Галоўная ➠ Дызайн ➠ Дэкаратыўная дранка для мульчавання што такое мульчу і для чаго яна патрэбна\nУладальнікі прысядзібных участкаў для гэтых мэтаў часта ўжываюць траву, скошаную траву, пілавінне. Але ўсё ж такі большай папулярнасцю карыстаецца драўняная дранка – мягенькая і экалагічна чыстая отсыпка, якая акрамя ўзрушаючых высакаякасных чорт, адрозніваецца дэкаратыўнасцю, а таму шырока ўжываецца і ў ландшафтным дызайне.\nДранка – не проста элемент дэкарацыі ўчастка. Сакрэт папулярнасці гэтай разнавіднасці отсыпки складаецца ў тым, што яна мае шэраг неабвержных плюсаў, галоўныя сярод якіх:\nЭкалагічнасць матэрыялу. Драўняная парода, якая выступае асновай для вытворчасці дранкі, не мае хімічнае прымешак і цалкам бяскрыўдная для раслін і зямлі, таксама здароўя чалавека.\nНадзейная абарона зямлі. Мульча дапамагае абараніць грунт ад рэзкіх ваганняў тэмпературы, сезоннага выветрывання і вымывання ліўнямі. Дранка стрымлівае празмернае выпарэнне вады, па гэтаму ў гарачы перыяд расліны не маюць патрэбу ў настолькі нередком паліве.\nЗабеспячэнне прытоку найсвежага паветра. Паверхню зямлі накрытая драўнянай дранкай, не асядае і не камянее, застаючыся мяккай і рыхловатой. Глеба «дыхае», ствараючы рацыянальныя ўмовы для развіцця каранёвай сістэмы раслін.\nБагацце каляровых рашэнняў. Дзякуючы шырокаму выбару каляровых рашэнняў пры дапамозе отсыпки можна ствараць эфектныя палатна, якія, гарманічна спалучаючыся з расліннымі кампазіцыямі, падкрэслены унікальны стыль ўчастка.\nАсобна варта вылучыць магчымасць абнаўлення без выдалення базы. Дранка фактычна не засмечваецца і таму не мае патрэбу ў зняцці старэнькага пласта мульчу для засыпання новага. Для захавання дэкаратыўнасці отсыпки даволі толькі раз у год абнаўляць пакрыццё, падсыпаючы новы пласт.\nДэкаратыўная дранка – універсальны матэрыял, які выкарыстоўваюць у якасці отсыпки для дэкарацыі раслінных кампазіцый як праф дызайнеры, так і аматары-садоўнікі\nРаспрацоўка вытворчасці драўнянай мульчу\nПры вырабе дранкі ў прамысловых маштабах ў якасці пачатковага матэрыялу часта выступаюць так званыя адходы драўняных парод. Гэта, у сваю чаргу, садзейнічае безадходнай апрацоўцы драўнянай пароды, і на самай справе з'яўляецца экалагічным і да таго ж прыбытковым працэсам.\nПершасная апрацоўка заключаецца ў драбненні на рубильной машыне, а потым ачышчэнні ад маленькіх фракцый і прасейванні драўнянай дранкі. Наступная - уяўляе сабой драбненне матэрыялу да патрэбнага памеру і паўторнае прасейванне. У выніку такой двухступенчатай апрацоўкі выходзіць высакаякаснае аднароднае сыравіну, якое застаецца толькі афарбаваць у хотимый колер.\nНа вытворчасцях для афарбоўвання дранкі ўжываецца адмысловая ўстаноўка, як званая «колорайзер». Афарбаваная з яе дапамогай дэкаратыўная дранка мае раўнамерную расфарбоўку і насычаныя колеры.\nУ якасці пачатковага матэрыялу для вытворчасці дранкі выступае драўняная парода радзей лісцяных і іглічных парод\nАфарбаваную і старанна прасушанай дранку фасуюць па поліэтыленавым пакетам і пасылаюць у гандлёвыя цэнтры\nЗробленая на вытворчасці шчэпкі ўстойлівая да брутальнаму ўздзеяння асяроддзя: яна не пакідае сляды фарбы на руках, не ліняе пры намаканні. Дранка захоўвае насычанасць фарбаў на працягу 2-3 сезонаў, пасля гэтага яна натуральным чынам раскладаецца, становячыся арганічным угнаеннем.\nВарыянты ўкаранення кары і дранкі ў ландшафтным дызайне\nДраўняная дранка, якая спачатку выкарыстоўвалася ў якасці матэрыялу для мульчавання, дзякуючы сваім дэкаратыўным уласцівасцям цяпер шырока ўжываецца ландшафтным дызайне для дэкарацыі ўчастка. Бо яна, як быццам пэндзаль у руках мастака, здольная зрабіць на ўчастку жывапісныя карціны: геаметрычныя кампазіцыі, хвалепадобныя элементы, накіраваныя на пэўную тэматыку карцінкі.\nМетад #1 - афармленне кветкавых клумбаў\nХоць які цудоўны кветнік мае патрэбу ў годным абрамленні. Каляровая отсыпка, окаймляя раслінныя кампазіцыі, падкрэсліць прыгажосць красивоцветущих раслін пярэстымі фарбамі.\nПры дапамозе кветкавай дранкі дызайнеры ўдала аб'ядноўваюць разрозненыя раслінныя кампазіцыі ў адзіную жывапісную карціну\nКаляровая дэкаратыўная дранка можа выступаць у якасці злучае звяна паміж раслінамі ў кветніку. Валодаючы уласцівасцю згладжваць альбо ўзмацняць каларыстычных эфект, яна выканае функцыю плыўнага пераходу ад стракатых фарбаў адно кветкі да ласкавым колерам іншага.\nДраўняная дранка идиентично выдатна глядзіцца як пры афармленні ружанца, миксбордеров, хвойников, так і ўладкаванні шмат'ярусных раслінных кампазіцый. Выдатна зарэкамендавала сябе яна і ў якасці пакрыцця міжраддзяў пры ўладкаванні дэкаратыўных агароднінных градак.\nЛюбыя расліны на фоне здробненай дранкі небудзь кары глядзяцца больш акуратна і выразна, робячы знешні выгляд саду чистоплотным і сімпатычным\nМульчавання ж приствольных колаў раслін садзейнічае ўзнікненню ў глебе дажджавых чарвякоў і патрэбных мікробаў, павышаючы тым іх урадлівасць. Драўняная отсыпка скарачае час, выдаткаванае на ўтрыманне саду, і істотна паляпшае яго знешні аблічча.\nМетад #2 - акультурванне дзіцячых пляцовак\nАкрамя дэкаратыўных уласцівасцяў драўняная дранка спачатку бяспечны для здароўя матэрыял. Драўняная отсыпка, зробленая з мягеньких натуральных парод, не прычыніць ніякай шкоды здароўю дзіцячага арганізма. Вось таму яе нярэдка ўжываюць пры ўладкаванні дзіцячых пляцовак.\nПры дапамозе каляровай дранкі прама на зямлі можна выкласці маляўнічы ўзор небудзь незвычайны арнамент, які стане кідкім упрыгожваннем дзіцячай пляцоўкі\nРаскошны каляровы дыван будзе радаваць сваім вонкавым абліччам навакольных і абараняць ад ранак, удараў і траўмаў малеханьких непасед падчас рухомых гульняў. Бо ад дэкаратыўнай дранкі не бывае ні драпін, ні стрэмкі.\nМетад #3 - ўпрыгожванне садовых дарожак\nДранка – бездакорны тэхнічны матэрыял. Накрытыя драўнянай отсыпкой садовыя дарожкі захоўваюць прывабнасць на працягу ўсяго года. А бегаць і хадзіць па такім пакрыццю неапісальна прыемна нават босоногими нагамі. Пласт пакрыцця вышынёй 5-6 см здольны выдатна затрымліваць ваду. Праз такую перашкоду не праб'юцца ніякія пустазелле.\nНават у дажджлівае і заплямлены надвор'е дарожкі застаюцца чыстымі, забяспечваючы камфартабельныя ўмовы для перамяшчэння па ўчастку\nНа участках, дзе змяшчаецца сабака драўняная дранка і зусім садзейнічаць змяншэнню водару і палягчэння уборкі мясцовасці.\nМетад #4 - отсыпка як кандыдатура траўніку (відэа)\nСамастойнае падрыхтоўка дэкаратыўнай дранкі\nМатэрыял для дэкарыравання ў шырокім асартыменце прадстаўлены ў амаль ўсіх садаводчых цэнтрах. Багацце расфарбовак отсыпки дазваляе ствараць на ўчастку вясёлкавыя карціны, выкананыя ў яркіх фарбах. Так як падрыхтоўка дэкаратыўнай дранкі – не настолькі ўжо і няпросты працэс, зрабіць яе пад сілу і сваімі рукамі. Галоўнае, каб пачатковы матэрыял спачатку быў высакаякасным, а фарба не рэагавала інтэнсіўна на ваду, застаючыся такой жа кідкай нават пасля намакання падчас сезонных дажджоў.\nДля вытворчасці драўнянай дранкі нам будзе трэба:\nДраўняная парода лісцянай пароды;\nАква раствор адцення;\nШырокая ёмістасць для афарбоўвання;\nПаверхню для прасушкі дранкі.\nВыдатна, калі ёсць магчымасць здрабніць драўняную пароду на дрэваапрацоўчым станку. Самы звычайны варыянт гэта зрабіць – звярнуцца на завод па вытворчасці драўляных вырабаў альбо на пільню. Такім метадам можна вырашыць адразу дзве задачы: атрымаць высакаякасны аднастайны матэрыял і вызваліць сябе ад клопатаў па ўборцы хатняй майстэрні ад смецця, якім на самой справе і з'яўляецца раздрабненню дранка.\nКалі ж у хатняй гаспадарцы ёсць дрэваапрацоўчы станок, можна і зусім зберагчы, измельчив драўняную пароду без дапамогі іншых\nЗа адсутнасцю дрэваапрацоўчага станка магчыма абыйсціся і садовым здрабняльнікам. Але варта быць гатовым да таго, што размельченный матэрыял будзе некалькі неаднародным.\nЗамест адцення для афарбоўвання камфортна выкарыстоўваць і звычайную морилку для апрацоўкі драўняных паверхняў. Каб афарбаваць размельченную дранку, трэба ў шырокай ёмістасці развесці ў вадзе, раствор адцення, а потым апусціць туды дранку. Для раўнамернага прокрашивания матэрыялу раствор трэба пастаянна размешваць.\nНейкія ўмельцы для надання драўнянай дранцы хотимых кветак ўжываюць сродкі, якія знаходзяцца пад рукой. Каб атрымаць драўняную отсыпку натуральных, але больш насычаных карых кветак яны ўжываюць цыбулевую шалупіну. Жадаючы атрымаць матэрыял смарагдава-зялёнага колеру, выкарыстоўваюць звычайную зялёнку, а фіялетавыя і ружовыя колеру прысвойваюць пры дапамозе адвара буракоў альбо раствора марганцоўкі. Але неабходна адзначыць, што пералічаныя метады не гарантуюць афарбоўвання ўласцівасці гатовага матэрыялу. Насычанасць фарбаў пад дзеяннем сонечных прамянёў і выпадзення ападкаў раўнамерна цьмянее, да канца сезону набываючы больш бляклы выгляд. Дранку, афарбаваную такім метадам, даводзіцца раз у год абнаўляць, падсыпаючы свежыя пласты.\nАфарбаваную дранку застаецца толькі старанна прасушыць, рассыпаўся на роўненькай паверхні ровненьким пластом. Ужываючы каляровую драўняную мульчу можна імкліва і без асаблівых выдаткаў адшукаць унікальныя рашэнні, унёсшы прыгажосць у пейзаж ўчастка.


16/05/2018 Сельская праўда Мы - маладыя 0\nСярод мерапрыемстваў, якімі была насычана святочная праграма, прапанаваная жабінкаўцам і гасцям нашага горада 9 мая, можна вылучыць і моладзевы квэст, арганізаваны для вучняў старэйшых класаў гарадскіх школ.\nВідовішчнае мерапрыемства, якое патрабавала ад удзельнікаў вынослівасці ды спрыту не толькі фізічнага, але й не ў меншай меры разумовага, ладзілася па прапанове райкама Беларускага рэспубліканскага саюза моладзі пад кіраўніцтвам першага сакратара Марыі Сянішынай.\nСпаборніцтва, названае “Памяць пакаленняў”, утрымлівала заданні, звязаныя з ваеннай гісторыяй Жабінкаўскага раёна, а таксама памятнымі датамі, што адзначаюцца ў маі. Таму ў час квэсту ўдзельнікам давялося паламаць галаву над мудрагелістымі задачкамі і няпростымі заданнямі.\nНапрыклад, знайсці вуліцы Жабінкі, названыя ў гонар удзельнікаў Вялікай Айчыннай вайны Чарнака і Наганава; сфатаграфаваць шыльду, прысвечаную нашым землякам, падпольшчыкам і партызанам Сяргею Ануфрыюку і Аляксею Дзмітруку; высветліць, што месцілася ў часы нямецкай акупацыі ў старадаўнім будынку, дзе цяпер знаходзіцца, між іншым, “штаб-кватэра” раённага камітэта ГА “БРСМ”; даведацца, чаму на будынку раённага выканаўчага камітэта пералічаны прозвішчы чатырох партызан-чарнакоўцаў, загінулых у 1942 годзе…\nНайбольшы спрыт і найлепшыя веды сярод школьнікаў праявілі на этапах квэсту навучэнцы СШ № 3, якія і прыйшлі першымі да фінішу. Яны святкавалі перамогу ў Дзень Перамогі і атрымалі памятныя прызы (у іх ліку фотаальбом, выда-дзены летась да 200-х угодкаў нашага горада).\nНа здымку: удзельнікі квэсту пасля фінішу са сцягам сваёй моладзевай арганізацыі.


26.09.2021 / 10:44\nВідэа здарэння апублікаваў тэлеграм-канал УДАІ ГУУС Мінгарвыканкама.\n«25 верасня супрацоўнікі аддзела ДАІ Маскоўскага РУУС, забяспечваючы бяспеку дарожнага руху на праспекце Дзяржынскага, убачылі, як у горад па сустрэчнай паласе заязджае фура. Інспектары паспрабавалі затрымаць парушальніка, аднак той працягнуў рух. Праз некалькі хвілін міліцыянерам удалося спыніць грузавік. За рулём знаходзіўся мужчына, па яго знешнім выглядзе было зразумела, што ён п'яны. Кіроўцу даставілі на агляд. Канцэнтрацыя алкаголю ў яго арганізме склала 1,77 праміле», — гаворыцца ў паведамленні.\nПазней дальнабойшчык растлумачыў, што ён вярнуўся з рэйса і выпіў 300 грам каньяку. Аднак на пытанне інспектара, чаму сеў за руль у такім стане, кіроўца адказаць не змог. Інспектары даставілі парушальніка ў выцвярэзнік. Аўтамабіль змешчаны на ахоўную стаянку.


Восеньскія канікулы на Дзіцячай магістралі - Беларуская чыгунка\nВосеньскія канікулы на Дзіцячай магістралі\n30.10.2018 года ў мэтах прафесійнай арыентацыі для юных чыгуначнікаў была арганізавана экскурсія на станцыю Мінск - Сартавальны.\nЭкскурсія пачалася з адзінага цэнтральнага пульта кіравання стрэлкамі і сігналамі. Інжынер-тэхнолаг станцыі Майсеева Ліна Аляксандраўна распавяла аб працы станцыйнага дыспетчара, манеўровага дыспетчара, аператара сартавальнай горкі, складальніка цягнікоў, дзяжурнага па станцыйнай горцы і інш.\nНазіралі дзеці працу сартавальнай горкі: як распускаюцца вагоны, накіроўваючыся на адпаведны пуць для фарміравання цягнікоў з мэтай далейшага іх адпраўлення па прызначэнні.\nТолькі на станцыі Мінск - Сартавальны можна пазнаёміцца з працай пнеўмапочты, што заўсёды выклікае ў рабят вялікую цікавасць і масу пытанняў. А яшчэ ў гэты раз юныя чыгуначнікі змаглі ўбачыць, як машыніст праходзячага грузавога цягніка адпра ўляе праязныя дакументы ў спецыяльны кантэйнер для іх прыёму.\nЮныя чыгуначнікі штогод наведваюць станцыю Мінск-Сартавальны і заўсёды пазнаюць нешта новае, цікавае аб рабоце станцыі, пра людзей і іх прафесіях, без якіх немагчымая была б бесперабойная праца станцыі.\n01.11.2018 года юныя чыгуначнікі наведалі Музей Мінскага метрапалітэна. Экскурсію правяла захавальнік фондаў Музея Карасік Алена Анатольеўна. На пачатку размовы Алена Анатольеўна задала рабятам пытанні па гісторыі стварэння першага ў свеце метро і была прыемна здзіўленая ведамі юных чыгуначнікаў аб метрапалітэне. Цікава было даведацца, што Мінскі метрапалітэн быў дзевятым па ліку, які быў пабудаваны ў СССР. Яго адкрыццё адбылося ў 1984 годзе, калі Мінск стаў горадам-мільянерам па колькасці жыхароў.\nРабятам заўсёды цікава знаходзіцца ў зале, выкананым у форме стылізаванага вагона: такое пачуццё, што зараз абвесцяць наступную станцыю, і вагончык пачне рух. У зале размешчаны альбомы з фотаздымкамі, жэтоны, праязныя білеты розных гадоў, фрагменты аздаблення станцыі «Плошча Якуба Коласа», сімвалічныя ключы, якія ўручалі метрабудаўнікі пры адкрыцці новых станцый Мінскага метрапалітэна. Пры выглядзе друкаваных машынак ў рабят заўсёды ўзнікае адно жаданне - вось бы што-небудзь надрукаваць, а аўтамат-разменник, які разменьваў манеты ў 10, 15 і 20 капеек і зусім прадмет з мінулага.\nУ зале размешчаны яшчэ адзін вельмі цікавы экспанат, ад якога юных чыгуначнікаў цяжка адарваць. Гэта пульт кіравання дзяжурнага па станцыі метро «Маскоўская». Як жа хочацца пакіраваць хаця б віртуальна. З веданнем справы хлопцы разглядалі сапраўдны графік руху пробнага цягніка ў сакавіку 1984 года і адразу адзначылі, што з «Плошчы Леніна» да «Маскоўскай» ён ехаў без прыпынкаў, а назад ужо спыняўся. Зацікавіла юных чыгуначнікаў інфармацыя аб тым, што першы цягнік Мінскага метро быў выраблены з металу, сабранага савецкімі піянерамі. Ці гэта не годны прыклад для пераймання новаму пакаленню беларускай піянерыі.\nУ холе музея знаходзіцца знаёмы юным чыгуначнікам экспанат - дефектаскопная цялежка. Яны выдатна ведаюць, што гэта прылада, з дапамогай якога пуцявыя працаўнікі метрапалітэна кожную ноч правяраюць стан рэйккавага шляху.\nІ вось кульмінацыйны момант экскурсіі - сапраўдная кабіна машыніста. Юныя знаўцы чыгунак па чарзе абследавалі кабіну, параўналі з кабінай машыніста на чыгунцы.\nУ заключэнне экскурсіі юныя чыгуначнікі паглядзелі фільм аб стварэнні Мінскага метрапалітэна.\n02.11. 2018 года па ўжо існуючай традыцыі на Дзіцячай чыгунцы адбыўся працоўны дэсант па ўборцы тэрыторыі і чыгуначных пуцей станцый Заслонава і Піянерская.\nДзень выдаўся пагодлівым, і праца праходзіла з добрым працоўным настроем і запалам. Асаблівасць дадзенага працоўнага дела- ўдзел усяго калектыву. Усе працавалі вельмі натхнёна і актыўна. Бо працоўны дэсант - гэта не толькі ўборка тэрыторыі, але і добры настрой, пазітыўныя эмоцыі, а вынік сумеснай працы дзяцей і дарослых - чысціня і парадак.


“Гэта трэба не Фэрэры-Вальднэр, а Беларусі”\n23 чэрвень 2009, 18:26\nАгляд тэлефанаваньняў за панядзелак, 23 чэрвеня.\n22 чэрвеня эўракамісар у справах зьнешніх сувязяў Бэніта Фэрэра-Вальднэр наведала Менск. На перамовах з Аляксандрам Лукашэнкам яна заявіла, што Брусэль надалей чакае выкананьня Менскам 5 патрабаваньняў Эўразьвязу. Гэта зьмены ў выбарчым заканадаўстве, свабода мэдыяў, свабода сходаў, рэгістрацыя недзяржаўных арганізацыяў, вызваленьне палітзьняволеных.\nВодгук на гэтую падзею:\nНарачанскі селянін: “Прыехаў дыктатар гандлёвы ў Беларусь, які са свайго боку дыктуе нам зноў нейкія свае дэмакратыі, усё іншае”.\nМеркаваньне слухача камэнтуе кіраўнік аналітычнай службы БелаПАН Аляксандар Класкоўскі:\n“Я адзначыў бы два моманты. Па-першае, спадарыня Фэрэра-Вальднэр, дыпляматка вельмі дасьведчаная і вытанчаная, ужывала мяккія фармулёўкі. Нават, на думку беларускай апазыцыі, занадта мяккія. Маўляў, трэба больш рашуча патрабаваць дэмакратызацыі... Другі прынцыповы момант: гэта трэба не спадарыні Фэрэра-Вальднэр, гэта трэба Беларусі. Інакш — і малочны канфлікт з Расеяй гэта паказаў — у сёньняшняй закансэрваванай сытуацыі мы знаходзімся ў тупіку. І толькі праз рэформы і праз збліжэньне з Эўропай мы можам выйсьці з гэтага гістарычнага тупіка”.\nУ Іране працягваюцца сутычкі паміж паліцыяй і дэманстрантамі, якія ня згодныя з афіцыйнымі вынікамі прэзыдэнцкіх выбараў.\nПаліцыя выкарыстоўвае дручкі і сьлезацечны газ. Пратэстоўцы распальваюць на вуліцах Тэгерану вогнішчы і заяўляюць, што паліцыя іх не запужае.\nПаводле афіцыйных вынікаў, дзейны прэзыдэнт Махмуд Ахмадзінэджад набраў 63 працэнты галасоў (24 мільёны), а яго апанэнт Мір Хусэйн Мусаві — 34 працэнты (11 мільёнаў). Мусаві дамагаецца не перападліку галасоў, а новых выбараў. Ён заклікаў сваіх прыхільнікаў працягваць мірныя пратэсты.\nГаліна: “У Ярмошынай фальсыфікацыя вынікаў галасаваньня на выбарах прэзыдэнта Беларусі адбываецца і заканчваецца элегантнай перамогай Лукашэнкі. Увесь сьвет бачыць, чым скончыліся выбары прэзыдэнта Ірана ў беларускім варыянце. Мусаві і Ахмадзінэджад, верагодна, выйшлі па выніках галасаваньня ў першым туры ў другі тур. З гэтай прычыны, няйнакш, адбылася фальсыфікацыя, і Ахмадзінэджад пазьбегнуў другога туру. Выбаршчыкаў таксама абурыла тое, што найвышэйшая духоўная ўлада пайшла на падман сваіх вернікаў. Каб наступіў мір у Іране, неабходна праводзіць новыя чэсныя выбары”.\n24 чэрвеня а 18 гадзіне ў Менску ва ўправе Партыі БНФ адбудзецца прэзэнтацыя 16-й кнігі з сэрыі “Бібліятэка Свабоды. XXI стагодзьдзе” — “Акцэнты Свабоды” Юрыя Дракахруста. Гэтая кніга — зборнік выбраных перадачаў праграмы Беларускай службы Радыё Свабода “Праскі акцэнт”, якія выйшлі ў эфір у 2001—2008 гадох. Сёньня мы атрымалі такое тэлефанаваньне:\nПятро Жураўлёў, Менск: “Хачу выказаць “Свабодзе” і асабіста спадару Юрыю Дракахрусту сваю вялікую ўдзячнасьць за выданьне кнігі “Акцэнты Свабоды”. Сабраныя разам “Праскія акцэнты” ўражваюць сваёй актуальнасьцю і сучаснасьцю, у іх простыя адказы на складаныя пытаньні. На мой погляд, гэтая кніга павінна стаць настольнай для кожнага зь лідэраў апазыцыйных партыяў. А нам, паспалітым беларусам, яна дасьць магчымасьць лепш разьбірацца ў складанасьцях сучаснага грамадзка-палітычнага жыцьця. Асабіста я зь вялікім задавальненьнем набуду гэтую кнігу, як толькі яна зьявіцца ў продажы”.\n22 чэрвеня, дзень пачатку Другой усясьветнай вайны для Савецкага Саюзу, у беларускім календары пазначаны як Дзень усенароднага смутку ахвяраў Вялікай Айчыннай вайны. У вечаровай праграме “Ваша Свабода — Вынікі дня” гучаў досьлед пра тое, як дзяржава клапоціцца аб вэтэранах. На гэтую тэму мы таксама атрымалі тэлефанаваньне:\nЛарыса, Менск: “22 чэрвеня ўсе адзначаюць гэты дзень. Мы таксама адзначаем яго са сьлязьмі на вачах. Мы ахвяры вайны. Нашы бацькі, менскія падпольшчыкі, былі арыштаваныя і кінутыя за калючы дрот на вуліцы Шырокай, а потым вывезены ў канцлягеры ў Нямеччыну. Мы, дзеці 5 і 10 гадоў, былі кінутыя на волю лёсу. Цяпер мы старыя і просім кампэнсацыі як ахвяры нацызму. Але ўва ўсіх касах лічаць, што мы такімі не зьяўляемся, як і нашы бацькі. На днях атрымалі чарговую адмову”.


2013.09.20 — Вілейская выстава ў галерэі Шчамялёва / http://vialejka.info - Матэрыял з прэсы - ЭТНАЎСЁ - уся этнаграфія Беларусі\n2013.09.20 — Вілейская выстава ў галерэі Шчамялёва / http://vialejka.info\n20 верасня 2013, Катэгорыя - Навіны рэгіёну, Мерапрыемствы14 верасня у сталічнай мастацкай галерэі імя Л. Шчамялёва адбылося ўрачыстае адкрыццё выставы "З Вілейкі з любоўю”. Выстава стала своеасаблівым падарункам вілейчукоў мінчукам у Дзень горада Мінска.\nЭкспануюцца прадметы народнага побыту з фондаў Вілейскага краязнаўчага музея. Асноўная частка экспанатаў – гэта маляваныя дываны. Выстаўленыя таксама малюнкі на шкле і макаткі (малюнкі на невялікіх кавалках тканіны), даматканы абрус з набіўным малюнкам, ручнік, посцілкі, адзенне.\nДырэктар Вілейскага краязнаўчага музея Сяргей Ганчар распавёў, што большасць рэчаў, якія экспануюцца на выставе, сабраныя супрацоўнікамі музея цягам апошніх двух гадоў.\nПершым зацікавіўся маляванкамі мастацтвазнаўца, найбольш вядомы як даследчык беларускага народнага строю, Міхась Раманюк. Да 1980-х гадоў маляванкі лічыліся праявай кітчу ў народным мастацтве і амаль не збіраліся.\nДаследчыкі лічаць, што папярэднікамі маляваных дываноў з’яўляюцца распісныя куфры, што сталі шырока выкарыстоўвацца ў сялянскім побыце з пачатку ХХ ст. Кампазіцыйная сістэма і мастацкія прыёмы, характэрныя для размалёўкі куфраў, часткова перайшлі на маляваныя дываны (маляванкі) і макаткі. Паўплывалі на дэкор і характар кампазіцыі маляваных дываноў таксама тканыя і вышываныя насценныя дываны.\nМаляваныя дываны часта вешалі над ложкам. Макаткі вешалі для аздобы на сцены хаты, але макаткі з рэлігійным сюжэтам маглі вісець і на покуці.Для вырабу маляванак і макатак выкарыстоўвалі звычайна даматканую льняную тканіну, пафарбаваную ў чорны колер. Падчас малявання карысталіся выразаннымі з паперы трафарэтамі. Літары на дыванах – гэта ініцыялы аўтара зі замоўцы.\nНа выставе экспануецца і адна маляванка, выканая на чорным ваўняным сукне. Гэты дыван вылучаецца сярод іншых найлепшай захаванасцю фарбаў, яркасцю. Сукно каштавала значна даражэй за лён, гэты дыван быў вясельным падарункам заможнага селяніна сваёй дачцэ.\nСтаражылы з Вілейскага раёна ўзгадваюць, што дываны маляваліся на замову, але майстры маглі хадзіць па вёсках і з гатовымі вырабамі, спрабуючы іх прадаць.\nЭкспануюцца і малюнкі на шкле. Тут і букеты, і прыўкрасныя дамы, і абразы, і інсітная копія карціны Віктара Васняцова "Тры багатыры”. Для Беларусі, аднак, у адрозненні ад Польшчы, не характэрна вялікая колькасць намаляваных на шкле абразоў. Пераважаюць раслінныя і зааморфныя матывы, партрэты.\nМалюнкі на шкле маглі выкарыстоўваць у якасці падарунка, замест паштоўкі: на адным з выстаўленых малюнкаў зроблены віншавальны надпіс.\nАбрус з набіваным малюнкам, тканы ўзорам "у дымкі”, добра адлюстроўвае развіццё народнага мастацтва ў часе. Такія абрусы сустракаюцца па ўсёй Беларусі без малюнка. Можна ўявіць сабе, як гаспадыня вырашыла "па-моднаму” ўпрыгожыць сатканую раней ці атрыманую ў спадчыну рэч.\nДаволі позняя з’ява, не прадстаўленая на выставе – гэта размаляваныя цыраты. Шмат бабуль з Вілейскага раёна згадваюць, што ў маладосці мелі такія цыраты, але яны не захаваліся праз частае выкарыстанне.\nМаляванкі на Вілейшчыне перасталі замаўляць майстрам у 2-ой палове 60-х гадоў ХХ стагоддзя, калі іх месца заступілі танныя прамысловыя вырабы. Аднак маляваныя дываны ўпрыгожваюць інтэр’ер некаторых вясковых хат і да сённяшняга дня.\nНа выставе можна пабачыць некаторыя элементы Вілейскага строю: 2 жаночыя і 1 мужчынскі касцюм, верхняе адзенне. Варта зазначыць, што касцюм, які даследчыкі адносяць да Вілейскага строю, бытаваў у канцы ХІХ – пачатку ХХ стст. не толькі на тэрыторыі сучаснага Вілейскага раёна, але і на большай частцы тэрыторыі Валожынскага, Маладзечанскага і Мядзельскага раёнаў. З канца ХІХ ст. у рэгіёне шырока бытавалі кашулі на гестцы, аздобленныя чырвона-чорным арнаментам па грудзях, плячах і каўняры. Адну такую кашулю можна пабачыць на выставе.\nУ Польшчы матывы маляванак шырока выкарыстоўваюцца для вырабу сувеніраў, выступаюць як брэнд краіны.\nВыставу можна наведаць да 19 кастрычніка.\nБольш фота тут: http://vk.com/album3828319_1800222 62\nГэта кэшаваныя старонка. Апошняя сінхранізацыя з базай - 27.07.2020 06:33:05


Учора ў Барысаве сябры філіі БСДП “Народная Грамада” правялі несанкцынаваную акцыю пратэсту супраць прысуду, вынесенага Міхалу Чыгіру. Барысаўскія міліцыянты арыштавалі пікетоўцаў і затрымалі назіральніка ад Беларускага Гэльсынскага камітэта ды журналістаў зь недзяржаўных СМІ.\nУчорашні не дазволены ўладамі пікет сябры барысаўскіх філіяў БСДП “Народная Грамада” й “Маладой Грамады” праводзілі пад лёзунгамі ў падтрымку Міхала Чыгіра. Над групаю пікетоўцаў лунаў бел-чырвона-белы сьцяг. Арганізатар і ўдзельнік гэтай акцыі, кіраўнік партарганізацыі “Народнае Грамады” Аляксандар Абрамовіч гэтак патлумачыў журналістам мэту пікету:\n“Як мы ведаем, некалькі дзён таму адбыўся ганебны прысуд Міхалу Чыгіру… Усім зразумела, гэта выключна палітычны акт, выключна палітычны перасьлед”.\nАляксандар Абрамовіч сказаў, што гэты вырак пазбавіў вельмі моцнага патэнцыйнага суперніка Лукашэнкі магчымасьці ўдзельнічыць у прэзыдэнцкіх выбарах.\nХвілінаў праз трыццаць пасьля пачатку пікету сюды на “варанках” пад’ехалі міліцыянты з гарадзкога аддзелу нутраных справаў. Яны запіхнулі пікетоўцаў у мікрааўтобус. Пасьля таго нечакана падыйшлі да назіральніка БГК Канстанціна Кузьняцова, галоўнага рэдактара газэты “Згода” Аляксандра Зьдзьвіжкова й да мяне. Сяржант міліцыі, які не назваў свайго імя, сказаў, што нас усіх таксама даставяць у пастарунак: “У меня есть приказ вас задержать”.\nУ пастарунку дзяжурны афіцэр аддзяліў апазыцыянэраў ад журналістаў. Першым ён сказаў, што іх сёньня ж асудзіць дзяжурны судзьдзя. Нам жа паведаміў, што кіраўніцтва ГАУС мае на журналістаў вялікую крыўду з нагоды нібыта тэндыцыйнага асьвятленьня пікету, што адбыўся ў Барысаве 14 траўня. Ды – паказу ў нэгатыўным сьвятле дзеяньняў міліцыі, якая праявіла абыякавасьць да спальваньня партрэта Лукашэнкі. Цяпер вось начальства зь Менску не дае ім спакойнага жыцьця, пачаліся праверкі.\nПасьля прафіляктычнае гутаркі нас адпусьцілі на волю без складаньня пратаколаў. У другой палове дню там жа, у пастарунку, судзьдзя Аляксей Болатаў правёў працэс над удзельнікамі акцыі. Ягоны вырак быў такі: Аляксандар Абрамовіч атрымаў 15 сутак адміністрацыйнага арышту з утрыманьнем у міліцэйскім ізалятары, Антон Цялежнікаў – 10 сутак. Алесі Ясюк судзьдзя Болатаў прысудзіў штраф памерам 390 тысячаў рублёў, што паводле валютнага курсу складае каля 400 даляраў. Зь няпоўнагадовымі Аленай і Марынай Ясюк міліцыянты правялі гэтак званую “выхаваўчую гутарку”.


17 красавіка, 2022 | grodnensis.by | Задай пытанне\nКалі маладыя людзі рашаюцца на заключэнне сужэнскага саюзу, то павінны звярнуцца ў парафію, да якой належаць. Пробашч ці іншы ўпаўнаважаны святар праінфармуе заручаных аб неабходных дакументах і этапах падрыхтоўкі да сакраманту сужэнства. Спатрэбяцца пасведчанні аб хросце, канфірмацыі, І Камуніі (калі прымалі гэтыя сакраманты ў іншай парафіі, чым тая, дзе будзе заключацца шлюб) і дакумент ідэнтыфікацыі асобы.\nНайважнейшыя пытанні – перадшлюбныя заняткі, перадшлюбныя паведамленні і перадшлюбны пратакол. Пачынаць трэба з перадшлюбных заняткаў, якія арганізоўваюцца ў вялікіх парафіях цыклічна для некалькіх пар адначасова, а ў меншых – для кожнай пары асобна. Мэта заняткаў – абмеркаванне пытанняў, звязаных з заключэннем шлюбу, супольным жыццём, правамі і абавязкамі сужэнцаў, іх духоўным жыццём, а таксама стварэннем сям’і і адкрытасцю на прыняцце і выхаванне патомства. Дзе гэта магчыма, у межах курсу праводзяцца сустрэчы са спецыялістамі ў сферы медыцыны і псіхалогіі. Такі курс лепш прайсці ў парафіі пражывання, але можна таксама запісацца ў іншым месцы, дзе пры касцёле арганізаваны заняткі, a пасля прадставіць адпаведныя пасведчанні ў касцёл, дзе будзе заключацца сакрамант шлюбу.\nУ падрыхтоўку да сужэнства належыць уключыць таксама кананічна-душпастырскую размову, якая называецца перадшлюбным пратаколам і якую святар праводзіць з заручанымі. На такую размову будучыя сужэнцы павінны прыйсці разам. Яна датычыць, акрамя асабовых дадзеных, здольнасці да сужэнства, перашкод, таго, што супярэчыць волевыяўленню заключэння шлюбу, а таксама іншых пытанняў.\nСакраментальнае сужэнства – справа Бога і чалавека, таму важным элементам падрыхтоўкі з’яўляецца асабістая і ўзаемная малітва тых, хто хоча стаць перад алтаром, каб перад абліччам Бога прынесці сужэнскую прысягу, аддаючы сябе іншай асобе і прымаючы яе як дар. Варта таксама з наймалодшых гадоў маліцца аб добрым мужы і добрай жонцы. Малітвай могуць падтрымліваць бацькі, хросныя, родныя і блізкія, а таксама ўся парафіяльная супольнасць.


Публікацыі па тэме «выратуйце жыццё» (старонка 3) | Новы Час\nСціплая котка жыла каля пад'езду. Жыхары лаяльна ставіліся да яе і нават падкормлівалі. Але камусьці яна стала нечым перашкаджаць: котка раптам пачала кульгаць, баяцца людзей. Аднойчы нейкі малады хлопец пнуў яе нагой і збег. Жыхары звярнуліся да валанцёраў і тыя вырашылі забраць котку, пакуль не стала позна.\nШчыльна завязаны пакет з нованароджанымі кацянятамі знайшла ў лесапаласе дзяўчына, калі гуляла са сваім сабакам. Пакет пішчаў, малыя адчайна хацелі жыць.\nРозачка трапіла да валанцёраў каля года таму. Проста падышла да адной з жанчын і ўткнулася галавой у яе калені, а потым разважліва пайшла побач. Сабаку не адштурхнулі, а ў валанцераў стала на адзін хвост болей.\nАфіне было каля 10 месяцаў калі яе выкінулі ў полі. Перапужаная малая мёрзла, галадала, але нікуды не сыходзіла, бо з надзеяй чакала, што людзі за ёй вернуцца. Там яе, знясіленую ад голаду, знайшлі валанцёры.\nНевядома, як гэтае малое трапіла да алкаголікаў. Жыцця ёй там не было: сабаку па некалькі сутак не выпускалі з кватэры, збівалі так, што суседзі на крыкі выклікалі міліцыю. Білі рукамі і нагамі, ні за што, зрывалі злосць за тое, што не хапала на бутэльку. А калі не збівалі, то выганялі на вуліцу, у любое надвор'е.\n«Калі не забярэце, мы яго павесім. Ён нам не патрэбны!» — паабяцалі былыя «гаспадары» Валета. Так гэтага сабаку звалі ў мінулым жыцці.\nЁсць сабакі, у якіх усё выдатна: і душа, і цела і характар. Але свой чалавек чамусьці ніяк не знаходзіцца. Такая і Полі. Паліна.\nФрося ўжо не блукае, але свайго дома ў яе па-ранейшаму няма. Знойдзем?\nФросю знайшлі ў мінскай Веснянцы. Наяўнасць аброжка і добразычлівасць да людзей сведчылі аб хатнім мінулым гэтага цудоўнага сабакі.\nМаленькай Габі патрэбны дом!\nГэтую вельмі прыгожую дзяўчынку знайшлі на вуліцы. Брудная і худзенькая, яна сядзела ля пад'езду і чакала. Магчыма, старога гаспадара, магчыма, проста таго, хто яе пакорміць... Валанцёры забралі малую на ператрымку, адмылі і накармілі.\nЛілі — вушастае шчасце з залатым характарам\nЛілі — сястрычка Балі, гісторыю якой мы распавядалі. Дзяўчынкі разам перажывалі нягоды, ратаваліся ад сетак адлоўшчыкаў. Разам трапілі на ператрымку, дзе спяць на канапе, гуляюцца з іншымі сабакамі і ўжо забыліся на ўсе папярэднія беды.\nНа гэтых смешных пухнацікаў выпадкова натрапіў Сяржук Стрыбульскі ў лесе пад Мінскам, недалёка ад пасёлка "Сосны". Ажно дзевяць хвастоў: рудыя, шэрыя і ў плямах з белым. Малыя былі зусім адны — дарослых сабак побач няма, што з мамай — невядома.\nРэй у пошуках дома\nУ гэтага выдатнага хлопца некалі быў свой чалавек, кут і міска з ежай. Але гаспадар памёр, а ягоным сваякам сабака быў не патрэбны. Яны і прывезлі яго ўсыпіць. На шчасце, ветэрынар не змог забіць сабаку. Так Рэй трапіў на ператрымку да валанцёраў.\nБуся. Паляўнічым не тэлефанаваць!\nДа валанцераў яе прывёз паляўнічы са словамі: «Ці вы яе забіраеце, ці я яе заб'ю». У кароткай размове высветлілася, што сабака не бярэ след і надта ўжо далікатны для палявання. Для яго гэта стала прысудам. Так Буся апынулася ў вялікай сабачай сям'і, якой апекуюцца валанцёры.\nМіламу і смешнаму дзіцяці патрэбна добрая мама. Абноўлена: дом знойдзены!\nГэта адбылося тры тыдні таму. У вёсцы на дарозе перад домам валяўся ўшчэнт п'яны мужык. Гаспадыня дома паспрабавала ўцягнуць яго з праезнай часткі, каб не наехала машына. Пачала тармасіць, але ўсё дарэмна — мужык мог толькі мычаць. На дапамогу прыйшоў сусед, сталі разам цягнуць небараку — і вось у гэты момант у таго з кішэні выпала кацяня. Зусім малое, пару тыдняў, не больш.\nДаўганогая прыгажуня Тая шукае сваю сям'ю!\nКалісьці гэтае сціплае шчанё было хатнім. Чаму былыя гаспадары прывязалі Таю да дзвярэй усыпалкі на Гурскага, мы не даведаемся. Яе ўбачылі зранку першыя супрацоўнікі. Тая ціхенька сядзела з вачыма, поўнымі болю і страху.\nЗаза — пухнаты цуд з бурштынавымі вачыма (Знайшла дом!)\nЦяжка ўявіць, што літаральна пару месяцаў таму гэтая прыгажуня была проста брудным камяком. У цяжкім стане яе ўбачыла валанцёрка ля пад'езда побач з акенцам у сутарэнні. А ўнутры знайшла яшчэ адно кацяня.\nЯшка — хлопец з характарам\nРудага невялікага сабачку прывезлі і здалі ва «ўсыпалку» на Гурскага. Паведамілі толькі, што памёр гаспадар і хутка з'ехалі. Валанцёры ўзялі Яшу пад сваю апеку, але ператрымку адразу знайсці не здолелі.


Гомасэксуальнасьць — сэксуальную арыентацыю, якая выяўляецца ў эмацыйнай і сэксуальнай схільнасьці да асобаў таго самага полу.\nКаханьне і ейнае сэксуальнае выяўленьне паміж асобамі таго самага полу вядомае ў большасьці культураў ад самых раньніх часоў. Аднак, да 19 стагодзьдзя такія дзеяньні й адносіны не разглядаліся як вызначальныя для пэўнага тыпу людзей з выразнай і параўнальна стабільнай сэксуальнай арыентацыяй. Першы вядомы выпадак ужываньня слова гомасэксуал (1869) належыць аўстрыйскаму публіцысту Карлу М. Кертбэні. У 1886 г. Рычард Ф. фон Крафт-Эбінг выдаў кнігу «Psychopathia Sexualis», у якой папулярызаваў гомасэксуальнасьць як панятак.\nЗ тых часоў гомасэксуальнась стала прадметам шматлікіх дасьледваньняў і дыскусіяў. Прыманая першапачаткова за паталёгію, цяпер гомасэксуальнасьць найчасьцей разглядаецца ў кантэксьце біялягічных, псыхалягічных, палітычных, гістарычных і культурных варыяцыяў сэксуальнай практыкі й ідэнтычнасьці. Па меркаваньні многіх, гомасэксуальнасьць зьяўляецца псыхалягічным захворваньнем. Праўнае і сацыяльнае становішча людзей, якія практыкуюць аднаполыя сэксуальныя стасункі і (або) ідэнтыфікуюць сябе як гомасэксуалы (або геі ці лезьбіянкі), істотна розьніцца ў розных частках сьвету і застаецца прадметам гарачых дэбатаў.\n1 Этымалёгія й ужываньне панятку\n4 Дасьледваньні гомасэксуальнасьці\n5 Гомасэксуальнасьць на Беларусі\nЭтымалёгія й ужываньне панятку [рэдагаваць]\nПанятак гомасэксуальнасьць паходзіць ад двух словаў: грэцкага ὁμός (го́мос) — той самы, аднолькавы, — і лацінскага sexus — пол. Ён азначае сэксуальную арыентацыю якая выяўляецца ў дамінантнай або выключнай эмацыйнай і сэксуальнай схільнасьці да асобаў таго самага полу, у адрозьненьне ад гетэрасэксуальнасьці і бісэксуальнасьці.\nГомасэксуал(-ка) — чалавек з гомасэксуальнай арыентацыяй.\nАд часоў Савецкага Саюзу і дагэтуль шырока ўжываюцца таксама формы гомасэксуалізм і гомасэксуаліст. Іх ужываньне часта нясе нэгатыўнае адценьне, падкрэсьлівае прыналежнасьць да ідэалягічнае групы (пар. сацыялізм, камуніст) і паталягічны характар. Гомасэксуалізм таксама ўжываецца ў значэньні гомасэксуальных практыкаў і субкультуры («пэналізацыя / дэкрыміналізацыя гомасэксуалізму» — К. Лінхат. Легалізацыя аднаполых шлюбаў: Амэрыканская й нямецкая мадэлі / Праўнік, 1(2) — 2006, с. 81) і таксама можа мець падкрэсьлена нэгатыўнае адценьне.\nУ сувязі з шматзначнасьцю панятка гомасэксуальнасьць у навуковай літаратуры апошнім часам прынята карыстацца больш вузкімі тэрмінамі, напр. гомасэксуальная арыентацыя, гомасэксуальныя паводзіны або адпаведнікам аднаполы, напр. аднаполае партнёства.\nІншыя тэрміны [рэдагаваць]\nПаколькі панятак гомасэксуал і вытворныя ад яго формы першапачаткова ўжываліся ў кантэксьце мэдыцынскай паталёгіі, многія людзі гомасэксуальнай арыентацыі схільныя ўжываць слова гей (радзей гейка — для азначэньня жанчыны, прым. гейскі) і леcьбіянка (жанчына гомасэксуальнай арыентацыі, прым. леcьбійскі).\nТэрміны пэдэрастыя (пэдэраст і ягоная форма підар), блакітны і мужалоства запазычаныя з расейскай і маюць абразьлівы характар. Радзей ужываецца садамія (або садомія, таксама садаміт і садомскі) у значэньні аднаполых сэксуальных стасункаў і таксама мае абразьлівы характар.\nСловам «підар» часам перакладаюць ангельскае queer, якое таксама ўжываюць у запазычанай форме — квір.\nУ тым самым значэньні, што і гомасэксуальнасьць, зрэдку ўжываецца слова гамафілія.\nМСМ — адпаведнік ангельскага MSM (men who have sex with men — мужчыны, якія займаюцца сэксам з мужчынамі). Па-ангельску ўжываецца ў мэдыцынскай літаратуры для апісаньня сэксуальных паводзінаў. Сустракаецца ў беларускім расейскамоўным інтэрнэце.\nПрыметнік гомаэратычны звычайна ўжываецца ў мастацкім кантэксьце для апісаньня ўсяго, што мае дачыненьне да гомасэксуальных пачуцьцяў і эстэтыкі.\nПаводле сусьветнага дасьледваньня сэксуальных паводзінаў, праведзеных кампаніяй Durex у 2005, прыблізна 12% людзей мелі досьвед аднаполых сэксуальных стасункаў.\nПаводзіны, аднак, не заўсёды зьяўляюцца паказчыкам унутранае скіраванасьці ў чалавеку. Так, напрыклад, колькасьць тых, хто ідэнтыфікуе сябе як асобу з гомасэксуальнай арыентацыяй нашмат меншая за тых, хто меў нават неаднаразовы досьвед аднаполага сэксу. У монасэксуальных асяродках (вязьніцы, армія, сэмінарыі) аднаполыя сэксуальныя практыкі распаўсюджаныя шырэй і часта носяць адметны характар, чым па-за імі. Таксама сацыяльны ціск уплывае як на паводзіны, так і самавызначэньне чалавека. Паводзіны і самавызначэньне кепска карэлююць з двума іншымі крытэрыямі, якія выкарыстоўваюцца ў клясыфікацыі паводле сэксуальнай арыентацыі: на падставе рэгістрацыі пачуцьцяў (фантазіяў і жаданьняў), і генітальных і мозгавых рэакцый (фізыялягічна вымяральнай узбуджанасьці ў адказ на мужчынскія і жаночыя вобразы). Паасобку, ніводны з гэтых крытэраў не дае абсалютна верагодных лічбаў. Дасьледваньні, якія грунтуюцца на рэгістрацыі пачуцьцяў, выкарыстоўваецца найбольш часта.\nКансэнсусу пра колькасьць людзей з гомасэксуальнай арыентацыяй няма. Абагульненая статыстыка дасьледваньняў, якія кіраваліся крытэрам рэгістрацыі пачуцьцяў, кажа, што 2-3,5% мужчынаў і 0,5-1,5% жанчынаў маюць гомасэксуальную арыентацыю. Гэты працэнт звычайна нашмат вышэйшы ў вялікіх гарадох, прычыны чаму хутчэй сацыяльныя.\nДасьледваньні гомасэксуальнасьці [рэдагаваць]\nІснуе шэраг дасьледваньняў, якія паказваюць на магчымыя фактары, што ўплываюць на фармаваньне сэксуальнае арыентацыі. Перадусім гэта асаблівасьці генэтычнага складу дзіцяці й гарманальных працэсаў ў целе маці падчас цяжарнасьці. Няма падставаў сьцьвярджаць, што гомасэксуальная арыентацыя — вынік паталягічных зьяваў. Гены, якія маюць ролю ў фармаваньні сэксуальнае арыентацыі, не ідэнтыфікаваныя. Найбольш верагодна, што гэта тыя гены, якія вызначаюць мозгавыя рэакцыі на гармоны або энзымы (фэрмэнты). Існаваньне такіх генаў на працягу тысячагодзьдзяў сьведчыць пра тое, што іх прысутнасьць можа мець пазытыўную ролю, напр. у зьніжэньні схільнасьці да агрэсіі і заахвочваньні да аднаполых альянсаў. Найбольш верагодна, што іх захаваньне зьяўляецца вынікам дзеяньня мэханізму збалянсаванага полімарфізму. Іншыя дасьледваньні паказваюць на значны ўплыў на фармаваньне сэксуальнай арыентацыі прынатальных (антынатальных, дародавых) гармонаў.\nГомасэксуальнасьць на Беларусі [рэдагаваць]\nСучаснае беларускае грамадзтва даволі гамафобнае. 61,9% жыхароў Беларусі ў 2009 г. выказаліся супраць права гомасэксуалаў на публічныя акцыі ў абарону грамадзянскіх правоў. Беларускае заканадаўства не дае права на аднаполыя шлюбы ці грамадзянскія партнёрствы, службу ў арміі адкрытым гомасэксуалам, адопцыю дзяцей аднаполымі парамі. Таксама адсутнічае антыдыскрымінацыйнае заканадаўства па прыкмеце сэксуальнае арыентацыі. Аднаполыя стасункі паміж поўнагадовымі асобамі былі дэкрыміналізаваныя ў 1994 г. На Беларусі існуе некалькі незарэгістраваных праваабарончых і інфармацыйных ЛГБТ ініцыятываў, напрыклад ГейБеларусь.\nГомасэксуальнасьць — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў Атрымана з «http://be-x-old.wikipedia.org/w/index.php?title=Гомасэксуальнасьць&oldid=1540692»\tКатэгорыя: СэксСхаваныя катэгорыі: Вікіпэдыя:Добрыя артыкулы de-wikiВікіпэдыя:Добрыя артыкулы id-wiki\tНавігацыйнае мэню\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 8 сакавіка 2013 году ў 19:52.


5 студзеня — Дзень работнікаў сацыяльнай абароны | Осиповичи Online. Асiповiцкi край\nІна Сенкавец наведвае Яўгенію Лапанік\nСацыяльныя работнікі Асіповіччыны прыходзяць на дапамогу пажылым землякам\nВосень жыцця, на жаль, не заўсёды бывае залатой. Нярэдка льюць дажджы, дзьме вецер не зусім прыемных перамен, а тэмпература настрою апускаецца ніжэй дапусцімай адзнакі.\nНібы ангел-выратавальнік, на выручку прыходзіць сацыяльны работнік, які часам становіцца адзіным, хто знаходзіць паразуменне з хворым чалавекам, заўсёды выслухае, падтрымае, дапаможа.\nІна Сенкавец набыла гэту прафесію каля 10 гадоў таму. Раней працавала на пошце, а пасля па сямейных абставінах змяніла сферу дзейнасці. Зараз на яе абслугоўванні 6 пенсіянераў у Дараганаве і Каўгарах.\nЯўгенія Афанасьеўна Лапанік больш за 30 гадоў вучыла дзяцей у мясцовай школе. Мае званне “Выдатнік асветы”. Сярод яе вучняў была і Іна. Ёй, як і іншым, педагог прывівала не толькі любоў да роднай мовы і літаратуры, але і павагу да людзей. І цяпер ужо вучаніца падстаўляе плячо настаўніцы. Такі вось кругаварот дабрыні і чуласці.\n— Іна добразычлівая, спагадлівая, уважлівая, — расказвае Яўгенія Афанасьеўна. — Яна цікавы суразмоўца і надзейны чалавек. Зімой наносіць дроў на некалькі дзён, летам дапаможа ў агародзе. Вымые вокны, навядзе чысціню ў доме. Збегае да ўрача, выпіша рэцэпты. Яна заўсёды жаданы госць у нашых хатах. Ніколі не адмовіла ў просьбах.\nЗ павагай ставіцца Іна Аляксандраўна і да іншых сваіх падапечных. Улічваючы тое, што кожны са сталых людзей мае багаты жыццёвы вопыт і груз жыллёва-бытавых праблем, абцяжараных грувасткай гісторыяй хваробы і значнымі рухомымі абмежаваннямі, а таму і частымі перападамі настрою, сацыяльны работнік абавязаны знаходзіць паразуменне, нейтралізаваць песімістычныя праяўленні, змагацца з дэпрэсіямі, высокім ціскам і адсутнасцю жадання жыць. А гэта значна складаней, чым проста памыць падлогу, зняць павуцінне ў кутках ці схадзіць па хлеб. Хаця і набыццё прадуктаў займае немалы клопат. Напрыклад, малочныя вырабы ў гандлёвую кропку прывозяць а палове дванаццатай гадзіны, а хлебабулачныя — з 13 да 15. Гэтыя дзве групы тавараў — асноўныя для людзей паважанага ўзросту. Таму ў вызначаны час гаспадынька спяшаецца ў краму, каб паспець набыць менавіта тыя гатункі смятаны, малака ці батонаў, якія любяць яе “выхаванцы”, і заўсёды стараецца, каб тавар быў свежым. А ўжо яна добра ведае, якім прадуктам аддае перавагу кожны.\nЗагадчык аддзялення сацыяльнай дапамогі дома РЦСАН Алена Стацэвіч расказала, што ў іх працуе нямала адказных і сумленных сацыяльных работнікаў, якія на справе пацвярджаюць свой прафесіяналізм. Напрыклад, на нядаўна прайшоўшым міжрэгіянальным конкурсе-аглядзе ў Клічаве асіповіцкая каманда ў складзе Тамары Тарасевіч, Святланы Пятроўскай, Вольгі Карчэўскай, Святланы Бабіны, Надзеі Прышчэпавай заняла трэцяе месца. Сваё паспяховае выступленне дружына прысвяціла 20-годдзю РЦСАН.\nПредыдущая статьяНа пероне станцыі Дараганава адкрылі памятны знак\nСледующая статья5 января — День банковских и финансовых работников


Сталіца Кобург і Гота\nПлошча 1 977 км²\nНасельніцтва 242 000 чал. (1905)\n- 1826 Утворана\n- 1871 Германская імперыя\n- 18 лістапада 1918 Лістападаўская рэвалюцыя\n- 1920 Ліквідавана\nГерцагствы Саксен-Кобург і Саксен-Гота кіраваліся Эрнесцінской лініяй дынастыі Вецінаў. У 1826 годзе пасля смерці апошняга герцага Саксен-Гота-Альтэнбургскага, які не пакінуў пасля сябе спадчынніка, герцагства Саксен-Гота павінна было адысці Эрнсту I, герцагу Саксен-Кобург-Заальфельдскаму, разведзенаму да таго моманту, мужу Луізы Саксен-Гота-Альтэнбург, пляменніцы памерлага герцага. Паколькі іншыя галіны дынастыі, з-за разводу мужа і жонкі, выступілі супраць атрымання герцагам Эрнстам Готы, то ўзнік канфлікт, у выніку якога, у лістападзе 1826 года, бакі дасягнулі кампрамісу. Па дагаворы аб паздзеле 1826 года Эрнст атрымаў ва ўладанне Готу, але наўзамен саступіў Заальфельд галіне Саксен-Мейнінген. Пасля гэтага ён стаў Эрнстам I, герцагам Саксен-Кобург-Гоцкім, і адпаведна змяніў свой тытул на Герцаг Саксен-Кобург і Гота.\nСаксен-Кобург-Гота Інфармацыю Аб\nСаксен-Кобург-Гота Вы праглядаеце суб'ект\nСаксен-Кобург-Гота што, Саксен-Кобург-Гота хто, Саксен-Кобург-Гота апісанне


Лепшыя spa-курорты ў Чэхіі - 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ 2017 ⇒ Лепшыя spa-курорты ў Чэхіі\nКарлавы Вары. Гэты цудоўны горад-курорт заснаваны больш за 600 гадоў таму. Ён лічыцца самым прэстыжным курортам Чэхіі і размешчаны недалёка ад нямецкай мяжы на захадзе краіны. У асяроддзі Доупских гор і лясоў, у цясніну, размешчаны будынка гатэляў і санаторый. Адпачываючы ў Карлавых Варах, абавязкова наведайце сярэднявечны замак-крэпасць Локет.\nЦікавай асаблівасцю з'яўляецца тое, што гарадскія вуліцы паўтараюць выгібы плыні ракі цяпла. Такую назву рака атрымала за тое, што вада ў ёй рэальна цёплая, паколькі яе награваюць гарачыя крыніцы. На тэрыторыі гэтага курорта і яго ваколіц адзначаны 132 крыніцы. Карловарская вада па сваім хімічным складзе ўяўляе сабой мінеральную натрыева-бикарбонатно-сульфатна кіслую ваду. Такая вада ўнікальная, і не мае аналагаў ва ўсім свеце. Яна спрыяе лячэнню хвароб страўнікава-кішачнага гасцінца.\nМарыянскія Лазне. Бальнеялагічны курорт з'яўляецца другім па велічыні ў Чэхіі. Ён размяшчаецца ў 50 км ад Карлавых Вар. З-за сваёй незвычайнай прыроды і лячэбных мінеральных крыніц гэты курорт адзін з лепшых у свеце. Унікальныя вады выкарыстоўваюць для лячэння нырак і мачавых шляхоў, некаторых нервовых і дыхальных хвароб. Тут вельмі чыстае паветра і спакойная атмасфера, паколькі курорт акружаны гарамі.\nКрконоше - гарналыжны курорт. Гэта вельмі высокі горны масіў і нацыянальны парк у Чэхіі, які размешчаны ў 130 км ад Прагі. Гара Снежка з'яўляецца самай высокай кропкай. Густыя лясы пакрываюць горныя схілы курорта, сярод якіх працякаюць рэкі з вадаспадамі.\nКурорт Цяпліцы ў Чэхіі. Развіццё турыстычнага бізнесу ператварыла горад Цяпліцы ў вядомы цэнтр з багатымі курортнымі дамамі і цудоўнай архітэктурай. Гэты курорт знакаміты дзякуючы сваім тэрмальным крыніцах, якія дапамагаюць пры лячэнні судзінкавых і нервовых захворванняў, а таксама захворванняў апорна-рухальнага апарата.\nБальнеялагічны курорт Подебрады. Ён размешчаны ў 50 км ад Прагі. Тут знаходзіцца 13 крыніц - шчолачныя мінеральныя воды са значным утрыманнем магнію, вуглякіслага газу, кальцыя і серавадароду. Курорт спецыялізуецца на лячэнні паталогіі сардэчных клапанаў, прыроджаных парокаў сэрца і гіпертаніі, а таксама на рэабілітацыі сардэчных хворых.\nФрантишкови-Лазне. Мінеральныя крыніцы з высокім утрыманнем вуглякіслага газу выкарыстоўваюць для інгаляцый і пітнога лячэння і прызначаны для лячэння бясплоддзя, а сумесна з гразямі - для ваннаў.\nКурорт Яхім. Курорт спецыялізуецца на лячэнні пажылых пацыентаў-стрыжняў. Адно з важных напрамкаў - лячэнне захворванняў суставаў. Тут радонавыя ванны адны з лепшых у свеце.\nЧэхія - краіна сусветных лячэбных курортаў, крэпасцяў і велічных сабораў Готыкі і Рэнесансу, сярэднявечных замкаў. Тысячы людзей прыязджаюць сюды, каб паглядзець славутасці або паправіць сваё здароўе, а таксама з мэтай прадухіліць магчымыя захворванні. Тут ёсць усё, дзеля чаго захочацца наведваць гэтае месца зноў і зноў.\nПапярэдні Тэкст Як заняцца медытацыяй\nНаступная Артыкул Як прыбраць лішні вага на сцёгнах


Біялогія 8 клас Камлюк Шалапенак 2010\nСейчас на сайте 490 гостей\n8 клас 09 июня 2012\t Просмотров: 1685\nБіологія. Навчальний посібник для 8 класу загальноосвітніх установ з білоруською мовою навчання. (Білоруське видання).\n• Автор: Л.В.Камлюк, О.С.Шалапенок\n• Сторінок: 222\nВы працягваеце вывучэнне курса «Біялогія» і пераходзіце да новага цікавага і важнага яго раздзела — заалогіі — навукі аб жывёлах.\nЖывёлы — гэта разнастайныя жывыя арганізмы нашай планеты. Крлькасць іх відаў перавышае 1,5 млн. Яны насяляюць наземна-паветранае, воднае і глебавае асяроддзі. Многія з іх з’яўляюцца паразітамі іншых жывёл, чалавека і раслін.\nУ працэсе вывучэння гэтага курса вы пазнаёміцеся з жывёламі розных груп, даведаецеся, якую будову яны маюць, дзякуючы якім прыстасаванням здолелі так шырока засяліць Зямлю. Вы вывучыце ролю жывёл у прыродным асяроддзі, ацэніце іх значэнне ў жыппі чалавека. Дапаможа вам у гэтым дадзены вучэбны дапаможнік.\nАсноўны матэрыял дапаможніка, вывучэнне якога з’яўляецца абавязковым для ўсіх вучняў, разделены на главы і параграфы. Дадатковыя звесткі, якія даюць магчымасць болын глыбока і падрабязна вывучыць тое або іншае пытанне, даведацца аб цікавых фактах, прадстаўлены ў дапаможніку болын дробным шрыфтам і адзначаны знакам. Гэта матэрыял для цікаўных.\nПасля кожнага параграфа дадзены пытанні, якія дапамогуць вам зразумець, ці добра засвоены матэрыял. Яны пазначаны знакам.\nПасля вывучэння канкрэтнай групы жывёл у сціслай форме пералічваюцца іх асноўныя асаблівасці (пазначаны знакам).\nМатэрыял вучэбнага дапаможніка ўтрымлівае вялікую колькасць ілюстрацый, якія абавязкова дапамогуць вам у вывучэнні Царства Жывёлы.\nЗавяршаецца вучэбны дапаможнік невялікім слоўнікам найбольш важных заалагічных тэрмінаў і паняццяў. Спадзяёмся, што слоўнік дапаможа вам дакладна зразумець іх сэнс.\n13.04.2017 12:08:00 21 MB 6\nБіялогія 8 клас Бядарык Бядарык Іваноў 2018\nБіологія 8 клас Межжерін Межжеріна 2008\nБіологія 8 клас Запорожець Влащенко 2008\nБиология 8 класс Серебряков Балан 2008\nБіологія 8 клас Серебряков Балан 2011\nБиология 8 класс Базанова Павиченко Шатровский 2008\nБіологія 8 клас Костильов Яценко 2016\nБіологія 8 клас Базанова Павіченко Шатровський 2008\nБіологія 8 клас Матяш Остапченко Пасічніченко Балан 2016\nБиология 8 класс Матяш Пасичниченко Балан 2016\nБіологія 8 клас Задорожний 2016\nБиология 8 класс Задорожный 2016


Магній факты - Перыядычная табліца элементаў\nМагній Хімічныя і фізічныя ўласцівасці\nМагній Асноўныя факты\nАтамны нумар : 12\nАтамны Вага: 24,305\nDiscovery: Прызнаны ў якасці элемента па Чорным 1775; Ізаляваны сэр Хэмфрі Дэйві 1808 (Англія)\nКанфігурацыя Electron : [Ne] 3s 2\nСлова Паходжанне: Магнезіт, раён у Фесаліі, Грэцыя\nЎласцівасці: Магній мае тэмпературу плаўлення 648,8 ° С, тэмпература кіпення 1090 ° С, удзельная вага 1.738 (20 ° C), і валентнасці 2. металічны магній святла (адна трэць лягчэй , чым алюміній), серабрыста-белы і адносна жорсткім.\nМеталу злёгку цьмянее на паветры. Дробна здробнены магнію запальваецца пры награванні на паветры, гарыць яркім белым полымем.\nВыкарыстанне: Магній выкарыстоўваецца ў піратэхнічных і запальных прылад. Легіраваных з іншымі металамі, каб зрабіць іх больш лёгкімі і лёгка зварваюцца з праграмамі ў аэракасмічнай прамысловасці. Магній дадае да многіх аэразольны. Ён выкарыстоўваецца ў якасці аднаўлялага агента пры атрыманні ўрану і іншых металаў, якія ачышчаны з іх соляў. Магнезіт выкарыстоўваецца ў refactories. Гідраксід магнію (малако магнезіі), сульфат (Ангельская соль), хларыд, цытрат і выкарыстоўваецца ў медыцыне. Арганічныя злучэнні магнію, мае мноства ужыванняў. Магній неабходны для расліннага і жывёльнага харчавання. Хларафіл з'яўляецца магній-цэнтраваная парфірынаў.\nКрыніцы: Магній з'яўляецца восьмым самым распаўсюджаным элементам у зямной кары. У той час як ён не знайшоў свабодны яго характар, ён даступны ў тым ліку мінералаў магнезіта і даламіту.\nМетал можа быць атрыманы шляхам электролізу расплаўленага хларыду магнію, атрыманы з расолаў і марской вады.\nАтамны Вага : 24,305\nЭлемент класіфікацыя: шчолачна - зямельныя металы\nІзатопы: Магній мае 21 вядомых ізатопаў у дыяпазоне ад Mg-Mg ад 20 да 40-. Магній мае 3 стабільных ізатопаў: Mg-24, Mg-25 і Mg-26.\nМагній Фізічныя дадзеныя\nШчыльнасць (г / куб.см): 1,738\nЗнешні выгляд: лёгкі, коўка, серабрыста-белы метал\nАтамны радыус (м): 160\nАтамны аб'ём (куб.см / моль): 14.0\nКавалентная Радыус (м): 136\nІённы Радыус : 66 (+ 2й)\nУдзельная цеплаёмістасць (пры 20 ° CJ / г моль): 1.025\nСплаў цяпла (кДж / моль): 9,20\nВыпарэнне цяпла (кДж / моль): 131,8\nДеба тэмпература (Да): 318.00\nПолинг Негатыў Нумар: 1,31\nВа- першая іянізавальны энергія (кДж / моль): 737,3\nАкісленне Штаты : 2\nПастаянная кратаў (Å): 3,210\nРашотка C / A Каэфіцыент: 1.624\nНумар CAS Registry : 7439-95-4\nМагній Агульная інфармацыя :\nМагній першапачаткова быў названы «магнію» Хамфры Дэйві пасля вылучэння элемента з аксіду магнію, вядомы ў цяперашні час як аксід магнію.\n1915 Нобелеўская прэмія па хіміі была прысуджана Вильштеттер за яго працу з хларафілам і ідэнтыфікацыі магній быў цэнтральны атам у яго структуры.\nАнгельская соль злучэння магнію, сульфат магнію (MgSO 4).\nМагній з'яўляецца 10 - й самы распаўсюджаны элемент у чалавечым целе .\nМагній будзе гарэць у чыстым газе азоту і чыстага газападобнага дыяксіду вугляроду.\nМагній з'яўляецца пятым найбольш распаўсюджаным элементам ўтрымліваецца ў марской вадзе.\nЯк Запомніце першыя 20 элементаў\nУ чым розніца паміж фторам і фторам?\nБерклі элементнай факты - Bk\nТоп 15 Поп калядных альбомаў усіх часоў\nІтальянская спражэння дзеясловаў: Desiderare\nГлядзельныя і мацаванне Corvette Пашкоджанні рамы\nШто такое мастацкая ліцэнзія?


Гульня У Малышка Хензель баліць жывоцік Анлайн. Гуляць бясплатна\nГульня У Малышка Хензель баліць жывоцік\nГуляць у гульню У Малышка Хензель баліць жывоцік онлайн:\nАпісанне гульні У Малышка Хензель баліць жывоцік\nМалая Хензель вельмі нецярплівы дзіця. Яна была так галодная, што не змагла наесца ні морквай, ні яблычкам, а калі прыгатуецца мамчын суп ёй ужо не хацелася чакаць. Яна ўбачыла слоічак арэшкаў і пайшла з імі ў пакой, дзе адных махам з'ела іх усе. Не дзіўна, што праз некалькі хвілін яе жывоцік пачаў моцна хварэць. І ні шклянку з вадой, ні туалет ёй не дапамаглі. Трэба зваць маму! . Гуляць у гульню У Малышка Хензель баліць жывоцік онлайн.\nТэхнічныя характарыстыкі гульні У Малышка Хензель баліць жывоцік\nГульня У Малышка Хензель баліць жывоцік дададзеная: 21.01.2014\nУ гульню гулялі: 60447 раз\nРэйтынг гульні: 4.47 з 5 (1097 адзнак)\nГульні, падобныя на гульню У Малышка Хензель баліць жывоцік\nЗаспакоіць іх усіх\nАпранаем маму і двайнят\nМая новая малодшая сястра\nСпампаваць гульню У Малышка Хензель баліць жывоцік\nУставіць гульню У Малышка Хензель баліць жывоцік на свой сайт:\nКаб ўставіць гульню У Малышка Хензель баліць жывоцік на свой сайт, скапіруйце гэты код і вставте ў html код свайго сайта. Таксама калі вам спадабалася гульня У Малышка Хензель баліць жывоцік, скапіруйце і адпраўце спасылку свайму сябру або ўсім сваім сябрам, падзяліцеся гульнёй з усім светам!\nЗ гульнёй У Малышка Хензель баліць жывоцік, таксама гуляюць у гульні:


У Столінскім раёне патануў 7-гадовы хлопчык. Зварот раённай арганізацыі таварыства выратавання на водах — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nУ Столінскім раёне патануў 7-гадовы хлопчык. Зварот раённай арганізацыі таварыства выратавання на водах\nПятага сакавіка ў Столінскім раёне здарылася трагедыя: патануў сямігадовы хлопчык. Разам з сябрам малы вырашыў прагуляцца па лёдзе меліярацыйнага канала, але покрыва не вытрымала вагу дзяцей, і абодва трапілі ў ваду. Аднаго з іх выратаваў 12-гадовы хлопчык, які праходзіў міма, а другі загінуў.\nРаённая арганізацыя таварыства выратавання на водах заклікае дарослых строга кантраляваць месцазнаходжанне і паводзіны дзяцей, не дазваляць ім выходзіць на лёд, быць пільнымі і самім — лёд ужо не такі трывалы.\nПредыдущая записьВаенная акадэмія Рэспублікі Беларусь запрашае старшакласнікаў на Дзень адкрытых дзвярэй\nСледующая записьФотафакт. Снежная вясновая раніца ў Пружанах


Тэматычны семінар “Бібліятэка - цэнтр захавання народных традыцый” - Глыбоцкая централізаваная бібліятэчная сістэма\nТэматычны семінар “Бібліятэка - цэнтр захавання народных традыцый” для бібліятэкараў ДУК “Глыбоцкая ЦБС” прайшоў на базе Гатаўшчынскай сельскай бібліятэкі.\nУдзельнікі семінара пазнаёміліся з дзейнасцю бібліятэкі. Упрыгожвалі памяшканне выставы мясцовых умельцаў. Вызвала вялікае ўражанне выстава вышываных абразоў "Да святыні душой дакраніся" Зінаіды Іосіфаўны Стахаевіч з в. Забор'е, прыцягнула ўвагу выстава калектыўных работ з бісеру ўдзельнікаў гуртка дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва "Маленькія чараўнікі" і алмазная вышыўка Піскуновіч Ксенія, вучаніцы 9 кл., в. Гатаўшчына. (кіраўнік гуртка Пацянкоўская В.Ф., загадчык Гатаўшчынскага СДК). Сям'я Таісіі Анатольеўны і Сяргея Леанідавіча Пацеевых прадставіла вынікі свайго захаплення - выпальвання па дрэве і вышыўцы.\nУдзельнікі семінара з цікавасцю прагледзілі в/ф “Нематэрыяльная культурная спадчына Глыбоччыны. Традыцыйная страва “Клёцкі з душамі”, атрымалі метадычныя рэкамендацыі па тэме “Шпак - прыродны сімвал Глыбоцкага раёна”.\nБылі падведзены вынікі раённага бібліятэчнага агляду-конкурсу “Край мой родны – зямля Глыбоцкая”. Усяго было прадстаўлена 22 работы ў пяці намінацыях.\nУ намінацыі “Летапіс роднага краю” з 11 прадстаўленых работ лепшым прызнаны храналагічны летапіс “Жыццё вёскі Бабічы і гаспадаркі “Залатая падкова” у датах і падзеях” Бабічоўскай бібліятэкі-клуба. Загадчык установы Сайкоўская Г.Ю. паказала жыццё сваёй вёскі пачынаючы з ХУІІ стагоддзя і да нашых дзён.\nПяць работ удзельнічалі ў намінацыі “Падарожжа па роднаму краю”. Лепшымі прызнаны работы бібліятэкараў Гатаўшчынскай і Чарневіцкай бібліятэк.\nУ намінацыі “Культура ў асобах” былі падрыхтаваны тры работы. Адной з лепшых стала работа супрацоўнікаў Дзеркаўшчынскай бібліятэкі. Бібліятэкары сабралі багата інфармацыі пра Лупач Сцепаніду Аляксандраўну – носьбіта традыцыйнай тэхналогіі выпечкі жытняга хлеба, які увайшоў ў Дзяржаўны спіс гісторыка- культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь.\nШунеўская сельская і Падсвільская гарпасялковая бібліятэкі абралі намінацыю “Майстры-умельцы нашага краю”.\nПра 14 майстроў, іх выставы і сустрэчы ў культустанове, расказалі ў сваёй рабоце бібліятэкары Падсвільскай гарпасялковай бібліятэкі, таму і выйшлі пераможцамі.\nУ намінацыі “Сямейная чытацкая дынастыя” загадчык Глыбоцкай дзіцячай бібліятэкі Андрыеўская Т.І. прадставіла матэрыял пра 14 самых актыўных чытаючых сямей бібліятэкі.\nВіншуем бібліятэкараў з перамогай у конкурсе! Поспехаў і творчасці вам у працы!\nЗагадчык аддзела бібліятэчнага маркетынгу ЦРБ Татачук А.М.


«Дзецюкі» і Brutto рыхтуюцца да канцэрта ў Варшаве | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\n28 траўня ў Варшаве адбудзецца канцэрт беларускіх гуртоў Dzieciuki ды Brutto & Lyapis. Кошт квіткоў на мерапрыемства будзе прыкладна 30 даляраў, а арганізатары абяцаюць аднаразовыя бясплатныя візы. Запіс на атрыманне бясплатных культурных візаў распачаўся і іх атрымаюць тыя, хто ўжо мае набыты квіток на мерапрыемства.\nГэтым гуртам забаронены выступ у Беларусі і яны занесены ў так званыя «чорныя спісы», таму пакуль адзінай нагодай іх паслухаць з’яўляюцца выступы за мяжой.\nПра сітуацыю распавядае вакаліст гурта «Дзецюкі» Алесь Дзянісаў:\n— Доказам мінулым спісаў былі нейкія паперкі, што вывешваліся ў інтэрнэце, цяпер гэтых паперак няма, але ёсць адказы па нейкіх выканаўцах і гуртах. Наколькі чытаў у інтэрнэце сам, дык гэта Вайюшкевіч, Міхалок, Вольскі, Brutto і мы туды таксама далучаныя. Мне падаецца, што казаць пра новае ці старое дык сістэма дзейнічае так, што гэтыя арэлі гушкаюцца туды сюды ўжо шмат гадоў.\n«Дзецюкі» тыдзень таму вярнуліся з тура па некалькі дзесятках гарадах Польшчы і Ўкраіны. Арганізатары канцэрта ў Варшаве гуртоў Dzieciuki ды Brutto & Lyapis папярэджваюць, што квіткі, набытыя ў Польшчы, візавай падтрымкі не атрымаюць . Квіткі без візавай падтрымкі ў Польшчы можна набыць у салонах Empik i na ebilet.рl


Пасольства Федэратыўнай Рэспублікі Германія Мінск - Гамбург\nГамбург – брама Германіі ў свет, самы вялікі марскі порт і самая значная пляцоўка знешняга гандлю. Горад-дзяржава з'яўляецца адначасова важным цэнтрам прамысловасці і сферы паслуг у кропцы перакрыжавання еўрапейскіх рынкаў.\nВольны і ганзейскі горад Гамбург - сталіца нямецкіх сродкаў масавай інфармацыі, у якой знаходзяцца штаб-кватэры інфармацыйнага агенцтва Дойчэ прэсэ-агентур (ДПA), Паўночнагерманскага радыё, а таксама шматлікіх прыватных тэлерадыёкампаній і буйнейшых выдавецтваў газет і часопісаў. Акрамя таго горад карыстаецца добрай славай на міжнароднай арэне як месца правядзення кангрэсаў і кірмашоў. Тут сканцэнтравана 92 консульствы - болей, чым у любым іншым горадзе свету.\nПавялічыць фота (© dpa - Report)\nВядомыя мюзіклы, шматлікія музеі, выстаўкі, канцэрты і 35 тэатраў робяць Гамбург прыцягальным цэнтрам для аматараў культуры далёка за межамі Паўночнай Германіі. Рака Альстэр, якая цячэ ў сэрцы горада, а таксама вялікая колькасць паркаў і зялёных зон ператвараюць Гамбург у зялёную сталіцу з масай магчымасцяў для адпачынку і правядзення вольнага часу.\nГамбург - гэта адначасова і горад, і дзяржава. Яго парламент называецца Гарадскім сходам. Зямельным урадам з'яўляецца Сенат на чале з першым бургамістрам. Гамбург - другі па велічыні горад Германіі.


24 жнівень 2019, 15:00\nАфіцыйная назва — Іванава\nПачатная назва — Янаў\nУ гаворках Янова. Адна з апошніх зрусыфікаваных назваў гарадоў Беларусі.\nКасьцёл і помнік сьвятому Андрэю Баболю ў Янаве. Літаграфія з акварэлі Н. Орды, ХІХ ст.\nУ XVII стагодзьдзі Янаў меў статус мястэчка Пінскага павету. Славіўся даставамі „літоўскага“ масла ў Варшаву. У 1657 годзе паселішча захапілі казакі, якія жорстка расправіліся з каталіцкім насельніцтвам. У прыватнасьці, тут распачаўся пакутніцкі шлях сьвятога Андрэя Баболі, яго яшчэ называюць «апосталам Палесься». Сёньня ён нябесны апякун Пінскай дыяцэзіі Рымска-каталіцкага касьцёлу Беларусі.\nУ часе вайны Расеі з Рэччу Паспалітай 1654–67 гадоў Баболю схапілі і закатавалі казакі з атраду палкоўніка Антона Здановіча. Сьвятар быў вядомы як здольны прамоўца, ён перамагаў у дыспутах прадстаўнікоў праваслаўя і схіляў іх да каталіцызму. Адны празвалі яго «душахватам», іншыя — «апосталам Піншчыны».\nНа пліту ў гонар Андрэя Баболі неаднаразова замахваліся вандалы\nАд 1795-га Янаў — у Кобрынскім павеце Расейскай імпэрыі. У 1861 годзе сюды зноў вяртаюцца казакі — ужо душыць сялянскія хваляваньні.\nПаводле Рыскай дамовы 1921 году Янаў у складзе міжваеннай Польшчы. У верасьні 1939-га горад далучылі да БССР, і бальшавікі зьмянілі гістарычную назву на расейскі лад — Іванава.\nТолькі асобна ўзятае чыгуначнае ведамства мела свой кансэрватыўны інтарэс не мяняць назваў станцыяў. Дзякуючы гэтаму гарадзкая чыгуначная станцыя па-ранейшаму называецца Янаў-Палескі (ёсьць таксама станцыі Высока-Літоўск каля Высокага, Койданава — станцыя гораду Дзяржынску).\nРынкавы пляц і царква ў Янаве, 1930-я гг\nЯшчэ адна візытоўка Янава — лабары. Так шмат стагодзьдзяў называлі людзей, прафэсійным заняткам якіх было зьбіраньне грошай на будаўніцтва храмаў. Прычым канфэсійная прыналежнасьць будучай бажніцы, таксама як і мясцовасьць, куды выпраўляліся на пошукі ахвяраваньняў, ролі не адыгрывалі.\nКаб іх не маглі зразумець чужынцы, лабары стварылі штучную мову. Бог — охвэст, царква — клюша, гаспадар — пахазнык, стары — ёры, малады — трыпэлы, хлеб — кумса, сала — крысо, бульба — трыжнікі.\nУ гады ваяўнічага атэізму янаўскія лабары перакваліфікаваліся ў працаўнікоў прадпрыемстваў і калгасьнікаў. Ад іх засталіся ўспаміны ды тайная мова, асобныя словы зь якой ужываюць хіба старажылы...\nУ нарматыўным даведніку «Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь», зацьверджаным Дзяржаўным камітэтам па маёмасьці і ўзгодненым з Тапанімічнай камісіяй пры Савеце Міністраў Беларусі, форма Янаў фіксуецца як варыянтная. Гэта значыць, пры жаданьні мясцовых жыхароў і ўладаў яна можа быць прызнаная нарматыўнаю.


Ці можна вішню на кето-дыеце? - Confetissimo - жаночы блог\nУ гэтым артыкуле мы распавядзем вам, ці можна дадаць вішню ў свой кето-рацыён.\nУ 100 г свежай вішні ўтрымоўваецца:\nУсяго тлушчу: 0,3 г.\nУсяго вугляводаў: 12 г.\nАбалоніна: 1,6 г.\nЦукар: 8 г.\nБялок: 1 г.\n1. Багатая пажыўнымі рэчывамі і антыаксідантамі\nВішня ўтрымлівае цэлы шэраг важных вітамінаў, мінералаў і раслінных злучэнняў, а менавіта вітамін З, калій, медзь і марганец.\nСвежыя вішні багатыя антыаксідантамі і супрацьзапаленчымі злучэннямі, якія спрыяюць добраму здароўю і зніжаюць рызыку хранічных захворванняў. Да іх ставяцца поліфенолы, раслінныя хімічныя рэчывы, якія прадухіляюць пашкоджанне клетак і памяншаюць запаленне.\n2. Змяшчае супрацьзапаленчыя злучэння\nВішня змяшчае раслінныя злучэння, якія аказваюць магутнае супрацьзапаленчае дзеянне, якое можа дапамагчы тым, хто пакутуе артрытам і падаграй. Гэтыя злучэнні дапамагаюць паменшыць назапашванне мачавой кіслаты, якая памяншае такія сімптомы, як ацёк і боль у суставах, выкліканыя запаленнем.\n3. Павышае цягавітасць\nБыло даказана, што вішня і вішнёвыя прадукты, такія як кіслы вішнёвы сок і суцэльны вішнёвы парашок, паляпшаюць спартыўныя вынікі і памяншаюць пашкоджанне цягліц, выкліканае фізічнай нагрузкай. Акрамя таго, злучэння ў вішні могуць паменшыць боль і запаленне ў цягліцах.\n4. Паляпшае страваванне\nВішня з'яўляецца добрым крыніцай клятчаткі, якая паляпшае страваванне.\n5. Спрыяе здароўю сэрца\nВішня змяшчае антыаксіданты калія і поліфенолы, якія карысныя для здароўя вашага сэрца. Адзін шклянку салодкай вішні без костачкі змяшчае 10% рэкамендуемай штодзённай нормы калія, мінерала, неабходнага для здароўя сэрца. Калій дапамагае вашым целе падтрымліваць нармальны сардэчны рытм і пазбаўляе ваша цела ад лішку натрыю, рэгулюючы крывяны ціск. Фактычна, больш высокае спажыванне калія звязана з памяншэннем рызыкі сардэчных захворванняў і інсульту.\nРаім прачытаць: Ці можна буракі на кето-дыеце?\nЦі падыходзіць вішня для кетогенной дыеты?\nНароўні з цытрынамі і большасцю ягад свежыя вішні ўваходзяць у спіс дазволеных кето-садавіны. Але ўлічыце, што вішню ўсё роўна трэба ёсць у меру, - калі вы будзеце пераядаць, то ваш арганізм можа выйсці з кетоза.\nРэкамендуемы памер порцыі - 50 г свежай вішні, што дае умераныя 5 г чыстых вугляводаў. Пазбягайце зацукраваных гатункаў або вішань ў сіропе.\nЦі можна абрыкосы на кето-дыеце?\nАбрыкосы ўтрымліваюць шмат важных вітамінаў і мінералаў, у тым ліку магутныя антыаксіданты, якія дапамагаюць


Забароненая ў Пінску вечарына прайшла ў Берасьці\n13 сакавік 2012, 20:17\nПрысутныя слухаюць урывак з твору Фёдара Одрача.\nУ Берасьці адбыўся вечар памяці ўкраінскага пісьменьніка зь пінскага Палесься Фёдара Одрача. 13 сакавіка споўнілася 100 гадоў з дня яго нараджэньня.\nНапачатку арганізатары меркавалі правесьці вечар памяці Фёдара Одрача на ягонай радзіме — у вёсцы Місяцічы Пінскага раёну альбо ў Пінску. Аднак мясцовыя ўлады не далі дазвол на імпрэзу ў хаце пісьменьніка, якая захавалася ў яго роднай вёсцы, або ў пінскай бібліятэцы. Асноўным матывам забароны было тое, што пісьменьнік Одрач быў удзельнікам Украінскай паўстанцкай арміі ў часы Другой сусьветнай вайны.\nТым ня меней, у Берасьці ў вузкім коле ўкраінскай грамады Берасьцейшчыны мерапрыемства адбылося. Падчас вечарыны былі зачытаныя ўрыўкі з твораў пісьменьніка, прысутных пазнаёмілі зь ягоным жыцьцём і творчасьцю.\nІмя Фёдара Одрача было доўгія гады невядомым на радзіме. Аднак цяпер стараньнямі ўкраінскай грамады пачынаецца адраджэньне памяці пра пісьменьніка. Тым часам, ва Ўкраіне ягоныя творы выдаюцца, імя пісьменьніка там носяць нават школы.\nАсноўная тэма творчасьці Фёдара Одрача — жыцьцё Палесься першай паловы ХХ стагодьдзя. Пісьменьнік распавядае пра побыт, звычкі палешукоў у часы польскай і савецкай уладаў.\nФёдар Одрач — аўтар шматлікіх аповесьцяў, нарысаў і кніг успамінаў. Удзельнік украінскага нацыянальна-вызвольнага руху, выпускнік Віленскага ўнівэрсытэту, настаўнічаў на Піншчыне. Пасьля Другой сусветнай жыў у Канадзе. Ён быў непрымірымым праціўнікам савецкага рэжыму.


Акудовіч Валянцін, Тэксты - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nCopyright © 2014 by Валянцін Акудовіч, ЛітРадыё\nВалянцін Акудовіч – філоcаф, паэт, літаратурны крытык. Нарадзіўся ў 1950 годзе ў Свіслачы на Гарадзеншчыне. Скончыў Маскоўскі Літаратурны інстытут. Працаваў у штотыднёвіках “Культура”, “ЛіМ”, часопісах “Крыніца” і “Фрагмэнты”. “Хросны бацька” літаб’яднання “Бум-Бам-Літ”. Выкладае ў Беларускім калегіюме. Адзін з заснавальнікаў беларускага “Клубу састарэлых людзей”. Майстар спорту СССР у турызме. Валянцін Акудовіч – аўтар кнігаў “Мяне няма. Роздум на руінах чалавека”, “Разбурыць Парыж”, “Вайна культураў”, “Архіпелаг Беларусь”, “Беларусь як постмадэрновы праект Бога”, “Метафізыка: сітуацыя росквіту і сітуацыя заняпаду”, “Дыялогі з Богам” і “Код адсутнасці”.\nБеларускія аўтары: Акудовіч Валянцін\nГэта не кніга. Гэта збор тэкстаў, які хацеў бы стаць кнігай, але… Залішне рознымі былі тыя часы і эпохі, калі яны пісаліся. Як,адпаведна, моцна розніўся сам ад сябе аўтар. Таму мы не лішне перабольшым, калі скажам, што ў гэтага зборніку не адзін, а цэлый хаўрс аўтараў, якія толькі паводле даўняй завядзёнкі пазначаныя агульным прозвішчам Валянцін Акудовіч. Болей »\nА цяпер я распавяду пра чалавека, які марыў стаць Джамалунгмай. «Вось каб я быў Джамалунгмай, — разважаў гэты чалавек, — дык пра мяне чулі б нават пінгвіны на Алясцы». Вядома, калі чалавек чаго захоча і будзе хацець доўга, то ягонае жаданне некалі спраўдзіцца. Аб гэтым кажуць яшчэ ў школе, а ў школе абы-чаго плявузгаць не будуць... Урэшце так яно і атрымалася. Аднойчы раніцай адразу за мястэчкам мы ўбачылі нешта такое, ад чаго капелюшы... Болей »\nУ гасцях у Валянціна Акудовіча\nУ кожнай праграме Вы спаткаецеся са знакамітымі ды папулярнымі постацямі культурнага жыцця Беларусі. Яны распавядуць пра адметныя для іх рэчы: улюбёныя кнігі, музыку, фільмы. Адкрыюць перад намі свет сваіх захапленняў. Пакажуць, што іх натхняе і дадае творчых сілаў. Cваю прыватную калекцыю ўлюбёных кніг і песень пакажа Валянцін Акудовіч – філосаф, літаратар, вандроўнік, культавая постаць беларускага інтэлектуальнага жыцця 1990-х. «З дзя... Болей »\nасновы беларускай ментальнасці\nКніга беларускага філёзафа, якая паўстала з лекцыяў у Беларускім Калегіюме аб беларускай мэнтальнасьці. Пасьля віхураў 20 стагодзьдзя, напрыканцы Беларусь стала незалежнай. Аднак усе мары і надзеі беларускага адраджэньня пачатку дзевяностых гадоў мінулага стагодзьдзя апынуліся марнымі аўтар прапнуе свае адказы на пытаньне чаму так сталася. Чаму дэмакратычныя і незалежніцкія памкненьні не былі ўспрынятыя большасьцю беларускага грамадз... Болей »


У Валожыне работнік прадпрыемства скраў грошы ў калегі – RH.by\nУ Валожыне работнік прадпрыемства скраў грошы ў калегі\nУ Валожыне работнік прадпрыемства скраў грошы ў калегі, паведамілі БЕЛТА ва УУС Мінскага аблвыканкама.\nУ аператыўна-дзяжурную службу Валожынскага РАУС звярнуўся 28-гадовы жыхар аграгарадка Ракаў і паведаміў, што ў яго скралі грошы. Калі дакладна зніклі грошы, мужчына растлумачыць не мог. У барсетцы ў яго ляжала некалькі стодоларавых купюр. Пераапранаючыся ў спецвопратку, ён пакідаў сумку ў гардэробе. Калектыў быў невялікі, усе адзін аднаму давяралі, таму шафкі не замыкаліся. Перыядычна мужчына проста правяраў грошы, але не пералічваў. У той дзень пацярпеламу здалося, што купюр замала, і ў выніку ён недалічыўся трохсот долараў. Мужчына адразу ж паведаміў пра знікненне ў міліцыю.\nПасля размовы з супрацоўнікамі прадпрыемства аператыўнікі выказалі здагадку, што скрасці грошы мог 23-гадовы супрацаўнік. Раней той ужо прыцягваўся да крымінальнай адказнасці за маёмасныя злачынствы. Малады чалавек у дзень меркаванага крадзяжу пайшоў на бальнічны. Па месцы рэгістрацыі яго не засталі. Па словах сваякоў, ён адправіўся ў Мінск да сваёй дзяўчыны, але дзе яго шукаць, ніхто не ведаў.\nКалі падазраванага знайшлі, у крадзяжы ён прызнаўся. Як аказалася, грошы з барсеткі малады чалавек выкрадаў двойчы. Спачатку выцягнуў сотню, а калі сыходзіў на бальнічны, прыхапіў яшчэ дзве. На прадпрыемстве ён працаваў часова, з бальнічнага вяртацца ўжо не збіраўся. Выкрадзеныя грошы паспеў патраціць – аплаціў штраф, наняў кватэру ў Мінску, а на апошнія вырашыў купіць сваёй дзяўчыне ў падарунак чаравікі, – распавялі ў ведамстве.\nУ цяперашні час хлопец затрыманы і знаходзіцца ў ІЧУ.\nПапярэдні артыкулСёння раніцай у Маладзечне аўтамабіль збіў жанчыну. Яна была без флікера (Фота)\nНаступны артыкулТры ашмянскія трэнеры падпісалі праўладны ліст спартсменаў


Апублікавана 24.05.2013 10:22\nУ сучасным свеце ўсё большая колькасць людзей імкнецца перайсці на здаровы лад жыцця. Часцяком зніжаная рухальная актыўнасць, якая назіраецца пры многіх відах разумовай дзейнасці, прыводзіць да развіцця атлусцення і іншых паталагічных станаў.\nПадрабязней:Заняткі на эліптычныя велатрэнажоры эфектыўна пазбаўляюць ад лішняга вагі\nАпублікавана 30.04.2013 15:13\nСтэроіды, якія, як правіла, прымяняюцца для лячэння запаленчых і аутоіммунных захворванняў, могуць запаволіць спальванне калорый, ператвараючы «добры» буры тлушч у «дрэнны» белы тлушч.\nПадрабязней:Выкарыстанне пазіцыі, метадалагічнай можа ператварыць добры тлушч ў дрэнны\nАпублікавана 12.04.2013 11:22\nАўтарамі даследаванняў сталі супрацоўнікі з клінічнага цэнтра Злучаных Штатаў Амерыкі.\nВарта заўважыць, што галоўнай мэтай правядзення выпрабаванняў стала фарміраванне асобнага спісу, які складаецца з васьмі найбольш шкодных страў, якія выклікаюць развіццё атлусценне ў людзей.\nПадрабязней:Спецыялісты назвалі 8 страў, якія павялічваюць верагоднасць атлусцення\nПадрабязней:Лекары патрабуюць абмежаваць дзецям доступ да сотавым тэлефонах і кампутарах\nПадрабязней:Лепш змагацца з нездаровымі звычкамі, чым з выкліканай імі хваробай\nАпублікавана 31.01.2013 11:38\nЎжыванне марыхуаны ў працягу першых 20 тыдняў цяжарнасці можа ў пяць разоў павялічыць рызыку заўчасных родаў, папярэджваюць аўстралійскія даследчыкі з Універсітэта Адэлаіды.\nПадрабязней:Ужыванне марыхуаны павялічвае рызыка заўчасных родаў\nАпублікавана 12.12.2012 19:41\nГульня ў футбол з'яўляецца адным з галоўных забаў дзяцей і моладзі ў Вялікабрытаніі. Але вядучыя нейрахірургі папярэджваюць, што отбивание мяча галавой можа быць занадта небяспечным для дзіцячага здароўя.\nПадрабязней:Отбивание мяча галавой можа быць небяспечным для дзяцей\nАпублікавана 01.10.2012 17:45\nАтлусценне ўжо даўно асацыюецца з павышаным рызыкай развіцця колоректального рака, але гэтая сувязь не была да канца зразуметая навукоўцамі. Цяпер жа каманда даследчыкаў з Універсітэта Томаса Джэферсана паказала біялагічную сувязь у гэтым працэсе і выявіла зацверджаны прэпарат, які можа прадухіліць развіццё рака.\nПадрабязней:Навукоўцы выявілі новы спосаб лячэння колоректального рака\nАпублікавана 18.09.2012 14:04\nНа сённяшні дзень прыкладна 1,4 мільярда чалавек ва ўсім свеце маюць атлусценне, і некаторыя людзі ў большай ступені генетычна схільныя да набору лішняга вагі, чым іншыя.\nПадрабязней:Ін'екцыі гармону сытасці змогуць замяніць страўнікавае шунтаванне\nАпублікавана 29.08.2012 17:20\nГрупа вядучых навуковых работнікаў рэалізавала унікальны ў сваім родзе эксперымент, вынік якога дазволіў спецыялістам выявіць новы метад пахудання.\nПадрабязней:Медыкі выявілі новы спосаб, які дапамагае людзям худнець


Пенсіянеры правялі пікет супраць беззаконня ў судах і пракуратуры\nПікетаванне, нягледзячы на адсутнасць дазволу, адбылося 24 верасня ў Мінску, на плошчы Свабоды. Удзел у ім прынялі больш за 15 актывістаў грамадзянскай ініцыятывы супраць беззаконня ў судах і пракуратуры з розных рэгіёнаў краіны.\nЯк паведамляе "Новы Час", мэта акцыі — прыцягнуць увагу грамадства і дзяржавы да праблемы адпісак на звароты грамадзянаў у органы суду і пракуратуры, а таксама на бяздзейнасць кіраўніка дзяржавы па абароне канстытуцыйных правоў грамадзянаў. У пікетаванні ўдзельнічалі пенсіянеры, у тым ліку па інваліднасці. Грамадзяне трымалі ў руках Канстытуцыю Рэспублікі Беларусь і расцяжкі наступнага зместу: «У Канстытуцыі правы і свабоды на паперы, а нам яны патрэбныя ў жыцці!», «Чыноўнікі і дэпутаты схаваліся ад народа за плотам адпісак» і «Патрабуем ад чынавенства выканання Канстытуцыі краіны!»\nДля таго, каб вырашыць праблему адпісак, якой грамадскія актывісты займаюцца з 2007 года, яны выкарыстоўваюць усе мажлівасці, дадзеныя Канстытуцыяй Рэспублікі Беларусь і Міжнародным пактам аб грамадзянскіх і палітычных правах. Гаворка ідзе пра калектыўныя звароты, спробы сустрэцца з службовымі асобамі пад час іх асабістых прыёмаў, а таксама пра пікетаванне, у тым ліку несанкцыянаванае, за што грамадскія актывісты былі затрыманыя, асуджаныя і аштрафаваныя.\nДарэчы, намеснік старшыні Мінгарвыканкама Ігар Карпенка не задаволіў гэтую заяву пенсіянераў. Прычым сваю адмову Карпенка матываваў, у тым ліку, і тым, што ў час і на месцы, запланаваным 24 верасня пенсіянерамі для правядзення пікетавання, будуць праводзіцца масавыя перадвыбарчыя агітацыйныя мерапрыемствы кандыдатаў у прэзідэнты Рэспублікі Беларусь. Аднак нічога падобнага на плошчы Свабоды пад час пікету грамадзянаў не назіралася.\nУ каментары «НЧ» актывіст ініцыятывы, юрыстка Тамара Сяргей заявіла, што для вырашэння праблемы адпісак грамадзяне будуць намагацца сустрэчы з кіраўніком Адміністрацыі прэзідэнта Аляксандрам Касінцом, а калі ён не прыме — дык з Аляксандрам Лукашэнкам. «Бо апроч яго ні адзін вышэйшы чыноўнік у Беларусі не здольны прыняць самастойнае рашэнне па такому важнаму для грамадства і дзяржавы пытанню, як праблема адпісак», — сказала юрыстка.\nТрэба адзначыць, што за акцыяй наглядала шмат людзей ў цывільным, якія вялі відэазапіс пікетавання.


МАЛАДЫЯ ІНВАЛІДЫ Ў БЕЛАРУСІ НЯ МАЮЦЬ ПЭРCПЭКТЫВЫ\nПаводле ўдзельнікаў сустрэчы, стан маладых інвалідаў у Беларусі бяспраўны й беспэрспэктыўны.\nНайвастрэйшая праблема дзіцячай інваліднасьці ў Беларусі — адсутнасьць пэрспэктываў працаўладкаваньня. Да прыкладу, сёньня ў краіне амаль 30 тысяч маладых людзей з абмежаванымі магчымасьцямі, і толькі 10% зь іх здолелі працаўладкавацца. Да прыкладу, у эканамічна разьвітых дзяржавах працуе да 60% маладых інвалідаў.\nГаворыць адна з арганізатарак канфэрэнцыі, намесьніца кіраўніка “Беларускай асацыяцыі дапамогі дзецям і маладым інвалідам” Марыя Сінякевіч:\n(Сінякевіч: ) “Згодна з законам, усе маюць права на працу, а з рэалізацыяй гэтых законаў існуюць вялікія праблемы. Бо ў нас законы напісаныя, але яны ня дзейнічаюць. Калі ў нас малады чалавек мае першую групу інваліднасьці ў 18 гадоў, то яму пэўна не дадуць магчымасьці працаваць”.\nУ 18-гадовым узросьце быць выкрасьленым з жыцьця — гэта ня толькі матэрыяльныя, але найперш маральныя пакуты. У краінах Эўропы для такіх людзей на дзяржаўным узроўні ствараюцца адмысловыя цэхі, рэзэрвуюцца вытворчыя лініі. Да прыкладу, у Нямеччыне створаны нават горад у горадзе — таварыства Бэтэль. Тут адразу 350 тысяч інвалідаў жывуць, вучацца, працуюць, ствараюць сем’і. Гаворыць Гербэр Вальх’ютэр, сьвятар і кіраўнік таварыства:\n(Вальх’ютэр: ) “Яшчэ 30 гадоў таму ў Нямеччыне былі інваліды, якім патрэбны быў догляд. За апошнія 20 гадоў дзяржавай створаныя працоўныя месцы для кожнага чалавека, які мае абмежаваныя магчымасьці”.\nУ Беларусі праблемамі працаўладкаваньня інвалідаў пакуль займаюцца грамадзкія арганізацыі і царква. Таму й посьпехі тут больш чым сьціплыя. Гэтак, Клецкая цырульня прыняла тэхнічнымі работніцамі некалькі дзяўчат з разумовай адсталасьцю, у Століне адчыняецца швэйны цэх на некалькі працоўных месцаў.\nКаля 10 чалавек працуюць у швейнай майстэрні пры менскай царкве “Усіх смуткуючых радасьць”. Гаворыць пратаярэй царквы Ігар Карасьцялёў:\n(Карасьцялёў: ) “Людзі з разумовымі й фізычнымі абмежаваньнямі ўвогуле закінутыя. Калі мы ўпершыню трапілі ў дзіцячы інтэрнат у Навінках, першае, што мы сталі рабіць — мыць палаты. Гэта быў жахлівы бруд, шмат тараканаў. І адпаведна дзеці: нэрвовыя, злыя. Тыя, што ў нас працуюць, — зусім іншыя. Гэта вельмі асаблівая катэгорыя: яны адчуваюць, калі іх любяць”.\nЦяпер у Навінках ёсьць жаночы кляштар, паслужніцы якога працуюць з разумова адсталымі ў шпіталі. А ў царкве плянуюць адкрыць 140 працоўных месцаў для дзяцей-інвалідаў. Але, паводле айца Ігара, безь дзяржаўнай дапамогі царкве зрэалізаваць гэтую задуму будзе надзвычай складана.\nПра стаўленьне цяперашніх уладаў Беларусі да праблемаў інвалідаў гаворыць і такі факт: прывітаць удзельнікаў міжнароднай канфэрэнцыі ад Нямеччыны прыйшоў амбасадар Гельмут Фрык. Ад уладаў Беларусі — шараговыя супрацоўнікі структураў сацыяльнай апекі.


Уцалелі ўспаміны ад мінулага жыцця - Петриков | Петриковский район | Новости Петрикова | Петриковские новости | Петрыкаускiя навiны | Газета города Петриков\nУцалелі ўспаміны ад мінулага жыцця\nЧетверг, 10.12.2015 09:40. Рубрика: Партрэты Просмотров: 1 019\nДзяцінства нам пакідае ў памяці самыя яскравыя ўспаміны на ўсё жыццё. Псіхолагі сцвярджаюць, што будучыня чалавека залежыць ад таго, якое было ў яго дзяцінства. Чым больш дзіця будзе ўхутана клопатам, пяшчотай і любоўю, тым больш паспяховым чалавекам стане далей. А што тады можна сказаць пра тых дзяцей, якія выхоўваліся ў гады Вялікай Айчыннай вайны? Як жорсткасць, голад, цяжкая праца паўплывалі на іх далейшы лёс? Вайна проста адабрала ў іх дзяцінства, яго не было. Ім давялося стаць дарослымі яшчэ на парозе свайго жыцця.\nЛічу, што за ўсё гора і беды, якое даводзіцца чалавеку перажыць, павінна быць кампенсацыя. І наадварот. Чым лягчэй і бесклапотней жыццё, тым горш будзе расплата за такую палёгку. У прыродзе ва ўсім існуе раўнавага.\nАляксандр Вяракса быў у сям’і старэйшым з траіх дзяцей. Бацька быў шаўцом, маці ўпраўлялася па дамашняй гаспадарцы. Сям’я Вяраксаў пражывала ў Петрыкаве на вуліцы Нагіна (пад гарой недалёка ад Прыпяці). Там жа рассялі-ліся яўрэйскія сем’і. Са слоў Аляксандра Якаўлевіча, петрыкаўскія яўрэі былі перасяленцамі з Германіі і на ідышы не размаўлялі, а вось нямецкую мову ведалі цудоўна. Узгадвае мой суразмоўца, як немцы вялі яўрэеў на расстрэл. Гэта карціна ярка засталася ў памяці.\nКалі пачалася вайна Сашу было 12 гадоў, ён на той час паспеў скончыць чатыры класы. Самастойна пасвіў карову, карміў свіней. Чатыры гады сям’я прабыла ў акупацыі. У апошні год вайны Сашу забралі ў канцэнтрацыйны лагер у Скобраўку, дзе дзеці былі ў якасці донараў крыві для параненых немцаў. Там, на шчасце, прабыў усяго 4 месяцы, але і гэтага хапіла. Пад канвоем дзеці збіралі шчаўе, вінаградны ліст. Побач з дзіцячым лагерам трымалі ў полоне італьянцаў. У ліпені Саша быў вызвалены і вярнуўся дадому.\nАдпачываць не было калі. Прапанавалі быць брыга-дзірам сталярнага цэха, які працаваў для 26-га аднаўленчага атраду па рамонце суднаў. У падначаленні падлетка працавалі 5 мужчын ва ўзросце ад 75 да 80 гадоў, двое былі на мыліцах. Давалі добры харчовы паёк. Там працаваў да 1949 года.\nЗатым быў прызваны ў паветрана-дэсантныя войскі. Служыў аж пад Ула-дзівастокам. Там рыхтавалі байцоў для закідкі іх у амерыканскі тыл для вайны з Карэяй. У скарбонцы навыкаў Аляксандра Якаўлевіча 29 скачкоў з парашутам, з іх сем начных і тры з аэрастату ў поўнай экіпіроўцы. Гэта спатрэбілася пазней, калі навучаў у Петрыкаве ў добраахвотным таварыстве садзеяння арміі, авіяцыі і флоту будучых парашутыстаў. Як памятаюць многія петрыкаўчане старэйшага пакалення, у горадзе быў аэрадром.\nЗа добрую службу два разы заслужыў адпачынак, наведваўся на малую радзі-му. Дабіраўся дадому 10 сутак.\nУ 1953 годзе сяржант Аляксандр Вяракса дэма-білізаваўся. Адразу быў пастаўлены на ўлік у райкаме камсамола. Некаторы час папрацаваў загадчыкам гаспадаркі ў лясгасе. Больш адказная работа была прапанавана пазней: Аляксандр Якаўлевіч узначаліў фінансавы аддзел. Адпрацаваў на гэтай пасадзе 12 гадоў. Затым легендарны чалавек горада Платон Астапчук запрасіў Аляксандра Якаўлевіча сакратаром партарганізацыі.\nУ 1954 годзе Аляксандр Якаўлевіч на танцпляцоўцы прыкмеціў маладую дзяўчыну, якая прыехала па накіраванні ў Петрыкаў з Брагінскага раёна. У хуткім часе стварылі сям’ю. Наталля Ануфрыеўна загадвала кантрольна-насеннай лабараторыяй, па спецыяльнасці была аграномам. Выхавалі дваіх сыноў. Віктар стаў ваеннаслужачым, цяпер падпалкоўнік ракетных войскаў. Жыве ў Мазыры.\nУладзімір выбраў прафесію настаўніка, выкладае гісторыю ў Макарыцкай школе. Кожны падараваў па ўнуку. У Сашы і Дзімы ўжо свае сем’і. Сапраўдным шчасцем для Аляксандра Якаўлевіча з’яўляецца праўнучка-другакласніца Аля.\nТрагічна ў 1991 годзе загінула жонка Аляксандра Якаўлевіча. З той пары ён так і застаўся адзін. Пражывае ў сваім доме на вуліцы Базарнай, які пабудаваў сам. Дапамагае даглядаць агарод нявестка Ларыса, якая наведваецца з Мазыра.\nДобра памятаюць петрыкаўчане Аляксандра Вяраксу як загадчыка ашчаднай касы. Гэтай рабоце ён аддаў 17 гадоў. Агульны працоўны стаж склаў 51 (!) год. Каля 40 чалавек былі ў падначаленні Аляксандра Якаўлевіча. Заваёўваў калектыў касы першынство нават у Саюзным спаборніцтве. У жаночым калектыве было працаваць цікава, і разам з тым даводзілася далікатна вырашаць шматлікія сітуацыі, каб захаваць добры мікраклімат. Аляксандр Якаўлевіч яшчэ застаў той час, калі на вуліцы Каралёва пачалося будаў-ніцтва для філіяла “Беларусбанка”. Затым кіраўніцтва перадаў Юліі Берднік. Узгадвае Юлію Якаўлеўну як сумленнага і адказнага чалавека.\nІ да сёння калектыў банка шануе і запрашае на шматлікія мерапрыемствы ветэрана працы Аляксандра Вяраксу. Вось і на пачатку студзеня Аляксандр Якаўлевіч будзе святкаваць Дзень банкаўскага работніка.\nАле ў бліжэйшы час будзе яшчэ адна падстава для свята. 17 снежня Аляксандр Якаўлевіч адзначыць свой 86-ы дзень нараджэння.\nНе сумуе дома наш герой. З 2007 года Аляксандр Якаўлевіч з’яўляецца ўдзелькам хора ветэранаў. Дарэчы, спатканне ён назначыў мне ў Доме культуры, калі была чарговая рэпетыцыя. Калектыў хора рыхтаваўся да канцэрта ў Капаткевіцкім Доме-інтэрнаце для састарэлых і інвалідаў.\nЛюбімыя песні для выканання ў Аляксандра Якаўлевіча, зразумела, з “ваеннага” рэпертуару: “Дарожка франтавая”, “Я ішоў тады ў паход” і іншыя. Акампаніятарам і часовым кіраўніком хора з’яўляецца Эмілія Яцкавец. У хоры акрамя Аляксандра Якаўлевіча яшчэ адзін мужчына – Вячаслаў Кліншпарт, які задзейнічаны ў выкананні розных сцэнак. Усяго 14 удзельнікаў.\nГадзіны, праведзеныя на рэпетыцыях, а таксама ў паездках з канцэртамі неяк аблягчаюць жыццё. А жыццё, як вынікае, вельмі насычанае і разнастайнае на падзеі.\nШмат цікавага можа расказаць Аляксандр Якаўлевіч. Летась да яго наведваліся з Францыі кінематографы-дакументалісты, якія збіралі каштоўныя матэрыялы сведкаў вайны. Упэўнена, што яны здабылі шмат дакладнай інфармацыі.\nВіншую з надыходзячымі святамі і жадаю Аляксандру Якаўлевічу здароўя і доўгіх гадоў. Няхай жыццё больш радуе і сцеражэ Вас ад бяды.\nЦяпло душы і вернасць прафесіі\nОдин комментарий на “Уцалелі ўспаміны ад мінулага жыцця”\n10.12.2015 в 11:10\nЧеловек советской формации, такие люди были и есть честью и совестью нашей эпохи, примером для теперешнего поколения.Здоровья и долгих лет жизни.Помню и его жену-Наталью Никифоровну-прекрасный человек и обаятельная женщина-светлая память ей.\n« Спорт і творчасць – па-прафсаюзнаму\nСтваральнікі добрых спраў »


Лукашэнка зрабіў кадравыя перастаноўкі ў войску | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПа выніках нарады 31 траўня па ацэнцы вынікаў праверкі Узброеных сіл Беларусі Аляксандр Лукашэнка зрабіў кадравыя прызначэнні ў кіраўніцтве УС.\nЯк паведамляе прэс-служба кіраўніка дзяржавы, Аляксандр Вальфовіч, які раней займаў пасаду камандуючага войскамі Паўночна-заходняга аператыўнага камандавання, прызначаны першым намеснікам начальніка Генеральнага штаба Узброеных сіл.\nКамандуючым войскамі ПЗАК стаў Андрэй Жук. Да гэтага ён займаў пасаду намесніка камандуючага войскамі Заходняга аператыўнага камандавання Узброеных сіл.\nНамеснікам камандуючага войскамі Заходняга аператыўнага камандавання прызначаны Ігар Дземідзенка, які раней узначальваў інфармацыйна-аналітычнае ўпраўленне Генеральнага штаба.\nЛеанід Касінскі прызначаны памочнікам міністра абароны па ідэалагічнай рабоце ва Узброеных сілах — начальнікам галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы Міністэрства абароны. Раней ён быў першым намеснікам начальніка галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы Мінабароны — начальнікам упраўлення маральна-псіхалагічнага забеспячэння галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы Міністэрства абароны.\nДа Касінскага начальнікам галоўнага ўпраўлення ідэалагічнай работы Мінабароны быў Аляксандр Гура.\nЯк паведамляе дзяржаўнае інфармацыйнае агенцтва БелТА, паводле слоў дзяржсакратара Савета бяспекі Беларусі Станіслава Зася, непасрэдна самі кадравыя перастаноўкі не звязаны з комплекснай праверкай, якая адбылася ва Узброеных сілах, аднак пры падборы кандыдатур на адпаведныя пасады ўлічвалася, як афіцэры сябе паказалі падчас яе правядзення.\nЛукашэнка лічыць неабходным павышаць мабільнасць беларускай арміі


Будзьма беларусамі! » Усевалад Сцебурака з нагоды ліквідацыі Саюза беларускіх пісьменнікаў: «Мы не просім спачування, мы просім павагі да тых, хто працаваў на карысць Беларушчыны дзесяцігоддзямі»\n03.10.2021 | Літаратура\nУсевалад Сцебурака з нагоды ліквідацыі Саюза беларускіх пісьменнікаў: «Мы не просім спачування, мы просім павагі да тых, хто працаваў на карысць Беларушчыны дзесяцігоддзямі»\nНамеснік старшыні Саюза беларускіх пісьменнікаў з нагоды ліквідацыі Саюза напісаў на сваёй старонцы ў фэйсбуку эмацыйны пост, у якім пералічыў факты і міфы адносна таго, чым быў Саюз.\nЧым быў Саюз, факты\nГэта самая старая творчая арганізацыя краіны — (амаль 90 гадоў). Гэта амаль 500 чалавек творцаў. Амаль усе імёны беларускай літаратуры, што вы ведаеце — гэта імёны сяброў Саюза. Гэта сотні выдадзеных кніг беларускіх аўтараў — ад дэбютантаў да класікаў. Гэта часопісы, альманахі.\nГэта Школа маладога літаратара — папулярны адукацыйны праект, дзе збіраліся лепшыя каб вучыцца і вучыць.\nГэта літаратурнае жыццё ў сталіцы і рэгіёнах. Гэта вечарыны, прэзентацыі, фестывалі.\nГэта міжнароднае супрацоўніцтва — сяброўства ў Еўрапейскім пісьменніцкім саюзе і г.д.\nГэта ад пачатку і да канца акрэсленая і адкрытая нацыянальная і незалежніцкая пазіцыя ўсіх — і кіраўнікоў, і шараговых сяброў. Тое, чым не можа пахваліцца, на жаль, бальшыня падобных творчых арганізацый.\n«Палітыку» Саюза вызначалі імёны яго найвядомейшых сяброў — Быкава, Гілевіча, Барадуліна, Бураўкіна, Законнікава, Вярцінскага, Някляева, Пашкевіча, Пятровіча, Арлова, Скоблы, Севярынца, Алексіевіч і многіх іншых. Сябры Саюза былі сярод стваральнікаў БНФ і ЗБС «Бацькаўшчына», Беларускага ПЭН-Цэнтра і многіх беларускіх палітычных партый і рухаў. Сябры саюза былі галасамі дэмакратычнай Беларусі і яе прадстаўнікамі ў свеце.\nМенавіта за гэта Саюз неаднойчы цярпеў нападкі дзяржавы — у яго першага і адзінага яшчэ ў 2000-ых былі адабраныя ўся маёмасць і фінансавая падтрымка, што між іншым засталося ў іншых саюзаў і да сёння. Мы выправіліся ў вольнае плаванне і не зніклі, а толькі прырасталі сябрамі і справамі.\nГэта факты. Усе астатняе міфы.\nМіфы пра Саюз\nМіфы пра «даброты» — іх было ў савецкі час, так. Зараз толькі клопаты і поўхі ад дзяржавы.\nМіф пра тое, што «там усе дзяды» — пераважная большасць маладых аўтараў, якіх вы ведаеце ў незалежніцкім полі літаратуры, — таксама нашыя сябры.\nМіф пра кансерватызм? Таксама міф — я хадзіў летам на працу ў шортах)!\nЧаму я гэта пішу? Не ў адказ на ліквідацыю. Тым, хто ліквідаваў, мне няма чаго сказаць. Я хачу, каб гэта прачыталі тыя, хто ледзь не радасна піша: «А навошта ён быў», «Усе саюзы — савецкае мінулае» і інш.\nШаноўныя, «савецкае мінулае» — гэта як раз масавыя ліквідацыі грамадзянскіх правоў і свабодаў. А творчыя пісьменніцкія Саюзы існуюць у кожнай еўрапейскай краіне (і не па адным)! Паўсюль творцы яшчэ з цэхавых часоў імкнуцца мець свае суполкі і гэта натуральна! Разам прасцей абараніць свае правы і дамагчыся патрэбных зменаў...\nКарацей, мы не просім спачування, мы просім павагі да тых, хто працаваў на карысць Беларушчыны дзесяцігоддзямі, чакаючы калі вы «абудзіцеся».


Cяргей Бабкін запісаў фантастычную вэрсію «Грай» (беларуская прэм’ера). Тузін Гітоў. Слушны музычны партал\n5002 / 2\nУкраінскі музыка стаў адным з удзельнікаў праекту «Lyapis Crew: ТРУбьют», рэліз першай часткі якога адбыўся 15 ліпеня. Сяргей абраў для выкананьня песьню «Грай», якая дала назву беларускамоўнай праграме «Ляпісаў». Ён зьмяніў аранжыроўку і выканаў яе ў сваім арыгінальным рэчышчы ды яшчэ і з удзелам хору.\nУ любові да творчасьці гурта «Ляпіс Трубяцкі» былы ўдзельнік 5nizza прызнаваўся неаднойчы, казаў пра жаданьне запісаць зь беларускім гуртом супольную песьню. Той факт, што каманду Міхалка забараняюць на іх радзіме выклікаў у музыкі абурэньне. Падчас аднаго з прыездаў у Менск з канцэртам Сяргей зазначыў у камэнтары для Tuzin.fm:\n«Забароны — гэта нешта хваравітае, бздура, няслушнасьць, глупасьць. Калі яшчэ забараняюць „Ленинград“, то гэта можна зразумець. Яны ведалі на што ідуць, калі вырашылі лаяцца са сцэны. Але калі не даюць выступаць „Ляпісу Трубяцкому“ ды іншым вашым камандам, дык гэта зусім незразумела. Падаецца, што краіна павінна ганарыцца такімі музыкамі… З Высоцкім жа гэтак жа сама было: ён жыў у сваёй краіне, але быў пад забаронай».\n«Грай» у выкананьні Сяргея Бабкіна ўвайшла ў першую частку праекту «Lyapis Crew: ТРУбьют». У яго межах музыкі з розных краінаў запісалі свае вэрсіі песень беларускага гурта. Сярод удзельнікаў — Noize MC (Расея), гурт «Бумбокс» (Украіна), Баста (Расея), гурты зь Беларусі ТТ-34, «Пані Хіда», Exist-M, «Жнюв» ды іншыя. Прадусар гурта Яўген Калмыкоў кажа, што ўсяго на конкурс прыйшло ажно з 300 запісаў і абраць зь іх найлепшыя было няпроста. «Мы меркавалі абраць найлепшыя кавэры на адзін дыск, але вартых увагі трэкаў было значна болей, таму падзялілі праект на тры часткі — рокавую, ска-панкавую і панкавую».\nАд 15 чэрвеня складанку «Lyapis Crew: ТРУбьют, Vol.1» можна набыць на iTunes, паслухаць рэліз можна празь «Яндекс.Музыка», на CD праект выйдзе 28 ліпеня на лэйбле Soyuz Music. Выхад другой і трэцяй часткі праекту прызначаны на канец жніўня і верасень адпаведна.\nБеларуская прэзэнтацыя песьні Сяргея Бабкіна «Грай» на Tuzin.fm. Трэк зьмешчаны са згоды гурта «Ляпіс Трубяцкі».\nНайбліжэйшы выступ Сяргея Бабкіна ў Беларусі — 2 жніўня на фэсьце «Дружба» ў Шаблях.\nTuzin.fm, фота — Аляксандар «Tarantino» Ждановіч\nCяргей Бабкін, Ляпіс Трубяцкі, Сяргей Міхалок\n5200 / 2\n16.07.2014 / 18:41\nАбсалютна выдатнае і надзвычай творчае пераасэнсаваньне песьні "Ляпісаў". Адназначна найлепшы трэк з усёй першай часткі трыб'юту.\n17.07.2014 / 12:16\nвельмі цікава. дзякуй.