Min. J. Brudziński: Dlaczego atakują o. T. Rydzyka oraz J. Kaczyńskiego? Bo są skuteczni i zmieniają serca Polaków\nstart Polecane Min. J. Brudziński: Dlaczego atakują o. T. Rydzyka oraz J. Kaczyńskiego? Bo są skuteczni i zmieniają serca Polaków\nMin. J. Brudziński: Dlaczego atakują o. T. Rydzyka oraz J. Kaczyńskiego? Bo są skuteczni i zmieniają serca Polaków\nOpublikowano: 07 kwietnia 2018 | Drukuj\nWydaje się, że nie ma w Polsce dwóch bardziej doświadczonych i obrzucanych kłamstwami ludzi. Dlaczego? Bo są skuteczni i zmieniają serca Polaków oraz utwierdzają ich w przekonaniu, że miłość do Ojczyzny, do Pana Boga i do Kościoła to żaden obciach\n- mówił na antenie Radia Maryja Joachim Brudziński. Minister spraw wewnętrznych i administracji w piątkowym wydaniu audycji „Aktualności dnia” odniósł się do ostatnich ataków Platformy Obywatelskiej na osobę o. Tadeusza Rydzyka CSsR.\nW ostatnich dniach politycy Platformy Obywatelskiej zaatakowali o. Tadeusza Rydzyka CSsR, założyciela Radia Maryja. Działacze tej partii umieścili wizerunek dyrektora katolickiej rozgłośni na ruchomym billboardzie, insynuując, że duchowny „wziął 94 mln złotych z państwowych dotacji”.\nJoachim Brudziński powiedział, że „ci, którzy pod tym samym sztandarem partyjnym Platformy Obywatelskiej prowadzili wojnę przeciw śp. Lechowi Kaczyńskiemu, teraz wymierzyli podłe kłamstwa w o. Tadeusza Rydzyka”.\n– Radio Maryja ze swoją służbą dociera do ludzi chorych, samotnych, cierpiących, ale również do naszych rodaków za granicą. Będzie docierało również przy okazji obchodów rocznicowych katastrofy smoleńskiej. (…) Od początku tej tragedii byliście z narodem – tu jest też odpowiedź, dlaczego ci, którzy pod tym samym sztandarem partyjnym Platformy Obywatelskiej prowadzili wojnę przeciw śp. Lechowi Kaczyńskiemu, (…) teraz wymierzyli podłe kłamstwa w o. Tadeusza Rydzyka. Próbują wywołać dzisiaj antyklerykalne nastawienie wobec Kościoła – stwierdził.\nWszystkie środki czy dzieła, jakie były podejmowane przez ojca dyrektora, dzisiaj skutkują dobrem – zaznaczył minister.\n– To politycy Platformy Obywatelskiej z ministrem Stanisławem Gawłowskim na czele narażali interes Skarbu Państwa. Potwierdziły to wyroki sądowe, że uniemożliwiali realizację zadań prospołecznych podejmowanych przez o. Tadeusza Rydzyka i fundację Lux Veritatis. Mam tutaj na myśli chociażby kwestię związaną z pozyskiwaniem energii z geotermii. Wszystkie środki czy dzieła, jakie były podejmowane przez ojca dyrektora, dzisiaj skutkują dobrem – podkreślił.\nGość Radia Maryja zauważył, że Jarosław Kaczyński oraz o. Tadeusz Rydzyk to osoby, które – pomimo obrzucania ich kłamstwami – „są skuteczne i zmieniają serca Polaków”.\n– Ci wszyscy, którzy Polsce źle życzą, zacierają ręce, jeżeli tu w Polsce będzie tyle kłótni, kłamstw, nienawiści i obrzucania błotem, tak jak w przypadku o. Tadeusza Rydzyka czy pana Jarosława Kaczyńskiego. Wydaje się, że nie ma w Polsce dwóch bardziej doświadczonych i obrzucanych kłamstwami ludzi. Dlaczego? Bo są skuteczni i zmieniają serca Polaków oraz utwierdzają ich w przekonaniu, że miłość do Ojczyzny, do Pana Boga i do Kościoła to żaden obciach – akcentował Joachim Brudziński.\nCałą rozmowę z ministrem Joachimem Brudzińskim w piątkowym wydaniu audycji „Aktualności dnia” można odsłuchać [tutaj: http://www.radiomaryja.pl/multimedia/zbliza-sie-8-rocznica-katastrofy-smolenskiej/].\nPlatforma Obywatelska zamieściła na billboardzie hasło, że Ojciec Dyrektor „wziął 94 mln zł dotacji” od rządu PiS. – To jest zwykłe kłamstwo. Wrogów Kościoła i wrogów Polski denerwuje to, że mamy głos, na który oni nie mają wpływu. Od początku istnienia Radia Maryja doświadczam ataków z ich strony. Ostrzegał mnie przed tym szwajcarski ksiądz, który powiedział: „Tadeusz, oni ciebie zabiją!”. Zaskoczony tym zapytałem: „A w jaki sposób?”. „Odbiorą ci przez media dobre imię. Oni ci tego nie darują. Ja ich znam”. Te ataki rozpoczęła gazeta „Nowości”, publikując pierwszy artykuł pt. „Duchy Radia Maryja”, przyłączyła się „Gazeta Wyborcza”, rozgłośnie radiowe. Atakowali i atakują nas cały czas przeróżnymi kłamstwami, a najbardziej tym, jaki to rzekomo jestem bogaty. To wszystko miało służyć temu, żeby zniechęcić ludzi, żeby nie utrzymywali naszych katolickich mediów. Oni chcą ludziom wmówić, że my, bracia, opływamy w luksusy kosztem naszych darczyńców.\n– Notujemy rocznie około trzech tysięcy takich wypowiedzi w różnych gazetach: lokalnych, ogólnopolskich, zagranicznych. To się też przewija nawet w pismach katolickich w Niemczech czy w Kanadzie lub Stanach Zjednoczonych, ale impuls idzie z Polski. Oszczercy postępują wedle zasady: kłamcie, kłamcie, a zawsze coś zostanie. Dlatego my się nie możemy poddawać. W trakcie przemian politycznych po 1989 roku to strona liberalno-lewicowa wzięła media. Przypomnijmy, że np. w Komisji Likwidacyjnej RSW „Prasa-Książka-Ruch” w 1990 roku był Donald Tusk. Strona liberalno-lewicowa również chce tworzyć „media katolickie”, ale tylko według ich wizji. Przykładem takich działań było utworzenie kanału „Religia TV” przez grupę ITI, w której jest TVN. I dlatego jest prowadzony tak ostry atak na media, na które oni nie mają wpływu. A mówienie o pieniądzach jest najbardziej chwytliwe. Nie możemy zapominać, że duży wpływ na lewicę ma także masoneria. O działaniach masonerii rozmawiałem kiedyś z przewodniczącym komisji przy Episkopacie Niemiec i powiedział mi, że komisja stwierdziła jedno: z nimi nie ma dialogu.\n– Uczelnia wygrywa normalne konkursy m.in. na kształcenie medialne prokuratorów i sędziów. Jeżeli występujemy w konkursach, to chcemy mieć takie sama prawa jak inni. Odmawianie praw katolikom jest wbrew zasadom demokracji. A jeżeli uczelnia wygrywa w konkursach, to dobrze świadczy o jej poziomie. Chciałbym też zwrócić uwagę na to, że te wszystkie pieniądze nie są dla mnie, jak próbuje to wmówić PO. Dlaczego moje nazwisko jest z tym łączone? To jest uderzenie we mnie, próba zniszczenia mojej osoby. Ale ja wiem, komu służę: mam Pana Boga, Pana Jezusa, Matkę Bożą, Kościół, Polskę. Jest mi jednak bardzo przykro. Szkoda, że Polacy niszczą Polaków. Z tego się cieszą tylko nasi wrogowie. Mamy wielu ludzi, którzy nie sprzyjają Polsce, czego dowodem są obecne ataki na Polskę, z zewnątrz i wewnątrz. Radio Maryja zaś umacnia wiarę, jednoczy Polaków w prawdzie i miłości, i właśnie dlatego tak jest atakowane. Jednoczą Polaków również Telewizja Trwam i Wyższa Szkoła Kultury Społecznej i Medialnej oraz „Nasz Dziennik”. Chcemy formować światłe umysły i prawe sumienia wbrew temu, co się dzieje na wielu polskich uczelniach. My, wszyscy Polacy, powinniśmy dbać o Ojczyznę, która potrzebuje wiele wysiłku, aby ją odbudować. Po 123 latach zaborów Polska miała tylko dwadzieścia lat, żeby się odbudować. Zaraz wybuchła II wojna światowa, która nas tak strasznie zniszczyła, ilu ludzi wymordowano. A później przez tyle lat był komunizm. I nie możemy się do tej pory pozbierać.


Może to sztuka mnie wykorzystuje | Magazyn Sztuki\nHonorata Martin, Gdańsk, 2014, fot. J. Szczepanik\nZ Honoratą Martin o przestrzeni rozmawia Joanna Szczepanik. Gdańsk, Listopad 2014\n„Dom” był hasłem przewodnim tegorocznej edycji „Parkowania”, odbywającego się w Parku Oliwskim wydarzenia interdyscyplinarnego. Dlaczego Burek, bohater twojej pracy „Welcome”, miał biało- czerwoną koszulkę?\nBo ta praca, to był hymn Polski wyszczekiwany przez psy. Była aleja drzew i psy cię obszczekiwały z głośników poukrywanych co około 2 metry przez pół długości parku. Dlatego Burek miał koszulkę w barwach narodowych. Wymyśliłam to jeszcze idąc przez Polskę. Wtedy już zaczęłam nagrywać szczekania psów.\nNikt ci nie zarzucił profanacji?\nNikt. Ale też dużo osób tego nie zauważyło. Słyszeli szczekanie, ale nie słyszeli hymnu. Nie był tak bardzo ewidentny też przez to, że wstaliśmy kilka luźnych szczeków, a głośniki były zakopane pod ziemią i przykryte liśćmi, więc nie było ich widać. Wszyscy tak się zajęli tym, skąd to szczekanie, że chyba nie zwrócili uwagi. Zresztą dlaczego profanacja? Psy są wszędzie. Polskie psy z polskich domów mają prawo głosu, prawo obrony.\nAle nie stoją na baczność wyszczekując hymn.\nTego nie było widać na szczęście.\nW Nowym Sączu skończyła się właśnie wystawa o mesjanizmie (16.11.2014 - „Manifestacje romantyczne”), w której brałaś udział. Na ile ci odpowiada utożsamienie z polskością rozumianą w sensie romantycznym?\nNie jest to bliska mi wizja. Nigdy za bardzo nie myślałam o tym w kategoriach Polski. W ogóle nie myślałam o narodowości, o swojej narodowości. Myślę, że to jest całkowicie losowy przypadek. Nie ma dla mnie większego znaczenia gdzie się urodziłam, gdzie mogłabym się urodzić. Gdybym mieszkała gdzie indziej, to bym wyszła z domu gdzie indziej.\nIdea kuratorska raczej nawiązywała do romantycznej koncepcji sztuki Beresia i redefinicji romantyczności w sztuce i ta moja wędrówka była bardzo romantyczna, jak tak na to patrzeć.\nPoza wybrzeżem, które jest uprzywilejowane w tej kwestii, połowa Polaków od września do czerwca marzy o tym, żeby wyjechać nad morze. Ty jesteś z Gdańska, a nie ma w twoich pracach morza.\nTo śmieszne, że mówisz o tym, bo mam właśnie teraz w głowie pracę, którą bardzo chcę zrobić i będzie w morzu. Może dojrzałam do tego.\nNiedawno wydarzyło się coś, z czym nie bardzo sobie radzę. Nigdy nie robiłam prac, które wynikały z moich wewnętrznych emocji, z moich przeżyć, rozstań, miłości, rozwodów. To jakoś się działo, a prace były gdzieś z boku.Pierwszy raz mam silną potrzebę zrobienia czegoś trochę o tym, dla siebie bardziej pewnie. Ten film - jeszcze go nie ma, więc nie chcę o nim mówić - będzie w morzu.\nA też ja morsuję. Jestem nad morzem tylko zimą. Latem absolutnie mnie nie interesuje, tam się nie da wcisnąć między rzeszę ludzi. Zaczynam dopiero od października, co tydzień, w niedzielę. Rzeczywiście, od kiedy zaczęłam morsować, teraz jest trzeci sezon, zaczęłam tęsknić za morzem jak wyjeżdżam.\nOd razu pomyślałam, że dzięki temu łatwiej Ci było zrobić pracę „Zimno” (2006), w której odziana jedynie w strój kąpielowy przy trzaskającym mrozie oddajesz się lekturze Kapuścińskiego. Ale wtedy jeszcze nie morsowałaś.\nMoże łatwiej mi było morsować, bo zrobiłam pracę „Zimno”.\nSwoją drogą, ciekawe skąd się wzięła powielana wszędzie informacja, że czytasz „Heban”, podczas gdy to „Podróże z Herodotem”?\nPewnie dlatego, że jest opis Afryki i gorąca i upału. Ważniejszy jest ten opis, to wrażenie, nie ważne, czy by to napisał w artykule, czy w jednej ze swoich książek. Wiedziałam, że musi być opis gorąca Kapuścińskiego i przeglądałam książki, żeby znaleźć taki, który będzie najlepiej pasował.\nTe słowa też się zmieniają. W pewnym momencie, jak zimno już zaczyna wygrywać, to ja się przejęzyczam kilkukrotnie… . Ale myślę też, że zanim się wsłuchasz w to, że to jest o upale, to to nie ma większego znaczenia, bo ta fizyczność, to, co ja czułam, było bardzo podobne z tym, co opisywałam. Bardzo skrajne stany sprowadzają się do tego samego, do pobudzenia organizmu, uśpienia, wyłączenia, włączenia, zastrzyku adrenaliny, walki.\n„Welcome”, 2014, Parkowanie, Gdańsk-Oliwa, z archiwum H. Martin\n„Zimno”,2006, kadr z filmu, z archiwum H. Martin\n„Spanie”, 2009, kadry z filmu, z archiwum H. Martin\nW wielu pracach używasz swojego głosu, czytasz. Na przykład w „Spaniu” (2009), albo w „Jeleniu na rykowisku” (2011), gdzie czytasz opis procesu godowego.\nPraca z jeleniem to była część większej instalacji, wideo dopełniające. Praca o śnie - akurat tam czytam swoje zapiski. Ale rzeczywiście, nawet teraz jak myślę, to myślę tekstami, które kiedyś przeczytałam. Łatwiej mi jest zrobić to, niż budować narrację opisową. Bo jak czytam to się staje może trochę bardziej uniwersalne. Gdybym w tym momencie mówiła o tym jak bardzo czuję, że jest mi zimno, miało by to zupełnie inny wydźwięk, mniej byłoby tam obiektywności, niż w wypadku znalezienia tekstu i nadania mu kontekstu. To jest podświadome. Zestawienie czegoś, co jest emocjonalne, intymne, z czymś chłodniejszym i bardziej z zewnątrz, bardziej obiektywnym, surowym.\nSam wybór cytatu, zapożyczenia, odniesienia się do tego, a nie innego tekstu, też jest jakimś przekazem.\nW „Spaniu” czytam swoje teksty, ale w zasadzie czytam je tak, że są nie do wyłapania, a całości nie da się usłyszeć. To były pierwsze myśli, które miałam jak wchodziłam do pracowni, pierwsza myśl, z którą się budziłam. To wideo było dopełnieniem do obrazu. Śpię w nim na tym obrazie.\nŚpisz z kotem.\nCałość wideo to 6 godzin, tyle, ile spałam. Kot przyszedł i pięknie kompozycyjnie przyjął tę samą pozycję co ja. Był kochany, bo tam naprawdę nie było wygodnie. Dlaczego zamiast na miękkim łóżku spał obok mnie na tym napiętym obrazie?\nWracając do przestrzeni: „Z tęsknoty do przynależności”- ładna nazwa wystawy, która zostanie niebawem otwarta w Gdańsku [27.11.2014 – 1.02.2015]. Hong Kong i Gdańsk. Co będziesz pokazywać?\nNiestety pokazuję to samo. To znowu będzie „Wyjście w Polskę”.\nIle można. Na koniec, na finisaż będę robić performance, który będzie już czymś innym, nową pracą, będzie zrobiony na tę okoliczność specjalnie. Ale też dlatego zostałam zaproszona do tej przestrzeni, do tej przynależności. „Wyjście w Polskę” to kuratorski wybór i mi też pasuje. Nawet jak się zastanawiałam nad tym tematem, to ciężko byłoby mi wymyślić pracę lepszą, bardziej adekwatną. Też mi się podoba ten tytuł bardzo i jestem ciekawa tej wystawy, tego zestawienia.\nDrugi artysta z Polski, którym jest, Michał Szlaga, fotograf, pokazuje zdjęcia ze stoczni, a to jest miejsce, z którym jestem bardzo związana. Wychowałam się w mieszkaniu, które jest bardzo blisko, ze sto metrów od stoczni, więc te dźwięki stoczniowe, maszynowe, to wszystko chcąc nie chcąc wpływa - jak morze. Orientujesz się, że tęsknisz za morzem dopiero jak wyjedziesz. Tak samo jest ze stocznią. I to jest taki pejzaż, do którego się przyzwyczajasz. Też mieszkałam na stoczni przez jakiś czas w kolonii artystów. I tym bardziej dla mnie to jest cenne, że z jednej strony jest moja praca, która jest tym moim wyjściem z domu i szukaniem sobie miejsca gdzie indziej, szukania przynależności, albo raczej próby życia bez niej i miejsca, do którego jestem tak bardzo przynależną.\nStudiowałaś w Stambule. Nie ma go w twoich pracach.\nTylko pół roku. Namalowałam kilka obrazów. To był okres bardzo intensywny, ale byłam wtedy bardzo skupiona na malarstwie. Później te wszystkie obrazy przywiozłam do Polski i nie wiem gdzie one są. Pewnie zostały gdzieś na uczelni, tutaj, macierzystej. Do kantorka wkładałam, to później pewnie ktoś przemalował.\nMam takie sito, grafikę. Z grafik, które zrobiłam, jest moją ulubioną pracą. Tylko już ją rozdałam wszystkim. Pokazywałam grafiki z czasów studiów, jeżeli ktoś chciał coś sobie wybrać, kupić, czy dostać, to zawsze to był ten Istambuł.\nAle to był fajny okres, ważny dla mnie. Trzeci roku studiów, czyli połowa, idealnie, Wyjechałam z miejsca, gdzie znam wszystkich, od ludzi, na których opinii mi zależy, a to jest często obciążające. Bo niby jesteś wolny, robisz sztukę, ale się zastanawiasz czy to jest ok., co kto powie. To jest krępujące. Wyjechałam do innej uczelni, tam trochę mieli nas w nosie, w zasadzie mogłam robić wszystko. Przez pół roku siedziałam w pracowni i malowałam i absolutnie nie myślałam o tym, że komuś ten obraz pokażę, czy ktoś na niego spojrzy, czy to jest fajne, i wtedy zupełnie zmienił się sposób malarstwa. Myślę, że to w ogóle mi dużo dało, ten czas odcięcia.\nMam mało prac z tamtego okresu. Jakby nie było, po jakimś czasie zaczynasz się wstydzić czegoś, co zrobiłaś 10 lat temu i chcesz pokazać nowe. Robię coś, jestem zażenowana, nie jestem w stanie na to patrzeć. W ogóle nie patrzę na swoje prace prawie nigdy, ale zdarzyło się tak, że musiałam coś obejrzeć, siedziałam przy tym jakby mnie ktoś mordował, terror. I czasami, kurde, to nie jest takie złe.\nJak wróciłam z Polski i miałam masę materiałów nagranych, dźwięków, zdjęć, nie byłam w stanie usiąść do tego. Bo zazwyczaj tę pracę się robi, oddaję ją i nie muszę na nią patrzeć. A tutaj jak już wróciłam, dla mnie to było zakończenie najbardziej angażującego performaces jaki zrobiłam. I teraz mam siedzieć nad tą dokumentacją i to wszystko oglądać i tego wszystkiego słuchać. Nie mogłam w ogóle pozbyć się żenady, patrzeć na siebie z boku, że gadam do siebie w tym momencie, bo się bałam, co mi się teraz wydaje infantylne teraz i niepotrzebne, ale tak wtedy czułam. Nie siedziałam u siebie w domu na kanapie i nie oceniałam chłodno. Byłam gdzieś, przerażona. Patrzenie na siebie surowym okiem, żeby pokazywać wszystko, nawet to, co mi się wydaje żenujące, zawstydzające, było trudne. W ogóle cofnąć się do tego to była jakaś masakra. Dopiero zadzwonił Zbyszek 2 miesiące przed wernisażem: Jestem trochę przerażony, bo rozmawiałem z Maryną i podobno jeszcze nie usiadłaś do tych rzeczy. Mówię, że nie zajrzałam nawet, nie odpaliłam dysku. Siedzi w szufladzie pod książkami i nie ma opcji.\n„Wyjście w Polskę”, 2013, z archiwum H. Martin\n„Jeleń na rykowisku”, 2011, kadr z filmu, z archiwum H. Martin\nOd początku naszej rozmowy unosi się nad nią duch „Wyjścia w Polskę”. Nie chciałam od niego zaczynać, bo myślałam, że jesteś zmęczona mówieniem o tym. W ciągu ostatniego roku bardzo dużo się wydarzyło w tym temacie w mediach.\nPracuję już nad nowym projektem i łatwiej mi jest teraz o tym mówić, niż wcześniej, kiedy byłam tak bardzo na świeżo. Wszyscy mi zadawali pytania, a ja chciałam już się trochę odciąć. Chciałam już to zamknąć. Teraz już w sobie to zamknęłam. To jest praca z przeszłości. Psychicznie już jestem gdzie indziej.\nZdarzało ci się podróżować autostopem?\nKiedyś mi się zdarzało dużo, przy nastoletniości albo na studiach. A później przestałam. I przestałam to lubić. Męczyła ta zależność od ludzi w podróży. Zauważyłam w pewnym momencie, że lubię siedzieć w autobusie, patrzeć za szybę, mam swój bilet, mam swoje miejsce, nie muszę nikogo o nic prosić, nie muszę z nikim rozmawiać. Może się pozamykałam, nie wiem. Czy jechać swoim autem, usiąść sobie na trawie, zjeść śniadanie. Ja lubię często być trochę samej, ale samej - o czym się przekonałam w tym wyjściu - jak mogę być bezpieczna i niezależna.\nW rozmowie z Elą Petruk powiedziałaś, że najważniejsze dla ciebie w tym projekcie były trzy rzeczy [Do widzenia – Nie ma za co. Rozmowa Eli Petruk z Honoratą Martin, NN6T#91, http://www.funbec.eu/533,-_do_widzenia_-nie_ma_za_co.html#/page/1] …\n…sama jestem ciekawa…\n… zderzenie się z mitem wolności, to, że chciałaś, żeby praca „zrobiła się sama”, bez żadnych założeń, narzuconego z góry projektu i trzecia rzecz to odrzucenie tego, kim jesteś, znalezienie się w roli obserwatora, jak Jane Goodall. Dodałabyś coś z perspektywy czasu?\nZupełnie inaczej poznałam ludzi. Trochę lepiej poznałam ten kraj. To też jest pewnie istotne dla mnie.\n„Polskę klasy B”.\nNie znoszę tego określenia.\nSpędziłam sporo czasu kontemplując „Wyjście w Polskę” w BWA we Wrocławiu. Pomyślałam, że to jest idealna praca o przestrzeni. Ale później pojawiła się wątpliwość, że to nie jest w ogóle praca o przestrzeni, bo przestrzeń jest tylko narzędziem do jakiegoś innego celu, albo do kilku: wolności, autentyczności. Ale idąc tym tropem, czy nie jest tak, że dla Ciebie sztuka jest środkiem do celu?\nI czy to nie jest nietaktowne wobec sztuki?\nMożliwe, że wykorzystuję sztukę do tego, żeby coś poznać, zrozumieć. A może to sztuka mnie wykorzystuje? Jestem jej narzędziem. Wielokrotnie miałam pomysł, że pieprzę to, że nie będę się zajmować sztuką, nie chcę tego robić. I bardzo często myślę, że to ja jestem narzędziem czegoś, co mi mówi: znowu masz coś robić, idź, leź, maźnij, maluj, siedź w ciemności…\nBezwolną postacią kierowaną przez siłę wyższą…\nTak. To dopiero mit romantyczny, co?\nTo jest śmieszne, bo najczęściej te prace, z których jestem najbardziej zadowolona, to nie jest rezultat godzinnego rozmyślania i planowania, tylko nagłych błysków. Zazwyczaj je odsuwam i próbuję wymyślić coś innego, a one po prostu wracają, jak natręctwa, do takiego momentu, że dobra, muszę to zrobić, bo inaczej nie znikną. Więc pod tym względem jestem narzędziem.\nA jeśli już o tym mowa, masz misję upowszechniania sztuki? Wspominałaś o osobie, którą poznałaś w czasie „Wyjścia…”. Miała przyjechać na wernisaż do Wrocławia. Pytała Cię, czy się nią zaopiekujesz, bo nigdy nie była na otwarciu wystawy. Bardzo trudno wytłumaczyć komuś co to jest sztuka współczesna. Skoro chciała przyjechać, to znaczy, że poczuła, że coś w tym jest.\nAle ja mam tak samo jak ona. Też czuję co to jest sztuka współczesna, a ciężko mi to zdefiniować, tłumaczyć innym ludziom. Nie jestem teoretykiem. Mogę powiedzieć o tym jak to czuję, to jest bardzo intuicyjne. Wyszłam z bardzo klasycznej dziedziny sztuki, od malarstwa i najbardziej przeżywałam, wzruszałam się i ryczałam oglądając obrazy Miro, wycinankę Matisse’a czy obraz Rousseau. Dla ludzi już te klasyki są sztuką współczesną nie do przejścia. Ale jak teraz komuś, dla kogo Miró czy Matisse jest plamami nie do przejścia wytłumaczyć, że to jeszcze wszystko poszło dużo dalej. To trudne. Nawet ciężko to przed sobą zdefiniować. Dlaczego już nie maluję, dlaczego nie maluję portretów, dlaczego ciężko mi nazwać ładnie namalowany portret sztuką, dlaczego to nie jest sztuką, a to, że ja se lezę jest sztuką jakby? A może nie jest? Może ja oszukuję ludzi, mówię, że to jest sztuka, bo ja jestem artystką i ja to zrobiłam? Ale z drugiej strony, jak robię to bez wyrachowania, bez manipulacji, szczerze, to ludzie to czują.\nKiedyś była impreza w Gdańsku, „Znikający klub”  – galeria, czyli wystawy, koncerty. Przyszło chyba dwa tysiące osób. Jakaś masakra. W budynku starego szpitala na dolnym mieście. Były kolejki przez trzy godziny, nie dało się upchnąć do środka. I przyszli ludzie zupełnie inni niż się spodziewałam: młodzież, klubowe towarzystwo i dużo ludzi z osiedla, którzy w 90 % nie mają żadnego kontaktu ze sztuką. Było trochę artystów, były jakieś obrazy. Ja zbudowałam wielki stół, wysoki na 3 metry, wielkie krzesło, talerz, kielich wina – wszystko było przeskalowane. Kto siedział przy tym wielkim stole, nie było wiadomo, kieliszek był przewrócony, stół zastawiony i byłam ja w klatce podwieszona pod sufitem i zamknięta jak ptaszek. I przychodzili tam chłopcy w dresach, co weszli na imprezę i na początku kurwa kurwa, ale później, po trzech godzinach: ona jest nienormalna, dalej tam siedzi, przecież zamarznie. Przychodzili do mnie z imprezy, nawaleni i naprawdę mimo dość obcesowego słownictwa, to byli bardzo serdeczni, mili ludzie, którzy się po prostu martwili jak ja się mam. Następnego dnia przyszli, całe takie towarzystwo osiedlowe i powiedzieli organizatorom, że oni może nie rozumieją, ale nie mogli przestać o tym myśleć, że ja jestem w tej klatce, że ich to poruszyło. Więc jakaś otwartość jest na tą sztukę współczesną.\nZastanawiałam się nad twoim dążeniem do uwalniania się od ograniczeń. Ciekawe są prace z rozdawaniem rzeczy, pozbywaniem się swojej własności. To jest związane z twoją fascynacją ascezą, duchowością, medytacją? W przypadku „Wyjścia…” pojawiły się takie określenia jak „świecka pielgrzymka”.\nRzeczywiście, bliżej mi tej świeckości. Model pielgrzyma pojawia się we wszystkich religiach, kulturach, łączy się ze świętością. A jak nie, to ze świeckością, czyli z filozofią, medytacją. Myślę, że moje fascynacje są podobne do fascynacji świętych, pielgrzymów, czyli to są rzeczy, które po prostu ludzi fascynują od zarania.\nTo, co mnie najbardziej uderzyło w twoich opowieściach o „Wyjściu w Polskę”, to że nieznośna jest bezcelowość. Dla ciebie nieznośna, a dla ludzi, których spotykasz, niezrozumiała. Zupełnie inaczej niż w maksymie zen, zgodnie z którą droga jest celem.\nTo się trochę łączy. Nieznośna, przez to, że niezrozumiała. To, co rozumiemy, co łatwiej nam nazwać, wydaje się od razu bezpieczne.\nWczoraj rozmawiałyśmy o strukturach psich stad. Pies czuje się najlepiej, jeśli przejmujesz przywództwo. Jest wtedy szczęśliwszy, bo nie musi ponosić odpowiedzialności. Wie co ma robić, bo ty mu mówisz, bo ciebie słucha, bo tobie ufa bezgranicznie, więc ściąga się z niego odpowiedzialność i może się wtedy stać szczęśliwym, beztroskim psem. Trochę jest tak z dziećmi. Jeżeli małe dziecko ufa rodzicom, ma kogoś, na kim wie, że może polegać, może być beztroskie. Brak odpowiedzialności uwalnia nas. Nie odpowiedzialność, jakby się mogło wydawać, tylko brak odpowiedzialności.\nW zen pewnie chodzi o drogę jako o życie. Celem jest nie to, co chcemy osiągnąć, tylko samo życie, sama droga. I tam było tak samo. Ale rzeczywiście, wielość wyboru była ubezwłasnowolniająca. Absolutnie nie czułam się wolna. Dopiero jak Wrocław się pojawił jako cel, to już było zupełnie inaczej. Przywiązałam się w pewnym momencie do tej myśli, że idę do Wrocławia nawet nie kontrolując za bardzo drogi na mapie. Droga nadal była celem, bo mi wcale nie chodziło o to, żeby dojść do Wrocławia, nic tam na mnie nie czekało.\nJakkolwiek stawał się klamrą. Bo pomysł wyszedł stamtąd i wiedziałaś, że tam, na wystawie, będzie miał finał.\nJasne. Ale w tym momencie wcale nie musiałam tam dojść. Absolutnie nic to nie zmieniało. Oczywiście było to spójne. Bo można powiedzieć, że to świecka pielgrzymka. Tak jak są pielgrzymki do Częstochowy, ja szłam do Wrocławia, do miejsca sztuki, miejsca wystawy. Robiłam swoją pielgrzymkę w celu dla mnie istotnym. Tylko sama ta świadomość, że gdzieś mam iść, że wiem gdzie, ułatwiła wszystko, nadała sensu. Bo to codzienne budzenie się na początku na polu, zanim spałam u ludzi… . Po co tam, jak mogę tam? Ale w zasadzie czemu tam, jak mogę tam? Nie byłam w stanie się ruszyć. Wydawało mi się, że tam na pewno jest źle i tam jest źle i tam jest źle i nigdzie nic na mnie nie czeka. A idąc do Wrocławia nadal nie znałam tych dróg. I nadal nie miałam pojęcia co będzie tam czy tam, czy będzie miasteczko, opuszczone domy, popegeerowskie ruiny, czy urocza, mała wioska drewnianych chatek. Ale to już mnie nie przerażało.\nTo tak jak w podróży. Ja też tak podróżowałam zawsze: kupowałam sobie bilet, ale nigdy nie miałam planu wycieczki, zabukowanego hotelu. Moim celem było poznawanie nowej kultury, nowych miejsc, nowych miast. To już mi dawało cel. A tu, na środku drogi, w miejscu absolutnie nie turystycznym, w kraju, który znam, w kulturze, którą znam, ciągnie się przez 10 kilometrów asfaltówka, mijają mnie golfy… .\nI ostatecznie zdałaś sobie sprawę, że nie tyle wolność, ile dom jest ważny. Jak to pogodzić?\nTo bardzo śmieszne, że będąc tam i idąc i tracąc trochę poczucie bezpieczeństwa i przynależności, miałam takie myśli, że muszę wracać do domu, zakładać rodzinę, że to jest dla mnie najważniejsze. Zapragnęłam budowania gniazda rodzinnego. Ale jak przyjechałam do domu i zaczęłam żyć swoim życiem i zajmować się znowu swoimi rzeczami, wróciłam do starego trybu. Znów zaczęło mnie ciągnąć, żeby gdzieś wyjechać i znowu miałam tysiące ważniejszych rzeczy niż zakładanie gniazda.\nJak jest wolność, to chce się domu. Jak jest dom, to chce się wolności, czyli zawsze tego, czego się akurat nie ma.\nPrzynależność daje ci pewien spokój, to jest podstawa na drabinie. Ale jak już to masz, to nie myślisz o rozbudowywaniu tej podstawy, bo ona jest solidna, więc szukasz dalej. Nigdy nie myślałam o tym, że to jest w podstawie drabiny, bo zawsze to miałam. Dlatego mi się wydawało, że tak łatwo mogę z tego zrezygnować. Zawsze myślałam, że jestem nomadą i nie czuję związku z miastem, z krajem, że mogę mieszkać wszędzie. Jak wyjeżdżałam gdzieś, czy to był step w Mongolii czy Nowy Jork, to bardzo szybko się czułam jak w domu. Lubię się sama włóczyć i zawsze się czułam bezpiecznie, szybko jak u siebie. Ale zawsze było coś, co mi dawało poczucie bezpieczeństwa. Na przykład to, że miałam nocleg zapewniony, czy też wiedziałam, że mogę sobie go zapewnić, albo że jestem z kimś, z chłopakiem, z przyjaciółmi.\nPatrząc na polskich artystów, istnieje wyraźna tendencja migracji do Warszawy. Nie planujesz przeprowadzki do stolicy?\nMyślę o tym czasami, ale nie dlatego, że to jest stolica, tylko dlatego, że mam przyjaciół w Warszawie. Właściwie wszyscy się wyprowadzili z Gdańska i więzi tutaj się rozluźniły. To ludzie budują przynależność. Miejsce łączy się z ludźmi.\nW twoich pracach widać fascynację ludźmi. Wracając do „ptasiej” klatki, w której wisiałaś podczas „Znikającego klubu”: rozmawiałaś z widzami, był kontakt z Tobą?\nNie. Oni byli trochę dalej, bo musieliśmy odgrodzić stół taśmą. Nie mogliśmy pozwolić sobie na to, żeby ludzie tam przechodzili, bo były tłumy i oni byli nawaleni, mogłoby na nich to wszystko spaść. Przychodzili masą, wszyscy się przekrzykiwali, coś gadali, ciężko było nawiązać kontakt. Ale było trochę takich osób, które stawały tam i stały z godzinę. Ja wisiałam chyba 4 godziny w tej klatce. Stali, wyłączali się i po prostu mnie obserwowali. I to było przedziwne uczucie. Nie wiedziałam czemu oni mnie obserwują i co u nich się dzieje teraz.\nCzęsto tak traktujesz widzów: zapraszasz ich do jakiegoś miejsca, czasami do małej przestrzeni, pozwalasz im zbliżyć się do siebie, ale nie nawiązujesz żadnego kontaktu.\nTo, że nie wchodzę w interakcję, pozwala najczęściej im i mi odczuwać tę sytuację i ten moment. Wyobraź sobie, że leżę w worku, jestem częścią pracy, tylko i wyłącznie narzędziem, takim samym jak namalowanie, czy dźwięk. Ktoś mnie dotknie i poczuje coś ciepłego w tym worku i zaczyna się zastanawiać nad tym – słyszę - czy jestem maszyną, na pewno jest to jakiś student, co artystka go wykorzystuje za pięć złotych za godzinę. Ja bym chciała dostawać 5 złotych za godzinę za leżenie (śmiech).\nAle w nich się coś dzieje, zaczynają to analizować. A gdybym nagle wysunęła głowę, to tak jakbym: słuchajcie, tu jest taki obraz, widzicie tą kropkę namalowałam, a tutaj tą pomarańczową, bo tak się świetnie równoważy linia z plamą, zimne z ciepłym, tu mi zabrakło trochę przestrzeni… . Pryska, nie ma tego. Koniec pracy. Nie ma nic na odczucie i kontemplację. W pracach, w których ja jestem, staram się być bardziej rzeźbą, wypełnieniem. Byłyby dwie możliwości, gdybym zaczęła wchodzić w interakcję: albo stałoby się to trochę teatrem, albo - gdybym była sobą - byłby koniec sytuacji i weszlibyśmy w normalne gadki.\nPrzestrzeń rozumiana literalnie jest przestrzenią fizyczną. Przestrzeń, która ciebie interesuje, twoje relacje z ludźmi, czy ludzie sami w sobie, to przestrzeń społeczno- antropologiczna. Można więc powiedzieć, że tak czy inaczej robisz prace o przestrzeni, choć są to różne rodzaje przestrzeni.\nJasne. Bardzo istotne.\nW starym PDT-cie był festiwal Grassomania. Kultowy budynek, Moda Polska, piękne kiecki. Wiadomo było, że go zburzą. Festiwal był trzy miesiące przed zburzeniem tego budynku. Mnie zaprosiła galeria do zrobienia instalacji miejsca. Trzy dni trwał festiwal, tam miało być miejsce na kawkę i na piwko, ale żeby to jednocześnie była jakaś moja praca. Wymyśliłam sobie coś jak oni mi o tym opowiadali i miałam wszystko już zaplanowane. A potem poszliśmy na spotkanie w tym budynku. I ja po prostu weszłam tam i powiedziałam, że nie ma opcji. Jak już wszyscy poszli, tylko czekałam, żeby móc zostać samej, i - to też było wręcz fizyczne uczucie - trochę jak dziecko, położyłam się tam na ziemi i leżałam chyba z godzinę, tylko odczuwając tą zimną, pustą przestrzeń. Wiedziałam, że to wszystko, co sobie wymyśliłam, nie ma absolutnie racji bytu i wymyśliłam zupełnie inną pracę. Jak już wstałam, to zadzwoniłam do panów technicznych i spytałam mojego obecnego chłopaka, tam go poznałam, czy mógłby ze mną pojechać, bo muszę przywieźć dwie tony gruzu i go wrzucić.\nPrzestrzeń fizyczna też jest dla mnie ważna.\nPosłuchaj: „Kraina pani sarenki i chochlików. Srebrne szpilki dla pań lub panów na komodzie. Do stepowania, tanów, wystukiwania rytmów po nocach. Drewno i nagi błękit. Mozaikowo, kryształowe. Zasłony z wyszywającymi, brykającymi żyrafami. Świat cały pędzi po zasłonach.” [Ze strony Lalala Arthotel: http://www.lalala.lu/] Wiesz, co to jest?\nOpis pokoju, który zrobiłaś z Ulą Wasilewską w Sopocie.\n(Śmiech). Ładne. Nigdy bym się nie domyśliła.\nO czym myślałyście projektując ten pokój - o przestrzeni samej w sobie, czy o człowieku, który tam przyjdzie? I czy to się w ogóle da rozdzielić?\nO człowieku. Budując miejsce do mieszkania, najłatwiej myśleć o sobie. Ciężko myśleć: kurde, ja bym ocipiała w takim pokoju, ale na pewno komuś będzie świetnie. Komu?\nNie byłam tam od lat. Śmieszne, że przeczytałaś o zasłonach. Zapomniałam o tym. Rzeczywiście, były zasłony, które wyszywałam po nocach.\nAngażujesz się w działania związane z feminizmem, z ekologią. Zgodziłabyś się na określenie cię mianem aktywistki?\nChyba nie. Nie mam natury aktywistki rozumianej w taki oczywisty sposób. Nie wychodzę na manifestacje. Nie znoszę iść w tłumie. Nie mówię, że to jest złe i że manifestacje nie są fajne, bo pewnie bardzo dużo zmieniają, ale nigdy nie byłam tą, którą pociąga siła działania masy ludzi. Ja wtedy zaczynam się bać siły tłumu. Aktywiści kojarzą się z ludźmi walczącymi. Ja raczej wykonuję proste gesty, które wynikają z prostego odruchu.\nA feminizm? Nie jesteś walczącą feministką?\nNie. Nie mam nic przeciwko takim skojarzeniom, ale mogłoby to być nadużycie, bo nie jestem za bardzo działająca. Ja po prostu w ogóle w sobie nie mam zapędów politycznych. Śledzę ogólnie to, co się dzieje na świecie czy w Polsce, ale nie jestem zaangażowana tak bardzo. Powiedziałabym, że opieram się na prostych odruchach, że jak kogoś boli, to odruchowo mu opatrzę ranę.\nMam w sobie duże poczucie niesprawiedliwości na świecie, na pewno o tym myślę. Na przykład nie jem mięsa od 14 roku życia, ale nigdy nie szłam i nie walczyłam o niejedzenie mięsa. Nigdy nie byłam za bardzo agitująca. Bardziej uznawałam to za prywatną sprawę. Jestem weganką od kilku lat. Mam coś takiego, że wystarczy jak obejrzę film, na przykład o robieniu nerkowców, jak kobietom parzą twarze i ręce, to już mi te nerkowce za bardzo nie przechodzą przez gardło. Czy obejrzę jakiś film o firmach, które w ten czy inny drastyczny sposób wykorzystują ludzi, wiem, że to może nie ma żadnego znaczenia, ale już nie mam ochoty kupować w tym sklepie. Wiadomo, że to wszystko musi zachować granice zdrowego rozsądku, ale żyję w taki sposób, który w miarę gwarantuje mi spokój sumienia, chociaż i tak się przejmuję. Mam obsesyjną naturę zastanawiania się nad tym co zrobiłam źle, albo co powinnam zrobić. Chyba to nie bardzo w sztuce się odbija, mówię bardziej o postawach życiowych. I rzeczywiście, muszę działać tak, żeby czuć się w miarę dobrze ze sobą, ale nigdy tego nie odbierałam jako wyrzeczenia.\nÁ propos ekologii, to bardziej żyję taką postawą, niż śledzę, działam. Chociaż swego czasu wydawałam mini książeczki. To była potrzeba powiedzenia o czymś. O nerkowcach, o żywych karpiach na hali targowej, czy o rzeczach, które mnie osobiście bolą, najlepszą formę jaką znalazłam, to małe książeczki odbijane na ksero i rozrzucane po mieście. Więc to rzeczywiście jest akcyjna sytuacja.\nRozbawił mnie twój sms z nazwą miejsca spotkania, „Pies i róża”, bo jeden z pięciu działów, jakie wyszczególniłam na potrzeby naszej rozmowy, zatytułowałam „natura”. Pies, róża, natura, czasami też twoje utożsamianie się z nią. Jak ptaszek siedzisz w klatce, przebierasz się za jelenia, już nie mówiąc o nazwach prac: „uje mu dzikie węże”, kot, czy pies, który często się pojawia w twoich pracach. Natura jest w nich bardzo obecna.\nZawsze była. Rzeczywiście. Tego nie potrafię się wyprzeć. Ale też, jak mówiłam, całkiem nieźle się czuję w dużych miastach. Ostatnio leciałam nad Ankarą. Zobaczyłam w tym piękną naturę zbudowaną przez człowieka. Miałam moment wzruszenia jak to wygląda z góry, tymi przestrzeniami. Naprawdę wyglądało jak najpiękniejszy ogród, czy morze. My też jesteśmy naturą, industrialną, ale nadal naturą. Przestrzeń miejska i wiejska. Czasami stoczniowe, czy bardzo industrialne tereny, w nich można też znaleźć coś takiego. Wyrób człowieka, ale potrafi działać energetycznie podobnie.\nAle natura - jak najbardziej. Ciężko by mi było funkcjonować bez odrywania się co jakiś czas.\nCo do pracy z jeleniem [„Jeleń na rykowisku”, 2011], to siedziałam wtedy w domu na wsi u siebie, przez trzy miesiące. Siedziałam sama w środku lasu. Tam nic nie ma. Zasięgu jeszcze nie miałam, żadnej telewizji, Internetu, auto mi nie działało. Byłam odcięta. Siedziałam w stodole i malowałam. Prąd jest, ale nie ma wody, trzeba iść do pompy, nalać zimną do wiader, napalić w piecu. Takie bardzo proste życie. To był wrzesień. Przechodziłam z domu do pracowni i cały czas słyszałam wycie, głośne i przejmujące. Myślałam, że to jakieś krowy od sąsiadów, gospodarstwo kilometr od nas. Przyjechała siostra mojej babci, która jest leśnikiem i śmiała się ze mnie, że to przecież jelenie i rykowisko. Ten dźwięk był absolutnie fascynujący. Każdy wieczór spędzałam z rykiem jelenia, więc w pewnym momencie chciałam spróbować być jeleniem.\nTo jest też praca, która pokazuje różnorodność mediów, w których pracujesz. Jest rodzaj performances, jest film, jest twój głos, narracja, momentami obraz się zatrzymuje i tworzy się pejzaż, który nawiązuje do tytułu pracy i reprodukcji, która wisiała w bardzo wielu polskich domach.\nWszystko tam było. Chciałam być jeszcze bliżej fascynacji „bycia” jeleniem, odegrania tego. Zaczęłam czytać o rykowisku, co to jest i dlaczego one tak wyją. I w ogóle co to są te jelenie - bo mieszkałam z nimi trzy miesiące w lesie, ale prawie nic o nich nie wiem. Obraz, dźwięk… A, no i nie sposób nie myśleć o jeleniach na rykowisku! Od tego wyszłam. Śmiałam się, że już rozumiem skąd te obrazy. Pewnie się to też z polowaniami łączyło. Szli na polowanie i widzieli jelenia stojącego na tle zachodzącego słońca.\nDobrze wygląda, jest majestatyczny.\nZ reguły nie ma dzika na tle zachodzącego słońca, czy knura, czy sarny…\nDzik jest plamą, niską bryłą na tle lasu. Jeleń jest trójwymiarowy.\nI daje o sobie znać. Ludzie, którzy mieszkali bliżej wsi, zwierząt, natury, słyszeli jelenie i nie zapominali o ich obecności. Wtedy wychodzili i widzieli to piękne, rozłożyste, trójwymiarowe zdjęcie. Szczególnie teraz to widać, jak jeleń stał się bardzo modny w popkulturze, w designie.\nW którym z mediów najchętniej pracujesz?\nTeraz niestety mam bardzo trudny czas, jestem niepozbierana zupełnie. Przestałam pracować, nie zrobiłam nic. Byłam już rozpędzona w swoim projekcie, ale nie potrafię teraz malować, rysować, czytać książek, które mam wszystkie pootwierane, porozkładane. Od dwóch miesięcy się zastopowałam i nie wiem jak wrócę do tego projektu.\nPoczułam potrzebę powrotu do malowania. Teraz nie mogłam, bo malarstwo wymaga skupienia, trochę innego stanu. Mam nadzieję, że uda mi się do tego wrócić. Mam trochę pomysłów na filmy. Robię projekt, który będzie pokazywany w trzech galeriach w różnej formie. Premiera będzie w BWA Awangarda we Wrocławiu pod koniec maja. Jestem pogrążona w książkach z granicy prymatologii i filozofii, religii.\nObszar animal studies?\nTak. Skupiony na naczelnych jako na najbliższych, ale niekoniecznie. Tam się przewijają wszystkie relacje ludzi z różnymi zwierzętami. Ale człowiekowate są najbardziej fascynujące. O pochodzeniu, moralności, gdzie to się wszystko zaczęło, gdzie te granice przebiegały…\nGłównie siedzę w domu i szkicuję. Zeszyty zapełnione tylko notatkami i szkicami. Łatwiej mi się teraz poszukuje, a ciężej mi znaleźć formę finalną.\nWspominałaś kiedyś, że próba pogodzenia wiary katolickiej z teorią ewolucji nurtowała cię od dzieciństwa. Bóg stworzył człowieka na swoje podobieństwo.\nBardzo dumnie wymyśliłam, że przecież to się da pogodzić. To było dla mnie logiczne.\nW zasobach sieci trafiłam na Twoje animacje i rysunki. Niektóre z nich chyba przedstawiają społeczeństwo polskie, przypominają mi trochę prace Edwarda Dwurnika. Ale jest tam też seria „Kamasutra”. Skąd ona w tym zestawieniu?\nTo są bardzo stare rysunki, może ci chodzić o te z początku studiów. Wyszłam i rysowałam. Plenerowo ciekawsze wydały mi się obserwacje sytuacji ludzkich, niż drzewa i pole. I przełożenie tego. To jest samo w sobie tak piękne, że namalować, to tylko można zniszczyć. A Kamasutra to zabawa formalna. Coraz bardziej wchodziłam w kreskę dziecięcą i w sposób rysowania dziecięcy, żeby trochę pograć z konwencjami, zestawić coś, co jest dziecięce, proste, niezobowiązujące, z czymś, co jest bardzo dorosłe. A jednocześnie te rysunki hinduskie kamasutrowe - dosyć proste, z tymi wszystkimi zdobieniami, ornamentami… . Dziecięca fascynacja seksem.\n„Polowanie nocą na przeszłość wśród gruzów, nie do końca jeszcze martwych”\n(Instalacja baru wg własnej koncepcji wraz z wideo i performances na żywo podczas „Grassomanii”)\n2010, Gdańsk, z archiwum H. Martin\n„Znikający Klub”, 2013, z archiwum H. Martin\nrysunek 2005/2006, z archiwum H. Martin\nrysunek / malarstwo 2006, z archiwum H. Martin\n[Epilog. Obrazek z Gdańska]\nA ten hostel, o którym mówisz, na jakiej jest ulicy?\nNa mojej. To jest ulica Krosna.\nKrosna? Ale jakiego krosna?\nKrosna... do tkania?\nW liczbie mnogiej. Jest jedno krosno i dużo krosien. Krosna.\nTam były jakieś warsztaty?\nNie mam pojęcia. Z tego co czytałam, nie było tam zakładów tkackich. Wcześniej, za czasów niemieckich, ta ulica nazywała się Rambau.\nTam było Główne Miasto. To zaraz obok Poczty Polskiej z pomnikiem, o której Gunter Grass pisze. Obrona Poczty Polskiej zaczęła II wojnę światową. Tam były wszędzie ulice, teraz jest park. Budują zaraz obok Muzeum II wojny światowej, które ma pobić swoją spektakularnością Muzeum Powstania Warszawskiego. Podobno ma być największą inwestycją tego typu w Polsce.\nA byliście w ECS-ie [red. Europejskie Centrum Solidarności]? Ja się śmieję, że burzą stocznię po to, żeby zrobić muzeum stoczni, pokazać na zdjęciach wszystko to, co właśnie burzą. Ale ten budynek jest całkiem niezły, robi wrażenie.\nHonorata Martin urodziła się w Gdańsku i tam najczęściej mieszka. Ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Gdańsku, dyplom z malarstwa u prof. Mieczysława Olszewskiego i aneks z intermediów u prof. Wojciecha Zamiary. Posługuje się wszystkimi mediami, którymi potrafi, a czasem też tymi, którymi nie potrafi. Interesują ją silne emocje towarzyszące pokonywaniu własnych ograniczeń i lęków oraz szukanie granic wytrzymałości psychicznej, fizycznej i emocjonalnej. Bywa, że jej realizacje są dość przygnębiające, co wynika chyba z faktu, że chciałaby, może nie tyle naprawić świat, co powstrzymać go przed rozkładem – w czym zapewne nie jest oryginalna, ale nie dba o to. Na szczęście sporo jej prac jest lekkich, zabawnych, nie pozbawionych ironii. Lubi malować, ale robi to dość rzadko.\nW 2013 roku, w ramach projektu realizowanego przez BWA Awangarda: „Kurator Libera\_" wyszła z domu w Gdańsku i doszła do Dzierżoniowa. Pracę „Wyjście w Polskę” pokazała na wystawie „Artysta w czasach beznadziei” (BWA Awangarda, Wrocław 2013-2014). Brała udział w licznych wystawach w Polsce i zagranicą, w roku 2014 były to m. in.: „From longing to belonging / Z tęsknoty do przynależności”, Centrum Sztuki Współczesnej „Łaźnia” w Gdańsku; „Manifestacje Romantyczne”, Galeria BWA Sokół w Nowym Sączu; „Alternativa - codzienność”, Instytut Sztuki Wyspa, Gdańsk; „Köklere Dönüş\_" / „Into the Country\_", SALT Ulus, Ankara, Turcja; „Społeczeństwo jest niemiłe”, Galeria Raster, Warszawa; „Co widać. Polska sztuka dzisiaj” Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.\nW rankingu magazynu „Obieg” dwukrotnie, w roku 2013 i 2014, zajęła pierwsze miejsce na liście najlepiej zapowiadających się artystów.\nMa siostrę, psa, kota, 170 cm wzrostu, włosy blond. Szczupła, wysportowana, nieźle znosi ból i niskie temperatury. Ciężkiej pracy się nie boi.


Sankcje: Rosja straci "klauzulę najwyższego uprzywilejowania"? To będzie mocny finansowy cios - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaRosja straci "klauzulę najwyższego uprzywilejowania"? To będzie mocny finansowy cios\n| 11.03.2022 11:17\naktualizacja 11.03.2022 13:45\nRosja straci "klauzulę najwyższego uprzywilejowania"? To będzie mocny finansowy cios\nUkraina zaapelowała do Zachodu o odebranie Rosji przywilejów handlowych i na odpowiedź nie trzeba było długo czekać. Prezydent USA Joe Biden chce odebrać agresorowi "klauzulę najwyższego uprzywilejowania". Podobne głosy płyną z UE. W efekcie Rosja będzie w stosunkach handlowych gorzej traktowana. Może płacić wyższe cła i podlegać dodatkowym restrykcjom.\nPrezydent USA Joe Biden chce wymierzyć kolejny cios w rosyjską gospodarkę (PAP, PAP/EPA/Yuri Gripas / POOL)\nPrezydent Stanów Zjednoczonych Joe Biden chce uciąć normalne stosunki handlowe z Rosją - poinformowała agencja Reutera, powołując się na kilka bliskich sprawie źródeł.\nMa być to kolejny element sankcyjny, który pociągnie Rosję do odpowiedzialności za rozpętanie wojny w Ukrainie. Krok ten miałby umożliwić wprowadzenie dodatkowych ograniczeń na import rosyjskich produktów.\nW tym kontekście mówi się o odebraniu Rosji tzw. "klauzuli najwyższego uprzywilejowania" w stosunkach handlowych. Wymaga to zgody m.in. amerykańskiego Kongresu, ale z tym nie powinno być problemu. Amerykańscy deputowani wyrazili już poparcie dla takiej decyzji.\nCzym dokładnie jest tajemniczo brzmiąca "klauzula najwyższego uprzywilejowania"? Komisja Europejska ma jasną definicję. To zasada niedyskryminowania partnerów handlowych. Zgodnie z regulacjami Światowej Organizacji Handlu (WTO), korzyść wynegocjowana z jednym krajem musi zostać rozszerzona na wszystkich partnerów handlowych będących członkami WTO.\nRosja, która jest członkiem organizacji, tracąc ten przywilej, będzie w stosunkach handlowych gorzej traktowana. Może płacić wyższe cła i podlegać dodatkowym restrykcjom, które nie dotyczą innych państw.\n"Nie" dla rosyjskich towarów\nNajważniejszymi produktami importowanymi z Rosji do USA są paliwa mineralne, metale i kamienie szlachetne, żelazo i stal, nawozy oraz chemikalia nieorganiczne. Wszystkie te towary mogą zostać objęte dodatkowymi cłami, gdy "klauzula najwyższego uprzywilejowania" zostanie Rosji odebrana.\nJak informuje Politico, trzech unijnych dyplomatów powiedziało, że przedstawiciele krajów członkowskich również dali zielone światło do zniesienia przywilejów Rosji w Światowej Organizacji Handlu.\nRosyjski ekonomista nie przebiera w słowach o konsekwencjach sankcji. "Rosjanie nie rozumieją, co ich czeka"\nTakie działanie uderzyłoby mocno w rosyjski eksport towarów do Europy. W 2020 roku dało to wpływy do rosyjskiego budżetu w wysokości około 79 mld euro. Konkretnie Unia Europejska jest największym partnerem handlowym Rosji, na którego przypada 37 proc. całkowitego handlu towarami.\nPolitico zauważa jednak, że gdyby UE wycofała się z preferencyjnego traktowania Rosji w ramach WTO, nie spowodowałoby to natychmiastowego podniesienia stawek celnych. Wymagałoby to kolejnych działań i czasu.\nUkraina zwróciła się w czwartek do członków WTO o odebranie Rosji przywilejów handlowych, a nawet rozważenie wyrzucenia jej z tego grona.


Whitetooth Mountain Bistro, Golden - recenzje restauracji - TripAdvisor\nGolden — wszystkie restauracje Restauracje w pobliżu obiektu Whitetooth Mountain Bistro\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Golden Atrakcje w pobliżu obiektu Whitetooth Mountain Bistro\nKanada Kolumbia Brytyjska Kootenay Rockies Golden Golden Restauracje Whitetooth Mountain Bistro\nLiczba recenzji: 417 )\nNr 7 wśród 42 Restauracje w lokalizacji Golden $$ - $$$\nKanadyjska, Fusion, Posiłki bezglutenowe 427 9th Avenue North | Box 144, Golden, Kolumbia Brytyjska V0A 1H0, Kanada+1 250-344-5120Strona internetowa\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 4,0 Liczba recenzji: 417Doskonałe54%B. dobre31%Średnie8%Złe4%Okropne3%Teraz otwarte09:00 - 22:00N - So09:00 - 22:00Wszystkie godziny KUCHNIE Kanadyjska, Fusion, Posiłki bezglutenowe, Miejsce przyjazne dla wegetarian CENA $$ - $$$OCENY ObsługaJedzenieWartośćAtmosferaLOKALIZACJA 427 9th Avenue North | Box 144, Golden, Kolumbia Brytyjska V0A 1H0, KanadaWszystkie szczegóły Ulepsz to ogłoszenieCzy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki dla wegan?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki dla wegetarian?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja oferuje dania na wynos?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są dostępne wysokie krzesła dla dzieci?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można zjeść brunch?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na śniadanie?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji jest bar z mocnym alkoholem?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na lunch?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na kolację?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można zamówić dania z dostawą?Tak Nie Nie wiem Dziękujemy za pomoc! Zanim się wylogujesz, opisz swoje wrażenia. Napisz recenzjęRecenzje (417)Oceny podróżnych Doskonałe95B. dobre54Średnie12Złe2Okropne4Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (167)angielski (397)niemiecki (7)Więcej języków Język polski (167)angielski (397)niemiecki (7)francuski (6)włoski (4)hiszpański (3)Zobacz opinie podróżnych: 1 z 10 wśród 167 recenzji\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiemustchrAlberta15240Zrecenzowano 4 dni temu z urządzeń przenośnych Wspaniałe jedzenieWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieMe9247Austin, Teksas555275Zrecenzowano 6 dni temu miły obiadWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieRoger MFort Myers6Zrecenzowano 1 tydzień temu z urządzeń przenośnych Menu opcjiJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieErin E61Zrecenzowano 1 tydzień temu z urządzeń przenośnych Złoty skarbWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieElana12272611Zrecenzowano 2 tygodnie(-i) temu z urządzeń przenośnych RozczarowująceWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiearticokReykjavik, Islandia23992Zrecenzowano 2 tygodnie(-i) temu Bardzo dobre śniadanie, ale drogieJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieSarah B2Zrecenzowano 2 tygodnie(-i) temu z urządzeń przenośnych ŚniadanieJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieElizabeth BBrisbane, Australia7936Zrecenzowano 2 tygodnie(-i) temu z urządzeń przenośnych Ładny górny taras. Średnie jedzenie i obsługa.Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieDana A2Zrecenzowano 2 tygodnie(-i) temu z urządzeń przenośnych DoskonałaJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieDeirdre WEdmonton, Kanada826Zrecenzowano 3 tygodnie(-i) temu Zero obsługiWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Dziękujemy za przesłaną ocenę.Autorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Aaron W, Chef, Whitetooth Mountain BistroOdpowiedź udzielona 2 tygodnie(-i) temuTłumaczenie Google Więcej\nPoprzednieNastępne123456…17Trwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeEleven22 RestaurantLiczba recenzji: 562 w odległości 0,74 km The Wolf's DenLiczba recenzji: 445 w odległości 0,57 km The Turning Point RestaurantLiczba recenzji: 359 w odległości 0,54 km The Island RestaurantLiczba recenzji: 594 w odległości 0,18 km Pobliskie atrakcjeKicking Horse Pedestrian BridgeLiczba recenzji: 194 w odległości 0,31 km Kicking Horse RiverLiczba recenzji: 73 w odległości 0,27 km Glacier Raft Adventures Day ToursLiczba recenzji: 19 w odległości 0,45 km Kinbasket LakeLiczba recenzji: 15 w odległości 0,19 km Pytania i odpowiedziUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Whitetooth Mountain Bistro.Uwaga: pytanie zostanie opublikowane na stronie Pytania i odpowiedzi.Weryfikacja: Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlij\nKanadyjska, Fusion, Posiłki bezglutenowe, Miejsce przyjazne dla wegetarian\nRezerwacje, Ogródek, Miejsca siedzące, Obsługa kelnerska, Dostęp dla niepełnosprawnych, Alkohol, Bezpłatna sieć Wi-Fi, Na wynos, Wysokie krzesła, Bar\n427 9th Avenue North | Box 144, Golden, Kolumbia Brytyjska V0A 1H0, Kanada Lokalizacja:


"Bezczelna" Martyna Kubacka\nAutor: Martyna Kubacka\nData wydania: 17 Listopada 2014r\nGatunek: Bezczelny komediowy romans (sam romans to za małe słowo, dla tej książki :D )\nMoże dziś spojrzymy krytycznym okiem na, debiut Polskiej Autorki? Może tym razem coś naszego? Rodowitego?\nJestem sceptycznie nastawiana do polskich Autorów, ale zaczynam w nich wierzyć. Udowodnili mi już, że też potrafią!\nW takim razie, dziś biorę pod lupę "bezczelną" Martyny Kubackiej.\nKsiążka ta, nie jest nowością wydawniczą i może większość ma już tę pozycję za dobą, ale może znajdzie się ktoś, kto jeszcze nie czytała. Ja lubię do niej wracać, poprawia mi humor:)\nMagda to młoda dziewczyna, naznaczona okrutną przeszłością. Staje teraz przed kolejnym etapem swojego życia, mianowicie poszukuje pracy, z różnym skutkiem. W końcu udaje jej się zdobyć posadę, dzięki swojej bezczelności, a jej szefem jest nieziemsko przystojny Przemek. Och jakie to romantyczne... ale nie tym razem, tych dwoje kompletnie do siebie nie pasuje. Przemek grzeczny i ułożony, a Magda to istne bezczelne tornado. Powiecie, że przeciwieństwa się przyciągają? Nie tym razem... tu do akcji wkracza Tomek. Tych dwojga nie może zbyt długo przebywać w swoim towarzystwie... czy tym razem sprawdzi się powiedzenie "kto się lubi ten się czubi?"\n"To jest miłość!!! To ciepło… to musi być miłość… Tak może tulić tylko ktoś, kto potrafi szczerze i bezgranicznie kochać."\nMuszę przyznać, że autorka odwaliła kawał dobrej roboty, który zamknęła w stosunkowo krótkiej książce. Postacie są wyraziste, realne i nieprzewidywalne. Magda to dziewczyna z którą, mogłam bez oporów się utożsamić. Zakłada maskę bezczelności, ponieważ tak jest jej łatwiej. Ile razy mi się zdarzyło postępować w podobny sposób. Bohaterka skrywa bolesną przeszłość, pod skorupą silnej i niezależnej kobiety, kryje się mała, niekochana przez matkę dziewczynka. Skupiam się na Magdzie, a to nie tylko ona gra pierwsze skrzypce w powieści, jest też Przemek. Jak już wspomniałam przystojny, grzeczny i inteligentny młody mężczyzna... za grzeczny, za nudny i za przewidywalny dla Magdy. Ona szuka mężczyzny, który ją zaskoczy, porwie o świcie na niespodziewaną wycieczkę, będzie szalony i nieprzewidywalny.\nJest też Tomek, zarozumiały, pewny siebie, bezczelny ... ale czy na pewno to wszystkie jego cech? A może on także jest w środku kimś innym, niż wydaje się być z wierzchu?\nAutorka doskonale zajęła się tworzeniem historii, w odpowiednim momencie pojawiała się przyjaciółka Magdy- Dominika.Pomagała, wspierała, a gdy nie było takiej potrzeby znikała z kart powieści. Wątki pobocznie nie są szerzej rozbudowane, może to i lepiej, łatwo jest przy takich zabiegach, zgubić myśl przewodnią. W chwili kiedy Przemek przestał być potrzebny, został zręcznie odsunięty na boczny plan, a w gruncie rzeczy i tak wszystko kręci się w koło niego.\nAkcja powieści toczy się wartko, na brak wrażeń nie możemy narzekać. Całość jest okalana tekstami Magdy, które doprowadzają do łez, bynajmniej nie tych z żalu. Powiem więcej! Jedno hasło utknęło mi w głowie tak głęboko, że często zdarza mi się go używać :) Mianowicie:\n"Zabłysnął jak chrząstka w salcesonie"\nWiecie ile już razy, mój mąż, usłyszał powyższy tekst ode mnie? Ja nie potrafię zliczyć:)\nNarracja jest pierwszoosobowa, mamy historię przedstawioną z punktu widzenia Magdy. Na samym początku bohaterka zwraca się bezpośrednio do nas. Pokazuje swoją bezczelną naturę. Na samym wstępie dostajemy od niej słowa:\n"Pewnie myślisz, że jestem bezczelna?\nUwierz mi, masz rację"\nTak Magda jest bezczelna, ale za to właśnie ją kocham jest prawdziwa w tym co mówi i co robi. Wiem, że zarzuca się tej bohaterce, to że w pewnym momencie traci swój charakter i zaczyna być odrobinę ckliwa.\nJa nie uważam tego za wadę. Wydaje mi się, że Magda zrzuca swoją maskę bezczelności tylko w odpowiedniej chwili. Pokazuje nam swoje wnętrze, co ją boli i dręczy. Myślę, że gdyby nie ta zmiana w niej, nie moglibyśmy jej poznać do końca. Odkrywa się przed nami, opowiada o swoich bolączkach, co nie jest łatwe, dla kogoś co całe życie nosi "maskę", jest bardzo trudno odsłonić swoją prawdziwą twarz. Zastanówcie się przez chwile... ile z nas jest zawsze w stu procentach sobą? No właśnie... zakładamy stosowne maski, zależnie od okoliczności.\nKsiążka może nie jest głęboka, i ciężka. Jest całkiem inna niż wszystko, które czytałam do tej pory. Jest lekka przyjemna, momentami zabawna. Nie kryje drugiego dna i nie zmusza do głębszych przemyśleń, jednak to właśnie do niej lubię powracać najczęściej. Polubiłam ją za humor, za nietuzinkowość i za to, że jest taka prawdziwa. Przeczytałam ją jednym tchem, a w trakcie czytania często powtarzałam "niemożliwe, miałam podobną sytuację", abo " o tak w tej chwili zachowałabym się podobnie". Jeżeli jest wśród was osoba, która ma w sobie, choć namiastkę z buntownika, z pewnością odnajdzie się w tej powieści. Myślę, że jest to pozycja, w której każdy znajdzie coś dla siebie... Jest humor, miłość, przyjaźń, ból, łzy i cierpienie. Przy czym książka nie jest przerysowana, jest zachowana w dobrym tonie i smaku. Gorąco polecam.\nPS. Zakochałam się w zielonych trampkach, nie było opcji musiałam kupić takie same!\nLiteratura współczesna , Novea Res , Recenzje , Romans , Strona główna\nCyrysia 4 września 2015 14:44\nKsiążko, miłości moja. 5 września 2015 20:21\nMa w sobie siłę, uważam ją za udany debiut ;)\nWymarzona Książka 4 września 2015 18:39\nTeż chcę, też chcę!!! :D\nCzytaj, jak tylko będziesz miała możliwość ;) nie żałuję ani centa wydanego na tę książkę ;)\nPatrycja 4 września 2015 19:57\nUwielbiam takie pozycje, już sama okładka, mówi mi, że bohaterka będzie ciekawa. Postać Magdy mnie ciekawi, humor to zawsze wielki plus powieści. ;) Cytaty zachęcają. :D\nKsiążko, miłości moja. 5 września 2015 20:20\nWarto czytać ;)\nThieving Books 4 września 2015 20:03\nKoniecznie muszę zdobyć własny egzemplarz :)\nKsiążko, miłości moja. 5 września 2015 20:19\nPolecam, bo warto ;)\nEwelina Białek 4 września 2015 20:29\nPomimo, że sama bym jej nigdy nie wybrała to zainteresowałaś mnie :) Lubię książki inne, ta się taką wydaje :)\nInsane z przy-goracej-herbacie.blogspot.com\nCiesze się bardzo i polelcam\nkatherlode 4 września 2015 22:59\nZa samo "Pewnie myślisz, że jestem bezczelna? Uwierz mi, masz rację." pokochałam Magdę! :D Właściwie polskich autorów unikam, sama nie wiem dlaczego. Nie jestem do nich przekonana, a szkoda. Czasami tworzą prawdziwe literackie perełki. :) Pewnie z czasem się to zmieni, sama nie wiem. Aczkolwiek przydatna recenzja, zwłaszcza cytaty- naprawdę świetnie je wybrałaś! :D\nKsiążko, miłości moja. 5 września 2015 20:18\nDziękuję :) faktem jest, że nie każdy potrafi napisać sobą książkę, musze powiedzieć, że Martynie wyszło świetnie ;)\nMatylda 4 września 2015 23:22\nOkładka tej książki kojarzy mi się z "Czerwienią Obłędu" Waszaka, osobiście jakoś... nie jestem nią zainteresowana, nie czuję, by była to powieść dla mnie.\nKsiążko, miłości moja. 5 września 2015 20:17\nJulia K. 5 września 2015 00:45\nMyślałam, że mnie nie przekonasz, a jednak :D Muszę jak najszybciej przeczytać!\nKsiążko, miłości moja. 5 września 2015 20:16\nPolecam bo warto ;)\nmegi94 5 września 2015 11:56\nJa jeszcze jej nie czytałam, ale skoro tak wychwalasz to chętnie po nią sięgnę;) Lubię takie "bezczelne" bohaterki ;D\nPolecam, myślę że każdy znajdzie w niej coś dla siebie ;)\nWioleta Sadowska 5 września 2015 12:43\nCzytałam tę książkę i również trafiła w mój gust czytelniczy.\nKsiążko, miłości moja. 5 września 2015 20:15\nBardzo się ciesze ;)\nUnknown 5 września 2015 16:33\nCudowna , rewelacyjna , pełna humoru książka polecam każdemu kto jeszcze jej nie czytał ;-)\nZgadzam się z każdym słowem ;)\nLunatyczka 5 września 2015 20:04\nZ samego tytułu wnioskowałabym, że to jest jakaś polska wersja Grey'a. Jednak dobrze, że się pomyliłam. Książka wydaje się być ciekawa i z chęcią bym po nią sięgnęła.\nKsiążko, miłości moja. 5 września 2015 20:14\nO nie, z Green nie ma to nic wspólnego ;) nie jestem ekspertem ale mogę, z czystym sumieniem, powiedzieć że Bezczelna jest napisana lepszym językiem niż słynny Grey ;)\nAoi Akuma 5 września 2015 23:10\nOkładka jest naprawdę niesamowita! :D Nigdy nie połączyłabym zieleni z czerwienią, a tu proszę. I to jeszcze prezentuje się bardzo dobrze! Książka jakoś szczególnie mnie do siebie nie przyciąga, aczkolwiek nie wykluczam przeczytania jej w przyszłości. Nie dopisuję jej jednak na listę "chcę przeczytać". ;)\nKsiążko, miłości moja. 7 września 2015 12:16\nOkładka jest świetna, przykuwa wzrok, a o to w tym poniekąd chodzi :)\nDetektyw Książkowy 5 września 2015 23:32\nO książce pierwszy raz słyszę, ale chciałabym ją przeczytać :)\nKsiążko, miłości moja. 7 września 2015 12:17\nzachęcam, bo warto:)\nAnonimowy 5 września 2015 23:38\nOkładka mi się bardzo podoba!!! Myślę, że lektura tej książki będzie czystą przyjemnością <3\nKsiążko, miłości moja. 7 września 2015 12:18\no tak, obcowanie z przygodami Magdy, to czysta przyjemność:)\nSkryta Książka 6 września 2015 08:29\nUwielbiam takie lekkie książki, które mają w sobie trochę humoru, rozrywki, fabuła nie jest ciężka :) Myślę, że jak zobaczę tą książkę to nie przejdę obok niej obojętnie!\nKsiążko, miłości moja. 7 września 2015 12:19\nW takim razie życzę żeby Ci się udało gdzieś spotkać tę książę :)\nhttp://rudarecenzuje.blogspot.com/ 6 września 2015 10:22\nNie do końca mnie przekonuje, ale może kiedyś... :)\nKsiążko, miłości moja. 7 września 2015 12:20\njasne, rozumiem :)\nmartucha180 6 września 2015 10:52\nZ czego wynika Twe sceptyczne nastawienie do polskich autorów?\nCiekawy gatunek wymyśliłaś :)\nKsiążko, miłości moja. 7 września 2015 12:30\nW sferze polskich książek, jestem trochę jak typowy statystyczny Polak, zakładam z góry, że jak coś Polskie to nie koniecznie dobre. Niestety kilka razy się zawiodłam, na polskich autorach (mówię o tych współczesnych oczywiście) mam tylko kilku ulubionych. Na szczęście przekonuję się pomału do polskiej twórczości. Myślę, że nasi polscy autorzy nie potrzebnie silą się na wprowadzanie do książki amerykańskich imion, albo osadzania akcji w Nowym Jorku czy innym zachodnim mieście. Ale się rozpisałam... :)\nUnknown 6 września 2015 12:57\nKsiążka raczej nie dla mnie, ale z Twojego opisu wynika, że bohaterka to nie tylko moja imienniczka, ale także bardzo podobna charakterem ;)\nBardzo lubię ludzi "z charakterem" :)\nNaturalne metody 6 września 2015 16:28\nNie czytałam,ale brzmi ciekawie;)\nKsiążko, miłości moja. 7 września 2015 12:31\nZachęcam do przeczytania :)\nZakątek Czytelnika 6 września 2015 19:07\nNominowałam cię do The Social Media Book Tag, więcej szczegółów na moim blogu: www.magicznerecenzje.blogspot.com\nKsiążko, miłości moja. 7 września 2015 12:32\nUpadły czy Anioł 6 września 2015 19:24\nSwego czasu miałam ochotę poznać treść tej książki. Obecnie mi przeszło, ale nie mówię jej NIE/.\nKsiążko, miłości moja. 7 września 2015 12:33\nWięc może kiedyś jeszcze do niej zajrzysz :)\nUnknown 10 września 2015 16:39\na ja nie słyszałam, ale już sobie zapisuję, zauważyłam, że często wybierasz książki, które jakoś do mnie mówią "przeczytaj mnie", fajna sprawa :))\na cytaty wręcz świetne :D\nNie teraz - właśnie czytam 11 września 2015 18:15\nNie przepadam za romansami, chociaż ostatnio wpadają w moje ręce ;) ale skoro romans komediowy, to może jednak sięgnę :) Pozdrawiam :)\nUnknown 26 września 2015 16:22\nUwielbiam...! Brakuje na naszym rynku wydawniczym tak lekkich, zabawnych historii... Pokochałam Magdę od razu i polecam, polecam, polecam!!! Świetna recenzja ;)\nUnknown 17 listopada 2015 22:20\nKocham!!! Cóż więcej mówić? Jedna z moich ulubionych pozycji :D


Genshin Impact Paimon dziewczyna Anime Dakimakura przytulna poszewka na poduszkę kupić / Pościel < Gktk.pl\nGenshin Impact Paimon dziewczyna Anime Dakimakura przytulna poszewka na poduszkę\nStrona główna / Pościel / Genshin Impact Paimon dziewczyna Anime Dakimakura przytulna poszewka na poduszkę\nTagi: uchwyt na kierownicę 38, ścierką mikrofibra duza, p dzle malarstwo sztuka, majtki sliskie z dziuro, jurassic world koszulka, quechua buty dla dzieci, skorzane sandaly meskie, zloty kwietnik doniczka, majtki stroj kompielowy.\nGenshin Impact Paimon dziewczyna Anime Dakimakura przytulna poszewka na poduszkę Materiał: skóra brzoskwiniowa/miękki pluszowy/gładka dzianina/2WAY\nRozmiar: 59 "* 20" (150cm * 50cm)\nWzór: dwustronny wzór (domyślny)\nAkceptujemy również zamówienie niestandardowe już teraz, prosimy o przesłanie nam więcej informacji. Nie pobiera żadnych dodatkowych opłat.\nAby umożliwić listonoszowi skontaktowanie się z tobą i dostarczenie przedmiotu z powodzeniem, podaj mi swój numer telefonu po zakupie przedmiotu.\nOpłaty celne mogą być również wymagane w przypadku przesyłek do klientów międzynarodowych; Nie mamy kontroli nad tymi opłatami i nie możemy przewidzieć, jakie mogą być. Klient jest odpowiedzialny za uiszczenie dodatkowych opłat za odprawę celną i odprawę celną. Skontaktuj się z nami: Przywiązujemy dużą wagę do zakupów klienta, ale nie możemy kontrolować towarów po ich wysłaniu.\nObiecujemy jednak, że każdy klient, jeśli towary zostały uszkodzone lub zgubione podczas transportu, wyślemy im nowy.\nTo jest najlepsze, co możemy zrobić. Jesteśmy wdzięczni, jeśli możesz to zrozumieć.\nJeśli masz jakiekolwiek problemy, najpierw skontaktuj się z nami, z całego serca służymy ci pomocą.\nNazwa marki: OTAKUSKY\nHazyBeauty 50*30cm kształt motyla poszewka na poduszkę poduszka z pianki Memory przypadki do spania poszewka na poduszkę do łóżka z poliestru z zamkiem błyskawicznym\nUwaga: To jest poszewka na poduszkę, nie zawiera wewnętrznego rdzenia\nNowe japońskie Anime Ensemble Stars poszewki na poduszki dla gejów Dakimakura case fajny chłopak 3D dwustronna pościel przytulanie poszewka na poduszkę\nWitamy w domu Amellor Anime! Niektórzy klienci zauważyli, że nasza poduszka była wcześniej trochę droższa. Nasz materiał z rzemiosłem jest bardzo dobry. I możesz uzyskać świetną jakość poszewki na poduszkę, I... teraz ruszaj się! Zdobądź teraz to, co chcesz wśród nich! Wprowadzenie do produktu Artykuł:\nAnime siatkówka Karasuno Cosplay Dakimakura Body Haikyuu!! Poszewka na poduszkę Manga Hinata pościel przytulanie poszewka na poduszkę\n76887 Poszewka na poduszkę Opakowanie produktu: torba OPP Rozmiar produktu: około 34*100cm\nIndyjski poduszki z mandalą okrągły czeski poduszki do domu poszewka na poduszkę poduszki 8 22\nFunkcja : 100% nowy i wysokiej jakości. Ilość: 1PC Kształt: okrągły Przynieś kolor do swojego domu na wiosnę dzięki temu super groovy round shape poduszka podłogowa pufy z szczęśliwymi pomponami. Wyobraź sobie przenoszenie kolacje przyjęcia na podłogę, wylegiwanie się w książce do czytania


Usługi – Soki Tłoczone 100% Rubi Juice – Mateusz Pluta Łobżenica\nSoki to nie tylko produkt, lecz też pasja, dlatego powstała tłocznia soków, którą udostępniamy również dla Was. Tłoczymy z powierzonych owoców z najwyższą starannością i dzięki profesjonalnej ekipie wiemy, że oddajemy w Wasze ręce to co najlepsze.\nPRIORYTETEM DLA NAS jest TO, że klient otrzymuje zawsze sok ze swoich owoców😊\nDajemy możliwość wytłoczenia soków już od 150kg owoców/warzyw.\nUsługi zawsze planujemy z minimum 3 dniowym wyprzedzeniem.\nAby zapewnić najwyższa jakość naszych usług kierujemy się wzajemnym szacunkiem oraz punktualnością\nWytłoczymy sok z takich owoców jak\nJabłko, gruszka, pigwa, truskawka, malina, porzeczka czerwona i czarna, aronia – ale także z owoców pestkowych, ponieważ posiadamy maszynę do usuwania pestek dzięki czemu wytłoczenie soku z owoców takich jak: Czereśnia, wiśnia, brzoskwinia, morele czy śliwki\nnie stanowi to dla nas problemu. Dla zwolenników soków wytrawnych możemy również wytłoczyć soki z warzyw: marchwi, buraka, rabarbaru, selera, pietruszki, Kapusty kiszonej, ogórka kiszonego oraz z kłącza Imbiru\nDo każdego rodzaju warzywa czy owocu opracowujemy odpowiednią technologię produkcji oferując ze swojej strony możliwość obróbki enzymatycznej dzięki której można zwiększy\nwydajność miedzy innymi np. porzeczki czarnej nie tracąc przy tym walorów smakowych soków.\nKażdy owoc/warzywo , które do nas trafia sprawdzamy pod względem jakości, po wstępnej selekcji myjemy, rozdrabniamy i tłoczymy na zimno.\nPo tym etapie według życzenia klienta soki możemy:\nOdwirować – dzięki zastosowaniu wirówki soki posiadają stały stopień zmętnienia oraz mniej osadu dzięki czemu sok nie rozwarstwia się tak mocno,\nnie wirować – tylko od razu przekazać do pasteryzacji – w tych sokach przeważnie będzie więcej osadu co jest naturalne.\nOferujemy również możliwość mieszania soków, posiadamy w swoim asortymencie 100% soki, które można zmieszać według własnego uznania lub według receptur, które mamy już sprawdzone\nZawsze na naszym magazynie dostępne są soki 100% :\nKompleksowo zajmiemy się Twoimi Owocami\nOczyścimy i umyjemy\nPoddamy lekkiej pasteryzacji\nRozlejemy do wybranych opakowań\nDostarczymy gotowy sok w określone miejsce\nWytłoczony sok poddajemy łagodnej pasteryzacji i pakujemy w opakowania przez Państwa wybrane\nOferujemy worki bag in box o pojemności 2l, 3l, 5l, 10l, 20l czy nawet 200l.\nWorki, które są używane do pakowania soków są produkowane z folii EVOH to wysokiej jakości produkt o dużej barierowości dla gazów i pary wodnej. Jest to folia transparentna (przezroczysta), która podlega recyklingowi.\nWorek można umieścić w kartonie ułatwiającym nalewanie, posiadamy w sprzedaży logowane kartony Rubi Juice, mamy również możliwość na życzenie klienta zamówić kartony szare uniwersalne trzy- lub pięcio -warstwowe.\nAby uatrakcyjnić zakres naszych usług wprowadziliśmy również możliwość rozlewu w opakowanie szklane 300 ml.\n+48 692 061 053\n+48 666 309 026


Powoływanie sędziów KRS jest zgodne z konstytucją? Wkrótce sprawdzi to TK na wniosek samej Rady - Dziennik.pl\n5 marca 2019, 15:18 Ten tekst przeczytasz w 3 minuty\nPrzewodniczący KRS sędzia Leszek Mazur pytany w listopadzie ub.r. przez PAP, dlaczego KRS podjęła decyzję o skierowaniu wniosku, mówił: Kwestionuje się konstytucyjność przepisów ustawy o KRS i jednocześnie pomija się drogę sprawdzenia tej konstytucyjności, która jest przewidziana w polskim prawie poprzez zaskarżenie wskazanych przepisów do Trybunału Konstytucyjnego. Tego się nie robi, a jednocześnie zadaje się pytania prejudycjalne do Trybunału Sprawiedliwości UE.\nJak oświadczał sędzia Mazur nasza skarga zmierza do tego, żeby uzyskać wypowiedź TK wprost. Taka wypowiedź powinna stanowić odpowiedź na zarzuty i wzmocnić pozycję KRS-u - oceniał.\nKRS zwróciła się także do TK o stwierdzenie niezgodności z konstytucją przepisów umożliwiających kandydatom na sędziów odwoływanie się od uchwał KRS z wnioskami o powołanie sędziów. Instytucja odwołania od uchwał KRS do Sądu Najwyższego w sprawach dotyczących przedstawiania Prezydentowi RP wniosków o powołanie sędziów (...) jest rozwiązaniem dysfunkcjonalnym, przez co utrudnia realizację konstytucyjnych uprawnień organów władzy publicznej - uzasadniła Rada.\nZdaniem KRS "praktyka pokazuje, że w znakomitej większości przypadków odwołania są oddalane, a sąd nie dysponuje normatywnymi narzędziami do dokonania właściwej weryfikacji tylko pod względem dopełnienia kwestii formalnych, bez wchodzenia w kwestie merytoryczne dotyczące kryteriów oceny sędziów". "W ten sposób orzekanie w sprawie może być daleko uznaniowe, a nawet arbitralne" - napisano w uzasadnieniu wniosku KRS.\nRada zaskarżyła również przepis Kodeksu postępowania cywilnego, na podstawie którego Naczelny Sąd Administracyjny postanowił w zeszłym roku o wstrzymaniu wykonania kilku uchwał KRS z wnioskami o powołanie sędziów SN. Według Rady, "przy pomocy tej normy NSA może władczo oddziaływać na procedurę powoływania sędziów, co stoi w sprzeczności z konstytucyjnymi przepisami dotyczącymi tego zagadnienia".\nWniosek senatorów dotyczy generalnie tych samych kwestii, co wniosek KRS. "Według wnioskodawcy rysuje się w przedmiotowej sprawie problem konstytucyjny, którego istota sprowadza się do oceny, czy (...) dopuszczalne jest unormowanie przewidujące powoływanie sędziów wchodzących w skład KRS przez inny podmiot niż samo środowisko sędziowskie. Problem ten nie jest bowiem ostatecznie rozstrzygnięty. Jak to już przedstawiono, poglądy doktryny w tym przedmiocie są sprzeczne, a dotychczasowe orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego niekonsekwentne" - napisano natomiast we wniosku grupy senatorów reprezentowanych przez Michała Seweryńskiego i Marka Pęka (obaj PiS).\nZ kolei 19 marca br. w Trybunale Sprawiedliwości UE zaplanowano rozprawę ws. pytań Sądu Najwyższego dotyczących m.in. zdolności Krajowej Rady Sądownictwa do wykonywania konstytucyjnego zadania stania na straży niezależności sądów.\nKRS senatorowie sedziowie powoływanie sędziów TK zmiany ustawa\nCzemu mi się nawet nie chce tego czytać ? Bo od razu wiem, jaki będzie werdykt tego czegoś co oni nazwali trybunałem konstytucyjnym - wszystko jest OK.\nJuż obgryzam paznokcie w napięciu. Jakiż to będzie wyrok, oboże, oboże. Kolejny krok dobrej zmiany w kierunku Polexitu. Nic ich Brexit nie nauczył.\nCzy ci upolitycznieni beda siebie samych sprawdzac i oceniac. Te dwie instytucje sa zepsute, upolitycznione i nie maja tym samym juz autorytetu. Podziekowanie dla dobrej roboty pana ziobry.\njuż wszystkim wiadomo jest zgodny.\nPrzyłębska została postawiona w trudnej sytuacji. Jeśli wyrok TK będzie odmienny od wyroku TSUE to ośmieszy się, a z nią orzekający skład sędziowski. Jedynym wyjściem dla niej jest odwołanie rozprawy. To natomiast będzie nie na rękę prezesowi Kaczyńskiemu.\nPo co tyle zachodu, wystarczy telefon do prezesa...posła prezesa


Cumulusy 2017 już za pół roku! – Aeroklub Polski\nCumulusy 2017 już za pół roku!\nPolscy piloci to uznawani na całym świecie, niekwestionowani Mistrzowie w różnych dyscyplinach sportów lotniczych. Ich wspólne święto to Gala Plebiscytu Cumuusy, który startuje dokładnie za pół roku. Przytotowania już trwają.\nOrganizując trzecią edycję plebiscytu na 10 najlepszych, polskich sportowców lotniczych Cumulusy 2017, organizatorzy chcą docenić ich talent, pasję, ambicję, sportowe zacięcie, konsekwentny trening i najwyższej klasy umiejętności lotnicze. Będą też chcieli podziękować Im za pełne zaangażowanie i nieustępliwą walkę podczas zawodów, za niesamowite emocje, jakie dzięki nim przeżywamy, a także za godne reprezentowanie Polski i zdobyte trofea w sezonie 2017.\nKibice i fani sportów lotniczych będą zgłaszali do udziału w Plebiscycie Cumulusy 2017 swoich ulubionych zawodników i załogi.\nJuż teraz wiadomo, że to będzie szczególny rok dla polskich sportowców lotniczych. Mamy przecież w kalendarzu sporo imprez rangi mistrzowskiej, oraz The World Games we Wrocławiu, gdzie o medale będą walczyć nasi piloci. Emocji, więc nie zabraknie – mówi Krzysztof Sondej – twórca plebiscytu Cumulusy.\nKto zdobędzie prestiżowe statuetki i nagrody? Kto dołączy do grona partnerów tego wydarzenia? Jaka Gwiazda zagra i zaśpiewa? Czy pojawi się jakiś Gość Specjalny i kto nim będzie? Odpowiedzi na wszystkie pytania poznamy podczas Gali Finałowej, która odbędzie się 17. lutego 2018 w warszawskim hotelu Airport Hotel Okęcie.\nPraca nad przygotowaniami do kolejnej już edycji Cumulusów idzie pełna parą. Rozpoczęliśmy ją już dzień po drugiej naszej gali. To nie żart. Jestem przekonany, że ekipa Air Sports Promotion odpowiedzialna za Cumulusy nie zawiedzie i trzecia edycja będzie jeszcze lepsza od dwóch poprzednich – zapewnia Krzysztof Sondej.\nZwycięzcą ubiegłorocznego plebiscytu na 10 najlepszych polskich sportowców lotniczych i zdobywcą statuetki Złotego Cumulusa 2016 był Paweł Kozarzewski. Drugie miejsce, statuetkę Srebrnego Cumulusa 2016 otrzymał Leszek Małmyga. Trzecie miejsce, statuetkę Brązowego Cumulusa 2016 zdobył Krzysztof Romicki. Natomiast za wybitne sukcesy sportowe, Złotego Cumulusa z Diamentem otrzymał w poprzedniej edycji Jerzy Makula.\nSezon zawodów i walki o medale w pełni, kibicujmy polskim sportowcom lotniczym!\nŹródło: dlapilota.pl ; cumulusy.pl\nTagi: cumulusy 2017lotniczy sportowcyplebiscyt


Wentylator SilentiumPC Sigma PRO 120 PWM - SPC134 - porównaj zanim kupisz\nSigma Pro 120 to cichy wentylator z przeznaczeniem do zastosowania w głównej mierze w obudowach. Dzięki typowym wymiarom odznacza się szeroką kompatybilnością. Wentylator swoją stanowczo cichą pracę i wysoką efektywność zawdzięcza specjalnie wyprofilowanym łopatkom.\nPWM w nazwie oznacza zastosowanie mechanizmu zezwalającego na samoczynnie sterowanie obrotami w spektrum 500-1600 obr./min. W zestawie znajdują się także odpowiedzialne za redukcję drgań silikonowe podkładki pod śrubki.\nwymiary wentylatora: 120 × 120 × 25 mm, wentylator podpinany przy pomocy wtyczki 4 pin....\n29zł Wentylator SILENTIUM PC Sigma Pro 120 PWM (SPC134)


21,90 zł (egz.)\nx / 215 / 215\nCzy lubisz odkrywać nieznane miejsca?\nJoasia uwielbia spacerować z koleżankami po warszawskim Śródmieściu. Każda nowość na sklepowej witrynie jest dokładnie omówiona, a pokruszony ogromny lizak – sprawiedliwie podzielony między wszystkie przyjaciółki. Dziewczynki obserwują odbudowywaną po wojnie stolicę i tropią ukryte w bramach brzuchale. Odkrywają, że znana im ulica Marszałkowska zmienia zupełnie swoje oblicze. W miejscu ulubionych sklepików straszą ogromne sklepiszcza, a ukochane straganiarki zastąpiły ekspedientki niewidzące nikogo, a już najmniej dzieci. Joasia ma niejasne wrażenie, że maczała w tym palce kobieta zimna jak lód – Władza Lodowa.\nOpowieść o małej ojczyźnie Joanny Papuzińskiej, krainie, która uległa przeobrażeniom jak cała Polska.\nWzruszająca, pięknie zilustrowana opowieść, którą czyta się jednym tchem i wylewa przy tym niejedną łzę. To książka o niekończącej się historii miasta, do której każdy z czytelników może dopisać kolejne rozdziały. Rodzice, dziadkowie, nauczyciele mogą zabrać dzieci na spacer i wspólnie spróbować odnaleźć wciąż bijące serce Warszawy.\nJoanna Białobrzeska, pedagog i autorka książek dla dzieci i nauczycieli


Sukienka Laura maxi - ornament\nLaura to elegancka zwiewna sukienka o niespotykanym szlafrokowym kroju. Dekolt w kształcie litery V wysmukla szyję, a wiązanie w talii pięknie wysmukla sylwetkę. Rękaw posiada delikatne rozcięcie. Sukienka Laura to idealna propozycja zarówno na co dzień jak i na ważne/uroczyste wyjście.\nSukienka Laura maxi kwiaty - ecru\nSukienka Laura maxi - liście\nSukienka Laura mini liście\nSukienka Laura mini kwiaty - ecru\nSukienka Laura - pudrowa piwonia na ecru\nSukienka Laura - print niebiesko-zielony\nSukienka Laura maxi - print róże\nSukienka Laura - print róże\neditNapisz opinię editNapisz opinię\nIndeks 5000030411031 5000030411031 Kubaszka\nDodając opinię zgadasz się na jej publikację\ntelefon: +48 513 038 133


Wydarzenie: Koncert zespołu KAmeNEON - Laureata konkursu Łódź Miastem Talentów 2018\nZespół to nietypowy duet łączący niskie tony gitary basowej, subtelne dźwięki ukulele, jak i mocne elektroniczne brzmienia klawiszowe. Podczas koncertu za perkusją zasiądzie Mariusz Sławik, który rozbuduje sekcję rytmiczną jak i zapewni mocne uderzenie każdego utworu.\nKAmeNEON występuje z autorskimi utworami w języku polskim jak również angielskim. Charakterystycznym elementem aranżacji są zapętlone frazy muzyczne, tzw. loopy oraz szeroko rozbudowana elektronika brzmienia. Nie oznacza to jednak, że podczas koncertu zabraknie chwil balladowego oddechu. Charakterystyka zespołu opiera się na świetle UV, laserach i nietypowym oświetleniu każdego koncertu. Muzycy występują w specjalnych kostiumach i make-upie reagującym na światło ultrafioletowe.\nKasia Świątczak: wokalistka, instrumentalistka, kompozytorka, autorka tekstów. Swoją muzyczną działalność zaczęła od szkoły muzycznej pierwszego stopnia na fortepianie. Później rozszerzyła umiejętności o grę na gitarze i ukulele. Instrumenty te wykorzystuje w pisaniu własnych piosenek, które tworzy już od wielu lat. Jest również autorką wszystkich tekstów. W 2014 roku wystąpiła w programie “Must be The Music” w którym zaśpiewała w ścisłym finale. Od tamtego czasu koncertuje po całej Polsce dzieląc się ze słuchaczami swoją twórczością.\nAdam Piasecki: basista, skrzypek, kompozytor. Pochodzi z muzycznej rodziny - mama jest wokalistką a ojciec skrzypkiem. Adam ukończył szkołę muzyczną pierwszego stopnia na skrzypcach. W kolejnych latach rozpoczął grę na gitarze basowej, która stała się jego głównym instrumentem. Uczył się u najlepszych polskich basistów, między innymi: Piotra Żaczka, Wojtka Pilichowskiego. Czerpie inspiracje od solowych basistów takich jak: Marcus Miller, Victor Wooten, Krzysztof Ścierański. Współtworzy projekt KAmeNEON wraz z Kasią Świątczak, wspólnie piszą muzykę do autorskich utworów.


boch 21 Lip 2013 14:00 4140 18\n#1 21 Lip 2013 14:00\nProblem dotyczy sekwencyjnej instalacji gazowej ESGI2 opartej o listwę wtryskową Master i reduktor Alaska Tomasetto AT09. Instalacja założona we Fiacie Bravo 1.6 16V 90 KM. Problem dotyczy momentu pierwszego przełączenia na gaz. Kiedy dochodzi do przełączenia, silnikiem telepie na wolnych obrotach. W czasie jazdy przełączenie objawia się delikatnym szarpaniem. Trwa to ok. 10 sekund, później wszystko wraca do normy. Temperatura przełączania 40 stopni, obroty 1200 obr/min. Listwa ma przejechane ok. 7 tys. km. Reduktor świeżo zregenerowany, Ciśnienie robocze ok. 1,25 bara. fitry tuż po wymianie. Niestety bez pozytywnych rezultatów. Zmiana wartości parametrów przełączania "czas sekw. cylindra" oraz adaptacja też w niczym nie pomagają. Sprawdziłem wtyczki na listwie. Kolory przewodów na wtyczkach od strony rozrządu: zółty, zielony, czerwony, niebieski. Czyli wydaje się, że prawidłowo. Pozostaje jedynie listwa. Czy jest możliwe aby zakleiły się wtryski po przejechaniu 7 tys. km?\nA może staranna kalibracja rozwiąże problem.\n#3 21 Lip 2013 14:54\nkalibracja listwy? być może załatwi, ale serwis w którym ją wymieniałem kalibracji nie zrobi, ponieważ nie mają do tego odpowiedniego sprzętu. w razie problemów z listwą wymieniają na nową. na razie chciałem ustalić czy faktycznie będzie to wina listwy zanim pojadę 30 km zawracać komuś głowę\n#4 21 Lip 2013 21:37\npierwszego przełączenia na gaz\nJak zimne wtryski i reduktor to tak się może dziać,\nSpróbuj nagrzac autko do 90;C na benzynie w i wtedy przełaczyć na LPg to wiele wyjaśni.\n#5 21 Lip 2013 21:53\nA ja bym polemizował. Dobry gazownik powinien sobie dać radę, wydłużyć czas nakładania się map, sekwencyjne włączanie wtrysków, zamiast wszystkich naraz po przełączeniu, otwieranie tylnego zaworu szybciej bo może gdzieś gaz ucieka przed listwą lub na. Wiele możliwości, ogarnięty człowiek zrobi to w 15 minut.\n#6 21 Lip 2013 22:01\nJak zimne wtryski i reduktor to tak się może dziać\nmoże, ale nie powinno. przez jakiś czas po założeniu listwy wszystko było ok. dodam, że nie tankuję trefnego gazu. mam kartę stałego klienta na najpopularniejszym polskim CPN'ie\ndzięki, ale taką próbę robiłem dwukrotnie. niestety. jak telepało, tak telepie. czyli nie chodzi o temperaturę.\no sekwencyjnym włączaniu wtrysków pisałem wcześniej. były zmieniane wartości od skrajnie niskich poprzez średnie, aż do skrajnie wysokich.\n#7 21 Lip 2013 22:09\nA czy jest przypadkiem tak, że przez te 10 sek silnik dostaje dwa paliwa równocześnie i się dusi?\n#8 21 Lip 2013 22:11\nAle czytaj dalej, może gaz gdzieś ucieka i zanim ciśnienie dobije prawidłowe będzie kulał, w skrajnym przypadku mapa może być zryta. Jak możesz zamieść screeny z ustawień.\n#9 21 Lip 2013 22:21\nteż o tym myślałem. tylko dlaczego? oprogramowanie ESGI2 posiada jedynie:\n1. Czas przełączania\n- zwłoka czasowa pomiędzy otwarciem elektrozaworów a włączeniem wtryskiwaczy celem stabilizacji ciśnienia gazu\n2. Sekwencja cylindrów\n- opóźnienie w ms sekwencyjnego przełączania pomiędzy poszczególnymi cylindrami celem płynnego przełączenia silnika z benzyny na gaz.\newidentnie brakuje funkcji "podgrzewania wtryskiwaczy" którą zaimplemenotwano dopiero w kolejnej wersji sterownika. to by prawdopodobnie załatwiło sprawę. ale żeby nie było, jutro postaram się wydłużyć czas z punktu 1. nie pamiętam ile jest obecnie. przy okazji zrobię zrzuty ekranowe i sprawdzę testerem szczelność pomiędzy filtrem fazy lotnej, a listwą.\n#10 22 Lip 2013 08:45\nZ tekstu ja bym wnioskował, że to dzieję się przy każdym przełączaniu obojętnie zimny czy ciepły silnik, więc opcja "podgrzewanie wtryskiwaczy" wg mnie nic nie da.\nPisząc o dwóch paliwach miałem na myśli, chwilowe nakładanie się - równoczesny wtrysk benzyny i gazu w momencie przełączenia, bo o takiej możliwości ustawienia niektórych instalacji czytałem na forum. Nie wiem jak wygląda przełączanie jak się rozjadą mapy, a konkretnie korekty (duże różnice między gazem i benzyną), przy źle ustawionej instalacji. Czy wtedy nie występują te poszarpywania do momentu dopasowania przynajmniej korekty krótkoterminowej. To takie moje gdybanie wynika z tego, że u mnie czasem (sporadycznie) też przy przełączeniu nastąpi lekkie szarpnięcie i z analizy przebiegu korekt wnioskuję, że może to występować jak w momencie przełączenia, korekta krótkoterminowa mocno ucieknie od średniej (ok. 8%) - w moim przypadku od zera.\n#11 22 Lip 2013 09:04\nProblem dotyczy momentu pierwszego przełączenia na gaz.\ntak jak napisałem, zjawisko pojawia się tylko przy pierwszym przełączeniu. poźniej każde następne odbywa się gładko. co do rozjechanych czasów... nie wykluczam. listwy Master starego typu charakteryzowały się z tego co słyszę dużymi rozjazdami po temperaturze w związku z czym instalatorzy mają problem z prawidłowym ustawieniem instalacji - na zimnym zalewa, a na rozgrzanym robi się ubogo (sterownik nie posiada korekcji po temperaturze). jakby nie było temperatura reduktora nie ma znaczenia. czy ma 40 czy 90 stopni, pierwszemu przełączeniu zawsze towarzyszy trzęsawka silnika na wolnych obrotach. to się pojawiło z czasem, także niewykluczone, że winę ponoszą posklejane tłoczki.\n#12 22 Lip 2013 16:34\nBy było trzeba zobaczyć co się dzieje z czasem wtrysku podczas przełączania. Powinien stać na podobnym poziomie, jak gwałtownie się zmienia to możesz mieć przyczyne.\n#13 22 Lip 2013 22:43\nczasy wtrysków po pierwszym przełączeniu sprawdzę dopiero w sobotę. dzisiaj wrzucam obiecaną mapkę (rozgrzany silnik):\nczas przełączania zmieniłem z 2 do 30 sekund. wskazaniami sondy proszę się nie sugerować. nie jest podłączona. następnym razem wrzucę screena z mapką w trakcie pierwszego przełączania na gaz.\n#14 22 Lip 2013 23:23\nMiałem analogiczny przypadek u siebie na STAG 200 i tak jak gimak, obstawiam zbyt długi czas przełączania cylindra. W moim przypadku domyślna wartość to 200ms, aby uzyskać płynne przełączanie musiałem zejść do 30ms.\n#15 22 Lip 2013 23:26\nna razie tak jak widać na screenie ustawiłem wartość na 500. do tej pory było 200ms. odpowiedź będzie jutro rano\nale możecie mieć rację i prawdopodobnie trzeba było pójść w drugą stronę. zwłaszcza, że wtryski Master lubią na nierozgrzanym silniku zalewać... mimo wszystko pamiętam, że miałem kilkakrotnie przez gazownika tą wartość zmienianą eksperymentalnie w obie strony. bez ciekawszych rezultatów. spróbować ponownie nie zaszkodzi.\n#16 22 Lip 2013 23:37\nJa też podchodziłem do tego kilka razy, ponieważ szarpanie było mniej odczuwalne po rozgrzaniu silnika, natomiast na zimnym telepało nim przez ok 15s tak jak by pracował na dwa cylindry. Ponadto, możesz zjechać z czasem przełączania poniżej 10 s.\n#17 23 Lip 2013 07:44\nno niestety, żadnej poprawy. jutro od rana spróbuję z wartością 30 ms. mnie się jednak wydaje, że to próżny trud. listwa, o której wspominałem cieszy się fatalną renomą u polecanych instalatorów - ogromne rozjazdy po temperaturze. gwarant czyli warsztat LPG, w którym listwę wymieniałem już sie miga od wymiany twierdząc, że gdyby listwa była uszkodzona, to pracowałaby nieprawidłowo przez cały czas...\n#18 23 Lip 2013 09:12\nMożesz jeszcze ustawić na 0ms (przełączanie bez opóźnienia).\n#19 23 Lip 2013 22:34\nto zależy jak realizowana jest funkcja podgrzewania wtryskiwaczy. zacytuję za instrukcją nowszej wersji sterownika ESGI2-Black\n- funkcja przydatna podczas rozruchu w niskich temperaturach, system podczas oczekiwania na\nosiągnięcie właściwej temperatury reduktora, uruchamia wtryskiwacze gazowe przy zamkniętych\nelektrozaworach gazu zapewniając właściwą pracę po przełączeniu silnika na gaz.\n- w celu aktywacji zaznaczyć właściwe okno.\ni tak coś mi świta, że jeśli wtryskiwacze są "posklejane" i tuż po ich załączeniu musi minąć jakaś chwila aż zaczną pracować stabilnie, to dla mnie taka funkcja w moim przypadku ma sens.\nustawiłem właśnie czas sekwencji na 10 ms. przy wartości 0 było małe zachwianie przy przełączaniu w drugą stronę czyli LPG/benzyna. jutro napiszę coś więcej.\nedit: 10 ms również nie powoduje żadnych zmian w pracy silnika podczas pierwszego przełączenia na gaz. prawdopodobnie czeka mnie czyszczenie listwy lub jej wymiana na inną.\nPodobne tematy Fiat Bravo 1.6 - Brak płynnego przełączania na gaz - sekwencja\nWitam panowie.. jaki gaz założyć do Fiata Bravo I 1.2 16V i czy to autko dobrze się sprawuje na gazie?,Jeśli ma rozsądny przebieg to można założyć ocz... (7)


Trwa impas w sejmiku - Radio VIA - Katolickie Radio Rzeszów\nStrona główna / Aktualności / Trwa impas w sejmiku\nTrwa impas w sejmiku\nPo raz kolejny, największy klub opozycyjny w sejmiku województwa podkarpackiego, zgłosił Andrzeja Szlęzaka na szefa komisji rewizyjnej. Radni PiS nadal trwają przy stanowisku, że na tego kandydata zgody nie będzie.\nTradycją stało się, że podczas każdej sesji sejmiku (obecnie, radni obradują już po raz piąty w kadencji), Koalicja Obywatelska zgłasza Andrzeja Szlęzaka na szefa komisji rewizyjnej. Równie konsekwentni w swoim stanowisku są radni PiS, którzy nie wyobrażają sobie, aby były prezydent Stalowej Woli, sprawował tę funkcję.\n– Dziwi nas ten upór PiS. Andrzej Szlęzak to doświadczony samorządowiec, nie jest członkiem żadnej partii ani nie był bohaterem żadnej afery, więc nie rozumiemy pobudek, jakimi kierują się radni, głosujący przeciwko – stwierdził Zdzisław Gawlik, poseł PO.\n– Bez względu na to, czy będę szefem tej komisji czy nie, zamierzam zadawać niewygodne pytania zarządowi województwa, bo to obiecałem swoim wyborcom – powiedział Andrzej Szlęzak.\nBrak wyboru przewodniczącego komisji rewizyjnej, może skutkować paraliżem sejmiku. Bez tego organu, nie będzie możliwości udzielenia absolutorium zarządowi województwa.


XVII Spotkania Artystyczne Seniorów w Międzyzdrojach już za nami - Nasze Miasto Międzyzdroje\nStrona główna Kultura XVII Spotkania Artystyczne Seniorów w Międzyzdrojach już za nami\nXVII Spotkania Artystyczne Seniorów w Międzyzdrojach już za nami\nWyniki z przesłuchań zespołów ludowych, folklorystycznych i tanecznych, które odbywały się w amfiteatrze:\nKomisja w składzie: Krystyna Bakun, Marek Żak, Irina Lebedinskaya, po wysłuchaniu prezentacji konkursowych, postanowiła przyznać wyróżnienia dla następujących zespołów:\nGrand Prix XVII Spotkań Artystycznych Seniorów otrzymał Zespół Śpiewaczy\nWyniki z przesłuchań konkursowych zespołów śpiewaczych, odbywających się w Międzynarodowym Domu Kultury:\nKomisja w składzie: Paweł Wolski –śpiewak solista, tenor, Waldemar Borecki – animator kultury, muzyk, Leszek Rodziewicz – animator kultury, działacz społeczno-kulturalny, po wysłuchaniu prezentacji artystycznych postanowiło przyznać następujące nagrody i wyróżnienia:\ndla Włodzimierza Zdzienickiego z Lwówka, dla Zespołu Kameralnego „Con Moto” z Piławy Dolnej, dla Zespołu „ Bryza” z Międzyzdrojów.\nGrand Prix przyznano Zespołowi „Demolo” z Wrocławia.\nDuża aktywność artystyczna zespołów z Dolnego Śląska spowodowała obecność mediów – portal Dolnośląskie Folkowo i Ludowo, który relacjonował wydarzenia Spotkań Artystycznych Seniorów. Relację można obejrzeć na www.dolfil.pl\nSpotkania Artystyczne Seniorów odbywają się pod patronatem honorowym Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego Olgierda Geblewicza. Patronat medialny nad imprezą objęła TVP3 Szczecin.\nWielkie podziękowania, gratulacje i wyrazy uznania należą się wszystkim zespołom i solistom za ich pogodę ducha, odwagę i ten niezwykle cenny przekaz tradycji. Do zobaczenia za rok!\nPoprzedni artykułJeszcze barwniej w Międzyzdrojach\nNastępny artykułSłodki wrzesień z Café Vienna\nBORYS 27 września 2019 at 16:06\nZespoly wspaniale spiewaly i do domu pojechaly . A nam dziki zostaly.


Dziennikarz The Canadian Press: słyszałem dwie wersje Dumb Blonde - avril-lavigne.pl\nMimo że duet Avril Lavigne z Nicki Minaj w piosence „Dumb Blonde” wciąż nie został oficjalnie potwierdzony przez sztab Avril, są osoby, które miały możliwość posłuchania efektów tej współpracy. Dziennikarz The Canadian Press, David Friend, potwierdził, że pierwotnie dziennikarze otrzymali do recenzji album „Head Above Water” w wersji bez duetów, a później dosłano im piosenkę „Dumb Blonde” ze zwrotką nagraną przez Nicki Minaj.\n„Zdaje się, że Avril majstruje przy swojej nowej płycie na chwilę przed premierą,” napisał David. „Słyszałem wersję z Nicki. Jest tam fragment, który brzmi, jakby był wymierzony w Cardi B, gdzie Nicki nazywa siebie „prototypem”, po czym mówi „I don’t want no frauds, wink, wink.”, napisał na Twitterze.\nNa jego wpis zareagował jeden z fanów Avril, który spytał, czy utwór jest stylem zbliżony do „Girlfriend”, czy oficjalna zapowiedź po prostu nie oddaje całości. „Jak dla mnie ma taką samą energię, ale pozytywnym zaskoczeniem było dla mnie „Bigger Wow”, które czerpie dużo z produkcji lat 90., które było bardzo modne jeszcze zanim ukazało się „Complicated”, podsumował.\nNa zakończenie wymiany zdań z zainteresowanymi fanami David dodał, że według słów rzecznika Avril, dwie wersje „Dumb Blonde” ujrzą światło dzienne.