کد خبر: ۱۸۸۵۶۰\nتاریخ انتشار: ۲۱:۲۸ - ۲۶ شهريور ۱۳۹۸\nرویداد۲۴ علی اکبر صالحی معاون رییس جمهوری و رییس سازمان انرژی اتمی که برای شرکت در شصت و سومین کنفرانس عمومی آژانس بین المللی انرژی اتمی به وین سفر کرده تاکنون با «کورنل فروتا» مدیرکل موقت آژانس و «آلکسی لیخاچف» رئیس روس اتم ملاقات کرده است.\nرییس سازمان انرژی اتمی کشورمان دیروز طی سخنانی در کنفرانس عمومی آژانس از عدم اجرای تعهدات طرف‌های باقی مانده در برجام انتقاد کرد و نسبت به یکجانبه گرایی و اقدامات مخرب آمریکا در ضربه به چندجانبه گرایی و دستاورد‌های مهم دیپلماسی در چند دهه گذشته هشدار داد.\nوی گفت: «یک اتفاق نظر وسیع میان تمامی دولت‌های عضو وجود دارد و آن این است که برجام، یک نقطه عطف حقیقی در تاریخ چندجانبه گرایی و یک دستاورد بین المللی است. بدین منظور، رفتار مخرب ایالات متحده آمریکا و پیگیری تروریسم اقتصادی از سوی دولت این کشور علیه دیگر کشورها، بایستی از سوی جامعه بین المللی محکوم و رد گردد».\nآمریکا اردیبهشت‌ماه سال گذشته از برجام خارج شد و تحریم‌های سنگین علیه ملت ایران را برگرداند. این اقدام واشنگتن با مخالفت جهانی روبه رو شد و سایر کشور‌های امضاء کننده برجام اعلام کردند که با پیش‌بینی سازوکار‌هایی برجام را حفظ می‌کنند.\nوی افزود: اقدام‌های ایران در چارچوب مقررات آژانس خواهد بود البته مهلت ۶۰ روزه دیگری پیش روی اروپاست، هر زمان به تعهدات خود برگردند ما هم به تعهدات برجامی بر می‌گردیم.\nلینک کوتاه: www.rouydad24.ir/000n3I\nبرچسب ها: رویداد24 ، علی اکبر صالحی ، رییس سازمان انرژی اتمی ، آژانس بین المللی انرژی اتمی ، عدم تعهدات کشورهای اروپایی در برجام ، اقدامات مخرب آمریکا ، کاهش تعهدات برجام


رمان مرثیه ی عشق پارت ششم - آیناز رمان\nچه خوشگل شدم امشب ! به به ! برای بار هزارم خودمو تو اینه نگاه کردم . کت و شلوار قهوه ای تیره رنگی پوشیده بودم که رگه های کرم رنگ توش بود . لباسم فوق العاده شیک بود . مثل سیاست مدارا شده بودم ! موهامو گوجه ای کرده بودم و شال کرم رنگمو روی سرم انداخته بودم . می دونستم خانواده ی مهناز و اینا جشناشون مختلطه . اما خود مهناز دوست نداشت حجابشو توی مهمونیاشون برداره . بودن با ما روش اثر گذاشته بود ! کفشهای کرم رنگ پاشنه چهل سانیتیمو پوشیدم و دوباره روبه روی اینه وایسادم . اوه اوه خیلی بلنده ها مثل نردبون شدم ! قد خودم بلند بود با این کفشا بلند تر هم شده بود ولی خب دیگه هیچ کفشی نداشتم که رنگش با لباسم ست باشه همین خوبه …\nتقه ای به در خورد و طاها وارد اتاق شد . بهش نگاه کردم . کت و شلوار مشکی و پیرهن قهوه ای سوخته پوشیده بود . خیلی بهش میومد . این بچه هر چی بپوشه بهش میاد . کوفت زنش بشه !\nطاها سر تا پامو برانداز کرد و گفت :\n_ نه بابا … تو خوشتیپی به خودم رفتی !\nپالتوی کرم رنگمو از روی تخت برداشتم و با بدخصوصی گفتم :\n_ منو با خودت مقایسه نکن کسر شانمه !\nطاها پشت سرم حرکت کرد و گفت :\n_ اوه ! وقت کردی خودتو تحویل بگیر!\n_ واسه تحویل خودم همیشه وقت دارم !\nمن و طاها در حال کل کل با هم پایین اومدیم . بابا و مامان منتظر نشسته بودن و محیا و عادل هم خونه ی ما بودن قرار بود با هم بریم وقتی پایین اومدیم محیا پرسید :\n_ حالا این مهمونی واسه نامزدی مهنازه ؟\n_ میگن برای اومدن مهیاره … ولی به نظرم برای اینکه خانواده ها با هم بیشتر اشنا بشن یه مهمونی گرفتن …\nبچه ها وقتی فهمیدن مهناز خواستگار داشته و نم پس نداده کلی باهاش دعوا کردن و کار به کتک کاری کشید ! بعد هم قرار شد به شرط مجازات ببخشنش ! امشب نوبت من بود که مجازاتش کنم . می خواستم تا خواستگارش می خواد با مهناز حرف بزنه بپرم وسط و بزنم تو حالشون !\nتو کل راه مامان هی نگاه به من می کرد و دهنش می جنبید و فوت می کرد سمت من . اخرش طاها عصبی شد و گفت :\n_ مامان من چنار نیستما !\nیه خنده ی خبیثانه تحویلش دادم و گفتم :\n_ اتفاقا کپی همین ! بچه تو چقدر حسودی ! تو کل عمرت همش واسه تو دعا و ثنا خوندن حالا یه بار که من خوشگل کردم چش نداری ببینی ؟! الهی چشم حسود و بخیل درجا بیفته پشت پاش !\nطاها ایشی گفت و سرشو سمت پنجره چرخوند . منم زیرزیرکی می خندیدم . توی هیچ مهمونی به اندازه ی امشب به خودم نرسیده بودم . تنها فرقمم این بود که مهمونی های دیگه اصلا ارایش نمی کردم ولی امشب فقط یه دونه ریمل و رژلب زدم . ارایشم از دور اصلا به چشم نمیومد ولی از نزدیک چشمام خیلی قشنگ شده بود . طول مژه هام به حالت طبیعی تا ابروم می رسید حالا که با ریمل بهشون حالت داده بودم عالی شده بود و چشمای خمارمو مثل قاب دربرگرفته بود .\nوقتی رسیدیم ، طاها دست گلو بهم داد و گفت :\n_ اینو تو میاری .\nمنم دسته گلو تو بغلش انداختم و گفتم :\n_ بیخود … خودت بیار .\nطاها با حرص گفت :\n_ من اینجوری معذبم میمیری بیاریش ؟!\n_ نخیر ولی بقیه فکر می کنن خبریه .\nطاها _ اخه بقیه مگه مخشون پاره سنگ برداشته که درباره ی تو فکر کنن ؟!\n_ طاها یه کاری نکن بزنم ناقص العضو بشیا !\nبابا دست گلو از دست طاها گرفت و گفت :\n_ اصلا بده خودم میارم .\nبا این کار بابا من و طاها هر دو یورش بردیم تا دست گلو از بابا بگیریم ولی تا در باز شد بابا بی توجه به ما دسته گلو گرفت و به مامان گفت :\n_ فاطمه خانوم تشریف نمیارین ؟\nمامان هم واسه ما سری تکون داد و از بینمون رد شد . تا خواستیم بریم تو ، محیا و عادل هم از وسطمون رد شدن و من و طاها با هم خواستیم از در رد بشیم که گیر کردیم . یه فشار من می دادم یکی طاها . طاها با حرص گفت :\n_ یه رژیم بگیری بد نیست .\n_ قبل از رژیم اول دهن تو رو گِل میگیرم !\nطاها _ برو کنار\n_ تو برو کنار !\nطاها _ اصلا من بزرگترم من باید اول برم تو .\n_ منم خانومم ، لیدیز فرست !\nطاها دستشو مشت کرد و گفت :\n_ اینقدر دلم می خواد با این بکوبم …\n_ کجا ؟ هان ؟؟؟ کجا میخوای بکوبی ؟ هر جا این مشتت فرود بیاد ، از همون جا ناقصت می کنم !\nمحیا و عادل که وسط حیاط وایساده بودن و شاهد دعوای ما با حرص به طرفمون اومدن . محیا دست منو کشید و عادل هم دست طاها رو و بدین ترتیب همه چی به خیر و خوشی تموم شد و بالاخره ما از در خونه ی مهناز اینا رد شدیم !\nمهناز به پیشوازمون اومد و خوش امد گفت من پشت سر مامان بابام وایساده بودم و بعد از اینکه اونا وارد شدن ، من پریدم جلوی مهناز و گفتم :\n_ به به ! عروس خانوم … ا؟ پس لباس سفیدت کو مهناز ؟ این چیه پوشیدی ؟\nبعد هم به تونیک بنفش و شلوار یاسیش اشاره کردم و سری تکون دادم . مهناز گره ی روسری صورتیشو درست کرد و گفت :\n_ اول پذیرایی بشو بعد شروع کن به اذیت کردن .\n_ ما با شکم خالی هم از پس کارمون برمیام تو نمی خواد نگران ما باشی !\nبعد هم ابرومو واسش بالا بردم و با خنده وارد سالن شدم . آرزو خانوم کنار مامان وایساده بود و داشت احوال پرسی می کرد . منم کنارشون رفتم و سلام کردم . ارزو خانوم تعارف کرد کنارشون بشینم که سهیلا اومد پیشم . یه ماکسی اناری رنگ پوشیده بود و روش یه کت زرشکی واسه پوشوندن بازوهاش و یقه اش . شال قرمز رنگ قشنگی هم سرش کرده بود . لباسش خیلی بهش میومد . فکر کنم تموم بچه ها به جز سهیلا هم تیپ من اومده بودن ولی سهیلا همیشه با پوشیدن شلوار مخالف بود . کلا روحیه اش خیلی لطیف و زیادی دخترونه بود . سهیلا دستمو گرفت وگفت :\n_ بیا پیشمون می خوایم علیه مهناز تبانی کنیم !\nبا یه عذر خواهی ، از کنار مامان و ارزو خانوم ، بلند شدم و رفتم پیش بچه ها .\nسهیلا منو سمت نفیسه و الهام برد . نفیسه داشت طبق معمول تلفنی با مامانش حرف میزد . چون بچه ی یکی بود ، مامان باباش خیلی روش حساسیت به خرج می دادن . الهام هم تنها نشسته بود و در و دیوارو نگاه می کرد . الهام که از خانواده ی مذهبی ولی روشن فکر و تحصیل کرده بود . باباش شرکت هوایی داشت و مامانش هم دبیر بود . خودش همیشه چادری بود ولی توی اینجور مهمونی ها می دونست جای روسری هم نیست چه برسه به چادر !خوب بهش دقیق شدم . یه کت خیلی خوشدوخت سورمه ای که با انواع سنگ دوزیها تزیین شده بود و بلندیش تا رون پاش می رسید رو با شلوار سر کت پوشیده بود و روسری ابی نفتی ابریشمیش رو مثل لبنانیا سر کرده بود . در کل الهام خوشگل بود . پوستی سبزه و چشمای کشیده ی میشی رنگ و بینی و دهن متناسب و خوش فرم . صورتش هم مثل من ، ارایش خیلی کمی داشت . همه ی دوستام چشماشون هر رنگی بود جز مشکی ! منم از همون بچگی حسرت چشم رنگی رو به همرام داشتم . با الهام سلام و احوال پرسی کردم و با چشمک گفتم :\n_ اوووه چه خبرته بابا ؟ می خوای چند نفرو به کشتن بدی ؟\nالهام قری به سر و گردنش داد و خندید . خم شدم و گفتم :\n_ راستی راستی نفس چند نفرو بریدی ؟\nسهیلا روی مبل کناری جای گرفت و گفت :\n_ صفر نفر !\n_ اووووه ! چقدر زیاد ! پس جسداشون کو ؟\nالهام با جدیت گفت :\n_ زیاد کسی از دور و بر ما رد نمیشه … می فهمن که همراه خوبی واسه اونا نیستیم پس راشونو میگیرن و میرن .\nنفیسه که تازه از حرف زدن با موبایلش فارغ شده بود گفت :\n_ البته با دیدن اخمای ما هم میترسن بیان جلو .\nتازه تونستم صورت نفیسه رو دقیق ببینم . اونم یه بلوز و شلوار شیری رنگ پوشیده بود و روسری سفیدشم مثل الهام دور سرش بسته بود . از بس ناز شده بود ادم می خواست یه بوس ازش بگیره ! با دستم لپشو گرفتم و کشیدم و گفتم :\n_ چطور مطورایی عروسک ؟\nنفیسه اخم کوچیکی کرد و گفت :\n_ اصلا به خودت زحمت فکر کردن درباره ی اینکه ممکنه لپمو بکَنی نکنیا !\n_ از بس خوشمزه شدی !\nبچه ها هم از دیدن خنده ی من لبخندی رو صورتشون جا گرفت و تازه اونوقت بود که سهیلا گفت :\n_ راستی یهدا یادم رفت بگم خیلی خوشگل شدیا !\nبا بدخصوصی گفتم :\n_ چطور چیزی به این مهمی رو یادت رفت بگی ؟!\nالهام خنده ای کرد و بعد گفت :\n_ ولی جدی میگما خیلی خیلی خوشگل شدی … تا حالا به جز عروسیا ندیده بودم ریمل بزنی که الحق خیلی چشاتو ناز کرده !\nاز تعریفاشون به وجد اومدم و خنده ای مستانه سر دادم . با بچه ها داشتیم غیبت میکردیم که مهناز اومد پیشمون و من از همون جا طوری که مهناز بشنوه بلند گفتم :\n_ وای بچه ها این کیه داره میاد ؟\nالهام کلکمو گرفت و گفت :\n_ نمی دونم ولی قیافش یه خرده اشناس … بچه ها می شناسینش ؟\nنفیسه _ اره من می شناسمش … یه بچه ی بی معرفتیه که نگو !\nمهناز توی چند قدمی ما ایستاد و نفسشو با حرص داد بیرون . سهیلا از دیدن حرص خوردن مهناز عذاب وجدان گرفت و اروم گفت :\n_ بچه ها بیاین بیخیل شین ناراحت میشه ها …\n_ سهیلا به خدا امشبو به وجدانت بگو تو کار بزرگترا فضولی نکنه می خوام یه خرده حال گیری کنم بهم بچسبه !\nمهناز با قیافه ی گرفته ای پیشمون اومد و شرمنده گفت :\n_ بچه ها نمی خواین دیگه امشبو بیخیال مجازاتم بشین ؟ من واقعا استرس دارم .\nحق با اون بود . دلهره رو میشد از توی چشاش خوند . برای عوض کردن جو بلند شدم و دستمو دور گردنش انداختم و با شادی گفتم :\n_ بیا من ببینمت عروس کوچولو …. چقدر ناز شدی عزیزم !\nبعد هم کشیدمش تو بغلم . مهناز اهسته التماس کرد :\n_ یهدا به جون عزیزت اذیتم نکنیا … الان زیر ذره بین خواهر و مادر ایلیام .\nاز خودم جداش کردم و گفتم :\n_ ا ؟ پس جناب عاشق پیشه ایلیا نام دارن ها ؟ بیشتر به اسم بچه کوچولوها می خوره ! حالا این دوماد شاخه ی درخت کو ؟!\nمهناز هنوزم ازم مطمئن نبود . با چشاش به سمتی اشاره کرد و گفت :\n_ اونی که کنار شومینه وایساده .\nچشم چرخوندم و دیدم کنار شومینه یه پسر جوون شاید بیست و پنج شیش ساله با ظاهری مرتب که کت و شلوار نوک مدادی پوشیده وایساده و داره با طاها حرف می زنه . طاها کلا هر جا میرفت با قیافه اش و نوع رفتارش توی سه سوت همه باهاش صمیمی می شدن . ایلیا هم قد طاها بود و پوستی گندمگون داشت . یه عینک مارک دارم رو چشمش بود که به صورتش میومد . یه نگاه به مهناز کردم و دوباره نگاهمو به ایلیا دوختم . نه مثل اینکه بهم میومدن . با لبخند گفتم :\n_ خب از نظر من که تاییده … میتونی خوشبختش کنی !\nمهناز اروم زد به بازومو گفت :\n_ مرض ! دختره ی ننر !\nرو به بچه ها کردم و گفتم :\n_ میگم بلند شین بریم پیش اقا داماد بهش بگیم ما خواهر شوهرای مهنازیم ! بلند شین بریم …\nسهیلا با تعجب گفت :\n_ واسه چی بگیم ما خواهر شوهراشیم ؟!\n_ خنگ خدا ! واسه اینکه ما طرف ایلیاییم نه این شیر برنج وارفته !\nو به مهناز اشاره کردم و سری از روی تاسف تکون دادم . مهناز با اعتراض گفت :\n_ چرا شیر برنج ؟ مگه من چمه ؟\n_ مگه من گفتم طوریته ؟! فقط می گم شیر برنجی … اخه این چه قیافه ایه واسه خودت درست کردی ؟ چرا هیچی ارایش نکردی ؟ اینجوری پسره میره پشت سرشم نگاه نمیکنه تا توی گاگولو واسه اخرین بار ببینه !\nمهناز دست برد و گره ی روسریشو درست کرد و گفت :\n_ ارایش کردم فقط روی صورتم نمی مونه . زود پاک میشه … حالا بیاین بریم بقیه رو بهتون معرفی کنم .\nهنوز معرفی نصف فامیلای مامان مهناز تموم نشده بود که سهیلا و نفیسه و الهام به نفس نفس افتادن . با تعجب بهشون نگاه کردم و گفتم :\n_ چتونه ؟ چرا مثل پیرزنا وایسادین ؟\nالهام لبخند کجی زد و بریده بریده به مهناز گفت :\n_ ماشالا فامیلای مامانت تمومی ندارن که … هر کدومشونم یه جان … یکی بالا یکی پایین یکی رو حیاط …\nبعد هم نفس عمیقی کشید و گفت :\n_ من دیگه نا ندارم … بقیشونو بعدا معرفی کن .\nمهناز سری تکون داد و از سهیلا و نفیسه پرسید :\n_ شما نمیاین ؟\nنفیسه که معلوم بود حالش واسه عادتش خوب نیست ، دست به کمرش کشید و گفت :\n_ نه من که رسما دارم تلف میشم … اگه سهیلا باهات میاد برین .\nسهیلا هم خستگی رو بهونه کرد و من موندم و مهناز . فامیلای روده دراز مامانش که تموم شد گفت :\n_ خب ، حالا خودتو واسه رویارویی با فامیلای برجسته ی بابام اماده کن … شاید در اینده این اشنایی به کارت بیاد .منظورشو نفهمیدم و یه قلپ اب از لیوانی که مهناز بهم داده بود خوردم و دوباره شروع کردیم به گز کردن خونه ی مهناز اینا . مهناز اروم در گوشم گفت :\n_ برعکس خونواده ی مامانیم این طرفیا توش پر از پسر مجرده … خودتو خوب بساز !\nیه فحشی زیر لب نثار مهناز کردم و با خنده ی مهناز راهی شدیم . مهناز رو به روی دو تا پسر گنده و قلچماق وایساد و اونا هم با دیدن ما حرف زدنو قطع کردن و با یه لبخند منو برانداز کردن . نگاه پسری که موهای مرتبی داشت و قدش نسبت به دیگری بلند تر بود واسم اشنا بود . بعد از اینکه کمی حافظمو به کار گرفتم فهمیدم که بله این جناب مهیار خان ِ مهناز جانه که ! یه لبخند نازی زدم که باعث شد دندونای مرتب و سفیدم به نمایش گذاشته بشه و رو به مهیار گفتم :\n_ سلام اقا مهیار رسیدن به خیر . خوش اومدین .\nمهیار هم بیشتر نگاش به شال من بود و با یه لبخند که می دونستم از سر رضایته گفت :\n_ خیلی متشکر یهدا خانوم . حالتون خوبه ؟\n_ ممنون . شما خوبین ؟\nمهیار _ مرسی سلامت باشین .\nقبل از اینکه مهیار حرف دیگه ای بزنه ، پسر کناریش رو به مهناز گفت :\n_ مهناز جان معرفی نمی کنی ؟\nدیدم یه اخم نامحسوس روی صورت مهناز نشست ولی زود کنار رفت و گفت :\n_ یهدا جان ایشون پسر عموم بهرام هستن .\nو رو به بهرام ادامه داد :\n_ این خانوم هم از دوستای خوبم یهدا بهنیاست .\nمنم ساکت منتظر بهرام بودم تا اون ابراز خوشبختی کنه ! مثل اینکه فهمید تا چیزی نگه حرفی نمی زنم . کلا روشم در مقابل پسرا این بود . تا از من حرفی خواسته نشه ، صحبتی نمی کردم .بهرام لبخند کجی زد و گفت :\n_ از اشناییتون خوشوقتم یهدا خانم .\nنگاهش به حجاب من و مهناز یه جورایی مسخره بود . واسه همین خیلی سرد جواب دادم :\n_ همچنین .\nو قبل از اینکه حرف دیگه ای رد و بدل بشه ، رو به مهناز گفتم :\n_ خب مهناز جون بیا بریم .\nو با متانت از مهیار و بهرام خداحافظی کردم . وقتی دور شدیم مهناز اروم گفت :\n_ می دونی یهدا به نظرم زیادی سریع رم می کنی !\nخنده ام گرفته بود ولی خودم خیلی این اخلاقمو دوست داشتم کوتاه جواب دادم :\n_ می دونم .\nمهناز هم اوفی کرد و گفت :\n_ حالا واسه من قیافه نگیر با این اخمات می ترسم فامیلامو فراری بدی .\n_ چرا می ترسی خانوم ؟ شما که کفتر عاشق خودتو پیدا کردی !… پس دُنت وُرری پلیز !\nمهناز یه ایشی گفت و روبه روشو نگاه کرد یه دفعه لبخند پررنگی رو لبش نشست و دستمو گرفت و با خودش کشید خواستم اعتراض کنم که دیدم یوسف با فاصله ی نسبتا کوتاهی جلوم وایساده . فکر کنم سرخی ملایمی صورتمو پر کرد چون کاملا داغ شده بودم .\nمی دونستم از اول مهمونی تا حالا واسه اونه که دارم دنبال مهناز میام و قوزک پام به شدت تو اون کفش ورم کرده ولی یوسف ارزششو داشت . صاف وایسادم و خیلی رسمی سلام کردم . چون توی جمع بودیم نمی خواستم بقیه بفهمن که اون باهام اشنائه . لبخند زیبایی رو صورتش نقش بست و چشمای زمردیش درخشید و جوابمو داد .\nنگاهمو از روی صورتش برداشتم و تیپشو برانداز کردم . یه پیرهن اسپرت ابی اسمونی و شلوار جین سورمه ای پوشیده بود . استینای پیرهنشو با بی قیدی تا ساعد بالا زده بود . در عین سادگی مثل خودم حسابی شیک بود . بوی ملایم ادکلنش ، مشاممو *نو ا زش * می داد . یه لبخندی گوشه ی لبم جا خوش کرده بود و وقتی سرمو بالا گرفتم دیدم که یوسفم داشته منو برانداز می کرده . با شنیدن یه صدای ببخشید برگشتم تا ببینم کیه که یه دفعه یکی از خدمتکارای بهم تنه زد و من که کلا حواسم نبود پرت شدم جلو . به خاطر پاشنه ی کفشم پام پیچ خورد و نزدیک بود بیفتم که دیدم دو تا دست محکم بازومو چسبید . سرمو بالا اوردم و دیدم یوسف منو نگه داشته تا تعادلمو حفظ کنم . یه چیزی توی گلوم گیر کرد … فکر کنم قلبمه که مثل الاغ میاد بالا و هی پیشروی می کنه ! نگام روی دستاش لغزید و اونم سریع دستشو کشید . خیلی زود موقعیت قبلیمونو به دست اوردیم و مهناز هم اومد کنارمون وایساد . یه لبخند خبیثانه هم گوشه ی لبش بود . سرمو انداختم پایین که یه دفعه مهناز گفت :\n_ وای یهدا چرا تو اینجوری شدی ؟\nبا تعجب سرمو بالا گرفتم و پرسیدم :\nمهناز با خنده یه نگاه به یوسف کرد و گفت :\n_ هیچی شدی مثل لبو ! قرمز و آبدار !\nو خودش زد زیر خنده . دوباره قرمز شدم ولی این دفعه از حرصی بود که به مهناز داشتم نه خجالت . یه نگاه کوتاه به یوسف انداختم و دیدم که اهسته داره می خنده . دلخور نگاهمو ازش گرفتم و سکوت کردم که یه دفعه صدای نازک ملوسی توجهمو جلب کرد :\n_ وای … یوسف چرا تنها وایسادی ؟\nتنها کجا بود ؟ مگه ما برگ چغندریم اینجا ؟!\nسرمو برگردوندم و دیدم یه دختر با هزار تا ناز و ادا داره به سمتمون میاد . قیافش خیلی خنده دار بود . یه پیرهن چسبون ولی بلند رنگین کمونی پوشیده بود و موهای کوتاه و بدون پوششش رو مثل رنگ پیرهنش هفت رنگ کرده بود . وقتی نزدیکتر شد دیدم که رنگ رژلب و سایه اش هم رنگین کمونیه ! خیلی سعی کردم بلند نخندم ولی نشد و یه لبخند بی صدا که تمام دندونامو نشون میداد نشست رو لبم . دختره یه نگاه مسخره بهم انداخت و از مهناز پرسید :\nلحنش بوی تحقیر میداد . خیلی زود خنده از روی ل بام پاک شد و ابروهام رفت تو هم . می دونستم که نگاهم دیگه هیچ شادمانی و احساسی نداره و اونم می دونستم که وقتی اینجوری به کسی نگاه کنم خودشو خیس می کنه چون همه بهم گفته بودن که نگاه سردم خیلی وحشتناکه . مهناز بهم نگاه کرد و اب دهنشو قورت داد . با چشماش ازم التماس می کرد که خودمو کنترل کنم ولی خیلی از اون دختره بدم اومده بود انگار نه انگار برای اولین باره که منو دیده واسه چی باید مسخره ام کنه ؟ اونم جلوی یوسف ؟ مهناز اروم گفت :\n_ دوست عزیزم یهدا بهنیا .\nدختره به سمتم چرخید و بهم نگاه کرد . اولش یه خرده ازم ترسید ولی کم کم خودش. جمع کرد و لبخند مزخرفی رو لبش نشست . کاش می تونستم کلشو از تنش بکنم ! مهناز با صدای پژمرده تری ادامه داد :\n_ دختر عمه ام … ملیساملیسا بی توجه به من رو به یوسف گفت :\n_ چرا اینجا وایسادی ؟ بیا بریم پیش بقیه دیگه …\nو قبل از اینکه به یوسف اجازه ی حرف زدن بده دستشو کشید و خواست بره … رو به مهناز کرد و دستور داد :\n_ تو هم باهامون بیا … ایلیا هم اونجاست .\nاحساس کردم خرد شدم ولی اهمیتی ندادم . بدون اینکه حرفی بزنم یا حتی نگاش بکنم راهمو گرفتم و از بین یوسف و ملیسا رد شدم موقع رفتن خیلی با وسواس از هر دوشون گذشتم حتی نمی خواستم گوشه ی لباسم به ملیسا بخوره دختره ی بی ارزش . یه دفعه کسی از پشت سر دستمو گرفت برگشتم و دیدم که مهناز وایساده و داره با چشمای نگران نگام می کنه . به ملیسا اشاره کردم و گفتم :\n_ چرا نمی ری ؟ منتظرتن که .\nمهناز نگاه خشمناکی به ملیسا انداخت و گفت :\n_ ترجیح می دم از مهمونم به نحو احسن پذیرایی کنم تا اینکه برم .\nملیسا با پررویی تمام گفت :\n_ وا… مهناز جون؟ مگه ما مهمونت نیستیم ؟\nمهناز خنده ی عصبی ای کرد و گفت :\n_ نه کی همچین حرفی زده ؟!\nبعد هم مکثی کرد و دوباره با طعنه ادامه داد :\n_ شما صاحبخونه ای .\nملیسا خودشو زد به نفهمی و گفت :\n_ پس وقتی کارت تموم شد بیا پیشمون . منتظرمون نذاریا .\nمهناز با حرص گفت :\n_ فکر نکنم کارم به این زودیا تموم بشه .\nو بعد از این حرف دستمو کشید و با خودش برد اون طرف سالن . کنار یکی از میزا وایساد و برای خودش اب میوه ریخت و داشت جرعه جرعه می نوشید که یه دفعه صدایی از پشت سرمون گفت :\n_ مهناز خانوم …\nمهناز هول شد و اب میوه افتاد تو گلوش . شروع کرد به سرفه کردن منم دستپاچه با دست محکم زدم تو کمرش . اولش ساکت شد و وقتی صورتشو نگاه کردم دیدم قرمز قرمز شده و نفس نمی کشه با نگرانی پرسیدم :\n_ وای … مهناز چی شد ؟ زنده ای ؟\nمهناز چشماشو با حالت عصبی چرخوند و همونطور واسم خط و نشون کشید و بعد برگشت تا جواب اونی که صداش زد رو بده . وقتی حرف مهنازو شنیدم منم سیصد و شصت درجه چرخیدم :\nمهناز _ سلام اقا ایلیا … حالتون خوبه ؟\nتازه تونستم از نزدیک چهره اش رو ببینم . قدش تقریبا بلند بود و موهاش کمی ژل داشت ولی خیلی موقر بود . ابروهای هشتی پرپشتی داشت که به خاطر عینکش زیاد از دور قابل تشخیص نبود چشماشم مشکی بود . از اون مشکی هایی که دیگه رنگی بالاش نیست … خیلی سیاه بود و همین باعث جذابی چهره اش و گیرایی چشماش شده بود . دهن و بینیش هم متناسب بود . وقتی حرف زد از ارزیابی چهره اش دست کشیدم :\nایلیا _ ممنونم . با دختر عمتون تشریف نیاوردین سمت ما این بود که من اومدم پیشتون .\nبعد هم نگاهی به من انداخت و دوباره از مهناز پرسید :\n_ مزاحم که نیستم ؟\nمهناز _ نه ابدا … ایشون یکی از صمیمی ترین دوستام هستن خانوم یهدا بهنیا .\nایلیا به رسم ادب سری خم کرد و گفت :\n_ خیلی خوشبختم یهدا خانم منم ایلیا کرمی هستم .\nباز گلی به گوشه جمال این اقا ! بقیه ی فامیلای مهناز که انگار نه انگار … زیادی مغرور بودن . با اینکه از بودن در اون جمع راضی نبودم ولی خریت کردم و خواستم به خاطر دیدن یوسف ، مهنازو همراهی کنم که بدجور خورد تو پرم ! ولی ایلیا باهام خوب برخورد کرد . منم لبخند محوی زدم و گفتم :\n_ مرسی منم همینطور اقا ایلیا …\nبعد هم سکوت بینمون حاکم شد . خواستم یه خرده سر به سر مهناز و ایلیا بزارم واسه همین گفتم :\n_ اممم ببخشین ولی می تونم بپرسم شما چه نسبتی با هم دارین ؟\nمهناز سرخ شد و ایلیا عینکشو جابه جا کرد . هر دوشون هول کرده بودن و منم از فرصت استفاده کردم و حسابی تو دلم مسخرشون کردم و بهشون خندیدم !( دختره ی پلید !) مهناز با تته پته گفت :\n_ خب ، اقای کرمی … یعنی ایلیا خان یکی از دوستان نزدیک ما هستن .\nخودمو زدم به بزرگراه علی چپ و با تعجب گفتم :\n_ واقعا ؟ خبر نداشتم …\nمهناز یکی از اون نگاه های خطری بهم انداخت که یعنی من حالتو می گیرم . واسه اینکه زیاد حرص نخوره اروم دم گوشش گفتم :\n_ حرص نخور گوشت نداشته ات اب میشه ! این یه چشمه ی کوچولو از مجازاتت بود !\nمهناز از حرص لبشو به دندون گرفت تا چیزی بارم نکنه . ایلیا هم واسه خالی نبودن عریضه گفت :\n_ شما نمیاین پیش بقیه ی بچه ها ؟\nتا خواستم بگم نه دیدم که الهام و نفیسه و سهیلا دارن بهمون نزدیک میشن . لبخندی زدم و دستمو واسشون تکون دادم . ایلیا و مهناز رد نگاهمو دنبال کردن و بچه ها هم بهمون رسیدن . مهناز تک به تک اونا رو معرفی کرد و بچه ها هم در حالی که شیطنت و خنده از نگاهاشون می بارید سلام دادن . ایلیا با لبخند پهنی رو به مهناز گفت :\n_ مهناز خانوم نمی دونستم که این همه دوست صمیمی دارین … واقعا باعث مسرته .\nاین همه ؟ مگه قوم تاتاریم ؟! همش پنج نفر که چیزی نیست ! مهناز با خنده گفت :\n_ بله جای خوشحالیه، ولی دوستای گلم مثل خواهر بهم نزدیکن و از سال اول دبیرستان تا حالا همه با همیم .\nایلیا با تعجب گفت :\n_ واقعا ؟ چه سابقه ی دیرینه ای !\nآره دیگه اثار باستانی ای بودیم واسه خودمون !\nداشتیم با ایلیا در مورد رشتمون صحبت می کردیم که آرزو خانوم گفتن موقع شامه … مهناز هم ما رو به میز سلف هدایت کرد و بعد تعارف کرد که ایلیا سر میز ما بشینه . می دونستم که مهناز فقط رسم ادبو به جا اورد و همینجوری رو هوا تعارفی داد ولی ایلیا تیری تو تاریکی زد و گفت :\n_ بله حتما … باعث افتخاره .\nو روی صندلی خالی کنار ما نشست . من عادت داشتم موقع شام سکوت کنم و سرم به خوردنم گرم باشه واسه همین زیاد تو بحثای بچه ها شرکت نمی کردم یه دفعه دیدم که یه پسری از کنار میزمون رد شد و با دیدن ایلیا وایساد و با خنده گفت :\n_ ایلیا جون بهت بد نگذره ؟!\nایلیا هم سرشو بالا گرفت و با خنده ی کمرنگی گفت :\n_ نه چرا بد بگذره ؟پسره هم در کمال پررویی و بی ادبی گفت :\n_ اخه بین یه مشت طلبه ی حوزه ی علمیه نشستن که صفایی نداره …\nحس کردم که نگاه تمام بچه ها از روی بشقاباشون بلند شد و به پسره زل زدن . فقط من هنوز سرم رو بشقابم بود . بعد از جویدن لقمه ام لیوان دوغمو به لبم نزدیک کردم و جرعه ای خوردم . هنگام بالا دادن دوغم نگاهم به چشمای تمسخر امیز پسره خورد . همونطور که نگاهم بهش بود ، لیوانمو روی میز گذاشتم و با پوزخند کمرنگی سر تا پاشو برانداز کردم . از نگاهم تاسف می بارید . تاسف واسه طرز فکر احمقانه اش و شعوری که نداشت و نمی دونست توی اون دهنش چه حرفی باید بیرون بیاد . اونم نگاهش به چشمای من بود . خیلی آروم نگاهمو ازش گرفتم و دوباره با بشقابم مشغول شدم . باز صدای اون پسره به گوشم خورد :\n_ مهناز جون معرفی نمی کنی ؟\nسرمو بلند نکردم و به بشقابم زل زدم . خیلی دلم می خواست مهناز هیچ جوابی بهش نده . صدای ایلیا رو به جای مهناز شنیدم :\n_ چی شده بهزاد خان ؟ فکر می کردم علاقه ای به اشنایی نداشته باشی .\nبهزاد خنده ی چندش اوری کرد و گفت :\n_ خب دیگه نظرات تغییر می کنن !\nصدای زنگ موبایلم بلند شد . بهزاد حرفشو ادامه نداد . بی هیچ حرفی موبایلمو برداشتم و از پشت میز بلند شدم و چند قدم اونطرف تر وایسادم و جواب دادم :\nطاها بود .\nطاها _ خبریه کنار میزتون ؟\n_ نه فقط یه انگلی اومده کرمشو که ریخت می ره .\nطاها _ اون کیه وسطتون نشسته ؟\n_ خواستگار مهناز .\nطاها _ اهان ایلیاس … خیل خب .\nسکوت کردم . حوصله ی حرف زدن نداشتم . از اول مهمونی تا حالا اصلا بهم خوش نگذشته بود . طاها که سکوتمو دید گفت :\nطاها _ پس چرا این شکلی شدی ؟\nطاها _ مثل اونایی که کشتیاشون غرق شده .\n_ از پشت تلفن هم می تونی قیافه ی ادمو بفهمی ؟!\nطاها _ نه ولی از روبه رو که می تونم .\nسرمو که بالا اوردم و دیدم که طاها جلوم وایساده . گوشی رو قطع کردم و از جام تکون نخوردم . پکر بودم . اون از اول مهمونی که با دیدن ملیسا خورد تو حالم اینم از حالا که این پسره ی بیکار داره ننر بازی درمیاره کاملا اعصابمو داغون کرده بود . هر وقت هم که عصبی می شدم ، احساس خستگی کل وجودمو می گرفت . طاها با لبخند بهم نزدیک شد و گفت :\n_ نبینم نونای (اجی) گلم ناناحت باشه ها …\nشونه هامو با بی قیدی بالا انداختم . طاها یه نگاه کوتاه به پشت سرم انداخت و دستاشو رو شونه هام گذاشت و با جدیت گفت :\n_ حرفی شنیدی ؟\nطاها _ از کی ؟\n_ از همه .\nطاها _ چی بهت گفتن ؟\n_ خوشامد گویی جانانه .\nطاها لبخندی زد و با انگشت زد رو دماغم و گفت :\n_ منو مسخره نکن بچه … شامتو تموم کردی ؟\n_ آره کی میریم ؟\nطاها _ می خوای بریم ؟ هنوز زوده ها .\n_ می دونم ولی خسته ام .\nطاها _ باشه منم حوصله ام سر رفته به مامان بابا میگم پا شن . تو هم خداحافظی کن و زود بیا .\nلبخند ارامش بخشی صورتمو پوشوند . درسته طاها رو اذیت می کردم ولی خیلی دوسش داشتم . واسم مثل یه حامی خوب بود\nبه سمت میز رفتم خیلی گذرا نگاه کردم و دیدم که هنوز اون پسره وایساده . تا منو دید به مهناز گفت :\n_ و ایشون کی هستن ؟\nیه نگاه به مهناز کردم . خوشم نیومد که بچه ها رو به این معرفی کرد . قبل از اینکه مهناز چیزی بگه گفتم :\n_ مهناز جون مثل اینکه بابا خسته اس باید بریم . زحمتت دادم عزیزم .\nاصلا بهزادو ادم حساب نکردم و جلو رفتم تا با مهناز روبوسی کنم . اهسته دم گوشم گفت :\n_ می دونم ناراحت شدی ولی ببخش . درکم که می کنی ؟ نمی تونم به همه جواب بدم .\nلبخند گذرایی زدم و گفتم :\n_ اشکال نداره باید پوستم کلفت بشه یا نه ؟\nمهناز با شرمندگی لبخند زد و یه دفعه انگار چیزی یادش اومده باشه گفت :\n_ از یوسف دلگیر نباشیا ….\nخیلی جدی جواب دادم :\n_ چرا باید دلگیر باشم ؟ ایشون که حرف بدی بهم نزد .\nطوری رفتار کردم که انگار از اول مهمونی تا بحال با یوسف هیچ برخوردی نداشتم و اصلا نمی شناسمش . مهناز دهن باز کرد تا چیزی بگه ولی حرفشو خورد و دستاشو از روی بازوم برداشت . از بقیه ی بچه ها هم خداحافظی کردم و ایلیا هم از جاش بلند شد منم برای اینکه به بهزاد یاد بدم که حرمت می شناسم خیلی مودبانه از ایلیا تشکر کردم و از کنارش گذشتم . فقط توی اخرین لحظه صدای پوزخند عصبیشو شنیدم ولی بی توجه بهش راهمو ادامه دادم . یه همچین ادمی لایق نگاه کردن هم نبود چه برسه به همکلام شدن .\nبه یکی از خدمتکارا گفتم پالتومو واسم بیاره . نفسمو بیرون دادم و منتظر خدمتکار وایسادم . یه دفعه توی اون جمعیت نگاهم به یوسف افتاد که چند نفر دورشو گرفته بودن . از جمله ملیسا . میشه گفت تقریبا به گردنش اویزون بود . نگاهمو با حرص ازش گرفتم و برگشتم که دیدم مامان داره با نسرین جون حرف میزنه . جلو رفتم و سلام کردم . نسرین جون تا منو دید با خوشحالی و صدای بلندی گفت :\n_ وای سلام به روی ماهت عزیز دلم ! حالت چطوره ؟ کجا بودی از اول مهمونی تا حالا ندیدمت ؟\nبا خودم گفتم اگه می دونستم تو اینقدر تحویلم میگیری همون اول ور دلت می نشستم و از کنارت جم نمی خوردم ! ولی لبخند مهربونی زدم و گفتم :\n_ با مهناز و دوستام بودم .\nدستمو کشید و گفت :_ خوب کاری کردی حالا بیا نزدیکتر من تو رو ببینم خانوم خوشگله !\nو منو تو بغلش گرفت و با محبت فشارم داد . بازوهای تپلش نفس کشیدنو واسم سخت می کرد . بالاخره منو از خودش جدا کرد و تونستم کمی هوا داخل ریه هام بکنم ! بعد از مدتی که کنارش وایسادم گفتم :\n_ ببخشین نسرین جون من دیگه برم پالتومو از خدمتکار بگیرم . با اجازتون .\nنسرین جون با گفتن برو گلم بهم اجازه داد و دوباره گرم صحبت با مامان شد . چرخیدم تا دنبال خدمتکاری که پالتومو بهش سپرده بودم بگردم که با ملیسا سینه به سینه شدم . با تمسخر سرتاپامو برانداز کرد و گفت :\n_ چه حقه ای زدی که تونستی اینقدر تو دل خاله نسرینم جا باز کنی ؟\nخونسرد نگاش کردم . در حالی که دورنم مثل گلوله ی اتیش شده بود و حال خوشی نداشتم . ملیسا در نظرم خیلی حقیر اومد . خودش ، طرز فکرش ، نگاهش به مردم ، اویزون بودنش از یوسف ، همه و همه باعث شدن که حرفاش و رفتارش پشیزی هم واسم ارزش نداشته باشه .\nبا اعتماد به نفس پرسیدم :\nملیسا _ بیست … چطور ؟\nنگاهی به سرتاپاش انداختم و گفتم :\n_ بچه تر نظر میای . خیلی بچه تر .\nاخماش رفت تو هم :\n_ چرا ؟ مگه خودت همسن ننه ی فتحعلی شاهی ؟!\n_ از نظر رفتار بچه ای دختر … نه از نظر هیکل .\nو سرمو از روی تاسف تکون دادم و خواستم از کنارش رد بشم که با حرص شونمو گرفت :\nملیسا _ وایسا جوابتو بگیر بعد برو خانوم بزرگ …\nبه دستش که روی شونه ام بود نگاهی انداختم و بعد نگاه سردمو به چشماش دوختم . از سردی نگام ترسید و دستشو کنار کشید منم نگاهم روی چشماش ثابت مونده بود . وقتی شونه ام از دستش ازاد شد بدون اینکه بهش مهلت حرف زدن بدم ، از کنارش عبور کردم و از پله های بالا رفتم . می دونستم چشمام بعضی وقتا جادو می کنه . جذبه ای که داشت قدرت تکلم رو از هر کسی می گرفت .\nاز خودم راضی بودم . از اینکه بدون مشاجره با ملیسا تونستم سر جاش بشونمش . ولی انگار انرژیم تحلیل رفته بود چون وسط راه سرم گیج رفت و مجبور شدم کنار پله ها بشینم . چشمام بسته بود که گرمی یه چیزی مثل پتو رو روی خودم حس کردم . چشمامو باز کردم و دیدم پالتوم روی شونه هامه . نگاهم به سمت بالا رفت و یوسفو دیدم . برق چشماش آتیش خاموش شده ی دلمو باز روشن کرد . خیلی کوتاه گفتم :\nکنارم روی پله ها نشست و گفت :\n_ حالت بده ؟\nجوابی ندادم چون پاسخش واضح بود . دوباره یوسف گفت :\n_ از رفتار ملیسا شرمنده ام .\n_ مهم نیست .\nیوسف کلافه بود . دستی به موهاش کشید و گفت :\n_ من باید یه چیزی بهت بگم .\nحرفی نزدم . فقط منتظر نگاش کردم . یوسف چند لحظه مات نگاهم کرد و ناخواسته گفت :\n_ چرا همیشه چشات یه نم اشک داره ؟\nتپش قلبم بالا رفت ولی به خودم مسلط شدم و پرسیدم :\nیوسف _ انگار یه قطره اشک توی چشمات خوابیده …. همیشه یه جاذبه ی خاصی داره که آدمو محو می کنه …\nداشت میزد تو جاده خاکی ! واسه همین نفس عمیقی کشیدم و گفتم :\n_ چی می خواستی بهم بگی ؟\nیوسف به خودش اومد و نگاهشو ازم گرفت . دست توی جیبش کرد و یه پاکت دراورد و به سمتم گرفت . پاکتو از دستش گرفتم و باز کردم . یه دعوتنامه بود واسه همایش موسیقی که توی یه سالن خیلی معروف برگزار می شد . یوسف گفت :\n_ واسه دوشنبه است … اجرا دارم … همون قطعه ی ویولونی که تو دوستش داری .\nدعوتنامه رو بستم و نفس عمیقی کشیدم .\nیوسف با تردید نگاهم کرد و گفت :\n_ میای ؟\nحالا نوبت من بود که نگاهم رنگ تردید بگیره … همش یه سوال تو ذهنم چرخ می زد :\n«ملیسا هم دعوته ؟…»\nبا این حال گفتم :\n_ اگه تونستم میام .\nبرقی از امید توی چشمای یوسف درخشید و لبخند زیبایی به لب اورد .\nباز صدای نکره ی مهناز بلند شد :\n_ بجنب دختر داری چی کار می کنی اون تو ؟\nدر حالی که زیر لب فحشش می دادم داد زدم :\n_ الان میام ….ساعت چنده ؟\nمهناز _ پنج و نیم … نیم ساعت دیگه اجرا شروع میشه بدو دیگه .\n_ اومدم تو برو ماشینو روشن کن تا من بیام .\nمهناز _ فقط بدو لباسات رو هم گذاشتم رو تخت .\nدیشب از بس فکرای جورواجور به مخچه ام راه دادم خوابم نبرد . صبح هم به لطف خواهر و برادر گرامیم ، رفتیم خونه ی خاله فائقه و تا لنگ ظهر هم اونجا بودیم . عصر که اومدم خونه ، دیگه بیهوش شدم و اصلا یادم نبود که امروز دعوتم تا اجرای یوسفو ببینم .\nبعد از یه دوش سریع ، از حموم دویدم بیرون و موهامو خشک کردم و بدون اینکه شونه کنم ، با کش بستمشون . موهام بالای سرم اندازه ی تخم مرغ شتر مرغ باد کرده بود ! نگاهی به لباسایی که مهناز روی تختم گذاشته بود انداختم . شال نارنجی ملایم ابریشمی ، مانتوی کرم رنگ ساده ، شلوار قهوه ای . ترکیب رنگ جالبی داشت . با عجله حاضر شدم و کفشای عنابی رنگم رو پوشیدم و از خونه زدم بیرون . مهناز پشت فرمون منتظرم بود . تا منو دید پیاده شد و طرف کمک راننده نشست و سوییچو به سمتم انداخت .\n_ چرا خودت نمیشینی ؟\nمهناز _ خم و چم ماشینت دستم نیست … می ترسم تصادف کنیم . زود بپر بالا هنوز باید بریم گل فروشی گل هم سفارش دادم . بدو .\nبا سرعت جت خودمو به گل فروشی رسوندم و از مهناز خواستم گلو بگیره . تو این فاصله تونستم از اینه نگاهی به خودم بندازم . چشمام به خاطر خواب عصر و حموم ، خمار به نظر میومد . جون می داد واسه خط چشم ! کیفمو برداشتم و زیر و روش کردم . اما امان از یه دونه لوازم ارایش . هیچی تو کیفم نبود . وقتی مهناز برگشت کیفشو از دستش کشیدم و شروع کردم به گشتن . صدای اعتراض مهناز دراومد :\n_ نکن بابا کیفم پاره شد … چی می خوای ؟\n_ خط چشم .مهناز _ وایسا … بده به من بهت بدم … اِ… نکن الان میدم بهت دیگه .\nبعد هم کیفو از دستم کشید و یه زیپ کوچولو توی جیب کیفش باز کرد و خط چشمو در اورد . با خنده گفتم :\n_ استتار می کنی ؟!\n_ دیگه دیگه … چشاتو ببند .\nاطاعت کردم و اونم خیلی ماهرانه واسم خط چشم کشید بعد هم گفت :\n_ اووووه بمیری یهدا با این چشات ! عینهو چش گوسفنده از بس گنده اس !\n_ مرسی از تشبیه شاعرانه ات !\nو سریع به طرف سالن حرکت کردیم .\nتوی سالن جای سوزن انداختن نبود . نمی دونستم موسیقی بی کلام هم اینقدر طرفدار داره . بالاخره صندلیمونو پیدا کردیم و نشستیم . فکر نمی کردم یوسف برام ردیف جلو رو انتخاب کنه . توی صندلیم جابه جا شدم که یه دفعه صدای اشنایی به گوشم خورد :\n_ ا؟ شما هم که اومدین … خبر نداشتم می دونین که یوسف امروز اجرا داره .\nبه سمت صدا برگشتم و دیدم که دختر عمه ی عتیقه ی مهناز ، ملیسا وایساده و بر و بر منو نگاه می کنه . یه لبخند استهزا امیز هم گوشه ی اون لب کوفتیش بود ! نگاهی به همراهاش انداختم . دو تا پسر و دو تا دختر دیگه هم باهاش بودن . یکی از پسرا رو توی مهمونی دیده بودم . بهزاد ،برادر بهرام و پسر عموی مهناز بود . جواب ملیسا رو ندادم و به صحنه خیره شدم . صدای یکی از پسرا باعث شد که دوباره به سمتشون بچرخم :\n_ شما یهدا خانومین ، درسته ؟\nیه پسر مو بور بود که چشمای مشکیش توی اون صورت سفید و موهای روشن جلوه می کرد . جواب دادم :\n_ بله . شما ؟\nلبخند گرمی به روم پاشید و گفت :\n_ من عرشیا هستم . پسر عموی یوسف . باید حدس می زدم که شما یهدا خانوم باشین .\nحدس می زده ؟ از کجا ؟ با اینکه داشتم از فضولی هلاک میشدم ، مودبانه گفتم :\n_ خوشبختم .\nنگاهم روی دو تا دختر دیگه لغزید . یکی از اونا با لبخند جلو اومد و گفت :\n_ سلام یهدا خانوم من آذر هستم . همسر عرشیا و ایشون هم خواهرم آذین .\nو به دختر کناریش اشاره کرد . با احترام از جام بلند شدم و دستشو به گرمی فشردم و دختر خوبی به نظرم اومد . با صمیمیت گفتم :\n_ خیلی از اشناییتون خوشحال شدم .\nبا شنیدن صدای بهزاد نگاهمو از اون دو تا خواهر گرفتم :\nبهزاد _ یهدا خانوم ، کی شما رو دعوت کرده ؟ فکر نکنم با یوسف رابطه ی انچنانی داشته باشین .\nتوی کلامش تحقیر موج میزد . نمی دونم من چه هیزم تری به این اقا و ملیسا خانوم فروخته بودم که چشم دیدن منو نداشتن . دلم می خواست کلشو بکنم پسره ی ایکبیری دیلاق ! دیدم اگه حرفشو بی جواب بزارم پررو تر میشه واسه همین با خونسردی گفتم :\n_ منم فکر نمی کنم که لازم باشه علت حضورمو به شما توضیح بدم جناب .\nو قبل از اینکه بهش اجازه ی جواب دادن بدم ، سر جام نشستم و نفس عمیقی کشیدم تا ارامش از دست رفته ام برگرده .\nیه دفعه چراغای سن روشن شد و سکوت کل سالن رو پر کرد . یوسف از پشت پرده بیرون اومد و توی جایگاهش ایستاد . جمعیت شروع به کف زدن ، کردن . معلوم بود که یوسف برای بار اول نیست که اجرا داره چون خیلی بین تماشا چیاش محبوب بود . تعظیم کوتاهی کرد و وقتی سرشو بالا اورد نگاهش با نگاهم تلاقی کرد . لبخند گرمی تحویلم داد و چشمشو به جمعیت دوخت و گفت :\n_ می خوام این اهنگو به کسی که عاشقانه دوستش دارم تقدیم کنم … ازش می خوام که عشقمو باور کنه .\nصدای جیغ و دست و سوت بلند شد . من یکی که هنگ کرده بودم . اب دهنمو قورت دادم و صدای ملیسا به گوشم خورد که با شوق دست می زد و می گفت :\n_ وای ، باورم نمی شه یوسف بالاخره زبون باز کرد !\nخون تو تنم یخ بست . یعنی یوسف عاشق ملیساس ؟ یعنی اهنگی که من به خاطرش حاضر شدم ویولون زدن یاد بگیرم ، واسه ی ملیسا نوشته شده ؟\nصدای اهنگ فضای سالن رو پر کرد . با هر حرکت آرشه روی سیمها لرزش تنم بیشتر می شد . حسادت مثل خوره به جونم افتاده بود . نمی خواستم باور کنم که یوسف عاشق این دختره ی احمقه . ولی باید قبول می کردم که این طور هست و من هیچ نقشی توی این بازی ندارم . حالا باز خدا رو شکر که به یوسف دل نبسته بودم … اما واقعا دل نبسته بودم ؟!\nاونقدر با خودم کلنجار رفتم که دیدم اهنگ تموم شده و همه دارن یوسفو تشویق می کنن . مهناز گلو به سمتم گرفت و گفت :\n_ اینو بده به یوسف و بیا .\nچند لحظه خیره گل رو نگاه کردم و با خودم گفتم :\nبه من چه که به یوسف گل بدم ؟ اهنگ برای من نیست واسه ملیساس …\nنگاهم روی ملیسا چرخید که مثل بچه ها ذوق کرده بود و یه دسته گل بزرگ رو داشت به طرف سن می برد . با خنده گل رو به سمت یوسف گرفت و اون هم با لبخند ازش تشکر کرد و شروع کردن به حرف زدن . دیگه مطمئن شدم که جای من اونجا نیست . اصلا از همون اول هم نباید میومدم . مهناز گلو جلوی صورتم تکون داد و گفت :\n_ بگیرش دیگه دستم خسته شد .\nبی توجه بهش بلند شدم و گفتم :\n_ من باید یه زنگ بزنم . میرم بیرون .\nو قبل از اینکه اعتراضی بکنه ، از سالن بیرون رفتم .\n_ به خدا یهدا اگه بری دیگه نه من نه تو …\nدر حالی که تقلا می کردم دست کنه ی مهنازو از روی ماشین بردارم گفتم :\n_ اخه به من چه ؟ یکی دیگه یه جای دیگه با یه نفر دیگه می خواد یه جشن بگیره ! من سر پیازم یا ته پیاز ؟ بزار برم خونمون مامانم نگران میشه .\nمهناز با حرص دستمو تکون داد و گفت :\n_ به خاطر من .\n_ به خاطر توئه که اصلا نمیام .\nمهناز _ یهدااااااااااا\n_ یهدا و حناق ! چته هی یهدا یهدا می کنی ؟ بابا جون به چه زبونی بگم من … شام … نمی … خو… رَم . اَرسو ؟(فهمیدی؟)\nمهناز با حرص دستمو ول کرد و گفت :\n_ به جهنم که نمیای . من و بچه ها میریم شام تو هم بمون تو خونه اونقدر حرص بخور تا بمیری …. بچه ی ننر ! اوم .بعد هم مثل بچه ها زبونشو تا اخر بیرون اورد و به طرف سالن رفت . اوف خدا رو شکر ولم کرد ! داشتم از دستش دیوونه میشدم …\nبا تانی توی ماشینم نشستم و شیشه ها رو پایین دادم . وقتی داشتم می پیچیدم ، یه پژو ۲۰۶ کنارم ترمز کرد و شیشه اشو پایین داد . دیدم بهزاد پشت فرمون نشسته و با یه پوزخند مسخره براندازم می کنه . تقریبا راهمو سد کرده بود ولی اگه حرفه ای می پیچیدم ، حتی ماشینم یه خش هم برنمی داشت . صدای پر تمسخر بهزاد رو شنیدم که بهم گفت :\n_ ماشین خودته خانوم خانوما ؟\nاز حرص انگشتامو دور فرمون فشار دادم . پسره ی بی لیاقت هر چی بهش کم محلی می کنی پرروتر میشه . با نفرت بهش زل زدم . دوباره دهن باز کرد :\n_ اوووووه ! چه خبرته ؟ اینجوری نگاه نکن میترسم !\nنگاهمو ازش گرفتم و شیشه رو بالا دادم و با خودم محاسبه کردم که چجوری از کنارش رد بشم که حالش جا بیاد . خیلی خونسرد دنده عقب دادم و دور زدم ولی سیریش تر از این حرفا بود . درست اومد جلوی راهم پارک کرد و از ماشین پیاده شد و دست به سینه منو نگاه کرد . منم ترمز کردم . این بشر ادم بشو نیست . الان هم که اصلا حوصله ی دهن به دهن شدن رو ندارم . اونم با یه همچین اشغال کنه ای ! گوشیمو برداشتم و به مهناز زنگ زدم . صدای دلخور مهناز تو گوشی پیچید :\n_ چی میخوای ؟ من هنوز قهرم به این زودی هام اشتی نمی کنم .\nتو دلم گفتم به درک ولی بعد خیلی جدی جواب دادم :\n_ مهناز من الان حوصله ندارم گوش کن ببین چی می گم .\nصدای مهناز کمی نگران شد و گفت :\n_ نه خیلی خاص نیست فقط بیا بیرون و این پسر عموی بی کارتو از سر رام جمع کن . امروز اعصاب ندارم یه دفعه میبینی با ماشین زیرش کردم .\nمهناز _ تو الان کجایی ؟\n_ هنوز تو پارکینگم . لطفا با نیروی کمکی بیا .\nو قطع کردم . بهزاد تکیشو از ماشین برداشت و با یه لبخند چندش اور به سمت ماشینم اومد . جلوی چشمش و جوری که معلوم باشه قفل در رو فشار دادم . کاملا از وجناتش معلوم بود که بهش برخورده . به جهنم بر بخوره تا جونش دربیاد ! شالمو مرتب کردم و جوری سر کردم که یه شاخه موم هم بیرون نباشه . توی اینه ی بغل دیدم که عرشیا و آذر و بقیه بیرون اومدن . بهزاد با دیدن اونا جا خورد و از ماشین فاصله گرفت . عمدا از ماشین پیاده نشدم و شیشه رو پایین دادم.\nبه مهناز نگاه کردم و در کمال پررویی گفتم :\n_ مهناز جون به پسرعموت بگو ماشینشو از سر راه برداره می خوام رد بشم .\nبهزاد خون خونشو میخورد . با حرص گفت :\n_ تو خودت زبون نداری ؟\nیه دفعه مثل زود پز در رفتم . این بشر اصلا ادم بشو نیست ! با صدای بلند گفتم :\n_ اولا تو نه و شما . در ثانی ارزش نداری باهات همکلام بشم .\nهمه جا خوردن . عرشیا واسه جلوگیری از دعوا دست بهزادو کشید و با خودش به سمت ماشین برد . منم فقط یه سر واسه بچه ها به جز ملیسا تکون دادم و شیشه رو بالا کشیدم . در حینی که شیشه بالا می رفت شنیدم که ملیسا تقریبا بلند گفت :\n_ اوه که این دختره چقدر مغرور و خود خواهه !\nاگه مثل تو همیشه به یه نفر اویزون باشم میشم خاکی و افتاده ؟! دختره ی نفهم !\nبعد از اینکه راهم باز شد پامو روی پدال گاز فشار دادم و مثل جت از کنار بقیه رد شدم .\nسی دی ای رو که چند تا از اهنگای ویولون رو توش ذخیره کرده بودم رو توی ضبط گذاشتم . اعصابم حسابی از دست بهزاد خط خطی بود . پسره ی سیریش عوضی ندید پدید ! پشت چراغ قرمز توقف کردم و به ثانیه شمار خیره شدم . گوشیم زنگ خورد . شماره ی یوسف روی صفحه خودنمایی می کرد . تعجب کردم . مگه الان نباید با بچه ها توی جشن باشه ؟ با تانی گوشی رو جواب دادم :\nصدای شاد یوسف پشت خط پیچید :\n_ سلام یهدا خانوم .\n_ سلام خوبین ؟\nیوسف _ خیلی ممنون من که به لطف تو عالی ام …\nیوسف _ می خواستم ازت به خاطر شرکت توی اجرام تشکر کنم ….\n_ خواهش میکنم . کاری نکردم .\nیوسف با کمی تردید گفت :\n_ راستش یه کار کوچولو باهات داشتم میتونم ببینمت ؟\nتا خواستم جواب بدم چند تا بوق پی در پی مانع حرف زدنم شد . سریع گفتم :\n_ گوشی …\nو با سرعت از کنار ماشینایی که داشتن با فحشاشون تیر بارونم می کردن ، رد شدم . گوشی رو دوباره به گوشم چسبوندم :\nیوسف _ چی شد ؟\n_ هیچی تو چهارراه بودم .\nیوسف _ می تونی بیای ؟\nیوسف _ نمی دونم هر جا تو راحتتری .\nعجب ادمیه ! مگه من گفتم میام که تو میگی جاشو تعیین کن ؟!\nبا دودلی گفتم :\n_ خب شما بگین کجا من اگه جور شد میام …\nصداش رنگ خواهش گرفت :\n_ لطفا خودتو برسون من واقعا باهات کار دارم …\nآخی طفلکی ! حالا گریه نکن زودی میام !\n_ بسیار خب ، شما جاشو بگین .\nیوسف _ تو کدوم خیابونی ؟_ خیابون ِ…\nیوسف _ منم نزدیک همونجام … چند متر جلوتر یه کافی شاپه اونجا منتظر باش تا خودمو برسونم . ممنونم ازت . خداحافظ .\nو بدون اینکه منتظر جوابم باشه قطع کرد ! می گم نباید به این پسرا رو دادها حالا بیا جمعش کن !\nواسه خالی شدنم چند تا فحش به خودمو و یوسف و اون دختر خاله ی ایکبیریش فرستادم و جلوی کافی شاپ پارک کردم . فضاش تقریبا سنتی بود . درو که باز کردم زنگوله ی بالای در به صدا دراومد . چشم چرخوندم و یه میز دو نفره ی کوچیکو که جای دنجی هم بود انتخاب کردم . داشتم در و دیوارو نگاه می کردم که گارسون اومد :\n_ چی میل دارین ؟\nنگاهی به منو انداختم و چون سردم شده بود اسپرسو سفارش دادم . روی میزم با ناخن طرحهایی می کشیدم که یه نفر از پشت سرم یه شاخه گل اورد جلو . سرمو بالا گرفتم و دیدم که یوسف داره با لبخند مهربونی نگام میکنه . منم نا خوداگاه لبخند گرمی به روش پاشیدم . ولی وقتی یاد حرفش توی اجرا افتادم سریع خودمو جمع و جور کردم و گفتم :\n_ نمی شینی ؟\nبا همون لبخند بدون اینکه نگاهشو ازم برداره پشت میز نشست و همونطور بهم خیره موند . به خودم لعنت فرستادم که چرا قبول کردم بیام . این حالش خوب نیست ! تک سرفه ای کردم و برای عوض کردن جو گفتم :\n_ خوبین ؟\n_ خیلی ممنونتم که اومدی .\nجوابی نداشتم که بهش بدم . گارسون اومد و سفارشاتمونو داد . از یوسف پرسید چیزی می خوره که یوسف نپذیرفت . داشتم به فنجونم نگاه می کردم که دیدم خیلی وقته اینجا منتظر حرف اقام و ایشون به جای فکش داره از چشماش استفاده ی بهینه رو می کنه ! خیلی جدی بهش خیره شدم و گفتم :\n_ خب میشنوم .\nیوسف سینه اشو صاف کرد و گفت :\n_ اول می خواستم واسه اینکه به اجرام اومدی و همچنین این دعوتمو قبول کردی ازت تشکر کنم .\n_ کاری نکردم .\nو تو دلم ادامه دادم :\nکاش اصلا نمیومدم که حالم گرفته نشه !\nیوسف با شوق پرسید :\n_ نظرت راجع به اهنگم چی بود ؟\n_ مثل همیشه قشنگ بود .\nخیلی دروغ گو شده بودم . اصلا اهنگو که گوش نداده بودم !\n_ خدا رو شکر …. امیدوار بودم دوسش داشته باشی و باورش کنی .\n_ چیو باور کنم ؟\nیوسف کمی دستپاچه شد و با تته پته گفت :\n_ مگه … تو ، حرفی رو که قبل از اجرا زدم ، نفهمیدی ؟\nفنجونو به لبم نزدیک کردم و با حرصی که نتونستم پنهونش کنم گفتم :\n_ بله شنیدم … مطمئنا مخاطبتون خیلی خوشحال شدن .\nیوسف کمی با تردید نگام کرد و گفت :\n_ ولی مثل اینکه تو خوشحال نیستی …\n_ به من چه ربطی داره ؟\nو یه جرعه از قهوه امو نوشیدم . یوسف گفت :\n_ خب چون این اهنگ و حرفم مال تو بود .\nیه دفعه قهوه تو گلوم گیر کرد و به سرفه افتادم …. داشتم خفه می شدم ! یوسف با عجله بلند شد و یه دونه محکم تو کمرم خوابوند . راه تنفسم باز شد و تازه تونستم کمی هوا به مغزم برسونم و حرف یوسفو هضم کنم ! یعنی چی که واسه من بود ؟ یعنی ، مخاطبش من بودم ؟ یعنی … یعنی من …عشق ِ… یوسفم ؟!\nبا بی حالی کلید انداختم و وارد خونه شدم . از دست یوسف حرصم گرفته بود . انگار این بشر ثبات شخصیت نداره … ا ا ا ؟ پسره ی بی شعور نه صبری نه حوصله ای همینجور زل می زنه تو چشای من میگه زنم میشی ؟! اصلا فرصت نفس کشیدن نمیده چه برسه به جواب دادن !\nداشتم از پله ها بالا می رفتم و حرفایی که بینمون رد و بدل شد رو به خاطر میاوردم .\nیوسف _ می دونی یهدا من از همون اولی که دیدمت یه حسی نسبت بهت داشتم … اولش واسم عجیب بودی … یادته وقتی تو دانشگاه به هم برخورد کردیم تو فقط وایسادی و بهم زل زدی ؟ اصلا یادت رفته بود معذرت خواهی کنی …\nتا خواستم یه چیزی بگم مهلت نداد :\n_ هنوزم یادمه که وقتی شنیدم تو دوست مهنازی چقدر خوشحال شدم … می خواستم از هر فرصتی واسه نزدیک شدن بهت استفاده کنم ولی همونطور که فکرشو می کردم تو دختری نبودی که بشه راحت به دستت اورد… خیلی غرور داری و با شخصیتی …. نگاهت جوریه که ادم نمی تونه بهت پیشنهاد بدی بده …\nچه پیشنهاد بَدی ؟؟؟!!! این پسر مثل اینکه از جونش سیر شده ها !!! پاشم یکی بزنم تو سرش بلکه هوش و حواسش سر جاش بیاد !\nیوسف بدون فوت وقت حرف میزد :\n_ راستش … راستش من خیلی وقته که از طرز کارات و رفتارت و کلا همه چیزت خوشم اومده . رفتارت در عین مغرور بودنت محجوبانه اس … نمی دونم چه طور می تونم حسی رو که بهت دارم توصیف کنم ولی خواهش می کنم باورم کن …\nدوباره دهن باز کردم ولی یوسف با صدای گفت :\n_ خواهش میکنم باهام ازدواج کن !\nحرف تو دهنم ماسید . نگاهم به اطراف افتاد . کافی شاپ نسبتا خلوت بود ولی با این ولوم بلند یوسف همون تعداد معدود هم برگشته بودن و با یه لبخندی که دست لبخند ژکوندو از پشت بسته بود نگامون می کردن ! یوسف بی توجه به اطراف گفت :\n_ نظرت چیه یهدا ؟ قبول می کنی ؟\nیادم میاد اون موقع دستام حسابی عرق کرده بود و اب دهنم خشک شده بود . اولین بار بود که همچین موقعیتی رو تجربه می کردم . چند دقیقه بینمون به سکوت گذشت . یوسف داشت با بی قراری بهم نگاه می کرد انگار می خواست جوابمو از توی چشمام بخونه . نمی دونم چرا ولی به جای اینکه بگم باید فکر کنم یه دفعه سیمهای مغزم اتصالی کرد و بلند گفتم :\n_ نــــــه !!!\nیوسف مثل بادکنی که بادشو خالی کنن وا رفت . خودم هم از حرفم تعجب کرده بودم . اخه دختره ی دیوانه کدوم ادم عاقلی اینجوری خواستگار می پرونه که تو دومیش باشی ؟ چرا یه کاری می کنی که جوون مردم چهار روز دیگه به انواع فسادهای اجتماعی مبتلا بشه ؟؟؟ واسه چی اینجوری زدی تو پر پسر مردم ؟!؟! خدایا بیا یه دونه بزن پس کله ی من بلکه ادم بشم و یاد بگیرم درست حرف بزنم ! یوسف سرش پایین بود و هیچی نمی گفت . منم داشتم با پشیمونی نگاش می کردم . یه خرده بعد بلند شد و اروم گفت :\n_ ببخشین که مزاحمتون شدم .\nو بدون هیچ حرف دیگه ای بیرون رفت . مثل منگولا نشسته بودم و به در زل زده بودم . فکر می کردم الان برمی گرده . صدای زنگ گوشیم منو از عالم فکر و خیال بیرون اورد . طاها بود . تماسو رد کردم و از در کافی شاپ زدم بیرون .\nالان که زیر دوش اب وایسادم با خودم فکر می کنم چرا باید دهن گشاد من بی موقع باز بشه ؟ خدایا تو نمی تونی بعضی وقتا به جای فکم ، عقلمو به کار بندازی تا حرف بیخود نزنم ؟! ببین … اگه این کارو بکنیا مطمئن باش چیزی از کرمت کم نمیشه ! همونجور داشتم فکر می کردم که یه دفعه مامان با شدت به در حموم کوبید . از ترس چسبیدم به سقف ! به نفس نفس افتاده بودم … خدایا من غلط کردم دیگه پیشنهاد نمیدم فقط یه کاری کن که من تو حموم از ترس نمیرم! … بدون پوشش و عورم زشته !!! صدای عصبی مامان اومد :\n_ هیچ معلومه کجایی تو ؟؟؟ چرا گوشیتو جواب نمیدادی ؟؟؟؟ نمیگی دلم هزار راه رفت ؟؟؟\nدل مامان اصولا هزارتا راه نرفته رو طی می کنه ! شیر ابو بستم و گفتم :\n_ شوما نمی دونی که نباید کسی رو تو حموم بترسونی ؟ اگه میمردم جواب خواستگارامو چی میدادی ؟\nمامان _ هیچی به اون خواستگاری که امروز زنگ زد میگم دیگه امشب نیاد چون خدا بهش رحم کرد و تو مردی !\n_ خیلی زَح…\nحرفم نصفه موند . الان مامان چی گفت ؟! گفت امروز خواستگار اومده ؟ هول هولکی حولمو تن کردم و پریدم تو اتاق :\n_ چی ؟ چی گفتی مامان ؟\nمامان در حالی که به سمت کمدم می رفت گفت :\n_ هیچی گفتم امروز خواستگار داری .\nمامان _ چرا خواستگار داری ؟! نمی دونم به خدا … حتما مردم مخشون پاره سنگ برداشته که میخوان بیان تو رو بگیرن !_ حالا کی هست ؟\nمامان سوالمو بی جواب گذاشت و شروع کرد به نصیحت کردن :\n_ خوب گوشاتو وا کن ببین چی میگم بهت ، میای این لباسی که گذاشتمو میپوشی و مثل بچه ی ادم میری تو اشپزخونه . اونا که اومدن مثل شوهر ندیده ها پانشی بیای بیرونا … همون تو میمونی تا وقتی صدات کردم . میری چایی رو از اکرم خانوم میگیری و سنگین رنگین میای تو پذیرایی . بلند سلام نمیکنی ، تو چشم پسر مردم زل نمی زنی ، واسه مامان و بابای پسره قیافه نمیگیری ،با این صورت بی ارایش هم بیرون نمیای گرفتی که ؟\nبعد هم بدون اینکه منتظر عکس العمل من باشه لباسو تو بغلم پرت کرد و از اتاق بیرون رفت . مثل اینکه همه امروز مغزشون عیب کرده ! دو تا دو تا میان خواستگاریم !!! هه ! فقط موندم بابا چه جوری راضی شده که خواستگار بیاد ؟ قبلا که چند نفر زنگ میزدن تا بیان خواستگاریم ، بابا پشت تلفن مخالفت صریحشو اعلام میکرد که اینا دیگه میرفتن و پشت سرشونم نگاه نمی کردن !\nبه قیافه ی خودم تو اینه خیره شدم . ارایش ملایمی که به صورتم داده بودم باعث شده بود یه تیکه ای بشم واسه خودم !!! جلوی اینه چرخیدم و دستامو باز کردم .لباس انتخابی مامان یه پیرهن بود که بلندیش تا رون پام میرسید و رنگش گل بهی بود و استینای کلوش داشت . شال و شلوارم هم رنگ سفید بود . یه صندل پاشنه کوتاه راحت صورتی کمرنگ پوشیدم و از اتاق خارج شدم .\nمحیا تازه رسیده بود و داشت تو اتاق قبلیش ارایشش رو تجدید می کرد . داشتم از سالن رد می شدم که در اتاقش باز شد و بیرون اومد . نگاه خریدارانه ای به سر تا پام انداخت و اومد جلو سفت بغلم کرد . داشتم تهوع می گرفتم ! … با حرص گفتم :\n_ محیا دارم خفه میشم ولم کن !\nمحیا یه خرده اغوشش رو شل کرد و منم از فرصت استفاده کردم و خودمو از توی بازواش بیرون کشیدم . یه هاله ی اشکی فضای چشماشو پر کرده بود . با خنده گفتم :\n_ باز کی مرده که اینجوری ابغوره میگیری ؟\nمحیا به بازوم زد و گفت :\n_ زهر مار تو هم ! وای … یهدا باورم نمیشه خواهر کوچولوی من می خواد عروس بشه … الهی دورت بگرم چقدر تو بزرگ شدی !\nداشتم با یه قیافه ی مسخره براندازش می کردم . بعد از حرفش گفتم :\n_ ایـــــــــشششش! محیا خیلی خودتو دست بالا میگیریا … انگار جنابعالی منو تر و خشک کردی ! همش دو سال از من بزرگتری چقدر دور برت داشته !\nمحیا با عصبانیت بهم خیره شد و گفت :\n_ تو اصلا ادم نیستی که من ازت تعریف کنم … اصلا قیافشو نگاه ! خودتو کشتی تا یه دونه مداد بکشی تو چشمت نه ؟ چرا ریمل نزدی ؟ چرا رژگونه نزدی ؟ این چه رنگیه ؟ ادم یاد لب میت میفته !!! اه اه اه برو لباتو پاک کن اصلا ارایش کردن بهت نیومده !\nرژلبم رنگ صورتی ناز بود که بهم خیلی میومد . به ارایش محیا نگاه کردم . چون تازه عروس بود بیشتر از من ارایش داشت . رژلب جگری رنگی هم زده بود که به کت و شلوار زرشکی رنگش خیلی میومد . سایه ی مشکی اطراف چشماش هم رنگ چشمای عسلی و درشتش رو بیشتر به نمایش می زاشت … بازم حسرت چشم رنگی به سراغم اومد و تو دلم یه آه سوزناک کشیدم که فقط جگر و کلیه و کیسه صفرام سوخت !\nطاها از اتاقش بیرون اومد و چون محیا پشتش به اون بود ندیدش . از قیافه ی خبیثانه ی طاها معلوم بود که می خواد بدجوری محیا رو بترسونه . به سر و وضعش نگاهی انداختم . بیشعور مثل همیشه خوشتیپ بود ! یه پیرهن اسپرت استین کوتاه عسلی پوشیده بود که دقیق هم رنگ چشماش بود . شلوار اسپرت کرم رنگش رو هم باهاش ست کرده بود . پاورچین پاورچین به محیا نزدیک شد که من بلند گفتم :\n_ واااااااای طاها این دیگه چیه پوشیدی ؟؟؟\nطاها رسما میخواست از عصبانیت خفه ام کنه ! با حرص دستاشو به سینه زد و نگام کرد . منم از رو نرفتم و زل زدم تو چشاش و گفتم :\n_ ها ؟؟؟ چیه ؟؟؟ خیلی خوشگل شدم که اینجوری نگام می کنی ؟؟؟ ولی گفته باشم من صاحب دارم بردار ! چشاتو درویش کن !\nطاها مثل زنا پشت چشمی نازک کرد و گفت:\n_ من موندم که تو چقدر حرف گوش میدی ! من از تو بیشتر ارایش کردم دختر ! برو یه چیزی رو این صورت وامونده ات بمال !\nبا پشت دست رژلبمو پاک کردم و گفتم :\n_ اصلا به تو چه ؟ مگه تو میخوای منو برداری که اینجوری نصیحت میکنی ؟! به خدا مردم داداش دارن ما هم داداش داریم ! وقتی واسه ی الهام خواستگار میاد ، همون امیر محمد شیش سالشون هم با هزار و پونصد تا اخم و تخم راضی میشه الهام بره چایی بیاره … حالا داداش خرِ ما رو باش ! میگه بیا برو یه مَن ارایش بکن بلکه این پسره به سرش بزنه و بیاد بگیرتت ! نخیر داداش ِ من ، من کلاه سر مردم نمیزارم ! همونطوری ام که باید باشم صاف و پاک و ساده و خاکی ! شیر فهم شد؟\nطاها یه لبخند که از سر رضایت بود بهم زد و گفت :\n_ می دونم اجی جون می خواستم امتحانت کنم که شما از بیست نمره صد گرفتی ! شما ما رو عفو بفرمایین !\n_ دیگه تکرار نشه !\nطاها دستشو تو جیب شلوارش کرد و گفت :\n_ ای به چشم .\n_ چشمت بلا گیر !\nطاها در حالی که از کنارم رد میشد یه لگد کوچولو به پام زد که منم نامردی نکردم و با دستم همچین زدم تو کمرش که نزدیک بود بخوره زمین ! با چهره ای که از درد مچاله شده بود برگشت و بهم گفت :\n_ الهی خدا به شوهرت بخت برگشته ات صبر بده ! چجوری میخواد این دست سنگین و تبدون پوششو تحمل کنه ؟! کمرم سوراخ شد !\n_ حقته !\nو به اصرار محیا به اتاقم رفتم تا دوباره ارایش کنم اما به جای رژلب فقط یه برق لب زدم و بیرون اومدم . اصلا حوصله ی ارایش کردن نداشتم . به قول مامان من حوصله ی هیچ چیزو نداشتم چه برسه به ارایش که صبر ایوب می خواد !\nکنار میز اشپزخونه چمپاته زده بودم و به کار کردن اکرم خانوم خیره شده بودم . اکرم خانوم از پشت گاز کنار رفت و ملاقه به دست بهم لبخند زد :\n_ یهدا خانوم چرا رو صندلی نمی شینین ؟ پاهاتون درد میگیره ها …\nراست میگفت چرا به ذهن خودم نرسید ؟! با آه از روی زمین بلند شدم و خودمو روی صندلی ولو کردم . از موقعی که زنگ آیفون خبر ورود خواستگارای گرامیمو اعلام کرد ، مامان منو هول داد تو اشپزخونه و نذاشت حتی ببینم خواستگارا چند نفرن … محیا هم به اکرم خانوم سفارش کرد که نزاره بیام بیرون ! دختره ی ننر ! انگار بچه ی دو سالشو می خواد بسپاره به مهد که سفارش می کنه !\nداشتم تو دلم بد و بیراه نثار خانواده ی عنبر خودمو خواستگار محترم می دادم که محیا با یه لبخند پت و پهن اومد تو اشپزخونه .\n_ چیه ؟ مثل اینکه خیلی پسندت شده نه ؟ نیششو نیگا تا کجای کله اش رفته !!!\nمحیا لبخندشو پررنگتر کرد و گفت :\n_ از بس این خونواده ماهن !\nدر حالی که از روی صندلی بلند میشدم یه اوق زدم و گفتم :\n_ جنابعالی تو همین مدت کم به ماهی اینا پی بردی ؟\nمحیا سینی رو از اکرم خانوم گرفت و به دستم داد و گفت :\n_ بیا برو اینقدر حرف نزن … ببینمت\nبعد هم صورتمو به طرف خودش برگردوند و سر شالمو مرتب کرد . تو نگاش تحسین نشست .\n_ بسه دیگه دستم خشک شد …\nمحیا _ تو بعد از من بیا …\n_ باشه فقط برو تا چایی رو نریختم روت !\nحسابی از دست مامان و بابام عاصی بودم . اصلا بهم نگفته بودن کی داره میاد . همینجوری در خونشونو باز گذاشتن و جار زدن :\n_ ما دختر ترشیده ی رد شده از بخت داریم بیاین بگیرینش !\nبله ! این از مامان بابامون اونم از اون پسره ی خل هفتی ! اصلا مهلت نداد من بگم غلط کردم ! مثل گاو کله اشو انداخت زیر و گفت :\n_ ببخشین که مزاحمتون شدم !!\nمی خوام صد سال سیاه نبخشم پسره ی خر ِ گاگول ِ چشم سبز ِ خوشگل !!! اااااااه ! چرا باید به جای یوسف اینا بیان خواستگاریم ؟! بابا به کی بگم من ؟! من یوسفمو می خوام !!!! ( چه مرگته دختر ؟! یوسفمو می خوام ، یوسفمو می خوام ! خودتو جمع کن !!!)\nپشت سر محیا در حال غیبت کردن با خودم بودم که سرمو بالا اوردم و دیدم که یوسف روبرومه ! نه مثل اینکه راست راستی دارم در حین فحش دادن توهم هم می زنم ! هی بقیه بهم گفتن عصبی نشو واست خوب نیست گوش نکردم حالا بیا بخور ! حالا چرا این تصویر خیالی از ذهنم محو نمی شه ؟!\nدیدم یوسف یه پاشو رو اون یکی پاش انداخت و بهم زل زد . چندین بار پلک زدم ولی انگار راست راستی خودش بود ! یه صدای اشنا باعث شد نگاه خیره امو از یوسف بگیرم :


خشونت های تازه در سوریه هفت کشته بر جای گذاشت | صدای آمریکا فارسی\nدوشنبه 04 مرداد 1400 | 19:05 ایران\nخشونت های تازه در سوریه هفت کشته بر جای گذاشت\nفعالان در سوریه می گویند نیروهای امنیتی روز چهارشنبه دست کم ۷ تن را کشتند.\nدر حالی که گروه کوچکی از ناظران سازمان ملل متحد ماموریت خود را برای نظارت بر آتش بس لرزان در مناقشه یک ساله دولت با انقلابیون از سر گرفته اند، گروه نظارت بر حقوق بشر سوریه می گوید هنگامی که نیروهای دولتی اتوبوسی را در یک پست بازرسی در استان ادلیب زیر آتش گرفتند چهار تن جانسپردند و چندین نفر مجروح شدند.\nهمزمان خبرگزاری دولتی سانا از کشته شدن یک «تروریست» خبر داده و گفتند نیروهای امنیتی پس از آن که سعی کردند کوشش ستیزه گران مسلح را برای رخنه از ترکیه متوقف سازند، در استان ادلیب یک " تروریست " را در استان ادلیب کشتند. روشن نیست که آیا این گزارش به همان حادثه اشاره دارد یانه.\nگروه های طرفدار حقوق بشر می گویند نیروهای امنیتی دو تن را در حومه دمشق کشتند و کودکی پس از آن که در منطفه دیر الزور هدف گلوله قرار گرفت جانسپرد.\nاسوشیتد پرس گفت چهار ناظر دیگر سازمان ملل متحد وارد دمشق شدند، و به ۱۱ نفری که هفته پیش ماموریت نظارت را آغاز کردند پیوستند.\nشورای امنیت سازمان ملل متحد تصویب کرده است که اعضای هیات به ۳۰۰ نفر افزایش پیدا کند.\nهیات ناظر بخشی از طرح صلحی است که کوفی عنان فرستاده سازمان ملل متحد و اتحادیه عرب ارائه داده است. او روز سه شنبه به شورای امنیت گفت وضع در سوریه همچنان غیر قابل قبول است و نسبت به گزارش های رسانه ها که سربازان سوری در پی دیدار ناظران به محله های غیر نظامی حمله کرده اند ابراز نگرانی کرد.


خبر خوش ستادکل درباره "کسر خدمت سربازی" - بازتاب\n۴ آذر ۱۳۹۶ ساعت ۱۲:۲۲ سیاسی کد خبر :156798\nمعاون هماهنگ کننده ستاد کل نیروهای مسلح شرایط جدید کسر خدمت سربازی را اعلام کرد.\nسردار علی عبداللهی معاون هماهنگ کننده ستاد کل نیروهای مسلح در همایش مهارت افزایی سربازان ستاد کل نیروهای مسلح با تبریک پیروزی‌های جبهه مقاومت گفت: جمعیتی که از جوانان کشور به دوره سربازی اعزام می شوند قابل توجه است، خدمت مقدس سربازی را برای حفظ امنیت و تمامیت ارضی کشور انجام می دهند.\nبه گزارش تسنیم، وی ادامه داد: در ستاد کل بنا بر این شد تا به سربازانی که در مجموعه ستاد خدمت می‌کنند با آموختن یک مهارت، گواهینامه آن مهارت از طرف سازمان فنی و حرفه ای هم اعطا شود و همچنین یک مدرک تایید اخلاقی به این سربازان داده شود.\nبرخی از مفسدین اقتصادی به جوخه اعدام سپرده خواهند شد\nقرارگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء(ص) دشمن را با چالش مواجه کرده است\nدشمنان بدانند خلیج فارس محل مناسبی برای جنگ و درگیری آنان نیست


گز مخصوص اصفهاننمایندگی فروش انواع گزقیمت گز مخصوص اصفهانعرضه انواع گز در بازار\nاز جمله مهم ترین مواردی که در قیمت گز مخصوص اصفهان تاثیر گذار می باشد کیفیت این گز های تولید شده می باشند که سطح کیفیت آن ها چگونه می باشد.\nگز مخصوص اصفهان هم از جمله با کیفیت ترین گز های موجود در بازار ها می باشد. در تولید کردن گز ها از بهترین مواد اولیه استفاده می کنند. هر چه این مواد با کیفیت تر باشند در این صورت هم گز ها با کیفیت تر خواهند بود.\nیکی دیگر از مهم ترین و بهترین گز ها که در بازار های خرید و فروش موجود می باشد گز مخصوص اصفهان می باشند و این گز ها از جمله مقوی ترین و بهترین محصولاتی می باشند که خرید و فروش آن ها در بازار های خرید و فروش بالا تر می باشد.\nقیمت گز مخصوص اصفهان نسبت به دیگر گز ها یکسان می باشند. به این علت که اگر قیمت گز بالا تر باشد افراد آن ها را خریداری نمی کنند و همه گز خرید می کنند.\nجهت این که قیمت گز مخصوص اصفهان برای شما ارزان تر باشد در این صورت می توانید هم آن ها را به صورت عمده خریداری کنید و هم این که در خرید های خود دقت کنید.


صفحه اصلی / مجله سلامت / بررسی دو روش بوتاکس و اسفنکتروتومی شقاق\nشقاق یا فیشر مقعد یکی از شایع ترین بیماری های ناحیه مقعدی است، این بیماری با ایجاد ترک در دیواره کانال مقعدی ایجاد می شود. شاید در ابتدا این بیماری تنها پوست مقعد را درگیر نماید و عمق زیادی نداشته باشد اما به مرور و با بی توجهی به درمان زخم عمیق تر شده و تا عضله اسفنکتر مقعدی نیز می رسد. که در این صورت درمان آن با مشکل مواجه خواهد شد. برای درمان شقاق های پیشرفته تر که با درمان های خانگی و دارویی بهبود نیافته اند. باید از روش های تهاجمی تری مثل بوتاکس و اسفنکتروتومی شقاق استفاده نمود. هر یک از این روش ها دارای معایب و مزایای هستند و می توانند تا حدودی در درمان این عارضه موثر باشند. در ادامه به تشریع بیشتر این روش های درمانی می پردازیم :بوتاکس شقاقبوتاکس شقاق روش کمتر تهاجمی درمان شقاق است که تا حدودی در درمان شقاق موفق عمل می نماید. اما بیشتر به جهت کاهش درد بیماری از این روش استفاده می شود. در بوتاکس شقاق ماده به نام بوتولینوم به عضله تزریق می شود، این ماده سمی با فلج موقت عضله اسفنکتر می تواند به کاهش علائم بیماری کمک نماید . به مرور با کاهش فشار موجود در عضله به درمان آن نیز کمک نماید. بوتاکس شقاق با فلج موقت این عضله می تواند حداقل برای مدت ۳ الی ۶ ماه اسپاسم عضله را از بین ببرد که این در درمان این بیماری مفید است. میزان تاثیر این روش درمان بیماری شقاق بسته به علت زمینه ای بیماری دارد، اگر عللی مانند تنگی عضله مقعد عامل این بیماری باشد، با تزریق بوتاکس برطرف نشده در نتیجه احتمال عود مجدد بیماری بیشتر خواهد بود.مزایای درمان شقاق با بوتاکس\nمعایب بوتاکس شقاقبزرگترین عیب تزریق بوتاکس شقاق موقتی بودن آن است، زیرا حداکثر برای ۶ ماه اثر گذار خواهد بود. در صورتی که علت اصلی بروز بیماری مورد درمان قرار نگیرد، احتمال بازگشت بیماری شقاق وجود خواهد داشت. آمار ها نشان داده در حدود ۴۰ درصد از مواردی که برای درمان شقاق از بوتاکس استفاده کرده اند، دچار عود مجدد این بیماری شده اند.درمان شقاق با اسفنکتروتومیدرمان اسفنکتروتومی شقاق یکی از روشهای جراحی این بیماری است. و از روش های تهاجمی درمان شقاق محسوب می شود. در طی این روش که بیهوشی یا بی حسی انجام می شود. برشی در عضله مقعد به منظور کاهش فشار موجود در آن و از بین بردن اسپاسم عضله زده می شود. اسفنکتروتومی شقاق معمولاً به صورت سرپایی انجام شده و بدون درد و خونریزی است. و درد بیمار پس از این عمل کاهش می یابد. مدت زمان بهبودی پس از این عمل برای رسیدگی به کارهای روزمره ۲ هفته و برای برطرف شدن کامل بیماری ۶ هفته تعیین شده است. اسفنکتروتومی شقاق به دو روش انجام می شود که به این شرح است:اسفنکتروتومی بستهدر جراحی اسفنکتروتومی شقاق بسته، برش جراحی بر روی عضله اسفنکتر زده می شود. از برش زده شده عضله را خارج کرده و قسمتی از آن را برای کاهش فشار عضله جدا می کنند. برای پیشگیری از آسیب به مخاط روده لازم است جراح حین اسفنکتروتومی شقاق دقت بالایی را اتخاذ نماید.اسفنکتروتومی بازدر جراحی اسفنکتروتومی شقاق باز به جای عضله اسفنکتر برش بر روی کانال مقعد زده می شود. مشابه روش قبل قسمتی از عضله از طریق این برش جدا می کنند تا فشار و اسپاسم عضله برطرف شود. ممکن است بسته به شرایط بیمار و میزان برش زخم جراحی بخیه زده شود و یا بدون بخیه رها شود.\nشنبه 16 شهریور 1398 - 14:55\nتماس با ما | بررسی دو روش بوتاکس و اسفنکتروتومی شقاق | بازگشت به بالا |


استخدام تکنسین فنی در شرکت فردایران در هرمزگان - «ای استخدام» - kbwa38\nاستخدام تکنسین فنی در شرکت فردایران در هرمزگان\nاستخدام شرکت فردایران\nشرکت شرکت فردایران جهت تکمیل کادر خود در استان هرمزگان از افراد واجد شرایط زیر دعوت به همکاری می‌نماید.\nداشتن حداقل گواهینامه رانندگی پایه 2 و توانایی تامین خودرو (خودرو باری در اولویت) جهت اعزام به ماموریت ضروری می‌باشد. (هزینه های مرتبط با خودرو پرداخت خواهد گردید)\nتکنسین ها میبایست در شهرهای مورد درخواست مقیم باشند\nآشنایی با رایانه (ICDL)\nدسترسی به اینترنت در محل سکونت\nتکنسین ها می بایست از گوشی هوشمند جهت انجام امور محوله برخوردار باشند\nکارت پایان خدمت یا معافیت دائم (غیر پزشکی)\nدریافت تایید گواهی سلامت و عدم سوء پیشینه در حین فرآیند استخدام الزامی می باشد\nحداقل 2 سال فعالیت در زمینه ارائه خدمات فنی\nشرایط سنی 20 تا 32 سال\nتحصیلات: حداقل دیپلم و یا فوق دیپلم رشته های فنی (عمران، مکانیک و برق)\nمتقاضیان دارای گواهی معتبر آموزش دوره‌های فنی و حرفه‌ای مرتبط دارای اولویت می‌باشند\nمتقاضیان تحت قرارداد پیمانی /مشارکت مدنی قرار خواهند گرفت.\nدستمزد بر اساس کارکرد مطابق آیین نامه و دستورالعملها پس ارائه گزارش ها و تایید اقدامات صورت گرفته میباشد.\nتامین درامد مکفی و مناسب از طریق خدمات انجام شده\nاستخدام تکنسین عمران در هرمزگان استخدام تکنسین الکترونیک در هرمزگان استخدام تکنسین مکانیک در هرمزگان استخدام تکنسین فنی در هرمزگان استخدام اپراتور واحد اکسیژن در مجتمع فولاد البرز ناب آرش جهت کار در زنجان استخدام کارشناس فنی دوربین مداربسته و نصاب دوربین مداربسته در هرمزگان استخدام برقکار خودرو سواری (باطری ساز خودرو) آقا در هرمزگان استخدام مهندس مکانیک خانم در شرکت تهویه جنوب ماکان در هرمزگان استخدام ناظر مکانیک با حقوق و بیمهدر هرمزگان استخدام مهندس عمران مسلط به نرم افزار اتوکد در یک شرکت معتبر در هرمزگان استخدام مدیر تولید و مدیر کنترل کیفیت در شرکت سمیلان پالایش جنوب در هرمزگان استخدام مدیر فنی کارگاه در یک شرکت معتبر در هرمزگان


مقاله کاربرد آب خاکستری در راستای کاهش مصرف آب شرب در منازل مسکونی\nکاربرد آب خاکستری در راستای کاهش مصرف آب شرب در منازل مسکونی\nکد COI مقاله: NWWCE01_094\nحجم فایل: ۳۸۵.۱۷ کیلوبایت\t(فایل این مقاله در ۶ صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد)\nمشخصات نویسندگان مقاله کاربرد آب خاکستری در راستای کاهش مصرف آب شرب در منازل مسکونی\nسیدعبدالعلی فخری - دانشجوی کارشناسی ارشد رشته عمران مدیریت ساخت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تیران\nعلی نصری - مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردستان، دانشآموخته کارشناسی ارشد مهندسی آب دانشگاه صنعتی اصفهان\nامروزه در کشورهای خشک و نیمهخشک از منابع نامتعارف آب بهعنوان یک منبع پایدار و در دسترس یاد میشود و از آن برای مصارف غیر ازشرب نظیر آبیاری، صنعت، پرورش آبزیان، احداث تفرجگاهها و ... استفاده میشود. آب خاکستری به مجموعه فاضلاب تولیدی انسانی به جزفاضلاب توالت و فضولات انسانی تعریف میشود. در این راستا جداسازی آب بهداشتی از سایر منابع تولید فاضلاب علاوه بر اینکه میزان بار آلی،پاتوژنهای بیماریزا و مواد مغذی را کاهش میدهد میتواند به پتانسیل در خصوص استفاده از منابع نامتعارف آب بیان شود. از طرفی تصفیه آب خاکستری نسبت به فاضلاب بهمراتب به تصفیه آسانتر و انرژی و هزینه مصرفی کمتر جهت تصفیه و استفاده مجدد نیاز دارد. در این مطالعه سعی برآن شده که منابع آب خاکستری و مزایای استفاده مجدد از آن با رویکرد صرفهجویی در مصرف آب شرب ارایه گردد، همچنین در مقاله برآورد حجم آب خاکستری برای جمعیت 100 نفر و مقدار استحصال پساب تصفیهشده از سیستمهای مختلف تصفیه آب خاکستری بیان شد\nآب خاکستری، بحران آب، صرفه جوی مصرف آب، منابع آب نامتعارف\nفخری, سیدعبدالعلی؛ مسعود نصری و علی نصری، ۱۳۹۵، کاربرد آب خاکستری در راستای کاهش مصرف آب شرب در منازل مسکونی، کنگره علوم و مهندسی آب و فاضلاب ایران، تهران، انجمن آب و فاضلاب ایران ( وابسته به کمیسیون انجمن های علمی ایران)-دانشگاه تهران - شرکت مهندسی آب و فاضلاب کشور، https://www.civilica.com/Paper-NWWCE01-NWWCE01_094.html\nبرای بار اول: (فخری, سیدعبدالعلی؛ مسعود نصری و علی نصری، ۱۳۹۵)\nبرای بار دوم به بعد: (فخری؛ نصری و نصری، ۱۳۹۵)\nسید زاده، ع، حمیدان، م. ر، (۱۳۹۴)، استفاده مجدد از ...\nامکان استفاده از آب خاکستری حاصل از ماشین لبا سشویی برای آبیاری گیاهان [مقاله کنفرانسی]\nضرورت استفاده مجدد از آب خاکستری به عنوان منبع غیرمتعارف آب [مقاله کنفرانسی]\nاستفاده از پساب فاضلاب خانگی برای آبیاری درختان میوه وزمینهای زراعی [مقاله کنفرانسی]\nGlassman , Jonathan & et al _ (2009). Greywater systems ...\nGWA., (2013). About greywater reuse _ http : /greywateracti On. ...\nAISO., (2013). Greywater systems; reusing bath, laundry & sink water ...\nJeppersen.B, S.D., (1994). Domestic Greywater Reuse: Overseas Practice and its ...\nFriedler.E, H.M., Economic feasibility of on-site greywater reuse in multi-storey ...\nDraft Guidelines for the Reuse of Greywater in Western Australia, ...\nZamani.s, T.A., tabatabaian.M, , (2007). Domestic Grey water characteristic and ...\nGraywater Reuse in Other Countries and its Applicability to Jordan. ...\nInvestigating the use of gray water to achieve sustainable water management and optimizing water consumption


با این مقدمات اگر نگاهی گذرا بر روند توسعۀ اقتصادی و اجتماعی شهر کوهدشت بیفکنیم ، خواهیم دید که در 20 سال اخیر در منطقۀ ما سرنوشتِ دو بخش صنعت و خدمات فدای توسعۀ کشاورزی بدون برنامه شده است. بطوریکه همین توسعۀ کشاورزی به علت مولد نبودن و عدم اشتغالزایی ِ پایدار جز رشدِ سطحی آثارمثبتی برای شهروندان و حتی روستائیان ما به دنبال نداشته است. کشاورزی ما از نظر مکانیزاسیون رشد کرده است ، اما همین رشد باعث تشدیدِ بیکاری جوانان روستایی شده است. سیستم های آبیاری ما رشد کرده است، اما این رشد به قیمت نابودی محیط زیست تمام شده است. ما در زمینۀ افزایش تولید کشاورزی رشد داشته ایم اما این رشد هیچ کمکی به افزایش ثروت و رفاه کشاورزان ما نکرده است. به راستی چرا چنین است ؟ آیا غیر از این است که تمام سرمایه و نیروی ما در بخش کشاورزی در این 20 سال هرز رفته است و این توسعه نه تنها هیچ کمکی به توسعۀ صنعت و خدمات نکرده بلکه حتی نتوانسته است به شکل منطقی به توسعۀ عمرانی روستاها، بهبود دامپروری و توسعۀ صنایع غذایی و فرآوری محصولات کشاورزی هم کمک کند؟\nواقعیت این است که بخش زیادی از دلایل بیکاری جوانان در منطقۀ ما ناشی از همین بی برنامگی ها و سیاست گذاری های غلط بوده است که باعث گردیده منابع ِ اعتباری و بودجه حداقلی به بخش هایی تزریق شود که هیچ کمکی به توسعۀ اقتصادی و اجتماعی این منطقۀ محروم نکرده اند. مسئولان گذشتۀ ما به جای توسعۀ هدفمند و متوازن ، تمام فرصت های توسعه را در پیِ امور روزمره سوزانده اند. امروزه بیکاری نه تنها یک مشکل و مانع بزرگ بر سر راه توسعه اقتصادی، اجتماعی این منطقه است ، بلکه می توان ادعا کرد که اگر چاره ای برای آن اندیشیده نشود، به شکل مضاعف سیکل بزرگی از بحران های دیگر را به دنبال خواهد داشت. بیکاری وقتی که تا مرز خطرناک بحران پیش برود، زنجیره ای از مشکلات اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی ، روانی و حتی جمعیتی را به دنبال دارد که نگارنده خواهد کوشید در یادداشت دیگری به شکل مستقل به آن بپردازد.واقعیت این است که عامل اصلیِ شیوع بیکاری در منطقۀ ما گرایش دولت و مسئولان محلی به توسعۀ کشاورزی بدون توجه به توسعه صنایع مرتبط با آن در دهه های 70 و 80 بوده است. متأسفانه در توسعۀ کشاورزی تمرکز دولت های 20 سال گذشته صرفاً بر روی توسعۀ زراعت و تا حدودی باغبانی و بخصوص طرح های پوشش انهار و توسعه و تجهیز چاههای عمیق به سیستم های آبیاری تحت فشار بوده و این توسعۀ کمی ( که به جای توسعه باید آن را رشد نامید ) حتی قادر به رفع مشکل بیکاری در میان خانوارهای ذینفع هم نبوده است. از آن جا که بدون شناخت ماهیت ، دلایل و چند و چون این گرایش به توسعۀ کشاورزی نمی توان در خصوص چشم انداز آتی اشتغال در منطقه هم تصویر روشنی ارائه نمود، ناچاریم کمی به عقب برگردیم .\nمردم ما به یاد دارند که چگونه در اواسط دهۀ هفتاد کوهدشت انبار غلۀ کشور و قطب کشاورزی استان نامیده می شد. حضور رئیس جمهور وقت ( آقای هاشمی رفنسنجانی ) در میان کشاورزان کوهدشتی ( در منطقۀ باغزال ) اوج این توجه و تمرکز بر روی توسعۀ کشاورزی بود. در آن هنگام هنوز سطح بیکاری به این ارقام نگران کنندۀ بالای 40 درصدی نرسیده بود و رئیس جمهور و مقامات استانی همراه او نیز برای توسعۀ کشاورزی،بدون توجه به طرح های اشتغالزا بر روی توسعۀ منابع آب تأکید نمودند و حجم بالایی از اعتبارات عمرانی منطقه ( که قاعدتاً بایستی سود آن به عموم شهروندان می رسید ) بدون برنامه علمی دقیق صرف توسعۀ سیستم های آبیاری تحت فشار، دو برابر شدن چاههای عمیق، افزایش عمق چاههای آب، احداث بندهای انحرافی و … شد. این سیاست گذاری و استراتژی ناقص باعث شد که عملاً در 20 سال گذشته تمام اعتبارات عمرانی حداقلی این منطقه صرف توسعه و تجهیز چاههای عمیق شده و نه تنها خیری از این اعتبارات به عمومِ شهروندان نرسید ، بلکه بزرگترین نتیجه ای که از این توجه ویژه عاید مردم و حتی کشاورزان کوهدشت شد، کاهش منابع آب زیر زمینی و کمک به بحران های زیست محیطی شد. به عبارت روشن تر رئیس جمهور و مقامات استان اجازه دادند حجم بالایی از اعتباراتِ عمرانی صرفِ پروژه هایی شود که امروزه حتی خودِ کشاورزان ذینفع هم از اجرای آن ها پشیمان شده اند. کشاورزی که در دهۀ هفتاد مثلاً از 50 لیتر در ثانیه آب برخوردار بود ، امروزه حتی برای تأمین 15 لیتر بر ثانیه هم با مشکلات عدیده روبروست. آیا این عملکرد نتیجه ای جز نابودی ِ ثروت های عمومی، کمک به بحران های زیست محیطی ، کاهش سطح زیر کشت ِ آبی و کاهش عملکرد و راندمان تولید حتی در بخش کشاورزی داشته است ؟\n-حالا بعد از سالها،وقتی از خواب بیدار شدیم که (اصل 44 قانون اساسی )که خصوصی سازی را داد میزندبر سر سفره های این مردم محروم یافتیم و باید حسرت زمانهای از دست رفته را بخوریم و جز افسردگی چیزی عایدمان نمیشود.\n2- روابط انسانی واجتماعی نقش بسزایی در پیشرفت هر منطقه دارد ، در شهر ما روابط بر اساس اقمه در دهن واندکی در جیب می باشد\n3 – وجود نخبگان واندیشمندان یک شهر وهم اندیشی آنان یکی دیگر از عوام پیشرفت میباشد که متاسفانه نخبگان واندیشمندان شهر\n4- وجود نماینده ومسئولین قوی ودلسوز نه کسی که بجای ادامه کارها به نتیجه رسیده قبلی بخاطر عدم محبوبیت نماینده ویا مسئول\nجناب آقاي دكتر شيخي دست مريزاد از مقاله ي زيبا ، علمي و موشكافانه ي حضرت عالي بهره برديم . اميدوارم مسو لين مربوطه دغدغه ي شما را درك و براي رفع مشكلات عديده ي شهرستان از نظرات كارشناسانه ي جنابعالي استفاده نمايند.


دانلود فیلم Papa Hemingway in Cuba 2015 Archives | دانلود فیلم و سریال با لینک مستقیم | هارمونی دی ال\nدانلود فیلم Papa Hemingway in Cuba 2015\n6.3 182رای منتشر شده در 30 روز پيشدانلود Papa Hemingway in Cubaدانلود فیلم Papa Hemingway in Cubaدانلود فیلم Papa Hemingway in Cuba 2015فیلم Papa Hemingway in Cuba\nعنوان اصلی: Papa Hemingway in Cuba بروز شده: جدیدترین کیفیت فصل: - زیرنویس فارسی : _ سال: 2015 ژانر: بیوگرافی, درام کیفیت: DVDrip حجم: 470 مگابایت شبکه: - محصول کشور: کانادا, آمریکا کارگردان: bob yari ستارگان: giovanni ribisi, joely richardson, adrian sparks خلاصه داستان: این فیلم یک داستان واقعی در مورد رابطه بین یک روزنامه نگار و نویسنده افسانه ای "Ernest Hemingway" است. در سال 1959 یک روزنامه نگار برای دیدار با یک نویسنده افسانه ای به کوبا که در جنگ به سر میبرد سفر کرد. SoganD بدون نظر »\t597 + آرشیـو فیــلم 250 فیــلم برتـــر جهــــــــان


فلسفه مددکاری اجتماعی و ارتباط آن با رویکردها، نظریه‌ها و مدل‌های مددکاری.\nحبیب آقابخشی 1\nفاطمه جعفری 2\nفائقه نعمت ساعتلو 3\n1 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن\n2 مددکار اجتماعی مرکز مشاوره دانشگاه تهران. (نویسنده مسئول).\n3 مددکار اجتماعی مرکز مشاوره دانشگاه تهران.\nمقاله مزبور به ارتباط فلسفه با رویکردها، مدل‌ها، و نظریه‌های مددکاری اجتماعی می‌پردازد. هدف مطالعه مزبور شناخت ارتباط فلسفه با رویکردها، مدل‌ها و نظریه‌های مددکاری اجتماعی است که با روش "روایتی" صورت گرفته است. مواد و منابع مورد مطالعه، افزون بر جستارهای فلسفه علم، مقاله‌های خارجی "فلسفه شما از مددکاری اجتماعی" و همچنین "مقدمه‌ای بر حرفه مددکاری اجتماعی و پایه‌های فلسفی آن" بوده است. فلسفه به‌عنوان راهنمای اصلی در حرفه مددکاری اجتماعی است که مقدم بر رویکرد، مدل و نظریه‌هاست، زیرا مجموعه مفاهیمی را در بر می‌گیرد که ذهن مددکار اجتماعی را درباره انسان و محیط پیرامونش به خود مشغول داشته و مشکلات ناشی از ارتباط بین آدمی و محیط بیرون، دغدغه اوست. همچنین مفاهیم است که شیوه‌های مداخله او را در سازگاری مردمان با طبیعت بیرونی هدایت می‌کند. نتیجه این که مفاهیم فلسفی، نگاه مددکاری اجتماعی به آدمی و جهان پیرامونش را شکل بخشیده، از نظریه‌ها بهره برده و با در نظر گرفتن تفکر نقدی به مداخله‌های گوناگون می‌پردازد.\nThe Philosophy of Social Work and its Relationship with Approaches, Theories and Models By: Habib Aghabakhshi Fatemeh Jafari Faegheh Nemat Saatloo\nf j 2\nFaegheh Nemat Saatloo 3\n- اکاشا، سمیر. (1387). فلسفه علم، (پناهنده، هومن): تهران: فرهنگ معاصر، تهران، چاپ اول.\n- روزنبرگ، الکس. (1384). فلسفه علم، (دشت بزرگی، مهدی و اسدی امجد، فاضل): تهران: نشر طه، چاپ اول.\n- ساواتر، فرناندو. (1386). معمای زندگی؛ فلسفه به زبان زندگی، تهران: انتشارات نقش و نگار، چاپ سوم.\n- شاله فلیسین. (1358). شناخت روش علوم با فلسفه علمی، ترجمه: مهدوی، یحیی، تهران: انتشارات دانشگاه تهران، چاپ اول.\n- عمید، حسن. (1389). فرهنگ فارسی عمید، تهران: انتشارات رهیاب نوین هور، چاپ اول.\n- نصراللهی، نورالله؛ مختاری، حیدر؛ سیدین، مریم سادات.فرا تحلیل: رویکردی به تلفیق و ارزشیابی پژوهش‌های علم اطلاعات و دانش شناسی، فصلنامه علمی پژوهشی پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات ایران، شماره 29.\n- کوهستانی، سمانه. (1392)، نظریه قدرت فوکو، وب‌سایت علوم اجتماعی ایران.\n- Casimir,Any& Ejiofor Samuel. (2013). The philosophical exposition of the mind of the social worker: Issues and questions on the African environment, open journal of social science, 6(1), 73-80.\n- Force, Paul & Mackie, Emery. (2007). Your philosophy of social work: Developing apersonal and professional definition to guide thought and practice, Journal of social work.4(1).\n- Paul Force-Emery Mackie. (2007). Your philosophy of social work: Developing a personal and professional definition to guide thought and practice, volume 4, Number 1, Journal of social work\n- Praded, Rajeshwar, Theory in social work, Maduraiinstitute of Social Work 4.\n- Sajed، Imran Ahmad. (2011). Introduction to social work, profession and its philosophical –base Department of social work,university of Peshawar.\nاصل مقاله 428.04 K\nآقابخشی, حبیب, جعفری, فاطمه, نعمت ساعتلو, فائقه. (1394). فلسفه مددکاری اجتماعی و ارتباط آن با رویکردها، نظریه‌ها و مدل‌های مددکاری.. پژوهشنامه مددکاری اجتماعی, 2(5), 49-75. doi: 10.22054/rjsw.2015.7576\nحبیب آقابخشی; فاطمه جعفری; فائقه نعمت ساعتلو. "فلسفه مددکاری اجتماعی و ارتباط آن با رویکردها، نظریه‌ها و مدل‌های مددکاری.". پژوهشنامه مددکاری اجتماعی, 2, 5, 1394, 49-75. doi: 10.22054/rjsw.2015.7576\nآقابخشی, حبیب, جعفری, فاطمه, نعمت ساعتلو, فائقه. (1394). 'فلسفه مددکاری اجتماعی و ارتباط آن با رویکردها، نظریه‌ها و مدل‌های مددکاری.', پژوهشنامه مددکاری اجتماعی, 2(5), pp. 49-75. doi: 10.22054/rjsw.2015.7576\nآقابخشی, حبیب, جعفری, فاطمه, نعمت ساعتلو, فائقه. فلسفه مددکاری اجتماعی و ارتباط آن با رویکردها، نظریه‌ها و مدل‌های مددکاری.. پژوهشنامه مددکاری اجتماعی, 1394; 2(5): 49-75. doi: 10.22054/rjsw.2015.7576