motanie zębatek - FORUM-YAMAHA XJR\nPostautor: SlawekMilow » wtorek, 21 września 2010, 10:51\nKoledzy, czy ktoś eksperymentował z założeniem większej zębatki zdawczej, lub mniejszej tylnej?\nGeneralnie chodzi mi o to aby kosztem przyśpieszenia złagodzić nieco moment obrotowy w niskich prędkościach przenosząc go wyżej ( miałem spore kłopoty tym spowodowane).\nJako że nie używam sprzętu do wyczynu, więc ani przyśpieszenie ani Vmax nie jest dla mnie parametrem krytycznym, natomiast zachownie moto w trudnych warunkach- owszem.\nMam jednak obawy związane z wpływem zmiany przełożeń na trwałość zespołu nap. , łańcucha ( tu raczej chyba mniej) i czy większa o 1-2 zęby wogóle da się zamontować.\nMoże ktoś już to przerabiał ( w którąkolwiek zresztą stronę).\nPostautor: Solar » wtorek, 21 września 2010, 11:37\nZ tego co wiem fabrycznie wychodza 17-39,na jebaju znalazlem jeszcze na przud 16 i 18 a na tyle 38 i cala masa wiekszych tj 42,43 46...wiec da sie napewno ktos kiedys pisal ze ma 18ke.\nPostautor: SlawekMilow » wtorek, 21 września 2010, 12:16\nNo właśnie, ciekaw jestm efetów......\nPostautor: artur » wtorek, 21 września 2010, 12:34\nbyło, było juz na ten temat\nPostautor: SlawekMilow » wtorek, 21 września 2010, 13:26\nNie mogę znaleźć.... też mi się coś plącze po głowie... ale ....\nPostautor: ivo » wtorek, 21 września 2010, 13:54\nOrginał w tym roczniku to 17/38.Od 2002 roku 18/39.Ja mam 99' SP i założone 18/38 i jest dobrze.Mniej pali i spokojniej przyspiesza a co do mocy to nie czuć różnicy. Zobacz temat pt:Jaka prędkość przy obrotach....\nPostautor: SlawekMilow » wtorek, 21 września 2010, 14:27\nPostautor: krzysiek 525tds » czwartek, 7 lipca 2011, 15:19\nCiekawa strona w temacie:\nA czy ktoś z Was ma mniejsza zebatke z tyłu np.: 37.\nJestem ciekawy jak zachowywac sie bedzie moto z zebatkami 18/37 - kiedy norma to 17/38.\nPostautor: Fafik » czwartek, 7 lipca 2011, 23:04\nkrzysiek 525tds pisze: kiedy norma to 17/38.\nod 2004 (RP10) miały 18/39 i 112 ogniw a nie 110 choć nie wszystkie katalogi to piszą (np D.I.D.). Miałem założone 17/39 i strasznej różnicy nie był. Tylko tyle że zmieniły się obroty przy danej prędkości (co potwierdza ta strona)\nPostautor: krzysiek 525tds » piątek, 8 lipca 2011, 07:59\nPo poszukiwaniach w necie ustaliłem - chociaz moze sie myle i prosze o sprostowanie - że w XJR 1300 z 2001r. (nie SP) norma to 17/38. Zmiany były w zalezności od modelu i rocznika ale u mnie tak powinno być.\nPonieważ mam wrażenie - jak wiekszość - że brakuje 6 biegu to mozna ten problem rozwiązać wydłużając biegi i zmniejszając wielkości obrotów silnika, zakładając wieksza 18 z przodu i mniejsza 37 z tyłu. Jakie bedą predkości obrotowe i prędkośc moża doczytac ze strony.\nPytanie czy jest taka zębatka na tył 37 - bo przednia 18 jest\nMysle ze przy zmianie napedu mozna sie pobawić - nie sa to duże koszty a zawsze cos sie ugra. Moc i moment jest wystarczajacy aby nie zauwazyc znaczacej różnicy.\nPostautor: SlawekMilow » piątek, 8 lipca 2011, 08:56\nkrzysiek 525tds pisze: Po poszukiwaniach w necie ustaliłem - chociaz moze sie myle i prosze o sprostowanie - że w XJR 1300 z 2001r. (nie SP) norma to 17/38. Zmiany były w zalezności od modelu i rocznika ale u mnie tak powinno być.\nSam myślę o tym rozwiązaniu, ale mam obawy o prawidłowy dobór ilości ogniw w łańcuchu... tu może być kłopot podobno..... inaczej, podobno robi się kłopot jak się zmienia zębatkę o ( w sumie 2 zęby)..... to zdanie magika z dużym doświadczeniem...\nI powiedział mi ze ilosc zębów jaka ostatecznie będzie tu i tu ( a kierunek chce przyjąc ten sam ale w sumie o 4-5 zębów, bo 2 nic nie dadzą), będzie wynikać z możliwości dopasowania długości łańcucha i jego dalszych regulacji... o ile...\nNie można skrócić o jedno ogniwko....\nPostautor: piontek » piątek, 8 lipca 2011, 09:24\nGdy kupiłem swój motocykl to miał kółka zębate z inną ilością zębów niż mam teraz. Nie pamiętam czy na obu kółkach czy tylko na jednym. Przed zakupem nie sprawdziłem, dobrałem z katalogu w sklepie razem z łańcuchem. Przy montażu okazało się, że przednie mam mniejsze lub tylne większe lub jedno i drugie. Nie pamiętam ale dziś to sprawdzę i wrzucę. W każdym bądź razie, odczucia mam takie, że na tych samych obrotach jadę wolniej.\nA tak w ogóle to mam wrażenie, że ten temat już był przewalany i już pisałem to co powyżej.\nPostautor: ivo » piątek, 8 lipca 2011, 09:33\nJak wyżej pisałem ja mam 18/38 i jestem zadowolony.Moto mniej pali,biegi zrobiły się dłuższe i na 5-tce silnik spokojniej pracuje.Na takie rozwiązanie długość łańcucha wystarczyła.\nPostautor: SlawekMilow » piątek, 8 lipca 2011, 10:38\npiontek pisze: Gdy kupiłem swój motocykl to miał kółka zębate z inną ilością zębów niż mam teraz. Nie pamiętam czy na obu kółkach czy tylko na jednym. Przed zakupem nie sprawdziłem, dobrałem z katalogu w sklepie razem z łańcuchem. Przy montażu okazało się, że przednie mam mniejsze lub tylne większe lub jedno i drugie. Nie pamiętam ale dziś to sprawdzę i wrzucę. W każdym bądź razie, odczucia mam takie, że na tych samych obrotach jadę wolniej.\nNie Drogi Przyjacielu, jest coraz więcej "nowych" kolegów, lub takich którzy nie dostają orgazmu na dzikie przyśpieszenie i wibracje .... natomiast nie sa dość cierpliwi aby czytać 1500 wpisów Piontka czy Miłowa... to nie Deja Vu tylko normalka.....\nPostautor: krzysiek 525tds » piątek, 8 lipca 2011, 13:11\nOj szukałem, szukałem. Ale fakt, dużo jest tematów i mogłem przeoczyć.\nTo co napisał IVO jest juz odpowiedzią, ale czy są wsród nas tacy co widzieli tylną zebatkę z 37 zębami - moze jeszcze mniejszą.\nJa skłaniam sie do tego i to zrobię, a jak zrobię to opisze co i jak.\nPostautor: Zdzislaw » piątek, 8 lipca 2011, 14:21\nJa będę wymieniać napęd już bardzo niedługo, zakładam przełożenia na szybkość- tył 37/38(seria)z, przód 18z a nawet 19. Momentu ciuchcia ma dosyć a i spalanie jak trza . Trza jej ukrucić nałóg . Łańcuch pewnie 110 jak fabryka daje.\nPostautor: krzysiek 525tds » piątek, 8 lipca 2011, 14:26\nZdzisław pisze: Ja będę wymieniać napęd już bardzo niedługo, zakładam przełożenia na szybkość- tył 37/38(seria)z, przód 18z a nawet 19. Momentu ciuchcia ma dosyć a i spalanie jak trza . Trza jej ukrucić nałóg . Łańcuch pewnie 110 jak fabryka daje.\nA gdzie zkupujesz części - wrzuc linka.\nPostautor: Zdzislaw » piątek, 8 lipca 2011, 20:08\nJeszcze nie wiem. Wezmę tam gdzie najtaniej. Trza szukaaaććć i porównywać ceny .\nPostautor: ivo » piątek, 8 lipca 2011, 20:26\nPanowie myślę że 18/38 jest optymalne.Zwiększenie jeszcze przedniej i zmniejszenie tylnej może zaskutkować odczuwalnym spadkiem mocy,zwłaszcza pod dużym obciążeniem motocykla.Obyście nie przekombinowali\nPostautor: Zdzislaw » piątek, 8 lipca 2011, 21:18\nPrzy takim piecu to... zawsze można zakupić trzy zębatki- jedna wg. serii, druga 18 i 19 dla testu .\nJak wyniki nie będą zadowalające można zaś odsprzedać tą najmniej zadowalającą bądź zostawić sobie w razie W. W końcu każda kosztuje 20-30zł, chyba, że ktoś woli jakieś duraluminiowe to koszt większy.\nA jak ktoś ma tokarkę/frezarkę najlepiej CNC to może zacząć dorabiać nietypowe przełożenia do moto... ale się rozpisałem a wystarczy wejść na StuntPoland tam ludzie dorabiają koła zębate z wzorkami jakie kto chce .\nPostautor: piontek » sobota, 9 lipca 2011, 01:14\nivo pisze: .Zwiększenie jeszcze przedniej i zmniejszenie tylnej może zaskutkować odczuwalnym spadkiem mocy\nI tak udam się do zbombionych, ale jestem przekonany, że dokładnie odwrotnie (tyle, że nie moc a siła). Długie ramię przed punktem przyłożenia, krótkie za powoduje wzrost siły w stosunku do przykładanej. W której to klasie SP było?\nPostautor: GhostDog » sobota, 9 lipca 2011, 06:09\nPiontek, zbombiony ty byłeś a wypowiadałeś się na temat "motania zębatek" - szacun i rispekt\nPostautor: ivo » sobota, 9 lipca 2011, 06:18\nNiektóre tematy ciężko idą o suchym pysku\nPostautor: Zdzislaw » sobota, 9 lipca 2011, 14:26\npiontek nie był juz chyba o suchym pysku . Ivo ma rację, spadek momentu na kole będzie ale czy aż tak odczuwalny . Kolega miał Jawe TwinSzrot 350, jeżdzalim nią na kole na 2 biegu a a jak się udało to i na 3 .\nOkazało się, że miała wsadzone przełożenia wtórne na kosz boczny.... szła jak poje...na do licznikowych 150-160km/h a ile było faktycznie to kij wie . ale za to była niezniszczalna do 1-go remontu.... paliła przy spokojnej jeździe 3,7l/100km w co nikt nie chciał uwierzyć... moja TSka paliła kole 5-6 kumpla podobnie...\nPostautor: piontek » niedziela, 10 lipca 2011, 07:53\nNo dobra chłopięta:\nWsiądźcie sobie na rower, przerzutki w łapę, przednie kółko największe a tylne najmniejsze, następnie znajdźcie stromy podjazd i spróbujcie podjechać pod górę. Jest moment na kole?\nDla dociekliwych proponuję odwrotny układ kół zębatych.\nCzy tylko ja uważałem na lekcjach fizyki?\nPostautor: Zdzislaw » niedziela, 10 lipca 2011, 14:37\nW motocyklu mamy napęd wtórny i pierwotny. Wtórny- silnik - koło, pierwotny- wał-skrzynia + skrzynia przekładniowa zwana potocznie skrzynią biegów.\nDo rowera nie ma co porównywać. Działa toto pedalstwo na zasadzie napędu wtórnego a napęd pierwotny ma 1:1--->człowieka jak pamiętam 0,25KM na maxa .\nPostautor: Koniu » niedziela, 10 lipca 2011, 15:18\nBo piontka, jest racja i tylko jego racja ! To wszystko to samo jest w rowerze Ty Zdzisławie, pedałujesz kolego a w moturze silnik pedałuje Zasada zmiany przełożenia jest taka sama. Mam tylko jedną uwagę co do zmiany zębatki zdawczej (małej), którą mi to mądrość przekazał jeden stunter najpewniej wynikało to z jego doświadczenia a mianowicie żeby nie przesadzić z jej wielkością ponieważ łożyska trzymujące wałek do którego owa zębatka jest przykręcana nie wytrzymują dłuższej eksploatacji. Najpewniej ten jeden ząbek więcej nie zaszkodzi ale większa ilość z czasem możliwe że tak.\nPostautor: piontek » niedziela, 10 lipca 2011, 15:48\nZdzisław pisze: W motocyklu mamy napęd wtórny i pierwotny.\nCo to ma do rzeczy? Zajmujemy się przekładnią łańcuchową pomiędzy skrzynią biegów a kołem.\nZdzisław pisze: Do rowera nie ma co porównywać.\nWyjaśnij mi czym się różni idea napędu koła w rowerze i twoim motocyklu, jeśli pominąć przerzutki? Porównania przerzutek użyłem tylko po to by przyspieszyć tok myślowy - bo to samo byś robił mogąc szybko zmieniać kółka w motocyklu. Zasada jest ta sama. Co więcej: to maszyna prosta opracowana chyba jeszcze przez starożytnych Greków.\nPostautor: mariuszdg » niedziela, 10 lipca 2011, 15:56\npiontek pisze: Co więcej: to maszyna prosta opracowana chyba jeszcze przez starożytnych Greków.\nprawdopodobnie wymyślona do wciągania ciężkich bloków kamiennych służących do budowy świątyń starożytnych. Piontuś gratuluję wiedzy w tym temacie\nPostautor: piontek » niedziela, 10 lipca 2011, 16:00\nmariuszdg, dzięki! Ale aż mi głupio bo to przecież wiedza z podstawówki!!!


Strona główna >> Reportaż Rzeszów >> Czerwone Gitary – koncert w Rzeszowie\nCzerwone Gitary – legendarny zespół założony przez Jerzego Kosselę, Krzysztofa Klenczona i Henr yka Zomerskiego odwiedził nasz Rzeszów już 2. raz w tym półroczu – jak nadmienili sami artyści ze sceny mówiąc o tym, jak chętnie i licznie rzeszowska publiczność przybyła na koncert. Czerwone Gitary stały się legenda polskiej muzyki rockowej i już 5 lat po powstaniu zespołu, ich piosenki stały się przebojami lat 70. Sam koncert był przygotowany bardzo dobrze, były małe problemy dźwiękowe w Filharmonii Podkarpackiej, gdzie odbywał się koncert – ale nie wpłynęło to znacznie na odbiór muzyki przez widzów, którzy zapełnili prawię całą salę.m Ludzie na widowni chętnie klaskali i śpiewali razem z artystami. To zapewne wspaniałe uczucie: usłyszeć na żywo po 20 latach przerwy bardzo popularny w tamtych czasach zespół, który swoimi przebojami bawił wiele pokoleń.\nLegendarne Czerwone Gitary powracają!\nUtwory Czerwonych Gitar zagrane na koncercie w Rzeszowie, np. “Matura” czy “Bo ty sie boisz myszy” są słuchane i grane do czasów obecnych. Pomimo upływu czterech dekad, utwory Czerwonych gitar są nadal aktualne. Osobiście byłem bardzo zadowolony z koncertu, na którym mogłem zrobić kilka pamiątkowych zdjęć osobom, które wstrząsnęły sceną muzyczną w latach swojej świetności.


"Najlepszy" to opowieść o nadziei i woli życia. Byliśmy na planie nowego filmu twórcy "Bogów" - Filmy, seriale i nowości kinowe - Serwis filmowy dziennik.pl - Dziennik.pl\n31 maj 2017 09:10\nJakub Gierszał w filmie "Najlepszy". fot. R. Palka / Materiały Prasowe / Robert Palka www.robertpalka.co\nUpalne majowe południe. Nad podwarszawskim Zalewem Zegrzyńskim kończą się powoli plenerowe zdjęcia do filmu „Najlepszy” (wcześniej znanego jako „Podwójny Ironman”). Ekipa kręci właśnie scenę finiszu wygranego przez Jerzego Górskiego biegu, który dał mu kwalifikację do startu w międzynarodowych zawodach.\nTrwa przerwa między kolejnymi dublami. Statyści zabijają nudę w oczekiwaniu na kolejny klaps (to rzadka okazja, by zobaczyć jak żołnierz Ludowego Wojska Polskiego robi komórką zdjęcie dwóm milicjantom pozującym z Tomaszem Kotem), z boku przechadza się Arkadiusz Jakubik, a grający główną rolę Jakub Gierszał wymienia ostatnie uwagi z reżyserem. Względny spokój przerywa nagle prośba kogoś z ekipy: „Dziewczyny z make-upu, klej proszę. Bak odpadł”. „Mówmy pekaesy”, komentuje ktoś w odpowiedzi, „bo myślałem, że coś się w samochodzie stało”. Rzeczywiście, w słońcu prażą się pojazdy niczym wyciągnięte z muzeum motoryzacji: wojskowy gazik, lekko zdezelowany żółty maluch, karetka pogotowia. Ale gdy samochody trzeba przestawić, wszystkie odpalają bez zarzutu.\n- Filmowy powrót do PRL-u jest zawsze ciekawy. Tamta rzeczywistość, odtworzona na przestrzeni kilku metrów kwadratowych, daje szansę, by zweryfikować swoje wspomnienia z młodości – opowiada nam Tomasz Kot. - A młodzi aktorzy patrzą na to, co robimy, jak na jakąś prehistorię. Pamiętam takie zdarzenie z planu „Bogów”, gdzie najmłodsi aktorzy mówili „Ojej, to takie telefony były? To tak wyglądało?”. Jan Englert powiedział mi wtedy: „Ja to się tak dziwnie czuję, gdy ktoś nazywa to kinem historycznym”.\nWiększa część akcji „Najlepszego” toczy się w latach 80., czasie, gdy Jerzy Górski najpierw znalazł się na krawędzi śmierci, a potem postanowił zmienić swoje życie. Dziś jego nazwisko znane jest przede wszystkim fascynatom sportu, ale trzydzieści lat temu Górski był sensacją. W 1983 roku jako niespełna trzydziestoletni mężczyzna trafił do Monaru, uzależniony od narkotyków i alkoholu. Miał szczęście, udało mu się wyrwać, sam przyznaje, że jeden nałóg zastąpił drugim: „Zaczął mną rządzić nowy nałóg. Branie narkotyków zamieniłem na bieganie i efekty, jakie daje fizjologia powysiłkowa. Moje ciało i psychika to kupiły, a ja zacząłem nowe życie poprzez sport”, opowiadał w wywiadzie dla Wirtualnej Polski. Zaczął uprawiać bieganie i triathlon, osiągając znaczące sukcesy i zdobywając m.in. tytuł mistrza świata triathlonowych zawodów Double Ironman (stąd pierwotny tytuł filmu) w 1990 roku.\nFilm Palkowskiego opowiadać będzie o walce, jaką Jerzy Górski musiał stoczyć z samym sobą. - Mam nadzieję, że ta historia okaże się tak inspirująca, jak my ją widzimy – mówi Jakub Gierszał. - Bo taki życiorys zaraża wolą walki. I to jest bardzo ważny, może najważniejszy aspekt tego filmu: nadzieja i świadomość, że można wygrać z własnymi słabościami, nieważne, jakie one są.\nJerzy Górski jest nie tylko bohaterem filmowej opowieści, lecz także inspiracją dla wszystkich aktorów biorących udział w filmie. - On jest bardzo szczery, intensywny, niczego nie ukrywa, odpowiadał na wszystkie moje pytania, chciał mi przekazać jak najwięcej od siebie – opowiada Gierszał. - W sporcie ekstremalnym chodzi o to, żeby się wprowadzić w odmienny stan świadomości, ludzie do tego dążą. Jurek mówił wprost, że tak właśnie było w jego wypadku. Aktorstwo daje podobną adrenalinę, ale trudno sobie nawet wyobrazić wysiłek, jakiego podjął się Górski.\nTomasz Kot, którego na ekranie zobaczymy jako szefa klubu sportowego, w którym trenuje Górski, wspomina sukcesy triathlonisty sprzed lat: - Kiedy zadzwonił do mnie Łukasz i powiedział, że będzie robić film m.in. w Legnicy, natychmiast mnie to zainteresowało. To zawsze miłe uczucie, kiedy mogę nakręcić coś w rodzinnym mieście. Gdy byłem nastolatkiem, wtedy sporo mówiło się o Jerzym Górskim. Pamiętam specyficzną aurę tych rozmów. On wtedy mieszkał chyba w Głogowie, więc niedaleko, i wszyscy wiedzieli, że to facet, który zdobył mistrzostwo świata.\nDomyślne żródło zdjęcia / Palka Robert\nKamila Kamińska gra w „Najlepszym” Ewę, ukochaną Górskiego: - Jurek mnie zafascynował. Jestem go ciekawa, inspiruje mnie. Opowiedział mi o swoich relacjach z kobietami, choć to, co zobaczymy w filmie, nie jest przeniesione jeden do jednego z jego życia. Dużo myślałam o tej roli, przepracowałam ją, zadałam sobie mnóstwo pytań dotyczących mojej postaci. A potem na planie okazało się, że to wszystko wygląda inaczej niż w mojej wyobraźni: konsultacje, rozmowy, spotkanie z ekranowym partnerem, konfrontacja z wizją reżysera. Musiałam zweryfikować to, co wiedziałam o Ewie wcześniej, i połączyć wszystkie składniki.\nPytam aktorkę, jak sprawi, by w tej siłą rzeczy męskiej opowieści grana przez nią Ewa nie była jedynie dodatkiem do biografii bohatera. - Moja bohaterka, Ewa, jest bardzo samodzielną i niezależną osobą. Ale w tej niezależności łatwo się zgubić, pomyśleć: „Jestem sama i świetnie sobie poradzę”. Daje Jurkowi wsparcie, natomiast sama tez może się od niego wiele nauczyć, on również ją wznosi, otwiera na świat. Mogą coś wspólnie zbudować, dać sobie szansę na zmiany... i mam nadzieję, że uda nam się tę wzajemność pokazać – opowiada Kamińska. – Nie chcę, żeby była tylko dodatkiem dla głównego bohatera. Jest dla niego motorem napędowym, Jurek walczy o Ewę i to już dużo mówi o ich relacji. A ona jednocześnie nie musi stać na pierwszym planie, żeby być zauważona. Taki ma charakter, nie musi się wybijać, grać pierwszych skrzypiec, by być ważną postacią – i w życiu Jerzego, i w filmie. Czasami jest tak, że im bardziej stoimy w cieniu, tym bardziej nas widać.\nEkipie „Najlepszego” zostało kilka dni zdjęciowych w Polsce, potem jeszcze parę za granicą. Później film wejdzie w fazę postprodukcji. Obok Gierszała, Kamińskiej i Kota zobaczymy w nim m.in. Arkadiusza Jakubika, Janusza Gajosa, Adama Woronowicza i Artura Żmijewskiego. Premiera planowana jest na jesień tego roku i pewnie przyniesie renesans zainteresowania osiągnięciami Górskiego. Triathlonista jest dziś aktywnym działaczem sportowym, organizatorem licznych zawodów (nie tylko dla profesjonalistów – firmował m.in. rajdy rowerowe dla ludzi po transplantacji serca), stworzył również program treningów biegowych dla więźniów. - Czytałem wywiad, w którym Górski opowiadał, jak przygotowywał więźniów do biegu – wspomina Tomasz Kot. - I jeden facet, który biegał ciągle po więziennym dziedzińcu, gdy wyszedł, stanął na starcie pierwszego biegu na wolności, zadzwonił do Górskiego i powiedział: „Jurek, ja w końcu, k..., pobiegnę prosto”. W tym jednym zdaniu jest wszystko: i prawda o życiu, i poezja.\n„Życie samo napisało taki scenariusz. Może faktycznie jest to dobry temat na film? Docierają do mnie słuchy, że ludzie, którzy zmagają się z różnymi problemami, czerpią z mojej historii. Dodaje im to sił i pomaga pokonywać własne słabości. Gdyby ktoś napisał taki scenariusz i zrealizował film, być może działałoby to jeszcze mocniej”, mówił Górski kilka lat temu. Teraz będzie miał szansę sprawdzić, czy jego historia wciąż dodaje ludziom sił. I jak z jego osiągnięciami zmierzyli się Palkowski i zatrudnieni przez niego aktorzy. Dla Jakuba Gierszała z pewnością nie było to proste zadanie. I nie chodzi tylko o wyzwania fizyczne czy trwającą kilka godzin charakteryzację. - Jak to jest zagrać kogoś takiego jak Jerzy Górski? - zastanawia się Gierszał. - Będę to wiedział dopiero, jak skończymy zdjęcia.\nfilm polski najlepszy kinemtografia polska lukasz palkowski kino polskie


IX Patriotyczna Pielgrzymka Kibiców na Jasnej Górze - RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Polska / IX Patriotyczna Pielgrzymka Kibiców na Jasnej Górze\n7 stycznia 2017 13:35 /w Informacje, Polska\nNa Jasnej Górze trwa IX Patriotyczna Pielgrzymka Kibiców. Sympatycy różnych klubów z całej Polski modlą się w intencji Ojczyzny.\nIX Patriotyczna Pielgrzymka Kibiców na Jasną Górę.\nfoto: @OsuchPinokio @PatriociLESZNO @ptb2015 pic.twitter.com/UkHKjqI6of\n— Ultras Polska (@avanti_ultras89) January 7, 2017\nMotywem tegorocznej pielgrzymki jest 75. rocznica powstania Narodowych Sił Zbrojnych oraz męczeństwo błogosławionej „Poznańskiej Piątki” – żołnierzy Narodowej Organizacji Bojowej. Uroczystości rozpoczęły się Mszą świętą w Kaplicy Matki Bożej.\nKs. Jarosław Wąsowicz, duszpasterz kibiców, podkreśla, że to środowisko kultywuje pamięć o polskich bohaterach.\n– Środowisko kibicowskie przez ostatnie lata należało do jednego z najbardziej aktywnych, jeśli chodzi o przywracanie pamięci o zapomnianych polskich bohaterach, Żołnierzach Wyklętych, o ważnych wydarzeniach: powstaniu warszawskim, powstaniu wielkopolskim, a także o zbrodniach komunistycznych i zbrodniach na Wołyniu. To jest dla nas wyróżnienie, że pan doktor Szarek zgodził się uczestniczyć w naszej Pielgrzymce – mówi ks. Jarosław Wąsowicz.\nO godz. 14.00 uczestnicy pielgrzymki spotkają się z prezesem IPN dr. Jarosławem Szarkiem.\nPo południu na Wałach Jasnogórskich zostaną zaprezentowane transparenty patriotyczne. Kibice obejrzą także film pt. „Po drugiej stronie życia”. Na ekranie zostanie ukazana historia opozycjonisty, który po wypadku zapadł na dwa miesiące w śpiączkę.\n2017 Rokiem Świętego Brata Alberta Apel KEP: bądźmy wrażliwi na bezdomnych, aby nie zamarzli


Hotele w pobliżu Centrum kulturalne Caixanova - Vigo - Booked.com.pl\nHotele w pobliżu Centrum kulturalne Caixanova - Vigo\n200 m od Centrum kulturalne Caixanova\nHotel wybudowano w samym centrum historycznej dzielnicy, w sąsiedztwie Playa del Vao, Castro Fortress i Pazo Quiñones de Léon. Centrum miasta znajduje się w odległości 20-minutowego spaceru. Więcej informacji\n300 m od Centrum kulturalne Caixanova\nVigo Plaza jest 2-gwiazdkowym hotelem zapewniającym wygodne pokoje w pobliżu Castro Fortress, Spanish Association Against Cancer i Pazo Quiñones de Léon. Od roku 1986 jest znanym hotelem, przyjmującym gości w samym centrum Vigo. Więcej informacji\nGamboa, 12, Vigo, Hiszpania, 36202, Mapa\nPołożony w samym centrum Vigo ten hotel jest dobrym przykładem współczesnej architektury. Do dyspozycji gości 11 pokoi z szybkim dostępem do Biuro Informacji Turystycznej Estación Marítima, Muzeum Sztuki Współczesnej i Kolegiata Santa María. Więcej informacji\nWygodny 2-gwiazdkowy Hotel Compostela znajduje się w handlowej dzielnicy Vigo. Wiele atrakcji turystycznych Vigo, w tym Muzeum Sztuki Współczesnej, Biuro Informacji Turystycznej Estación Marítima i Estación Maritima, znajdują się w 5 minutach drogi od obiektu. Więcej informacji\nHotel Hostal La Colegiata zapewnia dogodne zakwaterowanie w Vigo. W odległości 5-minutowego spaceru znajdują się Biuro Informacji Turystycznej Estación Marítima, Kolegiata Santa María i Castro Fortress. Więcej informacji\n400 m od Centrum kulturalne Caixanova\nPrzyjemny Hotel Nautico wybudowano w handlowej dzielnicy Vigo. Zaledwie 2 km od centrum Vigo, znanego z Centrum kulturalne Caixanova, Muzeum Sztuki Współczesnej i Kolegiata Santa María. Więcej informacji\n500 m od Centrum kulturalne Caixanova\nWygodny Hostal Real dysponuje jasnymi pokojami w sąsiedztwie Estación Maritima, Samil i Biuro Informacji Turystycznej Estación Marítima. Centrum miasta znajduje się w odległości 20-minutowego spaceru od obiektu. Więcej informacji\nOryginalny Hotel Junquera jest doskonałym miejscem w kulturalnej dzielnicy Vigo. Hotel Junquera szczyci się wyśmienitą lokalizacją w samym centrum Vigo i oferuje bezpośredni dostęp do Pazo Quiñones de Léon, Castro Fortress i Centro de Interpretacion del Arte Rupestre. Więcej informacji\nCentrum kulturalne Caixanova (46)


moja "Nadzieja - Mielec" - Lew Tolstoj - Wojna i pokoj\nLew Tolstoj - Wojna i pokoj\nZ końcem roku 1811 zaczęło się wzmożone zbrojenie i koncentrowanie sił Europy Zachodniej, a w roku 1812 wszystkie te siły - miliony ludzi (licząc i tych, którzy przewozili armię i żywili ją) - ruszyły z zachodu na wschód, ku granicom Rosji, dokąd również od roku 1811 ściągały siły Rosji. 12 czerwca siły Europy Zachodniej przekroczyły granice Rosji i zaczęła się wojna, czyli dokonało się wydarzenie sprzeczne z rozsądkiem człowieka i jego naturą. Miliony ludzi dopuszczały się wobec siebie tak niezliczonego mnóstwa zbrodni, oszustw, zdrad, kradzieży, podrabiania i puszczania w obieg fałszywych banknotów, grabieży, podpaleń i morderstw, że kroniki wszystkich sądów świata przez całe wieki by ich nie zebrały, a przecie ludzie, którzy w owym okresie dopuszczali się tych zbrodni, nie uważali ich za zbrodnie.\nCo wywołało to niezwykłe wydarzenie? Jakie były jego przyczyny? Historycy mówią z naiwnym przeświadczeniem, że przyczynami owego wydarzenia były: zniewaga uczyniona księciu Oldenburskiemu, nieprzestrzeganie systemu kontynentalnego, żądza władzy Napoleona, nieustępliwość Aleksandra, błędy dyplomatów itd. A zatem wystarczyło, by Metternich, Rumiancew czy Talleyrand zrobił mały wysiłek między audiencją a rautem i zręczniej napisał papierek lub by Napoleon napisał do Aleksandra: "Monsieur, mon frere, je consens a rendre te duche au duc d'Oldenbourg" - a wojny by nie było.\nZrozumiałe, że współczesnym tak sprawa się przedstawiała. Zrozumiałe, iż Napoleonowi wydawało się, że przyczyną wojny były intrygi Anglii (jak właśnie mówił na Wyspie Św. Heleny), zrozumiałe, iż członkom gabinetu angielskiego wydawało się, że przyczyną wojny była żądza władzy Napoleona; iż księciu Oldenburskiemu zdawało się, że przyczyną wojny był dokonany przeciw niemu akt gwałtu; iż kupcom zdawało się, że przyczyną wojny był system kontynentalny; który rujnował Europę; iż starym żołnierzom i generałom zdawało się, że główną przyczyną była konieczność użycia ich w akcji; legitymistom zaś onego czasu -że koniecznie należało przywrócić les bons principes, a dyplomatom onego czasu - iż wszystko stało się dlatego, że sojusz Rosji z Austrią w roku 1809 był nie dość misternie ukryty przed Napoleonem i że memorandum nr 178 było niezręcznie ułożone. Zrozumiałe, że te przyczyny i jeszcze niezliczoną i nieskończoną ilość przyczyn, których liczba zależy od bezgranicznej różnorakości punktów widzenia, wyobrażali sobie współcześni; ale dla nas - dla potomnych rozpatrujących cały ogrom tego zdarzenia, które się dokonało, i wnikających w jego prosty i straszny sens - przyczyny te okazują się niedostateczne. Dla nas jest niezrozumiałe, by miliony ludzi - chrześcijan zabijały i mordowały się wzajemnie, dlatego że Napoleon był żądny władzy, Aleksander nieustępliwy, polityka Anglii - przebiegła, a książę Oldenburski - obrażony. Nie sposób pojąć, jaki związek mają te okoliczności z samym faktem zabójstwa i gwałtu; czemu wskutek tego, iż książę został obrażony, tysiące ludzi z drugiego krańca Europy zabijały i rujnowały ludzi w guberni smoleńskiej i moskiewskiej, i były przez nich zabijane.\nDla nas - dla potomnych, którzy nie jesteśmy historykami pochłoniętymi procesem poszukiwań i dlatego z nie zaćmionym, zdrowym rozsądkiem rozpatrujemy to wydarzenie, istnieje niezliczona liczba jego przyczyn. Im bardziej zagłębiamy się w dociekaniu przyczyn, tym więcej ich odnajdujemy, a przyczyny te - wzięte każda z osobna czy też wszystkie razem - wydają się nam jednako słuszne same w sobie, jednako kłamliwe ze względu na swą nicość w porównaniu z ogromem wydarzenia i jednako kłamliwe ze względu na niemożność (bez jednoczesnego udziału wszystkich innych przyczyn} wywołania zdarzenia, które się dokonało. Taką samą przyczyną, jak odmowa Napoleona wycofania swych wojsk za Wisłę i zwrócenia Księstwa Oldenburskiego, wydaje nam się i chęć lub niechęć pierwszego z brzegu kaprala francuskiego do ponownego wstąpienia do służby: gdyby bowiem ten kapral nie zechciał wstąpić do służby, gdyby nie zechciał drugi i trzeci, i tysięczny kapral i żołnierz, o tylu ludzi mniej byłoby w wojsku Napoleona i wojna byłaby niemożliwa.\nGdyby Napoleon nie obraził się, iż żądano od niego, by wycofał się za Wisłę, i gdyby nie kazał wojskom nacierać, nie byłoby wojny, ale gdyby wszyscy sierżanci odmówili ponownego wstąpienia do służby, wojna również byłaby niemożliwa. Tak samo nie mogłoby być wojny, gdyby nie było intryg Anglii, gdyby nie było księcia Oldenburskiego i gdyby Aleksander nie czuł się urażony, i gdyby w Rosji nie było samowładztwa, i gdyby nie było rewolucji francuskiej, a w jej następstwie dyktatury i cesarstwa, i gdyby nie było tego wszystkiego, co wywołało rewolucję francuską, i tak dalej. Gdyby zabrakło jednej z tych przyczyn -nic by nie mogło się stać. Czyli że te wszystkie przyczyny - miliardy przyczyn - zbiegły się w tym celu, aby stało się to, co się stało. A zatem nic nie było wyłączną przyczyną wydarzenia, a wydarzenie to musiało się dokonać tylko dlatego, że musiało się dokonać. Miliony ludzi, wyrzekłszy się swych ludzkich uczuć i swego rozumu, musiało iść z Zachodu na Wschód i zabijać swych bliĽnich, zupełnie tak samo, jak przed kilkunastu wiekami szły ze Wschodu na Zachód tłumy ludzi mordując podobnych sobie. Działania Napoleona i Aleksandra, od których słowa rzekomo zależało, żeby wydarzenie się dokonało lub nie dokonało, były równie mało dowolne, jak i postępowanie każdego żołnierza idącego na wojnę na skutek losowania czy z poboru. Nie mogło być inaczej: toteż aby się stało zadość woli Napoleona i Aleksandra (tych ludzi, od których rzekomo zależało to wydarzenie), konieczny był zbieg tych niezliczonych okoliczności, z których gdyby jednej zabrakło, wydarzenie nie mogłoby się dokonać. Było rzeczą konieczną, żeby miliony ludzi, którzy mieli w swych rękach istotną siłę, żołnierze, którzy strzelali, wieĽli prowiant i armaty, żeby oni właśnie zgodzili się wypełnić ową wolę poszczególnych słabych ludzi, żeby zostali doprowadzeni do tego nieskończoną liczbą skomplikowanych, różnorakich przyczyn.\nAby wyjaśnić bezsensowne zjawiska (to jest takie, których sensu nie rozumiemy}, nieunikniony jest fatalizm w historii. Im bardziej się staramy wytłumaczyć rozumowo te zjawiska w historii, tym stają się one dla nas niedorzeczniejsze i niezrozumialsze. Każdy człowiek żyje dla siebie, korzysta ze swobody, aby osiągnąć swe osobiste cele, i całą swą istotą czuje, że w tej chwili może wykonać jakiś czyn albo go nie wykonać; jednak jeśli już go wykona, to ów czyn, dokonany w danym momencie, staje się nieodwracalny, staje się własnością historii, w której ma znaczenie nie dowolne, lecz z góry określone.\nCzłowiek żyje dla siebie świadomie, ale jest nieświadomym narzędziem do osiągania historycznych, ogólnoludzkich celów. Dokonany czyn jest nieodwracalny i działanie człowieka, zbiegając się w czasie z milionami działań innych ludzi, nabiera historycznego znaczenia. Im wyżej człowiek stoi na drabinie społecznej, z im znaczniejszymi ludĽmi jest związany, tym więcej władzy ma nad innymi ludĽmi, tym widoczniejsze staje się, iż każdy jego czyn jest z góry określony i nieuchronny.\n"Serce króla - w boskim ręku".\nMimo że teraz, w roku 1812, Napoleonowi bardziej niż kiedykolwiek zdawało się, że od niego zależy. czy verser, czy też nie verser le sang de ses peuples (jak w ostatnim liście pisał do niego Aleksander), nigdy bardziej niż obecnie nie podlegał on tym nieuchronnym prawom, które go zmuszały (choć mu się zdawało, że działa wedle własnej woli), iż czynił dla sprawy ogólnej, dla historii to, co się musiało dokonać.\nLudzie Zachodu szli na Wschód po to, by wzajemnie się zabijać. I na mocy prawa zbiegu przyczyn same przez się zbiegły się podporządkowane temu wydarzeniu tysiące drobnych przyczyn tego ruchu i wojny: i zarzuty nieprzestrzegania systemu kontynentalnego, i książę Oldenburski, i ruchy wojsk do Prus, przedsięwzięte (jak się Napoleonowi wydawało) po to tylko, aby osiągnąć zbrojny pokój, i zamiłowanie oraz nawyk cesarza francuskiego do wojny, które odpowiadały nastrojowi jego narodu, i roznamiętnienie ogromem przygotowań, i wydatki na przygotowania, i konieczność zdobycia takich korzyści, które by opłaciły te wydatki, i odurzenie honorami w DreĽnie, i rokowania dyplomatyczne, które - z punktu widzenia współczesnych - były prowadzone ze szczerym pragnieniem osiągnięcia pokoju, a które tylko raniły ambicję jednej i drugiej strony, i miliony milionów innych powodów podporządkowanych temu wydarzeniu, które miało nastąpić, i zbiegających się z nim.\nKiedy dojrzałe jabłko spada - czemu spada? Czy dlatego, że ciąży ku ziemi, czy dlatego, że usycha rdzeń, czy dlatego, że wysuszyło je słońce, że stało się za ciężkie, że wiatr je strąca, czy też dlatego, że stojący na dole chłopiec pragnie je zjeść? To nie są przyczyny; Wszystko to jest tylko zbiegiem tych okoliczności, w których dokonuje się każde życiowe, organiczne, żywiołowe wydarzenie. I ów botanik, który stwierdzi, że jabłko dlatego spada, że rozkłada się błonnik i tak dalej, będzie tak samo miał rację, jak i owo dziecko stojące na dole, które powie, iż jabłko spadło dlatego, że ono chciało je zjeść i modliło się o to. Tak samo będzie miał rację i nie będzie miał jej ten, kto powie, iż Napoleon ruszył na Moskwę dlatego, że tego pragnął, i zginął dlatego, że Aleksander zapragnął jego zguby; tak samo będzie miał rację i nie będzie jej miał ten, kto powie, że podkopana góra o wadze miliona pudów zwaliła się dlatego, że ostatni robotnik ostatni raz podważył ją kilofem. Tak zwani wielcy ludzie są dla wydarzeń historycznych etykietami dającymi nazwę wydarzeniu i tak samo jak etykiety nader mało mają wspólnego z samym wydarzeniem.\nŻołnierze francuscy, choć obdarci, głodni, znużeni i mniejsi liczebnie o dwie trzecie swego poprzedniego stanu, wkroczyli do Moskwy jeszcze w szyku bojowym. Było to wojsko znużone, wyczerpane, lecz jeszcze bojowe i groĽne. Było jednak wojskiem tylko do tej chwili, nim żołnierze tego wojska nie rozeszli się po kwaterach. Jak tylko ludzie zaczęli z pułków rozchodzić się po pustych i bogatych domach, wojsko na zawsze zostało unicestwione, powstało coś, co nie było ani mieszkańcami, ani żołnierzami, lecz czymś pośrednim, nazywanym maruderami. Kiedy po pięciu tygodniach ci sami ludzie wyszli z Moskwy, już nie stanowili wojska. Był to tłum maruderów; z których każdy wiózł albo niósł ze sobą kupę rzeczy; które mu się wydawały cenne i potrzebne. Gdy opuszczali Moskwę, żaden z nich nie dążył jak przedtem do podboju, tylko każdy starał się o zachowanie zdobyczy. Podobnie jak owa małpa, która wsunąwszy rękę w wąs szyjkę dzbana i nabrawszy garść orzechów nie rozwiera garści, aby nie stracić zdobyczy, i w ten sposób gubi się, Francuzi wychodząc z Moskwy oczywista musieli zginąć wskutek tego, że wlekli ze sobą rzeczy zagrabione, a porzucenie rzeczy zagrabionych było dla nich równie niemożliwe, jak dla małpy było niemożliwe rozwarcie garści z orzechami. Po dziesięciu minutach od wkroczenia do Moskwy każdego pułku francuskiego i zajęcia jakiejś dzielnicy, nie pozostawało w nim ani jednego żołnierza i oficera. Przez okna domów widać było ludzi w płaszczach i kamaszach, którzy śmiejąc się spacerowali po pokojach; w spiżarniach i piwnicach tacy sami ludzie gospodarowali przy wiktuałach; na podwórzach tacy sami ludzie otwierali i wybijali wrota wozowni i stajen; w kuchniach rozpalali ogień, z zawiniętymi rękawami piekli, miesili ciasto i gotowali; straszyli, rozśmieszali i pieścili kobiety i dzieci. I tych ludzi wszędzie było dużo i po sklepach, i po domach; ale wojska już nie było.\nOwego dnia francuscy dowódcy wydawali rozkaz za rozkazem zabraniając wojskom rozchodzić się po mieście, surowo zakazując gwałtów nad mieszkańcami i maruderstwa, polecając przeprowadzić tego samego wieczora ogólny apel; ale mimo wszelkie środki ludzie, którzy przedtem stanowili wojsko, rozpływali. się po mieście - bogatym, obfitującym w wygody i zapasy i pustym. Podobnie jak głodne stado idzie gromadą po czystym polu, ale natychmiast rozchodzi się niepowstrzymanie, gdy tylko natrafi na obfite pastwisko, tak samo niepowstrzymanie wojsko rozłaziło się po bogatym mieście.\nW Moskwie nie było mieszkańców, żołnierze więc wsiąkali w nią niby woda w piasek i niepowstrzymanie rozchodzili się na wszystkie strony z Kremla, gdzie uprzednio wkroczyli. Żołnierze kawalerii wchodząc do pozostawionego z całym mieniem domu kupieckiego i znajdując stoiska nie tylko dla swych koni ale i zbędne, szli mimo to zajmować dom stojący obok, gdyż wydawał im się lepszy. Wielu zajmowało po kilka domów, pisali na nich kredą, przez kogo zostały zajęte, kłócili się i nawet bili się z innymi oddziałami. Nie zdążywszy się jeszcze rozlokować, żołnierze wybiegali na ulicę oglądać miasto i słysząc, że wszystko jest porzucone, śpieszyli tam, gdzie można było brać darmo rzeczy cenne. Dowódcy szli, by powstrzymywać żołnierzy, i mimo woli sami wciągali się w to samo. W Hali Karetowej ocalały sklepy z powozami, tłoczyli się więc tam generałowie i wybierali sobie powozy i karety. Mieszkańcy, którzy pozostali, zapraszali do siebie dowódców, mając nadzieję zabezpieczyć się przed grabieżą. Bogactw było nieprzebrane mnóstwo; wszędzie wokół tego miejsca, które zajęli Francuzi, były jeszcze miejsca nie zbadane, nie zajęte, gdzie, jak się Francuzom wydawało, bogactw było jeszcze więcej. Toteż Moskwa wsysała ich w siebie coraz dalej. Zupełnie tak samo, jak gdy woda wyleje się na suchą ziemię i wskutek tego ginie woda i sucha ziemia, podobnie wskutek tego, że głodne wojsko weszło do bogatego, pustego miasta, znikło wojsko i znikło bogate miasto; i powstało bagno, pożary i maruderstwo. Francuzi przypisywali pożar Moskwy au patriotisme feroce de Rastopchine ; Rosjanie -bestialstwu Francuzów. W istocie zaś przyczyn pożaru Moskwy w tym sensie, by można odpowiedzialnością za ów pożar obciążyć jednego czy kilku ludzi - nie było i być nie mogło. Moskwa spłonęła wskutek tego, że znalazła się w takich warunkach, w jakich każde drewniane miasto musiało spłonąć, niezależnie od tego, czy w mieście było, czy nie było stu trzydziestu kiepskich sikawek pożarnych. Moskwa musiała spłonąć wskutek tego, iż mieszkańcy z niej wyjechali; i to tak nieuchronnie, jak musi się zająć kupa wiórów; na którą w ciągu kilku dni będą się sypać iskry. Drewniane miasto, w którym nawet w obecności mieszkańców -właścicieli domów i policji latem niemal codziennie wybuchały pożary, nie może nie spłonąć, jeśli nie ma w nim mieszkańców, a przebywają w nim tylko żołnierze palący fajki, rozkładający na placu Senackim ogniska z senackich krzeseł i dwa razy dziennie gotujący sobie jedzenie. Wystarczy, by w czasie pokoju wojska rozkwaterowały się po wsiach w jakiejś okolicy, a liczba pożarów w tej okolicy od razu się zwiększa. O ileż więc musi się zwiększyć prawdopodobieństwo pożarów w pustym drewnianym mieście, w którym rozkwaterowało się obce wojsko? Le patriotisme feroce de Rastopchine i bestialstwo Francuzów bynajmniej tu nie zawiniły. Moskwa zapaliła się od fajek, od kuchni, od ognisk, od niedbalstwa nieprzyjacielskich żołnierzy i mieszkańców, nie będących właścicielami domów. Jeśli nawet były podpalenia (co jest nader wątpliwe, nikt bowiem nie miał powodu do podpalania, a w każdym razie było to kłopotliwe i niebezpieczne), to nie można ich uznać za przyczynę, gdyż bez podpaleń byłoby to samo. Choć wygodnie było Francuzom obwiniać o bestialstwo Rastopczyna, Rosjanom zaś -obwiniać łotra Bonapartego albo póĽniej wkładać w ręce swego bohaterskiego narodu pochodnię, nie można nie dostrzegać, że takiej bezpośredniej przyczyny pożaru być nie mogło, Moskwa bowiem musiała spłonąć, jak musiałaby spłonąć każda wieś, fabryka, każdy dom, z którego wyjdą gospodarze, a do którego zostaną wpuszczeni obcy ludzie, by gospodarowali i warzyli sobie kaszę. Moskwa została spalona przez mieszkańców, to prawda; ale nie przez tych mieszkańców; którzy w niej zostali, lecz przez tych, którzy z niej wyjechali. Moskwa zajęta przez nieprzyjaciela nie ocalała jak Berlin, Wiedeń i inne miasta tylko wskutek tego, że jej mieszkańcy nie witali Francuzów chlebem i solą i nie oddawali im kluczy. ale że z niej wyjechali.\nGdyby Kozacy ścigali Francuzów nie zwracając uwagi na to, co się działo za nimi i wokół nich, wzięliby Murata i wszystko, co tu było. Dowódcy tego właśnie chcieli. Ale nie można było ruszyć z miejsca Kozaków, gdy dorwali się do zdobyczy i jeńców; Nikt nie słuchał rozkazów. Wzięto tutaj półtora tysiąca ludzi do niewoli, trzydzieści osiem armat, sztandary i co najważniejsze dla Kozaków konie, siodła, derki i najrozmaitsze przedmioty. Wszystkim tym trzeba się było zająć: zabezpieczyć jeńców; armaty, podzielić zdobycz, pokrzyczeć, nawet pobić się między sobą; wszystkim tym zajęli się Kozacy.\nTymczasem według dyspozycji: "Die erste Kolonne marschiert" itd., piechota spóĽnionych kolumn, którymi dowodził Bennigsen, a kierował Toll, ruszyła, jak trzeba i jak to zawsze bywa, przybyła gdzieś, ale nie na miejsce jej wyznaczone. I jak to zawsze bywa, ludzie wyszli ochoczo, ale z czasem zaczęli się zatrzymywać; słychać było głosy niezadowolenia, świadomi zamieszania ruszyli gdzieś z powrotem. pędzący galopem adiutanci i generałowie krzyczeli, złościli się, sprzeczali, mówili, że to zupełnie nie tam i że się spóĽniono, komuś wymyślano itd., a w końcu wszyscy machnęli ręką i poszli jedynie dlatego, żeby dokądkolwiek iść. "Dokądś tam zajdziemy". Rzeczywiście przyszli, ale nie tam, gdzie należało, a niektórzy nawet na wyznaczone miejsca, ale spóĽnili się tak, że przyjście ich nie przyniosło żadnej korzyści; przyszli chyba tylko po to, żeby w nich strzelano. Toll, który w bitwie grał rolę Weihrothera pod Austerlitz, przykładnie galopował z miejsca na miejsce i wszędzie znajdował wszystko zrobione na odwrót. Gdy było już zupełnie widno, wpadł w lesie na korpus Baggovouta, a korpus ten powinien był już dawno być przy Orłowie-Denisowie. Rozdrażniony i zmartwiony niepowodzeniem i sądząc, że ktoś musiał być za to odpowiedzialny, Toll popędził do dowódcy korpusu i robił mu ostro zarzuty mówiąc, że za to należy rozstrzeliwać. Baggovout, bojowy, stary, spokojny generał, również zmęczony wszystkimi przeszkodami, chaosem, sprzecznościami, ku zdziwieniu wszystkich i zupełnie wbrew swemu charakterowi wpadł we wściekłość i nagadał Tollowi nieprzyjemności.\n- Ja pouczeń nie potrzebuję od nikogo, a umierać ze swymi żołnierzami umiem nie gorzej niż inni - powiedział i z jedną dywizją poszedł naprzód. Wyszedłszy na pole pod francuski ostrzał, rozdrażniony a mężny Baggovout, nie biorąc pod uwagę, czy pożyteczna, czy szkodliwa będzie jego akcja z jedną tylko dywizją, ruszył naprzód i poprowadził swe wojska pod kule. Niebezpieczeństwo, pociski armatnie, kule, wszystko to było mu potrzebne w jego gniewnym nastroju. Padł od jednej z pierwszych kul, od następnych poległo wielu żołnierzy. I dywizja stała w ogniu jakiś czas zupełnie bezużytecznie.\nZa tę bitwę Kutuzow otrzymał order z brylantami, Bennigsen - również brylanty i sto tysięcy rubli, inni, stosownie do szarż, otrzymali również podarunki. Po tej bitwie nastąpiły jeszcze nowe przeniesienia w sztabie. "Oto jak robi się u nas zawsze, wszystko na wywrót!" - mówili po tarutińskiej bitwie rosyjscy oficerowie i generałowie, zupełnie tak samo, jak i teraz mówią, dając do zrozumienia, że ktoś tam głupi robi tak opacznie, a my zrobilibyśmy inaczej. Ale ludzie tak mówiący albo nie znają sprawy, o której mówią, albo okłamują się umyślnie. Żadna bitwa - pod Tarutinem, Borodinem czy pod Austerlitz - nie dokonywa się tak, jak przewidywali jej projektodawcy. jest to istotna okoliczność.\nNiezliczona ilość wolnych sił (gdyż człowiek nigdzie nie bywa tak wolny, jak w czasie bitwy, gdy idzie o życie lub śmierć) wpływa na kierunek bitwy i ten kierunek nigdy nie może być z góry przewidziany i nigdy nie odpowiada kierunkowi jakiejkolwiek jednej siły.\nJeżeli liczne siły, jednocześnie i różnorodnie skierowane, oddziałują na jakiekolwiek ciało, to kierunek ruchu tego ciała nie może być zgodny z żadną z tych sił, lecz będzie zawsze kierunkiem średnim, najkrótszym - tym, co w mechanice wyraża się przekątną równoległoboku sił.\nJeżeli w opisach historyków, zwłaszcza francuskich, znajdujemy, że ich wojny i bitwy toczą się według planu z góry określonego, to jedyny wniosek, jaki możemy z tego wyciągnąć - że opisy te nie są prawdziwe.\nBitwa tarutińska, oczywiście, nie osiągnęła tego celu, który miał na widoku Toll: po kolei, według dyspozycji, wprowadzić wojska do akcji; ani tego celu, który mógł mieć hrabia Orłow: wziąć do niewoli Murata; ani celu zniszczenia jednym ciosem całego korpusu, który mogli mieć Bennigsen i inni oficerowie; albo celu owego oficera pragnącego znaleĽć się w bitwie i odznaczyć się; albo Kozaka, który chciał wziąć więcej zdobyczy, niż wziął itd. Jeżeli jednak celem było to, czego rzeczywiście dokonano, i to, co było wtedy ogólnym pragnieniem wszystkich Rosjan (wypędzenie Francuzów z Rosji i zniszczenie ich armii), to będzie zupełnie zrozumiałe, że bitwa pod Tarutinem, właśnie wskutek jej niekonsekwencji, była tym, co potrzebne było w owym okresie kampanii. Trudne i niemożliwe jest przedstawienie sobie jakiegoś innego rozwiązania tej bitwy, bardziej celowego niż to, które nastąpiło. Przy bardzo małym wysiłku, przy wielkim zamieszaniu i znikomych stratach osiągnięto większe rezultaty niż w całej kampanii, dokonano przejścia od cofania się do akcji zaczepnej, ujawniono słabość Francuzów i zadano owo pchnięcie, na kt6re tylko czekały wojska napoleońskie, żeby rozpocząć ucieczkę.\nNapoleon wkracza do Moskwy po wspaniałym zwycięstwie de la Moskova; zwycięstwo jest niewątpliwe, gdyż pole walki pozostało przy Francuzach. Rosjanie cofają się i oddają stolicę. Moskwa pełna żywności, broni, amunicji i niezliczonych bogactw - w rękach Napoleona. Wojsko rosyjskie, dwa razy słabsze niż francuskie, w ciągu miesiąca nie czyni ani jednej próby natarcia.\nPołożenie Napoleona - najświetniejsze. Do tego, aby z dwukrotnie większymi siłami runąć na resztki rosyjskiej armii i zniszczyć ją; do tego, żeby zawrzeć korzystny pokój albo, na wypadek odmowy, zrobić manewr zagrażający Petersburgowi; do tego, żeby nawet w wypadku niepowodzenia wrócić do Smoleńska albo Wilna lub pozostać w Moskwie; do tego, słowem, żeby utrzymać to wspaniałe położenie, w jakim znajdowało się wówczas wojsko francuskie, wydawałoby się, nie trzeba szczególnego geniuszu. Do tego trzeba było zrobić najprostszą i najłatwiejszą rzecz: nie pozwolić wojsku, aby grabiło, przygotować zimową odzież, której wystarczyłoby w Moskwie dla całej armii, i we właściwy sposób zmagazynować prowiant znajdujący się w Moskwie, który mógł wystarczyć na dłużej niż pół roku (według danych historyków francuskich) dla całego wojska. Napoleon, ten geniusz nad geniuszami, władca armii, jak twierdzą historycy, nic takiego nie zrobił. Nie tylko nic takiego nie zrobił, lecz gorzej, użył całej swej władzy na to, aby ze wszystkich znanych mu dróg działania wybrać taką, która była najgłupsza i najbardziej zgubna. Ze wszystkiego, co mógł Napoleon uczynić: zimować w Moskwie, iść na Petersburg, iść na Niżni Nowogród, cofać się, iść bardziej na północ albo na południe tą drogą, którą poszedł póĽniej Kutuzow, słowem, o jakimkolwiek by wyjściu pomyśleć - nic bardziej głupiego i zgubniejszego niż to, co przedsięwziął Napoleon, tj. pozostawać w Moskwie do paĽdziernika, pozwalając wojsku grabić miasto; potem wahając się, zostawić garnizon w Moskwie, wyjść z niej, zbliżyć się do Kutuzowa, nie wydać bitwy, pójść na prawo, dojść do Małojarosławca, znowu nie próbując się przebić, pójść nie tą drogą, którą szedł Kutuzow, lecz wrócić na Możajsk spustoszoną drogą smoleńską nic głupszego i bardziej zgubnego dla wojska nie można było wymyślić, jak to potwierdziły następstwa, Niech najbardziej umiejętni strategowie - zakładając, że Napoleon chciał zgubić swą armię - pokażą jakąś inną kolejność działania, która by tak niechybnie i niezależnie od wszystkiego, co przedsięwzięły wojska rosyjskie, tak całkowicie zniszczyła całą armię francuską, jak to zrobił Napoleon!\nGenialny Napoleon zrobił to. Ale powiedzieć, że Napoleon dlatego zniszczył swą armię, że tego chciał albo dlatego, że był bardzo głupi, byłoby również tak samo niesłuszne, jak twierdzenie, że Napoleon doprowadził swe wojska pod Moskwę dlatego, że chciał, i dlatego że był bardzo mądry i genialny. W pierwszym i drugim wypadku osobiste jego działanie, nie mające większego znaczenia niż osobiste działanie każdego żołnierza, było tylko zgodne z tymi prawami, według których dokonywało się zjawisko. Zupełnie fałszywie (tylko dlatego, że skutki nie usprawiedliwiły działania Napoleona) przedstawiają nam historycy, że siły Napoleona osłabły w Moskwie. Zupełnie tak samo jak poprzednio, jak póĽniej, w roku trzynastym, Napoleon zużył całą swą umiejętność i siły, żeby uczynić wszystko, co mógł najlepszego, dla siebie i dla swej armii. Działanie Napoleona w tym czasie jest nie mniej zadziwiające niż w Egipcie, we Włoszech, w Austrii i Prusach. Nie wiemy ściśle, w jakim stopniu geniusz Napoleona przejawił się w Egipcie, gdzie czterdzieści wieków patrzyło na jego wielkość, ponieważ wszystkie te wielkie zwycięstwa przedstawiają nam tylko Francuzi. Nie możemy należycie ocenić jego geniuszu w Austrii i Prusach, gdyż dane o jego tam działaniu musimy czerpać ze Ľródeł francuskich i niemieckich; a niepojęte przejście do niewoli korpusów bez bitwy i poddawanie się twierdz bez oblężenia musiały skłaniać Niemców do uznania jego geniuszu, jedynego usprawiedliwienia takiej wojny, którą prowadzono w Niemczech. Ale my, chwała Bogu, nie mamy potrzeby uznawania jego geniuszu, aby ukryć swój wstyd. Zapłaciliśmy za to, żeby mieć prawo patrzeć na sprawę prosto i prawdziwie, i nie wyrzekniemy się tego prawa.\nJego działanie w Moskwie jest równie zdumiewające i genialne, jak wszędzie. Rozkazy za rozkazami i plany za planami sypią się od czasu zajęcia Moskwy aż do wyjścia z niej. Nieobecność mieszkańców; brak delegacji i pożar miasta nie zaniepokoiły go. Nie spuszcza z oka ani dobra swej armii, ani działań nieprzyjaciela, ani pomyślności narodów Rosji, ani kierownictwa sprawami Paryża, ani dyplomatycznych rozmyślań o przyszłych warunkach pokoju.\nW niewoli, w baraku, Pierre pojął nie rozumem, lecz całą swą istotą, swoim życiem, że człowiek stworzony jest do szczęścia, że szczęście tkwi w nim, w zaspokojeniu zwykłych ludzkich potrzeb, i że nieszczęście pochodzi nie z braku, lecz z nadmiaru; ale teraz, podczas ostatnich trzech tygodni marszu, pojął jeszcze jedną nową, pocieszającą prawdę - poznał, że na świecie nie ma nic strasznego. Zrozumiał, że podobnie jak nie ma na świecie położenia, w którym by człowiek był szczęśliwy i zupełnie wolny, nie ma też i stanu, w którym by był całkowicie nieszczęśliwy i pozbawiony wolności. Zrozumiał, że jest granica cierpień i granica wolności i że granica ta jest bardzo bliska; że człowiek cierpiący z tego powodu, iż w jego pościeli z płatków róż zwinął się listek, cierpi tak samo, jak cierpiał teraz on zasypiając na gołej, mokrej ziemi i ziębnąc z jednej strony, a ogrzewając drugą; że kiedy czasem wkładał swe wąskie balowe pantofle, cierpiał tak samo jak teraz, gdy szedł już zupełnie bosy (obuwie jego dawno już się rozleciało), z pokaleczonymi stopami. Zrozumiał, że kiedy z własnej, jak mu się zdawało, woli ożenił się ze swą żoną, nie był bardziej wolny niż teraz, gdy go zamykano na noc w stajni. Z tego wszystkiego, co póĽniej sam nazywał cierpieniem, ale czego wtedy prawie nie odczuwał, najważniejsze były bose nogi, poobcierane, pokryte strupami. (Końskie mięso było smaczne i pożywne; saletrzany osad prochu, używany zamiast soli, był nawet przyjemny; nie było bardzo zimno, w dzień podczas marszu zawsze było gorąco, a w nocy paliły się ogniska; wszy, gryzące go, ogrzewały mu ciało.) Jedno było ciężkie z początku - nogi.\nW drugim dniu marszu, obejrzawszy przy ognisku swe rany, Pierre sądził, że nie będzie mógł zrobić kroku; ale gdy wszyscy się podnieśli, poszedł i on kulejąc, a potem, gdy się rozgrzał - szedł bez bólu, chociaż ku wieczorowi jeszcze boleśniej było patrzeć na nogi. Ale nie patrzył na nie i myślał o czym innym. Dopiero teraz Pierre zrozumiał całą żywotność człowieka i zbawczą siłę odwracania uwagi, którą człowiek posiada na podobieństwo klapy bezpieczeństwa w maszynach parowych, przez którą ulatnia się zbyteczna para, gdy tylko jej ciśnienie przewyższa zwykłą normę.\nNie widział i nie słyszał, jak strzelano do jeńców, którzy nie nadążali, chociaż więcej niż stu zginęło w ten sposób. Nie myślał o Karatajewie, który słabł nieustannie i widać niedługo już powinien był ulec podobnemu losowi. Jeszcze mniej myślał Pierre o sobie. Im trudniejsze stawało się jego położenie, im cięższa przyszłość, tym bardziej niezależnie od tego położenia, w którym się znajdował, nawiedzały go radosne i uspokajające myśli, wspomnienia i obrazy.\nPierre, jak to przeważnie bywa, poczuł cały ciężar fizycznych cierpień i wysiłków, doświadczonych w niewoli, dopiero wtedy, gdy się te wysiłki i cierpienia skończyły. Po uwolnieniu z niewoli przyjechał do Orła i na trzeci dzień po przyjeĽdzie, gdy miał pojechać do Kijowa, zachorował i przeleżał w Orle trzy miesiące; zapadł, jak mówili doktorzy, na żółciową gorączkę. Mimo że doktorzy leczyli go, puszczali mu krew i dawali lekarstwa, wyzdrowiał. Wszystko, co się z nim działo od czasu uwolnienia aż do choroby, nie wywarło na nim żadnego wrażenia. Pamiętał tylko szarą, mroczną, to deszczową, to śnieżną pogodę, wewnętrzną melancholię fizyczną, ból w nogach, w boku; pamiętał ogólne wrażenie nieszczęść i cierpień ludzi; pamiętał niepokojącą go ciekawość oficerów i generałów, którzy zadawali mu pytania; trudności w znalezieniu kolaski i koni - i najważniejsze, pamiętał o braku zdolności myślenia i odczuwania w tym czasie. W dniu swego uwolnienia widział ciało Pieti Rostowa. Tegoż dnia dowiedział się, że książę Andrzej żył przeszło miesiąc po bitwie pod Borodinem i dopiero niedawno umarł w Jarosławiu w domu Rostowów. Tegoż dnia Denisow. komunikujący mu tę wiadomość, wspomniał o śmierci Helene, przypuszczając, że Pierre już dawno wie o tym. Wszystko to wydawało mu się tylko dziwne, czuł, że nie może zrozumieć znaczenia tych wiadomości. Śpieszył się tylko, aby jak najprędzej wyjechać z tych miejsc, gdzie się ludzie wzajemnie zabijali, do jakiejś cichej przystani i tam przyjść do siebie, odpocząć i przemyśleć wszystko to dziwne i nowe, czego się dowiedział w tym czasie. Ale zaraz po przyjeĽdzie do Orła zachorował. Ocknąwszy się po swej chorobie, Pierre ujrzał koło siebie dwóch swych służących, którzy przyjechali z Moskwy - Terentia i Waśkę - i starszą księżniczkę, która mieszkała w Jelcu, majątku Pierre'a, i dowiedziawszy się o jego uwolnieniu i chorobie, przyjechała, by go pielęgnować. W czasie rekonwalescencji Pierre powoli tylko odzwyczajał się od wspomnienia wrażeń, do jakich przywykł w czasie ostatnich miesięcy, i przyzwyczajał się do tego, że go nikt jutro nie popędzi, że mu nikt nie zabierze cieplej pościeli i że na pewno będzie miał obiad i herbatę, i kolację. Ale we śnie długo jeszcze widział się w warunkach niewoli. Również z wolna zaczął pojmować te nowiny, o których się dowiedział po wyjściu z niewoli: śmierć księcia Andrzeja, śmierć żony, klęska Francuzów.\nRadosne poczucie wolności, tej pełnej, nie do odebrania, właściwej człowiekowi wolności, którą uświadomił sobie pierwszy raz na pierwszym postoju po wyjściu z Moskwy -przepełniało duszę Pierre'a w czasie rekonwalescencji. Dziwił się, że tej wewnętrznej wolności, niezależnie od wszelkich zewnętrznych warunków, towarzyszy teraz jakby z nadmiarem, z przepychem wolność zewnętrzna. Był samotny w obcym mieście, bez znajomych. Nikt niczego od niego nie żądał, nigdzie go nie posyłano. Miał wszystko, co mu było potrzebne; pozbył się stałych, przedtem nękających go myśli o żonie, bo i jej już nie było. "Ach, jak dobrze! Jak świetnie! -mówił sobie, gdy mu przysuwano czysto nakryty stół z wonnym bulionem, gdy się kładł na spoczynek w miękką, czystą pościel albo gdy sobie przypominał, że nie ma już żony i Francuzów. - Ach, jak dobrze, jak cudownie! - I z dawnego przyzwyczajenia zadawał sobie pytanie: - No, a co potem? Co będę robił? - I zaraz sobie odpowiadał: -Nic. Będę żył. Ach, jak cudownie!"\nTo, co go dawniej dręczyło, czego nieustannie szukał - cel życia, przestało istnieć dla niego. Ten poszukiwany cel życia teraz nie istniał dla niego nieprzypadkowo, w obecnej chwili, lecz czuł, że go nie ma i być nie może. Właśnie to nieistnienie celu dawało mu tę pełną radosną świadomość wolności, która stanowiła w tym czasie jego szczęście.\nNie mógł mieć celu, dlatego że wierzył - wierzył nie w jakiekolwiek zasady albo słowa, albo myśli, ale wierzył w żywego, stale odczuwanego Boga. Przedtem szukał Go w celach, które sobie stawiał. To poszukiwanie celu było tylko poszukiwaniem Boga. I niespodzianie poznał w niewoli nie ze słów, nie rozumowaniem, lecz bezpośrednim uczuciem to, co dawno mu już mówiła niania: że Bóg jest, oto On, tu, wszędzie. Poznał w niewoli, że Bóg w Karatajewie jest bardziej wielki, nieskończony i niepojęty niż w uznawanym przez masonów Budowniczym wszechświata. Doświadczał uczucia człowieka, który znalazł pod swymi nogami to, czego szukał, wtedy gdy wytężał wzrok, patrząc daleko przed siebie. Całe życie patrzył gdzieś tam nad głowami otaczających go ludzi, a nie trzeba było wcale natężać wzroku, lecz tylko patrzeć przed siebie.\nPrzedtem w niczym nie umiał dojrzeć tego, co wielkie, niepojęte, nieskończone. Odczuwał tylko, że powinno ono być gdzieś, i poszukiwał go. We wszystkim, co bliskie i zrozumiałe, widział tylko ograniczenie, małość, powszedniość, bezmyślność. Uzbrajał się w umysłową lunetę i patrzył daleko, tam gdzie ta małość, powszedniość, zacierając się w mglistej dali, wydawały mu się wielkie i nieskończone tylko dlatego, że były niewyraĽne, mgliste. Tak mu się przedstawiało życie Europy, polityka, masoni, filozofia, filantropia. Ale i wtedy w chwilach, które uważał za słabość - rozum jego przenikał w tę dal i widział w niej tę samą poziomość, powszedniość, bezmyślność. Teraz nauczył się znajdować we wszystkim wielkość, wieczność i nieskończoność i dlatego, naturalnie, żeby to widzieć, żeby się tym rozkoszować - odrzucił lunetę, przez którą patrzył dotychczas ponad głowami ludzi i radośnie obserwował wkoło siebie wiecznie zmienne, wiecznie wielkie, niepojęte i nieskończone życie. A im bliżej patrzył, tym bardziej był spokojny i szczęśliwy. Dręczące pytanie: "Po co?", które przedtem obalało wszystkie jego umysłowe konstrukcje, teraz nie istniało dla niego. Obecnie na pytanie: "Po co?", miał w duszy zawsze gotową prostą odpowiedĽ: "Po to, że istnieje Bóg, ten Bóg, bez którego woli nie spada włos z głowy ludzkiej".\nSłowa przypadek i geniusz nie oznaczają nic, co by istniało rzeczywiście, i dlatego nie mogą być określone. Słowa te oznaczają jedynie pewien stopień rozumienia zjawisk. Nie wiem, dlaczego następuje takie oto zjawisko; myślę, że nie mogę wiedzieć; dlatego nie chcę wiedzieć i mówię: p r z y p a d e k. Widzę siłę wywołującą działanie niewspółmierne z ogólnoludzkimi właściwościami; nie rozumiem, dlaczego się to dzieje, i mówię: g e n i u s z.\nDla stada baranów ten baran, którego owczarz co wieczór zapędza do osobnej zagrody z dodatkową paszą i przez to baran staje się dwa razy grubszy, może się wydawać geniuszem. I ta okoliczność, że co wieczór ten właśnie baran idzie nie do ogólnej owczarni, lecz do wydzielonej zagrody z owsem, i że tego właśnie, tego samego barana, obrośniętego tłuszczem, zarzyna się na mięso, może się wydawać uderzającym połączeniem genialności z całym mnóstwem niezwykłych przypadków; Ale wystarczy, żeby barany przestały myśleć, że wszystko, co się im przydarza, dzieje się jedynie dla osiągnięcia ich baranich celów; wystarczy przypuścić, że wydarzenia ich dotyczące mogą również mieć cele niezrozumiałe dla nich, wówczas ujrzą jednolitość i konsekwencję w tym, co się dzieje z tuczonym baranem. Jeżeli nie będą wiedzieć, w jakim celu się go tuczy, przynajmniej będą wiedzieć, że wszystko, co się wydarzyło z baranem, wydarzyło się nieprzypadkowo, i już nie będzie potrzeby pojęć ani przypadku, ani geniusza.\nJedynie wyrzekając się poznania bliskiego, zrozumiałego celu i uznając, że cel ostateczny jest nam niedostępny, zobaczymy konsekwencję i celowość w życiu postaci historycznych; odsłoni się nam przyczyna tego niewspółmiernego z ogólnoludzkimi właściwościami działania, którego dokonują, i niepotrzebne nam będą słowa: p r z y p a d e k i g e n i u s z.\n1751179 odwiedzający (4919668 wejścia)


BISK DOZOWNIK - DOM BISK\nOd ręki Produkt dostępny w naszym magazynie. Wysyłamy codziennie o 14.00(8) W ciągu 24 h Produkt dostarczany codziennie do magazynu CHEMKO przez producenta(5)\nBISK Dozownik kuchenny - zestaw 3el. biały\nBISK Dozownik kuchenny - zestaw 3el. czarny\nBISK Dozownik kuchenny - zestaw 3el. szary\nBISK Dozownik mydła wiszący stalowy\nBISK Dystrybutor mydła w pianie P1 biały 750ml\nBISK GRAMA dozownik biały\nDozownik z ceramicznej kolekcji GRAMA doskonale komponuje się z wnętrzami w stylu minimalistycznym oraz skandynawskim. Seria, obok oszczędnej estetyki, wyróżnia się dbałością o szczegóły wykończenia oraz łatwością czyszczenia.\nDozownik mydła z uchwytem z kolekcji OREGON. Mocowany do ściany za pomocą śrub. Wykonany ze znalu pokrytego chromem oraz mrożonego szkła waga: 0,360kg szerokość: 75mm głębokość: 120mm wysokość: 165mm\nBISK Pompka do dozownika zapas multi\nBISK STAR DOZOWNIK MYDŁA SREBRNY\nBISK VIGO Dozownik mydła z uchwytem chrom


Czasem ratuje nam życie,… | Film\nCzasem ratuje nam życie,…\nRównie wiele oblicz matek możemy dostrzec w popkulturze. Z okazji święta rodzicielek wybraliśmy kilka postaci, które naszym zdaniem okazały się najlepszymi mamami. Sięgnęliśmy do anime, seriali, filmów i komiksów, więc spodziewajcie się sporej różnorodności!\nA czy Twoja mama jest tak fajna, jak te z listy? Oczywiście, że tak, bo każda mama to prawdziwa superbohaterka! Mam nadzieję, że w dniu ich święta obdarowaliście swoje rodzicielki całusami, miłym słowem, kwiatkami i czekoladkami. Nie zapomnijcie jednak, aby robić to też w pozostałe dni roku.\nZapraszamy do tekstu!\nMama na medal. 10 matek z popkultury, które pokochaliśmy jak własne\npokaż spoiler #dzienmatki #popkultura #film #filmy #gry #anime #animedyskusja #komiks #leniwapopkultura\nPoprzedni wpisOglądałem drugi raz…\nNastępny wpisMłode Wilki 3. Konon i…\nozonowanie warszawa - dobry logopeda - kosmetyczka siechnice


Strona WWW - O programie\nMiejski Program "Wychowawca Podwórkowy"\nNa podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r. poz. 994)1) oraz art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r.o pomocy społecznej ( Dz. U. z 2018 r.poz. 1508)2) w związku z art. 176 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej ( Dz. U. z 2018 r. poz. 998)3) uchwala się co następuje:\n§ 1. Przyjmuje się Miejski Program "Wychowawca Podwórkowy" na lata 2019-2023, stanowiący załącznik do niniejszej uchwały.\nW dzisiejszych czasach wpływ niekontrolowanych treści masowej informacji promujących agresywne i przestępcze wzorce zachowań powoduje, iż coraz więcej dzieci i młodzieży spędza czas wolny w sposób ryzykowny, z możliwością dostępu do substancji psychoaktywnych. Niedostateczna oferta atrakcyjnych i bezpłatnych form alternatywnego spędzania czasu pozaszkolnego nie daje możliwości rozwijania zainteresowań, talentów i pasji. Niska skuteczność oddziaływań profilaktyczno – wychowawczych i resocjalizujących stosowanych wobec małoletnich powoduje wzrost liczby zachowań agresywnych ze strony często bardzo młodych ludzi, a bezsilność społeczna w tej sprawie powoduje obniżenie poczucia bezpieczeństwa wśród mieszkańców lokalnych środowisk. U dzieci i młodzieży podejmującej zachowania ryzykowne częściej niż u ich rówieśników, którzy tych zachowań nie podejmują, występuje brak umiejętności rozwiązywania problemów, adekwatnego reagowania na sytuacje trudne, radzenia sobie z emocjami, niska samoocena. Szczególne znaczenie w podejmowaniu ryzykownych zachowań przez młodzież przypisuje się negatywnym wpływom rówieśniczym (posiadanie przyjaciół, którzy modelują zachowania problemowe), niskiej motywacji do osiągania sukcesów życiowych (w szkole, w życiu rodzinnym i zawodowym) oraz niskim osiągnięciom w nauce (niska średnia ocen szkolnych), emigracji rodziców (pozostawienie z babcią, ciocią itp.). Na niedostosowanie społeczne dziecka skłonni jesteśmy niejednokrotnie patrzeć powierzchownie. W efekcie „leczymy” skutki , bez usuwania istoty zjawiska.\nMiejski Program „Wychowawca Podwórkowy” przewidziany do realizacji na lata 2016- 2018 jest odpowiedzią na potrzeby środowisk lokalnych jak również środowisk zagrożonych niedostosowaniem społecznym.\nZadaniem wychowawców podwórkowych jest: animacja czasu wolnego dzieci i młodzieży, inicjowanie działań mających na celu naukę młodego pokolenia umiejętności społecznych, prawidłowej komunikacji oraz pozytywnych relacji w rodzinie, szkole, grupie rówieśniczej i środowisku lokalnym. Innym aspektem pracy podwórkowej jest pomoc w rozwiązywaniu różnego rodzaju trudności i problemów dzieci, zarówno szkolnych, socjalnych, rodzinnych jak i prawnych poprzez działania korekcyjne i naprawcze. W tych elementach Miejski Program „Wychowawca Podwórkowy” jest spójny ze Strategią Rozwiązywania Problemów Społecznych Miasta Białegostoku na lata 2011-2020. Jest on ważnym obszarem wsparcia rodziny w jej funkcjach opiekuńczo-wychowawczych, poszerzaniem oferty dotyczącej wypełniania czasu wolnego (pozaszkolnego) dzieciom i młodzieży. Zajęcia animacyjne, rekreacyjne, tematyczne, kulinarne, taneczne, wokalne oraz sportowe dają możliwość rozwijania umiejętności i zainteresowań dzieci, a projekty profilaktyczne i wyjazdy integracyjne uczą umiejętności społecznych, komunikacji w grupie oraz pozytywnie kształtują osobowość młodego pokolenia.\n2.1. Cel strategiczny programu.\nPrzeciwdziałanie patologiom społecznym oraz zapobieganie społecznie nieakceptowanym\nzachowaniom dzieci i młodzieży poprzez organizowanie im czasu wolnego, rozwijanie ich\nzainteresowań oraz prowadzenie działań profilaktycznych.\n1. Wypracowanie optymalnego, dostosowanego do różnorodnych warunków modelu pracy profilaktyczno – wychowawczej w środowisku otwartym.\n2. Kształtowanie nawyku uczestnictwa w zajęciach sportowo – rekreacyjnych jako elementu profilaktyki prozdrowotnej i przeciwalkoholowej.\n3. Kształtowanie umiejętności współistnienia oraz współdziałania w grupie rówieśniczej i społecznej przez wspólną naukę, zabawę i wybór właściwych form spędzania wolnego czasu.\n4. Modyfikowanie niepożądanych zachowań, kształtowanie trwałych zasad i wartości u młodzieży gimnazjalnej i ponadgimnazjalnej poprzez udział w projektach i programach profilaktycznych, warsztatach tematycznych, zajęciach z komunikacji społecznej.\n5. Aktywizacja społeczności lokalnej w tym głównie rodziców i opiekunów do działań na rzecz ograniczenia zachowań patologicznych dzieci i młodzieży, podniesienie poziomu wiedzy rodziców na temat zachowań ryzykownych oraz budowanie efektywnych mechanizmów współpracy międzyinstytucjonalnej.\n6. Pomoc w rozwiązywaniu trudności i problemów dzieci, zarówno szkolnych, socjalnych, rodzinnych i prawnych poprzez działania korekcyjne i naprawcze.\n3. Kierunki działań.\n1. Upowszechnianie i inicjowanie alternatywnych form spędzania czasu wolnego wśród dzieci i młodzieży oraz ich rodziców.\n2. Zwiększenie dostępności do masowych form spędzania czasu wolnego.\n3. Rozwijanie umiejętności i zdolności dzieci i młodzieży ze środowisk zagrożonych niedostosowaniem społecznym.\n4. Zapewnienie dzieciom i młodzieży dostępu do różnorodnych form kultury, nauki i sportu.\n5. Współpraca z rodzicami i opiekunami mającymi problemy wychowawcze, edukacyjne i psychologiczne.\n6. Profesjonalizacja kadry wychowawców podwórkowych poprzez udział w szkoleniach i warsztatach podnoszących ich wiedzę i kompetencję.\n1. Liczba dzieci korzystających z alternatywnych form spędzania czasu wolnego.\n2. Liczba rodziców korzystających z różnorodnych form pomocy.\n3. Liczba udzielonych porad rodzicom i opiekunom prawnym.\n4. Liczba dzieci skierowanych przez pedagogów i asystentów rodziny.\n5. Liczba przeprowadzonych imprez, warsztatów i projektów autorskich.\n6. Liczba wyjazdów wakacyjnych, feryjnych i akcji weekendowych.\n7. Liczba szkół podstawowych i ponadpodstawowych w zakresie współpracy środowisk lokalnych.\n8. Liczba wychowawców podwórkowych prowadzących działania o charakterze animacyjnym, profilaktycznym i naprawczym.\n9. Liczba osób biorących udział w szkoleniach w zakresie animacji czasu wolnego, pracy z dzieckiem i rodziną, profilaktyki i socjoterapii.\n10. Liczba wychowawców podwórkowych, instruktorów i specjalistów zatrudnionych w programie.\n5. Oczekiwane rezultaty.\n1. Wzrost liczby dzieci i młodzieży do tej pory nie uczestniczących w zajęciach programowych.\n2. Poszerzenie rejonów pracy wychowawcy o nowe obszary działań oraz poszerzanie oferty pracy wychowawczej w rejonach miasta szczególnie narażonych na wykluczenie społeczne i niedostosowanie społeczne.\n3. Ograniczenie wśród dzieci i młodzieży zachowań agresywnych i społecznie nieakceptowanych;\n4. Zaspokojenie różnorodnych potrzeb dzieci i młodzieży: bezpieczeństwa, przynależności, szacunku, akceptacji, aktywności fizycznej;\n5. Zmniejszenie liczby dzieci i młodzieży eksperymentującej z alkoholem i innymi środkami uzależniającymi;\n6. Zwiększenie poczucia bezpieczeństwa wśród mieszkańców białostockich osiedli;\n7. Zwiększenie świadomości, wiedzy i umiejętności dzieci i młodzieży w zakresie specyfiki zagrożeń oraz możliwości ich unikania;\n8. Odkrycie twórczych uzdolnień uczestników programu, talentów w różnych dziedzinach;\n9. Profesjonalizacja kadry pełniącej rolę wychowawcy podwórkowego w obszarze pracy z dziećmi zagrożonymi niedostosowaniem społecznym oraz z „dziećmi ulicy”;\n10. Wypracowanie optymalnego, dostosowanego do różnorodnych warunków modelu pracy\nprofilaktyczno-wychowawczej w środowisku otwartym.\n6. ADRESACI PROGRAMU:\nDzieci i młodzież z białostockich osiedli mieszkaniowych w przedziale wiekowym 5-18 lat.\nProgram realizowany będzie w latach 2016-2018, jako praca całoroczna (w praktyce ramy czasowe realizacji programu będą modyfikowane w zależności od założeń i działań projektu).\nRealizacja projektu odbywać się będzie na białostockich osiedlach, boiskach, kompleksach sportowych we współpracy ze szkołami i spółdzielniami mieszkaniowymi zaplanowana jako proces ciągły. W zależności od identyfikowanych potrzeb dzieci i młodzieży oraz pory roku i warunków atmosferycznych zajęcia odbywają się na wolnym powietrzu (boiska i place) bądź w udostępnianych przez spółdzielnie oraz szkoły pomieszczeniach. Czas zajęć obejmuje godziny popołudniowe w dni robocze oraz soboty (w trakcie roku szkolnego) oraz dni powszednie w okresie wakacyjnym w dogodnym dla uczestników czasie. W okresie wakacyjnym ilość godzin prowadzonych przez wychowawców zajęć powinna być tak, jak dotychczas większa niż w roku szkolnym (z uwagi na długość dnia, okres wakacyjny, większą ilość dzieci biorących udział w programie). Na osiedlach, gdzie zagrożenie patologiami społecznymi i niedostosowaniem społecznym jest zdecydowanie większe, godziny pracy wychowawców powinny być również zwiększone. Do takich osiedli zaliczyć należałoby Os. TBS, Os. Dziesięciny, Os. Dojlidy w rejonie ul. Dojnowskiej,\nOs. Starosielce. We współpracy ze szkołami i innymi organizacjami realizowane będą projekty edukacyjne,\nprofilaktyczne i naprawcze.\n9. Realizacja programu.\n1. Urząd Miejski w Białymstoku:\n2. Pogotowie Opiekuńcze:\n- bezpośrednia realizacja działań Programu.\n3. Uczelnie wyższe:\n Uniwersytet w Białymstoku;\n Wyższa Szkoła Wychowania Fizycznego i Turystyki w Białymstoku;\n Niepaństwowa Wyższa Szkoła Pedagogiczna;\n4. Zarząd Mienia Komunalnego, białostockie spółdzielnie mieszkaniowe i rady osiedlowe:\n5. Szkoły podstawowe, gimnazjalne i ponadgimnazjalne Miasta Białegostoku:\n7. Komenda Miejska Policji.\n8. Organizacje pozarządowe, miejskie jednostki organizacyjne i wolontariat.\n10. Warunki umożliwiające realizację programu.\n1. Udostępnienie przez szkoły znajdujące się w obrębie realizacji programu – boisk szkolnych oraz sal gimnastycznych (w miarę możliwości i potrzeb Programu „Wychowawca Podwórkowy”);\n2. Udostępnienie przez spółdzielnie mieszkaniowe pomieszczeń znajdujących się na terenie osiedla z możliwością nieodpłatnego korzystania przez realizatorów;\n3. Udostępnienie boisk i placów osiedlowych na działania wychowawców podwórkowych;\n4. Zapewnienie materiałów do prowadzenia zajęć plastycznych, sportowych i innych;\n5. Aktywizacja lokalnych firm i przedsiębiorstw na rzecz wsparcia realizacji programu.\n11. Bezpośredni realizatorzy programu.\nWychowawca podwórkowy pracujący pod opieką merytoryczną koordynatora programu.\nRolę WYCHOWAWCY PODWÓRKOWEGO mogą pełnić:\n- studenci wyższych uczelni - kierunków o profilu pedagogicznym, resocjalizacyjnym, wychowania fizycznego, turystyki i rekreacji lub innej specjalizacji, dającej możliwości rozwijania zainteresowań\npodopiecznych (studia dzienne i zaoczne);\n- absolwenci w/w kierunków;\n- osoby posiadające uprawnienia instruktorskie w różnych dziedzinach sportowych i innych, którzy spełniają następujące kryteria:\na) osoby niekarane;\nb) posiadające dodatkowe specjalności o charakterze: muzycznym, plastycznym, tanecznym, sportowym, potwierdzone odpowiednimi dokumentami;\nc) posiadające umiejętności współpracy w grupie, nawiązywania kontaktów interpersonalnych, organizowania zajęć czasu wolnego dla różnych grup wiekowych;\nd) spełniające kryteria art. 26 ust. 2 Ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej z dnia 9 czerwca 2011r.;\ne) podejmą działanie jako wychowawca podwórkowy w następujących formach: praktyka studencka, umowa – zlecenie, umowa o pracę, porozumienie woluntarystyczne (zgodne z ustawą o działalności pożytku publicznego i wolontariacie).\nf) wolontariusz/stażysta powinien uzyskać akceptację koordynatora programu do prowadzenia określonych działań.\n12. Monitoring i sprawozdawczość.\nProgram monitorowany będzie corocznie, zaś dane uzyskane z monitoringu pozwolą na proces ewaluacyjny Programu. Coroczne uzyskiwanie informacji od realizatorów programu, będzie miało na celu wskazanie stopnia realizacji celu strategicznego i celów szczegółowych, przypisanych do konkretnych kierunków działań. Na zakończenie okresu trwania programu przewiduje się sporządzenie podsumowania na bazie analizy z rocznych sprawozdań. Partnerzy programu ponoszą odpowiedzialność za poprawny przebieg realizacji programu w zakresie powierzonych zadań. Bieżące informacje z realizacji działań programowych będą sporządzane przez wychowawców i przekazywane koordynatorom projektu. Koordynator programu będzie kreował nowe formy pracy, nawiązywał współpracę z nowymi instytucjami, organizacjami, które mogą przyczynić się do poszerzenia oferty programu. Otrzymane informacje pozwolą na ocenę skuteczności i efektywności podjętych działań w latach 2016-2018. Uzyskane wnioski pozwolą na wypracowanie założeń programowych programu na kolejne lata.\n13. Źródła finansowania:\nFinansowanie Programu odbywać się będzie ze środków budżetowych. Mogą być również pozyskiwane środki pozabudżetowe ( z innych źródeł, w tym z programów rządowych oraz środków UE).\n14. Standardy pracy Wychowawcy Podwórkowego.\n14.1. Zakres działania Wychowawcy Podwórkowego.\n1. Organizowanie czasu wolnego dzieciom i młodzieży z białostockich osiedli mieszkaniowych w godzinach popołudniowych w ciągu tygodnia;\n2. Oferowanie ciekawych form spędzania tego czasu - różnorodnych zajęć profilaktycznych, rekreacyjnych, sportowych czy gier zespołowych, wspólnych wyjść (do kina, teatru, na basen, na wystawy, na wycieczki), zajęć plastycznych, spotkań z ciekawymi ludźmi, itp.;\n3. Zajęcia uczące dzieci różnych umiejętności społecznych (współdziałania w grupie, nawiązywania nowych kontaktów, integrowania się z innymi środowiskami społecznymi i wychowawczymi), podnoszenia wiary w siebie, pomagania lepiej zrozumieć świat i ludzi;\n4. Pomoc w rozwiązywaniu codziennych trudności i problemów dzieci, zarówno szkolnych, socjalnych, rodzinnych i rówieśniczych;\n5. Stosownie do potrzeb nawiązanie kontaktu i współpracy z rodzicami,\n6. Współpraca z lokalnym systemem wsparcia.\n14.2. Zadania Wychowawcy Podwórkowego.\n1. Inicjowanie i nawiązywanie kontaktów z dziećmi, proponowanie wspólnych zajęć, rozrywki, rozwijania pomysłów, zachęcanie dzieci do podejmowania wspólnej pracy - urządzania placu zabaw, boiska, itp.;\n2. Poznanie środowiska lokalnego oraz ustalenie potrzeb i możliwości działania;\n3. Wypracowanie optymalnego, dostosowanego do różnorodnych warunków modelu pracy profilaktyczno wychowawczej w środowisku otwartym - na ulicy, podwórku, boisku i w innych miejscach spotkań dzieci i młodzieży;\n4. Organizowanie zajęć zgodnie z kierunkiem działania wychowawcy podwórkowego np.: rozgrywek sportowych, zajęć plastycznych, tanecznych, konkursów;\n5. Praca z grupą (w przypadku wyjść poza teren osiedla – 10 osób pod opieką 1 wychowawcy), bez konieczności tworzenia stałych grup (angażowanie dzieci w działania projektowe wymagają czasowego stworzenia względnie stałej grupy zadaniowej);\n6. Kreowanie sytuacji, w których dziecko aktywnie rozwija wszystkie sfery swojej osobowości oraz buduje obraz własnej osoby;\n7. Integrowanie środowiska lokalnego; animowanie aktywności społecznej i kulturalnej;\n8. Organizacja i prowadzenie różnego rodzaju imprez: sportowych, tematycznych, integracyjnych;\n9. Prowadzenie dokumentacji (dziennik pracy wychowawcy) oraz tworzenie scenariuszy, konspektów przy opracowywaniu mini-projektów i programów autorskich;\n10. Poza określonym czasem pracy raz w miesiącu uczestniczy w spotkaniach o charakterze doskonalącym.\n14.3. Zadania Wolontariusza/Stażysty\n1. Realizowanie działań w ramach danego projektu, zleconych przez koordynatora i bezpośredniego opiekuna – wychowawcy podwórkowego w określonym przedziale czasowym;\n- zaleca się, by były to osoby:\n które uzyskały akceptację koordynatora/ komisji koordynatorów po rozmowie kwalifikacyjnej;\n osoby, które odbyły min. 30 h stażu w programie.\n14.4. Czas pracy Wychowawcy Podwórkowego.\nWychowawca podwórkowy pracuje przydzieloną ilość godzin od 20 do 50 (w szczególnie uzasadnionych przypadkach liczba godzin może być mniejsza niż 20), godziny bezpośredniej pracy w środowisku; Wychowawca podwórkowy pracuje w określonym rejonie działań w danym miesiącu,\nw zależności od środowiska wychowawczego, specyfiki osiedla, rodzaju prowadzonych zajęć oraz ilości dzieci uczestniczących w zajęciach. Na danym obszarze powinien pracować zespół określony liczbowo z przydzieloną stałą liczbą godzin, tak by stworzyć rozpoznawalność wychowawców podwórkowych, co pozwala na utrzymywanie prawidłowych relacji i zapewnia poczucie bezpieczeństwa.\nDokumentowanie pracy własnej poprzez :\n- prowadzenie dziennika pracy wychowawcy,\n- bieżące raportowanie działań w formie np. miesięcznych kart czynności/ raportów z dyżurów ( informacje o podjętych działaniach, kontaktach),\n- sprawozdanie roczne z działań projektowych składane w terminie 30 dni po rocznym zakończeniu realizacji zadania .\nWychowawca podwórkowy powinien uzyskać pisemną zgodę rodziców na udział dziecka w programie. Uzyskanie zgody rodziców jest obowiązkowe, jeśli zajęcia odbywają się poza terenem osiedla (np. wyjścia do kina, na mecz, imprezę programową, wyjazdy integracyjno-profilaktyczne, wyjazdy wakacyjne i feryjne). Uczestnictwo w programie dzieci i młodzieży jest dobrowolne i bezpłatne.\n14.6. Obowiązku Koordynatorów programu.\n1. Wymagane minimum 3-letnie doświadczenie w realizacji programu pedagogiki podwórkowej/pracy\nz dzieckiem w środowisku otwartym;\n2. Nadzór merytoryczny nad jakością programu zgodnie z harmonogramem i obowiązującym prawem;\n3. Nadzór merytoryczny i zarządzanie zespołem;\n4. Ocena pracy wolontariuszy i stażystów;\n5. Nawiązywanie kontaktów z realizatorami programu tj. szkołami, Zarządem Mienia Komunalnego, BOSiR, spółdzielniami, organizowanie współpracy z instytucjami i stowarzyszeniami w środowisku\n6. Współpraca z rodzicami, opiekunami prawnymi, pedagogami, kuratorami i sądami dla nieletnich;\n7. W koniecznych sytuacjach profesjonalne diagnozowanie podopiecznego, jego sytuacji rodzinnej i szkolnej oraz podejmowanie decyzji, co do dalszych działań opiekuńczo-wychowawczych, resocjalizacyjnych i socjoterapeutycznych;\n8. Nadzór i prowadzenie dokumentacji merytorycznej programu, przygotowanie sprawozdań z realizacji programu;\n9. Przygotowanie i sporządzanie umów wychowawców podwórkowych,\n10. Sporządzanie dokumentów dotyczących współpracy z różnorodnymi instytucjami na terenie miasta Białegostoku;\n11. Fakultatywnie – nadzór nad księgowością, wykonanie budżetu programu (czuwanie nad płynnością finansową, prowadzeniem dokumentacji finansowej). Ilość koordynatorów i podział obowiązków zależny jest od ilości podopiecznych, realizowanych działań oraz ilości zatrudnionych wychowawców podwórkowych.\n15. Metody, techniki i formy pracy Wychowawcy Podwórkowego.\n15.1. Metody pracy:\n- praca z nieformalnymi grupami podwórkowymi;\n- integracja nieformalnej grupy podwórkowej;\n- praca z grupą projektową lub zadaniową.\n- kształtowanie pożądanych zachowań i postaw;\n- odkrywanie silnych stron dziecka, jego zainteresowań i rozwijanie umiejętności;\n- działania profilaktyczno-wychowawcze,\nW sytuacjach tego wymagających – pomoc w rozwiązywaniu doraźnych trudności i problemów dzieci ( szkolnych , rodzinnych i psychologicznych).\n- aktywizacja społeczności lokalnej na rzecz dzieci i młodzieży;\n- współpraca z instytucjami i stowarzyszeniami na rzecz koalicji lokalnej;\n15.2. TECHNIKI I FORMY PRACY:\n- animacja i zabawa;\n- sport i rekreacja;\n- zajęcia poznawcze w przestrzeni podwórka, dzielnicy i miasta;\n- zorganizowane wyjścia w ramach zajęć animacyjnych, sportowych i kulturalnych;\n- działania profilaktyczne i edukacyjne;\n- wybrane formy (elementy) pracy socjoterapeutycznej;\n- wyjazdy integracyjno-profilaktyczne;\n- wyjazdy survivalowe;\nRealizacja projektów przez dzieci: angażowanie dzieci i młodzieży w realizację konstruktywnych działań o charakterze profilaktycznym, społecznym, kulturalnym, edukacyjnym, artystycznym, rekreacyjnym, wypoczynkowym lub sportowym nastawionych na osiągnięcie konkretnego celu i efektu. Organizacja wypoczynku: organizacja wyjazdów poznawczo-rekreacyjnych oraz integracyjnoprofilaktycznych w ramach wakacji i ferii szkolnych oraz wyjazdów weekendowych, poza miejsce zamieszkania dzieci (każdorazowa konieczność pozyskania osobnej zgody od opiekunów prawnych dzieci).


• pierścionki - sari srebrny pierścionek z cytrynem\nart-Madam.plbiżuteriapierścionkisari - srebrny pierścionek z cytrynem, regulowany vintage\nSari - srebrny pierścionek z cytrynem\npierścionek regulowany cytryn vintage srebro srebrny żółte pierścionki srebrne pierścionki\nKlasyczny, srebrny pierścionek z pięknym fasetowanym cytrynem, o ciepłym odcieniu. Cytryn oprawiłam w srebrne koronki, aby pierścionek zyskał charakter vintage. Całość osadzona jest na półokrągłej, gładkiej obrączce, którą mogę powiększyć o kilka rozmiarów. Obecnie pierścionek ustawiłam na rozmiar 10. Proszę o kontakt w celu ustawienia odpowiedniego rozmiaru. Pierścionek zoksydowany (przyczerniony) i dokładnie wypolerowany :)\ncytryn: średnica 8 mm,\ncytryn wraz z oprawą: 17 mm.\nAmarantowy pierścionek z obsydianem srebrzystym. Elegancki pierścionek wykonany z egzotycznego drewna amarant, Drewno ma ciekawy, Rozmiar US - 7180,00 zł Elegancki pierścionek z drewna wenge z karneolem. Drewniana-biżuteria pierścionki Elegancki pierścionek wykonany z egzotycznego drewna wenge, Pierścionek ma stylową168,00 zł\nMahoniowy pierścionek z peridotem. Pierścionek wykonany z egzotycznego drewna mahoniowego, Obwód wynosi 55 mm, Rozmiar PL - 15180,00 zł Amarantowy pierścionek z ametystem. Pierścionek ma geometryczny kształt ze ściętymi krawędziami, Rozmiar US - 6195,00 zł\nBŁYSKAWICZNIELiść klonu - pierścionek "maple". Srebrny pierścionek ozdobiony liśćmi klonu i drobnym, soczystym granatem, 5 - 6 mm, granat193,00 zł ⚡ WYSYŁAMY\nBŁYSKAWICZNIESrebrny pierścionek z perłą "nielthi". Pierścionki perła-naturalna Srebrny pierścionek ozdobiony perłą osadzoną w srebrnych, perła, 6,5 mm, 12 mm180,00 zł


Działki, grunty, inne - Mysłowice, Skałki - Lokus\nLokus nieruchomości > Działki, grunty, inne > Mysłowice, Skałki\nMysłowice, Morgi Skałki\nDziałki, grunty, inne, oferta numer: 2333\nCena: 150000 zł Powierzchnia: 4060 m2\nWielkość działki: 4060 m2\nDziałka rolno budowlana o powierzchni 4060 m2 z ustalonym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przeznaczona pod budowę gospodarstwa rolnego specjalistycznego. Oznaczenie działki wynikające z planu to MUII, ZI, ZIII. Grunt znajduje się w pobliżu ulicy Obrzeżnej Zachodniej oraz Autostrady A4 z dojazdem od ulicy Skałki. Media prąd, woda znajdują się w pobliżu działki. Okolica to zabudowa domów jednorodzinnych. Po wcześniejszym kontakcie można uzyskać skan Planu Zagospodarowania Przestrzennego oraz map.\nAgent prowadzący Marcin Grzegorczyk 502-314-871 marcin@lokus.eu Więcej ofert na naszej stronie www.lokus.eu. Zapraszamy!!!


Wiele piesłów, WOW!\nAby móc zarabiać dogecoiny, pierwszą rzeczą, jaka będzie nam potrzebna będzie portfel dogecoin. Z internetowych wersji polecam moolah.io, zwłaszcza jeśli chcemy mieć jeden portfel na kilka walut (np. także BTC).\nPrzed przystąpieniem do stron rozdających DOGE dla bezpieczeństwa dobrze jest wygenerować dla nich specjalny adres, i jakoś go oznaczyć. Ja dla każdego programu generuję inny adres, dzięki czemu po pewnym czasie łatwo mogę porównać w czym najbardziej opłaca mi się brać udział. Nasz adres powinien składać się z cyfr i liter, np. ta wygląda jeden z moich adresów DLY3oqrnX391B1MqNaaeiQxsbXZjvURCof bardzo ważne jest dokładne skopiowanie adresu inaczej płatność nie dotrze na nasze konto.\nCo godzinę można losować pewną ilość dogecoin. Główna wygrana to równowartość 200$ i mamy 0,1% szansy na wygranie jej - co jest o wiele lepszym wynikiem, niż w większości gier losowych. Każde losowanie wiąże się z przyznaniem nam pewnej ilości DOGE, więc nawet jeśli nie uda nam się wygrać głównej nagrody, to tak z gwarantowanych sum jest możliwe już pierwszego dnia - i wcale nie trzeba wchodzić dokładnie co godzinę.\nWystarczy przepisać kod captcha, wcisnąć "roll" i DOGE lądują na naszym koncie na stronie. Warto zaznaczyć autopay, wtedy, po osiągnięciu minimum, w najbliższą niedzielę DOGE trafią do naszego portfela bez jakichkolwiek prowizji. Oczywiście, możemy też sami wypłacać kwotę - kosztuje nas to 5 DOGE.\nW zakładce Multiply DOGE możemy wygrane doge "pomnażać" - nie polecam ostawiania wielkich sum, jest to dość ryzykowne ;) Zasady są jak w tradycyjnej grze "orzeł czy reszka", i przydaje się tu znajomość podstaw rprawdopodobieństwa.\nZ uwagi na częstość wygranych w losowaniu (roll), jest to mój faworyt wśrod "kraników DOGE".\nCiekawe w nim jest też to, że nie tylko zarabiamy, zachęcając ludzi do skorzystania z naszego reflinku - prowizję którą otrzymamy od serwisu możemy podzielić pomiędzy swoich poleconych, dokładając im DOGE. Tak więc można nagradzać najbardziej aktywnych lub oddawać procent swoich zarobków osobom, którym, mimo wkładanej pracy, z powodu braku szczęścia idzie to gorzej. Jednak bez obaw - możecie spokojnie polecać swoje reflinki dalej, dzielenie się prowizją jest dobrowolne, i nikt tego na was nie wymusi. Ja lubię się dzielić, bo dzięki temu mogę co jakiś czas podziękować moim poleconym za ich aktywność.\nReflink z programu wygląda tak: http://freedoge.co.in/?r=68375 i jeśli chcemy komuś polecić program, znajdziemy nasz reflink w zakładce REFER.\nWpłacając drobną dotację na adres:


Film za darmo bez rejestrowania i logowania Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon - Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon film za darmo bez limitu - 2010\nCały film z lektorem Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon - Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon darmowy film on line . Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon - film za darmo z lektorem Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon\nJak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010 wkręceni cały film online za darmo bez rejestracji Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010 Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010 film online za darmo Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010 Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010 film za darmo bez limitu Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010 Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010 Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010 Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010 Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010\nDo kuchni Rewolucje Okres 4 Wydział 3 Przez internet Bez Limitu, Pobierz Bez Ograniczeń\nfilm do oglądania Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010\nJak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010 Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010 film za darmo Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010 Życie ponoć tworzy najlepsze scenariusze, jednak trzeba umieć to wykazać z sensem i jakimś pomysłem. - Czytasz scenariusz i rozmyślasz „Fajnie byłoby to zagrać”, ale gdy przychodzi do występu przed kamerą, wiesz jakie to trudne. Natomiast czy pozna ktoś być może tytuł serialu ( kosmitach), gdzie szeryf był kosmitą i wciągnął w to swoją żonę (pielęgniarkę, chyba MaryAnn). Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010 Potem wartość abonamentu przyrasta do pięć, 99 EUR miesięcznie. Inwitujemy wszystkich w seans, więcej darmowych produkcji filmowych online bez limitów i rejestracji. W zwiazku spośród awaria systemu kodowania portalu, nastepuje calkowita przebudowa serwisu. Moja osoba tymczasem posiadałem kucnąć rozłożyć nogi mocno jego pośladki jak i również lizać swoim szparę pośladkową a dokładniej odbyt. Powodem jest duża temperatura słonych wód powierzchniowych i połączona z panią a cyrkulacja tych wód. Po kolejnym wieczorze spędzonym w pracy Michael wydaje się tak wycieńczony i nerwowy, że nie zaakceptować pamięta, którym z pilotów wyłączyć odbiornik telewizyjny. Nikt nie ma pojęcia, dlaczego zakazano tej tradycji. Oferta firmy jest systematycznie powiększana przedmioty ogrodowe, krajoznawcze i budowlane, a również zabawki jak i również artykuły sanitarne dla najmłodzszych. Wyłączną osobą czymkolwiek dotkniętą jesteś Ty, jak wyraźnie widać z obszerności i emocjonalności Twoich odpowiedzi. Czwarta siedziała zszokowana dzięki kanapie jeszcze dłuższą chwilkę po sfinalizowaniu filmu. Umożliwia precyzyjnie i szybko wypromować produkt albo markę przez dokładne objaśnienie targetu jak i również profilu klienta. Niestety jednostki sa niecierpliwi, chca miec w tej chwili, zapominaja przeszlosci, nie zaakceptować wyciagaja wraz z niej kursów i czerwca sklonnosci do tworzenia rewolucji. ogladaj film online za darmo bez rejestracji bez limitu Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010 Strona dzięki żywo prezentuje programy emitowane na energicznie, a opublikowania nowości przy ramówkach systemów rozmieszczonych przy programie TV. Strona stacje zawiera ewidencję wszystkich narzędzi, które wolno znaleźć przy serwisie. Innymi słowy, że jesteśmy wstanie oglądać sceny filmowe i prepiady z naszym lektorem bądź wtopionymi napisami. To firmowa pierwsza zima, której nie ma. Pierwsza zima, którą w całości spędzam pomijając Polską. Dokumentalny film Ikar opowiadający dopingu wśród kolarzy otrzymał na początku marca Oscara, a zeszłoroczny dramat Mudbound ma na koncie 2-ie nominacje aż do tej prestiżowej nagrody. Www telewizja kablowa dostępna wydaje się być pod adresem Korzysta z tej dziewczyny już 25 tys. Ssala go jak i również lizala, doprowadzajac powoli do pelnego wzwodu. Po upłynięciu jakiegoś czasu córka zaczyna się mścić zbyt śmierć rodziców, ponieważ rozpoznaje morderców. Wraz z jednym umawia się dzięki randkę. Okazywane strategie to rodzaj szwedzkiego stołu technik pomocnych przy osiągnięciu korzystniejszych wyników jak i również poprawy wydajności, których zdołasz użyć po każdej momencie, w dowolnej kolejności i sekwencji, jaką uznasz zbyt właściwą. Pośród nich istnieją takie sprawy, jak wyrażenia używane w stronach, aktualność treści, region, gdzie jesteś, i PageRank. Prześladowca zaczyna dręczyć 3 kobiety, które w celu urozmaicenia swoich małżeństw rozpoczynają kontrolowane romanse. Regularnie dodawane są do tej dziewczyny nowe, interesujące filmy z 2016 roku kalendarzowego, warto dlatego regularnie w tym miejscu zaglądać. Co do jednostki trzeciej Antychrysta zdania są podzielone. Jakim sposobem jeszcze raz gruby w jakimś plakacie napisze "4 kamery" to sam pojadę w dodatku Torunia i mu wyjebie kopa w łeb. Nie chciałbym za dużo spoilerować ale to chyba jedna z najznamienitszych akcji przy filmie. Rodzinna firma zajmująca się od momentu 1992 r. produkcją wód mineralnychi źródlanych oraz napojów. Prawnicy wraz z Los Angeles obawiają się, że „Droga do standardowej blondynki” lub „Człowiek-urządzenie” ma świadomość, że ma możliwość to stanowić humorystyczne tsunami. Readability” jako element optymalizacji SEO vs Czytelność” jako element optymalizacji SEO. Poniższa dowiadując się, że do niej kumpela wydaje się być jej idolką, stara się być spośród nią nierozłączna. I z tegoż własnie jest osteoporoza jak i również dziury w zębach. Wraz z czasem oddaliłem się od momentu Kościoła katolickiego, ponieważ zniechęciły mnie aż do niego życiowe doświadczenia. @ Jurigag: Tak, a Ty zapomniałeś serialach w niezłej jakości. O ile zależy Tobie na długotrwałej obecności po TOP to połącz działania PPC (reklamy Adwords) spośród SEO.\nJak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010 film za darmo\nDziÄki temu wcale nie zaakceptować trzeba byÄ‡ przed TV okreĹ›lonej godzinie. Co fascynujące, produkcja zaistniała wyłącznie przy użyciu iphoneów, obsługiwanych poprzez aktorów. Dawno temu ktoś powiedział, że ratując jedno los, ratuje się cały świat. Można dysponować oddzielny pecet odłączony od momentu Internetu, który służy tylko do sporządzania transakcji. film za darmo bez rejestracji Jak wytresować smoka How to Train Your Dragon 2010\nFilm wyświetlono 10185 razy\nŁączny czas oglądania 174869 Minut\nfilm online za darmo Odwrócić przeznaczenie The Air I Breathe 2007\ndarmowy film z lektorem polskim bez rejestracji Ostatni legion The Last Legion 2007\nfilm darmowy z lektorem Phantom 2013\nfilm do oglądania Volta 2017\nZerwany kłos 2016 film lektor pl\nStraszny film 5 Scary Movie 5 2013 film online\nfilm online za darmo bez limitu W kryjówce mojego ojca In My Father's Den 2004\nogladaj film online za darmo bez rejestracji bez limitu Rozmowy kontrolowane 1991\nOpowieści o rodzinie Meyerowitz (utwory wybrane) The Meyerowitz Stories (New and Selected) 2017 film lektor pl\nfilm za darmo z lektorem Nie ma jak w piekle Home Sweet Hell 2015\nfilm za darmo bez rejestracji Pentameron Il racconto dei racconti 2015