Temat: Re: Stacja kolejowa 22.10.15 17:06\nOmijanie miejscowości większych, a co za tym idzie bardziej ruchliwych okazało się mieczem obosiecznym. Fakt faktem, nikt tam nie krzyczał na nią, ani nie frustrował się, ale zajęło jej to troszkę więcej czasu niż powinno. Trudno, najwyżej później skończy pracę ale to chyba nie problem, jeśli przesyłki są doręczone do właściwych osób? W środku pojazdu znalazł się nawet miniaturowy gramofon z lacrymą, która go napędzała. Była to metoda rozrywki dla kierowców tej spółki, zresztą widać było że owe urządzonko nie jest kupne, a skręcane z jakiegoś złomu. Wystarczyło mocniej docisnąć kryształek, by zaczęła grać klasyczna barowa muzyka. Oczywiście Sil mogła sobie umilać czas gwizdaniem jeśli chciała.\nStrefę slumsów bardzo łatwo było rozpoznać. Po pierwsze było tam zdecydowanie więcej ludzi, a właściwie żebraków. Nikt nie sugeruje, że mieszkańcy slumsów to nie ludzie, jednak często Ci z centrum o tym zapominają. Tutaj trudno było manewrować i trzeba jeździć powoli, jednak nikt na drogę jej ostatecznie nie wyskoczył. W slumsach, czyli budynkach dorabianych z desek oraz innych śmieci jedno miejsce ewidentnie się wyróżniało. Była to zadbana kamienna strażnica, przed którą siedziało dwóch strażników odzianych w biało-niebieskie pancerze. Wyglądali jak perły pośrodku morza czerni. Kiedy tylko Sil podjechała obaj wstali, z czego jeden podszedł do niej i wskazał by opuściła szybkę.\n- No, trochę spóźniona ale dobrze że jesteś. Potrzebny nam ten ładunek. Gdzie mam podpisać? – zapytał. W sumie ze schowka po stronie pasażera wystawał plik kartek. Tymczasem drugi strażnik nie miał problemu z obsługą ciężarówki i umiał sobie otworzyć bagaż. Poszedł po wózek i zaczął szukać ich paczki. W lusterku mogła zaobserwować, że jest to podłużna skrzynia. Strażnik jeszcze raz sprawdził nalepkę adresową, po czym wsunął ją na wózek. Odjechał nim trochę i zamknął bagażnik mocno uderzając w niego pięścią na znak, że rozładowane. Sil jeśli zainteresowała się tym plikiem kartek to mogła wyłapać, że to są papierowe potwierdzenia odbioru. Wypełnione, czekające tylko na podpis.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 27.10.15 22:23\nStanęła przy wyróżniającej się w tej okolicy komendzie i widząc idących w jej stronę strażników opuściła szybę następnie usłyszała pytanie. Było dość oczywistym , że należy się podpisać aby móc odebrać paczkę. Jednak Sill kompletnie zapomniała i nie zapytała gdzie znajduje się takowy dokument .Na szczęście przetrzepując wszystkie kieszenie w aucie znalazła plik kartek. Przy okazji zdobyła również jakiś długopis. Wszystko robiła na bieżąco, więc było widać, że jest kompletnie nie przygotowana. Po wyszukaniu odbiorcy, wręczyła strażnikowi papiery, pokazując, gdzie ma się podpisać. W tym czasie drugi mężczyzna rozładowywał towar. Dziewczyna kątem oka obserwowała jego działania i przyglądała się paczce. Kiedy kontroler zamknął bagażnik i odjechał z ładunkiem Sill upewniła się, że wszystko się zgadza i ogarnęła wszelkie dokument, aby następnym razem nie szukać ich na gwałt. Zamknęła okno i odpaliła maszynę, by zawrócić i wyjechać z obszaru slumsów.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 01.11.15 16:40\nKolejnym celem podróży była kopalnia, z racji tego że była najbliżej. W końcu nikt kopalni nie stawia w pobliżu miasta, gdyż ludzie zwyczajnie by się buntowali przed obecnością pyłu, hałasu oraz tym że brudni i chamscy górnicy zapuszczają się w ich rejony. Świetnie się złożyło, że była na obrzeżach bo postanowiła zacząć od slumsów to i Sil miała całkiem blisko. Jedynie jakieś 30 minut jazdy, a czas skracało to że musiała nieco wyjechać za teren miasta więc nie obowiązywały ją ograniczenia prędkości, więc mogła sobie trochę nadepnąć na gaz. Z tego co było w dokumentach to kopalnia zajmowała się wydobyciem kryształu, który jest całkiem przydatny jeśli chodzi o obrabianie lacrym. Używany jest głównie przez jubilerów, coś pokroju diamentu tyle że twardsze, więc nic dziwnego że górnicy potrzebują określonego sprzętu by się przez ściany przebijać. Sil musiała najpierw podjechać do stróżówki, gdzie wykidajło otworzył jej szlaban, w końcu cały teren jest ogrodzony płotem z metalowymi sterczącymi sztachetami, które wyglądały na całkiem ostre. Szlaban się podniósł, a dziewczyna mogła wjechać do środka gdzie mogła ujrzeć parę budynków, z czego jeden wyglądał na magazyn. Poza tym pośrodku była wielka, lejowata dziura, która prowadziła najwyraźniej do kopalni. Pokierował ją jakiś mężczyzna bez koszulki. Był nieco brudny od czarnego pyłu, ale było co podziwiać. Mięśnie ładnie wyrzeźbione przez pracę, gładko ogolona głowa oraz ostre rysy twarzy idące w barze ze szmaragdowymi oczami. Sil miała się ustawić przed magazynem, a kiedy już to zrobiła mężczyzna podszedł i zapukał w szybkę – Pani kierowniczko, proszę otworzyć bagażnik to my to z chłopakami rozładujemy. Nie będziemy zaganiać kobiety do noszenia ciężkiego sprzętu – powiedział chyba tylko z przyzwyczajenia i uśmiechnął się do niej swoimi białymi zębami. Chyba aktualnie jedyna całkowicie biała część jego ciała. Sil mogła wyłapać tutaj jedną rzecz, którą na początku powiedzieli jej na stacji i to coś się nie zgadzało z tym, co stało się na posterunku. Może to jednak nie jest istotne, a może tak? W każdym razie zapewne za pomocą kluczyka musiała otworzyć bagażnik, a kluczykiem był jej kryształek. Tymczasem mężczyzna zawołał swoich kolegów, którzy byli tak samo brudni jak on i masą podobni jemu.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 06.11.15 22:38\nDroga do kopalni była nieco wyboista, ale nie przeszkadzało to Sill w jechaniu szybko. Dojechawszy na miejsce, ujrzała duży teren ogrodzony płotem. Za ogrodzeniem nie było wiele budynków, nie dziwo skoro jest to kopalnia. Otworzyła okno przed wjazdem i powiedziała, że rozwozi przesyłki, więc otworzono jej szlaban. Kiedy wjechała do środka. stanął przed nią łysy, umięśniony mężczyzna, który pokazał jej, że ma stanąć przed magazynem. Poprosił dziewczynę o otworzenie bagażnika. Teraz ogarnęła, że przy posterunku nie mówili jej o tym. Jednak niespecjalnie przywiązała do tego wagi. Może jednak powinna być nieco rozważniejsza, a nie robić wszystko na szybko. Tak więc Sill wysiadła z maszyny trzaskają za sobą drzwiami, po drodze podarowała mężczyźnie papiery, zaznając pole i mówiąc – Tu podpisać. Obejrzała z bliska nieźle zbudowanego pracownika i pomyślała – Niezły koksu. Otworzyła bagażnik i oparła się o auto.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 08.11.15 1:34\nMężczyzna wziął papiery i podpisał wyciągniętym z kieszeni piórem. Wyglądało na nieco przetyrane, aczkolwiek pisać nadal pisało. Jeden z kolegów wskoczył do bagażnika, a następnie zaczął podawać dwóm pozostałym pudła zaadresowane do tejże kopalni. Praca szła dosyć szybko, zwłaszcza kiedy mężczyźni nie szli pojedynczo ze sprzętem, który zamówili a po prostu przyprowadzili sobie wózek na który to załadowali. Nawet nie minęło dziesięć minut zanim zostało to załadowane, a w tym czasie z łysym pracownikiem Silica mogła zamienić kilka słówek.\n- Młoda Panienka, zapewne nowa? – zapytał ciekawie oddając jej papiery w międzyczasie. Mogły trochę być ubrudzone na rogu pyłem kopalnianym, ale taki już zawód. Człowiek nie zawsze może pozostać czystym – Kurka wodna, zatrudniają coraz to młodszych ludzi. Jak ja zaczynałem tutaj pracę, to tylko sami podstarzali faceci przyjeżdżali, ale widzę że wizerunek firmy się poprawił to i kobiety są. No tak trzymać – powiedział miło się do niej uśmiechając. Kiedy skończyli rozładunek pracownik, który był w bagażniku zeskoczył i przymknął drzwiczki. Miały zamek automatyczny, więc słychać było charakterystyczne kliknięcie.\n- No to nie zatrzymujemy, ma Panienka pewnie jeszcze dziś parę miejsc do obskoczenia – powiedział i zaczął odchodzić z kumplami pchając wózek w stronę magazynu. Sil jeszcze miała trochę roboty, ale gdy wsiadła do samochodu i próbowała go odpalić pojawił się pewien problem. Nie chciał ruszyć ani do przodu ani do tyłu. Może jakaś awaria? W każdym razie nadal była na terenie kopalni to i mężczyźni się tutaj znajdywali więc mogła teoretycznie kogoś zapytać co może być przyczyną problemu z pojazdem.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 11.11.15 19:39\nOdebrała papiery i skromnie odpowiedziała –Tak jestem tu nowa, ale rozwożę paczki jednorazowo, więc być może się więcej nie zobaczymy. Nie miała ochoty prowadzić dalszej rozmowy, dlatego też wysłuchała co miał do powiedzenia mężczyzna i kiedy skończyli wyładowywać paczki pożegnała się z nimi. Powróciła na miejsce kierowcy, gdzie następnie odpaliła auto, wcisnęła gaz, ale samochód ani drgnął. Jako dziewczyna, która nie specjalnie interesowała się mechaniką, nie wiedziała z czym ma do czynienia. Trochę sfrustrowana sytuacją siedziała rozmyślając – Tamci strażnicy ze Slumsów na pewno maczali w tym palce! Może jednak to ja za szybko jeździłam i coś urąbałam. Powiedziałam Bjergsensowi, że nie zepsuje mu maszyny. Aczkolwiek po dłuższym namyśle Sill uznała, że to nie czas na zamartwianie się i trzeba sobie poradzić. Spojrzała w lusterko i zobaczyła, że mężczyźni jeszcze nie odeszli za daleko, więc czym prędzej wyskoczyła z samochodu zamykając za sobą drzwi i podbiegłszy do nich powiedziała – Coś szwankuję w aucie, a ja za bardzo się na tym nie znam. Czy może udałoby wam się to naprawić? – uśmiechnęła się głupkowato, drapiąc się ręką po głowie.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 13.11.15 12:41\nJeden z mężczyzn odwrócił się słysząc wołanie, zacmokał sobie pod nosem i z również głupkowatą miną stwierdził, że się na tym nie zna, ale Sil ma chwilę poczekać. Owy mężczyzna podbiegł do swojego wyrośniętego kolegi, który miał te dwa metry. Spod brudnych od pyłu włosów wystawały blond włoski, a oczy miał niebieskie. Coś pogadał, pogestykulował nawet się pośmiał. Może rzucił nawet jakiś żart, a owy mężczyzna zaczął iść w stronę Sil – No, yo. Zabrak się kłania do nóżek. Co się tam stało? Nie chcę odpalić? – powiedział idąc w stronę auta, po czym obejrzał się przez ramię – Ej! Conny! – krzyknął do gościa, z którym przed chwilą rozmawiała Sil. On się odwrócił i gestem ręki wskazał, że słucha – Weź mi przynieś skrzynkę z narzędziami! – powiedział, po czym owy mężczyzna pokiwał głową. Człowiek kryptonim aryjczyk, podszedł do auta i zaczął je oglądać – Weź wejdź do środka i pociągnij wajchę przy pedałach. Otworzysz mi maskę – powiedział i poczekał, aż Sil to zrobi. Po tym mężczyzna się nachylił do środka i coś grzebał – Kurwiszka mać – zaklął kiedy to przypadkiem otarł się o jeszcze ciepły silnik i troszkę go poparzyło – Dobra. To nie silnik – powiedział, po czym zerknął pod samochód. Na twarzy miał minę pełną konsternacji oraz zdziwienia. Wczołgał się pod samochód i coś gmerał tam. W tym czasie przyszedł jego kolega z dużą czerwoną skrzynką narzędzi – O jesteś Conny, to teraz możesz pójść po palnik. Zerwane zawieszenie, ale chyba dam radę to zespawać – Powiedział wyczołgując się, po chwili się otrzepał i spojrzał na Sil – Zerwane zawieszenie. Nie wiem, może jakiś pagórek lub kamień na który wjechałaś za szybko, albo po prostu było na granicy, chociaż obstawiam to pierwsze bo wygląda na w miarę nowy pojazd – powiedział, otworzył drzwiczki i zwolnił hamulec ręczny, po czym wraz z kolegą zaczęli pchać go do budyneczku podobnego do magazynów, chociaż mniejszego – Zatargamy go na podnośnik i Ci to zespawam. Jak chcesz możesz popatrzeć – warto napomknąć, że mężczyzna miał nieco zachrypnięty aczkolwiek miły głos. Kiedy już zatargali samochód do wnętrza, wprowadzili go na dwie szyny. Na bardzo podobnych stawiane były wózki, które wymagały naprawy, a szyny dało się regulować. Nie minęło dużo czasu zanim samochód został podniesiony, a Zabrak zabrał się za spawanie. Długo mu to nie zajęło, może jakieś z 20-30 minut, tak by Sil mogła się napić kawy, którą przyrządził Conny. Był to bardzo wylewny człowiek swoją drogą, lubił gadać o polityce i o tym jak górnicy mają źle i jak to król nie chce zapewnić dodatkowych świadczeń z powodu ciężkich warunków.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 04.12.15 19:04\nZ powodu nieusprawiedliwionej nieobecności gracza misja anulowana. Temat wolny.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 03.03.16 20:09\nLos sprawił, że detektyw Naetti i jej wierny kompan, Trystian, który jeździł koleją, znów trafili na teren jakiegoś dworca głównego, a do tego, jak zwykle, w zupełnie nieznanym dla siebie mieście. Właściwie bez bagaży i wyposażeni jedynie w to, co mieli na sobie, wysiedli z pociągu interfiore na stacji w Clover. W okolicach podobnego miejsca poznali się przecież całkiem niedawno i na samą myśl o tamtym dniu (coś pod przedwczoraj), Airee uśmiechnęła się w duchu. Wolałaby natomiast nie pamiętać dokuczającego na drugi dzień bólu głowy i odmawiającego przyjmowania pokarmów żołądka, ale taka już była kolej rzeczy, że wraz z popełnianym błędami, przeważnie przychodziła również konieczność ich odpokutowania. Prędzej, czy później.\nDziś mieli jednak robotę, więc przeszłość na chwilę obecną należało wymazać z pamięci. Zostawić ciężkie przeżycia i dochodzenie do siebie aż po późne godziny popołudniowe, porzucić całą resztę bolesnych śladów, wraz z urywkami przykrych wspomnień, które mogłyby zniechęcać do podjęcia się, a potem również kontynuowania powierzonego zadania. Dziś czuła się już znacznie lepiej, a w połączeniu ze świetnym samopoczuciem, właściwie nie można było liczyć na więcej. Na ten moment był to zdecydowanie szczyt jej formy. Gdy zeskoczyła energicznie z ostatniego stopnia schodków wagonu na stały ląd, odwróciła się do, pozbawionego aktualnie swojego zwierzęcego towarzysza, chłopaka i wymieniła z nim spojrzeniami. Wyglądała na rozbawioną, nakręconą, zmotywowaną. I chciała działać w dobrej wierze, co dodatkowo odbijało się na odczuciu, że rzeczywiście byłaby teraz w stanie przenosić góry i lasy wraz z zaginionymi w nich dzieciakami, a nawet w ostateczności przełamać się, by zjeść kalafiora. Ale to może nie tak od razu, co?\n- Mieliśmy się tu spotkać z panem Toblerone. Pewnie czeka gdzieś w pobliżu, więc odnajdźmy się nawzajem i dowiedzmy szczegółów na temat tych zaginięć. - powiedziała to z takim entuzjazmem, że z trudem powstrzymywała się przed wykrzyczeniem kolejnych słów. Z drugiej strony jednak, miała szczerą nadzieję, że ofiarom pochłoniętym przez czarną dziurę czyhającą w lasie Waas nie groziło nic złego. Albo przynajmniej jeszcze nic nie zdążyło im zagrozić. Cel był całkiem prosty, choć z jego osiągnięciem już pewnie różnie będzie to wyglądało. Byli jeszcze przed spotkaniem z ważną osobistością, która miała ich wprowadzić w tajniki zadania, więc ciągle w głowie miała mętlik. Na szczęście całkiem pozytywny mętlik, przekonany w głębi duszy o tym, że wszystko się uda, nawet, jeżeli nie będzie zbyt łatwo. - Tylko bez tekstów o dobrodusznych pedofilach i ubijaniu dzieciaków. Przynajmniej przy Winstonie. - rzuciła żartobliwie, wzrokiem szukając wśród tłumu jakiejś wyróżniającej się postaci, bądź ich grupki, zamiast nawiązywania kontaktu wzrokowego z Trystianem po raz kolejny. Przecież i tak doskonale wiedział, że te słowa były do niego.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 07.03.16 17:43\nTrystian przez całą drogę znowu milczał. Czyżby się zastanawiał nad czymś ważnym? Po prostu się mocno zamyślił nad swoją przyszłością. W końcu jego obecne życie go za bardzo nie satysfakcjonowało. Cały czas czegoś brakowało. Jedynie na widok energicznej dziewczyny, pełnej pozytywnych uczuć- był w stanie się uśmiechnąć. Zeskoczył od razu ze schodków wagonu i zaczął się rozglądać za jakimś gościem, którego wymieniła Airee. To ratowanie dzieciaków będzie podążało całe życie za młodym magiem. CAŁE. Zawsze na nich trafia... nie ma w ogóle żadnego odpoczynku od gnojków. Jak tu być zmotywowanym na misje?! Chłopak zacisnął ręce w pięści i mocno odetchnął. Po chwili wyjął z kieszeni papierosa i od razu go odpalił. Skoro i tak nie mają zbytnio co robić, jak czekać na wielkiego panisko "Toblerone". W pewnym momencie Trystian po prostu złapał się za brzuch. Jak widać, gdzieś głęboko w sobie- stresował się misją. Sam nie wiedział czemu dokładnie. Może to z powodu, że dość dawno nie wykontywał żadnej? A może to pierwsza, w której nie wie co jest grane, o co chodzi i w ogóle? Był zestresowany i jednocześnie podekscytowany. Sam nie potrafił się jakoś konkretniej wyrazić. Jednak cały stres od razu uciekł na kolejne słowa dziewczyny. Młody mag po prostu prychnął i już miał w głowie tysiące dobrych tekstów jak tu rozpocząć rozmowę ze zleceniodawcą. Jednak najpewniej ostatecznie ugryzie się za język i będzie siedział cicho jak mysz pod miotłą, dając wolną rękę Airee. Wydawała się osobą kompetentną do rozmów i typowego główkowania, co jak gdzie robić itd. Ta misja już zapowiadała się ciekawie. Tris aż płonął. Nadszedł moment, w którym nie mógł się doczekać rozpoczęcia i ogólnego rozpoznania po terenie. Aczkolwiek teraz... nie zostało nic poza czekaniem.\n- Że też zapamiętałaś jak się nazywa. Naprawdę podziwiam. Przygotowana na 100%- Powiedział tylko, ot tak sobie o. Po czym cicho się zaśmiał. Naszła go ciekawość jak zaskoczy go dziewczyna podczas misji. A może i nie zaskoczy? No w każdym razie na pewno była pewna nutka zaciekawienia, jak sobie będzie radzić. Albo bardziej... jak sobie będą radzili.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 07.03.16 20:09\nGdy dotarliście w końcu na stację kolejową, mogliście zauważyć małą pustkę. Na stacji była tylko jedna osoba, ubrana w czarną kurtkę i czarne spodnie. Osobnik wyglądał na koło czterdzieści lat, miał nawet spory wąs. Ogólnie czarne krótko ścięte włosy, wzrost koło metra dziewięćdziesięciu. Okulary.\nDodatkowo co wam się rzuciło w oczy, to tabliczka z napisem. - Magowie którzy są tu w sprawie zlecenia.\nNo to pewnie sam Winston Toblerone, który widocznie oczekiwał swoich wybawców i pewnie długo tu już stał. Wracając jednak do pogody. Dziś dość słonecznie, jak to wiosna nadchodzi. Jest dość ciepło i zero chmurek na niebie, ptaszki sobie latają.\nPociąg właśnie odjeżdżał, zabierając jakieś reszki populacji.\nTak więc witam na waszej pierwszej wspólnej fabule, jeżeli macie jakieś pytania. Chcecie coś wprowadzić, jakoś urozmaicić swoją fabułę. To......... I tak macie małe szanse że przeżyjecie :3\nTemat: Re: Stacja kolejowa 11.03.16 6:20\n- Chciałabym. - odparła Trystianowi na jego słowa o przeprowadzeniu starannych przygotowań. Nie miała pojęcia, czego się spodziewać, a jedyne, czego była pewna to to, że prędzej, czy później mogło zrobić się dla niej naprawdę ciężko. Zapamiętanie nazwiska nijak miało się do sprawności, czy gotowości na niespodziewane doświadczenia. W tym wypadku oddawało raczej napięcie dziewczyny, bo nie miała tendencji do bycia na tyle skrupulatną. Niewiele planowała, niczego nie zakładała odgórnie. Z jednej strony czuła się dzięki temu bardziej elastyczna i radziła sobie łatwiej w dostosowywaniu do sytuacji, ale z pewnością posiadanie jakiegoś pierwotnego zamysłu, za którym miałaby dążyć, również byłoby całkiem na miejscu. Doskonale zdawała sobie sprawę, że chłopak jest silniejszy, bardziej doświadczony i ma dłuższy staż w czarowaniu. To było całkiem łatwe do wyczucia, nawet, jeżeli nie zdradzał tego jakoś specjalnie swoim stylem bycia. Zapowiadało się, że jemu będzie łatwiej, a raczej byłoby, gdyby nie był zmuszony do ciągłego ratowania tyłka Airee z kolejnych pułapek i innych tarapatów.\nOprócz traumy, którą wciąż czuła, czającą się gdzieś za jej plecami i przypominającą dawne wydarzenia, Naetti martwiła się również o zmieniającego kolory swoich włosów chłopaka. I nie, niekoniecznie dlatego, że jako jeden z niewielu facetów stosował farbę do włosów, albo inne specyfiki. Obawiała się jego zachowań, których była milczącym świadkiem i czujnym obserwatorem. Nie miała pojęcia, co powinna o tym wszystkim sądzić, jednak nie wierzyła w to, że któreś z nich, gdyby pojawiło się w najbliższej przyszłości, miałoby pozytywne rezultaty. Wolałaby nie mieć styczności z Trystianem, gdy działy się takie rzeczy. A w głębi serca zastanawiała się, czy w ogóle jakakolwiek dalsza styczność będzie dobrym pomysłem, jeżeli takie wypadki będą się miały jeszcze kiedykolwiek powtarzać. Nie, nie była na niego zła, chyba, że przez to, że jej zdaniem krył prawdę. Po prostu wolała omijać potencjalne zagrożenia. Instynkt samozachowawczy. Ta. Ale na misję ratowania swoich równieśników zaginionych w tajemniczych okolicznościach w jakimś lesie to już instynkty nie zabraniały jej się udać. Czyżby intuicja podpowiadała, że nic złego się nie wydarzy? Nie, to nie było nic z tych rzeczy. Bo co do tego też miała jakieś złe przeczucia. Nie pomagało jej ani wrażenie, że Trystian coś ukrywa, ani widmo przeszłych wydarzeń, które z pewnością przez cały ten czas miało zamiar ją natarczywie prześladować.\nPokręciła głową, odrzucając wszelkie myśli o negatywnym wydźwięku, które ciągle chciały zaprzątywać jej umysł i podeszła do wysokiego faceta, który właściwie sam czekał na wszystkich przyjezdnych. Stacja okazała się opustoszała, a ona jak zwykle nie miała pojęcia, jaki mógł być powód takich niecodziennych wydarzeń, nie mówiąc już o tym, że ciężko było jej się odnaleźć na peronie, na który ludzie najwidoczniej nie chcieli nawet zaglądać. - Pan Toblerone? Jestem Airee Vale z Mermaid Heel, wraz ze mną przy mikrofonie Dariusz Szpakowski a to mój przyjaciel, Trystian, który zadba o to, by nikomu z nas i zaginionych osób nie stała się żadna krzywda. Zdecydowaliśmy się Panu pomóc. Te zniknięcia brzmią naprawdę poważnie. - nie chciała mówić zbyt wiele i zasypywać jegomościa słowotokiem, bo to on w tej chwili powinien uskuteczniać tę praktykę na nich. Nie mieli żadnych informacji. Potrzebowali wszystkiego, czego dałoby się dowiedzieć jeszcze przed wyruszeniem. Ile osób? W jakim okresie czasu? Jakie plotki o tym krążyły? Czy ktoś już udał się na poszukiwania? Tego było całkiem sporo. Bez takich wiadomości, zapuszczanie się w nieznany sobie las byłoby strzałem w rzepkę. Tylko, czy da się od gościa cokolwiek wyciągnąć? Mógł być w bardzo złym stanie, skoro zniknęła jego córka. Wolałaby nie spotkać się nigdy z taką sytuacją osobiście. A teraz szczerze pragnęła pomóc strapionemu ojcu.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 13.03.16 5:44\nTrystian tylko grzecznie podążał za Airee i słuchał się jej jak przywódczyni. Najwidoczniej w jego grupce potrzebował kogoś takiego. Sam nie należał do najlepszych w ocenie sytuacji ogólnej. W walkach to była zupełnie inna sprawa. Jednak kiedy trzeba było dopytywać o informacje, zebrać wszystko do kupy- sam był do dupy. Po prostu ta cała specyfikacja myślenia i zbierania danych nie była dla niego. Gubił się, zapominał o wielu istotnych rzeczach podczas rozmowy i do tego nie zadawał istotnych pytań, gdyż po prostu... umykały mu. Musiałby się bardzo przygotować, zapisując każde możliwe pytania na karteczce. Jak aktorstwo i czytanie poszczególnych linijek ze scenariusza. Tak właśnie to powinno wyglądać jeżeli Tris byłby sam na misji. ALE od czego to się ma takich super znajomków, którymi może się wyręczyć? Airee idealnie nadawała się do tej roboty. Mógł chwilę odpocząć i czekać na jakiś przebieg wydarzeń. Po prostu czekał na odpowiedni moment by móc się wykazać na polu w którym jest dobry. Magii. Taktyce. Myśleniu bojowym, militarnym. Ale nie zbieraniu informacji. W sumie sam nie potrzebował wydawać jakiegokolwiek głosu z siebie. Był bardziej jako jakiś ochroniarz, czy koleś od atakowania, niżeli osoba, która odbiera misje. Naetti wszystko ładnie wyjaśniła, przedstawiła, na co wystarczyło tylko kiwnąć głową w geście przywitania się. I dalej obserwować co się dzieje. Czy teren jest bezpieczny i czy z odpowiednią osobą rozmawiają. W końcu kto wie... może to jakiś szaleniec, który chce wciągnąć ich w pułapkę? Świat jest pełen takich. Już nikomu nie można ufać. Magowie chcą spokojnie zarabiać a tu figa z makiem, czy jakoś tak. Do tego taki bez gildii pałęta się po świecie. Na pewno nie raz się zdarzy, że zostanie oszukany co do niejednego wykonanego zadania. A może to pora na zmiany? Czas dołączyć do jakiejś grupki? Młody mag zaczął odczuwać chęć zobaczenia gildii od wewnątrz. Jakakolwiek by nie była. Zaczął powątpiewać w swoje ideały. W końcu... dosyć nietaktowym byłoby wybranie swojego miejsca które będzie w 100% odpowiednie i wszyscy będą najlepszymi ludźmi. A nawet to by było... nudne. YOLO. Będzie co ma być. Tris postanowi dołączyć do gildii z "charakterkiem". Gdzie poczuje dreszcz emocji i tyle. A czemu akurat teraz, podczas tej chwili ciszy o tym wszystkim myśli? Bo tylko jego znajoma przedstawiając się- była w stanie podać gildię, którą mogła się poszczycić. Podała jakby cały swój tytuł. W tym momencie on sam po prostu poczuł się jak nikt ważny i taki trochę bezwartościowy człowiek. Poważnie potrzebował swojego miejsca na ziemi. A kto wie? Może to niedługo się zdecyduje na coś? Kto nie ryzykuje, ten nie zyskuje a decyzje spontaniczne często przynoszą wiele korzyści. Zobaczy się. Wypadałoby także nadmienić, że od czasu wyjścia z wagonu chłopak przez cały czas trzymał uchwyt od miecza- chcąc być gotowym na wszystko. By tylko dobyć swoją broń i być w stanie cokolwiek zrobić. Czy to był odruch, czy też po prostu bał się otaczającej tajemniczej aury? Sam by nie potrafił odpowiedzieć na to pytanie. Po prostu trzymał i już!\nAż tu naglę coś zaczęło nadlatywać do stojących jak pachołki postaci. Czy to ptak? Czy samolot? NIE! To tylko Atsu krzyczący na całe gardło:\n- Zapomnieliście o mniee!- Jednak to był jedyny dźwięk jaki z siebie wydobył. Bo na koniec tylko zatoczył koło nad całą trójką i momentalnie dostosował się do sytuacji. Wylądował pomiędzy Airee i Trystianem stojąc na baczność i czekając na informację od jeszcze cichego, nieznajomego. Pewnie wszelkie pretensje ze strony kotowatego pojawią się w momencie, kiedy dwójka uda się na poszukiwania, czy po prostu zleceniodawca się ulotni. Bo tak przy kimś kiepsko jest opierdzielać ludzi. Tym bardziej, mierząc paręnaście centymetrów. Mimo wszystko- Exceeder był wychowany, chociaż w tym minimalnym stopniu. Jednak go korciło by dogadać tym głupim ludzikom różniącym się płcią.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 14.03.16 18:20\nOsobnik w końcu doczekał się dwójki, a raczej trójki. Która gdy tylko się zbliżyła, została przywitana ciepłym uśmiechem. Na odpowiedź długo nie było trzeba czekać, gdyż wydobyła się ona natychmiastowo.\n- Zgadza się, Toblerone we własnej osobie. Cieszę się, że w końcu ktoś się zjawił. Skoro jesteśmy już przy sprawie zaginionych, to zapraszam za mną. Opowiem wszystko w moim domu, przy herbacie.\nNo to teraz pozostało udać się za panem Toblerone, do jego domku. Który znajdywał się jakieś dziesięć minut drogi stąd, co prawda podróż odbyła się spacerkiem.\nGdy tylko dotarliście na miejsce, dostrzegliście dość mały i ładny domek. Koloru białego, kilka jakiś dekoracji z wilkami i czerwone drzwi. Toblerone otworzył drzwi i zaprosił was do środka, gdzie po chwili zaparzył herbaty i przygotował stolik dla czterech osób. Mogliście więc wejść i się rozgościć.\nPo jakiś kolejnych paru minutach, była dostarczona herbata i ciastka.\n- Tak więc, co byście chcieli wiedzieć? Czy mam od razu wszystko opowiedzieć?\nTemat: Re: Stacja kolejowa 15.03.16 13:57\nDziewczyna była szczerze zdziwiona sposobem, w jaki przyjął ich pan Toblerone. Z ogłoszenia nie dało się wyczytać takiego spokoju i cierpliwości. Wymusiła na sobie odwzajemnienie uśmiechu, po czym spojrzała na Trystiana, który najwidoczniej oczekiwał, by to ona w tej rozmowie wykazywała się inicjatywą. Niby w porządku, bo nie tworzył się zbyt duży chaos, ale nikt nie był nieomylny w swoim zadawaniu pytań i wyciąganiu informacji. A już na pewno nikt pozbawiony długoletniego w tym doświadczenia. Wciąż uderzała w nią pustka na stacji kolejowej i obecność zaledwie jednego faceta. Gdzie podziali się wszyscy zabiegani mieszkańcy? Byli zajęci szukaniem zaginionych? Z takim składem przetrząśnięcie lasu pewnie zajęłoby góra godzinę. Osobnik, który ich przyjął, wyraźnie wyglądał na takiego, który miał czas i nie spieszyło mu się nigdzie. Na jego miejscu, Naetti średnio przejmowałaby się zasadami dobrych czegoś-tam-bla-bla, herbatą, przyjmowaniem gości i spacerkami. Ale jeszcze nie naciskała. To nie ona była tu poszkodowana, to nie ona spełniała ważną rolę dla miasta, nie ona musiała nad sobą panować, aby nie wprowadzać paniki. Ale żeby stan wojenny wprowadzać i godzinę policyjną na wypadek pojawienia się pociągu z magami? Zbyt tu pusto.\nW pewnej chwili pojawiło się skrzydlate kocisko, znów się wydzierając, znów robiąc zamieszanie. Sierściuch wylądował obok zebranych. Naetti doszła do wniosku, że woli, gdy ten tylko śpi i nie uprzykrza nikomu życia. Jego zachowanie z baru wciąż pozostawało wśród jej nielicznych wspomnień i nie zostawiało sobą zbyt pocieszającego obrazu. Ale nie była zła. Może rozczarowana trochę i załamana. Ale do złości jeszcze było daleko. No i trudno byłoby tę złość na niego w sobie dłużej zachować. To Exceed. To dziecko. Małe, gupie, niewychowane i futrzaste. Nie obrażamy się.\nGdy już wszyscy trafili w okolice domku, do którego zostali zaproszeni, Airee skupiła się na ozdobach, zastanawiając się, czy wilcze motywy to jakiś tutejszy zwyczaj, symbol zainteresowań łowiectwem, czy może tylko ulubione zwierzę wysokiego Winstona. Weszli do środka. Zajęła jedno z miejsc i niemal natychmiast złamała swoje postanowienie, że nie ruszy niczego spośród rzeczy na czekającym na nich stoliku. Samej herbaty mogłaby jeszcze sobie odmówić, ale ciachem poczęstować się musiała obowiązkowo. Tylko dlaczego to wszystko tyle trwało?\n- Prosimy od początku. Kiedy to się zaczęło, jakie były okoliczności, ile osób zniknęło i w jakim odstępie czasu. No i czy przypadek pańskiej córki się czymś różnił od pozostałych... - najważniejsze jej zdaniem pytania poszły na początek, reszta czekała na swój moment, by nikogo nie przytłoczyć ilością znaków zapytania i otrzymywanymi w odpowiedzi na nie informacjami. Znów wymieniła się spojrzeniami z Trystianem, jakby badając jego reakcje i aktualny stan. Może miał również coś od siebie do powiedzenia. Tylko bez zabierania ciastek, że niby trujące, bo poleje się krew.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 15.03.16 23:51\nTrystian wciąż uważał, że nie ma co się męczyć w tym momencie. Widział jak świetnie Airee sobie radzi, więc nie chciał wyburzać jej z dobrej passy. Po co ma się wtrącać? Ale też musiał trochę przyznać, że nie chciało mu się. Był może trochę nazbyt bierny i wykorzystywał dziewczynę(UWAGA). No ale w końcu od czego one są? Pomińmy ten temat. Najważniejsze jest, że wszystko było zgodnie z planem i włączanie jakiegokolwiek słowa od Trisa było niepotrzebne. Został biernym słuchaczem, obserwatorem. I jednocześnie nie spuszczał gardy. Może dał wolną rękę swojej znajomej, ale sam był najeżony i gotowy na każdy ruch. Nie potrafił się odprężyć od kiedy wyszli z kolejki. Możliwe, że rozluźniłby się dopiero podczas prawdziwej walki? Chyba właśnie włączył mu się ten stan przerażenia i czekania aż zagrożenie pojawi się przed oczami. Znaleźli się w domu zleceniodawcy. Może to nie było dobre wychowanie, ale młody mag nie puszczał rękojeści swojego miecza. Chciał być gotowy od samego początku, do końca. A też chyba troszeczkę za bardzo się napalił na walkę. Możliwe, że lekko przesadza, ale co poradzić? Mimo wszystko jest typem agresora, co widać po jego codziennym zachowaniu... prawda?\nW pewnym momencie, gdy już zasiadł przy stole, zrobił głęboki wdech i chwycił za filiżankę od herbaty. Miał nadzieję, że ciepło, które miał niedługo poczuć- chociaż w najmniejszym stopniu da upust całej tej chęci rozładowania emocji poprzez walkę. Wziął pierwszy łyk, następny, po czym poczuł głód. I cóż mógł innego poradzić, jak jeść ciastko za ciastkiem w celu zaspokojenia potrzeby. Poczuł że na moment wyłączył się z rozmowy. Czyżby przegapił kwestię Airee? Co się przed chwilą stało? Miał wrażenie, że zadała parę pytań. Ale jakich? Przez swoje zażenowanie i skupieniu się na najmniej potrzebnych ciastkach, zapomniał o całym świecie. Pogrążył się. Poczuł, że nie jest godny bycia tutaj z "syrenią dziewczyną". Przez to lekkie przygnębienie, nie był w stanie kompletnie nic powiedzieć, dodać, dopytać. Bo w końcu... nie wiedział nawet jakie zostały zadane pytania. A nie małym wygłupieniem byłoby jakby ponowił pytanie. Zwrócił wzrok na sufit, jakby starając się zapomnieć swoje zachowanie, po czym STOP. Czas skupić się na misji. Nie jest tu na wakacjach u babci przecież. Momentalnie wznowił swoją gardę i uważnie nasłuchiwał każdej odpowiedzi Toblerone. Może chociaż od teraz coś ciekawego wychwyci? Misja posunie się na przód? Zrobią jakiś krok. Bo obecna wiedza jest na poziomie 0. Jak i również postęp w misji. Trystian wyraźnie za bardzo był napalony na te misje i spodziewał się chyba od samego początku fajerwerków i nie wiadomo jakich rzeczy. W środku wciąż jest dzieckiem i zachowuje się jakby pierwszy raz był na misji. Ciekawe, czy Airee zacznie wątpić w jego doświadczenie i zdolności...\nTemat: Re: Stacja kolejowa 16.03.16 17:14\nBiorąc łyk herbatki, mężczyzna po chwili spojrzał na zdjęcie pewnej dziewczynki i kobiety, które znajdywało się na kominku.\n- Joanna zmarła trzy lata temu, matka Anny. Nigdy nikt nie dowiedział się jak umarła, no ale wracając do tutejszej sprawy. Zaczęło się to ponad dwa tygodnie temu, dzieci po prostu znikały i nie zostawał po nich ślad. Można powiedzieć że po prostu wyparowały, bo nigdy nikt nic nie widział. Aż.... Aż do ostatniego incydentu, właśnie z Anną. Była to ciemna noc, akurat wstawałem żeby napić się wody i wtedy ją zobaczyłem za oknem. Moja córka w piżamie zmierzała powoli do lasu, jako jej ojciec musiałem zareagować. Tak więc wybiegłem z domu i do zbliżyłem się do niej, jej oczy... Były puste , mówiłem do niej wielokrotnie i nie reagowała. Była po prostu w jakby transie, nic nie działało. W końcu usłyszałem pewną pieśń, nie znałem jej.. Była taka uspokajająca i usypiająca, nie mogłem się jej oprzeć i w końcu zasnąłem. Obudziłem się rano w łóżku i tyle pamiętałem z tamtej nocy, szukałem Anny wiele razy. Niestety na daremnie.\nTutaj zakończył mówić, po czym znów napił się herbatki.\n- Błagam was, odnajdzie Annę.. Nie, nie tylko ją. Wszystkie dzieciaki które zaginęły, proszę was ja i wszyscy mieszkańcy.\nPo tej kwestii zamilkł i spoglądał smutny na magów.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 21.03.16 20:20\nDotychczasowy cień podejrzliwości, którym darzyła wysokiego mężczyznę, momentalnie zniknął, ustępując miejsca delikatnie zarysowanemu współczuciu. W jednej chwili zbudował się zupełnie inny klimat - był ciężki, smutny, pełen mrocznych zagadek. Zaginięcia stały się materialne, rzeczywiste. Przestały być plotką, bzdurnym, wymyślonym wpisem, który ktoś sobie umieścił, by uczynić misję pozornie bardziej interesującą, czy bohaterską. Toblerone zdołał już w kilku pierwszych zdaniach poruszyć dziewczyną, przez co jej chęć pomocy, zapał i jeszcze jakiś synonim entuzjazmu na dobre zagościły w jej zachowaniu. Zdawała sobie doskonale sprawę, że sumienie nie pozwoliłoby jej na zrezygnowanie z tego zlecenia, jakkolwiek miałoby ono dalej wyglądać. Nieświadoma tego, że zatrzymała się w środku gryzienia ciastka, siedziała prawie nieruchomo, wsłuchując się w opowieść o niewytłumaczalnych przyczynach zgonu, a potem o niedawnych zniknięciach, które wcale nie musiały być z tym pierwszym połączone. Samodzielne piesze wycieczki do lasu w rytm tajemniczych, mających wpływ na ludzkie zachowania melodii raczej nie brzmiały zbyt krzepiąco dla nikogo. Czy istniał ktoś, kto byłby w stanie oprzeć się takim złowieszczym hymnom? Przecież to na tejże odporności powinna polegać cała ta misja, do której coraz bardziej dziewczyna nie czuła się odpowiednią osobą. Ciekawiło ją, czy w całej tej zagadce było więcej składowych. I czy po dwóch tygodniach nadal była nadzieja na znalezienie i przyprowadzenie z powrotem wszystkich tych ofiar.\nPodniosła się z zajmowanego miejsca, gdy tylko skończyła przeżuwać swoje łakocie. Choć prawdopodobnie nie była jeszcze gotowa, nie dane jej było wysiedzieć na swoim miejscu. W ruchu lepiej jej się myślało. Szybciej działała, reagowała. Skierowała wzrok na Winstona. Choć trudno jej było pogodzić się z faktem, że misję zlecił po tak długim czasie, gdy tragedia wreszcie dopadła również jego, starała się raczej nie zaprzątać sobie głowy niczym innym, oprócz chęci niesienia pomocy. - Czy ktoś już udał się na poszukiwania? Czy przychodzi Panu do głowy odnośnie całej sprawy coś jeszcze? Nawet plotki chodzące między ludźmi mogą okazać się przydatne. - po otrzymaniu odpowiedzi na nurtujące ją pytania, których większość właśnie z siebie wyrzuciła, powinna być odpowiednio nastawiona i gotowa do dalszej podróży w stronę stumilowego lasu. Miała złe przeczucia. Nic zresztą dziwnego. Jednak oprócz zagrożenia, czuła również na barkach swojego rodzaju poczucie obowiązku. Nie miała zamiaru liczyć się z konsekwencjami swoich błędów, gdyby coś poszło nie tak. Nie było miejsca na błędy.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 23.03.16 1:49\nTrystian przez cały ten czas wciąż był biernym słuchaczem, który nie wnosił ani jednego zdania w rozmowę. Analizował wszystko na swój sposób i w sumie w całości widział wszystko tak jak to on chciał. Nie podzielił się jednak swoją wyobraźnią, gdyż mogłaby się wydać troszkę zbyt brutalna. W końcu sam czasem był niczym zabójca bez skrupułów. Jak niby miałby współczuć utraty kogokolwiek, skoro sam potrafił odebrać życie w mgnieniu oka? Byłby mocnym hipokrytą. Ciemność zagościła w jego sercu już dawno temu. Znikąd. I teraz też ją okazywał swoim spokojem i biernością. Jego wyraz twarzy ani na moment się nie zmienił. Był to po prostu wyraz jakby delikatnie znudzonej osoby. Albo raczej... myślącej? No w każdym razie ciężko było stwierdzić gdyż zachowywał typowy "poker face". Muzyka dochodząca znikąd. Porywająca w trans dzieci, zaś starsze osoby- wracały do swojego łóżka. NIE. Wcale to nie brzmi podejrzanie... w tym naprawdę złym znaczeniu. Kolt w końcu nie jest jedynym, który preferuje młodsze, nieprawdaż? I właśnie podczas tej myśli, pierwszy raz Tris chciał się odezwać. Jednak uwaga uwaga. Przemyślał całą sytuację i słusznie stwierdził, że nie wyszedłby z tego cało, gdyż Airee mogłaby go ładnie opamiętać i sprowadzić do trybu "grzecznego chłopca". Albo po prostu zaczęłaby żałować, że ten nie siedział w milczeniu, tak jak przez całą misję. To byłoby naprawdę kiepskie. Ponadto, po co dodatkowo stresować tatusia? Może ten nie pomyślał o tej ewentualności, dlatego jeszcze jakoś tam sypia? No w każdym razie największą zagadką było, po co jakiemuś hipnotyzerowi same dzieciaki? Ma zaplanowane coś większego? W lesie? Na niezłego popaprańca musieliby trafić.\nJedynymi ruchami bezgildiowca było sięganie co chwila po herbatę i ciasteczka, które już się kończyły. Nie ważne co będzie na misji, najważniejsze, że już się najadł i w sumie może wracać do swojego błądzenia. To była ewentualność, gdyby misja jednak okazała się zbyt ciężka i nie byłoby możliwości by ze swoimi umiejętnościami wykonali ją. Niech zajmie się nimi jakaś poważniejsza gildia, która ma w swoich szeregach bardziej doświadczonych ludzi. Ta postawa oczywiście była najbardziej zgubną i jednocześnie też z tego powodu mag jeszcze nie dołączył do żadnej gildii. Zobowiązania. To nie szło z nim w parze po prostu. Był wolnym strzelcem i robił co chce. Od zawsze. A cała ta gadka o wspaniałej gildii mogła się po prostu pojawić ze względu na chęć rodziny? Za dużo zaczął o tym wszystkim myśleć. Przystopował. Co za dużo to nie zdrowo. Znowu straci cały rozsądek i wtedy dopiero byłoby nie-fajnie. Potrząsnął głową jakby chciał się przebudzić i czekał na dalszy obrót wydarzeń. Może kolejne pytania zwrócone do zleceniodawcy? Airee na tym polu dawała sobie radę. Zamęczanie człowieka kolejną dawką pytań i tak było bez sensu. Więc ostatecznie bardzo dobrze, że niedoświadczony w wywiadzie mag, siedział sobie cicho, w swoim świecie z herbatką.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 24.03.16 19:52\n- Niestety, każdy który udał się w poszukiwania swoich dzieci oraz innych.. Spotkał się z tym samym, z niczym. Nawet nie trafili na trop, tylko jeden szczegół może być przydatny. Jedynie z naszej wioski znikają dzieci, co prawda Gelbergowie mają jeszcze syna. Tylko strzegą go jak oka w głowie, na noc zawszę zamykają go w pokoju. Nawet okna pozabijali deskami, prawdopodobnie on będzie następny. Wszyscy o tym tylko gadają, możecie się udać do nich i posiedzieć kilka dni. Może coś się wydarzy.\nOdpowiedział, po czym wstał i udał się do kominka. Tam były zdjęcia jego i córki oraz, matki. Zamyślony spoglądał po prostu przez dłuższą chwilę, po czym na sam koniec dodał.\n- Gelbergowie mieszkają w pomarańczowym domku, poznacie po oknach zabitych deskami.\nWidocznie na tym skończył i pogrążył się w myśleniu, no drzwi były otwarte. Nie było na co czekać, tylko wstać i iść.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 26.03.16 18:14\nObżarstwo dwójki magów z pewnością nie było zbyt pocieszające dla Winstona, któremu całkiem śmiało, i prawdopodobnie całkiem słusznie, mogła się nasunąć myśl, że ma do czynienia z amatorami, którzy nieszczególnie nadają się do powierzonego im zadania, a oczekiwanie od nich profesjonalizmu stawiało poprzeczkę znacznie ponad ich możliwościami. Airee robiła research i usiłowała ze wszystkich padających z ust Toblerone'a słów złożyć jakąś w miarę logiczną całość w postaci tropów i wskazówek, od których mogliby wyjść, posiadając jakikolwiek punkt zaczepienia. Nie, żeby takie było jej przeznaczenie - osobiście uważała, że średnio się nadaje do takich rzeczy, lecz w tym wypadku najwidoczniej padło na nią i to na jej umiejętności łączenia faktów będą musieli się chwilowo opierać. Chyba, że wcinający ciastka Trystian słuchał i starał się zrozumieć z równym skupieniem, jak przeżuwał łakocie, wtedy misja prawdopodobnie pójdzie w mig.\nDziewczyna nerwowo spojrzała za okno, jakby chcąc wypatrzeć z aktualnej pozycji wspomniany, pomarańczowy domek. W tej chwili nie miała więcej pytań, więc wymieniła się jeszcze spojrzeniami z gospodarzem, ukazując mu wyraz twarzy jednoznacznie starający się przekonać go, że wszystko będzie w porządku. Widać było po nim, że wciąż nie tracił nadziei, albo przynajmniej nie ukazywał tego, zdając sobie sprawę, że mógłby wywołać jeszcze większą panikę i zachowania znacznie bardziej abstrakcyjne, bądź niepoczytalne, aniżeli zabicie deskami okien. Po chwili wstała, ukłoniła się, skinęła na niezrzeszonego czarodzieja, który nadał był tu obecny teoretycznie i nadal był jej towarzyszem, nawet, jeżeli póki co jego rola ograniczała się jedynie do konsumpcji ciastek. Opuściła dom ozdobiony wilczymi motywami. Tuż za drzwiami znów jej spojrzenie odnalazło Trystiana. Exceed chwilowo zniknął jej chyba z oczu.\n- Nie mamy tyle czasu, by tam siedzieć nie wiadomo, ile. Zapytamy, zobaczymy chłopaka i zobaczymy, gdzie nas poniesie. Widzisz gdzieś tę chatkę pomarańczową? - niemalże natychmiast wyrzuciła z siebie kilka zdań. Trochę widać było po niej nerwowość, przejęcie całą sprawą tajemniczej wioski, z której w transie i bez słowa po nocach uciekają nieletni. Szukała logicznego wytłumaczenia, ale w tym świecie można ich było odnaleźć niestety coraz mniej. Mieli przed sobą ciężką batalię o uzyskanie sensu całej sprawy i otrzymanie jakichś poszlak. - Chyba... że masz inny pomysł? - zorientowała się, że trochę się narzuca tym całym swoim zachowaniem. Nie było lidera, więc mniej lub bardziej należało uskuteczniać demokrację. Bez zasady, kto głośniej krzyczy, ten będzie miał rację. Ciekawił ją nadchodzący czas próby dla ich współpracy w grupie. Ale bardziej była na ten moment zainteresowana ratowaniem zaginionych ofiar, więc w każdej chwili priorytetem mógł stać się cel misji, przewyższając relacje z kimkolwiek. To protect and to serve.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 29.03.16 3:32\nTrystian na koniec wstał jakby nigdy nic i zaczął kierować się do wyjścia. Ziewną ze spokojem i spojrzał się z pełną powagą na zleceniodawcę.\n- Dwa dni. Myślę, że w tyle się uwiniemy.- I chwilę poczekał aż Airee też skieruje się do drzwi. Przepuścił ją przez nie i poszedł za nią. Pokazał swoją pewność siebie. Czy to dobrze? Nie wyszedł zbyt olewawczo do misji? A może właśnie ta postawa trochę bardziej da nadzieję dla ojca "uprowadzonej"? Szczerze mówiąc Tris nie zastanawiał się nad tym zbytnio. Powiedział to co chciał, nie bacząc na konsekwencje. A może właśnie to pomoże? W każdym razie powiedział co wiedział. Wyszli z domu i mogli ochłonąć po tych wszystkich informacjach i smutnej atmosferze. Co prawda dla tego smutnej, dla kogo smutnej. Bo młody mag jakoś szczególnie się tym nie przejął. Ale i tak siedzenie u zleceniodawcy wydawało się dość drętwe, nudne i chłopak chciał jak najszybciej stamtąd zwiać. Atsu najwidoczniej miał podobnie zdanie co jego pan, gdyż uradowany wyleciał z tego domu.\n- Nie wiem w jaki sposób działają te pioseneczki. Ale i tak warto byłoby się zabezpieczyć w zatyczki do uszu. Możliwe, że nic nie dadzą, ale zawsze jakaś nadzieja, że jednak zadziałają. Samo uwodzenie przez pieśń kojarzy się z syrenami. Ale na co rybom dzieci? Za mało składają skrzeku? No i co do tego dzieciaka- skoro sprawa jest taka, że aż barykadują okna, to może po prostu pociachamy deski, by dzieciak wyfrunął z gniazda?- Mówiąc to, wyjął miecz do połowy, jakby pokazując, że chce się pobawić swoją zabawką. - Oczywiście możemy też poprosić jego rodziców o wypożyczenie dzieciaka, jako przynęty, nie gwarantując stu procentowej ochrony. W końcu zawsze coś może pójść nie tak. Tu podjęcie decyzji należy do Ciebie, pani prowadząca misją- Skończył swoje gadanie, przemyślenia i wszelkie zdania, które pojawiły mu się w głowie, na koniec dając dziewczynie znak, że została mianowana jako osoba dowodząca. Tak właśnie zostały podzielone role. Ona będzie od główkowania, planowania i nadzorowania misji. Będzie kapitanem. A Trystian jedynie kim może zostać to jej podwładnym, który posłucha się każdego jej rozkazu, który będzie prowadził do ukończenia misji powodzeniem. Taki kolej rzeczy nie przeszkadzał w najmniejszym stopniu chłopakowi. Może od czasu do czasu doda swoje przemyślenia, wstawki i tym podobne, jak to zrobił chwilę temu. Ponadto kusiła go jeszcze jedna myśl. Nawiązanie do pedofilów! Czy on brał na poważnie te misję, czy chciał się po prostu pośmiać? Pod pewnym względem, chłopak wykazywał się totalną ignorancją co do prawdopodobnie cierpiących dzieciaków i na pewno zrozpaczonych rodziców tych gnojków. Smutne, ale prawdziwe. Jednak mimo wszystko- nie można było zarzucić mu, że nie wczuwa się w misję i nie chce jej zakończyć sukcesem. W końcu podał już coś tam, co zrodziło mu się w głowie. Prawda? Za to znowu Atsu... jak to kot. Cały czas potakiwał i trochę wyglądał na zagubionego w tym co się dzieje. Jakby kompletnie nic a nic nie rozumiał z tego całego bełkotu. Jakby nie wiedział w ogóle co tutaj robi. Za to bardzo dobrze mu szło myślenie przez nawiązanie Trystiana- o syrenach. Chętnie by zjadł taką jedną, albo dwie. Bo w końcu to rybki, co nie?\nTemat: Re: Stacja kolejowa 30.03.16 17:39\nMiasteczko ogólnie było opustoszone, a raczej wszyscy byli pozamykani w domach. Oczywiście widzieliście ze spokojem pomarańczowy dom, który był zabity dechami i ogólnie wyglądał dość dziwnie. No ale środki ostrożności przede wszystkim, tak.. Gdy omawialiście plan, obok was przechodziła właśnie dwójka strażników runicznych. Widocznie patrolowali teren, nie zwracali na was uwagi. Prawdopodobnie byli strasznie wynudzeni, no ale co poradzić. Patrol to patrol, trzeba wykonać. Udali się oni na ścieżkę prowadzącą do stacji kolejowej, po chwili zniknęli za drzewkami.\nLudzie poniekąd wyglądali przez okno i was obserwowali, wyglądaliście dość podejrzanie.\nPogoda natomiast zwiastowała dość pozytywny początek, kilka chmurek i słoneczko. Było dość ciepło, jakieś dwadzieścia stopni w światełku. Przynajmniej nie zapowiadało się na deszcz. Na samotnym drzewie po wprawie środku miasteczka, na małej gałązce usadził się kruk. Który raz na minutę wydawał z siebie, swój jakże okropny śpiew.\n- Dobra misja zostaje przerwana z powodu iż poszła rezygnacja i brak odpisów itp.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 13.07.16 16:00\nUstalmy obiektywne fakty. Ktoś, kto był zleceniodawcą misji "Zaginieni ludzie" sam kazał szukać się po omacku w jakże precyzyjnej lokalizacji, jaką jest dworzec kolejowy. Cóż to miało być? Sprawdzian na to, czy drużyna z Lamii jest godna podjęcia się prawdziwej części zadania?\nApropo wysiłku, podczas podróży stało się tak, że Szami ocenił skład swojej drużyny, nie wyrażając aprobaty:\n- Myślałem, że będę mógł się polenić, doczepiając się do jakiegoś maga o mocy spoza skali....\nNastępnie przybrał złowieszczy uśmiech, zdecydowanie nie pasujący do delikatnego wizerunku gildii. Cóż mogło kreować się w głowie kogoś o tak zawistnej twarzy? Otóż najprostszym rozwiązaniem zagadki byłoby - najmniej etycznie w świecie - poczekanie, aż któraś z jego człońkiń drużyny zostanie porwana i w ten sposób namierzenie sprawcy całego zamieszania. Na myśl nasuwało się więc pytanie: która z was ma więcej niż 10 lat? Jednakże zamiast tego, patrząc to na jedną towarzyszkę wyglądającą jak dziecko, to na drugą przypominającą niewolnika gladiatora lub tragarza, dokończył:\n- ...ale chyba wychodzi na to, że jednak będę musiał się napracować.\nGdy już dojechali, stacja kolejowa przypominała - zupełnie jak się spodziewał - labirynt w którym trudno byłoby znaleźć osobę, nawet gdyby właściwie wiedzieli, kogo szukają. Nie zważając więc na to, jaką akcję podejmą pozostali członkowie drużyny, udał się do punktu informacji znajdującego się na dworcu. W zależności od płci osoby, którą spotka w punkcie, przybrał adekwatną minę (dla kobiety był kokieteryjny, zaś dla mężczyzny majestatycznie złowieszczy), wskazał na swój tatuaż na policzku i zasugerował potrzebę pomocy:\n- Posłuchaj, nie po to tatuowałem sobie znak gildii magów w tak widocznym miejscu, by teraz męczyć się bieganiem po całym dworcu i szukać zleceniodawcy swojej misji. Dlatego, czy, dobrocią swoją, możesz nadać przez głośniki komunikat o następującej treści: członkowie gildii Lamia Scale oczekują pod peronem nr. 4 na spotkanie ze zleceniodawcą? - jako, że nie miał zbyt wielu pomysłów na argumenty perswazyjne, zakończył zwykłym proszę, jakby licząc, że znak przyjaznej gildii magów otworzy mu wrota do wszystkich skarbców świata.\nTemat: Re: Stacja kolejowa 22.07.16 15:04\nPanienka z okienka, a raczej stara, być może nawet panna o rzadkich włosach z siwymi odrostami, związanych w koczek a la mała Mi na czubku głowy, haczykowatym nosie, kaprawych oczkach i niezbyt pociągającej, rozlewającej się posturze uniosła kaprawy wzrok na petenta przyjmując wysłużony uśmiech firmowy numer jeden. Gdyby nie brak kurzajki na czubku nochala można by ją z powodzeniem uznać za wiedźmę, tak okropnie wyglądała uśmiechając się. Baba założyła okulary do tej pory zwisające na szyi na badziewnym, sparciałym sznureczku, uniosła się trochę i z bardzo bliska przyjrzała znakowi Lamii na policzku Szamiego. Albo próbowała dostrzec tam jakiś hologram potwierdzający autentyczność, albo miała aż takie minusy, ważne, że po tym krótkim badaniu kiwnęła głową i klapnęła z plaskiem ponownie na swoje służbowe siedzisko.\n- Burmistrz zazwyczaj stoi przy fontannie, albo na schodach wejściowych i wygłasza mowy w intencji zaginionych dzieci, lub zapewnia, że "podejmowane są wszelkie środki, by je odnaleźć", ale skoro go tam nie zobaczyliście, to pewnie się napracował i odpoczywa w dworcowej kawiarence w poczekalni - wytłumaczyła skrzekliwie, nie szczędząc ironii i biorąc do ręki mikrofon na za krótkiej sprężynce.\n- Członkowie gildii Lamia Scale oczekują pod peronem nr. 4 na spotkanie ze zleceniodawcą - nadała, a z głośników z lekkim opóźnieniem wydobyły się jeszcze bardziej skrzekliwe słowa kobiety i już nawet nie dało się odgadnąć, czy to z powodu jej naturalnego tembru, czy może stanu aparatury, odchrząknęła po czym nadała ten sam komunikat jeszcze raz kończąc go słowami - Panie Toblerone (mmm czekoladki), cały dzień czekać nie będą! - Po wszystkim odgoniła Szamiego ruchem ręki, jak muchę, albo jakby strzepywała paprocha i zajęła się kolejnym klientem czekającym w kolejce już całkowicie ignorując maga.\nPo dłuższej, jednak wciąż chwili na peron czwarty, mimo braku stojącego tam pociągu, wszedł pospiesznym krokiem szczupły, wręcz patykowaty, elegancki mężczyzna na oko powyżej czterdziestki. Jeszcze niedawno był z pewnością nienagannie ubrany i uczesany, teraz jednak kilka włosków z przylizanej fryzury stało dębem, a spiesząc się na spotkanie zgrzał się tak, że wręcz musiał poluzować krawat. Otaksował wzrokiem cywili czekających na peronie, a że najbliższy regionalny miał tu stawać dopiero za 34 minuty, to spośród niewielu możliwości trafnie wybrał wyraźnie odcinającą się z grupy trójkę.\n- Winston Toblerone. Cieszę się, że tak szybko przybył pan na pomoc wraz ze swoimi... córkami? - powiedział na przywitanie wyciągając do każdego z magów, nawet dziewczynek, dłoń do uściśnięcia. Być może nie byłby taki bezpośredni, gdyby nie rzucający się w oczy znak na twarzy samca alfa w tym zespole. Trafny wybór miejsca do ostemplowania. Szkoda, że magowie z DH tak nie robią, Radzie byłoby zdecydowanie łatwiej ich wyłapywać.\nLipiec, 13:17, słonecznie, lekkie zachmurzenie, 25 stopni w cieniu.\nOstatnio zmieniony przez [MG] Ivrina dnia 30.07.16 13:17, w całości zmieniany 1 raz


Nagie Zdjęcia Kate - Pomponik\nPlotki Pomponik » nagie zdjęcia kate\nArtykuły na temat: nagie zdjęcia kate\nNagie zdjęcia księżnej Meghan będą się za nią ciągnęły jeszcze przez lata! Królowa widziała?\n..., a każda wpadka szeroko komentowana. Zapewne wielu cennych rad udzieli jej księżna Kate, która doskonale wie, z czym wiąże się małżeństwo z księciem. Wygląda na to, że przed ślubem panie nie miały okazji spotkać się na dłuższą pogawędkę w cztery oczy. Kate z pewnością odradziłaby Meghan rozbieranie się w miejscach publicznych, gdzie mogą czyhać wścibscy paparazzi. Przed ślubem Markle lubiła nieźle...\nJennifer Lawrence: Nagie zdjęcia aktorki z "Igrzysk śmierci" wyciekły do sieci!\n...czasie sporo mówiło się o jej rzekomym związku z mężem Gwyneth Patrow, Chrisem Martinem. Ten temat w zagranicznej prasie został "zepchnięty" jednak przez... nagie zdjęcia Jennifer Lawrence(...) pikantne materiały udostępni za odpowiednią opłatą. Oprócz zdjęć Jennifer Lawrence, haker upublicznił także fotografie m.in. Kristen Dunst oraz Kate Upton. Rzecznik prasowy Lawrence wydał...\nSkandal na Wyspach! Księżna Kate nie nosi bielizny!?\nZdjęcie opublikowane przez jeden z niemieckich tabloidów wywołało prawdziwa burzę! Czy to możliwe, że księżna Kate (32 l.) nie lubi chodzić w majtkach?\n...na takie spotkanie musiała czekać aż 5 lat!). Nagie zdjęcia i przemoc w rodzinie Niestety, sytuacja się zmieniła. Najpierw media ujawniły, że Meghan, będąc początkującą aktorką, zrobiła sobie(...). Meghan Markle, bo o niej mowa, poznała już księżną Kate i miała wielką szansę, by zostać przedstawiona Elżbiecie II. Jednak jej marzenia o poślubieniu księcia mogą spełznąć na niczym. Wszystko przez...\nbeata sadowska bez bielizny\nballada o zabarwieniu


W jaki sposób rozpocząć praktykować jogging? - wskazówki » psoas.org.uk\nAch, gdyby tak naraz wybiec z mieszkania i pobiec przed siebie? Spontaniczność jest cenna w bieganiu, lecz wiedza, w jaki sposób zacząć, jest jeszcze cenniejsza.\nJak zacząć biegać? Ostrożnie. Jeżeli planujesz bieganie, a wstajesz właśnie z sofy, to powinieneś rozpocząć ostrożnie, w przeciwnym wypadku grożą ci kontuzje.\nW czasie pierwszego treningu maszeruj parę minut, po czym spróbuj podbiec powoli 1-2 minutki. Duża porcja instrukcji: kliknij i sprawdź . Znowu marsz i znowu bieg na przemian przez 30 minut. Z treningu na trening wydłużaj odcinki biegu. Po miesiącu dojdziesz do 30 minut ciągłego biegu. Jest to chwila pasowania na biegacza. Pamiętaj, żeby biec bez pośpiechu, w tempie, w którym można w miarę bez ograniczeń rozmawiać. Takie bieganie najlepiej buduje wytrzymałość jak też służy paleniu niepotrzebnych kilogramów. Ile treningów? Na początku optymalne będzie bieganie 3 razy na tydzień. 1-2 treningi dostarczą ci trochę przyjemności, lecz nie będą kształtowały sportowej formy. Najefektywniejszy będzie trening ponowiony 72 godziny po uprzednim. Organizm uzyskuje wtenczas maksymalne możliwości zatem następnym treningiem powiększamy je jeszcze bardziej.Wcześnie rano czy wieczorem? Jak wolisz. Ważne, żeby nie biec na czczo. Ciało potrzebuje co najmniej niedużej ilości węglowodanów na rozpałkę. Sandwicz, musli, słodki jogurt. Ranne bieganie jest o tyle lepsze, że długi trening aktywuje w organizmie poprawiające humor endorfiny. Ta witalna energia zapewnia pogodę ducha na cały dzień. Podobna dawka endorfin zaraz przed snem działa niczym wypita na wieczór kawa.\nRegularne, wolne oraz długofalowe bieganie sprzyja spalaniu tkanki tłuszczowej. Długookresowe, zatem ponad pół godziny,\na jeszcze korzystniej ponad godzinę. Organizm dopiero po 15 minutach zaczyna przestawiać się z zasilania glikogenem na wywodzenie energii z tkanki tłuszczowej, a po półgodzinie z tłuszczu pochodzi większa część eksploatowanej energii. Jednak uwaga. Bieg w zbyt szybkim tempie (z zadyszką) wywołuje podwyższenie zakwaszenia ciała, a wówczas nie jest on w stanie spalać tłuszczów. Jednak nawet podobne umiarkowane bieganie nie zapewni każdemu zrzucenia zbędnych kilogramów. Są biegacze, którzy smukleją, nie zmieniając niczego w jadłospisie. Inni potrzebują racjonalizacji diety.\nJeśli masz dużą nadwagę zacznij od sportów takich jak jazda na bicyklu bądź pływanie (nie obarczysz stawów).\nJeśli zafascynował Cię opisywany wątek, to po przejściu na stronę www (https://www.swiatleku.pl/category/tabletki-na-watrobe) odnajdziesz więcej podobnych danych, które zapewne okażą się godne zainteresowania.\nOdpowiednia będzie także joga dla początkujących. Więcej informacji: firma Ceneo.pl.


Informacja prasowa | Bracia Koral razem z blogerami inspirują przepisami\nBracia Koral razem z blogerami inspirują przepisami\nMłodszy brand PPL Koral inspiruje do własnoręcznego tworzenia deserów. W tym celu ruszył z nową zakładką „Przepisy” na swojej stronie. Chętnych do angażowania się w działania nie brakuje.\nBlogerki kulinarne dołączają do grona osób mobilizujących razem z marką Bracia Koral - Lody Jak Dawniej do odkrywania świeżych, niezwykłych smaków. Niedawno w działania firmy włączył się także Łukasz Konik, jedna z najciekawszych postaci polskiej branży kulinarnej.\nPrzepisy można znaleźć na www.braciakoral.pl/przepisy. W tworzenie treści włączyły się autorki blogów m.in. karmelowy.pl, digotuje.pl, mojekuchennerewelacje.blogspot.com czy zrobtosmacznie.pl.\nKoktajle owocowe i ciasta\nNa portalu internetowym każdy smakosz znajdzie coś dla siebie. Wśród przepisów są propozycje podania smoothie, pomarańczowego ciasta z borówkami bez użycia mąki czy crumble z morelami. – Tworząc zakładkę z przepisami, zależało nam przede wszystkim na tym, by zarażać pasją własnoręcznego przyrządzania słodkich posiłków. Chcieliśmy także pokazać czytelnikom, jak dużą satysfakcję można czerpać z artystycznego łączenia składników i dopełniania ich smaku lodami – mówi Piotr Gąsiorowski, Dyrektor Marketingu PPL Koral. – Dzięki temu, że nasze produkty są bardzo różnorodne, możemy je dowolnie łączyć z danym deserem i testować połączenia smakowe – dodaje.\nZnany kucharz współpracuje z marką\nNiedawno przepisy na desery lodowe na rzecz brandu Bracia Koral stworzył Łukasz Konik, czołowy i znany szef kuchni współpracujący z sieciami hoteli w Polsce oraz Instytutami Chemii i Fizyki PAN w Warszawie. Swoje doświadczenie zdobywał w restauracjach i hotelach w Polsce oraz zagranicą. Dzisiaj jest cenionym trenerem młodych adeptów sztuki kulinarnej oraz jurorem konkursów kulinarnych. W 2009 roku Fundacja Klubu Szefów Kuchni przyjęła Konika do swojego grona jako najmłodszego szefa kuchni. Dzisiaj jako Klub Szefów Kuchni zrzesza 35 czołowych szefów kuchni.\nBracia Koral inspirują przepisami.jpg\nRozmiar: 551,8 kB Pobierz plik


wedge#11699 - Społeczność - Diablo III\nwedge #11699 Binary Protocol\n70(1 246) Czarownik\nMediator -192,544,640*100% wymagań Wszystkie umiejętności mnicha zadają obrażenia zwiększone o 6%. Gniazda (68)\nKirys Jastrzębia -192,544,640*100% wymagań Gniazda (68) Zwiększa szybkość ruchu na 3 sek. Kończy się, gdy zadasz lub otrzymasz obrażenia Kule zdrowia i mikstury przywracają 20,805 pkt. życia\nIluzoryczne Buty -192,544,640*100% wymagań 186 pkt. doświadczenia za zabicie potwora Gniazda (68) Zwiększa szybkość ruchu na 3 sek. Kończy się, gdy zadasz lub otrzymasz obrażenia 12% do szybkości poruszania się +94 do odporności na wszystkie żywioły\nTasker i Theo -192,544,640*100% wymagań 0.05% większa szybkość ataku Gniazda (68) Zwiększa szybkość ruchu na 3 sek. Kończy się, gdy zadasz lub otrzymasz obrażenia 48% większa szansa na trafienie krytyczne\nOpończa Pozyskiwania -192,544,640*100% wymagań Gniazda (68) Zwiększa szybkość ruchu na 1 sek. Kończy się, gdy zadasz lub otrzymasz obrażenia 15% pkt. życia\nBagienne Spodnie -192,544,640*100% wymagań Gniazda (68) Dodaje 18% do obrażeń od trucizn\nSilnorękie Karwasze -192,544,640*100% wymagań Wszystkie umiejętności mnicha zadają obrażenia zwiększone o 6%. Szansa broni na trafienie krytyczne zwiększona o 49,200% Gniazda (68) Regeneruje 7,401 pkt. życia na sek.\nNiestabilne Berło 2 646,0 ONS -192,544,640*100% wymagań 244 pkt. doświadczenia za zabicie potwora Gniazda (68) 130% większa szansa na trafienie krytyczne\nKula Nieskończonej Głębokości -192,544,640*100% wymagań Wszystkie umiejętności mnicha zadają obrażenia zwiększone o 9%. Gniazda (68) 0.015% szans na przestraszenie przy trafieniu Obniża obrażenia od ataków w walce wręcz o 7%\nWiązanie Hergbrasha -192,544,640*100% wymagań Gniazda (68) 10% pkt. życia +158 do odporności na obrażenia fizyczne\nAureola Karini -192,544,640*100% wymagań Gniazda (68)\nJedność Żywiołów Wszystkie umiejętności mnicha zadają obrażenia zwiększone o 6%. Gniazda (67)\nNaszyjnik Squirt -192,544,640*100% wymagań Gniazda (68) 73% dodatkowego złota od potworów Kule zdrowia i mikstury przywracają 33,953 pkt. życia 73% większa szansa na trafienie krytyczne


Przyjaźń damsko-męska ? strona 1 | Fotka.com\nPrzyjaźń damsko-męska ? strona 1 z 2\nDodano na Hydepark 4 may 2017 przez pinek90, 25 postów (szczegóły), ostatni post 2 June 2017\nJak w temacie...istnieje czy nie? Spotykalibyście się z dziewczyną/kobietą tylko i wyłącznie w celach czysto przyjacielskich? No i odwrotnie...kobietki macie lub chciałybyście mieć przyjaciela?\nMam kilka przyjaciółek więc dla mnie istnieje. A tak w ogóle to taki temat już jest na tym forum :D\nTen sam temat wałkowaliśmy całkiem niedawno na trzynastu stronach o tutaj: http://fotka.com/forum/hydepark/15742924,Przyjazn_miedzy_kobi\nKonto usunięte: Jak w temacie...istnieje czy nie?\nKonto usunięte: Spotykalibyście się z dziewczyną/kobietą tylko i wyłącznie w celach czysto przyjacielskich?\nPrzyjaciel, przyjaciółka, to wg mnie osoba, której mówisz o wszystkim.... Ja takiej osoby nie mam, bo wychodzę z założenia, że nie wszyscy, wszystko wiedzieć muszą. Nie wszystko też można/ wypada opowiadać nawet najlepszej przyjaciółce. Wg mnie, taka przyjaźń możliwa jest tylko w związkach i to takich, gdzie stopień wzajemnego zaufania osiągnął level master\nTak. Dla mnie to żaden problem. Jakby to powiedzieć, gdzie nie ma cugu, tam palić się nie będzie (jeśli wiesz, o czym mówię).\nJednak za drugą osobę nie ręczę i niejednokrotnie odnosiłem wrażenie, że tamta dziewczyna (nie, nie Grzeszczak ) tych celów czysto przyjacielskich nie dzieliła ze mną.\nPodsumowując, taka przyjaźń istnieje tylko i wyłącznie wtedy, gdy dwie osoby są przeciwnej orientacji i o tym wiedzą .\nMzM: której mówisz o wszystkim.\nJeśli masz sekret, najlepiej zachowaj go dla siebie. Drugim najlepszym rozwiązaniem jest powiedzenie jednej osobie, jeśli musisz. Trzecie rozwiązanie nie istnieje.\nCuteNinja: Ten sam temat wałkowaliśmy całkiem niedawno\nSiemka jak tam zebraliście już ekipę na ranmagedon w Poznaniu ???\nLockOn: Jeśli masz sekret, najlepiej zachowaj go dla siebie. Drugim najlepszym rozwiązaniem jest powiedzenie jednej osobie, jeśli musisz. Trzecie rozwiązanie nie istnieje.\nTo nie chodzi nawet o sekret, ale często słyszę rozmowy kobiet typu.... a wiesz w nocy było bosko, albo tamten w łóżku był beznadziejny(tzw tajemnice alkowy)... itd itp... No sorry gregory , ale są rzeczy o których zwyczajnie, wypada milczeć\nMzM: wypada milczeć\nLepiej nie poruszać tematu wtedy nie będzie trzeba milczeć .\nLockOn: Siemka jak tam zebraliście już ekipę na ranmagedon w Poznaniu ???\nCześć! W dalszym ciągu jesteśmy we dwoje, a i to nie do końca pewne. Jak będzie trochę bliżej terminu, to jeszcze raz poruszymy tę kwestię ;)\nCuteNinja: to jeszcze raz poruszymy tę kwestię ;)\nKiedy chcecie startować i na jaki dystans ???\nLockOn: Kiedy chcecie startować i na jaki dystans ???\nTo są okolice 12 sierpnia. Ja chciałam pobiec Classic 12 km, ale jak zbierze się większa ekipa, to zdecydujemy się albo na 3 km Intro, albo 6 km Rekruta, ale w Poznaniu ten odbywa się nocą, więc też niekoniecznie wszystkim pasuje taka opcja. Zdecydowałeś się przebiec z nami? :)\nCuteNinja: Zdecydowałeś się przebiec z nami?\nRekruta biegnę we Wrocławiu 13 Maja jak mi się spodoba to z chęcią wpadnę do Poznania może wpadnięci wcześniej na Woodstock runmagedon na 6 km ???\nLockOn: Rekruta biegnę we Wrocławiu 13 Maja\nMiałam tam być, ale mój syn ma 13 maja urodziny... są jednak priorytety :) Powodzenia! Wierzę, że będziesz się świetnie bawił :) O Woodstocku też już myślałam, zobaczę jak będę wyglądać z terminami i może i tam się pojawię :) Chociaż Woodstock sam w sobie to jednak nie są moje klimaty.


Pobiegną 'na Igrzyska'\nW najbliższy weekend (02-03.03.) na trasie Kubalonka /Wisła/Istebna/ zostaną rozegrane finałowe zawody w ramach Narodowego Programu Rozwoju Biegów Narciarskich 'Bieg na Igrzyska' 2013 pod patronatem Justyny Kowalczyk. Zarówno w sobotę, jak i w niedzielę na Kubalonce odbędą się biegi ze startu wspólnego. W sobotę zawodnicy i zawodniczki będą rywalizować stylem klasycznym, dzień później 'łyżwą'\n2 i 3 marca na trasach biegowych Kubalonki w Wiśle i Istebnej odbędą się finałowe zawody Narodowego Programu Rozwoju Biegów Narciarskich „Bieg na Igrzyska” 2013.\nW pierwszym dniu zmagań (02.03) zawodnicy będą rywalizowali w biegach ze startu masowego techniką klasyczną na dystansach od 2 km (juniorzy E i juniorki E) do 5 km (juniorzy B i juniorki B). Dodatkowo przewidziano biegi towarzyszące dla seniorów i juniorów A. Zawody rozpoczną się o godzinie 10:00.\nNa niedzielny finał (03.03) tegorocznego cyklu również zaplanowano biegi ze startu wspólnego, jednak tym razem obowiązującym stylem będzie „łyżwa”. Długość dystansów nieco wzrośnie. Najmłodsi przebiegną odległość 3 km, natomiast najstarsi będą mieli do pokonania 10 km (juniorzy B). Początek finałowej imprezy zaplanowano na godzinę 10:00.\nPo ośmiu biegach na czele klasyfikacji generalnych wśród juniorów B znajdują się: Mateusz Chowaniak (UKS Regle Kościelisko/SMS Zakopane) i Bartłomiej Rucki (NKS Trójwieś Beskidzka) oraz Sylwia Molitor (UMKS Marklowice/SMS Szczyrk). W grupie juniorów C prowadzą: Wojciech Fojcik (UMKS Marklowice) i Agata Warło (UMKS Marklowice).\nNajwięcej punktów wśród juniorów D zebrali dotychczas: Mateusz Dragon (NKS Trójwieś Beskidzka) i Magdalena Kobielusz (MKS Istebna). Liderami w grupie juniorów E są obecnie: Grzegorz Zawada (MKS Istebna) oraz Sabina Lizis (MKS Halicz Ustrzyki Dolne). W klasyfikacji klubowej prowadzi MULKS Tomaszów Lubelski.\nKajto: Apetyt rośnie w miarę jeżdżenia Jak się ma Twój umysł?


ogród | Życie w ogrodzie by Doram Design\n02 Paź, 15\nAby cieszyć się pięknym ogrodem wiosną i latem musimy o niego odpowiednio zadbać już jesienią. Jesień to czas gdy rośliny powoli wchodzą w stan uśpienia. Niektóre wymagają więcej pracy, niektóre mniej – lecz pozostawione same sobie w części nie przetrwają zimy. Dlatego potrzebują naszego wsparcia. Czas więc założyć gumowe rękawice i… do dzieła! Jesienią w Polsce różnie bywa z ilością opadów. Jeśli nie jest zbyt obfita należy pamiętać o sowitym wynagradzaniu naszych roślin dużą ilością...


Inne nasze blogi – Kamperem przez Życie\nKiedy rozpoczęliśmy prowadzenie wielu różnych blogów w wieku 19 lat, wielu bo ten nie jest jedyny którego prowadzimy.\nW wieku 19 lat posiadałem nawet własne forum wielotematyczne. Mamy nadal sporo Fanpage i grup na Facebooku oraz kilka własnych stron.\nA wszystko zaczęło się od tego że interesowałem się Pasywnym Dochodem z internetu którym nadal się interesuje. Wyczytałem parę artykułów na ten temat ile to można zarobić na jednym blogu. Często w takim artykule było napisane że Blogger potrafi zarabiać parę tysięcy na jednym blogu więc napaliłem się i ja. Poszedłem z grubej rury i założyłem ich od razu cztery. Potem systematycznie kilka razy w tygodniu pojawiał się wpis na każdym z nich. A ja cierpliwie czekałem na pierwsze dochody z reklam. Po roku prowadzenie wszystkich 4 blogów okazało się że moje dochody wynosiły około 400zł na rok. Owszem robiłem to też z pasji więc sprawiało mi to ogromną przyjemność. Jednak na napisanie takiego jednego artykułu potrzebowałem czasami całego dnia i kawałek nocy ponieważ okazuje się że jestem powolny w tych sprawach. Wena nawet jeśli się pojawiała to przelanie jej na papier zajmowało mi sporo więcej czasu niż innym ludziom. Potem jeszcze w kolejnym dniu poprawianie wszystkiego, błędy ortograficzne, zdjęcia itp.\nWiększość ludzi niestety ma zainstalowanego program blokujący reklamy – „Adblock” a ci co nie mają go zainstalowanego to średnio i tak 5 osób na 1000 kliknie reklamę co sprawia że prowadzenie bloga nie jest dla mnie wcale opłacalne. Poza straconym czasem jeszcze dochodziły opłaty na pozycjonowanie bloga nawet tego darmowego trzeba było pozycjonować więc ogólnie byłem sporo stratny na prowadzeniu każdego z nich. Gdybym z każdego bloga zarabiał wtedy chociaż po 500zł miesięcznie to bym pewnie robił to nadal. Ale szybko odechciało mi się tego marnotrawstwa czasu gdy trzeba było iść do normalnej pracy i zarobić na życie. Szybko przestałem mieć też na to czas gdy zacząłem chodzić do pracy. A kiedy pojawiał się wolny dzień w moim grafiku przez ostatnie lata to w ogóle nie miałem chęci by do tego wrócić między innymi z powodu pewnych komplikacji życiowych które dobiły mnie psychicznie, miałem problemy z depresją więc nic mi się nie chciało, miałem totalnego doła.\nKiedy w pewnym momencie życia wyleczyłem się, odzyskałem zdrowie psychiczne i zacząłem żyć pełnią życia postanowiłem założyć swoje portfolio myśląc o powrocie do pracy jako pisarz internetowy. Pod tym adresem można zapoznać się z moim (PORTFOLIO – LINK DO BLOGA)\nNa powyższym blogu Portfolio znajdziecie wszystkie linki do naszych pozostałych blogów które w przeszłości prowadziliśmy.\nNiestety znowu szybko się zniechęciłem do pisania dla kogoś artykułów. Między innymi dlatego że otrzymałem parę nie przychylnych opinii o zbyt dużej ilości błędów ortograficznych bym mógł pisać za pieniądze. Poza tym znowu miałem wahania nastrojów i zadawałem sobie pytanie – czy ja naprawdę lubię pisać? Bo skoro lubię to czemu w ogóle mam takiego lenia i opory by usiąść i w końcu coś napisać. Pojawiał się też zbyt duży strach czy jestem w stanie się z tego utrzymać i czy nie potrzebuję czegoś bezpiecznego więc poszedłem na jakiś czas do pracy na etacie i zaprzestałem pisania przez kolejne lata.\nAktualnie od Października 2017 roku powróciłem do pisania ale tylko na jednym naszym nowym blogu. Właśnie tego na którym się teraz znajdujemy; Kamperem przez Życie – Blog podróżniczy o życiu i podróżach w Kamperze. Długo nie byłem przekonany do tego by go założyć. Jednak pewna osoba przekonała mnie do tego. Stwierdziła że jeżeli postaram się bardziej nagłośnić mój sposób na życie to może mi to wyjść tylko na plus między innymi z powodu sponsorów którzy mogli by się zainteresować naszym projektem podróżniczym i chcieli by się zareklamować na naszym kamperze lub zaproponować inne propozycje współpracy.\nBlog jest trochę bardziej profesjonalny niż te co robiłem w wieku 19 lat więc może kiedyś w przyszłości faktycznie przyniesie nam jakiś dochód.\nW każdym razie już nie szukamy rozpaczliwie i na siłę nowych źródeł dochodu między innymi dlatego że życie nam się ustabilizowało. Zaczęliśmy mieć dochody z Biznesu FutureNet (LINK). Razem z dziewczyną odnaleźliśmy swój sposób na życie i zdecydowaliśmy że podróże i stare kampery kręcą nas nieco bardziej niż inne pasje takie jak prowadzenie wielu blogów na raz czy interesowanie się inną motoryzacją.\nTak więc jeśli jeszcze kiedyś pojawią się wpisy na pozostałych naszych blogach takich jak „AutoZelpin- Blog o starej motoryzacji(Link)” To bedą to tylko poprawki niedokończonych wersji roboczych które kiedyś rozpocząłem i nie dokończyłem. Natomiast tylko na naszym aktualnym Blogu „Kamperem przez Życie” na którym pokazujemy nasz aktualny sens, sposób i cel życia. Dlatego to na nim się skupiamy się najbardziej a na naszych pozostałych blogach przywiązujemy trochę mniejszą uwagę.\nAktualnie spełniamy się życiowo podróżując i na tym się skupiamy.\nWszystkie artykuły które były przez nas napisane w przeszłości na pozostałych blogach, nigdy nie stracą swojej ważności. Zawsze będą aktualne dlatego warto do nich powracać i zaglądać czasami do tych starszych postów z przed paru lat schowanych gdzieś na ostatnich stronach blogów podanych w Portfolio – (LINK) 🙂\nNa samym dole naszych blogów na Bloggerze jest nasza lista ciekawych blogów oraz polecających nas. Tam znajdziecie linki do pozostałych naszych blogów 🙂


Urządzenia hybrydowe a GNU/Linux - GNU/Linux - dobreprogramy - forum\nUrządzenia hybrydowe a GNU/Linux\nfilozof (filozof) Styczeń 26, 2017, 1:07po południu #1\nMyślę o zakupie jakiegoś lekkiego, niedrogiego komputera, który byłby zarówno mobilny, jak i dający możliwość normalnej pracy (czyli posiada fizyczną klawiaturę i możliwość instalacji pełnoprawnego pakietu biurowego). Era netbooków się kończy, trudno dostać cokolwiek rozsądnego… Pojawiły się natomiast urządzenia hybrydowe, odłączony od klawiatury monitor jest tabletem z Windowsem 8.\nNo właśnie. A mnie zależy na Linuksie, bo dziś to moje podstawowe środowisko pracy. Nie znalazłem jednak nigdzie informacji, jak dystrybucje linuksowe radzą sobie z takim środowiskiem; czy działają na ekranach dotykowych? Czy obsługują podstawkę z klawiaturą (i dyskiem w nią wbudowanym)? I czy w ogóle to dobry wybór?\ndragonn (dragonn) Styczeń 28, 2017, 5:42po południu #2\nStrasznie egzotyczny sprzęt który często lubi stwarzać problem, ale wiedziałem jak ktoś odpali ubuntu na ASUS T100 http://liliputing.com/2013/10/booting-ubuntu-asus-transformer-book-t100.html ale jak widać dużo brakuje temu do używalności. Wydaje mi się że najlepszą opcją byłby ASUS Trio czy jakoś tak na którym jest Win i Android, jako że jest Android to z Linuksem powinny być mniejsze problemy (teortycznie).


Obrona przegranej sprawy - Racjonalista\nObrona przegranej sprawy\nChoć mój sympatyczny komentator, którego nick będzie ujawniony dalej, już raz korzystnie mnie ocenił, tym razem mocno przesadził. Jeszcze tylu komplementów w życiu nie słyszałem, i choć doskonale wiem, że na żaden z nich w niczym nie zasłużyłem, przez grzeczność nie będę zaprzeczał, choć klucz do nich też gdzieś tam pobrzękuje. Ale z góry muszę się zastrzec, na przewodnika duchowego się nie nadaję, nawet na turystycznego.\nChciałbym się zatrzymać nad jedną, może i jeszcze drugą kwestią. W tym celu pozwolę sobie najpierw na małą wyliczankę, cokolwiek chaotyczną: anatomia — porównawcza, opisowa, chemia — nieorganiczna, organiczna, mechanika kwantowa, kodeks - karny, honorowy, filozofia — materialistyczna, idealistyczna, inteligencja - wrodzona, nabyta, ekonomia — polityczna, klasyczna, ekologiczna, geografia fizyczna, demokracja — ateńska, szlachecka, burżuazyjna, monarchia - absolutna, konstytucyjna, medycyna ludowa, prawo — naturalne, karne, cywilne, itd., itd.\nTa, jakże niepełna, chociaż i tak zbyt długa wyliczanka, powinna wystarczyć za całą argumentację, ale nie podejmuję się nikogo przekonać, że akurat ten lub inny przymiotnik, przypisany do któregoś z rzeczowników, jest jedynym najlepszym, że jest nieomal niezbędny. W oportunistyczny i kunktatorski sposób pozostawiłbym sprawy swojemu biegowi, bo być może, za ileś tam lat, niektóre z nich znikną, więc i ewentualna argumentacja będzie tylko biciem piany na wodzie.\nJedno jest dla mnie oczywiste — jeśli chce się coś dokładniej opisać, przymiotniki są niezbędne. To nie rzeczowniki należy krytykować, ale akurat przymiotniki, które mogą być źle dobrane, nawet mylące, ale po pewnym czasie tak się zrastają z niektórymi rzeczownikami, że są trudniejsze do rozdzielenia niż niejedni bracia syjamscy.\nProszę posłuchać niektórych zapowiedzi. Nie idziemy do opery, aby przeżywać losy Carmen i podziwiać dramatyczny sopran Birgit Nilsson albo Marii Callas. Idziemy na 'Carmen Bizeta'. Nie oglądamy perypetii jakiegoś tam cyrulika, to byłoby za proste, oglądamy 'Cyrulika Sewilskiego Rossiniego', czasem nawet 'Gioacchina Rossiniego'. A przecież nikt inny opery „Carmen", poza Bizetem, ani „Cyrulika Sewilskiego", poza Rossinim, nie napisał.\nCzy mamy za złe p. Kaczyńskiemu, Bogusławowi — rzecz jasna, że w ten właśnie sposób zapowiada te dzieła? Nie, po prostu, tak się utarło, taka jest tradycja. Nie ma ona nawet specjalnego, jak mi się wydaje, merytorycznego, uzasadnienia, choć być może takie istnieje.\nRzecz jasna, że można to okrzyknąć manierą albo czymkolwiek innym, ale po co? Jak dotąd, nikt chyba tego sposobu mówienia o dziełach muzycznych, ale przecież nie tylko, nie podważał, ani nie próbował zmieniać. Niech tak już pozostanie.\nDlaczego akurat 'demokracja socjalistyczna' ma być w tym gronie specjalnie honorowana, i to w specyficzny sposób, mianowicie kpiarski? Ona już dziś sama bronić się nie może, a i ja, jeśli miałbym stanąć w szeregu jej obrońców, nie byłbym specjalnie dobrym, tym nie mniej spróbuję powiedzieć parę słów w obronie przegranej sprawy. Inne rodzaje demokracji, a jest ich bez liku, doczekały się wszystkiego, z postponowaniem i tępieniem włącznie, ale chyba nie z kpinami.\nTak, na marginesie, forma demokracji, jaką mamy obecnie w naszym kraju, chyba jeszcze nie doczekała się jakiegoś wyróżniającego ją przymiotnika, w przeciwieństwie do kapitalizmu, który zazwyczaj nazywany jest 'zbójeckim'. Kto i dlaczego mu taka nazwę nadał, bo przecież istnieje od dawna wiele określeń tej formy ustrojowej, nie wiem. Ten akurat przymiotnik, w odróżnieniu od wielu innych, kwalifikuje go od strony moralnej, nic nie mówiąc o meritum sprawy.\nNie trzeba być specjalnie spostrzegawczym, aby zauważyć, że w owej minionej demokracji socjalistycznej, choć wydaje mi się, że p. brzezińska43 raczej miał na myśli demokrację 'ludową', ci, do których była ona skierowana, korzystali z wielu przywilejów, gotów jestem dowodzić, że często nadmiernych i nieuzasadnionych. Moja wątpliwość, o które określenie chodzi, wynika stąd, że w wielu krajach, z pewnością demokratycznych, rządzą socjaliści, ale oni raczej nie używają tego określenia, co, muszę to przyznać, przemawia przynajmniej za rozważnym, oszczędnym stosowaniem przymiotników.\nWśród osób, z którymi się spotykam, najczęściej podnoszony jest argument, że w czasach owej demokracji, prawie każdy, kto czuł się pokrzywdzony, miał za sobą całą rzeszę obrońców, od grupowego związkowego w swojej brygadzie, poprzez kilka rad związkowych i komitetów partyjnych, aż do komitetu centralnego. Jeśli one zawiodły pozostawał jeszcze kościół, i nie tylko jego parafialny, ale Kościół. Potem jeszcze pojawił się KOR i inne, podobne instytucje. Ale władza 'ludowa' dość często w takich sprawach zachowywała się tak, jak Fryderyk Wielki w stosunku do sprawy młynarza Arnolda, tzn. przyznawała rację temu, kto ja powinien mieć, a nie temu, kto ją miał.\nNie chcę niczego idealizować. Na taką obronę trzeba było sobie w pewien sposób zasłużyć, bo zdarzało się, że pokrzywdzony mógł trafić na ścieżkę zdrowia, a w kraju, gdzie socjalizm poczynił większe postępy, to do gułagu, będącym twórczym rozwinięciem carskiej jeszcze katorgi, o czym też warto pamiętać. Ale taki obrót sprawa mogła przybrać wtedy, gdy skarga była 'niesłuszna', albo wyrażona w niewłaściwy sposób, 'szkodliwy dla sprawy robotniczej' albo 'racji stanu'. W demokracji ludowej tolerowane były skargi indywidualne, kierowane również przeciwko konkretnym jednostkom, natomiast mocno podejrzane były skargi zbiorowe, kierowane niekonkretnie, ogólnie, co rozumiano jako w rzeczywistości skierowane przeciwko systemowi politycznemu.\nWspominam o tym dlatego, że dziś także trafiają się ludzie pokrzywdzeni, i to nie tylko w ich subiektywnym przekonaniu. Telewizja i gazety przepełnione są takimi historiami. Niejeden z tych pokrzywdzonych, mimo, że na straży jego praw stoi także kilka instytucji, od Konstytucji poczynając, nie może w żaden sposób uzyskać zadośćuczynienia za swą krzywdę, dobrze jest, jeżeli swojej sprawy nie pogarsza.\nNa niekorzyść tamtej sytuacji powiem, że koszt tej ochrony, był ogromny. Nie chodzi mi o koszt finansowy, lecz społeczny. Ten społeczny koszt dokładał się do systemowej niesprawności systemu i raczej dosypywał swoje ziarenko piasku w tryby maszyny gospodarczej, zamiast ją usprawniać. Przyczyniał się do obniżenia poczucia odpowiedzialności, do spadku dyscypliny pracy, do obniżania jej wydajności. Na czym to polegało, można sobie przypomnieć, a młodsi dowiedzieć, choćby oglądając film „Sprawa inżyniera Pojdy". Innym przykładem sumy tych skutków było choćby powiedzenie 'czy się stoi, czy się leży...'.\nI tu następne zastrzeżenie. Nie sądzę, aby system represyjny, tak ulubiony, jak mi się wydaje, przez naszych rządzących wszystkich nieomal szczebli i rządzonych, dawał lepsze wyniki. Ale, w dużym uproszczeniu, można powiedzieć, że każde społeczeństwo, ma taki system, na jaki zasługuje, jakiego oczekuje. Przecież nie są jakąś rzadkością fatalne samooceny, nie tylko wśród robotników, kult nieudacznictwa, czarnowidztwo, stwierdzenia, że albo nie potrafimy, albo nie chcemy, że coś, oczywiście negatywnego 'to tylko może być u nas' połączone z żądaniem coraz ostrzejszych kar.\nWszystko to, o czym wspomniałem, składało się na ową demokrację, w której wynik wyborów był zawsze do przewidzenia, zaś 'przywódca' i jego partia nieomal nieomylni. Czy zwolennicy takiej demokracji dziś pochowali się po kątach, czy nigdzie ich nie widać?\nPostulat usunięcia, choć to trochę za dużo powiedziane, przymiotników, wydaje mi się jakąś formą platońskiego idealizmu, nie ma bowiem jakiejś demokracji 'w ogóle', ani innych nauk i ideologii 'w ogóle', chyba, że mamy na myśli króciuteńkie definicje w słownikach wyrazów obcych. Demokracja 'ludowa' miała, przynajmniej w zamyśle, służyć określonej klasie społecznej, i w tym akurat niczym się nie różniła od innych demokracji.\nI jeszcze jedna sprawa. Marksizm nie był i nie jest, boć przecież jeszcze nie wymarł, także niejeden z tych, którzy odżegnują się od marksizmu, jest marksistą w większym stopniu, niż mu się to, wydaje teorią wszystkiego, choć bywają ludzie, niekoniecznie zwolennicy marksizmu, którzy wszystko wiedzą lepiej. Sam czasem tak o sobie myślę, ale, na szczęście, domownicy szybko, w małoduszny sposób, sprowadzają mnie na ziemię. Marks akurat sam siebie sprowadzał na ziemię, bo wielokrotnie podkreślał, że jego ustalenia mają chwilową wartość, i każda zmiana stosunków społecznych wymagać będzie nowej analizy. Mało tego, każdy nowy fakt naukowy w przyrodoznawstwie, powinien być przez marksistów uwzględniany, a marksizm o tyle, o ile ten fakt wymaga, poprawiany. W zamyśle swoich twórców miała to być ideologia żywa, odporna na skostnienie.\nA czy miał naukowe podłoże? Oczywiście, że tak. Prawdziwość faktów społecznych, które opisywali twórcy marksizmu, nigdy nie została zakwestionowana. Pozostaje kwestia ich interpretacji oraz wniosków, także dokonań tych, którzy uważali się za kontynuatorów.\nCo by nie zarzucać Marksowi, to jego teorie są z pewnością bardziej naukowe niż np. tezy pewnego filozofa, bodaj, że z Zielonej Góry, który nie widzi merytorycznej różnicy między kreacjonizmem a darwinizmem. Jeżeli ktoś, kto powinien znać, mniej więcej, dorobek półtora wieku rozwoju nauki, tak sądzi, to nie wystawia filozofii 'w ogóle' dobrego świadectwa.\nChyba nie ma też specjalnych wątpliwości co do trafności ogólnej oceny społecznych źródeł religii oraz jej krytyki, jaką daje marksizm.\nNa koniec wyjaśnienie dlaczego nick, który skłonił mnie do tej wypowiedzi jest dopiero w środku tekstu, choć zapowiedziany został na początku — dlatego, że pierwsze zdanie napisałem jako przedostatnie.\n« Felietony i eseje (Publikacja: 29-06-2012 )


Rosja wysyła swoje bombowce na Białoruś - Ameryka po polsku\nRosja wysyła swoje bombowce na Białoruś\nRosja drugi dzień wysyła swoje bombowce na Białoruś. Resorty obrony obu państw w specjalnych komunikatach tłumaczą, że chodzi o sprawdzenie systemów obrony powietrznej Państwa Związkowego. Ministerstwo Obrony Białorusi oświadczyło, że tego typu loty wcześniej miały charakter cykliczny, a obecnie będą odbywały się regularnie.\nZdaniem zachodnich ekspertów, tego typu działania są elementem strategii przesuwania rosyjskich baz operacyjnych na zachód. Specjaliści zwracają również uwagę, że dzieje się to w momencie, gdy trwa kryzys na granicy polsko – białoruskiej sprowokowany przez Aleksandra Łukaszenkę.\nW środę Rosja wysłała na Białoruś dwa bombowce strategiczne Tu-22M3. Dziś na białoruskim niebie pojawiły się ponaddźwiękowe bombowce strategiczne Tu-160. Obie maszyny są zdolne do przenoszenia rakiet z głowicami jądrowymi.\nW komunikacie rosyjskiego Ministerstwa Obrony napisano, że samoloty wykonywały loty patrolowe, w ramach których sprawdzano współpracę naziemnych punktów dowodzenia Rosji i Białorusi. Natomiast białoruski resort zwrócił uwagę, że regularne patrole maszyn z obu krajów są „adekwatnym środkiem reakcji na zmieniającą się sytuację na ziemi i w powietrzu”.\nRosja i Białoruś w tym roku wielokrotnie organizowały wspólne ćwiczenia wojskowe w pobliżu granic Polski i Litwy. W lipcu Rosja rozpoczęła dostawy sprzętu wojskowego, w tym kompleksów rakietowych S-400 do rosyjsko – białoruskiego ośrodka szkoleniowego w Lidzie. Natomiast w Baranowiczach stacjonują białoruskie i rosyjskie samoloty wielozadaniowe Su30SM.\nZdaniem części rosyjskich i zachodnich analityków wojskowych, Moskwa wykorzystując kryzys migracyjny sprowokowany przez Aleksandra Łukaszenkę oraz pod pretekstem przeciwdziałania planom rozmieszczania wojsk NATO wzdłuż rosyjskich granic, realizuje strategię przesunięcia swoich wojsk jak najbliżej linii stacjonowania wojsk Sojuszu Północnoatlantyckiego. Zdaniem ekspertów, w ten sposób Rosja chce przejąć kontrolę na białoruskimi siłami zbrojnymi i wywrzeć presję na państwa Unii Europejskiej i NATO.\nBieg Niepodległości 2021 – biało-czerwone Chicago!


Nowy barwnik Lanxess zwiększa bezpieczeństwo pod maską - Wiadomości - Wortal Plastech\nKoncern Lanxess, producent specjalistycznych chemikaliów, opracował nowy barwnik, który może być stosowany do trwałego barwienia poliamidów (PA) i innych tworzyw sztucznych na kolor pomarańczowy RAL 2003. Rozpuszczalny barwnik organiczny Macrolex Orange HT cechuje wysoka stabilność termiczna, odporność na światło i warunki atmosferyczne, jak również wyjątkowa siła koloru i połysk.\n- Nasze nowe produkty przetestowaliśmy już w rzeczywistych warunkach. We współpracy z jednostką biznesową Lanxess High Perfor-mance Materials używaliśmy Macrolex Orange HT do barwienia mieszanek w centrum technicznym tworzyw sztucznych w Dormagen, testując go pod kątem przydatności w przetwórstwie plastików – podkreśla dr Lars May, szef działu Application Technology Plastics w jednostce biznesowej Lanxess Polymer Additives.\nPojazdy o napędzie elektrycznym są w oczywisty sposób wystawione na wyższe napięcia i prądy niż samochody spalinowe. W obwodzie akumulatorów napięcia prądu stałego (DC) dochodzą do 400 V, a w obwodzie silnika występują napięcia prądu przemiennego (AC) do 1000 V, przy czym napięcia AC przekraczające 42 V i napięcia DC przekra-czające 60 V są już uważane za potencjalnie zagrażające życiu.


Olej LOTOS Semisynthetic Diesel 10W40 4 litry - Sklep iParts.pl\nOlej LOTOS Semisynthetic Diesel 10W40 4 litry\nKod produktu: 10W40/4D-LOT\nDodatkowe informacje o Olej LOTOS Semisynthetic Diesel 10W40 4 litry\nOlej silnikowy to niemal najważniejszy płyn w eksploatacji każdego samochodu. Zapewnia odpowiednie smarowanie współpracujących ze sobą elementów silnika, odprowadza ciepło i dba o usuwanie pozostałości procesów spalania. Stosowanie olejów dobrej jakości i ich terminowa wymiana to gwarancja długiej i bezawaryjnej eksploatacji jednostki napędowej.\nPółsyntetyczny olej Lotos Diesel Semisynthetic 10W40 przeznaczony jest do stosowania w silnikach wysokoprężnych (również turbodoładowaniem) samochodów osobowych i dostawczych. Konwencjonalna formuła SAPS uniemożliwia współpracę z układami DPF/FAP. Wysoka zawartość dodatków myjących przekłada się na utrzymanie wnętrza silnika w idealnej czystości. Właściwości oleju Lotos Diesel Semisynthetic 10W40 ułatwiają rozruch w niskich temperaturach.\n· MB 229.1 (w samochodach sprzed roku 2010);\n· VW 505.00 (w samochodach sprzed roku 2010)\n· API CF;\n· ACEA B3.\nWidok karty produktu w PDF: Olej LOTOS Semisynthetic Diesel 10W40 4 litry (LOTOS 10W40/4D-LOT)\nOpinie o Olej LOTOS Semisynthetic Diesel 10W40 4 litry\nOlej Lotos to klasa sama w sobie ;-) Ze swojej strony jak najbardziej mogę polecić ten olej. Stosowałem go od dawna, lecz różne jego odmiany i nigdy się nie zawiodłem. W iParts można kupić go w dobrej cenie, chyba najlepszy sklep internetowy jaki znam\nOpinia wystawiona dla Olej LOTOS Semisynthetic 10W40 5 litrów\nbardzo dobra cena jak na olej tej klasy.\nCo sądzisz o produkcie: Olej LOTOS Semisynthetic Diesel 10W40 4 litry?


fabryka w Tychach | Dane techniczne samochodów , dane techniczne aut , testy\nPosts Tagged ‘fabryka w Tychach’\nGM będzie produkował nowe silniki diesla w Tychach i zainwestuje w rozbudowę fabryki\nZnany koncern GM czyli General Motors przekazał informację o swojej decyzji umiejscowienia produkcji silników wysokoprężnych najnowszej generacji w fabryce w Tychach. Nowa inwestycja pochłonie według deklaracji ok. 250 mln euro czyli ponad 1 mld złotych. Produkcja ma zostać uruchomiona już w 2017 r. a docelowo ma tu być produkowanych do 200 000 sztuk silników w ciągu roku.\nRozpoczęcie produkcji nowych czterocylindrowych jednostek diesla o pojemności 1,6 l, wykonanych w całości z aluminium, przewidywane jest jak wcześniej wspomniano na 2017 r. Inwestycja GM będzie więc największą w historii zakładu działającego na terenie KSSE czyli Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Jej zakres obejmować będzie budowę nowych obiektów i instalację nowej technologii produkcyjnej.\n– Cieszę się, że globalna firma GM, która zaufała Polsce, a Polska nie zawiodła się ufając GM-owi, dzisiaj kolejny raz kładzie tę wielką cegiełkę do tego, co tak szczególnie cenne i aktualne, reindustrializacji Europy – powiedział wicepremier i minister gospodarki Janusz Piechociński.\nW ramach rozbudowy powstaną obszar magazynowania produktów oraz nowe linie technologiczne i testowe, dzięki czemu przekształcenie dotychczasowego procesu montażu w zakładzie na pełny proces produkcji stanie się faktem. Budowa i zmiany potrwają do 2016 r.\n– Nowa rodzina wysokoprężnych jednostek napędowych stanowi istotny element naszej ofensywy silnikowej. Doceniamy dobrą jakość i wysoką wydajność naszego polskiego zakładu i z nadzieją czekamy na wdrożenie tego wyjątkowego projektu – powiedział Peter Thoma, wiceprezes GM Europe ds. produkcji Opel/Vauxhall.\nObecnie fabryki GM zatrudniają w Polsce łącznie 3500 osób, z czego ok. 3000 osób jest zatrudnionych w fabryce samochodów w Gliwicach, a pozostała część w Tychach. Aktualnie produkowane są tam samochody Opel Astra i Opel Cascada oraz silniki wysokoprężne o pojemności 1,7 l. Więcej na temat modelu Opl Cascada przeczytasz —> tutaj. Suma inwestycji General Motors w naszym kraju, łącznie z ogłoszonym projektem, przekracza 1 mld euro.\nPytany o kwestię nowych miejsc pracy w Tychach w związku z inwestycją, Thoma zaznaczył, że do 2017 r. jest jeszcze trochę czasu, aby zaplanować organizację produkcji i trudno dziś mówić o ewentualnym dodatkowym zatrudnieniu.\nŹródło: Opel, PAP, moto.wp.pl\nTags: fabryka w Tychach, GM, KSSE, Peter Thoma, tychy, w fabryce w Tychach\nPosted in Nowy kodeks drogowy, przepisy zmiany, informacje | Możliwość komentowania GM będzie produkował nowe silniki diesla w Tychach i zainwestuje w rozbudowę fabryki została wyłączona\nMilionowy Fiat 500 wyprodukowany w Tychach\nDokładnie 5 lat i 9 miesięcy potrzebowała Tyska Fabryka Fiata na wyprodukowanie milionowego egzemplarza modelu Fiat 500. Milion egzemplarzy Fiata 500 opuściło tyską fabrykę z czego 40% aut trafiło do Włoch. Jubileuszowy milionowy egzemplarz to biały, sportowy Abarth wyposażony w 1,4 litrowy silnik z turbodoładowaniem o mocy 135 KM. Auto z numerem 1.000.000 ma trafić do odbiorcy we Włoszech. Na liście największych odbiorców modelu Fiat 500 są również Anglia 143 tys. sztuk, Francja 115 tys. sztuk oraz Niemcy 101 tys. sztuk. W Polsce na model Fiat 500 zdecydowało się tylko 5,5 tys. klientów. Dla koncernu Fiat to obecnie bardzo ważny model i wkrótce Fiat zamierza rozbudować rodzinę jego odmian, niedługo zostanie zaprezentowana 7-osobowa wersja rozbudowanego van-a 500L.\nNam pozostaje życzyć sukcesów rodzimej fabryce w Tychach.\nTags: fabryka w Tychach, Fiat 500\nPosted in Kupno samochodu, Nowy kodeks drogowy, przepisy zmiany, informacje | Możliwość komentowania Milionowy Fiat 500 wyprodukowany w Tychach została wyłączona\nFiat Auto Poland ma nowego szefa to Luigi Galante. Co dalej z fabryką w Tychach ?\nLuigi Galante ma 60 lat jest absolwentem Wydziału Inżynierii Mechanicznej Uniwersytetu w Rzymie. Jest wieloletnim pracownikiem, do grupy Fiata dołączył w 1980 współpracując przy uruchomieniu zakładu Sevel-Atessa. Potem sukcesywnie zajmował coraz wyższe stanowiska wiążące się z coraz większą odpowiedzialnością zdobywając doświadczenie w zarządzaniu zakładami czy planowaniem produkcji. Pracował z zakładach Fiat Group Automobiles we Włoszech takich jak: Mirafiori, Pomigliano, Cassino czy wspominany już Sevel. Od grudnia 2011 jest odpowiedzialny za produkcję pojazdów w regionie (Europa, Bliski Wschód, Afryka). Mianowanie szefem polskiego fiata specjalisty od produkcji wydaje się dobrze wróżyć zakładowi, szczególnie w aspekcie coraz częstszych rozmów o wdrożeniu nowego modelu oraz umieszczeniu w Tychach produkcji modelu Fiat 500. Nieoficjalnie mówi się, iż miałby on właśnie z Tychów wyjeżdżać na cały świat. Niezależnie od roli jaką ma do odegrania w Tychach wiele osób wiąże z nim duże nadzieje, szczególnie iż sytuacja nie jest łatwa. W ubiegłym roku fabryka w Tychach wyprodukowała 348,5 tys. samochodów to o blisko 25 % mniej niż w roku poprzednim tj. 2011 a w tym roku zaplanowano wyprodukowanie jeszcze mniejszej ilości samochodów. Najczarniejszy scenariusz mówi o 250 tys. a przypomnijmy to dwa razy mniej niż w rekordowym 2009 roku. Zmniejszenie produkcji i zamówień było powodem redukcji zatrudnienia w tyskim zakładzie, z którego w pierwszym kwartale 2013 w ramach zwolnień grupowych odeszło 1450 osób. Od jakiegoś czasu zakład pracuje na dwie zmiany zamiast na trzy. Wprawdzie oficjalnie nowy szef nie zawitał do zakładu to jest tam dość dobrze znany. Żadne nowe wdrożenie nie odbyło się bowiem bez niego, Galante był obecny zarówno przy uruchamianiu produkcji modeli Fiat Panda i Lancia Ypsilon. Został zapamiętany jak człowiek pogodny i wielki pasjonat motoryzacji, być może gdy już pojawi się w polskim zakładzie potwierdzi nieoficjalne informacje dotyczące lokalizacji w polskim zakładzie nowego modelu samochodu, wszyscy zwłaszcza w Tychach z pewnością na to liczą i trzymają kciuki.\nTags: fabryka w Tychach, fiat auto poland, Luigi Galante, nowy szef polskiego Fiata, zakład Fiata w Tychach\nPosted in Nowy kodeks drogowy, przepisy zmiany, informacje | Możliwość komentowania Fiat Auto Poland ma nowego szefa to Luigi Galante. Co dalej z fabryką w Tychach ? została wyłączona\nNowy model mała miejska terenówka zjedzie z taśm fabryki Fiata w Tychach za dwa lata\nwtorek, Kwiecień 23rd, 2013\nPisaliśmy nie dawno o kłopotach w Fabryce Fiata w Tychach, dlatego bardzo miło poinformować że w tyskiej fabryce Fiata będzie wytwarzany nowy model samochodu, dokładnie ma to być nowa mała, miejska terenówka tą sensacyjną wiadomość podaje Dziennik Gazeta Prawna. Nad nowym modelem Włosi pracują wraz z amerykańskim Chryslerem. Auto do sprzedaży trafi pod marką Lancii, a dystrybuowany będzie w Europie. Jak zdradził jeden z poddostawców gazecie przygotowania do produkcji nowego modelu mają się zacząć najpóźniej w połowie 2014 roku. Informacji nie komentuje Bogusław Cieśla z Fiat Auto Poland. My tymczasem trzymamy kciuki za projekt i wkrótce napiszemy coś więcej.\nTags: fabryka w Tychach, fiat auto poland, nowy model z fabryki w Tychach\nPosted in Nowy kodeks drogowy, przepisy zmiany, informacje | Możliwość komentowania Nowy model mała miejska terenówka zjedzie z taśm fabryki Fiata w Tychach za dwa lata została wyłączona\nNowy Fiat 500 z fabryki Fiata w Tychach\nDobre wieści dla fabryki Fiata w Tychach, pomimo spadku produkcji aut osobowych i dostawczych w Polsce oraz dużych problemów koncernów motoryzacyjnych właśnie ta fabryka ma być jedyną we włoskim koncernie, w której produkowana będzie kolejna generacja modelu Fiat 500. Twierdzi tak serwis Automotive News Europa. To bardzo dobra informacja dla zakładów borykających się z problemami wynikającymi z kryzysu i spowolnienia w branży motoryzacyjnej. Warto w tym miejscu zauważyć, iż koncern Fiata odnotował w ostatnim czasie znaczny spadek w sprzedaży swoich modeli skutkujący detronizacją z pierwszej 10 marek liderów sprzedaży w Polsce więcej na ten temat przeczytasz —> tutaj. Oprócz Zakładów w Tychach Fiat 500 powstaje jeszcze w miejscowości Toluca w Meksyku, gdzie w ubiegłym roku wyprodukowano 82 tys. sztuk tego modelu. Trzymamy kciuki za powodzenie koncepcji i naszą rodzimą fabrykę, życząc jednocześnie wszystkim poprawy koniunktury w branży motoryzacyjnej.\nTags: fabryka w Tychach, fiat, Fiat 500\nPosted in Kupno samochodu, Nowy kodeks drogowy, przepisy zmiany, informacje | Możliwość komentowania Nowy Fiat 500 z fabryki Fiata w Tychach została wyłączona\nCzy Isuzu wycofa się z Polski ?\nJakiś czas temu pisaliśmy o kryzysie w branży motoryzacyjnej i spadku produkcji samochodów w fabrykach w Polsce więcej na ten temat przeczytasz –> tutaj. Tymczasem według informacji japońskiego dziennika ekonomicznego „Nikkei” koncern Isuzu chce wycofać się z Polski. Jest to na tyle ważna informacja, że koncern Isuzu posiada 40% udziałów w spółce joint venture z General Motors. W 1999 roku w Tychach kosztem 125 mln dolarów powstała fabryka silników GM i Isuzu. Obecnie wytwarzany tam silnik Diesla o poj. 1.7 l zostanie najprawdopodobniej zastąpiony już w 2013 roku przez całkowicie nową jednostkę. Isuzu oficjalnie zaprzeczyło informacjom dziennika Nikkei, ale na razie nic do końca nie wiadomo, nie znane są też oficjalne plany jakie ma Opel wobec japońskiego koncernu Isuzu.\nTags: fabryka w Tychach, GM, Isuzu\nPosted in Nowy kodeks drogowy, przepisy zmiany, informacje | Możliwość komentowania Czy Isuzu wycofa się z Polski ? została wyłączona