Bardzo ekonomiczna Skoda - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Technika > Bardzo ekonomiczna Skoda\nGerhard Plattner przejechał Skodą Fabią GreenLine 2.006 kilometrów na jednym baku paliwa.\nGerhard Plattner jest rekordzistą świata w jeździe ekonomicznej i przez te, kolejne już, osiągnięcie tylko potwierdza swoje umiejętności. Mieszkaniec Austrii przejechał ze swojego kraju, a konkretnie miejscowości Reutte, do Bov w Danii i z powrotem na jednym baku paliwa. Głównym szlakiem podróży były autostrady. 1,2 litrowy diesel w Skodzie osiagnął średnią spalania na wysokości 2,2 litra na 100 kilometrów. Zdaniem producenta, Fabia GreenLine spala średnio 3,4 litra na "setkę", zatem wyczyn Plattnera jest tym bardziej godny podziwu.\nJak on to zrobił? Cóż, facet nie chce tego zdradzić, ale kto chciałby zdradzać sekret, który może go pozbawić tytułu mistrza świata? Plattner powiedział tylko tyle: - Z osiągniętą średnią spalania dużo niższą niż sugeruje to producent, chcę pokazać światu, że pomimo tego jak dużo oni dla nas robią, to jednak pojedyńczy kierowca także w dużym stopniu może przyczynić się do bardziej ekonomicznej jazdy, a co za tym idzie obniżenia emisji dwutlenku węgla do atmosfery. Wszystko zależy nawet od najmniejszych czynników, np. odpowiedniego ciśnienia powietrza w oponach - powiedział.\nTematy w artykule: Skoda Skoda Fabia rekord Guinnessa spalanie rekord Greenline\nFabia – TSI i GreenLine TDI – diesel się nie...\nNa przykładzie dwóch Fabii - 1.2 TSI oraz 1.2 TDI GreenLine - sprawdzamy, czy współczesne silniki benzynowe potrafi ą być już tak ekonomiczne jak diesle. Czy niskie zużycie paliwa to wystarczający warunek, żeby zdać egzamin z oszczędności?\nW tunelu powietrznym - czemu nie. Ale po co z górki miałby wyłączać silnik - pozbawia sie hamulców. A w momencie zjeżdżania na biegu auto jest z założenia bardzo ekonomiczne.\nPewnie całą drogę jechał za jakimś TIR'em ;) Przy zjeździe w dół wyłączał silnik, itp. ;)\njak facet tak bardzo chche pomoc to czemu nie zdradzi wszystkich szczegolow- aha a czas przejazu i srednia predkosc?


Kot syjamski rasy (ze zdjęciami)\nTrójkątny pysk, długie nogi i ogon, gładki, nietypowy kolor i wspaniałe niebieskie oczy - to jest to, co przyciąga wzrok, gdy spotkanie z kot syjamski. Ale prawdziwy kot syjamski wyróżnia się nie tylko poprzez jego kolor punktu Sił (krem czekoladowy ciała, pysk, łapy i ogon) i niebieskich oczach. Ten kolor jest powszechne w innych ras kotów.\nBardzo często mylone z siamochek Tajski kot rasy, Chociaż, z wyjątkiem koloru, nie są one do siebie podobne. Ponieważ prawdziwy kot syjamski jest bardzo różni się od tajskiej do swojego ciała. Ma wydłużony korpus, smukłe i długie cienkie ogon. Cienka trochę twarz z dużymi uszami i ogromny pochyłą glazishchami syjamski kot jest bardziej jak w domu nie Murka i hodować Kot Sfinks.\nSiamese cat - kot nie pozostawia nikogo obojętnym. Wszystko o niej jest zdanie odrębne. Ktoś zajmie jej agresywny i niebezpieczny, ktoś lojalny i przyjazny, ktoś -A wielkim myśliwym a kto nie jest myśliwym, ale prawdziwym terrorystą. Powstaje pytanie: co tak naprawdę jest ta tajemnicza niebieskooki kot?\nW rzeczywistości, kot syjamski - piękny, wrażliwy, kochający przyjaciel, który zawsze przywita cię w drzwiach i siedzieć obok ciebie, gdy trudno. Koty syjamskie są doskonale uchwycić nastrój ich właścicieli i starają się dostosować do niego. Są cipki boleśnie cierpi na samotność i tak samo szczęśliwy, gdy właściciel domu ulubione. Co jest godne uwagi jest to, że wydają się być bardzo „rozmowny”, a niektórzy eksperci uważają nawet bardzo towarzyski rasy kotów syjamskich. Więc nie zdziw się, gdy Twój rzucony dorywczo uwagę o jej zachowanie, odpowiedz syjamski długie tyrady winnych miauczy (rozumiem, mówią do winy, ale okoliczności się tutaj ...)\nWięc co jest haczyk, gdzie tak wiele opowieści grozy o drapieżnych kotów syjamskich i nieprzewidywalne? To bardzo proste. Poza dobroć, poświęcenie, wrażliwość i towarzyskości w siamok w przyrodzie istnieją inne funkcje, więc ten kot nie jest odpowiednia dla każdego właściciela, tak jak nie każdy człowiek nadaje się walki psów.\nNa przykład, kot syjamski po prostu nie znoszę, gdy jest stale pociągnął, przestraszyć, podnieść głos i przeciągnij na ręce, bez jej zgody do niego. A kiedy to wszystko się dzieje, syjamski kot staje się bardzo drażliwy i czasami agresywny. Wynika z tego wniosku - Rasa ta nie jest dobrze nadaje się dla rodzin z małymi dziećmi. Również syjamski nie powinien zacząć zbyt miękki dla ludzi, którzy nie są w stanie wykazać zakres jego zachowanie pitomitsy. W przeciwnym razie, moc w domu pobiera jej Siamese łapą. I to jest w stanie zrobić. Rozpieszczony kot ma lepszego niż rozpieszczonego nastolatka - dostanie wszystko. Tak więc, zanim podejmie Siamese, powinien ważyć dokładnie - czy można zrobić z tym uroczym, ale temperamentu specjalnych lub nie.\nPrzegląd wideo Rasy kotów syjamskich\npo.perhegrigh.ru » Miscellanea » Syjamski


Kobiecie pogaduszki na kawie » My kobiety » Czas wolny » Zaufana hurtownia sadzonek z dobrymi cenami? Select A Forum My kobiety » Pogaduszki » Związki » Zdrada » Seks » Czas wolny » Ciąża\nAuthor: Subject: Zaufana hurtownia sadzonek z dobrymi cenami?\nposted on 23-2-2017 at 05:25 AM\nZaufana hurtownia sadzonek z dobrymi cenami?\nWitam mam zamówienie hurtowe na sadzonki roślin owocowych, uwaga – dość nietypowe. Mianowicie dereń jadalny i jagoda kamczacka. Jak dotąd znajomi szkółkarze robią wielkie oczy i obawiam się że będę musiał kupić za granicą. Jeśli znacie jednak namiary na kogoś w PL to byłoby super.\nposted on 23-2-2017 at 07:15 AM\nRzeczywiście dość specyficzne wymagania, może być ciężkawo. Mimo to szukaj, rozpytuj – mamy tyle różnych szkółek że może ktoś jest w stanie dać ci to czego potrzebujesz...\nposted on 23-2-2017 at 09:04 AM\nPowinieneś zajrzeć na tę stronę http://hurt.sadzonki-kubiak.pl/. To bardzo doświadczona hurtownia sadzonek, wiem że mają sporo mniej popularnych roślin w ofercie, także owocujących. Przedzwoń albo napisz maila – na samej stronie też na pewno mają coś więcej napisane.\nposted on 23-2-2017 at 09:49 AM\nNie są to szeroko znane odmiany, ale o jagodzie kamczackiej słyszałem że powoli zyskuje na popularność. Dereń to już raczej jest zapomniany ale w sumie fajnie że ktoś jeszcze się nim interesuje. Poziomek też coraz mniej się hoduje.\nposted on 23-2-2017 at 10:55 AM\nU mnie w ogrodzie poziomki są co roku. Mają fajne słoneczne stanowisko i owocują zawsze dorodnie. Jak trafi się dobra odmiana smak jest doskonały i na konfiturę wprost idealne.\nposted on 23-2-2017 at 11:27 AM\nMoja babcia zawsze robiła dżemy z derenia. Teraz ciężko na targu go dostać. A szkoda bo ma fajny smak i na przetwory jest świetny. Mam nadzieję że uprawa Ci wypali i trochę wzbogacisz rynek


Zarząd General Motors debatuje nad losem Opla\nWiadomości24 » Wydarzenia » Depesze agencyjne » Zarząd General Motors debatuje nad losem Opla\nData dodania: 2009-09-09 07:15\nWedług nieoficjalnych informacji, Amerykanie rozważają zatrzymanie Opla, zamiast sprzedaży go kapitałowi rosyjsko-kanadyjskiemu.\nGeneral Motors pierwotnie chciał zatrzymać Opla w swoich rękach. Amerykańska firma poprosiła więc rząd Niemiec o kredyt pomostowy na kwotę 1,5 miliarda euro, który został przyznany. Pieniądze te wystarczyły na podtrzymanie przy życiu Opla, ale były zbyt małe, by zrestrukturyzować koncern.\nZnajdujący się na krawędzi bankructwa General Motors postanowił więc sprzedać Opla. Wybrano ofertę kanadyjskiej Magny i rosyjskiego Sberbanku, która uzyskała poparcie kanclerz Angeli Merkel oraz niemieckich związków zawodowych. Według dziennika "Businessweek", zarząd General Motors nigdy nie był nastawiony do tej transakcji entuzjastycznie, a ostatnio nabrał jeszcze więcej wątpliwości. Część członków zarządu amerykańskiej firmy chciałaby zatrzymać Opla, by pozostawić sobie dostęp do rynków europejskich i technologii produkcji mniejszych samochodów.\n"Businessweek" twierdzi, że szefowie General Motors poszukują alternatywnego planu restrukturyzacji Opla i źródeł jego finansowania. Plan nie jest jednak jeszcze gotowy. Tymczasem, rząd Niemiec naciska na Amerykanów, by jak najszybciej zatwierdzili decyzję o sprzedaży Opla Magnie i Sberbankowi. Kanclerz Angeli Merkel podobno zależy, by jeszcze w trakcie kampanii wyborczej pokazać Niemcom, że uratowała od 15 do 25 tysięcy miejsc pracy.\nKwaśniewski: Prawybory w PO to igrzyska dla ludu\nPremier o debacie Komorowski - Sikorski\nTagi: debata opel General Motors koncern samochodowy


Silosy i specjalne mieszadła - izar\nHome » E-Biznes » Elektronika, RTV, AGD » Silosy i specjalne mieszadła\nSilosy mieszające i specjalne instalacje do mieszania granulatu i tworzyw sztucznych w procesie przetwórstwa to jedna z kategorii urządzeń znajdujących się w ofercie naszego przedsiębiorstwa. Dostarczamy zaawansowane rozwiązania technologiczne, cenione z uwagi na wysoką jakość działania. Nasze silosy mieszające mogą być połączone z innymi elementami instalacji do przetwórstwa tworzyw sztucznych - np. z dozownikami i instalacjami do rozładunku (np. do specjalnych worków typu Big-Bag). W ofercie naszego przedsiębiorstwa można znaleźć także wysokiej jakości systemy sterowania do poszczególnych maszyn.\nDwukierunkowa łączność radiowa, o najwyższym poziomie szyfrowania, wykorzystywana jest przez system ABAX 2, który może skutecznie i wydajnie współpracować z najchętniej wybieranymi centralami alarmowymi. Kwestie wygodny i bezpieczeństwa zachęcają do zamówienia tych czujników i manipulatorów, którymi b...


Sprzątanie - kochasz, czy nienawidzisz? - http://motorowki.wroclaw.pl/\nDodane: 09-09-2015 09:33\nDbanie o otoczenie, w którym się mieszka jest niezwykle istotne z uwagi nie tylko na komfort samego zamieszkania, ale również z uwagi na higienę i bezpieczeństwo. Liczne dziś osiedla,...na których znajduje się wiele bloków zamieszkiwane są głównie przez młode małżeństwa, które mają malutkie dzieci. Stąd właśnie tak ważne, żeby wokół tych właśnie osiedli panował ład i porządek. Dzieci wychodzą na podwórko, bawią się i korzystają ze wszystkiego co jest dookoła. Oczywiście, początkowo i tak dzieci wychodzą jedynie pod opieką swoich rodziców. Jednakże i to nie jest w stanie uchronić ich przed kontaktem z różnymi zanieczyszczeniami. Dlatego właśnie ważne jest sprzątanie osiedli, tak by nie było wokoło porozrzucanych śmieci, by nie było na chodnikach czy trawnikach psich odchodów czy niedopałków papierosów. Te wszystkie elementy są właśnie głównymi przyczynami chorób i infekcji i to właśnie z nimi w pierwszej kolejności należy się uporać, chcąc mieszkać w warunkach satysfakcjonujących, zadowalających i sprawiających przyjemność mieszkańcom. Brud nikogo nie będzie ekscytował.\nCo musisz wiedzieć przed wizytą u dentysty?Bramy i furtki- co i jak?Szukasz sposobu na redukcję kosztów w firmie?Sprawa ważna- suplementy i treningiLeczenie zębów - temat rzekaAuto symulator dachowaniaO kosmetykach na trądzikPrawo w PolscePora na relaksKilka ważnych informacji na temat mechaniki samochodowejWyremontuj swój domOgólnie o firmie sprzątającejO pracy geodety oraz jego obowiązkachGdzie kupić zamek centralny?Implantolog ChorzówPrawniczy światMasz dom? Na pewno kiedyś przyda Ci się wynajem podnośnika koszowegoDobre i złe odżywki białkoweWork around the house - pipes, drains and heatingSprawdź jak możesz naprawić ekspresGeodeta w centrum uwagiKilka słów o poligrafiiGeodeta w centrum uwagi. Krótko o pracy w geodezjiNiezła kawaMieszkanie czy dom? Wentylacja być musiImplanty zębów zabrzeBadania jakości usług czyli mystery shoppingKleszczowa chorobaSamodzielnie, czy lepiej zatrudnić firmę?Sprzęt potrzebny do powrotu do zdrowia


Dieta z dowozem – poznań « Dieta Łódź\nDieta z dowozem – poznań\nŚwietnym rozwiązaniem dla osób, które nie chcą pichcić lub nie mają na to czasu z uwagi na aktywny tryb życia, który prowadzą jest dieta z dowozem. Dzięki niej każdego dnia oszczędzamy czas na planowanie i przyrządzanie dań.\nCatering dietetyczny to propozycja dla osób zabieganych, skoncentrowanych na karierze, które żyją sprawnie a przy tym intensywnie. To odpowiednie wyjście, jeżeli chcesz jeść rozsądnie i zapewniać swojemu układowi witaminy a także wymagane mikro a także makroelementy. Możesz zdecydować się też na dietę z dowozem, jeśli nie spożywasz mięcha bądź jesteś na lekkostrawnej diecie. Upitraszone posiłki dochodzą do ciebie nad ranem, są porządnie a w dodatku właściwie zapakowane, tak aby w trakcie dowozu nic się nie stało. Nie musisz już martwić się tym, że po powrocie z pracy nie masz obiadu. Omijasz także kolejki w sklepach, a pełnowartościowe posiłki zdołasz zabrać ze sobą do pracy.\nDieta z dowozem cieszy się co chwila większą sławą, szczególnie wśród ludzi młodych, ale trzeba wziąć ją pod uwagę również dla ludzi starszych, które ekspresowo męczą się sprawunkami a także przygotowywaniem jedzenia. To też wyśmienity sposób na urozmaicenie swojego jadłospisu i przekonanie się do zdrowego jedzenia. W dalszym ciągu wielu osobom zdrowe jedzenie kojarzy się z liściem sałaty oraz nieprzyprawionym duszonym mięchem, ale pora przeistoczyć swoje nawyki żywieniowe.


Piwo z regionalnego browaru w Żabce - Hurt i franczyza\nPiwo z regionalnego browaru w Żabce\nAutor: pr, www.dlahandlu.pl 24 maja 2012 11:10\nBrowar Amber poszerza sieć dystrybucji. Jako pierwszy z browarów regionalnych wprowadził swoje piwo Amber Naturalny do sieci Żabka, największej ogólnopolskiej sieci sklepów typu convenience. Piwa z Browaru Amber można już też kupić na stacjach benzynowych BP.\nNa półkach ponad 2500 sklepów sieci Żabka jest już Amber Naturalny, niepasteryzowane, jęczmienne, klasyczne piwo. Wkrótce w tej sieci pojawią się kolejne marki piw z Browaru Amber.\n- Do tej pory sieci takie Żabka, zdominowane były przez ofertę największych piwnych koncernów. Amber Naturalny jest pierwszym piwem z\nmałego browaru w ogólnopolskiej dystrybucji Żabki. Pojawienie się produktu z oferty regionalnego browaru w tak dużej sieci, świadczy o\nrosnącym popycie na piwa regionalne w Polsce - mówi Marek Skrętny, dyrektor marketingu Browaru Amber.\nPomysł wprowadzenia piwa Amber Naturalny do Żabki było obustronną inicjatywa. Browar Amber poszukiwał dystrybutora posiadającego\nogólnopolską, dobrze rozwiniętą sieć sprzedaży, aby zwiększyć dostępność swoich produktów w sklepach osiedlowych. Z kolei Żabka\nszukała regionalnego produktu, wysokiej jakości, który pozwoliłby wzbogacić piwną ofertę sklepów.\n- Dla producentów regionalnego piwa i innych regionalnych produktów spożywczych może to być znak, że wkrótce znacznie szerzej otworzy się\ndla nich rynek handlu nowoczesnego - mówi Marek Skrętny, dyrektor marketingu Browaru Amber.\nWszystkie marki piw z Browaru Amber można już również kupić na największej sieci stacji benzynowych BP. - Mamy plany wejścia do innych sieci stacji benzynowych, ponieważ dzięki temu dotrzemy do znacznie szerszej grupy klientów - mówi Marek Skrętny, dyrektor marketingu Browaru Amber.\nŻabka RSS piwa RSS piwa regionalne RSS convenience RSS\nfrom Lublin 2012-07-02 22:46:49\ntaka żabka to powinna mieć goolmana w butelce - to dopiero byłby hit


Suknia ślubna - czym się kierować przy jej wyborze? - wModzie\nWiele panien młodych rozpoczyna poszukiwania idealnej sukni ślubnej już tuż po zaręczynach. Nie ma w tym jednak nic dziwnego – suknia ślubna jest podstawowym atrybutem panny młodej, który zwraca największą uwagę i ciekawość zgromadzonych na uroczystości gości. W jaki sposób możemy jednak ułatwić sobie zadanie poszukiwania wymarzonej sukni ślubnej? Oto kilka porad, które pomogą Wam podjąć tę jedną z ważniejszych decyzji w życiu!\nBudżet na suknię ślubną – od tego zacznij\nZanim zaczniemy się zastanawiać się nad tym, czy lepszym wyborem byłaby delikatna suknia z koronki czy może typowa “princessa”, powinniśmy na początku ustalić kwotę, którą jesteśmy w stanie przeznaczyć na zakup sukni. Bardzo częstym błędem przyszłych panien młodych jest mierzenie sukni, na które, mówiąc wprost, ich nie stać. “Tylko przymierzę” – tych słów możemy żałować, gdy okaże się, że suknia przekraczająca nasz budżet prawie dwukrotnie, jest właśnie tą jedyną. O ustalonej kwocie warto też na samym początku poinformować stylistkę ślubną, by prezentowała nam ona tylko te suknie dopasowane do naszego budżetu.\nW jakim stylu chcesz mieć suknię ślubną?\nRozpoczynając poszukiwania idealnej sukni ślubnej warto poświęcić odpowiednio dużo czasu nie tylko na przeglądanie wybranych modeli w katalogach czy w internecie, ale też ich przymierzanie w salonach sukien ślubnych. Nasze wyobrażenia nie zawsze są zgodne z rzeczywistością, dlatego też odrzućmy na samym początku pomysł kupowania sukni “w ciemno” przez internet.\nW jakim stylu chcesz mieć suknię ślubną? W Twoim!\nZadanie zakupu wymarzonej sukni ślubnej zdecydowanie ułatwi nam to, gdy będziemy miały wcześniej spersonalizowane oczekiwania względem swojej kreacji. Może być to zdjęcie znalezione w internecie lub własna wizualizacja odwzorowana na kartce papieru. Z drugiej strony nie warto z góry odrzucać wybranych modeli sukien – bardzo często nasza wyobraźnia po prostu zawodzi i może okazać się, że fasony sukien, które odrzuciłyśmy na samym początku, będą układać się na nas idealnie. Warto w tym przypadku polegać na doświadczeniu stylistek ślubnych, które potrafią nie tylko idealnie dopasować fason sukni do naszej figury, ale też jej kolor do odcienia naszej skóry.\nJedno jest pewne: suknia powinna ukrywać wszelkie mankamenty naszej figury, zaś podkreślać jej atuty. Jeśli zatem mamy zbyt szerokie biodra, warto ukryć je np. pod grubą warstwą tiulu, a jednocześnie podkreślić np. kształtny biust.\nJaka suknia ślubna pasuje do Ciebie?\nPodczas zakupu sukni ślubnej warto brać pod uwagę rady zarówno stylistów ślubnych, jak i bliskich osób, które będą nam towarzyszyć w tym czasie. Jednocześnie musimy pamiętać o tym, by ufać też swojej intuicji. Jeśli mamy wątpliwości, czy dana suknia dobrze na nas leży i czy pasuje do naszego stylu, z pewnością nie jest to ta jedyna. Musimy być absolutnie pewne, że suknia będzie idealnym dopełnieniem naszej urody i stylu bycia. Jeśli więc z natury posiadamy buntowniczy charakter, suknia powinna to właśnie potwierdzić np. poprzez niestandardową długość. Jeśli zaś cechuje nas wrodzona skromność i nieśmiałość, postawmy na klasykę np. w postaci lekkiej i zwiewnej sukni w kształcie litery A.\nPoświęć na zakup sukni ślubnej tyle czasu, ile potrzebujesz. Nie decyduj się na średnio zadowalające rozwiązanie pod presją czasu czy rad innych osób. Od Twojego wyboru zależą wspomnienia z tego wyjątkowego dnia!


495,00 zł - 750,00 zł (3)\nPrzenośne urządzenie kosmetyczne dla gabinetów mobilnych MOBILE mikrodermabrazja diamentowa Mikrodermabrazja diamentowa to zabieg w pełni kontrolowanego złuszczania warstwy rogowej naskórka za pomocą głowic diamentowych o różnej gradacji z płynną regulacją podciśnienia. W efekcie uzyskujemy odświeżenie skóry i stymulację podciśnieniem w procesie wytwarzania kolagenu. Mikrodermabrazja to peeling mechaniczny polegający na stopniowym złuszczaniu naskórka. Górne warstwy obumarłego naskórka zostają usunięte, wskutek czego powstają nowe, zregenerowane komórki. Po wykonaniu zabiegu skóra jest idealnie gładka.\nUrządzenie kosmetyczne XILIA-821 Mikrodermabrazja - Diamond Dermabrasion Łatwe w obsłudze, profesjonalne urządzenie, włoskiej, cenionej w Europie firmy Over Line, do przeprowadzania przyjemnego i bezbolesnego zabiegu mechanicznego złuszczania zrogowaciałego naskórka. Dzięki głowicom o różnej gradacji możemy w szybki sposób uzyskać doskonały efekt gładkiej i promiennej skóry. Urządzenie likwiduje drobne zmarszczki, blizny, rozstępy oraz przebarwienia. Posiada dodatkowo plastikowe głowice ssące, pomocne przy oczyszczaniu, polepszeniu krążenia krwi, delikatny drenaż - vaccum oraz funkcję spray. Dzięki temu w łatwy i przyjemny sposób można rozprowadzić na skórze toniki oraz olejki. Model posiada unikalny design doskonale pasujący do każdego gabinetu kosmetycznego, Spa & Wellness. Aparat w zestawie posiada wymienne głowice do mikrodermabrazji oznaczone odpowiednim kolorem w zależności od rodzaju skóry. Głowice są jednorazowe, co zapewnia 100% higienę przeprowadzanych zabiegów. Klient ma pewność, iż zabieg został przeprowadzony bezpiecznie, a kosmetyczka nie musi się martwić o sterylizację głowic. Dodatkowym atutem jest to, że głowice są delikatne i nie powodują uszkodzenia naskórka.


Związki zawodowe w zakładzie pracy | Co do zasady\nNajnowsze wydanie Portalu Procesowego w całości poświęcamy relacjom pracodawców ze związkami zawodowymi, a w szczególności ich uprawnieniom i obowiązkom, które są nieodłącznym elementem kształtowania tychże relacji.\nChoć poziom uzwiązkowienia w Polsce nie jest wysoki, w szczególności na tle innych krajów europejskich, a ponadto systematycznie spada, związki zawodowe w Polsce wciąż odgrywają istotną rolę w przedsiębiorstwach, w których funkcjonują. Decyduje o tym szeroki zakres przyznanych im przez ustawodawcę uprawnień, tak w zakresie współdziałania w sprawach indywidualnych z zakresu prawa pracy, jak też w zakresie spraw zbiorowych.\nKształtowanie relacji pracodawcy ze związkami zawodowymi musi się zatem opierać w pierwszej kolejności na znajomości tak uprawnień, jak i obowiązków organizacji związkowych. Tym właśnie kwestiom zostało poświęcone aktualne wydanie Portalu Procesowego.


Inne Oblicza Historii :: Zobacz temat - Gdańsk Złota Karczma\nForum Inne Oblicza Historii Strona Główna -> FORUM EKSPLORACJA -> Eksploracja , eksploracja podwodna -> Gdańsk Złota Karczma\nZa Ośrodkiem Szkolenia Policji masa okopów, ale nadal wychodzą ładne fanty. Guziczki, łuseczki różne Mauser-Stg44-MG-pPS, monetki, "łódki" do mauserków, elementy radiostacji i kuchni polowej Ktoś ok. cztery lata temu z jednego dołu wyciągnał coś dużego. Znaleźliśmy kabel łączący to coś(chyba niemiecka radiostacja polowa?) z anteną, której resztki leżą do dzisiaj za jednym dębem. Dół obok kuchnia polowa w kawałkach. Nieźle\nCzy ktoś tam też już znalazł coś konretnego?\nPią 06 Kwi, 2007 22:58\nZ wczorajszego wypadu - łuska (a raczej samo zbite denko), na moje oko od rakietnicy (niemiecka? 44 na dole 59 na górze, kolor czerwony), kilka łusek, elementy kabla telefonicznego, masa odłamków jak zwykle.\nAha, do tego w okopie kaseta magnetofonowa... Stachurskiego. Może Niemcy już wtedy słuchali?\nMam pytanie. Ślady walk są za jednostką policji w tych okopach, ale dalej w stronę Gdyni? Jest linia okopów lesie, ciągnie się dość daleko (to chyba ta aż do ul. Spacerowej - to ponad 5 km !?), moje ukochane "opuszczone gospodarstwo" po drodze (po drugiej stronie Obwodnicy) ale po "gdańskiej stronie" obwodnicy jakoś tak dziwnie. Są odłamki jakiś bomb, dużo granatów moździeżowych (w tym niewypały - ah kochani saperzy z Tczewa zawsze przyjadą) ale inne ślady walk w lesie pomiędzy Owczarnią a Złotą Karczmą? Mobilna Bateria 88? Walają się tylko łuski od jakiejś mniejszej armatki.\nCzy na odcinku Owczarnia-Złota Karczma doszło do jakiś walk w 1945 roku? Rozumiem rejon ul. Słowackiego ale dalej w kierunku Gdyni? Czy tamta linia okopów była w ogóle obsadzona? Są na to jakieś relacje?\nZlazłem tą łuskę od rakietnicy koło okopu. Jeżeli jest niemiecka, to pierwsza myśl była taka - jak podchodzi Rosjanie od strony Klukowa, to Niemiec musiał wtedy wystrzelić racę. Ale co było potem?\nTeren idealny do obrony. Linie okopów chroniące drogę do Doliny Radości także jakoś tak przemyślane, w tym stanowiska dla jakiś armatek (ppanc?)\nNie 27 Kwi, 2008 16:38\nWitam. Dawno nie logowałem sie na stronie.(praca od rana do poźnej nocy...wiec brak czasu i sil) Mogę Ci powiedzieć że ten las jest dość, a nawet bardzo bogaty w militaria i nie tylko. Często go zwiedzam i nie ma powrotu bez ciekawego tematu. Od strony Matemblewa stały SOWIETY (teren mało ciekawy,ale sporadycznie wychodzą fanty z przed II WŚ) Druga strona SŁOWAKA mimo że zryta jak trawnik przez dziki to jest dużo tematu do rozmów. Od Słowaka odchodzi ul. Matemblewska, przy której "Ruski"ustawili działa którymi walili w lasek na Morenie gdzie były bunkry "Niemieckiego" dowództwa i coś jeszcze bo są tego pozostałości i to bardzo ciekawe. (Uzyskałem to z opowieści i część z autopsji) Pozdrawiam,może kiedyś się zejdziemy.\nSob 11 Gru, 2010 20:13\nNa Morenie? Raczej bateria flak ?!\nNie 12 Gru, 2010 0:43\nNa te pozostałości po stanowiskach wygląda to na coś większego,a bunkry dowództwa były na skraju (na gorze od strony Rakoczego za Stacją Paliw) To wiem od byłych mieszkańców Brętowa i Piecek . Ponadto,tylko nie wiem czy to jest prawdą,ale jakiś gość z piszczałką znalazł tam "katanę" z grawerunkiem dla jakiegoś oficera. Sprawa do potwierdzenia.\nNie 12 Gru, 2010 18:37\nkopalismy tam okopy jako pierwsi w 1989-1991 roku , oj było tam fantów , choc pewnie do dzisiaj cos wyjdzie\nCzw 19 Lip, 2012 1:41


Konie achałtekińskie i... inne sprawy!: Opowieści pana Władysława\nEtykiety: obyczaje, przygody, Rosja\nRiannon 13 lutego 2011 13:14\nNie tylko uśmiechnęli, ale nawet lekko z wrażenia popuścili... A trochę mitomanii w opowieściach pana Władysława to nie ma, hę? :-)\nBoska Wola 13 lutego 2011 14:13\nPan Władysław to poważny człowiek. Śmiertelnie poważny!\nartur xxxxxx 13 lutego 2011 14:44\nTo zabawne, że ludzie nazywają Szwajcarię najbardziej policyjnym państwem świata. Z takim określeniem kraju Helwetów spotkałem się już kilkukrotnie.\nPozwolę sobie na drobne porównanie z naszą ojczyzną.\nW Szwajcarii często bywam, zjeździłem ją samochodem we wszystkich kierunkach, moja rodzina mieszka tam od 1936roku.\nNigdy w Szwajcarii nie zostałem wylegitymowany przez policję, co w Polsce zdarza mi się bardzo często, szczególnie na warszawskiej Pradze, ale nie tylko. Zdarzyło się, że podjechał do mnie radiowóz jak szedłem pijany w nocy w Zurichu i... zapytali się czy się dobrze czuję.\nW Polsce kiedyś zostałem odwieziony na komisariat w celu przesłuchania, bo nie chciałem powiedzieć co robię w mieście o 3 rano.\nW ogóle spotkanie policji w Szwajcarii to rzadkość. U nas ciężko znaleźć miejsce gdzie ich albo Straży Miejskiej nie ma.\nartur xxxxxx 13 lutego 2011 14:48\nNigdy w Szwajcarii nie spotkałem przy drodze miśków z suszarką, ani też zatrzymujących do wyrywkowych kontroli kierowców.\nBoska Wola 13 lutego 2011 15:31\nNigdy nie byłem w Szwajcarii i trudno mi brać odpowiedzialność za prawdziwość opowieści, którą tylko powtarzam. Mam jednak wrażenie, że społeczeństwo które jest szeroko znane ze swojego uładzenia, uporządkowania i stabilności - niezależnie od tego czy naprawdę jest społeczeństwem policyjnym czy nie, może się takim wydawać prawdziwie stepowej, kozackiej naturze ze Wschodu...\nWojciech Majda 13 lutego 2011 17:56\nNiezły Kozak z pana Waldka! No i człowiek doświadczony z niego. Szkoda, że kontakt Ci się urwał, bo pewnie ma niezłe znajomości.\nAlutka 14 lutego 2011 19:34\nmam wrażenie,że też znałam pana Władka.-) Z Barnauła pochodził i na wideoodtwarzaczach fortunę zaczynał robić. Jacht na rzece Ob już miał.\nEch...-) nie było dla niego rzeczy nie do załatwienia, wszystko było możliwe. To nie on był dla świata,to świat był dla niego. Najdziwniejsze jest to ,że wszyscy, którzy mieli możliwość zetknąć się z nim , też tego ducha wszystkomożności przejmowali i rozmachu w życiu nabierali, choć przez chwilkę...\nBoska Wola 15 lutego 2011 15:24\nBarnauł to na Ałtaju, a "nasz" pan Władysław jest zdecydowanie Kaukazczykiem. Swoją drogą: zna może Pani Wojtka Grzelaka..?\nAlutka 15 lutego 2011 18:21\ntak, Panów Władków jest więcej.\nNie znam Wojtka Grzelaka osobiście.


Jak połączyć kuchnię z jadalnią? | Budowa i remont\nCoraz częściej zdarza się, że kuchnia nie jest zamknięta tylko otwarta i od razu łączy się z jadalnią czy też salonem. Idealne rozwiązanie bo zyskujemy zarówno przestrzeń, jak i wygodę w codziennych czynnościach. Ale jak to zrobić, żeby miało to sens. Dobrze sprawdzają się lady na przełamaniu kuchni i pomieszczenia obok. Wtedy z jednej strony teren kuchni jest oddzielony, ale z drugiej strony jest otwarta i można się ze sobą komunikować. Jeśli chcesz w ten sposób łączyć kuchnię z jadalnią czy salonem, to pamiętaj o zachowaniu jednego stylu w meblach czy dodatkach. To sprawi, że faktycznie ta powierzchnia będzie tworzyła całość. Pamiętaj, że nie musisz robić takiej samej podłogi w tych dwóch pomieszczeniach. W kuchni najlepiej jest mieć płytki, a w jadalni możesz już położyć to, co chcesz. I uwierz mi da się wszystko ładnie ze sobą połączyć i zestawić tak, żeby ładnie wyglądało. Trzeba tylko pooglądać w sieci propozycje i samemu w sklepie popróbować. Jeśli masz z tym problem to możesz zgłosić się do projektanta, on to zrobi z gustem.\n← O jakie porze roku najlepiej wymieniać okna?


Konflikty i małżeństwo\nStrona główna Czytelnia Chrzescijanin a wyzwania współczesności Konflikty i małżeństwo\nśroda, 26 lutego 2020 07:03\nWiele lat temu jeden z naszych przyjaciół zauważył w rozmowie, że się z żoną właściwie nigdy nie sprzeczają. Było w tym stwierdzeniu trochę zdziwienia, trochę jakby dumy i zarazem zastanowienia nad sytuacją. Dodać trzeba, że małżeństwo było dla nich stosunkowo nowym stanem.\nTeż się zdziwiliśmy, ponieważ u nas tak różowo nie było. Całkiem często i zawzięcie dyskutowaliśmy o różnych sprawach. Mieliśmy też dłuższy staż małżeński. A ponieważ sprawa nas zaintrygowała, po jakimś czasie, gdy się nadarzyła okazja, „zasięgnęliśmy języka” u żony naszego przyjaciela. Usłyszawszy, co powiedział mąż, wyjaśniła: – No tak, bo ja po prostu zawsze się godziłam z tym, co on chciał, nawet wtedy, kiedy mi to nie odpowiadało. – W każdym razie taki był sens jej wypowiedzi na ten temat.\nPomyśleliśmy: Dziewczyna wychowana w chrześcijańskim domu i środowisku, od dziecka znająca Ewangelię – podobnie zresztą jak jej mąż – myślała pewnie, że tak się ma zachowywać dobra chrześcijanka: dla siebie zatrzymywać własne zdanie, nie forsować swego poglądu, bo wszak „mąż jest głową domu”. Na takie jej zachowanie wpływ miało też z pewnością jej usposobienie, a też całkiem nowa sytuacja życiowa. Oboje byli w podobnym wieku, po studiach, pracowali. W pracy żona jako specjalistka w swojej dziedzinie, musiała umieć wyrażać swoje zdanie w czasie merytorycznych dyskusji i nieraz też podejmowała istotne dla przedsiębiorstwa decyzje. Czyżby w domu nie mogła mieć własnej – czasem innej – opinii na temat wspólnych życiowych spraw? W kolejnych latach ich małżeńskiego życia zweryfikowała swoją postawę i umiała dążyć do tego, co uważała za słuszne, zdecydowana na dyskusje, gdy napotykała opór męża.\nJak więc jest z tym chrześcijańskim wzorcem małżeństwa? Przyjrzyjmy się apostolskim wskazówkom. Zauważmy, że zalecenia obu apostołów: i Pawła, i Piotra wprowadzają w małżeństwie pewną równowagę. Określając, kto jest głową, a kto tzw. ciałem, równocześnie akcentują zasadę, że w Chrystusie wszyscy ludzie są sobie równi, a owo poddanie i uległość żony w małżeństwie należy raczej do kategorii szacunku, który jest podstawą podporządkowywania się sobie nawzajem wszystkich chrześcijan (por. Efezjan 5,21.22.33). Innymi słowy, chodzi o liczenie się z każdym innym człowiekiem, z innym chrześcijaninem, a szczególnie z osobą najbliższą. Analogia głowy i ciała odnosi się bardziej do obrazu pozostawania w jedności, niż sprawowania władzy i ulegania jej (por. (1 Koryntian 12,27; Kolosan 2,19). Ale nie zawsze chrześcijanie to właśnie chcą wyczytać.\nPo pewnym wykładzie na małżeńskie tematy w gronie chrześcijanek, podeszła do prelegentki jedna z uczestniczek, by porozmawiać o swoim małżeństwie. Była to osoba, która wraz z mężem nawróciła się stosunkowo niedawno i miała pytania dotyczące układu stosunków w swoim małżeństwie, ponieważ jej mąż zachowywał się jak – obrazowo mówiąc – udzielny władca. Prelegentka zapytała, jaki był ten mąż zanim oboje stali się świadomymi chrześcijanami. – Taki sam – odpowiedziała uczestniczka konferencji – tylko teraz powołuje się na Biblię.\nI o to właśnie chodzi. Czytając Biblię, często nie bierzemy pod uwagę, że konkretne zawarte w niej wskazówki dotyczące stosunków międzyludzkich dotyczyły też konkretnej społecznej sytuacji. Pozycja kobiet w starożytności – i jak wiadomo nie tylko wtedy, ale w niektórych kulturach także dzisiaj – była zdecydowanie niższa niż mężczyzn. Np. w starożytnej Grecji – i jeszcze długo potem w tzw. świecie nowożytnym, jeśli chodzi o nasz obszar kulturowy – nie były one obywatelkami. W tej dziedzinie pozostawały na poziomie niewolników i dzieci. Nie mogły mieć zdania w sprawach publicznych, a już na pewno nie mogły zabierać głosu.\nApostolskie nauczanie powstawało zatem w świecie, w którym powszechne było oczekiwanie od żony posłuszeństwa mężowi. Mężowie bywali wtedy zwykle starsi od żon, często o ponad dziesięć lat, ponieważ w związek małżeński wstępowali zwykle około trzydziestego roku życia, np. w Grecji. Kobiety zaś były wydawane za mąż w wieku lat kilkunastu. Zatem różnica wieku bardzo sprzyjała tej nierówności. W takiej sytuacji raczej trudno wyobrazić sobie partnerski układ stosunków między małżonkami. Jednak sprytne kobiety umiały sobie poradzić wtedy, a też w następnych stuleciach. Nie bez powodu pojawiło się powiedzenie o głowie i szyi. Gdzie brak równościowego układu stosunków, rozwijają się różne techniki manipulacyjne, równie mało mające do czynienia z szacunkiem wobec drugiej osoby, co mniej lub bardziej wyraźna dominacja.\nCzy można żyć bezkonfliktowo?\nGdzie dwoje ludzi, nawet wyznających ten sam system wartości i mających podobne podejście do życia, tam zawsze istnieje szansa pojawienia się odmiennego spojrzenia na jakąś sprawę. Nie zawsze tak być musi, ale wystarczająco często pojawia się w nawet najlepiej funkcjonujących, dobranych małżeństwach, ponieważ rozbieżność, inny pogląd i zrozumienie jakiejś rzeczywistości są czymś naturalnym. Możemy przecież – jako różne osoby – mieć różne odczucia, odmienne punkty widzenia, oczekiwania. I trzeba się z tym liczyć. A nie przychodzi to zbyt łatwo, bo często tylko nam się wydaje, że rozumiemy drugą stronę. Tymczasem, żeby naprawdę kogoś poznać, trzeba z nim skonsumować tę przysłowiową beczkę soli.\nTo prawda, że łączy nas miłość, że wspólnie dążymy do celu określonego poprzez fakt nowego narodzenia w Chrystusie, czytamy tę samą Biblię i modlimy się do tego samego Stwórcy. Jednak musimy mieć świadomość, że równocześnie, jako mężczyzna i kobieta, jesteśmy bardzo różni. Nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak często każde z nas inaczej widzi i ocenia rzeczywistość.\nKiedy więc dochodzi do kontrowersji na jakimkolwiek tle, nie ma sensu cytowanie przez męża tekstów biblijnych o posłuszeństwie żony i jej podległości wobec głowy rodziny, bo wtedy żona przywoła dalszą część tego fragmentu, w którym jest mowa, że Chrystus, jako Głowa Kościoła, jest zbawicielem Eklezji i dlatego mężowie winni miłować swoje żony jak samego siebie.\nZdobycie umiejętności radzenia sobie w sytuacjach nieuniknionych często rozdźwięków jest istotnym wyzwaniem dla każdego małżeństwa. Ci, którzy posiedli taką sprawność, potrafią przekształcać je w okazje do duchowego wzrostu. Okazuje się wtedy, że dzielące nas różnice też mogą się przyczyniać do pogłębienia zażyłości i wzmocnienia więzi. Natomiast „chowanie głowy w piasek”, unikanie stawienia czoła konfliktowym sytuacjom, sprawia jedynie potęgowanie się napięcia zatruwającego ogólną atmosferę małżeńskiego współistnienia.\nAby tego uniknąć każde z małżonków powinno uznać istnienie różnego rodzaju rozbieżności i różnic zdań za sprawę najzupełniej normalną. Nie obwiniać za to ani siebie, ani współmałżonka, i też nie udawać, że tego nie ma. Raczej uczyć się wykorzystywać różnice opinii jako okazję do wspólnego wypracowywania umiejętności znajdowania porozumienia i kompromisu oraz lepszego rozumienia siebie nawzajem.\nKażde z małżonków powinno pielęgnować w sobie postawę szacunku wobec drugiej strony. Starać się zrozumieć i uszanować punkt widzenia współmałżonka. Często bowiem okazuje się, że przyczyną rozdźwięku jest bardziej niewłaściwa postawa, niż jakiś istotny, zewnętrzny problem.\nPrzede wszystkim należy więc dążyć do zdefiniowania istoty spornego problemu. Jest to połowa sukcesu. Dotarcie do punktu, gdzie tkwi prawdziwy powód nieporozumienia jest tak ozdrowieńcze, jak postawienie właściwej diagnozy przez lekarza.\nNajgorsze natomiast, co można zrobić, to pozwolić konfliktowi tlić się bez rozwiązania. Mamy przecież być dla siebie nawzajem pomocą i dlatego za wszelką cenę należy dążyć do rozmowy i ustalenia, co można zrobić z daną kłopotliwą dla nas sprawą.\nCzasem trzeba ustąpić całkowicie. Każde z małżonków ma taką możliwość. Jeżeli szanujemy się wzajemnie i szczerze zależy nam na dotarciu do prawdy, to tzw. oddanie pola nie jest przegraną jednej strony, lecz zwycięstwem obojga.\nMożna ustąpić częściowo. Zależnie od sytuacji i dobrej woli obojga. Na pewno ułatwi to podjęcie dobrze wypracowanej wspólnej decyzji.\nCzasem można i trzeba pogodzić się z tym, jak jest. Akceptacja odmiennego stanowiska współmałżonka nie musi być kapitulacją. Jest raczej wyrazem szacunku dla jego suwerenności jako osoby, ale też oznaką, że bardziej zależy nam na dobru małżeństwa i rodziny, niż na osobistej wygranej. Na pewno będzie to korzystne dla wszystkich.\nCzęsto bywa tak, że mamy coś za złe współmałżonkowi, nosimy to w sobie, sprawa boli nas, uwiera, ale nie umiemy z nim o tym spokojnie porozmawiać. Tlące się w nas niezadowolenie kładzie się cieniem na wzajemnych relacjach, a gdy w jakimś momencie kielich goryczy się przeleje, dajemy upust rozgoryczeniu, podnosimy głos, mówimy: Bo Ty zawsze… Ty nigdy… Druga strona zwykle nie pozostaje dłużna. Wytacza swoje kontrargumenty tego samego rodzaju i powstaje błędne koło wzajemnych oskarżeń. Zamiast skoncentrować się na problemie do rozwiązania, wspólnie rozważyć jakieś za i przeciw, wikłamy się w niepotrzebną i rujnującą walkę, która ze zmiennym szczęściem toczy się dzień po dniu, tydzień po tygodniu niszcząc nas wewnętrznie.\nJak już było powiedziane, różne zdania np. na temat sposobu wychowywania dzieci, kontaktów z rodzicami, spraw finansowych rodziny i mnóstwa innych rzeczy, to normalność. Każdy z nas ma prawo do swoich sądów, więc mamy te swoje przekonania, opinie, ale ponieważ działamy wspólnie, musimy wszystko jakoś tak poskładać, aby nie było jak w bajce Kryłowa o raku, szczupaku i łabędziu, które zaprzężone do jednego wozu nie mogą go ruszyć, z miejsca, gdyż każde z nich w inną ciągnie stronę. Musimy pchać wózek razem i to do przodu, w tym samym kierunku. Jak tego dokonywać dzień po dniu?\nNie będziemy umieli, jeśli nie nauczymy się rozmawiać o spornych sprawach. By to jednak było możliwe, osoba rozpoczynająca dialog musi sobie dokładnie przemyśleć, o co dokładnie jej chodzi. Uzbroić się w zapasy cierpliwości i życzliwości wobec współmałżonka i tak przemyśleć sprawę argumentacji na rzecz swojego zdania, by nie było w niej miejsca na dyskredytowanie drugiej strony. I wtedy dopiero, w rzeczowej rozmowie, trzymając na wodzy emocje, przekazać swój punkt widzenia.\nŁatwo powiedzieć, trudniej zrobić. Nieraz sprawy są delikatnej natury i potrzebujemy wielkiego taktu, empatii i zrozumienia, a także otwartości, żeby rozmawiać o tym, czego nam np. ze strony współmałżonka brakuje i o czym on po prostu – jak sądzimy – powinien po prostu wiedzieć „sam z siebie”. Mówienie o tym wprost jest w naszym odczuciu jakimś dyshonorem. Jednak czasem jest to niezbędne i dla dobra sprawy musimy „spuścić” z tonu.\nRozmawiając o czymkolwiek, co dotyczy naszego małżeństwa, absolutnie świadomie wystrzegajmy się słów, które mogą wywołać silną reakcję obronną drugiej strony. Salomon powiada: „Język mądrych pogłębia wiedzę, z ust głupców wypływa głupota” (Przysłów 15,2 BE). Módlmy się zatem o mądrość także co do znajomości stopnia „uwrażliwienia” na krytyczne uwagi naszego męża czy żony.\nI oto któreś ze współmałżonków podejmuje ryzyko rozmowy na temat dotyczącego obojga problemu. Załóżmy, że ma należytą postawę. Czy powodzenie przedsięwzięcia zależy tylko od osoby inicjującej? Oczywiście nie. Druga strona również ma okazję wykazać się dobrą wolą. Przede wszystkim musi pojąć i przyjąć uwagi na wywołany temat w dobrej wierze. Uznać, że zamiarem drugiej strony nie jest urażenie, oskarżenie, zdyskredytowanie partnera. Musi chcieć zrozumieć, co i dlaczego go niepokoi lub uwiera. Starać się zrozumieć jego stan ducha, uczucia. Postawić się w jego sytuacji, wyobrazić sobie swoje odczucia na jego miejscu.\nNie jest łatwo słuchać negatywnych uwag o sobie, nawet tych wyrażanych w bardzo spokojny, wyważony sposób. Zwykle w umyśle krytykowanego natychmiast pojawia się niezadowolenie, sprzeciw. Jednak życiowe doświadczenie pozwala nam zrozumieć – jeśli tylko chcemy wyciągnąć takie wnioski – że gdy pozwolimy przebrzmieć w nas pierwszym negatywnym odczuciom, mamy szansę spokojnie spojrzeć na zarzuty i ocenić ich adekwatność. Jeśli staramy się być wobec samego siebie możliwie obiektywni, wiemy, że różne krytyczne wobec nas spostrzeżenia mogą mieć rację bytu, bo przecież sami z siebie też nieraz bywamy niezadowoleni. Wiemy też, że negatywne odczucia miną, a wiedza zdobyta dzięki słusznej krytyce pozwoli nam wznieść się odrobinę wyżej. Jesteśmy różni, gdy chodzi o temperament, ale wszyscy potrzebujemy cierpliwości. Trzeba jej temu, kto decyduje się rozpocząć rozmowę na kontrowersyjny temat, i temu, kto musi się zmierzyć z krytyką czy tylko odmiennym zdaniem. Zachętę niech stanowią słowa króla Salomona: „Cierpliwy jest bardzo roztropny, porywczy ujawnia własną głupotę. Lepszy nieskory do gniewu od bohatera, człowiek opanowany od zdobywcy miasta” (Przysłów 14,29; 16,32 BE).\nChrześcijanin wyzwania rozwiązania konfliktu podejmuje się ze względu na Boga. Motywuje go do tego Boże Słowo.\nDobrym przykładem Bożego sposobu zachowania w sytuacji rodzinnego konfliktu jest np. Józef, którego zawistni bracia sprzedali do Egiptu (Rodzaju 37). Jak wiemy, włożył on bardzo wiele wysiłku, by doprowadzić do scalenia rodziny.\nOgromną zachętę stanowi też postawa naszego Pana, który „nie złorzeczył, gdy Mu złorzeczono, nie groził, gdy cierpiał, lecz się powierzał Temu, który sądzi sprawiedliwie” (1 Piotra 2,23). W tamtym społeczeństwie, gdzie nad wyraz istotnymi były sprawy szacunku i honoru, wszelkie dotykające kogoś poniżenie było bardzo bolesnym doświadczeniem. Dla niewolnika w czasach starożytnych mogło być chlebem powszednim, ale dla jego pana było nie do pomyślenia. Mimo to wielu ówczesnych filozofów radziło, by w takiej sytuacji zachować się spokojnie i nie szukać natychmiast odwetu. Tym bardziej więc chrześcijanin powinien postępować tak, jak radzi ap. Paweł: „Nikomu złem za zło nie odpłacajcie. Wobec wszystkich ludzi troszczcie się o to, co jest dobre. Jeśli to możliwe, o ile to od was zależy, zachowujcie pokój ze wszystkimi ludźmi. Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj” (Rzymian 12,17.18.21 BE).\nPomocna może być też inna rada ap. Pawła. „Trwając zaś w prawdziwej miłości, wzrastajmy pod każdym względem ku Temu, który jest Głową, Chrystusem. Dlatego odrzućcie kłamstwo i mówcie sobie nawzajem prawdę, bo jesteście członkami jednego ciała” (Efezjan 4,15.25 BE).\nMówienie prawdy w miłości jest nie lada sztuką. Wartą jednak zachodu. Dzięki temu konfliktowa sytuacja może posłużyć rozpracowaniu konkretnego problemu, a też lepszemu poznaniu siebie nawzajem. To tak jak z książką. Gdy stoi na półce, znamy ją tylko z napisu na grzbiecie. Biorąc do ręki poznajemy jej okładkę. Jeśli ją przekartkujemy, pobieżnie zapoznając się z tekstem, zorientujemy się mniej więcej, o co w niej chodzi. Często bywa to niestety jedyna prawda, jaką o niej sobie przyswoiliśmy. Jakże jest jednak niepełna! Ilu wzruszeń mogłoby nam dostarczyć zanurzenie się w tym, co znajduje się między okładkami. Wtedy dopiero mamy możliwość zagłębienia się w myślach i uczuciach autora.\nPodejmujmy się tego trudu codziennie. Motywuje nas do tego ap. Paweł słowami: „Gniewajcie się, ale nie grzeszcie, niech słońce nie zachodzi nad waszym gniewem. Nie dawajcie miejsca diabłu” (Efezjan 4,26-27 BE). A w przekładzie opisowym: „Gniewajcie się, ale nie grzeszcie, nie pozwólcie, by słońce zaszło, nim uporacie się z przyczyną waszego gniewu; w przeciwnym razie zostawiacie furtkę Przeciwnikowi” (KŻNT).\nDobrze jest też mieć świadomość, że do zakończenia konfliktu nie wystarczy samo „przepraszam”. Skuteczne pokonanie rozdźwięku wymaga wyjaśnienia i poproszenia o wybaczenie. Oznacza to, że bierzemy na siebie odpowiedzialność, a nasza pokora sprawi, że nić porozumienia w małżeństwie zostanie wzmocniona.\nW odważnym stawianiu czoła rozdźwiękom i nieporozumieniom pomocne być może wyobrażenie sobie białej kartki z ciemną plamką w rogu o powierzchniach 95% i 5%. Oznacza to, że tak naprawdę zgadzamy się ze sobą w 95%, a do uzgodnienia pozostało tylko 5%.\nPrzy tak konstruktywnym nastawieniu, nawet gdy dojdzie do kłótni, może się ona okazać pomocna, bo ujawni głębsze uczucia. Jeżeli dokładnie wiemy, dlaczego doszło do sporu, kłótnia może pomóc w dokonaniu niezbędnych zmian we wzajemnych kontaktach, tak by nie były one przyczyną następnych podobnego rodzaju.\nWarto też wspólnie się zastanowić nad fragmentem listu ap. Pawła: „Niech żadna szkodliwa mowa nie wychodzi z waszych ust, a tylko słowa dobre, pomocne w zaspokojeniu potrzeby, słowa, które przyniosą korzyść słuchającym ich. Wyzbądźcie się wszelkiej zgorzkniałości, wściekłości, gniewu, aroganckiej pewności siebie i oszczerstwa wraz z wszelką złośliwością. Bądźcie natomiast dla siebie nawzajem uprzejmi, życzliwi; i przebaczajcie jeden drugiemu, tak jak w Chrystusie przebaczył wam Bóg” (Efezjan 4,29.31.32 KŻNT).\nKazimierz i Ludmiła Sosulscy (Chn 4-6/2019)