Niania Louis Tomlinson\nNie dane było mi wtedy umrzeć. Jeszcze nie nadszedł mój czas. Wtedy w szpitalu, gdy było ze mną gorzej, a Louis poszedł po lekarkę, tak jakby zasnęłam. Śniła mi się mama. Widziałam ją pierwszy raz od takiego długiego czasu, a i tak nie była prawdziwa. Powiedziała mi, że to nie jest mój czas, bym odchodziła. Dodała, że klątwa została złamana, gdy mały się urodził, że musiałam urodzić syna, by to wszystko się skończyło. Potem zniknęła, a ja dalej w swojej nieświadomości, zastanawiałam się, czy jeszcze żyję, czy może nie, to był głupi sen. Lecz potem poczułam, jak coś ciągnie mnie i odzyskałam świadomość. Znów słyszałam pikanie i głos Grace, który ponownie mnie nawoływał. Otworzyłam oczy i stwierdziłam, że nadal żyję. Jakiś lekarz stojący obok niej powiedział, że gorączka spada i tętno oraz puls jest w nomie.\n– Kochanie, podaj mi mydło – głos Lou wybił mnie z myślenia o przeszłości.\nPodałam mu białe kwadratowe mydło, a on zaczął namydlać małe ciałko Freddie' go. Tak daliśmy mu na imię. Jest śliczne, jak on, po prostu idealnie dla niego. Dziś była kolej Louisa na kąpanie syna. Wydawało mi się, że faceci nie są pierwsi do zajmowaniem się niemowlakiem, ale Louis to nie ten typ. Pomagał mi, w czym tylko chciałam i nawet miałam czas na odpoczynek, kiedy to Lou siedział z małym i Sam. Czy powiedziałam Louisowi o liście? Tak, stwierdziłam, że powinien wiedzieć. Przyjął to całkiem dobrze, ale był w szoku. Nie mógł uwierzyć, że coś takiego mogło się w ogóle wydarzyć. List, który napisałam tamtego dnia, spaliłam zaraz po powrocie do domu. Gdy nasz synek był wykąpany, Louis stwierdził, że pójdzie go uśpić. Ja od razu skierowałam się do pokoju Sammy. Od kilku dni mała jest dziwna. Nie wiem, czym to jet spowodowane, ale liczę, że się dowiem.\n– Sammy, kochanie, czemu jeszcze nie śpisz?\n– Nie mam ochoty – burknęła i odwróciła się do mnie plecami na łóżku.\n– Okej, powiedz mi, co jest nie tak?\nUsiadłam na łóżku, czekając, aż zacznie mówić.\n– Nic, nie chce mi się spać.\n– Nie kłam, wiem, że nie mówisz prawdy, bo nie patrzysz mi w oczy. - To była prawda. Zawsze, gdy do mnie mówiła, patrzyła mi w oczy. Nieważne, czy mówiła zwykłe ' kocham cię mamusiu', czy skarżyła na Lou. Zawsze patrzyła mi w oczy.\n– Chodzio to dziecko! - krzyknęła, siadając.\n– O Freddie' go?\n– Tak! Cały czas się im zajmujecie, a mnie całkiem macie gdzieś! - zaczęła płakać. Zrobiło mi się strasznie przykro, że mój mały skarb tak to wszystko odbiera. Westchnęłam, i podeszłam do łóżka z drugiej strony i usiadłam, biorąc małą na kolana. Od razu się we mnie wtuliła, pociągając nosem. - Nie kochasz mnie już?\n– Co ty mówisz szkrabie? Kocham cię! Jesteś moim małym aniołkiem, wiesz?\n– Ale już nie czytasz mi bajek, ani nie przytulasz – pożaliła się, a mnie łamało się serce.\n– Kochanie, musisz zrozumieć, że twój braciszek potrzebuje dużo naszej uwagi i czasu. Jest jeszcze malutki i nie potrafi się sobą zająć –wytłumaczyłam jej. - Musimy się nim opiekować. A ty jeszcze się z nim nie przywitałaś. - Spojrzałam na nią kątem oka, wiedząc, że to zadziała.\n– No dobrze... Ale chcę, żebyś przeczytała mi dziś bajkę! - zeskoczyła z łóżka i stanęła na równe nogi, patrząc na mnie wymownie.\n– Nie ma sprawy! - obiecałam, na co ta od razu wybiegła z pokoju.\n– Boże, ale jestem podekscytowana! Normalnie chyba tu padnę!\nSłysząc te słowa wypływające z ust Ivette, sama miałam ciary na plecach. Coraz bardziej odczuwałam stres, ekscytację i tęsknotę za Lou. Nie widziałam go od wczorajszego ranka, kiedy to Harry zabrał mojego narzeczonego gdzieś, nie mówiąc mi nic. Potem dostałam tylko sms od Louisa, że zobaczymy się dziś i nie będzie skacowany. Liczyłam na to, że zabardzo się nie upiją, w końcu Louis musi być świadomy podczas mówienia przysięgi.\n– Wiem, wyobraź sobie, co ja przeżywam – odezwałam się słabo. Dziewczyna popatrzyła na mnie w odbiciu lustra i tylko pokiwała głową, nie odzywając się.\n– Dobrze, że ja nie mam jeszcze w planach ślubu.\n– Niewiadomo, kiedy Harry wyskoczy z pierścionkiem zaręczynowym i poprosi cię o rękę – powiedziałam sugestywnym tonem.\n– Wiem, ale liczę, że nie jest mu jakoś spieszno – jęknęła i poprawiła i tak już idealnie ułożonego koka na mojej głowie.\n– Kochanie, jesteś już gotowa? Musimy już wyjeżdżać – usłyszałam zza drzwi wołanie mojego taty. Odpowiedziałam, że tak i dziesięć minut potem siedziałam już w białym samochodzie, specjalnie wynajętym na ten dzień.\n– Mamusiu, powiesz mi, kiedy mam wyjść, żeby sypać kwiatki? - usłyszałam pytanie Sammy siedzącej obok mnie.\n– Oczywiście. Musisz czekać na mój znak, dobrze? - odpowiedziałam, poprawiając jej śliczną różową sukieneczkę, w której wyglądała niczym księżniczka.\nPo kilku minutach drogi, samochód zatrzymał się przed kościołem. Gdy drzwi po mojej stronie się otworzyły, mała wysiadła, a ja wzięłam głęboki wdech i podążyłam za nią. Zauważyłam kilku gości stojących przed wejściem, ale zaraz udali się do środka, jak tylko mnie zobaczyli. Dzięki tacie, który prowadził mnie do samego ołtarza, pociągnących się w nieskończoność krokach, stałam już przy Lou. Wyglądał naprawdę dobrze. Czarny garnitur, który miał na sobie, leżał na nim idealnie. Włosy postawione do góry, sprawiały, że wydawał się starszy, niż w rzeczywistości był. Wglądał idealnie. I zaraz miał być moim mężem.\n– Ogłaszam was mężem i żoną! Możesz pocałować pannę młodą.\nNie trzeba było więcej razy powtarzać. Louis przyciągnął mnie do siebie i złączył nasze wargi w lekkim długim pocałunku. Trwałby on pewnie dłużej, gdyby nie to, że musieliśmy złapać oddech. Rozległy się brawa, zaraz po słowach księdza. Gdy Louis się odsunął, patrzył chwilę w moje oczy, jakby chciał się upewnić, że naprawdę tu z nim jestem. A ja nie mogłam uwierzyć, że to naprawdę się stało i jestem jego żoną. Rany, ledwo powstrzymałam łzy w moich oczach... Po wyjściu z kościoła zostaliśmy obsypani płatkami róż, przyjęliśmy kwiaty i gratulacje. W końcu pół godziny później, już oboje, siedzieliśmy w tym samym białym samochodzie, trzymając się za dłonie.\n– Wiesz, gdy tak na ciebie czekałem przed ołtarzem, przez głowę przeszła mi myśl, że nie przyjdziesz. - Gdy to usłyszałam, posłałam mu spojrzenie, które mówiło, że jest idiotą.\n– No wiesz? - popatrzyłam na niego zdziwiona.\n– Wybacz, ale to tak jakoś... Ta sytuacja z...\n– Wiem, ale to przeszłość. Ja nią nie jestem. Nigdy cię nie zostawię Lou.\nCmoknął mnie w policzek, raz i kolejny, a potem już przyciągnął mnie do siebie wolną ręką i ponownie złączył nasze usta.\n– Mówiłem ci dziś, że wyglądasz obłędnie w tej sukni?\n– Jakoś ze dwa razy – odpowiedziałam, uśmiechając się pod nosem.\n– Powiem ci to dziś jeszcze ze sto razy. Na weselu, po północy i w nocy, gdy już będziemy całkiem sami. - Nie wiedziałam kiedy wyszeptał mi to do ucha. Przeniosłam swój wzrok z naszych splecionych dłoni, na jego twarz.\n– Skąd wiesz, że będziemy sami? Jest Samantha i Freddie...\n– O nie nie nie. Ta noc jest nasza. Zajmie się nimi moja mama, poradzi sobie.\n– Kocham cię! - przytuliłam się do niego i tak dojechaliśmy pod salę weselną.\n– Harry się jej dzisiaj oświadczy.\n– Znaczy, nie dziś, jutro, ale tej nocy.\n– Louis, zaczynasz bredzić już od tej wódki – westchnęłam, gdy jego dłonie okręciły mnie już kolejny raz podczas tego tańca. Minęło już kilka godzin, było fantastycznie.\n– Nieprawda. Mówię serio. Jestem całkiem trzeźwy. Powiedział mi dziś o tym rano.\n– Okej, załóżmy, że ci uwierzę. Ivette się nie zgodzi.\n– Cóż, nie będzie miała wyjścia, przy tylu gościach weselnych. - Przechylił mnie i cmoknął mnie krótko w usta.\n– Ucieknijmy stąd, moja pani Tomlinson – usłyszałam propozycję Lou, jak tylko piosenka dobiegła końca.\n– Louis, nawet nie było tortu – wysunęłam argument, by zostać tu jeszcze chwilę. - Jesteś taki niecierpliwy – dodałam, wiedząc już, co kryło się pod jego słowami.\n– Wiem, ale teraz jest taka moda, że para młoda wychodzi z wesela przed północą.\n– Niewiem, gdzie o czymś takim słyszałeś – parsknęłam, ciągnąc go za sobą do stołu. Miałam dla niego ważną wiadomość, ale za nic nie wiedziałam, jak się zabrać za to, by mu powiedzieć.\n– Oj tam. Po prostu wyjdźmy – jęknął, siadając na białym krześle i kładąc rękę na moim udzie.\nZgodziłam się od tak. Posiedzieliśmy jeszcze jakiś czas śmiejąc się i jedząc. Po wybiciu północy, Louis grzecznie przeprosił wszystkich i powiedział, że uciekamy. Rozległy się donośne gwizdy i śmiechy, oczywiście jednoznaczne, ale nie przejęłam się tym jakoś. Pożegnałam Sammy całusem wczoło i moje drugie maleństwo. Freddie rósł, jak na drożdżach!\n– Louis, chciałabym ci coś powiedzieć... - zaczęłam.\nWeszliśmy akurat do kuchni, bo mojemu mężowi zachciało się pić. Oczywiście uprzednio przeniósł mnie przez próg i nawet się nie zachwiał, więc chyba nie wypił dużo.\n– Co takiego żonko? - Objął mnie w talii, patrząc w oczy.\n– Tak. Trzeci tydzień.\n– Wow! Cieszę się! Wspaniały prezent mi zrobiłaś kochanie, wiesz?\nNie wiedziałam kiedy, ale znów byłam na jego rękach. Niósł mnie do naszej sypialni, co chwila obdarowując moją szyję i wargi urywanymi całusami.\n– Naprawdę się cieszysz? - zapytałam.\n– Tak! Mówiłem ci już, że jesteś najlepsza?\nUsłyszałam kopnięcie drzwi, które zamknęły się za nami z donośnym trzaskiem.\n– Zdarzyło ci się... - Postawił mnie na podłodze i zaczął rozwiązywać mój gorset od sukni.\n– Jesteś najwspanialsza.\nNo i tak oto mamy koniec Niani.\nOdniosłam wrażenie, wchodząc dziś na bloggera, że znudziło wam się to ff. Nikt nie komentuje, jest mało wyświetleń... Nie zmienię już nic w tej historii, bo tak ją napisałam, od początku do tego epilogu. Byłoby mi miło, gdybyście napisali, jak podobała się wam ta historia, czy może w którymś momencie przestała...\nPS. Oprócz " Sprzedanej " chyba nic więcej nie będę dodawać tutaj, na bloggerze. Piszę na wattpadzie, gdyby ktoś chciał, to szukajcie Eva Tommo 19 są tam moje wszystkie historie:)\nAutor: EvaTommo19 o 17:55 Brak komentarzy:\nZostał tylko epilog, kochani xx\nPo wyjściu z gabinetu nie byłam wcale spokojniejsza. Owszem, Grace zapewniała mnie sto razy, że nie dopuszczą do niczyjej śmierci, ale ja wiedziałam, że coś pójdzie nie tak. Po prostu to czułam. Może też dlatego, że w głowie miałam każde słowo listu mamy... Jeśli faktyczne dojdzie do jakiegoś krytycznego momentu, będą musieli ratować moje maleństwo, bez względu na wszystko. Do porodu zostały tyko mniej więcej trzy tygodnie. Wszystko jest już gotowe – pokoik dla małego, całe wyposażenie. Wszystko jest gotowe na pojawienie się nowego potomka. A ja? Ja też jestem gotowa. Jestem gotowa na to, co nadejdzie, niezależnie od tego, jak się skończy, Tak, zakładam, że mój czas się już kończy.\n- Jennifer, jak myślisz, te śpioszki będą pasowały dla mojego chrześniaka? - usłyszałam pytanie Ivette.\n- Wybrałam się dziś z nią na małe zakupy, by jakoś odpocząć od tego wszystkiego. Aktualnie dziewczyna pokazywała mi jakieś granatowe ubranko z wizerunkiem słodkiego białego króliczka.\n- Są urocze – stwierdziłam i patrzyłam, jak uradowana wkłada je do koszyka, w którym było już kilka ubranek i nawet znalazły się tam jakieś buciki\n- Ah... Nie mogę się doczekać, aż będzie już z nami! - pisnęła uradowana. Spojrzałam na nią z ukosa. - No co? Mam zamiar rozpieszczać twojego syna!\n- Już się tak nie zapędzaj. Nie będzie żadnego rozpieszczania. Ma wyrosnąć na porządnego mężczyznę, na takiego, jak jego ojciec – powiedziałam, skutecznie gasząc jej entuzjazm.\nNo raczej nie chciałabym, by wyrósł z niego zaparzony w siebie dupek, nie wiedzący, co chce od życia. Wiem, że Louis dobrze go wychowa. Nie mówiłam jej o liście. Od razu powiedziałaby Harry' emu, a ten Louisowi. Nie chciałabym tego. Chociaż, może powinien wiedzieć? Nie, byłoby mi trudniej. Byłoby mi trudniej znosić to wszystko, jego zatroskana twarz ciążyłaby mi do samego końca. Wiem, że brzmi to, jakbym myślała tylko o sobie, ale tak nie jest. Myślę o nim i dlatego tak postąpiłam. Wyjaśnię mu wszystko w liście, bo być może nawet nie zobaczę swojego synka. Tak, list będzie dobrym rozwiązaniem.\n- Możemy już wracać? Jestem strasznie zmęczona – wyjaśniłam i usiadłam na jednej z ławek, obok której przechodziłyśmy.\n- Jasne! Nie ma sprawy.\nDziewczyna od razu się zgodziła i pół godziny potem byłam już w domu. Louis był jeszcze w pracy, a Sammy miała jeszcze godzinę w przedszkolu. Była tylko gosposia, która myła podłogę w korytarzu.\n- Aj, przepraszam, że ci nabrudzę. - Od razu zdjęłam pospiesznie buty i przeszłam na bosaka przez mokrą powierzchnię.\n- A tam! Nie musiałaś ich zdejmować.\n- No dobrze. Pójdę do siebie, trochę źle się czuję – powiedziałam i zabrałam ze sobą siatki, które zostawiłam przy drzwiach.\n- Przygotować ci coś do jedzenia, może? - zapytała jeszcze.\n- Nie, nie, dziękuję.\nGdy zniknęłam w pokoju, torby wrzuciłam do szafy, a sama podeszłam do łóżka, przy którym stała szafeczka z książkami. Wyciągnęłam kartkę papieru i długopis. Usiadłam wygodnie na łóżku, podpierając plecy o oparcie. Pod kartkę podłożyłam grubą książkę z twardą okładką i przez chwilę zastanawiałam się, jak zacząć.\nPół godziny później był gotowy. Wylałam chyba z morze łez, pisząc każde słowo, bo wiem, że go zaboli. Zaboli go to, co napisałam. Wstałam i włożyłam ją w białą kopertę, rozglądając się po dużym pomieszczeniu, by gdzieś go schować. Gdzieś, gdzie Louis go znajdzie. Nie mam zamiaru go ukrywać, ale też nie chcę mu go od razu dać. W końcu znalazłam takie miejsce i ze spokojem ponownie znalazłam się na łóżku. Przymknęłam oczy i nie wiem, kiedy zasnęłam.\n- Kochanie – usłyszałam z oddali głos Louisa, który po chwili słyszałam już bardzo wyraźnie. Obudziłam się i otworzyłam oczy, widząc nad sobą twarz Louisa.\n- Cześć kochanie – odpowiedziałam, podnosząc się i siadając obok niego.\n- Dobrze, całkiem dobrze.\n- Miałabyś ochotę, by gdzieś wyjść?\n- Na spacer. We trójkę – wyjaśnił, a ja od razu się zgodziłam, bo i tak nie miałam żadnych planów na wieczór. W sumie to planowałam przespać każdą godzinę, ale ta opcja jest równie dobra.\n- To idę ubrać małą i zaraz wychodzimy – oznajmił i pocałował mnie w czoło, po czym wyszedł z sypialni.\nZostałam sama. Wstałam i zajrzałam do szafy, by założyć jakiś grubszy sweter. Na zewnątrz nadal szalała zima, a ja nie chciałam się przeziębić. Wyszłam z pokoju na korytarz, gdzie zobaczyła mnie Samantha i od razu do mnie podbiegła, przytulając się. Przywitała się i wróciła do ojca, który wołał ją, by założyć jej kurtkę.\n- Nie! Mama – usłyszałam jej protest i zaraz w moje dłonie trafiła jej różowa puchowa kurteczka.\nPo chwili była ubrana, a my z Louisem zaraz o niej. Wyszliśmy na dwór, Louis zamknął drzwi, a Sammy wybiegła przed siebie nabierając trochę śniegu w swoje małe rączki w pierwszej napotkanej zaspie.\n- Ale szaleje – powiedział z podziwem Louis, patrząc, jak jego córka biega po całym ogrodzie.\n- Ciekawe, po kim to odziedziczyła – udałam zastanowienie.\n- No oczywiście, że po mnie kochanie – zaśmiał się, obejmując mnie w talii. Naciągnęłam na twarz bardziej szalik, bo zaczął lekko wiać wiatr.\n- No tak – uśmiechnęłam się, choć nie mógł tego zobaczyć przez mój szalik.\nNagle poczułam lekki ból brzucha, ale zignorowałam go, bo nie był silny. Szliśmy tak sobie jakiś czas wzdłuż chodnika, aż w końcu ból nasilał się tak bardzo, że nie dałam rady dalej wykonywać kroków. Stanęłam i zajęczałam przeciągle, prawie upadając do tyłu. Prawie, bo w porę złapał mnie Louis, pytając, co się dzieje. Powiedziałam mu ledwo, że mały chyba chce już do nas przyjść. Nic nie powiedział, tylko wziął mnie na ręce i krzyknął do Sammy, że ma biec do domu. Niósł mnie, ale wiem, że gdyby mógł biec, właśnie by to robił. Kilka chwil potem byliśmy już pod domem, a brunet wsadzał mnie właśnie na tylne siedzenie samochodu, krzycząc do Mirelli, która wyszła z domu, by zajęła się Sam. Ja natomiast starałam się jakoś oddychać. Skurcze były trochę rzadsze, ale gdy już się pojawiały, dawały o sobie nieźle znać. Louis całą drogę mówił, że już niedaleko, że zaraz będziemy i żebym oddychała, ale to nie było takie łatwe. Ciekawe, jak on by się zachowywał na moim miejscu.\nGdy to usłyszałam, poczułam, że jestem już w dobrych rękach. Louis wysiadł z auta i zawołał jakiegoś pielęgniarza z wózkiem. Od razu mnie na niego posadzili. Powiedziałam, że chcę moją panią doktor, że ona wie co robić. Oczy zaczęły mi się niebezpiecznie zamykać. Ból brzucha mijał, a ja czułam, że odpływam. Jeszcze słyszałam, jak Louis wołał, bym nie zamykała oczu, ale to nie było dla mnie wykonalne. Zamknęłam je.\n- Jennifer, budzimy się.\nGdzieś z oddali dochodził do mnie czyjś przytłumiony głos. Nie mogłam go w żaden sposób poznać. Potem doszedł jakiś pikający dźwięk koło mojej głowy i coś, co coś pompowało. Poruszyłam głową na boki, chcąc się ocknąć, ale było ciężko. Czułam się taka słaba, zmarnowana, wykończona i bez życia. Ciężko mi się oddychało, musiałam przez usta. Poczułam uścisk na lewym przedramieniu, a potem na nadgarstku. Udało mi się na sekundę otworzyć oczy, ale zaraz ponownie je przymknęłam, bo poraziło mnie światło.\n- Jennifer, no dalej, wiem, że możesz.\nTo były takie podnoszące słowa... Powoli udało mi się otworzyć oczy. Pamiętam, że jestem w szpitalu, ale po co?\n- Co się stało? - zapytałam ledwo, rozglądając się nieprzytomnie po suficie i ścianach. Zatrzymałam wzrok na pani doktor.\n- Louis przywiózł cię tu, bo miałaś bóle przedporodowe.\nSpojrzałam w dół, na swój brzuch, który jeszcze jakiś czas temu był duży, a teraz już płaski, okryty jedynie zieloną kołdrą.\n- Co z moim synkiem? - zapytałam, czując, jak kręci mi się w głowie. Nie straciłam go, prawda?\n- Z chłopcem wszystko w porządku. Jest zdrowiutki. Martwię się jednak o ciebie.\n- Jej zmartwiony głos odbijał się echem po mojej głowie i docierał do mnie z lekkim opóźnieniem. No tak, nafaszerowali mnie lekami i teraz ledwo co kontaktuję.\nMasz bardzo wysokie ciśnienie, niczym nie możemy go zbić. Występują u ciebie wybuchy gorąca. Masz tak od niecałych dwóch dni. Tak, spałaś dwa dni. Musieliśmy zrobić cesarskie cięcie, inaczej tobie i dziecku groziłaby śmierć. Dobrze, że twój narzeczony przyjechał tutaj tak szybko, jeszcze dwadzieścia minut i byłby koniec.\n- Dziękuję za wszystko. Dziękuję, że go uratowałaś... - powiedziałam cicho, na co ona tylko pokręciła głową.\n- Ciebie też uratuję. Ne pozwolę, żebyś odeszła. - Głos jej się łamał.\n- Nie, tak widocznie miało być. Nie wrzucaj sobie, jeśli umrę. Wiesz doskonale o wszystkim, więc, nic nie możesz zrobić. Jedynie możesz przedłużyć moją mękę.\n- Przestań tak mówić! Za godzinę będzie tu jeden z najlepszych lekarzy w Londynie, on będzie wiedział, co robić.\nNic nie odpowiedziałam, zastanawiałam się teraz, czy Louis tu jest.\n- Louis tu jest?\n- Tak. Przyszedł kilka minut temu, zajrzał do małego, powinien być tu zaraz – usłyszałam w odpowiedzi.\nJak na zawołanie, kilka minut ciszy potem, do sali wszedł Louis. Miał na sobie szare dresy i pomarańczową koszulkę. Włosy potargane i włosy zmęczone oczy, zapewne nie spał w nocy.\n- Jennifer, obudziłaś się! - podszedł szybko do mnie, łapiąc za dłoń.\nDostrzegłam kątem oka, jak moja pani doktor wycofuje się i wychodzi z sali. Posłałam mu lekki uśmiech, widząc, jak z jego twarzy schodzi stres.\n- Żyję – jęknęłam cicho, gdy coś mnie zakuło.\n- Wystraszyłaś nas kochanie - powiedział, całując kostki moich palców.\nTo było jedyne słowo, na jakie było mnie teraz stać. Nie miałam na nic siły, ochoty. Chciałam powiedzieć Lou, że to koniec, ale nie mogłam. Nie chciało mi to przejść przez gardło.\n- Jak mały?\n- Jest śliczny. Ma twoje oczy i nosek, taki lekko zadarty – zaśmiał się cicho. - Włoski ma ciemne, na razie to trzy na krzyż, ale zawsze coś. Zresztą sama zobaczysz, pielęgniarka przyniesie go za jakieś pół godziny.\n- Dobrze. - Miałam nadzieję, że dam radę, i jeszcze ujrzę mojego małego skarba.\nFaktycznie, jedna z pielęgniarek weszła do mojej sali jakiś czas potem, gdy poprzednia zmieniła mi kroplówkę. Niosła małe niebieskie zawiniątko. Podeszła do mnie i pomogła mi przejąć syna. Było mi trochę lepiej, dzięki kroplówce regenerującej odzyskałam trochę sił i mogłam trzymać małego samodzielnie. Patrzyłam na niego zauroczona tym małym cudem. Był śliczny i słodki. Mój malutki aniołek. Oczka i nos faktycznie miał po mnie, po Lou odziedziczył pyzate policzki i słodki uśmiech. Tak, to nasz syn. Pochyliłam się lekko do przodu, składając na jego czółku leciutkiego całusa.\n- Będę cię chronić z nieba – wyszeptałam tak cicho, że ledwo to usłyszałam. To była moja obietnica wobec niego i zamierzam jej dotrzymać.\nNie mogłam go nakarmić, bo nadal utrzymywała się gorączka, więc zajęła się tym ta sama pielęgniarka, która go tu przyniosła. Powiedziała, że jest nakarmiony i przewinięty. Zobaczyłam, że ziewa, słodko marszczącczółko.\n- Chyba jest senny – powiedział Louis, a co pielęgniarka skinęła głową i podeszła, by go znowu zabrać. Przytuliłam go do siebie tak, by nie zrobić mu krzywdy i ze łzami w oczach oddałam go tej kobiecie. Chciała co powiedzieć, ale powstrzymała się i wyszła z nim, żegnając się.\n- Czemu płaczesz? - zapytał brunet, poprawiając się na moim łóżku. Siedział na nim cały czas i obserwował mnie.\n- To ze wzruszenia – odpowiedziałam, kładąc głowę na poduszce i wzdychając.\nOtarłam łzy i przymknęłam oczy. Tak, jak jeszcze przed kilkoma minutami czułam się dobrze, tak teraz zrobiło mi się strasznie gorąco, na przemian z zimnymi dreszczami przechodzącymi przez moje ciało i kręciło mi się w głowie, pomimo tego, że leżałam prawie płasko. Zrobiło mi się nagle tak niedobrze, że poczułam, jakbym miała zaraz zwymiotować. W jednej chwili wszystko się zmieniło.\n- Louis, zawołaj Grace, źle się czuję – powiedziałam słabo. Nie wiem, czy coś powiedział, ale poczułam, że puszcza moje dłonie i wychodzi z sali.\nAutor: EvaTommo19 o 16:27 Brak komentarzy:\nMinęło już miesiąc od oświadczyn Lou. Teraz brunet wpadł w wir przygotowywania pokoju dla syna. Ma plan, materiały, pomalowane ściany i kilka mebli. Zabronił mi wchodzić do niego, bo, jak to stwierdził, mam zobaczyć efekt, jak już będzie gotowy, nie wcześniej. Nie miałam wyjścia. Z Louisem w pewnych sprawach lepiej nie wchodzić w dyskusję – zwyczajnie nic to nie da. Ostatecznie pokój wyglądał, jak ósmy cud świata.\nJednego z tych długich zimowych wieczorów, kiedy to Louis wracał zmęczony do domu i padał na łóżko, ja musiałam zająć się sobą. Cóż, siedzenie do późna i tak samo późno wstawać miałam od jakiegoś czasu w ' pakiecie ' . Siedziałam na łóżku, okryta pod samą szyję i kończyłam czytać książkę ' Zanim się pojawiłeś ' . Nie wiem, w którym momencie zaczęłam ryczeć, ale tak zostało do ostatniej linijki. I pomyśleć, że wolał umrzeć, niż spróbować żyć... Nie, dość już o tym, bo wpadnę w jakąś depresję, o co nie tak trudno. Gdy chciałam odłożyć książkę na półkę, wyleciała z niej biała koperta. Ta sama, którą dał mi Marco tamtego dnia. Spojrzałam na nią niepewnie, potem na Lou. Zdecydowałam się ją otworzyć. W końcu, co mogła napisać moja matka? Otworzyłam kopertę i wyciągnęłam z niej białą kartkę. Gdy ją rozłożyłam, zauważyłam, że została zapisana całkowicie.\nNależą ci się pewne wyjaśnienia. Razem z ojcem ukrywaliśmy to przed tobą cały czas, ale doszłam do wniosku, że nadszedł już czas, byś się tego dowiedziała, zwłaszcza, że sama zaraz zostaniesz mamą...\nNie wiem, od czego zacząć... To wszystko zaczęło się od twojej pra pra prababki. Wiesz, że w naszej rodzinie zawsze rodziły się dziewczynki, sporadycznie chłopcy. Oh, nawet nie wiesz, jak ciężko mi o tym pisać! Chciałabym być teraz na twoim miejscu, móc zabrać to wszystko i pozwolić ci normalnie żyć przy boku tego mężczyzny i jego córki, no i waszego potomka...\nCo? Skąd ona wiedziała o Lou? I Sam i mojej ciąży?\nWstałam z łóżka najciszej i jak najwolniej, po czym wyszłam z pokoju, kierując się do kuch. Było ciemno, ale zdążyłam nauczyć się każdego kąta. Zapaliłam światło w kuchni i podeszłam do lodówki, skąd sięgnęłam miskę z kilkoma jeszcze słonymi ogórkami. Praktycznie od początku ciąży je jem. Usiadłam przy stole w jadalni i zagłębiłam się dalej w list, podjadając co chwilę.\nJa wiem, że może wydać ci się dziwne, że wiem to, mimo, że nic nie mówiłaś... Otóż, kazałam cię śledzić. Od jakiegoś czasu, może od roku... Chciałam wiedzieć, jak sobie radzisz i czy kogoś poznałaś. Lecz, gdy dowiedziałam się, że nosisz pod sercem jego dziecko, wiedziałam, że twój los jest już przesądzony. Wiem to, co mówię jest straszne, ale taki już nasz los. Dobrze, wytłumaczę ci, o co chodzi, bo głównie dlatego zdecydowałam się napisać ten list.\nJak już wcześniej wspomniałam, wszystko zaczęło się od twojej prababki. W czasach, w których żyła... Cóż, to było średniowiecze. Zabobony i to wszystko... Do tego zakochała się z wzajemnością w miejscowym sprzedawcy mąki, który zresztą był zaręczony z inną kobietą. Gdy tamta dowiedziała się o ich romansie, postanowiła rzucić na nich urok. Była tak zaślepiona żądzą zemsty, że nie obchodziło ją, co dokładnie zrobi. Podobno zleciła wykonanie dwóch mikstur. Jedna z nich, dodana do jedzenia tego mężczyzny, zabiła go w ciężkich konwulsjach dwa dni potem. Zdradzona kobieta nie czekała długo i zaczęła obmyślać plan zemsty na babce. Podobno znów poradziła się tej samej osoby od wywarów. Plan był taki, by nie zabić, a jednak powoli niszczyć. I tak się stało. Miejscowi naoczni świadkowie mówili, że rzuciła w nią tą miksturą, wypowiadając jakieś słowa po łacinie. Powiadali, że zawarła pakt z samym diabłem. Nic jej się nie stało, ale kilka lat po tym, po urodzeniu córki ledwo udało się ją uratować, a porodu drugiego dziecka nie przeżyła.\nWiem, że to brzmi śmiesznie, jak fabuła świetnego filmu o czarownicach, ale tak naprawdę było. Przeszukałam cały internet, każdą wzmiankę. Byłam nawet w kościele, by dowiedzieć się z rejestrów, kiedy i na co zmarła nasza babka. I to się wszystko zgadzało. To klątwa, która ciągnie się za nami od pokoleń. Klątwa każdej kobiety w naszej rodzinie.\nGdy byłam w ciąży z tobą, nie było żadnych objawów, że coś może pójść nie tak. A jednak. Podczas porodu doszło do komplikacji. Pępowina owinęła ci się wokół szyi i lekarze ledwo zdążyli cię uratować. Mówili, że coś takiego się zdarza, ale teraz wiem, że to nie było zwykłe zdarzenie. Albo ty miałaś umrzeć, albo ja miałam się wykończyć. Teraz, gdy znowu jestem w ciąży, wiem, że nie dam rady się obronić. Liczę tylko, że dziecko będzie na tyle rozwinięte, być móc żyć samemu.\nKochanie, piszę ci o tym, bo chciałam, byś była świadoma zagrożenia. Cóż, teraz czas powiedzieć, dlaczego postąpiliśmy z ojcem tak, a nie inaczej, wyrzucając cię z domu. Zrobiliśmy tak, ponieważ Marcos to była twoja jedyna szansa na przeżycie. Prosiłam go, by zrobił testy na płodność. Wyszły negatywne. W spokoju mogłam oddać cię w jego ręce, ale ani ty, ani on nie przejawialiście miłości do siebie. Bałam się, że odejdziesz od niego, mimo naszych protestów. A ja chciałam tylko twojego szczęścia. Chciałam, żebyś żyła...\nTeraz już wiesz o wszystkim. Wybacz mi, że piszę ci to na kartce zwykłego papieru, a nie mówię w prost, ale wiem, że nie uwierzyłabyś mi. Proszę cię tylko, byś wybaczyła mi każde zło, jakie ci wyrządziliśmy. Wybacz ojcu, bo tak naprawdę on najmniej w tym wszystkim miał udziału. Pamiętaj, że zawsze cię kochałam i chciałam jak najlepiej.\nSiedziałam w jednej pozycji jakiś czas. To wszystko wstrząsnęło mną tak bardzo, że zapomniałam przez moment, jak się nazywam. Czytałam wszystko powoli, by lepiej sobie to przyswoić, dlatego nie zdziwił mnie fakt, że zaczęło świtać. Wiedziałam też, że Louis zaraz się obudzi i nie może zobaczyć mnie w takim stanie. Postanowiłam wrócić do sypialni. Położyłam się cicho do łóżka, a zaraz potem zostałam objęta ramieniem Lou, który od razu się do mnie przysunął. Nie zasnęłam wcale, a gdy Louis faktycznie wstał, powiedział, że zrobi dla mnie śniadanie i pojedzie do pracy. Wiedział, że coś jest nie tak, zorientował się od razu. Na szczęście nie pytał, o co chodzi, co tylko mnie ucieszyło. Nie wiem, co miałabym mu powiedzieć, bo przecież nie to, że pewnie umrę przy porodzie. Gdy już nikogo nie było w domu, znów wzięłam do ręki list i jeszcze raz go przeczytałam. W połowie zrezygnowałam i sięgnęłam po swój telefon, by wybrać numer do swojej pani doktor i umówić się na wizytę. Jak najszybciej.\n- W jakiej sprawie dzwonisz? - usłyszałam jej pytanie, gdy tylko się przedstawiłam. - Czyżby pojawiły się jakieś problemy?\n- Tak... Chciałabym się z panią jak najprędzej spotkać, porozmawiać o tym.\n- Dobrze. Możesz przyjść jeszcze dziś, koło godziny szóstej, wtedy będę mieć ostatnią pacjentkę i będziemy mogły porozmawiać.\nOdetchnęłam po tej krótkiej rozmowie. Było mi trochę lżej, ale obawy i strach pozostał. Miałam się nie denerwować, a jednak nie miałam wyjścia...\nAutor: EvaTommo19 o 05:28 Brak komentarzy:\n- Czyli z małym jest wszystko w porządku? - zapytałam kolejny raz, wprawiając lekarkę w szeroki uśmiech.\n- Tak, nie masz się czego obawiać.\n- Dobrze, dziękuję – wstałam z krzesełka, nakładając na siebie granatowy płaszcz. Jesień w tym roku robi się wyjątkowo chłodna.\n- Widzimy się za miesiąc – przypomniała jeszcze, zanim zamknęłam za sobą drzwi gabinetu.\nOh, po kolei. Minęło już pięć miesięcy. Ostatnio dowiedzieliśmy się, że będziemy mieli syna. Taki mały Louis... Tak go sobie wyobrażam. Jego niebieskie szczęśliwe oczka, jego słodki uśmiech. Może mieć mój nosek, nie miałabym nic przeciwko. Wiem, że będzie wspaniały, w końcu to nasze geny. Zostały jeszcze trzy miesiące do rozwiązania. Mój brzuch nie jest jeszcze ogromny, ale i tak mam wrażenie, że wyglądam co najmniej jak słonica, to Louis usilnie stara się wyprowadzić mnie z błędu. Przytakuję mu tylko, a i tak myślę co innego.\n- Co u naszego maleństwa? - usłyszałam pytanie Lou przez telefon, gdy rozmawialiśmy wieczorem.\nNiestety nie było go w Doncaster, musiał wyjechać na spotkanie w sprawie budowy jakiegoś wieżowca w centrum Londynu po nowym roku. Ale wróci za kilka dni. Zamiast niego, przesiaduje u nas Harry. Chyba wziął sobie za cel sprawdzanie mojego stanu pod nieobecność Louisa. No chyba, że to on go prosił.\n- Wszystko w porządku, rozwija się prawidłowo. - Pani Grace powiedziała, że jeśli wszystko będzie dobrze, to na początku stycznia, jak to określiła już podczas pierwszej wizyty, mały przyjdzie na świat. - Mówi, że bez problemu mały urodzi się o czasie.\n- No to wspaniale! Ogromnie się za wami stęskniłem. Jak Sammy? Jest grzeczna?\n- Tak, nie musisz się martwić. Dostała w przedszkolu jakieś kolorowanki i teraz zajmuje się tylko tym – streściłam zgodnie z prawdą.\nLouis zapisał małą od września do przedszkola. Sammy na początku nie za bardzo przejawiała chęć chodzenia tam, ale gdy minęło kilka dni, zmieniła swoje nastawienie. Raz, gdy poszłam po nią, po skończonych zajęciach, bawiła się z dwoma dziewczynkami i trudno było mi ją od nich odciągnąć.\n- No dobrze. Muszę kończyć. Połóż się dziś wcześniej, odpoczywaj jak najwięcej i masz się nie przemęczać, jakby co, to do dyspozycji masz Mirellę.\nUśmiechnęłam się, słysząc jego troskę. Momentami stawał się nadopiekuńczy, ale nie na tyle, bym miała go dość. Mimo, że miał na karku prawie trzydziestkę, był uroczy i słodki, jak nastolatek.\n- Dobranoc – odpowiedziałam i wyczułam, jak uśmiecha się do telefonu. Po chwili rozłączył się, a ja położyłam telefon bok siebie na szarej kanapie w salonie. W telewizji leciał jaki program muzyczny, a ja oglądałam go tak jakby wcale.\n- Jennifer, ja będę lecieć, jutro muszę być niestety w firmie, ale zajrzę do was po południu. - Najpierw usłyszałam, a potem zobaczyłam postać Harry' ego przed sobą. Stał z podpartymi bokami, uważnie mnie obserwując.\n- Okej – przytaknęłam, spoglądając na niego przelotnie.\nByłam na niego trochę zła, że siedzi tu z nami, a nie zajmuje się Ivette. Tak, zapomniałam wspomnieć, że ta dwójka ze sobą kręci. Dla mnie wygląda to dość poważnie i widać, że loczek podchodzi do tego tak samo. Ona nie chce i nic powiedzieć, ale mam nadzieję, że nie zrezygnuje z niego, jeśli poczuje jakieś zagrożenie... Ona nie wygląda, ale nie jest taką, która zmienia facetów, jak rękawiczki, bo jej się znudzili. Nie. Ona ich zostawia, gdy widzi, że zaczyna robić się poważnie, a nie odwzajemnia ich uczuć. Dlatego liczę, że z Harry' m uda się jej coś stworzyć, coś trwalszego.\n- Pa. - Cmoknął mnie na pożegnanie i kilka chwil potem, zamknął za sobą drzwi frontowe.\n- Mamusiu, mamusiu, zobacz! Ładnie pomalowałam?\nDo salonu wpadła Sammy, w słodkiej, różowej piżamce z kilkoma kartami w rączkach. Zatrzymała się przede mną, pokazując mi wszystkie dokładnie dwa razy, bym niczego nie przeoczyła.\n- Śliczne kochanie! - pochwaliłam ją.\n- Przeczytasz i bajkę na dobranoc? - zapytała słodkim dziecięcym głosikiem, który zawsze łapał mnie za serce.\n- Oczywiście! Biegnij do pokoju wybrać bajkę, a ja odniosę szklankę do kuchni i przyjdę dociebie.\nMała od razu się zgodziła, biegnąc w podskokach do swojego pokoiku. Uśmiechnęłam się do siebie, myśląc, jakim skarbem jest Samantha. Gdyby nie ona, nie było by mnie, nas tutaj. Mały rozbrykany brzdąc – nasze oczko w głowie. Mam nadzieję, że po porodzie nie poczuje się ani na sekundę odsunięta na bok. Nie pozwolę, by tak się stało.\n- Jestem – powiedziałam i weszłam do jej królestwa.\n- Chcę Królewnę Śnieżkę i siedmiu krasnoludków – powiedziała na wejściu, podając mi do ręki dużą ilustrowaną książkę.\n- Dobrze – odpowiedziałam, otwierając lekturę na pierwszej stronie. Sam weszła na łóżko, okryła się kołderką po samą szyję i wyczekiwała, aż zacznęczytać. - Dawno dawno temu...\nNie minęło pół godziny, a mała już spała. Poprawiłam jej kołdrę, którą zdążyła z siebie skopać. Podniosłam się i zgasiłam lampkę na stoliku, cicho wychodząc. Wróciłam jeszcze do kuchni, by zgasić tam światła. Tak samo zrobiłam w salonie i mogłam już pójść do sypialni. Tam wyciągnęłam jakąś starą, wyciągniętą koszulkę Louisa i z nią w dłoni poszłam wziąć prysznic. Po kilkunastu minutach wyszłam odświeżona i usiadłam na łóżku. Jego koszulka sięgała mi teraz do biodra, choć gdyby nie brzuch, byłaby jakoś trochę wyżej, niż do połowy ud. No cóż, jestem teraz trochę większa... Nie czekając dłużej, zgasiłam światło w pokoju i położyłam się spać, czekając na sen.\n- Louis! - krzyknęłam z pokoju, wktórym przygotowywałam się do naszego dzisiejszego wyjścia.\n- Tak? Co się dzieje? - Wspomniany mężczyzna wpadł zaraz do pokoju, jakby co najmniej się paliło.\n- Mały dał znów o sobie znać –powiedziałam spokojnie, wskazując wzrokiem na moją rękę, która znajdowała się właśnie na moim brzuchu, tam, gdzie poczułam kopnięcie.\nLouis podszedł do mnie, będąc jedynie w białym ręczniku przepasanym przez biodra. Jego dłoń od razu powędrowała w to samo miejsce. Zabrałam swoją, by mógł poczuć to samo. Miałam rację i mały znów pokazał na co go stać. Dobrze, że siedziałam, bo jego ' ataki ' bywały czasami dość mocne.\n- Będzie z niego świetny piłkarz. Może znajdę mu od razu miejsce w reprezentacji? - zaśmiał się, czując uderzenia.\n- Hah, zrobisz to, gdy podrośnie i nauczy się dobrze grać, a teraz po prostu skończmy to szykowanie.\nLoui zaprosił mnie na kolację. Dawno nigdzie nie byliśmy, więc zgodziłam się bez wahania. Pół godziny później, oboje byliśmy gotowi. Louis pomógł mi wsiąść na miejsce pasażera i sam zajął miejsce za kierownicą. Jego córka została pod opieką Harry' ego, który aż rwał się do tego. Twierdził nawet, że wie, co Louis na dziś zaplanował, ale nie powie mi, bo mu obiecał. Byłam zirytowana jego zachowaniem. Skoro tak, to mógł mi wcale nic nie mówić, a tak to musiałam poczekać, aż Louis sam mi powie o co chodzi.\n- Okej, jesteśmy na miejscu – usłyszałam i rozejrzałam się po okolicy za szybą.\n- Tak, ale my nie tylko będziemy w niej jeść.\nNajpierw wysiedliśmy z auta, kierując się do wejścia jednej z tych restauracji, w których ludzie śpią na pieniądzach, by choć zamówić tu szklankę wody. Weszliśmy do środka i od razu podszedł do nas młody, wysoki kelner, poznając Louisa. Zostaliśmy wyprowadzeni znów na zewnątrz. Wyglądało to, jak balkon, a może taras... No zresztą coś w tym stylu. Na środku stał mały stolik, zastawiony wszelkimi różnościami. Louis odsunął dla mnie krzesło i sam zajął miejsce przede mną. Zjedliśmy kilka dań, których dla mnie było trochę za mało ( po prostu nadal czułam się głodna za dwóch ). Rozmawialiśmy o wszystkim, Louis cały czas miał coś dopowiedzenia, więc słuchałam go za każdym razem. Nie męczyło mnie to. Mogłabym tak siedzieć i słuchać jego cudownego głosu do końca życia, ale on przerwał moje wewnętrzne zachwycanie się.\n- Zaprosiłem cię tutaj z dwóch powodów – zaczął poważnie. Sama wyprostowałam się nakrześle, czekając na dalszy rozwój. - Po pierwsze, nie miałem ostatnio czasu, by wyjść z tobą tylko we dwoje, nacieszyć się sobą – to powiedziawszy, złapał mnie za prawą dłoń, ściskając lekko i zaraz ją puszczając. - Po drugie, miałem plan.\n- Jaki plan? - podchwyciłam temat, chcąc dowiedzieć się, jak najwięcej.\n- Otóż, chciałem zrobić to już o wiele wcześniej, ale jakoś nie było okazji, a przecież nie tak to się robi. - Louis wstał, mówiąc, że mam się nie podnosić i sam podszedł do mnie, klękając na oba kolana. Złapał moje obie dłonie wswoje i powiedział: - Jesteś tą, która wnosi w moje życie radość, śmiech, ciepły, pogodny ranek, nawet, gdy pada. To dziwne, ale zakochałem się w niani swojego dziecka, które swoją drogą pokochało cię szybciej, niż ja sam. Już nie pamiętam życia bez twojej obecności, teraz to lepsze życie. Czy chciałabyś dalej być w nim i sprawiać, że budzę się z uśmiechem każdego ranka przy twoim boku? - Jakby na potwierdzenie tych słów wyciągnął z kieszeni czarnej marynarki czerwone kwadratowe pudełeczko i otworzył je, ukazując moim oczom pierścionek zaręczynowy. Niewątpliwie był piękny, niewątpliwie miał kilka karatów, no i był drogi. Gdy wyjął go z gąbki i przyłożył do mojego palca, zabłyszczał kolorowymi refleksami, odbijając się od lamp. - Jennifer? Wyjdziesz za mnie?\n- Tak – odpowiedziałam, niewahając się ani sekundy.\nGdy pierścionek znalazł się na palcu, poczułam, jak moje oczy opuszczają dwie małe łezki, starte zaraz przez Louisa, który teraz pomógł mi wstać i przybliżył się, by złączyć nasze usta w gorącym pocałunku.\nAutor: EvaTommo19 o 00:24 Brak komentarzy:\nOGROMNIE PRZEPRASZAM, ŻE NIE BYŁO ROZDZIAŁU W LIPCU. KOLEJNY ROZDZIAŁ BĘDZIE JUTRO~!!!\nPo powrocie z pogrzebu do domu, nie mogłam znaleźć sobie miejsca przez resztę dnia. To wszystko było dla mnie takie dziwne... Moja matka... Nigdy jakoś nie miałyśmy ze sobą dobrych kontaktów. Zawsze było coś, co nie odpowiadało jej we mnie. A to zbyt niska ocena ze sprawdzianu, albo to, że nie chciałam pracować w ich rodzinnej firmie. Cóż, nie czułam się dobrze w świecie papierkowej roboty, a ona nie mogła tego zrozumieć. Tak samo było z Marco. Już od samego początku, nasza znajomość opierała się na szczerości. Dlatego też po kilku miesiącach przymusowego mieszkania ze sobą w celu ' dotarcia się ', wyciągnęłam go na kawę i powiedziałam, jak to jest z mojej perspektywy. Gdybyście mogli zobaczyć jego minę, gdy powiedziałam mu, że nic do niego nie czuję, i że to się nie zmieni. Widziałam, jak uchodzi z niego jakby całe powietrze. Pamiętam ten ciepły letni dzień bardzo dokładnie; w końcu wszystko się jakby zmieniło. Westchnął, złapał mnie za obie dłonie i powiedział:\n- Nawet nie wiesz, jak bardzo ulżyło mi, gdy to powiedziałaś.\nNo i od tamtego dnia zostaliśmy przyjaciółmi. On krył mnie, ja jego, gdy było jakieś rodzinne spotkanie, a nie mieliśmy ochoty na nim być.Wspaniały z niego człowiek. Okazało się, że on też nie widzi przyszłości naszego ' związku ' woleliśmy zostawić naszą relację, tak jak jest.\n- Kochanie,wszystko w porządku? - usłyszałam głos Louisa. Wróciłam do siebie, szukając go wzrokiem.\n- Tak... Okej.\nNawet nie wiedziałam, że płaczę, dopóki Louis nie zaczął ścierać kciukiem moich łez. Przytuliłam się do niego, powoli rozklejając na dobre. Dotarło do mnie, że nie pogodzę się z nią już nigdy. Nigdy nie pozna swojego wnuka, lub wnuczki, nie będzie się z nim bawić, ani rozpieszczać. Tak, w rozpieszczaniu byłaby świetna... Nie pozna Louisa, ani Samanthy. Nigdy nie dowie się, jak ułożyłam sobie życie po wyprowadzeniu się z domu.\n- Kochanie, masz gościa – usłyszałam cichy szept przy uchu i odsunęłam się od niego na\tkilka centymetrów, by spojrzeć w oczy. Przez moment przeszło mi\tprzez myśl, że to mama, ale szybko zniknęła.\n- Sama zobacz. - Ruszyłam za nim.\tPoszliśmy na korytarz, gdy zobaczyłam Marcosa.\n- Marcos? - zapytałam, nie\tdowierzając, że on tu jest. - Co ty tu robisz? Jak mnie znalazłeś?\n- To nie było trudne.- Uśmiechnął się słabo. Podeszłam bliżej i wpadam mu w ramiona, obejmując go mocno. Brakowało mi go. Znów nie widzieliśmy się szmat czasu.\n- Byłem na pogrzebie. Przykro mi\tmała – usłyszałam po kilku minutach ciszy.\n- Jak to byłeś? - zapytałam\tzdziwiona i lekko zła, że nawet mi o tym nie powiedział.\n- Twój tata zadzwonił do mnie w\tponiedziałek. Dziś dowiedziałem się, że zmieniłaś miejsce\tzamieszkania... On dał mi adres.\n- Jenny, pojadę po Samanthę, a wy\tsobie porozmawiajcie.\nLouis cmoknął mnie tylko w policzek i zabierając klucze od auta, wyszedł z domu. Westchnęłam i zaprowadziłam przyjaciela do jadalni.\n- Może kawy – odpowiedział, gdy\tusiadł wygodnie krześle.\nZgodziłam się i poszłam wstawić wodę. Sama nalałam sobie trochę soku pomarańczowego i poczekałam, aż woda się zagotuje. Wraz z dwoma szklankami i cukierniczką udałam się do jadalni, gdzie siedział Marcos.\n- Wiesz, twój ojciec dał mi to,\tgdy odjeżdżałem. Powiedział, że ma ci to dać jak najszybciej.\t- W tym momencie wyciągnął z kieszeni białą kopertę. -\tPowiedział też, że masz je przeczytać, gdy będziesz gotowa. -\tPodsunął ją bliżej mnie. Wzięłam ją do rąk i przyjrzałam\tsię starannemu pismu mojej mamy.\n'' Dla mojej małej córeczki ''. Tak brzmiał napis. Poczułam, że zaraz wybuchnę nie pohamowanym płaczem. Kiwnęłam tylko głową na znak zgody. Marcos zabrał się za picie kawy, a ja przyglądałam się białej kopercie. Westchnęłam i stwierdziłam, że powiem mu o ciąży, w końcu będzie wujkiem.\n- Jestem w ciąży. - To był chyba\tbłąd, bo zakrztusił się połykaną właśnie kawą i pobrudził\tmi biały bieżnik dekorujący stół. - Hej, to był nowy bieżnik!\t- uśmiechnęłam się pomimo całej tej sytuacji. Pobiegłam szybko\tpo ściereczkę do kuchni, ale i tak to nic nie dało. A z kawy\tplamy tak szybko nie schodzą.\n- Przepraszam! Ale... Wow! Będę\twujem! - uśmiechnął się szeroko i przygarnął mnie do uścisku,\tktóry od razu oddałam. - Świetna wiadomość. Gratuluję.\n- Wiesz, muszę już iść –\tpowiedział i odsunął się ode mnie. - Miałem przede wszystkim\tdostarczyć te list.\n- Okej, rozumiem. Odwiedź nas\tjeszcze kiedyś – poprosiłam, gdy znów go przytuliłam, na\tpożegnanie.\n- Oczywiście! Może to wy nas\todwiedzicie we Włoszech?\n- Okej, przyjedziemy – obiecałam.\tDla tego faceta mogę to zrobić.\nPo jego wyjściu, wróciłam do stołu. Nadal leżała na nim koperta od mamy. Strasznie korciło mnie, by ją otworzyć, ale wiedziałam, że to jeszcze nie czas. Wzięłam ją i udałam się do sypialni.Podeszłam do swojej strony łóżka i schowałam ją do pierwszej książki z brzegu.\n- Jesteśmy! - usłyszałam donośny\tgłos Louisa.\nUśmiechnęłam się lekko do siebie na myśl o Sammy. Westchnęłam pod nosem i wróciłam do kuchni, gdzie od razu dopadła do mnie mała i objęła moje nogi na tyle mocno, na ile miała siły.\n- Tęskniłam za tobą mamusiu,\twiesz?\n- Ja też za tobą tęskniłam, mój\tmały szkrabie. - Pogłaskałam ją po główce i obie poszłyśmy\tdo kuchni. Dziewczynka stanęła przy białym blacie, podpierając się rączkami i patrząc co robię.\n- Gdzie twój Marco? - zapytał\tLouis, również wchodząc do kuchni i szukając czegoś w lodówce.\n- Poszedł kilka minut temu.\tPowiedział, żebyśmy odwiedzili go kiedyś we Włoszech –\tpowiedziałam, robiąc sobie małą przekąskę z chleba, sera i\togórka.\n- Zrobisz mi kanapkę z masełkiem i\tsolą? - zapytała Samantha, na co od razu się zgodziłam. Od\tjakiegoś czasu zajada się właśnie tym.\n- Całkiem niegłupi pomysł –\tstwierdził brunet, zajmując miejsce przy stole.\n- Wiem. Moglibyśmy wybrać się tam\tza rok, to byłby dobry czas.\n- Też tak uważam. Sammy, chodź tu\tdo mnie – polecił Louis. Mała od razu podleciała do niego i\tprawie wskoczyła mu na kolana. Powiedz mi kochanie, cieszyłabyś\tsię, gdybyś niedługo miała mieć małego braciszka, albo\tsiostrzyczkę? - Aż zatkało mnie na jego słowa. Zatrzymałam się,\tby usłyszeć i zobaczyć reakcję jego córki.\n- Będę miała siostrzyczkę? -\tzapytała, patrząc uważnie na ojca.\n- Tak – odpowiedział,\n- A kto mi ją przyniesie?\n- Jennifer, - Pokazał na mnie,\tprzez co Sammy spojrzała na mnie zaciekawiona.\n- Naprawdę? Będę mogła się z\tnią bawić lalkami i rysować?\n- Nie tak od razu... Gdy urośnie\ttak duża, jak ty, będziesz z nią rysować – odpowiedziałam\tpowoli.\n- Ale fajnie! Dziękuję mamusiu! -\tSammy zeskoczyła z kolan Louisa i pognała do mnie, od razu się\tprzytulając. - A gdzie jest teraz moja siostrzyczka?\n- Nie wiadomo, czy to na pewno\tbędzie siostrzyczka. Ale jest tutaj – pokazałam jej na mój\tpłaski jeszcze brzuch.\n- Ale jak to? Przecież tu nic nie\tma – powiedziała, dotykając rączką mój brzuch na\tpotwierdzenie swoich słów.\n- Jeszcze nie ma. Ale za kilka\tmiesięcy sama zobaczysz, że mam rację.\nok kochani. Do końca ff zostały tylko trzy rozdziały + epilog i podziękowania.\nAutor: EvaTommo19 o 20:55 Brak komentarzy:\nStaram się pozytywnie patrzeć na świat. Dlatego też piszę, tutaj nie muszę ukrywać siebie...\nMam nadzieję, że moja twórczość ci się podoba, mój czytelniku...


Dzika spiżarnia, czyli zbieractwo dla początkujących. Przewodnik po dzikich roślinach jadalnych i przepisy na pyszne dania z pędów, liści, chwastów, nasion, orzechów i kwiatów - Sergei Boutenko - Książka - Księgarnia internetowa Bonito.pl\nKsiążka Dzika spiżarnia, czyli zbieractwo dla początkujących. Przewod...\nKsięgarnia » Poradniki » Diety i zdrowe odżywianie » Dzika spiżarnia, czyli zbieractwo dla początkujących. Przewodnik po dzikich roślinach jadalnych i przepisy na pyszne dania z pędów, liści, chwastów, nasion, orzechów i kwiatów\nNumer ISBN: 978-83-65442-46-8\nKod paskowy (EAN): 9788365442468\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 11.01.2021 10:15)\nDzika spiżarnia, czyli zbieractwo dla początkujących. Przewodnik po dzikich roślinach jadalnych i przepisy na pyszne dania z pędów, liści, chwastów, nasion, orzechów i kwiatów – opis wydawcy\nOpinie czytelników o „Dzika spiżarnia, czyli zbieractwo dla początkujących. Przewodnik po dzikich roślinach jadalnych i przepisy na pyszne dania z pędów, liści, chwastów, nasion, orzechów i kwiatów”\nAutor: Sheti , data: 13.10.2016 20:45 , ocena: 5,0\nAutor: Saudyjski Wielbłąd , data: 31.08.2016 23:18 , ocena: 5,0\nJak nie umrzeć z głodu przed wypłatą\nZakres porad i przepisów proponowanych przez Siergeia Boutenko zdecydowanie wykracza poza rekomendowane swego czasu przez p. posła Stefana Niesiołowskiego "szczaw i mirabelki" (źródło: Wikipedia), a dziko rosnące rośliny dostarczają organizmowi znacznie większych porcji niezbędnych witamin i minerałów niż ich hodowlane odpowiedniki. Spróbujcie zresztą sami jak bardzo różni się dziko rosnąca mięta od tej, którą kupujemy w hipermarketach.\nTa książka to także próba pokazania nam, że nawet we współczesnym zabieganym świecie jest miejsce i czas na powrót do korzeni (dosłownie i w przenośni), że jedzenie jest wszędzie wokół nas, trzeba tylko umieć je dostrzec, że nie musimy za każdym razem biec do pobliskich delikatesów, aby kupić "zdrową żywność, bo możemy sami przynieść ją ze spaceru.\nKlienci, którzy kupili Dzika spiżarnia, czyli zbieractwo dla początkujących. Przewodnik po dzikich roślinach jadalnych i przepisy na pyszne dania z pędów, liści, chwastów, nasion, orzechów i kwiatów, wybrali również:\nScott C. Anderson, John F. Cryan, Ted Dinan, 31,43 zł\nDzika spiżarnia, czyli zbier...


Dlaczego należy prać nowe ubrania przed ich pierwszym założeniem? - o2 - Serce Internetu\n| 27.05.2022 6:59\nNowo kupione ubrania aż proszą się o ich jak najszybsze założenie. Na pierwszy rzut oka wydają się schludne, miękkie i czyste, jednak wrażenie to jest mylne. Eksperci alarmują, by wyprać nowe ubranie, zanim włożysz je do szafy. Dlaczego to takie ważne?\n(unsplash, Virgil Cayasa)\nPracownicy sklepów z ubraniami dbają o to, by ekspozycja była schludna, a ubrania na sprzedaż zachęcały klientów do ich jak najszybszego założenia. To normalne, że kupując odzież z secondhandów, wkładamy je najpierw do pralki, a potem do szafy. Jak się jednak okazuje, powinniśmy tak robić również z ubraniami z pierwszej ręki.\nDlaczego powinno się prać nowo zakupione ubrania?\nDroga, jaka pokonują nasze bluzki czy spodnie, jest dłuższa, niż nam się wydaje. Zanim trafią one na sklepową półkę, przemierzają często pół świata i przechodzą przez tysiąc rąk. To jednak niejedyny powód, dlaczego warto włożyć nowe ubrania do pralki zaraz po powrocie z zakupów.\nJak wskazują eksperci, nasze nowe, piękne ubrania są nosicielami różnego rodzaju bakterii, wirusów, grzybów czy wydzielin z dróg oddechowych. Wiele zanieczyszczeń osadza się na przedmiotach w czasie ich produkcji, nie mówiąc już o leżeniu na sklepowej ekspozycji czy przymierzaniu przez dziesiątki klientów. Noszenie takich ubrań bez ówczesnego wyprania może więc prowadzić do podrażnień, alergii, a w skrajnych przypadkach nawet do świerzbu czy grzybicy skóry.\nCzytaj również: Jak często prać biustonosz? Odpowiedź może was zaskoczyć\nNiebezpieczne chemikalia na odzieży\nChoć to ubrania z lumpeksów wydają się "brudniejsze", są jednak pozbawione niebezpiecznych substancji chemicznych, które neutralizują się po kilku praniach. Nie dotyczy to jednak ubrań nowych nasączonych toksyczną chemią. Obecne na nich chemikalia mają za zadanie m.in. nie dopuścić do zagnieceń w transporcie, przez co wyglądają świeżo i schludnie na dłużej.\nW podobny sposób zabezpiecza się odzież, którą zamawiasz przez internet, a która przemierza dla ciebie nierzadko pół świata. Na taką podróż trzeba ubranie odpowiednio przygotować, głównie po to, by te nie zajęły się wilgocią albo nie zostały zjedzone przez insekty. Takie substancje mogą być źródłem problemów skórnych. Najgroźniejsza to żywica folmadehylowa używana jako konserwant odzieży. Warto wspomnieć także o chemikaliach czy szkodliwych barwnikach używanych podczas produkcji, które zostają na włóknach.\nCzytaj również: Trik na pranie. Dzięki niemu ubrania i pościel szybciej wyschną\nJak prać nowe ubrania?\nPranie nowych ubrań to mała cena za uniknięcie chorób czy alergii skórnych. Nie wszyscy jednak podchodzą do tego ochoczo. Bywa, że wyprana odzież traci miękkość, kolor lub wydaje się rozciągnięta. Jak więc skutecznie prać, pozbywając się szkodliwej chemii i zachować ubrania w zadowalającej formie?\nDobrym i sprawdzonym sposobem na pozbycie się zanieczyszczeń, a także zmiękczenie i wypielęgnowanie nowych ubrań jest ocet. Przed praniem właściwym poleca się namoczyć odzież w mieszance wody z octem. Szklankę octu można również dodać do bębna pralki przed praniem. Eksperci radzą, by nowe ubrania prać nawet dwa razy przed ich założeniem. Na początek odradza się używać płynu do płukania. Ma to zapobiec wsiąkania zanieczyszczeń w głąb włókien.\nJak mozna nosic cos prosto ze szklepu, gdzie nie wiadomo kto i ile razy dotykal ubranie (z mierzeniem wlacznie!)? Prac, prac,prac!!!\nNo nie eureka.\nNa pewno majtki trzeba.\nChyba mam kiepski dzień. Kolejny artykuł, przez który nie udało mi się przebrnąć.\nProszę o wsparcie mojej znajomej która mieszka samotnie, choruję na schizofrenię i niema za co żyć, kto wie co to jest choroba psychiczna ? Nikt niechce zatrudnić takiej osoby bo odrazu zwalnia. Proszę o SMS o treści pomoc 7094 na numer 75165 koszty to 6.15. Może nieuleczybto tej osoby ale pomoże bo byt osob chorujących psychicznie w Polsce jest tragiczny\nOstatnio kupiłam sobie białą marynarkę, która może być czyszczona chemicznie. Odpuszczam sobie, dam do pralni jak założę parę razy. Co innego cienkie bluzeczki, można wyprać przed założeniem😜😜\nZawsze wszystko piorę zanim założę


Call of Duty Vanguard Download | Sprawdzona Pełna wersja - Gry-DoPobrania.pl\nCall of Duty Vanguard Pełna wersja gry na PC – Pobierz i graj już teraz!\nZagraj w Call of Duty Vanguard na swoim komputerze lub laptopie wybierając naszą stronę.\nWitajcie! Przedstawiamy Wam bardzo interesującą pozycję, jaką jest Call of Duty Vanguard Download będącą już osiemnastą odsłoną serii. Serii, w zasadzie to nie byle jakiej, bo wyrobiła sobie na przestrzeni tych lat bardzo dobrą renomę. Choć działania jakie są podejmowane od studia Activision wobec darmowego tytułu Free-to-Play od studia, pod szyldem Warzone są dość kiepskie.\nJednakże w przypadku pełnych tytułów częstotliwość aktualizacji oraz jakość podejmowanych decyzji są znacznie szybsze i bardziej skuteczne. Dlatego strzelanka ta prezentuje wysoki poziom zarówno od strony fabularnej, jak i trybu multiplayer. Jesteś ciekaw jak prezentuje się ta gra? Zachęcamy do skorzystania z pobrania oraz przeczytania recenzji.\nJeśli chcesz pobrać Call of Duty Vanguard już teraz, kliknij poniższy przycisk:\nRecenzję może zacznijmy od omówienia kwestii technicznych gry. W porównaniu z poprzednimi odsłonami, optymalizacja w tym konkretnym przypadku jest postawiona na bardzo dobrym poziomie. Znajdziemy tak wielki szereg ustawień gry od strony graficznej, jak i mechaniki (choć w tym przypadku do zmiany jest trochę mniej), jak w żadnej innej odsłonie serii. Tytuł zachęca również bardzo dobrym wykonaniem graficznym, dającym ciekawe poczucie realizmu oraz dodaje pikanterii swoimi efektami specjalnymi. Z każdą odsłoną widać, że twórcy starają się najlepiej jak potrafią i cały czas starają się dogadzać graczom, aby ich rozgrywka dosłownie płynęła.\nGameplay Call of Duty Vanguard PC\nGra Call of Duty Vanguard Download jest dostępna na pecetach, oraz na konsolach. Możemy grać na obu platformach i na każdej z nich gra się po prostu dobrze. Jednak warto wiedzieć, że seria Call of Duty od samego początku była robiona głównie pod graczy kontrolerowych i właśnie grając na konsoli lub na padzie, rozgrywka będzie dla nas prostsza ze względu na funkcję wspomagania celowania. Jest to bardzo nielubiana funkcja przez graczy komputerowych, ale co poradzić – tak to właśnie wygląda i raczej w tej kwestii nic się nie zmieni.\nJeśli zechcemy dostosować wszystkie ustawienia gry, będziemy musieli przejrzeć jakieś poradniki na YouTubie, aby znaleźć właściwy film prezentujący jak ustawić grę. Mechanika gry opiera się o realizm i jest stworzona na całkiem nowym silniku, ale nawiązujący do tego, który znajdziemy w innej odsłonie serii.\nGra się dobrze i w pewien sposób „czuć” tą grę. Nie jest to takie papierowe jak w poprzedniej części, ale nadal nie umywa się to do oryginalnej wersji silnika, na którym była wzorowana ta produkcja. Dźwięki znajdujące się w grze przy dobrym udźwiękowieniu robią robotę, ale w pewnych momentach można zauważyć, jakby Call of Duty Vanguard Pełna wersja nie wychwytywała pewnych dźwięków.\nW tym momencie znajdziesz się już w procesie pobierania i instalacji gry Call of Duty Vanguard\nGaleria zdjęć Call of Duty Vanguard na PC\nTryb wieloosobowy, potocznie zwanym trybem „mutli” oferuje już na samym początku szereg nowych map, dostępnej dużej ilości broni, operatorów (czyli postaci) oraz trybów rozgrywek. Znajdziemy tutaj praktycznie wszystkie klasyczne tryby, takie jak Dominacja, DM Drużynowy lub Znajdź i Zniszcz, ale również twórcy postanowili urozmaicić swój produkt kilkoma nowymi trybami. W grze znajdziemy również tryb Zombie, pozwalający zdobyć unikalne kamuflaże oraz dodatki dostępne tylko w tym trybie gry.\nFabuła gry jest wciągająca, ale jak to się dzieje ostatnio, krótka. Fajna, ale krótka. Przejście jej w 100% wprawnemu graczowi zajmie około 7-8 godzin. Chcąc przejść grę w bardziej spokojny, wyważony sposób, czas na jej ukończenie zajmie więcej czasu, co przyczyni się również do zwiększenia radości z przechodzonego tytułu. Historia w grze jest interesująca, ponieważ zwiedzać będziemy okresy II wojny światowej oraz kierować będziemy różnymi bohaterami znajdującymi się w różnych miejscach na świecie, gdzie toczona jest bitwa.\nJest to całkiem nowy element, pozwalający na jeszcze ciekawsze doświadczenie niż przedtem. Przechodząc grę ciężko jest się dobrze nie bawić. Znajdziemy tutaj poważne wątki, ale również są też i takie, które ocierają się o czarny humor. Produkcja po prostu bardzo dopracowana.\nNaszym zdaniem gra Call of Duty Vanguard Pobierz powinna zadowolić każdego fana gier wojennych. Znajdziemy tutaj świetną fabułę oraz wciągające dialogi. Dostępny też jest tryb multiplayer. Nikt nie będzie się nudził grając w ten tytuł.\nFarming Simulator 22 Download ❤ Sprawdzona Pełna wersja gry PC


Muzyka połączyła w Szczytnie stare i nowe - Tygodnik Szczytno - to się czyta\nNiecodzienny koncert odbył się w Państwowej Szkole Muzycznej I stopnia w Szczytnie. Zaprezentowali się młodzi adepci gry na skrzypcach i na trąbce. Na scenie pojawił się także dobrze znany zespół SAKS Szczytno. Ale zakończenie koncertu było zaskoczeniem.\nData: Sobota, 2018-06-16 21:55:38\nPrzed publicznością, w nowoczesnych aranżacjach znanych melodii, zaprezentowali się młodzi muzycy formacji saksofonowej wspólnie z muzykami dawnej orkiestry miejskiej. Z dawnego składu wystąpili: Eugeniusz Sitarski, Jerzy Klenczon, Radosław Tomaszczyk, Arkadiusz Senderowski oraz Klaudiusz Woźniak. Być może to początek trwałej formą muzycznej, która wpisze się w szczycieńską kulturę muzyczną.


Novae Res - Blox.pl\nNajnowsze wpisy: Novae Res\nNa początek szybka odpowiedź na powracające różnymi kanałami pytanie. Czy na tym blogu jeszcze będą pojawiać się wpisy? Tak, ale bardzo rzadko. Jeśli chcesz częściej czytać, co mam do napisania, znajdziesz mnie na Gadżetomanii, Gamezilli i PolskiLive...\nOstatnio na rynku polskim pojawia się dużo literatury dla dzieci, która potrafi zachwycić nawet dorosłego. Przoduje w tym literatura szwedzka, która za pośrednictwem wydawnictwa Zakamarki wdarła się przebojem do księgarń. Bardzo ciekawe pozycje preze...\nNiezatarte wspomnienia sprzed lat - Hanna Maria Kasperska\nJeśli jeszcze kiedyś będę zachwycać się jakąś okładką, proszę palnijcie mnie mocno w łeb. Choć w tym przypadku nie zwiodła mnie tylko i wyłącznie okładka, ale i opis i nawet tytuł. Ale po kolei. Cofamy się do lat 60. i 70. XX wieku, bohaterką Niezata...\nBohaterką Uciec przed cieniem jest kobieta, której imienia przez całą powieść nie mamy okazji poznać. Zresztą może to i lepiej, wszak nie imię jest w tym wszystkim najważniejsze. Urodzona w Jagniątkowie, gdzie spędziła, powiedzmy sobie szczerze, nie...\nAgnieszka Lingas-Łoniewska. Któż jeszcze o niej nie słyszał? Autorka czterech książek, z której każda następna jest lepsza od poprzedniej i wywołuję coraz więcej zachwytów. Ponoć. U mnie zachwytów niestety nie będzie, choć mam nadzieję, że nie wyjdzi...\nO samej fabule pisano już dużo, więc pozwólcie, że ograniczę się do kilku krótkich zdań. Ewa, niezadowolona z posady nauczyciela postanawia pójść w drugą stronę i podejmuje pracę w agencji fotograficznej. To też nie bardzo spełnia jej wymagania, bo o...\nNajlepsze blogi: Novae Res


„Wprost”: Co sprawia, że dojrzały aktor, znany z „Soku z żuka” czy „Polowania na Czerwony Październik”, ze świetnymi rolami w teatrze i nominacją do Oscara, chce podkładać głos w animacji?\nAlec Baldwin: Nie mogę pozwolić sobie na nostalgiczną podróż w 3D? „Strażnicy marzeń” to opowieść o Świętym Mikołaju, Zębowej Wróżce i Zającu Wielkanocnym. Przeprowadzili przez dzieciństwo kilka pokoleń ludzi, ratując niewinność w świecie pełnym mroku. Ja poznawałem te postaci z książek i opowieści rodziców. Dzisiaj czasy się zmieniły. To studia filmowe, Dreamworks czy Disney, władają wyobraźnią młodzieży. I cieszę się, że twórcy animacji wracają do klasyki. Przy użyciu najnowszej technologii malują świat dziecięcej fantazji, pełen barw i magii. Chciałem być jego częścią.\nOstatnio rzadziej pokazuje się pan na dużym ekranie.\nWrócę do kina. Ale powoli, bez szaleństw. Niedawno skończyłem grać w „Rockefeller Plaza 30”. Widownia serialu nie powalała, bo NBC nie przyciąga wielkiej publiczności, ale krytyka zareagowała entuzjastycznie, dostaliśmy multum nagród. Poza tym osiągnięcie sukcesu w telewizji wciąga i organizuje niemal cały czas, zostawiając niewiele miejsca na inne aktywności. Jednak po siedmiu latach poczuliśmy, że czas skończyć. „Strażnicy marzeń” to dla mnie dobry krok w stronę nowego życia.


21 marca 2020 | GAP\nJak właściwie upiększyć pomieszczenie barwami i oświetleniem?\nAranżując wnętrza musimy zwracać uwagę na wiele elementów. Zwykle myślimy, że najistotniejszy jest odpowiedni wybór mebli i sprzętu – to oczywiście prawda, niemniej należy zdać sobie sprawę, że nawet bardzo skomplikowane projekty wnętrz mieszkań możemy doprowadzić do perfekcji dzięki odpowiedniej gry kolorami i światłem.\nOświetlenie w technologii led jest doceniane od dłuższego czasu. Klienci cenią znakomitą jakość, która gwarantuje wieloletnie użytkowanie halogenów i listew. Opinie specjalistów, którzy od lat korzystają z nich na co dzień w swojej pracy, są tak bardzo cenne. Oryginalne listwy led zostały przygotowane z całkowitym profesjonalizmem, natomiast wybór...\nGazetka reklamowa, to druk który służy celom informacyjnym, oddanym do prędkiego upowszechniania. Nabywca gazetki ma możność wielokrotnego korzystania z gazetki promocyjnej, a w trakcie sprawunków ma prawo powoływać się na dane, jakie są w niej zawarte.\nGazetki reklamowe zna każdy z nas. Składają się z kilku do kilkunastu stron, na których widnieją informacje o produkcie. Ta forma reklamy posiada okres ważności, w którym towary objęte są promocją. Jest to od lat jeden z podstawowych narzędzi marketingowych sklepów i marketów. Spotykamy ją w każdym większym...\nAktualnie, sprężone powietrze jest podstawowym i niezbędnym źródłem zasilania dla dużej części przebiegów wytwórczych, tak w niedużych zakładach jak też wielkich wytwórniach. Zwyczajna filtracja sprężonego powietrza już nie starczy. Współczesne zakłady produkcyjne wymagają nadzwyczaj czystego powietrza z małą zawartością pary wodnej. Podtrzymywanie punktu rosy sprężonego powietrza na stosownie...\nZanim nadeszła era tworzenia za pomocą komputera – grafika przeszła sporą drogę rozwoju oraz komercyjnego wyrazu. W dawnych czasach jej odpowiednikiem były tradycyjne rysunki robione za pomocą węgli, tuszu albo farby.\nKominek od wieków stanowił nie tyle praktyczne dopełnienie przestrzeni życiowej, co specjalnego rodzaju wyznacznik dobrego smaku. Designerskie kominki czy kafelkowane piece nadawały wysublimowanych walorów estetycznych w wielu domach.\nJak fenomenalnie wiadomo każdy człowiek powinna mieć jakiś pojemnik, żeby gromadzić w nim rozmaite rzeczy, ponieważ jest tak wiele rzeczy, że potrzeba je gdzieś w końcu składować. Dlatego tez coraz to więcej producentów prześciga się w projektach na najbardziej pożyteczne, najfajniejsze, najładniejsze oraz na najciekawsze zapakowanie, jakie...\nDosłownie każdy kraj który tylko posiada rozwinięte podstawowe gałęzie gospodarki siłą rzeczy musi dysponować także ogólnie pojętym transportem. Trudno byłoby w takim razie dziwić się temu, że aktualnie branża transportowa stoi w Polsce na bardzo wysokim poziomie rozwoju, natomiast sam tylko dostęp do najróżniejszych usług związanych z czymś...\nEtap wykończenia mieszkania jest jednym z ważniejszych w całej budowie i na nieszczęście często może się niezwykle przeciągnąć. Jest tak głównie dlatego, że odkładamy na później dobór indywidualnych elementów i gro prac zostaje przesuniętych w czasie. Aby tego uniknąć należy znacznie wcześniej rozważyć nad poszczególnymi rzeczami i oglądać...


1,2,3.. TARTA! | Soul Cakes\nHome » wiórki kokosowe » 1,2,3.. TARTA!\nZabawne jak można przelewać uczucia w swoje wypieki. Zdenerwowana piekę coś, wyjmuję i odchodzę. Nie chcę patrzeć na obiekt powstały przez wyżycie się na mące, cukrze, mleku, oleju i innych składników. (to energiczne rozbijanie jajek w złości.. coś pięknego)\nZrelaksowana i szczęśliwa piekę powoli, starannie i celebruję łączenie się wszystkich produktów bardziej niż samą konsumpcję. By zachwycić otoczenie, obiektyw i samą siebie. Przekonać się do pozytywnych emocji.\nTa tarta jest rezultatem II uczucia.\nSzybka, smaczna i pięknie się prezentuje (gdy nie łażą po niej mrówki, po środku pola... tak, straciłam w ten sposób całe cenne dwa kawałki! wstyd!)\n250g mąki + do wyrobienia ciasta\nopakowanie (najlepiej duże ;)) cukru waniliowego\n+ duży słoik jabłek prażonych z ananasem i kokosem (dowolny wkład, wybór należy do was)\nDo dużej miski nasypać mąkę zrobić wgłębienie i wbić jajka, wymieszać delikatnie. Dodać cukier, sól i pokrojone w kostkę masło (lekko miękkie, cóż za słodkie zestawienie spółgłoski 'k') zagnieść ciasto, dosypując mąki tak by masa nie kleiła się mocno do rąk. Ciasto można włożyć na 40 minut do lodówki, ja to pominęłam i nie straciła na smaku i kruchości.. Formę do tarty wysmarować masłem, wyłożyć 3/4 ciasta ( rozwałkowałam, przeniosłam przykładając szklaną blaszkę do deski i odwracając ją) Wypełnić jabłkami. Resztę ciasta rozwałkować i pokroić na paseczki. Udekorować tartę.\nPiec... cholipa zapomniałam...45 minut.!\nteenager ;) 14 lipca 2013 06:04\ntarta wprost idealna !! cudnie ci wyszła i zrobiona z uczuciem ;) nie ma to jak włożyć wszystkie emocje w pieczenie ciast ;)\nKinga Kornacka 14 lipca 2013 07:26\nNo to dobrze, że tym razem II uczucie towarzyszyło temu wypiekowi. Choć w I wypadku to całkiem fajny sposób na rozładowanie napięcia ;)\nzufik 14 lipca 2013 19:34\nMam tak samo, wyżywam się w kuchni:)\nPiękna uczuciowa tarta!\nJulie Julia 14 lipca 2013 20:18\nTaka tarta kojarzy mi się tymi ciastami bajkowymi, wyglądały identycznie! idealnie :)\nMonika 12 sierpnia 2013 22:31\nUwielbiam tarty z tym wzorem na wierzchu, prezentują się świetnie ;)\nmarzenia po godzinach 15 sierpnia 2013 16:31\nmmmmmmmmmm już wiem co upiekę na weekend, pychotkA\nmarzenia po godzinach 16 sierpnia 2013 21:25\nWiera 17 sierpnia 2013 09:47\nUwielbiam takie kratki na cieście, ale... ZAWSZE brakuje mi ciasta :)\nPaulina C. 28 sierpnia 2013 16:02\nDominika Anna 27 września 2013 13:32\nJeszcze nie robiłam tarty, bo... brakuje mi blaszki! :D


Artyści wobec Marca ’68 – REUNION 69\nWydarzenia Marca ’68 swój początek miały na deskach teatru. Warto jednak przyjrzeć się również temu, jak na antysemicką kampanię, która rozwinęła się po zdjęciu z afiszy „Dziadów” w reżyserii Kazimierza Dejmka, reagowali artyści wizualni – wówczas i dziś.\nWystawa „Obcy w domu. Wokół Marca ’68” w Muzeum Historii Żydów Polskich Polin koncentruje się na narracji historycznej, opartej na dokumentach i relacjach świadków, uzupełnionych o otwarte archiwum obiektów związanych z prywatnymi historiami marcowych emigrantów. Jej częścią są jednak również prace artystów wizualnych mniej lub bardziej bezpośrednio odnoszące się do wydarzeń sprzed pół wieku.\nIstotne miejsce zajmują wśród nich obrazy członków zawiązanej dwa lata przed wydarzeniami Marca ’68 Grupy Wprost. Postawa absolwentów wydziału malarstwa krakowskiej ASP, Leszka Sobockiego, Jacka Waltosia, Macieja Bieniasza, Zbyluta Grzywacza i, przez moment, Barbary Skąpskiej, była reakcją na popularność poodwilżowej abstrakcji. Uwolnienie z kieratu socrealistycznej doktryny pozwoliło artystom na uprawianie sztuki nieprzedstawiającej, eksperymentowanie z formą, ale miało swoją cenę – zdystansowanie się od polityki. W myśl niepisanej umowy swoboda twórcza wiązała się z rezygnacją z politycznego zaangażowania. Wprostowcy na taki układ nie chcieli się zgodzić. Postanowili uprawiać sztukę figuratywną, odnoszącą się do rzeczywistości i bieżących realiów politycznych, zgodnie z nazwą ugrupowania – wprost, bez ogródek.\nNa późniejszym postrzeganiu grupy mocno zaważył schyłkowy okres ich działalności pod koniec lat 70. i w latach 80. Powstaje wówczas m.in. namalowany przez Sobockiego portret Jana Pawła II, wprostowcy angażują się w nurt wystaw przykościelnych, z ich obrazów zaczyna bić nieznośny patos, często przekraczający granicę kiczu. Prace z lat wcześniejszych bywają jednak znacznie ciekawsze, bardziej metaforyczne i egzystencjalne, a także zwyczajnie ciekawsze malarsko. Dobrym tego przykładem są dwa cykle zaprezentowane w Polin. „Zarastanie” Jacka Waltosia ma charakter niemal abstrakcyjny. W serii gwaszy na papierze widzimy słynny napis umieszczony nad bramą obozu Auschwitz-Birkenau. Na pierwszy rzut oka jest on często niewidoczny, wkomponowany w rozlewające się na powierzchni obrazów plamy zieleni i brązu. Quasi-biologiczne formy zarastają go, prowokując pytania o naturę pamięci i manipulowanie nią w oficjalnej polityce.\nPrace pozostałych członków grupy prezentowane na wystawie odnoszą się już wprost do wydarzeń marcowych, pochodzą z tworzonych przez Sobockiego, Bieniasza i Grzywacza serii poświęconych Marcowi ’68. Grzywacz i Bieniasz koncentrują się na figurach polityków aparatu partyjnego. Grzywacz przedstawia figurę przed mównicą, której twarz zakrywa maska gazowa, Bieniasz – anonimowe dłonie rozgrywające partię szachów pomiędzy obywatelami a milicją. Sobocki jest bardziej subtelny, aluzyjny. Jego płaskie, sylwetowe linoryty ograniczone są do bieli, czerni i czerwieni i w sugestywny sposób oddają atmosferę antysemickiej nagonki, prowadzonej między innymi na łamach prasy.\nW jej konsekwencji opuszcza Polskę również wielu przyjaciół czołowej powojennej surrealistki Erny Rosenstein. Malarka obserwowała marcowe wydarzenia z nieco innego miejsca niż wprostowcy – z perspektywy członkini partii, zaangażowanej w budowę lepszego powojennego świata. Swojemu rozczarowaniu jej kursem dawała wyraz w zapiskach z tego czasu, na wystawie w Polin zobaczyć można natomiast obraz, który w lapidarny i poruszający sposób komentuje reakcyjny, antysemicki zwrot w ówczesnej polityce. Z jednolitego, czarnego tła wyłaniają się widmowe, białe kształty, które na pierwszy rzut oka są po prostu krzyżami. Przyglądając się im przez chwilę, zaczynamy jednak dostrzegać delikatne zarysy dodatkowych ramion – krzyże zaczynają przemieniać się w swastyki…\nPowroty do przeszłości i wyobrażonej przyszłości\nDo „Dziadów” w inscenizacji Dejmka nawiązał wiele lat później Krzysztof Wodiczko. W 40 rocznicę marcowych wydarzeń zrealizował „Projekcję na pomnik Adama Mickiewicza” – pracę w charakterystycznej dla siebie technice, wykorzystującej wideo wyświetlane w miejscu publicznym, organicznie związane z obiektem, który stał się dla niego tłem. Tym razem ramą dla projekcji stał się pomnik Mickiewicza przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. Na samą statuę rzutowane były nagrania aktorów recytujących fragmenty „Dziadów” oraz „Ksiąg pielgrzymstwa”. Wodiczko przypominał nie tylko o początkach marcowych wydarzeń, ale też o ich skutkach. Recytującym słowa dramatu aktorom wchodził w głos Władysław Gomułka ze swoim słynnym przemówieniem z 19 marca, w którym pierwszy sekretarz stwierdzał m.in.:\nDla rozpoczynającego karierę pod koniec lat 60. Wodiczki zainteresowanie ówczesnymi wydarzeniami jest w pewnym sensie naturalne. Nie bez powodu wystawa w Polin zawiera prace historyczne, będące, poza późniejszą realizacją Wodiczki, bezpośrednimi reakcjami na wydarzenia marcowe – temat ten w twórczości młodszych generacji polskich artystów występuje wyjątkowo rzadko. O ile wątek Zagłady szczególnie od lat 90. powracał w polskiej sztuce często, marcowa przymusowa emigracja tysięcy Żydów stałą się wątkiem dość marginalnym. Niekiedy jednak powraca i u młodszych twórców, warto więc przypomnieć kilka nowszych prac na wystawie w Polin nieobecnych.\nAntropologiczną pracę odnalezienia żydowskich emigrantów pochodzących z Kalisza wykonał Dariusz Fodczuk, który w kaliskiej Galerii Sztuki im. Jana Tarasina zaprezentował w 2015 roku jej wyniki na wystawie „Bóg-Honor-Ojczyzna”. To historie emigrantów nie tylko marcowych, ale i wcześniejszych, wyjeżdżających do nowo budowanego państwa tuż po wojnie. Fodczuk odszukał ich i zachęcił ich do opowiedzenia swoich historii, z których wyłania się również szerszy obraz, ukazujący specyfikę i przyczyny kolejnych fal emigracji. Relacje bohaterów artysta uzupełnił instalacją złożoną z obiektów związanych z ich opowieściami – bardzo podobnym zabiegiem posłużyły się w gruncie rzeczy kuratorki wystawy „Obcy w domu”.\nRealne wygnanie i wyobrażony powrót. Artyści wobec Marca ’68


Szafka warsztatowa BX24 | kels.pl\nSzafka warsztatowa BX24\nNowoczesna szafka warsztatowa dla profesjonalistów BX24 to doskonałej jakości szafka narzędziowa, która gwarantuje najwyższą możliwą użyteczność. Solidna szafka magazynowa z szufladami idealnie będzie pasować do każdej nowoczesnej firmy produkcyjnej, zapewniając najwyższy komfort pracy. Szafka do warsztatu sprawdzi się także we wszelakiego rodzaju punktach napraw (docenią go zarówno mechanicy, serwisanci, jak i diagności) ponieważ pozwala on na wygodne i bezpieczne magazynowanie narzędzi oraz wszelakiego rodzaju części.\nWarsztatowa szafka na narzędzia ma szerokość 450 mm. Jej głębokość to 580 mm, a wysokość to 860 mm. Szafka do warsztatu BX24 poprzez swoją użyteczność i jakość wykonania jest najlepszym rozwiązaniem dostępnym na rynku. Wytrzymała szafa na narzędzia jest produkowana z najwyższą precyzją i dbałością o każdy szczegół. Szafa warsztatowa dla profesjonalistów jest jednym z wielu nowoczesnych rozwiązań znajdujących się w szerokiej ofercie firmy KELS, która jest oferowana jako profesjonalne wyposażenie warsztatów i firm produkcyjnych.\nSolidna szafa do magazynu daje możliwość swobodnego rozłożenia narzędzi oraz detali używanych w codziennej pracy. Dostęp do wszystkich rzeczy jest prosty i szybki, a samo ich ułożenie w wytrzymałych szufladach bezproblemowe.\nNowoczesna szafa do warsztatu posiada 4 szuflady: 1 szuflada h-60 (nośność 25 kg), 2 szuflady h-180 (nośność 50 kg), 1 szuflada o wysokości 240 mm (nośność 50kg). Każda szuflada jest montowana na prowadnicach kulkowo teleskopowych pozwalających na pełen wysuw. Wszystkie szuflady są zamykane centralnym zamkiem ryglującym równocześnie każdą z szuflad.\nWarsztatowa szafa na narzędzia jest doskonałym wyborem dla firm ceniących sobie doskonałe parametry techniczne wózka oraz niedoścignioną jakość i użyteczność. Profesjonalna szafa narzędziowa BX24 spełnia wszystkie wymagania co do jakości i precyzji wykonania.


Frekwencja sopot - artykuły | Dziennik Bałtycki\nWybory 2020 Sopot. Wyniki wyborów prezydenckich - oficjalne dane PKW. Ile wyniosła frekwencja w kurorcie? Są już dane ze 100% komisji!\nWyniki wyborów prezydenckich w Sopocie - jak głosowano? Są już wyniki wyborów z 28.06.2020 roku ze 100% komisji. Tegoroczne wybory odbywały się w czasie epidemii koronawirusa, a głosujących obowiązywały zaostrzone zasady sanitarne, m.in. zakrywanie ust i dystans społeczny. Oto wyniki wyborów prezydenckich z Sopotu! Bardzo wysoka frekwencja!\njak głosowano w Sopocie\nbyli posłowie z Pomorza


... Polska firma myPhone pochwaliła się na targach MWC 2017, że Google wyróżnił ją nagrodą European Android Award. Czym jest ta nagroda, kto jeszcze ją otrzymał i za co dokładnie? O udzielenie odpowiedzi na te pytania poprosiłem Google'a. ... tej ...\nWeź udział w konkursie Suspect in Sight i wygraj ciekawe nagrody!\n... Firma Jujubee SA zorganizowała konkurs z okazji zbliżającej się premiery gry Suspect in Sight!. Do wygrania jest kilka rodzajów nagród, a dla Czytelników Applemanii przygotowana została dodatkowa nagroda! ... Firma Jujubee SA zorganizowała ...\nApp Quiz 27 (5 nagród do wygrania!)\n... Nie zwalniamy tempa po ubiegłotygodniowej akcji w której rozdaliśmy Wam aż 8 nagród. Dzisiejsze wydanie App Quizu również jest interesujące i również obfitować będzie w dużą liczbę nagród! Cel jest prosty, odgadnij nazwy szukanych aplikacji albo ...\nSerwis Telepolis.pl przyznał "Głuche Telefony"\n... Już po raz piąty serwis Telepolis.pl przyznał nagrody "Głuche Telefony" za rok 2009. Zdecydowano się, jak poprzednio, na kilka kategorii: Usługa Roku, Prepaid Roku, Telefon Roku, Marka Roku, Promocja ... Roku, Człowiek Roku i Wypowiedź Roku. W ...\nNagroda za najlepszy wpis na blogach trafi do...\n... W nieco ponad tydzień zaczęło z nami blogować kilkadziesiąt osób. Zdecydowana większość stworzyła naprawdę fajne materiały i choć byliśmy zgodni, komu należy się główna nagroda tego etapu, postanowiliśmy wykombinować dodatkowe upominki dla ...\n... Serdecznie zapraszamy do pierwszego w czerwcu App Quizu, w którym do wygrania czekają nagrody tak gorące, jak to czerwcowe słoneczko które nad większością kraju świeciło w długi weekend. Nie brakuje polskich akcentów, wyśmienitych gier oraz ...\nNagroda miesięcznika Chip dla iPoda touch\n... Wyłączny dystrybutor produktów Apple w Polsce, firma iSource z przyjemnością informuje o przyznaniu iPodowi touch nagrody czytelników miesięcznika CHIP i serwisu internetowego CHIP.PL iPod touch został uznany za Produkt Roku 2011 w kategorii ...\nCoolafone - nagroda za zużyty telefon\n... aż 18 milionów modeli zostaje wymienionych na nowe, a jedynie 20% z nich trafia do recyklingu. Obie firmy chcą zwiększyć tę liczbę dając nagrody w zamian za zużyte telefony. ... aż 18 milionów modeli zostaje wymienionych na nowe, a jedynie 20% z ...\n... Serdecznie zapraszam do najnowszego App Quizu w którym do wygrania czeka aż 12 nagród. Jeśli szukacie darmowych kodów promocyjnych na ciekawe gry i aplikacje to właśnie u nas znajdziecie ich zatrzęsienie. Kliknijcie w rozwinięcie wpisu po ...\nKto z branży mobilnej dostanie nagrodę? Możesz zdecydować\n... W styczniu na gali Mobile Trends zostaną wręczone nagrody dla najlepszych firm i instytucji z branży mobilnych technologii. Możecie zadecydować, które projekty zostaną wyróżnione. ... W styczniu na gali Mobile Trends zostaną wręczone nagrody ...\n... od iPodzik.info”. Warto spróbować szczęścia w naszej loterii! P.S – Nie zapomnijcie podać swojego adresu e-mail. To jedyny sposób na otrzymanie nagród. Adresy są widoczne tylko dla redakcji. Na wasze odpowiedzi i zgłoszenia czekamy do wtorku ...\n... Czekaliście na poranny App Quiz? Dzisiaj lekka zmiana, nasza zabawa pojawia się późnym popołudniem. Nie zmienia to oczywiście faktu, że nadal pytamy Was o gry z App Store. W nagrodę, jak co tydzień ... to właśnie dla nich mamy aż 5 kodów na ...\n... Dwa tygodnie temu na łamach Applemanii ogłosiliśmy konkurs w którym do wygrania były bardzo fajne piórka firmy Wacom. Zobaczcie zatem kto wygrał nagrodę. Jest również mała niespodzianka. ... Dwa tygodnie temu na łamach Applemanii ogłosiliśmy ...\nCeBIT 2009: Android nagrodzony!\n... Wczoraj wieczorem w Hanowerze ogłoszono laureatów nagród Linux New Media Awards, które po raz kolejny trafiły na targach CeBIT do najlepszych projektów na licencji Open Source. Wśród kilku kategorii ... się według nich najważniejszym wydarzeniem ...\n... . Chociaż z drugiej strony nie pytamy o tytuły zupełnie nieznane, wiec tak ciężko też nie ma. Skoro jesteśmy już przy nagrodach, to warto wspomnieć że dzisiejszy App Quiz ma dwóch sponsorów. Nagrodę ... , tylko postarajcie się odnaleźć ...\nApp Quiz 25 (2 nagrody do wygrania)\n... Temperatura w nocy spadła poniżej zera. Coraz chłodniej robi się na ulicach, ale u nas trwa gorąca walka o wygraną w naszym co poniedziałkowym App Quizie. Czy i tym razem uda się Wam odgadnąć nasza zagadkę? Jeśli jesteś pewien swoich ...\nApp Quiz 26 (8 nagród do wygrania!)\n... Trzeba przyznać uczciwie, że poprzednia edycja naszego App Quizu nie obfitowała w dużą ilość nagród. Rozdaliśmy Wam zaledwie dwie aplikacje. Dzisiaj jednak zaszalejemy! Przygotowaliśmy dla Was ... liczbę nagród. Co jest więc do wygrania? O co ...\nApp Quiz 60 (9 nagród do wygrania)\n... nagród ufundował nasz stały partner, witryna iPodzik.info. Do wygrania czekają: 2x Mine Sweeper Island, 2x 10 Games for Betting, 2x Run Kattie, 2x Punch’Em – Fight people through your camera. Całość ... . Ograniczyliśmy się tylko do PL i US App ...\nApp Quiz 36 (5 nagród do wygrania)\n... to jednak nastąpi proponuje Wam dzisiejszą łamigłówkę oraz takie nagrody do zgarnięcia jak: Art Camera, bingGo - Bing™ Mobile Search Client, iBoobOrButt, Facebook a Quote, Facebook Facts. Przeczytajcie poniższe ... podać swojego adresu e-mail. ...\nApp Quiz 59 (10 nagród do wygrania)\n... , dostarczamy Wam kolejne pytania konkursowe oraz gry i aplikacje do wygrania. Zapraszam do 59 wydania naszego quizu! Nie wiem dlaczego, ale im więcej mamy nagród do wygrania, tym mniej ludzi bierze udział ... się tylko do PL i US App Store. ...\n... był za ciężki, kto wie. Skoro tak, to dzisiaj będzie łatwiej. Po pierwsze zwiększamy liczbę nagród do 12 sztuk. Po drugie, większa część kodów przypadnie Wam w losowaniu. Sponsorem dzisiejszej zabawy ... „zgarnąć” ją już teraz. Pulę nagród jak ...


Priorytetem w naszych działaniach jest zadowolenie klienta i pełna, kompleksowa realizacja jego potrzeb. Zapraszamy. FIRMA produkuje drzwi, okna oraz inną nietypową stolarkę zgodnie z najnowocześniejszymi technologiami dodając do nich wyjątkowo staranny dobór materiału drzewnego oraz nadzór nad jakością we wszystkich etapach produkcji.\nOkna w Szczecinku. Poznaj nasze ceny okien. Zapytaj o cennik - tanio. Wyrób sobie opinię o nas.


MĂłj synek wĹaĹnie po tuptaĹ nĂłĹźkami ma 13,5 misiaca. - Oficjalne Forum KS Cuiavia Inowrocław\nWysłany: Pon 23:21, 07 Kwi 2014 Temat postu: MĂłj synek wĹaĹnie po tuptaĹ nĂłĹźkami ma 13,5 misiaca.\nĹź nie moĹźe siÄ nacieszyÄ ... U mnie nie wystepowal .\nChociaz, gdybym miala powspominac, to najwiecej ich jednak widzialam w Polsce [link widoczny dla zalogowanych] ze bioxetin to badziewie?\nNo obiad zupa jarzynowa. no tak tylko jesli ma sie kogos w stanach to moĹźe by pomĂłgĹ. na poczatku tez sie nie wyrabialam i dyszalam jak po biegu na 5 km ale warto pocwiczyc ten oddech! pozdroo Kobieta w recepcji mĂłwi, Ĺźe jeĹli mamy zamiar rodziÄ u nich, wystarczy miesiÄ\nwypowidz i mnie podnosi. moim zdaniem najlepiej opisane jest tutaj: tzn. MyĹlÄ , Ĺźe ja nigdy nie zdecydowaĹabym siÄ na zwiÄ\nzawsze byĹby dla niego ktoĹ waĹźniejszy BĂG Szklok, jak Ci tak dobrze idzie to poczekaj do pierwszego przelomu kwasniczego, wtedy organizm czerpie o wiele wiecej korzysci, bo przechodzi na odzywianie wewnetrzene i zabiera sie za stare smierci, a nie tylko za resztki w ukladzie pokarmowym Czesto przy tym odczuwa sie oslabienie, czy odwodnienie, troche uczucie jak na kacu i czesto on nastepuje pomiedzy 7-10dniem. ja wole osobiĹcie stary funk.... Pozdrawiam\nno ja gdzies tez tak z godziny od galway 70 km to jest bodajze wiec ok godzina jazdy ebdzie [link widoczny dla zalogowanych] Pozdrawiam\nUroslo dzikie mieso, ropialo strasznie.. Ale teraz znowu coĹ u mnie nie tak bo powrĂłciĹo Ruszam palem , zginam jak myje rece to dlugo pod ciepla woda a i tak nic nie pomaga LubiÄ wyglÄ\ndaÄ kobieco. Piszcie, piszcie !! [link widoczny dla zalogowanych]\nefekt diety utrzymywal mi sie przez ponad rok,nie pilnowalam sie specjalnie ale i po tej diecie zoladek chyba mi sie skurczyl bo jadlam zdecydowanie mniej mleko,jogurty,kefiry,maĹlanki Ale w zasadzie nie o to mi chodzi - kocham ParyĹź, byĹam tam juĹź dwukrotnie, ale to dla mnei stanowczo za maĹo - chcÄ tam spÄdziec wiÄcej czasu i wybaraĹÄ\nm sobie wĹasnie taki sposĂłb teĹź lubiÄ brzozy... witam! Jak nie jesz duzo przetworzonych rzeczy, soli i smieci to mocz jest prawie bezwonny. Bardzo mnie zaintersowalas tym, iz wymagali od Ciebie znajomosci angielskiego, moze i mi by dali jakas szanse tutaj, na Sycylii\n392a9e2a4f890d4c7e3b8c1e7beb3f42 [link widoczny dla zalogowanych] http://del.icio.us/LevitanSantos/phentermine [link widoczny dla zalogowanych] [url=http://del.icio.us/BillyRowlands/atenolol ]http://del.icio.us/BillyRowlands/atenolol [/url] [url=http://del.icio.us/DonnieSampley/viagra ]http://del.icio.us/DonnieSampley/viagra [/url] [url=http://del.icio.us/TobiaDarius/aciphex ]http://del.icio.us/TobiaDarius/aciphex [/url] [link widoczny dla zalogowanych] [url]http://del.icio.us/PetrusGregory/motrin [/url] http://del.icio.us/MccubbinTerrence/toprol [url]http://del.icio.us/BillyRowlands/lexapro [/url] 9bd6aa614dee8bb917f237cb809ca318 Hej!!!\nzania, bo byĹby to dla mnie wielki szok gdybym wiedziaĹa jak to jest mieÄ gĹadkie rÄce i dekolt... [link widoczny dla zalogowanych] i co mam z tego powodu pĹakaÄ?\nMnie gaĹki oczne i kolano, ktĂłrego kiedyĹ miaĹam kontuzjÄ. ZnĂłw miaĹam taki napad. z tym imieniem. Co do bĂłlÄ\ncych szyi i szczÄk: z resztÄ\nTeraz jestem juĹź pewna,Ĺźe atkins dziaĹa JakoĹciowo sÄ\ndobrze zrobione. Koniec z reklamÄ\n!!!!! napiszÄ szczerze jak byĹo Prosze sobie wyobrazic ze paacjentka ktora przychodzi na konsultacje liczy na cuda, nie mysli o (cholernym czasem ) bolu, nie zdaje sobie sprawy z siniakow, opuchniec, czesto pacjentki po operacjach wpadaja w depresje bo nie myslala ze to TAK boli... (0-5 344-73-00 albo macie bezposrednie kontakty?\nJa jestem dokladnie Twojego zdania! jo nosza beret koĹźdego dnia,w koĹźdo pora roku\nTen gosc jest beznadziejny [link widoczny dla zalogowanych] Uruchomienie proteolizy (rozpadu biaĹek) pobudza procesy regeneracji i przyspiesza ustÄpowanie zmian zwyrodnieniowo-zapalnych.\nDopiero wtedy cialo i dusza regeneruje sie na kolejna nowa dzienna walke z wiatrakami losu. polecam salon DJ Style w Katowicach, przy Granicznej 61c. jedenrok Ĺźycia mu daĹa MCV - 95 N:80-94 jestem ogolnie zadowolna. [link widoczny dla zalogowanych]\nzku (dziĹ to siÄ okreĹla friends with benefits) i kiedyĹ, jakoĹ tak podczas rozmowy, po troszkÄ wiÄkszej dawce alkoholu zaczÄliĹmy sobie wyjawiaÄ jakieĹ tam nasze sekrety i miÄdzy innymi ja wspomniaĹam o tych moich zabawach z prysznicem. Witam wszystkich Nie byĹo mi juĹź tak wesoĹo jak znieczulenie zeszĹo. A dla kobiet nie sztuka jest sie zlapac, bo taka mamy nature ze ulegamy tym slodkim draniom sztuka jest robic wciaz tak, aby on chcial Cie zdobywac, chcial gonic kroliczka o to w tej calej zabawie chodzi, niezaleznie od kraju. Tak sie zastanawiam czy dam rade w dwa miesiace wrocic do formy? Mr. Dodam tylko , Ĺźe pierwszej reklamacji mi nie uznano i bÄdÄ walczyĹ dalej- WsciekĹy Tata -Pozdro\nWysłany: Wto 15:40, 08 Kwi 2014 Temat postu: Wszystkie dziewczyny po opracji, bedzie dobrze!\nw tym czasie jadla tylko zupke kapusciana? [link widoczny dla zalogowanych]\nSĹuchajcie. [link widoczny dla zalogowanych] czemu tak narzekarz, mysl pozytywnie, wtedy udreki okaza sie szczesciem.\nwczesnije ialam kilku wlochow ( z jednym nawt mieszkalam) ale powiedzialam NIE konec, sa strasznymi mami synkami!! czesc.ja chodzilam z wrastajacym paznokcie przez 5 miesiecy.tak to zostawilam a teraz mam wyciete pol paznokcia i to co naroslo mi przez ten czas.a mianowicie.nabawilam sie Ropowicy palca.wczoraj mialam usuneite pol paznokcia i czesc zainfekowanej tkanki skornej.palec bolal i bedzie jeszcze bolec.jak macie pytania to piszcie. [link widoczny dla zalogowanych] urzacz_CL_333_Apollo_2000_2B_szczotka_elektryczna_do_kurzu_M SP_01_GRATIS_2B_Karty_do_-12370 ,170.html tez cxzytalem ta ksiazke i w tym samym szpitalu kiedy bylas? I sie skusiĹam. [link widoczny dla zalogowanych]\npieniem ĹupieĹźu. Jedno co mi siÄ ciĹnie na usta to ...PUSTAK Nigdy ich nie pili, a wielce reklamujÄ\n!!! Po tygodniu mam 1,1 kg mniej, staram siÄ jeĹÄ przy tym zdrowo, ale gĹodna nie chodzÄ, Äwiczenia byĹy 4 razy po pĂłĹ godziny, detocell slim efect rano i wieczorem, raz peeling kawowy i raz baĹki, ale zapomniaĹam siÄ zmierzyÄ, to by byĹo bardziej miarodajne, jeĹli chodzi o cellulit, w tym tygodniu oprĂłcz wagi zanotowaĹam teĹź obwĂłd w pasie, w biodrach i udach. 47lat-tak,tak... pomĂłgĹ mi na jakieĹ 3 miechy( pierwszy raz od nie wiem jakiego czasu, z tym, Ĺźe miaĹam 3 dawki i doustnie jeszcze Flukonazol) ale Gynalgin to najgorszy syf jaki istnieje: niewiem jak wy ale ja bym sie zamienila na proste wlosy bo swoich mam dosc.\nDzieki Julia za informacje.Mieszkam w innym rejonie Polski,ale dobrze wiedzies,ze jest taki preparat.Piszesz,ze nazywa sie Pajakbuj,a czy mogla bys napisac jakiei jest firmy,jaki producent,to moze kupie w jakims zoologicznym sklepie. [link widoczny dla zalogowanych] Przed operacjÄ\nPozdrawiam 42 trzeba pĹacic trzy razy droĹźej niĹź za r. A na czym to wĹaĹciwie polega? Ostatnio sie smiaĹam bo stwierdziĹam ze duĹźo kolezanke zaszĹo w ciÄ\nze?? Czasem mam spokoj kilka tygodni, a potem nagle dopada mnie cos, wilczy glod, objadam sie,gdy nikt nie widzi i wymiotuje. [link widoczny dla zalogowanych]\nCze moĹźe o kturom z tych piosenek chodzi Kim wilde zobacz sobie Eklstatyczny masaĹź gĹowy podczas jej mycia............. cos jesc czegos nie jesc ????? Teraz problem siÄ pojawiĹ znĂłw i to w paluchach obu nĂłg, jest stan zapalny, cieknie czasami ropa, ziarniny jeszcze nie ma. Czy najpierw jeden a poten drugi? pajaki to dla mnie ogromny problem, czy maly czy duzy czy siaki powoduja u mnie paraliz, strach, odbieraja mi checi do wszystkiego a przy tym odbieraja mozliwosc normalnego zycia. Na klatce zamontujÄ\nw doniczkach na oknie trawÄ, powiedzmy roĹliny. dziewczyny do ch*ja brzuszki to moĹźesz popie**alaÄ i 10000 dziennie i wyjdzie Ci otĹuszczony kaloryfer Na palenie tĹuszczu sÄ\n[10.10.2011] 17 [link widoczny dla zalogowanych] A tak po za tym nic innego , dzisiaj nawet doĹźo nie pijÄ bo nie mam suchoĹci.\nĹźyjÄ z rozmiarem 75E juĹź bardzo dĹugo. anka - od emocji to siÄ pewnie wszystko zaczyna (pozdrawiam mamÄ i tatÄ ), ja siÄ wyleczyĹem takĹźe emocjonalnie, bez problemu mogÄ wrĂłciÄ do przeszĹoĹci, teraz juĹź na mnie to w ogĂłle nie wpĹywa, nie potrzebujÄ juĹź uciekaÄ w jedzenie, ale kiedyĹ tak byĹo - pewnie, chociaĹź u mnie jakoĹ poczucie niskiej wartoĹci nie wystÄpowaĹo. WchodzÄ\nc na nasze Forum znajdziesz wszystko co Cie interesuje. Nie wiem co to za fryzierka co Ci tak powiedziaĹa......ale jesli o tym nie ma pojecia to radze nie poddawaj sie jej zabiega P Pozdrawiam wczesniej jak byl malutki to skoczka i karuzelke a to co ma to wszystko po laskach i dostal 3 nowe zabawki na urodzinki i te naklejki na scianie co sa ja kupilam mu te dwa kosze na zabawki i niebieski stoleczek ......aga blizniaki na placu zabaw zacieszaja jak czytam, ze sie rozpieszczasz malinki, czeresnie i inne pysznosci od razu mam ochote na cos dobrego ..............laida super ze wyjazd sie udal najwazniejsze ze nie padalo i zdjecia rowniez super ........ [link widoczny dla zalogowanych]\nJa ci odpowiem na twoje pytanie. chyba mam zbyt rozegĹe zainteresowania muzyczne Hej ...W poprzednich latach, niemal caĹe ĹwiÄta spÄdzaĹam nad kiblem dziÄki za info Skazaniec. i o to mi tylko chodziĹo, bo ktoĹ na gĂłrze napisaĹ, Ĺźe to byĹo ukartowane , Ĺźe wygraĹy paĹstwa wschodnie/baĹkaĹskie a ktĂłĹź inny miaĹ wygraÄ, skoro caĹy zachĂłd juĹź w finale byĹ , a jkim sposobem siÄ dostaĹ to mnie nie ineresuje teraz to pozostanie mi odĹźywiac je ale tak na maxa by odzyskaĹy swĂłj naturaly skrÄt i witalnoĹÄ!\nW kaĹźdym razie mĂłj Turek po prawie roku nie daĹ mi spokoju, co jakiĹ czas w momencie najmniej niespodziewanym potrafi uderzyÄ w sposĂłb naprawdÄ wyrafinowany,wie, co zrobiÄ, aby zabolaĹo, chociaĹź realnego dostÄpu do mnie nie ma.JeĹźeli chcesz to napisz do mnie na priv. [link widoczny dla zalogowanych] Nie mam juĹź bĂłli gĹowy i jest ok.\ntrzeba byc rozsadnym Jestem ciekawa, jakie podejĹcie ma ginekolog do kobiet, ktĂłre przeszĹy przez to co my? won z Polski gĹupie baby a nie turasĂłw kebabiarzy ĹciÄ\ngaÄ do Polski BojÄ siÄ ze moĹźe to juĹź jest coĹ gorszego a nie tylko miÄĹniaki. Ostatni znika perkusista. [link widoczny dla zalogowanych]\nPowiem CI take ja osobiscie bardziej man stracha u dentysty niz przy robieniu kolczyka w sumie jak by take sie kazdy patrzyl NA komplikacje to by domu wychodzil czyz nie Ja nie wiem. Powiedzcie mi dziewczynki co na przekaski jecie?? Sami apostoĹowie przecieĹź poza Ĺw. Steczkowska Oszustko... jak wygladalo jego dzienne menu ze tak schudl?


Serwis Urzędu Miasta Olsztyna: Kontynuacja budowy nad j. Krzywym\nKontynuacja budowy nad j. Krzywym\nKontynuacja budowy całorocznej infrastruktury sportowo – rekreacyjnej nad jeziorem Krzywym w Olsztynie\nOś priorytetowa: 2 - Turystyka\nPoddziałanie: 2.1.3. Infrastruktura sportowo - rekreacyjna\n2. Koszt całkowity: 31 095 615,55 PLN\nProcent dofinansowania 40,6 % 41,62% kosztów kwalifikowanych 10 500 230,09 PLN\n5. Okres realizacji: 30 maja 2015 r.\nOpis projektu: Celem nadrzędnym (programowym ogólnym) projektu jest: Wzrost potencjału turystycznego województwa poprzez rozwój wielofunkcyjnej, całorocznej infrastruktury sportowo - rekreacyjnej.\nW efekcie realizacji projektu powstanie infrastruktura wykorzystywana do celów turystyki aktywnej ze szczególnym uwzględnieniem okresu zimowego. Planowane centrum żeglarstwa wodnego i lodowego jest ofertą doskonale wpisującą się w charakter regionu i co najistotniejsze jest dopełnieniem i kontynuacją oferty letniej. Wielofunkcyjność kompleksu realizowana będzie także poprzez budowę boisk, amfiteatru, placu gier i urządzeń sportowo-rekreacyjnych. Budowane obiekty kubaturowe służyć będą obsłudze kompleksu (hangar z warsztatem szkutniczym) jak również rozszerzą jego funkcje (Centrum żeglarstwa wodnego i lodowego), gdzie funkcjonować będą: siłownia, sale konferencyjne, wypożyczalnia sprzętu oraz gastronomia. Obiekty te pozwolą na wszechstronne wykorzystanie naturalnych warunków obszaru i otoczenia projektu. Istniejąca oferta turystyczna miasta zostanie rozbudowana i wzbogacona o zupełnie nowe elementy dostosowane funkcjonalnie i przestrzennie do sąsiadujących terenów.\nW ramach projektu wykonana zostanie także infrastruktura towarzysząca - okołoturystyczna, uzupełniająca tworzoną bazę sportowo-rekreacyjną. Wzdłuż brzegów jeziora Krzywego, w rejonie Słonecznej Polany i Zatoki Miłej powstanie wielofunkcyjny szlak turystyczny- odpowiadający na potrzeby turystyki pieszej, rowerowej i zimowej. Szlak ten powiązany będzie funkcjonalnie i lokalizacyjnie z będącym w realizacji układem szlaków przy jeziorze Krzywym realizowanych w ramach komplementarnych projektów z tego obszaru. W sezonie pełnił będzie funkcje szlaku turystyki pieszej i rowerowej, zimą zaś toru do nart biegowych.\nWielofunkcyjny szlak turystyczny o funkcji pieszej, rowerowej, narciarskiej\nWielofunkcyjne boisko sportowe do piłki nożnej, siatkówki, koszykówki\nInfrastruktura techniczna (kanalizacja deszczowa i drenaż, oświetlenie terenu, zieleń)\ncałoroczny hangar z warsztatem szkutniczym\nbudynek centrum żeglarstwa wodnego i lodowego\nplace sprzętu wodnego\nslip betonowy i pływający\nurządzenia obsługujące sprzęt\nciągi piesze i pieszo-jezdne\nplac gier i urządzeń sportowo-rekreacyjnych\ntaras widokowy na budynku c1\ntaras widokowy na budynku c2\nurządzenie i gospodarka zielenią\nwyburzenie istniejących budynków\nbudowa sieci uzbrojenia technicznego: doprowadzenie wody, odprowadzenie ścieków sanitarnych i technologicznych, odwodnienie, oświetlenie, sieć teletechniczna\nzakup wyposażenia: sportowego (łodzie motorowe, jachty żeglarskie, narty biegowe, rowery, łyżworolki), siłowni, centrum saunowego, pomieszczeń magazynowych i klubowych, boisk sportowych jak również wyposażenia pierwotnego pozostałych pomieszczeń centrum żeglarstwa wodnego i lodowego.\nRealizacja inwestycji pozwoli przede wszystkim na prowadzenie kompleksowego szkolenia sportowego w zakresie żeglarstwa wodnego i lodowego. Umożliwi stworzenie pełnego sytemu szkolenia, który zapewni przyszłym zawodnikom ciągły rozwój umiejętności na jachtach różnych klas (od 6-7 lat poprzez kolejne sekcje-etapy szkolenia, aż do sekcji olimpijskiej). Nowa infrastruktura i zakupione wyposażenie pozwoli na prowadzenie szkoleń match racing'owych i szkoleń bojerowych (żeglarstwo lodowe) a utworzone wypożyczalnie sprzętu pływającego i sportowego; boiska do siatkówki plażowej; zaplecze saunowe i siłownie, umożliwią prowadzenie zajęć i zawodów sportowych oraz organizacje m.in.: regat żeglarskich, bojerowych, windsurfingowych.\n1. wybudowanie 5 obiektów turystycznych i rekreacyjnych:\n1) całoroczny hangar z warsztatem szkutniczym\n2) budowa centrum żeglarstwa wodnego i lodowego\n3) wielofunkcyjne boisko sportowe\n4) boisko sportowe\n5) plac gier i urządzeń sportowo-rekreacyjnych\n2. długość wybudowanych szlaków turystycznych - 0,63 km\n3. wyposażenie 4 obiektów turystycznych i rekreacyjnych\n4. liczba zakupionego wyposażenia do obiektów turystycznych i rekreacyjnych - 828 sztuk.\nZ punktu widzenia inwestycji pn. „Kontynuacja budowy całorocznej infrastruktury sportowo – rekreacyjnej nad jeziorem Krzywym w Olsztynie” szczególne znaczenie ma realizacja zadań, na których realizację Gmina Olsztyn uzyskała już dofinansowanie ze środków UE w ramach RPO Warmia i Mazury. Są to projekty dotyczące:\nbudowy całorocznej infrastruktury sportowo -rekreacyjnej nad jeziorem Krzywym (w obszarze ul. Jodłowej (Obszar D - całoroczna baza sportów kajakarskich, całoroczna hala do siatkówki plażowej i sale do squasha z miejscami parkingowymi, urządzenia obsługi sprzętu pływającego); w obszarze Plaża Miejska (Obszar A - boiska, plac do obsługi imprez sportowych, plac gier i urządzeń sportowych, snowpark/skatepark wielofunkcyjny szlak turystyczny, slip do wodowania jednostek pływających, centrum sportów wodnych i ratownictwa, infrastruktura do uprawiania sportów zimowych i wodnych, wypożyczalnie sprzętu sportowego).\nwykonanych strefy przedsiębiorczości w okolicy Plaży Miejskiej, Zatoki Miłej i Słonecznej Polany.