Έγραψαν για την ‘απόλυση’ : Τα παιδιά του σχολείου | Γιώργος Θαλάσσης\nΈγραψαν για την ‘απόλυση’ : Τα παιδιά του σχολείου\nPosted on 27 Μαρτίου, 2017 by georgethalassis\nΠαραλείπω τα ονόματα και οτιδήποτε τα ταυτοποιεί\nΑγαπητέ κ. Θαλάσση,\nΕίμαι ο , της περσινής Κοινότητας του Γυμνασίου.\nΣας γράφω αυτό το email, προκειμένου να σας αποχαιρετήσω, καθώς ενημερώθηκα πρόσφατα για τη συνταξιοδότησή σας. Το γεγονός ότι δεν είχα πληροφορηθεί νωρίτερα για αυτήν (εννοώντας πριν τα Χριστούγεννα) με θλίβει όσο δεν φαντάζεστε, καθώς θα προτιμούσα να σας έδινα τις ευχές μου για καλή συνέχεια προσωπικά, και όχι μέσω γραπτού μηνύματος.\nΑπό την πρώτη μέρα που σας είδα -την πρώτη Πρωινή Συγκέντρωση στην οποία παρευρέθηκα πριν από τόσα χρόνια- μου είχατε κάνει τεράστια, εξαιρετική εντύπωση. Ο λόγος σας, συνδυάζοντας πάντα σοβαρό και ταυτόχρονα απλό ύφος, σε συνδυασμό με χιούμορ, είναι ένα από τα πράγματα που θα μείνουν για πάντα μαζί μου από το Γυμνάσιο. Τα ποιήματα, οι ιστορίες, τα νέα για τα οποία μας πληροφορούσατε- δεν θα λησμονήσω τίποτα από αυτά. Το Σχολείο αποχαιρέτησε όχι μόνο έναν πρωτοπόρο και άριστο καθηγητή, αλλά και έναν καταπληκτικό άνθρωπο.\nΘα μου λείψουν εκείνα τα διαλείμματα στα οποία «εισβάλλατε» στο γραφείο όσο είμασταν μέσα με τον , την και τη και μιλούσαμε, γελούσαμε και… τρώγαμε όλοι μαζί. Πάνω απ’όλα, όμως, στεναχωριέμαι που δεν θα έχω την ευκαιρία να οφεληθώ, έστω και για μια ακόμη φορά, από τις σοφές σας συμβουλές, τόσο για τη σχολική, όσο και για την καθημερινή ζωη.\nFarewell, λοιπόν, όπως λένε και οι Βρετανοί (για τους οποίους μας είχατε πει τόσα), και εύχομαι τα καλύτερα για το μέλλον.\nΕλπίζω πως θα σας ξαναδώ κάποια στιγμή.\nΕιμαι ο . Δεν θα μπορούσα και εγώ με τη σειρά μου όπως και όλα τα παιδιά στο σχολείο να μην μάθω τι συνέβη. Δεν εννοώ φυσικά το ψέμα που πάσαρε το σχολείο στους μαθητές του γυμνασίου αλλά για την απόλυση σας. Αρχικά θέλω να γνωρίζετε οτι δεν πρόκειτε να σας ξεχάσω ποτέ. Θα ήθελα να έχω την ευκαιρία να σας αποχεραιτήσω απο κοντά και όχι μέσω mail. Ο λόγος σας κάθε πρωί ακόμα και στις πιο δύσκολες μέρες του χειμώνα μου έδινε κουράγιο και δύναμη να συνεχίσω. Δεν μπορώ να γνωρίζω τι πραγματικά έγινε και γιατί δημιουργήθηκε όλο αυτό. Ότι και να έγινε θέλω να ξέρετε πως εγώ όπως και το υπόλοιπο προεδρείο αλλά και όλο το περσινό Γ5 πιστεύουμε εσάς και κανέναν αλλο. Η ιστορίες σας με έκαναν πάντα να γελάω. Είμαι σίγουρος πως έχετε δίκιο ότι και να έγινε. Μπορεί να μην σας ξέρω πολύ καιρό αλλά γνωρίζω την αγάπη σας προς τα παιδιά και πόσο μάλλον για μας που κάθε μέρα είμασταν στους ίδιους χώρους. Παρά το νεαρό της ηλικίας μας ξέρουμε πολύ καλά και κυρίως εγώ τι συμβαίνει στο σχολείο μας. Το συγκεκριμένο σχολείο στο οποίο εχω μεγαλώσει απο τα 5 μου χρόνια έως και σήμερα ξέρω καλά πως είναι παράξενο και με αυτό εννοώ πως έχει κάποιες συγκεκριμένες και αυστηρές αλλά ίσως και μη σωστές πολλές φορες ιδεολογίες. Εσείς πάντα προσπαθούσατε να μας κάνετε να περνάμε όσο καλύτερα μπορούμε και να μας κάνετε να ξεχνιώμαστε απο την καθημερινή σχολική τρέλα. Τα πράγματα στο σχολείο δεν είναι καθόλου καλά. Μπορεί να είμαι πλέον μαθητής του Λυκείου αλλά μίλησα με πολλούς και το κλίμα ήταν δυσάρεστο. Πολλοί καθηγητές θλιμένοι ήθελαν να πουν στα παιδιά τι συμβαίνει αλλά δεν μπορούσαν. Μακάρι να ήμουν ακόμη στο προεδρείο και θα έκανα τα πάντα για να σας ξαναβλέπαμε στο σχολείο έστω και για μία μέρα. Με το περσινό προεδρείο θα κάνουμε ότι μπορούμε να είστε σίγουρος . Σας ευχαριστώ για όλες τις αξέχαστες εμπειρίες και είμαι σίγουρος οτι θα σας ξαναδώ.\nΑγαπητέ κύριε Θαλάσση,\nη απουσία σας από το σχολείο είναι αισθητή και δυσάρεστη. Λυπήθηκα πολύ που έτσι ξαφνικά και απρόσμενα εξαφανιστήκατε απο τις ζωές όλων μας.\nΣας γράφω για να σας πληροφορήσω οτι ήδη μας λειπετε και εσείς και το μάθημά σας. Τα μοναδικά αστεία μας μέσα στην τάξη και οι ιστορίες σας είναι αξέχαστες. Για εμένα ξεπεράσατε το χάσμα που συνήθως υπάρχει ανάμεσα στον καθηγητή και τους μαθητές τους. Σας γνώρισα μέσα από όλες τις αφηγήσεις σας (όπως όταν μας είπατε για τον εγγονό σας που έκανε πατ-πατ σε έναν κύριο ή που φύγατε από το ξενοδοχείο σας για να δείτε την ανατολή στους Δελφούς και για όλους τους καθηγητές και φίλους σας) και σας ευχαριστώ για αυτό. Μας σεβαστήκατε, μας γνωρίσατε, μας αγαπήσατε και μας γεμίσατε νέες γνώσεις ευχάριστα και διασκεδαστικά. Παίξατε μεγάλο ρόλο στην ζωή μου, αλλαξατε τον τρόπο σκέψης μου και σας είμαι ευγνώμων για αυτό. Επήσης ήθελα να σας πώ ότι θαυμάζω πολύ το πάθος σας όταν μας λέτε ποιήματα που σας αρέσουν. Λυπάμαι για αυτην την αδικία και σας υπόσχομαι ότι θα βάλουμε τα δυνατά μας για να σας δικαιώσουμε!\nΈυχομαι να σας ξαναδούμε.\nΣτέλνω αυτό το μήνυμα σε όσα μέλη της Σχολής Μωραΐτη έχω άμεση ηλεκτρονική επικοινωνία.\nΠαρακαλώ να προωθήσετε το μήνυμα μου και στα υπόλοιπα μέλη του σχολείου. Ο ίδιος θα φέρω αύριο αυτή την επιστολή στην διεύθυνση του σχολείου.\nΔεν θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα, πριν από 12 περίπου χρόνια, που οι γονείς μου με φέραν στο νηπιαγωγείο του σχολείου. Παρ’ότι μου κακοφάνηκε αρχικά πως με αφήσαν μόνο μου σε ένα άγνωστο περιβάλλον, μπορώ να πω πως όταν έφυγε ο φόβος και η ντροπή που έχει ενα τετράχρονο όταν γνωρίζει νέο κόσμο ερωτεύτηκα και αγάπησα το σχολείο όσο πολύ λίγα πράγματα στη ζωή μου….. Ανέκαθεν και εντός και εκτός του χώρου του σχολείου έδινα τον καλύτερο μου εαυτό, είτε αυτό λέγεται κοινότητα γυμνασίου-λυκείου, είτε λέγεται ατομικές δραστηριότητες είτε ομαδικές διακρίσεις είτε το οτιδήποτε. Όποτε έφερα στην πλάτη μου το όνομα του σχολείου συμπεριφερόμουν, προσπαθούσα με όλη μου την καρδιά και την αγάπη για το σχολείο. Ακόμα και πρόσφατα που η ζωή με έφερε σε ένα πολύ δύσκολο για μένα μονοπάτι, το σχολείο με σεβάστηκε και μου συμπαραστάθηκε, και δεν μπορώ παρά να είμαι ευγνώμων και περήφανος για αυτήν τη στάση και για αυτό το σχολείο.\nΑνέκαθεν πίστευα πως το σχολείο έχει μια διαφορετική, πιο δημοκρατική, πιο ανοιχτόμυαλη προσέγγιση σε πολλά ευαίσθητα ζητήματα, για τα οποία η ελληνική κοινωνιά συχνά φαίνεται να αδιαφορεί. Παρ’όλα αυτά, προ ολίγου μια είδηση που έφτασε στα αυτιά/μάτια μου δεν χαρακτηρίζει σε κανένα βαθμό την δημοκρατική προσέγγιση του σχολείου. Έχει να κάνει με την απόλυση του πρώην γυμνασιάρχη μου, του κυρίου Θαλάσση. Έτυχε να διαβάσω μια επιστολή του κύριου Θαλάσση προς κάποιον γονέα και μπορώ να πω πως έχω σοκαριστεί πολύ πολύ πολύ έντονα. Ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα είχε αυτή η επιστολή σε όλους, ανεξαιρέτως τους φίλους και συμμαθητές μου. Η πρώτη μου αντίδραση ήταν να βρω το τηλέφωνο του κύριου Θαλάσση και να επικοινωνήσω με τον ίδιο προκειμένου να μου επιβεβαιώσει αυτά που διάβασα στην επιστολή…..\nΘέλω και εγώ λοιπόν να εκφράσω τις σκέψεις μου στη διοίκηση του σχολείου, σε εσάς.\nΔεν έχω λόγο επί των διαφωνιών/διαμαχών της διοίκησης με τον κύριο Θαλάσση. Δεν έχω λόγο επί των αιτημάτων του κυρίου Θαλάσση. Δεν έχω λόγο επί των εργοδοτικών κινήσεων του σχολείου.\nΈχω όμως, ως μαθητής του σχολείου και μέλος αυτής της κοινωνίας, λόγο επί των ακολούθων:\nΠρώτον υπογραμμίζω με μεγάλη στενοχώρια και απορία τον αντιδημοκρατικό χαρακτήρα αυτής της πράξης. Θεωρώ πως είτε τα αιτήματα και οι λόγοι της διένεξης, και τελικά της διακοπής της συνεργασίας μεταξύ του σχολείου και του Κύριου Θαλάσση, είναι βάσιμα είτε όχι, είτε βρίσκουν σύμφωνο το σχολείο είτε όχι, είναι απαράδεκτο, ενάντια σε κάθε δημοκρατία, σε κάθε ελευθερία του λόγου και της έκφρασης και σε κάθε δικαίωμα του εργαζόμενου, το γεγονός πως ένας εργαζόμενος απολύεται λόγω διαφωνίας του με το σχολείο. Στο σχολείο αυτό που μάθαμε πως η διαφωνία είναι θεμέλιος λίθος κάθε δημοκρατικής κοινωνίας, ένας εργαζόμενος απολύεται λόγω διαφωνίας του με τον εργοδότη του. Είναι θλιβερό από τα μάτια ενός μαθητή το γεγονός πως οι αξίες γύρω από τις οποίες ο ίδιος έχει χτίσει την προσωπικότητα και τον χαρακτήρα του, οι αξίες που πήρε από το σχολείο του δεν τηρούνται στην πράξη από το ίδιο το σχολείο. Αναλογιστείτε πόσο θλιβερό, αποητευτικό εώς εξοργιστικό είναι να βλέπεις αυτόν που σου έμαθε να είσαι τίμιος, δημοκρατικός, να έχεις το θάρρος της γνώμης σου, να φέρεται αντιδημοκρατικά, αναξιοπρεπώς σε κάποιον που είχε το θάρρος της γνώμης του. Ζητώ από το σχολείο να υπερασπιστεί τις πραγματικές αξίες του, τις αξίες που εγώ και όλοι οι μαθητές του σχολείου ανεξαρτήτως της διάρκειας φοίτησης μας στο σχολείο διδαχτήκαμε, τις αξίες για τις οποίες οι καθηγητές επέλεξαν αυτόν τον χώρο εργασίας. Επιπλέον είναι πάνω από βάναυσο, παράνομο και αδικαιολόγητο που ο κύριος Θαλάσσης απολύεται στη μέση της χρονιάς. Ο μόνος λόγος που δικαιολογεί απόλυση καθηγητή, και όπως ο ίδιος είπε, πόσο μάλλον διευθυντή με 30 χρόνια προϋπηρεσίας στο σχολείο, είναι η πονική δίωξη του/της και μάλιστα για σοβαρό ατιμωτικό αδίκημα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ένας άνρθωπος χάνει τη δουλειά του στην οποία ήταν συνεπής επί 30 χρόνια λόγω διαφωνίας με τον εργοδότη.\nΘέλω ακόμα να αναφερθώ στην αδικαιολόγητη στάση υποκρισίας που είχε το σχολείο μετά την απόλυση του κύριου Θαλάσση. Πιο αναλυτικά, το σχολείο επέλεξε να ενημερώσει τους γονείς και τους μαθητές αιτιολογώντας την αλλαγή στη διεύθυνση του Γυμνασίου με το ότι ο γυμνασιάρχης του σχολείου Γεώργιος Θαλάσσης συνταξιοδοτήθηκε. Ντρέπομαι για αυτή την δειλή, προκλητική στάση του σχολείου, το οποίο φοβούμενο των αντιδράσεων για την απόλυση του κύριου Θαλάσση, επέλεξε να κρυφτεί πίσω από το δάχτυλο του και να ανακοινώσει πως ο κύριος Θαλάσσης βγήκε στη σύνταξη.\nΤέλος έχω λόγο επί του γεγονότος πως αυτή η πράξη του σχολείου είναι άκρως απάνρθωπη και ενάντια στην εκπαίδευση μέσω στενής σχέσης μαθητή και καθηγητή και αρμόζει σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που όπως είπε ο κύριος Θαλάσσης, ρόλος του καθηγητή είναι “η διεκπαιρέωση της ύλης”. Πιο συγκεκριμένα, το σχολείο δεν επέτρεψε στον κύριο Θαλάσση, δεν έδωσε την ευκαιρία σε έναν καθηγητή επι 30 χρόνια να χαιρετήσει τους μαθητές του, αλλά τον ανάγκασε να φύγει από την καθημερινότητα των μαθητών του χωρίς να μπορέσει να τους απολογηθεί, να τους χαιρετήσει, ευχαριστήσει, ευχηθεί οτιδήποτε. Το σχολείο που υποστηρίζει την ζεστή σχέση μαθητή και καθηγητή και ποντάρει σε αυτή για την δημιουργία ανρθώπων έτοιμων να βγουν και να συμπεριφερθούν όπως αρμόζει στην σημερινή κοινωνία, δεν δίνει την ευκαιρία σε έναν άνθρωπο να χαιρετήσει το χώρο, τους μαθητές, το επάγγελμα που έκανε επι 30 χρόνια. Σήμερα όπως είπα μίλησα με τον κύριο Θαλάσση στο τηλέφωνο. Μου είπε κάτι που μπορεί να φανεί αστείο, και εμένα αστείοο μου φάνηκε αλλά με άγγιξε πολύ, ο κύριος Θαλάσσης θυμόταν τα παπούτσια με έντονο χρώμα που φορόυσα πριν δύο χρόνια όταν ήμουν στο γυμνάσιο. Όσο αστείο και άσχετο αυτό φαίνεται, το ότι θυμόταν κάτι τόσο ασήμαντο για μένα δείχνει πόσο σημαντικός ήμουν για αυτόν και πόσο σημαντικοί ήμασταν όλοι μας. Και αυτόν τον άνρθωπο το σχολείο δεν τον άφησε να αποχαιρετήσει ίσως το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής του.\nΝτρέπομαι για την προηγούμενη στάση του σχολείου. Δυστυχώς μια τέτοια πράξη έρχεται σε ρίξη, διαφωνεί και διαψεύδει τους λόγους που είμαι περήφανος για αυτό το σχολείο. Και ένα σχολείο για το οποίο δεν είμαι περήφανος, δεν αξίζει να είναι το σχολείο μου και το σχολείο που φοιτώ, μορφώνομαι και χτίζω το μέλλον μου. Προσωπικά λοιπόν αρνούμαι να φοιτήσω στο σχολείο, αν το σχολείο δεν διορθώσει το λάθος του ή έστω δείξει μια πρόθεση να το διοορθώσει και με κάνει να νιώθω πάλι περήφανος που είμαι μαθητής της Σχολής Μωραΐτη. Καλώ και όλους όσους διαβάζουν αυτήν την επιστολή να με υποστηρίξουν με όποιον τρόπο αυτοί θεωρούν καλύτερο, ενάντια στην αδικία και απανρθωπιά του σχολείου μας. Και ο μοναδικός να είμαι που δεν θα πηγαίνει σχολείο επειδή απολύθηκε ο κύριος Θαλάσσης, εγώ θα είμαι περήφανος που πράττω με αυτόν τον τρόπο σύμφωνα με τις αξίες και τα πιστεύω μου.\nΌσο το σχολείο δεν διορθώνει το λάθος του εγώ δεν θα είμαι μέλος του σχολείου.\nΠρώτα θα ήθελα να σας πω ότι είναι αρκετά δύσκολο για εμένα να γράψω αυτό το μάιλ, όλοι μας ήμαστε στενοχωρημένοι, αναστατωμένοι και συγχυσμενοι με την απόλυση σας και συγκριμενα η ταξη μας το Γ’2 που σας γνώρισε καλύτερα από κάθε άλλο τμήμα της χρονιάς μας, αφού σας είχαμε και ως καθηγητή. Πιστεύω ότι όλα τα τμήματα θα έπρεπε να είχαν την ευκαιρία να σας έχουν και ως καθηγητή στην τάξη εκτός από γυμνασιάρχη, ώστε να έχουν μια ιδέα για το πως πρεπει να γίνεται το αληθινό και κατα την άποψη μου σωστό μάθημα. Εσείς δεν ήσασταν μόνο ένας απλός καθηγητής εσείς δώσατε στο μάθημα μια άλλη διάσταση, με τις ιστορίες σας και την καλή σας διάθεση. Λυπάμαι που δεν θα ολόκληρωσουμε αυτή την σχολική χρόνια μαζί, αλλά χαίρομαι που έστω και για λίγο είχα την ευκαιρία να σας γνωρίσω καλύτερα.\nΜακάρι όλα αυτά να ήταν όλα ένα κακόγουστο αστείο και να γυρνουσατε πίσω αλλά δυστυχώς απο’τι φαίνεται δεν είναι…..Το σχολείο δεν θα είναι ίδιο χωρίς εσάς….\nΜε μεγάλη εκτίμηση, η μαθήτρια σας\nΚαλησπέρα κύριε Θαλάσση.\nΌταν διάβασα το mail δεν το πίστευα. Μου είναι αδύνατο να πιστέψω πως το σχολείο στο οποίο φοιτώ εδώ και 12 χρόνια φέρθηκε έτσι σε έναν άνθρωπο που προσέφερε τόσα πολλά, εδώ και 30 χρόνια.\nΑπ’όσο ξέρω, είχατε ενημερώσει τους μαθητές σας για την κατάσταση πρωτού σας στείλω το προηγούμενο μήνυμα. Για να σας δώσω μια εικόνα του πώς έχει η κατάσταση, τα νέα έχουν ήδη διαδωθεί, σε Γυμνάσιο και Λύκειο. Απ’ότι έχω ακούσει, θα σταλούν πάμπολλες επιστολές επί του θέματος.\nΤο πιο απάνθρωπο από όλα, όπως λέτε και εσείς, είναι το ότι -αρχικά τουλάχιστον- τα παιδιά είχαν την εντύπωση ότι τα εγκαταλείψατε. Ωστόσο τώρα τα παιδιά ξέρουν. Άλλα ξέρουν, άλλα έχουν ακούσει και άλλα υποψιάζονται. Και δεν θα σταματήσουν -ούτε η Α, ούτε η Β, ούτε η Γ Γυμνασίου, αλλά ούτε και το Λύκειο, μέχρι να παραδεχτεί το Σχολείο όχι ότι έκανε λάθος (στο κάτω κάτω δεν είναι η θέση μου να ρωτήσω την επιχειρηματολογία που οδήγησαν στην απόλυσή σας, αυτό είναι κάτι το οποίο θα μου αποκαλύψετε εσείς ο ίδιος οπότε και εφόσον το κρίνετε), αλλά στο ότι δεν παρατήσατε τα παιδιά.\nΘα ζητήσω (απαιτήσω ίσως είναι καταλληλότερο) -και όχι μόνο εγώ- να σας επιτραπεί να μιλήσετε για μια τελευταία φορά στο θέατρο, προκειμένου να αποχεραιτήσετε τους μαθητές.\nΚ. Θαλάσση σας αγαπάμε\nΚύριε Θαλάσση καλησπέρα σας\nΟνομάζομαι και φέτος φοιτώ στην τρίτη τάξη του γυμνασίου. (Πριν αρχίσω θς ήθελα να σας ενημερώσω πως η ορθογραφία δεν ήταν ποτέ το δυνατό μου σημείο όπως ενδεχομένος θα καταλάβεται). Παρ’ όλου που δεν είχα γνωριστει προσωπικά μαζί σας, οι λόγοι που εκφωνούσατε στις πρωινές συγκεντρώσεις με κέρδισαν αμέσως και με έκανα να εστανθώ κοντά σας, σαν να έισασταν γονιός μου. Καθώς οι ιστορίες που μας αφηγούσασταν, τα ποιήματα που μας απαγγέλατε και οι συμβουλές που μας δύνατε, μας βοήθησαν όλους να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι που θα εξελιχθούμε σε χρήσιμα στην κοινωνία μέλη. Θυμάμε μάλιστα χαρακτιριστικά στην πρώτη πρωινή συγκέντρωση στην πρώτη μου χρονιά στο γυμνάσιο. Μαζί με έναν φίλο μου κρυφογελούσαμε με αυτά που λέγατε καθώς είμασταν ακόμα πολύ ανώριμοι για να κατανοήσουμε την σημασία τους. Πιστεύω οτι και τώρα μετα από τόσο καιρό ακόμα δεν έχουμε καταλάβει όλο το νόημα των λεγομένων σας. Μετά από αυτή την σύντομη αναδρομή στην πρώτη επαφή μαζι σας θα ήθελα να περάσω στο κυρίως θέμα αυτού του μηνύματος. Λαμβάνω γνώση σχετικά με την κατάφορη αδικία όπου έχετε υποστεί, την απόλυσή σας και κάτω από ποιες συνθήκες διεξήχθει στην μέση της σχολικής χρονιάς και το σημαντικότερο: το αντίο που δεν σας επιτράπεικε να πείτε από κοντά σε όλους μας. Ακόμα, διάβασα μερικά απο τα e-mail που στείλατε στους μαθητές σας και ωφείλω να ομολογήσω ότι με συγκίνησαν ιδιαίτερα, ειδικά η τελευταία παράαγραφο στο καθένενα από αυτά. Θα ήθελα να σας ενημερώσω πως η απομακρυνσή σας από τη θέση του διευθυντή έχει θορυβήσει όχι μόνο ολή την μαθητική κοινότητα του Γυμνασίου αλλά και του λυκείου. Σκοπός μας είναι να συντονίσουμε τις προσπάθειές μας για να κερδίσουμε τουλάχιστον μια τελευταία ομιλία σας για να σας αποχαιρετίσουμε και να σας ευχαριστίσουμε. Επιπροσθέτως, έχω μια υπόθεση σχετικά με τα αίτια της απάνθρωπης απολύσεως σας τα οποία το σχολείο συγκαλίπτει πίσω από την λέξη «συνταξιοδώτηση». Πιστεύω πως εφόσον τα ιδιοτικά σχολεία υπάχθηκαν στο Υπουργείο Εργασίας, οι εργοδότες μπορούν να απολύουν καθηγητές ανενόχλητοι ή να μειώνουν τον μισθό τους. Εσείς όμως ως άνθρωπος με αρχές και ιδανικά δεν επιτρέψατε να γίνει κάτι τέτοιο πράγμα το οποίο σας επέτρεπε το αξίωμά σας. Έτσι το σχολείο διέκοψε την συνεργασία του μαζί σας ώστε να προβεί σε τέτοιου είδους αλλαγές.Με ενδιαφέρει να δω κατά πόσο οι ισχυρισμοί μου είναι βάσιμοι και αν όχι θα χαιρόμουν αν ήταν εφικτό να με βοηθήσετε να σχηματίσω σωστή άποψη. Τέλος θα ήθελα να γνωρίζεται πως καθηγητές και μαθητές σας υποστηρίζουμε και είμαστε στο πλευρό σας στις δύσκολες στιγμές που διανοίεται.\nΑν δεν έχουμε την ευκαιρία να πούμε από κοντά αυτό το τελευταίο αντίο θα ήθελα να σας εκφράσω από εδώ την ευγνωμοσήνη μου για τα ηθικά δειγάγματα που αποκώμησα από εσάς και την απέραντη εκτίμηση και αγάπη με την οποία θα σκέφτομαι πάντα για σας. Και αν κάποια στιγμή πρέπει να μιλήσω σε εφήβους όπως εσείς, το όνομά σας θα έχει την τιμιτική του θέση. Πάντα θα λέω για τον κ. Θαλάσση με τον υπέροχο χιούμορ του και τον αγώνα που έκανε υπέρ των δικαιωμάτων όλων μας και την τριανταετή συνησφορά σας στην παιδεία. Η οποία διακόπηκε αντιδημοκρατικά σε αντίθεση με τις αρχές της μέχρι τώρα Σχολής Μωραΐτη για μια διένεξη πάνω σε κάποιο θέμα. Μέσα από τα βάθυ της καρδιάς μου και με τρομερή συγκίνηση σας εκφράζω την απέραντη αγάπη μου για εσάς και σας λέω με απόλυτη ειλικρίνια πως ήσασταν κάτι παραπάνω απο Διευθυντής Γυμνασίου…κάτι πολλύ παραπάνω.\nΑπό τη στιγμή που λάβαμε το email το πρωί του Σαββάτου, επιθυμούσα, ή μάλλον ένιωσα την ανάγκη να επικοινωνήσω μαζί σας. Δεν μπορούσα να φανταστώ πως θα μου ήταν τόσο δύσκολο να εκφράσω πράγματα που νιώθω, ίσως γιατί αμά απλά τα έγραφα θα ήταν ένας χείμαρρος συναισθημάτων, ίσως λίγο μελοδραματικός εδώ, λίγο παραπάνω κυνικός εκεί. Ύστερα σκέφτηκα, και τι πειράζει; Ας είναι. Ας είναι σαν το υπερωκεάνιον που τραγουδά και πλέχει. Άλλωστε και εσείς ο ίδιος μας εμπνεύσατε, αφού αποτελείτε για μένα το πιο περίτρανο παράδειγμα ανθρώπου που εκφράζει τις απόψεις του ελεύθερα και άφοβα, αποδεσμευμένος και απελευθερωμένος από κοινωνικά πρέπει, τύπους και εξουσίες (οποιαδήποτε επιπέδου).\nΕσείς, φέτος, μέσα στην τάξη, με κάνατε να εξερευνήσω νέες προοπτικές, να αποκτήσω νέους ορίζοντες, να καλλιεργήσω και να διευρύνω τη σκέψη μου, να ακούσω αντιλήψεις και θέσεις με τις οποίες διαφορετικά δε θα είχα έρθει σε επαφή. Αυτά ίσως τα ξέρετε ήδη. Ίσως σας τα έχουν γράψει ξανά πολλοί. Αλλά πραγματικά σημαίνουν πολλά για μένα. Στην αρχή, της χρονιάς, όταν πρωτομπήκατε στην τάξη, αποπνέατε αυτήν την επιβλητικότητα ως Γυμνασιάρχης, ως εκείνος στο γραφείο που τον βλέπαμε κάθε Τρίτη και Πέμπτη (μα πόσο ανυπονούσα για αυτήν την Τρότη και Πέμπτη και δεν μποροώ να σας κρύψω πόσο απογοητευόμουν όταν μιλούσατε για απουσίες ή κάτι τέτοιο, κάτι τόσο μικρό και ασήμαντο μπροστά στη συμιακή γιαγιά, και τόσες άλλες ιστορίες, αλλά και τις ομιλίες σας με αφορμή κάποιο θέμα της επικαιρότητας) και που με το που έμπαινε μέςα όλοι σιωπούσαν. Σιγά σιγά γίνατε ο δικός μας κύριος Θαλάσσης, και πλέον σιωπούσαμε για τον απλούστατο λόγο ότι είχαμε καταλάβει πόσο μεγάλο προνόμιο ήταν για εμάς που σας είχαμε μαζί μας. Και δεν είμασταν διατεθειμένοι να χάσουμε ούτε στιγμή. Κάθε ώρα μαθήματος μαζί σας αποτέλεσε για μένα εφαλτήριο έρευνας, καθαρής σκέψης, προσπάθειας για κατανόηση, ερμηνεία. Δε σημαίνει βέβαια ότι πάντα συμφωνούσα ή ταυτιζόμουν, αλλά πάντα θαύμαζα το θάρρος της γνώμης σας, τη δυναμικότητα σας, την αμεσότητα σας. Έβαζα τα δυνατά μου να βρω επιχειρήματα, αρκετά δυνατά για να σας πείσουν, στήνοντας μιας μορφή debate στο μυαλό μου. Προσπαθούσα να ακούσω ανεπηρέαστη τις τοποθετήσεις σας, κάτι που αποδείχθηκε αρκετά δύσκολο, καθώς συχνά οι γύρω δεν συμμερίζονταν παρόμοιες αντιλήψεις. Το ότι παρουσιάσατε αυτήν την άλλη όψη ήταν πολύ σημαντικό για μένα. Για τα περισσότερα ζητήματα ακόμα αμφιταλαντεύομαι και δεν είστε εκεί να δώσετε τροφή για σκεψή…\nΗ μοναδικότητα σας ως καθηγητής, ως Δάσκαλος, ξεπερνούσε την πεζή έννοια της απλής ολοκλήρωσης της ύλης και αυτή η μοναδικότητα με οδήγησε τελικά σε μία αναμέτρηση με τον ίδιο μου τον εαυτό. Αναθεώρησα και επαναπροσδιόρισα τις ικανότητες μου (σκληρό, καθόλου εύκολο, μα αποδοτικό), παραδέχτηκα και αποδέχτηκα βασικά κενά και ελλείψεις, σταμάτησα να επαναπαύομαι. Ακούγοντας σας να μιλάτε τόσο ολοκληρωμένα και μεστά, πυροδοτήθηκε μια επιθυμία να αποκτήσω ουσιαστική και πραγματική παιδεία, από αυτήν που εσείς προσπαθήσετε να επικοινωνήσετε. Τα βαθιά συναισθήματα σεβασμού που τρέφω για εσάς (P. Bouet: «Ο σεβασμός είναι ένας πετυχημένος συνδυασμός γλυκήτητας και αυστηρότητας, φόβου και αγάπης») με ώθησε προς δράση και δημιουργία και μέσω αυτών, οδηγήθηκα, οδηγούμαι και ελπίζω να συνεχίσω, σε ηθικούς κανόνες που συμβάλλουν στην απόκτηση αυτοκυριαρχίας και αυτογνωσίας, της πραγματικής δηλαδή ελευθερίας.\nΜε το που μας είπαν ότι φεύγατε, ακούστηκε ένα «Μα δεν τον είχαμε χορτάσει ακόμα» και καμία άλλη φράση δε θα μπορούσε να με εκφράσει καλύτερα. «Γιατί μας έφυγε;» Πολλά γιατί γεμάτα παράπονο… Και μετά ξεκίνησαν τα περί συνταξιοδότησης που όταν τα ακούγαμε δεν πίστευαμε στα αυτιά μας. Τόσα πολλά να μάθω, τόσα πολλά να ακούσω. Είσαστε διαφορετικός από οποιανδήποτε άλλον άνθρωπο έχω γνωρίσει. Για μένα, αν έπρεπε να αποδώσω με μία λέξη τη γνωριμία μου μαζί σας θα ήταν ενδιαφέρουσα, πάρα πολύ ενδιαφέρουσα, όχι όμορφη ή ωραία. Ταπεινή μα τόσο μεγαλειώδης, για κάποιους περιττή, αλλά τόσο αναγκαία. Σαν την τέχνη. Ήταν και ωραία και όμορφη αλλά αυτά φαντάζουν λίγα, ίσως λίγο πεζά. Αφού μετά από μία ώρα μαθήματος ήμουν κάπως – δεν μπορώ να βρω των ελληνικό όρο (épanouissement = κάτι σαν ολοκλήρωση, που όμως επιτυγχάνεται από τα μικρά πράγματα και δεν ακούγεται πομπώδες – καλύτερη σαν άνθρωπος, ένιωθα καλά με τον εαυτό μου, ένιωθα πως ήμουν ένα σκαλοπατάκι πιο κοντά σε αυτό το κάτι το αόριστο, το απροσδιόριστο που θα ήθελα να γίνω. Και θα ήθελα να είσασταν δίπλα μου σε αυτόν τον δρόμο.\nΔυστυχώς, αυτή η συναρπαςτική εμπειρία κράτησε για μονάχα τρεις μήνες, το στίγμα σας βέβαια είχε δοθεί ανεξίτυλα και τα δύο προηγούμενα χρόνια. Όμως, φέτος, οι τέσσερις αυτές ώρες της εβδομάδας αποτελούσαν κάτι το απίστευτο. Σίγουρα δε θα πω ότι απλά περνούσα καλά, ήταν παραπάνω από αυτό. Ήταν αυτοβελτίωση. Συνδεθήκατε με την προσωπική ιστορία του κάθε παιδιού και μιλήσατε στην ψυχή του. Μας κατανοήσατε, μας υποστηρίξατε, μας παρηγορίσατε. «Ο δάσκαλος πρέπει να είναι η απόλυτη αρχή με την ελάχιστη εξουσία» λέει ο Σας Τόμας και εσείς απλά μιλώντας μας καταφέρατε και μας γοητεύσατε, μας κοιτάξατε στα μάτια και αυτός ο ξεχωριστός σας τρόπος εκτιμήθηκε πάρα πολύ και εξίσου πολύ λείπει. Το πάθος σας δεν μπορεί κανείς να σας το πάρει και αυτό είναι, κατά την άποψη μου, το πιο σημαντικό: η λάμψη στα μάτια σας όταν διαβάζετε κάποιο ποιήμα, το πραγματικό σας γέλιο με κάποιο αστείο στην τάξη γιατί βλέπετε στον καθέναν μας πιο καλά ίσως από εμάς τους ίδιους…\nΓια εμένα, η παρουσία σας στο σχολείο και πόσο μάλλον στην τάξη, είναι αναντικατάστατη, και όλοι θα θέλαμε πολύ να συνεχιστεί. Βγάλατε και ίσως είδατε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου. Με εσάς, θα ένιωθα πολύ άνετα να μοιραστώ τους στόχους, τα όνειρά μου, τους φόβους μου. Ευχαριστώ πολύ που πιστέψατε σε εμένα.\nΜε πολύ μεγάλη εκτίμηση,\nΑγαπητέ κυριε Θαλάσση,\nΟνομάζομαι .Μπορεί να με γνωρίζετε, να με έχετε ακούσει απο άλλους καθηγητές, μπορεί να με ακούτε για πρώτη αλλα δεν θελω να σταθώ σε αυτο.\nΚαταλαβαίινω πως περνάτε μια πάραπολυ δύκολη περίοδο και δυστιχώς δεν μπορω να σας βοηθήσω παραμόνο λέγοντας σας να κανετε υπομονή και κουράγιο. Δυστιχώς δεν είχα την ευκαιρία να σας γνωρίσω απο κοντα όπως είχαν αλλα παιδιά. Αλλά απο αφηγήσεις τους όμως καταλαβαίνω πέραν απο το πόσο καλός καθηγητής ήσασταν και πόσο καλή και στενή σχέση είχατε με τους μαθητές σας καταλαβαίνω το πόσο καλός άνθρωπος ήσασταν. Όπως με βοηθούσατε με τις ομιλίες σας\nόπως με βοηθούσατε και εσείς και τις ομιλίες σας και με ενθαρύνατε έτσι θελω να βοηθήσω και εγω. Την στιγμή αυτη δεν μπορώ να κάνω και πολλά αλλα σας υπόσχομαι πως και με την συνεργασία των υπολλοίπων παιδιών θα προσπαθήσουμε να κάνουμε την θέση σας καλύτερη και θα φροντίσουμε να έχετε την ευκαιρία να αποχερετήσετε τους μαθητές σας!\nΚατανοώ πως τωρα περνάτε πάραπολυ δύσκολη περίοδο αλλα θέλω να ξέρετε πως ολοι οι μαθητές σας είμαστε μαζί σας!\nΉταν πολύ δύσκολο για εμάς να αρχίσουμε αυτό το γράμμα λόγω της συναισθηματικής φόρτισης που μας κυριεύει. Θα θέλαμε να ξέρετε ότι είμαστε ακόμα πολύ συγκινημένοι για το mail που στείλατε στους γονείς μας και ιδιαίτερα στενοχωρημένοι για την απόλυσή σας από το σχολείο. Την Παρασκευή 9 Ιανουαρίου περιμέναμε με ανυπομονησία την ώρα για να ακούσουμε μια από τις ευχάριστες ιστορίες σας. Πιστεύαμε οτι έτσι θα άρχιζε το 2015 με γέλια και χαρές. Όταν όμως ήρθε αυτή η ώρα μας περίμενε μια δυσάρεστη έκπληξη και μας ανακοινώθηκε οτι δεν θα είστε πλέον μαζί μας λόγω ¨πρόωρης συνταξιοδότησης¨, το παράπονο αποτυπώθηκε στα πρόσωπά μας, γιατί αυτή η στάση δεν μας θύμισε εσάς. Εσείς δεν θα φεύγατε ποτέ χωρίς να μας αποχαιρετήσετε. Αδιανόητο που δεν θα ήσασταν πίσω για να μας παρηγορήσετε, όπως μας είχατε πει! Στο μεγάλο κενό της απόλυσής σας, ήρθε να προστεθεί και η παράλογη και άδικη στάση του σχολείου. Προσπάθησε να συγκαλύψει την αλήθεια και να σας εξαφανίσει με τον χείριστο δυνατό τρόπο. Τόσο υποκριτικό από ένα σχολείο, που προωθεί τη Δημοκρατία και την καθαρότητα της σκέψης.\nΠριν έρθετε στην τάξη μας ήσασταν μια επιβλητική φιγούρα κάπως απόμακρη αφού δεν σας είχαμε γνωρίσει πραγματικά. Όλα αυτά όμως άλλαξαν όταν σας αποκτήσαμε ως καθηγητή. Αμέσως μας κάνατε να νιώσουμε άνετα, φέρατε το γέλιο και μας μαγέψατε με τις ιστορίες ανθρωπιάς και ευαισθησίας. Μας εμπνεύσατε προάγοντας νέες νοοτροπίες και αντιλήψεις. Καλλιεργήσατε την κριτική μας σκέψη και διευρήνατε τους ορίζοντες μας και μας κάνατε να αγαπήσουμε το μάθημά σας με τον δικό σας μοναδικό τρόπο. Το μάθημά σας το περιμέναμε όλοι ανυπόμονοι αφού ξέραμε πως εκείνη η ώρα ήταν διαφορετική, ξεχωριστή από όλες τις άλλες. Μας ανιμετωπίσατε ως ανθρώπους και όχι ως μαθητές ώστε να αποκτήσουμε καθαρές απόψεις για κοινωνικά θέματα. Δεν μένατε στην απόλυτη διεκπεραίωση της ύλης αλλά εμπλουτίζατε το μάθημα. Σας ευχαριστούμε για αυτό και μας λείπετε ήδη.\nΛόγω της τεράστιας σημασίας που είχατε για το σχολείο αλλά και για εμάς η απώλεια αλλά και η άδικη απόλυσή σας δημιουργούν ένα μεγάλο κενό. Απώλια για εμάς σημαίνει: να ερχόμαστε στο σχολείο και να μην βλέπουμε το χαμόγελό σας, να μην ακούμε τις ξεχωριστές σας ιστορίες και να μην έχουμε την κατανόηση και συμπαράστασή σας. Όπως θέλατε και εσείς να μας συμπαρασταθείτε όταν θα γυρνούσαμε στο σχολείο από τις διακοπές με έναν υπέροχο όπως πάντα λόγο, έτσι και εμείς θα σας συμπαρασταθούμε σε αυτή τη δύσκολη στιγμή που εσείς αλλά και εμείς περνάμε. Ακόμη και αν η θέση σας έχει καλυφθεί, εσείς ποτέ δε θα μπορέσετε να αντικατασταθείτε.\nΤα πράγματα που θα μας μείνουν από εσάς είναι πολλά και θα τα θυμόμαστε για πάντα με πολλή αγάπη. Εμπλουτίζατε το μάθημά σας με αλησμόνητες ιστορίες μια από τις οποίες είναι αυτή από την εκδρομή σας στους Δελφούς ως μαθητής με το σχολείο σας, όταν φύγατε από το ξενοδοχείο χωρίς να το πάρει κανείς είδηση. Μπορεί να μην σας κατάλαβαν τότε αλλά αυτή τη φορά σε ολόκληρο το σχολείο έχει στοιχίσει πολύ η απουσία σας.\nΜε όλη την αγάπη και την υποστήριξή μας,\nΥΓ 1. Ζητάμε την άδειά σας στο να δημοσιέυσουμε και να κοινοποιήσουμε το e-mail που αποστείλατε στους γονείς μας.\nΥΓ 2. Θα ακολουθήσει λεπτομερής περιγραφή της σημερινής μέρας, Τρίτης 13 Ιανουαρίου 2015, διότι υπήρξε έντονη συζήτηση στο Θέατρο.\nΥΓ 3. Η επιστολή αυτή διαβάστηκε στο Θέατρο, μπροστά στην κυρία Καρτάλη. Σε καμία περίπτωση δεν είναι αποχαιρετηστήριο, αλλά για εμάς είναι η αρχή μιας ακόμη πιο στενής επικοινωνίας.\nΑγαπητέ κ. Θαλάσση ,\nΟνομάζομαι και είμαι μαθητής της 3ης Γυμνασίου ( γ4 ) . Παρολο που τα τελευταια χρόνια η μεταξύ μας σχέση ενδεχομένως να μην ήταν και η καλύτερη , όπως ο δεσμός μας όχι πολύ προσωπικός , ένιωσα την ανάγκη μετά από την ενημέρωση μου για το τραγικό αυτό γεγονός να επικοινωνήσω μαζί μας , εκφράζοντας τον θαυμασμό μου τόσο προς εσάς τον ίδιο , όσο και προς το έργο σας .\nΗ απόλυση σας από το σχολείο έχει συγκλονίσει όλη την Κοινότητα μας , όπως και εμένα τον ίδιο προσωπικά . Βρίσκω την στάση της διεύθυνσης του Σχολείου απαράδεχτη και κατά κύριο λόγο απάνθρωπη . Το σχολείο μας έχει μετατραπεί ποια σε μια καθαρά κερδοκσοπικη επιχείρηση , από ότι φαίνεται τουλάχιστον , μετατρέποντας την περιφανεια και τον θαυμασμό όπου τρεφαμαι , εμείς οι μαθητές αυτού του σχολείου , όπως και οι ίδιοι οι καθηγητές μας , σε ντροπή λόγο των πράξεων της κεντρικής διεύθυνσής . Ντρέπομαι ποια , μπορώ να πω για την ταυτότητα μου ως μαθητής της Σχολης Μωραιτη . Το γεγονός αυτό με κλόνισε και με συγκίνησε βαθύτατα . Το σχολείο το οποίο υποτίθεται πώς πρεσβεύει κατά βάση την δημοκρατία και δρα τάχα μου με τρόπους προοδευτικούς για την κοινωνία στην οποία ζούμε με άφησε άφωνο με τον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίστηκε εσάς τον ίδιο όπως και τους υπολοίπους καθηγητές μας . Η διεύθυνση καταπατά κατά την άποψη μου τόσο τα δικά σας εργασιακά και όχι μόνο δικαιώματα ( όπως και των υπολοίπων δασκάλων βέβαια ) , όσο και το δικό μας δικαίωμα στην ελεύθερη έκφραση των ιδεών και των ενστάσεων μας . Μας απαγορεύουν να ακουστουμαι και να δράσουμε σαν ένα σύνολο , σαν μια κοινότητά , και κατά βάση σαν άνθρωποι . Καταπάτησαν τις αρχές όπου μας διδαξατε , και οπού στα χαρτιά τουλάχιστον πρέσβευαν και οι ίδιοι οι εργοδότες του σχολείου , και μας είπαν ψέματα για την βιεη απομάκρυνσή σας από τον χώρο μας . Ειλικρινα , λες και η απουσία σας θα περνούσε απαρατήρητη . Έτσι λοιπόν θέλω να επαναλάβω ότι τόσο εγώ ο ίδιος , όσο και η Μαθητική μας κοινότητα θα παραμείνουν στο πλευρό σας και στον πλευρό των δασκάλων και καθηγητών , παλεύοντας για τα δικαιώματα και των δυο μας . Είμαστε ένα σύνολο , μια οικογένεια και εστι θα παραμείνουμε . Τέλος θα ήθελα να πω , πως μέσα στους τέσσερις τοίχους του θεάτρου αυτού δώσατε σε μένα και στους συμμαθητές μου μαθήματα ζωής . Μας χαρίσατε πεδία και εκπαίδευση με όλο το νόημα των λέξεων , και σας ευγνωμονώ για αυτό . Μας κάνατε να λειτουργήσουμε σαν ένα σύνολο , σαν μια γροθιά . Να λέμε την άποψή μας και να είμαστε περιφανή για το ποιοι είμαστε πραγματικά . Το έργο σας δεν θα ξεχαστεί ποτέ . Είστε ποια μέρος της προσωπικότητας μας , μέρος του συνόλου μας . Για ακόμη μια φορά ευχαριστώ πολύ !\nΚύριε Θαλάσση, στεναχωρηθήκαμε πολύ όταν μάθαμε τα νέα για την απόλυσή σας. Δεν ξέρουμε ακριβώς τους λόγους όμως τα νέα μας έχουν αφήσει σε μεγάλη απορία. Η κα Καρτάλη υποστηρίζει ότι συνταξιοδοτηθήκατε όμως γνωρίζουμε πως αυτό δεν ισχύει. Πιστεύουμε πως είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι υποστηρίζει τα ψέματα ακόμα και τώρα, που οι περισσότεροι καθηγητές και μαθητές ανοιχτά δηλώνουν ότι ξέρουν τι πραγματικά έγινε και διαφωνούν. Θα θέλαμε σίγουρα να σας δούμε και να μιλήσουμε για το θέμα και γι’αυτό σας στέλνουμε αυτό το email. Πάντως σε κάθε περίπτωση εμείς και ως άτομα, και ως α5 (περσινό γ5), και ως μαθητές της Σχολής Μωραίτη σας στηρίζουμε και είμαστε ευγνώμονες για το απίστευτο μάθημα που κάναμε πέρυσι, όλες τις ιστορίες και τα καινούργια πράγματα που μάθαμε από εσάς και όλες τις φορές που έχετε στηρίξει τα δικαιώματα μας ως παιδιά και ως ανθρώπους. Ελπίζουμε πως όλο και περισσότεροι θα κινητοποιηθούν για να καταπολεμηθεί η αδικία.\nΚυριε Θαλασση καλησπερα σας!\nΟνομάζομαι και ειμαι μαθήτρια της 2ας γυμνασίου.Παρόλο που ποτε δεν σας γνώρησα και το πιο πιθανο δεν θα σας γνωρισω προσοπικα, θα ηθελα να σας μηλισω για το θέμα που σιζητιτε στο σχολειο και στις πρωηνες συγκεντρώσεις καθε μέρα.Θυμαμαι ακομα την πρωτη μου συγκεντρωση στο γυμνάσιο,καθόμουν δίπλα με εναν φίλο μου και γελουσαμε γιατι δεν ξεραμε το νόημα αυτων που μας λέγατε.Υστερα μας τραβήξατε την προσοχή με μια ιστορια σας με τον Τιμολεον.Υστερα απο αυτη την συγκεντροση περιμενε με ανυπομονησια τις Τριτες και τις Πεμπτες για να ακουσω ολες αυτες τις ιστοριες σας και τα ποιήματα που μας απαγκηλατε.Δυσαρεστηθηκα με το γεγονος οταν εμαθα για την αποληση σας και το πρωτο πραγμα που μου περασε απο το μυαλο ηταν : Γιατι φετος; Αυτη η σκεψη μου ηρθε στο μυαλο πρωτα επειδη απο το καλοκαιρι πριν ερθω στην πρωτη Γυμνασιου ηθελα να σας εχω ως καθηγητη.Αλλα ακομα περισοτερο δυσαρεστηθηκα διοτι δεν πραγματοποιησατε την τελαιυταια ομιλια σας στο θεατρο και πως δεν μπορεσατε να μας πητε ενα τελαιυτεο αντιο.Η μαθητικη κοινωτητα του Γυμνασιου καθημερινα πρωσπαθει για να το αλλαξει αυτο ολα τα παιδια εξοργηστικαν με το γεγονος οτι το σχολειο καληπτει αυτο με την λεξη «συνταξιοδοτηση».Τα ιδιοτηκα σχολεια υπαχθηκαν στο Υπουργειο Εργασιας και οι εργοδοτες μπορουν να απολυουν ή να μιωνουν μισθους.Αλλα εσεις ενας ανθρωπος με αξιες και αρχες δεν επιτρεψατε να συμβει αυτο και επειδη ειστε ενα δικαιος ανθρωπος και επειδη διαφονουσατε με αυτη τους την σταση ενας δικαιος ανθρωπος εφυγε για μια αδηκια.Αν αυτο που λεω σας φερνει αντιθετο σας παρακαλω αν γινετε να μου πητε την γνωμη σας για να σχηματησω και εγω την δικη μου.Αυτες τις 4σχολικες μερες και ενα σαββατοκυριακο δεν μπορει να ξεκολησει το μυαλο μου η απουσια σας απο το σχολειο.Παντα σας εκτιμουσαμε και παντα θα σας εκτιμαμε ακομα και αν δεν βρησκεστε εδω.Παντα θα σας θυμομαστε ως ενα χαρουμενο ανθρωπο με χιουμορ και τις ωραιες συγκεντρωσεις σας στο θεατρο.Αυτες δεν θα εινια ιδιες χωρις εσας.Μας ληπετε.\nΜε εκτημηση .\nΥ.Γ Η ορθογραφια δεν ηταν ποτε το δυνατο μου σημειο που νομιζω πως το διαπιστοσατε μεσα στο κειμενο.\nΚύριε Θαλάσση, καταρχήν να σας πω ότι είμαι ο , μαθητής της 1ης Λυκείου (στη Σχολή Μωραϊτη) φέτος, φοιτώ στο σχολείο από το νηπιαγωγείο οπότε και έχω περάσει και από το γυμνάσιο του σχολείου, ευτυχώς όσο ήσασταν επικεφαλής (υπάρχει μια μικρή περίπτωση και εσείς να με θυμάστε, λόγω των πολλών περασμάτων μου από το γραφείο για πειθαρχικά και άλλα ζητήματα). Την διεύθυνση e-mail σας το ξέρω ότι δεν θα έπρεπε να την έχω, και ότι μπορεί να σας παρενοχλώ χωρίς κανένα δικαίωμα ενόσω γράφω αυτά που γράφω, παρ΄όλα αυτά δεν μπορούσα να αντισταθώ και ζήτησα από ένα από τα παιδιά που ήξερα ότι την είχε, να μου την πει. Στο σχολείο, είμαι από τα παιδιά που έχουν μιλήσει περισσότερο πάνω στο θέμα, που έχουν παθιαστεί και που το θέμα, εκτός από συναισθηματικό, είναι για εμένα και μια τεράστια σύγκρουση αξιών και ιδεολογίας με το σχολείο και όσους εκπροσωπούν την διεύθυνση. Πολλές φορές αυτή η υπερβολική μου κατακραυγή ξεφεύγει από την υποστήριξη των συμμαθητών μου, των οποίων τα επιχειρήματα είναι ότι «το κουράζω», και οι οποίοι μπορεί να μην έχουν αρκετό αυτοσεβασμό να αμυνθούν βασικά τους δικαιώματα (όπως το να μην τους κοροϊδεύει και παραπλανεί το σχολείο μέσα στο πρόσωπό τους, αποκρύπτοντας πληροφορίες, και να τους υποτιμά χείριστα, επιμένοντας σε ένα ψέμα που είναι πολύ εμφανές) ή να αντιδράσουν σε καταπάτηση δικαιωμάτων που συμβαίνει γύρω τους, και να υποστηρίξουν βασικές αξίες στις οποίες θα έπρεπε τουλάχιστον το σχολείο να βασίζεται, με αποτέλεσμα πολλές φορές να γυρνούν και εναντίον μου. Αν τα παραπάνω αποτελούν οποιοδήποτε ελαφρυντικό, σας ζητάω να μου δώσετε το χρόνο σας για να μπορέσω να εξακριβώσω κάποια πράγματα αλλά και να σας συμβουλευτώ, ώστε να είναι δυνατόν να συνεχίσω να υποστηρίζω εσάς, τις αξίες και τις θέσεις σας, τις οποίες και ο ίδιος υιοθετώ.\nΔεν γνωρίζω αν ξέρετε τα διαδραματιζόμενα αυτές τις μέρες στο σχολείο μέσω άλλων μαθητών. Αν όχι, να σας ενημερώσω όσο πιο αντικειμενικά μπορώ. Αρχικά, την Παρασκευή (8/1) που μάθαμε πρώτη φορά ότι δεν θα είμαστε πια αρκετά τυχεροί να είσαστε στο σχολικό μας περιβάλλον, η λύπη όλων μας ήταν τεράστια, όμως ήμασταν μακριά από τη συνειδητοποίηση του λόγου που ίσχυε αυτό. Προσωπικά έμαθα τι είχε γίνει μέσα στο Σαββατοκύριακο. Τη δευτέρα, εξοργισμένος και πεπεισμένος ότι αυτό δεν θα περάσει έτσι, προσπάθησα αρχικά να συνεννοηθώ με κάποια άλλα παιδιά που ήξερα ότι θα μπορούσαν να βοηθήσουν, και να γνωστοποιήσω τουλάχιστον όσα τότε ξέραμε σχετικά με το ζήτημα. Η πληροφορία περί απόλυσης στην πραγματικότητα ενώ μας είχαν μιλήσει για συνταξιοδότηση άρχισε να διαδίδεται από στόμα σε στόμα, και από άλλα παιδιά, τα περισσότερα λήπτες του αρχικού σας μηνύματος. Τα παιδιά εξαγριώνονταν και δημιουργούνταν αυτό που κατέληξε τελικά σε άρνηση των μαθητών του Γυμνασίου να σηκωθούν από τις θέσεις τους στο θέατρο την Τρίτη (13/1) όταν η κ. Καρτάλη (λόγω της διαταραχής που είχε δημιουργηθεί) πήγε να «ξεκαθαρίσει» το ζήτημα μιλώντας στα παιδιά και κατέληξε να τους πει μόνο ότι «ο κ. Θαλάσσης είμαι σίγουρη ότι σας σκέφτεται και όπως όλοι ξέρουμε σας αγαπά» και άλλες τέτοιες τυπικολογίες. Από την μεριά των καθηγητών, ελάχιστοι τόλμησαν να μιλήσουν ανοιχτά περί του θέματος στα παιδιά μέσα στην τάξη, κυρίως καθηγητές του Γυμνασίου, ενώ οι περισσότεροι δεν μιλούσαν για το θέμα παρά μόνο αν τους βρίσκαμε εκτός τάξης στο διάλειμμα όπου από εκεί έμαθα πιο λεπτομερώς τι είχε γίνει, πως και γιατί. Δεν τους κατηγορώ. Κινδύνευαν οι θέσεις εργασίας τους αν έκαναν κάτι τέτοιο, το οποίο είναι ακριβώς αυτό που εσείς καταδικάζατε. Σήμερα, την Τετάρτη (14/1) και το Λύκειο αρνήθηκε την έξοδο από το θέατρο μέχρι να γίνει ειλικρινής συζήτηση περί του θέματος (που δεν νομίζω τελικά ότι ήταν καν ειλικρινής). Ο κ. Μωραϊτης μας μίλησε περί του θέματος, και παρά της οποιασδήποτε δικιάς του άποψης επέμεινε στην υποστήριξη των θέσεων της διεύθυνσης. Νομίζω ότι η αποδοχή του ως πρόσωπο από τα παιδιά είχε αποτέλεσμα να μην εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους όπως θα έπρεπε, αφού η κ. Καρτάλη, στην οποία πιστεύω ότι κανείς δεν θα είχε ενδοιασμούς να είναι πιο διεκδικητικός για χ ψ λόγους, δεν μας τίμησε καν με μια απεύθυνση του λόγου προς εμάς. Το σχολείο, μέχρι σήμερα που προσωπικά φρόντισα να μην αφήσω περιθώριο στον αντιπρόσωπο της διεύθυνσης που τύχαινε να είναι ο κ. Μωραϊτης σε ερώτηση μου προς αυτόν, απέφευγε συστηματικά να παραδεχτεί ότι η απόφαση απομάκρυνσής σας ήταν δική του και όχι από κοινού και δική σας, και αντίθετα με ρητορικά σχήματα και υπεκφυγές απαντούσε έμμεσα πράγματα όπως «όταν το σχολείο κρίνει ότι για την καλύτερη λειτουργία του πρέπει να γίνουν κάποιες πράξεις, και βέβαια θα τις πάρει» σε ερωτήσεις όσο απλές όσο «Ποιανού ήταν η απόφαση να φύγει ο κ. Θαλάσσης τελικά;», δηλώνοντας έτσι από μόνο του την ενοχή του, γιατί ξέρουμε ότι όταν κάποιος αποφεύγει την ερώτηση, συνήθως ψεύδεται στην απάντηση του.\nΌπως σας είχα αναφέρει και σε προηγούμενο μήνυμα, οι συμβουλές σας σήμαιναν πολλά για μένα, και πάντοτε εύρισκα τρόπο να τις εφαρμόσω στην καθημερινή ζωή. Για άλλη μια φορά χρειάζομαι τη βοήθεια σας..\nΔεν ξέρω πια τί να σκεφτώ, ποιόν να πιστέψω. Από τη μία γυρίζουμε μετά τις διακοπές, εσείς απουσιάζετε, μας λένε πως συνταξιοδοτηθήκατε και το πιστεύουμε. Μέσα σε ένα Σαββατοκύριακο η αλήθεια, η απόλυσή σας, κοινοποιείται. Τη Δευτέρα είμαστε όλοι εξοργισμένοι, ωστόσο δεν μας ενημερώνουν για τίποτα. Το βράδυ συντάσσει ο Φίλιππος την επιστολή του (αν δεν κάνω λάθος, Δευτέρα ήταν, διαφορετικά Τρίτη) και εμείς μένουμε άναυδοι από την αποφασιστικότητα του. Την Τρίτη η κ. Καρτάλη μιλάει στο θέατρο και λέει ότι «η συνεργασία σας διακόπηκε», μόνο αφού δέχτηκε πιέσεις από την Γ’ Γυμνασίου ότι δεν επρόκειτο για συνταξιοδότηση. Την Τετάρτη, με τη σειρά του, μιλάει σε εμάς ο κ. Μωραΐτης. Μας ενημερώνει ότι είχατε ήδη υποβάλλει τα χαρτιά για συνταξιοδότηση, ωστόσο μετά από κοινή συμφωνία παραμείνατε (ή έτσι ήταν σχεδιασμένο) για ακόμα μια χρονιά. Η Α’ Λυκείου (τουλάχιστον) αντιδρά, λέγοντας πως ήταν λάθος η απόλυσή σας στο μέσο της χρονιάς, ζητεί το Σχολείο να παραδεχτεί πως επρόκειτο για απόλυση, και ο κ. Μωραΐτης, εμμέσως, το επιβεβαίωσε. Όταν αναφέρουμε πως το Σχολείο σας απαγόρευσε να μας αποχεραιτήσετε, ο κ. Μωραΐτης μας λέει ότι δεν ισχύει αυτό και ότι μπορείτε να επιστρέψετε να μας αποχεραιτήσετε, και εμάς και το Γυμνάσιο.\nΔεν γνωρίζω πολύ περισσότερα. Αν και έλαβα ένα mail σχετικά με όσα είχαν συμβεί από την αρχή της χρονιάς, ακόμα δεν ξέρω τί να κάνω. Κρίνω πως το Σχολείο δεν έχει κρατήσει τη στάση που θα έπρεπε. Άλλωστε, όταν ζητήσαμε από τον κ. Μωραΐτη κάποιες παραπάνω πληροφορίες, δήλωσε ότι «δεν του επιτρέπεται» να μας ενημερώσει, και δεν τον κατηγορώ, αλλά σιγά σιγά επιβεβαιώνονται οι υποψίες μου ότι το σχολείο σκοπίμως μας αποκρύπτει πληροφορίες, ακόμα και όταν ενημερώνουμε ευθέως πως τις ξέρουμε. Για αυτό ακριβώς ζητήσαμε να μας μιλήσει η ίδια η κ. Καρτάλη, για να δούμε αν η ίδια θα μας απαντήσει στα ερωτήματα στα οποία ο κ. Μωραΐτης δεν μπορούσε.\nΣας παρακαλώ, αν υπάρχει κάτι ακόμα που μπορείτε να μου πείτε, κάτι που να με βοηθήσει να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα και να βάλω μια τάξη στο κεφάλι μου, θα σας ήμουν υπόχρεος και ευγνώμων. Το θέμα της απόλυσης σας με έχει προβληματίσει όσο δεν φαντάζεστε, και αυτό έχει παρατηρηθεί και από τους φίλους και τους καθηγητές μου… Όλοι μου λένε ότι κάτι έχω, αλλά κάθε φορά που προσπαθώ να τους απαντήσω, είμαι ανίκανος. Δεν ξέρω τί συμβαίνει μέσα στο κεφάλι μου. Τα γεγονότα με έχουν σοκάρει, και η στάση που συνεχίζει να κρατάει το σχολείο επί του θέματος μου προκαλεί ακόμα περισσότερα ερωτήματα, ερωτήματα τα οποία δεν μπορώ να απαντήσω μόνος μου.\nΣας παρακαλώ, βοηθήστε με να δώσω μια απάντηση στα ερωτήματα αυτά.\nΝα ξέρετε πως ό,τι είπα το εννοώ με όλη μου την καρδιά και πως πραγματικά δεν ξέρω πως να το εκφράσω αυτό, αλλά σας εμπιστεύομαι πάρα πολύ, νιώθω πως μαζί σας θα μπορούσα να συζητάω άνετα για το οτιδήποτε. Σας ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια αλλά κυρίως σας ευχαριστώ που μου δώσατε αυτή την άνεση.\nΌλοι είμαστε πολύ πολύ μπερδεμένοι, με ανάμεικτα συναισθήματα, αφού κανείς δεν παρουσιάζεται να μας δώσει κάποιες εξηγήσεις από το σχολείο. Περιττό να σας πω για τη συγκίνηση που ακολούθησε την αποστολή του γράμματός σας και γενικά για το επιφορτισμένο κλίμα αυτών των ημερών… Μας λείπετε πάρα πολύ και θέλουμε να σας δούμε το συντομότερο. Φυσικά και θα σας στείλουμε και email ως τμήμα.\nΤην Παρασκευή, λοιπόν, όλο και κάτι ακουγόταν, πως ο κύριος Θαλάσσης δεν είναι στο σχολείο. Ρωτήσαμε την κα , μα μας είπε να περιμένουμε την επίσημη ανακοίνωση… Οι φόβοι μας επιβεβαιώθηκαν την 6η ώρα Η καθηγήτρια, η οποία ήρθε, είχε μάθημα με άλλο τμήμα, το οποίο έκανε αντικατάσταση, προκειμένου να έρθει εκείνη σε εμάς και να μας παρουσιάσει τα γεγονότα. Μας ανακοίνωσε πως η έγκριση της συνταξιοδότησής σας είχε βγει, μία διαδικασία που είχατε ξεκινήσει εδώ και μήνες, και πως είχατε αποφασίσει να βγείτε στη σύνταξη μέσα στις γιορτές. Είπε πως φαίνεται ότι δε μας το είχατε ανακοινώσει κα πως δε μας είχατε προετοιμάσει ψυχολογικά (αμέσως ξεκινήσαμε παράπονα) και προσέθεσε – με διάθεση για χιούμορ- και σωματικά (καθώς επικρατούσε μία τρομερή αναστάτωση μέσα στην τάξη).\nΗ συζήτηση όταν βρεθήκαμε μετά το σχόλειο όλοι μαζί δεν είχε παρά ένα κεντρικό θέμα. Κυρίως εμμένοντας στο γιατί δε μας είχατε αποχαιρετήσει. Οφείλω να ομολογήσω πως είχα κάπως απογοητευτεί, γιατί δεν το περίμενα ποτέ. Σε όλους μας πάντως υπήρχε κάποια ελπίδα πως θα έρθετε. Κάποιοι έλεγαν πως θα έρθετε στον χορό για έκπληξη, άλλοι πως θα έρθετε να μας διαβάσετε ποιήματα του Αγίου Βαλεντίνου.\nΤο επόμενο πρωί, όταν ξύπνησα, ο μπαμπάς και η μαμά που είχαν ήδη διαβάσει το email σας, το εδωσαν και σε εμένα να το διαβάσω. Τα νέα της απόλυσης σίγουρα ήταν θλιβερά, ήταν μεγάλη αδικία για εσάς και η εικόνα που είχα για το σχολείο δέχτηκε ένα τεράστιο πλήγμα. Πλέον το group chat της τάξης είχε πάρει φωτιά και καταγράφαμε τις κύριες ιδέες που ειπώνονταν, ερωτήματα προς τους καθηγητές και την κυρία Καρτάλη καθώς και ιδέες για το τι σκοπεύαμε να κάνουμε. Αυτό συνεχίστηκε μέχρι και πολύ αργά το βράδυ της Κυριακής. Άλλωστε, είχαμε υποχρέωση να ενημερώσουμε και όλα τα υπόλοιπα παιδιά και να τους δώσουμε εξηγήσεις.\nΤη Δευτέρα το πρωί, είχαμε 1η ώρα Αρχαία με την κυρία . Προσπάθησε να μας εξηγήσει, αφού και εμείς είχαμε πάρα πολλά ερωτήματα, μα ούτε και εκείνη είχε απαντήσεις. Υπήρξε έντονη συνασιθηματική φόρτιση αφού ήμασταν όλοι πολύ συγκινημένοι και τα λόγια της κας απλά επιβεβαίωσαν αυτά που ήδη εμείς ξέραμε. Ότι δηλαδή ήταν άδικο, δεν μπορούσε να καταλάβει, ότι είσαστε υποδειγματικός άνθρωπος και ήταν μεγάλη της τύχη να είσαστε διευθυντής (, και εμείς γυμνασιάρχη). Στο ίδιο πολύ συναισθηματικό κλίμα, ήταν και η 2η και η 3η ώρα όταν είχαμε μάθημα με την κα , η οποία μας διηγήθηκε ιστορίες από όταν ήταν εκεινη μαθήτρια σας, με δάκρυα στα μάτια. Μας έδωσε την άδεια της να γράψουμε την επιστολή κι μας βοήθησε πάρα μα πάρα πολύ.\nΗ επιστολή διαβάστηκε στην πρωινή συγκέντρωση της Τρίτης. Όλοι μείναμε μέσα στο διάλειμμα για να αποφασίσουμε για τις τελευταίες λεπτομέρειες και ήμασταν περίεργοι να δούμε τι θα μας πει η κα Καρτάλη. Ανέβηκε στο βήμα και με ένα γαλήνιο χαμόγελο άρχισε να μας λέει ότι πλέον δε θα είστε μαζί μας, μία ενέργεια που είναι εξίσου καλή και για τις δύο πλευρές. Είπε ότι ουσιαστικά σύνταξη πήρατε, κάτι που θα μπορούσατε να έχετε κάνει από πέρσυ. Δεν εξήγησε βέβαια τους λόγους που επισπεύθηκαν οι διαδικασίες. Κρυβόταν πίσω από το δάχτυλό της, έπαιζε με τις λέξεις, και προφανώς οι σκληρές εκφράσεις στα πρόσωπα όλων την έφεραν σε πολύ δύσκολη θέση.Αμέσως μετά, προσέθεσε πως άμα θέλετε θα είχατε έρθει να μας δείτε και τότε ήταν που πεισμώσαμε πραγματικά. Έβλεπε πως τα λόγια της δεν είχαν καμία ανταπόκριση και προέβηκε σε μελοδραματικές εκφράσεις της αγάπης της προς εμάς, χωρίς φυσικά να μας επηρεάσουν στο ελάχιστο. Προσπάθησε να παρομοιάσει την κατάσταση με το διαζύγιο ενός ζευγαριού που οι γονεις θα συνεχίσουν να αγαπούν τα παιδιά (αν είναι ποτέ δυνατόν) και τότε ήταν που αηδιάσαμε. Η παγωμάρα την οδήγησε στο να καταλήξει με το ίδιο χαμόγελο (το οποίο είχε ως αποτέλεσμα να εκνευρστούμε ακόμη περισσότερο) και μας έδωσε τον λόγο με προφανή δυσφορία (η κα μας είχε ήδη ενημερώσει για τη στάση της Διεύθυνσης στην ανακοίνωση πως το Γ2 θα ήθελε να διαβάσει κάτι). Σηκωθήκαμε και κατεβήκαμε κάτω, ενώ ο Χρήστος διάβασε την επιστολή.\nΗ κα Καρτάλη σηκώθηκε ξανά και απέδωσε τα λόγια μας στην έντονη συναισθηματική μας φόρτιση. Εστίασε στο ότι θίξαμε τις αξίες του σχολείου. Συνέχιζε να αναλώνεται στα περί σύνταξης. Δεν μπορούσε όμως να συγκρατησει τα παιδιά και τα σηκωμένα χέρια που όλο και πολλαπλασιάζονταν. Οι λίγες ερωτήσεις που απαντήθηκαν, απαντήθηκαν με τρόπο αόριστο και συνήθως κατέληγε σε μία νουθεσία όπως: Ντροπή σας! Θα έπρεπε να πιστεύετε αυτά που σας λέμε! Ποιος άνθρωπος που επιθυμεί να αυτοπροσδιορίζεται ως δημοκρατικός θα μπορούσε να ακυρωσει την αξία της αμφισβήτησης και της κριτικής σκέψης. Θεώρησε σωστό να μας αντιμετωπίσει σαν μωρά, υποτιμώντας και προσβάλλοντάς μας.\nΌταν είδε πως η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο αναφώνησε πως το σχολείο δεν αρχίζει και δεν τελειώνει σε ένα πρόσωπο και άφησε την καυτή πατάτα στους καθηγητές, να μας εξηγήσουν εκείνοι. Κανείς δε σηκώθηκε και προς μεγάλη μας χαρά έμειναν και αρκετοί καθηγητές, ενώ εκείνοι που σηκώθηκαν αντιμετώπισαν τις ματιές απογοήτευσης των υπολοίπων και αναγκάστηκε να τους προστάξει να πάρουν τα παιδιά τους στις τάξεις. Ξανααναγνώριε τη ντροπή και το αίσχος των υπάρξεών μας, κατηγορώντας μα για πρόκληση οχλαγωγίας (πόσο ειρωνικό!). Δεν είχε νόημα πια, αφού η κα Καρτάλη ήταν αποφασισμένη να παραμείνει ανένδοτη παρά δάκρυα και τις οργισμένες δηλώσεις. Η κα αναγνώρισε το γεγονός πως πλέον δεν είχε νόημα και έτσι πήγαμε όλοι μαζί στην τάξη, να το συζητήσουμε.\nΕκτιμούμε όλοι πάρα πολύ τη στάση που έχουν κρατήσει οι καθηγητές μας (νομιζω ήδη ξέρετε ποιοι στάθηκαν δίπλα μας) με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο. Έχει τεράστια σημασία για εμάς να ξέρουμε πως οι καθηγητές μας μας υποστηρίζουν και πως πιστεύουν σε εμάς. Μας ενθάρρυναν με τον πιο όμορφο τρόπο. Ακούσαμε υπέροχα λόγια, και έχουμε έρθει πολύ πιο κοντά, αφού οι σχέσεις εμπιστοσύνης είναι πλέον πολύ δυνατές. Να είστε σίγουρος, πως δεν πρόκειται να φέρουμε κανένα από αυτούς τους ανθρώπους σε δύσκολη θέση, καθώς έχουμε επίγνωση της λεπτότητας της κατάστασης και αφού εκείνοι έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για εσάς, δε θα προδώσουμε την εμπιστοσύνη τους.\nΣήμερα, μίλησα με έναν καθηγητή του Λυκείου στο σχολείο για το συγκεκριμένο θέμα. Προσπάθησα να αντικρούσω αυτά που είχαν επωθεί, κάνοντας λόγο για την καθαρη υπεκφυγή εξηγήσεων και άδικη διάδοση ψεμάτων που υποτιμούν εσάς, εμάς και τους καθηγητές μας. Μου απάντησε πως το σχολείο αποφάσισε να μην παίξει το παιχνίδι μου είπες σου είπα, για να μη θίξει πρόσωπα και καταστάσεις και πως έχουμε μονόπλευρη ενήμερωση με ανακρίβειες χωρις ουσιαστικές τοποθτήσεις και αναλυτικές εξηγήσεις, κάτι πό το οποίο πιάστηκε και η κυρία Καρτάλη…\nΑκολούθησε προσωπική συζήτηση με μία καθηγήτρια, και καθώς και μετά από όσα μου γράφετε, αντιλαμβάνομαι ξεκάθαρα το σημείο που έχουμε φτάσει. Η διχόνοια που επικρατεί, ο χωρισμός σε ″στρατόπεδα″ είναι πραγματικά απογοητευτκή. Οι πρακτικές τρομοκρατείας και εκφοβισμού με εξοργίζουν. Διάβασα πρόσφατα πως θα συναντήσει κανείς πολλούς ανθρώπους στη ζωή του. Θα γνωρίσει ανθρωπάκια χαμένα στο μέτρημα τους. Μετρούν συμφέροντα, χρήματα, φίλους,… Μα θα συναντήσει και κάποιους που μετρούν απλά οι ίδιοι και εκεί να μείνει. Να είστε σίγουρος πως μπορούμε και κάνουμε τη διάκριση και όπως μας είπε κάποιος αυτές τις μέρες, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τα συναισθήματά μας και με αυτά θα πολεμήσουμε εναντίον ενός αναίσθητου κατά τα φαινόμενα συστήματος.\nΚύριε Θαλάσση καλησπέρα,\nΔεν με είχατε ποτέ για μαθητή σας αλλά θεώρησα απαρέτητο να σας εκφράσω την γνώμη μου για όλα αυτά τα δυσάρεστα γεγονότα που συνέβησαν τις τελευτέες εβδομάδες.\nΣε περίπτωση που δεν με θυμάστε είμαι ο , (πέρσι είμουν συνέχεια στην τάξη σας την ώρα των νέων) και πραγματικά λυπάμε για την απομάκρυσή σας από το σχολείο καθώς είχατε συμβάλει σε απεριόριστα θέματα και προσπαθούσατε να μας βοηθήσετε με κάθε τρόπο στις δύσκολες στιγμές.\nΕπιπλέον θα ήθελα να σας ενημερώσω οτι το σχολείο μας κοροϊδεύει υποστηρίζοντας οτι πήρατε σύνταξη αλλά εμείς ξέρουμε την αλήθεια και ελπίζουμε να γυρίσει πίσω ο αγαπημένος μας κύριος Θαλάσσης.\nΤέλος , ο,τι και να γίνει εμείς είμαστε με το μέρος σας και θα σας θυμώμαστε πάντα ως τον αγαπημένο μας γυμνασιάρχη και ποιητή.\nΧερετίσματα στον Τιμολέων και ελπίζουμε όλοι μας να σας δούμε οσο πιο σύντομα.\nΘα ήθελα να σας εκφράσω τη θλίψη μου αλλά και την απογοήτευσή μου, με όσα έγιναν πρόσφατα. Σκέφτομαι πόσο δύσκολο είναι για κάποιον που υπήρξε πάντα στη ζωή του Δάσκαλος και Παιδαγωγός να αποκόβεται τόσο αιφνίδια από τους μαθητές του. Η εικόνα σας και η συμπεριφορά σας προς εμάς, τους μαθητές, που μας βλέπατε πάντοτε ως παιδιά σας, με κατανόηση πάνω απ´ όλα, θα με συντροφεύει στη ζωή μου. Από την άλλη πλευρά δεν μπορώ να μην αισθανθώ απογοήτευση αφού αυτά που μας διδάσκει το σχολείο μας, δεν φαίνονται να εφαρμόζονται, πάντα, στην πράξη. Η αλήθεια και ο σεβασμός αποτελούν αξίες που θα πρέπει να χαρακτηρίζουν τη στάση του Σχολείου, ιδίως όταν οι αποφάσεις του επηρεάζουν άμεσα τους μαθητές. Σας εύχομαι ολόψυχα καλή τύχη και σας ευχαριστώ για όσα μας προσφέρατε, με τόση αγάπη. Επιθυμία μας είναι να μπορέσουμε κάποια στιγμή να σας δούμε από κοντά.\nΣας είδαμε από το παράθυρο σήμερα και σας χαιρετίσαμε… Και μας ανταποδώσατε το χαιρετισμό..\nΑλλά για ποιόν λόγο δεν μπήκατε στο Σχολείο για να σας μιλήσουμε;\nΑυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι πως μετά την αποχώρηση σας, οι καθηγητές είχαν σκοτεινιασμένο βλέμμα και κάποιοι ήταν και εκνευρισμένοι..\n← Αλβανικός Αετός\nΤο έργο μου στη Σχολή ΜΩΡΑΪΤΗ →


ERASMUS+ 2015-CY01-KA101-18 < Α' Τεχνική και Επαγγελματική Σχολή Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Λεμεσού\nΕυρωπαϊκά Προγράμματα 2015-2016\nΠρόγραμμα: ERASMUS + 2015- CY 01- KA 101-18\nΤίτλος : Motivate Students of Technical and Vocational Education – Bruges (Belgium)\nΤο πιο πάνω πρόγραμμα αφορούσε τη μαθησιακή κινητικότητα ατόμων σε μια άλλη ευρωπαϊκή χώρα με σκοπό την ανάπτυξη επαγγελματικών προσόντων και δεξιοτήτων μέσα από επαγγελματική κατάρτιση και παρακολούθηση σεμιναρίων. Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε μαθησιακή κινητικότητα εκπαιδευτικών της Σχολής μας στο Bruges του Βελγίου, από τις 28 Φεβρουαρίου έως τις 4 Μαρτίου 2016, για την παρακολούθηση επιμορφωτικού σεμιναρίου με θέμα «Motivate Students Of Technical And Vocational Education». Το σεμινάριο διοργανώθηκε από τον βελγικό οργανισμό EEKHOUTCENTRUM και το παρακολούθησαν ο καθηγητής Φυσικής της Σχολής κ. Αχιλλέας Καπαρτζιάνης και ο εκπαιδευτής Μηχανικής Ηλεκτρονικών Υπολογιστών κ. Σωτήρης Διακουρτής.\nΗ δραστηριότητα επιμόρφωσης εστιαζόταν σε 5 βασικούς άξονες:\nα) στην παροχή κινήτρων μάθησης στους μαθητές\nβ) στο χειρισμό της συνεργασίας μεταξύ της εκπαίδευσης και της βιομηχανίας\nή των υπηρεσιών\nγ) στην αποτελεσματική διαχείριση της τάξης\nδ) στο σχεδιασμό μαθημάτων ειδικά για μαθητές Μέσης Τεχνικής και\nε) στην ανάπτυξη στρατηγικών για τη βελτίωση της ποιότητας της\nεκπαίδευσης της σχολής.\nΙδιαίτερα ενδιαφέρουσες ήταν οι επισκέψεις σε τρεις Τεχνικές Σχολές της πόλης, όπου οι συμμετέχοντες είχαν τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με τους διευθυντές, τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές των Τεχνικών Σχολών. Είχαν τη ευκαιρία να περιηγηθούν στις εγκαταστάσεις τους, να παρακολουθήσουν διδασκαλίες σε διάφορα μαθήματα, ακόμα και να δοκιμάσουν εδέσματα τα οποία παρασκεύασαν οι μαθητές της σχολής επισιτιστικών τεχνών.\nΤο σεμινάριο παρακολούθησαν εκπαιδευτικοί από την Ελλάδα, την Ισπανία, την Ρουμανία, την Πορτογαλία και την Τουρκία. Κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με άτομα με διαφορετικές εκπαιδευτικές νοοτροπίες, τακτικές και στρατηγικές. Οι συμμετέχοντες αντάλλαξαν απόψεις για τις εκπαιδευτικές πολιτικές κάθε χώρας και τις καθημερινές διδακτικές τους πρακτικές και ανέδειξαν τα κοινά τους προβλήματα και τους προβληματισμούς τους.


ΝΑ ΚΑΤΑΠΕΣΕΙ η κατηγορία της σύστασης και συμμορίας (σε βαθμό πλημμελήματος), ζήτησε χτες η εισαγγελέας της έδρας στη δίκη των 49 φοιτητών που συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια του πανελλαδικού πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου της 8ης Μάρτη. Σε περίπτωση που γίνει δεκτή η εισαγγελική πρόταση, θα μείνει μόνο η κατηγορία της διατάραξης κοινής ειρήνης. Χτες άρχισαν και οι καταθέσεις των αστυνομικών ως μαρτύρων κατηγορίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι από τους δύο αστυνομικούς που κατέθεσαν χτες, ένας αναγνώρισε μόνο τον ένα από τους 49 συλληφθέντες φοιτητές, ενώ για τους υπόλοιπους ανέφεραν πως δε γνωρίζουν ούτε τι έκαναν ούτε γιατί συνελήφθησαν.\nΥΛΙΚΕΣ ΜΟΝΟ ΖΗΜΙΕΣ άφησε πίσω του ο σεισμός, μεγέθους 5,9 Ρίχτερ, που σημειώθηκε στις 16.57 το απόγευμα της Κυριακής, με επίκεντρο το θαλάσσιο χώρο 10 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της Κεφαλονιάς και έγινε αισθητός όχι μόνο στο νησί, αλλά στη Λευκάδα, στη Ζάκυνθο και πολλές περιοχές της Δυτικής Ελλάδας. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών, οι ζημιές δεν ήταν μεγάλες και αυτό οφείλεται στο ότι το επίκεντρο του σεισμού ήταν στη θάλασσα, αλλά και στο ότι μετά τον καταστρεπτικό σεισμό του 1953 τα κτίρια χτίζονται με αυστηρές αντισεισμικές προδιαγραφές. Οι σεισμολόγοι χτες εμφανίστηκαν αρκετά καθησυχαστικοί για την πιθανότητα νέου μεγαλύτερου σεισμού στην περιοχή.\nΤΗΝ ΕΡΧΟΜΕΝΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 Μάρτη, θ' ανακοινωθεί η απόφαση του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου Λάρισας, για την υπόθεση της τραγωδίας των Τεμπών, όπου βρήκαν τραγικό θάνατο οι 21 μαθητές από το Μακροχώρι Ημαθίας. Υπενθυμίζουμε ότι ο εισαγγελέας της έδρας, Αργύρης Δημόπουλος, πρότεινε να κριθούν ένοχοι και οι έξι κατηγορούμενοι, σύμφωνα με την πρωτόδικη απόφαση καταδίκης τους. Να σημειωθεί ότι στην, πάνω από τέσσερις μήνες, ακροαματική διαδικασία, στο Εφετείο, κλήθηκαν να καταθέσουν 150 μάρτυρες, εκ των οποίων οι 126 ήταν κατηγορίας.\nΝΕΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟ ΑΤΥΧΗΜΑ έξω από το σταθμό της Πάτρας, με δύο τραυματίες (ο ένας βαριά), έγινε χτες. Η ειρωνεία είναι ότι μόλις λίγες ώρες πριν το ατύχημα, ο υπουργός Μεταφορών - Επικοινωνιών Μιχ. Λιάπης, παρουσιάζοντας σχετική διαφημιστική καμπάνια ανέφερε ότι το 90% των ατυχημάτων στο σιδηρόδρομο, συμβαίνει στις ηλεκτρονικά φυλασσόμενες ισόπεδες διαβάσεις. Από τις 1.700 ισόπεδες διαβάσεις που υπάρχουν, το 56% είναι αφύλακτες, το 38% φυλάσσεται με ηλεκτρονικό σύστημα και το 6% με φύλακα. Το 63% των ατυχημάτων, το 53% των νεκρών και το 75% των τραυματιών σημειώνονται σε φυλασσόμενες διαβάσεις με αυτόματο ηλεκτρονικό σύστημα.\nΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ το Συμβούλιο της Επικρατείας τοποθετείται κατά της ίδρυσης Συνταγματικού Δικαστηρίου, καθώς και κατά της αναθεώρησης του άρθρου 24 για τα δάση. Μετά το συνδικαλιστικό τους όργανο (Ενωση Δικαστικών Λειτουργών του ΣτΕ) και η διοικητική Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου χαρακτηρίζει την ίδρυση Συνταγματικού Δικαστηρίου ως τη ριζικότερη δυνατή ανατροπή στο ελληνικό δικαιοδοτικό σύστημα, που οδηγεί σε περιορισμό του ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων.\nΣΕ ΜΙΑ ΑΤΕΛΕΙΩΤΗ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑ υποβάλλουν όλους όσοι θέλουν να αλλάξουν την αστυνομική τους ταυτότητα. Ειδικά στη Νίκαια οι πολίτες είναι αναγκασμένοι να πάνε από τις τρεις τα μεσάνυχτα στο αστυνομικό τμήμα για να γραφτούν στην κατάσταση των 20 ονομάτων που εξυπηρετεί καθημερινά. Αυτή η κατάσταση επικρατεί στα περισσότερα αστυνομικά τμήματα λόγω έλλειψης προσωπικού. Είναι ευθύνη της κυβέρνησης και του υπουργού Δημόσιας Τάξης, που ενώ είναι γνώστες αυτής της κατάστασης αδρανούν και σιωπούν. Με ανακοίνωσή της η δημοτική αρχή της Νίκαιας απορρίπτει και καταδικάζει την πολιτική σωματικής και ψυχικής εξουθένωσης των πολιτών και καλεί την κυβέρνηση να προχωρήσει στη λήψη των αναγκαίων μέτρων για την άμεση εξυπηρέτηση των δημοτών.


10o Διεθνές Συνέδριο Σημειωτικής | Εργαστήριο Μελέτης, Διδασκαλίας, Διάδοσης Ελληνικής Γλώσσας & Πολυγλωσσίας\nΌμως, η δραστηριότητα του εργαστηρίου δεν περιορίστηκε μόνο στην οργάνωση. Μία ομάδα μελών του εργαστηρίου, με επικεφαλής τον Γιώργο Ανδρουλάκη, παρουσίασε την ανακοίνωση με τίτλο «Linguistic cityscape revisited: inscriptions and other signs in the streets of Volos». Πρόκειται για μια ανάλυση πρώτου επιπέδου των γλωσσολογικών μοτίβων των σημείων που εντοπίζονται σε δρόμους του Βόλου. Η συλλογή των φωτογραφιών έγινε ως μέρος προαιρετικής εργασίας στα προπτυχιακά μαθήματα του κ. Ανδρουλάκη.


Julius Evola: Ζουμε στην Εποχή της Kali Yuga | Τerrapapers\nJulius Evola: Ζουμε στην Εποχή της Kali Yuga\nΟ Evola είναι τρομακτικά απλός, διότι είναι ωμός, ούτε διαφαίνεται βάναυσος, γιά όσους εμφύτως δεν δύνανται να πλησιάσουν τον πυρήνα των συλλογισμών του. Τους παρακωλύει μία ατταβιστική απόσταση, η οποία ελλοχεύει σαν αποτρεπτικό, κακοποιό στοιχείο....\nΟ Evola είναι τρομακτικά απλός, διότι είναι ωμός, ούτε διαφαίνεται βάναυσος, γιά όσους εμφύτως δεν δύνανται να πλησιάσουν τον πυρήνα των συλλογισμών του. Τους παρακωλύει μία ατταβιστική απόσταση, η οποία ελλοχεύει σαν αποτρεπτικό, κακοποιό στοιχείο. Ένας αδιαπέραστος φραγμός. Οι ρίζες του είναι η υποδεέστερη ιδιοσυστασία τους. Ο Ιταλός μυστικιστής έγραψε δεκάδες βιβλία σχετικά με την παραδοσιακή, αριστοκρατική θεώρηση του ιστορικού γίγνεσθαι, το οποίο εκτιμούσε, αρχής γενομένης από τον 7ο, 6ο αιώνα π.κ.ε. ως αδιάπτωτη πορεία καταστροφής καί εκφυλισμού των αρχεγόνων κοινωνιών των αρίων φύλων, από την αρχαία Ρώμη, Ελλάδα μέχρι την Περσία καί τις Ινδίες. Ως την ανάστροφη διαδρομή καταπτώσεως καί σταδιακής ανατροπής της οργανικής, ιεραρχικής, κοινωνικής συγκροτήσεως των πολιτειακών τους δομών καί των κοσμοθεωρητικών τους απεικασμάτων.\nΈνα ταξίδι συντριβής και υπελίξεως από το πρωτογενές, έξοχο επίπεδο των αυταξιών καί οντολογικών κατηγοριών, των αρίστων ηρωικών γενών, θεικής μυθικής προελεύσεως στον σιχαμένο βούρκο της μοντέρνας εποχής, των τελευταίων τριών αιώνων. Δηλαδή στις ημέρες κυριαρχίας του μαζικού είδους αποκτηνωμένων ανθρωπόμορφων διχασμένων πλασμάτων, αθυρμάτων του χυδαίου υλισμού των αριθμών καί των μηχανών.\nΟ Evola δεν εξηγεί την ιστορική λεωφόρο των στερνών 2.500 ετών ως πρόοδο, αλλά ως οπισθοδρόμηση και πτωτική μεταξίωση. Η θεώρησις του είναι εναργής και πυρομανής. Ειδικά στο κεφάλαιο Rueckbildung der Kasten, Ανατρεπτική επαναστροφή στίς κάστες, στο πλαίσιο του εγχειρίδιου, Revolte gegen die moderne Welt. Eξέγερση κατά του συγχρόνου κόσμου 1934 και στο Pagano Imperialismus, Παγανιστικός Ιμπεριαλισμός 1928, ξεδιπλώνεται κεραυνοβόλος κι οξύς ο αφοριστικός του λόγος. Εξαιρετικά πυκνός και ευσύλληπτος μέχρι παρεξηγήσεως. Γι’ αυτό διαφωνώ ρηξικέλευθα με εκείνους τους επιδόξους προσεγγιστές του Evola, οι οποίοι ενώπιον του αδιεξόδου επακριβούς ερμηνευτικής εισελάσεως των βασικών του κελευσμάτων, καταλήγουν αυθαιρέτως στην φρούδα άποψη, ότι ο Ιταλός στοχαστής με τις γερμανονορμανδικές ρίζες και δριμύς κριτικός της ιστορίας καί των πολιτισμών, παραμένει ένα κνεφώδες αίνιγμα. Αυτή η επιπόλαια τοποθέτησις δεν είναι μόνον πλάνη, αλλά καί παραπλάνησις.\nΠροκλητικός και Εικονοκλαστικός\nΗ αποκορύφωσις της ωμής ευθυκρισίας καί πηγαίας, βιαίας ειλικρινείας των Ιδεών του. Σκοπίμως δεν επιτρέπει ούτε δεύτερη ανάγνωση, ούτε σκεπτικιστική προσπέλαση ή νοιώθεις ανατριχίλα και χυμώδεις φλοίσβους στο αίμα σου ή απορρίπτεις την οξυδερκή θέαση του ως αποκύημα επάρσεως. Επομένως και σε αυτήν την παιγνιώδη νοητική κρούση, είναι καθαρά θέμα αποφάσεως της ράτσας σου. Μία ήδη προεπιλεγμένη ετυμηγορία.\nΜε σαφείς ερανιστικές αναγωγές συμπιλήματος, στην ελληνική, επική ομηρική, ησιοδική αλλά και πλατωνική, στην κλασσική ρωμαική, στην αρχαία νορδική γερμανική, στην αριοβεδική, στην αριοπερσική παράδοση, τηρουμένων των λεπτών αποχρώσεων, ο Evola αντιμετωπίζει την κοινωνική σύμπηξη της πρωτομόρφου κοινότητος της ακμής καί της ισχύος, ως αντανάκλαση των τριών τμημάτων του ψυχισμού. Πνεύμα, Θυμός, Επιθυμία. Ηγέτες είναι οι Σοφοί Ιερείς Βασιλείς, Άρχοντες. Ακολουθούν οι πολεμιστές, έπονται οι παραγωγοί, γεωργοί, έμποροι, χειρώνακτες αλλά και οι κοινοί σκλάβοι.\nΗ κατάταξις εκαστου ατόμου, σε αυτές τις ειδοκινητήριες ομάδες, με τους διαβαθμισμένους ρόλους και τις αντίστοιχες λειτουργικότητες γιά τον Ιταλό συγγραφέα, αποτελεί αποκλειστικώς ζήτημα προφυσικής και μεταφυσικής μοίρας. Είτε ο άρχων, είτε ο σκλάβος, ως οντολογικοί τύποι, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ενσάρκωση μίας υπεραισθητής, προυπαρχούσης Βουλήσεως. Θυμίζοντας τον Πλάτωνα, περί προγεννητικής προτιμήσεως της καταστάσεως μίας ψυχής από τον κόσμο των Ιδεών, σε ποιά σωματική εκδοχή θα επανεμφανισθεί, αλλά καί την θεωρία του αριοϊνδικού κάρμα. Ο ιδιάζων προορισμός εκάστης ψυχής επιφορτίζει στον επίγειο φορέα της, την κοινωνική του ταξιθέτηση, αλλά και τα πολυσχιδή καθήκοντα του, στο περίγραμμα μίας ευαρμοστίας της παρουσίας του, της δράσεως του, της αποστολής του, εντός της οργανικής ευαρμοστικής κοινότητος.\nΤα αντικείμενα ζωτικής ενασχολήσεως των διαφορετικών τάξεων, του Ιερέως, του Πολεμιστού, του παραγωγού, εμπόρου καί του απλού σκλάβου είναι ευδιάκριτα και προσδίδουν την πεμπτουσία της υποστασιακής νοηματοδοτήσεως μίας σαφούς και αυστηράς διακριτικής ιεραρχίας. Ο κόσμος και η βιοπραξεολογία του ιερού, σοφού ταγού άρχοντος είναι η πνευματική καί θρησκευτική θωράκιση και αγωγή της κοινωνίας. Η πρωταγωνιστική τέλεσις των ιεροπρακτικών μυστηρίων, των πατρογονικών θεσφάτων καί η καθοδήγησις του συνόλου της οργανικής μονάδος. Η ασκητική, ιερατική του ζωή είναι το εχέγγυο της πολιτειακής τάξεως καί ευρυθμίας.\nΟ Πολεμιστής είναι ο θυμώδης, γενναίος φρουρός καί αμείλικτος πρόμαχος. Ο τρόπος ζωής του είναι μία συνεχής προπαρασκευή καί εκπαίδευση γιά την στρατιωτική του αποστολή.\nΟ παραγωγός, γεωργός, ο χειρώναξ, ο έμπορος κι εν τέλει ο σκλάβος, συγκροτούν ομάδες κατωτέρας εντρυφήσεως στην υλική διατήρηση των ιδίων καί των Κυρίων τους. Θα πρέπει να δώσουμε ξεχωριστή σημασία σε ένα θεμελιακό δεδομένο της ανατομίας του Evola. Ομιλεί περί της κλειστής κάστας, εκάστης κοινωνικής ομάδος, με μεταφυσική αιτιολόγηση της διακρίσεως τους. Κάθε κάστα έχει το δικό της ήθος και μία εξιδιάζουσα αρετή, αλλά και διαφορετικά, οριοθετημένα καθήκοντα. Έτσι αποκτά και την αναγκαία σπονδύλωση και διαρθρωτική της ιδιοπροσωπία. Αλλά, σαφώς και ιδιόρρυθμο βιοοργανικό προορισμό. Kάθε Κάστα δεν εμπεριέχει μόνο το αφαιρετικό πρότυπο της, αλλά και τον ανθρώπινο τύπο της. Την ψυχολογία του. Την νοοτροπία του. Τον πολιτισμό του.\nΟ Σοφός Άρχοντας Ταγός επιδίδεται στα πνευματικά, ηγετικά καί ιερατικά του καθήκοντα.\nΟ Πολεμιστής στην θεραπεία της πολεμικής Τέχνης.\nΟι υπόλοιποι,παραγωγοί, χειρώνακτες με την ελεγχόμενη επιδίωξη του ευμέτρου κέρδος και οι σκλάβοι με την σωματική δουλειά.\nΕίναι εξευτελισμός γιά έναν, εκ φύσεως Αριστοκράτη, να ασχοληθεί με τον ρυπαρό, ανελεύθερο κόσμο της μισθωτής εργασίας και του χυδαίου εμπορίου. Αυτοακυρωτική ντροπή, χειρότερη κι από τον Θάνατο. Με αυτόν τον τρόπο, κλονίζεται συνθέμελα η ιεραρχική αρμονία της Οικειοπραγίας. Κατακρημνίζεται ο βίος και η πολιτεία και η εύτακτος Τάξις της κοσμικής Σοφίας στις ανθρώπινες κοινότητες. Ανατρέπεται το Σύμπαν.\nΑλλά και γιά έναν οντοτυπολογικό σκλάβο, γεννημένο γιά την αμιγή, παθητική εκτέλεση σωματικών εργασιών, είναι ντροπή και παραβίαση του προορισμού του, να ασχοληθεί με πνευματικά, ιερατικά, η πολεμικά ηγετικά καθήκοντα. Είναι βιασμός της φυσικής Τάξεως. Ταφόπλακα μιάς παρηκμασμένης κοινωνίας, μία βασική ιδέα και της αριστοτελικής πολιτικής, περί φύσει δούλων. Οι οποίοι μπορούν να δικαιώσουν κάλλιστα την ψυχοσωματική τους ιδιοσυγκρασία, ως αξιοπρεπείς υπηρέτες των Αρχόντων τους, άνευ ουδενός πολιτικού δικαιώματος.\nΣαφέστατη καί η παραδοσιακή αντίληψις στην σχέση των δύο φύλων.\nΚατά ιδανική προσέγγιση, επαναφέρεται η στοιχειοθέτησις του Αριστοτέλους. Το θηλυκό είναι μία άμορφη ύλη, επί της οποίας πρέπει να επιδράσει δημιουργικά, η μορφοποιός ισχύς του αρσενικού δυναμισμού. Η φυσική εγκόλπωσις των δύο φύλων σε μία αρμονική τάξη είναι απορροή του αρρενοπρεπούς ενεργητικού πνεύματος επί της ευπλάστου θηλυκής μάζης. Η απόλυτη κυριαρχία του νοός, επί των φυσικών δομικών υλικών συστατικών. Η θεσμική λυτρωτική καθυπόταξις τους, στο καρπογόνο έργο της αναπαραγωγής καί της εξημερώσεως. Η αποστολή της γυναίκας είναι βοηθητική αρωγή στον άνδρα, όταν αυτός είναι άνδρας με συνείδηση υπερηφάνου υπαγωγής του στην οικεία κάστα.\nΗ κοσμική ιεραρχική εικόνα του Evola, χρησιμοποιήθηκε από την νοητική του τόλμη, στην απόπειρά ερμηνείας των σημαντικοτέρων σταθμών της υπελικτικής, ιστορικής περιπετείας των τελευταίων 2.500 χρόνων, όπου διαπιστώνει την βαθμιαία αλληλοπεριχώρηση και επείσακτη ετεροπαρείσδυση στις φυσικές κάστες, τον εκφυλισμό, την δυσαρμονική πολυεπίπεδη παμμειξία τους και την ουριοδρόμηση της γενικής καταρρεύσεως και του χάους, το οποίο σφραγίζει την ερείπωση των θεμελίων αριστοκρατικών, παραδοσιακών κοινωνιών, με μακροκοσμική διάσταση.\nΑς περιοριστούμε, σε έναν δειγματοληπτικό ειδικό εποχιακό, ιστορικό χώρο παρεμβάσεων του εκτυφλωτικού φακού του Evola, ξεκινώντας από το ορόσημο της Γαλλικής Επαναστάσεως του 1789 μέχρι καί την περίοδο, μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Για τον Evola το αριστοκρατικό πολιτειακό συγκρότημα, δομηθέν στην μεταφυσική καί ανθρώπινη Ιεραρχία της Οικειοπραγίας, θα αναβιώσει αμυδρά και μετά την διάλυση του, ήδη, εκτραχηλισθέντος ελληνορωμαικού πολιτισμού, από την ισοπεδωτική ύπουλη διάβρωση του μαζικού, εβραιοχριστιανικού κινήματος των περθωριακών, παμμείκτων δούλων.\nΑυτή η μερική απόπειρα παλιγγενεσίας του ιδεώδους θα σημειωθεί στον Μεσαίωνα, στην Αγία Ρωμαική Αυτοκρατορία του Γερμανικού Έθνους, εκφρασθείσης στην τάση των Γιβελλίνων, περί της ευρωπαικής μεσαιωνικής Οικουμένης κυβερνωμένης καί στελεχωμένης από κάστες ευγενών, αριστοκρατικών Γενών. Με λαμπρότερη εκδήλωση την συγκρότηση καί δράση των ιπποτικών, στρατιωτικών, ιερών Τάξεων. Αλλά καί με την σαφή πυραμιδοειδή υφή των συντεχνιακών κοινωνικών ομάδων.\nΜολαταύτα, ο συγχρωτισμός των μύθων καί παραδοσιακών θρύλων των γερμανικών λαών του Reich, με εβραιοχριστιανικά στοιχεία και με έντονη την δογματική φαλκίδευση από ασιατικές παραδόσεις και η υπονόμευσις απο την παπική Εκκλησία, θα μωλωπίσουν την διαχρονική σταθερότητα του εγχειρήματος. Θα ακολουθήσει, ο αλληλοσπαραγμός των βασιλικών ευρωπαικών δυναστειών η ουσιαστική απόσχισις τους από την Αυτοκρατορία και η εξ αυτής δημιουργία δυναστικών εθνικών κρατών. Τοιουτοτρόπως, η Ιερά Οικουμενικότης του Reich, θα διαμελισθεί.\nΑυτήν την κατάσταση θα συναντήσει η Γαλλική Επανάστασις του 1789, η οποία σηματοδοτεί την ανατροπή της τάξεως των κληρονομικώς ευγενών, αλλά παρηκμασμένων βασιλικών Οίκων, την επέλαση των μαζών των κοινωνικών τάξεων των αστών, εμπόρων, βιοτεχνών, παραγωγών, δικηγόρων, επαγγελματιών. Ανοίγει η αυλαία γιά την εποχή του όχλου. Από τον 19ο αιώνα, στις ρίζες της βιομηχανικής οικονομίας, στην συγκεχυμένη Ευρώπη, η αστική τάξις, μετατρέπεται σε υποχείριο του πιστωτικού τοκογλυφικού κεφαλαίου.\nΌι Εβραίοι αναλαμβάνουν την ποδηγέτηση της αστικής καπιταλιστικής Ευρώπης. Είναι ο καιρός του θριάμβου των αντιπαραδοσιακών αρχών της δημοκρατίας, του φιλελευθερισμού καί του αστικού, κρατικού σωβινισμού. Πρόδρομοι γιά δύο ευρωπαικούς εμφυλίους πολέμους, με παγκόσμια διάσταση, οι οποίοι θα ισοπεδώσουν τις ευρωπαικές Αυτοκρατορίες καί θα καταστήσουν κυρίαρχους πρωταγωνιστές τις ΗΠΑ ως μητροπὀλεως του οικουμενικού τοκογλυφικού καπιταλισμού και την Σοβιετική Ρωσία εστίας του κομμουνιστικού προλεταριακού διεθνισμού. Αυτά, σε ιστορικό, αδρό πεδίο μέχρι καί στον απόηχο του δευτέρου μεγάλου πολέμου.\nΟ Evola, επισημαίνει αυτήν την διαβρωτική ιστορική πορεία καταπτώσεως, υπό το πρίσμα του εσωτερικού, ιδεατού κοσμοειδώλου του. Από το 1789, μέχρι καί μετά το 1945, διαβλέπει μία σαρωτική ανατροπή, σε διαδοχικά στάδια. Η εξουσία καί η οριοθέτησις των Αξιών της κοινωνίας καί του πολιτιστικού γίγνεσθαι, περνάνε από την Τάξη, προσδιοριζομένη όχι με οικονομικά, αλλά με ιδεοκρατικά ιεραρχικά κριτήρια, των Βασιλέων Αρχόντων καί Πολεμιστών, Αριστοκρατία του Γένους, στην Τάξη των παραγωγών, εμπόρων, χειρωνακτών, καπιταλιστική δημοκρατία αστικών κρατών.\nΕν συνεχεία, διά της κομμουνιστικής Επαναστἀσεως του 1917 ξεπροβάλλει επιβλητικά, η δεσποτική τυραννία, η ιδεολογία και η πρακτική της τελευταίας τάξεως των σκλάβων προλεταρίων. Επισφραγίζοντας την θεαματική εξάρθρωση πάσης ιδεατής, άρα και φυσικής αριστοκρατικής οικειοπραγίας και ιεραρχίας. Οι εξελίξεις αυτές αντικατοπτρίζουν σε πολιτικό επίπεδο, την κοινωνική διαρκή δυσαρμονία, βυθισμένη στα αποπνικτικά κύματα των Μολώχ της εποχής του εκφυλισμού. Της διττής κυριαρχίας του τεχνοκρατικού, μηχανιστικού μοντέλου και την υπηρεσία εκδουλεύσεως της αλλοπροσάλλου ανθρωπότητος στην παγκόσμια επιδρομή των φύσει δούλων, οι οποίοι διά της χρηματιστηριακής επικρατήσεως και του παμμείκτου διεθνισμού, υποσκάπτουν την φυσική Τάξη πραγμάτων.\nΟ Evola καταγράφει έναν σκοτεινό κύκλο ολοκληρώσεως μίας δισχιλιετούς καθόδου καί συντριβής. Συγκρίνοντας τον, με την Kali Yuga της Ινδουστικής καί με την Rangrroek της Νορμανδικής κοσμολογίας. Αναφέρει με κάποιαν πικρία, ότι στην μεσοπολεμική περίοδο υπήρξε μία ύστατη ευκαιρία αποτροπής της πλήρους παρακμής στην θνήσκουσα Ευρώπη, διά των κινημάτων του Εθνικοσοσιαλισμού και του Φασισμού, η οποία όμως πέραν των συντριπτικών υλικών συσχετισμών των αντιπάλων τους, τραυματισθείσα από οχλοκρατικά στοιχεία και αψυχολόγητες σωβινιστικές εκτροπές και δεδομένης της ετεροχρονισμένης, αρτίας δυναμικής μίας μεταφυσικής, ευρωπαικής ιδεολογικής ολοκληρώσεως, κατέληξε στο να συμβολίσει ένα τραγικό, ηρωικό τέλος, παρά μία επιτυχή έκβαση.\nΑποτέλεσμα, τα ευρυσχιδή μεταπολεμικά κνώδαλα και ρημάδια, στα οποία, ο εκλεκτός, μοναχικός και μοναδικός, Άριος Άνθρωπος της Παραδόσεως, ανεξαρτήτως εθνικής υπαγωγής, καλείται να επιβιώσει αλλά και να αντιμετωπίσει, με το γνωστό παράδειγμα της εσωτερικής βουλησιοκρατικής θωρακίσεως, ενός θηριοδαμαστού επί μίας εξάλλου τίγρης. Αυτό το αδηφάγο κτήνος, είναι το κοινωνικοοικονομικό, σάπιο περιβάλλον μας καί η σαπρή επιρροή στην υπόσταση μας.\nΚλειδί γιά την κατανόηση της φιλοσοφικής, ιδεοανθρωπολογικής ετάσεως της ιστορίας, από το υπεριστορικό καί υπερανθρωπολογικό βλέμμα του Ιταλού μυστικιστού, αποτελεί η οντολογική με μεταφυσική ρίζα, ταξινόμησις των μελών μίας κοινωνικής συνομαδώσεως και η προσφυής λέξις είναι αναντικατάστατη και απολύτως επακριβής.\nΟικειοπραγία, όπως ευστόχως όρισε ο Πλάτων.\n[οἰκειοπραγία ή οικειοπρανώ: μέριμνα, φροντίδα που επιδεικνύει κάποιος για τα οικεία πράγματα, για τις υποθέσεις που τον αφορούν]\nΟ εκ της φύσεως και εκ της ψυχοσωματικής συνθέσεως του Άρχων Αριστοκράτης, δεν περιφρονεί τον φύσει δούλο, σκλάβο, παθητικό χειρώνακτα, επειδή όπως του όρισε η άτεγκτος Μοίρα, γεννήθηκε σκλάβος, αλλά γιά το βασικό αντικείμενο ενασχολήσεως του προορισμού του. Την μισθωτή υπηρεσία του σε κάποιον άλλο. Αυτό λοιδορεί ο Άρχων. Το απεχθάνεται. Υποσυνειδήτως και συνειδητώς.\nΣήμερα ο φύσει σκλάβος, μπορεί να είναι ένας τεχνοκράτης, ένας υπάλληλος πολυεθνικής εταιρείας, ένας πάμπλουτος αστός έμπορος, ένας χρηματιστής, ένας σκουπιδιάρης ή και ακόμα ένας Πρωθυπουργός. Ένας Προέδρος Δημοκρατίας. Η μισθωτή εκδούλευση γιά τρίτους, είναι η οικεία φύσις των δούλων. Είναι το νόημα της ζωής της. Το οξυγόνο τους. Το κάρμα τους. Αλλά ο απόλυτος εξευτελισμός γιά τον φύσει Άρχοντα. Παραβιάζεται ο Νόμος της Οικειοπραγίας κι όμως, σε μία ιεραρχική αρμονική κοινωνία, όπως την οραματίζεται η ιδεαλιστική έφεση του Evola, η θέσις του φύσει δούλου, δεν είναι να βρίσκεται στην κορυφή, αλλά στο τελευταίο σκαλοπάτι. Ο ενάρετος, αξιοπρεπής δούλος είναι ευτυχής, όταν υπηρετεί κάποιον Κύριο κι Εντολοδότη του και θα είναι απολύτως ευτυχής, όταν υπηρετεί τον φυσικό του Κύριο. Όπως απολύτως χρήσιμα είναι τα χέρια, όταν τα κατευθύνει ο νους κι όχι ο πρωκτός.\nΔεν πιστεύουμε στην τερατώδη Ιεραρχία του Χρήματος. Αυτού του δολοφονικού όπλου εκδικήσεως του αιωνίου, χυδαίου σκλάβου. Δεν ασπαζόμαστε την ηθική καί την αισθητική του όχλου. Δεν αποδεχόμαστε την πολιτική έκφραση της εξεγέρσεως των σκουπιδοτενεκέδων κατά των χειριστών τους. Την Δημοκρατία. Το Ήθος καί οι Αρετές μας, είναι ο μόνιμος εφιάλτης της μαζικής σαπίλας 2000 χρόνων.-\n@ Claudio Rise /Julius Evola «Εξέγερση ενάντια στον σύγχρονο κόσμο»\nΟ Julius Evola γεννήθηκε στη Ρώμη στις 19 Μαΐου του 1898, από οικογένεια ευγενών σικελικής καταγωγής. Υπήρξε κύριος εκφραστής της Εσωτερικής Παράδοσης αφήνοντας πίσω του ένα λαμπρό έργο το οποίο χαρακτηρίζεται από μια σειρά εργασιών για τον Βουδισμό, τον Ινδουισμό, τη Γιόγκα και τις Ανατολικές Φιλοσοφίες ενώ παράλληλα εμβαθύνει στην ερμητική παράδοση, την αλχημεία, τον πνευματισμό. Διαφορετικά μονοπάτια που οδηγούν στη φώτιση. Αρχαίες παραδόσεις που μαζί με την Ελληνική, τη Ρωμαϊκή και τη Βόρια Μυθολογία, την οποία αντιλαμβάνεται ως ένα είδος προϊστορίας, φτάνουν μέχρι τις ιπποτικές και απόκρυφες αφηγήσεις του Μεσαίωνα.\nΜία αριστοκρατική πολιτιστική κληρονομιά ενάντια στον οικουμενισμό της παγκοσμιοποίησης της σύγχρονης εποχής, υπό το πρίσμα της Μεταφυσικής, όχι μόνο με την απλή ετυμολογική και φιλοσοφική έννοια του όρου «πέραν από το φυσικό», αλλά ως μία εμπειρία «υπερψυχολογική και υπερφυσιολογική». Ίσως είναι αυτό που κάνει τα έργα του Evola δυσνόητα για το ευρύ κοινό.\nΑυτά τα οποία γράφει δεν τα έχει μόνο μελετήσει με την ουσιαστική έννοια του όρου μελετώ, αλλά τα έχει βιώσει και αντίστροφα εκείνο το οποίο γράφει χρειάζεται ουσιαστικά, τουλάχιστον να μελετηθεί. Τη παρατήρηση αυτή έρχεται να επιβεβαιώσει η ίδρυση το 1927 από τον ίδιο, μαζί με άλλους Ιταλούς εσωτεριστές και διανοούμενους της εποχής, της ομάδας Ur (Gruppo di Ur). Παράλληλα εκδίδει το μηνιαίο ομώνυμο έντυπο (Ur, 1927-1928) και εν συνεχεία το επίσης μηνιαίο δελτίο Krur (1929). Το φιλοσοφικό του έργο, έρχονται να συμπληρώσουν μία σειρά από πολιτικά βιβλία, επίσης πνευματικού και παραδοσιακού προσανατολισμού, κύριο πυρήνα του οποίου αποτελεί η τριλογία «Εξέγερση Ενάντια στο Σύγχρονο Κόσμο», «Άνθρωποι Ανάμεσα στα Ερείπια» και «Ιππεύοντας την Τίγρη».\nTα παραπάνω συγγράμματα αποτελούν εγχειρίδια επιβίωσης για τους αριστοκράτες της ψυχής της σύγχρονης εποχής, την οποία ο Evola, βαθιά επηρεασμένος από τον Ινδουισμό και την θεωρία των Υuga αντιλαμβάνεται ως τη σκοτεινή εποχή (Kali Yuga), ως την εποχή του τέλους του πολιτισμού αυτού, εποχή της παρακμής και της αποσύνθεσης. Όπως έχει παραδεχθεί και ο ίδιος οι ιδέες και οι απόψεις του Evola διαμορφώνονται υπό την επίδραση του Πλάτωνα, του Nietzsche και της θεωρίας του «Υπερανθρώπου», του Otto Weininger και τη θεωρία της διπολικότητας, καθώς και τη μεταφυσικής αναζήτησης του απολύτου τραγικά εκφρασμένη από τον Μichel Staedter.\nΟυσιαστική είναι επίσης η επίδραση των Otto Braun, Meister Eckhart, Oswakd Splengler καθώς και του μεγάλου Γάλλου διανοούμενου Rene Guenon. Ο Evola δεν ήταν απλά ένας λόγιος. Το συγγραφικό του έργο ακολουθούν μία σειρά από ποιήματα («Raaga Blanda» 1969) αλλά και έργα τέχνης τα οποία και επηρέασαν βαθύτατα το ρεύμα του Ντανταϊσμού στο οποίο εντάσσεται. Το 1963 οργανώνεται για πρώτη φορά μία έκθεση όλων των έργων του στη γκαλερί «Medusa» της Ρώμης ενώ τα περισσότερα από αυτά κοσμούν σήμερα τόσο ιδιωτικές συλλογές όσο και τη Galleria Nationale d’ Arte Moderna της ιταλικής πρωτεύουσας.\nΕνεργή υπήρξε επίσης η παρέμβαση του Evola στην πολιτική ζωή της εποχής, η οποία εκφράζεται από μία αντίθεση τόσο ως προς τoν Αμερικάνικο καπιταλισμό όσο κι ως προς τον Μπολσεβικισμό της τότε Σοβιετικής Ένωσης. Πολλοί, λόγω των αριστοκρατικών του ιδεών, βιάστηκαν να τον χαρακτηρίσουν επιπόλαια ως επίσημο διανοούμενο του φασισμού κάτι που όμως ήρθαν να αντικρούσουν, ο ριζοσπαστικός, κι αιρετικός του λόγος σε συνδυασμό με τις επαναστατικές του διακηρύξεις.\nΠολύ σύντομα το εξαμηνιαίο La Torre (1930) απαγορεύεται με διάγγελμα του ιδίου του Μουσολίνι. Στο La Torre o Εvola εξαπολύει μία δριμύ κριτική στο πολιτικό καθεστώς της εποχής, στη σχέση που αυτό είχε με την καθολική εκκλησία, τους μεγαλοβιομήχανους, καθώς και στη λαϊκιστική του απήχηση στις πλατιές μάζες. Αντίθετα ορθά ρομαντικό και ιδιαίτερα πνευματικό χαρακτηρίζεται το ενδιαφέρον του Evola για τη δομή του εσωτερικού εθνικοσοσιαλιστικού καστικού συστήματος προβλέποντας μάλιστα την είσοδο εθνολογικά ξένων μη-Γερμανών στις τάξεις αυτού, πολύ πριν την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.\nΑμέσως μετά την πτώση του Φασισμού και την Ιταλική συνθηκολόγηση καταφεύγει στην ελεύθερη τότε Ιταλία του Βορρά ενώ συχνές είναι και οι επισκέψεις του στη Γερμανία και την Αυστρία. Το Μάρτιο του 1945 ο Julius Evola, ενώ απολάμβανε τον καθημερινό του περίπατο στους δρόμους της Βιέννης, τραυματίστηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια ενός σφοδρού συμμαχικού βομβαρδισμού, ένα ατύχημα το οποίο είχε σαν αποτέλεσμα την παράλυση των κάτω άκρων του για τα υπόλοιπα 30 χρόνια της ζωής του. Eπιστρέφει στην Ιταλία το 1948 όπου και αφοσιώνεται ολοκληρωτικά στο συγγραφικό του έργο. Ο Julius Evola πέθανε στις 11 Ιουνίου του 1974. Η σoρός του αποτεφρώθηκε και οι στάχτες του σκορπίστηκαν όπως και επιθυμούσε στις παγωμένες κορυφές του όρους Rosa για να συνεχίσει εκεί την αγαπημένη του άσκηση ορειβασίας.\nThule. Μια Φανταστική Ιστορία Γεμάτη Πραγματικότητες. Μελετώντας τις εσωτερικές παραδόσεις των σημαντικών αρχαίων πολιτισμών βλέπουμε ότι όλες αναφέρονται σε μια μυθική χώρα ή πόλη, με έναν δυνατό Βασιλιά – Θεό....\nΟ Μυστικός Εκφυλισμός\nΌποιος προσφέρεται ν’ απορρίψει τον ορθολογιστικό μύθο της «προόδου» και την ερμηνεία της ιστορίας ως μιας αδιάκοπης θετικής εξέλιξης της ανθρωπότητας, θα βρεθεί σταδιακά να στρέφεται προς την κοσμοαντίληψη που...\nΚαταστροφή του Δαίμονα της Διαλεκτικής


Forzajuve.gr: Αλέγκρι: Τιμωρηθήκαμε, αυτά τα παιχνίδια πρέπει να τα παίζεις με μυαλό\nΑλέγκρι: Τιμωρηθήκαμε, αυτά τα παιχνίδια πρέπει να τα παίζεις με μυαλό\nΟ Μασιμιλιάνο Αλέγκρι στάθηκε στη λάθος αντίδραση της Γιουβέντους στο δεύτερο ημίχρονο, όταν και επέτρεψε στην Μπαρτσελόνα να καθαρίσει το ματς.\nΗ εικόνα του πρώτου ημιχρόνου στο Καμπ Νου μόνο για ήττα με 3-0 δεν ήταν, αλλά σημασία έχει όλο το 90λεπτο και όχι μόνο τα πρώτα 45 λεπτά.\n«Κάναμε καλό παιχνίδι στο πρώτο ημίχρονο αλλά όταν κάνεις ευκαιρίες εδώ πρέπει να τις αξιοποιήσεις. Τιμωρηθήκαμε για το πρώτο μας λάθος, 30 δευτερόλεπτα πριν την λήξη του ημιχρόνου, αφού έπρεπε να κλείσουμε τον Μέσι ή να του κάνουμε φάουλ. Στο δεύτερο ημίχρονο είχαμε αμέσως μια μεγάλη ευκαιρία με τον Ντιμπάλα, αλλά όταν ανοίγουν χώροι εδώ, η Μπαρτσελόνα μπορεί να καθαρίσει τους αγώνες. Αυτά τα παιχνίδια πρέπει να τα παίζεις με μυαλό. Παραδόξως, το πρώτο και το τρίτο γκολ τα δεχθήκαμε από αντεπιθέσεις. Πρέπει να έχεις την πνευματική δύναμη να παραμείνεις μέσα στον αγώνα ως το τέλος», τόνισε αρχικά στις δηλώσεις του ο Αλέγκρι, ο οποίος ρωτήθηκε για τις διαφορές σε σχέση με το 3-0 της Γιούβε τον περασμένο Απρίλιο.\n«Πέρυσι, στο 3-0 του Τορίνο, κάναμε καλό ματς και εκμεταλλευτήκαμε τις ευκαιρίες μας. Φέτος είναι μια άλλη σεζόν και είμαστε ακόμη στην αρχή. Θέλαμε να αρχίσουμε καλά τον όμιλο, δεν το κάναμε, τώρα θα κοιτάξουμε να πάρουμε τους τρεις βαθμούς υποδεχόμενοι τον Ολυμπιακό».\nΑπό εκεί και πέρα, ο προπονητής της Γιουβέντους είχε και μια συμβουλή για τον Γκονσάλο Ιγκουαΐν, αλλά και γενικά για τους παίκτες του και τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρθηκαν στο δεύτερο ημίχρονο.\n«Ο Ιγκουαΐν άρχισε καλά, πρέπει να είναι πιο χαλαρός σε τέτοια ματς, αφού μερικές φορές επηρεάζεται. Χρειάζεσαι πνευματική δύναμη και να παραμείνεις ζωντανός στον αγώνα. Δεν θα σκεφτούμε ότι θα έρθουμε εδώ και θα κυριαρχήσουμε, θα ήμασταν και λίγο αλαζόνες αν το βλέπαμε έτσι, αλλά είχαμε τις ευκαιρίες για να σκοράρουμε. Οταν χάνεις αισθάνεσαι νευρικός και προσπαθείς να απαντήσεις, αλλά αυτό αφήνει κενά πίσω. Χρειάζεται να έχουμε περισσότερη υπομονή», τόνισε ο τεχνικός της Γιούβε, ο οποίος ολοκλήρωσε αναφερόμενος στον Μεχντί Μπενάτια, έπειτα από σχετική ερώτηση, για να επαναλάβει το λάθος που έκαναν οι παίκτες του στο δεύτερο ημίχρονο.\n«Ο Μπενάτια έκανε καλή εμφάνιση στο πρώτο ημίχρονο, όπως όλοι, αλλά είναι δύσκολο να αμυνθείς απέναντι στην Μπαρτσελόνα όταν έχει χώρους. Είναι κάτι στο οποίο πρέπει να δουλέψουμε. Με τις ευκαιρίες που είχαμε στο πρώτο ημίχρονο, αλλά είχαμε και έλλειψη αποφασιστικότητας σε αυτές, θα μπορούσαμε να είχαμε πάρει αποτέλεσμα. Επρεπε να παραμείνουμε ζωντανοί στον αγώνα στο δεύτερο ημίχρονο αλλά γίναμε βιαστικοί... Αν αφήσεις στον Μέσι χώρους για να τρέξει, θα σου βάλει δύο γκολ».


Survivor – Κατσαούνης: Το νέο φιλί στην Μυριέλλα Κουρεντή – patrasisyou.gr\nΗ ομάδα των Μαχητών ήταν αυτή που κατάφερε να κερδίσει το έπαθλο της επικοινωνίας στο Survivor το βράδυ της Τρίτης. Έτσι οι παίκτες της Μπλε ομάδας είχαν την ευκαιρία να διαβάσουν για πρώτη φορά tweets από τους φανατικούς τηλεθεατές του ριάλιτι επιβίωσης.\nΣτο επίκεντρο βρέθηκε ο Γιώργος Κατσαούνης καθώς βρέθηκε αντιμέτωπος με την… αλήθεια του διαδικτύου σχετικά με το φλερτ με την Μυριέλλα Κουρεντή. Οι εικόνες με την πρώτη αγκαλιά και το φιλί μέσα στο νερό έκαναν τον Γιώργο Κατσαούνη να “κοκκινίσει”.\n«Τώρα τι να πω… Την θυμάμαι εκείνη τη στιγμή που βρήκα την ευκαιρία να την αρπάξω. Την πήρα σε όποιο κοντινό λαγούμι βρήκα, φίλε, σε όποια γωνία. Μην μου κάνετε τέτοια τώρα! Θα σηκωθώ να φύγω, θα πάω στους κόκκινους» πρόδωσε με χαμόγελο ο Γιώργος Κατσαούνης στους συμπαίκτες του. «Παιδιά, αχ, αχ, αχ… Πω πω παιδιά χτυπάει η καρδούλα μου τότε. Δεν υπάρχει» ανέφερε.\nΛίγη ώρα αργότερα, όταν Διάσημοι και Μαχητές συνάντησαν εκ νέου τον παρουσιαστή του Survivor, ο Γιώργος Κατσαούνης βρήκε την ευκαιρία να πλησιάσει και να δώσει ακόμη ένα φιλί, στο μάγουλο αυτή τη φορά, στην Μυριέλλα Κουρεντή.


Η σκονισμένη Αμερική της Γκίλιαν Φλυνν | Το Ιστολόγιο του Ερυθρού Καγκουρώ – Red Kangaroo's Blog\n← Μεσημεράκι στο καφενείο\nΤζένη Βάννου… Σάββατο →\nΗ σκονισμένη Αμερική της Γκίλιαν Φλυνν\nPosted on 29/11/2012\tby redkangaroo\nΑιχμηρά Αντικείμενα – Sharp Objects (2006)\nΣκοτεινοί Τόποι – Dark Places (2009)\nΤο κορίτσι που εξαφανίστηκε – Gone Girl (2012)\nΣτα Ελληνικά Εκδόσεις «Μεταίχμιο»\nΠέρα από την αστραφτερή, καταναλωτική και επιβλητική εικόνα της ευημερούσας υπερδύναμης που μεταδίδεται διαρκώς, υπάρχει κι η νοσούσα και νοσηρή υπερδύναμη. Η απέραντη αμερικανική ενδοχώρα που ζει εδώ και χρόνια τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης, της απληστίας των τραπεζών και της υπερχρέωσης, της ανεργίας και της φτώχιας. Η υπερδύναμη των ερειπωμένων εμπορικών κέντρων όπου ζουν άνεργοι, των αγροτικών εκτάσεων που έχουν εκποιηθεί και αφεθεί στην τύχη τους, των μίζερων μπαρ, των πενιχρών επιδομάτων πρόνοιας, των ανθρώπινων χωματερών.\nΑυτός είναι ο καμβάς πάνω στον οποίο αναπαρίστανται οι αστυνομικές ιστορίες της Γκίλιαν Φλυνν. Εγκαταλείποντας τα αστικά κέντρα, σε μια περιφέρεια ξεχασμένη που ζει στους δικούς της ρυθμούς. Μια περιφέρεια που βγαίνει στο προσκήνιο με αφορμή εγκληματικές πράξεις που λαμβάνουν εθνικές διαστάσεις.\nΒαθιά σ’ αυτό το υπέδαφος μιας Αμερικής γεμάτης εμμονές, φοβίες, αστικούς μύθους, τραυματικές μνήμες, σπάταλο πλούτο, φτώχια και ανέχεια, διασταυρώνονται οι σκοτεινές πορείες των ηρώων της Γκίλιαν Φλυνν. Η πλοκή στα μυθιστορήματά της, αναπάντεχη κι ανατρεπτική, φέρνει στην επιφάνεια εκείνα που όλοι θα ήθελαν να ξεχάσουν. Ιστορίες που έμεναν κρυμμένες πίσω από κλειστές πόρτες, ένοχα μυστικά. Η ώρα της αποκάλυψης δεν έρχεται μέσω της δράσης του «χαρισματικού ερευνητή», όπως σε κλισέ ιστορίες του είδους, αλλά δια μέσου της βασανιστικής, συχνά και, αυτοκαταστροφικής πορείας των ηρώων και των ηρωίδων.\nΟι πρωταγωνιστές των βιβλίων είναι πρόσωπα εγκλωβισμένα στις προσωπικές και οικογενειακές τους διαδρομές. Παγιδευμένοι είτε στο παρελθόν τους (Αιχμηρά Αντικείμενα, Σκοτεινοί Τόποι), είτε στο παρόν (Το Κορίτσι που εξαφανίστηκε). Πιεζόμενοι ακόμα από τα στερεότυπα που τους περιβάλλουν. Στο τελευταίο έργο της Φλυνν, για παράδειγμα, το ζευγάρι που βιώνει έναν ακήρυχτο όσο και αδυσώπητο ενδοοικογενειακό πόλεμο, μοιάζει εγκλωβισμένο στην εικόνα που πρέπει να έχουν οι άλλοι γι’ αυτούς, κι ο ένας για τον άλλον. Οδηγείται στην αμοιβαία καταστροφή προσπαθώντας να υπηρετήσει αυτή την ψευδεπίγραφη εικόνα, είτε να εκδικηθεί όποιον δεν την υπηρετεί.\nΚι ενώ ξεδιπλώνεται, με αφηγηματική αρτιότητα, η ιστορία με όλα τα χαρακτηριστικά του ψυχολογικού θρίλερ, η κοινωνική υπόσταση των προσώπων είναι πανταχού παρούσα. Η φτώχεια βιώνεται ως ενοχή και αμάρτημα, καρπός του ρεπουμπλικάνικου ιδεολογήματος: οι φτωχοί είναι ανίκανοι και ανάξιοι («Σκοτεινοί Τόποι»). Η ανεργία και η μετακόμιση από τη Νέα Υόρκη στην επαρχία βιώνεται ως εκδίωξη από τον Παράδεισο («Το κορίτσι που εξαφανίστηκε»). Η εγκλωβισμένη ευημερία των εύπορων τάξεων της μικρής πόλης δείχνει το σκοτεινό της πρόσωπο («Αιχμηρά Αντικείμενα»).\nΚι ακόμα οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στις καλές συνοικίες και στα βρώμικα τροχόσπιτα των «αποτυχημένων», ανάμεσα στην καταναλωτική επαρχία που ξοδεύει αφειδώς στα εμπορικά κέντρα και στους παρίες που υφίστανται τον εξευτελισμό της «δωρεάν σίτισης» στο σχολείο, ανάμεσα στις εκλεπτυσμένες συνήθειες της διανόησης της μεγαλούπολης και τον απλοϊκό καθωσπρεπισμό της ξεχασμένης περιφέρειας. Αυτές οι διαχωριστικές γραμμές είναι που καθορίζουν τελικά την πορεία των πραγμάτων. Οι προσωπικές στρατηγικές κι οι επιλογές είναι υπαρκτές, ωστόσο, από ένα και σημείο και μετά είναι η κοινωνική πραγματικότητα που τις καθοδηγεί και εν τέλει, τις επιβάλλει.\nΜια ακόμα παράμετρος ουσίας στα έργα της Φλυνν, είναι το έγκλημα ως δημόσιο γεγονός, ως δημόσια εικόνα. Στα «Αιχμηρά αντικείμενα» η κεντρική ηρωίδα είναι μια δημοσιογράφος σταλμένη μετά από χρόνια στη γενέτειρα για να καλύψει σειρά δολοφονιών ανηλίκων κοριτσιών, στο «Σκοτεινό Τόπο» ένα έγκλημα εικοσαετίας διερευνάται εκ νέου με χρηματοδότηση ενός club μελετητών των πολλαπλών φόνων, στο «Κορίτσι που εξαφανίστηκε» μια υπόθεση εξαφάνισης προσλαμβάνει διαστάσεις μιντιακού σόου. Στο προσκήνιο έρχεται μια κοινή γνώμη που χειραγωγείται, διαπλάθεται, δεν παρακολουθεί απλά, αλλά διαμορφώνει το σκηνικό. Το αδηφάγο κοινό των talk shows και των realitys, οι τηλεθεατές της καλωδιακής τηλεόρασης, αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες στην εξέλιξη της πλοκής. Στα «Αιχμηρά Αντικείμενα» η αναπαράσταση έχει ήδη λάβει χώρα στο παρελθόν: χαραγμένη με λέξεις από ξυράφι στο σώμα της ηρωίδας. Και καθώς συμπληρώνεται ο κύκλος η πρωταγωνίστρια έρχεται αντιμέτωπη με τις εμμονές που την οδήγησαν ως εκεί.\nΤέλος, στα τρία μυθιστορήματα της Γκίλιαν Φλυνν, απουσιάζει η έννοια της λύτρωσης. Ο αναγνώστης θα ικανοποιήσει βέβαια την περιέργειά του, μαθαίνοντας την απάντηση στα ερωτήματα που διατρέχουν τις ιστορίες, ακόμα και την τελική έκβαση των μυστηρίων. Όμως οι πρωταγωνιστές δεν θα μπουν σε θέση επανεκκίνησης, δεν θα γυρίσουν σελίδα. Κάτι τέτοιο θα ήταν σαφώς ασυνεπές με τη βαρύτητα των καταστάσεων που έχουν ήδη περιγραφεί, θα ακύρωνε εκ των υστέρων τη ζοφερή ατμόσφαιρα των μυθιστορημάτων. Όχι. Οι ήρωες κι οι ηρωίδες της Φλυνν, αφού έχουν διαγράψει την τροχιά τους, θα αφεθούν να συνεχίσουν την πορεία τους. Αντιμέτωποι με αμαρτίες και συνέπειες.\nΌχι στο τέρμα αλλά στη μέση του δρόμου…


Τι κλαρίνο να αγοράσω;;;\nΓεια σας είμαι καινούριος στο Forum και θέλω να ασχοληθώ με το ελληνικό κλαρίνο! Επειδή είμαι λάτρης της παραδοσιακής μουσικής και γενικότερα της ελληνικής μουσκής που περιλαμβάνει κλαρίνο θέλω να αγοράσω ένα κλαρίνο που να μπορώ να παίζω κομμάτια Μακεδονίτικα, Βλάχικα και τσιφτετέλια κατά κύριο λόγο γιατί από αυτά έχω κυρίως ακούσματα. Από ότι έχω διαβάσει στο Ίντερνετ οι δημοτικοί κλαριντζίδες χρησιμοποιούν τα γερμανικά συστήματα δηλαδή Muller, Ohler και Albert. Μπορεί να με βοηθήσει κάποιος εξηγώντας μου τις διαφορές σε αυτά τα τρία συστήματα και πιο ταιριάζει στο στυλ που εγώ θέλω να παίζω; Επίσης θα ήθελα να ρωτήσω και για την τονικότητα. Φίλοι που ασχολούνται με μουσική μου πρότειναν να είναι σε Σι ύφεση το κλαρίνο. Χρησιμοποείται όντως αυτή η τονικότητα για το δημοτικό ή προτιμάται άλλη;\n[ τροποποιήθηκε από τον/την atgklarino, 16-01-2013 18:55 ]\nΚαλημέρα atgklarino. Το Muller και Ohler είναι τα ίδια (στη Γερμανία άλλοι μου το έλεγαν Muller και άλλοι Ohler) . Τα συστήματα είναι 3 και είναι Muller ή Ohler, Albert και το Boehm. Για την παραδοσιακή μουσική συνηθίζονται τα Muller και τα Albert λόγω μηχανισμού. Όχι ότι το Boehm δεν μπορεί. Στα Muller και τα Albert οι μηχανισμοί τους μοιάζουν μεταξύ τους αλλά το Boehm διαφέρει πολύ. Εγώ είμαι επαγγελματίας κλαρινετίστας και παίζω παραδοσιακά με Boehm. Όσο για τις τονικότητες εξαρτάται πάντα απο την περιοχή. Οι πιο διαδεδομένες είναι οι ΛΑ και ΣΙb. Φιλικά\n[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : musicmarket στις 12-07-2012 15:01 ]\nΤο μέλος musicmarket στις 12-07-2012 στις 10:22 έγραψε...\nΕυχαριστώ Musicmarket! Αρχίζω να ψιλοβγάζω μια άκρη! Μόνο θα ήθελα να σε ρωτήσω ποιο σύστημα από αυτά είναι πιο εύκολο στην εκμάθηση δηλαδή με ποιο θα δω πιο γρήγορα αποτελέσματα;\nΚαλησπέρα. Θα σου πρότεινα αφού είσαι αρχάριος να ξεκινήσεις με Muller. Έχει πολλές επιλογές και άνετο μηχανισμό για παραδοσιακή μουσική. Εύκολα περάσματα και γλιστρήματα (glissando) Επίσης θα σου είναι πολύ πιο εύκολο να παίξεις και Albert αργότερα αν θελήσεις. Αν πας σε Boehm θα δυσκολευτείς πολύ να παίξεις Muller και τα Albert. Εγώ είχα πάρει και Muller παλαιότερα αλλά μετά από 20 χρόνια στο Boehm μου ήταν ακατόρθωτο να το συνηθίσω, και έτσι συνέχισα στο Boehm. Οτιδήποτε άλλο χρειαστείς στη διάθεση σου!


To βιολογικό reload της SWATCH | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\nTo βιολογικό reload της SWATCH\n15.09.2020 • 12:27\nΤο φαινόμενο Swatch τάραξε τα νερά του κόσμου της ωρολογοποιίας ήδη από τα πρώτα βήματα της εταιρείας, το 1983, όταν έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα αντισυμβατικά της ρολόγια με αυτό το εύστοχο όνομα στο καντράν τους. Με μοντέρνο design, ήταν φτιαγμένα από πλαστικό, σε 12 χρώματα και αποτελούνταν από μόλις 51 μέρη. Ποτέ μέχρι τότε δεν είχαμε ξαναδεί κάτι παρόμοιο και μάλιστα σε τόσο «φιλική» τιμή. Έκτοτε η Swatch αποτελεί μία ξεχωριστή κατηγορία ρολογιών, που δεν μπορεί να συγκριθεί με καμία άλλη μάρκα και ακόμη και σήμερα, σχεδόν τέσσερις δεκαετίες αργότερα, εξακολουθεί να μας εκπλήσσει με διάφορους τρόπους. Το 2020 επιδίδεται σε ένα «βιολογικό reload», λανσάροντας εκ νέου τα πρώτα εκείνα ρολόγια του 1983, φτιαγμένα όμως με υλικά που προέρχονται από τη μητέρα Φύση. Τι εννοούμε; Ότι για πρώτη φορά μία εταιρεία ωρολογοποιίας αντικαθιστά όλα τα συμβατικά υλικά με υλικά βιολογικής προέλευσης σε περιβάλλον γραμμής παραγωγής. Η καινοτομία έγκειται στο γεγονός ότι τα νέα μοντέλα της συλλογής 1983 είναι κατασκευασμένα από δύο νέα υλικά προερχόμενα από τους σπόρους του φυτού ρίκινο (από το οποίο εξάγεται το καστορέλαιο). Ακόμα και η συσκευασία των ρολογιών αυτών είναι φτιαγμένη από paperfoam, ένα καινοτόμο υλικό πλήρως βιοδιασπώμενο, που αποτελείται από ένα μίγμα πατάτας και αμύλου ταπιόκας. Μπορεί να ανακυκλωθεί μαζί με το χαρτί ή ακόμη και να κομποστοποιηθεί.\nSWATCH Isikhathi και Sigan (65 €)\nΜετά τα πρώτα εκείνα πλαστικά μοντέλα του 1983, η Swatch άφησε το στίγμα της εισάγοντας πολλές καινοτόμες ιδέες στον κόσμο της ωρολογοποιίας. Όπως το 1995, όταν παρουσίασε το Swatch Solar, ένα ρολόι που λειτουργούσε αποκλειστικά με ηλιακή ενέργεια, ή το Swatch Access, το οποίο εκτός από την ώρα έδειχνε και τον δρόμο προς τις πίστες του σκι, λειτουργώντας ως ένα νέο ski pass. Τον επόμενο χρόνο μάλιστα έφτασε μέχρι το διάστημα ταξιδεύοντας με το Διαστημικό Λεωφορείο Colombia στον καρπό του Claude Nicollier.\nΤο 1997 το υπέρλεπτο Swatch Skin έγινε σαν δεύτερο δέρμα μας, ζυγίζοντας λίγα μόλις γραμμάρια, ενώ το 2004, πολύ μπροστά από την εποχή της η Swatch λανσάρισε το πρώτο «connected» ρολόι, το περίφημο Swatch Paparazzi, το οποίο συνδεόταν ασύρματα με το internet, δίνοντας πρόσβαση σε μηνύματα, νέα ή υπηρεσίες πρόγνωσης καιρού οποιαδήποτε στιγμή.\nΤο 2013 ήρθε στη ζωή μας το SISTEM51, ο πρώτος μηχανικός μηχανισμός που συναρμολογήθηκε ποτέ μέσα σε μια πλήρως αυτοματοποιημένη γραμμή παραγωγής – ένα γεγονός που έκανε αίσθηση στον τομέα της ωρολογοποιίας. Είναι ένα αυτόματο ρολόι αποτελούμενο –ακριβώς όπως τα πρωτότυπα Swatch– από μόλις 51 μέρη, τα οποία συγκρατούνται πάνω σε έναν και μόνο κεντρικό άξονα.\nΑλλά η Swatch έκανε πολλά και στον τομέα της εξατομίκευσης, η ελβετική εταιρεία επινόησε το concept Swatch X You, ανοίγοντας ένα εντελώς νέο κεφάλαιο στο χώρο της ωρολογοποιίας. Κάθε ρολόι εξατομικεύεται αφού έχει συναρμολογηθεί– και μόνον κατόπιν παραγγελίας. Και το 2020 η καινοτομία συνεχίζεται με ένα βιολογικό reload και τα νέα μοντέλα 1983.\nSWATCH Masa και Wakit (65 €)\nSWATCH TimeforTime (75 €)\nSWATCH GoldenShijian και SilverWakati (65 €)\nSWATCH NeuZeit, BelTempo και RedVremya (75 €)\nSWATCH FreeTid (75 €)\nΠερισσότερες πληροφορίες για την Swatch εδώ.\nΑποκλειστικός αντιπρόσωπος: Swatch Group Greece (τηλ.: 210-9565656)\nH HUBLOT επίσημος χρονομέτρης της Premier League\nIWC Portugieser Chronograph με ατσάλινο μπρασελέ\nA. LANGE & SÖHNE 175 Years Special Editions “Homage to F.A. Lange”\nH Watches & Wonders 2020 στη Σαγκάη\nΝέοι χρονογράφοι BREITLING Endurance Pro


Στις 30 Ιουνίου διεξάγεται στο Παραλίμνι ο τελευταίος αγώνας Μότοκρος αγωνιστικής περιόδου 2018-19 | Larnaca Voice\nΔικαίωμα συμμετοχής έχουν όσοι δεν έχουν λάβει μέρος σε αγώνες μότοκρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Μοτοσυκλέτας τον τελευταίο ένα χρόνο!\nΟ ένατος και τελευταίος αγώνας του πρωταθλήματος μότορκος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Μοτοσικλέτας για την αγωνιστική περίοδο 2018-19, του οποίου διοργανωτής είναι η Λέσχη Φίλων Μοτοσικλέτας Αμμοχώστου, θα διεξαχθεί στην πίστα της Αμμοχώστου, στο Παραλίμνι, την Κυριακή 30 Ιουνίου και ώρα 10:00.\nΣτην κατηγορία ΜΧ3 ο Γιώργος Παουλλής είναι ήδη πρωταθλητής, όμως εξακολουθεί να είναι ανοικτή η μάχη για τη δεύτερη θέση μεταξύ των Εύανδρου Καμέρη και Γιώργου Νικολάου.\nΣτην κατηγορία ΜΧ85 ο Αριστόδημος Έλληνας δεν έχει απειληθεί από κανένα τη φετινή σεζόν και μεγάλο ερωτηματικό αποτελεί η απόδοση του Δομήνικου Κολοκάση και Βρυώνη Βλάσιου οι οποίοι θα επιδιώξουν στο φινάλε να τον κερδίσουν. Πέραν από τη νίκη οι δυο αναβάτες διεκδικούν την δεύτερη θέση καθώς χωρίζονται από ένα βαθμό. Ο Αντώνης Γεωργίου έδειξε πως έχει την ταχύτητα να πρωταγωνιστήσει και αναμένετε να είναι επίσης στη μάχη για μια θέση στο βάθρο.\nΤέλος, για τον τελευταίο αγώνα δημιουργήθηκε η κατηγορία «OPEN FREE» η οποία είναι για μοτοσικλέτες ανεξαρτήτου τύπου και κυβικών εκατοστών.\nΘα περιλαμβάνει δυο φιλικά σκέλη των 12 λεπτών και ενός γύρου και σε αυτή μπορούν αν αγωνιστούν αναβάτες που θέλουν να γνωρίσουν το άθλημα του Μότοκρος σε πραγματικές συνθήκες αγώνα του Κυπριακού Πρωταθλήματος, ή αναβάτες που έτρεχαν στο παρελθόν.\nΔικαίωμα συμμετοχής έχουν όσοι δεν έχουν λάβει μέρος σε αγώνες μότοκρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Μοτοσυκλέτας τον τελευταίο ένα χρόνο.\nRelated Items:featured, αγώνες Μότοκρος, Λάρνακα, Παραλίμνι