперш робіць дзіцёнак, калі засяляецца ў новенькі свой пакойчык? Правільна, дзіцёнак бярэцца за вывучэньне матчынай мовы па падручніку вядомага настаўніка Gleb Labadzenka! Да верасьня месяца уключна – два тамы бестсэлера “Дзіцячая заМова” у падарунак кожнаму, хто замаўляе мэблю дзіцячага пакоя праз Цесьляры!\nЦёплы колер “Дуб малочны” – цудоўны выбар для мэблі дзіцячага пакоя.\nДзіцячы ложак з дзьвюма трывалымі шуфлядамі, якія трымаюцца на жалезных напраўляючых і колцах пад дном шуфляды.\nСталешніца адным бокам трымаецца на стойцы ложка, а другім ляжыць на тумбе.\n“Дзіцячая заМова” на стале – гэта першы рух пры засяленьні ў новы пакой )\nШафа-купэ заточана пад паўкруглыя куты столі, верхні кораб выраўнівае перапады памераў.\nУмяшчальныя шуфляды і кутнія паліцы.\nШуфляды на трывалых жалезных напраўляючых.\nТарцавыя трубы, што ўсталёўваюцца пры сітуацыі, калі памера па глыбіні не хапае на вешалкі.\nТарцавая труба адным бокам умацоўваецца ў сьцяну, а другім трымаецца на адмысловым канцавым ухваце.\nСталешніца стала заточана пад памеры ваконнага праёма, што адначасна практычна і прыгожа.\nДвухпавярховы ложак для бацькоў і дзяцей\nЦесляры → Прадукцыя → Дзіцячы пакой


Пра забароненае інтэрвію Алексіевіч і мой сорам чытача | Народная Воля\nПра забароненае інтэрвію Алексіевіч і мой сорам чытача\nПа ідэі чалавек, які давярае Алексіевіч, ставіцца да яе з павагай, цэніць этычныя прынцыпы журналісцкай прафэсіі, ня мусіць гэтае інтэрвію чытаць. Бо гераіня забараніла. Але ў кантэксьце таго гібрыднага цыклону, які штодня звальваецца на нашы галовы з расейскіх і прарасейскіх трансьлятараў, руйнуючы некалі трывалыя ўяўленьні пра этыку, прынцыпы і журналістыку, чалавек міжволі пераступае праз гэтыя рэчы. Словам, я павёўся на правакацыю «Рэгнуму» і не без пачуцьця сораму інтэрвію прачытаў. Супакойваў сябе тым, што мяне ў большай ступені цікавіць эвалюцыя першай беларускай літаратурнай набэліянткі. Праўда, «асадачак», як той казаў, застаўся.\nЯк бы там ні было, атрымаўся, на маю думку, знакавы тэкст для ўсіх нас сёньняшніх – з імпэрскага і з нашага, беларускага, боку, і для самой Алексіевіч і для тых, хто разважае пра яе ролю і творчасьць. Для ўсіх – як прыклад пікіроўкі праўды з «постпраўдай».\nПадумалася: а калі б не дала згоды, маглі б і не надрукаваць…\nРэгнум: Вы кажаце, што калі сто гадоў назад (на вашу думку) насаджалася руская культура – гэта было дрэнна, а калі сёньня насаджаецца ўкраінская культура – гэта добра.\nАлексіевіч: Яна не насаджаецца. Гэтая дзяржава хоча ўвайсьці ў Эўропу. Яна ня хоча жыць з вамі.\nРэгнум: … 83% жыхароў Украіны думаюць на рускай мове.\nАлексіевіч: Што вы хочаце гэтым сказаць? Іх русіфікавалі за семдзесят гадоў, таксама, як і беларусаў.\nРэгнум: Вы часам кажаце пра Расею «мы», а часам «яны». Дык усё ж такі «мы» ці «яны»?\nАлексіевіч: Усё ж такі «яны». Ужо «яны», на жаль.\nАпроч «асадку» забароненае інтэрвію Алексіевіч пакінула і пытаньні, галоўнае зь якіх гучыць банальна: у якія часы мы жывем?\nРэгнум бярэ інтэрвію ў Алексіевіч, Ефрэмаў езьдзіць па Расеі з антыпуцінскімі дэклямацыямі, у расейскім пракаце ідзе фільм «Дурак» – страшная мэтафара сучаснай Расеі…\nФармальна мне гэта нагадала брэжнеўскія часы. Кнігі Быкава і Стругацкіх, канцэрты Высоцкага, першы фільм пра п’янства ў СССР «Бяда» (1977)… Усё гэта таксама не «падрывала асноваў» тагачаснай сыстэмы, але назапашвала энэргію, якая вырвецца разам зь перастройкай. Розьніца ў тым, што тады гэта былі прэцэдэнты свабоднае творчасьці і сатыры, а сёньня – рэцыдывы творчага разгулу 1990-х. І таму трэба паралеліць іх не з 1970-мі, а з 1920-мі – з рэцыдывамі на выхадзе з НЭПу? Пры той, натуральна, розьніцы, што ўсё адбываецца ўжо ня ў «нас», а ў «іх», і гэтая розьніца мусіць стаць вырашальнай.


«Беларускі рубель будзе аслабляцца». Прагноз курсу валютаў на наступныя два гады\nДаследчы цэнтр Інстытуту прыватызацыі і менеджменту (ІПМ) 6 снежня ў Менску прэзентаваў макраэканамічны прагноз на бліжэйшыя два гады. Паводле экспертаў, на канец 2021 года курс долара дасягне ўзроўню 2,4 BYN, а курс еўра – 2,8 BYN.\n«Мы чакаем, што ВУП Беларусі будзе меней за свой патэнцыял», – адзначыў дырэктар даследчага цэнтру ІПМ Аляксандр Чубрык.\nУ ІПМ мяркуюць, што рост ВУП Беларусі па выніках 2019 года складзе 1,2 %, у 2020 годзе – 1 %, у 2021-м – 0,8%. Адзначым, што ІПМ дае больш пазітыўны прагноз для эканомікі Беларусі, чым Сусветны банк. Паводле Сусветнага банку гэтыя паказнікі цягам 2019-2021 гадоў будуць 1 %, 0,9 % і 0,5 % адпаведна.\nНамінальны абменны курс, паводле прагнозу ІМП, складзе 2,1 BYN за адзін долар па выніках 2019 года, 2,2 BYN у 2020 годзе і 2,4 BYN у 2021 годзе. Курс еўра будзе 2,4 BYN па выніках 2019 года, 2,5 BYN у 2020-м і 2,8 BYN у 2021 годзе.\n«Беларускі рубель цяпер у рэальным выражэнні трохі пераацэнены і ён будзе аслабляцца», – канстатаваў Чубрык.\nЭксперты даследчага цэнтру мяркуюць, што сярэдні заробак у Беларусі складзе 1116,1 BYN па выніках 2019 года, 1257,8 BYN у 2020 годзе і 1367,3 BYN у 2021 годзе. То бок, з улікам змены валютных курсаў, сярэдні заробак у наступныя два гады складзе 571 і 569 USD адпаведна.\nАляксандр Чубрык, дырэктар Даследчага цэнтру ІПМ. Фота: СВ belsat.eu\nАляксандр Чубрык падкрэсліў пры гэтым, што заробак ў Беларусі ўжо даволі даўно расце хутчэй за прадукцыйнасць працы.\n«Апошнія чатыры кварталы ўстойліва рост заробкаў перавышае рост прадукцыйнасці працы. Прычым даволі істотна: у апошні квартал гэта каля 7 % розніцы. Калі глядзець у рэальным выражэнні, то разрыў яшчэ больш і яшчэ больш працяглы. Ужо 30 месяцаў запар тэмпы росту заробкаў перавышаюць тэмпы росту прадукцыйнасці працы. Чаму там атрымліваецца? На мой погляд, ключавая прычына ў праблемах на рынку працы – унутранай і вонкавай міграцыі. Плюс гэта звязана з некаторай перадвыбарчай рыторыкай, але гэта тычацца перш за ўсё бюджэтнікаў і пенсіянераў», – адзначаў ён.\nЧубрык таксама распавёў, што цяпер ВУП у Беларусі ў асноўным расце за кошт IT-сектара.\n«Калі паглядзець з 2010 года, то «інфармацыя і сувязь» былі адзіным відам дзейнасці, які ніколі не падаў, а нават у крызісныя гады рос. Па выніках 10 месяцаў 2019 года ўклад IT-сектара перавысіў сумарны ўнёсак прамысловасці, будаўніцтва і сельскай гаспадаркі», – канстатаваў ён.\nТэгі: Аляксандр Чубрык, ВУП, курс, курс валют, курс долара, курс еўра, эканамічная сітуацыя, эканоміка Беларусі


Лучше друга и охотника, чем лайка, нет – уверен добрушанин Александр Серый, владелец трех породистых собак | Новостной портал Добрушчины\nАб прадстаўніках распаў-сюджанай у Расіі паляўнічай пароды сабак былы жыхар Магаданскай вобласці ведае, напэўна, усё. Бо не адзін год займаецца яе вывучэннем на жывых прыкладах. Неўзабаве нават збіраецца здаць экзамен на эксперта па лайках. І тады зможа арганізоўваць выставы, быць на іх суддзёй. А пакуль не ўпускае шанцу вывезці “ў свет” сваіх гадаванцаў. Нягледзячы на малады ўзрост сабакі маюць дыпломы і медалі некалькіх расійскіх выстаў.\nПершага сабаку Аляксандр завёў, калі вучыўся ў восьмым класе. З таго часу лайкі сталі для яго вернымі сябрамі і добрымі памочнікамі на паляванні. Пасля пераезду ў наш горад першае, аб чым паклапаціўся, было наладжванне стасункаў з мясцовым таварыствам паляўнічых і рыбаловаў. Некаторы час працаваў там паляўнічазнаўцам.\n– А інстынкт усё роўна кліча на волю, – усміхаецца суразмоўца. – І жывёл, і мяне.\nПраўда, пагоня за барсуком або іншым драпежнікам для яго гадаванцаў часам не абыходзіцца без баявых раненняў. Шрам на баку Батухана, найбольш вопытнага з сабачага трыа, – вынік нежартоўнай схваткі з дзіком. Той выпадак Аляксандр і зараз перажывае быццам нанова. Як нёс параненага на руках да машыны, імчаўся ў ветэрынарную клініку. Як літаральна спавіваў бедалагу, каб аблегчыць яму боль пасля аперацыі. Нібы да маленькага дзіцяці ўставаў ноччу па некалькі разоў…\n– Абрык, дя мяне! Не чапай Ветку! – пачуўшы каманду гаспадара, хвастатыя гарэзнікі селі побач з ім.\n– Гэта Вы прыдумалі ім такія нязвыклыя клічкі? – цікавімся ў Аляксандра.\nАказалася, яны дасталіся жывёлам разам з дакументамі аб радаслоўнай. Дарэчы, бацька Батухана – адзін з лепшых сабак-вытворцаў пароды лаек Расіі. Два чатырохногія сябры прыехалі, а дакладней, прыляцелі на самалёце, разам з новым гаспадаром у Добруш з Урала. Сяброўку для іх Аляксандр набыў значна бліжэй, хаця дзевяцімесячная чыстакроўная прадстаўніца пароды таксама “іншаземка”.\n– Жыхары Сібіры выкарыстоўваюць лодкі, выраб-леныя са ствала дрэва. Такая “далбёнка” мае назву “ветка”. Так што мой сабака названы зусім не ў гонар суседняга з Добрушам райцэнтра, – тлумачыць Аляксандр Серы.\nНа пытанне, ці разумныя істоты лайкі, гаспадар адказвае: паслухмяныя, выхаваныя і дружалюбныя. У дрэсіроўцы ж галоўнае – любоў. І тады лайка аддзячыць бясстрашнасцю і адданасцю. Прычым, не толькі таму, у кім сабака прызнаў лідара, але і членам яго сям’і. Жонка і сыны Аляксандра адчуваюць сябе пад надзейнай абаронай. Праўда, 25-гадовы Антон, работнік фарфоравага завода, захапленне бацькі падзяляе толькі часткова: на паляванне разам з ім ходзіць. І сабакі яго слухаюцца. У гэтым журналісты “ДК” пераканаліся, пакуль спрабавалі ўтаймаваць чатырохногіх фотамадэляў. Нам самім гэта не ўдалося б ніколі. Затое плямы ад лап на паліто засталіся нам на памяць аб незвычайным знаёмстве.\nНа здымку: Аляксандр і Антон Серыя


Святлана Ціханоўская правяла сустрэчу з беларускай дыяспарай у Літве | Народныя амбасады Беларусі\nСёння ў Вільні Святлана Ціханоўская сустрэлася з беларусамі Літвы і прадстаўнікамі беларускіх арганізацый. На сустрэчы прысутнічалі дарадца Ціханоўскай і кіраўнік аддзела ўнутранай палітыкі Аляксандр Дабравольскі, кіраўнік Кабінета, прадстаўнік па міжнародных справах Валер Кавалеўскі, сустрэчу мадэравала кіраўніца аддзела па знешніх сувязях Офіса Аляксандра Логвінава.\n«Рэферэндум» стаў адной з галоўных тэмаў размовы з дыяспарай. Дыяспара адзначыла складанасць рэакцыі на дзеянні рэжыму ў дадзеных умовах, аднак у Вільні плануюцца розныя мерапрыемствы і акцыі. Ціханоўская падкрэсліла, што ў гэтыя дні асабліва важная галоснасць пра незаконныя дзеянні рэжыму, а таксама падтрымка беларусаў унутры краіны. Яна таксама паведаміла, што ў сваіх міжнародных візітах, якія яна здзейсніць да 27 лютага – на Мюнхенскую канферэнцыю па бяспецы і ў Францыю, будзе абмяркоўваць з сусветнымі палітыкамі тэмы непрызнання «рэферэндуму» і вырашэння беларускага крызісу.\nЦіханоўская адзначыла на сустрэчы, што беларуская дыяспара разрастаецца як ніколі ў гісторыі. У межах незаконнага «рэферэндуму» ў амбасадах не будзе ўчасткаў для галасавання, і Ціханоўская заклікала падтрымаць акцыю платформы «Голас», якая ў тым ліку дасць магчымасць ацаніць маштабы беларускай дыяспары.\nПрадстаўнікі Офіса таксама абмеркавалі з дыяспарай складанасці распаўсюджвання інфармацыі пра свае актыўнасці і неабходнасць агульнага рэсурсу сярод дыяспар, у якім былі б сабраныя ініцыятывы і акцыі.\nДыяспара таксама цікавілася дзеяннямі дэмакратычных сілаў пасля рэферэндуму. Каманда Ціханоўскай паведаміла, што прапрацоўваюцца розныя варыянты, праводзяцца кансультацыі з міжнароднымі партнёрамі.\nАбмеркавалі таксама, як сітуацыя ва Украіне ўплывае на беларусаў, якія там жывуць. Офіс знаходзіцца ў кантакце з урадам Польшчы наконт магчымага прытоку беларускіх рэлакантаў з Украіны, а таксама рэкамендуе звяртацца ў ініцыятывы дапамогі для падрыхтоўкі дакументаў на выезд.\n«Наш найбліжэйшы выклік – гэта абвешчаны незаконны «рэферэндум». Паглядзіце, як рэжым баіцца галоснасці – яны нават не сталі адкрываць участкі для галасавання. Наступны тыдзень – гэта магчымасць узмацніць ціск на рэжым. Так, мы не можам «фармальна» прыйсці на ўчасткі і перакрэсліць усе варыянты ў бюлетэнях. Але мы зможам праявіць нязгоду інакш. Адзначыцца ў «Голасе» як тыя, хто не ўдзельнічаў у галасаванні, каб ніхто не «прагаласаваў» за вас. Цягам усяго тыдня, а асабліва ў пятніцу і суботу, праводзіць акцыі, каб яны былі магутнай маральнай падтрымкай для беларусаў унутры краіны. І вядома, праводзіць акцыі 27 лютага», – заявіла Святлана Ціханоўская ў размове з дыяспарай.


Вебінар «Зрабіць сайт дасяжным для невідушчых — проста!» - Адукацыя\nВебінар «Зрабіць сайт дасяжным для невідушчых — проста!»\n29 ліпеня, 16.00-18.00\nДасяжнасць інфармацыі — важны аспект дзейнасці арганізацый і ініцыятыў. Пандэмія COVID-19 яшчэ больш актуалізавала пытанні дасяжнасці інфармацыі для многіх груп і сутыкнула арганізацыі і ініцыятывы з новымі выклікамі.\nЦі даступная інфармацыя на вашым сайце для невідушчых людзей? А ці можна неяк паўплываць на сітуацыю? Вебiнар Жывой бібліятэкі, які пройдзе 29 ліпеня, дапаможа зразумець гэта і даведацца пра некаторыя простыя спосабы павелічэння дасяжнасці вашага інтэрнэт-рэсурсу.\nНа вебiнары вы даведаецеся:\nпра спосабы стварэння зручных інтэрнэт-рэсурсаў для невідушчых карыстальнікаў;\nпра саміх невідушчых карыстальнікаў;\nпра добрыя і дрэнныя практыкi, якія ўплываюць на дасяжнасць інфармацыі.\nВы атрымаеце інфармацыю з першых рук: ад невідушчага карыстальніка сеткі Інтэрнэт. Вебiнар праводзіць Аляксандр Севярын. Невідушчы інструктар, які на працягу 15 гадоў навучае невідушчых карыстальнікаў працы з кампутарнай тэхнікай. Акрамя навучання, займаецца распрацоўкай праграмнага забеспячэння і вэб-сайтаў, выступае з дакладамі на тэму дасяжнасці інфармацыі для людзей з парушэннямі зроку.\nКалі: 29 ліпеня, 16.00-18.00\nДзе: online, платформа Zoom\nРэгістрацыя адкрыта да 10:00 29 ліпеня па спасылцы. Калі вы запоўніце форму, то 29 ліпеня вам прыйдзе ліст са спасылкай на канферэнцыю ў Zoom.\nВебінар будзе карысным для некамерцыйных ініцыятыў і арганізацый, у якіх ужо ёсць свой сайт або плануецца яго распрацоўка, каб мець магчымасць зрабіць рэсурс больш дасяжным.\nАрганізатары вебiнара: Цэнтр развіцця эфектыўнай камунікацыі «Жывая Бібліятэка» у партнёрстве з Офісам еўрапейскай экспертызы і камунікацыі і анлайн-часопісам CityDog.by у рамках ініцыятывы «ALL Inclusive».\nПадрабязная інфармацыя — на сайце Цэнтра “Жывая Бібліятэка.\nЗалегчы на дно ў Бруге:… Асабісты досвед 474\nADU-SHARE: АДУ-Мары на каранціне Цікавосткі 55\nПершы»ADU-share на каранціне» ад Наталкі Рамейка можна паглядзець па спасылцы, а сёння сваімі ідэямі дзеліцца Настасся Баравік: Ва ўсім трэба шукаць станоўчыя бакі, нават ў самаізаляцыі. Мне не хапае зносін з іншымі людзьмі, але я сфакусавалася на самаразвіцці і не губляю час. Дзялюся рэсурсамі, якія дазваляюць мне праводзіць яго з карысцю. 41 Анлайн-канферэнцыя “ProjectX”


Пасля акцыі недармаедаў «Газета Слонімская» вярнулася ў кіёскі «Белсаюздруку»\nФота: «Газета Слонімская»\nЯе не было ў дзяржаўнай сетцы распаўсюду 11 гадоў.\nЦягам апошніх 11 гадоў «Газета Слонімская» не мела магчымасці распаўсюджвацца праз кіёскі «Белсаюздруку». Набыць яе на Слонімшчыне, Зэльвеншчыне, Дзятлаўшчыне і Мастоўшчыне можна было толькі ў прыватных распаўсюджвальнікаў.\nРадыё «Рацыя» падае, што жыхары Беларусі ўжо могуць свабодна набыць яе ў кіёсках. Акрамя «Газеты Слонімскай» у шапіках з’явіліся газеты «Новы час» (Менск), «Борисовские новости» (Барысаў) і «Intex-press» (Баранавічы).\nПытанне вяртання выдання ў шапікі падымаў на сустрэчы са старшынём Слонімскага райвыканкаму Алегам Таргонскім арганізатар акцыі недармаедаў Віктар Марчык.\nТэгі: беларуская прэса, дармаеды


ЗША будуць настойваць на прыцягненні Лукашэнкі да адказнасці, разглядаецца замарозка валютных рэзерваў Нацбанка: вынікі візіту Ціханоўскай у ЗША | Народныя амбасады Беларусі\nЦіханоўская прыехала на пахаванне Мадлен Олбрайт, 64-й дзяржсакратаркі ЗША. Летась яны сустракаліся ў Вашынгтоне, і паміж імі завязаліся сяброўскія адносіны.\nЦягам трохдзённага візіту Ціханоўская сустрэлася з:\n– дзяржсакратаром Блінкенам і намесніцай дзяржсакратара Шэрман;\n– спікеркай Нэнсі Пелосі (3-я асоба ў ЗША пасля прэзідэнта і віцэ-прэзідэнткі)\n– прадстаўнікамі Рады па нацыянальнай бяспецы;\n– лідарам рэспубліканцаў у Сенаце Мітчам Макконэлам;\n– кіраўніком камітэту па замежных адносінах Сената ЗША Робертам Менэндэсам;\n– сенатарамі Шахіна, Дурбін, Кунс і іншымі;\n– кіраўніком Упраўлення каардынацыі санкцыяў Джымам О’Браянам;\n– кіраўніцай USAID Самантай Паўэр.\nТаксама Ціханоўская правяла кароткую размову з Білам і Хілары Клінтанамі, якія наведвалі Мінск у 1994 годзе.\nНа гэтых сустрэчах Святлана Ціханоўская перадала амерыканскім палітыкам пакет дакументаў з доказамі саўдзелу рэжыму Лукашэнкі ў ваеннай агрэсіі супраць Украіны, а таксама інфармацыяй пра лазейкі, фірмы і краіны, якімі карыстаецца рэжым для абыходу санкцыяў.\nГалоўныя вынікі візіту:\n– ЗША не прызнаюць рэжым Аляксандра Лукашэнкі і не збіраюцца аднаўляць з ім дыпламатычныя ці палітычныя кантакты.\n– Беларуская грамадзянская супольнасць зможа разлічваць на дапамогу ў межах нядаўна прынятага пакету падтрымкі ў сувязі з агрэсіяй Расіі супраць Украіны. Аб’ём і фармат дапамогі ўдакладняецца.\n– ЗША будуць настойваць на прыцягненні да адказнасці Лукашэнкі і яго памагатых у межах міжнародных інстытуцыяў і судоў за рэпрэсіі супраць беларусаў і саўдзел у ваенных злачынствах супраць Украіны. У красавіку ўжо адбылася першая кансультацыйная сустрэча з удзелам міжнародных юрыстаў, адвакатаў і следчых у гэтай справе.\n– Будзе створаная працоўная група ці пастаянны канал камунікацыі для дэмакратычных сілаў з тэхналагічнымі кампаніямі, такімі як Microsoft, Google і іншыя, для процідзеяння расійскай і рэжымнай дэзінфармацыі.\n– Санкцыйная палітыка будзе накіраваная на далейшую ізаляцыю рэжыму, пакуль не будуць вызваленыя ўсе палітвязні і не выведзеныя расійскія войскі з краіны.\n– Разглядаецца блакаванне актываў памагатых рэжыму за мяжой і замарозка валютных рэзерваў Нацбанка да правядзення новых свабодных выбараў.\n– Пытанне беспрэцэдэнтнага пераследу прафсаюзаў у Беларусі і арышту яго лідараў будзе ўзнятае на высокім узроўні. На наступным тыдні працягнуцца кансультацыі па санкцыях Міжнароднай арганізацыі працы супраць рэжыму за пераслед прафсаюзаў і рабочага руху.\nАкрамя таго, Святлана Ціханоўская выступіла ў тэлевізійных эфірах CNN, Fox News, MSNBC, Sky News, Voice of America. Яна дала прэс-брыфінг для карэспандэнтаў дзяржаўнага дэпартамента, арганізаванага агенцтвам AFP, выступіла перад беларускай і ўкраінскай дыяспарамі, студэнтамі і выкладчыкамі Універсітэта Джорджа Вашынгтона і экспертамі па Усходняй Еўропе ў Інстытуце Brookings.


І падарункі ад сяброў — Прысожскі край\n12.05.2021 12.05.2021 Уладзімір РЫЖАНКОЎ\t0 Комментариев\nУ мінулую сераду калектыў раёнкі, яе сябры, падпісчыкі адзначалі Дзень друку. І хоць гэта не было юбілейнай для нас датай, павіншаваць раённае выданне пажадалі многія. Ад раённай улады і страшыні райвыканкама асабіста калектыву віншавальны адрас перадала Алена Шаўцова, намеснік главы раёна. Яна выказала надзею, што Слаўгарадчына ніколі не страціць свайго друкаванага прадстаўніка на медыя прасторы краіны. “Інфармацыйнае поле сёння ўяўляе сабой сотні і сотні крыніц, якія нясуць бясконцы паток кантэнту. Але не кожная такая навіна, вестка маюць аб’ектыўнасць, актуальнасць і непрадузятасць. І толькі раённае выданне дорыць сваім падпісчыкам праўдзівую, аб’ектыўную інфармацыю”, – падкрэсліла выступоўца. Разам з віншавальным адрасам Алена Міхайлаўна перадала аўтару гэтых радкоў падарунак.\nШмат гучала добрых слоў у адрас былых работнікаў раёнкі, якіх сёння няма сярод жывых. Іх памяць ушанавалі хвілінай маўчання. Не былі забытыя і тыя, хто з’яўляецца ветэранамі раёнкі. Святлана Пенязь атрымала таксама кветкі і сувенір.\nГрамадскія аб’яднанні “Чырвоны Крыж”, “Беларускі фонд міра”, ветэранскія арганізацыі, райбальніца, упраўленне па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама, цэнтр сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва, раённае аб’яднанне прафсаюзаў, міліцыя і пажарныя выратавальнікі – усе завіталі ў той дзень, каб падарыць нам сваё цяпло і віншаванні. Асабліва цёплымі сталі словы вучняў першай гарадской школы. А Яўген Аношка і Наталля Купрэева сваім вакалам упрыгожылі урачыстасць і надалі ёй эстэтычнага хараства.\nАд імя калектыва выкажу словы ўдзячнасці за віншаванні, падарункі і добрае стаўленне да выдання. Заставайцеся з намі і надалей. Будзе цікава, змястоўна і адмыслова. Разам мы здольныя на многае.\n← Нясуць у кожны дом і пазітыў!\nРаботать на сохранение жизни и здоровья людей →\nгалоўны рэдактар “ПК”. Фота Кірыла КРАСЁВА.


Джон Дос Пасас — Вікіпэдыя\nДжон Радэрыга Дос Пасас (па-ангельску: John Roderigo Dos Passоs; 14 студзеня 1896, Чыкага — 28 верасьня 1970, Балтымар) — амэрыканскі пісьменьнік партугальскага паходжаньня. Дзед пісьменьніка па бацьку, Мануэл Жаакім Душ Пасуш (па-партугальску: Manuel Joaquim Dos Passos), — выхадзец зь мястэчка Понта-ду-Сол (па-партугальску: Ponta do Sol) на востраве Мадэйра, які эміграваў да ЗША ў 1830 годзе.\n14 студзеня 1896\n28 верасьня 1970 (74 гады)\nЦаркоўны двор Еакоміцкага біскупства[d]\nЛюсі Адысан Спрыг Дос Пасас[d]\nваенны карэспандэнт, сцэнарыст, навэліст, журналіст, пісьменьнік, маляр, паэт, перакладнік, драматург\nСтыпэндыя Гугенгайма[d] (1939)\nДжон Дос Пасас у Вікісховішчы\nДжон Дос Пасас нарадзіўся 14 студзеня 1896 году ў Чыкага ў сям’і пасьпяховага адваката. Скончыў Гарвардзкі ўнівэрсытэт. У гады Першай сусьветнай вайны працаваў кіроўцам санітарнай машыны. Пісаць пачаў у ваенныя гады. Пасьля вайны шмат падарожнічаў па Эўропе ў якасьці карэспандэнта некалькіх амэрыканскіх газэт. У 1927 годзе адбылася падзея, якая істотна паўплывала на сьветапогляд Дос Пасаса, — пакараньне анархістаў Нікола Сака і Барталямэа Ванцэці. Дос Пасас перажыў душэўны крызіс, вынікам якога стала трылёгія «ЗША»: «42-я паралель» (1930), «1919» (1932) і «Вялікія грошы» (1936). Гэтая трылёгія — вяршыня творчасьці Дос Пасаса. З гадамі ён станавіўся ўсё больш кансэрватыўным у сваіх поглядах, і гэта не магло не адбіцца на яго творчасьці. Ў 1960-я гады кнігі Дос Пасаса яшчэ працягвалі выходзіць, але ні крытыкі, ні шырокая публіка іх практычна не заўважалі.\nЛад жыцьця і дух XX стагодзьдзя найбольш поўна адлюстраваны ў рамане «Мангэтан» (Manhattan Transfer, 1935), які дасьледуе гарадзкое жыцьцё Нью-Ёрку, і ў трылёгіі «ЗША» (USA, 1930—1936) — «42-я паралель» (The 42nd Parallel, 1930), «1919» (Nineteen-Nineteen, 1931), «Вялікія грошы» (The Big Money, 1936), якая дае падрабязны агляд індустрыяльнай Амэрыкі за 1898—1929 гады. Трылёгія пазбаўленая сувязнай фабулы, гэта калейдаскоп эпізодаў з жыцьця найрозьнейшых пэрсанажаў, свайго роду зрэз амэрыканскага грамадзтва.\nРаманы «Прыгоды маладога чалавека» (Adventures of а Young Man, 1939), «Першы нумар» (Number One, 1943) і «Вялікая задума» (The Grand Design, 1949) склалі другую трылёгію Дос Пасаса, якая выйшла ў 1952 годзе асобнай кнігай пад назвай «Акруга Калюмбія» (District of Columbia). Яму належаць яшчэ некалькі раманаў, у тым ліку «Як найлягчэй атрымаць посьпех» (Most Likely to Succeed, 1954) і «У сярэдзіне стагодзьдзя» (Midcentury, 1961), зборнік вершаў «Каляска на прывязі» (A Pushcart at the Curb, 1922); п’есы «Сьмяцяр» (The Garbage Man, 1926), «Авіякампанія» (Airways, Inc., 1929) і «На вышынях посьпеху» (Fortune Heights, 1934); кнігі падарожных нататак «Расінант зноў у дарозе» (Rossinante to the Road Again, 1922), «Усходні экспрэс» (Orient Express, 1927), «Ва ўсіх краях» (In All Countries, 1934), «З вайны на вайну» (Journey Between Wars, 1938); і два зборнікі сацыялягічных артыкулаў — «На чым мы стаім» (The Ground We Stand On, 1941) і «Стан краіны» (State of Nation, 1944). У ліку яго апошніх твораў — «Вайна містэра Ўілсана» (Mr. Wilson’s War, 1962) і «Лепшыя часы» (The Best Times, 1967).\nЗ 1942 па 1945 год Дос Пасас працаваў журналістам, высьвятляючы падзеі Другой сусьветнай вайны. У 1947 годзе ён быў абраны сябрам Амэрыканскай акадэміі мастацтваў і літаратуры, і ў тым жа годзе ў аўтакатастрофе загінула ягоная жонка Кэтрын Сьміт, а сам ён асьлеп на адно вока. Іхны шлюб быў бязьдзетным, і пазьней (у 1949 годзе) Дос Пасас ажаніўся з Элізабэт Хемлін Холдрыдж (1909—1998), зь якой меў дачку Люсі Хемлін Дос Пасас (нар. у 1950).\nПамёр Джон Дос Пасас у Балтымары 28 верасьня 1970 году.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Джон_Дос_Пасас&oldid=2224480»\nАпошняе рэдагаваньне ў 09:15 4 чэрвеня 2021\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 4 чэрвеня 2021 году ў 09:15.


Макс Корж, сінгл “Аптыміст”\nА.: На нейкім з інтэрнэт-рэсурсаў творчасць Макса назвалі “рускім рэпам” — я ўсміхнуўся. Трэк гэты прыліву аптымізму ўва мне не выклікаў, у ім усё-такі больш дэпрэсіўнага пачатку — гэта значыць, заяўленая назва кампазіцыі і яе змест відавочна дысануюць паміж сабою. Корж, вядома, малайчына, працаўнік, паважаю яго імкненне да поспеху, якога, у рэшце рэшт, ён і дасягнуў. Але музыка гэтая зусім не мая. Верагодна, гадоў дваццаць таму яна і прыйшлася б мне даспадобы, але сёння не я яе адрасат. Можа, хіба мой шаснаццацігадовы сын? Спытаю ў яго.\nB.: Сінгл гэты, якi папярэднічае выхаду новага альбома Каржа, — самы што ні на ёсць класічнага варыянту, паколькі змяшчае адзін трэк. Крайні поўнафарматнік Макса мне катэгарычна не спадабаўся: занадта ўжо артыст апусціўся ніжэй за плінтус — да ўзроўню двара, першабытных дзецюкоў і іх праблем. Дадзеная ж кампазіцыя выклікае больш... аптымізму ў дачыненні да будучага рэлізу. І настрой трэка добры, і саўнд месцамі вясёленькі, і чытае выканаўца перыядычна з натхненнем. Залік.\nГурт “Стары Ольса”, альбом “Вада, хмель i солад”\nA.: Для мяне дадзены калектыў — хутчэй, фестывальны, на нейкіх адкрытых ці закрытых вялікіх пляцоўках я б з задавальненнем паслухаў яго сэт, але — невялікі, бо ў шматтрэкавым варыянце гурт выглядае ўсё ж аднастайна. Але для дарогі пару яго песень скінуў бы ды перыядычна іх слухаў, вельмі перыядычна. А што сапраўды спадабалася без агаворак — гукі дуды: класна, прыгожа, “па тэме”. І яшчэ такі нюанс: мяркую, што творчасць гэтай каманды “абавязковая” для тых, хто цікавіцца беларускай гісторыяй у розных яе аспектах.\nB.: Старадаўнія застольныя песні часам з проста-такі жахлівымі тэкстамі, як, да прыкладу, Pachod na Frankfurt аб жудасцях Сярэднявечча. Калі мне не здраджвае памяць, гурт гэты падобную канцэптуальную аўдыятворчасць ужо практыкаваў, уключаў ён і асобныя трэкі аналагічнага напаўнення амаль ва ўсе свае рэлізы, а цяпер адбылося вось такое “вяртанне” з альбомам. Разгульныя і сумныя рэчы прыйдуцца да густу ўсім за доўгім гасцінным беларускім сталом, а калі яшчэ чарку (без фанатызму) і скварку да іх далучыць — ах, што за свята выйдзе!\nГурт “нагУаль”, альбом “Каморнік і Чыпаліна”\nA.: Упершыню пачуў гэты гурт і цяпер вазьму каманду пад увагу — не стану ігнараваць аўдыя/відэанавіны ад яго. Таму што спадабалася, таму што цікава! Вясёлыя гармонікі, вясёлыя гітары, выдатная музыка для паходаў, шашлыкоў на прыродзе і загараднага адпачынку наогул. Недарэмна я правёў час, слухаючы гэтыя дзесяць трэкаў!\nB.: Бедным выдаўся жнівень на рэлізы, а таму мы вырашылі з Паўлам адрэцэнзаваць адзін з альбомаў, што выйшаў раней, меркаванням пра які ў свой час не знайшлося месца ў гэтай рубрыцы (“не занеслі” музыканты. Жарт). Загадка, вядома, чаму імя знакамітага хлопчыка-цыбулькі ўдзельнікі калектыву напісалі на рускай мове праз дзве літары “п”, а не “л”, як належыць, — ну ды і няважна.\nУ творчасць гурта я закаханы даўно, нават ва ўсю тую тэкставую тарабаршчыну, якую ён доўгі час спяваў, а калі бэнд нарэшце перайшоў на чалавечую мову, пачуццё маё яшчэ больш умацавалася. І дадзеная работа — гэта зноў тая ж смаката (з сумесі “балканшчыны”, псеўдафолку і альтэрнатывы): і па гуку наогул, які вымаецца з крэатыўных інструментаў, і па кампазіцыях у прыватнасці — жартаўлівых і лірычных. А “Джанга едзе на Радзіму”, “Каморнiк” — чарговыя хіты каманды. Можа, альбом выйшаў не надта роўным — па якасці матэрыялу, але толькі хіба трошачкі.\nМікіта Найдзёнаў, кліп на песню “Люк, я твой тата”\nА.: Пра песню. Меладычна, прыемны саўнд, слухаецца лёгка, вельмі прыстойная беларуская мова, у якой артыст літаральна купаецца. Гэта таксама не мая “гісторыя”, але не аддаць даніну якасці і выкананню не магу.\nПра кліп. Відаць, што відэашэраг — бюджэтны, але сюжэт месцамі мне здаўся цікавым, ёсць тут думка. Праўда, некаторыя кадры — трэш яшчэ той. (Не буду расшыфроўваць, што я маю на ўвазе, — самі паглядзіце.) У цэлым жа выйшаў годны прадукт, па меры магчымасці буду сачыць за тым, што робяць Мікіта і яго гурт Hurma: жаданне такое ў мяне ёсць.\nB.: Тэкставы змест трэка — гэта рэфлексія лідара гурта Hurma, звязаная з адным з перыядаў яго жыцця. Напэўна, у нейкай ступені нават драматычнага. Гэта цяперашняе асэнсаванне яго, балючае і вельмі шчырае да такой ступені, што за артыста па-сапраўднаму перажываеш. Кліп жа, інспіраваны адной з сюжэтных ліній кінасагi “Зорныя войны”, дапаўняе гэтыя эмоцыі. Просценькае, але таксама хвалюючае відэа падкрэслівае ідэю кампазіцыі.


Як аформіць санаторна-курортную карту - 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ 2017 ⇒ Як аформіць санаторна-курортную карту\nСанаторна-курортная карта - гэта дакумент, у якім напісана пра стан здароўя адпачывальніка ў санаторыі і пра тое, што яму паказана або супрацьпаказана. Атрымаць такую карту можна ў сваёй раённай паліклініцы. Запішыцеся на прыём да тэрапеўта (для атрымання карты дзіцяці трэба звяртацца да педыятра). Вывучыўшы вашу медыцынскую карту, ўсе мінулыя і бягучыя захворвання, лекар зможа парэкамендаваць вам той ці іншы спосаб аздараўлення. Але для таго каб паездка ў санаторый ня нашкодзіла і не прайшла дарма, ён прызначыць вам розныя неабходныя ў вашым выпадку аналізы і даследаванні. Гэта можа быць агульны або спецыяльны аналіз крыві, мачы, калу, флюараграфія і іншыя, больш вузкаспецыялізаваныя даследавання - кардыяграма і заключэнне гінеколага для жанчын.\nЗатым, пасля атрымання вынікаў, лекар зможа занесці ў карту неабходныя звесткі. Ён спытае пра плынь захворвання, лячэнні, уносячы таксама дадзеныя з медыцынскай карты і вынікі аналізаў.\nПа выніках даследаванняў і агляду лекар паставіць дыягназ і запіша яго ў санаторную карту. Акрамя гэтага, калі чалавек мае права на якія-небудзь ільготы - больш танную ці бясплатную пуцёўку - гэтая інфармацыя будзе адлюстравана і ў карце.\nПасля гэтага ўрач зможа ацаніць, ці правільна вы абралі санаторый. У выпадку, калі віды лячэння, прапанаваныя там, не падыходзяць для вас, ён зможа параіць іншыя варыянты.\nУ тым выпадку, калі вы едзеце па «падпаленай пуцёўцы» і часу на паўнавартаснае абследаванне ў вас няма, то вы зможаце аформіць санаторную карту ўжо на месцы. Пры гэтым не забудзьцеся забраць з паліклінікі сваю карту. Таксама удакладніце ў санаторыі, ці змогуць вам на месцы правесці флюараграфію і гінекалагічны агляд, абавязковы для жанчын. Калі няма, то вам усё ж трэба будзе прайсці гэтыя даследаванні ў паліклініцы ці прыватным медыцынскім цэнтры.\nПапярэдні Тэкст Комплекс практыкаванняў на расцяжку\nНаступная Артыкул Час падарожжаў: Чарнагорыя


ЕС выдзеліць Беларусі сродкі на мэты аховы здароўя — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\nЕС выдзеліць Беларусі сродкі на мэты аховы здароўя\n10.04.2020 10.04.2020 admin1636\nБеларусь звярнулася да Еўрасаюза з просьбай аб дадатковых сродках для фінансавання найбольш тэрміновых закупак для медыцынскіх устаноў, а таксама ў мэтах мінімізацыі прагназуемых негатыўных эканамічных наступстваў глабальнага «каранакрызісу». Аб гэтым заявіў начальнік упраўлення інфармацыі і лічбавай дыпламатыі — прэс-сакратар МЗС Анатоль Глаз, каменціруючы па просьбе журналістаў рашэнне ЕС аб выдзяленні Беларусі 60 млн еўра.\n«У нас з Еўрасаюзам ужо на працягу многіх гадоў адпрацавана схема супрацоўніцтва ў сферы тэхнічнай дапамогі, мы сумесна плануем найбольш актуальныя сферы выкарыстання такіх сродкаў. Толькі па лініі аднаго з інструментаў — краінавай праграмы ЕС для Беларусі — мы атрымліваем штогод каля 30 млн еўра. Дарэчы, гэта на парадак менш, чым большасць іншых краін — суседзяў ЕС», — адзначыў ён.\nЦяпер Еўрасаюз прыняў рашэнне аб выдзяленні ў сувязі з пандэміяй каранавіруса мэтавай фінансавай дапамогі краінам «Усходняга партнёрства», куды, як вядома, уваходзіць і Беларусь. «Таму лагічна, што ў бягучай сітуацыі мы звярнуліся з просьбай аб дадатковых сродках спецыяльна для фінансавання найбольш тэрміновых закупак для нашых медыцынскіх устаноў, а таксама ў мэтах мінімізацыі прагназуемых негатыўных эканамічных наступстваў глабальнага «каранакрызісу», — падкрэсліў Анатоль Глаз. — Відавочна, што спад дзелавой актыўнасці ва ўсім свеце і ў той жа Еўропе паўплывае на нашы прадпрыемствы. Таму для нас вельмі важна выкарыстоўваць усе магчымасці, каб максімальна падстрахавацца. Гэта работа вядзецца на ўзроўні ўрада, іншых профільных дзяржаўных органаў, прытым па розных напрамках».\nПаводле яго слоў, Беларусь абмяркоўвае з ЕС розныя формы і аб’ёмы такога садзейнічання. «Нашы партнёры дэманструюць у гэтым пытанні высокую адкрытасць, што мы вельмі цэнім. Аднак пра падрабязнасці гаварыць пакуль дачасна», — сказаў прэс-сакратар МЗС.\nЯк паведамлялася, Еўрапейскі саюз мае намер выдзеліць Беларусі сродкі на мэты аховы здароўя і вырашэнне эканамічных пытанняў, звязаных з наступствамі каранавіруснай сітуацыі. «Агульная сума гэтай падтрымкі пакуль не вызначана, але я магу загадзя сказаць, што яна складзе каля 60 млн еўра, — паведаміў высокі прадстаўнік Еўрапейскага саюза па замежных справах і палітыцы бяспекі — віцэ-прэзідэнт Еўрапейскай камісіі Жозэп Барэль. — Беларусь запрасіла дапамогу для сістэмы аховы здароўя, вырашэння макраэканамічных і макрафінансавых наступстваў гэтай сітуацыі. Мы вывучаем пытанне аб тым, як можам адгукнуцца на гэтыя просьбы, у прыватнасці ў плане аказання эканамічнай падтрымкі сістэме аховы здароўя і грамадству».\nПраблема – псарыяз\nСтартавала масавая вакцынацыя супраць грыпу


Catholic.by - Слова Жыцця на чэрвень 2017\nСлова Жыцця на чэрвень 2017\n«Як паслаў Мяне Айцец, так і Я пасылаю вас» (Ян 20, 21)\nПасля ўкрыжавання Езуса вучні Ягоныя, перапалоханыя і разгубленыя, на некалькі дзён закрыліся ў доме. Раней, калі Ён абвяшчаў, што Бог — наш Айцец і пяшчота і любіць кожнага, яны хадзілі за Iм па дарогах Палестыны.\nЕзус быў пасланы Айцом не толькі дзеля таго, каб засведчыць жыццём гэтую вялікую навiну, але і дзеля таго, каб пракласці чалавецтву шлях да сустрэчы з Богам. Богам, які з’яўляецца Тройцай, супольнасцю любові трох Божых Асобаў, і якi хоча далучыць сваё стварэнне да гэтага кола любові.\nКалі Ён выконваў сваю зямную місію, шмат людзей адчувала Яго дабрыню, бачыла вынікі Яго чынаў і словаў: прыняцця, прабачэння, надзеi... Але потым быў прысуд і ўкрыжаванне.\nУ Евангеллі паводле св. Яна апавядаецца, што ўваскрослы Езус аб’яўляецца сваiм вучням на трэці дзень і пасылае іх выконваць Ягоную місію.\nЯк быццам Ён сказаў ім: «Памятаеце, як Я жыў разам з вамі? Як наталяў ваш голад і прагу справядлівасці і супакою? Як вылечваў сэрцы і целы шматлiкiм ізгоям, адкінутым грамадствам? Як абараняў годнасць бедных, удоваў, іншаземцаў? Цяпер вы працягвайце Маю справу: абвяшчайце ўсiм Евангелле, якое атрымалі, абвяшчайце, што Бог прагне, каб усе сустрэлi Яго, і што вы ўсе — браты і сёстры».\nКожны чалавек створаны на вобраз і падабенства Бога-Любові i ўжо носiць ў сэрцы прагненне гэтай сустрэчы; усе культуры і ўсе грамадствы імкнуцца будаваць адносіны i ўзаемныя сувязi. Але колькі ж намаганняў, колькі супярэчнасцяў, колькi цяжкасцяў на шляху да гэтай мэты! Гэтае глыбокае жаданне штодня сутыкаецца з нашай слабасцю, з нашымi страхамі і закрытасцю, з недаверам i ўзаемным асуджэннем адно аднаго.\nАле Пан Бог не перастае i сёння з даверам звяртацца з тым жа запрашэннем: «Як паслаў Мяне Айцец, так і Я пасылаю вас» (Ян 20, 21).\nЯк жа ў гэтым месяцы на практыцы рэалізаваць гэтае адважнае запрашэнне? Ці не з'яўляецца ад пачатку прайгранай місія будавання братэрскіх адносін сярод людзей, часта параненых бітвай?\nМы самi ніколі не маглі б зрабіць гэта. Менавіта таму Езус даў нам асаблівы дар — Духа Святога, які падтрымлівае нас у імкненні любіць кожнага чалавека, нават ворага.\n«Дух Святы, які быў <нам> падараваны падчас хросту [...], з’яўляючыся Духам любові і еднасці, зрабіў усіх веруючых адзiнымi з уваскрослым Хрыстом і паміж сабою, пераўзыходзячы ўсе адрозненні рас, культур і класавага паходжання [...]. Гэта менавіта праз наш эгаізм уздымаюцца бар'еры, якія ізалююць і раздзяляюць людзей, што адрозніваюцца ад нас [...]. Давайце, прыслухоўваючыся да голасу Духа, узрастаць у гэтай еднасці [...], пераадольваючы насенне разладу, якое носім у сабе» (пар. К. Любіч «Слова Жыцця на Студзень 1994»).\nЗ дапамогаю Духа Святога будзем у гэтым месяцы нагадваць сабе і пры кожнай магчымасці намагацца ўводзіць у жыццё словы любовi, каб усталёўваць адносіны з іншымі людзьмі: каб іх прыняць, слухаць, спачуваць, размаўляць, заахвочваць, выказваць клопат пра іх, ацэньваць iх, прабачаць... — будзем рэалізоўваць гэтае запрашэнне Езуса, каб працягнуць Яго місію; будзем каналамi жыцця, якое Ён падараваў нам.\nМенавiта гэта перажыла група будыйскіх манахаў падчас прабывання ў мiжнародным гарадку Лап’яно ў Італіі, дзе васемсот ягоных жыхароў стараюцца аддана жыць Евангеллем. Манахі былi глыбока ўзрушаны евангельскай любоўю, якой яны не ведалі. Адзін з іх расказваў: «Я выстаўляў свой брудны абутак за дзверы, а раніцай знаходзiў яго чыстым. Я клаў за дзвярыма сваю брудную вопратку, а раніцай яна была чыстая і выпрасаваная. Яны ведалі, што мне было холадна, таму што я родам з Паўднёва-Усходняй Азіі, і таму паднялі тэмпературу абагрэву і прынеслi мне коўдру... Аднойчы я спытаў: “Чаму вы робіце гэта?” “Таму што мы любім цябе, таму што хочам, каб табе было добра”, — пачуў я ў адказ» (пар. К'яра Любіч, Аахен / Германія, 13.11.1998). Гэты досвед адкрыў шлях для сапраўднага дыялогу паміж будыстамі і хрысціянамі.


Ва ўгоду камерcантам пакрыўдзілі жывых і мёртвых | Народная Воля\nВа ўгоду камерcантам пакрыўдзілі жывых і мёртвых\nУладзімір Антонавіч кажа, што ён сам “ужо практычна на іх пахаваны”. На надмагільнай пліце яго прозвішча стаіць побач з жончыным, застаецца адкрытай толькі дата смерці…\nАкрамя жонкі тут пахаваны таксама іншыя яго сваякі. У тым ліку раскулачаныя ў 1930-х гадах дзед з бабай. Да ўсіх іх 84-гадовы Уладзімір Антонавіч вельмі часта наведваецца, дабіраючыся сюды амаль праз увесь горад з вуліцы Сурганава.\nНягледзячы на свой пачэсны ўзрост, калі чалавек ужо заслужыў права на адпачынак ад актыўнай дзейнасці, апошнія гады Уладзімір Антонавіч прысвяціў барацьбе з гарадскімі ўладамі, адказнымі за добраўпарадкаванне могілак. Дакладней, барацьбой гэта лічаць самі ўлады, тады як спадар Мурашка ўпэўнены, што добраахвотна дапамагае выконваць іх працу.\nБез яго ўвагі не заставалася ніводная дробязь. І часткова абрушаны плот, і адсутнасць кантэйнераў для смецця і г.д. Многае дагэтуль не выпраўлена, але апошнім часам спіс праблем яшчэ і папоўніўся — з-за пабудовы аўтасервіса ЗАТ “Скімен” аказаўся перакрытым уваход на старую частку могілак.\nГэты ўваход стаў галоўным прадметам клопату Уладзіміра Антонавіча. Справа ў тым, што новая частка могілак (дзе, дарэчы, пахаваны Уладзь Каткоўскі — адзін з пачынальнікаў беларускамоўнага інтэрнэту, яго актыўны і вядомы дзеяч, які памёр у 2007 годзе) знаходзіцца ў нізіне, туды вядзе асфальтавая дарога, а старая — на ўзгорку. Раней сюды спакойна можна было патрапіць без альпінісцкіх практыкаванняў. Цяпер будынак аўтасервіса стаіць упрытык да плота, літаральна за палову локця ад яго. У сувязі з чым уваход папросту заварылі. Пакінь будаўнікі некалькі дадатковых метраў — праблемы не паўстала б. Але ж нехта на тыя метры паквапіўся…\nТакім чынам, Уладзіміру Антонавічу, як і іншым наведвальнікам могілак, у асноўным пажылым людзям, даводзіцца спачатку спусціцца ўніз, а потым караскацца на ўзгорак па вузенькай і пакручастай сцяжынцы. Па словах спадара Мурашкі, пры ім тут ужо двойчы пенсіянеркі ламалі сабе ногі.\nГэта калі пад’язджаць да могілак на транспарце па вуліцы Сямашкі. Мы з Уладзімірам Антонавічам рабілі менавіта так. Дзеля справядлівасці трэба заўважыць, што існуе іншы ўваход — з боку нядаўна адкрытай станцыі метро “Пятроўшчына”. Аднак падысці да яго можна, толькі пераадолеўшы крутую і слізкую ад бруду горку.\nУ спадара Мурашкі назапасіўся ўжо цэлы стос адказаў з розных інстанцый. Сам ён называе іх проста адпіскамі. Улады адгаворваюцца і абяцаюць, што ў самым хуткім часе ўсё будзе зроблена найлепшым чынам. І так два гады.\nМагчыма, калі-небудзь новая брамка на ўваходзе на могілкі сапраўды з’явіцца. Тым не менш застанецца адкрытым пытанне: а ці будзе калі-небудзь сорамна тым, хто ва ўгоду часовай камерцыйнай выгадзе пакрыўдзіў жывых і мёртвых?


Сачавіца ў мультиварке\nСачавіца ставіцца да бабовых, у ёй шмат вітамінаў групы В і іншых карысных рэчываў. З гэтага прадукта можна прыгатаваць шмат смачных страў. У гэтым артыкуле мы вам раскажам, як прыгатаваць сачавіцу ў мультиварке.\nкарычневая сачавіца - 2 мультистакана;\nвада - 3 мультистакана;\nСтравы з сачавіцы ў мультиварке рыхтаваць адно задавальненне - замочваць яе папярэдне ня трэба. Проста прамываем, выкладаем у рондаль і ўліваем ваду. Здрабняем часнык, кладзем яе да сачавіцы і закрываем мультиварку. У рэжыме «Грэчка» рыхтуем 30 хвілін. Па жаданні можна абсмажыць здробнены рэпчаты лук на раслінным алеі і змяшаць зажарку з гатовай кашай з сачавіцы .\nРэцэпт сачавіцы з мясам у мультиварке\nмякаць свініны - 300 г;\nчырвоная сачавіца - 1 шклянка;\nтаматавы соус - 2 ст. лыжкі;\nМоркву тром на буйнай тарцы або на тарцы для морквы па-карэйску, мяса рэжам невялікімі кавалачкамі. У чару мультиварки закладваем мяса, моркву, прамытую сачавіцу, таматавы соус і смятану, добра змешваем, ўліваем ваду. У рэжыме «Тушэнне» рыхтуем 1 гадзіна 30 хвілін. Сачавіца з мясам у мультиварке гатовая, адразу ж раскладваем яе па талерках і падаем да стала.\nСачавіца з гароднінай ў мультиварке\nсачавіца - 2 мультистакана;\nвада - 4 мультистакана;\nМоркву і буракі тром на буйнай тарцы, лук рэжам кубікамі. У рондаль мультиварки наліваем алей, выкладваем гародніна і ў рэжыме «жарка» рыхтуем 7 хвілін. Прамываем сачавіцу, высыпаем яе да гародніны і змешваем. Солім, дадаем па гусце спецыі і ўліваем ваду. Добра ўсё змешваем і ў рэжыме «варэнне экспрэс» рыхтуем 40 хвілін. Калі такой праграмы няма, то рыхтуем у рэжыме «грэчка». Сачавіцу з гароднінай падаем да стала ў гарачым выглядзе.\nЯк варыць суп з сачавіцы ў мультиварке?\nсачавіца - 1 мультистакан;\nлаўровы ліст, соль, зеляніна кінзы - па гусце.\nБульба наразаем кубікамі, дробна крышыліся лук, моркву тром на тарцы. У рондаль мультиварки наліваем алей, выкладваем лук і абсмажваем ў рэжыме «Выпечка» 5 хвілін. Потым дадаем моркву і ў тым жа рэжыме рыхтуем 10 хвілін.\nПасля гэтага ў рондаль мультиварки выкладваем нарэзаную бульбу, прамытую сачавіцу і добра змешваем. Ўліваем ваду або булён, дадаем па гусце соль, спецыі і лаўровы ліст. У рэжыме «Тушэнне» рыхтуем 1 гадзіна. Хвілін за 5 да заканчэння працэсу падрыхтоўкі дадаем у суп здробненую кінзы і прапушчаны праз прэс часнык.\nСачавіца з курыцай ў мультиварке\nзялёная сачавіца - 1 шклянка;\nчырвоная сачавіца - 0,5 шклянкі;\nкурынае філе - 700 г;\nбуйны памідор - 1 шт .;\nкроп - 30 г;\nраслінны алей - 30 мл.\nМоркву чысцім і тром на буйнай тарцы. Курыцу рэжам невялікімі кавалачкамі. У чару мультиварки наліваем алей, выкладваем моркву і ў рэжыме «Смажэнне» або «Выпечка» рыхтуем 10 хвілін. Затым выкладваем кавалачкі курыцы і рыхтуем, пакуль яна зменіць колер, то ёсць пабялее. Да румянай даводзіць яе не трэба. Дадаем нарэзаны кубікамі перац і памідор, змешваем і рыхтуем яшчэ хвілін 10, пасля чаго выкладваем прамытую сачавіцу, да спадобы дадаем соль і спецыі і рыхтуем у рэжыме «Плоў». Гатовую сачавіцу з курыцай пасыпаем здробненым зялёным лукам і кропам.\nПасціла з яблыкаў у мультиварке\nКрэветкі ў мультиварке\nЯк пасмажыць арахіс ў мікрахвалеўцы?\nКекс на кефіры ў мультиварке\nСвіныя рабрынкі з бульбай у мультиварке\nМанная каша на малацэ ў мультиварке\nЯкі суп прыгатаваць на абед?\nВаражба на паездку\nЯк выбраць электрычнае чавільню?\nСоус з сліў\n28 фантастычных варыянтаў пірсінгу для вушэй\nАюрведа - харчаванне для пахудання\nЭтажэрка для абутку\nПрымета - дождж у дзень вяселля\nЯк выбраць скейтборд для дзіцяці 9 гадоў?\nВуха з асятрыны - рэцэпт\nМіжнародны дзень лысых\nЛіпавы колер - лячэбныя ўласцівасці\nАмбасада Швейцарыі ў Казахстане\nДа чаго сніцца зіма?\nХуткія маласольныя агуркі ў расоле - рэцэпт\nБуллинг - што гэта такое, як выявіць і змагацца з буллингом ў школе, на працы, у сям'і?\nЛіў Тайлер апублікавала фатаграфію з нованароджанай дачкой


Максім Вінярскі абвесціў галадоўку з нагоды арышту\nhttps://spring96.org/be/news/67984 2013 2013-12-20T12:50:00+0300 2013-12-20T12:50:00+0300 2013-12-20T12:56:56+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/viniarski.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\n20 снежня суддзя Цэнтральнага раёна Мінска Вікторыя Шабуня пакарала Максіма Вінярскага адміністратыўным арыштам на 15 сутак за пікет салідарнасці з Майданам, які ладзіўся ля амбасады Украіны ў Мінску 30 лістапада.\nСуд прызнаў актывіста вінаватым у парушэнні арт. 23.34 КаАП РБ (парушэнне парадку правядзення альбо арганізацыі масавага мерапрыемства).\nАктывіст папрасіў суд адтэрмінаваць выкананне пакарання на месяц з прычыны хваробы яго маці.\nНа знак пратэсту супраць рашэння суддзі Вікторыі Шабуня Максім Вінярскі абвесціў галадоўку.\n20 снежня ў судзе Цэнтральнага раёна Мінска пачаўся суд над Максімам Вінярскім. Гэта чарговы пераслед за пікет ля амбасады Украіны ў Мінску 30 лістапада.\nСуддзя - Вікторыя Шабуня.\nУвечары 19 снежня Максім Винярскі быў затрыманы разам з актывісткай Наталляй Гарачка на плошчы Незалежнасці ў Мінску. Падставай для затрымання стала тое, што Наталля ставіла знічку пад Чырвоным касцёлам з нагоды трэцяй гадавіны падзеяў Плошчы-2010, а Максім гэтым часам рабіў фотаздымкі. Іх даставілі ў РАУС Маскоўскага раёна. Праз некаторы час Наталлю адпусцілі, а Максіма перавялі ў Цэнтральны РАУС, дзе склалі пратакол за несанкцыянаваны пікет пад украінскай амбасадай.\nНагадаем, што за салідарнасць з украінскім Майданам суддзя Цэнтральнага раёна Вікторыя Шабуня 12 снежня пакарала штрафам актывіста Руху салідарнасці «Разам» Іллю Дабратвора. Яго абвінавацілі па арт. 23.34 КаАП РБ - парушэнне парадку арганізацыі і правядзеньне масавых мерапрыемстваў.\n20.12.2013 Тэгі: суды, адміністратыўны перасьлед


ДВУХ МЕНСКІХ МІЛІЦЫЯНТАЎ ЗА ЖОРСТКАЕ ЗАБОЙСТВА ЗАТРЫМАНАГА ЗАСУДЗІЛІ НА 15 ГАДОЎ\nМенскі гарадзкі суд пакараў міліцыянтаў Аляксандра Белага і Максіма Астраўлянчыка пазбаўленьнем волі на 15 гадоў. Гэтыя былыя супрацоўнікі ізалятару часовага ўтрыманьня забілі затрыманага Мікалая Нагорнага. Суд высьветліў, што Аляксандар Белы і Максім Астраўлянчык зьбівалі яго цягам шасьці гадзінаў, пакуль не забілі насьмерць. Судмэдэкспэрты зафіксавалі мноства пераломаў і крывазьліцьцё.\nУпершыню за апошнія дзесяцігодзьдзі суд пакараў супрацоўнікаў міліцыі на такі вялікі тэрмін. Дагэтуль міліцыянтам, якія ўчынілі забойства падчас катаваньняў, выносілі больш мяккія прысуды. Звычайна іх судзілі за перавышэньне службовых паўнамоцтваў. Праваабаронца Беларускага Гельсынскага камітэту Алег Гулак так пракамэнтаваў гэтую сытуацыю Радыё Свабода:\n(Гулак: ) “Сёньня ў Беларусі нікога не зьдзіўляе, што міліцыянты б’юць людзей, нярэдка нават да сьмерці. Катаваньні — практыка ў дзеяньнях праваахоўчых органаў. Упершыню супрацоўнікі міліцыі прызнаныя вінаватымі менавіта ў забойстве. Вынясеньне такога прысуду, спадзяюся, сьведчыць пра тое, што судовая сыстэма пачне нарэшце сур’ёзна падыходзіць да гэтай праблемы.\nСпадзяюся, што гэта ня проста кампанія супраць асобных супрацоўнікаў міліцыі, а пачатак сур’ёзнай працы па выкараненьню такіх зьяваў у працы праваахоўчых органаў. Але ў міліцыянтаў ёсьць стымул да такіх дзеяньняў, бо суды прымаюць у якасьці доказаў паказаньні, якія былі здабытыя катаваньнем. Пакуль ня будзе зьмененая практыка працы судоў, катаваньні будуць працягвацца”.\nАляксандар Белы і Максім Астраўлянчык будуць адбываць пакараньне ў спэцыяльным атрадзе, які складаецца з былых міліцыянтаў. Гэты атрад створаны дзеля таго, каб засьцерагчы былых міліцэйскіх работнікаў ад нападаў іншых вязьняў.


На базе СУП "Титово" состоялся районный семинар » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nНа базе СУП "Цітова" адбыўся раённы семінар\nУ мінулую пятніцу на базе СУП "Цітова" адбыўся раённы семінар кіраўнікоў сельгаспрадпрыемстваў. Хаця яго прысвячалі пачатку веснавых палявых работ, старшыня райвыканкама Ігар Кузняцоў звярнуў увагу дырэктараў на асноўныя праблемы жывёлагадоўлі. Неабходна павялічваць вытворчасць малака. Сродкі ад яго рэалізацыі дазволяць вырашыць усе астатнія пытанні.\nНачальнік раённага ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Вячаслаў Бялько канстатаваў: аграрыі Міёршчыны ў цэлым нядрэнна падрыхтаваліся да выхаду ў поле. На час сяўбы будуць забяспечаны гаруча-змазачнымі матэрыяламі, паступаюць сродкі на мінеральныя ўгнаенні. Толькі ўсё гэта трэба выкарыстоўваць ашчадна, прадумана, рацыянальна.\nНамеснік начальніка райсельгасхарчу Віктар Гагалінскі ўдакладніў: мінеральных тукаў гаспадаркі ўжо маюць на ўзроўні мінулага года, на базе райаграсэрвісу дастаткова калійных угнаенняў і КАСу. Але не ўсе сельгас-прадпрыемствы забяспечаны азотам, які асабліва патрэбны для падкормкі азімых. Пастаўлена задача закончыць сілкаванне азімых зерневых на працягу бліжэйшых дзесяці дзён. Лепш рабіць гэта дробнымі дозамі КАСам за два, нават тры разы. З меншымі выдаткамі трэба дабіцца максімальнага выніку. Беражліва выкарыстоўваць карбамід.\nДа падкормкі траў прыступяць, калі пачнецца іх вегетацыя.\nПратручвальнікамі насення гаспадаркі былі на палавіну забяспечаны, трэба завозіць астатнюю колькасць прэпаратаў. На чарзе праполка азімых гербіцыдамі, з якой таксама нельга спазняцца.\nКаб своечасова вырашаць праблемы, павінны належным чынам дзейнічаць майстэрні, трэба забяспечыць харчаванне механізатараў на полі.\nАсаблівая ўвага веснавому ворыву, унясенню арганічных і мінеральных угнаенняў, захаванню тэхналогіі на ўсіх этапах правя-дзення работ. Умовы для гэтага створаны, трэба ўмела іх выкарыстаць.\nНачальнік аддзела механізацыі райсельгасхарчу Аляксандр Мышко звярнуў увагу кіраўнікоў на кантроль за выкарыстаннем ГЗМ. Па яго ацэнцы, старанна рыхтавалі тэхніку да веснавых работ інжынерныя службы сельгаспрадпрыемстваў "Цітова", "Туркова", "Гвардзейскі", "Папшулі", "Мікалаёўскі", "Любінова", "Чэрасы", "Пад'ельцы", "Узмёнскі край", райаграсэрвісу. Большых намаганняў патрабавалася ў "Язне" і "Міёрскім". Увогуле, за першы этап дзяржтэхагляд прайшло 60% трактараў і самаходных сельгасмашын, гэта больш, чым у сярэднім па вобласці.\nКіруючым работнікам раённага звяна і дырэктарам гаспадарак прадставілі новага начальніка раённай інспекцыі па насенняводстве, каранціне і абароне раслін Вольгу Зінкевіч.\nКрытычна аб дасягненнях работнікаў ферм выказаўся намеснік начальніка райсельгасхарчу па жывёлагадоўлі Андрэй Батура. У першым квартале змінусавала вытворчасць малака ў параўнанні з адпаведным перыядам папярэдняга года, памяншаецца пагалоўе БРЖ, нямала прэтэнзій да ўзнаўлення статка. Неабходна зрабіць рэвізію кармоў, каб забяспечыць належнае кармленне ў пераходны перыяд: рэзкі спад прадуктыўнасці ў гэты час давядзецца выпраўляць вельмі доўга.\nУдзельнікі семінара наведалі машынны двор СУП "Цітова", дзе іх зацікавілі новыя дыскапад і сеялка СЗТМ-4Н, выкарыстанне прычапнога раскідвальніка мінеральных угнаенняў РДУ-7,59, падрыхтоўка да эксплуатацыі дыскатара, пакуль рэдкі для раёна рулонны здрабняльнік кармоў.\nСУП "Цітова" 31 сакавіка было гатова прадэманстраваць пачатак веснавой сяўбы. Значную плошчу ля Залонецкіх угноіў тукамі на МТЗ-920 з раскідвальнікам МТТ-4У Валерый Грыдзюшка, апрацаваў дыскамі на "Беларусу-3022" Віктар Савіцкі, на такім жа энерганасычаным трактары прыехаў сюды з пасяўным агрэгатам АПП-6Д Сцяпан Станкевіч, насенне аўса на ЗІЛу падвёз Уладзімір Касаты. Не дазволіў прыступіць да справы дождж. Але ён не перашкаджаў уносіць арганіку, весці ворыва, працаваць з КАСам "Росам", выконваць іншыя работы.\n» На рабочем совещании-семинаре обсудили вопросы животноводства\n» Весенние хлопоты на полях и фермах Миорщины\n» Учились, чтобы учить


Tiny Player, музычны прайгравальнік для Mac, якому не патрэбны iTunes | Я з Mac\nВам не падабаецца iTunes? Вы хочаце яшчэ адзін спосаб прайгравання музыкі на вашым Mac? Мы прадстаўляем вам MP3-плэер, падобны на ранейшы; без празмернасцей і толькі прайгравае музыку. Яго завуць Малюсенькі плэер. Гэта бясплатна і мае спецыяльнае прыкладанне для Mac.\nМузіцыраваць не павінна ўключаць запуск iTunes на Mac. Аднак, калі ў нас ёсць музыка, якая захоўваецца на нашым кампутары, калі мы хочам яе прайграваць, яна будзе працаваць непасрэдна ў iTunes. Але шчыра кажучы, вам трэба ўсё, што прапануе iTunes, каб слухаць вашы любімыя трэкі? Мы лічым, што не. Такім чынам, мы пакідаем вам вельмі простую альтэрнатыву: Tiny Player для Mac.\nГэты маленькі плэер не знойдзены ў краме Mac App Store, але каб атрымаць яго, трэба перайсці ў старонка распрацоўшчыка. Tiny Player для Mac бясплатны; Вам проста трэба загрузіць файл ZIP, адкрыць яго на вашым Mac і захаваць у тэчцы "Прыкладанні" на вашым Mac.\nПры першым запуску вы можаце ўбачыць паведамленне пра тое, што гэта праграма, загружаная з Інтэрнэту. Дайце адкрыць такім жа чынам. Вы гэта ўбачыце Малюсенькі плэер для Mac вельмі просты: няма пакупак; альбома альбома альбо звязанай з ім музыкі. Важна толькі: прайграванне музыкі.\nЗ іншага боку, Tiny Player для Mac не толькі дазваляе прайграваць файлы MP3, але і дазваляе выконваць файлы ў фармаце: FLAC, AAC, AIFF і WAV. Зразумела, у выпадку FLAC у вас павінен быць усталяваны macOS High Sierra; у адваротным выпадку яны не будуць прайграны.\nНарэшце, Tiny Player паказвае ў сваім акне агульная працягласць спісу, які мы імпартавалі, колькі файлаў складаецца з імпартаванага спіса і якая якасць гуку, які прайграваецца. Вядома, шкада, што ім нельга кіраваць спецыяльныя клавішы клавіятур Apple; неабходна выкарыстоўваць мыш альбо трекпад праходзіць трэкі.\nПоўны шлях да артыкула: Я з Mac » Праграмы Mac » Tiny Player, музычны прайгравальнік для Mac, якому не патрэбны iTunes\nWWDC 2018, Fitbit Versa, GPU-карты ў Mac і шмат іншага. Лепшае за тыдзень на "Я з Mac"


Жыцьцё для Беларусі адмяняецца\n19 красавік 2013, 12:47\nАбвестка пра адмену канцэрту "Жыцьцё для Беларусі" памяці Арыны Вячоркі на касах Моладзевага тэатру Эстрады ў Менску\nЗамест яго будзе рэпэтыцыя Першамаю\nНа касах Моладзевага тэатру эстрады зьявілася абвестка, што канцэрт «Жыць для Беларусі» памяці асьветніцы і прадусара гістарычнай музыкі Арыны Вячоркі адмяняецца. Напярэдадні квіткі зьніклі з сайту kvitki.by.\nПаводле ініцыятара канцэрту Віталя Супрановіча, прычыны адмены канцэрту незразумелыя:\n«Канцэрт рыхтаваўся, рэкляма пайшла, прададзеныя квіткі. Праблемаў таксама не было. Гэта ўсё ж такі канцэрт памяці Арыны, а не палітычная акцыя, — распавядае Віталь Супрановіч. — Пра адмену канцэрту я даведаўся выпадкова, калі нечакана зьніклі квіткі з продажу. Паехаў у тэатар разабрацца. На стале ў намесьніка дырэктара Каралёва Анатоля Мікалаевіча ляжала афіша нашага канцэрту. Ён сказаў, што канцэрт адмяняецца, альтэрнатыўных датаў прапанаваць ніякіх ня можа, толькі ўвосень».\nСупрановічу паведамілі, што афіцыйная прычына адмены канцэрту — ліст зь Міністэрства культуры пра дадатковыя рэпэтыцыі для сьвяточных майскіх канцэртаў.\nНачальніца канцэртнага аддзелу Ірына Пазьнякова пацьвердзіла адмену канцэрту. Паводле яе словаў, 23-25 красавіка ў Моладзевым тэатры эстрады адбудуцца рэпэтыцыі майскіх сьвятаў, і мерапрыемствы давялося адмяніць. Аднак, як пасьля стала вядома, іншыя канцэрты — 23 і 25 красавіка — адбудуцца.\nЖыцьцё для Беларусі, афіша\nПаводле словаў Франка, сына Арыны Вячоркі, забарона канцэрту — помста Арыне за яе актыўную беларускую культурную і грамадзкую дзейнасьць ды нянавісьць улады да жывой беларускай культуры:\n«Арына шмат гадоў працавала ў тым тэатры, арганізавала там дзясяткі канцэртаў. Думаю, не абышлося тут без спэцслужбаў. Арына ўжо год не жыве. Ганьба кіраўніцтву тэатру і тым, хто забараніў канцэрт: яны баяцца нават памяці пра чалавека, які адкрыў цэламу пакаленьню беларускую гістарычную музыку. Сымбалічна, што афіцыйная прычына забароны канцэрту — сьвяткаваньне савецкіх травеньскіх сьвятаў. На іншае ў іх нават фантазіі не хапіла».\nСваякі і сябры Арыны Вячоркі запрашаюць а памінальную службу, якая, верагодна, адбудзецца ў Петрапаўлаўскай царкве ў Менску 24 красавіка.\nКанцэрт «Жыць для Беларусі» памяці Арыны Вячоркі меў адбыцца 24 красавіка а 19-ай гадзіне ў Моладзевым тэатры эстрады. Сярод выступоўцаў былі заяўленыя выканаўцы беларускай гістарычнай, аўтарскай і фольк-песьні, вядомыя рок-музыкі: гурт GUDA, Тодар і WZ-orkiestra, Кася Камоцкая, Аляксандар Памідораў, Паліна Рэспубліка, Зьміцер Бартосік, Зьміцер Сасноўскі, Тацяна Беланогая, Алесь Чумакоў, Andre Karp, «Шальмоўскі тэатр ДыГрыза» ды іншыя.\nАрына Вячорка (Вележ)\nАрына Вячорка — беларускі пэдагог, грамадзкі і культурны дзяяч, ініцыятар адраджэньня рыцарскага руху і гістарычнай музыкі Беларусі. Стваральніца праекту «Легенды Bялікага Kняства» (2000–2001). Арганізатар больш чым 100 канцэртаў старажытнай і фальклёрнай музыкі. Актыўная ўдзельніца беларускага падпольнага руху 1980-х гадоў.\nУ Менску адбудзецца вялікі канцэрт бардаўскай і гістарычнай музыкі\nДубавец: У незалежнасьці Беларусі сур'ёзны ўклад Арыны\nВянок памяці: Арына Вячорка


Культура - Асколак у целе помніка\nПа забытых слядах перажытага\nДля мяне, як гісторыка, які перадусім цікавіцца тэмай Другой сусветнай вайны, канец вясны і пачатак лета — гэта яшчэ і час пастаяннага звароту да памяці аб тых трагічных ды гераічных ваенных гадах. Дзень Перамогі, Дзень усенароднай памяці ахвяр Вялікай Айчыннай вайны, Дзень Незалежнасці, прымеркаваны да даты вызвалення Мінска ад нацысцкай акупацыі — па календары ў гэтую цёплую пару густа рассыпаныя згадкі-напаміны аб тых гарачых днях ліхалецця, калі нашыя дзяды і прадзеды пакутавалі не толькі ад сонечнай спёкі, але і ад полымя пажараў ды бязмернага болю ад ўсіх нягодаў ваеннага часу.\nТаму і ў гісторыі помнікаў нашага дойлідства, якімі б старажытнымі яны ні былі, я заўжды звяртаю ўвагу на іх лёсы ў гады апошняй вайны і акупацыі. Для многіх славутых і велічных збудаванняў менавіта гэтыя старонкі гісторыі выдаліся найбольш трагічнымі за ўсе стагоддзі іх існавання — узяць хаця б хрэстаматыйны прыклад Брэсцкай крэпасці, будаўнікі якой ніяк не маглі прадбачыць, што сваю славу яна здабудзе менавіта ў баях Вялікай Айчыннай, больш як праз сто гадоў пасля збудавання. Альбо — ці мог ведаць наш славуты гісторык Тэадор Нарбут, праектуючы на пачатку ХІХ стагоддзя Бабруйскую крэпасць, што ў ёй нацысты размесцяць лагер для ваеннапалонных, дзе будуць трымаць савецкіх салдат у нялюдскіх умовах. Як не ведалі і стваральнікі гродзенскіх фартоў, збудаваных перад Першай сусветнай, што ўжо ў гады наступнай сусветнай вайны на тэрыторыі гэтых магутных абарончых збудаванняў нацысты таксама будуць катаваць і расстрэльваць людзей.\nАле гінулі падчас вайны не толькі людзі, а і самі помнікі. Многія перліны нашага дойлідства, перажыўшы шматлікія ваенныя віхуры, якіх багата ў беларускай гісторыі, былі зруйнаваныя менавіта падчас апошняй вайны, з яе страшнымі бамбардзіроўкамі ды артабстрэламі. Так загінулі ад нямецкіх бомб у першыя ж дні Вялікай Айчыннай палац Радзівілаў у Гродне, дом-музей Адама Міцкевіча ў Навагрудку (з усімі зборамі!), славуты палац Сапегаў у Мінску, які часам называлі яшчэ мінскім домам Пятра І. А колькі каштоўных будынкаў атрымалі незваротныя пашкоджанні падчас баявых дзеянняў і праз гэта былі зруйнаваныя ўжо ў пасляваенны час…\nСтупень разбурэння і знішчэння набыткаў беларускай архітэктуры падчас апошняй вайны была такой вялізнай, а страты такімі значнымі, што сёння наша грамадства паступова прыходзіць да ўсведамлення каштоўнасці кожнага з будынкаў, якія былі збудаваныя нават незадоўга да вайны — і гэта нельга не вітаць. Але ёсць сярод іх і такія дамы, якія не проста перажылі вайну, але і з’яўляюцца навочнымі сведчаннямі яе наступстваў. Так, напрыклад, нават у Мінску, у адным толькі раёне за чыгуначным вакзалам, захаваліся два дамы, якія пацярпелі ад бомб, страцілі некалькі сваіх пад’ездаў, але выстаялі і былі адноўленыя часткова — такія будынкі можна бачыць на вуліцы Караткевіча, 7 і Дабрамысленскім завулку, 3. Абодва яны маюць статус гісторыка-культурнай каштоўнасці — але гісторыі іх вядомыя, на жаль, толькі спецыялістам. Мо варта было б пазначыць і такія месцы памятнымі знакамі, якія распавядалі б жыхарам і мінакам аб гісторыі трагічных дзён вайны. Нездарма ж, напрыклад, аднавілі ў свой час у Ленінградзе, сённяшнім Санкт-Пецярбургу, падобныя сімвалы ваеннай трагедыі — надпісы “Пры артабстрэле гэты бок вуліцы найбольш небяспечны”. Але годзе пра Мінск — выбіраемся ў падарожжа па краіне.\nВязні старажытнага замка\nПершы пункт нашай вандроўкі — гарадскі пасёлак Мір, што ў Карэліцкім раёне. Лішне казаць, што славуты ён, перадусім, сваім замкам, які ўваходзіць у спіс аб’ектаў сусветнай спадчыны UNESCO. Неяк так выйшла, што я часта тут бываў апошнім часам, але шторазу неяк подбегам, альбо праездам, і агледзець цалкам увесь замкавы комплекс ніяк не было магчымасці. А я ж памятаю, як упершыню завітаў сюды са школьнай экскурсіяй у 1998 годзе, калі экспазіцыя змяшчалася яшчэ толькі ў адной з вежаў. Сёння ж, каб грунтоўна пазнаёміцца з экспанатамі, давядзецца абысці амаль усе вежы і цэлы палац з сутарэннямі — так, што пад канец і знясіліцца можна.\nТаму, магчыма, правільна зроблена, што агляд экспазіцыі пачынаецца менавіта з гісторыі замка і мястэчка Мір у войнах ХХ стагоддзя. А як жа іначай, калі стары замак быў непасрэдным сведкам трагедыі часоў нацысцкай акупацыі. Якімі б славутымі ні былі гэтыя сярэднявечныя муры, наўрад ці многія адразу прыгадаюць, што падчас вайны менавіта тут было размешчанае яўрэйскае гета — але наведнікі музея мусяць гэта запомніць, бо такой важнай і трагічнай старонцы мінуўшчыны замка прысвечаны асобны раздзел экспазіцыі.\nМяне заўжды ўражвала адыёзнасць гэтай сітуацыі — нацысты, якія на словах называлі сябе носьбітамі і захавальнікамі еўрапейскай культуры, ледзь ні асветнікамі, на справе, прыйшоўшы са зброяй на беларускую зямлю, апаганілі адзін з найяскравейшых сімвалаў датычнасці Беларусі да еўрапейскай цывілізацыі — пераўтварылі яго ў месца нялюдскага здзеку і знішчэння людзей. Цяпер у экспазіцыі можна пабачыць рэчы, якія належалі вязням гета, а таксама даведацца пра чалавека, дзякуючы якому некаторым з іх усё ж удалося выратавацца з гэтых каменных муроў.\nГаворка пра Освальда Руфайзена — польскага яўрэя, які ў віры Другой сусветнай вайны апынуўся ў Міры, здолеў схаваць уласнае паходжанне і быў прыняты немцамі на службу ў паліцыю як перакладчык. Дзякуючы сваёй пасадзе, ён здолеў выратаваць ад гібелі каля дзвюх соцень вязняў мірскага гета. Калі самому Руфайзену пачало пагражаць выкрыццё, ён перайшоў на нелегальнае становішча, здолеўшы схавацца ў каталіцкім манастыры, а пазней і сам прыняў хрысціянства ды зрабіўся манахам. Памёр Освальд Руфайзен у 1998 годзе ў Хайфе, і сёння яго імя найперш вядомае ў свеце дзякуючы знакамітай кнізе Людмілы Уліцкай “Даніэль Штайн, перакладчык”. Захаваліся ў Міры і мясціны, якія непасрэдна звязаныя з лёсам гэтага чалавека.\nДраўляны знак подзвігу праведнікаў\nНа жаль, пакуль не выпадае гаварыць пра нейкія планы па захаванні і аднаўленні помніка, які быў сведкам трагічных падзей акупацыі і паяднаў у сабе гісторыі каталіцкай супольнасці Міра і яўрэйскага насельніцтва мястэчка. Гаворка пра невялічкую драўляную каплічку Святой Тройцы, пабудаваную напрыканцы ХІХ стагоддзя, якая стаіць пры выгане за будынкам мясцовай выратавальнай службы МНС. Менавіта ў гэтай каплічцы ў гады нацысцкай акупацыі, дзякуючы заступніцтву пробашча мірскага касцёла Антонія Мацкевіча, каталіцкія манахіні перахоўвалі яўрэяў — у тым ліку і таго самага Освальда Руфайзена. У 1942 годзе ксёндз Мацкевіч, у тым ліку, і з гэтай прычыны, быў закатаваны гітлераўцамі ў лагеры смерці ў Калдычэва.\nКаплічка ж, у якой знайшлі ўратаванне многія мясцовыя жыхары, сёння стаіць зусім занядбаная, проста пры мяжы прыватнага зямельнага ўчастка, праход да яе перагароджаны плотам. На жаль, гэты цікавы помнік не мае статусу гісторыка-культурнай каштоўнасці, хаця не так даўно мясцовыя энтузіясты прымацавалі на сценах будынка шыльдачку, якая, прынамсі, распавядае яго гісторыю. Так ці іначай, варта было б паклапаціцца і пра выгляд навакольнай тэрыторыі, і пра годнае стаўленне да помніка, пра вольны доступ да яго для турыстаў — а гэта ўжо, як выглядае, агульная справа як для грамадскасці, так і для мясцовых улад.\nТурысты, звяртаючы перадусім увагу на замак, часта, вымушана ці не, грэбуюць іншымі цікавосткамі Міра. Добра, калі нехта дабрыдзе берагамі прызамкавага става ў колішні фальварак Замір’е, да руінаў палаца апошніх уладальнікаў замка Святаполк-Мірскіх. Гэтыя падмуркі былі адкапаныя з-пад зямлі ў выніку археалагічных даследаванняў, распачатых тут у 2016 годзе экспедыцыяй Інстытута гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук. Палац моцна пацярпеў і быў разабраны неўзабаве пасля вайны, але, у адпаведнасці з планамі развіцця замкавага комплексу, у будучыні ён мае быць адноўлены. Як выглядаў будынак, можна наяве пабачыць тут жа — у 2018 годзе на сцяне размешчанага паблізу зернясховішча, якая выходзіць да става, з’явіўся роспіс з выявай палаца, выкананы мастакамі з Гродна. Зернесховішча, дарэчы, належыць мясцоваму філіялу лікёра-гарэлачнага завода, які дзейнічае ў будынку старога бровара пачатку ХХ стагоддзя. Побач захаваўся таксама двухпавярховы флігель палаца, у якім і сёння жывуць людзі — але наперадзе і яго яшчэ чакае рэстаўрацыя з прыстасаваннем.\nА ў самім мястэчку, па іншы бок ад замка — свае цікавосткі. Вядома, перадусім гэта рынкавая плошча, на двух канцах якой узвышаюцца касцёл і царква. З трэцяга боку падступае да плошчы асяродак яшчэ адной мясцовай канфесіі, якая была неад’емнай у гісторыі мястэчка, але цалкам знікла акурат у апошнюю вайну — яўрэйскі сінагагальны двор. Тут сёння, на жаль, нішто не нагадвае пра рэлігійную прыналежнасць гэтых сведкаў гісторыі — цяпер у іх размешчаныя гатэль, установы харчавання ды іншыя аб’екты турыстычнай інфраструктуры. А ўсё ж шкада, што нейкага мемарыяльнага знака на памяць аб яўрэйскім Міры няма акурат тут, у самым ягоным сэрцы. Адмыслоўцы кажуць, што такі комплекс яўрэйскіх культавых пабудоў — унікальны па захаванасці на ўсёй тэрыторыі краіны.\nБуслы на разбітых мурах як сімвал надзеі\nРазвітаўшыся з Мірам, рушым далей. У Нясвіжы аглядаем тутэйшы палацава-паркавы комплекс. Інтэр’еры палаца ўражваюць максімальным пагружэннем у атмасферу радзівілаўскай эпохі. Калі Мірскі замак мае больш сярэднявечны, рыцарскі характар, і прыйдзе даспадобы аматарам ваеннай гісторыі, то нясвіжскі палац, хутчэй, выглядае прыстанкам асветнікаў, муз і мастацтваў. Але і ў гісторыі гэтага помніка была свая трагічная ваенная старонка. Менавіта на адной з палян велізарнага парку, які атачае радзівілаўскі замак, нацысты расстралялі ў кастрычніку 1941 года прыкладна паўтары тысячы жыхароў Нясвіжа.\nНарэшце, завітваем у Клецк — ён сёння пахваліцца ўласным замкам, на жаль, не можа, тут ад колішніх абарончых умацаванняў засталося толькі гарадзішча. Сумны лёс і ў найстарэйшага тутэйшага помніка мураванага дойлідства — фарнага касцёла, збудаванага ў ХVI стагоддзі. Падчас апошняй вайны ён быў пашкоджаны ў выніку артабстрэлу, пакрысе прыйшоў у занядбаны стан і быў расцягнуты на цэглу. Застаўся толькі фрагмент сцяны, якая ўзвышаецца на прыватным участку, проста пасярод гарода, а на вяршыні магутнага мура — буслянка. І зноў жа — на гэты помнік даўніны сёння застаецца толькі пазіраць з-за плота.\nА пра яўрэйскую спадчыну Клецка нагадвае вытанчаны будынак колішняй ешывы — яўрэйскай вышэйшай навучальнай установы, які нядаўна перадалі мясцоваму музею. Застаецца спадзявацца, што абодва карпусы музея неўзабаве будуць даведзеныя да ладу, і ён зноў адчыніць свае дзверы для наведвальнікаў. Захоўвае Клецк і сляды татарскай спадчыны — мусульмане многія стагоддзі мірна жывуць тут побач з беларусамі, нягледзячы на тое, што Клецк быў месцам адной з найвялікшых перамог ваяроў Вялікага Княства Літоўскага над татарскімі войскамі ў 1506 годзе. У Клецку, як і ў Міры, і ў Нясвіжы, добра адчуваецца, што прадстаўнікі розных нацыянальнасцяў, якія насяляюць Беларусь, здолелі разам пераадолець усе варожыя навалы, і супольнымі намаганнямі адрадзіць наш край пасля ваенных разбурэнняў.\nВандроўка наша падышла да фіналу. Хоць і пралягала яна па адносна невялікіх абшарах у самым сэрцы краіны, і завіталі мы ў даволі папулярныя турыстычныя мясціны, але і тут здолелі адшукаць тое, пра што не кожнаму вядома. Будзем спадзявацца: апісаны маршрут дапаможа звярнуць на гэтыя помнікі ўвагу турыстаў і ўсіх, хто зацікаўлены ў ахове нашай агульнай спадчыны.


"Астравецкі шлях": арганізатараў пачынаюць судзіць "за заклікі" - Беларуская Праўда\n“Астравецкі шлях”: арганізатараў...\n“Астравецкі шлях”: арганізатараў пачынаюць судзіць “за заклікі”\nСустаршыня БХД Павел Севярынец чакае павестку з суда Савецкага раёна Мінска, які будзе судзіць палітыка за заклікі да несанцыяваных акцыяў. Суд хутчэй за ўсё пройдзе да 26 мая: на гэты дзень арганізатары падаюць заўяку на марш і мітынг у Заслаўі Мінскага раёна.\nПавел Севярынец (злева) на “Чарнобыльскім шляху-2018”, фота Ганны Дусь, Беларуская праўда\n“7 траўня мяне выклікалі ў райаддзел на афармленне дакументаў. Позву з’явіцца ў райадзел накіравалі бацькам у Віцебск, пра што бацькі паведамілі мне толькі 8 траўня. Я патэлефанаваў у Савецкі райаддзел – пратакол передаюць у суж. Таму наступная позва прыйдзе ўжо з суда з канкрэтнай дата”, – паведаміў Беларускай праўдзе Павел Севярынец.\nПалітык мяркуе, што яго засудзяць да 26 траўня – прэвентыўна перад чарговай акцыяй “Астравецкага шляху”.\n-Мы падаем першую заяўку на шэсце і мітынг у Заслаўі, – падкрэсліў Павел Севярынец.\n26 красавіка на “Чарнобыльскім шляху” ў Мінску арганізатары абвясцілі, што пачынаюць серыю акцый у рэгіёнах пад агульнай назвай “Астравецкі шлях”, каб прыцягнуць увагу да экалагічных праблем. Пры гэтым арганізатары падаюць заяўкі на правядзенне мерапрыемстваў. Што не перашкаджае міліцыянтам судзіць арганізатараў “за заклікі”.


Украінская апазыцыя выказалася за працяг перамоваў з уладай\n27 студзень 2014, 16:45\nАпазіцыйныя актывісты ў будынку Мінюсту\nПратэстоўцы вызвалілі адзін з будынкаў Мінюсту Ўкраіны, захоплены мінулай ноччу.\nАпазыцыя гатовая працягнуць перамовы для прадухіленьня далейшай эскаляцыі і кровапраліцьця, ўрэгуляваньня крызісу, захаваньня адзінства краіны, заявіў Штаб нацыянальнага супраціву.\nУ заяве адзначана, што такое рашэньне ўхваленае, «нягледзячы на курс уладаў на зрыў перамоваў і ўвядзеньне надзвычайнага становішча».\nУ Штабе падкрэсьлілі, што за апошнія суткі Майдан ў цэлым выконвае замірэньне і зацішша, але «цярпеньне разгневаных глухатой ўлады людзей можа перапыніцца ў любы момант», паведамляе «Інтэрфакс».\nРазам з тым у заяве адзначаецца, што ўлада спрабуе сарваць перамовы шляхам абвінавачваньня апазыцыі ў захопе будынкаў Міністэрства юстыцыі.\n«На дадзены момант у памяшканьні Міністэрства пратэстоўцы адсутнічаюць», — падкрэсьлілі ў Штабе.\nУ заяве адзначаецца, што на працягу апошніх сутак «праваахоўнікі сумесна з арганізаванымі бандфармаваньнямі-„цітушкамі“ з ужываньнем грубай сілы і зброі разагналі мірныя пратэсты грамадзян у Запарожжы, Днепрапятроўску, Чаркасах, Сумах»:\n«Колькасьць пацярпелых складае сотні асоб. Так званыя праваахоўныя органы сумеснымі намаганьнямі з бандытамі працягваюць выкрадаць людзей .... Працягваюцца незаконныя масавыя арышты, аблавы, захопы закладнікаў. Не спыняецца перасьлед журналістаў і перашкода іх прафэсійнай дзейнасьці» , — падкрэсьлілі ў Штабе нацыянальнага супраціву.\nРаней міністар юстыцыі Ўкраіны Алена Лукаш запатрабавала вызваліць будынак Міністэрства юстыцыі, захопленага актывістамі «Агульная справа», папярэдзіўшы пра магчымасьць увядзеньня надзвычайнага становішча.


Адмяняюцца бясплатныя культурніцкія візы ў Польшчу\nВізы для наведвання Падляшскай оперы і філармоніі з сённяшняга дня сталі платнымі. Такое рашэнне прынята ў час нарады Міністэрства замежных спраў Польшчы, паведамляе Беларускае радыё «Рацыя».\nЯк тлумачыць Рафал Собчак з прэс-бюро польскага дыпламатычнага ведамства, вялікая зацікаўленасць з боку іншых культурных установаў Польшчы ў далучэнні да праекта так званых турыстычна-культурных пакетаў, прывяла да ўвядзення аплат пры атрыманні польскіх віз:\n– Мы хацелі б, каб гэты рэкламны праект зрабіўся сталым. Гэта звязана з адменай консульскіх збораў за выдачу віз у мэтах культурніцкага турызму. Бясплатнымі яны застануцца для асоб, якім яшчэ няма 25 гадоў. Для астатніх жадаючых, паводле Візавага кодэксу, як і для іншых грамадзян Беларусі, кошт будзе складаць 60 еўра.\nЗ сакавіка польскія консульствы ў Беларусі выдавалі бясплатныя візы ў Польшчу асобам, якія выкупалі г. зв. турыстычна-культуры пакет. У межах пакета беларусам прапаноўвалася наведванне Падляшскай оперы і філармоніі, начлег і экскурсіі па Беластоку.\nКошт пакета складаў 50 еўра, цяпер жадаючыя наведаць Падляшскую оперу і філармонію ў межах турыстычнага пакета павінны дадаць да гэтай сумы і кошт шэнгенскай візы.\n«Не ведаю падрабязнасцяў, але гэта смутная навіна», – кажа пра адмену бясплатных віз для беларусаў, якія наведвалі Падляшскую оперу і філармонію, яе дырэктар Рабэрта Скальмоўскі:\n– Амаль 5000 асоб выкарыстала гэтую магчымасць. Гэта страта не толькі для оперы, бо аўтобусы выкарыстоўваюць для аказання розных паслуг, людзі пакідаюць тут грошы, я ўжо не кажу пра крамы. Дадзеная сітуацыя засмучае.\nПроста падлічыць, што нават пры самым танным варыянце білета – 40 злотых, прыбытак оперы – гэта 200 тысяч польскіх злотых. Як кажа дырэктар Скальмоўскі, у гэтай сітуацыі цешыць факт, што праграма пашыраецца на ўсе культурныя ўстановы Польшчы. Аднак кошт віз 60 еўра – надта высокі:\n– Магчыма, што дырэктар консульскага дэпартамента можа зрабіць так, каб кошт візы ў выпадку пакупкі білета і цэлага турыстычнага пакета быў зніжаны.\nРабэрта Скальмоўскі адзначыў, што ён не ведае канкрэтных прычын адмены бясплатных віз на спектаклі оперы. Але не выключаў, што да гэтага маглі прывесці злоўжыванні некаторых асоб і фірмаў, якія пасярэднічалі ў продажы «візавых пакетаў».\nАднак як высветлілася ў час учарашняй рабочай сустрэчы ў Міністэрстве замежных спраў, гэта было не згодна з законам Еўрасаюза, а дакладна – візавым кодэксам.\nЗ сённяшняга дня за культурніцкую візу трэба заплаціць 60 еўра – значыць, дакладна столькі, што і за звычайную візу без культурніцкіх дадаткаў. Цяпер грамадзянін Беларусі, які захоча прыехаць на двухдзённую экскурсію на Падляшша і наведаць Падляшскую оперу, мусіць заплаціць 110 еўра.\nГосця «Раніцы з «Рацыяй» Юрыя Баброўскага з тураператара Junior з Беластока здзіўляе гэтае рашэнне, таму што культурніцкі камплект карыстаўся вялікай папулярнасцю.\n– Гэта пачало ўжо добра функцыянаваць, таму прыязджалі амаль з усёй Беларусі: з Мінска, Гродна, Брэста. І цяпер памалу гэта заканчваецца. Але, як я казаў, і без гэтага мы мусім жыць. Канешне, будзем спрабаваць пераканаць людзей у тым, што Беласток цікавы, што сюды варта прыехаць, штосьці паглядзець, купіць. Таму, думаю, атрымаецца чымсьці іх зацікавіць, каб прыязджалі.\nЗ сакавіка, з часу ўвядзення гэтак званай падляшскай турыстычна-культурніцкай прапановы, у Гродне было выдадзена 1400 бясплатных віз, у Брэсце – 139.


20/06/2019 Сельская праўда Соцыум 0\nВядома, што з кліматам не паспрачаешся: апошнім часам слупок тэрмометра падымаецца ўсё вышэй і вышэй, і мы знемагаем ад спёкі. Каб забяспечыць сабе больш камфортнае і, галоўнае, бяспечнае для здароўя існаванне ў гэтую гарачую пару, ёсць нямала спосабаў. Медыкі раяць:\n1. Піце шмат вадкасці, каб пазбегнуць абязводжвання арганізма, але ні ў якім выпадку не напоі з кафеінам — яны дадаткова нагружаюць сэрца. Лепш за ўсё ўжываць морсы, мінеральную ваду, якая не толькі прагоніць смагу, але і падтрымае ў арганізме нармальны водна-салявы баланс.\n2. Унясіце карэктывы ў меню. Пазбягайце цяжкіх прадуктаў: мяса і вырабаў з яго, грыбоў, вострай і вэнджанай ежы. Ужывайце больш гародніны і садавіны — памідораў, агуркоў, кавуноў. Аддавайце перавагу халодным стравам: бацвінню, халадніку. Важна харчавацца невялікімі порцыямі, не пераядаць.\n3. Практыкуйце водныя працэдуры — часцей прымайце прахалодны душ, рабіце абціранні. Можна выкарыстоўваць і ванны з настоямі траў-антысептыкаў (рамонкаў, чыстацелу, ваўчкоў) — яны выдатна дэзынфіцыруюць скуру. Купанні ў адкрытых вадаёмах таксама не забараняюцца, але толькі не ў самую спякоту — можна “зарабіць” сонечны ўдар. І ныраць у халодную ваду не рэкамендуецца — рэзкі перапад тэмператур правакуе спазм сасудаў.\n4. Насіце прасторную светлую адзежу з натуральных тканін (бавоўна, лён) — у ёй цела добра дыхае і не моцна награваецца на сонцы. Гіграскапічныя тканіны не абцяжарваюць выпарэнне вільгаці і не раздражняюць скурныя пакровы. Галаўны ўбор — абавязковы!\n5. Пазбягайце “гарачых гадзін”. Непажадана знаходзіцца на вуліцы з 11.00 да 15.00, калі сонца найбольш агрэсіўнае. Варта перагледзець свой распарадак дня і перанесці нейкія справы на раніцу ці вечар. Калі ўсё ж прыйшлося выйсці ў “пекла”, па магчымасці трымайцеся ў цені.\n6. Не ператруджвайцеся: гэта тычыцца працы на дачы, працяглых прагулак, а таксама фізічных практыкаванняў. У спякоту іх лепш выключыць!