Spółka akcyjna - MamBiznes.pl\nZanim rozpoczniemy działalność gospodarczą musimy dokonać wyboru formy prawnej pod którą nasza firma będzie działać. Poszczególne formy różnią się od siebie i wybór każdej z nich niesie za sobą zarówno przywileje jak i obowiązki. Decyzję o wyborze formy działalności musimy więc dokładnie przemyśleć i przenalizować, który wariant będzie dla nas najlepszy.Wybór konkretnej formy wpływa na wiele istotnych kwestii jak procedura rejestracji firmy czy wymagany kapitał.\nZanim powiemy o spółce akcyjnej przypomnijmy, że firmę można prowadzić w formie:\n2. Spółki osobowej:\nCo to jest spółka akcyjna?\nSpółka akcyjna jest spółką kapitałową posiadajacą osobowość prawną, co oznacza, że jest wyodrębnionym organizacyjnie i majątkowo podmiotem prawa. Jest to najbardziej skomplikowana forma działalności, raczej nieodpowiednia dla początkującego przedsiębiorcy. W formie spółki akcyjnej najczęściej działalność prowadzą średnie i duże przedsiębiorstwa. Podobnie jak w przypadku spółki z o.o., spółkę akcyjną wolno nam założyć w dowolnym celu (np. kulturalnym, charytatywnym) byle by nie był on sprzeczny z prawem. Najczęściej jednak spółka prowadzi działalność gospodarczą i jest przedsiębiorcą. Nazwa spółki może brzmieć dowolnie, powinna jednak zawierać dodatkowe oznaczenie „spółka akcyjna (np.: „Mambiznes.pl spółka akcyjna „). Powszechnie używa się skrótu „S.A.”. Spółka akcyjna działa na podstawie kodeksu spółek handlowych.\nMyśląc o utworzeniu spółki akcyjnej musimy mieć świadomość, że jest to proces drogi, skomplikowany i czasochłonny. Zawiązać spółkę akcyjną może jedna lub więcej osób.\nPowstanie spółki akcyjnej wymaga dokonania następujących czynności:\n1. zawiązanie spółki, w tym podpisanie statutu przez założycieli. Założycielem może być jedna osoba (z wyjątkiem spółki z o.o.) lub kilka osób. Zawiązanie spółki skutkuje powstaniem spółki akcyjnej w organizacji. Statut powinien mieć formę aktu notarialnego, a osoby go podpisujące stają się założycielami spółki.\nStatut musi zawierać:\n– firmę i siedzibę spółki,\n– czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony,\n– wysokość kapitału zakładowego oraz kwotę wpłaconą przed zarejestrowaniem na pokrycie kapitału zakładowego,\n– wartość nominalną akcji i ich liczbę ze wskazaniem, czy akcje są imienne, czy na okaziciela,\n– liczbę akcji poszczególnych rodzajów i związane z nimi uprawnienia, jeżeli mają być wprowadzone akcje różnych rodzajów,\n– nazwiska i imiona albo firmy (nazwy) założycieli,\n– liczbę członków zarządu i rady nadzorczej, albo co najmniej minimalną lub maksymalną liczbę członków tych organów oraz podmiot uprawniony do ustalenia składu zarządu lub rady nadzorczej,\n– co najmniej przybliżoną wielkość wszystkich kosztów poniesionych lub obciążających spółkę w związku z jej utworzeniem, ustaloną na dzień zawiązania spółki,\n– pismo do ogłoszeń, jeżeli spółka zamierza dokonywać ogłoszeń również poza Monitorem Sądowym i Gospodarczym.\nStatut powinien również zawierać, pod rygorem bezskuteczności wobec spółki, postanowienia dotyczące:\n– liczby i rodzajów tytułów uczestnictwa w zysku lub w podziale majątku spółki oraz związanych z nimi praw,\n– wszelkich związanych z akcjami obowiązków świadczenia na rzecz spółki, poza obowiązkiem wpłacenia należności za akcje,\n– warunków i sposobu umorzenia akcji,\n– ograniczeń zbywalności akcji,\n– uprawnień osobistych przyznanych akcjonariuszom, o których mowa w art. 354.\nOprócz tego, że statut jest bezwzlędnie wymagany do utworzenia spółki to pełni także inne funkcje. Dokument ten stanowi zbiór norm stanowiących podstawę funkcjonowania spółki akcyjnej. Statut razem ze zgodą na związanie spóki, zgodą na brzmienie statutu oraz objęciem akcji przez założycieli składają się na tzw. umowę założycielską.\nPozostałe po zawiązaniu spółki, czynności wymagane do utworzenia spółki akcyjnej to:\n2. wniesienie wkładów na pokrycie całego kapitału zakładowego\n3. ustanowienie organów spółki;\n4. wpisu do rejestru sądowego.\nJednym z powodów dla których spólka akcyjna przeznaczona jest głównie dla dużych przedsiębiorstw jest wymagany dla tej formy poziom kapitału zakładowego. Minimalny kapitał niezbędny do utworzenia spółki akcyjnej zgodnie z przepisami Kodeksu Spółek Handlowych wynosi bowiem aż 100 000 zł.\nKapitał zakładowy dzieli się na akcje, czyli udziały w spółce, o równej wartości nominalnej. Wartość nominalna każdej akcji to minimum 1 grosz. Akcje należą do akcjonariuszy i mogą być przedmiotem obrotu na Giełdzie Papierów Wartościowych (GPW). Akcjonariusze czerpią dochody z tytułu np. dywidendy, która przydzielana jest proporcjonalnie do posiadanych udziałów. Akcje moga być: imienne i na okaziciela, aportowe i gotówkowe, zwykłe i uprzywilejowane.\nKapitał zakładowy stanowią wkłady wniesione do spółki. Wkładem mogą być zarówno pieniądze jak i aporty(np. maszyny, budynki). Nie mogą natomiast stanowić wkładu praca i usługi na rzecz spółki oraz prawa niezbywalne(np. użytkowanie). Wkłady pieniężne jesteśmy zobowiązani opłacić przed zarejestrowaniem spółki w wysokości sięgającej co najmniej 25 proc. ich wartości nominalnej. Akcje mogą zostać objęte powyżej wartości nominalnej. W takim przypadku nadwyżkę ponad wartość nominalną musimy wpłacić przed rejestracją i zasila ona kapitał zapasowy.\nZobacz: Spółkę z o.o. założymy już za 5 tys. zł\nAkcjonariusze nie odpowiadają własnym majątkiem za zobowiązania spółki. Ich odpowiedzialność ograniczona jest tylko do wysokości wniesionego do spółki kapitału.\n– zarząd jest to obowiązkowy organ spółki akcyjnej. Powoływany jest przez radę nadzorczą maksymalnie na okres 5 lat. Zarząd reprezentuje spółkę na zewnątrz i prowadzi jej sprawy. Członkami zarządu mogą być wyłącznie osoby fizyczne, akcjonariusze jak również osoby z poza spółki. Jeżeli statut nie stanowi inaczej to zarząd podejmuje uchwały większoscią głosów.\n– rada nadzorcza to organ kotrolny w spółce. Składa się z minimum 3 członków a w sp. publicznych(notowanych na giełdzie) min. 5, powoływanych i odwoływanych przez walne zgromadzenie akcjonariuszy. Rada nadzorcza ma prawo badać wszystkie doumenty. W kompetencji rady jest także żądanie od pracowników jak i zarządu wyjaśnień, sprawozdań i analiz. Rada może również przeprowadzić rewizję stanu majątku spółki. Przepisy prawne nie pozwalają aby w spółce akcyjnej członek rady nadzorczej zasiadał jednocześnie w innych organach spółki(np. zarządzie).\nAkcjonariusze mogą brać udział w walnym zgromadzeniu osobiście, a także przez pełnomocników. Możliwe jest również głosowanie za pośrednictwem pełnomocników, ale tylko wówczas gdy pełnomocnictwo udzielone jest na piśmie i dołączone do protokołu walnego zgromadzenia. Uchwały zapadają bezwzględną większością głosów, chyba że statut lub przepisy kodeksu stanowią inaczej.\n– walne zgromadzenie akcjonariuszy to organ w skład, którego wchodzą udziałowcy spółki. Decyduje o najważniejszych sprawach związanych z działalnością w spółki. Akcjonariusze mogą brać udział w walnym zgromadzeniu osobiście, a także przez pełnomocników. Możliwe jest również głosowanie za pośrednictwem pełnomocników, ale tylko wówczas gdy pełnomocnictwo udzielone jest na piśmie i dołączone do protokołu walnego zgromadzenia. Walne może także wydawać uchwały we wszystkich sprawach, o ile nie należą one do kompetencji zarządu lub rady nadzorczej. Może być zwyczajne lub nadzwyczajne.\nSpółka akcyjna rozlicza się zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych(CIT) oraz prowadzi pełne księgi handlowe.\nRozwiązanie spółki akcyjnej\nRozwiązanie spółki może nastąpić:\n– z przyczyn przewidzianych w statucie;\n– w wyniku uchwały walnego zgromadzenia;\n– w skutek upadłości (bankructwa);\n– z innych przyczyn wymienione w kodeksie spółek handlowych\nSpółka akcyjna w pigułce\n– spółka akcyjna jest spółką kapitałową\n– jest to najbardziej skomplikowana forma działalności gospodarczej\n– minimalny kapitał zakładowy potrzebny do założenia spółki to 100 000 tys. zł\n– rejestracji spółki jest droga, skomplikowana i czasochłonna\n– konieczne jest prowadzenie pełnej księgowości\n– organy spółki akcyjnej to zarząd, rada nadzorcza i walne zgromadzenie akcjonariuszy\n– spółka akcyjna działa na podstawie Kodeksu Spółek Handlowych\n– akcjonariusze nie odpowiadają za zobowiązania spółki\nformy prawne spółka akcyjna\n17 czerwca 2010 Odpowiedz\nod 2009 roku kapitał S.A. wynosi\n100 000 zł (art308KSH)\na nie 500 000zl ??\nteraz jest 100 000zł i jest jeszcze wiele sposobów uzbieranie tej kwoty, chyba jest coraz łatwiej\nPozostaw odpowiedź hali Anuluj pisanie odpowiedzi\nKto i jak może prowadzić działalność nierejestrowaną?\nDziałalność nierejestrowana w Polsce funkcjonuje dość krótko, a dokładniej od 30 kwietnia 2018…\nZanim rozpoczniemy działalność gospodarczą musimy dokonać wyboru formy prawnej pod którą nasza firma…\nFormy prawne prowadzenia działalności: spółka partnerska


Andrzej Duda - najlepszy prezydent (dla rolników)? - Strona 69 - Polityka - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nStrona 69 z 762\nNapisany 28 sierpień 2015 - 19:43\nW wywiadzie dla niemieckiego Bilda Prezydent Duda dyplomatycznie odmawia przyjmowania przez Polskę uchodźców.\nAndrzej Duda - najlepszy prezydent (dla rolników)? Dzisiaj, 08:17\nNapisany 28 sierpień 2015 - 20:39\nktos tu napisal-wiara jesli nie bylaby polaczona z uczynkami,martwa jest[wiem jestem zlosliwy] tak dla przypomnienia"prawdziwym katolikom" bo duda to pewnie zna na pamiec....\npolska to katolicki kraj-a czy chrzescijanski, kto zna,slucha i wprowadza w zycie slowa pana naszego, jak pokazaly ostatnie badania ok. 5 % polakow-podstepnie zadano ludziom "okrezne" pytania o zycie ,wiedze i wiare i taki wynik wyszedl.\nNapisany 29 sierpień 2015 - 10:03\nNie ma jak to woda na młyn: http://wiadomosci.ga...html#Czolka3Img\nNapisany 29 sierpień 2015 - 10:52\nWreszcie ktoś tłumaczy ludziom jaką zasadzkę organizuje oszołomia. Pytania były i są porąbane. Nie dość że mylące, to jescze mydlące oczy że chodzi o dobro obywateli.\nPoczekajmy jeszcze na pytanie na temat podatku katastralnego, wtedy będzie cyrk.\nNapisany 29 sierpień 2015 - 14:12\nCzemu się dziwić, zaczyna się "chiński taniec" w wykonaniu PiS-u. Najlepsze nadejdzie jesienią, szukanie cichych układów, wrogów ludu i złodziei.\nNapisany 30 sierpień 2015 - 08:14\nStraszysz tym czym straszy PO. A najlepsze jest to, że to na przeciętnego obywatela już nie działa. Nie jestem za PiS em. Nie głosuje na nikogo. Bo uważam, że koryto jest to samo a jedynie świnie się zmieniają. Ale jeśli spojrzysz wstecz to zobaczysz, że PO zaostrzyło dużo więcej różnych przepisów niż PiS. Nie dyskutuje tu czy np. zaostrzenie kar jadącym po pijaku jest dobre czy złe. Ale faktem jest, że kary zaostrzono. I to nie tylko dla pijanych. Tak więc straszenie ludzi tym, że PiS będzie szukał układów itd. Jest po prostu śmieszne bo platforma okazała się przez te 8 lat bardziej restrykcyjna dla zwykłego obywatela niż PiS.\nNapisany 30 sierpień 2015 - 08:52\nKaszlak uważaj co piszesz bo jak mówisz na jesieni możesz być zakuty w kajdany\nNapisany 30 sierpień 2015 - 10:14\nNo masz rację, tylko głupcy się niczego nie boją .\nJest taka zasada, nie głosujesz, nie narzekaj. Przeciętny obywatel już zapomniał, jaki cyrk był za PiS-u i jego koalicjantów. Jeśli spojrzysz wstecz, to zobaczysz że Jarek Nadęty nie miał czasu ani możliwości rozwinąć na całego skrzydeł swojej "jedynie słusznej" władzy. Bo albo mu się rząd sypał, albo marni koalicjanci co chwilę numer wywijali. PO okazało się bardziej restrykcyjne, bo rządzenie krajem nieprzerwanie przez 8 lat dla niektórych, wiecznie niezadowolonych obywateli jest niepojęte.\nTak Tusk zajmował się przede wszystkim Pr em a w kraju powstał taki bajzel. Że nawet w jego własnej willi go nagrywali bez jego wiedzy. To jest właśnie symbol rządów PO. Propaganda i działania pozorne. Dla mnie PiS PO jedna chwała. Jak pisałem o świniach i korycie. Kto by nie rządził ja i tak przeżyje i krzywdy ani jedni ani drudzy mi nie zrobią. A i narzekać póki co jedni i drudzy nie zabraniają. Zresztą ja bardziej nazwał bym to opisem sytuacji a nie narzekaniem. Za PO kwitły afery różne osoby dorabiały się na majątku skarbu państwa. Hulali też kolesie z PSL u. PiS będzie wspierał kościół i teraz z kolei kościelni pożyją. Pewnie i jacyś zaprzyjaźnieni biznesmeni skorzystają jak ten pan od skoków. Tak więc różnicy żadnej nie ma PO PiS jeden czort.\nMożesz rozwinąć to ostatnie zdanie o restrykcyjności PO i rządzeniu krajem. Bo nie wiem co ma z niego wynikać. To, że PO było bardziej restrykcyjne od PiS i dlatego rządziło dwie kadencje? A więc idąc tym tropem czy PO dlatego rządziło krajem 8 lat, że zaostrzyło przepisy dla osób prowadzących samochód po pijanemu czy bez uprawnień, czy może dlatego, że próbowano wprowadzić czy tam wprowadzone chemiczną kastrację dla pedofili czy zaostrzono szereg innych przepisów? Czy może dlatego, że podniesiono podatki?\nOtóż PO dlatego "rządziło" krajem dwie kadencje, że Tusk ponad wszystko inne przedkładał PR. Miał w swojej kancelarii chyba około 10 doradców tym się zajmujących. Sam też się tym bardzo zajmował. No i najważniejsze on nie rządził. On tylko administrował. A przykład podałem na początku. Dodatkowo te dwie kadencje pomógł mu odbyć nie jaki Jarosław Kaczyński. Który za to co robił za rządów Tuska powinien być najlepszym kumplem Donalda. To dzięki głupocie PiS PO tak długo było u władzy. I to PiS owi powinni dziękować.\nPS stan państwa po rządach PO opisał minister uwaga MSW Sienkiewicz w rozmowie z Markiem Belką mówiąc o kupie kamieni.\nEdytowany przez hubertuss, 30 sierpień 2015 - 11:11.\nNapisany 30 sierpień 2015 - 11:54\nNo to teraz pojechałeś. PO rządziło 2 kadencje bo tacy ignoranci jak Ty dali się mamić mediom. Bo daliście się nastraszyć PiSem. Teraz nagle okazuje się że to co miało być za PiSu jest za rządów PO, że masz podsłuchy, dowalanie mandatów i ściganie na wszystkie sposoby kierowców, haki na opozycję i walki polityczne. SKOK też jest tego dobrym przykładem, ten z powiązaniami z PiSu jest wolny (a podobno takie pewne dowody były), ten z PO już ma zarzuty prokuratorskie. No ale skąd miałbyś o tym wiedzieć? Przecież media o tym nie mówią, za to że Duda wydał przez 2 lata 11 tysięcy i CBA tym się zajęło jest wszędzie wciskane (ale że tyle jedna kolacja z ośmiorniczkami wyszła to nie chcą wspomnieć).\nMoże powiedz hubertuss na kogo głosowałeś przy poprzednich wyborach? Ile razy na PO stawiałeś krzyżyk?\nJuż niedługo PiS będzie mógł pokazać jacy są prawi i sprawiedliwi, ostatnio w 2005 im to za bardzo nie wyszło. Już mają problem, bo jak dojdzie do tego, na co decyduje się Kukiz, to Jarkacz będzie musiał dzielić ławę sejmową min. z Liroyem...\nJakoś jak wejdę na niezależną.pl, Gazetę Polską czy RM to nic tam złego nie widzę o Panu Prezydencie. Każde media są stronnicze.\nGłosowałem na PO już dwa razy, na jesieni też zagłosuję. Mam grzech ciężki czy jeszcze nie zasługuję na piekło ??\n@hubertuss, masz bardzo dużo racji w tym co piszesz. Ja dlatego wybieram PO, bo uważam że jest mniejszym złem i tyle. Miałem dosyć biernej postawy, którą u Ciebie szanuję ale z którą się nie zgadzam.\nMożesz rozwinąć to ostatnie zdanie o restrykcyjności PO i rządzeniu krajem. Bo nie wiem co ma z niego wynikać. To, że PO było bardziej restrykcyjne od PiS i dlatego rządziło dwie kadencje?\nChodziło mi o to, że PO rządziło dwie kadencje a PiS nie całą jedną. W ten sposób PO "miało czas" pokazać swoją restrykcyjność. Na jesieni wybory wygra PiS i wtedy się przekonamy, kto ma bardziej radykalne poglądy.\nOtóż PO dlatego "rządziło" krajem dwie kadencje, że Tusk ponad wszystko inne przedkładał PR. Miał w swojej kancelarii chyba około 10 doradców tym się zajmujących. Sam też się tym bardzo zajmował.\nKto komu zabrania kopiowania tego pomysłu ?? W polityce liczy się skuteczność w zdobyciu i utrzymaniu władzy. Wszystko w zgodzie z prawem i w ramach demokracji, podobnie jak obecnie Pan Prezydent na klęczkach wyprasza poparcie kleru dla swojej byłej partii.\nNo i najważniejsze on nie rządził.\nDodatkowo te dwie kadencje pomógł mu odbyć nie jaki Jarosław Kaczyński. Który za to co robił za rządów Tuska powinien być najlepszym kumplem Donalda. To dzięki głupocie PiS PO tak długo było u władzy. I to PiS owi powinni dziękować.\nNo to teraz niech Jarkacz pokona go tą samą bronią, skoro to takie proste. PiS był głupi a PO jest skompromitowana.\nEdytowany przez Kaszlak79, 30 sierpień 2015 - 12:03.\nNapisany 30 sierpień 2015 - 12:56\nPo pierwsze ani razu nie głosowałem na PO. Od czasu gdy zgnoili Cimoszewicza, który był by na pewno lepszym prezydentem niż Kaczyński nie zagłosowałem na tą partię i nie zagłosuję. Ani na partię ani na jej kandydatów np. na prezydenta.\n@dzikidaniel ignorantem być może jesteś sam. Bo nie masz pojęcia na kogo głosowałem czy ktoś mnie omamił czy nie. Ale się o tym wypowiadasz. Tak samo jak nie mam zamiaru wymieniać tu afer za którymi stoją ludzie związani z obu tymi partiami.\n@Kaszlak79 mówisz, że liczy się skuteczność zdobycia i utrzymania władzy. No oczywiście dla partyjnych elit tak. Dla społeczeństwa lepiej było by gdyby ta władza była skuteczna a nie tylko podtrzymywana dla samej władzy i korzyści pewnych grup.\nPo zdaniu on nie rządził. Napisałem, że administrował. Widać nie doczytałeś skoro pytasz "kto?"\nPiS istotnie pomagał PO utrzymać władzę i szczyty sondaży. Bo łatwo dawał się podpuszczać. Dopiero po długim czasie przejrzeli na oczy i rozszyfrowali tą grę. Kaczyński dużo zrozumiał i wystawił młodszego Dudę i Szydło. Nie rozstrzygam jacy są ci kandydaci. Ale zadziałało w przypadku Dudy. W jednym się z tobą zgodzę PiS był i jest głupi a PO skompromitowana. Dlatego tez na obu tych partiach postawił bym krzyżyk. Ale tak, żeby wyparowały z życia publicznego wraz ze swymi działaczami.\nNapisany 30 sierpień 2015 - 17:13\nMoże masz inną definicję rządzenia, nikt Ci nie zabroni. Władza według mnie jest na tyle skuteczna, na ile im pozwala samo państwo i to czym ono jest. Polska to wciąż biedny kraj. Nie bez znaczenia są też nasze narodowe mentalności, w końcu włodarze są wybierani z narodu i przez naród. Co do Dudy i Szydło, oby ta skuteczność nowej metody PiS-u była długotrwała, bo nie ma nic lepszego w demokracji, jak stabilność władzy wybranej w wolnych wyborach. Obawiam się jednak, że zarówno Pan Prezydent jak i kandydatka na premiera nie będą wystarczająco niezależni od Jarka, którego styl rządzenia siłą rzeczy ze względu na wiek, będzie inny niż młodszego pokolenia.\nW jednym się z tobą zgodzę PiS był i jest głupi a PO skompromitowana. Dlatego tez na obu tych partiach postawił bym krzyżyk. Ale tak, żeby wyparowały z życia publicznego wraz ze swymi działaczami.\nTo jest nie możliwe na dzień dzisiejszy, bo na wymianę dostajemy od społeczeństwa bonus w postaci Kukiza i jego zabawnych kandydatów na posłów w osobie Liroya, a wcześniej Palikota. To tylko obrazuje, jakim jeszcze niedojrzałym społeczeństwem jesteśmy. Dlatego ludzie wybierają mniejsze zło w postaci PO lub PiS-u, są też tacy jak Ty, co nie "marnują" głosu na nikogo.\nPrzez chwilę zatrzymałam się dziś, spojrzałam na billboard w Gdyni a na nim rozgrywka między PO i Pis, jakby tylko oni się liczyli. Czy społeczeństwo opłaca tylko te dwie główne partie więc zaszczycają nas takimi reklamówkami.\nNapisany 01 wrzesień 2015 - 21:23\nNie, ale obecna scena polityczna Polski kręci się wokół tych dwóch partii. Po wyborach pierwsza z trzecią i czasem czwartą tworzy rząd, a druga i reszta, jak w ogóle jakaś jest, tworzy opozycję. Duży może więcej, a sprawiedliwie nie zawsze znaczy równo.\nJakby społeczeństwo miało wybór w tym ultimatum, to co by wybrało?\nmysmy juz dawno unie wybrali w referendum[nie wiem czy glosowalas w tym referendum, bo ja tak] i chcac czy nie chcac musimy sie jej podporzadkowac, wiec pole manewru nie jest duze-mozemy dyskutowa o liczbie uchodcow czy 10 czy 100 tysiecy bo i tak nas to nie minie, czesc na pewno nas szybko opusci ale reszta zostanie i to bedzie pierwszy test z naszej europejskosci. ja juz na poczatku lat 90 mialem w austrii do czynienia z turkami i bosniakami i nic zlego w nich nie widzialem,razem pracowalismy i byli w porzadku, wolalem ich nawet niz rodakow..\nNapisany 08 wrzesień 2015 - 08:33\nNapisany 14 wrzesień 2015 - 18:45\nNapisany 14 wrzesień 2015 - 21:15\ncienkie bolki - dudy i szydlo nie przebija, nie maja krakowskiej fantazji jak oni,, a tak w temacie co z obietnicami dudy-szlyszal ktos,cos, czy juz umarly smiercia polityczna i zostaly tylko po nich bidne i naiwne sieroty\nGorące 8126 Odpowiedzi


CCC liderem wzrostów! KGHM mocno w górę. Santander, Alior Bank i ING też rosną. Orange czerwoną wisienką | FXMAG INWESTOR\nCCC liderem wzrostów! KGHM mocno w górę. Santander, Alior Ba..\nWtorkową sesję na GPW indeks WIG20 zakończył mocnym wzrostem. Na koniec notowań wartość indeksu największych spółek wyniosła 1709,71 pkt, co stanowi wzrost o 3,95%.mWIG40 zyskał 1,79%, a sWIG80 1,27%. Indeks szerokiego rynku WIG zakończył dzień na mocnym plusie o 3,2%.\nWśród warszawskich blue chipów liderem wzrostów okazała się dzisiaj spółka obuwnicza CCC, zyskując 10,46%. Na koniec notowań za akcje CCC inwestorzy płacili 48,99 zł.\nSpółka odzieżowa LPP zakończyła dzień na solidnym plusie o 4,41%. Na zamknięciu cena akcji LPP wyniosła 6510 zł.\nSantander, Alior Bank i PKO BP mocno w górę\nNa dzisiejszej sesji mocno zyskiwały akcje banków. Największy polski bank PKO BP zakończył dzień wzrostem o 6,07%. Na koniec notowań za akcje PKO BP płacono 22,54 zł. Drugi największy bank Pekao zyskał 3,81%. Na zamknięciu cena akcji Pekao wyniosła 53,46 zł. Santander Bank Polska wyróżniał się wzrostem o 9,14%. Na koniec sesji za akcje banku inwestorzy płacili 166 zł. Alior Bank też zakończył sesję mocnym wzrostem, zyskując 9%. Na koniec notowań za akcje banku płacono 14,60 zł. mBank zyskał 1,09%. Na zamknięciu cena akcji banku wyniosła 186 zł.\nING zyskuje, Idea Bank i Getin po czerwonej stronie rynku\nWśród mniejszych banków wyróżniał się dzisiaj ING, którego kurs wzrósł o 8,28%. Bank Millennium też zakończył sesję na mocnym plusie, zyskując 6,46%. BNP Paribas zyskał 2,13%, a Bank Handlowy 2,07%. BOŚ zakończył sesję na plusie o 1,1%.\nCzerwonymi wisienkami okazały się dzisiaj Idea Bank i Getin Holding. Idea Bank zakończył dzień na minusie o 4,15%, a Getin Holding o 6,95%. Przed sesją Getin Holding opublikował wyniki finansowe za I kwartał 2020 r.\nCzytaj także: Getin Holding z wynikami finansowymi za I kwartał 2020 r. Sprzedaż zagranicznej spółki wpłynęła na wynik netto\n26 maja Getin Holding opublikował wyniki finansowe za 2020 r. Przychody okazały się wyższe niż przed rokiem. Grupa zakończyła jednak I kwartał stratą netto spowodowaną rozliczeniem sprzedaży zagranicznych aktywów. 26 maja przed sesją na GPW Getin Holding opublikował raport finansowy za I kwartał.. Czytaj\nKGHM ma się czym pochwalić\nKurs akcji KGHM wzrósł o 5,92%. Na koniec notowań za akcje spółki inwestorzy płacili 85,20 zł. KGHM dzisiaj przedstawił wstępne wyniki produkcyjne i sprzedażowe za kwiecień. W grupie KGHM sprzedaż miedzi w kwietniu wyniosła 55,7 tys. ton i była wyższa o 8% niż przed rokiem. Produkcja miedzi płatnej wyniosła 56,5 tys. ton, co stanowi spadek o 4% rok do roku. Produkcja srebra przez grupę KGHM w kwietniu wyniosła 125,2 tony, co stanowi spadek o 2% rok do roku. Sprzedaż srebra wyniosła 125,8 tony i była wyższa o 26% niż przed rokiem. Produkcja molibdenu pozostała na niezmienionym poziomie.\nJSW, Orlen i PGNiG na solidnym plusie\nJSW zakończyła dzisiejszą sesję na mocnym plusie. Na koniec notowań za akcje spółki płacono 14,30 zł, co stanowi wzrost o 4,99%.\nKurs akcji Orlenu wzrósł o 4,44%. Na zamknięciu cena akcji spółki paliwowej wyniosła 65,86 zł. Lotos zyskał 2,48%. Na koniec notowań akcje spółki kosztowały 60,34 zł.\nSpółka PGNiG zakończyła dzień na solidnym plusie o 3,07%. Na koniec notowań za akcje PGNiG inwestorzy płacili 3,96 zł.\nOrange i Play czerwonymi wisienkami, Cyfrowy Polsat po zielonej stronie rynku\nDzisiejsza sesja nie sprzyjała spółkom z branży telekomunikacyjnej. Kurs akcji Orange spadł o 1,56%. Na koniec notowań za akcje Orange inwestorzy płacili 6,325 zł. Play zakończył sesję na lekkim minusie o 0,6%. Na zamknięciu cena akcji spółki wyniosła 29,60 zł. Cyfrowy Polsat natomiast zakończył dzień po zielonej stronie rynku, zyskując 0,82%. Na koniec sesji za akcje spółki płacono 24,70 zł.\nPASSUS S.A.: Zawarcie umowy znaczącej (2021-08-05 10:47)


Lider z Krosna za mocny dla SKK\n2016-02-14 21:36:05 Artykuł czytany 551 razy\nWyjazdowe spotkanie z Miastem Szkła Krosno zakończyło się porażką koszykarzy SKK Siedlce. Podopieczni Teohara Mollova ulegli liderowi tabeli 85:59.\nW meczu 23. kolejki I ligi niespodzianki niestety nie było. Lider z Krosna ponownie okazał się lepszy od SKK Siedlce. Po pierwszej kwarcie, przegranej przez SKK 23;17 można było jeszcze mieć nadzieję na wyrównaną walkę. W kolejnych dziesięciu minutach krośnianie zagrali jednak już dużo skuteczniej i na przerwę schodzili prowadząc 46: 18. Po przerwie gospodarze zdołali jeszcze powiększyć przewagę i ostatecznie wygrali wysoko 85:59.\nW zespole z Krosna najskuteczniejszym graczem był Szymon Rduch, który zdobył 20 punktów. Najwięcej punktów dla SKK zdobyli natomiast: Filip Struski (16) i Rafał Rajewicz (14).


MŚ w snookerze. Dzień drugi\nWiadomości24 » Sport » Inne » MŚ w snookerze. Dzień drugi\nData dodania: 2011-04-18 09:34\nDrugi dzień mistrzostw świata obył się bez zaskakujących wyników. Wszyscy faworyci w przekonywujący sposób wygrali swoje mecze.\nPrzysłowiową kropkę nad i postawili Shaun Murphy i Alister Carter, którzy swoje pierwsze sesje wygrali z dużą przewagą. Murphy zademonstrował kapitalną formę i nie dał najmniejszych szans rywalowi, wygrywając 10-1 z Marcusem Campbellem. Zgłosił tym samym poważne aspiracje do walki o swój drugi w karierze tytuł mistrza świata. W drugiej rundzie przeciwnikiem Murphiego będzie zwycięzca pary Ronnie O'Sullivan - Dominic Dale. Ali Carter z kolei dał ugrać swojemu rywalowi zaledwie trzy partie i również w dobrym stylu pokonał Davea Harolda 10-3. W następnej rundzie zmierzy się ze zwycięzcą pary Graeme Dott-Mark King.\nW drugiej rundzie są już także Mark Williams oraz Jamie Cope. Williams dzięki znakomitej grze w wieczornej sesji spotkania, nie dał najmniejszych szans Ryanowi Dayowi i pokonał go 10-5. Potwierdził tym samym, że umieszczenie go w gronie faworytów do końcowego zwycięstwa było jak najbardziej słuszne. W kolejnej rundzie jego przeciwnikiem będzie Jamie Cope, który pokonał debiutanta Andrew Paggetta 10-7. Wbrew pozorom nie był to łatwy mecz dla Anglika, który grał dosyć przeciętnie i przy odrobinie szczęścia Paggett mógł pokusić się o sprawienie niespodzianki.\nPierwsze sesje swoich meczów rozpoczęli już także Stephen Hendry oraz Ding Junhui. Pierwszy z nich prowadzi z Joe Perrym 6-3. 7-krotny mistrz świata pokazał się z bardzo dobrej strony i zanotował na swoim koncie dwa breaki ponad 100-punktowe. W swojej karierze ma ich już sporo ponad 700. Ding Junhui z kolei nie dał najmniejszych szans swojemu przeciwnikowi Jaimiemu Burnettowi i po pierwszej sesji, prowadzi 8-1. Wynik meczu jest już więc praktycznie przesądzony.\nTagi: Murphy Williams Hendry Carter Cope mistrzostwa świata w snookerze


Cena papierosów w Szkocji, tytoń - CenyNaSwiecie.pl\nAktualna cena papierosów (tytoń) w Szkocji 2022 - Wielka Brytania\nIle kosztują papierosy w Szkocji?\nŚrednia cena papierosów * (paczka) w Szkocji wynosi 7.00 GBP (w przeliczeniu 38.45 PLN). Przelicznik przedstawia się następująco: 1 GBP (funt szterling) = 5.4934 PLN (2022-01-28) .\nJeśli uważasz, że koszt papierosów w Szkocji jest inny, poświęć trzy minuty i uzupełnij specjalny formularz. Pamiętaj, że dzieląc się swoją wiedzą, pomagasz innym internautom. Średnia cena powstała na podstawie poniższych danych:\n43.95 PLN 8.00 GBP Galashiels 2017-05-04 -\n35.71 PLN 6.50 GBP Perth 2014-06-04 -\n38.45 PLN 7.00 GBP Motherwell 2014-04-22 Kris\n41.20 PLN 7.50 GBP Montrose 2013-07-21 Agadka\n38.40 PLN 6.99 GBP Aberdeen 2013-07-20 Mariusz\n38.45 PLN 7.00 GBP więcej... 2013-06-06 -\nDyskusja na temat ceny papierosów w Szkocji\naktualnie cena papierosow najtanszych to okolo 8,5 funtow\nWypowiedz się na temat ceny papierosów w Szkocji


PE nie podjął decyzji o odwołaniu Czarneckiego\nDodano: 18 stycznia 2018, 11:40 7\nKonferencja Przewodniczących Parlamentu Europejskiego nie podjęła decyzji o odwołaniu wiceszefa Parlamentu europosła PiS Ryszarda Czarneckiego – informuje na Twitterze Polskie Radio. Jak czytamy, przewodniczący wrócą do tej kwestii na kolejnym posiedzeniu, na początku lutego.\nW czwartek 18 stycznia Konferencja Przewodniczących Parlamentu Europejskiego miała zdecydować o odwołaniu eurodeputowanego Prawa i Sprawiedliwości Ryszarda Czarneckiego z funkcji wiceprzewodniczącego Parlamentu Europejskiego. Wnioskowali o to szefowie czterech grup politycznych po wypowiedział Czarneckiego o Róży Thun.\nPolska Agencja Prasowa podała z kolei na Twitterze, że szef PE Antonio Tajani spotka się z wiceszefem Parlamentu Europejskiego Ryszardem Czarneckim oraz z posłanką Różą Thun. Decyzję tę miała podjąć Konferencja Przewodniczących Parlamentu Europejskiego.


Mikrosilniki Stomatologiczne Elektryczne. Dobra Cena - Profit SSM\nPrzychodniom medycznym oferujemy kompleksowe wsparcie w zakresie sprzętu stomatologicznego, którym jest między innymi silnik stomatologiczny. Będzie on niezbędnym wyposażeniem każdego gabinetu dentystycznego. Nasz sklep współpracuje z wieloma producentami, dzięki czemu naszym klientom możemy zagwarantować mikrosilniki stomatologiczne pochodzące od firm należących do światowych liderów w branży dentystycznej. Polecamy mikrosilniki stomatologiczne elektryczne i pneumatyczne NSK oraz Bien Air. Poza mikrosilnikami stomatologicznymi proponujemy też końcówki turbinowe, turbiny i kątnice.\nW ofercie mamy zarówno przyrządy pneumatyczne, jak również zaawansowane mikrosilniki stomatologiczne elektryczne. Znajdujące się w naszym sklepie mikrosilniki stomatologiczne różnią się między sobą parametrami, takimi jak maksymalna liczba obrotów. Dodatkowo wiele modeli mikrosilników stomatologicznych wyposażonych jest w podświetlenie LED, wewnętrzny system chłodzenia oraz możliwość sterylizacji w autoklawie.\nTosi mikrosilnik powietrzny Yusendent CX235 M-3A/F\nMikrosilnik pneumatyczny Being Rosa ze światłem i chłodzeniem wewnętrznym\nMikrosilnik Yusendent CX235 M3B, chłdzenie wewnętrzne


Park Ludowy im. W. Witosa czeka rewitalizacja. Co ma się zmienić? | Metropolia Bydgoska\nMetropolia BydgoskaBydgoszczInwestycjePark Ludowy im. W. Witosa czeka rewitalizacja. Co ma się zmienić?\nZadanie zrealizowane ma być w oparciu o środki Zintegrowanych Inwestycji Terytorialnych.\nNa zdjęciu: Jedna z alejek znajdujących się w parku Witosa.\nZachęta do wypoczynku i estetyczny wygląd przez cały rok – to główne założenia dotyczące tego, jaki ma być park Ludowy im. W. Witosa w Bydgoszczy. Już niedługo rozpoczną się prace nad koncepcją rewitalizacji tego miejsca.\nMiasto chce, by z tego terenu chętnie korzystali bydgoszczanie w różnym wieku. Oferta programowa ma być różnorodna i zapewniać atrakcyjny wypoczynek. Być może pojawią się nowe urządzenia zabawowe dla dzieci oraz siłownia zewnętrzna. Zaplanowana jest również ścieżka zdrowia oraz trasy biegowe. Możliwe, że w parku znajdzie się miejsce na wybieg dla psów. Zmodernizowana zostanie też górka saneczkowa, tak by mogła pełnić również inne funkcje w sezonie letnim.\nTen teren ma wyróżniać się spośród innych obiektów zieleni miejskiej w Śródmieściu. Projektanci zajmujący się tworzeniem koncepcji będą musieli zwrócić uwagę na wiele elementów. Przede wszystkim uwypuklone mają zostać wszelkie istniejące walory terenu od historycznych po przyrodnicze. Strefy wejściowe mają być zaaranżowane w sposób zachęcający do wejścia do parku.\nDokumentacja dotycząca rewitalizacji ma być gotowa do końca tego roku. Zadanie planowane jest do realizacji w oparciu o środki Zintegrowanych Inwestycji Terytorialnych. Przygotowywana jest również dokumentacja niezbędna do pozyskania środków na rewaloryzacje parków na Wzgórzu Dąbrowskiego oraz Wzgórzu Wolności z funduszy unijnych.\nPiknik Bydgoskich Organizacji Pozarządowych [ZDJĘCIA]


Ula Jaworska Nawiedzona Ula la: "Mądrzy rodzice" Margot Sunderland\nJestem w trakcie czytania książki Mądrzy Rodzice Margot Sunderland. Na jakimś blogu, ktoś polecił w odpowiedzi na wpis o metodzie Ferbera. Zainteresowanych odsyłam do zasobów internetu, bo ja chcę kilka słów na temat samej książki.\nNie lubię poradników, na pewnym etapie życia przerobiłam ich całkiem sporo, głównie o samorozwoju, asertywności i poszukiwaniu szczęścia (sic). Jednak skusiłam się na Mądrych rodziców, bo w końcu chcę dla swego Maleństwa jak najlepiej. Jak wszyscy, prawda? Jeszcze nie skończyłam czytać, myślę, że zrobię to etapami, bo pewne rozdziały jeszcze mnie nie dotyczą, np. dziecko nie idzie jeszcze do przedszkola.\nKsiążka przedstawia rozwój dziecka od strony neurologicznej, pokazuje i tłumaczy zachowanie i reakcje maluchów w sposób naukowy. Jest kilka zdań, które chciałabym tu przytoczyć.\nJeżeli z biegiem lat będziesz konsekwentnie uspokajać rozpaczające dziecko i potraktujesz poważnie każdy płacz, mózg dziecka może wykształcić wysoce efektywne systemy, co umożliwi dziecku radzenie sobie ze stresem, również w późniejszym życiu.\nGdy dziecko płacze długo i intensywnie, jego autonomiczny układ nerwowy daleki jest od równowagi. Pocieszanie dziecka pobudza nerw błędny, który należy do „spokojnej i zrelaksowanej” części układu nerwowego. Dziecko nie potrafi zrobić tego samo, musi zrobić to opiekun.\nCzas poświęcony na uspokajanie to inwestycja w przyszłość, reguluje bowiem systemy fizyczne i emocjonalne dziecka.\nGdy dziecko cierpi z powodu nieobecności rodzica, aktywizują się te same obszary mózgu, odpowiedzialne za ból fizyczny.\nIm więcej dotyku człowiek doświadcza w dzieciństwie, tym będzie spokojniejszy i mniej lękliwy w życiu dorosłym.\nDotykanie bazy przejawia się tym, że małe dziecko biegając radośnie, nagle siada na kolanach rodziców , opiera się na nich lub w inny sposób dotyka. To może trwać kilka sekund lub minut, po których dziecko na nowo zaczyna biegać. Nazywamy to „emocjonalnym doładowaniem się”. Proces ten służy stworzeniu chemicznej równowagi w mózgu. Jeżeli twoje dziecko tak się zachowuje, to potraktuj to jako komplement – jesteś dla niego źródłem naturalnych opioidów.\nA do tego garść myśli.\nNoszenie małych dzieci.\nStarsi często tłumaczą młodym rodzicom, że nie wolno przyzwyczajać dziecka do ciągłego noszenia, tzn. jak tylko zapłacze. Tłumaczą to, tym, że dziecko w ten sposób nimi manipuluje. W ujęciu neurologicznym jest to nie możliwe, bo dziecko nie ma zdolności jasnego myślenia, bo nie wytwarza się kwas glutaminowy w płatach czołowych.\nPłacz małych dzieci.\nJeśli nikt nie reagował na twój płacz w dzieciństwie, prawdopodobnie nie jesteś w stanie współodczuwać cierpienia własnego dziecka. To odnośnie tych wszystkich, którym nie przeszkadza płacz maleństwa w pobliżu. „Ich to nie rusza”.\nW książce są całe fragmenty poruszające temat wspólnego spania z dzieckiem. Generalnie książka głosi pogląd, ze jest to korzystne zachowanie z punktu widzenia neurologii. Najlepsze podejście ma moja siostra, która twierdzi, ze jak się karmi w nocy to, tak jest najwygodniej. Dodam, że jej dzieci po odstawieniu od piersi doskonale sobie radzą ze spaniem we własnych łóżeczkach. To taki argument dla tych, co twierdzą, że dzieci nie wolno przyzwyczajać, bo będą problemy. Siostry dzieci są wesołe, pogodne, widać, że czują się bezpiecznie i pewnie.\nMądrzy Rodzice to pozycja, która pozostawia wiele miejsca na własne przemyślenia dotyczące rodzicielskich ścieżek, a także na obserwację własnego potomka w celu ujrzenia sedna sprawy i opracowania najwłaściwszego działania.\nSpora część książki jeszcze przede mną,ale cieszę się, że jeśli nawet wcześniej o czymś nie czytałam, to moja intuicja mi to podpowiadała.\nMam nadzieję, że nikogo nie zanudziłam dziś na śmierć. Na koniec ostatnie dwie karteczki, efekt sobotniej pracy. Nadal bawię się formą sztalugi.\nSkąd ten pomysł na róż? Pojęcia nie mam... Chyba wiem dla kogo będzie za jakiś czas.\nNa niebieskiej brakuje napisu, to już też na konkretną okazję.\nAutor: Ula Jaworska BloomCraft o 14:15\ndżolina 3 lipca 2011 15:51\nZainteresowalas mnie ta ksiazka. Chyba powinni przeczytac ja wszyscy Ci,ktorzy maja tak wiele "madrych" rad i na ogol wszystkie sa sprzeczne z tym co robisz.... Bardzo ladnie podsumowalas,ze to intuicja podpowiada nam co jest najlepsze dla Naszego Dziecka- zgadzam sie z Toba calkowicie!!!!\nA karteczki piekne,jak zawsze :)\nAnonimowy 4 lipca 2011 08:01\nŻadna mniej lub bardziej mądra książka nie zastąpi zdrowego rozsądku. To ty znasz swoje dziecko najlepiej już wiesz co i kiedy chce. Wiedza książkowa jest ważna ale nie najważniejsza.\nUważam, że rozsądek, intuicja i obserwacja jest bezcenna.\nAnonimowy 5 lipca 2011 17:35\nmoze jakas domnie trafi....\nGołąbeczki z kapusty pekińskiej i indyka\nKolekcje dzieciństwa - konkurs\nTakie tam 3...


Automatyk - stanowisko z dobrymi perspektywami - mgiakcept.pl\nSporo naukowców od spraw polityki socjalnej twierdzi, że w Polsce brakuje fachowców z różnych fachów. Jest to efektem tego, że obecnie funkcjonuje zbyt wielka presja na posiadanie studiów wyższych. Szkoły zawodowe to melodia przyszłości. Młodzi Polacy zaliczają uczelnię, gdyż są przepychani na następne lata.\nMagisterium zmienia się w bezwartościowy kwitek, przyznany dzięki zaniżonym standardom i oszustwu. Można stwierdzić, że jest to fundamentalna determinanta znacznego bezrobocia wśród młodzieży. A jak by nie było nie każdy musi być socjologiem lub specjalistą od kreowania wizerunku, automatyka przemysłowa to także ciekawa dziedzina. Wyjściem z tej złej sytuacji musi być szeroko zakrojona kampania uświadamiająca, nakłaniająca młodzież do kształcenia się do zawodu. Należy przywrócić do życia szkoły zawodowe i zdecydowanie zaostrzyć warunki przyjęcia na studia państwowe, ponieważ obecnie przyjmuje się naprawdę byle kogo. Zobacz: solidne blokady bram.\nNa przekór temu, że rozwój techniki czyni, że człowiek ma coraz mniej obowiązków, automatyka przemysłowa wymaga fachowców, którzy będą umieli te maszyny produkować, zakładać i konserwować. Na rynku pracy konieczni są fachowcy, którzy znają się na montowaniu takich skomplikowanych automatów, jak czujniki ciśnienia.\nJeżeli opublikowany tu tekst jest dla Ciebie interesujący, to bez lęku zobacz także uwagi z witryny - one również są warte Twojego zainteresowania.\nDla zaciekawionych tematyką: .\nTak samo pracuje czujnik przepływu, montowany w wielu punktach, na przykład w domowym systemie cieplnym. Zwykły człowiek, który nie zdobył fachu w kwestii automatyki nie zdaje sobie sprawy, jak takie urządzenie działa i do czego w domu służy.\nO ile taka sytuacja w naszym kraju się nie zmieni, niebawem falowniki będą musieli reperować świeżo upieczeni socjolodzy albo, o zgrozo, filozofowie. Zapewni to sporą korzyść nielicznej garstce specjalistów, gdyż to pewne, że gdzie spory popyt, tam i ceny wyższe.\nŻeby zobaczyć na własne oczy, że robota w tej profesji jest do wzięcia, do wyszukiwarki należy wpisać sformułowanie „ i przejrzeć komunikaty na którejś z branżowych stron sieciowych.\nNa podstawie: http://www.e-automatyka.eu/


Jak podróżniczy lekkoduch zabezpiecza się finansowo na przyszłośćNadia vs. the World\nJak podróżniczy lekkoduch zabezpiecza się finansowo na przyszłość?\nBlog, Porady / Tags: fundusze inwestycyjne, pieniądze na przyszłość, zabezpieczenie finansowe na przyszłość\nByć może pamiętacie, że kilka miesięcy temu udzieliłam wywiadu dla Bankier.pl. Dziennikarka chciała się dowiedzieć na czym polega utrzymywanie się z bloga podróżniczego i jak wygląda życie po etacie.\nPotem zadała pytanie:\n„W jaki sposób utrzyma się pani na emeryturze? Czy zabezpiecza się pani finansowo na przyszłość?”\nEmerytura? Jaka emerytura? Ja, młoda, zdrowa, silna kobieta nie myślę o starości. Nie myślę o tym, że kiedyś będę słabsza i być może uzależniona od innych.\nWywiad został opublikowany w grudniu. Zbiegło się to z moim pisaniem celów i intencji na nowy rok. Przeczytałam kilka artykułów o finansach i puenta każdego z nich brzmiała mniej więcej tak: „Im wcześniej zainteresujesz się swoją finansową przyszłością, tym lepiej dla ciebie i twojej rodziny”.\nMinęły miesiące, a ja nic nie zrobiłam w tym kierunku. Odkąd utrzymuję się z bloga podpisuję umowy o dzieło, a taka forma umowy nie zabezpiecza mnie na emerytalną przyszłość. Jestem podróżniczym lekkoduchem, który żyje „tu i teraz” i rzadko zastanawia się, jak będzie wyglądać jego starość. Właściwie nigdy się nad tym nie zastanawia (oprócz wyobrażania sobie bujanego fotela, gromady wnuków i trzymającego za rękę męża o ciepłych oczach).\nPotem ktoś zadał mi pytanie: „gdzie widzisz się za 5 lat?”.\nChcę być szczęśliwa i spełniona we wszystkich dziedzinach życia (osobistej, duchowej, fizycznej, finansowej).\nZ moich ust nie padają żadne konkrety.\nGdybym zachorowała (tfu, tfu), nie mogła tworzyć, pisać, fotografować, nagrywać musiałabym się zdać na łaskę innych oraz garstkę oszczędności, która topnieje szybciej niż grenlandzkie lodowce.\nZatem jak nawet największy lekkoduch może zaplanować swoją finansową przyszłość?\nPo pierwsze, oszczędzanie.\nOdkąd skończyłam 18 lat wszystkie zarobione pieniądze przeznaczam na podróże. WSZYSTKIE. Nie mam działki, mieszkania, samochodu, (to znaczy mam w USA i od kilku miesięcy bezskutecznie próbuję go sprzedać), kablówki i anteny satelitarnej. Mój dobytek to plecak, kilka par butów, cztery gitary i dwa aparaty fotograficzne.\nGdy przygotowywałam się do podróży dookoła świata w mojej głowie widniał jasny cel: Zaoszczędzić 30 000 zł. Ostatecznie udało mi się odłożyć ponad 40 000. Co mi najbardziej pomogło? Zaoszczędzenie takiej kwoty udało się dzięki temu, że postanowiłam zbierać na KONKRETNY cel. Na coś, z czego będę się mogła później cieszyć. Coś, co będzie moją wspaniałą nagrodą. Wszystko zaczęło się od decyzji.\nPodobnie możemy podejść do budowania poduszki finansowej na starość (bądź czarną godzinę). Decydujemy jaką kwotę chcemy przeznaczać na ten cel i ustawiamy dyspozycję bankową, aby pieniądze co miesiąc trafiały na nasze subkonto lub konto oszczędnościowe w innym banku. Na początku będziemy się czuć nieswojo, gdy z konta zacznie wypływać kilkaset złotych, ale po jakimś czasie przestaniemy to zauważać.\nPo drugie, planowanie wydatków.\nOd początku roku zapisuję swoje wydatki w specjalnej aplikacji. Okazuje się, że najwięcej pieniędzy przeznaczam na jedzenie na mieście (nie tknęłam się gotowania odkąd wprowadziłam się do siostry po jej operacji, czyli mniej więcej od początku marca). Duże kwoty idą też na transport między miastami, czasem nieprzemyślany, bo spontaniczny. Bilety na samolot z Warszawy do Gdańska można dostać już za 21 zł, ale tylko wtedy, gdy zarezerwujesz je odpowiednio wcześniej (czasem wystarczy dwutygodniowe wyprzedzenie). Niestety mam w zwyczaju rezerwować wszystko z dnia na dzień. Noclegi, pociągi, autobusy.\nInaczej było w przypadku biletu do Australii. Zajęłam się tym kilka miesięcy temu, dzięki czemu już za parę dni lecę do Perth za 850 zł w jedną stronę (ciekawi mnie bardzo jak zagospodaruję 50 godzin w podróży).\nCzęsto nie zdajemy sobie sprawy ile pieniędzy codziennie ucieka nam z portfela na mało potrzebne rzeczy. Kawek, winek, zdrowych soczków, gazetek i książek kupowałam zdecydowanie za dużo. Zaczęłam więc nad tym pracować. Wróciłam do ulubionego „chcę czy potrzebuję?”.\nPo trzecie, dywersyfikuj i pomnażaj.\nGdy już nauczymy się wydawać i zaoszczędzimy jakąś sumę warto się zastanowić w jaki sposób możemy ją pomnożyć. Najlepiej, żeby pieniądze nie leżały bezczynnie na koncie tylko wypracowywały dla nas zysk. Możliwości jest kilka:\n– konto oszczędnościowe, czyli jeden z podstawowych produktów finansowych, który pozwala na gromadzenie odsetek. W przypadku konta oszczędnościowego mamy możliwość wpłacania i wypłacania pieniędzy w dowolnym czasie (niekiedy wypłaty mogą kosztować, dlatego warto to wcześniej sprawdzić). Wysokość odsetek raczej nie powala. Dla przykładu w lipcu 2016 roku przelałam na stare konto oszczędnościowe 1500 zł, bo wiedziałam, że w tym roku będę musiała zapłacić podatek za bilety za spotkania podróżnicze i nie chciałam mieć łatwego dostępu do tych pieniędzy. Do kwietnia 2017 roku zarobiłam na odsetkach 50 złotych J. Było przynajmniej na dobry obiad.\n– lokata, jeśli chcesz przechowywać gotówkę na niezaplanowane wydatki i wystarczą ci niewielkie odsetki. W tym przypadku nie możesz wpłacać i wypłacać pieniędzy w dowolnej chwili, a jeśli to zrobisz stracisz prawo do odsetek. Dlatego fajnym rozwiązaniem mogą być lokaty krótkoterminowe (choć jak wiadomo, im dłużej czekasz, tym więcej zarabiasz).\n– fundusze inwestycyjne, czyli dobre narzędzie do pomnażania środków. Na rynku istnieje wiele rodzajów funduszy – od akcyjnych, charakteryzujących się największym ryzykiem, przez fundusze obligacji, aż po fundusze gotówkowe – te z najmniejszym ryzykiem. Inwestorzy radzą, by korzystać z różnych możliwości inwestycyjnych, bo w ten sposób osiąga się najlepsze wyniki. Jednocześnie im większe ryzyko, tym większa stopa zwrotu. Plusem funduszy jest to, że inwestując w fundusze inwestycyjne powierzamy zarządzanie swoimi środkami wykfalifikowanym specjalistom, którzy na bieżąco podejmują decyzje o naszych papierach wartościowych.\nSłowo „dywersyfikuj” na dobre zagościło w moim słowniku odkąd zaczęłam utrzymywać się z bloga. Kiedyś moim głównym źródłem dochodu były współprace z markami. Dlatego, gdy przez jakiś czas nie dostawałam żadnych propozycji moja sytuacja finansowa znacznie się pogarszała. Ostatnio dodałam do strony kilka linków afiliacyjnych, podjęłam współprace fotograficzne z małymi firmami, robię portfolia produktów, fotografuję ludzi, udzielam płatnych prelekcji podróżniczych. Nie czekam już na oferty marzeń, a dbam o to, by dywersyfikować moje przychody. Inwestowanie w fundusze może być właśnie dodatkowym źródłem zarobków. Wkrótce chciałabym popracować nad pasywnym przychodem, by móc w 100% skupić się na mojej twórczości. I przestać martwić się co włożę do garnka, gdy zdrowie zacznie szwankować :).\nJeśli dobrze się na czymś znasz (języki obce, gitara, IT, media społecznościowe) spróbuj zacząć na tym zarabiać. Im więcej mamy źródeł przychodu, tym nasza sytuacja staje się bardziej bezpieczna i poprawia się nasz komfort. Z badań wynika, że dopiero co dwudziesty Polak oszczędza z myślą o emeryturze, a to nie świadczy dobrze o naszej roztropności.\nMam nadzieję, że po Australii będę nie tylko podróżować, a także (i chyba głównie) pracować. Mam też nadzieję, że przywiozę trochę oszczędności, które pomogą mi wydać książkę (mimo tego, że pisanie stanęło jakiś czas temu w miejscu i nie chce się ruszyć) i spełnić kilka kolejnych marzeń z mojej listy. A ta ciągle się powiększa, zmienia, ewoluuje. Rzeczy z pierwszych miejsc spadły na piąte, szóste. A na podium pojawiły się ZUPEŁNIE NOWE.\nA wy myślicie czasem o przyszłości? Zabezpieczacie się finansowo na starość?\nPartnerem postu jest firma inwestycyjna NNTF.


Łaźnia parowa - wyposażenie i materiały do budowy - Sklep SteamShop\nJęzyk strony: PL - EN | Waluta: PLN - EURO\nPS Mix Iriis\nMasz pytanie? Dzwoń 604 113 541\nMozaiki do łaźni parowej\nSzeroki wybór mozaiki szklanej bezpiecznej do zastosowania w łaźni parowej. Przeróżne wzory i kolory.\nGotowe kabiny łaźni parowych\nNowoczesny i prosty styl. Wykończone z największą starannością. Wybierz model, kolorystykę, oświetlenie, dodatki i stwórz łaźnię parową swoich marzeń.\nZapisz się aby otrzymać bezpłatny poradnik "Jak zbudować łaźnię parową?". Już wkrótce będzie dostępny!\nDrzwi do łaźni parowej Premium jasne matowe\nOdtwarzacz muzyki - elegancki i nowoczesny\nStrona główna Produkty Nagłośnienie\nCzas realizacji: 2-3 dni (w Polsce)\nCena wysyłki może się różnić w zależności\nod ilości zamawianego towaru\nUWAGA! Koszt oraz czas realizacji zamówienia za granicę jest ustalany indywidualnie po złożeniu zamówienia.\nOdtwarzacz muzyki - 1890 zł brutto\nnetto: 1536.59 zł wysyłka: 26 zł\nNowoczesny i banalnie prosty w obsłudze odtwarzacz do łaźni parowej. Jego parametry pozawjają na eleganckie wkomponowanie w otoczenie łaźni parowej. Po zamontowaniu widoczny mamy tylko płaski ekran dotykowy TFT z ramką. Kolorowy wyświetlacza wielkości 4,3" zapewnia wygodną i przyjemną obsługę urządzenia.\nWbudowana bateria pozwala na podtrzymanie zapisanych ustawień w przypadku braku zasilania.\n- wbudowany odtwarzacz mp3,\n- odtwarzanie z pamięci USB i microSD\n- łączność bloototh,\n- wbudowany tuner FM,\n- możliwośc zapisania do 99 stracji\n- wejście na subwoofer aktywny,\n- możliwośc automatycznego odtwarzania muzyki wg harmonogramu,\n- wyświetlanie daty, godziny, informacji na temat utworu odtwarzanego,\n- mozliwość połączenia z systemami inteligentcych domów,\n- mozliwośc podłączenia kilku odtwarzaczy (multiroom)\n- wbudowany wmacniacz klasy D 2x20 W\n- możliwa praca w sieci LAN,\n- współpraca z głośnikami o impedancji 8 ohm.\n- wielkośc wyświetlacza 95x53 mm\n- pasmo przenoszenia 20 - 20 000 Hz / 3 dB\n- max. pobór mocy 45 W\n- wymiary puszki ściennej 162 × 77 × 55 mm\n- wymiary panelu przedniego 172 × 86 mm\n- głębokość samego odtwarzacza 38 mm\n- całkowita głębokość 48 mm\nJeśli chodzi o sterowanie pracą odtwarzacza to może się ono odbywać poprzez ręczne wprowadzenie za pomoca dotykowego ekranu, poprzez podłączenie urządzenia do inteligentnego domu lub po podłączeniu odtwarzacza z siecią LAN (z WiFi) za pomocą tabletów i telefonów z systemem Android lub iOS po pobraniu i zainstalowaniu bezpłatnej aplikacji.\nProfesjonalne doradztwo, szybka i miła obsługa, sprawdzone urządzenia, czyste zasady współpracy - to wszystko sprawia, że u nas dokonasz bezpiecznego i świadomego zakupu.\nOd kilkunastu lat specjalizujemy się w wykonawstwie łaźni parowych. Dokonując u nas zakupów zyskujesz fachowe doradztwo i pomoc nie tylko w doborze materiałów do budowy łaźni, ale także i podczas samej budowy. Jeśli tego potrzebujesz poprowadzimy cię krok po kroku :)\nul. Lubelska 19, 10-406 Olsztyn\nTel. GSM: 604 113 541, 882 040 050\nSteamshoper © 2017 - Wszelkie prawa zastrzeżone


Cztery pożegnania - WKS WAWEL\ndzisiaj: 28, wczoraj: 127\nogółem: 602 846\nWspomniani zawodnicy od dłuższego czasu trenowali z LKS Czarnochowice a formalności transferowe zdawały przedłużać się w nieskończoność. Kwestią problematyczną była forma przenosin. Zawodnicy liczyli na wypożyczenia, dzięki którym mogliby w niedługiej przyszłości powrócić do klubu z Podchorążych, jednak Prezes Ludwig naciskał na transfery definitywne o czym poinformował w oficjalnym piśmie sugerując sporą pieniężną rekompensatę za takie rozwiązanie.\nNieoficjalnie mówi się, że za tą czwórkę LKS Czarnochowice zapłacił blisko 4 tysiące złotych (część ma zostać rozliczona w sprzęcie sportowym) a lwią część tego transferu stanowi ekwiwalent za wyszkolenie Kamila Kunowskiego. Poszczególni zawodnicy byli zawiedzeni jakimikolwiek żądaniami finansowymi ze strony Wawelu, gdyż pomijając dokładanie do funkcjonowania drużyny trzeba mieć na uwadze, że część z nich sama płaciła za swoje transfery do Wawelu jak w przypadku Rafała Bętkowskiego czy za przerejestrowanie z innego związku jak w przypadku Karola Klisia. Ostatecznie walczący o utrzymanie w A klasie klub z Czarnochowic wykazał się dużą determinacją w wzmocnieniu swojej drużyny i doszedł do porozumienia z zarządem klubu.\nRafał Bętkowski (defensywny pomocnik, stoper) oficjalnie potwierdzony jako zawodnik WKS Wawel został piątego kwietnia 2013 roku. Rozegrał przez ten czas w barwach Wojskowcyh 59 spotkań, które okrasił czterema trafieniami do siatki rywali. Trochę szkoda, że jest to transfer definitywny, gdyż liczyłem na wypożyczenie po którym będzie można wrócić do klubu, jeśli pewne rzeczy w końcu się wyprostują - mówi dla nas Rafał Bętkowski. No ale skoro nie dało się inaczej to trudno, zaczynamy coś nowego. Muszę przyznać, że te kilka lat w Wawelu było w zdecydowanej większości udane, mnóstwo fajnych ludzi i znajomości, które przetrwają. Miejmy nadzieję, że uda się obecnym władzom piłki nożnej uratować tą dyscyplinę - kończy Beny.\nKarol Kliś (środkowy pomocnik) zasilił barwy klubu z Podchorążych w tym samym okienku co "Beny". Nie był ulubieńcem trenera Wrony, natomiast w kolejnych sezonach to bardzo często od niego kolejni trenerzy zaczynali ustalanie składu. Zielono-biało-wrzosowe barwy przywdziewał 50 razy i zanotował 6 trafień. Karol bliski odejścia był już po spadku Wawelu z A klasy. Trener Cyniewski miał mu obiecać możliwość bezproblemowego odejścia po pół roku jeśli nic w Wawelu nie zmieni się na lepsze. Ostatecznie trener Cyniewski pożegnał się z Wojskowymi wcześniej niż Kliś i ten drugi został na lodzie. Temat był poruszany już milion razy i nie mam już ochoty do tego więcej wracać - mówi dla nas Karol Kliś. Kto ma wiedzieć ten wie, jak było, jak jest i jakie są perspektywy, nie ma sensu roztrząsać tego publicznie - mówi na zakońćzenie.\nKamil Kunowski (obrońca) to wychowanek PKS Jadwiga. Urodzony w 1997 roku zawodnik został ściągnięty do Wawelu przez Michała Petermana w 2011 roku. Występował w drużynach młodzieżowych pod okiem Petermana a później trenera Wejnera. W 2014 roku był bliski odejścia wraz z Wejnerem i większością kolegów do Tramwaju Kraków podczas rozsprzedaży wykonanej przez Prezesa Ludwiga, jednak ostatecznie dzięki namowom Mączyńskiego udało się go przekonać do pozostania w Wawelu i został włączony do pierwszej drużyny. Pomimo relatywnie młodego wieku rozegrał w ciągu dwóch sezonów 30 spotkań w barwach Wojskowych i strzelił w nich jedną bramkę. Jest pewne grono osób, które mają mi za złe moją decyzję ale nie dostrzegają tego, że byłem jedynym młodzieżowcem, który został w klubie i był z nim mimo wszystko od dłuższego czasu - komentuje dla nas Kamil Kunowski. Na moją decyzję wpływ miała głównie osoba trenera Burmera z którym bardzo chciałem współpracować. Ten transfer to mimo wszystko dla mnie możliwość dalszego rozwoju, gra w wyższej klasie rozgrywkowej i bez tych wszystkich problemów wokół piłki nożnej ze strony zarządu klubu. Wahałem się do ostatniej chwili bo tutaj jak do tej pory nauczyłem się wszystkiego, byłem tu kilka lat, liczyłem na wypożyczenie ale zarząd skutecznie zablokował taką możliwość. Pozostaje kibicem Wawelu i mam nadzieję jeszcze tu wrócić - kończy Kuna\nOstatnim zawodnikiem, który opuszcza Wawel jest Marcin Mączyński, którego od dłuższego czasu próbowano z klubu wykopać i ostatecznie władze klubu mogą ogłosić sukces. Przypomnijmy, że Mączyński był bliski odejścia już latem ale wtedy ówczesny Przewodniczący Zarządu Sekcji PN postawił zaporowy warunek dotyczący usunięcia z internetu naszego serwisu. Mączyński dołączył do Wawelu w trakcie trwania sezonu 2011/2012 za czasów rządów trenera Dwernickiego. Przez ten czas rozegrał dla Wawelu 69 spotkań w który strzelił 7 bramek. Liczby mogłyby być większe gdyby nie polityczne zamieszanie w 2014 roku i polityczne odsuwanie go od składu za czasów trenera Cyniewskiego. W międzyczasie podjął próbę ratowania Wawelu, która zakończyła się sukcesem. Był też przez pewien czas Przewodniczącym Zarządu Sekcji PN w wyborach, które nie zostały uznane przez Prezesa Ludwiga. Ludzie, którzy mnie znają wiedzą, że zakładałem iż Wawel będzie moim ostatnim klubem, tak mocno się do niego przywiązałem, że nawet nie brałem pod uwagę przenosin do innego zespołu, chociaż ofert w międzyczasie nie brakowało - mówi dla nas Mączyński. Prawdopodobnie nie zagram w Wawelu póki Prezesem jest Piotr Ludwig a wokół piłki kręci się Marek Gilarski. Pierwszy stanie na głowie by się tak nie stało i drugi zapewne też bo obecnie mści się za napisanie gorzkich słów prawdy w moim felietonie, ale sam również nie miałbym ochoty dzielić obiektów z ludźmi, którzy mnie oszukali. Pozostaję kibicem WKS'u, który mam nadzieję zmierza obecnie w dobrym kierunku, nasza strona będzie w dalszym ciągu aktywna a ja mimo wszystko mam nadzieję jeszcze kiedyś kopnąć piłkę przy Podchorążych i być może zakończyć tam swoją karierkę - mówi na zakończenie Szewa.\nWszystkim zawodnikom dziękujemy za pot wylany na meczach i treningach, za zaangażowanie w sprawy Wawelu, chociaż wiele razy nie było łatwo. Życzymy powodzenia w dalszej przygodzie z piłką. Do zobaczenia na boisku i na trybunach przy Podchorążych.


AVA Peptide Lift, krem formuła regenerująca, 50 ml - cena | Apteka Internetowa Gemini\nAVA Peptide Lift, krem formuła regenerująca, 50 ml\nAlternatywa dla botoksu, reduktor zmarszczek. Unikalny, wyjątkowo silnie regenerujący krem do twarzy i szyi dla każdego rodzaju cery dojrzałej. Odmładza skórę dzięki zastosowaniu hexapeptydu-8 Argireline, który skutecznie wygładza zmarszczki stanowiąc nieinwazyjną alternatywę dla botoksu. Przeciwzmarszczkowe właściwości kremu wzmocnione zostały poprzez dodanie oleju arganowego, witamy „E” i komórek macierzystych PhytoCellTec Argan, które pobudzając komórki macierzyste skóry, wzmacniając jej potencjał regeneracyjny. Efektem stosowania kremu jest wyraźnie odmłodzona, zregenerowana, jędrna, gładka skóra.


Anna Wyszkoni prezentuje nowy teledysk do utworu "Zanim to powiem"\nStrona główna Teledyski Anna Wyszkoni prezentuje nowy teledysk do utworu “Zanim to powiem”\nAnna Wyszkoni prezentuje nowy teledysk do utworu “Zanim to powiem”\nAnna Wyszkoni zaprezentowała nowy singiel pt. “Zanim to powiem”. To trzeci singiel promujący nowy album artystki pt. “Jestem tu nowa”. Poprzedni, “Nie chcę cie obchodzić” był przez kilkanaście tygodni jednym z najczęściej granych utworów w polskich stacjach radiowych.\nNa płycie Anna Wyszkoni zdecydowanie postawiła na facetów. Do współpracy w charakterze producentów zaprosiła Marcina Limka oraz gitarzystę, z którym współpracuje na co dzień, Marka Raduli, a wśród autorów kompozycji znaleźli się: Jan Borysewicz, Robert Gawliński, Piotr Cugowski, Tomasz Banaś oraz wspomniani Marek Raduli i Marcin Limek.\n36-letnia wokalistka wydała swoją najbardziej dojrzałą i emocjonalną płytę w karierze. Już sam tytuł krzyczy, że mamy do czynienia z nowym, dotąd nieodkrytym lądem.\n„Jestem tu nowa” to tytuł nieprzypadkowy, jak zresztą każde słowo wyśpiewane przez autorkę na tej płycie.\nRok 2016 był dla Niej przełomowy ze względu na poważne problemy zdrowotne, które Ją dotknęły. Jest silna i doświadczona, więc kiedy już się z nimi uporała, stworzyła najbardziej osobisty i poważny materiał ze wszystkich dotychczasowych.\n“Zanim to powiem” – to jedna z najbardziej dynamicznych piosenek na nowej płycie Ani, dlatego też powstał do niej bardzo mocny, energetyczny teledysk zrealizowany nocą i o świcie na ulicach i w mrocznych zakątkach Wrocławia.\n„Kręciliśmy ten teledysk w dość niecodziennych warunkach. Było mrocznie, intrygująco, a momentami nawet niebezpiecznie – tak o nowym teledysku mówi Anna Wyszkoni.\n“Nocny rajd ulicami miasta nie należy do moich codziennych i najbardziej ulubionych zajęć, ale przyznam, że ta piosenka wzbudza we mnie emocje, które pozwalają na więcej niż odrobinę szaleństwa. Nigdy wcześniej nie jechałam w pędzącym aucie wychylona do połowy przez okno i nikogo do tego nie namawiam” – wyznała artystka.\n“Zachęcam jednak do obejrzenia efektów naszej całonocnej pracy. Czułam się, jak na planie dobrego thrillera z mocnym wątkiem damsko-męskim.\nNajchętniej obejrzę ten teledysk… za dwadzieścia lat z wnukami. Tylko czy wtedy taki ‘kryminał’ będzie jeszcze na kimkolwiek robił wrażenie…?” – dodaje gwiazda.\n▶ Przeczytaj również: Natalia Nykiel i Jej niespokojne uderzenie\nCoraz więcej nam się chce\nCoraz więcej mamy w sobie\nZapominam, jak to jest\nGdy było nam nie po drodze\nW całym naszym zgiełku\nI natłoku myśli\nTy znowu pamiętasz\nBy czasem mi się przyśnić\nZanim zaplanuję świat\nNim stanie na głowie\nWytatuuj sobie moją twarz\nTo, co najważniejsze, to\nNie jest nam pisane już\nZnowu zawołałam cię\nZapomniałam się na dobre\nZnowu lecę głową w dół\nA ty w całym zgiełku\nZnów pamiętasz dziś\nŻe mimo zakrętów\nLubię, kiedy mi się śnisz\nNic o tobie nie wiem już\nNic nam nie jest dane tu\nOd nowa zaplanuję świat\nPostawię na głowie\nPozostawisz we mnie ślad\n(Zanim to powiem)\nO-o-o-o (zanim to powiem)\nO-o-o-o-o-o-o (zanim to powiem…)\nnowa piosenka Anny Wyszkoni


Gmina i ZLO zapewnią profesjonalną pomoc psychologiczną dzieciom i młodzieży: Miasto Jaworzno\n- Poradnia świadczy usługi psychoterapeutyczno-psychiatryczne, w zakresie ochrony zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży. Powstanie takiego miejsca stanowi jeden z głównych celów programu systemowej strategii profilaktyki i terapii w zakresie ochrony zdrowia psychicznego, opracowanego w odpowiedzi na przeprowadzoną na przełomie 2019-2020 diagnozę społeczną pt. "Zachowania ryzykowne wśród młodzieży szkolnej, w kontekście oddziaływań profilaktycznych, w środowisku lokalnym miasta Jaworzna", której wykonanie zlecił Urząd Miasta w Jaworznie - mówi Paweł Silbert, Prezydent Jaworzna - Od października do końca grudnia 2020 roku przeznaczyliśmy na ten cel ponad 92 tys. zł. Teraz przekazujemy kolejne środki, w wysokości 350 tys. zł., które pozwolą na realizację tego ważnego społecznie zadania.\n- Pierwsze 6 miesięcy funkcjonowania Poradni AZYMUT potwierdziło zarówno duże zapotrzebowanie najmłodszych mieszkańców Jaworzna na usługi w zakresie opieki psychologiczno-psychiatrycznej, jak i skuteczność pomocy świadczonej przez specjalistów Poradni - mówi Jacek Nowak, prezes Zespołu Lecznctwa Otwartego. - Proszę pamiętać, iż rodzice mogą zgłaszać swoje dzieci do Poradni Azymut bez uprzedniego skierowania. Dodatkowo, w poradni mogą też kontynuować terapię młodzi pacjenci, którzy opuścili szpital psychiatryczny i potrzebują dalszej psychoterapii.\n- Zgłaszane przez dziecko problemy są często objawami "choroby" całej jego rodziny. Dlatego też w Poradni AZYMUT dużą uwagę poświęca się pracy z rodzicami naszego małego pacjenta - mówi Monika Bryl, zastępca prezydenta Jaworzna. - Dzieje się to również przy współpracy z Poradnią Zdrowia Psychicznego dla Dorosłych, która mieści się w tym samej Przychodni Zespołu Lecznictwa Otwartego w Jaworznie, co Poradnia Psychologiczna dla Dzieci i Młodzieży Azymut.\nPoradnia prowadzona jest przez Zespół Lecznictwa Otwartego, który wziął udział w konkursie organizowanym przez gminę na wybór realizatorów zadania z zakresu zdrowia publicznego pn. "Zapewnienie dostępności porad psychologiczno-psychiatrycznych dla Mieszkańców Miasta Jaworzna w tym porad telefonicznych oraz indywidualnych". W 2021 roku Gmina dofinansuje zadania umową na kwotę 350 tys. zł.\n- Środki na realizację zadania pochodzą z Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych (GKRPA), której członkom należą się podziękowania za pełne zrozumienie problemu i wiele inicjatyw wspierających m.in. profilaktykę zdrowia psychicznego dzieci - mówi Łukasz Kolarczyk, pełnomocnik prezydenta ds. Przedsiębiorczości i Współpracy Społecznej. - Pacjenci poradni są pod stałą opieką lekarza psychiatry, który ściśle współpracuje z rodzinami młodych pacjentów, zespołem terapeutycznym poradni oraz uczestniczy w superwizjach klinicznych. Poradnia zlokalizowana jest w centrum miasta, umożliwia to m. in. samodzielne przybycie na sesje terapeutyczne niepełnoletnich pacjentów (oczywiście za zgodą rodziców). Ponadto, dzięki pracownikom ZLO, warunki lokalowe są tak przygotowane, by były w pełni przyjazne dzieciom i młodzieży, a pomieszczenia są wyposażone i dostosowane do potrzeb wszystkich pacjentów.\nPoradnia psychologiczna dla dzieci i młodzieży AZYMUTściśle współpracuje z Poradnią Zdrowia Psychicznego dla Dorosłych, która mieści się w tej samej lokalizacji, tj. ZLO Kościuszko w Jaworznie, co umożliwia bezpośrednią kontynuację psychoterapii i leczenia psychiatrycznego pacjentów, którzy ukończyli 18. rok życia. Co ważne, w poradni są prowadzone treningi umiejętności społecznych (TUS), zapewniające pomoc dzieciom i młodzieży z zaburzeniami rozwojowymi takimi jak np. zespół Aspergera, ADHD.


Prosimy o kontakt, chcemy pomóc\n13 maja 2017 17 maja 2017\nPamiętajcie – żadna rozmowa z lokatorem, wysłuchiwanie tragicznych historii czy chodzenie po zapuszczonych kamienicach nie wyczerpuje i nie zniechęca tak, jak 20 minut kontaktu z radnymi.\nNiedawno minął rok, odkąd przyszedłem do Lubelskiej Akcji Lokatorskiej.\nKażdą z poznanych na pierwszym spotkaniu osób kojarzyłem z jakichś wcześniejszych lubelskich sytuacji: demonstracji, dyskusji panelowych, wizyt w niezależnych centrach społecznych (Tektura, Cicha 4), inicjatyw rowerowych, akcji równościowych, publicystyki czy wypowiedzi dla lokalnej telewizji. Rekordzistą jest tu Michał, który (chcąc, niechcąc) został twarzą lubelskich ruchów miejskich i potrafi bronić trzech różnych spraw dziennie w rozmowach z trzema różnymi dziennikarzami plus jeszcze spotkania w ratuszu i codzienna praca.\nPani Józefa zalewa herbatę\nNaszą pierwsza wspólną sprawą była wizyta u pani Józefy, lokatorki kamienicy z ulicy Orlej w centrum. Budynek zaniedbany, klatka schodowa obskurna, mieszkanie na poddaszu 26 m2. Jest ciemno, toaleta znajduje się na półpiętrze. Kuchnię od pokoju mieszkalnego oddziela gruba kotara z koca, żeby nie uciekało ciepło pieca kaflowego, opalanego węglem. W telewizorze leci Cesarzowa Ki, ulubiony serial pani Józefy. Na stole obok leżą kryminały z biblioteki w Centrum Kultury. Pani Józefa bardzo dużo czyta, a w bibliotece często spotyka pracującego tam Bartka z Lubelskiej Akcji Lokatorskiej. Pani Józefa mieszka tu od 38 lat na podstawie przydziału. Niedawno jednak pojawił się nowy właściciel i zarządał wyższego o 100% czynszu. Opłata wzrosła z 297 do 556 złotych. Emerytura pani Józefy wynosi 1409 złotych. Wydatki ma spore, bo przeszła już dwa zawały i przyjmuje dużo leków. Pani Józefa zgłosiła się do LAL-u, gdy właściciel powiedział, że chce wyremontować elewację oraz dach, w związku z czym musi się ona przenieść do lokalu w piwnicy. Było jasne, że to podstęp mający na celu opróżnienie mieszkania. Kilka lokali na niższych piętrach zostało już opróżnionych i przystosowanych pod wynajem studentom. W zamian za wyprowadzkę zaproponowano jej 15 tysięcy złotych. Pani Józefa jest dosyć porywcza i nie przebiera w słowach, opowiadając o wizytach ekipy remontowej, która raz na jakiś czas przychodzi oglądać klatkę schodową i poddasze, oraz o własnych wizytach w Urzędzie Miasta i u prezydenta Żuka. Jest to bardzo zaradna osoba, która starannie gromadzi dokumentację i broni swojej sprawy w Zakładzie Nieruchomości Komunalnych i Wydziale Mieszkaniowym. Problem w tym, że instytucje publiczne umywają ręce.\nRok po mojej pierwszej wizycie u pani Józefy właściciel zarządał od miasta odszkodowania za lokatorów, którzy nie chcą się wyprowadzić, a mają zasądzone prawo do mieszkania socjalnego. Rocznie z tytułu takich odszkodowań w ręce kamieniczników trafia z budżetu miasta około 400 tysięcy złotych.\nKiedy w gazecie pojawia się informacja o planowanej sprzedaży trzech nieruchomości komunalnych, razem z Michałem i Bartkiem jedziemy zobaczyć te działki i porozmawiać z mieszkańcami.\nPierwszy adres to dwa baraki na rogatkach Lublina przy trasie wylotowej na Nałęczów. Teren sąsiaduje ze sprzedaną niedawno zajezdnią trolejbusową, w miejscu której powstają górujące już nad barakami biurowce. Deweloperzy mają obietnicę prezydenta, że dawna zajezdnia zostanie włączona do Specjalnej Strefy Ekonomicznej, żeby nie musieli płacić podatku od nieruchomości (nie przeszkadza fakt, że strefa znajduje się po drugiej stronie miasta). W okolicy budują się już kolejne apartamentowce, więc działka, na której stoją baraki mocno zyskała na wartości. Z daleka witają nas szczekaniem dwa, zamknięte w kojcu owczarki niemieckie. Baraki są częściowo ocieplone. Fragmenty ze starymi oknami i elewacją to lokale socjalne o obniżonym standardzie. Po jednej stronie działki znajduje się studnia, a po drugiej murowany kibel. W lokalach nie ma łazienek. Co chwila ktoś niesie wiadro wody ze studni do domu albo wynosi pomyje do kibla. Jedna z mieszkanek ze łzami w oczach mówi, żebyśmy wyobrazili sobie, jak wygląda tu załatwianie potrzeb, kiedy ściśnie mróz.\nKolejny adres to ulica Łęczyńska – między dzielnicą Tatary a Starymi Bronowicami. To bodaj najbardziej zdegradowany, poprzemysłowy teren w Lublinie. Przed 1989 rokiem miejsce to miało być w całości zrównane z ziemią ze względu na zły stan kamienic i zanieczyszczenie z pobliskich zakładów azbestowych. Po transformacji porzucono jednak te plany i od 27 lat mało kto poza mieszkańcami zapuszcza się w te okryte złą sławą zakątki.\nBudynek jest przedwojenny, z jednym piętrem. Wygląda trochę jak dwór. Wchodzimy na podwórze a następnie w pierwsze z brzegu drzwi i po schodach na górę. Tam znowu otwiera nam lokatorka (to bardzo charakterystyczne, że w naszych interwencjach rzadko mamy do czynienia z mężczyznami. To kobiety najczęściej się do nas zgłaszają i kobiety podejmują z nami rozmowę gdy chodzi o utrzymanie lokalu). Lokatorzy nie zostali poinformowani o możliwej sprzedaży ich domu, ale nikt nie panikuje. Wydaje się, że mieszkańcy zaniedbanych kamienic komunalnych oswojeni są z niepewnością własnej sytuacji lokalowej. Towarzyszy im ona zazwyczaj od kilkunastu lat, młodszym przez całe życie. Pukamy jeszcze do dwóch mieszkań, ale nikt nie otwiera. Budynek zamieszkuje dziesięć rodzin i trudno zlokalizować drzwi do poszczególnych lokali, bo przy pomocy gipsowych płyt i meblościanek poprzerabiano korytarze tak, by każdy miał osobne wejście i mógł maksymalnie odgrodzić się od sąsiadów.\nObjazd zajął nam cztery godziny. Następnego dnia ma obradować Komisja Gospodarki Komunalnej. Pojadę tam z Bartkiem, żeby zapytać o szczegóły dotyczące planowanej sprzedaży, bo miasto odmówiło mediom komentarza w tej sprawie.\nŁaski: Co dalej z reprywatyzacją?\nMała salka, pełno ludzi, na stole ciastka, truskawki. W komisji jest ośmiu radnych, skarbnik, dyrektor wydziału spraw mieszkaniowych, dyrektorzy innych wydziałów i zarządów. Bartek zadaje pytanie dyrektorowi ZNK Henrykowi Łackowi. Dowiadujemy się, że o planowanej sprzedaży nic jeszcze formalnie nie wiadomo.\nW kuluarach o sprawę i nasze stanowisko pyta dziennikarz Radia Lublin oraz poznajemy pana Józefa – przewodniczącego Rady Dzielnicy Tatary, weterana lokatorskich bojów w ratuszu i nieocenionego sprzymierzeńca w późniejszych zmaganiach z Urzędem Miasta.\nCztery miesiące później, załatwiając sprawę w Urzędzie Miasta, Kinga zauważa na jednym z pięter makietę zagospodarowania terenu z modelem nowego budynku w miejscu baraków przy Nałęczowskiej. Kiedy pytamy o to w urzędzie,odpowiedź po raz kolejny jest wymijająca.\nW maju zorganizowaliśmy I Dni Lokatorskie. Zaprosiliśmy aktywistów z Poznania (Wielkopolskie Stowarzyszenie Lokatorów) i Warszawy (Warszawskie Stowarzyszenie Lokatorów i kolektyw Syrena). Za program odpowiedzialna jest Jaga. Rozpoczynamy manifestacją. Kamil przykleił nakaz eksmisji na drzwiach ratusza, a na schodach rozłożyliśmy czerwony dywan z wypisanymi na nim prawami lokatorskimi tak, by radni deptali je, wychodząc z pracy. W demonstracji wzięło udział około 50 osób. Pani Józefa wystąpiła w imieniu lokatorów, kilkoro osób przeczytało relacje lubelskich bezdomnych, które zebraliśmy parę dni wcześniej z Sylwią. Były akcje artystyczne, seria dyskusji oraz wykładów i śniadanie prasowe. W sumie trzy dni intensywnej pracy i nauki dzięki, którym udało nam się po raz kolejny zwrócić uwagę mediów na problem i wzmocnić jako grupa. Spotykamy się średnio raz na dwa tygodnie u Igi i Bartka, u Kingi albo u Sylwii lub rzadziej w małych knajpach. Skład nie jest regularny, ale razem jest nas 10 osób. Z założenia jesteśmy grupą nieformalną, czego nie są w stanie pojąć urzędnicy, z którymi się kontaktujemy – nazywają nas stowarzyszeniem albo „trudnym partnerem społecznym”.\nEksmisja nie rozwiązuje problemów\nDostajemy mail od radnej dzielnicy Kośminek, do którego załączony jest artykuł z lokalnej gazety. Dotyczy on działalności przewodniczącego rady, członka PiS, Mariusza K., który kupił niedawno kamienicę na Starych Bronowicach. Zamieszkujących budynek lokatorów wezwał do opuszczenia go w ciągu 10 godzin przez wzgląd na zagrażający życiu stan techniczny lub podpisanie nowej umowy z czynszem wysokości 1500 złotych. Zagroził także roszczeniem odszkodowawczym za bezumowne zajmowanie lokalu sięgającym 10 lat wstecz. Znamy adres kamienicy, więc jeszcze przed radą na którą nas zaproszono, postanawiamy porozmawiać z lokatorami.\nStare Bronowice mają głównie niską zabudowę złożoną ze starych parterowych domków przemieszanych z trzypiętrowymi kamienicami. Elewacje budynków są w opłakanym stanie, podobnie chodniki i nawierzchnia ulic. Nasz adres to Skibińska 5. Określenie kamienica jest trochę na wyrost w przypadku tego mizernego, jednopiętrowego budynku. Front wraz z przyległym chodnikiem ogrodzone są barierką, do której przypinamy rowery. Na chodniku leży gruz osypujący się z okna na pierwszym piętrze. Pukamy do pierwszych z brzegu drzwi. Otwiera pani Teresa. Chętnie z nami porozmawia, ale teraz idzie na pocztę, więc musimy zaczekać pół godziny. Wtedy przyjdzie też druga lokatorka, Danuta. Ostatecznie siadamy wszyscy na podwórku na tyłach domu. Jest nieprzyjemnie, bo ze zruinowanych komórek śmierdzi odchodami. Panie przynoszą ze sobą dokumenty. Najpierw opowiada Danuta zajmująca lokal na piętrze. Oczy od razu nabiegają jej łzami.\nOkazuje się że Mariusz K. jest znany w okolicy od dawna. Pięć lat temu kupił budynek przylegający Skibińskiej 5, pozbył się lokatorów (nękając pozwami, podwyższając czynsz, wywieszając na korytarzach imienne listy domniemanych dłużników), wyremontował budynek i wynajmuje lokale. Właścicielem Skibińskiej 5 jest dopiero od miesiąca, ale mieszkańcu już czują się zmęczeni i zastraszeni jego działalnością. Danuta mówi, że mieszka tu prawie całe życie, o dzielnicy mówi się różne rzeczy, ale ona dopiero teraz zaczęła się bać wychodzić z domu. Już trzy razy spotkała Mariusza K. Zatrzymywał samochód, groził eksmisją lub proponował, że jeśli zaraz wsiądzie do auta i pojedzie z nim do notariusza zrzec się lokalu to obniży jej dług do 50 tysięcy. K. żąda od Danuty 405 tysięcy złotych. Kobieta pracuje na zmywaku w szpitalnej stołówce. Zarabia 1500 złotych na rękę.\nTeresa mieszka na parterze. Wprowadziła się w 1979 roku w oparciu o ustną umowę z zarządcą budynku, ubogim krawcem, który żył z szycia sutann dla księży. Regularnie opłacała czynsz, a zarządca wystawiał na wszystko pokwitowania. Zmarł w 1995 roku i wtedy pojawiła się córka jednej z właścicielek. Mieszkała tu siedem miesięcy, pobierała opłaty. Później wyprowadziła się, przestała przychodzić, więc mieszkańcy chodzili do niej do pracy i tam przekazywali pieniądze, nie otrzymując żadnego potwierdzenia wpłat lub odręcznie spisane na skrawkach papieru kwitki. Rok temu z okna na piętrze osypał się tynk o mały włos nie raniąc przechodzącej matki z dzieckiem. Straż miejska ustawiła barierkę, a domniemana właścicielka zapadła się pod ziemię. Wtedy pojawił się Mariusz K. Przypuszczalnie dowiedział się od właścicielki, że lokatorzy nie mają kwitów za czynsz. Gdy miesiąc później pojechaliśmy do sądu zobaczyć akt notarialny, okazało się że udziały w kamienicy miało kilka osób, a Mariusz K. zapłacił im w sumie 60 tysięcy złotych. Pani Teresa dostała wezwanie do zapłaty 162 tysięcy złotych. W jednej z pierwszych rozmów z dziennikarzami K. powiedział wprost, że roszczenia wobec lokatorów mają mu spłacić zaciągnięte kredyty.\nRadny K. od początku wydaje nam się aroganckim i bezwzględnym człowiekiem. Wiemy, że musimy być bardzo ostrożni. O naszej rozmowie z mieszkankami K. dowiaduje się jeszcze tego samego dnia od kogoś z sąsiadującej kamienicy. Nazajutrz lokatorzy dostają kolejne pisma z groźbą egzekucji długów. Najwrażliwszym punktem naszego czyściciela kamienic wydaje się jego działalność publiczna więc umawiamy się, że zainterweniujemy na radzie dzielnicy Kośminek.\nW międzyczasie mamy zaplanowaną wizytę w ratuszu i spotkanie z wiceprezydentem Lublina Arturem Szymczykiem. Jest nas czwórka, a po stronie miasta wiceprezydent, sekretarz oraz dyrektor i wicedyrektorka Zakładu Nieruchomości Komunalnych. Dyrektor mówi, że tegoroczne eksmisje już postępują, a on nie może nie kierować kolejnych wniosków do sadu, bo taki ma obowiązek. Wiceprezydent deklaruje chęć dalszej współpracy z nami i prosi o kontakt za miesiąc w celu umówienia kolejnego spotkania i porozmawiania o programie oddłużeniowym.\nJakieś 10 minut po wyjściu zajmuje nam zdanie sobie sprawy, że mamy pierwszy poważny sukces. Uwaliliśmy pomysł masowych eksmisji. Wychodziliśmy to, wypracowaliśmy i udało się, a urzędnicy tak bardzo kręcili, żeby nie przyznać tego wprost, że sami nieomal to przeoczyliśmy. Dzwonimy do gazet.\nBernadetta i Karol\nNa początku września kontaktuje się z nami Bernadetta z ulicy Peowiaków w ścisłym centrum Lublina. Spotykamy się w bezgotówkowej kawiarni Miłość na Kowalskiej 7. Bernadetta to młoda, energiczna blondynka. Dwa tygodnie wcześniej wyszła z domu do lekarza ze swoim 11-miesięcznym dzieckiem. Gdy wróciła po godzinie, zamki w drzwiach były rozwiercone, a wszystkie meble zostały wystawione na podwórze. Do mieszkania włamał się właściciel kamienicy, a towarzyszący mu robotnicy wynieśli dobytek. Bernadetta wezwała policję. Przyjechał właściciel i tłumaczył, że nie posiada ona żadnego tytułu prawnego do mieszkania i ma się wynieść do schroniska. Policjanci skłonili robotników do ponownego wniesienia mebli, ale odmówili wszczęcia sprawy o włamanie. Tydzień później sytuacja się powtórzyła z tym, że oprócz wyrzucenia mebli, w mieszkaniu skuto tynk, zerwano podłogi i sufit oraz odłączono wszystkie media.\nUmowę na lokal posiadał ojciec partnera Bernadetty. Przydział dostał w 1971 roku, gdy kamienica była własnością komunalną. Teść, agresywny alkoholik, zmarł w maju 2016 roku i nie zdążył przenieść praw najmu. Zanim to się stało, po jednej z awantur z ojcem do więzienia trafił Karol, partner Bernadetty. Bronił jej przed pijanym ojcem i wezwał polic,ję ale gdy na miejsce przyjechał patrol, doszło do awantury i to Karol trafił za kraty, oskarżony o napaść na funkcjonariuszkę. Karol i dziecko mieli meldunek w mieszkaniu, Bernadetta nie.\nTrzy lata temu kamienicę sprywatyzowano. Właściciel stopniowo pozbywał się lokatorów, oferując im jednorazowo 15 tysięcy złotych. Ojciec Karola podpisał zgodę na takie rozwiązanie (spisaną długopisem na kartce wyrwanej z zeszytu), ale zmarł, zanim doszło do transakcji. Właściciel zgłosił się do Bernadetty wkrótce po tym, żądając opuszczenia lokalu. Znał dobrze sytuację jej i jej partnera. Zanim włamał się do lokalu, Bernadetta schodziła z dzieckiem na ręku wszelkie urzędy i instytucje pomocowe. Nikt nie zaoferował jej pomocy. Karol, z więzienia wysyła pisma do urzędników i walczy o mieszkanie. Wychodzi w grudniu. Bernadetta zamieszkała kątem u koleżanki, ale Karol prosto z zakładu karnego trafi na ulicę.\nSprawa szczególnie angażuje Kingę, która zorganizuje zbiórkę podpisów pod petycją do prezydenta miasta oraz będzie w kolejnych miesiącach walczyć razem z Bernadettą o przywrócenie posiadania, stosowne opinie Inspekcji Budowlanej, pozwy wobec właściciela i uwagę mediów. 4 miesiące później, mimo licznych wizyt w ratuszu, publikacji dziennikarskich i walki prawnej, nie udaje się zmienić sytuacji. Partner Bernadetty jest już na wolności, a jedynym sposobem na podtrzymanie jakichkolwiek praw do lokalu jest fizyczne przebywanie w nim. Próbujemy pomóc w stworzeniu tam warunków, ale to niemożliwe: nie ma sufitu, każdy krok wzbija tuman kurzu, jest zimno. Mimo wszystko Karol decyduje się tam nocować.\nPolitycy, co zrobiliście, żeby losu Jolanty Brzeskiej nie podzieliła kolejna emerytka?\nTymczasem mieszkańcy ze Skibińskiej 5 dostają pozwy. Rozprawa odbędzie się 29 września w Świdniku pod Lublinem. Nasz prawnik będzie się przygotowywał zdalnie, a naszym zadaniem jest przeprowadzenie kampanii medialnej i maksymalne nagłośnienie sprawy. Musi się to odbyć przy pełnej współpracy i świadomości Danuty, Barbary i Teresy. Stwierdzamy, że najsłabszym punktem naszego Czyściciela Kamienic jest jego przynależność do Prawa i Sprawiedliwości i sprawowana funkcja publiczna. W komunikatach prasowych będziemy podkreślać właśnie te okoliczności licząc na to, że własne środowisko zdyscyplinuje radnego lub chociaż się od niego odwróci co powinno osłabić jego stanowisko. W tym samym czasie nagłośniona zostaje afera reprywatyzacyjna w Warszawie. Odpowiedź dziennikarzy przechodzi nasze najśmielsze oczekiwania i w ciągu niespełna dwóch tygodni rozmawiamy z wszystkimi lokalnymi mediami i ogólnopolskimi telewizjami.\nDzień przed rozprawą spotykamy się z lokatorkami w mieszkaniu Bartka i Igi. Piotrek zapewnia, że pozew jest fatalnie napisany i wszystko będzie dobrze. Dostajemy dobrą wiadomość od jednego z dziennikarzy: Rzecznik Praw Obywatelskich oddeleguje do sądu swojego obserwatora. Możemy też liczyć na obecność mediów.\nNazajutrz spotykamy się na Starych Bronowicach. Jest sporo nerwów. W drodze do sądu, ściśnięci w autach segregujemy i spinamy w pośpiechu kserowane dokumenty. Na miejscu czekają już wozy transmisyjne, co dodaje otuchy lokatorom. Dopiero teraz poznajemy rodzinę z pierwszego piętra. Mariusz K. wystosował również pozew wobec 10-letniego, mieszkającego tam, dziecka. Powód spóźnia się na rozprawę od samego początku irytując sędzinę. Przychodzi sam. To tłumaczy fatalnie napisany pozew i w tym momencie wiemy już, że jest dużo słabszy niż myśleliśmy. Po 10 minutach Mariusz K. stwierdza, że przeszkadzają mu kamery, źle się czuje i opuszcza salę, ale po chwili wraca. Sędzina oddala jego wniosek o wykluczenie jawności rozprawy. Radny nie jest w stanie określić numeracji ani powierzchni lokali, z których chce eksmitować lokatorów. Na bieżąco określa żądane stawki czynszu. Lokatorzy przedstawiają swoją sytuację majątkową. Głos zabiera pełnomocniczka z Urzędu Miasta stwierdzając, że lokatorów obowiązują dotychczasowe umowy najmu i nie ma przesłanek do ich wypowiedzenia. Sędzina odracza sprawę, dając Mariuszowi K. czas na uzupełnienie pozwu o numerację lokali, ale nikt nie ma chyba wątpliwości, że wszystko zmierza w korzystnym dla nas kierunku. K. ucieka korytarzem przed mediami rzucając tylko przez ramię, że podtrzymuje roszczenia odszkodowawcze.\nDopiero po trzeciej rozprawie w styczniu 2017 roku sąd oddalił pozew Mariusza K. uzasadniając, że „jawnie działa wbrew zasadom współżycia społecznego”. W międzyczasie usunięto go również ze stanowiska przewodniczącego rady dzielnicy Kośminek. Sukces!\nBlok pana Stanisława\nNowy rok zaczynamy sprawą mieszkania spółdzielczego na Czubach (dzielnica Lublina). Idę tam z Kingą. Osiedle to klasyczna „wielka płyta”. Kinga mieszka tuż obok. Lokator, który się do nas zgłosił mieszka tam od 1990 roku, razem z żoną, nastoletnim synem i córką. W salonie stoi jeszcze choinka, na ścianach święte obrazki, wystrój tak klasycznie polski jak tylko można sobie wyobrazić.\nNa stole leżą trzy grube teczki z dokumentacją do których dobiera się młody kot.W latach 2004 do 2009 mieli kłopoty finansowe i zadłużyli się nie płacąc czynszu. Dostali wówczas wyrok eksmisyjny ale udało się dojść do ugody ze spółdzielnią i w kolejnych latach spłacili zaległość bez asysty komorniczej. Utracili niestety członkostwo w spółdzielni i tym samym tytuł prawny do lokalu. Niedawno zaczęli starać się o przywrócenie członkostwa. Najpierw nikt im nie odpowiadał a w końcu dostali wezwanie do zapłaty 32 tysięcy złotych z tytułu zaległych odsetek. Z historii wpłat pana Sławomira wynika, że zaległość została spłacona z nadpłatą ale pracownicy spółdzielni nie chcą ani zaakceptować tych wyliczeń ani przeanalizować powtórnie dokumentów. Wgląd w ich teczkę w spółdzielni może mieć tylko jej członek.\nRodzina mówi wprost, że nikomu nie zależy na załatwieniu prostej w gruncie rzeczy sprawy, bo eksmisje są bardzo korzystne dla osób, które w pierwszej kolejności dowiadują się o zadłużonych lokalach – można je później odkupić od spółdzielni w bardzo atrakcyjnych cenach. Teoretycznie wiadomość o wystawieniu lokalu spółdzielczego na sprzedaż musi zostać podana do publicznej wiadomości, ale jak twierdzą lokatorzy, załatwia się to wzmianką w „Gazecie Działkowca”, a tak naprawdę kupiec jest już dogadany. Przypuszczają, że na ich mieszkanie też już ktoś dybie. Największym problemem jest wyliczenie rzeczywistej kwoty zadłużenia. Zarząd spółdzielni podaje inne kwoty w listach do lokatorów, inne w bezpośrednich rozmowach w biurze, a na jeszcze inne powołuje się w sprawach kierowanych do sądu i komornika. Dlatego za każdym razem, kiedy pan Sławomir był przekonany, że spłacił wszystko i załatwił sprawę, zawsze zostawała jakaś suma, od której były naliczane kolejne odsetki uniemożliwiające formalne odzyskanie tytułu prawnego do lokalu. Ostatnio lokator dostał wezwanie od komornika, w którym kwota odsetek podzielona została na trzy różne części i każda z nich funkcjonuje jako oddzielna sprawa. To wprowadza duże zamieszanie i multiplikuje ewentualne koszty sądowe. Sławomir i jego rodzina mają już za sobą sześć postępowań komorniczych. Osobiście nie potrafię sobie wyobrazić jednego dnia życia z takim obciążeniem, a co dopiero spędzenia kilku czy kilkunastu lat bez widoków na rozwiązanie sytuacji.\nHotel robotniczy na osiedlu Nałkowskich\nRazem z Michałem i Kingą jedziemy na osiedle Nałkowskich. O rozmowę poprosili nas lokatorzy trzech mieszkań z bloków przy ulicy Nałkowskich i Samsonowicza. Ich mieszkania mają wkrótce zostać zlicytowane. Okoliczne budynki to dawne mieszkania zakładowe pracowników zakładów produkcji maszyn rolniczych Agromet. Budowano je z kaucji i składek potrącanych z pensji i premii. Małżeństwo u którego gościmy (oboje na emeryturze) mieszka tu od 1979 roku. W 1994 roku budynki Agrometu wraz z kaucjami przejęła w zarządzanie nieistniejąca już spółdzielnia mieszkaniowa Horyzont, której kierownictwo w przeszłości związane było z Agrometem. W 1999 roku mieszkańcy spółdzielni dostali trzy tygodnie na wykupienie mieszkań. Sześć rodzin nie zdążyło. Twierdzą, że zostali oszukani, bo według ustawy na wykupienie lokali powinni mieć trzy miesiące. Wkrótce dowiedzieli się, że prezes wziął pod zastaw ich mieszkań pożyczkę na 200 tysięcy złotych. Długu nie spłacił i ich mieszkania oraz znajdujący się na terenie osiedla hotel robotniczy zamieszkały przez 60 rodzin przeszedł w posiadanie spółki dwóch znanych lubelskich biznesmenów.\nNowi właściciele drastycznie podnieśli czynsz oraz zarządali opłaty odtworzeniowej. Lokatorzy postanowili nie płacić i zaczęło powstawać zadłużenie za które kilkukrotnie pozywani byli o eksmisje. W tym czasie opłacali czynsz po dotychczasowych stawkach i bronili się sami występując do sądu o unieważnienie aktów notarialnych. Właściciele nie wnosili opłat do spółdzielni a pod zastaw nieruchomości zaciągnięto kolejne pożyczki. Względem spółdzielni zadłużenie sięgnęło 40 tysięcy złotych i jej zarząd występuje do sądu o zlicytowanie mieszkań.\nRozmawiamy z pięciorgiem osób po sześćdziesiątce. Ich walka trwa już 17 lat. Szybko zauważyli, że nie stać ich na adwokatów, którzy i tak byli bezskuteczni, więc sami potrafią z pamięci recytować numery uchwał i ustaw odnoszących się do ich sytuacji i sprawnie operują żargonem prawniczym – są ekspertami prawa lokatorskiego. W pokoju obok oglądam szafę pełną akt i dokumentów. O swoich problemach rozmawiali kolejno z Millerem, Lepperem, Kwaśniewskim, Lechem Kaczyńskim, a ostatnio nawet z Kukizem. Pisali pisma do Kuchcińskiego, Szydło, Ziobry i Dudy. Do Komorowskiego, Czumy i do CBA, byli w programie Ewy Jaworowicz – wszystko na nic. W międzyczasie okazało się, że problem nie dotyczy tylko ich, ale jest ogólnopolski i wymaga regulacji za pomocą ustawy, nad którą obecnie pracuje podobno posłanka Gabriela Masłowska. Chodzi o to, żeby długami dyrektorów spółdzielni, które przejmowały mieszkania zakładowe, oraz kontrolą obrotu nimi zajęła się prokuratura, a sami mieszkańcy mogli spokojnie pozostać w lokalach.\nNaszym rozmówcom najbardziej jest wstyd, gdy mijają sąsiadów, którzy chcąc nie chcąc opłacają im rachunki za wodę i wywóz śmieci. Rozumieją ich pretensje, ale właścicielowi mieszkań nie mogą dawać pieniędzy, bo nie wiadomo co się z nimi stanie. Starali się o założenie oficjalnego depozytu na rzecz spółdzielni, ale sąd odmówił.\nTymczasem właściciele wystawili wspomniany hotel robotniczy na sprzedaż. Budynek jest potwornie zaniedbany. Wyprowadziła się już połowa zamieszkujących tu osób. Pozostali męczą się w fatalnych warunkach. Hotel można kupić za 4 miliony złotych. Kosztował 200 tysięcy.\nPierwsza licytacja mieszkań miała odbyć się miesiąc temu. Mieszkańcy poszli do sądu i na korytarzu przedstawili swoją sytuację potencjalnym nabywcom. Wszyscy zrezygnowali. Umawiamy się, że na kolejną pójdziemy razem i spróbujemy zrobić to samo.\nMiesiąc później spotykamy się wszyscy przed salą rozpraw. Kolejno podchodzimy do czekających tam osób i uświadamiamy im, że chcą kupić sobie 17-sto letni bagaż kłopotów. Robi się nerwowo gdy włącza się przedstawicielka spółdzielni. Próbuje przekonać kupców, że lokatorów bardzo łatwo będzie eksmitować. Wystawione są trzy mieszkania, na sali zjawia się trzech potencjalnych nabywców. Dwa lokale zlicytowane zostają po cenie wyjściowej. Trzeci kupiec rezygnuje. Nowi właściciele będą teraz musieli dogadać się z lokatorami, ale przecież nikt nie kupuje mieszkania pod wynajem, żeby nie czerpać z niego zysków, czeka nas więc próba podniesienia czynszu do stawki rynkowej, opór lokatorów i dalsze zmagania w sądach. Osoby, które kupiły te mieszkania, to niedoświadczeni i naiwni, młodzi ludzie, skuszeni niską ceną. Nie zdają sobie sprawy, jakiego nakładu sił i środków wymagać będzie uregulowanie statusu tych mieszkań.\nTymczasem Mariusz K. odczekał miesiąc po wyroku sądu i ponownie zaatakował. Pani Danuta (ta która opuściła dom dobrowolnie) dostała nagle wezwanie do zapłaty 15 tysięcy złotych za dewastację lokalu. Termin płatności: 3 dni. W uzasadnieniu między innymi szkoda polegająca na zerwaniu tapet, które Danuta sama parę lat wcześniej nakleiła, a których K. nigdy nie widział na oczy. Gość dostał to, co chciał. Lokatorka poszła mu na rękę, bo nie miała sił na konfrontację. W rozmowie nie jest wstanie powiedzieć dwóch słów, nie zachłystując się własnymi łzami. Któregoś styczniowego ranka mój telefon dzwoni o 8.00. Przedstawia mi się lubelska radna Prawa i Sprawiedliwości, z którą dzień wcześniej rozmawialiśmy w sprawie propozycji programu oddłużeniowego dla miasta. Radna jest na spacerze z psami i chciała mi opowiedzieć o swojej dotychczasowej działalności społecznej i zaangażowaniu w problemy mieszkańców. Następnie chciała mi powiedzieć, że nie podoba jej się medialna nagonka, jaką zorganizowaliśmy na jej partyjnego i prywatnego kolegę Mariusza K. i żebyśmy przestali to robić, bo to schorowany człowiek, a jego interesy to jego osobista sprawa.\nDziś 6. rocznica zabójstwa Jolanty Brzeskiej [rozmowa]\nRocznica zabójstwa Jolanty Brzeskiej [rozmowa z Ciszewskim i Nowakiem]\nPoza wizytami w domach lokatorów, interwencjami w urzędach, sądach i u komorników, zebraniami w mieszkaniach i kawiarniach, stale pracujemy na mailach. Jeszcze jesienią 2015 roku LAL przedstawił urzędnikom pierwszą propozycję restrukturyzacji zadłużenia mieszkańców lokali komunalnych. Wcześniej nikt w Urzędzie Miasta nie miał czasu pochylić się nad kwestią długu, który w 2016 roku wynosił już 192 miliony złotych. 192 miliony. Kwota ta rosła dotychczas w tempie 10 milionów rocznie, choć liczba dłużników spadała. W dziale windykacji ZNK pracuje 7 osób i wszystko jest super. W maju 2016 roku ZNK niespodziewanie przedstawia swój program. Zakłada on anulowanie 70% długu jeśli pozostała część zostanie spłacona w ciągu 9 miesięcy od podpisania porozumienia, a w międzyczasie nie powstanie nowa zaległość, czyli czynsz będzie płacony na bieżąco. Ewentualnie w drugim wariancie, anulowanie 50%, jeśli reszta zostanie spłacona w ciągu 4 lat.\nDla nas kluczowy jest brak jakiejkolwiek możliwości całkowitego umorzenia długu, ale problemów jest znacznie więcej. Z naszych doświadczeń wynika, że sytuacja poszczególnych dłużników zazwyczaj diametralnie się różni. Zakres długów rozciąga się od kilkuset złotych do nawet miliona. Sa to ludzie w różnym wieku, sytuacji rodzinnej i o różnych możliwościach finansowych, tymczasem wszystkich próbuje się sprowadzić do dwóch wariantów.\nNajpierw umawiamy spotkanie z radnymi PiS. Program ma być poddany pod głosowanie za tydzień, a radni mówią wprost, że nie mają pojęcia, czego dotyczy i jaka jest skala problemu. Okazuje się, że PiS jest przychylny każdej propozycji, która kwestionuje sprawność obecnej administracji. Następnego dnia idziemy na spotkanie z PO. Dla nas ważna jest skuteczność. Program ma być opiniowany przez trzy komisje: Budżetowo-Ekonomiczną, Rodziny i Gospodarki Komunalnej. Będziemy musieli wybrać się na każdą z nich. Żadna rozmowa z lokatorem, wysłuchiwanie tragicznych historii czy chodzenie po zapuszczonych kamienicach nie wyczerpuje i nie zniechęca tak, jak 20 minut kontaktu z radnymi.\nOdnosimy nieoczekiwany sukces. Wszystkie trzy komisje przegłosowują zdjęcie projektu programu z Rady Miasta. Wyartykułowana zostaje również potrzeba szczególnego przyjrzenia się problemowi zadłużenia i wkrótce dowiadujemy się o zwołaniu specjalnego, wspólnego posiedzenia trzech komisji, na które zostaniemy zresztą zaproszeni jako partner społeczny.\nTelewizja Polska robi interwencyjny program na żywo z naszym udziałem, a każde z nas ma za zadanie przejrzeć programy lokatorskie, które wdrożono w innych miastach Polski. Musimy być przygotowani na pytania o rozwiązania problemów, analizujemy więc znalezione w internecie dokumenty. Ciekawostka z Choszczna w zachodniopomorskim: dług można odpracować tam, między innymi pomagając przy załadunku i rozładunku samochodu podczas czynności eksmisyjnych.\nKomisje spotkają się w Trybunale Koronnym. Tym samym budynku, w którym w XVII wieku diabeł pozostawił wypalony w stole odcisk dłoni sprzeciwiając się wyrokom skorumpowanych, lubelskich sędziów. Niezależnie od stronnictwa, dominuje temat „cwaniaków”: cwaniaków, o których „wszyscy wiemy”, cwaniaków „sam znam taki przypadek”, tych, którzy nauczyli się żyć z pomocy i śmieją się nam w twarz, planując wakacje na Teneryfie. Mowa jest wprost o wysiedlaniu do kontenerów, organizacji komisji wywiadującej sąsiadów dłużników bo „kto lepiej niż sąsiad wie czyje są te trzy samochody pod oknem dłużnika” albo „przecież wystarczy, że się otworzy drzwi i widać, że jak stoi telewizor płaski, to biedy nie ma”. Przewodniczący parokrotnie powtarza swój żart, z którego jest szczególnie zadowolony, że dzisiaj wieczorem, po obradach wszyscy wrócimy do domu pracować na 500+. Gdzieś pośród tych bzdur wybrzmiewają też nasze argumenty. Obrady trwają już jakieś dwie godziny. Wyluzowani radni zbierają się do kończenia sesji, kiedy głos zabiera Kinga. Mówi, że naszym zdaniem faktycznie powinni zrealizować wszystkie swoje fantastyczne pomysły: jak najszybciej przyjąć byle jaki program, usprawnić eksmisje, ustawić kontenery, powołać kontrole i śledztwa. Zrobiło się paskudnie cicho, zanim wszyscy załapali, że Kinga gorzko ironizuje. Dlaczego nikomu nie zależy na rozwiązaniu problemu? Kilka lat temu obecny dyrektor ZNK chciał sprywatyzować własną instytucję. Jako majątek na start, firma miała otrzymać nieruchomości użytkowe. Plan był taki, żeby te nieruchomości sprzedawać, a z pozyskanych środków i kredytów remontować dawne mieszkania komunalne (pozbywając się „jakoś” mieszkańców), podwyższać ich standard i potem wynajmować po cenach rynkowych. Pomysł ten upadł po zdecydowanych protestach niektórych radnych i działaczy lokatorskich, m.in. pana Józefa.\nKim są zatem ci „cwaniacy”, co śmieją nam się w twarz? Przynajmniej częściową odpowiedź znaleźliśmy na lubelskiej ulicy Chopina, ulicy w centrum, którą upodobali sobie szczególnie lubelscy adwokaci, radcy i komornicy. W niemal każdym budynku mieści się tu kancelaria. Zadzwonił do nas jeden z mieszkańców tej ulicy, jedziemy w składzie ja, Michał i Bartek. Drzwi otwiera nam pan Tomasz. Przeciskamy się przez przedpokój w 3/4 zastawiony starymi książkami i pismami. Żona pana Tomasza trzyma ujadającego jamnika. Przechodzimy do ciemnego, dusznego pokoju, w którym od razu rzuca się w oczy ogromna kolekcja płyt winylowych i masa gramofonów, sprzętu hi-fi i głośników z lat 90. Przy stole siedzi drugi Tomasz. Okazuje się, że jest to kolega lokatora, który zadzwonił do nas w jego imieniu. Właściwy Tomasz cierpi na silną depresję i od ponad roku nie opuszcza mieszkania.\nSprawa przedstawia się następująco: mieszkanie po wojnie dostała z przydziału matka pana Tomasza, Wanda. Była szanowaną lubelską adwokatką. Jeszcze w latach 70. razem z sąsiadami odszukała spadkobierczynie kamienicy, chcąc upewnić się co do statusu prawnego lokali. Odnalezione kobiety, siostry, nie miały pojęcia o posiadanej nieruchomości i nigdy nie miały zamiaru przeprowadzać postępowania spadkowego, co potwierdziły listownie. W 1985 roku odbyła się niespodziewanie sprawa o zajęcie nieruchomości przez zasiedzenie, którą miasto Lublin szybko przegrało z pełnomocnikiem spadkobierczyń. W aktach pojawia się dokument o postępowaniu spadkowym, które jak twierdziły spadkobierczynie, nigdy nie miało miejsca. Miasto reprezentowała bardzo dzisiaj znana lubelska mecenaska. Odwołania od wyroku nie złożono. W 2004 roku kamienicę nabywa spółka E.-M., złożona z prominentnego adwokata i wspomnianej mecenaski. Oboje są gwiazdami lubelskiej palestry, stale występującymi w telewizji w roli ekspertów. E. był nawet sędzią Trybunału Stanu. Oboje są również znajomymi matki pana Tomasza. Wzrósł czynsz, pozostali sąsiedzi zaczęli się wyprowadzać. Pani Wanda nie godziła się na podwyżki, w związku z czym naliczono jej ponad 7 i pół tysiąca złotych długu. O postępowaniu E. pani Wanda informowała listownie Lubelską Radę Adwokacką, prosząc o interwencję. W odpowiedzi dostała 2 tysiące złotych na spłatę części długu. Po śmierci matki w 2009 roku pan Tomasz dostał wypowiedzenie najmu. Mieszkali wówczas we czwórkę z żoną i dwoma synami. Odmówili opuszczenia lokalu. Czynsz wynosi obecnie 1400 złotych, przestali płacić rok temu. Zasądzona została eksmisja. Pan Tomasz leczy się psychiatrycznie od 1970 roku. Raz na jakiś czas przestaje cokolwiek ogarniać i wszystkie problemy spadają na jego żonę. Umawiamy się, że za 2 dni pójdziemy wspólnie do sądu, żebym mógł sfotografować akta sprawy. Niestety kontakt się urywa. Pan Tomasz nie odbiera telefonu ani nie odpisuje na wiadomości, w mieszkaniu nikt nie odbiera domofonu. Przechodząc wieczorem ulicą Chopina zawsze patrzę w odpowiednie okno i z całą pewnością rodzina wciąż tam mieszka. Nie mogę opędzić się od myśli, że trudno mi sobie wyobrazić, co stanie się z taką masą nagromadzonych w domu rzeczy, jeśli dojdzie do eksmisji.\nZdjęcia Jakub Szafrański\nZapraszamy 13–14 maja na organizowane przez Lubelską Akcję Lokatorską II Dni Lokatorskie