Спампаваць 139.67 Kb.\nНазва Свята распрацавана І праведзена ў 1 класе настаўніцай Пікта І. М\nПамер 139.67 Kb.\nЁдзь.Т.Г., Пікта І.М.\nНавагрудскі р-н., Гродзенскай вобл.,\nДУА “Ладзеніцкі ВПК дзіцячы сад-БШ”\nАдукацыйна-выхаваўчы модуль ў 1 класе\nАбрад ініцыяцыі (Пасвяты ў школьнікі).\nмультымедыйная прэзентацыя “З легендай у сэрцы”(прыкладаецца)\n(Свята распрацавана і праведзена ў 1 класе настаўніцай Пікта І.М.)\nТваёй унутры прайшло ў глыбінны рух…\n…З глыбінь ты ўзвышаеш курганы\nПаданні, замчышчы, сівыя вежы,\nІ пушчы, і дубы на прыбярэжжы,\nІ песні наднямонскай стараны…\nЯ на Русі спакон беларусін.\nНічога, што ліцвінам называлі.\nМяне дзялілі, паланізавалі\nДы помню я, якога роду сын!\nЗ той памяццю – і крэўнасць удвая.\nІ ўлюблёнасць –\nЗ болем да бязмежнасці.\nКаб не чуццё вось гэтай прыналежнасці,\nЗямля Міцкевічаў, кім быў бы я?\nПесні іх – пра луг і поле,\nПра зялёны гай,\nПесні іх – пра наваколле\nІ яны пяюць.\n( “Песня пра Нёман”)\nБацька Нёман і яго дочкі – Вілія, Бярэзіна, Шчара, Зяльвіна, Котра, Лоша збіраюць паўнаводную даніну з магутных дуброў Налібоцкай пушчы і светлых азёр пушчы Гродзенскай, з узгоркаў навагрудскіх, і запаведных бароў Белавежы.\nЛегенда пра Нёман.\n(Сцэна стылізавана пад інтэр’ер сялянскай хаты. Гучыць музыка. У хаце сядзяць дзеці і дарослыя. Усе заняты работаю.)\nАпавяданні старых пра розныя здарэнні пераходзілі ад чалавека да чалавека са старадаўніх часоў і сталі гісторыяй нашай беларускай зямлі, характарам яе народа. Прыпамінаю народнае паданне гэтага краю пра Нёман, якое ходзіць сярод люду, хоць цяжка тут знайсці праўду. Слухайце… Даўным – даўно, тысячы гадоў назад, з-пад вялізнага каменя, дзе б’е крынічка, нарадзіўся славуты багатыр…\nНа сцэне з’яўляюцца хлопец і дзяўчына: Нёман і Лоша.\nЛоша (дзяўчына ў народным адзенні):\nПрывітанне, Нёманец, жыхар лясоў дрымучых ды лугоў шырокіх! Ты як заўсёды працуеш, прыродзе, людзям і ўсяму жывому памагаеш? Працаўнік і прыгажун ты наш!\nНёман (хлопец ў народным адзенні):\nВітаю цябе, суседка! Што ж, не магу я проста ляжаць у цяньку і любавацца сабой, калі вакол столькі спраў! Мне хочаццца дапамагчы людзям, парадаваць іх.\nГэтыя двое часта сустракаліся, але гаварылі нядоўга. Магчыма, якраз за маўклівасць і называла Лоша свайго суседа Неманцом. Але цяпер ніхто не згадае, за што Нёману прыглянулася такая прыгажуня. Адно вядома: было вяселле.\nШчара: Ад мяне, цёткі Шчары, ад усіх родных жаніха: Сулы, Усы, Уздзянкі – добрай долі маладым!\nНёман: Дзякуй, цётачка Шчара!\nЛоша: Вялікі дзякуй!..\nСкончылася вяселле, пачаліся будні. Зноў Нёман ад працы не бачыў ні дня, ні ночы.\nПайшлі са мной, я навучу цябе дапамагаць людзям, звярам, птахам, рыбе, і усякай іншай жыўнасці. Навучу цешыць сваім люстэркам вод прыбярэжныя лясы, палеткі, лугі. Ты ўбачыш, як на сваіх грудзях я нашу чаўны, ганяю плыты. Хадзем са мной на шырокі прастор, красуня мая ненаглядная!\nНе, я лепш застануся тут, у цяньку. Ды і працаваць мне сягодня зусім не хочацца…\nІ вось адной цёмнай ноччу кінуўся Нёман прэч. Стараўся замесці след: дзе пад поплавам прабяжыць, дзе для перадыху вынырне плёсам, азярцом, а затым зноў схаваецца. І толькі там, дзе цяпер стаіць Забалоцце, асілак пайшоў да мора.\nГэй, любы Нёманец! Дзе ты? (гукае) Сяброўкі мае, Пціч, Бярэзіна, Свіслач, Выня, да-па-ма-жы-це!\nСяброўка, што за гора ў цябе?\nАх, Выня! Па далінах ды нізінах бегла, аж сіл не стала, дый не ведаю, куды далей падацца, дзе майго Нёманца шукаць, каго яшчэ на дапамогу гукаць-клікаць?\nДавай удзвюх ля груда пясчанага, дзе Пясочнае, паглядзім.\nТам яны і ўбачылі, што Нёман праз долы і лясы дарогу сабе пракладвае.\nПрабач мяне, Нёман. Зразумела я, што зачахну, як буду жыць так, як раней, ды застануся адна.\nНёман: (голас за сцэнай)\nДык дапамагай мне! З цягам часу і людзі не абмінуць стараною твае берагі: паблізу пачнуць будавацца…\nТак нарадзіліся многія новыя вёскі. А Нёман жа ніколі не забываецца на родныя мясціны - кожную вясну, кожную восень дажджлівую вяртаецца да сваёй маці-крынічкі, каб сустрэцца са сваёй Лошай, са сваёй маладосцю…\nНапеўныя народныя песні, незабыўныя легенды і паданні, пачутыя пад Смаргонню Міхаілам Агінскім, навеялі кампазітару неўміручы паланез “Развітанне з Радзімаю”.\n( Паланез “Развітанне з Радзімаю” словы Сяржука Сокалава-Воюша)\n… Водар закінутага саду\nУ небе зорка Мілавіца,\nБудуць мроіцца і сніцца…\n… Ростань на ростанях краіны.\n… Золак, ахутаны туманам,\nІ жывуць ў сэрцы,\nІ зліваюцца у гуках палянэзу…\nСын верны, нястомны зямлі нашай роднай\nУ светлых сваіх берагах і крутых\nХвалюецца Нёман ля слаўнага Гродна,\nХвалюецца Нёман між ніў залатых.\nІ сонца і зоры - паходні начныя\nПраменяцца ў вечна жывую ваду.\nЗ дубамі сівымі дубы маладыя\nНад хвалямі шчырай гамонкай гудуць:\n“Нас Нёман ніколі ў бядзе не пакінуў,\nкідаў тых на дно, хто жыццё наша сёк.\nІ ён з сінім морам лясную краіну\nБлакітнай рукою яднае навек”.\nЗямля Беларусі, як родная маці,\nНе дрэмлючы, Нёман у далі вядзе.\nАдвечныя пушчы, палі, сенажаці\nКалышуцца дзівам у чыстай вадзе.\nСпадчына…гэта гісторыя беларускага народа - шматпакутнага і гераічнага, гісторыя нашай нацыянальнай культуры. Давайце нагадаем сёння незабыўныя старонкі гэтай гісторыі, каб з вышыні сучаснага культурнага ўзроўню відавочней стала, хто мы такія, праз што прайшлі.\nГучыць музыка, цымбалы і баян.\nРаздзел 1. XIV-XVI стагоддзі. Эпоха Адраджэння\nЭпоха Адраджэння. Тады адрадзіліся эпохі і краіны, людзі пачалі больш глыбока спасцігаць культурна-гістарычную спадчыну. Менавіта на эпоху Адраджэння прыпадае ўзвышэнне беларускай нацыі. Беларуская мова выконвала ролю дзяржаўнай у Вялікім Княстве Літоўскім. На дзяржаўнай мове Вялікага княства Літоўскага быў напісаны адзін з самых выдатных помнікаў сусветнай культуры “Статут Вялікага княства Літоўскага”.\nФранцыск Скарына – першы друкар на Беларусі. Першай кнігай Скарыны быў “Псалтыр”. Наступнай была “Біблія”.Затым ён надрукаваў “Маленькую дарожную кніжку” і “Апостала” са сваімі прадмовамі і пасляслоўямі.\nЯк запавед нашчадкам гучаць яго мудрыя словы: “Любіце кнігі, бо яны крыніца ведаў, мудрасці і навукі…лекі для душы”, “Любіце і шануйце слова, з якім вас літасцівы Бог на свеце пусціў”, “Любіце бацькоўскую зямлю”.\nЗоркамі не меншай велічыні на небасхіле Беларускага адраджэння былі Мікола Гусоўскі са сваёй славутай “Паэмай пра зубра”, Сымон Будны – гуманіст і друкар, выдаў на беларускай мове “Катэхізіс”, Сімяон полацкі – царкоўны дзеыч, педагог і пісьменнік.\nРаздзел 2. XVII-XIXстагоддзі\nНад роднай мовай навісла пагроза асіміляцыі ў сувязі з далучэннем Беларускіх зямель то да Рэчы Паспалітай, то да Расіі. Пачынаецца заняпад у літаратуры, ў культуры.\nхапала на стагоддзі доўгія цябе,\nБагдпновіч, Колас і Купала\nЗ дзён былых цягнулі ў заўтра ніць.\nІ хаця не ўсіх і не адразу –\nАле слова роднае прабівала сабе дарогу праз палымяную дзейнасць лепшых сыноў нашай зямлі: Янкі Купалы, Якуба Коласа,Цёткі, Максіма Багдановіча, Каруся Каганца – аўтара “Лемантара”, беларускага буквара.\nРаздзел 3. Шляхі Адраджэння.\n20-30-я гады XX стагоддзя\nКалі ж хто загадае “не трэба!” –\nПапрашу я і сонца і неба:\nЗ 1918 года ў нашу літаратуру, навуку ўліваецца кагорта сумленных і таленавітых людзей, якія ўвесь пыл свайго сэрца аддалі справе будаўніцтва новага жыцця. Гэта Кандрат Крапіва, Кузьма Чорны, Міхась Чарот, Андрэй Мрый, Тодар Кляшторны, Вацлаў Ластоўскі, Язэп Лёсік, Платон Галавач, Максім Гарэцкі, Усевалад Ігнатоўскі.\nБеларуская навука, культура перажывалі сваё трэцяе нараджэнне: адкрываліся новыя навучальныя ўстановы, тэатры, выдаваліся беларускамоўныя газеты.\nАле перыяд Адраджэння працягваўся нядоўга. Цяжкія страты панесла ў 20-30-я гады беларуская літаратура, навука, культура і асабліва ў гады “культу асобы”.\nРаздзел 4. Адраджэнне ў сучаснай Беларусі\nПрацаўніцу нашу мову.\nІ толькі сёння з’явілася рэальныя магчымасці здзейсніць сапраўды штосьці адметнае на ніве гістарычнай навукі, рашуча павярнуць з дапамогай яе беларускі народ тварам да сваіх нацыянальных вытокаў.\nЯ слаўлю дар вялікі мовы\nЗ вяршынь высокага быцця,\nНад светам будучыні новай\nІ чалавечага жыцця.\nПрайдзіся па школах -\nУ Мінску, у Гродна, у Віцебску,\nБрэсце або ў Магілёве,-\nНа роднай, сваёй беларускай\nУ кожным тэатры, ля кожнай трыбуны\nЯ чую пявучыя, мілыя гукі.\nІдзе мая мова, іде без прынукі.\nІ так па дзяржаўнаму смела і горда,\nТрымаецца ўсюды, што часам між волі\nГарачая хваля прыступіць да горла\nІ слёзы ад шчасця не знаюць патолі.\nВядучыя (разам). Дык жыві і квітней, маё роднае слова!\nРаздзел 5.Сцяжынкамі Адраджэння ў нашай школе\nЗ гонарам за свой люд беларускі чытайце кнігі, напісаныя на яго на роднай мове. Яны дапамогуць вам адкрыць новыя далягляды, узбагацяць вас духоўна.\nАсноўнай мэтай нашай парцы з’яўляецца выхаванне ў вучняў нацыянальных агульначалавечых каштоўнасцей.\nМы працуем па традыцыйных методыках, якія накіраваны на развіццё творчасці, духоўнага багацця кожнага вучня, збіраем і вывучаем творы вуснай народнай творчасці нашага гісторыка-этнаграфічнага рэгіёна Панямонне.\nПачынаем падарожжа па краіне ведаў і здольнасцей. Сустракайце нашых вучняў, якія будуць праходзіць выпрабаванні на інтэлектуальныя, фізічныя, музычныя і мастацкія здольнасці, а таксама вапрабаванні на этыку.\nПачынаем з урока роднай мовы – з выпрабаванняў на інтэлектуальныя здольнасці.\nФрагмент урока роднай мовы з вучнямі 1 класа праводзіць настаўніца Пікта Ірына Міхайлаўна.\nПерапынак прапануе нам беларускую народную гульню “У мак”.\nФрагмент урока фальклорнага танца з вучнямі 1 класа праводзіць настаўніца Арлова Вольга Уладзіміраўна.\nПерапынак прапануе нам беларускую народную гульню “Гусі”.\nФрагмент урока фальклорных спеваў з вучнямі 1 класа праводзіць настаўніца Валенцюкевіч Ларыса Анатольеўна.\nДля ўручэння вучнёўскіх білетаў вучням 1 класа запрашаем дырэктара Ладзеніцкай базавай школы-дзіцячага сада Варава Аляксандру Мікалаеўну. (Уручэнне)\nДзеці прагаворваюць словы клятвы:\nКлянёмся помніць зямлю, што мяне ўзгадавала!\nКлянёмся трымацца каранёў роду свайго!\nКлянёмся не здрадзіць самому сабе!\nКлянёмся шанаваць родную мову, як родную маці!\nСа словамі віншавання да вас, нашы першакласнікі, звяртаецца начальнік УА Навагрудскага РВК Мітлашук Г.І.\nСа словамі віншавання да першакласнікаў звяртаюцца нашы госці, якія прыехалі з Трабскай сярэдняй школы Іўеўскага раёна.\nПершакласнікаў віншуюць іх бацькі.\nПачынаем канцэрт-віншаванне. На сцэну запрашаем вучняў 2-га класа.\nДобры дзень вам, дарагім сябрам\nНаша шчырае вітанне.\nСлова шчырае сказаць\nПоспехаў у навуцы\nМы вам хочам пажадаць.\nЯ жадаю вам сардэчна\nКаб ад музыкі чароўнай\nБыў настрой у вас цудоўны.\nКаб усё, што вы рашылі, загадалі –\nКаб заўжды ў жыцці свяціла\nЗоркай, песня Мілавіца.\nКаб жылі вы ўсе\nКаб ад святаў і Пасвятаў\nШумен быў ваш дом.\nКаб у дружбе жылі\nЎсе вы між сабой.\nКаб на свеце панавалі\nМір і супакой.\nАд хваляў жытняга поля,\nАд нашай цудоўнай зямлі\nМы нізкі паклон вам і звонкія песні\nЯк шчыры наш дар прыняслі.\nМы сёння так рады сустрэчаю\nІ рады вас песняй вітаць.\nПагоднага неба, вялікага шчасця\nНам хочацца ўсім пажадаць.\nВыконваецца беларуская народная песня”\nЯк у добрай казцы.\nНяхай будзе жыццё ваша\nСвятам слаўным, урачыстым,\nЯк крынічанька – празрыстым.\nЭй, музыкі, браточкі мае,\nЗайграйце беларускі народны танец мне.\nМае ногі туп-туп тупацяць\nІ на месцы зусім не стаяць.\nА зараз свае віншаванні вам даруюць вучні 3-га этнакласа.\nУ Беларусі – ясныя вочы\nМнога любві ў грудзях.\nЗвонкія сосны, звонкі і сонечны шлях.\nДзе ты ні пойдзеш, пяе…\nЗвонкая песня яе.\nВыконваецца беларуская народная песня “Сядзіць мядзведзь на калодзе”\nБо і ў радасці і ў скрусе\nБеларускі народны танец «Лявоніха»\nХай здароўе і шчасце вас ніколі не пакідаюць.\nКаб былі здаровы таты і мамы!\nЗараз свае віншаванні вам даруюць вучні 4-га этнакласа.\nМы сардэчна ад душы\nВас віншуем, малышы.\nА чаго ж мы вам жадаем?\nЗараз, зараз прыгадаем.\nКаб кожны навучальны год\nПрынёс вам радасць і даброт.\nХай дарогі усе на свеце\nВам адкрыюцца ў жыцці,\nМы жадаем шчыра, дзеці\nВам шчаслівымі расці.\nВам долі жадаем.\nГучыць беларуская народная песня.\nНа сцэну запрашаем вучняў 5-га класа.\nЛюдзі добрыя, вітаю!\nВы скажыце госці мне\nНу тады чаго чакаеце?\nЧаго артыстаў не вітаеце?\nПесні, знайце, - сэрца дар.\nШанаваць іх трэба.\nШто не мае хлеба.\nІ без песен та народ\nГучыць беларуская народная песня-карагод “Лянок”\nІ ў шчасці жывіце.\nА прыйдзем калі ў госці\nДык шчыра прыміце.\nСвае віншаванні вам дораць вучні 6-га класа.\nБудзем танчыць, гуляць і спяваць\nЭгнаклас наш са святам вітаць\nВіншаванні свае вам дарыць\nБо з усмешкаю весела жыць!\nВось цяпер нам пагуляць\nПакуль грае скрыпка\nРукі, ногі не баляць,\nГучыць “Эцюд” у выкананні юнай скрыпачкі Пікта Алены\nІ жадаем усім рабятам\nНе хварэць, не сумаваць,\nБолей есці, добра спаць,\nНе злавацца, не сварыцца,\nКалі здарыцца – мірыцца.\nУ этнашколе сябраваць.\nІ гуляць, і працаваць.\nНе заўсёды нам вось тут\nТенцаваць, спяваць, смяяцца.\nТрэба зараз нам сябры\nА на развітанне прыгадаем:\n«Чаго ж мы вам, сябры нашы жадаем?»\nКаб было вам гожа,\nКаб вы спявалі\nКаб вы скакалі\nНадзялі вас, Божа, і долей, і шчасцем, і добрым здароўем. Каб былі багатыя, як восень, вясёлыя, як вясна.\nЗараз свае віншаванні вам даруюць вучні 7-га класа.\nПрыйшлі мы сёння з віншаваннем\nДля першакласнікаў сваіх,\nКаб нашы шчырыя жаданні\nСпаўняліся кожны дзень для іх.\nЯк мілагучныя званочкі\nЯны спяваюць і звіняць,\nЦікаўныя жывыя вочкі\nНа свет дапытліва глядзяць.\nАх, дзеці, дзеці-птушаняты!\nПрад вамі выраю гады.\nВам засяваць жыцця зярняты,\nВырошчваць і даглядаць сады.\nВам раскрываць навук сакрэты,\nКаб быў шчаслівы чалавек\nВачыма вашымі планета\nГлядзіць сягодня ў новы век.\nВыконваецца беларуская народная песня “Ехаў бацька за лучынай”\nСвае віншаванні вам дораць вучні 8 - класа\nШто ж, пачнём мы свой расказ:\nЖыве ў школе этнаклас.\nМогуць цацкі майстраваць\nІ партрэты маляваць,\nЗ гліны наляпіць ватрушак,\nВырабляць цудоўных птушак!\nВось якія яны ў нас!\nЗначыць, свята для ўсіх будзе:\nПесні, гульні, карагоды,\nСмех і жарты, і прыгоды!\nЗапрашаем усіх ласкава\nРазам з намі святкаваць.\nКаб прынёс гэты год вам\nДабрабыт і плён.\nМнога радасці, веру светлых дзён.\nНяхай збудзецца, што жадаецца!\nШто задумана – прыдбаецца!\nДалучаюцца да віншаванняў вучні 9 – га класа.\nШто за свята сёння ў вас?\nНе магу я зразумець:\nПэўна, свята дзеці ладзяць,\nВочы сталі зіхацець.\nІмяніннікаў нашых мы сёння віншуем,\nПець будзем з імі і пажартуем.\nДарагія дзеткі, рады вас вітаць,\nУ кошыку для вас падарункі ляжаць.\nА зараз нас паслухайце,\nНашы віншаванні прымайце.\nСа святам віншуем,\nДобрую долю гатуем,\nКаб былі моцныя, як вада,\nВясёлыя, як жвавы ручаёк,\nПрыгожыя, здаровыя, як малады дубок.\nКаб жыццё было светлае, як вада,\nІ ніколі вас не напаткала бяда,\nКаб былі вясёленькімі, здаровенькімі, дзетачкі,\nПрыгожымі, як вясновыя кветачкі.\nХай чыстымі вашы рукі будуць,\nСправы добрыя не забудуць,\nМатулям і татулям дапамагаюць,\nШчасце ў жыцці здабываюць.\nХай чыстымі будуць вочы ў вас,\nА сэрца будзе добрым.\nТакім даём мы вам наказ,\nСябрам нашым малодшым.\nСа святам вас усіх віншуем,\nЖыцця доўгага ўсім жадаем.\nКаб хлопчыкі, як дубкі мацнелі, раслі,\nА дзяўчаткі, як каліна ды вішня, цвілі,\nКаб шчодрымі былі ўсім надзіва.\nІ зіхацелі радасцю вочкі,\nЯк кветкі роднай Беларусі – васілёчкі.\nНадышоў і мой час вас адарыць.\nУ кошыку маім падарунак ляжыць.\nЗусім незвычайны, ад маці – зямліцы,\nАдтуль, дзе цячэ жывая вадзіца,\nДала мне галінкі святая вярба,\nКалі яны побач – абыдзе журба.\nДолю яны захаваюць у хаце,\nА сум і тугу не будуць пускаці.\nДык вось для вас, мае вы дзеткі,\nДару гэтыя прыгожыя кветкі.\nСвае віншаванні вам дорыць фолкгурт «Дзяніца»\nДа віншаванняў далучаецца танцавальны гурт «Ладачкі»\nЗараз свае віншаванні вам даруюць вучні з хора “Забаўлянка”\nЗараз свае віншаванні вам даруе калектыў настаўнікаў вакальнага гурта “Ладзея”\nДырэктар школы - Варава А.М.\nНамеснік дырэктара па ВВР школы - Ёдзь Т.Г.\nНастаўнікі этнакласаў – Пікта І.М., Чубрык Н.В., Аблажэй З.М., Пілько В.А.\nНастаўнікі школы і бацькі –\nГуцько Л.М., Малевіч Т.Г., Дуньчык Г.А., Шумская Т.В., Чамяроўская В.П., Раманчук С.М., Качан Н.У., Пярловіч І.І., Картасаў У.Ф., Мантуш Ж.У.\nНастаўнікі музыкі і танцаў – Валенцюкевіч Л.А., Арлова В.У., Камендант Н.С., Прычэпа І.М., Сіруць В.Л.