Emocje i stany - Projekt Damy Radę\nZłość. Złość często wynika z frustracji związanej z faktem, że chory nie może poradzić sobie z czymś, co wcześniej było dla niego łatwe, albo czuje, że wymaga się od niego zbyt wiele. Dlatego dziel zadania na mniejsze części, które łatwiej zrozumieć.\nPamiętaj też, że nadmierne wyręczanie może być frustrujące – jeżeli widzisz, że twoja mama lub babcia potrzebuje pomocy, nie narzucaj się, nie komentuj jej rzekomej nieporadności, lecz zaoferuj pomoc. Pozwól jej jednak zdecydować, czy chce ją przyjąć.\nSmutek. Demencja nie zmienia faktu odczuwania trudnych emocji. Jeżeli ignorujesz smutek bliskiej osoby, nie uchronisz jej przed nim. Dlatego daj podopiecznemu możliwość wyrażenia emocji i porozmawiania o nich. Możecie używać bardzo prostych słów – ważne, by stworzyć przestrzeń do skupienia się na uczuciach.\nPamiętaj, że osoba, którą się opiekujesz, może mieć pewną świadomość swojego stanu zdrowia – upływu czasu lub słabości wynikającej z demencji. Dlatego jeśli potrzebuje o tym porozmawiać, pozwól jej na to. Wysłuchaj i uszanuj powagę sytuacji. Nie odwracaj uwagi, kierując ją na weselsze tematy.\nSamotność. Towarzystwo innych ludzi jest jedną z najważniejszych potrzeb człowieka, nawet jeżeli większość dnia spędza on milcząc, patrząc prze siebie lub pozornie nie dostrzegając obecności innych. W miarę rozwoju choroby formy waszego wspólnego spędzania czasu będą się zmieniać – ważniejszy od rozmowy stanie się dotyk i bliskość. Dostosuj się do formy kontaktu, jaką nawiązuje z tobą chory – możesz śpiewać lub nawet krzyczeć wraz z nim, jeśli widzisz, że w ten sposób odczuwa twoją obecność.\nStrach. Już wiesz, że źródłem lęku mogą być dla twojego podopiecznego zjawiska pozornie nieszkodliwe, jak cień na ścianie lub czarne płytki podłogowe (więcej pisaliśmy o tym na str. 69). Dlatego zapewniaj bliską osobę o swojej obecności i chęci pomocy. Znajdź sposób na rozładowanie jej stresu i niepewności. Zaproponuj wspólne zajęcie lub zabierz na jakiś czas do innego pomieszczenia. Nie zbywaj obaw, które wyraża, lecz wysłuchaj ich z uwagą i zapewnij o bezpieczeństwie.\nNuda. Demencja wcale nie oznacza, że twój podopieczny nie może nic robić – przeciwnie, on nadal chce czuć się użyteczny i pomocny. Dobieraj zadania, które odpowiadają umiejętnościom bliskiej ci osoby. Zawsze lepiej szukać czynności, które będą dla niej wyzwaniem (choć osiągalnym) i pomóc w nich, niż zlecać zadania zupełnie trywialne.\nNiezaspokojone potrzeby fizjologiczne i psychiczne odpowiadają za zmiany w zachowaniu i za trudności w komunikacji. W demencji mózg nie rozpoznaje prawidłowo potrzeb organizmu, którym steruje. Więc te potrzeby musisz nauczyć się rozpoznawać ty jako opiekun. To nie jest łatwe, bo jak rozpoznać, że twój tata czy siostra się nudzi? Jak dostrzec, że jednak się nie nudzi, lecz nie chce brać udziału w zabawie, bo woli obserwować?\nBezcenna okaże się znajomość wcześniejszych nawyków i przyzwyczajeń bliskiej ci osoby. Co twoja mama lubiła robić w niedzielne przedpołudnia, co ją irytowało, a co odprężało? Nawyki i przyzwyczajenia mogą pozostać na długo i nie ma potrzeby zmieniać ich na siłę. Lepiej potraktować je jako klucz do zrozumienia zachowania podopiecznego.\nSkąd się biorą zmiany w zachowaniu?\nGłęboko w mózgu znajduje się miejsce, które nosi nazwę „układ limbiczny”. To w nim rodzą się emocje, ale mózg kontroluje je w innym obszarze – płacie czołowym (o roli poszczególnych płatów mózgu pisaliśmy na str. 8). Ten obszar w demencji również choruje – zachodzą w nim zmiany i zanika, a co za tym idzie – przestaje działać. To oznacza, że chory nie może kontrolować emocji ani panować nad swoim zachowaniem.\nDrobiazgi mogą nas rozdrażnić lub doprowadzić do wybuchu złości. W reakcji na takie zachowanie ktoś zawoła: „Uważaj, on jest agresywny!”. Tymczasem, to nie my – to nasza choroba.\nDlatego szukając przyczyn zachowania twojej mamy czy dziadka, którzy chorują na demencję, weź pod uwagę:\nwiedzę o konkretnym człowieku – jego preferencjach, przyzwyczajeniach i nawykach,\nwiedzę o formie demencji – czyli rodzaju demencji i stopniu jej zaawansowania,\nwiedzę o aktualnym stanie zdrowia chorego – jeśli np. bliska ci osoba choruje na reumatyzm, będą bolały ją stawy, co wpłynie na jej zachowanie,\notoczenie – być może zmianę zachowania powoduje element otoczenia, jak zbyt ostre światło albo własne odbicie w lustrze, którego chory już nie rozpoznaje,\nczas – nie każda chwila będzie odpowiednia na każdą aktywność, np. jeśli przed chwilą twój podopieczny przestraszył się hałasu, lepiej odłożyć kąpiel na później, niż narażać go na kolejny stres.\nJak widzisz, informacje, które warto wziąć pod uwagę, są liczne i różnorodne, przez co niełatwo je na gorąco wychwycić i rozpoznać prawidłowości w zachowaniu chorego. Dlatego notuj trudne sytuacje, starając się przy tym odpowiedzieć na kilka pytań pomocniczych:\nKto jest wtedy obecny?\nKto jest wtedy nieobecny?\nKto i co wtedy mówi?\nKto i co wtedy robi?\nMożesz utworzyć specjalną tabelę, w której będziesz wypełniać kolumny dla powyższych pytań. Z pewnością zebranie danych z kilku tygodni pomoże ci dostrzec powtarzające się sytuacje, uchwycić prawidłowości w zachowaniu mamy lub żony, a następnie – dotrzeć do przyczyn tych zachowań.\nPoznaj mamę od nowa\nBy poradzić sobie z sytuacjami, które z perspektywy opiekuna są najtrudniejsze w opiece, musimy sięgać do wielu źródeł, a czasem nawet spróbować od nowa poznać bliską osobę. Bardzo ważne jest zbudowanie odpowiedniej, partnerskiej relacji opiekuńczej, w której zadbasz również o siebie. Bez tej relacji może być ci trudniej sprostać wyzwaniom opieki, a to w konsekwencji może grozić frustracją lub wypaleniem.\nZa to autentyczna, szczera i zbudowana na partnerskiej relacji próba komunikacji z bliską osobą żyjącą z demencją, będzie miała zawsze wymiar terapeutyczny. Pamiętaj, że każdy komunikat skierowany do twojej mamy czy brata jest nie tylko przekazaniem informacji, ale i mostem łączącym go z „normalnym życiem”.


Gdzie warto mieszkać? - Energa365.pl\nWiele osób zastanawia się nad tym, czy lepiej mieszkać w domu czy w mieszkaniu. Mnóstwo ludzi zadaje sobie również pytanie o to, czy lepszym miejscem do życia jest miasto czy wieś. Na żadne z tych pytań nie da się jednak odpowiedzieć w jednoznaczny sposób. Wiele zależy bowiem od naszych upodobań. Na pewno nie należy jednak podejmować żadnych pochopnych decyzji. Warto zastanowić się więc nad tym, czy wolimy dom, czy może mieszkanie. Rozważmy również, czy chcemy mieszkać na wsi, czy może w mieście.\nMiasto czy może wieś?\nMiłośników mieszkania w mieście nie brakuje, podobnie zresztą jak zagorzałych przeciwników takiego stylu życia. Podobnie jest rzecz jasna z zamieszkiwaniem wsi. Jeśli przepadamy za zgiełkiem, hałasem, ruchliwymi ulicami i mnóstwem sklepów dookoła, wybierzmy miasto. Nie da się ukryć, że w mieście, zwłaszcza dużym jest o wiele łatwiejszy dostęp do edukacji czy do rynku pracy. Niestety, miasto przeważnie jest głośne i pełne ludzi. Jeżeli nie przepadamy zarówno za tłumami, jak i za hałasem, wybierzmy wieś. Na wsi można cieszyć się błogim spokojem i zielenią wokół. Niestety, należy liczyć się z tym, że ciężko będzie nam tam znaleźć dobrze płatną pracę. Na szczęście, wiele osób mieszkających na wsi posiada samochód, który pozwala na sprawne dotarcie do większego miasta w celu odwiedzenia lekarza bądź zakładu pracy.\nKażdy powinien zastanowić się również nad tym, czy woli mieszkać w domu czy w mieszkaniu. Zarówno dom, jak i mieszkanie wiążą się z plusami oraz z minusami. Każdy musi odpowiedzieć sobie na pytanie o to, które rozwiązanie jest dla niego korzystniejsze. Jeżeli zdecydujemy się na dom, musimy liczyć się ze zdecydowanie większymi kosztami. Nie oznacza to jednak, że kupno mieszkania jest tanim rozwiązaniem. Niestety, zakup mieszkania, zwłaszcza w nowym budownictwie wiąże się z całkiem sporym wydatkiem. Wiele osób musi zaciągnąć kredyt hipoteczny, aby móc wybudować dom bądź zakupić mieszkanie. Aby bank udzielił nam zgody na kredyt, musimy jednak posiadać wkład własny. Z domu najbardziej będą zadowolone osoby, którym marzy się cisza i błogi spokój. Jeśli jednak przeszkadza nam odśnieżanie czy koszenie trawników, lepszym wyborem będzie mieszkanie. Mieszkanie wiąże się jednak z mniejszą przestrzenią niż dom. Jeżeli mamy dużą rodzinę, lepiej wybudować dom. Podjęcie decyzji nie jest proste. Trzeba zaznaczyć, że bardzo wiele zależy od posiadanych przez nas funduszy. Budowę domu musi poprzedzać zakup działki, co również wiąże się z kosztami i trzeba o tym pamiętać.


PRAKTYCZNE UZASADNIENIE – Moda\nDodane przez Beata Iwańska dnia Listopad 4th, 2011\nPo uzasadnieniu praktycznym nowego męskiego ubioru odnaleźć można dalsze jego przyczyny, bardziej idealne. Indywidualizm był znamieniem epoki. Towarzyski wiek XIX, który przez. współdziałanie ludzi w miastach tyle dokonał w cywilizacji, wiek Balzaka i Zoli, opisujących społeczeństwo, nie bohatera, musiał wytworzyć reakcję. Dążenia indywidualistyczne, tłumione, wybuchnęły z tym większą siłą. Artysta, któremu niedawno narzucano obowiązki wychowania, a przynajmniej zabawiania otoczenia, zwrócił się przeciw otoczeniu z nie ukrywaną nienawiścią. Modnymi pisarzami końca wieku byli Stirner i Nietzsche. Autorzy Jedynego i jego własności i filozofii skierowanej przeciw wszystkiemu, co ludziom wspólne. Łatwo te indywidualistyczne tendencje odczytać w ówczesnym kostiumie. Epoka poprzednia, okres pozytywizmu, oznaczała przewagę ubioru, czyli pieniędzy i krawca, nad człowiekiem.\n« U SCHYŁKU WIEKU\nCZTERY TYPY KAPELUSZY »