Ciekawska Magdalena : Alterra oraz welness & beauty dla rossman.\nCześć kochani:)! Dzisiaj przedstawię wam kosmetyki, które znajdziecie w drogerii rossman, a więc nikomu nie muszę przedstawiać owego sklepu jak i zapewne nie macie problemu aby go zlokalizować w swoim mieście bo z tego co się orientuje drogerię można spotkać dosłownie wszędzie i na każdym kroku:)\nJak zawsze zacznę od kosmetyku, który najlepiej się sprawdził,a w tym przypadku była to czereśniowo różana sól do kąpieli.\nZ początku myślałam iż mam do czynienia z lawendową solą ponieważ jej delikatny fioletowy kolor na to wskazywał aczkolwiek sam zapach mówi co innego i zdecydowanie tutaj czuć dominującą róże. Sól ma porządne grube drobinki, które świetnie rozpuszczają się w wodzie tworząc przy tym delikatną piankę.\nSól znajdziemy w szklanym słoiczku, gdzie to znajduje się 160 gram soli, a więc tak naprawdę jedno opakowanie wystarczy nam na dwie kąpiele.\nWellness & Beauty, sól do kąpieli z ekstraktem z kwiatów czereśni i ekstraktem z płatków róży tak naprawdę zastosowałam do kąpieli stópek w misce ponieważ w erze gorących dni nie lubię leżeć w ciepłej wodzie w wannie tylko wolę szybkie letnie prysznice, a że ciepło sprzyja sandałom to trzeba jakoś stopy zaprezentować.\nW tym przypadku sól wystarczy nam na wiele kąpieli, które relaksują stopy, zmiękczają naskórek oraz przede wszystkim odprężają. Osobiście uwielbiam moczyć stopy i pisać posty ;P\nRównolegle do soli można znaleźć\nWellness & Beauty, świeca olejowa do masażu, wiśnia i róża, która wraz z koleżanką świeca olejową do masażu wanilia i sezam pozwolą na urozmaicenie wieczoru w pojedynkę jak i we dwoje ;)\nŚwieca znajduje się w bardzo wygodnym opakowaniu z dzióbkiem, a więc po odpaleniu knota po jakimś czasie, gdy wosk się roztopi można śmiało opakowanie przechylić i bezpośrednio wosk na skórę lać jeśli mamy sadomasochistyczne zachcianki i lubimy troszkę bólu :P\nMnie to osobiście nie przeszkadza aczkolwiek polecam aby po porządnym roztopieniu wosku knot zgasić i dopiero później na dłonie zaaplikować olejową świecę i wykonać masaż na partnerze.... Cóż miła odmiana w sypialni jeśli na co dzień tego nie robimy hi hi (wiecie zapewne co mam na myśli) , a kto tam będzie zabraniał małych igraszek.\nW moim przypadku to wanilia i sezam górują ponieważ świeczka pachnie od samego początku nawet, gdy nie jest zapalona, a gdy już ją odpalimy po pokoju unosi się delikatny waniliowy zapach. Świeca świetnie nawilża ciało oraz je odżywia i natłuszcza niestety mamy mały minus jest strasznie tłusta, a więc plus taki, że masaż długo trwa ,a minus długo się wsiąka i myślę, że plamy może zostawiać, a więc lepiej odczekać aż świeca dobrze się wchłonie lub smarować przód lub tył i spać na nie masowanej części:P\nOprócz miękkiego ciała również i smacznie ono pachnie więc nie pozostaje nic innego jak tylko wcinać:P\nZ Alterrą miałam przyjemność się poznać i bardzo lubię ich szampony do włosów jak i anty spirant niestety z olejkiem do włosów się nie polubiłam:(\nMam cienkie i delikatne włosy z skłonnością do przetłuszczania się, a zatem wszelakie olejki aktualnie się u mnie nie sprawdzają...\nPo zastosowaniu mam oklapnięte włosy i nie ważne, czy na łoże kropkę, czy też większą ilość na końce dzieje się dokładnie to samo, a więc ten wariant pielęgnacyjny na moich włosach kompletnie się nie sprawdził.\nByć może powrócę do olejku w zimę i wtedy okaże się lepszy bo aktualnie nie nadajemy na tych samych falach.\nAutor: Ciekawska Magdalena o środa, maja 30, 2018\nEtykiety: alterra, Recenzje kosmetyczne, rossman\nsandicious 4:48 PM, maja 30, 2018\nJeśli chodzi o świecie to tych akurat nie miałam, ale z chęcią bym się skusiła. Co do marki Alterra - poznałam ją całkiem przypadkiem i nie miałam sporych wymagań, ale produkty, które miałam spisały się naprawdę fajnie :) Więc jeszcze nie raz sięgnę po nie. Miłego dnia Ci życzę :*\nAgnieszka Mycoffeetime 4:51 PM, maja 30, 2018\nTej soli z rossmana jakoś nie lubię, o olejku już gdzieś czytałam i tam był wychwalany pod niebiosa...\nLili 5:10 PM, maja 30, 2018\nMialam kilka produktow z wellnes beauty i bylam zadowolona ;) fajna jakos za male pieniadze ;)\nczerwona filiżanka 6:19 PM, maja 30, 2018\nmoże kiedyś sie skuszę\nŻaneta Serocka 6:38 PM, maja 30, 2018\nta sól to coś dla mojej mamy, tak , rossmanny są już wszędzie :)\nKaprysek 8:10 PM, maja 30, 2018\nTe świece to rewelacyjna pielęgnacja na jesienne wieczory ;)\nnostami 8:13 PM, maja 30, 2018\nW Rossmanie jest wiele ciekawych produktów ukrytych pośród zakamarków półek. Czasami lubię sobie własnie poszperać i pooglądać takie perełki. Tak własnie poznałam wspomnianą przez Ciebie sól i mimo, że mnie także zainteresowała to nie wzięłam jej bo nie mam wanny. Zupełnie nie pomyślałam, że mogłabym w niej moczyć same stópki! ;-)\nDrzemiące Piękno 8:32 PM, maja 30, 2018\nTaką świecę mogłabym mieć :P\nRetromoderna 8:37 PM, maja 30, 2018\nTa świeca olejowa do masażu mnie zainteresowała. :)\nIwona 9:16 PM, maja 30, 2018\nŚwiecę chętnie bym wypróbowała :)\nSakurakotoo 9:32 PM, maja 30, 2018\nJa mam chyba z dziesięć Rossmannów w okolicy w której mieszkam (jeśli nie więcej), ale mimo tego jakoś tam nie zaglądam i nie pamiętam kiedy ostatnio złożyłam im wizytę. Jestem z pokolenia które woli kupować wszystko online bez wychodzenia z domu xD Strasznie podobają mi się opakowania tych kosmetyków - są przeurocze <3\nMax i mama 9:36 PM, maja 30, 2018\nwidziałm te produkty w rossmanie i zawsze jakoś je omijałam, widzę że warto po nie sięgnąć\nTenebris 10:52 PM, maja 30, 2018\nPóki co mam tylko olejek z alterry do twarzy (z granatem chyba) i zastanawiam się jak zachowa się na włosach :D O świecy nawet nie słyszałam, ale trzeba ją wyczaić :D\nd0ncia 11:09 PM, maja 30, 2018\nBardzo lubię kosmetyki z marki Alterra. Zawsze dobrze się sprawują :) Co prawda, olejku akurat nie testowałam, ale niedawno skończył mi się mój sprawdzony olejek, więc może najwyższy czas na coś nowego :D Pozdrawiam!\nUnknown 1:15 AM, maja 31, 2018\nBardzo lubię waniliowe zapachy, w świeczkach to już w szczególności. Ja z mało którym olejkiem się dogaduje, za bardzo dociążają mi włosy. Soli do kapieli nie używam bo nie przesiaduje w wannie. Miłego dnia.\nKrólowa Karo 9:59 AM, maja 31, 2018\nO, nie wiedziałam, że w Rossmannie można kupić świece olejowe do masażu :) Muszę dobrze poszukać :)\nAutreMe 10:26 AM, maja 31, 2018\nUżywałam tego olejku do olejowania włosów w mieszance z innymi. Mam śliczny zapach :)\nCosmetics my Addiction 1:28 PM, maja 31, 2018\nMiałam tę świecę do masażu, była spoko, ładnie pachniała i lekko nawilżała :) Soli nie używam, bo nie mam wanny :) A olejek kiedyś miałam, ale głównie do włosów :D Z Wellness & Beauty bardzo lubię peelingi do ciała.\nPaulina 2:12 PM, maja 31, 2018\npierwszą firmę kojarze, ale osobiście nie miałam okazji nic testować. do rossmanna rzadko zaglądam, bardzo rzadko, bo muszę specjalnie dojeżdżać, a że prawka jeszcze nie mam to kosmetyki staram się kupować u siebie na miejscu albo przez neta zamawiać. a co do firmy Alterra to średnio przepadam. miałam kilka produktów i mnie uczuliły , więc już po nie niekoniecznie sięgam.\nAneczkablog 3:38 PM, maja 31, 2018\nmój pokochał świece do masażu teraz co tydzień mnie męczy o masaże :D\nElf Naczi 11:20 PM, maja 31, 2018\nNie znam tych kosmetyków, ale bardzo kuszą mnie świece do masażu, od dawna o nich myślę, ale jakoś nie po drodze mi z zakupem, bo mam sporo różnych smarowideł do ciała. Co do olejku - może lepiej sprawdziłby się stosowany przed myciem - do olejowania. Wtedy odżywiłby, a nie obciążał.\nczarymarty 12:09 AM, czerwca 01, 2018\nświecę z checia wyprócuję\nAneta 8:14 AM, czerwca 01, 2018\nUwielbiam sole do kąpieli, a zapach wanilii jest również jednym z moich ulubionych. Świece do masażu też by nam się przydały. :)\nBrand-In 10:22 AM, czerwca 01, 2018\nKiedyś uwielbiałam olejki z Alterry. Nie wiem dlaczego przestałam ich używać i o nich zapomniałam :( Te świece do masażu też są bardzo kuszące :D\nUnknown 10:28 AM, czerwca 01, 2018\nMam ten olejek do wlosow i uzawam ze jest bardzo dobry !\nchuckylucky19 10:40 AM, czerwca 01, 2018\nKosmetyki z firmy alterra oczywiście znam i bardzo sobie cenię, szampony mają wręcz boskie i chętnie do nich wracam. Jeszcze nie próbowałam tego olejku i jakoś chyba nie mam zamiaru, bo tak samo jak ty mam raczej włosy cienkie\nJustyna 1:10 PM, czerwca 01, 2018\nRossmann ma fajne produkty z seri własnych. Ja uwielbiam żele pod prysznic\nMangoMania 9:00 AM, czerwca 02, 2018\nNa taką świecę od dawna mam ochotę, muszę to nadrobić.\nkrystynabozenna 9:42 AM, czerwca 02, 2018\nO świecy do masażu nie słysząłam , jakaś nowość :-))\nGabrysiowa Mama 9:51 AM, czerwca 03, 2018\nSzkoda że ten olejek nie spodobał ci się, myślałam ze jest godny polecenia :/\nGama reha 9:47 PM, czerwca 03, 2018\nUwielbiam sól do kąpieli - świetnie wpływa na moją skórę... Stosuję ją od dziecka - od zawsze dosypywano mi ją do wanny, mimo że nie doceniałam jej wpływu...\nToksyczna kosmetyczka 12:59 AM, czerwca 04, 2018\nUwielbiam kosmetyki od Alterra.\nZdrowa i Piękna 7:31 AM, czerwca 04, 2018\nuwielbiam obie marki, z Alterry najczęściej kupuję odżywki do włosów, a z Welness&Spa masła i peelingi\nEmi 11:29 PM, czerwca 07, 2018\nLubię sole do kapieli, tą też bym chętnie wypróbowała.\nhttp://www.elefantti.pl 11:56 AM, sierpnia 30, 2018\nBardzo dobre sole z Rossmana\nŚwiece 10:45 AM, marca 09, 2020\nTakie świece zapachowe, do masażu do bardzo fajna sprawa. Niewątpliwym ich plusem jest to, że dają odrobinę relaksu, ukojenia po całym dniu i pozwalają jednocześnie zadbać o ciało:) Wieczory z takimi słodkimi aromatami, z całą pewnością pozwalają zapomnieć o stresujących chwilach w ciągu dnia.


Apteka - Lipowa, ul. Lipowa 6 Borne Sulinowo, apteki zachodniopomorskie > Baza aptek Baza Firm\nApteka - Lipowa, ul. Lipowa 6 Borne Sulinowo\nApteka - Lipowa - Lipowa 6 Borne SulinowoApteka Lipowa apteka, punkt apteczny, leki, farmaceutyki, witaminyBorne Sulinowo, Lipowa / woj. zachodniopomorskieKontakt (0*94) 3733961edytuj aptekę\nwtorek | 26 mar 13, 15:54\nGość We-Dwoje.plRe: Apteka ul. Lipowa 6 - Borne SulinowodobrzeJestem bardzo zadowolona z obsługi.Skomentuj wypowiedźNapisz komentarz i dołącz do dyskusji\nApteki Borne SulinowoApteka bezz nazwyLipowa 6 Borne SulinowoApteka - LipowaLipowa 6 Borne SulinowoApteka SłonecznaOrła Białego 5 a Borne SulinowoZobacz apteki Borne Sulinowo ›


Pomadki ochronne do ust - Apteka internetowa Allecco.pl\nAFLOFARMFLOS-LEKLABORATOIRES EXPANSCIENCEJOHNSON & JOHNSONFARMAPOLLEFROSCH Sp. z o.o.HERBA STUDIOADAMED OeparolNIVEA / BEIERSDORF\nBalsamSztyft do ustSztyft\n5,29 zł21,06 zł\nPomadka do ochrony ust, na suche usta,\nOdżywczy sztyft dla niemowląt i dzieci z Cold Cream, do suchych części ciała szczególnie narażonych na działanie szkodliwych czynników zewnętrznych (usta, policzki), przeznaczony do stosowania od pierwszych dni...\nNEUTROGENA FORMUŁA NORWESKA Pomadka ochronna do ust z SPF20 4,8 g\nNatychmiastowa i długotrwała ulga dla suchych i spierzchniętych ust.\nNIVEA PURE&NATURAL Pomadka ochronna Milk & Honey 4,8 g\nPomadka wyjątkowo odżywia usta dzięki zawartości cennego ekstraktu z mleka i miodu.\nSerum do ust odżywia i pielęgnuje delikatna skórę ust, jednocześnie ją nawilżając oraz chroniąc przed utratą wilgoci.\nBalsam polecany dla miłośników sportów letnich i zimowych.\nFLOS-LEK SUN CARE Pomadka ochronna z filtrem UV SPF14 1 szt.\nSkuteczna ochrona ust przed wysuszeniem oraz niszczącym wpływem promieni słonecznych.\nFLOS-LEK WINTER CARE Pomadka ochronna z filtrem UV zimowa 1 szt.\nPomadka polecana do pielęgnacji ust w okresie zimy.\nNIVEA ORIGINAL CARE Pomadka ochronna 4,8 g\nPielęgnująca pomadka do ust.\nNIVEA SOFT ROSE Pomadka ochronna 4,8 g\nPomadka o zapachu kwiatu róży podkreśla naturalne piękno ust i długotrwale je nawilża.


W Ostrołęce uczcili pamięć o żołnierzach wyklętych [FOTO] » Portal Informacyjny Radia Nadzieja [wZasięgu.pl]\nwZasięgu.plOstrołękaW Ostrołęce uczcili pamięć o żołnierzach wyklętych [FOTO]\nBieg Tropem Wilczym, Muzeum Żołnierzy Wyklętych w Ostrołęce, Ostrołęka, pilne, Powiat ostrołęcki, Przemysław Dąbrowski\nW Ostrołęce, podobnie jak w innych miastach w Polsce odbył się bieg „Tropem Wilczym”. Ostrołęczanie już po raz czwarty wzięli udział w tym wydarzeniu. Bieg rozpoczął się od startu honorowego, który miał miejsce przy Muzeum Żołnierzy Wyklętych w Ostrołęce. Dziesięć minut po nim uczestnicy wydarzenia wystartowali ze startu ostrego. W Ostrołęce zawodnicy i zawodniczki mieli do pokonania dwa dystanse. Krótszy wynosił 1963 metry. Symbolizował on datę śmierci ostatniego czynnie działającego żołnierza wyklętego Józefa Franczaka pseudonim „Lalek”. Natomiast dłuższy liczył 5 kilometrów.\nTakie inicjatywy powinny być co tydzień – mówi jeden ze zwycięzców biegu Przemysław Dąbrowski – Mieszkamy w takim regionie w którym ludzie pamiętają. Fajnie jest wziąć udział w takim wydarzeniu. Przyjechałem specjalnie dzień wcześniej z gór aby tu pobiec\nŁącznie w biegu wzięło udział około 500 osób. Wśród nich znaleźli się mieszkańcy Ostrołęki, Kadzidła, Myszyńca, Ław, Olszewa Borek, czy Rzekunia. Po zakończeniu biegu każdy z uczestników otrzymał pamiątkowy medal. Ale w tym wydarzeniu nie medale były najważniejsze.\nChodzi tu o integrację społeczeństwa i pamięć o naszej przeszłości. Myślę, że to jest bardzo ważne, że możemy uczcić pamięć żołnierzy wyklętych – mówi Patrycja, jedna z uczestniczek wydarzenia.\nPo zakończonym biegu osoby biorące udział w wydarzeniu mogły się też posilić ciepłym posiłkiem w hali im. Arkadiusza Gołasia. Czekała tam na nich pożywna grochówka.


WIELISZEW. Parkingi „Parkuj i Jedź” w Wieliszewie i Michałowie Reginowie »\nWIELISZEW. Parkingi „Parkuj i Jedź” w Wieliszewie i Michałowie Reginowie\nW Wieliszewie i Michałowie-Reginowie mają powstać centra przesiadkowe. Obie inwestycje otrzymają dofinansowanie w ramach Zintegrowanych Inwestycji\nTerytorialnych na lata 2014-2020, a ich budowa zakończyć się ma do końca 2020 r.\nJak poinformował Zarząd Województwa Mazowieckiego, Gmina Wieliszew wybuduje parking P+R przy stacji PKP Michałów-Reginów. Wnioskodawca zaplanował 64 miejsca postojowe dla samochodów, 2 miejsca przeznaczone będą dla osób z niepełnosprawnościami, pojawi się także wiata dla 25 rowerów. Teren parkingu objęty zostanie monitoringiem, będzie oświetlony i oznakowany. Dofinansowanie ma wynieść ok 1,3 mln zł, zaś koszt całego projektu to ok 1,6 mln zł. Inwestycja ma zostać zrealizowana do końca grudnia 2020 r. Centrum przesiadkowe w Wieliszewie ma powstać przy stacji PKP w Wieliszewie. Znajdzie się tam miejsce na 60 samochodów. Dofinansowanie ma wynieść ok 420 tys. zł, a koszt całego przedsięwzięcia to ok 1,4 mln zł. Planowane zakończenie prac budowlanych to koniec lipca 2020 r.\ntravel bonus 24 października 2019 at 12:24 odpowiedz\nZe zmianą rozkładu jazdy nigdy nikomu nie dogodzisz. Tak już było, jest i będzie. Z drugiej strony odnosi się wrażenie, że każda zmiana rozkładu to całkowity chaos, który nijak ma się do rzeczywistości.\nDariusz 24 października 2019 at 21:44 odpowiedz\nSłowo Klucz Chaos. Rozumiem kosmetyczne zmiany w rozkładzie jazdy które i tak wprowadzane są za często. Ale zmiana godzin odjazdu pociągu który nie dosyć że i tak kursuje co godzinę o 15-20 minut powoduje CHAOS. Mało kto ma możliwość dopasowania godzin pracy do zmieniającego się co 3 miesiące rozkładu. Gdyby pociągi S3 kursowałyby co 30 minut to nie byłoby tak odczuwalne\nVictor 24 października 2019 at 08:20 odpowiedz\nŚwietnie, tylko czemu za tym nie idzie zwiększenie przewozów przez SKM czy KM? Mamy jeździć jak bydło?\nKiedy ktoś się weźmie wreszcie za przewoźników, by trzymali standardy przewozowe? W końcu i Unia dopłaca, samorządy dopłacają i ludzie płaca za bilety a tu dalej syf zwany np S3.\nDariusz 24 października 2019 at 09:46 odpowiedz\nKomunikacja kolejowa zwłaszcza SKM to gotowy materiał na artykuł.\nLinia S3, już jakiś czas temu zmieniono rozkład przesuwając praktycznie wszystkie pociągi o 15 minut wcześniej. Efektem tego jest to że mało kto ma szansę zdążyć na pociąg który odjeżdża o 19.30 z Centralnego a który przez wiele lat odjeżdżał 19.45\nMamy też linię S9 z Gdańskiego która mogłaby uzupełnić luki w S3, ale mamy za to walkę ze znikającymi pociągami w samym szczycie przewozowym, mamy kwiatki w postaci pociągu odjeżdżającego z Warszawy Gdańskiej o godz 19.01 i to na Piaski, natomiast dla ludzi kończących pracę w systemie zmianowym o 19 którzy mogą zdążyć na następny o 19.50 pozostawiono pociąg tylko do Legionowa\nOdnoszę wrażenie że pociąg 19.01 został uruchomiony jedynie dla kolejarzy i przypadkowych pasażerów\nRozkład nie uwzględnia potrzeb przewozowych pasażerów i tym trzeba się koniecznie zająć


Bauer-Kearns Winery (Platteville, WI) - opinie - TripAdvisor\nKanał o podróżach: Platteville\nBauer-Kearns Winery opinie, Platteville\nNr 4 wśród 8 atrakcji w lokalizacji Platteville\nzamknięta. Na sprzedaż zaloguj się z przodu.\nTo jest trochę na uboczu, ale okazało się, że. Wygląda jak ładne miejsce z rozległym widokiem. Ale to nie ma większego znaczenia gdy jesteś niewyjaśnionych przyczyn zamknięte w środku dnia. Był to znak (lata świetności ma już), że powinni po prostu dźwięk i będą tam...w ciągu 30 sekund, lub, że mogliśmy zadzwonić na numer telefonu. Dobrze, jak wielokrotnie na około 10 minut i w końcu po lewej stronie. Mieliśmy zobaczyć niektóre z bliska i winogrona winorośl zdawała się być zazwyczaj o tak jak reszta branży wydaje się być. Nie trać czasu tak jak nam.Więcej\nWino jest OK, ładny sklep z pamiątkami\nBył to jeden z naszych przystanków w południowo-zachodnim Wisconsin wino Trail. podano nam 4 różnych win oraz czekoladki. Wina były po prostu OK. Miałem o wiele lepsze. Mieli bardzo przyzwoity sklep z pamiątkami, i spędziliśmy więcej czasu przeglądania, niż degustacji wina. Jeden z naszej grupy,...nie kupić butelkę wina, i kilka innych znaleźć jakieś słodkie upominki. Widoki z tą winiarnię były nie z tego świata na łagodne wzgórza z Wisconsin i "M".Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Bauer-Kearns Winery.


Ciężar koszyczka, a ryby. - Gruntówka - Forum Wędkarskie\nCiężar koszyczka, a ryby.\nBy Szybkidodo, November 10 in Gruntówka\nWitam kolegów wędkarz! Sprawa chyba prosta, w zasadzie tak jak w temacie. Czy jeżeli mam metode np 50g (podam przykład z prawdziwego zdarzenia) to mogę z powodzeniem łowić na nią płocie czy ryba nie szarpie koszykiem etc? Niby głupie pytanie, ale na Wiśle i przy większej gramaturze nie mają problemu. (Jeszcze tak na marginesie, czy jako zygnalizacje mogę wbić żyłkę z patyczkiem w miękka ziemię i ryba szarpnięciem da rade to wyrwać? Czy np zwykła bombka czy tam swinger będzie jednak lepszą opcją?)\nMethod feeder (chyba o to chodzi?) polega na samozacięciu ryby. Ryba po braniu odpływa i wbija sobie hak który jest przymocowany do przynęty. W tej sytuacji każda ryba godna uwagi ten koszyk przesunie. Method feeder powstał do łowienia karpi na łowiskach komercyjnych, chodzi też o komercyjne rozmiary tych ryb jak i innych gatunków. Method feeder nie służy do łowienia narybku. Podsumowując większa płoć się zatnie a nie chodzi Ci chyba o to by łowić ryby w rozmiarach10-20 cm.\nKażdy zestaw można zrobić przelotowo lub na stałe, nawet w method feeder. Ciężar koszyczka/sprężyny ma dwa zadania. Pierwsze to utrzymanie zanętnika w zadanym miejscu, drugie to osiągnięcie odległości połowu. Drugiego nie trzeba tłumaczyć za to pierwsze już i owszem. W wodach stojących lub o bardzo słabym uciągu koszyk lub sprężyna może być nawet bez dociążenia, gdyż sama zanęta ma swoją masę, co warto też uwzględnić przy dobieraniu ciężaru zestawu w drugim zadaniu. W rzece o wyraźnym nurcie obciążenie ma za zadanie utrzymać koszyk właśnie w nim. Zbyt lekki będzie spychany do brzegu i tu masę zanęty należy uwzględnić tylko do cw wędziska a nie masy zestawu.\nZestaw przelotowy ma za zadanie wyłącznie uzyskać odległość i w razie brania ryby oddawać żyłkę do zacięcia. Zestaw montowany na stałe jest zestawem samozacinającym i poprawność użycia wszystkich elementów jest kluczowa. Jest to też trudny zestaw, gdyż wymaga w miarę czystego dna ale to dotyczy wyłącznie wód stojących lub o bardzo słabym nurcie. Każdy zestaw stosowany do połowu w rzece jest samozacinający, gdyż wszystko musi być ustawione na sztywno a żyłka jest oddawana wyłącznie przez hamulec kołowrotka chroniąc ją przed zerwaniem.\nWbijanie patyczka w ziemię jest możliwe tylko warto uwzględnić, że wbicie z siłą 0,5 kg dla nas to betka i będzie się wydawało jako delikatne, dla zestawu to aż 500g.\nDzięki wielkie, już jako tako rozumiem\nTemat sygnalizacji brań przy metodzie gruntowej jest naprawdę szeroki. Poczynając od tradycyjnej ciężkiej gruntówki dennej, poprzez wszelkie odmiany wędzisk jakie aktualnie są na rynku szczególnie DS aż do różnorodności łowisk i warunków jakie na nich panują. Jedna rzeka to tysiące miejscówek a wiele z nich skrajnie różni się od siebie. Zestawy można modyfikować na setki sposobów. Często koniec jest taki że wędkarz po zarzuceniu zestawu, braniu i zacięciu i tak nie wie na ile dana ryba się zacięła sama a ile w tym stanowiło jego zacięcie.\nDziś gruntówka pozostał tylko jako wyjściowa podstawa. Przy pomocy wędzisk typu feeder czy uiver można łowić w pół wody czy wręcz z powierzchni. Kij na podpórce z lekko przygiętą szczytówką wcale nie oznacza łowienia z gruntu. Temat bardzo ciekawy wart zapoznania się z nim.\nEdited November 10 by ryukon1975\nDziś gruntówka pozostał tylko jako wyjściowa podstawa. Przy pomocy wędzisk typu feeder czy uiver można łowić w pół wody czy wręcz z powierzchni.\nNie tylko lecz realnie, jest podstawą do ciężkiej denki jak i metody spławikowej. Jak ktoś ogarnie te podstawy sprzed niemal wieku, to nie wędzisko będzie decydowało o tym, co ma dobrać do zestawu ani czy będzie łowił w pół wody, czy z powierzchni. Niepotrzebny mi feeder czy inne specjalistyczne wędzisko aby tak łowić, gdyż wszystkie to gruntówki, w których część szczytowa jako wskaźnik brań określa jego "specjalistykę". Mnie wystarczy zwykły bambus, bo to konstrukcja zestawu decyduje w jaki sposób będziemy łowić, a z kolei o tym decyduje, to prawda, specyfika łowiska.\nNo, szczytówka od quiwer różni się na tyle, że teoretycznie do niczego innego nie można jej wykorzystać. Teoretycznie gdyż widziałem samoróbki dzwonka i świetlika wkręcane w tulejkę, więc można, tylko producenci jeszcze tego nie widzieli aby ukraść pomysł i rozpoczęć produkcję. Teraz już wiedzą ale i tak spartolą bo jest w tym pewien haczyk. Niemniej wszystkie te udziwnione wędziska są w generalnym odwrocie i to od lat, gdyż poza radością producenta z kasy przynoszą właścicielom samych kłopotów. Takim wędziskiem quiwer można łowić tylko na określonych łowiskach i w określonych warunkach pogodowych, dlatego większość sklepów nie ma tych wędzisk w ofercie.\nZ wędziskiem feeder w ogóle jest ciekawa historia. Do dziś nie wiadomo, czy to Brytyjczycy ukradli projekt Niemcom, czy odwrotnie. W 1990 lub 91 roku odbyły się dwie duże imprezy wędkarskie w jednym czasie. Jedna w Wielkiej Brytanii, nie pamiętam miasta, druga w Niemczech we Frankfurcie. W WB przedstawiono innowacyjne wędzisko feeder a w Niemczech winklepicker. Te same parametry, dosłownie, różnica w rękojeści. Niestety winklepicker zatrzymał się w czasie i jest tak samo w odwrocie jak quiwer i inne egzotyczne rozwiązania a feeder się rozwija. Rozwija się na tyle, że z początkowego cw do 20 g doszedł już do 200 g. Po drodze zahaczył 40 g, 60 g, 80 g i 100 g. Wtedy "do akcji" wkroczyli marketingowcy i rozmnożyli wędzisko na light feeder 1-40 g lub winklepicker z cw 0-20 g, picker z cw 40-80 g, feeder 80-100 g i heavy feeder od 120 g w górę, który właśnie pojawił się na rynku. Raz, około roku 2005 pojawiła się nazwa ultra heavy feeder z cw 150 g ale szybko zniknęła, gdyż słusznie przewidywano, że nazw zabraknie przy tak szybkim rozwoju, albo "zakasował" ich Ron Thompson, który wypuścił surfcast z cw do 250 g, który wskazywał brania tak jak feeder. Dziś feeder o cw 180 lub 200 g to nic szokującego i nadal pozostaje jako feeder.\nZ kolorowymi szczytówkami (wskaźnik brań), też było zamieszanie. Dosłownie każda firma inaczej barwiła szczytówki w zależności od proponowanej wytrzymałości. Bzdura ale wędkarze w to wierzyli nim sami nauczyli się, że wytrzymałość jest zbliżona ale siła na ugięcie już nie. Sami opracowali jak sprawdzić nowe szczytówki i wszelkie bajki o kolorach i wytrzymałości poszły się je... Producenci jednak są czujni i o ile wcześniej nie było problemu z doborem szczytówki jakiegokolwiek producenta do jakiegokolwiek wędziska, to szybko pozmieniali ich średnice i zaczęły się wędrówki do sklepu z górnym składem w celu dopasowania wspomnianej. Do takiej sytuacji na pewno też przyłożyło się zwiększanie cw wędzisk i najzwyczajniej szczytówki z obsadą o średnicy milimetra dla wędzisk z cw do 80 g były za słabe przy feederach z cw do 120 g, gdzie średnica ta wynosiła już 1,5 mm.\nJakby nie nazywać tych wędzisk, czy to feeder, czy winklepicker, quiwer, surf, sumówka, czy nawet karpiówka, to wszystko wędziska gruntowe podlegające tym samym dawnym zasadom co historyczne bambusy. Zmienia się jedynie osprzęt, wytrzymałość wędzisk i stosowane wskaźniki brań. Gdy ktoś przejrzy historię postów "Mocarny" i obejrzy jego filmiki to zobaczy skuteczność tradycyjnej gruntówki bez magii współczesnego marketingu. Gość zaczyna od podstaw i jestem pewny, że będzie miał sukcesy, bo żaden wskaźnik ani żadne wędzisko nie zastąpi wiedzy jaką on nabędzie. Nowoczesne rozwiązania tylko uczynią jego wędkowanie wygodniejszym ale nie skuteczniejszym.\nA przy okazji. Nie ma wędziska, które odpowiadałoby starym bambusom. Osobiście miałem po ojcu wędzisko 4,5 m które nie bało się ciężarka 500 g na Wiślane sumy. Uległem modzie, poszedłem wpierw w szklaki a potem w kompozyty i węgiel a teraz wiem, że to nie było do końca dobre. Bambus przez lata zmarniał i nie dało się go uratować a odpowiednika nie ma i nie wiem czy będzie. Owszem są wędziska z cw 500 g a nawet większe, ale to wypierdki ok 3,0 m, którymi nie poderwie się takiego obciążenia z dna aby nie wpakować go w wiślane kamienne rafki i stracić.\nZ powodu nadmiaru tego sprzętu gruntowego są kłopoty z pisaniem o nim. Dlatego że nie jest on w żaden sposób ujednolicony. Każdy nazywa i dzieli po swojemu.\nU mnie jest to proste:\npicker/quiver -wędziska z DS do 3-3,3 m dł cw do 50 g\nfeeder- kije od 3,3 - 4,2 m cw-60-250 g podziały na lekkie to już sprawa dyskusyjna\nCzy to dążenie do feederów o cw 250 g i większym ma sens? Według mnie żadnego. Kij pomimo że przenosi bardzo ciężki zestaw musi mieć czułą szczytówkę do sygnalizacji brań. Stosowany jest w tych samych miejscówkach co feedery o cw 150 g.\nNatomiast zastosowanie go w rynnie z szybkim nurtem i dużą głębokością sprawi że ta szczytówka sygnalizacyjna zegnie się w pałąk i przestanie spełniać swoją rolę. W takich miejscówkach wraca do łask ciężka gruntówka denna z twardą szczytówką a brania to czyste samozacięcia. Jedna tak jak napisałem to temat na długi artykuł a nawet cały cykl artykułów by z tego wyszedł.\nCzy to dążenie do feederów o cw 250 g i większym ma sens? Według mnie żadnego. Kij pomimo że przenosi bardzo ciężki zestaw musi mieć czułą szczytówkę do sygnalizacji brań. Stosowany jest w tych samych miejscówkach co feedery o cw 150 g.\nNatomiast zastosowanie go w rynnie z szybkim nurtem i dużą głębokością sprawi że ta szczytówka sygnalizacyjna zegnie się w pałąk i przestanie spełniać swoją rolę.\nAno właśnie, bo to nie producenci zrobili podział tylko marketingowcy. Podział stworzony nie na potrzeby użytkowe lecz zwiększenia sprzedaży.\nNa szczęście projektanci tak nie myśleli. Pierwszy feeder miał cw do 20 g, dziś mają do 200 g a szczytówki jako wskaźniki dają radę. Kto wie co wymyślą następnego aby pokazywało brania a nie było sztywną pałą. Osobiście nie przesądzam przyszłości bo ostatnie ćwierć wieku jasno daje do zrozumienia, że sprzęt wędkarski to temat jak najbardziej otwarty.\nTe nowe tworzywa na korpusy kołowrotków z domieszką opiłków metali na razie są w fazie początkowej i jeszcze ładnych kilka lat minie nim to dopracują. Jednak może to być dobra alternatywa dla metalowych korpusów. Może być, nie przesądzam, że nie, czas i życie pokaże tak jak pokazało w kwestii żywic. Współczesne węglówki tylko w małej części zawdzięczają swoje właściwości nowszym włóknom węglowym. Zasadniczym elementem było opracowanie nowych żywic, które faktycznie były przełomem w pracy, konstrukcji i wadze blanków. Trudno zapomnieć wstrząs w wędkarstwie jaki zafundowali wszystkim Włosi na zawodach ze swoimi nowymi, "tajnymi" wędziskami - bolonkami. "Tajnymi" gdyż nikt o nic ich nie podejrzewał, wyglądały jak zwykłe teleskopy. Zdeklasowali wszystkich wędziskami pięciometrowymi (Irlandia 1991), które wtedy były dwa razy cięższe, miały gorszą pracę, bardziej podobną do kompozytu i cw do 15 g. Drugi raz pod Bolonią (stąd nazwa), wędziskami siedmiometrowymi w 1996 i wtedy zaczął się bum na tę technikę. Ich wartość wtedy szacowana była na poziomie podstawowych tyczek zawodniczych, czyli ok 40 tyś pln. A dziś są dwa razy lżejsze, mają możliwość dopasowania pracy blanku do wymogów wędkarza a i cw już jest do 30 g. O cenie nie wspominam, każdy może sprawdzić w sklepie i to wszystko nie z powodu cudownych mat węglowych ale żywic stosowanych do ich nasączania.\nZ drugiej strony, przy współczesnym parciu na ochronę środowiska, na stosowanie materiałów biodegradalnych, wcale mnie nie zdziwi jak za kolejne ćwierć wieku w sklepie będzie można kupić tylko bambusy i tonkiny, spławiki z kory, balsy, trzciny bez lakieru i kołowrotki z full metal body. Tylko czym zastąpią żyłki, bo ołowiane ciężarki w niektórych krajach już prawie zniknęły a zastąpiły je kamienne.\nzwykły michał 633\n21 hours ago, Szybkidodo said:\n(Jeszcze tak na marginesie, czy jako zygnalizacje mogę wbić żyłkę z patyczkiem w miękka ziemię i ryba szarpnięciem da rade to wyrwać? Czy np zwykła bombka czy tam swinger będzie jednak lepszą opcją?)\nZwykła bombka będzie lepsza. Weź pod uwagę że ryba musi najpierw pokonać opór wędki a później wyrwać patyczek. Jest to możliwe ale przy łowieniu dużych ryb które będą już zacięte. Brania będą widoczne bez patyczka\nMasz świadomość że prowokujesz mnie do długawej apologetycznej wypowiedzi n/t tradycyjnych materiałów na wędizska splawki i kołowrotki?\nZresztą co by "Młodemu" szkodziło jakby sobie stuningował pare ruskich teleskopów /czy innego ścierwa/ do takej czy innej metody, pare ruchów 10 zł inna szczytówka i zaraz ma kij o żądanych parametrach....\nNa temat bambusu taktycznie zmilcze bo radosne peany n/t tygrysiego na płotki i wdręgi czy cienkościennego wietnamczyka na na spłąwik XXL czy tonkinach na sumy nie wspomne-mogłbym toczyć dni kilka bez przerw na sen ale komu by sie chcialo to czytać.....\nPS macie tu jeszcze drobnego off topa\nEdited November 12 by Wartburg\nOoooo, początek filmu przypomniał mi, że wędkarstwo w Japonii ma się nijak do wędkarstwa w jakimkolwiek innym zakątku świata. Ci ludzie na pomoście...wszyscy mają bardzo podobne wędziska, których produkcję widać w dalszej części. Wszyscy mają takie same podbieraki, żyłki, spławiki a nawet haczyki i przynętę, a wszyscy łowią tylko jeden gatunek rybki. Choć ubiór już nie jest tak restrykcyjnie wymagany to sprzęt nadal tak. To nie połów lecz sztuka, jak łucznictwo czy sztuki walki. Nie dopuszczą do połowu kogoś z innym sprzętem, bo to nie honor. Nie pamiętam nazwy tej rybki ale to u nich wiekowa tradycja oraz najwyższy stopień wtajemniczenia. Cały osprzęt kosztuje tyle, że...mało kogo na coś takiego stać. Nie pamiętam dokładnie ile, znając nazwę rybki można wyszukać w sklepach japońskich, bo to ma być japońskie a nie z Ali. Nie pamiętam ile ale pamiętam, że gdy po raz pierwszy zetknąłem się z tą informacją, to miałem skojarzenie z mniejszym kredytem hipotecznym.\nO Nie pamiętam ile ale pamiętam, że gdy po raz pierwszy zetknąłem się z tą informacją, to miałem skojarzenie z mniejszym kredytem hipotecznym.\nHamerykańskie współczene klejonki to naprawde tanie zabawki\nTak galeria "dziadostwa z epoki kamienia łupanego"


Co Agnieszka Szulim zrobiła z ustami i piersiami? - Kozaczek.pl\nKozaczek.pl » Agnieszka Szulim » Co Agnieszka Szulim zrobiła z ustami i piersiami?\nczytany: 40472 razy\nagnieszka szulim wygląd biust piersi usta operacje plastyczne fotki zdjęcia\nPewien tygodnik sugeruje, że powiększyła jedno i drugie.\nAgnieszka Szulim ostatnio kusi pełnymi kształtami ust i dekoltu. Faktycznie, kiedy zauważyliśmy jej nienaturalnie wydęte usta i sporych rozmiarów dekolt, który od mniej więcej roku jest znacznie bardziej obfity.\nOd tego też czasu Szulim z dumą nosi sukienki, które pokazują jego zawartość.\nMagazyn Na żywo podejrzewa, że nowe piersi to nie jedyna poprawka, jakiej miała dokonać prezenterka.\nniewielu zwróciło uwagę na jeszcze jeden szczegół jej urody - ponętne usta, których kształt jakby się zaokrąglił... - czytamy.\nMy zwróciliśmy. Pisaliśmy o nich w sierpniu ubiegłego roku: Rybie usta Agnieszki Szulim (FOTO)\nPiersi Agineszki Szulim teraz i rok temu:


Smartfon HUAWEI P8max Złoty, Smartfony - opinie, cena - sklep saturn.pl\nnr kat.: 1295618\nHuawei P8max P8 Max to smartfona z największym, bo aż 6,8-calowym ekranem. W wyjątkowy sposób łączy czyste, ascetyczne wzornictwo z technologią przyszłości, a jego niezwykłe funkcje fotograficzne i wideo pozwalają naprawdę rozpalić kreatywność!\nOśmiordzeniowy, 64-bitowy procesor zapewnia jeszcze szybsze działanie i większą energooszczędność\nŚwietne odwzorowanie kolorów i ostry obraz zapewni olbrzymi ekran 6.8 cala i rozdzielczość Full HD 1920 x 1080\n64 GB pamięci wewnętrznej na dodatkowe aplikacje\nWyjątkowo smukły dzięki obudowie o grubości 6.8 mm\nDoskonałą jakość zdjęć zapewni aparat z matrycą 13 Mpix wykorzystujący technologię 4 kolorów (RGBW) i optyczną stabilizację obrazu\nIstnieją duże wyświetlacze ale ten w Huawei P8max przebija je wszystkie. Ogromny 6.8” ekran LCD FHD LTPS z Content Adaptive Control podświetleniem (cabc) zapewnia 91% większą przejrzystość, 95,9% większe nasycenie kolorów i 1500: 1 kontrast z genialnym kątem widzenia, ostrzejszy obraz oraz doświadczenie ekranu, który pozostawi niezapomniane wrażenia wizualne.\nHuawei P8max jest napędzany przez nowej generacji procesor Kirin 935, to ośmiordzeniowy, 64-bitowy procesor, najpotężniejszy jaki kiedykolwiek umieszczono w smartfonie. Wysoka częstotliwość taktowania do 2.2 GHz i Dual 4G LTE powoduje, że będziesz mógł przesyłać strumieniowo, udostępniać i tworzyć przy prędkościach, których nigdy wcześniej nie doświadczyłeś. Huawei P8max jest jeszcze szybszy i wydajniejszy.\nHuawei P8max przełamuje kolejne bariery technologiczne i udowadnia jak perfekcyjne mogą być zdjęcia wykonywane smartfonem. Po raz pierwszy w tego typu urządzeniu zastosowano aparat 13Mpix wykorzystujący technologię 4 kolorów (RGBW), dzięki czemu zdjęcia olśniewają wysoką jakością. Optyczna stabilizacja obrazu sprawia, że każde ujęcie jest superostre, a innowacyjny procesor obrazu klasy DSLR pozwala na wykonywanie zdjęć o jakości porównywalnej ze zdjęciami wykonywanymi aparatami cyfrowymi.\nSztuka robienia selfie właśnie osiągnęła następny poziom zaawansowania w trybie “beauty mode”. To technologia, która w sprytny sposób uwydatnia naturalne piękno fotografowanej w tym trybie osoby. P8max staje się dzięki tej funkcji prawdziwym skarbem dla fanów selfie.\nAparat Huawei P8max został zaprojektowany tak, aby każde zdjęcie, które robisz, było zachwycające. Tryb „trudne warunki oświetleniowe” pozwala na wykonywanie wyraźnych zdjęć w ciemnościach, a dwustopniowe podświetlenie flash-LED wykorzystuje białe i ciepłe światło, aby wydobyć z mroku naturalne kolory fotografowanych obiektów.\nZmęczony wyczerpaniem baterii w najmniej odpowiednim momencie? Ogromna bateria o pojemności 4360 mAh oferuje najwyższy poziom bezpieczeństwa i wydajności możliwej przy długotrwałym stosowaniu między jednym a drugim ładowaniem, nawet przy operacjach najbardziej pochłaniających energię, takich jak oglądanie filmów HD lub korzystanie z sieci 4G. Każdy aspekt Huawei P8max został zaprojektowany w celu zwiększenia żywotności baterii, w tym sprzętu o niższej stracie mocy i oprogramowania z wbudowanym trybem oszczędzania energii.\nDotykowy , LTPS-TFT\nOptyczna stabilizacja , Tryb poklatkowy\nAAC , AAC+ , AMR , APE , FLAC , MIDI , MP3 , OGG , WAV , 3GP\nCzas pracy odtwarzanie Video: 16h Czas pracy przeglądanie www: 10h\nTelefony dla dzieci, Najlepsze telefony do 1000, Smartfony 64 128 i 256 GB, Smartfony 6 calowe i większe, Telefony z Androidem


Tablica DualBoard 1297 + Zrób To Sam GRATIS - Nowa Niższa Cena - sklep internetowy Tanie Tablice\n> Tablice interaktywne dla dzieci i nie tylko>Interwrite>Tablica DualBoard 1297 przesyłka GRATIS\nObniżka! -1 246,00 zł\nTablica działa na zasadzie technologi elektromagnetycznej pasywnej. Powierzchnia suchościeralna matowa zapewnia optymalne rozłożenie światła projektora. Dwa pisaki z funkcją myszki oraz dodatkowe programowalne przyciski po bokach tablicy zapewniają szybki dostęp do ulubionych funkcji oprogramowania. Model ten posiada specjalną darmową gwarancję dla edukacji wynoszącą 5 lat.\nSpecyfikacja tablicy interaktywnej DualBoard 1297\n2272 mm x 1340 mm


projekt · abc\nJedną z najważniejszych rzeczy, którą musisz zrobić przed przystąpieniem do procesu rekrutacyjnego, jest stworzenie projektu. Będzie on twoją kartą przetargową. Będzie on dowodem na to, że znasz nie tylko teorię, podstawowe pojęcia, elementy składni języka, ale również potrafisz wykorzystać daną technologię (technologie) w praktyce. Im więcej masz projektów, własnych i współtworzonych, tym lepiej. Z drugiej strony korzystniej mieć jedną aplikację bardzo dobrze napisaną, niż kilka o miernej jakości kodu. Najważniejsze jest posiadanie przynajmniej jednego, własnego projektu, który mówi o tobie: 'to nie jest pierwsza lepsza osoba z ulicy. Autor potrafi okiełznać język, i zrobić w nim coś działającego'. W przypadku braku takowego, nasze umiejętności będą mogły zostać sprawdzone prawdopodobnie dopiero podczas rozmowy rekrutacyjnej. Posiadanie projektu zwiększa szansę na to, że rekruter odpowie na wysłane CV, i może zwiększyć twoje szanse na pozytywne przejście następnych etapów rekrutacji (np. jeśli nie pójdzie ci najlepiej z zadaniem programistycznym podczas części technicznej rozmowy o pracę).\nJaki język, technologię wybrać?\nNie należy przesadzać z ilością języków programowania, bibliotek które będą użyte. Przede wszystkim warto użyć te języki, technologie które są wymieniane w wymaganiach w interesujących nas ofertach pracy. Brak wykorzystanej danej technologii nie zamyka możliwości złożenia CV. Istnieje taka możliwość, ponieważ niektóre technologie są dosyć podobne, i stosunkowo łatwo można się tej pożądanej nauczyć. Czasem pracodawcę może interesować przede wszystkim fakt, że umiesz programować w jakimkolwiek języku, i może on pozwolić sobie na to, żebyś uczył się danego języka dopiero w pracy.\nPrzykłady języków, technologii wartych zastosowania:\nbaza danych: PostgreSQL, MySQL, MariaDB, Oracle Database, SQLite. Lub baza NoSQL, jeśli jej użycie jest uzasadnione: MongoDB, Redis, Cassandra.\nframework backendowy: Django, Ruby on Rails, Spring, Symfony, (Laravel, Play\nWięcej informacji na temat technologii i frameworków znajduje się w sekcjach główny język programowania, inne technologie oraz bazy danych.\nJaka ma być tematyka aplikacji?\nIstnieją w Internecie listy pomysłów na projekty. Można się z nimi zapoznać, aby zaczerpnąć inspiracji. Jednak najlepszym pomysłem może być wykonanie aplikacji, która rozwiąże jakiś nasz własny problem. Na przykład zautomatyzuje czynność, którą musieliśmy wcześniej mozolnie robić ręcznie. Dzięki temu potencjalnie będziemy mieć większą motywacją i radość z jej tworzenia, w porównaniu do realizacji losowo wybranego zadania. Dodatkowo, kwestia pobudek urzeczywistnienia takiego pomysłu może być poruszona przez rekrutera, a realizacja projektu na własne potrzeby powinna być lepiej odebrana.\nInteresującym projektem może być aplikacja, która automatyzuje wykonywane przez nas czynności. Załóżmy, że regularnie wchodzimy na jakąś stronę, i pobieramy z niej jakąś treść, typu 10 najpopularniejszych obrazków. Możemy zautomatyzować ten proces, np. z użyciem API strony z obrazkami, jeśli ona takowe udostępnia. Możemy pobierać te obrazki, zapisać je na zewnętrznym serwerze. Dodatkowo dokładamy prosty interfejs, poprzez który możemy zobaczyć statystki pobranych obrazków, pogrupować je w katalogi, usuwać, zmieniać nazwę itp.\nInny podejściem może być zrobienie kopii jakiegoś serwisu. Nie chodzi oczywiście o bezpośrednie skopiowanie kodu, ale o stworzenie identycznej/podobnej funkcjonalności.\nSzczegóły techniczne własnego projektu\nCzy lepiej jest wykorzystywać gotowe pluginy/biblioteki, czy napisać potrzebną funkcjonalność samemu? W pracy zawodowej generalnie zwykle wykorzystuje się gotowe 'półfabrykanty'. Nie warto wynajdywać koła na nowo. Prawdopodobnie będzie istniała taka biblioteka (czasem jest ich wiele), która rozwiązuje dany problem. Zwykle jest już ona starannie przetestowana; jeśli jest popularna, to sporo osób/firm ją używa, dzięki czemu obsługuje ona więcej edge caseów, niż potrafilibyśmy sami wymyślić. Autorskie rozwiązanie (podczas pracy w firmie) ma sens głównie jeśli nie ma istniejących bibliotek, gdy jest słabo otestowana/ma kiepskiej jakości kod (np. niewydajny), tudzież wtedy, gdy użycie jej wymagałoby i tak napisania dużej ilości kodu.\nW przypadku nauki programowania próba napisania własnego modułu ma większy sens. Jest to pożyteczne, ponieważ implementując jakąś funkcjonalność zwykle uczymy się przy okazji wielu rzeczy. Przykładowo pisząc własnoręcznie moduł uwierzytelnienia uczymy się bezpiecznie przechowywać hasła użytkowników i ustawiać sesję po zalogowaniu. Mimo to raczej nie należy przesadzać z ilością autorskich rozwiązań.\nProjekt nie musi być bardzo rozbudowany. Nie mniej jednak, im jest on większy, tym lepiej. Nie powinien być on zbyt prymitywny. Najlepiej skupić się na zakończeniu kluczowej funkcjonalności. Aplikacja powinna na tym etapie robić jedną rzecz (np. pobierać listę newsów z zewnętrznej strony), i robić ja dobrze, bez błędów. Potem ten prosty projekt można rozwinąć, dokładając kolejne części, 'cegiełki'.\nDobrze, gdy projekt zawiera różnorodne funkcjonalności. Poniżej znajduje się lista przykładowych składowych, które warto umieścić w projekcie:\nautoryzacja użytkowników - np. dany typ użytkowników może wejść na konkretne podstrony aplikacji. Osobna sekcja moderatora/admina\nuwierzytelnienie użytkowników: możliwość założenie konta użytkownika, zalogowania się, wylogowania się, zapamiętywanie zalogowania, przypominanie hasła. Najlepiej wykorzystać do tego jakąś popularną bibliotekę. W przypadku własnego rozwiązania hasła należy hashować bcryptem lub podobnym rozwiązaniem, a nie np. MD5 + sól). Logowanie przez social media (Facebook, Twitter, Google) za pomocą OmniAuth lub innego protokołu\nintegracja z zewnętrznymi serwisami: bezpośrednio przez API, lub najlepiej korzystając z biblioteki, która komunikuje się za pomocą API. Przykładowo upload zdjęć/obrazków na Amazon S3; możliwość odczytania listy plików z Dropboxa w aplikacji; przycisk z opcją udostępnienia treści na Facebooku\nmailing - czyli wysyłanie e-maili do użytkowników. Może to być on powiązany z uwierzytelnieniem (email z potwierdzeniem rejestracji/powitalny/z linkiem do resetu hasła)\nmanipulacja obrazkami: np. możliwość przycięcia/obrotu zdjęcia na awatar, generowanie kilku rozmiarów uploadowanych obrazków (np. oryginalny rozmiar i dwa różne rozmiary miniatur)\npaginacja: automatyczne rozłożenie treści na kilka stron, z przyciskami do przeskoczenia do pierwszej, poprzedniej, następnej i ostatniej strony\nszukajka - możliwość znalezienia słowa/słów w aplikacji\nprzetwarzanie w tle: w celu przyspieszenia działania strony, pewne rzeczy, które można przeliczyć/przetworzyć umieszczając zadania w kolejce. Wyspecjalizowana biblioteka/oprogramowanie ściąga po kolei te zadania i wykonuje je w stosownym czasie\ntagi - możliwość oznaczania danej zawartości przez słowa/wyrażenia. Klikając na dany tag użytkownik powinien zobaczyć listę elementów nim oznaczonych. Przykład: aplikacja umożliwia dodawanie historyjek tekstowych/obrazkowych. Użytkownik może wybrać kilka tagów które zawierają słowa kluczowe tekstu (z istniejącej listy, lub samemu tworząc nowy tag)\ngeolokalizacja - możliwość określenia geograficznej lokalizacji użytkownika na podstawie adresu IP, wpisanego adresu miejscowości czy za pomocą geolokalizacji HTML5 (przez zezwolenie przeglądarce na udostępnienie położenia)\nsystem powiadomień: aplikacja będzie powiadamiać użytkownika o ważnych wydarzeniach, poprzez ikonkę w menu z liczbą powiadomień. Po kliknięciu na ikonę rozwija się lista nieprzeczytanych powiadomień.\nsystem wiadomości: możliwość wysyłania wiadomości do danego użytkownika/grupy użytkowników, w obrębie aplikacji\nkomunikacja serwer-klient za pomocą WebSocketów\nslugi (ang. URL slugs) - automatyczne generowanie URLi, które są łatwiejsze do zaindeksowania przez wyszukiwarki stron internetowych, a także łatwiejsze w odczytaniu dla ludzi. Przykładowo zamiast adresu 'www.mojastrona.com/articles/393' będziemy mieli: 'www.mojastrona.com/articles/393/jak-przygotowac-layout-strony'\nAplikacja nie musi dobrze wyglądać, o ile nie aplikujemy na stanowisko web designera czy frontend developera. Należy skupić się przede wszystkim na funkcjonalności. To, że jakaś część aplikacji nie działa, lub występują w niej błędy nie stanowi problemu, o ile nie dzieje się tak w zakresie wielu funkcjonalności/podstron.\nAplikacja powinna być wersjonowana (najlepiej pod gitem). Źródła powinny być przechowywane również poza lokalnym komputerem, tzn. na zewnętrznym serwisie GitHub, Bitbucket, własny serwer gita z użyciem GitLaba, Gogs itp.). Aktualna wersja aplikacji powinna działać na jakimś hostingu, powinna być zdeployowana. Nie jest konieczne wykupywanie domeny (adresu www). Posiadanie aplikacji w wersji produkcyjnej/stagingowej jest ważne, ponieważ rekruter może poprosić nie tylko o dostęp do kodu, ale również być może zechce zobaczyć aplikacją 'w akcji'. Dodatkowo, będziesz mógł pochwalić się doświadczeniem w deploymencie, co jest też bardzo istotne.\nAplikacja powinna posiadać testy. Przynajmniej jej część powinna być pokryta testami jednostkowymi i integracyjnymi.


Jak zadbać o dekolt? Pomocne rady do wypróbowania latem - Urodajnia\nJak zadbać o dekolt? Pomocne rady do wypróbowania latem\nSkóra dekoltu podczas snu lub ćwiczeń może się odkształcać i tracić jędrność. Jeżeli zauważyłaś, że ślady po poduszce nie znikają z twojej skóry tak szybko jak kiedyś, powinnaś zmienić sposób pielęgnacji. Jest to też sygnał, iż skóra traci elastyczność, jej gęstość się zmienia, a włókna kolagenowe osłabiają się. Przyjmowanie małej ilości płynów i niewłaściwa pielęgnacja skutkuje pojawieniem się zmarszczek i przebarwień. Długie kąpiele słoneczne również są przyczyną pogorszenia się kondycji skóry dekoltu. Jeśli skóra jest poszarzała, pozbawiona blasku i wiotka, to zapewne zmaga się z postępującym procesem starzenia, wolnymi rodnikami i niskim poziomem nawilżenia.\nCzy naprawdę zależy ci na zdrowej i ładnej skórze dekoltu? Jeśli tak, to pora udać się do salonu kosmetycznego na tzw. terapię łączoną (skojarzoną). Polega ona na połączeniu różnych zabiegów i kosmetyków w taki sposób, aby efekty były jak najbardziej zadowalające i widoczne prawie natychmiast. Jeden zabieg wspiera i uzupełnia kolejny. Dobrym rozwiązaniem będzie także lifting termiczny. Na czym polega?\nLifting termiczny jest zabiegiem ujędrniającym, który regeneruje, odbudowuje włókna kolagenowe oraz wspomaga produkcję elastyny i kolagenu. Podczas zabiegu skóra napina się, odzyskuje młody wygląd, zmarszczki wygładzają się, a gęstość skóry poprawia się. Termolifting najlepiej powtarzać co dwa tygodnie. Na kolejnych wizytach w salonie kosmetycznym na skórę dekoltu aplikuje się preparaty odżywcze. Mają one charakter wypełniaczy, które dogłębnie nawilżają, wygładzają i regenerują. Substancje zawarte w preparacie przyspieszają produkcję kolagenu i dogłębnie pielęgnują skórę dekoltu. Zabieg termoliftingu jest całkowicie bezinwazyjny.\nOczywiście najprostszymi metodami na zachowanie pięknej skóry dekoltu jest codzienna pielęgnacja. Dlatego powinnyśmy regularnie peelingować, oczyszczać i nawilżać tę partię ciała. W ten sposób dekolt będzie idealnie gładki, wypielęgnowany i chroniony przed dalszymi uszkodzeniami. Latem stosuj kremy z filtrami przeciwsłonecznymi, dzięki którym unikniesz zmarszczek i przebarwień.


PREZENTACJA „DZIURA OZONOWA”. - ppt video online pobierz\nOpublikowałCelestyn Szymecki Został zmieniony 8 lat temu\nPrezentacja na temat: "PREZENTACJA „DZIURA OZONOWA”."— Zapis prezentacji:\n1 PREZENTACJA „DZIURA OZONOWA”\n2 Co To Jest Ozon? Gdzie On Się Znajduje? Jak Powstaje Ozon?\nOzon jest to jedna z dwóch odmian alotropowych tlenu. „Zwykły” tlen ma postać cząsteczek dwuatomowych ‘O2’ Ozon, względnie rzadko występujący, to druga odmiana tlenu o wzorze ‘O3’. Około 90% ozonu znajduje się w atmosferze, położonej na wysokości od około 10 do 50 km nad powierzchnią Ziemi. Ten stratosferyczny ozon znany jest pod nazwą „warstwy ozonowej”. W stratosferze, w wyniku oddziaływania promieniowania słonecznego w paśmie ultrafioletu, czyli fali o długości mm cząsteczka tlenu ‘O2’ zostaje rozbita na dwa atomy tlenu ‘O’. Ten atomowy ‘O’ jest bardzo aktywny chemicznie i reaguje z tlenem cząsteczkowy ‘O2’ tworząc ozon ‘O3’.\n3 Przyczyny Powstawania Dziury Ozonowej\nOzon stratosferyczny powstaje w wyniku oddziaływania promieniowania ultrafioletowego słońca z cząsteczkami atmosferycznego tlenu. Powstały ozon rozpada się reagując z niektórymi związkami chemicznymi szczególnie chloru i fluoru. Gdy zaczęto używać związku zwanego freonem 12 oraz innych fluoropochodnych metanu i etanu (nazywanych wspólnie freonami lub CFC) do produkcji aerozoli. Związki te wykorzystywane były w konstrukcji systemów chłodniczych: w sprężarkach lodówek, w chłodniach i urządzeniach klimatyzacyjnych, w produkcji lakierów, w przemyśle kosmetycznym, w medycynie, w przemyśle komputerowym (jako delikatne środki czyszczące).\n4 Po pewnym czasie stwierdzono, jak katastrofalne skutki przynosi używanie tych związków dla warstwy ozonowej. Cząsteczki freonów nie wchodzą w reakcję z innymi substancjami i nie rozpadają się, mogą więc żyć w atmosferze ponad 100 lat. Owa niezniszczalność freonów oraz lekkość pozwalająca na przenikanie aż do ozonosfery zaniepokoiły chemików. Z ich założeń wynikało, że w ozonosferze miliony ton lekkich freonów pod wpływem promieniowania ultrafioletowego rozkładają się na pierwiastki: węgiel, fluor i chlor. Wprawdzie węgiel spala się, ale fluor i jeszcze silniej chlor rozpoczynają reakcję łańcuchową z ozonem powodując tworzenie się tlenków i powstanie zwykłego tlenu dwuatomowego.\n5 Oddziaływanie Dziury Ozonowej Na Organizmy Żywe\nOzon stratosferyczny pochłania część promieniowania ultrafioletowego docierającego do Ziemi ze Słońca. Niektóre rodzaje promieniowania ultrafioletowego są szkodliwe dla organizmów żywych, ponieważ może uszkadzać komórki (oparzenia), oraz może uszkadzać materiał genetyczny komórek. U ludzi i zwierząt może wywoływać zmiany nowotworowe (m.in. czerniak złośliwy). Organizm ludzki broni się przed ultrafioletem, wytwarzając barwnik (melanina) powodujący pochłanianie promieniowania w warstwie powierzchniowej skóry, zawartość tego barwnika objawia się ciemnieniem skóry.\n6 Dziura Ozonowa Nad Żywcem.\n7 Dziura Ozonowa Nad Antarktydą\nNIEBIESKI – Dziura ozonowa ŻÓŁTY, ZIELONY – Powłoka ozonowa (ozonosfera)\nPobierz ppt "PREZENTACJA „DZIURA OZONOWA”."


Jak myć okna na wysokości? - Floor Clean Service\nMycie okien na wysokości to wymagająca i niebezpieczna praca dla osób nieprzeszkolonych. Coraz więcej na rynku pojawia się konstrukcji o imponujących wysokościach i trudno dostępnych w pielęgnacji miejscach. Oczywiście nie mamy na uwadze najwyższych budynków na świecie, a biurowce w mniejszych lub większych aglomeracjach miejskich budowane w nowoczesnym stylu. Przeszklenia doskonale prezentują się w naturalnym świetle, jednakże sposób mycia tego typu okien różni się od tradycyjnych metod. Jak często myć okna na wysokości i jakie techniki będą najbardziej efektywne? Zapraszamy do lektury.\nMycie okien na rusztowaniach i podnośnikach\nWykorzystując technikę podnośników i specjalistycznych rusztowań jesteśmy w stanie szybko i efektywnie pozbyć się nieczystości z powierzchni szyb, elewacji lub innych elementów wymagających regularnej pielęgnacji na wysokości. Zachowując środki ostrożności gwarantujemy satysfakcjonujące efekty. Usługi mycia okien na wysokości cieszą się popularnością wśród zabudować wyższych, jak i niewielkich budynków, które wymagają odświeżenia. Dopasowujemy odpowiednią metodę oraz dedykowane środki czystości, które nie tylko usuną zabrudzenia, ale i zabezpieczą powierzchnie przed negatywnymi czynnikami zewnętrznymi.\nTego typu metody są zdecydowanie bardziej precyzyjne w porównaniu z klasycznym sposobem czyszczenia okien. Ponadto w przypadku nowoczesnych konstrukcji szklanych zazwyczaj otwieranie okna i usuwanie zabrudzeń przy tradycyjnym wykorzystaniu środków może wiązać się ze wzmożonym niebezpieczeństwem i szeregiem utrudnień.\nJak często myć okna na wysokości?\nCzęstotliwość mycia okien jest uzależniona od wielu czynników i jednym z nich z pewnością jest pogoda, czyli aspekt, na który nie mamy wpływu. Wiele firm decyduje się na zlecenie czyszczenia okien na wysokości profesjonalistom raz na kwartał, ale nie jest to obligujący termin. Częste czyszczenie okien gwarantuje nienaganny blask, a tym samym i więcej naturalnego światła w budynku. Z pewnością warto zadbać o estetykę elewacji, ponieważ jak głosi stare przysłowie: „jak cię widzą, tak cię piszą”.\nMycie okien na wysokości gwarantuje najlepsze rezultaty przy zleceniu usługi profesjonalistom. Dobór odpowiednich technik pielęgnacji oraz środków czystości gwarantuje wysoką jakość, szybkość i bezpieczeństwo.\n– brak smug i plam\nTo zalety, które warto zapamiętać przy okazji podejmowania decyzji o myciu okien na wysokościach w niedalekiej przyszłości.


Ławrow: Rosja nie będzie prowadzić wojny z Turcją - Superstacja\nMinister spraw zagranicznych Rosji Siergiej Ławrow zapewnił w środę, że Rosja nie będzie prowadzić wojny z Turcją. Jednocześnie oświadczył, że zestrzelenie przez tureckie myśliwce rosyjskiego Su-24 nad granicą syryjsko-turecką było "zaplanowaną prowokacją".\n"Mamy poważne wątpliwości co do tego, czy chodzi o spontaniczny akt, to przypomina zaplanowaną prowokację" - powiedział szef rosyjskiej dyplomacji na konferencji prasowej, nawiązując do wtorkowego incydentu.\nŁawrow dodał, że przeprowadził rozmowę telefoniczną z szefem tureckiej dyplomacji Mevlutem Cavusoglu, który wyraził ubolewanie z powodu zestrzelenia maszyny i przekazał wyrazy współczucia.\n"Wojować z Turcją nie zamierzamy, nasz stosunek do narodu tureckiego się nie zmienił. Nasuwają się tylko pytania do władz tureckich" - powiedział.\nŁawrow podkreślił, że Moskwa ponownie rozważy stosunki z Ankarą, ale nie poinformował, jakie kroki mogą podjąć rosyjskie władze.\nWedług Ławrowa "terroryści" wykorzystują tureckie terytorium, by przygotowywać zamachy w innych krajach. Nie podał nazw organizacji terrorystycznych ani państw.\nWe wtorek szef dyplomacji odradzał Rosjanom wszelkie podróże do Turcji. W środę wyjaśniał, że powodem jest zagrożenie ze strony ekstremistów w Turcji.\nTurcja jest głównym celem wyjazdów turystycznych Rosjan, obok Egiptu. Jednak wszelkie rosyjskie loty do Egiptu zostały wstrzymane po katastrofie rosyjskiego airbusa na Synaju 31 października.\nWe wtorek Turcja zestrzeliła rosyjski bombowiec Su-24, któremu zarzuciła naruszenie przestrzeni powietrznej Turcji przy granicy syryjsko-tureckiej. Turecki prezydent Recep Tayyip Erdogan zapewnił w środę, że zamiarem Ankary nie było eskalowanie w stosunkach z Moskwą. Jak argumentował, Turcja działała wyłącznie, "by bronić swego bezpieczeństwa", "praw naszego narodu" i "praw naszych braci" w Syrii.\nMoskwa twierdzi, że rosyjski samolot nie opuścił syryjskiej przestrzeni powietrznej. Rosyjskie ministerstwo obrony ogłosiło, że uważa zestrzelenie Su-24 za akt nieprzyjacielski, a prezydent Rosji Władimir Putin oświadczył, że zestrzelenie maszyny w Syrii wykracza poza ramy walki z terroryzmem. Według niego to "cios zadany Rosji w plecy przez popleczników terroryzmu".


sandomierz.gosc.pl → A najbardziej lubią śpiew\nDyplom dla Zbigniewa Łokaja prezentuje Tadeusz Matyka\nNie liczyłem na pierwsze miejsce. Może na trzecie, drugie – wyjawia Tadeusz Matyka, terapeuta zajęciowy w Środowiskowym Domu Samopomocy w Rudniku nad Sanem prowadzonym przez Caritas. – Nie dlatego, że nie doceniam talentu i twórczości Zbyszka Łokaja, ale z ostrożności. Wiersze naszego poety zgłosiliśmy do konkursu organizowanego przez Fundację „Mimo Wszystko” Anny Dymnej, ale przeszły bez echa.\nTymczasem w Tarnobrzegu odniosły niezaprzeczalny sukces. Sukces tym większy, że liryki Zbigniewa Łokaja konkurowały z utworami tak wytrawnych poetów, wielokrotnie zresztą nagradzanych, jak Ewa Sowa i Marian Karaś. Zbigniew Łokaj został głównym laureatem w konkursie literackim towarzyszącym jubileuszowemu, bo już 10. Przeglądowi Twórczości Artystycznej Środowiskowych Domów Samopomocy Województwa Podkarpackiego, który odbył się 11 września w Tarnobrzeskim Domu Kultury. Jury w składzie: Elżbieta Miernik-Krukurka, Sylwester Łysiak, Aleksandra Południak pod przewodnictwem Janiny Szul miało w tym roku wyjątkowo trudne zadanie. Utwory zgłoszone do konkursu bowiem prezentowały bardzo wysoki poziom. Po wielu naradach drugie miejsce przyznano Ewie Sowie, trzecie zaś Marianowi Karasiowi (oboje reprezentowali ŚDS w Tarnobrzegu). Ponadto przyznanych zostało sześć wyróżnień, które trafiły do: Kazimierza Dziobika, Stanisławy Mielniczek, Danuty Soprych, Wandy Dmuchały, Marii Szaraniec oraz Heleny Gancarz. Tegoroczny przegląd był nie tylko okazją do świętowania jubileuszu, ale przede wszystkim do radości ze wspólnego spotkania i możliwości zaprezentowania swoich pasji i talentów. – Uwielbiam śpiewać, piosenki towarzyszą mi od dzieciństwa – mówi pani Barbara, wokalistka zespołu muzycznego działającego w ŚDS w Mielcu. – Przyjeżdżamy do Tarnobrzegu od 10 lat, czyli od pierwszej edycji przeglądu – wyjaśnia Przemysław Pawłowski, terapeuta w mieleckim ośrodku. – Początkowo na nasz repertuar składały się poezja śpiewana, recytacja, ale z czasem postawiliśmy na muzykę i śpiew. Utworzyliśmy zespół muzyczny i rozpoczęliśmy występy na różnych uroczystościach, imprezach w naszym mieście i poza nim. Zespół mieleckich muzyków ma na swoim koncie szereg nagród i wyróżnień, m.in. złotą i srebrną statuetkę z pierwszych przeglądów tarnobrzeskich. Ale nie laury są najważniejsze. – Wydarzenia takie jak tarnobrzeski przegląd są dla naszych uczestników, jak i wszystkich pozostałych domów, okazją do wielkiej radości, dobrej zabawy i przede wszystkim integracji z koleżankami, kolegami z innych ŚDS-ów – podkreśla Krzysztof Kowieski, kierownik ŚDS w Mielcu. Z piosenkami przyjechali również uczestnicy ŚDS w Rudniku nad Sanem prowadzonego przez Caritas Diecezji Sandomierskiej. – Przygotowaliśmy piosenkę ludową – mówi ks. Tomasz Szostek, kierownik placówki. – Nasi podopieczni zresztą chyba najbardziej ze wszystkich zajęć lubią śpiew i muzykę. Pozwalają im one wyrazić uczucia, dać upust radości i wszelkim pozytywnym emocjom. Tegoroczny przegląd miał mieć wyjątkową formę, ale niestety aura pokrzyżowała nieco szyki. Niemniej z wielu niespodzianek przygotowanych dla wszystkich gości organizatorzy nie zrezygnowali. – Wspólnie z Jacht Klubem Kotwicą, tegorocznym współorganizatorem wydarzenia, planowaliśmy, by przegląd odbył się nad Jeziorem Tarnobrzeskim przy stanicy wodniackiej – wyjawia Beata Wasiuta, dyrektor tarnobrzeskiego ŚDS, gospodarza imprezy. – Ponieważ pogoda spłata nam figla, dlatego po raz kolejny spotykamy się w gościnnych progach Tarnobrzeskiego Domu Kultury. Osobiście mam przyjemność organizować przegląd po raz trzeci, kontynuując dzieło rozpoczęte i prowadzone przez kilka lat przez Juranda Lubasa, potem Elżbietę Miernik-Krukurkę, kolejnych dyrektorów ŚDS. Można zaobserwować jego stały rozwój, reprezentowanych jest coraz więcej placówek. Z początkowych 20 liczba ta wzrosła do ponad 40. Również programy artystyczne mają coraz wyższy poziom. Główną ideą przeglądu od jego narodzin była i jest promocja sztuki osób niepełnosprawnych w wielu jej wymiarach. Prezentowane są bowiem różne jej dziedziny: taniec, śpiew, muzyka, poezja, plastyka. Dodatkowo zaś organizatorzy i uczestnicy starają się zmieniać stereotypowy wizerunek osób niepełnosprawnych. Pomysł na zorganizowanie przeglądu zrodził się ponad 10 lat temu. – Odbywały się już wówczas spartakiady, więc pomyśleliśmy, że idąc tym tropem, warto przygotować imprezę prezentującą sztukę, kulturę – wspomina narodziny przeglądu Jurand Lubas, pierwszy dyrektor tarnobrzeskiego ŚDS. – I w ten sposób zrodziła się impreza, która, jak widać po tłumie gości i setkach osób występujących na scenie, ma się bardzo dobrze – cieszy się Jurand Lubas. Przeglądowi tradycyjnie towarzyszyła wystawa prac plastycznych poszczególnych domów. – Nawiązując do niedawnej uroczystości Matki Bożej Siewnej, przygotowaliśmy drzewka wykonane ze zbóż, kwiatów i ziół. A że reprezentujemy zagłębie wikliniarskie, to naturalnie nie mogło zabraknąć przedmiotów z wikliny, takich jak np. tradycyjne kosze i koszyki – wyjaśnia ks. Tomasz Szostek.


Nigdy nie jest za późno. Jak czerpać siłę z przeciwności losu. – Pema Chödrön – chomikuj, ebook, pdf, epub, mobi\nStrona główna » Poradniki » Nigdy nie jest za późno. Jak czerpać siłę z przeciwności losu.\nKilka słów o książce pt. “Nigdy nie jest za późno. Jak czerpać siłę z przeciwności losu.”\nHistoria galisyjskiego narkobiznesu od czasów przemytu papierosów aż po współcześnie działające klany. Zawiera rozkładaną wkładkę. Lata 80. w Galicji. Restrukturyzacja rybołówstwa zatrzymuje dużą część galisyjskiej floty rybackiej w porcie, setki armatorów popadają w długi. Stanowi to wprost i...\nMiłość ma oczy anioła, śmierć – diabła. Zemsta właśnie zyskała moje!Mam na imię Tessa i cóż… Moje życie lekko się skomplikowało… Przebywam w mieście, którego nienawidzę. Wykonuję pracę, której nie lubię, i wciąż myślę o ludziach, których już dawno powi...\nWiedza na temat metod rozwiązywania problemów przydatna jest pracownikom każdej firmy. Zasoby kapitałowe, technologiczne i intelektualne mogą się okazać niewystarczające, aby odnieść sukces rynkowy, jeśli nie będziesz wiedzieć, jak zarządzać i radzić sobie z pojawiającymi się w przedsiębiorstwie pro...\nPoniżej prezentujemy fragment książki autorstwa Pema Chödrön\nTytuł oryginału: WHEN THINGS FALL APART: HEART ADVICE FOR DIFFICULT TIMESRedakcja: ARTUR KAWIŃSKIKorekty: MelanżProjekt okładki ADA KUJAWAProjekt typograficzny, skład i łamanie: PlupartRedaktor prowadzący: MAGDALENA CHORĘBAŁADyrektor produkcji: ROBERT JEŻEWSKI © Copyright for Polish edition by Wydawnictwo Zwierciadło Sp. z o.o., Warszawa 2018© 1997 by Pema ChödrönThe Sādhana of Mahāmudrā © 1968, 1976 by Chögyam Trungpa; © 1990 by Diana J. Mukpo.Used by permission of Diana J. Mukpo and the Nalanda Translation Committee.Wydanie IWszelkie prawa zastrzeżone. Reprodukowanie, kopiowanie w urządzeniach przetwarzania danych, odtwarzanie, w jakiejkolwiek formie oraz wykorzystywanie w wystąpieniach publicznych tylko za wyłącznym zezwoleniem właściciela praw autorskich.ISBN: 978-83-8132-034-4Wydawnictwo Zwierciadło Sp. z o.o.ul. Postępu 14, 02-676 Warszawatel. (22) 312 37 12Dział handlowy: handlowy@grupazwierciadlo.plKonwersja: eLitera s.c.\nSakjongowi Miphamowi Rinpoczez oddaniem, miłością i wdzięcznością.\nPragnę wyrazić szczerą wdzięczność Lynne Van de Bunte. Lynne nie tylko zachowała taśmy, z których odtworzyliśmy zawarte w tej książce wykłady, ale również spisała z nich teksty. Niektóre z taśm były w tak złym stanie, że nikt oprócz niej nie był w stanie odczytać treści moich słów! Lynne poświęciła również wiele czasu, żeby znaleźć osoby, które spisały pozostałe nagrania – przekazuję zatem podziękowania dla: Heidi Utz, Rexa Washburna, Ginny Davies oraz Aileen i Billa Fellów (którzy zebrali wszystkie wykłady na dysku jednego komputera). Wreszcie przekazuję szczególne wyrazy wdzięczności dla mojej przyjaciółki i zarazem redaktorki, Emily Hilburn Sell, która sprawiła, że pudło pełne papierów w cudowny sposób przeistoczyło się w tę oto książkę. Bez jej talentu, szczerego zaangażowania i ciężkiej pracy, światła dziennego nie ujrzałaby ani ta, ani też wiele innych publikacji. Niezwykle się cieszę, że możemy kontynuować naszą współpracę.\nW 1995 roku byłam na urlopie naukowym. Przez dwanaście miesięcy nie robiłam właściwie nic. To był najbardziej inspirujący duchowo czas w moim życiu. Praktycznie – jeden wielki relaks. Czytałam, chodziłam na wycieczki, spałam. Gotowałam, jadłam, medytowałam i pisałam. Bez żadnego planu dnia, żadnego programu, żadnych „muszę to, muszę tamto”. W tym otwartym, nieograniczonym żadnymi zobowiązaniami czasie udało mi się przeanalizować wiele spraw. Po pierwsze, zaczęłam powoli wczytywać się w zupełnie surowe, nieopracowane redakcyjnie zapisy moich wykładów z lat 1987–1994. W przeciwieństwie do nauk udzielonych podczas krótkich odosobnień medytacyjnych, które złożyły się na książkę Mądrość nieuciekania (Wisdom of No Escape), i tych poświęconych lodziong, z których powstała praca Zacznij tu, gdzie jesteś (Start Where You Are), materiały zapełniające całe dwa tekturowe pudła zdawały się niepowiązane ze sobą żadną myślą przewodnią. Co jakiś czas przerzucałam kilka tekstów. Jedne wydawały mi się zbyt formalne, inne nieomal zachwycające. Kontakt z taką obfitością własnych słów stanowił doświadczenie tyle interesujące, co krępujące. Stopniowo, w miarę lektury, zauważyłam, że bez względu na temat wykładu, kraj, w którym byłam, czy czas – za każdym razem mówiłam o tym samym: o wielkiej potrzebie maitri, miłującej życzliwości dla siebie samego, która pozwala rozbudzić w sobie postawę wolnego od lęku współczucia wobec własnego cierpienia i wobec cierpienia innych. Odniosłam wrażenie, że każdy wykład zawierał tę samą myśl: można wkroczyć na obce, nieznane sobie terytorium i odnaleźć spokój w braku poczucia bezpieczeństwa. Innym, wciąż powracającym motywem było dążenie do rozluźnienia napięcia między „my” i „oni”, „to” i „tamto”, „dobro” i „zło” – poprzez przyjęcie i oswojenie tego, czego zazwyczaj unikamy, a co mój nauczyciel, Chögyam Trungpa Rinpocze, nazwał ufnym stąpaniem po ostrzu. Uświadomiłam sobie, że przez siedem lat cały czas zgłębiałam i próbowałam przekazać innym te właśnie cenne, choć wymagające w praktyce ogromnej siły woli nauki, których Trungpa Rinpocze udzielał swoim uczniom.\nPrzeglądałam dalej zawartość moich pudeł z tekstami i coraz bardziej jasne stawało się dla mnie, jak daleką mam jeszcze drogę przed sobą, nim w pełni pojmę i przyswoję to, czego mnie uczono. Zrozumiałam też, że stosując, na ile potrafię, nauki Rinpocze w życiu i starając się dzielić swoim doświadczeniem z innymi, odnalazłam najgłębsze szczęście i spełnienie – jakich nie znałam wcześniej. Zastanawiające, co zresztą często podkreślam, że oswojenie własnych demonów i przezwyciężenie własnego lęku niesie najprostsze, niespodziewane uczucie radości i rozluźnienia.\nMniej więcej w połowie mojego urlopu Emily Hilburn Sell zapytała mnie nieoczekiwanie, czy mam jeszcze jakieś notatki, które mogłyby złożyć się na trzecią książkę. Wysłałam jej dwa pudła. Przewertowała teksty i skontaktowała się z wydawnictwem Shambhala Publications z informacją: „Mamy następną książkę”.\nPrzez pół roku Emily sortowała, przestawiała, wyrzucała, poprawiała, a potem ja, z ogromną satysfakcją, mogłam nadać ostateczny kształt każdemu kolejnemu rozdziałowi. Jeśli akurat nie kontemplowałam oceanu ani nie spacerowałam po wzgórzach, poświęcałam się tej pracy bez reszty. Rinpocze powiedział mi kiedyś: „Odpoczywaj i pisz”. Wtedy nie zanosiło się wcale, żebym kiedykolwiek miała zajmować się jednym albo drugim, ale minęły lata i oto, proszę, zastosowałam się do zaleceń.\nNiniejsza książka jest zatem owocem współpracy z Emily i roku mojego próżnowania.\nNiech pomoże ci znaleźć ład i spokój. Niech nauki o uczciwości, łagodności i odwadze staną się częścią twojego życia. Jeśli jest ono chaotyczne i pełne napięć, znajdziesz w tej książce niejedną radę. Jeśli stoisz na rozdrożu, cierpisz z powodu straty bliskiej osoby albo czujesz nieokreślony głęboki niepokój, masz w ręce zbiór nauk napisanych specjalnie dla ciebie. Każdemu z nas trzeba ciągle przypominać, każdego zachęcać, by umiał znaleźć spokój w obliczu każdej sytuacji, by wszystko, co spotyka na swojej drodze, wykorzystał dla własnego rozwoju.\nStosując te nauki, dołączamy do nieskończonej linii nauczycieli i uczniów, którym Budda towarzyszył w chwilach załamań i sukcesów ich codziennego życia. My teraz, tak jak kiedyś oni, możemy zaprzyjaźnić się ze swoim ego i odkryć własny umysł mądrości.\nDziękuję bardzo widjadharze, Czcigodnemu Chögyamowi Trungpie Rinpocze, za to, że bez reszty poświęcił swoje życie dharmie i z wielkim zaangażowaniem starał się przekazać istotę tych nauk społeczeństwom Zachodu. Pragnę, by inspiracja, którą czerpię od niego, stała się zaraźliwa. Byśmy jak on wiedli życie bodhisattwy i byśmy pamiętali o jego zaleceniu: „Chaos przyjmuj jako niezmiernie dobrą nowinę”.\nPleasant Bay, Nowa Szkocja, 1996\nPodjąć duchową podróż, to jak wypłynąć małą łodzią na ocean w poszukiwaniu nieznanych lądów. Pełna oddania praktyka może stać się źródłem natchnienia, jednak prędzej czy później rodzi również lęk. Wyruszając, wiemy tylko tyle, że po dotarciu do horyzontu spadniemy z krawędzi świata. Jak wszyscy podróżnicy marzymy, aby odkryć nieznane. Nie wiemy jednak, czy poradzimy sobie z tym, co nas czeka.\nJeśli interesujemy się buddyzmem i zmierzamy do bliższego jego poznania, szybko się okazuje, że nauki Buddy oferują wiele rodzajów praktyki. Medytacja wglądu umożliwia ćwiczenie uważności – czyli pełnej obecności we wszystkich działaniach fizycznych i umysłowych. Praktyka zen „otwiera oczy na pustkę”, stawia nas wobec wyzwania wejścia w kontakt z otwartą, nieograniczoną przejrzystością umysłu. Nauki wadżrajany wprowadzają w praktykę pracowania z każdą sytuacją, w ideę postrzegania tego, co się pojawia jako nieoddzielne od przebudzonego umysłu. Wszystko może stać się dla nas inspiracją i podsycić chęć dalszej praktyki. Jeżeli jednak chcemy dodać jej głębi i autentyzmu, musimy w końcu zetknąć się z lękiem.\nLęk jest powszechnym doświadczeniem, doznają go nawet najmniejsze istoty. Miękkie ciała morskich stworzeń pozostające na morskim brzegu po odpływie instynktownie kurczą się pod dotknięciem naszych palców. Wszystko, co żyje, podobnie reaguje na zagrożenie. Odczuwać lęk w obliczu nieznanego nie jest zatem rzeczą niezwykłą. To nieodłączny aspekt życia czujących istot, wspólny nam wszystkim. Lękiem reagujemy na samotność, śmierć lub utratę poczucia bezpieczeństwa. Lęk jest naturalną reakcją, gdy zbliżamy się do prawdy.\nJeśli jednak mimo poczucia zagrożenia postanowimy pozostać dokładnie tu, gdzie jesteśmy, nasze doświadczenie stanie się bardziej żywe. Bo wszystkie doznania stają się bardzo intensywne, kiedy nie ma dokąd uciec.\nPewnego razu podczas długiego medytacyjnego odosobnienia doznałam nagłego olśnienia: zrozumiałam, że nie można być tu i teraz, a jednocześnie zajmować się swoją przeszłością i przyszłością – rozpamiętywać i planować. Jest to może oczywiste, ale kiedy sami dokonujemy tego odkrycia, zachodzi w nas przemiana. Nietrwałość staje się odczuwalna w każdej chwili, podobnie jak współczucie, zdumienie i odwaga.\nTo samo dotyczy lęku. Ten, kto znajduje się na krawędzi nieznanego – w pełni świadomy tej pozbawionej punktu odniesienia chwili – doświadcza braku oparcia.\nWtedy właśnie pojawia się zrozumienie – odkrycie, że chwila obecna to newralgiczny punkt naszej własnej czasoprzestrzeni. Sama bardzo krucha, ale obdarzona mocą odbierania nam siły. U progu swych duchowych odkryć jesteśmy pełni idei i oczekiwań. Szukamy, rzecz jasna, odpowiedzi, które zaspokoją odczuwany od dawna głód wiedzy. Jednocześnie ostatnią rzeczą, jakiej pragniemy, jest głębszy kontakt z własnym lękiem. Owszem, inni próbują nas ostrzec. Przypominam sobie, jak po otrzymaniu pierwszych instrukcji do medytacji, usłyszałam od swojego nauczyciela: „Nie odchodź stąd z przekonaniem, że medytacja to wakacje od rozdrażnienia”. Tak już jest, że żadne ostrzeżenia nie przekonują nas do końca – czasem to właśnie one nas przyciągają.\nMówię o poznawaniu i oswajaniu lęku, o zaglądaniu mu w oczy – nie twierdzę jednak, że jest to sposób rozwiązywania problemów. To raczej metoda prowadząca do całkowitej zmiany starych nawyków patrzenia, słuchania, wąchania, smakowania i myślenia. Prawdą jest, że godząc się na tę zmianę, narażamy się na ciągłe upokorzenia. Nie będzie już miejsca na arogancję towarzyszącą upartemu trzymaniu się z góry przyjętych schematów. Arogancja, której tak trudno się pozbyć, będzie teraz bezustannie nękana przez naszą odwagę stopniowego kroczenia naprzód. Odkrycia dokonywane dzięki praktyce nie mają bowiem nic wspólnego z wiarą w cokolwiek. Wypływają one z odważnej gotowości, by umrzeć, by umierać wciąż na nowo.\nWszystko, co możemy powiedzieć o uważności, pustce czy pracy z energiami, wskazuje na jedno: bycie tu i teraz przypiera nas do muru. Przygważdża nas dokładnie do tego punktu w czasie i przestrzeni, w którym się znajdujemy. Jeśli się zatrzymamy, zamiast odruchowo zareagować, jeśli nie będziemy niczego wstrzymywać, zrzucać winy na innych ani też obwiniać samych siebie – zetkniemy się z problemem, którego nie da się racjonalnie rozwiązać. Wtedy spotkamy się ze swoim sercem. Jak to zręcznie ujął jeden z uczniów: „Natura buddy, sprytnie przebrana za lęk, daje nam kopniaka w tyłek, abyśmy wreszcie zaczęli odczuwać”.\nByłam kiedyś na spotkaniu z człowiekiem, który w latach 60. przebywał w Indiach. Opowiadał on o swoich ówczesnych duchowych przeżyciach. Wspominał o wielkiej determinacji, z jaką starał się pozbyć negatywnych emocji, o tym, jak walczył z gniewem, pożądaniem, lenistwem i dumą. Najbardziej jednak chciał się uwolnić od lęku. Nauczyciel medytacji wprawdzie wciąż powtarzał mu, żeby zaprzestał tych zmagań, on jednak interpretował te słowa jako instrukcje do praktyki polegającej na walce z przeciwnościami. W końcu nauczyciel wysłał go na odosobnienie medytacyjne do maleńkiej chatki u podnóża gór. Zaraz po zamknięciu drzwi mężczyzna zasiadł do praktyki, a kiedy zapadł zmrok, zapalił trzy świeczki. Około północy usłyszał w kącie szmer i dostrzegł w ciemności ogromnego węża, który wyglądał na królewską kobrę. Ułożyła się dokładnie naprzeciw – i lekko się kołysała. Przez całą noc człowiek ten nie zmrużył oka, wpatrując się w węża. Był tak przerażony, że nie był w stanie się poruszyć. Istniał tylko wąż, on i strach.\nTuż przed świtem dopaliła się ostatnia świeczka i wówczas mężczyzna rozpłakał się. Płakał jednak nie z rozpaczy, lecz ze współczucia. Poczuł bowiem tęsknotę wszystkich ludzi i zwierząt tego świata; poznał ich daremne zmagania i alienację. Uświadomił sobie, że jego dotychczasowa medytacja nie była niczym innym jak tylko upartym izolowaniem się i walką. Całym sercem zaakceptował wówczas fakt, że zdarzało mu się bywać wściekłym i zazdrosnym, że się upierał i walczył, a także to, że odczuwał lęk. Uświadomił sobie również własną bezmierną wartość – niezależnie od tego, czy jest mądry czy głupi, biedny czy bogaty – oraz to, że jest całkowicie niezgłębiony. Ogarnęło go poczucie tak ogromnej wdzięczności, że w zupełnej ciemności wstał, podszedł do węża i głęboko się przed nim skłonił. Po czym padł na ziemię i zasnął jak zabity. Kiedy obudził się rano, węża już nie było. Mężczyzna nigdy nie dociekł, czy cała historia wydarzyła się naprawdę, czy tylko w jego wyobraźni, nie miało to jednak znaczenia. Bliski kontakt z lękiem – jak powiedział na koniec spotkania – sprawił, że prześladujące go problemy znikły, co pozwoliło mu w końcu nawiązać rzeczywisty kontakt ze światem.\nNa co dzień jednak nikt nam nie mówi, abyśmy przestali uciekać przed lękiem. Rzadko słyszymy, że powinniśmy się do niego zbliżyć, po prostu z nim być, lepiej go poznać. Spytałam kiedyś mistrza zen, rosiego Kobuna Czino, w jaki sposób radzi sobie z lękiem. On zaś odpowiedział: „Godzę się. Godzę się”. Zwykle jednak rady, które dostajemy, sprowadzają się do osładzania, łagodzenia lęku – bierzemy pigułki, staramy się czymś zająć, byle tylko się od niego odsunąć.\nNie potrzebujemy do tego żadnej zachęty, instynktownie odcinamy się od nieprzyjemnych doświadczeń. Odruchowo panikujemy w obliczu bodaj cienia lęku. Czujemy, jak się zbliża – i tchórzymy. Dobrze wiedzieć o takich mechanizmach, nie po to jednak, żeby się zadręczać, ale żeby móc rozwijać w sobie współczucie. Najbardziej szkodliwe jest oszukiwanie samego siebie; w ten sposób podstępnie pozbawiamy się kontaktu z chwilą obecną.\nCzasami jednak wpadamy w pułapkę, którą zgotowało nam życie – wszystko się wali, a drogi ucieczki zamykają się. W takich właśnie chwilach najgłębsze duchowe prawdy mobą odsłonić się przed nami jako całkiem proste i zwyczajne. Nie mamy gdzie się ukryć. Widzimy to równie dobrze jak wszyscy inni, a nawet lepiej. Wcześniej czy później zaczynamy rozumieć, że chociaż nigdy nie polubimy lęku, to właśnie on wprowadzi nas w sens wszystkich nauk, jakie kiedykolwiek słyszeliśmy.\nNastępnym razem, kiedy poczujesz lęk, uznaj się za szczęściarza, bo w tym właśnie miejscu rodzi się odwaga. Wydaje nam się, że odważni ludzie nie odczuwają lęku. Tymczasem oni po prostu są z nim oswojeni. Mój pierwszy mąż powiedział kiedyś, że jestem najodważniejszą osobą, jaką zna, ponieważ – jak później wyjaśnił – będąc kompletnym tchórzem, mimo wszystko idę naprzód i jakoś sobie radzę.\nWażne jest, aby bez przerwy wszystko badać i odkrywać i nie wykręcać się, gdy coś idzie nie po naszej myśli. To sekret, który wciąż na nowo sobie uzmysławiamy. Nic nie jest takie, jak nam się wydaje. Jestem tego pewna. Pustka nie jest tym, czym się wydaje. Podobnie uważność i lęk. Współczucie. Miłość. Natura buddy. Odwaga. To tylko słowa klucze, opisujące coś, czego nie znamy, ale czego możemy doświadczyć. Te słowa ukazują, czym naprawdę jest życie, gdy godzimy się na dezintegrację – i gdy poddajemy się chwili obecnej.\nII.Kiedy nasz świat się rozpada\nKiedy nasz świat się rozpada i nagle stajemy w obliczu niewiadomego, jest to moment próby. Należy wówczas zatrzymać się, nie usiłując niczego definiować. Istotą podróży duchowej nie jest szukanie nieba czy jakiejś krainy szczęśliwości.\nKlasztor Gampo zbudowano w miejscu, gdzie morze i niebo wydają się łączyć w jedno. Horyzont rozciąga się tam w nieskończoność, a w tym bezkresie szybują mewy i kruki. Sceneria ta, niczym wielkie lustro, zwielokrotnia świadomość niemożności ukrycia się. Ponieważ jest to klasztor, nie ma tu wiele możliwości ucieczki. Nie ma kłamstw, kradzieży, seksu, alkoholu – znikąd ratunku.\nGampo to miejsce, w którym od dawna chciałam się znaleźć. Trafiłam tam dzięki Trungpie Rinpocze, kiedy na jego prośbę objęłam funkcję przełożonej klasztoru. Pobyt w Gampo okazał się ciężką próbą: z powodu moich skłonności do rzucania wyzwań losowi w ciągu pierwszych lat tam spędzonych czułam się, jakby mnie kąpano w ukropie.\nPo przybyciu do klasztoru mój dotychczasowy świat legł w gruzach. Wszystkie metody, które do tej pory stosowałam, by ochraniać i oszukiwać siebie, by utrzymywać swój wyidealizowany wizerunek, okazały się bezużyteczne. Pomimo usilnych starań nie byłam w stanie manipulować sytuacją, a moje zachowanie wszystkich irytowało. Nigdzie nie mogłam znaleźć miejsca, w którym mogłabym się ukryć.\nZawsze postrzegałam siebie jako uczynną, łatwo się dostosowującą i powszechnie lubianą osobę. Udało mi się wytrwać w tej iluzji przez większość życia. Jednak w początkowych latach pobytu w Gampo doszłam do wniosku, że mój dotychczasowy sposób życia musi ulec zmianie. Wprawdzie wciąż dostrzegałam w sobie wiele zalet, ale przestałam uważać się za nieomal doskonałość. Stworzenie dotychczasowego wizerunku siebie kosztowało mnie tak wiele wysiłku, a tu nagle rozsypał się on na kawałki! Wszystkie moje nierozwiązane problemy ujawniały się teraz ostro i wyraziście, kłując w oczy zarówno mnie samą, jak i otaczających mnie ludzi.\nNagle i w dramatyczny sposób uświadomiłam sobie wszystko, czego wcześniej w sobie nie dostrzegałam. A jakby tego było mało, inni ochoczo służyli mi informacją na temat mojej osoby i wszystkiego, co robię. Było to tak bolesne, że zastanawiałam się, czy jeszcze kiedykolwiek będę szczęśliwa. Nieustannie spadały na mnie razy, pod którymi pękały moje iluzje. W klasztorze, gdzie tyle czasu poświęca się praktyce i naukom, nie miałam możliwości ucieczki w mechanizm usprawiedliwiania siebie przez zrzucanie winy na innych. Tam takie rozwiązanie nie wchodziło w grę.\nPrzebywał wówczas w Gampo z wizytą pewien nauczyciel, którego słowa utkwiły mi w pamięci: „Jeśli zaprzyjaźnisz się sama z sobą, twoje życie także stanie się dla ciebie bardziej przyjazne”.\nOd dawna byłam przekonana o słuszności tej prawdy. Przypięłam sobie nawet na ścianie karteczkę ze słowami: „Jedynie ulegając zniszczeniu, możemy znaleźć to, co w nas niezniszczalne”. Zanim jeszcze usłyszałam o naukach buddyjskich, w jakiś sposób czułam, że za tymi słowami kryje się tajemnica prawdziwego przebudzenia, że jego warunkiem jest umiejętność rozstania się ze wszystkim, do czego przywykliśmy.\nNiemniej jednak, kiedy do tego dochodzi, kiedy całkowicie tracimy poczucie bezpieczeństwa i nie ma niczego, czego moglibyśmy się uchwycić, odczuwamy to bardzo boleśnie. Motto Instytutu Naropy brzmi: „Umiłowanie prawdy obnaża cię”. Można je odbierać jako przesadnie romantyczne, ale trudno zaprzeczyć, że kiedy stawiamy czoło prawdzie, cierpimy. Spoglądamy w lustro i zauważamy zmarszczki na swojej starzejącej się twarzy, a nasze tchórzostwo, zgorzknienie i złość stają się widoczne jak na dłoni.\nW takich chwilach stajemy się szczególnie wrażliwi. Gdy tracimy w życiu równowagę i nic nam się nie udaje, mamy szansę uświadomić sobie, że oto znaleźliśmy się na krawędzi, że doświadczamy właśnie czegoś bardzo ważnego. Mamy szansę zdać sobie sprawę z tego, że znaleźliśmy się w stanie szczególnego uwrażliwienia. Możemy zamknąć się na te możliwości – albo odważyć się je wykorzystać, dotykając pulsującego nerwu rzeczywistości. Brak oparcia rodzi bowiem wrażliwość – możliwość bezpośredniego odczuwania tętna życia.\nMam przyjaciela umierającego na AIDS. Przed moim wyjazdem powiedział: „Nie chciałem tej choroby i nienawidziłem jej. Przerażała mnie. Ale okazało się, że jest dla mnie ogromnym darem”. Dodał też: „Teraz tak bardzo doceniam każdą chwilę, tak bardzo doceniam ludzi obecnych w moim życiu. Życie nabrało dla mnie wartości”. W moim przyjacielu zaszła prawdziwa przemiana: stał się gotowy na spotkanie śmierci. To, co wydawało się straszne, przerażające, okazało się ostatecznie darem losu.


Czas na zmiany w polskim ustawodawstwie. Polska w ogonie światowego rankingu prawnej ochrony życia | Ordo Iuris\nPrezentowane zestawienie ukazuje, jak daleko nam do światowej czołówki państw chroniących życie, i burzy dobre samopoczucie tych, którzy twierdzą, że już się w niej znajdujemy. Potwierdza także, że wzrastające nastroje pro-life wśród społeczeństwa powinny znaleźć odzwierciedlenie w zmianie prawa – powiedział dr Tymoteusz Zych, członek Zarządu Ordo Iuris.\nZgodnie z obecnie obowiązującą ustawą z dnia 7 stycznia 1993 r. o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, aborcja może być dokonana wyłącznie przez lekarza, tylko w ściśle określonych przypadkach. W pierwszej kolejności należą do nich sytuacje, gdy ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety ciężarnej. Podstawę do przerwania ciąży stanowią także wyniki badań prenatalnych lub inne przesłanki medyczne, które wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkiego, nieodwracalnego upośledzenia płodu, albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu. Ostatnim przypadkiem jest uzasadnione podejrzenie, że ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego czyli np. gwałtu. Dodatkowo, niezależnie od wymienionych wyżej trzech wyjątków, polskie prawodawstwo wprowadza czwarty – podmiotowy, bezwarunkowo wyłączając odpowiedzialność sprawczyni aborcji.\nPolskie prawodawstwo na tle rozwiązań przyjętych na świecie\nParlament Europejski ponownie wydał ideologiczny dokument propagujący aborcję i teorię gender. Jak co roku, europosłowie przyjęli sprawozdanie roczne dotyczące praw człowieka i demokracji na świecie oraz polityki Unii Europejskiej w tym zakresie.\nProgram „Aborcja bez granic” jest niebezpieczny dla kobiet. Ordo Iuris interweniuje u Głównego Inspektora Farmaceutycznego i w prokuraturze\nProgram „Aborcja bez granic” stanowi nie tylko naruszenie przepisów prawa karnego chroniących życie człowieka, ale też norm o obrocie środkami farmaceutycznymi i ich reklamie oraz przepisów o ochronie danych osobowych. Jego twórcy lekceważą przepisy chroniące bezpieczeństwo pacjenta. Nie wiadomo też, w jaki sposób przetwarzane są dane osobowe osób korzystających ze strony.\nRuchy proaborcyjne ogłosiły uruchomienie programu „Aborcja bez granic”. Ma on na celu ułatwienie kobietom uśmiercania ich nienarodzonych dzieci. Instytut Ordo Iuris, w imieniu własnym, poseł Anny Marii Siarkowskiej oraz działacza społecznego i polityka Jacka Władysława Bartyzela, złożył do Prokuratury Okręgowej w Warszawie zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przez osoby zaangażowane w projekt.


"Pojadę na Rajd Dakar" ✔ | Portal lifestylowy Miasto Kobiet\nHome / Ludzie / Kre-aktywne / „Pojadę na Rajd Dakar”\n„Pojadę na Rajd Dakar”\nRajdy samochodowe zdają się być męskim światem. Jednak, jak się okazuje, w tym męskim świecie może się również odnaleźć szczupła blondynka.\nPolecam każdej dziewczynie, nawet jeśli nie myśli o motosporcie jako o drodze życia, ale jedynie ciekawym hobby, które dostarcza mocną dawkę adrenaliny i umożliwia poznawanie fantastycznych ludzi / fot. materiały prasowe\nRajdy samochodowe zdają się być męskim światem. Jednak, jak się okazuje, w tym męskim świecie może się również odnaleźć szczupła blondynka. Ola Kujawa jest zawodniczką RMF 4RACING Team, a jakby tego było mało, na co dzień zarządza działem rekrutacji w międzynarodowej firmie.\nZajmujesz wysokie stanowisko w międzynarodowej firmie rekrutacyjnej. Jak udaje Ci się pogodzić wymagającą pracę z systematycznymi treningami?\nOla Kujawa: Początki nie były łatwe, ponieważ moja praca jest bardzo absorbująca. Wymagało to dobrej logistyki i skrupulatnego planowania. Teraz zawsze mam przy sobie tablet i smartphone’a, dzięki czemu mogę być w stałym kontakcie z biurem i klientami. Poza sprawami zawodowymi i treningami, mój kalendarz wypełniają również terminy spotkań z najbliższymi, aby nic nie odebrało mi tego czasu. Moi przyjaciele wiele dla mnie znaczą, dlatego zawsze mam zarezerwowany czas również tylko dla nich.\nJak zaczęła się Twoja przygoda z samochodami terenowymi?\nOla Kujawa: Moja przygoda na poważnie rozpoczęła się od niepozornego spotkania z członkami zespołu RMF 4RACING Team na jednej z konferencji górniczych. Kilka miesięcy później zwolnił się wakat pilota w zespole i dostałam szansę, którą staram się wykorzystać jak najlepiej. Świat rajdów pochłonął mnie całkowicie. Jak się później okazało bariera wejścia, szczególnie do rajdów asfaltowych, nie jest taka straszna jakby się mogło wydawać. Wystarczy auto, którego nie będzie szkoda zarysować, dobry kask i znalezienie najbliższego automobilklubu. Polecam każdej dziewczynie, nawet jeśli nie myśli o motosporcie jako o drodze życia, ale jedynie ciekawym hobby, które dostarcza mocną dawkę adrenaliny i umożliwia poznawanie fantastycznych ludzi.\nW jaki sposób przygotowujesz się do rajdu?\nOla Kujawa: Poza czasem spędzanym w samochodzie, przygotowania rozpoczynam od wzmożonego treningu kondycyjnego i wzmocnienia mięśni kręgosłupa, które są najbardziej podatne na urazy. Do tego oglądam wiele onboardów i uczę się na bazie doświadczeń innych zawodników RMF 4RACING Team, jak dyktować trasę i zarządzać kondycją psychiczną kierowcy podczas całego rajdu.\nCzego, Twoim zdaniem, uczą rajdy samochodowe?\nOla Kujawa: Pokory i strategicznego myślenia. Większość osób rozpoczyna swoją przygodę z motoryzacją, bo pociąga ich rywalizacja i adrenalina. Ze mną było tak samo, ale szybko przekonałam się, że tym nie robi się wyniku. Dopiero setki startych opon i przejechanych kilometrów uczą jak wygrywać rajdy. Nie sztuką jest mieć najlepszy czas na jednym odcinku, ale ukończyć cały rajd na pierwszym miejscu.\nKtóry rajd był dla Ciebie najtrudniejszy, a który uważasz za swój największy sukces?\nOla Kujawa: Najtrudniejszy rajd jeszcze przede mną, a za największy sukces uważam RMF Maxxx Kager Rally w Kielcach, który jechałam z Krzyśkiem Biegunem. Byliśmy wielokrotnie na podium Rajdowych Mistrzostw Polski, ale to właśnie ten mały rajd, który nie wymaga licencji dał nam najwięcej satysfakcji. Zajęliśmy 2. miejsce, ale rywalizacja ze zdobywcami 3. miejsca, którzy przez całą trasę walczyli z nami o sekundy, była tak fantastyczna, że często ją wspominamy.\nRola pilota nie ogranicza się jedynie do odczytania zanotowanej trasy (…) Modulacją głosu mogę podkręcać tempo, ale też uspokajać emocje za kierownicą / fot. materiały prasowe\nDlaczego zdecydowałaś się zostać pilotem, zamiast zasiąść za kierownicą?\nOla Kujawa: Zaczęłam moją przygodę jako pilot w zespole RMF 4RACING Team, ale stopniowo rozwijam się również jako kierowca. Rola pilota sprawia mi ogromną satysfakcję, ale to funkcja kierowcy jest moim życiowym marzeniem. Na chwilę obecną staram się czerpać jak najwięcej z tego połączenia. Jestem w stanie jeszcze lepiej zrozumieć, co czuje kierowca w danym momencie i przykładać wagę do kwestii, o których mogłabym wcześniej nie pomyśleć. A w wolne weekendy realizuję się jako kierowca.\nJak wiele zależy od pilota rajdowego?\nOla Kujawa: Rola pilota nie ogranicza się jedynie do odczytania zanotowanej trasy. Wymaga utrzymywania kierowcy w pełnym skupieniu. Modulacją głosu mogę podkręcać tempo, ale też uspokajać emocje za kierownicą; nie pozwalam odpuścić na stromych i krętych podjazdach, kiedy już czuję, że kierowcy ze zmęczenia ucieka noga z gazu. W samochodzie tworzymy zespół i wspólny cel jest najważniejszy. Tak samo jak kierowca nie mogę popełnić błędu, ponieważ to może skończyć się poważnym wypadkiem. Odpowiedzialność jest ogromna, dlatego wzajemne zaufanie to podstawa.\nKtóra część pracy jest dla pilota trudniejsza? Przygotowanie do startu czy sam wyścig?\nOla Kujawa: Moim zdaniem przygotowanie. Jestem perfekcjonistką, która dba o najmniejszy szczegół i wszystko musi być idealnie przygotowane przed startem. Kiedy mijamy linię startu przenoszę się do innego świata, gdzie liczy się tylko jak najszybsze dotarcie do mety. Oczywiście zdarzają się trudne sytuacje, ale na tym polega ten sport. Traktuję je jako kolejne doświadczenie i wyzwanie do pokonania.\nCo sprawia, że to właśnie Rajd Dakar jest dla Ciebie największym sportowym marzeniem?\nOla Kujawa: Jest wiele rajdów w których chciałabym wystartować, ale Rajd Dakar pod względem swojej trudności dla zawodnika przewyższa jakiekolwiek wyobrażenia. Samo ukończenie rajdu jest wielkim osiągnięciem. Lubię wyzwania. Wyzwania mnie napędzają. Jak przyjdzie moja szansa startu w tym rajdzie, wiem że czeka mnie intensywne, co najmniej roczne przygotowanie i nie odpuszczę ani jednego dnia treningu. Mówi się też, że Rajd Dakar działa jak narkotyk, uzależnia. Chcę się sama przekonać czy tak jest naprawdę.\nCzy trudno jest być kobietą w męskim świecie sportów motorowych?\nOla Kujawa: Trudno jest wejść do tego świata i sprawić, aby ktoś postawił właśnie na Ciebie. Zawodnicy, którzy mnie znają wiedzą, że do rajdów podchodzę bardzo poważnie i jest to świadomie obrana przeze mnie droga życiowa. Dlatego zawsze mogę liczyć na ich wsparcie i nie spotykam się z szowinizmem. Koledzy często się śmieją, że mam „męski” charakter, może dlatego tak dobrze odnajduję się w tym świecie.\nJak zamiłowanie do sportu wpływa na Twoje życie?\nOla Kujawa: Moje życie sportowe, biznesowe i prywatne mocno się przenikają. Dzięki rajdom spokorniałam i nauczyłam się dystansu w biznesie. Rajdy to również przyjaźnie, które pozostaną do końca życia oraz mój partner, którego poznałam na płycie poślizgowej i przy nim stawiałam „pierwsze kroki” za kierownicą. Natomiast doświadczenie biznesowe nie pozwoli mi się poddać i odpuścić w sporcie. Pojadę na Rajd Dakar.\nRozmawiała Paulina Krawiec\nAleksandra Kujawa – pracuje w międzynarodowej firmie rekrutacyjnej, zarządzając 40-osobowym zespołem. Jednak po godzinach zamienia szpilki i garsonkę, na rajdowy kombinezon. Wraz z Krzysztofem Biegunem, z powodzeniem rywalizuje w Rajdowych Mistrzostwach Polski Samochodów Terenowych. Zawodniczka RMF 4RACING Team ma na swoim koncie sporo sukcesów, również jako kierowca m.in. 4 miejsce w grupie OPEN podczas rajdu Baja Drawsko.\nkobiety w rajdach samochodowychOla Kujawa wywiadRajdowe Mistrzostwa PolskiRMF 4RACING Team\nPingback:Ola Kujawa w wywiadzie dla Miasta Kobiet! | NCR Masters Team 3 września, 2015


Stare gry / Gra Disney Pixar Ratatouille\nO grze Disney•Pixar Ratatouille\nDisney•Pixar Ratatouille to produkcja bazująca na animowanym filmie Ratatuj z roku 2007.\nGra opowiada o losach szczura Remy'ego, mieszkającego ze swoją kolonią na wsi. Bohaterowi zdecydowanie nie w smak są posiłki rodem ze śmietnika. Uwielbia bowiem dobre jedzenie i marzy mu się własna knajpka. Niespodziewany splot wydarzeń sprawia, że szczurek ląduje w znanej restauracji w Paryżu. Tam wchodzi we współpracę z pomywaczem Linguinim, który z pomocą Remy'ego staje się nowym szefem kuchni.\nDzieło Disney•Pixar Ratatouille to tytuł w dużej mierze oparty na filmowym pierwowzorze. Gracz bierze udział w scenach znanych z wielkiego ekranu, które uzupełnione zostały o szereg wciągających zręcznościowo-przygodowych minigier.\nUżytkownik wciela się w postać Remy'ego, a jego zadaniem jest m.in. ciche przemykanie po kuchni bez przyciągania niepotrzebnego wzroku czy przygotowywanie fantastycznych potraw. Gameplay obfituje także w etapy charakterystyczne dla platformówek oraz zadania związane ze zbieraniem przedmiotów.\nDISNEY PIXAR RATATOUILLE AKCJA PLATFORMOWA\nNie napisano jeszcze komentarzy do gry DISNEY PIXAR RATATOUILLE.


Budowa Nord Stream 2 spowolniła. Czy fortuna nie sprzyja Fortunie? - BiznesAlert.pl\n5 sierpnia 2021, 09:00 Alert\nW ciągu ostatnich trzech dni Barka Fortuna ułożyła jedynie 1000 metrów rur Nord Stream 2. Wcześniej przez pięć dni prace były wstrzymane ze względu na warunki pogodowe. Rosyjskie media są zaniepokojone stanem technicznym tej barki, która jest obecnie głównym budowniczym projektu Nord Stream 2.\nProblemy techniczne budowniczego Nord Stream 2?\nBarka Fortuna potrafiła dotychczas układać z prędkością dobową dochodzącą do 1400 metrów. Jednak od początku lipca można zaobserwować problemy. Średnia dobowa prędkość spadła do 800-900 metrów, a także nasiliły się wymuszone przerwy w układaniu. W lipcu takich przerw, które trwały co najmniej 24 godziny było trzy.\nPrzerwy te były związane z koniecznością powtórzenia układania poszczególnych odcinków rur, prawdopodobnie ze względu na wykryte anomalia w już położonych rurach. Inwestor skierował na miejsce budowy Nord Stream 2 na granicy niemiecko-duńskiej strefy budowy dodatkowy statek badawczy Marlin, który ma wspierać prace. Według rosyjskiego portalu Neftegaz.ru jego obecność świadczy o problemach technicznych Fortuny.\nMarlin to wielofunkcyjny statek badawczy, który został zbudowany w 2008 roku. Wcześniej pływał pod banderą Norwegii i nazwą Olympic Intervention IV. W marcu 2021 roku trafił do cypryjskiej filii rosyjskiej firmy zarejestrowanej w Petersburgu. Jest wyposażony w bogaty zestaw narzędzi pozwalających na kompleksowe przeglądy i monitoring instalacji podmorskich.\nBudowa nitki A gazociągu Nord Stream 2 zgodnie z założeniami inwestora ma trwać do końca sierpnia. Do ułożenia pozostało około 21 km rur. Nitka B została w pełni ułożona na dnie Bałtyku w czerwcu.\nAkademik Czerski energetyka Fortuna gaz Niemcy Nord Stream 2 Rosja