Głośnikowo-jackowo-wtykowo - Joe Monster\nForum > Hyde Park V > Głośnikowo-jackowo-wtykowo\n2020-04-09 13:56:53 Zgłoś\nKochani bojownicy i bojowniczki\nPosiadam stare głośniki Creative A200 takie 2:1 głośniki, subwoofer. Głośnik każdy jest wpinany oddzielnie w subwoofer, z czego z jednego wychodzi jack. No i ten jack mi się spsuł więc zlutowałem kabelek z nowym jackiem, zakupionym w sklepie, pozłacanym, takim niegłupim - podłączam, pach.. działa tylko jeden głośnik - prawy.\nKtoś ma pomysł co zrobiłem nie tak? Luty wszystkie wydaje mi się wykonane poprawnie, masa oddzielona skręcona, czego to może być przyczyna. Dodam, że testowo podłączyłem do komputera, działa jeden głośnik, potem do komórki - działają dwa głośniki! ale jeden co jakiś czas przerywa. Z czego to wynika bo mam absolutny mindfuck.\n# Re: Głośnikowo-jackowo-wtykowo\n2020-04-09 14:04:38 Zgłoś\nWynika to z problemów ze sprzętem. Nie ma za co.\n2020-04-09 14:05:11 Zgłoś\nwiesz jaka jest różnica między wtykiem mono a stereo?\n2020-04-09 14:06:23 Zgłoś\n:aliksan owszem, kupiłem pozłacanego jacka stereo 3,5 mm\nprzecież mówię, że na komórce normalnie się odpaliło z dwóch głośników\n2020-04-09 14:06:35 Zgłoś\nNie baw się w zgadywanie czy luty są poprawne, tylko weź miernik i je pomierz. Przy okazji sprawdź czy nie masz jakiegoś przebicia między nimi.\nOsobiście podejrzewam, że w trakcie lutowania przegrzałeś wtyk i teraz wewnątrz coś ci się zwiera do masy. Ale to jest strzelanie na oślep bez sprawdzenia. Także miernik w dłoń\n"Ludzie mają nie wiedzę, a poglądy."\nUwaga: film tylko do 7 czerwca\n2020-04-09 14:07:23 Zgłoś\n:moongroow skoro działało, a nie działa... Jeszcze raz. Masz centralkę z subwooferem, w której są dwa gniazdka jack na kolumienki. Jedna nie działa mimo "naprawy". Po pierwsze sprawdź jej skuteczność. Weź miernik i sprawdź oporność naprawianego głośniczka na nowym wtyku. Jak nie masz miernika, to sprawdź bateryjką, czy głośnik zatrzeszczy. Jeśli nie, to wiesz, co robić. Poprawiać. Jeśli tak, to uruchom głośniki i sprawnym głośnikiem sprawdź, czy dźwięk jest w obu wyjściach. Jeśli tak, a głośniki sprawne, to zacznij wierzyć w garbate aniołki. Jeśli nie, to uwaliłeś końcówkę mocy.\nA czekaj, ty uwaliłeś przewód sygnałowy. To przedzwoń go miernikiem. Ruszaj nim przy tym. Pewnie albo strzelony gdzie indziej. Albo lutowanie spieprzone. Albo robi zwarcie.\nOstatnio edytowany: 2020-04-09 14:10:57\n2020-04-09 14:08:19 Zgłoś\nbyło 1000 razy poszukaj\n2020-04-09 14:10:14 Zgłoś\nsą dwa gniazda jedno pinowe drugie takie z bolcem, ale to nie jack jeśli to cokolwiek zmienia\n2020-04-09 14:10:52 Zgłoś\n:mayac jakbym chciał zapytać na elektrodzie i nie otrzymać pomocy to pewnie bym tam zapytał, na szczęście jesteśmy na jm\n2020-04-09 14:16:27 Zgłoś\n:moongroow zmien zasilacz\n2020-04-09 14:25:15 Zgłoś\n2020-04-09 14:25:43 Zgłoś\n:moongroow sprawdzałeś innym kablem wejście audio w komputerze?\n2020-04-09 14:28:16 Zgłoś\n:poradnia tak, wszystko gra jak powinno\n2020-04-09 14:57:41 Zgłoś\nTo wszystko przez luty, bo są złe i przez kable, bo kable też są złe.\n2020-04-09 15:11:57 Zgłoś\nChłopie, jak nie masz pozłacanych jacków i kabla za fęfnaście tysi, to se możesz...\n2020-04-09 15:20:21 Zgłoś\nTo nie jest Jack tylko Harry.\n2020-04-09 15:21:49 Zgłoś\n:szamano NO PRZECIEŻ MAM POZŁACANY\na kabel rzeczywiście koło kilku tysi to nawet nie stał\n2020-04-09 15:29:05 Zgłoś\nJeszcze powiedz, że nie masz podkładek wygładzających zera i ostrzących jedynki...\n2020-04-09 15:37:18 Zgłoś\n:moongroow A wcześniej coś zaczęło źle grać? U mnie "padł" ten głośnik bez potencjometra i okazuje się, że to coś na tej płytce w subwooferze poszło. A głośnik sam jest ok. Możesz zrobić test, albo miernikiem, albo nawet baterią, wystarczy połączyć te kabelki z baterią i powinien być krótki stuk w głośniku.\n2020-04-09 15:37:54 Zgłoś\n:moongroow wytnij, wylutuj, obczyść i wróć do tematu... jutro?\n2020-04-09 15:56:01 Zgłoś\nJeśli ktoś miał wątpliwości, czy elektroda jest już tak patologiczna, że bezużyteczna, to tu mamy dowód - ludzie zaczynają pytać o takie sprawy już nawet na JM, byle nie tam...\n2020-04-09 16:41:04 Zgłoś\n:akozakie to dlatego, że po prostu lubię JM zawsze o wszystko tu pytam bo mimo śmieszków hiszkow zawsze jakaś dobra dusza pomoże, a na elektrodzie\n"nie mogę Ci pomóc jestem z elektrody" mam wrazenie ze oni juz rozwiazali wszystkie problemy świata i jedyne co robią to odsyłają do opcji szukaj\n2020-04-09 17:00:31 Zgłoś\n:moongroow Nie nie! Nie tylko! Jeszcze zamykają temat.\n2020-04-09 17:43:33 Zgłoś\nKurwa, ale ja jestem z elektrody. Dobra, byłem. I to nie szeregowym użyszkodnikiem. I pomagam. Ja to chyba jakiś dziwny jestem...\n2020-04-09 20:21:33 Zgłoś\nTen temat był już wałkowany na forum, wystarczy użyć opcji szukaj.\n2020-04-09 20:22:49 Zgłoś\nja też mam stare głośniki 4.1 Creative (4 satelity i subwoofer) i czasami mi siada prawy przedni - jak pokręcę głośnością to udaje się złapać oba


Dorota na przedmieściach: Morelowo\nW tym roku przyjęłam zupełnie inną strategię przygotowywania przetworów.\nBędzie dużo ale różnorodnie :-)\nNie kupuję więcej niż dwa kilo owoców.\nRobię tylko jeden rodzaj na raz.\nNie żadne hurtowe fabryki tylko mała manufakturka.\nDzisiaj na tapecie morele\n- 1000 g moreli, umytych i wypestkowanych\n- 1 opakowania cukru żelującego 3:1, 40 g\nNo i poszło szybciutko :-)\nTak to ja przetwory mogę robić.\nHmm co następne?\nA pamięta ktoś mój ulubiony dżem z marchewki?\nPrzepis pokazywałam tutaj\nKolorem przypomina morelowy :-)\nA jak tam u Was z przetworami?\nZwozicie od niezawodnych mam?\nCzy zjadacie owoce na surowo?\nEtykiety: DIY, gotowanie, jesień, przepisy\nKasia 9 września 2015 17:32\nDżem wygląda smakowicie !!\nJa chętnie robiła bym przetwory, ale nie mam ich gdzie przechowywać. Na szczęście moja mama na spiżarkę z której sukcesywnie zabieramy skarby lata i jesieni ;)\nDorota na przedmieściach 10 września 2015 07:43\nHa układ prawie idealny :-)\nDomatorka w domu 9 września 2015 18:57\nJa sama nie robię, ale za to dostaje od mamy i "teściowej". Ostatnio u mamy są śliwki, brzoskwinie i żurawina na topie ;)\nTakie dary to skarb\ndomek przy lesie 9 września 2015 19:12\nDorotko zwożę :))) Ale Twój dżemik wygląda pysznie! Mniam :)\nDorota na przedmieściach 10 września 2015 07:44\nPozdrawiam Marto gorąco i morelowo :-)\nAnia z osobiedlamnie 9 września 2015 20:56\nJa czuję, że czas przetworów jeszcze przede mną:) Jeszcze będę mieć ogródek, drzewka i słoiki moje własne:) Świetna ta mała skrzyneczka! I zazdroszczę morelowo tych frykasów:) Smacznego!\nAniu na wszystko będzie czas :-) Jak tam szkoła?\nAnia z osobiedlamnie 10 września 2015 13:08\nDziękuję, wszystko pięknie:) Zadania odrabiamy, a ja dwoję się i troję, żeby wypełnić śniadaniówki po brzegi samymi dobrociami:) Szczęśliwie wracają do mnie puste:)\nDorota na przedmieściach 10 września 2015 13:15\nDessideria Life 9 września 2015 22:34\nOdkąd zaczęłam robić wszelkie przetwory, nie wyobrażam już sobie kupnych... ;)\nZgadzam się Czasem czasu brak by to przejeść :-)\nDirty Little Angel 10 września 2015 06:02\nRobię, robię! W tym roku niedużo, ze względu na przeprowadzkę i niewykończoną spiżarkę, ale lato bez przetworów? To byłoby smutne!\nDorota na przedmieściach 10 września 2015 07:48\na jak wykończysz spiżarkę to pewnie poszalejesz :-)\nWiejskie Klimaty 10 września 2015 09:15\nJa również robię różne przetwory, ale muszę przyznać, że morelowych jeszcze nigdy nie robiłam, pewnie są pyszne ;)\nW tym roku oprócz konfitur zrobiłam kompoty jabłkowo- pożeczkowe i śliwkowo- gruszkowe :) Jak na razie pięknie wyglądają tak jak Twoje dżemy ;D\nZajrzyj do mojej spiżarni: http://wiejskieklimaty28.blogspot.com/2015/09/spizarnia-czyli-mniejszy-baagan-w-kuchni.html\nDorota na przedmieściach 10 września 2015 13:07\należ pyszności u Ciebie Zajrzałam :-)\nDomek Dorotki 10 września 2015 10:32\nOj. przetwory robię i to w sporych ilościach, zaczynam od dżemu truskawkowego przez ogórki, przeciery, sałatki, powidła śliwkowe itd.\nW zimie nie ma nic wspanialszego, niż otworzyć własny dżemik z własnej spiżarki. Może to i pracochłonne, ale sie opłaca\nDorota na przedmieściach 10 września 2015 13:08\nOj tak domowe bezcenne :-)\nLussi 10 września 2015 10:52\nPysznie! Uwielbiam morele pod każda postacią. Dżemy są wyborne:-)\nDorota na przedmieściach 10 września 2015 13:12\n:-) za oknem wieje leje a ja pod kocykiem z kubkiem gorącej herbaty i dżem własnej roboty :-) Wybornie\nJola K 10 września 2015 12:36\nMorele jak najbardziej:)\nDorota na przedmieściach 10 września 2015 13:11\nEwa 14 września 2015 11:00\nJa (a właściwie mój mąż) tylko pomidory i dynię. Owoce dostajemy na szczęście od mamy :D\nA Twoje słoiczki wyglądają smakowicie :)\nDorota na przedmieściach 20 września 2015 17:14\nmąż robiący przetwory - skarb :-)\nKasia Ju 14 września 2015 11:14\nO morelach zapomniałam. Dziękuję za przypomnienie. My w tym roku troszkę więcej mroziliśmy niż przetwarzaliśmy, bo zostały nam przetwory z tamtego roku. Za to kroci nas zrobienie kilku słoiczków dżemu marchewkowego albo z kiwi. Pozdrawiam serdecznie :)\nDorota na przedmieściach 20 września 2015 17:16\nMy marchewkowy robimy co roku a czasem też z cukinii\nPani KoModa 20 września 2015 11:42\nMnie morele kojarzą się z dziką walką z pestką. Natomiast jak już siedzą grzecznie w słoiczku z niekłamaną radodością pozwalam sobie na bliskie spotkania :) Twoje wyglądają pięknie. Ich kolor jest niesamowicie smakowity.\nGdy są wspaniale dojrzałe pestka odchodzi sama Pozdrawiam


Piżama jessica – elegancja i wygodna | ltb.info.pl\nPiżama jessica – elegancja i wygodna\nPiżama jessica - elegancja i wygodna\nPiżama jessica – zmysłowość i kobiecość\nNależysz do kobiet, które nie bagatelizują wyboru piżamy? Uważasz, że piżama powinna byc kobieca i zmysłowa, bo to dodaje pewności siebie i pozytywnie nastraja na cały dzień? Piżama jessica to model stworzony z myślą o tobie. Została uszyta z wysokiej jakości materiały. Miękki i delikatny atłas otula nawet najbardziej delikatną skórę. Piżama jessica składa się z dwóch części. Góra to koszulka na ramiączkach z regulowanymi ramiączkami, dzięki którym bluzka idealnie dopasowana jest do ciała, a kobieta, któa ją nosi, nie musi obawiać się, że ramiączka zsuną się podczas snu. Dół piżamy to spodenki na gumce z rozszerzanymi nogawkami. Niezwykle komfortowe, ale zarazem pięknie prezentujące się. Uroki piżamie dodaje kokarda na spodniach.\nPiżama jessica – gdzie można kupić ten model?\nPizama jessica dostępna jest w sklepie Bohomoss. Wystarczy wejść na stronę internetową i zamówić ten kultowy model z dostawa do domu. Oprócz jessici w sklepie można kupić wiele pięknych piżam, które z pewnością przypadną do gustu nawet najbardziej wymagającym paniom.\nID wpisu: 31062\nTytuł: Piżama jessica - elegancja i wygodna\nAdres strony: https://bohomoss.com/pl/glowna/76-jessica.html\nPage Rank: N/A (stan na 12 lipca 2018 12:25)\nTagi: bohomoss jessica, czarna piżama damska, jessica, piżama, piżama jessica\ngooglebot: 2 (ostatnio: 13.07.2018 22:55:54)\nPiżama jessica - elegancja i wygodna\nThis entry was posted in Odzież od lftb and tagged bohomoss jessica, czarna piżama damska, jessica, piżama, piżama jessica. Bookmark the permalink.


Dom pełen mięty...: Naleśniki ze szpinakiem i serem\nNaleśniki ze szpinakiem to propozycja na danie z naleśników ale wytrawne, z dodatkiem sera Feta, suszonych pomidorów i twarogu, który złagodzi smak słonej Fety. Danie bardzo smaczne, szybkie i zdrowe.\n250 gram szpinaku świeżego lub mrożonego\nWszystkie składniki na naleśniki dokładnie ubić, aby nie było grudek i zostawić na kilka minut, w tym czasie przygotować farsz.\nNa oleju od suszonych pomidorów przesmażyć pokrojoną w drobną kosteczkę cebulę, dodać przeciśnięty czosnek. Szpinak świeży przebrać, umyć i sparzyć wrzącą wodą. Gdy szpinak zmniejszy swą objętość odcedzić go i dodać na patelnię do cebuli i chwilę poddusić na małym grzaniu. Dodać Fetę pokrojoną w kostkę i pokrojone pomidory, na koniec dodać pokruszony twaróg, wszystko doprawić pieprzem, wymieszać. Usmażyć cienkie naleśniki na posmarowanej olejem patelni, każdy posmarować nadzieniem i zawinąć w rulon, lub trójkąty. Zobacz Naleśniki z serem


Dżungla Tuk'kok - Strona 22 - Herbia\n316 autor: Kashiar\nZostawili za sobą wąski pas jasnego piasku, który oddzielał świat błękitnej wody od świata zielonej dżungli. Kashiar patrzył przed siebie, a wzrok Ameery podążał za jego spojrzeniem. Kultysta nie skomentował leżących na ziemi szczątków. Właściwie sam nie wiedział, co mógłby powiedzieć. Nie miał zamiaru uspakajać kobiety ani podnosić jej na duchu, gdy tak dużo było jeszcze przed nią. Wierzył, że sterta starych kości nie zmniejszy jej zapału. Kiedy przechodzili wśród natłoku zieleni wydawało się, że dzika roślinność ciągnęła się w nieskończoność, porastając każdą dostępną przestrzeń terenu pod nimi, przed nimi i nad nimi. Gęstej florze towarzyszyła duża wilgotność, zawisła w całkiem nieruchomym powietrzu, sprawiając tym samym, że było nieznośnie parno. W ciągu kilku chwil na ich ubraniach pojawiły się mokre plamy, a pot zaczął spływać po twarzach.\nKashiar uśmiechnął się, słysząc propozycję Ameery. Pomyślał, że ta kobieta może mieć całkiem wiele wspólnego z Najwyższym, co zakrawało na niezłą ironię, bo on sam uważał się za jedynego w swoim rodzaju.\n— Kult najsilniejszy jest tutaj, wśród tropikalnych lasów. Zatem twój pomysł nie jest głupi, jednak... — zawiesił głos, naśladując wcześniejszy teatralny ton kobiety. — To wielkie ryzyko. Jeśli Syndykat odkryłby świątynię, musielibyśmy walczyć. Nie wszyscy to potrafią, wielu tego unika. Zazwyczaj, zamiast sięgać po ostrza i klątwy, kultyści pozostawiają problemy do rozwiązania naturze.\nI chociaż Wędrowcy Wężowej Ścieżki żyli wśród dziczy, to nie byli druidami, daleko im było do łowców, czy też poszukiwaczy przygód. Owszem, wśród nich trafiali się tacy, którzy mieli niebanalny talent do rzucania zaklęć, wytwarzania magicznych przedmiotów, byli też tacy, którzy świetnie robili mieczem. Ale to nieprzyjazna dla innych dżungla Kattok dawała im poczucie siły i bezpieczeństwa. Kashiar podziwiał jej potęgę, to, z jakim uporem zagarniała przestrzeń, stawiając opór wielu śmiałkom. Od wielu lat narastała w nim nagląca chęć bycia jednością z tym wspaniałym organizmem. Miał też świadomość, że Ameera nie gadała głupot — osłabienie wroga od środka, dałoby im przewagę. Kult potrzebował informacji o tej wyprawie, musiał się przygotować na szereg nowych zagrożeń. To nie był odpowiedni moment na takie rozważania. Poza tym Kashiar nie był osobą, na której barkach spoczywał obowiązek podejmowania tak istotnych decyzji.\nPrzewodnik lustrował las, nie zatrzymując oczu na jednym punkcie dłużej niż przez parę chwil. Poruszali się po ledwo widocznym szlaku, ścieżce, która nie przecinała tras wędrówek zwierząt. To nie były najbardziej dzikie zakątki Kattok, jednak nadal mogli być obserwowani przez drapieżniki. Długi i głośny wrzask ptaka na pobliskim drzewie spowodował u Ameery nagłe westchnienie, Oczko obrócił głowę, a Kashiar spokojnym gestem ręki dał znać, że mogą iść dalej. Ci, którym zdarzyło się wędrować w towarzystwie ab Tehrana, żartowali później, że w nim nie płynie ciepła krew, lecz lodowata woda. Można zatem uznać, że gdy Ameera wspomniała o miejscu przybycia eskapady, w żyłach Kashiara zabulgotał wrzątek. Tym razem nie zdołał ukryć swojego zaskoczenia.\n— Wcześniej o tym nie wspomniałaś, dlaczego? — powiedział, przystając się na chwilę. — Jak wiele, tak naprawdę, masz wspólnego z Syndykatem?\nDrugie pytanie właściwie wysyczał. Przez głowę Kashiara przebiegło stado wątpliwości. Wydawało mu się, że dosyć dobrze poznał Ameerę. Oczywiście wiedział, że nie mówiła mu wszystkiego, ale coś takiego napawało go niepokojem. Mogła wcześniej poszczuć go tą informacją, rzucić przynętę i sprawdzić, czy to zapewni jej przychylność kultu. Zaczekała z tym, jakby chcąc podkreślić swoje dobre zamiary. A może chciała poznać plany Starszych i wykorzystać te informacje w zupełnie innym celu?\n317 autor: Callisto\nSerce łomotało jej w piersi na widok dzikiej puszczy, w skroniach szumiało, a ręce trzęsły się odrobinę. Opanowała je, kurczowo zaciskając pięści. Uspokoiła się za pomocą wolnych wdechów i wydechów. Rozluźniła ramiona, poruszyła zesztywniałym ze zdenerwowania karkiem. Nie wiedziała - co napawa ją lękiem - czy była to nagła cisza padająca na las jak zimny cień, czy czy też ruch złowiony kątem oka w oddali. Co rusz szeleściły poruszane wiatrem liście oraz liany.\n— Syndykat zabił mi ojca — ozwała się w końcu półgłosem, rzuciwszy złowrogie spojrzenie spod gęstych kruczoczarnych rzęs. Tembr głosu przewodnika zmienił się, a Ameera odczytała to jak otwartą księgę. — To! — echo krzyku rozniosło się po okolicy, wtem ptaki czmychnęły z przybocznych drzew. — mam z nimi wspólnego. Przyjaciół trzymaj blisko, ale wrogów jeszcze bliżej. Znasz to powiedzenie? — Ameera nie dała czasu na odpowiedź. — Strzałem w kolano byłoby wprowadzić ich do świątyni. Zamiast tego moglibyśmy wodzić najemników za nos. Wynieść w najdziksze tereny, skąd żywi nie wrócą... — coś zaszeleściło w oddali. — Pff — na koniec burknęła niezadowolona. Wszystkiemu przysłuchiwał się oczko, niewiele jednak pojmując.\nNa przeciwległym zboczu coś ruszyło się znowu przyciągnąwszy uwagę podróżników. Paplanina kobity musiała przyciągnąć jakieś lokalne stworzenie. Dostrzegli sylwetkę czworonoga rozmazującą się pośród listowia. Kobieta ostrożnie wyjrzała zza zarośli. Odrzuciwszy w tył włosy, rozglądała się przez chwilę, nasłuchiwała, potem prędko i bezszelestnie cofnęła kroku. Krach - strzeliła gałąź pod naporem podeszwy. W ślad za tym z gęstwy wychynęło coś na wzór tygrysa. Ogromnego tygrysa. Kot był wielki, trzy razy większy niż Kashiar i z dwa raza tęższy niżeli Oczko. Bestia ryknęła aż grunt pod stopami zadygotał niepewnie. Samą łapą mógł rozbełtać flaki, a w dodatku ze szczęki zwisały mu kły długie jak sztylety karlgardzkich zabójców. Skóra na masywnym karku stopniowo odkrywała umięśnione kończyny. Skowyt poniósł się ponownie po okolicy. W tejże chwili Ameera zareagowała błyskawicznie, odruchowo - odruchem nabytym i wyuczonym - padła na ziemię, wczołgała pod krzak i zamarła w bezruchu.\nKashiar spostrzegł błysk w oku tygrysa szablozębnego. Co gorsza, poza światłem w tęczówce odbijał się w niej sam. Przewodnik stał się ofiarą. Tygrys wyprężył muskuły i kucnął szykując się do skoku.\n16 wrz 2020, 14:35\n318 autor: Truskawa\nPokład "Starej Suki" >>>\nAremani dość niechętnie wygrzebała się z posłania, co było widać bo jej jeszcze zaspanej twarzy i bardziej nieogarniętych włosach niż zwykle. O ile normalnym były dla niej faliste włosy w nieładzie to teraz zdawało się, jakby połowa jej głowy zapomniała, w którym kierunku działa grawitacja, więc na wszelki wypadek każdy z włosów próbował znaleźć ją w innym kierunku. Niemniej posłusznie zebrała swoje rzeczy i doprowadziła do stanu wystarczającej użyteczności.\nDoraźny blask i ciepłota słońca uprzyjemniły jej obecny dziwny stan ćwierć-snu. Nie zauważyła nawet, że na ramieniu Shirana spoczęło jakieś ptaszysko. Ten brak "porannego" rozgarnięcia zdecydowanie ujmował jej lat, jakby teraz każdy spotykał na swojej drodze niedobudzoną siedmiolatkę, a nie osiemnastoletnią pannicę z niewyparzoną gębą zdolną do okładania mew toporem. Jednak gdy już trafili do szalupy zdawała się powoli wracać do siebie, próbując przeczesać ręką nieposłuszne długie kędziory jednocześnie obserwując naturę dookoła.\nCiepła tropikalna aura zdecydowanie jej odpowiadała. Przypominała jej Apozo w trakcie tych cieplejszych dni, gdyż jej rodzinna wysepka na północy Archipelagu cechowała się w miarę łagodniejszym klimatem. Uznała ten czas, jaki musieli poświęcić na dopłynięcie do brzegu na idealną okazję, by dokonać pierwszego jej szkicu w dzienniku badawczym, którego jedną ze stron już dawno oddzieliła od reszty zapisków, tytułując ją dużym napisem "Pierwsza Wyprawa Na Kattok, rok 91". Zaraz za nią pojawił się zarys tego, co widziała przed sobą - subtelnej linii brzegowej zatoki, wyłaniająca się z wody plaża, gęstwina zieleni... Nawet pokusiła się o kilka owalów które miały udawać leżące trupem mewy. Niemniej nie miała czasu ni warunków na tworzenie pełnowartościowego rysunku, gdy szalupa bujała niemiłosiernie a i też uważała, by ani kropla wody nie śmiała dotknąć jej "dorobku naukowego".\nZ przyjemnością przeszła przez plażę wraz z resztą swej załogi. Piękna pogoda i mały wysiłek artystyczno-umysłowy z samego rana zdecydowanie wrócił jej sił i chęci do działania. Poczuła młodzieńczą werwę i niezmierną ekscytację na myśl o nadchodzącej eksploracji. Przyjemnie również wchodziło się do przygotowanego już namiotu. Wyobraziła sobie wręcz przez chwilę, że jest teraz Panną Aremani, Wielką Eksploratorką, Badaczką, Pisarką, Podróżniczką i stałą bywalczynią na salonach archipelackiej magnaterii. Tak, zdecydowanie czuła się dobrze, a jej rozpromieniona twarz konkurowała w swej promienistości tylko ze słoneczną tarczą.\nAremani skorzystała z okazji i zabrała trochę suchego prowiantu, napiła się duszkiem podarowanej jej wody i wzięła jeszcze trochę, by mieć w zapasie. Z resztą kto by odmówił trochę dodatkowej wody takiej cudownej dziewczynie?\nShayene przywołała ich, więc wiadomo, że przyszła na zawołanie z całą resztą. Skonfundowało ją, jak bezpośrednio uderzyła ich sformułowaniem "południowa ćwiartka północnej części wyspy", no ale nie takie zagadki logiczne rozwiązywała już Aremani, co to, to nie.\n- Ja biorę! - prawie że krzyknęła Aremani a jej ręka wystrzeliła w powietrze, gdy wspomniano o mapach i nawigacji. "Nareszcie, coś na czym się znam, a nie siekanie ptaków w powietrzu."\n- Dynamicznemu Duetowi Pana Gaduły i Pana Kwacha ufam z mieczem w ręce, ale nie mapą. - odwróciła się w stronę Dandre i Shirana. - Panowie raczą odpędzać ode mnie te latające szczury a obiecuję nie zgubić was specjalnie w lesie, dobrze? - zakończyła z głupawym uśmiechem przepełnionym złośliwością.\nWspomnienie o zapasach przypomniała jej o czymś, co miała. Aremani zdjęła z jednego ramienia pasek od sakwy i wyjęła z niej manierkę barda.\n- Zapomniałabym, Dandre. Proszę, to Twoje. Tylko postaraj się na razie nie ubzdryngalać.\n25 kwie 2021, 23:50\n319 autor: Mua\nPokład "Starej Suki" --->\nDandre zasnął prędko i z radością odnalazł się w kojącym uścisku absolutnej ciemności. Choć z pewnością nie odebrał świadomie słów rzuconych przez Neelię, to poruszył się przez sen, a jego usta drgnęły nieznacznie, śląc w eter kolejny lekki uśmiech.\nPrzebudził się na parę chwil przed przybyciem marynarza i leżał, z rękoma podłożonymi pod głowę. Czuł się zadziwiająco wypoczęty, choć zdawał sobie sprawę z tego, że za parę godzin sytuacja może się dość drastycznie zmienić. Na przestrzeni lat przywykł do prowadzenia dość niecodziennego trybu życia, w którym noc wcale nie była jednoznaczna ze snem. Co jakiś czas wracało do niego też pewne dziwne napięcie, które wcześniej towarzyszyło mu w Ujściu; potrafił budzić się więc w środku nocy i szukać dłonią miecza, ostrza, kamienia, czegokolwiek, by odeprzeć urojonego napastnika. Dziś był jednak spokojny. Wystukiwał palcami skoczny rytm prostej, karczemnej przyśpiewki na udzie.\nZastanawiał się nawet, czy nie sięgnąć do torby po jaką kartkę, coby skreślić nań parę słów. Plan ten jednak spalił na panewce, gdy do kajuty wkroczył młody marynarz, budząc resztę.\nBard wstał z łóżka, kulturalnym półukłonem powitał zaspane damy i Shirana, po czym prędko doprowadził się do względnego porządku. Sięgnął nawet po brzytwę, by doprowadzić swój zarost do odpowiedniego stanu. Wyprawa w dzicz nie oznacza przecież automatycznego zdziczenia osoby weń wkraczającej, nieprawdaż? Nie miał zamiaru zamieniać się w paskudną abominację, to jest personę, której bródka wykracza poza linie dokładnie wytyczone przez kanony kerońskiej mody, tylko dlatego, że znajdował się z dala od kontynentu.\nParsknął śmiechem, prawie zacinając się przy tym brzytwą, gdy tylko usłyszał swoje myśli. Może z wiekiem faktycznie bardziej mu odbijało, a może wciąż nie zmył z siebie brudu kanałów Ujścia i teraz za wszelką cenę próbował utrzymywać pewne, w ostatecznym rozrachunku idiotyczne, normy.\nWrócił pod swoją pryczę i sięgnął po wór z ubraniami, który bynajmniej nie był tak pękaty, jak można by się tego spodziewać, patrząc na pana Biriana z boku. Wyciągnął zeń prostą, lnianą koszulę, wygodną i przewiewną, więc w teorii idealną na tutejszy klimat. Z pewnością zaś lepszą od jego ukochanej czerni.\nSzybko zmienił strój, błyskając przez chwilę nagim torsem. Bogowie faktycznie musieli spojrzeć na niego łaskawym okiem; budową przypominał nieco rzeźby antycznych herosów, idealne w swych proporcjach. Pod skórą dość wyraźnie znaczyły się mięśnie i choć oczywiście daleko było mu do szerokiego jak szafa rycerza, to faktycznie miał w sobie coś z atlety. Definitywnie nie wyglądał jakby spędzał większą część życia za biurkiem, czy pod drzewkiem, wzdychając do pięknych panien i pisząc banalne poematy ku czci ich cnych lic. Obrazu jednak dopełniała niemała ilość blizn, większych bądź mniejszych, zdobiących tak jego tors jak i ramiona. Najbardziej odrzucać mogły wciąż wyraźnie widoczne bruzdy na plecach, w niektórych miejscach szerokie na dwa palce. Pamiątka po bardzo kosztownym faux pass.\nNie mówił zbyt wiele do czasu opuszczenia kajuty, czasem zaczynał coś nucić, ale urywał po kilku nutach, nagle przejęty jakąś inną myślą. Przywdział pas z mieczem, zarzucił sobie torbę z 'absolutnie niezbędnym ekwipunkiem' na ramię, przewiesił lutnię przez plecy i ruszył na górny pokład. Patrzył w perfekcyjnie niebieskie niebo, chłonąc sobą promienie słońca. Teraz były przyjemną odmianą po chłodzie i zaduchu kajuty, ale za parę godzin równie dobrze mogły zamienić się w okropnego kata. Kto wie?\nSpojrzał na Neelę i z rozbawieniem pokręcił głową.\n- Piękna panna w pięknym stroju pasuje do nas jak pięść do nosa. - zaśmiał się cicho, powoli krocząc ku krawędzi pokładu. Wytężał wzrok, przyglądając się plaży i kolejnym dwóm okrętom. - Ależ jaki przyjemny to dysonans, jak w najlepszych harmoniach.\nLekko zakołysał się, gdy zszedł do szalupy, ale prędko odzyskał równowagę i usiadł przy wiosłach. Dopiero na tej łupince zwrócił uwagę na to, że ich grupka powiększyła się o nowego członka.\n- Zacne ptaszysko, winszuję. - błysnął zębami w uśmiechu, by zamilknąć na parę chwil. Wpatrywał się w wodę, zanurzył w niej dłoń i zamknął oczy, wsłuchując się w cichą melodię wiatru i morskich fal. Wtem, przypomniała mu się pieśń. Pieśń o świecie, który teraz zdawał sie nie istnieć, tak daleki był od piaszczystych plaż i błękitnych mórz. Nie omieszkał się jej zanucić.\nGdy skończył, pokręcił tylko głową, nie unosząc wzroku znad przełamujących się fal.\n- Cóż, nie jest to pieśń na rozbudzenie, nie zaprzeczę. Dziwnymi ścieżkami kroczy myśl poety; otoczysz takiego wodą, a myśli o górach.\nPełen gracji przeczłapał przez plażę i ruszył za rudzielcem do przeznaczonego dla nich namiotu, gdzie ostrożnie ułożył na pryczy lutnię. Pożegnał ją czułym muśnięciem strun, by przejść się po swój przydział racji żywnościowych. Nie omieszkał się również napić wody, choć Bogowie mu świadkami, że wolałby parę łyków wina.\nPani oficer wzywa; bard przybywa. Wraz z resztą ich małej grupki.\nZ rozbawieniem obserwował wielki entuzjazm Aremani, by w chwilę później pufnąć z oburzeniem, kiedy to tak przewrotnie go przezwała.\n- Szaleństwem byłoby przeciwstawić się takiemu entuzjazmowi; wierzę więc, że wiesz, co robisz i faktycznie nie sprowadzisz nas na manowce. Uroczyście przysięgam, że żaden szczur, latający, czy nie, nie położy na młodej panience swojej łapki, ni nie skubnie jej ząbkiem, czy innym dzióbkiem. Przed korzeniami jednak chronić nie będę, więc patrz czasem pod nogi. - mrugnął do niej. Twarz Dandre zaraz rozjaśniła się, gdy dziewczę wyjęło ze swojej torby jego ukochaną manierkę... Bądź manierkę z jego ukochanym winem.\n- Wspaniałe wieści, wyborne! - capnął manierkę z jej dłoni i zważył ją. Wydął lekko usta; Kerwin faktycznie nieźle sobie gulnął, ale zostało jeszcze trochę. - Phi, ja się nie upijam. - prychnął, przypinając nonszalanckim ruchem manierkę do pasa, zupełnie jakby wcale nie miał ochoty się z niej napić.\nNie bawiąc się w dalsze dywagacje i rozmówki, ruszył w stronę wskazanych przez orczycę skrzyń i zapytał o maczetę, coby walka z podłą zielenią była bardziej owocna.\n27 kwie 2021, 16:17\n320 autor: Ravenill\nTa imitacja człowieka musiała przyjść z rana, przemykając pod ścianami. Zgarbiony szczur, który lata na każde polecenie Nellrien. Bo wierzę, że to on chciała, by nas zbudził. W przeciwnym wypadku skończyłby z mieczem w dupie. No, ale mimo zaspania, pora była odpowiednia. Trzeba było podnieść ciężką dupę i ogarnąć się. Niby nikt nie poganiał, ale nie wypadało pozwalać na to, by czekali na nas całe dnie. Szczególnie jeśli sama Nellrien chciała nas widzieć.\nNo więc co? Podniosłem tę zatęchną rzyć. Akurat w momencie, gdy okazało się, że prawie wszyscy już na nogach. Szybko przeczesałem więc włosy dłonią, zarzuciłem czarną, luźną koszulę i wygodne spodnie. Może i na dworze panował upał, ale nie zamierzałem rezygnować z ciemnego odzienia. Jak to mówili na ulicy - czarny to nie kolor - czarny to styl życia! W każdy razie, przy pasie standardowo zawiesiłem swój miecz, pochowałem sztylety do pochw przy butach, zabrałem podróżny plecak i umocowałem na ramieniu element chroniący moje ramię przed szponami tego nieznośnego ptaka. Nie chciał mnie zostawić od kiedy spotkałem go w krzakach... Uczepił się mnie i nie dał odgonić. No... I polubiłem drania, jeśli mam być szczery. Bywał irytujący, ale też nie raz się przydawał, gdy podpowiadał mi, że jakiś obszczymur próbuje mnie okłamać.\nWtem, niespodziewanie, usłyszałem trzepot skrzydeł, a chwilę później poczułem, jak charakterystyczny ciężar obciążył moje ramię. Ulżyło mi, ale starałem się nie dać tego po sobie poznać.\n- A co? Biedny ptaszek z mewami nie umie sobie poradzić? Bieeedaczyszko... - wyśmiałem go, gdy usłyszałem jego komentarz o mewach. Jak zawsze wdzierał mi się w myśli. Na powitanie wyciągnąłem jednak rękę i podrapałem go pod dziobem, tak jak lubił. Zignorowałem dziwne spojrzenia, które rzucali mi inni, gdy odezwałem się do kruka. Byłem do nich przyzwyczajony i totalnie mi to zwisało. Niech mnie mają za dziwaka. Odkiwnąłem tylko głową na komentarz o "zacnym ptaszysku", ale przez resztę podróży nie byłem zbyt rozmowny. Zgrzytałem lekko zębami, gdy grajek wymyślił sobie, że umili nam podróż jakimś nuceniem, ale... naprawdę NIE MIAŁEM NA TO OCHOTY. Jeszcze nie dotarło do mnie, że właśnie prawie jesteśmy na tej sławetnej wyspie, o której wszyscy aż tyle mówili. Wolałem się nieco... Obudzić. A nie zasnąć przy kołysance...\nNiedługo później dobiliśmy do brzegu i wyszliśmy z szalupy. Skierowaliśmy się w kierunku namiotu, który nam wskazali... Z nami szła oczywiście ta nowa. Już nawet zapomniałem, jak miała na imię...\n- A Ty na bal się jakiś wybierasz? - zapytałem z lekkim uśmiechem, patrząc jak jej koronki odcinają się na tle marynarskich koszul i podróżnych łachów. Może nieco złośliwie, ale chyba tak okazywałem sympatię. Wątpię, że przebierze się w coś innego, ale kto wie... Może zaskoczy wszystkich. Tak jak ten namiot, który okazał się o wiele przestronniejszy niż wyglądał.\nZostawiłem w nim swój plecak, w skrzynki, nie rozpakowując się. Zabrałem z niego tylko najpotrzebniejsze rzeczy. Nie wiadomo ile tam zostaniemy, ani też co spotkamy po drodze. Trzeba było też odwiedzić kucharza. Odebrałem swoją rację żywnościową i napiłem się wody. Dla kruka udało mi się wytargować jakieś suche kawałki mięsa, którymi chwilę później ptaszysko się zajadało.\n- Wdzięczny mi być powinieneś - bruknąłem tylko między kęsami, zapijając je wodą. Sam posiłek minął jednak stosunkowo cicho, jak w na tak rozgadanym towarzystwie.\nSzczerze mówiąc nawet nie wiem kiedy, bo nawet się nie obejrzałem, a staliśmy pod kolejnym namiotem, gdzie parę kroków dalej stała Nellrien, jakiś kurdupel i opalony facet. Ten niski podobno miał niezły wpływ na naszą panią kapitan. Ciekawe tylko dlaczego... Sama pani kapitan, jakże ponętna, stała nad jakimiś mapami i żywo rozmawiała ze swoimi interlokutorami. Za mocno mnie to pociągało. Potrząsnąłem głową, by odgonić sprośne myśli. Akurat w momencie, gdy dostaliśmy rozkaz wybrania nawigatora. Chciałem się zgłosić, akurat w momencie, gdy wyprzedził mnie Rudasek... Ech... No to tyle z pogadanki z panią kapitan...\n- A pani Kapitan też będzie ruszała z nami na wyspę? - zapytałem Żabci, przeciągając słowa. Niby zwykła ciekawość, ale cholernie chciałem być w jej grupie. Albo, żeby z jakiegoś powodu niechcący znalazła się przy nas...\n321 autor: Paria\nNeela zaczerwieniła się, ale skrzyżowała butnie ręce na klatce piersiowej.\n- Miałam dopłynąć do normalnego miasta - odburknęła Shiranowi. - To nie moja wina, że przypłynęliśmy na jakąś opuszczoną wyspę.\nRzuciła Birianowi wdzięczne spojrzenie, a jej oburzenie nieco zelżało, gdy usłyszała jego komplement. I choć ilość wyrzucanych przez niego słów przekraczała normy prawie dwukrotnie, to przysłuchiwała się śpiewanej przez niego piosence, nie odrywając od niego wzroku. Może nie zaczynała podzielać entuzjazmu Aremani, ale beztroski początek tej niespodziewanej przygody na pewno poprawiał jej nastrój.\nUmiesz tak śpiewać, elfie?\nGłos odezwał się w głowie Shirana, a kruk, zamiast czekać na odpowiedź, odbił się od jego ramienia i wzbił w niebo, z krakaniem zaskakująco przypominającym śmiech. Potem do samego zejścia na ląd krążył nad nimi, z wyraźną przyjemnością chwytając w skrzydła prądy ciepłego wiatru. Gdy już na lądzie, kilkanaście minut później dostał mięso, zeżarł je łapczywie.\nSłońce na plaży prażyło niemiłosiernie, sprawiając, że trudno było się doczekać wejścia w gęstwinę liści. Wiadomo, wiązało się to z pewnym ryzykiem, ale wszystko było lepsze, niż tkwienie na nagrzanym piasku, w świetle gorącego, południowego słońca. Niektórzy patrzyli tęsknie na jasne, idealnie czyste fale, rozbijające się o złocisty piasek, ale nie przybyli tu po to, by sobie w nich beztrosko pływać. Z chwili na chwilę plażę opuszczały kolejne grupy, wchodząc pomiędzy drzewa. Zostawali tu jedynie strażnicy, osoby wyznaczone do pilnowania obozu i przygotowania go na powrót drużyn ekspedycyjnych.\nElf, do którego miał się udać Dandre, odwrócił się do niego ze zmęczonym wyrazem twarzy. Westchnął i spojrzał na niego pytająco, czekając na żądania barda. W końcu podał mu wspomnianą maczetę i jeśli mężczyzna nie chciał od niego niczego więcej, wrócił do grzebania w swoich skrzyniach. Ostrze było porządnie naostrzone i nowe, czekając na swoją pierwszą wyprawę. Generalnie, gdy bard się rozglądał po zawartości pootwieranych wokół skrzyń, wszystko było świetnej jakości. Liny, posłania, hamaki, moskitiery, maczety i pułapki na zwierzęta, worki, bukłaki, zestawy do rozpalania ognia, słowem - wszystko, co mogło przydać się na wyprawie takiej, jak ta, sfinansowane przez wielu inwestorów, którzy pokładali ogromne nadzieje w ich skuteczności. Pozostało liczyć na to, że były one słuszne.\nOd kapitanów trzech statków dzieliło ich kilkadziesiąt metrów. Gdy Aremani podeszła do nich bliżej, mogła się im dokładnie przyjrzeć i po raz pierwszy z bliska zobaczyć Nellrien Maver, tę legendarną osobę odpowiedzialną za całą Starą Sukę, której nie było jej dane poznać przez cała podróż, poza tą krótką chwilą, gdy wyminęła ich na pokładzie i poszła wydawać rozkazy. Rudowłosa kobieta miała wysoko związane włosy - tym razem chyba już jednak rozczesane - a zamiast czarnej koszuli i szerokiego, skórzanego pasa, nosiła krótką, pomarańczową koszulkę odsłaniającą brzuch i ramiona. Upał musiał dać się jej tu we znaki, ale w przeciwieństwie do Shirana, nie zamierzała upierać się przy czerni. Wokół pępka miała wytatuowaną niewielką różę wiatrów, a od łokcia w dół po jej przedramieniu ciągnęła się sporej wielkości blizna. Na widok zbliżającej się dziewczyny skinęła głową i poklepała leżącą na stole mapę.\n- Jesteście ostatni - poinformowała zielarkę. Jej głos nie brzmiał już na tak zachrypnięty, jak o świcie. Był niski i matowy. Najwyraźniej miała ciężką noc, a teraz doszła do siebie. - Jak się nazywasz? Podejdź tutaj. To kapitan Klemens Morthon, z Błękitnej Syreny, a to... Orghost Barbano.\nWysoki mężczyzna w luźnej koszuli bez rękawów uśmiechnął się do niej krótko, niemal natychmiast wracając do jakichś swoich notatek, a krasnolud wymamrotał pod nosem coś raczej nieprzyjaznego, poza tym kompletnie ignorując jej pojawienie się pod ich namiotem.\n- Gdzie będzie kapitan do lasu iść - zaśmiała się półorczyca, zerkając w kierunku, w którym oddaliła się Aremani. - Ma od tego ludzi. Ja z wami pójdę, przynajmniej na początku. Ktoś was musi pilnować, bo nowi jesteście, jeszcze dacie się zabić jakimś zwykłym leśnym zwierzakom.\nSiedzący na ramieniu Shirana kruk przekręcił lekko głowę, przyglądając się jej z zainteresowaniem. Nie była to satysfakcjonująca informacja, ale półelf nie bardzo miał co z tym faktem zrobić.\n- Jeśli wyjdziemy zaraz, powinniśmy wrócić przed zmrokiem. Zostawanie po ciemku w dżungli, której nie znamy, byłoby zbyt ryzykowne. Jak sprawdzimy i oczyścimy najbliższy teren, jutro będziemy mogli wyruszyć dalej - wyjaśniła oficer, spoglądając w bok, na ścianę zieleni. - Doprowadzę was do rzeki i wrócę. Stamtąd powinniście dać sobie radę sami, zwłaszcza, że to prosta trasa. Tak przynajmniej słyszałam, szczegóły wam młoda opowie jak wróci.\nMapa, przyciśnięta do stołu kilkoma kamieniami, przedstawiała ogólny zarys kształtu wyspy, ale nie była zbyt szczegółowa. To od nich zależało to, jak będzie wyglądała za kilka dni. Musieli uzupełnić wszystkie brakujące puste plamy, podpisać co gdzie się znajduje, znaleźć punkty orientacyjne. Według mapy wyspa była pusta, choć podekscytowane serce Aremani na pewno doskonale wiedziało, iż w rzeczywistości na tym skrawku lądu jest tyle cudów, że nawet na tym dużym pergaminie się nie zmieszczą.\nOrghost i Morthon zagłębili się w jakiejś cichej dyskusji, podczas gdy Nellrien przesunęła palcem po cienkiej, niemal niepewnie narysowanej linii na mapie.\n- To jest rzeka, którą widzieliśmy podpływając od tej strony - zaczęła wyjaśniać. - Musicie do niej dotrzeć, w czym pomoże wam Shayane, a potem iść w górę. Gdzieś niedaleko, choć nie wiemy gdzie dokładnie, powinna znajdować się ta kopalnia, której szukamy. Jeśli stare zapiski podróżników mówią prawdę, rzeka powinna was doprowadzić do...\n- Shayane zostaje tutaj - odezwał się nagle krasnolud. Rudowłosa westchnęła ciężko, a jej dłonie zacisnęły się w pięści na blacie stołu.\n- Z całym szacunkiem, ale to ja zarządzam swoimi ludźmi - wysyczała w kierunku Orghosta.\n- Z całym szacunkiem, ale ja zarządzam tobą - zaśmiał się bezczelnie tenże w odpowiedzi, podchodząc do Nellrien i zielarki. Na jego łysej głowie wytatuowany był geometryczny wzór, po którym podrapał się teraz, zerkając na wskazywaną przez nią rzekę. Kobieta w ułamku sekundy przeszła z profesjonalnego spokoju do lodowatej wściekłości i z wyraźnym trudem powstrzymywała się przed wybuchnięciem.\n- Nie będziecie tu na dupie siedzieć, ani ty, ani Klemens, a tobie się przyda spacer, słońce. Wody się napijesz nad rzeką, dla odmiany nie ognistej. Gębę niewyparzoną sobie wypłuczesz.\nKobieta zerknęła na Aremani. Upokorzenie było dwukrotnie większe, gdy obok był Morthon, a czterokrotnie, gdy jego świadkiem była młoda najemniczka.\n- Zabiję cię kiedyś we śnie - warknęła, patrząc na krasnoluda z góry.\n- Dobrze, że uprzedzasz. Nastawię się psychicznie. Idź się przygotuj, kapelusz jakiś sobie weź na ten rudy łeb - wypchnął ją bezceremonialnie spod namiotu swoją barczystą ręką i odwrócił się do dziewczyny. Uśmiechnął się do niej, jakby nic się właśnie nie wydarzyło. - Jakieś pytania odnośnie mapy, dziecko?\n30 kwie 2021, 16:23\n322 autor: Truskawa\nAremani, już teraz w pełni rozbudzona, dopiero zdała sobie sprawę, że kąśliwa część ich ekipy, to jest dobitnie nieśmieszny Shiran, gada... z ptakiem. "Słonej wody się nałykał czy jak? Że kutafong z niego to wiedziałam, ale że świr to się już nie spodziewałam. Albo heh, gada z ptakiem bo własnego nie ma! Ale to było dobre, Aremani. Musisz koniecznie tego użyć przy najbliższej okazji." chwaliła sama siebie w głowie.\nStanie przed obliczem trzech najwyższych rangą osób na całej tej wyprawie okazało się dla dziewczyny lekko stresujące. Nie znała ich, poza swoją kapitan to resztę pierwszy raz widziała i raczej wydawali się ją mieć gdzieś. A cholera wie do czego byli zdolni i w jakich byli humorach. Jedyną namiastkę ukojenia znajdowała patrząc na Nellrien. Bardzo imponowała młodej jej prezencja, postawa i autorytet, który posiadała. Zdecydowanie do tego dążyła w życiu sama Aremani - by wręcz promieniować siłą osobowości. No i kobieta miała fajny tatuaż. "Wszyscy z tymi dziarami. Po tej wyprawie koniecznie muszę sobie coś sprawić." Wyobraziła sobie prawdopodobną minę ojczyma gdyby dowiedział się, że sprawiła sobie tatuaż. No i też na chwilę przypomniała sobie o Kerwinie. Ciekawe gdzie jest. Ciekawe co robi. Czy jeszcze się zobaczymy?\n- Aremani, Pani Kapitan. W skrócie Ara. Jak... jak wygodniej. - przedstawiła się dość nieśmiało i prawie natychmiast zganiła się samą w myślach. "Głupia, po cholerę z tą Arą wyjechałaś?! Na bank cię wyśmieją..." Będąc lekko speszoną przez swój wygłup ukłoniła się grzecznie do kapitana Klemensa i Orghosta. Ten pierwszy w takiej rozchełstanej koszuli... "Co ty masz z tymi nagimi torsami ostatnio?"Z kolei drugi... Krasnoluda miała okazję widzieć tylko raz w życiu. Jako jednego z kupców zainteresowanych złożami na Apozo. Starała się nie być zbyt niegrzeczna w gapieniu się na niego.\nMapa wyglądała... niezbyt imponująco. Podobne szkice Aremani wykonywała już jako dziesięciolatka, a i tak linie brzegowe odznaczyłaby lepiej. Niemniej rozumiała, że jest to zupełnie dziewiczy ląd i jeszcze wiele było do spisania. Na szczęście perspektywa nanoszenia nowych rzeczy na mapę bardzo ją ekscytowała, a z każdym kolejnym słowem kapitan nakręcała się coraz bardziej. Podążanie rzeką, opuszczona kopalnia, zapiski podróżników - to wszystko dla niej brzmiało jak spełnienie snów.\nKrasnoludzki głos jednak przerwał to cudowne snucie planów ekspedycyjnych. Wraz z Nellrien spojrzała w jego stronę i trochę udzieliło jej się oburzenie kapitan. Bezczelnie jeszcze podszedł bliżej nich, więc Aremani nie miała teraz jak się na niego nie gapić, a szczególnie na dziwaczny wzór na jego glacy. Zielarka zmarszczyła brwi. Atmosfera robiła się gęsta, jednak ona wbrew swoim wcześniejszym przeczuciom nie skuliła się w sobie. Była zdecydowanie po stronie Nellrien i nie podobało jej się to, że nawet ktoś ważny wtrąca się i przerywa. Widziała po niej to zdenerwowanie, widziała chęć mordu, którą zresztą kobieta wyartykułowała. "Nie będzie jej tu krasnal na głowę wchodził. Tak samo jak mnie wuj. Rozumiem Cię kobieto, ojjjj, rozumiem." Wypchnięcie Pani kapitan tylko dolało oliwy do ognia. Teraz Aremani była równie mocno wkurzona co pani Kapitan.\nNa swoje nieszczęście krasnolud przegiął. Bezpardonowy, obrzydliwy uśmiech, bezczelne wtrącane się w nieswoją załogę i to..."Jakieś pytania odnośnie mapy, dziecko?"\n"Dziecko. Dziecko. Dziecko." wybrzmiewało w głowie Aremani niczym echo, z każdym razem wbijając się w jej poczucie własnej wartości jak szpilka. I z każdym kolejnym czuła, jak zęby jej się zaciskają. Tego było za dużo. Nie wytrzymała.\n- Tak, mam pytanie. Tego się w szkole żeglarskiej uczy czy od urodzenia jest pan chamem? -była w stanie użyć dużo gorszych określeń, ale pomimo swojego rozjuszenia zachowała resztki instynktu samozachowawczego. Jednak nawet jemu groziło w tej chwili przepalenie. Zielarka strąciła z mapy kamienie nie patrząc, z jaką siłą to robi i gdzie lecą, po czym pochwyciła arkusz i spojrzała na Orhosta z góry, co bardzo jej odpowiadało.\n- Drobna rada - jak chce pan utrzymać morale załogi to musi się pan bardziej postarać. Żegnam. - zarzuciła włosami odwracając się na pięcie i wyszła bezceremonialnie z namiotu, nie zważając na to czy kogoś uraziła czy może ktoś będzie za nią coś krzyczeć. Nieważne, czy sobie nagrabiła. Miała to po prostu w dupie. Udała się spowrotem w kierunku namiotu z pryczami, gdzie Dandre i Shiran mogli ujrzeć jej wyraźne wzburzenie. Stanęła przed wejściem do namiotu i w drobnej chwili opamiętania rozejrzała się przed namiotem, szukając w obozowisku gdziekolwiek sylwetki Nellrien. Może widząc kapitan zaznałaby odrobiny ukojenia.\n- Mam mapę. -rzekła do chłopaków i Neeli. - Dał mi ją wkurwiający karzeł. To co, ruszacie dupy czy mam wam wysłać specjalne zaproszenia?\n30 kwie 2021, 22:01\n323 autor: Mua\nSłońce tutaj prażyło zupełnie inaczej niż na kreońskich równinach. Zresztą samo ciało niebieskie zdawało się zajmować większą niż zwykle część nieba, a towarzyszący mu upał rósł doń wprost proporcjonalnie. Mimo butów czuł temperaturę rozgrzanego piasku, wnioskując, że gdyby miał przejść się po plaży na bosaka, to pewnie syczałby z bólu. Przez chwilę obserwował w zamyśleniu coraz to kolejne znikające w dziczy grupy ekspedycyjne. Zastanawiał się jakie też przygody na nich czekały. Jak naprawdę powita ich wyspa?\nMieli okazję poznać bliżej jej obstawę i przykryć jej krwią złoto piaszczystej plaży. Co będzie dalej, skoro nawet durne mewy zdawały się być łase na mięso bandy intruzów?\nSkinieniem głowy przywitał elfa i poprosił o maczetę, nie omieszkawszy się przy okazji rozejrzeć po skrzyniach. Po chwili namysłu poprosił jeszcze o trzy zestawy zestawy lin i jeszcze jedno ostrze. Bynajmniej nie miał zamiaru być jedyną w ich grupie osobą, mającą walczyć z soczystą zielenią tej pięknej wyspy. Sprawa liny również zdawała się być oczywista. Nie wiedzieli na co natrafią, a przezorny zawsze ubezpieczony! Podróżnik bez solidnej liny był jak facet bez męskości; można było na takiego trafić, ale był to widok smętny i niepełny, nie zwiastujący niczego dobrego.\nJedną z maczet wepchnął sobie ostrożnie za pas, by niechcący nie pochlastać sobie nogi, liny przerzucił przez ramię, a drugie ostrze trzymał w ręce. Tak obładowany, gwiżdżąc pod nosem jakąś wesołą piosenkę, wrócił do ich niewielkiej grupy. Był pod niemałym wrażeniem jakości sprzętu, który mieli pod ręką. Faktycznie włożono w to wszystko sporo pieniędzy; Syndykatowi bardzo musiało zależeć na Kattok.\nWrócił akurat, gdy orczyca zaczęła mówić o pani kapitan. Birian uniósł tylko brew, zdziwiony, że ktoś w ogóle poruszał ten temat, ale zaraz przypomniał sobie jak pan Ironista wodził wzrokiem za rudowłosą i ledwo powtrzymał się od parsknięcia śmiechem. A to ci napalony chłopiec, Bogowie.\n- Pani oficer, gdzie do nas jakiemuś leśnemu zwierzowi? Nasza droga Aremani tak by go pewnie zezwała za próbę popsucia jej wycieczki krajoznawczej, że zaraz by biedak padł trupem ze wstydu. - zaśmiał się cicho, poprawiając liny przerzucone przez ramię - To rzekłwszy; każda para rąk się przyda. Doceniam troskę. - uśmiechnął się szeroko, z iskierkami rozbawienia wciąż tańczącymi mu w spojrzeniu, które zaraz przeniosło się na Shirana. Stała się rzecz niemożliwa; uśmiech barda jeszcze się poszerzył. Wysunął w stronę mężczyzny rękę z maczetą.\n- Żebyś miał co robić, poza głaskaniem ptaka podczas wzdychania do naszej drogiej pani K. - gdy Shirnan już wziął od niego ostrze, bard zebrał jeszcze jedną z lin przewieszonych przez ramię i rzucił w jego stronę, upewniwszy się wcześniej, że chłop będzie w stanie ją złapać. - A to na wypadek, gdyby zaloty się nie udały. Wierzę, że z węzłem sam sobie poradzisz. - mrugnął doń i zachichotał cicho, nie mogąc się już powstrzymać.\n- Naszej pięknej Neeli oczywiście też z pustymi rękoma nie zostawię! Wrzuć no tę linę do plecaka, a nuż się później przyda. - podał jej sznur numer dwa, po czym sam zwinął swoją partię i jakoś upchnął ją do sakwy.\nPokiwał jeszcze głową na słowa pani oficer; mówiła z sensem.\nRzucił okiem tu i tam. Aremani dalej radośnie sterczała sobie przy kapitanach. Dobry moment, by trochę zwilżyć usta.\nSięgnął więc po manierkę, wprawnym ruchem ją otworzył i wziął dwa łyki. Słodka gorycz wina, które uznawał za najlepsze na kontynencie, pobłogosławiła jego kubki smakowe i poraziła ciało lekkim, orzeźwiającym prądem. Alkohol był dość mocny, choć smak bynajmniej na to nie wskazywał. Zadowolony mruknął coś pod nosem, gdy nagle drgnął. Poraził go jego tupet i brak ogłady.\n- Gdzież moje maniery! Jeśli waćpanienka ma ochotę na namiastkę cywilizacji, to proponuję spróbować. - rzekł, uśmiechając się lekko - Najlepsze wino z kontynentu! Grzechem byłoby się nim z nikim nie podzielić. - poza Kerwinem. Sukinsyn wychlał za dużo. Marynarz nie zdawał sobie z tego sprawy, ale istniała możliwość, że tymi paroma głebszymi łykami z bardowskiej manierki, przepił równowartość sporej części swojej płacy.\nBirian nie należał do osób roztropnie podchodzących do kwestii finansów. Nie oszczędzał na niczym, alkohol nie był tu wyjatkiem.\nW chwilę później wpadła do nich furia o imieniu Aremani. Ileż złości kryło się w tak niewielkiej istocie!\n- Och, co się stało, koleżanko? - zapytał, szczerze ciekawy co też tym razem doprowadziło ją do wrzenia - Jesteśmy wyposażeni, a nasze dupy gotowe na poruszenie, ale nigdzie się nie pójdziemy, zanim twoja twarzyczka nie wróci do normalnego koloru. Jeszcze panience serce wyskoczy po drodze i będzie tragedia. - zaoferowałby jej łyczek na uspokojenie, ale wydawała się tak młoda, że czuł się z tym niezręcznie. Taki to odpowiedzialny z niego człowiek. Wujek Dandre.\n01 maja 2021, 13:56\n324 autor: Ravenill\n- Oj, no, spacer jeszcze nikomu nie zaszkodził - odpowiedziałem Żabci, gdy tylko naprostowała mnie, że nie będę godny towarzystwa pani kapitan. Poopowiadała jeszcze chwilę o planach, akurat jak Gryzipiórek bezpardonowo podał mi maczetę i rzucił kolejną linę.\n- Spokojna Twoja łysa pała - odwdzięczyłem się uśmiechem, gdy wspomniał o wzdychaniu do pani kapitan. - Niekiedy musimy pogodzić się z tym, że ktoś może być za naszym zasięgiem. A jeśli u Ciebie po nieudanych romansach się wieszają, to może od razu mnie przeszkolisz? Wiesz, nie mam w tym doświadczenia, panie Romantyku - Puściłem oczko bardowi i odwróciłem się z powrotem do orczycy. Dobrze wiedział do czego nawiązuję...\nW sumie niegłupio zrobił, że załatwił nam osprzęt na wyprawę... Tyle, że sporo nam tego brakowało. Bez słowa ruszyłem w kierunku, z którego przyszedł Gryzipiórek, a który wcześniej wskazała Żabcia. Elf wydawał się z tego faktu niezbyt zadowolony, ale co mnie to obchodziło...\n- Przygotuj nam jeszcze 4 plecaki z: hamakiem, moskitierą, zapasową liną i bukłakiem - wymieniłem to co przychodziło mi do głowy.\n- Zestaw do rozpalania ognia w sumie też możesz dorzucić. - Dodałem po dłuższym namyśle, jako że nie chciałem się przed wszystkimi chwalić swoimi umiejętnościami.\nWtedy to z namiotu wypadła Nellrien, wściekła jak stado os. Mocno to było głupie, gdybym za nią ruszył? Rozejrzałem się wokoło i wzruszyłem sam do siebie ramionami.\n- Przed wyjściem odbierzemy ekwipunek - zakomunikowałem prosto elfowi i nie czekając na odpowiedź ruszyłem za Nellrien. Nie miałem zamiaru za nią biec, ale ruszyć szybkim krokiem. Zobaczyć gdzie idzie? Może dopaść ją gdzieś w samotności? Albo jak będzie okazja po prostu zagadać i zapytać się z jakiej racji to królowa os wyleciała z ula rozjuszona...\n- Zamknij dziób - powiedziałem do kruka siedzącego na ramieniu, już poza zasięgiem słuchu długouchego, wiedząc że ptaszysko zaraz będzie się do mnie odzywał. - Może w końcu powinieneś dostać jakieś imię? Kaaz dla przykładu. Odpowiednio głupie i krótkie...\n05 maja 2021, 19:18\n325 autor: Paria\nKrasnolud uniósł brwi ze szczerym niedowierzaniem, gdy Aremani uznała, że mu wygarnie, a potem wybuchnął głośnym śmiechem. Ciężko było stwierdzić, czy rozbawienie to było wywołane upomnieniem, czy sugestią lepszego podtrzymywania morale załogi. Orghost machnął na nią dłonią, a wysadzane szlachetnymi kamieniami sygnety na jego palcach błysnęły w słońcu, wpadającym przez otwarte wejście do namiotu.\n- Hej, czekaj Ara, nie ta mapa, nie oryginał... - usłyszała za sobą jeszcze czyjś głos, prawdopodobnie należący do trzeciego z kapitanów, który nie odezwał się do niej przedtem, ale w swoim rozjuszeniu doszła już zbyt daleko, by się tym przejmować.\n- Daj spokój, Klemens, nową narysujesz - dobiegły ją jeszcze słowa krasnoluda. - Gówniara i tak zaraz zdechnie, jak połowa tych nowych, których Nell przygarnęła.\n- ... - odpowiedziało mu milczenie, a potem westchnięcie. - To czego ode mnie oczekujesz, Orghost?\n- Weźmiesz kilku ludzi, wsiądziesz na łódź. Popłyniecie...\nReszty Aremani już nie dosłyszała. Ściskając w ręku mapę, na której pracować mieli tutaj, w obozie, zamiast poczekać aż dostanie jej mniejszą kopię, mogła przynajmniej z tego czerpać odrobinę satysfakcji. Przed sobą widziała wściekle maszerującą przez plażę rudowłosą kapitan, kierującą się do wschodniej części obozowiska, w której zapewne znajdował się jej osobisty namiot. Dłonie miała wściekle zaciśnięte w pięści, ale milczała, choć pewnie miała ochotę kląć w głos.\nElf, który rozdzielał wyposażenie drużynom wyruszającym w dżunglę, na prośbę Shirana w milczeniu wyciągnął z jednej ze skrzyń cztery plecaki i zabrał się za pakowanie przedmiotów, które półelf wymienił. W międzyczasie siedzący na naramienniku kruk przyglądał mu się, ciekawsko przechylając głowę na boki.\nGdybyście mogli latać, nie byłoby wam to potrzebne.\nKolejna życiowa mądrość od ptaka nie została jednak zasłyszana przez nikogo poza Shiranem. Wtedy jednak uwagę ich obu przyciągnęła Nellrien Maver, z nienawiścią odmalowaną na twarzy mijająca ich i kierująca się w stronę największego z namiotów po tej stronie obozowiska. Na widok pogrążonej w rozmowie grupy machnęła do nich ręką.\n- Shayane, do Orghosta - zarządziła, by przenieść wzrok na barda. Przyglądała mu się chwilę, przez moment wyglądając, jakby miała ochotę wetknąć jego manierkę w gardo tak, by się nią udławił, choć przecież nic jej nie zrobił, prawda? A potem Neela skuliła się pod jej spojrzeniem, wywołując u kobiety jedynie zniesmaczony grymas. - Ja idę z wami. Ruszamy za dziesięć minut.\nZarówno ta dwójka, Aremani, docierająca do nich właśnie od tej samej strony, co przed chwilą kapitan, jak i rezygnujący właśnie z czekania na plecaki Shiran, zobaczyli jak Nellrien gniewnym ruchem dłoni odrzuca połę największego namiotu i znika we wnętrzu. Ich obozowisko dzieliło się na trzy części, a każda z nich posiadała dwa namioty większe niż pozostałe, z czego jeden z tych dwóch należał zapewne do kapitana odpowiadającego statku. Stara Suka miała lewą, wschodnią stronę plaży, Błękitna Syrena zachodnią, a centrum należało do Orghosta Barbano i jego ludzi.\n- Chyba wcale nie jest podekscytowana wyprawą - zauważyła Neela cicho, spoglądając na Biriana, a później na równie zdenerwowaną Aremani. - Co tam się właściwie wydarzyło?\n- Nie wiem, ale się domyślam - mruknęła oficer. - Lepiej pójdę. Uważajcie na siebie. Wróćcie przed zmrokiem. Nie zróbcie nic głupiego. I mam dobrą radę, nie rozmawiajcie z panią kapitan o Barbano, jak nie chcecie, żeby was rozszarpała.\nObróciła się na pięcie i zostawiła ich samych, odchodząc po rozgrzanym piachu w kierunku głównego, centralnego namiotu, po drodze jednak decydując zmienić trasę.\nJeśli Shiran chciał porozmawiać z Maver w samotności, teraz miał ku temu najlepszą okazję, choć gdy odchylił brzeg namiotu, by zajrzeć do środka, kobieta nie wyglądała na otwartą na przyjacielską pogawędkę. W odpowiedzi na propozycję imienia, kruk nastroszył się.\nNie mam na imię Kaaz.\nPod dachem z jasnej tkaniny już teraz znajdowały się większe luksusy, niż zostały dane im, jak chociażby prowizoryczne biurko na czterech nogach i łóżko zamiast rozwijanego posłania. To jednak wcale nie wydawało się uszczęśliwiać rudowłosej kapitan, która przerzucała jakieś swoje rzeczy w skrzyni, odwrócona do niego plecami.\n- Wody się napiję, kurwa jego mać - mamrotała pod nosem. - Pierdolony czas nieokreślony, co mi kurwa przyszło do głowy, żeby się na to...\nWidziałem ją na statku.\nUwaga kruka wypowiedziana była tylko do półelfa i tylko on usłyszał ją w swojej głowie, w przeciwieństwie do dźwięku, który ptaszysko wydało z siebie chwilę później, zwracając na nich uwagę kobiety. Nellrien obróciła się gwałtownie, sięgając już z przyzwyczajenia po leżącą na brzegu łóżka kuszę, ale widząc znajomą twarz nawet nie podniosła broni.\n- Ktoś cię kiedyś naprawdę zastrzeli, jak się będziesz tak skradać - warknęła do niego. - Idź się szykuj. Idę z wami. Zaraz wyruszamy - przeniosła wzrok na kruka, a jej spojrzenie nieco złagodniało, być może z powodu samego zaskoczenia tym nietypowym towarzyszem? - Czegokolwiek ode mnie chcesz, Shiran, nie teraz - westchnęła, odwracając się z powrotem do skrzyni.\nPtak zerwał się z jego ramienia dokładnie w momencie, w którym na materiale jego koszuli na plecach zacisnęła się czyjaś dłoń i pociągnęła go do tyłu. Gdy Shiran uniósł wzrok, zobaczył Shayane. Oficer puściła go, jak tylko uniesiona przez niego poła ciężkiego materiału opadła, z powrotem zamykając wejście do kapitańskiego namiotu i ukrywając kapitan przed ich spojrzeniami. Mimo to, ze środka dobiegała już tylko cisza.\n- Nie przeszkadzaj pani kapitan - upomniała go półorczyca, kręcąc z niedowierzaniem głową. - Jak będzie chciała z tobą rozmawiać, to cię poprosi. Idź do swoich ludzi - poleciła, by dopiero wtedy zostawić ich wszystkich i odejść.\nMusieli czekać trochę dłużej, niż dziesięć minut. Po nieco więcej niż kwadransie Nellrien opuściła swój namiot. Na głowie faktycznie miała kapelusz, który zalecił jej Orghost, a krótką koszulkę zamieniła na wciśniętą w spodnie, cienką bluzkę, bo niemądrym byłoby wchodzenie w dżunglę w tym, co miała na sobie poprzednio. Przez ramię przerzuconą miała torbę, a u biodra przymocowaną kuszę i kołczan bełtów, tak dobrze już znane Shiranowi. Jej twarz wciąż wykrzywiona była w niezadowoleniu, ale tym razem wyraźnie starała się zachować spokój i lodowaty profesjonalizm.\n- Imiona - rzuciła w kierunku barda i jego przymusowej towarzyszki. - Pozostałych znam, Ara i Shiran, ale waszej dwójki wolałabym nie wołać na "ej ty". Jeśli macie wszystko, to możemy ruszać.\nZapraszającym, nieadekwatnie eleganckim gestem dłoni wskazała ścianę dżungli, oddzielającą ich od reszty wyspy. Wysokie palmy, bananowce i pnącza, ogromne liście połyskujące w słońcu i cień, jaki dawał falujący w wietrze dach z zieleni tylko zachęcały do zostawienia za plecami upalnej plaży i trzech żaglowców, zakotwiczonych w zatoce. Początkowo nie musieli korzystać z maczet, bo roślinność była dość rzadka przy samym brzegu, ale mogli się domyślać, że niedługo im się one przydadzą. Dżungla miała specyficzny zapach, jakiego na żadnej z wysp Archipelagu nie dało się uświadczyć. Zapach czystości, natury, nietkniętej przez cywilizację.\n- No dobra, Ara - rzuciła rudowłosa, zerkając przez ramię na zielarkę. - Pokaż tę mapę. Nie mamy ścieżek, musimy znaleźć drogę.\nOpiszcie ładnie, co ze sobą zabieracie, żeby potem nie było zaskoczenia :*


Zraszacze na deptaku w Radomiu są po prostu brzydkie. Ale za to tanie - odpowiada ZUK - echodnia.eu\nZraszacze na deptaku w Radomiu są po prostu brzydkie. Ale za...\nZraszacze na deptaku w Radomiu są po prostu brzydkie. Ale za to tanie - odpowiada ZUK\n11 czerwca 2014 11.06.2014 Aktualizacja: 10 czerwca 2014 12:11 10.06.2014 12:11\nObecne zraszacze znajdujące się na deptaku nie są zbyt piękne, ale spełniają swoją rolę. Radomianie woleliby jednak coś ładniejszego. ©archiwum\nOd poniedziałku na radomskim deptaku przechodniów ochładzają zraszacze ustawione przez Zakład Usług Komunalnych w Radomiu. Jeden z nich znajduje się na wysokości parku Kościuszki, drugi przy kościele ojców Bernardynów.\nW poniedziałek na deptaku zraszacz został ustawiony na mało estetycznym pieńku. Dzień później ustawiono inny, również mało estetyczny. - Dlaczego nie można ustawić w reprezentacyjnej części miasta czegoś ładniejszego - pytają radomianie.\n- Stosujemy dwa najtańsze rodzaje zraszaczy, ponieważ są nieświadomie i dość często uszkadzane przez bawiące się wokół nich dzieci - odpowiada Marcin Walasik, rzecznik Zakładu Usług Komunalnych. - Dzieci je uszkadzają, bo próbują zmieniać kierunek strumieni rozpraszanej wody.\nKolejnym argumentem przemawiającym na korzyść obecnych urządzeń są względy ekonomiczne. Wykorzystywane zraszacze nie potrzebują bardzo wysokiego ciśnienia wody, dzięki czemu nie generują jej dużego zużycia, co ma istotne znaczenie z perspektywy ekologicznej i finansowej.\n- Zdajemy sobie sprawę, że obecnie ustawiane na deptaku zraszacze nie są zbyt efektowne, dlatego obserwujemy różne rozwiązania w innych miastach i szukamy na rynku ciekawszych i zarazem wytrzymałych urządzeń - wyjaśnia.\nMieszkańcy proszą tez o ustawienie kolejnych zraszaczy w innych częściach miasta. Jednak, jak się dowiedzieliśmy, ich ustawienie nie wszędzie jest możliwe z powodów technicznych. - Muszą być podłączone do sieci hydraulicznej o odpowiednim ciśnieniu - mówi rzecznik. - Poza tym uważamy, że powinny znajdować się wyłącznie w tych rejonach, gdzie przemieszcza się pieszo najwięcej ludzi w porach dnia, kiedy słońce jest dla nich najbardziej dokuczliwe.


Kultura dla seniorów w Łodzi. Potańcówki na terenie całego miasta — Radio Łódź\nwto, 25 lip 2017 20:35:09 +0200\nW ramach kampanii "60-plus Czas na Kulturę" dla dojrzałych mieszkańców Łodzi przygotowano potańcówki, spotkania z kabaretem i wiele różnych wydarzeń artystycznych. W każdym ośrodku dzieje się coś ciekawego zapewniają dyrektorzy placówek.\n- Potańcówki w ośrodku kultury "Rondo" odbywają się od lat ale po raz pierwszy wychodzimy z nimi na zewnątrz. Myślimy, że bardzo dobrą okazją do tego będą urodziny Łodzi. Wszystko przy dźwiękach muzyki zespołu The Flame, który od dłuższego czasu zabawia naszych seniorów - mówi dyrektor Bałuckiego Ośrodka Kultury Dobrosław Bilski.\nZabawy taneczne pod chmurką odbędą się w kilku miejscach Łodzi.\n- Jest to inicjatywa, która cały czas się rozwija. Jeszcze pod koniec sierpnia i we wrześniu te potańcówki będą odbywać się na terenie całej Łodzi. Zarówno w Śródmieściu na dziedzińcu Akademickiego Ośrodka Inicjatyw Artystycznych, będzie też na Widzewie i Polesiu - informuje koordynatorka kampanii "60plus czas na kulturę" Agata Dawidowicz.\nKampania zakończy się w pierwszych tygodniach września, kiedy to na Piotrkowskiej odbędzie się Srebrna Fiesta, a w Pasażu Schillera stanie plenerowa wystawa portretów fotograficznych łódzkich seniorów.\nDorota Matyjasik / Kamil Klimaszewski\nSeniorzy z Łodzi szyją maskotki dla chorych dzieci Czego potrzebują seniorzy? Ponad 700 wydarzeń dla najstarszych mieszkańców Łodzi. Wystartowały Senioralia 2018 Łódzkie instytucje kultury szykują bogatą ofertę dla seniorów "Senioralia". Darmowe przejazdy dla posiadaczy kart seniora


SMAKOSZE: Noc Restauracji - Brovarnia Gdańsk\nNoc Restauracji - Brovarnia Gdańsk\nNoc Restauracji to okazja do reinterpretacji tradycyjnych dań i składników regionalnych. Szefowie Kuchni, wykorzystując w swych kreacjach składniki tradycyjne dla miasta czy regionu stworzyli dania, pozwalające odkryć smaki i aromaty w zupełnie nowy sposób. Tyle z oficjalnego komunikatu organizatorów.\nTegoroczna edycja tego kulinarnego wydarzenia była pretekstem do odwiedzenia restauracji mieszczącej się w Hotelu Gdańsk zlokalizowanej za Motławą. Brovarnia Gdańsk, bo o tym miejscu mowa, przygotował na nocne ucztowanie kilka dań.\nNa przystawkę zamówiłem gravlax z cytrusowo-sezamową salsą, ze świeżą kolendrą, chilli i ogórkiem.\nNa talerzu zostało podane kilka plastrów marynowanego łososia, podanego z sałatką z ogórków, chilli i listkami kolendry. Sałatka o bardzo ciekawym słodko-pikantnym smaku doskonale współgrała z delikatnym smakiem łososia podkreślając delikatność ryby. Jedyną rzeczą, do której można mieć zastrzeżenia, to podanie w charakterze dekoracji pomidorków cherry, które były niedojrzałe. Takie pomidorki nie powinny się pojawić na talerzu, tylko zostać wykorzystane przez kucharzy w inny sposób.\nDanie główne to świeży dorsz podany ze szparagami w cytrusowym sosie holenderskim z młodym szpinakiem.\nNa talerzu pojawiły się dwa kawałki ryby, sałatka zrobiona z liści szpinaków połączonych z rzodkiewką oraz pieczony ziemniak. Otrzymane danie było obłędne w smaku, pomimo tego iż nie było szparagów, które pojawiły się w nazwie. Szkoda, ponieważ doskonale współgrałyby z gęstym, maślanym sosem cytrusowym, na którym została podana ryba. Zastanawiające jest jednak to, że kelnerka przyjmująca zamówienie nie poinformowała, że danie będzie podane bez jednego z jego głównych składników. Sos wspaniale komponował się z delikatnym mięsem ryby. Ryba była podana w ziołach, jednak ich ilość była tak dobrana, żeby podkreślić a nie zdominować smak ryby. Najmniej udaną częścią dania był ziemniak: ugotowany i podsmażony, smakował tak sobie.\nDeser, to creme brulee podany z żelem jagodowym.\nMając w pamięci smak oryginalnego paryskiego deseru z pewną ostrożnością zamówiłem ten. Pierwsze wrażenie - jak oryginał francuski. Na wierzchu znajdowała się warstwa doskonale skarmelizowanego cukru, skrywająca delikatny w smaku krem. Sam smak doskonały, jednak konsystencja kremu była odrobinę bardziej gęsta niż w kremach, które miałem okazję jeść w Paryżu. Francuski creme brulee ma bardziej delikatną konsystencję. Kremy francuskie podawane były bez żadnych dodatków. Tutaj otrzymałem krem umieszczony na żelu z czarnych jagód. Ciekawe w smaku połączenie, osobiście wolę jednak klasyczną odmianę tego deseru. Do deseru została podana kawa latte, która niestety nie miała nic wspólnego z tą kawą - nie było rozdzielonych warstw. Nie przemawia do mnie stwierdzenie, że to maszyna robi taką. Zamawiając kawę latte oczekuję takiej właśnie kawy, a nie zwykłej kawy z mlekiem. Może więc warto zainwestować w lepszy ekspres do kawy albo człowieka, który posiada umiejętność zrobienia prawdziwego latte.\nOgólnie jednak uważam kolację za bardzo udaną i polecam Brovarnię Gdańsk jako miejsce do zjedzenia pysznego obiadu czy kolacji.\nZobacz: Wydarzenia, X


Zarządzanie stresem - Transition Group\nStart » Zarządzanie stresem\nBez stresu nie ma życia! Stres jest wszechobecny, dzięki niemu codziennie mobilizujemy się do działania. Do pewnego poziomu, ma on charakter motywujący – człowiek będący w lekkim napięciu zazwyczaj myśli i działa szybciej, sprawniej. Po przekroczeniu pewnej granicy, sytuacja się odwraca – zwiększające się napięcie powoduje blokowanie sprawnego funkcjonowania, a im większe napięcie, tym mniejsza sprawność. Stres w tej pierwszej fazie, to „Eustres”, czyli tzw. dobry stres. W tej drugiej, to „Dystres”, czyli tzw. zły stres.\nDobra wiadomość jest taka, że można nauczyć się kontrolować zły stres, a także do pewnego stopnia zapobiegać jego powstawaniu i przewlekłym oddziaływaniu.\nCzy wiesz, że: mówi się, że kortyzol jest hormonem przewlekłego stresu, podczas gdy adrenalina jest charakterystyczną odpowiedzią hormonalną na stres ostry, bywa, że bardzo silny, ale krótkotrwały. Warto zauważyć, że tzw. połowiczy czas eliminacji adrenaliny wynosi 2 minuty, a kortyzolu 66 min. Oznacza to, że kortyzol jest eliminowany z organizmu ludzkiego 33 razy wolniej. Zostało wykazane (Dahlgren et al., 2005), że przewlekły stres, np. związany z pracą, pozostaje w związku z przewlekle podwyższonym poziomem kortyzolu w pomiarach wieczornych.\nNie jest możliwe wyeliminowanie stresu z życia pracownika. Koncepcja organizacji biznesowej zakłada stałe konkurowanie na rynku i osiąganie zysków. To nieuchronnie wiąże się z podejmowaniem przez pracownika dużego i kosztownego energetycznie wysiłku, wypełnianiem obowiązków w warunkach niepewności, a także konfliktu interesów. To rodzi STRES.\nWg. definicji stresu jako reakcji, jest on odpowiedzią fizjologiczną i psychologiczną na sytuacje wywołujące stres (tzw. stresory). Amerykańscy psychiatrzy Thomas Holmes i Richard Rahe opracowali skalę 43 wydarzeń życiowych, które powodują reakcję stresową w skali 1-100.


Mieszkanie Sprzedaż, Jastrzębie-Zdrój, Osiedle 1000-lecia, 50.00 m2, 165000 zł\nPosiadamy do sprzedaży 2 pokojowe mieszkanie z balkonem na nowych blokach przy os. 1000 Lecia.\nMieszkanie usytuowane na 4 piętrze do zamieszkania bez nakładów finansowych.\nW pokojach: okna PCV, ściany-gładź, podłogi-panele.\nŁazienka w kafelkach na wyposażeniu kabina prysznicowa.\nKuchnia z oknem: podłoga-gres, ściany-gładź.\nCzynsz około 410 zł.\nSymbol oferty DON-MS-2145


WIBO – tusz do rzęs Burlesque i puder Diamond Skin\nDziś kilka słów o dwóch produktach marki Wibo, które ostatnio zawitały w moich zbiorach – puder rozświetlający Diamond Skin oraz tusz do rzęs Burlesque. Zacznę od ich wyglądu, ponieważ oba produkty bardzo ładnie się prezentują, mają eleganckie opakowania i są wykonane z naprawdę wysokiej jakości plastiku.\nTusz do rzęs kupiłam z polecenia wielu influencerek i od razu wiedziałam że będzie super! I tak oczywiście jest! Tusz świetnie mi się sprawdza, pogrubia, podkręca i zwiększa objętość rzęs. Długo się utrzymuje, nie osypuje się, nie ściera – jest naprawdę super! Dodatkowo koniecznie trzeba wspomnieć o jego bardzo ciekawej szczoteczce, jest silikonowa w kształcie klepsydry. Jak mówi producent, jest ona „inspirowana linią kobiecego ciała”. Dodatkowo z jednej jej strony znajduje się grzebyczek, który ułatwia rozczesywanie rzęs.\nPuder z kolei bardzo mnie zaciekawił. Nie jest to typowy rozświetlacz , jak np. puder z Sensique. Ten daje bardzo subtelny i delikatny błysk. Dla fanek błysku idealnie sprawdzi się do stosowania na całą twarz, ale również na dekolt i ramiona. Osobom, które nie przepadają za mocnym glow, idealnie zastąpi rozświetlacz na kości policzkowe. Bardzo fajny produkt, pozytywnie mnie zaskoczył.\nArtiste – Serum z olejkiem arganowym\nMój pierwszy pędzel z Hebe – hit czy kit?


Targi edukacyjne dla gimnazjalistów - PCE w Lęborku\nSpotkanie z praktykami w sali gimnastycznej PCE, ZSP\nUczniów klas gimnazjalnych przywitał w PCE, ZSP – Dyrektor szkoły – Pan Artur Obolewski. Następnie omówił proponowane na 2016/2017 rok - profile klas technikalnych i zawodowych. Swoją wypowiedź wzbogacił także prezentacjami multimedialnymi i wystawami przygotowanymi na stoiskach tematycznych.\nZainteresowaniem gimnazjalistów cieszyły się następujące zawody:\nI. Technikum (4 lata):\nTechnik logistyk – profil wojskowy (PATRONAT Jednostki Wojskowej w Lęborku)\nTechnik budownictwa - profil ogólnobudowlany - kierunek priorytetowy w województwie pomorskim\nTechnik urządzeń i systemów energetyki odnawialnej - (PATRONAT – PGE Energia Odnawialna) - kierunek priorytetowy w województwie pomorskim\nII. Zasadnicza Szkoła Zawodowa (3 lata):\nWielozawodowa (monter sieci, instalacji i urządzeń sanitarnych, murarz-tynkarz, krawiec, piekarz, cukiernik, dekarz, zdun, kamieniarz, cieśla, optyk-mechanik, złotnik-jubiler, zegarmistrz, kominiarz, betoniarz-zbrojarz, monter izolacji budowlanych, tapicer, kaletnik, obuwnik, fotofraf, szklarz ...)\n- Kucharze przygotowali dla gimnazjalistów słodki poczęstunek w formie ciasteczek, babeczek, gofrów.\n- Logistycy przygotowali we współpracy z wojskiem – smaczną grochówkę, popisy karate, atrakcje na strzelnicy.\n- Uczniowie z klas OZE – przygotowali do prezentacji solary , a także elektroniczne pokazy sprzętu wykorzystywanego przy produkcji specjalistycznego oprogramowania z tego zakresu.\n-Uczniowie z klas budowlanych – przygotowali pokazy programów AutoCad, makiety, miniaturki budowli, projekty pięknej przestrzeni.\n- Uczennice z klas fryzjerskich czesały i obcinały włosy na modelach gimnazjalnych.\n- Uczniowie z klas sprzedawców pokazywali działanie, sprzętu muzycznego, kas fiskalnych i plastyczne ozdoby, które można zaprojektować dla sklepów papierniczych.\n-Uczniowie klas stolarskich, hydraulicznych, wykończeniowych, instalacyjnych demonstrowali swój zawód w praktyce na konkretnych przedmiotach i elementach wykorzystywanych w domach, firmach, zakładach pracy.\nCel targów w PCE, ZSP\nTargi edukacyjne w PCE, ZSP to stały element promocyjny naszych działań. Placówka kształcąca młodzież w wielu zawodach oferuje bowiem szeroki zakres propozycji dla osób pragnących zostać mistrzami i specjalistami z określonych dziedzin wiedzy. Gwarancja praktyk w zakładach pracy dodatkowo podnosi poziom naszego nauczania, a egzaminy kwalifikacyjne nadają młodzieży wyjątkowej rangi w byciu dobrymi fachowcami na rynku pracy. Kadra PCE, ZSP składająca się ze specjalistów i pasjonatów swoich zawodów powoduje , że młodzi ludzie wybierają naszą szkołę jako kreatywnego lidera od kształcenia zawodowego. Wachlarz ofert edukacyjnych zaprezentowany podczas targów dodatkowo przyczynia się do konkretnego kroku gimnazjalistów, którzy decydują się przez formularz elektroniczny, na spędzenie kolejnych lat w murach naszej szkoły.\nPromocje w mediach\nW celach edukacyjnych - Dyrektor PCE, ZSP – Pan Artur Obolewski - udzielał wywiadów telewizyjnych, w których podkreślał rolę pokazowych targów w podejmowaniu przez gimnazjalistów zasadniczej decyzji dotyczącej wyboru nowej szkoły.\nZachęcamy do zapoznania się z naszymi zdjęciami.


Słowo Boże jest jedyną prawdziwą rzeczywistością, a kiedy będziemy odpowiadać na Słowo i słuchać go, ostoimy się. Św. Jakub mówi:\n(List św. Jakuba 1, 22)\n„Obleczcie pełną zbroję Bożą, byście mogli się ostać wobec podstępnych zakusów diabła”.\n(List do Efezjan 6, 11)\nDlatego, jeśli nie będziemy znać Pisma Świętego, nie ostoimy się. Uwierzymy w kłamstwa nieprzyjaciela i wpadniemy w pułapkę negatywnego świadectwa. Nie będziemy w stanie kroczyć w wierze. Będziemy się chwiać. Będzie nami rządził nasz umysł, emocje, okoliczności, a nie Duch Święty. Przyobleczenie się w pełną zbroję Bożą to tak naprawdę odpowiedź wiary na Słowo Boże.\nKiedy Józef i Maryja zabrali Dziecię Jezus, aby przedstawić je w świątyni, był tam jeden sprawiedliwy człowiek imieniem Symeon, który oczekiwał „pociechy Izraela” (Łk 2, 25). Pan obiecał mu, że nie umrze, dopóki nie zobaczy obiecanego Mesjasza. Kiedy więc Józef i Maryja wnosili Jezusa do świątyni, za natchnieniem Jego przyszedł tam i Symeon. Bóg doskonale wybrał czas! „Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: «Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, WEDŁUG TWOJEGO SŁOWA. Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie…” (Łk 2, 27-30). Przez te wszystkie lata oczekiwania Symeon trwał w Słowie Bożym, Jego obietnicy, wierząc, że „lada dzień” zobaczy Mesjasza.\n„Dusza nasza wyczekuje Pana, On jest naszą pomocą i tarczą. W Nim przeto raduje się nasze serce, ufamy Jego świętemu imieniu”.\n(Psalm 33, 20-21)\nSądzę, że w owym czasie było wielu członków synagogi, ale niewielu wierzących. Wydaje mi się, że sytuacja była bardzo podobna do dzisiejszej: lud Boży zajęty (być może nawet działalnością w Kościele!), zniechęcony lub zapatrzony w świat. Czasami najtrudniejszą rzeczą jest trwać przy obietnicy i wierzyć, że się spełni, niezależnie od tego, co nam mówią okoliczności. To właśnie w tym czasie „oczekiwania” nieprzyjaciel, kłamca i „ojciec wszelkiego kłamstwa” (J 8, 44) atakuje nasz umysł za pomocą wątpliwości, oszustw, rozproszeń i zniechęcenia. Uważaj na te cztery słowa; pochodzą one z dna piekła!\nTylko dwie osoby w całej Jerozolimie zobaczyły Mesjasza! Ci którzy wierzyli, którzy oczekiwali, zobaczyli obietnicę! Mieli oni „PAS PRAWDY” na swoich biodrach, który pozwolił im się skoncentrować na obietnicy Mesjasza i nie ulec rozproszeniom w czasie, gdy na Niego oczekiwali. Drugą osobą, która zobaczyła Mesjasza, była prorokini Anna. „Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga…” (Łk 2, 37-38). Ta Anna to dopiero była kobieta! Nie rozstawała się ze świątynią, wielbiła Boga, pościła i modliła się DNIEM I NOCĄ! Jak sądzisz, czy była ona „skoncentrowana”? Nic dziwnego, że Jezus mówi w Ewangelii św. Mateusza 11, 12, że „królestwo niebieskie doznaje gwałtu i ludzie gwałtowni zdobywają je”. Bóg poszukuje dzisiaj kilku „gwałtownych duchowo” ludzi! Cała ta historia z pójściem za Jezusem i wejściem do „ziemi obiecanej” nie jest dla ludzi niezdecydowanych, nijakich, letnich! Musimy zaryzykować wszystko, co mamy! Symeon i Anna trwali w prawdzie, wiedząc, że „Bóg nie jest jak człowiek, by kłamał, nie jak syn ludzki, by się wycofywał. Czyż On powie coś, a nie uczyni tego, lub nie wykona tego, co oznajmił?” (Księga Liczb 23, 19).\nWyobraźcie sobie Jozuego i Kaleba, kręcących się w kółko po pustyni przez czterdzieści lat, niezdolnych wejść do Ziemi Obiecanej ze względu na niewiarę innych! Przez czterdzieści lat wierzyli i ufali Bogu, że obietni ca nadal będzie aktualna po czterdziestu latach „opóźnienia”.\n„Słowo Twe, Panie, trwa na wieki, niezmienne jak niebiosa”.\nSłowo Boże nie jest jak giełda! Ono jest ustalone na wieki, niezmienne. Jeśli Bóg je wypowiedział, na tym koniec, nigdy go już nie zmieni. Jozue i Kaleb widzieli, jak wymiera na pustyni całe ich pokolenie, aż pozostali tylko oni dwaj. Ta „TARCZA WIARY” (List do Efezjan 6, 16) pomogła im nie upaść i wierzyć w Boże obietnice, pomimo „rozpalonych pocisków złego”: kłamstw, wątpliwości i zniechęcenia. Po 40-letnim oczekiwaniu, mimo swojego „wieku” i „zdrowia”, nadal rozprawiali o tym, co Bóg im obiecał. Kaleb powiedział:\n„Obecnie mam osiemdziesiąt pięć lat, lecz jeszcze dziś jestem silny jak w owym dniu, gdy mnie Mojżesz wysłał. Jak dawniej, tak i dzisiaj mam tę samą siłę, aby walczyć, aby wyruszyć naprzód lub wrócić. Daj mi więc tę górę, którą Pan przyrzekł mi owego dnia”.\n(Księga Jozuego 14, 10-12)\nPodoba mi się to. Ani śladu zniechęcenia, znużenia, zgorzknienia, złości, urazy. On był gotowy! Nie gotowy, by przejść na emeryturę, ale do tego, żeby zdobyć kilka gór i zabić kilku olbrzymów! Tuż przed śmiercią Jozue powiedział do Izraelitów: „…ze wszystkich wspaniałych obietnic, które dał wam Pan, Bóg wasz, ani jedna nie zawiodła: wszystkie wam się spełniły; żadna z nich nie okazała się próżna” (Księga Jozuego 23, 14). Czyż to nie wspaniałe? Potrafił spojrzeć w panoramiczny sposób na Boże prowadzenie ludu i powiedzieć: „wszystko, co Pan obiecał, spełniło się”! Ich wiara w Boga i Jego Słowo chroniła ich przed kłamstwami, oszustwami i negatywizmem nieprzyjaciela!\nPsst. W następnych tygodniu Maria Vadia i dr Anna Saj będą posługiwać w Lublinie, ok. Warszawy i Suwałkach. Więcej informacji znajdziesz tutaj: http://armiadzieci.pl/wydarzenia\nCytat z książki: Jak Trwać w Duchu Świętym – Maria Vadia | kup\nKliknij aby zobaczyć newsy zawierające wybrany tag: książka, Maria Vadia


Gmina Śliwice - Uruchomienie zastępczej komunikacji autobusowej na zawieszonej linii 201 - odcinek Lipowa Tucholska-Wierzchucin\nUruchomienie zastępczej komunikacji autobusowej na zawieszonej linii 201 - odcinek Lipowa Tucholska-Wierzchucin\nKomunikat rzecznika prasowego Urzędu Marszałkowskiego Beaty Krzemińskiej, w sprawie uruchomienia zastępczej komunikacji autobusowej na zawieszonych liniach kolejowych. Samorząd województwa kujawsko-pomorskiego, który od wielu lat jest promotorem publicznego transportu zbiorowego, w tym kolei, po wielomiesięcznych trudnych negocjacjach został zmuszony do podpisania niesatysfakcjonujących umów z operatorami kolejowymi.\nTo sprawia, że niektóre połączenia musiały zostać, przynajmniej na jakiś czas, zawieszone. Tam właśnie, po konsultacjach z samorządami lokalnymi, uruchamiamy autobusową komunikację zastępczą.\nDrugi z powołanych przez gospodarza województwa zespołów pracuje nad przywróceniem połączeń Laskowice-Czersk i Chełmża-Bydgoszcz. Nastąpi to 18 stycznia jeśli, zgodnie z zapowiedziami rządowymi, zostaną w tym czasie zniesione niektóre obostrzenia przeciwepidemiczne i młodzież wróci do szkół. Rozkłady jazdy są konsultowane z lokalnymi środowiskami.\nZa nami pierwsze ze spotkań konsultacyjnych, które jeszcze przed świętami odbyło się w Unisławiu w powiecie chełmińskim.\nRozkład jazdy autobusu na trasie Wierzchucin-Jabłonka-Lipowa-Śliwice-Tleń\nInformacja o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim i harmonogramie udzielania tej pomocy w Powiecie Tucholskim w 2021 r.


Tank Lepanto – dowódca sił samoobrony Dressrosy. Dołączył do zawodów odbywających się w Koloseum Korrida, by zdobyć owoc płom-płomieniowoc.\nTank na osiem lat przed rozpoczęciem serii.\nZbliżenie na twarz Tanka.\nCałe ciało Tanka Lepanto z anime.\nTank w zwykłych ubraniach po zakończeniu kryzysu.\nTank Lepanto kontra gladiatorzy grupy B Koloseum Korrida\nTank Lepanto kontra Abdullah i Jeet\nTank Lepanto, Riku Doldo III i Hack kontra piraci\nJego imię prawdopodobnie wywodzi się od bitwy pod Lepanto, która miała miejsce podczas czwartej wojny osmańsko-weneckiej.


badań wykryto - Archiwum wyborcza.pl\nUcho ośmiolatków pod kontrolą\nstrony lokalne GW - Gdańsk KATARZYNA FRYC 03-03-2010\nW tym roku zostaną przebadani wszyscy pierwszoklasiści szkół podstawowych z zachodniej części Polski. Ale tylko dzieci z terenów wiejskich i małych miasteczek, bo w dużych aglomeracjach uczniowie już są zdiagnozowani. Akcję finansują KRUS, Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu oraz Stowarzyszenie Przyjaciół Osób Niesłyszących i Niedosłyszących Człowiek-Człowiekowi. - Celem jest wykrycie zaburzeń, które mogą niekorzystnie wpływać na proces komunikowania się dziecka w szkole i utrudniać jego 11 tysięcy ośmiolatków z Pomorza przejdzie w szkołach przesiewowe badania słuchu. Celem badań, które potrwają do czerwca, jest wykrycie zaburzeń słuchu i ich dalsze leczenie.\nPrzygotuj się do porodu ADAM CZERWIŃSKI 27-10-2011\nosoby prowadzącej ciążę. PRZED 10. TYGODNIEM CIĄŻY Podczas pierwszej wizyty (do 10. tyg. ciąży) po wywiadzie i badaniu ginekologicznym powinnaś zostać poinformowana o możliwości wykonania badań w kierunku wad genetycznych u dziecka. Dodatkowe badania prenatalne zaleca się kobietom po 35. roku życia lub gdy w rodzinie były choroby genetyczne, lub jeśli poprzednie dziecko urodziło się z wadą. Wykrycie wad uniemożliwiających dziecku przeżycie po urodzeniu pozwala na przerwanie ciąży. Jeśli prowadzisz Wprawdzie położnicy powtarzają, że ciąża to nie choroba, jednak od pierwszej wizyty zlecają ciężarnym mnóstwo badań. I słusznie, bo wykryte w porę nieprawidłowości pozwolą uniknąć komplikacji\nBędą żyć, bo się zbadali\nstrony lokalne GW - Gdańsk ALICJA KATARZYŃSKA 12-05-2011\nżadnych objawów. Dlatego tylko 15 proc. chorych po wykryciu i leczeniu raka żyje w Polsce dłużej niż pięć lat. Prof. Rzyman jest pomysłodawcą badań wykrywających nowotwór płuc w najwcześniejszym stadium za pomocą tomokomputera. To najmniej inwazyjna dla pacjenta i najskuteczniejsza metoda wykrywania tego nowotworu. Badania ruszyły w Pomorskiem na początku 2009 r. Pieniądze na program przekazały norweskie fundusze pomocowe (4,18 mln zł) i samorząd województwa (630 tys.). Przez 2,5 roku przebadano 8600 Na 8,6 tys. przebadanych pomorskich palaczy u 85 wykryto nowotwór płuc we wczesnym stadium. Większość uda się wyleczyć. To efekt badań profilaktycznych, prowadzonych na niespotykaną dotąd w Polsce skalę\nNowotwór u dziecka to jeszcze nie wyrok\nstrony lokalne GW - Olsztyn PRZEMYSŁAW PRAIS 15-11-2008\nW Polsce choroby nowotworowe we wczesnym stadium, dającym większą szansę na pełne wyleczenie, rozpoznawane są tylko u 8 proc. chorych dzieci. W Europie Zachodniej odsetek ten jest dużo wyższy i wynosi ponad 25 proc. Tymczasem wczesna diagnostyka radykalnie zwiększa szanse na skuteczne pokonanie nowotworu. Rak u dziecka nie oznacza wyroku. Choroby nowotworowe mogą być wyleczalne w ponad 90 proc. przypadków. Warunkiem jest jednak ich szybkie wykrycie . Taką możliwość daje aparat USG. - Badania Jeśli choroba zostanie wykryta we wczesnym stadium, jest duża szansa, że zostanie wyleczona. Najbliższa okazja do wykonania badań ultrasonograficznych już w najbliższy piątek, sobotę i niedzielę w Wojewódzkim Specjalistycznym Szpitalu Dziecięcym przy ul. Żołnierskiej 18 w Olsztynie\nPolkom szkoda czasu na piersi\n[ OME WR ] - Jak się leczyć ROZMAWIAŁA, ZDROWIE I URODA, GW 11-10-2012\nbardzo wczesnym stadium i skutecznie z nią walczyć, skutecznie leczyć. Dodam, że 99,5 procent zmian wykrytych podczas profilaktycznego badania mammograficznego to zmiany łagodne, poddające się całkowitemu wyleczeniu. Tylko mniej więcej pół procent - wykryte w ciągu siedmiu lat naszych badań u około siedmiuset pań - to były zmiany złośliwe. Gdy są leczone natychmiast, można je pokonać. Wiele z tych kobiet jest dzisiaj zdrowych. Brak czasu nie może już dziś być wymówką, gdy chodzi o badanie Mniej niż połowa kobiet zapraszanych na mammografię zgłasza się na badanie. Tymczasem wczesne wykrycie zmiany w piersiach w większości przypadków gwarantuje całkowite ich wyleczenie. Wciąż nie doceniamy regularnych badań profilaktycznych\nNie boją się już badania\nstrony lokalne GW - Kielce ANGELINA KOSIEK 10-04-2009\nzachowania. Na pewno nie ma wśród nich narkomanek, ale pojawiają się panie, które miały kontakty seksualne bez zabezpieczenia - mówi Laurman-Jarząbek. Statystyki poprawiły się znacząco po styczniowej publikacji w jednym z pism ginekologicznych. Apel do lekarzy, aby namawiali swoje pacjentki do badań , poskutkował. - Ginekolog może pacjentce zalecić te badania, ale w żadnym przypadku nie może jej zmuszać. Taki apel na pewno przynosi skutek - podkreśla Laurman-Jarząbek. Większe zainteresowanie badaniami Aż sześciokrotnie wzrosła w tym roku liczba darmowych badań na obecność wirusa HIV u ciężarnych kobiet w Kielcach. To wynik apelu do ginekologów. A wczesne wykrycie wirusa zapobiega zarażeniu płodu i dziecka wirusem powodującym AIDS\nInformator Medyczny MONIKA ADAMOWSKA 31-03-2012\nSzczecina) uważa, że ludzie nie doceniają badań , gdy te są za darmo. Opowiada, że niektórzy rodzice nie rozumieli, po co w ogóle badać niemowlęta. Sochańska w jednym z programów radiowych zażartowała do jednego ze słuchaczy: "A po co pan robi przeglądy nowego auta?". - I później przychodzili ojcowie z dziećmi. Mówili, że dopiero ten żart im uświadomił, że trzeba zrobić te badania - mówi lekarka. Tłumaczyła rodzicom, że wczesne wykrycie wad pozwala szybko je zoperować. Np. zwężenie moczowodów łatwo Jesteśmy w krajowej czołówce pod względem wykorzystania badań profilaktycznych. Ale ciągle jeszcze mniej mieszkańców województwa się bada, niż nie bada. Lekarze zachęcają: - Wczesne wykrycie choroby może uratować życie i pozwala zachować pełną aktywność\n[ OTZ RP ] - JAK LECZYĆ RAKA. TYLKO ZDROWIE. WYDANIE SPECJALNE NR 4 MACIEJ SAMCIK 18-10-2017\n, uposażony dostanie co najwyżej zwrot wpłaconych przez nas składek. Suta wypłata - w najdroższych wariantach sięgająca 100-200 tys. zł - nastąpi wyłącznie po wykryciu nowotworu. W odróżnieniu od rozbudowanych polis życiowych z opcją antyrakową w ofertach jednoskładnikowych dostępnych w bankach nie ma zbyt wielu wyłączeń odpowiedzialności ubezpieczyciela. Nowotwory w definicjach zawartych w ogólnych warunkach ubezpieczenia dzielą się na te, które są mniej groźne (in situ) i poważniejsze. Za pierwsze można Jeśli dopadnie nas "zwykła" choroba, nie skorzystamy. Suta wypłata - w najdroższych wariantach 100-200 tys. zł - nastąpi wyłącznie po wykryciu nowotworu. Do tego assistance medyczne, np. pokrycie kosztów dodatkowych badań czy konsultacji lekarskiej.\nWysocy, którym pęka aorta\n[ TTZ RP ] - Tylko Zdrowie SYLWIA SAŁWACKA 06-08-2014\nmateriale DNA: piątego i piętnastego chromosomu. Wada jest trudna do zdiagnozowania w testach genetycznych - mówi dr Hanna Kawalec. W wyniku błędu tworzą się słabsze elastyczne włókna kolagenowe umożliwiające rozciąganie się skóry, więzadeł i naczyń krwionośnych oczu i serca. Łatwiej się zrywają. Pełnoobjawowy niezdiagnozowany zespół Marfana może prowadzić do śmierci nawet przy niedużym wysiłku fizycznym. Chorobę u Isaiaha Austina lekarze wykryli podczas rutynowych badań . Zaniepokoił ich zły wynik EKG Świetnie zapowiadający się koszykarz Isaiah Austin ogłosił, że kończy karierę z powodu zespołu Marfana. Lekarze wykryli chorobę podczas badań poprzedzających wejście Austina do ligi NBA. Testy genetyczne potwierdziły zespół Marfana, choć gdyby przyjrzeć się Austinowi uważnie, objawy widać gołym okiem!\nSzpital: nie daj rakowi szans\nstrony lokalne GW - Toruń NAT 31-12-2010\nProgram profilaktyczny prowadzi toruński Szpital Miejski. Kontrola polega na badaniu kolonoskopowym, pozwalającym wykryć nowotwór jelita grubego, zanim pojawią się pierwsze symptomy choroby. Rak jelita grubego to choroba, która dotyka coraz więcej osób. W Polsce co roku zapada na nią około 13 tys. osób. Przyczyną może być m.in. palenie papierosów, picie alkoholu, zła, czyli obfitująca w tłuszcze i uboga w warzywa oraz owoce dieta, siedzący tryb życia. Podstępność schorzenia polega na tym, że dłu 79 osób może do marca skorzystać z bezpłatnych badań pomagających we wczesnym wykryciu raka jelita grubego.\nGazeta Wyborcza Notował Jerzy CISZEWSKI 05-11-1991\nO komentarz w tej sprawie zwróciliśmy się do kierownika laboratorium antydopingowego instytutu Sportu w Warszawie dr. Marka Daniewskiego. - Na czym polega antydopingowy test krwi? To badanie ma na celu wykrycie dopingu krwią obcą lub własną, chodzi także o niezwykle niebezpieczne wspomaganie erytroproetyną. Aby walczyć z tymi zjawiskami, potrzebne jest badanie krwi, badania moczu nie są w stanie dać takich odpowiedzi. Jest to badanie kontrowersyjne ponieważ narusza integralność człowieka (P) Sportowcy startujący w Igrzyskach w Barcelonie będą prawdopodobnie poddawani antydopingowym testom krwi. MKOI planował wprowadzenia tego typu badan dopiero podczas następnych igrzysk w Atlancie. Jednakże książę Alexandre da Merode, szef komisji zdrowia MKOI., podczas zakończonego w Barcelonie Światowego Kongresu Medycyny Sportowej stwierdził, że niektóra zabronione środki dopingująca mogą być wykryto jedynie przez zastosowanie testów krwi. W tej sytuacji planują się przeprowadzenie w Barcelonie badań krwi i moczu równolegle. Ostateczna decyzja w tej sprawia zostania podjęta w grudniu w Lozannie, podczas posiedzenia wykonawczego MKOl.\nMammografia w październiku\nstrony lokalne GW - Bydgoszcz AT 13-10-2011\nGuz potrzebuje ośmiu lat, by osiągnąć wielkość dwóch centymetrów. W tym czasie kobieta może aż cztery razy wykonać mammografię - badanie radiologiczne, które pozwala wykryć raka we wczesnym stadium. Badanie jest bezpłatne dla pacjentek w wieku 50-69 lat, można je robić co dwa lata. Październik jest miesiącem walki z rakiem, dlatego zarówno lekarze, jak i pacjentki, które pokonały raka apelują do kobiet, aby regularnie się badały. Adresy szpitali i przychodni, w których można wykonać bezpłatną ma Co piąty nowotwór złośliwy u kobiet to rak piersi i to najczęściej wykryty zbyt późno. Lekarze i Stowarzyszenia Amazonek apelują: korzystajcie z badań profilaktycznych.\nPAMIĘTAJ O PRZEGLĄDZIE. TO MOŻE URATOWAĆ ŻYCIE\n[ OTZ SZ ] - Tylko Zdrowie - Szczecin KATARZYNA ANTONIAK 28-10-2016\n, odwrotnie, wysokie wartości HDL (tzw. dobrego cholesterolu); - D-dimery we krwi (wynik powinien być ujemny) - służy wykluczaniu obecności żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej; - badanie stężenia TSH (tyreotropina) - pozwala na wstępną, przesiewową ocenę funkcji tarczycy; - badanie stężenia kreatyniny we krwi - służy wykrywaniu przewlekłej choroby nerek. Badanie moczu Badanie moczu Badanie moczu jest jednym z najstarszych badań w dziejach ludzkości - estrogeny w moczu ciężarnych badali już starożytni Regularne badanie krwi i moczu pozwala na wczesne wykrycie wielu chorób. Aby nieświadomie nie zafałszować wyników badań, warto dobrze się do nich przygotować. Jak?\nstrony lokalne GW - Szczecin MACIEJ NAPIÓRKOWSKI 02-08-2010\n, ostatnie badania przeprowadziliśmy w ubiegły wtorek, około pół kilometra od polsko--niemieckiej granicy. Wyniki otrzymaliśmy w czwartek, nie było żadnych negatywnych wskazań - mówi Dietmar Gutsche. W poniedziałek strona niemiecka w trybie pilnym ma przeprowadzić kolejne badania. Jak długo będzie obowiązywał zakaz? W czasie sobotniego spotkania z dziennikarzami w Urzędzie Miasta pracownicy inspektoratu sanitarnego twierdzili, że ze względu na procedury weryfikacji wyników badań wody, ewentualne Zakaz kąpieli w morzu obowiązuje od soboty. W wodzie wykryto bakterie coli, inaczej mówiąc - bakterie, które występują w jelicie grubym i są wydalane z kałem. Kolejne wyniki badań będą znane dziś\nDowiedz się, jak skutecznie walczyć z rakiem piersi\nstrony lokalne GW - Zielona Góra AGATA ŹRAŁKO 12-10-2010\n, że marsz potrwa ok. 40 minut. Każda z uczestniczek marszu otrzyma różowy szal. - Ważne, żeby panie usłyszały o naszej akcji. Namawiam więc, żeby na spacer zabrać mamy, córki, wnuczki czy przyjaciółki - dodaje Polak. Podczas zdrowotnego happeningu panie będą mogły także bezpłatnie skorzystać z podstawowych badań profilaktycznych, np. pomiaru glukozy czy spirometrii. W Palmiarni zostaną ponadto ustawione stoiska do masażu, wizażu i stylizacji fryzur. Dodatkowo 100 kobiet, które nie kwalifikują się Po raz pierwszy w Lubuskiem organizowany jest Różowy Marsz. - Chcemy przypomnieć mieszkankom naszego województwa o konieczności wykonywania badań mammograficznych. Wykrycie raka we wczesnym stadium daje 100-proc. szanse na wyleczenie - zapewnia Elżbieta Polak, wicemarszałek województwa.\nŚrodki odurzające w organizmie Mateja Ferjana\nstrony lokalne GW - Rzeszów TW, PAP 02-07-2011\n- Na chwilę obecną nie mogę ujawnić, jakiego rodzaju były to środki odurzające - dodał rzecznik. W ciągu trzech tygodni biegły ma ustalić, czy i w jakim zakresie substancje wykryte w organizmie żużlowca przyczyniły się do jego śmierci. Sekcja zwłok, którą przeprowadzono w maju, nie dała jednoznacznej odpowiedzi o przyczynach zgonu Ferjana, dlatego zlecono dokładniejsze badania histopatologiczne i toksykologiczne. Sekcja pozwoliła wykluczyć udział osób trzecich w zakresie spowodowania obrażeń ŻUŻEL - W organizmie zmarłego w maju słoweńskiego żużlowca Mateja Ferjana wykryto środki odurzające - poinformował w piątek rzecznik Prokuratury Okręgowej w Gorzowie Wlkp. Dariusz Domarecki po otrzymaniu wyników badań histopatologicznych.\nRegularne badania i rak nie ma szans\n[ OTZ LU ] - Tylko zdrowie - Lublin PIOTR KOZŁOWSKI 04-03-2015\nmożliwości. Ich skuteczność w wykrywaniu zmian nowotworowych szacowana jest na 80-90 proc. Czyli nie u każdej pacjentki wykryją guz. Natomiast mammografia 3D z tomosyntezą skanuje pierś pod różnymi kątami, warstwa po warstwie, co milimetr. To pozwala na uzyskanie nie czterech, ale nawet 400 zdjęć. Na dodatek dawka promieniowania jest porównywalna z tą wykorzystywaną w klasycznej mammografii. Przypomnijmy, że "Wyborcza" wspólnie z Top Medical organizuje akcję, której celem jest zachęcenie do badań Każdego roku kilkanaście tysięcy kobiet słyszy diagnozę: "rak piersi" lub "rak szyjki macicy". Warto pamiętać, że im wcześniej wykryta choroba, tym większe szanse na wyleczenie. Dlatego ważne jest regularne wykonywanie badań profilaktycznych.\nGdy Tomasz Zieliński lądował w Warszawie po wyrzuceniu z reprezentacji, jego starszy brat już wiedział, że sam znalazł się w kręgu podejrzeń. Doszły do niego informacje o wynikach kontroli antydopingowej zrobionej 22 lipca w Polsce, w czasie zgrupowania przedolimpijskiego kadry olimpijskiej w Spale, osiem dni przed wylotem do Brazylii. Początkowo podawano zdecydowany komunikat, że broniący tytułu mistrza olimpijskiego Adrian Zieliński jest na dopingu, że brał nandrolon - tak samo jak Tomasz. Zap Adrian Zieliński może zostać, jak wcześniej jego brat Tomasz, wykluczony z igrzysk. Środki dopingujące wykryto u niego podczas badań zrobionych jeszcze w kraju. Wyrok zapadnie jutro\n[ DGW RP ] - Gazeta Wyborcza MARGIT KOSSOBUDZKA 15-10-2014\nCukrzyca typu 1 jest chorobą wrodzoną i autoimmunologiczną - układ odpornościowy chorego atakuje komórki trzustki odpowiedzialne za produkcję insuliny, hormonu regulującego poziom glukozy we krwi. Insulina "pomaga" cząsteczkom tego cukru dostać się do wnętrza każdej komórki naszego ciała. Glukoza to dla nas paliwo - potrzebujemy jej do funkcjonowania. Jednak bez insuliny glukoza nie jest transportowana tam, gdzie trzeba - krąży w nadmiarze w krwioobiegu powodując cukrzycę, niszczy narządy wewnęt Doug Melton szukał nowej metody walki z cukrzycą typu 1 od 23 lat. Od chwili, w której u jego małego synka wykryto tę chorobę. Teraz publikuje wyniki bardzo obiecujących badań. To może być wielki krok do przodu, nawet skok - twierdzą inni naukowcy. Na razie to remedium dla myszy. Czy będzie w stanie wyleczyć także ludzi?


Baza Wiedzy - Strona 2 z 2 - NATIVESERVICE - Biuro Tłumaczeń ONLINE\nTłumaczenia medyczne – Co musisz wiedzieć?\nMedyczne / 25 marca 2020 10 sierpnia 2020\nTłumaczenia medyczne to wymagająca dziedzina, w której poza umiejętnościami lingwistycznymi znaczną rolę odgrywa również wiedza techniczna dotycząca danej specjalizacji. Przy dynamicznych zmianach w obecnej medycynie, ważne jest śledzenie literatury naukowej …\nTłumaczenia medyczne – Co musisz wiedzieć? Czytaj dalej »\nStrony Internetowe / 25 marca 2020 10 sierpnia 2020\nWiele firm ,podążając za klientem, użytkownikiem, pracownikiem czy partnerem biznesowym, zmuszonych jest prędzej, czy później do wyjścia naprzeciw wymaganiom obcokrajowców. Sprawdź z jakimi trudnościami przyjdzie Ci się zmierzyć, chcąc przetłumaczyć …\nTłumaczenie Stron Internetowych – tłumaczenie (nie) zwykłe? Czytaj dalej »\nPrzysięgłe, Tłumaczenia / 25 marca 2020 17 września 2020\nTłumaczenie zwykłe od tłumaczenia przysięgłego różni się formą prawną. Tłumaczenie zwykłe jest usługą, która wykorzystywana na wszystkie mniej oficjalne potrzeby. Z kolei tłumaczenie przysięgłe to usługa, która realizowana jest przez tłumaczy przysięgłych, którzy posiadają niezbędne kwalifikacje. Tłumacze …\nCzym się różni tłumaczenie zwykłe od przysięgłego? Czytaj dalej »\nPraca Zdalna / 24 marca 2020 10 sierpnia 2020\nŻyjemy w świecie w którym coraz większą rolę spełnia Internet. Wielu z nas potrafi spędzać dziennie przed ekranem swojego komputera lub smartfona wiele godzin. Niesie to za sobą całą masę …\nPraca przyszłości czyli praca zdalna. Czytaj dalej »\nTłumaczenie polsko niemieckie online – Co to jest?\nTłumaczenia / 24 marca 2020 10 sierpnia 2020\nTłumaczenia ONLINE to nic innego jak tradycyjne usługi świadczone przez profesjonalnych tłumaczy przy użyciu dobrodziejstwa jakim jest Internet. W takim wypadku nasuwa się automatycznie pytanie „Po co to wszystko skoro …\nTłumaczenie polsko niemieckie online – Co to jest? Czytaj dalej »


14 lutego w sali tradycji 12 Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej odbyło się uroczyste pożegnanie odchodzącego z „dwunastki” generała brygady Jarosława Miki.\nSwojego zastępcę pożegnał dowódca Dywizji generał brygady Marek Mecherzyński. W ceremonii pożegnania zastępcy dowódcy udział wzięli: senator RP Sławomir Preiss, były dowódca oraz zastępca dowódcy 12 SDZ generał dywizji Andrzej Lelewski, generał brygady Andrzej Gwadera, komendanci instytucji Garnizonu Szczecin, licznie zgromadzeni żołnierze i pracownicy Dowództwa Dywizji oraz dowódcy bezpośrednio podległych jednostek wojskowych.\nPo przedstawieniu przebiegu służby generała Miki nastąpiło wręczenie wyróżnień i wpis do Księgi Pamiątkowej. Dowódca Dywizji generał brygady Marek Mecherzyński podziękował swojemu zastępcy za wkład pracy włożony w rozwój „dwunastki”, jednocześnie złożył gratulacje z okazji wyznaczenia na wyższe stanowisko służbowe. W serdecznych słowach życzył dalszych sukcesów zawodowych na kolejnych szczeblach kariery.\nGenerał brygady Jarosław Mika zwrócił się do zebranych gości: – Panie generale, dziękuję za ten wspaniały okres służby spędzony w 12 Dywizji. Dziękuję również swoim współpracownikom za zaangażowanie. Kierowanie zespołem takich profesjonalistów było dla mnie nie tylko dużą odpowiedzialnością, ale również zaszczytem i przyjemnością.\nGenerał brygady Jarosław Mika decyzją Ministra Obrony Narodowej wyznaczony został na stanowisko dowódcy 11 Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej w Żaganiu.\nautor zdjęć: chor. Artur Walento