رمان: گرمیِ چشمانش! /𝑮𝒊𝒔𝒐𝒐_𝒇 کاربر انجمن 98ia - تایپ رمان - انجمن نودهشتیا\nرمان: گرمیِ چشمانش! /𝑮𝒊𝒔𝒐𝒐_𝒇 کاربر انجمن 98ia\n9 آذر در تایپ رمان\nارسال شده در 9 آذر (ویرایش شده)\nبه نام من، تو، ما!\nنام داستان: گرمیِ چشمانش!\nهدف: خالی کردن افکار روی برگه‌ی سفیدِ کاغذ.\nبلند می‌خندید و صدای قهقهه‌اش آهنگ دل‌نوازی بود برای سکوت جنگل سرسبز شمالی!\nموهای رنگ شبش بدون هیچ سپری توی باد می‌رقصید و چشم‌های مشکی رنگش برق می‌زد.\nسارافون سفیدَش هارمونیِ جالبی با آبیِ آسمان و سبزیِ جنگل ایجاد کرده بود و در آن طرف از جنگل، دورادور پسری از جنس سکوت روی سنگ سردی نشسته بود و نظاره‌گر دخترِ روبه‌رویش بود.\nچه کسی می‌دانست که در ذهن خسته‌ی پسرک قصّه چه می‌گذرد و با خود چه زمزمه می‌کند؛ اما راوی این را خوب می‌دانست که برق چشم‌های گرم دخترک، تلاطم زیبایی برای سردیِ چشم‌های پسر بود و عجیب، به مزاجش آمده بود.\nطوری‌که، داستان را آغاز کرد؛ اما می‌دانی در تمام داستان‌ها و سرنوشت‌های عاشقانه، پستی بلندی‌های در مسیرِ عشق به سر آغاز درآمدند، در میان موج آن عبور کردند و دردِ جدایی را به تزریق درآوردند.\nدردی که نه تنها وصال جدایی را بازگو نمی‌کند؛ بلکه قصّه را شیرین‌تر می‌کند.\nاما کسی چه می‌داند که شیرینی، زهری تلخ است؟!\nراوی این‌گونه آغاز کرد:\nبرق چشم‌های مشکی رنگِ لیلی\nهوش از سر مجنون می‌برد\nقهقهه‌های بلند شیرین\nدلِ فرهاد را می‌لرزاند\nدیوانگی را به بهرام نشان می‌داد\nبیژن را غرق دنیای عشق می‌کرد\nآدم را به دامِ آتشِ معشوقه می‌برد\nلیلی است از جنس شیرین و موهایش آزاده‌ای است که منیژه را بازگو می‌کرد و بودنش نفس کشیدن حوا را در دنیای سورنا به یاد می‌آورد.\nصفحه نقد رمان:\nناظر: @نٍویسَندهی _ فضایی\n@Ladan @Qazal @Weird @Elaha @Raha_yee @Talatom @yaldaw @unknown @i_mrym_i @Omaay @Paradise @A s R ᴀ @Saba @Damon.S_E @Fadi17 @Ghazal @hadis Hs @Jana @K.A @lavender @z̸a̸h̸r̸a̸ @x-----x @camila @Vikta @Bahar khani @N.a25 @M.gh @نیکتوفیلیا @حـوراء @Asma,N @shahrzad.rh ستایش @mah86 @mahbube @Mahtab.a @فائزه اکبریان @گیسو @جانان بانو @زری گل @م_صمدی @عاشقان ماه @langenur @دخترخورشید @خلناز @هــhanaــانا @نارسیس بانو.arabzade @Masi.fardi @ارغوان @Samanta_s @A...A@فِرِشتِهـ ی آتَشینـ@Li_liumღ@شازده کوچولو.@amin141@Qazal@A_N_farniya@فاطی زارعی\nویرایش شده شنبه در ۲۲:۳۱ توسط Gisoo_f\nبرگه‌های دفتر روبه‌روم را ورق می‌زدم و روی هر صفحه‌ی کرم رنگ کاغذ، دقیقه‌ای مکث می‌کردم، با چشم می‌خواندمش و با مغزم درکش می‌کردم و در افکارم حل می‌شد و من، چه ساده از این همه خاطره می‌گذشتم!\nانگار تک- تک لحظه‌هایی که در دفتر به یادگار مانده بود و قلم، زحمت هکاکی‌اش را کشیده بود نقش اصلی‌اش من نبودم و تمام دردها و شادی‌ها را من تجربه نکرده بودم؛ اما حال فقط می‌خواندم و می‌گذشتم و گه‌گاهی لبخندی برروی لبم شکل می‌گرفت یا قلبم مچاله می‌شد و باز بر همین منوال ادامه پیدا می‌کرد.\nمن فقط کمی از صفحه‌ها را خوانده بودم و هنوز بیشی از آن باقی مانده بود.\nهر کدام از صفحه‌ها را بدون نگاه کردن از حفظ بودم و به تمام سوالات دفتر می‌توانستم پاسخ دهم و آزمون خود را با نمره قابل قبولی به پایان برسانم؛ اما برای قوی‌تر شدن نیاز به یادآوری بود و من عجیب دلم قوی شدن و مرور خاطرات را می‌خواست!\nقوی شدنی که به قیمت مرگ قلبم و زنده شدن مغزم شکل می‌گرفت یا به پایان می‌رسید!\nبه صفحه‌ای که رسیده بودم و با چشم می‌خواندمش، دیگر قلبم را مچاله نمی‌کرد، بلکه روحم را می‌کشت و من هر لحظه مرگ را برای خود آرزو می‌کردم.\nای‌کاش به خود قول ماندن در این دنیا را نمی‌دادم\nای‌کاش صبر ایوب را برای ماندن به ارث نمی‌بردم\nای‌کاش می‌توانستم جای مرور خاطراتش، هرروز صورتش را مرور کنم\nای‌کاش من لحظه‌ای زندگی را کنار او تجربه می‌کردم تا حال که معلمی دیرینه برای مرگ شده بودم.\nبا صدای در نشانه‌ای لای کتاب کاغذی گذاشتم و آن را بستم.\nصورتم را به طرف در چرخاندم و اجازه‌ی ورود به کسی که خلوتم را بهم زده بود را دادم.\nوارد اتاق شد و با سربه‌زیری که در وجودش بود آرام گفت:\n- عصر بخیر! کیک فنجونی با چایی داغ براتون آوردم. خودتون سفارش داده بودید.\nسینی چوبی را روی میزِ قهوه‌ای رنگ گذاشت و با تکان سری از اتاق خارج شد.\nلیوان چایی را برداشتم و کمی مزه- مزه کردم.\nسرم را به طرف پنجره‌ی اتاق چرخاندم و به هیاهوی باد در فصل پاییز نگاه کردم.\nدرخت‌های زرد شده با آهنگِ رقصنده‌ی باد می‌رقصیدند و شاخه‌ها برگ‌ها را از خود جدا می‌کردند.\nبرگ‌های خشک شده‌ی پاییز روی زمین سرد می‌ریخت و همه‌جا گمان رسیدن پاییز را می‌داد.\nپاییزی که پدربزرگ به نام عشاق یادش می‌کرد.\nآهی کشیدم و به پدربزرگ فکر می‌کردم.\nپدربزرگی که عاشقی را یادم داد و در طیِ مجنون شدن رهایم کرد و رفت.\nحال من مانده‌ام\nدر این عشق\nدر این مجنون بودن و در این فصل رنج برده.\nاز هرچیزی مقداری به‌جا می‌ماند\nدانه‌های قهوه در شیشه\nچند سیگار در پاکت\nو کمی درد، در آدمی!...\nویرایش شده 7 دی توسط Gisoo_f\nاز روی صندلی بلند شدم و کت مشکی رنگم را به تن کردم.\nبا قدم‌های محکم به سمت در اتاق رفتم و از اتاق خود خارج شدم، با قدم‌های سریع‌تری به سمت ماشین رفتم.\nسوار ماشین شدم و مسیر حرکتم را به خانه رهنمود کردم.\nضبط ماشین را باز کردم و همان‌طور که به متن‌های خارج شده از زبان خواننده گوش می‌دادم، حواسم را به رانندگی داده بودم و با سرعت مجاز می‌راندم.\nخیلی دوست داشتم سرعتم را زیاد کنم؛ اما زودتر به خانه رسیدن و حرف‌های تکراری به مذاقم خوش نمی‌آمد، ترجیح می‌دادم نیم ساعتی را در ترافیک و بوق‌های ماشین و بچه‌های سرِ چهار راه صرف کنم.\nبا تقه‌ای که به در ماشین خورد سرم را به طرف پنجره‌ی ماشین کردم و به دختر بچه‌ی رو‌به روم نگاهی کردم.\nلب‌های خشک و بی‌روحش را که به‌خاطر سرما خشک شده بود، با زبان تر کرد و گفت:\n- عمو میشه یکی از این گل‌ها بخری؟ لطفاً!\nبا چشم‌های قهوه‌ای رنگش منتظر جوابم بود.\nنیم‌چه لبخندی زدم و کیف پولم را از داشبورد ماشین بیرون کشیدم.\nمقداری پول در دست یخ زده‌اش گذاشتم و او هم گلِ رزی را تقدیمم کرد.\nحضورش در این سرمای جان‌سوز دلم را کباب کرد!\nمگر او چه فرقی با دیگران داشت که اکنون به جای درس خواندن، کار می‌کند؟\nکاش دنیا کمی مهربان‌تر بود!\nلبخندم را پررنگ‌تر کردم و گفتم:\n- کلاس چندمی دخترِ قشنگ؟\nموهای وز- وز شده‌اش را زیر روسری کهنه‌اش برد و با خوش‌رویی و لرزشی که بر اثر سرما در صدایش بود، جوابم را داد:\n- کلاس چهارم هستم و به مامانم قول دادم وقتی بزرگ شدم یک مغازه‌ی گل‌فروشی بزنم تا مردم بیان و ازم گل بخرن. آخه مامانم می‌گفت آدم‌ها وقتی عاشق میشن و برای اولین‌بار می‌خوان به معشوقشون هدیه بدن حتماً یک‌دونه گل کنار هدیه‌شون با خودشون می‌برن.\n- مامانت راست گفته.\nتا خواست جوابم را دهد ماشین جلویی‌ام حرکت کرد و من هم به خاطره رهایی از ترافیک برایش سری تکان دادم و ماشین را به حرکت درآوردم.\nگل رزی که روی صندلی کناری‌ام گذاشته بودم را برداشتم و بوییدم.\nفرشته‌ی خاطرات من بویی به دلنشینیِ همین بوی داشت.\nبعد از ده دقیقه به خانه رسیدم و با ریموت در را باز کردم.\nماشین را در حیاط پارک کردم و پیاده شدم.\nبا دیدن درختان خشک پاییزی و برگ‌های ریخته شده روی چمن زرد، لبخندی سوک لبم جا خوش کرد.\nمسیر حیاط را طی کردم و با قدم‌های آرام از پله‌های ورودیِ خانه بالا رفتم و وارد خانه شدم. نیم‌نگاه بی‌تفاوتی به دکوراسیون کرم و قهوه‌ای رنگ خانه انداختم، که چشمانم به غذاهای روی میز ناهارخوری میخ شد.\nمادر با لبخندی آرام سرش را تکان داد و گفت:\n- سلام عزیزم، خسته نباشی!\nمتعجب موبایل و سوئیچ ماشین را در کتم انداختم و درحالی که به سمت میز قدم برمی‌داشتم لب زدم:\n- چه عجب! کم پیش می‌اومد غذا درست کنید.\n- امروز بی‌کار بودم، واست غذای مورد علاقه‌ات رو درست کردم.\nفسنجان لبخندم را تشدید کرد. با تشکری زیر لب، سمت دستشویی رفتم تا دستانم را بشورم.\nویرایش شده 3 دی توسط 𝐵𝑙𝑎𝑐𝑘 𝑄𝑢𝑒𝑒\nبعد از شستن دست و صورتم راهروی اتاق را در پیش گرفتم و بعد از تعویض لباسم روی صندلیِ میز ناهارخوری کنار مریم《مادر》، جای خوش کردم.\nبا لبخند نگاهم می‌کرد و در چشمانش چاشنی غم موج می‌زد.\nصبور بود، خیلی صبور!\nآن‌قدر صبور که خلق‌وخوی و اخلاق بدم را به جان می‌خرید و بعد از هر مکالمه و بحثی زود فراموش می‌کرد و هنوز نگرانی‌هایش برایم باقی مانده بود.\nنگرانی‌هایی که از روی عشق بود، از روی محبت مادرانه، از روی زندگی یاد دادن و زندگی کردن.\nلبخند گرمی در جواب محبتش زدم و شروع به خوردن غذایی کردم که دستپخت مریمم بود.\nچند سالی بود که به‌خاطر مریض بودن و کمر دردش دیگر کارهای خانه را نمی‌کرد و زحمتش را خدمتکارهای خانه می‌کشیدند.\nبعد از صرف کردن غذا و جمع کردن سفره توسط سلما، در نشیمن نشستیم و نیم‌ساعتی را به گفت‌وگوهای روزمره پرداختیم.\nبعد از چند دقیقه از گذشت زمان، با جمله‌ای که گفت برق از سرم پرید و رنگ چشمانم به رنگ خون نشست.\n- از ساره خبر نداری مادر؟!\nنفس عمیقی برای آرام کردن خود و روحم کشیدم و با نه‌ای بحث را خاتمه دادم.\nباز به یادش افتاده بودم!\nیک سالی بود که سعی بر فراموش کردن کسی که تمام جانم بود می‌کردم؛ اما انگار قرار نبود از ذهنم گذر نکند و مرا هرروز یاد خودش نیندازد.\nآشوبی در دلم برپا شده بود و نمی‌توانستم خودم را آرام کنم، بنابراین فرار را بر قرار ترجیح دادم و از جایم بر خواستم.\nبی‌توجه به صدا کردن‌های مریم سمت در اصلی خانه رفتم ، از خانه‌ی پر از خاطرات تلخ و خوب بیرون آمدم و هوای تازه را نفس کشیدم.\nهوایی که آدم‌ها هرروز تنفسش می‌کردند؛ اما هیچ‌کس نمی‌دانست خیلی‌ها با جسم زنده و تنفس کشیدن مرده‌اند.\nمرده‌اند در زیر آسمان شهر\nمرده‌اند در کنار درخت‌های سبز\nمرده‌اند در اتاق چهار متری خود\nمرده‌اند در به یاد آوردن خاطرات\nخیلی وقت پیش مردیم و هیچ‌کس نفهمید غیر از روحِ خاک شدمان.\nما، خیلی وقت است که مرده‌ایم!\nدستم را وارد جیب شلوارم کردم، سرم را پایین انداختم و شروع به قدم زدن کردم و در فکر فرو رفتم.\nفکری که حالم را بازگو می‌کرد.\nنمی‌دانم چه‌قدر گذشته بود که صدای رعد و برق مرا از خیالم بیرون کشید.\nآسمان با سرعت باورنکردی شروع به گریستن کرد.\nگریستنی که تمام تنم را خیس کرد.\nبی‌صدا و بی‌حرکت به آسمان غم زده خیره شده بودم که صدای مریم مرا به خود آورد.\n- سورنا! مادر بیا داخل داره بارون میاد سرما می‌خوری.\nآرام به سمتش رفتم و دست گرمش را گرفتم.\n- ببخشید عزیزم!\nبا تعجب نگاهی حوالی‌اش کردم و گفتم:\n- راجب ... .\nمی‌دانستم می‌خواهد چه بر زبان بیاورد به همین خاطر صحبتش را قطع کردم و گفتم:\nدر خانه را بست.\nاز راه پله‌های خانه عبور کردم و وارد چهاردیواریِ خود شدم.\nپشت پنجره‌ی اتاق ایستادم.\nسلما تقه‌ای به در زد و وارد شد، فنجان قهوه‌ای روی میز گذاشت و رفت.\nآهنگی از گوشی پلی کردم و روی صندلی راک نشستم و به آهنگ گوش سپردم.\nانگار چشم‌هام شب تارن\nآسمون سیاه ابر پاره- پاره\nشُرشُر بارون داره میباره\nحالا رفتی و من\nتنهاترین عاشقم رو زمین\nتو بودی فقط همین\nبا غصه‌ها همراه بمون\nطلسم غم رو\nرو گونه‌هام شده رَوون\nرفتی و رفتی تنها می‌مونم\nتا آخر عمر واست می‌خونم\n《خواننده: فریدون فروغی》\nنمی‌دانم چند بار آهنگ تکرار شد، نمی‌دانم که چه لحظه‌ای بود که خواب از دنیای واقعی ربودم.\nمن، هیچ را نمی‌دانستم!\nویرایش شده 6 دی توسط Gisoo_f\nبا صدای دلنشین مریم، از خواب بیدار شدم.\n- چرا روی صندلی خوابیدی؟ گردنت درد می‌گیره.\nبا صدای گرفته و خواب آلودی زمزمه کردم:\n- ساعت هشته شبه! شام نمی‌خوری؟\n- چشم! الان میام پایین، با هم شام می‌خوریم.\nگل از گلش شکفت، بوسه‌ی محکمی روی گونه‌ام کاشت.\nپا تند کرد و هم‌زمان که از اتاق خارج می‌شد، سلما را برای آماده کردن میزِ شام صدا زد.\nنیم‌چه لبخندی روی لبم شکل گرفت.\nاز روی صندلی بلند شدم و روبه روی آینه‌ی قدی ایستادم و خودم را برانداز کردم.\nدر صدم ثانیه غبار غم در قلبم پخش شد، درد قلبم تمام جانم را به لرزش درآورد.\nلرزشی که حاصل نبودنش\nحاصل حس نکردنش\nحاصل رفتنش بود.\nبا دلبری کردن‌هایش مگر می‌شد که شاعر نشوم.\nمگر می‌شد از چشمان سیاهش ننویسم\nمگر می‌شد از صورت بشاشش ننویسم\nمگر می‌شد که در ذهنم هر روز از او نگویم\nمگر می‌شد بعد از هر بار به یاد آوردنش قلبم به تلاطم نیوفتد و نشکند.\n- سورنا! شام آماده است.\nنفسی کشیدم و پایین رفتم.\nبعد از میل کردن شام کنار مریم روی مبل نشستم و به سریالی که قرار بود با یکدیگر ببینیم نگاه کردم.\nنیم‌ساعتی از سریال گذشته بود، مریم با لبخند به صفحه‌ی تلویزیون زل زده بود و هر از چند گاهی می‌گفت:\n- سریال قشنگی هست نه؟!\nمی‌دانستم مریم بارها این سریال را تماشا کرده؛ اما انگار دل‌کندن از سریال مورد علاقه‌اش کار آسان و راحتی نبود.\nبا دست به شانه‌ام زد و گفت:\n- این‌جا رو گوش بده سورنا، خیلی قشنگه.\nمنتظر به صفحه‌ی تلویزیون چشم دوخته بودم.\n《فکر کردن به تو\nپنهانی‌ترین کار زندگی من است\nپنهانی‌ترین دلتنگی من هستی\nپنهانی‌ترین لبخندی در صورتم\nو پنهانی‌ترین مسبّب حالت روزانه‌ام\nو روزهای زیادی است که ساکتم\nتا همیشه، دوستت دارم!》\n( سریال شهرزاد)\nحرفش به دلم نشست!\nآرام با خود زمزمه کردم:\n- تو پنهانی‌ترین که نه، شفاف‌ترین قسمتِ قلب و زندگی من هستی، ساره‌ام!\nدر خانه محکم به دیوار برخورد کرد و قامتِ روشنا و سپهر در چهار چوب در نمایان شد.\nچشمانم را آرام باز و بسته کردم، مریم دستش را روی قلبش گذاشته بود و با تعجب به نوه‌هایش نگاه می‌کرد!\nروشنا با لبخند به سمتمان آمد و روی مریم را بوسید و گفت:\n- سلام! ببخشید ترسوندمتون، با سپهر مسابقه گذاشته بودیم کی زودتر میرسه.\nصورتش را به سمت من برگرداند و گفت:\n- سلام دایی!\n- سلام روشنا خانوم! خوب هستی؟\nخنده‌ای کرد و گفت:\n- خوبِ خوبم دایی! تو خوبی؟\nسپهر که آن‌طرف سالن ایستاده بود، گفت:\n- آخه مگه میشه ما رو نبینه و خوشحال نباشه؟\nو پشت بند حرفش چشمکی به روی روشنا زد.\nمریم پشت‌چشمی نازک کرد و گفت:\n- یک‌وقت سلامی، علیکی، چیزی نکنی سپهرخان.\n- آخ ببخشید مادر کلاً یادم رفت.\nروشنا که شیطنت از چشم‌هایش می‌ریخت، با خنده گفت:\n- آدمِ عاشق حواس سرش نمیشه.\nسپهر نگاهی عصبی نثار روشنا کرد و صورت مریم را بوسید و با من دست داد.\n- چه‌خبر دایی؟\n- سلامتی! بشینین چرا سر پا ایستادین! آهو نیومد؟\nروی مبل بغلی نشستند و روشنا در جواب حرفم گفت:\n- نه مامان خسته‌اش بود، فردا میاد این‌جا.\n- خبری هست؟ بارو بندیل هم که جمع کردید، اشاره‌ای به ساکی که وسط سالن انداخته شده بود کردم.\n- مگه تو خبر نداری؟ فردا شب تولّد مادر ساره است.\nربع ساعتی بود که بچه‌ها و مریم گرم مشغول صحبت بودند؛ اما من حوصله‌ی حرف زدن را نداشتم و به بهانه‌ی سردرد جمع را به آرامی ترک کردم.\nچند دقیقه‌ای بود که روی تخت دراز کشیده بودم، سپهر در را باز کرد و روی صندلی روبه رویم نشست، نیم‌نگاهی به صورت خسته‌ام کرد و گفت:\n- فردا شب میای؟\n- به نظرت مریم می‌ذاره که توی تولد بهترین دوستش حضور نداشته باشم؟\n- فردا شاید ساره رو ببینی، شاید که نه! حتماً می‌بینیش.\nهم‌زمان که از روی صندلی بلند می‌شد گفت:\n- هیچی فقط امیدوارم... .\nبقیه‌ی جمله‌اش را تمام نکرده بود که اتاق را ترک کرد و مرا با خود، تنها گذاشت.\nچند باری در مهمانی‌ها ملاقاتش کرده بودم؛ اما او هر بار که مرا می‌دید خودش را سرگرم بقیه می‌کرد، گویی که انگار می‌خواست خودش را از مقابلم محو کند یا شاید هم فرار می‌کرد.\nامیدوار بودم فردا شب لااقل چند کلمه‌ای با هم صحبتی به من می‌پرداخت.\nدرست بود که وقتی مادرش یا آشنایی در کنارمان حضور داشت طوری رفتار می‌کرد که انگار هیچ اتفاقی نیوفتاده است.\nشخصیتش این‌گونه بود!\nیک دختر شاد و سرزنده بود؛ اما هرگز سعی نمی‌کرد غم یا حال بدش را در جایی یا مجلسی ابراز کند یا نشان دهد، به همین خاطر جای تعجبی برای رفتارهایش وجود نداشت.\nبه سقف اتاق خیره شده بودم.\nو هنوز در افکارم غرق بودم.\nتقریباً یک سال از جدایی‌مان گذشته بود؛ اما می‌دانی حتی ذره‌ای نگاهش، لبخندش، چال روی گونه‌اش، ابروهای کمانش، موهای مشکیِ به رنگِ شبش، هیچ‌کدامِ- هیچ‌کدام از یاد و خاطره‌ام نرفته بود.\nزود بود برای فراموش کردن کسی که همه‌ی وجودت بود، ساره نیمی که نه، تمام وجود و روحم بود.\nشاید گزاف می‌گویم؛ اما دلم تنگ بود، آن‌قدر تنگ که نمی‌دانستم برای فرار از این حس به کدامین راه مسیرم را کج کنم.\nمسیری که آخر، تک- تک ِ راه‌هایش وصل می‌شد به او و خیالش.\nمی‌دانست که زندگی‌ام است، برای همین رفت.\nهیچ‌وقت دلیل رفتنش را نگفت و فقط رفت.\nبار اولی که ملاقاتش کرده بودم در کنار پدربزرگ بود.\nدختر پرحرف و خنده‌رویی بود!\nروزی که جلویم برای بار اول گریه کرده بود یادم است.\nبا صدای بلند می‌خندید و اشک‌های زلالش روی گونه‌اش جاری می‌شد، نمی‌دانستم کدام حسش راست است.\nگریه‌اش مانند سیل روی گونه‌هایش می‌ریخت و قهقهه‌اش مانند رعد و برق دلم را می‌لرزاند.\nبین قهقهه و گریه‌اش گیر افتاده بودم. تنها کاری که می‌توانستم در آن لحظه کنم، در آغوش کشیدنش بود.\nساعتی تکیه‌گاهش بودم، از آن روز به بعد حکم کوه را داشتم برای ساره‌ای که روز و شبم بود.\nمایی که یک روز غریبه‌ترین آشنا بودیم حال، آشناترین غریبه برای هم شده بودیم.\nغریبه‌ای که از جان برایم عزیزتر بود.\nروزی که رفت اَشک نریختم چون حکم کوه را برای معشوقه‌ام به ارث برده بودم؛ ولی از خود چه پنهان، کمرم شکست.\nخورد شدن را با تمام وجود حس کرده بودم، ساره وجودم را برده بود و یک آدمِ تهی را برایم به یادگار گذاشته بود.\nموهایم یک شبِ سفید نشده بود؛ ولی حال و احوالم یک شبِ داغون و تباه شده بود.\nغرورم هنوز بیشی از آن باقی مانده بود؛ اما رویاهایم یک شبِ با خاک یکسان شده بود.\nسیل غم در چشم‌هایم پنهان بود؛ اما قلب ریش- ریش شده‌ام روحم را برای درد کشیدن آگاه می‌کرد.\nمن یک شبِ پیر شده بودم و تمام ستاره‌های آسمان شب، برایم آواز غم می‌خواندند.\nبا بغض لبخند تلخی زدم و قبل از ریختن اشک روی گونه‌ام چشمانم را بستم و به بی‌خبری و خواب پناه بردم.\nخوابی که برای من بهترین اتفاق بود، تا مبادا فکر خیال او مرا دیووانه کند.\nبا سر و صدای اهالی خانه از خواب بیدار شدم، روی تخت نشستم و سرم را بین دستانم گرفتم و ماساژ دادم.\nنتیجه‌ی افکار زجر آور دیشب، سردرد شدید اول صبح بود که نثارم شده بود.\nسپهر بدون در زدن وارد اتاق شد و گفت:\n- سلام بیدار شدی؟\n- سلام آره.\n- خوبه، بلند شو بریم یک سر به کارخونه بزنیم.\nکت و شلوار مشکی، با پیراهن سفیدی به تن کردم و بعد از برداشتن کیفم به طبقه‌ی پایین خانه رفتم.\nمریم، سپهر، روشنا دور میز نشسته بودند و صبحانه می‌خوردند.\nروشنا با دیدنم لبخندی زد و گفت:\n- سلام صبح‌بخیر! بیا صبحانه بخور.\n- سلام به همگی! چشم.\nمریم جواب سلامم را داد و صندلی کناری‌اش را عقب کشید و گفت:\nروی صندلی نشستم و دور هم شروع به خوردن صبحانه کردیم.\nبا سپهر سوار ماشین شدیم و به سمت شرکت حرکت کردیم.\n- سورنا امروز بعد از کارهای شرکت، بریم بیرون لباس بخرم.\n- مگه لباس نداری؟\n- دارم تکراری شدن، خودتم بیا لباس بخر.\n- به من چه! باید باهام بیای و لباس بخری.\nپشت بند حرفش لبخند بزرگی زد.\nانگار گوش دادن حرفش راحت‌تر از مجاب کردنش بود، به خاطر همین بحث را با سکوتم خاتمه دادم.\nنیم ساعتی بود که پیِ انجام دادن کارهای کارخانه بودیم.\nاندکی ذهنم آرام شده بود و از هیاهوی قلبم دور شده بودم؛ اما چه می‌شد کرد که با یادآوری خرید، باز هم آشفته‌خاطر گشتم.\nسپهر ماشین را کنار پاساژی پارک کرد و بالاجبار همراهی‌اش کردم.\nنفهمیدم چگونه و کی پیراهنِ مردانه‌ی کاربنی رنگی را خریدم.\nاصلاً مگر می‌شد بدانی شبی پر از تلاطم در انتظارت است و آرام باشی؟\nمن بارها زیر این فشارهای عصبی جان می‌سپردم و تنها خدایم می‌داند که این قلب از ریشه سوخته است.\nبا خریدها و ذوق‌های سپهر، سوار ماشین شدیم و این بود سرآغازی دیگر برای زندگی‌ام!\nکاش حداقل این سرآغاز پایانی دل‌چسب داشته باشد.\nبعد از خریدهای سپهر خانه رفتیم و آهو را در سالن ملاقات کردم.\nبا قدم‌های مسلط به سمتم آمد.\nپیراهن گلبهی رنگ بلندی که روی سینه‌اش را با مهره تزئین کرده بودند به تن داشت و موهای خرمایی‌اش را زیر شال سفیدش پوشانده بود و چند تالِ سرکشش روی پیشونیِ گندمی‌اش ریخته بود.\nآرایش ملایم و زیبایی روی صورتش نقاشی شده بود و همه چیز دست به دست هم داده بودند تا او بانوی زیبایی برای امشب شود.\nخوب بود که امشب همراهم بود، همراهی که به عنوان خواهر بزرگ‌ترم بود و تنها نبودم.\n- سلام سورنا خوبی داداش!\n- سلام. خوبم تو خوبی؟\nچشمانش را به آرامی باز و بسته کرد و لبخند زیبایی زد.\nبعد از یک دوش مختصر پیراهن کاربنی‌ام را با کت جین مشکی و شلوار طوسی‌ای پوشیدم.\nصدای جیغ‌های روشنا و اذیت کردن‌های سپهر به گوش می‌رسید.\nمریم تقه‌ای به در زد و وارد اتاق شد.\nبا دیدنم چشمانش برقی زد و گفت:\n- چشم نخوری. خوشتیپ شدی پسرم!\nنیم‌چه لبخندی زدم و گفتم:\n- من که همیشه خوشتیپ بودم.\nسرتا پایش را با یک نگاه از نظر گذراندم و گفتم:\n- شما هم زیبا شدید.\n- خواهش. بریم که دیر شد.\nسوار ماشین شدیم و مسیر خانه‌ی نرگس خانوم یا مادر معشوقه‌ام را طی کردیم.\nدر مسیر صحبت خاصی میانمان رخ نداد و فقط اذیت‌های پی در پیِ سپهر بر روی روشنا بود که سکوت ماشین را برهم می‌زد و هر چند یک‌بار اعتراض آهو برای آرام شدنشان در صحبت‌هایشان آمیخته می‌شد.\nمن هیچ‌گاه گمان نمی‌کردم که این‌قدر یک مسیر طولانی را در یک چشم بهم زدن طی کنیم و حال روبه روی ساختمان بزرگ فراهان بودیم.\nویرایش شده 4 دی توسط 𝐵𝑙𝑎𝑐𝑘 𝑄𝑢𝑒𝑒\nصدای هوهوی باد در برابر صدای نفس‌ها و تپش‌های قلبم کم می‌آورد.\nباد سردی پوستم را نوازش می‌کرد و اگر صدای روشنا نبود، قطعاً از شدت خیرگی به خانه چشم‌هایم می‌سوخت.\nصدای کمی از موزیک به گوش می‌خورد؛ ولی قهقهه‌ها گوش هفت آسمان را کر می‌کردند!\nساره‌ی من هم می‌خندد؟\nاز شدت اضطراب و هیجان نفس‌هایم تحلیل رفت.\nمریم و بچه‌ها لبخند بر لب داشتند؛ اما من حتی توانایی تکان دادن لب‌هایم را از دست داده بودم.\nیک قدمِ دیگر برای وارد شدن در خانه‌ای که ساره‌ام درش حضور داشت!\n- پسرم تو آیفون رو بزن.\nبا صدای بشاش مریم، دست‌هایم را مشت کردم و نفس سردم را با صدا بیرون دادم. نگاه خیره‌ی سپهر را حس می‌کردم، کاش حداقل قلبم را حس نمی‌کردم، می‌کنم؟ نه!\nقلب من در این خانه است.\nآیفون را فشار دادم و نگاهم را به کفش‌هایم دوختم. چرا آن لحظه دوست داشتم ساره‌ام جواب دهد؟\nچه خیال باطلی!\nبه آرامی سرم را بلند کردم و به آیفون چشم دوختم.\nصدای مادرش بود، با دیدن چهره‌ام خوش- خوشان خندید و گفت:\n- سورنا جان! عزیزم بیایید داخل.\nلبخند مؤدبانه‌ای زدم و بی‌توجه به مریم که از همان پشت آیفون خوش و بش می‌کرد، وارد حیاط شدم. بوی زمستان می‌آمد!\nسرما امانم را بریده بود. روشنا با دماغی سرخ از سرما کنارم ایستاد و خیره به باغ پاییزی با لرز لب زد:\n- خدایا چه سرده! زود داخل بریم.\nقدم دوم برای دیدن ساره...\nقدم سوم و بدنم که لحظه‌ای بی‌حس شد!\nقدم چهار و قلبی که تیر کشید و پاهایی که لرزید!\nقدم پنجم و بوم...\nدیگر دیر بود برای منصرف شدن، درب خانه‌ی ویلایی باز شد و چهره‌ی مادر ساره و صد البته دوست مادرم جلوی دیدگانمان آمد. لباسی مجلسی و شیکی بر تن داشت و من به این فکر کردم که چرا لبخندش همانند ساره‌ام است؟\n- خوش اومدین عزیزهای من!\nروشنا و سپهر با ادب و نزاکت، جعبه‌ی کادو را به دستش دادند و تبریک گفتند.\nمن هم همراه مریم و آهو؛ اما با کمی جدیت تبریک گفتم.\nکسی دست‌های لرزانم را دید؟ نه!\nوارد خانه شدیم و حتی موج عظیمی از گرما بر پوستم، نتوانست آرامم کند!\nآن‌قدر حالم بد بود که نفسم لحظه‌ای بند آمد و قفسه‌ی سینه‌ام درد گرفت. کُتِ مشکی‌ام را از تن درآوردم و به پیش‌خدمت دادم. روشنا با لباس تقریباً پوشیده‌ای سریع سمت گروهی از دختران رفت که یقیناً دوستانش بودند.\nمادر ساره با خنده و خوشی دست مریم را گرفت و هم‌زمان رو به من و سپهر گفت:\n- از خودتون پذیرایی کنید.\nسپهر تشکر کرد؛ اما نگاه من بی‌اراده در سالن می‌پیچید.\nتعداد متوسطی مهمان دور هم نوشیدنی می‌خوردند و به قولی حال می‌کردند. صدای قهقهه‌ها این‌دفعه بیشتر شد. ساره‌ام کجاست؟\n- سورنا خوبی؟\nتا به حال شده است قلب‌تان واقعاً بایستد و تو حتی نتوانی گردش خون در رگ‌هایت را حس کنی؟ من دیدم موهای دلبرش را و قلبم سوخت.\nدیدم لبخند چال‌دارش را و زبانم بند آمد.\nچشم‌هایش چرا همانند تیرکمان است؟\nتیرکمانی که قلبم را هدف گرفت و سوراخش کرد.\nنفسم بند آمد و باز هم کسی نفهمید سورنا این‌جا برای بار هزارم با دیدن ساره‌اش در لباسی ظریف و دلربا، جان داد!\n- سورنا خوبی؟ سورنا!\nاصلاً مگر می‌شد با دیدن خنده‌هایش، صدای سپهر را بشنوم؟ رد نگاهم را دنبال کرد و خود نیز با دیدن ساره تعجب کرد!\nخانوم شده بود.\nخیسیِ چیزی مانند یک قطره آب روی گونه‌ام غلتید، شاید اشک است!\nمگر مغز آن زمان اختیاری در دست داشت؟\nقلبم گفت جلو برو، من هم اطاعت کردم!\nبا نگاهی سر تا سر ناباوری یا شاید هم عشق، سمتش قدم برداشتم. چرا مرا نمی‌دید؟\nوقتی به خود آمدم که دور میزی که ساره در آن‌جا حضور داشت، در کنار سپهر ایستاده بودم و سلام و احوال پرسی می‌کردم.\nچشم‌های ساره روی قامتم ثابت مانده بود، غم در چشمانش بی‌داد می‌کرد؛ اما مانند همیشه صورت خندانش را حفظ کرد و با خوش‌رویی که به وضوح لرزش درش پیدا بود گفت:\n- سلام خیلی خوش اومدید.\nسپهر: سلام خیلی ممنون.\nنگاهش را رو به من دوخت، سرش را کمی کج کرد و گفت:\n- سورنا چرا نمیشینی؟\nآخ که سورنا گفتنت حکم تیر خلاص را برایم داشت.\nنیم‌نگاهی به صورتی که نقاشی شده بود کردم و گفتم:\nو روی صندلی کنار سپهر نشستم و به گفت‌وگوی میان بچه‌ها به تماشا نشستم.\nتک- تک کارهایش را زیر نظر داشتم.\nتغییری نکرده بود فقط خانوم‌تر و آرام‌تر شده بود.\nچند دقیقه‌ای از نشستنم نگذشته بود که احساس تشنگی کردم.\nبا عذرخواهی جمع را ترک کردم و به سمت میز بزرگ پذیرایی رفتم و کمی آب‌آناناس برای خود ریختم و میل کردم.\nبعد از رفع تشنگی نگاه دیگری به ساره کردم که نگاهمان، در نگاه یکدیگر قفل شد.\nنگاهی پر از غم، دلتنگی، دوری، پشیمانی، ... .\nحس می‌کردم دیر شده بود، دیر بود برای هر چیزی، انگار قلبم دیگر نمی‌تپید.\nجسم و روحی که هرروز دلش تنگ شود نه تنها قلبش از هم می‌پاشد بلکه حتی عقلش را هم از دست می‌دهد.\nارسال شده در 20 آذر (ویرایش شده)\nسنگینی نگاه کسی را روی خود حس می‌کردم، سرم را چرخاندم و با نگاه غمناکِ آهو روبه رو شدم.\nسرم را پایین انداختم و لیوانی که در دستم بود را روی میز گذاشتم و به سمت بالکن خانه راه افتادم تا هوای تازه‌ای ببلعم و از آشفته خاطر بودنم کمی کاسته شود.\nوارد بالکن شدم و نگاهی به فضایش انداختم.\nگلدان‌های زیادی روی زمین بود و هر کدام از گلدان‌ها، از یک نوع گلِ متفاوت بود.\nدو قدم جلوتر رفتم، دستانم را در جیب شلوارم کردم، سرم را بالا گرفتم و آسمان پر از ستاره را دیدم.\nستاره‌های زیادی برق می‌زدند؛ اما سردیِ هوا کمتر کسی را برای ملاقات ستاره‌ها دعوت می‌کرد.\nنیم‌ساعتی بود که با هم‌صحبتی با ستاره، ماه و آسمانِ شب پرداخته بودم، درِ کشویی بالکن باز شد، سرم را به پشت چرخاندم که مریم در قامت در شکل گرفت.\n- چرا بیرون اومدی؟ سرما می‌خوری.\n- تو سرما نمی‌خوری که بدون کت بیرون ایستادی.\n- سردم نیست!\nاما انگار بدنم با من هم‌خوانی نداشت که پس از اتمام جمله‌ام لرزی کردم.\nمریم نگاهی عصبی روانه‌ام کرد و گفت:\n- بیا داخل.\nبه ناچار همراهش از بالکن دل کندم و وارد فضای خفقان آور خانه شدم.\nروشنا به طرفمان آمد و رو به من گفت:\n- کجا بودی دایی؟!\n- تو بالکن بودم.\nمریم سمت گروهی از دوستانش رفت، کم و بیشی از آن‌ها را می‌شناختم.\nبا حرف روشنا حواسم را از مریم دور کردم و سرم را به طرفش چرخاندم.\n- آها! بیا بریم برقصیم.\nسرم را به معنی نه بالا کردم و گفتم:\n- فعلاً دوست دارم نظاره‌گر باشم.\nلبخند کوچکی برای ناراحت نشدنش زدم و باقی مانده‌ی جمله را با بعداً می‌رقصیم به پایان رساندم.\n- سپهر کجاست؟\nچشمکِ شیطونی زد و به سمت راست، گوشه‌ی تاریک سالن اشاره کرد و گفت:\n- دو تا کفتر عاشق اونجان.\nخنده‌ی کوچکی کردم و گفتم:\n- از کفتر گذشتن زودتر باید نامزد کنن.\nریز- ریز خندید و گفت:\n- منتظرم خواهر شوهر بشم و... .\nجمله‌اش را ادامه نداد؛ اما از این چند کلمه‌اش معلوم بود چه نقشه‌هایی که ندارد.\nخنده‌ی بلندتری کردم و از کنارش گذشتم.\nروی صندلی، در گوشه‌ترین قسمت سالن نشسته بودم که کسی از پشت روی شانه‌ام زد، با تعجب برگشتم و پشت سرم را نگاه کردم!\nمحمدرضا بود، رفیق قدیمی و آشنایم!\nبه احترامش از جای برخواستم و با آن دست مردانه‌ای دادم، برای نشستن در کنارم دعوتش کردم.\n- سلام سورنا، چه‌طوری آقای بی‌معرفت!\nنیم‌چه لبخند تلخی زدم و گفتم:\n- علیک سلام. من بی‌معرفتم یا تو؟ که بی‌خبر از این شهر میری و به کسی هم فکر نمی‌کنی.\n- رفتنم یهویی شد و گرنه خودتم خوب می‌دونی که آدمی نیستم که بی‌خبر برم.\n- آره می‌دونم. بگذریم!\n- چه‌خبر؟! چی‌کار می‌کنی؟\n- سلامتی! درگیر کارخونه و زندگی.\nتو چیکار می‌کنی؟\n- شکر! منم هیچی درگیر کار و پیشرفت.\nسرم را به آرامی تکان دادم و دیگر گفت‌گوی خاصی بینمان رخ نداد.\nنظاره‌گر اتفاق‌های دورم بودم؛ اما از ساره در سالن خبری نبود.\nمحمدرضا چند دقیقه‌ای بود که رفته بود، با دست آرام روی میز ضربه می‌زدم و به صداهای اطرافم توجه نمی‌کردم.\nحضور کسی را در نزدیکی‌ام حس کردم؛ اما سرم را برای دیدنش بالا نیاوردم.\nصدایش را که شنیدم سرم را با تعجب و بهت بالا آوردم و در چشمان سیاهش غرق شدم.\nبرای حفظ تعادل امواج برانگیخته‌ی درونم، نفس عمیقی کشیدم و گفتم:\n- آره. تو خوبی؟\nدست لاک خورده‌اش را برای درست کردن موهای مشکی‌اش بالا برد؛ اما انگار موهای پر پشتش، کم و بیش ریخته بود و من دلیلش را نمی‌دانستم. در جوابم گفت:\nنگاهی به صندلی کناری‌ام انداخت و گفت:\n- اجازه هست بشینم؟!\nصندلی را برایش عقب کشیدم و با لرزش کوچکی که در کنج گلویم لانه کرده بود گفتم:\n- آره بشین.\nماکسیِ قرمزِ بلندی تا کمی بالاتر از ساق پاهایش پوشیده بود.\nاز روی شانه تا سینه‌اش، با مهره‌های ریز و درشت تزئین شده بود، آستین‌های لباسش تا روی مچش بود و کفش مشکی‌اش تضاد جالبی با لباسش ایجاد کرده بود.\nروی صندلی به آرامی نشست و لبِ رژ خورده‌اش را با زبان تر کرد و نگاهی گذرا به دور و اطراف کرد و بی‌مقدمه گفت:\n- تو این یک سال که نبودم چیکار کردی؟\nمی‌دانست پاسخی درست برای این سوال نمی‌گیرد؛ اما باز پرسید!\nآهانی زمزمه کرد و باز گفت:\n- نمی‌خوای بپرسی من چیکار کردم؟\n- چون تو هم زندگی می‌کردی. ما، هردومون توی این یک سال زندگی می‌کردیم؛ ولی به شکل‌های مختلف.\nتو لابد هرروز کتاب می‌خوندی و سعی در خوب شدن حالت می‌کردی، من هم کتاب می‌نوشتم و سعی در فراموش کردنت می‌کردم.\n- درسته ما پایان و جدایی قشنگی نداشتیم؛ اما داستان قشنگی داشتیم.\nسرم را آهسته تکان دادم و گفتم:\nخواست چیز دیگری بگوید که مادرش صدایش زد.\nبه صورتم نگاهی انداخت و با هول؛ اما شمرده گفت:\n- چشم‌های قهوه‌ای، لب‌های نه بزرگ نه کوچیک، موهای قهوه‌ایِ پرپشت با مدل همیشگی، فکِ استخونی، مژه‌های بلندت و ته ریشت هنوز نقش صورت عشقم رو دارن سورنا.\nلبخند تلخ تری زد و سمت مادرش که با صدای بلندتری نامش را می‌خواند رفت.\nحرف‌هایی که به زبان آورده بود، شوکه کننده بود!\nساره دختری نبود که به همین آسانی از کنارم برود؛ اما رفته بود.\nهمه‌ی حرف‌ها و رفتارهایش عجیب بود!\nلابد امشب قصد دیوانه کردنم را داشت.\nارسال شده در 21 آذر (ویرایش شده)\nوقت شام بود.\nکنار سپهر که امشب کیفش شدید کوک بود نشستم.\nکمی سالاد ماکارونی برای خودم داخل بشقاب ریختم و شروع به خوردن کردم.\nدنبال ساره می‌گشتم که دیدم، دستش جلوی دماغ و دهنش است و با سرعت از پله‌های خانه‌شان بالا می‌رود.\nنکند حالش بد شده باشد؟\nخواستم بلند بشم و دنبالش بروم که مچ دستم توسط سپهر گرفته شد، نگاه عصبی نثارش کردم و گفتم:\n- بشین غذات رو بخور. مامانش رفت بالا.\nنرگس خانم را دیدم که با عجله بالا می‌رفت.\nهوفی کشیدم و سرجایم نشستم و با بی‌میلی چند قاشق از سالاد خوردم، انگار آشوب درونم خاموش نمی‌شد که بی‌حوصله به سمت مریم رفتم و گفتم:\n- من دارم میرم. کار نداری؟\nمبهوت نگاهم کرد و گفت:\n- سردرد گرفتم. از طرف من معذرت خواهی کن. خدانگهدار.\nبی‌توجه به صدا کردن‌های آرامش کتم را پوشیدم و از خانه‌ی پر از راز بیرون آمدم.\nفکرم عجیب درگیر شده بود، هیچ چیزی نمی‌دانستم و همین بر عصبانیتم می‌افزایید.\nبالا رفتن آدرینال خونم را حس می‌کردم.\nنیاز به خالی شدن داشتم وگرنه معلوم نبود تا صبح چگونه دوام بیاورم.\nبا سرعت سمت دریا راندم و مسیر یک ساعت و نیمی را در عرض سی دقیقه طی کردم.\nدر ماشین را باز کردم و بی‌توجه به سردی هوا کتم را درآوردم و روی شن‌های دریا زانو زدم و با صدای بلند فریاد زدم.\nفریادی که بی‌شک سعی در پاره شدن گلویم را داشت.\nفریادی از جنس درد، از جنس زخم، از جنس دلتنگی... .\nانگار طاقتم طاق شده بود که به راحتی چند قطره اشک روی گونه‌ام سر خورد و پایین آمد.\nحالم توصیف نشدنی بود.\nمرزهای دلتنگی را جابه جا کرده بودم.\nدیگر نمی‌توانستم تحمل کنم، یک سال گذشته بود، یک سالی که هیچ خبری ازش نگرفته بودم تا فراموشش کنم.\nساره تنها چیزی بود که حتی در بی‌حوصله ترین حالت ممکن هم می‌توانستم با لبخند به او فکر کنم و وقتم را بگذرانم.\nدادهایم گوش آسمان را پر کرده بود، صدای رعد و برق، همدردیِ آسمان و ابرهای تیره‌ی شمال را بازگو کرد.\nبا سرعت باران روی تن و بدن خسته‌ام می‌بارید و امواج دریا در جزر و مد گیر افتاده بودند، موج‌ها راه خودشان را گم کرده بودند، مثل من!\nدقیق مثلِ منی که نمی‌دانستم\nبه سمت فراموشی بروم یا مجنون شدن\nرهایش کنم یا هنوز امیدی بود؟\nهنوز امیدی بود؟\nاین‌قدر داد زده بودم که دیگر صدایی ازم در نمی‌آمد.\nروی شن‌های نرم و خیس دراز کشیدم، توجهی به کثیف شدن لباس‌هایم نکردم و چشمانم را آرام بستم.\nنیاز به آرامش داشتم، نیاز به یک خواب مطلق برای سردگمی‌ام.\nآرام- آرام حس پرواز و رهایی را در خود حس می‌کردم و سنگینیِ سرم سبک شد.\nارسال شده در 22 آذر (ویرایش شده)\nدر خواب و بیداری بودم که حس کردم کسی محکم تکانم می‌دهد و اسمم را صدا می‌زند.\nدلم می‌خواست جوابش را بدهم؛ اما آن‌قدر بی‌حال و خسته بودم که توجهی نکردم و دوباره در خواب فرو رفتم.\nبا صدای محکم کوبیده شدنِ چیزی به دیوار از خواب پریدم، روی تخت نیم‌خیز شدم که درد شدیدی در بدنم پیچید و اخم‌هایم در هم رفت.\nبینی‌ام گرفته بود و گلویم سوز بدی می‌داد، گمان سرماخوردگی کار راحتی بود.\nنگاهی به دور و اطرافم انداختم، سپهر با اخم جلوی در ایستاده بود و روشنا با نگرانی پایین تختم نشسته بود.\nحق به جانب به خاطرِ بهم خوردن خوابم گفتم:\nسپهر عصبی در را بست و به سمتم آمد، یقه‌ام را در مشت گرفت و گفت:\n- می‌دونی از دیشب تا حالا چه‌قدر نگرانت شدیم؟ اگه دنبالت نیومده بودم الان معلوم نبود زنده‌ای یا نه؟\nدیشب را در ذهن خود مرور کردم، تولد نرگس خانوم، حرف‌های ساره، بهم خوردن حالش، دریا... .\nبا به یاد آوردن دریا و اتفاقاتی که افتاده بود اخمی کردم و گفتم:\nسپهر با غیض و تعجبی که بخاطر حرفم نصیبش شده بود یقه‌ام را در دستش محکم‌تر گرفت و تکانم داد و گفت:\n- خب که چی؟ سورنا معلوم هست چی‌کار می‌کنی؟ یک سال گذشته تو هنوز فراموش نکردی؟\nبا عصبانیت دستش را از یقه‌ی پیراهنی که از دیشب به تن داشتم و عوض نشده بود، خیسی‌اش مشهود از باران دیشب بود کنار زدم، به صورتش توپیدم و گفتم:\n- چی رو فراموش کنم؟ تو که خودت عاشق هستی نمی‌تونی درک کنی؟ نمی‌تونی بفهمی عشق یک چیز بی‌قانونه؟ نمی‌تونی بفهمی زندگیم بعد از ساره به گند کشیده شده؟ نمی‌تونی این‌ها رو بفهمی و درک کنی؟\nروشنا که تا آن موقع نظاره‌گر بود از روی زمین بلند شد و دستم را گرفت، آرام گفت:\nبا پرخاشگری به طرفش توپیدم و گفتم:\nمجال حرف زدنش را ندادم و عصبی دستم را از دستش بیرون آوردم، با وجود بدن دردی که داشتم به سمت حمام رفتم، در حمام را باز کردم، لباس‌هایم را از تنم جدا کردم، آب داغ را باز کردم و زیرش ایستادم.\nاگر با آب سرد حمام می‌کردم قطعاً سرما خوردگی‌ام شدیدتر می‌شد، پس ترجیح دادم اوضاع را وخیم تر نکنم.\nتمام حمام را بخار پر کرده بود؛ اما هنوز دوش باز بود و من زیرش ایستاده بودم.\nقصد تکان خوردن نداشتم، خشک و بی‌حس ایستاده بودم.\nحس خفگی به سراغم آمده بود.\nشیر را بستم و حوله‌ام را به تن کردم و از حمام خارج شدم.\nکسی در اتاق نبود.\nسمت لباس‌هایم رفتم و پلیور شکلاتی‌ام را همراه شلوار گرم‌کن پوشیدم، بدن لرزه‌ی ریزی در تنم جریان داشت برای بهتر شدن حالم روی تخت دراز کشیدم، ساعدم را روی چشمم گذاشتم و دوباره به خواب رفتم.\nبا سرفه‌ی شدیدی از خواب بیدار شدم، تب کرده بودم.\nمریم وارد اتاق شد و با نگرانی دستی روی پیشانی‌ام کشید و با صدای بلند سلما را برای آوردن جوشونده و دارو صدا زد.\nروی تخت دراز کشیدم، آهو با کاسه‌ی فلزی و پارچه‌ی سفیدی که در دستش بود وارد اتاق شد.\nصندلی که کمی آن طرف تر بود را کنار تخت قرار داد و رویش نشست.\nپارچه را خیس کرد و روی پیشانی‌ام گذاشت، لرز خفیفی کردم و به مریم که با نگرانی نگاهم می‌کرد نیم‌چه لبخند بی‌جانی زدم و چشم‌هایم را روی هم قرار دادم.\nربع ساعتی بود که تبم کمتر شده بود، سلما با سینی که محتویات داخلش، سوپ و جوشونده و دارو بود آمد و روی میز گذاشت و گفت:\n- کمک لازم ندارید؟\nآهو لبخندی زد و گفت:\n- نه عزیزم خودم می‌تونم برو به کارت برس.\nسلما سری تکان داد و از اتاق خارج شد.\nآهو دستمال را داخل کاسه گذاشت، از روی صندلی بلند شد و همراه مریم روی تخت نیم‌خیزم کردند.\n- بیا سوپت رو بخور، بعدش هم داروهات رو، سنگینن معدت اذیت میشه. آخر سر جا داشتی جوشونده رو هم بخور.\nسری تکان دادم و کاسه‌ی سوپ را در دست گرفتم و مشغول خوردن شدم.\nبعد از خوردن سوپ و داروها کمی بهتر شده بودم.\nآهو کاسه‌ی سوپ را در سینی گذاشت و با خود برد.\nمریم نیم نگاه دیگری به صورتم انداخت و همراه آهو از اتاق خارج شد.\nاز روی تخت پایین آمدم و دنبال موبایلم می‌گشتم؛ اما نبود که نبود.\nطبقه‌ی پایین رفتم، روشنا روی مبل نشسته بود و تلویزیون تماشا می‌کرد.\nسمتش رفتم و گفتم:\n- موبایلم رو ندیدی؟\nسرش را بالا آورد و گفت:\n- دیدم بیا بهت بدم.\nدنبالش به سمت اتاق قبلاً آهو رفتم، در را باز کرد، سپهر روی تخت خوابیده بود.\nروشنا آرام به سمت میز آرایش رفت و کشوی اولی‌اش را باز کرد و موبایلم را برایم آورد.\nموبایل را گرفتم و تشکر ریزی کردم.\nخواستم به طرف اتاقم بروم که روشنا صدایم زد:\nبا کمی تعجب گفتم:\nمی‌خواست حرفی بزند؛ اما از چشم‌هایش می‌شد خواند که تردید دارد.\nاخم ریزی کردم و گفتم:\n- حرفت رو بزن روشنا.\nمن- من کنان گفت:\n- می... میشه بیاین اتاق زیر شیروونی با هم حرف بزنیم؟\nاخمم را به دلیل کنجکاوی‌ام بیشتر کردم و گفتم:\n- بیاین دیگه.\nنفس عمیقی کشیدم و سرم را تکان دادم و همراهش به اتاق زیر شیروانی رفتم.\nجایی که قبلاً روزم را سپری می‌کردم؛ اما حالا خیلی وقت بود که سمتش گذر نکرده بودم.\nروشنا در اتاق را باز کرد، وارد اتاق شدیم و روی گلیم قدیمی که طرح گل داشت نشستیم.\nرو به روشنا آرام گفتم:\n- خب می‌شنوم.\nآستین‌های بافت طوسی‌اش را با دست کشید و گفت:\n- دایی یک چیزی بگم ناراحت نمیشی؟\nاخم کوچکی کردم و گفتم:\n- نه بگو.\nمِن- مِن کنان گفت:\n- دایی خب... من می‌دونم که... .\nجمله‌اش را ادامه نداد و چشمانش را بست.\nبا تعجب صدایش زدم و گفتم:\n- روشنا! بگو دیگه.\nآرام چشمانش را باز کرد، سرش را پایین انداخت و گفت:\n- خب می‌دونی، من می‌دونم که شما یک مدتی با ساره داخل رابطه بودین و...\n- یادمه یک‌بار که اومدم اتاقتون داشتید داخل یک کتاب چیزی می‌نوشتید و اون روز کنجکاو شدم و یک روز که نبودین کتاب رو قسمتیش رو خوندم و فهمیدم شما خاطراتتون رو می‌نویسید. البته ببخشید که بی‌اجازه این‌کار رو کردم؛ اما خب دیگه شیطون گولم زد.\nپشت بند حرفش خنده‌ی پر استرسی کرد.\nاز این‌که بی‌اجازه دست به کتابم زده بود عصبی شده بودم؛ اما اجازه دادم تا بقیه حرفش را بزند.\n- خب من می‌خوام اون کتاب رو بخونم.\nبا تعجب ابروهام بالا پرید و گفتم:\nمظلومانه نگاهی به صورتم انداخت و گفت:\n- دایی لطفاً! آخه اون روز که چند صفحه‌اش رو خوندم خیلی قشنگ بود، لطفاً بزارید بقیه‌اش رو بخونم.\nعصبی از سر جایم برخواستم و سمت در رفتم، قبل از این‌که از اتاق بیرون بروم محکم و قاطعانه گفتم:\n- نه! بار آخرتم باشه که سمت وسایل شخصیم میری.\nاز روی زمین بلند شد و دستم را گرفت و با لحن ملتمسی گفت:\n- دایی بخدا خیلی جالب و زیبا بود. توروخدا بذارین بخونمش.\n- گفتم نه! حالا هم دستم رو ول کن کار دارم.\nدستم را از بین دست ظریفش بیرون کشیدم و به سمت اتاق کارم رفتم و کارهای طلمبار شده‌ی روی دستم را رسیدگی کردم.\nخسته نگاهی به ساعت روی دیوار انداختم، ساعت بیست و یک و چهل و پنج دقیقه را نشان می‌داد.\nخودکار در دستم را روی میز انداختم، گردنم را با دست راستم ماساژی دادم، از روی صندلی بلند شدم و به کمرم قوسی وارد کردم.\nخواستم وسایلم را جمع کنم که در باز شد، روشنا بود.\n- کتاب رو می‌خوام.\n- یک حرف رو فقط یک‌بار میزنم. برو به درست برس.\n- نمی‌خوام. یا بهم بدش یا خودم برمی‌دارمش.\nبه طرفش رفتم و گفتم:\n- برای چی می‌خوای اون کتاب رو بخونی؟\n- برام جالب بود!\n- چون جالب بود باید بخونیش؟\nاز پررو بودنش خنده‌ام گرفت.\nمظلومانه نگاهم کرد و گفت:\n- دایی! بده دیگه، اذیت نکن.\n- پیشم نیست.\n- توی دفتر کارخونه.\n- خیلی هم خوب. فردا با هم میریم میاریمش.\nبعد از اتمام جمله‌اش سمت در رفت و شب‌بخیر کشداری گفت و از دیدم محو شد.\nخنده‌ی کوتاه و آرامی کردم، نمی‌دانستم برای چه کتاب را می‌خواست و چرا علاقه به خواندنش پیدا کرده بود؛ اما آن‌قدر برایم مهم نبود که کسی آن کتاب را بخواند، چون هر چه بود واقعیت بود و همه واقعیت را با چشم دیده بودند.\nمشغول خواندن کتابی که در دست داشتم بودم، تقریباً نیمی از کتاب را خوانده بودم، کتاب جالب و زیبایی بود؛ اما سوزش چشمانم اجازه نمی‌داد باقی کتاب را بخوانم.\nعینک طبی که روی چشم‌هایم زده بودم را درآوردم و چشمانم را با دست ماساژ دادم.\nنگاهی به عقربه‌های ساعت کردم، ساعت یک و نیم نصفه شب بود و من هنوز بیدار بودم.\nخواب از چشمانم ربوده شده بود، با حالی که سرما خورده بودم؛ اما حس خستگی نمی‌کردم.\nاز جایم برخواستم و به سمت آشپزخانه‌ی خانه رفتم، وارد آشپزخانه شدم، یخچال در قسمت راست آشپزخانه قرار داشت و ماشین ظرفشویی، لباسشویی، گاز به ترتیب در کنار هم در سمت چپ آشپزخانه قرار داشت و زمین آشپزخانه با پارکت پوشیده شده بود و دورتا دور آشپزخانه را کابینت قرار گرفته بود و روی اُپن یک گلدان کوچک که از گل‌های مصنوعی پر شده بود قرار داشت.\nبطری شیر را از یخچال بیرون آوردم و روی اُپن گذاشتم، ظرف شیر گرمکن را از کابینت بیرون آوردم و مقداری شیر در آن ریختم و روی گاز قرار دادم تا بجوشد.\nبعد از جوش آمدن شیر گاز را خاموش کردم و با دستگیره ظرف را برداشتم و شیر را در لیوان ریختم، بخار شیر بخاطر داغی‌اش به دستم خورد و دستم گرم شد.\nلیوان را در سینی قرار دادم و همراه سینی که با تقش‌هایی از گل ترسیم شده بود به سمت اتاق رفتم.\nروی میز کنار تخت گذاشتمش و خودم هم روی تخت قرار گرفتم.\nگوشی موبایلم را که از دیشب فرصت نگاه کردن و چک کردنش برایم پیش نیامده بود را برداشتم و اینترنتش را روشن کردم.\nپیام پشت پیام می‌آمد، نزدیک دویست پیام روی گوشی آمده بود؛ اما بی‌حوصله تر از آن بودم که بخواهم به تک- تکشان جواب دهم.\nپیام‌های مهمی که از روی اعلان مشخص بود را پاسخ دادم؛ اما یک لحظه به پیامی که برای دیشب بود و حال، روی صفحه‌های گفت و گو مشخص بود خیره ماندم!\nقلبم در صدُم ثانیه تپش معمولی‌اش را از دست داد و جایش را تپش‌های تند و پی در پی گرفت.\nپیامی از ترقوه‌ام بود!\nپیامی از جانب ساره!\nبا مکث، انگشتم را روی صفحه‌ی چتش لمس کردم و وارد چتمان شدم.\nتمام پیام‌هایمان از روز اولی که با یکدیگر ارتباط گرفته بودیم را داشتم، آخرین پیاممان برای روزی بود که از هم جدا شده بودیم.\nتقریباً یکسال از آن روز گذشته بود و حال روز تولّد مادرش ۲۵ مهر پیامی جدید ارسال کرده بود.\nبه پیام نگاهی انداختم، فایل صوتی بود!\nدستم را برای دانلود فایل بر روی صفحه‌ی گوشی کشیدم و تا قبل از دانلود، هندزفری‌ام را میز عسلی بیرون کشیدم و در گوشی و گوش‌هایم قرار دادم.\nفایل دانلود شده بود.\nرویش ضربه زدم و صدای خواننده‌ای در گوش‌هایم پیچیده شد.\nقلبم به درد آمد!\nدقیق همان آهنگ، همان خاطره‌ها، چه‌قدر آشنا بود برای مایی که با این آهنگ زندگی کردیم.\nبخواب آروم، که امشب من...\nتو رو می‌بوسم و میرم...\nبخواب آروم، که با فردا...\nسفر داری؛ ولی بی من!\nیه بار دیگه، قبل خواب...\nصدای قلبمو گوش کن...\nبزار فردا که نیستم من...\nمنو راحت فراموش کن...\nفراموش کن.. فراموش کن...\nمن، امشب، از دلت میرم..\nاگر چه بی کسم، تنهام..\nیه کم دیگه تحمل کن..\nمنو با همه ی غم‌هام..\nحالا، که، راضی ای میرم..\nاگه رفتنه تقدیرم..\nاگه این‌جوری خوشحالی..\nخداحافظ غم شیرینم..\nخواننده: محمد میران_ غم شیرین\nاشک آرام برای باری دیگر از گوشه‌ی چشمم جاری شد!\nتمام خاطره‌ها، لحظه‌هایی که در کنار یکدیگر سپری کرده بودیم مانند یک فیلم در ذهنم پدید شد.\nنمی‌دانم! شاید من بی‌جنبه شده بودم یا شاید هم بیش از حد دلتنگش بودم.\nدر جایی خوانده بودم وقتی زبان نمی‌تواند دردی که در وجودش است را به زبان بیاورد گریه کارش را می‌کند، یعنی گریه زبانی است برای دردهای درونیِ بدن!\nنفسی کشیدم تا شاید کمی از آشوبِ درونم کاسته شود، بعد از کمی ور رفتن با روح و روانم آرام شدم.\nدر جواب فایلش فقط یک قلب مشکی ارسال کردم و باقی پیام‌ها را برای وقت بیکاری‌ام گذاشتم.\nشیر را از روی میز برداشتم و کمی مزه کردم.\nبعد از خوردن شیر لیوان را در سینی گذاشتم و روی تخت دراز کشیدم.\nچشمانم درد گرفته بود، بنابراین ترجیح دادم کمی استراحت کنم و بعد از نیم ساعتی که در تخت غلت زدم، خوابم برد.\nبا صدای جیغ- جیغِ روشنا چشم‌هایم را باز کردم، هوفی کشیدم و با دستم سرم را ماساژ دادم.\n- چته روشنا اول صبحی؟!\n- دایی بلند شو دیگه. قرار بود بریم کارخونه.\nبا چشم‌های خمار، بخاطر خواب نگاهش کردم و بی‌هیچ حرفی دوباره چشم‌هایم را روی هم گذاشتم، خواستم به ادامه‌ی خوابم بپردازم که شیءِ محکمی به صورتم خورد و باعث شد آخی بگم.\nبا اَخم روی تخت نیم خیز شدم و عصبی رو به روشنا غریدم:\n- دایی بلند شو دیگه عه.\nبا انگشت اشاره و شصتم چشمانم را مالیدم و گفتم:\nبا ذوق به طرفم اومد و گونه‌ام را بوسید و گفت:\n- آفرین داییِ جذابم!\nپشت بند حرفش لبخند ملیحی زد!\nبا کاری که کرد خنده‌ای کردم و سرش را بوسیدم.\n- دایی من رفتم کمک مامانی شما هم زودتر بیا پایین.\nبه سمت دستشویی رفتم و بعد از انجام کارم، دست و صورتم را شستم، مسواک زدم و از سرویس بیرون آمدم.\nنگاهی به موبایلم انداختم، به طرفش که روی تخت انداخته شده بود رفتم و اینترنتش را روشن کردم.\nبی‌توجه به پیام‌ها نگاهی به صفحه‌ی چت ساره انداختم، پیامم را دیده بود؛ اما جوابی نداده بود.\nگوشی را باز خاموش کردم و بر روی تخت انداختم.\nبه سمت کمدم رفتم و کت و شلوار یشمی‌ام را از رگال بیرون آوردم و بعد از پوشیدن پیراهن سفید و بستن کروات مشکی‌ام، کت و شلوار را به تن کردم، آخر سر کفش‌های مشکی‌ام را از کمد جا کفشی بیرون آوردم و پوشیدم.\nروبه روی آینه ایستادم و نگاه دقیقی به خودم کردم.\nموهای بهم ریخته‌ام را با سشوار و شانه و ژل حالت دادم، ادکلن خوشبویم را به مچ دست و گردنم زدم.\nسمت کیسه‌ی قرص‌هایم رفتم و پارچی که همیشه روی میز بود را همراه لیوان برداشتم و لیوان آبی ریختم و قرص‌هایم را از جعبه‌اشان بیرون آوردم و همراه آب قورت دادم.\nکیفم را برداشتم و آماده از اتاق خارج شدم، روشنا را صدا زدم.\nروی راه پله‌ها ایستاده بود، برگشت و نگاهم کرد و گفت:\n- جانم دایی!\nبه طرفش رفتم و همقدم از پله‌ها پایین رفتیم.\n- صبحانه نمی‌خوری؟\n- نه میرم کارخونه می‌خورم.\nمسیر سالنی که به دو قسمت تقسیم شده بود، طرفی مبل راحتی بود و تلویزیون، آشپزخانه هم بعد از طی کردن راهروی کوچکی به آن می‌رسیدی و طرف دیگر سالن مبلمان سلطنتی که اکثراً برای مواقعی بود که مهمان می‌آمد بود را طی کردیم و از خانه خارج شدیم.\nهوا ابری بود و گمان باران را می‌داد.\nروشنا لرزی بخاطر سردیِ هوا کرد و رو به من با لبخند تلخی گفت:\n- بچه که بودیم\nبارون همیشه از آسمون می‌اومد\nحالا بارون از چشم‌هامون میاد\nهمه چشم‌های خیسمون رو می‌دیدن\nحالا بزرگ شدیم\nبچه بودیم تو جمع گریه می‌کردیم\nبزرگ شدیم، توی خلوت\nبچه بودیم همه رو به اندازه ده تا دوست داشتیم\nبعضی‌ها رو اصلاً دوست نداریم\nبعضی‌ها رو کم\nبعضی‌ها رو هم، بی‌نهایت!\n《شاعر: شهره آغداشلو》\nلبخندی به جمله‌ای که گفته بود زدم و گفتم:\n- شاعر شدی!\nخنده‌ی کوتاهی کرد و گفت:\nصدای رعد و برق حواسم را به آسمان جلب کرد، رو به روشنا گفتم:\n- بدو سوار ماشین شو، الان بارون شروع میشه.\nقفل ماشین را با سوئیچ باز کردم و روشنا سریع روی صندلی جلو نشست، قبل از این‌که بارون شروع به باریدن کنه سوار برلیانس نقره‌ای رنگم شدم و در حیاط را با ریموت باز کردم، از در خانه خارج شدم و مسیر یک ساعت و نیمی کارخانه را طی کردم.\nوارد حیاط کارخانه شدیم، ماشین را پارک کردم.\nروشنا در را باز کرد و از ماشین پیاده شد و ماشین را خاموش کردم، در ماشین را به آرامی بستم.\nروشنا به طرفم آمد و دستم را گرفت، صورتش را سمتم کرد و گفت:\n- چه‌قدر سردی دایی! لباس‌هاتم گرم نیست.\n- پس اگه می‌دونی چرا لباس گرم نپوشیدی.\nسوز سرما صورتم را سرخ کرده بود، نوک دماغم را به سمت بالا کشیدم و گفتم:\n- می‌خواستم ببینم فضولم کیه.\nپشت بند حرفم خنده‌ی کوتاهی کردم.\n- عه دایی! من بخاطر خودتون میگم.\n- ای‌بابا! همش می‌دونم- می‌دونم.\nجوابش را ندادم و به سپهری که به سمتمان می‌آمد نگاه کردم.\nجلویمان ایستاد و گفت:\nبا تعجب نگاهی به روشنا کرد و گفت:\n- تو این‌جا چیکار می‌کنی؟!\nروشنا نیشش را باز کرد و دستم را محکم فشرد و گفت:\n- دایی بهم قول داده کتابش رو بده بخونم.\nسپهر ابرویی بالا انداخت و نگاهی نثارم کرد و گفت:\n- کدوم کتاب؟\nسرم را پایین انداختم و گردنم را ماساژ کوتاهی دادم.\n- بریم داخل میگم.\nوارد دفتر شدیم و روی صندلی دور میز بزرگ چوبی نشستیم.\nسپهر گرمکنش را درآورد و روی صندلی کناری‌اش گذاشت و خودش هم کنار ساره نشست و گفت:\n- خب سورنا بگو.\nکتم را درآوردم و به چوب لباسی که سمت چپ اتاق قرار داشت آویز کردم و همان‌طور که به سمتشان قدم برمی‌داشتم گفتم:\n- همون کتابی که درمورد داستان خودم و ساره نوشته بودم رو می‌خواد بخونه.\nروی صندلی، روبه روی روشنا و سپهر جاخوش کردم که سپهر گفت:\n- گرمیِ چشمانش؟\nروشنا مجال نداد و پاسخ سوال سپهر را خودش داد: - آره.\nسپهر ابرویی بالا انداخت و گفت:\nروشنا با ذوق از صندلی بلند شد و با صدای بلند گفت:\n- خب دایی بدش دیگه.\n- صبر کن، نیم ساعت دیگه میدم. فعلاً باید با سپهر به کارهای کارخونه برسیم اگه می‌خوای تو هم بیا.\nلب پایینی‌اش را به سمت بالا برد و گفت:\n- چرا الان نمیدی؟\nجواب سوالش را ندادم و با تحکم گفتم:\n- خب بریم.\nسپهر از روی صندلی برخواست و با یکدیگر از دفتر بیرون آمدیم و به طرف کارخانه رفتیم.\nکارخانه‌ی چوب، که با تلاش‌های پدربزرگ و پدرم بنیان شد و حالا پسر و نوه‌اش اداره‌اش می‌کنند.\nناظر:@𝑺𝒆𝒏𝒊𝒐𝒓𝒊𝒕𝒂@آلفای نقرهای@khakestr@Li_liumღ@فاطی زارعی@shahrzad.rh ستایش@Asma,N\n《 پارت هفدهم》\nوارد کارخانه شدیم.\nکارگرها هر کدام سرشان به کار خود گرم بود و کسی به کسی کاری نداشت.\nروشنا با ذوق به اطراف نگاه می‌کرد؛ اما سپهر با دقت حواسش به کارگرها بود.\nروبه روشنا گفتم:\n- می‌خوای برو کارخونه رو بگرد.\nلبخند بزرگی زد که دندان‌های خرگوشی‌اش پدیدار شد و گفت:\n- باشه؛ ولی یک سوال بپرسم؟\n- این چوب‌ها رو کجا می‌فروشید و چیکارشون می‌کنید؟\nسپهر چشم از دور و اطراف برداشت، چشم‌هایش را تنگ کرد و گفت:\n- باهاش تبر و کاغذ و صندلی و میز و هر چیزی که توی کارخونه امکان داشته باشه با چوب درست کنیم، درست می‌کنن و میسازن.\nروشنا لبخند کوچکی زد و گفت:\n- حالا که گفتی تبر و کاغذ یاد یک تکه از آهنگی افتادم.\n- کدوم آهنگ؟\nروشنا صدایش را بم کرد و گفت:\n- ببین داستان درختی که تبر شده منم\nاون‌قدر خط زدن رو تنمون دفتر شدم\nبه خیرشون امیدی نبود از اول\nمنم ریشه رو زدم براشون شر شدم\nخواننده: شاهین نجفی\nاز رپ خواندنش خنده‌ای کردم و گفتم:\n- خوب بلدی رپ بخونی.\nسپهر آهی کشید و گفت:\n- وای سورنا توروخدا نگو، از بس هرروز با اون صدای زمختش توی خونه این آهنگ‌ها رو خونده که سرمون رفته.\nروشنا جیغی کشید و منم قهقهه بلندتری زدم.\nخسته از کارخانه بیرون آمدیم و هوای تازه را نفس کشیدیم.\nروشنا که انگار قرار نبود خسته شود با نشاط گفت:\n- چه‌قدر خوش گذشت.\nسپهر با دهن کجی گفت:\n- آره واسه تویی که هیچ‌کاره‌ای خیلی خوش گذشت.\nروشنا دماغش را چین داد و گفت:\nیکهو چشم‌هایش را گرد کرد و گفت:\n- دیدی یادم رفته بود! دایی بدو بریم دفتر، کتاب رو بهم بده.\nچشمانم را با چاشنیِ حرص آرام باز و بسته کردم و نفس عمیقی کشیدم، آرام در دلم زمزمه کردم: مثل این‌که قرار نیست یادش بره، و خطاب به رویش گفتم:\nروشنا بدو- بدو از کنارمان گذشت و به سمت دفتر رفت.\nسپهر با آرنج به پهلویم ضربه زد و گفت:\n- مطمئنی می‌خوای بدی بخونش؟\n- نمی‌دونم! دیشب خیلی اصرار کرد، دلم نمی‌خواد دلش بشکنه؛ اما امیدوارم به کسی چیزی نگه.\nوارد اتاق دفتر شدیم؛ یک لحظه سکته‌ای به اتاق بهم ریخته نگاه کردم و چشمانم روی روشنایی که تمام پرونده‌های دفتر را روی زمین ریخته بود و هنوز بی‌تفاوت دنبال کتاب می‌گشت ثابت ماند.\nسپهر با حیرت درحالی که می‌شد در نگاهش پس افتادن را تحلیل کرد به آرامی گفت:\nروشنا انگار متوجه حضورمان شده بود مغموم گفت:\n- دایی پس چرا هر چی می‌گردم کتاب رو پیدا نمی‌کنم؟\nسپهر با حرص و عصبانیت گفت:\n- اتاق رو مثل اتاق‌های جنگ زده کردی بعد هنوز با پررویی میگی(درحالی که صداش رو مثل روشنا می‌کرد گفت: ) هر چی می‌گردم کتاب رو نیست؟\nروشنا بی‌تفاوت نگاهی به اطراف کرد و گفت:\n- این‌ها جمع میشه، بیخیال! الان من کتاب رو می‌خوام.\nسپهر چشمانش را با حرص بست و دست مشت شده‌اش را محکم تر مشت کرد و از اتاق خارج شد.\nخانم سپهری، منشیِ شکرت را امروز نبود، بنابراین تنها کسی که باید زحمت خراب کاریِ روشنا را می‌کشید خودِ روشنا بود.\n- تا اتاق رو مثل چند ساعت پیش نکنی کتاب رو بهت نمیدم.\nبا اعتراض گفت:\n- دایی بی دایی! هرموقع درست شد صدام کن.\nاز اتاق خارج شدم و سمت در کرم رنگی که سپهر درونش بود رفتم.\nبدون در زدن در را باز کردم و وارد شدم.\nسپهر که سرش را روی میز گذاشته بود بلند کرد و گفت:\nروی صندلی کنار میزش نشستم و گفتم:\n- چته سپهر؟ امروز پکری!\nسرش را کج کرد و گردنش را با دست چپش ماساژی داد و گفت:\n- هیچی بابا. دیشب با صحرا دعوام شد.\nهوفی کشید و گفت:\n- دیشب داشتیم حرف می‌زدیم یکهو گفت من برم کار نداری؟ هر چی هم بهش گفتم کجا چیزی نگفت، نزدیک یک ساعت بعدش اومد و باز هر چی بهش گفتم کجا رفتی باز هم چیزی نگفت من هم اعصابم خورد شد باهاش دعوا کردم.\n- شاید کار داشت.\n- خب کار داشت، به من می‌گفت که کارش چیه، چرا همچین کرد؟\n- البته دیشب خونه ساره این‌ها بود، بیخیال! حالا جدی- جدی می‌خوای کتاب رو بدی به روشنا بخونه؟\n- چرا خونه ساره؟ آره.\nبا تعجب نگاهی به صورتم انداخت و گفت:\n- وا سورنا ناسلامتی صحرا دخترخاله‌ی ساره میشه رفته خونه اون‌ها دیگه.\nصحبت دیگری میانمان رخ نداد، ربع ساعتی بود که چشم‌هایمان را بسته بودیم و کمی آرامش به وجودمان تزریق می‌کردیم که ناگهان در، با محکم‌ترین حالت ممکن به دیوار برخورد کرد.\nهمراه با سپهر دادی کشیدیم و وحشت زده به در اتاق نگاهی انداختیم.\nکار کی می‌توانست باشد؟ بله! روشنا.\nسپهر با عصبانیت دادی کشید و گفت:\n- روشنا! محض رضای خدا پنج دقیقه آدم باش.\nروشنا حق به جانب گفت:\n- وا چته؟\nسپهر که انگار از این همه پرروییِ روشنا به شگفت آمده بود گفت:\nنفس عمیقی کشید و با لبخند حرصی گفت:\n- هیچی عزیزم راحت باش.\nکارد می‌زدی خون سپهر در نمی‌آمد؛ خنده‌ام گرفته بود؛ اما می‌دانستم که خطر از بیخ گوش به من نزدیک‌تر است پس بنابراین ترجیح دادم خنده‌ام را قورت دهم و رو به روشنا گفتم:\n- چیشده روشنا؟\nروشنا نگاهش را از روی سپهر برداشت و گفت:\n- هیچی خواستم بگم اتاق تمیز شده.\n- خوبه! بیا بریم بهت کتاب رو بدم.\nخواست از سر شوق جیغی بکشد که سریع به طرفش رفتم و دستم را روی دهنش قرار دادم و گفتم:\n- گلم! این‌جا کارخونه است. خونه که نیست می‌خوای جیغ بکشی بیا بریم.\nدستم را از روی دهنش برداشتم که گفت:\nاز دفتر بیرون زدیم و به سمت اتاقکی که پشت کارخونه بود رفتیم.\n- این‌جا کجاست دایی!\n- جایی هست که قبلاً با ساره می‌اومدیم بعد از رفتن ساره هم، تبدیل شد به جایی که خاطراتمون رو می‌نوشتم.\nوارد اتاق شدیم، کلید برق را زدم و نور قرمز رنگی داخل اتاق پدیدار شد.\nساره با تعجب به سقف و لامپی که منشاء نور قرمز بود نگاه کرد و گفت:\n- دوستش دارم.\nدنبال کلیدی که مال کمد چوبی بود و کتاب را داخلش قرار داده بودم رفتم، کشوی میز را باز کردم و کلید را از بین وسیله و اشیاءهای موجود در کمد بیرون آوردم و کمد را با کلید باز کردم.\nدر کمد با جیر- جیری باز شد، کتاب قطور قهوه‌ای رنگ را از کمد بیرون آوردم، خواستم لای کتاب را باز کنم که یک عدد یوزپلنگ با جهشی کتاب را از دستم قاپید و سریع لای کتاب را باز کرد و با ذوق صفحه‌ای که نوشته‌هایش پدیدار شده بود را بلند- بلند خواند.\nنیمه‌شب بود و غمی تازه نفس!\nریخت از پرتو لرزنده‌ی شمع\nسایه دسته گلی بر دیوار\nهمه گل بود؛ ولی روح نداشت\nسایه‌ای مضطرب و لرزان بود!\nچهره‌ای سرد و غم‌انگیز و سیاه،\nگویا مرده‌ی سرگردان بود!\nاثر از سایه به دیوار نماند.\nخوبه نپرسید کجا رفت؟ که بود؟\nکه دمی چند در این‌جا گذراند!\nاین منم، خسته در این کلبه تنگ\nجسم درمانده‌ام از روح جداست.\nمن اگر سایه‌ی خویشم، یا رب!\nروح آواره‌ی من کیست؟ کجاست؟!\nشاعر: فریدون مشیری\n- دختر امون بده، برو خونه بخون.\n- وای دایی خیلی خوبه! دلم می‌خواد همش رو توی یک روز بخونم. من برم خونه کاری نداری؟\n- می‌خوای بری؟\n- آره دیگه! این‌جا کاری نداشتم که، فقط واسه کتاب اومده بودم. حالا اگه کاری با من ندارید با اجازتون من برم.\n- باشه؛ ولی با کی میری؟\n- نمی‌دونم! شاید آژانس گرفتم.\n- می‌خوای من برسونمت؟\nاز اتاق خارج شد، دور خودم چرخیدم و به سقف چشم دوختم.\nنور قرمز کمی چشمم را می‌زد، نگاهم سمت قاب عکسی که در کمد شیشه‌ای اتاق بود افتاد.\nسمت کمد رفتم و در شیشه‌ایش را باز کردم و قاب عکس را ازش بیرون آوردم.\nقاب عکس یک زوج خندان بود.\nخنده‌ی دلبرانه لیلی در قاب عکس، هوش از سر مجنونِ عاشق می‌برد.\nدستم را روی صورت دختری که در قاب عکس بود کشیدم.\n- ای‌کاش کنارم بودی ساره!\nاگر تو بودی شاید کتابمون این‌قدر غم‌انگیز تموم نمی‌شد.\n《 پارت نوزدهم》\nدوم شخص: روشنا\nخیلی خوشحال بودم که کتاب را بالاخره بدست آورده بودم، شاید زیباترین کتاب عاشقانه‌ای است که قرار بود بخوانم.\nاز همین الان مشتاقم برای خواندن کتاب، سورنا فکر کنم بیش از حد عاشق بوده که حتی کتابی از عشقی که تجربه کرده بود را به یادگار گذاشته بود.\nاز کارخانه بیرون زده بودم و پنج دقیقه‌ای بود که خیابان اصلی را با ردِپاهایم طی می‌کردم، رعد و برقی در آسمان نواخته شد و گریه‌ی آسمان بر سر مردم شهر فروریخت.\nمردم بدو- بدو کنان در جایی که باران کمتری می‌توانست به تنشان برخورد کند پناه گرفتند.\nکتاب را در کیف کولی‌ام گذاشتم و هندزفری را همراه گوشی‌ام از کیف بیرون درآوردم و آهنگی از پلی لیست گوشیم پلی کردم.\nهندزفری را در گوش‌هایم قرار دادم و به صدای خواننده‌ای که با احساس فراخوان می‌خواند گوش سپردم.\nهمان‌قدر که شیفته‌ی موزیک‌های رپ بودم از آهنگ‌های پاپ هم نهایت لذت را می‌بردم.\nحیف بود زیر باران به این زیبایی، موسیقی گوش نداد و فیض نبرد.\nمگر چه‌قدر زنده بودیم که بخواهیم تمام عمر نگران سرما نخوردن و آسیب ندیدن و ... باشیم، زندگی کردن به همین چیزها خوش است، زندگی در همین چیزهای کوچک پدیدار می‌شود.\nپس تا می‌توانی بدون نگرانی نهایت لذت را ببر!\nبه صدای خواننده گوش سپردم و قدم‌زنان مسیر خانه را طی کردم.\n(وقتایی که میاد نم نم بارون میزنم از خونه بیرون\nواسم سخته میدونم رفته الان چند وقته هستم بی اون\nآسمون غمگینه غم من سنگینه دل ابرها برام میگیره\nخندم بند میاد و بغضم میگیره الان دیگه بارون میگیره\nبزن بارون نم نم خیس بشم آروم و کم کم\nهی ببار رو صورت من تا بشم آروم یکم من\nتکست آهنگ نم نم بارون حسین قربانی\nقدیما میزدی یه سر به من میزدی\nیه زنگ به من حالمو میپرسیدی\nقدیما میومدی از این ورا حالا داری سری توو سرا\nبه حرفام رسیدی\nگم کردی خودتو زود کی مثل پروانه دور تو بود\nنشون دادی خودتو زود\nخواننده: حسین قربانی_ نم- نم بارون)\nبه خانه نزدیک شده بودم، باران هم بند آمده بود؛ اما در همین یک ساعتی که باران باریده بود تمام تنم خیس شده بود، از سرما می‌لرزیدم؛ اما ارزشش را داشت.\nسلامتی روحم از جسمم برایم مهم‌تر بود.\nسر کوچه رسیده بودم، به پاهایم نگاهی انداختم و تا رسیدن به خانه قدم‌هایم را شمردم.\nیک، دو، سه، چهار، پنج... .\nوقتی به خودم آمدم که جلوی در ایستاده بودم، زنگ خانه را فشردم، صدای اسما در کوچه پیچید.\n- منم سلما، باز کن.\nوارد خانه شدم و بدون سر و صدا به سمت اتاقی که متعلق به خودم بود رفتم، کوله پشتی‌ام را از دوشم برداشتم و روی زمین انداختم.\nلباس‌هایم را با بافتنیِ قرمز رنگ و ساپورت مشکی‌ام تعویض کردم.\nروبه روی آینه ایستادم و شانه‌ای که روی میز آرایش بود را برداشتم و روی موهایم به نوازش درآوردم.\nبعد اتمام کارم موهای بلندم را با کش بالای سرم بستم، با این‌کارم چشم‌های بادامی‌ام کشیده‌تر شد.\nلبخند کوچکی در آینه به خود زدم و سمت کیفم رفتم.\nکتاب را از کیف بیرون آوردم، پرده‌های اتاق را کشیدم، اتاق را تاریکیِ مطلق فرا گرفت.\nچراغ قوه‌ی روی میز مطالعه‌ام را روشن کردم و کتاب را روی میز قرار دادم.\nنام کتاب را با خود زمزمه کردم:《گرمیِ چشمانش》\nصفحه‌ی اول کتاب را باز کردم و غرق در کتابِ عاشقانه‌ی روبه رویم شدم.\nصفحه‌ی اول را سورنا این‌گونه آغاز کرده بود:\nاما دارم به آوازِ غم خود می‌دهم گوش\nوقتی کسی آواز می‌خواند خاموش باید بود\nغم، داستانی تازه سر کرده است\nاین‌جا سراپا گوش باید بود.\n《شاعر: هوشنگ ابتهاج》\nرمان از این لحظه به گذشته برمی‌گردد و داستان عاشقیِ سورنا و ساره را می‌شنویم\nامیدوارم تا این لحظه از خواندن رمان لذت برده باشید.\nامروز قرار بود به دیدن پدربزرگ بروم.\nعجیب دلم هوایش کرده بود، از وقتی که پدرم فوت شده بود تنها کسی که می‌توانست تکیه‌گاهی برای جبرانِ نداشتن پدرم شود، مریم و پدربزرگ بود.\nاحوال آهو، خواهر بزرگ‌ترم در آن روزها از همه‌ی ما بدتر بود.\nدر یک روز پدر و شوهرش را از دست داده بود.\nدر سقوط آسانسور!\nآسانسوری که تا مدتی فوبیای مریم و آهو بود.\nآهو بدجور شکست، دو طفل ۱۰ و ۱۴ ساله‌اش را به تنهایی بزرگ کرد.\nحال و احوالمان عجیب به رنگ سیاهی می‌رفت و قطعاً اگر پدربزرگ نبود شاید همه‌ی ما زیر این بار غم متلاشی شده بودیم.\nاما باری دیگر خود را جمع و جور کردیم و قوی‌تر از قبل شدیم.\nسپهر امسال، پاییز دانشگاه می‌رفت و کم و بیشی در کارهای کارخانه کمک می‌کرد.\nروشنا با توجه به علاقه‌اش رشته‌ی هنر را انتخاب کرده بود و امسال وارد مقطع دبیرستان می‌شد، زندگی‌اش را تغییر می‌داد و برای هدف‌هایش می‌جنگید.\nآهو کارگاه خیاطی‌اش را گسترش داده بود و احوالش نسبت به قبل بهتر بود، با سرگرمی‌ها و کارهای دوست داشتنیِ روزمره‌اش سعی در خوب شدن حالش می‌کرد.\nمریم جدیداً دچار کمردرد شده بود و کارهایش را بعضی مواقع به روزهای بعد موکول می‌کرد.\nاز خودم که کمی بگویم وارد سن ۲۵ سالگی شده بودم، دانشگاه رو به تمام شدن بود، هرروز برای روز بهتری تلاش می‌کردم و سعی در گوش دادن نصیحت‌های پدربزرگ می‌کردم.\nپیر بود؛ اما با تجربه‌های فراوان که در سخت‌ترین لحظات زندگی هم داستان‌هایی که از تجربیاتش برایم تعریف کرده بود به کمکم می‌آمد.\nاز افکارم بیرون آمدم و عینکِ آفتابی‌ام را روی چشم‌هایم قرار دادم، تیشرت سفیدم را صاف کردم، سوئیچ ماشینم را از روی میز عسلی قاپیدم، از اتاق خارج شدم و بدو- بدو از پله‌ها پایین آمدم.\nبا صدای بلندی گفتم: مریم! من دارم میرم پیش پدربزرگ خدافظ.\nاز خانه بیرون زدم و جوابی از مریم دریافت نکردم.\nشانزدهم مردادماه بود و گرمیِ هوا به خوبی مشهود بود، سوار ماشین شدم و از حیاط خانه بیرون آمدم، با سرعت به سمت خانه‌ی پدربزرگ راندم.\nظبط را روشن کردم و آهنگ ملایمی گذاشتم.\nبه ساعت مچی‌ام نگاهی انداختم، ساعت ۱۶:۴۳ دقیقه را نشان می‌داد.\nپایم را بیشتر روی پدال فشار دادم.\nبعد از چند دقیقه‌ی متوالی به خانه‌ی قدیمی پدربزرگ رسیدم.\nبوقی زدم، مش رحیم در را باز کرد، ماشین را به داخل حیاط بردم و از ماشین پیاده شدم.\nدست به کمر سرم را بالا گرفتم و به بالکنِ خانه، که پدربزرگ با عظمتی که از دور پدیدارش کرده بود، همراه با عصایش ایستاده بود و نگاهم می‌کرد.\nسمت ورودیِ خانه رفتم، دستگیره‌ی در را فشردم، در را به آرامی باز و بسته کردم.\nاز پله‌های خانه بالا رفتم و به سمت اتاق پدربزرگ که بالکن درش جای داشت رفتم.\nتقه‌ای به در زدم و وارد اتاقش شدم.\nاز بالکن بیرون آمده بود و وسط اتاق ایستاده بود.\nبا لبخند به طرفش رفتم، دست‌هایش را برای درآغوش کشیدنم باز کرده بود، با روی باز در آغوشش حل شدم.\nآغوشی که بوی پدرم را می‌داد و من عجیب دلبسته‌ی این کوه شده بودم.


حمل و نقل - ایرنا\nاستان‌ها > خراسان شمالی بجنورد- ایرنا- مدیرکل دفتر حمل و نقل مسافری سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای گفت: سهم حمل و نقل عمومی در جابه جایی مسافر ۳۵ درصد اما نقش این بخش در وقوع حوادث ترافیکی جاده‌ای…\nجهان > اروپاپنجشنبه پنجم دسامبر(14 آذرماه) مردم فرانسه در اعتراض به برنامه دولت امانوئل مکرون برای اجرای اصلاح نظام بازنشستگی، اعتصاب و اعتراض‌های خود را شروع کردند و با پافشاری دولت…\nاستان‌ها > خراسان رضویمشهد- ایرنا- مدیر کل هماهنگی و نظارت بر حمل و نقل و ترافیک شهرداری مشهد گفت: تاکنون ۱۹۰ کیلومتر مسیر دوچرخه‌سواری در مشهد ایجاد شده است و سال آینده ۷۰ کیلومتر دیگر به این…\nاقتصاد > بورستهران - ایرنا - گروه بانک از هفته گذشته وارد فاز صعودی شد در حالی که این گروه از نخستین روز هفته جاری وارد فاز اصلاحی و در مسیر نزولی قرار گرفت، کارشناسان علت چنین افتی را…\nعکس > عکس خبریایرنا-تهران- چهارمین نمایشگاه حمل و نقل، لجستیک و صنایع وابسته امروز یکشنبه با حضور «محمد اسلامی» وزیر راه و شهرسازی در سالن شبستان مصلای امام خمینی (ره) افتتاح شد.\nاستان‌ها > همدانهمدان- ایرنا- نماینده ولی‌فقیه در همدان گفت: محور کبودرآهنگ - علیصدر از جاده‌های پُر تردد و گردشگری استان محسوب می‌شود که باید برای اصلاح نقاط پر خطر آن اقدام شود.\nاستان‌ها > سمنانسمنان- ایرنا- مدیرکل راهداری و حمل و نقل جاده‌ای استان سمنان گفت: سهمیه‌بندی و اصلاح قیمت بنزین در یک ماه گذشته استفاده مردم استان از ناوگان حمل و نقل عمومی را افزایش داد.\nاستان‌ها > تهرانتهران-ایرنا- عضو شورای اسلامی شهر تهران، وضعیت حمل‌ونقل عمومی پایتخت را نامناسب دانست و از دولت و مجلس شورای اسلامی خواست مشکلات این حوزه را جدی بگیرند.\nاستان‌ها > آذربایجان شرقیتبریز - ایرنا - مدیرکل فرودگاه‌های آذربایجان‌شرقی گفت: به علت کاهش دید افقی خلبان پرواز تبریز - شیراز این فرودگاه لغو شد و پروازهای دیگر نیز با تاخیر انجام می‌شود.\nاستان‌ها > سیستان و بلوچستان زاهدان- ایرنا- معاون حمل و نقل اداره‌کل راهداری و حمل و نقل جاده‌ای سیستان و بلوچستان گفت: صدور برگ معاینه فنی وسایط نقلیه سنگین این استان در هشت ماهه سالجاری نسبت به مدت…\nاستان‌ها > آذربایجان غربیمهاباد- ایرنا- رییس اداره راهداری و حمل و نقل جاده‌ای مهاباد گفت: برای دومین روز متوالی مه غلیظ دید افقی را در گردنه‌ها و داخل این شهر به کمتر از ۲۰ متر کاهش داده‌است.\nاستان‌ها > سیستان و بلوچستان زاهدان- ایرنا- مدیرکل راهداری و حمل و نقل جاده‌ای سیستان و بلوچستان گفت: ۱۹ هزار عدد علائم ایمنی با اعتباری بیش‌از ۴۱ هزار میلیون ریال در هشت ماهه سالجاری در این استان نصب…\nاستان‌ها > چهارمحال و بختیاری شهرکرد- ایرنا- معاون اداره کل راهداری و حمل و نقل جاده‌ای چهارمحال و بختیاری گفت: طرح بیمه تکمیلی برای افراد تحت تکفل رانندگان حمل بار جاده‌ای در این استان با فعال شدن سایت…\nاستان‌ها > آذربایجان غربیمهاباد- ایرنا- رییس اداره راهداری و حمل و نقل جاده‌ای مهاباد گفت: مه غلیظ دید افقی را در گردنه‌های این شهرستان به کمتر از ۲۰ متر کاهش داده‌است.\nاستان‌ها > هرمزگانبندرعباس-ایرنا- طرح ساماندهی توزیع عادلانه بار بین رانندگان جاده ای با هدف حذف دلالان و بهبود فرایند حمل‌ونقل در هرمزگان آغاز شد.\nاستان‌ها > آذربایجان شرقیتبریز - ایرنا - معاون وزیر راه و شهرسازی و رئیس سازمان راهداری و حمل و نقل جاده‌ای کشور گفت: ۳۵۰ دستگاه ماشین‌آلات برای تقویت ناوگان راهداری کشور از شرکت هپکو خریداری می‌شود.\nاستان‌ها > آذربایجان شرقیتبریز - ایرنا - مدیرکل راه و شهرسازی آذربایجان‌شرقی گفت: حجم تعهدات دولت در استان در حوزه اجرای زیرساخت های حمل و نقل، راه آهن، آزادراه و راه روستایی به نرخ امروز ۱۵ هزار…\nاستان‌ها > بوشهربوشهر-ایرنا- شهردار عالی‌شهر گفت: ناوگان اتوبوسی حمل و نقل بین شهری عالی‌شهر - بوشهر با سرمایه‌گذاری بخش خصوصی با ظرفیت جابه‌جایی روزانه یکهزار و ۵۰۰ نفر مسافر آغاز به‌کار…\nعکس > عکس خبریایرنا-تهران- جلسه نوسازی ناوگان حمل و نقل عمومی روز چهارشنبه به ریاست اسحاق جهانگیری معاون اول رئیس جمهوری برگزار شد.\nاستان‌ها > همدانهمدان- ایرنا- مدیرکل راهداری و حمل و نقل جاده‌ای همدان گفت: از ابتدای سال‌جاری تاکنون ۲۳۳ فقره تصادفات منجر به فوت در جاده‌های استان رخ داده که این آمار نسبت به مدت مشابه…\nاستان‌ها > سیستان و بلوچستان زاهدان- ایرنا- مدیرکل راهداری و حمل و نقل جاده‌ای سیستان و بلوچستان گفت: نیروهای راهداری ابتدای امسال تاکنون بیش‌از ۱۲ هزار و ۵۰۰ متر مکعب ماسه بادی را از سطح مسیرهای ارتباطی…\nاستان‌ها > خراسان رضویمشهد- ایرنا- شهردار مشهد گفت: ۱۰ رام قطار برای بکارگیری در ناوگان قطارشهری که اخیرا وارد گمرک ایران شده و در دست مونتاژ است ظرف دو ماه آتی برای ارئه خدمت به شهروندان در این…\nاستان‌ها > زنجانزنجان - ایرنا - شهردار زنجان گفت: مشکلات مربوط به عبور تاسیسات آب، فیبر نوری و برق طرح سبزه‌میدان برطرف شده است و هم اکنون طبق برنامه روند خود را طی می کند که در بازه زمانی…\nاستان‌ها > مرکزیاراک - ایرنا - معاون سلامت اداره کل دامپزشکی استان مرکزی گفت: حمل دام بدون پلاک بارکددار(طرح هویت‌گذاری دام زنده) در این استان ممنوع شده و در صورت مشاهده به مراجع قضایی ارجاع…\nاستان‌ها > آذربایجان غربیمهاباد- ایرنا- مدیرکل راهداری و حمل و نقل جاده‌ای آذربایجان‌غربی گفت: تنها ۵۱ درصد از مجموع هشت هزار و ۵۰۰ کیلومتر از راه‌های روستایی آسفالت است و این استان از این لحاظ در…\nاستان‌ها > آذربایجان غربیمهاباد- ایرنا- رییس اداره راهداری و حمل و نقل جاده‌ای مهاباد گفت: مه غلیظ و بارش برف و کولاک دید افقی را در گردنه‌های این شهرستان به کمتر از ۵۰ متر کاهش داده است.\nاستان‌ها > خراسان رضویمشهد- ایرنا- ایستگاه کوهسنگی خط دوم قطارشهری مشهد به عنوان "نخستین سازه ایستگاهی تیر شیشه‌ای" در کشور روز سه‌شنبه طی مراسمی با حضور جمعی از مسوولان شهری و استانی در این کلانشهر…


Отзывы покупателей - Webike на APE50 и Выхлопные системы HONDA\nВыхлопные системы - APE50 ВСЕ Запчасти мотоциклов Мотоэкипировка Мотошлемы Аксессуары Инструменты\nПолные выхлопные сис... (34)\nRPM50 Full Exhaust SystemОт RPM\nопубликовано Jun 8, 2017Sounds nice but noisy\nShort tube made by one company (Silencer installed) As I was running in, I bought a JCMA official approved Exhaust System as noise was put on the ticket to the police.I was lauded loudly than the Shor...Прочитайте больше\nHONDA Ape100 HC07 (HC07-1000001-1599999)\nопубликовано Apr 13, 2017Comment on 80cc\nI bore up to the Carburetor Vehicles of APE 50 to 80 cc of HYPERSStage, so I searched for quiet exhaust sounds and purchased the same SP Mukawa product as well.APE seems to be a bit too big Silencer S...Прочитайте больше\nTaste Up ExhaustОт WirusWin\nHONDA APE50 cab\nопубликовано Sep 30, 2013It is easy to run an omission well.Do , ...\nIt is easy to run an omission well.Do , however a burn burn and dress melt? Sound is not quite satisfactory well.Those who buy it in order to attach the Undercowl are whether it is all right to expect...Прочитайте больше


اگر همیشه نگران ISP ، شرکت ها و دولت هستید که از شما جاسوسی می کنند ، شاید زمان آن رسیده باشد که یک تمرین را بنام مدل سازی تهدید انجام دهید.\nبه نظر می رسد کاری که پنتاگون در یک اتاق جنگ انجام می دهد ، اما اصطلاحی است که توسط توسعه دهندگان نرم افزار استفاده می شود و پیش بینی مسائل امنیتی در کد آنها است. از نظر عملی ، مدل سازی تهدید کاری است که همه باید هنگام بررسی نحوه محافظت از داده های خود ، انجام دهند.\nمراحل زیر را دنبال کنید تا پارانویای مبهم خود را به یک برنامه بازی منطقی تبدیل کنید و آرامش خود را به دست آورید:\n1 مدل سازی تهدید چیست?\n2 1. آنچه شما باید از آن محافظت کنید: دارایی ها\n3 2. چه کسی می خواهید از آن محافظت کنید: مخالفان\n4 3- احتمال ابتلای آنها به آن: خطر\n5 4. تا چه حد حاضرید برای محافظت از آن بروید: هزینه\n6 5- چه اتفاقی می افتد اگر شکست بخورید: عواقب\n7 به یاد داشته باشید ، شما نمی توانید همه گلوله ها را متوقف کنید\nمدل سازی تهدید چیست?\nیک مدل تهدید خوب ، شرح کاملی از پنج چیز است:\nآنچه شما باید از آن محافظت کنید\nاز چه کسی می خواهید از آن محافظت کنید\nاحتمال بدست آوردن آنها\nتا چه حد حاضرید برای محافظت از آن بروید\nچه اتفاقی می افتد اگر شما شکست بخورید\n1. آنچه شما باید از آن محافظت کنید: دارایی ها\nبه این فکر نکنید که بخواهید بپرسید "چه چیزی را باید مخفی کنید؟" فقط سعی کنید به انواع مختلف داده هایی که در دستگاه های دیجیتالی خود دارید ، جایی که آنها را ذخیره می کنید ، فکر کنید و چه تعداد نسخه وجود دارد.\nایمیل ، عکس ، پیام ، اسناد: چه مقدار از آن در ابر قرار دارد و فقط در دستگاه های محلی چقدر است؟ چه تعداد از آن دستگاه های محلی به اینترنت متصل می شوند (تلفن های هوشمند ، لپ تاپ) ، و چه تعداد (هارد دیسک ، USB)?\n2. چه کسی می خواهید از آن محافظت کنید: مخالفان\nبرای هر دارایی ، در مورد عواقب ناشی از آن در دست اشتباه فکر کنید. به عنوان مثال ، اگر شما یک روزنامه نگار هستید ، ممکن است چندین سیاستمدار و یا شرکت های مختلفی داشته باشید که می خواهند به لیست مخاطبین شما نگاه کنند.\nشاید افراد خاصی داشته باشید که نمی خواهید به پروفایل های رسانه های اجتماعی خود دسترسی پیدا کنید. فکر خود را فقط به افرادی که دارای دانش فنی برای به دست آوردن دارایی های شما هستند محدود نکنید ، زیرا ما در مرحله بعدی به آن خواهیم رسید.\n3- احتمال ابتلای آنها به آن: خطر\nبرای هر یک از مخالفان ، به این فکر کنید که چقدر احتمال دارد دسترسی به داده های شما را بدست آورد ، یا حتی در وهله اول اقدام به حمله کند. این به سطح مهارت فنی ، انگیزه و قصد آنها بستگی دارد.\nهمسایه شما ممکن است دوباره و از Wi-Fi رایگان لذت ببرد ، اما ممکن است او به اندازه کافی شیطانی و با انگیزه نباشد که سعی کند رمز عبور شما را بدزد. اگر در فروش کار کنید ، رقیب شما انگیزه مالی برای دیدن ایمیل های شخصی شما دارد ، اما آیا آنها از لحاظ فنی قادر به هک کردن لپ تاپ شما هستند?\nISP شما به سابقه مرور شما دسترسی دارد (مگر اینکه از Tor و / یا VPN استفاده کنید) ، اما آیا آنها احتمالاً از آنها برای جعل شما استفاده می کنند؟ شاید شما ایده ISP ها را که در وهله اول داده های خود را دوست ندارید دوست ندارید (مطمئناً ما اینگونه نیستیم!) ، اما واقع بینانه بودن در مورد احتمال تهدید ، بیشتر صرفاً به خاطر عقل ، مفید است..\n4. تا چه حد حاضرید برای محافظت از آن بروید: هزینه\nاگر این مورد را تاکنون خوانده باشید ، احتمالاً وقتی شخصی برای حفظ حریم خصوصی اینترنت صحبت می کنید ، گول نخورید. اما ارزش این را دارد که بخواهید برای محافظت از دارایی های خود چقدر زمان (و پول) هزینه کنید.\nبرای اکثر افراد ، اشتراک در یک سرویس VPN رمزگذاری شده خصوصی ساده ترین راه حل است ، اما اگر ارزیابی کرده باشید که وضعیت خود را به عنوان پرخطر ارزیابی کرده باشید ، اقدامات اضافی زیادی وجود دارد..\nاز رمزگذاری نهایی به انتها استفاده کنید\nهمیشه از رمزهای عبور قوی استفاده کنید\nفعال کردن تأیید هویت دو عاملی (2FA)\nبرخی از ابزارها رایگان هستند ، مقداری هزینه دارند ، اما همه آنها کمی زمان لازم برای راه اندازی دارند. قبل از اینکه با یک لیست دقیق برای انجام اقدامات درمانی رفتار کنید ، در مورد هزینه و فایده آن فکر کنید.\n5- چه اتفاقی می افتد اگر شکست بخورید: عواقب\nدر آخر ، به بدترین سناریو نگاهی بیندازید. همه دارای اطلاعات خصوصی هستند ، اما پیامدهای داده های به خطر افتاده برای همه متفاوت است. آیا ویرانی مالی است؟ تخریب زناشویی؟ شرم آور و تبعید اجتماعی؟ همه موارد بالا؟ یا شاید اصلاً چیزی نباشد?\nحفظ حریم خصوصی برای همه است ، صرف نظر از اینکه فکر می کنید "چیزی برای پنهان کردن" دارید. فقط به این دلیل که شما کاری غیرقانونی انجام نمی دهید ، به این معنی نیست که باید به دولت اجازه دهید از ترافیک آنلاین خود غافل شود. افراد وقتی می دانند که تماشا می شوند متفاوت رفتار می کنند ، بنابراین به پیامدهای سلامت روانی بلند مدت شما نیز فکر کنید!\nبه یاد داشته باشید ، شما نمی توانید همه گلوله ها را متوقف کنید\nاینترنت همانند زندگی است ، شما هرگز نمی توانید کاملاً از خطر خارج شوید. اما امیدوارم ، تمرین ساده مدل سازی تهدید کافی باشد تا پارانویا را در چشم انداز خود قرار دهد!


لیست کلینیک های دندانپزشکی محله بلوار ارتش شیراز | پی جو\nلیست کلینیک های دندانپزشکی محله بلوار ارتش شیراز\n۰۹:۲۳ - ۱۳۹۸/۱۲/۱۴\nپی جو - معرفی مشاغل محله بلوار ارتش شیراز : اگر دنبال کلینیک دندانپزشکی خوب می گردید لیست بهترین کلینیک های دندانپزشکی در محله بلوار ارتش شیراز ، به همراه آدرس و شماره تماس آن ها را در جدول زیر میتوانید مشاهده فرمایید.\n* امیدواریم مقاله لیست کلینیک های دندانپزشکی محله بلوار ارتش شیراز برای شما سودمند واقع شده باشد. انتشار محتوای صفحه فوق تنها با اجازه کتبی و درج منبع امکان پذیر می باشد.\nپیدا کردن کلینیک دندانپزشک خوب در بلوار ارتش شیراز، یکی از مسائلی است که امروزه افراد زیادی با آن درگیر هستند. سایت پی جو به عنوان سایت مرجع تخصصی معرفی مشاغل برتر مختلف ، با تهیه لیستی از بهترین کلینیک های دندانپزشکی در بلوار ارتش شیراز و قرار دادن اطلاعات تماس هر یک از آنها توانسته این مشکل را برطرف نماید.\nپی جو پرکاربرد ترین و محبوب ترین سایت معرفی مشاغل محله ای در بلوار ارتش شیراز می باشد.. سایت پی جو با معرفی بهترین کلینیک دندانپزشکی در بلوار ارتش به شما این امکان را می دهد تا لیست بهترین کلینیک های دندانپزشکی در محله بلوار ارتش شیراز را که در سایت پی جو جمع آوری شده را مشاهده نمایید و شما می توانید با خیال راحت به تمامی اطلاعات این کلینیک ها دسترسی داشته باشید و برای درمان انواع درد های دندان از قبیل عصب کشی، پر کردن دندان، کشیدن دندان و ایمپلت، لمینت، کامپوزیت، جرم گیری، طراحی لبخند، پروتز دندانی، ارتودنسی، دندانپزشک اطفال و... به بهترین کلینیک های دندانپزشکی بلوار ارتش مراجعه کنید.\nبهترین کلینیک دندانپزشک محله بلوار ارتش شیراز\nلیست معرفی مشاغل محله ای که سایت پی جو برای معرفی بهترین کلینیک دندانپزشکی در محله بلوار ارتش شیراز فراهم کرده شامل موارد زیر می باشد:\nمعرفی بهترین کلینیک دندانپزشکی در محله بلوار ارتش شیراز، بهترین کلینیک دندانپزشکی در بلوار ارتش شیراز، کلینیک دندانپزشکی خوب در بلوار ارتش، کلینیک دندانپزشکی اطفال در بلوار ارتش شیراز\nمعرفی بهترین کلینیک دندانپزشکی در محله بلوار ارتش شیراز\nبهترین کلینیک دندانپزشکی در بلوار ارتش شیراز\nکلینیک دندانپزشکی خوب در بلوار ارتش\nکلینیک دندانپزشکی اطفال در بلوار ارتش شیراز


هتل بوتيک عمارت شهسواران اصفهان- اقامت در اصفهان - سفر در ایران\nسفر در ایران » آثار تاریخی » عمارت و کاخ‌های تاریخی » هتل بوتيک عمارت شهسواران اصفهان\nهتل بوتيک عمارت شهسواران يكي از هتل‌هاي بسيار زيباي شهر اصفهان است. در اين محتوا تلاش شده است تا به معرفي عمارت و قدمت آن، معرفي هتل بوتيك شهسواران اصفهان، كافه و رستوران آن، آدرس بوتيك هتل عمارت شهسواران و جاهاي ديدني اصفهان نزديك به هتل بوتيك عمارت شهسواران اصفهان پرداخته شود.\nحیاط بوتیک هتل عمارت شهسواران اصفهان\nقدمت و تاريخچه‌ي عمارت شهسواران\nمعرفي هتل بوتيك شهسواران، كافه و رستوران شهسواران\nكافه عمارت شهسواران\nآدرس بوتيك هتل عمارت شهسواران\nجاهاي ديدني اصفهان نزديك به هتل بوتيك عمارت شهسواران\nلوکیشن بوتیک هتل شهسواران اصفهان\nقدمت اين عمارت به دوره قاجاريه مي رسد. اين عمارت زيبا پس از مرمت و بازسازي به هتل بوتيك، كافه و رستوران تبديل شده است.\nآینه کاری های فضای هتل عمارت شهسواران\nاين عمارت متعلق به محمد حسين كازروني بود. وي از تاجران به نام و معروف اصفهان بودند. همینطور اين عمارت هم محل سكونت و هم تجارت خانه ايشان بود.\nهتل بوتیک شهسواران اصفهان\nسپس اين خانه توسط آقاي يزديان خريداري شد. بالاخره در سال 1398 اين عمارت تاريخي توسط مهدي شهسواريان خريداري شد. و سپس اين عمارت زيبا جهت تبديل به هتل بوتيك به مدت دو سال مرمت و بازسازي شد.\nمرصع پلو در بوتیک هتل شهسواران\nدرواقع اين هتل داراي يازده اتاق به ظرفيت سي و سه نفر است.\nاقامت در بوتیک هتل شهسواران\nاتاق‌هاي اين هتل بوتيك شامل آيينه داران يك و دو، اتاق سرداب، شازده، اتاق مطبخ، اتاق شاه نشين با ارسي‌هاي هفت دري، اتاق حوضخونه، اتاق خزانه‌داران، اتاق طلايه‌داران و نامداران است.\nکافه عمارت شهسواران اصفهان\nدر شير سره قسمت شاه نشين نقاشي‌هاي مرد سواركار، صحنه‌ي شكار، نقش گل و پرندگان، ذكر و نام امام حسين به چشم مي‌خورد كه بر شكوه شاه نشين افزوده است.\nمعماری بوتیک هتل شهسواران\nاين عمارت داراي اتاق چاه است. برداشت آب از آن، به‌گونه‌ي طراحي شده است كه حوضخانه، سرداب و حوض زيباي بيضي شكل حياط در قديم از آن پر مي‌شد. حفظ تمامي عناصر در مرمت و بازسازي اين خانه، بر زيبايي و ارزش آن افزوده است.\nایوان هتل بوتیک عمارت شهسواران اصفهان\nو اين هتل بوتيك داراي تزيينات زيباي گچ‌بري‌هاي زيبا، تزيينات شير و شكر، آيينه‌كاري، معرق‌كاري، قطاربندي، مفتول‌كاري، شيشه‌هاي رنگي، حجاري است. اكثر درب‌ها، نرده‌ها، پنجره‌ها از درختان چنار ساخته شده‌اند.\nبوتیک هتل عمارت شهسواران\nحجاري‌ها در ازاره‌هاي دورتادور حياط شامل نقش گل و مرغ، گل و بوته (گل‌هاي كوكب و گلدان)، نقوش فرشتگان، نقش صحنه‌ي شكار، كتيبه‌ي شامل نام پنج تن، امضاي حجار به نام حاج محمد علي و تاريخ حجاري 1327 هجري قمري است.\nنمایی به هتل شهسواران\nكافه شهسواران داراي ظرفيت صد و ده نفر است. و كافه شهسواران از ساعت ده صبح الي ده شب آماده‌ي پذيرايي از ميهمانان است. اما رستوران شهسواران فقط پذیرای مهمانان مقیم هتل است. شماره تماس جهت اطلاعات بيشتر و رزرو 6-۰۳۱۳۲۲۴۸۳۶۲ و ۰۹۱۳۳۶۰۶۸۱۲ مي‌باشد.\nعکس بوتیک هتل شهسواران\nمنو كافه‌ي شهسواران شامل انواع نوشيدني گرم (چاي مخصوص، كاپوچينو، هات چاكلت، ماسالا هندي، لاته طعم‌دار، اسپرسو، موكاچينو)، انواع دمنوش (بهارنارنج، گل گاوزبان، به ليمو، چاي ترش و چاي سبز)، كيك و دسر (كيك شكلاتي، كيك عسل، باقلوا)، انواع شيك‌ها و آيس (شكلاتي، وانيلي، فندقي، كاراملي، دارچيني، نسكافه‌ي، آيس موكا، آيس لانه طعم دار) و انواع نوشيدني سرد است.\nاقامت بوتیک هتل شهسواران\nهتل شهسواران در خيابان حكيم، كوچه‌ي شماره نه پلاك 46 در شهر اصفهان واقع شده است.\nهتل شهسواران اصفهان\nسرویس هتل بوتیک شهسواران\nاز جاهاي ديدني نزديك به اين هتل بوتيك مي‌توان به بازار مسعوديه، چهل ستون، ميدان نقش جهان، بازار قيصريه و مسجد جامع اصفهان اشاره كرد. از دیگر دیدنی های اصفهان می‌توان به باغ گلها اصفهان، آتشكده درب مهر گوهر و مهربان نیایشگاه زرتشتیان، آرامستان ارامنه اصفهان، منارجنان و کاخ هشت بهشت اشاره کرد.\nحیاط عمارت شهسواران اصفهان\nشما برای اقامت در شهر اصفهان گزینه‌های متعدد دیگری نیز دارید. از معروف‌ترین جاها برای اقامت در شهر اصفهان می‌توان به هتل عباسی، هتل بوتيک کاخ سرهنگ اصفهان (اقامتگاه سنتی کاخ سرهنگ)، هتل آسمان، هتل شیخ بهایی اصفهان، هتل اصفهان، بوتيک هتل عمارت بنان اصفهان، خانه بخردی(هتل سنتی بخردی)، هتل کریاس اصفهان، قصرمنشی و بوتیک هتل کیانپور اصفهان اشاره کرد.\nبرای اقامت در اصفهان و بازدید از دیدنی های اصفهان اطلاع از وضع آب و هوای آن ضروری است. به همین خاطر در این بخش پیشبینی وضع آب و هوای شهر اصفهان را در پنج روز آینده مشاهده می‌فرمایید.\nدر بخش بالا به آدرس هتل شهسواران پرداختیم. برای سهولت بیشتر در مسیریابی در این قسمت لوکیشن دقیق بوتیک هتل شهسواران را مشاهده می‌کنید.\nعکس‌های این محتوا متعلق به جناب آقای مهدی شاهدلی عزیز و مجموعه شهسواران است.\nبوتیک هتل شهسواران اصفهان\nهتل بوتيک عمارت شهسواران يكي از هتل‌هاي بسيار زيباي شهر اصفهان است. در مطلب بالا به معرفی، اقامت، نظرات و آدرس بوتیک هتل شهسواران اصفهان پرداختیم.\nخانه امیر لطیفی گرگان(موزه صنایع دستی گرگان)


رفع مشکلات کرمانشاه با همدلی مجمع نمایندگان عملی می‌شود :: خبرگزاری خانه ملت\nمنتخب مردم کنگاور صحنه، هرسین، بیستون و دینور در مجلس عنوان کرد: اقتدار کرمانشاه و رفع موانع موجود با همدلی مجمع نمایندگان عملی می‌شود.\nرفع مشکلات کرمانشاه با همدلی مجمع نمایندگان عملی می‌شود\tمنتخب مردم کنگاور صحنه، هرسین، بیستون و دینور در مجلس عنوان کرد: اقتدار کرمانشاه و رفع موانع موجود با همدلی مجمع نمایندگان عملی می‌شود.\thttps://cdn.icana.ir/d/019/202005104473744622.jpg\thttps://cdn.icana.ir/d/019/202005104473744622.jpg\tرفع,مشکلات,کرمانشاه,با,همدلی,مجمع,نمایندگان,عملی,می‌شود Icana Icana https://static.icana.ir/Fa/IMG/Logo.ico\nبه گزارش خبرنگار خبرگزاری خانه ملت, علی رضایی منتخب حوزه انتخابیه کنگاور صحنه، هرسین، بیستون و دینور ضمن قدردانی و سپاسگزاری از مردم حوزه انتخابیه‌اش به واسطه رای اعتماد به وی، در جمع مردم شهرستان صحنه، اظهار کرد: در برابر قرآن مجید به خدای قادر متعال سوگند یاد می‌کنم که ودیعه‌ای را که مردم به من سپرده‌اند به عنوان امینی عادل پاسداری کنم.\nوی ادامه داد: در هر جای این سرزمین پهناور باشم در خدمت مردم عزیز خواهم بود و در زمینه رفع مشکلات و دردهای مردم تا جایی که توان داشته باشم کوتاهی نخواهم کرد، زیرا درد یک مسئول پس از آگاهی از مشکلات مردم مثل آنها و مانند گذشته نخواهد بود، بلکه این وقوف به مشکلات و دردهای مردم ، دردی افزون و فراتر بر دوش فرد قرار می دهد و آن درد ، اصل آگاهی از مشکلات و دردهای آحاد مردم است.\nمنتخب مردم کنگاور صحنه، هرسین، بیستون و دینور در مجلس شورای اسلامی افزود: آرمان‌هایی را مد نظر دارم که برای تحقق آن باید تلاش کرد، ایام انتخابات به صورت کاملاً شفاف با مردم صحبت و اتمام حجت کردم و هیچ گاه وعده ای ندادم که نتوانم به آن عمل کنم.\nوی تصریح کرد: وظیفه نماینده قانون‌گذاری و نظارت بر اجرای قانون است که باید تلاش کنیم با تقویت این بخش ها کمک حال حوزه انتخابیه باشیم.\nرضایی در ادامه حضور مردم در صحنه‌های مختلف را اولویت اصلی دانست و گفت: مسؤلان باید پاسخگوی مردم باشند. در کارها و اقداماتی که انجام خواهم داد، رضایت خداوند متعال و رضایت مردم را در نظر دارم ، به شرافتم سوگند که در برابر هر مسئولی که حق مردم را پایمال کند، با تمام وجود خواهم ایستاد.\nوی اضافه کرد: از جوانان و افراد صاحب نظر تقاضا دارم، اگر ایده و نظری در خصوص بهبود روند کارها، طرح ها و برنامه های منطقه، استان و کشور دارند به ما انتقال دهند تا پیگیری کرده و به نتیجه برسانیم.\nرضایی به حفظ وحدت، هم اندیشی و همقدمی مجمع نمایندگان استان تأکید کرد و افزود: بازگشت اقتدار کرمانشاه و رفع موانع موجود زمانی عملی خواهد شد که صدایی واحد از مجمع نمایندگان استان خارج شود.\nدر پایان جلسه جمعی از آموزشیاران نهضت سوادآموزی شهرستان صحنه مطالبات و خواسته‌های خود را با ایشان مطرح کردند./\nاستان کرمانشاه - مجلس یازدهم


<!-vm--> برندگان نوبل‌های خنده‌دار ۲۰۱۱ !\nشب گذشته، بنیاد ایمپراببل‌ریسرچ (تحقیقات نامحتمل) برندگان ایگ‌نوبل ۲۰۱۱ را معرفی کرد. این جایزه که به نوبل خنده‌دار معروف شده، به تحقیقاتی اعطا می‌شود که ابتدا مردم را بخنداند و سپس به فکر فرو ببرد. به گزارشپایگاه اینترنتی ایمپراببل‌ریسرچ، بیست‌ویکمین دوره جوایز ایگنوبل در ۱۰ شاخه و به ترتیب زیر اهدا شده است.بقیه در ادامه مطلب...جایزه فیزیولوژی برندگان: آنا ویلکینسون، ناتالی سبنانز، ایزابلا ماندل و لودویگ هابر موضوع: تحقیق در این موضوع که «هیچ نشانه‌ای از خمیازه مسری در لاک‌پشت‌های پاقرمز دیده نشده…\nبرندگان نوبل‌های خنده‌دار ۲۰۱۱ !\ncortex بازدید : 238 23 / 8 / 1390 نظرات ()\nشب گذشته، بنیاد ایمپراببل‌ریسرچ (تحقیقات نامحتمل) برندگان ایگ‌نوبل ۲۰۱۱ را معرفی کرد. این جایزه که به نوبل خنده‌دار معروف شده، به تحقیقاتی اعطا می‌شود که ابتدا مردم را بخنداند و سپس به فکر فرو ببرد.\nبه گزارشپایگاه اینترنتی ایمپراببل‌ریسرچ، بیست‌ویکمین دوره جوایز ایگنوبل در ۱۰ شاخه و به ترتیب زیر اهدا شده است.\nبرندگان: آنا ویلکینسون، ناتالی سبنانز، ایزابلا ماندل و لودویگ هابر\nموضوع: تحقیق در این موضوع که «هیچ نشانه‌ای از خمیازه مسری در لاک‌پشت‌های پاقرمز دیده نشده است».\nبرندگان: ماکاتو ایمای، نائوکی اوروشی‌هاتا، هیدکی تانمورا، یوکی‌نوبو تاجی‌ما، هیدآکی گوتو، کویچیرومیزوگوچی و جونیچی موراکامی از ژاپن\nموضوع: تعیین چگالی ایده‌آل پودر واسابی (نوعی ادویه ژاپنی) جهت بیدار کردن افراد خواب در شرایط اضطراری مانند آتش‌سوزی و استفاده از آن برای اختراع هشداردهنده واسابی.\nبرندگان: میرجام تاک، دبرا ترمپ، لوک وارلوپ، متیو لویس، پیتر اشنایدر، رابرت فلدمن، رابرت پیترزاک، دیوید داربی و پل ماروف\nموضوع: وقتی انسان‌ها نیاز فوری به توالت دارند (ادرار شدید)، در مورد برخی موضوع‌ها تصمیم بهتری می‌گیرند اما در مورد برخی موضوع‌های دیگر بدترین تصمیم‌های ممکن را اتخاذ می‌کنند!\nبرنده: کال هالور تیگن از دانشگاه اسلو، نروژ\nموضوع: تلاش برای درک این موضوع که چرا مردم در زندگی روزمره آه می‌کشند\nبرنده: جان پِری از دانشگاه استنفورد، ایالات متحده\nموضوع: برای تدوین نظریه «طفره‌رفتن حساب‌شده» (Structured Procrastination) که می‌گوید: اگر می‌خواهید از پیش برنده باشید، همیشه روی موضوعی مهم کار کنید تا از آن برای اجتناب از انجام کاری به مراتب مهم‌تر استفاده کنید!\nبرندگان: داریل گواین و دیوید رنتز\nموضوع: کشف این موضوع که بعضی سوسک‌های نر، برخی بطری‌های مشروب استرالیایی را با سوسک ماده اشتباه می‌گیرند!\nبرندگان: فیلیپ پرین، سایریل پروت، دومینیک دویترن، برونو راگارو و هرمن کینگما\nموضوع: کشف دلیل این موضوع که چرا ورزشکاران پرتاب دیسک دچار سرگیجه می‌شوند، اما ورزشکاران پرتاب چکش دچار این مشکل نمی‌شوند\nبرندگان: دوروتی مارتین از ایالات متحده(که پیش‌بنی کرده بود جهان در ۱۹۵۴ / ۱۳۳۳ پایان می‌یابد!)\nپت رابرتسون از ایالات متحده(که پیش‌بینی کرده بود جهان در سال ۱۹۸۲ / ۱۳۶۱ پایان می‌یابد)\nالیزابت کلیر پرافت از ایالات متحده(که پیش‌بینی کرده بود جهان در سال ۱۹۹۰ / ۱۳۶۹ پایان می‌یابد)\nلی ژانگ ریم از کره جنوبی(که پیش‌بینی کرده بود جهان در سال ۱۹۹۲ / ۱۳۷۱ پایان می‌یابد)\nکردونیا موریند از اوگاندا (که پیش‌بینی کرده بود جهان در سال ۱۹۹۹ / ۱۳۷۸ پایان می‌یابد)\nهارولد کمپینگ از ایالات متحده (که ابتدا پیش‌بینی کرده بود جهان در ۶ سپتامبر ۱۹۹۴ / ۱۳۷۳ پایان می‌یابد و پس از آن پیش‌بینی کرد که جهان در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۱ / ۱۸ مهر ۱۳۹۰ پایان می‌یابد)\nموضوع: این افراد به جهانیان آموختند که وقتی در حال انجام فرضیات و محاسبات ریاضی هستید، خیلی دقت داشته باشید!\nبرنده: ارتوراس ژوئوکاس (Arturas Zuokas)، شهردار ویلنویز در لیتوانی\nموضوع: برای نمایش این موضوع که مشکل پارک غیرقانونی خودروهای لوکس و گران‌قیمت را می‌توان با عبور از روی آنها به‌کمک تانک جنگی حل کرد!\nجایزه ایمنی عمومی\nبرنده: جان سندرز از دانشگاه تورنتو، کانادا\nموضوع: وی مجموعه آزمایش‌های ایمنی را انجام داد که در آن، راننده خودروی خود را در شرایطی در بزرگراهی شلوغ هدایت می‌کرد که لبه کلاه ایمنی مرتبا پایین می‌افتاد و مانع دید او می‌شد!\nبرچسب ها ایگ‌نوبل , برندگان نوبل‌های خنده‌دار ۲۰۱۱ ! , تفریح و سرگرمی , مطالب جالب , نوبل خنده‌دار , نوبل ,\nعکس گل های سفید\nچگونه یک زن را خوشحال کنیم ؟\nزیباترین بازیگر کشور چین+عکس\nبازدید سال : 39,752\nبازدید کلی : 1,281,587


تولید نمک صنعتی در کارخانه فرآوری سنگ نمک هالیتو به\nمعادن و کارخانه بازار سنگ ایران . بازار سنگ ایران\nرییس هیات عامل ایمیدرو گفت: افتتاح دو کارخانه جدی\nفرآوری معدن طلا کارخانه فرآوری معدن طلای سنگ شکن\nفراوری سنگ معدن طلا مستقیم مشاهده مقاله زتامتر و کاربر�\nسنگ سیلیس کارخانه کارخانه فرآوری سنگ معدن طلاکارخانه سنگ شکنی خط کامل دستگاه سنگ . مجموعه ای کامل از سنگ معدن خرد سنگ ، موزائیک ، پودر فروش مستقیم آجر به قیمت کارخانه .\nسنگ سیلیس کارخانه کارخانه فرآوری سنگ معدن طلاکارخا�\nوی ادامه داد: علاوه بر طرح سنگبری و کارخانه پودر س\nفروش مستقیم سنگ دیپلمات دهبید به قیمت کارخانه مجموعه سنگ\nسنگ مرمریت دیپلمات دهبید که در بازار سنگ ایران با نام سنگ مرمریت جاوید هم شناخته می شود یکی از خاص ترین و زیباترین سنگ های منطقه دهبید به حساب می آید. این سنگ ظاهری کاملا متفاوت نسبت به بقیه سنگ های دهبید دارد که این\nسنگ مرمریت دیپلمات دهبید که در بازار سنگ ایران با\nstrong&gtفروش مستقیم سنگ تراورتن. از کارخانه با ابعاد 40 طولی با نازلترین قیمت انجام می شود و این مجموعه برای همکاری با پروژه های بزرگ آمادگی کامل دارد.. فروش مستقیم سنگ تراورتن از کارخانه برای خریدار فرصت انتخاب بهتر و مقرون\nstrong&gtفروش مستقیم سنگ تراورتن. از کارخانه با ابع


بانک سینا بانکی مستحکم با ساختار مالی مناسب و کم ریسک است - مای مد موزیک\nبانک سینا بانکی مستحکم با ساختار مالی مناسب و کم ریسک است\nهمایش تبیین راهبردهای بانک سینا در سال ٩٨ و مجمع عالی ارزیابی عملکرد مناطق بانک با حضور مدیرعامل،اعضای هیأت مدیره،هیأت عامل، مدیران و رؤسای ادارات و شعب برگزار شد.\nاقتصادگردان– مدیرعامل بانک سینا در این همایش ضمن همدردی با آسیب دیدگان سیل اخیر که بسیاری از مناطق کشور را فراگرفت؛ همدلی، یکپارچگی و مهر و عطوفت هموطنان در یاری رساندن به این عزیزان را ستود و ابراز امیدواری کرد هرچه زودتر شاهد ساماندهی و بهبود اوضاع باشیم.\nمهندس محمدرضا پیشرو با اشاره به شعار سال ٩٨ مبنی بر رونق تولید که تناسب معناداری با شعار سال های قبل دارد، گفت:بحث مشترک همه این سالها، مسائل اقتصادی است که حکایت از اهمیت آن در جامعه و لزوم توجه بیشتر به این موضوع به ویژه از سوی\nبانک ها به عنوان نهادهای اقتصادی کشور دارد. بانک سینا نیز که توجه به مناطق روستایی و محروم کشور را به عنوان یکی از اولویتهای اصلی خود قرار داده، در سال جدید هم با تداوم این سیاست به شیوه ای مطلوبتر در راستای ایجاد اشتغال و تامین معیشت خانوارها گام برخواهد داشت.\nوی افزود: در سالی که گذشت با تلاش تک تک همکاران بانک سینا، به اهداف تعیین شده دست پیدا کردیم و توانستیم جایگاه بانک را در جامعه به عنوان بانکی مستحکم با ساختار مالی مناسب، کم ریسک و پیشگام تثبیت کنیم.\nمدیرعامل بانک سینا با تشریح شرایط رقابتی امروز، ضرورت توجه به فعالیتهای نوآورانه را یادآور شد و اظهار داشت: برای فعالیت در شرایط فعلی و برای بقا و پیشرفت، معرفی و ایجاد محصولات و طرح های نوآورانه اجتناب ناپذیر است و این امر باید بیشتر از پیش در زمره فعالیتهای بانک سینا قرار گیرد.\nدر ادامه این همایش، ضمن بررسی عملکرد بخش های مختلف بانک سینا در سال ٩٧، مهمترین سیاست ها و برنامه های سال ٩٨ تبیین شد.


تکمیل نشدن «جاده اهر- تبریز» از موانع پیشرفت در منطقه ارسباران است | خبرگزاری ایلنا\nچهارشنبه ۲۷ شهریور ۱۳۹۸ | 18:45\nکد خبر: 800444 ۱۳۹۸/۰۵/۳۰ ۱۱:۴۱:۱۶ A\nتکمیل نشدن «جاده اهر- تبریز» از موانع پیشرفت در منطقه ارسباران است\nبه گزارش ایلنا، بیت اله عبدالهی در اختتامیه سیزدهمین دوره جشنواره سراسری تئاتر کوتاه ارسباران، گفت: به رغم وجود تحریم‌ها و کندی در اتمام عملیات احداث بزرگراه اهر- تبریز، خوشبختانه در دو سال اخیر سرعت پیشرفت عملیات بیش از شش سال گذشته بوده و امیدواریم هرچه سریع‌تر این پروژه به اتمام برسد.\nنماینده اهر و هریس در مجلس به برخی از بی مهری‌ها در جریان برگزاری جشنواره سراسری تئاتر کوتاه ارسباران در اهر نیز اشاره کرد و افزود: رسالت مهم هنرمندان در این جشنواره تداوم برگزاری آن بوده و امید است روزی این جشنواره در سطح کشوری و بین‌المللی برگزار شود.\nعبدالهی با تاکید بر اینکه در سال‌جاری در شهرستان اهر دو کار فرهنگی مهم انجام شده است، افزود: ایجاد دانشگاه فرهنگیان یکی از این اقدامات است که از مهرماه سال‌جاری آغاز به کار می‌کند، همچنین ایجاد دانشکده فنی حرفه ای ویژه خواهران نیز که از مهر ماه سالجاری آغاز به کار می‌کند، دیگر اقدام مهم انجام شده در این شهرستان است.\nاقتصاد جاده کنکور گردشگری مجلس شورای اسلامی\nموفقیت شهرداری ها در گرو درک صحیح از معضلات شهری است\nمناسب‌سازی ورودی‌ها در راستای برندسازی و افزایش خلاقیت شهر\nبازداشت 3 نفر از عاملان آتش‌سوزی جنگل‌های ارسباران


عملکرد RTX 3060 Ti در ماینینگ اتریوم افشا شد - سخت افزار مگ\nعملکرد RTX 3060 Ti در ماینینگ اتریوم افشا شد. اولین کارت گرافیک‌های GeForce RTX 3060 Ti ظاهرا به کارخانه‌های ماینینگ رسیده تا کارایی این مدل را در چنین بار کاری شاهد باشیم.\nیک گزارش جدید از Chiphell، کارت گرافیک جدید و مرموزی را بدون هیچ نشان و لوگویی به نمایش می‌گذارد که کارایی بسیار خوبی در ماینینگ اتریوم از خود بجای گذاشته در حالی که به خوبی بهینه شده است. کاربری که این کارت را بدست آورده توان مصرفی گرافیک را به 120 وات کاهش داده (60 درصد 200 وات) و حافظه کارت را به 1200 مگاهرتز یا 16 گیگابیت بر ثانیه موثر اورکلاک نموده.\nنتیجه بدست آمده باعث شده که کارت گرافیک مذکور 61MH بر ثانیه را ثبت کند که تقریبا 10MH در ثانیه بیشتر از Radeon RX 5700 با توان حرارتی 160 وات می‌باشد. نرم افزار TechPowerUP GPU-Z متأسفانه این کارت را تشخیص نداده اما اطلاعات سنسورها قابل مشاهده است.\nهمانطور که مشاهده می‌کنید، کارت گرافیک تست شده متعلق به یک تولید کننده است که هیچ نام و برندی روی آن مشاهده نمی‌شود:\nبیشتر بخوانید: GeForce RTX 3060 Ti در بنچمارک OpenCL\nمطلب بعدی Poco M3 شیائومی با یک باتری 6000 میلی آمپرساعتی رونمایی شد!\nمطلب قبلی هوآوی به لطف سری Huawei Watch بیشترین سهم بازار از محصولات پوشیدنی را در اختیار دارد\nصفحه نخست » اخبار و مقالات » دسکتاپ » کارت گرافیک » عملکرد RTX 3060 Ti در ماینینگ اتریوم افشا شد


۳ ساعت قبل / سازمان بهشت زهرا(س)\n۳ ساعت قبل / بهشت زهرا / اسلام / مدیریت / جهاد\n۳ ساعت قبل / بهشت زهرا\n۵ ساعت قبل / کاهش قیمت دلار / کاهش قیمت طلا و سکه / بازار طلا و سکه / طلابی آبشده / قیمت دلار / قیمت طلا و سکه\n۵ ساعت قبل / استانی-اجتماعی / هلال‌احمر\n۷ ساعت قبل / حوزه علمیه / طلاب / سینمای مستند / موبایل / معصومه ظهیری\n۲۸ ساعت قبل / استانی-فرهنگی و هنری / صلح / امام حسن(ع) / امام جمعه\n۳۲ ساعت قبل / طلاب / حوزه علمیه خواهران / افزایش جمعیت / خانواده\nآغاز فعالیت معاونت روحانیت قرارگاه مبارزه با مفاسد اقتصادی\nدبیر قرارگاه ملی مبارزه با مفاسد اقتصادی از آغاز به کار معاونت طلاب و روحانیت این قرارگاه با هدف حضور نظامند روحانیت در عرصه مبارزه با فساد خبر داد.\n۱۳۹۹/۰۷/۲۰ / طلاب / حوزه علمیه / آموزش و پرورش\n۱۳۹۹/۰۷/۱۹ / علوم انسانی / حوزه علمیه / مشرق نیوز\n۱۳۹۹/۰۷/۱۹ / آیت الله مکارم شیرازی / آیت الله مکارم شیراز / حجت الاسلام و المسلمین مصباحی مقدم\nکشور به افرادی با توان کاری بالا و فهم دقیق اقتصادی نیاز دارد\nایلنا: آیت الله مکارم شیرازی در دیدار با عضو خبرگان رهبری با تشریح وضعیت سخت حوزه‌های علمیه و طلاب گفت: کشور به افرادی با اراده و توان کاری بالا و فهم دقیق اقتصادی…\nخاطرات آیت‌الله هاشمی؛ ۱۷ مهر ۱۳۷۶: محمد یزدی [رئیس قوه قضاییه] خواهان برخورد با آذری قم شد؛ خبر تظاهرات طلاب قم علیه او و درخواست اخراج از جامعه مدرسین را داد / دانایی‌فر از برخورد حذفی رحیم صفوی در مورد …\nخاطرات آیت الله هاشمی: بعد از نماز مغرب آقاى دکتر [حسن] روحانى، [دبیر شورایعالی امنیت ملی] آمد . درباره نابـسامانى و مـشکلات ناشـى از برخـورد نـامعقول بـا شـهردارى و پرونـده سـازى حفاظـت اطلاعات ناجا علیه شخصیت ها صحبت کرد\n۱۳۹۹/۰۷/۱۴ / اعتماد به نفس / حوزه علمیه / سیاسی و اجتماعی / مشکلات / وسیله نقلیه\n۱۳۹۹/۰۷/۱۴ / بسیج دانشجویی / دانشگاه های جمهوری اسلامی ایران\nارائه دستاوردهای مسئله‌محور دانشجویان در جشنواره نجم\nجشنواره «نجم» با هدف ارائه دستاوردهای مسئله‌محور دانشجویان و طلاب بسیجی در آذر برگزار می شود.\nآیت الله علیرضا اعرافی مدیر حوزه های علمیه با صدور بیانیه ای تاکید کرد: براساس قوانین و حقوق بین الملل منطقه قره باغ متعلق به کشور آذربایجان و پاره تن اسلام است و از این سرزمین جدا ناپذیر است. در این بیانیه آمده است: حوزه های علمیه و بزرگان و اساتید و طلاب آن بر اساس معارف و احکام نورانی اسلام خود را موظف به حمایت و دفاع از ملت رشید آذربایجان می‌دانند و تا کنون نیز همواره در کنار مردم آذربایجان بوده و خواهند بود و بر تمامیت ارضی کشور آذربایجان تاکید می کنند\n۱۳۹۹/۰۷/۱۲ / بسیج دانشجویی / استانی - علمی دانشگاهی\n۱۳۹۹/۰۷/۰۷ / استانی-فرهنگی و هنری / طلاب / پژوهش / حوزه علمیه\n۱۳۹۹/۰۷/۰۷ / استانی-فرهنگی و هنری / حوزه علمیه / بزرگداشت آیت‌الله نجفی‌همدانی\n۱۳۹۹/۰۷/۰۶ / روحانیت ، روحانیون ، طلاب / مرگ\n۱۳۹۹/۰۷/۰۶ / طلاب / آیت الله رشاد / درس خارج فقه\n۱۳۹۹/۰۷/۰۶ / مجلس شورای اسلامی / قالیباف / محسن قرائتی / مجلس\nشیخ‌علی لر فدائیان را کتک زد\nرابطه آیت‌الله‌بروجردی، مرجع عام شیعیان جهان، با نواب صفوی و فدائیان اسلام به هیچ‌وجه خوب نبود، حتی درگیری و زدوخوردی میان طرفداران‌شان نیز به‌وجود آمد. آیت‌الله‌بروجردی براساس اسناد، با رویه سیاسی و مذهبی فدائیان مخالفت می‌کرد. ایشان اعمال نواب صفوی و یارانش را خارج از وظایف طلاب دینی می‌دانست و حتی با لفظ اینکه آنها طلبه نیستند نیز با حضورشان در قم و مدارس دینی مخالفت می‌کرد. فدائیان اسلام نیز در اعلامیه و سخنرانی‌های خود از رویه حاکم بر حوزه‌های علمیه انتقاد می‌کردند، به‌صورتی که در برخی از …\n۱۳۹۹/۰۷/۰۵ / آموزش و پرورش / طلاب / حوزه‌های علمیه / نظام آموزشی\n۱۳۹۹/۰۷/۰۵ / حوزه علمیه / دانشگاه های جمهوری اسلامی ایران / شورای عالی انقلاب فرهنگی\n۱۳۹۹/۰۷/۰۵ / دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی / حوزه علمیه\n۱۳۹۹/۰۷/۰۵ / حوزه علمیه / سید سعیدرضا عاملی / شورای عالی انقلاب فرهنگی\n۱۳۹۹/۰۷/۰۳ / آیت الله ممدوحی / تشییع پیکر / قم / جامعه مدرسین\n۱۳۹۹/۰۶/۲۹ / طلاب / بسیج / هفته دفاع مقدس / محمدهادی رحیمی صادق\n۱۳۹۹/۰۶/۲۸ / دفاع مقدس / شعر / قرآن / استان تهران\n۱۳۹۹/۰۶/۲۸ / آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب / انقلاب اسلامی ایران / روحانیت ، روحانیون ، طلاب / حرم رضوی\n۱۳۹۹/۰۶/۲۵ / استانی-سیاسی / اخبار سیاسی - هرمزگان\n۱۳۹۹/۰۶/۲۳ / استانی-سیاسی / اهانت به پیامبر اسلام / تجمع / روحانیون و طلاب / کرمانشاه\nتجمع اعتراضی در قم برای اخراج سفیر فرانسه\nجمعی از طلاب و دانشجویان در پی اهانت نشریه فرانسوی به ساحت پیامبر اسلام در قم برگزار شد.\n۱۳۹۹/۰۶/۱۹ / پشت بام / قیمت مسکن / مسکن مهر / مشهد / وام ودیعه مسکن\nرئیس اتحادیه املاک مشهد گفت: در مناطق دو تا هفت مشهد پدیده بام‌فروشی که معمولا به خانه‌های هوایی معروف است، بیشتر رایج بوده که از جاده قدیم قوچان در بلوار توس آغاز شده و به سمت جاده رسالت و جاده سیمان، اواخر طلاب، محدوده بلوار پنجتن و خیابان سرخس، قلعه ساختمان و تا منطقه سیدی ادامه دارد. نوشته پشت‌بام فروشی به مشهد رسید اولین بار در تجارت‌نیوز پدیدار شد.\n۱۳۹۹/۰۶/۱۹ / قم / شارلی ابدو / پیامبر اکرم (ص) / توهین به پیامبر / فرانسه\nتجمع اعتراضی جمعی از طلاب و دانشجویان در پی اهانت نشریه فرانسوی به ساحت مقدس پیامبر اعظم (ص) ظهر امروز چهارشنبه در مقابل بیت امام راحل (ره) در قم برگزار شد.\n۱۳۹۹/۰۶/۱۹ / قتل / قصاص\nحافظ روحانی به فاصله 2سال نخستین شاگردان دانشکده هنرهای زیبا (که در آن دوران هنرکده خوانده می‌شد) فارغ‌التحصیل شدند. این فارغ‌التحصیلان احتمالاً تنها محصلان این مؤسسه بودند که هیچ‌گاه در محل نهایی، در محوطه دانشگاه تهران تحصیل نکردند. آنها همان دانشجویانی هستند که در سال اول در مدرسه مروی و در کنار طلاب این مدرسه درس خواندند و سپس تحصیل‌شان را در زیرزمین دانشکده فنی به پایان رساندند؛ پس به دوره‌ای تعلق دارند که هنر به شکل عینی سربار است و فاقد ساختمانی از آن خود. دیگر اینکه همه این فارغ‌التحصیلان …\n۱۳۹۹/۰۶/۱۷ / سردار مهری / مشمولان سربازی / مشمولان کنکوری\nتسهیلات ویژه مشمولان کنکور ۹۹\nبه گزارش مهر، سردار تقی مهری اظهار کرد: برابر اطلاع رسانی‌های قبلی، کلیه مشمولان (دانش آموزان، دانشجویان و طلاب) فارغ التحصیل ماه‌های خرداد، تیر و شهریور سال ۹۸ که منتظر اعلام نتایج کنکور هستند، می‌توانند برابر ضوابط مربوط به تبصره ۱ ماده ۲ آئین نامه اجرایی معافیت تحصیلی قانون خدمت وظیفه عمومی از تسهیلات ارائه شده توسط سازمان وظیفه عمومی استفاده کنند.\nعلم الهدی: طلاب ما به اندازه دانش آموزان بی‌بضاعتی که کمیته امداد تبلت در اختیارشان می‌گذارد ارزش ندارند؟/یک نماینده مجلس: مقاصد فردی که از ۱۲ شب تا ۶ صبح از اینترنت استفاده می‌کند، با مقاصد کاربران ۶ …\nفاطمه محمدبیگی، نماینده مجلس: پژوهش‌ها نشان می‌دهد که بیش از دو سوم کاربران فضای مجازی صرفا از محتوای نامناسب استفاده می‌کنند. تعداد کاربرانی که مقاصد علمی و پژوهشی دارند بسیار کم‌تر است. بنابراین استفاده از اینترنت باید مبتنی بر همین پژوهش‌ها طبقه‌بندی شود. ساعات مصارف اینترنت نیز متفاوت است. مقاصد فردی که از ۱۲ شب تا ۶ صبح از اینترنت استفاده می‌کند، با مقاصد کاربران ۶ صبح تا ۱۲ شب متفاوت است.\n۱۳۹۹/۰۶/۱۶ / علم الهدی / سال تحصیلی\n• سازمان جوانان جمعیت هلال احمر • حجت الاسلام پناهیان • استانی-اجتماعی • محمدرضا زائری • حوزه علمیه • مجلس شورای اسلامی • سینمای مستند • حوزه علمیه • حوزه علمیه مروی • سعید رضا عاملی • پشت بام فروشی • مشهد • خواهران طلبه • مدیریت • درس اخلاق • فقر • ویروس کرونا • بسیج دانشجویی • شهدای مدافع حرم


سلامت نیوز : ماه رمضان هر سال نوجوانان مكلف شده زیادی به خیل روزه‌داران می‌پیوندند. روزه بر دختران 9 ساله و پسران 15 ساله واجب می‌شود و این شروع مرحله‌ای جدید و البته سنگین در زندگی آنان است.\nدر واقع آنها به سنی رسیده‌اند كه باید همگام با بزرگ‌ترها روزه بگیرند و نماز بخوانند و همانند آنها در مسیر تقوا و پرهیز از گناه گام بردارند و این روند را به نسل بعد خود هم انتقال دهند.مسیری پرمسوولیت، اما شیرین است كه با گذر و موفقیت در هر مرحله آن احساس قدرت و شعف تمام وجود انسان را در برمی گیرد.امسال روزه‌اولی‌ها برای سحری خوردن بیدار می‌شوند. با خانواده افطار می‌كنند و این روال تا 30 روز ادامه می‌یابد، اما ممكن است برخی والدین نگران باشند.نگرانی آنها از جنس نارضایتی نیست. بلكه مضطربند كه نكند فرزند شان بخصوص در ساعات گرم و طولانی تابستان تاب گرسنگی و تشنگی را نیاورده و خسته و ضعیف شود. نكند بیمار شود و رشدش مختل گردد. نكند....\nبه گزارش سلامت نیوز به نقل از جام جم ؛ به گفته متخصصان، ذخایر گلیكوژن كبدی و ذخایر چربی كه طی 11 ماه در بدن انباشته شده‌اند، كم خوری‌های این ماه را جبران می‌كنند، بنابراین هیچ مشكلی برای افراد بویژه روزه‌اولی‌ها به وجود نخواهد آمد. البته به دلیل آن‌كه نوجوانان در سن رشد هستند و قدری كم‌تحمل، تغذیه مناسب بخصوص در این ماه كمك شایانی به حفظ قدرت و توان آنها برای ادامه روزه‌داری می‌كند. اما با رعایت چه نكات تغذیه‌ای می‌توانیم ایام ماه مبارك را به سلامت و به دور از هرگونه مشكلی طی كنیم؟\nیكی از مشكلاتی كه در تغذیه برخی افراد بخصوص روزه‌اولی‌ها وجود دارد، نخوردن سحری است. برخی به دلیل آن‌كه دیر یا زیاد شام می‌خورند یا دیر می‌خوابند رغبتی به بیدار شدن در سحر و خوردن سحری ندارند.شاید نخوردن سحری در زمان‌هایی كه روز‌ها كوتاه‌تر است، مشكلی به دنبال نداشته باشد، اما در روزهای فعلی كه طول روزه‌داری 16 تا 17 ساعت است، حذف این وعده توان و طاقت فرد را كاهش می‌دهد.به دلیل آن‌كه بدن نمی‌تواند به مدت طولانی كربوهیدرات در خود ذخیره كند؛ افرادی كه سحری نمی‌خورند، دچار افت قند خون، كاهش كارایی مغزو بی قراری شده و در نتیجه فعالیت‌های فكری و ذهنی روزانه دچار اختلال خواهد شد.\nبهتر است وعده سحری مانند یك وعده ناهار متوسط یا یك صبحانه كامل باشد. غذاهای چرب، شور، سرخ شده، انواع نوشابه و آبمیوه‌های پر شكر را از این وعده حذف كنید. از آنجا كه دریافت كالری و پروتئین نوجوانان نباید در طول این ایام تغییر كند باید هر سه وعده غذایی استفاده شود.بهترین راه این است كه وعده ناهار در سحر، صبحانه در افطار و حدود یك تا2 ساعت پس از افطار شام سبك و كاملی مصرف شود.\nبرای پرهیز از عجله هنگام خوردن سحری نیم تا یك ساعت زودتر از خواب برخیزید تا زمان كافی برای تهیه یا گرم‌كردن و میل نمودن غذا داشته باشید. آرامش در غذا خوردن به هضم و جذب بهتر غذا كمك می‌كند. بعد از وعده سحری هم بلافاصله با شكم پر نخوابید.این كار فشار وارده به سیستم گوارشی را مضاعف كرده و باعث كسلی طی روز می‌شود. بهترین وقت خوابیدن هنگامی است كه هضم معده انجام شده و غذا از دهانه معده عبور كرده است. این عملكرد نیم ساعت تا سه ربع طول می‌كشد.\nدر وعده سحر به همراه غذا از سوپ و سالاد سبزیجات بدون سس استفاده كنید. بهترین گزینه سالاد كاهوست. میوه و سبزی‌هایی كه درصد آب بیشتری دارند، به ترتیب كاهو، كرفس، خیار، هندوانه، كلم بروكلی آبپز، اسفناج، لوبیا سبز، هویج و غلات است.این سبزی‌ها به علت مواد فیبری می‌توانند مقداری آب را درون خود ذخیره كرده و در ساعات روزه‌داری بتدریج آب ذخیره خود را رها كرده و در رفع عطش فرد در ساعات روزه‌داری و همچنین پیشگیری از یبوست موثرباشند. مصرف میوه و سبزی در فاصله افطار تا سحر توصیه می‌شود.از خوردن غذاهای شور، تند و و مواد گوشتی هم در وعده سحر اجتناب كنید. پروتئین‌های حیوانی نظیر گوشت قرمز به دلیل آن‌كه به صورت اوره دفع می‌شوند نیاز به مقادیر زیادی آب دارند و طلب نوشیدن را در شما افزایش می‌دهند. البته می‌توانید از مخلوط پروتئین حیوانی و گیاهی همچون انواع خوراك گوشت و حبوبات استفاده كنید. این غذا شما را سیر می‌كند و از همه مهم‌تر پروتئین مورد نیاز بدن نوجوان را تامین می‌كند.\nبه خاطر داشته باشید مصرف زیاد آب در وعده سحر نه‌تنها از تشنگی نمی‌كاهد، بلكه با رقیق كردن آنزیم‌های گوارشی باعث سوءهاضمه و دیگر مشكلات گوارشی می‌شود. این را هم بدانید نوشیدن چای و قهوه به اندازه آب خالص، نیاز بدن را به آب تامین نخواهد كرد. از همه مهم‌تر به دلیل آن‌كه مدر هستند، در همان ساعات اولیه روز آب زیادی را ازطریق كلیه‌ها دفع می‌كنند.\nنوشیدن یك لیوان شیرگرم به همراه چند عدد خرما و خوردن چند لقمه كوچك نان و پنیر و گردو یا استفاده از شیربرنج و فرنی كم شیرین در وعده افطار، باعث كاهش موقت حس گرسنگی می‌شود و اشتهایتان را تا یكی دو ساعت دیگر برای خوردن شامی كامل تعدیل میکند. در صورتی كه نوجوان در وعده افطار تمایل زیادی به خوردن آش رشته، حلیم پرچرب، زولبیا و بامیه، حلوا، شله زرد و دیگر غذاهای چرب و شیرین داشت بهتر است از او بخواهید كه به مصرف كم این غذاها بسنده كند.\nوالدین می‌توانند مغزهای مختلف پسته، بادام، گردو و... را با مقدار كمی شكر آسیاب كرده و هنگام سحر یا افطار به فرزند خود بدهند. از آنجا كه نوجوانان در سن رشد هستند و استخوان‌هایشان نیاز به كلسیم دارد، مصرف یك تا دو لیوان شیر یا معادل آن ماست یا غذاهایی چون فرنی و شیربرنج كم‌شیرین توصیه می‌شود. همچنین می‌توانید با مخلوط‌كردن پودر مغزها با شیر حریره‌ای مغذی و سرشار از پروتئین و كلسیم تهیه كرده و در اختیار نوجوانتان قرار\nمزایای روزه‌داری بركسی پوشیده نیست و انسان از نظر عقلانی قادر به درك آن است. بنا به گفته متخصصان، خوردن وعده‌های غذایی، ریزه‌خواری و خوردن میان‌وعده‌ها و البته عادات بد غذایی همچون پرخوری در طول یك‌سال از جمله عواملی است كه می‌تواند دستگاه گوارش ما را با مشكلاتی روبه‌روسازد.در واقع این دستگاه در طول شبانه‌روز به تعداد دفعاتی كه می‌نوشیم و می‌خوریم، مرتب در حال تجزیه و تحلیل تركیبات غذایی و ذخیره و تبدیل آن به انرژی است. استمرار این عملكرد در درازمدت می‌تواند موجب خستگی و اختلال در روند طبیعی این دستگاه شود. پس علاج واقعه قبل از وقوع آن عقلانی‌تر است.علاج آن هم بنا به حكم الهی فرستادن دستگاه گوارش به مرخصی سالانه و استراحت دادن به آن است. در حقیقت با یك ماه روزه گرفتن سیستم گوارشی ما برای گذران یك‌سال فعالیت پیچیده آماده می‌شود. البته به شرطی كه در ساعات بین افطار تا سحر با پرخوری و تحمیل فشارهای مضاعف به دستگاه گوارش، كم خوری این ماه را جبران نكنیم.\n2012-07-25 10:41 سلامت نیوز


چگونه جذاب بنظر برسیم!؟ | سرماس\nدر جامعه امروزی ما که اکثرا احساس میکنند که تنهای تنها هستند ،هر کس که دلش می‌خواهد جذاب و مهربان به نظر برسد تا بتواند در دل سایرین نفوذ کرده و در جامعه دوستان بیشتری داشته باشد بایستی یکسری خصوصیات را ترک و یکسری از خصوصیات خوب را جایگزین آن نماید چون اگر همین گونه که هستی باشید یقین بدانید چند عادت و رفتار اشتباه وجود دارد که بدون اینکه خودتان متوجه شوید، جذابیت را از شما می‌گیرد و شما را از چشم‌ها می‌اندازد!\nبرخی از این رفتارها را به شما معرفی می‌کنیم؛ اگر هر یک از آنها را در خودتان یافتید، فورا آن را کنار بگذارید.\nمطمئنا بعد از ترک این رفتارها خواهید دید که حلقه‌ی دوستان خوب شما به تدریج بزرگ و بزرگ‌تر خواهد شد!\n۲. بر زیبایی ظاهری تمرکز می‌کنید و باطن را نمی‌بینید!\nآیا آدمی هستید که احساس می‌کند باید از همه بهتر باشد و چیزهایی که دارد بیشتر از همه باشد؟ اگر چنین است شما فرد جذابی نیستید. باید بیشتر به دوستان‌تان اهمیت بدهید و برای موفقیت‌های آنها خوشحال باشید.\nمثلا اگر دوست‌تان بر ترسش از ارتفاع غلبه کرد و ۱۰ پله از نردبان بالا رفت، شما نباید بگویید: «همه‌اش همین؟ من می‌تونم ۳۰ پله بالا برم.» به جای آن او را تشویق کنید و بگویید : «عالیه، بهت افتخار می‌کنم.»\n۸. مبادی آداب نیستید.😳\nگستاخی باعث می شود که از چشم همه بیفتید!\nلطفا توجه داشته باشید که بدبینی ویژگی جذابی نیست.\nاگر دائم با دید نا امیدانه و منفی به همه چیز نگاه می‌کنید، سعی کنید دیدگاه‌تان را عوض کنید!\nهیچ‌کس دلش نمی‌خواهد با آدمی دوست باشد که به جای لذت بردن از جنبه‌های مثبت زندگی دائم در حال آه و ناله از جنبه‌های منفی است و مهمتر از آن این که شما هرچه ناله و نفرین بیشتری کنید و اعتراض وگلایه غیرسازنده بکنید مطمئن باشید در امور کار و زندگی گرفتار خواهید شد! مگر به بخش – شفا بدون دارو دوا – نرفته و مطالبش را مرور نکرده اید!؟\nبسیار متاسفم اگر آنرا مطالعه و ارزیابی ننموده باشید!\n← مطلب قبلی رقیبان کسب و کار خود رابشناسید\nمطلب بعدی → موفقیت در فروش