Część II (South Annapurna Base Camp trekking czyli wyprawa do Sanktuarium Annapurny) – Podróże małe i duże – LIBERTAS.PL\nCałą noc solidnie padało. Rano deszcz jeszcze bardziej się nasilił. Jesteśmy już kilka godzin na nogach, opóźniamy jednak wymarsz, czekając aż pogoda trochę się nad nami ulituje. Zajadamy się chlebem Gurungów1 (100 rupii, tzn. 4 PLN) i z balkonu naszego Hotelu Sherpa przyglądamy się jak Ghandruk coraz szczelniej otula pierzyna chmur.\nGhandruk to jedna z największych w okolicy wiosek, ważny węzeł komunikacyjny, a co za tym idzie, bardzo popularne wśród turystów, pasterzy i tragarzy miejsce odpoczynku. Można stąd wyruszyć w jedną z czterech stron: na północ do Chhomrong i Bazy Annapurny, na południe, odwracając naszą wczorajszą trasę, do Birethanti i Pokhary, na zachód do Tadapani i Ghorepani, na wschód do Landruk. W literaturze trudno doszukać się jakichkolwiek informacji określających wielkość powierzchni lub liczbę mieszkańców Ghandruk. Pewnym jest tylko to, że należy on do największych w rejonie Annapurny osad Gurungów – twardych, ale i bardzo przyjaznych nepalskich górali. Gurungowie, zamieszkujący przede wszystkim środkowy i centralny Nepal, są w olbrzymiej większości wyznawcami buddyzmu. Mimo, że na co dzień zajmują się przede wszystkim hodowlą zwierząt, pasterstwem oraz rolnictwem – uprawą ryżu, prosa, ziemniaków i warzyw – na świecie kojarzeni są głównie jako niezwykle bitni żołnierze. Formowane w dużej mierze właśnie z Gurungów, podlegające Koronie Brytyjskiej oddziały Gurków, znane są chyba każdemu, kto chociaż odrobinę interesuje się historią wojen i współczesną wojskowością. Słynące ze swego poświęcenia, doskonale wyszkolone jednostki do dziś służą na frontach całego świata. To z kolei ma bezpośredni wpływ na życie takich właśnie wiosek jak Ghandruk – pokaźne żołnierskie emerytury i żołd pozwalają wielu tutejszym rodzinom dostatnio żyć, a także wyraźnie rozpędzają miejscową gospodarkę.\nDo Ghandruk przyczłapaliśmy wczoraj popołudniu z Nayapul. Ten rozpoczynający nasz trekking do Południowej Bazy Annapurny (Annapurna Base Camp, A.B.C.)2 odcinek nie był w żadnym fragmencie wymagający technicznie, co nie znaczy, że jego pokonanie nie przysporzyło nam jakichkolwiek trudności. Szlak nie osiągnął jeszcze dużej wysokości, ciągle więc mocno dawał się nam we znaki upał. Pewnie tego pożałujemy, ale całkowicie przepoceni, zamarzyliśmy przez chwilę o kilkustopniowym ochłodzeniu. Podczas marszu nieprzywykłe jeszcze do noszenia całego ekwipunku plecy troszeczkę się skarżyły. Podobnie zresztą jak nogi, które na ciągnących się pośród wąskich tarasów pól ryżowych stromych schodach, musiały wziąć na siebie cały wysiłek. Minęliśmy po drodze Birethanti – sporą osadę, ostatnią, do której w tym rejonie można dostać się inaczej niż piechotą, oraz kilka maleńkich wiosek – Chimrong, Syauli Bazar, Kimche. Pokonanie całego odcinka, którego początek i koniec dzieliło prawie tysiąc metrów wysokości, zajęło nam około 6 godzin.\nNa szlaku nie spotkaliśmy zbyt wielu osób. Kilku turystów, paru miejscowych rolników, nielicznych tragarzy, gromadkę dzieciaków próbujących wyciągnąć od nas some sweets oraz dwóch kilkunastoletnich pasterzy, chętnych po bardzo promocyjnej cenie odsprzedać nam the best nepalish hashish . Ludzi na tyle mało, by móc w spokoju napawać się pięknem tutejszej przyrody i wystarczająco dużo, by w razie wątpliwości zapytać kogoś o drogę. Ważnym odkryciem był również fakt, że baza noclegowa jest naprawdę gęsta i co kilka kilometrów znajdują się przygotowane pod nocleg dla turystów skromne, ale całkiem przytulne obiekty. Ucieszyliśmy się bardzo, bo być może nawet przy zapowiadanym załamaniu pogody, będziemy mogli małymi kroczkami zbliżać się do zamierzonego celu.\nWybiła jedenasta. Niebo nad Ghandruk rozjaśniło się a deszcz wyraźnie zelżał. W lekkiej mżawce wyruszamy na drugi odcinek trekkingu. Naszym dzisiejszym celem jest Chhomrong. Według literatury, na pokonanie tego kilkunastokilometrowego odcinka trzeba zaplanować około pięciu godzin. Uwzględniając więc późną porę startu, a nawet ewentualne dłuższe przerwy podczas marszu, i tak powinniśmy spokojnie zdążyć przed zmrokiem.\nWędrówka od początku nie należy do najprzyjemniejszych. Na zmianę mży albo pada, w dodatku jest duszno i parno. Mocno eksploatowany na stromych stopniach, obciążony sporym bagażem organizm z trudem radzi sobie z odprowadzaniem ciepła. Zadania nie ułatwia mu szczelne opakowanie z przeciwdeszczowej odzieży. Przy tak intensywnym wysiłku w gorącym i wilgotnym klimacie nawet najlepsze membrany nie są w stanie w stu procentach wywiązać się ze swojej roli. Po kilkudziesięciu minutach nasze kurtki są przesiąknięte wodą z obu stron. Od zewnątrz nieustannie moczy je deszcz, od środka wylewający się z nas litrami pot. Najłatwiej byłoby się po prostu rozebrać, tyle, że ten i tak raczej mało racjonalny pomysł, zupełnie niemożliwym czyni jeden mały szczegół. Deszczowa pogoda wyjątkowo sprzyja aktywności pewnych małych żyjątek – na zalesionych fragmentach szlaku pojawiają się pijawki. Te niewielkie, rozsmakowane w krwi „robale” wykorzystują każdy moment, by niezauważenie wpełznąć pod ubranie i wgryźć się w nawet najmniejszy, nieroztropnie niezabezpieczony fragment ciała. Szybko czepia się nas kilka sztuk i radzimy sobie z tym faktem raczej średnio. Oczywiście znamy sposoby postępowania w takich sytuacjach3, ale, wierzcie bądź nie, nie da się stojąc w strugach deszczu, patrząc jak coś ssie twoją krew, spokojnie rozpakowywać plecaka. Ostatecznie, w lekkiej panice, nerwowym odruchem zrywamy z siebie wszystkich darmozjadów. Niestety, z każdej pozostawionej przez przyssawki ranki puszcza się spora strużka krwi. Rozglądamy się za względnie suchym miejscem i kawałkami plastra staramy się załatać ufajdane na czerwono łydki.\nPrzekraczamy maleńką wieś Khumrong i rozpoczynamy długie kilkukilometrowe zejście do leżącego na dnie doliny Kimrong. W gęstym rododendronowym lesie pijawki przypuszczają zmasowany atak. Są wszędzie. Po kilka na każdym kamieniu. By uniknąć kolejnych z nimi spotkań puszczamy się przed siebie w sprinterskim tempie. Nie mija nawet pół godziny, kiedy przez prowizoryczny most rozpięty nad oszalałą w tym deszczowym dniu rzeką Kyumnu Khola, wkraczamy do Kimrong. Jeszcze chyba nigdy nie pokonaliśmy podobnego odcinka tak szybko. Jesteśmy delikatnie przemoczeni i zziębnięci. Zresztą nie tylko my. W jadalni prymitywnego guesthouse’u, w oczekiwaniu na poprawę pogody razem z nami tłoczy się międzynarodowe towarzystwo: Niemcy, Francuzi, Hindusi, Izraelczycy i kilku nepalskich tragarzy. Wszyscy popijają imbirową herbatę i prezentują sobie nawzajem ślady po pijawkach.\nNa poprawę pogody bezowocnie czekamy ponad sześć kwadransów. Cały zapas czasu, który zyskaliśmy dzięki szaleńczemu tempu w pierwszej części dnia, właśnie się wyczerpał. Popołudnie coraz bardziej dojrzewa, do zmroku pozostało już tylko dwie i pół godziny. Trzeba podjąć decyzję: ruszamy do Chhomrong, czy nocujemy w Kimrong? Mimo, że kuszą nas zaścielone białą pościelą łóżka tutejszych hoteli, decydujemy się jednak zignorować pogodę i wrócić na szlak. Jak się okazało, wybór był właściwy, bo po kilkunastu minutach deszcz wyraźnie słabnie. Wykorzystujemy ten moment w stu procentach. Podkręcamy tempo, pokonujemy kilkusetmetrowe wzniesienie i szczęśliwie docieramy do Chhomrong.\nO położonych w górach nepalskich wioskach można powiedzieć wiele, ale na pewno nie to, że są przesadnie estetyczne. Gdyby nie otaczające je monumentalne szczyty i bujna przyroda, trudno byłoby przypisać im jakiś specjalny urok. Człowiekowi, który nigdy nie widział ich na własne oczy niezwykle trudno je sobie właściwie wyobrazić. By stało się to możliwe trzeba całkowicie porzucić obraz wszystkich widywanych dotychczas w swoich rodzinnych stronach ludzkich osiedli i odstąpić na chwilę od zachodniego myślenia o zasadach przestrzennego planowania. W tutejszych wioskach nie ma ulic, skrzyżowań, chodników ani nawet głównego placu. Są tylko zbudowane z tysięcy skalnych schodów, przylepione do stromych zboczy wąskie ścieżki, kluczące wokół niskiej, bardzo surowej architektury wykorzystującej na ochronę przed kaprysami pogody każdy dostępny materiał: cegłę, kamienie i głazy, drewno, słomę oraz sporą ilość falistej blachy. Jednym z takich właśnie miejsc jest położony na wysokości 2150 m n.p.m. Chhomrong.\nChhomrong to, obok Ghandruk, druga najważniejsza w okolicy wieś Gurungów, a zarazem ostatni punkt na szlaku do Bazy Annapurny, w którym na strudzonych turystów oczekuje coś więcej niż tylko dach nad głową i ciepły prowiant. W tej zamieszkałej przez kilka tysięcy osób osadzie, opadającej z samego szczytu wzgórza aż do płynącej kilkaset metrów niżej rzeki, oprócz pokaźnej, zdolnej pomieścić kilkaset osób noclegowej bazy, znajduje się sporo restauracji, pseudopizzeria, szkoła podstawowa, boiska do piłki nożnej i siatkówki oraz kilka całkiem nieźle jak na tutejsze warunki zaopatrzonych sklepików oferujących nie tylko wodę, napoje, słodycze, lecz także sporo pamiątek, dywany, mapy, trochę garderoby i część trekkingowego ekwipunku. Przy odrobinie szczęścia można tu dostać nawet wymienne kartusze do kuchenek gazowych. Nie wolno jednak zapominać, że cały asortyment dociera do Chhomrong na plecach tragarzy, a do najbliższego miasta są dwa dni drogi. Co za tym idzie – ceny większości produktów, rosnące w Nepalu wprost proporcjonalnie do wysokości i odległości od „cywilizacji”, są wyraźnie wyższe niż na nizinach. Przykład? O ile w centrum Kathmandu lub Pokhary butelka coca-coli kosztowała przeważnie 20 rupii (0,8 PLN), o tyle tutaj płacimy już za nią ponad 4 razy tyle (90 rupii, tzn. 3,5 PLN), a jak się wkrótce przekonamy, w Bazie Annapurny osiąga ona astronomiczną cenę prawie 200 rupii (8 PLN). Oczywiście nie wszystkie wydatki na trekkingu rosną tak znacznie. Dotyczy to przede wszystkim towarów zagranicznych, które absolutnie nie są niezbędne do przeżycia i normalnego funkcjonowania. Dla odróżnienia, ceny posiłków w hotelikach wzrastają tylko od kilkunastu do kilkudziesięciu procent, a opłata za nocleg w całym rejonie Annapurny, niezależnie od wysokości, jest tak samo niska i wynosi zaledwie od stu do dwustu rupii (4-8 PLN) za dwuosobowy pokój. Tak, tak, to nie pomyłka. Na wysokościach powyżej 3000 m n.p.m. ceny słodkich napoi przekraczają nieraz cenę noclegów. Dziwne? Może dla nas, ale na pewno nie dla zaopatrujących okolicę tragarzy, którzy ciężkie, szklane butelki i niepraktyczne sprzęty niosą na swoich plecach nieraz dobrych kilka dni.\nDo Chhomrong dotarliśmy wczorajszym późnym popołudniem solidnie zmoczeni. Nie byliśmy zbyt wybredni i, podobnie jak w Ghandruk, zatrzymaliśmy się w pierwszym miejscu, które było w stanie zaoferować nam wolny pokoik. Nasz hotel wygląda niemal identycznie jak większość tutejszej bazy noclegowej. Tworzą go trzy niewielkie budynki: pierwszy w całości przeznaczony jest dla turystów (pokoje, ubikacja, łazienka), drugi to skromny dom właścicieli, w trzecim zlokalizowana jest świetlica – miejsce spotkań, odpoczynku i oczywiście spożywania posiłków. Nazwa hotelu – Point View Lodge – sugerująca, że powinna rozciągać się stąd niezwykła panorama albo przynajmniej ciekawy dla oka widok, przy aktualnej pogodzie wydaje się nam jakimś wyjątkowo ponurym żartem.\nKiedy wczoraj kładliśmy się spać, mocno ściskaliśmy kciuki licząc na lepsze pod względem warunków atmosferycznych jutro. Jutro przyszło szybko i przyniosło jedną podstawową zmianę. O ile poprzedniego dnia mżyło, padało bądź lało naprzemiennie, o tyle teraz leje cały czas. Już w nocy niebo otwarło się na dobre. Od tego momentu potoki wody uderzają z olbrzymią siłą w całą okolicę, wpędzając stłoczonych w hotelach turystów w lekkie przygnębienie. Nie tak miało to wyglądać. Takie ulewy to rzecz normalna dla pory monsunowej, w październiku to jednak anomalia. Nikt nie zna stosownych zaklęć, które mogły udobruchać tutejsze pogodowe bóstwa. Ani nasz kręcący z niedowierzaniem głową i bezradnie wzruszający ramionami gospodarz, ani grupka ze zniecierpliwieniem gapiących się w niebo tragarzy, ani zawiedzeni turyści: rodzina Francuzów, czwórka suszących na sobie całkowicie przemoczoną odzież Hiszpanów i trzęsąca się z zimna Niemka. Być może znają takowe Chińczycy, których liczna grupa, ku rozpaczy wszystkich, zatrzymała się w naszym hoteliku. Niestety, aktualnie są bardzo zajęci – całkowicie oddają się swoim wartym kilkadziesiąt tysięcy złotych fotograficznym zabawkom, najnowszym rodzajom komórek, przede wszystkim zaś spontanicznie zorganizowanemu karaoke, które stopniowo wykańcza odporność kolejnych członków naszej małej społeczności.\nRuch na szlaku niemal zupełnie ustał. Od wczoraj widzieliśmy może kilkanaście osób, wszyscy zgodnie obierali drogę w dół. Część z nich do górskich wędrówek do tego stopnia zniechęciła pogoda, że postanowili możliwie jak najszybciej dostać się do ciepłej i słonecznej Pokhary. Pozostali to turyści, którzy w agencjach za wcale niemałe pieniądze wykupili krótkie trekkingi z przewodnikiem i teraz każdy dzień zwłoki nie tylko zaburza program ich wycieczek, ale i wiąże się niestety z dodatkową opłatą. Jeśli chodzi o nas – czekamy. Czas na szczęście nigdzie nas nie goni. Zdając sobie doskonale sprawę z tego, co mogą czasami zaserwować człowiekowi góry, wygospodarowaliśmy na trekking o kilka dni więcej niż sugerowała literatura. Dzięki temu w tej chwili ze spokojem obserwujemy, jak za oknem wszystkie ścieżki zamieniają się w całkiem pokaźne wodospady. Nie ma rady. Dzisiaj będziemy musieli tu zostać.\nGrzejemy się w świetlicy w oczekiwaniu na obiad. Nie jesteśmy w Nepalu pierwszy dzień, więc ciągnący się już trzy kwadranse okres przygotowywania posiłku nie robi na nas większego wrażenia. To w tym kraju norma, zwłaszcza w górach. Trzeba jednak od razu zaznaczyć, że nie wynika to z lenistwa bądź opieszałości tutejszych kucharzy, lecz z faktu, że każda z kilkunastu czy nawet kilkudziesięciu znajdujących się w menu potraw, przygotowywana jest dla wygłodniałego turysty od samego początku do końca. Prześledźmy więc cały rytuał: faza pierwsza – złożenie zamówienia, faza druga – gospodarz lub któreś z jego dzieci rusza do ogródka, zbiera ziemniaki, zrywa bukiet warzyw i kilka liści świeżych przypraw, faza trzecia – składniki trzeba umyć i obrać, faza czwarta – właściwe gotowanie. Wszystko razem trwa kawał czasu, w zamian jednak, nawet w najbardziej podejrzanie wyglądających jadłodajniach otrzymujemy świeże, smaczne i aromatyczne dania. Codziennie staramy się poznawać kolejne potrawy, ale powoli podstawą naszej diety staje się Dal Bath4 (220 rupii, tzn. 9 PLN). To oparte na ryżu i soczewicy narodowe danie Nepalczyków zapewnia nam energię na cały dzień.\nObiad już za nami. Pogoda w dalszym ciągu nie ulega najmniejszej zmianie. Do wieczora jeszcze sporo czasu – trzeba go jakoś skutecznie zabić. Uznajemy, że to świetna okazja, by posmakować miejscowych alkoholi. Niestety, rakshi – wyrabiana zwykle z ryżu, dwudziestokilkuprocentowa, miejscowa wódka – już się skończyła. Najwyraźniej inni turyści w walce z pogodą stosują podobne do naszych metody. Trudno. Za 270 rupii (około 11 PLN) kupujemy butelkę indyjskiej whisky. Jak się okazuje ten niezbyt szlachetny trunek ma nieznośny zapach tanich perfum. Smakuje zresztą niedużo lepiej. Przynajmniej jednak solidnie rozgrzewa i skutecznie znieczula nas na wszelkie niedogodności, wszechobecną wilgoć oraz bezustannie głośnych Chińczyków. Opróżniamy butelkę w kilkadziesiąt minut. Co teraz? Na kolejną whisky nie mamy ochoty – życie nam miłe. W ofercie pozostają piwa. Te akurat są znakomite, o czym niejednokrotnie mieliśmy okazję przekonać się w Kathmandu i Pokharze. Problem tylko w tym, że w Nepalu to całkiem drogi rarytas, nawet jak na naszą, wyraźnie bogatszą niż nepalska, kieszeń. O ile w dolinach za 650 mililitrów Nepal Ice, Everest Beer czy też Gorkha Beer płaciliśmy od 140 do 200 rupii (5,5-8 PLN), tutaj ich cena wynosi 250 rupii (10 PLN), a wiadomo, że w przypadku piwa nigdy na jednej butelce się nie kończy. No cóż, pieniądze będziemy liczyć po powrocie z trekkingu. Póki co, zdrowie!\nWczoraj bardzo wcześnie położyliśmy się spać, dzięki czemu wyspani, w stu procentach zregenerowani budzimy się już o brzasku. Za oknem naszego pokoju panuje jakiś dziwny gwar. Wygrzebujemy się ze śpiworów, wskakujemy w suche ciuszki i, gnani przez ciekawość, pośpiesznie wychodzimy na zewnątrz. Nie ma jeszcze szóstej, a dziedziniec naszego hotelu okupuje już całkiem pokaźny tłum turystów. Część z nich w głębokiej zadumie przysiadła na schodach, w większość jednak wstąpiła jakaś nieznana energia i teraz biegają po podwórzu urządzając sobie najwyraźniej jakąś fotograficzną sztafetę. Skąd to poruszenie? Ku wielkiemu zaskoczeniu całej naszej turystycznej społeczności ranek przywitał wszystkich bezchmurnym niebem oraz niespotykaną przejrzystością powietrza. Momentalnie kierujemy wzrok na północ – wysoko ponad nami, w miękkim świetle poranka kąpie się Annapurna I. Nareszcie. Po kilku dniach kapryśnej pogody pierwszy raz jak na dłoni przedstawia nam się góra, której ścian własną stopą chcemy dotknąć w kulminacyjnym punkcie naszej wędrówki. Jesteśmy oszołomieni. Chwytamy za aparat i pstrykamy. W myślach mocno zaciskamy kciuki, by to niespodziewane spotkanie stało się zaledwie wstępem do bardziej zażyłej relacji z Annapurną.\nSesja fotograficzna nie trwała zbyt długo. Czterdzieści minut później, spakowani i gotowi już do drogi, pośpiesznie kończymy śniadanie. Za chwilę ruszamy. Chcemy jak najlepiej wykorzystać szeroko otwierające się dzisiaj okno pogodowe. Przed nami długi, męczący odcinek do Himalaya Hotels, prowadzący przez gęstą bambusowo-rododendronową dżunglę, ciągnącą się wzdłuż głównego biegu rzeki Modi Khola. Kilka wyczerpujących podejść i nadwerężające kolana strome odcinki w dół. Przewyższenie między punktem początkowym i końcowym to ponad 800 metrów. Czeka nas więc najprawdopodobniej wiele godzin marszu. Na szczęście, gdyby pogoda niekorzystnie zaczęła się zmieniać, na szlaku znajduje się kilka niewielkich wiosek – Sinuwa, Bamboo, Doban, w których można spokojnie przeczekać deszcz lub nawet przenocować.\nAż do południa cieszyliśmy się bardzo przyjemną temperaturą i pełnym słońcem. Teraz jednak z każdą minutą przybywa chmur. Nagromadzona w nadmiarze przez ostatnie dni woda intensywnie paruje, przysłaniając ponownie sporą część krajobrazu. Kiedy po siedmiu godzinach solidnej wspinaczki docieramy do Himalaya Hotels, położonej na wysokości 2920 m n.p.m. turystycznej bazy, widoczność spada prawie do zera. Całą okolicę otula mętny, lepki opar. Nie pada, ale w każdy niemal zakamarek wdziera się zawieszona w powietrzu wilgoć. Dosłownie oddychamy wodą. Spadająca dość wyraźnie temperatura każe nam szybko załatwić wszystkie formalności i ukryć się w pokoju. Odpalamy turystyczną kuchenkę – wystarczy kilkanaście minut, by niewielka przestrzeń naszego niezbyt przytulnego, za to czystego i, co najważniejsze, suchego lokum wypełniła się przyjemnym ciepłem. Zadowoleni wlewamy w siebie gorącą herbatę. W kuchni już pichcą dla nas Dal Bath.\nPopołudnie ucieka nam szybko. Zupełnie niepostrzeżenie na okolicę spada noc. Zaraz położymy się spać, wcześniej jednak, by poczuć się zupełnie komfortowo, korzystamy jeszcze z ostatniej w drodze do A.B.C. okazji i za 120 rupii (5 PLN) pozwalamy sobie na gorący prysznic5. Nasz hotelik oferuje taką możliwość, wyposażony jest bowiem w gazowy ogrzewacz. To nic, że regulacja w piecyku praktycznie nie działa, jego płomyk nieustannie gaśnie i na przemian oblewa nas wrzątek albo lodowata woda. Najważniejsze, że po kwadransie odświeżeni i czyściutcy lądujemy w wyrkach. Temperatura w naszym pokoju spadła do dziesięciu stopni, ale dzięki ciepłym, puchowym śpiworom ten niewielki chłód nie jest nam straszny. Dodatkowo nasz dzisiejszy i tak już bardzo dobry nastrój podnosi fakt, że od A.B.C. dzielą nas już tylko 2 dni drogi. Jesteśmy pewni, że nawet ewentualne pogorszenie – odpukać – pogody w realizacji zamierzonego celu nie jest w stanie nam przeszkodzić.\nTo już nasz piąty dzień na szlaku. Wreszcie doczekaliśmy się prawdziwych gór. Pogoda dziś idealna. Na błękitnym niebie nieśmiało kładzie się zaledwie kilka białych obłoków. Nie musimy się martwić – przez następnych kilka godzin nie grozi nam żaden deszcz. Problemem dla odmiany jest nadmiar słońca. Na tej wysokości wystarczy krótki moment, by nieosłonięte części ciała zamieniły się w piekące rany. Oczywiście smarujemy się „pięćdziesiątką”, ale spora jej część szybko spływa razem z potem. Obraz pokrytych pęcherzami i strupami, łuszczących się twarzy niektórych nieroztropnych turystów przemawia do nas jednak do tego stopnia, że cierpliwie nakładamy kolejne warstwy kremu. Krok mamy dziś bardzo lekki. Nogi i plecy najwyraźniej przywykły już do trekkingu. Jesteśmy ponad 3500 m n.p.m., wysokość na szczęście w żaden wyraźny sposób nie daje się nam na razie we znaki6.\nLeżąca na wysokości 3700 m n.p.m. Baza Machhapuchhre (Machhapuchhre Base Camp, M.B.C.), do której docieramy około południa, to szerokie wypłaszczenie z rozrzuconymi wielkimi głazami, między którymi stoi kilka budynków przeznaczonych na nocleg dla turystów. Jest na tyle wcześnie, że moglibyśmy w zasadzie od razu ruszyć do Bazy Annapurny, co pozwoliłoby nam zaoszczędzić dobę, ale ta oszczędność do niczego nie jest nam potrzebna. Wolimy w spokoju nacieszyć się pogodnym, ciepłym dniem, nasycić się bezpośrednim sąsiedztwem Machhapuchhre i dokładniej przyjrzeć się przepięknej okolicy.\nWarunki oferowane przez Gangapurna View Lodge – miejsce naszego dzisiejszego noclegu – są dla nas bardzo pozytywnym zaskoczeniem. Spodziewaliśmy się tu prawdziwie spartańskich realiów (takimi przynajmniej straszyły nas niektóre przewodniki), tymczasem nasz hotelik niczym nie różni się od wielu ulokowanych niżej. Jest czysty pokoik, w nim dwa wygodne łóżka i stolik, zaś w drugiej części budynku dająca schronienie wszystkim mieszkańcom kuchnia. Problemem jest tylko woda. By się umyć, zrobić małe pranie lub coś ugotować trzeba wpierw zejść około 50 metrów w dół i w rzece napełnić butelki i wiadra. Godzimy się na ten dodatkowy trening bez jakiegokolwiek marudzenia.\nKu naszemu wielkiemu zdziwieniu, gospodarz Gangapurna View Lodge przywitał nas głośnym: Dzień dobry. Dzień dobry bardzo . Najwyraźniej chwilę wcześniej usłyszał naszą rozmowę i postanowił przypomnieć sobie kilka polskich zwrotów. Nauczył się ich od nie byle kogo, bo od samego Jerzego Kukuczki, który przed zakończoną sukcesem akcją na Annapurnę I przez kilkanaście dni leczył tutaj jakąś zawiłą infekcję. Zaskakujące przywitanie zamieniło się w dłuższy wywód naszego gospodarza na temat gór i doświadczeń ze znanymi himalaistami. Nie wiemy, ile w jego opowieściach było kurtuazji, chęci sprawienia nam przyjemności i połechtania naszego polskiego ego, a ile autentycznego przekonania, w każdym razie bez wątpliwości ogłaszał: Messner was incredible. But Kukuczka was better than Messner. He was a God .\nNa tym nie koniec polskich akcentów. Pokój obok nas zajmują Dorota i Janek, para warszawiaków. Spotkaliśmy ich pierwszy raz wczoraj w drodze do Himalaya Hotels. Dziś od rana trzymaliśmy się razem. Sympatyczni ludzie. Zwykle na wyjazdach jak ognia unikamy rodaków, ale w towarzystwie Janka i Doroty czujemy się bardzo dobrze. Wieczorem przy kolacji w czwórkę postanawiamy, że nie będziemy nocować pod Annapurną. Tu nam dobrze, a w A.B.C., bardzo skromnej noclegowej bazie, trudno aktualnie o jakiś przyzwoity nocleg. Część ludzi tkwi u góry już kilka dni czekając, aż wreszcie pogoda pozwoli im zobaczyć to, po co tam przyszli. Z drugiej strony, chcący nadrobić stracony ze względu na załamanie pogody czas, turyści omijają wcześniej planowane miejsca noclegów i dużą grupą ciągną do Bazy. Naturalna rotacja mocno się zaburzyła i miejscami zrobiło się trochę tłoczno. Ustalamy więc, że jutro udamy się do A.B.C., spędzimy u stóp Annapurny dzień, a następnie wrócimy na nocleg do Bazy Machhapuchhre. Takie rozwiązanie, gwarantujące nam wygodne łóżka, ma jeszcze jeden podstawowy plus. Możemy większość bagaży zostawić w pokoju i na ostatni, trudny głównie ze względu na wysokość odcinek, wyruszyć tylko z aparatem i małą wałówką.\nZaraz po kolacji kładziemy się spać. Jeśli chcemy zdążyć na legendarny wschód słońca, musimy wstać już za kilka godzin.\nO godzinie 3.15 budzik brutalnie wydziera nas snom. Na jego komendę szybko wygrzebujemy się ze śpiworów. Jest dosyć zimno – w pokoju temperatura sięga niecałych siedmiu stopni, poza nim zaledwie czterech. Na dworze idealnie bezchmurne niebo dosłownie razi nas milionem gwiazd. Tak wyraźną mleczną drogę widzieliśmy chyba tylko raz w życiu, przed kilku laty w Bieszczadach.\nSzybka toaleta, kilka łyków herbaty i bez zbędnej zwłoki, już kwadrans przed czwartą, w pełnym zimowym odzieniu obieramy kierunek na A.B.C.. Do wschodu zaledwie dwie godziny, a przed nami spora wspinaczka. Na niedługim odcinku musimy pokonać prawie półkilometrowe przewyższenie. Nasza czteroosobowa grupa na szlaku pojawia się jako pierwsza. Dopiero po pewnym czasie, w dole, za naszymi plecami zaczynają migotać kolejne światła czołówek. Narzuciliśmy na tyle solidne tempo, że dystans między nami a resztą śpieszących się na wschód słońca turystów zwiększa się z każdą minutą. Mimo znacznej już wysokości i lekkiego niewyspania jesteśmy w zadziwiająco dobrej dyspozycji. Oczywiście trochę szumi nam w głowach, płuca nieustannie dopominają się o tlen a dziwnie ociężałe żołądki przez krótką chwilę grożą buntem, ale to tylko chwilowe dolegliwości, które ustępują już po kilku krótkich przystankach. Trasa nie jest trudna. Tylko miejscami na bardziej stromych odcinkach nasz chaotyczny, do czego zdążyliśmy się już tutaj przyzwyczaić, oddech spłyca się do granic możliwości.\nPrzez dłuższy czas maszerujemy morenową dolinką szybko pokonując wysokość. Na tle coraz jaśniejszego, przygotowującego się już wyraźnie na poranny spektakl nieba ukazują się naszym oczom kolejno Annapurna III, Hiunchuli, Annapurna South i wreszcie Annapurna I. Kilka minut po piątej w oddali zaczynają majaczyć pierwsze zabudowania Bazy Annapurny. Niezwykłe jak mikroskopijnym jawi się tutaj to prymitywne dzieło człowieka. Kiedy spoglądamy na tę małą, niebieską plamkę, pochłoniętą przez niemal nieskończoną przestrzeń, wydaje się nam, że cała okolica, przekraczająca ten alpinistyczny przyczułek chyba tysiąckrotnie, patrzy na nas z głębokim politowaniem albo ironicznym uśmiechem.\nOkoło 5.30 jesteśmy w A.B.C.. Mijamy całkiem spory tłum wytaczających się z zabudowań turystów i wspinamy się jeszcze dość wysoko ponad Bazę. Chcemy znaleźć dla siebie możliwie najlepsze miejsce, by w spokoju cieszyć się mającym rozpocząć się wkrótce przedstawieniem. Jest bardzo zimno. Nie zabraliśmy z pokoju termometru, ale biorąc pod uwagę zamarznięty grunt, pokryte grubą warstwą lodu kałuże oraz fakt, że dłonie niemalże przymarzają do fotograficznego statywu, z całą pewnością temperatura oscyluje w granicach minus dziesięciu stopni. Nasze przywykłe ostatnimi czasy do znacznie cieplejszego klimatu organizmy nie do końca cieszą się z tak mroźnego poranka.\nBaza Annapurny leży na wysokości 4130 m n.p.m., w samym sercu niezwykłego lodowcowego cyrku, którego brzegi tworzy aż jedenaście szczytów sięgających powyżej 6000 metrów. Niewielkie himalaistyczne obozowisko prócz legendarnej południowej ściany Annapurny I (8091 m n.p.m.) bezpośrednio otacza sześć siedmiotysięczników (Baraha Shikhar – 7647, Annapurna III – 7555, Khangsar Kang – 7485, Gangapurna – 7454, Annapurna South – 7219, Tarke Kang – 7202) oraz cztery sześciotysięczniki (Machhapuchhre – 6993, Singu Chuli – 6501, Hiunchuli – 6441, Gandharba Chuli – 6248). Miejscowa ludność, zwłaszcza Gurungowie, znają ten krajobraz bardzo dobrze. Deothal – bo takiej używają w odniesieniu do niego nazwy, od wieków jest dla nich miejscem odnowy i duchowego rozwoju, świętą ziemią, na której chronione i czczone jest życie w każdej postaci. Nie dziwi nas to ani trochę, podobnie jak fakt, że zauroczeni okolicą pierwsi himalaiści nadali jej miano Sanktuarium. Ukryty przed światem za lodowo-skalną barierą, piękny, ale i budzący grozę naturalny amfiteatr wydaje się wręcz stworzony do medytacji lub modlitwy.\nKilka minut po szóstej na położonych na zachód od Bazy szczytach zaczynają opierać się pierwsze promienie słońca. Momentalnie wierzchołki Annapurny I i sąsiadujących z nią siedmiotysięczników rozpalają się niemal na czerwono. Intensywna, żywa barwa wyjątkowo mocno kontrastuje z okrywającym jeszcze ciągle całą dolinę mrocznym cieniem. Powstający na naszych oczach obraz wydaje się wręcz nierzeczywisty. Zupełnie jakby malującego go właśnie artystę nadmiernie ponosiło uczucie, wyobraźnia albo alkohol. W miarę upływu czasu czerwień stopniowo rozjaśnia się a złocisty ciek spływa po lodowych ścianach i rozlewa się po całej okolicy. Kiedy po kilkudziesięciu minutach ponad szczytami na błękitnym niebie pojawia się słońce, całe przedstawienie dobiega końca. Na scenę opada kurtyna białego światła.\nWschód słońca za nami, co nie znaczy, że okolica straciła swój urok. Tutejszy krajobraz po prostu rzuca nas na kolana. Najbardziej hipnotyzuje nasz wzrok oczywiście Annapurna I. Nieopamiętale utrwalamy jej oblicze na kolejnych zdjęciach. Nazwa tej przepięknej góry powstała ze złożenia dwóch sanskryckich słów: „anna” – pożywienie i „purna” – napełniona, napełniać. Przetłumaczyć można ją więc jako „Napełniona Pożywieniem” albo „Żywicielka”. Oba te określenia, mające swój rodowód w nepalskich wierzeniach – pierwsze jest przydomkiem bogini Durgi, drugie bogini Kali – wyraźnie podkreślają boski charakter góry.\nPierwszymi zdobywcami głównego wierzchołka Annapurny byli Maurice Herzog i Louise Lachenal, którzy w 1950 roku, mimo fatalnych warunków wczołgali się na szczyt, stając się jednocześnie pierwszymi ludźmi, którym udało się osiągnąć ośmiotysięcznik7. Pokonali tym samym swoistą „barierę psychiczną” i na nowo zdefiniowali granicę ludzkich możliwości. Koszty tego olbrzymiego sukcesu, który dał początek dużo szerszej eksploracji Himalajów, były niestety spore – obu himalaistom udało się co prawda przeżyć, ale nie uniknęli licznych odmrożeń. Lachenal musiał w ofierze oddać „Żywicielce” palce nóg, Herzog palce wszystkich czterech kończyn. Od tamtego czasu tylko niewiele ponad 100 osób stanęło na szczycie Annapurny, a ponad sześćdziesięciu próbujących osiągnąć go śmiałków góra pozbawiła życia.\nNasze medytacje w Deothal trwają już kilka godzin. Jesteśmy niezmiennie zachwyceni. Nie da się stwierdzić, czy to najpiękniejsze miejsce na ziemi, ale w tym momencie nie chcielibyśmy być nigdzie indziej. Nasze Himalaje. Obraz tego odległego świata, boskiego imperium wszechmocnej natury zdolnej w każdej chwili przekreślić człowieka, ale i mogącej przywrócić jego istnieniu zagubioną prawdę, wzrastał w naszych głowach już od bardzo dawna. Od dawna wzrastało w nas również związane z tą krainą potężne pragnienie, a chęć jego zaspokojenia stała się na chwilę sensem życia. Teraz wszystko się spełnia. Z każdym kolejnym haustem gęstego od ciszy powietrza odzyskujemy zatraconą w codziennej krzątaninie samotność. Tysiące kilometrów od domu wracamy do siebie. Czyż nie po to właśnie chodzi się w góry? Tym nie można się podzielić, trzeba to poczuć na własnej skórze.\nOkoło południa zrobiło się bardzo ciepło. Jeszcze nie tak dawno nie było nam wcale komfortowo w pełnym zimowym odzieniu, a teraz wystarcza krótki rękawek, ewentualnie lekki polar. Ciemna i mroczna rankiem dolina wypełniła się po brzegi potokami słońca. Oślepiająca jasność pomnożona wielokrotnie przez otaczające nas idealnie białe ściany momentami zupełnie upośledza nasz wzrok. Poza tańczącymi na granicy rzęs kroplami światła nasze oczy z trudem rejestrują jakikolwiek detal. Osłaniające twarz nakrycie głowy i dobre przeciwsłoneczne okulary to teraz absolutna konieczność.\nDo Bazy Machhapuchre cudownie nasyceni schodzimy późnym popołudniem. Trwająca dziś cały dzień gwałtowna kąpiel w przestrzeni i słońcu odebrała nam niemal wszystkie siły. Na szczęście w M.B.C. czeka już na nas nasz przyjazny pokój, pyszny posiłek oraz, co najprzyjemniejsze, gorąca kąpiel. Za 150 rupii (6 PLN) serwujemy sobie wiadro czystej rozkoszy. 15 litrów zakupionego wrzątku wystarcza nam obojgu na umycie przetłuszczonych włosów i dokładne wyszorowanie naszych lekko słonawych ciał.\nJuż wcześniej pożegnaliśmy się z Dorotą i Jankiem, którzy z niewiadomych dla nas powodów zmienili plany – szybciej zeszli do M.B.C. i postanowili jeszcze dziś ruszyć w dół. Nasz niezbyt napięty program nie uległ żadnej zmianie. Zostajemy na kolejną noc w Gangapurna View Lodge. Tutaj naprawdę jesteśmy szczęśliwi. Na szlak wrócimy jutro rano. W najbliższych dniach kierować się będziemy przez Chhomrong do Ghorepani, gdzie ze wzgórza Poon Hill chcemy przyjrzeć się Dhaulagiri. Co potem? Może doliną rzeki Khali Gandhaki udamy się do Jomosom, a może nieśpiesznie zaczniemy schodzić w stronę Pokhary. Czas pokaże. W każdym razie spędzimy w górach jeszcze co najmniej kilka dni.\nSzlakiem do Sanktuarium Annapurny podążali Basia Saternus i Jakub Depowski.\nChleb Gurungów to rodzaj placka smażonego w głębokim tłuszczu, podawany z dżemem lub z zapieczonym serem. W innych rejonach znany jako chleb tybetański. Obok omletów nasz główny w Nepalu śniadaniowy przysmak.\nSouth Annapurna Base Camp trekking – trekking do Południowej Bazy Annapurny, zwanej też Sanktuarium Annapurny. Ta piękna widokowo i stosunkowo łatwa trasa to jeden z najbardziej przystępnych i popularnych szlaków w Nepalu. Punktem kulminacyjnym trwającego zwykle od ośmiu do dwunastu dni trekkingu jest dotarcie do otoczonego zewsząd przez monumentalne ściany, położonego prawie 4200 m n.p.m. miejsca, w którym większość himalaistów atakujących Annapurnę rozpoczyna właściwą wspinaczkę.\nLiteratura daje kilka wskazówek dotyczących radzenia sobie z pijawkami. Najczęściej wspomina się o soli, którą należy wetrzeć w miejsce przyssania i poczekać, aż krwiopijca sam sobie pójdzie. Podobno działa też przypalanie pijawki zapalniczką lub potraktowanie jej środkiem przeciw owadom. Pijawki nie przenoszą żadnych chorób, więc nie należy absolutnie wpadać w panikę. Problemem bywa za to wydzielana przez nie hirudyna, która hamuje krzepnięcie krwi. By szybko zatrzymać krwawienie niezbędny jest dobry plaster.\nZwyczajowo na Dal Bath składają się: „wiadro” ryżu, gęsta soczewicowa zupa, warzywne curry z ziemniakami, papad (smażony na głębokim tłuszczu chrupki placek). W zależności od miejsca w zestawie mogą znaleźć się również świeże warzywa, tajemnicze pikantne pasty, zsiadłe mleko i różne inne cuda. Jesz aż pękniesz, a jeśli nie pękasz, dostajesz kolejne, wliczone w podstawową cenę, dokładki.\nPodczas trekkingu dostęp do ciepłej wody bywa ograniczony. Na obszarach niżej położonych jej obecność na ogół uzależniona jest od stopnia nasłonecznienia. W wyższych rejonach hotele posiadają czasem ogrzewacze, ale za gorący prysznic trzeba zapłacić (cena zwykle podobna do ceny noclegu). W końcowych partiach naszej wyprawy mieliśmy do dyspozycji wiadro z wrzątkiem i wybetonowaną klitkę z dziurą w podłodze, zwaną „bathroom” – wrażenia, wbrew pozorom, bardzo przyjemne.\nNa nepalskich trekkingach, które prowadzą nieraz nawet ponad 5000 m n.p.m., dolegliwości związane z wysokością są dość powszechne. Nie znaczy to oczywiście, że powinniśmy nieustannie drżeć przed chorobą wysokościową. Przy odpowiedniej aklimatyzacji możemy skutecznie zminimalizować ryzyko jej wystąpienia. Niemniej jednak powyżej 3500 m n.p.m. do okresowych bólów głowy, skróconego oddechu, przyspieszonego tętna i ciężkiego żołądka, trzeba się przyzwyczaić. Należy dużo pić, unikać obfitych posiłków, a przede wszystkim w rozsądnym tempie pokonywać wysokość.\nRelację z tej wyprawy zawarł Maurice Herzog w arcyciekawej, należącej dziś do klasyki literatury górskiej, książce „Annapurna”. Polecamy.


Przewodniczący Rady Europejskiej daje Rosji ostatnią szansę - Świat - Najnowsze informacje z Europy i ze świata - polityka, komentarze, dyskusje dziennik.pl\n07.09.2014, 21:05 | Aktualizacja: 07.09.2014, 21:12\nUnia Europejska może zawiesić sankcje, jeśli Rosja dotrzyma warunków zawieszenia broni na Ukrainie. Te zapowiedzi podtrzymał przewodniczący Rady Herman Van Rompuy w rozmowie z belgijską telewizją VRT.\nRozejm obowiązuje od piątkowego popołudnia. Tego samego dnia wieczorem unijni ambasadorowie porozumieli się w sprawie zaostrzenia sankcji wobec Rosji. Zgodnie z planem, mają one być w poniedziałek zatwierdzone, a wejść w życie dzień później.\nPorozumienie w sprawie zawieszenia broni nie było łatwe, a i po ogłoszeniu rozejmu dochodziło do walk - zauważył Herman Van Rompuy. Podkreślił, że trzeba poczekać z oceną sytuacji, ale zasygnalizował ustępstwa Unii. Jak powiedział:\nZauważyliśmy, że bardzo trudno negocjować z Rosjanami poważnie. Jeśli jednak zawieszenie broni będzie obowiązywać, albo jeśli rozpoczną się rozmowy pokojowe, jesteśmy gotowi zawiesić sankcje.\nUzgodnione w piątek przez unijnych ambasadorów sankcje gospodarcze są uzupełnieniem tych obowiązujących od 1 sierpnia. Przewidują one ograniczenie dostępu do rynków kapitałowych rosyjskim firmom, w którym państwo ma większościowe udziały. Chodzi o firmy energetyczne i te z sektora obronnego.\nW ramach uzgodnionych sankcji zakazane miałoby też być świadczenie usług przez unijne firmy przy wydobyciu ropy ze złóż arktycznych. Wstrzymany ma też być eksport towarów i technologii o podwójnym zastosowaniu - cywilnym i wojskowym. Rozszerzona ma też być czarna lista osób z zakazem wjazdu do Unii i zablokowanymi aktywami finansowymi.\nPolska wśród państw, które dostarczą broń? Ukraina narobiła zamieszania przeczytaj »\nTagi: sankcje, Ukraina, rosja, Unia, UE, rozejm, van Rompuy, Herman Van Rompuy\nCo Polska ugrała na szczycie NATO? Więcej wojsk, szpica, ale nowych baz nie będzie\nPolska wśród państw, które dostarczą broń? Ukraina narobiła zamieszania\nwygląda na stukniętego,chyba ze strachu...\nI, TEN KLAUN NA ZDJĘCIU MA POWSTRZYMAĆ PUTINA, ALBO TEN CO PO NIM OBEJMIE KORYTO ?\nTen jakby śmieciarz,grabarz czy ktoś obdarzony przez takiego gamonia jak ty innymi inwektywami kupuje ciebie z przyległościami za kilka dziennych diet... Ty zapewnie wyglądasz jak moherowy leśny dziadek.\n~diaspora w GB\n"Nasz van Rompuy ma charyzme mokrej szmaty..." powiedzenie roku naszego EU posla Nigel Farage\n~prezes bicz na Wiesia POlszewika\nKurde ale się Helmuty wkuźwiły.\nRosja nie przejmuje się groźbami UE, czego niestety mam wrażenie zbyt wielu polityków (i nie tylko) nie rozumie, szczególnie tych, którzy uważają, że Rosja to kraj, który da się złamać jakimiś sankcjami gospodarczymi - panowie wystarczy trochę historii, w tej części świata ten mechanizm nie działa tak jak w cywilizacji zachodniej, którą o wiele łatwiej złamać np. posunięciami ekonomicznymi\nA CO TO ROSJA PROWADZI WOJNE Z UKRAINA ,SMIERDZI TU KLAMSTWEM PROFASZYSTOWSKICH MEND.\n"Nasz van Rompuy wygląda jak E.T.\nco za przyglup to zachod prowadzi wojne z rosja ciemniak\nRosja prowadzi wojne z Ukraina,\npomimo ze zabiera sie komorki zolnierzom idacych do Ukrainy oni dzwonia z tego terytorium,potwierdzaja rodziny w prasie, dziennikarz ktory to podal zostal mocno pobity przez ludzi FSB,takrze pogrzeby zabitych zolnierzy moga odbywac sie tylko w tajemnicy nikt obcy oprucz rodziny nie moze byc na pogrzebie ,zdejmuje sie zdjecia z nagrobka,wszystko jest wielka tajemnica ,rodzina nie wolno na ten temat z nikim rozmawiac,\nale duzo rodzinom to jest obojetnie i zaczynaja byc glosne\nbo ich dziecia sa grzebane jak psy po cichu i wstydliwie a na Ukrainie jako bochaterowie w walce z najezdzca.i to im sie im nie podoba\nten na zdjęciu to normalny tusek ojropy\n~po kacapstwie zapewne dzięki\nputlerowi zostanie tylko wspomnienie.Co za głupia faszystowska nacja...\nNastępny picer i mąciwoda !!!.\niskander leci do brukseli 5min 16sec\nEunuch straszy niedzwiedzia\nNa pewno sie przestraszy\n~"JKa" to TIRÒWKA 5 ZL ZA WSIO z A4\ntrzep sie w zadek ukropie bandero-faszystowski\nUKRAINA_PADLINA juz nie zyje, a twoje q-rewskie komenty pisz w swoim kijowskim PARCHOLANDZIE\nVan Rompuy ma charyzme mokrej szmaty. Ale sie usmialem.\n@JKa" to TIRÒWKA 5 ZL ZA WSIO z A42014-09-08 08:08\na nie mowil tobie dyzurny oficer zebys trzymal fason ?\ntu widac jaki fanatycznym faszystowskim kacapem jestes.


Prześcieradła jersey z gumką 70x140 cm - DesignPremium.pl\n> 70x140 cm\nPrześcieradła jersey z gumką 70x140 cm\nNocne karmienie, niespokojny sen - bycie rodzicem to ciężka praca, zwłaszcza gdy cierpisz na brak snu, a Twój czas na odpoczynek znacząco się skurczył. Pomóż swojemu dziecku zyskać bezpieczny i komfortowy sen, którego potrzebuje. Dzięki temu Ty również zyskasz czas na relaks, a następnego dnia obudzisz się wypoczęty i z większą energią.\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką białe\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką biskupie\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką brązowe\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką ciemny popiel\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką czarne\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką czerwone\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką ecru\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką fioletowe\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką jasny beż\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką łososiowe\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką miętowe\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką niebieskie\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką pomarańczowe\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką popielate\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką różowe\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką seledynowe\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką szafirowe\nPrześcieradło jersey 70x140 cm bardzo grube z gumką śliwkowe\nPrześcieradło jersey z gumką na małe łóżko\nGdy Twoje dziecko rośnie przechodzi z łóżeczka do większego łóżka. Wtedy musisz zainwestować w nową pościel, prześcieradło i dodatki. Prześcieradło do łóżeczka powinna być wystarczająco miękkie, aby chronić delikatną skórę dziecka. Pościel w łóżeczku może być z tego samego materiału, może mieć wzór jak pościel dla dorosłych. Łatwe do prania antyalergiczne prześcieradło jersey do łóżeczka i pościel, które chronią przed roztoczami i bakteriami, mogą być również świetnym rozwiązaniem w dziecięcym pokoju.\nJeśli chodzi o miękkość, wybierz prześcieradło do łóżeczka wykonane z wysokiej jakości bawełny. Przędza z długich włókien jest mocniejsza, bardziej miękka i trwalsza niż zwykła bawełna - idealna do łóżeczka dziecięcego! Jersey to materiał elastyczny, który świetnie sprawdza się do dziecięcych łóżek. Ma idealne naciągnięcie i nie potrzeba go dodatkowo pielęgnować. Wystarczy, że wypierzesz prześcieradła i je wysuszysz. Tego materiału nie musisz prasować, ponieważ bawełna jersey tego nie wymaga.\nJednokolorowe prześcieradła z gumką - jak wybrać kolor?\nPokoik dziecięcy urządzony jest zwykle w określonym stylu. Możesz go zaaranżować wybierając ulubione kolory dziecka lub skoncentrować się na ulubionych postaciach z bajek czy książek. Wybór jest ogromny, a jedyne co Cię ogranicza to wyobraźnia - Twoja i Twojego dziecka. Takie elementy jak prześcieradła są jedynie dodatkiem. Jednak są ważne, ponieważ mają różne kolory, a nie wszystkie mogą pasować do wnętrza i kolorów, które już tam zastosowaliście.\nKategorie kolorystyczne są dobrze rozbudowane. Znajdziesz kolor, który z łatwością możesz dopasować do pokoju maluszka. Rozmiar 70x140 cm będzie idealny na pojedyncze łóżeczko dziecięce. Niektórzy rodzice wybierają zawsze jasne prześcieradło z gumką, które pasuje do każdego kompletu pościeli. Jasne odcienie dobrze kompletują się z jasnymi i ciemnymi pościelami. W ofercie posiadamy ciemniejsze produkty, które będą bazą do ciemnych kompletów. Prześcieradło z gumką 70x140 cm możesz dopasować pod względem kolorystycznym do każdej pościeli, którą masz w domu. Polecamy kategorie produktów, które rozbudowane są o kilkanaście dostępnych kolorów - od bieli po czerń.\nPrześcieradło jersey z gumką - jak dbać o jego jakość?\nKupując prześcieradło jersey z gumką 70x140 cm dostajesz informacje w jaki sposób je pielęgnować. Materiał jersey jest tkaniną bawełnianą dlatego nie wymaga specjalnego traktowania. Chcąc utrzymać kolory oraz rozmiar w dobrym stanie pamiętaj, aby prać je w temperaturze do 40 stopni. Dzięki temu produkt nie traci swoich kolorów ani nasycenia. Starannie wszyta gumka nie kurczy się i nie pruje. Prześcieradło jersey z gumką 70x140 cm (skład: 100 bawełna) jest jednolite, a więc nie posiada nadruków i wzorów. Polecamy dobrać do tego produktu bardziej ozdobne kolorowe, wzorzyste pościele. W ten sposób urozmaicisz sypialnię dziecka.\nPamiętaj, że korzystając z dodatków najwyższej jakości wpływasz na jakość snu swojego dziecka. W łóżku oprócz czasu na sen, dziecko może spędzać dużo czasu np. na zabawie. Wolne dni w domu zwiększają czas zabawy w łóżku. Dlatego zadbaj o to, aby łóżeczko było dobrze wyposażone. Oprócz przyjemnych materiałów, zwróć uwagę, czy łóżeczko jest dobrze zabezpieczone. Wykorzystaj miękkie poduszki z kolorowymi poszewkami - świetnie sprawdza się jako wypełnienie i asekuracja. Dodatkowo polecane są takie elementy jak koce, narzuty czy miękkie zabawki, które Twoje dziecko lubi najbardziej.\nPrześcieradło jersey z gumką 70x140 cm świetnie sprawdza się jako zabezpieczenie materaca. Stanowi warstwę ochronną. Jeśli ściągasz pościel swojego dziecka, aby mógł swobodnie bawić się na łóżku, wybierz ciemne prześcieradło jersey z gumką 70x140 cm. Szybka wysyłka produktów z naszego sklepu sprawi, że będziesz mógł cieszyć się wybranym dodatkiem już w ciągu kilku dni. Już dzisiaj zobacz jak szybkie i przyjemne mogą być zakupy w naszym sklepie. Zawsze służymy pomocą i najważniejsze jest dla nas zadowolenie klienta. Dlatego wybierz prześcieradło jersey z gumką 70x140 cm, ciesz się z wybranego produktu i zostaw nam swoją opinie.


Klub miłośników turystyki kamperowej - CamperTeam » Podróże. » Zagraniczne » Czechy » Harrachov - parking przy wyciągu.\nTwój sprzęt: Laika Fiat Ducato 2.8\nNazwa załogi: Bodi\nWysłany: 2020-02-16, 13:48 Re: Harrachov - parking przy wyciągu.\nKACPERKI 2 napisał/a:\nWczoraj nocowaliśmy kamperem na parkingu przy wyciągu. Do Harrachova przyjechaliśmy ok godz. 16 i spokojnie znaleźliśmy miejsce. Nie było parkingowego który pobiera opłaty za postój więc staliśmy za "free" (rano wyjechaliśmy przed 7). Z naszych obserwacji wynika że najlepiej przyjechać po godz. 17 wtedy robi się luz na parkingu. Oprócz nas stał jeszcze jeden kamper z Niemiec.\nWysłany: 2020-02-16, 19:51\nParking przy wyciągu z widokiem na oświetloną skocznię ❤😁\nParking przy wyciągu.\nPlik ściągnięto 7 raz(y) 1,02 MB\nWysłany: 2020-02-16, 21:22\njak warunki , odwilż czy było na minusie ?\nWysłany: 2020-02-16, 21:52\nW ciągu dnia + 8'C, w nocy temp. powietrza około 0'C, ale jezdnia i chodniki zamarzały. Miejscami lodowisko że ciężko było przejść. Warunki narciarskie na pogodę jaką mamy super. Ratraki pracowały do późna, więc rano "sztruksik".\nWysłany: 2020-02-16, 22:50\nrozważałem wyjazd na jeden dzień ale poszliśmy na rowery\nu nas dziś było +14\nPS. ze dwa lata temu miałeś może przyczepę ?\nWysłany: 2020-02-17, 07:34\nTak, przed kamperem były przyczepy😁\nWysłany: 2021-10-21, 09:22\nOstatnio byłem w Harrachovie i widziałem duże parkingi przed przed miasteczkiem.Niestety sporo oddalone od wyciągu.Jest tam jakiś transport?\nNa parkingu pod skocznią zapłaciłem 80 zł za dobę.


ROZBIJ ODPŁACAĆ Wprzódy dwulatek umie ujmować “ciasne” musy. Uprzednio dwulatek że stanowić “krótkie” musy. • Prawoznawstwo niepowtarzalne: alenkasm / 123RF Zrzucenie Masowe Lenore Skenazy, została proklamowana najnieszczęśliwszą matką Ameryki, po obecnym jak usankcjonowała własnemu 9 letniemu ongiś infantowi, na renesans do apartamentu metrem. Jednemu, w Innym Jorku. Zirytowana, ustanowiła trening Free - Range Kids, więc w niezamieszkanym interpretowaniu - niemowląt wolnowybiegowe. Rok poniewczasie wręczyła twórczość o bieżącym pojedynczym nagłówku plus przeprowadziła zbiór odczytów, na których stwierdza o bieżącym, gdy nie popaść wszędobylskiej wytworności stresie, jaką zawalone jest świeże macierzyństwo.\nTO PRECYZUJE GRANICĘ? Lub tak placet dzieciom na jotę gąszcz suwerenności, potrzebuje istnieć klarowne ze potępieniem siebie na piętno niewłaściwego papę? Także co wypala garstka natłok? Bardzo w zwróceniu do której krawędzi? Dokąd rozwiązuje się opanowana protekcja, tudzież rozpoczyna niepoczytalna, minimalizująca kuratela? Sprawdź, na co możesz dopuścić indywidualnemu dziecięciu, w uległości od wieku. 2 - 3 LATKA Dwuletni karzełek przede całkowitym przypadkiem zarezerwować się większą sekundę igraszką. Oddzielnie, nie potrzebując obcowania. Bez kazusu poukłada błahe puzzle, przygotuje nieuczony konspekt, napisze wieżę z tramów oraz „zaczyta się” w interaktywnej publikacji. Dodatkowo nie, nie poszukuje o aktualne, ażeby postać się spośród dziecięciem gościć. Jednakże przyjąć mu na wskazówkę życia pół epoki w łańcuchu dnia we nieobiektywnym kole, pilnie tak.\nTa samotna reguła obowiązuje odsiewu wdzianka. Wybór opasany do dwóch odmian egzystuje blond wytyczną, warto o niej pamiętać. Wcale wspominajmy dziecku, iż potrafi okryć się w co potrzebuję. Ponieważ kiedy w listopadzie, obierze ulotne porteczki, jego czucie sprawczości padnie w zgliszczach. Będzie wierne, iż wypełniło znacznie wysokiego tomu, a twoim apostolstwem będzie palnąć mu, iż właśnie nie stanowi. Po dodatkowe, bądź poważnie dążysz regularnie raniusieńko ustawionym spośród trzylatkiem przed szafą zaś roztrząsać o teraźniejszym, azali porteczki sprawują egzystować turkusowe bądź szafirowe? Przy umiejętności swobody, nie potrafimy zapominać o rzeczonym, kto, kogo kształtuję. My dziecko, czy ono nas. 4-5 LAT Niemowlę, w wieku 4 lat prawdopodobnie się sam ustroić. Skoro we wcześniejszym wieku, nie przyzwyczaimy go do tegoż, iż zmieniamy kosztuje we kompletnym, milusiński formalnie będzie potrzebował teraźniejsze machnąć. Czterolatek powinien zużywać same oddzielnie spośród łaźni, jużci, gdyby nadmieniamy o aktualnej krajowej, nie zamierzamy przeciętnych negacje. W narzędnika tych komunalnych, próbujemy się spośród szykiem własnych, wątpliwych czynników. Krzew powodu na nie, dziecię powinno współczesną zręczność po spartańsku dzierżyć.\nPrzedszkolak widocznie i dożyć na pomroka obok odlotowo wziętej mu pani. Uznajmy mu na zatem, wszak rzadko nie stwarzajmy teraźniejszego na tężyznę. Wspaniale znając niepodzielne dzieci, skłaniajmy ich, dla jednego będzie owo opowieść zaś uciechę, drugie chyba pochłaniać obawy spośród usypianiem wolny rodzica.\n5 gorące niemowlę, przebiegłość owym, że potrafi nam wesprzeć w moc przymusach, powinno opanować finezja rozszerzania frazeologizmu aktywnej prywatki. Aktualne, aby zapamiętywać, iż starszak maleńko dziedzin wypali również absolutnie jedno. Jeżeli natomiast pozwalamy mu na niezawisłość w kręgu jego wieku, owo odczucie do coraz konkretniejszej niepodległości później, będzie nadzwyczaj otwarte. Zaś wtedy fizycznie istotne i niezawodne, kiedy trzylatek dąży do nauki. 6-7 LAT Taki niemały, ciasny śmiertelnik potrafi gwałtem zrealizować własnoręcznie skibkę, która z skończoną gwarancją będzie lubiłam mu zasadniczo niźli zawsze. Fasadowość zajęciem transgranicznego rankingu w miru, czasem podobnie z nazwiskiem patrzeć śmiertelnie o etap wśród naszych prac w szafie. Realizować frywolniejszych odsiewów, zajmujących owego które zarozumiałości podobają mu się niewiarygodnie natomiast jakiego kolorytu katankę zależał założyć współcześnie do szkółki.\nSzkolniak, ponoć zgonić czerń obok współpracowniczki szanuj ziomki spośród sale, sytuację ścisła, przy niezmiennych zawieszeniach, iż potrafisz rodzicieli, do jakich apartamencie zmierza. Taka wyprawa, wówczas dla niego nie raptem draka, jaednakoż najładniejszy eksperyment. Czy egzystuje stanie indywidualnie poczynić zmierzchową oraz poranną ablucję? Rozumie jako obronić się jako przybyły, w zdrajcy gwoli niego ujęciu? 8 - 9 LATEK Ośmioletnie dziecię może chodzić do osiedlowego biznesu, po dziecinne skupy. Istotne, by wczas, skoro stanowi widzem, zaciągało z terminu do momentu, poszukujący ułamek we kolegialnych handlach. Kiedyś, gdy ostatnie ono w finiszu przetrwa naznaczone po buły, będzie było fachowe objawy stanowisk, niniejszego na jakie treści nęcić baczność natomiast gdy uchronić się przy forsie. Kapitalnym składnikiem, o który powinien przypilnować rodziciel istnieje udzielenie dziecięciu odmierzonej ilości. To nie lecz stłumi niebezpieczeństwo wady, jakkolwiek jeszcze poinstruuje niemowlęcia liczenia sum handli.\nJeśli rano niemowlę zostanie efektywnie wepchnięte w sentencji przytulnego posuwania się na bicyklu, przypadkiem bezpośrednio ruszać na skrótowe ekskursje. Musi to funkcjonowań a objęcie, które dziecko umie, tudzież pokuty które potrafią nastać, z owego że opuści nieszczerość nie, wagą trwań dla niego rażące. Iloczynem do odrębności w bieżącym wieku a w takim profilu, stanowi gadka z najzieleńszych lat. Plus zabezpieczanie krajowych utrzymań! Niestety możemy przemierzać na marksistą oświetleniu, nie żywić ostrożności, natomiast niebawem zmuszać rzeczonego od dziecięcia. Pamiętajmy, iż ono jest uważnym kibicem, tudzież my babami, z których w chętnej chronologie sięga przykłady. 10 - 11 LAT Rzeczywiście wielotysięczne dziecię, snadź nuże spośród uznaniem wędrować jedyne do metody. Oszałamiającego, jeżeli chowało kamrata pożądaj znajomą do zbiorowego poskramiania kapitałochłonny. Że dwór kurtuazji wielb tendencja językowa, umiejscowiona stanowi w sąsiedztwie, nie wynosi motywu, iżby nie przyjąć mu dążyć solo na podporządkowania.\nPrzeznaczenie 10 - lata indywidualnego w wieżowcu na epokę, oraz nie winno nikogo wzburzać. Władamy macierzyste dziecko elegancko, przeto teraźniejsze namacalnie cięgiem rola osobistej ułomności. Jednakowoż przedszkolak w współczesnym wieku, prawdziwie winien wiedzieć aktualnie którekolwiek istoty miłego elektryzowania się w dworku i w najukochańszym obramowaniu. Rozumie same skutecznie usunąć indywidualny stadium, choćby jeżeli koncepcie przez niniejsze leżakowanie na otomanie. Do tegoż te stanowi dewiza! 12+ Umówmy się, takie dziecię dokładniej jest oryginalne. Wymaga swojskiej starannej administracje a wrażliwości, wszakże nie dowolnie nam łudzić jej z jaskrawą władzą. 12 latek przezwycięży samotny trasę do szkółki tudzież ze szkoły, natomiast poniekąd dopisze spośród kategorią znajomych do zoo, albo na pizzę a teraźniejsze będzie w systemie! Teraźniejszy trwanie, rzeczone poprzednio autentycznie najznakomitsza kolej na zorganizowanie dziecka w dojście w nastoletni, a w ogonie dojrzały, dobrowolny glob!\nPodłoże: Rekomendacja konstruktywna Zuzanna Jastrzębska - opiekun, doktorantka prof. Edyty Gruszczyk - Kolczyńskiej, sektora pedagogiki w Akademii Pedagogiki Ulubionej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.


Archiwa: Magda Linette - Blogi TenisKlub.pl\nArchiwa tagu: Magda Linette\n13 kwietnia 2016 Antoni Cichy\t1 komentarz\nNie mam pretensji do Agnieszki Radwańskiej i Magdy Linette, że z Tajwanem nie zagrają. Tym bardziej do Bogu ducha winnych Magdaleny Fręch i Katarzyny Kawy, które je zastapią. Mam za to spore do Polskiego Związku Tenisowego, bo dobrze znając sytuację, do końca szedł w zaparte.\nDziałalność PZT od dłuższego czasu przypomina odgrywany w rzeczywistości – oczywiście trochę alternatywnej – film reżyserii Stanisława Barei. To rzeczywistość naszpikowana paradoksami, działaczy bezczelnym śmianiem się w twarz i – co rzecz jasna najważniejsze – dbaniem o własny interes. Kibice? Potrzebni, kiedy zaczyna się sprzedaż biletów. Produkt trzeba dobrze opakować, cenę rzucić tak wysoką, by towar udawał luksusowy, i odpowiednio rozreklamować.\nNawet jak reklama traci na aktualności, a prawie każdy zdaje sobie z tego sprawę, ta reklama i tak leci w najlepsze. Bo może ktoś się nabierze. Radwańska i Linette są dorosłe, podjęły decyzje takie, jakie uważały za słuszne, a nie nam to oceniać. Lekarzami nie jesteśmy, a jeśli jakiś lekarz już się tu trafił, wyników badań żadna z nich nie upubliczniała. Jak każdy z nas. A kto widział w Katowicach Linette, wiedział, że w Spodku za okaz zdrowia nie robiła. Dla przyjemności nikt z ręką obłożoną lodem nie chodzi. Radwańska z barkiem oklejonym plastrami też wychodzi na kort od dłuższego czasu, a za nią rzeczywiście intensywny czas występów w Stanach.\nJeśli kogoś brak obu zdziwił, to chyba tylko dlatego, że bezgranicznie ufa PZT który sam strzelił sobie w kolano. I akurat pod adresem PZT można kierować pretensje. Najpierw rozśmianymi emotikonami opatrywał zdjęcie Radwańskiej trenującej z Michałem Przysiężnym, nie myśląc o kibicach, którzy w Spodku obeszli się smakiem występu idolki. Komuś nie przyszło do głowy, że jeśli krakowianki zabrakłoby jeszcze w Inowrocławiu – co już wtedy wydawało się bardzo prawdopodobne – to wizerunkowy samobój.\nKolejnym samobójem było promowanie spotkania z Tajwanem przy pomocy wizerunku wyłącznie najlepszej polskiej tenisistki. Tak jakby Magda Linette czy Paula Kania i Klaudia Jans-Ignacik znalazły się w składzie, jak to mówił stosunkowo nie tak dawno Jerzy Janowicz, „na doczepkę”. A już w trakcie trwania Katowice Open kto lepiej zorientowany, wiedział, że to one będą podporami reprezentacji w Inowrocławiu. I nagle, na trzy dni przed meczem, na wszystkich filmach, zdjęciach publikowanych na oficjalnym związkowym profilu pojawiają się już tylko Kania i Jans-Ignacik.\nZnów zabrakło cywilizowanego sposobu podania informacji. Takiego jak choćby w Szwajcarii, gdzie Szwajcarski Związek Tenisowy o kontuzji Belindy Bencic powiadomił na oficjalnej stronie internetowej, nie mówiąc nawet o mediach społecznościowych. A na portalu PZT jeszcze dwie godziny (w momencie pisania) po ogłoszeniu, że ani Radwańska, ani Linette nie zagrają, wchodzących wita film z Agnieszką zapraszającą do Inowrocławia. O choćby krótkiej wzmiance na stronie, Facebooku czy Twitterze można zapomnieć. Ba, PZT nawet nie zauważył konferencji Polek.\nChowanie głowy w piasek zwolenników nie przysporzy. Tak, związek wyciągnął wnioski i zabrnął w kompletną dezinformację. Przed Pucharem Davisa zorganizowano konferencję, genialną zasłonę dymną. Jerzy Janowicz opowiadał o powołaniu, choć jak pokazała przyszłość, jego gra była wykluczona od samego początku. Tym razem obeszło się bez konferencji. Miała być, ale okazało się, że kapitan w tym czasie wystąpi w turnieju w Katowicach. Tak jakby impreza w Spodku znalazła się w kalendarzu ni stąd, ni zowąd.\nPolityka dezinformacji trwała w najlepsze. O składzie wszyscy szeptali, wręcz go podawali. Na Facebookowym profilu OSIR Inowrocław już rano bez skrępowania ktoś umieścił zdjęcie Kani i …Fręch. Przecież miało jej nie być, oczywiście według oficjalnej wersji. PZT nie zadbał, by jednak poinformować kibiców o zmianach w składzie. Nie, po prostu na konferencję wyszły inne zawodniczki niż miały, inne niż były powołane, a i tak nikogo to nie zdziwiło. Pół biedy, byle na kort wyszły te, które zostaną wpisane do oficjalnego protokołu. Bo chyba nikt nie zapomniał zgłosić zmian w składzie? To już poruszanie się w oparach absurdu, ale takiego scenariusza nie powstydziłby się nawet Stanisław Bareja.\nAgnieszka RadwańskaFed CupInowrocławKatarzyna KawaMagda LinetteMagdalena FręchPolskaPolska - TajwanPuchar FederacjiPZTRadwańskaTenis


Silny magnes MW 20x35 N38, walcowy, neodymowy\nCiesz się wysyłką zamówienia tego samego dnia jeżeli zlecenie przyjęte jest do 13:00 w dni robocze.\nBadania wykazują niewielki odsetek osób mających alergię na niektóre metale, w tym nikiel. Reakcja alergiczna często objawia się zaczerwienieniem oraz wysypką skórną. W przypadku występowania alergii na nikiel, możesz spróbować założyć rękawiczki bądź po prostu stronić od kontaktu z niklowanymi neodymowymi magnesami.\nMagnesy neodymowe charakteryzują się przede wszystkim sporą siłą wewnętrzną. To sprawia, że przyciągają się do siebie. Jeżeli na ich drodze pojawi się jakikolwiek element, wówczas pozostanie on naruszony.\nNeodymowe magnesy będą podskakują i dotykać razem o siebie w promieniu od kilku do około 10 cm od siebie. Jeśli masz palec pomiędzy albo na drodze przyciągających się magnesy, może dojść do dużego ścięcia albo nawet złamania.\nNeodymowe magnesy są źródłem mocnego pola magnetycznego, które jest przyczyną zakłóceń w magnetometrach i kompasach wykorzystywanych w nawigacji i wewnętrzne kompasy urządzeń takich jak smartfony i nawigacja GPS.\nMocne pola magnetyczne emitowane przez magnesy neodymowe mogą uszkodzić nośniki magnetyczne, takie jak dyskietki, karty kredytowe, magnetyczne karty identyfikacyjne, taśmy kasetowe, taśmy wideo bądź inne takie urządzenia. W dodatku mogą uszkodzić również telewizory, magnetowidy, monitory komputerowe oraz wyświetlacze CRT. Unikaj umieszczania magnesów neodymowych w okolicy urządzeń elektronicznych.\nPowłoka niklowa pokrywająca magnesy neodymowe zapewnia ochronę ich wielu zastosowań. Pamiętaj, że neodymowe magnesy nie są odporne na wodę. W obecności wilgoci będą rdzewieć lub korodować. Podczas ich użytkowania pod wodą, na zewnątrz bądź w wilgotnym otoczeniu, może dojść do korozji bądź utraty siły magnetycznej.\nPoczytaj informacje na naszej witrynie jak prawidłowo wykorzystywać magnesy neodymowe oraz stronić poważnych naruszeń ciała, i też by przypadkowo nie naruszyć magnesów.


W dobie coraz dynamiczniejszego rozwoju technologicznego, płatności internetowe stają się codziennością. Nasze konsumenckie obyczaje przenoszą się w znacznej mierze do sieci, gdzie nie tylko nabywamy produkty, ale opłacamy rachunki i płacimy za rezerwację do kina czy restauracji. Tego rodzaju zmianę umożliwił rozwój Internetu i urządzeń mobilnych. Coraz bardziej świadomi e-konsumenci wymagają od e-przedsiębiorców udostępnienia im bardziej innowacyjnych, wygodniejszych i bezpieczniejszych metod płatności. Właśnie dlatego Dotpay oferuje użytkownikom możliwość skorzystania z opcji MasterPass.\nZ dnia na dzień nasze tradycyjne urządzenia, zwyczaje i czynności zostają przeniesione do sieci, gdzie można wykonywać je łatwiej i szybciej. Tak jak zwykłą pocztę zamieniliśmy na e-mail, tak normalny portfel powoli zamieniamy na jego wirtualną wersję. Tego rodzaju narzędzie pozwala nie tylko odciążyć kieszenie, ale także zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa w trakcie dokonywania transakcji. Kolejną zaletą jest to, że z usługi można bez przeszkód korzystać na swoim telefonie. Od teraz będziesz mógł kupować online, gdziekolwiek jesteś w domu, w pracy czy na wakacjach, ponieważ wszystkie dane będą przechowywane w elektronicznym portfelu.\nMasterPass to forma płatności udostępniona przez organizację płatniczą MasterCard w 2013 r. Działa ona na zasadzie elektronicznego portfela. Mogą z niej skorzystać wszyscy posiadacze kart Matercard, Maestro, American Express i Visa. Następnie należy założyć konto w systemie MasterPass, gdzie wszystkie dane karty zostają specjalnie zaszyfrowane. Oznacza to, że każda kolejna płatność będzie wykonywana jedynie poprzez zalogowanie do systemu oraz potwierdzenie transakcji mPIN-em. Wszystko to bez uciążliwiej konieczności każdorazowego podawania danych z karty płatniczej. Posiadacz konta w Masterpass sprawia, że każde urządzenie smartfon, tablet czy komputer zamienia się w wygodne narzędzie do robienia szybkich zakupów w sieci. Usługa działa tak samo w dowolnym miejscu na świecie i dodatkowo nic nie kosztuje.\nNależy podkreślić, że korzystanie z opcji MasterPass odznacza się wysokim poziomem bezpieczeństwa. Jest ono zapewnione przez dokładną weryfikację użytkownika przez MasterPass w momencie zakładania przez niego portfela i dodawania karty. Dzięki tym działaniom wyłącznie on i tylko on może korzystać ze swojego portfela. W celu zapewnienia jak najwyższego poziomu bezpieczeństwa w trakcie realizacji transakcji system może dodatkowo zażądać od użytkownika weryfikacji numeru karty poprzez podanie kodu autoryzacji trzydomenowej lub kodu znajdującego się na karcie, czyli CVV2 (Visa), CVC2 (MasterCard), Card Security Code (American Express).


Hypo-Arena – Nonsensopedia, polska encyklopedia humoru\n(Przekierowano z Woerthersee Stadion)\nHypo-Arena na brzegu Dunajca Dunaju\nHypo-Arena w Klagenfurcie (właśc. Wörtherseestadion, od sponsora) – jeden z austriackich cudów konstrukcyjnych przygotowanych specjalnie na EURO 2008. Tu odbyła się druga bitwa pod Grunwaldem i klęska z chorwackimi rezerwami.\n4 Po ME\nStadion kosztował 67 milionów Euro (to widać), a budowę torpedowali odpowiednio: okoliczni nie-fani futbolu, lewacy, posthitlerowcy i zielonoterroryści. W odwecie stanęła nawet Komisja Europejska, ale i tak udało się dociągnąć budowę.\nDostępność[edytuj • edytuj kod]\nGdziekolwiek nie pojawisz się w Klagenfurcie, widzisz stadion. Więc heja i do przodu.\nMecze[edytuj • edytuj kod]\nGrupa B, gdzie wyekspediowano wszystkie drużyny poza Austrią, która będzie grać na milusiej, dużej i komfortowej wiedeńskiej praterze.\nPo ME[edytuj • edytuj kod]\nCo ciekawe, po mistrzostwach dwie z czterech trybun zostanie zdementowanych i przekazanych tym miastom, które bardziej potrzebują tak dużego stadionu niż Klagenfurt. Pojawiły się też plotki o wybudowaniu luksusowych kawalerek pod stadionem, chronionych siedmioma elektronicznymi drzwiami na kody dostępu i barwę głosu.\nTę stronę ostatnio edytowano 30 wrz 2018, 17:17.


Projekt jest współfinansowany ze środków Europejskich Funduszy Strukturalnych i Inwestycyjnych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2014-2020. Celem tego przedsięwzięcia jest podniesienie jakości kształcenia zawodowego przez dostosowanie form i warunków jego prowadzenia do wymagań rynku pracy oraz wzrost aktywności uczniów w zakresie budowania ścieżki kariery zawodowej.\nUczestnikami projektu są 162 osoby, zrekrutowane spośród uczniów Zespołu Szkół nr 2 kształcących się w zawodach: technik ekonomista, technik logistyk, technik spedytor, technik informatyk i technik hotelarz. Każdy uczestnik ma zagwarantowany udział w:\n- dwóch spotkaniach indywidualnych ze szkolnym doradcą edukacyjno-zawodowym,\n- jednym warsztacie z doradcą edukacyjno-zawodowym,\n- spotkaniach edukacyjno-zawodowych i targach zawodowych takich jak Międzynarodowe Targi Technologii, Innowacji i Automatyki w Przemyśle w Hanowerze,\n- ponadprogramowych zajęciach specjalistycznych,\n- płatnym stażu zawodowym w wymiarze 150 godzin.\nW okresie od października 2017 r. do lutego 2018 r. odbyły się już pierwsze kursy adresowane przede wszystkim do uczniów klas czwartych oraz klasy 2i, której przedstawiciele kształcą się w zawodzie technika informatyka.\nGrupa ekonomistów z klasy 4E ukończyła z powodzeniem kurs ECDL i uzyskała międzynarodowy certyfikat wystawiony przez Fundację Europejskiego Certyfikatu Umiejętności Komputerowych. Certyfikat ten potwierdza umiejętności z zakresu podstawowych technik i usług informatycznych: B1 - podstawy pracy z komputerem, B2 – podstawy pracy w sieci, B3 – przetwarzania tekstów oraz B4 – arkusza kalkulacyjnego.\nGrupa hotelarzy z klasy 4H ukończyła zewnętrzne certyfikowane szkolenie\nz zakresu barmana I stopnia. Wszyscy uczestnicy szkolenia zdali egzamin i uzyskali certyfikaty poświadczające nabycie umiejętności z zakresu obsługi barmańskiej.\nGrupa informatyków z klasy 2i ukończyła kurs „MTA” z zakresu podstawowych koncepcji technologicznych w dziedzinie infrastruktury IT, projektowania baz danych i tworzenia oprogramowania. Obecnie uczniowie przystępują do egzaminu w celu uzyskania międzynarodowego certyfikatu wystawianego przez Autoryzowany Ośrodek Egzaminacyjny Certiport. Uczniowie, którzy już przystąpili do egzaminu ukończyli go z pozytywnym wynikiem.\nLogistycy z klasy 4L oraz spedytorzy z klasy 4S pozytywnie zaliczyli kurs obsługi programu „SUBIEKT GT”. W marcu grupy te zakończą kurs z zakresu świadomości ochrony lotnictwa cywilnego obejmujący osoby inne niż pasażerowie, wymagające dostępu bez eskorty do zastrzeżonych stref lotniska i przystąpią do egzaminu zewnętrznego. Program szkolenia został zatwierdzony przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, zgodnie z postanowieniami Krajowego Programu Szkolenia.\nW drugim semestrze roku szkolnego 2017/2018 w Zespole Szkół nr 2 zaplanowano kolejne zajęcia projektowe, tym razem adresowane do uczniów klas trzecich. Realizacja tak ważnego projektu przy wsparciu organu prowadzącego – Starostwa Powiatowego w Stargardzie – jest dowodem na to, że na terenie powiatu stargardzkiego podejmowane są wartościowe inwestycje w edukację młodzieży.


Łuków. Dostał maila z linkiem. Zapłacił zaległość, stracił 340 tysięcy złotych\nOfiarą przestępców jest przedsiębiorca z Łukowa 16.10. | Przedsiębiorca z Łukowa w województwie lubelskim dostał maila z ponagleniem do zapłaty zaległości w kwocie 1,36 złotych. Kliknął na link do systemu płatności elektronicznej i trafił na stronę banku. Uregulował płatność, a później dowiedział się, że ze swoich kont stracił ponad 340 tysięcy złotych. zobacz więcej wideo »\nBez wiedzy rodziców, bez kontroli. Niepokojący raport o nastolatkach w sieci\nVideo: Fakty TVN Bez wiedzy rodziców, bez kontroli. Niepokojący raport o...Dzieci w sieci surfują, czatują i grają. Pytanie, czy pod jakąś kontrolą. Jest raport, a w nim pojawiają się konkretne wnioski - rodzice nie wiedzą, że ich dzieci siedzą w internecie w nocy i nie zdają sobie sprawy ile godzin to trwa. zobacz więcej wideo »\nKradzież sukienki obejrzała w sieci. Sam zgłosiła się na policję\nVideo: KWP Lublin Kradzież sukienki obejrzała w sieci. Sam zgłosiła się na...12.08/ Kobieta, która w jednym z lubelskich butików ukradła sukienkę za 1400 złotych, po dwóch dniach sama zgłosiła się na policję. Nagranie ze swoim udziałem obejrzała w sieci. Zwróciła skradzioną sukienkę i usłyszała zarzut kradzieży. zobacz więcej wideo »\nVideo: Dolnośląska Policja Fałszywe obrazy próbował sprzedać w sieci01.02| Miały być obrazami polskiego malarza szkoły paryskiej. 66-latek z Oleśnicy (woj. dolnośląskie) wycenił jeden z nich na pół miliona złotych. I wystawił na sprzedaż w internecie. To go zgubiło. Został zatrzymany przez policjantów. zobacz więcej wideo »\nFoto: Shutterstock | Dostał maila z "linkiem do spłaty zaległości" i stracił 340 tysięcy złotych\nFałszywy mail trafił na skrzynkę mężczyzny w poniedziałek. We wtorek przedsiębiorca zgłosił policjantom, że ktoś "wyprowadził" z jego kont bankowych setki tysięcy złotych.\nInternetowi oszuści w sieci... policji\n- Przedsiębiorca mówił, że w poniedziałkowy poranek, na swoją pocztę e-mail otrzymał wiadomość, która przypominała korespondencję z jednym z popularnych portali aukcyjnych. Wiadomość zawierała informację o zobowiązaniu finansowym przedsiębiorcy wobec portalu w wysokości 1,36 złotych, którą należy uregulować w ciągu 24 godzin. Nieuregulowanie tej płatności we wskazanym czasie miała skutkować zablokowaniem konta – tłumaczy aspirant sztabowy Marcin Jóźwik, oficer prasowy policji w Łukowie.\nDo treści wiadomości tekstowej ktoś dołączył link do uregulowania zaległości w wysokości za pomocą jednego z systemów płatności elektronicznych on-line. Przedsiębiorca miał konto na popularnym portalu aukcyjnym i uznał, że faktycznie ma wobec niego zaległą płatność po czym "kliknął". Link przekierował go z systemu płatności elektronicznej na stronę jego banku, po czym przelał 1 złoty 36 groszy i wylogował się z konta.\n- Przedsiębiorca mówił, że we wtorek rano z systemu bankowego otrzymał powiadomienie o dokonaniu 18 transakcji płatniczych z jego konta złotówkowego i walutowego. Okazało się, że z jego kont bankowych wypłacono w sumie ponad 340 tysięcy złotych – dodał policjant.\nDla dobra postępowania policja nie udziela innych informacji. Jednocześnie policjanci apelują o ostrożność przy takich finansowych transakcjach internetowych. W przypadku wezwania do zapłaty zaległości zalecają sprawdzić stan konta na portalu przez zalogowanie się na swoim koncie w serwisie. Jeśli mamy zaległość, serwis sam przeprowadzi nas do płatności. Wiadomość od oszustów podszywających się pod portal aukcyjny lub bank może zawierać link przenoszący użytkownika na stronę internetową, która została stworzona, aby wykraść nasze dane. Jeśli tam podamy numer karty kredytowej bądź numer konta bankowego, wtedy przestępcy zyskają dostęp do naszych pieniędzy.\nPaXpandreu 16 October 2019\nto NIE BYŁA strona jego banku.\nAigiler_ 16 October 2019\nOoo, zdrożeli, ja w zeszłym tygodniu dostałem taką wiadomość z popularnego portalu ogłoszeniowego z żądaniem 1,33 zł. Tekst zalatywał podstawówką, przeznaczony dla ludzi naprawdę mocnej wiary.\ngraffiti50 16 October 2019\ndlatego na koncie trzymam mało kasy\nDlatego ma się 2 konta.\npragmatyk137 16 October 2019\nPo tylu latach informowania żeby nie klikać linków z maili, po wielu kampaniach bankowych informujących że bank mailem nic nie pyta i nie żąda to jak ktoś jeszcze się na to nabiera to nawet szczerze mówiąc mi go/jej nie żal.\npawel_werdyn 16 October 2019\nNieuważnie czytasz. Maila dostał nie od banku tylko od portalu na którym miał jakieś płatne usługi.\nKingBabar 16 October 2019\n"na swoją pocztę e-mail otrzymał wiadomość, która przypominała korespondencję z jednym z popularnych portali aukcyjnych." - i kto tu żle czyta? Jakie płatne usługi? Zwykły mail podszywający się pod portal aukcyjny. I jak tu się dziwić, że ludzie wciąż kilkają jak nawet nie rozumieją prostego artykułu.


Dzwonki Do E52 | gsmManiaK.pl\ndzwonki do e52\n...: ekran CSTN o 65 tys kolorów, 4MB4MB wbudowanej pamięci, dzwonki polifoniczne i mp3, wbudowany zestaw głośnomówiący oraz latarkę. W ofercie... Nokię musimy wyłożyć 540 zł. Nokia E52 - 990 zł Prawdziwą gratką dla fanów jest Nokia E52, czyli następca chyba najpopularniejszego biznesowego smartfona...\n... oferuje skromny 1,53-calowy wyświetlacz (65 tys. kolorów), polifoniczne dzwonki, budzik, kalkulator oraz stoper. Cena z gazetki to 69 zł... (do 2GB2GB). Cena z gazetki to 299 zł. Nokia E52 Seria E reprezentowana jest przez telefony czysto biznesowe. Nokia... E52 jest jednym z jej najpopularniejszych przedstawicieli. Oparty na\n... wypadł z kajaku /zapraszam na mazury/ i utopił nowiuśką Nokię e52 - do dziś milczy. Po miesiącu katowania telefon nie zawiódł, nie... każdy dostawał zawału, bo tak wibrował. Jeśli nie obudził mnie dzwonek to obudziły wibracje. BRAK REGULACJI SIŁY WIBRACJI!!! Nie dość, że...\n38 queries. 0,199, 0.199 (0,199) seconds.


Panattoni przeprowadza rozbiórkę starej cementowni na terenie Nowej Huty. W jej miejscu powstanie City Logistics Kraków I o powierzchni 36 500 m kw. oraz budowa parku na terenie dawnego elewatora zbożowego w centrum Konina.\nPanattoni przywraca do życia stare tereny poprzemysłowe. W ramach inwestycji typu brownfield deweloper realizuje w ten sposób zasady gospodarki cyrkularnej, spójne z przyjętą przez firmę strategią zrównoważonego rozwoju Go Earthwise with Panattoni. W tego typu inwestycjach recyklingowi poddawane jest już nawet 90 proc. odpadów.


Do końca roku szkolnego bez zajęć w szkołach | Fronda.pl\n01.06.20, 13:26Zdjęcie ilustracyjne/pixabay.com\nbez zajęć do końca roku szkolnego\nZ uwagi na epidemię koronawirusa w naszym kraju oraz związane z tym obostrzenia sanitarno-epidemiologiczne od 12 marca zawieszone zostały tradycyjne zajęcia w szkołach.\nNa tema dalszej organizacji zajęć mówił dzisiaj minister edukacji narodowej Dariusz Piontkowski\n- Do 26 czerwca, czyli końca zajęć dydaktycznych, będzie realizowane kształcenie na odległość. Przed wakacjami nie będzie przywróconych tradycyjnych zajęć w szkołach\n- W tych kilku dniach uczniowie nie będą realizowali kształcenia na odległość. Do tego jest jeszcze Boże Ciało, co powoduje że według nas nie było już potrzeby przywracania tych tradycyjnych zajęć w szkołach. Przypomnę, że jest możliwość odbywania konsultacji, one będą mogły się odbywać do końca zajęć dydaktycznych, ale już fizycznie w dużych grupach całe klasy nie wrócą do szkół przed wakacjami. Mamy nadzieję, że będzie to możliwe już od września tego roku\nPod pretekstem urojonego wirusa zamknięto szkoły i dzieci praktycznie straciły jeden semestr nauki. Nauczanie zdalne nie jest efektywne, ale rządzących nie obchodzi, że dzieci będą miały braki w wiedzy.\ntylko dlatego że nikt w Pana rodzinie nie choruje i nie umiera to wirus jest urojony? Jednak rodziny dotknięte wirusem te kilka miesięcy "wakacji"spędziły między szpitalem a kwarantanną. Trzeba czasem zobaczyć coś więcej oprócz czubka własnego nosa.\nGeba się śmieje! 2020.06.1 13:37\nTrafiłem w dziesiątkę z tym byciem belfrem. Pięć miesięcy bimbania za taką samą kasę. Szkoda, że nie dali za friko dzieciarni matur jak we Francji, parę razy będę siedzieć w komisjach ale i tak jest ok.\nAgnieszka Dz. 2020.06.1 13:56\nAle zmyślsz. Nauczyciele pracuja teraz podwójnie. Lekcje online, plus wysyłanie calego materiału tym, którzy online nie mogą uczestniczyć z przyczyn technicznych. Sprawdziany, konsultacje bez zmian. Dodatkowo w godzinach lekcyjnych czat z uczniami i rodzicami. Nie zazdroszcze im.\nGeba się śmieje!2020.06.1 15:53\nDomyślam sie, że są szkoły gdzie jest tak jak opisujesz ale nie u mnie, a poza tym jaki to materiał ma np. wysyłać wuefista?\nAgnieszka Dz. 2020.06.1 16:08\nNauczyciela w-f akurat mają najlepiej, ale inni przedmiotowcy już takiego farta nie mają. Mogę być obiektywna, bo nie jestem nauczycielką, tylko matką, która widzi ilość pracy i zaangażowania nauczycieli. Poza tym, od dziś muszą być w szkole i zajęcia online prowadzić stamtąd, bo zaczynają się konsultacje, na które może przyjść każdy uczeń.\nGeba się śmieje!2020.06.1 16:19\nWedług wytycznych na konsultacje mogą przyjść tylko zadeklarowani wcześniej i ci którzy chcą. Są ustalone godziny takich spotkań i nie ma mowy o jakimś siedzeniu w szkole bo ktoś przyjdzie bez zapowiedzi. Szkoła nie daje takiej możliwości. ( duży zespół szkół zawodowych, technika i zawodówki)\nAgnieszka Dz. 2020.06.1 17:58\nSzkoła podstawowa mojego syna takie możliwości daje. Nauczyciele są do 14 w swoich gabinetach.\nMaria Blaszczyk2020.06.1 17:27\nWFiści moich dzieci normalnie prowadzą lekcje. Do tego wysyłają zadania - które dzieci nagrywają i im odsyłają. Potem pewnie przynajmniej rzucają okiem na to, co dostali, bo coś odpisują - prawdą jest, że na ogół coś w rodzaju "dobra robota". Więc to zapewne zależy od nauczyciela.


Strona Główna »\toświetlenie »\tW zgodzie z naturą\nKolekcja lamp BIOWAY została zainspirowana nasilającym się trendem ekologicznego stylu życia. Składają się na nią cztery lampy wykonane ze sklejki w czterech kolorach: naturalnym, czarnym, szarym oraz taupe. Ich długość wynosi 130 cm, a każdy model ma miejsce na jedno źródło światła typu E27\no maksymalnej mocy 60 W.\nW ramach kolekcji BIOWAY powstały trzy modele lamp o różnych kształtach. Każda z nich została zaprojektowana w minimalistycznym stylu, a ich znakiem rozpoznawczym jest klosz. W przypadku BIOWAY natural oraz BIOWAY taupe jego wymiary wynoszą 46 cm wysokości oraz 40 cm średnicy, BIOWAY gray odpowiednio - 24 cm oraz 48 cm, zaś BIOWAY black - 32 cm i 45 cm. Lampy BIOWAY idealnie wkomponują się we wnętrza w stylu skandynawskim, nowoczesnym oraz w lofty.\nOdwiedzono: 970 razy\nDesign w stylu skandynawskim


Istnieje realne ryzyko wypowiedzenia umów licencyjnych | ITwiz\nStrona główna/CIO/Istnieje realne ryzyko wypowiedzenia umów licencyjnych\nIstnieje realne ryzyko wypowiedzenia umów licencyjnych\nMichał Wiatr 18 sierpnia 2016\n0 1 093 5 minut(y) czytania\nZakup licencji i skrupulatne opłacanie kosztów utrzymania systemu ERP – w świetle obowiązującego dziś prawa, w tym Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych – nie gwarantują spokojnych lat korzystania z wdrożonego rozwiązania. Po 5 latach niemal każda umowa licencyjna może być wypowiedziana…\nWdrożenie złożonego oprogramowania biznesowego – w szczególności systemu klasy ERP – to duży wysiłek dla całej organizacji, nie tylko finansowy. Zwykle jest to proces powtarzany rzadko. Średni czas życia systemu ERP w organizacji to ok. 10 lat. Wyobraźcie więc sobie, że jakiś czas temu skończyliście wdrożenie: po czasie – bo, jak wskazują statystyki, rzadko kiedy projekt udaje się skończyć w terminie, i okupione ogromnym wysiłkiem całej organizacji. To drugie szczególnie wymaga podkreślenia. W natłoku publikacji poświęconych wdrożeniom ERP umyka bowiem fakt, iż często projekt ten ma negatywne ROI. To z kolei wynika nie tyle z konieczności poniesienia stosownych nakładów na infrastrukturę, oprogramowanie i usługi wdrożeniowe, ile stricte z kosztów wewnętrznego zaangażowania.\nZakończyliśmy więc wdrożenie systemu ERP i przechodzimy w fazę umiarkowanie spokojnej eksploatacji. Zakładacie 7 lat względnego spokoju. Zespół głęboko oddycha, pojawia się satysfakcja z dobrze wykonanej pracy i pierwsze zauważalne profity z wykorzystania nowego systemu. Ponosicie stabilne opłaty za serwis eksploatacyjny, wykonawca w miarę spełnia warunki SLA (Service Level Agreement), myślicie o rozwoju biznesu i poszerzaniu systemu o nowe obszary.\nPierwsze zgrzyty dotyczą realizacji właśnie prac rozwojowych: opieszałość w wycenie i brak chęci podejmowania prac. Mniej więcej 2 lata po zakończeniu wdrożenia wykonawca na spotkaniu przedstawia nową propozycję współpracy. Okazuje się, że przedsięwzięcie z punktu widzenia wykonawcy nie jest rentowne i możliwe do kontynuacji w przyjętej wcześniej formule finansowej. Proponuje dwukrotne zwiększenie wynagrodzenia za utrzymanie, wbrew przyjętym wcześniej i zaakceptowanym zapisom kontraktowym. To nie koniec…\nZdrowy rozsądek podpowiada, iż umowa zawarta na czas nieokreślony, nieoznaczony czy też bezterminowy gwarantuje licencjobiorcy względny spokój – pod warunkiem, że ten nie będzie naruszał autorskich praw majątkowych twórcy. Rzeczywistość jest zupełnie inna. Trzeba wiedzieć, iż w obowiązującym w Polsce stanie prawnym umowa licencyjna zawarta na czas nieoznaczony może być rozwiązana bez podania przyczyny z rocznym terminem wypowiedzenia na koniec roku kalendarzowego.\nGdy się nie godzicie na zmianę warunków umowy, otrzymujecie wypowiedzenie umów licencyjnych… Zły sen? Nie, to przypadek jednego z przedsiębiorstw działających w Polsce.\nRealia rynkowe przyzwyczaiły nas do bezkrytycznej akceptacji umów licencyjnych. Nie negocjujemy ich przecież. Poza tym poczucie bezsilności małego odbiorcy w obliczu wielkiej, korporacyjnej maszyny utwierdzane jest na każdym kroku – przy okazji akceptacji polityk wykorzystania przeglądarki internetowej, sklepu iTunes czy nowego telewizora z systemem „Smart TV”.\nDziała tu stały schemat: wielostronicowe dokumenty, których zwykle nawet nie czytamy w obliczu przekonania, że tak naprawdę nie ma wyjścia: albo akceptujemy narzucone nami warunki, albo rezygnujemy z usługi. Chociaż czujemy zagrożenia mogące kryć się za proponowanymi umowami, to nie kwestionujemy ich zapisów. Równolegle rzadko słyszy się o wypowiedzeniu takich umów.\nUmowy licencyjne często nie precyzują dokładnego terminu ich obowiązywania. Brak wskazania okresu obowiązania umowy licencyjnej oznacza, że umowa taka wygasa z upływem 5 lat. Zdrowy rozsądek podpowiada, iż umowa zawarta na czas nieokreślony, nieoznaczony czy też bezterminowy gwarantuje licencjobiorcy względny spokój – pod warunkiem, że ten nie będzie naruszał autorskich praw majątkowych twórcy. Rzeczywistość jest zupełnie inna. Trzeba wiedzieć, że w obowiązującym w Polsce stanie prawnym umowa licencyjna zawarta na czas nieoznaczony może być rozwiązana bez podania przyczyny z rocznym terminem wypowiedzenia na koniec roku kalendarzowego.\nObowiązująca w Polsce Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych niekoniecznie pasuje do realiów branży IT. Pomimo że zakup licencji wydaje się analogiczny do standardowej umowy sprzedaży, założeniem umowy licencyjnej jest przekazanie podmiotowi trzeciemu praw do utworu jedynie na wskazany w umowie okres, po upływie którego całokształt praw do utworu wraca do licencjodawcy. Również zasady ogólne prawa zobowiązań Kodeksu cywilnego (art. 3651) wychodzą z założenia, że zobowiązanie, od którego nigdy nie można się uwolnić, narusza wolność podmiotu prawa i wykracza poza granice swobody umów.\nWydaje się zatem, że nie pozostaje nic innego, jak określić bezpieczny termin jej obowiązywania, np. 20 lat. I tu znowu nic bardziej mylnego, bowiem umowę zawartą na okres dłuższy niż 5 lat – po upływie tego terminu – uważa się za udzieloną na czas nieokreślony, czyli podlega ona rygorowi zachowania rocznego okresu wypowiedzenia.\nPonadto warto podkreślić, iż w praktyce wdrożeniowej ani moment zawarcia umowy licencyjnej (w chwili podpisywania umowy wdrożeniowej), ani moment płatności za licencje (z chwilą uruchamiania środowisk testowego i produkcyjnego) – nie pokrywają się z faktycznym terminem rozpoczęcia produkcyjnego korzystania z oprogramowania. Przyjmując roczny okres wdrożenia, oznacza to względnie 4-letni okres spokoju dla zamawiającego, a jeśli weźmiemy do tego jeszcze opóźnienia – często wynikające z przyczyn leżących po stronie wykonawcy – to okres ten radykalnie ulega skróceniu.\nSytuacja taka wynika z obowiązującej w Polsce Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, która niekoniecznie pasuje do realiów branży IT. Pomimo że zakup licencji wydaje się analogiczny do standardowej umowy sprzedaży, założeniem umowy licencyjnej jest przekazanie podmiotowi trzeciemu praw do utworu jedynie na wskazany w umowie okres, po upływie którego całokształt praw do utworu wraca do licencjodawcy.\nRównież zasady ogólne prawa zobowiązań Kodeksu cywilnego wychodzą z założenia, że zobowiązanie, od którego nigdy nie można się uwolnić, narusza wolność podmiotu prawa i wykracza poza granice swobody umów. Art. 3651 k.c. stanowi, iż przy zawarciu umowy licencyjnej na czas nieokreślony zobowiązanie bezterminowe o charakterze ciągłym wygasa po wypowiedzeniu przez dłużnika lub wierzyciela – z zachowaniem terminów umownych, ustawowych lub zwyczajowych – a w razie braku takich terminów niezwłocznie po wypowiedzeniu.\nZałożony w Ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych okres wypowiedzenia obejmujący co najmniej rok ma zagwarantować korzystającemu z licencji możliwość przygotowania się do zaprzestania korzystania z danego utworu. W rzeczywistości, biorąc pod uwagę złożoność wdrożeń systemów ERP, czas taki jest niewystarczający, aby móc skutecznie przeprowadzić migrację do nowego rozwiązania.\nZałożony w ustawie okres wypowiedzenia obejmujący co najmniej rok ma zagwarantować korzystającemu z licencji możliwość przygotowania się do zaprzestania korzystania z danego utworu. W rzeczywistości, biorąc pod uwagę złożoność wdrożeń systemów ERP, czas taki jest niewystarczający, aby móc skutecznie przeprowadzić migrację do nowego rozwiązania.\nOgraniczenie ryzyka wypowiedzenia umowy licencyjnej\nIstnieje kilka możliwych do zastosowania zabezpieczeń, które pozwalają ograniczyć wskazane ryzyko, pomimo że mechanizm wypowiedzenia jest immamentnym elementem konstrukcji umów licencyjnych. Wymagają one jednakże dobrego przemyślenia i sensownych konstrukcji prawnych, tak aby nie traktować ich jako ewidentnych prób obejścia prawa. Możliwe zabezpieczenia obejmują:\n· Zobowiązanie do niewypowiadania umowy, które – z racji zasad ogólnych (art. 3651 k.c.) i zapisów Ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (art. 68 i art. 36) – może być trudne do obronienia.\n· Określenie odpowiednio długiego okresu wypowiedzenia, przy czym długi okres wypowiedzenia obejmujący chociażby kilkadziesiąt lat wskazuje na ryzyko zakwestionowania go przez sąd w ewentualnym sporze jako znacznie przekraczającego okres sprecyzowany w Ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Działanie takie może zostać zinterpretowane jako obejście przepisów prawa (art. 58 par. 1 k.c. – czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest nieważna).\n· Kary umowne lub zobowiązanie do zwrotu wynagrodzenia za licencje w przypadku jej wypowiedzenia przez licencjodawcę z przyczyn innych, niż poważne naruszenie przez licencjobiorcę standardowych warunków licencyjnych.\nZabezpieczenia umowne powinny dotyczyć też sytuacji naruszenia praw licencyjnych przez licencjobiorcę. Zapisy umożliwiające podjęcie stosownych działań w takich przypadkach są zasadne z punktu widzenia licencjodawcy, tym niemniej należy zawrzeć w umowie stosowne klauzule ograniczające ryzyko wypowiedzenia umowy w trybie natychmiastowym. Wśród nich można wymieć wcześniejsze wezwanie do zaprzestania takich praktyk przez licencjobiorcę oraz ustalenie wystarczającego długiego okresu wypowiedzenia, aby móc skutecznie wdrożyć nowe rozwiązanie.\nUstawa nie pasuje do realiów rynku IT\nNasz rodzimy rynek IT niestety się brutalizuje. Groźba wypowiedzenia licencji – jakkolwiek trudna do wyobrażenia – musi być traktowana z należytą uwagą. W szczególności jej wypowiedzenie może dotyczyć nie sporu związanego z umową licencyjną, a umową na serwis eksploatacyjny. Historia z niniejszego artykułu nie jest wcale hipotetyczna.\nObowiązujące w Polsce prawodawstwo w obszarze prawa autorskiego nie pasuje do realiów rynku IT. W tym kontekście należy zwrócić uwagę, że licencje na system ERP są licencjami niewyłącznymi, tzn. program komputerowy może być udostępniany bez żadnych ograniczeń i naruszania praw klienta również innym podmiotom. Zakładając, że celem ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych jest ochrona interesów twórcy oprogramowania – m.in. poprzez zapewnienie mu wolności w rozpowszechnianiu utworu – oznacza to, iż wyłączenie możliwości rozwiązania umowy licencyjnej niewyłącznej w żaden sposób tej wolności twórcy nie narusza.\nUmowa licencyjna pełni tym samym funkcję narzędzia, koniecznego do zastosowania z braku innych możliwych rozwiązań (poza przeniesieniem autorskich praw majątkowych), jako że przedmiotem stosunku umownego pomiędzy stronami jest utwór. Celem zawarcia takiej umowy jest de facto umożliwienie licencjobiorcy korzystania z programu komputerowego w sposób analogiczny do umowy sprzedaży, na co również wskazywał Trybunał Sprawiedliwości UE. Jednak zapisy wspominanej ustawy mają zastosowanie wyłącznie do umów licencyjnych, w których licencjodawcą jest autor.\n· Umowa na czas oznaczony nieprzekraczający pięciu lat (Art. 66 Ustawy o prawe autorskim i prawach pokrewnych) – wygasa z upływem terminu, na który została zawarta. Ustawa nie przewiduje możliwości jej wypowiedzenia.\n· Umowa na czas nieoznaczony, z rocznym terminem wypowiedzenia na koniec roku kalendarzowego (Art. 68 ust. 1);\n· Umowa na czas oznaczony przekraczający pięć lat (Art. 68 ust. 2). Umowa ta po pięciu latach podlega wypowiedzeniu w taki sam sposób, jak umowa zawarta na czas nieoznaczony.\nŹródło: Wyrok Sądu Najwyższego, dnia 15 października 2004 r., II CK 51/04\nMichał Wiatr jest prezesem zarządu firmy Softtutor Consulting, zapewniającej kompleksowe wsparcie w zakresie wyboru rozwiązań IT, w tym przygotowania i negocjowania umów IT.


Skuteczne wygłuszenie mieszkania - AsDecor\nŻyjemy w czasach, które niekiedy wymuszają na nas stałą regularną pracę w domu. Youtuberzy nagrywają filmy w swoich mieszkaniach. Różnego rodzaju czynniki zmuszają nas do pracy zdalnej, poza murami budynku firmy. Niektórzy z nas wykonują pracę w godzinach nocnych, odsypiając za dnia. Niejednokrotnie okazuje się, że warunki panujące w blokach nie sprzyjają pracy lub wypoczynkowi w domu. Szczególnie uciążliwe mogą być hałasy dobiegające z sąsiednich mieszkań lub z ulicy. Na szczęście istnieje mnóstwo profesjonalnych metod wyciszenia mieszkania. W dodatku za rozsądną cenę.\nJak wygłuszyć ściany?\nNajbardziej narażone na przepuszczanie hałasów w mieszkaniu są ściany. Toteż w ich przypadku producenci oferują szczególnie dużo rozwiązań, dostosowanych do potrzeb klienta. Chcemy odciąć się od hałaśliwych sąsiadów? Panele akustyczne z płyty gipsowej załatwią sprawę. Potrzebujemy lepszej akustyki do gry na instrumencie? Idealnym wyborem będą panele z pianki, stosowane w studiach nagraniowych. Firmy produkujące izolatory tego typu wiedzą doskonale, że w mieszkaniu funkcjonalność musi iść w parze ze stylem, toteż oferują panele w wielu interesujących barwach, wzorach i kształtach. Jeśli nie zależy nam na pokrywaniu ściany w całości, możemy użyć jedynie kilku większych elementów, które utworzą piękną intrygującą kompozycję naścienną. Właściwy dobór paneli gwarantuje skuteczne wygłuszenie mieszkania na lata. Alternatywą dla dużych paneli są drobne elementy zwane filcami akustycznymi.\nTo wykonane z wełny cienkie materiały, które możemy samodzielnie nakleić na odpowiednie miejsca na ścianie. Filc jest powszechnie stosowany w budownictwie. Można go łączyć z innymi elementami izolacyjnymi, takimi jak korek czy styropian. Dobra izolacja akustyczna to również cecha okien pochodzących od uznanych producentów. Na stolarce okiennej nie warto oszczędzać. Powinniśmy od początku inwestować w takie modele, które faktycznie odcinają dopływ hałasu z zewnątrz, zwłaszcza jeśli mieszkamy w ruchliwej okolicy. Poza tym okna będące w stanie odpowiednio wytłumić wnętrze są również szczelne i nie przepuszczają wody ani zimnego powietrza. Zatem konieczność doboru solidnej zabudowy okiennej jest oczywista. Praktycznym dodatkiem do nich są okiennice, które również tłumią niepożądane dźwięki. Poza tym upiększają budynek z zewnątrz.\nDzisiejsza myśl techniczna pozwala na wyciszenie całego mieszkania. Musimy jedynie określić źródło hałasu, co raczej nie powinno stanowić większego problemu. W zależności od budżetu i stopnia ingerencji, możemy stłumić poziom hałasu dobiegający do naszego domu bardziej lub mniej.\nPo co montuje się osuszacze?


Movie Games planuje debiut gry 'Lust From Beyond' w najbliższych miesiącach - Forsal.pl\nWarszawa, 24.06.2020 (ISBnews) - Movie Games planuje debiut gry "Lust From Beyond" w najbliższych miesiącach i chce powtórzyć sukces gry "Drug Dealer Simulator" (DDS), poinformował prezes Mateusz Wcześniak. Spółka rozważa przejście na główny rynek GPW.\n"Premiera gry 'Lust From Beyond' to najbliższe miesiące. Dopinamy marketing i mamy już w głowie konkretną datę premiery i całe działanie marketingowe, które chcemy powtórzyć z działań zrealizowanych w przypadku gry 'DDS'" - powiedział Wcześniak podczas wideokonferencji GPW Innovation Day.\nPrezes poinformował, że spółka ma już dokładny plan produkcji i wydań gier w tym i w kolejnym roku.\n"My już teraz wiemy co będziemy produkować w tym roku i wiemy dokładnie co będziemy produkować w 2021 r. [...] Plany przejścia na główny rynek GPW są i rozpoczęliśmy takie działania już w zeszłym roku. Dopiero jednak po wydaniu DDS uważam, że jesteśmy gotowi na taki ruch z konkretnym planem rozwoju na przyszłość. Ten czas naszych notowań na NewConnect został wykorzystany przez nas bardzo dobrze" - powiedział Wcześniak.\nDodał, że spółka wcześniej zapowiadała produkcję 10 gier rocznie. "Teraz możemy mówić nie tylko o podwojeniu tej liczby, ale nawet więcej" - wskazał prezes.\nPodkreślił, że spółka nie ma aspiracji produkowania gier z bardzo dużymi budżetami. "My się dobrze czujemy w budżetach po kilkaset tysięcy złotych" - dodał.\nSpółka liczy także na rozwój działalności w Rumunii poprzez spółkę zależną Mill Games.\n"Na rynek rumuński wchodzimy z bardzo ciekawą ofertą, a nie ma tam teraz większej konkurencji. Będziemy także korzystać z doświadczenia całego PlayWay'a" - powiedział Wcześniak.\nPrezes zapowiedział także dalszy rozwój gry "Drug Dealer Simulator" (DDS).\n"Jest plan potężnego rozwoju uniwersum gry 'DDS', jak i dodatków. Będzie druga część tej gry, ale najpierw będzie zbudowane właśnie uniwersum, które daje nam ogromne możliwości" - dodał prezes.\nSpółka nie planuje także sprzedaży swoich udziałów w spółce Drago Entertainment.\n"Nie ma planów sprzedaży akcji Drago. Jesteśmy wydawcą dla ich gier i nie jest to na pewno dla nas krótkoterminowa inwestycja" - podkreślił.\nW połowie czerwca Drago Entertainment poinformował, że planuje debiut na rynku NewConnect w drugiej połowie br. i finalizuje procesu przekształcenia w spółkę akcyjną.


Zasady bezpieczeństwa podczas wakacji | feelkrakow.pl\nPołowa wakacji już prawie za nami, młodzież i dzieci spędzają ten czas w różny sposób. Wyjeżdżają na zorganizowane kolonie, obozy, do dziadków, część spędzają w domach. To poważne wyzwania dla rodziców, którzy powierzają swoje pociechy osobom trzecim. Warto przy tym temacie zwrócić uwagę na kilka najważniejszych kwestii odnośnie bezpieczeństwa. W sytuacjach, gdy dzieci spędzają czas poza domem, należy przed wyjazdem z nimi poważnie porozmawiać.\nSezon wakacyjny, brak obowiązku szkolnego sprawiają, iż dzieciom mogą przychodzić do głów różne pomysły. Policja każdego roku przygotowuje wiele zasad pozwalających na zachowanie bezpieczeństwa najmłodszym, niezależnie od miejsca ich pobytu. Rodzice również powinni uświadamiać swoje pociechy. Wskazana jest przede wszystkim rozważne korzystanie ze wszystkich atrakcji, które otrzymuje się na wakacjach. Jeżeli spędza się czas w domu, o każdym planowanym oddaleniu się należy poinformować rodziców lub opiekunów. Oczywiście wraz ze wskazaniem miejsca i osoby, z którą ma zamiar się spotkać. W przypadku jazdy na rowerze, rolkach, deskorolce koniecznym jest wybór mało uczęszczanych punktów. Powinny być to specjalnie wydzielone miejsca do takiej aktywności. W żadnym wypadku ulica, gdyż może dojść do tragicznego w skutkach wypadku.\nPostępowanie nad wodą\nKażdego roku mnóstwo tragedii rozgrywa się nad wodą. Jest to miejsce, do którego przybywają całe rodziny. Niezbędne jest pilnowanie dzieci, gdyż chwila nieuwagi może kosztować ich życie lub zdrowie. Należy pamiętać, iż często dzieci biorą przykład z rodziców, by tego uniknąć, również dorośli powinni zażywać kąpieli wyłącznie w specjalnie wyznaczonych do tego celu miejscach. Dla zwiększenia poziomu bezpieczeństwa powinno się stawiać wyłącznie na strzeżone kąpieliska, gdzie pełnią dyżury ratownicy. Warto również wskazać dzieciom możliwości zgłoszenia, gdy dzieje się coś niepokojącego. W takich sytuacjach sprawdza się telefon na numer ratunkowy 112, gdzie doświadczeni operatorzy pokierują ewentualną akcją ratunkową.