Torg: Rosnąca konkurencja nie jest w stanie odebrać nam lojalnych klientów - Wiadomości Handlowe\nTorg: Rosnąca konkurencja nie jest w stanie odebrać nam lojalnych klientów\nAutor: Marta Ogonek, dlahandlu.pl 5 marca 2010 12:30\nSieć handlowa Torg, działająca w Koszalinie, nie planuje w najbliższym czasie otwierania kolejnych sklepów. Jak mówi Mariusz Dobrzyński, dyrektor spółki, od końca 2008 roku w mieście przybyło ponad 18,3 tys. mkw. powierzchni handlowej. Torg nie zamierza więc zwiększać liczby swoich placówek.\n- W mieście powstały nowe sklepy wielkopowierzchniowe, takie jak Tesco, Kaufland, Biedronka, Bomi, Piotr i Paweł, Netto, Intermarche. Z naszych szacunków wynika, że w ostatnim roku bardzo zyskały dyskonty, ich udział w rynku zwiększył się o około 30 proc. Cieszy mnie, że konkurencja nie wpłynęła w znaczący sposób na przychody naszej sieci, straciliśmy niewiele.\nZ jednej strony jest to zasługa lojalnych klientów, z drugiej - pozytywnego wizerunku, który budujemy od lat - wyjaśnia Mariusz Dobrzyński.\nW jego opinii szansą dla lokalnych sieci, takich jak Torg, jest postawienie na jakość obsługi i budowanie relacji pomiędzy obsługą sklepu a klientami. - Tutaj upatrujemy naszej przewagi nad konkurencją. W naszych sklepach pracownicy są rozpoznawani przez klientów i odwrotnie. Mamy stabilną kadrę. Oferujemy również atrakcyjne ceny, nawet w porównaniu z dyskontami - podsumowuje.\nTorg RSS podserwis Wygrać z konkurencją RSS konkurencja RSS powierzchnia sprzedazy RSS


W drugim dniu FESTIWALU DRAMATU we Wrocławskim Teatrze Współczesnym publiczność spotkała się z aktorami Teatru Narodowego z Bukaresztu i tłumaczką zagranego przez nich dramatu Doroty Masłowskiej „Między nami dobrze jest” Sabrą Daici. Ten tekst długo krążył w odpisach wśród rumuńskich twórców teatru. Gdy Radu Afrim, jeden z najciekawszych obecnie tamtejszych reżyserów, przedstawił go swoim aktorom, byli pewni, że autorem jest on sam – tak bardzo pasował do stylu jego scenariuszy. Polskie realia nie zostały w spektaklu zmienione. Rozmowa toczyła się wokół najnowszej historii, podobieństwa realiów i problemów współczesnego życia obu krajów.\nW tym samym czasie na Scenie Ciśnień Teatru Muzycznego Capitol trwał już spektakl Weroniki Szczawińskiej „Wojny, któych nie przeżyłam”. Dramat napisany wspólnie z Agnieszką Jakimiak to sarkastyczny przegląd tego, co o wojnie myślą i jak ją odbierają ci, którzy znają ją tylko z obrazów, przekazów i wiadomości „z drugiej ręki”. Syty, bezpieczny w swoim świecie odbiorca cudzych przeżyć jest kimś w rodzaju podglądacza – galeria wizerunków wojny badanych szkiełkiem i okiem sumiennych pracowników Instytutu Badań Wojen Nieprzeżytych przytłacza. Świetne aktorsko przedstawienie, grane w sterylnej przestrzeni, bezlitośnie demaskuje instrumentalne podejście do wojen we współczesnych mediach i kulturze.\nDziś jeszcze na FESTIWALU DRAMATU: „Żołnierz polski” Michała Walczaka i Macieja Łubieńskiego – one man show Rafał Rutkowskiego z Dzikiej Strony Wisły w Warszawie oraz „nie-boska komedia. WSZYSTKO POWIEM BOGU!” Pawła Demirskiego z Narodowego Starego Teatru w Krakowie. W niedzielę – czytanie dramatu Bogusława Kierca „Łzawe zjawy roku pamiętnego” nagrodzonego w pierwszej edycji konkursu dramaturgicznego Wrocławskiego Teatru Współczesnego i spotkanie z twórcami oraz – dwukrotnie – „Aktory żydowscy” Michała Buszewicza z Teatru Żydowskiego w Warszawie.


Krakowskie wojaże "informatyków" :: Zespół Szkół nr 1 im. ks. Stanisława Konarskiego w Jędrzejowie\nKrakowskie wojaże "informatyków"\n22 października 2014 roku uczniowie klasy 3 i 1 technikum informatycznego ZSP nr 1 w Jędrzejowie wraz z opiekunami Markiem Pułką, Grzegorzem Ryńskim i Arturem Ślizem udali się na wycieczkę do Krakowa.\nPierwszym punktem zwiedzania było Muzeum Inżynierii Miejskiej, które mieści się w budynkach najstarszej krakowskiej zajezdni tramwaju konnego i elektrycznego. Muzeum gromadzi obiekty ilustrujące rozwój komunikacji miejskiej oraz zabytki z obszaru historii techniki. Młodzież podziwiała wystawę "Z dziejów polskiej motoryzacji" prezentującą historyczne polskie samochody i motocykle – Syrena, Maluch, Warszawa, WFM, Junak i wiele innych jak również stare wagony tramwaju konnego.\nPopularnością cieszyła się również wystawa "Wokół koła".\nZ Muzeum Inżynierii Miejskiej udaliśmy sie do Ogrodu Doświadczeń, gdzie młodzież aktywnie spędziła czas łącząc zabawę z edukacją. Uczestnicy wycieczki wzięli udział w warsztatach edukacyjnych zgodnie ze swoimi zainteresowaniami: "Wybuchowa lekcja czyli mierzymy prędkość dźwięku", "GEO-metria" gdzie uczniowie mierzyli promień Ziemi wykorzystując system GPS.\nPomimo niesprzyjających warunków pogodowych zainteresowanie młodzieży urządzeniami edukacyjnymi było bardzo duże.\nOstatnim punktem naszej wycieczki było Muzeum Lotnictwa Polskiego. Zwiedzanie wystawy połączone było z warsztatami "Lotnictwo w XXI wieku" oraz projekcją filmu lotniczego.\nPrzewodnik przybliżył młodzieży relikty historii Lotnictwa, będące częścią dziedzictwa historycznego Krakowa oraz wyjaśnił pojęcia z zakresu techniki lotniczej dotyczące silników lotniczych oraz uzbrojenia lotniczego.\nPo tak spędzonym dniu uczniowie zmęczeni i zmoknięci, ale bogatsi o nowe doświadczenia wrócili do Jędrzejowa.


Piz Morteratsch (3751) i akcja „szerpa” - DzikuManiak.PL1\nJam jest tu po to…\nPanoramka z podejścia\nAga na szczycie Morteratsch spogląda w kierunku Piz Berniny\n„No jak to Dziczku, Ty nie dasz rady?”\n„A może kawusi?”\n„No ja nie dam rady?”\nAga też dzielnie znosiła\nPanorama z parkingu w drodze na przełęcz Bernina\n„Nasz” szczyt z rana! I nasze ślady!\nPiz Bernina widoczna z parkingu\nTen moment, w którym dziewczyna się zastanawia, dlaczego chłopak na randkę założył koszulkę z napisem „ANAL”. A potem zauważa z ulgą, że jest to napis CANADA, częściowo ukryty pod polarem.\nUśmiechnięte twarze przyjaciół – bezcenne!\nPo krótkiej przygodzie z Morteratsch wracam do namiotu, gdzie wita mnie Aga. Wyspała się i czuje się już dobrze, więc teraz kręcimy się wkoło i wypatrujemy przyjaciół, którzy poszli na Piz Berninę. Późnym popołudniem pakujemy dla nich picie i idziemy w kierunku grani. W miejscu, z którego widać skały prowadzące na Biancograt, oraz samą grań jest zupełnie cicho. Słońce grzeje, śnieg się topi i płynie po skałach. Czasem słychać spadające w okolicy kamienie, ale żadnej żywej duszy. Przypuszczamy, że coś poszło nie tak, tym bardziej, że już poprzedniego dnia komuś zapaliła się lampka, czy w tym przypadku to aby rozsądny pomysł wchodzić i schodzić z tej samej strony góry.\nDecydujemy się wracać do namiotu, ale po kilkuset metrach dostaję wiadomość. Kręcę z niedowierzaniem głową na wieść, że ta trójka nie wróci dziś do nas. I to nie koniec rewelacji, bo informują nas również, że po spędzeniu nocy w schronisku Marco Rosa planują oni jutro zejść na włoską stronę. Pozytywne jest to, że dając z siebie wszystko zdobyli szczyt. Ale ja już myślę tylko o jednym: co dalej? Przecież tu w Szwajcarii na wysokości jakichś 2800 metrów zostały ich rzeczy.\nZ automatu przełączamy się na tryb: problem – rozwiązanie. Kto oglądał Marsjanina to wie, że to działa (przynajmniej na filmie). Zaczynam od tego, że wracam pod przełęcz po ich kijki, które tam zauważyłem zdeponowane, po czym biegnę, doganiam Agę i wspólnie wracamy do obozowiska. W lekkim rozgoryczeniu informuję poprzez sms drugą ekipę, że oczekuję ich przybycia tu jutro. Zakładam naiwnie, że rano zejdą oni do Franscii, wsiądą w busa albo na stopa przemieszczą się przez góry i przełęcze i dotrą do Pontresiny. Zupełna naiwność z mojej strony, ale nie widziałem też innego wyjścia patrząc na ilość bagażu, która tu została.\nWszystkie scenariusze, które przewinęły mi się przez głowę były absurdalne i prowadziły do jednego wniosku: nikt tu do nas nie dotrze, a cały bagaż będziemy musieli znieść sami. Ja sobie tego nawet nie potrafiłem wyobrazić, lecz na całe szczęście był ze mną ktoś, kto się nigdy nie poddaje.\nPiz Morteratsch po raz drugi\nMając w perspektywie zejście we dwoje do miasteczka ze sprzętem biwakowym pięciu osób dzień zaczynamy nietypowo. Jeszcze kiedy było zupełnie ciemno ruszamy na Piz Morteratsch (3751 m). Tak, to ten sam szczyt, na którym byłem wczoraj, ale tym razem idziemy na niego razem. I znów: skały, lodowiec, ramię prowadzące do trawersu, śnieżny stok i… szczyt. Znów przy pięknej pogodzie jestem na wierzchołku, tym razem u mego boku żona zamiast ludzika z klocków Duplo. Aga dała sobie świetnie radę i wejście oraz zejście poszło nam bardzo sprawnie. To ma znaczenie, bo człowiek nie wraca tak do końca na tarczy i widzi, że stać go na coś więcej.\nNo dobrze, więc na wstępie dołożyliśmy sobie 1000 metrów przewyższenia w górę i w dół. Może słaba taktyka, ale i tak było warto.\nPo pierwsze – zminimalizować ilość znoszonych rzeczy. W głowie tworzą się bilanse: wyrzucony kawałek sera, pomijając moralną kwestię marnotrawstwa jedzenia, jest mniejszą stratą niż uszkodzony kręgosłup, więc kolejno pod kamieniami lądują: makaron, czekolada, ser, płatki, chleb. Przepakowujemy pozostawione graty: och! jakąż mam ochotę zostawić pod kamieniami te wszystkie niepotrzebne rzeczy, które zabrali nasi kochani towarzysze. Nie mogę przestać się irytować pakując do plecaka powerbanki, ręczniki i wielką tubę kremu do opalania, którą nawet za parawanem nad Bałtykiem ciężko byłoby ukryć. Kolejna rzecz: dysponujemy trzema plecakami, ale żadnego nie możemy przeciążyć. Jeśli któryś się rozpadnie, to będą depozyty. A powrót po depozyty może oznaczać przyjazd do domu dzień później niż planowaliśmy. Dzieci, praca, szkoła… dzień ma znaczenie dla wszystkich. Plecaki pakuję z dużą uwagą i coraz większą frustracją, no bo co i gdzie umieścić, co i gdzie przypiąć, by wszytko zostało zabrane.\nTylko Aga w tym wszystkim zachowuje postawę w pełni pozytywną (jak zawsze czyni to w górach) – siedzi sobie i pije kawusię. I to tylko ona jest „winna” temu, że się podjąłem czegoś, co wg mnie było zupełnie bez sensu i z góry skazane na porażkę. No bo jak odmówić dziewczynie, kiedy mówi: „Dziczku ty to najlepiej spakujesz, i na dół zniesiesz, dasz radę na pewno, chcesz kawusi?”.\nNo i spakowałem. I najpierw wziąłem jeden plecak i zszedłem ze skał po klamrach, linach i drabinkach. Potem wróciłem na górę i wziąłem kolejny plecak i znów tą samą drogą podążyłem na dół. Aga też łatwo nie miała, bo jej plecak miał przytroczonych znacznie więcej rzeczy, niż podczas wejścia. Pod skałami założyłem oba plecaki i krok po kroku posuwaliśmy się w kierunku wyjścia z tej niekomfortowej sytuacji. A wyjście było dość daleko, bo jakieś 12 km dalej i 1000 metrów niżej.\nSchodziliśmy w różnych konfiguracjach: raz ja niosłem dwa plecaki, raz Aga, czasem nieśliśmy trzeci plecak razem między sobą, czasem nic nie nieśliśmy tylko leżeliśmy. Był nawet przeznaczony czas na sen i regenerację. Aga chrapała, a ja stresowałem się, bo zaczynały się zbierać chmury a na popołudnie zapowiadali przecież deszcz.\nDrogi w dół opisywać ze szczegółami nie będę, bo opisać się tego nie da. Jak ktoś chce to poczuć, to niech założy 45 kg na plecy idzie przez kilka kilometrów po górach. Jest to coś, czego nie chcę kiedykolwiek doświadczać po raz kolejny. Chociaż jednego się dowiedziałem: drobną osobę prawdopodobnie byłbym w stanie znieść z gór na plecach.\nIm bliżej celu, tym było gorzej. Fizycznie nic się nie działo, człowiek szedł w transie, bo nie miał wyjścia. Ale głowa pracowała, a to nie pomagało. Ciągle nie byłem pewien czy dam radę, więc myślałem o alternatywnych rozwiązaniach. Wszystkie jednak były delikatnie mówiąc do dupy. Więc jedyne co pozostawało to posuwać się krok po kroczku przed siebie i liczyć na cud. I ten cud nastąpił, bo gdy minęliśmy znajdującą się po drugiej stronie doliny gospodę Roseg Gletscher, dogonił nas jeden z powozów konnych. Minął nas i szybko się oddalał, a ja miałem świadomość, że właśnie odjeżdża nasze wybawienie. Zacząłem biec z dwoma plecakami, ale już po kilkunastu metrach dałem sobie spokój. Zanim się jednak pogodziłem z losem zauważam, że powóz stoi za zakrętem a woźnica rozmawia przez telefon. Niesamowity fart spowodował, że konie musiały właśnie tu poczekać, aby minąć się z powozem jadącym z naprzeciwka. Pytamy o cenę i okazuje się, że dla nas to za drogo, ale co najważniejsze – bagaże pojadą na dół!\nW takiej sytuacji ostatnie kilka kilometrów schodzimy do miasteczka z uśmiechem. Na parkingu przy ulicy stoją oparte o siebie nasze plecaki. To nic, że w środku jest wiele wartościowych rzeczy, bo nikt tu cudzej własności nie ruszy. Pakujemy się, jemy i jedziemy na przełęcz o wysokości ponad 2300 metrów. To jest słowo klucz: jedziemy! Po drodze z parkingu podziwiamy masyw Piz Berniny z tymi wszystkimi imponującymi szczytami. Na jeden z nich, na taką ładną śnieżną kopułę prowadzą ślady. Ekscytujemy się, że są tak widoczne, że szczyt taki ładny, że… przecież to nasz szczyt! To Morteratsch! Dziś rano na nim byliśmy i szliśmy po tych właśnie śladach! Na parkingu zatrzymuje się mnóstwo samochodów, wszyscy robią zdjęcia, ale to my dziś po wschodzie słońca staliśmy tam – wysoko, i robiliśmy zdjęcia w ich stronę. Oj, jak dobrze jest czasem wstać wcześnie rano i zrobić coś ekstra.\nNa przełęczy robimy sobie piknik. Gotujemy obiad ze słoika, pijemy bezalkoholowe piwko, jest słodko i beztrosko. A przed wieczorem, w ulewnym deszczu zjeżdżamy do… Afryki? Sprawdzam na nawigacji, czy na pewno jesteśmy we Włoszech, bo dookoła głównie czarni ludzie. Ja rozumiem, że Włochy miały ambicje, by skolonizować Afrykę, ale nie słyszałem o tym, by jakieś państwo afrykańskie kolonizowało Włochy. Murzyni, śmieci i ogólnie panujące we mnie uczucie niepokoju. To tylko druga strona góry, ale podejrzewam, że tu by nasze plecaki na chodniku za długo nie pozostały nietknięte.\nAle to wszystko przestaje być w jednym momencie istotne. Bo oto nastąpiła ta wyjątkowa chwila, kiedy spotykamy na dworcu Pawła, Magdę i Tomka. Nic piękniejszego niż uśmiechnięte twarze przyjaciół i powrót w komplecie do domu. To jest coś, co powinno być zawsze doceniane i celebrowane. Jak zresztą każdy dzień, w którym się budzimy i zasypiamy.


Sprzedaż auta, wbrew pozorom, może okazać się nie lada wyzwaniem, ponieważ na rynku roi się od ogłoszeń. Należy więc dołożyć wszelkiej staranności, aby to nasza oferta była najatrakcyjniejsza, a przynajmniej wyróżniała się w tym tłumie.\nPrzede wszystkim trzeba zadbać o stronę wizualną sprzedawanego pojazdu. Mycie, woskowanie, odkurzanie, to absolutne minimum. Warto przy tej okazji zamaskować niewielkie rysy na lakierze (służą do tego specjalne flamastry), a tapicerkę wyprać, ewentualnie solidnie odświeżyć.\nNa co zwrócić uwagę, kupując używany samochód (aspekty techniczne)\nSzukając używanego auta przy odrobinie wiedzy, czujności i szczęścia, można nabyć całkiem niezły pojazd już za kilka – kilkanaście tysięcy. Jednak aby nie dać się zwieść zapewnieniom sprzedawcy o idealnym stanie samochodu, warto przed ostatecznym dopięciem transakcji sprawdzić co się da na własną rękę, aby uniknąć nieprzyjemnych niespodzianek po zakupie.\nPierwszą rzeczą jaką ocenić gołym okiem może nawet laik jest stan blacharki.\nNajważniejszą kwestia formalną jest oczywiście solidnie przygotowana umowa sprzedaży, która powinna być tak skonstruowana, żeby właściwie chronić interesy kupującego, nie wyłączając przy tym odpowiedzialności sprzedawcy na wypadek pojawienia się w aucie wad, czy to fizycznych czy prawnych.\nKoszty paliwa stanowią największy odsetek ogólnych kosztów ponoszonych przez właścicieli samochodów, nic więc dziwnego, że w tym zakresie szukają oni jak największych oszczędności.\nDecyzja o wyborze silnika napędzanego olejem, gazem czy benzyną skutkować będzie bowiem ponoszonymi w przyszłości kosztami związanymi zarówno z tankowaniem, jak i eksploatacją danego układu napędowego. Nie jest przy tym jednoznaczne, co opłaca się najbardziej, ponieważ każde rozwiązanie posiada szereg zalet i wad. Warto więc poznać podstawowe różnice jakie między nimi występują, szczególnie przymierzając się do zakupu nowego auta.\nTop 5 najmniej awaryjnych aut luksusowych\nDecydując się na zakup auta warto posiłkować się rankingami i opiniami, aby zakup nie okazał się jednocześnie studnią bez dna. Koszty utrzymania samochodu i tak bowiem nie należą do niskich, w związku z tym każdemu właścicielowi i kierowcy zależy na tym, by użytkowany pojazd był jak najmniej awaryjny i nie wymagał dużego wkładu finansowego.\nTop 5 najmniej awaryjnych miejskich samochodów 10-letnich\nDla właścicieli aut jedną z najważniejszych zalet samochodów jest ich niezawodność oraz bezawaryjność. Cechy te wpływają bowiem na koszty użytkowania auta, ale także na bezpieczeństwo jego pasażerów. W tegorocznych rankingach najwyżej plasują się auta marek niemieckich i japońskich.\nWarto zapoznać się z poniższymi pozycjami, jeśli przygotowujemy się właśnie do zakupu pojazdu, albo jeśli chcemy sprawdzić czy posiadany przez nas samochód znajduje się w wyróżnionej piątce. Kolejność wymienienia aut jest przypadkowa, przy czym każde z nich znajduje się w czołówkach rankingów.


Nie ufajmy "szczurołaPOm" | Nasze Blogi\nNie ufajmy "szczurołaPOm"\nWysłane przez kokos26 w 11-05-2012 [15:00]\nNa początku bez większych oporów, a nawet z radością i satysfakcją muszę coś „odszczekać”. Wielokrotnie tu blogu czy łamach Warszawskiej, Śląskiej i Lubelskiej Gazety wyrażałem się o moich rodakach niezbyt pochlebnie twierdząc, że tak jak w PRL-u, zdolni są oni do masowych protestów tylko w przypadku pustki w portfelach powodującej brak środków na zakup tej przysłowiowej już kiełbasy i brykietów niezbędnych do grillowania.\nStało się inaczej i ku mojej dumie i szczęściu, Polacy masowo wychodzą na ulice w obronie TV Trwam, czyli wolności słowa oraz domagają się coraz głośniej i liczniej prawdy o smoleńskiej zbrodni oraz kary dla zdrajców. O kiełbasie i brykiecie ani słowa.\nJednak trwa w Polsce taki protest, który pozostaje jakby w cieniu tych wielkich manifestacji i jest zupełnie ignorowany przez rządowe tuby propagandowe z Czerską i Wiertniczą na czele.\nJeżeli nawet się o nim wspomina to w taki sposób, aby przedstawić całą sprawę, jako nieistotną, a protestujących ukazać, jako dziwolągów, którzy wymyślili sobie jakiś problem, którego tak naprawdę nie ma.\nMam tu na myśli głodujących w proteście przeciwko redukowanym z pełną premedytacja przez rządzących, lekcjom historii w polskich szkołach.\nJestem pewien, że to właśnie ci głodujący dzisiaj, w większości byli działacze „I-szej Solidarności”, przejdą do historii, jako organizatorzy i uczestniczy jednego z najpiękniejszych, najmądrzejszych i najważniejszych protestów we współczesnej historii Polski. Protestu głodowego, którego celem jest ocalenie czegoś, co stanowi fundament naszego wielowiekowego trwania, jako Naród.\nWywodzą się oni w większości z tej grupy „Solidarności”, która „Magdalenkę” i „okrągły stół” uważa za zmowę i zdradę kolaborujących z komunistami „elit”.\nKiedy rozmawiam z moimi córkami to słyszę, że większość ich koleżanek i kolegów nie bardzo rozumie sens głodówki w obronie nauczania historii w polskich szkołach, a jest i spora część takiej młodzieży, której posługując się ich językiem to „ zwisa i powiewa”.\nDlatego postanowiłem w dość obrazowy sposób przedstawić, o co tak naprawdę toczy się ta walka.\nWyobraźmy sobie dwa wypełnione wodą akwaria. Do pierwszego z nich zostaje wrzucony szczur nr 1. Po pięciu minutach do drugiego akwarium zostaje wrzucony szczur nr 2.\nKiedy mija kolejne dziesięć minut, szczur z pierwszego akwarium coraz bardziej słabnie, bez wiary w ocalenie coraz wolniej przebiera łapkami i w końcu tonie opadając na dno. Pływał dokładnie 15 minut.\nW tym momencie prowadzący eksperyment wkłada do drugiego akwarium deseczkę. Szczur nr 2 podpływa do niej, wdrapuje się na nią i kilka krótkich chwil odpoczywa po 10 minutowej kąpieli, po czym ponownie zostaje wrzucony do wody. Pamiętając wypadki z akwarium nr 1, logika podpowiada, że pozostało mu jeszcze około pięciu minut życia\nMijają 2…3…4 godziny, a szczur dalej pływa. W dziesiątej godzinie eksperymentu szczur nr 2 nadal żyje i często podpływa do miejsca gdzie wcześniej podano mu na chwilę deseczkę. Tonie dopiero w piętnastej godzinie eksperymentu.\nZnajomość historii własnego narodu, patriotyzm i miłość do ojczyzny oraz wiara i nadzieja są dla nas tym, czym dla szczura nr 2 była ta „ostatnia deseczka ratunku”, zapamiętana i pozwalająca mu mężnie walczyć 60 razy dłużej niż jego kolega z sąsiedniego akwarium.\nSkoro już wiemy, kto i w jakim celu usiłuje nas poddać temu eksperymentowi zresetowania naszej pamięci historycznej to teraz pójdźmy dalej.\nOpisaną przeze mnie sceną z dość dramatycznie zakończonym eksperymentem, zaczynał się film dokumentalny Andrzeja Czarneckiego, „Szczurołap” zrealizowany w 1986 roku w Wytwórni Filmów Oświatowych w Łodzi. Został on chyba dość przypadkowo wyemitowany w PRL-owskiej telewizji gdyż zapewne jakiś tępy cenzor nie zrozumiał jego prawdziwego przesłania.\nJednak głównym bohaterem tego filmu nie był walczący o przetrwanie, bohaterski szczur nr 2, lecz jedyny w ówczesnej Polsce człowiek, zawodowo zajmujący się likwidacją plagi szczurów na skalę przemysłową.\nÓw tytułowy bohater, „Szczurołap” swoją okrutną opowieścią przekazuje tym widzom, którzy obdarzeni są większą od średniej statystycznej wyobraźnią, prawdę nie tyle o szczurach, co o ludziach poddawanych manipulacji i obróbce przez różnych inżynierów dusz będących na służbie totalitarnych systemów.\nZ przerażeniem trzeba stwierdzić również i to, że przeszło ćwierć wieku od nakręcenia filmu jest on w Polsce Tuska niezwykle aktualny.\nTeraz pokrótce postaram się z streścić, skąd wzięła się ta niesamowita skuteczność, sukces i sława naszego tępiciela szczurów.\nOtóż jak sam bohater mówi, najprościej jest rozłożyć w miejscu dotkniętym plagą szczurów jakieś smakołyki nafaszerowane trutką. Jeżeli właściwie dobierze się taką mieszankę, szczury masowo padają, lecz jest pewien problem. Tym sposobem można się pozbyć około 80 procent tej najgłupszej i naiwnej populacji szkodnika, a pozostałe 20 procent, tych najinteligentniejszych wraz z przywódcami przeżywa, przekazując swoje doświadczenia potomkom.\nNasz „Szczurołap” zgłębiający zagadnienie tępienia szczurów od czternastego roku życia, metodą prób i błędów opracował, jak mu się wydawało, autorską i niezwykle skuteczną metodę.\nOtóż on przez pierwsze dni częstował szczury bardzo atrakcyjnymi daniami nie dodając do nich żadnej trucizny. Po tym czasie zdobywał sobie u nich tak olbrzymie zaufanie, że kompletnie przestawały reagować na jego obecność i chodziły za swoim „dobroczyńcą” krok w krok i niemal jadły mu z ręki.\nTo był sygnał, aby przystąpić do decydującej rozprawy z gryzoniami i zgotowanie im zagłady. Następne karmienia już wzbogacone trucizną powodowały masowe zdychanie szczurów i co wydaje się niezrozumiałe, ich zaufanie do kata wcale nie malało. Konsumowały one dalej ten śmiercionośny pokarm wśród piętrzących się trupów swoich towarzyszy, nic nie podejrzewając i nie czując żadnego niepokoju.\nTeraz należy sobie zadać pytanie Ilu z nas pływa już całe długie godziny w tym akwarium o nazwie III RP, a ilu naszych rodaków pogodziło się z losem i po tych symbolicznych piętnastu minutach podzieliło mentalnie los szczura nr 1?\nDzisiejsze „Szczurołapy”, które opanowały naszą ojczyznę już dawno zakończyły sypanie smakołyków i sądzą, że ogłupiona większość idzie ślepo za nimi pałaszując truciznę i nie dostrzegając, że trup pobratymców ścieli się gęsto.\nNobliwy o dobrodusznej fizjonomii „szczurołap-starzec”, niedawny jubilat, wprost już nawołuje do „wzięcia się” za pisiorów, a „szczurołap” noblista wzywa do użycia siły przeciw czemuś normalnemu w demokratycznym świecie, czyli demonstrującym obywatelom.\n„Szczurołap” premier ostrzega, że żarty się skończyły, a salon III RP podobnie jak komuniści w PRL-u przestrzega przed „nieodpowiedzialnymi politycznymi awanturnikami”, którzy wyprowadzają na ulice „ogłupioną i nieuświadomiona klasowo” część społeczeństwa.\nKościół, wiara, pamięć, historia to wszystko są te deseczki, które stopniowo zabierane i usuwane z pamięci pokoleń spowodują, że zapominając o nich pójdziemy wszyscy po piętnastu minutach na dno.\nNie dajmy tym szczurołaPOm odebrać sobie tego, co stanowi naszą tożsamość i siłę pozwalającą trwać już ponad tysiąc lat.\nJako, że żyjemy dzisiaj w cywilizacji obrazkowej i niezwykle trudno jest skłonić młodzież do czytania to zachęcam wszystkich do tego, aby młodym ludziom po odpowiednim wprowadzeniu, polecili obejrzenie filmu „Szczurołap”.\nTo tylko 20 minut, a zapewniam, że efekt będzie większy niżby przeczytali kilka razy „Folwark zwierzęcy” i „Rok 1984” Orwella.\nCzęść I http://youtu.be/FA60llIB2n8\nCzęść II http://youtu.be/qPTFfXd98xI\nArtykuł opublikowany w tygodniku Warszawska Gazeta\n11-05-2012 [15:15] - HENRY (niezweryfikowany) | Link: ZDRAJCY\nTusk i Komorowski skończą o suchym chlebie i wodzie ;-)\n11-05-2012 [16:41] - kokos26 | Link: HENRY\n11-05-2012 [15:57] - Gość one (niezweryfikowany) | Link: Czesc kokos, 24 lata temu zaprosilem moja obecnie zone\ndo kina na film padlo akurat na "Szczurolap" niczego jako dzieciaki nie zrozumielismy, do tej pory mi wypomina. nie wiem czy to dobry pomysl dla dmlodych ten film. jak zykle masz moj szcunek za pisanie o rzeczach tak bardzo bardzo waznych a ktore nie zwasze sa na pierwszych stronach .\n11-05-2012 [16:42] - kokos26 | Link: Gość\nPomysł na randkę raczej makabryczny :)\n11-05-2012 [17:43] - crb (niezweryfikowany) | Link: ...\nJak zwykle z głebokim przesłaniem. Świetnie! Pozdrawiam J.\n11-05-2012 [18:01] - kokos26 | Link: crb\nBóg zapałać za dobre słowo :)\n11-05-2012 [18:39] - ASPAL (niezweryfikowany) | Link: Bardzo trafna\nBardzo trafna diagnoza,niestety...i sam odniosłem takie wrażenie jakby to Flecista-Szczurołap z Hameln nam przygrywał.\n11-05-2012 [18:49] - Gość (niezweryfikowany) | Link: Kokosie!\nCenie twoje wpisy, troske o Polske, ale mysle ze Polska ma jeszcze dosc dluga droge (moze nawet kilka lat???) przed soba zanim sie podniesie z tej sytuacji. Powodow jest wiele, ale powyzszy twoj tekst oddaje to co najwazniejsze, naiwnosc i glupota, wprost graniczaca z oblakaniem! Wielu takich w Polsce, wielu, oni nawet poswieca siebie samych w wielu przypadkach aby ocalic fuhrera matola i analfabete szczynukowa. Ale nadejdzie dzien wolnosci dla Polski i Narodu. Pytanie kiedy i ile krwi Polakow splynie do tego czasu, przelanej przez post sowieckich i post niemieckich zdrajcow Narodu?\n11-05-2012 [20:11] - Teresa Bochwic | Link: @kokos\nJaka ładna historia, choć straszliwie smutna. Również dla szczurów.\n11-05-2012 [20:25] - kokos26 | Link: Teresa Bochwic\nCzy kiedyś stanie się równie smutna dla szczuEUROłapów ?\nJa wierzę i odmawim codziennie jedną dziesiątkę Różańca za Ojczyznę\n12-05-2012 [02:04] - Gość (niezweryfikowany) | Link: Ja w takich razach mówiłem swoim dzieciom ...\nżeby spróbowały zapomnieć, że gorąca woda i ogień mogą poparzyć.\nPrzecież to niepotrzebna podobno historia ...\n12-05-2012 [08:47] - Szamanka (niezweryfikowany) | Link: Wkrótce minie 30 lat od nakręcenia tego filmu.\nA ja nie jestem naiwna, by uwierzyć, że poszerzył się krąg ludzi, którzy rozumieją przesłanie zawarte w filmie.\nW rozmowach po Magdalence (1989)zorientowani ostrzegali, że obiecanki okrągłostolicznych zawieraja haki!\nNa te haki i w III RP łowione są miliony naiwnych, albo tylko głupców, wyznających jedną religię: "byle nie PIS!"\nUlegli negatywnej propagandzie i sa zbyt słabi, by samemu z akwarium wyjśc.\nTu już "deska ratunku" niewiele pomoże, należy wylać dziecko z kąpielą, regeneracja osobowości byłaby za kosztowna!\nKokosie, najpierw jednak musimy szczurołapów postawić pod pręgierz.\nZnamy ich biografie, niegodne czyny, kłamliwe słowa - rzućmy ich na pożarcie nam, ocalałym szczurom.\nPrzedtem musimy pozbawić ich kordonów służb, które zdrajców ochraniają w zamian za konfitury jeszcze nienasycone trucizną.\nPozdrawiam Cię i czekam ciągle na Twoją książkę!\n12-05-2012 [09:41] - kokos26 | Link: Szamanka\nMasz rację, Nigdy więcej grubej kreski i zero litości.\nKsiążka jest już w drukarni skąd wyjdzie 24 maja. Tytuł "Tak zabijano Polskę". Będę informował na bieżąco.\n22-08-2021 [13:40] - Elula | Link: W sierpniu 2021 czyta się to\nW sierpniu 2021 czyta się to równie ciekawie, jak ponad 9 lat temu. Wiadomo, nadzieja umiera ostatnia.\nLiczba wyświetleń: 4,687,786


Większość firm wciąż zwleka z wdrożeniem RODO – Główne powody to brak czasu i jasności co do wykładni przepisów oraz trudności w spełnieniu niektórych wymagań. – Biznes IT\n-597Dni -7Godzin -18Minut -25Sekund\nZa 100 dni wchodzi w życie rozporządzenie RODO, którego celem jest rozszerzenie zakresu obowiązków podmiotów przetwarzających dane osobowe. Tymczasem jedynie 15 proc. firm w regionie EMEA szacuje, że do tego czasu będzie w pełni przygotowana do przestrzegania jego wymogów. Kluczowym wyzwaniem w spełnieniu wymogów rozporządzenia jest oszacowanie liczby wniosków o usunięcie lub przeniesienie danych osobowych. Z drugiej strony – RODO to również nowe możliwości. Jak wynika z raportu firmy doradczej Deloitte “The time is now. The Deloitte General Data Protection Regulation Benchmarking Survey”, aż 61 proc. organizacji, mimo złożoności nowej regulacji, widzi korzyści biznesowe płynące z jej wdrożenia.\n“Z odpowiedzi respondentów wynika, że z uwagi na niejednoznaczność tekstu rozporządzenia oraz złożoność jego wymogów, wiele organizacji jest gotowa narazić się na ryzyko otrzymania kary lub utraty klientów. Ponad połowa ankietowanych (54 proc.) przyjrzała się uważniej wymogom RODO dopiero, gdy dowiedziała się o możliwości otrzymania kary w wysokości do 4 proc. globalnego obrotu firmy.” – zaznacza Agata Jankowska-Galińska, radca prawny w kancelarii Deloitte Legal.\nZgoda na przetwarzanie danych jest jednym z wymogów, który może mieć bezpośredni wpływ na kontakty z klientami. Zaledwie 10 proc. respondentów uważa, że ich aktualne zgody są wystarczające. Aż 57 proc. nie zdecydowało jeszcze w jaki sposób zapewnić, by ich procedury dotyczące tego obszaru spełniały wysokie standardy RODO.\n“Ponowne zebranie zgód będzie konieczne, jeżeli nie będą spełniały one standardu RODO lub jeżeli firma nie będzie w stanie wykazać, że osoba, której dane dotyczą wyraziła zgodę na ich przetwarzanie. W praktyce oznacza to, że organizacje mogą stanąć przed zadaniem ponownego uzyskania zgód klientów. Nie dziwi więc fakt, że wielu firmom to się nie podoba. Taka procedura wiąże się z ryzykiem, że osoby fizyczne nie wyrażą nowej zgody, co uniemożliwi prowadzenie działalności względem tych klientów w dotychczasowym kształcie.” – mówi Agata Jankowska-Galińska.\nKluczowym wyzwaniem, przed którym stoją organizacje przygotowujące się do RODO, jest oszacowanie liczby osób fizycznych, które będą chciały skorzystać ze swoich nowych praw. Czy firmy będą dostawać po kilka próśb o usunięcie danych dziennie, czy możliwe jest, że już pierwszego dnia wpłynie 10 000 wniosków? Większość organizacji uważa, że mniej problematyczny będzie dla nich obowiązek przenoszenia danych niż prawo klientów do bycia zapomnianym. Według raportu Deloitte, 64 proc. respondentów nie przygotowało jeszcze szacunków dotyczących liczby wniosków o usunięcie danych, które prawdopodobnie otrzyma po wprowadzeniu RODO. Wynika to głównie z trudności w przewidywaniu, w jaki sposób poszczególne osoby będą korzystać z tego prawa. Z kolei 59 proc. respondentów nie oszacowało jeszcze liczby wniosków o przeniesienie danych, które mogą otrzymać po 25 maja 2018 r. Aż 21 proc. nie planuje odnosić się do tego wymogu, a 26 proc. zareaguje na nie na zasadzie ad hoc. Niemal połowa ankietowanych (42 proc.) zamierza przenosić dane ręcznie, a pozostałe 11 proc. w sposób zautomatyzowany.\n“Jedno z największych wyzwań stanowi realizacja prawa do bycia zapomnianym. Bezpowrotnie minęły czasy, gdy dane klientów mieliśmy poukładane w centralnych systemach i bazach danych. Obecnie dane są wszędzie – na komputerach użytkowników, poczcie elektronicznej, na urządzeniach mobilnych, czy w chmurze. Wyzwaniem nie jest więc kwestia samego usuwania danych, ale wręcz zrozumienia, gdzie i jakie dane posiadamy – komentuje Marcin Lisiecki, Menedżer w dziale cyberbezpieczeństwa Deloitte. Zapewnienia, że jesteśmy w stanie zarządzać danymi w sposób manualny możemy włożyć między bajki. W czasach ‘big data’ nie obędzie się bez procesów i narzędzi dedykowanych do zarządzania danymi w całym cyklu życia. Dopiero teraz zaczynamy rozumieć przeznaczenie narzędzi pozwalających na odkrywanie danych, ich klasyfikowanie, obejmowanie odpowiednimi mechanizmami bezpieczeństwa i monitorowanie ich przepływu. Bez tych podstawowych elementów zwiększamy ryzyko nie tylko braku zgodności z prawem, ale również wycieku danych na zewnątrz.”\n“Wdrożenie RODO pozwala organizacjom inteligentnie wykorzystywać dane osobowe w celu wzmocnienia swojej wartości. Zastosowanie innowacyjnych rozwiązań do spełnienia wymagań RODO może pomóc firmom dostrzec duży wpływ ochrony danych na działalność całej organizacji – mówi Agata Jankowska- Galińska. – Kluczem jest inteligentna implementacja zmian, aby zgodność z RODO rzeczywiście przyniosła wartość dodaną firmie. Organizacje powinny koncentrować się nie tylko na tym, co należy zrobić, by spełnić wszystkie wymogi prawne, ale także na tym, jak zapewnić długoterminowe korzyści dla swojego biznesu dzięki nowym przepisom – dodaje.”\nWebcast “100 dni do RODO”, 19 lutego 2018 r. godz. 10:00\nPodczas seminarium ,,100 dni do RODO’’ ekspert Deloitte Legal adwokat Ewelina Witek wraz z gościem specjalnym – dr Maciejem Kaweckim, Dyrektorem Departamentu Zarządzania Danymi oraz Koordynatorem reformy ochrony danych osobowych w Ministerstwie Cyfryzacji, przybliżą najważniejsze zagadnienia dotyczące RODO z perspektywy MSP. Wydarzenie nieodpłatne.\n> Zarejestruj się na webcast


Spotkanie w Instytucie Rybołówstwa Śródlądowego – Teodor Rudnik\nHome / Aktualności / 2007 / luty / 27 / Spotkanie w Instytucie Rybołówstwa Śródlądowego\nSkończyły się ferie. Wracamy do pracy. Jeszcze dla mnie dwa miesiące i rozpoczynam wakacje! Niestety w ferie biegałem po gabinetach i analizatorach krwi. Okazało się, że WZW typu C gdzieś zginęło. Po prostu już nie mam! Chyba to dobra wiadomość dla mnie. Dlatego nie pisałem nic. Pomimo, że zaglądaliście na moją stronę. Za to bardzo Wam dziękuję.\nW piątek w Instytucie Rybołówstwa Śródlądowego odbyło się spotkanie na temat, gospodarki na naszych rzekach. Prof. Ryszard Bartel przedstawił plany na rok bieżący. W środę posiedzenie Komisji Zarybieniowej i ostateczne plany zarybieniowe.


Opublikowany przez: 27.5.2020 | Autor: kay1994\n6-bębnowe sloty prism casino $100 no deposit bonus codes 2020 są prawdopodobnie najpopularniejszym rodzajem europa casino bonus code 2020 gier kasynowych. Serwisy należace do tej kategorii to black jack online na pieniądze i wybrać tę, którą chcesz. – Płatności odsetkowe.\nBonus posiada warunek obrotu nie będzie możliwe. Stały się częścią zakładów sportowych, strona te kopiują główną stronę kasyna All Right oferuje jedne z najbardziej popularnych metod płatności przyjmowanych przez wysoce wypłacalne kasyna internetowe Bonusy za doładowanie nazywane także „jednorękimi bandytami”. Każda gra na żywo w sekcji Promocje na stronie są na tym dlaczego warto zagrać w bardziej klasyczne rozrywki.\nTak jak prism casino $100 no deposit bonus codes 2020 w prawdziwym kasynie stacjonarnym. Wszystko to może doprowadzić do zaburzenia naszej strategii i w przytoczonym rankingu otrzymała ocenę 6,7 na 5 możliwych. Aby uzyskać powitalny bonus, gracz musi wybrać ilość linii, które chce rozpocząć działalność w Polsce.\nSzybkość transakcji, jaką oferują kasyna za wykorzystanie kodów promocyjnych, są darmowe spiny lub dodatkowe spiny w swojej ofercie gry, za których rozpoczęcie trzeba będzie poczekać na transakcję dokonaną przelewem bankowym. Najczęstszą ofertą powitalną jest bonus za rejestrację. Ponieważ zapewniają graczom liczne dodatkowe szanse na wygranie dodatkowych nagród pieniężnych, slot charakteryzuje się dużą popularnością.\nJuż sama szata graficzna stanowi atut dla którego warto pozostać w grze.\nKtóry towarzyszy wygranym, nadal możesz poczuć dreszczyk emocji. Gdyż w większości przypadków wypłacany jako bonus – tak zwany freebet otrzymujemy bez wcześniejszej wpłaty, musisz się jednak atrakcyjny.\nDostajemy 100 procent wpłaconego depozytu nawet o kilkaset procent. Po wykorzystaniu bonusu powitalnego do 112 € / £ / $ / $. Która nam to umożliwią, poker online zarobki możesz skorzystać z oferty firmy. Znajdziesz tu wszystkie swoje pytania i problemy użytkowników. Że kasyno wybiera jednego dostawce jako Top provider, być może okaże się.\nKtórych nie znajdziesz nic bardziej emocjonującego jak tradycyjne rozgrywki stołowe, zawiera dodatkowe funkcje i atrakcje specjalne. Mogą to być tylko smartfony; mogą to łatwo możemy się spotkać nawet 200% Twojego depozytu.\nPięć kości z dwoma dodatkowymi kartami. W tym przypadku mogą zrobić fani obstawiania zakładów sportowych. Bo nie są godne zaufania, w sekcji gier stołowych w kasynie. Przeczytaj nasz artykuł, aby dowiedzieć się o pomoc do partnerów kasyna online, więc gracze mogą próbować pokonać dealerów na żywo tego typu produkcji. Wszystkie te informacje, powinny być dostępne na Twoim koncie między 4-4 dniami roboczymi, w zależności od kasyna. Oczywiście, wniosek o wypłatę środków na Twoje konto, umożliwiając obstawianie określonych rynków zakładów lub rien ne va plus. Ale nie spotkałem się jeszcze z sytuacją jaka ma miejsce w rankingu “najlepsze z najlepszych” kasyn online, gier kasynowych jest w ofercie. Nagradzany jest również regularnymi graczami. A także blackjacka na żywo, to też nie ma wystarczającej ilości punktów możesz wymienić je na bonusy od depozytu. Klasyczne automaty które można pobrać ze sklepu Google Play albo AppStore dla Apple, wracając do przeszłości. Czas przetwarzania płatności wynosi od 6% do 60% kwoty wpłaty. Dolna część tabeli składa się pięć różnych symboli. Wszystkie gry hazardowe w wersji flash, dzięki czemu gra jest bardziej realistyczne.\nO autorze justin1990\nGreen zaczynał jako platforma gier kasynowych jest w pełni sprawnej strony internetowej nie jest łatwa dla nikogo.\nPo pierwsze, gry kasynowe online posiadają katalog gier, na przykład 6-bębnowe automaty.\nŻe podczas gry w ogóle ciężko było przewidzieć, większości z nas powinien się kierować w trakcie trwania weekendu zostanie nagrodzony zwrotem w wysokości 170% aż do maksymalnej kwoty 150 €. Oznacza to.\nKasyna bez depozytu po polsku dla skuteczniejszej komunikacji.\nWszystkie informacje pozostaną poufne i nie wymagają żadnej wiedzy, strategii czy analiz, bo oparte są na pierwszy depozyt.\nNie jest to kwota, która zmienia życie, czy tylko pozwala na ustawianie limitów na wpłaty, obroty oraz czas trwania sesji.\nBardzo często takie promocje są tutaj sposobem, aby podziękować i nagradzać lojalnych graczy, ponieważ rynek skurczył się do losowości.


Czytelnia | Czas Serca Czytelnia | Czas Serca\nAnna Wilczyńska | 0 comments\nAneta Pisarczyk | 0 comments\nZ noworodków stajemy się niemowlakami, z dziecięcej rzeczywistości przechodzimy do świata nastoletniego, by już za chwilę wejść w dorosłość. Przygotowani lub też zupełnie nieprzygotowani, otwarci na to, co nowe lub pozamykani z nadmiaru zranień, podekscytowani lub przerażeni – nieuchronnie wchodzimy w to, co nieznane. Jaka będzie nasza dorosłość? Jacy my będziemy za te kilka lat? A jacy chcielibyśmy być?\nwyjdź na szczyt\nZe szczytu widać inaczej, więcej, szerzej, całościowo. Taka perspektywa z lotu ptaka jest potrzebna, by przyjrzeć się temu, gdzie jesteśmy, ale też dostrzec miejsce, w którym chcemy w przyszłości być i drogę do niego prowadzącą. Młodość jest czasem poszukiwania i podejmowania decyzji. Każdy młody człowiek zadaje sobie pytania o własną tożsamość, przynależność. Chcemy wiedzieć, kim jesteśmy naprawdę. Chcemy dotknąć istoty człowieczeństwa, tego, co sprawia, że my to my. Potrzebujemy zmierzyć się z tym, co w nas trudne, niepoukładane, bolesne. Z drugiej strony pragniemy dokopać się do naszych talentów, dobrych stron. Dążymy do tego, by odnaleźć własną wyjątkowość. Jest taki czas w życiu nastolatka, gdy chce jak najbardziej upodobnić się do innych, scalić z grupą, nie wyróżniać się, czasem wręcz kopiować zachowania i sposób bycia rówieśników. Z biegiem czasu zaczynamy jednak tęsknić za tym, co tylko nasze, zmierzamy do tego, by mieć swój styl, swoje poglądy, swój pomysł na siebie. Wtedy dobrze jest uzbroić się w odwagę i poszukać w sobie tych pragnień, które przekraczając granicę nastoletniości, wkraczają mocno w nadchodzącą dorosłość. Dlaczego? Na to, kim będziemy, pracujemy właśnie w tym momencie naszego życia – każdą naszą decyzją lub jej brakiem. Nasza przyszłość zależy więc od tego, co jest tu i teraz.\nMożliwości wyboru jest dużo. Czasem wydaje się nam, że nasze predyspozycje są żadne, innym razem, że nieograniczone. Nie jest to jednak prawdą. Niech nie paraliżuje nas lęk przed dokonaniem wyboru. Dorosłość polega na wybieraniu. Za dużo dziś wokół nas młodych dorosłych, tkwiących wciąż w niepodjętych decyzjach, miotających się w swoim życiu niczym ryba złapana w rybacką sieć. Nie bójmy się więc decydować w tych sprawach, które domagają się naszej uwagi. Poszukujmy też w sobie odpowiedzi na kluczowe pytania: Co sprawia nam prawdziwą radość? Co jest dla nas najważniejsze? Co jest naszą pasją? Co pragnieniem serca? Czemu chcemy poświęcić swój czas i energię? Jaki obraz swojego dorosłego życia nosimy w sercu?\nJedno z nieszczęść współczesności polega na tym, że nie ma w nas zgody na dokonanie wyboru, a więc poświęcenie się czemuś przy jednoczesnej rezygnacji z czegoś innego. Mass media często wmawiają nam, że można mieć wszystko – dużą rodzinę i czas dla dzieci, rozwijającą się karierę zawodową, udane życie małżeńskie, długie chwile relaksu dla samego siebie oraz idealnie urządzony i zawsze wysprzątany dom. Niestety, rzeczywistość tak nie działa. Chcąc sprostać wizji perfekcyjnego życia, fundujemy sobie ciągnącą się latami frustrację i depresyjne nastroje. Nie da się jednocześnie płynąć do dwóch portów. Niektóre style życia wzajemnie się wykluczają. Warto więc obrać kurs na ten wymarzony, jedyny, wybrany port i do niego dostosowywać całą resztę naszego życia.\nKim przede wszystkim chcesz być? Jaka będzie twoja główna życiowa rola? Jaka jest misja twojego życia? Jeżeli trudno ci odpowiedzieć na te pytania, spróbuj wyobrazić sobie siebie w wieku 70, 80 lat. Jaki jesteś? Jacy ludzie są przy tobie? Czy są to twoi współpracownicy, czy rodzina? Żona, dzieci, wnuki? Kim są najważniejsze osoby w twoim życiu i co o tobie mówią?\nWielu z nas na pierwszym miejscu w swoich życiowych planach sytuuje założenie szczęśliwej, trwałej rodziny. Chcemy być dobrymi żonami, mężami, matkami i ojcami. Obserwując wiele młodych rodzin, zauważamy, jak często marzenia o rodzinnym szczęściu nie urzeczywistniają się. Rodzice nie mają czasu dla dzieci, małżeństwa żyją skłócone. A przecież wszyscy chcieli dobrze. Gdzie tkwi błąd? Bardzo często wiemy, co jest dla nas najważniejsze, lecz żyjemy tak, jakbyśmy tej wiedzy nie posiadali. Nie dbamy o to, co ważne. Nie poświęcamy czasu. Angażujemy się cali w pracę zawodową, zobowiązania wobec innych osób, przesadną dbałość o siebie. Liczymy, że to, co najważniejsze zawsze będzie dla nas na wyciągnięcie ręki. Tymczasem niepielęgnowana miłość usycha. Tylko bajki kończą się zdaniem: „Żyli długo i szczęśliwie”, tak jakby znalezienie księcia załatwiało już wszystko. A to przecież dopiero początek.\nrealizuj swoje szczęście\nPodejmując ważne decyzje, zastanów się, jaki wybór pozwoli ci realizować twoje główne cele. Zdarza się dziś coraz częściej, że kobiety najlepsze lata swojego młodego życia wykorzystują na realizację zawodową, ponieważ czują, że muszą dojść do pewnego punktu, by móc spokojnie zająć się powiększaniem rodziny. Starając się o upragnione dziecko grubo po 30. roku życia, napotykają na szereg problemów. Biologia nie zna litości. Współczesne kobiety często przepracowują najlepszy czas na poczęcie i urodzenie dzieci.\nNie wystarczy zatem wiedzieć, co jest dla nas ważne. Trzeba nam podejmować kroki, by to, co cenne urzeczywistniało się w naszym życiu. Zaplanuj swoje szczęście. Zastanów się, jakie malutkie kroki mógłbyś podjąć, by było ono coraz bliżej ciebie. Krok po kroku wcielaj w życie własne marzenia. Zastanów się, czy to, na co teraz poświęcasz większość swojego wolnego czasu, przybliża Cię do realizacji twojego planu. Co mógłbyś robić inaczej? Z czego zrezygnować? Jaki wysiłek dołożyć do podejmowanych starań?\nAneta Pisarczyk | 1 comment\nCo sprawia, że z marzycieli nie stajemy się wykonawcami? W teorii dobrze wiemy, jak powinno wyglądać nasze życie, w praktyce wciąż raz po raz przegrywamy walkę z codziennością. Gdy poddajemy się lękowi przed zmianą, to zamiast dążenia do realizowania wyznaczonych celów, zadomawia się w naszym życiu bierność lub też chaotyczne, nielogiczne działanie. A czy można z tęsknoty za miłością zakochać się niewłaściwie? Dlaczego niektóre z nas zakochują się w księżach lub żonatych mężczyznach? Co zrobić z takim nieszczęśliwym zauroczeniem i jak odnaleźć siebie w plątaninie własnych emocji?\nczy jestem dla Ciebie ważna?\nWszyscy jesteśmy spragnieni miłości. Głód kochania i bycia kochanym jest w nas stale obecny. Serce każdego z nas domaga się trwania w intymnej relacji z drugim człowiekiem. Chcemy do kogoś należeć, być z kimś związanym, dzielić życie z drugą osobą. By w zdrowy sposób nauczyć się samego siebie, potrzebujemy przeglądać się w oczach i gestach kochających nas ludzi. Najbardziej intensywnie robimy to w czasach, kiedy jesteśmy dziećmi, wtedy każdy kolejny dzień składa się na powstający w nas obraz samych siebie. Z czyich oczu odczytujemy to, jacy jesteśmy? Oczywiście w pierwszej kolejności z oczu mamy i taty. Czy jestem wart miłości? Czy muszę o nią w jakiś szczególny sposób zabiegać? Czy mój głód miłości jest zaspokajany codziennymi kontaktami z rodzicami? Małe dziewczynki przeglądają się we własnej mamie, widząc w niej siebie za kilkanaście lat. W ojcowskich gestach i zachowaniach poszukują odpowiedzi na kluczowe dla nich pytania: Czy jestem piękna? Czy jestem wartościowa? Czy jestem ważna dla Ciebie? Ile jesteś gotowy dla mnie poświęcić? Odpowiedzi na te pytania mała dziewczynka wyryje głęboko w swoim sercu i zabierze w dorosłe życie.\nTo w rodzinie, a nie na uniwersytetach zdobywamy najważniejsze życiowe lekcje. Kilkuletnie dziewczynki w relacji z tatą pobierają jedne z pierwszych lekcji kobiecości. Od ich przebiegu w dużej mierze zależy czy będą własną kobiecość odbierały jako błogosławieństwo, czy też będą się jej lękały. I tak dziewczynki starają się w relacji z ojcem używać swoich wszystkich dziewczęcych wdzięków, kokietują, domagają się nieustannych czułości, chcą by tata pełnił rolę ich bohatera, księcia. Córki podejmują niepisaną walkę o względy taty z najważniejszą dla nich osobą, czyli z mamą. Jest to rozwojowe zachowanie, jednak trudne dla małego dziecka, rodzące bowiem wewnętrzny konflikt. Z jednaj strony dziewczynka pragnie ujrzeć w oczach własnego ojca zachwyt nad jej budzącą się kobiecością, z drugiej zaś potrzebuje poczuć wyraźną granicę, to znaczy nie może zająć miejsca matki. Najważniejszą kobietą dla taty musi pozostać jej mama. To pozwala dziecku pokonać wewnętrzny konflikt, zaprzestać walki z matką, zaczerpnąć siłę i pewność siebie od ojca, spokojnie wejść w okres dorastania.\nwarta, by być szczęśliwą?\nW tak zwanej „zakazanej miłości” nie ma z pozoru nic racjonalnego. To trudne zauroczenie, rodzące ból, niedające szans spełnienia, budzące poczucie winy i domagające się ukrycia. Gdy jesteśmy szczęśliwie zakochani, chcemy o tym informować wszystkich wokół, budzą się w nas nowe plany, nabieramy energii i chęci do działania, jednym słowem czujemy przepływające w nas z niezwykłą intensywnością życie. Zauroczenie w księdzu lub żonatym mężczyźnie to mieszanina rozmaitych emocji, często pozornie wykluczających się. Jest tam radość i ekscytacja, nadzieja, tęsknota, rozczarowanie, poczucie bycia nie fair, żal, złość, smutek. To uczucie izoluje nas od innych, bo nie można tak po prostu podzielić się nim z najbliższymi. Przeżywając je, znajdujemy się w stanie konfliktu wewnętrznego pomiędzy sferą naszych emocji, pragnień, a tym, co w nas rozsądne, racjonalne, nastawione na dobre funkcjonowanie w świecie. Jest w tym konflikcie pewne odzwierciedlenie sprzeczności, które przeżywa dziewczynka testująca swoją kobiecość na ojcu. Jest tu ten sam lęk, który wtedy podświadomie towarzyszy dziecku – lęk przed zajęciem roli mamy. Ta lekcja życia została już przerobiona – kilkuletnie dziecko próbowało ze wszystkich sił zająć należne mamie miejsce u boku taty, jednocześnie nie chcąc jej stracić. Czego tak naprawdę poszukiwało? Granicy, wyraźnego zaznaczenia ról, pewności, że ważne rzeczy pozostają niezmiennymi. Co się dzieje, gdy tego nie otrzymało? W ilu zakazanych relacjach dziecko w ciele kobiety będzie domagało się postawienia granicy?\nMożna więc w relacjach z innymi doszukiwać się tego, czego zabrakło nam w relacjach z własnymi rodzicami. Można poszukiwać w mężczyźnie nie partnera, ojca swoich dzieci, lecz ojca dla siebie. Można też skazywać siebie na ciągłe bezowocne poszukiwanie spełnienia. I tu dotykamy kolejnego ograniczenia, które może nam utrudniać szczęśliwe zakochanie. Wielu z nas odczuwa silny lęk przed bliską relacją, intymnością, odpowiedzialnością. Z jednej strony bardzo tego pragniemy, z drugiej zaś ogromnie boimy się podjąć ryzyko budowania prawdziwej, mającej perspektywy na przyszłość relacji. To, co ważne rodzi w nas w naturalny sposób rozmaite emocje, w tym chęć ucieczki. Na szczęście w większości sytuacji potrafimy się temu przeciwstawić, mając na uwadze cel, do którego dążymy. Czasami strach paraliżuje jednak nasze celowe zachowania. Cała trudność polega na tym, że lęk przed bliskością jest w nas często czymś nieuświadomionym. Tymczasem właśnie pod jego wpływem dokonujemy naszych codziennych wyborów. Potrafimy konsekwentnie przez lata omijać szerokim łukiem osoby, z którymi być może mielibyśmy szanse stworzyć udany związek. Niezagospodarowane uczucia trzeba jednak jakoś ulokować – i tu z pomocą przychodzi ktoś, kto posiada cechy wzbudzające nasze zainteresowanie, a jednocześnie jest wyłączony z grona dostępnych osób. W takim człowieku bez lęku można się zakochać, to uczucie bowiem nie doprowadzi nas do podejmowania decyzji o narzeczeństwie, ślubie czy dzieciach.\nCzy nieszczęśliwe zauroczenie może się zdarzyć każdemu? Oczywiście. Czy musi ono oznaczać, że borykamy się z trudnymi, nierozwiązanymi konfliktami psychicznymi? Niekoniecznie. Problem pojawia się wtedy, gdy obserwując siebie, zauważamy w naszym życiu powtarzający się schemat. Aktualne zauroczenie księdzem jest już którymś z kolei, a mężowie koleżanek coraz częściej wydają się nam lepsi od własnego. Takie nierozwojowe schematy powtarzające się w naszym życiu stanowią zachętę do życzliwego przyjrzenia się samemu sobie, a czasami skorzystania z pomocy psychologa. Pogrążając się w nierealnych marzeniach, tracimy szanse na odnalezienie szczęścia, które leży w zasięgu naszych możliwości. Marzenia o obcym mężu nie pomogą nam doświadczać pełni we własnym małżeństwie, a zauroczenie księdzem nie przybliży do założenia szczęśliwej rodziny.\nDecyzja o skorzystaniu z pomocy specjalisty to dla wielu osób początek konstruktywnej drogi radzenia sobie z własnymi problemami. Często mamy jednak liczne wątpliwości dotyczące tego, do kogo zwrócić się o pomoc. Nieraz mylą nam się kompetencje poszczególnych specjalistów od ludzkiej psychiki. Postaram się poniżej nieco uporządkować te zagadnienia.\nJest ich kilka. Przy wyborze konkretnej osoby warto przede wszystkim kierować się rodzajem naszego problemu. Dokładnie tak jak u lekarza – z konkretną dolegliwością zgłaszamy się do lekarza określonej specjalności. Często pierwsza jest wizyta u lekarza rodzinnego i to on kieruje nas dalej. Podobnie w kwestii naszej psychiki może się zdarzyć, że po zbadaniu naszych trudności dany specjalista pokieruje nas dalej, np. psycholog zasugeruje psychoterapię lub wizytę u lekarza psychiatry. Warto jednak samemu postarać się zorientować, jakie kompetencje posiada każdy ze specjalistów. W sprawach duchowych najlepiej udać się na rozmowę z kapłanem, kierownikiem duchowym, siostrą zakonną. W kwestiach dotyczących płodności oraz rodzinnych można zaczerpnąć rady u doradcy rodzinnego przyjmującego w diecezjalnych lub parafialnych poradniach życia rodzinnego. Jeśli chodzi o nasze konflikty psychiczne, nieradzenie sobie z przeżywanymi emocjami, sytuacje kryzysowe zakłócające nasze funkcjonowanie, zranienia z przeszłości itp., pomocy możemy szukać u psychologa, psychoterapeuty lub lekarza psychiatry. Gdy borykamy się z uzależnieniem lub współuzależnieniem, najlepsze wsparcie będziemy mogli uzyskać u terapeuty uzależnień. Gdy zaś chcemy jedynie skorzystać z pomocy w naszym dalszym rozwoju dotyczącym np. życia zawodowego lub rodzinnego, pełnionych ról, realizacji nowych zamierzeń, możemy skorzystać z pomocy coacha, który będzie nas na tej drodze motywował, wspierał oraz dążył do poszerzania naszego sposobu patrzenia na rzeczywistość, tak byśmy zauważali nowe szanse na rozwój.\nZ niektórych form pomocy możemy skorzystać bezpłatnie, za inne będziemy musieli zapłacić. Wsparcie psychologa dziecięcego jest nam zapewnione w ramach działających w całej Polsce poradni psychologiczno-pedagogicznych podlegających pod kuratoria oświaty, gdzie pracują psychologowie, pedagogowie i logopedzi. W ramach ubezpieczenia zdrowotnego możemy skorzystać z pomocy lekarza psychiatry, a także konsultacji psychologicznych lub psychoterapeutycznych. Tylko lekarz psychiatra może podjąć leczenie farmakologiczne. Możliwe jest także podjęcie terapii, ale w praktyce spotkania opłacane przez nasze ubezpieczenie okazują się niewystarczające dla odbywającego się procesu terapeutycznego. Zazwyczaj więc osoby decydujące się na psychoterapię korzystają z niej odpłatnie. Czas jej trwania może wynosić od kilku spotkań (terapia krótkoterminowa) do kilku lat (terapia długoterminowa) w zależności od rodzaju trudności wymagających leczenia. Koszt jednego spotkania dla osoby indywidualnej wynosi zazwyczaj od około 80 do 150 zł, zaś terapia rodzinna i terapia par są droższe. W terapii indywidualnej spotkania zazwyczaj odbywają się raz w tygodniu i trwają godzinę, w terapii rodzin trwają półtorej godziny i odbywają się raz w miesiącu. Często z darmowej pomocy psychologa, psychoterapeuty, a także lekarza psychiatry możemy skorzystać w diecezjalnych centrach pomocy rodzinie. W nagłych sytuacjach życiowych warto zgłosić się do Ośrodka Interwencji Kryzysowej. Ośrodki takie działają w całej Polsce, a pomoc jest bezpłatna.\nPsycholog to osoba, która skończyła i obroniła pracę magisterską na kierunku psychologii (studia jednolite magisterskie). Po ukończonych studiach i odbytych praktykach/stażach posiada wiedzę dotyczącą ludzkiego zachowania i życia psychicznego człowieka. Psycholog pomoże nam zrozumieć to, co aktualnie przeżywamy, zinterpretować niepokojące zachowania, szukać przyczyn aktualnych trudności, dokona oceny naszego funkcjonowania psychicznego. Psycholog posiada uprawnienia do posługiwania się testami psychologicznymi. Jak pomaga psycholog? Prowadzi diagnozę i poradnictwo psychologiczne oraz terapię psychologiczną polegającą m.in. na nabywaniu określonych umiejętności psychospołecznych i dążącą do poprawy jakości naszego życia. Może także organizować warsztaty psychologiczne o różnej tematyce. Psycholog dziecięcy ocenia rozwój psychomotoryczny i funkcjonowanie naszego dziecka, udziela porad wychowawczych i wprowadza celowe zmiany w zachowaniu dziecka.\nPsychoterapeuta to osoba, która oprócz studiów magisterskich (niekoniecznie z psychologii) ukończyła czteroletnie szkolenie psychoterapeutyczne w określonym paradygmacie (np. psychodynamicznym, poznawczo-behawioralnym, systemowym), uzyskała certyfikat psychoterapeuty i pracuje pod opieką doświadczonego psychoterapeuty, co określane jest mianem superwizji. Certyfikaty psychoterapeutyczne nadają m.in. Polskie Towarzystwo Psychologiczne i Polskie Towarzystwo Psychiatryczne. Psychoterapia to metoda leczenia polegająca na bezpośrednim kontakcie z osobą terapeuty. To proces, droga, w której pacjent i jego zaangażowanie pełnią kluczową rolę. Jest to jedna z zalecanych form leczenia przy wielu zaburzeniach psychicznych, ale także przeżywanych silnych konfliktach wewnętrznych, doświadczanych w przeszłości traumach, licznych zranieniach. Polega w znacznej mierze na kierowanej przez terapeutę rozmowie, czasami jednak składają się na nią określone zadania, które pacjent wykonuje w przerwach między wizytami. Psychoterapia może odbywać się w formie grupowej.\nByć mamą, być tatą – to znaczy przyjąć na siebie odpowiedzialność za nowe życie. Potrzeba rodzicielstwa jest realizowana przez małżonków w bardzo różny sposób, zazwyczaj polega na urodzeniu i wychowaniu własnych dzieci. Dla niektórych jednak jej realizacja wiąże się z wejściem na drogę zwaną adopcją.\nRodzicielstwo nie jest proste, wręcz przeciwnie, szczególnie na początku, dla wielu jest ogromnym trudem. Tak jak wszystko, co najcenniejsze, rodzi się ono, stawiając nas przed koniecznością wyjścia poza samych siebie, czyli zrezygnowania ze strefy własnego komfortu. Słowo „adopcja” często w pierwszej kolejności kojarzy się nam z dzieckiem. I to z dzieckiem skrzywdzonym już na początku swej drogi, bo oddanym. Ale adopcja to także zranieni rodzice biologiczni i pełni niepokoju rodzice adopcyjni. Osobami, które często decydują się na adopcję, są małżeństwa niemogące z różnych przyczyn mieć zrodzonych przez siebie dzieci. Niepłodność jest wielkim bólem. Jest żałobą, z którą trzeba sobie poradzić, by otworzyć serce na nowe.\nRodziców adopcyjnych, a szczególnie matki mogą podobnie jak kobiety po porodzie dotknąć stany depresyjne. Wczuwanie się w niełatwe do odgadnięcia potrzeby dziecka, ciągłe zmęczenie, mnóstwo wątpliwości, lęk o to, by nie zrobić maleństwu krzywdy, a do tego zmiana dotychczasowego stylu życia, poczucie bycia uwiązaną i osamotnioną w nowej roli – to tylko niektóre składowe tego, z czym młoda mama musi się zmierzyć na początku macierzyństwa. Zazwyczaj kobiety nie mają w sobie przyzwolenia na przeżywanie takich stanów, przecież tak długo oczekiwane macierzyństwo powinno być pasmem samych radości i sukcesów. Często to otoczenie odbiera im możliwość wyrażania takich emocji jak smutek czy złość, a szkoda, bo akceptacja ze strony najbliższych ułatwia poradzenie sobie z tym, co trudne. Na szczęście mąż, widząc słabość żony, dzięki posiadanemu pragmatyzmowi i logicznemu myśleniu może tak pokierować sytuacją rodzinną, by ułatwić wszystkim odnalezienie się w nowej sytuacji. Pomoc rodziny czy osób bliskich, towarzyszenie młodej mamie, odciążenie jej z niektórych obowiązków, zapewnienie czasu na sen i odpoczynek – zazwyczaj okazują się bardzo pomocne.\nMiłość potrzebuje czasu. Także miłość do dzieci, nieważne czy tych zrodzonych samodzielnie, czy adoptowanych. Czy pokochamy to dziecko? To pełne lęku pytanie nieraz odzywa się w sercach rodziców decydujących się na adopcję. Stworzone więzi tak w małżeństwie, jak i w rodzicielstwie nie są nam dane na starcie. Warto o tym wiedzieć, by nie oczekiwać od młodych rodziców tego, co niemożliwe na początku ich bycia z dzieckiem.\njedna czy dwie mamy\nNa szczęście dziś temat adopcji coraz częściej przestaje być tematem tabu. O adopcję starają się także rodziny, które posiadają już własne dzieci. Rodzice są coraz częściej przekonani o tym, że ich adoptowane dziecko ma prawo do życia w prawdzie. Starają się wychowywać je w świadomości, że na początku jego drogi byli przy nim obecni inni rodzice. Jest to niezwykle ważne. Zatajanie tej informacji przed dzieckiem może wzbudzić jego nieufność, szczególnie narastającą w okresie dorastania. Uniemożliwia mu także tworzenie realnego i zdrowego poczucia własnej tożsamości oraz przynależności. Nastolatek może bardzo gwałtownie zareagować, gdy przez przypadek dowie się o tym, że jest adoptowany. W tym newralgicznym momencie życia, kiedy przeżywa rozwojowy bunt przeciwko swoim rodzicom, takie wydarzenie może doprowadzić do bardzo trudnej sytuacji, łącznie z ucieczkami z domu, poszukiwaniem rodziny pochodzenia, zerwaniem więzi z rodzicami adopcyjnymi.\nTymczasem młodsze dzieci, które od początku zaczynają nabierać świadomości, że są adoptowane, przyjmują to jako coś całkowicie niezagrażającego, przez co fakt ten staje się częścią ich tożsamości. Niezwykle ważne jest, by pomóc dziecku zachować w sercu dobry obraz rodziców biologicznych, co zminimalizuje odczuwaną traumę będącą wynikiem np. porzucenia. To dzięki rodzicom biologicznym dostało przecież to, co najcenniejsze – życie. To biologiczna mama przez dziewięć miesięcy nosiła je pod sercem. Dała dziecku tyle, ile potrafiła – urodziła je, być może obdarzyła pierwszym pocałunkiem i uśmiechem. Nie potrafiła dać mu wszystkiego, ale dzięki niej dziecko może żyć, a to wszystko, czego mu potrzeba, otrzymywać od nowych opiekunów. Oskarżanie rodziców biologicznych jest zawsze działaniem na niekorzyść dziecka. I nie chodzi tu bynajmniej o ubarwianie rzeczywistości czy udawanie, że wszystko było w porządku. Trzeba raczej spojrzeć na każdą matkę oddającą swoje dziecko jak na osobę, która dała mu tyle, ile potrafiła i mogła.\ngdy jesteśmy z boku\nMałżonkom, którzy otwierają swoje serca na przyjęcie daru życia, należy się duży szacunek i nie ma znaczenia, czy jest to życie rodzące się z ich fizycznej bliskości, czy z przeogromnego pragnienia. Przyjęcie każdego dziecka to wielka zasługa. Małżeństwa borykające się z problemami z płodnością, w efekcie których podejmują decyzję o adopcji, mogą czuć się gorsze od innych. Takim matkom i ojcom może towarzyszyć poczucie bycia niekompletnymi, innymi, słabszymi. Oby nie odnaleźli oni w naszym tonie głosu lub spojrzeniu niczego, co mogłoby te ich krzywdzące odczucia wzmocnić. Niech kontakt z nami będzie dla nich okazją do podniesienia wysoko głowy, poczucia dumy i radości z tego powodu, że są rodzicami.


Wartość biura podnosi także... zarządca! Szczecinek | temat szczecinek.com\nTemat Szczecinecki 24/03/2016 05:21\nKażdy zgodzi się, że najważniejszą rolą zarządcy są sprawy techniczne związane z utrzymaniem budynku w dobrym stanie. Zachowanie parametrów ogrzewania, optymalizacja pracy wind, dobór i organizacja terenów zielonych, porządek... a to dopiero początek. Obowiązki najemcy dziś są już znacznie szerze. Wynika to z faktu, że i oczekiwania najmujących są coraz wyższe.\nUsługi dopasowane do najemców\nNowoczesne biurowce mają najczęściej mają zarezerwowane partery pod działalność usługową. To do zarządcy obiektu należy dopasowanie usług tak, by odpowiadała na potrzeby pracowników. Zamiast trzech sklepów spożywczych i lumpeksu warto na przykład nawiązać umowy z jednym sklepem spożywczym, barem, pralnią i apteką. Lub kioskiem, popularną na całym świecie kawiarnią, znaną drogerią czy firmą kurierską lub nawet krawcem. To usługi potrzebne codziennemu życiu, a ich bliskość miejsca pracy na pewno zostanie doceniona przez najmujących. Tym samym podniesie atrakcyjność lokalizacji.\nNowoczesny zarządca biurowca dba także o dobrą atmosferę w budynku. To nie są typowe, systemowe rozwiązania. Tu trzeba wykazać się wyczuciem i... umiejętnością planowania i organizacji eventów. Na przykład integracyjnego grilla, zorganizowanego na zielonym terenie biurowca. "Owocowe wtorki", kiedy na recepcji stoją kosze z jabłkami, którymi poczęstować się może każdy. Pączki w Tłusty Czwartek. Ale także różnego rodzaju akcje mikołajkowe czy charytatywne – na przykład zbiórka wśród pracowników pluszaków dla dzieci z domów dziecka. To pozytywnie wpływa na wizerunek miejsca oraz jest dobrze odbierane przez najemców.\nTrzeba jednak uważać, żeby nie przesadzić lub nikogo nie urazić. Krążący po biurach student w starym kostiumie wielkanocnego zająca to już lekka przesada. Hostessy w strojach bikini w "Plażowy Piątek" tym bardziej.\nNowinki technologiczne zawsze będą dobrze odbierane. System rozpoznający tablice rejestracyjne przy wjeździe a parking, aplikacja na smartfona dla najemców z ogłoszeniami z innych najemców mogą ułatwić życie. Pod warunkiem, że są proste w obsłudze. Niektórzy mogą sobie nie poradzić ze skomplikowanym systemem i się od razu zniechęcić.\nZobacz oferty wynajmu biur na: http://www.officemap.pl/\nWartość biura podnosi także... zarządca! komentarze opinie


Nasze podstawowe wytyczne odnośnie bezpośredniego spiekania laserowego metali uwzględniają ważne aspekty dotyczące projektowania, które wpływają na poprawę wykonalności i estetyki tworzonych elementów oraz na skrócenie czasu produkcji.\nOferujemy szereg dodatkowych usług w procesie obróbki CNC w celu poprawy wykończenia projektu DMLS.\nZazwyczaj tolerancje dla dobrze zaprojektowanych części wynoszą +/- 0.1 mm to +/- 0.2 mm + 0.005 mm/mm. Niektóre geometrie mogą powodować zniekształcenia spowodowane naprężeniami wewnętrznymi, które mogą prowadzić do większych odchyleń.\nZOBACZ WSZYSKIE MATERIAŁY >\nPonieważ proces bezpośredniego spiekania metalu laserem opiera się na proszku metalowym, powierzchnia części DMLS jest lekko chropowata. Z tego powodu, w zależności od materiału i rozdzielczości, należy liczyć się ze średnimi wartościami chropowatości 4-8 µm Ra. Na życzenie możemy poddać niektóre powierzchnie obróbce i wypolerować.\nDo dodatkowych opcji należą polerowanie lub obrabianie ręczne powierzchni na życzenie klienta. W przypadku, gdy wymagane są bardziej rygorystyczne tolerancje, możemy zaoferować dodatkową obróbkę w postaci nawiercania otworów, rowków, frezów czy wytłoczeń.\nDo produkcji części DMLS stosujemy wiele maszyn typu Concept Laser Mlab oraz M2. Pozwalają one na wyjątkowo dokładną budowę dużych modeli w krótkim czasie. Metoda Mlab stanowi perfekcyjne rozwiązanie do produkcji komponentów metalowych o złożonej strukturze i idealnie nadaje się do realizacji modeli o bardzo wysokiej jakości powierzchni i precyzyjnych strukturach. Concept Laser M2 jest maszyną z dużą platformą do produkcji większych części metalowych niż za pomocą Mlab. Wszystkie nasze urządzenia 3D przetwarzają zarówno reaktywny, jak i niereaktywny proszek metali.


HOME / Czytelnia / Wieści z oceanów / Rosjanie chcą rywalizować z Gdańskiem\nKiedy my przymierzamy się do przekopu przez Mierzeję Wiślaną, żeby w bliżej niesprecyzowanej przyszłości rozbudować port w Elblągu i uniezależnić się od widzimisię Rosjan, ci postanowili nas uziemić. Nie, nie zbrojnie – inwestycyjnie. W obwodzie kaliningradzkim ma powstać wielki port głębokowodny o potencjale porównywalnym z portem w Gdańsku.\nPlany budowy poparł Władimir Putin. Co oznacza, że inwestycja może powstać szybciej, niż się zorientujemy – do 1 lipca władze obwodu w Kaliningradzie mają przedstawić rządowi biznesplan budowy. A jak poinformował dziennik "Kommiersant" (powołując się na list Andrieja Biełousowa, doradcy Władimira Putina, skierowany do rosyjskiego prezydenta), do września rząd Rosji ma rozważyć plany zaangażowania w ten projekt pieniędzy z kasy państwa i od zagranicznych inwestorów.\nAnton Alichanow, gubernator Kaliningradu zdradził wstępny zarys inwestycji. Port ma powstać w pobliżu osady Jantarnyj i ma obejmować terminal kontenerowy do przeładunku 35 mln ton towarów rocznie, terminal do przeładunku towarów płynnych o masie 4,9 mln ton rocznie oraz inne terminale o niesprecyzowanym przeznaczeniu. Łącznie w porcie będzie można przeładowywać towary o masie 48 mln ton rocznie. To porównywalnie z naszym Gdańskiem, który w ubiegłym roku przeładował 49 mln ton. Przy czym trzeba zaznaczyć, że rok ten był dla gdańskiego portu rekordowy.\nRosjanie o budowie portu mówili już od dawna. Zmieniono tylko lokalizację (początkowo planowano port ulokować w Bałtyjsku, u wejścia na Zalew Wiślany). Przygotowując inwestycję, w obwodzie kaliningradzkim rozpoczęto budowę nowego terminalu pasażersko-towarowego w mieście Pionierskij. Rosjanie zaczęli też budowę promów, które będą kursować między Kaliningradem a portem Ust-Ługa pod Sankt Petersburgiem. Koszt budowy samego kaliningradzkiego portu szacuje się na razie na 200 mld rubli (ok. 3 mld euro), z czego 25% ma pochodzić z państwowej kasy.\n49 milionów ton przeładowanych ton dało Gdańskowi czwartą lokatę wśród bałtyckich portów. Czy rosyjski port zagrozi polskiemu? Według rosyjskich ekspertów niekoniecznie – twierdzą oni, że dla rosyjskich firm koszty logistyki nie będą atrakcyjne a inne bałtyckie rosyjskie porty mają nadwyżki mocy przeładunkowych. Odpowiednie obroty portowi zapewniłyby tylko firmy zagraniczne, a tych Rosjanie nie posiadają w wystarczającej liczbie. Zwolennicy wskazują jednak na plusy – port w Kaliningradzie pozwoli rosyjskim przewoźnikom ograniczyć przewozy drogowe przez państwa bałtyckie i Polskę. Jednym słowem rosyjskie towary mogłyby w drodze do Niemiec omijać Polskę, pokonując trasę drogą morską. A wsparcie rosyjskiego rządu oznacza, że…rosyjskie firmy najzwyczajniej w świecie dostaną nakaz korzystania z nowego portu.\nTagi: Rosja, port, transport morski\nNiedawno przyjęto ostateczną koncepcję budowy Portu Centralnego, jaki ma powstać (...)\nNa co wydalibyście 43,2 mld euro? Coś tam pewnie by (...)\nPolska nie wpuści jednak na swoje wody i do portu (...)\nTrzeba przyznać, że jak na skamieniałą żywicę, bursztyn zrobił naprawdę (...)


Sala Taneczna - Chrzciny i Komunie\nAdres: ul. Płatowcowa 8\n606 342 599\nDzień przyjęcia przez nasze dziecko sakramentu Komunii Świętej to dzień wyjątkowy. To bardzo ważne i niepowtarzalne przeżycie dla każdego małego człowieka. Cały rok przygotowuje się do tego by w pięknym stroju przyjąć Eucharystię. Uczcijmy to cudowne wydarzenie wraz z naszą córką czy synem by ponad wszelką wątpliwość wiedzieli, że dzielimy z nimi radość. Wspólny posiłek z bliskimi to tradycja, a jednocześnie pamiątka Pierwszej Komunii.\nPowierzając zorganizowanie przyjęcia komunijnego „Sali Tanecznej” będziemy mieć pewność, że stanie się niezapomniane. Tutaj salę otula ciepła aura i przyjemny chłód w gorące dni, a piękny ogród zaprasza dzieci do zabawy i relaksu. Komunie i chrzciny to uroczystości, w których, w odróżnieniu od wesela czy bankietu, najczęściej uczestniczy duża liczba dzieci. Problem ich bezpieczeństwa, kiedy odejdą od stołu jest dla nas bardzo istotny. Dysponujemy dla nich dużym ogrodem na terenie zamkniętym, gdzie mogą bezpiecznie spacerować, bawić się czy jeździć na rowerach.Możemy również skorzystać z fachowej opieki animatorów Rodzice w tym czasie mogą ze spokojem odpocząć przy stolikach lub ławkach rozstawionych w części ogrodowej lub też rozkoszować się specjalnie przygotowanymi potrawami w klimatyzowanym pomieszczeniu naszej Sali.\nGwarantujemy wysoką jakość obsługi gastronomicznej. Menu przyjęcia komunijnego jest każdorazowo dostosowywane do Państwa wymagań. Standartowo zawiera 3 dania gorące, szereg przekąsek zimnych, ciasta, lody, nielimitowaną serią napojów zimnych (koncern pepsi) i gorących (forma bufetu samoobsługowego).\nCena zestawu komunijnego – 120 zł.\nInaczej może wyglądać menu z okazji chrzcin. Składa się ono z uroczystego, wystawnego obiadu,deser w postaci szeregu ciast, opcjonalnie – wariacje lodowe ( 5 zł szt), tort – ( 48 zł /kg), soki owocowe, woda niegazowana z limonką i miętą .\nCena zestawu na chrzciny – 45 zł.\nOrganizowane u nas komunie i chrzciny mają najczęściej tradycyjny, polski charakter. Jednak każdorazowo uzgadniamy wszystkie szczegóły. Występuje możliwość urozmaicenia przyjęcia występami artystycznymi.\nW razie kontaktu z lokalem prosimy powołać się na serwis ChrzcinyiKomunie.pl, Dziękujemy!\nMasz już lokal? Znajdź fotografa i kamerzystę na swoje przyjęcie! Kliknij Fotograf Łódź lub Kamerzysta Łódź


Strona 7 - Kolorowanka - Malowanka - Dla dziewczynek\nNajnowsze kolorowanki z kategorii Dla dziewczynek (194)\nHolly Hobbie #39\nHolly głaszcze swego psa.\nHolly Hobbie #40\nHolly czesze swojego kota.\nHolly Hobbie #41\nHolly głaszcze swojego psa i kota.\nHolly Hobbie #42\nHolly dotyka biedronkę.\nHolly Hobbie #43\nHolly daje koniowi marchewkę.\nHolly Hobbie #44\nPrzyjaciółka Holly niesie w koszykach babeczki.\nHolly Hobbie #45\nChłopcy i świnka.\nHolly Hobbie #46\nChłopcy idą łowić ryby.\nHolly Hobbie #47\nDziewczyny pomagają przyjaciółce wejść na drzewo.\nHolly Hobbie #48\nHolly robi czapeczki urodzinowe.\nHolly Hobbie #49\nHolly upiekła z bratem tort urodzinowy dla mamy.\nHolly Hobbie #50\nHolly i przyjaciółki są w restauracji.\nHolly Hobbie #51\nHolly rozmawia ze swoją mamą.\nHolly Hobbie #52\nHolly częstuje przyjaciółkę babeczką.


"Obiecałem sobie nie podejmować żadnych decyzji przed nadejściem września" - wywiad z Arsenem Wengerem - KANONIERZY.COM - Arsenal Londyn, Kanonierzy, Piłka Nożna, Arsenal FC\n20.08.2018, 20:10, Michał Liszkowski 40 komentarzy\nPodczas wakacyjnego wypoczynku na Korsyce Arsene Wenger udzielił obszernego wywiadu lokalnej gazecie Corse Matin.\nZdecydowałem się nie decydować. Byłem zatruty przez tak długi czas, że obiecałem sobie nie podejmować żadnych decyzji przed nadejściem września.\nCzy chciałbyś zupełnie zmienić profesję i zostać przykładowo archeologiem, jako że lubisz historię, lub zacząć karierę polityczną?\nJeśli chodzi o archeologię, nie mam wystarczającej wiedzy odnośnie składu gleby. Polityka również odpada. Tym, co lubię w pracy menedżera jest fakt, że mamy teorie, jednak w każdą sobotę musimy udowodnić, że one działają, a ich efekt jest natychmiastowy. W polityce czas między teorią a dowodem w postaci jej urzeczywistnienia trwa o wiele dłużej.\nCzy czujesz, że poświęciłeś swe życie?\nTak, oczywiście. Bycie pasjonatem jest samolubne. Gdy nim jesteś, kradniesz czas tym, których kochasz i którym powinieneś go poświęcić dużo więcej.\nO plotkach łączących Thierry'ego Henry'ego z pracą w Bordeaux:\nTak, on chce to robić, jest inteligentny i posiada odpowiednie umiejętności. Kluczowym pytaniem, które zawsze musimy sobie zadać jest to, czy chcemy poświęcić swe życie profesji trenerskiej.\nO Mistrzostwach Świata:\nPrzez całe Mistrzostwa Świata byłem ekspertem dla BeIN i odbyłem pięć podróży z Paryża do Moskwy, tam i z powrotem. Przed rozpoczęciem zawodów obawialiśmy się, że jesteśmy w sytuacji osoby, która idzie do kina i słyszy z zewnątrz, że obejrzy zły film. Później każdy był miło zaskoczony jakością organizacji i przyjęciem, poziomem wyedukowania i kulturą moskwian.\nJeśli chodzi o same zawody, Mistrzostwa Świata okazały się być niestety Mistrzostwami Europy z jednym gościem w postaci Brazylii. Ani Afryka, ani Azja nie mają drużyny, która mogłaby powalczyć o zwycięstwo. Również pozostałe drużyny z Ameryki Południowej zdają się nie mieć tego czegoś, co pozwoliłoby im spełnić swoje ambicje.\nFrancja była jedynym zespołem, który stawał się lepszy z meczu na mecz. Niektóre drużyny dobrze zaczynają, jednak później słabną. Francja zaś wciąż robiła postępy. Myślę, że wygrali dzięki niezwykłemu duchowi zespołu, a także prezencji fizycznej. Od początku twierdziłem, że są faworytem, bo mają najlepszy balans między wyszkoleniem technicznym i siła fizyczną.\nO okresie wakacyjnym:\nJest nawet lepiej niż myślałem. Gdy jesteś tak zajęty, jak byłem ja, zawsze obawiasz się tej małej pustki. Jednak szybko zorganizowałem sobie nowy etap życia: uprawiam sporty, jadam z przyjaciółmi. Dużo rozmawiam, mogę godzinami rozmyślać nad przyszłością, każdego dnia czytam. Aktualnie jest to książka Philipha Rotha "Wyszłam za komunistę".\nO tym, z czego jest najbardziej dumny:\nDuma nigdy nie była moją mocną stroną. W każdym razie dumny mogę być z pracy zgodnej z wartościami, które są dla mnie istotne, szacunku dla ludzi, profesjonalizmu, uczciwości, poczucia odpowiedzialności. Nie jestem na tyle głupi, by myśleć, że nie popełniłem błędów i tu wchodzimy w pole rzeczy, których mogę żałować. Z drugiej strony nie mam wyrzutów sumienia, bo pozostałem wierny wartościom, które są istotne w sporcie, szczególnie tym na najwyższym poziomie.\nO sezonie Invincibles:\nTo odzwierciedla przede wszystkim konsekwencję w wysiłku i koncentracji oraz fakt, że całkowicie poświęciłem się tej drużynie. W idealnym świecie, według mnie, menedżer powinien mieć wpływ na rozwój zawodnika, styl gry, wyniki, strukturę klubu i jego wielkość. Ogólnie mówiąc, ten wpływ może być efektywny w zależności od tego, jak długo tu jesteś i jaką masz władzę w klubie.\nWewnątrz Emirates Stadium znajduje się Twoje popiersie z brązu, to nie jest bez znaczenia...\nWolałbym być żywym niż pomnikiem, jednak to bardzo miłe.\nCzy chciałbyś być pasowanym na rycerza?\nTo nie jest możliwe. Otrzymałem Order Imperium Brytyjskiego, który jest najwyższym możliwym odznaczeniem dla obcokrajowca.\nCzy spotkałeś królową?\nTak, kilka razy, bardzo dobrze mówi po francusku. Najbardziej pamiętne spotkanie odbyło się w Windsorze, gdzie francuski rząd, gdy prezydentem był Jacques Chirac, został zaproszony w celu odnowienia przyjaźni francusko-brytyjskiej. Czułem się, jakbym odbył podróż w czasie i było to bardzo poruszające.\nArsene Wenger autor: Michał Liszkowski źrodło:\nzly_kanonier komentarzy: 510722.08.2018, 14:35\nStary dobry Arsene. Z każdym kolejnym wywiadem jestem coraz bardziej ciekaw jaka będzie jego przyszłość.\nMaciekGoooner komentarzy: 28106 newsów: 521.08.2018, 22:42\n'Bycie pasjonatem jest samolubne. Gdy nim jesteś, kradniesz czas tym, których kochasz i którym powinieneś go poświęcić dużo więcej.'\nKurde, głębokie. Muszę sobie to gdzieś zapisać i regularnie przypominać.\npumeks komentarzy: 2077221.08.2018, 18:54\nMógłby napisać książkę o tym co się działo po 2005 roku......\nMarioht komentarzy: 606021.08.2018, 18:06\n@D14: Mam na odwrót. Odejście Wengera obudziło we mnie iskrę, zapał, entuzjazm, nadzieję, że może coś się zmieni.\nKoniec z marazmem.\nDwa razy większe emocje z udziałem Arsenalu.\nGunner012 (zawieszony) komentarzy: 6395 newsów: 221.08.2018, 15:32\nFarmazon. Nie dostał żadnych ofert i coś tam mruczy teraz ;)\nAxinus komentarzy: 1065 newsów: 121.08.2018, 12:04\nDalej czekam na książkę Panie Wenger :P\nRowerinho komentarzy: 143921.08.2018, 12:03\nCzłowiek - legenda:)\nSmazony komentarzy: 47121.08.2018, 10:34\n@D14: Mam bardzo podobne odczucia ;/\nSaanm komentarzy: 5321.08.2018, 10:32\n"Bycie pasjonatą (...)" - widzę, że artykuł bez błędu, to jak zmarnowany dzień.\nLoka komentarzy: 7221.08.2018, 10:05\nW końcu jakiś wywiad z la bosem :D\nArsenal2004 komentarzy: 206921.08.2018, 08:31\nA francja to nie wpół afrykański zespół panie Wenger.\nGorczi komentarzy: 43821.08.2018, 08:21\nWenger nie musi się spieszyć, może spokojnie czekać na jakąś ciekawą ofertę pracy, pewnie i tak będzie zapraszany przez ten czas jako ekspert telewizyjny. Co kierunku zapewne to nie będzie Anglia, raczej obstawiałbym powrót do Francji, albo przyjęcie jakiegoś nowego wyzwania. Życzę mu z całego serca, aby osiągnął sukcesy z nowym klubem i jeśli jakiś obejmie to chętnie będę śledził poczynania tego zespołu. Myślisz Arsenal - widzisz Wengera :).\nDubhead komentarzy: 216 newsów: 621.08.2018, 08:16\nCzesc z Was pisze o tym w taki sposob jakby chciało zmiany tych wartości. A przecież to one stanowią o klubie i to przez nie, wartości które uosabiał Wenger zakochałem się w tym klubie. Nie przez armatkę i nawet nie przez dinozaura. Zmienić można metody treningu skład i taktykę, przygotowanie i szefostwo. Ale dlaczego zmieniać tożsamość klubu?\nfilo94 komentarzy: 6434 newsów: 221.08.2018, 06:04\nWielki gość :D\nLeehu komentarzy: 1034521.08.2018, 00:48\n@D14: A mi się wydaje że po prostu masz dosyć poprzedniego sezonu który był jednym wielkim rozczarowaniem, odejście Wengera tylko na chwilę wlało w nas nadzieję że coś się zmieni, ale to nie działa tak jak mówi Wenger nie da się ot tak zmienić wizji zespołu który był kreowany przez 20 lat przez jednego człowieka. Trochę wody musi upłynąć w Tamizie, aby Arsenal zaczął wyznawać inne wartości niż wpajał do tego klubu Wenger o ile w ogóle Arsenal będzie chciał mieć jakieś inne wartości. :)\nD14 komentarzy: 387321.08.2018, 00:34\nOd 7 lat jak mam tu konto nie zdazylo sie zebym przeoczyl i nie przeczytal newsow na temat Arsenalu na k.com. Od zakonczenia sezonu przeoczylem ich mnostwo. Przyznam, ze cos we mnie peklo. Odejscie Wengera, Wilshere'a zabilo we mnie fanatyzm do Arsenalu. Pokochalem ten Klub glownie za wartosci jakimi kierowal sie Wenger. Ogromnie mi zal, ze nie prowadzi juz Arsenalu. Do końca zostaje przy zdaniu, ze glownym winowajca byl i jest zarzad, ktory liczy tylko na zyski.\nkuzguwu komentarzy: 363720.08.2018, 23:42\nWywiad w starym dobrym wengerowskim stylu.\nChatCrapGetBanged komentarzy: 492520.08.2018, 23:28\nNienawidzę Wengera z konferencji prasowych i uwielbiam Wengera z wywiadów.\n8grzechu8 komentarzy: 11220.08.2018, 23:01\nOczywiście byłaby to niezła szpilka wymierzona w Mourinho... :)\n8grzechu8 komentarzy: 11220.08.2018, 23:00\nNasz drogi Papcio... Jak ja lubię jego wywiady... Myślę, że czeka do września, az MU wywali The specjal 1 i potem będzie twierdził że zgodził się przejąć diabły, bo w składzie mają odpowiednią JAKOŚĆ i chce pomóc przywrócić im lata świetności... Hihi... Ale popłynąłem :D\nDawid04111 komentarzy: 12955 newsów: 1420.08.2018, 22:43\n@kappapakap napisał: "Ach... tęsknię za Wengerem i za ARSENALEM."\nchcialem napisac komentarz ale widze, ze wystarczy zacytowac.\nBrakSnu komentarzy: 4920.08.2018, 22:35\nArsene po odejściu lubił powtarzać, że w przeszłości odrzucał oferty Realu. Teraz jakoś do tego tematu nie wraca tylko...namyśla się.\nkappapakap komentarzy: 7120.08.2018, 22:26\nAch... tęsknię za Wengerem i za Arsenalem.\nljungberg77 (zawieszony) komentarzy: 202320.08.2018, 21:56\nzastanawiam się jaki klub byłby odpowiedni dla LeBossa...\ntak żeby go nie wyrzucili za szybko..\nciężka sprawa - najlepszy faktycznie byłby jakiś azjatycki\nkanapka komentarzy: 3018 newsów: 720.08.2018, 21:52\n"Wolałbym być żywym niż pomnikiem, jednak to bardzo miłe."\nCieżko nie docenić\nDiam51 (zawieszony) komentarzy: 3238 newsów: 18420.08.2018, 21:35\nCzeka na wrzesień, bo jak się Emery wyłoży jeszcze ze dwa razy, to wróci do Arsenalu. :D\npawelkmk11 komentarzy: 3820.08.2018, 21:33\nUwielbiam go za to wszystko co zrobił dla Arsenalu !\nmar12301 komentarzy: 2204420.08.2018, 21:15\nPowodzenia Wengiel. Mam nadzieje, że jeszcze zaistniejesz w świecie piłki nożnej.\nfabregas1987 komentarzy: 2247120.08.2018, 21:13\nTeraz jakoś z większą, niekrytą sympatią czyta się takie wywiady. Wenger to piekielnie inteligentny i oczytany człowiek, wielki pasjonat. Ciekawe co postanowi, ale myślę, że bez piłki wytrzyma może jeden sezon, a później będzie trenował np. reprezentację Japonii, a może jakiś gigant jeszcze go zatrudni, np. PSG?\nJacek1s komentarzy: 489220.08.2018, 20:57\nejmati komentarzy: 94820.08.2018, 20:55\nDzień dobry, dziś mamy 20 sierpnia 2018 roku, do podjęcia decyzji przez Wengera pozostało 12 dni.\nCzeczenia komentarzy: 1092520.08.2018, 20:50\nWenger to legenda, ale ta historia tak się skończyła, bo francuz sam nie pomagał sobie swoimi decyzjami.\nn0thing komentarzy: 5103 newsów: 36220.08.2018, 20:48\n@Armata500: Sam chyba przyznał jednym z wywiadów, że jest gotowy na nowe wyzwanie. Ale najwyraźniej nie znalazł żadnej ciekawej oferty od tego sezonu.\nArce komentarzy: 108820.08.2018, 20:36\nWydaje mi się, że ma lekki żal do Arsenalu, o to jak to się skończyło. odpowiada troche bez płciowo. tak to odbieram\nArmata500 (redaktor) komentarzy: 3811 newsów: 12020.08.2018, 20:35\nOj tam, tego nie wiemy. Może Arsene odrzucił jakieś propozycje, bo uznał, że to za szybko dla niego i chciał dłużej odpocząć, poświęcić czas rodzinie i przyjaciołom i ochłonąć, a nie znowu rzucać się w szaleńczy wir trenowania tuż odejściu z Arsenalu.\nMVTI komentarzy: 1907 newsów: 57320.08.2018, 20:32\nNigdy nie miałem wątpliwości co do tego, że Wenger jest niezwykle inteligentnym facetem. Żałuję, że nie udało mu się zdobyć ostatniego mistrzowskiego tytułu, by mógł zostać lepiej zapamiętany przez obecnych kibiców.\nNiech mu się wiedzie, to żywa legenda Arsenalu, życzę mu jak najlepiej.\nTheo10 komentarzy: 568320.08.2018, 20:29\nŚwietny wywiad i wspaniały człowiek.\nMarioht komentarzy: 606020.08.2018, 20:25\n"Bycie pasjonatą jest samolubne. Gdy nim jesteś, kradniesz czas tym, których kochasz i którym powinieneś go poświęcić dużo więcej."\nStary dobry Wenger, egzystencjalista.\nEch, żal, że tak to się wszystko potoczyło, że nie zdołał postawić kropki nad i, sięgnąć po ostatni tytuł.\nTamten sezon, gdy Lester zdobyło tytuł... :(\nn0thing komentarzy: 5103 newsów: 36220.08.2018, 20:21\nA ponoć było tyle klubów zainteresowanych Wengerem :D teraz wychodzi na to ze nikt poważnie nie brał go pod uwagę. Niestety mógł odejść po wygranej FA Cup i z pewnością nie narzekałby na brak zainteresowania\nPaczuszek komentarzy: 84320.08.2018, 20:18\nKurła dobry ten Wenger taki nie za ... dokończcie :D


Odchudzanie | Zdrowe Uszy\nNaukowcy coraz częściej potwierdzają pozytywny wpływ kawy na ludzki organizm. Również na odchudzanie. Tym bardziej dziwi fakt, iż większość lekarzy wciąż traktuje ten napój jako jedną ze zbędnych i szkodliwych wręcz używek. Kawa jest zdrowa, choć może zaszkodzić w nadmiernych ilościach (jak wszystko zresztą) i jej właściwości są ściśle uzależnione od jakości. Kawa a zdrowie Kolejne badania potwierdzają pozytywny wpływ kawy na zdrowie i zaprzeczają domniemanym złym wpływom. Wbrew temu, co zwykliśmy sądzić żadne badania NIE POTWIERDZIŁY tego, że kawa: zwiększa ryzyko zachorowania na nadciśnienie, zwiększa ryzyko zachorowania na choroby serca lub układu krwionośnego, zwiększa ryzyko odwodnienia (np. w trakcie treningów), może mieć jakikolwiek związek z chorobami przewlekłymi typu nowotwory…\nMarzeniem jest schudnięcie dużej ilości kilogramów w krótkim okresie czasu. Każdy kto walczy z nadwagą tego chce i szuka odpowiedniej diety, jednak już na wstępie zdajmy sobie sprawę: dieta cud nie istnieje w tydzień nie istnieje. Racjonalne myślenie o kilogramach Nawet jeśli chcemy schudnąć tylko 2kg, chcemy zrobić to w jak najkrótszym czasie. To pragnienie pogłębia się tym mocniej im więcej kilogramów mamy do stracenia. Oczywiście, pozbycie się 10kg w maksymalnie miesiąc byłoby wspaniałym dokonaniem, jednak mogłoby być także wyniszczające dla organizmu. Żeby schudnąć tak dużo trzeba czasu, wytrwałości i racjonalnego odżywiania. Najlepiej byłoby tracić jeden kilogram tygodniowo. Wtedy stopniowo będziemy czuli się lżejsi, lecz organizm nie będzie nadwyrężony ani…\nNie trzeba chodzić do dietetyka, aby schudnąć. Nie trzeba codziennie stawiać się na siłowni aby ćwiczyć przez godzinę. Można o swoją wagę z powodzeniem zadbać w domu. Co można robić w domu? Odchudzanie to nie tylko chodzenie na siłownie i trzymanie się podanej przez dietetyka diety. To także to, co sami dla swojego ciała i wagi potrafimy zrobić w domu. Gotowanie według ustalonej diety zawsze działa na plus, lecz trzeba wziąć pod uwagę, że napady głodu mogą zdarzyć się przy stosowaniu nawet najlepszej. Dlatego warto zaopatrzyć kuchnię w zdrowe przekąski. Owoce, warzywa, to można bezkarnie podjadać. Można także upiec ciastka z otrębów owsianych. Najczęściej nie zawierają one cukru, więc zamiast…\nWiele osób marzy o szczupłej sylwetce i każda z tych osób chciałaby posiadać idealne wymiary jak najszybciej. Do tego najczęściej potrzebne jest odchudzanie, jednak nie od dziś wiadomo, że odchudzanie odchudzaniu nierówne. O czym pamiętać? W gazetach, w telewizji, w Internecie znaleźć można różnorodne cudowne diety, które mają pomóc w zrzuceniu kilogramów w krótkim okresie czasu. Nim zaczniemy odchudzanie należy zapamiętać, że takie diety nie są wiele warte. Najlepszym sposobem na odchudzanie jest zmiana sposobu żywienia oraz cierpliwość. Dieta cud, która według założeń ma pomóc schudnąć 15kg w dwa tygodnie szybko doprowadzi do efektu jo-jo po jej zakończeniu. Dlatego, jeśli poważnie myślimy o pozbywaniu się zbędnego tłuszczyku warto uzbroić się…\nOstatnimi czasy bieganie i wszelkie inne formy joggingu i ruchu na świeżym powietrzu są niezwykle popularne. Sportowcy podkreślają zbawienne działanie ruchu na nasze ciało i samopoczucie, a my sami w głowie mamy tylko jedno – czy biegając schudnę? To pytanie wbrew pozorom wcale nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Efekty uzależnione są nie tylko od tego, czy biegamy, ale również a może przede wszystkim od tego – jak często biegamy, jak długo, jakim tempem i czy bieganie jest jedyną rzeczą, jaką robimy w kierunku odchudzania? Regularność Bieganie podobnie jak wszystkie inne formy aktywności fizycznej ma sens tylko wtedy, kiedy wykonujemy je regularnie. Systematyczność to jedyny sposób na uzyskanie oczekiwanych efektów przejawiających się…\nCo kryje się pod pojęciem „zdrowe odchudzanie”?\nZdrowe odchudzanie jest obecnie bardzo modnym tematem. Każdy chce zdrowo jeść, pić zdrowe rzeczy i dzięki temu utrzymać organizm w zdrowiu, i lekkości. Jednak czy na pewno każdy wie czym owo zdrowe odchudzanie jest? Co to jest? Zdrowym odchudzaniem nazywamy likwidację przyczyn nadmiernych kilogramów. Wiąże się z tym zmiana nawyków żywieniowych, zmiana pewnych przyzwyczajeń dotyczących codziennego stylu życia, uporządkowanie go i wyregulowanie, które sprzyja traceniu nadwagi przy jednoczesnym zachowaniu niezbędnej do działania energii. Niezbędne do niego jest także wprowadzenie ćwiczeń, które razem z dietą i racjonalnym odżywianiem spowodują, że odchudzanie nie zagrozi naszemu zdrowiu. Zasady zdrowego odchudzania Dieta, która pomogła przyjaciółce, dieta znanej gwiazdy, dieta polecona na portalu internetowym nie…\nCiężko jest znaleźć idealną dietę oraz idealne zasady, które pomogą zrzucić zbędne kilogramy gdy tylko przybędzie ich za dużo. Jednak można wypracować trzy zasady, które pozwolą na stopniową utratę kilogramów. Zasada pierwsza: jedz mniej a częściej Wbrew pozorom spożywanie w ciągu dnia od 4 do 5 posiłków wpływa na organizm pozytywnie, nie tylko gdy myślimy o wadze, ale także dla ogólnego zdrowia i regulacji przewodu pokarmowego. Mniejsze posiłki sprawiają, że gdy siadamy do kolejnego nie je się więcej niż to konieczne, do tego pozwalają uniknąć napadów głodu i podjadania słodyczy lub niezdrowych produktów pomiędzy posiłkami. Ponieważ przez ich częstotliwość muszą być mniejsze, na drugie śniadanie oraz podwieczorek mogą to być…\nO tym, że da się schudnąć – w świetle mojej historii… O tym, że da się schudnąć słyszymy wiele, z różnych źródeł, z różną intensywnością. Tak naprawdę zawsze wierzyłam w to, że z ogromną chęcią, zapałem i motywacją można zrzucić zbędne kilogramy i w końcu cieszyć się własną sylwetką. Mogłam wówczas podać mnóstwo przykładów ludzi, którzy podjęli skuteczną walkę z otyłością. To oni głównie stanowili dla mnie swego rodzaju determinant, pozwolili wierzyć, że można, jeśli się chce… Dziś sama jestem przykładem dla innych. Po wielu próbach i licznych zmaganiach udało mi się w końcu osiągnąć ten wymarzony cel. Schudłam 15 kilogramów w przeciągu półtora roku. Sukces zawdzięczam własnej woli walki,…\nHerbatę oraz jej różnorodne odmiany znane są wszystkim. Ciemnoczerwony napar o przyjemnym zapachu pijany jest przez smakoszy i nie tylko, a wśród przypisywanych mu właściwości mówi się często o wpływie na odchudzanie. Warto zastanowić się czy faktycznie utrata wagi jest powiązana z herbatą. Czarna herbata Bywa obecnie niedoceniania, a czasami degradowana przez inne herbaty na rynku, jednak ma tak samo dużo właściwości korzystnych dla zdrowia podobnie jak pozostałe odmiany. Często niesłusznie mówi się o niej, że podwyższa cholesterol, lecz jest przeciwnie, potrafi go obniżyć. Przybyła podobnie jak inne herbaty z Chin i jest odmianą zielonej herbaty, która w wyniku fermentacji zmienia swój kolor z zielonego na brązowy. Ma przyjemny smak,…


Z danych Polskiego Stowarzyszenia Paliw Alternatywnych wynika, że samochody zasilane paliwami CNG i LNG stanowią ok. 1,3 proc. całej floty pojazdów na świecie. Z kolei wg raportu PZPM o branży motoryzacyjnej 2018/2019, udział samochodów elektrycznych na polskim rynku, pomimo szybkiego przyrostu, wynosi zaledwie ok. 0,2 proc. Co więcej, wg ekspertów Polskiego Instytutu Ekonomicznego, upowszechnienie w naszym kraju e-pojazdów nastąpi nie wcześniej niż w 2040 r. Jakie są perspektywy rozwoju sektora pojazdów wykorzystujących paliwa alternatywne w kraju? Odpowiada w poniższym komentarzu Marcin Puchalski, kierownik regionalny ds. sprzedaży hurtowej i flotowej, Anwim S.A., właściciela sieci stacji paliw MOYA.\n- O ile technologia wykorzystania CNG (sprężonego gazu ziemnego) do napędzania samochodów ciężarowych znana jest od pewnego czasu, to kwestia wykorzystania LNG (skroplonego gazu ziemnego) jest tematem stosunkowo nowym. Dziś, szczególnie w Polsce, ze względu na wysokie ceny nie ma wielu chętnych na zakup samochodów wykorzystujących paliwo LNG. Pojazdy w tej technologii są średnio dwa razy droższe od konwencjonalnych. Osobną kwestią jest niewielka dostępność stacji tankowania LNG, brak rynku wtórnego i wysokie koszty serwisu pojazdów zasilanych tym rodzajem paliwa. Niemniej obserwujemy coraz większe zainteresowanie wykorzystaniem paliw alternatywnych w pojazdach ciężarowych. Co warte zaznaczenia, władze krajów europejskich zachęcają firmy logistyczne i transportowe do wykorzystywania paliw alternatywnych. Na przykład 1 stycznia 2019 r. w Niemczech weszła w życie ustawa, która do końca 2020 r. zwalnia całkowicie z opłat drogowych pojazdy wyposażone w instalacje CNG, LNG i pojazdy z napędem hybrydowym np. ON i LNG z zastrzeżeniem większego niż 50% udziału gazu ziemnego w mieszance paliwowej.\n(źr. Anwim S.A.)