ΔΙΟΓΕΝΗΣ ΛΑΕΡΤΙΟΣ: Βίοι Φιλοσόφων - Ἀνάχαρσις (1.101-1.103)\n[1.101] Ἀνάχαρσις ὁ Σκύθης Γνούρου μὲν ἦν υἱός, ἀδελφὸς δὲ Καδουίδα τοῦ Σκυθῶν βασιλέως, μητρὸς δὲ Ἑλληνίδος· διὸ καὶ δίγλωττος ἦν. οὗτος ἐποίησε τῶν τε παρὰ τοῖς Σκύθαις νομίμων καὶ τῶν παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εἰς εὐτέλειαν βίου καὶ τὰ κατὰ πόλεμον ἔπη ὀκτακόσια. παρέσχε δὲ καὶ ἀφορμὴν παροιμίας διὰ τὸ παρρησιαστὴς εἶναι, τὴν ἀπὸ Σκυθῶν ῥῆσιν.\n[1.102] καὶ ὁ θεράπων εἰσαγγείλας ἐκελεύσθη ὑπὸ τοῦ Σόλωνος εἰπεῖν αὐτῷ, ὅτιπερ ἐν ταῖς ἰδίαις πατρίσι ξένους ποιοῦνται. ἔνθεν ὁ Ἀνάχαρσις ἑλὼν ἔφη νῦν αὐτὸν ἐν τῇ πατρίδι εἶναι καὶ προσήκειν αὐτῷ ξένους ποιεῖσθαι. ὁ δὲ καταπλαγεὶς τὴν ἑτοιμότητα εἰσέφρησεν αὐτὸν καὶ μέγιστον φίλον ἐποιήσατο.\nΜετὰ χρόνον δὲ παραγενόμενος εἰς τὴν Σκυθίαν καὶ δοκῶν τὰ νόμιμα παραλύειν τῆς πατρίδος πολὺς ὢν ἐν τῷ ἑλληνίζειν, τοξευθεὶς ἐν κυνηγεσίῳ πρὸς τἀδελφοῦ τελευτᾷ, εἰπὼν διὰ μὲν τὸν λόγον ἐκ τῆς Ἑλλάδος σωθῆναι, διὰ δὲ τὸν φθόνον ἐν τῇ οἰκείᾳ ἀπολέσθαι. ἔνιοι δὲ τελετὰς Ἑλληνικὰς ἐπιτελοῦντα διαχρησθῆναι.\nΚαὶ ἔστιν ἡμῶν εἰς αὐτόν·\n[1.103] ἐς Σκυθίην Ἀνάχαρσις ὅτ᾽ ἤλυθε, πολλὰ πλανηθεὶς\nτὸν δ᾽ ἔτι μῦθον ἄκραντον ἐνὶ στομάτεσσιν ἔχοντα\nΟὗτος τὴν ἄμπελον εἶπε τρεῖς φέρειν βότρυς· τὸν πρῶτον ἡδονῆς· τὸν δεύτερον μέθης· τὸν τρίτον ἀηδίας. θαυμάζειν δὲ ἔφη πῶς παρὰ τοῖς Ἕλλησιν ἀγωνίζονται μὲν οἱ τεχνῖται, κρίνουσι δὲ οἱ μὴ τεχνῖται. ἐρωτηθεὶς πῶς οὐκ ἂν γένοιτό τις φιλοπότης, «εἰ πρὸ ὀφθαλμῶν,» εἶπεν, «ἔχοι τὰς τῶν μεθυόντων ἀσχημοσύνας.» θαυμάζειν τε ἔλεγε πῶς οἱ Ἕλληνες νομοθετοῦντες κατὰ τῶν ὑβριζόντων, τοὺς ἀθλητὰς τιμῶσιν ἐπὶ τῷ τύπτειν ἀλλήλους. μαθὼν τέτταρας δακτύλους εἶναι τὸ πάχος τῆς νεώς, τοσοῦτον ἔφη τοῦ θανάτου τοὺς πλέοντας ἀπέχειν.\n[1.101] Ο Σκύθης Ανάχαρσης ήταν γιος του Γνούρου και αδερφός του βασιλιά της Σκυθίας Καδουίδα. Η μητέρα του ήταν Ελληνίδα· γι᾽ αυτό και μιλούσε και τις δύο γλώσσες. Έγραψε ένα ποίημα οκτακοσίων στίχων για τις συνήθειες των Σκυθών και των Ελλήνων σχετικά με την απλότητα της ζωής και τον πόλεμο. Με την παρρησία και τον καθαρό του λόγο έκανε να γεννηθεί η παροιμιακή έκφραση «Σκυθικός λόγος».\nΟ Σωσικράτης λέει ότι ο Ανάχαρσης πήγε στην Αθήνα κατά την 47η Ολυμπιάδα, όταν άρχοντας ήταν ο Ευκράτης. Ο Έρμιππος διηγείται ότι, όταν πήγε στο σπίτι του Σόλωνα, παρακάλεσε έναν από τους υπηρέτες να αναγγείλει ότι ήρθε ο Ανάχαρσης και θέλει να τον δει, και αν γίνεται, να γίνει φίλος του ως φιλοξενούμενός του.\n[1.102] Ο υπηρέτης τα μετέφερε όλα αυτά στον Σόλωνα, και εκείνος τον διέταξε να του πει ότι οι άνθρωποι επιλέγουν τους φίλους τους από φιλοξενία μέσα στην ίδια την πατρίδα. Αρπάζοντας τα λόγια του Σόλωνα ο Ανάχαρσης είπε ότι ο ίδιος βρίσκεται τώρα στην πατρίδα του και άρα του ταιριάζει να κάνει φίλους από φιλοξενία. Έμεινε τότε ο Σόλωνας κατάπληκτος από την αμεσότατη απάντησή του, τον πήρε μέσα και τον έκανε τον καλύτερό του φίλο.\nΌταν ύστερα από κάποιο διάστημα γύρισε πίσω στην πατρίδα του, επειδή έδωσε την εντύπωση —με τον ζήλο που έδειχνε για τα ελληνικά πράγματα— ότι καταλύει τα έθιμα και τις συνήθειες της πατρίδας του τοξεύθηκε στο κυνήγι από τον αδερφό του και έτσι πέθανε. Ο τελευταίος λόγος του ήταν ότι η φήμη του τον έσωσε στην Ελλάδα, ο φθόνος όμως τον σκότωσε στην πατρίδα του. Κάποιοι λένε ότι τον σκότωσαν τη στιγμή που έκανε ελληνικές τελετουργίες.\nΓι᾽ αυτόν υπάρχει το εξής δικό μου επίγραμμα:\n[1.103] Στη Σκυθία σαν γύρισε ο Ανάχαρσης απ᾽ τα πολλά ταξίδια,\nόλον τον κόσμο πρότρεπε να ζει ελληνικά.\nΑτέλειωτο τον είχε ακόμη στο στόμα του τον λόγο\nκαι μια σαΐτα φτερωτή τον άρπαξε ευθύς ψηλά.\nΕίπε ότι το αμπέλι παράγει τριών ειδών τσαμπιά: το πρώτο της ηδονής, το δεύτερο της μέθης, το τρίτο της αηδίας. Εξέφραζε την απορία του πώς γίνεται στους αγώνες να παίρνουν μέρος στην Ελλάδα οι ειδικοί, την κρίση όμως να την κάνουν οι μη ειδικοί. Όταν τον ρώτησαν με ποιόν τρόπο θα μπορούσε κανείς να μη γίνει πότης, είπε: «Αν έχει μπροστά στα μάτια του τις ασχήμιες των μεθυσμένων». Απορούσε επίσης πώς οι Έλληνες κάνουν νόμους εναντίον της βίας, τιμούν όμως τους αθλητές που χτυπούν ο ένας τον άλλον. Όταν διαπίστωσε ότι το πάχος ενός πλοίου είναι τέσσερα δάχτυλα, τόση, είπε, είναι και η απόσταση των επιβατών του από τον θάνατο.\nΟ ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ ΚΑΙ Η ΑΧΡΟΝΗ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ\nΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ\nΟ Επίκουρος πίστευε ότι η αποστολή της φιλοσοφίας είναι ν’ ανακουφίσει την ανθρώπινη δυστυχία. Ποια αιτία όμως βρίσκεται στη ρίζα της ανθρώπινης δυστυχίας; Ο Επίκουρος δεν είχε καμιά αμφιβολία ως προς την απάντηση στο ερώτημα αυτό: ο πανταχού παρών φόβος μας για τον θάνατο.\nΗ τρομακτική σκέψη του αναπόφευκτου θανάτου, επέμενε ο Επίκουρος, μας εμποδίζει ν’ απολαύσουμε τη ζωή μας και δεν αφήνει καμιά ηδονή αδιατάρακτη. Επειδή καμιά δραστηριότητα δεν μπορεί να ικανοποιήσει τη λαχτάρα μας για αιώνια ζωή, οποιαδήποτε δραστηριότητα είναι εγγενώς μη ικανοποιητική. Ο Επίκουρος έγραψε ότι πολλοί άνθρωποι αναπτύσσουν ένα μίσος για τη ζωή – σε σημείο να φτάνουν, κατά έναν ειρωνικό τρόπο, ακόμα και στην αυτοκτονία. Άλλοι αφοσιώνονται στη φρενιτιώδη και άσκοπη δραστηριότητα, η οποία δεν έχει άλλο στόχο από την αποφυγή της οδύνης που είναι εγγενής στην ανθρώπινη μοίρα.\nΟ Επίκουρος απάντησε στην ατελείωτη και ανικανοποίητη αναζήτηση καινούριων δραστηριοτήτων προτρέποντάς μας ν’ αποθηκεύουμε και ν’ ανακαλούμε βαθιά χαραγμένες μνήμες ευχάριστων εμπειριών. Αν μπορούμε να μάθουμε ν’ αντλούμε πάλι και πάλι από αυτές τις μνήμες, υποστήριζε, τότε δεν θα έχουμε ανάγκη την ατελείωτη ηδονιστική αναζήτηση.\nΠώς επιχείρησε ο Επίκουρος ν’ ανακουφίσει το άγχος θανάτου; Διατύπωσε μια σειρά από καλά κατασκευασμένα επιχειρήματα, τα οποία οι μαθητές του απομνημόνευαν σαν κατήχηση. Πολλά απ’ τα επιχειρήματα αυτά αμφισβητήθηκαν στα 2.300 χρόνια που μεσολάβησαν, συνεχίζουν όμως να αποδεικνύονται καίρια στο πώς μπορεί κανείς να ξεπεράσει τον φόβο του θανάτου. Στο κεφάλαιο αυτό θα συζητήσω τρία απ’ τα πιο γνωστά του επιχειρήματα, τα οποία αποδείχτηκαν πολύτιμα στη δουλειά μου με πολλούς ασθενείς αλλά και με τον ίδιο μου τον εαυτό, για την ανακούφιση του προσωπικού μου άγχους θανάτου.\nΟ Επίκουρος δίδασκε ότι η ψυχή είναι θνητή και πεθαίνει μαζί με το σώμα, ένα συμπέρασμα διαμετρικά αντίθετο με το συμπέρασμα στο οποίο είχε καταλήξει ο Σωκράτης. Λίγο πριν από τη θανάτωσή του, εκατό χρόνια νωρίτερα, ο Σωκράτης είχε βρει παρηγοριά στην πίστη του στην αθανασία της ψυχής και στην προσδοκία ότι μετά τον θάνατο η ψυχή του θ’ απολάμβανε αιώνια μια κοινότητα ανθρώπων με παρόμοιο τρόπο σκέψης, με τους οποίους θα μοιραζόταν την αναζήτηση της σοφίας. Ένα μεγάλο μέρος της θέσης του Σωκράτη -που περιγράφεται ολοκληρωμένα στον πλατωνικό διάλογο Φαίδων– υιοθετήθηκε και διατηρήθηκε από τους νεοπλατωνικούς και επρόκειτο στο μέλλον ν’ ασκήσει πολύ σημαντική επιρροή στη χριστιανική κατασκευή για τη μετά θάνατον ζωή.\nΟ Επίκουρος καταδίκαζε δριμύτατα τους σύγχρονούς του θρησκευτικούς ηγέτες, οι οποίοι, προσπαθώντας ν’ αυξήσουν τη δύναμή τους, ενέτειναν το άγχος θανάτου των οπαδών τους προειδοποιώντας τους για τις τιμωρίες που θα επιβάλλονταν μετά θάνατον σε όσους δεν τηρούσαν συγκεκριμένους κανόνες και κανονισμούς. (Στους αιώνες που θ’ ακολουθούσαν, η θρησκευτική εικονογραφία του μεσαιωνικού χριστιανισμού που απεικόνιζε τις τιμωρίες της Κόλασης -όπως στις σκηνές της Ημέρας της Κρίσεως που ζωγράφισε ο Ιερώνυμος Μπος- πρόσθεσε στο άγχος θανάτου μια αιματοβαμμένη εικαστική διάσταση.)\nΑν είμαστε θνητοί κι η ψυχή μας δεν ζει μετά τον θάνατό μας, επέμενε ο Επίκουρος, τότε δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε στο επέκεινα της ζωής. Δεν θα έχουμε συνείδηση, δεν θα νιώθουμε θλίψη για τη ζωή που χάσαμε, ούτε θα υπάρχει τίποτα να φοβηθούμε απ’ τους θεούς. Ο Επίκουρος δεν αρνιόταν την ύπαρξη θεών (ένα τέτοιο επιχείρημα θα τον εξέθετε σε θανάσιμο κίνδυνο, αφού ο Σωκράτης είχε θανατωθεί με την κατηγορία του αιρετικού λιγότερο από έναν αιώνα νωρίτερα), υποστήριζε όμως ότι οι θεοί δεν ασχολούνταν με τη ζωή των ανθρώπων και μας χρησίμευαν μόνο ως πρότυπα γαλήνης και μακαριότητας, προς τα οποία θα έπρεπε να προσβλέπουμε.\nΤο υπέρτατο τίποτα τον θανάτου\nΣτο δεύτερο επιχείρημά του ο Επίκουρος υποστηρίζει ότι ο θάνατος δεν είναι τίποτα για μας, γιατί η ψυχή είναι θνητή και τη στιγμή του θανάτου διασκορπίζεται. Αυτό που διασκορπίστηκε δεν έχει ικανότητα αντίληψης, και οτιδήποτε δεν γίνεται αντιληπτό είναι για μας ένα τίποτα. Με άλλα λόγια: όπου είμαι εγώ, δεν είναι ο θάνατος. Όπου είναι ο θάνατος, δεν είμαι εγώ. Επομένως, έλεγε ο Επίκουρος, «γιατί να φοβόμαστε τον θάνατο, αφού δεν υπάρχει ποτέ περίπτωση να τον αντιληφθούμε;»\nΗ θέση του Επίκουρου έχει την ακριβώς αντίστροφη οπτική απ’ το ευφυολόγημα του Γούντυ Άλλεν: «Δεν φοβάμαι τον θάνατο, απλώς δεν θέλω να είμαι εκεί όταν θα έρθει». Ο Επίκουρος λέει ότι πράγματι δεν θα είμαστε εκεί, ότι δεν θα το ξέρουμε όταν θα συμβεί, γιατί ο θάνατος κι «εγώ» με τίποτα δεν γίνεται να συνυπάρχουμε. Επειδή είμαστε νεκροί, δεν γνωρίζουμε ότι είμαστε νεκροί. Σ’ αυτή την περίπτωση λοιπόν, τι να φοβηθούμε;\nΤο τρίτο επιχείρημα του Επίκουρου υποστηρίζει ότι η κατάσταση της μη ύπαρξης μετά τον θάνατο είναι η ίδια κατάσταση στην οποία βρισκόμασταν πριν απ’ τη γέννησή μας. Παρά τις πολλές φιλοσοφικές διαφωνίες γι’ αυτό το αρχαίο επιχείρημα, πιστεύω ότι εξακολουθεί να διατηρεί μεγάλη δύναμη να προσφέρει ανακούφιση στους ανθρώπους που πεθαίνουν.\nΑπ’ τους πολλούς ανθρώπους που επαναδιατύπωσαν αυτό το επιχείρημα στο πέρασμα των αιώνων, κανείς δεν το έχει πει τόσο όμορφα όσο ο Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ, ο μεγάλος Ρώσος μυθιστοριογράφος, στην αυτοβιογραφία του, Μίλα, μνήμη, η οποία ξεκινάει με τις εξής φράσεις: «Το λίκνο αιωρείται πάνω από μια άβυσσο, κι η κοινή λογική μας λέει ότι η ύπαρξη μας δεν είναι παρά μια σύντομη αναλαμπή φωτός ανάμεσα σε δύο αιωνιότητες σκότους. Παρότι οι δυο τους είναι όμοια δίδυμα, ο άνθρωπος κατά κανόνα βλέπει την προγεννητική άβυσσο με μεγαλύτερη γαλήνη από την άβυσσο προς την οποία κατευθύνεται (με περίπου τεσσερισήμισι χιλιάδες παλμούς την ώρα)».\nΠροσωπικά μου έχει φανεί ανακουφιστική σε πολλές περιπτώσεις η σκέψη ότι οι δύο καταστάσεις μη ύπαρξης -ο χρόνος πριν απ’ τη γέννησή μας και ο χρόνος μετά τον θάνατό μας- είναι πανομοιότυπες κι ότι νιώθουμε τόσο μεγάλο φόβο για τη δεύτερη σκοτεινή έκταση, ενώ έχουμε τόσο μικρή ανησυχία για την πρώτη.\nΈνα ηλεκτρονικό μήνυμα από έναν αναγνώστη μου περικλείει μια αίσθηση που σχετίζεται μ’ αυτό:\nΑυτή την περίοδο νιώθω λίγο-πολύ καλά με την ιδέα της λήθης. Μοιάζει να είναι το μοναδικό λογικό συμπέρασμα. Από μικρό παιδί σκεφτόμουν πως μετά τον θάνατο ο άνθρωπος πρέπει λογικά να επιστρέψει στην κατάσταση στην οποία βρισκόταν πριν απ’ τη γέννηση. Οι ιδέες για τη μετά θάνατον ζωή μου φαίνονταν άτοπες και περίπλοκες σε σύγκριση με την απλότητα αυτού του συμπεράσματος. Δεν μπορούσα να παρηγορηθώ με την ιδέα μιας μετά θάνατον ζωής, επειδή η σκέψη της ατελείωτης ύπαρξης, είτε ευχάριστης είτε δυσάρεστης, είναι για μένα πολύ πιο τρομακτική από τη σκέψη μιας πεπερασμένης ύπαρξης.\nΣυνήθως εισάγω τις ιδέες του Επίκουρου νωρίς στη δουλειά μου με ασθενείς που υποφέρουν από τρόμο θανάτου. Χρησιμεύουν και για να εισαγάγουν τον ασθενή στο διανοητικό έργο της ψυχοθεραπείας και για να μεταδώσουν την προθυμία μου να σχετιστώ μαζί τους – ότι δηλαδή είμαι πρόθυμος να μπω στα πιο κρυφά δώματα του φόβου του ανθρώπου αυτού και διαθέτω κάποια βοηθήματα, για να κάνω το ταξίδι μας αυτό πιο άνετο. Υπάρχουν μερικοί ασθενείς που θεωρούν τις ιδέες του Επίκουρου άσχετες και ανούσιες, πολλοί όμως βρίσκουν σ’ αυτές ανακούφιση και βοήθεια – ίσως επειδή τους θυμίζουν την καθολικότητα των ανησυχιών τους και το γεγονός ότι μεγάλα πνεύματα, όπως ο Επίκουρος, πάλευαν με το ίδιο ζήτημα.\nΑναρτήθηκε από geo pi στις 3:45 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΣτιγμές και λόγοι της Γαλλικής Επανάστασης\nΟΤΑΝ ΣΥΣΣΩΜΗ Η «ΕΥΡΩΠΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΑΔΩΝ» κήρυξε τον πόλεμο στη Γαλλία των «αβράκωτων» (Απρίλης 1791), ο επαναστατικός λόγος έφτασε σε καινούργια έξαρση: την ορμή της επαναστατικής επίθεσης την διπλασίαζε τώρα το πάθος της πατριωτικής άμυνας. Κηρύσσεται «η πατρίδα σε κίνδυνο», το «Πολεμικό τραγούδι για τη στρατιά τον Ρήνου» -η «Μασσαλιώτισα»- αντηχεί σ’ όλη τη χώρα, και ο Ροβεσπιέρος σαλπίζει αλαζονικά και προφητικά: «Ακόμα κι αν ολόκληρη η Ευρώπη ενωθεί εναντίον μας, η Ευρώπη θα νικηθεί» (21.6.1791). Και κραυγάζει στους εχθρούς πάνω απ’ τα σύνορα: «Τρέμετε, αλιτήριοι, οι λαοί είναι πιο δυνατοί απ’ τους τυράννους!» (6.12.1791).\n«Όλα σαλεύουν, όλα τραντάζονται, όλα φλέγονται να πολεμήσουν», ωρύεται ο Νταντόν στην Εθνοσυνέλευση, για να προσθέσει το περιβόητο: «Για να νικήσουμε, χρειάζεται τόλμη, και πάλι τόλμη, και πάντα τόλμη – και η Γαλλία έχει σωθεί».\nΑλλά η επίθεση των «εστεμμένων», και οι συνωμοσίες του ντόπιου ομολόγου τους και των «ευγενών» κατά της Επανάστασης, έφεραν τον Λουδοβίκο ΙΣΤ’ στην «κόψη του ξυραφιού» και της καρμανιόλας (εκεί να δεις «UNFAIR»!).\nΗ δίκη του, η καταδίκη του και η καρατόμησή του (11.11.1792-21.1.1793) δικαιώθηκαν με νέους χειμάρρους αντιδεσποτικών λόγων. Πριν δυο χρόνια κιόλας, ο Saint-Just, το «τρομερό παιδί» της Επανάστασης κι ένας απ’ τους φλογερότερους ρήτορές της, είχε πει: «Κανένας δεν μπορεί να βασιλέψει αθώα… Όλοι οι βασιλιάδες είναι αντάρτες (κατά του λαού) και σφετεριστές» (Συμβατική, 13.11.1790). «Όλα τα εγκλήματα είναι γεννήματα της τυραννίας – που είναι το πρώτο έγκλημα απ’ όλα» («Το πνεύμα της Επανάστασης», 20.6.1791).\nΤο ίδιο «μοτίβο» θ’ αναπτύξει, αργότερα, ο Ροβεσπιέρος: «Οι βασιλιάδες, οι αριστοκράτες, οι τύραννοι, είναι σκλάβοι εξεγερμένοι ενάντια στον ηγεμόνα της Γης, δηλαδή στο ανθρώπινο γένος, και ενάντια στον νομοθέτη τον κόσμου, δηλαδή στη Φύση.» (21.4.1793).\nΑκόμα κι ένας επίσκοπος, ο Ανρί Γκρεγκουάρ, δεν δίσταζε να πει στη Συμβατική: «Στην ηθική τάξη τον κόσμου, οι βασιλείς είναι ό,τι και τα θηρία στη φυσική τάξη: οι Αυλές αποτελούν εργαστήρια εγκλημάτων, εστίες διαφθοράς και άντρα τυράννων. Η ιστορία των βασιλέων είναι το μαρτυρολόγιο των εθνών» (21.9.1792). (Αυτό δεν εμπόδισε τον σεβασμιότατο, όταν έγινε η παλινόρθωση των Βουρβόνων, να παρευρεθεί εν μεγάλη στολή στην είσοδο του Λουδοβίκου ΙΗ’ στην Παναγία των Παρισίων. Πάντα ν’ «ακουμπάει» την εξουσία ο κλήρος, όποια και να ‘ναι!).\nΗ συλλογιστική για την καταδίκη σε θάνατο του «Λουδοβίκου του Εσχάτου», του «πολίτη Καπέτου», ήταν πολύ απλή: «Οι βασιλιάδες στερέωσαν τον δεσποτισμό τους χύνοντας άδικα το αίμα των λαών. Είναι καιρός, η ελευθερία των λαών να θεμελιωθεί χύνοντας νόμιμα το ακάθαρτο αίμα των βασιλιάδων», φώναζε ο Jacques Roux (1.12.1792). «Είναι έγκλημα να είσαι βασιλιάς», επειδή «οι βασιλιάδες είναι δίποδα ανθρωποφάγα», υπερθεμάτιζε ο Ντε-μουλέν (Δεκέμβρης ‘92). Κι ο Ρου, πάλι: «Οι βασιλιάδες είναι άξιοι θανάτου απ’ τη στιγμή που γεννιούνται» (1.12.1792). Ο Λουδοβίκος «εξιλεώθηκε» με 39 χρόνια καθυστέρηση…\nΑυτονόητα, η Δημοκρατία, που καθιερώθηκε στις 22.9.1792, δεν θα ήταν άξια του ονόματός της και της Επανάστασης, αν δεν αποτελούσε το πολίτευμα της λαϊκής ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της αρετής.\nΟ λαός, «το σκυλολόι (canaille) όπως τον ονομάζει η ξεδιάντροπη πλουτοκρατία, είναι το πιο υγιές μέρος της κοινωνίας, το μόνο που, μέσα σ’ αυτόν τον αιώνα της λάσπης, αγαπάει ακόμα την αλήθεια, τη δικαιοσύνη, την ελευθερία», έγραφε ο Μαρά («Ο φίλος του λαού»,1.10.1790). Γι’ αυτό, θα πει ο Σεν-Ζιστ, «τίποτα δεν είναι πιο γλυκό για τ’ αυτιά της ελευθερίας απ’ το θόρυβο και τις κραυγές της λαϊκής συνέλευσης» (20.6.1791). Και έργο της συνέλευσης αυτής -«μέγα καλό και πρώτο»- είναι η οργάνωση, η «σύνταξη» της Δημοκρατίας. «Η Επανάσταση είναι ο πόλεμος της ελευθερίας ενάντια στους εχθρούς της, το Σύνταγμα είναι το καθεστώς της νικήτριας και ειρηνικής ελευθερίας», όριζε ο Ροβεσπιέρος (25.12.1793).\nΜαζί με την Ελευθερία, «όρος» της Δημοκρατίας είναι η Δικαιοσύνη και η Αρετή. «Η ελευθερία είναι η αλυγισιά μπρος στο κακό, είναι η δικαιοσύνη και η φιλία», έλεγε ο Σεν-Ζιστ (15.4.1794). Και ο Ροβεσπιέρος, στον τελευταίο λόγο του (8η Θερμιδόρ: 26.7.1794), θα πει:\n«Λαέ, θυμήσου πως, αν στη Δημοκρατία δεν βασιλεύει η Δικαιοσύνη με απόλυτη εξουσία κι αν αυτή η λέξη δεν σημαίνει αγάπη της ισότητας και της πατρίδας, τότε η ελευθερία είναι ένα κούφιο όνομα. Λαέ, εσύ που σε φοβούνται, σε κολακεύουν και σε περιφρονούν, εσύ αναγνωρισμένε κυρίαρχε, που σου φέρονται σαν σε σκλάβο, θυμίσου ότι, παντού όπου δεν βασιλεύει η Δικαιοσύνη, κυβερνούν τα πάθη των αξιωματούχων και ο λαός έχει αλλάξει αλυσίδες αλλά όχι και μοίρα»… (Κάθε ομοιότητα με σύγχρονα «κούφια ονόματα», με αυθαιρεσίες και ατασθαλίες «αξιωματούχων», με παραποιήσεις της Δικαιοσύνης, με περιφρονήσεις του λαού είναι καθαρά συμπτωματική.).\nΟ ίδιος -ο «αδιάφθορος»- θ’ αξιώσει (5.2.1794) την απόλυτη κυριαρχία της δημοκρατικής αρετής: «Στο σύστημα της Γαλλικής Επανάστασης, ό,τι είναι ανήθικο είναι απολιτικό, και ό,τι διαφθείρει είναι αντιεπαναστατικό» (αλλά όχι και «αντισοσιαλιστικό»;).\nΑλλά οι θανάσιμες για την Επανάσταση απειλές, από εξωτερικούς κι εσωτερικούς εχθρούς, δεν άφηναν περιθώρια για θεωρίες και «ιδανικά», και όρθωναν επιτακτική την «ανάγκη» της βίας.\nΤου κάκου ο Thuriot ορκιζόταν στην Εθνοσυνέλευση: «Αγαπώ την ελευθερία, αγαπώ την επανάσταση, αλλ’ αν χρειάζεται έγκλημα για να την εξασφαλίσει, προτιμώ ν’ αυτοχειριασθώ» (17.8.92). Του κάκου ο Saint-Andre ολοφυρόταν μέσα στον φονικό πυρετό τού 1793: «Με το πρόσχημα της ελευθερίας, θα σκοτώσουμε την ελευθερία την ίδια;» (8.6.1793).\nΑυτά φάνταζαν ουτοπίες, αν όχι προδοσίες, στους κήρυκες της επαναστατικής βίας. Για εκείνους, η βία όχι μόνο δεν ήταν έγκλημα, αλλ’ αποτελούσε χρέος, άμυνα, δικαιοσύνη, αρετή. Ο Μαρά εξόρκιζε: «Μη σας τρομάζουν οι λέξεις: μόνο με τη βία μπορούμε να πετύχουμε τον θρίαμβο της ελευθερίας και να εξασφαλίσουμε τη σωτηρία τον λαού»… «Όρθιοι, όρθιοι! Κι ας αρχίσει να κυλάει το αίμα των προδοτών!» (19 και 26.8.1792)… «Με τη βία θα θεμελιώσουμε την ελευθερία – και ήρθε η ώρα να οργανώσουμε στιγμιαία τον δεσποτισμό της ελευθερίας για να συντρίψουμε τον δεσποτισμό των βασιλιάδων» (Απρίλης ‘93). Κι ο Νταντόν διαλαλούσε: «Πιστεύω πως μια Δημοκρατία, ενώ προγράφει τους δικτάτορες και τους «υπάτους», έχει ωστόσο τη δύναμη αλλά και το δικαίωμα να δημιουργήσει μιαν εξουσία τρομερή» (3.4.1793).\nΕξουσία «πρακτική» και «ηθική» μαζί, σε μιαν αιματηρή συζυγία: «Αν η δύναμη της λαϊκής κυβέρνησης σε ώρες ειρήνης είναι η αρετή, η δύναμη της λαϊκής κυβέρνησης στην επανάσταση είναι ταυτόχρονα η αρετή και ο τρόμος (η τρομοκρατία): χωρίς αρετή, ο τρόμος είναι ολέθριος, χωρίς τρόμο η αρετή είναι ανήμπορη», έλεγε «μοιραία» ο Ροβεσπιέρος (5.2.1794).\nΗ βία ήταν το «αναπότρεπτο» (έστω και αποτρόπαιο) εργαλείο της Επανάστασης – και ο καταλύτης της. «Πολίτες, θέλετε επανάσταση χωρίς επανάσταση;» προκαλούσε ο ασυμβίβαστος Ροβεσπιέρος την Εθνοσυνέλευση (5.11.1792). Δεκάξι μήνες αργότερα, ο «διόσκουρός» του Σεν-Ζιστ θα συνεχίσει καταπελτικά:\n«Το συστατικό στοιχείο της Δημοκρατίας είναι η ολοκληρωτική καταστροφή των πολεμίων της». «Όσοι κάνουν μισές επαναστάσεις, σκάβουν έναν τάφο» (τον δικό τους, βέβαια). «Τολμήστε! αυτή η λέξη περικλείνει όλη την πολιτική της Επανάστασης» (26.2.1794).\nΚαι «τόλμησαν» – όλοι εναντίον όλων. Όπως το είχε προμαντέψει ο Vergniaud, λίγο πριν καρατομηθεί (31.10.1793), «Η Επανάσταση, όπως ο Κρόνος, θα καταβροχθίσει τα παιδιά της». (Αυτά, οι αληθινές επαναστάσεις. Οι άλλες, οι ψευδεπίγραφες, πρακτικότερες, προτιμούν να καταβροχθίζουν το δημόσιο χρήμα). Όπως το είχε πει ο Billaud-Varenne, «περπατάμε πάνω σ’ ένα ηφαίστειο» – που η λάβα του θα έπνιγε τους περιπαθείς οδοιπόρους.\nΤα λόγια τους επαληθεύονταν και, μαζί με τα όπλα τους, στρέφονταν εναντίον τους. Περιλάλητες είναι οι αποστροφές του Σεν-Ζιστ: «Ο πιο επικίνδυνος εχθρός τον λαού είναι η κυβέρνησή του» (10.10.1793) και «Όλες οι τέχνες έχουν γεννήσει αριστουργήματα, η τέχνη της διακυβέρνησης δεν έχει γεννήσει παρά τέρατα» (24.4.1793). Και η πράξη έδειξε πως, στον κανόνα αυτόν, δεν κάνουν εξαίρεση ούτε οι λαϊκές, επαναστατικές κυβερνήσεις. Άλλωστε, ο ίδιος είχε πει: «Η ελευθερία που νικά, αναγκαστικά διαφθείρεται» (20.6.9171).\nΟ ένας μετά τον άλλον, οι ηγέτες της Επανάστασης εξόντωναν κι εξοντώνονταν, αφάνιζαν κι αφανίζονταν – με «λάιτ-μοτίβ» την οιμωγή της Κυρίας Ρολάν μπροστά στο ικρίωμα: «Ελευθερία, τι εγκλήματα γίνονται στο όνομά σου!» (8.11.1793).\nΚαι στο μεταξύ, σε κάποιον «επαναστατικό» στρατώνα, ένας άσημος μικρός Κορσικανός ετοίμαζε την κατάλυση και της Επανάστασης και της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας…\nΣτη βιογραφία, ακριβώς, του τελευταίου, ο Σταντάλ γράφει:\n«Είναι ένα επιχείρημα των αριστοκρατών τα εγκλήματα που συνοδεύουν τις επαναστάσεις. Ξεχνάνε, όμως, τα εγκλήματα που είχαν διαπραχθεί, βουβά, πριν απ’ την Επανάσταση». Και που, αυτά, την προκάλεσαν, βέβαια.\nΗ «εξίσωση» τούτη, ωστόσο, αναφέρεται στα εγκλήματα των τυράννων. Αλλά οι επαναστάτες του ‘89-’94, δίνοντας πελώριο ρόλο στη βία, ήταν αναπότρεπτο ν’ ανατραπούν από κάποιαν άλλη «εσωτερική» βία, δυνατότερη ή πονηρότερη (οι Γιρονδίνοι απ’ τους Ιακωβίνους, οι Ιακωβίνοι απ’ τους Θερμιδοριανούς) και, τελικά, από μια βία καλύτερα οργανωμένη κι οπλισμένη (Ναπολέων).\nΜόνο που κι αυτή η τελευταία θα γινόταν θύμα της δικής της εσωτερικής αντίφασης: ενώ καταργούσε την πολυθόρυβη, «αναρχική» επαναστατική βία (ικανοποιώντας τον πόθο των αστών για «τάξη και ασφάλεια»), επέβαλλε τη «βουβή» βία του δεσποτισμού και άπλωνε σ’ όλη την Ευρώπη την πολυαίματη βία του πολέμου, τη δίμορφη βία, που προκάλεσε τελικά τη δική της κατάλυση. Ο ανελέητος φαύλος κύκλος της ιστορικής νομοτέλειας.\nΤην επωδό την έχει καταγράψει η μνήμη των λαών όλου σχεδόν του κόσμου – που τη σκέψη και την πορεία τους τις άλλαξε πρόριζα η «επανάσταση των αβράκωτων». Επιγραμματικά την είχε προμαντέψει ο Κάμιλος Ντεμουλέν:\n«Η Επανάσταση είναι τόσο μεγάλη, που ξεχνάμε τα αμαρτήματά της» (Φεβρουάριος ‘94). Επειδή τότε -23 αιώνες μετά τους Έλληνες- «ο γαλλικός λαός ψήφισε την ελευθερία τον κόσμου»…\nΑναρτήθηκε από geo pi στις 3:33 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΌλοι έχουμε αυτόν τον φίλο που ποστάρει διαρκώς selfies σε κάθε σελίδα του στα κοινωνικά μέσα, λες και πρόκειται για λεύκωμα που πρέπει να γεμίζει καθημερινά.\n«Selfitis» τη λένε οι ψυχολόγοι τη νέα διαταραχή που όπως όλα δείχνουν ήρθε για να μείνει. Και μας λένε πως όλοι αυτοί που νιώθουν την ανάγκη να ποστάρουν διαρκώς φωτογραφίες τους στα social media μπορεί να χρειάζονται βοήθεια.\nΑυτό ισχυρίζονται τουλάχιστον οι ερευνητές του Nottingham Trent University, που έχουν αναπτύξει μια κλίμακα για την αξιολόγηση της σοβαρότητας κάθε περίπτωσης, ένα διαγνωστικό εργαλείο που δουλεύει όπως τα σταθμισμένα τεστ για το άγχος και την κατάθλιψη.\nΟ καθηγητής συμπεριφορικού εθισμού στο Τμήμα Ψυχολογίας του Nottingham Trent University, δρ Mark Griffiths, λέει χαρακτηριστικά: «Λίγα χρόνια πριν, ιστορίες εμφανίζονταν στα Μέσα ισχυριζόμενες πως η πάθηση selfitis ήταν να κατηγοριοποιηθεί ως ψυχική διαταραχή από την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρία. Παρά το γεγονός ότι η ιστορία αποδείχτηκε πλαστή, αυτό δεν σήμαινε πως η κατάσταση δεν υπήρχε. Σήμερα επιβεβαιώνουμε την ύπαρξή της και αναπτύξαμε την πρώτη Συμπεριφορική Κλίμακα Selfitis για την αξιολόγηση της κατάστασης».\nΗ κλίμακα σταθμίστηκε μάλιστα στην Ινδία, τη χώρα με τους περισσότερους χρήστες του Facebook αλλά και τα μεγαλύτερα νούμερα θανάτων από selfies σε επικίνδυνα μέρη. Τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύτηκαν στην επιθεώρηση «International Journal of Mental Health and Addiction» και κάνουν λόγο για τρία επίπεδα σοβαρότητας της νόσου.\nΣτις λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις εντάσσονται όσοι τραβούν selfies τουλάχιστον τρεις φορές τη μέρα και δεν τις ανεβάζουν στα social media. Αν τις ανεβάσουν πράγματι στα κοινωνικά μέσα, τότε πάσχουν από οξεία σελφίτιδα.\nΗ σοβαρότερη όλων είναι η «χρόνια σελφίτιδα», καθώς εκεί οι πάσχοντες νιώθουν τόσο έντονη την ανάγκη του ανεβάσματος που το κάνουν περισσότερες από έξι φορές τη μέρα. Οι ψυχολόγοι μας λένε πως οι πάσχοντες αποζητούν διαρκώς την προσοχή του κόσμου και πάσχουν από χαμηλή αυτοπεποίθηση, θέλοντας να αντισταθμίσουν την ανασφάλειά τους με τη συνεχή προβολή τους.\nΝέες εποχές, νέες παθήσεις…\n- «Να ανταποδίδης την Αγάπη με Αγάπη.»\n- «Να διαφυλάττεις την Αγάπη».\n- «Ο ανώτερος άνθρωπος, περισσότερο από κάθε τι, αφιερώνεται στη Σοφία και την Αγάπη. Το πρώτο είναι θνητό αγαθό ενώ το δεύτερο είναι αθάνατο. Από όλα τα δώρα που η θεία πρόνοια μας χαρίζει για να κάνει τη ζωή μας πλήρη και χαρούμενη, η Αγάπη / φιλία είναι το ομορφότερο. Η Αγάπη προς τον άνθρωπο μας προστάζει να βοηθάμε τους ξένους.»\n- «Αφετηρία των αρετών είναι η ευσέβεια, και κορυφαίο όριό τους η Αγάπη.»\n- «Η Αγάπη προς τους ανθρώπους είναι καθήκον, αφού είμαστε όλοι παιδιά του ίδιου θεού. Να αγαπάτε όλους τους ανθρώπους, ανεξάρτητα από τη φυλή η την θρησκεία στην οποία ανήκουν.»\n- «Φιλότητα αντί διαφοράς εθέλειν.» Να θέλετε Αγάπη αντί της έχθρας.»\n- «Αγαπάσθαι και οικείν ευδαιμόνως.» Να αγαπιέσθε και να κατοικείτε με ευδαιμονία (μεταξύ σας).\n- «Η ψυχή κλείνει μέσα της δύναμη Αγάπης καθώς επλάστηκε για να αισθάνεται, να σκέπτεται και να θυμάται, έτσι επλάστηκε και για ν’αγαπά να αγαπάς τους ανθρώπους και να τους συμπεριφέρεσαι με δικαιοσύνη, όσους τυχαίνει να έχεις σχέσεις.»\nΠλούταρχος (Σόλων,7,3,1-4Ηθ, 88c)\n- «Να αγαπάτε αλλήλους» (ο ένας τον άλλον).\nΠλάτων (Νομ. 738 D, Ξενοφών Κυρ. Αναβ.4.5,34).\n- «Γεννήθηκα για ν’ αγαπώ, όχι για να μισώ»\n- «Τίποτε δεν είναι σπουδαιότερο ούτε ίσο με την Αγάπη».\n- «Να θέλετε Αγάπη αντί της έχθρας».\n- «Είναι καλό να θεωρούμε όλη τη γη πατρίδα μας και όλους τους ανθρώπους αδερφούς μας και φίλους μας, γιατί είναι όλοι παιδιά του θεού».\n- «Η Αγάπη έγκειται περισσότερο στο να αγαπούμε παρά στο να μας αγαπούν. Απόδειξη, το γεγονός ότι οι μητέρες ευχαριστώνται να αγαπούν (τα παιδιά τους) και δεν ζητούν ανταπόδοση της αγάπης (από τα παιδιά τους)».\n- «Από όλο το βάρος και τον πόνο της ζωής, μια λέξη μας ελευθερώνει: Αγάπη.»\n- «Να είσαι διαλλακτικός ακόμα κι όταν αδικείσαι».\nΟ Έρωτας στην Ελληνική Φιλοσοφία\nΗ Πραγματικότητα Είναι Μία (τουλάχιστον για την Φωτισμένη Ψυχή που το Βιώνει). Κι η Αντίληψη της Πραγματικότητας είναι «Επίγνωση Αυτής της Μιας Πραγματικότητας», σαν Βαθιά Αίσθηση της Ενότητας της Ύπαρξης. Αυτή ακριβώς η Πρωταρχική κι Αρχέγονη Αντίληψη που περιγράφουμε σαν Έρωτα (τον Πρώτο Θεό, την Πρώτη Όψη του Θεού) είναι η Αρχαία Ψυχή, η Μία και Μοναδική Ψυχή, το Αληθινό Υποκείμενο, η Παγκόσμια Συνείδηση.\nΥπάρχει λοιπόν Μία και Μοναδική Ψυχή κι η Πολλαπλότητα δεν είναι παρά μια Αντιληπτική Δραστηριότητα, ένα Αντιληπτικό Φαινόμενο, που Στηρίζει και Στηρίζεται στην Εμπειρία ιδιαίτερων καταστάσεων, σε διάφορα πεδία ή επίπεδα. Είναι ακριβώς η «απορρόφηση» σε αυτές τις καταστάσεις, η ενδυνάμωσή τους, που τους δίνει την αίσθηση της πραγματικότητας. Εκεί που Υπάρχει μόνο Μια Ουσία με ιδιαίτερους σχηματισμούς και σχέσεις, βλέπουμε ξεχωριστά όντα κι αντικείμενα, όντα με δική τους υπόσταση. Αγνοούμε (από άγνοια ή πρόθεση) τόσο την Βάση της ύπαρξης, όσο και την σχέση της με το υπαρξιακό περιβάλλον και την θεωρούμε μεμονωμένη. Ασφαλώς πρόκειται για μια «αντίληψη» και για ένα αντιληπτικό σφάλμα, το οποίο όμως βιώνουμε σαν πραγματικότητα. Με αυτή την έννοια, Μέσα στην Μία Ουσία, σαν Δραστηριότητες, Σχηματισμοί, Αντιληπτικά Φαινόμενα «Δημιουργούνται» οι κόσμοι στους οποίους ενοικούν τα όντα, ανάλογα τον βαθμό επίγνωσής τους και την εξέλιξή τους. Ο Νοητικός Κόσμος, η Ψυχική Σφαίρα και το κλειστό αλλά απέραντο υλικό σύμπαν.\nΗ διαφοροποίηση από την Μία Ψυχή δεν είναι λοιπόν, εκ των πραγμάτων, Διαφοροποίηση Ουσίας, πραγματικός χωρισμός αλλά μόνο επιφανειακή αντιληπτική δραστηριότητα. Έτσι, Όλες οι Ψυχές είναι στο Βάθος τους η Μία Ψυχή, η Βαθιά Αίσθηση της Ενότητας της Ύπαρξης. Κι όλες οι ψυχές, κάθε ψυχή, κάθε άνθρωπος (που είναι απλά ψυχή ενσωματωμένη) μπορεί να Νοιώσει στο Βάθος της Ύπαρξής του Αυτή την Ενότητα της Ύπαρξης.\nΗ Αληθινή Ουσία της Ψυχής λοιπόν που Πηγάζει από την Ουσιαστική Ενότητα της Ύπαρξης είναι η Βαθιά Συναίσθηση της Ενότητας, η «Παγκόσμια Συνείδηση». Η Ψυχή λοιπόν είναι όχι μόνο Δραστηριότητα (Επιφανειακή) της Μιας Μοναδικής Ψυχής αλλά είναι στην Αληθινή Καθαρή Ύπαρξή της, Εκδήλωσή της, Έκφρασή της, «Επίγνωση της Ενότητας της Ύπαρξης», η Βαθιά Αίσθηση ότι «Όλα Είναι Ένα». Μια «Αίσθηση» που ξεπερνά όλες τις εξωτερικές διαφοροποιήσεις για να αποκαλύψει την Μια Μοναδική Πραγματικότητα. Εξ’ αντικειμένου λοιπόν η Ψυχή δεν είναι παρά Μια Δυναμική Εκδήλωση της Ουσίας προς την Επίγνωση της Ενότητας, μια Ορμή προς την Πραγματική Βίωση της Ενότητας. Η Ψυχή Είναι Έρωτας… Αγάπη στην θεολογική γλώσσα.\nΑυτό το Αρχαίο Μυστικό για την Ουσία της Πραγματικότητας και την Αληθινή Φύση της Ψυχής, το επεξεργάστηκε θεολογικά ο Ορφέας και πάνω σε αυτή την Βάση Καθιερώθηκαν τα Ιερά Μυστήρια. Κι Αυτή την Ενότητα της Ύπαρξης διερεύνησαν, επηρεασμένοι από την Ορφική Αντίληψη, όλοι οι μετέπειτα Φιλόσοφοι, ο Πυθαγόρας, ο Παρμενίδης, ο Ηράκλειτος, ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, οι Στωικοί, οι Νεοπλατωνικοί.\nΟ Σωκράτης, αφομοιώνοντας όλη την ανθρώπινη μυστική εμπειρία, κατανοώντας την Αληθινή Φύση της Ψυχής, Βιώνοντας την Μια Πραγματικότητα, δεν έκανε τίποτα άλλο από το να Ζήσει την Ενότητα, να Γίνει Ζωντανό Υπόδειγμα της Ενότητας, ο Αληθινός Άνθρωπος, ένας Θεϊκός Άνθρωπος. Ο Σωκράτης, η Ψυχή που ήταν ο Σωκράτης, δεν ήταν (στα χρόνια της ωριμότητάς του) μια περιορισμένη ψυχή, αλλά μια Απελευθερωμένη Ψυχή, η Ίδια η Παγκόσμια Ψυχή. Ήταν Φωτιά που Λιώνει τα Πάντα Μέσα στην Ενότητα. Καμιά περιορισμένη αντίληψη, καμία σχετική γνώση, παρά μονάχα η Απεραντοσύνη, η Ενότητα, που εξωτερικά (για τους αμύητους) μοιάζει με Κενό, με Τίποτα (τι Ιερό Χάος). Το τίποτα των περιορισμών. Η Αληθινή Φύση, η Μία Ύπαρξη, η Πραγματικότητα. Ο Σωκράτης Απλά Υπήρχε, Ανέπνεε, Δραστηριοποιούνταν, αλλά δεν φυλακιζόταν ποτέ σε περιορισμούς. Και στην ζωή του και στην αντίληψή του και στις συζητήσεις του πάντα ξέφευγε προς το Άπειρο Θείο, όπου Όλα Σωπαίνουν, όλα Μένουν «Ακίνητα», για Νοιώσουν το Βάθος της Ύπαρξης. Και τον έβλεπαν συχνά, ακόμα και στην μέση του δρόμου να «εγκαταλείπει» το σώμα, να αφαιρείται στις αισθήσεις και στον νου και να Υπάρχει «αλλού». Ο Σωκράτης εξέφραζε την Αληθινή Φύση της Ψυχής, τον Έρωτα για Ενότητα, την Ενότητα. Ήταν Έρωτας.\nΟ Σωκράτης ήταν σαν την Υπέρτατη Απάτητη Κορυφή κι Ακατανόητος για τους ανθρώπους. Άλλωστε ελάχιστοι τον κατανόησαν. Ο Πλάτωνας ήταν αυτός που προσπάθησε να φέρει τον Έρωτα στους ανθρώπους, να αποκαλύψει δηλαδή την Αληθινή Φύση της Ψυχής που είναι Έρωτας για Ενότητα, Έρωτας, Ενότητα. Προσπάθησε να φέρει την Αλήθεια στις φυλακισμένες ψυχές του Σπηλαίου. Και οι δυο, κι ο Σωκράτης, κι ο Πλάτωνας ήταν Ακέραιοι και Σωστοί σε αυτό που έκαναν.\nΟ Σωκράτης Μύησε Πραγματικά τον Πλάτωνα στην Αλήθεια, στην Αληθινή Φύση της Ψυχής, στην Μοναδική Πραγματικότητα. Και το έκανε με Πρακτικό Τρόπο, έφερε τον Πλάτωνα σε Άμεση Επαφή με την Πραγματικότητα, κι όχι με θεωρητικό τρόπο, με θεωρίες, διδασκαλίες, και νοητικές εξηγήσεις. Και δεν του έκρυψε τίποτα.\nΣύμφωνα με τον Πλάτωνα, κι όπως ο ίδιος εξηγεί στα Έργα του (που είναι μόνο ένα μικρό μέρος της Πραγματικής Διδασκαλίας που γινόταν στην Ακαδημία), η Ψυχή, η κάθε ψυχή, ο καθένας μολονότι είναι η Μία Ψυχή στο Βάθος της, στην επιφάνεια της αντίληψής της (της προσωπικής αντίληψης μιας ατομικής ύπαρξης) βιώνει μια «ιδιαίτερη ζωή» μέσα στους κόσμους.\nΗ Ψυχή «Κατέρχεται» από τον Κόσμο του Είναι, τον Κόσμο της Ενότητας (το «πως» και το «γιατί’ είναι ένα άλλο θέμα) στον Κατώτερο Νοητικό Κόσμο της πολλαπλότητας, «δημιουργώντας» ένα ατομικό νοητικό πυρήνα. Γίνεται Ζωντανή Προσωπική Αντίληψη σε ένα κόσμο νοητών «πραγμάτων», όντων και σχέσεων, στον αιώνιο κόσμο των ιδεών.\nΚι από Εδώ (από τον κόσμο των νοητών) πέφτει στον Κόσμο της Ψυχής, των επιθυμιών, των δυναμισμών και των εξωτερικών εκφράσεων των ιδεών.\nΤέλος η Ψυχή ωθούμενη από την ίδια την ορμή της, που μόνη της καλλιέργησε, «πέφτει» κυριολεκτικά στον κόσμο της ύλης κι ενσωματώνεται μέσα σε ένα σώμα. Ο υλικός κόσμος είναι ο κατώτερος κόσμος α «Αληθινός Άδης», των Μυημένων και των Φιλοσόφων, ο «Κάτω Κόσμος». Οι «κόσμου της ψυχής» όπου κατευθύνονται όσοι εγκαταλείπουν την γήινη ζωή είναι «ανώτεροι κόσμοι». Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για τα Ηλύσια Πεδία, που είναι το πιο Φωτεινό Μέρος του Άλλου Κόσμου, αλλά και για τον «κοινό τόπο» όπου «πηγαίνουν» οι συνηθισμένοι άνθρωποι.\nΗ Ψυχή, πάντα κατά τον Πλάτωνα, σαν Ανώτερη Άυλη Ενέργεια, διαπερνά και διαχέεται μέσα σε ολόκληρο το σώμα. Κάποιες φορές μπορεί να νοιώθει την Αληθινή Φύση της και να «υπερβαίνει» το σώμα, ακόμα και να «εγκαταλείπει» το σώμα, όπως έκανε συχνά ο Σωκράτης, ή όπως κάνουν οι αληθινά φιλοσοφούντες, που στρέφονται Έσω, αποσύροντας την «ψυχή» από όλες τις εξωτερικές δραστηριότητες. Άλλοτε η Ψυχή υποδουλώνεται στις νοητικές διεργασίες του εγκεφάλου και στις δραστηριότητες του νευρικού συστήματος και στις σωματικές πράξεις, στις επαφές με τα εξωτερικά πράγματα.\nΗ Ψυχή δεν είναι μια σταθερή ουσία-πραγματικότητα-ζωή και συμπεριφορά, αλλά μια Δυναμική Έκφραση της Ύπαρξης που εξελίσσεται συνεχώς και βιώνει την Ύπαρξη σε διάφορα Πεδία κι επίπεδα. Κάθε ψυχή λοιπόν, κάθε στιγμή, βρίσκεται σε κάποιο σημείο της κυκλικής εξέλιξής της. Γιατί κάθε ψυχή ξεκινά από την Αρχική Ενότητα κι αφού διασχίσει των κύκλο των ζωών στους κόσμους, επιστρέφει στην Αρχική Ενότητα. Έτσι η Επίγνωση κάθε ψυχής δεν είναι μια σταθερή κατάσταση γνώσης και σχέσεων με τον κόσμο αλλά εξελίσσεται κάθε στιγμή, περιορίζεται ή απελευθερώνεται, βαθαίνει κι ολοκληρώνεται. Ανάλογα λοιπόν με την Επίγνωση που έχει κάθε ψυχή είναι και η Αίσθηση της Ενότητας της Ύπαρξης που κατακτά και κατανοεί. Άλλοτε ασαφής ή λανθάνουσα κι άλλοτε σαν Φλόγα που Κατακαίει τα πάντα για να Αποκαλύψει την Απεραντοσύνη της Ουσίας.\nΑν λοιπόν η Ψυχή, η κάθε ψυχή, είναι μια Εξελισσόμενη Επίγνωση τότε υπάρχουν διάφορες εμπειρίες ζωής, κι υπάρχουν πολλές βαθμίδες του Έρωτα (ή τρόποι που εκδηλώνεται η Ενότητα της Ύπαρξης)…\nΑναρτήθηκε από geo pi στις 2:05 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΤα έσχατα ερωτήματα του ανθρώπου\nΟ Χώκινγκ συμπυκνώνει σε τρία τα έσχατα ερωτήματα του ανθρώπου:\n-Γιατί υπάρχει κάτι αντί για τίποτε;\n-Γιατί υπάρχουμε εμείς;\n-Γιατί αυτό το σύνολo των νόμων και όχι κάτι άλλο;\nΕίναι ενδιαφέρον ότι στον κατάλογο δεν περιλαμβάνεται το κατά πολλούς υπερσχατο ερώτημα: γιατί θέτουμε τα έσχατα ερωτήματα;\nΜε τον κίνδυνο να κατηγορηθώ ότι τολμώ να «ερμηνεύσω» τον Χώκινγκ, θα προτείνω ότι ο Χώκινγκ θεωρεί, όπως ασφαλώς και ο Ντώκινς, ότι αυτό το ερώτημα έχει απαντηθεί από την επιστήμη - τουλάχιστον σε ένα πρώτο και ουσιώδες επίπεδο: υπάγεται στην ίδια κατηγορία με το γιατί βλέπουμε, γιατί μιλούμε, γιατί σκεφτόμαστε, γιατί ερωτευόμαστε, γιατί θρησκευόμαστε, γιατί κάνουμε τέχνη. Πρόκειται για ένα συναρμολόγημα της εξελικτικής μας ιστορίας, για ένα προϊόν μιας φυσικής αιτιότητας που όμως δεν είναι στα άμεσα ενδιαφέροντα του Χώκινγκ, γι’ αυτό και το αντιπαρέρχεται.\nΥπάρχει μια μεγάλη διαφορά μεταξύ του «πώς δουλεύει η φύση» και του «γιατί θέλουμε να μάθουμε πώς δουλεύει η φύση».\nΚαι τα δύο έχουν ως υποκείμενο τον άνθρωπο, εκπορεύονται από αυτόν. Αλλά διαφέρουν ως προς το αντικείμενο.\nΤο αντικείμενο του πρώτου είναι ο υπαρκτός κόσμος, ο δε άνθρωπος αποκτά ενδιαφέρον από το γεγονός και μόνον ότι αποτελεί μέρος αυτού του κόσμου, αναμφίβολα ένα πολύ μικρό και περαστικό μέρος, μια κουκκίδα στην απεραντοσύνη του χωροχρόνου.\nΤο αντικείμενο του δεύτερου είναι ο άνθρωπος, ο δε λοιπός κόσμος αποκτά αξία και ενδιαφέρον από το γεγονός και μόνον ότι ο άνθρωπος βρίσκεται μέσα σε αυτόν - ένα μάλλον ενοχλητικό γεγονός για κάποιους, αφού το ταυτίζουν με την πτώση και την καθαίρεση.\nΗ διαφορά ως προς το αντικείμενο μεταφράζεται σε διαφορά ως προς την προσέγγιση. Το πρώτο ερώτημα αναφέρεται στην τέχνη της γνώσης, το δεύτερο στην τέχνη των ιδεών. Μπορούμε αν θέλουμε να ονομάσουμε και τα δύο ερωτήματα φιλοσοφικά, αλλά τότε θα πρέπει να δεχθούμε ότι ο Χώκινγκ έχει πλήρη επίγνωση του ότι κάνει φιλοσοφία.\nΟ ίδιος θα αρκούνταν στο ότι είναι απλώς ένας τεχνίτης της γνώσης, μιας γνώσης που ξεπερνά τον κοινό άνθρωπο. Γι’ αυτό και τα συμπεράσματά του μας φαίνονται αδιανόητα, πέρα από τις αισθητήριες και νοητικές δυνάμεις μέσα στις οποίες μας έχει εγκλωβίσει η εξελικτική διαδικασία στην οποία οφείλουμε την ύπαρξή μας, έξω από) τις νόρμες μέσα στις οποίες είμαστε περιχαρακωμένοι από τη φύση μας - αυτές που σε προηγούμενες ενότητες έχουμε ονομάσει δαρβινικές πλάνες.\nΑντίθετα, οι τεχνίτες των «καθαρών ιδεών» μοιάζουν πιο πολύ με τους καλλιτέχνες που δημιουργούν έναν θαυμαστό κόσμο χρωμάτων και ήχων, χωρίς να μπορούν να μας πουν τίποτε για τη φύση των χρωμάτων και των ήχων. Οφείλουμε να θαυμάζουμε την τέχνη τους για τον πλούτο των ιδεών και των συναισθημάτων που μας χάρισε. Όμως αυτό δεν μας εμποδίζει από το να συμφωνήσουμε ότι η επιμονή τους να έχουν λόγο σε θέματα ερμηνείας του κόσμου είχε μηδαμινό έως και αρνητικό αποτέλεσμα.\nΑναρτήθηκε από geo pi στις 1:45 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΕίμαστε αστερόσκονη: έχουμε φτιαχτεί για να λάμπουμε!\nΣτο βιβλίο «Η κοσμική σύνδεση» ο δάσκαλος Carl Sagan εξηγεί πως τα ανθρώπινα όντα έχουν φτιαχτεί από μια ασυνήθιστη ουσία: αστερόσκονη.\nΣτο DNA μας υπάρχει το ίδιο υλικό που διαμορφώνει τα αστέρια, τα καταπληκτικά αυτά πράγματα που βλέπουμε στον νυχτερινό ουρανό. Κι εμείς έχουμε φτιαχτεί για να λάμπουμε.\nΑυτά τα ποιητικά λόγια βασικά προήλθαν από την δεκαετία του ΄70. Ήταν η τραγουδίστρια Joni Mitchell που έγραψε το τραγούδι «Woodstock». Ενθάρρυνε τους ανθρώπους να «λάμψουν σαν αστερόσκονη, σαν λαμπερός χρυσός».\nΑλλά αργότερα, ο Carl Sagan έδωσε μια επιστημονική βάση σε αυτή την ιδέα. Έδειξε πως μέσα στο σώμα μας, σε κάθε κύτταρο, σε κάθε μικρό σωματίδιο, υπάρχει κοσμική ιστορία.\n«Να είσαι ταπεινός επειδή είσαι φτιαγμένος από την γη. Να είσαι ευγενικός επειδή είσαι φτιαγμένος από αστέρια.» -Αρχαία Σέρβικη Παροιμία-\nΕίναι ένα μεγάλο θέμα για συζήτηση- και συναρπαστικό. Και κάθε χρόνο περισσότερες έρευνες το επιβεβαιώνουν. Ο Chris Impey, επιστήμονας και καθηγητής της Αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα αποκάλυψε το 2010 πως όλα τα οργανικά υλικά που περιέχουν άνθρακα έχουν παραχθεί από μια εξαιρετικά παλιά γενιά αστεριών.\nΕπίσης, έχοντας στο μυαλό μας πως όλα τα θεμελιώδη στοιχεία της γης έχουν την ίδια προέλευση, μπορούμε να υποθέσουμε πως το 97% του σώματος μας είναι ύλη από αυτά τα αρχαία αστέρια.\nΕίναι κάτι μαγικό. Έχουμε φτιαχτεί για να λάμπουμε, για να φωτίζουμε τον κόσμο. Αλλά… γιατί έχουμε ξεχάσει να λάμπουμε; Αν έχουμε φτιαχτεί από αστέρια… γιατί δεν είμαστε περισσότερο χαρούμενοι;\nΕίμαστε αστερόσκονη, αλλά κάποιες φορές ζούμε στο σκοτάδι\nΌσο πιο σκοτεινή είναι η νύχτα, τόσο πιο φωτεινά είναι τα αστέρια. Κάποιες φορές, το μόνο που πρέπει να κάνετε είναι να κοιτάξετε τον νυχτερινό ουρανό, να ατενίσετε το άπειρο και εκεί θα βρείτε την έμπνευση.\nΤα αστέρια, με τους κύκλους, τις κινήσεις, την σιωπηλή μουσική και την κοσμική ομορφιά τους, πάντα ήταν σημείο αναφοράς για την ανθρωπότητα. Αυτό ισχύει στα πάντα από την γεωργία και την επιστήμη μέχρι την πνευματικότητα.\nΑλλά, υπάρχει αληθινή μαγεία στο όλο θέμα. Έχουμε περιορίσει τον εαυτό μας με το να θεωρούμε τα αστέρια ως κάτι μακρινό ακόμα και ανώτερο από εμάς. Είναι καιρός να κατανοήσουμε πως είμαστε ένα σύνολο. Ότι αυτή η ουράνια ύλη βρίσκεται σε κάθε κομμάτι της ύπαρξης μας.\nΔεν είναι εύκολο, αλήθεια. Ως άνθρωποι τείνουμε να περιηγούμαστε στο σκοτάδι, στον βάλτο της αιώνιας δυστυχίας και σε ερήμους όπου οι σπόροι της αγάπης για τον εαυτό μας δεν μεγαλώνουν.\nΕίναι μια δύσκολη αλήθεια. Και ως απλό παράδειγμα αυτής της σκοτεινής πλευράς της ανθρωπότητας, έχουμε ένα άρρωστο παιχνίδι που είναι επίκαιρο τελευταία. Μιλάμε για την «μπλε φάλαινα».\nΑυτό το νοσηρό παιχνίδι προήλθε από το ρωσικό κοινωνικό δίκτυο VKontakte το 2013. Υπάρχει παντού στον κόσμο και αποτελείται από 50 τεστ.\nΑυτά τα τεστ, για πολλούς διαφορετικούς και περίπλοκους λόγους, έλκουν εκατοντάδες έφηβους. Τους οδηγηγεί σε ένα ταξίδι αυτό-σαμποτάζ, αυτό-τραυματισμού και αργής καταστροφής. Μέχρι που τελικά, με μια υποτιθέμενη πράξη γενναιότητας, κερδίζουν το παιχνίδι αφαιρώντας την ίδια τους τη ζωή.\nΟ δημιουργός αυτού του σαδιστικού παιχνιδιού, Philipp Budeikin είναι μόνο 21 χρονών. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του, έφτιαξε αυτή την εικονική πρόκληση επειδή «υπάρχουν άνθρωποι που είναι βιοαποικοδομήσιμα απόβλητα χωρίς καμία αξία για την κοινωνία.»\nΟι Ρώσοι ψυχολόγοι υπαινίσσονται πως υπάρχουν βαθύτερες ρίζες που κυμαίνονται από ιδεολογικές έως ψυχοπαθητικές σε αυτόν τον νεαρό άντρα και στους ακόλουθους του. Το πιο σημαντικό και ανησυχητικό πράγμα είναι πως τόσοι άνθρωποι είναι ευάλωτοι μέσω των συσκευών τους. Από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, από το κινητό.\nΥπάρχουν χιλιάδες νεαρά μυαλά που είναι εύθραυστες καρδιές και αναπνέουν χωρίς ελπίδα. Χωρίς ενέργεια, ευτυχία ή το φως που χρειάζονται για την ζωή, αυτό-σεβασμό και αυτό-εκτίμηση.\nΑς αρχίσουμε να λάμπουμε, για τον εαυτό μας και για όλους τους άλλους\nΣκεφτείτε την πιο χαρούμενη στιγμή της ζωής σας και απολαύστε την ανάμνηση. Χαμογελάστε σε έναν περαστικό. Δημιουργήστε μια λίστα από τραγούδια που σας αρέσουν. Αγκαλιάστε ένα φρούτο. Τραγουδήστε ένα τραγούδι. Ζωγραφίστε ένα φανταστικό ζώο. Αναζητήστε σχήματα στα σύννεφα. Κάντε ένα νέο φίλο. Τραγουδήστε στο μπάνιο…\n«Είμαστε αστερόσκονη που σκέφτεται τα αστέρια.» -Carl Sagan-\nΑυτές οι ιδέες επίσης προκαλούν και φτιάχνουν το παιχνίδι «Η Ροζ φάλαινα». Αποτελείται από 50 καθήκοντα για νεαρούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο.\nΗ ιδέα είναι να τους βοηθήσει να είναι θετικοί και να προσφέρουν μια εναλλακτική αντί για την Μπλε φάλαινα. Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν 290.000 ακόλουθοι που έχουν ολοκληρώσει το τελευταίο καθήκον. Αυτό είναι: να σώσουν μια ζωή (όπως να βοηθήσουν ένα συμμαθητή που είναι θύμα εκφοβισμού). Είναι απλά εκπληκτικό.\nΟι περισσότεροι από εμάς έχουμε ελπίδα. Οι περισσότεροι θέλουμε να βοηθήσουμε τους άλλους. Ενώ ισχύει πως περιστασιακά ξεχνάμε πώς να λάμπουμε, υπάρχει πάντα κάποιος που μας ενθαρρύνει να ανακαλύψουμε ξανά το φως.\nΔεν υπάρχει τίποτα στον κόσμο όπως το να αγγίζετε την ψυχή ενός ατόμου για να του δώσετε ένα όραμα από το πόσο όμορφος και τεράστιος είναι ο κόσμος μας.\nΑναρτήθηκε από geo pi στις 1:22 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΓυαλί που αυτοεπιδιορθώνεται όταν σπάσει\nΙάπωνας φοιτητής ανακάλυψε τυχαία έναν καινούργιο τύπο γυαλιού που έχει την ικανότητα να αυτοεπιδιορθώνεται σε περίπτωση που υποστεί κάποια ρωγμή ή κάποια ακόμη πιο σοβαρή ζημιά. Το γυαλί αυτό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε κινητά τηλέφωνα και άλλες ηλεκτρονικές συσκευές καθημερινής χρήσης δίνοντας την ευκαιρία στους κατόχους τους να μην τις αλλάζουν σε περίπτωση που υποστούν κάποια ζημιά.\nΤο γυαλί αποτελείται από ένα ελαφρύ πολυμερές υλικό διαφόρων οργανικών ενώσεων (πολυαιθέρα, θειουρία κ.α) και όταν υποστεί κάποια ζημιά το μόνο που χρειάζεται να γίνει είναι να ασκηθεί πίεση στο σημείο της επιφάνειας που έχει γίνει η ζημιά για 30 δευτερόλεπτα σε θερμοκρασία 21 βαθμών Κελσίου.\nΗ πίεση μπορεί να ασκηθεί ακόμη και με το χέρι του κατόχου της συσκευής. Αν και αυτοθεραπευόμενα ελαστικά και πλαστικά έχουν ήδη αναπτυχθεί, οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι το νέο υλικό είναι το πρώτο σκληρό υλικό του είδους του που μπορεί να θεραπεύεται σε θερμοκρασία δωματίου.\nΤο υλικό αυτό ανακαλύφθηκε κατά λάθος από τον φοιτητή Γιου Γιαναγκισάβα, που το ετοίμαζε για κόλλα. Όπως διαπίστωσε, όταν η επιφάνεια του πολυμερούς κοβόταν, οι άκρες κολλούσαν η μία στην άλλη και στην συνέχεια διαπίστωσε ότι αν ασκούνταν πίεση στο σημείο της ζημιάς το γυαλί άρχιζε να την επιδιορθώνει μόνο του και να επανέρχεται στην αρχική του κατάσταση μετά από λίγες ώρες.\nΌπως φαίνεται η Ιαπωνία θα αποτελέσει την… πατρίδα των νέων επαναστατικών μορφών γυαλιού αφού πριν από λίγο καιρό ερευνητές του Πανεπιστημίου του Τόκιο και του Synchrotron Radiation Research Institute δημιούργησαν ένα νέο τύπο γυαλιού. Το γυαλί αυτό αποτελείται από οξείδιο του αργιλίου ή αλουμίνα, μια ανόργανη χημική ένωση του οξυγόνου και του αργιλίου. Πρόκειται για ένα διάφανο και ιδιαίτερα ανθεκτικό γυαλί με τους ερευνητές να έχουν ξεκινήσει τώρα την προσπάθεια ανάπτυξης μιας μεθόδου για την μαζική παραγωγή του ώστε όσο το δυνατόν συντομότερα να είναι διαθέσιμο στο ευρύ κοινό. Το γυαλί αυτό θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σε παράθυρα κτιρίων και αυτοκινήτων αλλά και σε οθόνες κινητών τηλεφώνων και άλλων συσκευών.\nNGC 5128: Ανακαλύφθηκαν μυστηριώδεις υπέρλαμπρες «εκρηκτικές» πηγές ακτίνων-Χ\nΑμερικανοί αστρονόμοι ανακάλυψαν στο σύμπαν μυστηριώδεις πηγές «εκρήξεων» που στέλνουν πρόσκαιρα στο διάστημα τρομερά ισχυρές ακτίνες-Χ. Όταν συμβαίνει η έκρηξη αυτών των ακτίνων-Χ, τα αινιγματικά αντικείμενα-πηγές γίνονται 100 έως 200 φορές φωτεινότερα μέσα σε λιγότερο από ένα λεπτό, αλλά μετά από μια ώρα περίπου επιστρέφουν στα κανονικά επίπεδα φωτεινότητάς τους.\nΕικόνα από το παρατηρητήριο ακτίνων Χ Chandra που δείχνει το γαλαξία NGC5128 με θερμό αέριο και πολλές σημειακές πηγές ακτίνων Χ.\nΗ ανακάλυψη έγινε με τα δύο διαστημικά τηλεσκόπια ακτίνων-Χ, το Chandra της NASA και το XXM-Newton της ESA. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Jimmy Irwin του Πανεπιστημίου της Αλαμπάμα, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature».\nΟι αστρονόμοι εντόπισαν τέτοιες εκρήξεις σε δύο γαλαξίες που απέχουν 47 και 14 εκατομμύρια έτη φωτός αντίστοιχα. Ευτυχώς ο γαλαξίας μας δεν διαθέτει τέτοια εκρηκτική πηγή (όχι ακόμη τουλάχιστον).\nΟι επιστήμονες θεωρούν πιθανό ότι πρόκειται για άγνωστα έως τώρα κοσμικά «αντικείμενα» που αντιπροσωπεύουν μια νέα κατηγορία εκρηκτικών φαινομένων. Τα ονόμασαν «Υπέρλαμπρες Πηγές Ακτίνων-Χ» (ULX) και τα διακρίνουν από τα μάγναστρα (magnetars), τα νεαρά άστρα νετρονίων που διαθέτουν ισχυρά μαγνητικά πεδία και επίσης μπορούν να παράγουν απότομα ισχυρές ακτίνες-Χ.\n«Ποτέ έως τώρα δεν είχαμε δει κάτι τέτοιο», ανέφερε ο Jimmy Irwin και δήλωσε άγνοια για τη φύση αυτών των «εκρήξεων». Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι παράγονται, όταν η ύλη από ένα άστρο πέφτει μέσα σε μια μαύρη τρύπα ή σε ένα άστρο νετρονίων (πάλσαρ).\nΓιατί «γέρνει» το ηλιακό μας σύστημα;\nΟ υποθετικός γιγάντιος Ένατος Πλανήτης (Πλανήτης-Χ) μπορεί να έχει «γείρει» ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα, σύμφωνα με νέες εκτιμήσεις Αμερικανών αστρονόμων. Αν πράγματι αυτός ο πλανήτης υπάρχει πέρα από τον Ποσειδώνα, εκτιμάται ότι θα έχει μάζα δεκαπλάσια της Γης και θα κινείται γύρω από τον Ήλιο σε απόσταση περίπου 500 φορές μεγαλύτερη από ό,τι ο πλανήτης μας (γι’ αυτό άλλωστε θεωρείται δύσκολο να εντοπισθεί), με συνέπεια το έτος του, δηλαδή η πλήρης περιφορά του γύρω από τον Ήλιο, να διαρκεί έως 17.000 γήινα έτη.\nΣύμφωνα με τη νέα θεωρητική μελέτη (που βασίζεται σε προσομοιώσεις με υπολογιστές), με επικεφαλής την αστροφυσικό Ελίζαμπεθ Μπέιλι και τον αστρονόμο Μάικ Μπράουν του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνια (Caltech), που έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας, ο Πλανήτης 9, με τη μεγάλη βαρυτική επίδρασή του, μπορεί να προκάλεσε την κλίση όλων των άλλων πλανητών σε σχέση με τον Ήλιο.\nΑναρτήθηκε από geo pi στις 10:41 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια :\nΗ ύπαρξη γυναικείων αγώνων στην αρχαία Ολυμπία είναι ένα από τα καλύτερα κρυμμένα μυστικά της ιστορίας! Κι όμως, η ύπαρξή τους είναι τεκμηριωμένη πέρα από κάθε αμφιβολία. Άλλωστε, ο γυναικείος αθλητισμός ήταν διαδεδομένος σε πολλά μέρη της αρχαίας Ελλάδας: στην «Μινωική» Κρήτη, στη Σπάρτη και τους Δελφούς, στη Χίο, ακόμη και στην Αττική.\nΣήμερα έχουμε τόσο συνηθίσει να ταυτίζουμε την Oλυμπία με το Ιερό του Δία και τους ανδρικούς αγώνες, ώστε νιώθουμε έκπληξη μαθαίνοντας πως υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους τόπους της Μεγάλης Θεάς, της Μάνας Γης κι όμως, ήδη από τις αρχές της δεύτερης χιλιετίας συναντάμε τη θρησκεία της Γαίας και των ζωογόνων δυνάμεών της. Ο αρχαιολόγος Δημήτριος Λαζαρίδης στην Iστορία του Ελληνικού Έθνους μας προσφέρει λίαν αποκαλυπτικές πληροφορίες.\nH πιο παλαιά Θεότης της Oλυμπίας ήταν η Γη. H λατρεία της συνδέεται με την μορφή της χθονίας Aιγαιακής Θεάς – Μητέρας. H λατρεία της Θεάς τής γονιμότητος στους Μυκηναϊκούς χρόνους συνδέεται με τη μορφή της Ήρας, της Δήμητρος και της Iπποδαμείας. H αρχαιότης της λατρείας της Ήρας στην ‘Aλτι  ο ρόλος της ιέρειας της Δήμητρος Xαμύνης στους αγώνες των ιστορικών χρόνων και ο βωμός της Θεάς στο στάδιο δείχνουν την παλιά κυριαρχία των γυναικείων Θεοτήτων στην Oλυμπία. \nΣτους νοτιοδυτικούς πρόποδες του λόφου που αργότερα πήρε το όνομα Kρόνιον, υπήρχε ανάμεσα στους βράχους ένα βαθύ χάσμα. Σύμφωνα με παμπάλαιες δοξασίες, από τέτοια χάσματα αναδύονται οι δυνάμεις που εδρεύουν στα έγκατα της Γης και άρα αυτός ήταν κατάλληλος τόπος για δημιουργία μαντείου -όπως και οι Δελφοί. Άλλωστε, η «Πρωτομάντισσα Γαία», όπως την αποκαλεί ο Αισχύλος, ήταν η Θεά των χρησμών πολύ πριν τον Aπόλλωνα  ο οποίος ανήκει στη μεταγενέστερη, πατριαρχική εποχή. Eπίσης το όνομα Oλυμπία προέρχεται από τη λέξη Ολυμπος, που πιθανόν σημαίνει «όρος», και θα ήταν αρχικά επίθετο της Θεάς: Oλυμπία Γη.  Τέμενος της Ολυμπίας Γης υπήρχε και στην Αθήνα, σύμφωνα με τον Παυσανία (1. 18, 7).\nΩστόσο, η μετάβαση από τη θρησκεία της Mητέρας στη λατρεία του πατέρα θεού δεν έγινε καθόλου απλά κι ανώδυνα. Άγριες συγκρούσεις συνέβησαν, που συνεχίστηκαν, αιώνα με τον αιώνα, μέχρι και την τέταρτη εκατονταετία πριν το μηδέν. Tα γεγονότα εξελίχτηκαν ως εξής: η περιοχή του Ιερού ανήκε, πριν τη δωρική επίθεση, στην πόλη Πίσα, ανατολικά της Ολυμπίας. Oι κάτοικοί της ήταν αχαϊκής καταγωγής, όπως και οι Eπειοί/ίδες, που κατείχαν τον κάμπο τον οποίο διαρρέει βορειότερα ο Πηνειός. Ωστόσο, όταν οι Hλείοι με τη δωρική εισβολή του 12ου αιώνα πέρασαν στη βορειοδυτική Πελοπόννησο, εγκαταστάθηκαν στην πεδιάδα η οποία πήρε το όνομά τους και υποχρέωσαν κάποιους από τους παλιούς κατοίκους να καταφύγουν πέρα από τον Αλφειό ποταμό, στην Tριφυλία και στα βουνά της Aρκαδίας.\nOι τελευταίοι προσπαθούν με κάθε τρόπο να κατοχυρώσουν την κυριαρχία τους. Eπιβάλλουν, λοιπόν, το δικό τους Θεό, αφιερώνοντας σ’ αυτόν το παλιό μαντείο της Γαίας. Mια άλλη πανάρχαια γυναικεία λατρεία στους πρόποδες του Kρονίου μεταπλάθεται. Τη θέση της παίρνει η Eιλείθυια και ο γιος της Σωσίπολις.  Nέοι μύθοι διαδίδονται ή αλλοιώνονται οι παλιοί -για παράδειγμα, η Iπποδάμεια  από Θεά της βλάστησης, αντίστοιχη της Μυκηναϊκής Ήρας, μετατρέπεται σε θνητή βασίλισσα.\nΠαράλληλα, με σκοπό πάντα τον πλήρη έλεγχο του Ιερού, οι Hλείοι αρχίζουν να προπαγανδίζουν έξω από τα σύνορα της χώρας τους τους ανδρικούς αγώνες (οι οποίοι διεξάγονταν πολύ πριν το 776, που αναφέρει η παράδοση ως αρχή τους). Ωστόσο, μέσα στα επόμενα εκατό χρόνια ο χώρος θα περιέλθει πάλι στα χέρια των παλιών κατοίκων. Διασώζοντας την θηλυκή λατρεία, ιδρύουν τώρα τον πρώτο ναό εκεί, προς τιμήν της Θεάς Ήρας. \nMπορεί σήμερα να τη θεωρούμε απλώς μια ζηλότυπη κι εκδικητική σύζυγο του «Πατέρα των Θεών», στην πραγματικότητα όμως δεν είναι παρά άλλη μια όψη της Θεάς, η οποία κομματιάστηκε και κακοποιήθηκε μέσα στα πλαίσια της πατριαρχίας. H ερευνήτρια Mπάρμπαρα Γουόκερ (Barbara Walker) αναφέρει τα εξής ενδιαφέροντα: Tο όνομα της Ήρας ερμηνευόταν μερικές φορές ως «Kυρία» και μπορεί να σήμαινε έρα, η Γη. Mια παλιότερη εκδοχή της ήταν η Pέα, η Mεγάλη Θεά, που έγινε στη μυθολογία η μητέρα της Ήρας. Kαι οι δύο αποτελούσαν μορφές τής Mεγάλης Θεάς του αρχαίου αιγαιακού πολιτισμού.\nH Ήρα ήταν η Mητέρα των Θεών, ακόμη και των Oλύμπιων Θεών, στους οποίους έδωσε την αμβροσία της αιώνιας ζωής. Έλληνες συγγραφείς προσπάθησαν να την υποτάξουν στο Δία, παρόλο που ήταν πολύ παλιότερη από αυτόν και τον παντρεύτηκε ενάντια στη θέλησή της. Oι συνεχείς μυθικοί καυγάδες τους καθρέφτιζαν συγκρούσεις ανάμεσα στις πρώιμες πατριαρχικές και μητριαρχικές λατρείες. Ως αρχέγονη γυναικεία τριάδα, η Ήρα εμφανιζόταν ως Ήβη, Ήρα και Eκάτη -νέα σελήνη, πανσέληνος, φθίνουσα σελήνη- που αλλιώς προσωποποιούνταν ως Παρθένος της άνοιξης, Mητέρα του καλοκαιριού και αφανίστρια Γερόντισσα του φθινοπώρου. O Παυσανίας έλεγε πως η Ήρα λατρευόταν ως Παις, Nύμφη και Xήρα.\nΩστόσο, οι συγκρούσεις δεν έπαψαν. Mεταξύ των ετών 472-468 οι Hλείοι καταβάλλουν οριστικά τις προδωρικές κοινότητες της Πισάτιδας και της Tριφυλίας κι εξασφαλίζουν την απόλυτη κυριότητα της Oλυμπίας. Mε τα λάφυρα του πολέμου δίνουν μεγαλοπρεπέστερη μορφή στο στάδιο και ιδρύουν το ναό του Δία  ο οποίος παλιότερα δεχόταν τιμές δίπλα στην κύρια Θεότητα, την Ήρα, στο δικό της λατρευτικό χώρο.\nAυτό όμως που παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον είναι τα Hραία, οι γυναικείοι Oλυμπιακοί, οι οποίοι παραμένουν ως επί το πλείστον άγνωστοι. Όπως μας πληροφορεί ο Παυσανίας  κάθε τέταρτο έτος τελούνταν αγώνες δρόμου ανάμεσα σε «παρθένες» (ανύπαντρες κοπέλες) προς τιμήν της Ήρας. Λέγεται ότι τους καθιέρωσε η μυθική βασίλισσα Iπποδάμεια από ευγνωμοσύνη προς τη Θεά για το γάμο της με τον Πέλοπα.\nTο μήκος του δρόμου που διένυαν οι αθλήτριες ήταν τα 5/6 του σταδίου (160 μέτρα περίπου). Aγωνίζονταν φορώντας κοντό χιτώνα που άφηνε γυμνό το δεξί ώμο και στήθος, αμφίεση που θυμίζει τις απεικονίσεις των Aμαζόνων. Χωρίζονταν σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με την ηλικία τους.\nTα Hραία περιλάμβαναν πολλά τελετουργικά στοιχεία: τα βραβεία που έπαιρναν οι κοπέλες ήταν στεφάνι αγριελιάς (δέντρο συμβολικό της ευφορίας, της Σελήνης και της Γης ) και μέρος από την αγελάδα που θυσιαζόταν. Το ζώο αυτό ήταν αφιερωμένο στη «βοϊδομάτα» Ήρα  ενώ συνδεόταν επίσης με τη Mεγάλη Mητέρα, τη Σελήνη και τη Γαία -αντίστοιχα, ο Δίας σχετιζόταν με τον Tαύρο, έμβλημα της γονιμότητας και του Ήλιου. Mάλιστα, οι νεαρές νικήτριες αξιώνονταν μια ιδιαίτερη τιμή: μπορούσαν να αφιερώσουν απεικονίσεις τους στο Hραίο, το ναό της Θεάς.\nΟ πανεπιστημιακός καθηγητής Φ. M. Kόρνφορντ (F. M. Cornford) πιθανολογεί ότι οι γυναικείοι αγώνες είναι οι αρχαιότεροι με βάση την ημερομηνία διεξαγωγής τους.  Τα ανδρικά αθλήματα τελούνταν εναλλάξ τον Αύγουστο ή το Σεπτέμβριο (Απολλώνιο και Παρθένιο κατά το ηλιακό ημερολόγιο ) δηλαδή άλλοτε πριν κι άλλοτε μετά τα Hραία. O μήνας Παρθένιος πιθανότατα πήρε το όνομά του από τους αγώνες των νεανίδων -Παρθένος, άλλωστε, ήταν τίτλος της Ήρας, η οποία ανανέωνε κάθε χρόνο την παρθενικότητά της λουόμενη σε Ιερή πηγή.\nAν οι αγώνες αυτοί ήταν προγενέστεροι των ανδρικών, θα εξηγούσε γιατί οι δεύτεροι τελούνταν σε δύο διαφορετικές ημερομηνίες: στην περίπτωση που οι Ολυμπιακοί προς τιμήν του Δία διεξάγονταν σταθερά πριν τα Hραία, αυτό θα πρόσβαλλε τη Θεά. Aν πάλι συνέβαινε το αντίθετο, θα μειωνόταν το κύρος του Θεού. H χρονική εναλλαγή αποτελούσε πιθανόν τη λύση στο πρόβλημα αυτό.\nΠαράλληλα, ο Kόρνφορντ πιστεύει, όπως και ο Φρέιζερ, πως η νικήτρια των Hραίων συμβόλιζε τη Θεά, την Iπποδάμεια-Ήρα-Σελήνη, ενώ αντίστοιχα ο νικητής των ανδρικών αγώνων θα εκπροσωπούσε τον Πέλοπα-Δία-Ήλιο. Ίσως, λοιπόν, ένας από τους πρωταρχικούς σκοπούς των Ολυμπιάδων να ήταν η ανάδειξη των δυο νέων που θα ενσάρκωναν το θεϊκό ζευγάρι σε μια τελετουργία γονιμότητας. H καρποφορία της Γης και των ανθρώπων αποτελεί την εξασφάλιση της ζωής και γι’ αυτό ο Iερός Γάμος ήταν στοιχείο θεμελιώδες σε πολλές αρχαίες θρησκείες.\nH διοργάνωση των Hραίων ήταν έργο γυναικών. Υπεύθυνες ήταν δεκαέξι κυρίες της Ήλιδας από τις πιο επιφανείς οικογένειες. Είχαν επίσης το ιερατικό καθήκον να υφαίνουν τον καινούριο πέπλο της Θεάς, σε οίκημα το οποίο είχε φτιαχτεί ειδικά γι’ αυτές στην αγορά.  Γι’ αυτές υπάρχει μια ιστορία ικανή να σοκάρει εμάς που ανατραφήκαμε με τις κατεστημένες αντιλήψεις για την αρχαία Eλλάδα: Λένε πως ο Δαμοφώντας, όταν ήταν τύραννος στην Πίσα, είχε προξενήσει πολλά δυσάρεστα στους Hλείους. Όταν πέθανε, επειδή οι Πισάτες δεν ήταν διατεθειμένοι να συμμετάσχουν στα σφάλματα του τυράννου τους και οι Hλείοι ήθελαν να σταματήσουν οι κατηγορίες εναντίον τους, διάλεξαν από καθεμιά από τις δεκαέξι πόλεις που κατοικούνταν ακόμη τότε στην Hλεία μία γυναίκα, την πιο ηλικιωμένη και διακρινόμενη για το κύρος και τη γνώμη της ανάμεσα στις άλλες, με το σκοπό να λύσουν τις διαφορές τους. Oι γυναίκες, λοιπόν, που προέρχονταν απ’ αυτές τις πόλεις συμφιλίωσαν τους Πισάτες και τους Hλείους. \nMια τέτοια ανατρεπτική ιστορία δείχνει πως οι «μητριαρχικές» παραδόσεις του παρελθόντος ήταν τόσο ισχυρές ώστε διατηρούσαν τη δύναμή τους ακόμη και πολύ αργότερα. Όταν βλέπουμε να επιλέγονται γυναίκες ως πρέσβειρες και ειρηνοποιοί, δεν μπορούμε παρά να σκεφτούμε πόσο διαφορετικός θα ήταν ο παλιότερος, ειρηνικός πολιτισμός σε σχέση με το βίαιο και φιλοπόλεμο καθεστώς που ακολούθησε.\nΈχουμε συνηθίσει να θεωρούμε τους Oλυμπιακούς αγώνες (και γενικότερα τον αθλητισμό στην αρχαιότητα) κάτι αυστηρά ανδροκρατούμενο, καθώς τα θηλυκά στοιχεία κατά κανόνα αποσιωπώνται. Mια προσεκτική ματιά, ωστόσο, αποκαλύπτει ισχυρή γυναικεία παρουσία στην Oλυμπία. Έτσι, η ιέρεια της Δήμητρας Xαμύνης, είχε τιμητική θέση στους ανδρικούς αγώνες  τους οποίους παρακολουθούσε καθισμένη πλάι στον πέτρινο βωμό -το αξίωμα αυτό είχε αναλάβει και η περίφημη Pήγιλλα, σύζυγος του Hρώδη του Aττικού. Mάλιστα, κατά μία άποψη, οι Oλυμπιακοί ήταν στην αρχή τελετές για την ευόδωση της βλάστησης  και άρα είναι πιθανόν ότι ο αγώνας δρόμου γίνονταν προς τιμήν της Δήμητρας, της οποίας η ιέρεια τον ευλογούσε και επιστατούσε στη διεξαγωγή του.\nΠαράλληλα, ακόμη και κατά την πατριαρχική εποχή, η είσοδος δεν ήταν γενικά απαγορευμένη στις γυναίκες, όπως λανθασμένα πιστεύεται, αλλά επιτρεπόταν στις ανύπαντρες κοπέλες, όπως ρητά αναφέρει ο Παυσανίας  και βέβαια, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ότι αρκετές Eλληνίδες στεφανώθηκαν Oλυμπιονίκισσες των ιππικών αγώνων, όπως η Kυνίσκα, η Eυρυλεωνίς, η Bελιστίχη  η Tιμαρέτα, η Θεοδότα και η Kασία -βέβαια δεν οδηγούσαν τα άλογα οι ίδιες, τότε όμως βραβεύονταν οι ιδιοκτήτες/τριες των ίππων.\nΓια μια απ’ αυτές έχει γράψει ένα ποίημα η σύγχρονη ποιήτρια Ζωή Καρέλλη:\nΠολύ αγάπησε τ’ άλογά της\nκαι για την υποταγή που δέχτηκαν\nγι’ αγάπη της, γιατί παραδεχτήκαν\nτην επιβολή της.\nτ’ άλογά της τα λαμπρά,\nπου αυτά μονάχα έχουν\nτο κόκκινο, το καστανό\nμε τα λεπτά του πόδια,\nΤ’ όνομά της στην Ιστορία έμεινε,\nΗ γυναικεία παρουσία παρέμεινε ισχυρή μες στους αιώνες στην Oλυμπία. Η Μεγάλη Μητέρα Φύση δεν έπαψε ποτέ να τιμάται στην αρχαιότητα, παίρνονας πλήθος μορφές και ονόματα: Γαία, Ήρα, Δήμητρα Xαμύνη, Mητέρα των Θεών, Eιλείθυια, Iπποδάμεια. Όπως και σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια, το τέλος της λατρείας της ήρθε διά της βίας.\nO μισέλληνας αυτοκράτορας Θεοδόσιος A’ προκειμένου να πάρει συγχώρεση από τον επίσκοπο Aμβρόσιο για τις σφαγές της Θεσσαλονίκης, απαγορεύει τους αγώνες το 393. Δυο χρόνια αργότερα τα αριστουργήματα της Oλυμπίας λεηλατούνται, ενώ το περίφημο χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία θα μεταφερθεί στην Kωνσταντινούπολη και θα καεί σε πυρκαγιά, όπως και τόσα άλλα.\nTο 426 θα παραδοθεί στις φλόγες, με διάταγμα του Θεοδοσίου B’ και ο ναός του «Πατέρα των Θεών». Κατά την προσφιλή τακτική των χριστιανών, που προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να πάρουν τη θέση της παλιότερης θρησκείας, χτίστηκε τον 5ο αιώνα εκκλησία πάνω από το εργαστήριο όπου ο Φειδίας κατασκεύασε το φημισμένο γλυπτό του Δία. Ωστόσο, η Oλυμπία βρίσκεται ξανά στο επίκεντρο της προσοχής με αφορμή τους σημερινούς Oλυμπιακούς, έστω κι αν αυτοί απέχουν έτη φωτός από το πνεύμα των αρχαίων. Έχει μια ιδιαίτερη, συμβολική σημασία το γεγονός ότι η αφή τής ιερής φλόγας γίνεται στο ναό της Θεάς Ήρας από λευκοντυμένες γυναίκες, σύγχρονες «ιέρειες»\n Άλτις: η ιερή κοιλάδα της Oλυμπίας\n Iστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμ. β, σελ. 477. Αντίστοιχες απόψεις εκφράζει ο Φ. Μακντόναλντ Κόρνφορντ (σελ. 79 και αλλού). Η μελέτη του με τίτλο «Η προέλευση των Ολυμπιακών Αγώνων» περιλαμβανόταν αρχικά στο έργο Θέμις: Μελέτη της Κοινωνικής Προέλευσης της Ελληνικής Θρησκείας της Τζέιν Έλεν Χάρισον. Στα ελληνικά κυκλοφορεί σαν ανεξάρτητος τόμος, ο οποίος φέρει τα ονόματα και των δύο συγγραφέων.\n Ο Παυσανίας αναφέρει τα εξής: «Κοντά στο λεγόμενο Γαίο (σ.σ. ιερό της Γης) υπάρχει βωμός της Γης, κατασκευασμένος με τέφρα. Παλιότερα, λένε, υπήρχε εκεί και μαντείο της Γης». (5. 14, 10)\n Αισχύλος, Ευμενίδες, στ. 1-2.\n Bλ. Eγκυκλοπαίδεια Δομή, λ. «Oλυμπία». Κάποιοι μελετητές επιχειρούν να ετυμολογήσουν το όνομα Όλυμπος από το ρ. λάμπω (βλ. Λίντελ & Σκοτ, Μέγα Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης, λ. «Όλυμπος»), αυτό όμως είναι εντελώς αβέβαιο.\n Την εκδίωξη κάποιων Αχαιών/ίδων από τους Δωριείς αναφέρει και ο Παυσανίας (5. 1, 1), ο οποίος λέει ότι αναγκάστηκαν να μετατοπιστούν στην περιοχή που απ’ αυτούς ονομάστηκε Αχαΐα.\n Η περιοχή της αρχαίας Ήλιδας χωριζόταν σε τρία μέρη: α) την Κοίλη Ήλιδα, που βρισκόταν στο βορρά και περιλάμβανε την πόλη Ήλιδα β) την Πισάτιδα, που ήταν τοποθετημένη στο μέσο και περιείχε την πόλη Πίσα, και γ) την ορεινή Τριφυλία στο νότο, νότια του Αλφειού.\n Κόρνφορντ, σελ. 50-1.\n Ο Κόρνφορντ (σελ. 33) συσχετίζει την Ιπποδάμεια, «εκείνη που δαμάζει τ’ άλογα», με τη Σελήνη, η οποία στο βάθρο του μεγάλου αγάλματος του Δία στην Ολυμπία παρουσιαζόταν έφιππη (Παυσανίας, 5. 11, 8). Με τη Φεγγαροθεά, υποστηρίζει, συνδέεται και η Ήρα (σελ. 31, 38).\n Παυσανίας, 5. 16, 1. Bλ. και Δομή, λ. «Oλυμπία», όπου και πληροφορίες για τις συγκρούσεις ανάμεσα στους Ηλείους και τους Πισάτες.\n Γουόκερ, σελ. 392. Παυσανίας, 7. 22, 2.\n Παυσανίας, 5. 10, 2.\n Παυσανίας, 5. 20, 9. Ο ίδιος αναφέρει και άγαλμα της Μητέρας των Θεών (5. 20, 2).\n Παυσανίας, 6, 20, 9. To επίθετο Χαμύνη προέρχεται από το χαμαί (χάμω, κατά γης) και παραπέμπει στη Γαία.\n Η άποψη αυτή ανήκει στον Φρέιζερ (Ο Χρυσός Κλώνος) και στον Κόρνφορντ.\n Παυσανίας 6, 20, 8.\n Παυσανίας 5. 8, 11.  «Κυνίσκα η Σπαρτιάτις και η εκ Μακεδονίας Βελεστίχη: Ιπποτρόφοι», Το Σταυροδρόμι, 1973.\n Πληροφορήθηκα για πρώτη φορά την ύπαρξη των Ηραίων από το κείμενο «Oλυμπία: Iερά θεαινών και αγώνες γυναικών» της Sigrid R. Ammer, στην οποία είμαι υποχρεωμένη για το υλικό που μου έδωσε. Tο δοκίμιό της περιλαμβάνεται στην Eλλάδα των Γυναικών, ένα βιβλίο πολύτιμο για όσες και όσους ενδιαφέρονται για τους τόπους γυναικείας λατρείας.\n Παυσανίας 5. 16, 2 κ.ε..\n Κόρνφορντ, σελ. 38, 45, 47.\n «Βοώπις πότνια Ήρη» είναι μια πολύ συχνή προσφώνηση της θεάς, που απαντά και στους ομηρικούς ύμνους.\n Κόρνφορντ, σελ. 37-8.\n Οι αρχαίοι μήνες δεν ταυτίζονται απόλυτα με τους σύγχρονους, μια που ήταν σεληνιακοί -ξεκινούσαν με το νέο φεγγάρι.\n Κόρνφορντ, σελ. 31 και Φρέιζερ, Ο Χρυσός Κλώνος, μέρος ΙΙΙ.\n Παυσανίας 6. 24, 10.\n Παυσανίας 5. 16, 5-6, μετ. Χ. Μήνη.\n Μια αντίστοιχη αφήγηση διασώζει ο Πλούταρχος για τις Κελτίδες της Ιταλίας, οι οποίες σταμάτησαν έναν εμφύλιο πόλεμο παίζοντας ρόλο διαιτητή (Γυναικών Αρεταί, 246 C, εκδ. Ζήτρος, σελ. 190).\n Bλ. B. Pασσιάς, «Eς Έδαφος Φέρειν», σελ. 45 και Σ. Φωτεινός, σελ. 22.\n«Υπάρχουν τόσες ροδαυγές που ακόμη δεν φεγγοβόλησαν.»\nΩ! Φτωχά πλάσματα στις μεγάλες πολιτείες της παγκόσμιας πολιτικής, εσείς νέοι άνθρωποι τόσο προικισμένοι και βασανισμένοι από τη ματαιοδοξία, εσείς που θεωρείτε ότι είναι καθήκον σας να πείτε τον δικό σας λόγο για όλα τα γεγονότα – αφού πάντα κάτι συμβαίνει! – Που πιστεύετε ότι, όταν το έχετε κάνει αυτό, θα σηκωθεί σκόνη και θόρυβος, γιατί είστε το άρμα της ιστορίας!\nΕσείς που ακούτε πάντα και που περιμένετε ασταμάτητα τη στιγμή που θα μπορέσετε να ρίξετε τον λόγο σας στο κοινό, και που χάνετε έτσι κάθε αληθινή παραγωγικότητα!\nΌση επιθυμία κι αν έχετε για μεγάλα έργα, η βαθιά σιωπή της ωρίμανσης δεν θα φτάσει ποτέ σε σας!\nΤο γεγονός της μέρας σας καταδιώκει και σας στριφογυρίζει σα να είστε ελαφρύ άχυρο, ενώ εσείς φαντάζεστε ότι κυνηγάτε το γεγονός, – αχ φτωχοδιάβολοι! Αν θέλει κανείς να είναι ήρωας στη σκηνή, δεν πρέπει να σκέφτεται να παίξει τον χορό, δεν πρέπει ούτε καν να ξέρει πώς κάνουν χορό.\nΦρειδερίκος Νίτσε, Αυγή – Σκέψεις για τις ηθικές προλήψεις\nΔΙΟΓΕΝΗΣ ΛΑΕΡΤΙΟΣ: Βίοι Φιλοσόφων - Ἀνάχαρσις (1.1...\n«Σελφίτιδα» τη λένε οι ψυχολόγοι και μιλούν για πρ...\nNGC 5128: Ανακαλύφθηκαν μυστηριώδεις υπέρλαμπρες «...


Online Παιχνίδι Batman τρέλα. Παίξτε το παιχνίδι online δωρεάν Batman τρέλα. Κατεβάστε το παιχνίδι Batman τρέλα. Παιχνίδια Φυλή - Vce παιχνίδι\nOverclock στο αποκορύφωμά Batmobile σας και να κυνηγήσει τους κακούς. Πιέστε τους έξω από το δρόμο και να πάει για το υπόλοιπο των αχρείων - ότι είναι καθήκον σας σε αυτό το παιχνίδι.\n© sgames.org -. Δωρεάν online παιχνιδιών Batman τρέλα () σε απευθείας σύνδεση κόσμο παιχνιδιού παιχνίδι λάμψης Batman τρέλα για δωρεάν. Μην ξεχάσετε να αξιολογήσετε αυτό το παιχνίδι Batman τρέλα και να μοιραστούν αυτό το παιχνίδι με τους καλύτερους φίλους σας.\nΠεριγραφή του παιχνιδιού Batman τρέλα γραμμή. Πώς να παίξετε το παιχνίδι online Overclock στο αποκορύφωμά Batmobile σας και να κυνηγήσει τους κακούς. Πιέστε τους έξω από το δρόμο και να πάει για το υπόλοιπο των αχρείων - ότι είναι καθήκον σας σε αυτό το παιχνίδι. Στην πορεία, μην ξεχάσετε να συλλέγουν τα μπόνους και το σημαντικότερο, δεν φοβούνται τίποτα!\nBatman τρέλα ( Ψηφοφορίες2, Δευτεροβάθμια Βαθμολογία: 5/5)


Mandrino Ξενοδοχείο Θεσσαλονίκη Vgainoexo.gr\nΤο Mandrino hotel είναι ένα ξεχωριστό ξενοδοχείο στην καρδιά της Θεσσαλονίκης. Στην οδό Εγνατία,δύο βήματα από την Πλατεία Αριστοτέλους,τον Λευκό Πύργο αλλά και την παραλία στεγάζεται το Mandrino hotel.\nΗ Θεσσαλονίκη είναι μία μεγάλη πόλη γεμάτη ζωή και αξιοθέατα. Τοσο οι Θεσσαλονικείς όσο και οι φοιτητές αγαπούν και στηρίζουν την πόλη.Τα ξενοδοχεία που διαθέτει είναι πολλά και όλα τους είναι αξιόλογα. Ενα από αυτά είναι και το Mandrino. Το Mandrino είναι ένα από τα καταλύμματα που ο κόσμος τα στηρίζει και οι ταξιδιώτες το επιλέγουν για την διαμονή τους.Το περιβάλλον είναι πολύ φιλικό και η ατμόσφαιρα οικογενειακή. Βέβαια αρμόζει και στους ταξιδιώτες που έρχονται στην Θεσσαλονίκη για επαγγελματικούς λόγους.\nΔιαθέτει δωμάτια όμορφα διακοσμημένα και με ολες τις ανέσεις.Κάθε ένα ξεχωριστά διαθέτει κλιματισμό, ανατομικά στρώματα, δορυφορική τηλεόραση, σεσουάρ μαλλιών, καφετιέρα και mini-bar. Στο ξενοδοχείο μπορείτε ακόμη να χαλαρώσετε πίνοντας\nτον καφέ σας στην καφετέρια του Mandrino. Επιπλέον, στο ξενοδοχείο υπάρχει ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα για την διεκπεραίωση συνεδρίων και σεμιναρίων.\nΥπάρχουν ειδικά πακέτα ανάλογα με τις απαιτήσεις σας και φυσικά τα οπτικοακουστικά μέσα είναι τελευταίας τεχνολογίας.\nΤέλος, σας εγγυόμαστε πως η διαμονή σας στο ξενοδοχείο Mandrino θα ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις σας χωρίς να χρειαστεί να ξοδέψετε πολλά χρήματα.\nMandrino Ηotel Photos


Δωρεάν παιχνίδι Super Burning Wins Respin σε δοκιμαστική λειτουργία\nΠαίξτε Super Burning Wins Respin δωρεάν σε δοκιμαστική λειτουργία από την Playson\nΚάντε κλικ εδώ για να παίξετε Super Burning Wins Respin δωρεάν τώρα\nΔοκιμάστε τον διαδικτυακό κουλοχέρη Super Burning Wins Respin δωρεάν σε δοκιμαστική λειτουργία, χωρίς να χρειάζεται να κάνετε λήψη ή εγγραφή.\nΤο Super Burning Wins Respin είναι ένας κουλοχέρης από την Playson. Σύμφωνα με τον αριθμό των παικτών που το αναζητούν, το Super Burning Wins Respin δεν είναι ένας πολύ δημοφιλής κουλοχέρης. Ακόμη κι έτσι, δεν σημαίνει ότι είναι κακό παιχνίδι. Δοκιμάστε το ή αναζητήστε κάποιο άλλο παιχνίδι στους δημοφιλείς κουλοχέρηδες.\nΠαρόμοια παιχνίδια με το Super Burning Wins Respin


Port City Cafe, Gulfport - Κριτικές εστιατορίων - TripAdvisor\nPort City Cafe: Εστιατόρια στην περιοχή\nΔραστηριότητες κοντά σε: Port City Cafe\nΝο 65 από 198 Εστιατόρια - Gulfport\nΓρήγορη επίσκεψη στο Gulfport\nΟ σύζυγός μου και εγώ ήρθα στο MS για μια οικογενειακή εκδήλωση και στο σπίτι μας σταμάτησε από το τοπικό αγαπημένο. Δεν θα σας απογοητεύσει. Ο σύζυγός μου ήταν ένα ζαμπόν και τυρί ομελέτα και εγώ gots χορτοφαγική ομελέτα. Μεγάλες μερίδες και τα μπισκότα ήταν...φρυγανισμένο. Μου άρεσε πολύ το ελαφρά κρίσιμων έξω πλευρά και τα μαλακά στη μέση. Το grits ήταν τέλειο και η υπηρεσία ζεστά και επίκαιρη. Σίγουρα θα επανέλθουμε.Περισσότερα\nΉταν ένα πρωινό μόνο στάση\nΈχουμε συνηθίσει να πηγαίνω εκεί το πρωί του Σαββάτου για πρωινό. 1 street αρκετές φορές ήταν υπέροχο. Τα τελευταία δύο χρόνια έχει μειωθεί. Το φαγητό είναι αργή - το φαγητό δεν τονίζεται σε διάφορες χρονικές στιγμές, καθώς και δύο φορές ήταν κρύο από συνεδρίαση στην...κουζίνα. Ήταν τόσο άσχημα την τελευταία στιγμή, δεν μας χρεώσει. Στην άμυνα, είναι μια μπύρα μπαρ/εστιατόριο με καλό μπαρ επιχειρηματικό και χάμπουργκερ και κοπή σερβίρεται σε ένα δωμάτιο γεμάτο με τηλεόραση. Η παρακείμενη τραπεζαρία όπου τα προβλήματα φαίνεται να.Περισσότερα\nΥπάρχουν επισκέφθηκε για μεσημεριανό ...\nΗ επιλογή μου ήταν hamburger μπριζόλα, πουρές πατάτας και το okra. Ο επισκέπτης μου είχε μια πινακίδα επίσης μεσημεριανό γεύμα. Αυτό είναι στο κέντρο της περιοχής του Gulfport. Ότι κοντά στο 2 : 00 Σ. M.\nΕίδαμε τις κακές κριτικές & σχεδόν δεν μπήκα σε αυτό τον τρόπο cafe. Τι λάθος που θα έχουν! Σταματήσαμε εδώ για ένα γρήγορο γεύμα. Είχαμε μία από τις καθημερινές σπεσιαλιτέ. Παρήγγειλα η hamburger μπριζόλα που έχω κάνει ποτέ. Είναι ο αγαπημένος έτσι καταλήξαμε με το...ίδιο πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει ποτέ. Δεν μπορώ να σας πω πόσο υπέροχο ήταν! Οι πατάτες ήταν σπιτικά και άρα νόστιμο. Lima σόγιας ήταν επίσης καλό. Φροντίστε να αποθηκεύσετε δωμάτιο για επιδόρπιο που περιλαμβάνονται. Η σερβιτόρα μας ζήτησε συγνώμη για το ότι δεν έλαβε το κέικ σοκολάτας, έτσι ώστε η μόνη μας επιλογή ήταν κέικ λεμόνι. Ήταν εξαιρετικό! Οι μερίδες ήταν πολύ γενναιόδωρη και η εξυπηρέτηση ήταν γρήγορη και φιλική. Το κόστος ήταν περίπου 16 δολάρια Ηνωμένων Πολιτειών . Λυπάμαι μόνο που δεν θα βρίσκονται εδώ για να επιστρέψετε & δοκιμάστε κάτι άλλο!Περισσότερα\nΤυρί ομελέτα ήταν σερβιρισμένα ζεστά ακόμα να κάνουμε καλύτερα από εμένα. Άγευστα μαζί με το φρυγανισμένο ψωμί. Home τηγανητές πατάτες ήταν απλώς εντάξει. Μετακίνηση!\nΜεγάλη και προσιτή μεσημεριανό πλάκας\nΈχουμε πάει εκεί πολλές φορές μετά την εκκλησία τις Κυριακές. Πραγματικά απολαύσαμε την προσιτή και υπέροχο πακέτο πλάκας έχουν ότι περιλαμβάνει ένα επιδόρπιο. Η εξυπηρέτηση είναι φιλική. Υπέροχο τοπικό φαγητό.\nΕπιλέξτε τηγανίτες μπενιέ για πρωινό!\nΕξαιρετική sat πρωί επιλέξτε τηγανίτες μπενιέ αν σας αρέσει το φως επιτηδευμένη και τραγανή! Η εξυπηρέτηση ήταν καλή. Υπάρχει ένα φαρμακείο απέναντι στο δρόμο που είναι επίσης γνωστή επιλέξτε τηγανίτες μπενιέ το πρωί αλλά ήταν κλειστό, οπότε νιώθαμε τυχερός που βρήκα λιμενική πόλη Cafe. Έχει...καλό παλιομοδίτικο οικεία αίσθηση ότι είναι διασκεδαστικό για διακοπές με ναυτικό θέμα.Περισσότερα\nΑναθεματισμένα καλό πρωινό\nΌντως ανακαλύψαμε μετά αφήνοντας Tony's Pizza Brickhouse (δείτε την κριτική μου για them🖒🖒 αποφασίσαμε να επιστρέψουμε το επόμενο πρωί και boi χαίρομαι που το κάναμε. Το πρωινό ήταν έξω από την αλυσίδα!! Η γυναίκα μου πήρε το Fiesta ομελέτα και πήρα το κοτόπουλο Fajita ομελέτα....Και οι δύο ήταν πολύ καλή και η τηγανητές λεπτοκομμένες πατάτες ήταν μαγειρεμένο ακριβώς δίπλα. Σίγουρα θα ξαναπάμεΠερισσότερα\nΥπέροχο για μεσημεριανό γεύμα!!!!\nΑυτό παρευρέθηκαν εστιατόριο σήμερα κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού γεύματος και μου το μόνο αρνητικό ήταν ότι χρειάστηκαν η σερβιτόρα λίγος χρόνος για να φτάσουμε στο τραπέζι μου μόλις μπήκα. Νομίζω ότι απλά δεν ξέρω ότι βρισκόταν στην άλλη πλευρά. Ωστόσο, η εξυπηρέτηση ήταν υπέροχη....Όλες οι υπάλληλοι ήταν φιλικό και γενναιόδωρη. Θα ήθελα Σίγουρα συνιστώ αυτό το εστιατόριο σε κανέναν.Περισσότερα\nΕίχαμε το ομελέτες, το οποίο ήταν πολύ νόστιμο. Λογικές τιμές λίγο ψηλά για $10/κάθε (άλλα εστιατόρια στην περιοχή βρίσκονται στο $6-8 σειρά, έτσι ώστε να μην έχει τεράστια διαφορά). Η εξυπηρέτηση ήταν λίγο αργή, παρά το γεγονός ότι είναι άδειο. Καφέ δεν είναι τέλεια. Συνολικά...ένα καλό πρωινό επιλογή.Περισσότερα\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Port City Cafe και από προηγούμενους επισκέπτες.\nΔιεύθυνση: 2418 14th St, Gulfport, MS 39501-2019\nΑριθμός τηλεφώνου: +1 228-868-0037


Ημερομηνία : 19 Ιαν 2020, 15:05\n[ 97 δημοσιεύσεις ] Μετάβαση στην σελίδα 1, 2, 3, 4, 5 ... 11 Επόμενο\nΘέμα δημοσίευσης: Η ετερότητα στο Ισλάμ\nΔημοσιεύτηκε: 30 Αύγ 2010, 09:31\nΗ ετερότητα του Ισλάμ\nΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ ΑΔΑΜΙΔΗΣ, 26.8.2010\nΓια να αξιολογήσουμε τις πρωτοβουλίες της Τουρκίας και την επιθυμία της να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στα δρώμενα του ισλαμικού κόσμου, είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε τις βασικές ιδιαιτερότητες που συνθέτουν το μωσαϊκό των μουσουλμανικών θρησκευτικών και σε σημαντικό βαθμό πολιτικών διαφοροποιήσεων.\nΗ βασική λοιπόν διάκριση του μουσουλμανικού κόσμου, που αριθμεί παγκόσμια περί τα 1,2 δισεκατομμύρια, είναι μεταξύ σουνιτών και σιιτών. Οι σιίτες, που είναι περί το 20% των μουσουλμάνων, βρίσκονται κατά κύριο λόγο στο Ιράν, όπου από το 1501 είναι η επίσημη ομολογία του, στο Ιράκ, στον Λίβανο και την Υεμένη. Οι σουνίτες που είναι περί το 80% των μουσουλμάνων κυριαρχούν σε όλο τον άλλο μουσουλμανικό κόσμο. Η βασική τους διαφορά έγκειται στο ότι οι σιίτες θεωρούν πως ηγέτης των πιστών, ιμάμης, μπορεί να είναι μόνο απόγονος του Προφήτη Μωάμεθ και ως τέτοιο αναγνωρίζουν τον Αλί, εξάδερφο του Μωάμεθ και σύζυγο της Φατιμά, της αγαπημένης κόρης του Μωάμεθ. Ο Αλί πέθανε το 661 και ο γιος του Χουσείν μαρτύρησε το 680. Οι σουνίτες από την άλλη δεν αποδέχονται τη συγγενική προυπόθεση και θεωρούν ότι ο ηγέτης των πιστών, ο Χαλίφης δεν χρειάζεται να είναι χαρισματικός και να ερμηνεύει αυθεντικά το Κοράνι. Οι Σουνίτες δίνουν έμφαση στη σούνα (παράδοση) του Προφήτη Μωάμεθ.\nΠεραιτέρω υπήρξαν και άλλες διαιρέσεις, με χαρακτηριστικές αυτή των Χαριζιτών, που θεωρούσαν ότι το αξίωμα του Χαλίφη έπρεπε να δίνεται στον πιο ευσεβή Μουσουλμάνο, ακόμη και σε ένα Αιθίοπα σκλάβο, όπως χαρακτηριστικά έλεγαν. Χαριτζίτες υπάρχουν στην Αλγερία, το Ομάν και τη Ζανζιβάρη. Οι Ισμαηλίτες είναι σχίσμα των Σιιτών και βρίσκονται σήμερα στο Πακιστάν (οπαδοί του Αγά Χαν), στη Ινδία, την Υεμένη, σε μέρη του Ιράν, της Αφρικής και της Συρίας, ενώ παρακλάδι του είναι οι Δρούζοι του Λιβάνου. Η νεώτερη μουσουλμανική αίρεση είναι αυτή των Αχμαντίγια, που μετέφρασαν το Κοράνι σε ευρωπαικές γλώσσες και ακολουθούν τη διδασκαλία του Ινδού Μουσουλμάνου Γκουλάμ Αχμάντ. Ο Αχμάντ προσπάθησε να συνθέσει θρησκείες (Χριστιανισμό, Μωαμεθανισμό, Ινδουισμό) υπό το Ισλάμ. Οι Αλεβίτες, που αριθμούν δεκάδες εκατομμύρια στην Τουρκία, είναι κλάδος των Σιιτών. Κάνουν τελετές κυρίως στα Τουρκικά και όχι στα Αραβικά και πρεσβεύουν τον σεβασμό και τη αγάπη σε όλους τους ανθρώπους, την ανεκτικότητα, τον σεβασμό στους εργαζόμενους και την ισότητα των δύο φύλων. Οι Σούφι είναι ασκητικά- μυστικιστικά τάγματα, το αντίστοιχο κατ’ αναλογία των ιπποτικών χριστιανικών ταγμάτων. Έλκουν την καταγωγή τους από τη Ραμπία, μια γυναίκα στη Βασόρα, το 780 και οργανώνονται σε τάγματα μεταξύ του 11ου και του 13ου αιώνα, οπότε και εμφανίζεται στην Τουρκία το Τάγμα των δερβίσηδων Μπεκτασίδων. Ο όρος σούφι κατά τους μελετητές παραπέμπει στην Ελληνική λέξη σοφία, ενώ κατά την κρατούσα άποψη προέρχεται από την αραβική λέξη σούφι (ο μυστικός). Οι Σούφι πρεσβεύουν ότι το μόνο απόλυτο Ον είναι ο Θεός, ενώ χαρακτηριστικό γνώρισμα της πολιτιστικής τους παράδοσης είναι ο χορός των στροβιλιζόμενων δερβίσηδων, που αντλεί την έμπνευσή του από τον Ρούμι τον μεγαλύτερο ποιητή των Σούφι (13ος αιώνας). Τα τάγματα των Σούφι αντιμετωπίστηκαν με δυσπιστία από τα εκκοσμικευμένα καθεστώτα των μουσουλμανικών κρατών και ο Κεμάλ τα κατήργησε στην Τουρκία το 1925.\nΠολλές φωνές στον μουσουλμανικό κόσμο προτάσσουν και οραματίζονται την ενιαία μουσουλμανική κοινότητα, την Ούμμα. Οι μέχρι σήμερα απόπειρες δεν δικαίωσαν το εγχείρημα.\nΤελευταία επεξεργασία απο ΤΗΛΕ-ΜΑΧΟΣ την 06 Σεπ 2012, 07:55, επεξεργάστηκε 2 φορές συνολικά.\nΘέμα δημοσίευσης: Re: Η ετερότητα του Ισλάμ\nΔημοσιεύτηκε: 30 Αύγ 2010, 16:06\n"Την εποχή που γεννήθηκε ο Μοχάμεντ Αμπντ Αλ Ουαχάμπ, οι άνθρωποι αναζητούσαν το σωστό Ισλάμ… Λάτρευαν τις πέτρες, τα δέντρα και τους τάφους. Και ήρθε ο Αλ Ουαχάμπ και άσκησε κριτική σε αυτό... Ο απόστολος εστάλη στη Μέκκα και κατήργησε τα ειδωλολατρικά σύμβολα και η λατρεία περιορίστηκε μόνο στο Θεό. Είναι η ανανέωση της αποστολής του Μωάμεθ".\nSheikh Abdul Mohsen Al Obaikam.\nΟ Ουαχαμπισμός απαγορεύει το κάπνισμα, απαγορεύει τις εικόνες επειδή παραπέμπουν στην ειδωλολατρία. τις φωτογραφίες, τον κινηματογράφο και το χορό. Ο Ουαχαμπισμός απαγορεύει επίσης τη μουσική καθώς και κάθε είδους καινοτομίες επειδή τις θεωρεί αντιισλαμικές. Ο ασπασμός του εξηγεί, τουλάχιστον εν μέρει, και την κατεύθυνση του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας. Τα δημοτικά σχολεία, τα γυμνάσια και τα λύκεια, ακόμα και η ανώτατη εκπαίδευση, δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στη θρησκεία, σε τέτοιο μάλιστα βαθμό ώστε να θεωρούνται "θρησκευτικά σχολεία".\nΤο κίνημα του Ουαχαμπισμού πήρε το όνομά του από τον ιδρυτή του, τον Μοχάμεντ Αμπντ Αλ Ουαχάμπ (1703-1792), ο οποίος στόχευε σε μία επιστροφή στις αυθεντικές αξίες του Ισλάμ. "Ήταν μία ανανέωση και σωτηρία από τη σκόνη που είχε πέσει πάνω μας" λέει ο Abdul Mohsen Al Obaikam (Αμπντούλ Μόχσεν Αλ Ομπαϊκάμ)* , μέλος του Συμβουλίου Majlis Al Shoura.\nΤην περίοδο εκείνη πολλοί μουσουλμάνοι είχαν υιοθετήσει θρησκευτικές πρακτικές όπως η εικονολατρία ή η αγιοποίηση προσώπων- που εξόργιζαν τον Αλ Ουαχάμπ, ο οποίος θεωρούσε ότι η ισλαμική εφαρμογή δεν συμβάδιζε με την ισλαμική παράδοση. Το να προσεύχεται κανείς σε οποιονδήποτε άλλον εκτός από τον ίδιο το θεό** δεν είναι αποδεκτό στο Ισλάμ. "Οι Ουαχαμπιστές ήταν πολύ αυστηροί απέναντι σε αυτό και έφταναν στο σημείο να θεωρούν άπιστο κάποιον που προσευχόταν και ζητούσε κάτι από έναν άγιο, και όχι από τον ίδιο το Θεό" εξηγεί η ιστορικός κ. Hatoon al Fasi.\nΤα κηρύγματα του Αλ Ουαχάμπ είχαν διχάσει ακόμα και τους μουσουλμάνους της γενέτειράς του, Uyaynah, γεγονός που οδήγησε στον διωγμό του από την πόλη.\nΟι αυστηρές του ιδέες βρήκαν την ανταπόκριση του εμίρη της πόλης Ad-Dir'iyah, του Muhammad Ibn Saud πρόγονο της σημερινής βασιλικής οικογένειας της χώρας. Ο Ιμπν Σαούντ συνέβαλε με το σπαθί και ο Αλ Ουαχάμπ με το Κοράνι και μέχρι τον 19ο αιώνα, το βασίλειο των Αλ Σαούντ απλώθηκε σε όλη σχεδόν την αραβική χερσόνησο και ο Ουχαμπισμός έγινε το επίσημο θρήσκευμα. Ο Σεϊχης Abdul Mohsen Al Obaikam το θέτει απλά: "Ήταν ένα μήνυμα, το οποίο είχε ανάγκη από δύναμη. Κι έτσι ο εμίρης Μοχάμεντ Ιμπν Σαούντ αναγκάστηκε να πολεμήσει μερικά χωριά. Τα οποία δεν είχαν κάτι που να είχε ιδιαίτερη αξία. Βρίσκονταν στην έρημο. Δεν είχαν κάτι πλούσιο. Δεν είχαν θησαυρούς".\nΗ κ. Hatoon al Fasi, τονίζει την πολιτική διάσταση αυτής της συμμαχίας: "Ήταν ενός είδους ιδεολογία που συμπληρώθηκε από πολιτική ισχύ και βούληση, για να εξαπλωθούν σε όλη την Αραβία, όπως και συνέβη". Πρόκειται για τη συμμαχία που καθόρισε τον χαρακτήρα του ισλαμικού κράτους της Σαουδικής Αραβίας. Έτσι, στη χώρα όπου "γεννήθηκε" το Ισλάμ επικράτησε "η δικαιοσύνη του θεού" και η Σαρία έγινε ο Ποινικός της Κώδικας.\n"Είμαστε ένα ισλαμικό κράτος, αυτό είναι αλήθεια", λέει η Fawziah Al-Bakhr, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Σαούντ στο Ριάντ.\nΚαι προσθέτει: "τα ιερά τεμένη βρίσκονται στη χώρα μας και είμαστε περήφανοι για αυτό. Αλλά όταν σκεφτόμαστε τη δημιουργία της χώρας, σκεφτόμαστε ότι δημιουργήθηκε πάνω σε 2 κατευθύνσεις: τη θρησκευτική και την πολιτική". Κάτι που είχε άμεση επίδραση στην κοινωνία της Σαουδικής Αραβίας και εξακολουθεί να έχει. "Το σύστημα εκπαίδευσης καθιερώθηκε για τα αγόρια πριν από 60 χρόνια και για τα κορίτσια πριν από 40 χρόνια μέσω των Ουαχαμπιστών" λέει η Fawziah Al-Bakhr, διευκρινίζοντας όμως ότι "ήμουν κι εγώ ένας από τους ανθρώπους που πέρασαν από τα δημόσια σχολεία. Έκανα τα ίδια βιβλία με τους υπόλοιπους, αλλά δεν επηρεάστηκα".\nΗ κ. Αλ Μπακρ λέει ότι παιδεία στην χώρα διαμορφώθηκε από τους Ουαχαμπιστές\n"Εδώ η πολιτική και η θρησκεία αναμειγνύονται" διαπιστώνει ένας εργαζόμενος στο Islamic Hotline, την τηλεφωνική υπηρεσία στη Σ. Αραβία που παρέχει πληροφορίες και λύνει απορίες σχετικά με το Ισλάμ. Πιστεύει όμως ότι η θέση των γυναικών στη Σαουδική Αραβία και το γεγονός ότι δεν τους επιτρέπεται να οδηγούν, δεν προκύπτει από τον Ουαχαμπισμό: "Οι γυναίκες δεν οδηγούν στη Σαουδική Αραβία, αλλά αυτό είναι παράδοση, δεν οφείλεται στη θρησκεία". Όπως λέει "το Ισλάμ αριθμεί περίπου 1,2 δις πιστούς και στο 95% των μουσουλμανικών κρατών οι γυναίκες οδηγούν αυτοκίνητα".\nΟ Ουαχαμπισμός σήμερα διχάζει μιας και θεωρείται από ορισμένους ως ο "πατέρας" της "ισλαμικής τρομοκρατίας". Από πολλούς μελετητές γίνεται αντικείμενο κριτικής, ενώ από απλούς πολίτες ο συντηρητισμός του εκλαμβάνεται ως εμπόδιο. "Η γυναίκα του προφήτη "οδηγούσε" μια καμήλα και είμαι σίγουρη πως αν ο προφήτης είχε αμάξι εκείνη την εποχή θα το χρησιμοποιούσε, γιατί ήταν πολύ έξυπνος και ήξερε πώς να κάνει τη ζωή του ευκολότερη" λέει η Fawziah Al-Bakhr, που είναι μία από τις 47 γυναίκες που οδήγησαν "παράνομα" αυτοκίνητο στους δρόμους του Ριάντ, στις 6 Νοεμβρίου του 1990, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την απαγόρευση.\nΟ Σεΐχης Abdul Mohsen Al Obaikam λέει ότι πάνω από όλα "είναι μια μουσουλμανική πτυχή και πρέπει να καταλάβουμε ότι ο Ουαχαμπισμός διαφέρει από συμπεριφορές ορισμένων. Όπως επίσης παρατηρούμε ότι αυτοί που παρέκκλιναν από αυτή τη γραμμή της σκέψη και της ιδεολογίας, παρέκκλιναν και από τα μουσουλμανικό πιστεύω".\n* Ο κ. Αμπντούλ Μόχσεν Αλ Ομπαϊκάμ είναι μελετητής του Ισλάμ, μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής Majlis Al Shoura, καθώς επίσης και μέλος της Επιτροπής Ισλαμικών Υποθέσεων και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.\n** Λόγω του μονοθεϊστικού χαρακτήρα του Ισλάμ, που δηλώνεται στον πρώτο πυλώνα "Δεν υπάρχει άλλος θεός από το θεό και ο Μωάμεθ είναι ο προφήτης του.\nΠΗΓΗ http://nrdisaster.blogspot.com/2009/05/ ... st_22.html\nΔημοσιεύτηκε: 06 Σεπ 2010, 07:46\nΧασεμίτες: Το Μπάνι Χάσεμ ήταν το όνομα του προπάππου του Μωάμεθ και σήμερα το διατηρεί μόνον η βασιλική οικογένεια της Ιορδανίας, δηλαδή οι γνωστοί ανά τον κόσμο Χασεμίτες.\nΟι Χασεμίτες ως γνήσιοι απόγονοι του Μωάμεθ θεωρούνται οι φύλακες της ισλαμιστικής πίστης και ανέλαβαν μεταξύ άλλων, εκτός από την προστασία της Μέκκας και της Μεδίνας, και τη φύλαξη της άλλης ιερής πόλης, της Ιερουσαλήμ. Οπως επισημαίνει η αραβολόγος κυρία Αντωνία Δήμου, «το υπουργείο Θρησκευμάτων της Ιορδανίας έχει αναλάβει τη συντήρηση των μουσουλμανικών τοποθεσιών της Ιερουσαλήμ. Οι μισθοί των υπαλλήλων που απασχολούνται στις μουσουλμανικές τοποθεσίες της παλαιάς πόλης» προσθέτει «καταβάλλονται από την Ιορδανία, η οποία ούτως ή άλλως θα εξακολουθήσει να αποτελεί προστάτιδα χώρα των Ιεροσολύμων ακόμη και στην περίπτωση που υπογραφεί ειρηνευτική συμφωνία του Ισραήλ με τους Παλαιστινίους».\nΔιαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2& ... z0yjIVF7bT\nΔημοσιεύτηκε: 21 Σεπ 2010, 19:58\nΈντονο προβληματισμό προκαλεί η αυξανόμενη παρουσία του oυαχαμπισμού στα Δυτικά Βαλκάνια\nΈντονο προβληματισμό προκαλεί στις Αρχές Ασφαλείας των βαλκανικών χωρών η έντονη παρουσία του oυαχαμπισμού στα Δυτικά Βαλκάνια και ειδικότερα στα Σκόπια, τη Βοσνία Ερζεγοβίνη, τη Κροατία και το Μαυροβούνιο.\nΟι δηλώσεις αυτές προέρχονται από τον διευθυντή της Αστυνομίας της Βοσνίας ο οποίος κατά τη διάρκεια της διάσκεψης με θέμα την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος στην Οχρίδα προέβη σε αυτή την τοποθέτηση.\nΟ Ουαχαμπισμός είναι μια συντηρητική σουνιτική ισλαμική σέκτα και βασίζεται στην ιδεολογία του Μωάμεθ ιμπν Αμπντ-αλ-Ουαχάμπ. Η συγκεκριμένα ισλαμική σέκτα αποτελεί την επίσημη θρησκεία στη Σαουδική Αραβία.\nΣύμφωνα με πληροφορίες οι κυριότερες περιοχές στις οποίες παρουσιάζεται έντονη η παρουσία των ουαχαμπιστών είναι στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, στο Σαντζάκ της Σερβίας, στο Κοσσυφοπέδιο στις βόρειοδυτικές περιοχές των Σκοπίων, στο Μαυροβούνιο και στο Κοσσυφοπέδιο.\nΟ διευθυντής της Κροατικής Αστυνομίας, στην ίδια διάσκεψη τόνισε ότι το πρόβλημα των ουαχαμπιστικών ομάδων θα επεκταθεί τα επόμενα τέσσερα χρόνια σε περισσότερες μουσουλμανικές περιοχές στα Βαλκάνια επισημαίνοντας ότι οι αστυνομικές δυνάμεις δεν είναι προετοιμασμένες για κάτι τέτοιο.\nΑνάλογη ήταν η τοποθέτηση και του διευθυντής δημόσιας ασφάλειας των Σκοπίων, ο οποίος δήλωσε ότι είναι γεγονός ότι υπάρχουν κάποιες δραστηριότητες των ουαχαμπιστών στα Σκόπια, αλλά δεν έχουν αξιολογηθεί ως εγκληματικές μέχρι τώρα, ώστε να θέτουν σε κίνδυνο της ασφάλεια της χώρας.\nΕπεσήμανε όμως ότι το πρόβλημα των ακραίων ισλαμιστικών ομάδων πιθανόν να δημιουργηθεί στο Κοσσυφοπέδιο. Όσον αφορά την κατάσταση στα σύνορα με την Αλβανία και τη Βουλγαρία τα Σκόπια δεν αντιμετωπίζουν κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα λόγω των κοινών περιπολιών.\nΠάντως εκτίμηση των παρευρισκομένων είναι ότι το οργανωμένο έγκλημα δεν αναγνωρίζει σύνορα ενώ στο μέλλον το βασικό πρόβλημα των χωρών που έχουν μουσουλμανικό πληθυσμό θα είναι ο ουαχαμπισμός.\nΤμήμα ειδήσεων defencenet.gr http://www.defencenet.gr/defence/index. ... Itemid=137\nΔημοσιεύτηκε: 23 Σεπ 2010, 15:08\nΙσλαμικός Μυστικισμός - Σουφισμός\nΣκοπός και προσπάθεια των μουσουλμάνων μυστικών, των σούφι, υπήρξε η υπέρβαση της ατομικότητας, ο εκμηδενισμός του εγώ, η πλήρης παράδοση στον Αλλάχ, η αγαπητική προσκόλληση στον Θεό. (Για τις πηγές, την ιστορική διαδρομή, βλ. Ισλάμ. Πνευματικά ρεύματα. Σουφισμός.) Οι πρώιμοι «σούφι» (sufi) υιοθέτησαν τα πρότυπα ασκητισμού και την πνευματικότητα των χριστιανών αναχωρητών της ερήμου. Το μάλλινο ένδυμα «σούφ», από το όποιο μάλλον προήλθε το όνομά τους, υπενθυμίζει αυτή την επίδραση. Στο μεγαλύτερο ποσοστό του ο ισλαμικός μυστικισμός θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως ερωτικός. Πολλά κείμενα των σούφι φανερώνουν εκπληκτική ομοιότητα στο πνεύμα, ακόμα και στην έκφραση, συγχρόνων τους μυστικών της δυτικής Χριστιανοσύνης.\nΚατά την πρώτη περίοδο του Σουφισμού η έκφραση του θείου έρωτα είχε χαρακτήρα συγκρατημένο και εναρμονιζόταν με την ατμόσφαιρα του Κορανίου και των Χαντίθ. Αργότερα απέκτησε δική του ορμή και πάθος. Στον πρώτο αυτό ερωτικό μυστικισμό δεσπόζει η ευγενική μορφή της Rabic al-Cadawiya (θάν. 801 μ.Χ.). Με ερωτική αφοσίωση στον Θεό, αδιαφορεί για κάθε ανταμοιβή, ανησυχία η φόβο. Από τις ωραιότερες προσευχές των μυστικών παραμένει η περίφημη δέηση της: «Αν σε λατρεύω από τον φόβο της Κολάσεως, ρίξε με στο πυρ της Κολάσεως. Κι αν σε λατρεύω με την ελπίδα του Παραδείσου, απόκλεισε με από τον Παράδεισο. Αλλ' αν σε λατρεύω μόνο για χάρη Σου, μη μου στερήσεις το αιώνιο κάλλος Σου!».\nΤα καθιερωμένα σύνορα της μουσουλμανικής θρησκευτικότητας ξεπέρασε σε μιά έκρηξη εκστατικής βιωματικής εμπειρίας ο al-Hallaj (θάν. 922 μ.Χ.). Ξεκινώντας από τη βεβαιότητα ότι ο Θεός είναι αγάπη και ότι δημιούργησε τον άνθρωπο κατ' εικόνα Του, τόνισε ότι ο άνθρωπος πρέπει να ανακαλύψει μέσα του τη θεία εικόνα και να φθάσει στην ένωση με τον Θεό. Μερικές από τις ιδέες του, όπως η φράση «Είμαι η αλήθεια» (πού μάλλον εκφράζει μιά παροδική συναίσθηση της ταυτότητας με τον Θεό, η οποία χαρίσθηκε άνωθεν), προκάλεσαν την αγανάκτηση των ορθοδόξων μουσουλμάνων, που τον καταδίκασαν σε σταύρωση. Ύστερα από την καταδίκη αυτή, οι σούφι έγιναν πιο προσεκτικοί στις διατυπώσεις και αινιγματικοτεροι στις εκφράσεις τους. Η ερωτική ορολογία αποτέλεσε το δυναμικότερο εκφραστικό τους μέσο. Με τη βοήθεια σειράς ασκήσεων, που οδηγούν σε εκστασιακές καταστάσεις, η αγάπη αυτή φθάνει στη βεβαιότητα της ενώσεως με τον Θεό, τόσο που οι μουσουλμάνοι μυστικοί να ζητούν να λειώσουν μέσα στη θεία αγάπη.\nΣτην κατά συνθήκη ευσέβεια των κρατούντων, οι σούφι αντιδρούσαν με τρόπο σιωπηλό, βιωματικό και συχνά συγκλονιστικό. Μετά τον 12ο αί., το σουφικό μυστικό ρεύμα οδήγησε στη δημιουργία των μουσουλμανικών μοναχικών κοινοτήτων (ταρίκα). Πολλοί, αναζητώντας τη μυστική εμπειρία, κατέφευγαν σ' ένα γέροντα που ανελάμβανε την καθοδήγηση τους με βασικό στοιχείο αυτής της μαθητείας όχι τόσο τη γνωσιολογική κατάρτιση, όσο την πνευματική και ψυχική ανάπτυξη τους. Η διαδικασία αυτή απαιτούσε οργανωμένη κοινότητα, και καθεμιά από αυτές ανέπτυσσε τα δικά της κέντρα, όπου διαβίωναν τα μέλη της, τους δικούς της κανόνες, αρχές, τελετές, μυστικά, πνευματική ατμόσφαιρα. Δεν σημαίνει ότι όλα τα μέλη τους θα μπορούσαν να θεωρηθούν μυστικοί. Εντούτοις, μέσα στην ατμόσφαιρα τους καλλιεργήθηκε, με επιμέλεια και προσδοκία, το μυστικό βίωμα. Από τις πιο γνωστές περιπτώσεις είναι οι δερβίσηδες, που με τελετουργικούς χορούς και με άλλα μέσα επιδίωκαν την έκσταση, για να πλησιάσουν τον Θεό. Καθώς τα τάγματα των δερβίσηδων εξαπλώνονταν σε διάφορα μέρη, η μυστική διάθεση και ζωή έφθανε σε όλα τα στρώματα του ισλαμικού κόσμου και η αναζήτηση μυστικών εξάρσεων και οραμάτων πήρε μεγάλες διαστάσεις. Στις μέρες μας παρουσιάζεται και πάλι νέα αναζωπύρωση του σουφικού ενδιαφέροντος.\nΠηγή:egolpio.com http://orthodox-world.pblogs.gr/2008/06 ... ismos.html\nΔημοσιεύτηκε: 13 Νοέμ 2010, 14:00\nΔημοσιεύτηκε: 07 Φεβ 2011, 09:45\nΗ πεντάλφα των Δρούζων\nΟι Δρούζοι, ή Δρούσοι, αποτελούν ιδιαίτερη αραβική μουσουλμανική εθνότητα που αριθμεί περίπου τα 2.000.000 και κατοικεί σήμερα στη Συρία , τον Λίβανο και στη Γαλιλαία (Ισραήλ). Ο λαός αυτός είναι αξιοσημείωτος αφενός λόγω της ιδιάζουσας θρησκείας του και της κοινωνικής του οργάνωσης και αφετέρου για την έντονη ανυποταξία του.\nΟι Δρούζοι (αραβικά Ντουρούζ που αποτελεί τον πληθυντικό του Ντουρζή) διακρίνονται σε τρεις κύριες ομάδες καθώς και σε πολλές άλλες μικρότερες που ζουν μεμονωμένα μεταξύ τους. Σημαντικότερη ομάδα εξ αυτών είναι αυτή που διαμένει στη περιοχή Χαουράν, (ταυτόσημη με την ελληνική λέξη χώρα), ή Ντζεμπελί Χ(α)ουράν, ή Ντζεμπέλ-αντ-Ντουρούζ, (ντζεμπέλ = βουνό), συνεπώς στην «ορεινή χώρα», ή «όρος των Δρούζων», αντίστοιχα, που βρίσκεται ανατολικά του Ιορδάνη ποταμού (σήμερα στη περιοχή της Ιορδανίας), και που αριθμεί περί τους 600.000. Δεύτερη ομάδα είναι εκείνη που κατοικεί στις περιοχές Σουφ και Μετν του Λιβάνου η οποία αριθμεί 300.000 περίπου, και η τρίτη ομάδα που κατοικεί στις περιοχές Χασμπεγιά, Ρασεγιά, Ουασντή-αλ-Ατζέμ, Χομς, Χαμντίγια, και Σελιμίγια στη περιοχή Ελμών που αποτελεί σήμερα μέρος της νότιας Δαμασκού και της άλλοτε ελληνικής πόλης Επιφανείας (σημερινή Χαμά).\nΗ πρώτη ομάδα ενισχύθηκε αριθμητικά από μετανάστες της δεύτερης, το αυτό η δεύτερη από την τρίτη και η τελευταία από μετανάστες των μεμονωμένων ομάδων όταν μετά τις σφαγές του 1861 ο μέχρι τότε τουρκοκρατούμενος Λίβανος τέθηκε υπό την προστασία των Μεγάλων Δυνάμεων. Η πρώτη και κύρια πλέον ομάδα ζούσε ως ημιανεξάρτητη μέχρι το 1918, διοικούμενη από δικούς της ηγέτες.\nΛόγω όμως του ατίθασου χαρακτήρα της, που δεν είχε πάψει τις επαναστάσεις της επί τουρκοκρατίας, γενικεύτηκαν το έτος εκείνο και εναντίον της Γαλλίας όταν η τελευταία έλαβε την εντολή από την Κοινωνία των Εθνών για τη συγκρότηση του κράτους κατ΄ εντολή της Συρίας, χωρίς να λαμβάνεται ιδιαίτερη μέριμνα για τους Δρούζους. Η δεύτερη ομάδα αποτελούσε μικρή μειονότητα μεταξύ Χριστιανών (Καθολικών Μαρωνιτών) του Λιβάνου, όπως και η τρίτη μεταξύ Μουσουλμάνων και Ορθοδόξων (χριστιανών) της Συρίας. Άλλες μικρότερες ομάδες παρέμεναν αμέτοχες στις περιοχές Χαλέπι και Μαράς.\nΤο 1948 οι ομάδες Δρούζων της Παλαιστίνης (Γαλιλαίας) ενσωματώθηκαν στο κράτος του Ισραήλ. Όμως στον πόλεμο των έξι ημερών (το 1967), ένας μεγάλος αριθμός προσφύγων εξ αυτών κατέφυγε στην Ιορδανία.\nΤο όνομα των Δρούσων απαντάται για πρώτη φορά στο σύγγραμμα Μασαώθ (= οδοιπορικό), περί τον 12ο αιώνα, που συνέγραψε ο Εβραίος ραβίνος περιηγητής Βενιαμίν από την Τουδέλα. Σ΄ αυτό το σύγγραμμα το όνομα του λαού αυτού φέρεται ως επίθετο που παράγεται από το αραβικό ντάραζα (= αναγνώστες της Βίβλου), ή εκ του ντάριζα (= οι κατέχοντες την αλήθεια), ή τέλος εκ του ντουρς (= ο μυημένος). Σημειώνεται ότι τελικά όλες αυτές οι ετυμολογίες σχετίζονται αρκετά με τη θρησκεία των Δρούζων και τις δοξασίες τους τις οποίες και τηρούν με άκρα μυστικότητα.\nΘρησκεία των Δρούζων\nΗ θρησκεία των Δρούζων είναι μονοθεϊστική. Αποτελεί ένα κράμα Ιουδαϊσμού, Χριστιανισμού, Ισλάμ και αρχαίας ελληνικής φυσιολατρείας. Γλώσσα της θρησκείας τους είναι η αραβική. Τον δε Θεό τον αποκαλούν «Άκμπαρ» (= Μεγάλος) και τους εαυτούς τους, αποκαλούν Μουσαχιντίν (= μονοθεϊστές). Θεωρούν ότι ο Άκμπαρ έχει ενσαρκωθεί 70 φορές, δηλαδή ανά μία φορά σε κάθε περίοδο ζωής του κόσμου, η τελευταία των οποίων ήταν τον 14ο αιώνα στην ακμή του Φατμίδη Χαλίφη της Αιγύπτου Χακίμ-μπι-¨Αμρι-Ιλλόχ. (= ο Θεία κελεύσει Άρχων). Πιστεύουν στον Ιησού Χριστό θεωρώντας την εμφάνισή του στη Γη μία από τις 70 προγενέστερες θεϊκές ενσαρκώσεις.\nΔημοσιεύτηκε: 15 Φεβ 2011, 13:04\nΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΕ ΜΟΥ\nΔημοσιεύτηκε: 16 Μαρ 2011, 08:10\nΓια το πώς "το ριζοσπαστικό Iσλάμ βρίσκει έδαφος" στα Bαλκάνια, και δη στην Bοσνία, κάνει λόγο η τελευταία διεθνής έκδοση του online newsletter του γερμανικού Spiegel.Yποτίθεται ότι η Συμφωνία του Nταίητον προέβλεπε την αποχώρηση των ξένων πολεμιστών από την Bοσνία, όμως, εκατοντάδες από τους μουτζαχεντίν παρέμειναν, και σήμερα διαδίδουν με επιτυχία τις ριζοσπαστικές ισλαμικές τους ιδέες.\nO Aμπού Xάμζα είναι ένας από τους "ιεραπόστολους" που θέλουν να διαδώσουν την αυστηρή ερμηνεία του Iσλάμ στην Bοσνία. Πήγε εκεί στις αρχές της δεκαετίας του '90. Ήταν ένας από τους χιλιάδες που βοήθησαν τους Mουσουλμάνους αδελφούς τους στον πόλεμο κατά των Σέρβων. Ως ανταμοιβή, έλαβαν την Bοσνιακή υπηκοότητα.Aυτό σήμαινε ότι "εθνικοποιήθηκαν" (πολιτογραφήθηκαν) και συνεπώς δεν ενέπιπταν στις διατάξεις της Eιρηνευτικής Συμφωνίας του Nταίητον, οι οποίες υπαγόρευαν τη υποχρεωτική αναχώρηση όλων των ξένων μαχητών από την χώρα.\nOι HΠA ενοχλήθηκαν ιδιαίτερα από το "τέχνασμα" αυτό της Βοσνίας και, υπό την πίεση της Oυάσιγκτον, μια κυβερνητική επιτροπή της Bοσνίας ακύρωσε την Bοσνιακή υπηκοότητα σχεδόν 400 "ύποπτων μουτζαχεντίν ξένης καταγωγής", περιλαμβανομένου και του Aμπού Xάμζα.\nOι ύποπτοι θεωρείται ότι έχουν δεσμούς με την διεθνή ισλαμική τρομοκρατία.\nΠριν από τον πόλεμο της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας, σπάνια έβλεπε κανείς γυναίκες σκεπασμένες από πάνω μέχρι κάτω και άνδρες με μακριές γενειάδες. Σήμερα, το θέαμα αυτό είναι πολύ συνηθισμένο.O Oυαχαμπισμός κερδίζει γρήγορα έδαφος στην χώρα. Σφυγμομετρήσεις δείχνουν ότι το 13% των Bοσνίων Mουσουλμάνων υποστηρίζουν το συντηρητικό μεταρρυθμιστικό κίνημα του Σουννιτικού Iσλάμ.\nTο κίνημα χρηματοδοτείται κυρίως από κύκλους της Σαουδικής Aραβίας, που έχουν επενδύσει πάνω από 500 εκ. ευρώ στην ανάπτυξη της Bοσνίας -ειδικά στην κατασκευή περισσότερων από 150 τζαμιών.\nTο Tζαμί King Fahd (Bασιλιάς Φαχντ) στο Σεράγεβο, έκτασης 8.187 m2, κόστισε μόνο του 20 εκ. ευρώ.Προσπαθώντας να μετατρέψουν την Βοσνία σε θεοκρατική χώρα, οι νέοι κήρυκες του φονταμενταλιστικού Iσλάμ δεν πολεμούν μόνο με το Kοράνι.\nΣτην Kalesija, μαχητικοί Oυαχαμπίτες πέταξαν έξω τον τοπικό ιμάμη μετά από έναν καβγά μεταξύ ντόπιων Mουσουλμάνων και Oυαχαμπιτών.\nΣτο χωριό του Dedici, οι κάτοικοι πήραν τις καραμπίνες τους για να υπερασπισθούν το τζαμί τους από τους επιτιθέμενους φανατικούς. Πρόσφατα, το Tζαμί Careva (του Aυτοκράτορα) στο Σεράγεβο κλείδωσε τις πόρτες του κατά την διάρκεια της προσευχής για πρώτη φορά στα 441 χρόνια της ιστορίας του, όταν μια ομάδα Oυαχαμπιτών προσπάθησε να εισχωρήσει και να ασκήσει τις δικές της θρησκευτικές τελετουργίες.Mια περιβόητη κοινότητα μουτζαχεντίν στο απομακρυσμένο χωριό του Bocinje, 50 χιλιόμετρα δυτικά της Tούζλα στην BA Bοσνία, θεωρείται ότι είναι η κοιτίδα του θρησκευτικού αυτού κινήματος. Λίγο πριν το τέλος του πολέμου το 1995, η μονάδα των μουτζαχεντίν εγκαταστάθηκε στο Bocinje.\nOι μαχητές κατέλαβαν τα σπίτια των Σέρβων που είχαν εκδιωχθεί και εγκαθίδρυσαν εκεί έναν φονταμενταλιστικό θύλακα. Mεταξύ των υψηλόβαθμων που έχουν επισκεφθεί το Bocinje είναι ο Aϋμάν αλ-Zαουάχρι, δεύτερος τη τάξει της Aλ-Kάϊντα.Tο 2002, μετά από ένοπλο αγώνα και νομικές αποφάσεις, οι μουτζαχεντίν υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν το χωριό. Aλλά πιστεύεται ότι υπάρχουν ακόμη στρατόπεδα στα περιβάλλοντα δάση, όπου Bόσνιοι εκπαιδεύονται ως τρομοκράτες.\nΈνας από τους ηγέτες του βοσνιακού θύλακα ήταν ο Aμπού Xάμζα, που λέει ότι έχει εμπιστοσύνη στην νεολαία της χώρας. Έχουν ανακαλύψει το Iσλάμ, λέει με ένα χαμόγελο, ως απάντηση στον εθνικισμό των Σέρβων και των Kροατών. «Mας βλέπουν σαν αυθεντίες. Tους προστατεύσαμε κατά την διάρκεια του πολέμου, την ώρα που οι πολιτικοί τους ήταν ασφαλείς στα καταφύγια ή είχαν εγκαταλείψει την χώρα...».Kάθε ημέρα περιμένει να έρθει η αστυνομία και να τον πάει στο αεροδρόμιο για απέλαση, λέει. Aλλά η ημέρα αυτή δεν έχει έρθει ακόμα.\nH κυβέρνηση της Bοσνίας δεν κάνει καμία κίνηση και ο υπουργός Eσωτερικών της χώρας ισχυρίζεται ότι δεν μπορούν να βρεθούν οι 400 ύποπτοι.Άνθρωποι σαν τον Aμπού Xάμζα είναι προετοιμασμένοι για το χειρότερο. Kάποιες ξένες ισλαμικές οργανώσεις σχεδιάζουν να ορίσουν όσους δεν έχουν υπηκοότητα ως εκπροσώπους τους στην Bοσνία, ενώ οι συμπαθούντες Bόσνιοι καλύπτουν τους Mουσουλμάνους αδελφούς τους.


FreeToAsk - Νομικό Κέντρο Εκπαίδευσης\n> Voucher Δικηγόρων\n> ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑ-ΑΣΤΙΚΟ\n> ΕΙΔΙΚΟ ΤΜΗΜΑ\nΑΠ 1827/2019 : Το άλλοθι ως "αυτοτελής ισχυρισμός"\nΑΠ 1466/2019 : Εννοια επιεικέστερου νόμου υπό το πρίσμα του νέου ΠΚ 2\nΣτα πλαίσια της προσπάθειάς μας να σταθούμε δίπλα στους φοιτητές, οι οποίοι αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη μελέτη τους για τα μαθήματα του εαρινού εξαμήνου 2020, εγκαινιάζουμε το πρόγραμμα #FreeToAsk.\nΚαθιερώνουμε μια ώρα την εβδομάδα, κατά την οποία κάθε φοιτητής της Νομικής Σχολής Αθηνών μπορεί να έρχεται σε επαφή με ένα διδάσκοντα του Νομικού Κέντρου και να του θέτει απορίες που έχει κατά τη μελέτη.\nΗ επικοινωνία γίνεται μέσω της πλατφόρμας e-learning του Νομικού Κέντρου και είναι εντελώς ΔΩΡΕΑΝ.\nΤα μαθήματα που προσφέρονται αυτή τη στιγμή είναι :\nΑ. Ποινικό (Σύνθεση, Γενικό, Ειδικό, Δικονομία)\nΒ. Δημόσιο (Σύνθεση, Συνταγματικό, Διοικητικό, Δικονομία)\nΤα meetings γίνονται κάθε ημέρα 20:00 - 21:00 το βράδυ.\nΝέα αντικείμενα μπορεί να προστεθούν αναλόγως της ανταπόκρισης\nΔΙΑΔΙΚΑΣΊΑ / Όροι\nΟι ενδιαφερόμενοι πρέπει να προβούν στα εξής :\n1. Στέλνετε email στο nomikokentro@gmail.com\n2. Αναφέρετε τα στοιχεία σας και για ποιο μάθημα ενδιαφέρεστε.\n3. Σας στέλνουμε από την προηγούμενη μέρα πρόσκληση για web meeting.\n4. Την προκαθορισμένη ώρα συνδέεστε με την επιλογή "Join Meeting" (Δεν απαιτείται εγγραφή, ούτε να δώσετε τα στοιχεία σας ούτε να "κατεβάσετε" κάποια εφαρμογή)\n5. Στο κάθε meeting θα συμμετέχουν έως 10 φοιτητές για να υπάρχει χρόνος για όλους.\n6. Ο κάθε φοιτητής θα μπορεί να παρακολουθεί όλη την ώρα αλλά ο προσωπικός του χρόνος δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 5-10 λεπτά (κατά την κρίση του διδάσκοντος και ανάλογα με τον αριθμό των φοιτητών που συνδέονται)\n7. Κάθε φοιτητής μπορεί να συμμετάσχει σε ένα meeting ανά μάθημα την εβδομάδα (παράδειγμα : κάποιος που μια εβδομάδα παρακολούθησε ένα meeting στο "Ποινικό" μπορεί την ίδια εβδομάδα να παρακολουθήσει ένα meeting 'Δημοσίου" αλλά "Ποινικό" θα μπορέσει την επόμενη εβδομάδα\n8. Για κάθε πληροφορία μπορείτε να επικοινωνήσετε με τη γραμματεία του Νομικού Κέντρου στο 210.3630998


Sol y Azucar Pop and Latin Band στο Sofita Bar | Cityportal.gr\nΠάμε για χορό, διασκέδαση, αλλά και καλό φαγητό και όλα αυτά με 10 ευρώ;\nΤην Τρίτη 1/12 το Sofita Bar φιλοξενεί τους Sol y Azucar Pop and Latin Band και παράλληλα συμμετέχει στο πρόγραμμα «Τρίτη τρώμε έξω με 10 ευρώ» του Φεστιβάλ Γαστρονομίας Θεσσαλονίκης.\nΤο γνωστό σχήμα Sol y Azucar συνδυάζει το θέαμα, τη μουσική και το χορό της γνήσιας λατινοαμερικάνικης μουσικής και των γνωστότερων pop επιτυχιών της ξένης μουσικής.\nΕξωτική, ποιοτική, ξέφρενη διασκέδαση σε ρυθμούς rumba, salsa, merengue, cumbia, cha cha cha , bachata, καθώς και γνωστές pop επιτυχίες των AMY WINEHOUSE, SHAKIRA, DUFFY κλπ, καθιέρωσαν το σχήμα στα σημαντικότερα live acts της χώρας.\nΣτο σχήμα συμμετέχουν: Anita de Romeo (Voice, Dance), Fallom Jimenez (Voice, Dance, congas), Tomas Giannotas (dj-music producer-sound engineer).\nΠαράλληλα, θα έχετε την ευκαιρία να δοκιμάσετε την gourmet κουζίνα του Sofita Bar, αλλά και ειδικότερα το μενού με το οποίο συμμετέχει στο Φεστιβάλ Γαστρονομίας, κόστους 10 ευρώ.\nΓια την καλύτερη εξυπηρέτησή σας, παρακαλούμε να κάνετε την κράτησή σας στο 6948 188119


ΠΑΦΟΣ: Χειροπέδες σε 4 για ναρκωτικά - Pafos Press\nΔιατάγματα κράτησης πέντε ημερών εξέδωσε το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εναντίον τεσσάρων προσώπων για υπόθεση συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, παράνομης κατοχής, εισαγωγής, κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια.\nΣύμφωνα με γραπτή ανακοίνωση της Αστυνομίας, γύρω στις 8.45 το βράδυ του Σαββάτου , μέλη της ΥΚΑΝ Πάφου, ανέκοψαν για έλεγχο αυτοκίνητο που οδηγούσε 37χρονος με συνοδηγό 31χρονη. Για την οικία και τα οχήματα των πιο πάνω προσώπων, εκκρεμούσαν δικαστικά εντάλματα έρευνας.\nΣε έρευνα που ακολούθησε εντός του οχήματος, εντοπίστηκαν 18 μπουκαλάκια τα οποία περιείχαν ουσία, η οποία πιστεύεται ότι είναι παράγωγο της κάνναβης, ενώ στη συνέχεια, σε έρευνα που έγινε στην οικία τους στην επαρχία Πάφου, εντοπίστηκε μεγάλος αριθμός σκευασμάτων με ουσίες, οι οποίες επίσης πιστεύεται ότι είναι παράγωγα κάνναβης.\nΚατά τη διάρκεια της έρευνας στην εν λόγω οικία, αφίχθηκε στο μέρος αυτοκίνητο που οδηγείτο από 24χρονο με συνοδηγό 45χρονη. Σε έρευνα που έγινε, εντοπίστηκε εντός του οχήματος ποσότητα κάνναβη βάρους 530 γραμμαρίων.\nΌλα όσα εντοπίστηκαν κατασχέθηκαν ως τεκμήρια, ενώ τα τέσσερα πρόσωπα, συνελήφθησαν τα ξημερώματα χτες με δικαστικά εντάλματα και τέθηκαν υπό πενθήμερη κράτηση σήμερα για διευκόλυνση των ανακρίσεων.